Como Obama vacila, Israel preocúpase\nO presidente Obama declarou repetida e publicamente que Estados Unidos non permitirá que Irán adquira armas nucleares, iso foi, aparentemente, o que prometeu o primeiro ministro israelí Benjamin Netanyahu como moito. Aínda que non se declarou explicitamente que os Estados Unidos empregasen medios militares se todo o demais falla, unha sucesión de altos funcionarios estadounidenses declararon que todas as opcións están "sobre a mesa". En parte, estas declaracións foron motivadas polo temor de que, unha vez que a diplomacia e as sancións foron percibidas como erradas en Xerusalén, Israel chegaría á conclusión de que tería que facelo só e lanzar operacións militares contra o proxecto nuclear iraniano, involucrando aos EEUU e co risco engadido dunha gran conflagración militar no Oriente Medio. As garantías americanas foron deseñadas para manter afastados os temores israelís e dar á diplomacia e ás sancións máis tempo.\nPero Obama divaga e fraquea en Siria, o que convenceu á maioría dos israelís de que non hai posibilidade de que Washington lles saque as castañas do lume no caso nuclear iraniano. Israel terá que atacar as instalacións nucleares iranianas por si só, ou aprender a vivir cun Irán nuclear dirixido por un liderado islamita fanático que afirma buscar a destrución de Israel.\nAs autoridades israelís evitaron coidadosamente expresar estes pensamentos durante os últimos días, Israel segue necesitando a Obama e a América sobre unha ampla gama de contextos. Pero a maioría dos israelís, a xulgar polos comentarios nos medios de comunicación do home da rúa, perderon a esperanza en Obama e nos Estados Unidos que el dirixe. É dicir, Israel sente que esta só (e algúns dirían que está só como o estaban os xudeus europeos durante o Holocausto).\nObama ten envexables calidades intelectuais e morais. Con todo, durante as últimas semanas mostrou un pensamento confuso e unha clara falta de liderado e de resolución. Un ano atrás, trazou unha liña vermella sobre o uso de armas químicas por parte do goberno sirio. Desde entón, a intelixencia de EEUU contabilizou nove deste tipo de ataques, segundo informes de prensa en Israel, culminando no ataque do 21 de agosto que matou a uns 1.400 sirios, máis de 400 deles nenos. E Estados Unidos non fixo máis nada que falar.\nEn efecto, nun primeiro momento a conversación parecía estar dirixida a justificar un ataque militar inminente contra os activos de Bashar Assad, para así degradar a capacidade do presidente sirio de lanzar ataques con gas venenoso e disuadirlle de renovar esta forma de guerra. Pero entón chegou o discurso do sábado de Obama, onde se prevía un atraso - dunha semana, dúas semanas ou máis - á hora de actuar. E a continuación pediu a aprobación do Congreso para un potencial ataque militar.\nDado que a Constitución permite sen dúbida a un presidente, como comandante en xefe, ordenar ataques limitados e sen devandito referendo do Congreso, moita xente en todo o mundo interpretou o movemento de Obama como unha mostra de falta de decisión que se disfraza de escrúpulos democráticos.\nTanto o secretario de Estado John F. Kerry (explicitamente) e Obama (implicitamente), mencionaron a Israel e Irán, ao argumentar a favor dun ataque: Kerry fai referencia a garantir a "credibilidade" de Estados Unidos ante os seus aliados e inimigos, mentres que o presidente Obama falaba da necesidade de enfrontarse a "un mundo con moitos perigos".\nPero o anuncio do sábado de Obama enviou un sinal contrario: Claramente, el e os EEUU que representa móstranse indecisos e vacilantes ante o lanzamento dun pequeno e limitado ataque de represalia contra o goberno de Assad, e iso pode facernos esperar que se mostre moito máis indeciso e vacilante cando teña que facer fronte a unha ameaza moito maior, como a que expón o proxecto nuclear de Irán. Este último ataque podería requirir unha semana ou meses de campaña militar contra un inimigo máis poderoso que Siria de Assad e podería involucrar a Estados Unidos nuns retos que se poderían estender por todo o mundo, tendo en conta os aliados de Irán e as súas redes terroristas por todo o Oriente Medio.\nOs portavoces da administración Obama tiveron coidado de declarar que o presidente podería lanzar un ataque contra Assad mesmo se o Congreso vota en contra de tal medida. Pero isto é probablemente unha bobada. Despois de recorrer ao Congreso para a súa aprobación, tal como fixo o primeiro ministro David Cameron co Parlamento de Gran Bretaña, alguén espera seriamente que Obama ataque a Siria sen a aprobación do Congreso.\nNon importa cal sexa o resultado da votación no Congreso, a manobra de Obama sinalou claramente a Xerusalén que, polo menos, Obama pode vacilar cando se trate das instalacións nucleares iranianas, e apelar ao Congreso a continuación, - e o Congreso, un pode asumilo de antemán, será aínda máis cauto á hora de emitir a luz verde a un ataque, dados os retos moito maiores que expón a cuestión iraniana.\nDirixentes políticos e militares de Israel mostráronse sorprendidos ao verificar que Obama é unha especie de Hamlet zigzagueante, e aínda máis importante, teñen unha sensación de illamento no referente ao contexto iraniano, que non vai desaparecer, aínda que os EEUU finalmente lle dean unha palmada na man a Assad.\nSegundo a maioría das estimacións, Irán, se non se detén, terá as bombas nucleares no curso do ano 2014. A diplomacia e as sancións non funcionaron na última década. Mostrando a súa disposición a "negociar" con Occidente, Irán conseguiu mercar máis tempo para que as súas centrifugadoras produzan un arsenal cada vez maior de uranio enriquecido. Dentro duns meses, Israel enfrontarase á hora da verdade, e enfrontarase só. Lamentablemente, vimos o amorne de Obama, pronto teremos que ver o de Netanyahu


Subject The research project in Gerontology Code 653491016\nGuest lecture / keynote speech Exposición oral complementada co uso de medios audiovisuais e a introdución dalgunhas preguntas dirixidas aos estudantes, coa finalidade de transmitir coñecementos e facilitar a aprendizaxe. A clase maxistral é tamén coñecida como “conferencia”, “método expositivo” ou “lección maxistral”. Esta última modalidade sóese reservar a un tipo especial de lección impartida por un profesor en ocasións especiais, cun contido que supón unha elaboración orixinal e baseada no uso casi exclusivo da palabra como vía de transmisión da información á audiencia.\nOral presentation Intervención inherente aos procesos de ensinanza-aprendizaxe baseada na exposición verbal a través da que o alumnado e profesorado interactúan dun modo ordeado, propoñendo cuestións, facendo aclaracións e expoñendo temas, traballos, conceptos, feitos ou principios de forma dinámica.\nSupervised projects Metodoloxía deseñada para promover a prendizaxe autónoma dos estudantes, baixo a tutela do profesor e en escenarios variados (académicos e profesionais). Está referida prioritariamente á aprendizaxe de “cómo facer as cousas”. Constitúe unha opción baseada na asunción polos estudantes da responsabilidade polo súa propia aprendizaxe. Este sistema de ensinanza baséase en dous elementos básicos: a aprendizaxe independente dos estudantes e o seguimento desa aprendizaxe polo profesor-tutor.


Pontevedra garante o subministro de auga a Marín tras a rotura dunha tubaxe na galería de servizos - Pontevedra Viva\nDron que revisou a galería de servizos\nPontevedra garante o subministro de auga a Marín tras a rotura dunha tubaxe na galería de servizos\nXoves 31 de Outubro, 2019 ás 16:27 do Xoves 31 de Outubro, 2019\nA concelleira responsable do Ciclo da Auga, Carme da Silva, informou que se está subministrando auga a Marín por bombeo a través da canalización do proxecto de Acuaes. Esta é a solución adoptada temporalmente tras a avaría que se produciu onte na galería de servizos á altura das Corvaceiras, e que afectou a unha tubaxe de 500 milímetros que subministra auga en alta aos concellos de Bueu e Marín.\nCarme da Silva explicou que a útlima hora da mañá do mércores cederon 12 metros de canalización liñal dentro da galería de servizos e que, polas dificultades de reparar as tubaxes dentro da galería, se optou por anular un tramo de 150 metros de canalización.\nEste tramo será substituído por unha nova canalización que se instalará por fóra da galería desde as Corvaceiras ata a rotonda de San Roque, onde se empalmará cun tramo que xa fora cambiado con antelación.\nEsta obra ten unha previsión de entre 15 e 20 días e neste intervalo de tempo utilizarase a canalización de Acuaes que, segundo explicou a concelleira "unha das cousas que contemplaba o proxecto era garantir o subministro en alta se pasaba algo na canalización da galería".\nDa Silva tamén informou que a avaría se produciu porque cederon soportes de fixación das tubaxes e que se está investigando cal foi a causa pola que fallou a suxección. Tamén lembrou que precisamente a subsititución destes soportes estaba contemplada nas actuacións de mellora que se están levando a cabo para alongar a vida útil da galería de servizos.


