Coxíns do Zaque - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoxíns do zaque no 2015.\nOs Coxíns do Zaque é un sitio arqueolóxico muisca que se atopa na cidade de Tunja, Boyacá, que na época da Confederación muisca se chamaba Hunza. Os coxíns son dúas pezas de pedra redondas empregadas na relixión muisca para adorar ó deus do Sol, Sué, e á súa muller a deusa da Lúa, Chía. Cando os conquistadores españois chegaron ó territorio muisca no século XVI, chamáronos Cojines del Diablo.\n2.1 Rituais and festividades\nDurante o período anterior á conquista española das nacións chibchas, as terras altas dos Andes colombianos (Altiplano Cundiboyacense) estaban poboadas polos muiscas. Esta avanzada civilización tiña a súa propia relixión e rituais, que xiraban arredor de dúas deidades importantes, Sué e Chía. Os territorios do norte eran gobernados polo iraca de Sugamuxi, o tundama de Tundama e o zaque de Hunza.\nOs coxíns son dúas pedras circulares de pedra que se atopan na base do outeiro de San Lázaro, en Tunja. O coxín situado máis ó norte mide 1,1m de diámetro e o situado máis ó sur 1m. As pedras están orientadas segundo a elipse e teñen unha parte inclinada orientada ó oeste e unha parte cha orientada ó leste. As pedras eran usadas polo Zaque para axeonllarse e adorar a Sué no amencer.\nOs coxíns foron estudados en 1847, e en 1928 a cidade de Tunja converteu as pedras nun sitio arqueolóxico.\nRituais and festividadesEditar\nCada maña, o Zaque marchaba en procesión dende o seu bohío en Hunza até os coxíns. Ademais dos rituais diarios, relacionados coa sementeira e a colleita, outros rituais eran realizados nos coxíns.\nO calendario muisca definía os meses de sementeira e colleita, que cadran cos meses de marzo e setembro do calendario gregoriano. Para incrementar a fertilidade das terras, os muiscas celebraban festivais para os deuses arredor dos coxíns do Zaque. Durante estes festivais, os muiscas danzaban en grupos, collidos das mans e cantando e tocando frautas, ocarinas e outros instrumentos. Ademais, tamén bebían a chicha.\nNalgunhas ocasións, os nenos de doce anos (moxas) que eran capturados doutros pobos veciños, eran sacrificados ós deuses nos coxíns do Zaque. As testas dos mozos eran apoiadas nos coxíns, despois eran decapitados e deixábase que o seu sangue regase os coxíns. Os muiscas deixaban alí os corpos como alimento para Sué, e eran retirados despois duns poucos días.\n↑ (en castelán) Cojines del Zaque - Pueblos Originarios\n↑ (en castelán) Archaeology of the Cojines del Zaque - Banco de la República\n↑ (en castelán) Rituals on the Cojines del Zaque\n↑ (en castelán) Description Cojines del Zaque\n↑ (en castelán) Leyendas, mitos, espantos y romerías de Tunja Arquivado 01 de decembro de 2017 en Wayback Machine.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Coxíns_do_Zaque&oldid=5071336"\nÚltima edición o 21 de febreiro de 2019 ás 14:45


David Bisbal – A Movida\nDavid Bisbal Parque Castrelos Av. de Castrelos, s/n, 36210 Vigo, Pontevedra\n08ago23:00David BisbalCONCERTO | Desde 6,00 €23:00 Parque Castrelos\nDavid Bisbal Ferre é un cantante español, que alcanzou a popularidade no ano 2001 tras a súa participación na primeira edición de Operación Triunfo, emitido por Televisión Española, onde quedou\nDavid Bisbal Ferre é un cantante español, que alcanzou a popularidade no ano 2001 tras a súa participación na primeira edición de Operación Triunfo, emitido por Televisión Española, onde quedou en segundo lugar.\nAs súas vendas mundiais estímanse en máis de 6 millóns de copias (discos, singles, recompilatorios e gravacións en directo). Segundo acreditan os Produtores de Música de España (Promusicae), David Bisbal atesoura máis de 60 discos de platino (dos cales 42 corresponden a álbums de estudo con vendas de máis de tres millóns de unidades vendidas).\nSegundo unha enquisa elaborada pola axencia Personality Media en 2016, Bisbal é identificado polo 97% da poboación española.\nHijos del Mar é o seu sexto álbum de estudo, editado e producido en Estados Unidos, Inglaterra, Suecia e España. Foi lanzado ao mercado o 2 de decembro de 2016, conseguindo en tan só dúas semanas ser disco de platino en España. O primeiro single “Antes que no” logra ser n°1 en iTunes en 9 países incluíndo España e diversas nacións de Latinoamérica nos primeiros días despois do seu lanzamento ademais de lograr boas críticas en redes sociais debido á produción innovadora realizada no videoclip do single. Á súa vez, David Bisbal lanza o videoclip doutra das cancións incluídas no sexto proxecto de estudo “Hijos del Mar” chamada “Duele demasiado”. Dita canción xorde da idea de realizar unha colaboración con Unicef e é dedicada aos nenos que sofren as consecuencias das guerras. A modo de promoción, presentouse a xira Hijos del Mar Tour.


O CPI de Cervantes realizará unha saída de identificación arbórea - LUGOXA\nPor lugoxa17 Maio, 2022Sin comentarios\nO alumnado do CPI de Cervantes ten organizada para o vindeiro xoves, 19 de maio, unha saída de identificación de árbores autóctonas da zona dos Ancares.\nEsta actividade forma parte da programación que a Reserva da Biosfera dos Ancares Lucenses, Montes de Cervantes, Navia e Becerreá, organizou para o segundo trimestre do ano.\nCon esta saída do alumnado rematan as actividades no Concello de Cervantes. Con todo, o 4 de xuño terá lugar un curso de cestería para público adulto no municipio de Navia de Suarna. Por último, Becerreá acollerá un campamento científico do 27 ao 30 de xuño.\nPara estas dúas últimas actividades é preciso reservar praza no 982 227 812 ou no mail ancareslucenses@deputacionlugo.org.


ORGANIZACIÓN | Asociación Galega de Cooperativas Agrarias\nSomos a Asociación Galega de Cooperativas Agroalimentarias, AGACA; a organización representativa do cooperativismo agroalimentario da Comunidade Autónoma de Galicia, no sentido máis amplo do termo: representamos ás cooperativas comprometidos coas súas particularidades empresariais e sociais, pero tamén cos cooperativistas, tanto na dimensión humana como na profesional.\nA nosa misión é representar e liderar as estratexias e as accións que leven ao cooperativismo agroalimentario galego a destacar en todos os niveis económicos e sociais, así como promover a competitividade das cooperativas agrarias apoiándoas co asesoramento preciso prestado a través dos recursos humanos e materiais dispoñibles.\nPropoñémonos conseguir un modelo de cooperativismo dimensionado e moito máis competitivo, que defenda eficazmente as rendas dos agricultores e dos gandeiros e gandeiras galegas nun mercado globalizado, a través da concentración da oferta de produtos agroalimentarios e da integración cooperativa.\nUnha das principais vantaxes de pertencer a un colectivo como AGACA é que desaparece a sensación de illamiento na actividade empresarial cooperativa, ademais de contar cun asesoramiento permanente.\nEn AGACA logras capacidade de acción, de influencia, de decisión… deixas de ser un suxeito pasivo. As cooperativas somos, ante todo, sinónimo de esforzo colectivo e de unión, de metas comúns e obxectivos compartidos.\nUnha asociación de cooperativas é, polo tanto, unha forma de dar dimensión a eses esforzos, tanto das cooperativas como das persoas que as integran, dotándoas dun maior impulso e visibilidade, tanto comercial como institucional. Unha maneira de optimizar coñecementos e recursos, minimizando obstáculos e maximizando as oportunidades de crecemento.\nAsociarse é a única forma de conseguir unha integración efectiva de cara a frear posibles abusos e imposicións e potenciar a capacidade negociadora das cooperativas\nComo entidade asociada, disporás de asesoramento estratéxico personalizado en todo tipo de cuestións: seguros, pegada de carbono, calidade alimentaria e de procesos, aforro enerxético, igualdade etc.; poderás acceder a unha ampla oferta formativa; servirémosche de canle de difusión das túas accións empresariais; guiarémoste nas estratexias de comercialización nacionais e internacionais máis viables e recibirás as nosas publicacións informativas: ordes de axudas, informes socioeconómicos, sectoriais e de mercados exteriores, boletíns electrónicos con novas de I+D+i, catálogos, a revista Cooperación Galega etc., entre outros moitos servizos.\nAGACA acompáñate, en todo momento, no teu proxecto cooperativo agroalimentario


A Xunta autoriza o proxecto de recuperación das dunas de Samil - Vigo al minuto\nPermite mover o hórreo que había que desprazar uns 30 metros\nA Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, dependente da Xunta, vén de dar o seu visto e prace ao proxecto de recuperación do sistema dunar da praia de Samil promovido polo Concello.\nPatrimonio verificou que o traslado do hórreo para o que se solicitaba autorización non modifica as condicións que inciden na significación e interpretación do elemento.\nO hórreo pode moverse\nÁ vista da documentación achegada, os servizos técnicos de Patrimonio na provincia non atopan desde o punto de vista da protección impedimento algún ao traslado do hórreo, situado na actualidade entre a estrada e o paseo da praia de Samil, e catalogado no PXOM de 2008 a partir do inventario de Patrimonio Etnográfico do Concello de Vigo.\nNo seu informe, indican que está descontextualizado nun espazo no que se recoñece como un elemento alleo ao lugar con función decorativa e que a actuación definida no proxecto de recuperación do sistema dunar na praia de Samil 1ª Fase non altera esta situación.\nManter os elementos da cuberta\nTras o estudo do expediente, acordaron informar favorablemente a intervención municipal, aínda que a condicionan ao mantemento dos elementos da cuberta e a súa reconstrución inmediata tras a preparación da nova soleira na que se asentará, a uns 26 metros do espazo actual desprazándoo cara ao Sur.\nAsemade, apuntan que as pezas deberán ensamblarse segundo o método tradicional, preferiblemente en seco, e que todo o procedemento deberá quedar debidamente recollido nunha memoria final.\nAdvirten que no suposto de sexa necesaria a substitución, total ou parcial, de elementos da estrutura ou se acorde unha solución estrutural diferente que non responda á tradicional para este tipo de elementos, deberase remitir un proxecto modificado de reconstrución que requirira dunha nova autorización.


Os cativos do campamento urbano de Amencer celebran o "Día do Parlamento" na Deputación\nInicio/Ourense/Os cativos do campamento urbano de Amencer celebran o “Día do Parlamento” na Deputación\nOs cativos do campamento urbano de Amencer celebran o “Día do Parlamento” na Deputación\nMáis dun cento de rapaces participaron na actividade celebrada no Pazo Provincial\nPleno xuvenil de Amencer na Deputación de Ourense.\nMáis de cen rapaces, de 11 e 12 anos, do campamento urbano de Amencer celebraron o seu “Día do Parlamento” protagonizando un pleno xuvenil no Pazo Provincial. O vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández, e a deputada provincial de Transparencia e Goberno Aberto, Montserrat Lama, recibiron aos rapaces no Salón de Plenos.\nNo acto, Rosendo Fernández destacou a importancia de levar a cabo este tipo de eventos que “achegan a Institución aos máis novos” explicándolles o seu funcionamento e respondendo ás cuestións dos rapaces acerca dos servizos que presta a Deputación de Ourense aos cidadáns e aos concellos da provincia nas diferentes áreas, o labor que realizan os deputados provinciais e as iniciativas que desenvolve o goberno provincial dirixidas aos máis cativos da provincia.\nPosteriormente, os rapaces protagonizaron unha sesión plenaria na que debateron propostas para o programa de actividades das vindeiras edicións do campamento urbano de Amencer.\namencer Campamento Urbano cativos comarca noticias O Barco Parlamento pazo provincial provincia Valdeorras


