O Concello incrementa a asignación ao Marco en 120.000 euros este ano | Noticias Vigo\nPublicado por Noticias Vigo o día 30/07/2020 na sección de Concello de Vigo,Galicia,Vigo\nAbel Caballero explicou que se acometerá un “gran arranxo” da cuberta do edificio xa que nestes momentos se producen filtracións de auga que se incrementan co paso do tempo. Así, estes 120.000 euros súmanse aos 605.000 que o Concello transfire cada ano á Fundación, elevando o total da subvención neste 2020 a 725.000 euros, “o 76% do custo da fundación á que a Xunta dedica 100.000 euros” o que cualificou como “abandono da Xunta”.\nSubvención a FEPEGA\nA Xunta de Goberno Local deu luz verde tamén á subvención a favor da Federación de Asociacións de Empresarios de Salóns de Peiteados e Estética de Galicia (FEPEGA) para a organización dos Premios Imaxe Vigo 2020, que se celebrou en Vigo no mes de xaneiro.\nO rexedor destacou que Vigo ten máis de 700 salóns de peiteado e centros de estética e case 2.000 persoas dependen deste sector no que “queremos que a cidade ocupe un lugar en Galicia pola súa capacidade creativa e técnica e por ser profesión de presente e futuro”.\nGalicia é a única das nove comunidades consideradas…


Reunión da Xunta de Persoal e posterior reunión coa Xerencia\nA representación das traballadoras e traballadores esiximos, desde o mesmo momento en que se nos incrementou a xornada laboral, recuperar a xornada de 35 horas que desenvolviamos\nComo vos informamos no anterior PASquín a Xerencia convocou á Xunta de Persoal para tratar exclusivamente sobre a Resolución de xornada, permisos, licenzas, vacacións. Xa vos informamos de que era máis que factible que esa reunión se pospuxese debido ás ausencias na Xunta de Persoal que o comezo do curso escolar provoca.\nO xerente modificou a data da reunión quedando convocada para o día 20 coa mesma orde do día.\nA representación das traballadoras e traballadores esiximos, desde o mesmo momento en que se nos incrementou a xornada laboral, recuperar a xornada de 35 horas que desenvolviamos.\nA Xerencia, introduciu este asunto nos temas a tratar polo grupo de traballo constituído para debater sobre conciliación e acción social. O xerente presenta agora unha proposta sobre este punto pero esquece poñer enriba da mesa os outros aspectos debatidos no grupo de traballo e sobre os que ese grupo xa emitiu conclusións.\nComo vedes se ledes a proposta que vos xuntamos recupérase a xornada que tiñamos antes da imposición das trinta e sete horas e media semanais, pero con condicións, e no documento que se nos enviou non se contemplan todas as conclusións e proposta emanadas do grupo de traballo.\nProposta de resolución de xornada, vacacións, permisos e licenzas.\nAntes da reunión co xerente, a Xunta de Persoal convocou unha xuntanza:\nDía, 20 de setembro de 2018\nHora, 09:00 horas\nLugar, Sala de Comisións nº 2, primeiro andar, da Reitoría\n1 .- Elección de presidente e secretario da Xunta de Persoal\n2 .- Estudo da proposta de facer unha mesa de negociación, alternativas\n3. - Preparación dos puntos da orde do día da convocatoria da Xerencia, posterior á reunión da Xunta de Persoal\n4 .- Quenda aberta de intervencións


A "morriña" padécese en calquer outra lingua\nHoxe vouvos facer unha pequena suxerencia: Estes días atrás entrei en contacto con xente do outro lado do charco e tamén doutras cidades europeas, son veciños da parroquia, de segundas e terceiras xeracións , pero nados neses países e que non se manexan moi ben co galego, por eso me pediron se podía publicar o Blog de San Fiz en castelán, o que respondín que non había atranco ningún.\nEses rapaces e rapazas mostran os mesmos sentimentos as mesmas sensacións e o mesmo cariño esta terra , que si viviran aqui. Nas súas verbas noto que tamén sofren a mesma " morriña".\nEntón se non vos importa a partir de agora as seguintes publicacións serán en castelán.\nDeixa un comentario (0) - Categorías Retrospectivas - Publicado o 22-11-2020 12:47\nEMPRENDEDORES NA PARROQUIA. ANOS SESENTA\nA comenzo dos anos sesenta , cando está en pleno auxe a emigración masiva, Galiza expulsa 500.000 habitantes, o que significa o 40% da emigración total habida entre 1860 e 1970.\nDa mesma maneira os Plans de Desenvolvemento, que protagonizaron a política estelar do franquismo pra favorecer a Industria Privada, apenas tiveron incidencia real. Foron as iniciativas do capital privado galego, e non as iniciativas públicas as que protagonizaron o crecemento dos anos sesenta.\nUnha destas iniciativas privadas xurdiu en Outeiro de San Fiz , además doutras da parroquia, hoxe vou falar desta : trátese dun pequeno taller de carpintería, posto en marcha o 15 de Marzal de 1969, como reza na inscripción do Rexistro de Industrias de Ourense da foto de portada.\nEste pequeno talller chegou a dar traballo a 5 ou 6 empregados, cuxo principal obxecto era facer portas e fiestras, logo viñeron toda clas de traballos coa madeira, pasando por cubas, tinallas e barcaletas pro viño e reclinatorios pra Igrexa, hasta vin por alí algún confesionario.\nOs anos setenta trouxeron os paneis de aglomerado e a construción en serie e acabaron fundindo estes pequenos talleres familiares. Por unha banda acentúase o desequilibrio entre a franxa atlántica e a costeira que concentra as industrias e o interior progresivamente deprimido. Por outra banda comenza un éxodo rural sen precedentes, que produce un envellecemento da poboación agraria que se fai sentir co tempo no conxunto de Galiza na actualidade.\nDeixa un comentario (0) - Categorías San Fiz na historia - Publicado o 07-11-2020 15:52


O xulgado de Sarria paralizou as obras na Ponte Ribeira – EnComún\nO xulgado de Sarria paralizou as obras na Ponte Ribeira\nObras de encauzamento do río Sarria\nA ponte Ribeira forma parte do conxunto de pontes patrimoniais que unen as marxes do río Sarria. (Foto cedida: Plataforma Sarriana polo Río).\n• O pasado 17 de outubro, o xulgado de Sarria decretou a paralización cautelar das obras que a Confederación Hidrográfica Miño-Sil está a desenvolver na Ponte Ribeira, dentro da execución do proxecto de encauzamento do río Sarria.\nSegún informaron dende a Plataforma Sarriana polo Río, o auto emitido polo xulgado de Sarria lembra que a Ponte Ribeira, de indubidable valor histórico, artístico, cultural e monumental, forma parte do Ben de Interés Cultural (BIC) Camiño Francés a Santiago, e aparece identificada expresamente como «elemento patrimonial vinculado ó Camiño de Santiago dentro do ámbito do BIC» no decreto 227/2011 de delimitación do Camiño Francés a Santiago.\nA Plataforma Sarriana polo Río precisou, en relación a este auto, que o xulgado de Sarria vén de paralizar as obras dado que «estamos ante un presunto delito contra o patrimonio histórico e que a continuación das obras na ponte podería supoñer a destrucción irreversible do valor histórico e cultural desta ponte», según indicou este colectivo.\nO AUTO XUDICIAL RECOLLE OS ARGUMENTOS QUE ESTÁ A DEFENDER A PLATAFORMA SARRIANA POLO RÍO\nAdemais, a Plataforma Sarriana polo Río lembrou que este auto xudicial acolle os argumentos que este colectivo cidadán leva trasladando «dende hai meses» tanto á Confederación Hidrográfica Miño-Sil, como á Consellería de Cultura e ao Concello de Sarria, «sen atopar ningún eco en ningunha destas institucións, nin sequera na Consellería de Cultura, da que depende a Dirección Xeral do Patrimonio, á que corresponde a protección do patrimonio cultural de Galicia». Dende a Plataforma Sarriana polo Río criticaron que «a día de hoxe, o conselleiro de Cultura segue sen adoptar ningunha medida para dar respostas ás denuncias graves e múltiples infraccións da normativa de protección do patrimonio do Camiño de Santiago formulada en marzo pasado». O colectivo cidadán lamenta asimesmo que, «como sucedera en marzo coa tala do bosque de ameneiros, outra vez tivo que ser a xustiza a que evite in extremis un dano irreversible, nesta ocasión contra o patrimonio histórico-artístico e cultural vencellado ao Camiño de Santiago ao seu paso por Sarria».\n«CAOS» NO TRÁFICO LOCAL E «PERXUICIOS» A COMERCIOS E NEGOCIOS POR UNHA «INCOMPRENSIBLE» PLANIFICACIÓN DA OBRA\nA Plataforma Sarriana polo Río denunciou ademais que estas obras que o xulgado acaba de paralizar «trouxeron o caos e un sinfín de molestias para os veciños de Sarria». Este colectivo leva meses denunciando a «incomprensible» planificación dunhas obras que, ao cortar simultáneamente tres das pontes que cruzan o río, obligaron a cambiar os horarios escolares e trastornaron seriamente o tráfico da zona, cos subseguintes perxuicios para os comercios e negocios de Sarria». A Plataforma puntualizou que o corte simultáneo de varias pontes xa estaba previsto no cronograma da obra facilitado á Plataforma pola Confederacion Hidrográfica Miño-Sil hai meses.\nO PROXECTO DA OBRA ELABOROUSE «DESPREZANDO POR COMPLETO» AOS VECIÑOS E NEGOCIOS DE SARRIA\nO colectivo cidadán contrario a este proxecto suliñou que o incumprimento da normativa por parte da Confederación «non fixo máis que complicar a execución dun cronograma que xa fora elaborada desprezando por completo os perxuícios que a obra ía causar aos veciños e negocios de Sarria».•\nPublican un número especial da revista Terra e Tempo


Partidos nos que, temos abondosas evidencias, a última palabra téñena sempre os seus respectivos líderes (Pedro Sánchez, Pablo Iglesias). Velaí que a máxima responsabilidade do fracaso nestas negociacións recaía especialmente sobre eles.\nPódese argumentar, e con fundamento, que nas negociacións habidas participaron moitos dirixentes e directivos de ámbolos dous partidos que seguramente condicionaron os resultados. Pero esta evidencia non xustifica por si mesma, moito menos desculpa, os resultados dado que estamos diante de dous partidos claramente cesaristas. Partidos nos que, temos abondosas evidencias, a última palabra téñena sempre os seus respectivos líderes (Pedro Sánchez, Pablo Iglesias). Velaí que a máxima responsabilidade do fracaso nestas negociacións recaía especialmente sobre eles.\nFronte a pregunta de cómo é posible que se frustre desta maneira tan infantil e irresponsable os desexos e esperanzas de millóns de cidadáns é difícil atopar unha resposta convincente mais alá da citada incompetencia duns líderes nos que o ego prima sobre os demais asuntos.\nPedro Sánchez tiña todo ao seu favor. Logo dunha moción de censura que, por primeira vez na curta historia da democracia española, saíu triunfante aparecía no horizonte unha clara opción de cambio que liderada polo PSOE era quen de sumar a maioría dos partidos do arco parlamentario (practicamente todos agás as dereitas: PP, Cs e Vox). Bastaba con que Sánchez seguira a senda marcada. Unha senda que evidentemente non parece fácil percorrer por que os problemas son moitos e moi relevantes pero que resulta imprescindible atravesar. Claro que cruzala dependerá da capacidade e a vontade políticas de quen teñen que dirixir a acción política. Unha capacidade e unha vontade que, como estamos vendo, non están claras. Por si non fora suficientemente indicativa a moción de censura de que para cruzala senda era preciso un amplo acordo parlamentario as eleccións xerais últimas volveron a confirmalo. O PSOE (29,8% dos votos) precisa dun amplo acordo que permita o correspondente apoio parlamentario para liderar con éxito a citada travesía. Pero Pedro Sánchez (PSOE) demostrou axiña, primeiro inmediatamente despois da moción censura e logo a continuación das eleccións xerais, que quere camiñar so. Que quere ser o único protagonista do cambio. Unha opción que, loxicamente, o resto dos partidos que colaborou ao triunfo da moción de censura, lexitimados polos resultados electorais, non comparte. Algo que Pedro Sánchez puido comprobar claramente cando nas dúas sesións de investidura so conseguiu o voto de 1 deputado (PRC) amais dos do seu grupo parlamentario. Un resultado que sumado ao desplante das dereitas, as que mendigou dun xeito magoante a súa abstención, debera ser suficiente para cuestionar decisivamente tanto a súa estratexia como incluso a súa propia candidatura e liderado.\nPablo Iglesias estaba diante dunha oportunidade única de demostrar tanto a súa madurez como dirixente político como as vantaxes que para a democracia española supón contar coa presenza dun partido como PODEMOS. Pero desaprovéitoa lastimosamente. Unha vez mais o seu ego, e o infantilismo político de moitos dos seus compañeiros dirixentes, está a punto de desaproveitar unha oportunidade real de cambio. Unha vez mais puxo o carro diante dos bois. Dados os resultados electorais PODEMOS ten que estar a espreita da oferta do PSOE e logo actuar, non o contrario. E diante do claro rexeite do PSOE a formar un goberno de coalición con PODEMOS entre tódalas opcións posibles Pablo Iglesias escolleu a peor: o choque de trens. Lamentable erro cando o tiña moi fácil: ben aceptar a última oferta ben facilitar a investidura quedando fora do goberno nunha posición de apoio crítico. Os seus votantes llo houberan agradecido e apoiado. Ten razón ao sinalar que o principal responsable da actual ruptura é o PSOE pero que valor político ten isto aparte do partidista?\nEsperemos que as augas volvan ao canle do que nunca deberon saír e non haxa que volver a unha novas eleccións. Sería o recoñecemento dun enorme fracaso e abriríase a porta a un posible goberno das dereitas\nEsperemos que as augas volvan ao canle do que nunca deberon saír e non haxa que volver a unha novas eleccións. Sería o recoñecemento dun enorme fracaso e abriríase a porta a un posible goberno das dereitas. Nembargante resulta indiscutible que a imaxe pública tanto de Pedro Sánchez como de Pablo Iglesias quedou moi, moi tocada. Pero peor sería se as esperanzas de millóns de cidadáns do estado español quedaran frustradas. Sería imperdoable.


