Urteurrenaren karietara, diseinua eta webgunea berriturik dator euskara ikaslearentzako AEKren aldizkaria. Berrikuntzen artean da, adibidez, Aizu!-ren harpidetza digitala egiteko aukera. Durangoko Azokan agertu zen lehen aldiz, eta horixe baliatuz, Landako Gunean ospatzen segituko dute berrogeigarren urtea.\n‘Aizu!’ aldizkariak 40 urte beteko ditu abenduan eta Durangoko Azokarako zenbakia, 462.a, prestatzen ari dira. Argazkia: Dani Blanco.\n1981ean sortu zen. 40 urte. Zenbakia, kasu honetan, ez da, besterik gabe, biblikoa, egiaren frogantza eta erakusgarri baizik. 40 urte bete ditu aurten AEKren Aizu! aldizkariak, Alfabetatze eta Euskalduntze Koordinakundeak euskara ikasten ari direnentzat argitaratzen duen hilabetekariak. Paper euskarriko aldizkaria ez ezik, Aizu!-ren webgunea ere berritu dute. Aldizkariaren koordinatzaile Eñaut Mitxelenak jakinarazi digunez, 40 urte honetan hainbat zaharberritze izan ditu aldizkariak, aldaketek irakurlearen mesedea izan dute beti helburu, eta oraingo moldaketek ere xede bera dute.\n2021eko irail-urriko Aizu!-n gauzatu dute eraberritzea, Mitxelenaren hitzetan: “Aldaketa nagusiak itxurarekin lotuta daude. Aldizkaria irakurterrazagoa izan dadin, diseinu arin eta argiagoa du orain. Horretarako, besteak beste, irudiak garrantzi handiagoa hartu du”. Mamiaz den bezainbatean, berriz, aldizkariaren atal nagusiak egokitu eta berriak sortu dituzte. “Atal berriak, oroz gain, behe mailetako euskara ikasleei zuzendurik daude, eta esaterako, hilero galdera sorta labur eta arinak eskainiko zaizkie irakurleei kultur orrietako Idazlea kontu kontari eta Musikaria mintzo atalen bidez”. Esateak balio badu, esan dezagun Xabier Etxaniz Rojo idazleak eta Maite Arroitajauregi Mursego-k estreinatu dituztela gorago aipatu bi atalok. “Gainerakoan, edukiei dagokienez, ohiko gaiak lantzen jarraituko dugu Aizu!-n, hau da, kultura, gizartea, kirola, euskara, bitxikeriak...”. Edukiok euskara ikasten ari direnentzat berariaz moldaturik ari dira beti, “euskara ikasteaz batera, euskal kultura ezagutzeko bideak zabalduz”, aldizkariaren koordinatzaile Mitxelenak adierazi digunez.\nHaatik, gorago esan dugunez, diseinua ez da AEKren aldizkariak abiarazi duen aldaketa bakarra, webgunea ere berritu baitu aizu.eus atarian. Mitxelenarena da hitza: “Orain arte, aizu.eus paperezko aldizkariaren erakusgarri izan da nagusiki; aurrerantzean, aldiz, elkarren osagarri izango dira paperezkoa eta digitala. Paperezko eduki asko bere horretan jarriko ditugu sarean; beste zenbait, aldiz, soilik harpidedunen eskura egongo dira”. Eta, esate baterako, harpidetza mota berriak eskainiko ditu Aizu!-k, hau da, paperezkoaren harpidetza arruntaz gain, harpidetza digitala, edota digitala eta paperezkoa uztartzen dituena. Ohi denez, harpidetza digitalaren bitartez, hileroko zenbakia e-postaz jasoko du irakurleak pdf formatuan. Gainera, Aizu!-ren zenbaki zahar garai batekoak ere eskura izango ditu balizko harpidetza digitalaren egileak.\nUrteurrena, bestalde, atzera begirakoa egiteko baliatu nahi izan dute aldizkariaren arduradunek eta, egia esan, urregorrizko perlarik bada M. Egimendik hileotan Aizu!