Sienako Santa Katalinari otoitza. ? Babesa, justizia eta maitasunagatik.\nSanta Katarinari otoitza helburu anitza duten Sienakoa.\nFede katolikoko medikuen artean ezaguna da. Beraz, osasunarekin eta ongizate fisikoarekin, emozionalarekin eta espiritualarekin zerikusia duten gaietan lagun dezake.\nJainkoaren hitza idazle eta predikaria izan zen lurrean eta beti Jainkoaren maitasunaz beteriko bihotz eskuzabala behar zuen beharra dutenei laguntzeko.\nUrteak igaro ahala fede katolikoan sinesgarrienetakoa bihurtu da eta hori da bere botere handia eta ezagunak diren mirariak direla eta.\n1 Sienako Santa Katerinari otoitza Nor da Santa Katarina?\n1.1 Santa Katalina otoitza otoitz egiteko\n1.2 Otoitza Santa Katerinari justizia egiteko\n1.3 Otoitza Alexandriako Santa Katerinari maitasunagatik\n1.4 Gizon baten etsipena\n2 Potentzia al da Sienako Santa Katarina?\nSienako Santa Katerinari otoitza Nor da Santa Katarina?\nFamilia handi batean jaio zen, ezkontzaren 23. alaba izanik.\nBeheko klase sozial bateko zereginak ziren eta ez zioten irakaskuntza onaz gozatzen uzten. Hala ere, 7 urte zituenean, hilketa egitera erabaki zuen eta egunetan azken arte bete zuen kastitate ituna egitea erabaki zuen.\n33 urte arte bizi izan zen eta Aita Pio II.a Santa dei izendatu zuen eliza katolikoa 29eko apirilaren 1461a.\nHurrengo urteetan Italiako zaindari bihurtu zen, Elizako doktore titulua jaso zuen eta gero Europako zaindari izendatu zuten.\nSantuak idazki garrantzitsu bat utzi zuen gaur arte Eliza Katolikoaren lan garrantzitsuenetzat jotzen dena.\nSanta Katalina otoitza otoitz egiteko\nOh Siernako Andre Maria birjina ospetsua Jainkoak asko bedeinkatua!\nGoi-mailako instrumentua mirariak lantzeko, elizako distira argia, opari paregabeez hornitutako izaki, birjina zentzudun eta zuhurrak paladinoen kemena eta kemena.\nErakutsi zure boterea noraino doa, Jainkoak ereiten baitu, guk irabazten diguzun zientzia guztiak bertute ebanjelikoetan aurrera egiteko, batez ere umiltasunez, zuhurtziaz, pazientziaz, adeitasunaz eta arduraz gure estatuaren eginbeharrak lantzerakoan.\nJaunaren dohatsua eta maitea, Santa Katalina bihurria Jainkoarekin sartzeko gai izan zaren zoriontasun honengatik eta berarengandik etengabe mesedeen bidez atsegin izatearen grazia lortu zenuen hala eskatzen duten hainbeste, entzun itzazu nire eskaera xumeak eta iritsi zaitez. Zure jainkozko ontasunak hain premiaz laguntzen zaitu nire bizitza sentimentalean, nire familian, nire etxean:\nHartu nire eskuak eta nahigabea nire esku indartsuengana eta aurkeztu gure Jaunari berehala bertaratzeko.\nBabesa eta babesa ematen dizut eskatzen dut, eta, gainera, zure bertuteak imitatzen, benetako Jainko bakarraren ezagutzan hazten ahal naiz, eta hautetsien fortuna ere lor dezaket.\nBabesa nahi baduzu, hau da Sienako Santa Katalinaren otoitz zuzena.\nSanta Katalinak Italia eta Europaren zaindari gisa eman diezaiokegu gure babesa ere Ez zara axola non zauden munduan.\nGaizkia eta energia txarra Ingurunean daude eta jendeak giro gaizto horiek betetzen ditu ml egiteko. Horregatik, babesteko otoitzak berebiziko garrantzia du eta gutxienez egunero egitea gomendatzen da.\nGoizeko orduetan eta familiaren konpainian eguneroko egunean zehar zainduko gaituen erritual espiritual bihurtzen da.\nOtoitza Santa Katerinari justizia egiteko\nAi ene Santa Katalina, zer gauza ezinezko lortu zenituen, gure zaintzailerik goxoena eta maitagarriena zara, zure laguntza eskatzen dizut nire itxaropen guztiak itzul ditzazun ...\nZure laguntza izugarria eskatzen dut Jainkoak nire bihotzaren eta bere semearen artean, Jesus, eta niri kontsolatzeko prest daudenak, deitzen zaituztet besoak irekitzeko prest daudenak animatzera eta konponbidea eta konponbidea eskaintzeko.\nSanta Katarina, birjina indartsua eta maitasunez betea, gaur jaiki eta zure zeruko babesa bilatzen dut, ez naizelako zure laguntzarik gabe eta Jainkoaren.\nNire emakume gozo eta maitagarria, altueretan dagoen distira bereziak, nire bidea argitzeko erabiltzen du.\nErosi nazazu eta lagundu nire ariman daramadan mina arintzen.\nZure bihotz handira joaten naiz nire eskaera entzuteko.\nNire kultu santua eta bedeinkatua, Jainkoak eman zizun botere mugagabearengatik, nire laguntza eta zailtasun horren bitartekaritza apaltasunez eskatzen dizut, zure esku gozo eta bedeinkatuen artean jarri dudan itxaropenarekin: lagun iezadazu\n(zer lortu behar duzu)\nMila esker eskertzen dizut nire eskaerak entzuteaz, ziur nago nire otoitza zuri entzun zaiola, eta konpontzea oso zaila izan arren, segurtasuna daukazula zure eskuetan, bete egingo da, zalantzarik gabe, inork ez baitu hutsik egiten. eska ezazu mesedeak, edozein dela ere ezinezkoak badira.\nOna Santa Catherine bedeinkatua, ezinezkoa iruditzen zaretena, Jainkoari otoitz egin ezazu nire beharra eta tristurarako, nire itxaropen guztia itzultzen dut otoitz honetan, zure maitasunaren babes osoa dut.\nNire Katalina maiteak nire bizitza bedeinkatzen du, ez zaitez gelditu bide desberdinetan.\nFede, apaltasun eta dedikazio handiz segituko zaitut.\nHorrela izan zen. Hala izan. Hala izan. Hala izango da.\nEgin otoitz Santa Katalinaren otoitza justizia beharra dagoen garaietan.\nTxikitatik, zailtasunak izan zituen erdi mailako klase baxua izateagatik eta familia ugaria izateagatik.\nEzagut ezazu zer den Jainkoaren begien aurrean injustiziak bihurtzeko zailtasunak igarotzea. Horregatik, gure aliatu bihurtzen da gurekin konfiantza izan dezakegula lurreko edo justizia espirituala behar bezala aplikatzen duten kasuetan laguntzeko.\nOtoitza Alexandriako Santa Katerinari maitasunagatik\nSanta Katalina, hainbeste jende uztartu dezakezun ...\nEgin niretzat mesede txiki bat, maitasuna aurkitu, nire bihotza noble eta egia bihurtu, horrek maitasuna bihurtzen du, nire bihotzean nire baitan sartu eta pozaz bete nazazu.\nBenetako maitasuna, egiazko sentimendua, Santa Katalina hainbeste botere daukazun hori ezagutzeko gai izan nahi dut ...\nEman iezadazu mesede hori, etor bedi nire eskaera zure Santa bedeinkazioa jaso dezazun, Santa Katalina maite duena, maitasun perfektuak eta gezurrik gabeak, bertutea duzuenok eta guztiagatik hain oihukatuta zaudetenok. mundua osorik.\nZoaz niregana eta eman zure bedeinkapena jasotzeko aukera, nire otoitzak berriro bidali nahi dizkizuet.\nJainkoari egindako otoitzak nire bizitza maitasunez betea, bakeaz betea, Santa Katalina miragarria bihur dezazun ...\nMaitasuna, maitasun gehiago eta maitasun gehiago, poza, poz asko, desio onak, pentsamendu onak, ekintza onak emateko eskatzen didazue, lagundu nazazu arrakasta izaten, maitasuna niretzat urrats bat, bide bat bezala izango da ...\nSanta Katerina, dena egin dezakezuenari, emadazu eta maitasunaren benetako sentimendua etortzen zaizu, konfiantza zure boterean eta zure ontasunean.\nMaiteagatik Alexandriako Santa Katarina otoitzean maitearen pertsona ordezkatu behar duzu.\nEmakume horien zaindari gisa ezagutzen da bikotekide erromantikorik gabe daude, irakasleak eta ikasleak.\nBizitzan jakinduria, kemena, indarra, maltzurrak eta adimena izan zituen. Sentimendu kontuetan beharrezko laguntza emateko behar duzun guztia dauka.\nGure bidea gurutzatzen lagun dezake gurekin zuzendutako pertsona horrekin edo, beharrezkoa izanez gero, maitasuna heriotza arriskuan dagoen etxeetan armonia mantentzen lagun dezake.\nBiderantz joango gara gizon bat etsitzeko otoitza Siena Santa Katalinakoa.\nGizon baten etsipena\nNire Catherine Bedeinkatua,\nZu bezain polita zaren hori eguzkia, bezain ederra la luna, eta izarrak bezain ederrak.\nAbrahamen etxean sartu zinela eta 50.000 gizon birrindu zituela, lehoiak bezain ausartak, niretzat bihotza leuntzen duela (esan pertsonaren izena).\n(Esan pertsonaren izena) ni ikustean, bere bidetik joango da niretzat, lo egiten badu ez du lo egingo, jaten ari bada, ez du jango.\nEz du bakerik izango nirekin hitz egitera etortzen ez bada.\nNegar egingo du niregatik, hasperen egingo du niretzat, Ama Birjinak bere seme bedeinkatuarekin sinatzen zuen bezala.\n(Esan pertsonaren izena thrice, ezkerreko oina lurrean sakatuz),\nEzkerreko oinpean hiru, lau hitzekin edo zure bihotzarekin dauzkat.\nLo egin behar baduzu, ez duzu lo egingo, jan behar baduzu, ez duzu jango, ez zara eseri nirekin etorriko ez zaren bitartean hitz egiteko eta esaten didazu maite nauzula, eta ematen didazun on guztia.\nMunduko emakume guztien artean maitatuko nauzu, eta beti arrosa eder eta freskoa irudituko zaizu.\nUste duzu, miragarria dela Santa Katalina otoitz hau!\nHau otoitza Ez da jendea borondatearen aurka manipulatzeko tresna; aitzitik, maitasun eta fede ekintza bihurtzen da zerutik maiz bedeinkatzen duguna gure ekintzekin bedeinkatzen duena.\nEtxetik irten den gizona, erabaki duena etxetik irten edo maitasun harremana Etsita itzuli daiteke berriro zer utzi zuen. Hori da otoitz berezi horren arrazoi nagusia.\nPotentzia al da Sienako Santa Katarina?\nSinesten duzunean, behar dugun edozein egoeratan laguntzeko gai da.\nGeure burua topatzeko zein zaila den edo ezinezkoa izan daitekeen arren, beti ziurtasun osoz eskatu dezakegu miraria espero genuena baino beranduago datorrela.\nAprobetxatu beti otoitz-potentzia Sienako Santa Katalina-ri!\nOtoitz indartsua eta miragarria Santa Barbarari\nOtoitza gogorra Santa Helena


C3-Cloud proiektuaren lehenengo berrikusketa Europar Batzordearekin\nBerrikusketa horretan proiektuaren lehenengo 18 hileetan egindako lana ebaluatu zen, zer hobetu aztertu zen eta hurrengo hileotan egingo diren ekintzak zehaztu ziren.\nIragan abenduaren 8an, C3-Cloud partzuergoaren bazkideak Bruselara hurbildu ziren Europar Batzordearekin proiektuaren lehenengo berrikusketa egiteko. Egun arte lortu dena aztertzea, lanak burutzeko orduan identifikatutako arriskuak eta alderdi kritikoak partekatzea eta proiektuan zehaztutako lanarekin aurrera egiteko hartutako irtenbide eta erabakiak azaltzea zen topaketaren helburua.\nC3-Cloud partzuergoa osatzen duten 12 bazkideek, Erresuma Batuko Warwick buruan, lanean dihardute gaixo kroniko konplexuen arreta jarraitua, pertsonalizatua, bateratua, diziplina anitzekoa eta koordinatua lortze aldera. Horretarako, arreta pertsonalizatuko planen kudeaketa eta gaixoaren zein zaintzailearen ahalduntzea sustatuko duten bi plataforma berritzaile barneratzea dago aurreikusita.\nKronikgune eta Osakidetza dira Euskadiren ordezkariak partzuergo honetan. Oso jarduera aktiboa dute bi lan-sortaren arduradun direlako, “Aplikazioaren garapena eta pilotuetan barneratzea” eta “Arreta ibilbideen eta antolaketa ereduen garapen eta aldaketen kudeaketa”, hain zuzen ere. Gainera, Euskadi hiru eskualde pilotuetako bat da, Warwickshire Hegoaldea (Erresuma Batua) eta Jämtland Härjedal eskualdearekin batera (Suedia). Bi erakundeek parte hartu zuten berrikusketa honetan, eta orain arte egindako lana azaldu zuten.\nProiektuaren lehenengo 18 hileetan, bazkideek hainbat lan egin dituzte egitasmoetan bilduta zegoen bezala. Hil horietan, C3-Cloud arkitekturak izan beharko dituen eskakizun kliniko eta teknikoak zehaztu dira. Gainera, osasun sistemek erabilitako teknologien elkarreragingarritasuna bermatu da eta gaixoengandik jasotako datuen pribatutasun eta konfidentzialtasun baldintzak zehaztu dira. Burutu diren beste lanetako bat hiru eskualde pilotuen antolaketa-ereduak aztertzea eta arkitektura teknologikoa hedatzeko beharrezkoak diren baldintzak identifikatzea izan da. Bukatzeko, ebaluazioa egiteko adierazleak eta neurgailuak zehaztu dira.\nEgun, bazkideak buru-belarri dabiltza bi plataforma horien finantzazioan eta zentroak, profesionalak eta gaixoak edota zaintzaile informalak barneratzen hasi dira pilotuak. 2018rako 15 hilabete iraungo dituen esku-hartzeari ekitea dago aurreikusita, non Europa mailako 1200 gaixok hartuko duten parte.\nProiektuari buruz gehiago jakin nahi baduzu, sakatu hemen edo sartu webgune ofizialean: http://c3-cloud.eu/\nBy kronikgune|2018-01-10T17:05:50+01:0010 January 2018|


