Hegoafrikan egindako musika bertatik bertara entzuteko aukera bikoitza Oñatin - Oñati - Goiena.eus\nHegoafrikan egindako musika bertatik bertara entzuteko aukera bikoitza Oñatin\nAitziber Aranburuzabala Juldain 2013-07-19 11:54\nHegoafrikako Touchwood talderekin abiatuko dute gaur, egubakoitza, Kalean egitasmoa. Lurmutur Hiritik datorren musika taldeak, gipsy-afro-folk estiloko doinuak erakutsiko ditu San Anton plazako agertokian 19:30etan. datoprren eguaztenean eszenatoki berean, Sowetoko BCUC taldearen hip-hop afrikarra izango da protagonista.\nIbilbide laburra badu ere, dagoeneko sona handia lortu du musika kritikoen esanetan etorkizun oparoa duen taldeak. Horren erakusle da, Afrikako musika eta kultura ezagutarazteko asmoaz sortutako Johannesburgo Vis a Vis lehiaketako iazko edizioko irabazletako bat izan zela. Sari moduan udako askotariko jaialdietan jotzeko txartela lortu zuten. Europako hainbat herrialdetan egiten ari diren bira aprobetxatuta, bada, Oñatin geldialdia egitea lortu dute Kalean programako arduradunek.\nHiru neska eta mutil batek osatzen dute gipsy-afro-folk estiloan kokatutako laukotea. Sortzen dituzten armonia goxoak eta soinu akustikoak dira adituen esanetan, taldearen ikur. Aipagarriak dira, era berean, taularen gainean erabiltzen dituzten askotariko musika tresnak: biolinak, ukelelea, txeloa, gitarra, marinbak eta bateria, horien artean.\nHegoafrikako doinu gehiago eguaztenean\nGaurkoaz gainera, Hegoafrikako musikaz gozatzeko beste aukera bat izango da uztailaren 24an eszenatoki berean; Sowetoko BCUC taldearen hip-hop afrikarra izango da protagonista.


Luzaroko gizarteak: ezagutzatik ekintzara | Instituto Matia\nHasieraForoetan parte hartzeaLuzaroko gizarteak: ezagutzatik ekintzara\n18/09/2018 -tik 20/12/2018 -ra\nEspainia munduko herrialde zaharrenen artean dago, baina Japonia eta Suitza baino ez daude aurretik. Egoera hau gure gizartearen arrakastaren emaitza da, bizitza luzea ahalbidetzen duten baldintzak lortzeko antolatzen jakin baitu. 2050ean, Espainiako biztanleriaren % 40 inguruk 65 urte baino gehiago izango ditu: gaur egun, 2018an, 32 urte baino gehiago dituzten pertsonak 2050ean adineko pertsonen % 40 horretara igaroko dira. Beraz, egungo eta etorkizuneko gizarteentzat biztanleriaren zahartzeak dakartzan erronkak eta aukerak aztertu behar ditugu.\n1. Zahartzea zertan datzan eta modu aktibo eta osasuntsuan zahartzen diren banakoekin gizarte luzarokoen alde egiten duten baldintzak ulertzea.\n2. Adineko pertsonek luzaroko gizarteetako herritar gisa dituzten eskubideekin zerikusia duten alderdi etikoei buruz eta eskubide horiek babesten dituzten aukerak errazten dituzten esku-hartze sozialei buruz eztabaidatzen ikastea.\n3. Gizarte-esku-hartze eraginkorren emaitzak aztertzea eta eztabaidatzea, honako hauek ziurtatzeko: bizitza osoko hezkuntza, giro fisiko eta sozial osasungarri eta inklusiboak, pentsio nahikoak bermatzeko aberastasunaren banaketa, desgaitasun- eta mendekotasun-prozesuetan dauden pertsonentzako osasun- eta gizarte-zerbitzu integratuak, eta heriotza duina.\nMatia Fundazioa/Matia Institutuaren parte hartzea\nUrriaren 30a. Nahi gabeko bakardadea eta parte-hartzea adiskidetasun-mugimenduen esparruan (Mayte Sancho)\nAbenduaren 18a. Etxez etxeko arreta integratua, arreta eta zerbitzuak koordinatuz (Mayte Sancho eta Alvaro García).\nIkastaroaren triptiko informatiboa Bisitatu web orria


Hondartzak — Zumaiako Udala\nISO 14.001 ziurtagiria\nZumaiako Udala herriko bi hondartzetan ISO 14.001 ziurtagiria ezartzeko prozedura ari da aurrera eramaten. ISO 14.001 Ingurumena Kudeatzeko nazioartean finkatutako sistema bat da. Zumaian aurrera eramaten ari diren helburuen artean daude, hondartzetako zerbitzu guztiak ingurumenarekin errespetuan aritzea eta ahal den neurrian, inguruneari egin dakizkiokeen kalteak gutxitzea.\nZUMAIAKO HONDARTZEN INGURUMEN-POLITIKA\nZumaiako Udalak Itzurun eta Santixoko hondartzetan, herriko biztanle eta bisitarien atseden eta gozamenerako inguru natural paregabea dauka.\nZumaiako biztanleak etorkizunean ere pozik egon daitezen eta ingurumena babesteko dugun erantzukizuna bete dezagun, garapen sozioekonomikoa eta ingurumenaren zaintzea bateragarri egin behar ditugu. Hori dela eta, poluzioa prebenitzeko eta hondartzen eguneroko kudeaketan ingurumena sartzeko konpromisoa hartu dugu, ingurumenarekiko jokaera egunez egun hobetuz.\nGiza jarduera guztiek bezala, gure hondartzen erabilerak eta kudeaketak ingurumenean eragina du, eta, horregatik, gure ingurumen-alderdi nagusiak identifikatzeko eta ebaluatzeko konpromisoa eta gure langileak euren jarduerari lotutako alderdiei buruz trebatzeko konpromisoa hartu dugu, sentsibiliza daitezen eta haien lanpostuko portaerak gure konpromisoa islatu dezan.\nIngurumena etengabe hobetzea da, ingurumen-legeria betetzeaz gain, gure erronketako bat, eta, horretarako, alderdi nagusiak murrizteko ingurumen-helburuak, -xedeak eta -programak zehaztuko eta berrikusiko ditugu.\nEra berean, erakundeak indarreko legedia bete eta betearazteko konpromisoa hartzen du, bai ingurumen arlokoa bai eta hondartzen funtzionamendu egokirako hartutako bestelako konpromisoak ere.\n2016eko ekainaren 1ean


Zer berri? :: "Izaera", Skabidean taldearen diskoa - leihoa.info\nZer berri? :: “Izaera”, Skabidean taldearen diskoa\n2020 March 23, Monday adminKultura, Sarrera, Zer berri?\nSkabidean 2012an Iruñerrian sorturiko ska, reggae eta rocksteady taldea da. Egun 11 musikarik osatzen dute eta dagoeneko taldeak 200 kontzertu baino gehiago eman ditu euskal geografiaren bazter guztietan zehar.\nTaldeak doinu karibetarrak Euskal Herriratzen ditu, Jamaikako doinu sinkopatuak, hain zuzen. Hala ere, taldea ez da jamaikar garbizalekeriara mugatzen, eta skaz, reggaeaz eta rocksteadyaz haratago, boogiea edo funkya bezalako estiloak lantzen saiatzen da, betiere jamaikar musikak berezkoa duen erritmo sinkopatu bereizgarria mantenduz. Gainera, taldeak euskaraz egiten du bere abestien gehiengoa, baina hainbat abesti eta errepika grabatu ditu ingelesez, baita bi gaztelaniaz ere.\nDagoeneko taldeak 5 lan argitaratu ditu: Maketa (2015), Skabidean (2017), Bideak darrai(2018), Maravillas Sozial Club (2018) eta Izaera (2020).\nIzaera izenarekin bataiaturiko disko berria 2019ko abenduan grabatu zen Andoaingo Garate estudioetan, Kaki Arkarazoren eskutik. Salbuespena “Hamaika gara” kanta da; izan ere, Iruñeko Sound of Sirens-en grabatu zen, Julen Urzaizekin, ia urtebete lehenago. Abesti guztiak Kakik berak masterizatu zituen. Disko honek denetarik dauka: funkya, rocksteadya, raggamuffina, ska eta skinhead reggaea. Seguruenik, taldeak ekoitzitako lanik anitzena. Letren artean ere denetarik dago. Hala ere, gai pertsonalak dira nagusi. Izaeraren kontzeptua da abesti guztien gaiak hobekien biltzen dituena, eta horregatik hain zuzen darama izen hori.\nSkabidean taldearen 11 kideak. Argazkia: Skabidean\nZenbatekoa 7,00 € (CD)\n3. Zergatik? Hargatik!\n6. Hamaika gara\n7. Zuretzako omena\n8. Urtaroen doinua\n9. Ilusioen deiadarra\n10. Gauerdi gorri\nDiska berriaren bideoklipak\nZer berri? :: “Miñan”, Amets Arzalluz eta Ibrahima Baldek idatzitako liburua\nUME: Militarrak gure kaleetan


Antzinako autopistak. Noticias de Gipuzkoa\nErreportajea eta argazkia Aitziber Muga - Sábado, 23 de Abril de 2016 - Actualizado a las 06:12h\nLourdes Odriozola historialariak, erakusketaren aurkezpen egunean, bertaratutako Udal eta instituzioen ordezkariei argibideak ematen.\nAste honetan Sagardo ibaiak, bizitza iturri erakusketa ibiltaria aurkeztu da. Erakusketa hau, Astigarraga, Hernani eta Usurbilgo Udalek Sagardoaren Lurraldearekin sagardoaren kultura sustatzeko sinatutako hitzarmenaren harira dator eta Donostiako Aquariumarekin elkarlanean sortutako proiektua da. Gainera, Foru Aldundiaren eta Eusko Jaurlaritzaren babesa ere jaso du.\nErakusketa hau apirilaren 27ra bitartean Hernaniko Biteri kultur etxean ikusgai egongo da;maiatzaren 13tik 22ra bitartean, Usurbilen;irailean, Astigarragan;eta 2017an, Donostiako Aquariumean.\nHernaniko kasuan erakustaldi hau bisitatzeko aukera ezberdinak eskainiko dira: herriko ikastoletako haurrekin bisita gidatuak egingo dira aldez aurretik adostutako egun eta orduetan eta bestalde, egunero 19.00etan erakusketaren bisita gidatua eskainiko da parte hartu nahi duten herritarrentzako.\nBestalde, bihar Sagardoaren Lurraldea ezagutuz ibilaldia ospatuko da Astigarraga eta Hernani artean eta ibilaldia Sagardo ibaiak, bizitza iturrierakusketaren bisita gidatuarekin amaituko da. Ondoren, bazkaria izango da Hernaniko Akarregi sagardotegian.\nErakusketa hau Lourdes Odriozolak, Astigarragako Sagardoetxea museoaren historialariak, egindako ikerketa batean oinarritzen da eta berak aurkezpen egunean azaldu zuenez, sakabanatuta zeuden testu eta informazio ugari bildu ditu. Izan ere, Estatuko, probintziako eta Udaletako artxiboetan egindako ikerketak, Oria eta Urumea ibaiek, hain zuzen Gipuzkoako bi ibairik garran-tzitsuenek, sagardoaren inguruko sekretu ugari gordetzen dituztela eta bi bailara hauetako bizilagunen komunikazio eta harreman ekonomikoen antolaketan eta Gipuzkoako garapen historikoan berebiziko garrantzia izan zutela erakutsi dute.\nHonenbestez, erakusketa honek Oria eta Urumea ibaiak balorean jartzen ditu, eta etorkizunean, ibilbide edo paseo tematiko bat egiteko bidea eman dezake Sagardoaren Lurraldeako Sagardo Bideak proiektua osatuz.\nErakusketak Astigarraga, Hernani eta Usurbilgo herriei buruzko alderdi ezezagunak ezagutara ematen ditu. Antzinan Gipuzkoak izan zituen bi bizitza iturri nagusiak eta bere bizilagunentzako aberastasunaren iturri izan ziren. Une batzuetan, gainera, gune aurrendariak eta\npuntako teknologiadunak izan ziren eta beren ur-bazterrak istorio ugari eta askotarikoen lekuko izan ziren, esaterako: XVIII. mendeko langileen greba, Ergobiako bidesarian ordaindu behar zen tasa, itsasoa eta portuekin erlazionaturiko zenbait ogibidetan soldataren zati bat ordain-tzeko sagardoa erabiltzea, Astigarragako alkate harakina eta Murgiako\njaunen haserrea, Ignacio de Soroa untzigile usurbildar ospetsuaren amodio kontuak, e.a.\nHernani herriaren kasuan ezagu-tzen ez ziren datu asko jasotzen dira, esaterako aurreko mendeetan zazpi portu izan zirela: Arbiza-Portu, Portu, Zikuñaga, Osiñaga, Caparote, Epele eta Fagollaga.\nHorietan garrantzitsuena Portu izenekoa izan zen. Udalaren jabe-tzakoa zenez, izaera anitza izan zuen eta probintziaren barnealdea eta Nafarroaren arteko harremanetarako lotunea izan zen itsas merkataritzan, Urumea, Leitzaran eta Oria bailaretako beharrei erantzuten bai-tzien.\nHernanitik Donostiara burnia, sagardoa, sutako egurra, arraunak, egurra, e.a. eramaten zituzten eta barnealdeko herri eta Nafarroan banatzen ziren itsasotik iritsitako salgaiak. Izan ere, Urumea ibaia Donostiako Santa Catalina portutik Ereñotzu baino urrutirago nabigagarria zen.\nAntzinan Urumea eta Oria jarduera ekonomiko askotarako bizitza eta aberastasun iturri izan ziren: sagardoa, ontzien eraikuntza, burnigin-tza, merkataritza eta izokin eta angulen arrantza, besteak beste izan ziren hauen inguruan sortu ziren produkzio arloak.\nIbaien agorraldiko hilabeteetan ere lanerako gaitasuna zuten burdinola asko izan ziren bi ibaien arroetan. Zumitzak, iltzeak, kabilak... egin zituzten baina aingurak izan ziren Gipuzkoari izen ona eman ziotenak.\nUrumeako biztanleak sagardoaren eta burniaren ekoizpenean berezitu ziren eta Oriakoek gauza bera egin zuten ontzigintzan.\nIzan ere, Gipuzkoako puntako guneetako bat izan zen ontzigintzako sektorean. Bere ospea probin-tziaz beste aldera zabaldu zen. Bere ontziolek 1.200 toneladetako galeoiak eta Euskal Herriko lehen lurrun-ontzia ureratu zituzten.


