Albiste eta informazio interesgarriak 2021eko irailak 4 – gaurgeroa\nPublicado el septiembre 4, 2021 septiembre 4, 2021 por Gaurgeroa\nAlbiste eta informazio interesgarriak 2021eko irailak 4\nInteresgarritzat jotzen ditugulako banatzen ditugu pentsiodunen berri hauek\n1.- Itxaropen gutxi Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren igoera duina izateko\nAsteazkenean bildu ziren Gobernua, CEOE-CEPYME eta CCOO eta UGT sindikatuak Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren (LGS) igoerari buruz hitz egiteko. Ez zen akordiorik lortu eta datorren astelehenean bilduko dira berriro.\nAurreikus zitekeen bezala, patronalak, PPk bezala, ez du LGSren inolako igoerarik onartuko. Baina gehien kezkatzen gaituztenak Gobernuaren eta CCOO eta UGTren jarrerak dira. Pedro Sanchezek adierazi du ekonomia modu azkarrean hazten ari dela, eta hurrengo urtean eta hurrengoetan ere hala egingo duela; enplegua suspertzen ari dela eta LGSren igoerak ez duela ondorioztatuko patronalak, botere ekonomiko handiek eta eskuineko alderdi politikoek iragartzen duten hondamendi egoera.\nHorraino, ados. Baina zein igoera proposatzen dute gobernuak, alde batetik, eta CCOO eta UGT sindikatuek, bestetik? Duela egun batzuk komunikabide batzuen arabera, gobernuaren proposamena 2021erako hilean 12 eta 19 euro arteko igoera proposatzen zuen, baina ez zuen atzeraeraginik izango urtarrilaren 1etik, egun horretatik izoztuta baitago LGS. CCOOren eta UGTren aukera zen erosteko ahalmena ez galtzea, urte hasieratik aplikatzea eta 2022 eta 2023 urteetarako igoerak ere adostea.\nAsteazkeneko bileraren inguruan emandako informazioaren arabera, Gobernuak hilean 15 euroko igoera proposatu du, urtarrilaren 1etik atzeraeraginik gabe, eta hilean 31 eurokoa 2022 eta 2023 urteetarako, hurrenez hurren. Legegintzaldiaren amaieran 1.041 euro izango zirela hitzeman zen. Zenbateko hori kalkulatuta dago, beraien esanetan, batez besteko soldataren %60aren irizpideari jarraituz, Europako Gutun Sozialak ezartzen duen moduan, eta PSOEk eta Unidas-Podemosek legegintzaldi honetarako adosturiko programa-akordioan jasota dagoena. CCOO eta UGT sindikatuei dagokienez, adierazi dute ez daudela ados Gobernuaren proposamenarekin eta, gutxienez, aurtengo igoerak hilean 25 eurokoa izan behar duela eta atzeraeraginezko izaerarekin aplikatu behar dela.\nEz gara ausartzen asteleheneko bileratik zer aterako den iragartzen. Baina bai ausartzen garela baloratzera gobernuaren proposamenak, sindikatuenak bezala, ez direla batere nahikoak. Hasteko, igoeraren atzeraeragina urtarrilaren 1etik ez onartzea eskandalagarria iruditzen zaigu. Bigarrenik, Gobernuaren eta sindikatuen igoera-proposamenek ez dute KPIk aurten ziur aski izango duen inflazioa edo igoera estaltzen, hau da, azaroaren amaieran urte arteko inflazioa %3,3koan mantentzen bada, abuztuan bezala, proposaturiko igoera ez da horretara ailegatzen.\nGobernuak esan duenez, astelehenean akordiorik lortzen ez bada, bere kabuz erabakiko du, dekretuz, egokia eta neurrikoa iruditzen zaion igoera. Igoera oso txikia bada, aurreikusi bezala, sindikatu ez sinatzaileek edo igoera hori babesten ez dutenek eta pentsiodunen mugimenduak erantzun bat eman beharko dute. Soldatak ez igotzeak Gizarte Segurantzaren kutxan gutxiago sartzea ondorioztatuko du, eta horrek ondorio negatiboak ditu egungo pentsioei eusteko eta horiek bermatzeko, eta, batez ere, egun soldata txikiak eta gero pentsio okerragoak izango dituztenentzat.\n2.- 250 eguneko greba eta lan-gatazka Gipuzkoako egoitzetan\nDuela egun batzuk, Gipuzkoako Senideak egoiliarren senitartekoen elkarteko kide baten iritzi-artikulua argitaratu zen, eta bertan adierazi zenez, irailean “berriro elkarretaratzeak egingo ditugu Aldundiaren aurrean, 250 greba egun irauten duen egoitzetako langileen lan-gatazkari irtenbidea emateko”.\nAzpimarratu zuen, pandemiaren ondorioz, egoitzetako beharrak handitu egin direla eta agerian geratu dela egoitzetan langile gehiago kontratatzeko beharra. “Plantillak zabaltzeak alferrikako arriskuak, ematen ari diren agerraldiak bezalakoak, saihestuko lituzke, zaintzaileen arretaren eta lanaren kalitatea hobetuko luke eta, batez ere, egoiliarrentzako arreta gizatiarragoa izango litzateke”. Eta gaineratu zuen zenbait egoitzetako janaria tamalgarria dela, batez ere catering-ekoa denean. Era berean, Gipuzkoako egoitzetan zaintza-eredu berri baten beharra azpimarratu zuen.\nBukatzen zuen adierazten Gipuzkoako Senideak elkartearen ustez, sindikatuek egiten duten eskaera oso hobetu daitekeela, baina gure adinekoak egoitzetan duintasun handiagoz zaintzeko lehen urratsa dela. Amaitzeko, zera zioen: “Aldundiak, Gipuzkoako egoitzen kudeaketaren arduradunak, egoitzetako arazoetan esku hartu gabe jarraitzen du, eta, batez ere, gure iritzia kontuan hartu gabe, nahiz eta 4.000 inkesta egin dituela esan”.\nPentsiodunen mugimendutik babes osoa ematen diegu Gipuzkoako Senideak erakundearen eskaera eta ekimenei, bai eta egoitzetako langileek beren lan-baldintzak duinduko dituen hitzarmen justu baten alde egindako eskaerei ere.\n3.- Argindarraren prezioak etengabe igotzen jarraitzen du\nAste batetik bestera, argindarraren prezioa eta etxeko kontsumoko tarifa elektrikoak mugarik gabe igo dira. Igoera horiek, joan den astean jakinarazi genuen bezala, erosketa-saskiaren edo bizitzaren inflazioaren eta kostuaren igoera ondorioztatzen dute. Baieztapenik ezean, badirudi abuztuko urte arteko KPIaren igoera %3,3koa izango dela, uztailean baino sei hamarren gehiago.\nEta, bien bitartean, Teresa Ribera Espainiako Gobernuaren Trantsizio Ekologikorako eta Erronka demografikorako ministro eta presidenteordeak agerraldia egin du Kongresuan eta berak egindako adierazpenen arabera, ez du inolako neurri eraginkorrik proposatu argindarraren eta etxeko tarifa elektrikoen kostua murrizteko.\nTeresa Riberak eta gobernuak egoera hau geldiarazteko duten ezintasuna tamalgarria da. Beren aitzakia da ezin dutela preziorik ezarri, ez gehienekorik, ez gutxienekorik, ezta beste neurririk hartu ere, argindarraren eta energien gaineko erregulazioak Europar Batasunak ezartzen dituelako, eta, neurri horiek hartuz gero, zigor ekonomiko handiak jasango lituzketelako.\nBehin baino gehiagotan planteatu dugu behin betiko irtenbide bakarra sistema elektriko eta energetikoaren publifikaziora joatea dela, elektrizitateen monopolioa eta enpresa elektrikoen etekin eskandalagarriak ezabatzeko eta ekoizpen-kostuak eta tarifa elektrikoen, gasaren eta bestelakoen prezioa merkatuko dituen sistema bat eraikitzeko. Baina gobernuak ez du urratsik egiten norabide horretan, ezta arazo honen larritasuna arinduko duten neurriak hartzeko ere. Urtegien balizko kontrola besterik ez du planteatzen; horietako batzuetan, elektrizitate emakidadunek eskandaluzko hustuketa egin dute, eta ondorio larriak izan dira inguruko herri eta eskualdeetan nekazaritza- eta abeltzaintza-ustiapenetan eta urarekin lotutako beste zerbitzu publiko batzuetan.\nEta, itxura guztien arabera, kostuen eta prezioen igoera horrek, KPIaren igoerarekin batera, gora egin dezake datozen hilabeteetan. Ahalik eta protesta eta mobilizazio sozial zabalena bultzatzea gero eta beharrezkoagoa da. Eta gobernuak berak kontuan hartu beharko luke, horrela jarraituz gero, jasango duen prezio politiko eta elektorala gogorra izango dela. Jakina, eskuineko eta eskuin muturreko indarrak pozez zoratzen ari dira ondoko kalkulua eginez: gobernuak arazo hori eta herritar guztiei eragiten dieten beste arazo batzuk konpontzeko duen ezintasunak eragindako higaduraren ondorioz, hurrengo hauteskundeak irabaz ditzaketela eta Estatuko gobernuaren agintea har dezaketela.\n4.- Enpresa farmazeutikoak aberasten ari dira, Covid-19ri aurre egiteko txertoak direla eta\nLaster urtebete beteko da, Hegoafrikak eta Indiak Munduko Merkataritza Erakundeari (MME) eskatu ziotela, talde immunitatea lortu arte, txertoak, sendagaiak, diagnostiko-probak eta beste teknologia batzuk salbuetsita egotea herrialde guztientzat. Eskaera horrekin bat egin zuten 100 herrialde baino gehiagok eta GKE ugarik.\nMaiatzaren hasieran, Joe Biden buru duen Amerikako administrazio berriak patente farmazeutikoak liberalizatzea eta pandemiak iraun bitartean salbuespen hori babestea proposatu zuen. Pedro Sanchezek ere aldeko botoa eman zuen. Baina mendebaldeko herrialde gehienak, horien artean Europar Batasuna (EB), hasieratik kontra agertu ziren. Aurpegia zuritzeko, herrialde pobreenekin, baita kontinente pobreagoekin ere, karitatea antolatzen saiatu ziren, Covax mekanismoaren bidez, hain garatua ez den edo pobrea den munduko zati handi batean txertorik ez egoteari buruz ezer edo ia ezer konpondu ez duena.\nOsasunaren Mundu Erakundeak (OME) behin baino gehiagotan adierazi du munduko biztanle gehienak txertatu behar direla pandemiari galga eraginkorra jartzeko. Eta hori egin du, ez elkartasunagatik, baizik eta munduko gizarte-mugikortasuneko eta -interkonexioko maila duen mundu batean bizi garelako; mundu horretan, birusa edozein herrialdetara ez transmititzeko, nahiz eta oso babestuta egon bere biztanleriaren %90 txertatuta dagoelako, beharrezkoa eta ezinbestekoa da munduko biztanle gehienei heltzen dien txertaketa egitea. Eta txertaketa masiboak hasi zirenetik denbora luzea igaro ondoren, gaur egun oraindik herrialde asko daude eta kontinente bat, Afrika kasu, non txertatutako biztanleriaren %2 baino ez den gainditzen.\nMendebaldeko estatu indartsuenei eta EBri bost axola zaie, eta are gutxiago multinazional farmazeutikoei. Herritarren aurrean justifikatzeko eta gizartearen erantzuna eta protesta saihesteko, nahiago izan dute diru mordoa gastatu, monopolio farmazeutikoek ezarritako espekulazioa eta prezio altuak zalantzan jarri gabe. Baina, gainera, jarrera horren atzean beste arrazoi oso boteretsu bat ere badago: ahalik eta biztanle gehien immunizatzea, lanera, produkziora eta garapen ekonomikora itzul dadin, eta, horrela, munduko estatu boteretsuenen sailkapenean buru ere izateko.\nOrain, gainera, hirugarren txertoaren eztabaidan sartuta gaude, eta justifikatu nahi da garrantzitsua dela Covid-19arekiko zaurgarriak diren sektore batzuentzat, txertoa bi aldiz jarri bazaie ere. Zientzialarien artean zalantzak daude hirugarren txerto horren beharrari buruz. Hirugarren txerto horren eraginkortasuna aztertzeko eta immunizazio-maila handiagoa behar duten biztanleria-sektoreei aplikatzeko inolako garrantzirik kendu gabe, are garrantzitsuagoa da munduan lehen dosia oraindik jaso ez duten ehunka eta milaka milioi pertsonari txertoak ailegatzea.\nPozez zoratzen jarraitzen dutenak monopolio farmazeutikoak dira. Johnson & Johnson-ek salmentak %27 eta irabaziak %73 igo ditu urteko bigarren hiruhilekoan, 6.279 milioira iritsi arte. Pfizer-ek, bere aldetik, aurtengo bigarren hiruhilekoan 19.000 milioi dolarreko irabaziak izan ditu, iaz aldi berean izan zituen 9.000 milioien aldean.\n5.- Euskal Herriko pentsiodunen mugimenduaren topaketa\nIrailaren 2an, osteguna, Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroako pentsiodunen mugimenduko ordezkarien lehen topaketa egin genuen, oporretako parentesi txiki baten ondoren. Bilera lau herrialdeetako mugimenduaren egoeraren balantzearekin hasi zen. Herri batzuetan udako astelehen guztietan kontzentrazioak egiten jarraitu izan dutela nabarmendu zen. Era berean, abuztuaren 23an Bilbon egindako manifestazio garrantzitsuan 3.500 pertsonak, gehienak pentsiodunak parte hartu zutela. Eta bertaratutako guztiek adierazi zutenez, irailaren 6an, astelehenean, Hego Euskal Herriko hiriburuetan eta 70 bat herritan, salbuespenen bat izan ezik, astelehenetako ohiko elkarretaratze eta mobilizazioetara itzuliko dira, hurrengo hilabeteetan etenik gabe luzatuko direnak, oso parte-hartzaileak izango direlakoan.\nOndoren, Gobernuak urtea amaitu baino lehen Kongresuan onartzea espero duen pentsioen erreformaren lehen zatiari buruzko lege-proiektuari buruzko balorazioa egin zen. Era berean, erretiro aurreratuei eta datozen hilabeteetan pentsioen erreformaren bigarren zatiaren esparruan jorratuko diren neurriei (belaunaldien arteko ekitate-faktorea eta enpresa eta sektoreentzako pentsio-plan publiko-pribatua) buruzko “Escrivá txostena” baloratu zen. Baita LGSren igoeraren inguruko negoziazio berriei buruzko informazioa jaso eta lehen balorazioa ere egin zen.\nGai horiekin lotutako hainbat dokumentu onartu ziren. Txosten zabal bat, Gobernuak pentsioen erreformaren lehen zatiari buruz egindako lege-proiektuaren aurkako gure balorazio kritikoa azaltzeko. Beste bat, errazagoa, aurrekoa laburtuz. Eta hirugarren bat, hilaren 6ko elkarretaratzeetan irakurriko dena, Gobernuaren, CEOE-CEPYME patronalen eta CCOO eta UGT sindikatuen arteko negoziazioen eta akordioen ondoren irekitako egoera zailaren aurrean jarraitu beharreko bidea azalduz.\nAstelehena, irailak 6: Elkarretaratzeak Hego Euskal Herri osoan, goian azaldutakoari buruzko informazioa eta azalpena emanez.\nAstelehena, irailak 13: Argindarraren eta etxeko faktura elektrikoen igoera eskandalagarriaren inguruko salaketa egingo dugu herri guztietan, gure alternatibak planteatuz.\nAstelehena, irailak 20: Gure salaketa eta protesta bankuen aurrean kokatuko ditugu, sukurtsalak ixteagatik, aurrez aurreko arreta egunetik egunera gero eta gehiago mugatzeagatik, edozein banku-eragiketa egiteko komisioen kostu handiagatik, eta horrekin guztiarekin batera dozenaka mila lanpostu suntsituko dituzte, etekin eskandalagarriak are gehiago handitzeko helburu bakarra izanik.\nOstirala, urriak 1: Egun horretan Adinekoen Nazioarteko Eguna dela eta, mobilizazio handia egingo dugu, eta bereziki azpimarratuko ditugu adineko pertsona gehienek dituzten arazo larriak –bereziki mendekotasuna artatzeko zerbitzuei dagozkienak–. Ahal bada, lau herrialdeetako erabiltzaileen senideen elkarteekin batera bultzatuko dugu mobilizazioa.\nAstelehena, urriak 18: Egun horretan, zerbitzu publikoek (osasuna, zerbitzu soziosanitarioak, bankuak… barne) izandako murrizketak salatuko ditugu eta konponbideak eskatuko ditugu.\nOsteguna, urriak 28: Euskal Autonomia Erkidegoko pentsiodunak Gasteizen mobilizatuko gara eta Nafarroako pentsiodunak, Iruñean. Dagozkien gobernuak eta parlamentuak interpelatuko ditugu pentsioen erreformen aurkako eta gure aldarrikapenen aldeko jarrerak eskatzeko. 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren osagarria. Eta zerbitzu publikoek (osasuna eta zerbitzu soziosanitarioak, besteak beste) izandako murrizketen aurrean, salaketa egin eta konponbideak eskatu. Hori guztia, beren erantzukizunen eta eskumenen parte delako. Era berean, bankuekin pairatzen ari garen arazoen aurrean neurriak har ditzaten jarriko dugu mahai gainean.\nLarunbata, azaroak 6: Hego Euskal Herriko pentsiodunen mugimenduko emakumeek bilera nazional bat egiteko asmoa dute egun horretan, beren kezka eta eskaera espezifikoak modu autonomoan adierazteko, azaroaren 13ko mobilizazioan ere presente egon daitezen. Mobilizazio hori babestuko dute eta emakume guztiei, bereziki pentsiodunei, gonbidapena luzatuko diete bertan parte har dezaten. Euskal Herriko pentsiodunen mugimenduak, oro har, ekimen hau zoriondu eta babesten du.\nLarunbata, azaroak 13: Gorriz seinalatua, Hego Euskal Herri osoan mobilizazio indartsua bultzatzeko, Estatuko gainerako Herrietako pentsiodunen plataformekin bat etorrita eta adostuta, Estatuko geografia osoan oihartzun handia izan dezan. Eta, hemendik aurrera, aniztasunarekiko errespetu eta aitorpen handiz, lan egingo dugu mota guztietako kolektibo sozialekin eta sindikatuekin, egun horretan elkarrekin manifestatzeko.\nUna respuesta a «Albiste eta informazio interesgarriak 2021eko irailak 4»\nJesus Soubies Garate dice:\nBerri ederrak, denok animatzen gaituenak. Pentsiodunok Aurrera Jo Ta Ke irabazi arte\nResponder a Jesus Soubies Garate Cancelar la respuesta\nEntrada anterior:Anterior Pentsio publikoak eta duinak . Murrizketarik ez, ez indarrean dauden ez eta iragartzen direnak\nSiguiente entradaSiguiente Noticias e informaciones de interés 4- Septiembre-2021


