A vítima tivo que refuxiarse na cociña para fuxir do animal\nUnha muller de 50 anos foi detida en San Sebastián acusada dun delito de atentado contra persoal sanitario por azuzar a un can para que mordese a un técnico sanitario dunha ambulancia que estaba a atender a un familiar da arrestada.\nOs feitos sucederon sobre as 19.30 horas do mércores, despois de que dous técnicos de urxencias dunha ambulancia acudisen a unha vivenda de San Sebastián para atender a unha persoa. Durante a súa intervención, unha muller, familiar da persoa atendida, mostrou a súa desconformidade coa actuación dos sanitarios e comezou a exhibir unha actitude agresiva, tras o que abriu a porta doutra estancia da vivenda, da que saíu un can de raza Boxer que se abalanzou contra un dos técnicos, ao que mordeu nunha perna.\nOs dous sanitarios cominaron á muller a que ordenase ao can que deixase de atacar ao técnico, ao que a agora arrestada non accedeu, motivo polo que a vítima tivo que refuxiarse na cociña da casa para fuxir do animal. O ferido alertou á Ertzaintza e foi atendido no servizo de urxencias do Hospital Donostia, mentres que a dona do can foi detida baixo a acusación dun delito de atentado a persoal sanitario.\nAdemais, a Ertzaintza abriu dilixencias contra outra persoa que se atopaba na casa, á que se investiga polo mesmo delito.\nDetida por azuzar a un can contra un técnico sanitario en San...


ESTOUTRAS: A nosa eleccións: poder obreiro e popular. Texto do Partido Comunista de México\nA nosa eleccións: poder obreiro e popular. Texto do Partido Comunista de México\nTexto traducido por Forxa!\nA nosa elección é polo poder obreiro e popular, polo socialismo-comunismo\nDurante máis de cen anos, a burguesía como clase dominante veu perfeccionando a así chamada democracia, como un instrumento paraestatal para reproducir os seus consensos. A fraude electoral, o asasinato político, a represión, o nepotismo, a imposición, a corrupción, o pragmatismo, o corporativismo marcaron cada proceso para renovar a Presidencia da República, as cámaras de Deputados e Senadores, os gobernos estatais, os congresos locais e os concellos. Non dubidaron para que inclusive nas súas propias esferas, na cúspide do Estado e do poder político e económico, se produzan asasinatos que eviten a mínima desestabilización da súa dominación estatal.\nAo ritmo da reestruturación capitalista para abandonar a xestión keynesiana a favor da desregulación, a privatización, os acordos económicos interestatais (chamados eufemisticamente tratados de libre comercio, como o TLCAN, TLCUE, PPP, etc.) así como outros mecanismos de interdependencia, veuse configurando tamén o novo rostro da vida política nacional, a partir da chamada transición democrática, a alternancia e o pluralismo.\nA política é un reflexo da economía, e o mito da transición democrática é a ropaxe adoptada en México polo gatopardismo; a alternancia non foi senón a coartada para proseguir con estabilidade o voraz ataque aos dereitos sociais, sindicais e laborais, os despedimentos masivos que se produciron como resultado da transferencia de industria e empresas do sector estatal da economía a grupos privados. A tarefa do Instituto Federal Electoral (IFE) cumpre as funcións de limitar, controlar, lexitimar a un grupo de poder ante a burguesía, que mantén ao poder Estatal como un todo, que ten o monopolio da violencia organizada. Unha ecuación simple: o Partido Revolucionario Institucional foi o garante da estabilidade en tanto era necesario que o desenvolvemento capitalista, na súa fase inicial de centralización e concentración, se impulsase desde o chamado sector estatal da economía; á vez que se colocan baixo o control dos monopolios privados a ramas da industria, os servizos e as finanzas, se diversifican as contradicións que expresan os choques, acomodos e reacomodos das disputas intermonopolistas que se condensan nas diversas expresións políticas, isto é, o sistema de partidos políticos rexistrados ante o IFE, as diversas cabezas desta moderna Hidra de Lerna .\nEstas contradicións intermonopolistas explican á súa vez os matices nos ofrecementos dos candidatos e a relación entre monopolio e partido. O proxecto de AMLO ofrece o control das organizacións populares, así como a diversificación dos mercados con protección a grupos monopólicos con asento no país. O PAN busca a continuidade do seu proxecto. O PRI pretende a reforma de Estado, ofrecendo a oportunidade de mellores condicións para asegurar as ganancias da oligarquía no medio da crise. Implicitamente o PRI ofrece tamén, a posibilidade de interlocución coa diversidade de grupos do narcotráfico.\nEsta denominada real politik emerxe a partir de 1988, paralela á transferencia do sector estatal da economía ás mans de monopolios privados e toda a modificación lexislativa inherente. Carlos Salinas de Gortari , Manuel Camacho Solís, Marcelo Ebrard, Diego Fernández de Ceballos , Jorge Castañeda, Porfirio Muñoz Ledo, Elba Esther Gordillo, tanto desde o Goberno Federal como desde unha simulada sociedade civil, coñecida entón como Grupo San Anxo, foron impulsores de medidas para excluír calquera oposición independente e para impedir que existise unha alternativa representativa dos intereses da clase obreira. Todos os partidos rexistrados hoxe, expresan os intereses dunha mesma clase social.\nOs partidos políticos rexistrados (PRI, PAN, PRD, PT, MC, PVEM, PANAL) non expresan a correlación de forzas que existe no marco da loita de clases no noso país. Representan exclusivamente os intereses dos monopolios e todos subscriben e defenden a continuidade do capitalismo, da explotación do traballo asalariado, da apropiación privada en poucas mans da riqueza socialmente producida, e a única diferenza que entre eles pode existir é sobre a xestión. Esquerda, centro ou dereita, só expresan se a xestión estará marcada polo asistencialismo ou por máis austeridade. Se as diferenzas programáticas son inexistentes, no ideolóxico o que impera é o pragmatismo e a redución do político aos tempos electorais.\nA mercadotecnia, a manipulación mediática, e a ausencia de calquera proposta é o que predomina na escena electoral. O 80% do orzamento para as eleccións vai parar directamente aos medios masivos de comunicación: aquí dámonos conta quen son os verdadeiros beneficiados económicos do proceso electoral.\nNa presente sucesión presidencial, entre os tres principais contendentes non hai contradición substancial fronte aos grandes problemas nacionais e o drama social que enfrontan as familias traballadoras. Para eles non contan os case nove millóns de desempregados, os dez millóns de traballadores que teñen emigrado aos EEUU, os 60 millóns de mexicanos en situación de extrema pobreza.