O CERTIFICADO VETERINARIO: máis burocratización e privatización para as explotacións. - Sindicato Labrego Galego\n4 de Septembro do 2008\nCo gallo dos primeiros casos da aparición da síndrome da Encefalopatía Esponxiforme-, as institucións sanitarias puxeron en marcha un certificado veterinario que, canda a declaración xurada do produtor/a, presumía asegurar ao consumidor/a as garantías sanitarias e alimentares precisas.\nEste certificado eximía de toda responsabilidade aos veterinarios/as, trasladándolla por enteiro aos gandeiros/as.\nEn outubro do ano pasado produciuse a anulación do Certificado Veterinario, ficando só a declaración xurada do gandeiro/a acompañado do documento de identificación do animal (D.I.B) como únicos requisitos para chegar ao matadoiro.\nPerante desta situación, o Consello Xeral de Colexios de Veterinarios de España presentou un recurso alegando que a carne non cumpría as garantías sanitarias precisas. Fai uns meses o Tribunal Xudicial dictou sentenza a favor do Consello, polo que o Certificado Veterinario voltou a ser obrigatorio.\nDende o SLG denunciamos a ineficacia deste certificado, pois cunha ollada visual por parte do/a veterinario/a non cremos que se poida asegurar que o animal está enfermo ou tomando algún tipo de tratamento. O que realmente garante a seguridade alimentaria son as análises post mortem dos canais de carne no propio matadoiro, realizados tamén por veterinarios/as.\nPor outra banda, este certificado impón nas explotacións unha cada vez maior burocratización, ademais de afondar na privatización dos servizos conlevando un custo económico engadido (entre 10 e 20€ por animal) e merma do rendemento da súa xornada laboral, xa que han de estar pendentes da chegada do veterinario/a á explotación.\nAgardamos que nesta ocasión a Administración actúe competentemente, e advertimos de que dende o SLG non permitiremos este novo abuso ós labregos e labregas, baseado ademais nunha falsa seguridade para ós consumidores/as.\nAdolfo Cabarcos Saavedra, Secretario Sectores Gandeiros\nTlf: 686 304 122


PEDIDO FEBREIRO 2017\nVostede está aquí: Home Sen categoria PEDIDO FEBREIRO 2017\n26 xaneiro ás 16:30h (xoves)\n30 xaneiro ás 16:30h (luns)\nAviso importante: O pedido debe realizarse a partir das 16:30h do 26-01-2017 e non antes porque os produtos que incorporedes á vosa cesta antes desta hora e data non son capturados polo sistema informático da Tenda Web para o pedido global que se xenera para os proveedores.\nUnha vez recibida a mercancía avisaremos a través desta páxina web para que pasedes a recollela no local social da cooperativa no horario de apertura.\nO pedido farase a través da Tenda Web.\nSe aínda no te deches de alta na páxina web da cooperativa http://www.sconsumo.com/ debes facelo xa, seguindo as indicacións do sistema. O nome de usuario debe ter nome e primeiro apelido do socio, en minúsculas e todo xunto con opción de usar o punto ou no. Exemplo: carloslago ou carlos.lago (Só se aceptarán co nome do socio, non conviventes).\nDe cara á REALIZACIÓN DO PEDIDO terás que:\nAcceder á páxina web da cooperativa http://www.sconsumo.com/.\nPreme sobre a cesta.\nCubrir o teu nome de usuario e crave.\nIndicar o número de unidades de cada referencia que desexes pedir.\nIngresar na conta da cooperativa (IBAN ES68 2080 0343 0130 4000 7626 de ABANCA) o IMPORTE TOTAL do pedido indicando concepto: Pedido FEBREIRO + nome e apelidos da persoa socia.\nRecibirás automaticamente unha copia do teu pedido no teu mail.\nNon tes que envíar copia do teu pedido ao mail da cooperativa xa que o sistema xa o envía automaticamente.\nNo caso de recibir máis dun pedido por persoa socia o sistema anulará todos os recibidos quedando sen pedido.\nTerás que envíar un mail á cooperativa no caso de estar interesado en recibir o pedido na túa casa.\nEntrega de pedidos a domicilio. No caso de estar interesado deberás notificalo no mail da cooperativa. Concertaremos o día e a hora da entrega e recibirás o pedido. Terás que aportar unha colaboración económica á persoa que che leve a merca (3 euros se o domicilio está no barrio do local social da cooperativa e 6 euros se está nos arredores de Santiago).\nDomicilio social e oficinas: Rúa Xosé Chao Rego nº6 baixo. 15705 - Santiago de Compostela\nTfno: 640752004 correo-e: info(a)sconsumo.com\nSalgueiriños de Consumo S.Coop.Galega. Inscrita no Libro Provincial de Sociedades Cooperativas, Tomo seis, folla 300-sct, folio 1, asento nº1. CIF 70212824


A secretaría provincial de emigración edita novos vídeos destinados ós retornados – PSdeG-PSOE de Ourense\nA secretaría provincial de emigración edita novos vídeos destinados ós retornados\npor PSdeG-PSOE de Ourense 2 febrero, 2021 8 febrero, 2021\nA SECRETARÍA DE EMIGRACIÓN DO PSDEG-PSOE DE OURENSE EDITA NOVOS VÍDEOS INFORMATIVOS PARA RESOLVER DÚBIDAS AO COLECTIVO DE RETORNADOS SOBRE A DECLARACIÓN DA RENDA\n“Con estes vídeos téntase responder á demanda de información do colectivo”, explica Gulín, que tamén apunta a que os socialistas están “a disposición dos retornados para calquera dúbida ou problema”\nOs vídeos afondan na figura do segundo pagador e tratan tamén o tema fiscal das pensións estranxeiras de invalidez e a problemática das deducións das cotas por asistencia sanitaria\nOurense, 2 de febreiro de 2021. A secretaría provincial de emigración do PSdeG-PSOE de Ourense ven de editar dous novos vídeos informativos para o colectivo de emigrantes retornados que traballaron nos países europeos, nalgún momento da súa vida. O propio secretario provincial de emigración, Luís Gulín informa e dá consellos prácticos cara á próxima campaña da declaración da renda 2020.\n“Con estes vídeos téntase responder á demanda de información do colectivo de emigrantes retornados”, explica Gulín. O primeiro dos vídeos cunha duración aproximada de 5 minutos e baixo o título “declaración da renda 2020 para emigrantes retornados: introdución e segundo pagador” aporta unha introdución xeral á temática e explica o concepto e os diferentes casos que abarca o chamado segundo pagador. “Neste vídeo tratamos de informar aos retornados que son residentes fiscais en España e teñen a pensión estranxeira ou dúas, sumando tamén unha española, que é o que teñen que ter en conta á hora de presentar a súa declaración da renda do ano 2020”, explica o secretario provincial de emigración, que tamén apunta que “Hacienda xa anunciou que a campaña comezará o 7 de abril e finalizará o 30 de xuño de 2021”.\nGulín afonda na figura do segundo pagador e aclara que para os emigrantes retornados “nada variou con respecto a declaración da renda de 2019, xa que o límite de ingresos exento segue como estaba en 14.000 euros anuais”. Lembra tamén que para a Axencia Tributaria “o primeiro pagador é sempre España e o segundo o da pensión estranxeira”.\nO segundo dos vídeos cunha duración de 10 minutos trata o tema fiscal das pensións estranxeiras de invalidez e a problemática das deducións das cotas por asistencia sanitaria que se restan nas pensións estranxeiras. Baixo o título “declaración da renda 2020 para emigrantes retornados: pensións de invalidez e deducións das cotas sanitarias”, o secretario provincial de emigración profúndaa nas numerosas dúbidas que se lle plantexan aos retornados e trae a primeira plana as incapacidades ou invalideces.\nProximamente emitiranse outros dous vídeos tutoriais ao respecto da problemática e os trámites do pago do 5 por cento de IRPF á Facenda alemá e a situación fiscal das prestacións de dependencia desde Alemaña, todos con información actualizada e accesible para todos os interesados. Os vídeos están dispoñibles na lista de reprodución coa que a secretaría provincial de emigración conta na canle de Youtube do PSdeG-PSOE de Ourense.\nEntrada anterior Solicitaremos a presenza dun intérprete de lingua de signos en todos os actos do Concello\nSiguiente entrada A execución dos fondos europeos, unha oportunidade para Ourense


As pedras do muíño do Pumares xa deixaron de facer fariña\nLugo: As pedras do muíño do Pumares xa deixaron de facer fariña\n/ la voz 25/11/2018 05:00 h\nO muíño do Pumares parou se cadra para sempre. As súas pedras xa non enchen sacos de fariña ou salvado. Alberto Rodríguez Pérez, que naceu no mazo de Villaframil no ano 1931, xa non está para pasar días enteiros moendo da mañá a noite para atender á veciñanza. Conserva un muíño polo que pasaron centos de persoas que se achegaban coas súas bestas cargadas con sacos de grao\nA idade non llo permite, pero ben mirado xa non ten moito xeito ter un muíño andando a non ser para moer millo para o gando. Cada vez hai menos veciños que cozan na casa e, a maiores, vaise sementando cada vez menos. Alberto de Pumares, como se lle coñece, é o derradeiro muiñeiro da Fonsagrada. En 70 anos de profesión pasou de non dar abasto nas moendas a ir ao muíño só de vez en cando.\nAlberto lembra que cobraba en grao: «Dous litros por fanega de centeo, trigo ou avea». Logo esa taxa, ese sistema de pago, sufriu unha evolución. «Nas últimas, a xente xa prefería pagar con cartos», contou. O muiñeiro tiña concesión de auga para o muíño, para unha planta de luz e para o regadío do prado. Todo forma parte do conxunto do mazo.\n«As dúas pedras -contou- non paraban de moer. Só se detiñan cando durmiamos e, ás veces, non era moito». Cando casou con Estrella, vai para 70 anos, a parte de facela nai de seis fillos, tamén lle ensinou o oficio porque eran tempos en que catro mans no muíño facían falla.


Antón Sánchez agradece á veciñanza de Touro a súa loita contra a reapertura da Mina e parabenízaa pola vitoria acadada onte – Grupo Común da Esquerda\nAntón Sánchez agradece á veciñanza de Touro a súa loita contra a reapertura da Mina e parabenízaa pola vitoria acadada onte\nO deputado lembroulle ao conselleiro de Economía e Industria que se a Xunta recuou foi precisamente “pola presión popular”\nSantiago, 29 de xaneiro de 2020-. Esta tarde Antón Sánchez agradeceu no Pleno do Parlamento aos membros da Plataforma Mina Touro – O Pino Non, que seguían o debate desde a tribuna de convidados, “o seu traballo constante”. “Sen a súa loita non se tería logrado o que se vén de lograr, a negativa a aprobar a Declaración de Impacto Ambiental do proxecto de reapertura da Mina de Touro, que coñeciamos onte. Sen esa loita cidadá, que se estendeu pouco a pouco por toda a Galicia que non quere un país destruído pola especulación, non sería posible este paso”, engadiu.\nAntón Sánchez lembroulle ao conselleiro de Economía e Industria que se a Xunta recuou foi “grazas á presión popular” e preguntoulle por outras cuestións pendentes, como o contido da DIA e a resolución de Minas. Denunciou, así mesmo, que a veciñanza tivese que sufrir máis de 30 anos de contaminación tras o peche da explotación mineira e verteduras de augas acedas, como as da Balsa de Bama. Lembrou tamén que a Xunta foi “cómplice necesario” do incumprimento da Lei por parte da empresa que causou a contaminación en Touro e que este modelo mineiro “de privatización dos beneficios e socialización das perdas” é norma e non excepción nas políticas do Goberno galego.\nNesta liña, fixo referencia a outros territorios do país nos que a Xunta “permite o expolio, a especulación e a contaminación”: Santa Comba, Forcarei, Triacastela ou Monte Neme. Finalmente, instou o conselleiro a “ter humildade despois dos seus precedentes como Goberno en relación co medio ambiente”. “Incumpriron os prazos fixados na Lei de Avaliación Ambiental Estratéxica porque lle deron ata tres oportunidades a esta empresa a pesar dos informes desfavorables de organismos da propia Xunta. Estaremos moi alerta ante as súas prácticas, e estarao tamén, como o estivo durante todo este tempo, a veciñanza de Touro”, sentenciou Antón Sánchez.