Aldizkari honen irakurleek ba dakite noski zer den Goncour saria: Edmond de Goncourt frantziar eleberrigilleak bere ordenuari halaerabakirik eta dirua hortarako utzirik, Goncourt-Akademia deritzaion idazle-batzarrak urtero ematen dio sari bat, auteskunde baten ondotik, irudimenezko lanegin bat delako urtean argitara erazi duen idazle berriren bati 1905-garren urteaz geroztik hala sariztatuak izan dira frantzesesko idazle gaillen zenbait eta hain gaillenak ez zirenak ere... Ezen urteko sariduna aukeratzean ez da kontuan artzen zein erritakoa den haren lana frantzesez idatzirik dagoen ber, eta horrengatik, jatorrizko Frantzitarrez gainera, atzerritar batzuek ere saria jaso dute bein baiño geiago, batez ere azkenengo urteotan, bai ta heien artean, frantzesa beren lehen izkuntza ez izaki, nolazpait zerabiltenak ere. Esaterako, joan den urtean Schwartz-Bart (on dizutela!) delako batek zuen jaso Le Dernier des Justes eleberria gatik, «Zuzenetako Azken» hori ez frantzes zuzenean baiñan mordollo batean idatzirik izan arren. Halaz ere Frantziako initelektual ispiritu zabalek gogo onez onartu zuten Goncourt-arren aukeratzea; alabaiñan Schwartz-Bart hori judua da, haren liburuak polonitar ghetto-etako siñeskeria bat du gaitzat eta, dakizuten bezala, Frantzian (eta Gaullian halaber) on ta edertzat dauzkate zuzenka edo zeiarka Israeldik datozen Jende, ta gauzak oro: Goizerritik argia...\nAurten, Rumaniatik iges etorritako VINTILA HORIA eleberrigilleari eman zioten Goncourt-saria, Azillaren 21-ean, Dieu est né en exil («jainkoa erbestean jaio da») bere liburua gatik. Hau ez da noski frantzes txit jori ta akats-gabekoan idatzia, baiñan tira! azken urteotako saridun batzuekin parekatuz Horia ez da hain gaizki ateratzen... Liburuaren gaiaz den bezainbatean, ez-oitua ta gogamen-eragille dela esan diteke haren alde, besterik ez ba da ere: Ovidi latin poetaren egunkari ezkutua bailitzakean ematen du egilleak, poetak bere «Ars amatoria» lizuna zela kausa Kaisarren aginduz Geten lurraldera desterraturik zegoenean idatzitakoa; eta kontatzen da bertan nola, Geta basoi monoteista zintzoekin ibiliz eta Beth-Lehemen gertatutako sendagille grezitar metafisikazale batekin itz egiñik, emeki emeki Erromako siñeskeria ta lizunkeriak arbuiatuta jainko bakar berriaren billa asten den Ovidi.\nAldi hontan ere Frantzitar intelektual ispiritu zabalek ontzat artuko zuten bear bada Goncourt-Akademiaren aurkeratzea, naiz haren liburutik ageri denez Vintila Horia ez den bañan kristaua. Dena dela, jakiña zen «zigor-zelai» batean egona zela Rumanian eta horrengatik aintzin-iritzi bat da zuketen haren alde, Judu Kristautu bat zela alegia... Beste puntu bat ba zen haren onetan: Daniel-Rops judu katoliko ospetsuak egin zion itzaurrea haren eleberriari... Baiñan, saria banatu eta bereala, André Wuirmser judu komunistak salatu zuen «L'Humanité» komunisten egunkarian Horia izugarrizko gaizkille bat zela: eskuindarra, eta, geiago dena, nazi-en adiskide izandakoa, eta, geiena dena —horresco referens, juduen etsaia. Gure intelektual ispiritu zabalok arritu ta txunditu: juduen zale ez izatea, nola al liteke? Bertan kontuak eskatu zizkioetan idazleari.\nHoriak erantzun zuen egiaz eskuindarra zela; ez zuen ukatzen Alemanen aldeko artikulu bat edo beste eman zuenik Rumaniako kazetetan; nazional-sozialistetakoa izan zelako salakuntza, ordea, ez zuen onartzen: altzitik, Codreanu-ren «Burnizko Zaindari»-en politikaren kontrako gertatu zen, eta Alemanek berek bein giltzapean sartu zuten. Bestalde, haren aukeratzeak sortu zituen nahaspil ta iskanbillak zirela eta, Goncourt-saria ukatzen zuela zioen. Eta Goncourt-Akademiako burges onek, Wurmer baten alderdikide ta odolkideak ez sumindu naian, onartu dute ukatze hori: aurten ez da Goncourt-saririk izango, beraz —beranduegi da alabaiñan idazle frantzes-hebreutar bat aukeratzeko— baiñan Frantziako intelektual iudu edo kristauak, komunista edo zernai-istak, jabalduak eta zoartuak ditu. Hori zen bearrezkoena.\nDenek dakitenez, Frantzia libertatearen jaioterria da Matxinada Aunditik hona beintzat (beren libertateak orduantxe galdu zaituzten erri ta jendakiak kontuan artzen ez ba ditugu, hala nola Zuberoa, Lapurdi ta Be-Nafarroako Euskaldunak...), eta horrengatik beren biotzeko erriari bezala begiratzen diote mundu guztiko liberalek, bai eta mugaz bestaldeko Euskalerritar zenbaltzuek ere: ez al du Frantziako oiñarri-legeak berak erabakitzen gizon guztiak berdin direla ta guztiek beren iritzak fedeari edo politikari dioazkionak ere zaintzeko ta zabaltzeko zuzen berdiña daukatela? Baiñan «auzo eltzea urrez, urbildu eta lurrez...». Hemen gaudenok ba dakigu itz aundi horiek ez direla Ebanjelioko egiak bailirakean artu bear. Besteei ere erakutsiko al die Vintila Horiari gertatuak (kasu bat baizik ez da eta dotzenaka aipa nitzazke horrelakoak) geu Frantzian libre gerala, beste erresumetan bezala, geronen iritzi beremak eukitzeko, erriko buruzagien iritziekin bat datozenean. Bestela ez. Eta Frantziako buruzagien iritzia hauxe da: baldin gizon guztiak berdin ba dira, juduak besteak baiño berdiñago dirade.


Sutea Arana kaleko 11n - Uztarria (Azpeitia)\nSutea Arana kaleko 11n\nTximiniak su hartu du\nSua piztu da Salbe auzoko 19an ere, goizeko 03:30ean\nSuhilzaileak lanean, Arana auzoan. Argazki originala\nArana auzoko 11. zenbakian sutea izan da, 11:30ean. Udaltzaingoak oraintxe adierazi berri du, tximiniak hartu duela su. Suhiltzaileak gerturatu eta itzaltzen ari dira. Suhiltzaileak lanean ari diren bitartean bizilagunak etxean egon dira.\nGur goizean 03:30ean, beste sute bat izan da herrian, Salbe auzoan, 19. zenbakian, 3. pisuan. Han ere tximiniak hartu du su. Suhiltzaileak hara gerturatu direnerako bizilagun guztiak kalera aterata zeuden. Su gogorragoa izan da han, sukaldean piztu delako.\nTximiniak garbitzea komeni\nSuhiltzaileek jakinarazi dutenez, garai honetan tximiniak zikinak egoten dira eta etxeren batean ekonomika-edo pizten bada, erraz hartzen dute su tximiniek. Beraz, tximinia sarriago garbitzeko gomendatu dute.\nRatzinger | 2005-04-21 : 12:04\nIkusten da eliza katolikoak Azpeitian duen eragina handia dela. "Fumatak" modan jarrai dira nonbait. Eta nire galdera da: ze koloretako kea atera da? Agian Lagun Onak taldeko presidentea aukeratzeko konklabea egiten ari ziren... Tximiniak gehiago garbitu beharrean, telebista gutxiago ikusteko gomendioa luzatuko nuke nik! Eta etxeetako jabeak barkatu diezadatela umore beltz hau. Ironiarekin ari naiz. Pozten naiz ezer larririk gertatu ez delako\nhabemus fumateis | 2005-04-21 : 14:04\njajaja!!!fumating people modan tziok!!!papa berri onek baetz legalizau fumatak!!!jajajaj! berak eta beraren kuadrilla earki emate diote ta....\nHerritarrari, Ratzingerrek | 2005-04-21 : 14:04\nRatzingerren sarkasmoa edukiko dut baina zuk haren umorea. Ezer ez da gertatu eta horregatik umore punttu bat jarri nahi izan diot kontuari. Baina ikusten da hemen Benedikto XVI.ak baino umore gutxiago dutela batzuk. Jesusssss.... Gomendio bat: zuk ere egin ezazu belar fumata bat, ea lasaitzen zaren! Hori bai, kontuz tximiniarekin\nHerritar bat | 2005-04-21 : 14:04\nRatzinger bezelako sarkasmoa daukazu, eta lotsa gutxi


