Sánchez Bugallo afirma que a nova estación de buses de Santiago que inaugura mañá, “é unha peza fundamental para consolidar a intermodalidade” – PSdeG-PSOE Santiago de Compostela\nMañá sábado, 22 de maio, o alcalde Xosé Sánchez Bugallo, inaugura a nova estación de autobuses, que xestiona TUSSA por encargo do concello de Santiago. Un espazo que se configura, segundo explicou en rolda de prensa, como “unha peza fundamental para consolidar a intermodalidade” en Compostela, xa que nesa zona se concentrará tamén o transporte metropolitano, o urbano e o transporte por ferrocarril.\nO alcalde afirmou que o traslado da estación de autobuses á nova ubicación é un “salto”, moi importante que vai supor “un reforzo da oferta de transporte e unha economía e facilitación para os usuarios” tanto do transporte terrestre como os que utilicen o ferrocarril.\nO trasladar o transporte metropolitano á rúa do Horreo permitirá, sinalou o rexedor, que as persoas procedentes do concello limítrofes poidan estar á vez no centro da cidade, e “coller o tren a 100 metros de distancia”. Coa nova estación de autobuses funcionando, e a posta en servizo da conexión de alta velocidade con Madrid, a intermodal configurarase como “o maior centro nodal de transportes de Galicia, que vai mover, nun ano normal, entre 5 e 7 millóns de persoas”, segundo explicou Sánchez Bugallo. Consolidará, ademais, “a posición central do Ensanche e suporá unha revolución extraordinaria nas comunicacións e nos sistemas de transporte”.\nO alcalde tamén respondeu as reticencias amosadas por algúns veciños de Pontepriña coas obras realizas na construción da Intermodal. Para o alcalde, “hai unha mellora notable” na posición central que pasa a ocupar o barrio, na súa permeabilidade e na súa conectividade co resto da cidade”. “Irase mellorando o que se poida mellorar, pero desde logo, Pontepedriña hoxe queda infinitamente en mellor posición da que estaba hai un ano, e a imaxe é moito mellor que a que tiña”, engade.\nSobre os posibles problemas de tráfico na zona cando xa estea funcionamento a estación de autobuses, explicou que o vial Clara Campoamor, “rematado hai oito meses”, non foi deseñado como vía de paso”. A vía de paso, “segundo o criterio municipal, é o túnel do Hórreo”. Clara Campoamor deseñouse, engadiu, para facilitar a entrada e saída dos aproximadamente 20 autobuses” que cada hora pasarán pola estación, “para que o tráfico circule a unha velocidade moderada”, e para facilitar o tránsito dos peóns. “Temos que dar preferencia á seguridade e ao funcionamento do transporte público”, finalizou.\nPromoción turística de Santiago de Compostela\nO alcalde anunciou que este martes, Santiago presentará a súa oferta turística na embaixada de España en París nun acto organizado polo Grupo de Cidades Patrimonio da Humanidade de España. Xunto a Sánchez Bugallo estará o concelleiro de Turismo, Sindo Guinarte. Tamén contará coa participación da ministra de Industria, Comercio e Turismo, Reyes Maroto. Unha iniciativa, sinalou, que forma parte “dunha promoción nacional e internacional moi potente” das cidades patrimonio que se está desenvolvendo en colaboración con Turespaña.\nO rexedor destacou que os “valores do Grupo de Cidades Patrimonio da Humanidade “coinciden coa aposta do Goberno central por unha diversificación do turismo” que, ademais de centrarse nos visitantes que buscan “sol e praia”, inclúe unha oferta vinculada ao ámbito cultural e ao turismo de natureza, “dentro do que as cidades patrimonio somos unha referencia fundamental”.\nNo caso de Santiago, detallou que terá unha importante presencia, nesta campaña do Grupo de Cidades Patrimonio da Humanidade de España. “Estaremos en Europa, estaremos en América e estaremos en Asia”.\nSánchez Bugallo tamén destacou “a boa acollida” dos proxectos e campañas presentadas por Turismo de Santiago en FITUR, a Feira internacional de Turismo á que asistiu en Madrid xunto a Sindo Guinarte. Proxecto como as guías turísticas e “Ao outro lado do espello”. O alcalde sinalou que “somos conscientes da limitación que ten o escenario actual, pero estamos convencidos de que se fai camiño ao andar. Polo tanto temos que iniciar esa senda de recuperación”. Para o rexedor “o turismo vaise ir recuperando, primeiro pouco a pouco, e probablemente a partir do verán irá máis rápido. É un camiño no que hai que estar; no que vai haber e está habendo gran competencia”. Neste sentido explicou que Santiago está actuando a través de tres plataformas moi potentes: o Xacobeo, a campaña específica de Turismo de Santiago; e a través do Grupo de Cidades Patrimonio, en colaboración co Ministerio de Industria e Turismo e de Turespaña”.\nA preguntas dos xornalistas, o alcalde tamén se referiu aos avisos de sanción a varios comerciantes da Praza de Abastos, que recibiron tras non pagar a cuota correspondente aos servizos de mantemento do recinto. O rexedor explicou que hai máis de cen usuarios de casillas que pagan ese canon de 84 euros ao mes, que inclúe os gastos de limpeza, dos que se fai cargo a cooperativa do mercado.\nPero o problema xurde, sinalou, cando hai nove usuarios que non abonan ese canon. Entón, “a cooperativa da Praza de Abastos pídelle amparo ao concello de Santiago, despois de que esas persoas se negaran a pagar os gastos”. E por iso, engade Sánchez Bugallo, se lle requíre a esas nove persoas que cumpran coa súa obriga, porque a quen están perxudicando é a máis dun centenar de compañeiros”.\nSánchez Bugallo tamén adiantou que a campaña festiva de dinamización do comercio Prima 21 se desenvolverá os días 3, 4 e 5 de xuño.


Josep Selga e a natureza de proximidade | Actualidad | Cadena SER\nJosep Selga e a natureza de proximidade\nO biólogo catalán ofreceu en Ágora unha visión das árbores como compañeiras imprescindibles da vida humana\nRadio Pontevedra08/02/2022 - 11:55 h CUT\n“O futuro da especie non nolo xogamos na natureza protexida, nos grandes parques que reservan e manteñen as institucións públicas. O futuro xogámonolo nas nosas rúas e prazas, na natureza próxima e cotiá”. É a opinión de Josep Selga, biólogo que dirixiu o sistema de parques e xardíns de Barcelona e participou na sétima sesión da Facultade Ágora, dedicada ao ambiente san e biodiverso.\n“Investir en protexer a natureza é moi necesario, pero insuficiente. É imprescindible, sobre todo, darlle a maior prioridade ao medio urbano, cambiar o referente do urbanismo e quitar o coche para poñer a árbore”.\n“Así non teremos cidades verdes, senón cidades habitables; cidades que permiten realizar unha vida en plenitude”, dixo Selga, que considerou a natureza como a infraestrutura básica do urbanismo. Animou a fixarse máis en planificar a estancia, non só a mobilidade: “É necesario pensar na estancia das persoas na cidade, non só en como transitar. Realizar pobos e cidades para todos facilita o encontro, a cultura e a vida, e niso o uso do espazo público é dunha importancia enorme”.\nA xuízo de Selga, as cidades defínense sobre todo non pola súa arquitectura, senón polo seu espazo público, polos seus espazos verdes, nos que se desenvolve a interacción e a diversidade dos grupos humanos. “As árbores fan territorios habitables, humanos, reconocibles e lexibles. Son unha fonte de identidade cara á contorna na que vivimos, ademais de que os espazos vivos, biodiversos e sustentables, contribúen moito máis á resiliencia urbana”.\nSelga expuxo desde o principio a necesidade que a nosa especie tivo sempre das árbores como unha constante ao longo da súa dilatadísima historia. Falou da paisaxe no que viviron as primeiras persoas, que se desenvolveron entre árbores e sabanas, onde atopaban refuxio e alimento, realizando procuras pola contorna para proverse de proteína animal.\nUn período absolutamente maioritario nos varios millóns de anos de vida humana sobre a terra, que corresponde á etapa da caza e recoleción, cando as persoas vivían ao pé de grandes árbores, ata que se foron creando as sociedades dependentes da agricultura, fai só uns poucos miles de anos.\nAs árbores, por tanto, foron compañeiras da nosa especie, en símbolos de durabilidade. Todas as culturas teñen árbores como referentes simbólicos, son arquetipos universais en contraposición ao efémero da vida humana.\nPreviamente á aparición da especie humana na terra, as árbores contribuíron a facer máis grosa a biosfera, con árbores cada vez máis altos e lonxevos, facilitando o proceso evolutivo; un proceso do que todas e todos somos resultado.\nUn mundo que a partir do Renacemento, coas filosofías antropocéntricas, foi desprazando á natureza dando lugar a un mundo desnaturalizado que está na orixe dunha crise de valores que necesitamos prantexarnos, con obxecto de reubicar á natureza no centro das principais decisións que conveñen ao planeta.\nSelga animou tamén a fixarse, antes do tipo de especie elixida para ocupar un lugar no espazo público, no propio espazo público e a súa posibilidade de mellorar a súa condición de “espazo plantable”, porque unha rúa arborizada non é unha simple rúa con árbores. Recomendou que os planos de urbanistas e arquitectos superen o 2D para planificar en volume, tanto as superficies como os subsolos, tanto ou máis importantes que o espazo ao aire: “O importante non é plantar moitas árbores, senón contar cunha boa cobertura vexetal”, que tecnicamente se denomina “conopia”.\nEn relación aos pequenos núcleos urbanos, dos que se adoita dicir “que non necesitan infraestrutura verde” pola súa relación máis íntima coa contorna natural que os rodea, mostrouse en desacordo: “O importante é que exista unha continuidade entre o interior e o exterior do núcleo urbano, polo que por moi pequeno que sexa este, debe ser dotado dunha adecuada infraestrutura verde”.


Este Sitio Web utiliza cookies propias e de terceiros para ofrecerlle unha mellor experiencia e servizo. Ao navegar ou utilizar os nosos servizos o usuario acepta o uso que facemos das cookies. Non obstante, try o usuario ten a opción de impedir a xeración de cookies e a eliminación destas mediante a selección da correspondente opción no seu navegador. En caso de bloquear o uso de cookies no seu navegador é posible que algúns servizos ou funcionalidades da páxina web non estean dispoñibles.\n¿Que é unha cookie?\nUnha cookie é un pequeno fragmento de texto que os sitios web envían ao navegador e que se almacenan no terminal do usuario, o cal pode ser un ordenador persoal, un teléfono móbil, un tablet, etc. Estes arquivos permiten que o sitio web recorde información sobre a súa visita, como o idioma e as opcións preferidas, o que pode facilitar a súa próxima visita e facer que o sitio resulte máis útil ao personalizar o seu contido. As cookies desempeñan un papel moi importante, ao mellorar a experiencia do uso da web.\nA maioría dos navegadores aceptan como estándar as cookies e, con independencia destas, permítenas ou impiden nos axustes de seguridade.\nEste Sitio Web utiliza as cookies que se describen a continuación:\nCookies de personalización: Son aquelas que permiten ao usuario acceder ao servizo con algunhas características de carácter xeral predefinidas en función dunha serie de criterios na terminal do usuario como por exemplo serían o idioma, o tipo de navegador a través do cal accede ao servizo, a configuración rexional dende onde accede ao servizo, etc.\nCookies de análise ou de terceiros: Son aquelas que ben, tratadas por nós ou por terceiros, nos permiten cuantificar o número de usuarios e así realizar a medición e análise estatística da utilización que fan os usuarios do servizo ofertado. Para iso analízase a súa navegación na nosa páxina web co fin de mellorar a oferta de produtos ou servizos que lle ofrecemos.\nAsí mesmo, se interactúa co contido do noso Sitio Web tamén poden establecerse cookies de terceiros (por exemplo, ao pulsar botóns de redes sociais ou ver vídeos aloxados noutro sitio web). As cookies de terceiros, son aquelas establecidas por un dominio diferente do noso Sitio Web. Non podemos acceder aos datos almacenados nas cookies doutros sitios web cando navegue nos citados sitios web.\nO Usuario acepta expresamente, pola utilización deste Sitio Web, o tratamento da información obtida na forma e cos fins anteriormente mencionados. E así mesmo recoñece coñecer a posibilidade de rexeitar o tratamento de tales datos ou información rexeitando o uso de Cookies mediante a selección da configuración apropiada para tal fin no seu navegador. Se ben esta opción de bloqueo de Cookies no seu navegador pode non permitirlle o uso pleno de todas as funcionalidades do Sitio Web.


