Barbanza, por Certo: 24/03/11\nNoia: aprobada a Declaración de Impacto Ambiental que permitirá retirar a escolleira e rexenerar a Ría\nNoia, 24 de marzo de 2011. Un dos capítulos máis longos e xa case aborrecidos da política noiesa parece estar a chegar á súa fin. O director xeral de Sostibilidade da Costa e o Mar (Ministerio de Medio Rural e Medio Mariño), Pedro Antonio Ríos, o delegado do goberno en Galicia, Antón Louro, e o alcalde de Noia, Rafael García Guerrero, anunciaron esta tarde a aprobación da Declaración de Impacto Ambiental que permitirá retirar toda a escolleira e rexenerar parte da Ría de Muros e Noia.\nSegundo explicaron, o inicio das obras é xa para o mes vindeiro, abril, e mesmo Pedro Antonio Ríos chegou concretar que os traballos darán comezo "antes de los tambores de Semana Santa", ou sexa antes do 22 de abril, cando os tambores resoan na procesión do Encontro noiesa.\nO que se vai facer\nNa Declaración de Impacto Ambiental (DIA) sinálase que se van eliminar as escolleiras de encauzamento actuais, dragar para limpar o fondo mariño preto da escolleira e retirar os cascallos que quedan nas zonas da Chaínza e Testal.\nO volume total de demolición das escolleiras é de case 50.000 metros cúbicos, ao que hai que sumar os case 4.000 de recheos existentes. Para derrubar as escolleiras hai que facer dous camiños de acceso provisionais de cinco metros de ancho cada un. Irán desaparecendo conforme se vaia retirando o material de derrubo. Os traballos efectuaranse sobre unha franxa de uns 400 metros cadrados enfronte do paseo marítimo de Noia. Optouse por traballos en seco fronte a acometementos mariños para que as augas non se poñan turbias e poidan danar zonas adxacentes. Os traballos non se farán en ningún momento con máis de 20 centímetros de auga.\nCoordinación co viaduto sobre a Ría\nOs traballos e a maquinaria van ser coordinados de xeito que se aproveiten tamén para a obra do viaduto sobre a Ría, incluída na solución da nova variante de Noia, a executar pola Xunta de Galicia. En todo momento haberá controis para ver a evolución da dinámica do litoral, control sobre a calidade das augas, sobre a fauna, recursos marisqueiros e mesmo control arqueolóxico, por se aparecera algún vestixio de importancia, aínda que se coida que non, pois a operación é moi superficial.\nLimpeza da Ría: lea no Parlamento sobre 400 hectáreas de lama\nEscolleira: Adega fala de chafallada administrativa\nescribiu Xornal Certo ás 22:27:00 0 falaron ligan este escrito\nNoia: inauguran as obras da Casa da Xuventude, que se integra na rede territorial "Espazo Xove"\nA noiesa é unha das primeiras casas da xuventude galega reformadas, cun investimento de 115.000 euros. Na inauguración estiveron representantes de todos os grupos políticos que agora conforman a Corporación. No centro haberá espazos específicos de vivenda, fomento do espírito emprendedor e difusión de recursos en materia laboral, ao tempo que prestará asesoramento nas temáticas relacionadas co servizo Quérote +\nNoia, 24 de marzo de 2010.- O director xeral de Xuventude e Voluntariado, Ovidio Rodeiro, inaugurou hoxe a reforma da Casa da Xuventude de Noia, que prestará a partir de agora máis servizos á mocidade da comarca. Esta obra, na que se investiron preto de 115.000 euros, responde á integración destas instalacións na rede territorial de centros “Espazo Xove”. A remodelación que se levou acabo foi integral, xa que contaba cunha infraestrutura de máis de 20 anos.\nPara coñecer o resultado destas obras, Rodeiro Tato desprazouse hoxe ata as súas instalacións. Durante a súa visita, destacou que a de Noia foi unha “das primeiras obras de casas da Xuventude que a Consellería abordou en Galicia, xunto coa de Betanzos, Pontedeume, Lalín e Curtis”. Para a modernización de todos estes centros no seu conxunto, o Goberno galego destinou uns 514.000.\nGrazas a este remodelación do centro, os mozos e mozas de Noia e a súa comarca contarán a partir de agora con mellores e máis modernos recursos. De feito, un dos principais obxectivos da creación desta rede de “Espazo xove” é ofrecer nos centros temáticas transversais dentro dunha mesma área xeográfica, de xeito que se amplía o carácter máis local que tiñan ata agora as casas da xuventude.\nDe feito, para afondar neste liña, os centros desta rede, no que se inclúe Noia, coordinaranse cos distintos concellos do seu territorio, incrementando así a súa colaboración coas entidades locais, e coas entidades xuvenís de cada zona. Ademais, a rede territorial contará co apoio dun equipo de dinamizadores encargado de contactar co colectivo xuvenil.\nNo que se refire propiamente á organización deste centros, o director xeral de Xuventude salientou que todos eles contarán con espazos específicos destinados á vivenda, ao fomento do espírito emprendedor e á difusión de recursos en materia laboral. Tamén prestarán asesoramento nas temáticas relacionadas co servizo Quérote +, un abano de asuntos que o Goberno galego ten aumentado e que agora abrangue tamén, entre outros temas, trastornos alimenticios, sexualidade, saúde e drogas e condución responsable.\nAdemais, estes centros servirán tamén de espazos de encontro, creatividade e formación a través de vías non formais. Así, a xuventude galega disporá nesta rede de salas de exposicións e zonas para actividades formativas.\nO responsable da área autonómica apuntou que a reformulación destes centros de xuventude busca “respostar ás novas inquedanzas da xuventude galega, actualizar a nosa oferta de cara eles e, moi importante, escoitar cales son as demandas dos propios mozos e mozas para poder satisfacer as súas necesidades”.\nAdemais de visitar as novas instalacións, o director xeral de Xuventude presidiu o encontro territorial de informadores xuvenís.\nRodeiro explicou que este novo modelo de encontros cos técnicos das Oficinas Municipais de Información Xuvenil (OMIX) permite traballar en “grupos pequenos” que favorecen unha “maior participación”, así como promove a posibilidade de debater os problemas máis próximos á realidade dos participantes. Ata o de agora, os encontros que se viñan mantendo eran de carácter provincial.\nDurante a xuntanza, os responsables da área autonómica de Xuventude, dependente da Consellería de Traballo e Benestar, deron a coñecer a “Estratexia de Xuventude 2013”. Trátase dun documento de utilidade, que debe servir como referencia para o traballo diario dos informadores e que define o programa a seguir en materia de mocidade durante os próximos catro anos.\nRibeira: o alcaldable polo PP organiza novos encontros preelectorais este sábado 26\nDúas horas de cultura e lecer con Manolo Ruiz.doc Download this file\nActo de precampaña do PP de Ribeira que se titulou "Manuel Ruiz está en forma"\nRibeira, 24 de marzo de 2011. Baixo a denominación “Dúas horas de cultura e lecer con Manolo Ruiz”, os encontros do candidato polo Partido Popular á alcaldía de Ribeira recalan de novo esta fin de semana en Santa Uxía. Haberá outro encontro para que os veciños e veciñas da cidade teñan oportunidade de expoñerlle aquelas inquedanzas, suxestións e ideas en xeral que consideren beneficiosas para a mellora do concello. A cita está programada para de 18 a 20 horas no parque García Bayón.\nParque García Bayón\nPor outra parte, o acto contará con actividades de índole lúdico e cultural especialmente pensadas para os máis pequenos: haberá monicreques, paiasos, obradoiro de regalos, maquillaxe ou globlofexia.\n"Este tipo de encontros están sendo moi ben recibidos polos veciños, pois danlles oportunidade de poder charlar cara a cara co candidato Manuel Ruiz acerca daquelas cuestións que máis lles importan. Así se puxo de releve nas dúas xuntanzas acontecidas a pasada fin de semana, que reuniron a máis de medio millar de persoas entre Palmeira e Carreira e se abordaron temas como o deslinde en Areeiros e Palmeira Norte, as posibilidades construtivas nos núcleos afectados polo parque natural ou a mellora dos paseos e pasarelas do litoral ribeirense", explica o gabinete de prensa do PP local.\nRibeira: 300 escolares festexan no parque dunar o Día da Árbore este venres 25\nRibeira, 24 de marzo de 2011. Máis de 300 alumnos de 3º e 4º de Primaria pertencentes aos centros de ensino de Ribeira e á asociación Ambar participarán mañá venres, día 25 de marzo, na programación organizada polo Concello con motivo do Día da Árbore. O programa de educación e sensibilización ambiental que poñen en marcha a este respecto as Áreas Municipais de Medio Ambiente e Educación recollerá distintas actividades formativas e recreativas que se levarán a cabo no Parque Natural do Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán, contando coa colaboración da directiva do parque.\nEntre as autoridades que está previsto acudan ao evento figuran, ademais do alcalde e as concelleiras competentes, o xefe de servizo de Conservación de Natureza, Carlos Muñoz; e a directora do parque, África Núñez.\n10.30.- Recollida de alumnos/as e profesores/as por monitores/as nos distintos centros, e traslado en autobús ao parque Natural do Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixan.\n11.00.- Recepción de alumnos/as e profesores/as no CIELGA polas distintas autoridades e técnicos, e realización de actividades guiadas polos/as monitores/as:\nPlantación de especies autóctonas no Parque Dunar do Vilar.\nCharla no salón de actos sobre o Parque Natural e as súas especies.\nActividades medioambientais cos monitores/as.\n15.00.- Xogos de natureza para os rapaces cos monitores/as.\n16.30.- Fin da celebración do “Día da Árbore” e regreso nos autobuses aos respectivos Colexios dende o Parque Dunar do Vilar.\nRibeira: o alcalde e o presidente a Autoridade Portuaria de Vilagarcía abordaron a colocación dunha nova baliza en Centoleiras\nTamén falaron na súa reunión do arranxo do entorno do faro de Corrubedo\nRibeira, 24 de marzo de 2011. O alcalde ribeirense, José Luis Torres Colomer, mantivo na mañá de hoxe unha reunión na Casa Consistorial co presidente da Autoridade Portuaria de Vilagarcía, Javier Puertas Castillo, para tratar diferentes asuntos que son de interese para o municipio.\nUn dos temas abordados foi o da próxima colocación dunha nova baliza nos petóns de Centoleiras, punto situado na bocana da ría (entre as illas Centoleiras e a illa Vionta). Esta actuación tan só está pendente de que se dean as circunstancias meteorolóxicas favorables no mar.\nTamén se falou da adecuación do entorno do faro de Corrubedo. A este respecto, buscarase unha solución inmediata ao arranxo da estrada que sirve de acceso a esta construción. Ademais, ambos coincidiron na idoneidade de establecer un convenio entre a Autoridade Portuaria e o Concello con miras á remodelación e mellor aproveitamento social do entorno, incluídas as construcións que alí se atopan: un punto este último que seguirán tratando de cara a súa cristalización.\nRibeira: "Carrachanacacha" estará "Comendo pementos de Padrón con Tarantino" este venres 25\nCon motivo do Día Mundial do Teatro\nUns pican e outros...\nRibeira, 24 de marzo de 2011. Con motivo da celebración do Día Mundial do Teatro, a Concellería de Cultura e Festexos de Ribeira programa para mañá, venres 25 de marzo, ás 21.00 horas, no Auditorio Municipal de Ribeira, a función “Comendo pementos de Padrón con Tarantino”, a cargo da compañía de teatro “Carrachanacacha” da asociación “O aturuxo de Melpómene”, de Narón.\nA función narra a historia dunha moza que quere ser cantante (interpretada pola actriz María Veiga), e a historia da súa nai (interpretada pola actriz Gena Hernández) e do seu pasado. Ademais únese a elas un pianista (interpretado polo actor Antonio Estévez) que pechará o círculo desta comedia surrealista que narra a singular vida destas dúas mulleres, nai e filla, cos seus encontros e desencontros na peculiar escalada da filla á fama en todo o mundo mundial.\nO acceso é libre e de balde e as entradas poderanse recoller media hora antes do inicio da función.