\nEnrique Pena Neto, Josefina Vázquez Mota, Andrés Manuel López Obrador, coinciden no fundamental: Manter o TLCAN, os compromisos co FMI e o BM; en asegurar as condicións para o desenvolvemento, o investimento e expansión dos distintos grupos monopólicos; na regulación da contradición capital/traballo, con solucións sempre favorábeis á patronal, na promoción dos pactos sociais interclasistas; na defensa do chamado Estado de dereito, de todos os mecanismos de represión en contra do pobo e os traballadores, para preservar a orde. Non esquezamos que no ano 2006, os partidos políticos aos que eles pertencen subscribiron o Pacto de Chapultepec, un acordo programático que non soamente supeditaba senón que disolvía as plataformas electorais propias, por aquela redactada polas asociacións patronais e os monopolios, visibelmente capitaneados entón por Carlos Slim, cun significado evidente: gañase quen gañase naquelas eleccións federais, fora Felipe Calderón, Roberto Madrazo ou Andrés Manuel López Obrador, todo permanecería tal cal, e calquera modificación sería consultada co gran elector.\nErixidos os plutócratas no gran elector é evidente que a vontade popular, o sufraxio masivo, non conta para nada.\nEsta democracia burguesa é unha fraude de principio a fin; cada un dos seus elos é un control para preservar a ditadura de clase, revestida da cínica aparencia dun réxime de liberdades .\n1) Só son rexistrados partidos políticos que expresan os intereses dos monopolios, intereses do conxunto da clase dominante.\n2) O máximo obxectivo programático de todos eles é preservar o capitalismo, e as súas diferenzas non son esenciais.\n3) Durante o proceso electoral non buscan o voto popular, senón o beneplácito, a anuencia da plutocracia.\nDurante este proceso exprésanse as diversas formas do oportunismo. Por unha banda temos ao oportunismo de esquerda, que infla o impacto da socialdemocracia na espera dunha fraude para poder montarse na dirección. Doutra banda temos ao oportunismo de dereita que busca prebendas inmediatas pero que tamén embate nas masas.\nEstas formas de oportunismo construíron tres dogmas para apontoar a súa política. Un destes dogmas é o chamado “mal menor”. Este dogma pretende disfrazar o contido burgués da proposta de AMLO. Isto vai directamente ligado coa noción de que a política, e polo tanto a política de clase, só pode expresarse a través das eleccións, sen reparar nas condicións en que estas se dan, situando á socialdemocracia como a mellor das “únicas opcións”.\nOutro dogma é o de elixir ao inimigo. Aínda que é perfectamente válido aproveitar as contradicións inter-burguesas para gañar posicións para a clase obreira, o aproveitarse da agudización da contradición entre burguesía e proletariado debido á crise para subordinala a unha contradición entre dúas ás da burguesía, é investir este principio. A práctica mesma demostrou os límites deste tipo de manobras coa experiencia errada de preparar o ataque contra AMLO no 2006.\nUn último dogma é que o abstencionismo significa facerlle xogo á dereita. Esta posición da socialdemocracia trata de combater a nosa posición reducíndoa á aparente inmobilidade. Pero nós plantexamos que o xogo electoral non é a única forma de facer política.\nO abstencionismo por principio como política, é dicir, tamén como dogma, é unha ilusión. Parte desde afrontar as eleccións e non de afrontar á ditadura de clase, é dicir, desde unha análise superficial. É unha ilusión porque non transforma o límite histórico do capitalismo nunha realidade política, confunde o seu desexo coa realidade. É tan ilusorio como levantar consígna do comunismo sen explicar como avanzar cara a el en cada momento concreto, arrastrándose detrás da espontaneidade. Esta posición, baleira de contido, é mantida polos anarquistas, que igualmente rexeitan toda outra forma de loita política polo poder e outras expresións políticas pequenoburguesas. Nin a inmobilidade nin as ilusións son a nosa opción fronte a esta ditadura, a nosa opción é a loita.\nEstes dogmas que levanta a socialdemocracia son asimilados sen crítica, como todo dogma, por diversos sectores tales como sindicatos, organizacións campesiñas, estudiantís, de comerciantes, organizacións gremiais, etc. O papel do Partido é combater, desmontar, estes dogmas. Á vez desenvolver a nosa política de alianzas, a Fronte Antiimperialista, Antimonopolista, Anticapitalista, que non está determinada pola posición que adoptan estes sectores fronte ás eleccións senón pola posición que ocupan na loita de clases.\nO oportunismo quixese poder promover estes dogmas e a súa política nas masas sen ter que lidiar coa intervención dos comunistas. Por iso, non son un factor para deixar de realizar a nosa política entre as masas, as cúpulas de dirección que estas teñan. Construiremos a nosa Fronte a pesar e en contra do oportunismo.\nSe estes dogmas puideron diseminarse, persistir e renovarse foi pola carencia de crítica adecuada, pola debilidade ideolóxica das forzas revolucionarias deste país, que ao carecer do marco teórico marxista-leninista foron arrastradas polo nacional-populismo, a xestión alternativa do sistema capitalista, etc.\nRegresando co oportunismo de dereita, hai que dicir que pese a perder as súas prebendas ante a fraude do 2006, cumpriu, a cabalidade, o seu papel de correa de transmisión entre o Estado e as masas. Por exemplo, sendo utilizados como elementos de control mediante a repartición de lotes, láminas, placas, despensas, etc.\nO oportunismo de esquerda non testemuñou un fortalecemento da súa política coa fraude; o que vemos é a recomposición das posicións oportunistas de dereita. Fronte á improbábel radicalización ante unha fraude, o labor do Partido sería desenmascarar ás forzas políticas da burguesía e non facerlles o caldo gordo. Non se trataría da defensa do voto, senón de loitar polas demandas populares, e para iso hai que crear os comités de defensa da vivenda, o emprego e a educación.\nII.- Os límites desta “democracia” son os límites históricos do capitalismo. Unhas eleccións en tempo de crises .\nGrandes son os problemas dos traballadores, dos obreiros industriais, dos traballadores dos servizos, dos traballadores da educación, dos traballadores do campo, da muller traballadora, da mocidade traballadora, daqueles que traballan en precario, dos traballadores informais, dos autónomos; grandes son os problemas dos asalariados, pero tamén doutras capas da poboación que como a pequena burguesía e outras capas medias foron duramente afectadas pola monopolización da economía e pola crise que hoxe sofre o capitalismo en todo o mundo.