Dispersión de especies | Consumer\nA actividade humana está a afectar negativamente a este fenómeno natural\nA capacidade de dispersión dunha especie refírese a a súa posibilidade física de abandonar o seu ecosistema para chegar a outro onde poida atopar unhas condicións adecuadas para a súa supervivencia e reprodución.\nOs mecanismos de dispersión son un factor esencial na distribución natural das especies e no intercambio de material xenético dentro e fóra das poboacións. Atendendo a esta capacidade, os ecosistemas componse de dous tipos de especies. Por unha banda, as especies nativas, propias do lugar; doutra banda, as especies inmigrantes, introducidas de forma accidental ou deliberada.\nA actividade humana ha acelerado a dispersión de especies, nalgúns casos con resultados moi negativos, ao pór en perigo a supervivencia das especies nativas. Segundo a Unión Mundial para a Natureza (UICN), a dispersión de especies foráneas e invasoras é unha ameaza moi difícil de controlar que aumenta rapidamente. A crecente mundialización económica e a mitigación dos controis comerciais estarían detrás desta dispersión incontrolada de especies.\nA dispersión de especies foráneas e invasoras é unha ameaza moi difícil de controlar que aumenta rapidamenteA fragmentación da paisaxe, provocada entre outros factores pola transformación de cultivos, a deforestación, a urbanización, a perda de uso das vías pecuarias ou as obras públicas, adoita implicar a redución do número de organismos. A capacidade de dispersión das especies é un factor decisivo neste contexto, xa que pode permitirlles enfrontarse ao problema da incomunicación das poboacións. Se as especies implicadas teñen unha capacidade de dispersión limitada redúcese a probabilidade de recolonización daqueles fragmentos abandonados, producíndose un paulatino empobrecimiento das comunidades.\nPor iso, os plans de conservación deben ter en conta os efectos da fragmentación sobre as especies, co fin de preservar a súa variabilidade xenética. Unha forma habitual de tentar paliar este problema é o establecemento de corredores cos que facilitar estes intercambios, aínda que sempre con cautela para que non se produzan efectos negativos.\nAs especies utilizan diferentes mecanismos de dispersión:\nAnemocoria, ou dispersión polo aire. Trátase dun mecanismo fundamental no caso das especies vexetais que non puidera ser demostrado ata hai pouco. O estudo dun grupo de científicos españois demostraba, nun estudo publicado na revista Science, que dúas zonas ben conectadas por vento presentan altas similitudes na súa flora\nHidrocoria, ou dispersión polo movemento da auga. É unha forma de transporte habitual no plancto e nas larvas de moitos organismos mariños\nAnemohidrocoria, ou dispersión sobre a auga coa axuda do vento. As plantas como juncos e gramíneas, e mesmo algúns tipos de insectos, capaces de resistir na auga ata cinco días, adoitan utilizar este mecanismo\nZoocoria, ou dispersión mediante animais. As sementes ou grans de pole adhírense ás diferentes partes de aves, insectos ou outros organismos para poder desprazarse. Os animais que gardan reservas alimenticias, como formigas ou esquíos, tamén contribúen á dispersión. O ser humano, como especie que se despraza constantemente por todo o planeta, é un importante diseminador de especies\nEspecies segundo a súa dispersión\nAo longo da súa evolución, as especies adquiriron unha serie de características para poder competir con outras especies, segundo o ambiente no que viven. As especies pequenas e de tamaño microscópico, como bacterias, protozoos, plantas fugaces ou animais diminutos, adoitan ocupar novas áreas con facilidade, estendéndose con gran rapidez. Con todo, se as condicións ambientais cambian, ou se entran en competencia con outras especies, desaparecen bruscamente. O papel destas especies é clave para colonizar os ecosistemas nas primeiras etapas do seu desenvolvemento.\nPola súa banda, os animais e plantas grandes e lonxevos mantéñense con altibaixos, pero sempre preto da densidade máxima que poden ter nesas condicións, en medios estables como selvas, bosques ou rexións esteparias. As especies tamén adoitan clasificarse como de “bordo brando” ou “bordo duro” segundo a súa facilidade ou dificultade para alcanzar fragmentos de hábitat propicios.\nactividade humana capacidade de dispersión de especies dispersión especies natural-gl


Ovella Dolly - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Redirixido desde "Dolly")\nOs restos desecados de Dolly son exhibidos no Museo Real de Escocia.\nA ovella Dolly, nada o 5 de xullo de 1996 e finada o 14 de febreiro de 2003, foi o primeiro mamífero clonado a partir dunha célula adulta. Os seus creadores foron os científicos do Instituto Roslin de Edimburgo (Escocia), Ian Wilmut e Keith Campbell.\nVida de Dolly[editar | editar a fonte]\nO seu nacemento non foi anunciado até sete meses despois, o 23 de febreiro de 1997.\nDolly foi o resultado dunha transferencia nuclear dende unha célula doante diferenciada a un óvulo non fecundado e anucleado, implantado despois nunha femia portadora. A célula da que viña Dolly era unha célula xa diferenciada ou especializada, procedente dun tecido concreto, a glándula mamaria, dun animal adulto (unha ovella Fin Dorset de seis anos), o cal supuña unha novidade. Até ese momento críase que só se podían obter clons dunha célula embrionaria, é dicir, non especializada. Cinco meses despois naceu Dolly, que foi o único cordeiro resultante de 277 fusións de óvulos conformados con núcleos de células mamarias.\nA modo de curiosidade, salientar que a irmá de Dolly, Monka, non puido ser clonada.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Ovella Dolly\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ovella_Dolly&oldid=4344373"\nAnimais nados en 1996\nAnimais finados en 2003


Cae ante o Bera Bera tras dous meses sen xogar\nO partido finalizou cun 22-31 contrario ás galegas. (Foto: Atlético Guardés).\nRedacción 21:01 do 25 de xaneiro de 2021\nO regreso da liga Guerreiras Iberdrola non foi segundo o esperado para o Atlético Guardés. Unha derrota ante o Bera Bera, actual líder do grupo A, podía encaixar dentro do previsto dado o longo período de inactividade -máis de mes e medio- que acumulaban as xogadoras galegas.\nPero a derrota na Sangriña por 22-31, con parcial de 7-15 ao descanso, foi alén diso e debeuse a un cúmulo de circunstancias nas locais, sendo as máis negativas das mesmas a ineficacia anotadora e unha defensa pouco consistente.\nE iso que as visitantes presentaban catro baixas destacadas, como foron as de Boada, Cesáreo, O' Mullony e Gil de la Vega, a pesar das cales conseguiron acabar co Guardés a base de saques rápidos.\nOs primeiros minutos do partido, tolos, xa anticipaban un resultado incerto. Tanto locais como visitantes non atinaban nas súas primeiras accións e até o minuto tres non se abriu o marcador, por medio dun gol de Laura Hernández (0-1).\nAs da Guarda apostaban por mover o balón, traballar a continuidade e esperar opcións claras de gol, pero aos poucos as de Prades foron converténdose en vítimas dos seus propios erros, con máis dunha decena de lanzamentos fallados na primeira parte. Este rexistro, unido a unha defensa que tardou en asentarse, como é lóxico tras tanto tempo sen esixencia competitiva, levou o Bera Bera a correr, correr e volver correr. A súa especialidade.\nDo 4-5 o marcador pasou ao 4-9, e para evitar sustos maiores Prades pediu o primeiro tempo morto do partido. Estancadas nos catro tantos, facían falta revulsivos: Gómez, Santiago e Rajnohová foron entrando na pista -o sete inicial estivo formado por Lima, Arcos, Buforn, Moreno, Pérez, Valero e Carratú usando a Descalzo para a defensa-. A pesar dos cambios, as de Imanol Álvarez seguían ao seu e a vantaxe ao descanso xa era de 8 tantos (7-15).\nO segundo acto comezou con Buforn forzando uns 7 metros e a exclusión de Pizzo (8-15), pero Arrojería, que asinou un sensacional partido con oito goles, anotaba sen problemas. Foron minutos bos para o Guardés, con Paulina Buforn cambiando o ritmo e dando outro aire ao equipo, pero foi un espellismo que non fixo perigar o triunfo donostiarra, que chegou a ter unha renda de 14 goles (13-27), maquillada até o 22-31 final.


Polo xeral, os mamíferos do Mesozoico eran pequenos, e a maioría só acadaban o tamaño dun rato. Os seus dentes indican que a meirande parte das especies alimentábanse de insectos e outros invertebrados, e a forma do seu cerebro e os seus órganos sensoriais indican un estilo de vida principalmente nocturno. Aínda se mantén a incógnita de porqué a maioría de mamíferos do Mesozoico conservaron un tamaño, unha fisioloxía e un xeito de vida relativamente homoxéneos, mentres que nun período de tempo evolutivamente moi curto (uns cinco millóns de anos) a comezos do Cenozoico coneguen unha importante variación de tamaño e alimentación. A causa disto adoita ser considerada a competición dos dinosauros, que mentres exerciron unha presión selectiva que impedía a evolución de mamíferos grandes. En tempos máis recentes fixéronse novos descubrimentos que amosan un grao de especialización máis alta dos mamíferos do Mesozoic. Castorocauda era cando menos parcialmente acuático, Volaticotherium estaba dotada de membranas para e Fruitafossor tiña adaptacións para comer insectos semellantes ás dos osos formigueiros.\nÚltima edición o 28 de agosto de 2019 ás 17:58


A delegación do goberno compromete o pulo definitivo para a academia literaria - Canal Rías Baixas\nA delegación do goberno compromete o pulo definitivo para a academia literaria\nRIANXO> O Delegado do Goberno en Galicia, Antón Louro, comprometeu o seu apoio á Academia Literaria de Rianxo.\nO Delegado do Goberno en Galicia realizou unha visita institucional ó concello de Rianxo, a primeira que realiza a este municipio dende a súa chegada ó cargo. Despois de manter un encontro co alcalde, Pedro Piñeiro, na casa consistorial, no que estiveron presentes ademais outras autoridades a nivel local, iniciou unha rolda de visitas por diferentes espazos da vila.\nA primeira parada foi ante o busto de Castelao, no Paseo da Ribeira, onde o delegado e o rexedor rianxeiro realizaron unha ofrenda floral. Logo desprazáronse ata a casa de Rafael Dieste, visitando ademais o interior da vivenda, para rematar no Pazo do Martelo. Tres espazos vitais incluídos no denominado Centro Literario Castelao–Academia Literaria de Rianxo. Un proxecto impulsado dende o Goberno Central e no que se levan investidos máis de 1’3 millóns de euros.\nAntón Louro comprometeuse a darlle un impulso case definitivo a este proxecto ata completa-la súa execución, para o que serían necesarios por riba dos catro millóns de euros. O propio Delegado do Goberno en Galicia sinalou que o proxecto podería estar rematado na presente lexislatura.\nAínda así o proxecto da Academia Literaria en Rianxo, non é a única inversión do Goberno Central neste municipio. O Delegado do Goberno en Galicia cifrou en máis de 20 millóns de euros os investimentos realizados polo executivo de Zapatero na pasada lexislatura en materia de rexeneración de praias e recuperación do bordo litoral.\nEntre os investimentos realizados durante a pasada lexislatura figuran a rexeneración das praias das Cunchas, Tanxil, O Pazo e a Torre levadas a cabo polo Ministerio de Medio Ambiente cun presuposto de máis de seis millóns de euros.\nTamén destaca o proxecto de recuperación da servidume de tránsito da praia da Torre en Taragoña cifrada en preto dos 3 millóns de euros ou os preto de dez investidos nas obras de construción do Polígono Industrial de Té que se executan actualmente.\nArtigo anteriorA Deputación fará posible a reforma da Casa do Pescador de Vilanova\nSeguinte artigoArxentina-Brasil e España-Portugal semifinais do mundial


