Argitaratu 16 Urriak 2016\naitzindari idea Epaileen Galiziako Batzordea: eskola klase arbitraje talde eta urrats irudia aldatzeko, sortu harrobi.\nEGILEA: ISAAC FOUTO\nRedacción Kirol CHAIN COPE geroztik lan egin 1999. Aspertu kazetaritza erraza lortu dut. Defentsan arbitroen entzungo duzu me, beste gauza batzuen artean, "12ko Party" eta "Playtime" egunero.\narteko Kids 10 eta 13 urte etortzen Astero hezkuntza Arbitraje jasotzeko.\nGeroztik Galicia haurrengan denboraldi honetan gehiago kanpoko jarduerak aukeratu beharko dute eta ez dauka zerikusirik arbitrajea. The Ideia aitzindaria Epaileen Batzorde Galizia Espainian zeinen presidenteak nazioarteko Epaileak ohia Bernardino Gonzalez Vazquez da. Ekimen da gazteagoa arbitro izatearen baloreak irakatsi hezkuntza programaren barruan. Ordu bat astean coruñés Epaileak Ruben Eiriz Mata, Une Bigarren Mailan, eskola "Liceo La Paz" bitarteko haurrentzako Coruña irakasten du. arteko Kids 10 eta 13 urte etortzen Astero hezkuntza Arbitraje jasotzeko. Klaseak praktika osatuko Joko arauak. Ikasleak antzerki polemikoa bideoak kenduko zituela eta sarrera gorria edo horia da ala ez erabaki behar area eraistea penalti bat edo ez bada. zeinu-hizkuntza ere praktikatzen da, hain garrantzitsua arbitrajearen munduko. Horrez gain, du proba fisikoak simulazio bat egin dute porrot plan elite arbitroen gainditu behar dute.\narbitrajeko kontzeptua aldatu eta harrobi sortu.\nIdeia berritzaile honek helburu argia du Eiriz Mata esaten digu "ideia da Arbitraje kontzeptua gutako behar dugu gizartean eta prozesuan aldatu arbitraje harrobi bat sortzeko". klaseak oso berritzaile hauek hasi zen joan den irailean eta izango dira ikasturte osoan zehar iraungo, maiatzera arte. Ikasleek dagoeneko jaso dute txistu eta txartelak eta anecdotally Eiriz Mata kontatzen duenez, "direla recess muntatuta partidillos batean, hainbat haur egun hauetan epaitu denean han ere ez ziren aurretik, ez ziren ". Galiziako Batzordeko Proiektua dagoeneko Coruñan eta, gainera, "Salestarren" Colegio de Ourense non klaseak ematen ditu ezarrita dago epailea José Antonio Fernández Rodríguez, actuamente Bigarren B. Ideia da ekimen hori lurralde osorako luzatu eta hori ez da etorkizun hurbilean dugu herrialdeko elite arbitroen gazteenari arbitroak irakatsi zehar ikastetxe askotan ikusiko atleta bat gehiago.\n>>>>> Jaso nahi baduzu, gure zure posta elektronikoan mezu berriak RSS bidez edo esteka honetan: Harpidetu. Arauen inguruan gehiago jakin nahi baduzu (aldaketak, Jokatu bereizmen, Galderak Teknikoa…) jarraipena Twitter esteka honetan klik eginez @ Arbitrofutbol.\nCATEGORY: Arbitroek Tags: Araua 5 Epailea du\n« Las estadísticas de Undiano Mallenco\nEskuak: ekintza tekniko eta diziplina »


antropologoak | kulturaniztasuna\nUrte hauetan zehar, munduko zientzia elkarteen eskutik, beste zenbait izendapen jaso zituen: Argentinako Ikerketa Geografikoen elkartekide urgazle edo Kubako “Felipe Poey” Historia Naturaleko elkartekide urgazle, besteak beste. Historiako Errege Akademiako kide ere izendatu zuten 1924an, eta bi urte geroago, baita Berlingo Arkeologia Institutuko kide ere. Bestalde, Bartzelonako Zientzien Errege Akademiako numerario izendatu zuten 1927an.\nose Migel Barandiaran\nBernardo Estornes Lasa historialaria, idazlea eta editorea Nafarroako Izaba herriko Barrika kalean jaio zen 1907ko maiatzaren 11n. Aitaren jatorrizko hizkuntza gaztelera zen, eta amak berriz, Erronkariko euskara egiten zuen. Lau anaia eta bi arreba izan zituen..\nLehen ikasketa Izaban burutu ondoren, Zaragozan amaitu zituen Merkataritza-irakasle ikasketak. 1929an lehendabiziko aldiz Donostiara joan zen gurasoekin eta familiarekin oporrak igarotzera. Bertan zegoela Eusko Ikaskuntzak antolatzen zituen Udako Ikastaroetan jardun zuen. Ikastarootan Angel Apraiz ezagutu zuen, eta hark eskaini zion Eusko Ikaskuntzaren barruan bere lehendabiziko lana Estornesi. Halere, Eusko Ikaskuntzan betetzen zuen lanaz gain, Donostian merkataritzaren inguruko akademia martxan jartzea bururatu zitzaion, eta urte horretan bertan abiarazi zuen.\nLehenagotik idazlanak egiten ibili bazen ere, Donostian ekin zion benetan Estornés Lasaren ibilbidea izango zenari, hau da, idazle, ikerle eta editore gisa lanean.\nDonostiara joatean Eusko Alderdi Jeltzalean afiliatu zen. Nafar Buru Batzarrarekin harreman estua izan ondoren, Izaba Buru Batzarra osatzea erabaki zuten. Horrela, Errepublika garaian Erronkariko eskualdean hainbat mitin antolatu zituen. Alderdiko partaidea zen arren, bere lan kulturalak aurrera ateratzeko autonomia mantendu behar zuenez, inoiz ez zuen goi-kargurik hartu nahi izan. Azken batean, Estornes Lasa ez zen inolaz ere gizon politikoa, kulturgintzan murgildutako aditua baizik.\nFrantzian eta Belgikan egon zen, eta Parisen ezkondu zen Inaxi Zubizarreta donostiarrarekin. Baina berehala Txileko Santiagora alde egin behar izan zuten, eta bertan jaio ziren euren seme-alabak: Idoia, Garikoitz, Itziar eta Amaia. Nahiz eta urrun egon, euskara izan zen familiako hizkuntza nagusia.\nTxilen igarotako urteetan, perfume laborategia sortu zuten, ihesian, dirurik gabe alde egin baitzuten. Laborategiari esker urteak egin zituzten Txilen, izan ere, sortutako negozioak aurrera egin zuen. 1958an itzuli ziren Txiletik bueltan Donostiara.\nBere lehendabiziko obra,Erronkari, 1927. urtean ikasle zela eman zuen argitara. Geroztik etenik gabe jardun zuen euskara eta euskalduntasunari buruzko lanak argitaratzen. Laurogei obra baino gehiago argitaratu ditu, eta mota askotakoak gainera: poesia, antropologia, hizkuntza edo ikerketa-lanak, besteak beste. Nabarmentzekoak dira, halaber, soziologiaren inguruan eta etnologiari buruz egindakoak. Gainera, Enciclopedia General Ilustrada del País Vasco sortu eta bultzatu zuen (gaur egun oraindik ere euskal produkzioaren erreferente nagusienetako bat dena).\nEskualdeko datu geografiko, historiko eta bibliografikoez gain, arteari, kondairei eta janzkerei buruzko pasarteekin horniturik ageri da. Izabatik Donostiara joatean akademia bat sortu zuen anaiarekin batera. Horrela, argitalpengintzan murgildu ziren pixkanaka, euren lanak argitaratzeko, lehenik, eta besteenak, ondoren. Auñamendi, Beñat Idaztiak, Colección Zabalkundea, Historia del País Vasco eta beste hainbat bilduma sortu zituen.\nLan ugari idatzi zituen garaiko aldizkarietan. Esaterako, Txilen zela Batasuna egunkaria zuzendu zuen, eta ondoren, Euzkadi aldizkarian, kolaborazio lanak egiten jardun zuen. Bestalde, liburugintzan Euskal Herriaren inguruko historiaz berri handirik ez zegoela ohartuta, Historia del País Vasco idazteari ekin zion, atal politiko, antropologiko, soziologiko eta kulturalekin osatutako liburua, hain zuzen ere.\nEusko Ikaskuntzan lanean zebilela, etnologiari buruzko lan ugari argitaratu zituen Revista Internacional de los Estudios Vascos, (RIEV) aldizkarian. 1968an, berriz, Enciclopedia General Ilustrada del País Vasco bere lan handienaren lehendabiziko bolumena argitaratu zuen. Entziklopedia honetan Estornesen hiru lan bikainetakoak biltzen dira: Euskal Hiztegi Entzipledikoa, Entziklopedia Sistematikoa eta Euskal Bibliografia. Gaur egun, honen azken hitzak oraindik argitaratzen jarraitzen dute.\nEuskalgintzako eta abertzaletasunaren inguruko pertsonaia asko ezagutzeko aukera izan zuen Eusko Ikaskuntzan. Lizardi, Lauaxeta, Aitzol, Aranzadi, Azkue, Orixe eta beste hainbat izen nabarmenekin izan zuen hartu-emana. Tratu berezia, ordea, Arturo Campionekin izan zuen eta harreman intelektual eta pertsonal hori azken urteetaraino mantendu zuten.\nUrte batzuk geroago, inprenta propioa sortu zuenean, hainbat idazlerekin izan zuen kontaktua, Gabriel Celayrekin edo Jose Mari Satrustegi besteak beste.\nEstornes Lasak ez zituen inoiz izan sariak gustuko. Halere, egindako lanaren ondorioz, sari ugari eskaini zioten burututako obra nabarmentzeko. Honela, 1992an, Eusko Ikaskuntzak Manuel Lekuona Saria eman zion, eta 1992an, Ohorezko Euskaltzain izendatu zuten C. Satamara, M. Ugalde, A. Zubicaray eta J.B Etcheberryarekin batera.\nBernardo Estornes Lasa 1999ko abuztuaren 10ean hil zen Donostian, 92 urte zituela.\nAntropologoa, etnologoa, historiagilea, linguista eta saiakera-idazlea, Julio Caro Baroja Madrilen jaio zen 1914ko azaroaren 13an, amaren aldeko euskal jatorriko familia batean. Pio Baroja nobelagile ezagunaren iloba zen. Gaztetan Berako (Nafarroa) herrira joan zen eta bere haurtzaroaren zati handi bat bertan igaro zuen osaba Piorekin. Honek eragin handia izan zuen Juliorengan.\nBizitzako lehendabiziko urteak\nCaro Barojak Madrilgo Eskola-Instituan egin zituen lehenengo eta bigarren mailako ikasketak (1921-1931), eta han Francisco Barnesek historiarekiko interesa piztu zion. Horren eraginez bidaia liburu eta esplorazio geografikoetara zuzendu zituen bere lanak.\nBatxilergo titulua eskuan zuela, eta unibertsitatean sartu aurretik, euskal etnologo eta irakasle ziren Jose Migel Barandiaran eta Telesforo de Arantzadirekin aritu zen lanean eta Enkarterrin (Bizkaia) egin zituzten ikerkuntza lanetan parte hartu zuen.\nMadrilgo Unibertsitatean ikasi zuen, nahiz eta Gerra Zibilak honen ikasketak geldiarazi. Ondorioz, Beran amaitu zituen ikasketak. Aparteko emaitzak lortu zituen lizentziatura eta Antzinaroaren Historiako doktoretza (1940) ikasketetan. doktorego tesia Espainiako antzinateko erlijioen gaineko ikerketa baten inguruan egin zuen.\nAntzinateko Historia eta Dialektologia katedren laguntzaile bezala aritu zen lanean, eta Pueblo Español Museoan zuzendari izan zen hamar urtez, 1944tik 1954ra. Giza Zientzietako Institutuan eta Penintsulako Etnologia Zentroan ere egin zuen lan.\n1947an EuskaltzaindikoEuskaltzaindiko eta Bartzelonako Buenas Letras Akademiako kide izendatu zuten. 1951n, berriz, Ameriketako Estatu Batuetan Antropologia eta Etnologia ikasten aritu zen eta Washingtongo Smithsonian Institution eskolan irakasten. Hurrengo urtean, Oxfordeko Institute of Social Anthropology eskolan jardun zuen.\nKoldo Mitxelena, Pio Baroja, Angel Irigaray, Antonio Arrue eta Julio Caro Baroja (1955)\nEspainiara itzultzean, 1952an, Sahara Espainiarrean ikerkuntza lanak egiteko misio ofiziala agindu zioten eta 1957ra arte ibili zen horretan.\nBaroja irakasle lanetan\nOndoren, Coimbran (Portugal) Etnologia eskolan klaseak ematen hasi zen 1960. urtera arte. 1961ean, berriz, Pariseko L`Ecole Pratique des hautes Étude ikastegian Ikasketen Zuzendari izendatu zuten, Gizarte eta Ekonomia Historia alorrean. 1962. urteko maiatzean Historiaren Errege Akademian sartu zen, “La sociedad criptojudía en la corte de Felipe IV” izeneko mintzaldi garrantzitsua batekin¿.\nKlaseak eta hitzaldiak eman zituen Oxford, Munich, Bonn, Kolonia, Berkeley (AEB), Atenas, Bartzelona, Santander, Salamanca, Erroma eta beste zenbait hiritako unibertsitateetan. Museo Arkeologiko Nazionalaren Patronatuko batzordekidea izan zen, eta Euskaltzaindian, Bartzelonako Letra Onen Akademian, Espainiako Hizkuntzaren Errege Akademian, Hispanic Society of American, Alemaniako Arkeologia Institutuan, Portugalgo Arkeologoen Sozietatean eta atzerriko beste zenbait korporazio zientifikotan ere jardun zuen batzordekide gisa.\nSari ugari jaso zituen, Giza Zientzietako Asturiasko Printzearen Saria (1983), Arte Ederretan Urrezko Domina (1984), Espainiar Letren Sari Nazionala, Menendez Pelayo Nazioarteko Saria (1989) eta Kulturaren Vianako Printzearen Saria (1995), besteak beste.\nBaroja Telesforo Arantzadiren, Hugo Obermaierren, Jose Migel Barandiaranen eta Manuel Gomez Morenoren ikaslea izan zen. Ikertzaile irmoa eta zorrotza izateagatik egin zen ezagun, Gizarte Antropologia eta Espainiako herrien kulturan eta zenbait giza taldetan gotzaindua, eta historia, kultura eta gizartearen aurrean egonezina zuen gizona izan zen.\nKultur antropologiaren eta gizarte historiaren bidez lortutako aurkikuntzei ikuspegi bateratua emanez, gizakiaren eta horren kultur munduaren ikuspegi osoa ematea zuen helburu. Eremu zabalak jorratu zituela, gizarte historia orokorretik hasi eta historiaurrea, linguistika, teknologia, artea, herri-literatura, etnologia, zapaldutako gutxiengoen gizarte historia, numismatika, hirigintza eta mitologiaraino. Hortik sortu zitzaion osotasunaren etengabeko bilaketarako obsesioa.\nEtengabeko zeregin historiografikoetan dago adituek ere ontzat ematen duten mito eta toki komunekiko grina. Caro Barojak laudagarriak diren eta beste interpretazioetarako oinarri bezala balioko duten jarrera analitiko zorrotzei erreparatu zien, onarturiko topikoen kritikak dokumentazio egoki baten bidez indartuak egongo direlarik.\nCaro Barojaren joera metodologiko eta filosofikoei dagokienez, familiak berarengan izugarrizko eragina izan zuen. Izan ere, bere amaren sentikortasun artistiko bikainak bat egiten zuen osabaren (Rikardo margolaria) egonezin espiritual zabalarekin. Horretaz gainera, Piok emandako tutoretzak, bere obraren oinarriak ezartzen lagundu zion.\nEragin arruntagoei begira, 30eko hamarkadan antropologiako gizarte ingelesean eta kultur antropologia amerikarrean izandako harremana aztertu behar da Malinowski, Tylor, Frazer, Lowie, Goldensweiser, eta urte batzuk geroago, Radcliffe-Brown, Evans-Pritchard eta Boas idazleen obren irakurketekin. Baina azkar aldendu zen “structural-functionalism” teoriatik, izan ere, zituen eskema eta lan egiteko teknikak ez ziren berarentzat nahikoak gizarteko alde diakronikoak aztertzeko.\nCaro Barojak ez zituen sekula besteek azterturiko alorrak ukitu: bide berriak irekitzeko gai izan zen, eta ezezagunak ziren ikerketa eremuetara zuzendu eta azterturiko esparruetan neurri berriak atera zituen.\n30 bat liburu eta ia ehun artikulu eta saiakera idatzi zituen: Materiales para una historia de la lengua vasca en su relación con la latina (1945), Los pueblos del norte de la Península Ibérica (1943), La vida rural en Vera del Bidasoa (1944), Los vascos. Etnología (1949), Vasconiana. De Historia y Etnología (1957) eta Etnografía Histórica de Navarra (1971), Los Vascos y la Historia a través de Garibay (1972).\nGutxiengo zapalduen alorra ere Caro Barojaren gai kuttunenen artean sartzen da eta honen inguruan mintzo diren liburuen artean, azpimarratzekoak dira: Estudios saharianos (1955), Los moriscos del Reino de Granada (1957), Razas, pueblos y linajes (1957), Las brujas y su mundo (1961), Vidas mágicas e Inquisición (1967), El señor inquisidor y otras vidas por oficio (1968), Inquisición, brujerías y criptojudaísmo (1970) eta Los judíos en la España moderna y contemporánea (1961).\nJaien inguruan ere egin zituen zenbait ikerketa eta baita neguko, udaberriko eta udako zikloen inguruan ere: El carnaval (1965), La estación del amor (1979) eta El estío festivo (1984).\nJulio Caro Baroja Itzean, Berako bere etxean hil zen gaixotasun luze baten ostean, 1995eko abuztuaren 18an.\nEtnografoa, antropologoa eta euskal hizkuntzan aditua, Arruazu (Nafarroa) herrian jaio zen hamar senideko familia batean 1930eko azaroaren 15ean. Txikitatik izan zuen erlijioranzko joera, eta hamabi urte zituela Iruñeko apaiztegian sartu zen. Bertan apez ikasketak burutu zituen, eta 1955ean lehendabiziko aldiz meza berria eman zuen bere jaioterrian. Madotzen egon zen bi hilabete eta erdiz, eta handik Luzaidera igorri zuten bikario. Handik Burundara bidali zuten, Urdiainera hain zuzen. 31 urte luzez jardun zuen bertan erretore gisa 1995ean erretreta hartu zuen arte.\nMaisu handiak izan zituen apaiztegian: Goñi Gaztanbide ikertzaile ezaguna, Caro Baroja, Tovar edo Koldo Mitxelena euskaltzain-kide ospetsua, besteak beste. Munduan barrena ere ibili zen: Argentinan, Armenian, Belgikan, Errusian, Ameriketako Estatu Batuetan eta Japonian, esaterako.\nSatrustegik txikitatik izan zuen paper eta dokumentuak jaso eta biltzeko joera. Bere lehendabiziko ikerlanak Luzaiden egon zen garaikoak dira. Orduan hasi zen aldizkarietan lehen aleak argitaratzen, eta euskal kulturarekin aurreneko harremanak izaten. Madotz, Luzaide eta Urdiainen egon ondoren, 65 urterekin erretiroa hartu zuenean, bere sorterrira itzuli zen, eta handik aurrera idazteari ekin zion buru-belarri.\nEuskaltzaindia eta Nafarroa\n1957an euskaltzain urgazle izendatu zuten, eta 1963an, berriz, euskaltzain oso. Gainera, hemezortzi urtez Nafarroako ordezkaria izan zen akademian, eta bertako ohiko zereginetan parte hartu zuen, Hiztegi Batuaren eta txosten ezberdinen prestakuntzan edo bestelako artikuluak idazten. Euskara Batuaren sorreran ere lagundu zuen.\nPixkanaka, Migel Javier Urmeneta bezalako politikari euskaltzaleak saiatu ziren euskaldunei euskarak zuen balioa erakusten. Hasierako lan hartan Urmenetaren gidaritzapean Jose Agirre, Aingeru Irigarai, Pedro Diez de Ultzurrun eta Satrustegi bera aritu ziren lanean, besteak beste. Herriz herri ibili ziren euskararen mugak zabaltzen eta euskara ongi hitz egiten zuten haurrak sarituz.\nPrincipe de Viana erakundeko zuzendariak, J.E Urangak Urdiainera bisita egin zuen batean, euskal gaiak jorratuko zituen aldizkari bat sortzeko ideia sortu zitzaion. 1968ko udan egin zen bileran, eta hurrengo urtean Fontes Linguae Vasconum aldizkaria argitaratu zen.\nSatrustegi argitalpen kontseiluko kidea izan zen lehendabizi eta gero, 1988tik aurrera, zuzendaria. Guztira 60 lan inguru eman zituen aditzera aldizkari honetan. Beti prest zegoen egile berriei aldizkariko ateak zabaltzeko, bereziki egile horiek nafarrak baziren. Ondorioz, egile gazte eta berri askori sarrera emateaz gainera, euskararen jatorriaren inguruko lan frankori ere ateak ireki zizkion.\nCuadernos de Etnología y Etnografía de Navarra izeneko aldizkaria ere Satrustegik sortu zuen Julio Caro Baroja eta Jose Migel Barandiaranenlaguntzarekin, eta bertan, hogeita lau artikulu argitaratu zituen arruazuarrak.\nJose Mari hasieratik Euskaltzaindiko Onomastika batzordeko kidea izan zen, eta bertan, Euskal Herriko eskualdeen izenak, herri izenak, kale nahiz etxeen izenak, eta pertsonen izenak aztertu beharra izan zuen. 1957an, Luzaidera iritsi eta handik bi urtetara, Apellidos de la Baja Navarra lana kaleratu zuen, eta lau urte geroago, Aportanción al estudio de la onomástica tradicional vasca. Onomastikaren inguruan ere beste zenbait lan argitaratu zituen.\nBaina Satrustegiren ekarpen arrakastatsuena Euskal Izendegia izan zen. Denborarekin euskal izenen irrika gehituz joan zen herritarren artean, eta hori dela eta, Euskaltzaindiak, herritarren eskariari erantzuteko, 1966ko zerrenda osatzeko beharra ikusi zuen. Akademiak aginduta Satrustegik bere gain hartu zuen zerrenda osatzearen ardura. Azkenean, Euskal Izendegiak 1972an ikusi zuen argia.\nLehendabiziko argitalpena Frankoren garaian egin zen. Jose Marik, dokumentu zaharrak eta herrian tradizio handia zuten izenak biltzeari ekin zion. Honi esker Ainhoa, Eneritz eta Nagore bezalako izenak onartu ziren. Bigarren argitalpenean, (1977), berriz arruazuarrak 500 izen gehitu zizkion bildumari. Hirugarren bat ere atera zuen 1980an, 1.600 sarrera baina gehiagorekin.\nSatrustegiren lanek belaunaldi oso baten onomastika bideratu eta markatu zuten. Euskal Herritik kanpo ere hedatu dira euskal izenak, eta honetan Satrustegiren lanak zerikusi handia izan zuen.\nGaztea zela erakutsi zuen antropologia eta etnografiaren inguruko interesa. Esan bezala, Cuadernos de Etnología y Etnografía de Navarra aldizkarian zenbait artikulu idatzi zituen, eta arlo honetako beste zenbait liburu ere argitaratu zituen: solsticio de invierno (1974), Comportamiento social de los vascos (1981) eta Sakanerri barrena (1999).\nLiteraturan zaletasuna aspaldidanik zetorkion. Apaiztegiko urteetan asko irakurri zuen, eta jende xehearengandik jaso zituen ipuin eta elezaharretan oinarriturik, moldatutako beste liburu asko egin zituen. Horiek gerora euskararen irakaskuntzan maiz erabili dira:Lapur Zuriak (1981), ipuin miresgarriak (1982) edo Axelko eta Otsoko (1983).\nLiburuak ez ezik, artikulu bat baino gehiago idatzi zituen herri literaturaren inguruan. Azken batean, Satrustegi bizitza osoan euskal hizkuntza eta kultura ezagutzera ematen eta zabaltzen saiatu zen. 2003ko martxoaren 23an hil zen.