\nDo mesmo xeito que todo capital que circula, no mercado da droga téndese á concentración e centralización. O mercado ilegal é interdependente ao capital legal, un sector da burguesía inviste no outro e viceversa; aínda que se complementan, tamén se contrapoñen. A falta de mediación legal -que non política en tanto que os Partidos burgueses colaboran cun ou outro cártel- nas contradicións destas empresas leva necesariamente á súa resolución mediante a violencia, fenómeno asociado ao carácter reaccionario e barbárico do capital na súa fase imperialista. A manifestación disto ten un impacto nas masas, inmobilizándoas, e serviu como escusa para instrumentar unha política de terror, militarización, criminalización, etc.\nA violenta loita polo mercado da droga non é o único problema; o problema do paro, dos despedidos con motivo da crise de sobreacumulación e de sobreprodución que fai cambalear ao capitalismo; as masas pauperizadas, arroxadas a condicións miserábeis de vida, o ataque ás condicións laborais, a desvalorización do traballo; o ataque aos contratos colectivos, aos dereitos laborais, á seguridade social, á educación pública; nada diso importa para os candidatos presidenciais, Nin sequera no discurso. Nada importa a cuestión dos pobos indios, a pesar do forte reclamo pola súa autonomía, polo recoñecemento dos seus dereitos e a súa cultura.\nNin unha palabra para romper coa unión estatal interimperialista que se coñece como Tratado de Libre Comercio, cando a súa cancelación é unha precondición para mellorar as condicións de vida da clase obreira e as capas medias e pobos oprimidos. De ningunha maneira falan de ruptura co Fondo Monetario Internacional e o Banco Mundial, nin da cancelación da débeda externa. Nin sequera pensar na socialización dos medios de produción concentrados.\nNon son capaces nin de propoñer medidas urxentes como o seguro de desemprego, a escala móbil de salarios, o respecto ao fondo de xubilacións e pensións. No canto de vivenda para os traballadores, ofrecen garantías á especulación inmobiliaria e aos monopolios da construción, garantías para o refugallo de terras, rápidas licencias de construción sen cubrir os requisitos, e sobre todo a protección para que o seu investimento non estea en risco xamais. No canto de saúde, ampliar a seguridade social, vemos privatización do IMSS e do ISSSTE. En lugar de preocupación fronte á carestía, da vida todos os privilexios a FEMSA, Wall Mart e todos os monopolios de produción e circulación de bebidas e alimentos, así como un constante aumento de prezos. O mesmo en todo o que é de interese para os traballadores e as súas familias.\nNingún dos tres candidatos, e moito menos o candidato da mafiosa sindical Elba Esther Gordillo, ten preocupación polos traballadores. Pena Neto e Josefina Vázquez Mota non ocultan os seus vínculos co capital, mentres López Obrador os busca desesperadamente, e conta ao mesmo tempo con respaldo popular e é presentado como a opción de esquerda.\nJosefina Vázquez Mota pretende atraerse o apoio dos sectores oprimidos con maior atraso de conciencia política, lucrando directamente coa súa miseria e desesperación. Preséntase como a garantía de preservar os programas asistencialistas, cando foi o seu Partido o maior promotor de recortes nestes mesmos. É dunha enfermiza contradición que enarbole a consigna de “economía que xera empregos”, cando o que caracterizou á xestión do seu Partido foi o despedimento en masa de traballadores. Un dos seus estandartes é a loita contra a corrupción sindical. Isto faino para mobilizar a diversos sectores da poboación no seu proxecto de masacrar a organización da clase obreira, buscando solapar e pactar coa mesma corrupción sindical. A pretensión é o fortalecemento dos monopolios, que afundirá máis na ruína a estes mesmos sectores. En poucas palabras, Josefina Vázquez Mota propón o suicidio dos sectores que a apoian.\nEnrique Pena Neto por si só non representa unha imaxe pública, é o proxecto que se atopa baixo a súa fachada televisiva quen ostenta os tratos co capital monopólico, que ata antes de exercer como presidente opera desde o seu mandato como gobernador do Estado de México. Os compromisos pactados durante a súa campaña con diversas empresas do capital internacional, traballando en conxunto co monopolio da comunicación, proxectando unha figura de seriedade fronte aos acordos que asume. Por unha banda o proxecto priísta móstrase como unha nova configuración que intenta atender ás necesidades da burguesía fronte á crise, e doutra banda mantén as súas vellas prácticas de corporativismo gremial, sindical e campesiño; demostrando así a intención e o compromiso de consolidar un goberno eficaz para conter a crise do capital e reprimir a organización popular.\nVarias organizacións honestas e comprometidas co cambio revolucionario danlle o seu apoio a López Obrador, así como a intelectualidade liberal; o partido no que el milita é un partido socialdemócrata, afiliado á Internacional Socialista, que xa tivo espazos para demostrar a súa xestión gobernamental na Cidade de México e outras entidades importantes, e a semellanza coas xestións priistas e panistas é case total. O Partido Comunista de México non asume a pantasma da “ultradereita”, que é levantado para forzar a concentración do voto ao seu favor. É necesario exhibir a farsa da súa aparente honestidade cando ofrece estatizacións ao pobo, e ao mesmo tempo ofrece todo o contrario aos grupos monopólicos, o respecto aos tratados internacionais e a defensa da propiedade monopólica. A quen quere enganar?\nSe non hai ruptura e desenvolvemento dunha economía popular e un poder popular, entón todo o demais redúcese á xestión, a maquillaxe do sistema, á administración da crise.\nRuptura co TLCAN, o TLCUE, ruptura co FMI e o BM, ruptura co poder dos monopolios, son as medidas urxentes. E todo iso está ausente, inclusive na plataforma deste chamado candidato da “esquerda”. Ningún dos candidatos diferenciou posicións en canto á política internacional.\nNa experiencia política, na nosa aprendizaxe histórica no terreo de estratexia e táctica, asumindo o legado da Internacional Comunista, no PCM partimos de que non somos abstencionistas por principio, nin partidarios das eleccións en todas as circunstancias, senón que analizamos cada situación concreta e intervimos en función de elevar a conciencia e organización da clase obreira, de fortalecer ao partido comunista e de acumular na correlación de forzas en dirección ao derrocamento do poder dos monopolios, o Estado burgués, e coa clara intención de que a clase obreira conquiste o poder.