Lea-Artibaiko ia herri guztietara ailegatuko da garbigune mugikorra - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nBirziklapena sustatze aldera, azaroaren 12tik aurrera ailegatuko dira garbigune mugikorrak Bizkaiko 83 herritara. Zehatz esateko, eskaerak egin dituzten herrietara ailegatuko dira. Lea-Artibairen kasuan, ondoko herrietan ipiniko dituztela esan dute: Amoroto, Aulesti, Berriatua, Etxebarria, Gizaburuaga, Ispaster, Mendexa, Munitibar eta Ondarroa.\nGarbigune mugikorrak baserri itxura edukiko duela eta herrigunean kokatuko dutela esan dute. Dena den, ipini baino astebete lehenago herritarrei jakinaraziko zaiela esan dute. Horrela, herritarrek hondakinak pilatzeko denbora edukiko dutela diote. “Garbigune mugikorraren alboan garbigunerako hondakinak zeintzuk diren azaltzeko informazio panela ipiniko dugu”.\nGarbigune mugikorra metalezkoa eta “ekintza bandalikoei aurre egiteko modukoak” direla esan dute. Ondoko materiala batuko dute: pilak, CDak, DVDak eta kaseteak, etxeko olioa, etxetresna elektriko txikiak, metalezko eta plastikozko ontzi kutsatuak, kafe kapsulak, erradiografiak, tinta kartutxoak eta toner-ak.\nElena Unzueta diputatua, garbigune mugikorra erabiltzen. Argazkia: Bizkaiko Foru Aldundia


Liubov Popova - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLiubov Sergeievna Popova (errusieraz: Любо́вь Серге́евна Попо́ва; Ivanovskoie, Errusia, 1889ko maiatzaren 6agreg./apirilaren 24ajul. - 1924ko maiatzaren 25a) errusiar abangoardiako artista (kubista, suprematista eta konstruktibista), margolari eta diseinatzailea izan zen.\nMozhaysk , 1889ko apirilaren 24a (juliotar egutegia)\nMosku, 1924ko maiatzaren 25a (35 urte)\nmargolaria, unibertsitateko irakaslea, graphic artist eta ilustratzailea\nFamilia aberats eta kultu batean sortua, Popovak marrazketa eskolak hartu zituen 11 urte zituenetik; ondoren, 18 urterekin Stanislav Zhukovskyrekin ikasten hasi zen. 1908an, Constantin Youon eta Ivan Dudinen tailerrera batu zen. Bereziki antzinako ikono errusiarrengatik interesatzen da, Giotto, eta, orokorrean, XV. eta XVI. mendeetako italiar margolariengatik. 1909an Kievera joan zen, gero 1910ean, Pskov eta Novgorodera. Hurrengo urtean, San Petersburgora joan zen ikonoak ikastera. 1912an, Moskuko La Tour tailerrean lan egin zuen Ivan Aksenov eta Vladimir Tatlinekin.\n1912-1913an, Nadejda Oudaltsovarekin ikasi zuen Parisen, non Alexander Archipenko eta Ossip Zadkine ezagutu zituen. 1913an Errusiara itzuli zenean, Tatline, Udaltsova eta Vesnine anaiekin lan egin zuen. 1914an, Frantziara eta Italiara itzuli zen kubismoarekin eta futurismoarekin topo egiteko.\nGaixotu eta 35 urte zituela hil zen, 1924ko maiatzaren 25ean.\nBere lehen lanak, 1908 eta 1912 artean, paisaia-pintura eta giza irudien marrazkiak izan ziren. 1913tik 1915era arte, biluziak eta erretratu kubofuturistak margotu zituen, natura hil batzuk collage teknikarekin eta erliebearen erabilerarekin (eskultura-pintura), margotutako gutunak eta askotariko materialak.\nAzken aldaketa 28 urria 2019(e)an, 23:34(e)tan


Orio Kanpina banderak jokoan, gaur eta bihar, itsasoan | El Diario Vasco\nCosta UrolaOrio Kanpina banderak jokoan, gaur eta bihar, itsasoan\nOrio Kanpina banderak jokoan, gaur eta bihar, itsasoan\nGipuzkoako txapeldunak. Asteazkenean Orioko neskek eta mutilek Gipuzkoako txapelketa irabazi zuten.\nEL DIARIO VASCOORIO. Sábado, 20 julio 2019, 00:31\nOrio Kanpina banderak jokatuko dira gaur eta bihar Orion, itsasoan. Bi egunetan izango dira estropadak, 18:00etan hasita bietan ere. Honela, gaur Orioko 29. Estropadak ospatuko dira. Lehendabizi, Euskotren ligako estropada jokatuko dute neskek, 18:00etan hasita: 7. Orio Kanpina Bandera. Ondoren, 18:30ean, Eusko Label ligako estropada, gizonezkoen estropada: Orioko 29. Estropadak. 7. Orio Kanpina Bandera.\nBihar, berriz, nesken ETE ligako eta mutilen KAE2 ligako estropadak jokatuko dira arratsaldez, 18:00etan hasita.\nGaurkoan aisialdi-gune bana instalatuko da Herriko plazan eta errioaren bestaldeko espigoiaren inguruan. Gune horietan Eusko Labeleko produktuak jateko eta edateko aukera izango dute bertaratzen direnek eta, horrez gain, pantaila erraldoia jarriko da plazan, estropada bertan ikusi ahal izateko. Guneetan babesleen postuak ere izango dira.\nAnuska Esnal alkateak nabarmendu zuen aurten gozatu handia har-tzen ari direla oriotarrak herriko arraunlariekin, denboraldi-hasiera bikaina egin dute-eta bai neskek eta bai mutilek: «Errezibimenduak antolatzen lan handiak hartu behar izan ditugu, baina hori oso eginkizun ederra da, eta esker onekoa. Eskerrak eman nahi dizkiet, benetan, antolamendutan laguntzen duten herritar guztiei eta, bereziki, txaranga osatzen duten guztiei».\nAian, gaur, Kalakan\nGaur 22:30ean Aiako probalekuan Kalakan hirukotea, Alexander Arkhincheev-ekin batera kontzertu handia iragartzen da. Instrumentu eta kantu nahasketa ederra.\nIrrintzi tailerra eskainiko da abuztuaren 7an Torreberrin Esperantzak bi estropada ditu asteburuan bere tokia ezagutzeko


Kenyako hauteskundeak baliogabetu ditu Gorenak | Mundua | Berria\nKenyako hauteskundeak baliogabetu ditu Gorenak\nAbuztuaren 8an egin zituzten bozetan irregulartasunak izan zirela ebatzi du Gorenak, eta, beraz, baliogabetzat jo du Uhuru Kenyattaren garaipena. 60 eguneko epea eman du bozak berriz egiteko.\nAuzitegiak aldeko lau botorekin eta kontrako birekin hartu du bozak baliogabetzeko erabakia. "Hauteskundeak ez dira ekitaldi bat, prozesu bat baizik. Froga guztiak ikusita, uste dugu bozak ez zirela egin konstituzioko arauen arabera", esan du David Maraga Kenyako Auzitegi Goreneko lehendakariak.\nKenyako Alintza Nazional Handia (NASA) alderdiko buru Raila Odinga pozik azaldu da emaitzarekin, eta oposizioko kideek auzitegiaren atarian ospatu dute emaitza.\nNASA alderdiak salatu zuen hauteskundeen emaitzak manipulatu egin zituztela. Salatu zuen sistema informatikoari eraso egin zitzaiola eta horrek aukera eman zuela datuak manipulatzeko. Hauteskunde batzordeak ere aitortu zuen erasoa izan zuela, baina, ikerketa egin ostean, gaineratu zuen ez zuela atzeman datuen manipulaziorik .\nOdingak bereari eutsi zion, eta, frogak bildu ostean, Auzitegi Gorenera jo zuen. Hark, arrazoia eman dio orain.\nHauteskundeen emaitzak jakin ostean, istilu handia izan dira Nairobin, eta hainbat lagun hil dituzte.


About: Espainiako keinu hizkuntza\nEspainiako keinu hizkuntza Espainian gor-mutuek erabilitako keinu hizkuntza da. Hego Euskal Herriko gor eta mutuek Espainiako keinu hizkuntza ikasi eta erabiltzen dute, nahiz eta aldaera dialektala izan: hitz eta mugimendu batzuk desberdinak dira. Madrilen bere epizentro du eta handik kanpo aldatuz doa (%10-30 artean, batez ere substantiboekin) baina elkarrekiko ulergarritasuna mantentzen da. Katalunian eta Valentzian berezko keinu hizkuntzak dituzte. (eu)\nEspainiako keinu hizkuntza (eu)\ndbr:Espainiako keinu hizkuntza\nwikidata:Espainiako keinu hizkuntza\ndbpedia-es:Espainiako keinu hizkuntza\ndbpedia-fr:Espainiako keinu hizkuntza\ndbpedia-it:Espainiako keinu hizkuntza\ndbpedia-wikidata:Espainiako keinu hizkuntza\nLengua de signos española (eu)


Barajas, qui prodest? – Sarean\nBarajas, qui prodest?\nBy Jabi Zabala | 2007/01/08\nAzken urteotan ETAren erabaki eta ekintza bakarrarekin bat etorri naiz: su-etenarekin. Gainerakoan bere estrategia eta ekintza gehienak ulertezinak iruditu zaizkit, teorian erdietsi nahi diren helburuen kontrakoak, burubako batzuek gidaturikoak. PP goratu zuten botereraino, haren propagandista nagusia izan dira politikariak, enpresariak, sukaldariak, trenaren edo autobusaren zain zeuden langileak eta zibil errugabeak garbituz, gero eta ekintza dorpeagoak eta zatarragoak eginez. ETAren zuzendaritzan PPko satorrak zeuden susmoa burutik pasatu zait hainbatetan azken urteotan.\nOrain, bake prozesuak aurrera egiten ez zuela ikusita, mahai gainean ukabilkada eman nahi izan dute miliek (edo haietako batzuek?), IRAk 1996ko otsailaren 9an Londreseko City-an eragindako zartakoa fotokopiatuz. Su-etena indarrean zuen orduan IRAk, eta Downing Street-eko akordioan zehaztutako promesak ez zituen betetzen gobernu britainiarrak, Sinn Fein-ekin hitz egin behar zuen baina elkarrizketa behin eta berriro atzeratzen zuten, errepublikarrek ondorio larriez ohartarazten zuten bitartean. Ondorioa otsailaren 9an etorri zen, IRAk sekulako bonba jarri zuen Londreseko negozio gunean, su-etena derrepentean hautsita, bi lagun akatuz eta kalte handiak eraginez. Ohi baino askoz dinamita kilo gehiago zituen bonbak, eta apurketaren oihartzuna biderkatu zuen kristal hautsien irudiak nazioarteko prentsan.\nOrain haren fotokopia egin nahi izan du ETAk, bere abilezia gehituz. Ustegabekoa izanagatik eta eragindako kalte itzelak gorabehera, ez da ia ezer nabarmendu munduan bezperatik iragarrita zegoen Sadam Hussein-en exekuzioak lausotuta. Ondorioak: euskal gizartea harrituta, atsekabetuta eta PPkoak pozarren, gauzak euren gustoko “normaltasunera” datozela ikusita. Gainera, bi ekuadortar hil ditu bonbak, seguraski urrundik ere ezagutzen ez zuten euskal gatazkaren kalte kolaterala. Hori bai gatazka nazioartekotzea!\nNor kaltetu du Barajasekoak?\nBesteak beste, eta hildako etorkin biez gain: aireportuko erabiltzaileak eta kotxedunak, Arrasateko hainbat biztanle, Iñaki de Juana, gainerako presoak, berriro frustrazioak jotako herri oso bat… Baina ondorioak bazter askotara zabalduko dira, denboran ere, bonba honek hasierako laukira garamatzalako. Esaterako, beste hainbat herritakoak bezalaxe, neure herrian ezker abertzaleko hautagaitza osatzeko eta aurkeztu ahal izateko lanean dabiltza. Aurreko su-etena apurtu zenetik burua jaso ezinik dabil ezker abertzalea eta ezkerreko oposizio kritikorik gabe PNVkoek nahi dutena egin ahal izan dute azken urteotan…\nNor onuratu du?\nZer lortu dute ETAren izenean bonba jarri duten horiek? presoen hurbilketarik, ezker abertzalearen legalizaziorik? ETAk bestela ikusi nahi ez duen arren, Espainia ez da erakunde uniforme eta bakarra, horrelako ekintzen aurrean monolitikoki eta ETAren logikak espero duen arabera erreakzionatuko duena. PP eta PSOE mokoka dabiltza, euskal gatazkaren inguruan gehienbat. Asko dago aldatzeko Espainiako gizartean, apurka-apurka egin beharreko lana da urteotako antiterrorismoaren pozoia garbitzea eta argi dago prozesuak bakarrik PSOE boterean egonik izan dezakeela aukerarik. Bien arteko aldea ttikia eta mugikorra da, inkestek erakusten duten moduan. Gainera, alde hori ETAren ekintzen arabera mugitzen da alderdi batera edo bestera.\nBestalde, prozesua posible izan dadin, Espainian prozesuaren aldeko mintzakidea egon beharko da ezinbestez. PSOEk ez du ezertxo ere egin, eta ETA ezeren truke konforme geratuko zela pentsatzeari komunikazio arazo deritzo Blancok… Baina honelako ekintzekin PP onuratu baizik ez da egiten, edonork ikus dezakeen moduan. Daborduko inkestek buelta eman dute eta Barajasekoaz gero PPk puntu erdiko aldea aterako lioke PSOEri Espainian oraintxe hauteskundeak egitekotan… Akaso bonba jarri dutenek uste dute Madrilen PP gobernuan jarrita prozesuak aukerarik nimiñoena izango duela? Mariano Rajoy ez da inondik inora John Major-en fotokopia izango.\nDemokrazia eskatzen dugu abertzaleok Euskal Herriarentzat, eta Espainiako gobernuari dagokio hainbat urrats ematea, garrantzitsuena herritarren hitza eta erabakia errespetatuko duela adieraztea. Baina eskaera horrekin ez da bateragarria lau lagunen artean, izkutuan eta abertzale gehienen asmoak aintzat hartu gabe gure herriaren etorkizuna baldintzatuko duten erabaki garrantzitsu eta lazgarriak hartzeak. IRAren fotokopiak egitera mugatzen badira, jarraituko ahal dute horrela azken bururaino, baina nik ETAri su-etenarekin jarraitzeko eskatzen diot argi eta ozen, besteak beste Arnaldo Otegik edo Fermin Muguruzak egin duten bezala. Gizarte zibilaren garaia da, eta ezker abertzale zibilarena.\nA! Eta urte berri on, oztopoak gorabehera.\nBuzzin’ in my head: Zaindu maite duzun hori (Ruper).\n← Google maps/earth-ekin bidaiatzen Agur, Euzkaltel →\n5 thoughts on “Barajas, qui prodest?”\npatxi lurra 2007/01/09\n“Espainia ez da erakunde uniforme eta bakarra, horrelako ekintzen aurrean monolitikoki eta ETAren logikak espero duen arabera erreakzionatuko duena.”\nHori dok eta. Bi Espainia, gitxienez, badago. Aspaldiko bi Espainiak, hain zuzen be. Eta neuri, behintzat, ez jat bost espainiar batzuk edo beste batzuk boterean egotea.\nTamalez, ETAren barruan askok kontrakoa pentsetan dabe, Francok-eta pentsetan eben ber-berbera: Espainia bat eta bakarra dagoela.\nEz zara lehenengoa ETAren kupulan baten bat aspalditik satorlanean dabilela pentsatzen duena. Gauzak konpontzeko abagunean gaudela pentsatu duigun bakoitzean etortzen da ETAren zartakoa. Zein mentatalitate euskaltzalek justifika dezake behin eta berriro hasierara garamatzaten kolpeak? Sisiforen zigorra izatera kondenatu behar al gaituzte, ba?\nSisifo baino Ulises izan beharko genuke… Itakara noiz iritsiko garen? Nik geroz eta urrutiago ikusten dut.\nArgazki originala hi