diálogos sobre deseño e procesos creativos para a innovación e a sustentabilidade\nA Axencia Galega de innovación e a Fundación DIDAC inician o ciclo Conversas en rede, unha serie de diálogos online que ten por obxectivo proxectar o potencial do deseño como motor empresarial dándolle voz ao talento emerxente.\nO ciclo permitirá explorar a visión dos novos e novas profesionais galegos con máis proxección internacional sobre diferentes temáticas e vías de desenvolvemento para o deseño.\nEstes diálogos serán unha ventá ás tendencias máis efervescentes a nivel global en diversas especialidades do deseño, a partir da experiencia de cada participante e co foco posto na súa aplicación á innovación e á sustentabilidade.\nRetransmitidas en streaming\nAs Conversas na rede desenvólvense no marco da creación da Rede internacional de profesionais do deseño galego, un dos eixes do Programa de Deseño para a Innovación e a Sustentabilidade 2024 – DIFERENZA.\nPrimeira conversa. O martes 31 de maio cos gañadores dos Premios Galicia de Innovación e Deseño 2020 e 2021 na categoría de talento emerxente: Damián Calvo e Yarza Twins.\nGraduado en Enxeñaría de Deseño Industrial e Desenvolvemento de Produto pola Universidade da Coruña. Foi membro do equipo de deseño de produto de Samsung Design Europe en Londres e recentemente incoporouse a Dyson como deseñador industrial na nova sede global da compañía en Singapur. Yarza Twins\nMaster of Arts Communication Design no Central Saint Martins (Londres). As irmáns Eva e Marta Yarza desenvolven proxectos de tipografía, 3D, animación, deseño editorial e de marca, desenvolvemento web e ilustración para Adidas, MTV, Converse, Smirnoff ou HP.\nConsulta o programa e accede ao formulario de inscrición clicando aquí.\nPremios Galicia ID. Lembra que o prazo de presentación aos III Premios Galicia de Innovación e Deseño está aberto ata o 4 de xullo.\nToda a información para preparar a túa candidatura está dispoñible aquí\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) vén de publicar a resolución da segunda das tres convocatorias lanzadas este ano no marco do programa ReAcciona, que está apoiando proxectos centrados na mellora competitiva das pemes galegas mediante o acceso a servizos de alto valor engadido co apoio de expertos.\nA Xunta continúa poñendo ao servizo das persoas o coñecemento adquirido no Polo Aeroespacial de Galicia, e así, ata o vindeiro 30 de maio está aberta a presentación de propostas á nova licitación por 6,5 millóns de euros para a adquisición de novas solucións innovadoras con vehículos non tripulados aplicadas ás emerxencias sanitarias e sociais e á xestión forestal e dos recursos mariños.\nBiotecnoloxía. Inviste en Galicia\nCurso online:Transferencia de coñecemento e interacción co Sistema de I+D+i\nDixitalización e datos no sector primario


9788499149776 - Tártarus Antonio Fraga Author - Antonio Fraga\nprecio mínimo: € 5,29, precio máximo: € 7,11, precio promedio: € 6,14\nTártarus Antonio Fraga Author - libro nuevo\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. Unha güenda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a súa adolescencia na casa da Mastrina Xaovén, unha vella profesora de música. A inicialmente difícil relación coa súa mestra cambia cando a Mastrina lle propón un trato: contaralle unha historia a cambio de que Guiomar aprenda a tocar a klavia. A partir de entón, despois de cada clase, a Mastrina nárralle unha fantástica aventura que comeza cando Átika, unha rapaza güenda, asiste de incógnito a un concerto nun distrito mallumá. Átika perde o tren de volta á casa e vese na obriga de ir canda Fuco, un neno da rúa empeñado en saber por que a cidade está inzada de alacráns. As súas pescudas lévaos a descubrir a existencia dun mundo soterrado, Nigrofe, onde un gran perigo ameaza con destruír todo canto coñecen. Digital Content>E-books>Juv Chapter Books>Juv Chapter Books>Juv Chapter Bks PB, Edicións Xerais Digital >16\nTrtarus - libro nuevo\nNa cidade de Audierna os distritos ricos estn reservados para os gendos e os pobres para os mallums, das comunidades afastadas polo odio e a discriminacin. Unha genda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a sa adolescencia na casa da Mastrina Xaovn, unha vella profesora de msica. A inicialmente difcil relacin coa sa mestra cambia cando a Mastrina lle propn un trato: contaralle unha historia a cambio de que Guiomar aprenda a tocar a klavia. A partir de entn, despois de cada clase, a Mastrina nrralle unha fantstica aventura que comeza cando tika, unha rapaza genda, asiste de incgnito a un concerto nun distrito mallum. tika perde o tren de volta casa e vese na obriga de ir canda Fuco, un neno da ra empeado en saber por que a cidade est inzada de alacrns. As sas pescudas lvaos a descubrir a existencia dun mundo soterrado, Nigrofe, onde un gran perigo ameaza con destrur todo canto coecen. Children's & Young Adult Fiction Children's & Young Adult Fiction eBook, Edicins Xerais\nTártarus - libro nuevo\n2002, ISBN: 9788499149776\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. Unha güenda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a súa adolescencia Chapter Books, Fiction, Tártarus~~ Antonio Fraga~~Chapter Books~~Fiction~~9788499149776, gl, Tártarus, Antonio Fraga, 9788499149776, Edicións Xerais, 02/18/2016, , , , Edicións Xerais, 02/18/2016\nTártarus T-rtarus~~Antonio-Fraga Juv Chapter Books>Juv Chapter Books>Juv Chapter Bks PB NOOK Book (eBook), Edicións Xerais\nTártarus (ebook) - libro nuevo\nNa Cidade De Audierna Os Distritos Ricos Están Reservados Para Os Güendos E Os Pobres Para Os Mallum, Edicións Xerais\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. U… Más…\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. Unha güenda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a súa adolescencia na casa da Mastrina Xaovén, unha vella profesora de música. A inicialmente difícil relación coa súa mestra cambia cando a Mastrina lle propón un trato: contaralle unha historia a cambio de que Guiomar aprenda a tocar a klavia. A partir de entón, despois de cada clase, a Mastrina nárralle unha fantástica aventura que comeza cando Átika, unha rapaza güenda, asiste de incógnito a un concerto nun distrito mallumá. Átika perde o tren de volta á casa e vese na obriga de ir canda Fuco, un neno da rúa empeñado en saber por que a cidade está inzada de alacráns. As súas pescudas lévaos a descubrir a existencia dun mundo soterrado, Nigrofe, onde un gran perigo ameaza con destruír todo canto coñecen. Digital Content>E-books>Juv Chapter Books>Juv Chapter Books>Juv Chapter Bks PB, Edicións Xerais Digital >16<\nNa cidade de Audierna os distritos ricos estn reservados para os gendos e os pobres para os mallums, das comunidades afastadas polo odio e a discriminacin. Unha genda, Guiomar, lembra as … Más…\nNa cidade de Audierna os distritos ricos estn reservados para os gendos e os pobres para os mallums, das comunidades afastadas polo odio e a discriminacin. Unha genda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a sa adolescencia na casa da Mastrina Xaovn, unha vella profesora de msica. A inicialmente difcil relacin coa sa mestra cambia cando a Mastrina lle propn un trato: contaralle unha historia a cambio de que Guiomar aprenda a tocar a klavia. A partir de entn, despois de cada clase, a Mastrina nrralle unha fantstica aventura que comeza cando tika, unha rapaza genda, asiste de incgnito a un concerto nun distrito mallum. tika perde o tren de volta casa e vese na obriga de ir canda Fuco, un neno da ra empeado en saber por que a cidade est inzada de alacrns. As sas pescudas lvaos a descubrir a existencia dun mundo soterrado, Nigrofe, onde un gran perigo ameaza con destrur todo canto coecen. Children's & Young Adult Fiction Children's & Young Adult Fiction eBook, Edicins Xerais<\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. Unha güenda, Guiomar, lemb… Más…\nNa cidade de Audierna os distritos ricos están reservados para os güendos e os pobres para os mallumás, dúas comunidades afastadas polo odio e a discriminación. Unha güenda, Guiomar, lembra as clases de klavia recibidas durante a súa adolescencia Chapter Books, Fiction, Tártarus~~ Antonio Fraga~~Chapter Books~~Fiction~~9788499149776, gl, Tártarus, Antonio Fraga, 9788499149776, Edicións Xerais, 02/18/2016, , , , Edicións Xerais, 02/18/2016<\nTártarus Antonio Fraga Author\nDetalles del libro - Tártarus Antonio Fraga Author\nEAN (ISBN-13): 9788499149776\nLibro en la base de datos desde 2017-12-24T00:39:16-06:00 (Mexico City)\nPágina de detalles modificada por última vez el 2019-12-12T05:12:00-06:00 (Mexico City)\n9788499149806 Tártarus (Fraga, Antonio Manuel)