-ren orrialdeetan ondu duen 40 urteko ibili eta prozesuaren kronikan. Erramun Mendibelanda ageri da aldizkariaren historiaren hasieran.\n1981 da. Alberto Ugarte zenaren izena ekarri du plazara Mendibelandak. “Hura Deustuko unibertsitatean ari zen Euskal Filologia ikasten. Era berean, euskara irakasle zen bertako Euskal Kultur Mintegian. Hainbat lagun bildu zituen, baita Arte Ederretakook ere, eta aldizkariaren asmoa abiarazi zuen”. Alberto Ugarte, Erramun Mendibelanda, Jabi Ubierna… Askoren artean egin zuten aldizkaria, eta askoren artean erabaki zuten izena ere. ¡Hola! aldizkariaren izenean inspiratu omen ziren Aizu! izena asmatzean.\nGaiak erabakitzen zituzten, zein artikulu zituzten aukeran kontsideratu… “idazkiak jaso eta erabakitzen genuen haien zabalera eta letra tipoa. Adabakiz betetzen genituen orrialdeak eta inprimategira abiatzen ginen. Inoiz, taxian!”, Mendibelandak eta Ubiernak gogoan dutenez. Bada beste anekdotarik ere: “Behin, lapurrak sartu zitzaizkigun, udaltzainak etorri, eta nahas-mahas hura ikusi eta uste izan zuten lapurrek eragindako anabasa zela, kar, kar!”.\nAldizkariaren lehen zenbakia kaleratzea urtebeteko lana izan zuten, laguntza bonoak saldu behar izan zituzten asmoa gauzatzeko.\n1983, AEK-rekin bat egitea\nAizu! sortu eta bi urtera, berriz, urrats handia egin zuen aldizkariak, AEKrekin bat eginik. M. Egimendik aldizkariaren orrialdeetan gidatu duen kronikan irakurri dugunez, garai hartan Aizu!-k eta AEK-k egoitza elkarbanatzen zuten, ezagutzen zuten elkar. Aldizkariaren sasoiko koordinatzaile Iber Otsoarena da lekukotza: “Urte eta erdi generaman aldizkaria kaleratzen, zirt edo zart egiteko unea zen, Aizu!-k dedikazioa eskatzen zuen, baina horretarako, irakurleak eta harpidedunak behar genituen”. AEKren buruetako Joseba Kanpo zenak Aizu! euskara ikaslearentzako tresna baliagarritzat jo eta aisa konbentzitu zuen koordinakundeko didaktika taldea. Alberto Gabikagojeaskoa eta Josu Naberan, besteak beste, eta gisa horretara egin zuten bat aldizkariak eta AEK-k.\nDidaktika taldea konbentziturik ere, ordea, dudak ere izan ziren goiko mailan. AEKren batzorde nazionalak hartu behar zuen azken erabakia, eta, Otsoaren arabera, nekez konbentzitu zituzten arabar eta gipuzkoar arduradunak, “haiek uste baitzuten koordinakundea Aizu!-rekin batzea bilbotarren kontua zela”. Bestalde, aldizkarian ere bazen kezkarik franko; bazuten kezkarik, agerkariak esku artetik ihes egingo ote zien. AEKn Joseba Kanporen kide zen Urtsa Errasti oroitzen denez, berriz, “guk [AEKk] ez genuen Aizu!-ren kontuetan sartzeko asmorik; ezta diru aferetan ere. Gainera, didaktika taldeko Josu Naberanek eta Gabikak [Alberto Gabikagojeaskoa], uste zuten aldizkaria oso baliabide egokia zutela barnetegietan eta alfabetatze taldeetan erabiltzeko. Oso argi zekiten horrelako aldizkari bat behar zela euskararen irakaskuntzan laguntzeko”. AEK-k, beraz, bere euskaltegi sarea eskaini zuen. Koordinakundeak egitura ahula izanagatik ere, bat egiteak hein handian indartu zuen aldizkaria. 1983ko azaroan, lehen aldikoz, AEKren logoa ekarri zuen Aizu!