La Niña fenomenoa eta bere ondorioak, zer da? | Sareko Meteorologia\nLa Niña fenomenoaren ondorioak\nGero eta litekeena da fenomenoa Neska, NOAA txosten batean agerian dagoen moduan, baina zer gertatuko da zehazki eguraldi honekin? Zein ondorio izan behar ditugu datozen hilabeteetan?\nEl Niño poliki-poliki ahultzen ari da, eta hori albiste ona da azken boladan biziena izan dela kontuan hartuta, baina agian ez dugu hain laster poztu beharrik izango. La Niñak hondamendi natural handiak sor ditzake.\n1 Zer da La Niña fenomenoa?\n2 La Niña fenomenoaren ondorioak\nZer da La Niña fenomenoa?\nLa Niña fenomenoa izenarekin ezagutzen den ziklo globalaren parte da El Niño-Hego Oszilazioa (ENSO). Bi fase dituen zikloa da: El Niño izenez ezagutzen den epela eta hotza, hau da, hurrengo hilabeteetan La Niña izenarekin izango dugun probabilitatearekin.\nHaize alisioak mendebaldetik oso gogor jotzen dutenean hasten da tenperatura ekuatorialak jaitsi eta gero.\nHori gertatzen denean, ondorioak ez dira motelak munduan antzemateko.\nFenomeno honetatik espero dezakeguna honako hau da:\nPrezipitazioen hazkundea Asia hego-ekialdean, Afrikako, Brasileko eta Australiako leku batzuetan, uholdeak ohikoak izango liratekeen tokietan.\nEstatu Batuetan ekaitz tropikalen eta urakanen maiztasuna handitzen ari da.\nAEBetako zenbait lekutan historikoa izan daitekeen elurtea.\nLehorte nabarmenak egongo dira Amerikako mendebaldean, Mexikoko golkoan eta Afrikako ipar-ekialdean. Leku horietako tenperatura ohi baino zertxobait baxuagoa izan daiteke.\nEspainiaren eta, oro har, Europaren kasuan, prezipitazioak nabarmen handitu daitezke.\nNOAA txostena irakur dezakezu hemen (ingelesez).\nArtikuluaren bide osoa: Sareko Meteorologia » Fenomeno meteorologikoak » La Niña fenomenoaren ondorioak\nsamuel giraldo mejia esan zuen\nOrrialde hau oker dago neskatoaren fenomenoa dela erakusten duen irudian, nik ulertzen dudan neurrian lehortea ura baino gehiago sortzen baitu, begiratu wikipedian\nErantzun samuel giraldo mejiari\nEspainia da berotze globalak gehien kaltetu duen Europako herrialdea\nBasamortuko eguraldiari buruz jakin beharko lukeena


Janztetik janztera, lau trapuko aldea | Aiete – Lantxabe – Katxola – Ayete\nJanztetik janztera, lau trapuko aldea\nNork: Agurtzane Altuna\nEuskal jantziak armairuetatik ateratzeko egunak datoz: santomasak, Eguberriak… Baina ba ote dakigu egoki janzten; zein jantzi dagokion egunari aukeratzen; edo elegante joateko zapi egokienak aukeratzen.\nElegante!, horixe da Aiete kultur etxean datorren astetik aurrera ikusgai egongo den erakusketaren izena. Garai bateko baserritarren jantziak jarriko dituzte bertan, eta nekazariak, edo baserritarrak izanik ere, elegante janzten bazekitela erakutsiko dute.\nEgutegiko orriak agortu dira, heldu gara azkenera, eta datozen egunak ikusita, agian bati baino gehiagori primeran etorriko zaio euskal jantzien erakusketa. Izan ere, San Tomas eguna, Olentzerori ongietorria, Mari Domingiri abesteko eguna…, ‘Baserritar jantziak’ jartzen duen poltsa armairutik ateratzeko egunak datoz.\nBaina benetan ba ote dakigu jantzi hauek noiztik erabiltzen diren; zenbat diren oinarrizkoak; nola jantzi behar diren… Ez baita aski lau trapu zahar hartu eta edonola janztea. Euskal jantziak ez baitira mozorroak; euskal kulturaren sinbolo dira.\nGarrantzia horixe nabarmendu ohi du Ane Albisu donostiarrak ere. Atondu liburuan jaso ditu euskal jantzi tradizionalen jatorri, ezaugarri eta berezitasun guztiak. Albisuren ustez, zer janzten den aukeratzea bezain garrantzitsua da nola janzten den zaintzea; atontzea edo prestatzea. Helburu horrekin tematurik igaro ditu Euskal Herriko herri eta plazak, euskal folkloreaz eta bereziki jantziez ikertu duen hori erakusten ikasi nahi duenari. Datorren astean, abenduak 13, Antiguako merkatu zaharrean izango da euskal jantzien inguruko hitzaldi bat emateko.\nBrusa, gona luzea, atorra, mantelina, gonazpikoa, buruko zapia, lepokoa, txapela eta gerrikoa. Artillezko galtzerdiak, abarkak, pololoak eta gerruntzea. Elementu asko izan ditzakete euskal jantziek, eta herri batetik bestera alde nabarmena dago gainera. Jantzi batzuk lanerako erabiltzen zituzten, beste batzuk ospakizunetarako edo dantzarako.\n60. eta 70. hamarkadak arte jostunak arduratzen ziren jantziak egiteaz, eta behin bat eginda, hainbat moldaketa egiten ziren oihalak aprobetxatzeko. Orain JantziAgain dena, bizirauteko teknika zuten gure birramonek.\nModa armairuan sartu zenean aldatu zen egoera. Modak aldatu zuen gonen luzera, eta agerian jarri zituen parpailak. Modak aldatu zituen ohiko baserritar jantzien kolore ilunak, eta kolorez bete zituen erakusleihoak.\nGaur egun modan jarri da baserritar jantziz ospatzea ezkontzak, adibidez. Soinean dugun brusa hori nongoa, noizkoa edo noiz erabiltzen zuten jakin ere egin gabe.\nModak berreskuratu ditu berriro ere kaikuak; soinean janzteko kaikuak. Ikutu berezi bat eta marketin estrategia on batekin modan jarri dira armairu atzean zeuden jaka potoloak.\nTxapela eta buruko zapia omen ziren herritarrak hobekien deskribatzen zituzten jantziak. Orain, eta batez ere festa giroan ordu batzuk eramanik, txapelek militarren okerdura bera hartzen dute.\nEmakumeen zapiek erakusten zuten ezkondua zen, ezkongabea, alarguna edo neskatila. Orain nahiko lan ideiak ere estutzeraino lotzearekin, goiz osoa bere lekuan iraungo duen esperatzan.\nSalbuespenak salbu, noski, baserritar jantziak mimo handiz janzten dituenik ere bada, eta eskerrak haiei.\nEsta entrada fue publicada en Actualidad el 10 diciembre 2016 por Lantxabe.\n← Una viñeta divertida Dbizi no quiere volar →


Marga Eizagirrek zinegotzi kargua hartu du | danbolin\nMarga Eizagirrek zinegotzi kargua hartu du\nAtzoko osoko bilkura.\nPili Perurenak utzitako lekua beteko du Eizagirrek. Udal jardueran ere aldaketak egongo dira eta horiei irailetik aurrera sartuko dira indarrean.\nMaiatzeko udal batzarrean Pili Perurena zinegotziak bere kargua utzi zuen eta atzoko osoko bilkuran Marga Eizagirrek hartu zuen bere lekua. Aurreko legegintzaldian ere zinegotzi izana da Eizagirre eta alkatearen esanetan, “ez da mahai berria berarentzat” . Udal jarduerari dagokionean, aldaketak indarrean irailetik aurrera sartuko badira ere, Mikel Arregi alkateak, antolatzen hasteko, batzarrean hauen berri ematea egokia iruditu zaiela adierazi zuen.\nAlde batetik, liberazioei eragingo die aldaketak. Orain artean, Ruben Alberdi eta Nerea Odriozola zinegotziak liberazio herenean egon dira eta irailetik aurrera, hauek beraien orain arteko batzordeetan egoten jarraituko badute ere, liberazioa utziko dute eta Marga Eizagirrek liberazio erdia hartuko du.\nBatzordeei dagokienean ere doitze batzuk egingo dituztela aurreratu zuen Arregik; Ingurumena eta Landa Garapena eta Hirigintza batzordeak fusionatu egingo dituztela esan zuen eta batzorde hori astero biltzea zela helburua. Aldaketaren arrazoiak azaltzerako orduan, Arregik esan zuen Auzoen batzordean hartzen ziren erabaki askok Hirigintza batzordean eragiten zutela eta bi batzordeek lotura sendoagoa edukitzea komeni zela. Modu honetan, auzoei ere garrantzi handiagoa emango zaiela azpimarratu zuen.\nGarai batean Auzo batzordean biltzen ziren auzo ezberdinetako kideak, baina aurrerantzean, auzo bakoitzari jarraipen berezitua egiten hasteko asmoa ere aurreratu zuen Arregik. Bestalde, beste erakunde asko bezala, trantsizio energetikoaren gaiarekin ere buru-belarri dabil Zestoako Udala eta bi batzorde hauek bat eginik, esku artean dituzten proiektuei jarraipen egokiagoa egingo dietela ere gaineratu zuen.\nAzkenik, Urola Erdiko Mankomunitateko juntari zegokion aldaketatxo baten berri ere eman zuen. Orain artean, Mikel Arregi alkatea eta Nerea Odriozola ziren Mankomunitateko juntakideak eta hemendik aurrera Odriozolaren ordez Eizagirre izango da titularra.\nPrevious Article Ohiko udalbatzarra egingo dute gaur arratsaldean\nNext Article 233. Kostaldeko errepidea\nTxikitasunian Haundi festa Arroabean\nGaztelekua: Txontxongilo tailerra


Mendiko teknikak basabizitzaren ikerketan. Ikastaro praktikoa Pirinioetan II\n2015eko uztailak 20-25\nNatur zientzien ikasketetako alor gehienetan, teknika molekularrak orain arteko teknikak ordezten ari dira. Hala ere, zientzia honek esparru asko biltzen ditu teknika molekularretatik haratago doazenak, eta ez dute garrantzi gutxiagorik: basabizitzaren kudeaketa, kontserbazioa, mendiko lana eta abar. Ikasle gazteek gutxi lantzen dituzte horrelako alderdiak, euren curriculumean honi buruzko edozein esperientzia izatea plusa izateraino. Ikastaro honek ikertzaile potentzialendako lagungarriak izango diren teknikak lantzea eta gai desberdinetan kritikoki eztabaidatzeko gaitasuna garatzea du helburu, unibertsitatean ditugun gabeziak orekatzeko. Horretarako, bost egun (uztailaren 20tik 25ra) egingo ditugu Nafarroako eta Pirinioetako toki desberdinak arakatzen eta gai desberdinak jorratzen.\nArturo Elosegi (EHUko ekologia irakaslea eta UEUko kidea), Arantza Aldezabal (EHUko biologia irakaslea eta UEUko kidea), Antton Alberdi (EHUko ikerlaria eta UEUko kidea), Gabi Berasategi (Ornitolan enpresako teknikaria), Ion Garin (Aranzadiko Herpetologia saileko ikerlaria)\nPlaza kopurua: 20 lagun\nPirinioetako herpetofauna ikertuz: identifikazioa, gaixotasunak eta laginketa-teknikak (Irati, 3. eguna).\nNafarroako eta Pirinioetako 5 leku bisitatuko ditugu, oinez eta autoz, biak konbinatuz: Artikutza, Aralar, Irati, Aztaparreta eta Lizara. Egunez mendiko ibilbideak egingo ditugu, eta leku zehatz batzuetan basabizitza ikertzeko teknika ezberdinak esperimentatuko ditugu. Ostiral gauez saguzarren jarraipen teknikak ezagutzeko aukera izango dugu. Lotarako mendiko aterpeak erabiliko ditugu. Irakasle gonbidatuak izango ditugu egun bakoitzean, eta bertan azalpenak emango dizkigute. Ondoren, afalosteko tertuliak ere antolatuko ditugu giro lasaiean eztabaida-gune aparta izateko xedeaz.