Askotan hitz egiten da inkestek daukaten fidagarritasunaz, eta batzutan atzetik izan ditzaketen intentzio politikoetaz. Beno ba, profesionaltasunaz ere galdetu nahi nuke. Nere lana izan dela-eta, baita solidaridadea dela-eta, beti erantzuten ditut inkesta guztiak, azken finean, beste batzuk egindako inkestetaz beti ikasi dezaket eta norbaiti x diru-kopurua ordaintzen badiote inkesta bakoitzagatik, ba zergaitik ez lagundu? Nire ikuspuntutik pisuzko bi arrazoi dira.\nGaur gurasoekin bazkaldu dut, eta beraiek 2 inkesta erantzun dituzte telefonoz; hau da: orduerdian telefono berdinera 2 pertsona ezberdinek deitu dute inkesta bera egiteko. Aitak erderaz erantzun dio bati eta amak euskeraz besteari. Baina, ze muestra da hori? Ez dut enpresaren izena emango, ez diot inori kalte egin nahi, baina inkesta komunikabide batentzat zen, uda aurretik Arabako Foru Aldundirako ere beraiek egin zuten inkesta. Garai hartan nik erantzun nuen. Beti etxe berdinera deitzea uler dezaket. Muestra berdinaren aldaketa edo egonkortasuna jakiteko asmoz egin dezakete hori. Baina orduerdian bi inkesta telefono berera?\nPasa den astean ere, El Correo digitaleko inkesta bat egiteko hautatu ninduten (badirudi salmentak ez doazela oso ondo eta Vocento taldeak galera ederrak dituela). Lehendabizi galdera batzuk erantzun behar nituen hautatua izateko; ea emakumea edo gizonezkoa nintzen, adina eta abar. Hauek erantzun ondoren hautatu ninduten, eta inkesta egin nuen. Hara bada, hurrengo egunean berriro galdetzen didatela ea inkesta egin nahi dudan, eta galderak erantzun eta berriro ere hautatzen naute. Eta berriro inkesta egin nuen. Beraz, pertsona berak 2 aldiz erantzuten zuen inkesta bera.\nBaina, zer da hau? Merkadeo hutsa!? Profesionaltasun eza!? Ze fidagarritasun dute inkestek? Nork edo nola kontrola ditzakegu metodologiak?\nInkestak egiteko burutzen dituzten ikerketak onak izango dira. Eta inkestan planifikatzen dituzten profesionalak trebeak izango dira.\nBaina inkesta gauzatzeko 600€ kobratzen dituzten gazteak kontratatzen dituzte, ETTn bidez.\nUnai fede onekoa da eta antza pentsatzen du inkestak burutzen dituztenak profesional trebeak direla. Ni hori ere ez naiz iristen sinistera. Profesional horietako asko eta asko politikan aritzen dira egunero, beste askok dirua erraz irabazteko modua topatu dute eta ez dira gutxi enpresa, alderdi edo erakundearen esanetara jarrita edozein astakeria egiteko prest daudenak. Hori abiatzeko, ondoren dator Unaik aipatzen duen arazoa, ze baldintzatan daude inkestatzaile lana egiten dutenak? Ez naiz ni izango inkestetan sinitsiko duena itsuan, aukeran nahiago dut kontsultatua izan eta horregatik 25ean Gasteizera gerturatuko naiz.\n22 octubre, 2008 11:00


Nazioartekotzea hauxe zen | Mundua | Berria\nKatalunia. Puigdemont Alemanian\nNazioartekotzea hauxe zen\nEspainiari estrategia alda dezan galdegin dio Carles Puigdemontek, Berlinen ikusmin handia piztu duen agerraldian. «Eskubideak ukigabe» mantentzen dituen Jordi Sanchez babestu du presidente moduan\nCarles Puigdemont, Berlingo Kreuzberg auzoan atzo eskaini prentsaurrekoan. CLEMENS BILAN / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nEspainiari botatako arnas luzeko erronka diplomatikoan, badute Kataluniako indar independentistek bere mesedetan erabiltzen ari diren baliabide bat. Eragileen arteko tirabirak tirabira —CDR Errepublikaren Defentsarako Batzordeek eta ANC Biltzar Nazional Katalanak modu bitxian kontraprogramatu dute Alemanian elkar azken 48 orduetan, esaterako—, nazioartera igorritako mezuak ozenak eta argiak dira, eta hartzaileari bere hizkuntzan iristen zaizkio. Eta Madrilgo gobernuak procés-a nazioartekotzeari dion alergia dela eta, ez dute kontrapisuzko erantzunik izan ohi.\nAtzo Berlinen eskaini prentsaurrekoan, katalanez, espainolez, frantsesez eta ingelesez eginiko galderak onartzeko prest agertu zen Carles Puigdemont, eta guztiak kazetariaren mintzairan erantzun zituen —frantsesera ez zuen inork jo—, natural eta trabatu gabe. Ikusmina bere kausaren alde lanean ipintzea lortu zuen. «Rajoy espainolez ere ez litzateke atrebituko» bota zion harro adiskide bati El nostre president babestera bertaratu zen Berlinen errotutako emakume katalan batek. Bizilagun izango dute bi lagunek hemendik aurrera Puigdemont, lau milioi biztanleko hirian bada ere. Presidente kargugabetuak bertan geratuko dela iragarri zuen atzo, Schleswig-Holsteingo Lurralde Auzitegian bere aurkako euroaginduaren inguruko behin betiko erabakia eman arte behintzat. Diru publikoa bidegabe erabiltzearen deliturik ere eman ez dela ebatziz gero, Belgikara itzuli nahi luke. Berriemaile batek Berlingo bere helbide zehatza zein izango den jakin nahi izan zuen. «Poliziak badaki» ihardetsi zion Puigdemontek, jostalari.\nDanimarkako muga gurutzatu eta minutu gutxira atxilotzea berak eragindako gertakaria izan ez zena egiaztatu nahi izan zuten bertako kazetariek. Bere kasuan Alemania nahasteko inongo asmorik ez zuela izan ziurtatu zuen Puigdemontek. Frogarik eztabaidaezinena: bere emaztea eta alabak Bruselara bidaiatzekoak zirela, Aste Santua familian elkarrekin igarotzeko.\nMadrilen keinuen zain\nBaldintzarik gabeko elkarrizketa proposatzeko baliatu zuen bere mintzaldia Neumuensterreko espetxetik bezperan irten berriak. Nazioarteko bitartekaritza onartzeko prest agertu zen, Madrilgo gobernuarekin parez pare esertzeko ere bai, aldez aurretiko baldintzarik gabe bada. Aste honetan bertan Espainiak jarrera aldatu ahal duela iragarri zuen Puigdemontek, Jordi Sanchez JxC Junts Per Catalunyako bigarrena inbestitu dezaten lagata —bera proposatu zuen atzo presidenterako bigarrenez Roger Torrent Kataluniako Parlamentuko presidenteak—. «Interferentziarik gabe» gertatuz gero, «elkarrizketari ekiteko keinua» litzake. Puigdemonten esanetan, NBE Nazio Batuen Erakundeko Giza Eskubideen Batzordeak bere helegite bat tramitera onartzeak frogatzen du, besteak beste, Sanchezek «bere eskubide politiko guztiak ukigabe» dituela. Bere burua hautagai moduan aurkeztea baztertu zuen oraingoz Kataluniako presidente kargugabetuak, ezeri uko egiten ez diola ere azpimarratuta.\nAipatu NBEk zabaldu prozedura akuilu moduan baliatu zuen behin eta berriro Puigdemontek atzo, Madrili «estrategia aldaketa» eskatzeko, «atzerrian duen irudia hobetu dezan». «Bitarteko politikoekin bakarrik konpon daitekeen arazo politikoa da hau», errepikatu zuen birritan. Mariano Rajoy presidentearekin bildu den guztietan, Espainiako gobernuak Kataluniarentzat zein egitasmo duen ezagutu nahi izan omen du, inongo arrakastarik gabe. «Benetan ezagutu nahiko nuke zein den Rajoyren proiektua. Baina ba al du proiekturik?» deitoratu zuen.\nBera independentista izaki, independentzia ez diren beste irtenbideren bat onartzea tokatuko litzaiokeela gaineratu zuen Puigdemontek, herritarrei aurkeztutakoan ontzat emanez gero. Kataluniako Parlamentuaren jarduna trabatuta bi milioi lagunetik gorako gehiengoa ez da egun batetik bestera aienatuko, gogorarazi nahi izan zion Espainiari. «Bulegoetan eta kartzeletan hautetsontzietan eskuratu ez zuena» bortxaz inposatu nahi izatea egotzi zion Puigdemontek Madrilgo gobernuari. Bidenabar, espetxeratuta jarraitzen duten kideentzat berehalako askatzea galdegin zuen, aste honetan Europan eman ebazpenek matxinada deliturik egon ez dela baieztatzen dutelakoan.\nSchleswig-Holsteingo Lurralde Auzitegiko epaileen erabakiak eragin duen lurrikaraz galdetu, eta Europako kamiseta jantzi zuen. Azken orduetan sare sozialetan barreiatutako Espainiako iritzigileen hainbat mezu ultramontanok atzerrian ere izan duten oihartzunaz jakitun, espresuki nazioarteko berriemaileei zuzendutakoa zirudien mezua igorri zuen. «Eskuinaren erreakzio antieuroparrak kezkatu behar gaitu», ohartarazi zuen. «Tradizio autarkikoa berpiztu da. Hori ez da ona, Europako legedian dugulako irtenbidea» gaineratu zuen.\nAgerraldia bukatutzat eman, eta familiako erretratua egitera Berlingo Kreuzberg auzoko aretoaren kanpoaldera irten ziren Puigdemont, Kataluniatik bertaratu ordezkari politikoak eta dozenaka jarraitzaile. Els Segadors inprobisatu bat abesteari ekin zioten. Maizter ia guztiak jatorri turkiarrekoak dituen etxebizitza blokearen atarian izan zen. Ikuskizunarekin balkoira irten ziren haietako batzuk, banderak nongoak ote ziren jakin nahian. Procés-aren nazioartekotzea, berlindar erara.\nPuigdemont aske uztea «egokia» da Alemaniarentzat


Jean Nesprias — Soka\nHemen zaude: Hasiera › Erakusketa › Baliabideak › Lekukotasunak › Jean Nesprias\n"Ez da sekula ahantzi behar euskal dantzaz mintzo garela eta ez dantzaz orokorki"\nJean Nesprias euskal dantzaren bilakaeraren, eboluzioaren alde da. Halere, ez da sekula ahantzi behar euskal dantzaz mintzo garela eta ez dantzaz orokorki. Euskal dantza egin nahi du. Hori du erakatsi bizi guzian eta ez dela besterik erakasteko gai dio.\n© Pirinio Atlantikoetako Departamenduko artxiboak - "Eleketa" programa. 2012 - 19AV39\nTradizioaren presentzia lurraldeen arabera\nDantza herrikoiak azkar daude bai Xiberuan bai eta Baxenabarren, bereziki Donibane Garazin eta Baigorrin. Aldiz lapurtar dantzariek ez dute ber fama. Geroztik lurralde huntan taldeak sortu dira, besteak beste Jean Nesprias-i esker.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV67\nDon Segundo Olaeta dantza maisuaren metodoa\nSegundo Olaetaren erakaspen metodoa berezia zen: errepika jarririk iragaiten zen. Zangoak nola eman, bai eta urratsak erakusten zituen. Gero, ikasle eta erakasle (Segundo bere haurrekin) xutitzen ziren dantzatzeko. Jean Nespriasek iritzi kritikoa azaltzen dauku.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV43\nSegundo Olaetaren hastapenak Biarritzen\nJean Nesprias hasi zen euskal dantzen ikasten Olaetarekin, 12 urte zituelarik, 1939an. Urricariet apezak errezibitu zuen Olaeta Biarritzen, Espainiako gerla zibileko iheslariak Frantziara jin zirelarik. Urricariet bikarioa Biarritzeko Immaculée eskolako zuzendaria zen eta Jean Nesprias eskola horretara joaten zen. Olaeta eskolara jin zen eta dantza ikasi nahi zuten guziak harekin ari izan ziren. J. Nesprias horrela lotu zen euskal dantzari.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV39\nSegundo Olaeta: gizon maitagarria eta sinplea\nSegundo Olaeta ez zen kontentagaitza edo zorrotza, alderantziz, biziki maitagarria eta sinplea zen. Frantsesez mintzatzea pixka bat zaila zitzaion. Baina behar zelarik, "tam tam puñeta" aski fite heldu zitzaion! Gero, taldeak segitu zuen Victor haren semearekin. Victor, duela guti zendua, Jean Nespriasen adiskide haundia zen. Olaetaren haurrek aita laguntzen zuten, baina berak zuen errepika gidatzen. Batzuetan, haren haurrak ikasleekin elkartzen ziren, birak elkarrekin eginak baitzituzten Ameriketan. Hastapenean, Paris hartu zuten iheslekutzat eta bira haundiak egin zituzten atzerrian. Olaeta Gernikako taldearen zuzendari izana zen, orkestra barne. Gizon haundia zen, haundia bezain sinplea.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV41\nDantza eta euskal dantza\nJean Nesprias-ek dantza bilakaera aipatzen du. Aldaketaren alde bada ere, ez du nahi « euskal » izatea galtzea. Euskal dantza eta dantza bereizten ditu.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19av0049\nOrok Bat: parropiako taldea\nJean Nesprias, hasi zen 1941 urtean euskal dantzak erakasten (lehenik mutikoei, gero neskei) Orok Bat eliz elkartean, Angeluko Blancpignon parropian, Bassaisteguy erretorak galdeginik. Hau egona zen bikario Biarritzen Urricariet apezarekin eta Segundo Olaeta ongi ezagutzen zuen. Gazteei futbolaz aparte beste zerbait proposatzeko, Jean Nesprias-ek Orok Bat dantza taldea sortu zuen 1943an.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV53\nJean Nesprias-ek erakatsi du beti dantza txistua joz kurtso denboran. Solfeoa ikasi ondoren (saxofonoan ari zen), txistua ikasi zuen Jean Hillau Baigorriarrarekin. Hillauk, bere erakaskuntza metodo propioa zuen. Nesprias-ek Hillau-k transmititu dion metodoa erabiltzen du beti: bere semeari metodo bera ikasia dio eta bere ikasleei ere. Dantza eta txistua erakasten segitu du beti.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV75\nOlaetaren garaian emazteek ez zituzten gizonen dantzak ematen. Gaur egun mutiko eskasa bada dantza taldeetan (football-ari lotzen dira gehiago). Talde batzu badira nun ez den gehiago mutikorik eta neskek beraz mutikoen errepertorioa dantzatzen dute. Olaeta taldean, emazteek dantza mistoak eta Arku dantzak egiten zituzten. Emazteendako dantza batzu sortu ditu, denen gustuko ez dena izan. Errepikaldietan gizonak eta emazteak nahasten ziren.\nJean Nesprias. "Eleketa" programa. 2012 © Pirinio Atlantikoetako Departamenduko Artxiboak - 19AV45\nJean Nesprias 1927ko ekainaren 18an sortua da, Biarritzeko "Sabaou" etxaldean. Haren aita, 17 urteetan mutil gisa jinik, han plantatu zen, etxeko alabarekin ezkondu ondoan. Laborari familia batean hazi zen, beraz, bere bi anaiekin eta bi arrebekin. Biarritzeko Immaculée Conception eskolan ikasi zuen, 1941 arte. 14 urteetan, zertifikata erdietsirik, autoen mekanika ikasi zuen, hiru urteren buruan gaitasun agiria eskuratu arte, 1944an. 1955 arte ari izan zen lanbide hortan. Orduan, lana galdurik, erabaki zuen euskal dantzaren irakaskuntzaz bizitzea. Etchegaray kardinalaren sustengu moralarekin, Euskal Herriko parrokietan, eskola pribatuetan eta kultur elkarteetan ibili zen eta bere lanbidea sortu zuen, dantza irakasle gisa. Ohidurak elkartea izan zen, 1959az geroz, haren enplegatzaile ofiziala. 1969an, Gazteria eta Kiroletako Ministerioko Arteetako eta Ohitura Herrikoietako aholkulari tekniko eta pedagogiko bilakatu zen eta eskoletan eta kultur elkarteetan dantza irakasten segitu zuen. Irakasten ari izan zen berrogei urteetan (1955-1992), hogeita hamar bat herritan ari izan zen eta haur eta gazte biltzar handiak antolatu zituen, erregularki. Baionako eta Euskal Herriko nazioarteko festibala ere antolatu zuen. Jeanek Olaeta taldean ikasi zuen dantzan. 1943an, Angeluko Orok Bat taldea sortu zuen, 1963an Baionako Orai Bat bilakatu zena. Orai Bateko erretreta harturik, Jeanek Erro Bat taldea sortu zuen, 1993an. Txistua ere jotzen zuen, gazte-gazterik. Gaur egun oraino tresna horren irakasten segitzen du eta jotzen berdin, besta zenbaitetan. Jean Nesprias landestar batekin ezkondu zen, gaur egun zendua dena. Sei haurren aita da.\nPhilippe Oyhambururekin eta Koldo Zabalarekin, 1950-1980 urteetako Ipar Euskal Herriko dantza munduko beste bi eragile nagusirekin, onartu zuen, 2011n, Mizel Théret-en sorkuntza batean ("Oroitzen naiz") parte hartzea, beren ibilbidea erakutsiz.