#AoPasoDosVersos | Blogs Clubs Lectura das Bibliotecas Municipais da Coruña\nAo Paso Dos Versos: O Día da Danza en tempos de confinamento\nEu simplemente bailaba e, un día, sin saber cómo, atopeime escribindo co meu propio corpo”\nAbril é un mes de celebracións, trala resaca deixada polo Día do Libro continuamos a festexar. Desde as Bibliotecas Municipais da Coruña apostamos por poñer en valor a danza e difundir esta arte a través da iniciativa AoPasoDosVersos, uníndonos deste xeito a todas aquelas persoas que nestes días non tiveron motivos polos que bailar, pero atoparon unha razón para facelo.\nComo cada 29 de abril vense conmemorando o Día internacional da Danza, esta data xurde en lembranza do nacemento do bailarín e coreógrafo francés Jean-Georges Noverre, considerado o creador do ballet moderno.\nEste ano parece todavía máis necesario participar, estar presente nesta celebración. A danza é liberdade, move as persoas cando o mundo nos paraliza ou se paraliza. Se podemos bailar xuntos, podemos vivir xuntos. O obxectivo do Día Internacional da Danza é reunir a todos os que elixiron esta forma de expresión para superar todo tipo de barreiras culturais, políticas e éticas e celebrar a danza e a súa diversidade.\nSon tempos de confinamento pero eso non significa que non poidamos disfrutar e bailar. Desde as Bibliotecas propoñémosvos un selección de recomendacións que vos estarán esperado á volta, para cando abramos de novo as nosas portas.\nAtoparedes historias cheas de autosuperación e aprendizaxe como a novela gráfica Polina; o maravilloso documental e experimento educativo Five days to dance; Yuli, a última película de Iciar Bollaín baseada na autobiografía do bailarín cubano Carlos Acosta e Ovay, espectáculo de danza tradicional a cargo de Quique Peón.\nDe Isadora Duncan unha das mellores bailarinas do século XX e precursora da danza contempóranea seleccionamos Isadora: mi vida, a súa apaixoante autobiografía e Isadora: una biográfia gráfica, da ilustradora e activista estadounidense Sabrine Jones.\nRecomendamos especialmente Dancing Dreams, o legado en forma de imaxes da xenio da danza Pina Bausch, extraordinario documental que conta a aventura que a bailarina emprende montando o seu famoso espectáculo Kontakthof con rapaces que nunca pisaran un escenario. E como non, Pina, o fermoso film de Wim Wenders que homenaxea a figura da mítica creadora que reinventou os cánones da danza clásica para mostrar a capacidade do movemento como forma de transgresión.\nPechamos cas fermosas e inspiradoras palabras do bailarín e coreógrafo sudafricano Gregory Vuyani Maqoma, autor do manifesto que todos os anos encarga o ITI (Instituto Internacional do Teatro da UNESCO) a unha personalidade da danza para conmemorar este día:\nA medida que bailamos cos nosos corpos caendo no espazo e enredando xuntos convertémonos nunha forza de movemento tecendo corazóns, tocando almas e proporcionando curación que é tan desesperadamente necesaria.\nE o desafío convértese nunha soa danza, invencible e indivisible. ¡Todo o que necesitamos agora é bailar un pouco máis!\nLembrade que todos estes materiais os podedes consultar a través do Cátalogo das Bibliotecas Municipais da Coruña.\nXa por último, compartimos con vós a felicitación audiovisual elaborada polas Bibliotecas Municipais e o noso desexo de que pronto bailemos xuntxs!!\nSeguimos tecendo corazóns, tocando almas, procurando alento…!!!\nPublicado en A biblioteca recomenda, Efemérides, Xeral\nEtiquetas: #AoPasoDosVersos, #BibliotecaEnCasa, #corunaencasa, #DiaInternacionalDaDanza, #DiaInternacionalDeLaDanza.\nArquivo Elixe un mes Marzo 2021 (1) Febreiro 2021 (3) Xaneiro 2021 (3) Decembro 2020 (2) Novembro 2020 (5) Outubro 2020 (6) Xullo 2020 (1) Xuño 2020 (5) Maio 2020 (12) Abril 2020 (17) Marzo 2020 (14) Febreiro 2020 (8) Xaneiro 2020 (3) Decembro 2019 (5) Novembro 2019 (4) Outubro 2019 (2) Setembro 2019 (3) Xuño 2019 (4) Maio 2019 (2) Abril 2019 (4) Marzo 2019 (3) Febreiro 2019 (4) Xaneiro 2019 (3) Decembro 2018 (4) Novembro 2018 (4) Outubro 2018 (6) Setembro 2018 (2) Agosto 2018 (1) Xullo 2018 (1) Xuño 2018 (3) Maio 2018 (5) Abril 2018 (6) Marzo 2018 (6) Febreiro 2018 (2) Xaneiro 2018 (5) Decembro 2017 (2) Novembro 2017 (3) Outubro 2017 (4) Setembro 2017 (5) Agosto 2017 (2) Xullo 2017 (1) Xuño 2017 (5) Maio 2017 (7) Abril 2017 (5) Marzo 2017 (8) Febreiro 2017 (5) Xaneiro 2017 (11) Decembro 2016 (6) Novembro 2016 (3) Outubro 2016 (10) Setembro 2016 (2) Xullo 2016 (2) Xuño 2016 (6) Maio 2016 (7) Abril 2016 (9) Marzo 2016 (6) Febreiro 2016 (8) Xaneiro 2016 (9) Decembro 2015 (9) Novembro 2015 (11) Outubro 2015 (7) Setembro 2015 (4) Agosto 2015 (1) Xullo 2015 (1) Xuño 2015 (4) Maio 2015 (8) Abril 2015 (11) Marzo 2015 (8) Febreiro 2015 (15) Xaneiro 2015 (13) Decembro 2014 (12) Novembro 2014 (11) Outubro 2014 (15) Setembro 2014 (4) Agosto 2014 (4) Xullo 2014 (3) Xuño 2014 (7) Maio 2014 (8) Abril 2014 (11) Marzo 2014 (14) Febreiro 2014 (11) Xaneiro 2014 (14) Decembro 2013 (12) Novembro 2013 (17) Outubro 2013 (19) Setembro 2013 (8) Agosto 2013 (6) Xullo 2013 (7) Xuño 2013 (7) Maio 2013 (16) Abril 2013 (20) Marzo 2013 (15) Febreiro 2013 (11) Xaneiro 2013 (8) Decembro 2012 (8) Novembro 2012 (10) Outubro 2012 (10) Setembro 2012 (5) Agosto 2012 (2) Xullo 2012 (2) Xuño 2012 (7) Maio 2012 (12) Abril 2012 (9) Marzo 2012 (11) Febreiro 2012 (16) Xaneiro 2012 (10) Decembro 2011 (9) Novembro 2011 (19) Outubro 2011 (9) Setembro 2011 (4) Agosto 2011 (8) Xullo 2011 (3) Xuño 2011 (5) Maio 2011 (14) Abril 2011 (17) Marzo 2011 (12) Febreiro 2011 (10) Xaneiro 2011 (5)


Outro triunfo de Internet | Galicia Digital\nOutro triunfo de Internet\nInternet, coa forza imparable que ten este medio, ven de absorber e facer desaparecer un pilar tan básico da comunicación oficial como o Boletín Oficial do Estado.\nLevaba máis de tres séculos sendo imprescindible instrumento para que o goberno do Estado fixese públicas as súas disposicións. Ningunha norma entraba en vigor sen ter sido publicada nas páxinas austeras, sobrias, sen concesión a deseño ou ilustración, do Boletín Oficial do Estado, que co novo ano ven de desaparecer da circulación quedando sustituido plenamente, con todas as da Lei, pola súa edición electrónica, en Internet.\nQueda parada unha moderna cadea de impresión, deixan de talarse milleiros de árbores, e desaparece un sistema de reparto a organismos oficiais de toda España, máis de nove mil concellos, e ás bibliotecas, notarías, rexistros, avogados, asesores. O mundo do dereito accederá gratuitamente ó boletín estatal a través de internet.\nO mesmo acabará por sucederlle ó Diario oficial de Galicia, nas súas versións galega e castelán, e ós Boletíns oficiais das provincias editados polas Deputacións provinciais, teñan ou non privatizado este servizo. Os custos e a realidade farán posible que Internet permita un directísimo servizo informativo a todos os interesados, de xeito totalmente gratuito.\nSomos plenamente conscentes do valor da letra impresa, e nada poderá substituir o tacto, a lectura, a fermosura, ata o olor, no disfrute dun bo libro. Eso nunca poderá ter sustituto electrónico por moito que melloren as técnicas.\nPero a publicación diaria de noticias e disposicións, ás que se pode acceder de xeito gratuito independentemente de custos, de acontecementos meteorolóxicos, de distancias, de medios de comunicación tradicionais, pode ter universal seguimento a través deste medio do que sempre se fala en futuro, en futura posibilidade, moitas veces sen darnos conta de que a vida transcurre en presente, e o presente chámase Internet.


Almorzando con Christian e Lucía - Xosé Manuel Piñeiro}\nAlmorzando con Christian e Lucía\nphoto_camera Lucía Pérez e Christian Escudero.\nA Gala do 25 de Xullo da TVG, ademáis de proporcionarme moitas satisfaccións a nivel profesional, permitíu que compartise almorzo un par de días cos meus amigos Christian Escuredo e Lucía Pérez. Había moito tempo que non coincidía conxuntamente con estes dous artistas saídos da factoría da nosa televisión, e non podedes imaxinar o inmenso pracer que produce ver como os teus "nenos" foron medrando a pasos axigantados e converténdose en dúas grandes figuras do espectáculo. Nunca esquecerei o momento no que Lucía, subida naqueles tacóns imposibles, namorábanos a todos no escenario eurovisivo de Düsseldorf; nin cando Christian se reencarnaba no personaxe de Felicia no musical "Priscilla Reina del Desierto" que tanto éxito e premios lle reportou. Mirando para eles, non podía olvidar a aqueles cativos que comezaran a súa andaina polos escenarios e platós de Galicia concursando no "Téquele" ou na "Canteira de Cantareiros", sempre acompañados das súas respectivas nais, que naqueles momentos eran as mellores "managers" que podían ter.\nO de Valdeorras e a do Incio son un vivo exemplo de traballo e constancia, de preparación, tanto a nivel académico como actoral e musical; nunca deixaron nin deixan de aprender e perfeccionarse, e proba delo foron as cancións que interpretaron na nosa Gala, xuntos e por separado, que nos puxeron a pel de pita. Nese momento sentín o orgullo de quen dalgún xeito tamén formou parte da súa biografía, apoiando os seus primeiros pasos profesionais e os seus primeiros discos; xa que ademáis de "Luar" sempre atoparon acubillo en programas como "Supermartes" ou "Tequelexou", así como na Radio Galega, e por suposto nas páxinas deste xornal.\nO disco "Quince Soles" de Lucía Pérez é un vivo exemplo de todo o sementado durante os quince anos de carreira musical, desde a publicación daquel primeiro traballo titulado "Amores y Amores", unha carreira na que, da man do productor Chema Purón, foi conquistando escenarios tan importantes como o de Viña del Mar en Chile.\nNo caso de Christian Escuredo soamente hai que remontarse uns meses atrás para ver como se converteu no protagonista absoluto de "33 El Musical", encarnando a Xesús de Nazaret, e que emocionou a milleiros de espectadores que durante dúas tempadas fixeron que o actor de Valdeorras dera outro paso de xigante na súa carreira actoral. Un e outro, o mesmo que todos os seus colegas de profesión, agardando a poder volver poñerse diante do público para seguir dando o mellor de sí.\nE aí volvían estar xuntos estes dous amigos sobre o escenario que tantas veces pisaron no Plató 1000, o mesmo que servíu para que durante catorce anos eu comezara cada martes dicindo aquelo de "Querida Parroquia moi boas noites", e deso e de mil cousas máis falamos neses almorzos no Hotel Los Abetos de Santiago de Compostela, desde onde tiven unha atalaia privilexiada para gozar cos Fogos do Apóstolo, que ainda que este ano foron distintos, dalgún xeito serviron para exorcizar todo este calvario polo que estamos pasando por culpa do maldito virus que non quere deixarnos vivir en paz.\nMenos mal que aínda quedan estes momentos para compartir con amigos como Christian e Lucía, ou esoutros nos que a profesión che permite conversar no escenario e logo no hotel con persoas da talla de Luz Casal. Para non esquecer.\nEl hermano más tonto