«Herrian sekulako ilusioa dago, eta badaukagu irabazteko aukera» - Kronika\n«Herrian sekulako ilusioa dago, eta badaukagu irabazteko aukera»\nEntrenamendu saioa egin zuten asteazkenean, Atano III frontoian, finaleko protagonista astigartarrek.\nHerriarteko Txapelketaren finala jokatuko du Astigarragak bihar, 16:30etan Donostiako Atano III frontoian, Azpeitiaren kontra. Sarrerak salgai daude, Ikatza, Txiki eta Sagartxo tabernetan.\nEz da nolanahiko eguna biharkoa, Astigarragarentzat: esku pelotako Herriarteko Txapelketaren finala jokatuko dute, Donostiako Atano III frontoian, Azpeitiaren kontra. Arratsaldeko 16:30etan hasiko dira partiduak, ohiko ordenean: kadeteena aurrena, jubenilena ondoren, eta nagusiena azkenik.\nAzpeitia aurreko lau urteetako txapeldun izanagatik ere, irabazteko aukera ikusten dute astigartarrek, Jokin Santxezen hitzetan: «kadeteetan erdi eta erdi daude aukerak; eta gauzak ondo eginez gero, partidua aurrera atera dezakete Eñaut eta Ekain Lizeagak. Egiguren eta Elosegi azpeitiarrak oso onak dira, baina gureak ere bai. Partidu hori klabea da guretzat, oso garrantzitsua, jakinda jubeniletan daukagula zailena», dio senior mailako atzelariak.\nAimar Mujikak eta Ganix Urdangarinek jokatuko dute bigarren partidu horretan, Alberdi eta Larrañagaren kontra. Eta Mujikak berak onartu du, «oso zaila» daukatela. «Baina edozer gerta daiteke», gaineratu du Santxezek: «kantxara ateratzean, jokatu egin behar da, eta ea zer gertatzen den».\nNagusien partiduan, dena jokoan?\nLitekeena da, nagusien mailako partiduan dena jokoan egotea. Hala uste du Mujikak: «kadeteetan gu gara faborito, eta jubeniletan haiek. Nagusiena borrokatua izan daiteke, eta beraz, badauzkagu aukerak, txapeldun izateko».\nOso parekatua ikusten du nagusien partidua ere, Jokin Santxezek berak. Hodei Exposito eta biak ariko dira, Apezetxea eta Murgiondoren kontra: «oso ondo ezagutzen ditugu. Nik bi-hiru urtez jokatu dut Apezetxearekin batera, Amezketan; eta Murgiondoren kontra makina bat aldiz jokatutakoa naiz. Hala ere, ezagutu bai, baina gero, egun guztiak ezberdinak izaten dira... Ea zorte pixka bat daukagun, eta ondo jokatuta partidua irabazten dugun».\nDuela hiru urteko «arantza txikia» ateratzea, asmoa\nHain justu, Azpeitiaren kontra jokatu zuen orain arteko final bakarra, Astigarragak, duela hiru urte: «ea oraingoan ateratzen dugun arantza txiki hori. Orduan, jubenilena 20-22 eta nagusiena 19-22 galdu genituen, oso gutxigatik, eta pena geratu zitzaigun, baina gustora geratu ginen egindako lanarekin. Ea oraingoan ere lortzen dugun hori, gustora geratzea, emaitza edozein dela ere», dio Jokin Santxezek.\nAzpeitiaren indarra nabarmendu du astigartarrak: «talde sendoa dira. Palmaresa begiratu besterik ez dago; azkeneko lau txapelak lortu dituzte, eta hori ez da lortzen talderik gabe. Klub bezala, gauzak ondo egiten dituzte, eta horrek bere fruituak ematen ditu».\nSarrerak salgai, Ikatzan, Txikin eta Sagartxon\nSantxezek berak adierazi du, «ilusioa» nabari dela herrian: «herrian sekulako ilusioa dago. Azpeitian ere hala izango da, baina gure kasuan, historiako bigarren finala besterik ez da. Uste dut astigartar asko joango direla frontoira».\nHorretarako, sarrerak salgai daude, Astigarragan bertan, hiru tabernatan: Ikatzan, Txikin eta Sagartxon. Kantxako aulkiak 10 euro dira, eta aurreneko solairukoak, 5 euro.\nEta hiru horietan eman daiteke izena, baita ere, finalaren ondorengo afarirako. Petritegin izango da, irabazi edo galdu, lortutakoa ospatzeko.