Prestakuntza Eskularruak - Buddha Fight Wear\nHasiera / Eskularruak prestatzen\nBuddha Fight Wear lerro berria aurkezten du Eskularruak prestatzen, Diseinu, kalitate, iraunkortasun eta berrikuntza berritu eta berritu ditugu gaur egun merkatuan Boxeo Eskularru merkeenetako bat da. Kalitate handiko larru artifizialez eginda dago. Zonalde sentikorretarako errefortzuak, aparra betegarriaren geruza desberdinak latexarekin eta eremu transpiragarriekin nahastuta daude, eguneroko entrenamendurako eta harremanetarako kirolak hasi nahi dituzten hasiberrientzako ezin hobea. Buddha Askotariko edukia landu du, non kolore eta ontzietan aukeratu dezakezu. Modelo eskuragarri arabera: Top eskularruak Fight, Kolore eskularruak, Fantasiazko eskularruak, Deluxe eskularruak.


Hadriano Marguerite Austin - Lazzaretto vecchio\nHasiera » bAst » Hadriano Marguerite Austin\nHadriano Marguerite Austin\nHadrianoren oroitzapenak (Marguerite Yourcenar) Euskaratzaile: Joxe Austin Arrieta\nErromatar Inperioaren mugak Hadriano-ren enperadorego-aldian (117-138 k.o.) _____\nErromatar probintzien mugak. – – – – – – – – – –\nEz ezazu, hala ere, bestelakorik pentsa: oraindik ez nago beldurraren irudipenei amore emateko bezain ahula, itxaropenaren irudipenak bezain absurdoak bait dira berauek, eta, zalantzarik gabe, askoz lazgarriagoak.\nBizitza osoaren gutxienez hirutik bat betetzen duen fenomeno honetan horren gutxi pentsatzen badugu, beronen bertuteak aintzakotzat hartzeko beharrezkoa den umiltasun apurra bera ere falta zaigulako da, noski. Lotan Caius Caligula eta Aristides Zuzena elkarren modukoak dira; lo nagoela, nire burupe hutsal bezain garrantzitsuak ezerezean dantza; egoera horretan, ez dut nire atarian trabeska etzanda lo dagoen zerbitzari beltzarekiko inolako ezberdintasunik.\nGizakiak ez ditut mespretxatzen. Hala egingo banu, ez nuke inolako eskubiderik izango, ezta arrazoirik ere, berauek gobernatzen saiatzeko. Badakit hutsalak direla, ezjakinak, gutiziatsuak, urduriak, ia-ia edozer gauza egiteko kapaz direla, gailentzekotan, beren buruak baita beuren begien aurrean ere balia-araztekotan, edo, bestela, sinpleki, sufrimendua ekiditekotan.\nIkusi nuen haien abiatzea: han zihoan enperadorea, zaldiz, irmo, miresgarriki lasai, baita emakume-talde pairakor hura ere, literatan etzanik; pretoriar goardiak ere bazihoazen, Lusius Quietus beldurgarriaren numidar aintzindariekin nahas-mahasean. Eufratesen bazterretan negua igaroa zuen armada hura abiatu egin zen, beraz, bere buruzagi gorena iritsi eta berehala: partar kanpaina hastapen ezin hobeagoz bideratzen zela zirudien.\nEmakumeen egoera hamaika ohitura bitxik moldaturikoa da: aldi berean zapalduak eta babestuak dira, ahul eta ahaltsuak, gutxietsiegiak eta gurtuegiak. Ohitura jazargotsu eta kontraesankorrezko nahas-mahas honen erdian, gizarteari dagokiona naturari dagokionari gainezarri egin ohi zaio: oraindik ez da batere erraza alderdi bata bestetik bereizten.\nDatak batzuak besteekin nahasi egiten zaizkit: nire oroimenak halako fresko bakar bat eratzen du, non hainbat sasoi ezberdinetako gorabeherak eta bidaiak gainpilatu egiten bait dira. Efesoko Erastos merkatariaren itsasontzi luxuz apainduak Ekialderamntz zuzendu zuen bere branka, hegoalderantz gero, eta azkenik niretzat Mendebaldea bihurtua zen Italia honetarantz.\nOntziek Antinoe eraikitzen hasia zèn ibai-gunera eraman gintuzten atzera berriz. Joaneran baino gutxiago ziren: Lucius, azken bolada hartan oso gutxitan berrikusia nuena, Erromara itzulia zen, bere emazte gaztea seme batez erditu berria zenaren kariaz.\nHiritar soil bezala, aspaldidanik hasia nintzen Sabiniako mendien eta hango iturburuen barrenean hedatzen diren lursailak erosten eta elkarretaratzen, bere mahastientzako eremua osatu eta zabaldu nahi duen nekazari batek erabili ohi duen egoskogortasun pairakor berbera erabiliz; …[…]\nArrianok hauxe idatzi dit:\nHartutako aginduen arabera, bukatua dut Ponto Euxinoaren itsas-inguraketa. Kiribila kiribildu Sinopen egin dugu, hango biztanleak beti ere esker oneko izango bait dituzu, duela zenbait urte, zure jagoletza zuzenaren pean, portua berritu eta zabaltzeko egin zirèn lan eskergengatik… […]\n“Hadrianoren oroitzapen”ei buruzko ohar bilduma\nBadira zenbait pertsonaia, berauen erretratua sakonxeago erakustea komenigarri zatekeena: Plotina, Sabina, Arriano, Suetonio. Baina Hadrianok ezin ikus zitzakeen zeiharka baizik. Antinoo bera ere ezin begiztatua izan daiteke errefrakzioz baizik, enperadorearen gomuten bitartez, hau da, xehetasun grinatsu batez, eta, halabeharrik, zenbait okerkuntza ere tarteko direla.


Erabiltzaileak blokeatzerakoan Whatsappek kontuan hartzen dituen bost arrazoi | Teknologia | EiTB\nErabiltzaileak blokeatzerakoan Whatsappek kontuan hartzen dituen bost arrazoi\nBost arrazoi hauetan oinarritzen da Whatsapp erabiltzaileak blokeatzerakoan\nArauen bat urratuz gero, erabiltzaileak "zerbitzua erabiltzeko baimenik ez duela" dioen mezu bat jasoko du.\nWhatsappeko erabiltzaileak aipatu aplikazioaren erabilera eta pribatutasun baldintzen eraginpean daude. Arrazoi horregatik, baldintza horiek betetzen ez dituztenei zigorrak ezartzeko eskubidea du Whatsappek. Hala, arauen bat urratuz gero, erabiltzaileak "zerbitzua erabiltzeko baimenik ez duela" dioen mezu bat jasoko du. Behin mezua jasota, 72 orduko epea dauka support@whatsapp.com helbidearekin harremanetan jartzeko, eta egoera aztertu ostean arazoa konpontzeko biderik ez badago, kontua betirako blokeatuko du Whatsappek. Arrazoiak bost izan daitezke:\n1-Eduki iraingarriak bidaltzea\nEgileen eskubideekin edota jabetza intelektualarekin babestutako edukiak partekatzea urraketa larria izan daiteke. Hori horrela, modu ilegalean jokatzen duten erabiltzaileak zigor ditzake Whatsappek, baita irudi lizunak, iraingarriak edo arrazistak bidaltzen dituztenak ere.\n2-Nork bere burua beste pertsona bat izango balitz bezala aurkeztea\nBeste pertsona bat izatearen plantak egiten dituzten erabiltzaileak blokeatuak izan daitezke. Edozein susmoren aurrean, ikerketa abiatuko du Whatsappek. Halaber, zigortzeko moduko arrazoia izan daiteke testu engainagarriak bidaltzea.\n3-Mezu automatikoak igortzea\nProduktuak edo zerbitzuak sustatze aldera mezu automatikoak edo spam diren irudi edo testuak bidaltzea, erabiltzailea blokeatzeko moduko arrazoia izan daiteke. Hori gutxi ez eta, kontua ezabatzeko neurria ere har dezake munduko berehalako mezularitza zerbitzu erabilienak.\n4-Ezezagunekin taldeak sortzea\nKontaktuen zerrendan ez ditugun erabiltzaileekin talde gehiegi sortzeak susmoak piztu ditzake, eta Whatsappek horren aurkako neurriak hartzea erabaki dezake.\n5-Hainbat erabiltzaileren salaketa jasotzea\nNahiz eta kopuru zehatzik ematen ez duen, Whatsappek ikertu egiten ditu behin baino gehiagotan blokeatutako erabiltzaileak. Arrazoiak aztertu ostean erabakiko du erabiltzaile horrekin zer egin, baina jazarpena erabat debekatuta duenez, kontuan izango du egoera deserosoak sortzen diren ala ez.


Arratsaldeko 20.30etan jarrita zegoen lehen hitzordua, aurreko egunetan jada 13 bikotek izena eman zuten afaltzeko. Antolatzaileen artean urduritasuna nagusi... Bikoteak hurbiltzen hasi ziren Zalburdira tantaka, eta etorri ahala, afaltzen hasi ziren. Arrain zopa, karrilerak saltsan ondoren eta bukatzeko etxeko flana(ardoa eta sagardoa barne). Jokuan ariko zirenen arteko lehen zirikatzeak, irriak eta giro onak hartu zuten taberna. Antolatzaileak urduri...haien buruetan: 20 bikotera iritsiko ote gara? 22.00ak, izena emateko bigarren aukera... 17 bikote, 19, eta 22.30etarako 21. Bikote kopurua ikusita antolatzaileak pozik eta muslarien artean harridura eta ilusio aurpegiak. Beteranoenen artean hasi ziren ohiko data dantzak... batzuek, azken 10 urteetan hainbeste bikoterik ez dela ikusi, beste batzuek baietz... giroa bero-bero.\nLehen zozketak egin, eta hasi ziren bikoteak lanean. 21 izanik, asko luzatu zen denboran txapelketa: goizeko lauak aldera arte. Giro ona, adarjotzeak, hordago dantza, damuak, gezurtxoak, emozioa...eta konturatzerako final handia: Egoitz Basurto eta Julen Badiola (garaile izan zirenak) eta Iñaki Txarturi eta Javi Delgado. Txapelketa osoan bezala emozioa izan zen nagusi. Kartetan ondo egitearen ordaina jaso zuten Basurto eta Badiolak. 3. Tokian Roman Galarraga eta Jose Ignacio Urkiri. 3 bikote hauek izango dira Debako ordezkaritza Gipuzkoako txapelketan.\nAntolatzaileon izenean, mila esker txapelketan parte hartu duzuen guztioi, antolatzen lagundu gaituzuen guztioi eta sariak jarri dituen Albizu harategiari eta baita Zalburdi kafetegiari ere, txapelketa aurrera ateratzeko jarritako erraztasunengatik.\nDebako kanporaketako antolatzaileak.


