casa ESTRELLAS EUROPEAS Robin van Persie Childhood Story Plus Untold Biography Facts\nLB presenta a historia completa dun xenio de fútbol que é máis coñecido polo alcumo; "O holandés volador". O noso Robin van Persie Childhood Story plus Biografía O feito trae a vostede unha visión completa dos acontecementos notables desde o seu tempo de infancia ata a data. A análise implica a súa historia de vida antes da fama, a vida de relación, a vida familiar, e moitos PUNTOS DESCONECTADOS feitos pouco coñecidos sobre el.\nSi, todos saben sobre a súa historia da liga principal, pero poucos consideran a Biografía de Robin van Persie o que é bastante interesante. Agora sen máis adiante, imos comezar.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Vida temprana e familiar\nRobin van Persie naceu o día 6th de agosto 1983 en Rotterdam, Países Baixos. Naceu coa súa nai, José Ras van Persie e co pai, Bob van Persie. Ambos pais se divorciaron cando era un neno.\nRobin provén dunha familia artística. José Ras, a súa nai, é un pintor e deseñador de xoias. Tamén ensina nenos con necesidades especiais. Bob, o seu pai, é un escultor profesional.\nMentres crecía en Rotterdam, Van Persie era coñecida como "xuvenil problemático wel non ama nada máis que fútbol". Despois de que os pais de Van Persie se divorciaron, foi criado polo seu pai.\nNa escola, Van Persie foi un dos nenos máis mal comprimidos. Foi excluído da clase case a diario. De feito, nunca foi o tipo académico. Os seus profesores dixéronlle sempre ...: "Robin, fai a súa lección de casa, é importante que teña o seu diploma". Con todo, o mozo Robin escoitou as outras voces dos seus fanáticos o que dixo ..."Vai ser como Johan Cruyff". Isto deixou aos seus profesores tristes cos seus actitude que mostrou un descontento total cara aos académicos.\nO seu pai nunca se preocupou co comportamento do seu fillo. ¡Dígallos por que! Rob van Persie sabía que o fútbol era a chamada do seu fillo antes do seu nacemento. El dixo, "Mesmo vostede é el haTed académicos, o seu destino debe ser cumprido ".\nRobin mantívose aínda máis problemas do que ingresara debido á súa paixón polo fútbol. De 1997 a 1999, xogou para Excelsior como mozo. A filosofía de Excelsior foi recrear o fútbol de rúa. Eles permitiron que os nenos xoguen sen demasiada interferencia\nOs adestradores de clubs traballaron duro no pé dereito e dirección de Van Persie. Criando as habilidades necesarias para xogar nas rúas de Kralinga, o barrio multi-cultural no leste de Rotterdam, onde creceu e onde o seu pai aínda vive.\nRobin era tan popular no club mentres subía ao seu rango máis alto. O consello de administración de Excelsior tivo que nomear un posto detrás del no seu Estadio de capacidade 3,500, Woudestein en Rotterdam.\nUn dos stands de Excelsior nomeado por Robin van Persie\nDesde a idade de 11, Robin crecera apoiando o Arsenal todo grazas ao seu pai que é un fanático arsenal. Debaixo hai unha foto del.\nRobin van Persie, un defensor do Arsenal na Era JVC\nÁ idade de 13, Van Persie foi apuntado para o estrelato na súa terra natal cos observadores que seguen comparándoo coa lenda holandesa Johan Cruyff. Isto trouxo máis paixón polo xogo mentres tallaba o pelo para parecer unha pelota.\nYoung Robin recorta o cabelo ao fútbol\nO talentoso holandés uniuse ao maior club holandés de Feyenoord á idade de 13 para perseguir o seu soño, pero converteuse no seu propio peor inimigo. As súas actuacións no campo estaban lonxe de faltar. Máis aínda, a súa descarada arrogancia e egoísmo escondeu a súa habilidade. Cando van Persie virou 20, Feyenoord conseguiu librarse del.\nDespois de deixar o club, Robin continuou as súas habilidades sublimes nas rúas de Kralingen en tribunais concretos con valos de alto fío coñecidos como "gaiola".\nSorte brillou sobre el como se converteu escandalosamente nunha primeira opción de escolta do Arsenal dun xogador que substituiría a Bergkamp logo da súa saída. Van Persie recibiu un papel inicial para xogar ao lado de Henry como segundo dianteiro.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Relación de vida\nA elección de muller de Robin van Persie aínda desconcertará a moitos dos seus seguidores. Actualmente está casado cunha beleza marroquí, Bouchra Elbali.\nRobin van Persie e muller-Bouchra Elbali\nA parella ten dous fermosos fillos, un fillo chamado Shaqueel ea súa filla Dina. Abaixo están as súas fotos coa súa nai.\nBouchra Elbali van Persie cos seus fillos\nAsí como Anthony Martial e Philippe Coutinho, Robin van Persie casouse a unha temprana idade de 20. Aínda que Bouchra van Persie eo seu marido, estrela do fútbol Robin van Persie, tivo un inicio rocoso para o seu matrimonio debido á alegación de violación (detalles a continuación). Só estiveron casados durante un ano nese momento, e Bouchra considerou unha vez deixar o seu novo marido. No entanto, ela detívoa e agora a parella pasou do angustia.\nAo observar que a súa muller é musulmá, un xornalista preguntoulle a Robin si iso o converteu ao Islam, dixo Van Persie ...\n"Non é certo. Non son musulmán, nin cristián nin xudeu. Fun levantado de xeito liberal. Se quere converterse nun musulmán debe vir do corazón. Non o faría só para agradar á miña esposa. Creer para min é unha procura de ser un bo home ".\nBouchra van Persie Tamén é un músico e adora o canto en holandés.\nEla está moi orgullosa do seu marido en canto aos seus logros no fútbol. A súa páxina de Twitter está chea de mensaxes encomiando ao seu marido.\nCando estaba no Arsenal, Bouchra foi entrevistado polo espello. Ela dixo, "Un bo capitán debería estar preocupado co club, sobre o equipo, sobre todo o que implica o Arsenal. Ah, e mentres tanto, fomos promovido a "esposa de skip". "\nNa súa páxina de perfil, descríbese a si mesma como, "A nai de dous fermosos fillos ea orgullosa esposa dun marido incrible". Van Persie revelou que o seu fillo chamábano 'Daddy Arsenal' durante os seus días como artillero, o que podería ter problemas despois do seu cambio ao United o verán pasado.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -O Choro Criado\nO club turco de Robin van Persie Fenerbahce xa pagou por un Manchester United fan, Louis Diamond, para voar a Estambul para atopalo despois de que un video do mozo berrando nas noticias da saída do holandés de Old Trafford fíxose viral. Debaixo hai unha evidencia fotográfica.\nLittle Louis Diamond chorando por Robin van Persie\nO vídeo, filmado polos pais de Diamond, chegou á atención dos seguidores de Fenerbahce que iniciaron un campaña en liña para recadar $ 2000 (£ 1,281) en xullo para que Louis puidese reunirse co seu ídolo.\nO clip atopou o seu camiño cara ao presidente de Fenerbahce, Aziz Yildirim, que entón decidiu invitar á familia Diamond a Turquía. A invitación de Yildirim foi aceptada e chegou a Istambul o xoves pola noite para ser recibida polo equipo de Fenerbahce TV. Sorte brillou de novo como un membro do consello de Fenerbahce, Ilhan Eksioglu, tivo outra sorpresa na tenda. Reserva a familia unhas vacacións de cinco días nun popular destino turístico de verán Antalya.\n"Queremos agradecer a Fenerbahce e ao presidente por facer isto. Non podemos esperar para ver Robin van Persie xogar," dixo o pai de Diamond cando chegou a Estambul.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Vida familiar\nRobin van Persie provén dunha familia holandesa de clase media antes de que os investimentos do fútbol pagasen por el e pola súa familia. Aquí, proporcionámoslle detalles da súa vida familiar comezando co seu pai, ROB van Persie.\nO pai de Robin van Persie: Rob van Persie\nPADRE: BOB van Persie é un home que cre nas profecías. El afirmou que antes de que Van Persie fose nacido, un clarividente díxolle que faría o seu fillo: "Ela me dixo que a escola non lle interesaría, pero cando se trata do deporte, sería un rei e un Ferrari no campo. Que estaría na selección nacional holandesa " BOB dixo nun Manchester Evening News Report.\nBob van Persie é un fanático do Arsenal. Ten unha peza das súas obras escultóricas no interior do Emirates Stadium que realizou nas revistas antigas do Arsenal. Tanto o pai como o fillo parecen estar moi preto.\nA Son-Father Love- Robin van Persie e Pai, Rob\nNai: José Ras van Persie retratado a continuación é a fermosa nai da Legendary van Persie.\nEla xuntouse ao clamor para que o seu fillo permaneza no Arsenal. Nas súas palabras ..."Cando imos ao Arsenal e entramos no estadio con el, é electrizante. Como nai, que me enche de orgullo. É realmente fantástico. Cando o avó de Robin, meu pai, terminou nos Emiratos polo seu aniversario (91st) e estabamos tomando fotos dentro, oín persoas adultas detrás de min dicindo: "Amamos a Robin". Como mamá, non podería desear unha cousa máis agradable ".\nIrmás: Kiki e Lilly van Persie son as dúas irmás de Robin van Persie. O adivinador díxolle ao seu pai, Rob que tería tres fillos, dúas primeiras fillas e un fillo. Foi Kiki e Lilly o primeiro e segundo antes de que Robin chegase terceiro.\nAs irmás de Robin van Persie: Kiki e Lilly van Persie\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Acusación de violación\nNon obstante, en 2005, Van Persie foi arrestada por sospeita de violación. Isto ocorreu despois de que un bailarín polaco dixo que o atacou e violou. Robin van Persie admitiu ingresar nunha habitación de hotel coa stripper pero negou que se produciu unha violación.\nO incidente ocorreu en The Tulip Inn en Rotterdam, só xardíns de 200 desde onde a súa esposa Bouchra estaba durmindo. Este foi un momento no que compartiu os puntos máis baixos da súa carreira.\nEste foi tamén o primeiro ano en que foi elixido para formar parte do equipo nacional holandés. O incidente de violación ocorreu un ano despois do seu matrimonio con Bouchra en 2004.\nAs autoridades holandesas non o tomaron nada doado. Van Persie foi lanzado en prisión por 2 semanas despois de ser xulgado. Os cargadores foron despois caídos despois cando as autoridades observaron que a acción parecía consensuada.\nA situación case lle custou tanto a súa casamento e a súa carreira, pero o malvado do fútbol finalmente decidiu o suficiente é suficiente, endereitando a súa actitude cara á súa esposa, compañeiros de equipo e adestradores.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Personalidade\nRobin van Persie ten os seguintes atributos á súa personalidade.\nDebilidades: Traizón, non fiel, arrogante, terco e autocentrado.\nO que lle gusta RVP: Teatro, facer vacacións, cousas caras e divertirse cos amigos\nO que RVP non lle gusta: Ignorándose, non avanzar, afrontar a realidade difícil, non ser tratado como un rei ou raíña.\nModelo de conduta: El é Thierry Henry, Dennis Bergkamp e Marco van Basten como algunhas das principais influencias na súa carreira.\nSobre todo, Robin é un deportista de todo o mundo. É fanático de dardos e tenis. Ten un talento particular para o tenis de mesa. É fanático da clásica película de gangsters de Al Pacino, Scarface.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Unha ameaza de morte á familia\nCando se anunciou que van Persie deixaba o equipo de Londres na súa Premier League, moitos culparon á súa esposa por ser un cazador de ouro.\nUn tweet foi, "Desexo a morte sobre vós. Te odio, tu bolsa de escoria. Espero que toda a súa familia caia morto ".\nEsta non é a primeira vez que Robin enfrontou ameazas de ataque. Durante os seus días xuvenís, Robin eo seu mellor amigo, Jorge Acuna, foron atacados por hooligans dos arqueólogos Ajax. Jorge Acuna foi levado ao hospital con lesións na cabeza, o pescozo e as costelas. Young van Persie tivo a sorte de escaparse de ser golpeado nesa medida.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Motivo detrás do seu alcumo\n13 Xunum 2014, Holanda entregou aos campións do mundo defensor de España unha humillante derrota 5-1. Nos días posteriores, a imaxe que dominaba os xornais, as redes sociais e as canles de televisión era a de Robin van Persie suspendido no medio do voo. Isto deu orixe ao seu apelido "The Flying Dutch Man".\nRobin van Persie- O holandés volador\nO seu voo ocorreu logo de encabezar o balón que baterá a Iker Casillas e abrirá o marcador holandés.\nFoi unha fazaña magnífica de atletismo que resultou nun dos obxectivos máis espectaculares da historia da Copa do Mundo. O maior apretón de mans do fútbol moderno foi o que seguiu despois do seu obxectivo.\nA celebración de obxectivos One-of-a-Kind en apretón de mans con Boss van Gaal\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Como o home non logrou asinar\nUnited podería asinar a Van Persie de novo en 2001 cando Sir Alex Ferguson enviou ao xefe scout Jim Ryan para que o vise, só para que o adolescente sexa expulsado. "Robin era só 16 ou 17 no momento". dixo Ferguson.\nO entón manager do Manchester United dixo que o seu explorador Jim observou que Robin era un talento fantástico. Pero sentiu que era un pouco inmaturo por un ano de 16. De feito, recibiu unha tarxeta vermella o día que Jim chegou a vela no estadio. Fergie máis tarde lamentou non compralo moito tempo despois de que o Arsenal aproveitou a oportunidade.\nDatos da biografía de Robin van Persie Childhood Story Plus Untold -Por que usaba Shirt Number 20 para United\nTiña a opción de usar o número 20 ou 21 cando se mudou por primeira vez ao Manchester United. Nas palabras de Robin van Persie ..."A razón pola que levaba esta camiseta é que estamos aquí para ser campións este ano e iso significaría un título de liga 20th para o Manchester United. Esa é a razón principal que tomou 20 ". explicou no seu momento. FACER VERIFICACIÓN: Grazas por ler a historia de infancia de Robin van Persie máis feitos biográficos incertos. En LifeBogger, nós nos esforzos para a precisión e equidade. Se ves algo que non se ve ben neste artigo, engada o teu comentario ou Contacta connosco!.