A gata no tellado: 12/13\nQuizais está sexa a última nota sen destinatario que saia de aquí. Quizais sexan as últimas palabras que nunca che direi. Quizais non deberan ver a luz. Quizais non o fagan.\nEmpezamos o ano con mal pé. Os dous escollemos o silencio e creamos mundos que non eran os de verdade. Foron moitas as palabras que seleccionei, ordenei e gardei para ti. Moitas as palabras que nunca dixen. E rematei por ofrecer as peores, o refugallo do medo contido.\nRecoñezoo. Cando estás, o mundo xira un pouco máis rápido do que debera. Pero iso nunca foi o importante para min. Non espero que o comprendas. Non espero que ninguén que non estea dentro de esta miña cabeza o faga. O único importante sempre foi esa confianza que só ti sabías darme. Fixeches visible o invisible e sete vidas non abondan para agradecer cada milagre.\nRecoñezoo. Cando estás, o mundo xira un pouco máis rápido do que debera. De boa gana lle daría unha patada a ese mundo se iso me garantira o único importante: un amigo. O resto non importa. Nunca importou. Non espero que o comprendas. Espero só que confíes en min.\nPublicado por m* en 2:53 No hay comentarios:\nLevo algún tempo agochada no faiado poñendo orde nos vellos caixóns, lambendo feridas e escorrentando este frío inverno. Non veño facer balances. Foi un ano malo e non preciso abrir vellas fendas para telo presente. Tampouco facer propósitos. Nunca os fixen e non vou comezar agora. Veño a lembrarme a min mesma que estou aquí, que un mal ano pasou e eu aínda respiro, que é máis do que moitos tiveron.\nTamén quero deixarlle unha nota a miña eu do 2014 para lembrarlle que ata o inferno pode xearse, que as bagoas afogan entre as ondas do mar e non hai ferida que non cure. As cicatrices son outra cousa. Lembra, gata estúpida, que houbo xente que che demostrou estar aí para ti. Por eles, estás obrigada a seguir respirando. Sei que estás cansa de loitar, que che roubaron os teus soños e hai tempo que esqueciches quen eras. Non importa. Eles sábeno.\nMañá é un día máis. Nada vai cambiar porque nos vistamos de festa. Tampouco eu, tampouco vós. Pero seguirei poñendo un pé diante do outro para poder contar que sigo aquí, seguirei sacando forzas para non defraudar a quen escolleu crer en min. Que non é pouco...\nPublicado por m* en 1:53 1 comentario:


Precampaña Eleccións 10N: Os candidatos do PP poñen en valor a produción de aceituna e aceite como exemplo de dinamización do rural - Partido Popular de Ourense\nPrecampaña Eleccións 10N: Os candidatos do PP poñen en valor a produción de aceituna e aceite como exemplo de dinamización do rural\nppou - 18-Outubro-2019 - 19:39:52\n• Nun encontro coa asociación galega do sector amosaron a seu apoio aos produtores para dar un novo pulo á tradición oliveira que xa existía en Galicia e consolidar unha produción, de características únicas grazas ás variedades autóctonas, que aspira a conseguir o selo de Indicación Xeográfica Protexida\n18, outubro, 2019.\nOs candidatos ourensáns do Partido Popular ao Congreso e ao Senado mantiveron esta tarde un encontro coa directiva da Asociación de Produtores de Aceite e Aceituna de Galicia, presidida por José Antonio García, para coñecer polo miúdo un sector de crecente auxe no territorio galego e, nomeadamente, na provincia de Ourense.\nOs representantes populares -Celso Delgado polo Congreso e Miguel Ángel Viso, Carmen Leyte e Francisco Fernández polo Senado- coincidiron en poñer en valor a este sector “como exemplo de dinamización do rural”. Unha afirmación avalada polo desenvolvemento dunha actividade que nos últimos cinco anos non deixoude medrar ata alcanzar as 145 hectáreas plantadas, 150.000 oliveiras e 150 asociados, dos que a metade corresponden á provincia de Ourense.\nOs candidatos amosaron a seu apoio aos produtores para dar un novo pulo á tradición oliveira que xa existía en Galicia e consolidar unha produción, de características únicas grazas ás variedades autóctonas, que aspira a conseguir o selo de Indicación Xeográfica Protexida.\nUn sector, lembraron os candidatos, que tamén pode beneficiarse das iniciativas desenvolvidas polo Goberno galego no ámbito agrario, como o mantemento dos fondos europeos na PAC que permitirá poñer no rural de Galicia axudas por un importe anual de 340 millóns de euros (2.380 millóns nos próximos sete anos); as novas leis para mellorar as potencialidades do agro (mellora da estrutura agraria, montes e mobilidade de terras); a redución de impostos (“cero” euros pola transmisión de fincas ou a adquisición dunha vivenda no rural); as axudas para a incorporación dos mozos á actividade agraria (3.500 mozos nos últimos dez anos cun total de 94 millóns de euros en axudas); ou o apoio á tranformación e comercialización de produtos agrarios, a aposta pola reestruturación parcelaria e maila mellora da calidade de vida no rural.\nREUNIÓN DE AGRUPACIÓNS LOCAIS DO PP NA LIMIA.\nA axenda de traballo dos populares ourensáns tamén tiña esta tarde outra cita, nesta ocasión na Limia, para continuar coa organización do novo proceso electoral do 10 de novembro.\nNa sede do PP en Xinzo, a dirección provincial, representada polo secretario xeral, Rosendo Fernández, reuniuse cos representantes das nove agrupacións locais desta comarca que pertencen ao partido xudicial de Xinzo: Baltar, Os Blancos, Porqueira, Rairiz de Veiga, Sandiás, Sarreaus, Vilar de Barrio, Vilar de Santos e o propio Xinzo.\nA todos eles Rosendo Fernández transmitiulles a necesidade de facer “un novo esforzo para conseguir o maior apoio electoral, porque tamén a situación política é inédita e temos que demostrar que somos e temos forza de goberno, defendendo a Ourense por riba de todo con independencia de quen goberne, como facemos na Xunta, como fixemos na etapa de Mariano Rajoy ou agora con Sánchez”.


Paso a nivel - Howling Pixel\nDenomínase paso a nivel á intersección dunha vía de tránsito estradeiro non diferenciada en altimetría cunha vía de ferrocarril, o cal esixe que deba estar debidamente sinalizado para que non se produzan accidentes.\nProtección ou supresión do paso a nivel\nSistemas automáticos de protección do paso a nivel\nSinalización dun paso a nivel\nAdvertencia dun cruzamento de vías\nAdvirte do perigo que entraña o paso a nivel.\nConsiste en indicar ao maquinista que ha de avisar a presenza do tren.\nPasos a nivel en Galicia\nAna Belén Fortes\nAna Belén Fortes López é unha filóloga, escritora, editora e tradutora galega.\nGalería de imaxes de Curtis\nGalería de imaxes do concello de Curtis na provincia da Coruña.\nO Gran Premio de Detroit foi unha carreira de Fórmula Un disputada no Circuíto urbano de Detroit en Detroit (Míchigan, Estados Unidos de América) desde 1982 ata 1988.\nEn 1982, os EUA converteuse no primeiro e único país que acolleu tres Grandes Premios do Campionato do Mundo nunha tempada. Ademais das carreiras de Long Beach e Las Vegas, a nova carreira levouse a cabo en Detroit noutro circuíto urbano que abarcaba o Renaissance Center. O circuíto orixinal tiña dezasete curvas en 4.023 km, incluíndo dúas pinzas moi difíciles e un túnel á beira do río, e resultou ser aínda máis lento que Mónaco. O trazado era duro, esixente e ata incluía un paso a nivel de ferrocarril. En 1986, Ayrton Senna sobrepúxose a unha picada para gañar a súa primeira de cinco carreiras en Estados Unidos en seis anos.\nPara 1989, previuse inicialmente mover o Gran Premio de F1 a un novo circuíto en Belle Isle. O plan non se puido levar a cabo, e o Gran Premio trasladouse a Phoenix para 1989-1991. Tras a marcha da F1, a carreira de Detroit foi substituído por unha carreira da CART.\nHans Herrmann nado en Stuttgart, o 23 de febreiro de 1928, é un ex piloto de Fórmula 1 e de coches de carreiras de Alemaña.\nNa F1, participou en 19 Grandes Premios do Campionato do Mundo, debutou o 2 de agosto de 1953. Logrou un podio e anotou un total de 10 puntos de campionato.\nNas carreiras de autos deportivos, tamén anotou a primeira vitoria total nas 24 Horas de Le Mans para Porsche en 1970, cun Porsche 917.\nA Mille Miglia (Mil Millas) foi unha carreira de resistencia en estrada aberta que disputouse en Italia vinte e catro veces desde 1927 a 1957 (trece antes da guerra, once desde 1947).\nDo mesmo xeito que a veterana Targa Florio e máis tarde a Carrera Panamericana, a MM foi a responsable do desarrollo da categoría de coches deportivos de Gran Turismo (Grand Touring) como os famosos Alfa Romeo, BMW, Ferrari, Maserati, Mercedes-Benz e Porsche. A carreira logrou cinco millóns de espectadores.Desde 1953 ata 1957, a Mille Miglia foi tamén unha proba do World Championship Sports Car.\nDesde 1977, a "Mille Miglia" renaceu como unha carreira de regularidade de coches de época Clásicos. A participación está limitada aos coches, producidos como moi tarde en 1957, que asistiran (ou foran rexistrados) para a carreira inicial. A ruta (Brescia-Roma ida e volta) é similar á da carreira orixinal, mantendo o punto de saída/chegada no Viale Venezia en Brescia.


Created: 26 Novembro 2019 26 Novembro 2019\nFesta do Carme 2020\nCalendario do Carme\nO próximo xoves, 28 de novembro, as 17.00 horas, terá lugar a presentación da exposición da obra da pintora porteña Purificación Lema del Río, no faro Vilán. A artista porteña expón as láminas que creou para o calendario que a Asociación Cívica, Cultural, Deportiva e Recreativa “Virxe do Carme de Camariñas” pon a venta para recadar fondos para as festas patronais do Carme de Camariñas de 2020. Esta exposición faise en colaboración coa Asociación de Empresarios de Camariñas, quen cede as instalacións que administra no entorno incomparable do faro de Cabo Vilán. A obra está composta por 13 láminas pintadas con distintas técnicas que reflicten acontecementos e espazos da vila e do concello de Camariñas e poden ser adquiridas por un prezo non inferior a 50 euros cada unha. Os fondos obtidos serán dedicados, coma os calendarios, a achegar recursos económicos para as festas do Carme.\nEntrevista á Purificación Lema, creadora do calendario 2020 do Carme de Camariñas\nPorqué esta colaboración coa Comisión de Festas do Carme de Camariñas?\nPorque sempre contan conmigo para diseñarlles carteis ou a alfombra floral do Carme, que de moi boa gana lles fago; e isto dou pe ao seu interese cara a miña obra, así que mo propuseron e non o dubidei.\nPorqué acuarelas e porqué a temática?\nBueno, non só son acuarelas, hai debuxo a grafito, rotulador, o que me permite xogar coa línea e a mancha dunha maneira figurativa as veces e rozando a abstracción outras. A temática estaba clara porque ainda que o obxectivo e recadar fondos para a festa do Carme, e de interese para todo o Concello as marabillosas paisaxes coas que contamos. Dende Camelle, Arou, Xaviña, A Ponte... e por suposto os símbolos arquitectónicos representativos da nosa cosata como o faro ou as Igrexas do Carme ou a Virxe do Monte.\nVostede foi comisaria en varias exposicións...\nA maioría das exposicións que eu coñecín foron de moi alta calidade. Os espazos son privilexiados e sería unha mágoa que fallase o criterio para a selección de obra na procura de mostras de calidade que axuden a aprendizaxe da arte a través delas. Por desgracia ese criterio falla moitas veces e non todo o que se expón e digno de chamarse arte.\nCales son os seus plans de futuro?\nSeguir colaborando tódalas veces que sexan precisas cos proxectos que me plantexen dende todolos ámbitos artísticos. Dende comisariados de exposicións, deseños gráficos, exposición de obra propia de maneira colectiva polo de agora, ou individual coma nesta ocasión cos debuxos e espero que poida voltar a ser, nun futuro non moi lonxano, cando os meus compromisos mo permitan, con obra de gran formato na que ando a traballar, ando a colaborar con ilustracións para teatro e literatura. O mesmo tempo considero unha parte moi importante da miña profesión a posta en valor da Escola Municipal de Vimianzo, dende a que andamos a facer canteira de artistas, a través da práctica e a aprendizaxe.\nQue lle parece esta iniciativa da Comisión de Festas do Carme de Camariñas?\nApostar pola arte sempre e unha boa iniciativa. O fácil é coller unhas imaxes e xa! e sen embargo, ainda a risco de que a obra pictórica non se entenda, esto axuda a poñer en valor a arte, e educa o ollo do profano ao mesmo tempo que fai unha labor divulgativa que nestes tempos de escuridade cultural pasa de ser anecdótica a facer unha labor de mecenazgo.\nDeberían ter mais presencia e peso curricular, a educación artística nos centros educativos?\nA arte en xeral estase eliminando dos curriculums educativos sen ter en conta a necesidade da estética e a creatividade tan necesario en tódolos campos profesionais. Presente dende nunha arquitectura, nunha enxeñería, no campo da investigación, e precisa para destacar e diferenciarse sobre o resto dos convencionalismos. Desenrolar a capacidade creativa dende a infancia e fundamental para evitar unha sociedade de futuro gris, uniformada, máis propia da época na que se precisaba man de obra nas cadeas de montaxe da revolución industrial sin importar as ideas de cerebros entrenados na creación. Ocorre que apartando esa oportunidade formativa a nivel xeral, queda pois a disposición so de uns cuantos privilexiados que serán os donos do futuro e das élites que …\nCal debera ser o papel das institucións neste escenario que propón?\nXa que non podemos contar cos centros formativos que están sendo recortados nas humanidades, coas consecuencias que iso conleva, fomentando unha incultura emocional das persoas que non acadan ferramentas para xestionar esa parte fundamental da vida de todos e cada un de nos. Importante para obter unha sociedade sán, librepensadora e sobre todo racional e tolerante. Desembocando en maiores éxitos técnicos profesionais. Sería importante que dende algún ámbito institucional se deran de conta deste problema e lle puxeran algún tipo de remedio. Fomentar a arte local, darlle proxección, o que ven sendo un traballo de mecenazgo. Achegar deste modo a xente que non coñece este mundo, organizar cursos relacionados coa creatividade e incluso a terapia psicolóxica.\nComo cualificaría a programación cultural dun territorio como a Costa da Morte?\nConsiderando a demanda pode que sexa suficiente, pero como a programación e máis ben escasa poderíamos afirmar que o que fai falla e máis educación e formación artística para que xurda de maneira natural esa demanda desexada.\nExiste demanda cultural na nosa sociedade?\nA demanda en insuficiente pola sinxela razon de que non ha i formación cultural sobre o tema. É como preguntar a unha sociedade que non sabe ler si ten demanda de libros. Pois non hai non. Existe unha ignorancia palpable nos campos artísticos e de maneira máis palpable nas artes gráficas que non son tan visibles como a música, o cine, o teatro ou a danza. Por iso e preciso a educación e formación neste tema creando unha oferta para que isto poida cambiar, deixe de ser minoritario e xurda esa demanda necesaria.\nA Xornada de Juanillo - 3 de Novembro de 2013