Anark-herria - Anarkismo About us\nUpcoming EventsIberia | Anarchist movementNo upcoming events.\nRecent articles by Jakue Pascual eta Marc L�gasseThis author has not submitted any other articles.\nRecent Articles about Iberia Anarchist movement[MAD] vie19. Anarquismo social o Anarquismo personal. Un abismo insupe... Apr 18 13 by LaMalatesta\nFriday May 04, 2012 20:50 by Jakue Pascual eta Marc L�gasse\nLiburu hau 1986an egin zuten. Ordukoekin eia antz edo iduri denentz galdetu jainkoari. ESTATUA ENORATUZ: EDO EUSKAL ARAZOA\n1. Zaila da inork Estatuaz nozio argi bat eduki dezakela pentsatzea, edonola hau gradualki aldatuko da segun eta zer jarrera duen bakoitzak simulazio testuinguru espezifiko honetan. Eta zer da estatua, bere manupe errepresentazioan soilik izaten de n botere baten simulazio sinbolikoa ez ba da. Botereari buruzko nozio argi bat baino ez dugu, alegia, bere Estatu bezala errepresentazioan, bere manupe manifestazio konkretuetan, bere aparatuen ekintzetan. Baina boterea, berez, ez da izaten. Baudrillardek dioen bezala: "Botereak ez du beti bere bu rua boteretzat hartu, eta politikari haundien sekretua boterea ez dala izaten jakitea izan zen". Horregatik, Estatua ulertzeko, boterearen ezizatea garbi eduki behar da, zeinak azaltzen bait digu ezta bere kupulan daudenek ere ezin dezaketela ulertu bere koplexutasun zatikatuaren osotasunean. Baina, hementxe datza bere arriskua, une konkretu batean zer den erreal eta egiazkoa ezartzen duten erresorte erabakitzaileak non dauden somatu ezintasunean. Zeren boterea, berez ez izanez, zatikapen batean bizten da, zeinak posibilitatzen duen, ez simulazio-kontrol espazio sinple bat, esperimentazio signikaren era askotako lekuak baizik. Nork kontrolatzen du informazioa, non kokatzen da boterea eta bere manupearen azken erresortea, noraino heltzen da Estatuaren aparatu bakoitzaren autonomia. Honetan eta beste galdera askotan datza ezarritakoari aurka egitearen afera. Aurka egitea, ez b otere unitate bati, botere desiozko errealitate anitzeko zatikapen bati baizik, zeren soilik desioan bait dago boterea. Horregatik, hain zuzen ere, edozein oposizioa guztiaren -edo botere bezala bere ezizatearen- ezeza gutzagatik zirriborratzen da, eta horrexeagatik baino ez, zenbait zatitaz ohartzen gara, zeinetan boterearen moldapena nabarmena den botere desio horretaz josiak egoteagatik. 2. Zaila baldin ba da botereaz pentsatzen aritzea bere ezinzateagatik eta bakarrik zenbait desiozko zati sakabanatuetan antzemankorra baldin ba da, ez da errezagoa simulazio espazio horietariko batetaz, edo estatuaz pentsatzea, sekula berezkotzat hartu izan ez ba da Estatu bat, ezarritakotzat baizik. hau da euskaldunen kasua: errealitate estatala berezkotzat somatzea zaila da, ez bait dute egundo haien Estatu errepresentazio sinboliko espazioa eraiki.\nEuskaldunok, berezko estatuaren ezer antzekoena izan duguna, gerla zibil espainarrean aurkitzen ahal dugu. Orduan Errepublikako Gobernuak beste erremediorik ez zeukan, egoeraren larritasuna zela medio, ez ohizko botereak ematea baino Eusko Jaurlaritzari.\nAdibide konkretu hau alde batera laga, eta egiazko Estatua izan, ote zen zelantzan jarriz, euskaldunen esperientziak ez du zerikusi handirik egungo Estatuaren ideiarekin. Euskal Estatua propioko esanda, ez da sekula bere historian zehar izan, hala nola ez Nafarroako erresuman edo gerra karistetan, edo monarkia absolutoetan, edo 2gn. errepublikan (nahiz eta salbuespena izan), ezta ere egungo autonomian, ezin bait ahal dugu haren izatearena aipatu, beste Estatuen gainezarpea baizik. Azen hauek aldakorrak haie n itxuretan eta iraunkorrak haien euskal nortasunarekiko inertzia zapaltzaile eta ukatzailean.\nEzarpen estataletaz, euskaldunek beti izan duten esperientzia negatiboa da. Manupe uniformatzaile, zentralizatua eta bere kasa lejitimatu baten bidez, disidente izate batera kondenatuak izan dira, errealitate gainezarritako horri aurka eginteagatik. haien esperientzi historikoagatik euskaldunek haien espazio geografikoa banatzen duten Estatuekiko "mesfidantza prinzipio" batetaz harmaturik daude.\nEtnia, hizkuntza, gizarte harremanak, taldekoak, lurraldea, ingurua eta beste gauza askok ere komunitate baten idiosinkrasia markatzen dute, zeinak ez duen esan nahi Estatuarentzat ere ezaugarri hauek definitzaileak direnik. Gure kasuan agerian dago, ezen indar erlazio sortzen bait den ezaugarri hauek mantentzea -edo euskaldunen amankomunatik berretortzea- eta estatuak errealitate honen gainean duen jokaera uniforatzailearen artean.\nHistorian zehar estatala dena besterena eta zapaltzailea somatzeak, euskaldunak beraiengana berretortzera eta amankomunan sakontzera bultzatzen ditu, superbizipen eta desafio era praktikoa bezala. Nortasuna eta esperientzi amankomunatik ulertu behar da eus kalduna denaren ezberdintasuna.\nEuskalduna ezberdina da Frantziarra eta espainiarrarekin konparatuz: ezberdina da hizkuntza, ohiturak, mitoak, baloreak, eta taldeko harremanengatik, eta batez ere beregana beretortzen bizipen bereizgarriagatik, ezartzen zaizkionei aurka egiten.\n3. Euskaldunen oroimenean ez dago Estaturik, beraz euskaldunek ez daukate Estatu errepresentazio berezkoa, baina haien nortasuna zapaltzen duten bi Estatuen bahituriak izatearen esperientzi berri eta historikoa bai ba daukate.\nBaina are gehiago, Estatu berezkoaren errepresentazioa ez badago, ez dago, era berean, bere abolizioaren ideiarik. Beti konstante bat bezala irauten duena, estatu besterena eta berezko funtsaren ukatzailearen somapena da.\nEuskal kasuan, Estatu oroimen historikoa zapaltzailea, besterena eta kanpotik ezarritzailea -eta aankomunara berretortzean datan "oroimen mitiko" baten artean tentsio bar sortzen da. Eta oroimen mitiko honetan, Estatu arrotzaren aurkakoa, euskal senak gara tzen du bere ahalmen askatzaile eta ezberdina. Oroimen mitiko honetatik -"on eta txarraren" baino harantzago, estrategia konkretuak eta estatu berezkoaren errepresentatzioak baino harantzago kokaturik datozkigunak, hain zuzen ere -euskal izaerak, beregana itzulia, bere herri bezala askapen ideia jasotzen du. Zeren ongia eta gaitza baino huruntzago aintzinako batzarren (edo jatorrizko demokrazia hipotetikoa) errepresentazio erromantiko-idealak kokatzen bait dira, hemen ere amankomunako heroeak, gudari mitolo gikoak, nazionalismo arkaikoaren teoriak, etengabeko matxinadak eta herri ezberdin eta banatzen duten inperioen aurkako izateko eskubidearen bilbapen ideial- amankomuna sortu zuten beste adibideak.\nAmankomunatik, nortasunaren bastioi bezala eta estatal uniformapenaren aurako -eta ez manupe berregintza alienagarrien aurrean oroimen alertatu batean izan ez den estatu berezkoa errepresentazioaren ideiatik-, hitz egin dezakegu euskal izaeraren menperagai tztasun autobizgarriaz. Eta hemen datza bere aiurri aginte aurkakoa, amankomunean, izate ezberdin eta negatibotzat hartutako Estatu baten aurakoa definitzen duen bereganako berretortze batean.\nAginte kontrako nortasun nabaren dago Carlomagnoren erretagoardiaren hondamenean, lege guztutik kanpoko gerrila karlistetan, burujabetasuna, eskubide historikoak eta euskararen superbizipenaren aldeko borroka iraunkorrean, nuklearraren ukapenean, NATOren i nperialismoari sabotai elektoralean, eguneroko barriadetan, gure sorterrian euskaldunak izateko eskubidearen defentsan eta beste horrenbeste eta hamaika adibide gehiago jarri ahal dugu, baina nahokotxo liburu behar izanen genuke guzti hori kontatzeko (1).\nEuskal Herriak amankomunatik garatzen du:\nA. Ezberditasun sentienduan.\nB. Bi Estatuek ezarritakoaren aurrean arrazoi kritiko ezezkorra.\nD. Lehengo bi puntuen onarmenean oinarrituritako aginte kontrako praktika.\n4. Analisiarekin segituz, amankomunaren barnean ohizkoa eta berriaren artean tensio iraunkorra dagola ikusten dugu. Gure eritziz, gai honetaz irakurmen iruzurti asko daude: elkar ukatzen duten bi jarrerak direla esatearen itsukerian dautzanak. Bi mania nag usi daude: batak arkaikoa dena egia gorenetzat hartuko du eta besteak, usadioarena, eta halaber, extrapolazioz nazionalismoa. zeinak sentimenduan oinarrituak eta arrazoiaren kontrakoak bait dire, hauek guzti hauek dten atzerakor itxuraren poderioz ezabagai izanen ditugularik izanen dugu. Baina, zein arrazi, ez da arrazoi instrumentalaren indarrez uniformazioarena izango.\nGuk, aintzinako ondasuna jasoko duen eta bide nabar euskal kultura berriaren garapena ahalik eta gehien bultzatuko duen sintesi baten alde, jotzen dugu. Itxuraz aurkakoak diren bi errealitate hauen elkartze, berezko nortasunaren jasopen praktikoa besterik ez da, hau da sustraiak ulertzera laguntzen duen tradizio baten eta arras arbasoengandikoan inurripena ebitatzen duen etengabeko gaindipen sortzaile baten elkarren osaketa. Guzti hau giza kalitatea hobetze bezala ulertzen den progreso baterantz bideratua. Berezko nortasuna asumitzea ez da txobinismo sabindarrean edo karisten tradizionalismoan erortzea, ezta nagusitasun arrazistaren eritzietan; baina ezta biolentziaren bidezko uniformizazioaren aburuetan ere. Sinpleki bakoitzaren ulermenerako eta munduko bes te herriekin eta gizabanakoekin elkartasunerako bide bezala, herri kontzientzia da.\n5. Nortasuna asumitzea eta erreibindikatzeak ez du zerikusirik mugetan oinarriturik berezko Estatu baten eraikuntzarekin. Baina ergelena litzake, euskal Estatuaren oroimenaren ezizateagatik, edozein Estatu eraikitzeko separatismoa aldarrikatzen duten jarre rak daudela ukatzea. a) Nazionalismo burgesa: Sabino Arana bere patriarkaren ideia kontraesankorren oinordekoa dugu nazionalismo burgesa. Irakurmen burges honek bere klaseko interesetatik euskalduntasunaren defentsa bat dakar. Nazional eta klaseko pentsakera honen bernean bi j oera sortu dira: 1.- Foruzale-erregionalista estrategia jasotzen duena, Karlismoarekin (bere Jainkoa, aberria, erregea eta guzti) antza handikoa. Ahal duenean Estatu zentralaren mesedeak berenganatzen ditu, honek bere manupe ekonomiko eta soziala Euskal He rrian onartzen ba du. 2.- Euskal nazio independentearen ideia aldarrikatzen dutenak, baina beti bere klase burgesaren manupe "demokratikoa"renpean.\nb) Sozialismo abertzalea: Euskal Herriaren separazioan bere berbateratasunean eta euskalduntzean oinarritzen da. Separazio honek garapen sozial batekin batera etorri behar du eta oharpen honetan datza bere zatikapen ezkutua, edo gauza bera dena, sozialismo a separazio osteko hurrengo pauso bezala ulertzeko era desberdinak.\nd) Anarkismoa: beti pentsatu izan du nazionalismoak klaseko interesak ezkutatzen dituela, eta honek Estatuaren hatzaparretatik gizabanakoaren askapenaren ideia ukatzen du. Baina Eusal Herrietan euskal anarkistek bizirik mantentzen dute paradoxa bat: separazioaren ideiaren defentsa euskal herriaren Estatu arrotz baten manupea ukatzeko eskubidea bezala. Separatzeko eta berezko bizitza garatzeko eskubide hau bat dator nazioalis ten ideiekin, baina paradoxa lehertzen da Euskal herrirako proiektu ezberdinak agertzen direnean eta, batez ere, Estatua helburutzat ez onartzeagatik. Beraz, laburtzen: I) Separazioa. II) Etengabeko bidea ahal den deszentraizazio eta demokratizazio handien arantz. III) Mugen amaiera Estatu gabeko eta herri eta gizaki librean mundu batean.\n6. Estatuautoezarritakoaren jakineza da amankomunatik eratzen den estrategia. Finkatutakoa suntsitzearekin mehatxatzen duen desafioa da, Estatu iruzurtibatek ezarritako referente sinbolikoak aldatzen dituen dinamika berezkoaren ondorioa da. Rebertsio signi kak arriskuan jartzen du manupea eta bide batez izate etsigarri batera garaitua bezalako paktua ukatzen du. Eta hemen dago aginte kontrakoa dena euskal kasuan, amankomunarantzako onposaketan, bere izate eta uniformapenaren bidez ukatzen saiatzen den Estatu aren artean hutsune estratejikoaren sorreran. Eta eremu pribatuan da estatua frakasora kondenaturik dagoen lekua, euskalduek ihes egiten duten lekua. Fisikoki edozein herri, zuzi daitekenaren, nahi izanen bagenu, delakoa; egia bada ere, ezin izango da seku la amankomunako izateak herri zentzu bereizgarri bat garatzen du (haren berezko aginte kontrako dimensioarekin) eta errealitate estatalak ukatzen ahalegintzen da.\nErrealista izatea beti da posible -edo botereak emandakoa benetakotzat hartu-, horregatik nahiago dugu geure irtenbideak imaginatu. Imaginagintza honen barnean irakurmen anarkista euskal komunitatearen esistentzialki aginte kontrako aiurriaren estrapolazio bezala sortzen da, eta beratik hartzen du bere potentzialtasun askatzaile eta solidarioa. Euskal anarkismoak badaki separatismotaz zeren edozein kanpoko manupea bait ukatzen du, baina separatista hitzari beste adiera eransten dio euskal komunitatearen barn ean edozein manupea ukatuz. Jakina anarkismoa utopia dena, edo hobeki esanik, jainkoak, jabeak eta baita mugen ezarantza bidea ere. Azken hau, bi leku ezberdinetatik ikasi dugu, anarkistak eta euskaldunak izateagatik.\nEuskal Herrian beti bi tradizio biziki kontrakoak izan dira izpiritu bihurriaren barnean:\n1.- Santakruzkoak, bere jainkoa, aberria eta foruekin; haien iraganarantzako borrokan gogorki aingoratuak. 2.- Tradizio beltz eta irredenta bere konformagaitztasun absolutoan: KONTRABANDOA, ANARKIA, SEPARATISMOA, kontsigna onartzen du.\nEstatuek haien historia milioika buruezur gainean sortu dute beraiek ere erraldoi hilak bilakatuz.\nHerrialde honi gertatu zitzaion...\n"Herrialde honi gertatu zitzaion, idazten zuen ene lehengusuak, frontoian pilota jokuari bezala. Hormak lurrera botatzen ba dira ez legoke pilotan jokatzerik. Guk gure izatea demostratzeko, gartzeleratzen gaituen hori jipoitzea falta dugu, eta, halabe r, guzi hori eraikirik dagoen gisa gure izatea eragozteko, gure izate hori biderkatu baino ez duegiten.\nBatzuetan gertatzen da zenbait soberantasun apur ematen digutela, baina ia beti oso denbora laburrerako izaten da.Hobe esanda, ba dirudite epeka berrekuragarri erremusinak,edo emanak izan ziren bezain arin kentzen dizkiguten interes konposatuko maile guak. gainera itxureko pake eta sasi askatasun une horietan, horrelako aspertasun instituzionalizatuak, ez ohizko estatal legelitate horrek sortua, herrialdea erdi letargia politiko batean murgiltzen du, harridura sinesgogor eta, eskuzabal eta gure iza tearen ideiara konbertitu berrien gogo zintzoekiko instituzko mesfidantzaren nahasketa. Hala ere, gure gazteriaren gehiengoa independentzi absolutozale amorratua, tinko mantentzen da bere jarrera, edo hobe esanda kontra-jarreran, politikari profe sionalek bidalitako arrazoiarako deialdi posibilista edo zuhurrei inolako kasorik egin gabe (elkarrekiko kontzesioen eta Madrileko kortearen zirko nagusiaren aroen zeharkako sokagaineko saltoen ekilibrista iaioak). Eta gainera, gure herriaren norta sunaren garapenarako hain ondo komeni zaion errebelamendua, mendebaldeko munduaren historia txikiaren funtsezko datu bat dugu. Izate gabeko herrialde baten bila ibiltze honek, gure poeten ametsetan lehen lerroak eginak, etengabeko ihes iturria zabaltzen du gure haurride hurbilenentzat. Amaiera eta probetxu gabeko epopeia horrek (guztiz kontrakoa baizik) gure aldamenekoen irudimena inpresionatu egin behar du; atxilotuak, etiketatuak eta zenbakikuak, haine aurrekontu, ejerzito, ministro eta po liziekin izaten diren (hauek bai bene benetan) herrialde estatalizatuen koadro ukiezinean. Beraz giza antzerkian gure herri txiki txikiari dagokion benetako rola ez da bakarrik bere independentzi esistentziala eta bere superbizipenaren instrumento po litikoen berkonkistakuntzarena; baita gure abentura bihurri eta errebelamendu iraunkorren pelikuka amaitu ezinaren ikuskeei amets gehigarria aurkeztea ere".\nZertarako balio dit mugeei esker esistitzen ez den herrialde baten alde borrokatzea eta beste muga batean bere esistentziaren baldintza izango duen herrialdea eraikitzea. Afera est-etikoa baino ez da.\nInoiz ezaren herrialdean zaude. Milaka arimei, zeinek izate errariaren aldeko borrokan bait dihardute, historia, oroimena eta etorkizuna bera baino haruntzago, inbokatzen diren herrialdean.\nARAZO SEPARATISTARI BURUZ\nAnarkista izatea eta separatista izatea kontresan galanta dela esan ohi da. Guk, berriz, ez dagoela baieztatzen dugu, eta balego, aurrera eramaten saiatuko ginatekela gure eguneroko eginbeharrarekin gainditu arte.\nGure eritziz, euskal anrkistak, ez da inolako trauma espazio konkretu batean errotuta sentitzea, ezta bere nortasunaren mantentzearen alde borrokatzen duen herri baten partaideak izatea ere. Baina kontuz, ez dugu onartzen gure jarrera gizakiak zatitzen eta mirabeak bihurtzen duten mugen onespentzat hartzea. Euskaldunek ezberdinak izan eta sentitzeko eskubidea dutela, besterik ez dugu baieztatzen.\nGure jarrera argitzeko ahalik eta osoena azaldu behar dugu:\n1) Norberarengandik separatzeko beharrari buruz. Separatismoa norberarengandik distantzia ezartzeko gogoa inplikatzen duen arazo existentziala da. Lehen pauso logikoa, sozializazio prozesu zapultzaile baten bidez nere buruarekin zer egin duten ahartzea izanen da.\nHau egiaztatu ondoren, errealatzat hartua izan dena eta irudimenezkoa denaren artean, edo arrazonagarri eta eginkor bezala emandakoa eta utopia bezala deskalifikatuz ukatua izan denaren artean ezarritako dikotomia apurtuko duen ikuspegi berria bereganatu beharko da. Honek, zapalkuntzako mendeen zehar lixiratua izan dena sistematikoki saboteatu behar dela esan nahi du, gizabanakoak historio beti ezkutu batean bere paper eragi nkor eta kolektibo bete dezan.\nGaur nere baitan asaldatzen naiz - eta separatzen naiz-, moral, erligioko, sozial, politiko eta taldeko printzipio mugiezinetan, birrintzen lan zehatza eginez.\nNere buruaren gaindipenean dago sujeto moduan betebeharra ulertzeko gakoa eta bide batez, historia arrotz honen ildotik naramaten uztardura latzak apurtzen dihardut.\nSeparatismoa, separatua (norberarengandik eta besteengandik) bezalako autokontzientzia inplikatzen duen arazo existentziala dugu: besteak edo txertatzen naizen kolektiboa (euskal komunitatea) ulertzeko eta ezartzen didatena (Estatua) eta berez za paltzailea eta gorrotogarria izateagatik errefusatzen dudanaren aurrean sujeto eraginkor moduko jarrera hartzeko.\nEne separeketatik neure gizabanako desberdina bezalako singulartasuna somatzen dut. Baina guzti honek ez lidake ezertarako balio izanen besteak, zein banaka edo taldean, baldin eta ez banitu estimatuko ni neu estimatzen naizen ber.\n2) Desberdin izate eta sentitzeari buruz. Norberarengandik separatzea, kolektibo konkretu batean barneratua sentitzearekin osatzen den oharmen baten hastapena da.\nNortasun kolektibo baten izatearen oharmenean sartzen ari gara buru belarri: hori dela medio, euskaldunak dira euskaldunak eta ez siouxak, galoak, germaniarrak edo nipondarrak.\nEuskaldunak munduko beste herriekin konparatuz desberdinak dira: honetaz dudarik ez dago eta ez du merezi askotan hain gaizki erabiliak arren histan dauden eztabaida etniko, arraza edo hizkuntzakoetan sartzea. Euskaldunak ezberdinak dira eta ezberdint asuna bere konstatazioan eta beste herriekiko elkartasunean oinarritu behar da.\nEuskaldunak desberdinak izaganatik ere ez daude inoren gainetik, euskal kausaren haundiki batzuek gure herri nazio-Estatu alemanaren ideial erromantikoa birlandatzean izan zuten germanofilia betekadagatik, tamalez, txobinismo ugari dugun arren. Konkr etuki, beste batzuen artean, Sabino Aranari buruz ari naiz.\nBaina desberdinak izateak baita beste adiera badu ere; besteek horrela konsideratzen gaituzte. Hemen ez ditugu aipatzen soilik, zeina atsegin bait dugu, beste herriak, gure lurraldea banatzen duten Estatuak baizik. Eta.... nola kontsideratzen gaituzte desberdinak bi Estatu horiek? Sinpleki desbideratutzat hartuz, kriminalizatuz edo gauza bera dena, problema bezala tratatuz: "El problema vasco".\n3) Aginte kontrakotasuna separatismoaren oinarri bezala.\nSeparatismoaren interpretaziorako klaberen bat, euskaldunen aiurri existentzialki aginte kontrakoaren oharmena izango da. Aginte kontrako aiurri honek azalpen bakar bat eduki dezake: Estatuarekin (zerbait ezarritako eta ez berezkoa bezala) eus kaldunek duten esperientzi zapuztzailea. Beraz, euskaldunek mende askoren manupearen zapore saminarekin besterik ezin dute estatuaz pentsatu.\nEuskalduna denaren existentzia bakarrik "bere buruarentzat izate" batean da zentzuduna. "Bere buruarentzat izate" honek, gurea bezala ez den herrialde bat bere nortasunara itzul erzten du eta aldi batez, bera eta estatuen artean (manupearen bidez gainezartzen direnak) inoren eremu edo hutsune estrategikoa sortzen du, zeinari esker bere ezizatean, (edo dominatzaileen ukapena) izan bait daiteke.\nEta hemen, amankomunan datza existitzen ez den herrialde honen indarra, manupe inperial guziaren kontra jartzen duena.\nHorregatik euskal anarkistok Euskal Herriaren menperagaitztasuna ez datzala Estatuaz pentsatzean, komunikateaz baizik, azpimarratzen dugu. Zeren, nahiz eta honetaz zenbait proiekto konkretu izan Euskal Herrian bertan, horren alde ez dago oroimen kolek tiborik. Euskal anarkistok, orain arte gaitzetsiak izan diren manupe moduak, bertakoak bihurtzeko garraio egingo dituen Estatu berezko batetaz pentsatzeari uko egiten diogu. Gure eritziz lehen pausoa, amankomunan datzan ahalmen solidarioaren indarkuntzan erdi ratu behar da: euskal Estatua izan behar ba du (nahiz eta gure xedea Estatu eza izan), betiko akatsak ez errepikatzeko gogoak bultzaturik izan behar du. Anarkiarantz bidea errealitate deszentralzatu batetik iragaiten da. Hau da, boterearen ihardun amankomunearen neurri haundienekin, eta bere ezabatze iraunkorra, beti osatzeke askatasunarantzako ildo bakartzat harturik. Uste dugu, anarkistok zer esan haundia dugula Euskal Herriko eraikuntzan, zeren gure horizontea, ezin bat eman arren, beti hurrengo pausoan pentsa arazten digu. Orain eta beti, aginte kontrakoak izanen gara, eta hori, euskaldunak izateagatik ikasi dugun gauza da. 4) Separatismoaren erabilpenari buruz. Euskal Herriko historian zehar, eskubideen alde eta berezko nortasunaren mantentzearen alde borroka iraunkorra argi ikusten da. Matxinadak, bihurrialdiak, gerrilak, sabotaiak, eta euskal izpirituak ahaztu ez duen ironia zirikatzailea, eten gabe sortz en dira. Asko dira separatismoa erabiltzeko moduak: hizkuntzaren garapena, ohituren iraupena eta euskal errealitate ugaria aurrera eraman dezakeen guziaren potenzializazioa. Baina euskaldunen existentziaren aldeko borrokaren praktikan modu tipikoren bat n abarmentzeak merezi badu, hori izango da hu- tsune estrategikoaren aplikazio ia etengabea: honek ezarritakoaren miseriaren aurkako mamu iraunkorrak bilakatzen gaitu. Etorkizun lehiati honek gureganantz bueltatzen gaitu eta egokitasun definizioaren poderioz ukatzen dugun botere baten aurrean ikustezinak bilakatzen gaitu. Boterearen jakinez praktiko honetan euskaldunek garaitzen diote, haien betiko buru gogortasune an, ona eta benetakoa ezarritakoaren "arotik pasatzea"ri. Ez dago hitzarmen izaterik, ez da sekula izan, ezar diezaiguten gustatzen ez bait zaigu. Eta gure separaketaz erabakitzen utziko ez diguten bitartean, segituko dugu desafiatzaileak barataz pensat zen, eta iraungo dugu desagertzen berriro agertzeko, indar gehiagorekin ahal ba da. 5) Separatismo anarkistaren xedea. Euskal anarkismoaren helburua, gizakume aske eta beste gizakume eta herriekin solidarioak osaturik herri baten eraikuntza izango da, jainko, lege, jabe eta hainbeste gorrotatzen ditugun muga tristerik (horretaz bereiztuak garen lehenak bait gara) gabeko munduan. Honen bitartez, herri bezala izateko asmoa asumitzen dugu, nahiz eta ezizatera kondenaturik egon.\nJAUN GABE ETA LEGERIK EZ\n- "Beno, ados. Baina gero joko duzu", ihardetsi zuen irribarrez. "Ikusten duzu, zuk kontrabandista biolinero, zuk izeba, zuk pirata, zuk arlote, zuk kapitain, zuk artzapezpiku, zuk gudari, zuk historiagile, munduko arrazoi osoa edukiko duzue, baina er antsi behar da herrialde honek, bere kasa, ez zen existitzen ere herrialde baten itxura hartu duela". Euskara, lehenik, errefusa indibidualistako erreakzio burugogor batengatik inguruko erromanizazioa bakartuz, arrotzen aurrean, hain desberdina den hizkuntza bat soilik herri sinesgaitza (edo behintzat inguruko arautik hain desbideratua, abstraktoa et a nahaste-borraste artean besterik ezin izan zuena) mintza zitekela zirudien. Gainera, herrialde honen semeak (berez mendien artean geografikoki zirriborratua), bere politika sezesionistarekin eta inbasore aurreko hutsune estrategikoarekin, ahalegi ndu dira haien berezko ukiezintasuna are gehiago ezabatzen. Gogora ezazu tradizioaren Orreagako enbuskada eta bere ondorengo bapateko desagerketa inguruko izadian. Separatismoa era konkretu baten babesa modurik efikazena bezala kontsideratua joera automatikoa bilakatuz herialde hau ez zen sekula saiatu bere lurraldea gehitzen edo aldameneko herriak menperatzen, guztiz kontrakoa baizik: bere ondasuna gehitze arris kuan zegoenean, saiatzen zen heredentzia ez egoki hori alboratzen lehen bai lehen. (Honela Nafarroako erregeek alderatu zituen haien koroiaren manupetik Aragoa eta Gaztela erresuma independienteak bihurtzeko, zeinen batasunak geroago deuseztatuko ba it du, Nafarroa inozo eta zintzoa). Gizakiaren neurriko existentzialismo politiko zehatz baten bilakuntzak, ideologia anarkistaren benetako aintzinirudipen batera bideratuko du herri hau. Honela agertu behar dute mapa historikoan, indibidualismo juridiko zuhur baten gerizpean, erakunde foralen dozena erdi bat zehatzki bereiztuak eta haien artean batere lokarri instituzionalik gabe: federakuntzak, haiek ere, errepublika txiki ia independienteak osaturik, tradizioaren aritzarenpean bildurik, soberantasun sakrosanta naturalarekiko be girunearen sinboloa, zeinaren itzalean elizalde bakoitzeko ordezkaria itzultzen den, bere ordezkatuekin konsultatu ondoren, biltzar foralean eman behar duen boto inperatiboa uztera. Gainera, komunitate ttiki hauek, biziki autonomoak, gehien batean baserriak osaturik daude: hauek, aztura erreflejo batengatik sakabanatzen dira mendien zehar, haien sezesio instituzionalaren defentsaren gainean fundaturik dauden erakunde foralen barnean separatismo lokalari gainezartzen den goreneko separatismo familiar batean. Oso logikoki (ala "kartesianoki", galoek esango luketen moduz) arrotz aztoratua galtzen zen gizabanako elkarrekintza kontsekutiboen labirinto nahasi honetan, zeinak nahaste-borraste partikularista guzti hori irrealitatearen ertzetan kokatzen zela pent satzera gidatzen zuen. Herrialde honek hainbeste defentsa eraiki izan zuen, egungo "Besteen infernu sartrianoa" delakoari aurre egiteko, azkenean amets bezala besterik ez zela existitzen zirudien. Eta azken batean, seguruasko, hori zen herri honek bilatzen zuena, bere os otasunaren garantiarik onena, berezko zatiezintasunean zetzala konbenziturik. Ene bisitariak sua zirikatu zuen eta segitu zuen: -Arratsalde batean, Ziburuko kaian, bizitza abenturero baten zehar, 3 masta eta 4 sabaiziloko belaontzi batekin mundua 7 aldiz zeharkatu zuen, marinel zahar batek, azaldu zizkidan Amerikako deskub rimenduaren benetako zehaztasunak: Santa Maria delakoa ozeanoko bestealdera ailegatu zenean, Cristobal Colonek buruan hiru luma zuri, gorri eta berdeak zeramatzaten mohikano leino bati galdetu zion: - Ameriketan al nago? - Jakina, ihardetsi zuen aztiak . Eta zure izena Cristobal Colon al da? - Ohore handiz, erantzun zuen genobarrak. Orduan mohikanoa bueltatu zen eta bere kideei esan zien ahapeka: - Jar zaitezke Berde! Gorri! Zuriek deskubritu gaituzte eta. Gauza bera gertatu zen gure herrialdearekin. Bere zoriona, ikusi dugunez, bere ezizateko itxuran oinarritzen zen, zeina mendeen zehar bere izate librearen babesarik onena izan zen. Gure herrialdearen zoritxar guztiak, bere aldamenekoek deskubritu zu ten eta berataz arduratzea erabaki zuten egunean sortu ziren. Okupatuz, noski. Deskubrimendu madarikatu honetatik aurrera, gure deskubritzaileek errepikatu ziguten eten gabe haien diskurtso eta dekretu guztietan: - Ez zaitezte ezertaz arduratu! Gu ardura tuko gara denetaz. - Ez, eskerrik asko! erantzuten genuen aidetsuki baina aztoratu gabe. Ez dugu inor behar. - Ezta aipatu ere! Frantzes erako soinekoak, Gaztelako azpiko gonak, Escorialeko ogi bedeinkatua edo crema bakar eta zatiezinezko pastela opa ritu behar dizkizuegu. - Ez! eskerrik asko! ezer ez! - Nola, gure opariak ez dituzuela onartzen? Hona hemen besteak. Eta gure okupatzaileek hasi ziren kolpeka gure kontra. Denborarekin eta pozointsuak generizten opariak onartzeko gure gogotxarragatik, tiroak eta kainonakadak bilakatu ziren.... Eta honela da gu hiltzera heldu direla. Euskal hiper-txobinistok! Zaudete lasai. Alferrik da euskaldunek Amerika deskubritu dutela eta Loiolako Inazio mundura ekarri dutela aldarrikatzea. Amerikako deskubrimenduak sortu ditu: Lehergailu atomikoa eta sifilisa. Eta Loiolako Inaziok: jesuitak. Egia esan ez dago arro sentitzerik.\nDeabruarekin paktu egin dugu eta apoderaturik dantzatzen dugu azken akelarrean zerraldo hotzaren aurrean. Galdu egin dugu, ba dakigu. Baina hemen gaude, izan ere ez den herrialdean, hutsune estrategikoa eskeintzen eta geratzen zaigun denbora laburra sistemari milimetroz milimetro harrapatzen. Separatistak gara eta baita guregandik ere separatzen gara, mugen bidez separaturik dauden beste izakiekin elkartzeko. Ai doluzko bandera! Zenbat ilargi gabeko gauetan inbokatu dut zure presentzia! Zer da jaiotzea gorputz batetik beste gorputz bat separatzea ez ba da? Beraz, euskaldunok, jaio!\nSeparatismoak pertsonala, barnekoa, subjetiboa eta indibidualista izan behar du. Separatismo taldekoia kontresana da. Kaporalismo anti-indibiduala da. Separatismoak libertarioa besterik ezin du izan.\nSABOTAIARI BURUZKO APUNTEAK\nBotererik ez dagoela ezer bere xedeak segitzea baino gogaitu arte errepikatzen zaigunean eta ezarri nahi zaigunean haren izenean ez dagoela ezer hutsune absolutoa baino, sabotaia dugu irtenbidea. Une konkretu batean funtsezko kontraesana ezedukien bihurritzeko premian lehertzen ba da, hauek bere praxiaren ezaugarri nabarmenatzat sabotaia hartuko dute. Sabotaia ez da soilik ekintza konkretua, zeren sistema baten aurka jarririk honen ukapenerako metodoa da. Sabotaia adierazpen exintentzialista era da, zapaltzaile den osoa zalantzan jartzen baitu. Nork uka dezake sabotaiarako eskubidea? Argi dago, soilik saboteatua denak, gure kasuan boterea bera. Zer saboteatu behar da? Izakia eta bere existentzia askea - gizabanakoa eta kolektiboa - mugatzen duen guzia. 1-. Autosabotaia: bakoitzaren zikinkerian edo miserian irauli egitea, eta asimilaturiko oro eta gizabanako konkretuaren izate eta izate behar mugatzen duen guzia sistematikoki ezabatzen saiatuko da. Elementu aske baten izatearen autokontziaren herparruan kokatzea besterik ez da: horregatik birrindu behar dira arauak, baloreak, legeak eta kondenaturik izan garen sozializakuntza iraunkor eta errobotikatzailean ikasi dugun guztia. Autosabota iak sujeto oso eta buruonesle bezala askapenera ateak zabaltzen ditu. 2. Botereari sabotaia: gizabanako eta herri izatea baldintzatzen duten kanpoko egiturekin etentzen saiatzen den praktika da. Sabotaiak kasu honetan nahi duena aritzen den gune bakoitzean botere hutsunea sortzea da, kontrabotereko praktika konkretue kin osatzea. Sabotaia beti disidente deklaratua izan denaren autobalorizatzeko bidea da. Sabotaia berez helburu bihurtzen ba da, galtzen du bere aldatze gailu bezala potentzialtasun osoa. Horregatik sabotaiak bilatu behar duena, askotan oso ongi makilatua e gon ohi den boterearen aurpegi izugarria desmaskaratzea da. Sabotaiari ez dagokiona terrorearen lekuan jartzen da, ekintza desfinkatzaile hutsa zentzuan, nahiak eta etsipenaren arteko goitik ezarritako hausturarekin amaitzea dagokio. Sabotaia aurrean dugu eta tankera anitzetan hain zuzen ere. Batzu esateagatik aipatuko ditugu inperialismoaren kontra biolentzia iraultzailea, ugazaberiaren aurrean greba basatiak, nuklearren kontrako borrokak, sobietar tanke obsesoen aurrean txekiar n eskatilen minigonak, partisano eta makiak, behin eta berriro (amaren gona atxekituz) eskolara joateari uko egiten dioten umeek, hila bukatzeko dirua heltzen ez denean supermerkatuetan ohostu egiten duten etxekoandreak, desertoreak, eta burura d akizkizunen adibide guztiak. Sabotaia azken finean, ironia eta molotovaren artean kokaturik aginte kontrakoa denaren asumitzeko era praktikoa da. 3. Sabotaia ironiko eta parodikoa: tragikoa dena gainazpi egiteko metodoa da. Sabotaia mota honen bidez, absurdoaren logikan sartzen gara buru belarri. Emandako arrazionalitate ilunak ezarri nahi dizkigun adieraziekin eten egiten dugu. Sabotaia zu z ara Esther. Boterea irrigarri uztea, parodiatzea, ironizatu eta berataz barre egitea edo trufatzea, bere dramagatik mendekatzeko erak dira. Zeren adierazteko modu guztia ukatuta dagoenean beti gelditzen da ironia sabotaia era kontrolaezina bezala. Zelako barrea eragiten didan botereak, hain tristea, hain zurruna, hain absolutoa, hain monolitikoa. Zer nolako barrea eragiten didaten politikoek, hain korbatatuak, hain apainduak, hain serioak, den denak haien platinozko sudurrarekin eta irribarre dentifrikoarekin.\nAh zer harrea eragiten didaten poliziek, hain harmatuak, hain zapaltzaileak, hain ustelak. Zelako barre eragiten didan hainbeste gauzak, bestela negar eragingo lidateke. Zeren nahiago bait dut tragikoki barre egitea, nere mukiek jatea eta akabatua nagoela inpresioa ematea baino.\nZalantzarik ez dago, irribarrea bat malkoa baino desfinkatzailegoa da, zeren ezarritakoaren razionalitate makabroaren adieraziak alde batera uzten ditu eta, ironikoa, heroitzaren kontra jartzen da.\nEpikurok, barre egitea eta filosofatzea beharrezkoak zirela, zioen. Geuk, mundu petral honi aurka egiteko erabiltzen dugun ironiak barrea sortarazi duela eta gure filosofiak sabotaiaren dimentsio praktikoa duela eransten dugu.\n4. Sabotaia terapia bezala: Sabotaiak ba du ere buruzko osasun bezala dimentsioa edo zenbaki sinple izatera determinaturik egotearen autokontsiderazio gainditzailea. Soldaduskara joatea, lanean inorenganatzea, eskolan latatako jakintza jasotzea eta egune roko bizitzaren beste arlo alienatzailek ere gure izate programatizatua ulertu erazten digute. Eta giza ethosen aspektu guzti hauetan hasi behar da, gameluak garen bezala, orratzaren zulotik pasatzeari uko egiten. Eta hemen sabotaia, ezarritakoari uka pen terapia osansuntsu bezala, da zentzudun. 5. Sabotaia sinbolikoa: Sabotaia honela ulertua, boterearen aurpegian berak negatzen dituen signuz blai adierazpen probokatzailea marraskatzeari dagokio. Ona eta benetakoa denaren erreferenteak bezala ezarritako kodigoak suntsitzen dituen errebert sio signikoa da. Sabotaia sinbolikoa autoestimako (gizabanako edo kolektiboa) dosi haundiz eta erasotua sentitzen direnen partez mesprezuz osaturik dago. Sabotaia sinbolikoa desafio autobaieztatzailea da. Dena sinboloz kutsaturik dago eta segun eta z eintzuk diren edo nortzuk erabiltzen dituzten, sabotaia edo ezarritakoaren estalpe bezala balio izanen du.\n"Nada nos mueve, no hay esperanza, -Venganza! " (La Polla)\nMendekua azken aukera bezala sortzen da: gure sike eta eguneroko espazioaren osotasunean bere garroak murgildu dituen alienazio baten aurka jartzen gaituen ukapen dezisiboa bezala. Mendekua, bada, dimentsio erredikalean izan daiteke soilik, eta hau bere konplexutasun osoan sistema zapaltzailearen aurrean kokatzen da. Hala ere, bere manifestapen praktikoak izugarri desberdinak izaten ahal dira kasu bakoitzaren ezaugarri eta egoerar en arabera, baina erro berbera mantenduz. Mendekuak, bere adierazpen kolektiboan, kontzientzia izena hartzen du (klasekoa, belaunaldikoa, estratifikatzailea, amankomuna, e. a.); eta haren gizabanako adierazpenean autokontzientzia edo izate konkretu zapalduaren askapenerako ezinbesteko osagar ri dugu. Eta hau (sujeto baten) gainezartzen zaiona eta zapaltzen duenatik autoaskatzeko behar praktikoa besterik ez da. Zerbaiten kontrako edozein borroka mendekua da, ez gaitezen engaina, ezta txunditu ere, ezen hau bait da geure kasua: zein gertu dauden Iba�etako mendi zintzurrak!\nHONEN ZENTZUA KAKAZAHARRA DA.\nKaka=Estatua=Jainkoa=aparatu legitimatzaile eta zapaltzaile=... Problema da, Soilik baieztatzen ahal dugula "hau kaka da" horrela kontsideratzen dugunarekiko gure harremana gainazpi egiten hasten dugunean.\nIZAN ALA EZ IZAN IADANIK EZ DA ARAZOA /p>\nOrain problema zonbia edo mamua izatea da; biak ezizatearen erak direnak. Lehena (bizirik hila): egunerokotasun nazkagarri zapuztzailea onartzea dakar. Bigarrena: erbakipen erratu bat hautatzea, azken kolpea jotzeko Lebiatanen begien aurrean desagertzearena. HAU PARADOXA BIHURRIARENA, EZINAREN AZALA GARESTI SALTZEA\nZeren eta posiblea, etorkizuna bait da. Zeren eta etorkizuna ez bait dago historiaren legeen menpe, azarraren menpe baizik. Zeren azarrak ezabatu bait ditu iraganarekiko lokarriak eta tetrabricken saltzen digu indeterminazioaren printzipioa. Beraz, nork pentsatuko du utoietaz, nork iraultzetaz. Utopia orain da, iraultza bezala, bihar beranduegi izanen dela eta. Eta agian ezta orain ere, zeren eta, oraina ez bait da dagoeneko. Baina guzti honek berdin digu, zeren bihurriak itxura bat edukiko duen bitartean, bere errelitatearen itxura bere buruaren gaindipenik ikusita, izango da askatzeko beharra, iraultzekoa. Azken finean, bere buru alienatu batengandik separatzea eta boterearen begien aurrean desagertzea gerrilero erratua, uk apen absolutoa, bihurria bilakatzeko. Zeren gaur bihurria izatea, botereak absurdoaren eraikuntza - edo egunerokotasuna eta ezetza edo nuklear aurreesanezintasunaren artean uzten duen hutsunea gainazpi egitea bait da. EZER EZARI OHOREA\nNihilistak gara eta botere guztia ukatzen dugu, bere nahia bezala. Jarrera honek errealitate mirabetzailea gidatzen duten balore eta arauen kontra jartzen gaitu. Oinarrizko kontresana dago: boterea/botere eza. Bata eta bestearen artean posibilitate ugari dago. Baina gure nihilismoa botere egoneza erradikalarantz dabil. Ba dakigu ez dugula sekula lortuko baina erizpide hau onartuz, somatzen ahal ditugu hurre ngo urratsak askatasunerantzako bide amaigabean.\nKRISIA ETA PUNKA\n1. Sozial giroa eta gazteria. Uneotan Euskal Herrietan dugun mikrokosmo libertarioa arakatzeari ekin ahal izateko, lehenik eta behin laburki ez ba da ere, mugatzen duen inguruneaz gain gauzatzen duten zioak ikertu beharrean gaude. Egun, 80ko hamarkadan erabat murgildurik, Euskal Herri hauen egoera ez da inondik ere baikorra, epe laburrerako irtenbide agiririk gabe. Sasoiaren sena ukan behar genukeen belaunaldia jota duen krisialdi latzak garabiltza. 80ko belaunaldia beraz lang abezia eta espektatiba gabeziaren hesparruan ito da, 60ko boom zoriontsuak sorturiko gazteri ugaria medio guztian areagotu besterik egiten ez dela. "Ongi izatearen Estatua" falazia hutsean dabilen asmo sendoak jantzitako eta blokeaturiko gizartearen aitzinean gara. Azken hau zihurtaturik ez da zaila euskal gazteek bere xedeak antsiaturiko paradisu kontsumatzailean, non oro posible bihur daiteke en, kokatu dituen gizartea eta erreinu miresgarri harretara iristeke baliabide gabezien arteko kontraesanak sorturiko hutsunean toki pribilegiatua dutela asmatzea. Aipatu berri den kontraesanak izen soila du ondorioan: "gazte anomia" edotea sozialtelebisiboki inposatuz datozkigun helburuak gazteak bere ametsak betetzeko eskura ditzakeen medioei ez ez egokitzea oinarritzat duen egoera. Gazteak, honen egi le eta jabe izatera heldu gabe, munduan zehar inposatzen diren politika neokontserbadoreen plikazio zuzen eta zabala, hein orbitaletik pertsonalera, erderaz entzun ohi dugu "ahal duenak, salba bedi" horren aldeko lehia zorrotzean sartu dira. Gaztea hala iraganbako nola etorkizun gabeko deserrotua da bere espazioa egungo zuloa, nora deusetarako ahots ezean eroria den, ala paria estatuto iraunkorra erdiestera bidera litekeen projekzioaren artean mugatzen da. Gaur Esukal Herrietan gazteriaren egoera anomiko hau zinez nabaria da eta kinka honen aurrean atera bide bakarra dute: errebeldia. Prozesu anomiko honekin Euskal Herriek guk baino lehenagokoei baliagarri zitzaizkien egitura berezien mutazioa bizi dute, oraingo belaunaldiak agitura esanahitsuon aldaketari hasiera eman diola. Parametro edo erreferentzi tradizional-baserri kutsuko a moderno-hiritarra bihurtuz doan momentua nozitzen dugu. 2. Belaunaldi arteko liskar ezkutua. Apika belaunaldi arteko liskar berriaren, non gazteek borrokatuko duten egun ukatzen eta arrotza zaien gizartean lekua izateko, ikusle gertatzen ari gara. Soziologia-fikzio pixka bat ba dagigu historia behin eta berriro zigortuari segituz ba dir udi azken hamarkadetako amaiera guzietan belaunaldi iritsi berriek zaharrago edo edo menperatzaileek ezarritakoari eraso egin ohi dietela. 80ko bukaera "etorkizungabeko belaunaldia" frakasu sakonera jausitako zaharkituen gizarteko hondar etekinak iz atera kondenatzen duen beraren kabuzko determinazioaren aurka altza dadineko garaia izan ahal dugu. Gazte/nagusi konfliktua piztua da; eta adibide adierazgarri gisa gizarte helduak gaztea oro kriminalizatzera doala dugu, bai eragozten zaioalko bai bere porrota isladatzen duelako. Izan ere, galtzeko gutxi dutelako gasteak arriskutsuak dira. 3. Euskalpunk. Nabaria gazteria osoa ez dela sistemaren aurkako dema garbian; eta halaber, gazteriaren gehiengoak ezarritakoare erizpideei amore eman dio. Baina, era berean, gero eta ukaezinago eta garbiago ageri zaigu gazte multzo haundi baten izpiritu borrokalar ia bera, hauen artean punkiak ditugularik elementurik gogorrenetarikoak sistemaren aurkako desafidatzaile amorratuak edo anrkiaren alde. Gure eritziz punka garrantzitsua baldin bada, ez da numeroagatik ez eta estetika hori onartuz bere burua halakotzat duten gazteak asko direlako. Guk diskurtso errebelde hau gero eta gazte sektore zabaletara hedatuz doa eta pe�a edo parekako adiski de taldeak oinarri euskal geografian barrena olio tantaren gisan, nahiz heterogeneoki eta eraketarik gabe diren, zabalduz doazelako batipat hartzen ditugu kontutan. Punkak erritmoa eta hitz sutsu bezain ironiatsuak gazte himnoak bilakatuz diharduen musika talde dexenteren bidez garatu eta zabaltzen du bere diskurtsoa. Mezu punk hau irrati libre, fanzine eta kobertura ofizial barik adierazpen gune sortzaile suber sibo berria finkatze ahaleginetan dabiltzan beste arteek eskeintzen dituzten gazte adierazbideetan ere antzeman daiteke. Ildo honetatik, Euskal Herrietan punkak komerzializatzeaz deus ere ez jakin guran bere grina errebeldeari eusten dio euskal errelitatearen konstatazioaz mendebalde jaiskor ustel eta Londondar geldotasun dezimononikoa 77aren inguruan astindu zuten best e esperientzia iada sistemak bereganatutakoetatik urrunduz. Horren kariz, Euskal Herrietan punka desberdina dela baieztatzen dugu dagokion errealitatearekin konpromezuzko bizimodu autonomoa antolatzen duelarik. Punk diskurtsoak hamarkada honetako izpiritu kaotiko apokaliptikoa isladatzen du. Eta hau, sistema higatuaren zein ezereza nuklearraren krisi iraunkorraren konstatazioan datza. Bestealde, punk ideologia ez da esistitzen boterearen kontrako taiuzko enfrendamenduaren praktikatik at definitzen ez baita. Horregatik punka bere funtsa autodestrukzioraino eramateko posibilitateari gordinki aurre ematen dion nihilismoa da. Horren bestez "gerorik ez" kontsigna, beste garai oro orainaz jabetzeaz ezinduz, bihar bertan hilobian suerta gaitezkeen legez (edo psikikoki zaharkituak, berdin dio). Punka beti izanen da ernegatua, bere baitaren baitatik etorri datorkio eta ezarritakoarekiko enfrentamendua. Euskal Herrietan prezeski azepzio Estatu iraunkorraren inposizioak herri mailan jasandako zapalkuntzak areagotua. Honen zuzura punka betidanik (hemen biziagoa nonbait) sinbolojia zeharo zirikatzaileaz hornitzen da, boteretik ikasiriko biolentzia jaurtikitzen duelarik. Punkak anrkistak dira, ez definizio honen bila joateagatik ororen gainetik, antiautoritarioak izateagatik baizik. Praktika oldarkorra Estatu eza, Jainko eza eta jauntxo ezak hornitzen dute. Enfrentamendua, aldiz, punkak egunerokotasun alienakorrean nor matiboki legeztatu eta baloratiboki onartuari; hots, balio arkaikodun zahar okitutarren munduari, zeinak gizartearen frakasu izaki gazte izate-ukaitearen erreibindikaketa merezi baituen, aurpegiratzen dion mendekua da batibat. Punkak ez du projekturik eta ukan ukanen balu "errebeldi iraunkorrarena" luke bizi den giroaren irakurketa negatiboaren fruitu, ametsak itotzen dituen Leviatan horren oposizio modura agintekontrakotasunaz harrotzea (ironia eta molotovaren artekoa) mintzo rik ezaugarriena duen erradikalki burutu beharrezko irakurketa negatiboaren fruitu. Punkak, euskal akrata zaharraren antzera, oso dira esistentzialistak, errealitatea gordinaren garretan eta larriki jasandako betan urratuka. Halaber, betseon senean, separatistak dira nolabait, mapa gaineko puntu eta arraietarako fede urria ba dute ere, gure herriaren gaineko Estatu zentralaren zapalkuntzaren aurka borrokatzen baitira. Eta txapel gorrien ez baina ikur beltzen beste euskal tradizio horren ardaska hezikaiztak dira.\nMichael Foucaultek zioen: "enpresa iraultzailea ez da prezisoki zuzentzen soilik gaur egunaren kontra, egun arteko legearen kontra baizik". Guk horri ondokoa gehitzen diogu bihar hipotekaturaren aurka zuzentzen dela eta sistema guzia infinitoraino iraute ko difiniturik dagoela segurtasunaren kontra ere. Guk diogu "gerorik ez dago", horregatik suntsitzen dugu atsegin ez dugun orainaldia.\n"Suntsitzearen grina alaitasun sortzailea da". (M. Bakunin).\n1. Ez dago arautzat hartzeko tesirik. 2. Ba leude, ekintzaren bidez ezabatuko genuke. 3. Ez badao tesirik, ez dago horiek aldarrikatzeko eta erabiltzeko leaderrik. 4. Tesirik ez izanez, ez dago botererik, ez jainkorik, ezta haien atzean ezkutatzen den Estaturik. 5. Dogmen aurreko bihurritasuna ez da tesia, praktika baino. 6. Ez dugu definitibotzat hartzen ezta hemen idatzitakoa ere, zerenez bait gara inor ezta aipatzeko ere. ERREBELDEAK\nErrebelamendua jarrera existentziala da, agian kondenatu baten berriro bizirik sentitzeko bide bakarra. Bihurria izatea, EZ esatea da, arotik pasatzeari uko egitea, abaildura absolutoaren aurrean autoezartzea. Zonbiak ala bihurriak, hau da ez den orainaldiak ezartzen digun dikotomia. Bestela geldi ezazue denbora! Zer geratzen zaigu? iragana eta herendentzirik ez ba dago eta etorkizuna zalantzagatik besterena ba dugu, lurra azken eztanda bilakatzeare kin mehatxatzen duen botoi majiko batengatik. Basamortuko haizeak haratustel kiratsa dakarkigu. Intuizioa segurtasuna bilakatzen da heriotzaren aurrean eta orain arte irudimenezkoaren lekua garraiatzen da, hutsune egoera baterantz trukatzen da apokalipsiaren ateen aurrean. Eta hemen gaude, bakarri k, denborarik gabeko bizitzaren absurdoa eta ezerazaren artean. Oh sinu ankerra! Zoaz pikutara! Ezerezaren gudariak gara, urkabe korsarioen mamuak, bezain mamua den herrialde batetik dabiltzanak, historiaren paretak zeharkatuz eta anekdota hutsa bilakatuz.\nArazoa gerorik ez dagoela da. Eta Baudrilladek dioen bezala, simulakroaren garaian, non errealitatea bere gainera makurtzen bait da, sortu gara. Linealitate posibilistaz deus ere ez, ezta zentzu estrategikorekin dialektikak. Haiek zuten gerraren joku iraunkorra ezina bihurtzen duen ezerzera nuklearra lortu. Zelako ironia, amaiera da! Baina Apokalipsiaren tronpetak joko duten bitartean, proboka dezagun! Ironia eta molotova, hau da kontrazeinua. Desafioa elkarrizketaren kontrakoa da. Autobaieztapeneko metodoa sabotaia da.\nLanak zakartzen nau, nere buruarengandik separatzen nau neure kreazioa kentzean. Lanik ez ba lego ez legoke langabezirik. Horregatik: lurpera lana! Gora dibertsioa!\nEzerezaren aurrean gizagaindikoak (2) bilakatzea gure azken aukera da. Beraien jainkotasun elkar aurkeztuagatik jainko kutsu guztia ezabatzen duten beste jainkoen parean jainkoak izatea; hauxe da geure estrategia autobaieztatzailea.\nProiektu anarkistan ez dago lekurik buruzagientzat. Bakoitza da leader eta bere jakintasuna, bere esperientziari aurka egitean jarri duen enfasiren arabera izango da.\nEz dago dogmarik akraziaren erresuman, printzipio bakoitza borroka iraunkorrean ezabatu egiten da. Konformagaitztasun absolutoan legea hil egin da. Ez digute ezer balio segurtasunek, soilik baieztatzen ahal dugu arras saminkoratsegin ez duguna, bilatzen segitzera konpromititzeko: zer...., askatasuna.\nBaten batek liburu hau dogmak josirik eta buruzagiek idatzirik dagoela uste ba du: boikotea dezan, erre egin dezan, asalta ditzan saltzen duten liburudendak eta banatzen duten banatzaileak. Baina....., erne! bakarrik benetan legea ba da ez bedi best e lege bat, edozein motakoa, hemen esandakoa debekatzen saia.\nJakue Pascual eta Marc L�gasse\n(1) Aginte kontrako terminoa bere zentzu zabalearen, zeina aldatuko bait da une historikoaren arabera, ulerturik...\n(2)Itzultzailearen oharra: Jon Mirande eta Ayphassorhok asmatu zuen "ginzagaindikoa" hitza, Nietzscheren kontzeptua (ber mensch) adierazteko, gazteleraz erabiltzen dena (super hombre) baino itzulpen egokiagoa burutuz.\nRelated Link: http://anarkherria.com/eu/liburuak/anarkherria\nMelissa Sep�lveda "Uno de los desaf�os m�s importantes es mostrarnos como una alternativa real" On Sectarianism Declaraci�n del FAO ante la coyuntura electoral chilena y el quiebre en el movimiento libertario Motmakt: En fri f�derasjon! Are Republican �Libertarians� Anarchists? Tareas del Anarquismo social chileno. Lo �libertario� como espacio de disputa. Brasil: Nova invas�o policial do local da FAG El confederalismo democr�tico, propuesta libertaria del pueblo kurdo Biel-Bienne: Anarchist Bookfair 2013 A 40 a�os del golpe: recuperando la iniciativa, construyendo la alternativa popular Ante el Paro Nacional y la ola de desobediencia popular en Colombia La �primavera �rabe�: reconfiguraci�n del mapa del Norte de �frica y Oriente Medio Anniversario del Primo CNLA [Colombia] 19 de Agosto, paro agrario y popular, �un nuevo punto de inflexi�n en la lucha de clases? Quest�es Organizativas do Anarquismo Combative Unionism: Waging Class War within Labour La democracia de masas: una apuesta libertaria para el actual per�odo A Brief History of the Rapprochement Process of US Class Struggle Anarchist Organizations Catatumbo La rue �gyptienne plus forte que les urnes Solidaridad contra la persecuci�n hacia la Federaci�n Anarquista Gaucha Tear Gas & Twitter in Taksim - an anarchist eyewitness analysis from Gezi Park, Istanbul Lutar Contra o Aumento da Tarifa Pela For�a e Vontade das Ruas! Les assassins de Cl�ment M�ric devront r�pondre de leur crime Latest NewsIberia | Anarchist movement | otherSun 08 Dec, 23:16