Unha delegación formada por representantes da Plataforma Mina Touro-O Pino Non, a Plataforma contra a Minaría na Terra Chá (ambas parte da rede Contraminacción) e da Plataforma en Defensa da Ría de Arousa aterraron esta segunda feira en Bruxelas. Esta terza serán recibidos pola Comisión de Peticións do Parlamento Europeo, ante a que reclamarán o envío dunha comisión investigadora para inspeccionar o estado do proxecto mineiro de Touro e dar conta da actuación da Administración galega e da empresa promotora, Explotaciones Gallegas S.L.\nO Partido Galeguista, vivo após 90 anos\nFeixoo ve necesario "seguir defendendo" a Constitución "sen complexos"\n43 aniversario da Constitución española: "Os nosos dereitos como nación están atados de pés e mans"\nO BNG conmemora 90 anos do Partido Galeguista: "O nacionalismo é a esperanza do pobo galego para termos futuro"\nContraminacción en Bruxelas (Raquel C. Pérez)\nRaquel C. Pérez 21:11 do 11 de novembro de 2019\nUn avión ás 6 horas, outro ás 9 e o grupo de veciños e veciñas chega ao aeroporto de Charles-Le Roy e ao corazón da Administración europea. Non é a primeira vez que a camiseta vermella co lema Mina Touro-O Pino Non pisa as rúas de Bruxelas. A primeira foi hai dous anos, cunha invitación iniciativa de Compromiso por Galicia, que procuraba dar visibilidade á problemática. Daquela a plataforma xa cursara unha solicitude á Comisión de Peticións, mais esta non foi incluída na orde do día. “A segunda vez viñemos a unhas xornadas na que participaban organizacións da rede de plataformas contra a minaría, organizadas por Esquerda Europea a través da eurodeputada Lidia Senra. Entón a petición tampouco entrou”, explica a integrante da plataforma Isabel García.\nA deputada do Bloque Nacionalista Galego, Ana Miranda, integrada no partido europeo Os Verdes- Alianza Libre Europeo, recuperou a petición da veciñanza da gabeta. Unha vez tramitada convidou ás integrantes a asistir a Bruxelas para presentar as súas reclamacións.\nDurante a visita ao Parlamento, integrantes da Comisión lembraron o esforzo que teñen realizado en Touro e O Pino desde agosto de 2017 na loita contra a minaría. Un camiño polo que teceron alianzas con diferentes colectivos, que mañá tamén contarán cun espazo para expoñer as súas reclamacións. “Vimos aquí sacrificando o noso tempo, traemos unha problemática cidadá a Bruxelas cun gran esforzo pola nosa parte, porque as nosas Administracións deixáronnos de lado”, reclamou García.\ntouro minaría parlamento europeo contraminacción o pino\nO debate sobre a mina de Touro chega a Bruxelas\nA Galiza activa a alerta laranxa por temporal na costa e amarela por neve na montaña\nGandeiros galegos súmanse á folga de entraga de leite convocada no Estado a partir do 15 de decembro\nAna Miranda denuncia en Bruxelas a exclusión de 'Nós Diario' das axudas da Xunta á prensa\nA Galiza prevé vacinar a poboación menor de 12 anos en grandes recintos\nDenuncian unha "desfeita ambiental" nas marxes do río Barbaña ao seu paso por Ourense\nVía Galega pon en dúbida a Constitución por "negar os dereitos do pobo galego"\nA asemblea que demandou máis autogoberno para Galiza volve 500 anos despois\nXosé Barros 06/12/21


R€GANO$A IL€GAL: "AGARDAMOS POL@S COMPAÑEIR@S DO BNG"\n"AGARDAMOS POL@S COMPAÑEIR@S DO BNG"\nCOMUNICADO DO PSOE\nA comisión Executiva Local da Agrupación Socialista de Ferrol, reunida o día 23 de xullo de 2012, en sesión extraordinaria para analizar a sentenza emanada da Sala do Contencioso do Tribunal Supremo,en relación coa Planta de Gas de REGANOSA, acorda por UNANIMIDADE, os seguintes extremos :\nPRIMEIRO.- Solicitar a paralización cautelar da actividade da Planta de Gas\nata, no seu caso, coñecer e cumprir integramente a legalidade emanada da sentenza e os efectos legais e executivos que se derivan do cumprimento da\nSEGUNDO.-Denunciar a aprobación por parte do Goberno de Mariano Rajoy da\nLey de Costas, por Consello de Ministros do 13 de xullo, que conduce a unha\nabsoluta impunidade especulativa urbanística.\nTERCEIRO.- Solicitar a constitución no Parlamento Galego dunha Comisión\nde Investigación sobre a Planta de Reganosa á luz das resolucións xudiciais\nrecaídas respecto desta infraestrutura.\nCARTO.-Instar á elaboración, debate e aprobación dunha Lei de Protección da\nRía de Ferrol que aborde, entre outras cuestións, o saneamento integral da\nGrazas @s "crític@s".\nO destes crític@s do PSOE, así como do BNG, ten moito mérito, son xente que malia seguir nestas opcións políticas, defenden as reivindicacións sociais, chámese Reganosa, Ence, Ría do Burgo, Serra do Caurel, A Seiruga, Mos, Monteferro, etc. Así como se posicionan contra as políticas armamentísticas, venda do estado aos mercados financeiros, submisión á U€... etc, etc..\nMoitos deles/as permanecen dende o 1er día da loita contra Reganosa "rompéndose" a cara cos seus compañeir@s. Todos eles/as teñen nomes, e penso que incluso "secuelas" por ser consecuentes.\nAnos de inxurias e malas caras entre gran parte da diversidade da esquerda galega que pasou unha mala factura a tod@s.\nGAÑOU SÓ REGANO$A E O P€P€!!\nÉ hora de recompoñerse tod@s socialmente, os partidos de ámbito estatal que actúan en Galicia, terán que saber revelarse aos ditados de Madrid e saberse NACIONALIZAR GALEGOS, e os de identidade nacionalista ter claro que defender a terra, a identidade, os recursos, o patrimonio e a vida.... é IRRENUNCIABLE.\nPido ao executiva comarcal do BNG que lean as sentenzas ditadas, escoiten a estes compañeir@s, e poñan na "orde do día" a tratar o caso R€GANO$A [con datos oficiais do que rouban, contaminan, riqueza que xeran para Galicia, e perigo que supón].\nQuero lembrar unha pasaxe do acontecido o 3 de xuño do 2007, na manifestación pola liberdade de Bastida e Contra a Reganosa. Aínda que organicamente o BNG non se adherira á protesta, o cabeza de lista, Xoán Xosé Pita, e o daquela concelleiro Xaquín Ros e Cristina Amor [da executiva nacional do BNG], estiveron na manifestación. Non faltou ningún dos "Beiristas" ferroláns, entre os que destacaban os ex concelleiros Xosé Lastra, María Luisa Sabio e Mari Carme Parada. Mesmo o daquela deputado nacionalista Francisco Rodríguez mandou unha adhesión que foi lida na praza de Armas en medio de fortes pitadas de protesta.\nChamamento do Comité Cidadán de Emerxencia\nConvocamos a toda a cidadanía a asistir ao Pleno Municipal do Concello de Ferrol mañá xoves 26 de Xullo ás 9,00 h. Acaban de comunicarme que o P€P€ atrasou mañá ata as 10:00 h. o inicio do pleno\nCo fin de arroupar a intervención no mesmo da compañeira Lupe Ces quen falará en nome do Comité durante a presentación da Moción de Esquerda Unida en relación á Planta de Gas de Reganosa.\nO grupo municipal de Esquerda Unida vai levar a situación de Reganosa ao próximo pleno municipal a través dunha moción, na que se reclama unha comisión de investigación para depurar as posibles responsabilidades pola posta en marcha da planta e ínstase a executar o seu peche. A formación dá este paso despois de que o Tribunal Supremo ditase sentencia declarando a nulidade da modificación puntual do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Mugardos que se realizou no seu día para instalar a regasificadora.\nTamén a Agrupación Socialista de Ferrol, emitiu un comunicado solicitando a paralización cautelar da Planta de Gas e a apertura no Parlamento Galego dunha comisión de Investigación sobre a súa instalación, denunciando a nova Lei de Costas, e instando á aprobación dunha Lei de Protección da Ría de Ferrol.\nAcaban de comunicarme que o P€P€ atrasou mañá ata as 10:00 h. o inicio do pleno\nEtiquetas: bng, ilegal, psoe, reganosa, susete70\nO PSOE votou en contra da moción presentada por Esquerda Unida no Pleno de Ferrol, pedindo a paralización de Reganosa. A que xoga o Psoe?\nINCRIBLE, a Executiva Local aproba un comunicado e os concelleir@s mudan o discurso en pro de REGANO$A. Van ter marexada interna de novo, agardemos que sexa un bo tsunami e que barra toda canta merda teñen :(