O BNG de Ribadeo critica a difusión de falsedades por parte dos concelleiros do PSOE e UPRI |\nHome Política O BNG de Ribadeo critica a difusión de falsedades por parte dos concelleiros do PSOE e UPRI\nUnha vez máis púxose de manifesto que os catro concelleiros do BNG, que desde o goberno municipal están a sacar adiante o Concello de Ribadeo, posúen capacidade suficiente para defender con firmeza o seu labor e ao mesmo tempo teñen disposición abondo ao diálogo e o acordo entre partes. Así se puido ver no pleno do pasado luns 11 de novembro.\nAnte as ocorrencias rechamantes dalgúns membros da oposición respóndese coa verdade por diante en forma de documentación aportada desde os distintos organismos afectados. Pero hai a quen non lle serven esas explicacións oficiais, negro sobre branco. Quizá porque desmontan as súas ocorrencias rechamantes? Mesmo se permiten dubidar dos procedementos establecidos para emitir informes relativos ás actuacións de Intervención. Agora non lles vale o que se fundamente (ben por escrito, ben cos seus propios actos administrativos) desde Intervención do Concello de Ribadeo.\nCuriosamente, todo o que nun primeiro momento insinuaban descaradamente, “pagos ilegais”, agora din que nunca se referiron a tal cousa, que tan só queren saber da legalidade da maneira de proceder. Semella que andan a remexelo todo á procura dalgún defecto formal que lles permita poñer en cuestión todo o proceso. Din que nunca dixeron nin insinuaron nada referido a ningún concelleiro ou concelleira, mais entre dentes encirran contra o traballo feito, neste caso por Horacio Cupeiro, noutros aféctalle a Mari Luz Álvarez Lastra, a Vicente Castro ou o propio alcalde, Fernando Suárez Barcia. O que ocorre é que obras son amores… e non boas razóns. Aí están os 200.000€ para o núcleo de sostibilidade, o bo funcionamento da EMMDR, a limpeza de camiños que se está a empezar en Couxela…\nEsta actitude irresponsábel por parte dos concelleiros do PSOE ribadense vai unida á complicidade manifesta coas actuacións de UPRI en asuntos tan pouco serios como a proposta de cambio de ubicación do centro de día para a atención de enfermos de alzhéimer e do albergue de peregrinos, ou as críticas irresponsábeis e desenfocadas feitas sobre o funcionamento da Escola de Música. Queda a triste sensación de que os representantes do PSOE no concello de Ribadeo perderon o norte. Ogallá as súas bases (militantes, simpatizantes e votantes) lles fagan entrar en razón e levar a cabo unha oposición seria e construtiva, que no seu dereito están.


Nace unha plataforma en Coristanco - Anosacosta\nHome > Comarcas > BERGANTIÑOS > Nace unha plataforma en Coristanco\nNace unha plataforma en Coristanco\nA Plataforma na Defensa da Terra de Coristanco oponse a instalación da planta de residuos industriais da Furoca, que proxecta GESMAGA.\nA pasada fin de semana constituíase a Plataforma na Defensa da Terra de Coristanco que ten como obxectivo “enfrontarse” ao proxecto da planta de almacenamento e valorización de residuos industriais que promove no lugar da Furoca(San Paio) a empresa GESMAGA.\nDesde a Plataforma aseguran que se trata dun proxecto “lesivo para a veciñanza” e que supón “unha grave ameaza aos núcleos habitados na parroquia” pola emisión de gases altamente contaminantes, ou a filtración aos acuíferos existentes de todo tipo de minerais pesados e restos dos elementos tratados na planta de xestión dos residuos industriais.\nPero tamén pola incidencia en cultivos como o da “pataca de Coristanco”, na riqueza gandeira e na vida das persoas. Desde a plataforma queren pedir ao concello toda a información existente. Ademais queren dispoñer de locais para celebrar sesións informativas cos veciños das parroquias.\nOs membros do novo colectivo lembran que “este proxecto dispón de licenza provisional concedida no ano 2013 sendo alcalde Antonio Pensado do Partido Popular e que agora en Setembro de 2016, tres anos despois da licenza, dáse a coñecer o Informe de Impacto Ambiental que debería ser presentado no seu momento para obter a licenza provisional”.


Linguas malaio-polinesias occidentais, cuns 300 millóns de parlantes e que inclúen, entre outros, o indonesio, o malaio, o xavanés, o malagaxe, o tagalog, o ilokano, o cebuano, o maranao, o bugi.\nOrientais, con aproximadamente un millón de falantes. Inclúe as linguas de Micronesia como o nauruano, o sama e o chamorro e as linguas de Polinesia como o kiribatiano, o hawaiano, o maorí, o rapanui, o samoano, o tahitiano, e tongano e o tuvalés. Todas estas linguas teñen status oficial nos seus respectivos territorios.\n↑ Definición de cebuano -na no Dicionario de Galego de Ir Indo e a Xunta de Galicia.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Linguas_malaio-polinesias&oldid=5904046»\nA última edición desta páxina foi o 2 de novembro de 2021 ás 12:54.


O río Limia non leva nin unha pinga de auga no seu paso por Xinzo pola seca | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 07/12/2017 13:51\nBoa parte de Galicia amenceu hoxe agradecendo a chuvia que por fin chegou, pero de momento as consecuencias da seca seguen sendo graves, e nótanse ata na paisaxe do país.\nÉ o río Limia ao seu paso por Xinzo, nin pinga de auga. Non só o Limia, tamén os seus afluentes, o Nocelo, o Faramontaos... Dan mágoa.\nUn 65 por cento menos do normal choveu no que levamos de ano hidrolóxico. E os pozos tamén están a secar. O problema xa o están a sufrir uns 22 mil fogares galegos que se manteñen cos pozos porque non teñen nas vivendas auga da traída.\nOs que poden están a construír pozos de barrena. Como nesta explotación de polos onde consomen 7.000 litros ao día por nave e xa non lles chega a auga.\nNotan ben a seca as empresas de escavacións que non dan feito. Manter o gando e os cultivos estase poñendo xa moi difícil. Un exemplo, o da Limia, que se repite por todo o territorio galego.


Ourense:Bodegas Docampo incorpórase como colaborador de Xantar 2016 – Galicia 24 Horas\nOurense:Bodegas Docampo incorpórase como colaborador de Xantar 2016\nBy Redacción on 23 diciembre, 2015 Comentarios desactivados en Ourense:\nBodegas Docampo incorpórase como colaborador de Xantar 2016\nO xerente de Bodegas Docampo, Jerónimo Docampo, e o director xeral de Expourense, Alejandro Rubín, firmaron esta mañá un convenio de colaboración entre as dúas entidades que se desenvolverá durante a celebración de Xantar 2016. Iniciase así un marco de colaboración para promover accións promocionais da bodega no ámbito do Salón Internacional de Turismo Gastronómico Xantar que este ano celebra a súa 17ª edición.\nDeste xeito, a Bodega reforza a súa presenza en Xantar participando en numerosas actividades. O Concurso Cociñar con Viño organizado por esta vitivinícola volve a Xantar para celebrar a súa cuarta edición. Coas bases para participar xa convocadas, os interesados teñen de prazo para apuntarse ata o 11 de xaneiro. As seis recietas finalistas terán a oportunidade de realizar o seu prato en directo e ante un xurado profesional en Xantar.\nAdemáis de organizar a final deste concurso no salón, Bodegas Docampo contará cun stand promocional e organizará actividades na Aula de Cata e Gastronómica nas que impartirá showcookings e catas profesionais que poderán desfrutar todas aquelas persoas que se acheguen ata o recinto feiral entre o 3 e o 7 de febreiro de 2016. Tamén poderá verse no recinto a exposición do Certame de Fotografía “Viña do Campo”.\nMéxico será o país convidado de Xantar, Salón Internacional de Turismo Gastronómico, que se celebrará entre o 3 e o 7 de febreiro do próximo ano e que estará representado polo Estado de Morelos. Ademáis o salón este ano terá un capítulo especial adicado ao Entroido.\nBodegas Docampo incorpórase como colaborador de Xantar 2016 added by Redacción on 23 diciembre, 2015


Compare diferentes cartafoles con Checksum Compare | Novidades sobre gadgets\nComparación de suma de comprobación: descubra se a información de 2 directorios ten o mesmo contido\nHai momentos nos que necesitamos realiza unha copia de seguridade completa da información que aloxamos dun disco duro a outro completamente diferente. Se isto é así Como pode avaliar a información contida nestes discos duros? Unha boa alternativa para coñecer esta información é a ferramenta chamada Comparación de suma de verificación.\nPor suposto, mencionamos específicamente 2 discos duros, esta non é a única actividade que nos pode ofrecer Checksum Compare; así como pódense comparar dous directorios diferentes, que ben pode estar situado no mesmo disco duro ou en particións diferentes. O importante está en intentalo descobre se estas 2 localizacións teñen o mesmo número de ficheiros, e a semellanza que cada un deles ten entre si. A continuación mencionaremos o xeito no que funciona Checksum Compare e do que poderiamos beneficiarnos se nos dedicamos a este tipo de tarefas.\nRecoñecemento da nomenclatura de comparación de suma de verificación\nHai moito tempo que non usamos a palabra 'nomenclatura«, Un elemento fundamental que ofrece unha mellor comprensión para todos os que confían nel. Falando específicamente sobre esta aplicación Checksum Compare, adopta unha nomenclatura bastante sinxela de entender, que se presenta mediante unhas cores que podemos identificar facilmente unha vez que se presentan. Primeiro de todo, debemos mencionar que esta aplicación pode descargarse nunha versión portátil tanto para 32 ou 64 bits; Ademais, a ferramenta é totalmente gratuíta e gratuíta grazas a que é de código aberto. Tendo en conta estas situacións, podemos comparar a suma de verificación descargar desde a ligazón do sitio web oficial.\nAlí atoparás tanto na súa versión para instalar en Windows (como en diferentes versións) aínda que, recoméndase usar a versión portátil para evitar este tipo de trámites. Se escolleu esta última opción, o ficheiro terá un formato 7z, polo que debe use unha aplicación especializada para descomprimir o seu contido.\nUnha vez feito isto, debes buscar o executable pertencente a Checksum Compare no directorio creado, momento no que a interface amosará primeiro o directorio raíz do disco duro onde está instalado o sistema operativo. A este respecto, esta ferramenta funciona a partir de Windows XP.\nA interface está composta por 2 columnas co mesmo tipo de funcións e elementos; Un pequeno truco que podemos recomendar neste momento é abrir unha xanela do explorador de ficheiros e ir ao lugar onde se atopa o directorio que se vai analizar. Alí só tería que facer clic na parte superior onde se define a situación do cartafol. Tería que copiar estes datos e logo pegalos no espazo da primeira columna en Comparación suma de verificación.\nO mesmo que tería que facer para a outra columna, é dicir, buscar o directorio do outro cartafol co que quere comparar o que seleccionou anteriormente; neste momento non admirará ningún tipo de diferenza porque o proceso aínda non iniciou a análise.\nSó tes que facer clic no botón situado na parte superior (barra de ferramentas) de Checksum Compare que di comparar, co cal comezará a ver o progreso da análise en cada un destes directorios.\nO máis interesante de todo está na nomenclatura empregada polo desarrollador para esta aplicación, que está soportada polas seguintes cores:\nVerde. Os ficheiros con esta cor son idénticos e non hai variación entre eles.\nAmarelo. Os ficheiros con esta cor están ausentes no outro cartafol.\nVermello. Isto significa que os ficheiros existen en cada unha das carpetas que seleccionamos, aínda que teñen características que os fan diferentes.\nAnalizando un pouco o que mencionamos no punto anterior, isto podería ocorrer se dous ficheiros de Word son teoricamente iguais, pero unha delas ten máis páxinas que a outra.\nComo podes admirar, esta ferramenta pode ser a ideal para probar sabe o que temos en dous directorios diferentes, algo que pode ser do noso interese se estamos a piques de facer unha copia de seguridade dun disco duro a outro cunha gran cantidade de datos.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » xeral » software » Comparación de suma de comprobación: descubra se a información de 2 directorios ten o mesmo contido\nO esencial de Super Nintendo [volume 2]