Os cidadáns "toman o poder" na rúa\nA empresa Gecor desenvolveu un sistema que, usando as novas tecnoloxías, avanza na constitución dun auténtico e-goberno, que lles permite ós veciños, por exemplo, participar no proceso de información de danos, de cara a unha máis rápida e eficiente reparación\nREDACCIÓN SANTIAGO | 19.12.2010\nJosé Nebro, presidente de Gecor\nCalquera de nós sabe que as reparacións de desperfectos nas rúas poden durar unha eternidade: moitas veces trátase simplemente de que os concellos, en xeral calquera administración, tardan demasiado en ter coñecemento deses desperfectos; moitas outras veces en cambio, e isto tamén o sabemos moitos, as administracións chegan a ser conscientes do problema, a través de denuncias dos veciños ou nos medios de comunicación, pero ó non ter implementado un bo sistema que lle dea curso á información, ó cabo a solución do problema dilátase no tempo.\nSexa como for, agora as novas tecnoloxías acoden en auxilio tanto dos cidadáns como das administracións: unha empresa nacional, Gecor, deseñou un sistema que avanza no concepto de e-goberno ou goberno electrónico. Este enténdese como o uso das tecnoloxías da información e a comunicación (TIC) nos procesos internos de goberno e na subministración dos produtos e servizos das administracións, tanto ós cidadáns como ás empresas. Algunhas das tecnoloxías empregadas son adaptacións doutras semellantes empregadas no sector privado, particularmente no comercio electrónico, pero, obviamente, unha administración electrónica non se pode configurar da mesma maneira que unha tenda on line, por iso hai tecnoloxías específicas neste novo campo do e-goberno.\nPortais, redes sociais ou comunidades virtuais son interfaces habituais para a e-administración, pero tras iso encóntrase tamén toda unha batería de programas e procesos para facer xirar todas as engranaxes do Goberno fisicamente entendido, a través dos seus funcionarios.\nO Real Madrid C.F. pioneiro na experiencia do e-goberno\nAquí é onde entra Gecor: a empresa desenvolveu orixinalmente un software para axilizar os arranxos de desperfectos nas vastas instalacións deportivas do Real Madrid Club de Fútbol, unha entidade que, por número de socios, de afeccionados e de persoas que participan nos seus programas deportivos, nas múltiples categorías, dende infantil ata a Primeira División, é realmente pouco menos que un pequeno país, ou polo menos así o senten seguramente moitos dos seus seareiros.\nEste primeiro paso levou logo a pensar na posibilidade de estender o sistema a entidades maiores, particularmente concellos de tamaño medio, aproveitando as novas tecnoloxías que se están implantando na nosa sociedade nos últimos anos, non só os ordenadores e a internet, senón tamén os novos smartphones, (móbiles intelixentes), aparatos que con modelos como o iPhone están a revolucionar a contorna dixital. Tamén se aproveita a cloud computing ou computación en nube, un novo xeito de entender o almacenamento e xestión de información, a través de servidores remotos e compartidos que aumentan a súa eficiencia mercé a racionalización de uso.\nGecor, nome da empresa e tamén do seu produto estrela, constitúese así como un servizo para a xestión das incidencias na vía pública, que facilita a comunicación entre cidadáns e administracións públicas, particularmente as municipais, á vez que mellora a eficiencia dos procesos de resolución.\nGecor funciona xa en diversos concellos de España, e no de Málaga leva implantado xa cinco anos, o cal permitiu avalialo extensamente. Segundo esta compañía, o uso do seu novidoso sistema permite reducir os tempos medios de tramitación de incidencias nun 58%, logrando reducir os custos por incidencia nun 25%. Segundo Gecor, arranxos sinxelos que antes tardaban ata 30 días en levarse a cabo, agora realízanse en 3 ou 4 días.\nBeneficios adicionais: adeus ó pago de indemnizacións\nHai beneficios adicionais, xa que non é infrecuente que a deterioración dun sinal de tráfico ou da tapa dun sumidoiro resulte en accidentes, con consecuencias graves, como danos persoais, e económicas, isto é, indemnizacións das cales logo debe facerse cargo a Administración responsable do mantemento da transitabilidade da rúa.\nO sistema permite informar de múltiples incidencias nas vías públicas da cidade: á parte dos devanditos exemplos de tapas de sumidoiros ou sinais de tráfico, tamén pode empregarse, por exemplo, para informar dunha farola rota, dunha tubaxe que perde auga, un semáforo que non funciona, unha beirarrúa estragada, etcétera. A utilidade dun sistema semellante en Galicia quedaría ben patente ademais en casos como temporais ou furacáns, en que as incidencias se multiplican, e a xestión e o uso da forza de traballo debe ser racionalizado máis ca nunca.\nCunha foto feita co móbil, que mesmo pode transmitir datos da localización da incidencia en cuestión, esta pode ser transmitida por parte de operarios municipais ou incluso de calquera veciño ó Concello, e de aí pasar automaticamente á empresa previamente designada para reparar a incidencia. Ademais, unha vez solucionada, envíase a foto co arranxo terminado, e é que, noa nova era do e-goberno, en que os cidadáns toman o poder na rúa, os gobernantes electos non deben tratar de xestionar ben, senón de demostralo.\n“Mellora o día a día dos nosos concellos”\n¿Que levou a súa empresa a desenvolver este sistema do denominado e-goberno?\nGecor foi deseñado a principios desta década por un equipo multidisciplinar co obxectivo de trasladar á xestión das reparacións na vía pública as ideas desenvolvidas no software que se deseñou para os arranxos nas instalacións do Real Madrid C.F. Gecor é un servizo que garante a xestión intelixente das incidencias nos municipios.\nO obxectivo principal era deseñar unha ferramenta que facilitase a toma de decisións nas incidencias que ocorren nas nosas cidades, rúas, barrios, etc., e permitise xestionar tanto prioridade como custos, ofrecéndolles un servizo eficiente e eficaz tanto ó cidadán como á administración.\nGecor é o resultado da experiencia dun produto que se instalou e probou durante máis de cinco anos no Concello de Málaga. En concreto, Gecor é a ferramenta ideal para estas épocas nas que, non só fai falta xestionar ben, senón demostralo, é unha ferramenta indispensable para mellorar o día a día dos nosos concellos, estando con iso á vangarda da atención cidadá. Ademais Gecor aproveita as vantaxes do cloud computing e utiliza todas as tecnoloxías existentes no mercado que poidan achegar unha mellora no dito servizo, convertendo esta ferramenta nun apoio do open government.\n¿Ata que punto prevé que chegue a implantación deste sistema nos próximos anos?\nMoitos sectores económicos xa fixeron a súa revolución dixital, sectores como o financeiro, o sistema bancario ou o das liñas aéreas, téñennos xa afeitos como clientes a uns niveis de servizo on line fiables e cómodos que se empezan ós poucos a esixir a outros ámbitos da vida cotiá, e en especial á relación coa Administración Pública, a sanidade, etc., e esta esixencia estendeuse cara ós ámbitos máis próximos, os municipais, por este motivo cremos que Gecor debería ser a ferramenta que utilicen todos os concellos de máis de 10.000 habitantes.\nTendo en mente este obxectivo, Gecor xa conta cun servizo de xestión de intelixencia que coordina a xestión de incidencias, a información recompilada e o coñecemento co obxectivo de tomar decisións tácticas e estratéxicas que se traduzan en solucións prácticas para a cidade. O servizo de coñecemento de Gecor ofrece un equipo de profesionais altamente cualificados que proporciona o coñecemento e a experiencia en múltiples campos orientados a un fin común, ademais dunha metodoloxía de traballo desen-\nvolvida especificamente para que as administracións públicas alcancen o coñecemento do estado real das súas cidades. Este coñecemento resulta unha valiosísima ferramenta para desenvolver estratexias de gobernanza eficaces.\n¿Que administracións implantaron xa o sistema?\nGecor está agora mesmo funcionando nas cidades de Málaga, Almería, Alcalá de Guadaira, Villanova i la Geltrú, Rincón de la Victoria e Fuengirola. Ademais a día de hoxe máis de cen concellos de Europa, Estados Unidos, México e Brasil interesáronse por Gecor. En Galicia non temos ningún proxecto aberto pero esperamos poder facelo pronto.