AEB, 1972. Center for Science in the Public Interest elkarteko buru Michael Jacobsonek junk-food (Zabor-jana) kontzeptua erabili zuen lehenengoz. Ordutik hona, hitz horien erabilera ohiko bihurtu da balio nutrizional txikia duten eta osasunari kalte egiten dioten jakiak izendatzeko. Zabor-jana ordea, 1972a baino askoz lehenago sortu zen, jaki horien zaleak bezalaxe.\nEzaguna da Erromako hainbat enperadorek, Neron buru zutela, elikadura ohitura osasungarriei muzin egin zietela. Asetu ondoren, goitika egin eta otordu amaigabeei jarraipena ematen zieten. Txolarrea saltsa gazi-gozotan eta txipiroi frijituak ohikoak ziren agintari erromatarren dieta koipetsuan. Saladino sultanak uneoro gozokiak jaten zituen eta, diotenez, Hirugarren Gurutzadan etsai zuen Rikardo Lehoi-Bihotz urdaileko gaitz batek hartu zuenean, udare eta abrikot konfitatuak bidali zizkion. Sultanak berak prestatu omen zituen gainera; militar, estatista eta mezenas bikaina izateaz gain, sukaldari trebea ere bazen. Rodrigo Borja (Alexandro VI aita saindua) fruta konfitatuen eta eztiz eta esnez egindako postreen zalea zen. Saladino gozozalea beti lirain mantendu zen, bere hiperaktibitateari esker; Borjaren profila, ordea, ederki borobildu zuen garai hartako zabor-janak.\nGurutzadaren ondoren, gozogintzaren loraldia iritsi zen Europara, azukrearekin batera. Mende batzuk lehenago Marco Polok pastak ekarri zituen Cataytik. Baina pastak eta beste gozoki italiar batzuk Katalina Medicik eraman zituen Frantziara, Henrike II.arekin ezkondu zenean. Katalinaren astrologo kuttun Nostradamus ere trebea zen sukaldean, eta koipez eta azukrez betetako hainbat errezeta bildu zituen. Nostradamus berak kremaz betetako pastelekiko adikzioa omen zuen. Ingalaterrako Henrike VIII.ak, ginger ale eta haragizko pasteltxoak etengabe hobetzeko eskatu zien sukaldariei. Marie Antoinettek, berriz, petit fours eta bestelako gozokiak eskura izan behar zituen Versalles-eko lorategietan paseoan zebilenean. Otomandar Inperioko Ahmed printzearen dieta mahaspasa-taloek, ahuntz-esne sorbeteek eta ardoz betetako angurriek osatzen zuten. Ingalaterrako Jurgi IV.a izugarri gizendu zen pastelak janez, eta Jurgi VI.aren emazte Elizabeth-i "Galleta" ezizena ipini zioten jaki honi zion zaletasunagatik.\nBaina zabor-jana ez zen soilik errege-familietan irensten. Giovanni Jacopo Casanovak, sexu-gosea bukatu zitzaioenean, pastak, anis-bonboiak eta kaneladun konpotak janez asetu zituen bere premia berriak. Sadeko Markesak ere bere zaletasunak aldatu zituen azkenean, Charentongo eroetxean zegoela: pasta, gozoki eta patata frijitu kantitate beldurgarriak jaten omen zituen. Gioacchino Rossini operagilea pizzak janez gizendu zen, Lord Byronen bizioa, aldiz, txokolatea zen, eta Mark Twain-ena kakahuete-gurina. Thomas Alva Edison asmatzaile handiak pastelak, kafea eta, bereziki, freskagarri karbonatatuak maite zituen.\nEta horrenbeste koipe eta azukre artean ito baino lehen, beste batzuek dieta begetarianora jo zuten. Baina hori beste kontu bat da.