Inicio/Opinión/Colaboracións/Enxeñeiros forestais e de montes en folga\nArtigo de opinión de Xosé Benito Reza, xefe de área do servizo de prevención de incendios forestais de Ourense\nNós, os técnicos do servizo de prevención de incendios forestais da Xunta de Galicia, que tal cousa eu nunca dixera, estamos en folga desde o pasado sábado día 1 de agosto. En folga logo de dous anos de estar a reclamar unha serie de melloras nas nosas condicións laborais ante a pasividade absoluta da Consellería do Medio Rural fronte a esas demandas. Certamente, non esperaba eu, logo de case corenta anos na administración galega e non moi lonxe da xubilación, ter que poñerme por vez primeira na miña vida en folga.\nPorque nós, nun servizo tan duro e esixente como o de incendios, onde a xerarquía e as liñas de mando están perfectamente definidas, somos supostamente os “xefes”, os xefes dos servizos provinciais, os xefes dos 19 distritos forestais, os xefes de área e das unidades técnicas, incluso os máximos responsables das dúas direccións xerais competentes en montes e en incendios foron un tempo os nosos compañeiros. Por todo iso agradecemos enormemente o xeneroso e decidido apoio de todos os sindicatos da función pública galega fronte ao pasotismo e a indiferenza dos responsables da Consellería do Medio Rural e ás reiteradas chamadas á negociación. Tan mal se poden facer as cousas como para chegar a esta lamentable e inaudita situación co persoal responsable da xestión do 15% do territorio galego e do 40% dos incendios que se producen en España?… Atenderemos, obviamente, todos os lumes que veñan; pero a xestión administrativa queda paralizada sine die.\nSeñor Presidente, Sr. Feijóo, agora que gañou de novo as eleccións e ten tanto tempo por diante para mellorar as cousas, poña un pouco de orde e racionalidade nas ringleiras dos responsables deste asunto; fágao por nós, que logo de tantos anos algo sabemos e penso que algo máis merecemos, inda que non nos fagan moito caso e o país siga a arder; e senón fágao por Galicia, por esa Galicia súa e de todos nós, sempre Galicia…\nXosé Benito Reza – xefe de área do servizo de prevención de incendios forestais de Ourense\nconsellería enxeñeiros folga forestais incendios lume xosé benito reza


O BNG propón un Punto Violeta no feiral e unha ampla implicación para acadar un S. Froilán libre de Sexismo - Novas - Comarca de Lugo Centro - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nO BNG PIDE QUE CALQUERA MULLER QUE SUFRA ACOSO “TEÑA A QUEN DIRIXIRSE EN TODOS E CADA UN DOS ESPAZOS NOS QUE SE CELEBRAN AS FESTAS”\nO BNG propón un Punto Violeta no feiral e unha ampla implicación para acadar un S. Froilán libre de Sexismo\n“Ademais da campaña o Goberno Municipal ten que implicar a toda a organización das festas, responsables dos espazos, hostaleiros e servizos públicos” dixo Maite Ferreiro\nbnglugocentro 04 Out 2017 ás 13:19\nbng no feiral libre punto froilan\nLugo, 4 de outubro de 2017. O edil do BNG, Maite Ferreiro, propuxo hoxe que no feiral se sinalice como Punto Violeta algunha das casetas que van ter persoal do concello de xeito continuo e con capacidade para dar resposta ás mulleres que se atopen con situacións de acoso. Ademais Ferreiro pediu “unha ampla implicación” para acadar un San Froilán libre de Sexismo e propuxo que dende o goberno municipal se dea información e se pida a colaboración de todas as persoas e responsables da organización das festas.\nO BNG pide que calquera muller que sufra acoso “teña a quen dirixirse en todos e cada un dos espazos nos que se celebran as festas”. Maite Ferreiro lembrou que en todos os escenarios, espazos expositivos e recinto feiral estarán presentes policías, bombeiros, gardas de seguridade e outros responsables da organización que deben contar con formación e información para atender posibles casos de acoso sexual. “Ademais da campaña o Goberno Municipal ten que implicar a toda a organización das festas, responsables dos espazos, hostaleiros e servizos públicos” dixo Maite Ferreiro.\nMaite Ferreiro felicitou o goberno por poñer en marcha e manter esta campaña por un San Froilán libre de sexismo e engadiu que “non debe quedar na edición de carteis” e poderíase avanzar creando este Punto Violeta e implicando a toda a organización das festas e incluso ao comercio e a hostalería. A iniciativa do BNG pretende contribuir a acadar un San Froilán libre de sexismo no que se pide non invadir o espazo de ninguén sen o seu consentimento, lembrando que o alcohol non xustifica as condutas de abuso e que os piropos e os chistes homófobos, misóxinos, tránsfobos e lesbófos son intolerantes e, tamén, contra comentarios e tocamentos nin calquera outro comportamento machista.\nFelicitación a lucenses e visitantes\nOs ediles do BNG aproveitaron este primeiro día das festas para saudar e felicitar a lucenses e visitantes nestas festas grandes do outono galego desexando que durante estas datas a cidade sexa lugar de encontro e celebración.\nArroxo pediulle a Balseiro a paralización da venta dos inmobles da Tinería