Sin categoría – ¿Me lo repite?\nDefender o xornalismo\nBos días a todos. Grazas por vir.\nEstar aquí dá vertixe. Moita. Os xornalistas estamos acostumados a situarnos onde vos atopades vós, xusto diante deste atril, nunca detrás. Desoutro lado sentímonos máis seguros. O xornalista observa, mira detidamente, ás veces tamén se aburre, recolle declaracións, olla o entorno e a posta en escena, pon os feitos en contexto, redacta e publica. Todo o proceso nunhas poucas horas. A un ritmo fabril. E febril. Agora aquí estamos. Que miren e escoiten a un dá pavor, sinceramente. Desculpen que traia estas palabras preparadas da casa. Para min a páxina, as letras, son o único medio no que atopo un chisco de tranquilidade.\nRecibir un premio por un labor profesional é unha ledicia evidente e un acicate persoal, pero en especial supón unha responsabilidade. Quen acada un premio ten o deber de estar á altura de moitos outros que o merecen tanto ou probablemente máis. A Joyce nunca lle deron o Nobel de Literatura e ninguén dubida que foi un dos autores que cambiaron o mundo literario, como Virginia Woolf, Kafka ou Cortázar, quen tampouco acadaron nunca a distinción da Academia Sueca. Psicosis, Vértigo ou La ventana indiscreta de Alfred Hitchcock xa non é que non gañaran o Óscar, é que nin sequera estiveron nominadas como mellor película.\nHai ducias de xornalistas excelentes cuxa valía está máis que acreditada aínda que non conquisten ningún certame. Pásame con moitas reportaxes, noticias e columnas de opinión de compañeiros e compañeiras o que consideraba Borges sobre a literatura allea: que estaba máis orgulloso dos libros que lera ca dos que escribira. Así me ocorre con moreas de xornalistas e de escritores que son auténticos referentes e me guían coma un faro. Aínda con todo, grazas ao xurado por considerar que merezo este premio.\nQuero acordarme de todos e cada un dos meus compañeiros da delegación ourensá do Faro de Vigo, onde traballo desde que fixen a miña primeira noticia, desde que deixei a facultade e empecei a aprender, non sen atrancos, como é este traballo en realidade.\nA miña familia está por aquí. Xa saben que son a razón de todo, a única certeza que un ten. Non hai por que dicilo pero nunca está de máis dicilo. Grazas polo apoio e o cariño incondicionais. Eu estou aquí porque plantei Fisioterapia despois dun primeiro curso bastante notable, consciente de que o meu camiño era o do xornalismo. Parece ser que non me equivoquei. Nacín e medrei nun fogar que ademais era unha peluquería doce ou máis horas ao día. Moitas veces penso naquela etapa, feliz, e estou convencido de que moito tivo que ver no que finalmente acabei sendo. A todos nos marcan aqueles anos da nosa vida. Julio Camba foi quen de dar co paralelismo entre peluqueiros e periodistas. “Ambos están en contacto directo con las más eminentes cabezas de nuestro tiempo. Ambos necesitan dominar el arte de la entrevista. Ambos tratan igualmente a grandes y a chicos, y ambos dan jabón a la gente. Tanto al periodista como al peluquero se les exigen que hablen de todo y para hablar de todo hay que saberlo todo, lo que es sumamente difícil. O no saber absolutamente nada, lo que es más difícil todavía”.\nTiña tres anos cando se entregou o primeiro premio Xosé Aurelio Carracedo. Nacín en 1986 e loxicamente non tiven a sorte de coñecer a un xornalista que, segundo me contan algunhas persoas que traballaron con el aquí en Ourense, era unha boa persoa. Esa, con alta probabilidade, é a mellor cualidade para ser un bo xornalista. Era un compañeiro xeneroso, un home capaz de entrevistar sempre cun sorriso. Era un informador hábil. Formulaba preguntas ácidas pero tamén doces, de xeito que os entrevistados, os políticos sobre todo, acababan situados fronte á realidade sen que se decataran de que os puñan a proba.\nEse legado e o doutros grandes mestres da profesión, definen, con independencia do tempo transcorrido e das dificultades que ameazan este oficio, a esencia de como debemos guiarnos no noso proceder diario. Este traballo está sometido a unha avaliación constante. Non é unha profesión infalible nin ten por que selo. A única premisa debe ser a honestidade e a única meta, buscar a veracidade. Non por repetido hai que deixar de dicilo: son tempos difíciles, tempos moi complicados e tormentosos para o xornalismo. O mesmo día que eu recibín a feliz noticia de que o xurado me escollera como gañador do Carracedo (por certo, cando me chamaron para comunicarme o fallo preguntei a Baltar se non se trataría dunha broma radiofónica), varios traballadores de El Progreso e Diario de Pontevedra foron despedidos.\nA sangría non se detén desde hai máis dunha década, cando a crise incrementou as perdas. Pecharon numerosos medios e miles de profesionais quedaron sen traballo. Só entre 2008 e 2012, e miren que non choveu dende aquela, 8.000 perderon o seu emprego. Dá igual se pertences a un medio ou a outro. Cando o xornalismo ve minguados os seus efectivos perdemos todos.\nSabemos que se está a producir un cambio profundo e moi incerto no modelo de negocio. A publicidade privada diminuíu, cada vez hai menos lectores tradicionais dispostos a pagar polo xornalismo e os propios medios cometemos un pecado: regalar o noso traballo durante anos e formar a unha audiencia que, por regla xeral, prefire lecturas superficiais que os temas traballados e en profundidade. Podedes comprobar en calquera web de calquera xornal cales son as noticias máis lidas da xornada. Resulta un pouco desmoralizador. Coincide bastante co que sucedeu a semana pasada en televisión: case que 5 millóns de espectadores vendo saltar desde un helicóptero á Pantoja.\nA precariedade ameaza o exercicio do bo xornalismo. Faise moito máis ca nunca con menos persoal ca nunca. É dicir, faise, por regla xeral, peor. Moitos traballadores que deberan ser fixos con dereitos laborais e salariais minimamente dignos teñen contratos de falsos autónomos. Non é de recibo que se paguen 50 ou 60 euros polas crónicas feitas desde unha guerra. É absolutamente inmoral que un redactor de axencias cobre 7 euros por unha peza informativa con foto. Os xornalistas temos o defecto de querer comer e pagar facturas.\nA crise do noso oficio non é só unha cuestión de modelo de negocio senón tamén de forma e de fondo. Non pode ser que as empresas substitúan o fotoxornalismo polas imaxes de móbil; as análises e investigacións polo tuit doado e urxente; os grandes temas polas noticias frívolas.\nO xornalismo é unha ocupación perigosa en varios países do mundo. Todos lembramos con espanto o crime na embaixada de Arabia Saudita do xornalista Jamal Khashoggi. Segundo o informe anual de Reporteiros sen Fronteiras, en 2018 polo menos 80 xornalistas foron asasinados e 348 terminaron na cadea. En España desfrutamos, por fortuna, dun panorama seguro despois da derrota de ETA, que ten no seu negro historial varios casos de periodistas vítimas de atentados e ameazas. O noso país figura actualmente no posto 29 de 180 estados no índice de Reporteiros sen Fronteiras, lonxe de Portugal, que aparece no duodécimo lugar, e tamén por debaixo de Namibia (23), Cabo Verde (25) ou Ghana (27).\nEn España, especialmente en Cataluña durante o procés, vivíronse episodios de acoso a xornalistas. Tamén se dan a cotío, a tódolos niveis, distintas formas de presión intolerable: relegacións de postos nos medios públicos e privados cos cambios de goberno, censura e autocensura por un interese político ou empresarial, a utilización perversa da publicidade institucional e tamén o uso de querelas contra xornalistas para intentar amedrentalos. Sen esquecer gravísimas actuacións por parte de poderes do Estado como a do caso Cursach en Baleares: un xuíz incautando os móbiles de varios profesionais, cando a Constitución protexe o dereito ao segredo das fontes.\nA pesares deste panorama e como dixen antes, hai moitos profesionais que defenden a diario o valor social deste oficio e dignifican o exercicio da información. Estamos nos tempos da intoxicación e dos bulos. Agora que se fala tan a miúdo das fake news, o xornalismo ben practicado é a mellor vacina contra a manipulación e a mentira. Non quero desaproveitar a oportunidade de estar aquí, diante de representantes públicos, para pedir ás institucións que deixen de perverter o sistema mediático. Os xornais non deben ser o altofalante de ningunha administración nin moito menos unha arma propagandística. Non é admisible que as institucións empreguen o diñeiro público para formar un estado de opinión afín. As subvencións a medios poden existir pero deben estar reguladas segundo criterios obxectivos e plurais. O xornalismo ten que ser libre. Pretender refrealo supón limitar o exercicio da liberdade de expresión, da que hoxe celebramos o seu día. En consecuencia é unha acción que empobrece a democracia.\nDebemos esixir, como cidadáns, a improcedencia dos vetos de políticos a determinados xornalistas que non lles gustan ou lles resultan incómodos polo simple feito de preguntaren o que consideran oportuno. Vimos a Vox: pecharía televisións de tocar poder e de momento vai expulsando a xornalistas de grupos de Whatsapp e negando acreditacións. Hai que criticar tamén aos candidatos de esquerda e dereita que non accederon a facer entrevistas de campaña en determinados medios. O xornalismo non ten nada que ver coa publicidade. Se é servil deixa de ser periodismo.\nA independencia e a pluralidade enriquecen o debate público. Hoxe, en Ferrol, o colectivo de traballadores da Compañía da Radiotelevisión de Galicia recibe o premio José Couso á Liberdade de Prensa que entregan o Colexio de Xornalistas e o Club de Prensa de Ferrol. Hoxe, Defende a Galega cumpre 50 venres negros, o que significa case un ano de reivindicacións semanais pola fin das inxerencias políticas, goberne quen goberne, sexa o PP, sexa o PSOE, sexa calquera outra formación. O xornalismo debe ser alleo ao interese partidista. A razón de ser do xornalismo é garantir aos cidadáns que se perseguirá a verdade á marxe de quen ocupe a cadeira en cada momento.\nPara esta tarefa quero reivindicar o valor do xornalismo local. Cada vez hai menos corporacións mediáticas, que son máis grandes e teñen os núcleos de poder máis lonxe. As redaccións pequenas corren perigo. Pero a información de proximidade ten un valor que non se pode suplir. Coñecer o entorno, manexar as fontes do lugar e contar as historias que acontecen na aldea, no barrio, ao veciño, son ventás que nunca se deberían pechar. O xornalismo expón a actualidade e fai o traballo inicial de documentación da historia. A narración da España vaciada, da Galicia rural, do mar, dos lumes, do patrimonio e da política acada o mellor grado de coñecemento e de matices da man do xornalismo local.\nO entrevistador depende na maioría de ocasións da altura do seu entrevistado, pero a historia tennos amosado que sen alguén que faga a pregunta pertinente moitas grandes citas que pasaron á posteridade nunca se terían dito. Sempre hai perigo nas preguntas, como di un verso do poeta Joan Margarit. Hai anos, un xornalista preguntou a Bob Dylan por que sempre estaba de xira. Aquilo, que parecía unha obviedade, deu lugar a unha resposta case filosófica. Dylan pensou un anaco e dixo: “Que hai na casa?”\nNo 1973, un periodista inglés preguntou a Fidel Castro sobre a data na que Estados Unidos e Cuba poderían restablecer relacións, cando aínda estaba recente aquela profunda crise, a de Bahía Cochinos e os Misís, que fixo tremer o planeta. “Estados Unidos se sentará a dialogar con Cuba cuando tengan un presidente negro y haya un papa latinoamericano”. Esa frase premonitoria veu dun exercicio xornalístico.\nPara rematar, quero agradecer ao xurado que valorara o equilibro entre xornalismo e literatura na serie de artigos que presentei ao certame. Son pezas con opinión, un xénero un tanto maltratado polos estereotipos. Como diciamos antes, hai quen detecta en determinados profesionais a mensaxe pautada por un partido. Son dez textos feitos dende as emocións, o gran combustible creativo, o nutriente que fai agromar as mellores frases. As prisas, esa certa obsesión coas redes sociais e as edicións dixitais que imperan hoxe en día nos medios impresos, poñen en dificultade a boa escritura. Esa é outra ameaza para a profesión. Hai que intentar escribir ben ata as mensaxes de móbil. A veracidade e ao respeto aos feitos non están rifados co cuidado da forma. Abundan múltiples exemplos de bo facer no columnismo literario. Son moitos os nomes dos que, como dicía ao comezo, desfruto e trato de aprender. Marcaron o camiño Julio Camba, Xosé Luis Alvite ou Nacho Mirás. Experimentamos agora en Galicia unha era dourada: Manuel Rivas, Juan Tallón, Manuel de Lorenzo, Miguel-Anxo Murado, Manuel Jabois, Fernanda Tabarés, Rafa Cabeleira, Mario Beramendi, Luís Pousa, Ricardo Colmenero, Santiago Jaureguízar, María Piñeiro enchen de prosa poética, datos e realismo máxico os xornais. Ata hai excelentes escritores de opinión que non son galegos: Milena Busquets, Elvira Lindo, Javier Pérez Andújar, Lorena Maldonado. Esa comuñón entre feitos e estilo, entre forma e fondo, entre literatura e xornalismo, é a fórmula perfecta. A intención non é outra que escribir como defendía Scott Fitzgerald: “Non se fai porque se queira dicir algo, senón porque se ten algo que dicir”.\nQue a memoria de Xosé Aurelio Carracedo permaneza no tempo. Feliz Día da Liberdade de Prensa. Defendámola. Moitas grazas a todos.\nFotografía de Brais Lorenzo.\npor @javier_fraizen Sin categoría 3 mayo, 2019 2,378 WordsDeja un comentario\npor @javier_fraizen Sin categoría 5 junio, 2017 5 junio, 2017 668 Words1 comentario


Temperamento - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCinco cabezas grotescas, ilustración dos catro temperamentos, en torno a un perfil clásico (debuxo de Leonardo da Vinci, cara a 1490, Royal Library, castelo de Windsor).\nO temperamento é a peculiaridade e intensidade individual dos afectos psíquicos e da estrutura dominante de humor e motivación. O termo provén do latín temperamentum: ‘medida’. É a maneira natural con que un ser humano interactúa coa contorna. Pode ser hereditario e non inflúen factores externos (só se eses estímulos fosen demasiado fortes e constantes); é a capa instintivo-afectiva da personalidade, sobre a cal a intelixencia e a vontade modelarán o carácter (no cal si inflúe o ambiente); ocupa tamén a habilidade para adaptarse, o estado de ánimo, a intensidade, o nivel de actividade, a accesibilidade, e a regularidade; o temperamento é a natureza xeral da personalidade dun individuo, baseada nas características do tipo de sistema nervioso.\nO temperamento está relacionado coa influencia endócrina (que se debe aos xenes, e que se manifesta en determinados trazos físicos e psicolóxicos). O temperamento e o carácter definen a personalidade do ser humano; e a diferente combinación e intensidade que estes manifestan nas súas diferentes áreas fannos únicos e humanos. Os temperamentos ou o temperamento é o trazo descritivo do estilo de actuar que nos distingue dos demais como únicos e insubstituíbles, de modo que poidamos harmonizar con eles.\nO estudo dos temperamentos ocupaba un papel importante na psicoloxía anterior ao século XX. Actualmente, ten o seu gran valor cotián e de utilidade para as persoas en procura de maior sentido á súa vida mediante a súa expresión temperamental e das súas virtudes.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Temperamento&oldid=4559693»\nA última edición desta páxina foi o 24 de novembro de 2017 ás 01:16.


