Larunbata, irailak 5\nAndoaingo Udala, Andoain\nEgutegi fiskala: maiatzaren 15 etik uztailaren 30era. Proposamena: abuztuaren 1etik irailaren 15era.\nUdal zerga Andoaingo Udala\nEgutegi fiskala: maiatzaren 15 etik uztailaren 30era.\nProposamena: abuztuaren 1etik irailaren 15era.\nArgazki lehiaketa, mugikortasun iraunkorra gaitzat hartuta\nEskualdea | Lehiaketa\nIrailaren 16tik 22ra ospatuko den Mugikortasun Astearen aitzakian, argazki lehiaketa antolatu dute Targazki Tolosaldeko Argazkilari Taldeak eta Tolosaldea Garatzenek, Gipuzkoako Foru Aldundiaren babesarekin. Parte hartzeko, irailaren 13a baino lehen bidali beharko dira argazkiak.\nHarituz bertso eskola\nHarituz, Eskualdea | Izen-ematea\nHarituz Tolosaldeko Bertsozale Taldea hasi da 2020-2021 ikasturteko bertso eskola taldeak osatu eta ordutegiak antolatzen. Irailaren 25era arte zabalik egongo da izen-emate epea. Deialdia 10 eta 16 urte bitarteko ume eta gaztetxoei bideratuta dago bereziki, baina bertsolaritzarekiko interesa duten beste adinetako ikasleak ere gonbidatuta daudela jakinarazi dute antolatzaileek.\nHarituz bertso eskola Harituz\nAntton Amonarriz kulturgunea (1)\nIntxaur pilotalekua (2)


kritiken hemeroteka » Postariaren mendekua\n« Porrotak zizelkatutako garaipen ametsa | Atzera »\nPostariaren mendekua Iraitz Urkulo / Berria, 2015-05-24\nJarrera erradikaletara edo esperpentora jotzea saihestuz, egileak zuzentasuna zaintzeko batere kezkarik antzematen ez zaion planteamendu baten alde egiten du, non nahiko hizkera lotsagabe baten bidez, portaera matxista edo klasistak isiltzeko ahalegin oro deuseztatzen duen, esaterako. Ironia fina, umore azidoa… zalantzarik gabe, tonua da liburuaren gakoetako bat. Pertsonaiak kabroiak bai, baina ukitu sinpatikoa ere badutelako. Bestalde, dekadentziaren xarmak indar berezia eskuratzen du, izan ere, badu zerbait erakargarria kontakizunean nagusitzen den erromantikotasun oroz biluzitako ikuspegiak. Alderdi hori oso nabarmena da Peter Zuazo idazlearengan eta, oro har, islatzen den literaturaren kontzepzio zirikatzailean —kontu metaliterarioak eta haiei lotutako kritika umoretsu eta ziztatzaileari dagokienez, besteak beste—.


Yves Klein - Guggenheim Bilbao Museoa\n2005(e)ko otsailak 1 – 2005(e)ko maiatzak 2\nGuggenheim Bilbao Museoak Yves Klein (1928–1962) artista frantziarraren atzera begirako osotua aurkeztu zuen. Erakusketak bere ibilbide osoa hartu zuen barne: bere lehendabiziko margolan monokromo laranjak, horiak, berdeak, arrosak eta zuriak, bere artelan monokromo urdin ospetsuak, belakizko erliebe eta eskulturak, Antropometriak, monodoratuak, eta sua, airea eta ura gisako elementu naturalekin eginiko bere azken esperimentuak. Kleinek sei urtean bakarrik osatutako obra ausartak ondorengo joera askori hartu zien aurrea, hala nola, happeningei, performanceei, Land Artari (lurraren arteari), Body Artari (gorputzaren arteari) zein arte kontzeptualeko zenbait elementuri, eta gaur egun oraindik ere indarrean jarraitzen duen joera da.\nYves Klein 1928. urtean jaio zen Cagnes-sur-Mer-en. Haren aita, Fred Klein, margolari figuratiboa zen eta ama, Marie Raymond, Parisko Eskolako margolari abstraktua. Artista-familian jaio bazen ere, Kleinek judoka-karrera hasi zuen. Borroka-arte asiatar honen filosofiarekiko eta praktikarekiko zuen zaletasuna —Tokioko Kōdōkan institutu famatuan egin zituen ikasketak hamabost hilabetez— erabakigarria izan zen arteari buruz izan zuen kontzeptuan. Kōdōkan Institutuko judoak Zen filosofiaren eragin handia du, eta adimenaren eta gorputzaren arteko batasuna, harmen-ahalmen handigoa, hustasun-egoeraren bilaketa eta exintentziarekiko guztizko harmonia irudikatzen ditu. Honez gain, Kleinek interes handia izan zuen oso gaztetatik Rosacruz Ordenako jarraitzaileek zabaldutako erlijio-irakaspen kristauekin. Errituak, immaterialtasunak eta hustasunak artistarengan bizitza osoan zehar piztu zuen arretaren jatorria ez dago, ordea, erlijio-dogma jakin batekiko inolako loturatan, gai espiritualekiko zuen kezkan baizik.