Exercicios simples de adelgazamento - Dietonus\nExercicios simples de adelgazamento\nOs exercicios sinxelos de adelgazamento son fáciles de facer na casa. Se se realizan regularmente, despois dun curto tempo é posible notar o efecto en forma de perda de peso e a aparición de alivio muscular.\nComo se leva a cabo o proceso de queima de graxa\nPara que a clase sexa efectiva, unha persoa necesita entender o que ocorre no corpo cando se descompón a graxa corporal que acompaña ao exercicio.\nPara resolver o problema da obesidade, o único xeito de adelgazar é seguindo unha serie de medidas que inclúen unha nutrición adecuada e suplementos nutricionais. A dieta e o exercicio físico para queimar graxas funcionan mellor nun curto espazo de tempo.\nSiga estas directrices para desfacerse da graxa corporal:\nAsegúrese de reducir a inxestión de calorías.É necesario eliminar da dieta os alimentos ricos en enerxía. O corpo ten que ser capaz de procesar as calorías que consume durante o día a medida que se acumulan graxas a partir do exceso.\nMonitoriza os teus niveis de insulina no sangue.Esta substancia ten unha función importante: transporta a glicosa liberada dos alimentos ás células musculares, que repón o glicóxeno. O glicóxeno axuda ao corpo a recuperarse do exercicio. Cando se aumenta a insulina, o peso corporal pode aumentar. Os carbohidratos só se deben consumir pola mañá e con menos frecuencia á hora do xantar.\nFai exercicio regularmente.Aínda que a actividade física se realiza nun modo intenso, pero raramente, non ten efecto. Para a lección, debes deixar tempo, crear un oco entre eles e cumprir o esquema elixido durante un longo período de tempo. Con este enfoque, non é necesario ir a un ximnasio ou centro de fitness, é posible facer exercicios na casa.\nConsellos e trucos para o exercicio\nPara adelgazar rapidamente e tamén para facer exercicios sinxelos de adelgazamento na casa, cómpre seguir algunhas regras importantes:\nCalquera tipo de estrés, por exemploB. Correr, flexións, agachamento e outros só se deben realizar despois do quecemento. Quenta os músculos, as articulacións e os ligamentos, reducindo as posibilidades de lesións.\nO adestramento debe corresponder ás habilidades do corpo. Debería comezar con cargas lixeiras e un ritmo lento e aumentalos gradualmente. 3-4 veces á semana é unha boa frecuencia para facer exercicio xa que lle dá tempo ao corpo a recuperarse despois de facer exercicio.\nO tempo entre conxuntos nun tipo de exercicio non debe ser superior a 30 a 45 segundos. Non obstante, se experimentas unha sobrecarga grave, debes dedicar tempo a descansar ou deixar de facer exercicio ata que a persoa teña a forza requirida.\nDurante a actividade física, podes beber auga, pero en pequenas cantidades - 1-2 grolos. O líquido acelera o metabolismo, o que ten un efecto positivo no proceso de queima de células graxas.\nA técnica de execución correcta é un requisito previo para un exercicio eficaz. Se se viola a técnica, pode provocar lesións.\nDebes facer exercicio polo menos 1, 5 a 2 horas despois de comer. Despois de rematar o traballo, non se recomenda comer outras 2 horas.\nIr á piscina, trotar, bailar ou ioga debe combinarse cun exercicio regular. Isto acelera o proceso de adelgazamento.\nSó podes facer exercicio se a persoa se sente sa. Se os síntomas son dolorosos, o adestramento só fai dano.\nExercicios para queimar graxa da barriga\nO abdome é o lugar onde os depósitos de graxa aparecen máis rápido e elimínanse máis lentamente que noutras partes do corpo. Os exercicios simples de adelgazamento abdominal fáciles de facer na casa poden acelerar a perda de peso.\n. Debe deitarse no chan, dobrar os xeonllos e presionar os pés firmemente á superficie. As mans deben manterse detrás da cabeza ou cruzadas sobre o peito. Inhala profundamente, levanta o tronco do chan e expira. O corpo mantense nun ángulo de 30-45 °. Fai 10 veces en 2-3 aproximacións.\nAs abdominais rotativas levantan o ombreiro dereito mentres o lado esquerdo do corpo permanece no chan. A continuación, elévase o ombreiro esquerdo, o lado dereito do corpo non se move. Fai 10 repeticións por cada lado.\nA rotación vertical prodúcese desde a seguinte posición: deite no chan, tire das pernas cara arriba e coloque o xeonllo detrás do xeonllo. Respira e, cunha exhalación lenta, levanta a parte superior do corpo cara arriba, baixa.\nExercicio para unha boa prensa - Cando estea sentado no chan, ten que levantar as pernas para que as canelas sexan paralelas ao chan, os brazos tamén deben estar estirados ao longo desta liña e o corpo debe estar inclinado lixeiramente adiante. Esta posición debe manterse sempre que haxa forza suficiente. O tempo de práctica aumenta gradualmente.\nprancha. Manteña os brazos dobrados para os principiantes, cos brazos estendidos para os estudantes avanzados. A vida útil é de 1 a 1, 5 minutos.\nexercicios para levantar as pernas: cómpre sentarse nunha cadeira co lombo recto e relaxar os ombros. As dúas mans deben manterse ao nivel do corpo ou envoltas pola parte traseira. Inhala e despois expira profundamente cando comezan a levantar as pernas cara ao peito. Esta posición debe fixarse durante 5 segundos, despois baixa as pernas e repite o exercicio de novo.\ncurva lateral. Debe estar recto, estender as pernas ao nivel dos ombreiros e levantar os brazos por riba da cabeza. A continuación, o corpo inclínase cara á dereita o máis lonxe posible para sentir a tensión no lado esquerdo do maleteiro. Fixar a posición durante 15 segundos. Repita para cada lado 10 veces en 2-3 conxuntos.\nExercicios para as nádegas e as coxas\nFai os seguintes exercicios para fortalecer os glúteos e as coxas:\nSuba a catro patas e levanta alternativamente a perna dereita e esquerda. A continuación, dobra a perna no xeonllo e levántaa de novo.\nOs agachamentos están feitos no ancho dos ombreiros á parte dos pés, os dedos están ligeramente xirados cara ao lado, a prensa debe axustarse. Ao inhalar, os xeonllos están dobrados nun ángulo de 90 °, os músculos das nádegas son apertados e mantidos nesta posición durante 1 segundo, despois do cal o corpo é empurrado cara arriba cunha presión. Faino de 15 a 30 veces, centrándose nas capacidades do corpo.\nPlie é un tipo de agachamento no que as patas están estendidas ata o ancho máximo e os xeonllos separados. Manteña as costas rectas. Os agachamentos realízanse nesta posición, o rango de movemento é pequeno.\nA ponte é un exercicio eficaz para fortalecer os músculos das nádegas e das costas. Isto pódese facer de varias maneiras. Por exemplo, deite-se no chan, dobre as pernas nos xeonllos, coloque os pés afastados da pelvis e fíxelos ao ancho dos ombreiros. A continuación, as nádegas levantanse de xeito que as cadeiras e o núcleo queden na mesma liña. Mantéñase nesta posición durante 2-3 segundos, o que tensará os músculos do abdome e as nádegas o máximo posible. A continuación, tome a posición inicial. Fai 20-30 veces.\nRoda sobre o estómago e pon a cabeza nas mans diante de ti. Relaxa o pescozo e os ombreiros. As pernas están dobradas nas articulacións do xeonllo, as cadeiras están separadas, os talóns presionados. O lombo tamén debe estar relaxado. Aperta as nádegas xuntas, intentando levantar os xeonllos do chan mentres expiras. Realiza de 20 a 30 veces.\nOs pasos de choque non só fortalecen os músculos das pernas, senón tamén as nádegas. Pódense facer con pesas. Póñase recto, manteña as pernas xuntas, lixeiramente dobradas nos xeonllos. As mans colócanse no cinto cando non se usan pesos. A continuación, leve a perna esquerda un paso adiante e dobre nun ángulo de 90 °, deixando a outra perna cara atrás. A parte traseira mantense recta. Chegue á posición inicial e faga o exercicio para a perna dereita. Repita 20 veces por cada lado.\nO exercicio "tesoira" axuda a eliminar o exceso de graxa do abdome e fai que as coxas e os becerros sexan fermosos. É eficaz contra a celulite. É necesario deitarse no chan, poñer as mans sobre o corpo, endereitar as pernas e elevalas por riba da superficie do chan. As pernas son movementos que imitan a acción dunhas tesoiras. Cada perna cárgase 15 veces en 2-3 sets, mantendo un ritmo medio.\nOs becerros pódense formar con levantamentos de becerros. Debe estar recto, tirar os ombreiros cara atrás e levantar o queixo. Mantés as mans no cinto, levantaste nos dedos dos pés e demoras durante 3 segundos. Despois baixan ao chan. Os músculos do becerro están estresados durante o exercicio. Rendemento: 10 veces en 2-3 conxuntos.\nexercicios de man\nOs antebrazos internos adoitan ser unha área problemática. Para adelgazar na casa, podes empregar flexións nas que traballan diferentes tipos de músculos, o que beneficiará non só ás mans, senón tamén a outras partes do corpo. As persoas que acaban de comezar a facer exercicio poden facer este tipo de exercicios desde unha parede e intentar presionar os cóbados contra o torso.\nO exercicio máis sinxelo para fortalecer os músculos do brazo é o bloqueo de mancuernas. A maior parte da carga estará nos bíceps. Realízase de pé, as mans con pesas deben estirarse cara adiante. A continuación, dobre e dobra os brazos nos cóbados, intentando mantelos paralelos ao chan.\nPodes adestrar a faixa do ombreiro cunha prensa de mancuernas de pé. Estarás levantado mentres o corpo permaneza a nivel cos brazos paralelos entre si. Fai o número máximo de veces. Outra opción é usar pesas para levantar os brazos cara a un lado mentres se moven os brazos ao mesmo tempo.\nExercicios de cintura\nA prancha axuda a adelgazar a cintura. Póñase sobre os cóbados, levante a perna dereita e tire do xeonllo cara ao lado. Manteña as pernas paralelas ao chan. 10 veces por cada lado en varias aproximacións.\nSente no chan e dobre os xeonllos. Colles unha mancuerna e suxéitaa diante. As pernas levantan e inclinan o corpo cara atrás para permitir o equilibrio. As rotacións fanse lentamente: dobre cara ao lado dereito, fai unha pausa e despois volve á posición inicial e repite o exercicio polo lado esquerdo. Debe facer 10-15 xiros por cada lado.\nDesde unha posición decúbito decúbito supino coas pernas e os brazos estendidos cara aos lados, levante as pernas rectas e logo baixa lentamente cara á dereita. O lombo non sae do chan. 3 conxuntos de 10-20 veces.\nÉrguete recto cos pés ao ancho dos ombreiros. Colle unha mancuerna na man dereita e mantén a esquerda recta por riba da cabeza. Entón debes inclinar lentamente o corpo cara á dereita e á esquerda. A mancuerna debe estar á altura do nocello. Podes volver á posición inicial. 10 veces para 2-3 frases.\nExercicios para o estómago e os lados\nAs áreas problemáticas para as mulleres adoitan ser as áreas secundarias. Un xeito eficaz de desfacerse da acumulación de graxa nestas partes do corpo é torcer un aro de hula ou un aro simple. Non obstante, tamén hai outras formas de adelgazar.\nDeite de lado, manteña a parte superior do corpo recta, endereite as pernas e manteña unhas por riba das outras. O antebrazo está curvado no cóbado e é o punto de pivote de todo o corpo. O brazo está estirado e colocado sobre a coxa. Nesta posición, a pelvis é arrincada do chan e o corpo ponse nunha posición uniforme. O peso distribúese uniformemente entre as mans e os pés. Leva moito tempo manterse nesta posición.\nO exercicio en barco provén de Pilates. Débese facer do seguinte xeito: cómpre deitarse no chan, cruzar os brazos na pechadura e poñelos detrás da cabeza. Levanta o tronco e as pernas do chan, intentando cortarte pola metade. Manteña esta posición o máximo posible evitando tensións no pescozo.\nUn simple exercicio de ioga para adelgazar chámase "persoal". Debe sentarse no chan e relaxarse o máximo posible. Estende as pernas rectas diante de ti. As palmas están colocadas detrás do corpo. Sen levantar as cadeiras do chan e apoiarse nos dedos, esténdense e endereitan a columna vertebral. A respiración debe ser lenta e tranquila. Debe estar na pose durante 8 ciclos de respiración. Fai 2 xogos.\nUnha serie de exercicios para todo o corpo\nPara manter a saúde e a beleza, cómpre facer diferentes tipos de exercicios que non só constrúan músculos en certas partes do corpo, senón que tamén manteñen o ton xeral do corpo.\nBurpee ten un bo efecto. Aquí traballan tanto as partes superior como inferior. As patas están separadas polo ancho dos ombreiros e agachase lixeiramente. Nesta posición, cómpre descansar e tocar o chan coas mans. Despois saltan cara atrás e baixan lixeiramente o peito. O seguinte paso é saltar cara adiante e volver á posición inicial. Despois diso, póñense de pé e saltan levantando as mans cara ao teito. 10-15 veces en 2 sets.\nO exercicio para saltar realízase de pé cos pés separados polo ancho dos ombreiros. Está saltando movendo as mans cara arriba e cara abaixo. Os movementos son como oscilacións. A parte traseira é recta, as mans están na parte traseira da cabeza. As pernas están levantadas e logo dobradas, intentando manter un ángulo de 90 ° no xeonllo. Os movementos de rotación realízanse co pé nesta posición. Non deberían tardar máis de 15 segundos. Fai 2 aproximacións a cada lado.\nflexións ao revés: cómpre asumir unha posición como unha simple flexión, pero os pés están tirados cara aos brazos. Levante as cadeiras para que o corpo forme un ángulo de 45 ° (V invertido). Os brazos están dobrados nos cóbados mentres a cabeza está no chan. Despois volven á súa posición orixinal.\nSaltar á corda: fortalece o corsé muscular. Comezarás a saltar lentamente durante 30 segundos, aumentando gradualmente a túa velocidade e tempo.\nOs exercicios de respiración máis eficaces para adelgazar\nO exceso de graxa pódese eliminar máis rápido se usa a técnica correcta de respiración durante o exercicio. Isto saturará o corpo con osíxeno, o que acelera o metabolismo. Os exercicios máis sinxelos son máis eficaces se se segue o principio principal. Resúmese nisto: hai que facer todos os esforzos para exhalar, por exemplo. B. agachamentos, columpios, prensas, etc.\nUn dos exercicios de respiración faise do seguinte xeito: sentarse nunha cadeira, cruzar as pernas e manter as costas rectas. Debe endereitarse a parte superior da cabeza o máis arriba posible e manterse nesta posición. A continuación, relaxa todo o corpo e inspira profundamente polo nariz mentres inflas o estómago con aire o máximo posible. Respire lentamente pola boca e mova as paredes do abdome cara atrás. O ciclo respiratorio debe estar formado por 20-30 respiracións.


