Momentos con Amigos 9\nBusca parcelas de Momentos con Amigos\nMOMENTOS CON AMIGOS.\nUn amigo dos Estados centrais preguntoulle: ¿É incorrecto usar medios mentais en vez de medios físicos para curar males físicos?\nA pregunta abrangue un campo demasiado grande para responder sen nome “si” ou “non”. Hai casos nos que se xustifica o uso do poder do pensamento para superar os males físicos, nese caso diríamos que non se equivocou. Na gran maioría dos casos é decidido erróneo usar medios mentais en vez de medios físicos para curar os males físicos. Entón, como imos decidir que instancias son acertadas e que mal? Isto só se pode ver segundo o principio implicado. Se sentimos seguros do principio, os medios empregados estarán de acordo con el e polo tanto correctos. Para que a pregunta poida ser respondida dun xeito xeral e non sobre un caso concreto, que se o principio se percibe, o individuo poderá aplicala a calquera caso particular e determinar se é correcto ou incorrecto curar os males físicos por procesos mentais. Descubrimos o principio: ¿Son feitos os feitos físicos ou son delirios? Se os males físicos son feitos deben ser o resultado de causas. Se os chamados males físicos son delirios, non son en absoluto males físicos, tamén son delirios. Se o delirio é unha enfermidade mental e que o mal existe na mente e non no corpo físico, a ilusión non é un mal físico, é unha locura. Pero non podemos tratar agora coa tolemia; preocúpanos os males físicos. Se permitimos entón que os males físicos son feitos, dicimos que estes feitos son efectos. O seguinte paso é buscar as causas destes efectos. Se conseguimos localizar unha causa do enfermo físico, poderemos curar o enfermo físico eliminando a súa causa e axudando á natureza a reparar o dano. Os males físicos poden ser o resultado de causas físicas ou de causas mentais. Os males físicos causados por medios físicos deben curarse por medios físicos. Os males físicos que teñen causas mentais deberían eliminar a causa mental do enfermo e entón a natureza debería restablecerse a harmonía física. Se o anterior é correcto, agora podemos dicir que calquera enfermidade física que ten unha causa física non debe ser tratada mentalmente e que calquera enfermo físico derivado dunha causa mental debería eliminar as causas e a natureza reparará o enfermo físico. A seguinte dificultade que hai que eliminar para descubrir o noso camiño é decidir que males físicos teñen causas físicas e que males físicos teñen causas mentais. Os cortes, feridas, ósos rotos, esguinces e similares, están provocados por un contacto directo coa materia física e deben recibir tratamento físico. Enfermidades como o consumo, a diabetes, a gota, a ataxia locomotora, a pneumonía, a dispepsia e a enfermidade de Brights, son causadas por un alimento inadecuado e un descoido do corpo. Estes deben curarse co coidado adecuado do corpo e subministralo con alimentos saudables, que eliminarán a causa próxima do enfermo físico e darán á natureza a posibilidade de restaurar o corpo ao seu estado saudable. Os males físicos froito de causas mentais, como o nerviosismo e as enfermidades provocadas polo uso de estupefacientes, drogas e alcol, e as enfermidades derivadas de pensamentos e actos inmorales, deben curarse eliminando a causa da enfermidade, e axudando a natureza a restaurar o equilibrio do corpo mediante alimentos sans, auga pura, aire fresco e luz solar.\n¿É correcto intentar curar males físicos por tratamento mental?\nNon! Non é correcto tratar de curar os males físicos doutro por "tratamento mental", porque un inflixirá máis dano que ben. Pero un ten dereito a intentar curar calquera problema nervioso propio e o esforzo pode atoparse con resultados beneficiosos sempre que non intente facer crer que non ten ningún mal.\nSe é correcto curar males físicos por medios mentais, sempre que os males físicos teñan unha orixe mental, por que non é correcto que un científico mental ou cristián cura estes males por tratamento mental?\nEstá mal porque os científicos cristiáns e mentais non coñecen a mente nin as leis que rexen e controlan a acción da mente; porque na maioría dos casos, o científico mental, descoñecendo a causa mental do enfermo físico e negando a miúdo a existencia do enfermo, intenta realizar unha cura mandando mentalmente a mente do seu paciente ou suxerindo á mente do paciente de que é superior aos doentes ou que o doente é só un delirio; polo tanto, descoñecendo a causa nin o efecto positivo da súa mente na mente do seu paciente en relación ao enfermo, especialmente se o enfermo é ignorado ou considerado como un delirio, non está xustificado no tratamento. De novo, se o seu motivo tivese razón no intento de tratamento dun paciente e os resultados parecían ser beneficiosos, aínda non se faría mal o seu científico mental se aceptase ou precisase cartos para o tratamento.\nPor que non é correcto que os científicos mentais reciban diñeiro para o tratamento de enfermidades físicas ou mentais mentres os médicos cobran as súas tarifas regulares?\nSería moito mellor que o Estado pagase ou mantivese aos médicos pola xente, pero na medida en que isto non é así o médico está xustificado en pedir taxas; porque, en primeiro lugar, non fai pretensión de poder oculto por procesos mentais, mentres que recoñece que os males físicos son feitos e os trata por medios físicos e, ao tratalos por medios físicos, ten dereito a unha remuneración física. Non é así no caso do científico mental ou doutro científico, porque afirma que cura mediante a mente e o diñeiro non debería preocuparse pola mente na cura da enfermidade, xa que o diñeiro utilízase e aplícase a fins físicos. . Polo tanto, se o enfermo físico se chamase ilusión, non tería dereito a levar cartos físicos para o tratamento do que non existía; pero se admitise o enfermo físico e o curase por procesos mentais aínda non tería dereito a recibir cartos porque o beneficio recibido debería ser do tipo que o beneficio dado e o beneficio da mente o único pago debería ser o satisfacción de saber que se deu ese beneficio. O beneficio recibido debe recibirse no mesmo plano no que se concede o beneficio e viceversa.\nPor que non é correcto que un científico mental reciba cartos para o tratamento da enfermidade cando dedica todo o seu tempo a este traballo e debe ter diñeiro para vivir?\nPorque aquel que recibe cartos non pode restaurar a saúde perfecta a un enfermo mental mentres a mente do curandeiro mental está contaminada polo pensamento do diñeiro. Non se empregaría un home disolto, desordenado e inmoral para ensinar e mellorar a moral de si ou dos seus fillos; e non hai máis que empregar a un científico mental ou cristián para curalo ou amigos cando a mente do "científico" está inoculada e enferma polo microbi do diñeiro. Abonda con dicir que o sanador mental cura polo amor á cura e beneficia aos seus compañeiros. Se isto é certo e a cuestión do diñeiro non entra na súa mente, revoltarase ante a idea de aceptar o diñeiro; porque a idea do diñeiro e o amor ao seu compañeiro non están no mesmo plano e son bastante diferentes nos seus atributos. Polo tanto, cando se suxire cartos no pago dos beneficios recibidos, o curandeiro rexeitara se cura só do amor polo seu compañeiro. Esta é a verdadeira proba de curación. Pero pregúntase como pode dedicar todo o seu tempo ao seu traballo e vivir sen recibir cartos? A resposta é moi sinxela: a natureza proporcionará a todos aqueles que a aman verdadeiramente e que dedican a súa vida para axudala no seu traballo, pero son probados por moitas probas antes de que sexan aceptados e previstos. Un dos requisitos que a natureza esixe do seu ministro e médico é que teña unha mente pura ou que a súa mente estea libre do amor do ganancia por si mesmo. Supoñendo que o guaridor quere ter unha boa vontade natural para a humanidade e desexa axudar coa curación mental. Se ten algunha capacidade natural e reúne algún éxito, os seus pacientes desexan naturalmente amosar a súa gratitude e ofrecerlle diñeiro, aínda que non o esixise. Se o esixe ou o acepta, iso demostrará de inmediato que non é o que a natureza elixe; se ao principio rexeita a natureza ténteo de novo, e el atopa que necesita diñeiro, e cando se lle pide que o necesitan, moitas veces parece obrigalo a facelo; ea aceptación do diñeiro por moi boa que poida ser a súa intención, é o primeiro medio para inocular a mente co microbio de diñeiro, como demostrou ser o caso dos curandeiros con máis éxito. O microbio de cartos contaxia a súa mente e a enfermidade do diñeiro crece co seu éxito e, aínda que poida parecer que beneficie aos seus pacientes nunha parte da súa natureza, danalos noutra parte porque, aínda que inconscientemente, volveuse inmoral e enfermo mental e non pode deixar de inocular aos seus pacientes coas súas propias enfermidades. Pode levar moito tempo, pero os xermes da súa enfermidade estarán enraizados na mente dos seus pacientes, e a enfermidade irrompe nos lados máis débiles da súa natureza. Así que non é correcto para quen realice curas permanentes para recibir cartos, porque non pode curarse permanentemente se recibe cartos, sen embargo, os resultados aparecen na superficie das cousas. Por outra banda, se o seu único desexo é beneficiar aos demais en vez de gañar cartos curando entón a natureza brindará para el.\nComo pode a natureza proporcionar a quen desexa realmente beneficiar a outros, pero quen non ten medios de apoiarse?\nAo dicir que a natureza nos proporcionará, non queremos dicir que lle botará cartos no colo ou que as forzas invisibles o nutrirán ou os paxaros o alimentarán. Hai un lado invisible da natureza e hai o lado que se ve. A natureza realiza o seu traballo real no lado invisible do seu dominio, pero os resultados do seu traballo aparecen na superficie no mundo visible. Non é posible que todos os homes se fagan curandeiros, pero se un de moitos sentise que tiña a facultade natural e decidise que lle gustaría curar o traballo da súa vida, ese home faría o seu traballo espontaneamente. En case todos estes casos descubriría que as súas finanzas non lle permitían dedicar todo o seu tempo á curación a non ser que recibise cartos. Se aceptase o diñeiro a natureza non o aceptaría. Fallaría na primeira proba. Se rexeitaba o diñeiro e dedicaba só o tempo á curación que as circunstancias o permitían, entón se tivese a capacidade natural e os seus deberes co mundo e coa súa familia non o impedisen, atoparía a súa posición na vida cambiando gradualmente. Co desexo continuo de dedicar o seu tempo de xeito gratuíto a traballar pola humanidade, as súas circunstancias e relación coa humanidade seguirían cambiando ata atoparse nunha posición tal, tanto económica como doutro xeito, que permita dedicar todo o seu tempo ao seu traballo. Pero, por suposto, se tivese pensado que a natureza pretendía así fornecelo, ese mesmo pensamento teríao descualificado para o seu traballo. O coñecemento debe medrar gradualmente co seu desenvolvemento. Así son os feitos, que se poden ver na vida de moitos ministros da natureza. Pero para ver o proceso da natureza no desenvolvemento dos feitos, hai que ser capaz de traballar coa natureza e observar o seu funcionamento debaixo da superficie das cousas.\nOs cristiáns e os científicos mentais non fan bo se fan curas onde os médicos fracasan?\nO que mira os resultados inmediatos sen coñecer o principio implicado diría naturalmente que si. Pero nós dicimos, non! Porque ninguén pode facer un ben permanente sen consecuencias malignas se as premisas están erradas e se descoñece o principio implicado. Á parte da cuestión do diñeiro, o curandeiro mental ou outro comeza case invariablemente as súas operacións con premisas equivocadas e sen coñecer o principio implicado nas súas operacións mentais. O feito de que tratan certas enfermidades demostran que non saben nada das operacións da mente e demostran que non son dignos de usar o título de "científico" que afirman. Se puidesen demostrar que saben como funciona a mente en relación con certas enfermidades, estarían mentalmente capacitados para tratar a outros, aínda que poida que non estean cualificados moralmente.