Así son e serán os envases das futuro grazas ao ecodiseño | Consumer\nO ecodiseño ou deseño ecolóxico identifica os impactos ambientais que ten un produto en toda a súa vida paira tratar de facelo máis sustentable, sen influír na súa calidade nin na súa función\nPor María Huidobro 5 de Abril de 2021\nUn deseño adecuado dos envases axuda a reducir o seu impacto no medio ambiente e a alargar a súa vida útil. Por iso, o ecodiseño gañou cada vez maior relevancia. O seu obxectivo é empregar materiais máis sustentables e duradeiros e lograr alternativas lixeiras, reciclables e máis respectuosas co planeta e coa saúde das persoas. Nas seguintes liñas contámosche máis sobre este bo costume que está a calar na industria alimentaria. Paira iso explicámosche en que consiste o deseño ecolóxico, as estratexias do ecodiseño de envases, algúns exemplos que xa podes ver nos supermercados e as tendencias e retos desta forma de deseñar que coida máis da nosa contorna.\nEcodiseño ou deseño ecolóxico: que é e paira que serve\nDeseñar tendo en conta o medio ambiente. É a definición sinxela do concepto de ecodiseño ou deseño ecolóxico, una práctica que identifica os impactos ambientais que ten un produto ao longo do seu ciclo de vida paira tratar de facelo máis sustentable, sen influír na súa calidade nin na súa función. É dicir, a forma e o peso dunha botella de refresco, una caixa de galletas ou un envase de iogur ecodiseñado non é una decisión casual. O seu deseño analízase e pensa para que protexa o contido e, á vez, deixe a menor pegada no planeta.\nDesde a selección e a utilización de materias primas, a súa fabricación, embalaxe e transporte até o uso e fin da súa vida, cada fase tense en conta á hora de repensar o deseño dun envase. A finalidade? Fuxir dos produtos que rompen con facilidade, que hai que renovar cada pouco tempo ou que mesmo utilizan materiais nocivos paira o medio ambiente.\nAínda que se atopan estreitamente ligados, deseño ecolóxico e deseño sustentable son conceptos distintos. O primeiro tenta reducir ao máximo o impacto negativo no medio ambiente. Paira iso, ten en conta criterios de carácter ambiental, como diminuír a contaminación ou o consumo de recursos, mentres que o deseño sustentable contempla outros aspectos máis aló do puramente ecolóxico, como os dereitos humanos ou o comercio xusto.\nNeste sentido, o ecodiseño é parte da Estratexia de Economía Circular, un plan que asegura que esta práctica pode reducir até o 80 % dos impactos ambientais dun produto, dependendo do sector. Paira conseguilo, débese ter en conta a súa durabilidad e a súa capacidade de reparación, así como o correcto marcado de información de face ao consumidor.\nEcodiseño en envases, ferramenta crave na alimentación\n“O sector alimentario é un dos que máis afecta ao medio ambiente”, confirman Saioa Ramos e Maite Cidad, investigadoras da área de cadea alimentaria eficiente e sustentable do centro científico e tecnolóxico AZTI. De feito, os alimentos son responsables de cerca do 26 % das emisións globais de gases de efecto invernadoiro, lembran as expertas. A isto súmase o gasto de recursos, como o chan que ocupa a súa produción –un 40 %– e a auga que utiliza –o 70 % das extraccións mundiais de auga doce–. Neste contexto, “o ecodiseño é una ferramenta indispensable paira reducir o impacto ambiental asociado á produción dos alimentos e garantir a sustentabilidade”, aseguran Ramos e Cidad.\nPor iso é polo que a súa aplicación aos envases que albergan a nosa comida e bebida vólvase esencial. Na industria da alimentación, ademais, o deseño ecolóxico conta con algunhas particularidades. Por exemplo, o contido dos envases ten una vida útil reducida e una alta biodegradabilidad (capacidade que teñen os materiais de descomporse por acción de microorganismos). Por iso, “a empresa debe coñecer ben cales son os impactos ambientais que se xeran da súa actividade e da dos seus provedores, un traballo que leva un gran esforzo”, explican as investigadoras. A cambio, conséguese información útil paira seleccionar mellores provedores, enfocar os recursos internos cara a unha mellora ambiental e achega valor ao produto final. Ademais, as empresas pódense beneficiar dunha redución de custos, ofrecen una imaxe innovadora e cumpren coa crecente demanda dos consumidores de produtos máis respectuosos co medio ambiente.\nEstratexias do ecodiseño de envases alimentarios\nNa actualidade existen tres estratexias crave do ecodiseño de envases alimentarios, engade Leonor Pascual, do departamento de Tecnoloxías de Envase do Instituto Tecnolóxico da Alimentación AINIA:\nFacer reciclable ou reutilizable un envase.\nReducir a cantidade de material utilizado paira a súa fabricación.\nFabricar con compoñentes alternativos, máis sustentables que os convencionais (por exemplo, material reciclado ou outros precedentes de fontes renovables).\nAo seu xuízo, a principal particularidade deste sector é que, ademais da súa función práctica, débese garantir a seguridade alimentaria, pois se trata de envases que van estar en contacto directo coa comida. “Una das liñas de traballo de AINIA é precisamente a de coñecer a interacción entre o envase e o alimento”, explica.\nEnvases máis sustentables, pero máis caros?\nOs custos nos que se incorrerá cando se industrialice a produción e comercialización deste envase redeseñado é un aspecto crave. Pódese dar o caso de que un deseño rompedor e interesante desde o punto de vista técnico e de mercado non sexa viable por non resultar rendible a escala industrial. Por iso, é necesario ter en conta os futuros custos globais e tratar de atopar aquel produto que cumpra con este aspecto básico.\nCon todo, é un erro pensar que esta innovación sempre leva un maior custo. “Un envase máis sustentable non ten por que ser máis caro”, contan Ramos e Cidad. De feito, “en moitas ocasións o ecodiseño leva da man un aforro de custos”, engaden as expertas. Este aforro pode ser directo –pois o deseño ecolóxico implica reducir a cantidade de material–, ou indirecto, cando axuda a diminuír perdas de produto.\nCoincide con esta opinión Leonor Pascual, quen asegura que un envase máis sustentable pode ser máis económico. “Na práctica, as estratexias de ecodiseño levan asociada una redución do custo final do envase”, afirma. Trátase de estratexias como a optimización das materias primas, é dicir, a fabricación do envase utilizando menos cantidade; ou o uso de material reciclado, que, a priori, debe ter un custo máis reducido.\nNo entanto, a experta de AINIA lembra que algúns materiais non convencionais, como os bioplásticos, teñen un custo superior. “Pero hai que saber moi ben en que casos estes materiais alternativos son a solución realmente sustentable paira un determinado produto”, matiza Pascual. No documento ‘Una estratexia europea paira os plásticos nunha Economía Circular’, publicado pola Comisión Europea, xa se especifica que se desenvolverán e utilizarán materiais e materias primas innovadoras e alternativas paira a produción de plástico cando se probou claramente que son máis sustentables en comparación coas alternativas non renovables”. É dicir, hai que ter en conta todo o ciclo de vida dun material paira saber se realmente é máis sustentable. O que debería ser máis caro, insiste Pascual, “é non contribuír á mellora do noso medio ambiente”.\nExemplos de ecodiseño en envases\nAínda que non se trata dunha práctica nova, pois se emprega desde hai anos, hoxe en día o deseño ecolóxico ha cobrado maior importancia debido ás novas medidas lexislativas. Os exemplos que se poden atopar nos supermercados son moi variados e existe una lóxica detrás de cada un:\nÉ o que ocorre coas cápsulas de café compostables. “Dado que é moi complicado separar o residuo orgánico de café da propia cápsula, ten sentido utilizar un material plástico compostable para que se poida eliminar todo o conxunto (cápsula e produto) na fracción de residuo orgánico”, explica Pascual.\nOutro exemplo son as anillas das latas, que algunhas son xa de cartón.\nAs botellas de auga tamén se redeseñaron paira diminuír o seu peso e a cantidade de material utilizado.\nOutro exemplo son as bolsas compostables paira froita e verdura a granel, que poden usarse como bolsa de lixo paira os residuos orgánicos domésticos e eliminala no colector de residuos orgánicos.\nA pesar destes avances, a lexislación e os consumidores reclaman aínda máis esforzos á industria. Por unha banda, as normativas promoven os envases reciclables e, no mellor dos casos, a reincorporación destes materiais na fabricación de novas embalaxes, co obxectivo de conseguir a circularidad ideal. Pola súa banda, os consumidores demandan una menor presenza de envases, especialmente de plástico, sobre todo paira aqueles produtos nos que non se aprecia una necesidade evidente, como é o caso das froitas e hortalizas enteiras. No curto prazo, “veranse estas dúas tendencias reflectidas no deseño”, vaticina Pascual.\nCon relación aos materiais, entre os plásticos reciclados, polo momento só o rPET (plástico PET elaborado con material de refugallo) está autorizado en envases domésticos paira o contacto directo co alimento. “O cartón prensado e o papel seguirán implantándose naqueles casos nos que sexa posible e máis vantaxoso fronte a outros materiais”, asegura a experta de AINIA.\nTamén se verán novos deseños con maior facilidade de reciclaxe e que permitan una mellor separación dos diferentes elementos do envase. Nese sentido, a Comisión Europea ha determinado que en 2030 todas as embalaxes de plástico deben ser 100 % reciclables, compostables ou reutilizables.\nComo lograr envases fáciles de reciclar co ecodiseño\nOutra posible vía de ecodiseño pon o foco en que os envases sexan fáciles de reciclar. É importante que se se usan distintos materiais sexan facilmente separables polo consumidor, por tanto, habería que evitar envases multicapa e multimaterial. Tamén, que os elementos de pequenas dimensións permanezan unidos ao corpo principal do envase para que non se perdan no proceso de selección e para que caiban nos colectores de recollida e evitar cores negras ou moi escuros, pois dificultan o labor aos sistemas de separación óptica e facilita a súa reciclaxe.\nÉ mellor se os envases de PET son transparentes ou traslúcidos. É preferible que as etiquetas non cubran máis de dous terzos do recipiente, para que o material do envase sexa visible e máis sinxelo de separar de face á súa reciclaxe, asegura Ecoembes, a organización que xestiona a reciclaxe de envases de plástico e de papel e cartón en España. Tamén recomenda facilitar o labor aos cidadáns incorporando un símbolo aos envases paira realizar correctamente a separación de cada un dos seus compoñentes.\nEtiquetas ecolóxicas nos envases paira saber si son sustentables\nOs consumidores son un elo crave para que a cadea dos envases funcione con éxito. Por iso, é importante que estean informados de modo correcto. Un instrumento de comunicación entre a empresa e o consumidor son as etiquetas ecolóxicas. Segundo o informe ‘Etiquetaxe ambiental do produto’ de Ihobe (Sociedade Pública de Xestión Ambiental do Goberno Vasco), existen tres tipos:\nAs mensaxes nos envases. Son sistemas voluntarios que identifican e certifican de forma oficial que os produtos ou servizos que a levan teñen un menor efecto sobre o medio ambiente ao longo do seu ciclo de vida. En Europa atopamos, por exemplo, a Etiqueta Ecolóxica Europea e en España, a de Aenor.\nAs autodeclaraciones. Afirmacións feitas polo propio fabricante sobre certas características ambientais reseñables do seu produto. Estas son as que poden xerar maior confusión entre os consumidores ou outras empresas que desexen comprobar a veracidade destas mensaxes, xa que a propia compañía é a que decide os criterios paira conceder esta declaración.\nDeclaracións ambientais de produto (DAP). É un informe detallado, non un símbolo ou un logotipo, no que una empresa ofrece información ambiental do produto que vende ou o servizo que presta. Por exemplo, una empresa que fabrica galletas analiza e emite un informe co consumo de enerxía, as emisións ou a pegada de carbono que ten ao longo do ciclo de vida do produto, desde o seu deseño ata que se converte en residuo. Non se valora si é máis ou menos sustentable que outros, senón que se mostran datos obxectivos e contrastables. Por tanto, que un produto conte cunha DAP non quere dicir que sexa máis respectuoso que outro que non dispoña dela.\nComo consecuencia de todo isto, na actualidade “as mensaxes máis habituais que podemos atopar nos envases fan referencia á cantidade de material reciclado que incorpora ou a si é reciclable ou compostable”, conta Pascual. O normal é que o envase incorpore o símbolo do Punto Verde, que significa que a empresa que pon a embalaxe no mercado cobre os custos da súa posterior xestión no fin de vida a través de Ecoembes. Pero, ademais, podemos atopar outros símbolos que informan sobre a súa sustentabilidade. Por exemplo, o Triángulo de Möbius é outra maneira de indicar si é reciclable ou a porcentaxe de material reciclado que contén. E naqueles que son compostables tamén se adoita incluír o símbolo da certificadora (por exemplo, OK Compost).\nDentro da Estratexia Europea paira a Economía Circular e o Pacto Verde Europeo, existe a Green Claims Initiative, que busca que as alegacións de mellora ambiental das empresas estean realmente sustentadas, por exemplo, co uso de pegadas ambientais.\nNo entanto, nestes momentos non existe ningún tipo de regulación relativa á información que deberían incluír os envases en canto á súa sustentabilidade. De aí o variable da simboloxía e as mensaxes que ofrece cada un deles.\nSi existe una norma de ecodiseño, ÚNEA-NISO 14006:2011, que establece as directrices para que una empresa incorpore estes principios ambientais na súa forma de traballo. Os negocios que aplican o ecodiseño segundo esta norma poden certificarse con empresas como AENOR ou Bureau Veritas.\nRetos pendentes do deseño ecolóxico\nA pesar das investigacións e a práctica de moitas empresas no ecodiseño, una das estratexias máis utilizadas é a de optimizar a cantidade de material do envase. Con todo, esta opción ten un límite e moitas compañías xa esgotaron a vía da redución do peso do recipiente, mentres que a necesidade de mellora non cesa.\nA xuízo de Pascual, o reto do deseño ecolóxico está relacionado coa diversidade de opcións que existen e a dificultade que implica coñecer realmente que opción é máis sustentable en cada caso. Así, “será moi útil contar con ferramentas (como a pegada ambiental do envase, por exemplo) que permitan obter una idea aproximada do grao de sustentabilidade en función do material que se elixa”, conclúe Leonor Pascual, de AINIA.\nCápsulas de café: por que son tan difíciles de reciclar? (E que facer con elas)