Elikadura iraunkorraren gune | Bizigiro | Berria\nMarco Bianchi eta Jon Rey, bazkide berrietako bi, Gasteizko jatetxean. JUANAN RUIZ / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nUrri hasieran berriro ireki zituen ateak Museo del Organo jatetxe begetarianoak, Gasteizen, jabe berrien gidaritzapean. Aro berriari ekiteko, inaugurazio jaia egin zuten, han bertan kozinatutako jatekoez eta musikaz lagundurik, giro paregabean. Bazkideek aitortu dute espero baino jende gehiago gerturatu zela, eta, are gehiago, «urteko ekitaldia» izan zela entzun dutela. Festaz geroztik, lanez gainezka dabiltza, egunero 70 bat lagunei jaten ematen. Telefonoak, gainera, etengabe jotzen du, erreserba egin nahi duten bezeroak deika ari baitira. Pozik daude, beraz, izandako harrerarekin eta jasotako kritikekin.\nIbilbide luzea du jatetxeak: 32 urte, hain zuzen ere. Duela bi astetik, ordea, jabe berrien esku dago: Jon Rey eta Diego Apellaniz gasteiztarren eta Marco Bianchi erromatarraren esku. Proiektu bat abiatu nahi zuten elkarrekin, zer egin oso argi izan gabe ere; telefonorako aplikazio bat garatzea zen hirukoteak zuen ideietako bat. Apellanizek museoetako proiektuak kudeatzen egiten du lan; Rey eta Bianchi, ordea, aholkularitzan eta zientzia arloetan ibiliak dira elkarrekin.\nOstalaritzan zuten esperientzia bakarra, beraz, bezero moduan izandakoa da. Orain, berriz, jatetxeko ardurak banatu dituzte: lehena jatetxearen estrategiaz arduratzen da, «ikusten ez den lanaz»; beste biak, ordea, jatetxearen kudeaketan eta zerbitzari ari dira. Bianchik aitortu du errezeloa ziola barraren beste aldean lan egiteari, baina ostalaritza eredu horrek motibatu egiten zuela aldi berean. Lagun baten bidez jakin zuten aurreko bazkideek proiektua utzi nahi zutela, baina proiektua bera mantenduko zuen norbaiten bila ari zirela. Gorabehera eta zalantza askoren artean, ekainean ekin zioten jatetxe begetarianoaren proiektua berritzeari.\nManuel Iradier kaleko jatetxearen filosofia mantentzen eta sendotzen ahalegindu dira. Hala ere, karta «ausartago» bat eskaintzen dute orain. «Lehen, janaria oso ona zen, baina, orain, zapore berriak bilatu, eta kozinatzeko modu berri bat probatuko dugu», dio Bianchik. Eskaintza beganoa zabalagoa da orain, eta intolerantziak ere kontuan hartu dituzte, «denontzako eskuragarria izan dadin». Horrek sukaldeko langileak motibatu dituela gehitu du.\nLokala eraberritu dute, obra handirik gabe, eta irudi aldaketa bat egin dute aro berrirako. Sare sozialetara salto egin dute, eta webgunea zabalik da jada. Ideia berri ugari dituzte, gainera: oraingoz, eguerdiko otorduak soilik ematen dituzte, baina asteburuetan, gauez, bokatak eta errazioak emango dituztela aurreratu du Bianchik. Elkarte baten antzerako zerbitzua ere izango dute aurki Museo del Organon, «jatetxea zuretzat soilik» planteamenduarekin: hamabi lagunetik gorako taldeek aukera izango dute lokala eurentzat bakarrik erreserbatzeko eta menu bereziagoak probatzeko.\nHalaber, aurreko proiektuaren lantalde bera izango dute; izan ere, proiektuarentzat parte oso garrantzitsua dira langileak. «Haiek badakite nola egiten den lan hemen», esan du Bianchik, kide berriek ostalaritzan zuten esperientziarik eza gogora ekarrita. Aurreko bazkideetako bat, gainera, langile moduan geratu da, eta horrek lagundu diezaiekeela erantsi du.\nBerrikuntzen artean, nabarmentzekoa da tokiko produktuen alde egin duten apustua. Arabako produktu ekologikoak lehenetsi dituzte, eta, ezinezkoa zaienean, Euskal Herrikoek dute lehentasuna. «Jatetxearen filosofia mantentzen ari gara, baina modu zorrotzago batean». Horretarako, Arabako bionekazaritza sareko ekoizleekin hasi dira lanean. Hartara, produktuak sasoian sasoikoak ere badira. Esaterako, garai honetan zerba, piper, brokoli eta patata asko dago, eta egunero barazki horiek berak eskaintzen dituzte, baina era desberdinetan prestatuta.\nSukaldariek joko edota erronka modura hartu dute egunero jakiekin plater desberdinak sortzea. Bianchik aitortu du litekeena dela karta lehen baino mugatuagoa izatea, baina horiek direla nahi dituzten produktuak. «Sare hori guztia antolatzen ahalegin ekonomiko txiki bat egin behar izan dugun arren, hau ez da soilik jatetxe bat; bizi estilo osasuntsu bat izaten laguntzeko espazio bat ere bada, zentzu guztietan. Merezi du».\nBezeroari Euskal Herriko produktuak eta garaian garaikoak ematearen garrantzia azpimarratu dute arduradun berriek. Besteak beste, tokiko nekazarien lana goraipatzea da arrazoietako bat, eta ikusgarri egin nahi dituzte haiek. Horretarako, izen-abizenak jarri dizkiete produktuei, literalki. Izan ere, kartan, eskaintzen dituzten produktuen ekoizleak ageri dira. Hilabete honetako produktua, esaterako, Mikelen zerbak dira. «Gure plateren bidez, haien lana ikus dadila nahi dugu; balio kate osoari garrantzia eman nahi diogu», adierazi dute. Ikusgarritasun hori bestera ere lantzeko proiektua abiatu dute: multimedia baliabideak sortuko dituzte ortuko irudiekin eta ekoizleenekin, mahaikoek bertatik bertara ezagut ditzaten.\nBianchik arrazoiak ditu pentsatzeko nekazariak pozik daudela, lana eman baitiete. Jatetxeko beharrekin ia egunero ari dira eskariak egiten. Horrez gain, susmoa du bideo eta argazkien proiektuarekin norbanakoak ere hasiko direla eskakizunak egiten. «Horretan sinesten dugu. Sare txikietan mugitzearen aldekoak gara, eta, ahal den heinean, guk ere lagundu nahi dugu».


KATEGORIAK: Martin Vrijland\nNor da Martin Vrijland eta zergatik idazten ditu artikuluak? Martin Vrijland kazetaria, idazlea eta ikertzailea da. Gaur egun Herbehereetako webgune handiena dauka egia egile bila dabilena. 2012an nazioarteko salmenten kudeatzaile gisa utzi zuen lana eta beste soinu bat ateratzea erabaki zuen. Noiz […]\nIkuspegi berri eta argia!\nNor da 'The Matrix' filmaren trilogia "1999" izeneko filmaren eszenak gogorarazten duena, non pasadizatzaile batek bat-batean "agentea" alda dezakeela? Idazten hasi nintzenetik, kanpaina handi bat hasi nintzen beltzez hasi nintzen. Honek agerian uzten du orrialde guztiek niretzat eta [...]\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t10 uztailean 2020\t• 0 Comments\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t9 uztailean 2020\t• 12 Comments\nArtikulu honen aurreko edizioan, aerosolen, tanta handien eta metro eta erdiko distantziaren inguruko eztabaida Maurice de Hond-ek eta Willem Engel-ek elikatutako desbideratze eztabaida bat dela azaldu nuen, galdera nagusia ekiditen dutelako: Zer da birusa, nola funtzionatzen du birusak eta nola […]\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t8 uztailean 2020\t• 8 Comments\nBadirudi batzuetan gertaera profetikoen lekuko izango garela, esaterako, 3 kontinenteetako janari preziatuen eremu handiak jaten dituzten belardi migratzaileen kasuan. Coronavirusak eragin handia izan du mundu osoan ekonomian, eta maiz azaldu da koronavirusak alibi bat besterik ez zela [...]\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t6 uztailean 2020\t• 0 Comments\nOraindik uste dutenentzat Black Lives Matter mugimenduak behin-behineko berpiztea izan zuen George Floyd-en hilketaren ondorioz eta horrek eragin zituen mundu osoko istiluengatik, komenigarria da beheko irudiak ikustea. Independentzia Egunean izan zen, uztailaren 4an. Bien bitartean, zortzi urteko neska beltza […]\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t2 uztailean 2020\t• 6 Comments\nNazioarteko txostenak aztertzen ditugunean, benetan badirudi bigarren koronavirus olatuak bere bidean daudela. Benetan hori da coronavirus olatua edo zenbaki eta Hollywoodeko estiloko IC-ko hedabideen irudiak. Galdera covid-19 koronavirus nola zabaltzen den [...]\nBisita guztiak: 4.237.954\nJos De Jong op Coronavirus covid-19: Maurice de Hond eta Willem Engel, 2. zatiaz, entzuten ez duguna\nkc2211 op Coronavirus covid-19: Maurice de Hond eta Willem Engel, 2. zatiaz, entzuten ez duguna


Cristina Uriarte Hezkuntza Salburuari gutun irekia. – Euskal Eskola Publikoaren Aldeko Plataforma\nJoan den maiatzaren 25ean, ostiralarekin, Euskal Eskola Publikoko milaka familia, irakasle eta ume, 60 eragile baino gehiagoko babesarekin (GKEak, alderdi politikoak eta sindikatuak), kalera atera ginen denona eta denontzako eskola aldarrikatzeko, eta dugun eskola-segregazioa eta gai honen aurrean Eusko Jaurlaritzaren ekimen-falta salatzeko. Deialdia Gasteizko Euskal Eskola Publikoaren Aldeko Plataformak egin zuen, bertatik bi urte luze daramagula hezkuntza sistema inklusiboa, laikoa, euskalduna, abegikorra eta ez segregatzailea eskatuz. Gure mobilizazioa baino aste gutxi batzuk lehenago, Save the children erakundeak “Mézclate conmigo” delako txostena argitara eman eta Euskadiri zegokion eranskinean baieztatzen zuen gure autonomia-erkidegoan “eskola-segregazio maila… areagotu egin dela azken urteotan”, eta, gaur egun Euskadiko ikasleen %40ak eskola-ghettoetan ikasten duela (horietatik, 10etik 9 ikastetxe publikoak dira). Azkenik, maiatzaren 30ean, ostegunarekin, Eskola Inklusiboaren aldeko Herri-Ekimen Legegileak (HEL-ILP) 17.000 sinadura baino gehiago aurkeztu zituen Gasteizko Legebiltzarrean, eskola-eredu inklusibo eta ez-segregatzaile baten aldeko legeria eta araudia indarrean jarri daitezen, gure Plataformatik eskatzen dugun ildo beretik.\nBi urte hauetan eskatzen ari garena (eta gero eta gizarte eragile gehiago bat egiten du gurekin), eskola-segregazioari irtenbidea emateko berehalako neurriak dira, bai jatorriagatik eta maila sozio-ekonomikoagatik nola hezkuntza behar bereziengatik sortutakoa. Neurriak hauexek dira: 1) eskoletan izena emateko udal bulego bakarrak sortu, familia guztiei beharreko informazioa eman eta egun dauden, ikastetxe kontzertatuetan batez ere, hainbat ezkutuko aukeratze sistemak saihesteko, atzerritar jatorrizko edo maila sozioekonomiko baxuko familien ikasleak bereizteko balio dutenak;\n2) legeak agintzen duen bezala, diru publikoarekin finantzatutako ikastetxe guztien benetako doakotasuna bermatzea, kontu jakina baita, ikastetxe kontzertatuetan diru-kuotak kobratzeak familiak aukeratzeko eta segregaziorako mekanismo larria eta ilegala bihurtzen dela; 3) aurrekoaren haritik, hezkuntza-itunen orokortzearen politikarekin amaitzea (kontzertazioa eskatzen duen ikastetxe pribatu guzti guztiei eman zaiona), eta hezkuntza-itunak lotzea ikastetxeek inguruan duten egoera sozialari ematen dioten erantzunarekin (arrazoi berberagatik eskatzen dugu hezkuntza-egitasmo elitista eta segregatzaileak diru publikoarekin finantzatzen ez jarraitzea); 4) heziketa laikoa jasotzeko eskubidea bermatzea hezkuntza-sare guztietan; 5) segregazio egoeretan dauden ikastetxeentzat egitasmo bereziak abiarazi, epe laburrean egoerari buelta eman ahal izateko; 6) gaur egun eskola publikoak ez dituen azpiegituraz eta giza baliabide nahikoez hornitzea.\nEzin dugu pentsatu, sailburu andrea, ez dituzula aurreko eskariak ezagutzen. Ahots gehiegi gara, leku askotakoak, eta argudio sendo gehiegirekin, oraindik arazoaz ez ohartzeko. Jakinaren gainean zaude eta jakinaren gainean zinen. Esate baterako, joan den urteko Ikasle etorkinei arreta emateko II. Plan partzial eta eskas hartan, Eusko Jaurlaritzak, zegoeneko, “gardentasuna hobetzea eta eskaintza orekatzea, ikasleak onartzeko ohiko prozesuan” esaten zuen. Horretarako, eskoletan izena emateko guk eskatzen dugun bezalako udal bulego bakarrak ezartzearen balorazioaren beharra onartzen zen, Orduan, eta sistema segregatzaile eta gero eta segregatuagoa islatzen duten estatistika lazgarriak ikusita (Gasteizen, kasurako, ikasle etorkinen %92a haur eta lehen hezkuntzan sare publikoan dago) ¿ez al duzu uste, Uriarte andrea, garaia dela “baloratzeari” uzteko -hala egiten ari bazarete, guk ez dakigula- eta delako bulego bakar hori berehalaxe ezartzeko?\nIkasle etorkinei arreta emateko II. Plan hartantxe, zure gobernuak aitortzen zuen Euskadin badaudela “etorkinen ehuneko handia duten ikastetxeak, kopuru txikia duten beste batzuekin alderatuta”, alegia, ikasleen egungo banaketak ikasle etorkinen kontzentrazio artifizialak ekarri dituela hainbat eskoletan, eta, ondorioz, portzentaje oso txikia besteetan. Orduan, ez al duzu uste Uriarte anderea, arrazoi pixka bat badugula bazter guztietatik esaten dugunean aurre egin behar zaiola areagotu baino egiten ez den egoera honi, eta erronka handi hau gure gain hartu behar dela nahi dugun gizartea eraikitzeko? Ezin da gutxietsi gai honen larritasuna; zeure gobernuak II. Plan hartan hau ere onartzen zuen “Zenbait ikastetxetan, ikasle etorkinak eskolatzeak ardura eragiten du irakasle eta familien artean, hautematen baitute egoera horrek ikasturtea behar bezala aurrera eramatea eragotziko duela”, alegia, onartu egiten zuen ikastetxe batzuetako arrazismo eta/edo klasismo estalia, ikasle etorkinen etorreraren kontra aurrez jarrerak sortzen dituena.\nZeure gobernuak berak arrazismo eta klasismo estali honen kontra borrokatzeko garrantzia onartzeko urratsa eman zuen aipatutako …II. Plana delakoan, ondoko hau esatean “elkarrekiko ezagutza izaten da aurreiritzi eta jarrera arrazisten kontrako antidoto onena, asmo oneko kultura arteko programa eta proiektuekin ordezkatzea zaila den eguneroko harreman eta elkarbizitza hori”. Bada, Sailburu andrea, ondotxo dakizunez, zure gobernuak goraipatzen duen eguneroko elkarbizitza hori ezeztatua izan da hainbat ikastetxeetan, kontzertatuak gehienak, homogeneotasun artifizialen ordainean, bertako populazio pribilegiatuenarekin osatuak, normalean. Eta badakizu ere, homogeneotasun horiek gotortu egiten dira, besteak beste, ilegalak diren diru-kuotak kobratzearekin, zure gobernuak oztopatzeko edo, are gutxiago zigortzeko, ezer egin ez duela (hortik gure eskarietako bat).\nZer iritzi daukazu aurreko guztiaz? Eta nola egingo diozu aurre? Jarraituko al du zure gobernuak beste aldera begira ikastetxe kontzertatuak kuota ilegalak kobratzen segitzen duten bitartean? Jarraitu al duzu kontzertazioa eskatzeko atzamarra altxatzen duen edonori diru publikoa ematen, bere hezkuntza-egitasmoa arduragabea edo elkartasunaren kontrakoa izan ala ez? Jarraituko al duzu baloratzen munduaren akaberara arte eskoletan izena emateko udal bulego bakarraren ezarpena? Jarraituko al duzu, azken finean, publiko-kontzertatu sistema dualari eusten, segregazio gero eta handiagoa dela medio bi abiadurako sistema bihurtzen ari dena egunetik egunera? Esan nahi baita, jarraituko al duzu sistema honen alde, zeinean klase, etnia edo jatorriaren pribilejioak dutenek sare kontzertatuaren kolore bakarreko peajea ordaintzen duten, pribilejio horiek ez dituztenak eskola publikora doazen bitartean? (eta esan dezagun ozen, garbi eta harro! hartuko eta babestuko ditu eta jarraituko ditu hartzen eta babesten besoak ondo zabalik)\nSinetsi nahi dugu ulertzen duzula, Uriarte anderea, kontua ez dela eskola jakin batzuei diru-laguntzak ematea, guztiz beharrezkoak badira ere, gure beste eskari horietako batean esaten dugun bezala; ezta bazterbidean dauden ikastetxeentzat pentsatutako Hamaika Esku bezalako egitasmoak hobetzea ere, egitasmo honi buelta bat ematearekin eskola-segregazioari irtenbidea emateko nahikoa izango balitz bezala. Kontua da bizi garen gizartea eta bizi nahi dugun gizartea, gure seme-alabek jolasten duten parkeak eta haiek jolastea nahi ditugun parkeak; kontua da errenta altuko, ertaineko, baxuko edo urriko jende beltzarekin, marroiarekin edo arrosarekin partekatzen ditugun kaleak, eta partekatzen jarraitu nahi ditugun kaleak; kontua da onartzea gizartea denon artean eraikitzen dugula eta, inor atzean gelditzen bada, gizarte osoa da atzean gelditzen dena, zu zeu barne, Uriarte anderea.\npreviousEuskal eskola publikoaren aldeko Gasteizko Manifestua.\nnextCarta abierta a la Consejera de Educación Cristina Uriarte.