\nQue criterio temos de que requisitos mentais debería ter un científico mental?\nSer capacitado mentalmente para tratar outro mental debe ser capaz de fixarse un problema ou ter algún problema que el procede e resolve. Despois debería poder ver as súas operacións mentais nos procesos de pensamento durante a resolución do problema e non só ver estes procesos mentais tan claramente como os movementos dun paxaro en voo completo, ou a pintura dunha lona dun artista. , ou o deseño dun plan por parte dun arquitecto, pero tamén debe comprender os seus procesos mentais mesmo como sentiría e coñece as sensacións do paxaro e a causa da súa fuxida, e sente as emocións do artista e coñece o ideal de a súa foto, e siga o pensamento do arquitecto e coñeza o propósito do seu deseño. Se é capaz de facelo, a súa mente é capaz de actuar de xeito saudable coa mente doutro. Pero hai este feito: se pode actuar, nunca intentará curar por procesos mentais males físicos que teñen causas físicas, nin intentará curar os males físicos "tratando a mente doutro", pola razón de que non pódese curar a mente do outro. Cada mente debe ser o seu propio médico se se trata dunha cura mental. Todo o que podería facer sería deixar clara a verdade da natureza do enfermo á mente do outro e mostrar a orixe do enfermo e o xeito en que a súa cura podería efectuarse. Pódese facer de boca a boca e non precisa tratamento mental nin pretensións misteriosas. Pero se se ve a verdade, esta raíz da ciencia mental e cristiá porque desaproveita a teoría de ambas.\nDe que xeito a capacidade de seguir as operacións mentais propias ou doutras persoas e ver verdadeiramente as causas refuta as afirmacións de científicos mentais e cristiáns?\nAs afirmacións de ambos os dous tipos de "científicos" son en forma de negacións e afirmacións. Tomando a posición de profesores e sanadores, afirman a súa capacidade para ensinar os misterios do mundo do pensamento como ciencia. Afirman a inexistencia da materia e a supremacía da mente, ou negan a existencia do mal, a enfermidade e a morte. Con todo, establécense como líderes no mundo da física para demostrar que a materia non existe, que non hai mal, e que non hai enfermidade, nin morte, que a enfermidade é erro, a morte é mentira. Pero sen a existencia de materia, enfermidade e erro, non poderían vivir ao igual que recibindo taxas polo tratamento da enfermidade que non existe, nin poderían establecer igrexas e escolas custosas para ensinar a inexistencia de enfermidade, materia e o mal. Toman o nome de ciencia, que os científicos gañaron e aplicaron a leis verificables en condicións predeterminadas, e logo negan estas leis. Engañándose de si mesmos, ilusionan aos demais, polo que viven nun mundo de ilusión, creado por eles mesmos. A capacidade de ver operacións mentais, desilusiona a mente de fantasía porque mostra a derivación de efectos físicos de causas mentais, como a acción do odio, o medo, a rabia ou a luxuria. A capacidade de ver o funcionamento da propia mente tamén trae a facultade de examinar o corpo físico como unha cousa aparte da mente, e todo isto proba os feitos en cada plano de acción e a acción da mente en calquera plano. Unha mente tan desenvolvida nunca pode recoñecer as afirmacións dos científicos mentais ou cristiáns porque se sabería que esas afirmacións eran erróneas e se un dos seus "científicos" debería poder ver os feitos en cada plano non podería seguir sendo un " científico ”e ao mesmo tempo ve os feitos.\nCales son os resultados da aceptación e práctica das ensinanzas dos científicos cristiáns ou mentais?\nOs resultados, por un tempo, parecen ser máis beneficiosos na maioría dos casos porque a ilusión creada é nova e a vida do delirio pode durar un tempo e só por un tempo. Pero debe haber unha reacción de cada ilusión, o que traerá resultados desastrosos. O ensino ea práctica das súas doutrinas están entre os crimes máis terribles e de gran alcance contra a humanidade, xa que obriga á mente a negar os feitos tal e como existen en calquera plano. A mente tan tratada faise incapaz de distinguir o feito de fantasía, e así está incapacitada para percibir a verdade en calquera plano. A mente vólvese negativa, incerta e negará ou afirmará calquera cousa que se licite e a súa evolución así arrestada, pode chegar a ser un naufraxio.\nPor que prosperan tantos curadores mentais se non afectan curas, e se non son o que eles mesmos representaban, os seus pacientes non descubrirían o feito?\nTodos os curandeiros non son fraudes intencionados. Algúns deles cren que están a facer o ben, aínda que quizais non examinen demasiado de cerca os seus motivos. Un curandeiro mental exitoso é próspero porque se aliou e converteuse nun servo do gran Espírito da Terra, e o Espírito da Terra recompénsao. Que efectúen cura ninguén que saiba deles ou o seu traballo o negará. Pero os propios curandeiros non saben os medios e procesos polos que se efectúan as curas. Naturalmente, non se esperaría que un curandeiro se representase a si mesmo nunha luz desfavorable para un paciente, pero todos os pacientes non ven ao curandeiro na luz na que o faría ver. Se crésemos algúns dos pacientes que foron tratados por curandeiros, estes veríanse cunha luz desfavorable. Unha das preguntas sobre o tratamento dos pacientes é o que un curandeiro sen principios podería suxerirlle ao seu paciente cando este está baixo control mental ou polo menos suficientemente en relación para recibir as súas suxestións. Non sería sorprendente saber que hai curas deshonestas na profesión mental, como hai en todos os oficios ou profesións. A oportunidade e a tentación ofrecidas a un home sen principios é grande, xa que por suxestión ou control mental é fácil afectar á mente dun paciente xeneroso e agradecido insistir na aceptación do curador dunha gran cantidade ou regalo. o paciente cre que foi beneficiado.\nXesús e moitos dos santos non curaron os males físicos por medios mentais e se é así estaba mal?\nAfirma, e cremos que é posible e certo, que Xesús e moitos santos si curaron males físicos por medios mentais e non dubidamos en dicir que non estaba mal, se sabían o que estaban a facer. Non temos dúbida de que Xesús sabía o que estaba a facer para realizar curas, e moitos dos santos tamén tiñan moito coñecemento e moita boa vontade para a humanidade, pero Xesús e os santos non recibiron diñeiro para as súas curas. Cando esta cuestión é plantexada por aqueles que favorecen o traballo dos curandeiros non sempre se paran a pensar neste feito. Que tan diferente e indigno de Xesús parecería que Xesús ou os seus discípulos ou calquera dos santos cobrasen tanto por visita a cada paciente, cura ou sen cura, ou cobrar de cinco a máis de cen dólares por lección, nas clases. , para ensinar aos discípulos a curar. Porque Xesús curou moitos males non é ningunha licenza para que un se inicie no negocio da cura mental. Calquera persoa que estea disposto a vivir unha vida o máis semellante á de Xesús como poida, terá dereito a curarse, pero curará con amor ao seu semellante e nunca aceptará unha remuneración. Xesús curado con coñecemento. Cando dixo "Os teus pecados son perdoados", simplemente significaba que o que padecía pagara a pena da súa ofensa. Sabendo isto, Xesús usou o seu coñecemento e o seu poder para alivialo de máis sufrimento, traballando así de acordo coa lei e non en contra. Xesús, nin ningún outro con coñecemento, non curaría a todos os que acudían a el, senón só aos que el puidese curar dentro da lei. El, mesmo, non estaba baixo a lei. Estaba por riba da lei; e estando enriba dela podía ver a todos aqueles que estaban baixo a lei e a padecían. Podería aliviar enfermidades físicas, morais ou mentais. Os culpables morais foron curados por el cando soportaran o sufrimento necesario para facerlles ver o seu mal, e cando realmente desexaban facelo mellor. Aqueles cuxos males se orixinaron por unha causa mental só podían curarse cando se cumpriran as esixencias da natureza física, cando se cambiaran os seus hábitos morais e cando estivesen dispostos a asumir as súas responsabilidades individuais e realizar os seus deberes individuais. Cando tal chegou a Xesús, utilizou o seu coñecemento e poder para alivialos de máis sufrimento porque pagaran a débeda coa natureza, estaban arrepentidos do seu mal facer e, na súa natureza interior, estaban dispostos a asumir e cumprir as súas obrigas. Despois de curalos, dicía: "Ide e non peques máis".\nSe é incorrecto recibir cartos para curar os males físicos por procesos mentais ou por impartir "ensino de ciencias", ¿tampouco é malo que un profesor da escola reciba cartos para instruír aos alumnos en calquera das ramas da aprendizaxe?\nNon hai pouca comparación entre o profesor ou o curador de ciencias mentais ou cristiás e un mestre nas escolas de aprendizaxe. O único punto en que son similares é que o ensino de ambos ten que ver coa mente dos seus pacientes ou alumnos. Se non, son diferentes nas súas reclamacións, propósitos, procesos e resultados. O alumno das escolas aprende que as cifras teñen certos valores; que a multiplicación de certas cifras sempre ten o mesmo resultado e nunca, en ningún caso, o profesor lle di ao alumno que tres veces catro son dúas, ou que dúas veces unha doce. Unha vez que o alumno aprende a multiplicarse, sempre pode probar a verdade ou a falsidade da afirmación doutro na multiplicación de figuras. En ningún caso o curandeiro non é capaz de instruír ao seu paciente-alumno con exactitude. O estudoso aprende gramática e matemáticas co propósito e conveniencia do correcto arranxo e expresión doada dos seus pensamentos a outros intelixentes. O sanador mental ou científico cristián non ensina ao seu alumno por regras ou exemplo a demostrar ou desaprobar as afirmacións doutros, nin a organizar os seus propios pensamentos e a expresalos dun xeito intelixible para outros que non son da súa crenza ou a permitir. as súas crenzas e afirmacións para valerse polo seu mérito polo que valen. As escolas de aprendizaxe existen co propósito de permitir ao alumno comprender os feitos do plano no que está vivindo, para ser un útil e un membro intelixente da sociedade. O sandador "científico" non proba nin demostra as afirmacións doutro "científico" polos seus propios procesos, nin o alumno dun curandeiro demostra a verdade das afirmacións propias ou doutro profesor con ningún grao de exactitude; pero o alumno das escolas pode e demostra que o que aprende é verdadeiro ou falso. O profesor das escolas non pretende ensinar a curar os males físicos por medios mentais, pero o "científico" faino e, polo tanto, non está na mesma clase co profesor das escolas. O profesor das escolas adestra a mente do seu alumno para comprender as cousas que son evidentes para os sentidos, e recibe o seu pagamento en cartos que están en evidencia para os sentidos; pero o científico mental ou cristián adestra a mente do seu paciente-alumno para contradicir, negar e non crer feitos evidentes para os sentidos e, ao mesmo tempo, precisa a súa paga en diñeiro e segundo a evidencia dos sentidos. De xeito que parece que non está mal na recepción de cartos do profesor da escola como pago polos seus servizos segundo o plano no que vive e ensina; Considerando que non é correcto que un científico mental ou un científico cristián pretenda sanar ou ensinar contra as evidencias dos sentidos e, ao mesmo tempo, tomar ou pagar exactamente segundo os sentidos que el nega, pero do que non obstante goza. Pero supoña que é incorrecto que o profesor dos colexios reciba cartos polos seus servizos.\nUn amigo [HW Percival]