Enxalhos e ataques de bandeiras falsas: a través de tese, antítese e síntese ao New World Order: Martin Vrijland\nParece cada vez máis difícil comprender como se xoga o xogo no taboleiro de xadrez global. No mundo do sitios de medios alternativos hai algúns que comezaron a glorificar Donald Trump e outros que ven a Putin como o que loita contra a Nova Orde Mundial. Os últimos sitios adoitan estar preparados para etiquetar un ataque terrorista como unha bandeira falsa, pero nunca os ve explicando que un evento podería ser unha broma completa. Se fose un engaño en caso de un ataque terrorista, ás veces pode significar que ambas partes son conscientes de que nunca se produciu un ataque senón que foi posto en escena. Obviamente, é por definición difícil poder facer boas análises do caos de información en internet e descubrir os feitos reais, pero Echt En moitos casos, o pensamento crítico non parece ser parte da mente humana, polo que moitas veces a xente descansa na historia precomprendida nos medios ou nos sitios de noticias da súa preferencia.\nSupoñamos a situación imaxinaria que, por exemplo, o recente ataque de gas venenoso na provincia de Idlib sirio non era un ataque contra o réxime de Assad, senón que plan preconcebido tanto de Occidente como de Rusia e os seus países asociados. "Que idiota inventa esa posición?", Pode pensar agora. Isto significaría que ambos os países están a xogar no escenario, pero no campo visible (os medios de comunicación) acusándoo. Isto parece bastante estraño. Por que deberían traballar xuntas detrás das escenas dúas festas que se bombardean continuamente? Vimos o exemplo máis destacado tras o desastre MH17. Occidente inclúe un informe de investigación do (Prezo de Machiavelli ganador) OVV Research Council mostrando que un foguete ruso BUK tería disparado o avión desde o aire. Rusia nega isto, pero non xorde argumentos que conduzan a unha poderosa desenmascaración dos resultados da investigación occidental. Por exemplo, as preguntas poden ser levantadas co gran desvío quen fixeron que a instalación de BUK termine no sitio de lanzamento. De todos os xeitos, podería haber moitas máis preguntas sobre este desastre e a pregunta que se podería facer é se houbo un engaño, como se explica en este artigo.\nRusia pode acusar o Occidente de ataques falsos, pero nunca demostrará que algo sexa un engano. Non parece que se produza unha desmembración poderosa, completa e inequívoca das acusacións occidentais. ¿É porque nunca hai realmente unha bandeira falsa ou unha broma falsa? ¿Podería ser que os líderes mundiais nos mantan doce con signos de interrogación para atraer á humanidade a un obxectivo final desexado? Aínda hai persoas que pensan que Putin (ou quizais mesmo o líder turco Erdogan) ve os plans da Nova Orde Mundial. ¿Sería que estes fortes líderes son simplemente parte do mapa de camiño cara á Nova Orde Mundial? Por que voan entre si o cabelo de Siria e por que as tensións están tan lonxe que parecen estar no limiar dunha terceira guerra mundial? ¿Podería ser que esas guerras estean planeadas nun nivel moi alto e que os líderes mundiais poidan desempeñar o seu papel de hostilidade para cumprir esta axenda? Isto parece realmente moi excesivo.\nO pensamento dialéctico ten o carácter dun diálogo. Unha determinada posición é cuestionada de forma crítica desde unha posición diferente e viceversa. O punto de partida está formado pola intuición ou hipóteses conflitantes. Esta forma de pensar foi preferida polo filósofo grego Platón. Máis tarde, o filósofo Hegel elaborará a tese. Hegel afirmou que non só pensando, pero tamén a realidade Ten unha estrutura dialéctica e está estructurada en tres fases: estes, anti-tese en síntese. Un estes é unha declaración que debe ser probada ou argumentada. Ás veces, unha tese é matizada, caso en que xorde unha nova tese (ou hipótese). Por iso, chamamos a contradición de tal posición anti-tese. A batalla nos medios entre argumentos de Oriente e Occidente podería chamarse dialéctica hegeliana. O síntese resolve o conflito estes en anti-tese op, por reconciliar as verdades compartidas en ambos. A dialéctica hegeliana é moi sinxela: crea un problema; comproba o problema e os seus efectos. A continuación, ofrece a solución. A filosofía hegeliana afirma que "todos os acontecementos históricos proveñen dun conflito entre forzas opostas". Pódese ver calquera idea ou implementación dunha idea estes. Este estes provoca forzas opostas nun chamado anti-tese. O resultado final non será o estesnin o anti-tese son, pero un síntese das dúas forzas opostas.\nA dialéctica hegeliana é o proceso que parece ser utilizado pola elite gobernante. Creouse un problema que se coñece con antelación sobre a reacción da poboación. Deste xeito, a xente abrazará a solución previa e desexada. Cando a poboación está debidamente condicionada, a axenda desexada da nosa elite de poder preséntase como a solución desexada para o problema que crearon. Tamén chamamos isto en resumo Problema, reacción, solución. Para acadar o resultado final desexado (síntese) é, polo tanto, o camiño do conflito (estes en anti-tese) un camiño necesario.\nPodería ser posible que os líderes mundiais sobre as cabezas de millóns de mortos e as guerras que eles mesmos fixasen deliberadamente son un gran problema segundo as regras da dialéctica hegeliana estes en anti-tese¿? Son estas as contradicións que sempre nos presentan nos medios? Claro que é bo que cando ve a través do imperialismo occidental, aínda pode deseñar esperanza alguén como Putin ou (á comunidade turca) Erdogan. Pero e se eles só teñen a anti-tese para formar no xogo hegeliano? Por exemplo, se observamos a historia do ascenso do presidente Vladimir Putin, non é lóxico asumir que non forma parte da axenda da Nova Orde Mundial. Para empezar, un golpe de estado tivo lugar en Rusia a comezos do século pasado durante a Primeira Guerra Mundial. O entón instalado Lenin eo seu sucesor Stalin son xoias comprobadas do campo de forza sionista (léase aquí a explicación); o campo de forza do que poderiamos dicir que esta é a forza motriz do plan da Nova Orde Mundial. Tamén o Hitler e os seus instalados por diñeiro sionista anti-tese o inimigo Stalin, xogou o xogo da dialéctica hegeliana sobre as cabezas de decenas de millóns de mortes. O solución, neste xogo de Problema (guerra) e o Reacción (esgotamento total da poboación), foi a instalación das Nacións Unidas como órgano de control global.\nNeste xogo da dialéctica hegeliana tocada polas liñas de faraón elitistas (ver aquí a explicación), que recoñecemos como presidentes de grandes nacións, a guerra é o camiño para a síntese desexada. E para esa guerra tes estes en anti-tese necesario O taboleiro de xadrez global parece ser xogado de acordo con este guión hegeliano, no que (para os que prestan atención) as relixións mundiais e as súas profecías tamén parecen servir de mestrado (ver aquí en aquí). Entón, se ollar para o problema da linguaxe ameazante e da crecente tensión entre Oriente e Occidente, ten que estudar a estrutura de poder quen pode xogar este xogo de dialéctica hegeliana detrás de escena. O obxectivo parece claro: a esclavitud total de toda a humanidade na fase de síntese.\nListaxes de ligazóns de orixe: henrymakow.com\nNenos non matados por gas venenoso, senón polos médicos cascos brancos da OTAN?\nO ataque de tomahawk a Siria baseado nun ataque de gases sarin de falsa bandeira?\nAtaque terrorista Londres 322 (22 marzo): Westminster Bridge foi pechada recentemente para filmar\netiquetas: anti-tese, antítese, Erdogan, bandeira falsa, destacado, Hegel, Dialéctica hegeliana, hoax, Platón, poeta, problema, reacción, solución, síntese, estes, trunfo, bandeira falsa, guerra mundial\n14 abril 2017 en 18: 11\nIsto é exactamente o que é e é hora de que a xente se esperte e vexa a través deste engano. É difícil que coñezo e, desde fai séculos, con toda consecuencias. Pero non é demasiado tarde para garantir o futuro das xeracións futuras e crecer coa liberdade total. O espertar vén coa conciencia do que está a suceder.\n14 abril 2017 en 18: 13\n14 abril 2017 en 18: 31\nPara manterse en condicións de policía, 'bo policía, mal policía':\n14 abril 2017 en 18: 37\nNo contexto das operacións de bandeiras falsas, hai grupos de pensións e poderosas organizacións de lobby que propagan os seus puntos de axenda abertos e expostos. Pero apenas ninguén lle presta atención, prefiren comer o que os msm (mockingbird) lles ofrece:\n14 abril 2017 en 19: 00\nPREGUNTA: Se me permites apostrofizar por un momento, estas sesións aparentemente parecen ser case irracionales (risas), pero aprecio moito os nosos esforzos exegéticos e talmúdicos para comprender a política exterior estadounidense. Eu usei as cinco desas palabras en briefings sobre as últimas caixas ou máis anos. (Risas.) Tiven un enorme -\nTONER MR: Ben colocado.\n15 abril 2017 en 20: 08\n¿Te digo algo bo, Martin?\nNon hai NWO .........\nFeliz Pascua desexada\ne conciencia profunda de Cristo ...\n15 abril 2017 en 22: 26\nQue densidade do profeta da sabedoría.\nQuere tamén ter unha bola de cristal. É útil, entón sabes o único no mundo exactamente o que fará e que non sucederá. O que lle fará sentirse superior á persoa ordinaria cunha computadora e unha conexión a internet.\n¿Dá tamén conferencias? Ou tamén escribes libros nos que compartes o teu coñecemento do futuro?\nOu é un segredo que non queres aclarar?\nPor exemplo, quero saber se os EE. UU. Serán completamente destruídos a curto prazo.\nPoderías tocar unha esquina do veo. O que demostra que o NWO vai ser un fracaso, que sucederá que fará que o NWO falla?\nAlien? o Mesías?\nSaúdos do galo dun simple agricultor.\n15 abril 2017 en 22: 39\nOu será rescatado por Ole Dammegard e Jim Fetzer, porque eses heroes fan ben na estrada. Ole case impediu o emprego interno en Londres e Estocolmo debido á información que recibiu dun ex-axente da CIA.\n16 abril 2017 en 08: 52\nsobe unha risada ...\ncoñece a ti mesmo\ngrazas por retratarte como un simple campesiño ...\ntodo vai saír ben ...\nNon, non son un profeta, non me sinto exaltado ...\n16 abril 2017 en 09: 07\nqueres perder ...\nas túas preguntas son retadores ... e cínicas ...\nmalo para a túa saúde ...\nO medo é un mal conselleiro\ne non lin nada máis aquí ...\ntal pena ...\n16 abril 2017 en 16: 19\n@densie, queres dicir conselleiro ???? Oloro unha alfombra de ioga, té de xenxibre e 15 menos tempo. ¿Cree na nova era?\nPor certo, mellor que un campesiño de labranza sobria que un propietario equivocado?\n28 abril 2017 en 09: 39\nDe feito, estivemos "en silencio" durante miles de anos como humanidade. Porque o motor "superior", o teu cerebro, estivo a traballar o mesmo durante 30.000 anos. Só usamos traxes a medida no canto de peles de animais.\nO falecido Piet Vroon escribe capítulos cheos de "Tears of the Crocodile". Entón, se continuas procreando simplemente como un "pau simple do granxeiro", vólvese unha desorde. Entendo que "MEN" intervén. Difundindo ocasionalmente un virus de Ébola. Vexa como cae.\n9 millóns de persoas a finais de século; Que perspectiva? Se tes que deixar todo isto en "Monkey Colonies", as cousas non funcionarán. Tolle: "Todo ten forma". (E rematando)\n16 abril 2017 en 19: 30\n@densie, grazas pola túa reacción.\n¿Cínico? Si, iso é certo.\nE as miñas preguntas son retadores. Idd, quería que te aclarasen.\nE medo, bo está todo ben. O meu maior medo neste momento é que Ruby, o noso pollo de pollo, non bebe bastante ou que o noso pollo espido "Madeleine Albright" pisote os ovos de Ruby de novo.\nO que tamén me asustame é a relixión da nova era que se propaga como unha verdadeira pandemia.\nQue te atopes tan vago, creo eu, é debido ao novo lavado de cerebro da idade Eckard Tolle.\nImaxina que todo o mundo vai botar como Tolle ... ????\nNon quero vivir nun mundo así.\n16 abril 2017 en 20: 29\n@densidade e PORVH\n28 abril 2017 en 09: 50\nGústame follar como Tolle. Eea baseada no budismo. A maior floración en China ocorreu baixo "condicións" budistas. Estamos en Europa e as chamadas tendas de campesiños libres de Occidente que se comparan con ese pensamento. En calquera caso, actuamos como tales.\nOs neandertais non están extinguidos. Basta ollar ao seu redor. Se vostede é consciente diso; será moito máis fácil. Os restos filogenéticos aínda son abundantes en nós.\nEstamos indo para a nosa arrogancia e estupidez. E se o quere ou non; pertences. Realmente risible.\n16 abril 2017 en 17: 18\nbonito Non, non son relixioso ...\ndesde logo da cruz ...\nLevántase, por así dicir ... Iluminado ...\nSobre como Byron Katie e Eckhart Tolle e moitos con eles ...\nporque iso é o que pasa ... a xente esperta ...\nestou e estás sinxelo ... no silencio do corazón\n« Nenos non matados por gas venenoso, senón polos médicos cascos brancos da OTAN?\nCorea do Norte é perigoso porque nós (os medios de comunicación) din iso »\nVisitas totais: 2.457.670