O Estado e a súa historia márcanse pola gran presenza dos mormóns, que forman parte da Igrexa de Xesús Cristo dos Santos dos Últimos Días. Cerca de 60% da poboación de Utah son membros desta asociación relixiosa, que ten a sede en Salt Lake City. Os mormóns instaláronse na rexión do actual Estado de Utah primeiramente en 1847, baurizando a rexión como Deseret (que significa "mel de abella" no idioma mormón). O Congreso americano creou o Territorio de Utah en 1850, nomeando o territorio en alusión á tribo indíxena Ute que vivía na rexión. En 4 de xaneiro de 1896, Utah tornouse no 45º Estado americano.\nDúas tribos de nativos americanos vivían na rexión que constitúe hoxe o Estado americano de Utah millares de anos antes da chegada dos primeiros exploradores europeos. Estas tribos eran os anasaci e os fremontes, subgrupos da etnia amerindia azteca, e eran sedentarios. Os anasaci construían as súas residencias a través de escavacións na terra, e os fremontes construían casas de palla. Outro grupo indíxena, os navajos, instaláronse na rexión cara o século XVIII. A mediados do século XVIII, outras tribos uto-aztecas, tales como os gosiute, os paiute, os shoshone e os ute, tamén se instalaron na rexión.\nNo final de 1824, o americano Jimmy Bridger tornouse a primeira persoa branca a ter avistado o Gran Lago Salgado. Debido á súa auga moi salgada, Bridger pensara que atopara o Océano Pacífico. Logo, porén, descubriuse que este corpo de auga non pasaba de ser un xigantesco lago salgado. Despois do descubrimento do lago, centenas de comerciantes e cazadores fundaron postos comerciais na rexión. E por volta da década de 1830, millares de persoas, viaxando do leste en dirección ao oeste americano, fixeron escala na rexión do Gran Lago Salgado.\nOs primeiros americanos en instalarse definitivamente na rexión de Utah foron os mormóns. Os mormóns son membros dun grupo relixioso cuxo nome é Igrexa de Xesús Cristo dos Santos dos Últimos Días. Esta Igrexa fora instruída en 1830, en Fayette, Nova York, por Joseph Smith. Despois da morte deste, en 1844, Brigham Young tornouse líder dos mormóns. Debido á gran persecución relixiosa que sufriron, os mormóns movéronse dunha rexión a outra en busca de liberdade e tolerancia relixiosa, pasando por Ohio, Illinois e Missouri. En 1846, Young decidiu realizar unha expedición ao centro-oeste americano, e buscar por unha rexión illada e pouco ou non habitada, onde o grupo puidese gozar de tolerancia relixiosa. En 1847, Young e a súa expedición chegaron ao Gran Lago Salgado, onde se instalaron. Un ano despois, en 1848, os Estados Unidos anexaron Utah, despois da súa vitoria sobre México durante a Guerra Mexicano-Americana.\nAo longo de 1849 e de 1850, os mormóns presionaron ao goberno americano para que Deseret fose elevado á categoría de Estado. Porén, o Congreso americano rexeitou a solicitude porque a gran maioría dos senadores e representantes estaban contra a poligamia, práctica aceptada e común entre os mormóns (estímase que daquela o 20% da poboación de Deseret practicaba a poligamia). Porén, a cuestión da escravitude no país fixo que o Territorio de Utah fose creado en 1850 polo goberno americano. Este territorio xa tiña entón os actuais límites occidentais e orientais. Young converteuse no primeiro gobernador do territorio.\nBoa parte do Congreso americano, así como o propio presidente nese momento, James Buchanan, querían remover os mormóns do goberno de Utah. Buchanan, en 1857, decidiu nomear un novo gobernador no territorio: Alfrend Cumming, de Xeorxia. Houbo que enviar tropas para garantir o cumprimento da substitución, o que deu lugar á guerra mormoa. En setembro de 1857, os mormóns, xuntamente cun grupo de aliados indíxenas, atacaron un grupo de 140 persoas, de Arcansas e de Missouri, que estaban indo a California. Estas persoas eran na súa maioría anti-mormóns. Os mormóns mataron a todos os viaxeiros, excepto os nenos. Este incidente foi coñecido como a Masacre de Meadows. Non foi ata a primavera de 1858 que as tropas federais chegaron á rexión, e axiña finalizou a guerra. Aínda que Young non fora máis o gobernador de Utah, era considerado así polos habitantes do territorio, entre grandes tensións entre a poboación mormón e as tropas americanas que ocuparon Utah por tres anos, ata que deixaron o territorio en 1861, co comezo da Guerra Civil Estadounidense.\nAo longo da década de 1860, o goberno americano cedeu partes de Utah a outros novos territorios de nova creación, como Colorado, Nevada e Wyoming. En 1868, Utah asumiu os seus actuais límites territoriais. En 1865 tivo lugar a Guerra Black Hawk, entre os mormóns e a tribo indíxena ute, liderada polo xefe indíxena Black Hawk. A guerra durou dous anos, ata 1867, período na cal outras tribos indíxenas xuntáronse á causa dos utes: a de reconquistar as terras capturadas polos mormóns. En 1867, o xefe indíxena Black Hawk, vendo que non tiña ningunha oportunidade de vitoria, concordou en renderse ao goberno americano. A maioría dos indíxenas de Utah foron residir ás reservas indíxenas. Aínda así, houbo ataques indíxenas ocasionais ata 1873.\nSalt Lake City tornouse un polo de comunicacións en 1860, co inicio do transporte de correos entre St Joseph e Sacramento, con escala en Salt Lake City. En 24 de outubro de 1861, dúas liñas de telégrafo, unha desde Washington, DC e a outra de San Francisco, conectáronse en Salt Lake City, inaugurando a primeira liña de telégrafo transcontinental do país. Dous días despois o transporte de correos deixou de operar.\nEn 1862, o Congreso americano aprobou unha lei válida en todo o país, que prohibía a práctica da poligamia. O goberno americano enviou neste ano tropas a Utah, baixo o mando de Patrick E. Conner. Este, en Utah, incentivou os seus soldados a buscaren minerais na rexión. Conner, un anti-mormón, esperaba que o descubrimento de metais preciosos na rexión atraería millares de non-mormóns na rexión, reducindo así o poder dos mormóns en Utah. En 1863, foron descubertos ouro e prata, aínda que a inexistencia dun ferrocarril no territorio fixo que a extracción destes metais non fose rendible. Poucas empresas interesáronse na explotación destas reservas, e poucas persoas instaláronse en Utah. En 1863, dúas compañías ferroviarias iniciaron a construción de dúas liñas. A Central Pacific Railway iniciou a construción partindo de Sacramento en dirección ó leste e a Union Pacific Railway iniciou a construción doutra partindo de Omaha, Nebrasca, en dirección ao leste. En 10 de maio de 1869, estas dúas ferrovías xuntáronse en Promenade. Axiña se construíron outros ferrocarrís en Utah, e a minería de metais preciosos estoupou, co que a poboación de Utah comezou a crecer rapidamente.\nCo crecemento poboacional de Utah, a poboación da rexión presionou ao Congreso americano para que Utah fose elevado á categoría de Estado, pero a solicitude volveu a ser rexeitada por causa da grane poboación polígama no territorio. Durante a década de 1880, o goberno americano iniciou o cumprimento das leis anti-poligamía en Utah, facendo que centenas de mormóns fosen presos ou multados. Alén diso, o goberno americano aprobou en 1887 unha lei que autorizaba o goberno a remover as propiedades da Igrexa dos Últimos Santos para a construción de escolas. Todos estes factores fixeron que en 1890, o líder da Igrexa, Wilford Woodruff, recomendase aos seus membros que non practicasen máis a poligamia. Catorce anos despois, en 1904, a Igrexa prohibiría definitivamente a práctica da poligamia por parte dos seus membros.\nDespois do fin da Segunda Guerra Mundial, o sistema de educación pública de Utah tivo que enfrontarse a diversos problemas, por causa do drástico crecemento do gasto de mantemento de escolas durante a década de 1940 e 1950, e ata o inicio da década de 1960. Educadores de Utah esixiron a aprobación de máis 25 millóns de dólares para a educación pero o Estado só se comprometeu a aumentar o presuposto estatal á educación en 11 millóns de dólares, e creou un comité para estudar as necesidades do sistema escolar de Utah. Esta comisión, en 1964, recomendou que o presuposto anual da educación fose aumentada en ao menos 6 millóns de dólares, recomendación que foi rexeitada polo goberno, que consideraba que isto podería arruinar a economía. Porén, esta decisión fixo que a Asociación de Educación Nacional iniciase un gran boicot en Utah, onde o sindicato pedía que profesores de todo o país recusasen a traballar neste Estado. Coa aprobación en 1965 dun novo aumento do presuposto, en 25 millóns de dólares, o sindicato terminou as súas protestas.\nEn 1968, unha proba de armas químicas por parte de forzas militares americanas en Utah intoxicou preto de 6.000 cabras, provocando manifestacións populares polo fin das propbas e do almacenamento de armas químicas no Estado. En 1970, un programa estatal contra a polución atmosférica entrou en vigor. Desde a década de 1970, a economía de Utah tense diversificado. Salt Lake City tornouse un importante centro financeiro do Oeste, e o turismo confirmouse definitivamente como a principal fonte de renda durante a década de 1980. Un novo proxecto de irrigación completouse en 2000. En 2002, Salt Lake City foi sede dos Xogos Olímpicos de Inverno de 2002.\nOs ríos de Utah aflúen ou no Gran Lago Salgado ou no Río Colorado. Alén este último, outro gran río de Utah é o Green, que desemboca no Colorado. Os principais ríos son as principais fontes de auga potábel para a irrigación artificial de diversas áreas rurais. O Gran Lago Salgado é o maior lago do Estado, pero non soamente isto, é tamén o maior lago do país, a oeste do río Mississippi. As augas do Gran Lago Salgado son máis salgadas que as augas do Océano Pacífico, nas praias dos Ánxeles, por causa de que as augas do Lago Salgado non de drenan mediante ríos senón só por evaporación, polo que as sales e outros sedimentos quedan no lago. O feito que o lago non posúa drenaxe é a causa de problemas durante as grandes choivas, que frecuentemente causan enchentes nas áreas próximas ao lago. Os desertos cobren cerca dun terzo de todo Utah, e as forestas cobren outro terzo.\nA maior parte de Utah é árido e elevado. A maior parte do leste e do sur recibe menos de 30 centímetros de precipitación media anual de choiva por ano, en tanto que moitas áreas montañosas reciben máis de 100 centímetros de precipitación media anual de choiva. A maior parte do oeste do Estado recibe menos de 25 centímetros de choiva. A rexión do Gran Lago Salgado é especialmente seca, recibindo menos de 13 centímetros de chuvia por ano.\nA neve é común durante o inverno en todo Utah agás no suroeste. Así, St. George, localizada no suroeste, recibe apenas 8 centímetros de neve por ano, en canto Salt Lake City recibe 150 centímetros ao ano. Moitas áreas montañosas reciben ata 900 centímetros de neve por ano, e zonas das Montañas Wasatch reciben máis de 1.250 centímetros por ano de neve. Alta, unha estación de esquí próxima a Salt Lake City, recibe 900 centímetros de neve por ano. A neve é común entre o final de novembro e marzo, nas rexións de menor altitude, e de outubro ata maio nas montañas. As montañas moitas veces continúan cubertas de neve ata xullo.\nA actual Constitución de Utah adoptouse en 1895. As emendas á constitución son propostas polo Poder Lexislativo de Utah e, para aprobarse, precisan aprobarse por ao menos 51% do Senado e da Cámara dos Representantes do Estado, en dúas votacións consecutivas, e por un 51% ou máis da poboación electoral de Utah, nun referendo. A poboación tamén pode propor emendas á Constitución a través da recollida dun certo número de sinaturas. En Utah, precísase como mínimo a sinatura de 10% das persoas que votaron na última votación xeral ou elección estatal para gobernador realizada no Estado. Caso de que estas sinaturas teñan un mínimo do 10%, así como a emenda da constitución, a proposta precisa recibir a aprobación de ao menos o 51% dos votantes en dous referendos consecutivos. Se esta emenda se aproba polo 51% ou máis dos votantes en ambas as votacións, a emenda é automaticamente aprobada. As emendas tamén poden ser propostas e introducidas por convencións constitucionais, que precisan recibir ao menos a aprobación de 66,7% dos votos de ambas as cámaras do Poder Lexislativo e o 51% dos electores nun referendo.\nDe acordo co censo nacional de 2000, a poboación de Utah era de 2 233 169 habitantes. Unha estimación realizada en xullo de 2004 aumenta este número a 2 389 039. Entre 1990 e 2000, a poboación creceu en torno do 29,5%; entre 1990 e 2004, 38,7%. Utah posúe unha das maiores taxas de crecemento poboacional de todo os Estados Unidos, en gran parte, grazas á considerábel inmigración de mexicanos na rexión.\nO turismo contribúe significativamente, sendo a principal fonte de renda de Utah. Os turistas son atraídos por unha variedade de atraccións, das que as principais son as grandes cadeas de montañas aptas para a práctica de esquí; de rochas escavadas pola erosión, formando "pontes" rochosas, e o Gran Lago Salgado. Os servizos gobernamentais responden polo 14% do PIB de Utah, empregando aproximadamente 202 mil persoas.\nA primeira escola de Utah foi nunha tenda fundada polos mormóns, nun asentamento no Vale do Lago Salgado, en 1847. A énfase pola educación dada polos mormóns logo fixo que se crearan un total de preto de 200 escolas en apenas dúas décadas na rexión que posteriomente constituiría o Estado de Utah. Estas escolas, a pesar de seren creadas pola Igrexa dos Últimos Días, soamente fornecían educación ás nenos cuxas familias tiñan a posibilidade de poder de pagar pola súa educación. A primeira escola pública fundouse en 1866. Todas as escolas do ensino elemental pasaron a ser públicas por un decreto do goberno do territorio de Utah, en 1877. En 1884, unha convención constitucional creaba un sistema de educación de segundo grao público no territorio, aínda que estes tipo de escolas non foron un requisito obrigatorio para os distritos escolares de Utah ata 1911.\nActualmente, Utah posúe unha das taxas máis altas de graduados do ensino de segundo grao do país. Todas as institucións educativas precisan seguir regras e padróns ditados polo Consello Estatal de Educación. Este consello controla directamente o sistema de escolas públicas, que está dividido en diferentes distritos escolares. Este Consello é constituído por 15 membros electos pola poboación, máis 2 membros electos por un Consello de Rexentes. Cada cidade de segunda clase, algunhas das maiores cidades de terceira clase, e cada condado, é servida por un distrito escolar. Nas cidades, a responsabilidade de administrar as escolas é do distrito escolar municipal, en canto que en rexións menos densamente habitadas, esta responsabilidade é dos distritos escolares operando en todo o condado en xeral. Todos os nenos e adolescentes entre 6 e 17 anos de idade deben asistir á escola.\nO Estado posúe unha das taxas máis altas de persoas que estudan en institutos de educación superior no país, en relación á poboación. O Consello de Rexentes, composto por 16 membros, máis 2 membros sen dereito de voto, que son representantes do Consello de Educación de Utah, administra o sistema de universidades e facultades públicas. Utah posúe 5 universidades e 10 facultades, destacando a Universidade de Utah e a Universidade Brigham Young, que é unha das maiores universidades privadas dos Estados Unidos.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Utah\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Utah&oldid=4879213"\nA última edición desta páxina foi o 29 de agosto de 2018 ás 12:02.


asennadas » Internet é unha oportunidade para o Galego\nA dinamizadora Soraya Suárez vén de publicar un artigo que escribín para o Diario de Carballo:\nInternet está a provocar unha auténtica revolución na humanidade. A súa existencia posibilita a comunicación instantánea a custes marxinais case que nulos e por múltiples vías (correos electrónicos, mensaxería, blog, microblog, voz, podcast, videowebs, fotowebs…) que dan como resultado unha contorna que facilita a colaboración masiva entre iguais. E, como en calquera revolución que a Historia presenciou, a orde establecida está a mudar substancialmente á vez que esta tecnoloxía penetra, obrigando a adaptarse a case que calquera, tanto persoas como organizacións. A colaboración está acadando graos insospeitados, xa non só polo cantidade senón porque maioritariamente é de tipo voluntario. Sermos conscientes disto axudaranos a situarnos na punta de lanza da sociedade do futuro.\nOs exemplos de iniciativas que souberon aproveitar esta nova situación igualitaria e colaborativa son moitos e diversos. Linux e o Software Libre coas licenzas que dan permisos para copiar, modificar e distribuir con tal de manter inalternadas esas liberdades a favor da sociedade xeral, están perfectamente adaptados á contorna colaborativa e de traballo en rede propiciada por Internet. As tecnoloxías libres son abertas, enriquecedoras, colaborativas, construtivas e aínda poderíamos incluir varios adxectivos máis. A Wikipedia, enciclipedia descentralizada, aberta á participación comunitaria, estanos amosando o rico e doado que é a compartir coñecemento. Con certeza, Linux, Software Libre, Wikipedia e tantos máis están medrando con Internet e servindo de exemplo de éxito, demostrando que a colaboración masiva existe, é posible e rendible para a comunidade.\nComo podemos aproveitar esta oportunidade para favorecer á nosa lingua? Ben sabemos que o galego leva sufrindo o trato minorizado durante séculos namentres a súa evolución natural l, o portugués, acadou auxe alén dos mares estendéndose entre millóns de persoas. Agora, grazas a Internet, a nosa relación coa “comunidade” amplíase. Podemos irmanarnos coa lusofonía comunicándonos en galego así como abrir novas canles coa nosa familia emigrante. Alentar o seu uso en todos os frentes onde a rede estea ao noso alcance pode e debe provocar un efecto incentivador que retroalimente o desexeo a “falar e escribir en galego”. Como integrantes da comunidade internauta debemos ter presente que está nas nosas mans colaborar e actuar a prol de incentivar á nosa lingua, como cultura propia, como parte da nosa personalidade.\n© Roberto Brenlla – 24 de xullo de 2008\nLicenza Creative Commons Recoñecemento 3.02\n1 O galego e o portugués considerábase a mesma lingua ata a Idade Media cando o reparto de reinos comezounas a separar.\n3 ResponsesInternet é unha oportunidade para o Galego to “”\nAndrés Milleiro, on Xullo 26th, 2008 at 5:36 p.m. Said:\nCen por cen dacordo 😉\nA dorfunteca, on Xullo 29th, 2008 at 5:20 a.m. Said:\n[…] asennadas: Internet é unha oportunidade para o Galego http://brenlla.blogaliza.org/2008/07/24/internet-e-unha-oportunidade-para-o-galego/ […]\nRoberto Brenlla, on Agosto 19th, 2008 at 10:14 a.m. Said:\nChicao Junior enviou este comentario que extraviouse por mor da migración de Blogaliza:\nDesconhecia a linguagem Galega até então.\nA ascensão das linguas marginalizadas é mais uma das portas que a internet abre e o intercambio das linguagens lusófonas é algo que podemos compartilhar na rede.\nEspero colaborar com o ascesso ao galego e de todas as linguas irmãs!\n« Estudo de O’Reilly revela razóns para crecemento do FLOSS Contido do Máster de Sw Libre da UOC en 39 MB »