Miles de persoas reciben en Vilagarcía por adiantado o ano 2015 - Pontevedra Viva\nCelebración por adiantado da entrada do novo ano en Vilagarcía\nMércores 31 de Decembro, 2014 ás 13:07 do Mércores 31 de Decembro, 2014\nDoce horas antes de que remate o ano, miles de persoas participaron este mediodía na Festa das Uvas de Vilagarcía de Arousa para dar a benvida ao ano 2015.\nO Concello repartiu uns 350 quilos de uvas distribuídas en 5.000 bolsas individuais, que os participantes comeron ao son das 12 badaladas do reloxo do concello. Para os nenos repartíronse unhas 300 bolsas de gominolas.\nTras recibir o ano novo, os asistentes brindaron na Praza Ravella con ao redor de 400 botellas de cava proporcionadas pola organización.\nO sol animou o ambiente festivo desta celebración comezou sobre as 11.30 horas, coa animación musical da Duendeneta, e continuou coa participación de personaxes relevantes da bisbarra, que felicitaron o ano novo aos asistentes.\nPara a organización desta festa, a concellaría de Xuventude de Vilagarcía contou coa colaboración de empresas e entidades da localidade.\nO novo ano chegará unha vez máis doce horas antes a Vilagarcía


mercado solidario – A Nosa Voz\n17/12/2020 por A Nosa Voz\nA Parroquia de Santiago A Nova organiza a Campaña Doce Nadal de reposteria caseira, froitos ecolóxicos, licores, mel, etc. Se en anos anteriores había unha necesidade de recibir axuda en moitas familias, este aumentouse polos problemas que está a xerar a pandemia. Por iso, acódese a toda a boa xente que ano tras ano, ben con produtos, ben con donativos, contribúe a que estas familias teñan realmente un doce Nadal.\nDatas: venres 18 apertura e recollida de artigos\nVendas e recollida de donativos: días 18, 19 e 20\nHorario: 10 a 14 e 16 a 20,30 h.\nLocal: Sacristia antiga da Parroquia. (entrada r/ San Pedro, á beira de Correos)\nCabida: 4 persoas.\nComo en anos anteriores, a Parroquia lucense da Milagrosa organiza un mercado solidario co fin de recadar fondos destinados á atención das persoas máis necesitadas e para o sostemento da Parroquia. Permanece aberto ata o 4 de setembro co seguinte horario: de 11:30 h a 13 h e de 17:30 h a 20:30 h.\nHai artesanía (mantelería, toallas bordadas, panos de cocina, cerámica, cestería, pintura…) productos ecolóxicos e do campo (doces, licores…) entre outras moitas cousas.\nAprovéitase a ocasión para agradecer a colaboración que se presta, pois sen ela non sería posible a acollida que cada semana se leva a cabo no despacho parroquial, nin soster o labor social e pastoral da Parroquia.\n14/12/2018 por A Nosa Voz\nOs días 14, 15 e 16 de decembro a Parroquia de Santiago A Nova organiza a tradicional campaña Doce Nadal de repostaría e produtos ecolóxicos de elaboración caseira. É un acto solidario que leva organizando hai 24 anos o Grupo de Maiores da Parroquia en favor dos máis necesitados. Pódese colaborar entregando produtos, comprándoos e entregando donativos. O recadado irá destinado integramente para Cáritas.\nLugar e horario: Sancristía vella da parroquia (a carón de Correos) de 10 a 14 e 16,30 a 21h\nDiante da igrexa Santa Baia de Silleda os días 21, 22 e 23 de decembro haberá un mercado de doces, licores, conservas, queixos, mel e outros produtos artesanais a beneficio de Cáritas Interparroquial de Silleda.\nPreviamente, o 16 de decembro, con motivo dos 25 anos de ordenación sacerdotal do párroco, José Pérez Barreiro, o Sr. Bispo presidirá unha Eucaristía ás 13 h no Auditorio Semana Verde, con intervención da Coral Polifónica Trasdeza e Coro Vales María. Seguidamente, haberá unha comida.\nCategorías DioceseEtiquetas mercado solidarioDeixa un comentario


2016 - Premios Paisaxe\nIntervención: Restauración de lagoas na Reserva de Biosfera de Terras do Miño.\nAutor: IBADER- Universidade de Santiago de Compostela.\nPablo Ramil Rego, Luis Gómez- Orellana E Javier Ferreiro da Costa.\nIntervención: Reurbanización San Clemente, Santiago de Compostela\nAutor: Abalo Alonso arquitectos\nBases da convocatoria 2016\nActa do Premio Juana de Vega de Intervencións na Paisaxe 2016\nCategoría: intervencións en espazos exteriores\nOleiros, 9 de setembro de 2016\nO xurado reúnese na sede da Fundación Juana de Vega o día nove de setembro ás 11:00 horas da mañá para revisar os proxectos presentados. Concorren a esta categoría do premio vinte e oito traballos executados en diversas zonas de Galicia, tanto urbanas como rurais, dos cales, catro foron eliminados por non cumpriren cos requisitos establecidos na convocatoria.\nTras revisar os restantes traballos, o xurado selecciona como finalistas os seguintes traballos:\nCinta Guía–Percorrido sensorial. Xardín Histórico de Castrelos (Vigo).\nPosta en valor do borde litoral entre Porto do Son e o Castro de Baroña.\nRestauración das lagoas da Reserva da Biosfera de Terras do Miño (Cospeito-Lugo).\nRuta termal e da auga Verín – Chaves (Ourense).\nRecuperación do Campo da Leña (A Coruña).\nMiradoiro da Pedra da rá (Riveira).\nReurbanización San Clemente (Santiago de Compostela).\nDurante a tarde do día nove e a mañá do día dez, visítanse algunhas destas obras que foron executadas dentro do período establecido na convocatoria para esta categoría do premio.\nDespois de ter realizado as visitas, o xurado reúnese en Santiago de Compostela e debate as características dos diversos finalistas para asignar os premios. Durante o debate, constátase a dificultade de clasificar e valorar axeitadamente traballos de características moi diversas. Tras un longo intercambio de impresións e pareceres, o xurado acorda por unanimidade, o seguinte:\nOutorgar o Premio Juana de Vega en intervencións na paisaxe, na categoría “intervencións en espazos exteriores” ao traballo “Restauración das lagoas na Reserva da Biosfera de Terras do Miño, Cospeito-Lugo”, presentado por D. Pablo Ramil Rego, D. Luis Rego Orellana e D. Javier Ferreiro da Costa. O Xurado valora especialmente a adecuación dos traballos para preservar un espazo natural de gran valor ecolóxico que acubilla un gran número de especies de flora e fauna silvestre, en pon en valor a paisaxe conformada por lagoas e brañas, que foi recuperado tralas modificacións que xeraron as obras de colonización agraria e que hoxe constitúe un exemplo único dunha contorna natural das que houbo outras mostras en Galicia, que por desgraza se perderon ou foron reducidas notablemente. O Proxecto recupera ademais unha rede de camiños para seren empregados polos visitantes para transitar a través dunha vexetación excepcional e pon en valor elementos do noso patrimonio cultural, como os peches de chanto ou de sebe que foron reconstruídos seguindo o modelo tradicional da zona.\nConceder un accésit á seguinte obra:\n“Reurbanización San Clemente (Santiago de Compostela)” presentada por Abalo Alonso Arquitectos. Trátase dun espazo urbano no centro do casco histórico de Santiago de Compostela, Patrimonio da Humanidade. A sinxeleza do traballo respecta a contorna histórica cun deseño delicado nos elementos estruturais e unha coidada selección dos materiais empregados, destacando a harmonía do conxunto da intervención e o trazado da gran escaleira, deseñada con varios planos e diferentes dimensión dos chanzos.


Teatro – Páxina 2 – Termos Escénicos\nCurral de comedias\nEspazo de representación do teatro comercial durante o Barroco español, xunto cos palacios e recintos da monarquía para o teatro cortesán e a rúa para os autos e os cómicos da legua, entre outras manifestacións artísticas.\nEspazo de encontro no edificio teatral.\nPersonaxe, xeralmente masculino, característico do teatro do Século de Ouro español, tamén chamado “figura del donaire”. Forma parte da cadea histórica de personaxes rústicos, coma o bobo ou os pastores e cobra protagonismo a partir das comedias de Lope de Vega.\nTeatro de proximidade, onde a proximidade e ás veces a mestura entre os actores e os espectadores favorece que as fronteiras se dilúan e se cree un ambiente de festa, confesión ou de rito celebrativo e comunitario.


Redondela arderá co encendido de medio cento de cacharelas na noite de San Xoán - Radio Redondela 94.9FM\nRedondela arderá co encendido de medio cento de cacharelas na noite de San Xoán\nA Concellería de medio Ambiente concedeu un total de 47 permisos a asociación veciñais, colectivos culturais e sociais e veciños a nivel particular que solicitaron a autorización pertinente para poder facer unha fogueira na noite do sábado na que o lume vai estar moi presenta na nosa vila habida conta do elevado número de peticións realizadas. Unha fogueira que en Cabeiro está enmarcada dentro das festas na honra de San Xoán.\nDende o departamento de Medio Ambiente lembran que estes permisos son imprescindibles para garantir unha noite sen incidencias e insisten en que se repecte unha serie de medidas de seguridade que pasan por manter unha separación entre as fogueiras e os edificios e as árbores de como mínimo doce metros. Lémbrase tamén que está prohibida a queima de pneumáticos, plásticos, aceites e calquera outras substancia que poida desprender fume contaminante.\nFestas de Cabeiro\nA parroquia de Cabeiro vive ademais nestas datas as celebración na honra de San Xoán que arrancará o sábado ás 20:00 hora cunha gran sardiñada e verbena a partir da medianoite a cargo do grupo América e o Trío Solimar.\nA programación continuará o domingo e o luns con actividades relixiosas, música e verbena.\nPero son moitos os colectivos que animan aos veciños a participar na súa festa de San Xoán, como por exemplo a Comisión de festas da Virxe das Dores que organiza o sábado a partir das 19h no torreiro da festa da Teixeira (A Gándara) unha sardiñada e fogueira de San Xoán. Un festivo no que haberá sardiñas, viño e pan de millo, e no que non faltará a música coa actuación das charangas Rías baixas e Taboadelo, haberá sorteos especial e fogueira a medianoite. Contarase tamén cunha pantalla xigante para seguir o partido de España.\nTamén en Saxamonde celebran esa noite na Área Recreativa do Chan das Pipas, poderanse degustar sardiñas con pan de broa a partir das 22:30 e gozar da música do grupo “Fol Furado”. O acendido da fogueira terá lugar na medianoite.\nPrevAnterioresRemata o prazo para se inscribir no campamento urbano de Redondela\nSeguintesFomento revisa o proxecto de ampliación da AP-9 e negocia a rebaixa da peaxe en RandeNext


NOVA MOBILIZACIÓN ÁS PORTAS DE GKN DRIVELINE\nReclaman que se aplique o protocolo de stress térmico e climatización que evite desvanecementos do persoal\nOperarios participantes na mobilización convocada hoxe pola CIG e a UGT ás portas de GKN Driveline de Vigo para reclamar unhas condicións laborais dignas\nAs imaxes corresponden á mobilización convocada hoxe pola CIG e a UGT ás portas de GKN Driveline de Vigo para reclamar unhas condicións laborais dignas. A protesta tivo lugar ás portas da empresa situada na Zona Franca de 13:30 a 14:00 horas.\nComo xa informamos oportunamente, a sección sindical da CIG en GKN Driveline de Vigo (antiga Indugasa) vén de denunciar publicamente os problemas en seguridade e saúde laboral que se rexistran como consecuencia das altas temperaturas. Así, reclámanlle á empresa que aplique o protocolo de stress térmico e que instale un sistema de climatización en condicións para evitar os desvanecementos que se teñen producido entre o cadro de persoal.\nA representación sindical da central na compañía do sector da automoción sostén que as condicións de saúde laboral non cumpren cos parámetros legalmente establecidos, en concreto o R.D. 486/97 de 14 de abril sobre disposicións mínimas de seguridade nos lugares de traballo, e lembran que levan dende o ano 2012 requiríndolle á dirección que “tome en serio o problema do stress térmico na fábrica de Vigo”.\nSegundo indican fontes da CIG, a empresa conta cun protocolo que prevé temperaturas de 45 graos dentro das instalacións, só facilitando auga e facendo paradas a partir dos 36. “Isto fai que os traballadores/as teñan que soportar xornadas a máis de 30 graos sen que a empresa faga nada para evitar esta terríbel situación que padece o persoal de taller”.\nNeste senso, sinalan que o real decreto 486/97, que regula as condicións ambientais dos lugares de traballo, marca uns parámetros de entre 14 e 25 graos. “Mais nos pasados días 23 e 24 de maio estivemos a máis de 40”.


