O mellor de psoríase - Psorimilk\nO mellor de psoríase\nCalquera enfermidade da pel require tratamento especial, pero non é o único remedio eficaz para a psoríase? Cando se usa cada unha das propostas terapéuticas produtos debe pasar por unha serie de probas para seleccionar a medicación actual. Enfermidade significativamente romper a calidade de vida, crónica provoca unha persoa para o uso de drogas toda a súa vida. Descubrir o que os medicamentos para a psoríase son máis eficaces.\nEnfermidade da pel crónica non infecciosas personaxe chamado escamosa ringworm, ou psoriase. O descrito dermatosis caracterízase pola natureza autoinmune de aparición. Externamente, a enfermidade se manifesta a través de elevada por riba da superficie da pel de manchas vermellas, excesivamente seco. A enfermidade pode formar placas fusión conxunto de pápulas, que se fan áreas de inflamación e lugar a formación de novos vasos capilares pequeno tamaño (anxioxénese cando é excesivo formación).\nO tratamento adecuado pode ser obtido só despois de diagnóstico exacto e exames de laboratorio. O médico pode supervisar a eficacia das técnicas médicas que permiten que o paciente para acadar a longo prazo de remisión. Durante sistémica tratamento, os pacientes teñen que beber moita auga mineral. No tratamento emanan do individuo características dun determinado adulto ou neno. Como para o tratamento de psoriase? O tratamento é determinado con base en:\na gravidade da enfermidade.\ninterno terapia médica;\nfisioterapia (a obtención dun procedemento específico);\nterapias alternativas (terapia de ozono);\nEnfermidades crónicas non son tratados completamente, pero con bo curso de terapia podemos deixar a manifestación de síntomas desagradables por un período prolongado de tempo. Drogas non só pode eliminar o resultado malestar, pero para aliñar, o cura da pel. O tratamento para o efecto rápido asignado para sprays, inxeccións, locións, cremas, pomadas, medicamentos a base de plantas.\nAliviar a vermelhidão, coceira e irritación axuda especial pomada psoríase sobre a pel. En caso de utilizar métodos hormonais, é crucial para seleccionar a dose e observa-lo. Estes pomadas pode desencadear o desenvolvemento de graves patolóxica condicións de enfermidades infecciosas e macrólidos lesións da pel. Estes exacerbações son difíciles de tratar. Aplicar suavemente a medicated pomada sobre a base de solidol, aceite, e ácido salicílico.\nEn contraste coa pomadas, cura cremas ter un menos marcado efecto anti-inflamatorio. Con todo, eles están mellor absorbido pola pel. Crema de psoríase aplicada a secar a zona afectada dúas veces ao día. Dependendo da gravidade da enfermidade duración do curso pode ser de ata meses de continuas tratamento. Crema non contribúen para o risco de atrófica proceso, o que implica a posibilidade do seu uso a longo, pero antes de usar debe consultar co seu dermatoloxía.\nEliminar os síntomas da psoriase pode complexo terapéutico procedementos e o uso eficaz de drogas sintéticas. As empresas farmacéuticas ofrecer aos seus clientes a neutralización de exterior, visible e interna síntomas de psoríase. Mellora dos medicamentos ocorre mentres que o uso de pílulas e unha dieta especial, a manter un estilo de vida saudable e a selección dos competente significa uso ao aire libre.\nTratamento de psoriatic síntomas sobre a pel é realizada de acordo co principio:\nEn primeiro lugar, o tratamento con drogas ao aire libre de acción con un feble efecto.\nCo desenvolvemento da psoríase son asignadas a máis poderosas ferramentas, por exemplo, terapia de reposición hormonal.\nO tratamento para a fase aguda da infecciosas proceso é acompañado por antibióticos. Calquera medicación debe ser administrado só despois de que un profesional consulta cun médico. Para eliminar os efectos negativos dos antibióticos sobre o ser humano estómago debe ser paralelo a tomar probióticos. Para escoller o máis eficaz antibióticos, proporcionar laboratorio de análise sobre bacteriana sementeira para determinar a actividade de bacterias en substancias drogas. Máis frecuentemente usado drogas da penicilina, macrolide e cefalosporina.\nExcelentes resultados no tratamento da psoríase e a dermatite concerto folk medicamentos. Eficaz receitas aplicadas só ingredientes naturais que afectan positivamente a saúde do paciente. Entre os medicamentos a base de plantas utilizadas:\nherbas (herba de San Xoán, violetas, camomila);\ntintura de agrimony;\ndecocções de dentes de león e de bardanes.\nA continuación están os máis eficaz receitas para remedios naturais:\nAllo. Tomar 1 cabeza, esmagar e despeje os dentes por 2 horas 200 ml de auga fervendo. En infusión preparada para humedecida o pano e aplicar a terra.\nPrópole e manteiga. Para conectar con 200 g de própole extraer e a mesma cantidade de manteiga, previamente derretido. Pon a mestura a lume e a calor dun cuarto de hora. Fría e escorrer, FREGAR na zona afectada tres veces ao día.\nUn leite decocção de uvas, bardana, Linhaça. Para levar estes ingredientes naturais: raíz de bardanes necesaria, a partir de uvas só tomar as follas. Compoñentes despeje o leite de 200 ml, quenta ata ferver 5 minutos a lume feble. Legal, facer loções.\nO mellor remedio para a psoríase\nA única droga eficaz para o tratamento da psoriase non existe en conexión con a individualidade de cada corpo humano. A xulgar polos comentarios, algúns pacientes observou mellora tras a aplicación de infusións, decocções de herbas, UVB (exposición á radiación ultravioleta), PUVA-terapia (terapia de luz), homeopáticos Chinés remedios. Como escoller o medio máis eficaz? A diversidade de produtos farmacéuticos para o tratamento da psoriase é dividida en 2 grupos: ao aire libre, de uso interno.\nA elección de drogas depende da preferencia persoal. Comprobar as versións de atribucións na táboa seguinte:\npomada retinóides (vitamina a)\nshampoo antimetabolites (ácido fólico antagonistas)\naceite os anti-histamínicos\nNo amplo mercado farmacéutico presenta un gran número de medicamentos eficaces impacto local. En ausencia do necesario medicación, pode facilmente atopar equivalentes. Para mercar drogas de psoríase en farmacia quioscos ou mercar na tenda en liña para solicitar o catálogo. O prezo do medicamento, co mesmo nome varía cando compra: depende do fabricante, o lugar de venda, método de produción.


Redrum leva ao escenario os relatos do maltratro do libro ‘Invisibles’ | Erregueté\nA estrea deste espectáculo protagonizado por Mela Casal, Sheyla Fariña e Nieves Rodríguez terá lugar este xoves 15 ás 21:00 no Teatro Principal de Pontevedra .\nEntre as diferentes actividades que o Concello de Pontevedra levará a cabo dentro da campaña do 25-N, ocupa un lugar destacado a estrea de Invisibles. Un proxecto que viu primeiro a luz co libro da xornalista Montse Fajardo e chega agora aos escenarios da man de Redrum Teatro.\nSete testemuñas reais de maltrato ás que dan vida tres actrices: Mela Casal, Sheyla Fariña e Nieves Rodriguez. Tres xeracións de mulleres que amosan que non hai unha idade nin un perfil “Calquera poder ser unha vítima e tamén a heroína unha vez que sae”, sinalou a directora Marián Bañobre na presentación da mesma. Outro do aspectos que destacou foi o traballo de dramaturxia sobre o libro, “conseguir integrar os sete relatos, aínda que non foi fácil. Fálase de feitos moi universais que se repiten. O espectáculo ten valor en si mesmo non só polo que se conta, senón como espectáculo teatral onde atopamos drama, traxedia, ironía e incluso humor, necesario para que o público sexa quen de afrontar a brutalidade dos relatos”.\nA actriz Sheyla Fariña foi a impulsora de que o libro chegara aos escenarios, xa que logo de lelo, pensou que non podía quedar niso e agradeceu enormemente a colaboración de Montse, Carme, Marián e Redrum para que o proxecto chegara a ser unha realidade: “Pónseme a pel de galiña pensando que isto vai pasar. É un espectáculo valente que quere frear a invisibilidade en todos os aspectos, tamén da base do maltrato que a veces non recoñemos como tal.”\nO espectáculo contará cun pase matinal ás 11:30 horas concertado con centros escolares de Secundaria e Bacharelato que completou o súa capacidade, igual que o fixo o pase para público en xeral, para o que non hai entradas hai días.\nNeste artigo falamos de: Marian Bañobre, Montse Fajardo, Redrum Teatro


Cando un dos institutos máis antigos de Galicia convértese nunha institución cultural - Historia de Galicia\nArquivistica / Historia contemporánea / O patrimonio nos medios / Patrimonio / Xeografía\nLibros históricos / MiraDeShazerCC0\npor Redacción · 13 Xuñ, 2018\nComo xa contábamos noutro artigo, a mediados do século XIX triunfaron por fin en España as ideas liberais e progresistas herdeiras da Ilustración. Naceu daquela a intención de crear un sistema de escolarización e de estudos públicos auspiciado e financiado polo Estado que, a diferencia de ata ese momento, non estivera impartida polas antigas ordes relixiosas, pois foran estas as encargadas historicamente da formación. Daquela creuse por primeira vez que a educación non era un privilexio social de determinadas clases ou estamentos ou un acto de caridade cristiá senón un dereito de todas as persoas dun país.\nFoi baixo o plan promovido polo Ministro de Gobernación, Pedro José Pidal, polo que se materializou este importante cambio. O coñecido como Plan Pidal, concretado no Real Decreto de 17 de setembro de 1845, mudou de xeito radical todos os niveis educativos incluída a ensinanza secundaria e a universitaria, dous grandes privilexios naquel momento. As universidades, que ata aquela funcionaban como grandes señoríos dependentes de rendas, pasaron a depender do Estado e, ó mesmo tempo, o baleiro deixado pola expulsión dos Xesuítas foi substituído polos institutos públicos históricos.\nEn cada capital de provincia e máis en Santiago de Compostela existiu, por tanto, dende mediados do século XIX un instituto histórico. O de Lugo, foi o Lucus Augusti, un instituto que a día de hoxe segue a ser unha institución na cidade. Mostra de isto é o seu sensacional arquivo histórico, museo e biblioteca. Pois nos pasados días o centro de ensino secundario renovou por completo estas instalación dedicadas a acoller o importante legado do centro educativo. A intervención foi financiada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria e na inauguración estiveron presentes, entre outros, o delegado territorial da Xunta, José Manuel Balseiro, a alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, e o director do Instituto, Juan Carlos Fernández.\nInstituto Lucus Augusti / facebook.com\nAs reformas que afectaron ó conxunto do arquivo, museo e biblioteca histórica tiveron un investimento conxunto de 209.000 euros que implicou a readaptación dunha parte do edificio. O arquivo conta con fondos da chamada biblioteca histórica, con exemplares desde o século XVII, como o fondo documental do propio centro desde mediados do século XIX. Tamén se custodian pezas procedentes de diversas coleccións e doazóns relacionadas con materias como a física, química, bioloxía ou anatomía humana. Xunto coa reforma das instalacións do arquivo, procedeuse tamén a aplicar a lei de memoria histórica coa retirada do símbolos do Franquismo que aínda perduraban nas vidrieiras do centro. A nova a deu o pasado luns o Lugo Xornal.\nTemas: Consellería de CulturaEnsinanzaensinanza secundariaIES Lucus AugustiJosé Manuel BalseiroJuan Carlos FernándezLara MéndezLugo\nSeguinte As tribos celtas, a raíña Alda e o Druída toman Santiago o vindeiro 22 de xuño\nAnterior Queres coñecer os tesouros documentais de Galicia?