Alumnos de Castrelo visitaron La Voz de Arousa\nArousa: Alumnos de Castrelo visitaron La Voz de Arousa\nAs clases de terceiro e cuarto do centro cambadés están traballando na Semana da Prensa na Escola\nCambados 20/03/2019 11:08 h\nAs clases de terceiro e cuarto de Primaria do colexio de Castrelo (Cambados) visitaron hoxe a delegación de La Voz de Galicia en Arousa para coñecer o funcionamento dun xornal. A visita inscríbese dentro das actividades que están a facer no centro educativo dentro da Semana da Prensa. Acudiron 38 nenos e nenas e tres profesoras, que se desprazaron en autobús ata a sede do xornal en Vilagarcía.\nOs rapaces dixeron estar moi contentos con esta actividade, que lles permitiu deixar as aulas durante unhas horas. Logo, de volta, traballarán na clase e farán un artigo sobre esta visita para incluílo no xornal «Outra vaca no millo», que editan no propio centro. Segundo comentaron, Nouhaila entre eles, a visita cumpríu coas súas expectativas, aínda que a delegación de Arousa é máis pequena que a sede central, situada en Sabón. Entre os asistentes, só unha nena, Alba, dixo estar interesada en dedicarse profesionalmente ao xornalismo, e foron moitos máis os que amosaron a súa preferencia pola fotografía.Os asistentes presenciaron a redacción dunha noticia en tempo real e demostraron moito interese e ánimo de aprender.\nNo colexio de Castrelo, dentro da Semana da Prensa, están a analizar o papel da muller neste ámbito laboral, coincidindo no tempo coa conmemoración do 8 de marzo, Día da Muller Traballadora.


Subscribimos totalmente as reivindicacións da plataforma veciñal Fábrica de Armas sobre a Cidade das TIC - Novas - Bloque Nacionalista Galego da Coruña - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nENCONTRO EN MARÍA PITA\nO grupo municipal do BNG mantivo esta mañá unha reunión en María Pita con representantes da plataforma veciñal Fábrica de Armas, un punto de encontro de sete entidades cívicas dos barrios e lugares próximos á futura Cidade das TIC.\nbngcidadedacorunha.opennemas.com 27 feb. 2020 - 14:13\nCidade das TIC Plataforma Veciñal Fábrica de Armas\n"Temos que dicir que o BNG subscribe totalmente as reivindicacións e demandas da veciñanza. A Cidade das TIC non pode ser unha illa desconectada da súa contorna", afirma o portavoz do grupo municipal nacionalista, Francisco Jorquera.\n"A Cidade das TIC, alén de ser un motor no proceso de reindustrialización da cidade, ten que servir tamén para dotar de equipamentos, zonas verdes e servizos públicos barrios e lugares tan desatendidos da cidade como Pedralonga, Palavea, Castro de Elviña ou Monte Mero", indica Jorquera, quen constata as coincidencias do Bloque co diagnóstico feito pola plataforma veciñal. "É moi importante", dixo, "resolver ben os problemas de conexión, de accesibilidade, e de mobilidade, privilexiando sempre as solucións do transporte público sobre o privado e causando a mínima afección posíbel á veciñanza".\n"En definitiva, trátase de mellorar os servizos e os equipamentos de barrios nestes momentos moi infradotados e non de facer unha grande illa desconectada da súa contorna",


RTV EUME: 1/08/11\nA E.I.M Barosa amplía as súas prazas cunha clase que albergará unha vintena de escolares de 1 a 2 anos\n•\tO alcalde de As Pontes, xunto con varios membros da corporación municipal, visitou esta nova clase financiada con cargo aos fondos FEESL\nO alcalde de As Pontes, Valentín González Formoso, presidiu hoxe a apertura da nova aula da escola infantil municipal A Barosa, unhas instalacións que permitirán satisfacer a demanda da poboación xa que, con esta nova clase, a gardería municipal amplía o seu aforo en 20 novas prazas, dirixidas a pequenos de 1 a 2 anos.\nO primeiro edil visitou estas instalacións na compaña de varios membros da corporación municipal, entre compañeiros de goberno e concelleiros da oposición que, xunto co arquitecto responsable dos traballos, Antonio Ferreiro, puideron comprobar a idoneidade e servizos que oferta este espazo, que xa estará operativo nuns días, coincidindo co inicio do novo curso escolar.\nA nova ampliación, a terceira xa que se realiza nestas dependencias, conta con 70 metros cadrados de superficie e está dividida nunha aula polivalente, un aseo e unha terceira zona con media ducia de berces.\nAsemade, segundo explicou o arquitecto responsable do proxecto, nestes meses tamén se acometeron outro tipo de melloras coma a rexeneración da zona axardinada coa que conta esta escola, a instalación dunha nova caldeira de gasóleo e a mellora da accesibilidade ao centro cunha nova rampa.\nO executivo local investiu finalmente, nesta xa terceira ampliación, 131.790 euros, procendentes do Fondo Estatal de Emprego e Sostenibilidade Local 2010 (FEESL), obra que será a derradeira e é que a parcela na que se atopa asentada a Escola Infantil A Barosa non permite máis ampliacións, por falla de espazo.\nA empresa pontesa Construccións SanMartín foi a encargada de acometer estes traballos que arrincaban o pasado verán e que xa estaban finalizados hai varios meses, aínda que as obrigatorias inspeccións da Xunta de Galicia impedían a súa apertura ao público ata o de agora.\nCon esta nova aula, dirixida á unidade de 1 a 2 anos, o centro incrementa a súa capacidade que actualmente conta con seis unidades didácticas: 3 delas para pequenos de 1 a 2 anos, dúas para escolares de 2 a tres anos e, finalmente, unha última aula para bebés de 0 a 1 ano.\nNo tocante á cifra de alumnos, polo momento, descoñécese o número total de inscritos para este curso na Barosa xa que aínda se están a xestionar matrículas para a quenda de tarde, a única na que quedan vacantes.\nA Escola Infantil Municipal A Barosa abríu as súas portas en 2001, cun total de tres aulas habilitadas para a impartición de clases e actividades para nenos de entre os 0 e 3 anos e unha inversión de 288.000 euros.\nEn 2004 acometéronse as primeiras obras de reforma e que remataban coa apertura, en xaneiro de 2005, dunha nova aula que suporía unha inversión de 100.000 euros.\nAnte a gran demanda de prazas existente, en 2006, acométese unha nova reforma para dotar ao centro dunha quinta aula a maiores, espazo que sería inaugurado, finalmente, en outubro de 2007 e que suporía un desembolso de 104.000 euros.\nFinalmente, estas cinco aulas hai que sumar a que hoxe abría as súas portas e na que se investiron algo máis de 130.000 euros.\nPublicado por rashdj en 9:30 No hay comentarios:\nO Concello de As Pontes volverá albergar o Campionato de España de Tiro de Percorridos\n•\t250 tiradores procedentes de once federacións españolas de tiro participarán nesta competición que acreditará aos mellores tiradores do país\nO Concello de As Pontes volverá albergar, nuns días, o Campionato de España de Tiro na modalidade de IPSC.\nAo igual que xa acontecera en 2010, as canchas do clube de tiro Pena da Revolta volverán encherse de grandes tiradores procedentes de toda a xeografía española nunha competición que regresa a As Pontes trala gran organización e calidade das probas deseñadas o pasado campionato.\nEntre os días 8 e 11 de setembro, 250 deportistas de once federacións españolas de tiro e máis dunha ducia de clubes de todo o país ateigarán non só as dependencias de Pena da Revolta, senón tamén o municipio pontés, cifras moi semellantes ás rexistradas en 2010 nas que se lograban alcanzar os 260 tiradores.\nUn total de 14 exercizos, nos que se combinan precisión e velocidade, integrarán esta proba onde novamente poderemos ver aos grandes campións do último ano nas diferentes categorías coma os irmáns Jorge e Lorena Ballesteros, o manchego Juan Carlos Jaime Díaz, o canario Eduardo De Cobos ou a tiradora Rakel Malanda que intentarán revalidar o título acadado en 2010 en terras pontesas e que os acreditaba coma os mellores tiradores de percorridos do país.\nNovamente, nas canchas de Pena da Revolta xiareiros deste deporte e curiosos poderán desfrutar de circuítos onde se mestura a precisión do tiro a distancia, con blancos móviles, obxectivos estáticos, tiros a diferentes alturas ou en distintas posicións, todo isto cunha gran esixencia física incluída e onde tamén a técnica é un punto a favor dos competidores.\nNo tocante ás categorías, como ven sendo habitual, os tiradores participarán en standar, open ou producción, dependendo da preparación, accesorios e melloras que presente os seu respectivo armamento, aínda que tamén se rexistrará unha clasificación xeral, con título incluído, para as mellores federacións nas diferentes categorías e para as mellores escadras que se presenten a esta competición.\nEsta será a segunda vez que en Galicia se desenvolva unha proba deste nivel e tamén a segunda vez que, ata As Pontes, se traslade unha competición tan relevante o que volve ser mostra da gran calidade dos campos de tiro ponteses e tamén do equipo humano que, unha vez máis, asume o deseño tanto dos diferentes exercizos coma da organización en xeral do evento.\nPublicado por rashdj en 1:46 No hay comentarios:\nO Concello de As Pontes e o clube Ciclista Vilalba – As Pontes organizan as II Xornadas de BTT\n•\tEn 2010 medio cento de persoas participaron nesta xornada que, en setembro, vivirá unha segunda edición con novos circuítos e percorridos\nO Concello de As Pontes está a idear, para o vindeiro mes de setembro, unha nova xornada de adicada ás bicicletas de montaña. De feito, o executivo local, mediante o departamento municipal de Deportes, xunto co Clube Ciclista Vilalba - As Pontes está a organizar a segunda edición das Xornadas de BTT para principiantes e adultos e que xa teñen data: o10 de setembro, ás 10.00 horas.\nMedio cento de participantes de entre 12 e 60 anos se sumaron a esta convocatoria o pasado verán e, dende a organización, apostan por superar estas cifras, nesta segunda edición, mediante un atractivo programa de actividades no que haberá percorridos aptos para os máis pequenos e tamén para aqueles para os que a btt carece de segredos.\nAsí os nenos e nenas de entre 7 e 12 anos poderán participar nun percorrido que terá como localización o entorno da Feira do Cabalo. Trátase dunha roita sinxela, apta para os que se inician no deporte da bicicleta de montaña pero con tamén algún que outro obstáculo a superar.\nXa os maiores de 12 anos e adultos deberán facer fronte a un segundo circuíto duns 20 quilómetros cun nivel de dificultade intermedio.\nAs inscricións poderán formalizarse dende a vindeira semana, concretamente entre os días 1 e 9 de setembro, enviando un correo electrónico co nome e apelidos do participante, número de DNI e teléfono de contacto ao enderezo electrónico ana.alonso@aspontes.org aínda que tamén será posible inscribirse telefonando ao 667 19 20 99.\nPublicado por rashdj en 4:02 No hay comentarios:\nO Concello de As Pontes realiza un investimento de 371.206 euros en obras no casco urbano e no medio rural.\nAs actuacións que executarán as empresas San Martín S.A. e Huso Odexca S.L. inclúense no POS 2.011\nO Concello de As Pontes adxudicou as obras do Plan de Obras e Servizos da Deputación Provincial da Coruña, POS 2.011. Trátase de tres actuacións, dúas no casco urbano e unha no medio rural, concrectamente na parroquia de Espiñaredo. A empresa San Martín S.A. será a encargada de construír un parque infantil na parte alta da escola unitaria e dotalo cos clásicos bambáns, un balancín, dúas randeeiras, e un tobogán. Haberá tamén bancos e papeleiras.\nNa parroquia de Espiñaredo tamén se pavimentará o camiño da Castiñeira e se acondicionará o interior do local social, cunha actuación na cuberta, na placa e nas paredes, dotando ao edificio dun falso teito absorbente co obxectivo de amortiguar o son. A execución de todos estes traballos corresponde á empresa San Martín S.A. e o orzamento co que contará ascende a 111.860 euros.\nTamén con cargo ao POS 2.011 se acometerá a 8ª fase da obra de mellora dos servizos e pavimentos no Pobado da Magdalena. Trátase de dar continuidade aos traballos de renovación de pavimentos, alumeado público e rede de telecomunicacións que se está a desenvolver en todo o Poboado. Estas obras adxudicadas tamén á empresa San Martín S.A. terán un orzamento de 225.346 euros.\nE finalmente a compañía Huso Odexca, S.L., a única con razón social fóra de As Pontes, resultou adxudicataria da obra de remate de beirarrúas, con colocación de lousa, nas rúas Monfero, Francisco Cabo Pastor, Fábrica e Viveiro, traballos polos que o Concello de As Pontes pagará 34.000 euros.\nPublicado por rashdj en 5:09 No hay comentarios:\nABERTA A MESA DE CONTRATACIÓN PARA ADXUDICAR A REDACCIÓN DO PXOM (PLAN XERAL DE ORDENACIÓN MUNICIPAL)\nEsta mañá abriuse a mesa de contratación para decidir qué empresa se encarga da redacción do Plan Xeral de Ordenación Municipal, o PXOM. A este concurso optan un total de 18 empresas. Ao acto de apertura de sobres estaban convocados José Alén, en calidade de alcalde en funcións, Ana Pena, concelleira de Emprego, Turismo e Novos Proxectos; Antonio Lourés Rebolo, concelleiro de Obras, Francisco da Silva, voceiro do BNG e Sara Prada, edil do Partido Popular.\nA contía total do contrato é de 211.828 euros e cincuenta céntimos, que se financiará con cargo á subvención concedida pola consellería de medio ambiente, territorio e infraestructuras.\nDeste xeito, poderase dispoñer dun plan de ordenación do territorio que substitúa ás normas subsidiarias municipais de planeamento de 1985, e que permita establecer unha lexislación máis actual, adaptada ao desenvolvemento urbanístico actual.\nO contrato terá unha duración máxima de catro anos, a contar dende o día seguinte á data da súa formalización, sen posibilidade de prórroga, e contará con catro fases: a primeira para a elaboración do planeamento para remitir o informe previo á aprobación inicial, unha segunda que consistirá na presentación do documento para a aprobación inicial, a terceira que consistirá na presentación do documento para a aprobación provisional e, finalmente, a presentación do plan para a súa aprobación definitiva.\nAsemade, a empresa que resulte adxudicataria deberá contar cunha persoa como mínimo que se atope a desposición da veciñanza durante a fase de exposición pública do plan para informar aos veciños sobre a documentación do plan e os trámites a seguir para a súa elaboración, así como para facilitarlles copias do mesmo.\nO contrato adxudicarase mediante procedemento aberto atendendo á proposta que, economicamente, resulte máis ventaxosa.\nFoi o pasado 26 de Xullo cando rematou o prazo de presentación de ofertas, optando a este concurso un total de 18 compañías.\nCopcisa faise co concurso para a remodelación da estación de autobuses de As Pontes\n• O goberno municipal ven de adxudicar estes traballos, orzamentados en case 550.000 euros, e que se desenvolverán en dúas fases\nA empresa Copcisa será a encargada de executar as obras de reforma da estación de autobuses.\nO Concello vén de adxudicar estes traballos de rehabilitación que contarán cun orzamento de 544.587 euros, financiados na súa totalidade pola Deputación da Coruña, ao abeiro dun acordo asinado o pasado mes de marzo entre a administración provincial e a local.\nEstá previsto que as obras do novo complexo administrativo municipal no que se vai converter a vella estación de autobuses arrinquen en setembro, e unha vez rematadas, a este edificio está previsto que se trasladen as oficinas da Policía Municipal e da Policía Nacional que tramita o D.N.I, a de Atención Catastral e o servizo de Medio Rural.\nEstes traballos permitirán actuar nun espazo que nunca contou cun mantemento axeitado e que, deste xeito, será dotado de utilidade xa que, a día de hoxe, estas dependencias se atopan nun estado lamentable.\nAsí nunha primeira fase, que suporá unha inversión de 294.587 euros, acometeranse os traballos de demolición integral do interior, construcción de nova superficie útil, aillamento térmico e acústico, carpinteiría e renovación de servizos, e remodelarase o servizo de cafetería, entre outras melloras.\nNunha segunda fase, dotada con 250.000 euros, construirase unha nova marquesiña de metal e madeira fronte ao inmoble, que servirá de nova parada aos autobuses e na que os usuarios poderán resgardarse, dando lugar a unha reurbanización deste espazo que redundará na mellora dos servizos para os veciños e nunha maior comodidade á hora de empregar o servizo de autocar.\nPublicado por rashdj en 15:57 No hay comentarios:\nO Concello de As Pontes adxudica as obras correspondentes ao Plan de Cooperación cos Concellos 2011\n• Tres empresas con razón social en As Pontes e unha nas Somozas encargaranse da ejecución dos traballos ornamentados en máis de 430.000 euro\nO Concello de As Pontes vén de adxudicar as obras incluídas no Plan de Cooperación cos Concellos 2.011. Son, na súa maioría, proxectos que buscan continuar coa mellora das redes de saneamento e abastecemento ao longo do núcleo urbano, aínda que tamén se dá cabida ás novas infraestructuras coas que en breve contará o noso municipio, como é o caso da Casa de Formación e Oficios e Centro de Educación Medioambiental.\nAsí, a empresa Canosa S.A. encargarase da 4ª fase da reposición de servizos de abastecemento e saneamento no Poboado da Magdalena, e das melloras do abastecemento nas rúas Viveiro e Somozas. Unha renovación das infraestructuras hidráulicas que se fai máis que neceseria e urxente debido ás continuas avarías que sofren os veciños nestes servizos. Así, no Poboado da Magdalena, os traballos a executar consistirán na renovación da rede de augas, a instalación de válvulas, bocas de rego, tapóns e hidrantes e, finalmente, a colocacion dun sistema de colectores que, por gravidade, conducirá as augas cara a periferia do Poboado.\nCon relación aos traballos a desenvolver nas rúas Viveiro e Somozas, contémplase a instalación dun sistema de abastecemento, coa creación dunha malla ramificada, co fin de igualar as presións de servizos e evitar avarías innecesarias.\nPara a execución destes traballos, a empresa Construccións Canosa, adxudicataria dos mesmos por un importe de 180.000 euros, disporá dun prazo de tres meses.\nAsemade, a sociedade Huso Odexca, SL, con razón social nas Somozas, encargarase da obra de mellora de servizos na rúa Perfolla e maila quinta fase no Pobado da Magdalena, cun orzamento de 88.325 euros, obra presupostada inicialmente en 89.944 euros.\nA terceira das obras adxudicadas corresponde á segunda fase das obras de mellora de servizos no Poboado do Barreiro, traballos que executará a empresa San Martín S.A. Por importe de 72.068 euros, unha obra que partía cun orzamento inicial de 73.538 euros.\nE finalmente, o Concello de As Pontes adxudicoulle á empresa Areco S.L. a rehabilitación da fachada da Casa de Formación e Oficios e Centro de Educación Medioambiental, na súa segunda fase, cun orzamento total de 89.933 euros. Traballos cos que paseniñamente se está a mudar de aspecto ao hexágono da Fraga, para converterse nun local de usos múlitples. Entre os espazos máis salientables cos que contarán estas instalacións está unha zona destinada ao ensaio e gravación de maquetas das agrupacións musicais pontesas, aulas-taller para os Artesáns do Eume e Amigos da Madeira, e locais para distintas asociacións da localidade.\nPublicado por rashdj en 15:55 No hay comentarios:


Chantos na chaira: Desbarres blogueiros\nA palla mental orixinal é de tipo esencialista, procede do debate portuario (2ª entrega) sobre a utilidade dos blogs. Non creo na potencialidade dos blogs, nin da literatura, nin de ningunha forma de arte, como transformadores da sociedade. En calquer caso, poderán contribuir na conmoción dalgúns individuos, moi poucos, capaces de superar a barreira do 28%.\nA palla mental derivada é existencialista e relacionada coa miña visión de internet, da vida, como unha infinda rede de opcións que nos levan a pasar por uns avatares ou outros e a facer de nós o que somos. Como naqueles libros de aventuras múltiples a elexir.\nEtiquetas: filosofía?, vida, web\nRealmente eu si creo na arte como transformadora da sociedade, pero como un elemento máis, non como algo que fornece dunha salvación absoluta e autosuficiente, que é o que parece que ten que ser a arte. Máis ou menos cumpre a función de facer reflexionar e de abrir a mente da xente aos cambios, facelos pensar en que non hai un único xeito de ver as cousas. Naturalmente isto por si mesmo non chega.\n7 de maio de 2008 às 21:54\nTemos que crer, necesariamente en que podemos mudar a realidade, aínda que sexa a longo prazo ou en función de certos condicionantes. Doutro xeito, o día a día faríase moito máis duro\n8 de maio de 2008 às 14:25\nUnha comparación moi acertada, o dos libros de aventuras múltiples. E eu estou convencida de que se pode mudar a realidade, a través da arte, da ciencia, dos movementos sociais, da literatura, de internet...\n8 de maio de 2008 às 23:33\nNótolle especialmente escéptica con todo...\n9 de maio de 2008 às 16:00\nDoulle a razón. Máis gustaríame pensar que as artes penetrasen máis aló desa pequena porcentaxe.\n9 de maio de 2008 às 17:38\nA arte só pode transformar aos poucos predispostos a abrirlle o seu corazón ou o seu cerebro. E para iso teñen que ir á súa procura. É como nos mítines políticos onde só van os afiliados, xa convencidos.\nOs blogs son unha plataforma de intercambio entre blogueiros, non teñen máis repercusión social. E considero que son moi necesarios, a todos os que participamos neles a súa lectura (e escritura) nos enriquecen, pero nunca terán o alcance e o protagonismo dos mass-media.\n9 de maio de 2008 às 18:10


Pesto vermello de pemento choricero e tomates secos | Consumer\nValor enerxético 231 kcal\nRehidratamos os pementos choriceros secos, sen pebidas, e os tomates desecados nun recipiente con auga tépeda durante 30 minutos. Nunha tixola sen aceite tostamos lixeiramente os piñóns e colocamos nun vaso de batidora xunto cos tomates e pementos rehidratados. Agregamos tamén as follas de albahaca fresca e comezamos a triturar. Engadimos o aceite de oliva virxe en chorro fino. Cando estea o pesto vermello case triturado completamente agregamos o queixo parmesano e pomos a piques de sal.\nPodemos triturar completamente deixando unha crema fina ou facer unha pasta con pequenos trocitos, como máis nos guste. Esta é unha crema coa que se pode acompañar tanto pratos de pasta como untar unhas torradas que logo acompañaremos cunhas anchoas en aceite, uns trocitos de xamón, atún ou como aderezo dunha ensalada.\n231 19,9g 4,3g 5,3g 0,5g\n12% 28% 21% 6% 8%\nO pemento choricero é un vexetal cunhas destacadas propiedades nutricionais. Destaca polo seu alto contido en vitamina C e vitamina B6. A súa cor vermella é indicativa da presenza de grandes cantidades de antioxidantes, entre eles o licopeno, con numerosos efectos anticanceríxenos. Destaca tamén polo seu alto contido en betacarotenos e vitaminas do grupo B2. É un gran aliado para previr enfermidades dexenerativas e un gran cardioprotecor. Prepárase con tomate seco. Nesta versión, o valor calórico do tomate aumenta moi significativamente, o licopeno, poderoso antioxidante, aumenta tamén. O mesmo pasa co potasio, magnesio e o sodio, leste ultimo debe terse en conta en consumidores con niveis elevados de tensión arterial. A cantidade de azucares presentes no tomate deshidratado aumenta tamén de maneira significativa o que debe moderarse o seu consumo. É unha receita saborosa e saudable que pode consumirse con moderación.\n2 pementos choriceros (pementos vermellos secos)\n50g de tomates desecados\n20g de piñóns pelados\n10g de follas de albahaca fresca\n50ml de aceite de oliva virxe extra\n50g de queixo parmesano


Como revisar un texto profesional?\nPublié par Tranquillus | Mar 16, 2021 | Habilidades de comunicación escrita e oral\nÉ importante saber escribir ben no traballo e evitar erros e malas palabras. Para facelo, a mellor solución é tomarse o tempo para reler despois de rematar de escribir. Aínda que este adoita ser un paso descoidado, desempeña un papel vital na calidade do texto final. Aquí tes algúns consellos para ler ben.\nTrátase aquí de reler de xeito global nun principio. Esta será unha oportunidade para poñer o texto na súa cabeza na súa totalidade e comprobar a relevancia das distintas ideas, así como a organización destas. Normalmente chámase lectura de fondo e axuda a garantir que o texto ten sentido.\nCorrección de frases\nDespois de ler todo o texto, terás que pasar á lectura das frases. Este paso pretende aclarar as diferentes frases á vez que mellora as expresións empregadas.\nPor iso, prestarás atención á estrutura das túas frases e intentarás limitar as frases demasiado longas. O ideal sería ter frases entre 15 e 20 palabras como máximo. Cando a fase ten máis de 30 palabras, faise difícil de ler e comprender.\nEntón, cando te atopas con frases longas durante a túa corrección, tes dúas opcións. O primeiro é dividir a frase en dúas. O segundo é usar conectores lóxicos tamén chamados "palabras de ferramentas" para crear coherencia entre as túas frases.\nAdemais, é recomendable evitar frases pasivas e favorecer a voz activa.\nComprobe o uso de palabras\nTamén cómpre asegurarse de que empregou as palabras correctas nos lugares correctos. Aquí é imprescindible empregar vocabulario específico para o campo profesional. Neste sentido, debes empregar palabras relacionadas co teu campo de actividade. Non obstante, debes centrarche en palabras coñecidas, curtas e explícitas.\nSaber que as palabras sinxelas e fáciles de entender fan que a mensaxe sexa máis precisa. Así estarás seguro de que os lectores entenderán facilmente o teu texto. Por outra banda, cando empregas palabras longas ou raras, a lexibilidade verase profundamente afectada.\nLembre tamén de poñer as palabras máis esenciais ao comezo da frase. Os estudos demostraron que os lectores conservan máis as palabras ao comezo das frases.\nCorrección de normas e convencións\nDebería facer o mellor para corrixir acordos gramaticais, erros ortográficos, acentos e puntuación. De feito, os estudos xa citados demostraron que a ortografía é discriminatoria. Noutras palabras, corre o risco de ser mal xulgado ou mal percibido polos teus lectores se o teu texto contén erros.\nOutra opción é empregar software correctivo para remediar certos erros. Non obstante, deberían usarse con moito coidado xa que poden ter limitacións en termos de sintaxe ou gramática. Polo tanto, non deben confiarse completamente.\nFinalmente, le o teu texto en voz alta para que poidas detectar frases, repeticións e problemas de sintaxe que soen mal.\nComo revisar un texto profesional? 17 de marzo de 2021Tranquillus\nprécédentCara a unha bonificación Macron renovada para os empregados de "segunda liña"?\nsuivantPodes aprender chinés en liña?