\nIndependentemente das formas que adopte a loita durante a acumulación de forzas rumbo ao derrocamento do poder dos monopolios, si declaramos abertamente que a vía de acceso ao poder para a clase obreira será o exercicio da violencia revolucionaria; sen esta é impensábel plantexarse a cuestión do derrocamento e a cuestión da construción socialista.\nAínda que no pasado en México existía un marco para intervir electoralmente, expresando os intereses dos traballadores, hoxe iso está cancelado. A oposición independente foi definitivamente excluída por esta “democracia”. Hoxe, nin o Partido Comunista de México nin ningunha outra forza clasista ten posibilidade de postular candidatos. Tampouco o noso programa e propostas, que son os da clase obreira, están representados por candidato algún e, pola contra, pensamos que todos eles expresan intereses antiobreros e antipopulares.\nO Partido Comunista de México, a súa militancia e simpatizantes non votarán por ningún dos candidatos rexistrados nin acudirán ás urnas, e considera coma o seu deber e acción consecuentes, espir este sistema político, denunciar a falsa democracia e promover a ruptura, a insubmisión, a insubordinación, a rebeldía e a revolución.\nIII. Si hai alternativa: o poder popular, o poder obreiro.\nDesde hai anos as forzas sociais reais non teñen máis expresións que no contexto extraparlamentario. Para o noso Partido queda claro que a política debe exercerse e non se reduce ao electoral, que a solución tamén é política. Foi coa mobilización revolucionaria, independente e autónoma, con bandeiras clasistas, que os traballadores confrontaron exitosamente en 1999/2000 a privatización da electricidade e da educación superior, agrupados ao redor do SME e do CGH; posteriormente na mesma dirección unha batalla exitosa para evitar o refugallo de terras en San Salvador Atenco co FPDT.\nMúltiples experiencias de poder popular como os Caracois zapatistas, a APPO, Cherán, SICARTSA, Xoxocotla, etc., proporciónannos a aprendizaxe e a convicción de que o pobo pode construír o seu poder. O exemplo da Outra Campaña demostrou que neste país, unha política cara a un levantamento, atopará apoio e pode prender, pero é unha condición que o Partido da clase obreira, armado da súa teoría, consolide a súa forza e oriente esta política.\nLograr que emerxan todas as manifestacións de control obreiro, de poder obreiro; cuxo órgano é a organización por centro de traballo, e de poder popular, é deber do Partido Comunista de México, ata que a dualidade de poderes faga impostergábel o derrocamento da clase opresora. Para isto achegarase a todos os seus embrións e manifestacións, apoiando e impulsándoos de xeito militante, retomando a experiencia dos soviets, que nun principio non eran bolxeviques.\nO accionar do PCM oriéntase non para o que ocorra o 1 de Xullo, día das eleccións, senón para unha loita permanente ata alcanzar os nosos obxectivos. A nosa orientación principal é conquistar os centros de traballo para a causa antimonopolista, anticapitalista e antiimperialista; apoiar toda forma de poder popular e fortalecemento do partido marxista-leninista. Confiamos en que quen sinceramente aspiran ao progreso e o socialismo, e quen aínda teñen confianza nas institucións, saberán ben que estas son as últimas eleccións posíbeis, e que deberemos atoparnos despois, sen ilusións, sen compromiso con ningún partido burgués, na loita franca de clase contra clase.\nO PCM levanta a súa plataforma de loita para o período, atendendo as necesidades inmediatas do pobo traballador, unha plataforma contra a crise:\n* Ruptura unilateral de todos os tratados económicos lesivos para o pobo de México, tales como o TLCAN, o TLCUE, o PPP, o ASPAN, etc. Desenvolver con iso todo o potencial produtivo do noso país.\n* Cancelación da débeda externa e de todos os compromisos adquiridos co FMI, BM e outros instrumentos do imperialismo.\n* Descoñecemento de todas as débedas que se contraeron para subsistir ou realizar traballo. Falamos aquí da renda, da hipoteca, das débedas coas empresas usureiras como COPEL, ELEKTRA, FAMSA, etc.\n* Garantir o abastecemento de alimento a toda a poboación. Isto significa tomar o control sobre os grandes centros comerciais, bodegas, almacéns, empresas transportistas, procesadoras, produtoras de alimento, grandes concentracións de terra ; é dicir, os monopolios que se lucran coa fame.\n* Creación inmediata de empregos permanentes nos sectores de produción e no sector social onde hai un gran baleiro, por exemplo, educación e saúde.\n* Redución inmediata da xornada laboral a 35 horas por semana.\n* Seguro de desemprego decente para todos os desempregados. Xubilacións e pensións aseguradas para a clase obreira.\n* Acceso gratuíto a todos os servizos de saúde para o pobo mexicano. Isto significa tomar o control das franquicias de farmacias, as grandes farmacéuticas, hospitais privados, grandes fábricas de instrumental médico.\n* Oposición a calquera intento de desvalorización da forza de traballo, é dicir calquera intento directo ou indirecto para reducir os salarios, recortar as prestacións, anular os dereitos e conquistas, etc.\nEstas son algunhas das medidas da nosa plataforma.\nA única forma realista de conseguir o seu cumprimento é detendo as agresións bárbaras e os sacrificios contra a nosa clase e o noso pobo, é dicir, lesionar os intereses dos monopolios, o que ningún burgués está disposto a facer. O PCM dille aos traballadores e aos explotados que non estean de acordo co socialismo, que debemos loitar xuntos por esta plataforma, que debemos mobilizarnos para esixir que se cumpra, gañe ou non gañe o seu candidato e desde o primeiro día. A vitoria final non se logrará sen batallas vitoriosas.\nSimultaneamente con esta campaña política o Partido fará un esforzo maior por visibilizarse e recrutar aos elementos avanzados da clase obreira. O cal non significa entregar sen loita ao resto da clase obreira ás gadoupas da socialdemocracia. Non cabe pensar nunha revolución socialista sen un Partido Comunista forte.\nReiteramos que non absolutizamos as formas de loita como o mecanismo para diferenciar reforma de revolución, que non compartimos a disxuntiva de vía electoral ou vía armada; que os comunistas estamos convencidos de que todas as formas de loita, e que a súa combinación adecuada, acorde a circunstancias concretas, son válidas para conquistar os obxectivos dos traballadores e o pobo.\nRuptura, poder obreiro e popular, derrocamento da burguesía, tal é a ruta da clase obreira para a súa emancipación, en México.\n[Texto tirado da web do Partido Comunista de México, traducido a galego por FORXA!]