Xaneiro - Desgalipedia\nXaneiro é o primeiro mes do calendario gregoriano. Xaneiro é o primeiro mes do ano para a maior parte da poboación. Para as minorías orientais, o noso calendario non ten sentido. E para os menores de idade, calendarios non teñen sentido. Lamentablemente, ese pobre mes só se lembra para estudantes como mes de poucos días de vacacións.\nO mes de xaneiro, segundo os historiadores, foi escollido como inicio do ano por ser a época probable de 321º morte do 156º Jesús. Como ese foi o último Xesús a ser visto, decidiron contar os anos desde o fin dos Xesús. por que Deus quixo así.\nO mes de xaneiro gañou ese nome en homenaxe a unha deusa que no ano 457 aC imigrou a Roma en busca dunha vida mellor. Ela atopou unha Roma devastada por un incendio causado polo piromaníaco Nero, que por casualidade era o emperador do lugar.\nSentindo-se compadecido co sufrimento e a desesperación dos romanos que perderon os seus fogares e as súas propiedades, Janne ensinou a eles técnicas de supervivencia que aprendeu en Grecia, ademais de revelar a eles o segredo para a construción de vivendas de adobe con custo cero.\nCon Roma reconstruída, o pobo quedou eternamete agradecido e renomeou o mes en que a deusa chegou á cidade co seu nome, que en galego está xaneiro.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=Xaneiro&oldid=72878"\nA última edición desta páxina foi o 15 de marzo de 2015 ás 10:58.


Deseño e creación de Xardíns Residenciais – Ecogarden Galicia\nDeseño e creación de xardíns residenciais\nA partir das necesidades estéticas que demande o seu xardín, podemos axudarlle a proxectar un espazo acorde cos seus gustos persoais. O noso departamento técnico indicaralle as especies vexetais que máis se adaptan ao terreo e á climatoloxía da zona. En todo momento será asesorado polos nosos técnicos, que lle indicarán as últimas tendencias no campo do paisaxismo e que empregarán modernos programas informáticos para realizar un deseño acorde ás súas necesidades.\nUnha vez adaptadas as posibilidades do lugar ás súas preferencias estéticas e iniciativas persoais, procederemos á transformación da contorna para plasmar o deseño orixinal no hábitat paisaxista soñado. Os movementos de terra, a instalación do rego, a aportación de gravas decorativas, mobiliario de xardín, elementos de iluminación e as plantacións iranse sucedendo ata a finalización do seu proxecto.\nEntre os nosos servizos ofertamos a xardinería ecolóxica, co obxectivo de aconsellar e asesorar no cambio gradual dende a xardinería convencional a unha xardinería sostible e ecolóxica que recupere o uso de especies autóctonas e variedades locais, contribuíndo así á mellora da contorna.


André Citroën, nado en París o 5 de febreiro de 1878 e finado o 3 de xullo de 1935 na mesma cidade, foi un enxeñeiro e industrial francés. Fundou a «Société Anonyme André Citroën» (coñecida coma Citroën) en 1919. Foi o primeiro en Europa en empregar métodos de traballo en cadea. Algunhas das súas innovacións foron o acendido eléctrico, a carrozaría monopraza e a tracción dianteira.\nO seu primeiro traballo foi nunha empresa de fabricación de rodas propiedade duns amigos da familia, onde viu o sistema de engrenaxe que lle serviu de inspiración para a dobre frecha ou chevron que empregou como logotipo nos seus coches. No ano 1912 Citroën visitou os Estados Unidos e a nova fábrica de Henry Ford onde observou os métodos de traballo en cadea empregados na produción do Model T e que permitían maior eficiencia na fabricación dos automóbiles. Durante a I Guerra Mundial Citroën fabricou armas e ao seu remate fundou en 1919 a «Société Anonyme André Citroën» dedicada á fabricación de automóbiles. O ano seguinte da súa inauguración fabricou 20.000 automóbiles. A principios dos anos trinta Citroën era o cuarto maior fabricante de automóbiles do mundo, pero en 1934 amoreaba débedas multitudinarias dos anos anteriores e, o maior acredor da compañía, o fabricante de pneumáticos Michelin tomou o control da fábrica, reducindo os gastos.\nLéonore: [LH//540/11 11]\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=André_Citroën&oldid=5563772»\nA última edición desta páxina foi o 18 de agosto de 2020 ás 20:11.


O embarazo morto nas etapas tempranas parece unha traxedia para a nai, pero non hai que esquecer que en etapas moi tempranas, o corpo arroxa, en primeiro lugar, embriones non viables ou fetos con defectos de desenvolvemento, así como un ovo fetal baleiro sen embrión.\nFetal fettación no inicio da vida - razóns\nOutra posible causa de embarazo conxelado é unha violación do fondo hormonal dunha muller con escaseza de progesterona, contra a cal o útero pode contraerse, exfoliando as membranas do ovo fetal e causando a morte do embrión. Entre as posibles causas - malos hábitos da nai (alcohol, tabaco), trauma, Rh-conflito entre a nai eo feto.\nCausas de desaparición fetal en termos tardíos\nA maioría das causas do desvanecemento fetal a finais do termo son as mesmas que nas primeiras. Pero hai unha serie de novas causas, por que o feto detén. Durante este período, engádense diabetes mellitus, gestos tardíos de embarazo, infeccións intrauterinas e xerais, enfermidades cardiovasculares da nai, violacións do fluxo sanguíneo placentario.\nFeto conxelado - síntomas\nNo embarazo precoz e final, os signos comúns de desaparición fetal:\ndores no abdome inferior , tirando ou cólicas;\ndor na ingle, parte traseira;\ndescarga sanguenta do tracto xenital;\nsíntomas de intoxicación ou febre.\nPero se en termos posteriores a nai deixa de sentir o feto en movemento, e este é o principal sinal dun embarazo estancado, ¿como se pode entender que o feto morreu nas primeiras etapas? Determinar a falta de movemento e palpitación no feto só é posible mediante ultrasóns. Ademais, moi cedo na vida, cando o ritmo cardíaco aínda non ten que ser, se observa regularmente se un ovo fetal está crecendo, se o embrión apareceu, se os seus contornos son borrosas e se as membranas non exfolian.\n¿Que debo facer se o feto está conxelado?\nSe o embarazo conxelado non termina co aborto espontáneo, entón é necesario eliminar o feto e as súas membranas. En termos tempranos (ata 8 semanas), o embarazo é interrompido médicamente (antagonistas de progesterona + análogo de prostaglandina E), pero nun tempo posterior hai que raspar a cavidade uterina.\nE en termos posteriores para a interrupción do embarazo conxelado causan nacemento artificial.\nSe unha muller ten gemelos, e un feto está conxelado, entón non pode haber signos de ningún embarazo conxelado. E tanto a nai como o doutor saben que o feto está conxelado, só se pode usar por ultrasonido. A principios do termo, o feto falecido dos xemelgos adoita resolverse por completo. Pero, canto maior sexa o período de gestación, maior será a probabilidade de morte eo segundo feto da perda de sangue. O feto vivo descartouse por mor da descarga de sangue no sistema vascular do xemelgo falecido e a intoxicación con produtos de descomposición. E no terceiro trimestre, para salvar o segundo froito da morte, realízase unha entrega de urxencia.\nPharyngocept durante o embarazo\nAbdomen caprichos durante o embarazo\nCérvix no embarazo precoz\n¿É prexudicial durante o embarazo?\nDecodificación de ultrasóns no embarazo\n10 semana de embarazo de partería\nIntoxicación durante o embarazo\nPMS: síntomas e as principais regras para a eliminación da síndrome\nEnsalada de mar - receita\nBerinjela na grella\nPementos recheos no forno - receitas deliciosas e orixinais para un prato cordial para todos os días.\nJennifer Lawrence e Darren Aronofsky negaron os rumores de despedida, facendo unha cita\nQue rapidez de tomar sol no sol?\nCindy Crawford admitiu que deixou de ter medo á idade!\nHamsters Dzhungar - reprodución\nProdutos sen glute\nInflamación do duodeno - síntomas e tratamento\n¿Necesito unha visa nos EAU?\nO neno rouba - que facer?\nQue traer de Estados Unidos?\nCarbonara con bacon e crema - receita\nCantos shar pei viven?


Constituída en 2006, Thor Electric Co, Ltd construíu todo para ofrecer unha ampla gama de solucións e produtos innovadores e fiables para a protección contra sobretensións. Thor segue os estándares internacionais do sistema de calidade, está certificado ISO 9001 e os nosos estándares técnicos están en consonancia coa GB18802.1-2011 / IEC61643.1. Os tipos e clases dos nosos descargadores de raios e sobretensións 20KA ~ 200KA (8 / 20μS) e 15KA ~ 50KA (10 / 350μS) son probados e superan todos os requisitos en función da súa clase. Thor estivo deseñando novos produtos para cumprir a directiva RoHS dende 2006. O compromiso continuo de Thor co cumprimento de RoHS inclúe esforzos continuos para reducir a presenza de substancias perigosas no deseño e fabricación dun número crecente de produtos populares.\nZhejiang Thor Electric Co, Ltdcomprométese a cumprir os requisitos da directiva de residuos de equipos eléctricos e electrónicos (RAEE) da Unión Europea. Esta directiva obriga aos produtores de equipos eléctricos e electrónicos a financiar a recuperación para a súa reutilización ou reciclaxe dos seus produtos colocados no mercado da UE despois do 2005.


PressReader - La Voz de Galicia (Deza) - Deza local: 2017-05-18 - A Estrada reivindica un Día das Letras Galegas para García Barros\nA Estrada reivindica un Día das Letras Galegas para García Barros\nO dramaturgo Eduardo Alonso convidou no pregón a falar galego e advertiu: «se perdemos a lingua non seremos nós»\nLa Voz de Galicia (Deza) - Deza local - 2017-05-18 - DEZA-TABEIRÓS - ROCÍO GARCÍA\nA celebración do 17 de maio aproveitouse onte na Estrada para volver a reivindicar en público o que moitos intelectuais locais veñen reclamando hai tempo: a dedicatoria dun día das Letras Galegas ó escritor estradense Manuel García Barros. Ó seu compatriota Manuel Valladares dedicoúselle o Día das Letras no ano 1970. No intre de dar paso á ofrenda floral que cada 17 de maio se fai na alameda estradense ante o monolito dedicado ós irmáns Marcial e Avelina Valladares, o técnico estradense de Cultura Xosé Lueiro lembrou onte a homena- xe a Marcial Valladares no 1970 e desexou: «Esperemos que tamén García Barros teña esa homenaxe ben merecida un ano destes».\nO pregón correu por conta do dramaturgo vigués Eduardo Alonso, pioneiro da profesionalización do teatro galego e responsable de realidades como o Centro Dramático Galego ou o Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais.\nAlonso, que foi amigo persoal de Carlos Casares —autor ó que este ano se lle dedican as Letras Galegas— confesou, que a súa primeira idea para o pregón foi centralo en anécdotas persoais vividas con Casares nos ensaios do Centro Dramático Galego da peza As laranxas máis laranxas de todas as laranxas ou no proceso de creación da escola Superior de Arte Dramática de Galicia. «Sen el seguramente aínda non teriamos esa Escola Superior», di Eduardo Alonso.\n«Pero caeu nas miñas mans un estudo que encendeu todas as miñas alarmas», conta o dramaturgo. Ese estudo concluía coa frase «os mozos e mozas falan pouco galego» e despregaba «unha inxente cantidade de números e estatísticas».\nPódense resumir en que, nos últimos cinco anos, a porcentaxe de persoas que falan sempre galego baixou do 43 ao 30% e a dos que falan sempre castelán subiu do 19 ó 26 %. Ademais, as cifras son máis alarmantes canto máis nova é a poboación, «de xeito que, a xente nova vai, pouco a pouco, abandonando o uso habitual do galego e incorporándose ao uso do castelán».\nO dramaturgo pensa que, aínda que ás veces os días dedicados a algo parecen inútiles —deberiamos ocuparnos desas cuestións todo o ano—, «realmente son moi eficaces porque puntualmente sitúan o foco da atención nunha cuestión de importancia na que, si non fora por esa celebración, non reparariamos no balbordo habitual das nosas vidas aceleradas do século XXI». Neste contexto, Alonso convidou a reflexionar sobre o galego como «algo máis que un sistema para entenderse», como «o xeito especial de estar no universo» que «representa a base sobre a que se constrúe a cultura propia, a base sobre a que se asenta a nosa forma singular de ser e de existir». «Se perdemos a lingua, non seremos nós», advertiu o dramaturgo antes de convidar ós presentes a falar en galego. «A lingua fainos especiais», sentenciou.\nEduardo Alonso exerceu de pregoeiro e protagonizou a ofrenda floral ós irmáns Valladares.