O Concello contribuirá con 6.000 euros ao financiamento do programa de prevención da exclusión social de Vieiro .\nInicio Carballo ao día Hemeroteca O Concello contribuirá con 6.000 euros ao...\nAS AXUDAS DIRECTAS A ENTIDADES SOCIAIS ACHÉGANSE ESTE ANO AOS 70.000 EUROS\nO Concello contribuirá con 6.000 euros ao financiamento do programa de prevención da exclusión social de Vieiro\nRepresentantes da asociación e o alcalde asinaron hoxe un convenio de colaboración\nXoves 20 de decembro do 2018 Carballo ao día\nMaica Ures, Evencio Ferrero, Fina Rey e Maripi Mata, no acto de hoxe\nO alcalde de Carballo, Evencio Ferrero, asinou hoxe un convenio de colaboración coa Asociación Antidroga Vieiro, que estivo representada por Fina Rey e Maripi Mata. Ao acto, celebrado este mediodía na Alcaldía, asistiu tamén a concelleira de Igualdade e Benestar, Maica Ures. O Concello realizará unha achega de 6.000 euros para financiar o programa de prevención da exclusión social que promove a entidade, cuxa directiva agradeceu a colaboración municipal non só con esta axuda económica senón coa boa disposición da Policía Local a actuar sempre que se require a súa presenza, ao igual, segundo manifestaron Fina Rey e Maripi Mata, que a Garda Civil.\nAs axudas directas outorgadas este ano polo Concello de Carballo ás entidades que desenvolven o seu labor no ámbito social achéganse aos 70.000 euros. O pasado día 26 de novembro o alcalde asinou outro convenio coa Agrupación Deportiva Un Paso Máis para financiar con 3.000 euros as escolas inclusivas de pádel e equitación promovidas pola entidade. En novembro tamén foron aprobadas as subvencións anuais ás entidades sen ánimo de lucro, que suman 60.000 euros.\nAs axudas anuais permitirán a 15 entidades facer fronte a todo tipo de gastos, desde o desenvolvemento de programas a actuación ata o pago de nóminas ou a cobertura de necesidades básicas de persoas en situación de vulnerabilidade. As entidades subvencionadas foron Vieiro, Asociación Galega de Fibromialxia (Agafi). Proxecto Home, Daleth: 3.286,5, Afaber, Centro Social San Xoán Bautista, A.C. 3ª Idade San Xoán Bautista, Aloumiños, Amigos de Galicia, Íntegro, Cáritas, Aspaber, APEM, Cruz Vermella e Un paso máis. En máis da metade dos casos, a subvención cubre a totalidade do importe solicitado.


Dous cursos sobre Redes Sociais e Instagram para negocios ofrecidos por expertas contribuirán a dinamizar o comercio local\nDentro da proposta “Ribeira, un mar de comercio” promovida polo Concello de Ribeira coa colaboración da Asociación de Empresarios, no mes de xuño van ter lugar dous cursos formativos destinados ao sector comercial do municipio por parte de prestixiosas expertas na materia: un curso de formación en redes sociais a cargo da youtuber e community manager Isa Villanueva, e outro de Instagram para Negocios por parte de Isabel Cendán (@isaxanela).\nA iniciativa foi presentada pola concelleira de Innovación Tecnolóxica, Ana Barreiro, e polo presidente da Asociación de Empresarios de Ribeira, Francisco Martínez. Enmárcase no “Programa de Apoyo a la Competitividad del Comercio Minorista 2020” e do convenio subscrito entre o Ministerio de Industria, Comercio y Turismo y la Cámara Oficial de Comercio, Industria, Servicios y Navegación de España para o “Desenvolvemento de programas de apoio á competitividade do comercio minorista 2020”.\nTocante ao curso de Formación en Redes Sociales, a cargo de Isa Villanueva, realizarase en tres xornadas de formación presenciais en días diferentes e terá unha duración de tres horas diarias cada una delas. Ensinaranse métodos para promocionar e mellorar a imaxe de marca utilizando Instagram, Facebook, Youtube ou Canva.\nPolo que se refire ao curso de Instagram para Negocios que impartirá Isabel Cendán, realizaranse dúas sesións de formación presenciais en días diferentes e terán unha duración de catro horas diarias cada una delas. Falarase de aspectos diferenciados de Instagram enfocados ás vendas online.\nA reserva das prazas poderá realizarse no correo electrónico turismo@ribeira.gal desde o 28 de maio ata o 3 de xuño. Os cursos terán lugar na sede da Asociación de Empresarios e o número de prazas de cada curso será o estipulado segundo o aforo que marque a normativa sanitaria da COVID 19 nese momento.\nA proposta foi seleccionada no marco de “PROYECTOS SINGULARES PROMOVIDOS POR TERCERAS ENTIDADES ORIENTADOS A LA MODERNIZACIÓN COMERCIAL DEL PROGRAMA DE APOYO A LA COMPETITIVIDAD DEL COMERCIO MINORISTA 2020” no que Concello de Ribeira e a Cámara de Comercio de España firmaron un convenio de colaboración cunha porcentaxe de cofinanciación mínima do 80% de Fondos FEDER.\nEste convenio facilita un estímulo para a continuidade e estabilidade na formación e na profesionalización do sector que redunda positivamente no comercio local.\nEstudos comparativos do proxecto da variante/circunvalación de Ribeira


Avanza el Plan de Acción de la Reserva de la Biosfera transfronteriza Gerês-Xurés - morrazo tribuna\nHome Galicia Las Cosas de la Vida Portugal PORTUGALSOCIEDAD Avanza el Plan de Acción de la Reserva de la Biosfera transfronteriza Gerês-Xurés\nRías Baixas Tribuna abril 30, 2015 Galicia, Las Cosas de la Vida, Portugal, PORTUGALSOCIEDAD,\nA conselleira Ethel Vázquez avanzou na xuntanza do Consello Galego de Medio Ambiente que o DOG publica o anuncio do procedemento\nA CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE INICIA O PERÍODO DE PARTICIPACIÓN PÚBLICA DO PLAN DE ACCIÓN DA RESERVA DE BIOSFERA TRANSFRONTEIRIZA GERÊS-XURÉS\nGrazas a este documento, cuxo horizonte temporal é ata o ano 2020, realizarase un investimento global de 2,6 millóns de euros\nEste informe presta especial atención a catro eixos: imaxe e identidade da reserva, desenvolvemento socioeconómico, conservación da natureza, participación social e integración da comunidade e actores que interveñen nela\nDurante o período de participación pública, que terá unha duración de 15 días naturais, o documento poderá ser consultado na páxina web da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas: http://www.cmati.xunta.es/\nTras este período integraranse todas as achegas que se consideren relevantes de cara a mellorar o plan e someterase ao informe do Consello Consultivo como máximo órgano de participación, representación e consulta da reserva\nA Consellería de Medio Ambiente iniciará este xoves, 30 de abril, o período de participación pública do plan de acción da reserva de biosfera transfronteiriza Gerês-Xurés. Segundo avanzou hoxe a conselleira Ethel Vázquez na xuntanza do Consello Galego de Medio Ambiente, o Diario Oficial de Galicia (DOG) publica este mércores, día 29, o anuncio de inicio do procedemento, que será efectivo ao día seguinte.\nO Plan de Acción reflicte os principais puntos de actuación para o período 2015-2020, priorizando as actuacións de carácter transfronteirizo e de cooperación entre as dúas rexións.\nGrazas a este documento, cuxo horizonte temporal é ata o ano 2020, realizarase un investimento global de 2,6 millóns de euros.\nEste documento presta especial atención a catro eixos: imaxe e identidade da reserva de biosfera transfronteiriza, desenvolvemento socioeconómico, conservación da natureza, participación social e integración da comunidade e actores que interveñen na reserva.\nEstes catro eixos desenvólvense dentro do Plan a través de fichas de actuación, onde se describen as principais actividades a executar dentro de cada eixo, o seu contexto e obxectivos, os indicadores e o impacto no territorio, o cronograma e o financiamento previsto.\nO seguimento e avaliación do Plan de Acción -que se desenvolverá de xeito continuo- estará asegurado a través dos órganos de xestión da Reserva da Biosfera Transfronteiriza Gerês- Xurés, integrados por representantes das administracións nacionais, rexionais e locais así como polos actores do territorio. A súa misión será, entre outras, a de supervisar as actuacións do plan de acción, formular e executar os plans anuais, propoñer estratexias de conservación e preparar candidaturas a programas de financiamento nacional e/ou europea para desenvolver as actividades do Plan de acción.\nDurante o período de participación pública, que terá unha duración de 15 días naturais, o documento poderá ser examinado na Dirección Xeral de Conservación da Natureza, no Departamento Territorial da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas de Ourense, nas Oficinas do Parque Natural da Baixa Limia Serra do Xurés e na páxina web da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas: http://www.cmati.xunta.es/.\nTras este período integraranse no documento todas as achegas que se consideren relevantes de cara a mellorar o plan e someterase ao informe do Consello Consultivo como máximo órgano de participación, representación e consulta da reserva. Finalmente o plan será aprobado pola Comisión de Dirección Transfronteriza.\nAo tratarse dunha Reserva de Biosfera Transfronteiriza, o esforzo de cooperación entre o territorio e as entidades portuguesas e españolas ten un peso importante, e en particular, á hora de identificar obxectivos comúns, definir prioridades de actuación para o territorio e artellar estratexias de xestión.\nEste esforzo de conxugación e cooperación entre os dous territorios queda reflectido no Plan de Acción Común 2015-2020 da Reserva de Biosfera Transfronteiriza Gerês-Xurés, cuxo documento inicial se elaborou a través da coordinación entre o Instituto da Conservación da Natureza e da Floresta, pola parte portuguesa e a Xunta de Galicia (Dirección Xeral Conservación da Natureza) pola parte española.\nTags # Galicia # Las Cosas de la Vida # Portugal # PORTUGALSOCIEDAD


filósofo, teólogo, catedrático de universidade, escritor, clérigo e padre\nPara captar o diferente nivel teórico dos seus escritos, é preciso distinguir dous grupos: o primeiro, da súa época xuvenil, está constituído por Comentarios a obras de filósofos antigos, en particular de Aristóteles e de Porfirio, e o segundo grupo, correspondente ao seu período de madurez, representado polos Comentarios ás Sentencias de Pedro Lombardo. A pesar da similitude de xénero literario -son sempre comentarios-, a diferenza de contidos e de valor entre os dous grupos é notable, como suxiren incluso os títulos cos que foron designadas ditas obras: Reportata parisiensia, Lecturae cantabrigenses, Ordinatio. Reportario indica un tipo de escrito redactado coa aprobación do mestre -neste caso, Scoto- polos seus propios discípulos, que deixaban constancia de todo o que o mestre lles ía ensinando. A Ordinato, que antes recibía o nome de Opus Oxoniense, foi ditada de forma persoal polo propio Scoto. Trátase da súa principal obra. Por último a Lectura consiste nos apuntes do mestre, redactados como esquema para a ensinanza cotiá. Xunto a estes escritos convén recordar un opúsculo denso e conciso, o De Primo Principio, que foi definido como "a máis grande das obras breves de Duns Scoto" (E. Roche).\nDistinción entre filosofía e teoloxía[editar | editar a fonte]\nScoto propón unha distinción nítida entre filosofía e teoloxía. A filosofía posúe unha metodoloxía que non é asimilable á metodoloxía da teoloxía. Para Scoto é de gran importancia precisar as esferas respectivas e os criterios específicos destes dous termos.\nO principio de individuación[editar | editar a fonte]\nSe o problema é falso, as respostas tamén o son, con maior motivo. Para Scoto, nin a materia -esencialmente indeterminada- nin a forma -indiferente á individualidade e á universalidade-, ao ser común por natureza a todos os entes da mesma especie -e, polo conseguinte, tampouco o composto de ambos, pode ser causa das características e das diferenzas individuais. A realidade última, segundo Scoto, explica a individualidade, é dicir, a súa perfección, grazas á cal unha realidade haec est, é esta e non outra. De aquí procede o término haecceitas, que manifestan aquela formalidade ou perfección pola cal todo ente é aquilo que é e se distingue de todos os demais.\nDuns Scoto no cine[editar | editar a fonte]\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Duns_Scoto&oldid=5109921"\nNados en 1266\nFinados en 1308\nA última edición desta páxina foi o 6 de abril de 2019 ás 18:57.