O gastromercado terá terraza ao aire libre na rúa Serra - Pontevedra Viva\nLuns 1 de Xuño, 2020 ás 14:07 do Luns 1 de Xuño, 2020\nPara compensar a perda de aforo que sufriu o gastromercado polas restricións sanitarias impostas polo coronavirus, o Concello de Pontevedra autorizou a instalación de veladores para os establecementos gastronómicos da praza de abastos.\nAsí o anunciou este luns a edil Eva Vilaverde, responsable da ocupación de espazos públicos. O obxectivo é que a redución de aforo no interior do mercado véxase aliviada cos asentos que poderán ter nas terrazas ao aire libre.\nA toda a hostalería, sinalou a concelleira, estáselle autorizando ampliar o espazo reservado para as súas respectivas terrazas e entendían que os hostaleiros do gastromercado debían ter as mesmas oportunidades para "compensar" a súa redución de ingresos.\nOs técnicos municipais están a estudar agora a mellor fórmula para colocar estas terrazas na vía pública. De momento, sinalou Vilaverde, aínda se descoñece o número de veladores que se poñerán ou de que forma estarán colocados na rúa Serra.\nO Concello espera que esta medida contribúa tamén a "dinamizar" o mercado.\nAsí reabriu o mercado de antigüidades da rúa Serra


Evacúan en Olveiroa a un enfermo con Síndrome de Dióxenes entre toneladas de lixo - Dumbría - Que pasa na costa\nO pasado sábado, Garda Civil do Posto de Camariñas procedeu a evacuación dunha persoa dunha vivenda de Olveiroa, Dumbría, entre toneladas de lixo. Varios veciños notaran que o home, non recollía o pan dende hacía varios días polo que avisaron á Garda Civil.\nAsí, varios efectivos da Garda Civil axudaron aos servizos sanitarios a evacuar ao home, enfermo co síndrome de Dióxenes, almacenando durante anos quilos e quilos de lixo. Unha persoa reincidente, problemática, que non se leva con veciños nin deixa axudarse polos servizos sociais.\nUnha vez no domicilio e a pesar do nauseabundo cheiro a putrefacción, os compoñentes da partulla uniformada dispuxéronse a retirar todos os desfeitos que puideron coa finalidade de acceder ata a persoa, quen se atopaba sen apenas forzas, desorientado, rodeado de botellas de ouriñes e espido.\nFinalmente púidose evacuar ao enfermo de apenas 40 quilos de peso ata o hospital Virxe da Xunqueira.


Creada por tintalunae el marzo 08, 2018\nEsta é a homenaxe dos nosos alumnos de 1º de ESO C á muller traballadora en forma de poesía:\nNeste oito de marzo en loita pola igualdade\nquero homenaxear á miña avoa,\nunha auténtica heroína dende a mocidade.\nNaceu nunha pequena aldea durante a postguerra.\nFoi o xusto á escola para aprender “as catro regras”.\nDende moi nova soubo o que era o traballo duro.\nCasou con dezasete anos,casi unha nena,\ne aos dezaoito xa tiña descendencia.\nFíxose unha muller “da súa casa” en plena adolescencia.\nSen saír nunca dunha aldea de interior,\nSen saber o que era un coche ou a electricidade,\nSen coñecer máis lingua que a materna\ne deixando cos avós a súa nena,\naos vinte anos emigrou a Francia co seu home.\nPódese ser máis valente?\nÁ volta da emigración montaron un negocio.\nMáis traballo para ela: a casa, o bar, a familia…\nPara cando disfrutar do tempo de ocio?\nCoidou as fillas, á avoa, ao pai e á sogra.\nEn canto pasaron os anos e as fillas se emanciparon\naumentáronlle as tarefas, tivo que exercer de avoa.\nCoidou dos seus cinco netos, mentras seus pais traballaban\nDeulles cariño,tenrura e nunca lles faltou nada.\nOs seus netos e netas adoran a esta “matriarca”.\nHoxe xubilada e viúva non para de dar amor:\nColabora coa parroquia axudando aos necesitados,\nvai visitar aos enfermos e failles compañía.\nÉ ou non é unha heroína?\nLucía Álvarez Domínguez\nQue é unha muller traballadora?\né aquela que consegue sempre\no que se propoña.\nSon mulleres valentes, decididas\ne por suposto soñadoras.\nDende doutoras, mestras, enxeñeiras,\ndirectoras, policías, secretarias,\nministras ou incluso limpiadoras\ne moitas máis.\nElas pasan o día traballando,\ntanto na casa coma fóra\nsen parar ningunha hora.\nDefenden no xulgado\ncoma calquer avogado\ne tamén limpan o piso\nsen perder o seu sorriso.\nSexan irmás, nais ou avoas,\nTODAS SODES MULLERES TRABALLADORAS\nMauro Rivera Pérez\nHai unha persoa na nosa vidas\ná que todo lle temos que agradecer,\né educada ,é amable\né incansable , é a muller.\nAs mulleres fortes son as\nque todo o logran\nsendo enxeñeiras , directoras ,\ncontadoras ou doutoras.\nE tarde , cando chegan ao fogar ,\nelas convértense en grandes nais\nensiando e educando,\npolo benestar dos demais.\nQue pasaría se ningunha muller\nestivera no fogar ?\nQue ninguén sabería que facer\ne empezaríamos a tolear.\nUnha muller pode ser nai.\nAs nais son grandes persoas,\nCoidan dos seus fillos\ne ensinánlles cousas boas.\nUnha muller pode ser amiga,\namable e divertida.\nPrudente, paciente e reflexiva\ne sempre compasiva\nUnha muller pode ser traballadora,\nBuscando a igualdade na sociedade,\ntraballando duro polos seus dereitos.\nElas son fontes inesgotables de amor,\ntodas as mulleres das nosas vidas,\navoas, nais, irmás, amigas…\nFelicidades teñan todas neste día!\nAntón Portabales Portabales 1º ESO C\n1º ESO creatividad Poesía


Cuarta xornada da liga galega de xadrez para o Club Laroca - ValmiñorTV\nInicioDEPORTESCuarta xornada da liga galega de xadrez para o Club Laroca\nCuarta xornada da liga galega de xadrez para o Club Laroca\nEste sábado celébrase a cuarta xornada da liga galega de xadrez. Na primeira división o Laroca A enfrontarase na sede de Cotros a partires das 17 horas ao conxunto vigués do Villa de Bouzas, equipo que supera en 1.5 puntos aos miñoráns, ocupando a sexta posición pola novena dos nigraneses.\nNa segunda división xornada complicada para os laroqueiros. O Laroca B enfróntase en Nigrán ao Club Xadrez Mos A, equipo que ocupa a cuarta posición pola novena dos laroqueiros, mentres que o Laroca C desprázase a Vilagarcía para enfrontarse ao líder do grupo E, CXF-Deportes Rodas.\nNa terceira división no grupo K hai un dobre enfrontamento entre o equipo ponteareán do Ramiro Sabell, o Laroca Mallón enfrontarase en Nigrán ao Movialia e o Laroca IES Auga da Laxe ao Centro Artístico Sportivo.\nPor outra parte o domingo dende as catro da tarde celebrarase no IES Auga da Laxe de Gondomar a primeira xornada da liga de cuarta división grupo sur de Pontevedra, na que se enfrontaranse 12 equipos, repartidos en dous grupos, nos que se clasificarán para a fase final os dous primeiros de cada grupo.\nEl Baíña FS recibe al Valladares\nCuarta jornada de la liga gallega de ajedrez para el Club Laroca\nA Xunta activa mañá a alerta laranxa por temporal costeiro nas provincias da Coruña e Pontevedra\nA Dirección Xeral de Emerxencias e Interior da Vicepresidencia da Xunta vén de activar a alerta laranxa por temporal costeiro a partir de mañá no litoral das provincias da Coruña e Pontevedra. Segundo informa a […]\nA baía de Baiona converterase nos vindeiros días en banco de probas para as táboas de Paddle Surf que van utilizar proximamente no Campionato do Mundo da especialidade e que serán comercializadas a partir da […]


Caldeirada de melva | Me gusta ir al super\nCortar o peixe en tranchas. Nunha cacerola refogar en aceite os pementos e cebola. Engadir as patacas en rebandas e cubrir con auga. Aos 10min poñer os chícharos e o peixe deixando cocer 10 min máis. Escorrer o auga sobrante e servir cun pouco de allada por enriba.