A hostalaría e o coronavirus |\nInicioReportaxesRedondelaA hostalaría e o coronavirus\nA hostalaría é un dos sectores máis afectados pola crise sanitaria. Foron os primeiros en ser obrigados a pechar os seus negocios, dos últimos en poder abrir, e non lles queda máis remedio que facelo con múltiples restricións alén de extremar as medidas de seguridade, o que inevitablemente vai provocar unha diminución dos seus ingresos, cando non que algúns locais non poidan aguantar e teñan que baixar a persiana. Quixemos coñecer como encaran a reapertura e falamos co noso amigo Cayetano, do Vilabella Redondela\nCAYETANO BOUZÓN DE VILABELLA REDONDELA\n“ ESTOU ENORMEMENTE AGRADECIDO AOS MEUS CLIENTES POAL SÚA COMPAÑÍA E POLA SÚA RESPONSABILIDADE E CIVISMO”\nEu leveino ben. Teño un fillo de seis meses e aproveitei o parón para gozar da súa compañía.\nPero claro, cun neno de 6 meses, cun negocio que non é que leve moito tempo aberto, e que che digan de súpeto que tes que pechalo, pois supoño que non sería fácil?\nEfectivamente, para o negocio foi moi complicado. Nós xa temos unha certa presencia en Redondela pero aínda non levamos tres anos abertos. Temos créditos que pagar e o volume de gastos segue a ser moi elevado. Quero aproveitar a oportunidade que me dades para agradecer ao dono do baixo onde estamos a súa xenerosidade, xa que me facilitou moito as cousas ofrecéndome unhas condicións moi xenerosas.\nA situación sanitaria obrigouche a reinventar o local verdade?\nEfectivamente. A verdade é que como esta é unha situación nova ninguén ten moi claro cales son os parámetros adecuados, e hai normas que parecen contraditorias. Supoño que todos precisamos aprender, e eu tomeino como se montara un negocio novo.\nEste é un local montado para atender a familias non?\nSi, este é un local moi familiar e moi responsable coa saúde pública. Nós tivemos a unha compañeira que resultou infectada, e os avós doutro compañeiro tamén o sufriron. Se cadra velo no teu entorno máis próximo lévache a concienciarche aínda máis.\nO das marcas no chan e na terraza para indicar as distancias..\nEu penso que é a forma máis fácil para que a xente se conciencie. O que che entra polos ollos creo que ten máis posibilidades de que se insira na túa psique como un comportamento que debemos de normalizar.\nE os primeiros momentos da reapertura como os valoras?\nDe maneira moi positiva. Os clientes asumen as normas de maneira cívica e eu estoulles moi agradecido pola súa compañía e pola súa responsabilidade.\nNon estabas un pouco preocupado?\nDesde logo que si, de feito a apertura retraseina porque non as tiña todas comigo. Porén despois de ter aberto estou moi satisfeito, e manteño a miña intención de ir aos poucos para garantir a seguridade dos meus clientes e de todo o persoal do Vilabella.\nCóntanos como é o das cartas?\nPor medio dunha empresa de Madrid recibín unha mensaxe na que mas ofrecía, pareceume unha idea interesante, e encargueillas a unha empresa de Redondela coa que traballo habitualmente. Son cartas QR e accedes a ela a través do móbil. E toda a comida sérvese en pratos dun só uso.\nImos poder gozar dos vosos marabillosos concertos?\nSi, pero ata que sexa absolutamente seguro non vai ser posible. Cando non exista ningún tipo de risco volveremos a realizar actividades que impliquen a existencia de grupos numerosos de persoas, antes non. Todo volverá claro que si, pero eu prefiro perder ingresos a por en risco, anque sexa mínimo, a seguridade dos meus compañeiros e dos meus clientes.\nTodos debemos pór algo de nós mesmos para garantir a seguridade de todos creo eu\nEstou completamente de acordo, por exemplo podiamos mudar os nosos hábitos e os nosos horarios. Se estamos afeitos a xantar ás 14.30..pois algún día fagámolo ás 13.30.Seguro que hai menos xente no local, e polo tanto o risco diminúe substancialmente. E para cear pois por que non facelo ás 21.00, no canto das 22.00?.Menos xente, menos risco, máis tranquilidade e mellor servizo.\nDurante o confinamento tiveches contacto con algún colega de profesión?\nSi, de feito quixera agradecer aos compañeiros de casa Mucha, Gastro Bar e Los Amigos, pois esas semanas nos comunicamos periodicamente e compartimos ideas para ofrecer un servizo seguro aos nosos clientes. De feito, algunhas das que teño aquí son ideas súas. E non quero rematar sen agradecer á Asociación de Empresarios e ao Concello de Redondela, porque sempre, absolutamente sempre estiveron alí.


Tomiño distinguida novamente no certame que premia os concellos con mellor xestión de espazos verdes - Concello de Tomiño\n19 Nov 2021 Tomiño distinguida novamente no certame que premia os concellos con mellor xestión de espazos verdes A alcaldesa recolleu en Allariz as 3 Flores de Honra outorgadas polo xurado de Vilas en Flor\nTomiño foi distinguida con Tres Flores de Honra na edición 2021 do programa «Vilas en Flor» que celebrou o mércores 17 a cerimonia de entrega de galardóns no Museo do Coiro de Allariz. A alcaldesa, Sandra González, recibiu o correspondente diploma acreditativo nun acto que contou coa asistencia, entre outros, da conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ángeles Vázquez Mejuto; o presidente da Fundación Juana de Vega, Enrique Sáez; o coordinador do programa e director da Escola Galega da Paisaxe da Fundación Juana de Vega, Pedro Calaza, e a alcaldesa de Allariz, Cristina Cid.\nO xurado, formado por dez expertos, desde docentes universitarios ata enxeñeiros agrícolas de entidades públicas e privadas, arquitectos e historiadores, tanto de Galicia como de Portugal, valorou especialmente no caso de Tomiño “a gran actuación do Parque de Goián, coa recuperación da Carballeira e a reforma da praza da igrexa” así como a “diversidade das especies elixidas nas súas zonas verdes, acordes coa súa localización e o sentido do seu uso”.\nEste ano, o cuarto en que se celebra este certame que sigue o modelo doutros países europeos como Reino Unido, Irlanda, Francia ou Italia, bateuse o récord de participación, con 30 municipios. Todos eles recibiron entre unha e catro flores de honra, coas que se valoraron as accións para mellorar e resaltar os espazos verdes urbanos, a xestión sostible, a educación ambiental e a concienciación cidadá no coidado do entorno. Só dous concellos, Allariz e Chantada, obtiveron catro flores de honra.\nEste certame, impulsado pola Fundación Juana de Vega, ten como obxectivo a busca da mellora ambiental, social e económica dos municipios galegos a través das súas iniciativas en prol da posta en valor, conservación, integración e mantemento da súa paisaxe urbana e rural.\nMáis información en: http://galicia.villasenflor.com


O desleixo coa liña Ferrol-Ribadeo: seis trens cancelados cada día do verán - Praza Pública\nO desleixo coa liña Ferrol-Ribadeo: seis trens cancelados cada día do verán\nHai tan só unhas semanas, Renfe e o Ministerio de Fomento levaron a cabo unha intensa campaña publicitaria en medios galegos para anunciar a “mellora” do servizo de proximidade entre Ferrol e Ortigueira tras aumentar de dous ao oito as frecuencias en días laborables dun servizo incluído dentro da liña que une a cidade departamental con Ribadeo, a do tren do norte galego. Os novos horarios, que excluíron A Mariña, supuxeron un ínfimo pulo a un ferrocarril que esmorece malia a súa potencialidade entre mala planificación, avarías, supresións e eivas varias que non rematan nunca.\nA proba, nos datos que o propio Ministerio, a través de Adif, vén de facilitar e nos que aclara que entre xuño e setembro do pasado ano suprimíronse nesta liña de ancho métrico entre Ferrol e Ribadeo un total de 738 servizos. Supón unha media de seis trens suprimidos cada día, segundo as cifras coas que Fomento respondeu a unha pregunta do deputado de En Marea, Miguel Anxo Fernán Vello, sobre a situación do antigo FEVE.\nAdif advirte de que en catro meses, entre xuño e setembro, suprimíronse 738 servizos de tren na liña Ferrol-Ribadeo\nAdif achega un cadro detallado no que se advirte de que, por exemplo en agosto, foron 309 os trens suprimidos, dez ao día e practicamente un de cada seis que cobre o percorrido entre Ferrol e Ribadeo. En xuño foron 199; en xullo, 169; e en setembro, 67. A cifra impacta pero non é a primeira vez. Hai apenas un ano, na mesma liña chegou a haber 13 cancelacións nun só día.\nMalia que son poucos os servizos que completan o percorrido entre Ferrol e Ribadeo, a liña si que ofrece unha verdadeira oferta de proximidade entre Ferrol e Xuvia, con case 30 trens de ida e outros tantos de volta ao día desde as 6.30 da mañá.\nAdemais, na resposta oficial á que tivo acceso Praza.gal, o Ministerio de Fomento recoñece tamén un total de 144 incidencias durante ese pasado véran: 81 delas por espera de operador, 51 por avaría e cinco por obstáculos na vía, entre outras.\nOs datos confirman o desleixo e a desfeita dun trazado de 254 quilómetros que, segundo datos da Plataforma pola Defensa do Ferrocarril Ferrol-Ribadeo, acumula o 30% das incidencias de todo o sistema ferroviario estatal.\nEstas cifras, ademais, ratifican as críticas expresadas acotío polos alcaldes dos concellos afectados e polos usuarios da liña, cada vez menos pero sabedores da potencialidade dun ferrocarril que non dá avanzado polo desleixo das administracións. Segundo datos do Adif, en Ferrol, hai cinco anos, os usuarios do antigo FEVE achegábanse aos 100.000; a tal hora non chegan a 60.000.\nO trazado, de 254 quilómetros, acumula o 30% das incidencias de todo o sistema ferroviario do Estado\nAnte a resposta acadada, o deputado Fernán Vello advirte de que leva tempo presentando iniciativas e propostas de maiores dotacións orzamentarias para recuperar estes servizos ferroviarios “imprescindíbeis en comarcas como A Mariña, moi poboadas, e que teñen una importante actividade económica”. “Nunca entendemos o desleixo absoluto que se practicou con este ferrocarril. Hai unha infraestrutura ferroviaria, uns trens, uns servizos, non sería lóxico investir na súa mellor e rehabilitación para incentivar a mobilidade en transporte público?”, pregúntase.\nFomento, na súa resposta ao parlamentario de En Marea, asegura que Renfe acadou un acordo coa Xunta e coas mancomunidades de municipios de Ferrolterra e Ortegal para a aplicación dos devanditos novos horarios. Ademais, fai referencia ao “famoso Plan de Reforzo, do que se leva a falar desde hai máis dun ano pero que segue sen despegar”.\nRespecto da ampliación de horarios entre Ortigueira e Ferrol, Adif asegura que proporcionan “unha maior cobertura de transporte ferroviario ás poboacións da zona e mellora as comunicacións para estudantes e traballadores”. En canto ao Plan de Reforzo, anuncia actuacións con novos plans de mantemento ou de “confort interior” nas diferentes máquinas.\n"Mallamos tanto nos usuarios que nos abandonan; se non é a falta de maquinistas son as avarías e, senón, os malos horarios... Así é moi difícil", resumía un dos revisores da liña o pasado mes de xaneiro a Praza.gal nunha reportaxe tras unha viaxe de ida e volta no tren do norte, o da lenta agonía sen solución á vista. A non aprobación dos Orzamentos do Estado e a convocatoria de eleccións supoñen tamén un atranco ao quedar en nada o incremento que supoñía pasar dos 2 millóns consignados o ano pasado para melloras nesta antiga liña de Feve entre Ferrol e Ribadeo aos 10,7 millóns contemplados nas novas contas.\nAutobús esperando os viax do tren do norte galego, en Cerdido © Pola defensa do ferrocarril Ferrol-Ribadeo


el enero 30, 2018 Publicado por Redacción HGgTonline\nOrganizada pola Concellería de Cultura, Turismo, Xuventude e Promoción da Lingua de Lugo, que dirixe Carmen Basadre, a XVIII Mostra de Teatro Clásico de Lugo, arrinca este xoves, 1 de febreiro, con La Comedia de las Mentiras. A partir das 20:30 horas e ao longo de 120 minutos, o Auditorio Municipal Gustavo Freire será testemuña da obra de Plauto, que serve para confeccionar unha divertida historia de enredo, dirixida por Pep Antón Gómez, e que protagonizan actores da talla de Pepón Nieto, María Barranco, Canco Rodríguez, Paco Tous e Angy Fernández.\nEsta é unha versión da famosa comedia de Willian Shakespeare, realizada a a partir da adaptación de Marco Layera, coa dirección de Marta Pazos, na que se siguen as aventuras e desventuras de Hipólita e Leónidas, irmáns dispostos a mentir para poder vivir os seus respectivos amores, incluído o seu estrito pai. Nunha das viaxes de seu pai, onde quedan ao coidado da súa tía, terán lugar distintos acontecementos que deben coñecer as persoas espectadoras. Carmen Basadre convidou ao pobo lucense e a todos os que se queiran achegar a gozar con esta comedia sobre o amor, a dor, a paixón, os encontros, os desencontros e o poder.\nO domingo, 4 de febreiro, tamén ás 20:30 horas, esta mostra continuará con La Judía de Toleo, de Lope de Vega, coa Compañía Nacional de Teatro Clásico en coprodución con Micomicón Teatro e A Priori Gestión Cultural. Trátase dun drama político onde os homes de poder compórtanse de maneira recoñecible en moitas actitudes que podemos ver hoxe. Este texto encerra moitas preguntas que á compañía lle gustaría que quedaran no ambiente cando o espectador saia do teatro. Hai neste texto espléndido un espectáculo cheo de lecturas complexas, momentos desconcertantes, deslumbrantes de beleza, inquietantes.\nSe poden adquirir entradas na web www.entradaslugo.es, na Oficina Municipal de Turismo e no propio auditorio unha hora antes do comezo da representación. O prezo é de 10 euros na zona A e 8 euros na B, cun desconto do 20% para persoas en paro, menores de 30 anos, pensionistas e integrantes da Asociación de Actores e Actrices de Galicia. O bono custa 35 euros e está dispoñible ata hoxe martes, 30 de xaneiro.