Defendendo a Helena Maleno - Hospitalidad.es\nDefendendo a Helena Maleno\nNa campaña Hospitalidad.es das obras sociais xesuítas e en alianza con outras obras sociais da Igrexa (a través da Rede #MigrantesConDerechos) e organizacións da sociedade civil, xuntamos forzas para defender a activista Helena Maleno, defensora dos dereitos das persoas migrantes en xeral e da súa mobilidade en particular, perante a acusación de tráfico de persoas por parte do goberno marroquí.\nO pasado 31 de xaneiro Helena Maleno declarou no xuízo contra a súa persoa nun tribunal marroquí. Un interrogatorio que durou varias horas e que quedou visto para, nas próximas semanas, iniciar o xuízo formal ou arquivar a causa, como xa aconteceu en España. A acusación recolle a posible condena a cadea perpetua por tráfico de seres humanos, malia a que desde Ca-minando Fronteras, a ONG que lidera Maleno, e outros colectivos de migrantes, son aínda optimistas e agardan pola absolución, xa que o labor humanitario durante estes mais de 15 anos xamais foi posta en causa por que fose un posible delito, senón por ser unha forma de salvar vidas.\nA Rede #MigrantesConDerechos (na que o Sector Social da Compañía de Xesús se integra dentro de CONFER, xunto a Justicia y Paz, Cáritas e a Comisión ) iniciou unha campaña exprés de recolla de sinaturas xunto a Oxfam Intermón e a Coordinadora de ONG para o Desenvolvemento. Máis de 30.000 persoas asinaron a petición, en apenas 36 horas, ao goberno español para que informase o marroquí sobre o arquivo da acusación no noso país anos atrás, xa que aínda non o fixera.\nEN 2012, a UCRIF, Unidad Central de Redes de Inmigración Ilegal y Falsedad Documental, da Policía Nacional, abre unha investigación na que se acusa a Helena Maleno de colaborar coas redes de tráfico de persoas. Cando o caso chega á Audiencia Nacional, a Fiscalía arquiva a causa por considerar que as chamadas realizadas por Helena Maleno a Salvamento Marítimo, alertando de vidas en perigo no mar, non eran constitutivas de delito. As súas chamadas, simplemente, salvan vidas. A UCRIF trasladara a causa tamén a Marrocos agardando que un xuíz marroquí condenase o labor de Helena. Despois de varios adiamentos, o pasado 10 de xaneiro declarou perante o xuíz marroquí no Tribunal de Apelación de Tánxer.\nHelena Maleno é unha defensora dos dereitos humanos das persoas migrantes na fronteira sur, que leva anos a salvar as vidas, cos seus avisos a Salvamento Marítimo, de milleiros de persoas que se arriscan cada día a cruzaren o estreito buscando iniciar un proxecto de vida digno en Europa.


“Estamos dando importantes pasos para resolver a situación do Ateneo”\nredacción ferrol | martes, 5 de julio de 2016, 23:21\nResolver a complicada situación na que se atopaba o Ateneo Ferrolán, actualmente dirixido por unha xunta xestora, foi un dos puntos específicos do acordo programático selado entre Ferrol en Común e PSOE para o goberno da cidade naval. Transcurrido pouco máis dun ano desde o comezo do mandato, o traballo desenvolvido a prol da emblemática entidade cultural está a dar os seus froitos.\n“Os avances neste ano de goberno en relación á situación do Ateneo son moi importantes, moi significativos. Estou moi contento de como se están a desenvolver as diferentes cuestións. Seguimos traballando para mellorar o que aínda está pendente, pero non é pouco o que conseguimos neste tempo”.\nAsí se expresaba onte o concelleiro de Cultura, Suso Basterrechea, quen entre os avances acadados sinalou tanto a aprobación o pasado abril dun convenio nominativo de 15.000 euros para a entidade cultural coa finalidade de aliviar a súa complicada situación económica, como a recuperación do uso exclusivo do edificio do Ateneo para esta entidade. Isto foi posible tras ser aprobado no último pleno municipal, co consenso de todas as forzas políticas e das propias entidades, o traslado das asociacións que na actualidade ocupaban espazos no Ateneo ás instalacións do edificio do antigo hospicio, que se fará efectivo no mes de setembro.\nOutra das problemáticas do Ateneo pasa polas deficiencias que, en materia de construción, deixaron as obras de reforma acometidas hai máis de dous anos, polo que desde o goberno local estanse a poñer en contacto coa empresa para que estas sexan subsanadas.\nO que todavía está pendente é a recuperación dos fondos da biblioteca-hemeroteca do Ateneo. Estes permanecen nos contenedores da empresa que durante a reforma do edificio realizou o traslado e almacenamento de todo este patrimonio cultural, coa que o Ateneo ten unha débeda que aínda non resolveu –supera os 40.000 euros–.\nA pesar de que o Concello solicitou a posibilidade de facerse cargo desta débeda, Basterrechea asegurou que “temos poucas esperanzas” de que iso poida facerse así ao ser unha débeda privada.\nSe finalmente é así, e o Concello non pode facerse cargo da mesma, o goberno local propoñerá ao Ateneo a celebración dunha asemblea, coa presenza do concelleiro de Cultura, “para que os propios socios vexan cal podería ser a fórmula máis axeitada para poder recuperar estes fondos”, comentou. Neste sentido, tal e como xa transmitiu á entidade nalgunha outra ocasión, “nós plantexamos a posibilidade de que o Concello adquira os fondos e os ceda nas mellores condicións posibles e as maiores garantías ao Ateneo. Pero esta é unha proposta que temos aberta a calquera outra que xurda do Ateneo”, puntualizou.


PressReader - La Voz de Galicia (Barbanza) - Barbanza local: 2017-10-12 - Cans lembra aos seus mártires\nCans lembra aos seus mártires\nHoxe • Local veciñal de Nebra (Porto do Son) • 16.00 horas • Hoxe cúmprense 101 anos dos tráxicos acontecementos ocorridos na ponte de Cans (Nebra), cando a concentración de 300 veciños por un embargo considerado inxusto rematou coa morte de cinco persoas a mans da Garda Civil. Os veciños do lugar organizaron, como ven sendo habitual, diversas actividades para lembrar aquel suceso e manter viva a memoria das vítimas. A primeira das propostas é a presentación dun novo traballo de Marisa Otero, Botellas. Trátase dunha curtametraxe gravada en Porto do Son, cuxo argumento xira ao redor de dous náufragos absurdos e de dúas botellas.\nLogo collerá o relevo Francisco Leira Castiñeira, investigador da área de historia agraria e política do mundo rural da Universidade de Santiago de Compostela, que ofrecerá un relatorio baixo o título Formación e destrución da sociedade civil no Son; dos mártires de Cans ao golpe de Estado do 1936.\nEstas dúas actividades levaranse a cabo no local veciñal de Nebra. Ao seu remate, os presentes desprazaranse á igrexa parroquial, onde se oficiará unha misa en memoria das vítimas. E antes da despedida, haberá un último e emotivo acto ao pé do monólito situado na ponte de Cans. Alí realizarase a tradicional ofrenda floral.\nMarisa Otero presenta unha nova curtametraxe.


Xoves, 03 de xuño do 2010\nPor Juan José Crespo, especialista en Medicina Deportiva da Unidade Médico-Deportiva do Servizo Deportes\nA “operación bikini” ou a banalización do problema da obesidade\nO especialista en Medicina Deportiva da Unidade Médico-Deportiva do Servizo de Deportes da Universidade, o doutor Juan José Crespo Salgado, reflexiona no Duvi sobre o perigo da banalización do problema da obesidade. Segundo explica, nestes momentos nos que a "operación bikini" está á orde do día, é importante subliñar que non se trata dunha cuestión estética senón que "a obesidade é actualmente un problema de saúde infradiagnosticado e infratratado". O doutor lembra tamén o traballo que se está a facer dende a Unidade Médica (con consulta nos tres campus), para diagnosticar o sobrepeso e a obesidade na comunidade universitaria e axudando a acadar un peso e un estilo de vida saudable.\nVenres, 14 de maio do 2010\nPor Anxo Angueira, profesor e escritor\nPoeta con terra\nO poeta, narrador e ensaista Anxo Angueira, profesor do Departamento de Filoloxía Galega e Latina, lembra neste artigo a figura do poeta Uxío Novoneyra a quen este 17 de maio se lle dedica o Día das Letras Galegas. Baixo o nome Poeta con terra Angueira, gañador do premio Xerais pola súa primeira novela, Pensa nao, repasa a fonda relación entre Novoneyra e o Courel e, ao tempo, bota unha ollada o gran número de poetas galegos "con terra": Meendiño, Martin Códax, Martín Sarmiento, Rosalía de Castro...\nLuns, 08 de marzo do 2010\nPor Carmen Quinteiro, directora da Área de Igualdade:\nCamiño da igualdade na Universidade\nA elección do 8 de marzo como Día Internacional da Muller lembra os sucesos que, nesa data de 1908, remataron coa morte de 146 traballadoras dunha fábrica textil en Nova York nun incendio provocado polas bombas incendiarias lanzadas ao negarse a abandonar o peche co que reclamaban melloras salariais e condicións dignas de traballo. Cen anos despois, este día continúa sendo unha xornada de loita polos dereitos das mulleres e a igualdade real en todos os eidos da sociedade, tamén no universitario. Co gallo desta celebración, a directora da Área de Igualdade e profesora do Departamento de Matemáticas, Carmen Quinteiro, reflexiona no Duvi sobre "esa boa parte do camiño que aínda nos queda por percorrer e que pasa pola Universidade".\nLuns, 01 de marzo do 2010\nPor Beatriz Legerén, presidenta de EGANET\nUn sector emerxente, unha saída profesional\nNacida no ano 2000 co obxectivo de aglutinar ás empresas e profesionais galegos do sector de internet e as novas tecnoloxías, EGANET (Empresas galegas adicadas a internet e ás novas tecnoloxías) ten entre os seus obxectivos o desenvolvemento de proxectos, así como acadar a adaptación da cidadanía ao uso das novas tecnoloxías, como ferramenta de mellora ante a competitividade. A presidenta de EGANET, Beatriz Legerén, analiza neste artigo de opinión o momento do sector TIC en Galicia “moi cualificado e cunha alta capacidade de iniciativa e creatividade”, asegura, ao tempo que afonda na chamada “fenda dixital” que afecta, segundo Legerén, de xeito especial ás mulleres.\nXoves, 10 de decembro do 2009\nPor Susana Álvarez, profesora de Teoría do Dereito\nNuevos y viejos derechos humanos\nCando se cumpren 59 anos da institucionalización do Día Mundial dos Dereitos Humanos, a profesora de Dereito e coordinadora do grupo HII3 no programa El tiempo de los derechos Consolider-Ingenio 2010, Susana Álvarez, reflexiona neste artigo de opinión sobre a necesidade de incorporar ao noso ordenamento xurídico novos dereitos. Así, gozar dun medio ambiente axeitado ou a calidade de vida, preséntanse, segundo Susana Álvarez, como exemplos deses novos dereitos "que van aparecendo de xeito gradual, debido ao reto que plantean as novas ameazas á liberdade ou dignidade das persoas ou ben para dar resposta ás necesidades humanas que xorden nun determinado momento". Recoñecemento de novos dereitos aos que se engade, segundo a profesora da Universidade de Vigo, a consolidación de dereitos historicamente recoñecidos para que non se convertan en meras fórmulas retóricas.\nXoves, 03 de decembro do 2009\nPor Juan Luis Bouvy, presidente de ASEM Galicia\nEstudios: ¡claro que es posible! Es una cuestión de capacidad…y educación\nDos 155.000 nenos e nenas con discapacidade censados en España, o 51% abandonan os seus estudos e só un 4% chegará á universidade. No Día Internacional e Europeo das persoas con discapacidade que hoxe se celebra, o presidente da Asociación Galega contra as Enfermidades Neuromusculares, Juan Luis Bouvy, reflexiona sobre a importancia da educación para as persoas con discapacidade.\nClaro que é posible estudar sendo unha persoa discapacitada!", sinala Bouvy que lembra que aínda cunha discapacidade, iso non lle impide estudar a quen a padece. Iso si, mentres "o/a estudante discapacitado/a se esforza", en institucións como a universidade "a materia da accesibilidade universal é un reto, transversal, de obrigado cumprimento".