"Para unha persoa que busque a transformación social como Concepción Arenal, o traballo intelectual non é suficiente" - Praza Pública\n"Para unha persoa que busque a transformación social como Concepción Arenal, o traballo intelectual non é suficiente"\nCelia P. Porto, na presentación de "O meu pecado mortal", con Francisco Castro e Carme Adán © Editorial Galaxia\n“O feminismo de Concepción Arenal quere rescatar as mulleres das pequenas cousas das casas, nas que están encerradas"\nAo longo deste ano 2020 estase a celebrar en toda Galcia o 200 aniversario do nacemento de Concepción Arenal. A avogada e investigadora Celia Pereira Porto é unha das principais expertas galegas na súa figura, sobre a que escribiu obras como 'A aportación de Concepción Arenal no marco de estado liberal español'. Así mesmo, participou nos últimos días nalgunha das actividades que serviron para conmemorar o bicentenario do nacemento da pensadora ferrolá, como a proxección do filme 'Concepción Arenal, la visitadora de cárceles' que o Consello da Cultura Galega levou a cabo na prisión da Lama.\nAdemais de Concepción Arenal, Celia P. Porto ten investigado a traxectoria doutra muller que abriu camiño na conquista da igualdade de dereitos, Clara Campoamor. Hai uns meses a Editorial Galaxia publicou a tradución ao galego de 'O meu pecado mortal', a obra na que Campoamor relatou en 1936 o proceso de consecución do voto feminino e os obstáculos e ataques que ela mesma tivo que aturar por defendelo. E edición de Galaxia contou cunha introdución de Celia Pereira Porto, con quen falamos sobre estas dúas mulleres pioneiras.\n"A diferenza doutras mulleres, o nome de Concepción Arenal está en rúas, prazas ou colexios, pero se lle preguntásemos a calquera persoa quen foi esa muller ou que fixo, a maioría non sabería que dicir"\nPara que pode servir a celebración do bicenteranrio de Concepción Arenal? É suficientemente coñecida e recoñecida?\nCoñécese o nome e nada máis. A diferenza doutras mulleres, das que nin sequera se coñece o nome, Concepción Arenal está en rúas, prazas, denominacións de colexios..., pero eu creo que se lle preguntásemos a calquera persoa que pasa por eses lugares quen foi esa muller ou que fixo, seguramente a maioría non sabería que dicir. 200 anos é unha cifra redonda e é un bo momento para divulgar o labor de persoas que aínda son moi descoñecidas.\nComo foi a experiencia de levar a unha prisión o debate sobre o traballo de Concepción Arenal sobre a situación das persoas presas?\nUnha das actividades que levou a cabo o CCG para homenaxear a Concepción Arenal foi a proxección no cárcere da Lama da película 'Concepción Arenal, la visitadora de cárceles'. E foi interesante facelo nun espazo icónico na súa biografía (non ese en concreto, evidentemente) e pensar nas cousas que afortunadamente foron cambiando en 200 anos e nas que aínda faltan por cambiar. E pensar sobre todo no importante que foi o traballo feito por Concepción Arenal, tanto no plano teórico e das ideas, como na súa propia práctica activista, contribuíndo a mellorar a vida das persoas en niveis concretos e tamén contribuíndo a mellorar colectivamente a sociedade.\n"Se non se produce unha interacción coa sociedade, ese traballo intelectual sempre vai quedar coxo, vai ficar nunha cuestión meramente erudita"\nEla avogou por conceptos como entender os cárceres como espazos de reinserción e non só de castigo. Esa idea está aceptada en España 200 anos despois do seu nacemento?\nNa teoría si, porque na Constitución fálase da reinserción, pero na práctica hai aínda camiño por percorrer. Concepción Arenal dedicoulle moito esforzo a buscar ese obxectivo, alertando de que as penas excesivamente longas dificultaban a posibilidade de que esas persoas se reintegrasen despois na sociedade, promovendo que as persoas que estaban presas dedicasen o seu tempo á realización de tarefas e a posibilidade de que se puidesen formar nos cárceres.\nConcepción Arenal combinou sempre o traballo máis teórico, de pensamento e de promoción de reformas, cunha actividade máis directa, en contacto coas persoas e colectivos desfavorecidos...\nPara unha persoa que busque a transformación social, o traballo intelectual non é suficiente. Se non se produce unha interacción coa sociedade, ese traballo intelectual sempre vai quedar coxo, vai ficar nunha cuestión meramente erudita. Para conseguir esas transformacións, hai que transcender as portas da academia e derrubar outros muros, como os das prisións.\n"Fai moita énfase en que as mulleres, sobre todo as mulleres pobres, poidan ter acceso a formación, e así poidan gañar mellor a vida e ser menos explotadas"\nTiña moi claro que o obxectivo era ir conseguindo unha serie de transformacións sociais. Por iso boa parte dos seus traballos intelectuais, dos seus escritos, tiñan un destinatario claro, que era a propia xente afectada, para acadar resultados concretos. Moitas veces publicaba en forma dun epistolario ficcionado, en textos como 'Cartas a los delincuentes', 'Cartas a un señor' ou 'Cartas a un obrero'. Ou en forma de manuais (Manual del visitador de prisiones...).\nEsa vontade comunicativa e formativa enlaza con outra das súas teimas: o acceso á educación para os colectivos aos que nese momento estaba vedado, dende as mulleres en xeral ás persoas pobres...\nO acceso á educación é esencial para ela, e en xeral todas as cuestións de carácter pedagóxico. Estamos falando dun momento, o século XIX español no que o índice de analfabetismo era moi alto, e moito máis entre as mulleres. Ela mantén grandes vínculos coa filosofía krausista e con persoeiros destacados da Institución Libre de Enseñanza. Fai moita énfase en que as mulleres, sobre todo as mulleres pobres, poidan ter acceso a formación, e así poidan gañar mellor a vida e ser menos explotadas.\nCapa de 'O meu pecado mortal' © Editorial Galaxia\n"A partir do momento en que en outubro de 1931 se aproba o voto feminino a vida de Clara Campoamor cambia para peor"\nEnlazando a Concepción Arenal con Clara Campoamor, cal foi a posición da primeira en relación co voto feminino, nun momento no que o movemento sufraxista xa comezara noutros países, aínda que o debate aínda non chegara de pleno a España?\nNo Estado español non se pode falar dun movemento sufraxista como existiu en Gran Bretaña ou nos Estados Unidos. Mesmo cando se aproba o dereito ao voto, en outubro de 1931, aínda que si había previamente persoas favorables de forma pública e propostas concretas, estas eran moi limitadas. No caso de Concepción Arenal, na segunda metade do século XIX, non se posiciona a prol do dereito de voto para as mulleres porque vén dicir que nesa altura dos tempos a política non era un mundo positivo, o mesmo que o mundo das armas. Ela si que di que se estaba desperdiciando moito talento feminino, quedando as mulleres relegadas ao interior do fogar, sobre todo pola falta de formación. E defendía que nun espazo social máis aberto as mulleres poderían xogar papeis máis importantes no mundo do traballo.\nDo debate que levou á aprobación en 1931 do voto para as mulleres coñécense popularmente algúns poucos detalles, máis centrados na resistencia de boa parte da esquerda e do republicanismo e na diversidade de posicións entre Clara Campoamor a Victoria Kent. Como foron eses debates? Como lle afectan a Clara Campoamor?\nOs debates son moi interesantes e as posicións estaban moi igualadas. En outubro de 1931 apróbase o dereito por 20 votos de diferenza. E en decembro vótase unha emenda para adialo varios anos, unha votación que non sae adiante por tan só catro votos.\n"Cando en 1936 volver votar as mulleres e gaña a Fronte Popular, ela pensaba que a súa imaxe ía ser rehabilitada e que alguén lle ía pedir desculpas. Pero iso non sucedeu"\nClara Campoamor recolle o contido dos debates no libro 'Mi pecado mortal', que publica en xuño de 1936, xusto antes do inicio da Guerra Civil, e no que reivindica a súa posición. Porque, dende logo, a partir do momento en que en outubro de 1931 se aproba o voto feminino a súa vida cambia para peor. É obxecto de escarnio na prensa do momento, que por exemplo incidía no feito de que só había dúas mulleres no cámara -ela e Victoria Kent- e que non se poñían de acordo. E tamén sofre (ela e a súa familia) insultos, ameazas tanto na rúa, por carta ou por teléfono. Parte da esquerda e do republicanismo responsabilizábaa da derrota electoral de 1933, as primeiras eleccións nas que votaron as mulleres.\nO tempo deulle a razón...\nEla estaba convencida de que a participación das mulleres, máis alá de ser un dereito consubstancial a un estado democrático, non ía variar demasiado a situación a nivel electoral, e que mulleres e homes ían votar de forma semellante, cara á esquerda ou cara á dereita. Cando en 1936 volver votar as mulleres e gaña a Fronte Popular, ela pensaba que a súa imaxe ía ser rehabilitada e que alguén lle ía pedir desculpas. Pero iso non sucedeu, polo que ela se decidiu a escribir este libro.\nA esquerda o republicanismo empregaban o argumento de que o voto das mulleres ía ser controlado pola Igrexa e por ideoloxías conservadoras. Este medo foi común noutros países?\nNoutros países ese argumento do medo tamén se dá, pero no Estado Español estaba o matiz de que acababa de haber un cambio de réxime, que se quería consolidar. Temíase que o voto feminino puxese en risco a República. Noutros países o 'medo' referíase ao temor dos homes a perder a súa condición de cabeza de familia, pasando a haber así, neste caso, unha bicefalia.\n"Nun sentido favorable ao voto foi importante a participación de Ramón Franco, o irmán do ditador, unha persoa dunhas ideas moi avanzadas, democráticas e progresistas, que de feito estaba adscrito ao grupo parlamentario de ERC"\nNos últimos meses, partidos como Ciudadanos quixeron aproveitar as reticencias dos sectores esquerdistas e republicanos a aprobar o voto feminino como un argumento para o debate político na actualidade, afirmando ser herdeiros directos de Clara Campoamor...\nMoitas veces o interese non é coñecer as cousas como foron e a xente tenta tirar proveito partidista dun determinado feito histórico. É moi difícil, ademais, facer unha translación directa dos partidos e ideoloxías que existían na Segunda República. Ademais, naquel momento non existía disciplina de voto. Iso fixo que os debates e as propias votacións desen moitísimo xogo.\nComo foi a participación dos deputados galegos nos debates?\nHai deputados galegos que nos debates tiveron un maior protagonismo, como foi o caso de Roberto Nóvoa Santos, que dicía falar en nome da minoría galeguista, pero expresou unha opinión de carácter persoal en contra do dereito de voto para as mulleres. Porén, finalmente non participou nas votacións. Era un médico considerado progresista, pero tiña publicacións moi misóxinas, nas que falaba por exemplo da “indixencia espiritual do sexo feminino”. En cambio, nun sentido favorable ao voto é importante a participación de Laureano Gómez Paratcha ou de Ramón Franco, o irmán do ditador, unha persoa dunhas ideas moi avanzadas, democráticas e progresistas, que de feito estaba adscrito ao grupo parlamentario de ERC.