Cinco consellos para reducir os custos de abonado - Campo Galego\nInicio / Carne / Cinco consellos para reducir os custos de abonado\nFacer fronte aos altos prezos dos fertilizantes sen comprometer a viabilidade das explotacións require este ano dunha planificación axeitada. Coñecer as necesidades nutricionais dos cultivos e o estado agronómico da terra, axustar a composición e as doses a aplicar en función da climatoloxía, corrixir o pH do chan e aproveitar o valor do xurro e o esterco preséntanse como elementos clave\nCamilo Friol - 01/02/2022\nCamilo Friol 01/02/2022 2:37 p.m.\nCos prezos dos fertilizantes químicos polas nubes ofrecemos, coa axuda de técnicos do CIAM e do Inorde, algunhas recomendacións para tratar de evitar que os custos de abonado deste ano se disparen. O obxectivo: reducir insumos sen que a produtividade se vexa comprometida.\nUnha mellor planificación da xestión de nutrintes tamén pode servir para sentar as bases para afrontar os retos de sustentabilidade que se aveciñan\nAdemais, a recente publicación por parte do Ministerio de Agricultura do novo Decreto de nitratos e a introducción na condicionalidade reforzada da nova PAC 2023-2027, dentro das boas prácticas agrarias e medioambientais, da obriga de cumprir co inminente Decreto de nutrición sostible de chans agrícolas, engaden novos elementos legais que van afectar ao xeito de abonar e que van requerir dun maior control sobre os produtos e o xeito de utilizalos.\nNeste contexto, estes son algúns consellos básicos para a optimización do abonado:\n1. Analítica de solo\nServando Álvarez é o director técnico do Inorde, o Centro de Desenvolvemento Agrogandeiro ubicado en Xinzo de Limia dependente da Deputación de Ourense. Cada ano fan unhas 3.500 analíticas de chan, gratuitas para os produtores da provincia de Ourense.\nServando defende a utilidade destas mostraxes á hora de planificar a estratexia de abonado. “Se noutros anos é recomendable, un ano coma este, polos prezos dos abonos e o novo decreto do Goberno, é imprescindible contar cunha analítica de solo, que máis que unha ferramenta, estáse convertindo nun requisito para poder labrar”, asegura.\nNon é só o que podes aforrar, senón o mal que podes evitar, xa que sen mostraxe do terreo corres o risco de sobreabonar nalgunhas cousas, o que vai ser contraproducente para o propio cultivo\nContar cunha análise do chan é útil, di, tanto para saber as necesidades do cultivo, e, xa que logo, conseguir un posible aforro da cantidade de abonado tanto en quilos brutos por hectárea, coma no propio equilibrio dos distintos componentes, porque “sen ela corres o risco de sobreabonar nalgunhas cousas, o que vai ser contraproducente e vai incidir nos desordes no cultivo, algo que logo vai custar reparar”, explica.\nNo caso da pataca, un dos cultivos habituais na súa zona de traballo, “se fas un abonado moi alto en nitróxeno, a planta vai estar viciosa e vaina atacar máis o mildiu; ademais podes caer en desordes nutricionais, como o corazón oco”, detalla. É dicir, mediante a mostraxe do terreo, “xa non é só o que aforres, senón o mal que podes evitar ao propio cultivo”, di.\n2. Abonado en coberteira\nPrácticas como os abonados de coberteira, que permiten unha distribución gradual do fertilizante ao longo do ciclo de cultivo e, polo tanto, adaptalo a factores como o seu crecemento ou a climatoloxía, fóronse abandonando nos últimos anos a favor dos abonados de fondo, aplicados no momento da sementeira.\nOs agricultores fan abonado de fondo por comodidade, pero sería moi beneficioso recuperar as coberteiras, que permiten adaptarse mellor ás necesidades do cultivo\n“Os agricultores prefiren facer un único abonado de fondo que cubra todas as necesidades do cultivo, porque con isto evitan ir máis veces á leira e aforran en horas de traballo da maquinaria”, argumenta Servando, que opina que “se isto nun ano normal non é recomendable, nun ano coma este menos, tanto polos prezos como pola climatoloxía”.\nSe segue este tempo seco, sen chover, o estrés hídrico do cereal vai ser elevado e por moito que abones non vas lograr mellores resultados\n“Non podes controlar o tempo e podes provocar contaminación difusa e perda de abonado”, indica. “Se cando sementas o cereal botas todo o nitróxeno en fondo e segue este tempo seco, o máis probable é que os cultivos non dean tirado e malgastes unha parte do abono, porque por moito que abones o cultivo non vai tirar porque o factor limitante en anos secos coma este é a parte climatolóxica. Sen embargo, se te plantexas facer varias coberteiras durante o ciclo do cultivo podes ir adaptando mellor as doses a esas necesidades e se cambia o tempo e chove podes abonar un pouco máis porque o teito do cultivo é máis alto, pero se non, en xuño o estrés hídrico vai ser alto e por moito que abones non vas lograr mellores resultados”.\n3. Rego por goteo\nSempre e cando o cultivo o soporte, o director técnico do Inorde recomenda outras formas de fertilizar como por exemplo a través do rego por goteo. “Estaría dentro do que é a agricultura de precisión, porque che permite o control total e absoluto tanto do abono que empregas como da cantidade de auga”, argumenta.\nÉ unha maneira de garantir máximas producións sen depender do tempo e de optimizar o uso de fertilizantes\nPara cultivos como cereal ou forraxe de herba non sería útil, considera, pero para horta ou pataca si, polo que defende que “debería estar máis estendido”. “É unha maneira de garantir máximas producións sen depender do tempo e de optimizar o uso de fertilizantes”, di.\n“En moitos casos a mellor fertilización que podes facer é un bo encalado”, asegura Servando. Ademais, di, “neste momento é o abonado máis económico, porque os cales non experimentaron ese incremento desmesurado de prezo que estamos a ver no nitróxeno ou nos fosfatos”, explica.\nO encalado é o abonado máis barato e ao que máis rápido lle ves rendemento\n“Nos solos ácedos predominantes en Galicia moitos nutrintes non se van liberar, sobre todo o fósforo, porque por baixo dun pH de 6 non se solubiliza, polo que o axeitado sería mantelo no 6 ou 6,5”, indica. “Na pataca ou nos arandos non sería recomendable, pero para todo o resto de cultivos (herba, millo, viña, cereal, oliveira) si”, aclara.\nSe queres producir cantidade un axuste do PH que se achegue á neutralidade axuda a que os cultivos aproveiten mellor os nutrintes esenciais\nNo caso da pataca, que prefire os solos ácedos, trataríase de elevar o máximo posible o pH do chan para incrementar a produción pero sen pasarse para non provocar afeccións no cultivo, provocándolle a alteración da Sarna Común, que é unha bacteria que afecta á pel da pataca e é difícil de solucionar. “Non afecta á calidade do produto pero si á vista. A variedade Kenebec, que tanto nos gusta en Galicia, é moi sensible a esa alteración, que provoca unha depreciación no mercado”, indica Servando.\nÁ pataca non lle gusta o pH alto, é contraproducente, igual que nos arandos, pero para o resto de cultivos é recomendable encalar. Pero se tes unha rotación na que entre a pataca non te podes permitir subir o PH do solo\nSe queres producir cantidade un axuste do PH que se achegue á neutralidade axuda a que os cultivos aproveiten mellor os nutrintes esenciais, aínda que os micronutrintes (ferro, boro) absórvense mellor cos pH que temos nas terras galegas, iso nótase na calidade e é unha das razóns do sabor dos nosos produtos”, afirma.\n5. Aproveitamento dos abonos orgánicos\n“Pódese aforrar unha grande cantidade de abono químico facendo unha boa xestión do xurro e do esterco. Nós temos explotacións de vacún de leite que teñen terra e poden reciclar o abono orgánico nun claro exemplo de economía circular”, defende Xoán Castro Insua, investigador do CIAM, que recomenda aos gandeiros “gardar o purín no inverno para usalo na primavera”.\nSegundo os balances do Ministerio de Agricultura, en Galicia sobrarían 17.000 toneladas de nitróxeno químico e iso quere decir, insiste Xoán Castro, “que se aproveitaramos ben o purín poderiamos aforrar cada ano boa parte desas 17.000 toneladas e deste xeito podemos ter na man unha solución para os altos prezos dos fertilizantes químicos”, asegura.\nNa páxina web do CIAM poden atoparse recomendacións para o abonado con xurro\nNa páxina web do Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo poden atoparse recomendacións prácticas para o encalado e o abonado con xurro a través de aplicacións gratuitas para realizar o cálculo de necesidades dos distintos cultivos.\nXoán Castro fai fincapé nas boas prácticas e a aplicación axeitada a través de maquinaria idónea que, por un lado, minimice as perdas de poder fertilizante dos abonos orgánicos e, por outro, dea cumprimento aos requisitos legais que se aveciñan e que, en moitos casos, non teñen en conta as características e condicións agronómicas de Galicia, advirte. “Na Limia é tan triste que se está botando abono químico ás patacas por medo ás multas por botar esterco, porque non lles deixan facer acopio do esterco nas parcelas”, exemplifica.\nO purín hai que botalo no momento axeitado e o que teñen que facer as explotacións galegas de leite e de carne é gardar o xurro no inverno para usalo na primavera\nConsidera que as análises de nitratos “dan datos preocupantes porque están aumentando moito nalgunhas zonas”, aínda que Galicia non conta polo momento con ningunha zona declarada afectada por esta contaminación. “Está subindo a concentración nalgunhas zonas, en moitos casos polo incremento de granxas de polos e porcino nalgunhas zonas de leite, como no Deza, na comarca de Sarria e na de Lugo, o que está a provocar o incremento da carga gandeira nestes lugares”, indica.\nEstá subindo a concentración de nitratos en comarcas como o Deza porque as granxas de polos e porcino sumadas ás de vacún de leite están a incrementar a carga gandeira na zona\nCon todo, non ve un problema de excedente de xurros, senón de déficit de xestión. “En Galicia non sobra purín nin sobra o esterco, o que falta é capacidade de almacenamento. E o que teñen que facer as explotacións galegas de leite e de carne é gardar o xurro no inverno para usalo na primavera, para así botalo no momento axeitado. Pero o problema é de almacenaxe en moitos casos”, indica.\nEn Galicia non sobra purín nin sobra o esterco, o que falta é capacidade de almacenamento\nDo mesmo xeito, afirma que sería posible dar saída ao purín xerado por ganderías sen terra, como as de polos ou porcos, poñendo a producir superficies agora abandonadas. “A solución non son as plantas de tratamento que se propoñen, que é un modelo perverso e ineficiente. A zona que bordea á Limia concentra o 50% da superficie de incendios de Galicia, onde se podería facer pastoreo extensivo para evitar os lumes e ao mesmo tempo fertilizar esas pradeiras co purín das granxas de porcos”, propón.\nEn Irlanda non hai terra dispoñible, pero aquí temos un montón de superficie abandonada e podemos poñer millo, que é un cultivo que necesita moito nitróxeno e ao que lle vai moi ben o purín\nEsta solución de apostar polo pastoreo e a gandería extensiva está a causar sen embargo altos índices de contaminación por nitratos noutros países, aínda que Xoán Castro considera que eses problemas non se darían en Galicia. “En Irlanda non hai terra dispoñible, pero aquí temos un montón de superficie abandonada, ademais, nós temos unha situación máis favorable que os irlandeses, porque eles botan moito nitróxeno nas pradeiras, e nós temos a posibilidade de botar tamén millo, que eles non poden porque fáltalles sol. Desa maneira nós podemos aproveitar mellor o xurro no millo, que é un cultivo ao que lle vai moi ben. Nese sentido, somos privilexiados porque podemos poñer un cultivo de verán que necesita moito nitróxeno”, di.\nComo Irlanda cambiou o seu modelo de fertilización dos abonos químicos aos orgánicos\nIrlanda é un país semellante a Galicia na súa climatoloxía e na súa vocación leiteira e cárnica que nos últimos anos afrontou un cambio de modelo de abonado. Acuciados por problemas de contaminación por nitratos e por un endurecemento na lexislación ao respecto, os gandeiros irlandeses mudaron as súas prácticas de fertilización, cunha redución dos aportes químicos e un mellor aproveitamento das emendas orgánicas, unha experiencia que pode ser útil en Galicia.\nO Teagasc é o organismo público irlandés encargado do asesoramento aos agricultores e gandeiros e un dos artífices do espectacular incremento da produción leiteira do país desde o final das cotas lácteas no ano 2015.\nFai uns días publicaba na súa páxina web un artigo con recomendacións para enfrontar a actual situación de carestía nos fertilizantes no que advertía ás explotacións do panorama para este ano 2022: “prezos de fertilizantes extremadamente altos e posible escaseza no subministro”.\nO Teagasc recomenda esta primavera limitar a compra de fertilizantes, cultivar pasto para alimentar o gando e protexer a fertilidade do chan de cara aos anos vindeiros\nPara facer fronte a esta situación, insisten os técnicos do Teagasc, “a planificación é esencial para garantir que os cultivos e os animais sexan alimentados a un custo razoable”. Con este obxectivo, o seu enfoque para este ano pasa por “limitar a compra de fertilizantes, cultivar pasto para alimentar o gando e protexer a fertilidade do chan de cara aos anos vindeiros”.\nA crise de prezos do 2008\nNon é a primeira vez que unha suba de prezos desestabiliza o mercado. O Teagasc comeza lembrando as consecuencias da última alza de cotizacións dos abonos químicos. “O aumento de prezos dos fertilizantes a finais da década pasada (2008 e 2009) levou a unha gran diminución no seu uso por parte das granxas irlandesas”, asegura.\nOs agricultores irlandeses reaccionaron á alza de prezos e ao endurecemento da normativa de nitratos reducindo drasticamente as aplicación de fósforo e potasio, o que levou a unha caída brusca da fertilidade do solo\nOs agricultores reaccionaron aos altos prezos e ao incremento da regulación (novas normativas de nitratos) reducindo drasticamente as súas aplicacións, particularmente de fósforo e potasio. “Isto levou a unha caída drástica na fertilidade do solo que pasamos a última década tratando de revertir”, indica.\nReducir o desperdicio de nutrintes\nA primeira recomendación que fai o organismo público de asesoramento aos agricultores e gandeiros irlandeses é non abonar de máis, definindo o “desperdicio de nutrintes” como “consumir, gastar ou empregar inútilmente ou sen retorno adecuado”. “Ante o prezo e a dispoñibilidade de fertilizantes para 2022 evitar o desperdicio é absolutamente fundamental”, argumenta.\nÉ imposible planificar de maneira efectiva sen coñecer o estado do chan a través de mostras recentes\nPara logralo, resulta indispensable, di, coñecer a fertilidade do solo. “É imposible planificar de maneira efectiva sen coñecer o estado do chan a través de mostras recentes”, afirma. No caso irlandés, ademais, “existen grandes variacións entre fincas, das adicadas a ensilado ás áreas de pastoreo”, explican.\nMaximizar o poder fertilizante do purín\n“A clave este ano é usar o purín no lugar correcto, no momento correcto e coa taxa de aplicación correcta, polo que deben usarse as analíticas de solo para identificar as parcelas con menos fósforo e potasio para destinalo a elas”, aseguran os técnicos irlandeses.\nAdemáis, din, “a menos que sexa absolutamente necesario, o purín non debe esparcirse en xaneiro, xa que nesta época do ano a demanda de absorción de nutrintes da pradeira é moi baixa”. “Sempre que sexa posible debe usarse desde finais de febreiro ata principios de abril para maximizar o seu beneficio para o crecemento da herba e evitar pérdidas cara ao medio ambiente”, aclaran.\nA clave este ano é usar o purín no lugar correcto, no momento correcto e coa taxa de aplicación correcta\nTamén recomendan coñecer mediante analíticas o valor fertilizante do purín dispoñible, tanto en canto a materia seca como a nutrintes (N-P-K) e aplicalo mediante sistemas de baixas emisións, como inxectores ou tubos colgantes, “que maximizan a dispoñibilidade de nitróxeno até un 50% en comparación co esparexido mediante prato ou abanico”. Finalmente, tamén aconsellan “gardar purín dabondo para as pradeiras destinadas a ensilado, que teñen a maior taxa de eliminación de nutrintes”.\nUsar só abono químico en condicións axeitadas\nO Teagasc aconsella aplicar cal para lograr un pH óptimo en todas as fincas, “o que mellorará a dispoñibilidade e a eficiencia das aplicacións de fertilizantes químicos e de nitróxeno e fósforo orgánicos”.\nAsí mesmo, di, “unha das mellores formas de evitar o desperdicio do fertilizante químico e perdas de nutrintes ao aire e á auga é agardar a que a temperatura do chan supere os 5,5 graos centígrados e a humidade do chan e a climatoloxía sexan as adecuadas para o crecimiento dos cultivos”.\nDebido aos altos prezos deste ano, pódese tomar a decisión e pospoñer aplicacións adicionais até que os prezos baixen un pouco\nNo caso das pradeiras, en chans con baixa fertilidade aconsellan aplicar un composto químico con alto contido en fósforo e potasio no mes de marzo naquelas fincas onde non se botou purín para impulsar así o crecimiento da herba e facer unha pasada adicional nos meses de maio e xuño.\nDebido aos altos prezos deste ano, os técnicos irlandeses recomendan “utilizar sabiamente o fertilizante químico, concentrándose en alimentar o cultivo deste ano e cando menos manter os niveis de fertilidade do chan para o vindeiro ano”, aínda que en función das reservas de nutrintes que teñamos no solo, “pódese tomar a decisión de pospoñer as aplicacións adicionais destinadas a mellorar a fertilidade do chan até que os prezos baixen un pouco”, din.\n“Os biocombustibles son a única alternativa viable ao diésel para os tractores e maquinaria agrícola”\n“Acidificar os xurros cun resíduo rico en hidratos de carbono suporía importantes vantaxes”