AMIGOS DO PATRIMONIO DE CASTROVERDE: diciembre 2012\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 20:45 0 comentarios Enlaces a este artigo\nBo Nadal e Feliz Ano 2013\nDesde a Asoc. Amigos do Patrimonio, con estas mostras da historia de Castro Verde, queremos desexarlles unhas Boas Festas.\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 22:17 0 comentarios Enlaces a este artigo\nII-Roteiro conmemorativo do cincuentenario do descubrimento da cova da Valiña\nPARTICPANTES NO ROTEIRO AO PÉ DO PANEL INFORMATIVO\nINDICADOR COVA DA VALIÑA\nPANEL INFORMATIVO COVA DA VALIÑA\nResumo II-Roteiro conmemorativo do cincuentenario do descubrimento da cova da Valiña. Sábado, 15 de decembro de 2012\nCon este segundo roteiro que transcorreu desde Castro Verde polo Campo da feira, Veiga do Olmo, arredor do Monte Revolta da Cal en dirección a Cubelas, para dirixirnos ao Mesón da Cabra e, desde aquí, baixar a Recesende e visitar os Sartegos alto medievais que a asociación sinalou hai xa uns cantos anos e seguimos a manter limpos, visita á Igrexa e Casa Grande. Desde aquí a Penalonga pasando ao pé da área recreativa, comentar que non sabemos de quen é a responsabilidade de manter limpa a súa contarna, mais é lamentable o desleixo das administracións con respecto as estes temas. Logo de cruzarmos a estrada da Fonsagrada – Lugo achegámonos ao Camiño Primitivo para subirmos ata San Miguel e desde aquí a Trashorras en dirección a Fontao.De Fontao a Bolaño para rematar na Cova da Valiña.\nCon este segundo percorrido completamos o roteiro da Cova da Valiña, voltando a visitala e aproveitando para ver a colocación dos paneis informantivos. Deste xeito, xa que non deu tempo a facermos ningún acto arredor do cincuentenario do descubrimento da cova, queremos, desde a asociación, celebrar este acto coa colocación de indicadores e panel informativo para poñer en valor este patrimonio.\nEste roteiro circular, sería desexable que se sinalizara, nel temos elementos de todo tipo; a saber, Torre da Fortaleza, árbores senlleiras, hórreo, lugar medieval ou alto medieval (San Martiño), quiosco da música, as lagas, forno do cal, unha croa cun xacemento paleolítico, a cova da Valiña, muíños, igrexas, sartegos alto medievais, área recreativa e campo da feira. Pensamos que sería un dos roteiros máis completos do concello.\nVER REPORTAXE FOTOGRÁFICO:\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 20:47 1 comentarios Enlaces a este artigo\nO Foro do Camiño Primitivo denunciará a Xunta ante a Unesco\nAdolfo de Abel Vilela (Lugopatrimonio), Antonio Figueroa (GDR Terras de Lugo), Adela Figueroa (ADEGA) e Ricardo Polín (estudoso do Camiño Primitivo)\nO Foro do Camiño Primitivo vén de facer público que denunciará a Xunta ante a Unesco e ICOMOS-España para denunciar "a delimitación fraudulenta do itinerario" pois acusa a Xunta de negarse a recuperar uns 50 quilómetros do trazado orixinal e de deixar fóra de protección máis dun cento de elementos patrimoniais asociados ao primeiro Camiño a Compostela. O Foro solicitaralles que condicionen a declaración do Camiño Primitivo de Santiago como Patrimonio Mundial "á delimitación obxectiva e á recuperación da traza histórica do Camiño alí onde o permiten as fontes documentais, históricas e arqueolóxicas dispoñíbeis". Demandarase pois á UNESCO que atrase a decisión "en tanto a Xunta non respecte os criterios de integridade e autenticidade".\nSegundo o Foro este itinerario aprobado pola Xunta "deixa fóra de toda posibilidade de recuperación e de posta en valor uns 50 quilómetros da traza medieval orixinaria"\nA Consellaría de Cultura aprobou recentemente a delimitación definitiva do Camiño Primitivo de Santiago que foi, segundo o Foro, "repetidamente rexeitada e rebatida polo parecer experto de investigadores e organizacións culturais, ambientais e académicas ao longo dos últimos vinte anos". Segundo o Foro este itinerario aprobado pola Xunta "deixa fóra de toda posibilidade de recuperación e de posta en valor uns 50 quilómetros da traza medieval orixinaria", legalizando ao mesmo tempo outros tantos quilómetros "de itinerario falsificado cuxo desvío corresponde a intereses particulares e ilexítimos". O Foro acusa o Goberno galego de empregar a estratexia de "feitos consumados" para poder "eludir a súa responsabilidade pública na recuperación dos treitos usurpados e na protección do territorio histórico asociado ao camiño".\nO Foro denuncia tamén que fican fóra de catalogación ou do territorio histórico protexido "máis dun cento de elementos patrimoniais chave no devir da vía primitiva", coma o monumento de Santa Olaia de Bóveda, hospital de San Martiño de Bolaño, San Lázaro en Castroverde, casa do Hospital de Gondar, Cova da Valiña, igrexa de refuxio da Esperela, vía XIX por Guntín de Pallares, etc. Denuncia tamén que este proceso foi iniciado "ás agachadas", en pleno período vacacional de Agosto, e concluíuse "de xeito repentino" no mesmo día en que se enviaron as respostas ás alegacións presentadas polos numerosos colectivos que integran o Foro. A Dirección Xeral de Patrimonio Cultural rexeita a práctica totalidade dos centos de alegacións presentadas, agás dous puntos "de carácter residual".\nO Foro conclúe que a aprobación definitiva desta fraudulenta delimitación oficial ten unhas consecuencias "funestas" pois "arruína o ímprobo esforzo colectivo de recuperación do primeiro e máis antigo itinerario histórico a Compostela desde hai máis de 20 anos, premia os invasores do noso patrimonio camiñeiro, consolida con recursos públicos a ocupación do itinerario orixinario e a destrución do seu territorio histórico e bens asociados e pon en risco a candidatura da vía primitiva a Patrimonio da Humanidade".\nDúas imaxes do Camiño que quedan fóra da delimitación:\nCastiñeiro da Corredoira en Soutomerille\nSan Martiño- Bolaño\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 18:50 0 comentarios Enlaces a este artigo\nResume da conferencia: AS LOITAS AGRARIAS NA GALIZA Sábado 1 de decembro de 2012 - Trasliste, Láncara\nHoxe sábado, 1 de decembro, arredor das 11:00 h. tivo lugar unha ofrenda no monolito de Trasliste en homenaxe á firmeza do Sr. Xulián.\nÁs 12:00 h. o historiador Francisco Carballo impartiu unha conferencia arredor da Historia das loitas agrarias en Galiza. Comenzou aludindo a Paulo Orosio para relacionalo coas loitas agrarias de comenzos do século XX, para voltar ao século IV, facendo referencia a Prisciliano e comentando que o campesiñado en Galicia estivo presente na sociedade galega ao longo dos tempos, tendo moita importancia desde o século IV, prácticamente, ata 1960. Tendo importancia capital ata as revoltas Irmandiñas e, rómpese a unión campesiña por volta de 1569 co enfrentamento entre o campesiñado e a burguesía (habitanes dos burgos, das vilas). Este enfrontamento entre campesinos e vilegos tivo consecuencias nefastas ata os nosos días. Comenza a penetración das clases foráneas e a imposición do castelán e sumisión da lingua galega.\nReferencia ao Marqués de Esenada, daquelas, aínda había unha organización do campesiñado. Para pasar ao século XIX onde o 80% do territorio galego era, estaba aforado. E a partir da desamortización de Mendizábal houbo unha venta do país con consecuencias moi negativas. A burguesía, fidalguía e igrexa son as encargadas de cobrar os trabucos, dezmos… ata chegarmos á cota empresarial.\nSer campesiño nos séculos XVI e XVII era un orgullo, mais a partir do século XIX houbo un sometemento do campesiñado e será a comenzos do século XX, ano 1907 cando xorden os movementos agraristas: Solidaridad Gallega, Unión Campesina, Acción Gallega para loitar contra os foros, caciquismo … salientando a loita de Basilio Álvarez, cura de Beiro, que nos seus mitins era capaz de convencer e mobilizar o campesiñado.\nSendo imposible resumir en poucas liñas a visión que nos deu este home sobre o problema agrario, remataremos aludindo ás derradeiras palabras; con dúas ideas principais: - Temos que transformarnos desde nós mesmos, rebelándonos desde todos os sectores sociais. – Non destruamos nada que poidamos transformar.\nPola tarde houbo unha mesa redonda - pequeno debate arredor, das loitas agrarias desde os anos 1970. Con referencias ás loitas destes últimos 40 anos con referencias; á cota empresarial, cotas do leite, da carne… para rematar aludindo á situación poboacional da nosa terra.\nSaúde, Terra e Lingua. Manolo Muñiz\nALGUNHAS FOTOGRAFÍAS DOS ACTOS:\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 11:12 0 comentarios Enlaces a este artigo


Blog de Celso Delgado: Comeza a 19ª edición do Salón Internacional do Turismo Gastronómico, “Xantar”\nComeza a 19ª edición do Salón Internacional do Turismo Gastronómico, “Xantar”\nAsisto hoxe en Expourense ao acto inaugural da 19ª edición do Salón Internacional do Turismo Gastronómico, “Xantar”.\nUn acto presidido polo vicepresidente da Xunta de Galicia, Alfonso Rueda, e no que tamén participaron o alcalde de Ourense, Jesús Vázquez; o presidente da Deputación provincial, Manuel Baltar o vicecónsul de Portugal en Galicia, Manuel Correira da Silva e o xerente de Expourense, Alejandro Rubín.\nEste Salón ofrece ao visitante máis de 200 actividades para “vivir a experiencia Xantar” desde unha perspectiva saudable e sustentable. Expourense convértese no epicentro da enogastronomía e o turismo reunindo a 273 expositores e con 12 países representados (España, Portugal, Panamá, Costa Rica, México, Ecuador, Paraguai, Francia, Perú, Cuba, Arxentina e Estados Unidos). Por quinto ano consecutivo, Xantar volve ser a única feira internacional de turismo gastronómico de España. Dous datos máis: 100% da superficie ocupada e unha actividade distinta cada 15 minutos de feira.\nXANTAR SON 200 EXPERIENCIAS O programa de actividades de Xantar 2018 inclúe tanto conferencias de expertos como exhibicións de cociña en directo, ademais de catas comentadas e degustacións incluídas no “ XIII Encontro Internacional sobre Gastronomía Sustentable e Saudable”. En total, unha media de 4 actividades por cada hora de celebración do salón. Os showcookings, máis de 50, contarán coa participación de prestixiosos chefs de 6 países. Neste programa destacan os organizados pola Consellería do Medio Rural e a de Mar que teñen o obxectivo de poñer en valor vos produtos de calidade de Galicia amparados con Denominación de Orixe, Indicación Xeográfica Protexida ou con selos de garantía como “Peixarías, de onde se non?” ou as conservas de peixe e marisco de ANFACO- CECOPESCA. Participarán chefs galegos como Javier Rodríguez “ Taky”, Flavio Morganti, Alberto Lareo, José Mallón ou Emma Pinal, entre moitos outros. Ademais, participarán importantes chefs de Portugal, Costa Rica, do Club Gastronómico de Panamá, México e Estados Unidos. Nesta edición hai que engadir ademais a cociñeiros mediáticos como Nathan, semifinalista de Masterchef 5.\nPara dar cabida a este amplo programa de actividades, Xantar contará con tres aulas gastronómicas, unha de Cata e un Túnel do Viño. Este último conta co apoio dos cinco consellos reguladores de viño de Galicia (ademais da Consellería do Medio Rural) e presentará máis de 115 referencias dá comunidade prestando especial atención aos viños gañadores nas catas oficiais de Galicia. Vinculado a este sector destaca tamén os cursos sobre “defectos do viño” que impartirá a Estación Vitivinícola e Enolóxica de Galicia, EVEGA. O programa de showcookings complétase con actividades paralelas como o V Encontro de Bloggers Gastronómicos e Turísticos no que participan máis de 20 blogueros de Galicia, Madrid e Portugal ou o XIV Encontro Internacional de Confrarías que reunirá a 42 entidades de 5 países.\nXantar 2018 contará tamén cun amplo programa de actos especiais como a Noite do Deporte, a Panameña, a do Comercio ou a Noite de Bailes Latinos. Todos os días ás 12.30 h. haberá un acto oficial no que se celebra un día dedicado a distintos destinos e entidades estreitamente vinculados co salón.\nXANTAR É PORTUGAL, PAÍS INVITADO\nNa 19ª edición de Xantar participan 15 restaurantes procedentes de Galicia, Castela e León e de varias rexións turísticas de Portugal, ademais de Panamá, que repite experiencia despois de participar como convidado na anterior edición. En total, ofrécense 20 menús con prezos comprendidos entre os 14 e os 30 euros, baseados en produtos autóctonos e de calidade, xa que a maior parte deles inclúen alimentos amparados por unha Denominación de Orixe ou Indicación Xeográfica Protexida. Entre as novidades destaca o restaurante temático de Azores, que ofrecerá un menú que representa a última cea do Titanic, servida o 14 de abril de 1912. Tamén destaca o menú de BOAGA, composto por pratos elaborados con todas as razas autóctonas de Galicia. Doutra banda, a cidade de Ourense exercerá de anfitrioa con dous restaurantes que reflicten o bo momento que atravesa a oferta hostaleira na capital termal. Un deses restaurantes ofrece un menú novo elaborado coas augas termais da cidade e o outro presenta os petiscos gañadores do concurso Sabores de Ourense 2017. Outra das novidades será a participación da Deputación de Zamora por primeira vez cun restaurante. Castela e León terá ademais outro restaurante representando á comunidade autónoma. O menú 100% ourensán do INORDE, o Concello de Maceda, Vila de Cruces, Porto dá Garda e Ría de Pontevedra-Beluso completan a oferta en restauración desta edición.\nCo obxectivo de promocionar un destino a través da súa gastronomía e tendo en conta os bos resultados obtidos na edición anterior, Xantar organiza o “II Workshop de Turismo Gastronómico” no que participarán 11 operadores de turismo especializados neste sector e procedentes de Galicia, Portugal, Madrid e Cataluña que operan no mercado nacional e internacional. Asistirán á presentación e manterán reunións B2 B cos representantes dos distintos destinos gastronómicos presentes no salón.\nXantar volveu poñer en marcha o paquete “Sente Galicia” que permite regalar unha experiencia enogastronómica na provincia. A contratación deste paquete inclúe aloxamento en réxime AD en hotel de 4 estrelas, a entrada ao salón, o xantar ou cea nun dos seus restaurantes e a participación nas actividades. A reserva deste paquete farase desde a propia central de reservas\nXantar creou tamén unha experiencia gastronómica orientada aos visitantes que poden achegarse a Ourense na liña de Alta Velocidade, AVANT, desde A Coruña ou Santiago. Este paquete está dispoñible para o sábado 3 e domingo 4 de febreiro e inclúe a viaxe entre tren ida e volta, os traslados, visitas guiadas ás áreas termais e centro histórico de Ourense e comida no salón. Todo isto a partir de 55 euros.\nPublicado por Celso Delgado a las miércoles, enero 31, 2018