-k azalean.\n1994ko abenduko zenbakia eta gero, Aizu! ez zen ondoko urtarrilean kaleratu. Haatik, hamaboskari zela itzuli zen 1995eko otsailean, eta halaxe iraungo zuen 1999ko uda arte. AEKren Batzar Nagusiak aldizkaria zeharo iraultzea erabaki, eta itxura ez ezik, maiztasuna ere aldatu zuen Aizu!-k. M. Egimendi aldizkariaren historiaren kronikari jarraikiz irakurri dugunez, “1995eko otsailaren 1eko datarekin plazaratu zen 141. zenbakia”, hots, hamaboskariaren lehenengoa.\nBegi bistakoa izan zen aldaketa, guztiz nabarmena: “Aldizkariaren formatua, mantxeta, tukana [Aizu!-ren maskota] desagertzea, paper birziklatua...”. Hilean bi zenbaki kaleratzeak kolaboratzaile sarea areagotzea ekarri zuen nahitaez, hainbat atal berri ere asmatu baitzituzten aldizkariaren gidariek.\nArtean hamaboskari zela, hamabosgarren urteurrena ospatu zuen. Azal alai eta kolorez betea ekarri zuen 181. zenbakiak, eta 1995 hartako Durangoko Liburu eta Disko Azokara bi produktu berri eraman zituen aldizkariak: Dostaizu! jolas bilduma eta Aizu, Paddy! ipuin liburua. Lehenaz den bezainbatean, mintzamena lantzeko, hiztegia ikasteko eta jokalarien kultur maila aberasteko lau joko zituen Dostaizu!-k. Bigarrenari dagokionez, Paddy Rekalde idazleak Aizu!-n argitaratuak zituen narrazioen bilduma zen. Harrera ezin hobea izan zuten batak eta besteak, agortu ere egin baitziren bi lanok.\nLau urtez hamaboskari iraun zuen Aizu!-k. Harrezkero, 1999ko azaroan, berriz ere hilero argitaratzen hasi zen, itxura bezainbat lantaldea berriturik.\nAEK-ko ikasle, Aizu!-ren harpidedun\nUrte horretan bertan, 1999an gara, AEKren Batzar Nagusiak erabaki zuen bere ardurapeko euskaltegietako ikasle guztiek doan jasoko zutela Aizu! aldizkariaren harpidetza euskara ikasteko matrikula egitean. Izan zen besterik: “Besteak beste, talde finkoan lan egingo zuten kideak ez ezik, kolaboratzaileak ere beren lanengatik kobratzen hasi ziren, ordu artekoak ez bezala”. Ana Unanue zen aldizkariaren koordinatzaile eta kazetari, eta Joseba Beramendi Exprai, berriz, diseinatzaile eta maketatzaile. M. Egimendik idatzi duenez, “bien artean diseinatu zuten aldizkari berria. Aldizkariaren bulego nagusia Bilbotik Iruñera eraman zuten, kazetariak hainbat lekutan kokatu zituzten: Ana Unanue, Iruñean; Iñigo Gago, Bilbon; Franck Dolosor, Baionan”. Haiei laguntzen, bi lagun zeuzkaten: Gotzon Hermosilla, AEKren komunikazio bulegoaren arduraduna garaian eta Mikel Aldasoro, Nafarroako AEKren arduraduna.\nExpraik gogoan duenez, “Aizu! errentagarri izateko zenbat modulu sartu ahal ziren eta zenbat saldu behar ziren kalkulatu genuen, edukiaren eta publizitatearen arteko proportzio orekatuari eutsiz, betiere”. Ana Unanuek gogoan duenez, ekonomiaren kudeaketa ez zegoen euren esku. Bezero finkoak zituzten, AEKren euskaltegietako ikasleak, alegia, eta ez zioten zuzeneko salmentari arretarik eman behar: “Guk zatirik politena egiten genuen: aldizkaria bera. Nahi genuena egiteko askatasuna genuen, eta disfrutatu egiten genuen”. Unanuerekin bat etorri da horretan Exprai.\nIkasleak oinarri harturik zimentatu du bere ibili handia Aizu!