Mar, 23/02/2016 - 23:38 — admin\nUn ano máis acordámonos da gran poetisa Rosalía de Castro no día do seu nacemento, 24 de febreiro.\nDende a Biblioteca facilitarase material impreso. Por outra banda dende o equipo de Dinamización realizarase a silueta da cara dela nunha parede do colexio para, posteriormente, pintar o alumnado de sexto de primaria, así como facilitarán siluetas en papel para pintar na aula (wharholea a túa Rosalía) e, posteriormente, expor na corcheira.\nPremendo nas seguintes viaxaredes aos blogues da Biblioteca e de Dinamización Lingüística, onde atoparedes máis recursos.\nDía de Rosalía 16 - Kizoa Movie Maker\n21 DE FEBREIRO "DÍA INTERNACIONAL DA LINGUA MATERNA"\nXov, 18/02/2016 - 21:55 — admin\nA celebración da Lingua materna da comezo ao Ano das Linguas da Unesco, que ten coma finalidade convencer da importancia de perseverar na diversidade cultural ante o risco de desaparición que corren moitos idiomas do mundo.\nO Equipo de Dinamización da Lingua Galega recompilou información moi interesante, para ve-la só tendes que clicar enriba da seguinte imaxe.\nA celebración da Lingua materna da comezo ao Ano das Linguas da Unesco, que ten coma finalidade convencer da importancia de perservar a diversidade e cultural ante o risco de desaparición que corren moitos idiomas do mundo.\nVen, 05/02/2016 - 11:33 — admin\nSeguindo o noso Proxecto Documental Integrado (PDI) sobre Os Bosques, o noso colexio encheuse de animaliños como lobos, coellos, xoaniñas, mouchos e cabalos; de seres fantásticos como gnomos, fadas, ninfas e trasnos; de leñadores; sen esquecer eses profesionais que coidan e protexen os nosos bosques como os bombeiros e os ecoloxistas.\nOS LOBOS 3 ANOS\nOS MOUCHOS, AS XOANIÑAS E OS COELLOS 4 ANOS\nA RAPA DAS BESTAS 5 ANOS\nAS FADAS E OS TRASNOS 1º PRIMARIA\nAS NINFAS E OS TRASNOS 2º PRIMARIA\nOS GNOMOS 3º PRIMARIA\nOS BOMBEIROS DE MOS 4º PRIMARIA\nOS ECOLOXISTAS 5º PRIMARIA\nOS LEÑADORES 6º PRIMARIA\nMér, 03/02/2016 - 23:27 — admin\nDende o equipo de Dinamización Lingüística achégannos unha actividade moi completa sobre esta festividade. Para acceder a ela, clicade na seguinte imaxe.\nSáb, 30/01/2016 - 17:37 — admin\nXov, 28/01/2016 - 22:48 — admin\nHai "Palabras Bonitas", cada un ten as súas. Son palabras que polo seu significado, po la súa sonoridade ou por calquera outra razón, transmítennos seguridade, alegría, un sentimento agradable...\nNo Día da Paz queremos compartir con vós as nosas palabras bonitas para que vos enchan o corazón.\nPara descargar o vídeo só clicade enriba da palabra: PAZ\nA palabra do ano 2015 é "Refuxiado": persoa que vive fóra do seu país, ao ser obrigado a abandonalo por desastres naturais, conflitos armados, persecucións políticas, relixiosas ou por motivos de sexo ou raza.\nImaxinades deixar atrás a vosa casa, os vosos amigos e amigas, os vosos avós, os lugares coñecidos e queridos?\nOxalá que NUNCA MÁIS "refuxiado" sexa a palabra destacada de ningún ano!\nDeixámosvos o conto "A flor máis bonita do mundo" de José Saramago.\nVen, 15/01/2016 - 20:42 — admin\nDende o equipo de Tic fixemos unha escolma de recursos e xogos relacionados coa celebración da Paz.\nClicade no símbolo da paz para acceder a eles.\nMar, 22/12/2015 - 16:30 — admin\nVÉMONOS O DÍA 7 DE XANEIRO.\nSe queredes descargar a postal de Nadal só tendes que clicar na seguinte palabra: POSTAL\nEste ano a nosa felicitación é o resultado do traballo e esforzo de cada un de vós. Dende o centro agradecémosvos a vosa colaboración!\nMar, 22/12/2015 - 15:18 — admin\nMOITAS GRAZAS POLA VOSA ASISTENCIA E PARTICIPACIÓN\nAo subir os vídeos á páxina web perden calidade. Para poder descargalo coa mellor calidade clicade na seguinte palabra: FESTIVAL\nAPADRIÑAMOS AS ÁRBORES DO COLEXIO\nMar, 22/12/2015 - 11:46 — admin\nEste ano o PDI do noso centro xira ao redor dos bosques. Aproveitando a riqueza evariedade de árbores que poboan os xardíns do noso cole decidimos comezar por coñecer o noso entorno máis próximo.\nCon este obxectivo cada aula escolleu unha árbore e apadriñouna. Posamos con ela, buscamos as súas características e curiosidades e toda esta información rexistrámola nun libro.\nDurante este primeiro trimestre o alumnado e o profesorado traballou para converter o noso centro nun bonito bosque. Aínda nos queda traballo por diante, pero non perdades o gran acontecemento!\nLun, 14/12/2015 - 18:56 — admin\nDende os equipos de Normalización, Biblioteca, Extraescolares e Tic fixemos unha escolma de recursos e xogos relacionados co Nadal.\nClicade no boneco de neve para acceder a eles.