A serie 'A vida secreta das árbores' con 137 árbores diferentes | Creatividades en liña\nAs árbores tamén son unha gran fonte de inspiración para moitos artistas e non son tan fáciles de debuxar se se quere entrar en detalles e laboriosos traballos para definilos doutro xeito.\nDina Brodsky é unha artista que ten gran paixón por esta forma de natureza E o ano pasado xa debuxou unha serie chamada 'A vida secreta dos libres'. A idea básica dese proxecto era ilustrar 126 árbores diferentes de todas as partes do planeta.\nCon esta serie quería celebrar o que estes seres vivos nos axudaron a contemplar, ou incluso a conformarnos como un dos elementos máis importantes dunha escena na montaña, onde un mesmo busca a tranquilidade fóra da cidade urbana e estresante.\nBrodsky usa tanto a observación como a imaxinación para debuxar árbores, así como fotos e historias que compartiron algúns amigos para contribuír ao proxecto. Este ilustrador capta toda a diversidade de formas, tamaños e estacións nas que nos rodean as árbores. Un artista con sede en Nova York que debuxa eses monumentos da natureza erguidos dende uns metros ata o máis alto.\nUse bolígrafos de tinta de xel para expresar aqueles cambios que se presentan en forma de nenos novos ou aqueles que son máis coa súa propia persoa. E é que desde que deu a luz ao seu fillo, a artista continuou engadindo máis árbores a este proxecto, que se pode seguir de Instagram.\nUnha gran oportunidade para coñecer a súa gran técnica e as súas diferentes árbores incluso para engadir máis cor á serie con gouache e aceite. Tamén lanzou algunhas pezas para o teu Etsy para que se poidan adquirir e teñas a posibilidade de usar a súa arte na túa casa.\nUn ilustrador con gran paixón polas árbores como podes atopar nestas pezas compartidas e no seu Instagram.\nAquí, Kruk lévanos a outros lugares.\nCamiño completo ao artigo: Creativos en liña » xeral » Artistas » 126 árbores diferentes de todo o mundo na serie "A vida secreta das árbores"\nProxectos Kaizen dixo\nImpresionante! Hai quen nace cun agasallo ()\nResponde a Proxectos Kaizen


O Festival Internacional de Creación Musical Contemporáea 'Vertixe Sonora' presentará sete estreas mundiais en Pontevedra e Vigo - AGADIC\nO Festival Internacional de Creación Musical Contemporáea 'Vertixe Sonora' presentará sete estreas mundiais en Pontevedra e Vigo\nO encontro arrancará o 13 de outubro e desenvolverá ata decembro un programa de nove concertos e actividades paralelas de divulgación arredor deste ámbito\nÉ a última cita no calendario dos 13 festivais profesionais de música subvencionados este ano pola Agadic\nO Festival Internacional de Creación Musical Contemporánea ‘Vertixe Sonora’ inicia este xoves a súa cuarta edición, na que Pontevedra se suma a Vigo como sede dos concertos e actividades paralelas que terán lugar ata decembro. Esta é, ademais, a última cita no calendario dos 13 festivais de música subvencionados este ano pola Agadic.\nSete estreas mundiais e a presenza de artistas de referencia neste ámbito musical destacan na súa carteleira de 2016, que ofrece un total de nove concertos. O obxectivo é servir de plataforma para a difusión da actualidade sonora neste ámbito e a creación de públicos para a música contemporánea, apostando polo diálogo co resto das artes. Con esta programación péchase, ademais, o calendario\nMúsicas en feminino\nAdemais de promover o festival, Vertixe Sonora Ensemble protagonizará a primeira das propostas o día 13, ás 20.30 h, no Pazo da Cultura de Pontevedra. Baixo o título ‘Coma espellos dun caleidoscopio’, o festival achegarase ás músicas en feminino a través dun programa comisariado por Elena Rykova, que presentará cinco compositoras e artistas sonoras de diferentes países, ademais de contar coa colaboración da poetisa María do Cebreiro. Xa o 3 de novembro, a formación galega estreará varias pezas do compositor brasileiro Januibe Tejera.\nO IV Festival Internacional de Creación Musical Contemporánea será, así mesmo, o escenario da presentación en España o 28 de outubro do dúo de viola e acordeón Desjardins-Anzelloti, referencia mundial na interpretación destes instrumentos, así como do Kammarensemblen – KeN de Suecia (5 de novembro), do Oh Ton Ensemble de Alemaña (12 de novembro) e o Proyecto OCNOS de Sevilla (27 de novembro).\nA programación tamén lle dedica espazo á ciencia, recreando o instrumento de síntese acústica do físico Rudolph Koenig mediante unha colaboración en exclusiva co Institut für Technikgeschichte da Universidade Técnica de Darmstadt para a estrea absoluta, o 11 de decembrro a cargo de Vertixe Sonora Ensamble, de ‘Droit sur les cloches’, de Eduardo Moguillansky. Esta mesma formación conmemorará o 19 de novembro o segundo centenario da erupción do volcán Tambora, que deu lugar ao denominado ‘ano sen verán’, coa estrea de varias pezas.\nEn paralelo, continuará o labor de divulgación que a organización desenvolve a través dos programas ‘Música por dentro’ e ‘Proxecto Alien’, en colaboración con diversas entidades educativas, e promoverá unha nova edición do Foro Internacional cAuSal xunto co Departamento de Composición do Conservatorio Superior de Música de Vigo e o Grupo de Investigación Dx7 da Universidade de Vigo.