-k. Ageri denez, hamalau aldaketa ere izan ditu bidean, eta, orain, 2021 honetako irailari dagokion zenbakian, berriz eraberritu du bere burua. Kasu honetan, gorago aurreratu dugunez, bitarikoa da aldaketa, paper formatuko aldizkaria ez ezik www.aizu.eus ataria ere berritu baitu.\nOraingo 40. urteurrena baino lehen, ordea, aldizkariak 25.a ospatu zuen 2007an. Balio du esatea, orduan, Aizu!-ren mende laurdeneko historiari buruzko erakusketa ibiltaria eratu baitzuten aldizkariaren arduradunek, eta zenbaki berezia ere argitaratu baitzuten 2006ko abenduan: Aizu! Durangoko Azokan aurkeztu zenetik 25 urtera, alegia. Zenbaki berezi hura, bestalde, ohi baino gizenago etorri zen, ohiko 42 orrialdeei 44 gehiago erantsi baitzizkieten, urteen joan-etorrian aldizkariari arnasa eman zioten langileen gorantzan. Zenbaki berezi hartan, Aizu!-k historian argitaratutako 25na azal, gertakari, elkarrizketa, AEKomeria, komiki, iragarki, liburu eta egile bildu zituen.\nUrteurrenaren karietara, 2007ko ARGIA saria jaso zuen Aizu!-k, “euskarazko prentsa krisi betean zegoen garai hartan, aldizkari berri bat sortu eta biziaraztekotan, oso argi eduki behar zen xedea: euskararen irakaskuntza bultzatzea eta euskara ikasten ari ziren helduei beren neurrira egindako komunikabide berria eskaintzea”.\nHamabost urte igaro dira, eta 40 zenbakia dakar orain Aizu!-k. Kaleratu dituzte aldizkari eta webgune berrituak, eta berezia izango da abenduko zenbakia, Durangoko Azokan ikusiko duguna: “40 urte eta 462 zenbaki ez baitira alferrik pasatzen”. Ezta isilik joaten utzi behar ere: Aizu!-k 40 urte.\n“Behin, Buñuelera joan ginen Eneko Landaburu elkarrizketatzera, han baitzeukan atseden etxea. Etxeko irrati-kasetea eramaten genuen, magnetofoi handi bat, izatez, gure lanak grabatzeko. Argazki kamera, baten batek utzitakoa izaten zen. Autoa, aitarena. Landabururi egin beharreko elkarrizketa bukatu, eta etxe hartan bertan erditzen ari zen emakume bat ikustera gonbidatu gintuen. Esther Zarandona eta biok [Iber Otsoa] ginen han orduko hartan. Izugarri zirraragarria izan zen, oso polita, hunkituta irten ginen handik” (M. Egimendiren kronikatik jasoa).\nEzinbestean, irudiek garrantzi handia dute ezein aldizkaritan. Aizu!-ren hastapenetan, oro har, ohiko marrazki eta ilustrazioek ez ezik, komikiak toki nabarmena izan zuen 1988tik 1999ra bitartean, Komikaizu! argitaratu baitzuen aldizkariak. Komiki haietarik asko egileen izenik gabe argitaratu ziren. Garaiko Aizu!-n lan egindako Pernan Goñi Olalde marrazkilariarena da lekukotasuna: “Gaizki ikusia zegoen irudiaren jabegoa, curriculuma osatu nahi izatea… Ni, izenpetzearen aldekoa nintzen, lanaren gaineko erantzukizuna hartzeko, [komikia] txarra zein ona izan. Ondo badago, zergatik ez meritu hori publikoki onartu, musikariena edo idazleena bezainbat? Gisako eztabaidak izaten genituen”. Haatik, komikiek sinadurarik ageri ez bazuten ere, lortu dute jakitea honako irudigileek lanik argitaratu zutela Komikaizu!-n: Jabi Ubierna, Mikel Mardones, German Maiz, Ion Arretxe, Alberto Uribarri, Napartheid aldizkariko hainbat kide, Rober Garay, Luis Duran, Ion Iñaki Artetxe, Pedro Rivero, Erramun Mendibelanda, Asier Esnaola… eta bi emakumezko: Bea Anitua eta Olga Zulueta.\nJuan Martin, Donostiako euskaldun berria, Tolosaldeko 'Aranguren' baserrira joan da euskara hobetzera. Han uda pasa behar du familia batekin. Euskaldun berri askorena izan daitekeen istorioa kontatzen du antzezlanak, komediatik. Antzezlan arrakastatsu hau Mikel Sarriegik... [+]