\nKlein 1955. urtean agertu zen lehen aldiz ofizialki artista plastiko gisa, Salon des Réalités Nouvelles delakoan Expresión del universo de color minio naranja izeneko bere monokromoa aurkeztu zuenean. Artelana, ordea, gaitzetsi egin zuen azokak, margolan bat sortzeko kolore bakar bat nahikoa ez zen argudioa emanez. Museoak aurkezten duen atzera begirakoak lehen monokromo hori, zuri, beltz, gorri, arrosa eta berde hauetariko batzuek osaturiko seriea hartzen du barne. Hasieratik, Kleinek pintzelak baino nahiago izan zituen arrabolak, modu honetan, margoaren aplikazioan artistaren eskuaren inolako arrastorik gera ez zedin. Kolorea, hortaz, gauzarik garrantzitsuena bilakatu zen da bere obran. Kleinen mihiseak, margo-ertzen mugarik ez dutenez, ez dira plano gisa ikustekoak, espazioan zehar hedatzen diren halako koloretako dardarazko esparru gisa behatzekoak baizik. Artistaren ustez, kolorea "materializatutako sentikortasuna""zen. Bitarteko hau, ikusmen hutseko pertzepzio bat zentzumen bidez hauteman zitekeen kontzeptu zabalago bilakatzeko ahalegina adierazteko erabiltzen zuen. Artista frantziarrak, ikusleari kolorearen espazio mugagabean sartzeko eta inmaterialarekiko sentikortasun handiagoa esperimentatzeko erronka luzatu zion.\nKleinek egiteko jakina egotzi zion kolore urdinari, bere iritziz natura hautemangarriko motiborik abstraktuenak, hala nola zerua eta itsasoa, irudikatzen baitzituen. Horretarako, pigmentuaren jatorrizko argitasuna mantentzen zuen urdin kolorea bilatzen jardun zuen denbora luzean eta IKB delakoan (Nazioarteko Klein Urdinean) aurkitu zuen, hau da, Kleinek lagun kimikari baten laguntzaz garatu zuen itsasoz haraindiko urdin sakonean. Urdin hura patentatu egin zuen Kleinek gerora, eta orduz geroztik bere marka erregistratu bilakatu zen. Milan, Paris, Dusseldorf eta Londresen gisako tokietan eginiko erakusketa indibidualetan aurkeztutako bere margolan monokromoei, eskulturei eta ekintzei esker berriz, sona handiko artista bilakatu zen laster nazioartean. Bere obraren ekintza-osagai horri esker, Kleinek arte-gertakari ikusgarri bilakatu zituen bere inaugurazioak, koktel urdinak eskainiz, edo Parisko herritarrengan urdinarekiko sentikortasuna handitzeko asmoz bertako zerura 1.001 globo urdin jaurtikiz. Bere proiektu utopikoetan, artista are urrutirago heldu zen: bere Iraultza Urdinak Frantzia osoa pintura-azalera izan zedin proposatzen zuen.\nLehen monokromoen aukeraketa zabalaz gain, Guggenheim Bilbao Museoak belaki urdinez eginiko erliebe- eta eskultura-kopuru handia ere aurkeztu zuen, baita arrosa koloreko zenbait alde berezi ere. Belakiak eta pigmentuak nahasiz eginiko artelan hauek belakizko lehen erliebe monumentalen ondoren eginak dira Gelsenkirchen Antzokiko atarirako. Artistaren arkitektura zaletasunak, berriz, Werner Ruhnau alemaniar arkitektoarekin lan egitera eraman zuen, eta proiektu irudikorren serie bat landu zuten "aireko arkitektura" modukoa eginez. Kleinek hormen ordez aire-korronteak jartzeko izan zuen ideia arkitektonikoa, 1958. urtean Parisko galeria batean aurkeztu zuen Hutsa (Le Vide) erakusketa bezain iraultzailea izan zen. Hutsa erakusketaren bidez monokromiaz haratagoko urratsa eman zuen artistak: guztiz hutsik zegoen gela batean, artistak zuriz margotutako hormek, espazio sentsibilizatuarekin eta sentsibilizatzailearekin jartzen zuten harremanetan zuzenean ikuslea. Arteak jada ez zen objektu bat, espazioan hautematen den arte-izate gisa ulertzen dena baizik. Hutsa erakusketa Kleinek bere horma zurien aurrean eginiko filmazio baten bidez aurkeztu zen atzera begirakoan.