Mirar polo noso - Xoán Antón Pérez Lema - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nGalicia non ten Gobernos amigos nin inimigos. Ten intereses. E éstes nunca tan pouco pesaron na toma de decisións do Estado. Malia que nas pasadas eleccións nacionais o PP de Feijóo validara a súa maioría absoluta con máis do 47% dos votos. Un resultado inédito na actual conxuntura política estatal.\nSomos só o 5,5% do PIB estatal e o 6% da súa poboación. Ao non ter número haberíamos potenciar a nosa identidade, a nosa diferenza, constituir nós mesmos un problema para España digno de atender e resolver. Mais Feijóo dedícase a facer oposición da oposición dentro e a compracer os medios e opinadores estatais coa súa retórica unionista que tanto dano nos fai.\nFeijóo dedícase a facer oposición da oposición dentro e a compracer os medios e opinadores estatais coa súa retórica unionista que tanto dano nos fai\nVelaí o caso do noso expolio enerxético. Despois de atender o noso consumo exportamos 38% da enerxía que producimos con tantos sacrificios económicos e ambientais. Mais non podemos usar dese excedente para atraer investimentos industriais potentes, porque a tarifa única nos obriga a pagar o mesmo ca o resto dos consumidores do Estado. E, para máis, temos 5,4 veces máis cortes de luz ca en Madrid porque o estado das nosas redes e a atención do seu mantemento é o peor do Estado. Pois ben, para o presidente Feijóo non podemos esixir o dereito a decidir sobre a tarifa eléctrica e sobre ese excedente que podería darlle tanto pulo industrial á nosa economía. Non podemos porque, como dixo este día, “ninguén na España entendería unha tarifa eléctrica galega distinta”.\nSe falamos de mobilidade vemos como a conexión entre as áreas urbanas que abranguen 60% da poboación deste país (a AP-9) grava con cadanseus 30 € e 36 € de peaxe as viaxes entre A Coruña e Ferrol con Vigo, mentres a conexión entre as capitais castelás e andaluzas é de balde. Case 30% das multas do Estado caénlle aos condutores galegos, porque temos a poboación máis espallada e a menor cobertura de transporte público ferroviario.\nfeijoo Tarifa eléctrica galega\nUn século de construción do país


Paul Auster | A noite branca\nArquivo por etiquetas: Paul Auster\nA PAIXÓN DO COTIÁN\nPoblicado o Xaneiro 26, 2016 por chiscofernandeznaval\nFun ver a película A xuventude de Paolo Sorrentino. Penso que o título orixinal é Youth, e digo isto porque o director é italiano e italianos, suízos e franceses son os cartos. Gustoume moito. O tema non é doado, unha ollada cara atrás e cara adiante, da man dos personaxes que interpretan Michael Caine e Harvey Keitel. Atrás e adiante, horizontes xa inalcanzables para eles. Na miña opinión, a proposta estética, quizais por veces excesiva, axuda a mellor levar un tema que sen ese adobío podería causar a depresión do espectador maior e a deserción da xente nova. O guión é moi bo, fondo nos diálogos cando é necesario, e con momentos de humor. Os minutos de Jane Fonda son formidables.\nParéceme que a nómina de personaxes que se reúnen no hotel de luxo de Suíza -un lugar imposible para o común da xente, como imposible era a Roma que viamos en A gran beleza-, compréndense dende a perspectiva do actor que leu a Novalis e debe interpretar a Hitler, cando nos fala da paixón. Nada hai neles de cotián, por máis que o personaxe de Caine diga que finalizadas as vacacións regresará á rutina. Pero todos eses seres: Maradona, o monxe budista, o escalador… viven ou viviron a súa paixón e ese é, paréceme, o nó da película.\nSon seguidor de Michael Caine, dende aquela La huella de Joseph Mankiewicz, que vin, quizais, con 13 ou 14 anos no Xesteira; película na que el e Laurence Olivier mantiñan un duelo interpretativo extraordinario e inesquecible para min.\nAgora, nesta de Sorrentino o diálogo, -non exactamente un duelo- é con Harvey Keitel. Admiro a Keitel. Sei que estivo a piques de deixar o cine por aquela decisión de Coppola o Grande, de substituílo polo noso Martín Sheen, en Apocalypse Now. Pero soubo superar aquel momento difícil e atopou o seu camiño no cine independente ao que se entregou: O piano, Pulp Fiction, Thelma & Louise e ao meu ver, sobre todo, Smoke de Paul Auster e Wayne Wang. Nesa película gañoume para sempre.\nTamén nesa película hai paixón, a paixón do cotián, expresada na teima fotográfica do protagonista, que cada mañá, á mesma hora, toma unha imaxe da rúa e da esquina que olla dende a porta do seu negocio, un café-tenda de revistas e tabaco. Miles de fotografías que semellan retratar o mesmo, pero que son todas diferentes. Xa di el que un día chove e outro vai sol, un neva e outro venta, pasan pola beirarrúa diferentes persoas e pola rúa coches distintos… Eu lembro esa teima súa cada día, cando vou ao traballo. Paso sempre á mesma hora polo mesmo traxecto. Son 300 metros dende o coche ata a escaleira, pero procuro sentir neles a paixón do cotián, a riqueza do día; cada mañá a mañá, como se fose única, a última. Lembro o personaxe de Keitel e busco a diferencia ou o matiz, onte era a lúa chea, hoxe no principio do devalo; dentro dun mes será o amencer; poden ser planetas aliñados, o canto dun merlo na sebe de mirtas, a estridencia das gaivotas, o matrimonio de xubilados que sube no mercedes cada mañá á mesma hora para ir á aldea; a ansia por ver ás persoas que quero na oficina, por compartir un sorriso.\nSon lector de Auster, pero admiro a súa capacidade para traballar con eficacia outros rexistros, como o cine. Smoke gustoume moito. En Brooklyn fun á encrucillada da Terceira coa Sétima Avenida só por ver o espazo do film. Iso foi no 2014. Está a esquina, pero non o local que valeu de localización para a película. Gústame moito este trailer, no que Tom Waits interpreta esa canción marabillosa Innocent when you Dream. Aí está o soño desa avoa cega por recuperar seu neto en Noiteboa. Polos soños.\nPublicado en Artigos,cine\t| Etiquetado A gran beleza,A xuventude,Apocalypse Now,Coppola,Harvey Keitel,Innocent when you Dream,Jane Fonda,Joseph Mankiewicz,La huella,Laurence Olivier,Martin Sheen,Michael Caine,Paolo Sorrentino,Paul Auster,Smoke,Tom Waits,Wayne Wang


Kirin 970, o primeiro procesador cunha unidade de Intelixencia Artificial | Novidades sobre gadgets\nHuawei está moi presente no IFA 2017, que se celebra estes días en Berlín e que aparecerá mañá en escena por primeira vez, e tememos que non sexa o último, en presentar oficialmente o novo procesador Kirin 970. Este novo chip será anunciado nin máis nin menos que por Richard Yun, CEO do fabricante chinés.\nPolo momento non coñecemos demasiados detalles deste novo Kirin 970, pero ao parecer nos carteis publicitarios que se colocaron na cidade alemá, estaremos ante o primeiro procesador para dispositivos móbiles cunha unidade de Intelixencia Artificialo que é o mesmo cunha unidade de procesamento de rede neuronal.\nGrazas a esta unidade, ofrecerá rendemento 25 veces maior para cargas de traballo de intelixencia artificial que calquera outrapódense realizar tarefas de recoñecemento automático de imaxe ou interacción de voz. Quizais este procesador, xunto coa unidade de IA, sexan as grandes novidades que podemos ver nos próximos terminais Huawei.\nEn canto aos aspectos técnicos, este Kirin 970 terá un CPU de oito núcleos, unha GPU de 12 núcleos, dobre ISP e un módem LTE Cat.18. Ademais, segundo os rumores, parece que terá catro núcleos Cortex-A73 a 2.4 GHz e catro núcleos Cortex-A53 a 1.8 GHz, aínda que para confirmalo teremos que esperar a mañá.\nO que non hai dúbida é de que este Kirin 970 será un dos mellores procesadores do mercado e que os dispositivos móbiles que o incorporan serán sen dúbida os máis potentes que poidamos atopar.\nCres que Huawei anunciará o novo Kirin 970 xunto con algún dispositivo móbil chamativo?.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » xeral » Novas » Kirin 970, o primeiro procesador cunha unidade de Intelixencia Artificial\nMotorola presenta o seu novo modelo de gama media, o Moto X4


O filme, inspirado en acontecementos reais, narra as vivencias de tres cubanos residentes en Galicia, onde levan unha vida moi diferente á do seu país natal. A emigración e a súa influencia nos personaxes é o tema de fondo, tratado de xeito que dá como resultado unha emotiva historia de soidade, desamor e nostalxia.\nAs interpretacións de Yansamill Núñez, Ricardo Becerra e Maikel G. Ortiz nos roles protagonistas súmanse ás de outros once actores e actrices cubanos e galegos, nun elenco no que participan tamén unha colombiana e un angolano.\nFóra de estereotipos\nA película fuxe de estereotipos e céntrase no individuo, no seu nivel de integración e na súa capacidade de asimilar o distanciamento das raíces afectivas e culturais a través da situación vital dos tres personaxes principais. Así, regresar ao seu país é a intención de Yolanda, cubana residente en Compostela, pero volver á illa resúltalle máis difícil que saír dela. Tamén Pablo desexa viaxar coa súa filla para que esta coñeza os seus avós cubanos. William, pola súa banda, atópase moi a gusto na capital de Galicia, pero ameazado por non asumir as súas débedas, debe decidir se volver a Cuba ou non.\n‘Lejos de La Habana’, producida por LaCocinaFilmS e financiada en parte grazas a unha campaña de micromecenado, foi premiada como Mellor Produción na 13ª Muestra Joven de ICAIC (Instituto Cubano de Arte e Industria Cinematográficas).\nA proxección no Salón Teatro dará comezo ás 18:00 horas e as entradas-convites pódense retirar mañá domingo do despacho de billetes.