Eran outros tempos... ~ A quenda do libro\nA rapazada de 3º A de E.S.O. tiña que ler Contos de medo no museo , un libro de relatos no que Marilar Aleixandre , Fina Casalderrey, Xosé A. Neira Cruz e Antonio Reigosa contan historias de medo que teñen como esceario o Museo Provincial de Lugo.\nDos catro relatos so un está baseado nun cadro exposto no devandito museo, e foi sobre o que versou a conversa deste tempo de lecer ( no máis amplo dos sentidos).\nQuizais porque o conto de Marilar Aleixandre era dos que menos medo daba, ao mellor porque os protagonistas son nenos que viven aló polo 1940 , tal vez porque a trama trancorre nun ambiente académico ( ben diferente ao de agora, por certo) , talvez porque a parella protagonista axuda a uns fuxidos na postguerra , ou , se cadra porque mirando a pintura de Xulia Minguillón sentímonos moi motivados a participar, esta narración monopolizou toda a nosa atención.\nFalouse de cando e como se impartían as clases nas casas, de que alumnos podían asistir, do que custaba acudir ( porque primeiro había que traballar , porque os pais tiñan que pagar en especie á mestra ...)\nNon lles gustaría verse "teletransportados" a aquela época. Esta é mellor en todos os sentidos.\nMirando o cadro de A Escola de Doloriñas opinaron sobre a dificultade de cursos mesturados , de nenos e nenas de tan diferentes idades, das dificultades engadidas para a formación das mulleres , das clases en lugares pouco acondicionados , do ensino no rural ...\nNa pintura chamoulles a atención o guapos que estaban todos os escolantes deducindo que a imaxinación da pintora vestiunos " de festa".\nEntre @s asistentes había persoas ben informadas , outras que " algo oiran" das escolas do "ferrado" e , ás máis, que abrían a boca dunha cuarta cando , a que escribe, que , curiosamente tamén impartiu clases en Vilapol , a aldea na que Minguillón viu a escea que a inspirou , lles contaba as súas experiencias no campo do ensino ,aló polos anos 80 , que non se diferenciaban moito das que se ven na escola do cadro.\nConcluímos que, mirar para atrás é bo pero non para retroceder ,senón para avanzar e mellorar.


Actividade institucional - A Máquina do Tempo. Xoves, 16 de novembro de 2017 ás 12:00 horas\nPresentación da App\nXoves, 16 de novembro de 2017 ás 12:00 horas\nO Consello da Cultura Galega (CCG) presenta “A Máquina do Tempo”, unha app gratuíta, dispoñible para as principais plataformas móbiles que pon en valor o patrimonio moble de Galicia dun xeito innovador. A iniciativa dáse a coñecer co gallo do Día do Patrimonio Mundial, que se celebra o 16 de novembro. Na presentación participan o presidente do CCG, Ramón Villares, e Manuel Gago, responsable da aplicación.\nDatos da rolda de prensa\nData: Xoves, 16 de novembro de 2017\nManuel Gago, técnico do Consello da Cultura Galega\nPresentación da App "A máquina do tempo"\nActividade institucional. Xoves, 16 de novembro de 2017 ás 12:00 horas


Veciños da Pobra do Brollón denuncian as perdas continuas ocasionadas polo xabarís nos cultivos | Noticias de Galicia | CRTVG\nVeciños da Pobra do Brollón denuncian as perdas continuas ocasionadas polo xabarís nos cultivos\nPublicado o 07/07/2020 14:27\nComa cada noite, mandas completas de xabarís saen para alimentarse nas leiras de Piño, na Pobra do Brollón. Os veciños desta parroquia denuncian que os ataques destes animais están a ocasionarlles cuantiosas perdas nos seus cultivos, tanto nos de herba como nos de cereal ou de hortalizas.\n"O xabaril aquí acaba con todo. Se queres sementar calquera cousa, tes que pechar, e os prados levántaos todos. Isto é un desastre", di José Manuel Morales, un dos afectados.\n"Está todo no chan, que non se pode aproveitar. As perdas son cuantiosas. Xa non sabemos facer con esta praga", apunta Luis López, gandeiro.\n"Temos un monte cunha chea deles. Aínda que os esperemos, veñen despois de írmonos e deixan todo desfeito. E aínda cerrando, entran igual, así que xa non sabemos que facer", di Raquel González, gandeira.\nAdemais de estragaren os cultivos, os xabarís levantan os croios da terra, polo que son frecuentes as avarías na maquinaria. Veciños e gandeiros demandan, por tanto, unha solución urxente para o que consideran unha praga.\n"Xa lle reclamamos a Medio Ambiente, pero dixeron que non había cartos. E non podemos facer nada. Non sei se queren que cerremos ou que queren facer. Eu estou aburrido disto", di Luis López.\n"Estamos perdidos. Xa non sabemos que facer, porque isto xa non ten xeito. A Xunta non toma cartas no asunto en nada e estamo abandonados", engade José Luís Ferrería, gandeiro.\nAntonio Rodríguez, un dos afectados, di que o xabaril ataca os cultivos que se botan para manter o gando, e que non lles dan solución. "Onte aínda chamei a Medio Ambiente para que viñeran ver o trigo. Vir, viñeron, pero dixeron que estaba a cousa moi difícil porque non había cartos", asegura.\nAlgún veciño mesmo tivo que poñerlle un peche a unha leira enteira, cun custo que resultaría inasumible de se facer o mesmo en todas as terras.\nSucesos actualidade A Pobra do Brollón\nA Pobra do Brollón Animais Xabarís\nFeirantes e praceiros protestan polo traslado do mercado de Vilagarcía\nOs bombeiros de Vigo sufocan un incendio nun balcón próximo a Balaídos


Santa María de Aciveiro - Turismo Rias Baixas\nSanta María de Aciveiro/\nIlustración de Santa María de Aciveiro de Chema Fernández Román\nNas alturas que conducen á serra de O Candán, ao oeste do Deza, atópase o mosteiro de Aciveiro, no municipio de Forcarei. Hoxe totalmente reconstruído para servir de hospedería. A súa planta é de forma trapezoidal, con dous fermosos e sinxelos xardíns, e a igrexa, sobresaliente, cos seus muros e contrafortes.\nA paisaxe está dominado polo verdor, polos prados e as árbores autóctonas, cun fácil acceso desde a estrada que une Forcarei con Lalín e Silleda. Os acivros que existiron hai séculos quizá foron a orixe do nome do lugar. As neves invernais cobren estas alturas con certa frecuencia, o que permitiu aos monxes percibir rendas polo aproveitamento das neveiras que se atopaban na súa xurisdición.\nUnha inscrición nun dos muros da igrexa indica o ano da súa fundación, 1135, o que nos sitúa de novo na centuria da expansión en Galicia da orde beneditina, as doazóns reais e o auxe do monacato. Neste caso foi o rei Alfonso VII o que fixo chamar a algúns monxes de Claraval (Clairvaux, Francia), onde o monxe Bernardo estaba a levar a cabo un importante labor reformador para que colonizasen a zona. Pero foi unhas décadas máis tarde cando a comunidade monástica aceptou a regra do Císter.\nComo noutros casos, algúns dos abades de Aciveiro foron membros da nobreza galega de cada momento, que profesaban no mosteiro para agrandar a influencia da liñaxe a que pertencían. Este é o caso de Pedro Martínez, cuxa familia doara terras ao mosteiro.\nUn dos conflitos máis soados, o das Guerras irmandiñas, é o fondo dunha das lendas máis curiosas, a do oso de Oseira: o abade Gonzalo das Penas estaba visitando o mosteiro ourensán de Oseira e levaba unha pomba branca no seu ombreiro. Os monxes desta comunidade non lle abriron cando tentou entrar polo temor ás arremetidas dos nobres da época, entón Gonzalo bicou á súa pomba e esta entrou no mosteiro, o que permitiu que se lle abrise a porta, ocasión que quixeron aproveitar os nobres levantiscos para facerse donos do mosteiro, pero atopáronse entón cun monumental oso que lles fixo fronte e os escorrentou.\nAs neveiras eran depósitos de neve que a conservaban para utilizar no verán mediante o correspondente prensado. En épocas antigas había dificultades para conservar alimentos, para o que estas neveiras eran dunha grande utilidade; grazas a eles o mosteiro obtivo importantes rendas. Estas estruturas atopábanse nos lugares de Fixó, Millerada e Forcarei, pero non sempre estiveron en poder do mosteiro de Aciveiro, senón que co tempo pasaron a ser propiedade dos arcebispos de Santiago de Compostela.\nEstancia da hospedería\nNa aldea de Lamasgalán de Abaixo, ao nordeste do mosteiro de Aciveiro, pódese, coma antigamente, seguir unha ruta que pasa por Mouro Negro, Pena do Trigo e, xa en dirección sur Andón, A Cabana, O Forno e Aciveiro; a paisaxe e as vistas son de gran beleza nunha das ladeiras da serra do Candán.\nAsí, coma ocorre con outros mosteiros, as e os visitantes poden combinar a natureza coa arte e a historia coa lenda. Cando os monxes que habitaron Aciveiro modificaron por medio do campesiñado a paisaxe, poñendo prados onde había bosques, camiños onde había matos, casas onde había lodeiros, rezos onde reinaba a soidade, non puideron imaxinar que hoxe o mosteiro, restaurado, sería unha agradable hospedería. Aqueles monxes tamén déronlles acubillo a peregrinos e esmoleiros perdidos nestas paraxes, duras no inverno pero repletas de vida e natureza nos meses primaverais e do estío.