Eneada - Wikipedia, entziklopedia askea.\nEneada (grezieratik Ἐννεάς, "bederatziak" esan nahi duena) egiptoerazko Pessedjet hitzaren grezieraranzko antzinako traslazio bat. Hitza, Heliopoliseko kosmogonia osatzen zuten bederatzi jainkoen taldea izendatzeko erabiltzen da, hiri honetako apaizek sortua. Talde honen zati, honako jainko eta jainkosa hauek ziren: Atum, Shu, Tefnut, Nut, Geb, Isis, Osiris, Neftis eta Seth.\nHeliopoliseko hirukoa Ramesseum.\nEgiptoarrek, euren jainkoen bateraketa familiarretarako joera handia izan zuten, lehenik bikoteka, indar sortzailea, printzipio femenino bat eta beste maskulino baten bidez irudikatuz. Bateratzearen ondoren, hiri bakoitzak bere jainkoaren nagusitasunagatik borrokatzen zuen, sorrera mito baten aurrean jarriz, familia taldeen buruan, bikoteak, hirukoteetara edo talde hanidagoetara pasa ziren, Eneadak sortzera iritsi arte, ia beti, euren artean harremana zuten bederatzi jainkok osatutakoak. Guzti hauetako garrantzitsuena, antzinakoena zen: Heliopoliseko Raren apaizek sortutako bertsioa. Tokiko kosmogonia guztiak onartuak ziren, eta guztiek zuten amankomuneko oinarri bat:\nJatorrizko Ozeanoa, non bizitzaren potentziala dagoen eta nondik jainkoak jaioko diren Nilorekin bizitza emale bezala analogia argian.\nJatorrizko Muinoa, non bizia sortu zen, ur goratzeen ondoren argitara geratzen ziren lurrek irudikatua, emankortutako tokiak, non, ziklikoki bizitza berriz agertzen zen.\nEguzkia jainko sortzailea, bizidunen jaiotza eta garapena eragiten duena.\nGertaera naturalak, zenbait jainkotan pertsonifikatuak.\nHeliopoliseko kosmogonia[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nHorusen estatua Edfuko bere tenpluan\nKosmogonia ulertzeko, beharrezkoa da Horusi buruz hitzegitea, belatz bezala irudikatutako jainkoa, toki ezberdinetan gurtua zena eta eguzkiarekin lotzen dena Naqada IItik aurrera, eta faraoiak irudikatzen duena, honela, erregearen izenik antzinakoena hain zuzen ere, Horusen izena izan dadin Horus Eskorpioi II.a erregetik, erromatar konkistararte dokumentatua dagoena. Raren kleroaren eragin handiagoak Heliopolisen, eguzki jainkoarekin nahastea eragiten du, faraoiek, Sa-Ra izena hartuz "Raren Semea" V. dinastiatik aurrera eta egiptoarrek Osirisgatik zuten jainkozaletasun hedatuak, erregea jainko horretan bihurtua izatea eragiten du hildakoan.\nEneadan, sorrera berez osatzen duten hiru printzipio ezberdin daitezke\nPrintzipio sortzailea: Bizitza kosmikoa: Atum-Ra, Shu eta Tefnut\nKosmos ordenatua: Naturako bizitza: Geb eta Nut\nOrdena politikoa: Gizakiaren bizitza: Osiris, Isis, Seth eta Neftis (eta Horus)\nMundua oraindik existitzen ez zenean, guztia Nun izeneko ozeano kaotiko batean batua zegoen non Atum (Eguzkia) disolbatua zegoen, bere buruari buruzko kontzientzia hartu eta oihu egin zuen arte, Ra sortuz, honen tituluek, bere autonahikotasunaz hitz egiten dutelarik: "Bere burua sortu zuena", "Hura (neska) eta Hura (mutila) handia", eta muino bat altxarazten du "Jatorrizko Muinoa", lehen materia solidoa non sortzen duen eta sortutako guztia jartzen duen: printzipio maskulino eta femeninoa sortzen ditu, egiptoarrentzat, sorreraren ikur direnak, aireak, Shu, eta hezetasunak, Tefnut osatutakoak, gainontzeko jainko guztien arbasoak. Lehen bikote honetatik Nut (zeruko bobeda) eta Geb "lurra" jaiotzen dira.\nRak, Nut eta Geb elkartzea debekatu zuen, eta horregatik, desobeditu zutelako zigortu egin zituen, Shuri, Nut eta Geb banatzeko aginduz. Honela, Geb etzana, Nut bere gainean arkutua eta Shuk bien artean, ezagutzen dugun munduarentzako beharrezko espazioaren agerpena ahalbidetzen dute, bizidun guztiekin, baita gizateria ere, Atumen malkoetatik sortua. Madarikatu ere egin zituen, hilabete bakar batean ere seme-alabarik izango ez zutela aginduz, eta, horregatik, Osiris, Isis, Seth eta Neftis bere barnean hazten dira, eta Isisek, bere barnean erditzen du Horus. Tot jainkoak euren alde egin zuen, eta ilargiari, bost egun epagomeno lapurtu zizkion, bostak jaio zitezen. Osiris, "Beste Munduko Erregea", Isis "Egiptoko Tronua", bere seme Horus "Egiptoko Erregea", Seth "Kaosa, basamortua" eta Neftis "gaua, heriotza". Sethek eta Neftisek ez zuten seme-alabarik izan, baina Neftisek, Osirisekin, Anubis izan zuen, hildakoak beste mundura laguntzeko ardura zuena.\nTeoria honetan ez dira tokiko jainkoak agertzen Nut eta Geben seme-alabak jaio arte. Jainko kosmikoek, Atum, Shu, Tefnut, Nut eta Gebek ez dute euren omenezko tenplurik, ezta jairik ere, Geb eta Nut, beste jainko batzuen hilobi eta tenpluetan irudikatuak diren arren, Osiris, Isis, Seth eta Neftisek tenplu asko zituzten bitartean eta euren jaiak bost egun epagomenoetan ospatzen ziren, urtea amaitzean.\nOrriaren azken aldaketa: 24 azaroa 2019, 18:50.