Adiántate ao resultado do teu evento grazas ao Big Data - Trevisani Agencia de Organización Integral de Eventos\nAdiántate ao resultado do teu evento grazas ao Big Data\n4 Xullo, 2017 Blog\nImaxínaste poder predicir o comportamento dos teus invitados nun evento? E que tal se coñeces previamente os seus gustos, procedencia, nivel de formación, perfil profesional e intereses? Coa tecnoloxía Big Data isto é posible, xa que permite relacionar un volume impensable de datos e convertelo en coñecemento de calidade antes e durante o evento, e polo tanto predicir que vai pasar e realizar os cambios pertinentes para garantir o éxito do evento.\nGoza do teu evento con tranquilidade\nXa non fai falta estar pendente das caras e reaccións dos asistentes ao noso evento para saber se o noso traballo está a funcionar ou se temos que facer algún cambio. Tampouco é necesario ir detrás dos clientes para preguntarlles se “está todo ben” ou se podemos mellorar algo. Non fai falta esperar á reunión final co cliente para avaliar os resultados e “comprender” que poderiamos facer mellor e telo en conta para a próxima vez. Agora xa é posible ter información obxectiva de calidade antes ou durante o evento, que nos permita decidir que cambios debemos de introducir para conseguir que o evento teña o maior éxito posible.\nPero, sabes que é o Big Data?\nPor se aínda non o sabes, Big Data é a tecnoloxía que permite procesar, correlacionar e analizar en tempo real billóns de datos e transformalos nun coñecemento de gran valor para a empresa e por tanto para o negocio. A análise destes billóns de datos permite atopar relacións entre datos que a primeira vista non teñen nada que ver, pero permiten detectar patróns, tendencias e correlacións para poder tomar decisións informadas, de aí a súa utilidade.\nAnticiparaste ao éxito do evento\nPosto que o Big Data é tan importante, a maioría das empresas hoxe en día teñen diferentes equipos que analizan os datos, preparan informes, visualizan os datos e interprétanos. Hai un traballo de equipo: os expertos en datos sacan os datos que son necesarios, e daquela alguén con experiencia en vendas interprétaos.\nPero un evento nunca será un mero exercicio de datos: o importante é a experiencia, e a tecnoloxía axuda a mellorar esta experiencia, medila e personalizala. Os datos axudan a saber que é o que os asistentes queren ou necesitan.\nAs aplicacións destes datos aos eventos son múltiples, permitindo poder contar con timelines dinámicos, que se poidan modificar e mellorar sobre a marcha dun evento en función daqueles parámetros que consideremos importantes medir para testar o desenvolvemento do evento. O Big Data permite que aquilo que agora é simple azar, poida ser controlado polo organizador do evento.\nTanto redes sociais como apps creadas para eventos xogan un papel moi importante para o Big Data debido á gran cantidade de información que xeran. Ata o momento, as informacións que se obtiñan nos eventos eran basicamente aquelas recollidas durante o proceso de inscrición e permitían saber o número de asistentes, como accederan ao recinto, o seu lugar de procedencia etc. Agora, a recollida de información será máis ampla xa que, a través das redes sociais, pódese coñecer a reacción emocional do asistente, a súa reacción ante os relatorios e contidos ou actividades do programa deseñado para o acto.\nEn Trevisani faremos que o teu evento sexa perfecto. Contacta con nós, estamos preparados!


A cuarta campaña arqueolóxica no Castro de San Lourenzo rematou con novos achados humanos – EnComún\nA cuarta campaña arqueolóxica no Castro de San Lourenzo rematou con novos achados humanos\nImaxe dos restos atopados nunha das tumbas exhumadas a finais de agosto no Castro de San Lourenzo. (Foto: Concello de A Pobra do Brollón)\nO Castro de San Lourenzo está a concentrar a atención arqueolóxica da provincia. A finais de agosto, tivo lugar a exhumación de varias tumbas, que permitiu sacar á luz restos humanos que aportarán novos datos sobre este enclave situado na parroquia de Cereixa, no municipio de A Pobra do Brollón. Segundo manifestaron dende o Concello, entre os achados hai unha mandíbula, posiblemente de muller, que conserva moitas pezas, así como un cráneo completo. Os novos materiais farán posible un mellor coñecemento do pasado desta contorna, completando os datos aportados por “Atilano”, nome atribuído aos restos dun varón exhumados o pasado ano.\nNo centro da imaxe, o coordinador da campaña, o arqueólogo Xurxo Ayán, durante a exhumación das tumbas a finais de agosto, acompañado, entre outros, polo alcalde da Pobra, Xosé Lois Maceda. (Foto: Concello de A Pobra do Brollón)\nNa apertura das tumbas efectuada o 28 de agosto, estivo presente o alcalde da Pobra do Brollón, Xosé Lois Maceda. O rexedor local destacou a importancia dos traballos desenvolvidos en San Lourenzo “para entender a nosa historia”. Maceda salientou tamén o importante tirón turístico que pode ter o elemento arqueolóxico para este municipio do sur lucense. De feito, dende o Concello destacaron que nas exhumacións estiveron presentes varios peregrinos do Camiño de Inverno, procedentes de diversos países de Europa, e que facían noite no albergue municipal. As visitas guiadas que organizou o Concello no verán contaron con gran afluencia, cunha media diaria de 15 persoas.\nO Concello informou de que os materiais aportados na cuarta campaña no Castro de San Lourenzo permitirán coñecer aspectos como a idade, a procedencia e a dieta e modo de vida dos habitantes do Castro entre os séculos XI e XIII.•\nNoticia Anterior Previous post: A Deputación destina 300.000 euros en axudas para recuperar terras abandonadas\nSiguiente Noticia Next post: Ritmos africanos e portugueses con Alberto Mvundi no Círculo Saviñao


Inicio/En portada/Escavacións arqueolóxicas na “Cidade da Selva”, en Casaio\nA campaña, promovida por un equipo de investigadores do CSIC e da Universidade de Santiago e co apoio da comunidade de montes, desenvolverase entre o 21 eo 30 de xullo\nDesentrañar como era o día a día da guerrilla antifranquista nos anos 40 na chamada “Cidade da Selva” e entender como estaba estruturado e funcionaba este campamento. Con ese afán o equipo do colectivo “Sputnik Labrego” desenvolverá unha escavación arqueolóxica do 21 ao 30 de xullo en dúas zonas concretas dos montes de Casaio (Carballeda de Valdeorras): As Morteiras e O Teixadal. “Queremos coñecer esa outra parte da historia que non sae na documentación, interésanos a vida cotiá desas persoas e pensamos que escavando atoparemos información valiosa sobre ela”, explica Carlos Tejerizo, director deste proxecto que comezaba hai un ano e no que participan o Consello Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) e a Universidade de Santiago, co apoio da comunidade de montes de Casaio.\nXunto a outros catro membros do seu equipo de investigación, Tejerizo presentaba esta primeira campaña arqueolóxica nunha charla celebrada na tarde do 21 de xullo nas antigas escolas de Casaio coa presenza de numerosos veciños aos que agradecían a boa acollida recibida e a colaboración. Neste acto tamén interviña Alejandro Rodríguez, quen facía unha contextualización histórica do fenómeno dos fuxidos nos momentos seguintes ao golpe de estado militar contra a república e, posteriomente, da guerrilla, así como do nacemento a comezos da década dos 40 da chamada “Cidade da Selva”, nos montes de Casaio, o que supuxo a “primeira organización do Estado que combateu directamente á dictadura coas armas”.\nA continuación, Carlos Tejerizo destacaba o interese desta zona valdeorresa nese marco temporal do século XX non “só dende o punto de vista da historia local, senón tamén europea e mesmo mundial” e indicaba que “este tipo de traballos arqueolóxicos relacionados coa guerrilla teñen unha gran puxanza a nivel europeo e están espertando moito interese”. O director do proxecto expoñía ademais en que vai consistir a campaña e detallaba os chozos nos que se van levar a cabo as escavacións e de que xeito.\nTanto Tejerizo como Rodríguez animaban aos veciños de Casaio a “participar no proxecto” pola importancia que ten para esta localdiade valdeorresa, así como a intercambiar información e fotos. Pola súa banda, os veciños agradecían o labor do equipo e tamén o feito de que se aposte por recuperar esta parte da historia e mesmo de poñela en valor, noutra das fases do proxecto. A charla concluía cun coloquio no que os veciños interesábanse por detalles da investigación e mesmo complementaban algúns dos datos expostos.\nantifranquista Casaio cidade ciudad dictadura fuxidos guerrilleiros minas montes morteiras proxecto selva sputnik Teixadal Valdeorras wolfram\nA Asociación Veciñal de Vilachá de Salvadur colabora coa RAG nun proxecto de toponimia