Os libros de Ánxel Casal: maio 2016\nAS ÉGLOGAS DO VIRXILIO\nAS ÉGLOGAS DO VIRXILIO / Tradocidas por A. Gómez Ledo\n29 de xullo de 1930\n84 p ; 18 Cm.\nA tradución d’As églogas do Virxilio efectuada por Avelino Gómez Ledo foi editada por Nós na Coruña en 1930.\nGómez Ledo tamén traduciu as Xeórxicas, do mesmo autor – Os Catro libros das Xeorxigas. Virxilio; verquidos a lingoa galega por A. Gómez Ledo. Ins. Padre Sarmiento, 1964. Santiago de Compostela – e a Eneida – inédita. O manuscrito está depositado no mosteiro de Oseira –. Ademais publicou a Escolma de poetas gregos e latinos voltos en linguaxe galega – Ins. Padre Sarmiento, 1973. Santiago de Compostela –.\nUnha escolma destas traducións apareceu entre 1930 e 1933 na revista Nós. (2)\nAvelino Gómez Ledo foi un dos pioneiros da tradución galega das obras grecolatinas (3) e nos seus traballos rexeitou a tradución perifrástica, que preserva a beleza da forma conservando unicamente o sentido dos versos, optando pola tradución literal.\nXa que se s’ha de tradocir en verso non e posibre facel-o en calquera cras de versos, nos que habería que sacrifical-o millor nas aras do mais cativo; o rexo da expresión e do senso, en graza das comenenzas da rima asoballadora. Non hai pois outro romedio que botar mau do verso ceibe ou branco. (4)\nBusto de Virxilio\nPublio Virxilio Marón viviu entre 70 e 19 a. C. e foi protexido por Augusto, quen acreditaba nel o principal poeta do Imperio romano. Os seus textos máis coñecidos son as Bucólicas ou Églogas, poemas que celebran a natureza; as Xeórxicas, onde fala dos traballos agrícolas, e a Eneida, narración da historia de Eneas, fillo de Afrodita e heroe de Troia, quen chegou ao Palatino e emparentou cos latinos, devanceiros dos romanos.\nGómez Ledo afirma que as Églogas revelan a Virxilio como o poeta humanizador da natureza, capaz de darlle voz e “iso débese â taumatúrxica do inmenso poeta que, coa variña máxica do seu xenio, arrinca a todal-as cousas inanimadas unha fala chea d’armuñías e sentimentalidade que conmoven fondamente os nosos curazós”. (5)\nVirxilio fala por boca do pastor Títiro en dialogo con Melibeo. Títiro volve de Roma logo de ser recibido por Augusto e obter a devolución das terras confiscadas polos soldados veteranos. Melibeo representa os pastores e propietarios de Mantua que non conseguiron a reparación.\nVirxilio reproduce un idilio de Teócrito, poeta grego fundador da poesía bucólica. Os idilios son poemas dialogados entre pastores que sofren por amor. A égloga segunda narra o idilio non correspondido do belo Alexis e o pegureiro Coridón.\n¡Rapaz belido, vente pr’acó, que eiquí che tran as Ninfas cestas de lirios cuguladas; olla que a Nais garrida está pra tí xuntando das violetas mouras e adormideiras, narcisos, frol d’acanto que ben ule, canela e moitas herbas recendentes, co mol xacinto e margaridas ocres.\nOs pastores Menalcas e Dametas relean por saber quen canta mellor. Palemón actúa como xuíz da regueifa e, admirado, decreta que non hai gañador.\nSodes dinos tanto un com’outro da vitela, e quenes gustan do doce amor e d’il recéanse, ou sinten amarguexos desenganos.\nVirxilio infórmanos que esta égloga foi ben acollida por Polión, quen admiraba os seus versos, e ben el ou Mecenas facilitaron o encontro co emperador Augusto.\nEstá dedicada ao cónsul Polión logo de nacer seu fillo Salomino. Virxilio compuxo un oráculo profetizando o final da idade do ferro e o comezo dun grande tempo durante o mandato de Polión. Gómez Ledo interpreta a inspiración do poema no sincretismo entre as profecías xudías do seu tempo e a relixión oficial do imperio.\nBaix’o teu mando, hastra o recordo seica, dos nosos crimes borraráse, e a terra ceibe de medo quedará. O miniño a vida ha recibir de dios, e ôs héroes e os deuses ollará, véndose antre iles: il rexirá o Orbe apacigoado co-as virtús do seu pai.\nDous pastores láianse pola morte dun mozo ilustre, identificado por algúns con Xulio César.\nNamentres tire o xabalí pr’os cumios; o peixe ame os regatos; as abellas zuguen dos chuchameles; e, as cigarras mantéñanse do orballo... sempre o nome teu vivirá, e o teu honor e a grorea.\nVirxilio describe a formación do mundo seguindo a cosmogonía epicúrea.\nPois il (Sileno) cantou, de que maneira foron repartidos no espazo os elementos, terra e ar, auga e fogo; e coma d’istes principios se formaron cantas cousas hai no cosmos: a redondés da terra entón s’endureceu: alí nos mares s’encerraron as augas; pouco a pouco tomaron forma os seres e pasmados viron ô sol tremelucir, os mundos.\nA égloga conta a regueifa entre os pastores Coridón e Tirsis baixo o xuízo de Melibeo, por ver quen canta os mellores versos.\nVirxilio dedica os versos a Polión, quen por aquel tempo combatía unha rebelión na Iliria.\nPirmeiro con tres cintas de tres cores heite d’atar todo arredor tres veces, dispoixa outras tres veces darei voltas, arredor dos altares, conducindo o teu retrato. Ô Dios gústanlle os nones. ¡Ouh, versos meus, traédeme pra casa dendesde a vila, traédeme o meu Dafnis!\nAugusto volve a Roma logo da batalla de Filipos e reparte terras entre os soldados vencedores e malia non entrar na distribución, os eidos de Mantua foron ocupados polos soldados. Virxilio viaxa a Roma para obter o favor de Augusto e recuperar as terras, cousa que ao cabo conseguiu por medio dos seus versos. Esta égloga foi escrita mentres agardaba en Roma.\n¡Que estemos vivindo inda, ouh Lícidas! dispois qu’un estranxeiro ¡quen-o dixera! ten as nosas agras, e dinos: “Isto é meu; vellos petrucios, fora d’eiquí”. E agora, asoballados e tristes, porque os tempos dan mil voltas mandámoslle o regalo dos cabirtos que ¡ogallá non lle fagan bon porveito!\nVersos dedicados a Galo, guerreiro e poeta, quen daquela mandaba tropas no Peloponeso e foi abandonado pola súa amada Lícoris, acompañando a Mario Agripa deica as beiras do Rin.\nEiquí fresquiñas fontes, eiquí prados docísimos, Lícoris; eiquí soutos, eiquí contigo a vida eu me gastara. Tolo d’amor por tí, tesme detido entre as armas do duro Marte, agora, exposto os dardos e adversarias furias. E tí, lonxe da pátrea, de mín lonxe, (non dera creto os ollos) solasmentes ¡coio de dura! enxergas as alpiñas neves i-os lazos do río Rin: gárdate das friaxes! ¡non seña que as xiadas tollan ises teus pes delicadiños!\n(1) Fonte da imaxe de Avelino Gómez Ledo: concellodechantada.org\n(2) Virxilio en galego. Revista Nós nº 84, Nadal de 1930. Elexías de Ovidio. Revista Nós nº 98, febreiro de 1932. Traduzón galega das Xeórxicas de Virxilio. Revista Nós nº 113, maio de 1933.\n(3) “A iniciativa tiña entón moi poucos precedentes. Entre eles hai que mencionar o de Xoán Antonio Saco Arce, quen publicara en 1886 varias traducións de poemas latinos na súa Gramática gallega . Xosé García Mosquera, Florencio Vaamonde e outros escritores publicaron máis traducións galegas de textos latinos e gregos a finais do século XIX e a comezos do XX, pero o traballo de Avelino Gómez figura entre os máis importantes”. Un pioneiro nas traducións ao galego dos clásicos grecolatinos. La Voz de Galicia. 12 de xaneiro de 2004\n(4) Virxilio en galego. Avelino Gómez Ledo. Revista Nós nº 84. 15 de Nadal de 1930.\n(5) Ibidem nota 4.\n(6) Busto de Virxilio, Parque Virxiliano, Nápoles. Fonte: wikipedia.org\nPublicado por Xabier Iglesias en 13:09 Ningún comentario:


Os Galos amplía as actividades programadas no XV Encontro de Bueu - Culturmar\nCulturmar > Novas > Os Galos amplía as actividades programadas no XV Encontro de Bueu\nOs Galos amplía as actividades programadas no XV Encontro de Bueu\nPublicado o 19/08/2011 17/01/2017\nOs Galos amplían a oferta de actividades no XV Encontro e incluen a proxección o sábado 20 de material de video e fotográfico sobre o seu traballo estes anos. A proxección terá lugar na praza de abastos muncipal entre as 23:00 e a 1:00 horas da madrugada.\nEntre o material que se vai proxectar está o documental ‘O bote polbeiro de Bueu’ realizado e dirixido polas xornalistas morracenses Cristina Chapela e Diana Bernárdez. Así mesmo se proxectarán vídeos e fotografías de singladuras pasadas como a participación dos Galos en Brest08.\nEstes días as travesias que organiza a mesma asociación están a ter un éxito notable, cunha media de mais de 12 persoas diarias inscritas, con procedencia de Madrid, Castilla y León, Murcia, País Vasco, Cataluña e Galicia. Debido ao éxito da iniciativa aumenta o número de prazas disponibles a 26 ao incorporarse o galeón Ave de Paso, de Fidel Simes.\nTamén está aberta a mostra ‘Carpintería de ribeira e embarcacións tradicionáis’ na sala Amalia Domínguez (arriba na foto), onde se pode mercar a camisola do Encontro e o número deste ano da revista Os Galos.


A proposta indica a importancia de elaborar unha estratexia de ámbito nacional en colaboración coas diferentes comunidades autónomas e as asociacións do sector apícola, así como accións de cooperación con outros países afectados.\nNas medidas que o texto presenta, inclúense o seguimento e detección da especie e métodos de captura selectiva para evitar a súa expansión. Neste sentido hai diferentes propostas, dende as que priorizan a necesidade de potenciar líñas de investigación para a creación e produción dunha feromona selectiva fronte a esta especie foránea, ata as que se inclinan mais por copiar medidas que xa están dando resultados positivos en Francia ou no País Vasco. Tamén se mencionou a importancia de establecer medidas de apoio para a abella melífera e a apicultura. Mais para executar este programa, de momento, non foi adxudicada ningunha dotación económica.\nEn Galicia, Consellería de Medio Rural e do Mar, acordou realizar o deseño dun programa para a vixilancia e control da néspera asiática, no que participarán distintos departamentos da administración: Consellerías de Medio Rural e do Mar, Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e Vicepresidencia, a través da Axencia Galega de Emerxencias e da Subdirección Xeral de Planificación e Protección Civil. Estes tres departamentos se encargarían de divulgar, coordinar e dar un soporte loxístico e na medida do posible material ao programa.\nNa posta en marcha deste programa, a Consellería xa comunicou ás asociacións apícolas galegas, entre elas AGA, que precisa contar co asesoramento e apoio técnico dos apicultores para que o programa chegue a bo termo. Nestes intres o equipo técnico de AGA está xa en comunicación coa Consellería para a elaboración do programa e prestará todos os recursos dos que dispón para a súa realización.\nLa Voz de Galicia, 15 outubro 2013: "La avispa asiática se extiende ya por casi toda la costa de Galicia"\nLa Voz de Galicia, 17 outubro 2013: "El Congreso insta al gobierno a combatir la avispa asiática"


Actividades de verán para os máis pequenos do Museo Fortaleza San Paio de Narla de Friol - Terrachaxa.com\nActividades de verán para os máis pequenos do Museo Fortaleza San Paio de Narla de Friol\n24 Xuñ 2019 Actualidade, Friol Actualidade, Friol\nEste verán de 2019 a proposta da oferta de actividades e obradoiros para os máis pequenos do Museo Fortaleza San Paio de Narla de Friol será moi variado. Contará cun programa continuado de actividades moi diversas, sempre lúdicas, que se irán sucedendo ao longo dos días establecidos para cada quenda e cuxo obxectivo prioritario é achegar os asistentes ás fontes primarias de coñecemento para aprender, facer, coñecer e vivir.\nEstes campamentos son para nenos de 4 a 12 anos e membros do Club Pequeamigos hai 20 prazas para cada quenda en horario de 12:00 a 14:00 horas. As quendas son do 9 ao 13 de xullo e do 20 ao 24 de agosto.\nAs inscricións realizaranse mediante o formulario específico no Departamento de Didáctica do Museo Fortaleza San Paio de Narla, os días, 25, 26 e 27 de xuño.\nO día 1 de xullo comunicarase a listaxe de admitidos.\nAs actividades para o club sénior serán o 6 de agosto de de 17:00 a 19:00 horas. E as actividades con colectivos o 8 de agosto de 12:00 a 14:00 horas.\nEtiquetas CampamentosFriolSan Paio de Narlaverán\nAnterior Presentación do libro Hai que roelo de Antonio Cendán\nSeguinte Muras festexa esta fin de semana as súas festas patronais


O globo de Betanzos, rei das festas 2012, Festa a Festa en La Opinion A Coruña\nO globo de Betanzos, rei das festas 2012\nComo xa anunciamos a pasada semana, as festas de Betanzos 2012 son as celebracións máis recortadas dos últimos anos. Cun orzamento de 150.000 € para todos os eventos o cartel sofre un recorte considerable coa ausencia de grandes estrelas para os concertos e das consideradas "grandes" orquestras galegas. Tamén se recortan as noites de verbena o que deixa un programa menos vistoso que outros anos pero onde aínda poderemos gozar da actuación dalgunhas boas orquestras como FANIA BLANCO SHOW (abrindo as actuacións musicais o día 15), o grupo TABÚ (para a noite da elevación do globo de papel), ALARMA (o día 18, para a I Xira dos Caneiros) e VERSALLES para o día 25 (II Xira dos Caneiros e fin de festas).\nOutro recorte para o último día de celebracións é a substitución da orquestra ou grupo musical dos Caneiros por unha charanga. Actuará a Charanga NBA facendo festa no entorno do río antes da verbena final pola noite a cargo da orquestra coruñesa VERSALLES.\nEn canto a outras actuacións, o día 17 estarán na Cidade dos Cabaleiros os compoñentes do grupo ferrolán LOS LIMONES, e o día 24 a primeira edición dun festival de rock, denominado BRIGAROCK, que esperemos teña continuidade en vindeiros anos e onde actuarán CHICKEN ASS, OS QUE VAND e AEROSOUL.\nCerrará o evento o recoñecido grupo galego CAPITÁN MORGAN.\nPodes consultar o programa completo das patronais de Betanzos: Festas San Roque 2012


