Encuentra aquí información de Contos; Xosé Luis Méndez Ferrín para tu escuela ¡Entra ya! | Rincón del Vago\nContos; Xosé Luis Méndez Ferrín\nLiteratura española contemporánea del siglo XX. Narrativa y poesía lírica galega. Cuentos\n“CONTOS” (XOSÉ LUIS MÉNDEZ FERRÍN)\nPercival estaba na casa e pechou a fiestra, alí estaba ben sen o ruido dos coches... coa radio e as súas cousas. Tiña un xardín o que lle chamaba “O Xardín das Altas Árbores”.\nPrimeira vez; o leonlobisco: saiu o xardín e berrou polo mordomo que se chama Pele. Pediulle o cabalo para dar unha volta e no bosque encontrouse con leonlobisco, que tiña cabeza e corpo de león. Matouno e mandou facer unha alfombra coa pel.\nSegunda vez; a loita no chao: volveu o bosque.Encontrouse a dous homes, un enriza doutro, o pé dun esmagáballe a testa o outro, estaban pelexando.\nTerceira vez; o namoro: había festa no xardín e volveu saír. Alí estaban uns homes falando del, de que resucitaba para namorar a unha muller…Esa noite Percival conoceu unha rapaza e saíu o xardín para darlle un bico pero en canto oiu o vento enfurecido fuxiu e deixouna alí.\nTodos os rapaces desa época obedecían a Suso. Suso berroulle a Manolo para que baixase a ver un afogado e el foi todo orgulloso, quen lle dera a moitos que o Suso os fora chamar. Cando cegaron a río Suso díxolle a Manolo que el ía pola outra orilla do río. Manolo berrou por Suso, e Suso desapareceu. Mirou ó rapaz afogado e era el. O día seguinte correu a noticia de que Suso morrera afogado.\nNo sofá estaba D. Orl, un vello moi sabio. Tamén estaba a sobriña Els Bri e comenzaron a falar mentres lle daba de comer a mantis religiosa (chamada así porque parece que está rezando). Chamou o seu criado, Bei, para que lle contara o que lle pasou no terrado: había unha muller muda cuns colmillos como os dunha cobra, se non se lle acercaban non facía nada,parecía que estaba rezando, tiña todas as características da amantis religiosa. Tiñeron que levala o manicomio.\nDúas cartas a lou\nSon segredos amorosos. Conta que foi a casa dunha vella que estaba cega e o pouco rato díxolle o seu fillo que xa podía enfiar a agulla. Despois dun rato veu unha moza e preguntoulle onde estaba a vella. A vella era ela e cando lle preguntou por Joaquín (o seu fillo) díxolle que todavía non nacera pero que con el podía ter fillos. Ese foi o seu primeiro amor.\nA segunda carta: fala de que conoceu a Ana cando foi tocar o piano a unha casa. Cando estaba na casa mirou pola fiestra e veu nuns ollos paixón. Un día decidiu meterse nese casa, cheiraba mal. Intentou bicala pero ela non lle deixou. Un día matouna pero non sabe se estaba viva ou foi todo imaginación súa\nUnha chinche dorme no teito\nLeón Barreiros escribiu unhas notas na pensión Miguez de Compostela: fala dos estudiantes e que está nunca pousada. Morreo sua nai e non sinte pena nin nada por ela e eso que o quería. No seu cuarto había unha chinche e empezou a pensar na súa nai que a estarían comendo os bermes.\nCando triunfou o contraataque cometeron moitas barbaridades, foi a súa época de mocidade, foi un gran festival o contraataque. Mataron e perseguiron nunca cazata colectiva. O home que fala puido matar ou mandar matar o mordomo porque sabía onde estaba agachado. Cando a muller do mordomo foi xunto el para decirlle que o mordomo fuxiu o extranxeiro el xa sabía onde estaba ( na chouza ao comezo do parque). A muller viuse obrigada a ir o cortillo un día que a escuadra a perseguía e alí a violaron. O mordomo estaba alí. Cando se estabilizou o contraataque o mordomo presentouse dicindo que estivera en países lonxanos. A partir de ahí traballou para el. Pensa matalo, antes de morrer diralle que o sabía todo.