Laburpena: Arrizabalaga y Olasagasti ontziola, Beduakoarekin batera, egurrezko kroskodun itsasontziak eraiki zituzten Zumaiako ontziola nagusiak izan ziren. Enpresa honek 1925ean ekin zion jarduerari Arrangoletan, lehenago Eraso S.A.-renak izan ziren instalazioetan, baina 1930ean handik alde egin eta Flores baserriaren lursailetan ezarri ziren. 1937ko abenduaren 27an eratu zen Arrizabalaga y Olasagasti, S.L. izenarekin, eta Arrizabalaga y Olasagasti, S.R.C. bihurtu zen 1964ko ekainaren 14an. Itsasontziak eraiki eta konpontzen zituzten, eta arrantza-ontzietan eta motordun txalupetan espezializatu ziren. Enpresa 1967. urtean itxi zuten arren, 1971n eman zioten baja Industria Erregistroan.\nHistoria: Arrizabalaga y Olasagasti ontziola, Beduakoarekin batera, egurrezko kroskoa zuten itsasontziak eraiki zituzten Zumaiako ontziola nagusiak izan ziren. Fundatzaileak, Zacarias Arrizabalaga Urdampilleta (Zumaia, 1888-1959) eta José Mª Olasagasti Lerchundi (Orio, Mariaerrota baserria, Ortzaika auzoa, 1886-1963), Astilleros Eraso, S.A.-an lan egiten zuten, Pasaian, 1925an, azkenengo ontziola honek Zumaian, Arrangoletako zabalgunean, Amaya hotelaren aldamenean, utzi zituen instalazioetan beren kontura hastea erabaki zutenean. Hala, Donostiako notario Aguinaga jaunak baimendutako eskritura baten bidez, 1925eko azaroaren 7an, une hartan zituen pabiloiak, makinak, tresnak, materialak eta abar erosi zizkieten Astilleros Eraso, S.A. enpresari.\nLehen urteetan, zenbait arazo gainditu behar izan zituzten. Aipagarriena Zumaiako Udalak Astilleros Eraso S.A. enpresari zabaldutako desahuzio-espedientea izan zen, lursaila okupatzeagatik sortutako errentak eta gastuak ez ordaintzeagatik. Jarduerarekin jarraitu ahal izateko, enpresak akordio bat lortu behar izan zuen Udalarekin, eskatutako zorrak eta erreklamazioak kitatzeko.\nNola Arrangoletarako zabalgunerako Udaletxeak zuen proiektua bizitegi-gunea biurtzea zen, herriak hainbat eskakizun egin ondoren ontziola zegoen orubea uzteko, zabalguneko tokirik urrutienera aldatzeko baimena eskatu zuten, futbol zelaia bezala erabiltzen zen lursailera, baina Udalaren ezezkoaren aurrean, azkenean beste alde batera joatea erabaki zuten. Horrela, 1930. urtean Arrangoletako instalazioak utzi eta Flores baserriaren lursailetan ezarri ziren, Conde del Valleren jabegoko 800 m2-ko hedadurako lursailean, Urola ibaiaren eskuin ertzean, Zubi Handiaren eskuineko horma-bularraren ondoan, 16.000 pezeta kosta zitzaielarik lekualdaketa. Sei urte beranduago, 1937ko abenduaren 27an, enpresa Arrizabalaga y Olasagasti, S.L. izenarekin eratu zen, 10.000 pezetako kapitalarekin. Eta 1946ko ekainaren 14an, sozietatean aldaketak egin zituzten, berriro ere, eta Arrizabalaga y Olasagasti, S.R.C.-an biurtuaz eta sozietate kapitala gehituaz 150.000 pezetakoa izan arte.\nBi bazkideak hil ondoren, haien semeak jarraitu zuten enpresaren jarduerarekin 1967. urtean itxi zen arte. Industria Erregistroan 1971an eman zioten baja.\nEzaugarriak eta ekoizpena: Hasiera gogorra izan bazen ere, ez zuten denbora asko behar izan merkatuan ezagunak izateko. Beren buruaren publizitatea egin zuten Gipuzkoako Merkataritza, Industria eta Nabigazioko Ganberan 1927ko urtekarian, beren irudia indartzeko, eta honela aurkeztu zuen enpresak bere burua: “Z. Arrizabalaga y Olasagasti – Sucesores de Astilleros Eraso, S.A.”, Astilleros de Construcción y Reparación de Buques – Especialidad en Vapores de Pesca y Lanchas Motoras. Eraso ontziolen oinordeko bezala aurkeztetik ondorioztatu daiteke hauek lortua zuten izen ona.\nOso litekeena da, Arrizabalaga y Olasagastik egin zuten lehenengo ontzia “Salvadora” izenekoa izatea, 1925ean egina. Bere argazkia erabili zuten lantegiaren lehenengo iragarkietan, eta bere oinean zioenez, Luancorako zen. Baina geroago, ikusten denez, eskuz aldatu zen, Ondarroako”-ena pasatuz. Gerra Zibila iristean, Ondarroa ebakuatzerakoan Bilboruntz joan zen 1936ko urrian, eta 1937ko maiatzean Euzkadiko Gudaontzidiak mobilizatu zuen D-20 minaketari bezala. Azkenean, frankisten abiazioaren eraso baten ondorioz erabilezinik gelditu zen Portugaleten, 1937ko ekainaren 13an. Carmelo Unanuek egin zituen ontzia hornitzeko galdara eta lurrun-makina.\n1930an, Conde del Valleren jabegoko lursailetara joan zirenean, lehendik baziren eraikin batzuk hartu zituzten. 1955eko urtarrillean behin-behineko Alkatearen ziurtagiri batek dioenez, Arrizbalaga y Olasagasti, S.L. 1930 ezkeroztik, Zumaiatik Donostiarako, kostako errepidearen bi aldetan kokaturik zegoen. Eskubi aldeko eraikina zerrategia zen, 1915ean edo 1916an egindakoa, eta garai berekoa ere ezkerraldean kokatuta zegoena, bulegoak eta biltegia zeudena.\n1941eko otsailaren 15eko gauak ahaztezinezko ondorioak utzi zituen Zumaiaren historian. Izan ere, hego-haize zakarrak trena bota zuen zubitik ibaira, eta baita ere txikitu egin zuen Arrizabalaga y Olasagasti ontziolako harmaila zegoen pabiloia. Irailean, pabiloia berreraikitzeko baimena eskatu zioten Udalari, idatzi baten bidez. Dokumentua Modesto Ezcurdiak sinatu zuen, enpresako administrariak. Berau Orion bizi zenez, haizeak Urola ibaira bota zuen trenean joaten zen normalean, baina egun hartan Zumaian geratzea erabaki zuen.\nEnpresak eta instalazioek oso izen ona zeukaten, bertako baliabideak zirela eta. Errepidearen ezkerreko aldeko pabiloiak % 5eko malda zeukan harmaila bat zuen azpian, eta bertan, 22 tonatik 137 tonara arteko egurrezko itsasontzi ugari egin zituzten. 1942an honako makina hauek zituzten: metro bateko diametroko gurdidun zinta-zerra bat, 0,90 m-ko diametroko zinta-zerra bat eta arrabotatzeko makina bat ziren. Erreminteria egokia zeukaten, baita zubi-garabi bat ere, garai hartan batere ohikoa ez zena. Giza baliabideei dagokienez, 1932. urtearen erdialdean, 33 langile zeuden, eta 1945ean 40 izatera ere iritsi ziren.\n1951an, Balenciaga S.A.-rekin egindako hitzarmen bati esker, ontziola handitu eta Getariarako errepideko noranzkoan eskuineko padurako lursailak okupatu zituzten. Aldaketa horren asmoa egurrezko itsasontzien eraikuntza instalazio berrietan ezartzea zen, eta ezkerreko aldeko instalazioetan, berriz, txapazko kroskoak egitea pentsatu zuten. Hala ere, negozio-arlo berri horrek gutxi iraun zuen, eta ez zituzten bi edo hiru itsasontzi baino gehiago egin. Hartara, atzera lehengo egoerara bueltatu eta errepidearen ezkerraldean egurrezko kroskoak egiten jarraitu zuten. Zabaltze horri esker, 2.800 m2-ko lursaila okupatzera iritsi ziren, eta paduren aurretiko okupazio bat legeztatzeko aprobetxatu zen.\nDena den, arrantzako flotan txapazko kroskoak sartzen ari zirenez, pixkanaka, ontziolaren gainbehera hasi zen itxi arte. Beranduago, ontziola horren instalazioak Desguaces Barinaga enpresak erosi zituen, eta gaur egun arte eusten diote harmailako pabiloiari.\n1953ko uztailaren 29ra arte, 191 ontzi zituzten uretaratuak, 120 tona eta 28 metroko gilako batez besteko proportziokoak. Geroztik, beste 30 ontzi baino gehiago egin zituzten.\n1. Jesus Mari Olasagastik, Jose Mari Olasagastiren bilobak, emandako informazioa\n2. Odriozola, L. (2002): “Zumaiako Portuaren azterlan historikoa”, 178. orria\n4. Odriozola, L. (2002): “Zumaiako Portuaren azterlan historikoa”, 178-179\n6. Euzkadiko Gudaontzidiak (1936-37), http://www.marinavasca.eu\n8. ZAH, Sig 319.18\n10. Zacarias Arrizabalagaren seme Krispinek emandako informazioa\n11. Olaechea, Juan B. (1970): “Zumaya” , 95.orria\nJesus Mari Olasagastik, Jose Mari Olasagastiren bilobak, emandako informazioa\nOdriozola, L. (2002): “Zumaiako Portuaren azterlan historikoa”, 178. orria\nOdriozola, L. (2002): “Zumaiako Portuaren azterlan historikoa”, 178-179\nEuzkadiko Gudaontzidiak (1936-37), http://www.marinavasca.eu\nZAH, Sig 319.18\nZacarias Arrizabalagaren seme Krispinek emandako informazioa\nOlaechea, Juan B. (1970): “Zumaya” , 95.orria


Pribatizazioa - OMAL | Observatorio de Multinacionales en América Latina\nAtaria > Formación > Hiztegia > Aurkibide tematikoa > Ekonomia > Pribatizazioa\nEstatuaren jabetza diren enpresak edo jarduera publikoak SEKTORE PRIBATURA transferitzeari esaten zaio formalki pribatizazioa. Doktrina neoliberalaren zutabeetako bat da, eta funtsean, ekonomia merkatu-logikaren esku uztea eta Estatuari gutxieneko izaera ematea ditu printzipiotzat. Horrela, poliki-poliki, pertsonen bizitzaren alderdi guztiak salgai bilakatzen dira, enpresa pribatuaren etekinak areagotzeko.\nPribatizazioa hainbat politikatatik abia daiteke: aktibo publikoen jabetza SEKTORE PRIBATUari salduz; ondasunak eta zerbitzuak hornitzeko emakiden eta kontrata publikoen bidez: eta MERKATUen estatu-monopolioa liberalizatuz. Neurri horiek zabaldu egin direnez, gaur egun, neurri handi batean, ENPRESA TRANSNAZIONALek kontrolatzen dituzte biztanleriarentzat beharrezkoak diren ondasunak eta zerbitzuak, betiere globalizazio neoliberalaren arauen arabera: energia, garraioa, elikadura, industria, telekomunikazioak, finantzak… Baina ez da beti horrela izan: XX. mendean zehar aldatu egin da Estatuak ekonomian duen egitekoa, eta korporazio pribatu handien boterea hazten joan da.\nJoan den mendeko 20ko hamarkadako krisira arte, liberalismo ekonomikoak hainbat politika diseinatu zituen konpainia pribatuek ekonomian zuten pisua areagotzeko, eta ENPRESA TRANSNAZIONAL handien sorrera bultzatu zuen. Haatik, 30eko hamarkadan, 1929ko krisiari eta Sobiet Batasunaren sorrerari erantzunez, Estatuak ekonomian zuen eragina nabarmen handitu zen sektore estrategikoen NAZIONALIZAZIOA medio, izan ere, besteak beste, energia, finantzak eta garraioak nazionalizatu baitzituzten. Eta orduan ekin zitzaien, paradigma keynesiarraren pean, ekonomia nazionalen protekzionismo sendoari eta inportazioak ordezkatzeko industrializazioari, azken hori Latinoamerikako hainbat herrialdetan, besteak beste, Argentinan, Txilen edota Brasilen, eta horrela, enpresa publiko handiak sortu ziren.\nBerriro ere krisialdia erabakigarria izan zen Estatuak ekonomian beteko zuen tokia finkatzeko orduan: Friederich Hayek eta Milton Friedman buru zituzten eskola neoliberalek euren paradigma inposatzeko erabili zituzten, batetik, hirurogeita hamarreko hamarkadaren amaieran erdialdeko herrialdeetan izan zen irabazi-tasaren gutxitzea, eta bestetik, laurogeiko hamarkadan gertatutako herrialde periferikoen zorraren krisia. Paradigma neoliberalaren neurri nagusiak WASHINGTONEKO KONTSENTSUan bildu zituzten. Neurri horietako bat pribatizazioak dira, «jabetza kentzeagatiko metatze-tresna nagusia», David Harveyren arabera. Izan ere, krisialdiek aukera paregabeak ekarri dituzte pribatizazioak aurrera eramateko, “shock-doktrina” aplikatzean neurriok gizartearen gaitzespen handirik gabe gauzatzen baitira. Ildo horretako adibidea da troikak —Europako Batzordeak, Nazioarteko Diru Funtsak eta Europako Banku Zentralak— Greziari inposatu dion pribatizazio-programa, zeinaren ondorioz herrialde horrek bere BPGaren % 34,3 pribatizatuta izango duen 2015erako.\nEnpresa pribatuen eskura jartzen diren sektoreen arabera, jarraian eman diren hainbat pribatizazio-garai bereizten dira. Lehenik eta behin, pribatizazio handiak industri sektorean burutu ziren; ondoren, batez ere laurogeita hamarreko hamarkadan, ZERBITZU PUBLIKOetako enpresak eraman zituzten SEKTORE PRIBATUra, telekomunikazioetakoak, argindar sektorekoak edota garraiokoak, kasu; pribatizazioen hirugarren uholdea aurrera doa oinarrizko zerbitzuak merkantilizatzearekin batera, besteak beste, osasuna eta hezkuntza; azken urteotan, berriz, areagotu egin da ONDASUN KOMUNen pribatizazioa, hala nola, urarena, lurrarena, biodibertsitatearena, ezagutzarena…\nPribatizazioen promesak eta errealitatea\nGobernuek hainbat argumentu erabili ohi dituzte pribatizazio-politikak legitimatzen saiatzeko, tartean honako hauek: zerbitzuaren kudeaketaren eraginkortasuna eta kalitatea teorian hobetu egiten dira, enpresen arteko lehia librea medio; irregulartasunak eta ustelkeria gutxitu egiten dira; Estatuaren aldetik gastu publikoa murriztu egiten da. Baina pribatizazioen ondorioek erakutsi dutenez, hitzemandakoa ez da bete, ez erdialdeko herrialdeetan ez periferikoetan ere.\nKudeaketa pribatuak ez du zuzentasuna bermatzen jardun ekonomikoan, EKONOMI DELITU larrien salaketen ondorioz sarritan ikusi denez. Ildo horretan hainbat adibide daude, horien artean Argentinako YPF (Yacimientos Petrolíferos Fiscales) petrolio-konpainiaren pribatizazioan izandako irregulartasunak, Menemen gobernuarekin. Kasu horretan biztanleria argentinarrak 10.000 milioi dolar galdu zituen. Gogoratzekoak dira, baita ere, Pinocheten diktaduraren lehen urteetan Txilen egin zituzten iruzurrezko pribatizazioak, Estatuko diru-kutxetan 6.500 milioi dolarreko galera eragin zutenak. Enpresa-jardueren gaineko kontrol publikoa galtzea DELITU EKONOMIKOak zigor gabe uzten laguntzen duen faktoreetako bat da, beste askoren artean.\nPribatizazioarekin aldatu egin da ondasunen eta zerbitzuen horniduraren inguruan Estatuak eta herritarrek duten harremana, eta ekoizleen eta kontsumitzaileen arteko harreman bilakatu da, alde batera utzita ondasunak eta zerbitzuak unibertsaltasun- eta ekitate-irizpideekin kudeatu behar direla, irabazi pribatuei lehentasunik eman gabe. Telefónicak Empresa de Comunicaciones de Colombia erosi ondoren kaleratua izan zen langile batek horrela azaldu zuen pribatizazioa zer den: «Lehen enpresaren jabeak 45 milioi kolonbiar ziren, eta orain, berriz, Kolonbiara inoiz etorriko ez den aberats-taldetxoaren esku dago; horregatik, enpresaren izateko arrazoia dagoeneko ez da jendeari komunikazioa eskaintzea, baizik eta haren kontura ahalik eta diru gehien egitea». Testuinguru horretan, pribatizazioek zuzenean eragiten diete giza eskubideei eta pertsonen duintasunari.\nGainera, sarritan, batez ere ZERBITZU PUBLIKOEN arloan, enpresa bakar batek kontrolatutako merkatuak sortzen dira (monopolioa), edo bestela enpresa talde batek kontrolatutakoak (oligopolioa). Monopolioaren adibide da 1999 eta 2001. urteen artean Bolivian gertatutakoa, non BBVA erakunde pribatuak kudeatu zituen pentsioak. Sektore elektrikoan, berriz, oligopolioa nagusitu da munduan, eta EDF eta GDF Suez transnazional frantziarren, EON alemaniarraren, Enel italiarraren eta State Grid txinatarraren esku dago ia erabat. Azkenean, MERKATUak manipulatu egiten dituzte irabazi-marjinak areagotzeko. Ez da harritzekoa testuinguru horretan Latinoamerikako biztanleriaren % 36 bakarrik azaltzea pozik ZERBITZU PUBLIKOen pribatizazioarekin, 2011ko Latinobarometro azterketaren arabera. Bertan jasotzen denez, Txileko herritarrak dira gai horren inguruan nahigabetuenak, herrialdea pribatizazioen arrakastaren eredutzat aurkeztu ohi duten arren.\nKudeaketa publikoaren inguruko eztabaidak\nErdialdeko eta periferiako herrialde askotan pribatizazioaren aurka gogor azaldu da gizartea, eta bestalde, kudeaketa pribatuan porrot entzutetsuak gertatu dira, aurrekontu publikoen injekzioarekin konpondu direnak. Ondorioz,ENPRESA TRANSNAZIONALek estrategia aldatu dute: orain, ALIANTZA PUBLIKO-PRIBATUak eta kapital mistodun konpainiak dira pribatizazioak birbultzatzeko proposatzen den konponbidea. Horrela, Estatuak kudeatzaile gisa aurkezten du bere burua jendaurrean, konpainia pribatuak sor litezkeen gatazkak saiheste aldera, eta Estatua bera da, baita ere, finantzaketa ziurtatzearen arduraduna, nahiz eta irabazien banaketan alderdi pribatua den onuraduna, berriro ere. Formula hori konponbidea da korporazio handientzat, noski, deslegitimazioa saihesteaz gain euren eragiketen errentagarritasuna areagotzen baitute. Azkenik, gobernuek ere aplikatzen dute logika neoliberala kudeaketa publikoan —bai neoliberalek eta baita sozialdemokratek ere—, eta horregatik aldatu egin da enpresa publikoaren izateko arrazoia: lehen, zerbitzu bat eskaintzean edo ondasun bat ekoiztean interes publikoa bermatzea zen gakoa, eta orain, berriz, irabaziak lortzea da enpresa horien lehentasunezko helburua. Horrela gertatu da Sinopec petrolio-konpainia txinatarrarekin edo Petrobras brasildarrarekin; biek ala biek munduko merkatura bideratu dute jarduera eta oso erasokorrak dira inbertsio globaletan; bitartean, euren herrialdeetan bidegabekeria izugarria ematen da bizimodu duina bermatuko duen oinarrizko energia eskuratzeko orduan.\nJabetzak, berez, ez du bermatzen enpresa edo zerbitzu baten funtzio publikoa: askotan, jabetza publikoko enpresek kapital pribatuen interesen arabera jarduten dute. ISA, esaterako, Estatu kolonbiarraren jabetza da nagusiki, eta inbertsio handiak egiten ditu Latinoamerikako beste herrialde batzuetako garraio elektrikoko sareetan; horrek erregio mailako merkatu elektrikoaren oinarriak finkatu ditu, eta ondorioz, onuradunak energia sortzen duten edota merkaturatzen duten konpainia batzuk dira, horien artean Gas Natural Fenosa eta Iberdrola; baina Kolonbian elektrizitate-zerbitzua kalitate eskasekoa da eta ia ez da heltzen herrialdeko nekazaritzaguneen erdietara ere. Horregatik, kudeaketa publikoaren errebindikazioa jabetzatik haratago doa eta unibertsaltasuna, ekitatea eta justizia bermatzearen aldekoa da.