VI Día da Galiza en Braga - O Portal da Lingua Galega\nVI Día da Galiza en Braga\nO 28 de abril de 2018, de 14:30 a 19:00 horas. Organizado polo Centro de Estudos Galegos da Universidade do Minho (Braga, Portugal), xunto co alumnado de Lilteratura e Cultura Galegas da devantida universidade e o Mosteiro de Tibães.\nO Centro de Estudos Galegos da Universidade do Minho (Braga, Portugal), xunto co alumnado de Lilteratura e Cultura Galegas da devantida universidade e o Mosteiro de Tibães, organizan a VI edición do Dia da Galiza em Braga. O evento, de entrada gratuita conta com actuacións musicais, workshops, exposicións e xogos tradicionais galegos e portugueses. A finalidade é reforzar lazos institucionais e históricos, lembrando que hai máis motivos que unen portugueses e galegos dos que os separan.\nHaberá actividades para nenos e apara adultos. Os máis pequenos poderán participar nos xogos tradicionais. Os adultos terán oportunidade de asistir á presentación do libro-cd O Gaiteiro de Santo Xusto 'O Son da Ulloa' de Bruno Villamor Gay e a un pequeno concerto do músico. Trátase dunha homenaxe ao seu avó e a todos os gaiteiros que fixeron música tradicional en Galicia. Ademais, o evento conta tamén cun obradoiro de danza tradicional galega impartido por Roberto Rodríguez, unha exposición sobre o “Proxecto arqueolóxico Castro de San Lourenzo Sanlourenzo.net - Arqueoloxía en comunidade en Cereixa" e a actuación musical do grupo galego Cantigas e frores.\nPara rematar, haberá degustación de diversas sobremesas típicas galegas, como torta de Santiago, orellas de Entroido, filloas, bia e moito máis.\nVI Día da Galiza en Braga\tFormato PDF. 820 KB


Insterstellar Marines reaparece | Memoria Pixelada\nInsterstellar Marines reaparece\nFai catro anos que non se sabe nada deste proxecto, desde o 2005 estívose mantendo en segredo, e cando parecía que estaba cancelado, reaparece cun espectacular tráiler.\nPolo de agora só se sabe que controlaremos a un membro dun escuadrón interestelar en primeira persoa. Tamén confirman que se está potenciando de maneira exaustiva o cooperativo,detallazo que se debe agradecer, ademáis utilizará o xa tan coñecido motor gráfico Unreal Engine 3, que esperemos que o leven ao límite como xa o fixo o Gears of War 2.\nAquí vos deixo a web do xogo por se queredes buscar algo en particular, recoméndovos que lle botedes unha ollada ás imaxes que non teñen desperdicio.\nParticularmente, o vídeo deixoume un bo sabor de boca, cunha mestura entre Dead Space e un Killzone galáctico. Se o desenrolo non se volve monótono e logran unha atmósfera agobiante, pode que sexa unha das sorpresas que máis vai dar que falar.


Comeza a campaña especial de eliminación de verdín e limpeza de bancos\nA Concellería de Medio Ambiente, a través do servizo de Xardíns e en colaboración con Cespa, comezou estes días a campaña especial para combater e eliminar o verdín que medra nas superficies húmidas e sombrías de beirarrúas e zonas peonís do municipio. Ademais de mellorar o aspecto dos solos ennegrecidos pola humidade, os traballos tamén inciden na seguridade dos peóns, posto que eliminan o risco de esvarar nelas como consecuencia do verdín. A campaña compleméntase coas labores de limpeza dos bancos de pedra de parques e zonas peonís.\n07.02.2020.- Tras a intensas chuvias do outono e do que vai de inverno, o departamento que dirixe Diego García vén de poñer en marcha os traballos de posta a punto de rúas e mobiliario urbano para eliminar deles as consecuencias de tanta humidade: ennegrecemento pola aparición de piolla, crecemento de verdín e musgo. Para eliminalos, e como xa se ven facendo dende hai uns anos, nas tarefas de limpeza utilizarase un produto ecolóxico que, ademais de eliminar o verdín e a piolla, retrasa a súa aparición.\nNo que ás beirarrúas e chans de zonas peonís se refire, o traballo o levará a cabo o persoal da concesionaria de limpeza de vías, Cespa, utilizando as súas máquinas fregadoras á cuxa auga se incorpora o produto específico de limpeza de verdín. Neste caso, as labores realizaranse pola noite e comezarán polas rúas Rey Daviña, Castor Sánchez e A Baldosa, para continuar posteriormente por outras vías do municipio.\nOs operarios de Xardíns encargaranse da limpeza dos bancos de pedra e doutros elementos dos parques públicos. Hai uns días acometeron a limpeza das escaleiras dos Xardíns Doutor Fleming, que tiñan acumulado bastante verdín debido á zona sombría na que se atopan é ás copiosas choivas, e tamén se limparon os bancos dese parque, así como dos de Ravella e a zona peonil da súa contorna. Para a limpeza dos bancos estase a utilizar máquinas cartcher con auga a presión.


Torre do Bolo - Wikipedia, a enciclopedia libre\n42°18′28″N 7°05′42″O / 42.307777777778, -7.095Coordenadas: 42°18′28″N 7°05′42″O / 42.307777777778, -7.095\nA Torre do Bolo é unha construción fortificada situada no concello ourensán do Bolo, preto da Serra do Eixo.\nLocalízase posibelmente nun lugar noutrora ocupado por un antigo poboado castrexo, mais non foi antes do século XII que apareceron as primeiras referencias documentades ao castelo, documentos onde se relata a súa fundación real.\nNo século XIV, o rei Pedro I de Castela concedeu á vila foro de reguengo, en agradecemento á súa fidelidade na guerra civil que o opuña a Henrique de Trastámara. No século XV, o rei Xoán II de Castela confirmou os privilexios da vila, na altura en que concedeu a fortificación aos condes de Benavente.\nA fortificación tamén pertenceu aos condes de Lemos, inimigos acérrimos dos de Benavente, que chegaran a posuír o título de Condes do Bolo.\nO castelo medieval posuíu planta rectangular con sete cubos e a torre da homenaxe. A torre foi reedificada por Xoán Pimentel no século XV, seguindo o estilo oxival. A torre da homenaxe é de planta cadrada. Construída en granito ben labrado, alcanza unha altura de 18 metros e cerca de 10 metros de lado. Non conserva nin o ameado nin o beiril. Distribúese en 3 andares e un soto cuberto con bóveda de canón apuntado, reforzado por 3 arcos. Tense acceso á torre mediante unha porta de acceso en altura, aberta no primeiro andar. No interior, pódense apreciar a entrada do subterráneo, os alxibes e un cuarto.\nÁbrese outra torre de arco apuntado que permite o acceso ao patio de armas. A partir da porta de entrada ao patio de honra, presenta un arco de medio punto. Xunto a esta porta consérvase unha torre cilíndrica e parte da cerca defensiva, cun grosor de 2 metros e 25 centímetros, que conserva varios sinais de canteiros.\nAlén destes elementos, consérvanse outros como o alxibe e murallas co adarve.\nTorre do Bolo.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Torre_do_Bolo&oldid=6015427»\nA última edición desta páxina foi o 12 de marzo de 2022 ás 15:25.


Interesante xornada sobre “A imaxe da muller na publicidade comercial” – Editorial\nInteresante xornada sobre “A imaxe da muller na publicidade comercial”\n17 Novembro, 2015 /en Novas, Recomendamos /\nA xornada estará coordinada polos profesores Pablo Fernández Carballo-Calero e Francisco Torres e enmarcada no ciclo de actividades Igualdade de Xénero e Dereito Mercantil organizado polos catedráticos Anxo Tato e Julio Costas en colaboración coa Unidade de Igualdade da Universidade de Vigo.\nEste martes 17 de novembro cinco expertos e expertas do ámbito xurídico e social revisarán a presenza da imaxe feminina nos anuncios e a súa relevancia para a venta do produto, o seu uso discriminatorio ou como obxecto, un tema “de gran relevancia pola súa presenza nos medios e polo seu impacto entre os consumidores”, segundo explicou Fernández Carballo-Calero. Aínda que a Ley General de Publicidad establece que non son legais os anuncios que atenten contra a dignidade da persoa e vulnere os dereitos recoñecidos na Constitución, cando se trata do xénero feminino dá un paso máis aló e especifica que é ilícita toda publicidade que “empregue a imaxe da muller como reclamo, desvinculada do produto, asociada a comportamentos estereotipados ou mesmo coadxuvada a xerar violencia”. Así, por exemplo, “que unha muller anuncie produtos de limpeza é legal, o ilícito é que o faga dando a entender que é unha actividade exclusiva do xénero feminino”.\nDos bikinis de Ryanair ás bonecas só para nenas\nO obxectivo desta xornada é ofrecer a todos os participantes unhas pautas que sirvan para dilucidar cando un anuncio é lícito ou non, más aló da subxectividade que leva implícita a publicidade. Para aprender que parámetros analizar, o catedrático da Universidad de Valladolid Luis Velasco abordará “con exemplos prácticos de anuncios emitidos cales son os criterios a ter en conta e como valoralos”. Para Fernández Carballo-Calero a lei é “bastante restritiva”, o que permite ter unhas pautas claras á hora de decidir cando un anuncio é discriminatorio.\nXa na segunda conferencia, o profesor da Universidad Pompeu Fabra Christian Herrera analizará o paso seguinte, os mecanismos de reclamación “fronte a unha publicidade ilícita que vulnera a dignidade da muller”. O primeiro paso á hora de presentar unha reclamación soe ser acudir á Asociación de Autocontrol da Publicidade, unha entidade sen ánimo de lucro formada por anunciantes, axencias e medios de comunicación que traballan unha publicidade veraz, legal e honesta. A través do seu Xurado da Publicidade, resolve as reclamacións presentadas guiados por un código deontolóxico e seguindo “o criterio do consumidor medio, que se presupón informado e medianamente atento”. Aínda que se trata dun órgano voluntario, os anunciantes tenden a acatar a decisión deste xurado, que pode pedir o cese inmediato da emisión do anuncio.\nAs demandas presentadas ante os Xulgados do Mercantil son pouco habituais. Non obstante, na memoria colectiva aínda permanece a sentenza dun xulgado de Málaga que condenaba a Ryanair por publicidade ilícita e deslear por unha campaña na que aparecían azafatas en bikini e nunha clara postura sexual. A xuíza recollía que a compañía aérea irlandesa empregaba o corpo feminino como obxecto e que “non existe suposto máis claro no que deba aplicar a normativa”, xa que “se observa unha absoluta desconexión entre a imaxe empregada e o produto que se promove, a venta de billetes de avión”.\nDurante as xornadas poderán analizarse tamén as poucas resolucións xudiciais que abordan directamente o trato discriminatorio ou vexatorio da muller na publicidade. Unha das primeiras é unha sentenza de 1992 do Xulgado de Primeira Instancia de Ibi que condenaba a unha marca de xoguetes por un anuncio de marcado carácter sexista, xa que ofertaban por un lado exclusivamente bonecas e utensilios para a casa e a cociña para as nenas e xoguetes de exterior ou relacionados con profesións para nenos. Esta sentenza serviu de base para moitas resolucións do Xurado da Publicidade en reclamacións relacionadas con anuncios de xoguetes.\nA actividade rematará cunha mesa redonda abordada dende un punto de vista multidisciplinar na que a titular de Filosofía de Dereito Pilar Allegue, a directora da revista Andaina Nanina Santos e a profesora da Área de Personalidade, Avaliación e Tratamentos Psicolóxicos María Victoria Carrera analizarán “a problemática que pode supoñer a utilización da imaxe da muller nun contexto publicitario con fines comerciais”.\nEsta visión social da imaxe da muller na publicidade pechará a terceira xornada do ciclo de actividades sobre Igualdade de Xénero e Dereito Mercantil, organizado ao abeiro do programa de doutoramento Ordenación xurídica do mercado. A inscrición na xornada é gratuíta e pódese formalizar a través de correo electrónico no enderezo ftorres@uvigo.es indicando nome, apelidos e DNI. Todos os participantes contarán cun certificado de asistencia.\nTags: baia edicions, editorial galega, muller galega, muller publicidade, publicidade sexista\nhttps://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2015/11/FOLLETO_XORNADA_IMAXE_MULLER_NA_PUBLICIDADE_17_XI_2015_x2x-1.jpg 1181 836 patricia http://baiaedicions.gal/editorial/wp-content/uploads/2017/04/logo.gif patricia2015-11-17 10:25:022015-11-18 12:25:07Interesante xornada sobre "A imaxe da muller na publicidade comercial"\nNova regulación sobre dereitos de autor para os campus virtuales ‘Miña querida Sherezade’ e ‘A Burra Ramona’ finalistas...