A Historia de Chantada, aínda sen facer\nA Historia de Chantada, aínda sen facer 02/06/2014\nA partir de 1905 houbo diversas tentativas individuais de escribir a historia de Chantada, por persoas bastante alleas á especialidade e metodoloxía que conforma a disciplina académica que é a historia. A historia sen historiadores dotados nesa disciplina. Por tanto, non deixa de ser un eco de aficionados que descoñecen o método e os dons da investigación e, sobre todo, as incidencias dese zigzag do que non se pode relativizar certas cuestións que demanda a praxe histórica. Cando isto falla, mesturase a fonte documental, deformase a historia oral e imponse a hipótese da interpretación banal dos curiosos historiadores de secaño. Digo isto con todo o respecto que merecen estes buscadores de memoria e descubridores de certos tesouros que irradian coñecemento e sensibilidade que tantas veces lle restan brillo.\nA bibliografía histórica sobre Chantada comeza co libro do precursor, D. Manuel Formoso Lamas, titulado: Apuntes para la Historia de Chantada. Editado por Marceliano Tabarés, impresor. Madrid (1905). Con 160 páxinas, 31 capítulos e mais o prólogo. Dise neste libro sobre o autor: Profesor normal, caballero de la Real y Distinguida Orden de Isabel la Católica y maestro de Escuela Pública de Niños de la nombrada villa. Estes apuntes teñen a graza protexida de ser a primeira aportación de indagar sobre un temario histórico, no que o autor procura datos documentais sobre Chantada, tantas veces fora de contexto, ou que el non soubo asumilos porque non era historiador. Formoso Lamas cinguiuse mais á pescuda oral, estereotipando unha información que contrasta coas mais elementais e pragmáticas investigacións históricas.\nMais os Apuntes para la Historia de Chantada, ten o incentivo de alertarnos de certos espazos históricos, aínda que non foran investigados por D. Manuel Formoso Lamas, dado que el non tiña nin o método, nin a disciplina de historiador, e si a intuición de observador e buscador da palabra oral o fixo esquecer das fontes documentais que, por outra banda, para un mestre de escola non era fácil ir ao Arquivo Nacional de Simancas ou ao de Madrid.\nFormoso Lamas tivo o honor de ser o primeiro en conformar certos datos nunha época escura para investigación, e isto é moito para que os chantadeses o teñan como o iniciador duns apuntes históricos que convidan a acentuar o coñecemento histórico sobre o Concello de Chantada.\nTardou 68 anos en que aparecera outro rexistro histórico de Chantada. A segunda entrega foi a de Luís Campo Fernández, titulada: Genealogía y Heráldica de la casa de Basán Grande y del pazo de la Penachá. Edición do autor. Repografía Albarellos. Lugo (1973). Sen número de páxinas e con 10 temarios. Trátase dunha abordaxe moi particular sobre os pazos citados, dos que se investiga a xenealoxía e circunscribe nunha serie de vencellos do poder concentrado e limitado da Chantada agraria.\nLuís Campo Fernández agranda as súas investigacións históricas sobre unha burguesía agraria, fidalgos e ricos-homes, que titula: Casas Hidalgas de Saviñao, Chantada y de otras tierras. Edición do autor. Gráficas Venus. A Coruña (1979). Con 33 temarios. Entra en varias consideracións e particularidades históricas de Chantada, partindo de varias familias fidalgas e aportando certas connotacións do dominio de terras e de foros que propician unha lectura para escudriñar o tenor e as consecuencias económicas desa época.\nD. Luís Campo, foi un avogado moi culto, bo lector de documentos que el tivo a seu alcance. O seu apelido Campo está emparentado cos Arce y Campo, do pazo señorial do Piñeiro. Alcalde de Chantada na década de 1940, a súa dona era da familia Soto, moi influinte na vida política do falanxismo e do franquismo local. D. Luís Campo, dotado dunha sensibilidade de pescudar na historia local, nos seus anos de alcalde, percibiu que o Concello non tiña arquivo e levou toda esa documentación para a súa casa e, mais tarde, o legou a un fondo que se conserva no arquivo do mosteiro de Oseira. Sabemos que alcaldes que lle precederon e os posteriores a el, foron uns ignorantes no momento de preservar toda esa documentación. Así que os chamados libros vellos ocupaban espazo e moitos deles desapareceron, os que ficaron os recolleu D. Luís Campo e os puxo a salvo. El ben sabía que o final desta documentación ía ir ao lixo.\nCoñecín e tratei a este mentor, estiven varias veces na súa casa, Travesía Calvo Sotelo, vin como el tiña todo inventariado e marcaba un dominio sobre o tema que o obsesionaba sobre a xenealoxía das casas señoriais de Chantada. Foi un gran lector documental e, por selo, converteuse nun gran difusor en publicacións moi limitadas e de temas históricos locais en xornais. Desas lecturas xurdiron elementos de valuación historia, mais non dun historiador.\nRamón Mª Cedrón Díaz é autor do título: Chantada y su entorno. Edición do autor. Imprenta Paredes. Santiago de Compostela (1983). 60 páxinas con 17 temarios. É unha aportación na que se mesturan temas históricos, etnográficos, arte románica local e abarca temas correspondentes aos tres municipios da comarca de Chantada. Aínda que o autor non o titule como historia, está avalando un mínimo de referentes históricos que non podemos eludir o seu interese.\nOutro libro sobre Chantada, con certos temas históricos, que debemos considerar moi oportunos na difusión historiográfica chantadesa, é o de Anxel Gómez Montero, titulado: Chantada Corazón de Galicia. Trátase da Guía Everest. Editorial Everest, S. A. León (1991). Contén 144 páxinas e 32 temarios. Esta guía contén certas particularidades sobre o Concello de Chantada. D. Anxel foi unha persoa moi atenta a tódolos aconteceres de Chantada; con un enorme amor ao seu eido nativo do que coleccionou todo aquilo que estimulaba recoller sobre Chantada. El foi meu profesor e gran amigo e, por selo, coñezo ese enorme sentimento e paixón, que por veces mostra no seu libro: Chantada Corazón de Galicia.\nO xornalista Alfonso Eiré, publicou: Chantada na Historia. Edicións a Nosa Terra. Vigo (2010). 93 páxinas e sen índice. Trátase dun ensaio, ou percorrido polos oportunos estremos históricos de Chantada, que o autor non titula como historia de Chantada, senón: Chantada na Historia. Un libro que esclarece puntos claves de feitos que a historia documental rexistra e que se converten, para este escritor, como elemento determinante que fortalece a redacción dunha verdadeira historia de Chantada. Eiré é un xornalista e escritor virado aos temas de Chantada. Este libro componse dun temario que para calquera verificador de datos, desde o lado xornalístico, ten esa preponderancia de ver a historia desde esa vertente profesional.\nA última historia de Chantada é a recentemente distribuída para o lector e da autoría de Avelino Seijas Vázquez, titulada: Historia de Chantada y su Comarca (Ensaio). Datada polo autor en 1979 é publicada en 1990 pola Deputación de Lugo e paraliza a súa distribución, até o presente ano, polos sobriños do autor. Trátase dunha obra póstuma, dado que D. Avelino Seijas Vázquez finou en 1984. Foi fiscal dos tribunais e un impenitente amador de tódolos vestixios que ofrecen as terras de Chantada. Non foi un historiador -no sentido mais estrito do termo- mais mereceu selo por toda esa búsqueda documental que nos ofrece na súa historia ou ensaio.\nCoñecín a este xurista nos últimos anos da súa vida. En certa ocasión abordoume para que lle asignara o meu poemario: Do Faro ao Miño, convidoume a comer e ofreceume varios cadernos históricos, edición de autor, que el tiña escrito sobre historias e persoeiros de Chantada. Era un home democrático e antifranquista, arredado das elites que ocupaban poder e afloraban ignorancia.\nEsta súa Historia de Chantada y su Comarca, está fora dos canons dunha investigación depurada e dunha documentación orixinal contrastada. Da impresión que D. Avelino acumulou datos e moitas veces o desbordaron sen saber ben como administralos. Mais só esa longa e vasta bibliografía histórica basta para tolerarlle certas apreciacións e procesos históricos que, por veces, caen nunha dogmática historicista e de poucas concrecións. Mais a vontade, o sentimento e a vocación de Avelino Seijas Vázquez pola historia e, en particular, pola chantadesa debe moderar as críticas que se lle poidan facer desde a rigorosidade que entraña unha investigación histórica e, sobre todo, a veracidade do texto histórico.\nEstamos ante unha obra interesantísima polo soporte bibliográfico que ofrece, nada redutíbel e sinceramente admisíbel para ir ás fontes que el enumera. Só os datos biográficos que nos aporta xa merecen ese recoñecemento que nunca lle vai chegar polos fantoches da vila que depredan a historia viva dun concello e dunha comarca que Seijas Vázquez desexou ordenar con tantos datos e afáns. Hai algúns temas, como a interpretación da toponimia nos que este autor non foi afortunado.\nCoido que estes intentos de contribuír a unha historia de Chantada, abriron un camiño para percorrer sen retorno, dado que hai outros traballos moi serios e constatados nunha documentación orixinal como o que está realizando o sacerdote, D. José Méndez, sobre a historia, que ten bastante avanzada, do antigo mosteiro bieito de S. Salvador de Asma. Aquí si que podemos falar dun historiador breado nas aulas universitarias e no Consejo Superior de Investigaciones Ciéntificas. Un libro que pode e debe crear alicerces para unha verdadeira historia de Chantada.\nUnha historia colectiva onde participen varios especialistas de diversas materias e disciplinas. Que sexa a praxe a que resplandeza para contar cunha excelente historia deste concello do Faro ao Miño, ou de toda a comarca. Lémbrome do suculento estudo e publicación, titulada: Terra de Melide, que aquel colectivo de membros da Xeración Nós comezou a estudar esa terra en 1929 e o 7 de xuño de 1933, está publicación saía do prelo da Editorial Nós, con 738 páxinas. Reeditada en edición facsimilar en 1978, por Ediciós do Castro. Todo un proxecto que Chantada pode ter unha historia de amenceres colectivos.


Videoxogos: en galego, blog de prosomilo\n5 de Agosto de 2011 • 12:06 — prosomilo\n10 de Enero de 2011 • 20:02 — prosomilo\nPois xa o dixen ao principio.. non sei canto duraría e agora atópome que o traballo me colle moito tempo (cando o iniciei non) e non podo actualizar como me gustaría, así que de momento se pecha o Blog. Non descarto reabrilo nuns meses, pero agora mesmo é o que hai. Saúdos e graciñas\n20 de Diciembre de 2010 • 00:59 — prosomilo\nCategorías: game gear, master system, retroanálisis, sonic, sonic 2\nXa levo rexogados estes Sonic e agora vou polos de Master System... e atopei diferenzas coas de Megadrive, tanto en concepto como en física do xogo.\nO Sonic 1 de Master System o lembraba como un gran xogo e creo que o segue sendo, pero atopeille máis defectos dos que agardaba. É un Sonic distinto ao de Megadrive, non impera tanto a velocidade e os camiños a escoller... é máis pausado e ata máis variado nos tipos de fases, deixándome moi bó sabor de boca esa fervenza na que hai que subir e subir.\n13 de Diciembre de 2010 • 01:12 — prosomilo\nCategorías: análisis, disney, master system, megadrive, retroanálisis\nAladdin, ademais dunha gran película de Disney, deu lugar a varios xogos de bastante interese. E digo varios xogos, porque polo menos eu xoguei a tres e os tres distintos entre si: megadrive, supernes e master system... sei que para Nes e para gameboy tamén saíron pero eu nunca os xoguei.\nHai que lembrar que na época das 16 bits os xogos de Disney (ou baseados en Disney) eran sinónimos de grande calidade (agora tamén os hai, dende o Kingdom Hearts ata o novo Epic Mickie)... e para min un dos mellores expoñentes é Aladdin, en especial a versión de Megadrive. Hai que indicar que a versión de Megadrive foi realizada por Virgin, a cargo de Dave Perry, e a de Supernes correu a cargo de Capcom. A razón de porqué dous estudos fixeron xogos sobre a mesma licenza débese a un tema xurídico-económico: resumindo Capcom contaba cos dereiros de Disney ata 1992, data da película, e ocurriu que fixo o xogo, pero como lle expirou a licenza Disney tamén lla vendeu a Virgin que fixo o seu xogo para a Megadrive.\n22 de Noviembre de 2010 • 01:07 — prosomilo\nCategorías: análisis, megadrive, retroanálisis, sonic\nAvanzando vou cos Sonic, aínda que nas dúas últimas semanas ben pouco avancei, pero si o suficiente para rematar de novo o Sonic 3 e o Sonic & Knucles... aínda que ditos xogos se poden xogar por separado, realmente forman un conxunto polo que o fixen unido... para poder xogar con Knucles dende o inicio.\n15 de Noviembre de 2010 • 01:06 — prosomilo\nCategorías: análisis, estrategia, megadrive, retroanálisis\nHai xogos que non contan con ningunha publicidade e que pasa desapercibido para moita xente, incluso para a propria prensa especializada, pero que resultan ser pequenas obras de arte. A primeira vez que me ocurriu foi cun xogo para a Megadrive chamado Mega-lo-manía, aínda que saíu para varias plataformas, orixinariamente para Amiga.\nO xogo é de Sensible Software e é de 1991 pero para a Megadrive, que é versión á que xoguei, saíu un ano despois, distribuido por Virgin. Nas miñas mans caeu alá por 1994 cando mo deixara un amigo e cando o vin dixen: pero que carallo e isto (e perdón pola expresión). A súa portada era horríbel e nin sequera as imaxes da contraportada animaban moito.\nCando o puxen e vin as primeiras imaxes tampouco mellorou a miña expresión: que introdución máis fea e que catro persoaxes para seleccionar. Pero xogueino e despois de comprender e asimilar a mecánica do xogo descubrín que era un moi bó xogo.\n30 de Octubre de 2010 • 23:22 — prosomilo\nCategorías: análisis, megadrive, retroanálisis\nAlgo cheira a podrido na selva! O clásico William Sheakspeare Hamlet deu lugar a outro clásico, pero esta vez de Disney: O Rei León. Porque si, o Rey León está baseada (hoxe diriamos que é un remake) en Hamlet incluso hai frases textuais na película. En fin que non me vou ocupar tanto da película (posiblemente a que máis me gusta de Disney xunto con Aladdin e O Libro da Selva) senón que falarei do xogo ao que deu lugar nas consolas de 16 bit, en particular na Megadrive que é ao que xoguei.\n25 de Octubre de 2010 • 21:05 — prosomilo\nCategorías: master system, megadrive, sega, sonic\nAcaba de saír o Sonic 4 recuperando o sistema clásico da xogabilidade da mascota (tan maltratada) de Sega. Aínda non o probei pero non tardarei en facelo. Non obstante, como teño así un ataque de frikismo (lembrade que en son un dos que comezou polas consolas de Sega) decidín que antes de xogar ao Sonic 4 comezarei a xogar a saga enteira dos Sonic en 2D (os 3d non me tiran moito.. en especial o 3d blast que sempre me pareceu horríbel) de novo, xa que hai varios anos que non os xogo.\nPero non me limitarei só aos xogo de Megadrive, senón que tamén xogarei aos de Master System e Gamegear (que son varios) así como ao de MegaCD.\nAsí cando chegue ao Sonic 4 pode pasar algunha das seguinte opcións:\n-Xa estarei farto de xogar aos Sonics polo que pagar 15 euros máis pódeme tocar moito a moral e nin o intente.\n-Aínda que farto deles intente xogar ao Sonic 4 só por orgullo e diga punto final.\n-Que siga enganchado aos Sonic e que incluso me faga algúns Sonic feitos por fans (hai un de Sonic Fan Remix que probei que me parece espectacular)\n18 de Octubre de 2010 • 22:55 — prosomilo\nXa falei de algúns xogos caseiros dispoñibeis para oHomebrew Channel da Wii e que despois ampliei con algún máis. Agora quero falar dos emuladores dispoñibeis para dito Homebrew Channel e quedará para unha posterior entrada outras aplicacións interesantes (Wiimc, Wiixplorer, etc). Pero centrándome nos emuladores hai que indicar que hai unha barbaridade de emuladores dispoñibeis e que se queredes ver todos podedeis á seguinte páxina: http://wiibrew.org/wiki/List_of_homebrew_emulators.Non teño pensado falar de todos eles, senón dos que eu considero máis interesantes dentro da miña subxectividade; por resumir, non falarei de todos, só dos que me pete. A mairíados emuladores que direi son totalmente funcionais e corren dentro da Wii dun xeito bastante aceptábel, aínda que haberá excepcións. Non vou explicar tampouco onde vai cada unha das cousas na SD pero se alguén tendúbidas que pregunte (por exemplo onde colocar os trucos). En fin que comezo:\n37.674 visitas, 22 entradas y 62 comentarios desde el 23/08/2010\nhace 7 años 28 semanas, por robotnik16\nhace 7 años 45 semanas, por robotnik16\nhace 8 años 5 semanas, por robotnik16\nhace 8 años 9 semanas, por robotnik16\nhace 8 años 9 semanas, por gamer5\nhace 8 años 10 semanas, por robotnik16\nhace 8 años 10 semanas, por tidus 7\nhace 8 años 10 semanas, por Falsworth\nhace 8 años 13 semanas, por prosomilo


