Txakurrei eragiten dieten gaixotasun hilgarriak Txakurrei eragiten dieten gaixotasun hilgarriak Txakurren Mundua\nBadira zenbait gaixotasunak txakurrengan hori hilgarria izan daiteke, garrantzitsua da kontuan hartzea arraza arazo horretan eragiteko gai den zerbait dela.\nHorren adibide da hori Boxeolariek tumoreak izateko joera dute edo baita txakur txikiagoek gaixotasun kardiobaskularrak maizago pairatu ohi dituztela ere. Hori dela eta, gaur txakurren arazo hilgarri batzuk azalduko ditugu.\n1 Gaixotasun hilgarriak txakurrengan\n2 Txakurrentzat hilgarriak diren gaixotasun kutsakorrak\nGaixotasun hilgarriak txakurrengan\nHau da, digestio aparatuan kalteak eragiten dituen birusaSintoma nagusien artean beherakoa nahiko likidoa dago, normalean usain nahiko desatsegina eta botaka egiten dituen odolarekin lagunduta.\nArazo hau pairatzen dutenak sabeleko guneetan min bizia izaten dute eta hesteetan ere bai.\nEzaguna denez, beherako larria deshidratazioaren erantzulea izan daitekeHori dela eta, beharrezkoa da txakurra albaitariarengana eramatea ahalik eta azkarren. Txakurra txakurkumea bada, askoz ere arriskutsuagoa izan daiteke, horregatik, parvobirusa duenaren zantzurik badago, ez izan zalantzarik adituarengana ekartzeko.\nLa prebentzio neurri nagusia gaixotasun honen aurka txertoa dago.\nGaixotasun nahiko arriskutsua da, non bizirauteko zortea duten txakurrak arazo neurologiko batzuk izaten dituzten. Arazo hori pairatzen duten txakurrek sortzen dute ahulak dira, gogoa galtzen dute eta baita gosea ere, baina horretaz gain, isuri berde baten presentzia ikusten da haren begietan.\nGaixotasunak aurrera egin ahala, txakurrak narriadura erakusten du organismo osoan, eta nahi gabeko uzkurdurak eragiten ditu muturreko giharretan eta aurpegikoetan., aldakaren zati batzuetan kontrola galtzen duzu.\nAdituek gomendatutako prebentzio neurriak bat dira ohiko txertoa eta txakurra ingurune garbian bizi daitekeela.\nGaixotasun hori da heste meharrean kalteak eragiten ditu eta sintoma nagusiak gosea galtzea, botaka eta beherakoa dira.\nTxakurrak txakurkumeen fasean daudenean askoz ere litekeena da gaixotasun hori pairatzea. Gaixotasun hau parvobirusarekin konbinatzen denean zoritxarrez hilgarria izan daiteke. Hori dela eta, Seinalerik ikusten baduzu, beharrezkoa da txakurra albaitariarengana eramatea.\nGaixotasun hau gorotzekin kontaktuaren bidez zabaldu ohi da.\nArazo honek eragindako organo nagusiak gibela eta giltzurrunak dira. Heriotza eragin dezake ordu gutxiren buruan shocka dela eta, beraz, nahiko arriskutsua da.\nBere sintomen artean daude giharretako mina, gosea galtzea, botaka, sukarra eta beherakoa.\nTxertoak emateaz gain, beharrezkoa da zure maskotari beste txakur baten gernua usaintzea eragotzi behar izatea, gaixotasun honetan ohikoena den modua zabaldu baitaiteke. Hala ere, gainera kontaktu zuzenaren bidez zabaldu daiteke.\nGarrantzitsua da kontuz ibili horrelako gaixotasun batekin, gizakiei eragin diezaiekeelako.\nTxakurrentzat hilgarriak diren gaixotasun kutsakorrak\nGaixotasun horietako batzuek ez dute arazo larriegia iruditzen hasieran, hala ere, botaka edo beherakoa, hala ere gaixotasun hilgarrien zati bat izan daiteke.\nHori dela eta, ez zenuke zalantzarik izan behar zure txakurra albaitariarengana eramateko, zeinurik ikusten baduzu, gaixotasuna zenbat eta lehenago antzeman, orduan eta hobeto.\nGoian azaldu diren arazo batzuk oso kutsagarriak dira, hala nola distemper, coronavirus eta parvovirus, eta garrantzitsua da oroitzea hori oroitzea aldez aurretik txertoa izan daiteke irtenbiderik onena maskoten bizitza salbatzeko, baina higiene on batek ere izan dezake bere lana.\nEra berean, kutsatuta dagoen edozein txakurrarekin kontaktua saihestu behar da hori nahiko arriskutsua baita.\nArtikuluaren bide osoa: Txakurren mundua » Txakur orokorrak » Gaixotasun » Txakurrei eragiten dieten gaixotasun hilgarriak