CIG San Caetano: A unificación da Dependencia na Coruña non soluciona senón que xenerará máis problemas\nPolo tanto, se ningunha das demais provincias se plantea amortizar prazas, cómo a provincia da Coruña plantea a amortización de 17 prazas en aras da axilidade, racionalidade e simplicidade?\n…evitando con iso o retraso na xestión que necesariamente teñen que “viaxar” dende Ferrol e Santiago á Coruña e viceversa,…\nNada ten que ver o retraso na xestión con que o traballo realizado nas dúas áreas a amortizar teña que ser enviado á firma do Xefe Territorial. En todo caso isto deberíase a unha falta de planificación por parte dos responsables da xestión do servizo, non dos órganos e técnicos de valoración que preparan a documentación que ten que ser firmada polo Xefe Territorial.\nO atraso na xestión débese a falta de orzamento para as prestacións recoñecidas a través da Lei de dependencia. Quizais o que se pretenda coa amortización é diminuír a axilidade dos equipos amortizados, paralizando aínda máis as prestacións. ¿Cántas persoas teñen proposta PIA elaborada polos órganos de Valoración de Santiago, Ferrol de prestación económicas sen finalizar a tramitación económica que é a que se desenvolve na Xefatura de Coruña?\nCon respecto ao viaxe dos documentos/expedientes debemos de ten en conta, que contra iso estase levando a cabo unha dixitalización de expedientes, que evitaría todo ese traslado de documentación. Se a consellería non sabe iso, entonces sería necesario que se aforrase os cartos que está levando a empresa INDRA, que nestes momentos se esta encargando desta labor.\n…toda que a súa xestión implica un procedemento moito máis dinámico do habitual xa que se trata dun procedemento susceptible de diversas revisións, como a de grao, de pía, cambios de expectativa, modificacións do coidador habitual, variacións nas capacidades económicas, etc….\nTodas estas características descritas son función que desempeña o persoal que se amortiza (é dicir, son funcións específicas do Órgano de valoración e dos técnicos de Valoración) ¿Poden 4 postos creados asumir o volume de traballo que se xera nos órganos de Santiago e Ferrol máis o que se mantén en Coruña? Desgraciadamente, os postos que se crean non permitirán asegurar que se realice con máis axilidade, racionalidade ou simplicidade.\n¿Por qué non amosan os datos de valoracións, elaboracións de PIA da dependencia? A Comunidade conta con suficientes estatísticas como para facer unha argumentación obxectiva sen caer na mentira.\n…Así mesmo, o desglose da xestión administrativa, orixina nos solicitantes un desconcerto e un prexuízo xa que se ven obrigados a facer unha peregrinaxe polas unidades, dependendo da fase de tramitación do seu expediente…\nE non se producirá un malestar cando a una persoa de Ribeira lle digan que terá que acudir a Coruña para solicitar información sobre o seu expediente?\nO malestar e a peregrinación se debe ao tempo de espera dos beneficiarios para que se resolva o seu procedemento. A administración non está cumprindo en modo algún os prazos estipulados para elo. Isto sí que xera desconcerto e prexuízos.\n…En consecuencia, ao estar toda a tramitación administrativa unificada, evitaríase a burocratización, a demora na xestión administrativa, facilitando por outra banda, a axilización nos trámites administrativos redundando con elo na mellor atención aos usuarios…\nVólvese a remitir ás funcións recollidas no Decreto que regula os órganos de valoración e aos técnicos de valoración. Se se amortizan todas as prazas dos órganos de Santiago e de Ferrol e só se crean 4 prazas na Coruña, cómo poden asegurar o que se afirma na xustificación?\nPoderían dar os seguintes datos na memoría:\n- PIAS elaborados en Coruña, Santiago e Ferrol\n- Persoas pendentes de PIA en Coruña, Santiago e Ferrol\n- Persoas con proposta PIA elaborada pendente da tramitación económica (que depende exclusivamente de Coruña).\nA Comparación entre provincias tales como Coruña e Pontevedra deixa en evidencia esta xustificación na memoria. O departamento territorial de Vigo segue optando pola proximidade ao cidadán, mantendo a mesma estrutura que se establecía ata o momento, sen amortización de prazas. Na Coruña amortízanse máis prazas que se crean (a diferenza é de 13) e mantendo o persoal que antes xestionaba a área de influencia de A Coruña, cidade.\nCreemos, en definitiva, que a burocratización e o peregrinaxe do administrado non é debido a que existen centros próximos a este, todo o contrario, isto favorece que non se teña que viaxar e perder os días pola estrada, e a veces en situacións críticas. Toda esa burocratización é debido a unha excesiva lexislación confusa, escura e que o único que se pretende é vender un servizo sen aporte de ningún tipo, é dicir, vender fume. Desde o ano 2006 que salio a lei de dependencia estatal, non se parou de facer leis , decretos, ordes, circulares de xeito que unha anulaban as outras, modificaban procedementos, conceptos, etc. , pero todo coa finalidade de reducir o servizo ao administrado e xerarlle confusión.\nResumindo: O mal funcionamento da Dependencia, o malestar dos administrados, o incumprimento da administración e todos os males analizados e analizables, non son responsabilidade nin dos traballadores nin dos administrados.\nTemos que buscar esta responsabilidade:\n- Na mala organización administrativa produto da potestade administrativa, tantas veces mencionada polos responsables da administración nas mesas de negociación.\n-Na falta de medios, servizos e de fondos económicos destinados para asistir a este colectivo tan necesitado e na falta de vontade política para solucionar o problema. Deberían de explicarnos o porqué desta falta de vontade e non contarnos os soños nocturnos.\n- Nunha lexislación mal plantexada, confusa, excesiva, redundante, etc... que moitas veces acaba contradicíndose.\nPor todo o exposto, queremos que se solucionen os problemas, e para iso, debemos de buscar a solución onde se encontran os erros e non reducindo o persoal que o único que se vai e incrementar o mal funcionamento desta unidade.


Gómez Noya colócase segundo nas Series Mundiais tras ser oitavo en Hamburgo - Pontevedra Viva\nJavi Gómez Noya nas Series Mundiais de Hamburgo\nSábado 6 de Xullo, 2019 ás 19:21 do Sábado 6 de Xullo, 2019\nA sexta cita da tempada nas Series Mundiais de tríatlon, celebrada este sábado na localidade alemá de Hamburgo, non foi a carreira soñada polo cinco veces campión mundial nesta modalidade, Javier Gómez Noya, pero colocoulle na segunda posición da clasificación xeral a falta de só dúas citas, Edmonton e a Gran Final de Lausanne.\nA de Hamburgo presentábase unha carreira complicada para o triatleta galego, ao ser de novo baixo distancia sprint (750 metros de natación, 20 quilómetros de ciclismo e 5 quilómetros de carreira a pé), que non é a súa especialidade, e o certo é que o guión se cumpriu.\nGómez Noya mantívose no grupo de cabeza durante boa parte da proba. Fíxoo na primeira transición ao saír da auga e tamén na segunda, ao pasar o control a 3 segundos do líder. Con todo cando a carreira a pé foi avanzando descolgouse lixeiramente ante o forte ritmo de especialistas en distancia curta.\nO australiano Jacob Birtwhistle foi finalmente o gañador, repetindo o triunfo que logrou en Leeds, cun tempo de 55 minutos e 9 segundos. A 2 segundos entrou en meta o francés Vincent Luís, prata e novo líder da clasificación xeral, tras verse superado no sprint final, mentres que o terceiro foi o belga Jell Gens co mallorquino Mario Mola cuarto.\nEn oitavo lugar, un pouco máis atrasado, chegou a liña de meta Javi Gómez Noya (55:34).\nAgora a falta de Edmonton (20 de xullo) e Lausanne (31 de agosto), as Series Mundiais están encabezadas por Vincet Luís con 4.125 puntos, por diante de Gómez Noya (3.687 puntos) e Fernando Alarza (3.282 puntos), que se viu afectado por unha caída en Hamburgo. O sexto título segue a ser posible.


Barro únese ao maior movemento mundial de autoridades para loitar contra o cambio climático - Pontevedra Viva\nBarro únese ao maior movemento mundial de autoridades para loitar contra o cambio climático\nLuns 1 de Abril, 2019 ás 18:43 do Luns 1 de Abril, 2019\nO pleno da corporación de Barro aprobou a súa adhesión ao Pacto de Alcaldes polo Clima e a Enerxía, o maior movemento mundial de autoridades para loitar contra o cambio climático.\nA adhesión ao Pacto dos Alcaldes implica a adopción dun Plan de Acción polo Clima e a Enerxía Sostible que inclúe medidas para o freo do cambio climático, consistentes na redución de consumos enerxéticos e a substitución de enerxías fósiles por renovables, reducindo así a pegada de carbono do municipio.\nPara acompañar tanto a elaboración do plan de acción como da súa implementación, o Concello contará co apoio da oficina técnica do Pacto dos Alcaldes, posta a disposición dos 313 concellos galegos pola Dirección Xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda. Esta oficina realizará un asesoramento personalizado a Barro, tanto na elaboración do plan de acción como na súa implementación.\nO pacto foi lanzado en Europa no ano 2008 e implica xa a case 8.000 autoridades locais pertencentes a 57 países de todo o mundo. En Galicia está coordinado pola Xunta, a través da Consellería de Medio Ambiente.\nEsta adhesión supón asumir os compromisos da Unión Europea en materia de clima e enerxía para o ano 2030 e que Barro contribúe á consecución da Axenda 2030, un chamamento universal desenvolvido polas Nación Unidas para acadar un mundo máis xusto e sustentable.


O Concello de Valdoviño adscríbese ao "Protocolo para a entrega de alimentos ás familias en situación de vulnerabilidade e con menores"\nEnviado por Servizos Sociais en Vie, 18/07/2014 - 10:04\nO Concello de Valdoviño, dende o Departamento de Servizos Sociais Comunitarios, beneficiarase das actuacións do "Protocolo para a entrega de alimentos ás familias en situación de vulnerabilidade e con menores" asinado o 4 de Xullo de 2014 entre a Xunta de Galicia, a Federación Gallega de Banco de alimentos e a Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP).\nLeer más sobre O Concello de Valdoviño adscríbese ao "Protocolo para a entrega de alimentos ás familias en situación de vulnerabilidade e con menores"\nFeira de artesanía, segunda man e produtos do campo\nEnviado por admin en Mar, 15/07/2014 - 14:38\nO domingo día 20 de xullo terá lugar na na Porta do Sol a Feira de Artesanía, segunda man e produtos do campo que celebra o concello de Valdoviño trimestralmente.\nMáis de 70 postos con productos variados estarán a disposición dos veciños e visitantes na explanada que habitualmente se utiliza para estes eventos no centro do pobo.\nO horario da feira será dende as 11 ata as 20 horas de forma continua.\nLeer más sobre Feira de artesanía, segunda man e produtos do campo\nProgramación do verán\nEnviado por admin en Lun, 30/06/2014 - 21:59\nA aventura e o deporte sobresaen con forza na programación do verán de Valdoviño. A II Feira de Turismo Activo, Valdoaventura, ofrecerá numerosas actividades durante o primeiro fin de semana de xullo, momento no que tamén se celebrará o Campionato Galego de Tiro con arco. Xa no mes de agosto chegarán dous clásicos: a Baixada de Carrilanas e o Pantín Classic.\nLeer más sobre Programación do verán\nAdxudicado o servizo de salvamento e socorrismo 2014\nEnviado por admin en Lun, 30/06/2014 - 12:23\nA Xunta de Goberno Local acordou adxudicar o contrato administrativo do servizo de salvamento e socorrismo en determinados areais do concello de Valdoviño, ano 2014, á empresa SEFORGASA, S.L., cun prezo de 95.498€ máis un importe de 20.054,58€ en concepto de IVE, e cun prazo de vixencia de 2 meses, dende o 1 de xullo ata o 31 de agosto.\nToda a información deste trámite está dispoñible no perfil de contratante da web: Servizo de salvamento e socorrismo 2014.\nLeer más sobre Adxudicado o servizo de salvamento e socorrismo 2014\nEnviado por admin en Dom, 29/06/2014 - 17:52\nEn Valdoaventura poderás coñecer a oferta de ocio e turismo activo da comarca e saber cal e a que máis se adapta a ti. Os expositores e colaboradores presentes son:\nLeer más sobre Expositores Valdoaventura\n23/02/2020 - 10:00 to 14:00