“Ostegunak interesatu egiten zaizkizu” itzultzen da | Ideiak Bizirik\n← Berrikuntzari laguntzeko mugaz gaindiko programa 2017\nPrograma Global Lehian-2017 →\n“Ostegunak interesatu egiten zaizkizu” itzultzen da\nLekua: Irun Factory (Jose Antonio Loidi Bizcarrondo, 8) – Tel: 943 63 30 76\nInforma zaitez eta izena eman!\nMartxoak 23. 09:00-10:30\nInternazionalizazioa: ICEX Next aurkezpena\nEnpresari – nola hasieran, hala merkatuetan finkatzerakoan – erabateko laguntza emateko programa. Programak barne hartzen du prospekzio gastuetarako, kanpo-sustapenerako eta nazioarteko departamenturako langileen kontrataziorako laguntza ekonomikoa.\nNorentzat: Beren produktu, zerbitzu edo marka daukaten ETEak, esportazio-zifrak fakturazioaren %35a gainditzen ez duenean, edo gaindituz gero, esportazioa gehienez bost merkatu geografikotara egiten denean eta/edo gehienez 3 bezerori, edo gaindituz gero, esportazio-zifra 80.000 eurotik beherakoa denean.\nHizlaria: Xabier Ansa Bergara, ICEXeko sektore burua.\nOndorengo formularioa bete\nApirilak 6. 09:00-10:30\nKalitatearen kudeaketaren inguruan mundu mailan ezagunena eta sustraituena dagoen ISO 9001(2015) arauaren aldaketa.\nISO araua bezeroa gogoan zela idatzi zen hasiera batean eta berraztertu egin da garai berrietara eta bezeroek egunetik egunera dituzten premia handiagoetara egokitzeko eta horrela bere arrakasta bermatzeko. Ezagutu itzazu arau honek dakartzan aldaketak, eta egokitu itzazu zure negoziora, bezeroak zer nahi duen jakiteko.\nEdozein sektore motatako ETEetara zuzenduta, ISO 9001:2015 arauak edozein enpresa-tamainatarako balio du.\nHizlaria: Javier Hernández, Grupogismako koordinatzailea (Grupogisma gestio sistemak ezartzen eta integratzen Euskal Herrian 20 urteko esperientzia duen aholkularitza etxea da).\nApirilak 27. 09:00-10:30\nInterneteko doako tresnak, turismo-ostalaritza sektorean bezero berriak egiten laguntzen dutenak: whatsapp marketing eta trivago.\nGure negozioan, zertarako balio du, nola funtzionatzen du, zergatik daukagu Trivagoko profila eduki beharra? Marketin kontuetan, nola atera diezaiokegu zukua watsapp tresnari? Deskubritu ezazu zeintzuk diren eta nola erabiltzen diren sektorean benetan eraginkorrak diren interneteko doako tresnak.\nNorentzat: ETEak, familia-enpresak eta/edo enpresa berriak, bereziki turismoko eta txikizkako merkataritzako sektorekoak\nHizlaria: Jon Oliden. Azaldu Marketing enpresaren sortzailea; enpresa hori espezialista da turismo sektoreko ETEen ikusgarritasuna hobetzen, nola interneten hala internetetik kanpo.\nMaiatzak 11. 09:00-10:30\nUNE-EN 1090 Araua. Altzairuzko eta aluminiozko egituretarako EE 1 ziurtagiria\nEraikuntzako Produktuen Europako UE 305/2011 Erregelamenduak esaten duenaren arabera eraikuntza obretan, eraikuntzakoetan nahiz obra zibilekoetan, modu iraunkorrean sartzeko Europar Batasuneko barne merkatuan fabrikatzen diren eta dagokien Arau Harmonizatua duten produktu guztiek izan behar dute CE Markatua.\nJardunaldia araudi hau eta markatu honekin lotutako soldadura-proiektuak ezagutu beharra daukaten fabrikatzaileei, preskribatzaileei, proiektugileei zuzendua dago.\nHizlaria: Asier Goenaga Zumelaga teknikaria, Laukide Kudeaketa Zerbitzuak, S.L. enpresan (Kalitatea-Ingurumena-Segurtasuna-LOPD) Kalitatearen eta Ingurumenaren Kudeaketa Sistemak ezartzea eta mantentzea. Irakaslea Kalitatea, Ingurumena, PRL … gaietan\nThis entry was posted in Formakuntza, Ikastaroak eta tailerrak. Bookmark the permalink.


Alpinismoaren balioen defentsaren saria da, eta WOP Fundazioak 8. urtez jarraian ematen du, Mendifilmen. "Ohore bat da guretzat sari honekin Sebastian Alvaro 'Sebas' aintzatestea, besteak beste, ahaleginaren balioak, oztopoak eta mugak gainditzea, konpromisoa, elkartasuna, benetakotasuna, eta taldearen balioa defendatzeagatik, eta ametsen bilaketa nekaezinagatik", nabarmendu du Mikel Renteria WOPeko zuzendari nagusiak.\nKazetaria, errealizadorea eta alpinista da, eta 'Al filo de lo Imposible' telebista saio ezagunaren sortzaile eta zuzendaria. Dokumental sail horrek abenturaren eta alpinismoaren ikuskera aldatu zuen Espainian. Hainbat hamarkadatan zehar, bere taldearekin lekurik eder, ezkutu eta esploratu gabeetako batzuk zeharkatu zituen. 200 espedizio, 300 dokumental baino gehiago… munduko leku muturrenekoetara gehien bidaiatu duen pertsonetako bat da. Mendizaletasunetik eta esploraziotik, Sebastian Alvarok balio hezitzaileak nabarmentzen ditu beti, hala nola ahalegina, erronkak gainditzea eta talde-lana.\nMadrilen jaioa (1950eko azaroaren 23an) eta mendizaletasunari buruzko ia 20 libururen egilea, azken 40 urteetan zehar, 'Sebas' izan da, eta da, alpinismoari lotutako balioen dibulgatzaile nagusietako bat, bizi-eskola gisa ulertuta. Era berean, alpinista handienetako askoren bizitza markatu duten hamaika abentura eta espedizio posible egin ditu. Maisuki kontatutako abentura horiek inspirazio iturri ere izan dira, eta haien bidez emozioa, abentura eta naturaren altzoan dugun lekua ikusarazi digute belaunaldi askotako seme-alaboi.\nEta hori guztia, ingurunearekin konprometitutako begirada batekin. 'Sebas'-ek, balio inspiratzaile horietan oinarrituta, talde-sokada berberaren kide garela sentiarazi digu urte askotan. Horregatik guztiagatik, hunkitu egiten gaitu eta harro gaude Sebastián Álvaro jaunari "alpinismoaren balio sozialen defentsa eta transmisioan eginiko lanaren aitortzan WOP Fundazioa Saria ematearekin aurtengo BBK Mendifilm Bilbao-Bizkaia jaialdian”, Renteriak azpimarratu duenez.\nWOP-BBK Mendi Film Bilbao-Bizkaia Saria:


finantzatua 14 / 02 / 2013\nZeure izena Sultana’s Dream-eko blogean agertuko da proiektu honen aurrera eramatean eskainitako laguntzagatik.\nMarrazki seriea eta soinu klipa\nIndiako egonaldian, eta crowdfunding kanpaina honetan zehar, zuzenean grabatutako marrazki seriea ( artxibo digitalean eskuragarria) + Indiako egonaldi ezberdinetan zehar jasotako soinu ezberdinez osaturiko audio klipa + Sultana’s Dream blogean esker onak\n‘Ámár’ (Isabel Herguera, 2010) animaziozko kortometrajearen DVDa jasoko duzu zeure etxean + marrazki seriea eta soinu klipa artxibo digitalean + esker onak Sultana’s Dream blogean\nIsabel Hergueraren ‘Selfportrait’ kamiseta jasoko duzu etxean + marrazki seria eta soinu klipa era digitalean + Sultana’s Dream blogean esker onak\nIsabel Hergueraren marrazki original bat (A4ean) bidaliko dizugu etxera + ‘Ámár’ animazio kortometrajearen DVDa + marrazki seriea eta soinu klipa era digitalean + Sultana’s Dream blogean esker onak\nIsabel Hergueraren marrazki original bat (A3an) jasoko duzu etxean + ‘Ámár’ animazio kortometrajearen DVDa + marrazki seriea eta soinu klipa era digitalean + Sultana’s Dream blogean esker onak\nIsabel Herguerak irakatsitako animazio tailer presentziala\n20 orduko tailer presentziala. Indiako tailerretan zehar erabilitako metodologia berdinarekin jarraituko da. Material didaktikoan, lekualdatzean edota alojamenduan gastaturikoa ez da golardoan sartuko. 15 pertsona gehienez talde bakoitzeko.\nKomunikazioa eta difusioa: Geure proiektua ezagutzera eman nahi duten pertsona edo kolektiboak, blog edota sare sozialak erabiliz. Komunikabide edota organizazioren batean lan egin, edo hauekin nolabaiteko kontaktua duten eta ekimen honi buruz komunikatu bat publikatzea nahiko luketen pertsonak.\nItzulpena: Edukien itzulpenean laguntzen duten pertsonak; Euskara eta Ingelesera, batez ere.\nGeure proiektua ezagutzera eman nahi duten pertsona edo kolektiboak, blog edota sare sozialak erabiliz. Komunikabide edota organizazioren batean lan e\nEdukien itzulpenean laguntzen duten pertsonak; Euskara eta Ingelesera, batez ere.\n<iframe frameborder="0" height="492px" src="//eu.goteo.org/widget/project/sultana-s-dream?lang=eu" width="300px" scrolling="no"></iframe>


Beñat (@Baltuna@mastodon.eus) - Mastodon.eus\nIKT irakaslea Hezkuntza.Librea.Euskalduna\n48 Jarraitzen 29 jarraitzaile\n2022(e)ko Mai 21, 08:53\nGaur gu ere Donostian izango gara euskararen alde. Ez dago egunero erabiltzea bezalakorik, baina bertara joatearekin jendea pauso hori ematera animatu badezakegu konta dezatela gurekin #euskara #euskalherrianeuskaraz\n2022(e)ko Mai 09, 09:01\nAtzo Senpereko lakura #itzulera. Giro ederrean egun pasa politta. Pena ezin izan nuela Txikilinux proiektuko standetik pasa, baina asko pozten naiz izan zuen arrakastaz! Urratsez urrats herria egiten jarraituko dugu etorkizunean ere! #herriurrats\nTusky aplikazioan ez zait agertzen tut bat zenbatek atsegin duten edo bultzatu duten lehen ikusmiran(ez nireak, ez besteenak). Tutean sakatu eta irekia dudanean bai. Hori horrela da edo zerbait gaizki dut?\nBeñat (r)en bultzada\n2022(e)ko Api 28, 19:56\nJada urtebete luze Googleren zerbitzuak (gmail, calendar, keep, drive..) atzean utzi nituela eta Nextcloudera salto egin nuela. Hasieran arraroa egin zitzaidan baina momentu puntualak albo batera utzita, ez ditut faltan bota. Badaude alternatibak eta hemen ditugu.\n2022(e)ko Api 28, 18:52\nEa ze topatzen dudan ba hemendik. Ez naiz asko idaztekoa, baina ziur gauza interesgarriak topatzen ditudala!


Ibinagabeitia Proiektua / Susa-20 / Gernika (1987-apirila)\n— Susa-20 / Gernika (1987-apirila) —\nBehin batean bazegoen Picasso zeritzan margolari bat. Argia maite zuen gauza guztien gainetik. Argia eta emakumeak. Berarentzat biak ia gauza bera ziren, elkarren jarraipen, ordezkari eta ondorio zuzenak.\nGau ikaragarria munduaren gainean abailtzen zenean, emakumeen gorputz bilutsiei esker ikus zezakeen eta beraien argitan soilik, bere kuadrokote itzelak zirriborratzen segitu. Haiek gabe, ordez, egunsentia arte, kalez kale eta tabernaz taberna, ibili behar zuen itsu.\nPariseko karriketan barrena, noraezean, zebilen gau anker horietako batean, inoiz ezaguturiko argi indartsu, distiratsuenarekin egin zuen topo. Catherine zeukan izena. Ezin konta ahala marrazki, margo eta irudi eder burutu zuen bere alboan, une llabur baten antzera iragan ziren hilabeteetan.\nBaina egun batean —oraindik loaren epeltasun gozoan— bere eskuak neskaren soina bilatu zuenean, ez zuen maindireen zuritasun hotz eta krudela baino aurkitu.\nLeiho ondoko kuadro hasi berrian itsatsia, ohartxo bat zegoen: «Ez izan nere zain. Maite haut.» Bazekien ez zela itzuliko. Hiltzeko gogoak zituen.\nKuadro hasi berriak bere hartan zirauen, ikutugabea, hauts ugariak ilundua. Picassorentzat ez zegoen ez egunik ez gaurik, dena monokolore, berdina bait zen. Bere begiak ez ziren koloretan nekatzen. Hormari so, geldi, ematen zuen denbora. Unaduraren pisuaren pean bere betazalak erortzen zirenean bakarrik, ikus zezakeen zerbait. Ikusi eta aditu.\nAma baten garrasi etsituak, semearen negar minberak, pizti izutuen orro eta zalaparta latza. Behin eta berriro.\nBatzutan, bere gogoaren zuri borobila are zuriago bilakatzen zen bonbila anitz eta Jainkoaren begi erraldoiaren argitan. Orduan, idiaren mutur hezea sendi zezakeen belarriondoan, eta ahate eta antzaren odol beroa bere sabelpean nabaritu. Errainetatik gora, oihutzar neurtezin bat zetorkion baina eztarrian trabatu egiten zitzaion, suak suntsitako herri hartako hondakin keatsuen erdian, mutu irauteko kondenaturik, betirako.\nAmets gaizto, lokamutsik petralena ere, denboraren poderioz, pasatu egiten da.\nPicassori ere horrela gertatu zitzaion, eta egunen iragaiteak adiskideen arreta eta laguntzarekin batera, emeki-emeki lasaitu eta bizkortu egin zuten.\nGoizero, Antoine bere adiskide mina, bere etxera hurbiltzen zen eta elkarrekin, kafetegi bateko terrazan, gosaltzen zuten udaberriaren lehen eguzki ferekagarriaren pean, egunkariak zekartzan albisteak komentatuz.\nHorietako goiz batean, ohi bezala gosarian ari zirelarik, Antoinek Espainiako herri batean faszistek egindako sarraskiaren berri eman zion.\nPicassok, lipar batez pentsakor geratu eta harritua, zera galdetu zion:\n«Guernica? Non ote zegok hori?».