Etxekotutako negozioa — ALDA. Aldaketa. Lana. Demokrazia. Alternatibak - ELA\nErreportajea Miren Rubio Iturria\nNegozioa etxe barrura sartu da Donostian. Etxebizitza salerosketa huts bihurtua baita, eta neurriz kanpoko salneurri eta alokairuengatik, gero eta zailtasun handiagoak dituzte hiritarrek bertan bizi ahal izateko. Turistifikazioak are gehiago estutu du egoera\n“Donostian diru gehien mugitzen duen arloa bihurtu da hiriaren arazo sozial handiena”. Donostialdeko etxebizitzaren egoeraz ari da Asier Basurto, turistifikazioaren desazkunderako BizilagunEkin plataformako kidea. “Egia da arazo hau ez dela berria. Etxebizitzaren prezioa beti izan da arazo Donostian, baina gaur egun zeharo kontroletik kanpo dago”. Batzuek etxeekin negozioa egiten duten bitartean, beste asko etxerik gabe geratzen ari direlako, ezin alokairua ordaindu, ezin etxerik eskuratu.\nHego Euskal Herriko hiribururik garestiena baita Donostia, etxebizitzari dagokionean. Eta pandemiak ez du egoera apaldu. Pisos.com sareko atariaren otsaileko txostenak dio 5.183 euroan kokatu dela Donostiako bigarren eskuko etxebizitzaren metro koadroaren salneurria; iaz baino %3,56 garestiago. Gamerin Higiezinen Merkatua Aztertzeko Taldearen iazko urte bukaerako irakurketak ere berretsi zuen igoera: iaz baino %9 garestiagoak dira Donostiako etxeak, oro har. Alokairuarekin beste hainbeste gertatu da. Errentek ez dute behera egin, eta Donostiak buru egiten jarraitzen du Hego Euskal Herriko alokairu garestienen zerrendan: batez beste, 1.230 euro ordaintzen da, pisos.com atariaren arabera.\nDatuek erakusten dute egoeraren neurria. Baita larria ere, Nuria Sacristan Dononostialeko Maizterren sindikatuko kideak dioenez: “Etxebizitza inbertsio gisa hartu delako, eta ez eskubide moduan”. Denetariko arazoak ikusten ditu horregatik Maizterren Sindikatura gerturatzen direnen artean: alokairuen bat-bateko garestitzeak, etxebizitza uzteko legez kanpoko mehatxuak, propio itoginak konpontzen ez dituzten etxejabeak, funts-putreen gehiegikeriak… “Denetarik dago, eta denoi eragiten digu. Gizarte larrialdi baten aurrean gaude”.\nLos fondos buitre utilizan todo tipo de medios de presión para encarecer los alquileres o desahuciar a los inquilinos: cartas con avisos amenazantes, ruidos nocturnos, falta de mantenimiento del edificio...\nDonostiaren azken urteotako turistifikazioak are gehiago gordindu du etxebizitzaren arazoa. Esaterako, pisu turistikoen ugaritzeak asko baldintzatu ditu prezioak. Udalak 1.272 etxebizitza ditu erregistratuta oraingoz hirian pisu turistiko gisa –batez ere Erdialdean (152 pisu) eta Gros auzoan (150 pisu)–, eta alokairuen prezioen igoeran eragin du horrek, Basurtoren hitzetan: “EHUko ikerketa batek ondorioztatu du batez besteko hilabeteroko alokairua 80 euro garestitzen dela Airbnb bezalako plataformen eraginez”. Hotel kopuruen bat-bateko hazkundeak ere eragin du. Donostiako Udalak lau urtean 35 hotel zabaltzeko lizentziak eman dituela oroitarazi du Basurtok, horietako asko etxebizitzak zeuden tokietan zabaldu dira, etxebizitzaren merkatua are gehiago estutuz.\nDonostiako turistifikazioa, baina, ez da auzo jakin batzuetara mugatzen. Domino efektua nola, hala zabaldu dira eraginak auzoz auzo. Ondorioz, hiritar askok alde egitea erabaki dutela dio Sacristanek. “Erdigunea gero eta garestiagoa da. 1.000 euroko alokairuak oso normalizatuta daude, eta ohikoa da pisua elkarbanatzea. Baina hiriaren periferiara joanda ere, 700-800 euroko alokairuak topatuko dituzu; Altzan, esaterako. Etxe horien kalitatea eta inguruko zerbitzuena ez da ona, eta askok nahiago dute alde egin alboko herrietara; han zerbitzu hobeak dituztelako, bizimodu hobea”. Horregatik, Donostiako hiritar anitz joan dira Astigarragara, Hernanira, Oreretara, Oiartzunera, Pasaiara… eta populazioa epe laburrean puztu da inguru horietan, horrek dakartzan ondorio guztiekin. Astigarragan, esaterako, ia bikoiztu egin da azken bi hamarkadetan: 2001ean 3.582 biztanle zeuden erroldatuta, eta iaz, aldiz, 6.674 lagun, Eustaten datuei jarraiki. Gainera, igoera hori bereziki azken hamarkadan gertatu da, etxe berriak eraiki ahala.\nEihar Egañak, Basurtorekin batera BizilagunEkin elkartean diharduen kideak, uste du desoreka handia sortu duela hiritarren lekualdatzeak. “Alde batetik, Donostia kanpoaldean bizi eta lanera etortzen den jende asko dago; distortsio moduko bat sortzen du horrek. Eta, bestetik, sentsazioa dut hiriaren periferian migrante gehiago dagoela, baldintza gogorragoetan eta zerbitzu gutxiagorekin bizi dena. Gainera, Alde Zaharreko elkarteetatik ere esaten digute bertako populazioan beherakada sumatu dutela, jendeak ez duelako bertan bizi nahi, turistentzako taberna asko dagoelako, eta zerbitzu gutxi”.\nHiritarren leku aldaketak, gainera, bizikidetza sareak xehetzen dituela dio Basurtok: “Donostiar asko dago lagun eta bizi sarea hemen dituenak, bertan jaio eta hazi direlako, baina gero, etxebizitzagatik beste norabait joan behar izan dutenez, sare komunitario horiek galtzen dituzte, eta apurtzen eta ahultzen doaz sareak. Hori amaieraren hasiera da: auzo batzuk turistenak soilik bihurtzen direlako eta inork ere ez ditu zainduko, eta kanpoan bizi diren donostiarrek ere zailago dute bizitoki berrian lagun eta parte hartze sareak izateko”.\nFunts-putreak eta jabetza txikiak\nDonostiaren beste desoreketako bat alokairuaren eta jabetzaren arteko aldea da. Hego Euskal Herrian etxebizitza guztien %13,5 bideratzen dira alokairu iraunkorrera, Gaindegia Euskal Herriko Ekonomia eta Gizarte Garapenerako Behatokiaren arabera, eta egoera hori errepikatzen da Donostian. Izan ere, Sacristanek uste du alokairua behin-behineko aukera gisan ulertzen dela, eta, hortaz, normaltzat jotzen da pisua elkarbanatu behar izatea, etxearen baldintzak eskasak izatea, edota bizitokiaren truke asko ordaindu behar izatea. “Kontua da orain garestiago dela alokatzea erostea baino, eta badirudi, etxea baldintza duinetan nahi baduzu, erostera behartzen zaituztela”.\nPisuen eskariak, ordea, eskaintza gainditzen du Donostian; bai alokairuan eta baita salmentan ere. “Guri ordainezina iruditu arren, eskaria mugagabea da. Dena saldu eta alokatzen da hemen”, ziurtatu du Basurtok. “Eta hori gertatzen da inbertsoreen fenomenoa dagoelako. Etxebizitzen prezioak ez dira jaisten, eta, segurua denez, dirua etxeetan sartzen jarraitzen dute”. Horregatik, ezaugarri anitzeko etxejabe ugari ditu Donostiak, jabetza txiki zein handiak.\nHorien artean, geroz eta indar handiagoa dute funts-putreek. Gros auzoan Azora izeneko funts-putrea dago, Antiguan Blackstone eta Egian Sareb, besteak beste. Maizterren Sindikatuak dio oso bortiz jokatzen dutela maizterrekin, alokairua garestitu edo bizilagunak bota nahi dituztenean, adibidez. “Beldurra bloke osoari aldi berean eragiten diete, eta eragin handia du horrek, askok alde egitea erabakitzen dutelako”. Denetariko bideak erabiltzen dituzte horretarako. Hala nola, mehatxu gutunak: “Etxea utzi behar dutela esanez eskutitzak bidaltzen dizkiete bizilagunei, mehatxuka, edota salaketa moduko mezuak ere bidaltzen dizkiete, esanez orain hilabete etxetik alde egiteko agindua jasoa zutela, eta lehenbailehen atera behar dutela. Mezu horiek ez dira egia izaten, agindua ez datorrelako epaitegietatik, baina beldurra sortzeko erabiltzen dute. Eta lortzen dute”.\nEtxeak propio hondatzen uztea da funts-putreen beste ohiko presio bideetako bat, maizterrek beraien kabuz alde egin dezaten. Sacristanek Gros auzoan gertatutakoa jarri du adibidetzat: funts-putre batek etxebitza eraikin osoa erosi du, eta itsasora begira dauden pisuak hustu eta berritu ditu, pisu turistiko gisa. Beste aldeko pisuak, aldiz, kalera begira daudenak, erortzen utzi ditu, bertako bizilagunek, batzuek 50 urte bertan bizitzen pasa arren, alde egin dezaten. Eta hala gertatzen ari da. “Kanporatze isilak dira”.\nBizilagunEkin plataformekoek ere errenkadan bota dituzte funts-putreen presioen inguruko beste hainbat adibide: Benta Berrin, babes ofizialeko etxebizitza batzuk funts-putreen esku geratu dira, eta alokairuak biderkatuko dituzten beldur dira bizilagunak, hala jokatu baitute beste hirietan; Egia auzoan ere Sareb funts-putreak jada alokairuak igoko dituela esanez mehatxautu ditu bizilagunak; Alde Zaharrean eraikin oso bat erosi zuen beste jabego batek, baita azpiko taberna ere, eta tabernaren bidez jasangaitza bihurtzerainoko zarata sortzen zuen, bizilagunak uxatzeko. Rekalde taberna ezaguna kokatuta zegoen eraikina ere hustu zuten presioz, taberna bera itxiaraziz, eta hutsik jarraitzen du, bertan zer zabalduko ikusteke.\nLa oferta de las plataformas de pisos turísticos encarece el alquiler de la vivienda habitual en 80 euros mensuales, según un estudio de la UPV/EHU.\nMehatxuak, baina, ez dira bakarrik funts-putreen ohiko praktikak. Sacristan: “Donostian oso ohikoa da jabe batek hiru edo lau etxe izatea, eta horiek kudeatzeko gestoriak kontratatzen dituzte. Eskala diferentea da, baina gestoria horiek ere oso barneratuta dituzte beldurra sartzeko aipatutako bideak: alokairua garestitzeko mehatxu gutunak bidaltzea, presioa egitea, kontratuak etetea...Errentagarritasuna lortu nahi dute”.\nHotel eta pisu turistikoen atzean denetariko jabeak ere daudela ohartarazi du Eihar Egañak: “Ez ditugu kanpotik datozen inbertsoreak imaginatu behar. Hotel asko hemengo enpresarioenak dira. Sade zinema enpresarena da, esaterako, Astoria Hotela, eta Bellas Artes eraikinarekin borrokan dabil bertan hotela zabaltzeko. Elizak ere han-hemen zabaldu ditu hotelak. Munilla gotzainak bere bizitokia izan duena utzi du eraikina turismora bideratzeko, eta Artzai Onaren katedralean bizi da orain”.\nAzkenik, etxe bat Donostian duen jabego txikia ere egon badagoela ziurtatu du Basurtok, eta ez gutxi, gainera: “Gipuzkoar askok bigarren etxea erosten dute Donostian. Etxe horiek hutsik egoten dira askotan, eta beste batzuetan, ikasturtean zehar ikasleei alokatzen diete, uda sasoian berriro hustu, eta turistei errentan emateko edota eurek oporretarako erabiltzeko”.\nPandemiak ekarri lezakeenaz\nPandemiak ez ditu alokairuen eta salmenten prezioak apaldu. Baina zenbait aldaketa ekarri dituela diote BizilagunEkin plataformako kideek, batez ere pisu turistikoei begira: lizentziari uko egin, edo alokairu normalera pasa baitira hainbat. Bost urtez turismoaren merkatutik kanpo egon daitezkeela esan nahi du horrek, maizterrak hala nahi badu, kontratuek epe hori iraun dezaketelako legearen babesarekin. Eta horrek merkatuan eragina izan dezakelakoan daude.\nJabe guztiek, ordea, ez dute erabaki hori hartu. Lizentziari eutsiz, badira legez kanpo pisu turistikoak bizitokirako alokatu dituztenak, egoera onera etortzerakoan bueltan turistei eskaintzekoZantzu horiek dituzte Basurtok eta Egañak. Eta Donostiako Udalak pisu turistikoak lehen solairutik gora ahalbideratzeko Hirigintzaren plan orokorrean egin berri duen aldaketak bide beretik segitzeko hauspoa da. Gainera, hotelen gurpilak ere aurrera jarraitzen duela azpimarratu du Basurtok: “Pandemia betean segitu dute hotelak eraikitzen, obretan egon dira, eta berriak ere zabalduko dituztela iragarri dute. Hori guztia gertatzen ari da oraindik turismoari lotutako jende askok ERTEan jarraitzen duten bitartean”. Hala ere, jendearengan iritzi aldaketa sumatu du: “Donostian sekulako dogma izan dugu turismoarekin, ona dela esanez, baina iritzi hori pitzatzen hasita dago, ondorioak oso agerikoak direlako”.\nAldaketa horietako bat bizilagunen eskutik etor litekeela ziurtatu du Egañak, pisu turistikoak oztopatzeko aukera izan badutelako. Zehazki, atari bateko bizilagunen gehiengoa halako negozioak zabaltzearen kontra badaude, estatutuetan hala adieraziz gero, galarazi baitezakete, araua lagun. “Baliagarria den tresna bat da. Arazoa da jendeak ez duela aukera hori ezagutzen, eta gure asmoa da hori ere hedatzea, jendea informatzea”.\nBizilagunei babesa ere ematen dihardu Maizterren Sindikatuak. “Geroz eta gehiago gara”, dio Sacristanek. Hilero egiten dituzte asanbladak, eta afiliatu kanpaina abiatuko dute laster; sindikatua sinestuta baitago bizilagunen taldetzeak ekarri duela aldaketa. Ildo berean, beste hainbat elkarte sortu dira auzoz auzo Donostian, elkarlanean dihardutenak. Horren adibide da Egian maiatzaren 22an deitutako Sareben jazarpenaren aurka elkarrekin antolatutako manifestazioa. Izan ere, funts-putreak nola, hala jokatzen du Sareb enpresa semipublikoak –banku txarra deitzen zaie–, eta Egia kaleko 22. zenbakiko bizilagunak botatzeko mehatxatu. Tartean, 87 urteko emakume alarguna.\nGuztien bultzada behar baita, Donostiako etxebizitzaren egoera irauli nahi bada, eta orain da unea, Basurtok dioenez: “Pandemiak dena gelditu du. Orain dugu aukera egoera birpentsatu eta aldatzeko”.\nBelaunaldi arteko segregazioa\nDonostiako alokairu garestiek asko zailtzen dute gazteen emantzipazioa, are gehiago gazteen lana hainbeste prekarizatu den honetan. Euskal Gaztediaren Behatokiaren 2019ko datuen arabera, 30 urterekin emantzipatzen dira 18 eta 34 urte bitarteko herritarrak, batez beste –Europan baino lau urte beranduago–, eta etxebizitzaren prezioa da horretarako oztopo nagusia. Izan ere, alokairuan diren gazteek euren soldataren %70 bideratzen dute errentara, Maizterren Sindikatuaren arabera. Bertako kidea da Nuria Sacristan, eta frustrazioz mintzo da egoeraz: “Ez zaigu etxebizitza duina izateko eskubidea onartzen, eta kapritxo moduan ikusten da auzo jakin batean bizi nahi izatea, etxeak baldintza batzuk izatea… Gainera, ez dugu errekurtsorik. Oso zaila da lan egonkorrak lortzea, eta bizitza proiektuak atzeratzen zaizkigu: lana bilatzea, etxea, seme-alabak izatea… Hori guztia gure erantzunkizuna dela esaten digute, baina gero, ez da ezer egiten oztopoak gainditzeko”.\nOndorioz, belaunaldien arteko segregazio geografikoa gertatzen ari dela dio Gaindegiak, Euskal Herriko Ekonomia eta Gizarte Garapenerako Behatokiak. “Etxebizitza bat eskuratzeko orduan, hiriburuko etxebizitza merkatuaren gaineko presioak Donostialdeko gazteak metropoliaren periferia geografikoan kokatzen ditu”.\nDonostia, la ciudad más cara de Hego Euskal Herria


2019-06-17 - Oarsoaldeko Hitza : Oarsoaldeko Hitza\nAzaro eta abenduan jaioko direnak matrikulatu daitezke Urmendin\nOstiralera arte egin daiteke matrikulazioa, haur eskolaren egoitzan.\nMarta Carnicero idazlea, Ubera liburutegiko tertulien hurrengo gonbidatua\nAsteazkenean 19:00etan Ubera liburutegian, literatura eta gastronomia izango dituzte hizpide. Hugoenean egonaldia egiten ari da Kataluniako idazlea.\nMaialen Perez eta Unai Hernandez azkarrenak Gaztañon\nGaztañon krosa egin zuten larunbatean. 6,5 kilometroko bidea egin zutenak 59 izan ziren orotara. Garaipenak, Donostiara eta Urretxura.\nEskoziarrez beteko da GaztañoHilaren 15ean, Gaztañora korri egitera\nHasi da Gazte Egunerako atzerako kontaketa\nMural margotzea,, bazkaria, jolasak eta kontzertua antolatu dituzte eguna ospatzeko. Ekitaldia, 13:30en izango da Foru plazan.\n[Galeria] Bihar gehiagoMendekosteen ondoren… Euskal Jaiak Lezon


Auzolan ekintza egingo dute Lekeitioko Usotegi parkean - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nAuzolan ekintza egingo dute Lekeitioko Usotegi parkean\nLekitto Bedarra taldeak eguenerako [irailak 12] ipini du hitzordua. 16:00etatik 18:00etara egingo da ekintza.\nHerritar bat, Usotegiko hesiak margotzen. Argazkia: Lekitto Bedarra\nLekitto Bedarrak Usotegi parkean auzolana egingo du eguenean [irailak 12], 16:00etatik 18:00etara. Zehaztu dutenez, ondoko ekintzak egingo dituzte bi orduko tartean: neguko landareak ipini (aza, azalorea, eskarola…), hesiak margotu eta kanpoko lore ontziak zaindu eta lore berriak ipini.\nIkasturteko lehenengo ekintza izango denez, taldean parte hartu nahi duten herritar guztiei Usotegira hurreratzeko gonbitea egin diete taldeko kideek. “Laster baten hasiko gara Usotegi Eguna antolatzen eta udaberrirako ikastaroak aukeratzen”.