IMEX é nomeado candidato á categoría de premio á nova industria nacional\ncasa » Últimas noticias » Premios » IMEX é nomeado candidato á categoría de premio á nova industria nacional\nNovidades de asociacións • Premios • Viaxes de negocios • Reunión de noticias da industria • Reunións • noticia • Turismo • Noticias varias\nO equipo IMEX\nOs premios da exposición de noticias terán lugar en 2 días o 30 de xullo de 2021, recoñecendo a excelencia no sector, e IMEX conseguiu 2 candidaturas aos premios.\nPreseleccionado é o equipo de operacións IMEX para o mellor equipo Ops e PlanetIMEX para o mellor evento único ou serie de eventos virtuais, unha nova categoría para este ano.\nOs premios EN son oportunos e significativos: amosan a innovación, a paixón e o compromiso amosados polos profesionais do evento.\nOs premios son xulgados por algúns dos mellores profesionais do Reino Unido en eventos, organizadores e axencias.\nO evento de gravata negra dos Premios EN 2020 e 2021 terá lugar en Evolution London, Battersea Park, a partir das 6:00 horas. Preseleccionado é o equipo de operacións IMEX para o mellor equipo Ops e PlanetIMEX para o mellor evento único ou serie de eventos virtuais, unha nova categoría para este ano.\n"Estamos encantados con este recoñecemento da industria nacional", explicou Carina Bauer, CEO de o Grupo IMEX. "O noso equipo de Ops é unha auténtica potencia cunha longa historia na creación de ferias comerciais convincentes e actualmente están a traballar estreitamente cos nosos socios da industria en Las Vegas para ofrecer un IMEX America novo e emocionante.\n"Tamén estamos orgullosos de que PlanetIMEX, a nosa resposta creativa e centrada na comunidade ás circunstancias extraordinarias de 2020, fose nomeada na categoría de Eventos virtuais.\n"Os premios EN son oportunos e significativos: amosan o absoluto innovación, paixón e compromiso amosado por profesionais do evento a medida que a industria vai avanzando xuntos. Tendo en conta que IMEX América en novembro será a nosa 10a edición, estas nominacións danos aínda máis motivos para celebralo. "\nEstes premios nacionais da industria son xulgados por algúns dos principais profesionais do Reino Unido en eventos, organizadores e axencias. Os xuíces son:\nDetido! Estranxeiros que esconden e beben no bar de Tailandia\nVisita Gran Bretaña AGORA se estás vacinado. O director xeral de ETOA, Tom Jenkins, augura a recuperación do turismo