M.O. 16:17 do 6 de novembro de 2015\nPor vez primeira após coñecermos os seus nomes, xuntábanse publicamente como candidatas as persoas que decidiron concorrer ás eleccións primarias convocadas por Iniciativa pola Unión para encabezar as listas das catro circunscricións: Carlos Callón e Tereixa Novo pola Coruña; Olalla Rodil por Lugo; Noa Presas, por Ourense e Carme Adán, por Pontevedra. Fixérono para presentar o logo co que concorrerá Nós. Candidatura Galega ás eleccións xerais. Trátase dun deseño no que destaca a palabra “Nós” e as cores azul, branca e a vermella da estrela.\n“Lembra a xeración máis vizosa, forte e intelixente que deu este país, a Xeración Nós”, salientou Xosé Luís Rivas “Mini”, en representación da coordinadora de Iniciativa pola Unión. "Entre nós, canda nós, con nós... con esta palabra queremos achegarnos á familiaridade de país, co obxectivo de que, desde nós e para nós, poidamos saír desta desfeita e penuria nas que nos meteu no Partido Popular”, apuntou "Mini".\nBermello: "Estas primarias son as máis grandes e con maior participación que se teñen realizado nunca neste país"\nTamén en representación da coordinadora, Suso Bermello, deu conta do proceso de eleccións primarias, que “foi máis axustado en prazos do que nos gustaría polo traballo que fixemos por unha confluencia que non foi posíbel”. En total, foron 5.823 as persoas inscritas no censo, das cales poderán votar 5.796, debido a datos incorrectos ou sen datos de identificación. Bermello subliñou a “participación altísima”, o que converte estas eleccións nas primarias “máis grandes e con maior participación que se teñen realizado nunca neste país”.\nReparto das mesas\nEn total, o domingo haberá por todo o país 144 mesas: 61 na provincia da Coruña, 26 na de Lugo, 19 na de Ourense e 38 na de Pontevedra. No que respecta ao censo, están inscritas para votar na provincia da Coruña un total de 2.414 persoas; 758 en Lugo, 524 en Ourense e 1.870 na de Pontevedra. Ademais, anotáronse 170 persoas para votar a través da rede.\nSegundo informou a Coordinadora, as mesas, situadas nun amplo abano de espazos públicos (asociacións culturais, veciñais, estabelecementos hostaleiros...) abrirán de 11h a 15h e serán "os propios voluntarios e voluntarias quen acheguen as impresións do censo e mesmo as urnas", indicou Bermello, quen enxalzou "a participación dun pobo que quere estar ao redor da palabra nós".\n"O obxectivo pasa por lograr o grupo parlamentar propio"\nEn declaracións aos medios sobre a previsión dos resultados nas eleccións do 20 de decembro, as candidatas puxeron de manifesto que non se autolimitan, "o obxectivo está aberto e pasa por conseguir un grupo parlamentar galego". As dúas persoas que se presentan ás primarias pola Coruña, Carlos Callón e Tereixa Novo, anunciaron diante dos medios o intercambio de votos, "eu votarei Tereixa e Tereixa votarame a min", afirmou Callón, quen chamou a parar o "tándem Rajoy-Rivera"\nseu Nós co lembra logo xeración\nO 80,68% da militancia de Anova refrenda o acordo con Podemos e IU\nCerna e Equo rexeitan facer parte da coligazón 'En Marea'


O artista Xoán Fernández xa conta cunha praza en Ribeira - Canal Rías Baixas\nRIBEIRA> O pintor ribeirense Xoán Fernández conta xa cunha praza co seu nome. O concello inauguraba esta fin de semana dous monolitos, na praciña que une a Avenida da Coruña co paseo das Carolinas nos que se rende homenaxe ó artista.\nNumerosas autoridades pero tamén amigos e compañeiros de profesión quixeron participar na homenaxe que o concello de Ribeira lle rendeu a Xoán Fernández. A praza que conecta o paseo das Carolinas coa Avenida da Coruña leva a partir de agora o nome do pintor que conta cunha longa traxectoria. Traxectoria artística e vital da que fixo un repaso Xosé Antonio Ventoso Mariño, que fora alcalde de Ribeira .\nTamén o actual rexedor destacou a importancia da obra de Fernández que ten levado o nome da vila por todo o mundo. O homenaxeado tomou a palabra, visiblemente emocionado, para agradecer este acto.\nTras interpretar o himno galego a cargo dun grupo de gaitas procedeuse a inaugurar unha placa conmemorativa e un panel sobre a o obra de Fernández. Como complemento a esta homenaxe, o concello inaugurou unha exposición dedicada ó autor que se xa se pode visitar na casa consistorial.\nArtigo anteriorNova rotonda para mellorar a seguridade viaria entre Tragove e Corvillón\nSeguinte artigoRianxo pon fin aos Actos Castelao 2019\nPP e BNG tumban a proposta de dedicacións do executivo de...\nMáis de douscentos corredores xa inscritos para o Trail de San...\nCatro días de festexos na Pobra na honra do Nazareno\nConservas Cerqueira inicia o proceso para o seu desembarco en Rianxo


Povisa volve á carga no seu intento de captar pacientes (e cartos) da sanidade pública - Praza Pública\nImaxe da campaña de captación levada a cabo o pasado ano por Povisa\nGrazas ao convenio asinado co Sergas, Povisa recibe cada ano uns 74 millóns de euros do orzamentos da Xunta, ao redor de 540 euros por cada unha das tarxetas sanitarias das que o centro se fai cargo, unhas 137.000. Esta cantidade é mesmo superior ao canon do novo hospital Álvaro Cunqueiro (72 millóns anuais). Porén, o número de camas que ofrece Povisa (405) non chega á metade do novo centro (858).\nA sostibilidade económica deste centro privado depende en boa medida destas achegas de cartos públicos. O pasado ano, a pesar dos 74 millóns recibidos, o hospital do Grupo Nosa Terra tivo unhas perdas de 3,9 millóns. No mes de novembro ábrese o prazo para que a cidadanía de Vigo elixa en que centro hospitalario quere ser atendida. Xa o pasado ano Povisa levou a cabo unha intensa campaña para captar usuarios e usuarias, aproveitando as deficiencias que presenta o Álvaro Cunqueiro, buscando obter as valiosas tarxetas sanitarias por cuxa xestión recibe unha maior cantidade de diñeiro. En total, 6.685 persoas solicitaron cambiar a Povisa, aínda que o Sergas só aceptou trasladar a 3.600, que lle supuxeron ao centro privado uns ingresos extra de dous millóns de euros anuais.\nO seu obxectivo é captar dous mil usuarios e usuarias máis, para obter un millón de euros extra do Sergas. Chegaría así ao máximo permitido polo concerto en vigor dende hai dous anos (139 mil pacientes e 75 millóns de euros)\nEste ano Povisa recunca no seu intento, lanzando unha nova campaña dúas semanas antes de que se inicie o prazo para solicitar formalmente os traslados. De momento, comezou por publicar os resultados dunha enquisa realizada entre os seus usuarios e usuarias, na que o 95% se declaran "satisfeitos" co servizo recibido. O seu obxectivo é captar dous mil usuarios e usuarias máis, para obter un millón de euros extra do Sergas. Chegaría así ao máximo permitido polo concerto en vigor dende hai dous anos (139 mil pacientes e 75 millóns de euros). No 2015, a Consellaría só admitiu os cambios solicitados por usuarios e usuarias de Coruxo, López Mora, Beiramar, Navia, Pintor Colmeiro, Nicolás Peña e das comarcas do Morrazo e O Val Miñor.\nSOS Sanidade Pública denunciou en varias ocasións que se trata do concerto máis caro de todo o Estado Español. A entidade subliña que na última década os fondos que recibe da Xunta en virtude deste concerto creceron notablemente. Se en 2001 eran 46 millóns de euros, en 2005 eran xa 56,4, convertidos en 72,2 en 2009 e en 74 millóns na actualidade. A plataforma lembra tamén que o Consello de Contas sinalou que Povisa facturaba varias veces os mesmos servizos ou que concentraba a súa área de negocio no máis rendible, en detrimento da atención aos cidadáns. Ademais, resultaba imposible saber se os cartos públicos se empregaban para financiar a atención aos pacientes do Sergas ou se tamén pagaban a atencións aos usuarios da parte privada.


Obradoiro do Cigarrón 2015-2016 – Carnaval Verín\nObradoiro do Cigarrón 2015-2016\nObradoiro do Cigarrón\nO Concello de Verín organiza desde o ano 1997 o Obradoiro de Cigarrón. A pretensión do Obradoiro é que o traxe máis antergo e significativo do Entroido verinense se manteña dentro duns canons de respecto polas súas formas tradicionais. Para iso, ensinarase a facer todos os elementos do cigarrón, salvo o pintado da careta e os compoñentes de produción industrial.\nO Obradoiro do Cigarrón ofrece a posibilidade de facer o traxe completo ou partes. No caso de que se queira facer o traxe, é indispensable ter coñecementos de confección con máquina e de calceta, e estar dispostos a levar máquina propia ou a aprender compartindo máquina.\nAdemais, o Obradoiro do Cigarrón serve para informar aos participantes sobre o calzado que harmoniza co traxe, que tipo de chocallos e cantos se deben levar, ou como vestir a máscara e utilizala en público.\nOnde inscribirse e prezo\nA inscrición faise na Casa do Concello (Información [planta baixa]) até o día 29 de outubro, onde se lles facilitará unha relación dos materiais que precisan para desenvolver con normalidade as actividades.\nPara participar en todas as actividades, a cota de inscrición é de 90 €; se se realiza só o traxe ou só a careta, a cota é de 70 €. O obxectivo é que se fagan disfraces completos. Por iso, acéptase que dúas persoas que sexan da mesma familia (parentesco até 3º grao), pagando unha única matrícula, participen complementariamente en actividades distintas, facendo unha o traxe e outra a careta.\nAs actividades formativas rematarán antes do Xoves de Compadres, desenvolveranse na Casa da Xuventude, está previsto que comecen na primeira semana de novembro, en grupos de 10 persoas.\nAs persoas que queren facer o traxe completo deberán ter libres os martes e os mércores entre as 16:30 e as 19:30 h. No caso de facer só o traxe, os martes das 16:00 ás 19:30 h. Para facer só a careta, os mércores das 16 ás 19 h.\nSe non hai demanda mínima para un grupo en cada actividade, o Obradoiro aprazarase para os meses de outono e inverno do ano 2016-2017.


Subida ó Monte Xalo\nEste domingo iremos de excursión ó Monte Xalo guiados pola xente da asociación cultural e deportiva "A Pedrosa" de Culleredo.\nSairemos de Orro, subiremos ó Petón do Xalo (creo) e baixaremos a xantar a Celas, todo no concello de Culleredo.\nÉ unha xornada de confraternización entre os grupos sendeiristas da comarca. Seguro que será un gran día.\nComentarios (0) - Categoría: Os Mártires da Caeira - Publicado o 27-04-2007 16:35\nO mércores 25 de abril de 2007 (aniversario da Revolución dos Caraveis) a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda organiza unha mesa redonda sobre as enerxías renovábeis e o desenvolvemento sostíbel.\nSerá moderada por André Porto e participarán D. Anxo Calvo Silvosa, Director Xeral de Industria, Enerxía e Minas, un representante da asociación ecoloxista ADEGA e un representante da Asociación de propietarios de terreos VENTONOSO.\nSerá ás 20 horas na Aula de Cultura de Caixa Galicia da Coruña (Médico Rodríguez, s/n).\nComentarios (0) - Categoría: Os Mártires da Caeira - Publicado o 22-04-2007 11:55\nCharla sobre María Mariño\nO martes 24 de abril de 2007 Pilar García Negro, gran amiga da casa, falará na Agrupación Cultural Alexandre Bóveda sobre María Mariño.\nUn bo momento para saber algo máis sobre a homenaxeada nas Letras Galegas deste ano a cargo dunha experta.\nComentarios (0) - Categoría: Os Mártires da Caeira - Publicado o 22-04-2007 11:50\nPoesía de Miguel Sande\nO martes 10 de abril presentamos na Agrupación Cultural Alexandre Bóveda o último poemario de Miguel Sande, titulado "Hoxe que vén o vento do sur".\nMiguel Sande é o delegado da Voz de Galicia na Mariña Lucense. Tamén é autor de teatro. Xa presentou connosco un libro anterior de teatro editado por Biblos. O seu teatro é difícil, arriscado. Se cadra está moi relacionado coa súa poesía.\nComentarios (1) - Categoría: Os Mártires da Caeira - Publicado o 09-04-2007 19:21