Os construtores declaran que a secretaria de Barreiros aseguroulles que tiñan «todo en regra»\nPaula Vilariño 09 Noviembre 2018 18:25 h.\nOs acusados, durante a primeira sesión no Penal número 2 de Lugo. SEBAS SENANDE\n«Primeiro déronnos todas as licenzas, despois montouse o batifondo, e ao final a Xunta renunciou aos contenciosos tras coaccionarnos e facernos asinar que non iamos reclamar danos e prexuízos. Foi todo un despropósito\nLUGO. A terceira sesión do xuízo contra o alcalde de Barreiros, Alfonso Fuente; a arquitecta municipal e cinco edís en 2006 arrincou onte no penal número 2 de Lugo coa declaración de oito construtores. Todos eles -promotores das vivendas que agora se cuestionan- coincidiron en sinalar que a secretaria municipal sempre lles asegurou que os informes técnicos e xurídicos de devanditos proxectos eran favorables. «O habitual era reunirnos con ela e dicíanos se había ou non algunha deficiencia no proxecto. Cando empezabamos unha obra era porque ela dicíanos de palabra que todo estaba en regra. Non empezabamos nin de broma unha obra sen ter licenza e proxecto de execución. De feito, ás veces había deficiencias, non se daba a licenza e non se facía a obra», sinalaron.\nOs construtores explicaron a «sorpresa» e o «enorme prexuízo» que supuxo para eles a anulación das licenzas e «todo o batifondo» que se montou ao redor das súas obras. «Construímos moitos edificios na costa sen ningún problema, pero de súpeto montouse unha lea tremenda. Os promotores empezamos a ver que a secretaria facía cousas raras, como emitir un informe xurídico positivo dunha obra e outro negativo da que estaba á beira, aínda que tivesen un proxecto similar. Ademais, empezouse a comentar que ela recibía pagos por cambiar o sentido dos seus informes. De feito, un construtor chegou a recoñecer que lle pagou 60.000 euros. Con todo o balbordo que se montou, ías aos bancos e non dábanche nin o bos días», sinalou un dos promotores.\nSegundo declararon, tras a inspección levada a cabo pola Axencia Galega de Protección da Legalidade Urbanística (Aplu), as licenzas sobre as que se xerou a polémica acabaron no xulgado. Con todo, algúns contenciosos foron arquivados definitivamente e noutros casos, máis dunha vintena, a Xunta desistiu, aínda que os promotores explicaron que non o fixo de forma desinteresada. «A Xunta propuxo non seguir adiante cos contenciosos, pero a cambio tiñamos que asinar un documento renunciando a calquera reclamación patrimonial. Nos coaccionó para que non reclamásemos danos e prexuízos. Está claro que non nos puñan unha pistola na fronte, pero imos, había que asinar. Foi todo un despropósito», apuntaron.\nOs promotores coinciden en que a secretaría facía cousas raras», como emitir informes contrarios sobre edificios que están xuntos\nA maioría dos construtores asinaron o documento proposto pola administración autonómica, pero algúns se negaron. «Eu non quixen asinar e reclamei. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia deulle a razón á Xunta, pero recorrín ao Tribunal Supremo e gañei. Este ano», comentou un dos afectados, «o TSXG volveu desestimar outra das miñas reclamacións, pero tamén irei ao Supremo».\nSERVIZOS. Algúns dos construtores que prestaron declaración onte como testemuñas non remataron as súas promocións, pero outros chegaron a finalizar as vivendas e vendéronas. Segundo apuntaron, xamais tiveron problemas cos servizos. «Creouse unha polémica sobre a auga totalmente infundada, xa que había caudal e potencia suficiente para dar servizo ás novas edificacións. De feito, non se realizou ningunha obra desde 2006, excepto cambios de tubaxes, e actualmente non teñen ningún problema coa auga», aseguran.\nEn canto á luz, os promotores recoñeceron que recibiron unha carta de Begasa alertando do colapso na subministración eléctrica, do que eles dubidaban. «Pedíannos unha auténtica millonada aos construtores para reforzar a liña e dar subministración ás novas vivendas. Pareceunos raro e descubrimos que, cinco anos antes, a empresa recibira unha importante subvención para ampliar a subestación de Foz, que dá servizo a Foz e Barreiros, pero non fixo os traballos. Entón enviamos unha carta pedindo explicacións e respondéronnos que non había ningún problema de subministración, que xa nos indicaban a cada un o transformador do que tiñamos que coller a luz para dar servizo aos edificios. Pasaron de pedirnos cantidades escandalosas, sobre un millón de euros a cada un, a cobrarnos as taxas convencionais, que serían uns 80.000 euros», declararon.\nO xuízo por prevaricación urbanística contra o alcalde de Barreiros, a secretaria municipais e cinco concelleiros retomarase o vindeiro mércores coas conclusións das partes.\nO fontaneiro municipal non recorda ningunha reunión no Concello\n«Non recordo nada de ningunha reunión no Concello». Así de ambiguo foi o xoves o home que exerceu como fontaneiro municipal en Barreiros durante 44 anos, testemuña crave da reunión onde a secretaria presuntamente alertaría aos políticos das irregularidades. Segundo explicou, traballou para o Concello ata que se xubilou, hai cinco anos, e non recorda terse reunido en xaneiro de 2006 co alcalde, os concelleiros e a secretaria municipal. «Falaba a miúdo con eles por separado, pero con todos xuntos creo que non me reunín nunca».\nCon estas declaracións, o fontaneiro municipal non arroxou luz sobre a suposta reunión informal que a secretaria municipal mantivo cos acusados. Segundo a súa versión, citouse con eles para expor varias cuestións relativas ao cambio normativo que entraba en vigor ese mesmo mes. «Expliqueilles que os proxectos non cumprían os requisitos esixidos pola normativa, polo que as licenzas poderían ser anuladas en calquera momento. é máis, díxenlles incluso que concedelas podería chegar a ter a consideración de prevaricación urbanística», explicou a secretaria ante o xuíz o mércores.\nOs acusados, pola contra, negan que se celebrase devandita reunión e aseguran que a secretaria xamais lles advertiu de ningún tipo de irregularidade con relación ás licenzas.\nOs construtores declaran que a secretaria de Barreiros aseguroulles...\nCultura confía en que a Casa Museo de Cunqueiro abra a principios de 2019


os comedores de patacas – como, logo existo\nRecoñezo que cheguei ao cadro de Van Gogh a través do libro de Manuel Rivas. De Rivas era un admirador, de Vincent Van Gogh, un incondicional, pero aprendín algo novo grazas ao escritor galego. Se ben para min o mellor de Manuel Rivas son os relatos curtos, non hai que esquecer, nin moito menos, novelas como ese monumento que é O lapis do carpinteiro ou este mesmo Os comedores de Patacas. De Van Gogh, todo, aínda que descoñecese este estilo moito máis escuro que o habitual.\nVén todo isto a conto de que, pensando en Os comedores de patacas, deume por alumear unha idea un tanto estrafalaria: todos, dalgún xeito, somos fillos da pataca. Desde que chegou a Europa incorporouse á maioría das cociñas rexionais ata converterse nun produto case imprescindible.\nPero, de verdade ocupa nas nosas vidas o lugar que merece unha nai?\nCo ánimo de buscar respostas rescato do fallado un vello libro de miña nai, La Cocina Completa, leva por título, e a sinatura esborranchada dunha tal María Mertaya de Echagüe, para máis sinais, Marquesa de Paravere. Pasei toda unha vida escoitando as bondades culinarias desta boa muller, creo que foi o faro da miña nai e tamén doutras moitas nais da súa xeración; no noso caso trátase dunha sétima edición que ve o mundo en 1951 grazas a Espasa Calpe.\nPaso as follas con desleixo e pronto me rendo á evidencia de que aquí non recoñecerei os sabores da infancia, a cociña da Marquesa é como ela, aristocrática, clásica, receitas de alta cociña, pouco que ver coa popular, coa tradicional, coa proletaria pataca.\nMalia todo, salto directo ao índice e atopo referencias a máis de cincuenta receitas para reconstruír unhas ruíns patacas á moda da señora marquesa, e cito: Barquiñas de pataca, barquiñas de pataca á moscovita, barquiñas de pataca á náutica, croquetas de pataca, croquetas de pataca á Delfina, croquetas de pataca á Divette, frito económico de patacas, puré de patacas, puré de patacas sen leite, quenelas de pataca, souflé de patacas, tortilla de patacas á española, patacas á asubiote, á Ana, á berrichonne, á château, á xudía, á lionesa, á maître d’hôtel, á maionesa, á normanda, á panadeira, á parisienne, á Richelieu, patacas ao gratinado delfinés, ao xugo, ao souflé, ao touciño, patacas ás abelás, patacas cocidas, patacas chips, duquesas, duquesas ao queixo, patacas estufadas, fondantes, fritidas, fritidas á inglesa, patacas guisadas con sardiñas, guisadas con verdura fresca, guisadas en salsa verde, patacas palla, niños de pataca palla, patacas para gornición, patacas recheas á Marieta, recheas e gratinadas, patacas salteadas, souflées, patacas Suzette, patacas Suzette ao gratín e, xa para rematar o banquete, as sempre agradecidas pataquiñas asadas para acompañar o cordeiro.\nEn fin, creo lembrar que miña nai era moito máis sinxela e tradicional e na maioría de todas estas patacas luxosas e un tanto afrancesadas apenas logro recoñecer un par de estímulos para a miña memoria de sabores.\nA cuestión de fondo é que, ante tanta pataca, dona María non termina de informar o xeito de cociñar con éxito uns simples cachelos, tampouco unhas castizas patacas bravas, ou un dos obxectos do meu fervor patatil, as portuguesas batatas á murro, tan prezadas polos irmáns-gastrónomos para restar o sal a un bacallau á brasa.\nEn fin, de cantos xeitos diferentes cociñamos as patacas na cociña popular actual?\nCreo que se nos sacan das fritidas, cocidas, asadas, guisadas, en puré, en tortilla, e algunha que outra excepción de carácter familiar, pouco máis imos atopar.\nPero, a que libro de receitas recorrer para manter vivas outras elaboracións tradicionais da pataca? Está claro que o noso non é La Cocina completa da Marquesa de Paravere. Entón, que?, a quen acodimos?\nEsta, amigos, é reflexión para outro día.\nQuizá para unha mañá de maio na que non caian chuzos como estes que están a caer agora mesmo.


BIBLIO CEIP ADR CASTELAO: Xa saíron as Mochilas Viaxeiras!\nPublicado por Biblio Castelao en 7:55\nBiblioteca Municipal de Rianxo dijo...\nEstamos encantados de colaborar. Grazas a vos por fomentala lectura.\nPareceme perfecto o das mochilas viaxeiras seguramente que a todos lles encantan espero que chen pronto a miña casa.\nna clase de 5ºc xa sorteamos a mochila viaxeira, a min ainda non me tocou pero vouna levar un dia.\na min sempre me gustou moito a mochila viaxeira na clase de 5ºa vamos pola orde de lista e eu son a novena gustariame ser a ultima xq asi poderia ver o qe fixeron todos os nenos da clase pero da igual.Espero qe a todos lle gusten moito.\nOla a todos e todas, en especial a Candela para quen é esta idea:por que non lle preguntas á profe, si da tempo despois de que todos levedes a mochila, si vos deixa levar a libreta da mochila viaxeira para a casa aínda que sexa un día ou dous nada máis para que vexades o que escribiron o resto dos vosos compañeiros.\nDe tódolos xeitos, direille ó equipo de biblioteca que faga unha exposición con tódalas libretas das mochilas viaxeiras a finais de curso así tamén poderedes ver o que fixeron todas as familias do cole.\nPor si se esquecen recórdallo ti a finais de curso.\nVale!! xa llo recordarei a Mili\ngustame a idea da mochila viaxeira pero gustariame mais se tuvera mais comics\nGústame moito a mochila viaxeira, sempre o paso moi ben cando me toca.\nAdemais cada ano poñen libros máis divertidos e entretenidos.


A ministra Reyes Maroto asegurou, após o anuncio da empresa, que quere garantir quer os empregos, quer as capacidades industrias da factoría de San Cibrao. Non adiantou cal podería ser a solución final, mais comprometeuse a seguir traballando nese camiño.\nA ministra de Industria, Reyes Maroto. (Foto: Europa Press)\nRedacción 18:55 do 9 de outubro de 2020\nO anunciou por parte de Alcoa da súa intención de despedir ás máis de 500 persoas que traballan na planta que ten en San Cibrao, na comarca da Mariña, e a decisión de parar as cubas (unha cuestión que as e os traballadores rexeitan de pleno se nun futuro se puidera retomar a actividade da man doutra empresa), vén provocando unha longa lista de reaccións durante toda a xornada.\nPorén, a do Ministerio de Industria é, posibelmente, unha das que ten maior validez porque é un dos poucos organismos que ten a potestade e a capacidade de evitar esta destrución de emprego por parte da multinacional.\nNeste sentido, a ministra de Industria, Comercio e Turismo, Reyes Maroto, afirmou hoxe que quere apoiar “a todos os traballadores, as súas familias e á comarca da Mariña nestes momentos tan duros”.\nA representante do Goberno do Estado español saíu ao paso das afirmacións de Alcoa, asegurando que Industria promete empregar “todos os instrumentos dispoñíbeis” para garantir os postos de traballo na fábrica.\nTamén pretende evitar o parón das cubas, pois isto recortaría as capacidades industriais da factoría como xa ten advertido a representación do cadro de persoal de Cervo e como xa dixeron antes de que a planta se convertera en Alu Ibérica na Coruña. As cubas son fundamentais para o labor que desenvolve esta fábrica.\nReivindicación do cadro de persoal\nMalia todo, Maroto non chegou a aclarar cales son eses instrumentos que vai pór a traballar e que polo de agora, a pesar de que o conflito xa leva gañando en intensidade unhas semanas, non se utilizaron. Unicamente fala de “lograr unha solución que manteña o emprego”.\nXa antes o comité de empresa pedira ao equipo de Pedro Sánchez que “deixase as palabras” e “pasase aos feitos”. Pola súa banda, a Xunta só propuxo impugnar o ERE e pedir medidas temporais.\nO ministerio pensa que a multinacional tivo a culpa de que non prosperasen as negociacións para a venda da planta e ve forzado este “conflito innecesario”. Por iso, continúa a lamentar que se abandonaran as conversas con Liberty House.\ndespedimentos alcoa Cervo A Mariña SAN CIBRAO\nIndustria promete empregar “todos os instrumentos dispoñíbeis” para evitar os despidos...