SOS Sanidade Pública chama á cidadanía a concentrarse en apoio á folga de atención primaria - Pontevedra Viva\nSOS Sanidade Pública amosa o seu apoio á folga dos profesionais de atención primaria\nSOS Sanidade Pública chama á cidadanía a concentrarse en apoio á folga de atención primaria\nLuns 8 de Abril, 2019 ás 13:59 do Luns 8 de Abril, 2019\nA plataforma SOS Sanidade Pública está "completamente de acordo" e apoia as reivindicacións que levaron aos profesionais sanitarios a convocar a partir deste martes a primeira folga en Atención Primaria de Galicia e fai un chamamento a toda a cidadanía para que apoie as súas reivindicacións cunha concentración.\nOs profesionais sanitarios concentraranse este martes ás 12.00 horas diante de todos os centros de saúde da comunidade e SOS Sanidade Pública decidiu convocar a maiores unha concentración que, no caso de Pontevedra, celebrarase ás 20.00 horas diante do ambulatorio Virxe Peregrina.\nVarios integrantes da plataforma en Pontevedra, con Antonio Larriba García como portavoz, compareceron este luns en rolda de prensa para mostrar o seu apoio a todas as reivindicacións e anunciar que aprobaron diversas medidas para apoialos, entre elas, esta convocatoria de concentración, a difusión de folletos na rúa e nas redes sociais e a elaboración dun documento de apoio á folga.\nDesde SOS Sanidade Pública consideran que a situación que se está vivindo na sanidade pública de toda Galicia tamén se nota na área sanitaria de Pontevedra, "unha das máis afectadas de toda Galicia", onde leste mesmo domingo o Hospital Montecelo estaba "saturadísimo" pola falta de persoal "acuciante" nos PAC.\nA plataforma considera que a estrutura das EOXI (Estrutura Organizativa de Xestión Integrada) deixou "en segundo plano" a atención primaria, por iso é polo que demandan outra estrutura organizativa que atenda as súas necesidades, así como unha maior dotación de medios humanos e materiais.\nEntre as súas demandas tamén se inclúe o incremento dos orzamentos para atención pública, a petición de máis medios materiais e persoais ou a distribución de máis tempo para cada consulta.\nA folga está convocada para os días 9, 10 e 11 de abril e ten o respaldo dos sindicatos CIG, CCOO, UXT, CSIF, CESM e O'Mega e diversas entidades en defensa da sanidade pública galega e colectivos profesionais.\nUn acordo de última hora desconvoca a folga de tres días prevista en atención primaria


Feira de libros - Novas de Arqueoloxía\nO segundo libro, Herdeiros pola forza (Patrimonio cultural, poder e sociedade na Galicia do século XXI), (2.0 Editora, 2012) acaba se saír a lume. É case unha bitácora en papel, escrita “a catro mans” polos amigos Manuel Gago e Xurxo Ayán. De feito, moitos recoñecerán nas súas páxinas moitas das liñas publicadas por ambos os dous nos seus respectivos blogues. Por ter, ata ten enlaces!. Quizais sexa este o formato de moitos libros deste século: son reflexións rápidas, sorneiras, autoconclusivas, pero que xiran todas arredor do mesmo tema: a relación da sociedade galega co seu patrimonio histórico, que é comparada coa situación dos herdeiros que non saben qué facer coa lexítima. Unha relación que pode diagnosticarse como esquizofrénica, dende o momento en que para a sociedade deste país o patrimonio cultural pode ser motivo de orgullo ou de indiferencia, riqueza ou atranco, arte ou lixo, reliquia ou trapallada, todo ao mesmo tempo. O libro nisto fai unha diagnose certeira, pero non ofrece unha cura explícita. Funciona como as confesións do doente dende o diván, debullando os seus complexos e traumas como maneira de comprenderse e de aceptarse ou cambiar. Resulta moi gratificante ler neste libro avogar por moitas das cousas que dende esta páxina tamén defendimos unha chea de veces: da importancia dos programas de ensino na revaloración social da arqueoloxía, da renovación do discurso divulgativo e do uso da empatía e a identificación cos devanceiros como ferramentas de seducción; da necesidade de diálogo entre a administración e o público, dun tecido cultural normalizado, do acceso libre á información, da planificación axeitada da política cultural, e sobre todo, da consideración da sociedade non coma suxeito pasivo desas políticas culturais, senón como participante activo e pleno no coñecemento, salvagarda e gozo do enorme e senlleiro patrimonio que é seu. O libro non é exactamente unha proposta que ilumine claramente como debería ser a política de “xestión” do patrimonio, senón que funciona coma lóstregos que iluminan unha paisaxe tormentosa, xusto o suficiente como para atopar o camiño, ou para imaxinar outros novos.\nO terceiro libro, Para qué serve a historia de Galicia, (Edicións Lóstrego, 2007) ten xa uns anos, e tamén é unha recopilación de escritos do seu autor, o profesor da USC Carlos Bermejo Barrera, encol da sempre discutida utilidade social das ciencias históricas. Trátase dun tema controvertido, toda vez que nunca se escoitou a ninguén cuestionar a utilidade da medicina ou da enxeñería, algo que semella estar fóra de toda dúbida, mais coa historia non hai acordo. Miren se non o que ornea unha veterinaria metida a reformar todo o sistema universitario. O libro de Bermejo comparte moitos trazos co anterior: a crítica áceda a unha política cultural de trinque e fachenda, na que se constrúen faraónicos contedores baleiros ou se organizan exposicións coa autocomplacencia como principal obxectivo. Tamén coincide no rexeitamento dunha arqueoloxía burocratizada e culturalmente ineficiente, que identifica coa arqueoloxía “de xestión”, (a de "parar as obras") e que trata o obxecto arqueolóxico como unha mercadoría ao servicio do turismo. Fronte a isto, Bermejo considera que a principal función da historia radica na fabricación de identidades colectivas, e por extensión, na construcción dunha sociedade civil cohesionada, e avoga por unha historia posta ao servicio desa construcción, nunha esfera lonxe dos discursos banais e da mercantilización burda da cultura.\nComentario por dauphin en peluche (03-09-2013 10:29)


Mitoloxía galega by Alfonso Blanco 1530 views\nPrácticas de morfosintaxe 3º trimes... by Bidueiro 1852 views\n11. a prosa de fins do séc. xx e co... by Lourenço Alvarez ... 8151 views\nA ORIXE DO GALEGO by Bidueiro 1185 views\n1. LENDAS GALEGAS SOBRE A CASA A casa encantada de Portocelo En Portocelo, Xove (Lugo), hai un edificio de pedra construído no século XVIII ou XIX, de muros grosos, cuberta a catro augas e esplendidas vistas ó mar. Nin o actual propietario, nin os seus devanceiros inmediatos, viviron nela. E mesmo contan que o que a fixo era un tipo raro. Na casa pasaron e aínda pasan cousas raras. Unha vez que durmiran nela unha cuadrilla de homes, amenceron ó día seguinte coas cabezas postas no lado contrario do que se deitaran e cos cordóns dos zapatos amarrados ós do que tiñan ó lado. Teñen metido burros a durmir nela e pola mañá amencen cubertos de suor, unha pinga en cada pelo. Non hai moito tempo un home de Viveiro quedara antes do amencer diante da casa co dono para andar ó calamar; e viu como a cadea da leña estaba atravesada de parte a parte da estrada. Máis soprendido quedou o dono da casa cando llo contou; había moito tempo que non se andaba coa tal cadea. E tamén hai pouco meteron na casa patacas da semente de tamaño normal pero ó día seguinte aquelas patacas mermaran ata o tamaño dun ovo de pomba. Seguro que hai máis rarezas desta casa que non coñecemos, pero agardámolas. A Casa da Moura A Casa da Moura é un monumento megalítico situado no concello de Calvos de Randín (Ourense). Cóntase que cando pasaba por alí un pobre (noutras versións dise que era unha nena) de mañá cedo para a feira do doce saíu un mouro (noutras versións dise que lle saíu unha moura) e preguntoulle: —E logo, para onde vai?\n2. —Voulle para a feira mercar uns porquiños. —¿E ten moito diñeiro para os mercar? —Ai, señor, eu diñeiro téñolle pouquiño. —Ben, pois vas á feira e mercas dous porcos, dos mellores que haxa. E espérasme alí, ti e mailos que chos vendan. E despois vou eu e págollelos. Pasou todo segundo dixo o mouro; e o mouro quedou cun porco e o home con outro. Entón, o mouro díxolle ao home: —Mira, tráeme aquí todas as mañás cedo medio neto de leite (noutras versións dille que lle traia pan). Ti non chames por ninguén. Déixamo neste sitio que xa terás nel un peso todos os días. E así sempre. E ten tino de non dicir nada a ninguén, que estas cousas non se poden dicir. E por moito tempo o home levou o leite e colleu os cartos. Mais a súa muller (nas versións protagonizadas por unha nena é a nai a que intervén) sempre lle andaba dicindo: —¿De onde che veñen os cartos? Porque antes non tiñamos case ningún e agora temos moitos. Ti tes que ter unha amiga que chos dá. E o home contestáballe: —Non, muller, non. Ti come e bebe, e a min déixame, que eu non teño amiga ningunha. E ela volvía a porfiar: —Pois ti tesmo que dicir, que de algún lado che veñen. E tanto porfiou, e tanto fixo, que o home rematou por llo dicir. Ao outro día de mañá foi co leite mais ao chegar ao sitio sinalado, en vez de cartos, atopou un corno cun letreiro que dicía: “Falaches, corneaches” BIBLIOGRAFÍA\n3. FONTE: LÓPEZ CUEVILLAS, F. e LOURENZO, X. Vila de Calvos de Randín. Notas etnográficas e folklóricas, Compostela, Seminario de Estudos Galegos, 1930 A casa Dabade de Arroxo A esta casa Dabade(Casa do abade) de Arroxo, A Fonsagrada (Lugo) venlle o nome de cando viviu nela un cura que fora castigado a desterro polas señoras do Pazo de San Martín de Arroxo. As señoras tíñano avisado de que non empezase a misar antes de chegaren elas á igrexa. Pero un día, parece que o retraso das mulleres era moito e o cura empezou a misa sen elas. O atrevemento valeulle irse vivir a " onde non oíse can ladrar, gato maullar ou galo cantar". Ou sexa, á casa Dabade. A casiña do Rei Agora só é unha pedra cos rebaixes onde supostamente apoiaban as trabes, situada no monte comunal de Parada, en Lobeira (Ourense), pero antes foi unha casa, "a Casiña do Rei", e hai quen supón que realmente alí estivo agachado, fuxindo de intrigas pacegas, o rei de León e Galicia Afonso IX polo ano 1188, e que en agradecemento concedeu a Lobeira o foro municipal datada no 1228. Cando era casa vivía nela un labrego moi rico. Disque tiña trece becerros pacendo na Cabreira, terras que lle daban pan para todo o ano e tantas ovellas que aínda non saíran as últimas da corte e xa estaban as primeiras en Salgueiro. Este labrego rico tiña unha filla moi bonita e unha vez presentáronse na porta da casa un fato de militares pedidno pousada. O labrego recibiunos e fíxolles acomodo pero agachou a filla onde non a visen por medo a que se enredasen con ela. Pasaron días ata que un daqueles homes lle revelou ao labrego que entre eles estaba o rei. O home dixo que se aledaba pero ao mesmo tempo tomouno un\n4. desasosego; os visitantes non marchaban: —¿Que tes? —preguntoulle o rei—. ¿Que é o que tanto te desacouga? Entón, o labrego, confesoulle como tiña a filla escondida por medo a que correse algún perigo. Inmediatamente o rei chamou a todos os seus homes e fíxolles esta advertencia: —Este home ten un filla e por medo a vosoutros tena escondida. A partir de hoxe vai saír dos seu escondedoiro pero se algún se atreve a facerlle dano ou sequera a mirar para ela, mándoo matar. E así vos foi. Pasaron moitos máis días en tranquilidade ata que chegou o da despedida e díxolle o rei ao labrego: —Estivemos moito tempo na túa casa e fuches moi bo connosco. Dime o que queres, que cho concedo. —Eu non quero nada —respondeu o labrego. Cando deus dá, dá para todos. Pero o rei insistiu ata que o labrego se decidiu a pedir. E dixo: —Pois entón pídolle que Lobeira non dea soldados ao rei e que non pague a contribución. E, polo visto, o rei concedeullo. Nunha variante desta lenda (Véxase LORENZO, X., Foro de Lobeira) o rei era de Ourense e agradecido polo bo trato que lle deran, berrou: -¡Lobería, Vila Real! Véxase o documento: “Os tres irmáns da Casiña do Rei” BIBLIOGRAFÍA Fonte: LORENZO FERNÁNDEZ, X., «Algunas habitaciones de pastores en la Sierra del Leboreiro», en Cuadernos de Estudios Gallegos, II, Santiago de Compostela, 1946-47.\n5. LORENZO FERNÁNDEZ, X., «Foro de Lobeira», en Arquivos do Seminario de Estudos Galegos, V, Santiago de Compostela, 1930. Casa do Verme de Doade Pasou en Doade, Sober (Lugo), polo verán do ano 1931. Unha casa daquel lugar apareceu de repente chea de vermes brancos e gordos que andaban libremente polos cuartos. Tomaran os armarios, as camas, os mobles todos; os donos sacábanos a sacos e queimábanos pero cantos máis sacaban, máis aparecían. Durante dez días foi así a cousa ata que mandaron chamar ó cura da parroquia; bendiciu a casa e acabouse todo. O motivo polo que houbo semellante invasión explícase da seguinte maneira. Naquela mesma casa vivira un home que un día de San Pedro fora segar o pan coma se non fose día santo. Cando un veciño lle chamou a atención, el repuxo: —¡A min San Pedro non me vén gardar o pan se chove; así que vou segar e despois fago unha empanada e vou á festa! E disque aínda engadiu un xuramento. Foi segar e foi á festa, e cando se foi deitar ás doce da noite tiña a casa cheíña de vermes. Din que tivo que marchar dela; e que non regresou endexamais. Isto si que é importante; a este home chamábanlle O Verme. BIBLIOGRAFÍA Fonte: RISCO, V., «Miscelánea folklórica», en Cuadernos de Estudios Gallegos, II, Santiago de Compostela, 1946-47. Bibliografía: CUBA, X. R., MIRANDA, X. e REIGOSA, A., Diccionario dos seres míticos galegos [Verme] , Xerais, Vigo, 1999.\nPrácticas de morfosintaxe 3º trimestre LGL3 e LGL4\nA ORIXE DO GALEGO