Abrimos un novo capítulo. Titularémolo “Os outros blogs”. E imos empezar por este, que elaboran no Instituto pontevedrés Marco do Camballón de Vila de Cruces:\nAcaban de dar a noticia de que os alumnos recolleron da oralidade dúas versións dunha lenda que ten como protagonista unha espada, a espada de Brandamés. Paga a pena que o leades. A espada, de ouro, conforme unha das versións, xace no leito do río Ulla, ao seu paso polo lugar de Brandamés. E parece ser que, sempre segundo unha das versións, sería guindada despois de morrer un heroe. A noticia é boísima. Préstase a unha óptima comunicación entre expertos de diversas áreas: folcloristas, arqueólogos, historiadores, etc.\n("Detalle das follas das espadas pistiliformes do río Ulla. Museo de Pontevedra". Foto tomada da p. 249 do tomo I de Galicia. Historia. Hércules Edicións. A datación das espadas fotografadas: 1000-850 a. C.)\nE a nós dános pé para indagar na boa literatura sobre o tema. Abramos catro ou cinco libros deses que podemos chamar sen medo, clásicos. A ver que nos din sobre o nome das espadas que os heroes europeos brandiron; sobre a materia con que foron feitas e a descrición delas; sobre a conexión coa auga, e finalmente, sobre das motivacións que alguén pode ter para guindar coas espadas ao fondo dun río ou dun lago.\nPrimeiro, do nome: xa vimos o outro día os nomes das espadas de Sigurd ou Sigfrido. Ás veces o heroe ten dúas espadas, porque unha lle pode fallar. Ese é o caso de Beowulf (versión de Luis e Jesús Lerate, en Alianza), a quen a espada, Estacón, lle falla dúas veces. Cando xa vai vello e ten que enfrontarse ao dragón, vémolo con outra espada, de nome Négling , que por certo lle volve romper (v. 2680). Dentro desta espléndida edición de poemas altomedievais –séculos VII a X- anglosaxóns, vemos o nome da espada dun heroe chamado Wálter, ou Wálder, de España (ou de Aquitania): a Míming. No Cantar de Roldán (composto segundo Martín de Riquer entre 1085 e 1087) os dous amigos, Roldán e Oliveros teñen cadansúa espada: Durendarte –seguimos a versión de Camilo Flores- e Altaclara. O conde Galalón cingue a espada Murgleis. Torpín de Reims, o arcebispo, un dos últimos en morrer xunta Roldán, posúe a espada Almace.\nE tamén sabemos que a espada do seu rei, Carlomagno, era chamada Gozosa (e de aí viña o grito-aturuxo de guerra dos francos, Monxoi!).\nNo noso Mio Cid (manexamos agora a edición do hispanista británico Ian Michael) lemos que Rodrigo gaña en combate primeiro a Colada, gañoulla ao Conde de Barcelona, Remont Verenguel, v. 998, nunha batalla onde, por certo, eles, os homes de Rodrigo, cabalgaban siellas gallegas –v. 994. A outra, Tizón, gañoulla ao rei Búcar (rei no cantar, nas notas Emir, de Marrocos) –v. 2426.\nNa Materia de Bretaña figura o nome da espada do rei Artur, Escalibur, espada coa que cingue ao seu sobriño Galvain cando o nomea cabaleiro, e tamén podemos citar a Espada do Estraño Talabarte (no libro Demanda del Santo Graal, na edición de Carlos Alvar) que chega ás mans de Galaaz. Ambas as dúas teñen en común a súa aparición marabillosa, chantadas en escaleiras marmóreas.\nSegundo, da materia e outros trazos descritivos: un atributo que a Ilíada dá a Apolo é este: o da espada de ouro. Poucas habería de ouro, coma a da lenda do Brandamés galaico, pero unha parte, a empuñadura, si podía ser. Beowulf, cando lle fallou a espada, loitaba dentro do lago con Gréndel, o ogro. E ten que botar man doutra que na habitación do xigante había, e que logo lle regala ao rei de Escania. Mirade que descrición fai destoutra espada: Na garda de ouro que o puño tiña, / escrito con runas de exacto valor, / declarábase ben para quen ao principio / foi feito este ferro valioso e ornado/ con curvas serpentes (vv. 1694-1698, tradución ao galego nosa).\nDe Durendarte sabemos que ten a empuñadura de ouro (v. 1056 do Cantar de Roldán), a folla é de aceiro (v. 1079).\nA prata é tamén bo material para adornar unha espada; así sucede, volvendo á Ilíada, coa espada de Aquiles. Lemos: colgou do ombro unha espada de bronce gornecida con arxénteos cravos.\nAlgunhas destas espadas arcaicas soían ter aneis na empuñadura, probablemente para fixar unha correa que a suxeitara á man (así nolo din os editores do Beowulf, o poema anglosaxón da alta Idade Media, en nota, aclarando a perífrase alusiva á espada el hierro anillado, v. 1521).\nQue as espadas puidesen conter gravadas mensaxes verémolo tamén na materia artúrica. A xa citada Espada do estraño talabarte, destinada para Galaaz, ten a mitra en verso de leria escrita. E podían, ademais, ter curiosos aditamentos, para elevar o seu valor, sacralizando, incluso, a arma. Atopamos reliquias na espada de Galaón: Sobre das reliquias da súa espada Murgleis/ Xurou… (vv. 607, 608). E cando está a piques de expirar, o heroe, Roldán, diríxese á Durendarte, e descríbenola:“¡Ai, Durendarte! ¡Que fermosa e santísima es! / No teu pomo dourado hai moitas reliquias: / O dente de San Pedro e sangue de San Basilio, / Cabelos de Monseñor San Denís / E unha reliquia do vestido de Santa María” (vv. 2343-2347, edición de Camilo Flores). Por iso non quere Roldán que caia en mans de pagáns e fará todo o posible por rachala, por esnaquizala, dando contra as penas que ten a man, sen logralo (sen logralo polo menos no Cantar...).\nE volvendo, antes de deixalo xa por hoxe, á espada do estraño talabarte, no puño había dúas costelas, ambas as dúas de animais; a primeira, dunha especie de serpente que habita en Caledonia, (...) e que alí é chamada serpente papalustre; esta serpe ten a virtude de que se alguén consegue unha das súas costelas ou algún dos seus ósos non debe temer sentir demasiado calor (...). A outra era dun peixe, non demasiado grande, ao que chaman ortanax, que habita no río Eufrates (...); as súas arganas son de tal forma que, se un consegue algunha, durante todo o tempo que a teña non lle acordará alegría nin doo que tivera padecido, senón que só lle acordará o motivo polo que a tomase, e cando a solte, volverá relembrar todo o que acostumaba, como calquera home normal (cap. CXXXIII).\nDeducimos, así pois, que unha espada podía ser dotada, para unha maior efectividade, de elementos tanto relixiosos como mítico-máxicos. Seguiremos a próxima semana.\nPublicado por Charo Soto ás 23:07


Titoría en grupo As titorías en grupos permitirán o comentario e a revisión das encomendas e entregas obrigatorias.\nTraballos de aula Formularanse tarefas de todo tipo con base nos obxectivos e competencias pertinentes, o que lle permitirá ao alumno fomentar o espíritu crítico, o traballo en equipo e a súa propia aprendizaxe dos aspectos culturais.\nResolución de problemas e/ou exercicios de forma autónoma De xeito individual, en grupos ou en parellas os alumnos terán que realizar as diversas tarefas que se especificarán ao longo do curso para implementar os coñecementos teóricos e demostrar as súas competencias.\nSesión maxistral Nestas sesións introduciranse os puntos teóricos que relacionan cultura e tradución e os aspectos culturais descritos nos contidos.\nActividades introdutorias A primeira sesión principal dedicarase a explicar e comentar os contidos, metodoloxía e avaliación.


Por Rocio Dominguez hace 1505 días\nComo ben di o refrán máis vale tarde que nunca así que ahí vai a miña reflexión sobre o vídeo que nos foi encomendado.\nComo xa dixen na entrada anterior e no título da presente o tema que escollimos foi o de: Ética e valores da competencia dixital. Gustaríame facer unha valoración tanto do contido do vídeo como do seu proceso de grabación.\nEn primeiro lugar en canto ao proceso, penso que o máis difícil é pensar nunha idea para levar a cabo dita gravación. Entre as catro tivemos que pensar propostas para abordar o tema elixido. Ao final decidimos que o vídeo constaría de tres situacións da vida cotiá relacionadas coa tecnoloxía, mostrando a forma correcta e a incorrecta para afrontalas. Co cal non é erróneo afirmar que ademáis de desenvolver a nosa competencia no audiovisual tamen fomenta o noso espírito da creatividade.\nUnha vez pensada a idea, os diálogos, o escenario... que ibamos a empregar tocaba trasladalo ao storyboard, do cal deixei constancia nunha das entradas. Pareceume interesante a idea de realizar isto antes de proceder coa grabación xa que, deste modo o vídeo contaría cunha planificación máis elaborada e daríalle un ton máis formal á actividade.\nA miña experiencia neste campo era moi reducida, tan só realizara algo similar nunha ocasión. En segundo de bacharelato na materia de francés, tivemos que realizar unha curtometraxe; pero o obxectivo de todo isto non era desenvolver a competencia dixital nin a cultura do audivisual senon que era a competencia oral nunha lingua estranxeira. Deste xeito non se avaliaba a metodoloxía para elaborar o vídeo, a planificación ou outro tipo de aspectos se non o contido do mesmo, co cal non nos informaron sobre os diferentes planos ou ferramentas como o Story Borad. Tampouco se tiveron en conta aspectos referentes ao copyright ao incluir cancións, sons ou imaxes.\nPero volvamos ao vídeo realizado polo grupo. Os lugares que escollemos para a grabación foron unha habitación, a cafeteria da residencia Monte da Condesa e a porta da propia residencia.\nNo momento da grabación hei de dicir que certas escenas tivémolas que repetir algunha que outra vez porque a risa xogábanos unha mala pasada, pero pode que fora o proceso de grabación o que menos tempo nos levou se o comparamos co montaxe e co de pensar nunha idea para abordar o tema. É aquí cando somos conscientes da relevancia de ter elaborada unha planificación xa que así, só se trata de levar o escrito á práctica. Aínda que fixemos algunha improvisación con respecto ao diálogo elaborado engadindo algunha frase a maiores.\nPara o montaxe do mesmo empregouse o programa Movie Maker, e foi a miña compañeira Sara a que se encargou de montalo debido a que era a que mellor sabía utilizalo. Non insertamos máis sons que unha melodía que acompaña aos créditos e á escena final (melodía que non ten copyright). A duración foi de 3 minutos e o plano que mais usamos foi o plano medio e o primeiro plano.\nSomos conscientes que no resultado pode que non sexa o mellor vídeo de todos, pero se temos en conta a escasa experiencia neste campo (no noso caso) non é de extrañar que o resultado non fose excelente.\nEn canto ao propio contido as tres situacións que presentamos foron: o plaxio, a difusión de falsa información e o sexting. O obxectivo é mostrar como reaccionar a posibles situacións que nos podemos atopar dia a dia de forma responsable.\nPor último como recomendación ao profesorado, diría que para o curso que ven, esta actividade sexa encomendada a inicios do mes de abril por exemplo. Xa que, nas datas nas que o tivemos que realizar nós, a situación é de agobio e quizais non lle dediquemos todo o tempo necesario.\nDéixovos aquí o endrezo do vídeo:\nNo caso de que non poidades visualizalo podedes atopalo no grupo de Tecnología Educativa en Vimeo ou nos meus arquivos aquí en Stellae. Para acceder clicade aquí.


A Xunta dedica 850.000 euros á mellora das estradas autonómicas 611 e 621 ao seu paso por Taboada, O Saviñao e Baralla - Noticias de Galicia\nA Xunta dedica 850.000 euros á mellora das estradas autonómicas 611 e 621 ao seu paso por Taboada, O Saviñao e Baralla\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Baralla ► Lugo ► O Saviñao ► Taboada ▼\nA Xunta de Galicia investirá 850.000 euros na execución de obras de mellora en varios tramos das estradas LU-611 e LU-621 ao seu paso polos concellos de Taboada, O Saviñao e Baralla.\nPara coñecer polo miúdo os traballos que a Consellería de Infraestruturas e Vivenda xa sacou a licitación, a delegada territorial da Xunta, Raquel Arias, visitou, xunto cos rexidores de Taboada e O Saviñao, Ramiro Moure e Joaquín González respectivamente, o tramo no que está previsto actuar na estrada LU-611.\nOs labores a acometer realizaranse entre os puntos quilométricos 20+300 e 30+000, o que permitirá, segundo salientou Arias, “dar continuidade a obra realizada o pasado ano entre os puntos 30 e 36 e na que a Xunta xa investiu preto de 350.000 euros”.\nA actuación, ademais da rehabilitación do firme mediante a extensión dunha nova capa de rodadura, suporá, a grandes rasgos, a colocación de 2,3 quilómetros de barreiras de seguridade, así como a execución de 230 metros de cunetas de seguridade e a renovación de parte da sinalización vertical. Uns traballos cuxo custe superará os 692.000 euros.\nA delegada explicou que a Xunta está a realizar un importante esforzo inversor para acondicionar e manter en perfecto estado de uso a rede de estradas de titularidade autonómica “co fin de garantir aos veciños dos concellos afectados polas actuacións, así como aos demais usuarios destas vías, unhas conexións axeitadas, ademais de minimizar os sinistros derivados do mal estado do firme”.\nNeste senso salientou a “relevancia” que a mellora desta estrada supón para os dous municipios do sur lucense por ser “fundamental” para a súa conexión.\nA Axencia Galega de Infraestruturas (AXI) tamén sacou a licitación, por importe de 156.000 euros, obras de mellora na estrada LU-621 ao seu paso polo concello de Baralla que, ao igual que na LU-611, terán un prazo de execución de seis meses.\nNeste caso, a Xunta actuará entre os quilómetros 19+000 (travesía de Pousada) e o 21+658 (final da estrada, na intersección coa N-VI) e as melloras, ademais da rehabilitación do firme, incluirán a dotación de 130 metros de cunetas de seguridade.\n12 de abril de 2016 | 19:33\t• Sen comentarios


O pasado luns 5 de novembro asistimos co alumnado de 3º e 4º da ESO e de FP básica, a unha charla sobre o Samaín impartido polo catedrático de matemáticas Braulio Amaro Caamaño quen nos fixo unha presentación na que explicou a orixe, evolución e importancia do calendario que temos a día de hoxe, a relación entre a astronomía e a medición do tempo para os nosos antergos e o significado das datas do Samaín. No contexto da cultura europea o Samaín foi e segue a ser en certas zonas, unha data de referencia para as diferentes culturas existentes na antigúidade tanto no continente como nas illas británicas.\nEsta charla foi organizada polo Equipo de dinamización lingüística do galego.\nMemoria do lume\nO 15 de outubro, no pavillón do Colexio das Neves, convocados polo Concello, xuntámonos a Comunidade Escolar (todos os centros educativos, representantes de país e nais, profesorado, etc) así como representantes do voluntariado para lembrarmos os terribles incendios que asolaron boa parte do municipio. Isto non significa que fose un acto nostálxico, por máis que exercermos a memoria é necesario; foi sobre todo un evento de esperanza, de necesidade para demandarmos colectivamente un cambio nos usos, xestión e produtividade do noso monte, do noso rural.\nUn recordatorio do día da Ciencia en Galiza\nO 8 de outubro tivemos unha lembranza deste día dedicado a divulgar a investigación e ciencia entre a sociedade e a comunidade educativa, centrado nesta edición na figura do científico ilustrado galego Domingo Fontán.\nO pontevedrés Domingo Fontán (Portas 1788- Cuntis 1866), prestixioso matemático e xeógrafo, foi o autor do noso primeiro mapa topográfico, a Carta xeométrica de Galiza, realizado tras moitos anos de traballo con métodos científicos e medicións matemáticas, cunha escala de 1:100.000.\nMMM no noso centro\nCelebrouse o 28 de setembro no salón de actos do noso instituto unha xornada informativa de grande interese sobre varios aspectos relacionados coa loita feminista e as reivindicacións das mulleres, unha liña de traballo primordial no noso centro. Marta Gómez, representando á Marcha Mundial das Mulleres (MMM) comentounos diversas cuestións sobre o aborto, a situación legal, a violencia de xénero, a necesidade de información, concienciación, organización e mobilización en defensa da liberdade da muller, etc.\nHoubo moi boa participación do alumnado asistente e abondaron preguntas de moita importancia para as mozas e mozos. Noraboa!\nO pasado 20 de setembro asistimos á inauguración de “AS NOSAS SENLLEIRAS”, na Casa da Cultura das Neves, unha magnífica mostra das máis relevantes e emblemáticas árbores do noso país. Poderase seguir visitando nos próximos días para o que teña interese. Desde aquí animamos a facelo, paga a pena!\nEstá organizada, en colaboración co Concello das Neves, pola Deputación de Pontevedra. Agradecemos a estas institucións por ternos convidado a este acto.