A produción do Centro Dramático Galego 'Ás oito da tarde, cando morren as nais' viaxa esta semana a Portugal - AGADIC\nParticipa no Festival Internacional de Teatro do Alentejo, cunha función en Beja o día 12, e estará en Coímbra o sábado 14\nTras o paso por Portugal, a montaxe regresa a Galicia para ofrecer funcións en Cedeira, onde foi presentada hoxe, ademais de en Catoira e A Estrada\nO director da unidade teatral da Xunta, Fran Núñez, viaxa tamén esta semana ao país luso para presentarlle o sistema de teatro inclusivo ao Teatro do Noroeste-Centro Dramático de Viana, interesado na ferramenta\nA produción do Centro Dramático Galego (CDG) Ás oito da tarde, cando morren as nais viaxa esta semana a Portugal, cunha función en Beja, no marco do Festival Internacional de Teatro do Alentejo, e outra en Coímbra. A xira portuguesa do espectáculo que leva a escena o texto de AveLina Pérez, con dramaturxia e dirección de Marta Pazos, forma parte da aposta pola proxección internacional do teatro galego da unidade teatral da Xunta e polo reforzo da colaboración co país luso. Nesta liña, cómpre salientar tamén que o director do CDG, Fran Núñez, se despraza mañá a Viana do Castelo para presentarlle o sistema de teatro inclusivo a Teatro do Noroeste-Viana do Castelo, interesado na ferramenta.\nO Festival Internacional de Teatro do Alentejo representa o grande escenario do sur de Portugal, cunha programación de calidade que nesta edición ten España como país convidado. A función de Ás oito da tarde, cando morren as nais insírese neste contexto e terá lugar o xoves, ás 21,00 horas, no Auditorio Pax Julia de Beja.\nPola súa banda, Coímbra acollerá o espectáculo do CDG no Teatro da Cerca de São Bernardo o sábado 14, ás 21,30 horas. Nesta localidade, os días previos á función, a autora do texto, AveLina Pérez, participará en distintas actividades organizadas por Cena Lusófona-Associaçâo Portuguesa para o Intercâmbio Teatral, en colaboración coa compañía de teatro A Escola da Noite e o Teatro Académico de Gil Vicente. Entre elas figura a presentación da publicación Antologia de Teatro Galego Contemporâneo, unha escolma de textos de diferentes autores de Galicia na que se inclúe o que deu pé a Ás oito da tarde, cando morren as nais. O acto contará tamén coa presenza do director do CDG, Fran Núñez.\nPresentación en Cedeira\nCon Camila Bossa, Sabela Domínguez, Xosé Manuel Esperante, Davide González, María Llanderas, Alba Loureiro e Toni Salgado no elenco, Ás oito da tarde, cando morren as nais regresa aos escenarios galegos en Cedeira, onde foi presentada esta mañá nunha rolda de prensa coa participación de Fran Núñez. Estará do 19 ao 22 de maio no Auditorio Municipal, cunha función para centros de ensino de Secundaria e de Bacharelato o xoves, e sesións para o público xeral o venres e o sábado, ás 21,00 h., e o domingo, ás 19,00. As entradas están xa á venda a través da web ataquilla.com e poderán adquirirse tamén no despacho de billetes.\nGrazas ao programa de mobilidade do CDG, veciñanza de Ares e das Somozas desprazarase a Cedeira para gozar do espectáculo. A xira de Ás oito da tarde, cando morren as nais continúa na última semana de maio en Catoira e péchase na Estrada na primeira fin de semana de xuño.\nO equipo artístico do espectáculo confórmano Rut Balbís, como responsable do movemento, Hugo Torres, do espazo sonoro, Nuno Meira, da iluminación, e Blanca Añón, da escenografía. Pola súa banda, Pier Paolo Álvaro e Esther Quintas asumen o vestiario e a caracterización, respectivamente. Nas asistencias figuran Iria Azevedo, na de dirección, Pablo Chaves Maza, na de escenografía, Roger Portal Cervera, na de vestiario, e Xandre Vázquez, na de produción.