Educación Ambiental dende unha mirada ecosocial\nO movemento educativo que relaciona aspectos socias e ambientais para colaborar na formación dunha cidadanía global, ecolóxicamente responsable e socialmente xusta, ven denominándose como Educación Ambiental. Os novos escenarios internacionais borran do discurso hexemónico a Educación Ambiental como referencia, e buscan e crean alternativas ás veces de dubidoso avance. O discurso da sostenibilidade tan débil como maleable non logra destronar ao xa maduro movemento educativo.\nA Educación Ambiental existe porque hai colectivos que resisten. Grupos de mestras e mestres nas escolas, profesorado e alumnado nas universidades, políticos e políticas nas administracións locais e nacionais, organizacións sociais nos municipios, organizacións internacionais nos debates... e moitas persoas no día a día que demostran a necesidadee dunha educación comprometida coas persoas e co ambiente, lonxe de modelos desenvolvistas que minan as posibilidades dun desenvolvemento humano xusto e equitativo.


Respaldo do Pleno de decembro ás tres mocións do BNG - Novas - Bloque Nacionalista Galego da Coruña - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nSOBRE O CÁRCERE, O CONSELLO ECONÓMICO E SOCIAL, O PAZO DE MEIRÁS E A CASA MUSEO PARDO BAZÁN\nO Pleno do Concello da Coruña deu luz verde este xoves 3D ás tres mocións do BNG sometidas a debate: sobre a cesión ao Concello do antigo cárcere (previa rehabilitación do edificio por parte do Estado), verbo da constitución do Consello Económico e Social e sobre o uso do Pazo de Meirás como Centro da Memoria Democrática da Galiza. As dúas primeiras iniciativas foron aprobadas por unanimidade, en tanto que a terceira colleitou o voto afirmativo de Marea Atlántica e PSdeG-PSOE e a abstención do PP.\n03 dec. 2020 - 17:04\nFrancisco Jorquera Avia Veira Pleno de decembro de 2020\nFoi o portavoz do BNG en María Pita, Francisco Jorquera, quen abriu a quenda das mocións nacionalistas, cun texto a prol da cesión ao Concello do antigo cárcere, previa rehabilitación do edificio por parte do seu actual titular, un Estado español que o ten nun lamentábel estado de abandono.\nRecentemente, unha sentenza do TSXG ditaminaba que o Concello só podía acceder á titularidade do edificio previo pagamento de 1,2 millóns de euros. Para Jorquera, esta decisión do tribunal galego pode salvarse facilmente se existir vontade política por parte do Goberno do Estado. A cesión ao Concello é, alegou, unha cuestión de xustiza, pois o cárcere foi edificado sobre terreos municipais transferidos nos primeiros anos do século XX ao daquela chamado Ministerio da Guerra.\n“Co antigo cárcere, como ‘el perro del hortelano’, o Goberno central nin come nin deixa comer. Non o cede ao Concello, mais tampouco lle dá uso nin o rehabilita”, denunciou Jorquera. “Por non facer, nin sequera atende as súas obrigas básicas de mantemento e conservación”, acrecenta.\nO edificio ameaza ruína e, deste xeito, pon en risco a integridade física das persoas que, sen seren conscientes desta circunstancia, se aventuran a entrar no seu interior, previo salto dos muros. Esta situación levou o voceiro nacionalista a reclamar ao Concello que “reforce a vixilancia perante a ameaza para a seguridade que representa o seu estado”. No seu caso, a Administración local debería tamén iniciar os procedementos sancionadores aos que houber lugar, “por mor do incumprimento das obrigas de o manter en bon estado por parte do seu titular”.\nPara Jorquera, o edificio do cárcere, dada a súa situación e o seu valor histórico-arquitectónico, está chamado a ser “un espazo público de primeiro orde na cidade da Coruña”.\n“Co antigo cárcere, como ‘el perro del hortelano’, o Goberno central nin come nin deixa comer. Non o cede ao Concello, mais tampouco lle dá uso nin o rehabilita”, denunciou Jorquera.\nEntre os usos aos que se podería destinar citou Jorquera o de espazo de reivindicación da memoria, pois entre os seus muros foron encadeados unha manchea de presas e presos políticos durante a ditadura, e o de centro de interpretación e atención ás persoas visitantes da Torre de Hércules, sendo que se acha moi pertiño do milenario faro.\nEstamos en pandemia e perante as secuelas socio-económicas desta emerxencia sanitaria o Concello ten que reaxir aproveitando ao máximo os seus recursos e pondo en funcionamento novas ferramentas.\nEsta é a idea que levou o BNG a levar ao Pleno unha moción para instar o Goberno Local a promover a creación á maior brevidade posíbel do Consello Económico e Social, un compromiso que -meses antes do estourido da pandemia, en outubro de 2019- contraeu o PSOE co BNG na Comisión de Seguimento do Acordo de Investidura.\nTrataríase de constituír ese Consello e de promover desde a Administración Local un Plano de Desenvolvemento Comarcal, imprescindíbel para dotar a cidade e a súa área de influencia dun novo patrón de deseño económico, menos dependente do sector servizos (a pandemia puxo en evidencia a súa fraxilidade) e cunha clara vocación de modernizar e diversificar o sector industrial.\n“A creación do Consello Económico e Social non é unha proposta só do BNG. É unha aspiración de distintos axentes sociais da cidade”, dixo Jorquera. A súa creación fora comprometida polo PSOE co BNG, mais, sinalou o voceiro nacionalista, “nin vemos que se lle estea a dar o impulso necesario nin que se comprenda ben cal debe ser a súa función”.\n“A creación do Consello Económico e Social non é unha proposta só do BNG. É unha aspiración de distintos axentes sociais da cidade”, dixo Jorquera\nPois ben, o CES é o foro perfecto para a cidade “repensar o papel económico que quere xogar na Galiza, na península e, se me apuran, no contexto europeo”, anotou Jorquera.\nHai que mudar a estrutura produtiva da cidade e deixar atrás a errática estratexia da cidade de servizos. “A especialización exclusiva nos servizos ten sido un erro. Nos países máis desenvolvidos o sector terciario ten como soporte, en boa medida, a existencia dun sector secundario potente e de alto valor engadido”, dixo.\nA receita? Apostar na investigación e no desenvolvemento e aproveitar as potencialidades –a economía azul, os usos produtivos do porto infelizmente desaproveitados nos últimos anos- desta cidade.\n“Por suposto que son necesarias medidas urxentes que auxilien os sectores máis castigados pola pandemia”, esclareceu Jorquera nunha clara alusión á hostelaría. “Mais é necesario combinar a resposta no curto prazo co deseño dunha estratexia de futuro que aborde os problemas estruturais da economía da nosa cidade e a súa comarca”, concluíu.\nPazo de Meirás e Casa Museo Emilia Pardo Bazán\nA defensa da terceira e última das mocións do BNG correu a cargo de Avia Veira, quen para comezar reivindicou o rol dos movementos sociais e de investigadores como Carlos Babío e Manuel Pérez Lorenzo no longo proceso de recuperación do Pazo de Meirás, cristalizado finalmente nunha sentenza xudicial que restituiría o ben espoliado polo franquismo ao patrimonio público.\nA moción pretendía varias cousas. A primeira, a transferencia á Xunta da titularidade do Pazo para logo a Administración galega, consorciada co Concello de Sada e a Deputación da Coruña, xestionar esta propiedade. A segunda, a de converter as Torres de Meirás nun Centro da Memoria Democrática da Galiza, sen prexuízo de tamén lle dar uso como tributo á escritora Emilia Pardo Bazán.\nMais a iniciativa perseguía tamén que o Concello expresase o seu desexo de a Casa Museo Pardo Bazán –situada no número 11 da rúa Tabernas- ficar na cidade, perante o temor que ao BNG lle inspira a vontade da Xunta de trasladar a biblioteca da autora de “Los Pazos de Ulloa” ao Pazo de Meirás. O BNG quixo facer extensivo este desexo tamén á propia sede da RAG, que comparte morada coa Casa Museo Pardo Bazán.\nAs Torres de Meirás teñen que ser fundamentalmente un símbolo da dignidade democrática da Galiza na loita contra o fascismo. “Un lugar onde se fale da figura de Emilia Pardo Bazán, si, e da súa obra literaria, aínda ben, mais tamén onde se lembren os 37 veráns en que o inmóbel foi residencia de Franco, en que se fale dos máis de 80 anos que se tardou en recuperar para o pobo; por todo isto debe ser un centro de interpretación da memoria democrática, dos valores democráticos”, arguíu.\nAs Torres de Meirás teñen que ser fundamentalmente un símbolo da dignidade democrática da Galiza na loita contra o fascismo\nVeira defendeu que no posíbel toda a colección bibliográfica da condesa se reúna na rúa Tabernas 11. Isto é, que a mudanza non a fagan os volumes que se achan na Coruña, senón os que se atopan en Meirás, concluíu a concelleira nacionalista.


Mondoxíbaro: Como se pode ler o formato .docx\nComo se pode ler o formato .docx\nA partires da versión 2007 de Office, Microsoft® engadiu unha 'X' ao final das extensións para os documentos da suite ofimática, provocando con elo, que dita versión fora incompatible coas anteriores versións, e non sirve con quitar a 'X' no tipo de arquivo, pois de feito o novo formato é un arquivo de tipo .xml comprimido (Microsoft OpenXML) -que podes incluso descomprimir con calquera programa descompresor do formato .zip por exemplo- igual que os de OpenOffice.\nTes a posibilidade de baixarte un paquete de compatibilidade (que pesa 38 Mb) dende o centro de descargas de Microsoft® dispoñible śo polo momento para Windows.®\nTamén podes abrilos con OpenOffice (a suite ofimática de balde de Sun Microsystems®), dispoñible para os principais sistemas operativos e facer a continuación a conversión no formato que desexes, ainda que si tes unha versión antigua de dita suite non menor da primeira versión, precisas dunha extensión fornecida por Novell,® que para poder baixala, precisas rexistrarte (de balde polo momento) para ter a derradeira versión, ou descargala directamente a que eu probei [4,5 Mb — Informe do análise en liña no sitio de VirusTotal.com e Hash de comprobación do arquivo].\nTamén no sitio de Katana.oooninja.com tes tamén as intrucciones para instalala e descargala extensión de balde.\nOutro xeito, é procurar un sitio en liña (dos chamados servizos da nube, en inglés 'Cloud Computing'); neste caso tes o sitio docx-converter.com, que fai un excelente traballo, servizo de balde e sen limitacións polo momento e ten dispoñible un widget para os(as) usuarios(as) de Apple.® Os sitios de zamzar.com (que tamén sirve para convertir outros múltiples arquivos) e docx2doc.com tamén fan dito cometido, pero algo lento para as versión de balde.\nSi só queres ter a posibilidade de velo documento, tes o sitio de scribd.com que che permite (tamén de balde), subir ditos documentos e incluso ter a posibilidade de incrustalo nunha páxina web ou blogue.\nOutro xeito sería convertir dito documento a un formato compatible de texto, como pode ser .rtf, e precisamente para o sistema operativo Windows® hai un programa de balde (Freeware), portable ademáis, feito por Jack Lewis chamado NW Docx File Converter que ademáis pode convertir tamén o formato de OpenOffice e sen necesidade de contar con calquera suite ofimática, lixeiro e funciona con Wine nos sistemas basados en UNIX®; [2 Mb — Informe do análise en liña no sitio de VirusTotal.com e Hash de comprobación do arquivo].\nE moi difícil que non teñas ningún programa que poida interpretar dito formato, pero por si acaso a solución, de balde por suposto, a tes no lector multiplataforma Antiword, toda unha declaración de principios.\nE para rematar, si queres convertir na suite de Microsoft® ao formato de OpenOffice.org, tes para Windows® o seguinte plugin desenvolvido por Sun Microsystems®, de balde *ata ser absorvida por Oracle® que agora esixe un pago de 90 dólares ao menos.\nEtiquetas: doc, docx, marca-rexistrada, Office-2007, Okemos, OOo, OpenDocument, OpenOffice.org, rtf, XML