Ligado desde cativo á tradición musical galega, estudou acordeón no Conservatorio Profesional de Música de Pontevedra, e Educación Musical mailo Posgraduado de Música Tradicional Galega na Univesidade de Compostela.\nGravou para os discos “Galiza Sons Folk” (2001, ed. Sons Galiza), “Roi Xordo” (2002, ed. Phonos), “Con Dignidade” (2003, ed. A Fábrica de Lus), “Son de Galiza: Recopilatorio de Música Galega” (2003, ed. La Voz de Galiza), “Isolma” (2008, ed. Cumio), Tiruriru (2009, ed. Falcatruada), e "Jazz&Trad." (2012, Autoedición PELdeNOZ-ComCerteza)\nEn 2005 consegue co Cuarteto Caramuxo o “X Premio de Teatro María Casares” á mellor música orixinal, polo espectáculo “Vento Mareiro” de Avelino González. En 2010 o 2º "Premio Opinión" co Cuarteto Caramuxo por "Tiruriru".\nLogo de participar en gravación, colaborar ou tocar con grupos tan dispares en estilo como o grupo de folc Roi Xordo, o de rock&roll Ruxe-Ruxe, NugaJazz Quartet, o grupo de tradicional Pablo Seoane, o grupo de power pop The Homens, ou con compañías de teatro como Chévere, agora a súa actividade musical, á marxe da docencia como mestre, céntrase en Cuarteto Caramuxo, no dúo de jazz&trad. PELdeNOZ, em CabRaret e na Orquestra Os Modernos.\nEn setembro de 2012 inicia un novo proxecto persoal chamado "Caxade". Primeiro publica "Dança dos Moscas” e un mes despois "Gente Pota".


Revisión como estaba o 6 de xaneiro de 2018 ás 10:34\nRevisión como estaba o 29 de novembro de 2017 ás 10:05 (editar)\nm (Desfixéronse as edicións de 193.144.97.55 (conversa); cambiado á última versión feita por Andalcant)\nRevisión como estaba o 6 de xaneiro de 2018 ás 10:34 (editar) (desfacer)\nRañolas e Pedriño son dous rapaces que se coñecen desde cativos. Pedriño é o maior dunha familia con moitos irmáns, e vai vivir coa tía Ádega para estudar para crego. Rañolas é un rapaz moi activo, pero que fica orfo e marcha da vila co seu [[burro]].\nPedriño é moi preguizoso, e ten como única preocupación comer. Abandona os estudos por culpa do [[latín]], e malia que o [[cacique]] da vila lle consegue un emprego no concello, é expulsado por lambón. Porén, despois conséguelle un posto na administración de [[Facenda]], a cambio de 100 pesos que lle dá a tía. No novo posto, nunha cidade, non se sente cómodo, sendo branco das burlas dos compañeiros e do xefe. Con todo, coñece unha rapaza costureira coa que casa e ten un fillo. Non se leva ben coa sogra, e para evitar andar pola casa vai comer por tabernas cun compañeiro do choio, hábito que abandona ao se decatar de que deixa moitos cartos. Nunha ocasión pensa en ser infiel cunha amiga da muller, pero unha persoa anónima ameázao con avisar á sogra e éntralle o medo. Despois ten unha filla. Co paso do tempo, morren a tía Ádega e mais o cacique Dondon Andrés.<br>\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/4609195"


Nove de cada dez contratos asinados en 2021 na Galiza foron temporais\nOs contratos temporais medran 21,6% na Galiza, por riba da media estatal.\nImaxe de arquivo dunha traballadora dun local comercial (Foto: Marta Fernández/Europa Press).\nRedacción 12:01 do 13 de xaneiro de 2022\nA empresa de recursos humanos Randstad vén de facer público o seu estudo sobre a contratación temporal, "a principal fonte de emprego" do mercado laboral español, a partir dos datos do Servizo Público de Emprego Estatal (SEPE).\nDeste modo, revela que en 2021 os contratos temporais aumentaron en 21,6%, un incremento 1,6 puntos superior á media estatal, de 20%.\nNa Galiza asináronse ao longo do pasado ano 827.641 contratos de duración determinada, fronte aos 680.413 do ano anterior. Este dato supón que un de cada vinte contratos temporais a nivel estatal —4,8%— foron asinados en territorio galego.\nA repunta da temporalidade lidérana Balears (+43%), Madrid (+29,6%) e Cantabria (+29,4%), mentres no extremo oposto fican Murcia (+11,5%), Estremadura (+13,1%) e Andalucía (+14%).\nSegundo os datos do SEPE, os temporais supuxeron nove de cada dez —90,14%— contratos asinados na Galiza en 2021, xa que apenas se rexistraron 90.573 novos contratos indefinidos.\nEste dato é lixeiramente superior ao do conxunto do Estado, onde a temporalidade protagoniza 89,1% dos contratos asinados o pasado ano.\nO estudo de Randstad sostén, aliás, que os niveis máis elevados de contratación temporal se rexistraron "na recta final de 2021". En decembro o volume contraíuse, "afectado polo inicio da vaga que sufrimos actualmente".\ngaliza contratos precariedade temporalidade


Eva González, Consulta e Crece - Executivas\nEva González, Consulta e Crece\nby administrador | Xul 28, 2017 | Executiva destacada | 0 comments\nEva vive cun pé na Coruña e outro en Vigo. É unha desas usuarias predilectas da AP9, a autoestrada que atravesa Galicia. É unha emprendedora nata. Reúne case todas as virtudes que caracterizan ao perfil emprendedor de hoxe, en definitiva o de sempre: curiosidade, optimismo, audacia, capacidade para traballar e para asumir riscos e ante todo, convencemento do que quere facer.\nPero para unha muller sempre hai máis dificultades, ás veces nin sequera somos conscientes de que o noso esforzo é maior.\nSupoño que se, cando empezas nun cargo pensas que traballando duro e xerando bos resultados chegará o recoñecemento ou polo menos a estabilidade, pero dáse por sentado ese traballo e esíxese máis, a eles non lles pasa tanto ou lle poñen freo mellor a esas actitudes. Cos anos dásche conta de que che vas atopado grandes empresarios e empresarias dos que podes aprender moito, e que cando non é así é mellor dedicarse a outras cousas, canto antes mellor.\nA conciliación é un tema que non che resulta alleo,a maternidade condicionou a túa carreira?\nNon, porque non mo podía permitir e non parei, salvo as semanas obrigatorias mínimas que marca a lei e que non son renunciables, eu optei pola baixa a tempo parcial para poder manter a empresa funcionando e ter ingresos nese período. A baixa apenas cubría a seguridade social que pagamos cada mes os autónomos e non me chegaba para contratar a outra persoa, a túa dirasme que sistema é leste.\nTes horario laboral?, lévasche traballo a casa?\nTeño o meu propio proxecto empresarial, os primeiros anos o horario é unha tolemia, agora xa vou procurando organizarme mellor. Teño oficina fose pero tamén teño un despacho na miña casa, e un móbil con datos jaja. Hoxe é vital poder traballar desde calquera localización, outórgache maior flexibilidade.\nHorarios que faciliten a repartición de tarefas domesticas e familiares.\nSalarios que tamén facilitan o mesmo.\nBeneficios fiscais e de seguridade social en períodos nos que compatibilizas traballo e coidados dun terceiro. Os empresarios non dispoñemos de ningunha vantaxe asentada, noutros países de Europa a diferenza é abismal.\nSe, pero tamén creo que non sabemos frear ás veces esas actitudes. Debemos facernos valer e dar visibilidade doutras formas ao que facemos. Se aínda así sentes que tes máis que explicar que que aprender, para o meu é o momento de cambiar.\nAgora estou en fase de desenvolvemento da miña empresa Consulta e Crece Networking, o recoñecemento é que cada vez máis empresas e profesionais soliciten os nosos servizos e participen nos nosos eventos de negocios.\nOportunidades que non se nos dan, hai postos que non se ofrecen a mulleres.\nSalarios, abúsase do medo que teñen as mulleres a non ter traballo. O Paro feminino salvo no tramo de idade máis nova está moi lonxe do masculino.\nCambios nas familias, e lexislacións cada vez máis afastadas deses cambios.\nParticipas de maneira activa en Executivas, que valores destacarías desta organización? Por que ves necesario participar nunha asociación como esta?\nCreo que é importante que visibilicemos a situación das mulleres, por nós e polas xeracións futuras. Temos moito traballo por facer nesa materia, somos iguais #ante a lei pero en moitas outras áreas non. Agora é máis importante que nunca porque a muller trátase de incorporar con normalidade ao mercado laboral pero asumindo a maior parte dos roles clásicos.


O Famoso Catálogo Walker & Dawn\nTexto: Davide Morosinotto\n"Partiramos catro. Te Trois o valoroso, que quería dominar a vida. Eddie o xamán, que quería descubrir os seus segredos. Tit, que era pequeno, pero grande cando facía falta. E Julie a invulnerable, que quería ser feliz."\nTe Trois, Eddie, Tit e Julie non poderían ser máis diferentes nin mellores amigos.\nComparten un catálogo de venda por correspondencia, tres dólares para gastar e o desexo de descubrir o mundo. E cando no canto do revólver que encargan chega un vello reloxo que non funciona, non o pensan dúas veces e parten cara a Chicago para cambialo.\nNa súa viaxe nun barco de vapor polo Mississippi e nun tren de mercancías atoparán caloteiros profesionais, policías corruptos, xente boa que resulta non ser tal… por non falar dun crime sen resolver e de moitos, moitos cartos!\nEsta obra recibiu unha axuda da Dirección Xeral de Políticas Culturais da Consellería de Cultura e Turismo da Xunta de Galicia na convocatoria de axudas para a tradución e/ou edición do ano 2019.\nPodes ler as primeiras páxinas do libro aquí.\nN° Páxinas: 324\nTradución de Moisés Barcia\nTamén che pode gustar...\nCantidade: Prezo: 18.50 €\nGastos de envío: 1.50 €\nTOTAL PEDIDO 20.00 €\nCopyright © 2012 - Todos os dereitos reservados


Unha necesidade cotiá - Praza Pública\nUnha necesidade cotiá\nHai máis de dous anos que os pensionistas veñen organizando actividades mensuais para lembrar que existen e que deben ser tratados con dignidade. Actividades de lembranza de feitos e situacións, así como lúdicas, de xuntanza e entrelazamento de amizade, entremistúranse con outras reivindicativas duns dereitos que son seus. Que son nosos, de todos, como sociedade. Algo que está moi claro: unha consigna común, que pode parecer lateral ó movemento pensionista é ‘non hai pan para tanto chourizo’, vese acompañada por peticións dun salario digno para a xente nova, cunha relación evidente, a unión do traballo asalariado coas pensións que xera e mantén, xunto coa non menos evidente do mal que lle fai a toda a sociedade a corrupción.\nNon é necesario insistir nesa relación entre salarios e pensións, farto estudada e ó tempo, ocultada na procura da división de protestas e illamento de protestantes (quen queira profundizar, pode ver moitos artigos sobre o tema, por exemplo no blog de Vicenç Navarro, entre outros moitos). Nembargantes, o que se constata, a pesares desa tentativa de división, é un medre mes a mes das actividades de protesta dos pensionistas. Remato de mirar en Ribadeando fotos de diversas convocatorias anteriores. Por exemplo, en febreiro de 2018, unha foto de Suso Fernández rexistra 20 persoas nas escaleiras do concello de Ribadeo, ás que habería que sumar a el mesmo como fotógrafo. E ó alcalde, que non sei se volveu a asistir unha vez visto que non era unha protesta pasaxeira para saír nos medios, senón algo construído con paciencia para conseguir un obxectivo: unhas pensións públicas e dignas. Dous anos despois, con altos nos veráns e baixos co mal tempo, este mes os congregados triplicaban a cantidade. E as forzas non flaquean, coa conciencia de que mal que ben, non só se está a conseguir parar o desmantelamento do sistema público de pensións, senón que mesmo pouco a pouco están sendo algo máis equitativas, aínda que o poder adquisitivo medio retroceda.\nAs concentracións, marchas e outras actividades dos pensionistas están a deixarse sentir por toda Europa, nun movemento que acada un reflexo mesmo a nivel mundial, pero sobre todo que amosa dúas características. Unha, o lento aumento do convencemento da sociedade sobre todas as teses defendidas. Outra, que é un movemento que se engarza en toda a sociedade, atravesándoa finamente pero tamén necesariamente. Resultado o primeiro que da ánimos ó tempo que se constata o moito que queda de mobilización social: non é de onte que alguén se pregunte cantos pensionistas hai en Ribadeo para que asistan 60, incluídas algunhas persoas que non o son pero que están concienciadas e poden asistir ás veces. E engarce na sociedade que fai que o movemento non sexa algo illado, senón que se relacione con outros, que sirva tamén de vector de concienciación en canto ó cambio climático ou á destrución do tecido industrial. E é que como se está a amosar, estar xubilado non implica delegar as funcións que nos fai persoa, senón máis ben ser máis consciente delas e exercelas como unha necesidade cotiá.