Berri agentzia berri baten sorreran… • ZUZEU\nEtxe ondoko tabernan kafea hartuz egunkaria irakurtzen ari nintzela, Adrian Garcia kazetariak, Oskar Bañuelosi egindako elakrrizketak atentzioa deitu zidan. Dirudienez, Oskar, euskal informazio agentzia bat sortzeko babes bila edo hau eratzeko ahaleginetan dabil eta horren inguruan aritzeko jardunaldi bat antolatu behar zuten Donostian, Koldo Mitxelena kulturunean.\nGaiak berez sortzen dit interesa, baina azken hilabetean buru-belarri nabilen proiektuarekin izan zezakeen erlazioa ikusita, joatea erabaki nuen. Gainera orain badut horrelako hitzaldietara joateko aukera, lehen beti nuen mahaian zeuden hizlariei argazkiak atera eta beste nonbait joan beharra; beraz, zer izango zen oso ondo jakin gabe bertan azaldu nintzen goizeko 9:15etarako, behingoagatik, astirik ez nuelako, kaferik hartu gabe.\nHitzaldian 5 lagunek hartu zuten parte: EHUko irakasle diren Ramon Zallo eta Txema Ramirez de la Piscinak, Agencia Catalana de Noticieseko zuzendari izandako Saul Gordillok, Iñaki Uria, Hamaika TBren zuzendari nagusiak eta proiektuaren aurkezle eta bultzatzailea den Oskar Bañuelos berak.\nGauza interesgarriak eta gehiegi asetu ez nindutenak aditu nituen bertan. Bakoitzak hari bati egin zion tira eta denak Euskal informazio agentzia bat izatearen desiraz eta honek euskal agenda markatzeko dugun beharraz ados egonda ere, zein funtzio beharko lukeen, nola jardun, zein helburu, nolako langileak, zer informazio kubritu beharko lukeen edo bideragarria izateko lituzkeen aukerak aztertzerakoan, iritzi ezberdinak azaldu zituzten.\nAitortu behar dut ni, batez ere, lehengo hitz egin zuen Ramirez de la Piscinaren hitzaldiarekin geratu nintzela pozik, edo bertatik atera nituen bizpahiru ideiekin:\n-Baliabide gutxirekin eta planteamendu errealekin egin behar da aurrera (aurreko akatsengandik ikasi).\n-Produktua ondo definitu beharra dago.\n-Eskaintza propioa behar du, berezia, kalitatezko, profesionala, independientea… Besteek egiten duten bera egiteko, ahaleginak ez du merezi. Ozeano erdian ur tanta bat izan arren, balio erantsia eman behar diogu.\n-Presaz egindako lana alde batera utzi behar da, laburkeria, fribolitatea…\n-Hemendik kanpo saldu behar du. Geurea bestei kontatzekotan du zentzua agentziak.\n-Prestigioa/itzala duten profesionalekin abiatu behar da.\nAmaitzeko, R Kapuscinski-ren aipu batekin bukatu zuen:\n“ez dizuet inbidiarik, berehalakotasuna ikaragarria da, gure ofizioaren muina galtzen dugu, informazioa bilatu eta hausnartzearena, hurkoa ezagutzearena”\nTopoa hartu eta kontent etorri nintzen etxera. Ezagutzen dut azken 2 hilabetetan ideia horien inguruan hausnarrean dabilen koadrila bat; Ez gabiltza oker, ez gaude oso desbideraturik. Orain aurrera ateratzeko lana egin beharko dugu, baina hortan gabiltza; luze gabe izango duzue gure berri, ez izan dudarik.