Artikuluak jasotzeko deialdia = Call for papers. ALDIRI 17: “Pentsatu. Marraztu. Egin” – Aldiri Artikuluak jasotzeko deialdia = Call for papers. ALDIRI 17: “Pentsatu. Marraztu. Egin” – Aldiri\n2013-06-17 aldiri Leave a Comment\nMarrazkiak dira lerroak, anguloak, laukiak, zirkunferentziak; marrazkiak dira, baita ere, proiektuen atzean dauden memoria eta dokumentoen hizkiak; marrazkiak dira eraikin bakoitzaren atzean dauden aurrekontuetako zenbakiak. Marrazkien bitartez gizakiok pentsatu egiten dugu, gure ideiak antolatu, ezinezkoa errealitatean bilakatu.\nArkitektoek marrazkia dute pentsamendua islatzeko lanabes nagusia. Historian zehar marrazki hauek eboluzioa bizi izan dute, eta erabilitako lengoaia grafikoa geroz eta zailagoa ere bihurtu, eraikuntza eta hirigintzaren teknikak konplexizatzen ziren bitartean.\nMarrazketa arkitektonikoak pairatu izan duen betiko dilema bi hitzetan laburbildu daiteke: eskala eta dimentsioak. Leon Battista Alberti, jada XV. mendean, eskalaren arazoa zuen gogoan De re ædificatoria tratatua idazterakoan; Plinio Zaharra eta Galenoren antzera, humanista genoarrak marrazkiak gaitzetsi zituen, garaian ezinbestekoa baitzen tratatuak eskuz kopiatzea eta, ezinbestez, marrazkien kalitatea jeisten joango zelakoan zegoen. Hortaz, arau orokor bezala, irudi ortogonalak besterik ez zituen gomendatzen, irudiaren eskala mantentze aldera, Vignola, Palladio edo Scamozzik bezalako teorikoek egingo zuten bezala.\nDimentsioaren afera arkitekturaren izaeraren barne barnean errotuta dago: tradizionalki arkitektoek bi dimentsiotan islatu behar izan dituzte beraien pentsamenduen mataza, ostera ere haria askatu eta hiru dimentsioetan eraikitzeko. Azken hamarkadetan sortutako tresna informatikoek bi dimentsioko marrazkia hiru dimentsiotako maketa birtual bategatik ordezkatzeko aukera egin du, BIM sistemen bitartez (Building Information Modelling). Hori, eta ordenagailuen merketzeak, arkitektura eskoletan ordenagailu portatilen ugalketa bat sortu du, eta marrazki tradizionalaren garbiketa etnikoa.\nAldiri Arkitektura eta Abar zenbaki honetan hainbat galderei erantzuten saiatuko gara, arkitektoentzako ezinbestekoa den marrazkigintzaren eskutik: BIM sistemetara benetako salto bat egongo al da inoiz? CAD sistemek arkitektoaren pentsamoldean eraginik al du, hots, desberdin proiektatzen al da ordenagailua hobetsiz eskuzko marrazkiaren aurrean? Zein da marrazkigintzak egun arkitekturan jokatzen duen papera? Hauek guztiak, eta zenbait gehiago, ezagutu nahi izanez gero, murgildu zaitezte “Pentsatu. Marraztu. Egin” izenburu duen ale honetan.\nZenbaki honetan parte hartu nahi izatekotan, bidali zure ekarpenaren abstract edo laburpen bat (250 karaktere gehienez, hutsuneak barne) hurrengo 2013ko irailaren 6a baino lehen.\nOnartutako artikuloak jasotzeko azken emate-data: 2013ko abenduaren 27a.\nBidalketak egiteko, zein zalantzak argitzeko, idatzi hurrengo helbidera: aldiri@ueu.org\nPrevious Article← Aipua (XV)\nNext Article14. zenbakia: “Homo turisticus” →