VITORIA CON SABOR AMARGO DO PP\nVitoria con rabia do PSOE, vitoria sen paliativos de XA e derrota sen paliativos do BNG\n25 de mayo de 2015, 21:37\nDesta maneira poderíamos cualificar a noite post-reconto das distintas formacións políticas que concorreron en Xinzo.\nVivíronse momentos de tensión, aínda sen datos definitivos, cando a candidatura do PSOE, xunto cos seus simpatizantes e seguidores celebraban o que parecía a perda da maioría do grupo do PP.\nSOLO 23 VOTOS\nPor tan solo 23 votos de diferenza o PSOE non conseguiu outro concelleiro, a conta do PP, neste caso, co cal o Partido Popular co actual alcalde a cabeza perdería a maioría absoluta, sen posibilidade ninguna de goberno.\nElvira Lama, non poido facer declaración nesta tarde por atoparse reunida cos seus asesores, supoñemos que analizando o ocurrido no día de onte, e tomando boa conta para dentro de catro anos. Tamén poidemos saber por comentarios das redes sociais, que familiares achegados alegrábanse dos resultados, posto que desta maneira teran mais tempo para desfrutar da súa compaña.\nManuel Pérez Campos, na tarde de hoxe luns, quere agradecer o pobo de Xinzo todo o apoio que lle deu, nada menos que 1.081 votos, partindo de cero. Manifestaba ao representante de XA que farán unha oposición construtiva, para dentro de 4 anos celebrar que en Xinzo goberne un home ou alcalde ou alcaldesa veciñal.\nAntonio Pérez, como dixemos anteriormente tiña unha sensación agridoce. Doce pola vitoria con maioría absoluta, pero agrea, por non ter acadado os obsesivos marcados por el mesmo que era obter máis concelleiros que fai 4 anos.\nTampouco tivemos posibilidade de contactar con Ramiro Rodríguez, representante do BNG o gran perdedor da xornada, non solo en Xinzo, se non a nivel provincial e galego.\ndo pp sabor vitoria amargo\nPEREZ CAMPOS (XA), ELVIRA LAMA (PSOE), ANTONIO PÉREZ (PP)\nNovo taller de discapacidade e diversidade física, sensorial e intelectual


Foz solicita unha subvención para a contratación de socorristas - AMARIÑAXA\nFoz solicita unha subvención para a contratación de socorristas\nO Concello de Foz solicita que, de forma urxente, a Xunta de Galicia conceda a subvención para a contratación de socorristas. O alcalde, Fran Cajoto, explica que “estamos a mediados de xuño e o único que recibimos da Xunta o pasado venres, día 11, foi unha notificación na que nos autoriza a iniciar trámites, pero sen resolver a concesión da subvención. A Xunta de Galicia indica de forma expresa que a recepción desta notificación non xera dereito algún para resultar beneficiario da subvención. Isto é: non sabemos cantos socorristas se nos conceden, a duración das contratacións nin a contía da subvención. Non podemos contratar socorristas se non é con fondos propios e estamos a mediados de xuño, xa que a Xunta non resolve. A administración autonómica está completamente atascada e isto está xerando uns problemas enormes aos concellos, estanos afogando”.\nO rexedor municipal de Foz engade que “outro exemplo é a bolsa de interinos de carácter nacional. Estamos a falar de secretarios, interventores e tesoureiros que constitúen os motores dos concellos. A Lei 7/1985 do 2 de abril de bases do réxime local atribúe ás comunidades autónomas a competencia para levar a cabo os nomeamentos de persoal interino naqueles postos reservados a persoal funcionario da Administración local con habilitación de carácter nacional. O problema é que non se fan exames e as bolsas están baleiras. No caso de habilitados secretarios hai neste mes de xuño 6 na bolsa, 9 en intervención e 3 en tesouraría. Este persoal é insuficiente para cubrir baixas e outras continxencias, o que provoca enormes problemas administrativos nas entidades locais”.\nPara Fran Cajoto “a parálise administrativa da Xunta está xerando unha problemática terrible. O verán está aí e necesitamos servizo de salvamento nas praias. Hai ben poucos anos -estamos a falar do 2017 e 2018- a Xunta financiaba 16 socorristas en Foz e as resolucións saían no mes de maio. No 2020 financiáronse unicamente 6 e neste 2021 a data 15 de xuño non sabemos cantos finalmente nos vai a conceder Santiago. Debemos ser todos conscientes e esixir unha solución de forma inmediata”.\nO alcalde destaca que “o Concello de Foz fixo os deberes e sacou con fondos propios unha convocatoria de 14 socorristas -incluído o xefe de equipo-, o maior esforzo económico feito nunca. Debemos ser responsables e mirar nas datas nas que estamos, o verán non se pode retrasar”.\nO Concello de Foz recibe unha carroceta forestal para o servizo de extinción\nAcordo do Pleno focego para mellorar o funcionamento do centro de saúde\nA Rapadoira conta cunha pasarela para mobilidade reducida


Sinerxia '20 • Quero Deseño\nQuero Deseño » Sinerxia ’20\nPara a renovación do seu sitio empregamos como base un wordpress co fin de que o cliente tivera a posibilidade, dunha forma sinxela, de actualizar contidos de maneira dinámica e intuitiva.\ncatálogo, identidade corporativa, imagotipo, imaxe corporativa, logotipo, wordpress\nSinerxia solicitounos a renovación integral da súa web xa que os seus servizos e catálogo de accións aumentaran considerablemente.\nDebido a que Sinerxia abarca unha ampla gama de servizos e ten a necesidade de xerar contidos de moi diversa índole modificamos en gran medida o código para que tiveran diferentes tipos de post tanto a nivel de backend como na forma de presentarse no frontend; establecemos diferentes opcións á hora de publicar para poder vincular contidos, imaxes, logotipos etiquetas e categorías.\nPor outra banda redeseñamos toda a identidade da empresa, logotipos, imagotipos, tipografías, cores… que aplicamos xa na nova web e en distintos elementos de papelería así como en presentacións e outros soportes.\nweb: Sinerxia ’20


Cadernos de Vide: HERVÉ TULLET\nPublicado por Unitaria de Vide en 21:22\nEncántame ese autor!!!\nOs meus reis magos tamén regalaron libros de Hervé Tullet.\nRecoméndovos dous máis:\n"A garabatear!"(para facer debuxos a partir de garabatos) e "Juego de luces"(un libro negro, troquelado para descubrir cunha lanterna).\nPor certo, sabedes que algúns dos seus libros están traducidos ó catalán. E ao galego...?\nPois non (que novidade...)


Crónica X Ludus Bergidum Flavium, Cacabelos 2019 - Recreación de la historia\nCrónica X Ludus Bergidum Flavium,…\nFeiras e mercados romanosFeiras e mercados asturesHistoria\nUn ano máis, e atopámonos coa X edición, a Asociación Romana do Bierzo organizou a festa Ludus Bergidum Flavium na localidade leonesa de Cacabelos, que tivo lugar entre os días 2 e 4 de agosto de 2019.\nO obxectivo deste evento é divulgar o patrimonio histórico e a cultura astur-romana de Bergidum, o actual pobo de Cacabelos, e para iso recrea nesta festa os costumes e usos da vida romana nos primeiros séculos de nosa era, tanto desde o punto de vista familiar como desde o militar.\nCacabelos ten a súa orixe no castro Ventosa, que aparece reverenciado na literatura romana como Bergidum Flavium. Lugares con historia visita un dos municipios leoneses nos que se aínda se fala galego.\nBergidum foi o centro administrativo dos numerosos xacementos auríferos que os romanos explotaron na comarca do Bierzo, que tivo o seu máximo esplendor nas Medulas, obras de enxeñaría que está considerada Patrimonio da Humanidade.\nOs datos máis antigos que se coñecen sobre o poboamento de Cacabelos remóntanse ao Paleolítico. Os restos arqueolóxicos achados máis importantes remóntanse á Idade do Bronce e á Segunda Idade do Hierro.\nA vila, que foi reconstruída no século XIII a beiras do río Cúa, e á que o viaxeiro pode entrar pola rúa dos Peregrinos, desempeñou un papel crave (co mosteiro de Carracedo) na ruta xacobea, e estivo ligada á mitra compostelá até finais do século XIX.\nCacabelos foi escenario dunha importante batalla da Guerra da Independencia. Nos primeiros días de xaneiro de 1809 enfrontáronse ingleses e franceses na ponte Maior da localidade leonesa.\nEn canto á edición 2019 deste evento de recreación histórica, hai que resaltar que a inauguración oficial do evento realizouse o venres día 2 ás 20:00 horas na praia fluvial de Cacabelos, onde se instalou o campamento romano. Alí serviuse un viño con petiscos para inaugurar os actos do fin de semana. Este primeiro día incluíu adestramentos para gladiadores, lecturas, desfiles en honra aos deuses e bailes, entre outras actividades.\nUnha novidade supúxoa a representación da obra de teatro “A conspiración da Subura” na Praza Maior. A trama consistía en: un lexionario foi asasinado o barrio da Subura, e as acusadas foron: A Suprema Vestal Ocia e a súa protexida Syria; todo parecía estar orquestrado e a sentenza, da man de falsas testemuñas e o Fiscal Testa estaba clara: Culpables! As vestais de Lépido son as asasinas. A partir desta trama, grandes e pequenos puideron gozar coa escenificación teatral centrada no convuso século I a.C.\nO sábado día 3 as lexións da Ludus Bergidum Flavium tomaron Cacabelos e desfilaron polas rúas do municipio deixando un ronsel de historia ao seu paso. Tamén houbo mercados e talleres de artesanía, desfiles romanos, circo romano (pan e circo), bailes e espectáculos varios. A xornada concluíu coa imposición de coroas cívicas ás personalidades destacadas do ano de parte do Senador Constatino.\nFinalmente, o domingo, día 4, celebráronse as ”miniolimpiadas” na praza de San Roque, loita grecorromana, taller de artesanía, “minigladiadores”, comida romana, teatro (unha nova representación de “A conspiración da Subira”), olimpíadas, e torneo de gladiadores.\nO programa cultural completouse con completan distintas exposicións e charlas na biblioteca municipal de Cacabelos..\nCategorías: Feiras e mercados romanos, Feiras e mercados astures, HistoriaPor Alberto Gómez Santos 06/08/2019 Deixa un comentario\nTags: AsturBergidumCacabelosCastilla y LeónFeiraFestaFlaviumLeón provinciaLudusMercadoNoroeste PenínsularPenínsula IbéricaRomano\nAnteriorPrevious post:Crónica XVIII edición Mercado Medieval Obidos, 2019SeguinteSeguinte publicaciónCrónica LIX Romaría Vikinga, Catoira 2019


Artistas: Xelís de Toro e Alejandro Vargas\nPídese puntualidade, unha vez comezado o evento non se permitirá o acceso ao teatro\nCon invitación en Ataquilla.com.\nDeputación Provincial dá Coruña\nMáis Alálá é un proxecto poético sonoro performático inspirado no libro De catro en catro de Antonio Manoel creado polo músico Alejandro Vargas (Cuba/Galicia) e o escritor e performer Xelís de Toro (Galicia/Reino Unido). O título é unha recreación do título do manifesto literario Máis Alá que Manoel Antonio realizou xunto con Álvaro Cebreiro no ano 1922.\nPartindo dos 19 poemas do libro De catro en catro os artistas crean un sinxelo programa informático para transponer todas as letras dos poemas a números e posteriormente a notas musicais. Isto permítelles traballar cun banco de palabras e un banco de notas musicais.\nEste material poético e musical é o punto de partida para crear un universo creativo propio pero ao mesmo tempo nútrese da atmosfera poética/filosófica do libro.\nA música no Circo de Artesáns\nValados con vida\nCorufest 2022: Encontro con Roy Galán\nCorufest 2022: Mesa redonda coa editorial Dos bigotes\nAcceso libre ata completar capacidade