Proiektua – Sorrera – Jangela Solidaria\nProiektua – Sorrera\nÁngel Olaran (Hernani, 1938/05/17) Aita Zurietako misiolaria da, eta Tanzanian hogei urte eman eta gero, bere lana Wukron (Etiopia) egin zezan deitu zioten. Badira hainbat urte han bizi dela, askotariko jarduerak aurrera eramanez (hezkuntza, basoberritzea, osasun eta higienea, sorospen-laguntza edo mikrokredituak).\nHala, Saint Mary ikastetxea fundatu du Wukron, neska eta mutilen hezkuntza bermatzeko; basoberritzearen arloko lanak eta planak eramaten ditu aurrera; Wukroko ospitalearen zein hiri bereko osasun-zentroaren garbiketa-gastuen ordainketaz arduratzen da, sorospen-laguntzako lanak egiten ditu (elikadura, etxebizitza, medikazioa, etab.) haurrentzat eta pertsona behartsuentzat; eta mikrokreditu-proiektu bat du martxan, negozio txikiak finantzatzeko –hala nola oiloak, behiak, barazkiak erosteko edo tapizak, janariak, egurra eta abar saltzeko– inguru horretako jendearen artean.\n2004. urtean, Gipuzkoako pertsona-talde batek Ángelen lanean laguntzeko elkartzea erabaki zuen, alde horretako umezurtzen egoerari zegokionez. Horrelaxe sortu zen Jangela Solidaria.\nProiektuaren bidez lagundu nahi zaien neska eta mutilek gurasoak galdu dituzte, gehienbat 1998 eta 2000 artean Etiopiak Eritrearekin izan zuen gerraren ondorioz, bai eta HIESaren, lehorteen, eta abarren ondorioz ere.\nKalkulatu denez, 2005. urtean, Wukron 1.500 umezurtz inguru zeuden, guztira 33.000 biztanle edukita. Umezurtz izanik, ahultasun-egoera berezian aurkitzen ziren, inongo pertsona helduren zaintzarik gabe, hornikuntza gutxiko etxe batzuetan bizi zirela, hoditeriako urik edo komunik gabe. Era berean, % 90ek malnutrizioa zuten, eta horrek gaixotze- eta heriotza-indize handiak eragiten zituen.\nHaurren heriotzen erdietan, malnutrizio horrek eragin erabakigarria izaten du, bai eta haur-populazioko kolektibo horrek garapen fisiko eta mentalaren aldetik pairatzen duen atzerapen handian ere.\nBestalde, elikagai-soberakinak ekoizten diren mundu batean (eta horiek suntsitu egiten dira askotan, merkatuari loturiko arrazoiak direla eta), eskandalagarria eta etikoki onartezina da populazioaren zati handi bat goseak egotea.\nJangela Solidariari esker, 2005. urteaz geroztik 600 haurren baino gehiagoren bizi-kalitatea hobetzea lortu da.\nGonbidatzen zaitugu Ángelek Wukroko neska-mutilekin egiten duen lanari buruzko bideo hau ikustera.


CAFek 120 milioi euroko balioa duen kontratua lortu du Norvegian | Ekonomia | Berria\nCAFek 120 milioi euroko balioa duen kontratua lortu du Norvegian\nAbiadura handiko zortzi tren egingo ditu Flytoget konpainia publikoarentzat.\n2018an entregatuko ditu lehendabizikoak\nCAFek Espainiako Renferentzat egindako Oaris trenak. BERRIA\n2015eko martxoak 24\nPuntualtasuna eta fidagarritasuna. Horiek dira Norvegiako Flytoget tren konpainia publikoaren ezaugarrietako bi. Badu prestigioa eta aitorpena, %97ko gogobetetze indizea horren lekuko. «Norvegian eta Flytogeten bezeroek asko eskatzen dute, eta ziur naiz CAFek esperotakoa beteko duela», adierazi du konpainiako buruak, Linda Bernander Silsethek. Hain zuzen, CAFek zortzi tren egingo ditu Flytogetentzat, eta ordezkoak eta euskarri teknikoa ere eskainiko dizkio. 120 milioi euroko balioa du kontratuak.\nOsloko aireportua Norvegiako hiriburuko geltoki nagusiarekin eta Drammen hiriarekin lotuko dute CAFen trenek. Lau bagoi izango ditu bakoitzak. CAFek ziurtatu du energia aurrezteko eta ingurumena errespetatzeko «azken aurrerakuntza teknikoak» izango dituztela, eta mugitzeko arazoak dituzten bezeroentzat prestaturik egongo direla. 2018rako egongo dira prest lehenbizikoak.\nOaris motakoak dira Beasaingo enpresak egingo dituen trenak, abiadura handikoak, eta Airport Express zerbitzua emango dute. «Azken urteotan apustu irmoa egin dugu abiadura handiko teknologia propioa garatzeko, ikerketan asko inbertituta, eta horrek aukera eman digu orduko 350 kilometroko abiadura har dezakeen modelo bat garatzeko», azaldu du konpainiak. Norvegiakoaren aurretik, aurtengo lehen hiruhilekoan jada 350 milioi euroren balioa duten kontratuak lortuak zituen CAFek: Monfort del Cid-Murtzia (Espainia) linean AHTaren seinalatze eta telekomunikazio lanak egiteko; Eskoziako hainbat hiri Londresekin lotzen dituen Caledonian Sleeper-erako 75 tren egiteko; eta Herbehereetan Utrecht hiriko tranbia azpiegituraren zati bat eta hainbat tren egiteko. 2014an eskaeren errekorra hautsi zuen enpresak. Abenduaren 31n 5.251 milioi euroko balioa zuen lan karga zeukan.\n«Bi zifrako» igoera aukera\nGipuzkoako industria enpresarik handiena da CAF, eta haren kontratuek badute eragina esportazio datuetan. Hain zuzen, gaur egun Gipuzkoak atzerrira bidaltzen dituen produktu nagusiak bi dira: makineria eta garraiorako materiala. Patxi Sasigain Adegiko berrikuntza eta lehiakortasunerako arduradunak atzo jakinarazi zuenez, esportazioek %5eko igoera izan zuten iaz, eta krisia hasi aurreko mailara itzuli dira. 6.941 milioi euroren balioa zuten produktuak saldu ziren. Aparta izan zen azken hiruhilekoa, 2.000 milioi eurorekin, inoizko emaitzarik onena izan baitzuten esportazioek.\nAurtengo aurreikuspenei dagokienez, igoera «bi zifrakoa» izan daitekeela uste du Adegik. «Eskaerak ondo doazela ematen du eta dolarraren bilakaera mesedegarri izango dela Europako Batasunetik kanpoko esportazioetarako». Iaz, atzerrira saldutakoaren %65 izan zen Europara. 2008tik nabarmen gutxitu da portzentajea, orduan %73koa baitzen. Aldiz, Txinak, AEBek, Kanadak, Brasilek, Mexikok, Turkiak eta Magrebeko beste hainbat herrialdek gero eta pisu handiagoa dute.\nIndiaren irekitzeko nahia, aukera bat EAErentzat


Nola tratatu nire txakurraren hotza | Munduko Txakurrak\nHotza iristearekin batera, gure lagun furotsak, guk bezala, egun batzuk lasai egon nahi izatea nahi du, bere gorputzak birus hotzak borrokatzen eta kentzen dituen bitartean. Gaur, zorionez, egin dezakegu hainbat gauza azkar errekuperatu ahal izateko.\nIkus dezagun nola tratatu nire txakurraren hotza.\n1 Nola jakin nire txakurrak katarroa duen ala ez?\nTxakurren hotza dugunaren oso antzekoa da, beraz sintomak ia berdinak dira:\nEztula eta doministikua\nMuskulu edo buruko mina\nKasu gehienetan laguna etxean artatu dezakegu, albaitariarengana eraman beharrik izan gabe. Nola? A) Bai:\nGaixo zauden egunetan, euria edo elurra egiten duen egunetan paseatzera ateratzea saihestuko duguokerrera egin lezakeen moduan. Garrantzitsua ere beste txakur batzuengandik urrun mantendu, kutsadura ekiditeko.\nLe zure elikadura eta edalea ahalik eta hurbilen kokatuko dituguberaz, ez duzu urrun ibili behar haietara iristeko.\nEgunean behin, ur beroaren txorrota bainuontzian irekiko dugu 10-15 minutuz. Ateratuko den lainoak arnasa errazten lagunduko dizu.\nJaten laguntzeko, ahal dugu eman pentsu heze latak, askoz usaintsuagoak eta zaporetsuagoak direnez, txakurrak ezin die aurre egin.\nBeste aukera bat da egin etxeko oilasko salda (hezurrik edo tipularik gabe), edo janari naturala eman sukaldatuta.\nAstebete igarota gure lagunak berdin jarraitzen badu edo okerrera egiten badu, albaitariarengana eraman behar dugu zuk aztertu eta tratatu ahal izateko, hainbat gaixotasun baitaude, adibidez distemper, The txakurtegiko eztula edo bronkitis, hotzeria arruntaren sintomen oso antzekoak dituztenak baina askoz ere arriskutsuagoak direnak.\nAholku hauekin, gure lagunak bere hotzetik sendatu ahal izango du laster.\nArtikuluaren bide osoa: Txakurren mundua » Txakur orokorrak » Gaixotasun » Nola tratatu nire txakurraren hotza