H.A.S.I.-REN II. BILTZARREA/CONGRESO | Aurrera langileria\nH.A.S.I.-REN II. BILTZARREA/CONGRESO 2 comments\nOraingo honetan 1983. urtean H.A.S.I.-ren II. Biltzarraren hainbat pasarte dakarkizuegu.\nAipagarria da KAS Bloke Gidaria izendatzearen akats teoriko-praktikoa, ENAMen baitako Sozialismo Zientifikotik kanpotiko sektoreekin elkarlanean aritzeko nahian, sortutako eztabaiden ondoriozkoa izan zela.\nSozialinperalismo sobietarrari babesa, aldiz, berrikuspentasunak Nazioarteko Mugimendu Komunistan eta Sozialismoarten Eraikuntzan zuen eragina zehazteko sakontasun falta adierazten du, azterketa hutsune nabaria dena.\nEgun Europar Batasuna deitzen denaren azterketa guztiz zuzena da egin zen unerako, baina XXI. menderako, moneta-bateratze eta europar konstituzioarekin irmotzen da Estatu burges “nazionalez” gaindiko bere gainegitura politiko inperialistaren izatea, IMF eta ECB gisako Kapital finantzariaren erakundeen zuzendaritzapean (berriki ukrainiako kolpe faxistaren antolatzean eta hegoaldeko nekazaritza hainbeste kaltetu duten errusiar federakundeari santzio ekonomikoetan ikusi den bezala).\nAzkenik, Alderdiaren antolakuntza-eremua Hegoaldera soilik mugatzeak gure herrialdean burutu beharreko borroka iraultzailearen amaierako helburuen eskuratze osoarentzat oztopoa besterik ezin zuen adierazi.\nUrte baten buruan GALeko txakurrek HASIko Presidente zen Santi Brouard erail zuten euskal behargin klasearen Alderdiaren Iraultza Sozialista eta Askapen Nazionalaren aldeko lana eta indarra suntsitzeko asmoz.\nTamalez, 80ko hamarkadaren amaieran prozesu iraultzaile gidatu beharreko antolakundearen inguruko tirabirak bere horretan mantentzen ziren, eta honen ondorioz ETA(m) baitako ale militaristen eta ASK-ko kulturalisten partez HASIren likidazioa etorri zen, mugimendu osoa nazionalista burgesi-ttipien esku utziz erreformismo armatuaren estrategiapean.\nH.A.S.I. II. Biltzarrea/Congreso – Irakurri edota jaisteko [HEMEN]\n(…) Abangoardiako borrokalari iraultzaileek, sektorerik aurreratuenek, funtsean abangoardiako diren organizaziotan autoorganizatzera jotzen dute. Baina ez da abangoardia, ez eta ere, beraz, gidari, bere burua halakotzat duen edozein organizazio, nolabaiteko aktibismo bat desarroilatzen duena; baizik eta bere jokaeran, ekintza eta lerroetan masek beren norabidea hartzen dutena bakarrik. Hitz batetan, prozesu iraultzailearen lerro giltzarrizkoak, nola bere alderdi taktikoetan hala estrategikoetan definitzeko moduko norabide ideologiko eta teorikoak elaboratzeko gauza den organizazioa, eta borroka politikoa antolatzeko langintza aplikatzeko gauza dena, bai zentzu murritzean eta halaber zabalean, langile eta herri-mugimenduko sektore guztiak bilduz eta agintea lortzeko aurrerabideari dinamika jatorra ezarriz; honela jokatzen duen organizazioa da benetako organizazio abangoardiako eta gidari. (…)\n3)KAS, BLOKE GIDARI IRAULTZAILEA\n(…) Zentzu honetan Nazio eta Gizarte-Askapenerako prozesu honetan aurreratzeko eta sakontzeko ikuspegitik, Hego Euskadiko kontraizan nagusia, klase-borroka osoa erarik gatazkakorrenean biltzen eta laburtzen duena, euskal nazio-eremuaren aldeko borrokan kokatzen da (nazio-independentzia oinarritzat duen estrategia erabiliz), eta honek langile-klaseari eta herritar mailei egiten die mesede objetiboki eta hauei bakar-bakarrik interesatzen zaie; eta bestalde estatu-eremuaren aldeko borroka daukagu (estatu mailako estrategian oinarritzen dena), eta honek oligarkiari eta orohar, burgesiari egiten dio mesede. Gure klase-borroka honetako eremuan estatu-mailako estrategiak kontrairaultzaileak dira eta nazioaren iraungipen-prozesuari laguntzen diote. Aitzitik, ETAren borroka eta KASeko Organizazio guztien borrokaren ezaugarri nagusi izan dena eta dena euskal nazio-mailako estrategia edukitzea eta horri eustea da. Nazio-Askapenerako borrokak indar eta ahalmen iraultzaile izugarria du gure prozesuak argiro froga dezakeenez, langile-klaseko eta herritar mailetako sektore zabalak egoera kapitalista aurreratu batetan objetiboki iraultzaile izatera eraginez. Horretantxe datza beste organizazio batzu erori diren erreforma-prozesuaren arriskuak gainditzea ahalbideratu duen giltza; beste organizazio hauek hauek helburu independentistei eusten dietela esanez jarraitu arren, zeren eta gure prozesu honetan erreformismoak estrategia estatalistak hartzen bait ditu; honek ez du esan nahi bere helburuak estatu mailakoak direnik, baizik eta zentzu zabalago batetan hartuz, estatu-mailako kontraizan politikoei garrantzia haundiagoa emanez eta Hego Euskadiko kontraizan nagusia sakontzen ahalegindu gabe jokatzen dela. Guzti honegatik zera esan dezakegu: estrategia independentista dela Hego Euskadiko klase-borrokaren motorea, Hego Euskadin klase-borrokak nazio-askapenerako borroka-itxura hartzen duela, eta honen adierazpenik argiena, ardatza eta garaipenaren berme eta giltza iharduera armatua dela eta borroka-mota hau jasotzen duen Blokea KAS denez, eta eduki iraultzailea duen nazio-estrategia bati eusten dion bakarra bera denez, Euskal Herri Langilearen sektorerik aurreratuena bezala itxuratzen dela, euskal iraultzaren prozesuko Abangoardia Gidatzaile bezala, hain zuzen.(…)\n-Bloke gisa eraturik dagoen Organizazioak praktikaren eta euskal prozesu iraultzailearen berezitasunen araberako eboluzioa adierazten du; ikuspegi dogmatiko estuak gainditu egiten ditu, hots, organizazio iraultzailearen teoriari buruzkoak, eta konkretuago, partidu gidariaren teorizazio mekanizistari buruzkoak, izan ere joera hau gure ingurunean erabat baztertzen da; eta baitere, korronte autonomo anti-partiduaren joerak. (…)\n4)BLOKEA OSATZEN DUTEN ORGANIZAZIOAK\n(…) Partiduari, beraz, masen eta erakunde-mailako ihardueraren globalizatzaile denez, Blokearen barnean egiteko eta erantzukizun funtsezkoa dagokio, batez ere egungo egoeraren analisia egiten eta linea politikoa formulatzen, prozesuaren teorizazioan eta masen kontzientzia eta organizazio-maila altxatzen.(…)\nLINEA POLITIKOARI BURUZKO TXOSTENA\nII) ERREFORMA-PROZESUA: ESPAINIAKO BOTERE BURGESAK ERABILI MEKANISMOAK\n(…) Nahiz eta klase-organizazioak inoiz ere ezin sentitu izan erreformismoarengandik libratzeko moduan txertatuak, KAS Bloke iraultzailea osatzen dugunoi dagokigunez zera aitor dezakegu: praktikan oinarritutako koherentzia eta aurrerapen ideologiko batetara heldu ahal izan dela, eta nazio-askapenerako eta klase-askapenerako borrokak iadanik halako irmotze eta trinkotze maila lortu duela, nahiz eta indarren koerlazioa oraindik erabat gure aldekoa ez izan, ze erreformismoaren arriskuak oso txikiak ditugula. Zeren eta argi asko ikusten bait da borroka legezkoaren ahalbideak erabili beharrezkoak direla, baina betiere legez kanpoko borrokaren pean, hots, burgesiaren legezkotasunaz kanpo, honek gu bere sisteman artzea eta integratzea besterik ez bait du bilatuko, eta bere izatea arriskuan jar dezaketen mugan gainditzen inoiz ez bait du lagako. Guztiz argi eta asumiturik dago, beraz, erakundetako borroka herri-kontraboterea sarraraztera mugatu eta zuzendu behar dela eta masa-borrokaren pean egon. Argi eta garbi ikusten da eta asumitzen biolentzia iraultzailea nahitaezko eta ezinbestezko baldintza dela Estatu burgesa hankaz-gora botatzeko, eta gure kasu konkretuan Espainiako eta Frantziako Estatu erdirakoien aparatu zentral eta autonomikoak ezabatzeko. Eta, azkenik, guztiz argi eta asumiturik dago batbateko erreibindikazioen alorrean ere sartu behar dela, baina orokorrekin lotuz, eta honela, eduki eta zentzu iraultzailea emanez.(…)\nERREFORMAREN BIGARREN ETAPA. ETAPA SOZIALDEMOKRATA.\n(…) Hitz batetan, erakundeak harea gainean eraikiak daude, neurri haundi batetan, itxura hutsa baino ez dira, baina hau oraindik ez du ikusten herriaren gehiengoak, eta gure kontzientziatze-lana oraindik ez da geure eremu politikoaren mugetatik kanpora atera. Nafarroan, gure prozesuaren linea, poliki eta mantso ari da umatzen. Nahiz eta hauteskundetako datu hotzek HBren atzerakada adierazi, errealitatea besterik da; koalitatiboki, botuak nazio eta klase-kontzientzian aurrerapen bat adierazten duela, hain zuzen, egitasmo aurreratuago bati emandako erantzuna bait da. PSOEren eta Nafarroako eskubiaren arteko oreka desegonkorra beren kontraizanak areagotzeko zirkunstantzia aldekoa gerta daiteke; baitere bien arteko loturak eta batasunak agerian jartzeko. Baina bistakoa da Herrialde honetan nazio-kontzientzia birreraikitzeko langintza garratza dela oraindik. Halata guztiz ere, Herrialde honetan ematen da nazio-kontzientziaren eta klase-kontzientziaren arteko loturarik haundiena. Berezitasun honek gure oraingo eta gerorako borroka-planteiamenduetan oso kontutan hartzeko ahalmen esanguratsu eta garrantzitsua ematen dio Herrialde honi, batez ere, burgesiarentzat eta sozialdemokraziarentzat Nafarroan auzia “Estatuko arazo” izango dela beti kontutan izaten badugu.(…)\nV) NAZIO-BERRERAIKUNTZAKO ALTERNATIBA DEMOKRATIKOA\nGURE NAZIO-NORTASUNAREN DEFENTSA\nErreformako bigarren etapa honen helburu nagusia, Erreforma finkatzea, inperialismoaren zentrua prestatzen ari den Nazioarteko Lan Banaketa berriarekin bizitzen jarraitzea eta plusbalio berriak lortzea da; eta honetarako Nazio-Askatasunerako Euskal Mugimendua asimilatu, bereganatu edota suntsitu egin behar du.\nSozialdemokraziak badaki Hego-Euskadin klase-borrokak eta bere gizarte-mugimenduek nazio-askatasunerako borrokaren forma eta zehaztapena dutela. Horregatik, kapitala-lana kontraizan nagusia Subirania Nazionalaren eta Kapitalismo Inperialistaren arteko borrokan konkretatzen da. Projektu honek sozialdemokrazia agintean eta gobernuan egotea eztabaigarri bihurtzen duenez, honen soluziobidea herriaren subirani nahiak ahultzea da, eta horretarako euskal nazio-noratsunaren ezaugarriak hankapean xehatzeko beldurrik gabe jokatzen du.\nSozialdemokrazia erabiltzen ari den instrumentu ideologikotako bat espainiar txaubinismoa areagotzea da. Honela, euskal nazio-nortasunaren adierazpen oro arrazistatzat eta antisolidariotzat joa izango da, era honetara Hego-Euskadiko langile-klasea zatitu asmoz. Populazioa bertako eta kanpoko edo inmigrante bezala bereiztea, eta espainolismoaren erreferentzi gune bezala bere burua hartzea esaten dugun guztionen froga argi eta garbiak dira. Eta honi PNVren erakunde-aldeko politika gehitu behar zaio; bere klase-interengatik politika zeharo antieuskalduna eta antiherritarra bait darama. Honela gure lana bikoiztu egiten da, gure nortasunaren ezaugarriak, eta berezi-bereziki euskara, indartzeko eta zabaltzeko ahalegin honetan.\nEspainiar txaubinismoaren gorakada honetan, herria eta langile-klasea batzeko, biltzeko langintza honetan, ezin ditugu gure presupostuak jaitsi, baizik hezketa-lan bat bultzatu behar dugu, langile-sektore desnazionalduenei ikusaraziz espainiar txaubinismoaren bidetik abiatzen badira beren langile-interesen aurka doazela, berdin da euskaldun edo ez izatea.\nNAZIOARTEKO POLITIKARI BURUZKO PONENTZIA\nI.- MUNDU-MAILAKO KLASE-BORROKAREN BILAKAERAREN ETA EGUNGO\n3) SOZIALISMOAREN FINKATZE ETA SENDOTZEA\n(…) Sozialismoa iristeak eta eraikitzeak interes izugarriko prozesu bat adierazten du, bertan alderdi-multzo ezberdinak elkarlotzen direlarik, oinarriko baldintza desberdinak eta Herri bakoitzaren ezaugarri bereziak kontuan hartuz gero. Orain arteko experientziek zera erakusten zera erakusten digute: sozialismora heltzeko bide desberdinak daudela, errirmo ezberdinak erabiltzen direla, bide eta metodo bereziak erabiltzen; eta halaber, borrokaren epe eta ingurunearen arabera, metodo eta formula desberdinak hartzen organizazio-mailan. Guztionek, baitere, prozesu bakoitzaren ekarpenak, bere lorpenak, hutsune eta akatsak etab. erakusten dizkigu; dena, kritika-autokritika bezalako lanabes egoki eta txit erabilgarriaren baitan. Eraberean sozialismoa eraikitzeak dituen eragozpenak seinalatzen dizkigu eta aldi bakoitzean planteiatzen diren arazo guztiak eta bakoitzari heltzeko forma berariazkoena. Estatu sozialista baten barnean nahiz Estatu ezberdinen arteko era berriko kontraizanak sortzen direla ikusten dugu; eta kontraizan hauei erantzun iraultzaile bat eman behar zaie, erreformismo-kutsuko tratamenduetatik ihes eginez, eta uneoro prozesu sozialistaren ahultzea ekarriko ez duen planteiamenduak eginez.\nSistema sozialistaren desarroiloak, bere aurrerapenerako denbora behar du; eta denborarekin batera, langintza sortzaile, kreatzaile bat, analisi material osoki zehaztuak, egitamu ekonomiko eta sozialak burutzea, produkzioan eta gestioan norabideak gidatzea eta bergidatzea, borroka ideologikoa, langile-klasearen egitekoaren mamia berrindartzea, base teknologiko eta zientifiko aurreratuak sortzea eta beste hainbat eta hainbat alderdi gehiago lantzea; alderdi guztiok, denek batera iadanik zutik dirauen sozialismoaren experientzia aberatsa osatzen dutelarik. Guztionen balantzea, 1917tik honaino, osoki positiboa, baikorra da.\nEgun, komunitate sozialista honako Herri hauek osatzen dute: Sobietar Batasuna, Alemaniako Errepublika Demokratikoa, Bulgaria, Txekoslobakia, Hungaria, Rumania, Polonia, Cuba, Laos, Mongolia eta Vietnamek, elkarren artean sozialismoaren finkapenerako kolaborazio aktiboa dagoelarik, nazioarteko proletalgoaren printzipioen arabera. Nazioaretko harremanetan Herriok agertzeak, munduko Herri guztien arteko harremanak egituratzerakoan, aldakuntza koalitatibo garrantzizkoa ezarri ahal izan du; inperialismoak inposatu baldintzak neutralduz, hau da, Herri batzu Herri kapitalisten morrontzapetik, dependentziatik askatuz, eta herri askatuentzat, epe postkolonial horretan, zeregin garrantzizkoak eta maila berdineko erlazioak ahalbidetuz.\n(…) Aparteko aipamena merezi du Txinaren kasuak; honek bere barnean botere sozialistaren funtsari dagozkion kontraizanak azaleratzen dizkigunez; eta bestalde, kanpora begira, hiru munduen teoriaz gero, joera nabarmenki anti-iraultzaile bat hartu bait du, inperialismoarekin aliatuz eta honen diplomazia, jarrera politikoak eta joera militaristak babestuz.(…)\nII.- EUSKADI, MUNDUKO KLASE-BORROKAREN INGURUGIROAN\n2) ESPAINIAKO ESTATUA INPERIALISMOAREN KATEAN SARTUTA\n2.2.- Europako Komunitate Ekonomia eta OTAN\n(…) Europako Komunitate Ekonomikoaren jaiotzea ez dago Europako projektu autonomo bat bezala ulertzerik, eta Estatu Batuei hegemonia eztabaidatzeko ahalegin bat bezala. Projektua, neurri haundi batetan, Estatu Batuetan ernetzen da, hots, sistemaren erdi-erdian, Plan Marshallaz bateginaz. Komunitateak Europako merkatua sendotu beharrari erantzuten dio, bai Estatu Batuetan fabrikatu produktuentzat, bai Iparramerikak Europan egin inbertsioetatik eratorrientzat. Gainera, Europako Mendebaldeko ekonomiak sendotzeko asmoz, Europa Ekialdeko prozesu sozialisten hedakuntza frenu bezala.\nEkonomi integrazio-prozesu honetan aurreratu bada ere, haserako sei Estatutatik gaurko hamar Estatuetara iragan bait da; politika mailan integrazioaren aurrerapena forma-aldetikoa baino ez dela izan esan genezake, aholkularitza-izaera beterik ez duten Estatuen gaindiko erakunde batzu eraikiz.\nKapitalen internazionalizatzeak, inperialismoaren epe honetan, Estatu-nazionalak behar ditu, bertan berregin ahal izateko botere inperialistaren forma, Estatuz gaindiko boterea duten erakundeak sortzera jo ordez. Mendebaldeko Europaren kasuan, Estatu, txarto deitu nazionalek, oraindik hobeto eta garantia gehiagoz bete dezakete langile-klasea zapaltzeko eta hertsatzeko funtzioa, eta krisi alditan autorizatzeko politikak aplika.(…)\n3) GURE BORROKAREN EDUKI ANTIINPERIALISTA\n3.2.- “Barnean Bakea-Kanpora Interbentzionismoa” Dialektika.\n(…) Faktore honekin bukatzeko eta ondorio gisa zera baiezta genezake: Hego Euskadin ez dagoela inperialismoak nahi lukeen “barne bakerik”; eta seguru asko ere ez dela egongo, baldin, eta prozesu honek honela jarraitzen badu, hots, jarrera iraultzailearentzat etorkizun ezin hobeagoa eskainiz; eta honela, inperialismoak kanporako behar duen ahaleginaren zati bat, hemen, Euskadi, barnean erabili behar du; eta ondorioz, beste textuingurutako prozesu iraultzaileen desarrolilorako ere ekarpen positiboa gertatzen da gure borroka. Are gehiago, gure Lehen eta Bigarren Biltzarren arteko epearen balantze labur bat eginez, Erreforma finkatzea eragotzi dela ikusten dugu, gutxienik Hego Euskadin: borroka-mota guztiak (borroka-armatua, masa-borroka, erakunde-borroka) denak erabili direla, efektibitate haundiz eta elkar-lotuz; Estatuko askatasun demokratikorik eza eta uneoroko errepresioa salatu dela eta guztien begibistan jarri; Autonomia sasiko hori gaitzetsi dela; ez bait du inolako aurrerapenik adierazten, ez hartara bultzatzen; lan-eta erreibindikazio sentituenetan maila altu batetan iraun dela; baita premia-premiazkoen erreibindikaziotan ere; eta eurokomunismoa eta sozialdemokrazia gure Herriarentzat alternatiba baliozko bihurtzea eragotzi dela, izugarrizko arrakastarekin salatuz eta gaitzetsiz.\n3.5- Bakeari buruz.\nInperialismoak dirauen bitartean, kapitalismoak dirauen bitartean ez da egongo bakerik. Auzi honi buruz ez dago dudamudarik. Bere etekina eta kapital-matatzea betikortu beharrak, aldi berean, gerraren, opresioaren, explotazioaren beharra sorrarazten du. Gerra sistema kapitalistaren izaera berekoa da; inperialismoaren desarroiloa oinarrizko kausa honen esku dago. Gizarte sozialistan bakarrik, Herri langilearen produkzioko eta jabetzako sisteman, bere iharduera osoa bere beharrak asetzera, inolako lukuru-irrikarik gabe, zuzentzen den gizartean bakarrik da posible bakea.\nHaatik, Bake hau ez dago iristerik aurretik Askatasunik ez badago. Bakerako ezinbesteko baldintza Pertsonaren eta Herrien Askatasuna lortzea da; eta honek, kapitalismoaren explotazioko eta opresiozko sistema hau ezabatzea, desagertzea esan nahi du.\nProzesu iraultzaileak burutzeko borroka, eta Euskadin ez da desberdin, borroka gogorra da, bortxazkoa, sistemari aurrez-aurre oldartzea; sistema hau, armen indarrean babestuz, ez bait da bere klase-nagusiagoa galtzera burumakurtzen; bere iraupen eta explotazio-irrika amaigabea da. Inperialismoak erresistentzia bortxazkoa eskaintzen du; eta hau ez da pasibotasunaz eta bakezalekeriaz borrokatzen. Oldarpen zuzen-zuzenaz bakarrik borrokatzen da, Herri eta Klase zapalduen borroka-mota ezberdinak behar-bezala eta egokiro elkarlotuz, bortxa iraultzaileaz bakarrik.\nBakearen aldeko gure borroka, inolako dudarik gabe, gure Askapen Nazional eta Sozialaren aldeko borrokatik iragaten da, Inperialismoaren aukako gure borroka amorratutik. Inperialismoarekiko gure katea apurtuz bakarrik, inperialismoaren ahultzea produzituz bakarrik; azkenik, hau behin betirako suntsituz bakarrik, egongo gara Bakea eraikitzeko egoera egokian. Bakearen aldeko borroka inperialismoaren aurkako borrokatik iragaten da. Askapen nazional eta sozialaren aldeko gure borroka, Euskal Herri Langile bezala daramagun gure borroka, pertsona guztien eta Herri guztien Bakearen aldeko borroka da; eta horregatik zentzu erabat antiinperialista duen borroka.\nGure ahalegin baterakorrak munduko prozesu iraultzaile guztiekin, Herri sozialistekin, honek ahalbidetuko du inperialismoaren suntsitzea eta Bakea eraikitzea. Bestelakorik bilatzea, hots, inperialismoari oldartzeke ihardun nahi izatea, inperialismo hau trinkotzen laguntzea da; eta ondorioz, gerra opresioa eta explotazioa betikotutzea.\nIII.- GURE BORROKAREN ESTRATEGIA ETA TAKTIKA, MUNDU-MAILAN.\n(…) Egoera honetan, aparteko garrantzia eta gaurkotasuna du baieztapen honek: aurrerabidean doazen iraultza-prozesu guztiak eta bakoitza elkarrekin ertsiki lotuak eta erlazionatuak daudela; alegia; eta, ondorioz, prozesu baten bilakaerak Munduko Prozesu Iraultzaile orokorrari erasaten diola; honela, edozein arrakasta eta aurrerapen taktiko eta koalitatiboak mundu-mailako indarren koerlazioan eragin garrantzizkoa du, eta aurrerako ikuspegiak era nabarmen batez alderazten ditu. Logikoa da, beraz, leku konkreto bakoitzeko prozesuak, bere asmatze eta akats guztiekin, beste prozesu guztiek aztertu eta kontutan eduki beharreko ekarpen garrantzitsua egitea. Experientzien, nola historiakoak nola gaur bertakoak, pilaketa, teoria eta praktika iraultzailearekin batera, dira gaur egun kontatzen dugun altxorrik nagusien eta hoberena iraultza egin beharrak sorrarazten duen problematikari ekin ahal izateko. Experientzi multzo hau erabili borroka-mota ezberdinetan eta hauek elkarrekin erlazionatzeko era ezberdinetan aurki dezakegu; organizazio formula ezberdinetan eta egituratze-mota desberdinetan; orain arte eman diren mekanismo taktiko eta salto koalitatiboetan; boterea hartzeko bidetan; aldakuntza sakonen haseran heldu eginkizunetan; konkistak finkatzea eta defenditzean, etab. etab.(…)\n3) GURE HELBURU ESTRATEGIKOAK\n(…) H.A.S.I.ren Lehen Biltzarrean argi eta garbi zehazturik geratu ziren, gure borroka definitzen genuenean: “Euskal Estatu Sozialista, Independente, Birbatu eta Euskalduna lortzea” alegia. Alderdi guzti hauek behar beharrezkoak eta elkarren osagarriak Euskal Herriaren askatasun erabatekoan. Hots, lau helburu: independentzia nazionala, sozialismoaren konkista, euskal lurralde osoa birbatzea eta euskal hizkuntza oso-osorik birreskuratzea; eta lau helburuok borroka bat berean integraturik eta asumiturik. (…)\nDISCURSO DEL SECRETARIO GENERAL DEL COMITE CENTRAL DE H.A.S.I., TXOMIN ZILUAGA.\n(…) Estamos en un contexto difícil –lo sabemos-; los aparatos del Estado tienen mucha fuerza, y en el capitalismo desarrollado –como resaltaron los compañeros de la vanguardia revolucionaria-, el consumismo es un problema latente; el consumismo en el capitalismo desarrollado existe gracias a las plusvalías extraídas a los pueblos oprimidos y explotados de Latinoamérica; de África y de Asia.\nUno de los problemas que hemos tocado en el Congreso ha sido el del euskera. Nuestra lengua nacional está perdida y hay un compromiso fuerte aceptado en el Congreso y haremos un gran esfuerzo para que en el próximo Congreso la mayoría de los militantes podamos expresarnos en euskara. (…)\nDISCURSO DE CLAUSURA DEL PRESIDENTE DEL COMITÉ CENTRAL DE H.A.S.I., SANTI BROUARD.\n(…) Hay que considerar la militancia total como un proyecto de vida diaria, no como la actuación en determinados momentos de la vida diaria, sino como un compromiso y un proyecto de vida, de compromiso total. No sólo tratando de hacer lo posible, sino nosotros, con nuestro esfuerzo, debemos hacer que lo imposible de hoy, se convierta en posible mañana. Como han dicho los compañeros de E., nos hemos dotado de unos instrumentos ideológicos y organizativos, porque instrumentos han sido los que hemos aprobado a través de las ponencias en estos días. Nosotros militamos fundamentalmente en el partido, en segundo lugar, -no por orden sino porque es así-, el bloque, en el que un gran esfuerzo tenemos que hacer todos para que sea verdaderamente un bloque sin diferencias, y en la Unidad Popular.(…)\nPosted Iraila 9, 2014 by aurreralangileria in borroka moldeak, euskal herria, marxismo-leninismo\nTagged with BILTZARREA, CONGRESO, HASI, II\n« EMAKUME ALBANIARRAREN ARAZOAREN ALDE BATZUEN INGURUAN (ENVER HOXHA)\nEUSKAL HERRIKO ALDERDI KOMUNISTAREN ANTOLAKUNTZA-EREMUAREN INGURUAN »\n2 responses to “H.A.S.I.-REN II. BILTZARREA/CONGRESO”\nPingback-a: H.A.S.I. III. KONGRESUA | Aurrera langileria


Parte hartzea: nazioarteko merkatu nitxoetan liderrak diren enpresen ezaugarrietako bat - Gaurkotasuna - Gipuzkoa Partaidetza\nBart Kampek zuzenduta "ORKESTRA" taldeak (Iñigo Ruiz de Apodaca, Asier Murciego, Maite Zubizarreta eta Eduardo Sisti) egin duen ikerketan "Mapeo y caracterización de líderes en nichos de mercado internacionales en la Comunidad Autónoma del País Vasco" parte hartzea nazioarteko merkatu nitxoetan liderrak diren enpresen ezaugarrietako bat\nTxosten honen (ikus aurkezpena) helburua izan da nazioarteko merkatu nitxoetan liderrak diren EAEko enpresen ezaugarriak eta prestazioak beste ikuspegi batetik aztertzea. Xedetzat du identifikatzea enpresen zer baliabide eta portaera motek laguntzen duten nazioarteko merkatuetan lehiakortasun handiagoa lortzen eta, beraz, zer aktibo eta jardueratan komeni den eragitea.\nNazioarteko merkatu nitxoetako liderrez hitz egiten dugunean, ongi definitutako nitxoetan jarduten diren enpresez ari gara, merkatu kuotari dagokionez lider kontinentalak edo mundialak direnak. Xede duten merkatu nitxo edo segmentuan 1., 2. edo 3. postuan dauden enpresak dira; kanpo merkatuetara daude orientatuta nagusiki, eta beren produkzioaren % 50 gutxienez atzerriko salmentetara bideratzen dute; urtean 1.000 milioi euro inguru fakturatzera iristen dira; eta business-to-business (B2B) merkatuetan dago haien jarduera nagusia.\nIkerketa honek dioenez, 30 enpresak betetzen dituzte ezaugarri horiek. Guztiak dira "jardunbide egokiak negozioen internazionalizazioaren testuinguruan" eta "profil berritzaile ona eta oso ona" dute. Horien artean daude, besteak beste, (aipatuak izateko baimena eman dutenak) enpresa gipuzkoar hauek: Alcorta Forging Group, Bellota, Copreci , Credeblug , Danobat, Euskal Forging , Fagor Automation , Goizper, Graphenea, Indar Electric, Irizar Forge, Orkli, , Pasaban, Salto Systems.\nEnpresa mota honen ezaugarrietako bat da maiz sortzaileek, zuzendaritza taldeek eta langileek ere parte hartu dutela haien jabetzan; eta gero eta irekiagoak daudela kanpoko finantziazio iturri ez konbentzionaletara.