febreiro 2016 ~ arquimedianos21\nOs humanos temos parentesco próximo cos outros primates que viven na actualidade. Así, separámonos dos devanceiros dos chimpancés hai uns sete millóns de anos. Con outros monos temos menos parentesco, xa que as ramas que conducen a eles e a nós separáronse antes.\nA capacidade humana para falar é única. As razóns de que poidamos facelo son varias. Entre outras, o desenvolvemento cerebral e a posición da nosa larinxe, máis baixa que no resto dos mamíferos. Os bebés aínda a teñen alta e por iso poden mamar e respirar a un tempo. Nós, en cambio, xa non podemos respirar e comer á vez e, ademais, podemos atragoarnos, xa que a comida pode ir pola larinxe en vez de polo esófago, aínda que para evitar isto temos unha válvula de seguridade: a epiglote.\nDoutra banda, a linguaxe permitiu que o comportamento social dos humanos fóra único. Imaxínate hai 100000 anos sen poder falar ou escoitar, por exemplo, como se debía atacar a un animal para poder cazalo. Sobrevivirías?\nA dúas patas\nOs nosos devanceiros de hai máis de 6 millóns de anos tiveron que enfrontarse a un cambio climático nas rexións africanas onde vivían: os bosques tropicais foron reducíndose e apareceron amplas chairas (sabanas). Algúns primates empezaron a adoptar unha postura bípede e isto foi unha vantaxe na súa supervivencia, xa que permitía refrixerarse mellor na calor dos trópicos e gastar menos enerxía nos desprazamentos. A cambio, o noso esqueleto tivo que cambiar e as mulleres, por exemplo, paren con máis dificultade que as femias dos outros animais.\nMira o teu dedo polgar. Non está de adorno. Fíxate que con el podes facer traballos manuais de moita precisión (pensa nun reloxeiro, por exemplo). Se non fóra polo seu efecto pinza, os humanos non poderíamos ter construído nin lanzas, nin imprentas, nin móbiles.\nPublicado por Dep.científico-tecnolóxico ás febreiro 27, 2016 0 comentarios\nPublicado por Dep.científico-tecnolóxico ás febreiro 14, 2016 0 comentarios


Esta ruta ten un tramo duns 800m. que transcurren polas casas da cuiña en mal estado do firme e falta algunha sinal debido a tala de madeira. En breve arranxaremos este problema, informaremos cando esté lista.\nAno homologación: 2016 Punto de Partida:\nChegada: Ponte dos Ferros\nMuiño de Alende\nDende Pontedeume AC 564 Puntos de interés: O lago, Capela do Carme, Ponte dos Ferros,\nA ruta en época de enchentes, pode ter tramos anagados que imposibiliten a seu paso, rogamos precaución durante o transcurso da mesma.\nEsta senda da comezo nun espazo urbanizado, pero de especial encanto por ser o casco histórico do pobo. Na parte esquerda da ponte dos Ferros (Ano 1376), con dirección ao paseo que hai ao carón do río Eume detrás da igrexa de Santa María (S.XVI), para atravesar unha das pontes emblemáticas do municipio, a Ponte de Isabel II (Ano 1862). Continuando pola marxe esquerda río arriba chegamos ao lugar chamado A Cuiña, o cal da entrada a unha fraga atlántica de ribeira durante un bo anaco da nosa caminata, onde poderemos desfrutar dunha gran variedade de fauna propiamente autóctona. Continuando o percorrido chegamos a parte máis abrupta da ruta na que nos atoparemos con un panorama industrial de gran envergadura como é a muralla do encoro da Ribeira, a cal teremos que atravesar para comezar o descenso do río contemplando unhas das planta de luz máis antigas da vila e un área lecer (a ribeira Nova).\nSeguiremos río abaixo ata pasar ao carón do muíño de prieto, xa no Parque do Eume, un espazo de gran natureza que quere gañar importancia frente ás urbanizacións que prentenden ocultalo.\nUn pouco máis abaixo teremos que pasar por debaixo de dúas grandes pontes para poder facer o percorrido o máis próximo á beira da auga, para chegar case o remate onde poderemos contemplar unha gran construcción como e o muíño de Alende (Ano 1805) onde se pode leer uns paneis coa fauna e flora máis cotiá de todo o percorrido.\nPrensa escrita: 2 Octubre 2016 – “Senda da Ribeira” PR-G 203 (Progreso)\n3 Octubre 2016 – “Senda da Ribeira” PR-G 203 (Amigus)


Curso Industrias cárnicas e alimentarias|GDR10 Limia-Arnoia\nFundación Ramón González Ferreiro ALLARIZ 3 de outubro – 14 novembro de 2017 Horario Tardes Duración 100 horas Prazo e Inscricións até o día 25 de setembro de 2017\nPreparación das condicións de traballo persoal, de saúde e seguridade.\nRecepción, almacenaxe e distribución de materias primas e produtos auxiliares.\nRealización de corte, filetaxe e desosado de carcasas de animais de abate, facendo uso das máquinas e equipos relacionados.\nDisposición da carne nas súas diversas formas (corte, filetes, picado) para distribución e comercialización, conformidade coas normas vixentes\nXestionar e administrar unha carnicería.\nAdquirir coñecementos teóricos necesarios para executar as profesións de carniceiro/a e chacineiro/a.\nAdquirir coñecementos relacionados cos parámetros, factores e condicións que acontecen durante todo o manexo de carne.\nProporcionar coñecementos sobre a ciencia básica da carne, e aplicar ese coñecemento para o procesamento e conservación, de xeito que constitúe unha axuda e apoio ao manexar este produto\nIntroducir os produtos de chacinería máis importantes e a presentación en pezas de corte para comercialización en establecementos.\nNORMATIVA INSCRICIÓN CURSOFORMULARIO DE INSCRICIÓN


Inma Shara, directora de orquestra: "Para gozar dun concerto non cómpre ser un experto en música" | Revista | EROSKI CONSUMER\nInma Shara, directora de orquestra: "Para gozar dun concerto non cómpre ser un experto en música"\nInma Shara revisa con ollada fugaz a súa vestimenta negra, suxeita forte a batuta, exhala un suspiro e camiña a distancia que a separa do podio. Fronte a ela, a orquestra; ás súas costas, o público; e, nas súas mans, a responsabilidade de crear unha obra única para ambos, pois esta vén sendo a función do director dunha grande orquestra. "Todo esa aura de engado arredor da nosa figura é literatura", sopesa sorrindo. Só cinco mulleres máis no mundo poden protagonizar a experiencia que goza e para a que vive esta muller nacida hai 32 anos na localidade alavesa de Amurrio. Discípula do aclamado Zubin Mehta, admite que a autoridade é imprescindible para dirixir, "pero só pode emanar do traballo". Esta é a máxima que primou ó longo da súa aínda breve carreira, que comezou como Inma Sarachaga, o seu verdadeiro apelido: "Estaba cansa de que a xente tivese dificultades para pronuncialo e optei por 'Shara', unha variación máis sinxela", explica. Estudou viola "xa que nos instrumentos de corda se atopa a arquitectura da orquestra", seguiulle o piano, "con el se pode alcanzar a redución de calquera sinfonía", e rematou a carreira de composición e instrumentación "para poder desenmarañar unha partitura" co firme propósito de creala de novo baixo a súa propia visión.\n"Para min a música non é unha profesión, senón un xeito de vida". Por que os músicos se amosan tan grandilocuentes?\nDirixín algunhas gravacións, pero aínda non me sinto preparada para poder asinar unha interpretación. Cómprenme máis anos de experiencia, madurar. En definitiva, vivir máis música. Se quero ofrecer a miña versión dunha obra teño que telo moi claro, e recoñezo que aínda os meus estados de ánimo están moi contaxiados pola paixón musical... A música dáche tanto a cambio de que ti lle ofrezas dedicación, de acordo, pero ten algo que ofrecerche cada día, e xa chegará o momento en que poida darme tamén a oportunidade de capturala.


O Gafos líbrase de 110 quilos de lixo nun proxecto de limpeza simultánea de ríos - Pontevedra Viva\nVoluntarios do proxecto de limpeza simultánea de ríos no Gafos\n© Fundación Juan XIII\nO Gafos líbrase de 110 quilos de lixo nun proxecto de limpeza simultánea de ríos\nLuns 1 de Outubro, 2018 ás 08:46 do Luns 1 de Outubro, 2018\nUn total de 19 voluntarios da Fundación Juan XXIII e do colectivo ecoloxista Vaipolorío sumáronse este domingo a unha nova edición do proxecto de limpeza simultánea de ríos do programa Proxecto Ríos.\nCo seu traballo voluntario e desinteresado, lograron retirar 110 kilos de lixo do río Gafos, dos que 15 foron de vidro, segundo os datos facilitados polos participantes.\nNas comarcas máis próximas a Pontevedra tamén se sumaron a este proxecto a asociación A Barosa en Barro, o partido Independentes de Caldas de Reis nesta vila do Umia e o grupo cultural Ronsel en Marín.\nEsta XI Limpeza simultánea de Ríos logrou en toda Galicia a participación de 548 persoas que retiraron máis de oito toneladas de residuos de ríos de distintos tamaños de toda a comunidade.\nSegundo informou a organización, recolléronse refugallos de todo tipo. Abundaron os plásticos (botellas, garrafas, bolsas, sacos...) e apareceron tamén rodas de automóbiles, cristais, unha cadeira de escritorio, unha colchoneta de praia, plásticos de silo, cascallos, ferralla, pilas, electrodomésticos, un sofá ou uralitas. As toallas húmidas volveron ser do lixo máis abundante e apareceu tamén roupa e calzado.\n'Móllate polos ríos' celebrouse este ano en 53 concellos de toda Galicia, e participarán un total de 70 entidades (asociacións, colectivos ecoloxistas, delegacións de ADEGA, centros de ensino…) e sete concellos que organizaron directamente esta actividade. Actuouse nun total de 34 treitos de río.