Idazleen ohitura eta maniak\nErnest Hemingwayk idazketa saio bakoitzaren ondoren, idatzitako hitz guztiak kontatzen zituen. Egun klik batekin ordenagailuak kontatzen ditu. Baina teknologia berriek ez dituzte idazle guztien ohiturak berdindu eta askok detaile eta mania txikiak mantentzen dituzte idazteko esertzen direnean -edo etzaten direnean, horrelakoak ere badirelako-. Edo ordenagailuaren bip-bip hori, txokolatearen gozoa, zigarroaren kea, kafearen usaina, gaueko isiltasuna edo egunsentiko argia. Inspirazioari ateak zabaltzeko hainbat trikimailu erabili izan dituzte eta erabiltzen dituzte idazleek. Euren idatziak bezala, orijinaltasunez eta irudimenez bete izan dute euren egunerokotasuna. Iraganeko eta oraingo atzerriko idazle batzuen fetitxe, erritual eta mania deigarriak bildu ditugu eta hainbat euskal idazlek ere euren ohituren berri eman digute.\nMarcel Proust-ek urteak eman omen zituen ia etxetik atera gabe, kortxoz tapizatutako gela batean sartuta, leihoak belus beltzezko errezelek estalita, kanpoko argi izpirik txikienak bere idazketa eten ez zezan. Juan Ramon Jimenez aldiz, behin eta berriro aldatu zen etxez isiltasun eta lasaitasun bila; hormaz bestaldeko egoitza alokatzera ere iritsi zen bizilagunek bere lana oztopatuko ez zutela segurtatzeko. Idazle gehienek idazteko txokoa dute etxean, baina badira tarteka inspirazioa kanpoan aurkitzen dutenak ere. Patxi Zubizarretak liburutegian idazten du batzuetan, bi seme-alaben aita izanda etxean ez baitu idazteko girorik. Kafetegi batzuetan ere idatzi ohi duela aitortu digu: Â«Euskal Herrian oso kafe on gutxi dago eta hemen, Gasteizen, badira bizpahiru kafetegi kafe ona ematen dutenak; nire kafetegi kuttunak dira eta hor gustura aritzen naizÂ». Fernando Morillo, berriz etxean ari zen beregana zuzendu ginenean, Baina kanpoan ere idazten du: Â«Gaur goizean kanpoan izan naiz, haize eta eguzki pixka bat hartzen. Nahiago dut autoa eta ordenagailu portatila hartu eta itsaso bazterrera edo mendira joanÂ».\nGau-txoriak eta egunsenti-txoriak\nEdgar Allan Poe edo Franz Kafkak gauez idazten zuten. Gabriel GarcÃa MÃ¡rquez, aldiz, egunsentiko argiarekin hasten da idazten, beti ere arrosa hori bat mahaian duela. Toni Morrison ere eguneko lehen argiarekin hasten da idazten. Anjel Lertxundi gau-txoria zen gaztetan, Â«baina adinean aurrera egin ahala, egunsenti-txori bihurtu naiz; goizeko 07:30etarako dagoeneko lanean naizÂ». Baina euskal literaturan gehienek ezin dute idazteko ordutegia aukeratu, bestelako beharrek aginduta. Â«Tartea dudanean idaztea beste erremediorik ez dut -dio Jon Alonsok- baina aukeran, nahiago dut gauez egin, kafea eta tabakoarekin eta musika jarritaÂ». Isiltasunzale izan ohi dira idazleak, baina Lertxundi eta Morillok ere tarteka musika jartzen dutela esan digute, beti ere testuaren aldarte eta tonuarekin bat egiten duten doinuak aukeratuta.\nBakardadea ere bilatu ohi du idazleak, Susan Sontagek esaterako, eta gehienez katu baten konpainia elegante eta diskretua onartu izan du hainbat idazlek. Edo katu askorena. Ernest Hemingway katuzale amorratua zen. Kubako bere La VigÃa etxean 50etik gora katu izatera iritsi zen. Gainera, denei Â«sÂ» soinua zuten izenak ipintzen zizkien. Inguruan ibiliko ziren, Boise, Missouri, Lasco edo Ambrossy katuak idazle sanferminzaleak, idazten hasi aurretik, bere 20 arkatzei punta ateratzen zienean. Edo lana amaituta, egunean idatzitako hitz guztiak banan-banan kontatzen zituenean.\nLuma ala teklatua?\nÂ«Eskuz idazten dut, derrigorrezkoa dut -dio Patxi Zubizarretak-. Ordenagailuaren zurrumurruak izugarri molestatzen nau. Nire bi Montblanc lumekin idazten dut, tinta tintontzitik hartuta. Lumak paperean egiten duen kras-kras hori entzutea izugarri gustatzen zait; soinu horrek tempusa, eritmoa markatzen laguntzen ditÂ». Tintaren koloreak, aldiz, testuaren tonua markatzen laguntzen omen dio. Haurrentzako lanak idaztean tinta berdea erabiltzen du; helduei tinta urdin edo beltza dagokie. Kafkarentzat ere garrantzitsua zen tintaren kolorea, eta beti urdina edo morea erabiltzen zuen.\nZubizarretak hainbeste maite duen kras-kras hori paper lodia erabiliz lortzen du, gehienetan zuria ez den beste kolore batekoa. Â«Edozein bidaia egiten dudala, beti ekartzen dut paper bereziko 100 orriko sorta, eta lagunen batek kanpora bidia egiten duenean ere, papera ekarri izan ditÂ». Leonardo Sciascia idazle siziliarrak zioen paper-denda baten paretik pasatzen zen bakoitzean, alkoholiko batek taberna parean sentitzen duen gauza bera sentitzen zuela. Hemingwayk landare-papera erabiltzen zuen beti. Ricardo Barojak orri guztiak itsatsi egiten zituen bere sormen jarioa orri aldaketak eten ez zezan. Jack Kerouac-ek On The Road, beat belaunaldiaren biblia, teletipo paperean idatzi zuen.\nEskuz edo idazmakinaz idazten zuen Anjel Lertxundik hasieran, baina egun Â«ezingo nuke ordenagailurik gabe lanik egin: Â«Badira hogei bat urte ordenagailua erabiltzen dudala, lehenengo Amstrad horiek atera zirenetikÂ». Ez ditu papera eta luma faltan botatzen: Â«Narrazioa idazten dut; poesia idatziko banu beste modu batera hitz egingo nukeÂ». Agian Pablo Nerudaren iritzikoa izango zen. Nerudak behatz bat hautsi zuen behin eta hainbat hilabetez ezin izan zuen makinaz idatzi. Gaztaroan bezala eskuzko idazketara itzuli behar izan zuen. Horrela ikusi omen zuen eskuz idatzitako poesia sentiberagoa zela, plastikoagoa eta poesiarekiko intimotasunera hurbiltzen zuela.\nFernando Morillok ez du eskuz idazteko tentazioarik, agian letra txarra daukalako. Teknologia berriek nahi duen tokian eta nahi duen bezala idaztea permititzen diote. Ordenagailu portatila erabiltzen du eta, hori eraman ezin duenean, Palm delako agenda elektronikoa, toles daitekeen teklatu txiki batek lagunduta. Â«Ohean idaztea gustatzen zait -dio azpeitiarrak-, etzanda, erdi lo erdi esna zauden horretan ideiek bor-bor egiten baitute. Zorionez ez dut teklatuari begira egon beharrik eta buruz gora, begiak itxita idatz dezaket. Erosoa da benetan, lokartzeko arriskua badago ereÂ». Ohean ideia ugari datorkiola aitortzen du, baina gero, horiek harilkatzeko, ordenatzeko, eseri egin behar duela.\nMorillok ez du Victor Hugoren antzik horretan. Frantziarrak Les misÃ©rablesen 1.500 orrialdeak zutik idatzi zituen, atril baten laguntzaz, eta egunero 14 orduz arituta. Hala ere, Morillok ezin du besterik gabe, hotz-hotzean idazten hasi: Â«Barrenak baretu behar ditut lehenago, meditazioa edo lasaituko nauen zerbait behar dutÂ».\nPapera zuri eta mahaia gainezka\nBaina meditazioa, nonbait, ez da nahikoa askorentzat eta, idazteko ezinbesteko lanabesez gain, idazleak hainbat elementu inguratu ohi ditu paper -edo pantaila- zuriari aurre egiteko.\nJon Alonsok ez du idazleen artean tabakoa eta kafearen esklusiba. George Simenon, esaterako, pipa hortzean duela irudikatzen dugu beti. Gertuago, Andu Lertxundik ere ederki ezagutzen ditu bizio hauek: Â«Duela 15 bat urte utzi nion erretzeari, eta horrekin batera baita kafeari ere. Erretzaile konpultsiboa nintzen; niretzat idaztea, baita irakurtzea ere, tabakoarekin oso lotuta zeudenÂ».\nTxokolatea izan da beste idazle batzuen bizioa. Lord Byronek poltsikoak trufaz betetzen zituen, txokolate barietate honen usainik gabe ezin baitzuen idatzi. Gurean, Aurelia Arkotxak eman zigun Berriako zutabe batean euskal idazle txokolatezaleen berri: Â«Diote, idazleen kofradian eta bereziki, poetenean, katuzale bezala txokolatezale franko aurkitzen dela. Susako kide batek, adibidez, record guztiak porroskatzen ditu bakarrik Lindt %100 kakaoduna baitu estimatzen...Â». Ondoren, Andolin Eguzkitza zenaren zaletasuna zuen hizpide: Â«Andolini ere anitz gustatzen zitzaion txokolatea. Preseski, elkar ikusi genuen azken aldian, Baionako delako txokolategi famatu horretara joan ginen. Xarmaz betezko dekoradu argia, miraila handiak, portzelanazko kikara arrosa bakardunak, kikeratik txokolatezko hagun-aparra jalgitzen, chantilly krema mukurruaren puntta, bertze garai bateko andere xahar finak, eta Andolin irriz, haur bat bezain kontentÂ».\nTxokolatezaletasuna alkoholzaletasuna baino osasuntsuagoa da behintzat. Tennessee Williams egunsentiarekin hasten zen idazten, baina baita neurririk gabe edaten ere. Charles Bukowskik ezin zuen idatzi nahikoa edanda ez bazegoen. Isak Dinesenek glamour gehiago eman zion bere zaletasunari: txanpaina zen haren dietaren oinarria, zainzuriz eta ostraz lagunduta. Gurean, dirudienez, moderatuagoak dira idazleak. Â«Mozkorraldietan ideiak sortu izan ditut -dio Fernando Morillok-, baina zorionez ez dut hori egiteko ohiturarikÂ».\nAltzari eta dekorazio kontuak ere lagungarri zaizkie idazleei. John Steinbeckek bere mahaia etengabe lijatzen zuen, kolore ezberdinez pintatu, paperez forratu... baina inoiz ez zen gustura geratzen. Gainera, arkatz hexagonalak gorroto zituen eta behatzak desitxuratzen dituztela zioen. Hemingwayk inguruan animalien irudiak eta animali hortzez betetako kaxak izaten zituen. Mario Vargas Llosak hipopotamo irudiak maite ditu. Eta Julio Cortazarrek berak egindako jostailuz eta tramankuluz beteta izaten zuen gela.\nThomas Mannek estudioan lurrin flasko mordoa izaten zuen eta bioleta urez betetako konketan garbitzen zituen eskuak etengabe. Beste muturrean, Rimbaudek egunak ematen zituen bere garbiketa pertsonalaz arduratu gabe eta sarritan biluzik idazten zuen. Jorge Luis Borgesek garbiketa eta lana bateratzen zituen goizero: ordu erdiz baineran sartu eta bere ametsen edukiak errepasatzen zituen, gaueko musek ipuin edo poema baterako materialik utzi ote zioten ikusteko.\nDiziplina eta kaosa\nHori da hori diziplina JosÃ© Saramagorena: goizero 2 orrialde idazten ditu, ez lerro bat gehiago, ez bat gutxiago. Hori Oscar Wildek behin egin zuena baino askoz gehiago da: goiz osoa pasa zuen testuari lehenik koma bat eransteko eta, ondoren, koma hura kentzeko.\nJon Alonsok ezin du denbora askoan eserita idazten egon: Â«Tarteka altxa egin behar dut, plantxa egitera, bazkaria prestatzera... idaztea ez den beste zerbait egiteraÂ».\nFernando Morillok, aldiz, ezin du testu bakarrean lan egin, aldaketa behar du. Ramon Gomez de la Sernak ere lan bat baino gehiago egiten zituen batera, baina ez mahai berean. Horregatik bere estudioan 6 idazmahai izatera iritsi zen.\nAnjel Lertxundik aitortu du ez dela ordenatuegia: Â«Demagun 15. orrialdea idazten ari naizela, bada, 200. orrialdean joan daitekeen zerbait bururatu eta horri heltzen diotÂ». Bere azken liburuetan beti agertu da pertsonaiaren bat koadernoetan idazten duena eta oso diziplinatua dena. Ez omen da bere kasua ordea: Â«Hemen koaderno mordoa daukat, urtetan pilatutakoak, baina haietan norbait zerbait bilatzen hasiko balitz, ikusiko luke horretan zenbateraino naizen anarkikoaÂ».\nBere koadernoak zinez maite zituena Carmen MartÃn Gaite espainiarra izan zen. Duela bost urte, bere koadernoei besarkatuta hil zela diote.\nPatxi Zubizarretak ez du koadernorik erabiltzen, apunte interesgarriak gogoan hartzen dituela dio. Ordiziarrari edizio prozesua jarraitzea gustatzen zaio: papera, letra tipoa, azala... Â«Liburua objektu bezala ere niretzako kuttuna izatea gustatzen zait. Alde horretatik editoreentzat nahiko gorrotagarria izango naiz, seguruenikÂ», dio barrez.\nIdazleak bere ohiturak alda ditzakeela frogatu du Anjel Lertxundik: tabakoa eta kafea utzi zituen, ordenagailura pasa zen, gaua batzertu eta egunsentian idazten hasi zen.\nBeste batzuek ez zuten idazteko giroa aukeratzerik izan. San Juan de la Cruzek komunean idatzi omen zuen bere CÃ¡ntico Espiritual obra. William Faulknerrek As I Lay Dying ikatz meatze batean idatzi zuen sei astez, eskorga mahai gisan erabiliz eta kaskoan zeraman karburo lanpararen argitan.\nÂ«Horma iragan ezinak, bihotz iluna,/ zementozko bertikalak eta horizontalak,/ pasilo luzeak, burdinezko ate zarratuak,/ behin eta berriroko zarrailak,/etxe errea, etxe hotzaÂ». Ez dirudi idazteko girorik egokiena Joseba Sarrionandiak, Puerto de Santa MarÃako espetxean zela, poema honetan deskribatu zuena. Zer eta nola idatzia duenak edozein egoeratan egin dezakeenaren seinale? Â«Hau ezinbestekoa dut, beste hau gabe ezingo nuke idatzi...Â» eta tankerakoak esan ohi dituzte idazleek. Eta euren ohiturak lagungarri izango zaizkie seguruenik. Baina beharbada ez dira ezinbestekoak. Cervantesek berak On Kixote kartzelan idatzi baitzuen.\nMarinelek edo soldaduek bezala, idazleek ere badute euren otoitza. Samuel Johnson ingelesak idatzi zuen 1753ko apirilaren 3an eta horrela dio gutxi gorabehera: Â«Jauna, lagun iezadazu nire idazketa lanei eta nire helburuei eusten; eta nire azken egunean, eman zenidan talentuaren errepasoa egitean, barka nazazu Jesukristoren izenean. AmenÂ». Eraginik ba ote duen ez dute frogatu oraindik.\nÂ«La vrai Moleskine n'est plusÂ»\nApunteak hartzeko koadernoei dagokienez, hainbat idazlek nolabaiteko fetitxismoa dute. Azken bi mendeetan Europako intelektualen libreta kuttunenak Moleskine zuen izena. Ernest Hemingway bezalako idazleez gain, bestelako artistek ere bertan hartzen zituzten apunteak, Van Gogh edo Matisse margolariek kasu. Hule beltzezko azala eta orri koadrikulatuak zituen, eta zinta elastiko batek lotua zegoen.\nLibreta hauen tradizioari Bruce Chatwin idazle ingelesak gogotsu heldu zion. Pariseko L'Ancienne ComÃ©die kaleko paper-denda batean erosten zituen Moleskineak. Orrialde guztiak numeratzen zituen tinta beltzez eta, bere izenaz gain, gutxienez bi helbide eta koadernoa galduz gero berau itzultzeagatik ordaintzeko prest zegoela zioen ohartxo bat ere idazten zituen.\n1986an L'Ancienne ComÃ©die kaleko paper-dendara hurbildu zen Chatwin 100 libreta erosteko asmoz eta Â«La vrai Moleskine nÃ†est plusÂ» zioen afitxarekin egin zuen topo. Moleskineak Tourseko familia negozio txiki batek ekoizten zituen eta produkzioa eten berri zuen.\nHan eta hemen geratzen ziren ale apurrak bildu zituen, baina ez ziren nahikoak. Bi urte beranduago hil zen idazle eta bidaiari ingelesa, Txinan hartutako infekzio baten ondorioz, eta ez zuen Moleskinearen berpizkundea ezagutu.\nMoleskineak berriro merkatuan daude. Enpresa italiar batek ekoizten ditu gaur egun eta idazleen eskaerak ugaltzen ari dira. Libreta honek benetan inspirazioa bultzatzen ote duen jakin nahi duenak www.modoemodo.com helbidean aurkituko du berau eskuratzeko modua.\nMania txikiak eta patologiak\nOrriotan idazleen bitxikeria txikiak jaso ditugu batzuetan, arazo larriagoak bestetan. Hainbat ikerlarik literatur sorkuntzaren eta mania patologikoaren edo depresioaren arteko harremana landu izan du.\n70eko hamarkadan Iowako Unibertsitateko Nancy C. Andersonek 30 idazle aztertu eta ondorio hauek atera zituen: %80ak gutxienez depresio larriko episodio bat izana zuen eta %43ak hipomania edo mania.\nHandik gutxira, Hagop S. Akiskalek Kaliforniako Unibertsitatean 20 idazle aztertu eta ia bi herenak kiklotomia eta joera hipomaniakoak zituztela ondorioztatu zuen.\n1992an Kentuckyko Unibertsitateko Arnold M. Ludwigen ikerketak XX. mendeko milatik gora idazleren biografiak izan zituen aztergai. Ondorioak: idazleen artean psikosia eta suizido saiakerak ohikoa baino bi edo hiru aldiz gehiago ematen dira.\nBerriki, Londresko St. Mary's ospitaleko Montgomery senar-emazteek 50 poeta britainiar aztertu ondoren, %25i depresio larria diagnistikatu diete eta idazleen artean suzidioak ohikoa baino sei aldiz maizago izaten direla ere esan dute.\nZorionez, gurekin hitz egin duten euskal idazleek ez digute ohitura patologikorik aipatu, eta Jon Alonsok dioenez, Â«baldin badituzte ez dizkizute esangoÂ».