Azkoititik Villenako espetxera elkartasun martxa - - Maxixatzen.eus\nAzkoititik Villenako espetxera elkartasun martxa\nAzkoitiko Ezker Abertzalea 2016-02-22 22:15\nJoan den zapatuan, otsailak 20, elkartasun martxa egin genuen Azkoititik Villenako espetxera. Elkartasuna eta maitasuna helarazi nahi izan genizkien etxetik urrun dauden presoei. Kanpotik barrura helarazi genuen maitasunak barrutik kanporako bidea ere egin zuen. Martxak utzi dizkigun bizipenak, hemen:\nOstirala. Gau erditik ordubete igarota. Eskualdeko hamarnaka lagun Urola erditik Villenarako bidea egingo zuten bi autobusetan. 700 kilometro pasa eta 8 ordu baino gehiago aurretik.\nBitartean, Euskal Herriko txoko asko eta askotan egoera berdina marrazten ziharduten ehundaka eta ehundaka herritarrek. Guztira, 4300 lagun. Milaka eta milaka kilometro aurretik. 40 espetxe destinu gisa.\nZapatua. 09:00ak ondo pasata. Kafetxo bat hartzeko parada. Handik gertu genuen espetxeko horma iragazgaitza. Elkartasunak eta maitasunak zeharkatuko dituen ilusioz, lehenengo suziriak Gotzon Aranburu azpeitiarrari eta han ditugun gainerako euskal preso politikoei, bertan ginela adierazteko. Espetxea inguratuz musika, oihu, irrintzi nahiz konplizitatezko begiraden artean, barroteen artetik jasotako keinuak. Kanpotik barrura iritsiarazi nahi zen maitasunak kontrako bidea ere egin zuen. Bai, kanpoan geundenok ere jaso genuen barrutik kanpora bidali zizkiguten maitasuna.\nZapatua. Gauerdia pasata. Bueltan Azkoiitian. Ia 1500 kilometro atzean utzita. 24 ordu. Elkartasun eta maitasunaz gain, umoreari eta baikortasunari tartea eskaintzeko momentu asko. Hala ere, etxeko nahiz lagunak bisitatzeko asteburuero sakabanaketaren mendekuaren ondorioz ibilbide luze hau egin behar izateak sortzen duen amorruarentzat ere bada tokirik gure barrenetan.\nEzker abertzale osoa bere burua birkokatzeko ahaleginean ari da. Azken urteotako ibilbidea aztertu, aurrera begiratu eta eraberritu beharreko kontu guztiak mahi gainean jarri nahi ditugu ABIAN deitu dugun ariketa kolektiboarekin. Kide eta lagun askoren ekarpenak jaso ditugu, militanteen ahotsa entzun eta horren gainean osatzen ari gara datozen urteotarako asmoak eta egitekoak.\nEta nola ez, euskal preso politikoak bidelagun aktiboak ditugu. Haien ekarpenak bilatu ditugu txostenak osatzeko eta eztabaida prozesuan partaide izan daitezen saiatuko gara etengabean. Erabakiak hartzeko batzarretan haien ahotsa entzun dezagun, haien jarrera eta bozka ere presente egon dadin. Baina hori ez da nahikoa.\nGuztiz premiazko, urgentea eta beharrezkoa zaigu sakabanaketarekin amaitzea. Presoen, senideen eta lagunen eskubide urraketa larria delako. Demokraziaren errespetu gutxienezkoa aski litzateke. Baina sakabanaketa eskubideen aurkako gerra-makina da, biolentzia helburu politikoekin erabiltzen jarraitzen duena, eskubide asko urratzen dituena. Horietako bat presoen eskubide politikoak. Izan ere, preso politikoak direlako, kolektiboak bere burua antolatzeko aukera eta bere parte hartze politikoaren gutxienezko baldintzak bermaturik edukitzeko eskubidea dauka. Baina hori ez da horrela. Jakina da.\nSakabanaketa amaitzeko erabateko determinazio. Gaixo diren presoen berehalako etxeratzea. Egun indarrean diren salbuespenezko legeak eta Kolektiboaren aurka erabiltzen diren zigor molde guztiak indargabetzea. Euskal Herriaren esku, euskal jendartearen erabakien baitan marraztea presoen etxeratze bidea. Askatasunean, demokrazian eta hautu librean oinarritutako eszenatokia osatzeko ezinbesteko bidea. Aldarrikapen guzti horiek barneratzen dituen ABIAN den bidea irudikatu dugu asteburu honetan.\nMartxoaren 5ean, bere burua abertzale eta ezkertiartzat duen ororentzako tokia duen batzarra ospatuko da, Elkargunean goizeko 10:00etan hasita. Batu gaitezen ABIAN den bidea eskutik egiteko.


BASAURIKO UDALAK HARTUTAKO NEURRIAK KORONABIRUSAREN HEDAPENAREN AURREAN | www.basauri.net\nBASAURIKO UDALAK HARTUTAKO NEURRIAK KORONABIRUSAREN HEDAPENAREN AURREAN\n2020(e)ko Martxoaren 12(e)an\nKoroabirusaren transmisioa geldiarazteko eta herritarren osasuna zaintzeko, Basauriko Udalak erabaki du publikoari irekitako udal-instalazio guztien erabilera aldi baterako etetea (kiroldegiak eta kirol-instalazioak, Social Antzokia, kultur etxeak eta liburutegiak, ludotekak, gizarte-etxeak, udal-euskaltegia, musika-eskola, Marienea, etab.), bai eta udalarekin lotutako kirol eta kultura-ikastaroak, tailerrak, gizarte-jarduerak eta holakoak. Aldi baterako etenaldi horrek 15 egun iraungo du hasiera batean, baina jarraipena eman ahal izango zaio egoeraren bilakaeraren arabera.\nGainera, ahal den neurrian, PERTSONEN KONTZENTRAZIOA SAIHESTEKO neurriak hartuko dira. Hori dela eta, herritarrei Basauriko Udalera behar-beharrezkoa denean bakarrik bertaratzeko eskatzen zaie. Basauriarren beharrei erantzuten jarraitu ahal izateko, herritarren arreta zerbitzua indartu egingo da bitarteko telefonikoen, telematikoen eta antzekoen bidez (94 466 63 00 / www.basauri.eus/haz@basauri.eus). Udaletxera izapideren bat egitera joanez gero, udaleko langileen argibideei jarraitu beharko zaie, pertsonen artean bi metroko distantzia gordeta eta prebentzio-neurriak mantenduta.\nEra berean, herritarrei dei egiten zaie jarduera pribatuetan (akademikoak, kulturalak, kirolekoak edo aisialdikoak) antzeko neurriak hartzera, leku hauetan ere PERTSONEN KONTZENTRAZIOA SAIHESTUZ.\nNeurri horien helburua koronabirusaren hedapena geldierazten laguntzea da. Euste-lan horrek herritar guztien lankidetza lasaia eta arduratsua eskatzen du, eta herritar guztiek neurriak onartzea, birusa eskala handian HEDATZEN LAGUNTZEN DUEN EDOZEIN JARDUERA SAIHESTUZ. Helburu komun horrekin, osasun-agintariek ezarri dituzten gomendioak betetzea eskatzen dugu, arreta berezia jarriz adinekoen kasuan, espero baita, horrela, neurriek epidemia kontrolatzen eta horrek dakartzan arriskuak murrizten lagunduko dutela.\nZurrumurru eta albiste faltsuak ez zabaltzeko, basauriarrei Udalaren hedabide ofizialak (web orria, sare sozialak) eta Osakidetzarenak erabiltzea gomendatzen zaie.


Zerrenda « OLERKIAK\nJuan Bautista Gamiz (1769-1773) idazle arabarrak euskaraz eta gazteleraz idatzi zituen poemak, baina, askoz gehiago izan ziren gazteleraz idatzirikoak. Hala, euskal poemetan nabaria da egileak gazteleraz sortzeko zuen ohitura, bai eta gaztelerazko eredu literarioen oihartzuna ere.\nJon Goikoetxea Maizak argitaratu zituen lehenbizikoz poeta arabarraren olerki guztiak, hain zuzen ere 1980an, honako liburu honetan: Juan Bautista Gámiz Ruiz de Otero: poeta bilingüe alavés del siglo XVIII, 1696-1773= XVIII. mendeko arabar euskal-erdal olerkaria, 1696-1773, Euskaltzaindia-Arabako Foru Aldundia, Bilbo.\nLiburuan argitaraturiko poemen eskuizkribuak Loiolako josulagunen artxibategian egon dira gorderik, honako izenburu honekin: “Ofrecimientos varios de poesía”. Jon Goikoetxeak dioenez (1980, 175), ez dago jakiterik nola heldu ziren eskuizkribu horiek Loiolara, eta ez dago jakiterik zergatik ez ziren galdu, edo zergatik ez ziren 1767ko Errege Dekretuaren ondoren bahituak izan, josulagunen idazlanekin eta eskuizkribuekin gertatu bezala.\nJose Inazio Aranak (1838-1896) topatu zituen izkribu horiek lehenengo aldiz, eta Aranak José Butron Mujikari egotzi zion egiletza. Baina, Jokin Aspiazuk eskuizkribu haien egilea Juan Bautista Gamiz izan zitekeela iradoki zuen 1923an, Donezteben antolaturiko Euskalegunetako bigarren itzaldiak ekimenean. Ordutik aurrera, Gamizen egiletzaren alde egin zuten Santi Onaindiak, Koldo Mitxelenak eta Berrio Otxoak, besteak beste (cfr. Goikoetxea, 1980, 196; Bidador, 2004, 40).\nXVIII. mendean Hego Euskal Herrian gertaturiko literatur loraldian kokatzen da Gamiz poetaren ekarpena. Arabarra bazen ere, 1729tik aurrera Iruñan bizi izan zen, Iruñako josulagunen ikastetxeko diruzain hartu baitzuten (cfr. Goikoetxea, 1980, 178-179; Bidador, 2004, 40-42). Hartara, Jesusen Lagundiaren giro hartan, Manuel Larramendiren ekarpenak ezagutu zituen, eta pentsatzekoa denez, haren eraginari esker ekin zion euskaraz idazteari, Larramendiren hiztegia eta idazlanak ezagutzen baitzituen (Goikoetxea, 1980, 205-206; Salaberri, 2002, 137). Besteak beste, Mendiburu josulaguna eta idazlea zuen adiskide. Edonola ere, Gamiz ez zen apaiz ordenatzera heldu, eta horregatik, ordenak horrela arautzen zuelako, ez zuen idazteko baimenik lortu (Bidador, 2004, 40). Ziur aski, arrazoi horregatik ez ziren oso ezagunak eta zabalduak izan arabarraren poemak.\nEskuizkribu hartan, euskaraz idatziriko 6 poema gorde dira: bi poema luze, “Dabilzentxoak” eta “Euskaraz gaiztoetan”; eta lau poema labur, “Oñekotxoa”, “Beste bat, arendako”, “Beste bat ere bai arendako”, eta “Beste tunutxo berri bat”. Ez dira oso poema landuak, literatura-jardunean hasiberri den poetaren testuak dira. Gamizen poemagintzan –gazteleraz zein euskaraz– emakumea eta maitasuna dira gai nagusiak, eta euskal poema gehientsuenak maitasun-aitorpenak dira. Goikoetxeak (1980, 187-180) dioenez, euskarazko poemetan irudikaturiko dama ideala da, eta gazteleraz, aldiz, hezur-haragizko emakumeak irudikatzen dira.\n“Dabilzentxoak” poema da garatuena eta landuena. Gamizek, galaiaren oinazea kontatzeko, literatura neoklasikoaren topikoak darabiltza “Dabilzentxoak” poeman, poesia gortesauaren bidetik. Poesia gortesauan poetak maite duen damaren zerbitzari izan nahi du; horrela, maitemindua kexu da, eta damaren edertasuna zein bihotz gogortasuna izan ohi dira poemaren haria. Dama goraipatzeko, haren itxura fisikoan jartzen da arreta, eta damaren deskribapena gorputzeko atalez atal eskaintzen da. Europako literaturaren biderik ohikoena gorputzeko atal horiek goitik behera deskribatzea da, eta hain zuzen ere, “Dabilzentxoak” poema egitura horri lotzen zaio. Hartara, damaren edo maitearen edertasuna irudikatzean, eredu neoklasikoari lotzen zaio egilea, eta lorpen literario handiko testua ez bada ere, poeman bildu egiten dira garai literario hartako joera nagusi zenbaiten oihartzunak. “Euskaraz gaiztoetan” poeman ere maitearen absentziak sorturiko oinazea da kanta-gaia, eta galaia damaren zerbitzari edo morroi legez irudikatzen da, “Dabilzentxoak” poeman bezala.\nGamizek poemok osatzeko darabilen neurtizkera ez da erregularra, eta neurri laburra erabiltzen badu ere, ez du hizkuntza trinkoaren alde egiten. Patxi Salaberrik ohartarazi bezala, XVIII. mendeko lirikan “eredu zaharrekoak izan ziren-eta baliatutako molde gehienak, bat-batekotasunaren teknikekin eta, maiz asko, ohiko kantekin hertsiki lotuak hain zuzen” (Salaberri, 2002, 134). Gamizen poemak ere kantagintzatik hurbil daude, eta kantuaren eragin hori bereziki nabari da, poema laburretan erabilitako errepikapenetan, hoskidetasunetan eta hitz-jokoetan. Gainera, kanturako ere eginak omen dira, “Oñekotxoa” poeman honako hau adierazten baita: “Berze aldeko dabilzentxoak kantatzeko tonuarekin”. Jon Goikoetxearen ustez (1980, 183-185), Gamizen poemak hurbilago dira bertsolaritzatik poesia kultutik baino.\nGamizen poemek ez dute literatur tradizioan inolako eraginik izan, gainera, galduta eta ahaztuta egon dira hainbat mendetan. Gamizen ekarpena baloratu eta berreskuratu nahi izan da, honako bi arrazoi hauengatik: batetik, XVIII. mendeko Arabako euskararen lekukotasun bakarrenetakoa delako; eta bestetik, XVIII. mendeko Nafarroako literatur jardueraren ordezkari delako. Gamiz euskal poetaren berreskuratze- eta hedatze-lan horretan eragin nabarmena izan zuen Santi Onaindiaren antologia-lanak; Mila euskal olerki eder antologian Gamizen “Dabilzentxoak” (Onaindia, 1954, 248) poema bildu baitzuen, eta ordutik aurrera, historia-lan gehienetan aipatu izan da arabarraren jardun literarioa.\nBIDADOR, Joxemiel (2004): Materiales para una Historia de la Literatura Vasca en Navarra. Pamiela. Iruña.\nGOIKOETXEA, Jon (1980). Juan Bautista Gámiz Ruiz de Otero: poeta bilingüe alavés del siglo XVIII, 1696-1773= XVIII. mendeko arabar euskal-erdal olerkaria, 1696-1773. Euskaltzaindia-Arabako Foru Aldundia. Bilbo.\nONAINDIA, Santi (1954): Mila euskal olerki eder. Karmeladar idaztiak. Larrea-Amorebieta.