O BNG de Ribeira propón establecer medidas de calmado de tráfico – O Barbanza\nO BNG de Ribeira propón establecer medidas de calmado de tráfico\nO Bloque Nacionalista Galego ribeirense defenderá no vindeiro pleno unha iniciativa na que pretenden implantar medidas de calmado de tráfico en Ribeira, nomeadamente naquelas vías máis transitadas e nas que se detecta excesos de velocidade.\nO concelleiro Luís Pérez Barral, exemplificou a iniciativa co que acontece na Avenida de Ferrol (AC-550), un dos principais accesos a Ribeira desde a rotonda de Xarás cun fluxo de tráfico moi importante. Segundo Pérez Barral “malia que o tráfico é constante, non é estraño ver como moitos vehículos circulan a unha velocidade maior da máxima permitida que é de 50 km/h”. Argumenta que dita estrada atravesa núcleos urbanos cunha gran densidade de poboación como son Deán e Padín, polo que ven necesario tomar medidas que melloren a seguridade viaria dos catro pasos de peóns que hai no trazado tanto para as persoas que se desprazan en vehículos como para as persoas que o fan a pé.\nPérez Barral defendeu o modelo do BNG por ser coñecido polo seu éxito, compromiso firme coa accesibilidade e a seguridade viaria dos veciños e veciñas mediante o calmado de tráfico que xa se leva a cabo en moitas vilas de Galiza e cunha cidade como Pontevedra de referente mundial na posta en marcha deste tipo de medidas de maneira favorábel. “Os datos demostran que a posta en marcha destas actuacións van no bo sentido pois xa son nove anos sen mortes por atropelos e reducíronse os accidentes graves” asegurou.\nDesde o BNG cren que en Ribeira se deberían poñer en marcha medidas de calmado de tráfico naquelas zonas nas que se rexistran velocidades inadecuadas e perigosas para a seguranza viaria. Un claro exemplo son os pasos de peóns que están máis próximos á rotonda de Padín, os da Avenida da Coruña ou en estradas de Carreira e Aguiño, nos que se rexistra o paso de vehículos a velocidades inadecuadas. O calmado de tráfico nesta zona suporía beneficios claros tales como; redución do risco de morte por atropelo pasando do 50% a 50km/h ao 10% se a velocidade é de 30km/h ou a redución de ruído e da contaminación producida polos vehículos.\nPor todo o exposto anteriormente o BNG quere que a Corporación Municipal aprobe os seguintes acordos:\n1. O Concello de Ribeira insta á Xunta de Galiza a poñer en marcha medidas de calmado do tráfico na avenida de Ferrol mediante a instalación de pasos de peóns elevados, con especial incidencia nos dous máis próximos á rotonda de Padín.\n2. O Concello de Ribeira, a través da Policía Local, garantirá a seguranza viaria mediante a intensificación das medidas de control e vixilancia nas estradas nas que se detecte o incumprimento reiterado dos límites de velocidade.\n3. O Concello de Ribeira desenvolverá un modelo urbano baseado nunha mobilidade sostíbel, prioridade peonil e de accesibilidade universal nas obras de reforma que se fagan nas estradas e rúas do municipio.


Actuais | Contraproducións\nAínda bebendo significativamente da citada novela, o noso texto constitúe un producto literario-dramático derivado pero independente.\nUn divertimento escénico que xoga coa memoria dese mundo que noutrora todos habitamos: a escola\nUn divertimento teatral que, neste atribulado tempo no que a escola é un dos ámbitos eivados polo COVID, xoga coa memoria herdada dese mundo que, a gusto ou a desgusto, todos habitamos algún día\nEscrito, dirixido e interpretado por: Cándido Pazó\nMúsica orixinal e espazo sonoro: Manuel Riveiro\nIluminación e técnico en escena: Afonso Castro\nEscenografía, vestiario e atrezo: Carlos Alonso\nColaborador no atrezo: Dani Trillo\nDirectora de produción: Belén Pichel\nNun hipotético tempo… nunha suposta situación… A piques e dar o seu discurso de investidura, un recén elixido Presidente da Xunta enfróntase a un inesperado problema…\nUn choqueiro tic nervioso ameaza con arruinar tan solemne momento. Un psiquiatra acode para atendelo e iníciase unha divertida e incisiva batalla dialéctica entre os dous.\nCales son as motivacións que levan a alguén a querer ser presidente do seu país, unha responsabilidade da que fuxiriamos a maioría dos cidadáns?\nA cabalo entre a realidade ficcionada e a fabulación dramática, o bardo bergantiñán, xa octoxenario e comesto pola neurose dos seus últimos anos, confronta as súas dúbidas, medos e insatisfaccións creativas, tendo por interlocutores un personaxe nacido da súa perturbación e a xove criada da pensión na que está albergado.\nMonólogo escénico-narrativo sobre o libro de Xosé Neira Vilas, no 50 aniversario da súa primira publicación. “Memorias dun neno Labrego”: En 1961 publicouse en Buenos Aires un dos libros máis sobranceiros da literatura galega. O máis editado, lido e traducido. O que todos lembramos con tenrura. O que todos asociamos con algunha vivencia propria ou herdada.\nUn espectáculo emotivo e divertido que combina a experiencia de Cándido Pazó como autor, actor e director, coa súa recoñecida traxectoria como contador de historias e monologuista.\nA estilización formal do teatro e a comunicación fresca e directa do monólogo cómico e a xograría oral, na senda de Darío Fo, El Brujo, Pepe Rubianes…\nAdaptación e textos complementarios: Cándido Pazó\nEscenografía, vestiario, atrezzo: Carlos Alonso\nMúsica orixinal: Manuel Riveiro\nVideocreación: Nano Besada Caneda e Ruben Vidal “Zé”\nDirección escénico adxunta: Avelino González


Participación récord na Subida a Ponte Caldelas - Pontevedra Viva\nParticipantes na II Subida a Ponte Caldelas\nVenres 3 de Agosto, 2018 ás 08:57 do Venres 3 de Agosto, 2018\nA terceira edición da Subida a Ponte Caldelas sorprendeu pola súa alta inscrición, superando amplamente a media de 50 de participantes habitual nas probas do Campionato Galego de Montaña.\nNesta ocasión, a proba automobilística que se celebrará este sábado 4 e o domingo 5 de agosto contará con ata 75 pilotos inscritos, entre os que se atopan nomes históricos a nivel autonómico como Santi Abad, Alberto Camba, Paco Outeda ou Manolo Piñeiro.\nEsta circunstancia obrigará a que as saídas se dean cada 30 segundos en lugar do minuto habitual para poder cumprir co programa competitivo previsto pola escuadra Buxa Motor e o Concello de Ponte Caldelas, organizadores do evento.\nA Subida a Ponte Caldelas estrea ademais trazado, de 4,2 quilómetros de lonxitude e saída na estrada autonómica PO-244 (Ponte Caldelas-Soutomaior) para virar pola vía provincial cara Rebordelo e, antes de Barbudo, volver virar á esquerda pola pista municipal que vai á Esfarrapada, onde se sitúa a meta.\nA proba contará con seis mangas de competición que se repartirán entre as xornadas de sábado (desde 15:30 horas) e domingo (desde as 9:30 horas).


Proxectos escolares sobre Alimentación\nDieta e deporte\nTema: Deporte , Alimentación\nAs persoas son moi particular sobre a saúde e como o seu corpo parece. E nun momento posterior, a maioría deles tamén se fan máis coidado co que come. A comida é todo no deporte, non comer correctamente, non pode executar a plena capacidade cando é tempo. Un músculo non pode ser o máximo non energização nutrientes, vitaminas e minerais na cantidade correcta. Amosar escolares »\nAs persoas son moi particular sobre a saúde e como o seu corpo parece. E nun\nUltimamente, a maioría deles tamén se coidado co que come. A comida é\nA é o no deporte, non comer correctamente, non pode executar\ncapacidade total cando é tempo. Un músculo non pode ser máximo a\nnon energização nutrientes, vitaminas e minerais na cantidade correcta.\nEstes poden ser compras en latas se non o suficiente.\nSimons flatbread rolo\nIngredientes: Descrición do Traballo\n1 pan sirio rectangular Place flatbread na banca. Untar con queixo. Corte as nádegas e amosar escolares »\nAsunto: Xeografía , Alimentos\nÁrea: 8.511.965 km2\nCapital: Brasilia (1,8 millóns de habitantes en 1996, incluíndo suburbios)\nMáis alta montaña: Pico da Neblina (3014 m de altitude)\nPrincipais ríos: o Amazonas (640 mil con afluentes como a Madeira e Río Negro), San Francisco, Galicia escolares Show »\nCando os españois conquistaron México por máis de 400 anos, eles atoparon non só ouro, pero tamén de millo, aguacate, feixón, pimentões, tomates, patacas, etc., E unha riqueza de novas froitas e especias, ananás, cacao e vainilla. Eles descubriron que a cociña azteca e maia era "divertido" e emocionante. Amosar escolares »\nPan branco con ev. cobertura\n2 pans ou cunca de auga morna småbröd7\n1,5 culleres de sopa de sal\n1,5 culleres de sopa de azucre\n1 cunca de aceite (0,7 Hands) Amosar traballo escolar »\nUnha parte importante da comida mexicana é tortillas, un dos moitos produtos de millo que come en México. Tortillas son unha variedade de pan que é cocido sen levadura. A masa está dividida en pequenas bolas e despois achatar en redondo "panqueiques". Son asados nunha tixola sen graxa. Pódese facer tortillas tanto de millo e trigo (trigo é trampa sueco). Ou comer tortillas directamente cando son quentes ou doutra forma é Calefacción de estado nerfryst (tamén trampas Occidental). Amosar escolares »\nEn Suecia, hai preto de 40 matadoiros e máis de 250 empresas que cortan e producir charkuterivaror.Konsumtionen de carne aumentou moito cando se compara co consumo foi de 100 anos. O consumo de leite, manteiga e queixo aumentaron. Ex 100 anos, o sueco na carne de porco media 10,4 kg por persoa por ano. Pero hoxe máis de comer carne de porco 34 kg por persoa por ano. Amosar escolares »\nMaias, nesta México foi o primeiro chocolate, aínda que só como unha bebida. Foi un néctar que fixo un animado e gostoso. Os maias comezaron a cultivar o cacao tanto beber e facer pagos. Eu bebo é mesturado na fariña de millo, auga, mel, herbas, flores tamén entendeu nibs de cacao. escolares Show »\nAsunto: Bioloxía , Saúde , Alimentación\nA intolerancia ao glute significa que ten intolerancia a glute.\nO glute é unha proteína que revisa a fariña súa capacidade de cocción, o que dá o pan de volume, textura e consistencia. Amosar schoolwork »\n«Anteriores escola - proxectos máis recentes da escola »


Recomendacións para as probas en Moodle:\nCando teñas unha proba en Moodle con moitos estudantes, é recomendable dividir ao alumnado en grupos de xeito que o inicio e fin da proba para cada grupo estea escalonado 5-10 minutos (p.ex. o primeiro grupo comeza ás 9:00, o segundo ás 9:10, o terceiro ás 9:20h).\nSe ademais tes abertos 2 espazos (en Moodle e Claroline) para a túa materia, comunica ao teu alumnado para que e cando vas empregar cada un deles.\nAvisa ao teu alumnado que cando finalice a proba en Moodle, e antes de que transcorra o tempo límite, ten que darlle ao botón "enviar todo e terminar" (esta información podes incluíla na descrición do cuestionario).\nAo igual que nun exame presencial o alumnado pode modificar as súas respostas, é recomendable que nos cuestionarios en Moodle se configuren con navegación libre, en vez de secuencial, para que o alumnado poida volver atrás e revisar as preguntas antes da entrega da proba.\nNas preguntas de opción múltiple, cando un alumno/a marca unha resposta despois non pode deixala en branco, só pode modificala por outra opción. Isto debería sabelo o alumnado para que antes de responder se aseguren ou a deixen en branco. Outra opción é incluír unha opción de resposta que sexa do tipo NS/NC, axustando as puntuacións.\nEn Moodle, pódese configurar para que o envío das respostas sexa automático, de forma que as respostas se envían aínda que o estudante non lle dea ao botón de enviar todo e terminar.\nSe vas crear un cuestionario coas mesmas preguntas, podes configuralo para que as preguntas as ordenen ao azar e así evitar que aparezan todas na mesma orde.