O persoal da CRTVG e a RTVE en Galicia maniféstase este sábado...\nO persoal da CRTVG e a RTVE en Galicia maniféstase este sábado "pola dignidade dos medios públicos"\nO Comité Intercentros da Corporación de Radio e Televisión de Galicia e o Comité de empresa da Corporación de Radio e Televisión Española en Galicia convocan conxuntamente unha manifestación para o vindeiro sábado 8 de setembro en Compostela co obxecto de reivindicar "a dignidade dos medios públicos de comunicación".\nAmbos os dous comités promoven esta manifestación para "contra o uso partidista e a manipulación informativa" dos medios públicos, logo de que o persoal puxese en marcha –primeiro no centro da RTVE en Galicia e despois na CRTVG– os chamados “venres negros”. A representación sindical asegura que os medios públicos están neste momento "nunha situación de deterioro a causa dun modelo de xestión que non atende aos criterios de servizo para os que foron concibidos".\nA manifestación, que coincide co último treito do Camiño de Santiago, comezará ás 10:30 nas instalacións da CRTVG en San Marcos, pasará tamén pola sede da RTVE en San Marcos, e finalizará contra as 12:30 na Praza das Praterías. Os comités organizadores convidan a todo o persoal dos medios públicos e ao conxunto da sociedade galega a participar nun acto que definen como "un posicionamento a prol do dereito fundamental á información".\nMáis información en Pola dignidade dos medios públicos.


Arturo Souto. Nove óleos sobre lenzo. | Fundación Laxeiro\nArturo Souto. Nove óleos sobre lenzo.\nArturo Souto, nove óleos sobre lenzo\nCiclo Os Novos II\nInauguración: venres, 14 de marzo, 20.00h.\n14 de marzo – 22 de xuño\n(Ver reportaxe no Zigzag diario da TVG.)\nTamén podes ver unha reportaxe da exposición na CRTVG\ne este é o máis recente, emitido na CRTVG o pasado 10 de xuño\nA Fundación Laxeiro, en colaboración coa Galería Montenegro, inaugura la segunda entrega del ciclo Os Novos coa exposición titulada Arturo Souto, nove óleos sobre lenzo que se poderá ver do 14 de marzo ao 22 de xuño de 2014 na sede viguesa da Fundación Laxeiro\nCICLO OS NOVOS\nSe en 2013, era Manuel Colmeiro quen Inauguraba o ciclo, cunha selección de obras sobre papel de pequeno formato, pertencentes á súa primeira época, na que se mostraron por primeira vez, algunhas pezas inéditas; nesta ocasión, o artista eixido é Arturo Souto (Pontevedra, 1902 – México 1964), un artista que desempeñará un papel importante na configuración do que se chamou a estética granítica, un concepto que serviu para definir a forma de pintar dos Renovadores no primeiro terzo do século XX e que tivo continuidade en anos posteriores de forma diferente en cada autor do devandito grupo.\nA obra que se mostra nesta exposición, lonxe de consistir en bosquexos e debuxos preparatorios, como sucedeu coa exposición de Manuel Colmeiro antes mencionada, está formada por nove óleos sobre lenzo, datados entre 1930 e 1962. Trátase, por tanto, de obras moi destacadas dentro da traxectoria do artista, moitas delas profusamente documentadas en diversas publicacións que son xa parte da imaxe de marca deste singular pintor.\nPoden verse pezas tan singulares como A farándula, de 1931, ano no que Arturo Souto viaxa por segunda vez a París, grazas a unha bolsa da Deputación de Pontevedra. O artista ten 29 anos e, acorde coa súa mocidade, está moi comprometido coas vangardas, algo que fai público coa súa adhesión a manifestos como o de los Ibéricos (1925) ou o Manifiesto AGAP (1931). A súa estética, a medio camiño entre o decadentismo fin de século e a Nova obxectividade que arrinca do Retorno á orde proclamada por Jean Cocteau en 1926, plásmase nesta peza utilizando elementos do Neoclasicismo desenvolvido por artistas como Picasso, como inicio dun novo camiño figurativo despois da resaca das vangardas de descomposición da imaxe, como a Abstracción, o Construtivismo, o Suprematismo e o Cubismo.\nA farándula recrea un ambiente melancólico, acentuado polo punto de fuga da paisaxe e certa soidade existencial das personaxes, tratadas con volumes esquemáticos e rotundos que adiantan xa o seu interese pola pintura da Vangarda italiana na que profundará máis tarde, cando viaxe á Academia de España en Roma, en 1934. Autores da Pintura metafísica como Giorgio De Chirico ou Mario Sironi están xa presentes nesta obra que recrea de forma maxistral ese sentimento de deshumanización tan característico da Europa do período de entre guerras.\nPrecisamente, do seu periodo itialiano (1934-1936) móstranse dúas pezas fundamentais como son O espantallo e Entroido. Dúas obras moi representativas da temática da pintura italiana desta altura, como a deshumanización do individuo que antes mencionábamos que De Chirico recreaba nos seus célebres manequíns e que Souto recrea reproducido un espantallo e personaxes con máscaras, coincidindo co Laxeiro destes anos, lembremos Mascarón ou Carnavalada que se poden ver na Colección permanente da Fundación Laxeiro. O entroido cumpre así unha función de distanciamento e ocultación coa que os nosos Renovadores expresan ese sentimento de deshumanización antes mencionado.\nDespois de numerosas viaxes e exposicións por España, Europa e Norteamérica, Arturo Souto instálase en México, onde fixará a súa residencia e alí interésase pola tradición muralista do pais azteca, ademais de polo exotismo de culturas afastadas. O rapto de 1943 recrea, mediante a composición en fuga, tan característica do artista, unha escena arredada no tempo e no lugar que nos introduce no misterioso Oriente a través dun maxistral claroscuro, facturado con esa textura granítica que o autor segue practicando nesa época. Un xogo de luces e sombras que, igual que acontece con Laxeiro, utiliza para poñer aceno no misterio da escena, compoñendo un suxestivo relato con ese equilibrio tan característico entre a escena interior do primeiro plano e a paisaxe no punto de fuga da obra.\nMalia súa experiencia americana, O rapto segue sendo unha peza cun indiscutible sabor francés, debedora da evasión característica da art nouveau do cambio do século XIX ao XX que Souto actualiza co recurso técnico da pincelada matérica, definitoria da estética granítica, da que atopamos outro fantástico exemplo nesta exposición, xa de principios dos anos sesenta, como é a peza titulada Mulleres no porto. Unha escena de prostíbulo na que a pincelada metérica, sirve nesta ocasión para difuminar as contornas das figuras situadas no interior dun cuarto, en contraste –outra vez- coa paisaxe en fuga, esta vez portuaria, que se enmarca nunha ventá, no fondo da escena.\nA paisaxe adquire protagonismo na exposición, mediante catro obras que completan a mostra, datadas en diferentes anos da década dos corenta. Trátase de pezas máis compracentes dende un punto de vista temático nas que o autor fai gala de toda a súa sabedoría no tratamento do espazo e da luz.\nPaisaxes urbanas como Porto de La Rochelle, de 1940; Tordesillas, de 1945; Panteón, de finais dos anos corenta e Plaza de Castilla, Chinchón, de 1950, representan, en conxunto, os diferentes recursos de Arturo Souto no tratamento da paisaxe. Así, Porto de La Rochelle amósanos un Souto aínda inscrito no relato da evasión, compoñendo unha escena, aínda en fuga, coa promesa dun barco que nos levará a latitudes remotas, inscrito nunha paisaxe granítica cun ceo que semella ameazar con caerse sobre a cidade, imprimindo á escena una certa irrealidade, característica do misterio que rodeaba a temática do pintor por aqueles anos.\nTordesillas, pintado cinco anos máis tarde, ten un tratamento moi diferente. De composición totalmente frontal, a pincelada está máis integrada, coa que consigue unha gama cromática menos contrastada que conecta co paisaxismo español da Xeración do 98, tan dado á recreación dos pobos casteláns.\nPlaza de Castilla, Chinchón, de 1950, afástase sen embargo desta liña e adéntrase nun tratamento da cor que desdibuxa as contornas e da un gran protagonismo á luz que, mediante a súa incidencia nas medianeiras dos edificios, organiza o esquema compositivo de toda a obra, rematado pola rotunda presenza do Castelo de Chinchón, baixo un ceo encapotado que é pura abstracción.\nCompleta esta serie de paisaxes, Panteón, de finais dos anos corenta, quizais a obra más amable de toda a exposición. En Panteón, a escena, evidentemente decimonónica, con carruaxes de cabalos e mulleres ataviadas de época, contrasta con un tratamento formal desdibuxado, no que a mancha volve a organizar toda a escena e introduce unha interesante tensión entre a temática e o tratamento formal.\nNo seu conxunto, a exposición mostra as diversas liñas de traballo que caracterizan a obra de Souto. Formalmente, están presentes nestas pezas, a estética granítica, o tratamento da luz e a cor, as composicións complexas con primeiros planos e perspectivas en fuga, a combinación entre escenas de interior e de exterior nunha mesma obra e a esquematización dos personaxes.\nDende un punto de vista temático, a soidade existencial, un certo estrañamento metafísico, a recreación de escenas exóticas e as súas características escenas de bordel, son temas que van construíndo, ao longo da súa traxectoria, un discurso persoal e cosmopolita que sitúan a súa pintura nas preocupacións da arte internacional da época, incluíndo ademais, a súa mestría co tratamento da paisaxe dende diferentes presupostos formais.\nPor todo isto, a exposición supón unha boa ocasión de revisión ou descubrimento da obra dun dos artistas capitais na renovación da plástica galega do século XX, non demasiado coñecido polo gran público. Unha ocasión que é posible grazas á colaboración da Fundación Laxeiro coa galería Montenegro, quen cede a totalidade das pezas que conforman a exposición.\nARTURO SOUTO. BREVE RESEÑA BIOGRÁFICA\nArturo Souto (Pontevedra, 1902 – México 1964) mostrou a súa afección pola pintura a dende neno ao carón do seu pai, pintor afeccionado, e foi en 1920 cando ao trasladarse coa súa familia Sevilla consolidou a súa vocación, entrando en contacto con outros artistas andaluces. En 1922 instálase en Madrid e ingresa na Academia de Belas Artes de San Fernando en Madrid, onde coñece a Dalí, entre outros artistas e asiste a diferentes faladoiros da capital, nos que inicia unha amizade con Valle Inclán.\nEn 1925 realiza a súa primeira exposición individual na Casa de Galicia en Madrid, despois de participar nas Exposicións Nacionais de Belas Artes. Este mesmo ano asina, xunto con outros creadores como Alberto Sánchez, o vigués José Frau ou Rafael Alberti, o Manifesto dos Ibéricos, reivindicando a obra de artistas ignorados pola arte oficial española como Picasso, Juan Gris, Julio González e Gargallo. chegan a facer unha exposición como grupo no Palacio del Retiro que constituíu un revulsivo na vida cultural da época. Sobrevive completando a escasa paga paterna, facendo decoración de porcelanas e consigue así financiarse a súa primeira viaxe a París, en 1926, a onde volverá en 1931, cunha bolsa da Deputación de Pontevedra.\nParticipa en importantes exposicións colectivas e realiza mostras en Madrid, a finais dos anos vinte, en Pontevedra, en 1928, Santiago en 1930, A Coruña en 1931, Vigo en 1932 etc. Nestes experimenta con diferentes técnicas e a súa obra adquire un esteticismo dandi e certo decadentismo que caracterizarán a súa produción destes anos. Por medio do poeta Luis Pimentel, o Círculo das Artes de Lugo encárgalle seis paneis para os seus salóns nos que plasma toda a personalidade e unha obra xa salientable e xenuína. Ilustra diversas novelas e colabora coa revista madrileña Blanco y Negro.\nEn 1931 asina o manifesto de AGAP (Agrupación Gremial de Artistas Plásticos) xunto a Santiago Almela, Francesc Badía, Emiliano Barral, Botí, Julián Castedo, Climent, Rafael Dieste, Isaías Díaz, Díaz Yepes, Cristino Mallo, Mateos, Francisco Maura, Moreno Villa, Santiago Pelegrín, Pérez Mateo, Servando del Pilar, José Planes, Puyol, Renau, Rodríguez Luna, Santa Cruz e Winthuysen.\nEn 1934 recibe unha bolsa para asistir á Academia Española en Roma, permanecendo en Italia, con incursións a París, hasta 1936. Interésase pola pintura metafísica de Giorgio de Chirico e os membros do grupo Novecento que exercerán unha gran influencia sobre o seu traballo, incorporando á súa pintura Arquitecturas clasicistas, un certo estrañamento espacial, una estética arcaizante e o aspecto rugoso da pintura mural, coincidindo nestas solucións con compañeiros de xeración como o propio Laxeiro, Luis Seoane, Manuel Colmeiro ou Carlos Maside, inaugurando así o que se coñeceu como Estética granítica\nRetorna a España en xuño de 1936 e sorpréndelle a Guerra Civil en Madrid. Enseguida se une ao bando republicano e ingresa na Alianza de Intelectuales Antifascistas. Participa activamente na propaganda republicana con debuxos e carteis, e colaborando como ilustrador en publicacións como El Mono Azul, El Buque Rojo, Nova Galiza, El Combatiente, Nueva Cultura y Hora de España, entre outras. En 1937 asiste ao Congreso Internacional de Escritores que se celebra en Valencia, onde reside dende o mes de novembro do ano anterior e participa na Exposición Internacional de París, no pavillón deseñado por Sert, onde tamén se atopaba El Guernica Picasso, a quen coñecera dous anos antes. En 1938 viaxa a Bélxica e expón en Bruxelas, onde é eloxiado polo pintor James Ensor.\nDespois da guerra, viaxa como exiliado dende Barcelona a Burdeos e La Habana, onde realiza varias exposicións, para partir máis tarde a Nova York, Los Ángeles e Filadelfia, expoñendo nesas cidades. En 1942 trasládase a México onde non tardará en expoñer, identificándose con certos aspectos da pintura mural mexicana. Será en México onde fixará a súa residencia ata 1964, realizando numerosas exposicións naquel país e outros de América Latina.\nEn 1962 retorna a España e realizará unha primeira exposición na Sala Velázquez de Vigo. Profundamente defraudado pola escasa acollida da mostra e a ausencia dos seus amigos galegos, marcha para expoñer en Santiago, Madrid e Bilbao. En 1964 regresa a México para recoller as súas pertenzas e instalarse definitivamente en España, pero un infarto acabará coa súa vida na capital mexicana.\nTags: arte, Arturo Souto, exposición, Fundación Laxeiro, Galería Montenegro, Laxeiro, Manuel Colmeiro, Nova Obxectividade, Os Novos, Vangarda Histórica, Vigo