O goberno de Culleredo presenta uns orzamentos á alza con gastos “realistas” para o benestar do veciño | Concello de Culleredo\nInicio » Contido » O goberno de Culleredo presenta uns orzamentos á alza con gastos “realistas” para o benestar do veciño\n18 Novembro, 2013. 22:00\nA eficacia na xestión dos recursos municipais e a coordinación entre as áreas permiten ao Concello de Culleredo presentar uns orzamentos para o ano 2014 cun crecemento dun 2,49% con respecto ao presente exercicio. Así o explicou o alcalde de Culleredo, Julio Sacristán, que deu a coñecer hoxe a proposta xunto ao primeiro tenente de alcalde, José Ramón Riobóo, e o voceiro do equipo de goberno, Diego Taibo.\nO goberno de Culleredo levará este mes a pleno a proposta, cunha contía de 19,43 millóns de euros, que teñen como obxectivo primordial incrementar o benestar e calidade de vida do veciño do municipio.\nOs investimentos crecen de maneira substancial, un 30,28% con respecto a 2013, alcanzando os 1,8 millóns de euros. O equipo de goberno aposta por dirixir as principais actuacións a dar resposta a necesidades dos veciños e mellorar os servizos básicos.\nNo conxunto de investimentos destaca a idea pioneira de cubrir parques infantís, para alargar así o seu tempo de uso e facilitar que poidan acudir os pequenos tamén no inverno. Nesta primeira fase, o Concello dotará de cuberta aos parques do Burgo (praza de Europa), Acea de Ama (paseo Tierno Galván), Vilaboa (Sagrada Familia e praza da igrexa) e A Corveira (José Prieto). Este investimento roldará os 257.000 euros.\nNeste cadro de actuacións, o goberno municipal inclúe numerosas pavimentacións, ampliacións da rede de saneamento, arranxo de beirarrúas, melloras de accesibilidade, urbanizacións de prazas ou a construción dunha pista deportiva en Vallesur e Os Olivos.\nTamén inclúe o orzamento a dotación económica para a urbanización da parcela, na avenida de Rutis, para o novo colexio de Educación Infantil e Primaria. O Concello preparará así o terreo para entregalo á Xunta de Galicia de cara a crear o novo centro de ensino.\nMenos gastos de persoal e máis axudas en emerxencia social\nA aposta polo aforro tradúcese tamén na redución dos gastos de persoal, un 3%. No entanto, anunciou Rioboo, o Concello incrementará en dous efectivos a Policía Local para incrementar os seus labores de vixilancia e atención ao cidadán.\nTamén aumenta o gasto social, a gran aposta do novo goberno cullerdense. Roldará os 2 millóns de euros. Inclúe partidas como as destinadas a situacións de emerxencia social, que crecen un 30%.\n"Segue habendo familias que necesitan o apoio do Concello de Culleredo e con estes orzamentos garantirémolo", asegurou o alcalde.\nSen crédito bancario e mantendo servizos que en 2012 barallábase suprimir\nO primeiro edil destacou así mesmo que os orzamentos non recorren a crédito bancario e ademais soben as partidas destinadas á amortización en 11,11%. A isto úneselle a decisión adoptada de destinar boa parte (1,2 millóns) do superávit de 2012 a amortizacións, o que propiciou que os gastos financeiros baixen un 34,23%.\nO Concello segue esperando a autorización do Goberno do Estado ás administracións para poder empregar o remanente de tesouraría en investimentos. Neste sentido, Sacristán anunciou que en canto dispoña dese permiso aumentará aínda máis o capítulo de investimentos.\nA idea é con ese remanente levar a cabo a reforma integral do Edificio de Servizos Múltiples do Burgo (550.000 euros) e a renovación do campo de fútbol de Rutis, incluíndo a dotación de céspede artificial (600.000). E aínda quedaría diñeiro para outras pequenas actuacións. Se pola contra, o Estado non permite aos Concellos esta operación, Culleredo destinaría o remanente a amortización.\nA previsión do goberno municipal é que a débeda bancaria rolde a finais de 2014 os 4 ou 4,5 millóns de euros. Isto suporía chegar a un nivel dun 40%, moi por baixo do 110% que permite a lei.\nE aínda sería menor se se destina o remanente de 2012, como se sinalou. Pero o goberno de Culleredo, dado que é un nivel moi por baixo do límite, prefire dedicalo a investimento e mellorar así servizos para os veciños de Culleredo.\nSacristán lembrou o plan económico-financeiro elaborado en 2012 que barallaba medidas como o peche do Conservatorio ou da emisora de radio municipal. "Fomos quen de manter os servizos sen déficit e sen recorrer a crédito. Agora a situación é moito máis positiva", afirmou.\nEn canto á participación veciñal, a proposta de orzamentos incrementa as subvencións a asociacións. Das 54 que recibiron axuda municipal en 2013 pasarase a 69 en 2014. O alcalde resaltou que se conceden tanto a entidades sociosanitarias, como asociacións de veciños ou agrupacións de empresarios.\nAposta pola seguridade cidadá\n"Estamos orgullosos de presentar estes orzamentos realistas e que só teñen como obxectivo mellorar a calidade dos veciños". O primeiro tenente de alcalde subliñou que todas as actuacións incluídas baséanse en necesidades detectadas polo Concello ou trasladadas polos veciños, buscando o benestar do cidadán.\nRioboo destacou tamén a aposta pola seguridade cidadá. Ademais do incremento do persoal de policías locais, os corpos de seguridade municipais verán incrementado o parque móbil cun camión e un todoterreo.\nO primeiro tenente de alcalde apuntou ao traballo coordinado realizado no novo goberno, que agora cumpre 6 meses, para contar xa neste mes de novembro coa proposta e así poder iniciar 2014 con orzamentos aprobados.\nPola súa banda, Taibo cualificou os orzamentos de "austeros" e resaltou o "rigor" co que foron elaborados para adaptarse á realidade de Culleredo e os seus cidadáns.


Recursos turísticos de Galicia - Portal Open Data da Xunta de Galicia\nTurgalicia desenvolveu esta aplicación de realidade aumentada que engade datos xerados por ordenador en tempo real sobre unha imaxe tamén real. Combinando o GPS, o compás dixital, a cámara e a conexión a Internet permite localizar sobre o terreo todos os recursos turísticos de Galicia.\nEsta capa de realidade aumentada amosa información sobre turismo rural, hoteis, pensións, apartamentos, cámpings, restaurantes, patrimonio cultural, arqueoloxía, museos, festas, deportes, artesanía, información turística, etc.\nPara poder utilizar a aplicación cómpre dispor dun móbil con sistema operativo Android ou un Iphone dotados de GPS e recoméndase tamén contar cunha conexión permanente a Internet. Unha vez instalada, só hai que colocar o móbil como se se estivera sacando unha fotografía e mostrarase na pantalla unha serie de iconas que representan os puntos de interese e inclúen unha pequena descrición deles.\nLigazón:\tos recursos turísticos de Galicia en realidade aumentada no móbil


Vieiros: Galiza Hoxe - A actualidade e as modas marcan as visitas á Wikipedia\nOs libros, filmes, series de televisión e videoxogos máis populares acaparan os primeiros postos.\nRedacción - 11:30 01/12/2007\nTags: artigos conservapedia visitas wikipedia\nRevisar a lista de artigos máis lidos da Wikipedia en inglés pódenos dar unha idea dos intereses da meirande parte dos internautas. Nesta páxina pódense consultar as cen entradas máis lidas durante novembro de 2007.\nUnha primeira ollada déixanos ver que a páxina principal, loxicamente, é a máis vista, con 27 millóns e medio de visitas diarias seguida de termos endowikipédicos, como Wiki (2º posto), ou Wikipedia (7º). As iconas de moda da cultura popular acaparan tamén os primeiros postos. Máis de 300 mil persoas interésanse polos artigos sobre o último libro de Harry Potter, o manga xaponés Naruto e o videoxogo Guitar Hero III. Tamén están entre os dez primeiros a serie Heroes (noveno posto e 281.000 visitas diarias) e o filme Transformers (décimo, 277.000).\nCon todo, hai que descender até o posto 14 para atopar a primeira persoa real da listaxe: a actriz e cantante estadounidense Vanessa Anne Hudgens, non tan coñecida por aquí. Inmediatamente despois está o recentemente finado tenor Luciano Pavarotti. En relación con este último está o artigo do top 10 que non forma parte das categorías anteriores: Mortes en 2007.\nOutros termos protagonistas das buscas na Internet son os relacionados co sexo. Así, no posto 17, con máis de 200.000 lecturas diarias, está a Lista de posturas sexuais, inmediatamente por riba de Sexo. Masturbación (28º) está por diante de Relación sexual (33º), aínda que xa a bastante distancia do liderado.\nO primeiro artigo que se pode considerar que se busca por interese exclusivamente didáctico atópase no 15: Protocolo de transferencia de hipertexto (HTTP), e Segunda Guerra Mundial, no 20.\nMáis sorprendente aínda é a lista de artigos máis lidos da Conservapedia, o remedo conservador da wikipedia. O top 10 está composto na súa totalidade, agás o primeiro, que é a portada, por entradas sobre a homosexualidade. Porén, neste caso suponse que as visitas están xeradas por algún tipo ed ataque automatizado ao portal.\nA páxina de José Sócrates na Wikipedia foi alterada dende un computador do goberno portugués\nA CIA e o Vaticano remexen na Wikipedia e alteran artigos\nA wikipedia en galego supera os 25.000 artigos\nAsí nace un macro artigo na Wikipedia


Chiapas, a revolta que non se anunciou - Manuel Mera - La Región | Diario de Ourense y su provincia, fundado en 1910.\nChiapas, a revolta que non se anunciou\nSe houbo unha rebelión social que colleu á maior parte do mundo por sorpresa, mesmo á aquela vinculada ás alternativas anti-sistémicas, que sempre alentaron o cambio, foi a insurrección do 1 de xaneiro de 1994, hai agora 25 anos. A ofensiva durou 12 días nas que o EZLN (Exercito Zapatista de Liberación Nacional), seica formado por dez mil efectivos, ocuparon transitoriamente San Cristobal de las Casas, a segunda cidade en importancia do estado de Chiapas (73.884 quilómetros cadrados e 3.200.000 habitantes naquela altura). E consolidáronse na selva Lacandona, unha zona no límite con Guatemala na que vivía este povo autóctono\nAs forzas rebeldes estaban constituídas por indíxenas maias, mal armados, que respondían así a séculos de marxinación e a un futuro cada vez máis incerto. A súa vantaxe foi coller desprevidas ás forzas policiais e do exército. Seu máximo dirixente o “subcomandante Marcos” estudou na Universidade, viaxou a Cuba, e era critico co capitalismo. Non se pode obviar que ademais do apoio da esquerda, en maior ou menor medida segundo o partido, o EZLN contou co arroupe dos sectores máis progresistas do catolicismo, vinculados á Teoloxía da Liberación, como foi o caso de Samuel Ruiz, bispo de San Cristobal de las Casas.\nHoubo acontecementos que aceleraron o proceso, daquela que a revolta coincidise coa entrada en vigor do Tratado de Libre Comercio entre México, Estados Unidos e Canada, que afectaba especialmente ao sector agrario mexicano, e polo tanto aos povos orixinarios. Un xornal arxentino valora así o resultado do acordo comercial entre estes tres países: “O NAFTA/TLC especializou a México nos últimos 25 anos como o principal exportador de froitas e hortalizas de norte-américa, ao mesmo tempo impactou negativamente na produción de grans básicos como o millo, feixós, trigo, arroz, soia e o sorgo, entre outros (...) Os pequenos produtores alleos á especialización, en cambio, foron os máis afectados polas consecuencias do NAFTA, xa que producían bens básicos na etapa previa a 1993. O resultado é coñecido. Estes pequenos produtores, forzados a saír do mercado mexicano, emigraron en masa ilegalmente a Estados Unidos”. E todo reflicte que este modelo socio-económico, moi favorábel aos sectores máis poderosos, estase fortalecendo.\nOutro aspecto que deu transcendencia histórica e simbolismo á revolta de Chiapas, foi que marcaba por vez primeira unha tendencia inversa á que se dera coa caída da Unión Soviética e as democracias populares do leste de Europa. Como consecuencia deste retroceso o discurso dominante deu por rematados os proceso que cuestionasen o capitalismo, coa hipótese de que se desenvolvería en “beneficio da humanidade” nesta etapa global e neoliberal. Mais, a revolta alentou a resposta contra a globalización, mediante un movemento internacional que realizou manifestacións masivas e disputou a rúa en Seattle, Praga, Niza, Barcelona, Xénova e outras cidades. Esta oposición á globalización neoliberal tería un carácter orgánico cos Foros Sociais Mundiais. O primeiro se realizouse en Porto Alegre no ano 2001 (ao que asistín en representación da CIG, así como en tres oportunidades máis neses primeiros anos).\nPra alén do valor histórico as reivindicacións indíxenas non conseguiron avanzar o necesario, a zona liberada foi militarmente cercada, e o EZLN foi perdendo azos. Polo que xogou un papel simbólico en México, porén anecdótico en termos de poder. O interrogante que se abre neste intre é: se López Obrador, que ten abertos múltiples frontes, terá entre as súas prioridades a problemática indíxena, e se os “zapatistas” estarán dispostos e negociar? De todos os xeitos, non se pode ignorar a súa contribución na problemática dos povos orixinarios, e de oposición á globalización.