Arrainezko jaki karramarro zaporedunak (surimia): Aukera polita izanagatik, arraina baino gatz gehiago eta proteina gutxiagokoak [3tik 1. orria] | Aldizkaria | EROSKI CONSUMER\nArrainezko jaki karramarro zaporedunak (surimia): Aukera polita izanagatik, arraina baino gatz gehiago eta proteina gutxiagokoak\nEz osaerak, ez zaporeak justifikatzen dute prezioen alde ikaragarria\nJaponieratik ekarritako surimi hitzaren esanahia euskaraz "arrain mami xehatua" da. Horixe da dendan izozturik nahiz fresko salgai ohi dauden arrainezko ziriak edo itsaski suzedaneoak (karramarrozko ziriak, angulen suzedaneoak, otarrain isatsak, etc.) ekoizteko erabiltzen den lehengaia.\nDuela milaka urte hasi ziren japoniarrak surimia egiten: bertako arrantzaleek, arrain fresko batzuen mami xehatua oinarri harturik, bero bitarteko tratamendua ematen zitzaion kamaboko hura eskuz ekoizten zuten. Era horretan, eskuarki kontsumitzen ez ziren arrain askori irtenbide komertziala emateaz gainera, jangarri luzaroago irauten zuten. Joan den mendeko zazpigarren hamarkadan surimiaren produkzioa ugaldu egin zen Japonian eta gerora Europara ere hedatu zen, itsaski suzedaneoak moldatzeko lehengai gisa baliatzen hasi baitzen berton.\nSurimia, entsalada eta entsaladillen, zopa, ore eta arrozkien osagarri, kroketen beteki eta sandwich, aperitibo eta antzekoen osagai gisa erabiltzen da gehien.\nNola ekoizten den\nArrain ugarienak, merkaturatze urriko edo kostu merkekoak, eta arraina xerratzeko prozesuan bazterturiko hondakinak baliatzen dira surimia egiteko. Gehien erabiltzen diren espezieak Alaskako abadira, platuxa, arrano-berrugeta, Japoniako morena, Zeelanda Berriko hokia, bakailaoa, makarela eta legatza dira.\nSurimi egiteko oso prozesu konplexua bete behar da: arrainak hainbatetan garbitu eta ikuzi ondoren (ezkatak, azala, erraiak, odola, etab. bereizi eta kentzeko) gihar edo mami garbia erdietsi eta horri ura erauziko diote. Horrela lorturiko ore edo masari (surimiari) azukre, gatz eta fosfatoak erantsiko zaizkio: era horretan, prozesaturiko mami horrek jele gisa moldatzeko gauza iraungo du eta, gainera, jelatze eta metatze prozesuetan ez da hondatuko. Prest dago izozteko ia zapore eta usain arrastorik ez duen surimi zuri-zuria. Izozten ez denean deshidratatu egiten da, hobeki kontserba dadin. Era askotako itsaski suzedaneoak fabrikatzeko oinarria desizozturiko surimia izaten da: honi hainbat aditibo eransten zaizkio, lortu nahi den produktuaren arabera. Ohikoenak eranskariei esker (almidoiak, soja proteina, kaseinatoak eta antzekoak dira), ukitua hobetu egiten da, mamia egonkorrago bihurtu eta ura atxikitzen diote produktuari; polifosfatoak, suzedaneoen fabrikazioa bideragarri bihurtzen duten ukitua erdiesteko; zapore indartzaileak (glutamato monosodikoa, E-621), lehengaia hobetzeko baliatu diren lurrinen zaporea areagotzeko; kontserbatzaileak (gatza, azido sorbikoa) eta zapore emaileak eta koloratzaileak. Nahaski hori berotu egin behar da, eman nahi zaion itxura hartzeko egoki bilakatu arte. Prest dago produktua ontziratu eta hozteko edo izozteko.\nNutrizioaren ikuspegitik, surimiz eginiko produktuek balio biologiko handiko proteinaz hornitzen gaituzte, lehengai gisa baliaturiko arrainen proteina gehientsuenak (%75eraino) mantentzen dituztelako. Gantzaren edukia (txikia, nolanahi ere), erantsitako osagarrien arabera aldatuko da eta karbohidratoena (%5, gehienez ere), izoztean zehar produktua hotz handitik babesteko baliaturiko azukreak eta erdietsi nahi bezalako ukitua lortzeko erabilitako almidoiak gehitu izanaren ondorio da. Lehengaia uretan ikuzi denean bitamina hidrosolubleak eta mineralak galdu dituenez, elementu hauek surimizko elikagaietan jatorrizko arrainetan baino proportzio txikiagoan agertzen dira. Itsaski suzedaneo hauek duten eragozpen latzena sodioaren ugaria da: jelifikazio prozesua errazteko, lehengaiari gatza eta, beste aldetik, izozturik kontserbatzean proteinen endekapenari saihets egiteko, polifosfatoen gatz sodikoak erantsi baitzaizkio.\nHitz batez, suzedaneo hauen osaera eta arrainena zeharo desberdinak dira: arrainkiak baino karbohidrato gehiago, proteina gutxiago, gatz ugariago eta, zenbaitetan, gantz gehiago dauzka surimiak. Nolanahi ere, proteina-iturri ona da eta dietaren osagarritzat har daiteke. Hori bai, arrainari alergiko direnek ez dute surimia hartu behar: kontsumitzaileak alergia eragiten dioten arrain espezieak zehatz-mehatz ezagutzen baditu ere, hobe du honelako suzedaneoak ez hartzea, baliaturiko lehengaia osatzen duten arrainkiak zehazki jakiterik ez dagoelako. Gatz gutxiko dieta egin behar duenak ere urrundu beharko du surimia bere plateretik.\nProteinen ekarpen handiena Frumar laginak erakutsi zuen (8,6 gramo proteina, surimiaren 100 gramoko). Elmar eta Frudesa markakoek (proteina gutxienekoak izaki), berriz, %6 inguru zuten. Karbohidratoez ari garela (erantsitako almidoiari dagozkionak, gehienbat), eduki handiena Frudesa laginak zeukan (%20) eta apalena Frumar laginak (%13). Gantz gutxi daukate denek: %0,8tik (Marlín) hasita %4,6eraino (Fricatamar) bakarrik. Lagin guztietan baliaturiko koipea landarezkoa den arren, hiru jatorrikoa da: soja olioa (aurkituriko hiruretan osasuntsuena, batik bat gantz poliintsaturatuez osatua dagoelako) sei laginetan; koltza olioa (gantz monointsaturatutzat jotzen delarik, ez da sojakoa bezain osasuntsua baina egokia da) Froxá laginean; palmondoko olioa (hiruretan apalena, osasun sailkapenari dagokionez, bere gantzaren %90 saturatua baitu) Elmar laginean. Balio energetiko urriko elikagaiak direla esan dezakegu, oro har: produktuaren 100 gramoko 96 kaloriatik (Marlín) 134 kaloria (Fricatamar) bitartean dabiltza.\nProduktu hauek ekoizteko hasierako arrazoia karramarro mamia imitatzea izan zen arren, lehengai behinenak (arrain zuriaren giharra) ez du karramarroaren kolore gorria: horrenbestez, fabrikatzaile gehienek edo guztiek koloratzaileak eransten dizkiote produktuari. Hemen azterturiko guztiek alderdi gorri edo gorrixka bat daukate. Azterketako emaitzen arabera, koloratzaile berak gehitu dituzte fabrikatzaile guztiek: kukurutx gorria (E-120) eta E-160 karotenoidea, biak ere jatorri naturalekoak. Nabarmentzekoa: Elmar eta Froxá laginek etiketan koloratzaile horietako bakarra baliatu dutela adierazten duten arren, laborategian bi laginek bi koloratzaileak erabili dituztela egiaztatu da.\nEtiketa: azalpena hobetu beharra\nEtiketa guztiak ikusi ondoren (arrain suzedaneo hauentzako arautegi berariazkorik ez dagoenez, orokorra aplikatu zaie) egiaztatu zen agertu beharreko informazioa zortzi laginek adierazten dutela, irregulartasunen bat atzeman bazen ere. Produktu baten izendapenean (azalpenean) kontsumitzaileak produktu horren benetako izaera ezagutu eta nahasgarri gerta daitezkeen besteetatik bereizteko bezain zehatza irakurri behar duela xedatzen du legeak. Halaz ere, Froxá ("surimizko gozagarriak") eta Fricatamar ("arrainezko jakia, karramarro zaporeduna") laginek bakar-bakarrik azaltzen dute produktua behar bezala. Gainontzekoek ("itsas enbortxoak", "itsas ziriak", "itsasoko biribilkiak" edota "Alaskako enbortxoak") ez daude zuzen, adiera horretan. Edonola ere, irregulartasun latzena Elmar eta Froxá markek egin dute: etiketan, koloratzaileen zerrendan osagai bakarra adierazi dutelarik, laborategian bi hauteman ziren (kukurutx gorria E-120 eta E-160 karotenoidea). Elmar laginak, horrez gainera, bestela ere urratzen du araua, ez baititu aurkezten ikus eremu berean salmenta-azalpena, eduki garbia eta muga data.\nSurimia elikagai izoztua denez, egoera horretan mantendu behar da, kontsumitu baino lehentxeago arte hotz katea eten gabe. Kontserbatzeko baldintzak zehazki adierazten dituzte zortzi laginek, are kontsumitzailearen hozkailu mota bakoitzaren arabera bereizketak eginez ere. Lagin denetan aholkatzen da desizozturiko produktua berriro ez jelatzea, elikagaiaren kalitatea eraldatu egingo bailitzateke horrela. Azkenik, beti interesgarri gertatzen den nutrizio alorreko osaera Compesca, Froxá eta Frudesa markakoek bakarrik ematen dute.\nArrain oreaz osaturiko itsaski suzedaneo hauetan genetikoki eraldaturiko osagaiak balia daitezke (aditiboetan, batik bat: lodigarriak, emultsionatzaileak, kontserbatzaileak eta antzekoak) baina azterketak frogatu zuen lagin bakar batek ere ez zeukala elikagai transgenikorik. Amaitzeko eta laborategiko saiakuntzez ari garela beti ere, zortzi laginen egoera mikrobiologikoa zuzena zela egiaztatu zen.\n[1. orria] Aukera polita izanagatik, arraina baino gatz gehiago eta proteina gutxiagokoak