Encuentra aquí información de Teoría da Lingua galega para tu escuela ¡Entra ya! | Rincón del Vago\nTeoría da Lingua galega\nIntrodución: complexidade dos fenómenos lingüísticos e enfoques da Lingüística.\nOs fenómenos lingüísticos son complexos, heteroxéneos e cambiantes.\nDeste xeito danse numerosas variacións nos usos lingüísticos:\nVariacións a nivel colectivo: pois hai moitas linguas no mundo (máis de 6.000 na actualidade) e existen grupos sociais que empregan varias linguas (coma en Suíza, onde se emprega o alemán, o francés, o italiano... ou en África do Norte que as comunidades usas o árabe xunto co bereber, o bereber e o francés ou o francés e o árabe). Ademais, para non crear conflitos entre as distintas linguas en moitos países africanos establécese como oficial a lingua do país ao que estiveron sometidos (francés, inglés, portugués...).\nVariacións a nivel individual: pois a lingua empregada por cada falante individualmente varía dependendo de:\no tema (por exemplo en medicina emprégase un vocabulario específico)\no contexto (non falamos igual ca escribimos, pois o escrito permanece no tempo e o falado non).\na idade, pois non falamos igual nas diferentes etapas da nosa vida.\na preparación intelectual, da que depende un maior ou menor dominio da lingua.\nPor outra banda, a complexidade e heteroxeneidade das linguas maniféstase tamén en problemas comunicativos coma os seguintes:\nProblemas de déficit verbal:\nproblemas na pronuncia relacionados cos órganos de articulación.\ndificultades na organización sintáctica de S + V + CD derivados dun traumatismo ou derrame cerebral.\nindividuos con deficiencias auditivas que teñen que suplir a linguaxe verbal pola xestual.\nProblemas de incomprensión:\npola distancia cultural, pois podemos dominar unha lingua mais non os seus principios de manexo ( un chinés é quen de falar castelán pero usa a tonalidade do chinés, parecendo estar anoxado, e mira cara abaixo cando fala porque así se fai na súa cultura, mais crearíalle unha situación de desconfianza a un occidental).\npolo descoñecemento idiomático, xa que as persoas que non manexan unha lingua común teñen problemas para se comunicar, para resolver isto sería preciso recorrer a un intérprete ou á lingua de signos.\npolos prexuízos lingüísticos, pois estes crean problemas de comunicación ( prohibición do galego durante o franquismo). Un exemplo de ausencia de prexuízos son as linguas pidgin e crioulas, creadas polos propios falantes para se comunicar.\nEnfoques da Lingüística\nMultilingüismo: recolle a diversidade de linguas presentes no mundo.\nEcoloxía Lingüística: preocúpase por evitar a desaparición das linguas en perigo de extinción.\nTipoloxía Lingüística: estuda a diversidade das linguas analizando as diferenzas entre elas. Esta disciplina nace como consecuencia da investigación sobre diversidade lingüística feita por Sapir, que buscaba as diferenzas entre as linguas, podendo ser estas:\nVarias linguas nunha mesma comunidade:\nBilingüismo social: dúas linguas nunha mesma comunidade.\nPolilingüismo social: máis de dúas linguas nunha mesma comunidade.\nDiglosia: dúas ou máis linguas dentro dunha mesma comunidade das cales unha ou unhas teñen máis importancia ca outra/s.\nPlanificación lingüística: trata de acabar cos desequilibrios entre linguas nunha mesma comunidade.\nCuantitativa ou da comunidade, que pon en relación trazos lingüísticos don factores sociais ( sexo, idade...)\nDa linguaxe, que se ocupa das actitudes, disposición e consciencia dos falantes en relación coas súas linguas mediante cuestionarios con preguntas que han de estar ben formuladas e que nos permiten coñecer a psicoloxía social dunha comunidade.\nRexistro: variedade lingüística regulada polo contexto.\nPolilecto: conxunto de variedades a disposición do falante para seren empregadas segundo o contexto. A variedade usada vén dada pola rede comunicativa, cantas máis redes comunicativas está presente o falante, máis polilectos ten á súa disposición.\nCompetencia comunicativa: refírese ás destrezas do individuo para comprender acenos, miradas etc. A competencia comunicativa é estudada pola Pragmática que se encarga das regras de uso das linguas e das estratexias que acompañan á dinámica verbal ( acenos...).\nProblemas que xorden como consecuencia de déficits:\nPatoloxía da linguaxe: reúne todos os casos nos que hai limitacións no manexo da lingua que crean problemas de comunicación.\nLingua de signos: aqueles individuos con problemas auditivos non dispoñen de lingua oral e empregan un sistema de xestos para se comunicar.\nPara a solución destes problemas a lingüística dispón de tres campos:\nNeurótica: investiga os paralelismos entre a actividade cerebral e a lingüística ( por exemplo cando falamos actívase a área de Brocka no cerebro e cando falamos a de Wernicke).\nPsicolingüística: interésase polo pensamento cognitivo ou mental que se produce mentres falamos ou comprendemos. O tema máis importante desta disciplina é o estudo do desenvolvemento da lingua nun neno.\nLogopedia: é o campo profesional que elabora programas terapéuticos para recuperar falantes que teñen limitacións.\nPragmática intercultural: é a disciplina que se ocupa de realzar as diferenzas que hai entre as linguas cando os falantes as usan. Por exemplo, o discurso en inglés parte de que o interlocutor ten un amplo coñecemento e as secuencias son curtas e claras, pola contra, no castelán explícase todo e pártese do descoñecemento do interlocutor. Outro bo exemplo é a diferenza entre o inglés a as linguas bálticas: o primeiro é un idioma orientado cara a opinión pois preséntanse os acontecementos dunha maneiras flexible e con moitos rodeos, permitíndolle ao interlocutor formar a súa opinión; mais as linguas bálticas presentan os acontecementos de xeito categórico, coma se non houbese outra maneira de contalos, pois é unha lingua orientada cara a verdade.\nTradución: é o campo da Lingüística que se encarga do proceso de transferir unha mensaxe dunha lingua orixe a unha lingua termo. O importante deste proceso é manter o sentido da mensaxe e non a unicamente a tradución de significados, é dicir, as expectativas que a mensaxe cumpre para os falantes da lingua orixe ten que cumprilas tamén para os da lingua termo. Así, por exemplo, na tradución da Biblia a unha lingua esquimó ( inuit) deuse o problema de cómo traducir Año de Deus, pois nas comunidades esquimós non hai años. Para atallar este problema buscouse outro animal que tivese para eles a mesma carga simbólica que ten para a cultura occidental o año, de aí xurdiu a proposta de Foca de Deus.\nSocioloxía da linguaxe: estuda as actitudes, comportamentos, consciencia e ideoloxía dos falantes respecto das linguas ou as variedades das linguas, que teñen como resultado os prexuízos lingüísticos. Cómpren estudos sociolingüísticos para a realización de planificacións lingüísticas. Por exemplo, antes de implantar o hebreo en Israel como lingua oficial, Robert Cooper realizou un estudo sobre a psicoloxía dos falantes; ao igual ca cando se introduciu o noruegués, xa que antes dos anos 40 se falaba unha lingua similar ao sueco e ao danés e buscando diferenciarse dos daneses crean un perfil de lingua vencellado ao dialecto que é implantado como lingua oficial logo de que Einer Haugen realizase un estudo sobre a psicoloxía social. Por outra banda, un exemplo de implantación lingüística fracasada é a do gaélico ou irlandés por non estar baseada nun estudo sociolingüístico.\nNatureza social e natureza biolóxica da linguaxe. Fundamentos culturais, simbólicos, psicolóxicos e neuronais da linguaxe. Relevancia metodolóxica da función comunicativa.\nXa os primeiros gramáticos trataron de atribuírlles ás linguas e á linguaxe unha base, de aí que sexan importantes dende os comezos da Lingüística as reflexións sobre a orixe ou natureza das linguas. Dentro destas naturezas destacan a natureza social e mais a natureza biolóxica.\nNatureza social da linguaxe\nFoi a máis estudada e é a máis comprobábel, pois ao comunicármonos usamos expresións que deben ter interese para un interlocutor, polo que a comunicación non é un proceso individual, xa que precisa dun emisor e un receptor, é dicir, é un fenómeno social.\nOs principais estudosos da natureza social da linguaxe foron Ferdinand de Sausure, Thomas Givon ( discípulo de Pike), Edward Sapir e Pike. Mais Sapir, Givon e Pike admiten tamén a relevancia da natureza biolóxica, dando así unha visión integral da linguaxe.\nDentro da natureza social da linguaxe temos que distinguir entre:\nDimensión cultural ou antropolóxico-social: está vencellada á visión que cada comunidade ten do mundo, polo que debemos nomear a hipótese ( inexistente, porque en realidade non se formulou) Sapir -Whorf ( Sapir era un lingüista humanista estadounidense e Whorf o seu discípulo). Segundo esta hipótese a forma ou as unidades da lingua están totalmente subordinadas ao entorno ( os esquimós teñen moitas verbas para designar os diferentes tipos de neve ao igual que en galego hai moitas palabras para denominar os diferentes tipos de choiva), esta hipótese establecería un determinismo extremo. Mais isto non é así, xa que a miúdo as unidades das linguas xorden arbitrariamente, sen teren ningunha relación co entorno, polo que sería preferíbel un determinismo menos radical. Por outra banda, vencellado á dimensión cultural está o relativismo, segundo o cal as linguas son moi diferentes e cada unha ten cadanseus significados imposíbeis de transferir a outra lingua. Isto limitaría, a priori, a tradución, mais non é así se temos en conta que ao traducir debemos transferir o sentido da mensaxe e non os significados concretos de cada verba.\nDimensión simbólica: existe porque para comunicar elementos da realidade (vencellamento coa visión do mundo) ou coñecementos codificamos a nosa mensaxe na lingua, que serve de intermediario para representar esa realidade ou coñecemento. A dimensión simbólica está relacionada co estruturalismo ( Sausure), segundo o cal a lingua é un sistema ordenado de signos que poden ser sinxelos ( a verba) ou complexos ( frase, oración, texto, novela...). Ademais da linguaxe oral tamén existen outras linguaxes, igualmente simbólicas, que a completan: os xestos, a escritura, os sinais... Por outra banda, dentro dos símbolos temos que falar de símbolos convencionais e arbitrarios, que non teñen relación coa realidade que representan (como o son a maioría das palabras ), e símbolos icónicos, é dicir, que teñen algunha relación coa realidade que representan. Entre estes últimos podemos pór exemplos coma as onomatopeas miañar, de miau, ten relación co son que emite un gato), a iconicidade poética en poemas coma Il pleut de Apollinaire, os símbolos ideográficos (kanjis xaponeses) ou a linguaxe xestual dos xordos. Ademais non debemos esquecer que a iconicidade está relacionada coa percepción ( percibimos aquilo ó que estamos afeitos) e co entorno (os sinais de tráfico que advirten do perigo de animais non son iguais en todos os lugares).\nNatureza biolóxica da linguaxe\nFoi estudada principalmente por Chomsky, segundo o cal a linguaxe ten a súa base na especie, é dicir, o home por ser home ten a capacidade de pensar e a linguaxe non é máis ca unha capacidade cognitiva máis, segundo explicaba nos primeiros estudos dos anos 60 e 70. A partir dos anos 80 este teórico comeza a afirmar que a base da linguaxe está nos xenes, non na mente. Ademais para Chomsky falamos porque temos a necesidade de expresar o noso pensamento, non de comunicármonos.\nEstudar a natureza biolóxica da linguaxe é estudar a actividade mental do falante no proceso comunicativo ( motivación, intención, nivel de intelixencia...) , isto é, estudar a lingua como proceso, non como produto. Chomsky cambiou o plantexamento da aprendizaxe de segundas linguas.\nVertente psicolóxica: caracterizada pola adquisición da lingua, a cognición e a habilidade lingüística. Para manexar a linguaxe debemos coñecer o código que regula a combinación de sons e palabras, así como é preciso aprender a ler e escribir. Malia todo, non todos os falantes teñen o mesmo grao de dominio sobre unha determinada lingua ( depósito cultural).\nVertente neuronal: estuda as patoloxías lingüísticas e a localización da linguaxe:\nFala: área de Brocka do cerebro.\nEscrita: área de Wernicke.\nPensar: globalidade do cerebro.\nVer: área occipital.\nSegundo algúns teóricos a linguaxe áchase en áreas determinadas do cerebro ( Brocka e Wernicke), mais outros coma Antonio Damasio defenden que cando falamos tamén pensamos e vemos, polo que é o cerebro na súa globalidade o que está activo.\nMultidimensionalidade da linguaxe e áreas da Lingüística\n3.1 Natureza biolóxica\n3.1.1 Dimensión psicolóxica ( Psicolingüística)\nAdquisición da linguaxe: prodúcese no período crítico e é unha actitude pasiva e inconsciente, polo que non se pode considerar aprendizaxe.\nCognición e habilidade lingüística: Na aprendizaxe dunha lingua hai que ter en conta as capacidades mentais do individuo, a súa habilidade cognitiva, para saber como será a súa habilidade lingüística. Así o estilo de aprendizaxe pode ser:\nAnalítico ou creativo, no que o individuo desenvolve as súas propias estratexias na aprendizaxe ( exercicios de composición).\nSintético ou imitativo, no que o individuo se serve de estratexias de aprendizaxe xa deseñadas ( exercicios para rematar secuencias de palabras...)\nAs calidades mentais do individuo inflúen na aprendizaxe de novas linguas.\nPatoloxías lingüísticas orixinadas por causas non orgánicas: son patoloxías cuxa causa é funcional ou psicolóxica, como é o caso da tartamudez, unha limitación comunicativa provocada pola timidez, nerviosismo, pouca sociabilidade... ( en principio, pois segundo recentes estudos podería ser hereditaria).\n3.1.2 Dimensión neuronal ( Neurolingüística)\nPatoloxías lingüísticas orixinadas por causas orgánicas: trátase de patoloxías cuxas causas son lesións físicas no cerebro ( traumatismos, derrames, tumores...). Un bo exemplo é a afasia, patoloxía que provoca a perda de capacidade para falar ( ausencia de estrutura sintáctica, de artigos, de preposicións...).\nLocalización e lateralidade da linguaxe:\nLocalización: trátase de determinar a área ou áreas que entran en actividade no cerebro cando se leva a cabo o acto comunicativo. En principio estas serían a de Brocka ( expresión) e Wernike ( comprensión), mais debemos ten en conta que ao nos comunicar tamén pensamos, actividade que pon en funcionamento todo o cerebro. Polo que sería conveniente seguir unha tendencia menos localista e máis holista ou globalizadora. Esta argumentación vese reforzada ao sabermos que o cerebro se pode recuperar funcionalmente, é dicir, cando unha área do cerebro resulta danada a función que esta desenvolvía pódese trasladar a outra. Sen embargo o cerebro non é recuperábel organicamente ( a área danada non pode volver funcionar).\nLateralidade. A lateralidade da linguaxe refírese ao hemisferio do cerebro no que esta fica. Para os destros a linguas maternas localízanse no hemisferio esquerdo e as aprendidas no dereito. As persoas zurdas, pola súa banda, localizan segundo o sexo: as mulleres no dereito ( especialmente se os seus antepasados tamén son zurdos), mais os homes non localizan todos no mesmo hemisferio.\n3.2 Natureza social\n3.2.1 Dimensión cultural\nLingua e visión do mundo: ( Etnolingüística), isto é, hai un importante paralelismo entre a relevancia que a comunidade lle atribúe a unhas ou outras percepcións e as súas formalizacións lingüísticas, xa que cada comunidade ten uns principios para valorar o entorno que os rodea que son reflectidos na lingua. Podemos citar varios exemplos:\nAs linguas esquimós ou inuit conteñen numerosas palabras para se referiren aos distintos tipos de neve.\nAo galego acontécelle o mesmo cás linguas esquimós coa choiva ( orballo, poalleira, miudiño, patuñar, morriñar...).\nEn galego é frecuente responder a unha pregunta por outra xa que os galegos somos, antropoloxicamente, moi prudentes.\nEn latín facíase a seguinte diferenciación pola importancia que tiñan as liñaxes:\nirmán do pai\nirmán da nai\nirmá do pai\nirmá da nai\nModos de interacción: ( Pragmática). Cando nos referimos a modos de interacción estamos a falar de estilos comunicativos á hora de relacionármonos. Estes varían:\nEntre as distintas comunidades lingüísticas. Por exemplo en chinés, ao contrario do que sucede nas culturas occidentais, é frecuente iniciar a conversa preguntando “ cantos fillos tés?” e rematala con “ boa colleita de arroz”. Ademais a distancia entre os interlocutores é maior, a mirada diríxese ao chan e o ton e brusco ( a un occidental semellaríalle que está anoxado).\nDentro dunha mesma lingua danse variacións vencelladas á zona xeográfica, idade, profesión...\nEn cada individuo, pois a mesma persoa tamén pode trocar o seu modo de interacción dependendo do contexto, a confianza co interlocutor...\nA Pragmática é unha disciplina que se ocupa do éxito da comunicación e, para que este sexa posíbel, establece regras sobre os usos dunha lingua.\nUsos lingüísticos e estratos sociais: ( Sociolingüística): refírese ás propiedades lingüísticas ligadas a factores socias, coma por exemplo:\nO sexo: mentres os homes empregan, en xeral, un léxico máis directo con ausencia de eufemismos, conducen as pautas da conversa e adoitan tratar temáticas determinadas coma os deportes, coches... as mulleres usan máis eufemismos, empregan un discurso máis cooperativo e tocan outros temas ( roupa, rapaces...).\nA idade, pois a xente nova usa un léxico específico baseado en diminutivos.\n3.2.2. Dimensión simbólica\nActitude, conciencia ante a lingua ( Socioloxía da linguaxe), analiza os rangos que, por mor de diferentes simbolizacións, o falante lle atribúe as diferentes linguas ou variedades:\nVariedades: o español da Arxentina é considerado máis doce e cortés, mentres que o de Andalucía máis gracioso, o que lle dá un maior rango ao primeiro.\nLinguas: uso dunha ou doutra dependendo da finalidade que se busca ( galego e castelán na Galiza).\nOntoloxía dos elementos lingüísticos ( Filosofía da linguaxe), refírese á busca da orixe dos elementos lingüísticos. Estas reflexións baséanse en preguntas coma:\nTeñen unha orixe lóxica? ( algunha base lóxica teñen que ter se somos quen de transferilos á linguaxe informática).\nOrixínanse en convencións sociais?\nOrixínanse no cerebro ou nos xenes?\nConstitución e estrutura das linguas, as linguas están constituídas por elementos simbólicos que forman unha estrutura fechada dando lugar a unidades ben definidas como son os sons, as frases, as palabras, as oracións... Estas unidades son estudadas por:\nGramática: regras de combinación de palabras.\nLexicoloxía ou Semántica: significados.\nAlgúns temas de interese\nAdquisición da lingua\nCognición e habilidade lingüística\nLocalización e lateralidade da linguaxe\nLingua e visión do mundo\nUsos lingüísticos e estratos sociais\nActitude, conciencia ante a lingua\nOntoloxía dos elementos lingüísticos\nConstitución e estrutura das linguas\nFenómenos lingüísticosProblemas comunicativosEnfoques dá LingüísticaNatureza social e biolóxica dá LinguaxeMultidimensionalidade dá Linguaxe e áreas dá Lingüística