Estimular a fala | Consumer\nOs pais desempeñan un papel fundamental no desenvolvemento da linguaxe oral dos fillos\nData de publicación: Venres, 28deMaiode2010\nDesde os primeiros balbuceos ata a pronuncia dunha frase completa hai un longo camiño. Pais e educadores deben intervir para propiciar a correcta adquisición da linguaxe nas primeiras idades, xa que é unha das principais bases nas que se asentarán as aprendizaxes posteriores dos nenos. Proporcionarlles un modelo lingüístico adecuado á súa madurez, fomentar xogos e actividades verbais e traballar os aspectos prelingüísticos, como a respiración e a audición, son algunhas propostas dos especialistas para estimular o desenvolvemento da fala nos máis pequenos.\n“Papá” e “mamá” son, a miúdo, as dúas primeiras palabras que aprenden a pronunciar os bebés con poucos meses de idade. A partir de entón, iníciase o longo e complexo proceso de desenvolvemento e adquisición da linguaxe, que culmina ao redor do cinco ou seis anos. Para que a aprendizaxe durante este período progrese de forma adecuada, requírese un alto grao de motivación e estimulación por parte de pais e docentes, que deben traballar sobre os diferentes aspectos que interveñen no avance da capacidade lingüística.\nAntes de pretender que o neno fale, hai que traballar aspectos preverbales, como a audición, a respiración ou a motricidad labiolingual, posto que sen eles o desenvolvemento da linguaxe pode quedar limitado.\nA capacidade de escoita xoga un papel fundamental na adquisición da fala\nAudición: a capacidade de escoita xoga un papel fundamental na adquisición da fala. Para estimulala nos primeiros anos, os especialistas recomendan actividades de discriminación auditiva, como tarefas de imitación de voces de animais (guau, miau, cuá-cuá) ou de ruídos provocados por persoas ou pola natureza (sisear, ulular do vento), recoñecemento de sons ambientais (pechar unha porta, engurrar un papel, un timbre), de instrumentos musicais ou de accións como tocar as palmas, asubiar, chasquear os dedos ou toser.\nRespiración: o neno debe aprender a respirar de forma adecuada e a compasar o ritmo coa emisión de sons. Pódese traballar con eles mediante xogos de imitación respiratoria que lles ensinen a inspirar e expirar, así como con tarefas de sopro (sobre obxectos pesados e lixeiros para que observen que ocorre ou soprar unha vela ou muíño).\nMotricidad labiolingual: é esencial para conseguir unha boa articulación dos sons. Algunhas actividades para desenvolvela que propoñen os expertos consisten en xogar a sacar e meter a lingua e realizar movementos con ela, apertar e afrouxar os beizos, sorrir ou exercitar a mandíbula ao abrir e pechar de forma repetida a boca ou mascar.\nCando empeza a falar\nAo redor dos 18 e 24 meses, o neno pode dispor xa dunha linguaxe limitada, pero comprensible\nAo redor dos 18 e 24 meses, o neno pode dispor xa dunha linguaxe limitada, pero comprensible, que ampliará de forma paulatina nos seguintes anos. Durante esta etapa, os pais xogan un papel fundamental, son o modelo principal no que se basearán os seus fillos para aprender a falar. Os especialistas aconsellan atender os seguintes aspectos:\nFalar de forma clara e correcta: os nenos aprenden a falar por imitación, reproducen o modelo adulto ata que constrúen o seu propio. Ao dirixirse a eles, hai que utilizar articulacións claras e frases sinxelas, adecuadas ao seu nivel de madurez e sen distorsionar as palabras, xa que poden percibilas como correctas cando non o son. Utilizar unha linguaxe infantilizado pode evitar un adecuado desenvolvemento lingüístico.\nCorrixir sen interromper: nun principio, é máis importante insistir na capacidade de comunicación e interacción do neno cos demais, que na correcta articulación das palabras de forma exclusiva. Hai que evitar interromper a conversación do pequeno para corrixir as pronuncias incorrectas, xa que isto pode obstaculizar as iniciativas espontáneas para comunicarse. O modo adecuado de corrixir é proporcionarlle na conversación o modelo verbal correcto para que o imite noutras ocasións.\nÉ habitual que os pais se adianten ás respostas dos seus fillos\nDeixarlle falar: “Cantos aniños tes? Ten tres”. É habitual que os pais se adianten ás respostas dos seus fillos, pero deste xeito, prescinden de importantes ocasións que favorecen o desenvolvemento comunicativo do neno. Hai que atender tamén aos seus peguntas, aínda que interrompan, porque son manifestacións espontáneas da linguaxe que axudan á súa adquisición.\nNovo vocabulario: calquera momento é bo para integrar novos termos no vocabulario do neno. Os adultos poden ensinar palabras con accións cotiás. Narrar e verbalizar que se fai en cada ocasión, xogar a describir obxectos ou partes do corpo, cantar cancións e contar contos son algúns dos recursos máis efectivos cos pequenos.\nA linguaxe, base da aprendizaxe\nJosé Luís Galego Ortega, logopeda e doutor en Pedagoxía da Universidade de Granada, no seu artigo “A atención temperá da linguaxe oral: un requisito previo á aprendizaxe lectoescritor”, afirma que “a aprendizaxe da lingua materna, xunto cun rápido desenvolvemento psicomotor, son as dúas adquisicións máis importantes que os pequenos conquistan nos primeiros anos de vida. A partir delas, establécense bases sólidas que permiten novos e máis complexas aprendizaxes”.\nPor este motivo, este especialista recomenda que se teña especial atención ao desenvolvemento da fala nos nenos. “Multitude de traballos insisten na conveniencia de abordar a linguaxe desde perspectivas preventivas e estimuladoras, non só rehabilitadoras”, apunta Galego, quen recalca que “a linguaxe oral é un aspecto preliminar necesario para acceder á maioría das actividades que implica a escolaridade”.\nA atención temperá é o camiño idóneo para facilitar os intercambios comunicativos dos máis pequenos coa súa contorna. Sen forzar o seu propio ritmo evolutivo, os pais e docentes poden levar a cabo un conxunto de accións encamiñadas a desenvolver as habilidades fonológicas, fonéticas, morfosintácticas, semánticas e pragmáticas necesarias para comunicarse. “Non debe consistir nunha aplicación masiva e indiscriminada de estímulos sensoriais e lingüísticos”, advirte Galego, “senón nunha estimulación adecuada ao neno que se dirixe, pensada para previr ou minorar os posibles déficits da linguaxe”.\ndesenvolvemento lenguaje-gl niño-gl padres-gl papel fundamental-gl