\nA un home, de neno o separaron da súa familia. Deixou o se uval. Todos os membros da súa familias participaron nos “circuitos do Non” e agora el tiña que deixalo todo para ser o xefe dos “circuitos do Non”. Tiña que cumplir un labor para que todos resultaron liberados. Quedou cun grupo de 15 homes e mulleres ata os 20 anos. Dixéronlle que tiña que ser como tiña que procurar o 7ºlibro onde poñía que nos oito cursos de ceremonia deberían encarnar os diaños dos tempos de antano en figura dos reveldes dos “circuitos do non”. Tamén poñía que o xefe tiña que morrer e ser torturado. Pechou o libro mentres o rodeaban. Di que non sufre, polo momento e pensa en cousas boas.\nSentiuse un disparo que fixo vibrar as paredes. Morreu Abelardo Cuevas (suicidouse). O seu compañeiro examinou un bloc de notas que el tiña coa esperanza de atopar nel a explicación do suicidio. Todo comezou cando Abelardo comezou o curso académico. A Abelardo gustáballe unha rapaza Loira. Según o compañeiro ía lendo e íase enterándose de máis cousas, a segunda entrevista ocorrera na ferradura e acabáronno facendo no monte da condesa. Ela deixouna porque había outro home.\nDictadura das cousas\nTrata dunha muller que lle escribe unha carta a Amadoro o que era seu mozo e que vive en Ourense. Ela está en Francia e estalle contando cousas de alí e recordándolle vellos tempos. Contalle que alí conoceu a Xavier e vaise casar con él. Bótalle en cara a Amadoro o de fuxir cando el amáis o necesitaba. Dille que tome vitokasan, o reconstituinte do home.\nAmor de Arthur\nO rei Arthur enterouse por Galván de que Guenebra lle fora infiel con Lanzarote. Foille suplicar que volvera con el pero ela non quixo. Un día tivo un sono no que Merlín lle dicía que tiña que ir a Conarán e que alí recibiría unha sinal. Aparecéuselle o Deus e díxolle que a súa pena por Guenebra era compaixosa no Mudo dos Mortos e que ía axudalo. Alí encontra un paxe e o segue, el lle explica o enigma:\nUn cabaleiro era moi feliz ata que un águila lle arrebatou o seu fillo e para se vingar el arrebatoulle a súa presa, era un Coello, pero cando o mandou cociñar viu que tiña os ollos do seu fillo e púxose a chorar.\nDille que percure a Liliana, que será quen o axuda e que ten que facela súa. O final cada personaxe identifícase con laguen da historia do águila.\nA persoa que relata a historia está en Vilanova. Esta terra antes fora unha illa como tantas outras. Mer Toten fora elidido reo do País. Dindagigoa quería casar con Isebet, irmá de Toten. Entón se dispuxo unha festa na isla dos amores. O irmán, Kodrat visitou o castelo e castrou a todos os cabalos como venganza. Daquela vivían dous xigantes ós que lle construíron unha casa, deronlle de beber e despois lle incendiaron a casa. Logo arrepentiuse e ofreceulle dous cabalos por cada un que castrara pero a cambio de Isebet. Isebet tivo que vivir nunha chouza na porta do castelo e tiña que arincar as vísceras dos animais que se comían cada día. Pero un día pediulle a un paxaro que a levase de alí voando e aceptou a sía petición. Despois tivo que ir en busca de Toten… Tivo algúns percances. Cando Toten soubo a desgracia de Isebet decidiu facer unha guerra contra Vilanova. Á xente que morría metíana nun pote e a sí resucitaba pero xa non volvían a falar. Lodr sosteu o corazón de Enmek Toten nunca copa de prata, desecaba con tanta forza o seu renacemento. Deixou o corazón nas augas que separan Vilanova e Tagen Ata. O día oscurecen e encheuse de tronos. Unha maragota comen o corazón e foi vendida na praza de Tagen Ata. Un ha moza, María, comeu ese pescado. No seu seo foise formando de novo o poderoso rei de Tagen. Ata quizá esa terra volva a ser ameazada.