Escribimos con nuestros nombres\ncoleccionprimaria - 10 de junio de 2010 - 10:06\nHola! Somos los alumnos y alumnas de 6º A del CPI da Ribeira en O Porriño y os vamos a enseñar qué hemos hecho con nuestros nombres.\ncoleccionprimaria - 26 de marzo de 2010 - 16:33\nComo sabedes, hoxe é o meu aniversario.\nGrazas pola festa tan bonita que me fixestes!\nQue sorpresa tan linda!\nNon a olvidarei. Non vos olvidarei! Xamáis\ncoleccionprimaria - 25 de marzo de 2010 - 14:45 - Televisión\nXa vos irei contando cousas interesantes que podemos atopar no apartado infantil da web da Radio Televisión Española.\nPolo de agora aproveitade o enlace con Clan Tv\nUnha ilusión de Paz\ncoleccionprimaria - 20 de marzo de 2010 - 18:02 - Días Educativos\ncoleccionprimaria - 20 de marzo de 2010 - 04:26 - Libros\nDespois de escribir na nosa libreta de "Lectura e escritura" pasamos en limpo a nosa composición. Despois agrupamos distintos escritos por temas, decoramos a portada e grampamos facendo un libro.\nXa temos un montón...\nNos momentos de lectura libre podemos escollelos e cando lemos un tamén facemos unha tira para a nosa cadea lectora.\ncoleccionprimaria - 20 de marzo de 2010 - 00:35\nEste mércores estivemos traballando en grupos. Todos e todas fixemos todas actividades pero en distintos momentos e formando grupos distintos\nSe non ves as fotos preme aquí e instala o JAVA\nXogos de memoria co Encerado Dixital\ncoleccionprimaria - 19 de marzo de 2010 - 23:54 - EDI\nEsta é unha pequena mostra dun dos xogos que practicamos co Encerado Dixital Interactivo en relación co día da muller\nPracticamos co encerado dixital\ncoleccionprimaria - 19 de marzo de 2010 - 23:47 - EDI\nEstas fotos pertencen á ultima sesión de música co alumnado do 1º ciclo de primaria\nPalabras con dificultade ortográfica (2ª parte)\ncoleccionprimaria - 19 de marzo de 2010 - 23:35 - Ortografía\nEstamos engadindo novas palabras con dificultade ortográfica ao noso mural.\ncoleccionprimaria - 18 de marzo de 2010 - 17:56 - Días Educativos\nNon esquezades que mañá é o día do pai.\nMAQUETA EDUCACIÓN VIAL (3ª parte)\ncoleccionprimaria - 18 de marzo de 2010 - 17:51 - Ed. Vial\nMirade que chulada de maqueta. Parece unha cidade de verdade!\nIV Concurso de Ler Poesía\ncoleccionprimaria - 12 de marzo de 2010 - 15:49 - Libros\nO pasado venres día 12 de marzo desfrutamos con outra nova edición do concurso de Ler Poesía.\nNesta ocasión escollemos o marabilloso libro "Bechos pequerrechos", escrito e ilustrado por María Lires.\nNeste "slide" podemos ver as nosas versións ilustrativas.\ncoleccionprimaria - 10 de marzo de 2010 - 01:29 - Días Educativos\n8 DE MARZO = DÍA DA MULLER\ncoleccionprimaria - 10 de marzo de 2010 - 01:28 - Días Educativos\nEste luns 8 de marzo, día da muller, comezamos a realizar unha serie de actividades relacionadas con esta celebración; aprendemos un pouco sobre a súa historia, de porque se celebra o 8 de marzo e non outro día do ano.\nTamén aprendemos cousas sobre Hipatia, Clara Campoamor, Helena Cortesina, Victoria Kent, Mary Wollstonecraft, Frida Kahlo, Ana María Matute, Marie Curie, Ada Lovelace, Dame Jane Goodall, Anna Keichline e Hildergard. Coñecemos o seu país de procedencia e a profesión á que lle dedicaron a súa vida.\nFixemos un debuxo da muller que máis nos chamou a atención e xa os temos pegados na parede da nosa aula.\nTamén lemos historias coeducativas coma: “El príncipe Ceniciento” e “Quero ser bombeira”.\nPalabras con dificultade ortográfica\ncoleccionprimaria - 10 de marzo de 2010 - 00:29 - Ortografía\nEstamos traballando palabras con algún tipo de dificultade ortográfica.\nEscollida a palabra buscamos a definición no dicionario e copiámola nunha ficha que colocamos por orde alfabética nun ficheiro.\nDespois facemos un debuxo do significado e escribimos a palabra.\nXa temos todas estas expostas nun cartel da aula.\nMAQUETA EDUCACIÓN VIAL (2ª parte)\ncoleccionprimaria - 06 de marzo de 2010 - 14:31 - Ed. Vial\nXa empezamos a colocar personaxes, sinais de tráfico e semáforos na maqueta.\nPolo de agora só temos un coche e unha casa, pero imos indo ben.\nMirade que chulo queda!\nIII Concurso de ler poesías\ncoleccionprimaria - 06 de marzo de 2010 - 14:13 - Libros\nA terceira edición do concurso de lectura foi celebrado onte, venre 5 de marzo.\nNesta ocasión lemos un poema sobre un crocodilo namorado dunha xirafa.\nO texto forma parte dunha das cancións do disco TIC-TAC, e esta actividade vainos servir de introdución para o día que traballemos a canción na clase de música, que será dentro de 10 días.\nPolo de agora, escribimos un anaco da canción na libreta de "Lectura e Escritura", levámola para a casa para traballar a entonación e outras cousas, e fixemos un pequenos debuxos que vos mostramos neste "slide"\nII Concurso de ler poesías\ncoleccionprimaria - 06 de marzo de 2010 - 14:08 - Libros\nO pasado venres 26 de febreiro celebramos na clase de 3º de Primaria o II CONCURSO DE LER POESÍAS.\nO poema para esta ocasión leva por título "Hay cosas que no hay" de Michael Ende e pertence ao libro "Os Monicacos", un divertido libro de rimas e poemas con adiviñas e trabalínguas para coñecer a todo tipo de monicacos.\nPrimeiro, o xoves 25 copiamos a poesía na nosa libreta de Escritura e Lectura, levámola para a casa para practicar e o venres presentámonos ao concurso.\nGANADOR DO II Concurso de ler poesías\ncoleccionprimaria - 06 de marzo de 2010 - 13:58 - Libros\nNesta ocasión o primeiro premio foi otorgado a ADRIÁN!\nNoraboa! Leches moi ben!\ncoleccionprimaria - 28 de febrero de 2010 - 02:36 - Matemáticas\nIso é o que estamos facendo ultimamente en Mates.\nXa sabemos o que son as divisións exactas e as inexactas pero ...\nnos están custando un pouco as divisións de máis de 3 cifras no dividendo.\nNeste enlace podemos repasar e seguir practicando.