Bizikidetza: harreman egokiak eraikitzen. Noticias de Navarra\nBizikidetza: harreman egokiak eraikitzen\nKIVA PROIEKTUAREN ESKUTIK | Giroa hobetzea lortzen da, ikasleei jazarpena ekidin eta mozteko tresnak eskainiz\nTestua eta argazkia Paz de Ziganda Ikastola - Jueves, 30 de Noviembre de 2017 - Actualizado a las 06:11h\nIkasleak jazarpen egoera bat antzezten. (PAZ DE ZIGANDA IKASTOLA)\nPaz de Ziganda Ikastolan, Nafarroako beste ikastolekin batera, KiVa egitasmoaren ezarpena gauzatu dugu azken urtean. KiVak ikastolako bizikidetza aberastu du eta, batik bat, prebentzio arloan egiten dugun lana sistematizatzeko baliabide aparta izan da. Lehen Hezkuntza osoan iaz zabaldu genuen proiektua eta aurten DBH 1. mailara ere luzatu dugu.\nAutoezagutza eta enpatia KiVak ikasleak egoera ezberdinak bizitzera eramaten ditu, autoezagutza eta hausnarketa bultzatzen ditu batetik, eta bestetik, enpatia garatzen du rol ezberdinak jokatuz. Zapaltzaileak batzuetan, zapalduak hurrengoan, laguntzaileak edo ikusle pasiboak… ikasleak aktore bilakatzen dira eta jokabide anitzak antzezten dituzte. Ondoren, horrelako egoeretan sor-tzen den “agertokia” behatuz eta aztertuz.\nArgazkian ikus daitekeen bezala, egoera hauek jokabide egokiak modelatzeko baliagarriak dira, benetako egoera bat suertatzen denean jokabide proaktibo eta positibo bat izan dezaten. Ikasleak jazarpena identifikatu eta haren kontrako eragile nagusiak izan behar dira.\nIkuspegi pedagogikoa Jarrera ezegokiak gertatzen direnean, hauek zuzentzea du helburu programak, ikaslea epaitu beharrean, egoera baloratzen da. Ikasleei haien jokabide okerra zuzentzeko aukera ematen zaie, denon artean elkarbizitza hobetuz.\nIkasleen ahotan Ikasleen bizipenetatik abiatzen garela, LH 6. mailako ikasle batzuei jarduera hauen bitartez zer ikasten ari diren galdetu diegu eta honako hauek izan dira erantzunak: “Autokontrolaren ga-rrantziaz jabetu naiz” (Anne, 11 urte);“KiVak enpatizatzen lagundu dit eta jazartua dagoen pertsona nola sufritzen ari den argiago ikusi. Baita jazarleak horrela jokatzeko sufrimendu bat duela horren atzetik ere” (Maite, 11 urte);“KiVa lantzen ari garenetik pozik, babestuago sentitzen naiz eta laguntzeko prest arazo baten aurrean. Niri egingo balidate irakasle eta gurasoei kontatuko nieke, laguntzeko. Beste norbaiti balitz, berarekin geratuko nintzateke eta besteei jarrera hori mozteko eskatuko nieke.” (Nagore, 11 urte).\nIkasle askoren ahotan, KiVa lagungarria suertatu zaie zentzu askotan: “Asko lagundu dit jazarpena nola kontrolatu eta nola lagundu besteak. Orain badakit identifikatzen noiz dagoen jazarpena eta noiz ez” (June, 11 urte);“Indartsuago senti-tzen naiz orain, ez naiz beldurtzen, trebeagoa naizelako egoera hauen aurrean” (Estitxu, 11 urte);“Konfian-tza eta segurtasuna ematen dit jazarpen kasu bat gelditzen jakitea egoera asko eta askotan;eta jakiteak niri egingo balidate nire ingurukoek ere gelditzeko gai badirela” (Iker, 11 urte).\nEz hori bakarrik, izan ere, oso ongi barneratu baitituzte programaren oinarriak: “Jazarpenari aurre egiteko urratsak: lehenbizi tutoreari esan, ondoren, bestearen paperean jarri eta, azkenik, argitu jazarpena. Jakin egin behar dugu jazarpenaren atzean mina edo ahulezia dagoela. Oso eskertua nago ikastolarekin, KiVa iritsi arte ez genekien nola egin aurre jazarpenari ezta KiVa araurik ezagutu ere. Eskerrik asko ikastola” (Ainhize);“Lasai eta pozik sentiarazten nau KiVak, arazoak berehala konpontzen direlako” (Aiala, 11 urte);“KiVarekin ikasi dudan guztia praktikan jar dezaket” (Anai, 11 urte);“Babestua sentitzen naiz, jazarpenari aurre egiteko ausartak izan behar dugulako eta laguntza eskatu” (Adriana, 11 urte).\nKiVa proiektua epe luzerako proiektua bada ere, ikasleek urte betez landu ondoren gai dira eguneroko egoera ezberdinetan har daitezkeen rolak identifikatzeko. Honez gain, talde presioaren maila ezberdinak ezagutu dituzten heinean, errazagoa egiten zaie hauek ekidin eta besteengan ez eragitea.\nGuzti honek emozioetan eragin zuzena duen aldetik, baliabideak eskaintzen zaizkie, autoerregulatu eta besteenak ulertzeko gai izan daitezen;izan ere, errespetua baita bizikidetzaren ardatza.


Nazio eraikuntzaren belaunaldia\n«Geroa gurea da» zioen Gazteriaken lema batek. Harrotasun puntu horrekin sortu dira nere belaunaldia politikoki hezi duten gazte mugimenduak. Ez zen harrokeria, baina jendartean eta gure aitzinean genituen mota askotako botere guneengan eragiteko ikaragarriko grina baizik. Euskal gatazkan sartuak ziren Estatuak baino haratago, mundu mailako zapalkuntza ororen kontrako erresistentzia eraikitzeko xedea zuten. Erresistentzian sortu diren mugimenduak izanik ere, bestelako jendarte bat lortzeko gogoa zuten eta hori praktikara iragaten saiatzen ziren. Balore aurrerakoi horiekin jardun zuten Gazteriak mugimenduak Ipar Euskal Herrian eta ondotik Haikak eta Segik.\nHarrotasun ber-berarekin nazio eraikuntzaren lehen harriak pausatu izanaren sentipena genuen. Kanbon 2000. urtean lehen aldikoz agertu zen Haika aitzindaria izan zen politikaren alorrean. Zazpi herrialdeetan burujabetza helburu zuen gazte mugimendua sortu zuten Gazteriakeko eta Jarraiko militanteek. Prozesu politiko baten ondorioa izan zen, baina istorio humano eder baten emaitza ere bai. Ekinean, hilabetez hilabete sortu ziren harremanek egin zuten lehen harri horien arteko morteroa. Ilusio asko zegoen orduan. Europako gazte mugimendurik esanguratsuena zela zioten orduan. Horren oinarri ideologikoak definitzeko Amaiur prozesua eraman zen, Ipar Euskal Herriko askorentzat lehen formakuntza politikoa izan zena. Euskal gatazkaren eta ezker abertzalearen historia zein oinarrizko kontzeptu ideologikoak barneratzea, Euskal Herri aske bat irudikatzea eta elkar ezagutzea ahalbidetu zituen.\nBi urte lehenago, Lizarra-Garaziko akordioek eta ondoren Udalbiltzak erakutsi zuten bidea urratzeko gogoa zegoen, aitzineko belaunaldiek eragindako zatiketak eta ezkerreko abertzaleen arteko mesfidantza gainditzekoa. Hegozentrismoaren mamua usatzeko eta Ipar Euskal Herrian Abertzaleen Batasunean gertatzen ari zen indarren barreiatzea saihesteko, mugimendu zabal eta sendo bat eratzeko asmoa zen. Ez zen arrunt desagertu mesfidantza, zauriak sakonak baitziren, eta mamua zonbaitetan erreala. Baina, Kanbon, milaka pertsona bildu ziren eta sekula ez genuen holakorik ikusi. Zazpiak bat eginez, muga administratiboak gaindituz, Espainiako eta Frantziako Estatuek aitortzen ez zietena lortzen ahal zutela sinesten zuten. Azken batean, mugak burutik kenduz Euskal Herria eraikiko zutela, herrietan eta auzoetan antolatuz eta borrokatuz. Askapen prozesuan, lurraldetasuna lehentasun bilakatu zen.\nBide hori hartzeko beharra aitzinetik ikusi zuten Gazteriakeko eta Jarraiko militanteek. Batzuk eta besteak bakoitzak antolatzen zituen ekimenetara joan ohi ziren. 2000. urtean, Jarraik 20 urte bete berri zituen eta Gazteriakek bost. Urte bat lehenago Europan gaindi antolatu zuten biran piztu zen erakundetzearen pindarra. Munduaren aurrean euskal gazte mugimenduak ahots bakar bat izatea zuten helburu. Ordurako 2000 militante inguru ziren Hego Euskal Herrikoak, 200 bat Ipar Euskal Herrikoak. Gazteriakek bere zonaldeko egoera sozial, ekonomiko eta politikoaren araberako ekimenak antolatu ohi zituen. Gehienek kanpora joan behar izaten genuen baxoa lortu eta, lehen lana ere askok hor gaindi ukaten zuten. Hortaz, «Gazteriak Euskal Herrian bizi nahi du» zuen lema nagusi Gazteriakek. Ikasketetarako eta lana aurkitzeko herritik joan behar izateak eta turismoak eta lurralde horren erakargarritasunak eragindako etxebizitzen prezioen emendatzeak arrenguratzen zituen gazteak. Manifestaldi, eztabaida, kontzertu… ekimenez ekimen, Lapurdi, Baxe Nafarroa eta Xiberoan saretu zen. Paraleloki, Euskal Herria Zuzenean festibala sortu zen, publiko berri eta zabalago batengana heltzeko eta Euskal Herri baten kontzientzia hedatzeko. Gazteriakeko militanteak ere horretan engaiatu eta formatu ziren, alternatibak eraikitzen.\nEuskal gatazkaren hirugarren belaunaldia\nNazio eraikuntzaren belaunaldi hori euskal gatazkaren hirugarren belaunaldia ere bada. Berak ere konfliktoa bere gordintasunean bizitu du. Aitzinekoek utzi maletak ongi beteak bizkarrean harturik, haiek finkatu zituzten helburuak betetzen saiatu da. Eta jasan duena eman duenaren heinekoa izan da. 1990eko eta 2000ko hamarkadan errepresioa bortitza izan zen. Jada Gazteriaken garaian, justizia frantsesak tentsio maila igoarazi zuen, hamar hilabetez 80 bat gazte atxilotu baitzituen. Horietarik hamar bat preso sartu zituen. Baziren ekintza batzuengatik edo kale borrokarengatik jazartuak zirenak baina atxiloketa kopuruak argi utzi zuen militantzia beldurtzeko saiakera bat zela. Haikaren sorrerarekin batera, ekinbide politikoaren jazarpena oraindik handiagoa izan zen. Ilegalizazioen garaia hasi zen; Haikarena 2001ean. Euroaginduena ondoren. Ipar Euskal Herriko hiru herritarrenak izan ziren lehenak, baina atxiloketengandik eta torturarengandik ihesi, Hego Euskal Herriko herritar asko etorri ziren Lapurdira eta haiei ere euroaginduak jarri zizkien Madridek. Frantziako Estatuak azken horrek marrazten zuen ildoa segitzen zuen.\nJazarpenak asko baldintzatu zuen militantzia eredua eta gotortu zuen gazte mugimendua, baina hala ere, horrek berritzeko eta egokitzeko gaintasun handia erakutsi zuela ez da gehiegi erratea. Segi izan zen ondoren gazte mugimenduaren izen berria. Hori ere legez-kanpo jarri zuten. Ipar Euskal Herrira halabeharrez etorri ziren horiek hainbat arlotan eragina izan zuten, militatzen segitu baitzuten, baina batez ere euroagindu bakoitzean Espainiar Estatuaren politikarekiko kritikotasuna areagotzen baitzen. Hala, Aurore Martinena (Batasuna alderdiarekin lotua) iragan ondoren, Segiko militanteen kontrako euroaginduei aurre egiteko fronte bat sortu zen eta barnean Ipar Euskal Herriko hautetsi eta alderdi franko baziren. Urteetan etsai izan zirenak ere, Alderdi Komunista Frantsesa kasu, batu ziren mugimendura. Ondoren etorriko diren gertakarientzat pixkanaka baldintzak sortzen ari ziren.