BCCko Begirada – 50 miradas\nGastronomia, gaur egun, fenomeno multidimentsionala da. Ez dago gure elikadurarekin nola edo halagurutzatzen ez den errealitaterik –ekonomikoa, soziala, kulturala, baita politikoa ere–. Elkarrekintza horretan sartzen da Basque Culinary Center (BCC), gastronomia kontzeptuaren zabaltasuna, konplexutasuna eta aberastasuna era berezian islatzen dituen erakundea. Kontzeptua oso esanguratsua da gaur egun, eta balioak, ikuspegiak eta ekintzak konbinatzen ditu ardatz oparo bezain pizgarri baten barruan.\nGuretzat ezinbestekoa da gure sektorean gertatzen ari dena behar bezala asimilatzea, gure inguruan gertatzen dena barneratzeko eta fenomenoaren parte izateko ez ezik, baita bizi dugun garaiko eskakizunekin eta aurretik ditugun erronka eta aukerekin bat datozen ekimen berritzaileak proposatzeko ere.\nBazter guztietan egosten denarekin konektatzen tematzen gara, gastronomiaren mugimendua lagundu, diziplinarteko ikuspegitik bultzatu eta sakontasuna eman behar diogula uste baitugu.\nDuela bederatzi urte, euskal sukaldari batzuek eta Mondragon Unibertsitateak, erakunde publikoen laguntzarekin, Basque Culinary Center Fundazioa sortu genuen, gastronomiak eskatzen zuen eta merezi zuen prestakuntza profesionala emateko unibertsitate aitzindari bat osatzeko helburuarekin. Ildo horretan, gero eta gaitasun, ardura eta konpromiso handiagoa dituen sektorea finkatzearen alde egin genuen, eta Gastronomia Zientzien Fakultatea eta Ikerketa eta Berrikuntza Zentroa osatu ziren horretarako.\nOrdutik, hau izan da gure xede nagusia: gastronomiaren mugimenduan murgiltzeko eta edozein eremutan lan egiteko gai diren profesional balioaniztunak prestatzea. Gaur egun, gure fakultatean, 32 herrialdeko ikasleak daude: ikasturte bakoitzean, 600 bat ikasle ditugu Gastronomia eta Sukaldaritza Arteak graduan eta gure zortzi masterretan banatuta; beste 2.000k, berriz, bai profesionalentzat bai zale porrokatuentzat etengabe diseinatzen ditugun ikastaro laburretan parte hartzen dute.\nGure Zentro Teknologikoa, bestetik, mota askotako enpresekin batera, produktu eta zerbitzuen diseinuan ikerketa eta berrikuntza lantzera bideratuta dago. Urtean 100 ekitaldi inguru antolatu eta egiten ditugu gure instalazioetan; Culinary Action! markapean, ekintzailetza eta negozio berriak sustatzeko programa bat garatzen dugu, eta Eusko Jaurlaritzarekin batera, Basque Culinary World Prize ekimena bultzatzen dugu, beste gauza askoren artean.\nDuela lau urte, ordura arte bildu genuen esperientzian oinarritutako barneko hausnarketa-prozesu bizi baten ostean, ulertu genuen gure xedeak gastronomiaren botere ekonomiko eta soziala garatzera zuzenduta egon behar zuela, eta, horretarako, gure gain hartu genuen hitz horri sukaldaritzarekin bakarrik lotzen ez den errealitatearekin bat datozen adierak ematearen erronka. Orain dela gutxi arte, gastronomiari buruz hitz egiten zenean, goi-mailako sukaldaritzan pentsatzen zen, bereziki. Hori, baina, aldatu egin da. Kontzeptua asko zabaldu da, baita demokratizatu ere.\nBizkor aldatzen ari den egoeran fenomenoa ugaltzen garaiz ikusteko zortea izan du BCCk. Batez ere, ikuspegi hori bere jardueran barneratzeko zortea; eta, are gehiago, gastronomia ulertu eta bizitzeko era horren eragile aktibo eta sustatzaile bihurtzekoa.\nHorren adibiderik nabarmenenetako bat Eusko Jaurlaritzarekin batera Basque Culinary World Prize saria sortu izana da. Saria ekimen eraldatzaileak dituzten chefei zuzenduta dago, eta horren bidez, mundu osoko sukaldariek, beren ezagutzaz, lidergoaz, ekintzaile-senaz zein sormenaz baliatuta, hainbat arlotan –osasuna, hezkuntza, ingurumena, garapen ekonomikoa, berrikuntza eta industria, baita ekintza humanitarioa eta politika publikoak ere– eragiten dituzten aldaketak goraipatzen ditugu.\nurtetik, saria martxan jarri zenetik, pozgarria izan da bikaintasuna helburu duten ehunka chef langile eta ekintzaile aurkitzea; berritzaile eta sortzaileak, nekaezinak, haize-kontra dabiltzanak, baita ausarkeriaz ere, baina, batez ere, beren komunitatearekin konprometituta.\nHalaber, BCCren beste alderdi garrantzitsu bat gastronomia sektore estrategiko gisa ikustea izan da. Balio-kate oso bati ekarpen ekonomikoa eta soziala egiten dion sektore bat da; kulturak eta, beraz, herrialdeak sustatzeko gaitasuna duen sektore bat.\nGastronomia, zentzu horretan, herrialde-marka da: toki bateko produktuei eta horiek eraldatzeari balioa ematen dien, ostalaritza eta jatetxeetako eragileak biltzen dituen eta turismoa aktibatzen duen sektore bat. Hori dela eta, gero eta herrialde gehiagok gogoz inbertitzen dute beren gastronomian, gastronomiak era hain berezian sorrarazten dituen esperientziekiko interesa duten bisitariak erakartzeko indar handia duela ulertzen dutelako.\nGastronomia kultura- eta sormen-industrien zati ere bada. Sektore horretan, chef berritzaile eta ekintzaileek joerak sortu eta jaten duguna eta jateko era aldatzen dute. Hori dela eta, neurri eta bizitasun horretako sektore batek ikerkuntzara, prestakuntzara, dibulgaziora eta berrikuntzara zuzendutako erakundeak behar ditu. Beste sektore ekonomiko eta profesionaletan badaude erakunde horiek. Baina gastronomian, gutxi zeuden.\nBCCk rol hori bere gain hartu izana pertsona askoren ekarpenaren emaitza da, eta horien artean, gure patronatuko kideak erabakigarriak izan dira beti. Hainbat erakunde publiko, enpresa, unibertsitate eta zentro teknologiko dira kideak, baina baita euskal chef talde bat ere. Chef horiek, inspiratzaileak izateaz gain, lidergo-ahalmena dute, eta herrialde bateko sukaldaritzaren tradizioa lankidetzan oinarritutako lanaren bidez berritzeak zer esan nahi duen erakusten dute. Gure Nazioarteko Batzordeko kideak ere erabakigarriak izan dira, beren herrialde eta eskualdeetako kultura, irudi eta proposamen gastronomikoa eraldatzen jakin duten chefak. Baita bikaintasunak eta benetakotasunak eman dezaketena egunero-egunero erakusten diguten pertsona grinatsu eta konprometituen komunitate oso bat ere.\nHortik abiatuta, Basque Culinary Center-ek arduraz hartzen du bere zeregina, geroko belaunaldiak ikuspegi horrekin hazi eta horrek dakartzan baloreak erakutsi behar dizkiegula aintzat hartuz.\nZentzu horretan, «50 begirada» proiektuan sartu gara. Proiektu horrekin, eduki original bat sortu nahi dugu, gastronomiaren errealitate multidimentsionala kontatzeko, eta hala, indarra emateko, eta, jakina, mugimendua. Mugimendu gehiago.\nBasque Culinary Center-en talentuak kontakizun horren eraketan bat egin ahal izatea kitzikagarria izan da: ikasle, irakasle eta gertuko kolaboratzaileek proiektu honetako arduradunei sormenezko eta diziplinarteko apustu bat egiten lagundu zieten. Orrialde hauek irakurri edo erakusketa bisitatzen dutenentzat ekimen honetan parte hartu dugunontzat bezain liluragarria izatea espero dugu.\n«50 begirada» erakusketak, halaber, lengoaietan esperimentatu nahi du, gastronomia aditu izan beharrik ez duen publikoari hurbiltzeko moduetan esperimentatu. Publiko horren kapitala gastronomiarekiko jakin-mina, zaletasuna edo maitasuna da. Horregatik egin dugu «50 begirada» formatu ugari dituen eta polemika saihesten ez duen erakusketa bihurtzearen aldeko apustua, bere asmoa, erantzun itxi eta unibokoak ematea baino, publikoan galderak eragitea baita.\n50 begirada emateko, egin behar genuen lehenengo gauza gastronomiari gertutik begiratzea zen. «Noiztik?», galdetu genion geure buruari. «Zer ikuspegitik egin beharko genuke?». Ikuspuntu holistiko eta orokor batetik heldu behar geniola iruditzen zitzaigun, baina errotu ginen tokian kokatzea ere normala zen.\nEuskal sukaldaritza munduko onenetakotzat jotzen da. Bere sona gastronomiaren sektore profesionalaz haratago doa; hedadura soziala du eta mugak gainditzen ditu. Pertsona askori atentzioa ematen die bi milioi biztanleko lurralde bateko sukaldaritzak nazioartean horrelako ospea eta proiekzioa izateak. Euskadi bisitatzen dutenek sukaldaritza eta janaria intentsitate handiz bizi dituen lurralde bat aurkitzen dute: Michelin izarreko jatetxeak berrikuntza- eta bikaintasun-eredu dira; jatetxe tradizional edo klasikoak kalitate goreneko produktuengatik nabarmentzen dira; elkarte gastronomikoek sukaldaritza, lehengaiarekiko begirunea eta mahaian jartzea esperientzia plural baten epizentro onena bihurtzen dituzte; pintxo-tabernek miniaturazko sukaldaritza zirraragarria eskaintzen dute, gozamen handiko herri-giroan; eta etxeetan, herentzia onduak gidatuta zaporeak trebetasun eta erraztasunarekin konbinatzen dituztenek beren emaitzak harro erakusten dituzte.\nEuskal sukaldaritza berriak euskal sukaldaritza garatzea eragin du, tradizionala eta modernoa. Sukaldari-talde baten «pentsamendu-korronte» ikusgarri bat izan da, Juan Mari Arzakek eta Pedro Subijanak zuzendua. Haiek makina bat eragile inplikatu, batu eta belaunaldi berriak sartzeko aukera eman zuten –Hilario Arbelaitz, Martín Berasategui, Andoni Luis Aduriz, Eneko Atxa eta Elena Arzak, beste askoren artean–. Elkarrekin, mugimendu kolektibo bat sortzen jakin zuten, eta euskal sukaldaritza gastronomia modernoaren eta lurralde sortzaile baten erreferente bilakatu zuten.\nHorregatik, euskal sukaldaritza berriaren sorrera mugarritzat hartzen dugu eta hortik abiatuta proiektatzen ditugu ikerketa eta hausnarketa, horren bat-bateko sarreraren eta bilakaeraren bereizgarri izan ziren balio batzuk gogoan izanik: nortasuna, parte izatearen zentzua, pertsonalitatea, izaera, gogoa, sormena, lankidetza, sentsibilitatea, berrikuntza, konpromisoa, diziplinartekotasuna…\n«50 begirada» ekimenak, gainera, gure patronatuko eta Nazioarteko Batzordeko chefek egindako ekarpenak elkartzen ditu. Haiei eskuzabaltasunez ematen dizkiguten konfiantza eta inspirazioa eskertzen dizkiegu.\nMahaia prest dago: sukaldaritza nonahi egongo da.\nBasque Culinary Center-eko zuzendaria


Ez zarete ongi etorriak - GARA\nAgustin Rodriguez, Alaitz Jauregi, Josetxo Ibazeta ANVren Donostiako udal taldearen izenean\nEz zarete ongi etorriak\nBihar Karmengo Amaren eguna ospatzen da, eta arrantzaleek merezi duten omenaldia jasoko dute. Donostiako arrantzaleek ere ongi baino hobeto merezitako berotasuna sentituko dute Karmenetan, Kaian egingo zaien ekitaldi xume eta hunkigarriarekin. Hala ere, Karmengo Amaren eguna data gazi-gozoa izango da beste behin ere donostiarrontzat. Gazia, Espainiako Armadak Karmengo Amaren Egunean desfilea egingo baitu beste behin ere. Santa Maria elizan meza egin ostean, Espainiako Armadako eta Poliziako zein Guardia Zibileko buruek desfilea egingo dute Nautikoraino. Bertan egongo dira, beraz, gure kaleak sufrimenduz betetzen dituzten indar armatu eta polizialen arduradun nagusiak.\nEspainiar indar armatuen desfilea probokazio hutsa da donostiarrontzat. Indarkeria lanbide duten, eta horrenbeste sufrimendu sortu duten errepresio tresna horiek gure kaleetan harro-harro ibiltzea iraina baino ez da. Desfile anakroniko honek urte luzeetako zapalkuntza iraunaraztea beste xederik ez du. Demokraziak 30 urte bete dituela diote hitzetik hortzera, baina guri paseotxo militar-erlijioso honek beste garai batzuk dakarzkigu burura. Donostiarron gogoz kontra kaian Azor yatea utzi, eta gure hirian udara igarotzen zuen faxista txikia dakarkigu gogora. Uztailaren 18 batean protagonista berak izan zituen estatu kolpea gogorarazten digu; Donostian horrenbeste hildako, zauritu, atxilotu, torturatu eta errefuxiatu eragin zituen estatu kolpea. Zoritxarrez, gertaera hauek guztiak ez dira aspaldiko kontuak.\nIndarkeria erakustaldi hauen guztien gainetik, ezker abertzaleak tinko jarraituko du konponbide demokratikoaren alde lanean. Izan ere, konponbide demokratikorako aukerak zabalik jarraitzen du gure herrian. Ezker Abertzaleak konponbide demokratikoa lortzeko xedez plazaratu du Marko Demokratikorako proposamena; gatazka behin betikoz gainditzeko gutxieneko demokratikoak jasotzen dituen proposamena. Alegia, erabakitze eskubidea bideragarri egingo duen lau herrialdetarako autonomia proposamena. Ezker abertzaleak gaur, atzo bezala, bere konpromiso osoa agertu nahi du behin betiko konponbidea lortzeko. Eta konponbidea benetakoa izan behar bada, gerra egitera etorritako indar armatuek alde egin behar dute Euskal Herritik. Hori dela eta, indar okupatzaileek gure kaleetan tokirik ez dutela aldarrikatu, eta egun horretan Amnistiaren Aldeko Mugimenduak deitutako elkarretaratzearekin bat egiten dugu.


kritiken hemeroteka » Osoko new yorkerra\n« Gida liburua | Kontakizun sinbolikoa »\nOsoko new yorkerra Ana Urkiza / Euskaldunon Egunkaria, 2001-01-13\nEz naiz sekula New Yorken izan, baina bai luzaroan atzerrian, eta beharbada horrexegatik, gertu-gertukoa egin zait Harkaitz Canoren Piano gainean gosaltzen kronika liburua. Hasierako Printzipio deklarazioa eta Epilogoa kontatu gabe, 38 kapituluk edo kronikak osatzen dute Canoren azken liburua: liburu atsegina, erakargarria, deskriptiboa, kritikoa, ironikoa, iradokorra… adjektibo erabil litezke denetik bilbatzen duen liburu honetaz mintzatzean..\nSei hilabetez New Yorken bakarrik; askotan amesturiko bizitza egiten, EGUNKARIArako kronikak idazten… halaxe deskribatzen du Canok bere egitea New Yorken. Argumentu zehatzik ez. Denborarik ez. Joan-etorriko pertsonaiak. Eta toki izenak kronika gai.\nIrakurlea, lehen irakurketa batean, egilea kontatuz doakion anekdotekin gelditzen da, eta hain modu erosoan eta arinean egiten duen american way of life delakoaren irudiarekin gozatuz doa: moralkeria, deliak, zinema, glamour-a, lehendakariari buruzko irudia, labanderiak, beisbola… Narrazio mota da ordea anekdotak edo kronikak eta idazlearen ekarpena bereiziko dituena. Kronika modua darabil batetik Canok, lehenengo pertsonan, bisitari harrituaren ikuspegia emateko. Baina bestetik, kritikak eta deskribapenak tartekatzen ditu, eta hemen, idazlearekin areago egiten du topo irakurleak.\nKroniketan, lehen pertsonan idatzita badaude ere, lehenengo pertsona oso ezkutuko batekin egiten du topo, etengabe azaleratzen eta ur nahasietan murgiltzen den narratzaile herabetiarekin. Lehenengo pertsona begiralea da areago irakurleak aurkitu asmo duena.\nKronikek, pertsonaiez, anekdotaz, zein lekuz aldatzeko aukera ematen diote Canori, baita jolas egiteko ere, bai irakurlearekin, bai bere buruarekin. Kronikek askatasuna ematen diote mugitzeko eta erraztasuna ezkutatzeko: askatasuna, fikzioaren eta errealitatearen artean mugitzen den literaturan murgil egiteko, eta erraztasuna, edozein momentutan iraungiko zaizkion pertsonaia efimeroekin bizitzeko.\nFikzioaren ekarpen erreatak\nLiburua ireki ez beste dio Canok, edonor egoten dela prest fikzioan parte hartzeko, harik eta fikzio hori errealitate bilakatzen den arte. Bidaia egitea ere fikzio bat bizitzra adinakoa omen da. Han egindako denbora desagertu egiten delako, ez delako existitzen, eta idazlea bera ere ez, atzerrian dagoen bitartean. New Yorken, bestalde, idazle-bisitariak bere burua aurkitzen du eta berdefinitu egin behar izango du bere kokalekua. Literaturak fikzio hori ulertzen eta bizitzen lagunduko dio baina delako fikzio hori bizi ondoren, Canok etxera bueltatu-beharra dauka, idazle egina.\nPrintzipio deklarazioan dioen bezala, inorentzat ez dela garrantzitsua sentitzearen beldur da, atzerrian dagoen bitartean existituko ez ote den.\nNew Yorken aurkitu eta sentitu dituen sentipenak, bere barren sentipenak, eta bere mundu ikuskera deskribatzeko balio diote egileari, eta kronika askok harrapatu egiten dute narratzailea, ez nolanahi, hala ere.\nCano New Yorkez blai ageri zaigu, hordituta. Han ikusten, usaintzen, entzuten, irakurtzen, jaten eta ukitzen duen guztia zaio anekdota edo kontagai. Helburu gutxi, harremanak ere bai. Bera da istorioa. Bera protagonista. Bera bere barrenak ikusten eta sentitzen duenaz kontari. Bera, finean, idazlea. Bidaia ahalegin bat dela dio, gure bizitza literarioa izan dadin.\nIdazleak bere buruarekin topo egin duen mundu berri horri agur esan behar dionean, pertsonaiekin zer egin ez dakiela aurkitzen da. Hauxe epilogoaren muina. Azkar sortzen eta erraz desagertzen diren harremanak ulertu beharra.\nNew Yorken ezagututako pertsonaiek arnasa eman diote bere burua aurkitzeko, eta orain, idazlearen patua izaki, pertsonaia horiekin guztiekin bukatu beharra dauka. Erabaki beharreko puntu horretan, Cano, istorioan murgilduta egon den idazlea, azaleratu egiten da berriro. Denbora guztian indarra mantentzen duen liburu honek azkena du onena irakurleari azkeneraino zain egotea gomendatuko nioke.\nPianoa, bidaiaren helburua deskribatzeko balio duen elementua da. Canok bere eleberria eta kronikak idatziko dituen lekua. Pianoa, Canok pasiotzat duen musika eta bizibide duen literatura uztartzeko balio dion elementu filmikoa da. Pianoa da; Diamanteekin gosaltzen filmaren irrealtasuna edo fikzioa errealitatearekin bat egiteko balio izango dion tresna.\nLiburu aberatsa eta irakurterraza anekdotak eta bitxikeriak maite dituen edonorentzat; interesgarria, helduz doan idazle baten ildoa ezagutu nahi duenarentzat; erakargarria, azaleratzera ausartuz doan idazlea ezagutu nahi duenarentzat. New Yorkera joateko gogoz gelditu naiz, Canok piano gainean idatzitakoak irakurtzeko desiraz, Canok berekin gorde duen loft-eko giltza ferekatzekoaz; eta noizbait New Yorkera bueltatuko ote den jakiteko irrikaz.