Nigrán ofrece o documental de Pablo Romero “Donde acaba la memoria” coa presenza do director - ValmiñorTV\nInicioGALEGONigrán ofrece o documental de Pablo Romero “Donde acaba la memoria” coa presenza do director\nO Concello de Nigrán ofrece este sábado 6 de novembro no Auditorio Municipal ás 20:00 horas a proxección da película documental “Donde acaba la memoria” sobre o célebre hispanista Ian Gibson e coa presenza do seu director, o veciño de Nigrán Pablo Romero-Fresco. A entrada é de balde ata completar aforo e posteriormente establecerase un coloquio co público asistente. Gibson é un auténtico detective literario que leva máis de 50 anos traballando para recuperar a memoria recente de España a través das biografías de tres dos seus xenios máis recoñecidos: Buñuel, Dalí e Lorca.\nRomero-Fresco, profesor contratado Ramón y Cajal na Universidade de Vigo e Honoray Professor of Translation and Filmmaking na londinense de Roehampton, iniciou este proxecto documental cando hai 8 anos coñeceu casualmente no Reino Unido a Ian Gibson e ao seu amigo, o lendario cineasta Mike Dibb. En “Donde acaba la memoria”, Romero percorre Las Hurdes, a mítica Residencia de Estudiantes e Granada co obxectivo de construír o retrato de Ian Gibson, e para elo conta tamén coa colaboración de Mike Dibb, Carlos Saura e Roman Gubern.\n“É un orgullo para este Concello ofrecer esta película dun veciño de Nigrán recoñecido mundialmente polo seu traballo sobre tradución e accesibilidade e que, ademais, nos achega á figura de Ian Gibson, o gran historiador do noso pasado máis recente”, explica o alcalde e tamén historiador Juan A.González.\n“O plan inicial era revisitar o documental histórico de Buñuel en Las Hurdes, pero pronto se fixo evidente que a historia estaba en Ian…”, confesa Pablo Romero, quen despois dun ano de montaxe para converter 50 horas de metraxe nun corte final dunha hora sufriu o roubo da cinta na súa propia oficina. “Esa foi a primeira das moitas mortes de ‘Donde acaba la memoria’ durante case unha década que tamén incluíu o nacemento dos meus dous fillos e cambios de traballo e de país. Pero unha película sobre a perseveranza dunha vida adicada á busca non pode abandonarse así como así”, refire. Consecuentemente, tres anos despois da subtracción, viaxou con Ian a Granada para acompañalo na presentación da última edición do seu libro e visionou unha gravación súa inédita da famosa entrevista co enterrador de Lorca, material que aparece neste documental.\nAceba celebra este sábado a Gran Cea Medieval da Arribada\nA Asociación de Comerciantes e Empresarios de Baiona (Aceba) organiza un ano máis a Gran Cea Medieval. Trátase dun acto de confraternización, que ademais serve de preámbulo aos actos da Festa da Arribada, que este […]\nComeza a tempada de alto risco de incendios coa prohibición das queimas\nA campaña de alto risco de incendios forestais comeza mañá en Galicia, luns 1 de xullo, e estenderase ata o 30 de setembro. Isto supón a suspensión sistemática dos permisos de queimas agrícolas e forestais. […]


caxigo substantivo masculino1 (Quercus faginea) Árbore da familia das fagáceas semellante ao carballo, de 10 a 20 m de altura, follas pequenas, coriáceas e provistas de dentes pequenos e landras coa cúpula formada por escamas que semellan o veludo. Na conca do Sil hai pequenos bosques de caxigos.2 Madeira desta árbore. Fixo unha chavella de caxigo.3 Carballo novo. Unha vara de caxigo. SINÓNIMO carballiza4Castiñeiro Repoboaron a fraga con caxigos.5 Fillo dunha árbore que nace do couce que queda despois de cortala. Aproveitaron os caxigos para facer un caínzo.\nSubstantivo. 1 Persoa que relata ou conta sucesos, historias etc. 2 Persoa... Máis


Vieiros: Galiza Hoxe - A Federación Anti Pirataría obriga a pechar unha web de subtítulos\nUn correo electrónico con ameazas legais obrigou o administrador da wiki a pechala. Xa apareceu un clon.\nRedacción - 11:15 20/05/2008\nTags: FAP peche subtítulos web wikisubtitles\nCada vez son máis os usuarios da rede que descargan series de televisión e filmes en versión orixinal o mesmo día da súa emisión no seu país. Así, producións como Lost ou Heroes chegan aos seus ansiosos seguidores con poucas horas de diferenza. E, como non todo o mundo domina idiomas, grupos de usuarios dedícanse a transcribir, en moitos casos, e a traducir os diálogos a diferentes linguas para ofrecelos como subtítulos.\nUnha web que se dedicaba á edición e tradución colaborativa de subtítulos, Wikisubtitles.net, pechou esta semana despois de recibir un aviso da Federación Anti Pirataría. O autor da páxina, smalleye, conta no seu blog que a FAP o ameazou con emprender accións legais por "distribución non autorizada de obras cinematográficas". Nun primeiro momento, a web xa foi pechada cautelarmente polo seu fornecedor de aloxamento.\nA pesar da notificación, smalleye recalca que a web nin distribúe obras cinematográficas nin ten ánimo de lucro. De feito, o autor publicou software da páxina cunha licenza libre. Por ese mesmo motivo, xa naceu un clon que pretende recuperar todos os contidos aloxados nun primeiro momento en Wikisubtitles.net: chámasa Wikititle.com.\n'Perdidos' en galego


Xa está aquí o novo espectáculo de Tarabelos!!!\nAmores agochados nos contos. Cada conto coñecido ou descoñecido, ten amores agochados, que non é o mesmo que ter personaxes namorados; iso é outra cousa. Por exemplo o de caperuchiña, fala do amor as avoas e o amor polas flores e a natureza, o de dos tres porquiños fala do amor as cousas ben feitas e o amor os irmáns, o conto de Peter Pan, fala do amor as nais, o amor pola aventura, o amor estraño das fadas; cada un dos contos do mundo agocha amores de tódalas clases; amores esquecidos, amores atopados, divertidos, mentireiros, altos, pequenos, voadores, mollados... amoriños contados.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 0:09 No hay comentarios:\nLabels: amoriños, amoriños contei, animación a la lectura, biblioteca, contacontos, contador, contos, contos clasicos, debuxo, dibujo, nenos, niños, novo espectaculo, tarabelos, títeres\nFredy e Demetre: Pedimos axuda.\nSomos Fredy e Demetre, os piratas de “Mistos o dragón”. Soubemos que o noso xefe, Esteban, vai colgar esta semana unha presentación do novo espectáculo que xa está en marcha, e adiantámonos para pedirvos que nos axudedes. Por favor, é cuestión de vida ou morte por aburrimento.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 1:33 2 comentarios:\nLabels: amoriños, amoriños contei, contacontos, contador, contos, Demetre, Fredy, ilustracion, tarabelos, titeres\nPreséntovos unha páxina na que podedes coñecer todo sobre “El principito” , e o seu autor Antoine de Saint-Exupéry.\nUn libro moi recomendable para tódolos públicos, e sobre todo para o público adulto, xa que axuda a recuperar certas cousas que se van perdendo o cumprir anos.\nDéixovos un cachiño do libro.