Pepa e Moncho, unha historia de amor romántico... de premio! | IES de Soutomaior\nPepa e Moncho, unha historia de amor romántico... de premio!\nUn equipo do noso instituto, formado por Judith Domínguez, Alejandro Gómez, Xiana Herrero e Marta Reguera, vén de gañar o 1º premio do certame de oratoria ComunicaTedu 2019 na categoría de Bacharelato cun discurso sobre os mitos do amor romántico. Acompañadas polo alumnado da materia "Obradoiro de Habilidades Comunicativas", o martes 28 de maio acudiron a un acto público que tivo lugar no Museo do Gaiás na Cidade da Cultura e alí tiveron que defender enriba do escenario o traballo que previamente enviaran en formato vídeo para sometelo á avaliación previa do xurado.\nNon só o fixeron moi ben e cun aplomo digno dos mellores oradores e oradoras, senón que mesmo melloraron a gravación e os ensaios feitos durantes os días anteriores no IES, pero agora diante dun xurado e un público que recoñeceron a calidade da súa intervención.\nDende aquí queremos recoñecer o seu traballo pola súa calidade (no texto, na posta en escena, na capacidade comunicativa...) e aproveitamos a ocasión para agradecerlles publicamente a súa implicación en todas as iniciativas que se están desenvolvendo ao longo deste curso no centro. É un orgullo para todas e todos nós que representedes tan ben o noso instituto.\nEsta edición do concurso propuña abordar a igualdade e a prevención da violencia de xénero dende unha perspectiva moi ampla para que o alumnado participante concretase un tema e elaborase un discurso logo dunha fase de investigación. O equipo de Soutomaior desenvolveu unha exposición oral na que representou de maneira crítica os estereotipos e prexuízos existentes na sociedade arredor do chamado “amor romántico”. Fronte a esta concepción do amor, apostaron por relacións sas nas que prima o equilibrio e a reciprocidade e nas que a muller desenvolve plenamente a súa vida sen depender, nin emocionalmente nin doutro modo, da súa parella.\nAquí vos deixamos o vídeo gravado para a fase clasificatoria e as imaxes do acto á espera de que a organización publique a intervención feita o pasado martes.\nOs alumnos do IES de Soutomaior gañan o concurso galego de oratoria escolar (Faro de Vigo, 29-05-2019).\nCicerones adolescentes contra a violencia de xénero (Faro de Vigo, 29-05-2019).\nUn dez en Oratoria (Faro de Vigo, 29-05-2019).\nCentros de Castroverde, Soutomaior e Pontevedra gañan o certame de oratoria Comunicatedu (Consellería de Educación, 28-05-2019).


Traballos de aula Consisten en exercicios que se desenvolverán na propia aula. Poden consistir, por exemplo, en exercicios de análise textual ou de revisión/corrección de traducións. Avaliaranse conxuntamente coas prácticas en aulas de informática e as prácticas autónomas a través de TIC.\nPrácticas en aulas de informática Para estas prácticas precísase dispor de equipo informático con conexión a Internet. Farase sobre todo traballo documental previo á tradución e traballo de aprendizaxe dalgunhas ferramentas básicas para a tradución. Avaliaranse conxuntamente cos traballos de aula e as prácticas autónomas a través de TIC.\nPrácticas autónomas a través de TIC Estas actividades de aplicación dos coñecementos a situacións concretas e de adquisición de habilidades básicas e procedimentais relacionadas coa práctica da tradución desenvolveranse de maneira autónoma a través das TIC. Avaliaranse conxuntamente coas prácticas en aulas de informática e os traballos de aula.\nActividades introdutorias Actividades encamiñadas a tomar contacto e reunir información sobre o alumnado, así como a presentar a materia. Explicarase, en especial, o sistema de avaliación, a bibliografía recomendada e a de lectura obrigatoria. Ao finalizar, e xa como traballo autónomo, o alumnado deberá localizar na biblioteca da facultade a bibliografía dada.\nPresentacións/exposicións O alumnado exporá o traballo de investigación realizado (vid. "Traballos tutelados"). Haberá quenda de preguntas e debate.\nTraballos tutelados Inclúese aquí o traballo que o alumnado debe realizar obrigatoriamente para a avaliación\ncontinua (15% da nota). o traballo versará fundamentalmente sobre algún aspecto das culturas ou da lingua orixe que poida presentar dificultades de tradución. O alumnado contará coa tutela da docente. Durante as horas presenciais dedicadas a este apartado, a docente explicará o procedemento e as normas de elaboración do traballo.\nResolución de problemas e/ou exercicios Realizaranse exercicios de tradución, que tentarán reproducir situacións reais, e exercicios de resolución de problemas (dificultades de tradución). Despois da presentación da base conceptual e procedimental nas sesións maxistrais, nas horas presenciais farase o traballo previo de análise e resolución de dúbidas. A seguir, o alumnado preparará as tarefas pola súa conta. Finalmente, e de novo nas horas presenciais, farase a posta en común e corrección dos resultados. Esta parte terase en conta na avaliación continua (5%).\nEventos docentes e/ou divulgativos Prevése a asistencia a eventos divulgativos como conferencias ou presentacións de programas de\nTitoría en grupo O alumno poderá manter entrevistas coa profesora para asesoramento e desenvolvemento de actividades da materia e do proceso de aprendizaxe, especialmente para os traballos tutelados.\nSesión maxistral As sesións maxistrais dedicaranse a explicar os contidos máis teóricos da materia, como a descrición do mercado da tradución do alemán ou a tipoloxía de erros, así como contidos teóricos fundamentais para desenvolver as tarefas prácticas, como aspectos contrastivos morfosintácticos e estilísticos entre as dúas linguas, referentes culturais etcétera. Malia estaren no apartado de sesións maxistrais, as clases serán de índole participativa e sempre estarán apoiadas por un soporte práctico.


CARLOS SOBRINO - Afundación\nSobrino Buhigas, Carlos\n( Pontevedra, 18 de marzo de 1885 - Vigo, 4 de diciembre de 1978 )\nMembro dunha familia acomodada, culta e de tradición artística, estuda Bacharelato na súa cidade natal e axiña manifesta a súa vocación artística. Tras iniciarse na pintura con Benigno López Sanmartín, por vontade dos seus pais realiza estudos de Comercio en Madrid que compaxina coas clases no obradoiro do pintor Alejandro Ferrant. Oposita á Cátedra de Debuxo e Caligrafía, obtén o número un e é destinado a León. Alí residirá ata 1920 cando se crea a Escola de Comercio en Vigo. Compaxina a docencia nesta escola coa que exercerá na Escola de Artes e Oficios. A súa consagración artística ten lugar en 1913 cando expón por primeira vez de maneira individual no Salón Iturrioz de Madrid. É bolseiro da Deputación de Pontevedra e en 1923 pola Xunta de Ampliación de Estudos e Investigacións Científicas de Madrid. Viaxa a Inglaterra, Francia e Bélxica; lugares onde afonda na técnica do gravado, co que ilustra revistas e xornais como o Faro de Vigo. Os seus carteis publicitarios e o deseño de pezas de cerámica para a Cerámica Celta tamén merecen ser destacadas. Na súa dilatada traxectoria realiza exposicións en territorio galego, madrileño e en diversas cidades de Latinoamérica. Foi galardoado en múltiples ocasións, entre as que cabe destacar as mencións honoríficas e unha terceira medalla nas Exposicións Nacionais de 1908, 1910 e 1915, respectivamente. Obtén tamén a medalla de ouro na Exposición Rexional de Santiago (1909), a terceira na International de Barcelona (1911) e a segunda na Universal de Panamá (1916). A súa obra está presente nos principais museos e institucións galegas, así como en destacadas coleccións en España e América.\nDurante a súa prolífica traxectoria a súa obra apenas sofre variacións estilísticas, unicamente se pode recoñecer algún indicio modernista e impresionista; sitúase afín ao rexionalismo con influencias de Soutomaior, Manuel Benedito e outros artistas da época. As aldeas e o mar de Galicia son temáticas recorrentes na súa produción. A Galicia que presenta é documental, idealizada e amable, exenta de dramatismo. A nivel técnico cultivou sobre todo o óleo e a acuarela, cun debuxo firme e seguro coloreado cunha paleta alegre e gran luminosidade. Acometeu obras de gran formato; célebres son os seus murais-retablo.\nNa Colección Afundación atopamos seis obras pictóricas do artista. Dúas delas, óleos do ano 1931, presentan un formato de tríptico de grandes dimensións con representacións das actividades do contorno mariñeiro e campestre. Ambas as pezas destacan polas súas coidadas composicións que xuntan con mestría a representación do contorno coa escena presentada. Así no Tríptico Mariñeiro mostra en primeiro plano unha sorte de bodegón con peixes de gran riqueza en detalles para a continuación amosarnos unha serie de emblemáticos personaxes que realizan diversas tarefas. Trátase dunha escena repousada que nos amosa ese instante suavemente detido. Todo nela é amable, a cor vibrante e o debuxo certeiro. No retrato Muller con galiña (1936) amosa un grande oficio na bucólica paisaxe que se abre cara ao fondo, así como nos detalles da tradicional vestimenta da moza e a plumaxe da galiña. A moza retratada cumpre o arquetipo dos seus serenos personaxes femininos de rostros rosáceos. Dúas acuarelas representan escenas cotiás de distintas vilas galegas, co seu característico estilo costumista, e na outra acuarela, Interior (1940), o seu exultante colorido atenúase e resalta o claroscuro producido polos arcos do claustro. Todas elas evidencian a súa excelencia no debuxo, con figuras rotundas, e a súa compracencia á hora de retratar a Galicia rural e mariñeira.\nCARLOS Sobrino, Deputación Pontevedra, Pontevedra, 1998.\nC. Sobrino, 1885 - 1978, Fundación Caixanova, Vigo, 2008.\nSoportales en el puerto de Muros 1927\nTríptico marinero 1931\nTríptico campestre 1931