Mondragon Unibertsitateak 78-71 hartu du mendean Venta de Baños taldea - Arrasate - Goiena.eus\nMondragon Unibertsitateak 78-71 hartu du mendean Venta de Baños taldea\nLarraitz Zeberio 2017-02-11 20:46\nMondragon Unibertsitateko jokalaria saskiratzeko puntuan.\nJosu Larreategiren mutilak aurretik joan dira partidu hasieratik. Hogei puntuko errenta hartzera ere iritsi dira.\nAurkari zuzena izanik helburua, gaur, irabaztea zen eta lanak eginda gustura itzuli dira etxera Mondragon Unibertsitateko mutilak. "Partiduak fase ezberdinak izan ditu", adierazi du norgehiagokaren amaieran MU-ko jokalari Martxel Balantzategik. "Oso ondo hasi gara, baina parekatzea lortu dute, eta bigarren laurdena berdin antzean amaitu dugu. Atsedenaren ostean, berriz, 20 bat puntuko tartea hartu dugu baina berriro gerturatu dira markagailuan".\nAtsedenean 38-31 markatzen zuen markagailuak. Hirugarren laurdenaren amaieran, berriz, 68-46. Eta norgehiagoka 78-71 amaitu da. Venta de Baños taldea sailkapeneko azken postuan dago eta ahalegina egin du garaipena eskuratzeko. Hori onartu behar zaie.\nArrasateko taldeari dagokionean helburua ez da aldatu: mailari eutsi nahi diote bai ala bai denboraldi honetan eta beste urrats txiki bat eman dute norabide horretan. "Bide beretik jarraitu behar dugu puntuak behar ditugulako. Aurpegia eman behar dugu norgehiagoka guztietan, eta batez ere aurkari zuzenen aurrean".\nLarreategiren taldeak Valle de Egües taldearen kantxan jokatu beharko du hurrengo astean. "Hori ere gure ligako ekipo bat da baina egia da partidu zaila izango dela. Ez dute etxean partidurik galdu".


2021-08-27 - Urola Kostako Hitza : Urola Kostako Hitza\nSan Jose egoitzako "egoera jasanezina" salatzeko hainbat herritar bildu dira Azkoitian\n19:00etan hasi da elkarretaratzea, eta alde batean langileak eta bestean senideak zein herritarrak izan dira. Mobilizazioaren amaieran egoitzako egoera "jasanezina" dela nabarmendu du langileen bozeramaileak. Horren aurretik, 18:00etan, San Jose egoitzan bertan mobilizatu dira langileak egoiliarrekin batera.\nEkoizleak eta bezeroak elkartu ditu Zumaian egindako produktu ekologikoen azokak\nProduktu ekologikoen azoka egin da gaur goizean Zumaian, Eusebio Gurruttxaga plazan. Euskal Herriko hogei egoizle bertaratu dira.\nGorka Eizagirre eta Juan Luis Romatet\nIrribarria-Eskuza eta Unai Alberdi-Arbizu bikoteak IXIL Dinastia Etxabeko txapeldunak\nAbuztuan zehar jokatu den Dinastia Etxabe pilota txapelketaren finalak jokatu ziren atzo Zumaian, Aitzuri frontoian. Bertaratu zirenek ezin izan zuten pilota ikuskizun handi batekin gozatu.\nHiart Arrizabalaga: "Erabiltzaile asko ez dira kontziente igerilekuan egon daitezkeen arriskuez"\nAzpeitiko estali gabeko igerilekuan jende mordoa egon ohi da udan eguraldi ona egiten duenean; giro makurra egiten duenenean, ordea, lasai egoten da. Hiart Arrizabalaga (Lasao, Azpeitia, 1999) da bertako sorosleetako bat, eta azken asteetan ohi baino jende gutxiago ibili dela azaldu du; izan ere, eguraldiak ez ezik, pandemiak ere izan du eragina hango egunerokotasunean, bigarren urtez jarraian.\nHogei positibo berri hauteman ditu Osasun Sailak Urola Kostan\nKasurik gehien Zarautzen zenbatu dituzte, zazpi. Gaur-gaurkoz eskualdeko 5.000 biztanletik gorako eskualdeko herri guztiak eremu gorritik kanpo daude. Hego Euskal Herrian, bestalde, gero eta presio gutxiago dago ospitaleetan.\nErantzun ona izaten ari da Zarauzko Stock Azoka\nAtzo ireki zituen ateak Murkilek antolatzen duen Stock Azokak, aurten estreinakoz Dama parean, eta egungo egoera dela medio, segurtasun neurriak zorrotz bermatuta. Ohi bezala, herriko hainbat saltokik beraien postuak jarri dituzte, eta jende ugari ibili zen behatzen eta erosketak egiten. Azoka igandera arte egongo da; 11:00etatik 21:00etara dago egunero zabalik.\nZilarrezko domina lortu du Tokion Izarraitz Igeri Elkarteko Isaac Pousadak entrenatzen duen Iñigo Llopis igerilariak\n100 metroko bizkarrezko proban lortu du domina donostiarrak, eta 1:06:82 denbora egin du. Robert Griswold estatubatuarra izan da probaren garailea.


Azoka Eusko Jaurlaritzak ezarritako osasun-neurrietara egokituko da\n- Landako Gunera sartzeko ezinbestekoa izango da aldez aurretik izena ematea, erreserba sistema baten bidez. 1200 bisitari sartuko dira Landako gunean aldi berean, ordu eta erdiko txandetan.\n- Ahotseneako kontzertuetan ere derrigorrezkoa izango da aldez aurretik izena ematea. Jarduera guztietan ezinbestekoa izango da musukoa erabiltzea eta osasun-arau guztiak errespetatzea.\n- Durangoko Udalak eta Gerediaga elkarteak erantzukizunez eta arduraz jokatzeko deia egin diete kulturzale guztiei, bai Azokaren gune ezberdinetan eta baita Durango osoan ere. Osasun-neurriak zorroztasunez betearaziko direla nabarmendu dute. Kulturaren alde egitea eta osasun neurriak betetzea gauza bera dira.\nDurangoko Azoka Eusko Jaurlaritzak ezarritako osasun-neurrietara egokituko da. Gerediaga elkarteak eta Durangoko Udalak adierazi dutenez, bisitari eta kulturzale guztien segurtasuna bermatzea izango da Azokaren lehentasun nagusia, eta, horretarako, osasun-neurriak indartuko dituzte 56. edizioari begira.\nBerritasun nagusia Landako Gunean eta Plateruenan antolatuko diren Ahotseneako kontzertuetan egongo da. Bai Landako Gunera zein Plateruenara sartzeko ezinbestekoa izango da aldez aurretik izena ematea, Azokako webgunean sortuko den erreserba sistema baten bidez. Horrela, Landako Gunean 1.200 bisitari egon ahalko dira aldi berean erakusmahaiak bisitatzen, ordu eta erdiko tartean, bisita segurua eta erosoa izateko. Tarte hori amaitzerakoan, hustu egingo da Landakogunea hurrengo txandakoei lekua egiteko. Egunero, beraz, bost txanda egongo dira Landako Gunera sartzeko, 10:00etatik 20:00ak arte. Eta erreserba beharko da sartzeko.\nDurangoko Azokak eta Durangoko Udalak, beraz, osasun-neurriak indartuko dituzte bisitari eta herritar guztien osasuna eta segurtasuna bermatzeko asmoz. Durangora gerturatuko diren bisitari guztiei ere arduraz jokatzeko deia egin diete: "Euskal kulturaren plaza bizirik mantentzeko ezinbestekoa da denon babesa eta konpromisoa. Konpromiso horren baitan ere, osasun-neurriak zorroztasunez betetzea eskatu nahi dizuegu. Arduraz jokatu behar dugu, kulturaz gozatzen jarraitu behar dugu segurtasunez eta erantzukizunez. Iaz Azokako taupada bizirik mantentzea lortu genuen; aurten ere Azoka izatea nahi badugu, ezinbestekoa da denok arduraz jokatzea eta osasun-neurri guztiak betetzea. Eta txanda-sistema honek ematen duen segurtasuna bermatuz, kulturzaleak animatu nahi ditugu Landakon sartzeko hitzorduak hartzera".\nZentzu horretan, Durangoko Udalak eta Gerediaga Elkarteak dei egiten diete Durangora hurbilduko diren kulturzale guztiei Azokako guneetatik kanpo ere arduraz jokatzera eta osasun neurri guztiak errespetatzera, bereziki aisialdirako guneetan: “Durangoko Azokak herri guztia barnebiltzen du, eta Durangoko kaleetan ere nahitaezkoa da segurtasun neurriak betetzea, guztion hobebeharrez”.\nAurrez aurreko Azoka abenduaren 4tik 8ra antolatuko da. Landako Gunean 220 erakusmahai egongo dira, eta hainbat kultur ekitaldi antolatuko dira Durangon. Guztietan osasun-neurriak betetzea ezinbestekoa izango da: musukoaren erabilera, pertsonen arteko distantzia mantentzea eta abar. Horrez gain, abenduaren 3tik 7ra, online denda martxan jarriko da www.durangokoazoka.eus webgunean, eta Azokako hainbat ekitaldi streaming bidez jarraitu ahalko dira zuzenean. Durangoko Azokak, beraz, alde presentziala eta digitala uztartuko ditu edizio honetan.


Kantoi artean onena Ceresa Thimothé frantziarra - Oñati - Goiena.eus\nKantoi artean onena Ceresa Thimothé frantziarra\nXabier Urzelai 2014-07-20 13:29\n"Kaka eginda nago", aitortzen zion txirrindulari batek besteari Kantoikrit hasi baino orduerdi lehenago, berotze ariketak egiten zebiltzan bitartean. Ez zen gutxiagorako, zapatu arratsaldean botatako euriak oso labainkor utzi zuelako Oñatiko zorua. Horrenbestez, pentsa zelan egongo zen lasterketari izena ematen dion kantoi arteko zorua, harbidea izotz pista bilakatuta. [ARGAZKIAK]\n• Apendis City taldeak irabazi du Koadrilen Arteko Txapelketa\n• Uda Akabauak, Matadas Team eta Ez Dakiu garaile Ipintzako futbol txapelketan\n• Titin III eta Rezustaren erakustaldia Antzuolan\nZorionez, lasterketa hasi baino ordubete lehenago (21:00) euria egiteari utzi zion, eta zorua sikatzen hasi. Baina, proba hastear zela arratsaldeko bigarren buruhaustea etorri zen, ziklistetako batek istripua izan zuelako emakumezko batekin. Probako anbulantziak Arrasateko ospitalera eraman zuen emakumezkoa, eta anbulantzia barik, ezin lasterketa hasi –erabaki zentzuzkoa. Hala, txirrindulariei komeni baino gehiago luzatu zitzaien berotze-saioa, baina balio izan zuen zirkuitua erabat sikatzeko. Eta hor amaitu ziren buruhauste guztiak, hortik aurrerako guztia ikuskizun hutsa izan zelako.\nHasieratik oso gogor\nKantoikrit moduko lasterketa batek ez du atsedenerako tarterik uzten. Ziklistek lehen itzulia neutralizatuta egin zuten, eta hurrengoan hasi zen benetako egurra. Ez zen gutxiagorako, lehenengo itzulia egiten azkarrenak sari berezia zuelako (Ceresa Timothé izan zen onena). Hala, hirugarren itzulia hasterako agerian geratu zen zeintzuk ziren lasterketako indartsuenak: Xabier Altube oñatiarra, Ceresa Thimothé frantziarra (8bar bikes), Schott Stefan alemaniarra (8bar bikes) eta Jon Ander Arakama beasaindarra. Laukote horrek aurrera egin zuen, eta atzerago sortu ziren taldeetan aparteko borrokak izan ziren [guztira 39 ziklista irten ziren lasterketan].\nAurreko laukote horrek geroago eta abantaila handiagoa zuen, baina laugarren itzulian bi gertaera batu ziren: batetik, aurten ere garaipenerako hautagai izan zitekeela erakusten zebilen Xabier Altubek zulatua izan zuen, kurba baten irteeran, eta Oñatiko zaleen atsekaberako Altubek bertan behera utzi behar izan zuen proba. Lasterketa amaieran izan ginen aurreko bi ediziotako irabazlearekin, penaz zegoen, baina garbi esan zuen: "Datorren urtean ez dago barkatzerik, egurra ematera irtengo gara".\nEta bestetik ia itzuli berean, lasterketa irabazi zuen gizona lurrera erori zen, Correos parean: "Labaindu egin naiz eta konturatu orduko lurrean nintzen. Zorionez ez dut minik hartu, eta bizikletari heldu diot berehala. Hala, berotu galanta hartuta ostera ere aurrekoak harrapatzen ahalegindu naiz, eta horretarako itzuli bat edo beste behar izan badut ere, lortu dut".\nLasterketa aurrera, podiumeko hirugarren koskara igo zen Jon Ander Arakamak amore eman zuen, aurrekoen erritmoari jarraitu ezinik, eta bakarrik geratu ziren talde buruan 8bar bikes taldeko bi ordezkariak: "Maila asko igo da, eta aurrean joaten ahalegindu naiz. Zaleei eskerrak eman nahi dizkiet, sekulako giroa egon da Oñatin", zioen helmugan beasaindarrak.\nItzuli baten faltan Stefanek eta Timothék, taldekideak biak, tarte bat hartu zuten amaiera zelan erabakiko zuten komentatzeko: "Esprintean erabakiko dugula adostu dugu, eta zorionez, azkarragoa izan naiz hor".\nPodiumeko hirukoaz batera Iñigo Mugarzak jaso zuen oñatiar onenaren saria, eta Belen Pelaez ere ez zen esku hutsik erretiratu. Izan ere, lasterketako emakumezko bakarra izan zen, eta Asturiastik etortzen egindako esfortzua ere errekonozitu nahi izan zuten antolatzaileek; datorren urtean ere lasterketan izango dela hitz eman zuen.\nKantoikrit ez zen, baina, frantziar eta alemaniar baten arteko esprintaz bukatu, eta bai musika kontzertu bateaz.