Presentación - Petroglifo do Coto\nOs petroglifos do Coto\nen Santa Cruz de Arrabaldo\nNa parroquia ourensá de Santa Cruz de Arrabaldo, moi cerca da aldea de Casar do Mato e da ribeira do río Barbantiño, a escasos tres quilómetros en liña recta dende Lámbrica, existen restos arqueolóxicos que nos falan da prehistoria desta comarca. As obras da autoestrada AP-53, que une Compostela con Ourense, derrubaron un xacemento consistente en rochas con petroglifos. Conservan dous trozos desas rochas. Unha contén erosións naturais e outra -un fragmento do orixinal- presenta unha impresionante combinación de círculos, liñas radiais e coviñas.\nÓ seu lado puxeron un cartel explicativo que dí así:\n“Grazas ás obras de construción da autoestrada AP-53 púxose ó descuberto un novo xacemento arqueolóxico prehistórico inédito ata o momento: o petroglifo de O Coto.\nEstas gravuras sobre un bolo granítico foron feitas probablemente por sociedades da Idade do Bronce que habitaban estas terras entre o III e o II milenio antes de Xesucristo.\nOs motivos de temática abstracta que se poden observar son tres espectaculares combinacións de círculos concéntricos, dous deles recheos con liñas radiais, coviñas e liñas.\nEste xacemento arqueolóxico leva máis de 4000 anos neste lugar.”\nDende o Coto de Arrabaldo pódese divisar claramente, hacia o Occidente, o monte do Santrocado (o bico, ó fondo á esquerda na fotografía seguinte) e, un pouco máis ó Norte, a chaira onde se asentou a Cidade de Lámbrica.\nNa mesma ladeira do monte existen lendas que falan dun pasado remoto que espera o seu estudo. Tamén aquí hai unha "Silla do Rei" e, oculto por toxos e xestas, puidemos ver un lagar rupestre, tallado nunha laxa do monte. Ó lado do lagar existen máis rochas nas que puidemos ver algunha coviña. Obviamente, como é tradición nestas nosas terras, o patrimonio arqueolóxico deste monte de Arrabaldo está abandonado, exposto a incendios e sin o correspondente estudio nin sinalización, se exceptuamos o fragmento de rocha con petroglifos "grazas ás obras de construción da autoestrada". Ata cando tanta desidia?\nOs paneis de petroglifos son algo máis que manifestacións artísticas. A súa contemplación fóra do lugar onde foron gravados desbota para sempre a posibilidade de establecer hipóteses sobre o motivo da súa realización. Sexan mapas ou representacións astronómicas, "grazas" ás obras da autoestrada perdemos unha posibilidade importante para poder avanzar no estudo do significado destas combinacións de círculos e liñas.


Detectado un gromo de coronavirus nunha granxa de visóns de Carral - Campo Galego\nInicio / Desenvolvemento rural / Detectado un gromo de coronavirus nunha granxa de visóns de Carral\nA gandería permanece inmobilizada e está a ser controlada polos servizos veterinarios oficiais de Medio Rural. É o terceiro brote nunha granxa de visóns en Galicia dende que comezou a pandemia\nCampo Galego 10/06/2021 10:48 a.m.\nExemplar de visón nunha granxa. // Foto de arquivo.\nA Consellería do Medio Rural vén de comunicar hoxe ao Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación (Mapa) a existencia dun foco de positividade por SARS-CoV-2 nunha granxa de visóns americanos situada no concello coruñés de Carral.\nNo marco deste programa, nesta granxa estábanse a facer controis e tomas de mostras rutinarias de animais cada 15 días e ata o momento tódolos resultados foran negativos. Así, tras a detección do foco positivo, a granxa foi inmobilizada polos servizos veterinarios oficiais da Consellería e sometida a probas sanitarias que resultaron positivas a SARS-CoV-2 en cinco dos animais mostrexados.\nAs cepas virais detectadas nos animais serán sometidas aos oportunos estudos epidemiolóxicos para tentar determinar a orixe da infección, aínda que todo apunta, como en casos precedentes, a unha orixe humana, neste caso dun traballador que estivo afectado polo coronavirus.\nTerceiro caso en Galicia\nEste é o terceiro gromo en granxas de visións americanos que se rexistra en Galicia. O primeiro deles detectouse a comezos deste ano nunha gandería de A Baña (A Coruña). Daquela foron sacrificados tódolos animais da explotación, máis de 3.000 exemplares, para evitar o risco de propagación ás persoas. O da Baña foi o segundo caso detectado en España, logo do que obrigou a sacrificar a 92.000 animais nunha granxa de Teruel hai agora un ano. En Galicia, o segundo contaxio produciuse no mes de marzo, nunha granxa de máis de 6.500 animais situada en Santiago de Compostela.\nEn toda Galicia, actualmente existe un total de 25 granxas activas de visón americano cun censo total de 71.479 reprodutoras. Dende as primeiras informacións recibidas procedentes dos Países Baixos en abril de 2020, en relación con explotacións de visóns infectadas co SARS-CoV-2, a Xunta mantivo un contacto permanente co sector peleteiro galego e trasladou, nominalmente, a todas as ganderías activas a información actualizada da situación, tanto en Europa como en España, a través de varias comunicacións.\n“O Goberno galego continuará actuando nesta materia consonte aos devanditos protocolos de prevención, vixilancia e control, en permanente coordinación coa Consellería de Sanidade, sempre coa máxima transparencia e co obxectivo último de preservar a saúde da cidadanía”, informan nun comunicado remitido esta tarde pola Consellería de Medio Rural.\nEste foco comunicarase oficialmente por parte do Ministerio á Organización Mundial de Sanidade Animal (OIE) e á Comisión Europea.


Fiesta – SalaSon clon\nEventos pasados › Fiesta\nFiesta de Año Nuevo en SalaSon\n1 enero, 2020 @ 1:00 am - 5:00 am\n31 enero, 2020 @ 10:30 pm\n15 febrero, 2020 @ 9:00 pm - 11:30 pm\n6 marzo, 2020 @ 10:30 pm - 11:30 pm\n15 marzo, 2020 @ 9:00 pm - 11:30 pm\n9 abril, 2020 @ 11:00 pm\n19 SEPTIEMBRE @ 10:30 PM THE SWINGING FLAMINGOS. A vibrante enerxía da era do swing mesturanse coa elegancia en Th Swinging Flamingos, que buscan transladar a un pequeno formato a esencia das grandes Big Bands americanas. De esto encarganse Antonio Otero ó saxo tenor e voz, e Alex Salgueiro ao órgano Hammond e Chus Pazos na Batería, que tres músicos do máis solicitado do panorama galego. Fats Waller e Louis Armstrong van da man de Count Basie e Frank Sinatra…\n21 noviembre, 2020 @ 10:00 pm\n21 NOVIEMBRE @ 10:00 PM Mad Martin Trío & Sabela King &The heartbreakers Mad Martin trío, “High Energy Rock-a-Billy” Debutaron no 2014 con “It Was A Very Good Year”, despois veu “Seven Lucky Shots” (2014) e “Time To Go Mad” (2015), publicado en Escandinavia polo selo Sueco Vintjärn Records. "Eileen", incluido en “Time To Go Mad” foi escollido entre os 100 favoritos do ano no programa El Sótano de Radio3 de Diego R.J. No 2015 foron os gañadores, en Madrid,…


Dun muro de mentiras a un muro de inclusión - Feafes Galicia\n"As persoas non son culpables da súa pobreza. Non o son as nenas e nenos nin as súas nais e pais. Ninguén é inútil nin culpable do seu sufrimento". Esta é unha das conclusións da Declaración institucional contra o odio e a intolerancia que o Parlamento de Galicia aprobou por unanimidade, con motivo do Día Internacional para a Erradicación da Pobreza do 2017.\nA Declaración, promovida por EAPN Galicia -rede galega de loita contra a pobreza da que forma parte FEAFES Galicia-, advirte da "crecente evolución dos prexuízos, estereotipos e a intolerancia e mesmo desprezo polas persoas en situación de pobreza ou exclusión”, tal e como denunciaron moitas delas no último Seminario Galego de Participación e Cidadanía Inclusiva baixo o lema "Participando en contra de prexuízos e mentiras".\nDurante este seminario e nos 10 talleres locais anteriores, identificáronse e déuselles visibilidade ás mentiras, estereotipos e prexuízos que afectan as persoas participantes, así como a saber por que son mentira e reflexionar sobre o impacto que teñen na súa vida persoal e relacional. Con todas elas construíuse o Muro das Mentiras.\nA continuación, na mesma xornada, deuse resposta á seguinte pregunta: como lle facemos fronte ás mentiras e que propostas teño? Con todas elas construíuse o Muro da Inclusión. Ambos os muros están feitos con caixas de cartón, como as que utilizan para durmir varias das persoas que participaron no seminario.\nO 20 Febreiro celébrase o Día Mundial da Xustiza Social, declarado polas Nacións Unidas para reclamar un desenvolvemento económico e unha globalización que garanta resultados equitativos para todos a través do emprego, a protección social, o diálogo social e os principios e dereitos fundamentais no traballo.\nA este propósito, o Muro das Mentiras e o Muro da Inclusión trasladáronse ao Parlamento de Galicia para volver poñer o acento sobre a necesidade de erradicar as situacións cotiás que impiden a inclusión das persoas, perpetúan situacións inxustas e alimentan estereotipos negativos.\nO acto de inauguración contou co Presidente do Parlamento, Miguel Santalices, xunto á vicepresidenta de EAPN-Galicia, Mónica Permuy, e o conselleiro de Política Social, José Manuel Rey Varela, así como deputados e deputadas e representantes de organizacións sociais galegas.\nEn paralelo a este evento e para reforzar a súa difusión, EAPN Galicia e as súas organizacións membro puxeron en marcha a campaña #MentirasPobreza nas redes sociais, difundindo argumentos en contra dos prexuízos plasmados no Muro das Mentiras ou transmitindo mensaxes e imaxes reais e en positivo sobre a realidade das persoas coas que traballan estas entidades.


Inicio > Historias > Tasca típica\n> Tasca típica <\nCatro homes xogan as cartas nunha mesa. Un vendedor de cupóns entra e ofrece boletos para os sorteos do venres e do sábado. Na televisión, prendida sen que ninguén repare moito nela, asoman os participantes dun concurso de nome orwelliano. Un cliente leva un bon anaco de leria coa camareira. Meu irmán e mais eu estamos tomando xa o café; acabamos de papar un arroz con polo á brasa, acompañado dun prebe de cebolas que lle dá moito gosto ao prato. De beber, Ribeiro Pazo, tinto.\nAo que comemos, por certo, chámanlle Yassa Poulet. Porque a tasca é típica, si, mais típica senegalesa, e a maior parte dos presentes teñen cara de ter nacido uns centos de kilómetros ao sur do Trópico de Cáncer. ¶\n2004-11-26, 01:00 | 0 comentarios\nURL de trackback de esta historia http://pawley.blogalia.com//trackbacks/23622