Pantallín visita Educación Infantil: febrero 2014\nFesta de Entroido 2014 (ACTUALIZAMOS)\nPor fin chegou a esperada Festa de Entroido!\nDespois de todo a semana cumprindo ordes do Meco, hoxe puidemos poñernos os nosos traxes que tanto tempo levabamos preparando.\nFacendo alusión ao proxecto deste ano, "Lendo con Arte", os nenos e nenas de educación infantil se disfrazaron con motivos alusivos ao tema e, máis concretamente, aos cadros e o pintor que traballan máis a fondo, Van Gogh.\nAsí, o alumnado de 4º de educación infantil, 3 anos, fixo o seu particular homenaxe ao cadro "La noche estrellada" e foi vestido da seguinte forma:\nOs nenos e nenas de 5º de educación infantil, 4 anos, quixeron facer unha homenaxe ao pintor e se disfrazaron da seguinte forma.\nPor último, o alumnado de 6º de educación infantil, 5 anos, quixo converterse nun "Jarrón con doce girasoles". Non eran doce, senón 25 e parecía que xa chegara a primavera.\nComa sempre, dende as aulas de educación infantil, lles damos as GRAZAS a todas as familias pola súa colaboración. \nAquí vos deixamos tamén co Testamento e o Xuízo do Meco deste ano.\nO MARCO BALEIRO\nQue tristura dá o feito de ver un marco sen cadro… un marco sen vida.\nQue tristura dá o feito de saber que existen cantidade e cantidade de obras de arte esquecidas en almacéns ou lugares onde non poden ser visitadas por ninguén.\nNeste entroido queremos dar luz a esas obras entronizando como Meco a este marco baleiro. Un Meco que sirva de escaparate e complemento ás obras de arte traballadas no colexio a través do proxecto\n“LENDO CON ARTE”.\nTestamento do Meco\nEstou temeroso, non sei que facer,\nXa que, espido me atopo e non hai nada que ver.\nA pesares do vacio que demostro, falto de decoración\nAgardo que me dedes, como en ocasións pasadas, a absolución.\nTendo en conta o pouco tempo que queda,\ndeixo testemuña para quen ler queira.\nMandeivos choivas, fríos e ventos fóra de toda lóxica\nPara por data á proxima celebración da PAZ, mercade unha estación metereolóxica.\nA quen se lle conte… isto non é normal!\nMenuda machada co asunto do carnaval!\nCelebran máis tarde a paz do 30 de xaneiro,\ne antes de nada, o entroido do mes de febreiro\nDeixoume abraiado a BiblioRía, o seu proxecto “Lendo con arte”\nDos seus traballos pronto acabaras por namorarte.\nPara vós pinturas de todos os estilos,\nSi queredes algunha máis so tedes que dicilo.\nHainas do renacemento, do barroco, do vangardismo\nMesmo algunhas representativas do cubismo.\nPodédesme decorar coa vosa sinatura,\nA mellor compaña para calquera pintura.\nQue ro salvarme da fogueira,\npréstome para servir de marco para un debuxo calqueira.\nOu pensando mellor, tedes polos corredores do cole reproduccións excelentes,\nSi os presentades na miña compaña poden quedar ben relucentes.\nAgora que me vexo acorralada por todos vós parece que me chega o final,\nEstando tan triste como estou, xa me vexo diante dun tribunal.\nSeredes capaces de queimarme pero… atención!\nTras de min quedarán orfos óleos, acuarelas… Que decepción!!\nXuízo do Meco\nUnha vez escoitado o testamento con moita atención,\nnós, alumnado e profesorado do colexio, chegamos á seguinte conclusión:\nA simple vista custa moito pensar\nque a partir de todo o dito, finalmente o poidamos perdoar.\nCerto é que nunca a ninguén fixo mal,\nMáis ben o contrario. Que enriqueza coa súa presenza a un cadro é o máis normal.\nO de prestarse a que escribades sobre el e un sinal de achegamento,\nDespois diso, queimalo sería un atrevemento.\nTemos no cole moitas pinturas por enmarcar,\npor iso e polo demais, pensemos que o imos ter que indultar.\nNese caso, polo que queda de curso,\ncada semana mostrará unha pintura como se fose un concurso.\nPostos a pensar con obxectividade,\nNon vemos neste marco sinal algún de culpabilidade.\nO meco representado neste marco, merece sen dúbida algunha a absolución.\nXa podedes ver as imaxes das celebracións de Entroido destes día grazas ao ANPA da escola.\nAquí vos deixamos a ligazón:\nDurante estes días, estaremos de VACACIÓNS DE ENTROIDO, polo que\nnon haberá clases ata o vindeiro xoves, 6 de marzo. Recomendámosvos que xoguedes coas actividades propostas para o Entroido (poderedes atopar unha morea delas premendo na imaxe do antiface, situado na barra dereita superior deste blog)\nPublicado por Infantil Ría de Vigo 8 comentarios:\nEtiquetas: Calendario escolar, Entroido\n"La Bruja Colorea". A cuberta do libro.\nNa aula de 5 anos, continuamos a traballar co noso conto "La Bruja Colorea". Se nun principio, estivemos a imaxinar e dialogar sobre o que podiamos ver no exterior do libro, posteriormente traballamos un pouco máis a fondo coa cuberta. Así, cada un co seu libro, investigou os datos que alí aparecían.\nA mestra axudou a cada unha das mesas a atopar os datos máis importantes presentes na maioría das cubertas dun libro: AUTOR, TÍTULO e EDITORIAL.\nOs compañeiros e compañeiras das mesas se axudaron uns aos outros a atopar a información no libro real e, pouco a pouco, fomos facendo a actividade proposta e recollendo todo unha folla de rexistro individual.\nNa folla tiñan que atopar o título, rodear e colorear de vermello; despois atopar a autora, rodear e colorear de azul; por último, atopar o nome da editorial, rodear e colorear de amarelo.\nPosteriormente, escribir os datos na parte de abaixo da folla. Uns aos aoutros se fóronse axudando e dicían as letras que tiñan que escribir para formar as diferentes palabras.\nMestres a mestra pasaba por cada unha das mesas para realizar a actividade, o resto do alumnado da aula continuaba a traballar co seu libro e a actividade a realizar era a seguinte: tiñan que fixarse moi ben na cuberta do libro e colorear a bruxa da súa folla de rexistro do mesmo xeito que estaba pintada no conto.\nAquí os tedes moi concentrados para non se confundir.\nO libro gústalles moito e as actividades resultan todo un éxito nas aulas. Agora, despois de descobrir a cuberta, avanzaremos na historia e, cada un de nós, poderá poñerse mans á obra co seu "Libro de pócimas máxicas".\nMoi atentos e atentas ao blog que volo contaremos todo paso a paso.\nEtiquetas: Arte, Contos, Investigamos, Lendo con arte, Proxectos\nNeste Entroido, O MECO MANDA... (para o xoves)\nPara mañá, XOVES, tantos temporais levamos pasado que parece que non deixa de chover. Necesitamos ter o patio ben seco para mañá. Por se acaso o sol non saíse, vente ao cole cun SOL PINTADO NA CARA... pero un sol moi, moi ben colorido!!!\nTraballo sobre "O inverno" na aula de 4 anos\nOs nenos e nenas de 4 anos estiveron a traballar sobre o inverno na súa aula. Aquí vos deixamos unha mostra do traballo infividual que fixo cada un para que vexades todo o que traballaron.\nEtiquetas: Estacións do ano, Inverno, Investigamos\nNeste Entroido, O MECO ORDENA... (para o mércores)\nA cabeza que limpiña a tes! Por se acaso segues pintando, mañá MERCORES, cobre o teu corpo CUNHA CAMISA OU CAMISETA VELLA, aínda que sexa do revés.\nOnte, 24 de febreiro, celebramos na escola o cumpreanos da nosa poetisa prefería e, así, conmemoramos o\nComo todos os anos, a BiblioRía do colexio puxo á nosa disposición unha morea de recursos e poesías desta autora tan importante para nós. Hai moitas cousas na nosa terra que inspiraron a Rosalía para escribir os seus poemas. Así como os pintores pintan con pinceis e cores, os poetas e as poetisas pintan con lapis e palabras fermosas. Rosalía foi a inspiración para moitos pintores que lle fixeron retratos.\nNa corcheira da BiblioRía, podedes admirar unha pequena mostra destes retratos nun mural que preparou o equipo da BiblioRía con imaxes tomadas do Faro de Vigo.\nDeste xeito, Rosalía pasa a formar parte do noso proxecto deste ano "Lendo con Arte".\nPara facerlle unha homenaxe, as distintas aulas prepararon un poema para recitalo este día. Estes poemas foron seleccionamos do libro "ROSALÍA PEQUENIÑA", da editorial Galaxia.\nDurante á Hora de Ler (despois do patio) todo o alumnado e profesorado da escola se dirixíu cara ao ximnasio e, grupo a grupo, foi recitando poesías variadas de Rosalía de Castro, a quen homenaxeabamos.\nEmpezamos a recitar nós, os nenos/as de E. Infantil co poema "Has de centar", para continuar co poema "Como chove miudiño" recitado polo 1º e 2º ciclo de E. primaria.Os nenos/as de 3º e 4º prepraraon o poema "Alborada" e, por último,participaron os nenos/as de 5º e 6ºco poema "Miña santiña, miña santasa".\nAquí vos deixamos coas imaxes e coa poesía recitada polo alumnado de educación infantil.\nCon cor vermella, o recitado polo alumnado de 4º Ed. Infantil-3anos\nCon cor azul, o recitado polo alumnado de 5º Ed. Infantil-4 anos\nCon cor verde, o recitado polo alumnado de 6º Ed. Infantil-5anos\nNo blog da BiblioRía poderedes atopar máis información sobre esta celebración: http://biblioria.blogspot.com.es/2014/02/dia-da-rosalia.html\nEtiquetas: BiblioRía, Celebracións, Rosalía de Castro\nNeste Entroido 2014, O MECO ORDENA... (para o martes)\nPara mañá, MARTES, por se un cadro queres pintar, a cabeza terás que tapar. Non serve un paraugas, déixao descansar. O mellor será que uses UNHA GORRA para non te manchar.\n"La Bruja Colorea". As pocións máxicas.\nNo mes de decembro, publicabamos neste blog unha listaxe dos libros que Gaspar recomendaba agasallar polo Nadal (para lembrar a noticia podes premer na seguinte ligazón: http://educacioninfantilriadevigo.blogspot.com.es/2013/12/lecturas-recomendadas-polo-nadal.html)\nOs nenos e nenas de 5 anos estamos a ler o noso conto: "La Bruja Colorea".\nO primeiro que fixemos foi descobrir a CUBERTA do libro; para iso, fixemos un gran círculo no chan da aula e realizamos un diálogo sobre o que podiamos ver e sobre o que nos imaxinabamos. Así, despois de pensar quen sería a protagonista principal, a que se podería adicar, que lle gustaría facer, etc. chegamos á conclusión (lendo as primeiras páxinas da historia) que esta bruxa era unha fanática das cores e, cansada da cor negra do seu gato, decidiu atopar outras cores para cambialo.\nAntes de continuar a lectura, fixemos o noso tradicional "Que sabemos?", para coñecer se sabiamos dalgunhas "pocións máxicas" que cambiaran as cores por outras diferentes.\nAnotamos as que sabiamos no encerado da aula e, a continuación, estivemos a probar se resultaban certas ou non. Se funcionaban, as deixabamos escritas na listaxe do encerado; se non resultaban, borrabamos o escrito.\nCon todos os resultados, elaboramos unha listaxe das primeiras pocións máxicas resultantes e a colgamos no corcho da aula; agora, grazas a este libro, descobriremos máis e as engadiremos á folla coas demais.\nNon vos perdades as nosas entradas do blog se queredes saber un poquiño máis e elaborar o voso propio "Libro de pócimas" .\nNeste Entroido 2014, O MECO ORDENA... (para o luns)\nXa chegou a FESTA DO ENTROIDO 2014 á nosa escola.\nComo todos os anos, o MECO MANDA e ordena traer cada día á escola algo diferente.\nAsí, cada día da semana publicaremos unha entrada neste blog (sobre as 14:30 horas) coa orde para o día seguinte; aquí vai a orde para o luns.\nPara o vindeiro LUNS, 24 de febreiro, Día de Rosalía, UNHA FLOR HAS TRAER... Pode ser rosa, xeranio, margarita, camelia ou clavel. Pode ser natural, de tea ou de papel. En definitiva, todo serve!!! O importante é pasalo ben!!!\nPara comezar a preparar a festa e desfrutar nas vosas casas ou escolas, aquí vos deixamos esta Actividade LIM coa que poderedes xogar. Lembra que para xogar en pantalla completa, soamente tes que premer no cadrado (arriba a dereita) que poderás atopar no xogo.\nSe queres acceder a máis recursos sobre o Entroido ou lembrar actividades pasadas, podes premer no debuxo do antiface situado no lateral dereito superior deste blog.\n"La mariquita Juanita"_Aula 4 anos_A paciencia\nA semana pasada, vivenciamos con Juanita unha nova experiencia, pois tras coñecer unha nova amiga, "Maripepa, la Mariposa", tentamos conducir un diálogo no que os nenos e nenas tiñan que se poñer no lugar da bolboreta. Para isto, utilizamos preguntas como: Se foses unha bolboreta, serías quen de aguantar no casulo tanto tempo? Por que?\nA continuación, visionamos un vídeo onde se explicaba a metamorfose dunha bolboreta e falamos ampliamente deste proceso.\nUnha vez rematada a parte oral, cada neno/a tivo que colorear as catro fases do proceso, picar e pegar seguindo unha serie secuenciada en base o que xa tiñamos visto no vídeo.\nAsí rematou unha semana máis a nosa cita con Juanita. As vindeiras semanas seguiremos a traballar a paciencia con este conto.\nEtiquetas: Animais, Aprende a pensar, La mariquita Juanita\nContinuamos a traballar cos museos. Aprendemos vocabulario.\nEste proxecto, "Lendo con arte", está a resultar un éxito nas aulas de infantil (e no resto das aulas da escola). O alumnado amósase moi motivado á hora de coñecer aspectos relacionados cos museos, os pintores, os cadros,...\nNesta ocasión, aquí vos amosamos unhas imaxes dos nenos e nenas de 4 anos que estiveron a traballar sobre os diferentes aparellos que utilizan os pintores e que teñen no seu estudio. As matemáticas, o vocabulario, a atención, etc. son aspectos que integramos en cada un dos nosos proxectos; como ben sabedes, nas aulas de infantil traballamos de forma globalizada e as diferentes actividades son o noso soporte para traballar aspectos diversos do desenrolo dos nenos e nenas.\nGrazas a este traballo, estamos a aprender vocabulario variado: acuarela, caballete, pincel, paleta, óleo, témpera... son algunhas das novas palabras aprendidas por todos nós.\nNeste Entroido, O MECO ORDENA... (para o mércores)...\nNeste Entroido 2014, O MECO ORDENA... (para o mart...\nNeste Entroido 2014, O MECO ORDENA... (para o luns...\nContinuamos a traballar cos museos. Aprendemos voc...\n"La mariquita Juanita"_Aula 5 anos_"Juego de niños...\nActividade EDI: Os números anterior e posterior. D...\nRecomendamos...Bosque de Fantasías\nOs cadros que nos gustaría pintar\n"La mariquita Juanita"_Aulas 4 e 5 anos_"Maripepa,...\nRecursos e ideas para San Valentín\nRecomendamos... Curso de cociña infantil\nEntrevista en "Aulas creativas"\nCanción "El museo"\n"La mariquita Juanita"_Aula 4 anos_As margaridas r...\nA nosa escola parece un museo!!!