Datorren urtean itzuliko dira Asteme, Katuko eta Oilarqueen : Oarsoaldeko Hitza\nOilarqueen,Ion Collar, Katuko eta Asteme, erronka aurkezten.\nAsteme, Katuko eta Oilarqueenek atzo bukatu zuten erronka. Inauterietako hiru pertsonaiak herriko auzo guztietan ibili dira ezkutatuta azken hamar egunetan. Kultura Sailak eskerrak eman dizkie erronkarekin bat egin duten herritarrei, “auzo guztietakoak eta adin ezberdinetakoak izan dira erronka onartu duten herritarrak, asko eta asko”.\nErronkaren irabazleek mezua jasoko dute argazkiak bidali dituzten helbide elektroniko berean eta opariak non jaso behar dituzten azalduko diete bertan; jasotzeko, hamabost eguneko epea izango dute.


Coronabirusa heldu zen. Eta berarekin batera negazionistak berriro. Azken hilabeteetan dena gainezkatu duten Covidaren inguruko mezu eta sasiberrien artean negazionismo terminoa maiz agertu da.\nNegazionismoa. Definizioei erreparatzen badiegu, bi elementu nagusi topatzen dugu. Lehena, errealitatea edo ebidentzia ukatzea. Historikoa, zientifikoa… enpirikoki edota datu egiaztagarriekin frogatuta dagoena. Bigarren elementua, ukatze honen arrazoia: deserosoa den egi batetik ihes egitea.\nCovidez gain, termino hori beste gertakizun, egoera edo fenomeno batzuekin erlazionatzen dugu. Historiari dagokionez, III Reich-en garaietako judutarren holokaustoaren negazionismoa entzundakoena dugu (askoz ezagutza gutxiago dago armeniarren genozidioaren negazionismo turkiarraz). Zientziari dagokionez, adibideak ugariak dira ere: aldaketa klimatikoaren, HIESaren ala eboluzioaren negazionismoa.\nEzjakintasuna, beldurra, fanatismoa, pseudozientzia eta zientziaren kontrako jarrera, sineskeria… elementu komunak dira errealitate deserosoa ukatzeko, portaera irrazional baten osagaiak. Hala ere, errealitatearen ukatzearen atzean beste negazionismo mota bat topa dezakegu, non, aipatutako elementu horietakoren bat ager badaiteke ere, errealitate gordina ezagutzen den, nahiz eta sistematikoki ukatu.\nHorretaz badakigu nahiko Euskal Herrian. Ez dugu urrun joan behar. Negazionisten ejertzito bat daukagu alboan, baita gure artean ere. Nola deitu ba Euskal Herriaren existentzia bera ukatzen dutenak? Politikari espainiar askok Euskal Herriari “entelequia” deitzean negazionismoa baino ez dute erakusten. Ultranazionalista turkiarrek armenioekin eta kurduekin, okupatzaile marokiarrek sahararrekin edota sionistek palestinarrekin historikoki egin duten antzera.\nNola deitu, negazionistak ez bada, azken hamarkadetan bizi dugun gatazka armatuari osagai historiko-politikoa ukatu diotenei, terrorismo arazo huts bezala irudikatuz? Kurduekin bezala, tamilekin bezala, Kolonbiako insurgentziarekin bezala…\nEta zer esan Euskal Herrian torturaren praktika ukatu dutenei buruz? Mikel Zabalzaren torturapeko hilketatik 35 urte betetzen diren honetan bertsio ofizialak torturatu zutela ukatzen jarraitzen du. Zerrenda oso luzea da. Atxilotuek tortura salatzea ETAren esku-liburuan zegoela errepikatu digute behin eta berriro, errealitatea soto ilunetan ere desagerrarazten saiatzen… Uniformedun, politikari eta kazetari horiek ez al dira torturaren negazionistak akaso?\nNegazionista mota hau oso zabalduta dago, bai. Maiz entzuten ditugu hedabideetan, kezkatu beharko gintuen nolabaiteko normaltasunez, gainera. Haiek bai ezagutzen dute errealitatea, egia, Historia, beren eraikin ofizial grisetan gertatutakoa, gehienetan gainontzekook baino askoz hobeto, zehaztasun guztiekin. Baina ukatzen dute, egunetan zehar, urteetan zehar, mendeetan zehar. Negazionista interesatuak, bai; faltsutzea eta zinismoa oinarri.\nNegazionismoaren ohiko aipamenak sinplistak dira eta amorrua sortarazi beharko ligukete. Izan ere, egia, errealitatea, Historia eta baietza bera ukatzen duten horiek guztiak uzten dituzte kontzeptu horretatik kanpo. Baina ukatzen gaituzten negazionista interesatuen artean bizi garela ukaezina da.\n2 pentsamendu “Negazionistak”-ri buruz\nbeste negazionista batzuk 2020-10-27 13:02\nBeste negazionista batzuk:\n-Immigrazio masiboa EHra ekartzeak euskararentzat zama da. Oztopo handia da. Hori oso agerikoa da. Baina negazionistek begiak eta belarriak dituzte. Ez dute errealitate eta datuei buruz eztabaidatu nahi.\nbeste negazionista batzuk 2020-10-27 13:04\n*negazionistek begiak eta belarriak ITXI EGITEN dituzte


Inicio > Estatistikak\nIkerketa, garapena eta berrikuntza lehentasunezko eremuak dira garapen ekonomiko eta sozialerako. Beharrezkoa da politika publikoak behar bezala zuzentzea eta ahalik eta gardentasun handienarekin egitea, kontuak emateko prozesuarekin batera. Horretarako, datu sendoak eta egiazkoak eduki behar dira, Espainiako Zientzia, Teknologia eta Berrikuntza Sistemaren (SECTI) egoera eta politika publikoen eragina eta emaitzak ezagutzeko.\nZientzia, Teknologia eta Berrikuntzako Informazio Sistema (SICTI) I+G+B arloko informazio-plataforma nagusia da, eta hari esker, politika publikoak ezagutu, jarraitu eta ebaluatzeko adierazleak ditugu. SICTI sortzea ekainaren 1eko 14/2011 Legearen 11. artikuluan dago aurreikusita, Zientzia, Teknologia eta Berrikuntzari buruzkoa.\nI+G+I zentroen Espainiako sarea


Errepresioaren aurkako eguna Zestuko Gaztetxian – Kontu Lepo\n2018-01-22 / Kontu Lepo / 0 Iritzi\nHoriek eta Euskal Herriko militantzia politikoaren aurkako beste hainbat jazarpen kasu salatuko ditugu ostiralean Zestuan burutuko dugun errepresioaren aurkako egunean. Mobilizazioa, eztabaida politikoa eta festarako tartea izango du ostiraleko egitarauak.\nArratsaldean (18:00tan) hausnarketarako gunea zabalduko dugu Zestuko Gaztetxean. Bertan mahai- ingurua burutuko dugu Altsasuko Gaztetxeko eta Oreretako 4ak askatu! plataformako kideekin. Jazarpen kasu konkretu hauen nondik- norakoak azaltzearekin batera estatu Espainolaren eta bere indar armatuen lan politikoaren zantzu estrategikoak argitzen saiatuko gara ere.\nMuntai polizialak salatu eta hauen zergatien inguruan gogoetatzeko bildu gara eskualdeko hainbat gaztetxe zein gazte asanbladetako kideak. Gonbidatzen zaituztegu ostiralean errepresioa salatzea helburu duen egun honetan parte- hartzera, eta batik-bat, jazarpen polizialaren aurkako salaketa orokorra burutzera.


Animaliak – Bidaiatzen\nGizakiok animalien tratu txarrak eta utzikeriaz hausnartu behar gara, batez ere teilaturik ez dutenentzat edo janaria behar dutenentzat. Askok, kalean gaixo eta elikatu gabe ikusten dituztenean, mespretxua sentitzen dute haiei laguntzeko asmorik txikiena gabe. Hala ere, ezin dugu ahaztu behar, animaliak izaki ahulak ere direla.\nAnimalien defentsan eta babesean lan egiten duten GKE batzuk:\n«APASOS BILBAO» https://www.sosbilbao.org/?\nBere helburua beti izan da gizartea animalien eskubideen inguruan sentsibilizatzea, heztea eta kontzientziatzea, tratu txarrak eta utzikeriak ekidinez. Halaber, pertsonen mentalitatea aldatzeko borrokan ere aritzen dira bilketa zentroetan dauden animalien alde, momentu guztietan adopzioa kudeatuz eta jabetza arduratsua sustatuz.\nGizarte, lege eta hezkuntza arloetan animaliekiko errespetua sustatzen duen GKE da. Hainbat gizarte eragileei informazioa eta aholkularitza teknikoa eta juridikoa ematen diete animaliei babesa emateko. Indarrean dagoen legedia betetzen dela ziurtatzen dute eta agintariekin eta erakundeekin lankidetzan aritzen dira animaliak errespetatzen dituzten araudi gehiago ezartzeko. Baita, animaliekiko enpatia eta errespetua sustatuko dituzten ekintzak bultzatzen dituzte. ANIMALIEN ESKUBIDEAK ERRESPETATU ETA BERMATZEN DIREN MUNDU BAT LORTU NAHI DUTE.\nAnimaNaturalis hainbat arrazoiengatik existitzen da: milioika animaliek gizakien eskuetan sufritzen dutelako, animalia horiek konponbideak behar dituztelako, norbaitek beraientzako hitz egitea merezi dutelako, animaliak aldaketak behar dituztelako, etab. Irabazi asmorik gabeko erakundea da, Espainian eta Latinoamerikan dauden animalien defentsan lan egiten duena. Horrez gain, animalien sufrimendua saihestea du helburu erabiltzen diren gune nagusietan; laborategietan, ikuskarietan, esaterako. Gainera, maskotaren jabetza arduratsua ere zaintzen dute. Hori dela eta, ikerketa, salaketa publikoa eta hitzarmenak eta alternatibak sustatzen dituzte gizakien eta gainerako animalien arteko bizikidetza errespetagarriagoa lortzeko.