Espermatozoide - Wikipedia, entziklopedia askea.\nEspermatozoidea edo espermioa zelula haploidea da, animalietan, arren ugalketa zelula edo gametoa dena. Espermatozoideak barrabilen barnean eratzen dira. Hoditxo hauen paretak, espermatogonia direlakoekin tapizatuak daude. Hauek, lehenengo, mitosi bidez, eta, ondoren, meiosi bidez zatitzen dira, zelula haploideak sorrarazteko, espermatida izena hartzen dutenak, ezberdintze bidez, azkenik, espermatozoideetan bihurtzen direnak.\nEzpermatozoide bat obuluan sartzen\nEspermatozoideak ikusi ahal izan zituen lehena, Anton van Leeuwenhoek izan zen, 1679an, potentzia handiko lehen mikroskopioak asmatu zituena.\n1 Espermatozoidearen tamaina eta egitura\n2 Ezaugarri esklusiboak espeziearen arabera\n3 Espermatozoide ekoizpena\nEspermatozoidearen tamaina eta egituraAldatu\nEspermatozoideak, honako zati hauetaz osatuta daude:\nBurua. Hemen, pronukleoa dago, informazio genetikoa duena. Baita akrosoma Toki Peluzidoa, obozitoa inguratzen duen egitura glikoproteikoa narriatzen duen entzima hidrolitikoen edukiontzia, eta zitoplasma geruza argal bat, guztia, lepoarekin lotzen duen mintz plasmatiko batean bildurik. Bere batez besteko luzera 4-5μmkoa da.\nLepoa. Estua eta laburra. Buruarengandik banatzen duen plaka basal bat du. Baita aldaturiko zentrioloak ere. Zentriolo horietako batetatik flageloa sortzen da.\nErdiko zatia. Zati honek 4-5μmko luzera du. Gainera, helize formako "leka" batean, mitokondria mordo bat du. Mitokondri hauek, energia ematen diote espermatozoideari, ATPa sortuz\nIsatsa. Honek mugikortasuna ematen dio. Mintzez bakarrik estalita dagoen toki flageliko funtzionala da.\nEzaugarri esklusiboak espeziearen araberaAldatu\nHarreman ez zuzen bat existitzen da eiakulazioaren bolumenaren eta espermatozoide kontzentrazioaren artean espeziearen arabera:\nGizakietan, espermatozoideek 5-8 μmko burua eta 50 μmko isatsa dute\nZerrietan, eiakulazioa 200 mililitro ingurukoa da, eta, bertan, milimetro kubiko bakoitzeko 100.000 espermatozoideko kontzentrazioa dago. Espermatozoideen luzera 90 μm ingurukoa da.\nUgaztun batzuetan, gizakiak barne, espermatozoideak, gorputzeko batez bestekoa dena baino tenperatura baxuagoan ekoitziak izan behar dira, gizakien kasuan, gorputzeko tenperatura baino 2 gradu gutxiagoan, horregatik daude gorputzetik kanpo.\nEspermatozoideak, barrabiletako hazi hoditxoetan ekoizten dira, espermatogenesi deritzon prozesu batean. Prozesu honetan, espermatogonia izeneko zelula biribil batzuk zatitu eta ezberdindu egiten dira, espermatozoide bihurtu arte.\n(Gaztelaniaz) Espermatozoidea[Betiko hautsitako esteka]