música arquivos - Ollo de Vidro\nInstrumentos de percusión galegos\nOs instrumentos de percusión son un tipo de instrumento musical nos que o son se orixina ao ser golpeados ou axitados. É a forma máis antiga de instrumento musical. A percusión distínguese pola variedade de timbres que é capaz de producir e pola súa facilidade de adaptación a outros instrumentos musicais ou á voz . …\nASTAROT O grupo Galego Astarot fúndase no ano 1983 en Cangas do Morrazo (Galicia,España) por Carlos Gandón formado por catro rapaces: Juan A. Antepazo (Voz) Carlos Gandón (Guitarras) Carlos Rodal (Baixo) Loren Tevra (guitarras) José M. Pedra (Batería) Dispostos a facer música nos locais que naquela época eran berce do Rock na comarca do Morrazo. …\nFESTIVAL DE PARDIÑAS: Feria e Festa da Música e da Arte\nHistoria do Festival de Pardiñas Finlandia, Italia, Rusia, Cuba, Portugal, Irlanda… Poderiamos estar falando da volta ó mundo, pero non. Facemos referencia ás distintas nacionalidades dos grupos que levan pasado polo Festival de Pardiñas ó longo da súa historia. Foi alá polo 3 de agosto do 1980 cando a Asociación Cultural Xermolos inaugurou un dos …\nNon basta con oir a musica, ademas hay que vela ( Igor Stravinsky )\nFestival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira No ano 1978, a Escola de Gaitas de Ortigueira, crea este festival, dedicado á música folk dos países celtas. Y hoxe en día, 41 anos despóis, é o festival máis importante do xeu xénero, e de feito, desde o ano 2005 é declarado festa de interés …\nCalros Silvar (19)\nChelo do Xastre (26)\nEduardo Castro (32)\nManolo Graña (40)\nMuseo de Camelle 2 17 Xaneiro, 2022\nExposición Fotográfica Liberdade 13 Xaneiro, 2022\nCastells, Cataluña 10 Xaneiro, 2022\nRecuncho: 24 horas 16 Decembro, 2021\nViaxes no tempo: Menos mal que nos queda Portugal, 2. 29 Novembro, 2021


Viper Horned - Wikipedia | Filippo Colca\nCerase Cerase Horns.\nA víbora con cornos ten unha cabeza triangular moi característica que destaca do seu pescozo bastante delgado. Pode alcanzar os 80 cm de lonxitude e pode vivir ata 10 anos. Aliméntase de pequenos roedores e lagartos. Ela é ovoviviparous e, polo tanto, dá a luz a Small Alive. Esta víbora debe o seu nome ás dúas escalas erigidas na cabeza que forman pequenos cornos. Non obstante, todas as Vipers de Horned non teñen. O seu “vestido” imita perfectamente as sombras da area. Esta mimeticería continúa coa cor dos seus iris.\nCando se move, provoca un pequeno golpe debido ás súas placas dorsales aerodinámicas. É esta particularidade que lle permite moverse cara atrás. Existen diferentes modos de disertación entre as serpes. Ten dous modos de desprazamento: un sinuoso permítelle progresar en calquera discreción, o outro practicando títulos que deixen nas pegadas de area en forma de mentir e paralelos, permítenlle avanzar a un ritmo moi animado (unha das máis altas velocidades) alcanzado por un reptil a pesar do seu pequeno tamaño) sobre a area queimada ou escalar as dunas con inclinacións inclinadas. O Viper Horned tamén usa o despregue lateral. De feito, a serpe procede cunha sucesión de “non” do lado. Se observamos os rastros de Viper Horned na area, podemos ver que a trama é discontinua. Esta víbora móvese aleatoriamente en grandes áreas. Este tipo de desprazamento é común nas especies de deserción. As viaxes parecen estar ligadas a condicións externas. Como enfoque de inverno, os movementos son reducidos e a serpe acaba gastando varios meses enterrados para o inverno.\nEsta víbora morre se a temperatura supera os 44 ° C, que é o caso no Sahara.. Para sobrevivir durante os períodos quentes, pecha a area, o que lle permite manter a súa temperatura interna a 34 ° C. Despois deixa os ollos. O verán, opta por unha vida nocturna; Por outra banda, apenas chega o inverno, ela faise diurna. Inverno sedentario, pode navegar a quilómetros cada noite durante o período quente. A auga é unha mercadoría rara en Sahara. O réptil frecuentemente satisfai a auga contida no corpo da súa presa.\nla chipilina parisina (Galego)


O PP leva á rúa a recollida de firmas pola prisión permanente revisable\nRedacción | Xoves, 1 de Febreiro de 2018, 13:32\nARCHIVADO EN | prisión permanente revisable PP Ciudadanos recollida de firmas\nO vicesecretario de Política Social e Sectorial do PP, Javier Maroto, anunciou que o partido iniciará unha campaña de recollida de firmas para que todas as persoas que están a favor da prisión permanente revisable poidan reclamar que non se derrogue esa medida.\nAsí, o dirixente 'popular' insistiu en que queren recompilar a voz de todos, "non só de militantes e votantes do PP".\nO dirixente do PP manifestou que non se expoñen unha cifra mínima ou máxima de firmas porque o que se busca é lanzar unha mensaxe aos partidos da oposición e acompañar as campañas iniciadas en redes sociais. A do pai de Diana Quer supera este xoves as 1.800.000 firmas.\nACHEGAMENTO DE CIUDADANOS\nO ministro de Xustiza, Rafael Catalá, celebrou este xoves que Cudadanos corrixise " o enfoque" sobre a prisión permanente revisable, despois de que o partido de Albert Rivera propuxese un endurecemento das condicións para que os condenados por delitos de "especial gravidade" accedan ao terceiro grao e a permisos penais.\n"Imos seguir insistindo en defendela e moi benvido Cs, que eu creo que corrixiu o enfoque", sinalou nunha entrevista en Antena 3 recollida por Europa Press.\nA postura da formación laranxa acerca da prisión permanente revisable é que hai dúbidas sobre a súa constitucionalidade e cre que o verdadeiro problema está no sistema penal español polos graos e os permisos.\nA formación laranxa rexistrou unha emenda á totalidade con texto alternativo á proposición de lei impulsada polo PNV para derrogar a prisión permanente revisable porque, na súa opinión, o verdadeiro problema do sistema penal español é o dos graos e os permisos.\nPara deixar claras as implicacións do que defende cada partido, Ciudadanos expuxo varios exemplos prácticos. Así, indicou que no caso do único condenado en España a prisión permanente revisable, David Oubel, polo asasinato das súas dúas fillas menores, Cs expón que non poida gozar do primeiro permiso de saída ata que transcorresen 15 anos e que non poida acceder ao terceiro grao antes de 27 anos. Co modelo do PP, en cambio, di que terían que pasar oito anos para o permiso e 22 ano para o terceiro grao.


CC.OO. insiste en su oposición al anteproyecto de la Xunta para modificar la Ley de Salud de Galicia | Concellos de Galicia - Ayuntamientos de Galicia\nCC.OO. insiste en su oposición al anteproyecto de la Xunta para modificar la Ley de Salud de Galicia\nNota de prensa del Gabinete de Comunicación de CC.OO.-Galicia:\nCCOO critica que o anteproxecto se elaborou «de costas» á representación legal das traballadoras e dos traballadores da sanidade. Os sindicatos non foron consultados en momento ningún, é máis, o texto do anteproxecto foi publicado no Portal de Transparencia da Xunta horas antes de llelo remitir formalmente ás organizacións sindicais. «Así é como concibe o noso Goberno a negociación e a transparencia», censura Ángel Cameselle, secretario xeral de CCOO-Sanidade.\nA Federación de Sanidade de CCOO rexeita a supresión das áreas sanitarias de Monforte de Lemos, O Barco de Valdeorras, Burela e O Salnés. A conversión destas áreas en distritos «supón unha penalización», asevera Cameselle. O sindicalista prevé que esta decisión obrigue os doentes a se desprazaren a outros hospitais, ao tempo que aumenten a «precariedade e marxinación» dos centros de saúde dos futuros distritos.\nCanto ao aspecto laboral, Cameselle censura que o anteproxecto non clarexe as repercusións para o persoal en materias como ofertas públicas de emprego (OPE), mobilidade voluntaria e forzosa ou novas contratacións, entre outras.\nAmais de rexeitar o anteproxecto e reivindicar unha negociación «real», CCOO-Sanidade esixe máis e mellores recursos para a sanidade pública, comezando por unha «OPE excepcional» que permita reducir a eventualidade e recuperar o emprego perdido nos últimos anos.\nO sindicato pide tamén dotar de servizos e persoal os centros precarizados, especialmente as catro áreas sanitarias que se prevé suprimir, así como os hospitais de Verín, O Barbanza e Cee; acabar cos peches de camas e abrir tanto os quirófanos como os servizos centrais —laboratorios, radioloxía e consultas— na quenda de tarde; contratar persoal para os hospitais —en vez de lles dar prioridade ás peonadas— e nos centros de atención primaria —rematando coa voluntariedade—; dotar de persoal e recursos a atención primaria; por último, reverter as privatizacións e concertos na sanidade pública.\nFotografía: Gabinete de Comunicación de CC.OO.-Galicia


A depuradora de Gandarío ten un funcionamento deficiente un ano despois de enrtar en marcha | Hemeroteca de Xornal de Betanzos\nA depuradora de Gandarío ten un funcionamento deficiente un ano despois de enrtar en marcha\nAugas de Galicia recoñeceu que a depuradora de Gandarío ten un funcionamento deficiente un ano despois de entrar en funcionamento. A capacidade en funcionamento da controvertida EDAR só chega a o 10% do caudal para o que foi deseñada, un volume tan baixo que pon en risco o funcionamento da planta de tratamento e fai ineficiente o sistema de depuración. O Concello cifra nun 15% os enganches realizados á planta de tratamento, cando se prevía ter 460 vivendas conectadas coa depuradora. Serían apenas 69 domicilios os conectados actualmente, unha cifra que o bipartito PSOE-En Marea desculpa porque as xestións para conectar unha casa coa rede de saneamento leva “solicitudes” que “levan o seu tempo”.\nA Xunta acaba de facer pública a súa recomendación de non utilizar para o baño na vindeira tempada estival a praia de Gandarío, co que ningunha das praias bergondesas nas que a Xunta realiza analíticas sobre a calidade da auga é apta para o baño. Gandarío, con cámpings e albergue turístico, podería acusar un importante prexuízo económico. Porén, non hai grandes actuacións en materia de saneamento nas contas do bipartito PSOE-En Marea para reconducir a situación.\nA conselleira de Medio Ambiente mantivo unha reunión co alcalde de Vilasantar, ao que lle trasladou o compromiso de estudar a capacidade de levar a rede de distribución municipal ás parroquias carentes deste servizo. Tamén se analizará a posibilidade definir unha área recreativa nunha parcela que na actualidade está en desuso.\nEtiquetas : Bergondo, EDAR, Gandarío, praias, saneamento, turismo, Vilasantar\n← Bergondo mellora o alumeado no Pedrido\nOrdenan por quinta vez o derrubo de dúas vivendas ilegais en Sada →


Física e Química en Ribadeo _: O día nace, non se fai\nDe súpeto, sae o sol e elévase a temperatura. O orto é algo máis que unha palabra indicativa. É unha realidade que se deixa sentir máis do que pode arecer a primeira vista, isto é, pola luz direta que nos chega do astro rei.\nAs gráficas a continuación están feitas a partir dos datos dezminutais da estación meteorolóxica da granxa Escola Pedro Murias, en Ribadeo. As datas que se recolleron son da primeira parte do ano, ata o 21 de marzo, e alí pódense observar xa varias cousas relacionadas coa temperatura.\nA primeira, á vista da media deses primeiros 80 días que corresponden ó inverno 2012, que a temperatura medra abondo máis rápido ó sair o Sol que despois baixa ó poñerse. Corresponde co quencemento rápido dunha capa superficial e a radiación de calor que vai diminuíndo coa temperatura, pero de xeito tan lento que case é unha recta. A variación de horario de posta e saída do Sol suaviza o efecto de inicio e fin do día.\nPor outra banda, en Ribadeo o desfase entre hora solar e legal é de cousa de 1 hora e 27 minutos no inverno. É dicir, á 1 e 27 da tarde o Sol está no punto máis alto. Non obstante, apréciase na gráfica que o momento de máis temperatura ven sendo sobre as 2 e cuarto, é dicir, cun desfase entre temperatura máxima e máxima altura do Sol duns 45-50 minutos. Non s epode observar o mesmo coas mínimas, que s eproducen xusto antes da saída do Sol.\nSe fraccionamos a gráfica por meses (segundo se especifica na lenda), as gráficas tremen máis polo menor número de datos, pero presentan máis exactitude nas variacións grandes de nacemento do día.\nE así podemos sinalar de xeito preciso a hora do nacemento do día por termo medio en cada un dos períodos, como está sinalado na terceira gráfica, onde se pode observar mesmo que a variación de hora do orto é maior entre 0 - 30 días anteriores ó equinoccio os 30 - 60 que entre os 30 - 60 e 60 - 80. Asemade, o inicio da noite vése perfectamente que vai facéndose posterioremnte ó avanzar o ano pois a caída máis brusca do día suavízase claramente ó chegar a noite, retrasada dun a outro grupo de datos.\nHai que lembrar que as gtemperaturas son medias, aglutinando cousas como diferentes direccións do vento ou cobertura de nubes, que se se fixeran constar darían unha idea aínda máis nidia do comezo e final do día.\nPublicado por Agremon ás 10:26 p.m.