Tordoia non bonificará o IBI pese a demanda dos socialistas - Lindeiros\nTordoia non bonificará o IBI pese a demanda dos socialistas\nBy Lindeiros on\t 27 Novembro, 2016 Bisbarra, Tordoia\nO PSOE de Tordoia lamenta que o PP volva a negarse en Pleno a bonificar nun 95% o IBI ás explotacións agrogandeiras. Carlos García exemplificoulle ao alcalde que “un gandeiro que en 2014 non pagaba nada, coa bonificación do Concello pagará 234 euros, cando coa proposta dos socialistas serían 30 euros”\nTordoia. 25 de novembro de 2016. O PSOE de Tordoia lamenta que o Partido Popular volva a negarse por segunda vez en Pleno a aprobar a proposta socialista de bonificar nun 95% o IBI ás explotacións agrogandeiras, sobre todo cando a regularización catastral está a supoñer un forte golpe para as economías domésticas das familias de Tordoia.\nNa sesión plenaria celebrada onte xoves, o Grupo do Partido Popular acordou unificar as bonificacións ofrecidas tanto a terreos rústicos como a terreos con explotacións activas, que pasaron a ser do 60%. Os socialistas cuestionaron esta medida xa que “a regularización catastral a quen está realmente afectando é aos veciños e veciñas con cortellos, galiñeiros, pendellos… non aos que só teñen terreo sen explotar”, explica o voceiro municipal, Carlos García.\nPor iso, os socialistas insistiron na súa proposta de bonificar nun 95% o IBI ás explotacións agrogandeiras. “Só lle pedimos ao alcalde que fixera o que están facendo outros municipios da comarca, incluso do seu mesmo signo político pero el dixo que era inviable”, apunta Carlos García, que sinala que “como dixen no pleno, só pedimos que se faga o mesmo que se está a facer en Frades, pero o señor Pereiro insiste en que non é viable”.\nGarcía pediulle ao alcalde tirar de calculadora para comprobar as diferenzas entre as propostas do PP e do PSOE. “Se a unha explotación de 1.000 m2 lle veu un recibo de 585 euros a pagar, cando no 2014 non pagaba nada, coa bonificación do Concello de Tordoia pagaría 234 euros, mentres que coa que estamos propoñendo non chegaría aos 30 euros”, exemplificou o voceiro socialista. Ademais, denunciou que “os que realmente están afectados pola suba da contribución son os veciños que teñen explotacións e, polo tanto, inmobles. Os que só teñen terreos non van notar apenas esta bonificación”.\nAnte a negativa do alcalde de Tordoia a aceptar a proposta socialista, Carlos García preguntou polos prazos para a posta en marcha desta bonificación. “Finalmente, o alcalde tivo que recoñecer que a bonificación non se poderá aplicar sobre estes primeiros recibos e que só se poderá comezar a aplicar o ano que vén”, lamentou García quen lle recriminou ao alcalde que “non é que non fixera nada, é que nin sequera informou aos veciños e veciñas sobre as razóns da suba da contribución, nin un bando fixo sequera”. Carlos García pídelle ao Concello de Tordoia que faga o seu traballo e solicite na Deputación que os veciños e veciñas teñan a posibilidade de fraccionar e aprazar o pago da contribución deste ano, para posteriormente informar á veciñanza desta posibilidade.\nFinalmente, García celebrou que finalmente se poña en marcha a sede electrónica do Concello de Tordoia, aínda que lamentou o gran atraso que acumula e pediulle ao alcalde que explique á veciñanza o seu funcionamento.\nBisbarra Ordenanzas Plenos Psoe\nDeclarado nulo o despedimento dunha condutora de Ambuibérica no Barbanza\nSinalización intelixente para a ruta Rosaliana\n‘As bailas do cruce’ fotografía gañadora do concurso ‘A Baña dixital’ 23 Outubro, 2019\nDenuncian o baleirado da lagoa da canteira da Casalonga en Teo 22 Outubro, 2019\nDeclarado nulo o despedimento dunha condutora de Ambuibérica no Barbanza 22 Outubro, 2019\nComeza a reparación das beirarrúas entre Ponte Carreira e o colexio no concello de Frades 22 Outubro, 2019\nO Festival de maxia de Ames comeza polos escolares 22 Outubro, 2019\nAtletismo Axenda axudas Bisbarra BNG Charlas Ciencia Cine Concursos Cursos Deportes Deputación Economía Educación eleccións 2019 Emprego Entrevistas estradas Exposicións Festas e Feiras Futbol Gastronomía libros Mandingo Medio Ambiente minería Música Nadal Obras Ordenanzas orzamentos Patrimonio Plenos Politica PP Premios Psoe Reportaxes sanidade Servizos Social Teatro Turismo Universidade Xunta


Atopar a súa necesidade\nA fin de entender plenamente a súa empresa necesidades específicas terceirização, imos pedir-lle unha serie de preguntas selective. Cada detalle é importante e debe ser considerado. Tomé o tempo cando se fala, para que poidamos a devida conta a todas as súas ideas e problemas. Non hai ningún formato Xenérico dado a calquera persoa que nos contactos, o que sería un desserviço para ti e para a súa empresa. Na Costa Rica's call Center, cada cliente é considerado como único e os seus propios mérito alfaiate feito campaña programa.