Albertina Carri. Buenos Aires, 1973\nZinemagilea. 2000. urtean kaleratu zuen bere lehen film luzea, eta orduz geroztik dozena bat lan egin ditu, era askotakoak. Auzi sozial eta politikoek presentzia handia dute bere lanetan: 4 urte zituela, haren gurasoak desagerrarazi zituen Argentinako azken diktadura militarrak. Kasu hori landu du bi dokumentaletan: Los rubios (2003) eta Cuatreros (2017). Feminismoak eta sexu-askapenaren borrokak ere garrantzia izan dute bere ibilbidean; horren erakusgarri, bere azken film luzea, Las hijas del fuego, zeinak lesbianen eta genero ez-bitarreko pertsonen sexualitatea eta gozamena erakusten baititu, garden eta eder.\nZergatik erabaki zenuen zinema ikastea?\nJakin-mina sentitu dut beti idazketarekiko, eta zinema ikastea erabaki nuen beste formatu batean idazten ikasi nahi nuelako. Hau da, egiaz gidoilaria izan nahi nuen, eta ez zuzendaria. Gero, kamera-talde batean hasi nintzen lanean. Nire teoria da, orain zertxobait solemnea iruditzen zaidan arren, une horretan deskubritu nuela idazketa-modu bat dela kamera ere. Baina ni ez nintzen oso zinemazalea, fakultateko beste kide batzuk bezala; nire formazioa lotuago zegoen literaturarekin.\nBadira 20 urte pasatxo filmak egiten hasi zinenetik, zer aldatu da denbora horretan?\n35 milimetroan grabatzen ikasi nuen nik, eta filmak egiteko garaia iritsi zitzaidanean desagertu egin zen formatua! Beraz, orain, ezertarako balio ez duten gauza mordoa egiten dakit [barreak]. Txantxak alde batera utzita, aldaketa teknologikoak izugarriak izan dira, eta ziur naiz narrazio-mota ere aldatu dutela. Gauza bera banaketarekin: plataformak sortu dira, zine-aretoak desagertu, eta errelatoa aldatuz joan da horren guztiaren ostean.\nGaur egun badirudi dena dagoela ikus-entzunezko plataformetan, baina ez da egia. Esate baterako, oso zaila da zure filmak sarean ikustea.\nPlataformek, hain zuzen ere, halako ideia bat ezarri dute, dena dagoela bistan; badirudi dena aurki daitekeela eta dena ikus daitekeela. Bada, zinema apur bat zaharragoa ez da aise topatzen. Horregatik dira beharrezkoak zine-jaialdiak, ez soilik iraganeko lanengatik, baita beste zinema bazterrekoago edo independenteago honegatik ere.\nZinegoak jaialdia da horren erakusle garbia.\nGainera, halako jaialdiek zinemaren esperientzia berreskuratzen dute pixka bat, ezta? Filmak ikustera zoaz eta jendearekin hitz egin duzu zinemari buruz; lehen gauza ohikoa zena, alegia. Ikasten hasi nintzenean, fakultatean baino gehiago ikasi nuen jaialdi txikietan. Eztabaida, informazioaren zirkulazioa, berotasuna eta pasioa: hori guztia oraindik oso premiazkoa dela uste dut.\nAsko borrokatu zara zeure filmak zeuk nahi moduan egin ahal izateko?\nBai, eta prezioa ordaindu dut nolabait ere: nire film askok aurrekontu oso baxuak dauzkate. Giza baliabideekin egindako filmak dira, baliabide kapitalekin baino gehiago. Baliabide kapitalek exigentzia narratibo batzuk dauzkate, eta ni ez nengoen prest horretarako.\nArteen barruan, zinema oso kontserbadorea dela uste dut, eta heteropatriarkala zer esanik ez. Zinemari kosta egiten zaio errealitatean gertatzen ari diren egoeretara iristea. Musika, antzerkia, performancea eta arte-adierazpen askoz erradikalago horiek askoz lehenago heltzen diete tenperatura sozial jakin batzuei zinemak baino.\nZinema eta heteropatriarkatua aipatu dituzu: zer iruditzen zaizu autorea eta obra bereiztearen kontu hori?\nOso zaila iruditzen zait halako zerbait egitea. Polanskiren zinemarekin hazi nintzen, interesgarria iruditu zitzaidan eta gustuko nuen; gero, jakin nuenean nolako gauzak egin zituen, ezin dut haren obra defendatu. Galdera beste bat litzateke: zer egiten dugu doilortasunarekin gizartean? Ba horren berri ematen dugu, kontatu egiten dugu. Memoriaren parte da, nondik gatozen erakusten du. Baina autorea eta obra bereiztea… ez. Polanskik izandako haurtzaro txar-txarra bereizi ez zuten bezala, gauza ikaragarriak egin zituen, gauza gaitzesgarriak. Gero bakoitzak erabakiko du haren filmak ikusi nahi dituen. Aspaldi da nik ez ditudala ikusten.\n"Espazio guztiz kontserbadorea dela zinema, ba horrek zerikusia du ekoizpen-sistemekin: zinema oso eskematikoa da egiteko moduari dagokionez"\nZure lehen eleberria argitaratu zenuen iaz: Lo que aprendí de las bestias. Pandemiak zerikusirik izan du horretan?\nMundu guztiak uste du zerikusia duela pandemiarekin, ona! Nahiago nuke liburu bat idazteko gai banintz zortzi hilabeteko itxialdian. Baina ez, aspalditik nenbilen proiektu horrekin. Gero bi film sartu zitzaizkidan tartean [Cuatreros eta Las hijas del fuego], eta alde batera utzi nuen, harik eta erabaki nuen arte amaituko nuela, onerako edo txarrerako. Pandemian, egia esan, beste liburu batekin aritu naiz: saiakera bat, aurten kaleratuko da.\nLas hijas del fuego (2018) filmari esker ezagutu zintudan nik. Ez omen zen lehen aldia genero pornografikoa landu zenuena: Barbie también puede estar triste (2001) film laburrarekin ekin zenion kontuari.\nBai, Barbie guztiz pornografikoa zen, baina panpinekin. Jakin-mina nuen generoarekiko, leku nabarmena duelako zinemaren munduan. Gauza bera behin eta berriz errepikatzen ari naizela iruditzen zait, baina esan egingo dut hala ere: munduko zinematografia guztiak hasi ziren irudi pornografikoekin. Orain nire bilaketa bestelakoa da, jakina, baina duela 20 urte genero pornografikoari erreparatzen hasi nintzenean, halako intriga bat sentitzen nuen genero guztiz didaktiko horrekiko, ahots- eta sexualitate-mota bat bilatzen duena, eta menderakuntza-molde bat dena orobat, zeren pornografian argi ikusten baita irudiek errealitatea sortzen dutela eta menderatu egiten dutela.\nGai polemikoa da mugimendu feministen barruan.\nInteres handia egon zen prohibizionismoarekiko. Ni ez naiz debekuaren aldekoa orokorrean, uste dut gure burua erregulatzen ikasi behar dugula.\nDonostiako Zinemaldian ikusi nuen Las hijas del fuego, zeinak modu esplizitu eta alaian erakusten baitu LGTBQ+ jendearen sexualitate askotarikoa. Film gozagarria izanagatik, deserosotasun handia sortu zuen aretoan.\nBai, oso dibertigarria da film hori areto batean ikustea. Donostian ikusle batzuk atera egin ziren zinematik eta sekulakoak esan zizkiguten. Oso hiri katolikoa da eta publikoak garrantzia handia du jaialdian. Gogoan dut andre bat oso haserre atera zela, esanez ez zietela abisatu pornoa zenik; kasu horretan, antolakuntzari zegokion ardura. Ulertzen dut shocka izan daitekeela film horrekin topo egitea inork abisatu gabe.\nNolanahi ere, arrakasta handi samarra izan du filmak.\nGrabatzen ari ginenean gure fantasia zen porno-zinemetan estreinatzea eta han egon zedila modu jarraituan. Ez genuen uste halako biderik egingo zuenik, askoz underground-agoa izango zela pentsatzen genuen. Eta hara non mainstream bilakatu ginen, kalkulu-istripu batengatik! [barreak]. Tira, ez hainbeste, baina filmak oihartzun handia izan du, zirkulazio oso handia, eta gauza bikaina da, jendeak ikus zezan egin baikenuen.\nBestalde, uste dut garrantzitsua izan zela nire aurreko ibilbidea; gauza garrantzitsua izan zen filmean lan egin zuten neskentzat ere. Pertsona guztiz ezezagun batek egin izan balu film hori, apur bat gehiago zigortu izango zuketen. Ni aspalditik ari naiz traba egiten, hogei urtetik gora.\n"Polanskiren zinemarekin hazi nintzen, interesgarria iruditu zitzaidan eta gustuko nuen; gero, jakin nuenean nolako gauzak egin zituen, ezin dut haren obra defendatu”\nSexu-eszena esplizituez gainera, diskurtsoak leku nabarmena du filmean.\nInteresgarriak iruditzen zitzaizkidan erotikotasunaren beste dimentsio horiek: hitza, alderdi narratiboa, paisaien gaineko lanketa. Genero pornografikoa deseraikitzeko ideiaren harira, gidoian pertsonaia bakoitzak bere gozamen edo bilaketa propioa duen eran, uste nuen bestelako instantziak ere landu behar zirela. Horregatik agertzen da poema bat, adibidez.\nGrabaketa-prozesua ez omen zen ohikoa izan.\nBarbie egin nuen garaiaz geroztiko fantasia bat zen film bat egitea gizakiekin, baina iruditzen zitzaidan generoaren beraren akatsa errepikatuko nuela, hau da, castinga abusuzkoa izango zela ezinbestean, abusuzkoa izango zela emakumeei dei egitea antzeztera etor zitezen eta gauza jakin batzuk egin zitzaten. Zentzu horretan, egin zitekeen unean egin nuen filma: Rocío Castelli ezagutu nuen –antropologo eta aktibista feminista eta lesbiana, castingaren arduraduna– eta filmean parte hartu zuen emakume-talde hori existitzen zen, zeinak konbentzimendu militantearekin etorri baitziren filma egitera. Aktoreak dira denak, baina, batez ere, aktibistak dira, eta beste lan batzuk dauzkate: antropologoak, abokatuak… Jende serioa da, ez ni bezala, nik filmak egiten ditut [barreak].\nEdukia eta forma ez ezik, egiteko modua irauli beharra zegoen?\nLehen aipatu dizut espazio guztiz kontserbadorea dela zinema, ba horrek zerikusia du ekoizpen-sistemekin: zinema oso eskematikoa da egiteko moduari dagokionez, eta uste dut egitura horiek haustea konplexuagoa eta zailagoa dela, denbora gehiago behar da. Baina gauzak beste modu batera egin daitezke, horrek dakartzan kostuekin, beti bezala.\nZentzu horretan, Las hijas del fuego-rako talde bat eta egitura bat sortu genituen, ez soilik castingari dagokionez, baita ekoizpenean eta talde teknikoan ere –baldin eta halakorik badago–, eta beste modu batean lan egin genuen, askoz modu horizontalagoan. Komunitate bat eratu zen, eta uste dut hori nabaritu egiten dela filmean. Narrazioa beste bat da, genero pornografikoaren deseraikuntza bat da benetan, baina, hori kontatu ahal izateko, kameraren atzean beste ekoizpen-modu bat ahalbidetu beharra zegoen.\nOker ez banaiz, udazkenean hasiko zara zure hurrengo filma grabatzen.\nEz dakit ezer aurreratu dezakezun…\nCaigan las rosas blancas deitzen da, eta Las hijas del fuego filmeko talde eta aktoreak izango dira hein handi batean. Road movie bat da hau ere, baina orain Buenos Airesetik São Paulora joango gara. Iparraldera goaz, berora.\nIzan ere, Las Hijas del Fuego-ren hasieran…\nLas Hijas del Fuego munduaren amaieran hasten zen! [barreak]. Niretzat interesgarria zen beste Argentina bat kontatzea, oro har kontatzen ez dena. Badirudi Buenos Aires dela Argentina, eta Buenos Aires oso desberdina da herrialdeko beste toki batzuen aldean.\nFilm berri hau Las hijas del fuego-ren jarraipen modukoa da, baina ez dute batere antzik. Lehen filmean agertu ziren gai batzuetan sakontzeko aukera emango digu. Lurraldea, paisaia eta gorputzen kontu hori lantzen segituko dugu. Baina ez dut ezer gehiago esango. Agian sinopsiren bat topatuko duzu han edo hemen, neronek ez dut inoiz jakiten zer esaten den.\nFilmaren finantzazioari buruzko artikulu bat irakurri nuen nik.\nBai, koprodukzio bat izango da, Brasilekin eta hemengo, Euskal Herriko, ekoiztetxe batekin, Doxa. Alde horretatik, apur bat handiagoa da filma, baina uste dut eusten diola aurrekoaren aldarte libertario eta ospakizunezko horri, eta azken batean horixe da garrantzitsuena, horrantz joan behar dugu, nire ustez.\n"Memoria kolektiboa oso garrantzitsua da, baina pertsonala ere hor dago, eta nik gero eta argiago daukat eskubidea dugula ahazteko, eta ahanztura beharrezkoa dela bizitzeko”\nAurten saiakera bat argitaratuko duzula aipatu duzu lehen. Zeri buruzkoa da?\nFilosofo argentinar batekin batera egindako proiektu bat da: Esther Díaz du izena eta niri oso pentsalari interesgarria iruditzen zait. Pandemiaren aurretik, gutun-truke bat abiatu genuen, memoriaren gaiari buruz zehazki. Gero, proiektua geratu egin zen, eta berriro ekin genionean galeren gaiari heldu genion.\nElkarrizketa honetan apenas aipatu dugun arren, Argentinako memoria historikoa eta politikoa oso garrantzitsuak izan dira zure lanean. Saiakerak bide horri jarraitzen dio?\nHain justu ere Memoriaren Egunaren harira hasi ginen elkarri idazten. Martxoak 24, egun horretan hasi baitzen Argentinako azken diktadura militarra. Memoria kolektiboa oso garrantzitsua da, eta lan etengabea eta kolektiboa izan behar du. Baina, beste alde batetik, memoria pertsonalak daude, eta nik gero eta argiago daukat eskubidea dugula ahazteko, eta ahanztura beharrezkoa dela bizitzeko, maila pertsonalean behintzat.\nAmaitu aurretik, ez dut aipatu gabe utzi nahi Asterisco LGBTIQ+ zinema-jaialdia. 2013an sortu zenuten. Zer moduz doa?\nLehen edizioak zuzendu nituen baina orain Diego Trerotola ari da horretan. Jaialdiak martxan jarraitzen du, estatuaren aldetik askoz laguntza gutxiagorekin halere, asko aldatu baita Argentinako panorama politikoa. Martxan dago, eta gauza harrigarria da hori LGBTIQ+ jaialdi batentzat. Poliki-poliki hazten ari da berriro. Jaialdi aldakorra da, Argentinako jaialdi guztiak bezalaxe, herrialde sakonki ezegonkorra da eta. Ikusi beharko dugu nolako herrialdea geratzen den orain, pandemiaren ostean eta Errusia-Ukraina gatazkarekin.\nNola ikusten duzu egoera?\nPandemia oso kolpe gogorra izan da Argentinarentzat, bai ekonomikoki bai sozialki, ez dakit nondik aterako duten. Eta, gainera, berotze globala, auzi ekologikoa, sute mordo bat egon da… Zaila ikusten dut.\nKanal hauetan artxibatua: Zinema | Oroimen historikoa | Argentina | Pornografia | LGTB mugimendua\n14. Zinemaldi Alternatiboa izango da aurtengoa. Iaz hasitako bideari jarraipena emanez, gauero dokumental bat proiektatuko dute kalean, gaztetxeetan eta beste leku batzuetan. Proiekzioak egiteko pantaila eta proiektore profesionala eskuratzeko diru-bilketa abiatu dute.