Concerto 'A voz do silencio' - Canle Ribeira Sacra\nConcerto ‘A voz do silencio’\nA soprano Mireia Tarragó e a pianista Carmen Santamaría presentan o sábado, 20 de novemebro, en Sober o seu espectáculo ‘A voz do silencio’. O concerto forma parte do ciclo ‘Música no Outono’ que organiza o Concello en colaboración coas Xuventudes Musicais de Sober. Será ás 19:00 horas no Centro Sociocultural con entrada libre.\nAo longo da historia, a muller foi en diversas ocasións subestimada en prol da figura masculina, a mercé da vontade do pai ou baixo a sombra do marido ou irmán. Para romper con este estigma, as dúas músicas pretenden dar igualdade a unhas e outras, con cancións compostas por mulleres tomando poemas de homes, homes que compuxeron tomando poemas de mulleres, e homes inspirados en personaxes femininos de diferente índole. A súa insignia é a difusión e equiparación da presenza feminina no panorama artístico actual. Engaden unha particularidade máis a esta proposta. Unha compositora e un compositor que sufriron a persecución e o horror nazi. Aos dous arrebatóuselles a vida e a voz…\nViktor Ullmann e Ilse Weber, dous prisioneiros no campo de concentración de Theresianstadt, ambos asasinados en Auschwitz. Con este concerto queren volver dar voz a artistas que, por un ou outro motiva, foron silenciadas.\nAs músicas Comezan a súa traxectoria como dúo en 2016, sendo ambas as alumnas da ESMUC co profesor Francisco Poyato. Actúan en Artte, MNAC e Goethe Insitut. En 2019 retoman a súa actividade como dúo actuando en\nCastro Urdiales e Santander dentro do proxecto ao redor da figura do compositor cántabro Arturo Dúo Vital da artista visual Inés García "Seis cancións populares montañesas". A partir deste proxecto nace o seu\nprimeiro disco da integral das obras do compositor "Arturo Dúo Vital, unha voz en branco e negro" estreando en xaneiro de 2021. En decembro de 2019 foron seleccionadas para participar no concurso internacional de París "Nadia et Lili Boulanger". Tamén participaron xuntas no concurso O Primeiro Palau de Barcelona, no cal foron\nPauline Viardot: Twelve songs after poems by Pushkin, Fet and\nRobert Schumann: Sieben Lieder nac Elizabeth Kulmann, op. 104\nKurt Weill: Nanna' s Lied


¿Unha enfermidade pasaxeira ou a situación máis desexable? | Revista\nO namoramento: : ¿Unha enfermidade pasaxeira ou a situación máis desexable?\nO romántico defenderaa como a situación ideal, porque entende que nada no mundo merece compararse con esa felicidade que xera a paixón amorosa. O escéptico ou desenganado, pola contra, aducirá que o amor é unha enfermidade pasaxeira que deixa secuelas pero que pode superarse se un se dedica ó esencial na vida: a familia, as afeccións, o traballo, os amigos… Sen dúbida, ante o fenómeno do amor cada un ten a súa propia percepción e sensibilidade. Pódese caracteriza-lo namoramento como unha “tolemia” transitoria que non ten idade e que repercute en boa medida na vida cotiá do afectado. É, xeralmente, unha emoción que irrompe sen avisar, intensa e bruscamente e que a miúdo se atenúa co paso do tempo. O namoramento é unha experiencia que nos conmove e conmociona, un estado pasaxeiro, no que o mundo tende a converterse nun paraíso e a vida nunha festa: o diálogo, por arte de maxia, devén inesgotable; o sentido do tempo desaparece e o “ser con” e o “ser para” ese alguén convértese nun dos eixes da nosa existencia. O amor, na súa primeira e impulsiva fase, é un novo, luminoso e diferente xeito de estar na vida, que sacode os nosos alicerces racionais e nos leva a vivir desde outra perspectiva.\nAínda que pode semellar irónico, o amor pode contemplarse como unha patoloxía, como un trastorno ocasional cos seus síntomas característicos. Vexamos tres deles: a idealización da outra persoa, a admiración que sentimos cara a ela e a atribución dun conxunto de características positivas e nobres, omitíndose os enfoques críticos. Outro síntoma é a desaparición da agresividade para a persoa amada, só temos palabras doces e amables. Prodúcese tamén un certo trastorno da atención: todo se nos antolla óptimo, case máxico. Así, a vida é un regalo e invita á fantasía. A comunicación co namorado é máis comuñón ca outra cousa e o feito de sentirse adiviñado polo outro dota a relación de sobreentendidos e certezas. “Querereite sempre”, dicimos, inzados dun optimismo cego e renunciando a ollar a un pasado pouco compracente. Ademais, aparece o “secuestro mental”: a vida do namorado xira ó redor de cándo se producirá o vindeiro encontro co destinatario dese amor. O tempo adquire un ritmo distinto, en función de se estamos ou non coa persoa amada. Sacrificio e esforzo non teñen o sentido habitual se se trata de facer algo polo outro ou se permite estar con el ou ela. Descubrímonos máis xenerosos e entregados ca nunca: satisfacer, sorprender e agradar ó outro convértese na maior ilusión. Ese é un dos problemas: nesta fase impulsiva e optimista a ultranza: comprender ó outro, entendelo, vólvese unha cuestión secundaria.\nAmar é entregarse ó outro, comunicarse, desexarse e compartirse desde a realidade de quen somos. Supón esforzo e mimo, confianza e unha certa incondicionalidade ante o proxecto desa relación. É un continuo, e case sempre se manifesta con vocación eterna, non conxuntural. Pero o namoramento fondo e apaixonado, sen embargo, é un pico de explosión que non parte de quen somos na realidade senón duns seres mutuamente idealizados por unha relación moi intensa. Esta situación idílica leva incorporada a data de caducidade, porque o estado de tensión que xera sumado á dedicación que esixe non poden perpetuarse ó longo dos anos. Cando falamos de namoramento sempre o asociamos a outra persoa e sen embargo ese é só un xeito máis de amor. Se cadra ese enfoque sexa o que nos responda por qué hai persoas que coidan que nunca ou só na súa mocidade se sentiron namoradas. E é que para namorarse de alguén, hai que te-los poros da pel abertos ás paisaxes, ás persoas que nos arrodean, ós sentimentos… Quen sabe reaccionar ante a frustración e o sufrimento, está mellor preparado para a flexibilidade e apertura mental e emocional que o amor precisa para xermolar. En resumo, para poder namorarse de alguén hai que ama-la vida, amosar interese polo que acontece ó noso redor, ter ganas de saber, de crear, e aferrarse á vida apurándoa como facemos coa derradeira pinga de auga cando morremos de sede. Pode ser unha concepción radical, porque ás veces é o amor o que nos permite acceder a todo un mundo de percepcións xa esquecidas, pero tamén é ben certo que moitos se laian de non estaren “preparados” cando o amor petou na súa porta. Porque a resposta ó amor esixe unha disposición emocional, un atrevemento, a asunción do risco de fracaso da relación.\nEn calquera momento, independentemente da nosa idade e situación emocional, namorármonos entra dentro do posible. Entrar en amores está moi relacionado coa estructura afectiva das persoas, que se foi tecendo en función do tipo de afectos vividos con persoas de gran significación emocional, preferentemente do medio familiar. En cada namoramento están presentes, se ben de maneira oculta, os modelos e expectativas que arrastramos desde as nosas experiencias afectivas máis temperás. Moitas relacións fracasan porque se repiten inconscientemente os modelos de relación que non funcionaron ou porque se agardaba que a persoa amada enchese baleiros herdados dunha experiencia insatisfactoria doutras relacións familiares ou amorosas. Cántas veces oímos o de “se o sei, non caso”. Pero, ¿que é o que había que saber? Expresado dun xeito un pouco rudo: que a outra persoa non é o príncipe azul nin a muller-nai perfecta que imaxinamos cando xurdiu o amor. Aínda que haxa excepcións, case ninguén responde totalmente ás expectativas que suscitou no outro mentres durou a fase de namoramento, porque somos seres humanos, e polo tanto, imperfectos e ben distintos da persoa idealizada que o outro creou na súa mente cando se namorou.\nHai quen se namora a miúdo e de distintas persoas por pouco tempo, mentres que outros e outras confesan non se namoraren moito ou só unha vez e para toda a vida. O amor pertence ó campo dos sentimentos, ás emocións dificilmente explicables cos argumentos da razón. O amor fai inexplicable o ser humano e aí reside a súa grandeza: continúa sendo un misterio malia ós intentos por comprendelo que o ser humano emprendeu ó longo dos séculos. Cando unha persoa lle di ó seu namorado “miña vida” sente que o outro é a súa vida, o compendio das súas aspiracións emocionais. Pero aí reside o risco: hai que soñar, pero agardalo todo da outra persoa equivale a arriscarse á decepción. Aí está a clave do fracaso de moitas parellas.\nDurante a fase de namoramento desculpamos “defectiños” que poden mesmo semellarnos orixinais, pero se cadra o paso do tempo converte esas peculiaridades e costumes nunha lousa para a relación. Cómpre reflexionar un pouco. Quizais o conveniente é habilitar unha convivencia na que se poida comproba-lo que dan de si as expectativas que depositamos no outro. Despois poderemos adoptar decisións, sempre deixando a porta aberta a cambios e imprevistos porque todos somos unha caixa de sorpresas. Nesa cautela pactada pode estar a clave do éxito: abrir xuntos cadansúa caixa para ver qué hai dentro ds de cada un e asumir conxuntamente a situación real sen perder cada un a súa liberdade de acción e decisión.


As caboverdianas Batuko Tabanka e Leilía enchen de música o Castelo da Guarda - Vigoe.es\nAs caboverdianas Batuko Tabanka e Leilía enchen de música o Castelo da Guarda\nA quinta edición do festival Noites do Castelo contou cunha participación de arredor de 1.500 persoas\nO grupo Batuko Tabanka está formado por mulleres de orixe caboverdiana afincadas na Mariña Lucense. Fotos: Concello da Guarda\nO pasado sábado día 20 de xullo o Castelo de Santa Cruz da Guarda acolleu a quinta edición de Noites no Castelo, un festival organizado dende a Concellería de Festas e Festexos Populares do Concello da Guarda e que contou coas actuacións dos grupos Batuko Tabanka e Leilía, enchendo de boa música un ano máis este emblemático espazo da vila guardesa, declarado Ben de Interese Cultural (BIC).\nO grupo de orixe caboverdiana Batuko Tabanka foi encargado de abrir este concerto ás 22:00h, cunha actuación na que a música típica de Cabo Verde foi a protagonista. Esta formación, integrada por mulleres de orixe caboverdiana e afincadas na Mariña lucense, ensinou aos presentes os cantos e como é o son do «batuko», que é un pano pregado colocado entre as pernas, ademais de bailes tradicionais. O grupo está formado por Antonina de Cangas, Antonina de San Cibrao, Ivone, Fafá, Beba, Isabel, Dezidéria, Ilda, Mariazinha, Chuca, Morena, Ilisa, Pachuca, Gali, Lopez, Gusma, Numete, Linsaja, Katuka, Mascu, Canlita, Comato, Belita e Santinha.\nÁs 23:00h da noite chegaba a quenda de Leilía, un grupo galego de música tradicional de cantareiras- pandereteiras fundado en 1989 e composto por seis voces femininas, que naceu co propósito de recuperar a tradición oral galega.\nLeilía foi un dos primeiros grupos de Galicia que se lanzou a percorrer as aldeas recopilando cancións tradicionais de boca dos anciáns do lugar, e a primeira agrupación de cantareiras que empezou a dar concertos en bares e pubs. A súa actuación mesmo convidou aos asistentes que foron partícipes con bailes entre o público para pechar unha nova edición de Noites no Castelo, cunha asistencia estimada de 1.500 persoas.\nO Festival Noites no Castelo consolídase xa coma unha cita musical ineludible do calendario de verán do Concello da Guarda, pasando polo seu escenario grupos coma Ardentía, Milladoiro, a Banda Crebinsky, o gaiteiro Xosé Manuel Budiño, a cantante Mercedes Peón, a gaiteira Susana Seivane ou o grupo folk A Roda.\nEsta edición de Noites no Castelo contou co apoio da Deputación de Pontevedra, o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, a Xunta de Galicia e a colaboración da Axencia Galega das Industrias Culturais(Agadic) e o Xacobeo 2021.\nO paseo marítimo de Panxón recibe 120.000 euros para reformar a zona de rodadura\nSeis miembros de una familia, cuatro menores, intoxicados por una estufa en Moaña