Arantxa Iurre / Antzerkigilea - Elkarrizketa - Euskonews\nArantxa Iurre (Bilbo, 1964)\nKazetaritzan lizentziaduna, Euskal Herriko Unibertsitatean. 1982an antzerkian murgildu zen eta gaur egun Simulacro Teatro taldeko kide da Aintza Uriarterekin, Carlos Baigesekin eta Javier Liñerarekin batera; horiekin batera zuzentzen du Getxoko Antzerki Eskola ere. Bere jarduera profesionalari dagokionez, alde batetik irakasle da eta Antzerkiaren Historia eta Teoria irakasten du, eta bestetik antzezle-, zuzendari- eta egile-lanak egiten ditu Simulacro Teatro taldean. Antzerkian aritutako hogeita zortzi urte horien barruan, azken zazpietan Emakumearen Agerpena Arte Eszenikoetan gaia ikertu du Aintza Uriarterekin batera, eta honako bi lan hauek gauzatu ditu: Paridad / Disparidad en los centros de poder y decisión de las Artes Escénicas del País Vasco eta Estudio de la Programación diaria y Festivales en el País Vasco. Bi ikerlan horiek, Emakumeen Agerpena Euskal Herriko Arte Eszenikoetan gaiari buruz beraiek antolatutako I. eta II. Topaketetan jorratu zituzten. Egiten dituen ikerketak, antzerkian emakumea ikusi ahal izateko eta parekotasuna programazioetako kultura-irizpide bilakatzeko baliabideak izaten dira beti.\nIturria: La mujer en las artes escénicas en Euskadi, siglo XX. Teatro\nArantxa Iurre / Antzerkigilea\n"Ez baduzu ikusten ez duzu errealitatea aldatuko"\nArantxa Iurreri antzerkiak askatasuna ematen dio, zoriontsu egiten du, baina, era berean, kritikatu ere zorrotz kritikatzen du antzerkia, bihotzez maite duelako; eta hori Arantxaren hitzetan nabarmentzen da. Antzerkiari loturik dago antzerkiaren esparru guztietan: Getxoko Antzerki Eskola zuzendu du duela hilabete gutxi arte, hainbat antzezlan idatzi ditu eta antzerki-zuzendari eta antzezle ere bada.\nEmakume engaiatua, hitza eman nahi izan die hainbeste denbora “ezkutaturik” egon diren antzerki-munduko emakume guztiei. Ikerketaren emaitza Arantxaren liburu honetan dago: La mujer en las artes escénicas en Euskadi, siglo XX. Teatro.\nNola sortu zen emakumeak antzerkian gaiari buruz liburu bat idazteko asmoa? Liburua irakurtzerakoan, badirudi ia-ia premia pertsonala dela.\nBatzuetan, nik edo beste norbaitek idatzi, liburuak derrigor atera behar zuela pentsatzen dut, egin beharra zegoela uste baitut. Ikertzen hasi eta emakumea antzerkian gaiari buruz lan bat egiten ari nintzela, argazki bat aurkitu nuen eta bertan bi antzezle agertzen ziren, gizonezko bat eta emakume bat. Argazkiaren oinean gizonaren izena ageri zen, Eguilor, baina ez zen esaten nor zen emakumea. Eta han zeuden biak! Orduan konturatu nintzen emakumeok ezkutaturik geundela. Bi antzezle horiek, gizona eta emakumea, elkarrekin bizi ziren, euskal antzerkia sortzen ari ziren XX. mendearen hasieran, baina emakumearen aipamenik ere ez da egiten. Emakume guztiak aipatu behar nituela iruditu zitzaidan, horixe zela bidezkoa, euskal antzerkia gizon eta emakume antzezleekin egin delako.\nJakin al duzu nor zen argazkiko emakume antzezle hura?\nRosario Artola zela uste dut, baina hori ez dakit ziur...\nArantxa Idurreren “La mujer en las artes escénicas en Euskadi: Siglo XX. Teatro” liburura. “Batzuetan, nik edo beste norbaitek idatzi, liburuak derrigor atera behar zuela pentsatzen dut, egin beharra zegoela uste baitut”.\nNolakoa izan da ikerketa-prozesua, liburua idazteko informazio-bilaketa?\nNahiko gogorra izan da, izan ere, Euskadin ez dago antzerkiko dokumentazio zentrorik eta leku batetik bestera ibili behar izan dugu datu bila: deiturak, izenak, datak...; ordu asko igaro dugu aztarnak emango zizkiguten gauza xumeen bila. Sherlock Holmesen ikerketen parekoa. Hura poza gurea daturen bat aurkitzen genuen bakoitzean edo bat-batean puzzlea osatzen zenean.\nOso zaila izan da, baina, aldi berean, garrantzi handiko barne-bidaia ere bai niretzat. Idazterakoan asko sufritu dut eta nire herria berriro aurkitzea bezala izan da. Ni 64an jaio nintzen, antzerkia demokrazia heldu zenez geroztik bizi izan dut eta aurreko guztiaz zipitzik ere entzun gabe nengoen. Ni Teatroaren Historian irakasle naiz eta ez nuen euskal antzerkiaren historia hasieratik ezagutzen! Ez nekien nola sortu zen gure herrian, ezta hemen izan zuen garrantzia ere. Hori guztia, eta nire herria, berriro aurkitzea, eta politikak aldi guztietan eragina izan duela ikustea, oso garrantzitsua izan da niretzat.\nLiburuaren izenburuan emakumea aipatzen da XX. mendeko Euskadiko antzerkian, baina edukia askoz haratago doa: egoera politikoa eta soziala berrikusi eta, oro har, antzerkiaren historia aztertzen da, gizonezkoak eta emakumeak tartean direla.\nNire ikusmoldea horrelakoa delako; nire ustez, gizon edo emakume antzerkigilearen historia soziala edo politikoa ulertu gabe, ezin da antzerkia ulertu; hori ezinezkoa da. Nik ere idazten dut eta bizi naizen egoeraren eragina jasotzen dut. Ezinezkoa iruditzen zitzaidan emakume antzezle edo antzerkigileen sentimenduen berri azaltzea, zer motatako gizartean bizi ziren eta gertakari politikoen aurrean zer jarrera hartu zuten argitzen ahalegindu gabe. Jakina, ni ez naiz Historia irakasle eta lan asko egin behar izan dut bila. Historia liburu bakoitza desberdina izaten da eta joera guztietakoak bilatzen ahalegindu naiz, historia objektibo bat bilatzen. Beno, ez dakit hori noraino esan daitekeen... Egia esan, ez nuen bidetik gehiegi aldendu nahi, baina, azken finean, bakoitza den bezalakoa da.\nLiburua 3 alditan banatu duzu: 1900-1939; 1939-1975 eta 1975-2000. Zer dela-eta sailkapen hori?\nUne oro burua politikaz beterik izan duen herria gara, gehixeago edo gutxiago etengabe gerran egon den herria. 1910ean edo 1920an jaiotako zenbait emakumek ez zuten bakealdirik ezagutu Euskadin. Estatuan ere, argi eta garbi aldi politikoetan banaturik geundela ohartu nintzen: gerra zibila, diktadura eta gero demokrazia. Nire ustez, aldi horiek oso argi iradokitzen zidaten, gero modu sortzailean hitz egin ahal izateko. Hain herrialde politikoan bizi ez bagina, agian beste bide batetik joko nukeen.\nPolitikaren eragina nabaria da antzerki-lanetan jorratzen diren gaietan eta antzerkian diharduten emakumeen kopuruan ere.\nBai, politikaren eragina handia da. Lehen aldian emakumea okerrago zegoela irudi dezakeen arren, nire ustez emakumea diktadura garaian egon zen egoerarik okerrenean, bai antzerki alorrean, baita beste alorretan ere. Hura erabateko atzera pausoa izan zen; antzerkian ere ez ziguten garatzen utzi, eta emakumeoi gizonezkoei baino are gutxiago. Lehen aldian, ordea, emakumeek EAJren babesa zuten, antzerkia ideologia abertzalea eta herrialde-ideia zabaltzeko egiten zelako. Alderdi politiko baten babesa izatean, gizarteak ere hobeto onartzen zituen, baina diktadura garaian emakume antzezle edo antzerkigile izatea izan zitekeen gauzarik txarrena zen.\n“Gizonak eta emakumeak nik uste bezain parekaturik ez geundela ikusteak min handia egin zidan”.\nArgazkia: Javier Liñera.\nDemokraziaren garaian hobekuntza nabaria izango zen?\nAurrera egin dugu, baina zaila gertatu zaigu...; eta emakumeoi, berriz, are zailago, esparru liberala denez, antzerkian berdintasuna izango zela pentsatu izan dugulako, eta hori ez da egia. Gizonen eta emakumeen arteko desberdintasun berberak daude antzerkian ere, bizitzako beste esparruetako jokabide berberak. Niri asko kosta zitzaidan horretaz konturatzea.\nAntzerkiko emakumeen historiari buruzko liburua idatzi duzu eta, horrezaz gain, antzezle, zuzendari eta idazle ere bazara; beraz, gaia gertu-gertutik ezagutzen duzu. Hainbestekoak al dira desberdintasunak?\nAintza Uriartek eta nik egin genuen lehen ikerlanak Paridad / disparidad en los centros de poder y decisión de las artes escénicas del País Vasco izenburua zuen, eta gizonak eta emakumeak nik uste bezain parekaturik ez geundela ikusteak min handia egin zidan. Orain beste sektoreetan bezala gaude, aurrera goaz.\nEmakumeok, ordea, sortzaile sentitzen gara, gure lana gustatzen zaigu eta ez zaigu interesatzen desberdintasuna ikustea, gizonen eta emakumeen artean bereizketarik egin nahi ez dugulako. Baina une honetan ikuspegi hori okerra delakoan nago; errealitatea ikusten ez baduzu, ez duzu errealitaterik aldatzen.\nBaliteke egunerokotasunean ezberdintasun itxurarik ez izatea, baina egon badago. Botere-organoetan antzerki alorreko bileretara joanez gero, gizonezkoak emakumeak baino gehiago egoten dira, eta badira eragina duten beste gauza asko ere; baina guk sortu egin nahi dugunez eta urte askotan modurik izan ez dugulako sortzeko gogo bizia dugunez, ez dugu gelditu nahi, sortzen ari garenarekin batera, gure lan-esparruan desberdintasunak daudela eta berdinak izan behar dugula esateko. Hori dela-eta, aurrerapen txikia egin badugu, neurri batean emakumeon errua dela uste dut, ez baitugu arretarik galdu nahi horrelakoak esaten.\nAntzerkia idazterakoan, esan al daiteke emakume-gaiak eta gizonezkoenak daudela?\nEz dut uste, baina hori subjektibo samarra da. Aldi batean, premiazkoa zen gu emakumeoi buruz hitz egitea, baina hori iragana da. Orain emakume antzerkigileok, gerratik hasi eta ekologiaraino, gai unibertsalak erabiltzen ditugu, gizonezkoek bezala. Aldi batean, bai, premiazkoa izan zen gu emakumeoi buruz hitz egitea, baina nire ustez orduan premiazkoa zen guri buruz inoiz hitz egin ez zelako eta nor ginen esan beharra genuelako.\n“Euskaraz idatzi zuen lehen emakume antzerkigileak, Katalina Eleizegik, liluratu nau. Oso ausarta izan zela iruditzen zait”.\nEsperientzia baduzu gai honetan, 80ko hamarkadaz geroztik antzerki-munduari loturik zaude, ibilbide luzea...\nLuzea eta, neurri handi batean, basamortuan eginikoa, baina eutsi egin behar zaio. Nik beti pentsatu izan dut iraupen-lasterketa bat dela, baina ni zoriontsu naiz horrela. Egia da nire bizimodu honetan eskasia handia dagoela, baina askatasuna ere ematen dit. Biziki sinesten dut gizartea antzerkiaren bitartez alda daitekeela. “Zinemara edo antzerkira nire kontuetan ez pentsatzeko joaten naiz” esaldia, tentelkeria hutsa da. Nik ere tarteka pizten dut telebista denbora pasa egoteko, baina gauza guztiek bere garaia izaten dute. Guk, maitasunezkoa nahiz gerrari buruzkoa izan, antzerki engaiatua egiten dugu beti; pertsona bati moraltasunik gabe pentsarazteko konpromisoa erakusten badiozu, horrek funtzionatu egiten du. Guztioi gustatzen zaigu zer-nolako gizartea nahi dugun pentsatzea, beharbada zertan pentsaturik ez dugulako eta, itxuraz, tentelak garelako. Guk eszenatokira eramaten dugu gaia eta zailena era poetiko eta sortzailean adieraztea izaten da, egunkariko artikuluaren itxurarik eman gabe.\nParen el mundo lanean, esaterako, metafora bilatzen dugu; clown-sudurrak dituzten milaka urteko agureak gara eta hortik abiaturik garrantzi handiko gauzak kontatzen ditugu. Gaiak duen garrantziarekin modu transzendentalean hasiz gero, ikusleak joan egiten dira. Paren el mundo lanarekin, berriz, jendea oso pozik irteten da, “neuk pentsatu eta neure kabuz erabaki behar dut” esanez. Ez dut uste jendeari aisialdia aisia hutsagatik gustatzen zaionik.\nEta askotan gogoeta egitera eramango gaituen kanpoko bultzada hori behar izaten dugu...\nNik ere hori uste dut eta gainera gure eginkizuna delakoan nago. Medikuak sendatzen gaituen bezala, antzerkiak ere arima sendatzen digu. Eszenatokira gizarteaz eztabaidatzeko elementuak eramatea da gure helburua. Maitasun erromantikoaren kontu hori, printzesarena,... gezur hutsa da eta min handia egiten digu denoi. Horretaz ere eztabaida daiteke. Guk langile modura honako ekarpen hau egin behar diogu gizarteari: antzerkira doan jendeak eztabaida dezala eta denon artean egin dezagula gizarte hobe bat.\nLiburua egiteko ikertzen aritu zaren garaian, aukera izango zenuen antzerki munduarekin zerikusia duten emakume askoren biografia ezagutzeko. Ba al dago bereziki atentzioa eman dizun emakumeren bat?\nEuskaraz idatzi zuen lehen emakume antzerkigileak, Katalina Eleizegik, liluratu nau. Oso ausarta izan zela iruditzen zait. Egia da EAJren babesa izan zuela, baina berdin zait; hura izan zen ikerlan handiena egin zuena, idazteko eta gauzak egiteko beste era bat asmatu zuena. Toribio Alzagak ere esan zuen Katalina izan zela onena garai hartan, ez zuela tipismoetara jotzeko horrenbesteko joerarik izan. Ni oso harro nago, beste antzerkigile askoren modura, antzerki mota askoz errazagoa, ikusleei berehala barrea eragiten zien tipismoz eta kostunbrismoz betetakoa, egin zezakeelako. Hura, ordea, ohiko apaiza eta baserriko emakumea baino haratago joan zen, Erromara, hain zuzen, berak sinesten zituen eta errespetagarriak iruditzen zaizkidan balio kontserbadoreak defendatzera. Nire ustez, emakume horrek ekarpen handia egin zion euskal antzerkigintzari eta emakumea tratatzeko duen era zoragarria iruditzen zait. Garai hartako antzezlanen amaieran, emakumeak biktimak izaten ginen beti eta antzerkigileek dardarka eta damuturik ipintzen gintuzten. Katalinaren lanean, aldiz, emakumea hiltzen bazen ere, heroi modura hiltzen zen, kantatuz eta heriotza onartuz. Bere generotik, hark ere gure duintasuna eta gauzak egiteko gure era defenditu zituen. Nik begirune handia diot emakume horri.\nKatalina Eleizegik euskaraz antzezlan bat idatzi zuen lehen emakumea izatearen titulua ere irabazi zuen.\nEta ez idatzi bakarrik, arrakasta eta goraipamen handiak izanez gainera. Lehen emakume zuzendaria izan zena, aldiz, Maria Dolores Agirre, bidegabekeria handiz tratatu zuten. Diktadura garaian, orduan zegoen zentsura zela-eta, oso-oso zaila zen antzezlan bat prestatzea, eta Maria Doloresek Toribio Alzagak hasieran moldatu zuen konpainia berrantolatu eta antzerkia egin zuen euskaraz. Kritika zorrotzak jaso zituen, bai, kontserbadorea zelako, baina diktadura garaian nor ausartzen zen antzerkia euskaraz egin, konpainia bat antolatu eta herriz herri ibiltzera? Hori egin zuen Maria Dolores Agirrek eta ez zaio batere eskertu. Argia aldizkarian, asko goraipatu zuten Toribio Alzaga haren heriotzaz hitz egin zutenean eta Maria Doloresi buruz maistra zela esan zuten; baina garrantzi handiko emakume zuzendaria izan zen, zenbait antzezlan euskaratu eta arrakasta handia izan zuena. Bai Katalina, bai Maria Dolores, oso garrantzitsuak eta ausartak izan ziren.\nAntzerki-munduko jendeak liburua irakurtzen badu, erreferentzia-puntu diren emakumeak badaudela ikusiko du. Borroka egin duten eta nahi zutena lortu duten emakumeak badaudela. Nik ez nuen ezagutzen erreferentzia-puntutzat erabil nezakeen emakume antzerkigile edo zuzendaririk, baina orain badakit garai txarretan berak idatzi nahi zuenarekin koherente izatea lortu zuen emakume bat izan zela.\nBigarren aldian egile gehiago daude, Lourdes Iriondo edo Miren Diez esate baterako, baina, oro har, antzezlan gutxi agertzen dira.\nDiktadurak den-dena ezabatu zuelako. Beharbada, poesian zerbait gehiago egin ahal izan zen... Lourdes Iriondo, Xabier Leterekin eta Ez Dok Amairu taldearekin ibili zen abesten. Hemen jaiotako beste emakume batzuk, Madrila joan eta han burutu zituzten beraien lanak. Diktadura garaia, ordea, okerrena izan zen antzerkigintzarako, suntsitu egin baitzuen, Euskadin eta leku guztietan.\nLiburuaren atal honetan 60-70 urteetako antzerki independentea ere aipatzen duzu.\nBai. Antzerki hori gehiago bizi izan nuen nik. Estatu guztian nagusitu zen eta Francoren aurkako antzerkia zen, etsai argi baten aurkakoa. Talde independente oso ausartek egiten zuten eta oso garai polita izan zela iruditzen zait. Euskadin oso garrantzitsua izan zen, kanpoko jende asko ekarri zelako, eta egile guztiek Europara jotzen zuten azken joera artistikoak ikustera. Pena ematen dit antzerkigintza independenteak antzerkia sendo ezartzeko biderik eman ez zuelako. Diktaduraren aurkako ikusle politikoak sortu genituen, baina demokrazia iritsi zenean ikusle horiek alde egin ziguten eta desegin egin zen dena. Bere eginkizuna bete zuen aldi interesgarria izan zen hura, baina ez zuen ikuslerik sortu. Ikusle haiek joan egin ziren eta oraindik ez dira itzuli.\n“Lourdes Iriondo, Xabier Leterekin eta Ez Dok Amairu taldearekin ibili zen abesten”.\nLiburuan diozunez, 1900. urtean gutxi omen ziren emakume antzezleak, baina 75 urte geroago ere ez omen ziren askoz gehiago.\nDemokrazia heldu zenez geroztik, emakume antzezleak ugaldu egin dira. Azken belaunaldiei ez zaie horrenbeste gertatu, baina oso lan gogorra izan da. Emakume antzezle izatea emagaldua izatea baitzen. Antzerkia “emagalduen eta maritxuen” kontua zela zioen esaldiak, ondorio larriak izaten zituen familiarengan eta egin behar zenuen lanean. Emakumeak jaio, ezkondu eta seme-alabak izan behar zituen, eta ez zegoen beste inolako etorkizunik, gaur egun ulertu ohi dugun bezala. Emakume modura zenuen gauza bakarra, ez zen zure adimena, zure zintzotasuna baizik, eta emakume antzezlea izanik ez zenuen zintzotasunik. Lanbidea maite zenuelako izaten zinen antzezle, eta gainerakoak ez zuen garrantzirik. Mariví Bilbaok dioenez, aitak ez omen zion begiratu ere egiten, ez omen zen alaba ikustera joaten. Antzezle izatea ia ekintza heroikoa izaten zen, zure ospea eta zintzotasuna zalantzan zeudelako. Hori zela-eta, emakume antzezle asko, Margarita Xirgu edo María Guerrero esaterako, ekoizleekin ezkondu ziren, era horretan haien ohorea babesturik gelditzen baitzen. 75. urteaz geroztik, emakume antzezleok ospe hobea izan dugu, baina gure lanbidea ez da inoiz ongi ikusia egon.\nHitz egin iezadazu liburuko hirugarren aldiaz, atsegina dirudi, edo emankorragoa behinik behin.\n75. urteaz geroztik politena etorri zen, orduan hasi baitzen antzerki-azpiegitura guztiaren eraikuntza: antzokiak, sareak, dirulaguntzak,...; kontua da eraiki eta horrela gelditu dela, baina urte liluragarriak izan ziren guztiontzat.\nEta aldi horretan, zein izan dira gehien nabarmendu diren emakumeak?\nNire ustez, garrantzitsuenak honako hauek izan dira: Helena Pimenta, Antzerki Sari Nazionala lortu duen euskaldun bakarra (Salamancakoa da, baina Euskadin lan egiten zuen); Maite Aguirre, abangoardiako antzerkia eta emakumeena egiteko era bat ireki duelako; Garbi Losada enpresari eta zuzendaria; eta Virginia Imaz clown modura, gizonezkoena bakarrik zirudien esparru batean, lan handia egin baitu emakume pailazoaren alde. Bide asko eta era askotakoak ireki dituztelako dira garrantzitsuenak.\nGarrantzi handiko emakumeak eta emakume antzezle ugari ere bai.\nBai, emakume antzezleak ugari izan dira aldi horretan. Liburuan ez dut aztertu, baina 2000-2011 bitartean, emakume antzezle asko antzerkigile eta zuzendari ere izan dira, izan ere, 2000. urtera arte, emakume antzezleon ustea baitzen zuzentzea edo idaztea ezinezkoa zela guretzat. Harik eta egun batean, bat-batean, ohartzen zaren arte zuk ere egin dezakezula, eta hori askorekin hitz egin dut. Gizonezkoekin partekatzen genituen zuzendaritzetan, gizonezkoek agintzen zuten, harik eta egun batean esaten duzun arte: nik ere egin dezaket hori.\nHitz egin dugu emakumeen egoeraz antzerkian, baina zein da euskal antzerkiaren gaur egungo egoera orokorra?\nNire ustez, oso egoera txarrean dago. Egia da ni oso kritikoa naizela nire sektorearekin, maite dudalako eta zoriontsu egiten nauelako. Egoera onean egotea nahi dut, baina gaizki dago zaindu ez delako. Guk ez dugu antzerki-tradiziorik; 1900. urtea baino lehenago, baziren pastoralak, baina gure herrian antzerkiak ez digu gure adierazpenak azaltzen lagundu, eta ez dago gure kulturan barneraturik ere, bertsolariak barneraturik dauden bezala, adibidez. Antzerkia gurekin dagoen artea da, maila politikoan erabili dena, baina ez du garapenik izan. Orain dirulaguntzak ematen badituzte ere, gobernuek ez dute uste garrantzitsua denik.\nZer gertatu da? Zein da arazoa?\nEz dugu babestu antzerki profesional sendoaren oinarria, antzerki amateurra. Demokrazia heldu zenean, antzerki-talde ugari zeuden, baina ez ziren ohartu hura aberastasun izugarria zela. Ez dugu hemen lan egiten duen jendea zaintzen, Katalunian zaintzen duten bezala, esate baterako; ez dugu sinesmenik jende horrengan; dirulaguntzak betikoentzat izaten dira; endogamia nagusitu da denean; antzerki-taldeok ez dugu elkarrekiko elkartasunik...; egoera penagarria da. Ahal dugun bezala egiten dugu aurrera geure buruak onik ateratzen ahaleginduz, baina gure helburuak lortzeko batasunik gabe; oso zaila eta gogorra da. Gazteek ez dute laguntzarik eta alde egiten dute. 90eko hamarkadan boom bat izan zen: eskoletan ikasle askok ikasten zuten antzerkia; gazte ugari zegoen Euskadin lan egin eta beren taldeak sortu nahi zituztenak; baina dirulaguntzak ez ziren heltzen eta alde egin behar izan dute; eta sormenerako gaitasun hori guztia joan egin da. Bestalde, antzerki independenteko jendea ere zahartu egin da eta ez dago haien ordezko belaunaldirik.\nGaur egun dramaturgia eta zuzendaritza emakumeen esku dago Euskadin, urte askotan halakorik egin ez dugulako eta adore handiz ekin diogulako, zuzendari- eta antzerkigile-lanak batera eginez. Emakumeok dugun praktikotasunagatik ere bada, ordea. Zuk ezin al duzu egin? Bada, neuk idatzi eta neuk egingo dut. Gizonak laguntza gehiago behar izaten du. Emakumeok, zerbait egiteagatik, denetik egiten dugu.