Calendario hebreo - Wikipedia, a enciclopedia libre\n1.1 Período bíblico\n1.2 Exilio en Babilonia\n1.2.1 Nomes e duración dos meses\n1.3 Era do Segundo Templo\n1.4 Era romana\n1.5 Calendario xudeu alexandrino\n1.6.1 Evidencias da adopción das regras modernas\n1.6.2 Controversia acerca da Pascua do 4682 Anno Mundi\n2 Cando comeza o ano?\n3 Calendario moderno\n3.2 Medida dos meses\n3.3 A semana no calendario hebreo\n3.4 Modelo para os anos do calendario\n3.5 Medida das horas\n3.6 Medida dos "molads" (conxuncións lunares)\n3.7 Ciclo metónico\n3.8 Regras especiais para as festas\n3.9 Interpretación caraíta\n5.2.1 Conversores de datas\nMosaico dun zodíaco na sinagoga de Beit Alpha, Israel, do século VI.\nDetalle dun calendario hebraico medieval, que lles lembraba aos xudeus que a rama de palmeira (Lulav), a ramiña de mirto, as pólas do salgueiro e o limón (etrog) tiñan que ser levados á sinagoga durante a festa do Sucot, preto das vacacións de outono.\nOs xudeus levan usando un calendario lunisolar dende tempos bíblicos. O primeiro mandamento do pobo xudeu como nación foi o de determinar a Nova Lúa. O principio do capítulo 12 do Éxodo di "Este mes (Nisán) é o primeiro dos meses.". É máis frecuente na Biblia que os nomes dos meses aparezan en número máis que en nome e só catro nomes de meses de antes do éxodo aparecen na Tanagh (a Biblia hebrea): Aviv (o primeiro; literalmente "primavera", pero orixinalmente puido significar a madurez da cebada), Dsiv (o segundo; literalmente "luz"), Etanim (o sétimo; literalmente "forte" en plural, quizais referido ás fortes choivas), e Bul (o oitavo), todos son nomes cananeos, polo menos dous son fenicios (Canaán do norte). É posible que nun principio todos fosen identificables por números xudaicos ou por nomes estranxeiros cananeos ou fenicios, pero non aparecen outros nomes na Biblia.\nMáis aínda, debido a que os anos solares non poden ser divididos usando meses lunares, débese engadir un mes intercalado para previr que os ciclos se afasten da primavera, aínda que non hai mención directa na Biblia. Hai pistas que din que o primeiro mes (Nissan) comezou sempre coa madurez da cebada; segundo algunhas tradicións, en caso de que a cebada estivese verde aínda, un segundo último mes sería engadido. Soamente despois foi posible o establecemento dunha regra, o Adar I de hoxe.\nExilio en BabiloniaEditar\nDurante o exilio babilónico, xusto despois do 586 a.C., os xudeus adoptaron nomes babilónicos para os meses, e algunhas seitas, como os esenios, usaron un calendario solar durante os dous últimos séculos antes de Cristo. O calendario babilónico foi descendente directo do calendario sumerio.\nNomes e duración dos mesesEditar\nnomes hebraicos dos meses cos seus análogos babilónicos\nNome en hebreo\nNome en babilonio\n1 Nisán / Nissan 30 días Nisanu chamado Aviv no Tanakh\n2 Iiar 29 días Aiaru chamado Ziv no Tanakh\n3 Siván 30 días Simanu\n4 Tamuz 29 días Du`uzu\n5 Ab 30 días Abu\n6 Elul 29 días Ululu\n7 Tishrei 30 días Tashritu chamado Eitanim no Tanagh\n8 Queshván 29 ou 30 días Araghsamna tamén escrito heshván ou marheshván (heshván acedo); chamado Bul no Tanagh\n9 Quislev 30 ou 29 días Quislimu escrito Kislev ou Chislev en inglés\n10 Tevet 29 días Tebetu\n11 Shevat 30 días Shabatu\n12 Adar I 30 días Adaru Só nos anos bisestos\n13 Adar / Adar II 29 días Adaru\nDurante os anos bisestos Adar I (ou Adar Alef — "primeiro Adar") hai un mes extra, de 30 días. Adar II (ou Adar Bet — "segundo Adar") que é o "auténtico" Adar, e ten 29 días, como é normal. Por exemplo, un ano bisesto, a festa do Purim é en Adar II, non en Adar I.\nEra do Segundo TemploEditar\nEn tempos do Segundo Templo, o principio de cada mes lunar era avisado por dúas testemuñas que vixiaban a saída da nova lúa. O patriarca Gamaliel II (c. 100) comparou estas contas cos debuxos das fases da lúa. Segundo a tradición, estas observacións foron feitas contra os cálculos da principal corte xudía, o Sanedrín. Se un segundo Adar era preciso ou non dependía da condición dos camiños que usaban as familias xudías para o Pésagh, do número de años que debían ser sacrificados no templo e das espigas de cebada necesario para os primeiros froitos.\nUnha vez decidido, o principio de cada mes era anunciado primeiro a outras comunidades con sinais de lume, mais dende que os samaritanos e unha facción dos saduceos comezou a acender falsos lumes, enviábase un mensaxeiro ou shaliagh. A imposibilidade de avisar a comunidades fóra de Israel ata un día despois levou a comunidades a celebrar festas de dous días no canto dun, tendo así un segundo día de diáspora xudía pola incerteza de se ese mes tiña 29 ou 30 días.\nDende os tempos dos amoraim (séculos III a V), os cálculos incrementáronse, como os de Samuel o astrónomo, quen afirmou durante a primeira metade do século III que o ano tiña 365 días, e segundo os "calculadores do calendario" ao redor de 300. Jose, un amora que viviu durante a segunda metade do século IV, afirmou que o Purim, día 14 do mes de Adar, non podía ser nin sábado nin luns, de non ser que o 10 do mes de Tishri (Iom Quipur) caese en venres ou en domingo. Isto indica un número fixo de días en todos os meses dende Adar ata Elul, implicando tamén que o mes extra xa era o segundo Adar engadido ante o Adar normal.\nAs guerras entre os xudeus e os romanos dos anos 66–73, 115–117, e 132–135 causaron unha grande disrupción na vida xudía, afectando tamén ao calendario. Durante os séculos III e IV, fontes cristiás describen o uso de ciclos lunisolares de oito, dezanove e de oitenta e catro anos, todos ligados aos calendarios civís usados por diferentes comunidades da diáspora, quen foron illados do Levante e do seu calendario oficial. Algúns asignaron festividades xudías aous días do calendario solar, pero outros usaron epacta para especificar cantos días antes das datas importantes do calendario solar comezaban os meses lunares.\nCalendario xudeu alexandrinoEditar\nO cómputo cristián de Etiopía (usado para calcular a Pascua) describe detalladamente o calendario que debeu de ser usado polos xudeus de Alexandría preto da fin do século III. Estes xudeus formaron unha comunidade relativamente nova nas secuelas da aniquilación (por asasinato ou escravización) de todos os xudeus por orde do emperador Traxano a finais da guerra de Quitos dos anos 115–117. O seu calendario usaba as mesmas epactas in ciclos de dezanove anos que chegaron a ser canónicas no cómputo da Pascua usado por case todos os cristiáns medievais, xa sexa no occidente latino ou no oriente bizantino. Só aquelas igrexas máis aló das fronteiras do Imperio de Oriente cambiaban unha epacta cada dezanove anos, causando que catro Pascuas en 532 anos fosen diferentes.\nO período entre os anos 70 e 1178 foi unha transición entre as dúas formas, coa adopción gradual das regras características da forma moderna. excepto polo número moderno de ano, as regras acadaron a súa forma definitiva ao redor do ano 820 ou, non se sabe moi ben cando, antes do ano 920. O calendario moderno non se pode usar para calcular datas bíblicas porque as datas da nova lúa poden estar equivocadas por ata catro días e os meses poden estar cunha descompensación de ata catro meses de diferenza. As últimas contas para a intercalación irregular (engadido de meses extra) foi realizada en tres anos sucesivos a principios do segundo século, segundo o Talmud.\nEvidencias da adopción das regras modernasEditar\nA tradición popular, dita por primeira vez por Hai Gaon (†1038), mantén que o calendario continuo moderno era antigamente un segredo coñecido só por uns sabios, o "comité do calendario" e que o patriarca Hilel II revelou no ano 359 debido á persecución cristiá. Nese ano, o sabio Hilel II perfeccionou os cálculos e métodos coñecidos, e estabeleceu os mecanismos de embolismo do ano utilizados até o día de hoxe, que foron corroborados polas últimas e máis modernas observacións astronómicas. Os devanditos cálculos xa eran coñecidos desde centos de anos atrás, pero até aqueles tempos preferíanse os métodos empíricos para estabelecer o comezo do mes -dúas testemuñas que habían de atestiguar ante o gran Sanedrín que viran o nacente da Lúa- e o comezo da primavera, en base á maduración dos cereais sementados e á chegada do equinoccio de primavera (o 20 de marzo no hemisferio norte), que é a data en que o día e a noite teñen a mesma duración; mentres que o almanaque era utilizado en caso de impedimentos, como días nubrados.\nFlavio Valerio Constantino, chamado Constantino I o Grande (272 - 337). Mosaico bizantino, igrexa de Santa Sofía, Istambul (antes, Constantinopla, na súa honra)\nCrese que a razón pola cal publicou Hilel II o calendario hebreo tal como se utiliza desde os seus tempos até os nosos días provén dunha das decisións tomadas polo Cristianismo no primeiro Concilio de Nicea, celebrado o ano 325, a instancias do emperador Constantino I o Grande. Segundo a tradición cristiá, Xesús de Nazaret foi crucificado o Venres Santo, coincidente co venres da Pascua xudía. O Concilio decidiu desvincularse do xudaísmo tamén neste aspecto, e prescindir da necesidade de pescudar ano tras ano, a data exacta da Pascua xudía. Para ese efecto, estipulouse que o primeiro día da Pascua cristiá, o Domingo de Ramos, se celebre o primeiro domingo logo da lúa chea, inmediatamente logo do equinoccio de primavera. Cabe destacar que ao independizar o calendario litúrxico cristián do hebreo, perdeu o primeiro a flexibilidade e o equilibrio que caracterizan a este último, o que terminou causando, co correr dos séculos, o traspaso da Pascua cristiá para o inverno, desfase que houbo de ser corrixido ao cabo dun milenio polo papa Gregorio XIII, por medio do seu calendario gregoriano.\nDe todos os xeitos, a decisión de Nicea espertou o temor entre os xudeus da época, que os cristiáns lles prohibisen anunciar os comezos de mes e os embolismos de cada ano, indispensables para o normal discorrer da vida xudía; e de aí a necesidade dun calendario preestablecido de antemán e aceptado por todas as diásporas do pobo xudeu. Aínda así, o Talmud, que non chegou á súa forma final ata máis ou menos o ano 500, non menciona o calendario continuo nin nada tan mundano como os ciclos de dezanove anos ou a duración dos meses, aínda que fala das características dos calendarios anteriores.\nAínda máis, as datas xudaicas dos tempos post-Talmud (especificamente nos anos 506 e 776) son imposibles coas regras modernas e tamén toda evidencia do desenvolvemento de regras aritméticas do calendario moderno en Babilonia nos tempos dos Gueonim (séculos VII e VIII), coa maioría das regras modernas ao redor do ano 820, segundo o astrónomo musulmán Muḥammad ibn Mūsā al-Ghuārizmī. Unha diferenza notable era a data da época (o punto de referencia fixado no ano 1), que nese tempo era un ano despois da época do calendario moderno.\nControversia acerca da Pascua do 4682 Anno MundiEditar\nAs regras babilonias requirían o atraso do primeiro día de Tishri cando a lúa nova aparecía tras o mediodía.\nEn 921, Aarón ben Meir, unha persoa descoñecida doutro modo, intentou o retorno da autoridade para o calendario de volta a Israel afirmando que o primeiro día de Tishri debía ser o día da nova lúa agás se a lúa ocorría máis de 642 partes (35 veces dous terzos de minuto, onde cada "parte" é 1/1080 de hora, 1/18 de minuto ou tres terzos de segundo) tras o mediodía, cando debía ser atrasado un ou dous días. Podía estar afirmando que o calendario debería ir acorde coa hora de Xerusalén no canto da de Babilonia. A hora local do meridiano de Babilonia suponse que ía 642 partes máis tarde que o calendario de Xerusalén.\nUnha explicación alternativa para as 642 partes é que se a Creación ocorría en outono, para coincidir coa observación de Rosh Hashaná (que marca o cambio do ano no calendario), a data calculada para a nova lúa durante os seis días da Creación era o venres ás 14 horas exactamente (contando dende o día anterior comezando ás 6 da tarde). Aínda así, se a Creación en realidade ocorría seis meses antes, na estación da primavera, a nova lúa tería ocorrido ás nove e 642 partes do mércores. Ben Meir puido crer, igual que outros estudosos xudeus antes ca el, que a creación sucedeu en primavera e que as regras do calendario foron axustadas 642 partes para encaixar na data do outono.\nTodo o que dicía era rexeitado por Saadiá Gaón. Só unhas poucas comunidades xudías aceptaron a opinión de ben Meir e incluso eles pronto cambiaron de idea. Contas sobre a controversia mostran que as regras do calendario moderno (agás as da época) estaban en uso antes de 921.\nNo ano 1000, o cronista musulmán al-Biruni tamén describiu todas as regras modernas e especificou as tres épocas diferentes usadas por varias comunidades xudaicas diferenciándose por un, dous ou tres anos na época moderna. Finalmente, en 1178 Maimónides describiu todas as regras modernas, incluíndo o ano moderno da época.\nCando comeza o ano?Editar\nSegundo o Mishná (Rosh Hashaná 1:1), hai catro días que marcan o comezo do ano, con propostas diferentes:\nOs meses están numerados dende o Nisán, reflectindo o comezo do Éxodo 12:2, "Este mes será para vos o comezo dos meses", e Nisán marca o comezo do ano para propósitos civís.\nO día máis comunmente chamado de "Aninovo" está marcado no primeiro día de Tishri, cando o número de ano aumenta en 1 e se celebra o festival de aninovo Rosh Hashaná .Tamén marca o novo ano para certas leis agrícolas.\nO mes de Elul comeza o ano para diversas cuestións relacionadas cos animais.\nTu Bishvat ("o 15 de shevat (ט"ו בשבט),") marca comezo do ano para as árbores.\nPodería haber un eco de controversia no Talmud porque a resposta á pregunta de se o mundo fora creado en Tishri ou en Nisan, é en Tishri.\nA época do moderno calendario hebreo é 1 de Tishri AM 1 (AM = anno mundi = no ano do mundo), que en calendario xuliano proléptico é luns, 7 de outubro, 3761 a.C., a data tabular equivalente (mesmo período de luz solar). Esta data é ao redor dun ano antes da data tradicional da Creación o 25 de Elul AM 1. (Unha opinión minoritaria pon a Creación o 25 de Adar AM 1, seis meses antes, ou seis meses despois da época moderna). Así, engadindo 3760 a calquera ano do calendario xuliano ou gregoriano despois do 1 d.C. amosará o ano hebreo que coincide con ese ano no calendario tradicional europeo, rematando ese outono. (Engade 3761 para os que anos comecen en outono). Debido ao pouco descompasados que están os dous sistemas, isto será así por outros 20.000 anos.\nMedida dos mesesEditar\nA semana no calendario hebreoEditar\nModelo para os anos do calendarioEditar\nMedida das horasEditar\nMedida dos "molads" (conxuncións lunares)Editar\nRegras especiais para as festasEditar\nComo o ciclo de 19 anos (e todos os aspectos do calendario) está na lei xudía, só sería posible cambialo se se convoca o Sanedrín. É sabido tradicionalmente que isto pasará coa chegada do Mesías, que marcará o comezo da era da redención segundo di a tradición. Teoricamente, se a lei puidese ser modificada, unha solución sería poñer no lugar do ciclo de 19 anos, un ciclo de 334 anos e 4.131 fases lunares. Este ciclo ten un erro de só un día en 11.500 anos. Aínda así, isto sería imposible de poñer en práctica. Máis aínda, non se podería facer unha regra matemática fixa a perpetuidade porque a lonxitude dos meses e anos tropicais cambian lentamente. Outra posibilidade é a de calcular o tempo aproximado do equinoccio de primavera e ter un ano bisesto se e só se doutro xeito a Pascua tería lugar antes do equinoccio de primavera. Ideas similares úsanse no calendario chinés e en algúns calendarios hindús.\nThe Code of Maimonides (Mishneh Torah), Book Three, Treatise Eight: Sanctification of the New Moon. Traducido por Solomon Gandz. Yale Judaica Series Volume XI, Yale University Press, New Haven, Conn., 1956.\nSherrard Beaumont Burnaby. Elements of the Jewish and Muhammadan Calendars. George Bell and Sons, Londres, 1901.\nW.H. Feldman. Rabbinical Mathematics and Astronomy, 3ª edición, Sepher-Hermon Press, 1978.\nOtto Neugebauer. Ethiopic astronomy and computus. Österreichische Akademie der Wissenschaften, philosophisch-historische klasse, sitzungsberichte 347. Viena, 1979.\nEdward M. Reingold e Nachum Dershowitz. Calendrical Calculations: The Millennium Edition. Cambridge University Press; 2ª edición (2001). ISBN 0-521-77752-6\nBonnie Blackburn e Leofranc Holford-Strevens. The Oxford Companion to the Year: An Exploration of Calendar Customs and Time-reckoning. Oxford University Press; EE.UU., 2000. pp 723–730.\ncalendario solar coas correspondentes datas lunares\nCalendario xudaico Detalla varios puntos de vista xudaicos sobre a historia do calendario hebreo (en inglés.)\nA controversa sobre as postposicións do calendario xudaicoArquivado 07 de marzo de 2021 en Wayback Machine. (en inglés.)\nCalendario xudeu actualizadoArquivado 29 de marzo de 2010 en Wayback Machine..\ncalendario coas festas caraítas (en inglés.)\nCalendario hebreo , con opción de ver un calendario para Israel ou un para a diáspora (en inglés.)\nConversores de datasEditar\nMolad - Calendario xudaico gratuíto co Zmanim e as festas para móbiles, só está dispoñible en inglés.\nConversor de datas solares e lunaresArquivado 16 de marzo de 2010 en Wayback Machine..\nConversor de calendarios gregorianos, xulianos e xudaicos - Tamén contén unha visión global do calendario hebreo (en inglés).\nOutro conversor de datas solares e lunares.\nconversor de calendarios, á parte do xudeu, tamén aparecen outros como o xuliano ou o maia (en inglés.)\nMeses do calendario hebreo\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Calendario_hebreo&oldid=5792529»\nÚltima edición o 7 de xuño de 2021 ás 19:08\nA última edición desta páxina foi o 7 de xuño de 2021 ás 19:08.