Alboka Folk Taldearen 25. urteurrena eta gehiago - Nontzeberri\nHasiera/MUSIKA/Alboka Folk Taldearen 25. urteurrena eta gehiago\nGaur, urtarrilaren 20an, 19:30ean, Arriaga Antzokiak eta Bilboko Udaleko Euskara Sailak bultzatzen duten Literatura eta Musika Euskaraz zikloaren barruan, euskal folkaren talde sendoenetako eta esanguratsuenetakoa den Alboka Folk Taldeak bere biraren despedida ederra egingo du. Taldeak Lurra, ur, haize azken diskoko abestiez gain, aspalditik zuzenean interpretatzen ez dituen aurreko lanetako melodiak ere eskainiko ditu.\nAlan Griffin eta Joxan Goikoetxea buru diren taldeak amaiera emango dio 25. urteurrena ospatzeko birari. Kontzertu berezian, Alan Griffinekin (alboka, txirulak eta muxukitarra) eta Joxan Goikoetxearekin (akordeoia) batera, ohiko musikariak arituko dira: Xabi San Sebastian ahotsetan eta gitarrarekin, Juanjo Otxandorena bouzukiarekin, eta Iosune Marin gitarrarekin eta mandolinarekin. Izan ere, bere emanaldietako soinuak euskal erromantze tradizionaletan oinarritutakoak dira, eta beste batzuk asmatu berriak badira ere, musika herrikoia izan da bere soinuen oinarria. Eta horren adibide ederra Lurra, ur, haize bosgarren diskoa da, non dantzen eta antzinako erromantzeen bila abiatuko garen 17 abestiren bidez.\nBaina Alboka Folk Taldea “ez da gelditu, eta dagoeneko etorkizunari begira dago, eta buruan hainbat egitasmo ditu. Bitartean, Arriaga Antzokian, taldearen 25. urteurrena ospatzeko birari amaitzeko unea helduko da.”\nEuskal emakume zinegileen proiektuak sustatzeko