Coñecer unha rapaza para o matrimonio - Vídeo Chat - O Mellor!\nCoñecer unha rapaza para o matrimonio\nMozo homes e as nenas en Allahabadi a través de Internet, como moitos outros servizos na industria, ten sido unha parte das nosas vidasEscoitar unha morea de historias sobre como Mozo en liña axudou a atopar un compañeiro tamén é un xeito de crear unha familia forte no futuro, pero esta é unha tendencia diferente. Segundo as estatísticas, en 2015, o número de divorcios foi máis de 58, onde o matrimonio durou menos de un ano. Cal é o problema. Sitio web de mozo en Allahabadi vai axudar a crear unha verdadeira colaboración con máis rendible queridos. O noso sitio web mostra unha compatibilidade puntuación para cada contacto e os temas que aparecen de Mozo en liña para unha relación serio en Allahabadi a un novo nivel e todos os servizos do sitio web son libres. Relacións entre homes e mulleres son tan complexas que as súas regras son imposibles. Aquí, por suposto, pode escribir a continuación, dicir algo e Facer algo, pero vai ser enganado. O éxito Mozo require experiencia, e só pode axudar. Estas normas regulan a xeneralización da experiencia práctica, o que significa que son relevantes en calquera situación.\nNon é bo ou malo frases para comezar con. Cada nena é un espazo, e é relevante se este ou que pouco depende o seu humor e estado de espírito. O que funciona hoxe non funciona mañá. Porque mesmo o Mozo visión, o éxito non é garantía. O que significa que fallos deben ser tomadas con calma. Se algo non funciona, non culpar a si mesmo. Esta é unha arte que scouts domina. Iniciar unha conversa que ten que, con calquera motivo, ser honesto.\nNeste caso, a nena vai estar interesado en saber se para reunirse con ela ou só facer preguntas.\nDespois da primeira petición ou pregunta, a frase "porque" é apropiado. Iso é comprobado psicoloxía social. Porque a xente adoran cando explicar. Imos dicir que o estadio é a seguinte parada.\nMentres aínda está alí. Mulleres recoller información sobre os homes, non é a súa natureza. Todos eles son interesantes. Polo tanto, non espera para a rapaza para chamar o seu número de teléfono móbil.\nE eles ler a súa esposa fóra da curiosidade. En suma, sinto-se libre para falar de si mesmo, el só axuda. Se usar o seu, chamadas ou mensaxes de texto-me a si mesmo. E se non, entón non procesar. É estúpido para molestar a alguén ou probar iso. Eu non me gusta. Todo o dereito, atopar a outros. Nenas raramente dar a luz en datas sen un obxectivo claro. A través dos ollos dun poética e ambigua rapaza. En realidade, toda muller quere cousas específicas: o matrimonio, o diñeiro, os nenos, de entretemento. Amosar a ela que vai alcanzar a meta.\nnon importa o quão banal pode ser, pero esta directamente aumenta a súa dividendos. Para unha rapaza, é importante que un home facer-se con ela, porque é algo especial. Porque a súa posición é sempre inequívoca: por exemplo, normalmente non comezar con alguén, pero esta vez ten notado o seu peiteado ollos, número, voz. A muller vai probar o que está mal, pero manter-lo por si mesmo un cabaleiro que de acordo. Estar no lugar ata o último momento, e entón o éxito será garantido.\nMozo e falar jezkazgan, a entrada é de balde e sen\nഡേറ്റിംഗ് in Dusseldorf സ്വതന്ത്ര ഡേറ്റിംഗ്\npara atender sen rexistro de balde sen rexistro Chatroulette sexo Seznamka sitio de Mozo gratuíto Mozo relación vídeo chat Chatroulette web de chat de roleta chat roulette co teléfono vídeo chat sen rexistrar e nenas de balde vídeo chat con as nenas de balde e a inscrición


A Xunta presenta o curso Celga 3 en liña no marco do plan de formación en lingua galega\nO sistema oficial de acreditación do idioma galego avanza no acceso á súa aprendizaxe desde a modalidade da teleformación\n"A seguinte convocatoria formativa do Celga incorporará tamén o nivel 2 en liña", segundo avanzou o secretario xeral de Política Lingüística\n"Trátase dunha iniciativa enmarcada na política autonómica de impulsar a formación en liña", sinalou a directora da Amtega\nO secretario xeral da Emigración incidiu na importancia que esta nova proposta ten "para os milleiros de galegos que residindo no exterior estean pensando en retornar a Galicia ou para aqueles que xa o fixeron"\nSantiago de Compostela, 4 de marzo de 2019.- A Xunta, por medio dos responsables da Secretaría Xeral de Política Lingüística, da Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (Amtega) e da Secretaría Xeral da Emigración, presentou hoxe o novo curso en liña preparatorio do nivel 3 do certificado de acreditación da lingua galega (Celga), un proxecto que se suma aos dous niveis xa existentes da formación en lingua galega desde a modalidade en liña e que supón un paso máis no seu acceso por parte da cidadanía, tanto a da Galicia territorial como a da colectividade galega no exterior.\nO secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, destacou “que a Xunta estrea nesta convocatoria de formación o Celga 3 en liña, do que se desenvolverán sete cursos con 30 prazas cada un, no marco do Plan de formación en lingua galega da Xunta, que chegará este ano a máis de 7000 persoas” e avanzou que “deseguido se iniciarán os traballos para incorporar á vindeira oferta de teleformación o nivel 2, que completará a formación en liña do sistema de acreditación oficial da lingua galega e posibilitará o acceso aos catro niveis de aprendizaxe que o configuran desde calquera parte do mundo”.\nPola súa banda, Mar Pereira sinalou que un ano despois da posta en marcha da plataforma de teleformación da lingua galega, “ampliamos a oferta formativa con este novo curso preparatorio para acceder a acreditación do Celga 3”, unha iniciativa enmarcada na política autonómica de impulsar a formación en liña. A directora da Amtega lembrou outras medias para favorecer a difusión da lingua como lingua.gal, o portal da lingua desde o que se accede a esta plataforma de teleformación e que ofrece diferentes recursos para aprender e traballar en galego; o tradutor Gaio ou a consecución do dominio .gal.\nAntonio Rodríguez Miranda, secretario xeral da Emigración, puxo o foco na importancia que esta nova proposta de Política Lingüística ten para “os milleiros de galegos que residindo no exterior estean pensando en retornar a Galicia, ou para aqueles que xa o fixeron e que verán así equiparado o seu nivel de galego ao de todos aqueles que cursaron xa estudos na Galicia territorial”. “Trátase dun paso máis cara súa a integración total na súa terra de orixe, tamén no eido lingüístico”, engadiu.\nO prazo de incriscrición da formación preparatoria para as probas de acreditación do Celga está aberto ata o vindeiro 20 de xuño e xestiónase desde o Portal da Lingua Galega www.lingua.gal ou desde a sede electrónica da Xunta https://sede.xunta.gal.\nCelga 3 en liña\nO curso Celga 3 en liña que a Secretaría Xeral de Política Lingüística pon en marcha por primeira vez en 2019 vénse sumar aos cursos a distancia preparatorios para as probas de nivel Celga 1 e Celga 4 xa existentes, co fin de facilitar o acceso á formación en lingua galega da poboación adulta sexa cal for o lugar onde viva e a ocupación e horario que teña.\nOs obxectivos e contidos do curso Celga 3 en liña correspóndense cos do nivel B2 do Marco europeo común de referencia para as linguas. Para alcanzar este nivel, o curso emprega textos, vídeos e audios en diferentes tipos de actividades prácticas, de acordo coa pedagoxía construtivista social que o guía e que implica a colaboración, o papel activo do discente e a reflexión crítica. Así, través dunha interface de navegación sinxela, lixeira, eficiente e intuitiva, o alumnado accede a unha das 8 unides do curso, cada unha delas dividida en catro bloques: comprender, explorar e reflectir, practicar e comunicar e viaxar. Neles, o alumnado atopará actividades tipo consulta, tarefa, diálogo, chat, foro, glosario, wiki, cuestionario ou reunión, entre outras posibilidades. As unidades organízanse arredor dunha tarefa principal e son 8.\nAs persoas que desexen participar nun destes cursos de teleformación deben dispoñer dun equipamento informático composto por un ordenador con conexión a Internet, dunha conta de correo electrónico (que deberá coincidir coa sinalada na solicitude de participación) e mais dun micrófono ou calquera medio alternativo que permita a gravación de voz. Toda a información en http://www.lingua.gal/curso-celga-3-lina.\nCelga é o sistema de certificación de lingua galega adaptado ao Marco europeo común de referencia para as linguas e está configurado mediante cinco niveis de coñecemento do idioma, que recollen as habilidades que reflicten a competencia comunicativa nas distintas destrezas.