Iraupeneko nekazaritza | Geografía | Xuletas, chuletas para exámenes, apuntes y trabajos\nEscrito el 17 de Enero de 2019 en vasco con un tamaño de 21,22 KB\nMunduko biztanleria aktiboaren % 40k dihardu lehen sektorean, baina ehuneko hori behera egiten ari da; produktibitatea, aldiz, gora egiten ari da baina garrajtzi ekonomikoa, behera; 2012an, BPG-aren % 3. Dena dela, alde handiak daude herrialdeen artean:\n-Herrialde garatuetan, biztanleria aktiboaren zati txiki batek egiten du lan; hala ere, produktibitate handia du, mekanizazioari eta aurrerapen teknikoei esker. Ekarpen txikia egiten dio aberastasun nazionalari: DPB-aren %4tik behera\n-Garatzen ari diren herrialdeetan, batez beste, biztanleen erdiak dihardu sektore honetan eta DPG-aren %10etik gora. Produktibitate txikia da, laborantza-teknika tradizionalak erabiltzen baitituzte\nA)Landa eremuak berreskuratzeko ekimenak\nHerrialde garatuetan gertatu den landa-exodo jendetsua, nekazaritza-teknika berriak ezartzearen ondorioa izan da; teknika horiek direla eta, langile gutxiago behar da. Premiazkoa da landa-eremuak berreskuratzea, ezinbestekoa da elikadura-segurtasuna, hau da, biztanleriak elikagaiak izatea bermatuko duen lehen sektore eraginkor bat izatea.\nHerrialde garatuetan, guztiz nekazaritzaren arlokoak ez diren jarduerak sartu dituzte landa eremuan: landa-turismoa, 2. Etxebizitzaren gorakada…\nLehen sektoreko jarduerak egitearen ondorio sortzen den paisaiari deitzen zaio nekazaritza-paisaia.\nAskotarikoak izan ohi dira paisaia hauek, elementu-fisiko eta giza-elementu batzuen ondorio.\na)Erliebea:Erliebeak nekazaritza-pasaia baldintzatzen du, eragina baitu nekazartiza-jardueretan. Altitudea gora egin ahala, tenperaturak behera egiten dute; garaiera jakin batetik gora, espezieak ezin dira haziMalda gutxi izateak erraztu egiten du mekanizazioa eta ezinezkoa da 10º-tik gorako maldak lantzea b)Lurzoru mota:Landareek lurretik xurgatzen dituzte behar dituzten substantziak, landare mota bakoitzak ezaugarri jakin batzuk dituen lurra behar du; lur aleen tamaina, konposizio-kimikoa, azido-maila…c)Klima:Landare mota bakoitzak tenperatura-, insolazio- eta hezetasun-baldintza jakin batzuk behar ditu hazteko; beraz, eskualde bakoitzean landare batzuk beste batzuk baino hobeto moldatzen dira. 4 faktore klimatikok mugatzen dute nekazaritza-jarduera:Muturreko hotza,Gehiegizko beroa,Hezetasun handia,Idortasuna\nNEKAZARITZA-PASAIAREN GIZA ELEMENTUAK LursailakNekazartiza-ustiategi esaten zaio jabe baten ekonomia-unitate batek jarduerak egiteko erabiltzen duen espazio fisikoari. Tamainaren arabera, ustiategiak handiak (latifundio, 10 hektarea baino gehiago), ertainak (hektarea betetik10 hektarea bitartean) edo txikiak(minifundio, hektarea bat baino gutxiago) izan daitezke. Jardueraren arabera, zenbait ustiategi mota daude: nekazartiza-,, abeltzaintza-\n, baso- ustiategiak…\nLursailen mugak nolakoak diren, 2 pasaia nagusi bereizten dira:\nOpenfield edo lur zabaleko paisaia:\nlursailak itxita ez daudenean, lursail independentez osatutako nekazaritza-paisaia\nBocage edo lur itxiko paisaia, lursailak hesien, harrizko hormen edo abarren bidez itxita eta bide-sare baten bidez itxita dagoenean.\nB)Laborantza-sistemak:Lursailen ustiapen mailaren arabera, nekazaritza intensiboa edo estensiboa izan daiteke\n-Intensiboaren helburua lurrak ahalik eta gehien ustiatzea da. Herrialde garatuetan teknika modernoak erabiltzen dira errendimendu handia lortzeko; azpigaratuetan, teknika zaharrekin, langile asko erabiltzen dituzte baina errendimendua txikia da\n-Estensiboa lursail handitan egiten da baina ez da sail osoa ustiatzen, zati bat lugorri uzten da, erein gabe, lurraren emankortasuna berreskuratzeko.\nLandareentzako ura nondik datorren, 2 mota bereizten dira:\nUstiategi batean zenbat espezie-barietate landatzen diren, monolaborantza eta polilaborantza bereizten dira:\n-Labore bakar bat lantzen denean monolaborantza da; ekoizpena salmentarako erabiltzen da eta, normalean, ustiategi handietan egiten da\n-Espezie bat baino gehiago lantzen direnean, polilaborantza da; lursail txikietan egiten da eta ekoizpena kontsumorako erabiltzen da\nAbeltzaintza gaur egun\nAbeltzaintza animaliak haztea da gero aprobetxatzeko (haragia, esnea, larrua… ekoizteko), lanerako erabiltzeko edo ugalketarako. Garatzen ari diren eskualdetan jarduera osagarria da baina errentagarritasun handia du herrialde garatuetan.\nHandituz joan da jarduera hau. Planetaren azaleraren %30 larrez beteta dago eta azienda elikatzeko bazka sortzeko erabiltzen da landu daitezkeen lurren %33. Aurreikuspenen arabera, haragi-ekoizpena bikoiztu egingo da datozen 50 urteetan. Animalia-espezie ugarienak behi-, ardi-, txerri-, eta hegazti-aziendak dira.\nArraza hautatuak lortu dira teknologia berriak erabiliz eta honek ekoizpena handitu du.Dena den, eztabaida ere sortu dute sistema berri hauek.\nOngarriek, eta pestizidek kutsadura sorten dute\nAnimaliei ematen zaizkien hormonak eta antibiotikoak kaltegarriak izan daitezke\nBaso gehiegi mozten dira azienda elikatzeko\nHorregatik, azken urteetan, nekazaritza ekologiaren alde egiten ari dira herrialde garatuetan.\nAbeltzaintza sedentarioa, nomada eta transhumantea\nAbeltzaintza sedentarioada abeltzaintza hedatuena; azienda ez da lekuz aldatzen janaria lortzeko.\nAbeltzaintza nomadaetengabe mugitzen da larre berriak bilatzeko; azienda eta azienda zaintzen duten pertsonak batera aldatzen dira lekuz\n; azienda urtaroen arabera mugitzen da (udan mendietan eta neguetan haranetara)\nAbeltzaintza estensiboa eta intentsiboa\nEstentsiboaustiategi handietan egitenda, azienda kanpoan ibiltzen da eta larre naturaletan bidez elikatzen da.\nIntentsiboari abeltzaintza industriala esaten zaio; espezie jakin batean espezializatutako ustiategietan egiten da; azienda ukuiluratuta egoten da\nNekazaritza Nekazaritza estensiboa definizioa Nekazaritza ustiapena Nekazaritza intentsiboa eta estensiboa Nekazaritza herrialde azpigaratuetan Nekazaritza estensiboa Nekazaritza iraultza Nekazaritza herrialde garatuetan eta azpigaratuetan abeltzaintza sedentarioa da abeltzaintza hedatuena


Talentua eta ekintzailetasuna bultzatuko dituen Open Future_ programa abiarazteko hitzarmena sinatu dute Aldundiak eta Telefonicak - gurean.eus \nORAIN GIPUZKOA | 2017-10-26 16:10\nGipuzkoako Foru Aldundiak eta Telefonicak gaur, urriak 26, sinatutako hitzarmenaren bidez, start up eta enpresa-egitasmoek Open Future_ programaren testuinguruan garatutako aukerak baliatu ahalko dituzte. Bi erakundeek indarrak batzea erabaki dute talentua eta ekintzailetasuna bultzatu asmoz lurralderako "estrategikoak diren etorkizuneko sektoreetan", alegia, zibersegurtasuna, gastronomiaren digitalizazioa, mugikortasun jasangarria eta biozientzietan.\nEkonomia Sustapena, Landa Ingurunea eta Lurralde Orekako diputatuak, Ainhoa Aizpuruk, eta Telefonicaren Iparraldeko Zonaldeko zuzendari nagusiak, Javier Zorrillak, sinatu dute bi erakundeen arteko hitzarmena. Akordioa datozen asteetan garatzeko konpromisoa hartu dute eta horretarako berrikuntza irekiko prozesuak abiaraziko dituzte. Ekimen horietako bakoitzean gipuzkoar enpresek negozio-desafioak proposatuko dituzte, ekintzaile, start up eta ETEen parte-hartzea bultzatuz, beti ere Open Future_ plataforma eta metodologia euskarri gisa hartuta. Aurreikusita dagoenez, lehendabiziko negozio-desafioek gastronomia eta biozientzien alorrak –medical devices direlakoak, zehatzago esanda– jorratuko dituzte eta alor horietako enpresa egitasmoak azeleratzeko balioko dute.\nLurraldeko etorkizuneko politikak diseinatu eta martxan jartzea helburu duen Etorkizuna Eraikiz egitasmoaren testuinguruan, Ekonomia Sustapena, Landa Ingurunea eta Lurralde Orekako departamentuaren egitekoa da lehenago aipatutako sektore estrategikoetan aurrerapausoak ematea, epe ertain eta luzera begira Gipuzkoako ekonomia indartzea helburu.\nForu erakundearen sektore estrategiko horien aldeko apustua, Aizpuruk jakinarazi duenez, ez da mugatzen deialdietara, eta horregatik "alor estrategiko horiekin lerrokatutako proiektuak lehenesten" ari da Ekonomia Sustapeneko departamentua. "Gaur Telefonicarekin sinatzen dugun hitzarmen honek aukera berri bat zabaltzen du norabide horretan, Open Future_ potentzial handiko programa baita, talentua sustatzeko eta etorkizuneko sektore horietan guztietan enpresa proiektu berrien dinamizazioa bultzatzeko", adierazi du.\nTelefonicaren Iparraldeko Zonaldeko zuzendari nagusiak azaldu duenez, Gipuzkoa Open Future_ egitasmoak uztartzen ditu, batetik, Gipuzkoako Foru Aldundiak teknologia berriekin zerikusia duen talentua erakarri eta kalitatezko enplegua sortzeko duen interesa, eta, bestetik, enpresek beren prozesuak digitalizatzeko duten beharra: "Administrazioekin dagoeneko sinatu ditugun akordioek erakusten duten moduan, Open Future_ programak ere helburu horiek bultzatzen ditu".\nTelefonica Open Future_ egitasmoa\nBerrikuntza eta negozio aukerak bultzatzea xede, mundu osoko ekintzaile, start up, inbertsore eta bazkide pribatu eta publikoak konektatzen dituen plataforma globala da Telefonica Open Future_. Haren helburua da talentuaren garapena babestea bere hazkunde etapa guztietan, erakunde, inbertsore eta enpresak batzen dituen azelerazioren eta konexioen bitartez.\nPrograma honetan integratzen dira Telefonica taldeak martxan dituen berrikuntza irekiko, ekintzailetasuneko eta inbertsiorako programak (Think Big, Talentum Startups, Crowdworking, Wayra, Fondos de inversión Amérigo, Fondos corporativos Telefónica Ventures), nazioarteko sare baten bitartez. Sare hau kanpoko bazkideentzako zabalik dago, beren ekintzailetasun eta inbertsio estrategia garatu ditzaten eta enpresa handiekin konektatzeko modua egin dezaten. Orain arte 54.000 proposamenetik gora aztertu dira, 765 start up-ek jaso dute finantziazioa eta 1.700 proiektu azeleratu dira. Telefonica Open Future_ 17 herrialdetan dago eta 455 milioiko inbertsioa egiteko konpromisoa du bere kolaboratzaileekin batera. Informazio gehiago hemen.