Feakle - Wikipedia, entziklopedia askea.\nFeakle (historikoki Feakell eta Fiakil, irlanderaz an Fhiacail, "Hortza" esan nahi du) Irlandako mendebaldeko Clare konderriaren ipar-ekialdean dagoen udalerria da. Scariff udalerritik 4,5 kilometro ipar-mendebaldera dago, Gort udalerrira doan errepidean.\nDerg aintzira, Tulla eta Scariff udalerriak mugakide ditu.\nFeakle jaialdiaren webgunea (Ingelesez)\nOrriaren azken aldaketa: 7 urtarrila 2020, 17:32.


Ekinez eginarazteko sortua : Goierriko Hitza\nGoiekiko Administrazio Kontseiluak aste honetan bertan egin duen bilera / Mikel Albisu\nGoierriko herritarrek dituzten premiei aurre egiteko konpromisoa duten bailarako 18 udalerriek osatzen dute Goieki garapen agentzia. 1993. urtean sortu zen Euskaldeko Plan Estrategikoa eragingarri egiteko. Zeregin horren egunerokoan etorkizun ikuspegia duen eta eskualdearen aurrerapen kolektiboan inplikatuta dagoen profesional talde bat aritzen da lanean, industria, turismoa eta ekintzailetza bultzatzen eta dinamizatzen.\nSorrera hartatik 25 urte igaro dira, eta hiru ardatz horien garapenari esker, ekosistema sozioekomiko oparo, lehiakor eta balio erantsi handiko baten jabe da Goierri bailara, enpleguari eta ongizateari bide ematen diona. Herriak, enpresak eta pertsonak eskualdearen onerako batzeko bokazioa du. Gaur egungo Goierriren egoera ekonomikoa ona da, langabezia tasa baxua du eta industriaren sare indartsua. Goieki sortu aurreko garaiak, ordea, oso bestelako argazki bat erakusten du.\nIndustria krisi sakona\n1980ko hamarkadako industria krisialdiak berealdiko jipoia eman zion Goierriko industriagintzari. 1982-1992 hamarraldian Goierriko industria sareak atzerapauso handia izan zuen, eta Goierrik sekula ezagutu gabeko egoera bat bizi izan zuen:? enpresa askoren itxiera eta langile ugariren kaleratzea. Hiru mila lanpostu baino gehiago galdu ziren, eta langabezia tasa %20-25 artekoa zen. Enpresa nagusienak egoera txarrean zeuden, eta ez zen aurreikusten egoerak hobera egingo zuenik.\nIndustria krisi orokor horri beste bat gehitu zitzaion orduan, Goierri Lanbide Eskolaren krisia. Eskolaren egoera ez zen batere ona, eta lanbide heziketa erabat desprestigiatua zegoen garai hartan. 1986. urtean Goierriko Herrien Ekintza Fundazioa sortu zuten Goierriko 18 udalek eta hainbat enpresek, Goierri Eskolarekiko zuten konpromisoan sakonduz. Era berean, hartu beharreko erabakiak koordinatu eta bideratzeko egin beharreko diru inbertsio guztiak egiteko konpromisoa hartu zuten alde guztiek. Eskola ospea irabazten hasi zen, eta Hetel elkartearen (Lanbide Heziketako Ikastetxeen Elkartea) sorreran parte hartu zuen era aktibo batean, eta harrezkeroz zuzendaritza taldeko kideetako bat da.