Patinajea: kirola eta gozamena - Gipuzkoako Hitza\nPatinajea: kirola eta gozamena\n2021, urriak 01 Albisteak, gipuzkoa, Kirola 124\nBehobia-Donostia bezalako herri probek erakusleiho moduan egiten duten lana medio, gero eta ezagunagoa egiten ari da patinajea kirol moduan. Tolosaldean Irristaka taldean elkartzen dira kirol hori praktikatu nahi dutenak. Taldea 2012an eratu zuten ofizialki, urte bat lehenago iraupen eskiatzaile batzuk eta patinajean ibiltzen ziren beterano batzuk elkartuta. Hasieran, ehun bazkide inguru izan zituen, eta egun 70 bat heldu eta 40 bat haur daude taldean —azken horietatik erdia inguru, eskola kirolean—.\nIrristakan gaztetxoen entrenatzailea da Beñat Azurmendi, eta patinajea txirrindularitzarekin alderatu du: “Erritmo aldetik korrika egitearekin nahasten da askotan, baino seguru bat baino gehiago aho zabalik geratu dela Behobia-Donostia batean patinatzaileak zer abiaduratan doazen ikustean”. Gipuzkoan ez dela hain ezaguna dio Azurmendik. “Baina esanguratsua da jakitea Gasteizen munduko txapeldun bat dagoela, bi edo hiru aldiz izan dena, eta Iruñean beste munduko txapeldun bat dagoela, esprinterra dena eta munduko markak izan dituena 100 eta 200 metroetan. Nahiz eta ezezaguna izan eta txikia beste kirolekin alderatuta, bizitza propioa eta ekosistema propioa ditu patinajeak”. Kirol horrek duen alde ludikoa ere nabarmendu du Azurmendik: “Hockeyan aritzea, bidegorrian patinatzea, eta umeentzat jolas gisa oso interesgarria eta dibertigarria dela iruditzen zait”.\nGaztetxoenei ez dizkiete hastapeneko ikastaroak ematen Irristakan. “Eskualdeko hainbat ikastetxetan patinajea landu izan da eta lantzen da”, esan du Azurmendik. “Gure asmoa ez da ikastaroak eskaintzea umeentzat, baizik eta eskolatik gutxieneko kontrol bat duten eta jarraitu nahi duten gaztetxoei aukera bat eskaintzea, jarraipena eman eta beren gustuko kirolean sakontzeko aukera izatea. Ikastaroak baino gehiago, entrenamendu izaera hartu duten saioak dira, beraz”.\nIrristakaren helburua 8 eta 12 urte bitartean, jolasen eta ariketen bitartez, ahalik eta patinatzailerik sendoenak eta abilenak sortzea da, eta 12tik 16ra hobetzen jarraitzea. Azken horiek lehiaketetan parte hartzeko aukera dute. “Batzuek ez dute lehiatu nahi izaten, eta baliteke behin ere ez animatzea; guk ez dugu inor behartzen. Beste batzuk serioago ari dira hartzen, eta beren kirol nagusitzat dute, eta aurten Espainiako Txapelketara iritsi eta txukun aritu dira, egia esan”.\nTaldeko bazkide diren gehienak “berandu” hasi direla patinatzen dio Azurmendik. “Neu 30 urterekin hasi nintzen patinatzen; beraz, ez nuen txikitatik ikasi eta ez nator patinaje lehiaketen mundutik. Patinatze hutsak gauza asko ditu erakargarriak, eta plazer bat bilakatzen da”. Helduentzako ikastaroak antolatzen ditu Irristakak, eta haietan irakasle da hura: “Normalean nire ikastarora etortzen diren helduak frenatzen ikasteko helburuarekin datoz, eta, hori ikasteaz gain, atzeraka patinatzen ikasten dute, orpo puntan gurpil baten gainean jarrita ere bai… Flipatu egiten dute, sekulako gustua ematen baitu patinatzeak”.\nGorputzaren kontrolaren inguruan asko ikasten dela gaineratu du, eta “gozatua” dela kontrol horretaz disfrutatzea: “Aukera ematen dizu edozein lekutan patinatzeko: bidegorri batean, skate parke baten, lasterketetan…”. Patinatzean, bizikletan adinako abiadura dutela gogora ekarri du, baina frenatzeko gaitasuna laurdena dela: “Horrekin jolastu behar dugu. Horregatik, Irristakan gustatzen zaigu txikitatik abilezian oinarritzea prestakuntza”.\nTxapelketei dagokienez, bi mota bereizten ditu Tolosaldeko taldeko entrenatzaileak. Batetik, herri lasterketak, hau da, Behobia-Donostia edo Donostiako hamabost kilometroak bezalako probak; eta, bestetik, federatuen lasterketak, pistetan eta zirkuituetan egiten direnak. Bestalde, taldeak Irristaka Indoor Saria antolatzen du Tolosako Usabal kiroldegian, eta aurtengo abenduan seigarren aldiz egiteko asmoa dute. “Iaz ezin izan genuen antolatu, eta aurten espero dugu egitea. Pista eta zirkuituekin alderatuta, ezberdina izaten da, oso ikusgarria, karrera bizi eta dinamikoak direlako”.\nGipuzkoan entrenatzeko eta trebatzeko azpiegiturarik ez dagoela esan du Azurmendik: “Ez dago pistarik edo zirkuiturik, eta guk, adibidez, frontoi batean patinatzen dugu: Tolosako Uzturpen”. Herrialdean zirkuitu bat izatea ondo legokeela dio: “Praktikoagoa izango litzateke patinodromo edo pista bat baino. Gutxieneko distantzia bat izan beharko luke, bihurgune kopuru jakin bat, eta jostagarriagoa eta praktikoagoa jende zabalago batentzat”.\nGaur egun, entrenatu ahal izateko, mugatuta daudela gaineratu du: “Industrialdeetara joan behar izaten dugu, baina horrek arriskuak ditu, kamioiak eta autoak ibili ohi direlako. Bidegorriak estuak dira erreleboak emateko edo aurreratzeko, eta beste erabiltzaileak daude”.\nPatinajean hasi nahi duenarentzat, Tolosaldean Irristaka dagoen bezala, badaude beste patinaje talde batzuk Gipuzkoan: Urolako Trena (Azpeitia-Azkoitia), Hanka Labanka (Bergara), Zarautz Irristaketa Taldea (Zarautz), eta Itsasmendi, Donosti Roller eta Bera Bera Patin Eskola (Donostia).


Kuestionamendua – Gizapedia\nKuestionamendua egiazkotzat edo zuzentzat jotzen dena baina benetan faltsua dena zalantzan jartzeko ekintza eta horren ondorioa da. Bereziki eszeptizismotik lantzen den ariketa da, eta egitate, esperientzia eta ebidentzian oinarritzea eskatzen du. Metodo sokratikoa etengabeko kuestionamenduan oinarritzen da.\nBeste hizkuntzetan: ingelesez, reconsideration, objection; gaztelaniaz, cuestionamiento.\nFilosofian, eklektizismoa (antzinako grezierazko ekelectikon hitzatik; aukeraketa, euskaraz) korronte filosofiko ezberdinetako kontzeptu, teoria eta beste elementuak onartu eta bateratu egiten dituen pentsamendu-joera irekia da. Pentsamendu eklektikoaren jatorria Antzinako…


AMARRA - Itsasoko muskuilua\nItsasoa, gure maitasun istorio handia\nEzinezkoa da Euskadi irudikatzea, itsasorik gabe.\nHistorian atzera egin eta gaur egun arte, itsasoak gure izaera indartu du. Sendo eta ausart egin gaitu, errespetatu eta zaindu beharreko baliabide natural jakin batekiko dugun sentikortasuna handitzearekin batera.\nItsasoa maite dugulako, AMARRA aurkezten dizugu, Euskadin hazitako lehen muskuilu marka.\nItsaso zabalean hazten ditugu gure muskuiluak, arazketarik gabeko ingurunean, olatu, denborale eta itsasaldiak handiak eta korronteak indartsuak diren gunean; eta horrek zapore eta testura paregabea ematen dio produktuari.\nGure ekoizpen-prozesuak ingurumena babestu, bertako bioaniztasuna indartu eta kalitate-estandar ekologiko guztiak betetzen ditu.


Bilbao Distrito Jazz zezeilaren 8an hasiko da - bizkaie.biz\nBilbao Distrito Jazz zezeilaren 8an hasiko da\nBizkaie! 2019-02-05 13:16 Musikea\nKontzertu guztiak arratsaldeko 19:30ean hasiko dira. Sartzea doban da leku guztiak bete arte.\nBilboko Udalak bariku honetan inaugurauko dau XX. Bilbao Distrito Jazz, gure urian denpora gehien daroan kultur programetako bat (Bilbaina Jazz Club-agaz alkarlanean antolatutakoa), auzoetara dobako kontzertuak hurreratzen dituana, egungo panoraman erreferentziazkoak diran artistakaz, eta jazzean etorkizun handia daben bertoko artistentzat be lekua ere itxita.\nAurten sei kontzertu eskainiko dira, martiaren 15era arteko bariku guztietan, artista garrantzitsuakaz, Bill McHery –Fortia– Del Val Trío, Larry Porter Trío, Vicente Espí Quartet, Yuhan Su Quartet, baita tokiko ukitua jarriko daben Ana Bejerano Quartet eta taldearen Urjauzia proiektua be.\nOhikoa danez, kontzertuak Udaltegietan (Otxarkoaga, Errekalde eta Begoña) eta jente gehiago jasoteko lekua daben gune batzuetan izango dira, Bidebarrietako Liburutegian, Bertendona institutuan edo Sarrikoko Juan Crisostomo Arriaga Musika Konserbatorioan, besteak beste. Emonaldiak 19:30ean hasiko dira, eta sartzea doban da, leku guztiak bete arte.\nProgramazinoa zezeilaren 8an hasiko da Otxarkoagako Udaltegian, Bill McHery–Fortia–Del Val Trío taldeagaz. Oso jatorri eta ibilbide desbardinak izan arren, egungo jazz eszenearen barruan erreferentziazkoak diran hiru musikari dira. Estadu Batuetako Bill McHenry saxofoi jotzaile handia, Gironako Manel Fortià kontrabaxua eta Mirandako Gonzalo Del Val bateria, nazinoko panoramako promesa gazte handienetakoa armoniarik bako hirukote honetan batu dira, lehentasuna melodiak eta edertasuna daben jazz alkarrizketea ezartzeko.\nZezeilaren 15ean, Bertendona Institutuak Larry Porter Trío taldearen kontzertua jasoko dau. Larry Porter pianista handiagaz batera, Chicagoko Joe Smith bateria eta Max Leiss kontrabaxu alemana igoko dira. Alkarregaz egindako ibilbidearen ondoren, ohiko doinuak interpretetan ditue, baina kontzeptu kolektiboagoagaz, bakotxak bere ekarpena gura dauen legez egin eta erantzun leiken alkarrizketea, hain zuzen be.\nZezeileko azken barikuan, 22an, Bidebarrietako Liburutegiak Vicente Espí Quartet-en kontzertua jasoko dau. Valentziako bateria eta perkusino jotzaile eta konposatzaileak, lider legez egin dauen bere hirugarren lana, Espiral, aurkeztuko dau Bilbon. Parisko Goi Konserbatorioan ikasi, eta goi mailako musikariakaz ibilten da, besteak beste, Monty Waters, Ramón Cardo, Jorge Pardo edo Dave Schnitterregaz.\nHurrengo kontzertua, martiaren 1ekoa, Sarrikoko Juan Crisóstomo de Arriaga Musika Konserbatorioan izango da. Euskal musikari gazte horreek, Iñigo Ruiz de Gordejuela pianistea (Mendaro, 1994) eta Adrián Fernández gitarristea (Gasteiz, 1995) izan dira euskal jazzaren eszenako ezuste pozgarrienetakoa, Urjauzia lan horregaz IX. BBK JAZZ Sarietan Disko Onenaren Saria irabazita. Iñigo Ruiz de Gordejuelak Berklee College of Music ospetsuan ikasi eban, eta 2016an disko bat argitaratu eban, Bostoneko eskola horretan bertan sortutako Amalur proiektuagaz.\nBegoñako Udaltegiak, Bilbon City Animals aurkeztuko dauen Yuhan Su Quartet-en kontzertua jasoko dau martiaren 8an. Berklee College of Music izenekoan graduau zan eta New Yorken bizi dan Yuhan Su bibrafono jotzaile taiwandarrak, jazz disko onenaren eta urteko ezusteko artista onenaren Golden Indie Music Awards izenekoak jaso zituan 2013an, Flying alone bere lehen diskoagaz. Jatorrizko konposizino leunakaz eta musika-tresna jotzaile legez dauen estilo personalagaz, maila bikaineko hiru musikarik osotutako hirukoteak lagunduta, Yuhan Su jazz musikarien belaunaldi barriaren ahotsa da. Bere musika barritzailea, emozionala da eta, garrantzitsuena, lirikoa beti.\nBilbao Distrito Jazz ekimenaren hogeigarren edizino hau zarratzeko ardurea bertoko Ana Bejerano Quartet taldeak izango dau martiaren 15ean, Errekaldeko Udaltegian. 80-90eko hamarkadetan Mocedadesen ibili eta hiru disko argitaratu eta gero, Ana Bejeranok Jazz, Bossa Nova eta balada standard bildumea aurkeztuko dau. Bertan, Ella Fitzgerald eta Billie Holiday ekarriko ditu gogora, baina beti bere izakera propio eta personalagaz.\nBilbao Distrito Jazz Bilboko Udaleko Kultura Sailaren ekimena da, eta hainbat helburu ditu, besteak beste, ikus-entzule askorik ez dauen musika genero hori uriko auzoetara zabaltzea, ikus-entzule barriak erakarriz; 1991tik astero zuzeneko kontzertuak antolatzen dituan Bilbaína Jazz Club alkartearen lana laguntzea; edo auzoetan eskaintzen dan kultur programazinoaren kalidadea hobetzea.\nAzken buruan, Bilboko Udal Liburutegien Sareak, jazz-liburu eta grabazinoen bilduma zabala dauka, maileguan ixteko, musika genero hori sustatzeko asmoz. Katalogoa webgune honetan dago eskuragai: www.bilbao.eus/bibliotecas. Ganera, erosketak egiteko edo bilduma eguneratuta eukiteko iradokizunak be egiten ditu.


Aplikazioak Interneteko eduki/funtzioen formatu gisa nagusitzen diren heinean, ikasmateriala paradigma berri horretara eraldatuko da eta produktu inprimatuek formalki atxikiak izaten dituzten ajeetako asko ez dituzte izango.\nAlokatze-sistemaren bidez ikasleek bi abantaila izango dituzte: kostua txikiagotzea eta ikasmateriala behar duten bitartean bakarrik eskuratu beharra.\nLizentzia/harpidetza-eredu sorta zabala izango da, kontsumitzaileek eskatzen dituzten prezio eta jabetza modu desberdinei erantzuteko Hala nola: 1) Arlo edo ikasgai mailako hileko edo ikasturteko harpidetza 2) Produktu jakinen hiruzpalau hilabeteko lizentzia laburrak 3) urteko edo etengabeko lizentzia luzeagoak.\nHezkuntzarako Baliabide-biltegi irekiak ugaritzea\nTestuliburu elektronikoetarako XML formatu erkide bat garatzea, argitaletxe guztiek eta hezkuntza-arloko teknologian diharduten guztiek partekatuko dutena.\nHezkuntzan, multimedia eta interaktibotasuna txertatuak dituzten produktu aberastuen eredua garrantzitsua izango da.\nBi urteren buruan 100 € inguru balioko duten tablet ahaltsuak merkaturatuko dira