Si, existe esa posibilidade sempre que o tipo voluntario solicitado sexa superior ao que, en cada momento, lle corresponda consonte a súa situación económica, persoal e familiar. Pode solicitalo a través da Sede Electrónica da Seguridade Social ou do Portal Tu Seguridad Social, no apartado “Xestiona a túa prestación”. Para iso, debe dispoñer de certificado dixital, DNI electrónico ou cl@ve.\nNo caso de non dispoñer de ningún destes medios, existe un formulario denominado “Incremento voluntario da retención por IRPF”. Unha vez completado e asinado o formulario, pode ser enviado por correo ordinario ou ben presentalo en calquera dos Centros de Atención e Información da Seguridade Social (CAISS).\nO tipo de retención voluntario solicitado aplicarase, como mínimo, ata o final do exercicio económico e mentres non renuncie por escrito á citada porcentaxe ou non solicite un tipo de retención superior, durante os exercicios sucesivos, agás que se produza variación das circunstancias que determinen un tipo superior ao solicitado voluntariamente.


Noticia - A Deputación porá en marcha este mes tres centros de compostaxe comunitaria do Plan Revitaliza en As Neves - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nAs mestras e mestres composteiros do Plan Revitaliza da Deputación de Pontevedra porán en marcha neste mes de marzo tres centros de compostaxe comunitaria no centro urbano do Concello das Neves. O obxectivo é mudar o modelo de xestión de lixo de toda a veciñanza tanto no núcleo da vila coma no rural, e que todos os biorresiduos se composten en lugar de depositalos nos colectores verdes.\nHaberá unha reunión informativa para a posta en marcha de cada un dos centros de compostaxe comunitaria. A primeira será este mércores día 13 ás 18.30 horas no composteiro situado diante da Casa da Xuventude. Alí as catro mestras e mestres composteiros que traballan no Concello, xunto co técnico de residuos, explicarán á veciñanza todo o que precisen sobre compostaxe, aclarando as dúbidas que poidan xurdir sobre o funcionamento do centro comunitario e o proceso que pasa o lixo orgánico para converterse en compost. O persoal técnico anima ás veciñas e veciños da zona a achegarse e incluso a levar os seus restos de comida e vexetais para así coñecer de primeira man todo o que precisen saber, co fin de eliminar mitos sobre posibles problemas.\nEn total, no centro urbano das Neves instaláronse cinco centros de compostaxe comunitaria para xestionar en proximidade toda a materia orgánica. Nestes momentos hai funcionando un centro na rúa da Esperanza no que están a depositar os seus biorresiduos 80 familias da vila. Tamén hai un composteiro para o colexio Marquesa do Pazo da Merced, así como nas unitarias de Taboexa e Rubiós.\nCoa repartición dos composteiros individuais e a instalación dos cinco centros de compostaxe comunitaria, o Concello das Neves será un dos primeiros da provincia (xunto con Vilaboa, Mondariz, Mondariz-Balneario, O Grove e Pontevedra) e de todo o Estado que compostará todos os seus biorresiduos. Deste xeito cumprirá coa normativa da Unión Europea que obriga a que os concellos recollan de xeito separado o 100 % do lixo orgánico e o traten de xeito específico en 2020.\nHai que lembrar que o Concello das Neves recibiu da Deputación unha subvención de 197.597,39 euros para desenvolver o Plan Revitaliza (o 87,06 % do Orzamento solicitado para mercar composteiros individuais, colectivos e materiais complementarios), ademais dun investimento de 92.430 euros para o convenio coa asociación ecoloxista Adega, co fin de prestar apoio á veciñanza na compostaxe individual e facer seguimento dos composteiros para garantir a calidade do compost que se produce.\nA Deputación de Pontevedra leva desde o inicio de mandato a traballar no Plan Revitaliza co fin de promover a compostaxe de proximidade tanto por unha cuestión ambiental como porque se trata dun sistema de xestión de residuos máis económico que o actual, xa que se aforra o custo da recollida de máis do 50 % da bolsa do lixo –que é a parte orgánica- ao tratarse in situ nos composteiros, o seu transporte ata a planta de incineración, e tamén no propio tratamento.