Eugenio Espejo - Wikipedia, a enciclopedia libre\nFrancisco Javier Eugenio de Santa Cruz y Espejo naceu en Quito, en 1747, e morreu encarcerado na mesma cidade en 1795. Foi un prominente investigador científico, médico, escritor, avogado, xornalista, pensador ecuatoriano, ideólogo político, considerado en Ecuador prócer da independencia.\n21 de febreiro de 1747\n27 de decembro de 1795\nescritor, avogado, médico, científico, investigador, xornalista, bibliotecario e político\n2 Política e actividades literarias\nSegundo a lenda romántica, foi fillo dun indíxena quechua, Luis Chuzig (lechuza), que procedente de Cajamarca, instalouse en Quito como asistente do sacerdote e médico José del Rosario. A nai, Catalina Aldaz era unha mulata nacida en Quito. Aprendeu as súas primeiras letras en casa dos seus pais e logo, supostamente, nunha escola católica para nenos pobres. Con todo, existe controversia sobre a orixe do sabio quiteño, pois existen documentos que comproban que o nome familiar de Espejo, levábao xa o pai de Eugenio, quiteño, e ata o seu avó que era español. É máis, a inscrición de nacemento de Eugenio de Santa Cruz y Espejo, está dada como tal, e situada no libro de brancos, feito imposible de consumar para un indíxena, por influente que fóra, xa que o sistema de castes da Colonia prohibíao explicitamente. Doutra banda, Espejo está inscrito desde moi temperá idade en colexios exclusivos da aristocracia quiteña, chegando a ser electo representante dos seus compañeiros en varias ocasións. Desta época data o seu probable e único retrato coñecido, en compañía da súa clase. Espejo é un dos pensadores máis importantes de América Latina de finais do século XVIII, influído polas ideas ilustradas, que adaptou á realidade social da súa contorna.\nSegundo algúns historiadores que defenden a historia romántica de Espejo, a el foille moi difícil abrirse paso dentro da clasista sociedade colonial, pero conseguiu doutorarse en medicina en 1767 e pouco despois tamén en xurisprudencia e dereito canónico. Dentro a sociedade quiteña converteuse no eixo da vida cultural e propagador de ideas progresistas, cun considerable apoio por parte da aristocracia criolla. En 1779 publica a súa primeira grande obra, El Nuevo Luciano de Quito unha crítica terrible a todos os problemas e deficiencias da vida cultural na Real Audiencia de Quito. Foi acusado de ser o autor dun texto que aplaudía o levantamento de Tupac Amaru e Tupac Catari. O seu activismo cultural acabou enfrontándoo ás autoridades, que o procesaron na capital do vicerreinado, Bogotá, pero este feito contribuíu a aumentar aínda máis o seu prestixio; xa que saíu libre de todo cargo.\nPolítica e actividades literariasEditar\nDe volta ao prostíbulo, foi nomeado primeiro director da biblioteca pública, composta por máis de 40.000 volumes procedentes dos fondos dos xesuítas, recentemente expulsados. Tamén publicou importantes traballos de medicamento, como as Reflexiones acerca de las viruelas (1785), o cal converteríase no primeiro texto científico que refería a existencia de microorganismos (inclusive antes que Louis Pasteur) e que definiría como política de saúde conceptos básicos na actualidade como a asepsia e antisepsia de lugares e persoas. Máis adiante colaborou na creación da Sociedade Patriótica de Amigos do País a semellanza das outras que comezaban a xurdir en España e nas colonias e, sobre todo, editou o primeiro diario da cidade: Primicias de la Cultura de Quito (1792). Pola súa actividade de denuncia continua foi novamente encarcerado, situación na cal acabou morrendo o 27 de decembro de 1795 (por mor dunha tráxica disentería).\nO seu pensamento é unha adaptación de ideas ilustradas na contorna colonial da Audiencia. As súas ideas promovían a igualdade de todos os cidadáns e nacionalización das propiedades eclesiásticas. No seu ideario aparecía por primeira vez a igualdade dos indíxenas cos crioulos (ideal que quedou eliminado nos procesos de independencia) e tamén por primeira vez expuña os dereitos da muller.\nEn Ecuador considérase que foi un dos primeiros en afirmar a necesidade dunha emancipación de España e en proclamar a individualidade do país e, en xeral, de toda América; e que as súas ideas, aínda que modificadas nalgúns aspectos importantes, inspiraron aos revolucionarios do 10 de agosto de 1809.\nEn cambio, autores como Efrén Avilés Piñeiro indican que Sempre se dixo que Espejo é o precursor da independencia, pero non é así. Pero si foi un revolucionario xa que a través dos seus escritos e publicacións procurou reformar as estruturas sociais e políticas desa época.\nEl Retrato de Golilla (1781)\nCartas teológicas (Atribuidas, 1780-1792)\nReflexiones acerca de un método para preservar a los pueblos de las viruelas (1785) versión en linea (Español)\nVoto de un ministro togado de la Audiencia de Quito (1792) Versión en PDF en español\n↑ 1,0 1,1 Avilés Pino, Efrén (2005), Enciclopedia del Ecuador. Dr. Eugenio ESPEJO., Guayaquil \nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Eugenio Espejo\nRodolfo Pérez Pimentel, Eugenio Espejo, en: Diccionario Biográfico del Ecuador, Guayaquil 1987–, Band 3, S. 103ff. (en castelán)\nEugenio Espejo, médico, periodista, bibliotecario e axitador con conciencia crítica, Diario Los Andes (Riobamba), 20. febreiro 2006 (artigo biográfico, en español)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eugenio_Espejo&oldid=5031370"\nÚltima edición o 9 de xaneiro de 2019 ás 10:18\nA última edición desta páxina foi o 9 de xaneiro de 2019 ás 10:18.


Cadernos de Vide: VIII Acampada da Unitaria\nVIII Acampada da Unitaria\nPois teño que falar de outra acampada, a que todos os anos facemos no verán no patio da escola. Unha pequena acampada de tres días e dúas noites, con xogo de pistas pola noite e subida- e baixada- ata Ribarteme para @s maiores o segundo día.\nNesta acampada non hai máis adultos que a mestra. As nais e pais "SO" botan unh a man para montar e desmontar as tendas, preparan a cea da primeira noite na carballeira de A Chan de Vide, acompañarnos na subida a Ribarteme, vir tomar un cafeciño de madrugada conmigo.... pero non participan na acampada propiamente dita. En canto entramos no patio da escola, só quedan as tendas de campaña, @s nen@s e Sabela. E non se precisa de máis . Faise unha asemblea onde facemos inventario de recursos: tendas,sacos, mochilas....,necesidades e actividades a desenvolver, logo facemos a distribución por tendas segundo as súas preferencias e logo os máis pequniños, os de 3, 4 e 5 anos, escollen "pai ou nai" ,que será @ maior que termará e cuidará de cada un deles.E abofé que son uns pais/nais do máis reponsable.\nSon tres días tranquilos, nos que hai moitos tempos nos que só teño que "estar" pois eles se organizan pola súa conta, e disfrutan facéndoo sen a miña intervención.\ne dixen ben días tranquilos porque as noites son outro cantar: entre o chan, os xogos, as risas, o vento, as curuxas e as apostas para ver quen aguanta máis sen durmir..... as noites son unha romería.\nTodos os anos sorpréndeme o xeito no que está integrada a Biblioteca. Esta vez tamén\nna primeira noite cando quedan a durmir os cativos, os maiores que facían de pais/nais foron pola súa conta ata a Biblioteca na procura dun conto para lles ler, e os que non foron houberon de ir pitando pois ningún pequeno quería durmir "sen o conto". Pola mañán,mentras se estaba a espera de que quentara o leite, uns charlaban, outr@s xogaban ou arrumbaban a tenda, pero tamén houbo @s que foron ata a Biblioteca e deitad@s na alfombra pasaban as follas dos "libros sorprendentes".\nXa imos na 8ª acampada de verán, agora a esperar pola novena.\nPublicado por Unitaria de Vide en 2:23\nnovos capítulos de "Unitaria de Vide"... por fin!!!!!!!!!


Squats Barbell: todo o que debes saber deles | Bezzia\nFas agachamentos de barra? Se aínda non optaches por unha idea coma esta, aínda estás a tempo porque, sen dúbida, conseguirás excelentes resultados. Sabemos que as okupas sempre forman parte de calquera adestramento que valga a pena, ademais de ser tan variadas, nunca nos cansaremos delas.\nPolo tanto, hoxe quedámonos cos que usan unha barra e, como tal, tamén nos ofrecen infinitas vantaxes que debes coñecer. Primeiro descubrirás cales son as áreas que máis se traballan con este exercicio e como debes facelos correctamente. Comezamos!\n1 Que funciona a agachamento da barra\n2 Os erros básicos debemos corrixilos\n3 Cal é a mellor técnica para agacharse coa barra\nQue funciona a agachamento da barra\nPrimeiro de todo á hora de ter que agacharse, cal traballaremos desde o primeiro minuto son os cuádriceps. Aínda que é certo que a parte inferior do corpo é un dos protagonistas en xeral. A pesar diso, é certo que moita xente cre que só é un exercicio para as pernas e non. Xa vemos que ademais desta zona, a lumbar e a parte traseira tamén están moi implicadas. Deste xeito, sempre debemos ter unha boa execución para gozar dun exercicio correcto. É por iso que podemos engadir que como secundario tamén participan os músculos posteriores das coxas ou os secuestradores e abdominais.\nOs erros básicos debemos corrixilos\nUn dos erros que sempre debemos evitar á hora de realizar sentadillas é adiantar o tronco. Ás veces, debido á barra, facemos que os ombros avancen máis, o que implicaría que a parte traseira non estea na súa mellor posición. Así que debemos baixar co lombo recto sen ter que arquealo. Por suposto, ao baixar que os xeonllos non superan a punta dos pés. Tampouco debes xuntar os xeonllos cando baixas e menos aínda cando subes. Xa que é outro dos erros máis frecuentes e que debemos evitar a toda costa facer un uso correcto do noso adestramento e que o noso corpo sempre ten coidado.\nAlgo que tamén é esencial é o tema do descenso en si. Algunhas persoas non baixan o suficiente e outras baixan demasiado. Entón, sempre tes que seguir mantendo unha técnica equilibrada. A activación muscular pode verse afectada neste procedemento, polo que se es principiante sempre é mellor non levar moito peso. Ao baixar as coxas teñen que estar paralelas ao chan. Deste xeito sabes que os glúteos xa comezan a facer o seu traballo, sen esquecer aos quads e outros.\nCal é a mellor técnica para agacharse coa barra\nDespois de ver os erros temos claro que necesitamos apostar polos movementos correctos e deixar atrás todo tipo de dúbidas. Por este motivo, para levar a cabo unha boa técnica, reúne diferentes pasos, sinxelos en calquera caso, pero realmente útiles ao máximo:\nLevantámonos sostendo a barra firmemente coas dúas mans. Tamén se debe equilibrar o peso do mesmo para que poidamos movernos correctamente.\nTanto os xeonllos como os pés non se abren demasiado pero nunha posición cómoda e natural, evitando tensións en ambas as áreas.\nDescenderás mantendo as costas rectas sen agacharche cos ombreiros cara adiante.\nLembre que os xeonllos non deben tocar nin sequera achegarse. Así que debemos facer un movemento de limpeza e baixada. Para evitar forzar os movementos e non só dos xeonllos, senón tamén dos nocellos que non deben dobrarse en ningún momento.\nAgora xa sabes un pouco máis, un dos principais exercicios que podes poñer en práctica dun xeito sinxelo. Adaptándoo sempre ás túas propias necesidades.\nCamiño completo ao artigo: Bezzia » saúde » Exercicio » Agachamento de barra


Rematamos este ciclo de charlas sobre mulleres científicas coa presentación de Enheduanna a cargo dos nenos e nenas de 2º coa súa profe Tudita ó frente.\nExplicáronnos de forma clariña (cun mapa mental deses que fan tan, tan ben) quen foi esta muller: astrónoma, matemática, filósofa e poeta.\nPero, o que máis chamou a nosa atención foi o que nos contaron sobre a escrita cuneiforme sobre arxila. Proxectáronnos unha imaxes que ilustraban o que nos contaran previamente e,á saída, agasalláronnos cun alfabeto cuneiforme para que escribamos o noso nome. Mirade os xestos de estrañeza que facía algunhas ó ver os signos!\nE con isto rematamos esta semana adicada ás MULLERES CIENTÍFICAS coa que tanto disfrutamos. Agadamos que, de verdade, valera para pór en valor a aportación feminina neste terreo ó longo da historia. Ise era o obxectivo.\nXoves: Sally Ride (3ºB)\nMércores: Mary Anning (3ºA)\nMartes: Marie Curie (5º B)\nLuns: Hipatia (6ºB)\nEtiquetas: ALFIN, animacion à lectura, biografias, Muller\nEu tamén disfrutei moito. Polas mulleres ás que nos achegaron e das que, salvo unha excepción, apenas sabía nada. Pero tamén por como o fixeron: ese volcarse nos libros para buscar e buscar...ese esforzarse por transmitir de maneira comprensible, dinámica, amena e divertida... Eu tamén me uno a esas felicitacións e digo:\n¡tendes que repetir!