\nBere artelanik liluragarrienen artean Antropometriak dira aipatzekoak, bere garaian oso eztabaidagarriak izan zirenak. "Pintzel bizidunek" —modelo emakumezkoek, eta zenbaitetan gizonezkoek, bakarrik, bikotean zein taldean— mihiseetan eta formatu handiko paperean uzten dituzten urdin, arrosa eta urre koloreko arrastoak dira.\nKosmogoniak artelanetan Kleinek haizearen eta euriaren arrastoak jasotzen ditu, eta elementu naturalekin esperimentuak egiten jarraitzen du, hala nola, Suzko margolanak izeneko bere azken artelan-multzoan. Fenomeno iragankor eta unibertsaletan arreta jartzen duten artelan horiek ekintza ikusgarrien bidez sortu ziren. Artelan-multzo horrek zein Antropometriak izenekoek Kleinek ekintzari eman zion garrantzia eman zuten aditzera. Iusgai izan ziren artelanak erlikiatzat har daitezke, Kleinek berak esan zuenez: "Nire artelanak nire artearen errautsak dira".\nKosmogonia urdina eta arrosa haize arrastoekin, Titulurik gabea (COS 27) [Cosmogonie bleue et rose avec traces de vent, Sans titre (COS 27)], 1961\nPigmentu lehorra erretxina sintetikoan oihal gainean muntatutako paperean


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Europako zenbait administrazio publikok komunikazio instituzional elektronikoari buruzko IVAP-en jardunaldietan parte hartuko dute\nEuropako zenbait administrazio publikok…\n<img src="https://www.irekia.euskadi.eus/uploads/cover_photos/14271/original/JARDUNALIDIAK_EUS.JPG" style="max-width:100%" alt="" />\nHerri Administrazio eta Justiziako sailburu Josu Erkorekak inauguratuko du Herri Ardularitzaren Euskal Erakundeak antolatu duen mintegia.\nMintegia bi egunekoa izango da, eta Europako Batzordeko eta Parlamentuko ordezkariek parte hartuko dute, bai eta Suediako, Erresuma Batuko, Italiako, Portugalgo eta Euskadikoek ere.\nMatrikulatzeko epea maiatzaren 7ra arte egongo da zabalik.\nHerri Administrazioaren Europako Institutua-Eskualdeen Europako Zentroak (EIPA-CER) eta Herri Ardularitzaren Euskal Erakundeak (IVAP) «e‑Komunikazioa eta Plain Language Europan. Komunikazio instituzionalaren erronkak mundu digitalizatuan» izeneko jardunaldiak antolatu dituzte. Bilboko Euskalduna jauregian egingo dira maiatzaren 23an eta 24an.\nHerri Administrazio eta Justiziako sailburu Josu Erkorekak emango die hasiera jardunaldioi. Izena emateko epea maiatzaren 7ra arte egongo da zabalik, eta euskal sektore publikoko langile guztiak dira xede-publikoa. Eskaerak IVAPen automatrikulazio-aplikazioaren bidez izapidetuko dira.\nJardunaldiak bi egun iraungo ditu, eta Europako hainbat erakundetako ordezkariek komunikazio elektronikoaren arloan egiten duten lana ezagutaraziko dute. Besteak beste, Europako Batzordeko eta Parlamentuko ordezkariak eta Erresuma Batuko, Suediako, Italiako, Portugalgo eta Euskadiko herri-administrazioetakoak izango dira.\nMundu digitalizatu batean bizi gara, eta Europako herri-administrazioek teknologia berriak erabiliz herritarrengana modu argi eta errazean iristeko zer esperientzia izan duten azalduko dute parte-hartzaileek.\nIldo horretatik, IVAPeko zuzendari Maite Iruretagoienak uste du «oraingo administrazioak herritarrentzako komunikazio erraza lortzeko eta administrazio-hizkuntza praktikoa eta gertukoa erabiltzeko erronka duela». Horra hor mintegi honen testuingurua.\nMAITE_IRURETAGOIENA_IVAP_EU... behera kargatu (400 KB)\nJARDUNALIDIAK_EUS.JPG 60 KB (JPG)