Fumigando Flores - BadalNovas\nInicio Actualidade Fumigando Flores\nA pasada noite tocoulle o barrio de Flores unha fumigación completa. O concello prosigue co plan de fumigar o máximo posible todo Carballiño e o rural. Para elo contan con tres tractores adaptados que cada noite fan a súa laboura\nAmpliando o ámbito do traballo ata as parroquias, como Señorín, Mesego e Arcos, así como en rúas de fóra do casco urbano.\nEste proceso de desinfección realízase con moita efectividade gracias a dous tractores da zona do Ribeiro, mediante unha colaboración totalmente desinteresada, e tamén gracias á colaboración, por segunda semana, do tractorista “Peleteiro”, da Adega Casal de Armán.\nO Concello do Carballiño agradece estas colaboracións, totalmente solidarias, que supoñen un gran avance nos traballos de desinfección de rúas e espazos públicos do Carballiño, enmarcados dentro das medidas preventivas polo coronavirus.\nXurxo Souto presenta o seu libro “Pangalaica” na libreria Escolma\nA fonte do Vieiro sería a primeira vítima da central eólica de Greenalia en Bande\nComunicado do BNG de Castrelo de Miño\nA Xunta retoma a campaña “Pilabot” de reciclaxe de pilas nos centros educativos\nA Xunta conmemora en Ourense o día mundial do sindrome de down que se celebra o luns coa iluminación das Burgas


Memoria material do Castro da Saceda (Cualedro)\nInicio/Ourense/Memoria material do Castro da Saceda (Cualedro)\nO Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense presenta un conxunto de pezas recuperadas neste xacemento como “Peza do Mes de Outubro”\nConxunto de materiais do Castro de Saceda, no concello ourensán de Cualedro./ Foto: Fernando del Río/ Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.\nUnha punta palmela, unha doa oculada e unha agulla ou alfinete. Son obxectos recuperados décadas atrás nas escavacións realizadas no Castro da Saceda (Cualedro), situado aos pés da Serra do Larouco, e que veñen de ser escollidos polo Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense como “Peza do Mes de Outubro”.\nProceden do sector máis setentrional do castro ou porta norte e foron recuperados nunha das campañas arqueolóxicas dirixidas polo profesor Antonio Rodríguez Colmenero entre 1982 e 1984. Estas intervencións permitían “descubrir un importante sector no recinto superior ou acrópole así como a entrada máis setentrional do xacemento ou porta norte. Lugar onde foron atopados os materiais aquí descritos”, tal e como explica Martiño Xosé Vázquez Mato no texto explicativo sobre a Peza do Mes que publica o museo ourensán. Este arqueólogo será asemade quen realizará a presentación deste conxunto de obxectos no acto previsto para o 14 de outubro ás 20h. na sala da exposición “Escolma de Escultura” en San Francisco en Ourense.\nTrátase de materiais dunha cronoloxía diferente e que deixan aberta a posibilidade de que este poboado estivese ocupado dende o Calcolítico ata a Romanización. Así a punta palmela (elaborada en cobre con impurezas de níquel) sitúase, segundo o estudo realizado pola investigadora Beatriz Comendador, en torno ao 2.000 antes de Cristo, nun “contexto cultural Calcolítico-Campaniforme”, citando de novo ao arqueólogo que fará a exposición.\nNo referente á doa oculada (de pasta vítrea) “pódese propoñer unha orixe que podería remontarse ata o século IV a.C. aproximadamente, estando vixente o seu uso ata a Fase III como apuntan modelos semellantes encontrados en castros tardíos da provincia de Ourense, como Santomé ou San Cibrao de Las, ou en xacementos propiamente romanos como o campamento militar de Aquae Querquennae”, segundo expón Vázquez Mato na publicación sobre estas pezas. Finalmente, a agulla ou alfinete (de bronce) enmárcase dentro da Fase III da Cultura Castrexa, “un período que arrancaría a finais do século II a.C. e perduraría ata o cambio de era”, indica este arqueólogo.\nagulla arqueolóxico Castro doa museo Ourense provincial punta romanización Saceda sala san francisco