Fábrica fabricante ataca microfibra Arrefecer Toalla Sports Para absorción do suor\nInicio > produtos > Toalla de refrixeración > Refrixeración Toalla Sports > Microfibra Arrefecer Toalla Sports\nColor Textile é unha microfibra legal fabricante de toallas de fútbol profesional, ofrecer absorbendo lista de prezos suor microfibra deportes fresco toalla, benvido ao consultar xunto personalizado absorbendo a suor toalla de Deportes de microfibra legais. O tecido con sensor de frío exclusivo dálle unha experiencia refrescante diferente. E respirable e respirable. É lixeiro e doado de transportar, e dura por un longo tempo. Tras 2 horas de transpiración, a sensación de frío dura máis tempo. Ningún produto químico engadido frío física non sente cheiro.\nCaracterísticas de microfibra Arrefecer Toalla Sports\nParámetros de microfibra Arrefecer Toalla Sports\nColor Textile é unha China microfibra legal fabricante de toallas de fútbol profesional, ofrecer amp de alta calidade; prezo de fábrica absorbendo a suor microfibra deportes legais mostra de balde toalla, se quere xunto amp de alta calidade; prezo de fábrica personalizado absorbendo a suor toalla de microfibra deportes fresco, benvido ao consultar xunto microfibra arrefecer toalla de Deportes prezo de fábrica de balde.\nAplicación e servizo post-venda de microfibra Arrefecer Toalla Sports\nCando os fabricantes de procesamento de toalla de baño escoller, estas certificacións non son importantes? Hoxe en día, moitos comerciantes escoller fabricantes de procesamento de toalla de baño, ademais de tecnoloxía de produción, equipos, funcionarios e produtos que teñen falado sobre antes. Moita xente agora facer algunhas empresas a ter algunhas certificacións institucionais. sen importancia. É bo para dicir a todos, se este baño fábrica de procesamento de toalla ten certificación. empresa tal vale escoller.\nA maioría das empresas actuais terán algunhas certificacións institucionais internacionais porque hoxe en día moitos cooperación marca é unha empresa must produtos que poden ser co-producido por medio da certificación das súas institucións.\nHoxe en día, moitas veces vemos algunhas certificacións como ISO, HACCP, Sedex, Disney, etc Estas certificacións son realmente unha afirmación da calidade dos produtos de produción e empresariais. Non é unha cuestión sinxela de obter estas certificacións. Ela esixe unha serie de documentos. Por suposto, a fábrica debe ser construída de acordo coas esixencias da organización. Todos os pasos deben ser obtidos de acordo coas esixencias da organización. certificado.\nAsí como a certificación de Disney na parte superior, quere obter ordes pertinentes Disney para facer a empresa pasar o nivel de auditoría Disney.\n¿Por que a empresa vai auditar a fábrica?\nEn realidade, o máis simple é o de mellorar a competitividade das empresas. Hoxe en día, a competición entre as varias empresas é moi grande. Polo tanto, se quere mellorar a súa propia competitividade, precisa para mellorar a súa competitividade en todos os aspectos, pero dixo Como estrita é a súa propia produción e quão bo é o produto? É bo ser capaz de amosar-lo externamente para que os clientes poidan velo directamente, polo que, se hai unha certificación internacionalmente coñecida e relativamente famoso, neste momento, os clientes poden ver que esta empresa pasou a tal certificación. Sei que esta empresa é relativamente alta calidade en termos de produción e de produción.\nEn realidade, o certificado actual é realmente unha garantía de calidade. Non podes saber como esta empresa é. Non sabe se a calidade dos seus produtos é moi bo. Pero, mentres vostede sabe que este certificado de auditoría, pode entender que esta empresa é moi bo. As empresas que queren pasar as normas de inspección de fábrica son xeralmente poucos, e os patróns de inspección son moi rigorosos. Polo tanto, as empresas con certificados de alta calidade son xeralmente boas. Pode escoller estas empresas de produción e procesamento.\nQuente Tags: China microfibra arrefecer toalla de Deportes, de alta calidade, prezo de fábrica, fabricante, provedor, a venda, xunto.\nIce Refrixeración Toalla Con Botella


Plataforma en Defensa da Sanidade Pública: Café-Informativo sobre Dereitos e Garantías dos Enfermos Termináis\nCafé-Informativo sobre Dereitos e Garantías dos Enfermos Termináis\nA mediados de outubro a Plataforma en Defensa da Sanidade Pública de Cangas organizamos unha charla informativa sobre Dereitos e Garantías dos Enfermos Termináis, para informar da recente Lei 5/2015 publicada no DOG o 16 de xullo de 2015 que entraba en vigor un mes despois da súa publicación.\nNese día tivemos o pracer de contar coa presenza do doutor J. Luis Montes Mieza ( Presidente federal de DMD) e de Emilia Irimia Fernández (presidenta de DMD Galicia) para ilustrarnos sobre a morte digna, ademáis de presentarlle a cidadanía do Morrazo a asociación que representan.\nA Asociación DMD (Dereito a Morrer Dignamente) e un movimento cidadán que promove o dereito de tódalas persoas a dispoñer con libertade do seu corpo e da súa vida e, de maneira moi especial, o dereito dos enfermos terminais e irreversibles a morrer sen sufrimento e coa dignidade que se merecen.\nOs principios básicos da Lei son a protección da dignidade das persosas no proceso final da súa vida e o dereito a formalizar a súa declaración de vontade vital anticipada, a través do documento de instruccións previas.\nNa charla celebrada a mediados de outubro, dende a Plataforma, dada a expectativa creada e a necesidade informativa que demanda a cidadanía, nos comprometemos a continuar informando sobre a Lei e sobre como proceder para realizar o documento de instrucións previas, quen pode outorgar e cal debe ser o seu contido.\nChegou o momento de poñernos máns á obra, polo que convocamos a tódalas persoas interesadas a participar nun café-informativo este venres, 11 de decembro, ás seis da tarde, no Salón da Cafetería-Hotel Airiños de Cangas.\nEtiquetas: #MorteDigna, coidados paliativos, comunicados, hemeroteca


O volcán da Palma cumpre dous meses de erupción - NH Diario\nInicio España O volcán da Palma cumpre dous meses de erupción\nO volcán da Palma cumpre dous meses de erupción\nCumpre os dous meses de actividade este venres, pero o volcán Cumbre Vieja non perdeu forza. No último día rexistráronse máis de 300 terremotos na illa española da Palma. E as poderosas coadas seguen o seu avance cara ao mar cubrindo xa case mil hectáreas de superficie. A lava sepultou decenas de casas na zona de exclusión.\nAs plantacións de plátanos seguen ardendo e os membros da Unidade Militar de Emerxencia vixían constantemente o aire en busca de gases tóxicos. De momento, é imposible pensar na reconstrución dos pobos afectados, xa que o volcán aumentou a súa actividade e explosividad nas últimas horas.\n«O volcán sorpréndenos cada día, non podemos dicir nada sobre o seu final, simplemente estamos a traballar para manter a seguridade dos cidadáns», explica Ángel Morcuende, xefe do panel de Emerxencias Volcánicas de Canarias (PEVOLCA).\nDesde que o volcán entrou en erupción o 19 setembro, máis de 7.000 persoas tiveron que ser evacuadas dos seus domicilios das localidades del Paso e Los Llanos de Aridane. Os científicos calculan que a erupción durará polo menos un mes máis.\nArtigo anteriorA UE abre a porta a impulsar a produción de microchips con axudas públicas\nArtigo seguinteVacina obrigatoria en Alemaña para traballadores “sensibles”


Lección maxistral Os conceptos adquiridos na aula serán avaliados no exame da materia. Este exame incluirá preguntas (curtas, longas e tipo test), na que haberá unha interrelación de conceptos adquiridos na sesión maxistral, laboratorio e / ou seminarios 50\nPrácticas de laboratorio Os conceptos adquiridos nas sesións de laboratorio avaliaranse en tres probas de seguimento realizadas cada dúas prácticas e unha proba final coincidindo co exame oficial da materia. En todas elas o alumno terá que identificar diferentes estruturas en imaxes ou esquemas, tales como tipos celulares, tecidos, órganos, tipo de crecemento ou grupo de plantas, estruturas tamén explicadas na aula. 24 CB2\nSeminario A valoración do seminario realizarase de modo continuo ao longo do curso, baseándose na calidade da participación do alumno. 11 CB3\nAutoavaliación Ao longo do curso realizaranse cuestionarios de autoavaliación. A través da plataforma Faitic, os alumnos completarán 5 cuestionarios ao longo do semestre. Cada cuestionario tratará un grupo de leccións na orde do día. Terán lugar antes do comezo das clases teóricas e terán unha duración de 10 minutos.\t 15 CB3\nA asistencia ás clases de teoría, prácticas e seminarios é obrigatoria para todos os alumnos e será obxecto de control rigoroso en alumnos doutras convocatorias. Realizarase un seguimento continuado da asistencia a teoría e prácticas, así como da intervención nos debates dos seminarios, o cal servirá para controlar o rendemento do alumno. O alumno terá que ter polo menos un 80% de asistencia ás distintas actividades para ser avaliado.\nA avaliación da materia Citoloxía e Histoloxía Animal e Vexetal II combinará probas escritas e avaliación continua ao longo do curso.\na) Valoración do seminario\nA valoración do seminario (valor máximo: 1,1 punto sobre 10) realizarase de modo continuo durante o curso. Ao haber tres seminarios o valor de cada un será de 0,3 puntos. Esta nota se consiguese por avaliación de coñecementos, ademáis a asistencia a os tres seminarios sumarán o 0,2 restante. A inclusión do valor do seminario na cualificación definitiva da materia levará a cabo cando o alumno preséntase ao exame oficial da materia.\nA cualificación do seminario manterase dentro do curso en vigor.\nb) Valoración Práctica\nAo longo das prácticas levaranse a cabo tres probas que consistirán principalmente na identificación de tecidos e/ou órganos mediante a observación de diapositivas. Cada proba terá un valor máximo de 0,8 puntos. A cualificación das prácticas manterase dentro do curso en vigor.\nc) Valoración teórica\nHaberá dúas probas escritas onde se avaliarán os coñecementos teóricos da materia. Nestas probas poderanse facer preguntas que integren coñecementos teóricos e prácticos. O valor máximo de ambas as probas é de 5 puntos sobre 10, dos cales 3,5 puntos corresponderán á parte de histoloxía animal e o resto, 1,5 puntos corresponderán á parte de histoloxía vexetal. O formato de preguntas será variado podendo incluír:\n1) Cuestións de resposta curta.\n2) Cuestións que vinculen a identificación de imaxes/esquemas con conceptos teóricos.\n3) Cuestións de tipo test (resposta única/múltiple), baseadas en coñecementos adquiridos na aula e no laboratorio.\nd) Avaliación dos cuestionarios (autoavaliación)\nAo longo do desenvolvemento da materia levaranse a cabo 5 cuestionarios de autoavaliación mediante a plataforma FAITIC.Cada cuestionario comprenderá preguntas correspondentes a un grupo de clases teóricas.Terán lugar na aula e cada un terá un valor de 0,3 puntos.\ne) Cualificación definitiva da materia\nPara aprobar a materia hai que superar o 50% da parte teórica (2,5) e o 50% da parte práctica (1,2). Pola contra, a nota final será o resultado de multiplicar a nota total (teoría + prácticas + seminarios) por 0,5.\nDacordo co baremo determinado pola Universidade de Vigo, a materia de Citoloxía e Histoloxía Animal e Vexetal II disporá de cualificación numérica con só un decimal, coa seguinte equivalencia:\nNON PRESENTADO, o alumno que non se presente a o examen final.\nMATRÍCULA DE HONRA: Outorgada a alumnos que obtivesen unha cualificación igual ou superior a 9. O seu número non poderá exceder do 5% dos alumnos matriculados nunha materia no correspondente curso académico, salvo que o número de alumnos matriculados sexa inferior a 20, nese caso, poderase conceder unha soa Matrícula de Honra.\nAs datas dos exames e os horarios de clase pódense consultar na páxina web da facultade sendo susceptibles de modificación en circunstancias especiais.