20.000 km Ameriketan barrena — Gaztezulo\n20.000 km Ameriketan barrena\n20.000 km Ameriketan barrena https://www.gaztezulo.eus/albisteak/20000-km-ameriketan-barrena https://www.gaztezulo.eus/albisteak/20000-km-ameriketan-barrena/@@download/image/8p30-1.jpg\nOreretako Eneko eta Andres Fraile aita-semeek bidaia ederra egin dute; sei hilabetetan Buenos Airesetik Mexiko D.F-ra joan dira. Guztira, 20.000 bat kilometro egin eta hamahiru herrialde zeharkatu dituzte.\nArgentina, Paraguai, Bolivia, Brasil, Peru, Kolonbia, Panama, Nika-ragua, Mexiko... Ez dago batere gaizki, ezta? Eneko eta Andres Fraile oreretarrak martxoaren 27an itzuli ziren Euskal Herrira eta oso esperientzia ederra izan dute.\nEneko Brasilen egondakoa zen eta Ameriketara itzultzeko gogoa zuen. Aitari proposatu eta bi alditan pentsatu gabe, trasteak hartu eta hara joan ziren biak iazko urrian. Helburua Buenos Airesetik Mexikoko hiriburura joatea zen, baina bertakoek erabiltzen dituzten garraioak erabilita: trenak, autobusak, txalupak, itsasontziak, hidrohegazkinak... Horrez gain, lo egiteko, ostaturik merkeenetara jo zuten. "Ostatu merke ugari daude Hegoamerikan eta neska-mutil bikote asko honelakoetara joaten dira sexu harremanak izatera", esan digu Andresek. Beraz, ez dira ohiko turisten moduan ibili.\nBidaia Argentinako hiriburuan hasi zuten, "kultura aldetik, hiri europear samarra da, eta nolabait egokitzearren erabaki genuen handik abiatzea", dio Enekok. Buenos Airesetik Paraguaira. Herrialde honetan bertako indiarren hizkuntzaren indarrak harritu zituen gehien: "jende gehienak guaraniz egiten du, bai indiarrek, baita ladinoek ere. Ladinoek indiarren hizkuntza bere egin duten toki bakarra da Hegoamerikan", azaldu digu Enekok. Ladinoak indiarren eta zurien arteko nahasketa dira.\nOndoren, Brasilera joan ziren gure lagunak. Brasilen, besteak beste, Rio de Janeiron, Sao Paulon eta Amazonian izan ziren. Bertako senitarteko batzuk agurtzeko aukera ere izan zuten. Dena den, Brasilen larrialdi txiki bati aurre egin behar izan zioten. "Paraguaitik Brasilera, Iguazuko muga zeharkatzerakoan, ez ziguten pasaporteetan zigilurik jarri, ganoragabekeriagatik. Aste batzuk han igaro ondoren, Boliviarako bidean gindoazela, ordea, poliziaren kontrol batekin topo egin genuen. Poliziek autobusa gelditu eta ustez droga kontuekin zebilen morroi bat atxilotu zuten. Guri ere pasaporteak eskatu zizkiguten eta zigilurik ez genuela ohartu ziren. Komisaldegira eraman gintuzten eta 15.000 pezeta inguruko isuna jarri ziguten, baita Brasiletik alde egiteko hiru eguneko epea eman ere", dio Andresek.\nHeriotzaren eta maitasunaren trena\nBrasiletik Boliviara joateko bidaiaz ere badute zer kontaturik. Izan ere, aita-semeek oso tren bitxia hartu zuten. Brasildarrek "Heriotzaren Trena" esaten diote eta boliviarrek, aldiz, "Maitasunaren Trena". "Trena oso zaharra da, oso poliki joaten da eta lepo egoten da beti. Bagoi guztiak trastez eta kaxez gainezka daude eta kontrabando handia dago. Edozein bidariarik nahi izanez gero, trena geldierazteko palanka sakatu eta gelditu egiten da. Horrexegatik diote brasildarrek Heriotzaren Trena dela. Aitzitik, trena askotan gauez ibiltzen da, eta ilunpetan. Jendea bata bestearen gainean dago eta musika jartzen dute. Nesketan edo mutiletan egiteko aukera ona omen da eta hori dela eta, boliviarrek Maitasunaren Trena esaten diote", dio Enekok.