Ecoloxistas en Acción denuncia que as talas de árbores do Parque do Castro destruén o patrimonio natural e atenta contra a biodiversidade urbana da cidade, empeorán a calidade do aire e con contribuirán ó cambio climático | Noticias Vigo\nEcoloxistas en Acción denuncia que as talas de árbores do Parque do Castro destruén o patrimonio natural e atenta contra a biodiversidade urbana da cidade, empeorán a calidade do aire e con contribuirán ó cambio climático\nUnha obra pública para poñer en valor a fortaleza que pon en perigo o patrimonio natural do parque\nPublicado por Noticias Vigo o día 30/04/2020 na sección de Ecologistas en Acción,Galicia,Medio Ambiente,Social,Vigo\nO alcalde de Vigo amosa unha vez máis que é un inimigo declarado das árbores. O pasado anuncio da talla masiva a partir do 20 de abril de 85 árbores por toda a cidade, incluíndo Samil, Manuel Olivié e Gran Vía, se une esta semana a tala masiva de árbores no corazón verde da cidade: o Parque do Castro, parque recoñecido e orgullo da cidade.\nEsta semana comezaron as tallas no recinto da fortaleza medieval do Castro, que forman parte das actuacións comprendidas nun proxecto de rehabilitación da muralla da fortaleza financiado polo Ministerio de Fomento. É un proxecto imprescindible para o patrimonio dos vigueses. Un proxecto chamado de “rehabilitación” e posta en valora da muralla do castelo, agocha un intencionado cambio do parque, xa que urbanizará gran parte dos sendeiros e ten coma obra estrela a instalación dun gran sistema de iluminación da muralla e a construcción dunha zona de gradas. A cartel das obras foi instalado a finais de 2019 e os traballos comezaron en xaneiro. Na 7ª semana de confinamento do COVID19 se consuma a destrucción dunha parte moi importante do patrimonio natural do recinto do Castelo. Sen que os vigueses coñezan o que se está realizando neste momento, precisamente na época de nidificación de aves e de maior esplendor das árbores.\nA rehabilitación dun patrimonio tan importante coma o Castelo do Castro ten que ser prioritario xa que A fortaleza está catalogada coma Ben de Interés Cultural (BIC) dende 1949. Pero o seu mantemento non pode ser incompatible coa conservación do patrimonio árbóreo e natural do Parque. Enténdese que se teña que valorar a talla de árbores no caso de que afecten estruturalmente á muralla, pero é necesario sempre facer unha valoración experta na que prime a conservación, non a talla e eliminación.\nO proxecto recolle a intervención sobre árbores xenlleiras, adultas e sas que non supoñen a ameaza de danos estruturais á muralla, salvo un exemplar de acacia negra que creceu pegado á base no leste da muralla. Os outros exemplares afectados son árbores nobles coma carballos americanos, 6 cedros, 2 acacias, un ciprése, un abeto e 3 cerdeiras xaponesas. O Concello comezou a talla destas árbores sen anuncio desta vez, e se descoñece o total de exemplares que se eliminarán.\nA riqueza vexetal e faunística é un patrimonio incalculable dada a escasede de zonas verdes na cidade. Non pode ser ignorado e sacrificado para executar unha obra deste tipo, na que debe realizarse unha restauración do monte do Castro con tódolos elementos, naturais e arquitectónicos en equilibrio. A instalación de pantallas reflectoras de luz e o sistema de cableado supón obras de canalización e de electrificación e aportará aínda máis contaminación lumínica a esta cidade. A contaminación lumínica provocada polas industria e zona portuaria se verá incrementada por esta zona superior da cidade poñendo en perigo incluso a certificación de “Destino Starlight” dos ceos do Parque Nacional das Illas Atlanticas, que foron reseñados pola NASA como de gran calidade. O proxecto da obra supón a eliminación de parterres, ancheamento inxustificado de camiños de terra e nova pavimentación dos sendeiros. A vexetación da muralla será eliminada de forma mecánica e química aplicando herbicidas.\nPor último, a alcaldía anunciou co nome de “Espazo de encontró” a sustitución dunha zona verde no extremo norte da muralla dunhas gradas, cando na mayoría das ciudades europeas a cidadanía valora os espazos verdes de ocio sen grandes infrasestructuras que eliminen o verde. A grada prevista supón a destrucción da campa e posiblemente o arborado do borde da muralla exterior. A utilización desta zona agacha o uso futuro para espectáculos coma os que se veñen celebrando na noite das “Bágoas de San Lourenzo” nas que se celebran concertos da Orquesta de Múseca Clasica. A observación do espectáculo e da ría requiriría a tala das árbores que tapan a explanada das anclas. O concertó é un uso compatible e loable, pero debería preservarse a contorna e as árbores.\nO patrimonio natural como servicio para a cidade: biodiversidade urbana\nO Parque do Castro é o parque mais urbano da cidade de Vigo. Os outros parques están nos bordes do casco urbano ou en barrios periurbanos e conservan certa conexión con arterias verdes (río Lagares, beira do mar, parques forestais, parroquias periurbanas). Este parque ten un elevadísimo valor ambiental pola sua biodiversidade natural e ten una grande importancia para a cidade polos os valores paixasísticos do conxunto árbóreo. É un pulmón verde e a derradeira illa verde de suficiente tamaño no centro da cidade. Ten gran potencialidade como área para educación ambiental e achegamento dos cidadáns e nenos á fauna e flora.\nOs hábitats do parque albergan a unha comunidade importante de animais. Mais de 45 especies e aves poden ser observadas no parque: paporrubios, pardales e merlos se mixturan con ferreiriños, carboeiros, agateadores e mosquiteros. Se observan periódicamente aves rapaces coma o miñato, falcóns, gavián e o pito real. As aves utilizan ramas, ocos de árbores e a muralla para aniñar. Moitos dos árbores que se talaron tiñan ocos onde aniñaban estas aves. Os búhos foron habitantes do parque e ata vai 5 anos había unha parella de avelaionas que se inlcuso se escoitaban dende a Praza do Rei. Desapareceron cando se talaron os grandes carballos do zona do parque dos patos e da muralla norte. No verán se escoita o canto do autillo. Os muros de pedra son hábitat de moitas especies rupícolas de flora e fauna. Noutros paises son considerados un ecosistema singular e inclusive gozan de protección ambiental pola diversidade que albergan. No caso do castro, ademais de albergar liques, fentos e prantas con frores, serven de refuxio a especies protexidas coma morcegos (existen 3 especies) e aves coma o rabirrubio, e son o derradeiro hábitat da lagartixa galega, dos lagartos arnais e de infinidade de invertebrados coma os insectos polinizadores que teñen un gran papel na natureza e moitos serven de alimento a aves e reptís. Un ecosistema urbano cunha cadena trófica ainda en funcionamiento a pesar das múltiples presións e pérdas nas últimas décadas.\nEn calquera cidade europea as árbores deste parque estarían blindadas e fortemente protexidas. O “Catálogo de arbores singulares do Concello de Vigo” publicado 1999 pola Concellería de Medioambiente durante o mandato do alcalde Manuel Pérez recompila os exemplares a localización das árbores singulares de Vigo. Unha parte importante das árbores catalogadas se atopan no Parque do Castro. A “Ordenanza Municipal de Zonas Naturais e Espazos Verdes” recolle explícitamente a obriga de protexer as formacións e especies vexetais urbanas. Os responsables actuais do concello de Vigo están incumplindo esta ordenanza municipal que prioriza a conservación do arbolado que se vexa afectado por infraestructuras, obras públicas ou proxectos urbanísticos. Só de forma excepcional autoriza o seu traslado antes que a súa su talla.\nA necesidade dun plan experto na xestión do parque do castro nos últimos anos\nDurante a última década a xestión da Concellería de Parques e Xardíns se caracteriza polas talas continuas cun ritmo constante en parques, xardíns e bulevares das avenidas, que foi afectando a moitas árbores catalogadas como senlleiras. De forma paralela as obras de humanización contribuiron a desarbolar as rúas pouco a pouco.\nAs talas de árbores, sobretodo de arbustos e exemplares grandes de árboles caducifolias, son o resultado dunha planificación adicada a facer zoas abertas con céspede. Os propios operarios\nconfirman que a orde da Concellalía é aclarar o parque. O prioritario é crear zonas abertas de céspede, usando a costosísima herba en rolos que se usa nos campos de futbol, e aclarar as vistas da\nmuralla. Como se non houbera increíbles miradoiros xa en diferentes puntos do parque, moi apreciados polxs viguesxs para observar a ría e os solpores no verán.\nAs malas prácticas da Concellería de Parques e Xardíns dentro do contorno da fortaleza do Castro e as malas prácticas das empresas contratadas para mantemento pola Concellería de Parques e\nXardíns na parte exterior da fortaleza do Castro son habituais, Os operarios realizan eliminación de todo tipo de arbustos, eliminación de frores e desbroces mecánizados a hecho con descuaxe do\nsistema radical das plantas. A terra queda desprotexida e se erosiona coa chuvia provocando arrastres do pavimento dos camiños. É frecuente ver a contaminación con cintas de prástico que non\nson retiradas despois dos traballos de mantemento, o uso de espuma de poliuretano para pegar colares de prásticos de control da procesionaria e erosión de setos e zonas verdes con ferramentas e\ntránsito de maquinaria. En 2013 se eliminaron diversas fontes de auga e se dañaron fortemente os tres estanques que usaban anfibios, aves e invertebrados.\nO Parque do Castro é a derradeira illa verde que contén un conglomerado de especies de árbores, con exemplares de roble americano de gran porte, diversas especies de píceas e u ha colección de\nárbores ornamentais de grande valor e diversos orixes xeográficos. Moitas delas con mais de 80 anos de idade. Na zona superior dentro do recinto amurallado existen árbores adultas de gran porte e catalogadas coma conxunto singular. Na parte inferior do monte do Castro está poblado sobretodo de piñeiros. Sorprendentemente, as tallas continuas se realizaron mayoritariamente sobre as\nespecies caducifolias de gran e mediano porte. Nos últimos 10 anos se talaron mais de 150 árbores. A utilización do término “arbores enfermas” se utiliza de forma continuada coma escusa para talar árbores, pero en realidade a eliminación responde a outros criterios. Non se realizan cortas de piñeiros, a pesar de que mayoritariamente están defoliados, afectados de forma moi importante pola procesionaria do pino e non teñen valores estéticos relevantes. Os piñeiros teñen un factor de risco por incendio moito mais elevado que as caducifolias. Sen embargo as caducifolias coma os grandes carballos americanos ofrecen sombra nos meses de verano actuando como reguladores da temperatura e o quedemento urbano, En inverno as follas contribúen ó enriquecemento do chan e as copas desnudas deixan pasar a luz. É preciso conservar as árbores que quedan e potenciar a renovación do arbolado con árbores nobles caducifolias priorizando a utilización de árbores\nautóctonas coma carballos, castiñeiros, pradairos e bidueiros.\nCalidade do aire e regulación da temperatura\nA biodiversidade é unha das nosas mellores defensas fronte ao cambio climático, ás árbores actúan como fixadoras de CO2 e a súa estensión axuda a combatir o quecemento global. Demóstrase\nnecesario un incremento do arbolado, especialmente do de gran porte. Porén as acutuacións do goberno municipal parece que van na liña de incumprir sistematicamente os obxetivos da declaración de emrxencia climática aprobada por pleno municipal, comezando polo punto 1: “deter a perda da biodiversidade e restaurar os ecosistemas como única resposta posible para evitar un colapso de todos os sistemas naturais, incluído o humano”.\nA natureza e a súa diversidade tamén son parte do noso patrimonio e as institucións públicas teñen a responsabilidade de defendelas. Por iso desde Ecoloxistas en Acción denunciamos esta nova talla masiva e inxustificada que nos empobrece aínda máis como cidade, atacando a un ecosistema único no centro de Vigo que leva anos ameazado. Solicitamos que se suspenda a talla de árbores e que se realice o proxecto seguindo as necesarias medidas de protección ambiental, sen utilización de herbicidad e glifosato, respetando o ancho actual dos sendeiros e suspender a pavimentación dos camiños peonís. Este proxecto debe ser explicado con transparencia, organizando ademáis convocatorias para que sean os propios vigueses a través de accións de voluntariado os que\ncontribúan na necesaria reforestación do parque e abrindo á participación dos colectivos medioambientais da cidade que levamos anos solicitando a conservación da flora e fauna urbanas.\nEcoloxistas en Acción crea un mapa interactivo das árbores…


Mamen Mendizábal - Wikipedia, a enciclopedia libre\nMamen Mendizábal, nada en Madrid o 15 de xaneiro de 1976, é unha xornalista e presentadora española de televisión.\n15 de xaneiro de 1976 (44 anos)\nLicenciada en Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, os seus inicios profesionais foron na Cadena SER como redactora de Hoy por hoy ó lado de Iñaki Gabilondo. Tamén presentaba o programa Punto de fuga as fins de semana. Nesa emisora chegou a cubrir a baixa por maternidade de Gemma Nierga á fronte de La Ventana desde setembro de 2005 ata xaneiro de 2006. Xa antes a substituíra durante os meses de xullo e agosto do mesmo ano.\nEn outubro de 2004 foi contratada por Televisión Española para presentar o espazo de debate 59 segundos, á fronte do cal se mantería ata principios de 2006, cando foi fichada pola nova canle de televisión La Sexta.\nNeste canal encargouselle a presentación de La Sexta/Noticias na súa segunda edición, así como o programa Sexto sentido (2006) xunto a Helena Resano e Cristina Villanueva magacín de entrevistas, reportaxes e debate, na actualidade transformado nun debate entre PSOE e PP, en solitario.\nFoi nomeada ós Premios ATV de 2005, como Mellor Comunicadora de Programas Informativos polo programa 59 segundos e ó TP de Ouro de 2006, como Mellor Presentadora de Informativos por La Sexta Noticias.\nMantén unha relación sentimental co periodista deportivo José Antonio Ponseti, a cal se consolidou en 2013 ó irse a vivir xuntos.\n↑ Mamen Mendizábal consolida su relación con José Antonio Ponseti, la voz de 'Carrusel Deportivo'\nMamen Mendizábal no Twitter\nMamen Mendizábal na IMDb (en inglés).\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mamen_Mendizábal&oldid=4744890"\nÚltima edición o 24 de maio de 2018 ás 11:09\nA última edición desta páxina foi o 24 de maio de 2018 ás 11:09.