Arratsaldeko mutila • ZUZEU\nArratsaldeko mutila –\nLankideekin erausian, lantokiko bertze lankide bati “arratsaldeko mutila” deitu diogu, inork ez baitu haren izena gogoratzen. Berehala ohartu gara izendapen hori, arratsaldeko mutila alegia, ipuin baten abiapuntua edo poema baten izenburua izan litekeela –bidenabarkoan erranda, ez zaigu anitz kostatu erabakitzea zein poetak aterako liokeen zukua hobekien titulu horri–.\nArratsaldeko mutila izan daiteke, administraziora tramite bat egitera joaten garelarik, hartu eta beharbada irribarre ñimiño bat eskainiko digula espero dugun hori, irribarrearen itxaropenak egin beharreko izapidea aitzakia bihurtzeraino; edo, liburudenda batean, kobratu diezagun ematen diogun liburua batez ere haren arreta erakartzeko asmoz hautatu dugula ohartzen ez den hori da arratsaldekoomutila. Diskretuki eta sekretuki miresten duguna da arratsaldekoomutila. Arratsaldeko mutilak, une batez, Thomas Mann bihurtzen gaitu, Suitzako hotel batean, zerbitzari haren Bavariako azentu deliziosa aditu nahian.\nArratsaldeko mutilarena pandemiak debekatu ez digun plazer horietarik bat. Nik aspalditik praktikatzen nuen –tira, nire heterosexualitateak eskatzen dituen egokitzapen guziak eginda, ez naiz astelehen buruzuri batean armairutik ateratzen ari–, pandemia hasi baino aise lehenagotik. Horrela, jende franko musu eta besarkada faltagatik kexaka ari den honetan, nik ez dut kasik aldaketarik sumatu, fantasiatik segitzen baitut bizitzen. Hori ona edo txarra ote den bertze egun batean erabakitzeko utziko dugu.\n[Joan den igandean, hiru testu prestatu nituen Euskalerria Irratiko asteleheneroko kolaboraziorako. Bat irratian irakurri nuen; bigarrena, atzo goizean argitaratu nuen; hauxe da hirugarrena]\n“Euskal Alien Nazioa” ihes-gela abiatu du Euskararen Etxeak\nMendigorriko gurasoen eta Behatokiaren deia, gurasoek D eredua hautatu dezaten


Zornotzako sagardotegiak edukiera handiko jantokiak dituzte gerturatzen direnei sagardotegi menu aparta eskaintzeko, eta honela, garaiko sagardoa dastatzeko aukera ere izateko.\nSagardotegiek kupel ugari dituzte, sagardoaren eta tradizioen maitaleen gozamenerako. Zornotzako sagardotegiek sagardotegi menu tradizionala eskaintzeaz gain, beste menu batzuk dastatzeko aukera ere eskaintzen dute, euskal sukaldaritza tradizionalaz gozatu ahal izateko.\nAsko dira Zornotzako sagardotegietara hurbiltzen diren taldeak, enpresa bazkari-afari, urtebetetze festa, erretiro hartze edo bestelako gertakizunen bat ospatzera. Guztientzako tokia dago, oraindik ohitura izaten jarraitzen baitu lagunekin zein senideekin ospakizunak sagardotegiko menu batekin egitea. Zornotza ohitura gastronomiko handia daukan herria da, horregatik, sagardotegia toki onean kokatuta dago kotxez gerturatu eta bertan erosotasun osoz aparkatu ahal izateko.


Imanol Querejeta. Psikiatra: Oporren osteko estres sindromea, lortu dugun bizi kalitatearen ondorio bat besterik ez da - Euskonews\nOporrak amaitu eta lanera itzultzeak tristura, urduritasuna eta ezinegona sortzen du jende askorengan. Oporren osteko estres sindromea bezala ezagutzen den egoera gero eta ohikoagoa da langile askorengan. Batzuengan astenia, zorabioak, jateko gogorik eza edo suminkortasuna eragiten du sindrome horrek. Adituek, ordea, ez diote garrantzia handirik ematen. Imanol Querejeta psikiatrarengana jo dugu sindrome horren berri gehiago jakiteko. Bere iritziz, oporretatik itzuli eta estresatzea ?exajerazio? bat da.\nIraila oporren osteko sindromearen hilabetea izaten da. Sindrome dei geniezaioke animoak jasaten duen beheraldiari?\nSindrome bat sintomen multzo bat da eta kasu hauetan esan dezakegu sindrome bat dagoela.\nZein dira sindrome horren ezaugarri nagusiak?\nHau gaitz bat ez denez pertsona bakoitzak ?bere sintomak? azaltzen ditu baina nabarmenenak hauek dira: tristura, urduritasuna, suminkortasuna eta tentsioa.\nNola definituko zenuke edo zer dela esango zenuke beheraldi hori?\nNire iritziz egoera kulturala da. Horregatik ematen da adin tarte batean. Gure aiton-amonen garaian oporrak ez zeuden, zazpiren bat seme-alaba elikatu behar izaten baitzituzten eta horrelako kexarik egiteko ez zuten denborarik ere izaten. Orain opor asko izaten ditugu (ez abuztuan bakarrik) eta dirudienez jendea (langabeak izan ezik) gusturago dago lan egin gabe, lanean baino. Nire iritziz, egoera hau lortu dugun bizi kalitatearen ondorio bat besterik ez da. Zenbat eta hobeto bizi, are eta gauza gehiago eskatzen ditugu.\nErrutinara itzultzean animoan izaten den beheraldi soila da, edo larriagoa izan daiteke?\nHau pertsonala dela iruditzen zait. Nire kasuan ez dago ez bata ez bestea. Lanera itzuli behar dut eta kitto.\nZenbait adituk dioenez, egun batzuetan pasatzen den zerbait da. Sintomak luzatzen badira, horren atzean zerbait sakonagoa dagoelako izan daiteke?\nNire iritziz, hau egokitu arte izaten da eta ez dut uste ezer berezirik dagoenik horren atzean.\nOporren osteko estres sindromea deitzen zaio eta izenak berak dio: estresa da gaitza. Ados zaude?\nEstresa egokitzeko arazoak azaltzen direneko egoera bat da. Oporretatik etorri eta estresatu? Izan daiteke, baina, errespetu osoarekin, exajerazio bat iruditzen zait.\nJarrera negatiboek ere zerikusi handia dutela esaten da.\nNire ustez, hor dago arazo honen erdia. Ez jarrera negatiboan, baizik jarreran bera.\nZer egin hori guztia saihesteko?\nBada, errealitateari aurre egin, oporretako errealitateari aurre egin diogun moduan. Geure pentsamenduak zuzentzen gaitu egiten ditugun gauza guztietan. Pentsamenduak lana katastrofe bat dela pentsatzera zuzentzen bagaitu, horrela sentituko dugu. Geure jarrera beste bat bada, hobeto hasiko gara lanean.\nDiotenez, 25 eta 40 urte artekoengan ematen da gehien sindrome hori. Helduagoek beste heldutasun batekin erantzuten dutenez, kasu gutxiago gertatzen omen dira. Bat zatoz horrekin?\nLehen aipatu dizudan moduan, bai.\nHaurren artean ere, eskolara itzultzeak eragindako beheraldiak ere gertatzen dira. Estresa hor ere?\nEz dut uste. Hor adinak badu zerikusirik. Zenbat eta gazteago are eta gusturago itzultzen dira haurrak eskolara, etxean askotan aspertzen direlako. Gero azaltzen dira arazoak, ohiturak aldatzen direlako.\nGaixotasuna ez den arren, depresio bihurtu ez dadin espezialistarengana joatea egokia iruditzen zaizu? Edo daukana baino inportantzia handiagoa ematen zaio?\nHonengatik ez dut uste espezialistarengana joan beharrik dagoenik. Profesionalok ez dugu heldutasuna ematen.\nGure gizartean gehien zabaldu den gaitzetako bat da estresa. Horrek, gainera, beste gaixotasun batzuk ere eragiten ditu. Lan egutegiak, ordutegiak eta langileen jarrerak errotik aldatzea eta gauzak beste patxada batekin hartzea da irtenbidea?\nEstresa gauza larria da eta ez da lan arloan bakarrik azaltzen. Estresari aurre egiteko lehengo gauza antzematea da, eta horretarako egoera honen kontzeptua hobe zabaldu beharko litzateke. Hala ere, norberak bere arazoak sailkatzen ikasi beharko luke eta bere mugak non daude ikusi. Estresa azaltzen da inguruak bidaltzen dizkigun lanei aurre egiteko gauza ez garenean.\nZer gomendatuko zenioke orain beheraldi sintoma horiek jasaten ari denari? Laneko martxa ahalik eta azkarren hartzea. Lana izatea pribilegio bat da (bestela langabeei galdetu diezaiotela). Horrela ikusten badugu askoz ere arinago egokituko gara! Imanol Querejeta Ayerdi\n(Caracas, 1953) Caracasen jaio zen 1953an. Ondoren, familiarekin batera Euskal Herrira etorri zen. Medikuntza ikasi zuen Bilboko Unibertsitatean eta psikiatrian espezializatu zen Jose Guimon Ugartecheak EHUn ematen zuen katedran. 27 bat urte daramatza psikiatrian lanean eta EAEko hiru lurraldeetan jardun du. Gaur egun, Donostiako Ospitaleko psikiatria saileko zerbitzuen burua eta EHUko Donostiako kanpusean psikiatria irakaslea da. Egin dituen lanetan esperientziarik ederrena jendearekin tratatzea izan dela dio.


Lezoko eraso matxista gaitzesteko adierazpena - Artikulua - Gipuzkoa ETORKIZUNA ORAIN\nLezoko eraso matxista gaitzesteko adierazpena\nJoan den astelehenean, hilak 25, emakume batek Lezon jasandako erasoa dela eta, Gipuzkoako Foru Aldundiak bortizkeria matxista kasu hori irmoki salatu eta arbuiatu nahi du, erakunde adierazpen honen bitartez.\nEgun horretan bertan gizon bat atxilotu eta epailearen aurrera eraman du Ertzaintzak, erasoaren erantzule gisa. Foru erakundeak elkartasun osoa eta babesa eskaini dizkio biolentzia kasu hau pairatu duen emakumeari, nahiz haren gertuko lagun eta senitartekoei.\nGipuzkoako Foru Aldundiak bat egiten du Oarsoaldeako udalek erasoa gaitzesteko argitaratu duten adierazpenarekin eta ohartarazi nahi du halako gertaeren oinarrian gizon eta emakumeen berdintasun falta dagoela, emakumeak kontrolpean izan nahi dituzten jarrera matxistak. Gizon eta emakumeen berdintasuna, pertsonen duintasuna, askatasuna eta integritate fisikoa eskubide urraezinak dira, eta eskubide horien aurka egiten duten jarrerak erabat gaitzesgarriak, bidegabeak eta onartezinak dira, ez dute lekurik gure gizartean.\nEgungo pandemia eta deseskalatze egoeran, foru erakundeak herritarrei dei egin die bortizkeria matxistaren aurkako konpromisoari eusteko, inoiz baino gehiago erne jarraitzeko, biolentzia jasaten ari diren emakumeek erakundeon eta komunitate osoaren babesa jaso dezaten. Erakunde eta herritar oro gertu gaude edozein unetan haiek laguntzeko. Hori guztia dela eta, Miren Elgarresta Berdintasuneko foru zuzendariak Lezoko Gurutze Santua plazan bihar 18:30ean egingo den elkarretaratzean parte hartuko du. Segurtasuneko distantziak eta neurriak mantenduz egingo da kontzentrazio hori.\nGipuzkoako Foru Aldundiak gogorarazten du biolentzia matxistaren biktimentzako zerbitzu eta egoitza guztiak indarrean daudela eta, halako kasuen aurrean, balizko biktimak zein herritar oro herriko zerbitzu sozialekin harremanetan jarri daitekeela edo 900 840 111 telefonora deitu dezaketela. Baita ere, SOS Deiak zerbitzuaren 112 aplikazioak telefono deirik egin gabe edozein emakumeri laguntza eskaini diezaioke. Hitz egiteko arazoak zein entzumen arazoak dituzten pertsonentzat egokitua dago eta eskaera egiten duen emakumea GPS bidez lokalizatzeko aukera eskaintzen die segurtasun indarrei.