\nOraingo honetan, poliziarekin ez, militarrekin izan ziren arazoak. "Militar talde batek trena gelditu eta jendearen trasteak ateratzen hasi zen; lapurretan ari ziren", azaldu digu Andresek. Bidaiarion esanetan, Boliviako hiriburua harrigarria eta surrealista da: "La Paz 4.000 bat metrora dago, krater handi moduko batean, inguruan ez dago inongo landarerik, eta han, mendi puntan, bi milioi lagun bizi dira".\nHegazkinez joan beharra\nPerun Lima hiriburuan, Machu Picchun eta Iquitosen egon ziren, besteak beste. Iquitos Amazonian dago eta Enekok azaldu digunez, ez dago errepidez haraino joateko tajuzko biderik. Ibaitik ere oso luzea da bidaia eta hortaz, ia denak hegazkinez joaten dira. Enekoren esanetan, "Iquitos ohianaren erdian dago eta oso ederra da. Hiria kautxoaren boom-aren ondorioz zabaldu eta aberastu zen mende hasieran. Hala ere, Asiako herrialdeak kautxoa merkeago ekoizten hasi zirenean, gainbeheran etorri zen. Horregatik, mende hasieran eraikitako jauregiak oso egoera txarrean daude gaur egun. Iquitos dekadentea eta erromantikoa da".\nPanamako Kuna indiarrak\nFrailetarrak Kolonbian ere izan ziren. Askotan entzun izan dugu Kolonbian bortizkeriaren arazoa latza dela. "Ez da jendeak uste bezainbestekoa, baina dena den, larria da. Eta larriena ez da gerrilla, delikuentzia eta paramilitarrak baizik. Hego Amerika osoan gertatzen den bezala, ordea, aberastasuna oso gaizki banatuta dago eta hori konpondu eta hezkuntza sustatu ezean, ez dago ezer egiterik", diote.\nKolonbiatik Panaman sartu ziren. Han kuna indiar komunitateen antolaketarekin liluratuta geratu ziren. Kunatarrek, Mexikoko EZLNko zapatisten eskaeren ildotik, sekulako autonomia dute eta Andresek dioskunez,"ia-ia independenteak dira, bai kulturan, bai ekonomian, baita justizian ere, autonomia osoa dute. Oso delikuentzia gutxi dago, eta zigorren bat ezarriz gero, beraiek ezartzen dute".\nEta bukatzeko, Nikaraguan, Guatemalan eta Belizen barrena ibili ondoren, Mexiko D.F-ra iritsi ziren. Eta hara zer topatu eta Zapatour ospetsua! Mexikon Marcos komandanteordea ikusteko eta entzuteko aukera izan zuten. Ez da amaiera txarra!


Bueltan dira Haurtxokoak : Zazpi aldizkaria\nBueltan dira Haurtxokoak\nHaurtxokoak bueltan dira. Gaur (hilak 1) eman diote hasiera ikasturte berriari Palmera Montero, Elitxu eta Kateako guneei. Aurtengo ikasturtea, gainera, berezia izango dela iragarri dute. Izan ere, guraso zein haurrek COVID-19ak eragindako ondorioei erantzuteko laguntza eskaini nahi diete aurten, emozionalki pairatu duten egoera horri aurre egiteko giltzarriak irakatsiko dizkiete. Horretarako, sorkuntza, enpatia edota kolaborazioa bezalako balioak irakatsiko dituzte.\nAurten, gainera, proiektu pilotu bat abiatuko dute Haurtxokoek, Ni & Zu=Gure izenekoa. Irun, Hendaia eta Madagaskarreko 8-12 urte bitarteko haurrak bildu nahi dituzte birtualki, giza eskubideez eta berdintasunez hitz egiteko. Txiribuelta elkarteak gidatuko du proiektua.\nHaurtxokoek eskainiko dituzten jarduera guztietan neurri zorrotzak hartuko dituztela iragarri dute udaleko iturriek. Plan berezia sortu dute horretarako: gehienez 1o laguneko taldeak osatuko dituzte (iaz 20-25ekoak izan ziren). Haur guztiei tenperatura neurtuko diete, eta musukoa eraman beharko dute denek. Saio guztietan eskuak garbitzeko gela izango dute eskuragarri, eta uneoro distantziak mantentzen direla bermatuko dute.\nOraindik aurtengo ikasturtean izena eman ez dutenek, oraindik aukera dute (hemen), plaza gutxi batzuk geratzen baitira.