A SÍNDROME DE DOWN | IES Francisco Asorey (Cambados, Pontevedra)\n← ATMOSFERA EN SHOCK\nEduardo puños pechados →\nPublicado o Marzo 21, 2022 por Uxía Ponte Serén\nA síndrome de Down e una afeción na que unha persoa ten un cromosoma de máis, e dicir, en lugar de ter 46 cromosomas ten 47. As persoas ca sindrome teñen unha copia extra no cromosoma 21. Isto provoca cambios no desenvolvemento e nas características físicas.\nAs células humanas xeralmente conteñen 23 pares de cromosomas. Un cromosoma de cada par provén do pai, e o outro da nai.\nA síndrome de Down xérase cando se produce unha división anormal no cromosoma 21. Estás anomalías na división celular provocan unha copia adicional parcial o cromosoma 21. Este material xenético adicional e responsable dos rasgos característicos e dos problemas do desarollo. Calquera destas variacións xenéticas pode causalo:\nTrisomía 21: o 95% dos casos, teñen orixe na trisomía 21. As persoas teñen tres copias en lugar de duas copias habituais. Esto sucede pola división celular anormal durante o desarollo do espermatozoide e óvulo.\nMosaicismo: e pouco frecuente, só algunhas células teñen copia adicional do cromosoma 21.\nTranslocación: pode ocurrir cando parte do cromosoma 21 únese a outro cromosoma, antes ou durante a concepción.\nOs nenos e adultos con síndrome de Down teñen un aspecto facial definido, estás son algunhas das características máis frecuentes:\nPálpebras inclinados cara arriba\nPequenas manchas brancas no iris do ollo\nA maioría dos rapaces , presentan retrasos na linguaxe e problemas da memoria a curto e longo prazo.\nA maioría das veces non é hederitario. Prodúcese por un error na división celular nas primeiras fase de desenvolvemento do feto.\nA expectativa de vida aumentou. Na actualidade unha persoa con síndrome de Down pode vivir máis de 60 anos, depedendo da gravidade dos problemas de saúde.\nEsta entrada foi publicada en Mediciña e saúde, Xenética e evolución e etiquetada cromosomas, Síndrome de Down, Trisomía, Xenética. Garda o enlace permanente.\nactualidade animais Antártida atmosfera Auga biodiversidade Cambio climático clima CO2 contaminación deforestación desxeo drogas Ecosistemas efecto invernadoiro enerxías renovables enfermidades españa Europa evolución Extinción fondo mariño Galicia Incendios incendios forestais Insectos lixo mar Medioambiente oceanos perigo de extinción petróleo poboación quentamento global reciclaxe Residuos saúde Sequía tecnoloxía terremotos vertedoiro volcán Xenética xeoloxía Ártico\nMOITO MÁIS (E MELLOR) QUE MOLESTOS\nNadaremos máis limpos\nComo nos afectan as alteracións xenéticas?\nRENOVABLES PARA FREAR A DEPENDENCIA ENERXÉTICA\nO PREZO DA FERMOSURA


Biblio Poleiro: Artigo periodístico relaciona os ingresos familiares coa nota da selectividade. Saímos gañando!\nArtigo periodístico relaciona os ingresos familiares coa nota da selectividade. Saímos gañando!\nNeste interesante artigo de La Voz de Galicia recóllese un caso que se reproduce en moitos concellos do rural galego: baixan as medias da selectividade en función das rendas familiares. Isto non é novidade nin exclusivo da nosa comunidade: estatísticamente as rendas máis baixas relaciónanse co fracaso escolar. E é que a igualdade de oportunidades é unha utopía que estamos lonxe de conseguir.\nExplícase no artigo que a distancia entre os domicilios e os centros de estudo, que ás veces implica longos desprazamentos, o difícil acceso a actividades culturais, pasantías e demais, ou a deficiente conexión a internet son algunhas das razóns que determinan estes resultados.\nNon obstante Celanova aparece como un dos centros cunha media máis alta en relación coas súas baixas rendas: no gráfico podemos comprobar como é a vila con mellores resultados (media de 6,48) nun rango de renda bastante baixo (10.000 a 13.000 euros anuais), por diante, dentro deste rango, de Boiro, Silleda ou Arteixo.\nDeixámosvos o enlace ao artigo onde podedes consultar esta gráfica de xeito interactivo.\nPublicado por Biblioteca IES Celanova ás 11:56


Eventos en 29 Maio, 2019\nExposición “25 anos vestindo a EMuF”\n11 Maio, 2019 - 29 Maio, 2019\nOrganizada polo Concello de Betanzos polo aniversario da Escola Municipal de Folclore, dentro do Programa das Letras Galegas. Horario de visitas de 10:00 h a 14:00 h e 18:00 h a 21:00 h os días laborables e de 11:30 h a 14:00 h os sábados.\nExposición dos debuxos participantes no X Concurso de carteis das Letras Galegas\n13 Maio, 2019 - 31 Maio, 2019\nEn horario de 10:00 h a 14:00 h e de 18:00 h a 21:00 h os días laborables e de 11:30 h a 14:00 h os sábados. Organiza o Concello de Betanzos dentro do Programa das Letras Galegas.\nExposición sobre a vida e obra de Antón Fraguas\nEn horario de 10:00 h a 14:00 h e de 18:00 h a 21:00 h os días laborables e de 11:30 h a 14:00 h os sábados. Organiza o Concello de Betanzos e a Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia dentro do Programa das Letras Galegas.\nExposición titulada “D´ahir a hui:3000”\n16 Maio, 2019 - 30 Maio, 2019\nPor conta do Grupo BYE na Sala de Exposicións Temporais da Sede da Fundación CIEC, de martes a sábado en horario de 10:00 h a 14:00 h e de 16:00 a 20:00 h.\nTres sesións do obradoiro titulado “O sabio mestre”\nCEIP Vales Villamarín, Av. Carregal\nEn horario docente e para o alumnado de educación primaria do CEIP Francisco Vales Villamarín, dentro da actividade “Para lingua, a nosa!”, desenvolvido pola compañía Xandobela dentro da Rede Cultural da Deputación da Coruña. Organiza o Concello de Betanzos, dentro do Programa das Letras Galegas.\nActividades da ludoteca itinerante “Eira Xandobeleira”\nEn horario docente ao longo de toda a mañá e para o alumnado de educación infantil do CEIP Francisco Vales Villamarín, da actividade “Para lingua, a nosa!”, desenvolvida pola compañía Xandobela dentro da Rede Cultural da Deputación da Coruña. Organiza o Concello de Betanzos, dentro do Programa das Letras Galegas.\nO Concello mellorará o lucernario do edificio Liceo, utilizando técnicas para reducir a temperatura...\nComunicación Betanzos - 26 Marzo, 2019\nConcello e Patrimonio estreitan a súa colaboración para avanzar na recuperación do parque do...\nComunicación Betanzos - 5 Outubro, 2019


A Veiga celebra esta fin de semana a sexta edición das xornadas Astrotrevinca "nun dos mellores catorce ceos do mundo" | Turismo Galicia\nA Veiga celebra esta fin de semana a sexta edición das xornadas Astrotrevinca "nun dos mellores catorce ceos do mundo"\nO vicepresidente da Deputación, Rosendo Fernández, o alcalde da Veiga, Juan Anta, e o coordinador do programa, Óscar Blanco, participaron hoxe no Pazo provincial na presentación deste evento. Fernández afirmou na súa intervención que "falar de astronomía e de Pena Trevinca, o cumio máis alto de Galicia con 2.124 metros, é falar inevitablemente da Veiga, que nos ofrece un proxecto estrela para observar e coñecer as estrelas, ocupando un lugar destacado no ámbito da astronomía e nun segmento emerxente como o astroturismo".\nPola súa banda, o alcalde da Veiga, Juan Anta, sinalou que desde o concello estase a facer "unha aposta decidida polo turismo astronómico, dun modo didáctico, divertido e para achegar ao público un dos mellores catorce ceos do mundo", cun forte compromiso polo desenvolvemento do rural a través do turismo sostible. Aproveitou tamén o rexedor para recordar que no próximo mes de marzo está previsto que estea a pleno rendemento o observatorio astronómico, "como unha das ferramentas máis potentes do noroeste de España".\nAnta non deixou de agradecer a colaboración da Deputación de Ourense nestas xornadas, así como o traballo realizado por Óscar Blanco e Pablo Canedo, como impulsores dos primeiros encontros no concello de afeccionados á astronomía, o labor desinteresado para conseguir en agosto de 2015 o certificado StarLight e, agora, as sucesivas edicións deste evento.\nÓscar Blanco foi o encargado de explicar o contido das xornadas que se desenvolverán na Veiga, "como o mellor lugar do noroeste da península ibérica para observar as estrelas pola baixa contaminación lumínica, boas codicións climatolóxicas e a súa altitude". Así, apuntou a celebración de conferencias, a proxección dun documental americano sobre a importancia e as consecuencias da contaminación lumínica ou as observación nocturnas que terán lugar no miradoiro estelar das Tablillas, ademais dunha observación diurna doutra estrela indispensable para a vida, o sol, mediante telescopios especiais.


Alegacións o Regulamento de Participación Cidadá (I) – Ágora Narón\nComo xa informamos, fixemos dentro do prazo de 30 días que marca o BOP alegacións o regulamento de Participación Cidadá. As detalladas neste artigo son as referentes a súa totalidade, pedindo que a elaboración do novo regulamento conte con participación real, e non se aprobe co vicio de nacemento de terse feito con nula participación, e só coa apariencia da mesma. Estos son os motivos.\nDescoñecemento por parte da cidadanía do mesmo\nNo sometemento a consulta pública previa da disposición normativa dirixida á cidadanía e organizacións representativas afectadas pola futura norma, so houbo unha persoa ou organismo participante que fixo seis achegas ( e sen que no texto final estén reflexadas).\nNun concello de preto de 40.000 habitantes e que se preza de ter unha vida asociativa intensa, todo isto reflexa que non foi difundido axeitadamente este regulamento para a súa valoración e redacción coas achegas enriquecedoras da cidadanía e asociacións, o que xa o deslexitima completamente de base para o futuro.\nNon foi emitido informe sobre o regulamento polo Comisionado de Transparencia\nO Comisionado da Transparencia constitúese coma un órgano independente de control no cumprimento das obrigas comprendidas no Título I da Lei 1/2016, do 18 de xaneiro, de transparencia e bo goberno por parte dos suxeitos incluídos no seu ámbito de aplicación.\nO Comisionado da Transparencia ten encomendadas entre outras a seguinte función:\n“d) Emitir informe, con carácter previo á súa aprobación, sobre proxectos de lei ou de regulamentos en materia de transparencia e bo goberno, oída a Comisión da Transparencia”\nNon pode haber participación cidadá real se non hai transparencia. De feito, noutras comunidades autonómicas, coma é o caso de Euskadi, está lexislado conxuntamente na “Ley de Transparencia, Participación ciudadana y Buen Gobierno”\nPorén, consideramos imprescindible que o comisionado de Transparencia avalíe si con este regulamento hai as medidas de transparencia que garantan a posibilidade de participación real\nO regulamento debería ser revisado na súa totalidade, abrindo un novo periodo de participación, dandolle previamente a máxima difusión a ese proceso.