Guía de compra: chocolates de facer: Chocolates de facer, unha cunca de tradición [Páx. 3 de 5] | Revista | EROSKI CONSUMER\nMitos e estudos mal interpretados\nMellora a libido?\nTomar un chocolate quente serve como afrodisíaco natural? Os aztecas usábano para mellorar a libido, convencidos das súas propiedades afrodisíacas. De feito, hai probas de que na Europa do século XVII moitos profesionais sanitarios confiaban no suposto poder afrodisíaco do chocolate. Con todo, nin os aztecas nin os antigos sanitarios europeos estaban no certo.\nA EFSA, a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria, non atopa probas científicas que permitan acompañar o chocolate ou os seus compoñentes de melloras no estado de ánimo, na libido ou na saúde sexual. É probable que esta crenza garde relación co exquisito sabor e a palatabilidade do chocolate.\nEn realidade, tomar moito chocolate é probable que deteriore a longo prazo a nosa saúde sexual porque se trata dun alimento cunha alta densidade calórica. Así, un consumo habitual e frecuente incrementará o noso risco de obesidade ou diabetes tipo 2, dúas doenzas que se relacionan cunha peor saúde sexual. Unha investigación recollida no British Medical Journal en 2010 foi máis alá: constatou que quen ten unha boa saúde presenta case o dobre de posibilidades de estar interesado no sexo que alguén con mala saúde.\nUnhas controvertidas propiedades do chocolate\nSe os aztecas lle atribuían propiedades sobrenaturais ao chocolate e o usaban en cerimonias relixiosas, hoxe moitos atribúenlle propiedades antioxidantes e mesmo hai quen o usa en substitución dun bo estilo de vida. Con todo, vale a pena poñer todas estas propiedades en corentena.\nAlgúns estudos observaron posibles beneficios atribuíbles ao consumo de chocolate negro (cuxa proporción nunha cunca de chocolate dependerá da cantidade de chocolate que se use), pero os seus resultados non son concluíntes. Un deses beneficios é unha modesta diminución das cifras de tensión arterial.\nA última revisión científica sobre esta cuestión levouna a cabo do doutor Dariush Mozaffarian, do Departamento de Nutrición da Universidade de Harvard. Mozaffarian, un dos máis recoñecidos expertos mundiais en nutrición, acaba de revisar de forma exhaustiva diferentes alimentos implicados na saúde cardiovascular. A súa investigación, recollida na revista científica Circulation, detalla que os posibles beneficios do cacao ou do chocolate son pequenos. Lembra que existe unha gran heteroxeneidade nos estudos dispoñibles, pero que non hai aínda investigacións a longo prazo (necesarias para confirmar os achados dos estudos preliminares) e que aínda non se sabe se existe unha dose-resposta (a máis cacao, máis beneficios?). En suma, explica que é unha cuestión con moitas controversias e demasiadas incertezas.\nEstudos sobre o chocolate mal interpretados\nChocolate e premios Nobel: relación, pero non causalidade\nHai uns anos, un estudo avaliou se existía relación entre a frecuencia de consumo de chocolate nun país e o número de premios Nobel gañados por ese país. En concreto, observouse que Suíza, Austria, Dinamarca ou Noruega, que toman máis cantidade chocolate, teñen máis premios Nobel.\nCon todo, aínda que moitos medios de comunicación comentaron a investigación e lle atribuíron ao chocolate o éxito académico ou intelectual, o certo é que os propios autores do estudo especificaron que o que querían probar era que "correlación non implica causalidade". É dicir, o chocolate e os premios Nobel están relacionados, pero un non é a causa do outro. E esta correlación pode explicarse: en países cun alto nivel socioeconómico e cultural, nos que, por diversos motivos, é máis frecuente comer chocolate, é lóxico que existan máis probabilidades de obter un premio Nobel.\nChocolate, densidade enerxética e obesidade\nDe igual maneira que sucede co exemplo dos premios Nobel, tamén se interpretaron equivocadamente algúns estudos relacionados co chocolate e a obesidade.\nAsí, en febreiro de 2014, publicouse un estudo que observou unha relación entre o consumo de chocolate e menores taxas de obesidade. A pesar de que a investigación non probou que a inxestión de chocolate fose a causa das menores cifras de exceso de peso, moitos medios de comunicación esaxeraron e malinterpretaron os seus resultados.\nAs explicacións á observación, ademais do azar (que ocorre en moitas ocasións), son múltiples. Unha delas é que os pais de nenos sen obesidade permiten que os seus fillos consuman máis chocolate porque non están tan preocupados pola súa saúde. Tamén é plausible que os pais de nenos delgados poñan máis chocolate ao alcance dos seus fillos para que engorden. Ou, como no caso dos premios Nobel, é posible que as familias cun maior nivel socioeconómico teñan máis chocolate na casa (o nivel socioeconómico adoita asociarse con menores taxas de obesidade).\nDo que ninguén dúbida é de que o chocolate é un alimento cunha alta densidade enerxética, é dicir, que achega moitas calorías con pouco volume. Está ben establecido que, salvo excepcións (como os froitos secos) o consumo habitual de alimentos con alta densidade enerxética contribúe ao risco de obesidade a longo prazo. No consenso español de prevención e tratamento para a obesidade, publicado en 2012, chegouse á conclusión de que os patróns alimentarios de alta densidade enerxética poden conducir a un incremento de peso en adultos. Tamén se indicou que o aumento de peso pode previrse mediante dietas que conteñan alimentos con baixa densidade enerxética.\nConsidérase que un alimento cunha densidade enerxética superior a 225-275 quilocalorías por 100 gramos incrementa o risco de obesidade. Tanto o chocolate negro como o chocolate con leite duplican esta cifra.\n<< Ir á anterior páxina: Consumo e análise de nutrientes


Vítimas e verdugos crúzanse nunhas instalacións pésimas\nO Xulgado de Violencia sobre a Muller da Coruña necesita máis medios, máis funcionarios e unhas novas instalacións que impidan que se crucen vítimas e maltratadores. Porque, segundo sinalan os funcionarios, en ocasións coinciden «as vítimas e os seus verdugos», e «iso non pode pasar de ningunha das maneiras», din quen alí traballan, que levan anos queixándose dunhas deficiencias «pésimas».\nTodos os días, os oito funcionarios, unha secretaria xudicial e o xuíz levántanse para ir traballar sen saber durante cantas horas. Oito, dez, doce... Resolven todos os anos ao redor de 1.200 asuntos, tanto penais como civís.\nOs funcionarios teñen que facer de todo. De psicólogos, cando as vítimas, na maioría dos casos, aparecen esnaquizadas, sen saber que facer nin onde acudir. Asesóranas e danlles consolo. Ou, cando a que acode a declarar faio cos seus fillos porque non ten con quen deixalos, estas mulleres cóidanllos. Ou desvívense por localizar a familiares que lles dean acubillo. Non teñen nin un minuto de respiro -nesta última quincena están a facer xornadas de dez horas-. Porque desde que unha vítima entra no xulgado «vólvese todo urxente», pois o xuíz debe decretar as medidas no mesmo día. E se hai menores, débese decidir con quen se vai o neno, se o pai o pode ver, se este ten que levar unha pulseira telemática... Son moitos os asuntos, autos, decretos que hai que escribir e resolver, como quebrantamentos de condena, ordes de afastamento, encargar e recibir informes forenses...\nDin ademais que, se o equipo psicosocial do Imelga fose máis numeroso, podería haber un psicólogo permanente no xulgado para asistir ás vítimas. E se o xuíz contase con máis funcionarias, as vítimas recibirían mellor resposta e apoio.\nJavier Fernández, de Alternativas na Xustiza-CUT, lamenta que a situación provoca que «as medidas provisionalísimas teñen máis de catro meses de atraso». A maiores, o número de procedementos aumentou este ano. Os civís subiron un 30% e os penais o dobre.