Un novo parque de 3.000 metros recuperará a memoria de Amalia Álvarez - Pontevedra Viva\nAmalia Álvarez, nunha homenaxe a Alexandre Bóveda na Caeira\nLuns 8 de Febreiro, 2016 ás 18:27 do Luns 8 de Febreiro, 2016\nLuis Bará e Valentín García Bóveda\nNo que sería o 110 aniversario do seu nacemento, este mércores 10 de febreiro, Amalia Álvarez Gallego recibirá unha homenaxe da cidade na que viviu e morreu no ano 2001. Máis coñecida como a viúva de Alexandre Bóveda, Amalia é "unha desas mulleres coraxe" que padeceu a represión franquista e o escarnio social, pero se ergueu e sacou adiante a súa familia e a súa carreira, e é esa a faceta da súa vida que será recoñecida.\nAmalia Álvarez (Lugo, 10 de febreiro de 1906) dará o seu nome ao novo parque urbano creado no entorno das rúas Filgueira Valverde, Poza dos Canos, Joaquín Costa, 12 de Novembro e a travesía da Eiriña, na coñecida como unidade de actuación 18. Trátase dun espazo duns 3.000 metros cadrados que se inaugurará formalmente este mércores ás 13.00 horas.\nO acto converterase nunha homenaxe a Amalia Álvarez, de quen o concelleiro de Patrimonio Histórico, destaca que "protagonizou actos de resistencia" e é unha desas mulleres merecedoras de recoñecemento pola maneira na que se sobrepuxo "á dor, o drama, o terror" despois do fusilamento do seu home, cando levaba no ventre a súa quinta filla.\nEste nomeamento é froito do programa municipal A memoria das mulleres e incluirá a instalación dunha placa coa biografía de Amalia Álvarez, a plantación de magnolios -unha das súas árbores favoritas- e un recital de música e poesía. No acto lerase un poema inédito escrito por ela que a súa familia atopou na súa casa despois da súa morte e tamén se repartirá entre os asistentes un tríptico sobre a súa figura. Está convidada a familia e tamén toda a veciñanza.\nBará destaca que o parque é "un espazo urbano de máxima dignidade", un espazo público de lecer cunha peza central de 2.000 metros cadrados e outros 1.000 nos arredores. Valentín García Bóveda, neto de Amalia Álvarez e Bóveda, actualmente vicepresidente da Fundación Alexandre Bóveda, agradeceu o acto e o traballo do Concello e do BNG pola recuperación da memoria histórica.\nA familia e a Fundación vivirán "un día moi ledo", pois "emocionalmente é un paso moi boa para todos nós". Recuperar a memoria e homenaxear a Amalia Álvarez ten un "simbolismo emocional" moi alto, pois é un paso determinante de cara ao "resarcimento" do dano causado, o único que garante que non se caia no esquecemento.


Os bancos da eurozona depositan no BCE 169.640 millóns de euros | Consumer\nOs bancos da eurozona depositan no BCE 169.640 millóns de euros\nÉ a cantidade máis alta desde o 9 de agosto de 2010, cando alcanzou 172.090 millóns de euros\nOs bancos comerciais da zona euro depositaron no Banco Central Europeo (BCE) un total de 169.640 millóns de euros, segundo reflicten os datos da entidade emisora. É a cifra máis alta rexistrada desde o 9 de agosto de 2010, cando se alcanzaron 172.090 millóns de euros.\nO depósito do BCE remunera o diñeiro depositado cada día polos bancos da eurozona ao 0,75%, moi por baixo do 1,50% do prezo oficial do diñeiro, o que constata unha crecente desconfianza entre os bancos, que optan pola maior seguridade do banco central no canto de prestarse entre eles e obter un maior rendemento.\nO BCE informou de que os bancos da zona euro non acudiron por terceira semana consecutiva á poxa de liquidez en dólares que celebra semanalmente a entidade. O BCE mantén un acordo de intercambio de divisas coa Reserva Federal de Estados Unidos polo que ofrece cada semana liquidez en dólares aos bancos europeos a un interese relativamente superior ao dos mercados, o que deixou desertas a maior parte das poxas celebradas.\nCon todo, fai tres semanas, un banco da eurozona solicitou ao BCE un total de 500 millóns de dólares a un interese do 1,1%, o que desatou as especulacións sobre o posible peche dos mercados de capitais para algunhas entidades europeas en dificultades, xa que esta liña de liquidez non se usou desde o pasado mes de febreiro.


Faleceu Paloma Rodríguez, mestra de infantil durante varios anos no colexio Centieiras de Perlío (Fene), antes e despois de ser deputada do PSOE no Congreso dos Deputados en Madrid. Para moitas mulleres un referente do feminismo en Ferrol e na comarca, sempre presente en iniciativas e mobilizacións pola igualdade e contra a violencia de xénero. A última vez que falei con ela foi na concentración celebrada diante do Xulgado ferrolán contra a Manada, violadores en grupo dunha rapaza nas festas do San Fermín. Antes e en varias ocasións estivo en Radio Fene falando dos seus alumnos e alumnas aos que educaba no valor da igualdade. Vénseme á cabeza cando levou a cabo no colexio Centieiras unha iniciativa para recuperar a memoria das mulleres de Fene que pasaron desapercibidas e que rescatou do esquecemento buscando a colaboración, entre outras, de Radio Fene. Ou cando organizou unhas lecturas de contos, no mesmo centro escolar, nas que a igualdade reinase ás súas anchas. Despois publicou varios libros para a infancia; “A urna dos desexos”, “O segredo de Flora”, “O país dos mandóns” ou “Teño dúas casas”. Era unha boa mestra e moi querida en Fene.\nXosé Manuel Galdo Fonte\n70 anos/Perlío (Fene)\nO ex concelleiro de Fene Xosé Manuel Galdo Fonte faleceu na xornada do pasado mércores aos 70 anos de edade. A familia agradece un recordo na súa memoria. Non se recibe dó polas restricións sanitarias. Galdo Fonte foi tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo de Fene durante tres lexislaturas. Ocupou o terceiro posto nas candidaturas do Bloque Nacionalista Galego, nas eleccións celebradas en 1983, 1987 e 1991. Fora traballador de Astano e veciño da rúa da Torre en Perlío. Nos últimos anos mantiña un activo blog e gostaba de recopilar fotografías antigas de Fene nas redes sociais. Recuperamos do noso arquivo sonoro manifestacións de Xose Manuel Galdo Fonte realizadas en 1985. Era o momento álxido das mobilizacións dos traballadores de Astano en defensa do seu posto de traballo. Foran xulgados Rivera Arnoso e Galdo Fonte por convocar protestas. Xosé Manuel Galdo reclamaba o dereito a defender o emprego, a industria da zona e o sector naval.\nXosé Manuel Galdo Fonte foi traballador de Astano e tenente de alcalde de Fene durante doce anos.


Cinco anos de dúbidas | Dúbidas do galego\nCinco anos de dúbidas\nHoxe comeza a tempada 16-17 deste blog. Hoxe é unha data especial porque, semana arriba-semana abaixo, o ‘Dúbidas do galego’ fai cinco anos. Así que este primeiro texto non ha resolvervos ningunha dúbida porque o quero dedicar a recordar por que empecei a escribir e como foi evolucionando este proxecto.\nSe vedes o meu perfil, non fai falta que vos conte que son xornalista. Traballei como redactor do semanario A Nosa Terra e coordenador de A Nosa Terra Diario, o medio dixital que compuñamos, até que deixou de publicarse no 2010 e un ano despois, o conxunto da empresa pechou e eu quedei sen traballo. É estéril explicarvos o que sentín cando quedei sen traballo pero só quero que comprendades que traballar nun medio de comunicación en galego (e iso segue a pasar hoxe) deixa pegada. Se a iso sumades que a meirande parte dos xornalistas sómolo por vocación, podedes darvos de conta que no 2011 non só me convertín nun parado, quedei desamparado ao mesmo tempo. E cadaquén vai buscando o amparo como pode, en moitos lugares e de moitos xeitos.\nXa na derradeira etapa de A Nosa Terra Diario eu facía algo semellante ao ‘Dúbidas’ e naquel outono triste de hai cinco anos entendín que a experiencia gaña en tantos anos de redacción, corrección de textos e pelexa no día a día coa norma do galego para adaptala ás necesidades de expresión dun medio de comunicación en tempo real non podía quedar para min só. Por iso decidín crear o blog, como xeito de publicar na rede, para quen quixera velo, como eu resolvera dúbidas que me asaltaran durante anos.\nManter un blog altruísta (ou egoísta, porque me deu e me segue dando satisfaccións) é unha tarefa con altibaixos. Hai épocas nas que a vida se che complica e non atopas lecer para escribir, outras veces escribes textos cos que non quedas contente. Poucas veces alguén entra, fai un comentario desairado e amárgache o día. Pero polo xeral, o ‘Dúbidas’ contou cunha comunidade lectora excelente. O número de visitas foi medrando ano tras ano, a pesar de que a periodicidade e o número de entradas do blog por ano baixou. A xente entra, pregunta, interésase por saber como mellorar o seu galego. Amais do blog, creei a comunidade no facebook do ‘Dúbidas’. Humildemente, penso que foi un éxito ben grande. Arestora forman parte dela ao redor de 1.900 persoas. Coñezo como funcionan as redes sociais, os seus límites e o autoengano que poden provocar pero coido que é unha cifra de “gústames” ben xeitosa. Coido que as persoas que neste tempo a utilizaron para me preguntaren e consultaren cousas houberon de ver o meu interese en atendelas canto antes e axudalas a resolveren problemas concretos. Houbo persoas que me pediron axuda para traducir un menú dun restaurante, para corrixir a edición dun texto literario, para escribir con corrección unha carta a un ser querido en bo galego.\nEstou orgulloso de dúas cousas neste tempo. Unha, que o blog se converteu en referencia para moitas persoas que se dedican profesionalmente á tradución. E tamén que moitas persoas estranxeiras que están a aprender galego confiaron no blog para resolveren dúbidas e apertos. Como galegofalante, coido que é moi importante ter en conta que a nosa comunidade lingüística debe aspirar a medrar, sempre. Tanto con persoas da nosa nación que se decaten de que falar en galego suma e nos fai máis sexis :)) coma con persoas que coñecen a nosa lingua por centos de razóns e logo de sentila ou lela, deciden amala porque non existe outro xeito de definir o acto de aprender unha lingua que non é túa e que non vale para o comercio, para o negocio, para o triunfo no capitalismo. Se puxen o meu granceiro de area para que ese amor floreza, xa me dou por feliz con esta experiencia.\nA partir de agora, intentarei actualizar o blog todas as semanas. Dádeme o desconto cando falte á cita. Será que non podo, de veras. Quero que vos animedes a preguntar, a expresar as vosas dúbidas, a suxerir temas. Sede insistentes porque talvez me esqueza. Sede pedichóns, que o non xa o tedes :))\nMoitas grazas por lerdes este blog. É ben difícil estar á vosa altura. Apertas!\nPublicado en Xeral e etiquetado aniversario,dúbidas do galego\n10 reflexións sobre “Cinco anos de dúbidas”\nXurxo o Outubro 6, 2016 ás 11:16 am dixo:\nMoitísimos parabéns polo teu labor impagábel estes cinco anos, César. Tomara que veñan moitos máis!\nLalo o Outubro 6, 2016 ás 1:54 pm dixo:\nParabéns. Malia non ter seguido tódolos artigos que publicaches, pois o bombardeo de información no correo é brutal, si atopei interesantes aqueles que seguín. Tamén me tes sido moi valioso para alguna dúbida.\nLalo o Outubro 6, 2016 ás 2:03 pm dixo:\nE… para retomar o novo curso e evitar que te enferruxes…Cal sería o equivalente galego ao adxectivo castelán “ocioso” referido á persoa que non pon interese por aproveitar o tempo, xa sexa traballando de xeito formal e remunerado coma practicando algunha afición, deporte, actividade artística, etc que lle poida reportar un enriquecemento persoal. Noutras palabras, unha actitude contraposta á emprendida por ti cando te viches sen traballo, e che deu por crear iste maravilloso blog. Grazas.\n@cequelinhos o Outubro 6, 2016 ás 5:22 pm dixo:\nOla, Lalo. Graciñas por comentar e polo cariño. Este espazo aliméntase co alento de persoas coma ti. Entendo que o que preguntas non é tanto un estado concreto: non ter nada que facer senón ser alguén a quen traballar lle pega un tiro, que di miña nai. Hai unha palabra que se usa habitualmente no portugués e que eu escoitei moitas veces en galego: ser folgado. “Fulano de tal é ben folgado” vén dicir iso mesmo.\nNa Limia oín dicir dun home con fama de vago, calaceiro ou lacazán, que son formas máis agresivas para o mesmo que estamos tratando: “Fulano de tal ten mans de la”, é dicir, tiña as mans suaves e coidadas por non andar con elas na terra.\nEspero terte axudado. Apertas\nXavi o Outubro 7, 2016 ás 9:11 pm dixo:\nParabéns por estes 5 anos! Moitas grazas polo blogue, a min resúltame moi útil e aclaroume moitas dúbidas, espero que teñas folgos para seguir adiante. (Xa sei que din que se di “blog” pero a min esa forma brusca de acabar unha palabra en galego resúltame allea, non concorda co galego que mamei).\nA min gustaríame saber se hai algunha diferencia ou matiz entre as palabras “pastor” e “pegureiro”, segundo o dicionario son sinónimos.\n@cequelinhos o Outubro 10, 2016 ás 5:42 pm dixo:\nEn efecto, un pegureiro é unha persoa que anda a coidar do gando. Por extensión, nalgunhas comarcas serve para definir un rapaz novo ou incluso un pillabán. Xa se sabe que a lingua é moi clasista :))\nXavi o Novembro 9, 2016 ás 9:57 am dixo:\nGrazas, pola aclaración e o interese.\nAnónimo o Outubro 20, 2016 ás 7:16 pm dixo:\nBlog é na escrita, mais poder podes dicir “blogue”. De feito, no portugués usan blogue (na escrita e na fala). A razón diso é que nesa língua fan aportuguesamentos das palabras (blogue, estresse, esprinte, caraoquê, camicase, caratê, coala…).\nE, aínda que eu saiba que no galego hai que escribir “blog”; eu prefiro facer coma os portugueses e escribir “blogue” sempre que puider.\nSe entendes ben o portugués, recoméndoche o blogue https://dicionarioegramatica.com.br ou o https://ciberduvidas.iscte-iul.pt/\nE un blogue galego que recomendaría que lle botases unha ollada é o http://ciberdubidas.blogspot.com.es/\nEu o que quero é xamón o Outubro 8, 2016 ás 5:22 pm dixo:\nParabens! Eu son das que consulto o blog de cando en vez para as dúbidas que van xurdindo 🙂 Por moitos anos máis!\nantonamilga@edu.xunta.es.xunta. o Outubro 10, 2016 ás 2:22 pm dixo:\nGrazas a ti por esa constancia e esforzo por facer q a nosa lingua se utilice cada vez. COn máis corre ción e nOrmalidade.