Iolanda Veloso: Tememos que tras o escurantismo do pacto PP-PSOE estea a privatización de servizos" - Destacadas - Bloque Nacionalista Galego de Vigo - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nIolanda Veloso: Tememos que tras o escurantismo do pacto PP-PSOE estea a privatización de servizos"\nBNG de Vigo 02 abr. 2014 - 17:30\ndo privatización pp servizos psoe veloso\nO BNG demandou información en todas as xuntanzas dos organismos autónomos sobre a materialización da súa disolución, que non foi facilitada\nVigo, 2 de abril de 2014.- A portavoz municipal do BNG, Iolanda Veloso, expresou a preocupación do Bloque por que a disolución dos organismos autónomos do Concello, enmarcada no pacto entre PP e PSOE, teña como consecuencia a privatización dos servizos que prestan eses propios organismos. Por mor deste acordo entre populares e socialistas, a voceira nacionalista criticou que o Partido Socialista está asumindo as políticas privatizadoras dos populares.\nIolanda Veloso explicou que nos dous últimos días foron convocados os organismos autónomos de xeito urxente para aprobar os seus orzamentos, e que en todos eles os representantes nacionalistas demandaron información sobre a materialización da súa disolución, información que non foi facilitada polo goberno.\nO PSOE non contestou a nada agás a señora Carmela Silva que dixo que a xerencia non se disolve, sinalou a portavoz do BNG, quen engadiu que para a tenente de alcalde era normal que o Bloque non tivera información sobre os diferentes aspectos do pacto entre populares e socialistas e que xa a tería cando se debatese no pleno.\nPola contra, segundo destacou Iolanda Veloso, o Bloque ten moi clara a súa posición, e quen ten que explicar á cidadanía as consecuencias do insólito pacto son o PP e o PSOE. Para a voceira do BNG, trátase dun pacto escurantista e sen ningún tipo de transparencia, polo que subliñou non entender que se non convide a sumarnos se non temos ningún tipo de información.\nPorén, a portavoz do BNG apuntou que o PP e o PSOE aínda están negociando o pacto en tanto que o Partido Socialista negouse a incluír no documento orzamentario dos organismos autónomos a disolución dos mesmos, pese a que o PP o pediu en reiteradas ocasións.\nConsecuencias nos organismos autónomos\nIolanda Veloso destacou a necesidade de que PP e PSOE expliquen como vai afectar ao persoal e aos usuarios dos organismos autónomos a súa disolución. Neste sentido criticou que non só o BNG non ten información de que vai acontecer con estes organismos, senón que non a teñen nin traballadores nin usuarios.\nPreocúpanos esta situación, da que non temos información, porque tememos que o escurantismo teña a intención acorde coas políticas do PP de privatizar os servizos, manifestou a voceira nacionalista, alertando de que neste caso suporía a contratación de empresas para prestar os servizos que prestan o IMD, Vigozoo e EMAO.\nAo respecto sinalou que incluso na xunta reitora da Escola Municipal de Artes e Oficios (EMAO), o concelleiro Santos Héctor insistiu en que as actividades desta entidade son impropias do Concello de Vigo. A portavoz do Bloque criticou asemade que o goberno non fale de prazos á hora de poñer en marcha esta disolución pese a que xa se lle preguntou.\nO Bloque acusa ao goberno vigués de asumir as políticas do Partido Popular por razóns electorais\nO BNG insta ao alcalde a explicar á cidadanía por que pon ao PP a gobernar Vigo


actriz británico-belga que realizou a meirande parte da súa carreira artística nos Estados Unidos\nBélxica e Reino Unido\n1964 - Charada\nLogo de aparecer en varias películas británicas e protagonizar a obra de Broadway de 1951, Gigi, Hepburn interpretou o papel principal de Vacacións en Roma (1953), o cal valeulle un Óscar á mellor actriz. Máis tarde actuando en películas de éxito como Sabrina (1954), Historia dunha monxa (1959), Breakfast at Tiffany's (1961), Charada (1963), My Fair Lady (1964) e Wait Until Dark (1967), Hepburn recibiu nomeacións aos premios Oscar, Globo de Ouro e BAFTA e devindicou un premio Tony pola súa actuación teatral na obra de Broadway de 1954, Ondina. Hepburn segue sendo unha das poucas persoas que gañaron un Óscar, un Emmy, un Grammy e un Tony. Hepburn foi a primeira actriz en gañar un Oscar, un Globo de Ouro e un premio BAFTA por unha soa actuación: Vacacións en Roma en 1954.\nVida durante a segunda guerra mundialEditar\nEn 1944 Hepburn xa era unha boa bailarina e, durante esta época, bailaba secretamente. O diñeiro que recaudaba doábao á resistencia holandesa. Sobre esta época dixo máis adiante: «O mellor público que terei; non facía nin un só son ao terminar a miña actuación».\nCo desembarco das tropas aliadas en Normandía o día D (6 de xuño), as cousas en Holanda empeoraron drasticamente. Durante o inverno de 1944 os alemáns confiscaron os alimentos e combustibles da poboación holandesa. Sen comida nin calor nos fogares, a xente morría de fame e frío nas rúas. Hepburn e moitos outros facían fariña a partir de tulipáns cos que podían cociñar galletas e tortas. A cidade holandesa de Arnhem foi devastada durante o bombardeo aliado, como parte da errada operación Market Garden. O seu tío e un primo da súa nai foron fusilados como membros da resistencia, o seu irmán Ian foi capturado e estivo nun campo de traballo. As carencias alimenticias fixéronse patentes e Audrey sufriu anemia e problemas respiratorios. En 1991 Audrey dixo: «Teño recordos. Recordo estar na estación de tren vendo como se levaban aos xudeus, e recordo en particular a un neno cos seus pais, moi pálido, moi louro, usando un abrigo que lle quedaba moi grande, entrando no tren. Eu era unha nena observando a un neno».\nEn 1945, ao finalizar a guerra, Audrey abandonou o conservatorio de Arnhem e mudouse a Ámsterdam onde tomou clases de ballet con Sonia Gaskell. En 1948 foise a Londres e seguiu estudando ballet, esta vez de man da recoñecida Marie Rambert, profesora de Vatslav Nizhinskii, un dos maiores bailaríns da historia da danza. De cando en vez Hepburn preguntáballe a Rambert sobre o seu futuro, ao que ela respondíalle que podería seguir alí e ter unha gran carreira, pero o feito de que fose relativamente alta (1,67 m), sumado á súa delgadez por mor da malnutrición durante a ocupación alemá non lle permitiría ter un bo futuro como primeira bailarina. Pero Audrey quería sobresaír, así que confiou na súa mentora e intentou a actuación. Ademais, a situación económica da familia Hepburn non lle permitiría continuar cos seus estudos, e Audrey, necesitada de diñeiro, reformulouse o empezar a actuar, xa que esta profesión estaba mellor paga que a de bailarina. Rambert dixo despois sobre Audrey: «Era unha estudante marabillosa; se seguise, podería converterse nunha bailarina excepcional». A fame da guerra sumouse a disciplina da danza, que a volveu case anoréxica: nas súas Memorias José Luis de Vilallonga afirma que os seus xantares non pasaban dun á de polo e unha folla de leituga.[Cómpre referencia]\nPrimeiros anos de actrizEditar\nO seu primeiro papel de importancia foi no filme Secret People, no cal realizaba o papel dunha bailarina prodixio. Naturalmente, Audrey fixo todas as escenas de baile. Pero o papel que a catapultou á fama, ademais de ser o seu primeiro papel en Hollywood, foi, xunto a Gregory Peck, en Vacacións en Roma, de William Wyler.\nVacacións en RomaEditar\nDurante os anos seguintes, Audrey converteríase nunha das actrices máis recoñecidas pola súa inigualable beleza natural, icona da sinxeleza na elegancia feminina e transparencia de personalidade. Foi considerada entre as máis queridas e populares da meca do cine e gozou da amizade de case todos os seus compañeiros de rodaxe.\nEstrela de HollywoodEditar\nLogo de Vacacións en Roma, traballou con Humphrey Bogart e William Holden na comedia romántica de Billy Wilder, Sabrina. Audrey foi enviada ao deseñador Hubert de Givenchy para que decidise o seu vestiario na película. Cando lle dixeron a Givenchy que «Miss Hepburn» viña velo, pensou en Katharine Hepburn, non en Audrey. Nun primeiro momento, rexeitou vestila, pero ao final rectificou. Audrey e Givenchy mantiveron unha forte amizade durante o resto das súas vidas. Durante a filmación de Sabrina, Audrey e William Holden mantiveron unha relación amorosa. O seu papel de Sabrina valeulle un nomeamento ao Oscar, premio que finalmente foi parar a mans de Grace Kelly.\nSendo xa unha das actrices con maior recadación de Hollywood, Audrey contaba con compañeiros de repartición do talle de Humphrey Bogart (Sabrina), Fred Astaire (Funny Face), Maurice Chevalier e Gary Cooper (Love in the afternoon), William Holden (Paris - When it sizzles), George Peppard (Breakfast at Tiffany's), Cary Grant (Charada), Rex Harrison (My Fair Lady), Peter O'Toole (How to Steal a Million) e Sean Connery (Robin and Marian). Moitos destes actores convertéronse en persoas moi próximas á actriz. Rex Harrison chamouna a súa «principal dama» -Audrey fíxose moi amiga da bailarina británica Kay Kendall, que era a muller de Rex-; Cary Grant amaba o sentido do humor de Audrey. «Todo o que pido por Nadal é outra película xunto a Audrey Hepburn» dixo unha vez; e Gregory Peck converteuse nun dos seus amigos máis íntimos. Logo da morte da actriz, Peck foi á cámara e recitou o seu poema favorito, Unending Love de Rabindranath Tagore. Algúns creen que Audrey e Humphrey non mantiveron a súa amizade, pero iso é falso. Bogart fíxoo mellor con Audrey do que o faría calquera. Como ela despois diría: «Ás veces os tipos máis duros resultan ser os máis sensibles, como Bogey o é comigo».\nHepburn estabilizárase como unha das actrices máis populares de América. En 1963 cantoulle o «Feliz aniversario» ao presidente Kennedy como Marilyn Monroe fixera un ano antes. Malia todo iso, Audrey viviu unha vida moito máis reservada e humilde que a maioría das estrelas de Hollywood, como demostra o feito de que vivise en casas, non en mansións, e que cultivaba o seu propio horto, ademais da súa vocación por UNICEF e as súas múltiples viaxes a África.\nCon Shirley MacLaine protagonizó en 1961 A calumnia, dirixido por William Wyler, un dos seus traballos máis complicados e polémicos ao tratar o tema do lesbianismo. William Wyler, para recibir a aprobación da Motion Picture Production Code, cortou gran parte do material no que se facía referencia implícita ou explícita á homosexualidade de Martha, o personaxe interpretado por McLaine, pois entón estaba prohibida calquera referencia á homosexualidade. Talvez debido á represión sexual da época, a película e a actuación de Hepburn pasaron practicamente inadvertidas tanto pola crítica como polo público.\nEn 1963 protagonizaría xunto a Cary Grant a divertida Charada, enxeñosa parodia das películas de suspense.\nMatrimonios, familia e últimos papeisEditar\nA partir de 1967, logo de quince anos de éxitos sobresaíntes no cine, comezou a participar en películas unicamente de forma ocasional. Hai que destacar o thriller Wait Until Dark (1967), onde encarnaba a unha muller cega acosada por criminais, e Robin and Marian (1976) con Sean Connery. O seu último papel interpretouno en 1988, na película Always, para sempre, de Steven Spielberg, onde daba vida a un anxo, pouco antes de ser nomeada embaixadora especial de UNICEF. Todos quixeron ver nese papel a evocación que se tiña dela en moitos ambientes.\nTraballo para UNICEFEditar\nReggie agochándose de Carson Dyle. (Charada 1963)\nAlways, para sempre\n↑ Charada en IMDb\n↑ audreyhepburnlibrary.com [expired domain], ed. (1954). "Audrey Hepburn puts an end to "will she" or "won't she" rumors by marrying Mel Ferrer!". Arquivado dende o orixinal o 06 de decembro de 2010. Consultado o 5 de maio de 2014. |deadurl= e |urlmorta= redundantes (Axuda)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Audrey_Hepburn&oldid=5685738"\nÚltima edición o 31 de xaneiro de 2021 ás 03:47\nA última edición desta páxina foi o 31 de xaneiro de 2021 ás 03:47.