Zurekin batera berritzen :: Lantegi Batuak\nHome / Zurekin batera berritzen\nUrritasunen bat dutenen alde lan egiten baduzu, hauxe da zure gunea. Ezagutza eta esperientzia interesagarriak partekatzera eta denen intereseko gaiak eztabaidatzera gonbidatzen zaitugu.\nParte hartuz are gehiago lagundu dezakegu!\nGizarte ekintzailea bazara, hauxe da zure gunea. Entzun egingo zaitugu eta zure ideiak errealitate bilakatzen lagunduko dizugu. Sartu eta parte hartu!\nEzinezkoa egi bihurtzen ahalegintzen den horietakoa bazara, Lantegi Batuak zurekin dago. Gure izaera ekintzailea eta inguruaren ezagutza, aliatu hobezinak dira elkarrekin laugarren sektorearen etorkizuna eraikitzeko.\nGizarte gaiekin kezkatzen den bezero horietako bat bazara, hauxe da zure gunea. Urritasunen bat duten pertsonekin duzun lan esperientzia parteka ezazu beste batzuekin. Utziguzu berrikuntza egiten zurekin batera!


Maskulinitate toxikoa, baita LGTB barruan ere\nMaskulinitate toxikoa, baita LGTB barruan ere –\nOrain hurrengo Zinemaldian, Gehitu elkarteak ‘Sebastiene’ saria eman zion ‘El poder del perro’ filmari, “ezin hobea delako maskulinitate toxikoa disekzionatzean, baita LGTB kolektiboaren barruan ere”*. Horra hor, esaldi bitan argi asko laburbildua, hamaika zinema-kritikari adituk edozenbat orrialdetan azaltzerik lortu ez duten muina, Jane Campionen filmaren nondik norakoa.\nSei hilabete geroago, hurrengo hilaren 27an, The Power of the Dog** filmak makinatxo bat Oscar jasoko ditu segurutik Los Angelesen, ez baititu alferrik hamabi izendapen aurretik bildu.\n“El poder del perro” filma ez da, ez, gozoena (mikatza), atseginena (samina), bizkorrena (geldoa), erosoena (nekeza), ulergarriena (ikusleak une oro behar du adi-adi egon) edo enpatiarik gehien eragin dezakeena (pertsonaia guztiak ageri dira arrotz edo uzkur), baina errotik da zinema-zinema, zeinetan azpitestua, testua eta testuingurua baino esanguratsuagoa den eta, isiluneak, berbaldiak baino adierazgarriagoak.\nAnaia bi, arrantxo aberatsaren jabe (Montana/1925, nahiz irudiak Zelanda Berria/2020 izan), elkarrekin ondo konpontzeaz gainera, logela berbera partekatzen dutenak. Bata, Phil (Benedict Cumberbatch), luzekina, agintzailea, zakarra eta matxista; bestea, George (Jesse Plemons), pottoloa, onbera, isila eta formalista. Oreka hautsiko da onbera ezkondu, Rose emaztea (Kirsten Dunst) etxeratu, logelaz aldatu eta bakarrik gelditzen den anaiak koinata arbuiatu eta mespretxatzeari ekiten dionean. Dena “egokituko” da, berriz, emakumearen semea, Peter (Kodi Smit-McPhee), konturatzen denean anaia Phil matxistaren homosexualitateaz.\nSekulako paisaia*** eder, liriko eta liluragarrien inguru-minguruan, psikologiko hutsa da filma. Irudiko westerna izan arren, ez dago pistolarik, ez borroka fisikorik; ez da, antza, ezer pasatzen. Baina, osterantzean, begi bistakoak dira, nabarmen asko, elkarren inbidia, egonezina, amorrua, handinahia, gutxiespena, gorrotoa, larritasuna, bakardadea, etsipena, alkoholaren mamua, gordekako grina eta isilpeko mendekua.\nHainbat aldiz ikusi arren ere, beti zirrikitu ezkutu berriren bat agertaraz dezakeen filma berdineza.\n* Filma dago Thomas Savage idazlearen izen bereko nobelan oinarritua. Ezin kasualitatea izan, Savage bisexuala izana eta Jane Campion. filmaren zuzendaria, emakume feminista.\n** Txakurraren boterea” (edo indarra) Bibliaren salmoetan agertzen da hitzez hitz, kontrolatu ezinezko sentimendu (sexua tarteko) erasokorren adierazle.\n*** Zalantzarik gabe, paisaia naturalak berebizikoak badira ere, egundokoak iruditu zitzaizkidan etxe barrutik kanpora, leihoz leiho, travelling gisa ezusteko planoak. Paisaia izan bada, planoak, ostera, pentsatu eta fabrikatu egin behar dira. Artea.\nPhil Burbank (Benedict Cumberbatch), anaia matxista, bere bakardadean. Norberaren sexu-joera ez onartzeak dakarkeen orekarik ezaren adierazle.\nJane Campion, LGTB, maskulinitatea, The Power of the Dog\nOsasun publikoa bai, BAI BAINA


Euskadiko eta Nafarroako musikari onenak bilatuko ditu zazpigarren urtez Rockein lehiaketak | Geuria\nEuskadiko eta Nafarroako musikariei zuzendutako lehiaketan parte hartzeko epea zabaldu dute gaur, martxoaren 21era arte. Finala maiatzaren 11n izango da Basauriko Social Antzokian.\nAgian taldea izan zen euskarazko bandarik onena 2018an, baita tokiko talderik onenaren saileko finalista ere // Argazkia: David Mars\nEuskadiko eta Nafarroako musikariei zuzendutako lehiaketan parte hartzeko epea zabaldu dute gaur, martxoaren 21era arte. Finala maiatzaren 11n izango da Basauriko Social Antzokian\nEuskal Autonomia Erkidegoko eta Nafarroako bakarlari eta taldeei zuzendutako Rockein lehiaketa martxan da zazpigarren urtez. Besteak beste, jokoan dauden sarien artean daude: EP baten grabazioa, ekoizpena, masterizazioa eta diseinu grafikoa, bideoklip baten ekoizpena eta MAZ Basauri jaialdian jotzea. Guztira, lau sari banatuko dituzte: talde irabazlea, tokiko talderik onena, euskarazko talderik onena eta publikoaren saria.\nLehiketan parte hartu nahi dutenek izena emateko epea zabalik dute martxoaren 21era arte. Alorreko profesionalek osatutako epaimahaiak maiatzaren 11an, larunbatez, aukeratuko ditu Basauriko Social Antzokian joko duten sei finalistak jasotako proposamen guztien artean. Gau horretan bertan epaimahaiak erabaki eta jakinaraziko du 2019ko edizioaren irabazleak zeintzuk izango diren.\nIaz The Owl Project talde bizkaitarrak irabazi zuen talderik onenaren saria. “Rockein lehiaketak ateak zabaldu dizkigu. Erakusleiho ikaragarria da Euskadiko eta Nafarroako taldeentzako”, dio Gaizka Azcuenaga The Owl Project taldeko bateria-joleak: “Aukera ezin hobea da bakarlari zein taldeentzako”.\n2018an Rockein-ek parte-hartze errekorra ezarri zuen hirugarren urtez jarraian: iaz 135 proposamen jaso zituen (horietatik 27 taldek Basaurin, Galdakaon, Arrigorriagan edo Laudion erroldatutako kide bat zeukaten, gutxienez) eta Social Antzokiko finalera 250 lagun hurbildu ziren. Lehiaketak % 58 igo du parte hartzea 2013ko lehen ediziotik hona.\nGaur aurkeztu dute Rockein lehiaketaren zazpigarren edizioa // Argazkia: Geuria\n“Rockeinen parte-hartze datuak, antzeko beste ekimen batzuen testuinguruan, oso datu onak dira. Arrigorriaga, Galdakao, Laudio eta Aldundiaren laguntzaz, lehiaketa Basaurik musikaren alde egiten duen apustuaren engranajearen barneko beste pieza bat bezala ulertzen dugu. Agian piezarik garrantzitsuena, gehien behar dutenean proiektuei bitarteko profesionalak ematen dizkiena baita”, dio Andoni Busquet Basauriko alkateak.\nRockein lehiaketa antolatzen dute Basauriko, Arrigorriagako, Galdakaoko eta Laudioko Udalek eta Bizkaiko Foru Aldundiaren laguntza du.\nThe Owl Project, azken edizioko irabazleak\n2018ko Rockein lehiaketan The Owl Project talde bizkaitarra (Markina/Durango) suertatu zen garaile. Hori dela eta, sariaren ondorioz ekoiztutako lanak aurkeztu dituzte gaur Basaurin egin duten prentsaurrekoan: ‘Enea’ EPa (bost abestiz osatutako diskoa) eta ‘Lithium’ abestiaren bideoklipa (Borja Crespo zuzendari getxoztarrak filmatua).\nBai The Owl Project, bai 2018ko gainerako irabazleak (Haxotz, Agian eta Voltium -Kimera bezala parte hartu zuten, izena aldatu dute baina taldekide berberak dira-) konfirmatuta eta iragarrita daude jada MAZ Basauri 2019rako.\nSailkatuta: Musika, Rockein!\nFetitxek eta Raustek kontzertua eskainiko dute ostiralean Ugaoko Dorretxea tabernan


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Bilboko tranbiaren zerbitzu bereziak eta mozketa partziala 13:45etik 14:05era, Athletic Club eta Villarreal C.F. partidua dela eta\nDatorren asteazkenean, urtarrilaren 6an, Euskotrenek zerbitzu bereziak eskainiko ditu eta Bilboko tranbian mozketa partziala burutuko du Athletic Club – Villarreal C.F. partidua dela eta. Mozketa partziala, 13:45etik 14:05era burutuko da. Mozketa hori Bilboko Udalak koordinatutako udal Emergentzia Planaren barruan dago, Kopako partidura joan nahi duen jendearen irteera modu egokian bermatzeko.


genre_facet:"EIMAk onetsitako materialak" topic_facet:"Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Ekipamendu eta instalazio termikoak (Modulua)" topic_facet:"Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Metal Eraikuntzen Irudikapena (Modulua)" topic_facet:"Instalazioen irudikapen grafikoa (Modulua)" topic_facet:"Instalazio termiko eta fluidodunen mantentzea (Heziketa zikloa). Goi maila" topic_facet:"Interpretazio grafikoa (Modulua)" format:"eBook"\nGeneroa / Forma: EIMAk onetsitako materialak Proposatutako gaia: Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Ekipamendu eta instalazio termikoak (Modulua) Proposatutako gaia: Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Metal Eraikuntzen Irudikapena (Modulua) Proposatutako gaia: Instalazioen irudikapen grafikoa (Modulua) Proposatutako gaia: Instalazio termiko eta fluidodunen mantentzea (Heziketa zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Interpretazio grafikoa (Modulua) Formatua: Liburu elektronikoa\nEkipamendu eta instalazio termikoak (Modulua) 1 Energi eraginkortasuna eta eguzki energia termikoa (Heziketa zikloa). Goi maila 1 Energia eta ura (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Fabrikazio-teknikak (Modulua) Gehiago ... Instalazio termiko eta fluidodunen mantentzea (Heziketa zikloa). Goi maila 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) 1 Instalazioak muntatzeko prozesuak (Modulua) Instalazioen irudikapen grafikoa (Modulua) Interpretazio grafikoa (Modulua) 1 Lanbide Heziketa Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Metal Eraikuntzen Irudikapena (Modulua) 1 Metal-eraikuntzak (Heziketa Zikloa). Goi maila Soldadura eta galdaragintza (Heziketa Zikloa). Erdi maila Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Luberri: Nola instalatu Ubuntu Windows 8 edo 10ekin batera\nNola instalatu Ubuntu Windows 8 edo 10ekin batera\nWindows 8n: Super + W eta bilatu energia > klika ezazu "Aukeratu itzali eta pizteko botoiak zer egiten du" aukera > klika ezazu "Aldatu une honetan erabilgarri ez dauden ezarpenak" eta desaktiba ezazu abio bizkorra.\n6- Partizioen atalera iritsita Windows 8 mantendu nahi badugu bi aukera daukagu:\na- Instalatu Ubuntu 8(r)ekin batera eta hurrengo pantailan zehaztuko dugu zenbat tokia eman Windowsi eta zenbat Ubunturi. Edo...\n250MB EFI abioa (hautatu EFI partizioa; ez badauka sortu)\na- Windowsen sartu eta eskuin izkinean Ezarpenak > Aldatu PC ezarpenak > Orokorra eta eskuin panelaren beheko aldean Abio aurreratua-Berrabiarazi. Berrabiaraztean OS boot options aukeratuko dugu eta bertan Ubunturekin hasteko esango diogu.\nFedorak ere ba omen dauka UEFI zertifikatua duen bertsioa. Gainerako distribuzioak ez dakit.\nUbuntuk ba du UEFIren gaineko komunitate bat non informazio gehiago lor daiteken.\nInstalazioa egin baino lehen komeni da datuen kopia bat egitea beste unitate batean.