O Fire TV Cube permite unirse a xuntanzas en Zoom - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nxoves, 29 de xullo do 2021 Marcus Fernández\nDentro dos dispositivos para achegar prestacións de Smart TV por HDMi de Amazon destaca o Fire TV Cube por facer unha aposta polo control por voz moi superior á dos seus irmáns, xa que, aparte de permitir dar ordes ao seu mando, tamén conta con micrófonos de longo alcance para que poidamos falar con Alexa. Este trebello tamén inclúe emisor de infravermellos para poder controlar dispositivos que inicialmente non serían domóticos (como sistemas de aire acondicionados, equipos de son, persianas eléctricas...). Pero este interesante dispositivo vén de incorporar unha función moi interesante nos tempos que corren: poder realizar videoconferencias por Zoom. Até o momento o dispositivo só permitía as videoconferencias a través da aplicación oficial de Alexa.\nCoa última actualización de software do Fire TV Cube é posible instalar a aplicación de Zoom e, tras conectarlle unha webcam compatible, será posible unirse a xuntanzas virtuais en vídeo, o que pode resultar moi atractivo á hora de facer este tipo de reunións no salón da casa, aínda que non faltarán empresas que consideren que este é un xeito práctico de incorporar Zoom a unha sala de reunións.\nPara poder gozar da videoconferencia a través de Zoom é preciso contar cunha webcam que soporte o estándar UVC (ou sexa, que non precise de drivers especiais para funcionar) e como mínimo funcione a 72p e 30 imaxes por segundo, recomendándose webcams Full HD cun campo de visión de 60-90 graos, non recomendándose webcams 4K.\nAlgunhas das webcams recomendadas por Amazon serían as Logitech C920, C922x e C310 ou a Wansview 101JD, que precisan dun adaptador a micro USB para poder conectarse ao Fire TV CUbe (existindo tamén adaptadores deste tipo con porto Ethernet, o que pode resultar moi práctico se temos unha conexión Wi-Fi pouco estable).\nUnha vez instalada a webcam chegará con dicirlle a Alexa que se unha a unha xuntanza de Zoom, tras o que o asistente preguntará polo identificador e o contrasinal da xuntanza, podendo simplificarse a operativa se temos o calendario de xuntanzas ligado con Alexa, de xeito que o sistema adiviñará a xuntanza a que queremos unirnos e simplemente pedirá unha confirmación ao usuario antes de entrar.\nCómpre advertir que o uso de webcams en dispositivos con Android TV é unha prestación tan frecuente como descoñecida, en boa medida pola falta de software orientado ao uso de cámaras dente o televisor. Sen ir máis lonxe, o Chromecast con Google TV tamén é compatible con webcams UVC, polo que incorporar a videoconferencia a contornos familiares é cada día máis doado.


Os Reis Magos desafían á choiva para levar a ilusión ao Val Miñor - ValmiñorTV\nInicioBAIONAOs Reis Magos desafían á choiva para levar a ilusión ao Val Miñor\nOs Reis Magos de Oriente percorreron a comarca na tarde deste mércores adaptándose ao contexto sanitario que nestes momentos rexistra uns niveis de contaxios como nunca se viron. Os tres municipios inclináronse por diferentes opcións, desde percorridos sen interrupcións nin caramelos, a postas en escena similares ás de prepandemia aínda que lixeiramente adaptadas ao contexto actual. Todo baixo unha meteoroloxía que castigou por momentos e unhas temperaturas que superaron timidamente os 10 graos.\nTan só Gondomar apostou polo modelo estático posto en práctica en 2021 combinado con visitas por parroquias no mesmo día, o que a converteu na Cabalgata de maior duración do Val Miñor e a que peor o pasou dado o mal tempo que imperou durante toda a mañá. A fin de evitar as aglomeracións de público, Melchor, Gaspar e Baltasar partiron desde primeira hora da mañá en dous Volkswagen Golf MK1 e un Ford Escort V Cabrio para completar un percorrido por todas e cada unha das parroquias da condal cun itinerario que se estendeu durante horas. Por primeira vez os nenos da localidade puideron seguilos a tempo real a través dos seus smartphones vía GPS e esperalos o mínimo posible para recoller os seus caramelos. Pasadas as 18:00 horas chegaron á Praza Paradela onde foron recibidos polo alcalde Paco Ferreira e os concelleiros do goberno local. Alí permaneceron aproximadamente ata as 20:00 horas nunha carpa. Para poder visitalos foi preciso completar un itinerario marcado co fin de minimizar o posible risco de contaxios.\nNigrán optou por recuperar a Cabalgata tradicional aínda que con matices. No canto de permanecer estáticos, As Súas Maxestades fixeron tres roteiros delimitados con descansos de media hora cada un. Partiron da Praza do Concello ás 17:30 horas pola Avenida Rosalía de Castro e proseguiron por rúa Telleiras mentres repartían caramelos desde as tres carrozas. Pouco despois se reagruparon na Ramallosa e percorreron as rúas interiores do mesmo xeito ata o Parque da Feira onde estiveron aproximadamente ata as 19:00 horas. O último dos tramos discorreu por Panxón, desde o Complexo Deportivo de Gaifar ata o Pavillón Municipal Xurxo Otero ata aproximadamente as 20:30 horas.\nA de Baiona quizá foi a que máis se asemellou á Cabalgata prepandemia. Se o 2021 permaneceron estáticas no Parque da Palma, en 2022 cumpriron un percorrido con inicio ás 18:00 horas desde Sabarís para acabar nas inmediacións do Parador Conde de Gondomar. Neste caso prescindiron de recepcións, paradas e a tradicional tirada de caramelos, aínda que si con música e animación que correu por conta da Rondalla Helios de Bembrive, La Fiesta Escénica e Spirit. A diferenza de Gondomar as visitas polas parroquias de Belesar, Baredo, Baíña e Santa Cristina de A Ramallosa desenvolvéronse o martes 4 de xaneiro.