FEAFES alerta sobre a situación de moitas persoas con problemas de saúde mental “agravada pola prolongación no tempo do confinamento” - 21 Noticias\nFEAFES alerta sobre a situación de moitas persoas con problemas de saúde mental “agravada pola prolongación no tempo do confinamento”\n20/04/2020 21 Noticias Deja un comentario\nDurante a segunda quincena do estado de alarma, as entidades que conforman Saúde Mental FEAFES Galicia observaron que a atención ás persoas usuarias foi mudando dunha fase de atención informativa a outra na que comezan a xurdir incidencias de maior complexidade\nA raíz do estado de alarma declarado o pasado 14 de marzo no marco da crise sanitaria do COVID-19, Saúde Mental FEAFES Galicia e as súas asociacións federadas asumiron a complexa tarefa de adaptar os seus servizos e recursos á situación sobrevida, coa fin de garantir o mantemento dunha atención axeitada, de calidade e moi necesaria ás persoas con problemas de saúde mental. A atención presencial foi reducida ao mínimo e tan só se manteñen abertos os pisos protexidos e os centros residenciais, adoptando as medidas de prevención necesarias.\nSe ben na primeira quincena de confinamento polo coronavirus, o traballo dos profesionais das entidades de saúde mental centrouse na atención informativa e na dotación de estratexias e recursos para facilitar o confinamento, así como na adaptación á nova realidade, nesta segunda quincena véñense observando signos de esgotamento por parte dalgunhas persoas usuarias debido á prolongación no tempo desta situación. En total, entre o 1 e o 15 de abril, as asociacións federadas en Saúde Mental FEAFES Galicia, xunto ás delegacións coas que conta a entidade nas catro provincias galegas, atenderon a un total de 2.090 persoas.\nAs chamadas e intervencións telefónicas, efectuadas (7.618) ou atendidas (576) por profesionais da psicoloxía, da educación social e do traballo social, inclúen seguimentos que poden durar ata unha hora. Tamén aumentaron as incidencias, que se elevan a 117, aparecendo situacións de maior complexidade como agravamentos na patoloxía das persoas usuarias, intervencións de corpos e forzas de seguridade, dificultade de acceso á medicación ou a atención de 3 ingresos psiquiátricos.\nNaqueles casos nos que é preciso, realízanse atencións presenciais en domicilios, rexistrando un total de 1.126 nesta segunda quincena. A maioría delas teñen que ver coa necesidade de supervisión directa á persoa usuaria ou á súa familia, a necesidade de intervención psicolóxica directa, mediacións familiares ou o subministro de medicación e alimentos. Realizáronse tamén 233 acompañamentos presenciais a centros de saúde, farmacias, saídas terapéuticas, xestións, compras, etc.\nÉ importante resaltar o impacto diferenciado que esta complexa situación está a ter no ámbito rural con respecto ao urbano. No rural observamos inconvenientes agravados como o limitado acceso á Internet na casa en moitos casos, a distancia dos servizos médicos especializados, malas comunicacións, limitación de transporte público para realizar actividades básicas permitidas como a compra, ou o illamento social, agravado nesta situación. Isto fai que os profesionais das asociacións de saúde mental teñan que redobrar os seus esforzos para enfrontarse a estas limitacións nas súas intervencións.\nPor outra banda, no caso das delegacións coas que conta Saúde Mental FEAFES Galicia nas catro provincias galegas, cómpre destacar o seguimento e acompañamento que se está a realizar ás persoas usuarias que continúan traballando durante o estado de alarma. En total, desenvolvéronse 199 actuacións a 186 persoas que se atopaban traballando, co obxecto de facer un seguimento da evolución nos seus postos de traballo, ofrecer orientación e asesoramento sobre os cambios laborais que se produciron, asesorar sobre procesos administrativos e ofrecer axuda psicolóxica.\nEn xeral, ao longo desta segunda quincena de confinamento, podemos concluír que acentuouse o deterioro dunha parte das persoas atendidas polos recursos de saúde mental do movemento asociativo, se ben o traballo de contención dos profesionais está a evitar que estas situacións se agraven ou sexan máis numerosas. En calquera caso, outra ampla porcentaxe de persoas usuarias está a asumir axeitadamente a situación de confinamento, amosando un comportameto exemplar. En total, máis de 250 profesionais están a traballar para conter esta situación, mitigar potenciais complicacións e previr situacións complexas.\nCategoría: GALICIA, SALUD\tEtiquetas: confinamento, estado alarma, feafes, galicia, saude mental, situacion persoas\n« BNG Viveiro solicita información sobre as medidas de control do Concello no dragaxe e vertido de area na praia de Covas\nO Movemento Galego polo Clima somase a Acción Global polo Clima que vai ter lugar o 24 de Abril. »


A familia dos Tartarouchos: Ser nai\nVeño do blog de Pilar e non podo evitar falar disto: de ser nai.\nEu fun sempre un pouco Susanita, so un pouco porque de casar non quería oír falar :-D, pero sempre quixen ter fillos. Dábame vergoña recoñecelo diante de meus pais porque sempre pensei que de min se esperaban outras cousas e non esta. Unha muller de proveito non é agora a que ten fillos, senón a que ten unha carreira e un bo posto de traballo.\nCoas miñas amigas si que o falaba, e chamábanme tola, claro, quen na súa adolescencia falaba de ter fillos? Quen dicía que pensaba que se a muller comeza a estar preparada para ser nai ós 15 anos agardar ata os 40 non era o máis natural? Comprendía e asumía que a min me tocaría facer o mesmo porque era o que mandaba a sociedade: tiña que estudiar, atopar un traballo, estar estabilizada, atopar un bo mozo co que querer ter fillos polo medio, mercar a miña casa, o meu coche, facer moitas viaxes,... "gozar" a vida, vaia. A única que durante anos falaba así era eu, pero como sempre estiven un pouco tola coido que me daban por perdida :-). Pensaba daquelas que quen non tiña fillos era egoísta, pero cambiei de parecer, quen me parece egoísta hoxe son os que deciden ser pais, aínda que non queiran, so porque toca, ou por se dentro dun tempo queren selo e xa non poden. E non me parece egoísmo este feito senón o de que seus fillos "interrumpan" as súas vidas que pretenden que sigan sendo exactamente iguais ca antes e se convirten no estorbo e nos culpables de que non "poidan vivir".\nHoxe teño falado disto moitas veces, que impotencia se sinte cando non podes explicar á xente, a quen te quere, ou a quen non te coñece tamén, que es feliz. Cando ves ou sintes esa mirada de... "pobre, o que lle quedou por vivir". Como se a miña vida rematase ó ter fillos, incluso coma se tivese botado todo a perder.\nSei que non fago as cousas ó uso, pero iso non é novidade tratándose de min, non? Non me resulta doado saber que teño a carreira por rematar e que "debería" estar traballando nalgures por se o día de mañá... Sei que moitos pensan así e sei que non lles falta razón, pero os "por se", igual que o que fai "a masa" semella que non foron nunca comigo, e non sei se poderán imaxinar o feliz que son vivindo así agora e que facendo o que se supón que debería facer pode que non fose tan feliz nin agora nin despois.\nTiven sorte, teño moita sorte por vivir a vida que vivo, non sei canto me durará esta vida, pero hoxe síntome nai, cando me preguntan a profesión é o que teño ganas de respostar: nai, non coma un traballo, senón coma unha vida, coma o meu ser. Supoño que para quen non o sinte é difícil de comprender, pero pode ser, de verdade.\nPasounos Os Tartarouchos en 10:20


Antiga carretera da República (A Fonsagrada)\nRuta: Antiga Carretera da República\nDuración aprox.: 3:45 h.\nLevábamos escoitando os partes metereolóxicos que as distintas cadeas de televisión e radio nos ían dando ao longo da semana. Sempre con a dúbida si chove ou non chove. As oito e media partimos dende Foz a Fonsagrada con moitas nubes que facían presaxiar unha camiñada pasada por auga, era a primeira do ano que íamos a facer con " bocata" e vendo que a choiva ameazaba, moi ben pensado, a nosa guía Ana xa tiña amañado cun restaurante para ,no caso de non poder xantar durante o camiño, acomodarnos nel e así con máis tranquilidade comer ao abrigo; foi unha idea moi acertada coma outras moitas que ten esta moza tan entusiasta en todo con o que esta comprometida. Nalgúns momentos da ruta a choiva e frío era a nosa compañeira do viaxe, menos mal que xa vamos tendo experiencia e uns levan capas, outros traxes de auga, e coma non roupa de reposto para cambiarse no autobús ao remate da ruta. Dar a benvida a os novos socios/as que se xuntaron, na miña opinión, ao bo grupo de senderistas que ruta a ruta crece a amizade e compañeirismo entre todos. Despois de pasar por Vegadeo subimos ao alto da Garganta para seguir pola estrada e entre curva e curvas ata chegar a Santa Eulalia de Oscos. Seguimos no autobús pouco a pouco pola estrada un tanto estreita que nos achega a parroquia de Liñares de Bidul, en A Fonsagrada.\nEn Liñares de Bidul e o comezo da ruta, aínda non chovía, as once da mañá despois de colocar as mochilas, paus e algúns os guantes tomamos o sendeiro á dereita rodeados de monte baixo e en lixeiro descenso vamos facendo camiño entre algúns Alcornoques, Pinos, Carballos, ata chegar á pintoresca aldea de Fornada, dende este lugar pódemos ollar o grandioso río Navia antes de chegar ao encoro de Grandas de Salime, as vistas son impresionantes. Neste lugar idílico levábamos unha hora e media de andadura e tíñamos a presenza das primeiras choivas da mañá.\nSeguimos pola cola do encoro, descendendo, ata atoparnos co camiño da república unha obra verdadeiramente faraónica feita aló polos ano 1928, pedra a pedra, que uniría Grandas de Salime de Asturias con A Fonsagrada de Lugo, sendo parada pola guerra civil do ano 1936. O grupo non se rende con a choiva que caía e comeza o troco da indumentaria de cada un: chuvasqueiros, capotas, gorros, en fin ben pertrechados para seguir o camiño que a partir do paso por Fornaza seria todo nun leve ascenso que fai alongarnos da beira do río.\nEntre risos e algun que outro comentario con a choiva que aunque suave era constante chegamos primeiro a casa da dirección da compañía da Vega. Neste lugar fixemos a foto do grupo e despois dunha pequena paradiña seguimos o camiño ao carón do río para chegar a Ferrería de Vilar da Cuiña, construída pola compañía da Vega de Ribadeo durante os anos 1793 - 1794. O reloxo xa marcaba as 13,30h. Algúns prefireron seguir o camiño que facer unha visita as vellas instalacións, hoxendía convertida en área recreativa e onde íamos a xantar. Foi unha pena pero o mal tempo non permitía pararse e disfrutar do fermoso paraxe, a choiva era cada vez maior e tíñamos gañas de chegar ao remate da ruta.\nMollados como Deus manda seguimos gozando do entorno montañoso que nos facía sentir o pouco que somos ao lado da grandeza da natureza que nos ía envolvendo, Sorprendíanos gratamente a beleza da cunca do río Lamas afluente do río Navia, con algúns regatos e pequenas fervenzas que atopamos durante o camiño.\nA os novos socios/as noraboa: estivestes á altura das circunstancias, sen poñer unha soa mala cara con o día que elixistes para integrarvos no grupo. O sendeirismo e así, non hai nada que se poda facer coas inclemencias do tempo.\nSeguimos ata rematar a estrada da república e seguir polo sendeiro que íanos achegar a os derradeiros metros onde atopamos unha ponte e a estrada asfaltada, na praia de Naraxa, lugar onde remata a nosa andaina. Eran as dúas e media. O autobús estaba esperándonos maxestoso, mentres nós, anegados de auga de pes a cabeza, cambiando onde podíamos as roupas, calcetíns, algúns en "gayumbos" no medio da paisaxe.\nTodos no autobús partimos por unha estrada chea de curvas costa arriba cara a Fonsagrada para compartir mesa e mantel na pulperia "O Candal", por certo ¡¡ chapo!!. Nin que dicir ten que moitos levamos os bocatas de volta para casa, preferimos unhas racións de Polbo á feira e uns grolos de viño que ben o tíñamos merecido.\nAs catro e media partimos da Fonsagrada. ¡¡seguía a choiva !!, votamos uns cantares e as seis e media chegamos a Foz sen novidade.