Voluntariado Cultural - Concello de Vigo\nO voluntariado cultural do Concello é un grupo heteroxéneo, que ten como obxectivo dinamizar a cidade a través de diversas actividades, como lecturas na rúa, rutas guiadas, lecturas nas entidades sociais, organizando diversos eventos culturais e facendo participes a todas as persoas que asistan.\nFanse lecturas na rúa co obxectivo de dinamizar as prazas públicas e fomentar a lectura, propiciando a participación espontánea.\nHomenaxes e puntos de lectura\nOrganízanse homenaxes e lecturas en días sinalados, como o día do libro, o aniversario dos e das autores e autoras nos monumentos e rúas da cidade (Carme Kruckenberg no seu mural, García Lorca na súa rúa, etc) e tamén lecturas nas entidades sociais, nos Barrios, nos centros de ensino, etc.\nRutas Guiadas na cidade\nOrganízanse diferentes rutas guiadas de coñecemento da cidade, con mapas e información relevante das mesmas elaboradas por eles mesmos.\nAs rutas organízanse por barrios, co obxectivo de coñecer a historia viva da nosa cidade.\nDentro de esta iniciativa englóbasen as rutas de coñecemento do programa "Vigo cidade de cor" organizando diferentes rutas polos murais que forman este museo o aire libre, dando a coñecer o significado de cada mural e o seu artista.\nParticipación en eventos culturais como "A noite branca dos museos" ou en lecturas no tren con saída Vigo cara Ourense e Pontevedra.


Marmelada de castañas « A Biblioteca de Fillos de Galicia\nMarmelada de castañas\nComentarios desactivados en Marmelada de castañas\nFacémoslle un corte ás castañas sen chegar a partilas de todo e cocémolas en auga cun chisco de sal polo decurso duns 20 minutos. Logo diso pelámolas ben sen sacalas da auga para que sexa máis doado facelo.\nPasámolas un par de veces polo esmagador de purés e engadímoslle o leite condensado, o azucre xunto con algo de auga para axudar a disolvelo e cocémolo, a fogo maino, ata que o azucre estea disolvido e quede unha crema algo untuosa.\nXa está pronta para comer cando arrefríe ou para metela en tarros de cristal e esterilizala nunha ola a presión por uns 10-20 minutos, dependendo do tipo de ola.\nHai que pelalas ben sen deixar nada da casca interior pois logo da un sabor áspero.\nHai que ter coidado coa auga, e mellor botarmos de menos e logo engadirmos máis, que pasarse\n« Crumble de mazás | Coello con castañas »\nNo Responses\tto “ Marmelada de castañas ”\nMércores, Nov 1st, 2017 at 12:48 PM\nazucre, castañas, leite condensado\nA Biblioteca de Fillos de Galicia is powered by\tWordPress 5.2.6 and delivered to you in 0.388 seconds using 53 queries.


Sentencias fundamentadas - La Opinión A Coruña\nxosé manuel pereiro 10.11.2018 | 02:00\nTeño algúns cuñados dos dous sexos (cada un do seu, quero dicir) relacionados coa cousa xurídica, polas dúas partes (pola de xulgar e pola de atender aos xulgados). E sempre que hai algún fallo polémico, adoitan virme co conto de que "pois a verdade, a sentencia está bastante ben fundada". "Que menos!", digo eu, "para xustificar algo así hai que buscar fundamentos ata debaixo das pedras". Xa dicía Napoleón que hai tantas leis que ninguén está seguro de non acabar colgado. Sei que hai sentencias de acordo coas normas, non de acordo co sentir popular, aínda que as normas deberían seguir as directrices do que marca a sociedade. Pero creo que en moitos casos esquécese de aplicar unha norma que debería ter o rango de lei fundamental: o sentido común.\nEn Barcelona, por exemplo, xulgaron por roubo con violencia e intimidación a un home que asaltou unha panadería. O fiscal pídelle a pena máxima posible -cinco anos- menos dous meses porque o home ía armado cun instrumento cortante, ao parecer unha lata. Se vostedes están pensando que vaia atracador, que nin unha navalla trae, teñen toda a razón. De feito, o primeiro que fixo o delincuente ao entrar é preguntarlle a un cliente se lle pagaba un bocadillo. Como lle dixo que non, colleu un do mostrador e foise. E a lata? Coa lata cortouse el mesmo no brazo, para demostrar que facía o que facía (mangar un emparedado) non por vicio, senón por fame. De feito, nin pediu nin levou os cartos da máquina rexistradora. Obviamente, a petición fiscal baséase na lei, na que establece que os asaltos con violencia están penados de seis meses a cinco anos de prisión. Alguén, empezando polo fiscal, cree que é proporcionado catro anos e dez meses de prisión por roubar un emparedado sen facer dano a ninguén (quitado, en todo caso, a si mesmo)? Por poñer un exemplo, Iñaki Undargarin, polos delitos de malversación, tráfico de influencias, prevaricación, fraude á Administración e dous fraudes fiscais (e non precisamente, porque pasara fame, que malo sería que o sogro non o socorrera), foi condenado polo Supremo a só un ano máis: cinco e dez meses.\nTamén debe haber algunha razón xurídica que se me escapa para que na Audiencia Nacional (organismo que naceu o 5 de xaneiro de 1977, ao día seguinte de que se extinguira o Tribunal de Orden Público) entenda, e mesmo condene, como delitos de terrorismo unha rifa de bar ou unhas cancións e logo ter un arsenal de guerra, cualificación para usalo e desexos confesos de usar todo iso para matar o presidente do goberno non o é, e queda nunha difusa "tenencia ilícita de armas", como se ter metralletas e rifles de longo alcance fose o mesmo que ter unha escopeta de caza sen declarar. Nalgúns casos, sobre todo cando os revisan os tribunais europeos, estas cousas quedan en "erros xudiciais". Despois de X anos, anos que o inocente pasou preso. Todo iso porque son asuntos que non causan "alarma social". Se a causaran, como a que parece que causaría a sentencia do Supremo que impoñía aos bancos pagar os gastos das hipotecas, o sentido común indica que hai que tirar de inmediato a moeda outra vez ata que saia cara onde antes saíu cruz.


Coren e a empresa catalá La Selva elaborarán cárnicos de porco alimentado con castañas - Nós Televisión\nOs dous grandes grupos presentaron en na Feira Alimentaria de Barcelona a súa aposta pola colaboración conxunta para mellorar o produto\nManuel Gómez-Franqueira, presidente de Coren, e Xavier Albertí, presidente de La Selva\nA Feira Alimentaria 2018 que ten lugar estes días en Barcelona segue a ser un bo lugar para crear alianzas no sector agroalimentario galego. Onte foi a cooperativa Grupo Coren quen presentou a súa alianza coa compañía catalá La Selva para o desenvolvemento industrial e comercial de elaborados cárnicos de porco alimentados con castañas.\nManuel Gómez-Franqueira, presidente de Coren, e Xavier Albertí, presidente de La Selva, foron os encargados de presentar este proxecto conxunto da nova gama Selecta. A iniciativa, segundo explicaron na presentación, consiste en producir carnes da máxima calidade procedentes de porcos criados en Galicia de modo tradicional con castañas galegas, aportándolle un sabor auténtico, cun toque doce graczas ao prodto dos nosos soutos.\nAmbos presidentes explicaron que os productos que integran a gama inclúen o lacón ao forno, o xamón cocido, o salchichón, o chourizo e o fuet.\nArtigo anteriorQue pasa coa Depuradora?\nSeguinte artigo12.000 docentes apoian a campaña de recuperación de dereitos impulsada pola CIG