Sábado, 06 Xaneiro 2018 20:29\nNestes días sumamos outro feminicidio á longa lista de mulleres asasinadas. Diana Quer non volveu á súa casa en Boiro o 21 de agosto, Elisa Abruñedo, Socorro Pérez e outras moitas tampouco. No caso de Diana, detívose ao asasino debido a que intentou agredir a outra muller e non puido, no caso de Elisa e Socorro o seu asasino segue libre e o seu caso sen resolver. A nosa memoria almacena centos de mulleres asasinadas polo feito de ser mulleres. Que Diana Quer sexa incluída como vítima de violencia machista é fundamental e abre un camiño de xustiza negado todos estes anos. A reivindicación é clara: que todas estas mulleres sexan consideradas como vítimas da violencia machista a todos os efectos e sen ambigüidades. No 2017 non foron 48 mulleres asasinadas como reflicten os datos oficiais, foron 98.\nDebemos resaltar o circo mediático artellado ao redor da desaparición e asasinato de Diana Quer, ao igual que no seu momento se fixo coas 3 mulleres de Alcácer. O morbo e as elucubracións cargadas de sexismo encheron horas de televisión sensacionalista onde se cuestionaba a vítima e as familias. Como ía vestida, ás horas nas que estaba na rúa, que facía soa pola noite...seguen a culpabilizarnos de que nos agredan e seguen a nutrir a cultura da violación e do feminicidio. Esta focalización dos medios non conciencia contra unha lacra da sociedade, senón que alimenta estereotipos e decide arbitrariamente que vítima lles parece digna de atención e cal non. Así asistimos a vítimas de primeira e de segunda e á individualización dun feito repetitivo, converténdose en “traxedia sen remedio” o que ten uns detonantes claros e non arbitrarios: o heteropatriarcado.\nA realidade é que o que lle aconteceu a Diana está na mente de todas as mulleres. Podíamos ser calquera de nós. As mulleres temos un toque de queda non oficial pola noite. Xa dende pequenas se nos explica que temos que “ser prudentes”, avisar de que chegamos “ben”, non ir aos sitios soas, evitar lugares escuros... O medo fainos ceder espazos, mudar camiños, renunciar a actividades...e deteriorar a nosa liberdade a límites intolerables. E non é un medo sen fundamento, o perigo de agresión é real, probas disto son as violencias machistas que padecemos e interiorizamos nas nosas vidas diarias: que nos toquen sen consentimento, que nos acosen pola rúa, que forcen situacións obviando os nosos límites... Edúcannos para non ser violadas, para protexernos, mais non educan aos homes a non violar, a non agredir, a non asasinar. Se calquera colectivo desta sociedade sufrira este volume de agresión ou tivera que tomar as precaucións que teñen en conta as mulleres na súa vida diaria, estaríamos falando do terrorismo mais sanguinario e as medidas e medios serían moi diferentes.\nAs propias medidas xudiciais son mornas respecto aos asasinatos de mulleres, a introdución do “agravante por motivos de xénero” é un comezo que da esperanza, pero o obxectivo é que o feminicidio sexa recollido nos xulgados como tal sen ser preciso mediar probas para demostrar o desprezo do agresor cara o xénero da vítima. Nunha sociedade heteropatriarcal na que un home asasina a unha muller o propio sistema é proba desta situación de opresión e superioridade.\nA Diana Quer, a Sara Alonso, a Agueda González e ás 98 mulleres asasinadas o ano pasado asasináronas homes fillos e netos do heteropatriarcado. Non “enfermos”, senón homes considerados “normais” que conviven na sociedade sen maior problema porque a súa conduta previa é tolerada polo seu entorno. Antes de asasinar seguro que acosaron verbalmente a algunha muller pola rúa, seguro que mandaron calar á súa parella en público, seguro que molestaron a algunha muller nun bar e a insultaron cando ela non lles fixo caso, seguro que contaron un chiste no que se emborracha á muller para que ser resista menos ou colgaban vídeos ou comentarios nun grupo de wasap de claro desprezo cara as mulleres. As sinais están ahí, só falta que a sociedade rexeite sen físgoas os comportamentos que constrúen a un agresor e comecemos a asumilos como parte da violencia contra as mulleres.\nDIANA QUER PODIAMOS SER CALQUERA DE NÓS\nÚltima actualizaciónfeita en Sábado, 06 Xaneiro 2018 21:46


“Estrafalaria”, un serán de animación para celebrar en Brión o Día das bibliotecas\nPara conmemorar o Día das bibliotecas, unha destacada efeméride que celebramos o 24 de outubro, a BPM de Brión organizou, co patrocinio do programa Ler conta moito e o apoio de Pacto de estado contra la violencia de género, un serán de animación dirixido a crianzas de entre 3 e 12 anos. Ler máis →\n“Mulleres astrónomas” con Ciencia en ruta na Biblioteca Rego da Balsa\nNesta actividade Juan, de Ciencia en ruta, é un científico que nos ven explicar todos os segredos do universo e nos presenta os astros e os seus movementos, fases e órbitas. Ademais fálanos das mulleres que marcaron a historia da astronomía coas súas aportacións a tan interesante ciencia e os obstáculos que tiveorn que superar por ser recoñecidas debidamente. Os asistentes aprenderon moito sobre astronomía cunha perspectiva de xénero e de xeito lúdico e divertido.\nNestes momentos na biblioteca temos a @ciencia.en.ruta falándonos de astronomía e mulleres que marcaron a historia da mesma coas súas aportacións a tan interesante ciencia. Grazas a tod@s por vir e grazas ao programa de animación á lectura Ler Conta Moito, que nos trouxo esta actividade na que aprendemos moitísimo sobre os astros e o universo. #lercontamoito #abibliopréstame #esenciaperenne #abibliomola #contacontos #cienciaenruta\nA post shared by Bibliotecas da Carballo (@bibliocarballo) on Oct 23, 2019 at 9:59am PDT\nen Actividades, Divulgación do coñecemento, Mocidade, Nenos e nenas, Obradoiros creativos / por B.P.M. Rego da Balsa\nCaxoto visita As Pontes con Micromachista, eu?\nO pasado sábado ás 12:00 visitou a biblioteca das Pontes Caxoto para falarnos dos micromachismos. A rapazada participou dando a súa opinión e desfrutando do contacontos. Rímonos, aprendimos algunas cousas e sobre todo reflexionamos sobre a necesidade de acadar a igualdade real entre homes e mulleres. Unha actividade moi recomendable. Xa estamos desexando ter de novo a Caxoto contando historias nas Pontes.\nen Divulgación do coñecemento, Mocidade, Narración oral, Persoas adultas / por BPM Pontes de García Rodríguez\nSarabela Teatro na Biblioteca Pública Municipal Manuel María de Oleiros\nO martes 24 tivemos a oportunidade de gozar de “Isto non é unha caixa” da man de Sarabela Teatro, un espectáculo que xunta unha música moi ben escollida, un afortunado fondo escénico e un relato arredor das nove maletas viaxeiras. Coa participación dun público interesado en propoñer novos destinos nesta viaxe, a tarde fíxose curta para satisfacción de todos e todas.\nen Actividades, Actividades de dinamización con música, teatro e danza, Narración oral, Nenos e nenas / por Oleiros – B.P.M. Oleiros\n“Lolo e a ratoa” na Biblioteca Muniicpal do Grove\nTeatro de marionetas Trécola achegou ata a biblioteca municipal do Grove o seu espectáculo “Lolo e a ratoa”\nA rapazada dos campamentos de verán pasaron unha divertidísima mañá na compañía de Lolo e a ratonciña que se “colara” no espectáculo.


Os cans distinguen sentimentos | A Buxaina\nPor primeira vez, un experimento afirma que os cans distinguen as expresións emocionais dos rostros humanos, en concreto, as caras de alegría e enfado.\nDesde hai tempo xa se podía sospeitar que os cans tiñan sentimentos, sexa por alguna das súas accións ou por calquera xesto que nos fixese sospeitar. A revista Current Biology sacou un traballo no que informa de que isto é verdade, que os cans si distinguen sentimentos. Sendo así os primeiros animais dos que se pode afirmar que distinguen as expresións das caras humanas. Isto é sorprendente, xa que nin chimpancés, nin orangutáns nin gorilas demostraron ser capaces de distinguir as expresións faciais, tendo moito máis en común cos humanos ca os cans.\nPara chegar a estas conclusións, os investigadores fixeron un experimento con cans de diferentes razas. Na fase previa, mostráronlle 15 pares de imaxes dunha mesma persona representadas solo polas metades dunha cara, nas que se vían os ollos ou a boca en expresión de enfado ou alegría, e para os cans «unicamente una emoción foi un estímulo de recompensa»\nNo experimento, os cans tocaban a pantalla táctil na parte do rostro na cal obterían unha recompensa.\nNo test, someteron aos cans a catro probas diferentes: incluiuse a mesma metade das caras ca dos entrenamentos, pero contando con novos rostros; outras partes das mesmas caras que se usaron para os entrenamentos; otras partes da cara, pero en personas distintas, e as metades esquerdas dos rostros dos entrenamentos. Os resultados definitivos demostran que os cans non so poden aprender a identificar as expresións faciais, senón que tamén son capaces de trasladar o que aprenderon nos entrenamentos a novas situacións e caras, “incluso sen ver ese rostro nunca antes”, declaran os investigadores, que engaden que os cans saben que esas dúas expresións teñen diferentes significados; é dicir, que asocian un rostro sorrinte a un significado positivo e un rostro enfadado a un negativo.


Estamos a consumir peixe contaminado polos residuos electrónicos que enviamos a África - Boisimo\nOs refugallos que os países desenvolvidos envían a entulleiras producen contaminación por metais pesados que retorna aos seus produtores a través do peixe\nAlba Ardura7 Setembro, 202101.2k\nEntulleira de chatarra electrónica procedente de Europa e América do Norte no barrio de Agbogbloshie, en Acra (Ghana). Shutterstock / Foto: Aline Tong\nQuen non ten un móbil, unha tableta e, mesmo, un coche eléctrico? Quen non se queixa cando os seus aparellos electrónicos comezan a cargar peor e a diminuír a durabilidad das súas baterías? Cada canto tempo cambiamos os nosos dispositivos electrónicos?\nOs dispositivos electrónicos que todos e todas temos son unha mestura complexa de centos de materiais, entre os que se atopan metais pesados como chumbo, mercurio ou cadmio.\nPara que se fagan unha idea, un teléfono móbil ten entre 500 e 1.000 compostos diferentes. Ademais, hai que saber que a obtención destes materiais pon en risco a saúde dos traballadores e as traballadoras que extraen os metais nas minas e fabrican os produtos. E ao final da súa vida útil, si eses materiais non son tratados adecuadamente, as sustancias perigosas que conteñen poden contaminar o medio ambiente e afectar á saúde das persoas.\nPero isto non é todo. Cando os nosos dispositivos electrónicos xa están obsoletos e a súa batería non dura o suficiente, a viaxe dos metais pesados que comezou nas minas africanas termina con o envío do noso lixo electrónico de novo ao continente africano.\nOs países ricos pagarán aos países pobres por facerse cargo do seu lixo, sendo unha parte importante da súa economía. Pero causando un gran problema ambiental, xa que a reciclaxe nestas zonas non está o suficientemente desenvolvido.\nO caso do vertedoiro de Ghana\nA modo de exemplo, en Ghana, país de África occidental, está un dos vertedoiros de residuos electrónicos máis grandes do mundo, e recibe principalmente refugallos electrónicos europeos. Neste vertedoiro, o lixo tecnolóxico acumúlase para ser posteriormente queimada.\nEses refugallos poden empezar a descomporse, producindo gases que van á atmosfera e líquidos que penetrarán na terra. O seu queima tamén emitirá gases perigosos que pasan á atmosfera. Estudos previos xa demostraron que o vertedoiro de refugallos electrónicos de Ghana causa unha contaminación importante do chan e a atmosfera por metais pesados.\nVertedoiro de chatarra electrónica procedente de Europa e Norteamérica no barrio de Agbogbloshie, en Acra (Ghana). Foto: Shutterstock / Aline Tong\nO enorme custo ambiental dos metais necesarios para saciar a necesidade cada vez maior de dispositivos eléctricos e electrónicos en países desenvolvidos están a pagalo os países produtores e receptores de refugallos en África. Mentres tanto, os estados europeos benefícianse dos novos aparellos e o transporte ecolóxico sen carbono grazas a os automóbiles eléctricos que levan minerais africanos nas súas baterías.\nOs metais pesados producidos en áreas mineiras e en vertedoiros de refugallos electrónicos chegan ás augas costeiras a través de ríos e regatos e acumúlanse nos sedimentos mariños. Desde alí, entrarán na cadea trófica a través do plancto. Logo pasarán aos peixes que consumen ese plancto para, finalmente, terminar nos grandes depredadores.\nO círculo dos contaminantes electrónicos. FAO / Modificado de Garcia-Vazquez et ao., 2021\nAtunes con altos niveis de metais pesados\nO peixe capturado en augas africanas entra no comercio mundial e pódese vender en calquera lugar, aparecendo no mercado europeo. Os acordos de asociación de pesca sustentable da Unión Europea permiten aos barcos da Unión capturar atún mentres migra ao longo das augas africanas. Por tanto, se a contaminación africana por metais pesados chega ao atún en mar aberto a través das plumas dos ríos e a cadea trófica, Europa podería estar a consumir a contaminación por metais pesados a través da inxesta de especies mariñas capturadas en augas africanas.\nHai 12 acordos de asociación de pesca sustentable en vigor entre a UE e países do océano Atlántico, Pacifico e Índico. UE\nQue obteriamos si analizásemos atunes procedentes de diferentes zonas de pesca e comercializados en España? Estarían os metais extraídos en minas africanas, presentes nos refugallos electrónicos, concentrados en atunes procedentes de augas africanas?\nA resposta é si. O resultado de un estudo que publicamos recentemente mostran concentracións máis altas de todos os metais analizados en atunes capturados en augas africanas, sobre todo de mercurio e chumbo.\nAdemais, as concentracións de metais nos atunes están relacionadas coas concentracións atopadas nas augas onde foron capturados, mostrando que os peixes están a incorporar os metais presentes no ambiente no que viven.\nNa procura de alternativas sostibles á soia como fonte de proteína Artigo anterior\nInvestigadores demostran que os froitos secos non engordan Seguinte artigo