\nGoierri Lanbide Eskolaren egoera bideratuta (1987-1990), eskualdearen egoera ezkorrari aurre egiteko gogoeta estrategiko bat egitea erabaki zuten eskualdeko udalerri guztiek enpresa nagusienekin elkarlanean. Eragile soziekonomiko guztiek (alderdi politikoak, enpresak, sindikatuak, gainontzeko eragileak…) egoeraren irakurketa bateratua egin zuten: Goierriren indargunea metalaren industria zela, eta horretan sakondu behar zela lehiakorrak izaten jarraitzeko. 1992an Eskualdeko Plan Estrategikoa onartu zuten aho batez eragile guztiek. Plan hori 2005. urtean eguneratu zen.\n“Herri eta erakundeak proiektu baten alde batzeak egiten du proiektua ona izatea”\n“Erakundeek tresnak eta helburuak nahasi eta aurreneko horiek lehenesteko arriskua izaten dute”\nJuan Manuel Barandiaran (Goiekiren lehen kudeatzailea)\nEgitasmo hori gauzatzerakoan bi errealitate bereiztu ziren;?batetik, Goierriko Herrien Ekintza Fundazioarena (eskualdeko enpresei formakuntza eta ikerketa zerbitzuak ematekoa), eta bestetik, plan estrategikoa jorratu eta garatu ahal izango lukeen tresna baten sorrera.\nPlan estrategikoan aurreikusten ziren helburu eta jarduera integralei erantzun bizkorrak emateko gai izango zen egitura bat sortzea izan zen gakoa, abiadura azkarreko gizarte batek zituen erronkei erantzun ahal izateko. Goierriko 18 udalerriek 1993an eratu zuten Goieki (Goierriko Ekimena SA), eskualdearen garapen sozioekonomia dinamizatu eta goierritarren bizitza kalitate hobetzeko helburuarekin.\nUdal guztiek osatzen dute batzarra, kontseilua berriz, 11 udal ordezkarik\nGoierriko udalerri guztiek osatzen dute Goiekiren batzar orokorra, eta hari dagokio garapen agentziaren urteko diru kontuak eta jardueren memoriak onartzea. Administrazio kontseilua, berriz, udaletako 11 ordezkarik osatzen dute. Udal agintaldi bakoitzeko berritzen da kontseilua, eta alderdi politikoen hauteskunde emaitzaren arabera banatzen da ordezkaritza. Kontseiluari dagokio Goiekiren kudeaketa plana eta aurrekontuak onartu eta jarraipena egitea. Goiekik 1,3 milioi euroko aurrekontua kudeatzen du urtean.\nKontseiluko ordezkaritza biztanleriaren araberakoa da. Beasainek hiru ordezkari ditu, Ordiziak bi eta Lazkaok bat. Beste bostak gainontzeko herrien artean banatzen dira. Lehendakaritza hiru herri nagusienetako alkateek hartzen dute, txandaka. Lehen lehendakaria Inazio Estensoro Lazkaoko alkatea izan zen, eta lehen kudeatzailea, berriz, Juan Manuel Barandiaran ataundarra. Barandiaranek zortzi urte egin zituen zeregin horretan (1993-2001) –aurrez Goierri Fundazioko eta Goierri Eskolako zuzendari izana zen–, harik eta 2002an Iker Galparsoro ordiziarrari lekukoa eman zion arte.\nTalde txiki eta dinamikoa\nGoiekiko lantaldea oso orekatua izan da beti. Sei langile finko ditu, eta beste 6-8 lankide proiektu eta egitasmoen arabera aldatzen joaten dira. Bost arlo nagusitan banatzen da Goiekiren egunerokoa: Industria arloa, Ekintzailetza (Enpresa Ekimen Berrien Zerbitzua), Turismoa (Goitur arduratzen da dinamizazioaz), Ingurumen arloa eta Gizarte arloa. Adimen lehiakorra izeneko beste arlo bat abiatu du azken urteetan Goiekik.