Hizlaria: Casanovas Xavier\nPolitika publikoak finantziatzeko orduan diru iturri nagusi den gure zerga-sistema gaitz asko eta handiek jota dago. Garbi esan dezakegu ez duela funtzionatzen funtzionatu behar lukeen neurrian, kontu izanik Espainian, oraintxe bertan, hortik datozen diru sarrerak bederatzi puntu behetik dabiltzala Europako batezbestekoarekin konparatuta. Arrazoin desberdinegatik ematen da funtionamendu txar hau: diru bilketa erdi eta behe mailako klaseen bizkar botatzen duen zerga-sistema insolidarioa izateaz gain, globalizazioak kapitala motzean lotzeko eta egunetik egunera gora dohazen desberdintasunak gutxitzeko ekarri dituen zailtasunak daude.\nEzinbesteko dugu zuzentasunaren eta solidariotasunaren oinarriak bere printzipiotzat izango dituen zerga-erreforma sakona. Erreforma hau ezingo dugu hemen, gure herrialdean, bakarrik eta eztabaida tekniko huts bat balitz bezala, planteatu. Aldiz, gizarte zibilaren eta nazioz gaindiko beste aktoreen konplizitatea ezinbestekoak izango ditugu. Gure gizarte eredua dago hor jokoan.