Conmemoracións | CEIP Juan Fernández Latorre\nNa festa do Voluntariado Miúdo\nComo colofón a nosa participación no proxecto de voluntariado, unha representación do alumnado do colexio participou na festa de final de curso na Cidade da Cultura en Santiago, xunto a outros centros de Galicia que durante o curso desenvolveron actividades de voluntariado. Dende a dirección do colexio queremos felicitar e dar as gracias a todo o alumnado que durante o curso participou como voluntario-a nas diferentes actividades realizadas, adicando unha parte do seu tempo na axuda aos demáis. E tamén ao profesorado que fixo posible esta iniciativa coa súa implicación. Noraboa!!\nTerminou o curso 18/19 coa Festa de Xogos de costume, unha actuación de teatro do Andamio para os peques de infantil e un espectáculo de acrobacias e risas a cargo de Circo Chosco para toda primaria.\nFroita e voluntariado\nAs dúas semanas da froita terminan nestes inicios do mes de xuño. Este ano incorporamos esta actividade de alimentación saudable dentro do proxecto de Voluntariado Miúdo. O alumnado participante colaborou en diferentes tarefas como o reparto, a recollida de desperdicios no patio, a elaboración de carteis e por último a utilización dos restos de froita para elaboración de compost.\nConmemoramos o Día das Letras Galegas\nXornada de xogos tradicionais, onde os maiores ensinaron e axudaron aos máis pequenos na recuperación de xogos de sempre. Logo entrega de diplomas e premios para alumnado e familias participantes nos contos compartidos.\nGran éxito do mercadillo de xoguetes\nCoa colaboración de todos-as realizamos unha vez máis esta actividade solidaria, nesta ocasión, para recoller fondos para a ONG Miradas al Mundo, que invertirá o recaudado no seu proxecto de pozos de auga potable en Guinea Bissau.\nLogo de pasar todo o alumnado durante o luns e o martes, decidimos manter ata o xoves o mercadillo aberto pola tarde e o recreo, para que poidan seguir mercando as cousas expostas. Cando remate esta semana contabilizaremos os cartos reunidos e o notificaremos a través da web. Moitas gracias!!\nDía das Persoas con Discapacidade e Voluntariado\nO mércores 5 de decembro conmemoramos esta data adicando a xornada as persoas con discapacidade visual. Para isto contamos coa colaboración de Covadonga, traballadora da ONCE, que realizou talleres de braille co alumnado de 4º, 5º e 6º de primaria. Por outra banda o resto do alumnado experimentou, dun xeito lúdico as diferentes sensacións que viven diariamente as persoas con ceguera, todo realizando un circuito cos ollos tapados pero coa colaboración extraordinaria dos nosos-as voluntarios-as do proxecto de Voluntariado Miúdo que o fixeron xenial. Aquí tedes unha mostra en imaxes.\n25 Aniversario: acto institucional\nEste mércores 7 de xuño celebramos,nun acto de caracter institucional, os 25 anos do Colexio. Foi un emotivo e bonito acto no que reunimos as autoridades educativas (Inspector Xefe, Concelleira), e unha representación importante do profesorado, familias-APA, alumnado, persoal non docente, AAVV Iar, Centro Cívico-Biblioteca, IES Monte das Moas,...Aproveitamos para inaugurar a exposición dos 25 anos do colexio, que a partir de agora poderedes visitar todsos-as, e compartir lembranzas arredor do noso querido cole. Queremos dar as gracias a Donaire por colaborar unha vez máis con nós compartindo a súa música e cancións, tamén ao CEFP Paseo das Pontes e ao IES de Leixa (Ferrol), que colaboraron coa merenda e os carteis e lonas conmemorativas, respectivamente.\nO xoves 22 de xuño será o turno, durante todo o día, para a Gran Festa do 25º Aniversario, para todo o alumnado, exalumnado e familias. Xogos, maxia, clown, malabares, música, bailes, talleres, contacontos, hinchables, etc, conformaran o programa, que pronto coñeceredes.


MANUEL DIOS: "EN 10 ANOS A REFORMA EDUCATIVA NON PUIDO IMPLANTAR O ENSINO DE TEMAS COMO A PAZ OU A MULLER" | Actualidade\nMANUEL DIOS: "EN 10 ANOS A REFORMA EDUCATIVA NON PUIDO IMPLANTAR O ENSINO DE TEMAS COMO A PAZ OU A MULLER"\nOs 17 anos de traballo do Seminario Galego de Educación para a Paz (SGEP) para formar e ensinar a formar ós docentes na cultura de paz foi o eixo central en torno ó que xirou a mañá desta segunda xornada do I Encontro Internacional sobre Cultura de Paz, que se desenvolve ata o sábado no Consello da Cultura Galega. Conceptos como o da paz, o conflicto ou a metodoloxía e os recursos didácticos que os educadres do SGEP aplican centraron as intervencións de Manuel Dios e Calo Iglesias, os dous pertencentes ó SGEP, relatorio que levou o título de Educar para a Paz nas aulas: Recursos e dinámicas.\nO actual presidente do SGEP, Manuel Dios, reivindicou a necesidade de renovar as formas do ensino, posto que "é necesario deixar atrás a escola do século XIX, a do discurso, a pizarra e a tiza" para comezar a aplicar outros métodos pedagóxicos que consigan que os alumnos saian da escola, "con capacidade para solucionar os conflictos".\nManuel Dios destacou que "é necesario que nós, como educadores, non declinemos as nosas responsabilidades", e para iso, "temos que aplicar métodos válidos". Manuel Dios explicou a aplicación do método socioafectivo que se fai no Seminario Galego de Educación para a Paz, aínda que fixo fincapé no feito de que "só é unha forma entre un millón" de educar na paz, entendendo como paz, un dereito que debería ser considerado dereito da existencia humana, que afecta a tódolos ámbitos da persoa e que debe entenderse como un proceso dinámico que fai necesario traballar pola paz a cotío para acadala e mantela.\nA paz en tódalas materias\nDurante a súa intervención, o presidente do SGEP aproveitou para denunciar o feito de que, en dez anos, "a reforma educativa só conseguiu que temas como a paz, a muller ou a discriminación se traten dun xeito tanxencial", mentres que os educadores da paz eles defenden a necesidade de incorporar estos temas non como novas materias curriculares senón de xeito transversal, empapando todos os outros contidos impartidos de tal xeito que cuestións como o maltrato á muller ou o racismo non sexan temas que os profesores abordan un día puntual para, a continuación, "seguir co seu temario".\nTanto Manuel Dios como Calo Iglesias, antigo coordinador do SGEP, destacaron a necesidade de entender que é o conflicto e cales son os recursos didácticos dos que os educadores na paz poden botar man para axudar ós rapaces a facerlles fronte. Así, o conflicto é entendido como necesario, como forza motriz que fai posible os cambios na sociedade e, neste sentido, é tarefa dos educadores é ensinar a solucionalos de xeito pacífico e non utilizando a violencia directa ou a estructural para facelo.\nNovos recurso didácticos\nEn canto ós recursos didácticos, Calo Iglesias ofreceu varios exemplos de recursos pouco empregados para ensinar, como poden ser os contos, o teatro das sombras, o cine ou o teatro infantil. Calo Iglesias é autor de varios libros de contos e de teatro infantil, habitualmente empregados no SGEP como medios para facer entender ós rapaces cales son os valores que se lle queren transmitir,\nO I Encontro Internacional sobre Cultura de Paz continuará esta tarde coa intervención da directora do programa de Educación para a Paz do Teachers College, na Universidade de Columbia, Betty Reardon, que abordará o tema da tolerancia como fronteira da paz. Pechará a xornada, Mª Gloria Arenas, co relatorio Escola, violencia e xénero.


A alcaldesa presidiu o acto de entrega do galardón ao fotoxornalista Javier Quintana co seu artigo ‘Los extranjeros’\nA alcaldesa da Coruña, Inés Rey, encabezou este venres o acto de entrega do Premio de Xornalismo Alejandro Pérez Lugín na súa LXXXI edición. Rey, acompañada pola presidenta da Asociación da Prensa da Coruña, Doda Vázquez, presidiu a cerimonia de entrega do galardón, celebrada no Pazo Municipal de María Pita, ao fotoxornalista Javier Quintana Vázquez (A Coruña, 1976), que obtén o Pérez Lugín por segunda vez tras resultar tamén gañador no ano 2009. Durante o acto, rendiuse tamén unha homenaxe ao xornalista Ezequiel Pérez Montes, que cumpriu 50 anos como socio da entidade, da que tamén foi presidente.\nInés Rey valorou o acerto da Asociación da Prensa da Coruña na convocatoria deste ano, que puxo o foco en dous referentes culturais da cidade: o fotógrafo e cineasta José Sellier, e a actriz María Casares. "Cúmprense 125 anos das películas coruñesas do primeiro, que serviron de nacemento para o cinema español. E celebramos, neste 2022, o centenario da fabulosa actriz, que terá un lugar de honra, como merece, na programación cultural da Coruña durante todo este Ano Internacional María Casares".\nO artigo gañador da LXXXI edición do Premio Pérez Lugín, 'Los extranjeros', firmado co seudónimo Orfeo, aborda precisamente o legado das figuras de Sellier e Casares, vinculando dous enterros, o do xeneral Sánchez Bregua, que filmou Sellier, e o de Albert Camus, amante, amigo e compañeiro de Casares, unindo pois ás dúas personaxes. "Hai nesta hipotética parella unha motivación para insistir na absoluta vixencia do noso audiovisual, do noso teatro, da nosa fotografía; artes que seguimos liderando coa programación de recintos como o Rosalía de Castro, o Colón ou a Fundación Luis Seoane", sinalou Inés Rey, que tamén valorou a calidade dos traballos presentados ao certame.\nA alcaldesa recordou ás epocas de Sellier e Casares, no último terzo do século XIX e o primeiro do XX, para destacar a identidade da Coruña, que se consolidou entón como unha cidade creativa e progresista. "A Coruña ten unha tradición liberal, termo que nunca debemos esquecer e vén de liberdade. E as liberdades, as de verdade, non as manipuladas, teñen un garante no oficio que aquí nos reúne e cuxa asociación organiza este acto", sinalou.\nDurante o acto, Rey recalcou a importancia dos medios de comunicación "serios e rigorosos" para "fomentar un debate construtivo", así como da "responsabilidade colectiva" nunha época de bulos, distorsións e fake-news. "Temos outro reto por diante: a educación mediática das novas xeracións. Debemos axudar aos adolescentes a filtrar ou verificar todos os contidos aos que acceden a través dos seus teléfonos; poñamos atención aí, porque nos xogamos moito", afirmou.