Bilboko Berreginen Museoa berebiziko aukera eskaintzen du artearen hainbat alderdi ikasteko eta irakasteko. Era guztietako ikusleei irekita, 70 urte baino gehiago daramatza hezkuntza erreferente izaten marrazkigileentzat. Museoak duen berreginen bilduma bikaina tresna ezin egokiagoa da naturaletik marrazteko teknika praktikatzeko, eta ere berean, anatomia artistikoa ere bai.\nBerreginen Museoak urte osoko marrazketa ikastaroak eskaintzen ditu, hiruhilekoetan eratuak eta eguneroko bost txandatan banatuak. Matrikulak bai urte osorako bai hiruhileroka egin daitezke.\nBilboko Arte Berreginen Museoak marrazkiari eta pinturari buruzko ikastaro bat eskainiko die 16 urtetik gorako marrazkilariei eta Arkitektura eta Arte Ederretako ikasleei. 2021/2022 ikasturterako 125 plaza eskainiko dira guztira, talde bakoitzeko 25 plazako 5 taldetan banatuta.\n2021/2022 ikasturteko egutegia hiru hiruhilekotan banatuta dago:\n1. hiruhilekoa: 2021eko urriaren 5etik abenduaren 22ra\n2. hiruhilekoa: 2021eko urtarrilaren 11tik martxoaren 25era\n3. hiruhilekoa: 2021eko martzoaren 29tik ekainaren 24era\nKontsultatu agenda →\nMarrazketa ikastaroak halako ordutegietan eskaintzen dira:\nAstearte eta ostegunez\nBerreginen Museoko marrazketa eskolak naturalaren bizitasuna harrapatu eta irudikatzeko aukera ematen die ikasleei, marrazketa eta pinturaren bitartez. Horretarako, hainbat alderdi jorratzen dira ikasturtean zehar: giza figura zirriborratzea, egokitasuna, konposizioa eta proportzioak zainduz; marrazketaren material eta prozedura berezkoak, eta hura integratzeko eta praktikoki aplikatzeko bidea ematen duten gailu eta erremintak. Modu berean, argi-ilunekin ereduak aztertzen irakasten da, eta haien irudikapenaren gauzatzea balioztatzen, tonu eta argi-ilunen ikuspegitik, orbana erabiliz marrazkiaren alderdi plastikora hurbiltzeko. Azkenik, kolorearen teoria ere ezagutarazten da, gero ezaguera hori aplikazioa plastikoa izan dezan margolaritza-teknika ezberdinen bidez.\nKonpetentzia hauen jabekuntza hiru hiruhilekotan banatuta dago. Lehenengoan, ikasleek batez ere giza irudia marraztuz trebatzen dira naturaletik marrazten. Irakasleak oinarrizko tresnak eta ezagutza emango dizkie gai izan daitezen egokitze teknikak, itzaleztadura bidezko bolumen lanak eta abar burutzeko, teknika lehorrak erabiliz, esate baterako arkatza, ikatza eta sangina. Giza figura ere lantzen da, azpimarra jarriz haren anatomiaren irudikapenean garapen grafiko ezberdinen bitartez: marrazki konstruktiboak, ingeradazkoak...\nBigarren hiruhilekoan, naturaletiko marrazketan sakontzen da, kasu honetan teknika hezeak erabilita (tintak eta akuarela), eta eurak erabiltzeko behar diren oinarriak ikasiz. Hiruhilekoa osatzeko, kolorearen teoriaren erabilera ikasiko dute, eta pastelaz pintatzeko teknikaren hastapenak ere emango zaizkie ikertzen has daitezen.\nHirugarren hiruhilekoan margolaritza teknikei jartzen zaie arreta, beti ere naturaletik marraztetik abiatuta. Oleoa eta akrilikoa erabiltzen hasteko teknika nagusiak ikasten dira (enpastea, lausodura, degradatua...), hala nola teknika bi horien arteko alderik nabarmenenak.\nIkastaroaren osagarri, eta ikasleei hezkuntza esperientzia osoagoa eskaintzearren, gidari eta hezitzaile profesionalen eskutik irteerak egiten dira unean-unean Bilboko panorama artistikoak eskaintzen dituen erakusketetara.\nGehiago irakurtzeko →\n2011.etik, Beatriz Apariciok ematen ditu Marrazketa Eskolako klaseak.\nArte Ederretan lizentziaduna da Beatriz, UPV-EHUn, eta Deustuko Unibertsitateko hezitzailea marrazkigintzan, sorkuntzan eta Visual Thinking-en. Euskal Akuarelisten Elkarteko kidea ere bada, eta 2017.etik bertako tailerren irakaskuntza taldekoa.\nMarrazkigintzari ikuspegi zabalaz ekiten dio Beatrizek, eta horrexek bultzatzen dio haren alor guztiak etengabe esploratzera, bai ikuspegi pertsonaletik, bai ikerketa taldeetan parte hartuz. Gainera, "Dibujatolrato" naturaletiko marrazkigintzako talde irekiaren sustatzaileetako bat da, marraztea errealitatea ulertzeko eta komunikatzeko tresna gisa aldarrikatzen duen taldea.


Patxitrapero: Aldatu da zerbait\nAldatu da zerbait\nAurreko astean Tarragonan izan nintzen, Yucatanen antza haundia daukan toki idiliko hoietako batean...\nnere denbora horizontaltasunari bete-betean eskeintzen.\nZazpi egunez ez nuen izan begien aurrean telebistarik, irratirik, egunkaririk, internetik. Erabat desinformatuta egon nintzen.\nHaundiren bat gerta zitekeen, katastrofe ikaragarri bat, bidegabekeria haundiren bat… Nere kezka haundiena hondartzara txankleta hauek edo besteak eramatea zan.\nErrudun sentitzen nintzen pixkat: desinformatuta egotea, ez al da gizarteari bizkarra ematea, nolabait?\nBaina, beste alde batera, esaten nion nere buruari: ze zentzu dauka errudun sentipen honek? Ze indar daukat nik? Ze indar daukagu gutako bakoitzak, banaka? Inor ez da garrantzitsua, ezinbestekoa.\nEgosi batzuk eman dizkiot gaiari.\nErabat informatuta egonda ere, gure gurasoek mende hasieran erabat desinformatuta bizi zirenean zeukaten indar berbera daukagu mundua aldatzeko…\nEz, aldatu da zerbait: guk badaukagu orain, komunikabideei esker, interneti esker batipat, haiek ez zeukaten zerbait, mundua aldarazten (hobetzen esango degu, noski) lagun dezakeena:\nGure iritzia beste lagun askorengana iristeko ahalmena, aukera.\nGure iritziak, iritzi bakar batek, berez ez du asko balio, baina iritzi horrek mamia badauka, aise zabal liteke, eta lagun lezake beharbada gure mundu desorekatu honetako gauza txikiren bat zuzentzen.\n. Patxi en 3:16 da tarde\nJozulin 9/16/2007 7:52 da tarde\nMmmmmm... ez dut uste gure guraso edo aiton-amonak desinformatuta zeudenik. Gertatzen denarekiko gure "informazioak" munduari buruzkoak diren bitartean, haienak auzo edo herri mailakoak izango ziren baina, nik uste, informazio maila antzekoa izango zen.\np.s: Hiru zutabeko template ederra, bai horixe. Garbia eta irakurgarria. Horretan arrazoia daukazu: Aldatu da zerbait... onerako ;-)\nPatxi 9/17/2007 1:23 da manhã\nJakina Jozu, gertukoa oso-oso ondo ezagutuko zuten, baina urrutikoen berri, batere ez, edo apenas...\npozten naiz txantiloi berria gustatzeaz. Lastima explorerrekin hain gaizki ikustea...


Elkartearen babesa | Iñaki Beristainen bloga\nIgandeko ebanjelioa: Jn 20, 19-31\nLehenengo irakurgaiak eliz bizieraren ibilbide eta jarduera nagusiak zehaztuak uzten dizkigu, bai bere oinarrietan, bai bere ebanjelizazio-moldean. Bere horretan hartzen bada aurkezten den eredua, adorea eman ordez, nekea sor diezaguke, sumatzen dugun distantzia hainbestekoa izanik. Baina, ematen zaigun eredua ez da konparazioak egiteko, baizik gaur egun, elkarte-biziera berritzekotan, kontuan hartu beharreko osagaiak gogorarazteko. Badugu zer begiratua! Elkarte-bizitzaren gai hau oso garrantzizkoa da fededunarentzat. Errazegi askatzen dugu fede-esperientzia elkartetik. Elkarteak erakusten duen moldea ez baita sarri oso animagarria izaten.\nBaina, elkarte-sena indartu eta sakontzeko ahalegina egiten ez badugu, sinesmenaren esperientziak behera egingo du, eta oso bizkor. Eliz elkartea oso eskasa izango da, bizitasun gutxikoa izango da, ez du asko lagunduko, itxura nekatua emango du; bai, baina hori gabe geure fedea ahuldu eta galdu egingo zaigu. Begira, bestela, ebanjelioko Tomas horri. Jesus agertu zitzaien ikasleei eta Espiritu Santuaren dohaina jaso zuten Jesusen presentzia berpiztu haren argitan. Jesusek emandako bakeak poztu zituen.\n«Tomas ez zegoen haiekin, Jesus etorri zenean» esan digu intentzio guztiarekin Joan ebanjelariak. Seguru asko, gauza hobeak egiten ibiliko zen Tomas. Edo bere frustrazioari buelta eman ezinik handik-hona ibiliko zen. Baina, Jesus agertu denean ez zegoen elkartean. Eta zer gertatu zaio? Ezin duela sinetsi. Ezin duela ematen dioten testigantza jaso eta onartu. Bere barne-minari ezin diola txipa aldatu. Bere frustrazioa bere bakarkeriarekin elkartzen da, eta hutsik uzten dio barrua.\nHonetatik bi ondorio atera nahi ditut. Lehenengoa, elkartearekiko geure pertenentzia. Elkartearekiko lotura bakoitzak landu beharra daukagu, nahiz eta elkarteak ez eman guk nahi izango genukeen maila. Bigarren ondorioa ere ez ahaztekoa: elkartearen maila jasotzea guri dagokigu, elkartea osatzen dugun kideoi. Kanpoko kritikak hor geldituko dira.\nKontua da, barrutik maitasunez egindako lana. Elkarte-kide bakoitzaren inplikazioak berrituko du elkartea eta elkarte berritu horretan samurragoa izango da fedea indartzea eta sustatzea. Elkartearen babesa beharrezkoa dugu eta babes hori guk bizitu behar dugu.\nEsta entrada fue publicada en Igandea, Pazkoa y etiquetada Esperientzia por admin. Guarda enlace permanente.