\n-Soy responsable de mi rosa... -repitió el principito, a fin de acordarse\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 19:26 No hay comentarios:\nLabels: animacion a lectura, Antoine de Saint-Exupéry, contos clasicos, debuxo, el principito, libro\nDescobre o mundo de Barbara Fiore Editora. Moi recomendable.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 0:28 No hay comentarios:\nLabels: animacion a lectura, Barbara Fiore, Barbara Fiore Editora, biblioteca, contos, erase una vez, Jimmy Liao\nGustaríame velo en vivo\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 23:58 No hay comentarios:\nSegue en marcha o novo espectáculo de Tarabelos\nAquí tendes algunha imaxe para que vaiades vendo algúns detalles do espectáculo novo de Tarabelos. Xa está bastante avanzado, pero aínda lle queda... coñecedes o conto de nunca rematar? :)\nPaseade por Tarabelos\nPaseade polas outras páxinas deste blog onde poderedes ver fotos e información dos nosos espectáculos, actividades de animación a lectura, presentación e contacto de Tarabelos e outras cousas.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 11:25 No hay comentarios:\nLabels: animacion a lectura, contador, contos clasicos, cuentos, espectaculo, marionetas, tarabelos, títeres\nXa chegou o festival de títeres de Redondela 2012, e paga a pena un paseo durante eses días.\nDE REDONDELA 2012\nMemorial Juanjo Amoedo,\ndo 14 ao 20 de maio\nO FESTIVAL INTERNACIONAL DE TÍTERES DE REDONDELA (Memorial Juanjo Amoedo) celebrarase do 14 ao 20 de maio de 2012.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 18:29 No hay comentarios:\nLabels: espectáculo, festival de titeres, marionetas, redondela, teatro de rua\nEscoita un conto\nEsta gravación xa ten uns cantos anos, pero creo que vos gustará recordar o fantástico conto do Galo Quirico que ía a voda do tío Perico.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 13:02 No hay comentarios:\nDía da narración oral e o teatro infantil\nO noso día. Felicidades ós protagonistas deste vídeo, e a todos vós. ¡Felicidadeeeees!\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 12:31 No hay comentarios:\nNovas caras en Tarabelos.\nPara que vaiades coñecendo os novos personaxes que formarán parte do novo espectáculo de Tarabelos que espero que vexades pronto. De momento no papel, pero nuns días pasarán do papel á pasta de papel modelada.\nTarabelos Esteban Acuña, Tarabelos at 13:26 No hay comentarios:


Secadoiro de congro dos Cascóns. Ruta da vila. Rutas Turismo Muxía Caminando cara o mar -Concello de Muxía-Costa da Morte-Galicia-España\nSecadoiro de congro dos Cascóns\n[ESCOITA A AUDIOGUÍA SECADOIRO DE CONGRO DOS CASCÓNS]\nXusto aos pés da igrexa parroquial de Santa María, de estilo gótico mariñeiro, e desde este paseo que bordea o mar, tes unha boa vista da ría de Muxía-Camariñas.\nDo outro lado da costa, está a vila de Camariñas, a capela da virxe do Monte e o impoñente cabo Vilán. Mira á esquerda. Distingues a desembocadura do río Grande? Fíxate na cor da auga. O branco resplandecente salpicando a costa son as nosas praias: Leis, O Lago, Os Muíños, Area Maior,...\nA estrutura de paus cruzados que ves ao pé dos cantís, en liña co cartel que pon “Secadoiro de congro” son cabrias. Utilízanse para colgar este gran peixe e deixalo secar e curar ao vento e ao sol de Muxía.\nOs secadoiros de congro de Muxía son os únicos en funcionamento de toda España. O seu método de produción é artesanal. Na vila chegou a haber tres e hoxe quedan dous, o Secadoiro dos Cascóns, que ves de fronte, e o Secadoiro da Pedriña, cerca da praza do Coído, na parte occidental da península. Despois de lavar, “lañar” e preparar o peixe, as pezas cheas de buratos estratexicamente situados para que a carne seque e non cerre, expónse ao sol e ao vento de Muxía colgadas nas cabrias. O tempo que permanezan alí dependerá das condicións climatolóxicas.\nExperiencia: O congro seco, cultura culinaria\nEscoita a audioguía Secadoiro de congro dos Cascóns


Punto de interes Iglesia de la Virgen Peregrina de Pontevedra - Vivecamino\nIgrexa da Virxe do Peregrino: dedicada a todos os camiñantes\nSe estás facendo o Camiño Portugués, podes descubrir unha excelente igrexa no centro urbano de Pontevedra. Declarada de Interese Cultural o 13 de outubro de 2011, a Igrexa da Virxe do Peregrino é un dos edificios máis simbólicos e relevantes da cidade.\nFoi construída entre 1778 e 1832, segundo planos de Antonio de Souto e Bernardo José de Mier. O seu estilo combina o indubidable período barroco con outros elementos xa neoclásicos. A súa advocación mariana e a alusión dentro dunha cuncha de vieira indican que está dedicada a todos os peregrinos do Camiño de Santiago.\nPunto de interese en Pontevedra para o peregrino\nNo seu interior ten un retablo maior neoclásico, trazado en 1789 por Melchor de Prado, con modificacións do seu irmán Manuel e Juan Pernas Gambino. Un aspecto esencial que a caracteriza é a planta en forma de vieira, onde está inscrita a cruz da igrexa. Outro dato curioso sobre a Igrexa da Virxe do Peregrino é que podemos contemplar na sancristía, un pilón de auga bendita cunha cuncha de molusco traída do Pacífico por Méndez Núñez.\nContinuando coa portada, dá a benvida a todos os peregrinos que fan do Camiño de Santiago un atrio cunha escaleira chea de balaustrada con pináculos. Destaca tamén a súa fachada convexa, moi chamativa para todos os visitantes. Finalmente, pódese ver unha fornela coa imaxe de "La Peregrina", patroa da provincia de Pontevedra e do Camiño Portugués.


Shandong Gongxiang Mengyuan Trading Co, Ltd é unha empresa de importación e comercio de exportación especializada en profunda transformación de produtos agrícolas. O século 21, el respondeu ao chamado Comité Central do Partido para a construción da "Ruta da Seda marítima" para permitir que os produtos agrícolas chineses para servir sueste de Asia, Asia Central, Asia Occidental, África do Norte e Europa Central e Oriental.\nShandong Gongxiang Mengyuan Trading Co, Ltd está situado no fundador do confucionismo, a cidade natal de Confucio, Jinan, Shandong, China. A cidade de Jinan ten 72 nomes de resortes, cada auga de fonte familia, familias chorando salgueiro, con belas paisaxes, e do mundialmente famoso. A empresa trata sobre profunda transformación de produtos especiais agrícolas, tales como: pementa, produtos de salsa de pementón, produtos temperado condimentados, produtos de soia conxelados, produtos de conservas de froitas, produtos de espinheiro, produtos de allo, produtos de jujuba, deep-procesar produtos de profunda transformación de polo e outros produtos.\nA nosa empresa unirse ao espírito humanista de "cooperar con reputación, buscar o desenvolvemento con calidade, levar a demanda do mercado como o guía, e sacar beneficio mutuo e Win-Win como a súa fundación" para buscar o desenvolvemento común.\nVisión: crear unha plataforma de distancia cero para o mundo para comprender chinés Misión produtos agrícolas: Para facer a guía e practicante da industria de exportación de produtos agrícolas, e promover a difusión de valores cultura confucionista: De Lilliput para a construción dunha Comunidade de saúde humana destino