Sandra Insua lembra a Portos que non ten ningún informe pendente para que reparen a Lonxa - NH Diario\nInicio Costa da Morte Sandra Insua lembra a Portos que non ten ningún informe pendente para...\nSandra Insua lembra a Portos que non ten ningún informe pendente para que reparen a Lonxa\nA alcaldesa de Camariñas, Sandra Insua, expresou este venres o seu “profundo malestar” polas “desafortunadas declaracións” emitidas o xoves pola presidenta de Portos de Galicia, Susana Lenguas, debido aos danos ocasionados polo temporal no tellado da nova Lonxa nas que afirmaba que está pendente dun informe do Concello para poder licitar as obras de reforma do edificio.\nA rexedora encargou este venres un informe á arquitecta municipal no que esta certifica que “non se ten pendente a emisión de ningún informe técnico municipal que impida á administración titular do inmoble executar as obras que se describen no proxecto e na memoria complementaria posteriormente presentada”.\nAdemais, neste documento tamén se deixa constancia de que o Concello ten emitidos un total de 5 informes para incorporar ao necesario proxecto de acondicionamento e mellora da Lonxa de Camariñas que debe acometer Portos de Galicia.\nSandra Insua manifestou tamén o seu descontento pola actitude adoptada tamén este xoves polo departamento dependente da Consellería do Mar ante as incidencias ocasionadas polo temporal en elementos da súa propiedade. “Tivemos que contratar autónomos, aos que pagaremos con fondos municipais, para sinalizar a zona da nova Lonxa e previr danos por posibles desprendementos e nin sequera nos chamou a súa presidenta para darnos as grazas”.\nDe todos modos, a alcaldesa agarda que “dunha vez por todas” as palabras da presidenta de Portos nas que afirmaba que “constatou a necesidade de realizar actuacións de emerxencia na lonxa para normalizar a situación o antes posible” sexan unha realidade e non só boas intencións, “das que xa estamos cansos”.\nArtigo anteriorXornada de portas abertas na Escola Municipal de Hostalaría de Carballo\nArtigo seguinteComisan un milleiro de plantas de marihuana en Barreiros


outubro 2012 - blog de sabela gonzález\nE acaso non é estraño que ti, humana, teñas esa longa pranta medrándoche do cránio?\nOcultos tras o papel cebola da miña pel\nviran mecanismos metálicos\nflúen fíos e cables\nimitando arterias e veas\nbranca e fráxil, curtida e forte.\nSon os lunares faíscas de aluminio\nliberadas nun arranque forzado\ntirándome do aire\nneste motor de explosión\nque teño por peito\nnestas bielas que tanto refungan\nnesta árbore de levas que tan ben baila\nnestas buxías que se me acenden nas meixelas\ncando a corda llela das ti.\ne faise noite axiña.\nE a maioría dos días\nprefiro quedar dentro,\nbaixo unha manta,\nbaixo unha lámpada,\nbaixo un libro.\nhoxe e todos os días que non son a maioría,\nquero saír fóra\ne choutar nas pozas.\nMarcela corre cos pés de chumbo e o corazón de pedra.\nMarcela sempre corre e esvara e cae e máncase máis adentro de onde doe.\nHai medo en todas as chamadas,\nhai bágoas onde debería haber palabras pero,\nco tempo, das en crer que\nse pensas en todo o malo que pode acontecer\nevitarás que suceda.\nNon funciona así, Marcela,\ne nunca vas durmir tranquila.\nMarcela corre cos pés de laios e o corazón ateigado.\nSe nin sequera lle queres, deixa de pensar na súa morte.\nSe non queres estar cando esperte,\ndeixa de chorar porque durma.\nImaxe inspiradora via Décalage\nOndea o teu gabán no outono que atravesas,\nceibe, plena, estourante,\ne vóanche finos cabelos a gargalladas.\nnun barco de principios de século,\nnun andén aló polos anos 50,\nna barra dun bar de madrugada.\nTrémenche os dedos, parvos.\nBáilache o estómago, lelo.\nMesmo se o viches...\ne sorrirá ao entrares na sala,\nmesmo se o viches\nPero non hai tempo longo nin curto para estar sen el.\nPero non hai máis que apertas baleiras devecentes de se encher del.\nPero ti corres,\nrandeeira no horizonte,\nrandeeiras no corazón.\nImaxe de NationalGeographicStock\npon o día ás costas coa boca ben aberta.\nquita as imaxes da noite sorbendo forte o mencer.\nsoñadora de moles páxinas de felicidade\nberra con forza:\n"non é preguiza, paspáns!\nNon hai piano abondo ominoso\npara narrar a túa fuxida.\nPreciso violíns rechiando,\nvoces de coro infantil co máis profundo laio.\nPechaches a porta a modiño\ne os ollos dun golpe\npara correr no frío,\npara correr cega de bágoas\nsen ver os teus pés.\nos que aboian sobre a grava,\nos que impactan no mundo,\nos que tropezan cedo\npor fuxires tarde e sen música,\npor non correres dabondo,\nNun banco coma ese, dentro doutros trinta e tres anos, ou máis, ou durante todos os días de todos os anos, sentiríame coma na mansión máis grande do mundo, sempre e cando sentes ao meu carón.\nHoxe, que saen exércitos e xente con bandeiras ás rúas da capital e que o importante é que nós non temos que traballar é un bo día para festexarte. Coma todos, pero hoxe, oficialmente, exclamo:\nLobo negro, lobo branco - Sabela González, Dot: 45\nContoume Sergio que hai unha lenda que di que dentro de cada un de nós hai dous lobos: un lobo negro, que simboliza o negativo, e un lobo branco, que simboliza o positivo. Un ying e un yang, a dualidade maniqueísta habitual.\nPero coa historia dos lobos gustoume máis: o ser humano debe decidir a que lobo alimentar e este será o que guíe os seus actos inconscientes. Ou algo así.\nCategorías: arquivo, dot, gramática, ilustración\nAí, onde apretas, non responden os comandos.\nBaleiróuseme a sintaxe\ne tamén os frascos de pena.\nsó respiro e,\nxunto feridas nun libro de recortes,\npáxinas eslagañadas de sangue seco\nque agardan mercromina.\nAquí, onde me apertas, volve fluír o sorriso.\nÉnchenseme os músculos\ne tamén os botes de bicos.\nrespiramos xuntos e,\ná luz do día,\nrachamos as páxinas de feridas\npara facer un collage de soños.


Esíxenlle á Xunta e ao Goberno español que definan cales son os proxectos industriais para As Pontes | Noticias Vigo\nEsíxenlle á Xunta e ao Goberno español que definan cales son os proxectos industriais para As Pontes\nReclama retirarlle a Endesa a capacidade de evacuación pola central mentres non acade coa representación sindical unha solución laboral\nPublicado por Noticias Vigo o día 22/01/2021 na sección de CIG,Protestas,Sindicatos\nTraballadores e traballadoras da central térmica das Pontes trasladaron este venres ás protestas en demanda dunha transición xusta e garantías de emprego até a Delegación do Goberno na Coruña, de onde saíron en manifestación até o edificio da Subdelegación para manter unha xuntanza coa responsábel desta administración. A protesta contou co apoio do persoal da planta de Gamesa nas Somozas e de Alu Ibérica da Coruña.\nA reunión xa fora solicitada polas centrais sindicais co Delegado do Goberno, Javier Losada, o pasado 5 de xaneiro e malia urxencia da situación, non se recibiu contestación até onte pola tarde “e por enriba derivando o encontro á subdelegada”, critica o secretario nacional da CIG-Industria, Xoán Xosé Bouzas Aboi ‘Tupi’. De igual xeito, lamentou que non foi até este xoves á tarde que o Ministerio fixou data da reunión para a Mesa de Transición das Pontes, pola que se leva agardando dende hai catro meses.\nPara Bouzas Aboi esta demora inxustificada resulta “clarificadora da falta de compromiso do Goberno español cun proceso de transición xusta para As Pontes. Parece que estiveron esperando a que Endesa anunciara o peche definitivo para convocar a Mesa. Non poden agardar a que haxa despedimentos enriba da mesa e se desmantele todo para logo valorar que facer”, asevera.\nA este respecto, o secretario nacional da CIG-Industria lembra que o Goberno ten que emitir un informe sobre o cese de actividade da central “e hoxe vimos aquí para coñecer en que estado se atopa o expediente, os termos nos que vai a resolución e se xa foron elaborados os informes que teñen que presentar a Subdelegación e Rede Eléctrica Española”. Sobre este punto, a subdelegada comprometeuse a entregar estes documentos no gabinete técnico do próximo martes.\nParalizar o proceso de peche e desmantelamento\nBouzas Aboi tamén reclamou á subdelegada do Goberno que, na actual situación de ausencia de garantías e indefinición de alternativas, se paralice o proceso de peche e desmantelamento da central. “Seguimos apostando polo mantemento dos postos de traballo tanto na principal como nas auxiliares mentres se leva adiante este proceso de transición. E por iso, dada a premura dos prazos que se manexan, queremos saber cales son proxectos para As Pontes por parte da Xunta, do Estado e do Concello”.\nSubliña que o Concello das Pontes si deu a coñecer os seus 88 proxectos “que encaixarían perfectamente dentro dos requisitos para acceder os fondos da UE. Pero seguimos sen saber nada dos 108 proxectos que anunciou a Xunta e se algún vai para As Pontes, e por suposto tamén descoñecemos cales son as alternativas que formula o Goberno español para a localidade”.\nBouzas Aboi alerta que “temos menos de 100 días (hai que remitir as propostas antes de finalizar abril) para coñecer estes proxectos e como se traducen economicamente, xa que os van desenvolver empresas coas achegas dos fondos europeos e precisan dun control institucional”. Neste senso, insta aos Gobernos a “posicionarse politicamente” a prol da reindustrialización da comarca, garantindo que os proxectos sexan destinados aos concellos onde pechan as centrais “e sexan proxectos de futuro capaces de asentar industria e poboación no territorio afectado”.\nLimitacións na capacidade de evacuación\nO representante da CIG criticou que por parte das administracións se lle permita a Endesa marcar os tempos, dirixir este proceso ao seu antollo e pechar a central sen asumir ningún tipo de responsabilidade nin laboral, nin social, nin ambiental, mentres quere aproveitar a capacidade de evacuación que ten asignada pola térmica para os seus futuros proxectos eólicos.\nPara evitar este tipo de abusos, a CIG presentou achegas á nova regulación para a concesión dos nós de transición xusta, para que eléctricas que, como Endesa, pechan térmicas sen ofrecer garantías de continuidade dos postos de traballo (tanto da principal como das industrias auxiliares) non poidan manter a capacidade de evacuación á rede que actualmente teñen asignada pola actividade das térmicas, nin tampouco poidan acudir ás poxas de enerxía renovábel, mentres non resolvan coa representación dos traballadores/as (da principal e das contratas) unha solución laboral e industrial que manteña os postos de traballo nos concellos onde están instaladas as centrais.