Son de Sol - Wikipedia, a enciclopedia libre\nÉcija, Sevilla , España\nSon de Sol é un grupo musical español de flamenco-pop formado por tres irmás (Sole, Esperanza e Lola) de Écija, Sevilla. Foron as elixidas para representar a España no Festival da Canción de Eurovisión de 2005.\nNo concurso de preselección nacional, retransmitido por TVE entre o 4 e 5 de marzo de 2005, a súa canción Brujería conseguiu o 24,2% da votación do público, colocándoas por encima das favoritas, Las Supremas de Móstoles, cunha marxe de só un 2,4%. A canción foi producida por Manuel Ruiz (máis coñecido como Queco), que foi responsable do famoso Aserejé de Las Ketchup, e por José Luis de Carlos, habitual de Las Grecas, Isabel Pantoja ou Manzanita nas décadas dos setenta e oitenta.\nDebido a que España é un dos principais contribuidores financeiros do Festival da Canción de Eurovisión, a canción de "Son de Sol" foi unha das catorce con pase directo á gran final, que tivo lugar o 21 de maio en Kiev (Ucraína), e que competiron contra as outras dez cancións da semifinal. Quedaron en vixésima primeira posición, por encima de Reino Unido, Francia e Alemaña.\nDespois de que lanzasen varios discos antes de que se desen a coñecer a nivel nacional grazas a eurovisión, na primavera de 2005 publican Brujería, sendo disco de ouro despois do verán. En 2008 lanzan o seu cuarto disco e segundo a nivel nacional, titulado Directo a ti.\n↑ los 40 (7 de marzo de 2005). "El trío sevillano Son de Sol representará a España en Eurovisión" [O trío sevillano Son de Sol representará a España en Eurovisión] (en español). Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2012. Consultado o 29 de xuño de 2009.\n↑ ADN (23 de xuño de 2008). "Son de Sol: Temos moita confianza en último disco porque é todos gustos" (en español). Consultado o 27 de outubro de 2009. [Ligazón morta]\nSitio web de Son de Sol\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Son_de_Sol&oldid=5545433"


35 O peixe cebra como ferramenta para a investigación biomédica – galiciencia\nMediante a realización de prácticas científicas imos deseñar e executar o estudo dunha enfermidade neurodexenerativa con base xenética, empregando como organismo modelo o peixe cebra.\nO proxecto repercutirá na formación do alumnado e será motivador, en canto a que permitirá conectar os coñecementos adquiridos nos diferentes módulos dos ciclos formativos con aspectos de actualidade dentro da biomedicina. Tras a implementación do proxecto de innovación os resultados previstos pódense resumir en: - Mellora das prácticas pedagóxicas tradicionais pasando a unha aprendizaxe activa e significativa. - Aumento da motivación e o interese do estudantado pola aprendizaxe así como a participación na aula. - Adquisición de competencias relacionadas co traballo cooperativo entre estudantes e tamén entre estudantes e docentes. - Desenvolvemento de competencias para a investigación, a indagación e o pensamento crítico no alumnado implicado.\nO proxecto está adecuado tanto ao espazo como ás características formativas do módulo de bioloxía molecular e citoxenética (CS Laboratorio Clínico e Biomédico), podendo trasladarse de xeito transversal a outros módulos, ciclos ou mesmo a outro tipo de estudos onde se traballe esta temática. Pretende conectar os coñecementos adquiridos no dito módulo ao mundo real da investigación biomédica. Serve de base para unha mellora no seu pensamento crítico, aspecto moi valorado na actualidade dentro de contextos laborais. Ademais, nos últimos anos estase a traballar para desenvolver actividades moi diversas empregando o peixe cebra (Danio rerio) como ferramenta educativa para achegar o mundo científico ás aulas.\nA ensinanza e a aprendizaxe da xenética deben ir acompasados cos avances da investigación neste campo. Este modelo biolóxico demostrou ser esencial para a investigación biomédica pois existe unha homoloxía substancial co xenoma da nosa especie. Ata o 85% dos xenes que poden inducir enfermidades en humanos consérvanse no peixe cebra. O obxectivo principal deste proxecto é fomentar a investigación, a experimentación e a innovación educativa deseñando e executando unha investigación científica sobre unha enfermidade rara empregando este organismo modelo, o peixe cebra. A través de diferentes actividades baseadas nas prácticas científicas poténciase a autonomía no desempeño destas e a aplicabilidade do coñecemento científico en contextos reais.\n36 R ao cubo


Visita á planta nobre do Concello da Coruña\nDo 15 ao 28 de febreiro está aberto o prazo para que os centros soliciten a visita guiada para o alumnado de 4º de ESO. As visitas faranse os martes de marzo e abril de 9:30 a 10:30 h.\nO Concello oferta en febreiro 14 prazas para persoas tituladas en ciclos medios de FP para prácticas en empresas europeas de maio a agosto\nAberto o prazo de inscrición para visitas á EXPOSICIÓN MULLER TIÑA QUE SER!\nPara a sede do Ágora, do 1 ao 22 de febrero, e para el Fórum Metropolitano, do 19 de febreiro ao 19 de marzo.\nO xoves 1 de febreiro, ás 20:00 horas, tivo lugar a entrega de diplomas das persoas participantes no Curso sobre Saúde no medio escolar celebrado os días 12, 14 e 19 de decembro. O acto estivo a cargo do Alcalde da Coruña, da Presidenta da Fundación María José Jove e da Concelleira de Xustiza Social e Coidados.\nA Coruña a Escena: XXIX Mostra de teatro escolar\nXoves 8 de febreiro ás 18:00 horas no Ágora terá lugar a reunión de coordinación para establecer as datas de celebración da mostra de teatro 2018.\nListado provisional de persoas admitidas e non admitidas no programa. As datas de presentación de alegacións van do 23 de xaneiro ao 5 de febreiro (ambos inclusive).\nA Coruña de Aventura: Visitas Escolares\nPode consultar aquí o calendario para programa "Visitas Escolares" para o día de hoxe e mañá.\n« Previous Next » 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ...33


O blogue do Carlos Callón: Contestemos as agresións: usemos o galego\nHoxe está a ser un día moi intenso en actividade da Mesa, tanto polas repercusións que están a ter esas discriminacións laborais do Ministerio de Economía a quen entregaron UN DOCUMENTO EN GALEGO como por outros casos que estamos a tratar, tamén de discriminacións por razón de idioma, mais que aínda non se deron a coñecer publicamente.\nComo xa comentei máis veces por aquí, son moitas as queixas de vulneracións de dereitos lingüísticos que nos chegan á Mesa, algunhas con consecuencias moi graves. No entanto, só unha parte delas acaban saíndo á luz pública. Na Mesa temos moito tino en garantir sempre a confidencialidade das persoas que chegan até nós coas súas reclamacións (iso si: non atendemos queixas anónimas) e non damos ningún paso sen que estas mulleres ou estes homes dean o seu visto e prace.\nExiste unha ofensiva moi clara para borrar do mapa o noso idioma. Queren facelo recuar alí onde nalgún momento conquistou novos espazos, queren enviar a mensaxe de que é unha reliquia inútil, de que pretender usalo só supón buscarse problemas na vida.\nNon queren que usemos o galego. Costestemos esas agresións usando de forma máis decidida e consciente a lingua de Galiza!\nApostemos pola convivencia, pola diversidade, pola igualdade de dereitos. Apostemos polo galego.\nEtiquetas: A Mesa, galego no ensino, galego no traballo, galegofobia, lingua, vida


Secuencian por vez primeira o xenoma mitocondrial completo dunha momia de 500 anos de antigüidade - - USC\nO estudo desta material permitiu identificar unha nova linaxe xenética\nActualizada: 12-11-2015 15:00\nDetalle da momia atopada en 1985\nPor vez primeira, investigadores da USC analizaron xenoma mitocondrial de aproximadamente 500 anos de antigüidade, concretamente o dunha momia andina atopada semienterrada e conxelada en 1985 no borde occidental do sur do cerro Aconcagua, a 5.300 metros de altitude na base da montaña de Pirámide (provincia de Mendoza en Arxentina). O xenoma secuenciado procedía dunha momia dun neno de sete anos de idade e que estudos arqueolóxicos e antropolóxicos previos indican que puido ser vítima dun ritual de sacrificio inca coñecido como ‘capacocha’ hai aproximadamente cinco séculos. A revista Scientific Reports do grupo Nature acaba de publicar un artigo sobre a investigación.\nEn colaboración con investigadores arxentinos, o equipo liderado polos profesores Antonio Salas Ellacuriaga e Federico Martinón Torres conseguiu extraer e secuenciar a totalidade do xenoma mitocondrial de ADN procedente dunha biopsia de pulmón da momia. A este traballo sumouse un “ importante esforzo bioinformático e matemático” que permitiu comparar os resultados deste análise de laboratorio cunha base de datos mundial de aproximadamente 28.000 mitoxenomas. A comparación posibilitou sinalar no perfil xenético da momia unha nova linaxe xenética (haplogrupo) bautizado como C1b i e que “non fora identificado previamente en poboacións contemporáneas”, explican os investigadores. Por contra, e tomando como referencia outra base de datos, os autores atoparon que podería haber descendentes desta linaxe vivindo en Perú e Bolivia na actualidade e un individuo que habitou no antigo imperio Wari (contemporáneo aos incas e de procedencia andina).\nSegundo o traballo de investigación desenvolvido, os autores suxiren que a momia representa “ un sub-clado xenético raro de antepasados maternos humanos que xurdiron hai aproximadamente 14.300 anos en Perú, o que é consistente á súa vez con achados arqueolóxicos”. O estudo do material mitocondrial completarase no futuro con novas análises de ADN nuclear que ampliarán o coñecemento sobre unha das máis grandes e complexas civilizacións da América precolombina ao tempo que evidencia como distintas áreas de coñecemento –xenética, antropoloxía e historia- poden confluír arredor dun mesmo tema.\nAntonio Salas Ellacuriaga, profesor da Facultade de Medicina e membro do Instituto de Medicina Legal da USC subliña que “é a primeira vez que se analiza o xenoma dunha momia andina e os resultados son consistentes coas hipóteses formuladas a través doutras disciplinas”. Os resultados teñen consecuencias importantes noutras áreas de investigación biomédica xa que, como explica a modo de exemplo, “é importante coñecer os límites das técnicas que usamos na actualidade, porque con frecuencia traballamos con mostras altamente degradadas na casuística criminal ou nos casos de identificación por medio de probas de ADN”. Nesta mesma dirección, Federico Martinón Torres, pediatra e investigador clínico do Hospital Clínico Universitario de Santiago, recoñece que “retos tan complexos como este, axúdannos a perfeccionar a capacidade técnica dos nosos equipos para poder abordar máis e mellor os retos clínicos máis difíciles dos pacientes”.\nImpacto para futuros estudos\nA posibilidade de aplicar técnicas contemporáneas en restos de varios centos de séculos abre portas cara múltiples direccións. “Sería interesante realizar a análise do xenoma enteiro da momia – afirma Antonio Salas- o que podería revelar información sobre multitude de cuestións relacionadas coas enfermidades ou características físicas do neno incaico”. Tamén sinala o interese de analizar o microbioma deste individuo xa que “podería achegar información tremendamente valiosa en relación ao ecosistema microbiolóxico existente no organismo dese individuo”. Na opinión do investigador a posibilidade de comparar esta “fauna microbiolóxica coa existente en poboacións contemporáneas podería arroxar información clave para entender o proceso de evolución e adaptación dos microorganismos nunha perspectiva espazo-temporal” e ter importantes consecuencias no mundo da infectoloxía e a microbioloxía. Todo isto suporá “un enorme reto tecnolóxico e analítico”, conclúe.\nAntonio Salas é investigador do Instituto de Medicina Legal da USC