IRSE-EBIk kudeatutako indarkeria matxistaren biktima diren emakumeen berehalako harrera-zerbitzuak % 60 handitu ditu plazak - Irse-ebi\nIRSE-EBIk kudeatutako indarkeria matxistaren biktima diren emakumeei berehalako harrera egiteko foru zerbitzuak bere plazak handitu ditu 15etik 24ra; horrek esan nahi du % 60 handitu dela zerbitzura adingabeekin edo mendeko pertsonekin etor daitezkeen emakume biktima horiei larrialdiko arreta emateko gaitasuna.\nAzken ekitaldietan indarkeria matxistaren biktimei berehalako arreta emateko foru zerbitzu honek 200 pertsona inguru hartu ditu urteko, kasuistikaren arabera aldatzen diren baina batez beste hiru aste ingurukoak izaten diren egonaldi laburretan.\nZerbitzua Euskadiko Birgizarteratze Institutua – IBI elkartearekin egindako hitzarmen bati esker kudeatzen da, bi urterako itunen bidez, 2,14 milioi euroko inbertsioarekin.\nTeresa Laespadak, Enplegua, Gizarte Inklusioa eta Berdintasuna Sustatzeko diputatuak, adierazi duenez, “gero eta zailtasun gehiagorekin datozen emakumeak dira”, eta, horri aurre egiteko “euren bizitza berregin ahal izatea bilatzen da, bizirik atera direlako eta askatasunean bizitza duina izateko aukera merezi duten emakume oso ausartak direlako”.\nBerehalako harrera-zerbitzu honetatik igaro ondoren, emakume horietako batzuk, euren kargura dituzten pertsonekin batera, Aldundiaren beste zerbitzu eta programa batzuetara igaro daitezke, bai eta euren etxeetara edo familia-inguruetara itzuli ere, kasuaren arabera.\nBerehalako harrera-zerbitzuak kasuen balorazioa, diagnostikoa, orientazioa, larrialdiko ostatua, esku-hartze psikosoziala eta sozioedukatiboa eskaintzen ditu, bai eta gizarte-laguntza ere, betiere emakume horien ahalduntzearen ikuspegitik eta genero-ikuspegi argiarekin.\n2018an 209 pertsona artatu ziren zerbitzuan, 2019an 198 eta 2020an 191 pertsona (105 emakume, 82 seme-alaba – ez guztiak adingabeak – eta lau mendeko heldu). Azken urteotan nabarmen egin du gora zerbitzuaren onuradunak diren emakume horien seme-alaben kopuruak.\nEl Ilustre Colegio de la Abogacía de Gipuzkoa (ICAGI) y el Instituto de Reintegración Social de Euskadi (IRSE-EBI), lanzan el 1º curso de formación continua en mediación familiar, civil y contextos confluyentes‘BERDINAK’, berdintasunerako espazioa


12.750 'bono kultura', astelehenean salgai Bizkaian\nUrtarrilaren 28ra arte\n24, 28 eta 31 euroko salneurria izango dute, 40 euro kultura produktuetan eta zuzeneko ekitaldi kulturaletarako sarreretan erabiltzeko.\n14.500 bonu, Gipuzkoan kultura gai eta ikuskizunetan gastatzeko\nBizkaiko Foru Aldundiak 12,750 'bono kultura' jarriko ditu salgai abenduaren 12an, astelehenean. Urtarrilaren 28ra arte erosi ahalko dira BBKren orotariko kutxazainetan, eta urtarrilaren 31ra arte erabili ahalko dira. Aldundiaren Bizkaiko Kultur Txartela (BKT) programaren barruan dago ekimena, Cecobi eta Kutxabanken laguntzarekin.\nHiru mota egongo dira, eta txartel bakoitzarekin kategoria bakoitzeko seina bono erosi ahalko dira. 40 euro gastatzeko aukera ematen dute. Lehenengo motak 24 euroko prezioa du, eta euskarazko produktuak eta euskaraz egingo diren zuzeneko ikuskizun kulturalak ikusteko sarrerak erosteko balio du.\nBigarren mota 28 eurokoa da, eta gazteleraz edota atzerriko hizkuntza batean egingo diren zuzeneko ikuskizunetarako eta museoetarako sarrerak erosteko balio du.\nHirugarren modalitatearen prezioa 32 eurokoa da, eta beste bi bonoekin erosi ezin daitezkeen produktu kulturalak eskuratzeko erabili daiteke.\nProduktu kulturalen artean daude liburuak —ikasliburuak eta profesionalak izan ezik—, musika —edozein euskarritan—, zuzeneko musika kontzertuetarako sarrerak, zinema —edozein euskarritan—, zinema-aretoetarako sarrerak, Bizkaian egingo diren musika, dantza eta antzerki ikuskizunetarako sarrerak eta lurraldeko museoetarako sarrerak.


Joseba Egibar: “EAJren aurka joatea da ezker abertzalearen kohesio elementu bakarra” - Gipuzko Buru Batzarra\nJoseba Egibar: “EAJren aurka joatea da ezker abertzalearen kohesio elementu bakarra”\nGBBko lehendakariak adierazi du “ezinezkoa” dela “gure herriaren etorkizuna eraikitzea balore partekaturik gabe”. Alderdi jeltzalea kokatu du “motor” eta “etorkizuneko aukera bakar gisa”, EH Bilduren “proiektu faltaren aurrean.\nZumaia eta Orioko datorren maiatzaren 26ko udal hauteskundeetarako hautagai Oier Korta eta Lourdes Salsamendi babestu ditu gaur Joseba Egibar GBBko presidenteak, haien hautagaitzen aurkezpenetan, ekitaldi politiko banatan. Bertan, adierazi du “proiektu faltaren aurrean, EAJren aurka joatea” izan dela ezker abertzalearen “kohesio elementu bakarra”: “ETA desagertu zenean, bakoitza bere aldetik joan zen; ekologistak, feminismoa, plataformak… Zailtasunak izan dituzte horiek guztiak uztartzeko, eta eduki duten gauza bakarra EAJri contra egotea izan da. Denbora beharko da hori aldatzeko, eta elkarlanerako guneak sortzeko”, aurreratu du.\nEgibarren arabera, abertzaletasunaren ikuspegitik, “bi aukera egon dira eta daude nagusiki etorkizunari begira: gurea eta ezker abertzalearena, orain beste forma batekin datorrena EH Bilduren barruan. Orain esaten dute ez direla ezker abertzalea, independentista baizik. Aberria, nonbait, dagoeneko ez da uztargarria beraien estrategiarekin. Guk, ordea, gure aberria, gure nazioa, aldarrikatzen dugu. Nik ezin dut ulertu nire ibilbide politikoa, nire herriari, eta gure hizkuntzari, gizarte politikari edo elkartasunari lotuta ez bada”. Nabarmendu duenez, abertzale izatea da “elkartasun hori bermatzea etorkizunari begira. Balore partekatu horiek gabe aberrigintza edo naziogintza nekez jorratuko daiteke”.\nEzker abertzaileari dagokionez, aipatu du orain “ezkerra” omen dela “bere lotura nagusia, PSOE eta Podemosekin elkartzen dituena. Baina zer alternatiba espero dezakegu hortik? Zergatik ez dira ausartzen EAJrekin gure etorkizunaren helduleku nagusiak kontrastatzera? Abertzale izateak esan nahi du persona jartzen dugula ardatz, bere giza eskubideekin eta eskubide sozial eta politiko guztiekin, eta baita gure herriaren eskubide kolektiboak ere. Horregatik defenditzen dugu Argitasun Lege hori, beharrezkoa delako gurea bezalako herriek Europan leku propioa eduki dezagun. Prozedurak jarri behar dira martxan herri honen gehiengoak modu librean hartutako erabakia errespetatua izan dadin. Eta harreman politiko berri bat behar dugu Estatuarekin”, aldarrikatu du.\nEgibarrek iragarri duenez, Europan integratutako Euskadi baten eredu sozio-ekonomikoa defendituko dute. “Bidea emateak ez du esan nahi pasatzen uztea, baizik eta indarra era babesa ematea, baita akuilua erabiltzea ere, baina beti herritarrekin bat eginda, aberrigintzan ezinbestekoa delako konpromisoa. Guk badugu hori. Eta baita proiektu sendoa ere udalerrientzat, lurraldeentzat eta gure herriarentzat”. EAJ “sozialki aurreratua” dela gogorarazi du. “Ezinezkoa da EAJ ezkerretik aurreratzea, politika horiek benetakoak eta bideragarriak izango badira. Nazio eraikuntza eta eraikuntza soziala bi txanponaren aldeak dira. Diru sarrerak bermatu behar dira gastu soziala egin ahal izateko. Batzuetan lehentasunak ezarri eta ezetz esaten ere jakin behar da”.\nGBBko presidentearen irudiko, joan den apirilaren 28ko emaitzek emandako “indarrari” eusten diote jeltzaleek, baina “dena” eman behar da datozen hauteskundeetan “ondo irabazteko”: “Gure esku dago. Etorkizunari begira, herrigintzan sinesten badugu, motor nagusia EAJ da. EAJ da, beste batzuekin batera, gure politika industrialaren edo energetikoaren oinarriak ezarri dituena erakundeetatik. Garaikoetxearen lehen gobernuetatik Garcia Egocheaga edo Azuarekin jarraitu, eta gaur egun Arantxa Tapiarekin, apustu jarraitu bat dago gure ongizatearen oinarrien alde”.\nAldiz, jaio zenetik, ezker abertzalea “ETAren mugimenduaren inguruko koltxoi soziala izan da”, haren esanetan. “ETA desagertu egin da, zorionez, baina koltxoi hori ez. Horrek azaltzen du nola batzuetan, ezer egin gabe, soilik kontra eginez eta proiektu alternatiborik gabe, botoak lortzea”. Nolanahi ere, Egibarrek argi utzi du haien “porrot politikoa, soziala eta estrategikoa” agerikoa dela. “Eta horrekin batera, bere ondorio larri eta krudelak ere bai, giza eskubideen ikuspegitik, baina baita abertzaletasunaren ikuspegitik ere. Ez zuten proiekturik, eta ez dute oraindik ere, ez Zumaiarentzat eta ezta Gipuzkoarentzat ere, urte askotan zehar ETAk bere uztarriaren azpian mantendu zituelako, herri proiekturik garatu gabe. Ez zuten ausardirik izan, hamarkadetan zehar, ETA geldiarazteko. Hori beraien ardura da, aldaezina. Azalpen bat zor diote herri honi”.\nBide politiko eta demokratikoen alde egiteak badu, nabarmendu duenez, “osagai etiko bat, gure herriarekin eta bere bizitzarekin harremanduta egotearena. Beraiek ez zuten horrela ikusten eta horrek eraman ditu porrota politikora. Orain, porrota politikoari, soziala ere erantsi behar zaio. Horregatik ez dituzte aurrekontuak adostu nahi. Posible da, diru atalak eztabaidatzea baino ez da. Baina beraien porrot soziala, eta eredu alternatiborik ez edukitzea ezkutatu nahi dute. DBL beraiek aipatzen hasi direnetik existitzen dela uste dute, baina 28 urte dira jada martxan jarri genuela”.\nIldo beretik, GBBko presidenteak gogorarazi du ezker abertzalea “nahi zuenean” joaten zela “Eusko Legebiltzarrera. Joan, etorri, gero desagertu… gauza bera Madrilen ere. Arlo instituzionala beste estrategia mota batzuen mende zegoen. Udaletan bakarrik parte hartu dute, kudeaketa kaskarra eginez. Kanpaina honetan, lurralde mailako hautagaiak desagertuta daude. Badirudi Arnaldo Otegi aurkezten dela. Horrek erakusten du ez dutela gurekin proiektuak eztabaidatu eta kontrastatu nahi”, amaitu du.


by cultura · 2015/02/11\nOtsailaren 15ean, igandea, 18:00etan kultur Etxean. Kaiola konpainiaren “ITSAS SEKRETUAK” obra.\nItsasoa garbitzen ibiltzea ez da batere erraza batzuetan. Betaurrekoak hartzea, hegalak janztea eta egun osoa uretan sartuta ematea oso nekagarria da. Baina Leirek eta Mirenek badakite zer egin! Itsasoko sekretuei esker mundu berriak ezagutuko dituzte, non irudimenak den-dena sortzen ahal duen. Nahi duzu beraiekin bidaiatu?\nNext story NAFAR ESZENIKA. ANTZERKI AMATEURRAREN 5. JAIALDIA. Sarrera: 4,10€\nPrevious story Gazte Antzerkiko “Buero” Sarien hamabigarren edizioaren deialdia egin da.


Innsbruck 2018 Dennis da munduko txapeldun berria; Castroviejo seigarren izan da\nDennis da erlojupeko munduko txapeldun berria; Castroviejok seigarren egin du\nAustraliarra Dumoulinen aurretik geratu da, eta, horrenbestez, ostadar elastikoa kendu dio.\nEzkerretik eskuinera: Tom Dumoulin, Rohan Dennis eta Victor Campenaerts. Argazkia: EFE\nCastroviejok dominagatik borrokatuko du\nQuick-Step taldeak irabazi du Innsbruckeko munduko txapelketako erlojupekoa\nRohan Dennisek irabazi du Innsbrucken (Austria) jokatu den Txirrindularitzako Munduko Txapelketako erlojuaren kontrako proba. Adituek Dennis eta Tom Dumoulin jartzen zituzten faborito nagusi gisa, eta aurreikuspenak bete egin dira, eurak lortu baitituzte lehen eta bigarren postuak. Horrenbestez, australiarrak ostadar elastikoa kendu dio herbeheretarrari. Bere aldetik, Jonathan Castroviejo bizkaitarra seigarren postuan sailkatu da.\nDennisek izugarrizko lasterketa bete du 52,5 kilometroko ibilbide zailean zehar. Probaren erdian (30. kilometroan) % 7ko batez bestekoa zeukan bost kilometroko igoerari aurre egin behar izan diote parte-hartzaileek. Australiarrak 1:03:03ko denbora behar izan du helmugara heltzeko, eta ez du garaipena estu jarri dion inongo areriorik izan (1:21eko aldea atera dio Dumoulini).\nDumoulin, bere aldetik, bigarren postua galtzeko zorian egon da Victor Campenaerts belgikarraren mesedetan, baina, azkenerako, 53 ehuneneko atera dizkio 2017 eta 2018ko Europako Erlojupeko Txapeldunari.\nEsan legez, Dumoulinek zein Campenaertsek irabazleak baino minutu bat eta hogeita bat segundo gehiago behar izan dute helmugara ailegatzeko. Dennisek Vasil Kiriyenka (urrea lortu zuen 2015ean) edota Castroviejo (brontzea eskuratu zuen 2016an) bikoiztu ditu bere jardunean zehar.\nCastroviejo algortarrak seigarren denborarik onena egin du. Podiumetik minutu bat baino gutxiagora geratu da, eta laugarren eta bosgarren izan diren Michal Kwitakowski poloniarra eta Nelson Oliveira portugaldarra oso gertu izan ditu (13 eta 3 segundo besterik ez dizkiote atera, hurrenez hurren).