Unha cama de estrelas - Lois Pérez - Galiciae\n03 septiembre 2019 23:09 h.\nJeff Tweedy e Wilco tomaron o relevo da tradición musical americana de raíz a finais dos anos noventa. Dende o alt country internáronse na exploración da electrónica, o rock clásico e a procura incansábel da melodía. De grupo de culto ao estrelato. Hoxe teñen un exército de fans en todo o mundo. Polo camiño houbo depresións e abandonos. Pero nunca faltou o amor á música. Este mes o grupo de Chicago publica un novo disco, Ode To Joy\nTáboa Redonda Lois Pérez Wilco Jeff Tweedy\nA vella historia. Un cantante norteamericano de éxito ingresa en maio de 2004 nunha clínica de rehabilitación. O motivo: ter a mesma adicción có Doctor House, a Vicodina -nome comercial da hidrocodona-. O abuso deste opiáceo -un derivado da codeína- ocasiona ansiedade, fortes dores de cabeza, náuseas, confusión, visión borrosa, depresión... O artista bota alí unha tempada. Deambula pola clínica, escoita toda clase de horrores. E todos lle parecen moito máis graves có seu. Para vencer este desequilibrio tenta fundirse coa dor dos demais. Unha noite, un home confésalle a súa desgraza: cóntalle que cando tiña nove anos, seu pai matou a súa nai. Logo deulle de beber ao fillo –que presenciara o feito- coa promesa de que así o esquecería todo. Mais a cousa non funcionou e aquel neno convertérase no alcohólico que agora lle confesaba a súa dor. Consternado pola historia, o artista ve a luz e recupérase, decatándose de que aquel non é o seu lugar. Pero todo comezara moito antes.\nJeffrey Scot Jeff Tweedy –compositor, músico e poeta- naceu o 25 de agosto de 1967 en Belleville, Illinois, no seo dunha familia de clase traballadora. Seu pai traballaba no ferrocarril en Saint Louis e era alcohólico: acostumaba beber 12 latas de cervexa ao día. Súa nai deseñaba cociñas e padecía xaquecas crónicas. Mercoulle unha guitarra ao seu fillo cando este tiña 6 anos. O rapaz dicíalle a todo o mundo que xa aprendera a tocala. Causáralle unha fonda impresión escoitar na radio o Born to Run, de Bruce Springsteen. Tal fora a impresión que, con oito anos, grava a canción nunha vella cinta TDK e na portada escribe cun bolígrafo azul o seu nome. Paséase pola escola afirmando que a canción é súa. Di que el escribiu a letra e que ademais gravou todos os instrumentos. Algún rapaz protesta e di que xa escoitou esa canción na radio. Tweedy respóndelles: pode ser, é bastante popular. Para o aniversario de súa irmá repite o procedemento e grava Turn, turn, turn, o éxito dos Byrds. Pero a verdade é outra. O rapaz non sabía tocar aquela guitarra ata que, con 12 anos, caeu da bicicleta. Así que botou todo o verán confinado na casa. E daquela aprendeu.\nEn 1981 coñece no instituto a Jay Farrar e faranse inseparábeis. Xuntos acudirán ao Mississippi Nights, un local da cidade. Alí ven en directo os Stray Cats e presencian na parte de atrás da sala, unha forte discusión entre Dee Dee Ramone e un locutor de radio. Os dous rapaces beben da historia. Dos vasos comunicantes do rock. De feito, Tweedy é un namorado dos Ramones e da música country namentres o seu amigo prefire os Sex Pistols. Ao pouco, Jeff únese á banda de Jay e de seus irmáns. Tocará o baixo nunha competición de bandas rockabilly. Gañan o primeiro premio. Fanse chamar The Primitives pero en 1986 cambian o nome, xa liderados polos dous amigos. Forman Uncle Tupelo, un grupo do que se deu en chamar alt-country ou country alternativo. As influenzas musicais son moitas e variadas: Hank Williams, Byrds, Dylan, Neil Young, The Carter Family, Gram Parsons... As letras aparecen imbuídas do espírito de Kurt Vonnegut ou Kerouac, autores que os dous rapaces descobren na libraría da nai de Jay. Comezan a ter certo éxito e Tweedy cóllelle gusto á bebida. Coñecerá á rexente dun garito de Chicago, o Lounge Axe. Chámase Sue Miller e programa 16 concertos da banda en só catro anos. No 91 comezan a saíren xuntos.\nAsoman entón no seu repertorio os medios tempos, pezas intimistas de corte folk, cancións puramente country ou escaladas roqueiras\nAo tempo, no grupo, os egos chocan e as discusións multiplícanse logo dos concertos. Así as cousas, Jay Farrar deixa Uncle Tupelo en maio do 94. En agosto, logo do último concerto, Jeff Tweedy convence aos membros restantes para unirse a unha nova formación e ensaiar. Decide tamén deixar de beber. Nace así Wilco e neses ensaios xéstase AM, o seu disco de debut. Asoman entón no seu repertorio os medios tempos, pezas intimistas de corte folk, cancións puramente country ou escaladas roqueiras como Casino Queen (esta converterase co tempo nun dos seus moitos éxitos perdurábeis). Hai un camiño que se intúe pero aínda non se sabe por onde tirar. Paralelamente, no ano 95, Jeff e Sue casan. Wilco comeza a se facer un nome, especialmente coa saída dos dous seguintes álbums: Being there (1996) e Summerteeth (1999). Pero a travesía non é doada e a estrada convértese na súa casa. Wilco non soa nas radios e a súa difusión case remite ao periplo aquel do poeta Walt Whitman: vendía os seus libros chamando porta a porta. A banda xirará incansabelmente tocando en todo tipo de locais. Jeff Tweedy ten xa 30 anos. De repente, cámbialle a vida. Pasa de gañar 20 dólares por noite e pagar 80 de habitación en moteis de mala morte a verse formando unha familia, coñecendo os primeiros éxitos e gozando dunha maior estabilidade económica. No 1998 prodúcese un feito fundamental que vai situar definitivamente a Wilco. O panorama musical americano divídese en dous. Dunha banda, o auxe do grunge; doutra, a música pop de carácter máis comercial. Pero así as cousas, Norah Guthrie, a filla de Woody Guthrie –cantautor folk finado nos 60 e figura de referencia para Dylan e outros- proponlle ao grupo de Tweedy musicar o legado inédito de seu pai. Wilco acepta e, na compaña do británico Billy Bragg, gravan Mermaid Avenue –terá dúas secuelas posteriores- onde destaca especialmente California Stars, unha luminosa cama de estrelas. Segundo o propio Tweedy, a súa canción preferida de entre todas cantas fixo.\nO álbum acadará gran repercusión. O público e a crítica identifican nos Wilco a terceira vía: o novo rock americano ou alt country. A música de raizame que recolle o legado da tradición americana. A que se forxou alí entre o blues, o hillbilly, o country dos corenta e cincuenta e que unha vez electrificada deu lugar ao rock, nas súas variadas formas.\nTweedy afirmou en varias ocasións que o máis substantivo da música americana aconteceu entre 1968 e 1973 –afirmación algo discutíbel pero non exenta de verdade-. Iso explica en parte os primeiros discos e a ecléctica evolución da banda, bebendo indistintamente de fontes tan opostas. O outro elemento que cambia as cousas será a irrupción de Jay Bennett. Este multi- instrumentista introducirá a banda na experimentación electrónica e na sofisticación dos arranxos musicais: sons previamente gravados, loops, atmosferas sonoras, estridencia, psicodelia... Pero tamén a procura incansábel da melodía, trazo distintivo do pop. E o talento como letrista do seu líder. Summerteeth (1999) é o disco que lles abre as portas do Reino Unido. Nas súas letras asoma xa o rostro da depresión.\nPero con estre traballo poñen o primeiro pé en Europa. Ao mesmo tempo, o ego de Bennett e as pretensións por liderar en exceso o camiño a seguir chocan constantemente con Tweedy. Este sofre habituais ataques de pánico, episodios depresivos e faise adicto de pleno á Vicodina. Non é quen de pasar máis de cinco semanas sen recorrer a ela. Sexa como for, Wilco madura e chega a súa obra definitiva, Yankee Hotel Foxtrot (2002). Malia que venden máis copias deste disco ca de todos os anteriores xuntos, o traballo fora rexeitado previamente pola discográfica Warner, chegando a prescindir dos servizos do grupo. Jay Bennett é expulsado da banda durante a gravación. E este proceso é inmortalizado nun documental ben interesante titulado I am trying to break your heart.\nWilco gaña un Grammy ese ano. Non acoden á cerimonia. Para aquel entón, Jeff Tweedy xa é pai. Pero a súa adicción non cesa, á que lle engadiu tamén a marihuana.\nO paradoxo é que, nesta senda de indagación sonora e experimentación, Wilco deixa de ser un grupo de culto, coñecido só por unha pouca xente, para chegar ao gran público. A banda de Tweedy é comparada así con The Band ou Jeff Beck. O guitarrista Nels Cline, un virtuoso dos efectos e a experimentación incorpórase ao grupo en 2004. Co seu seguinte disco, A ghost in born, Wilco gaña un Grammy ese ano. Non acoden á cerimonia. Para aquel entón, Jeff Tweedy xa é pai de dous fillos, Sam e Spencer. Pero a súa adicción non cesa, á que lle engadiu tamén a marihuana. Ingresa nunha clínica de rehabilitación e ve a luz un libro seu de poemas, Adult Head. Ao igual cás letras de Wilco, o libro reflicte con crueza e talento literario os problemas da súa vida persoal. Pero hai naturalidade, riqueza lírica e beleza formal.\nOs discos sucesivos, Sky blue sky (2007) e Wilco, The Album (2009) non acadan a altura dos precedentes, pero a importancia da banda vén dada pola repercusión das súas xiras, especialmente en Europa. O Reino Unido, Alemaña, Holanda e especialmente España convértense en escenarios habituais de Wilco. O repertorio cambia constantemente, tamén a ambientación das pezas interpretadas. Así e todo, a banda desenvolve unha gran pericia e excelencia nos seus directos. A voz feita nostalxia e espello. Algunhas opinións bótanlles en falta algo máis de risco e espontaneidade. A perfección pode ser unha arma de dobre fío.\nEn todo caso, o exército de seguidores da banda multiplícase e os seus concertos tornaron dende hai anos en cerimonias bautismais de comuñón musical. Nelas é posíbel gozar, entre outras, de Impossible Germany, canción que contén un soberbio solo de guitarra de Nels Cline. Este pasa por ser un dos momentos máis emocionantes da música en directo, segundo as críticas entendidas. A revista Rolling Stone inclúe o Yankee Hotel Foxtrot entre os 500 discos máis importantes da historia do rock and roll. En 2009 morre Jay Bennett. Pero a actividade de Tweedy é frenética, nun intento manifesto por aferrarse a todo o que o fai feliz. O mundo non ten sentido por si só. O que ten sentido é o noso xeito de miralo. A nosa mirada cámbiao todo, por iso é importante ser quen de centrala. En 2010 Wilco organiza o seu propio festival, o Solid Sound Festival, unha enorme proposta multidisciplinar. Ademais o artista producirá nese mesmo ano a Mavis Staple, unha das compoñentes dos Staple Singers. No 2011, Jeff Tweedy comeza un proxecto musical cos seus dous fillos, de once e quince anos. En 2014, á súa muller élle diagnosticado un cáncer. Baixo o nome artístico de Tweedy, grava un disco co seu fillo maior e afirma nas entrevistas que este traballo foi de grande axuda para a familia nese momento.\nStar Wars (2015) e Schmilco (2016) son os últimos traballos da banda. Malia que non suscitaron unha grande acollida por parte do público, o prestixio e seguimento da banda non cesaron. O público parece identificar unha verdade e espírito independente na figura de Jeff Tweedy –hoxe convertido ao xudaísmo- . El non deixou de xirar ata a actualidade, tamén en solitario. Unha sorte de camiño de redención. Esta práctica corresponderíase coa súa intención de expoñer pezas inéditas e avanzar na composición. O compromiso coa indagación artística e a evolución. Diante das acusacións do purismo, el dixo que os propios puristas traizoan o espírito da música e da arte. Pois a natureza da arte é cambiar a través do tempo. E obviar isto é renunciar á súa esencia verdadeira. Tweedy detesta tamén a mitificación da dor coma fonte de inspiración. Opina que, en todo caso, a arte aparece malia a dor. E móstrase feliz de ter abandonado as adicións e poder levar unha vida plena e tranquila, a pesar dos problemas aquí relatados.\nJeff Tweedy vén de publicar as súas memorias en 2018. E agora Wilco anuncia un novo disco neste setembro, Ode to Joy. Prometen que será moi distinto e sorprendente. Unha oda á alegría. Ao mellor só se trata diso, de xogar alegremente. Coma ser neno e gravar nunha vella cinta TDK o Born to Run. Ou soñar con ser Springsteen. Moito despois de que Woody Guthrie predixera a vida do cantante e as miserias da noite americana:\n"Gustaríame pousar/a miña cabeza esgotada esta noite/sobre unha cama de estrelas de California/gustaríame soñar/que as miñas tristezas desaparecen/dende unha cama de estrelas de California".