Kanten kantoia - Umetan ikasitako abesti batzuk\nUmetan ikasitako abesti batzuk Abesti batzuk kantatzen ditu. Etxean asko abesten zuen amak, eta "berriz, berriz" esaten zioten. Amak denetik abesten zuen, baita zarzuelak ere. Ipuinik ez zieten kontatzen.\nHizlaria(k): Tere Arregi Altuna (1929)\nInformazio gehiago: Umetan ikasitako abesti batzuk


Espainiako enpresek Sarean sartzeko EBko batez bestekoaren azpitik jarraitzen dute | Consumer\nEspainiako enpresek Sarean sartzeko EBko batez bestekoaren azpitik jarraitzen dute\nDanimarkak eta Finlandiak Internet enpresa-eremuan sartzeko tasarik handienak dituzte\nEspainiako enpresen %87k Interneterako sarbidea du, eta Europako batez bestekoaren %89k, Europako Estatistika Bulegoak (Eurostat) egindako txosten baten arabera.\nTasarik altuenak dituzten herrialdeen artean Danimarka eta Finlandia daude; horietan, enpresen %97k dute Sarea, eta Belgikan eta Suedian %96k.\nAlemanian eta Suitzan dauden enpresen %94k Interneterako konexioa dute, eta Esloveniak, Eurostaten arabera, punta-puntako herrialdea da teknologia hori EBko kide diren herrialde berrien artean, beren konpainien %93k zerbitzu hori baitu.\nIrlandari dagokionez,% 92ko barneratze-tasa izan du teknologia berriek enpresetan; Txekiar Errepublikak, Estoniak eta Luxenburgok, berriz,% 90ekoa.\nEB osatzen duten gainerako herrialdeak batez bestekoaren azpitik daude. Holandan (%88) eta Espainian (%87), Greziarekin eta Erresuma Batuarekin batera. Beherago daude Polonia (% 85), Zipre (% 82), Lituania (% 81), Hungaria (% 78), Portugal (% 77), Letonia (% 74) eta Eslovakia (% 71).\nenpresak Internet-eu sarbide


Enara I. Dominguez: “Kutsu negatiboa du menarkiak gizartean” – Guraso.eus\nEnara I. Dominguez: “Kutsu negatiboa du menarkiak gizartean”\n2021-02-22\tguraso\tIruzkinik ez\nZiklikoki bizitzen proiektuaren sortzailea da Enara Iruretagoiena Dominguez eta gaztetxoei menarkia eta hilerokoa ikuspuntu zabalagoaz bizitzen laguntzeko gakoak ematen ditu.\nMenarkia hitza ez da oso ezaguna; zer esan nahi du?\nMenarkia hilerokoaren lehenbiziko aldia da, hilekoaren zikloa lehen aldiz jaisten denean. Eta hilekoaren zikloko beste hainbat hitzekin gertatzen den bezala, menarkia ere ez da oso entzuna. Horregatik, izena bera ere mahai gainera ekartzea oso garrantzitsua da.\nZer dakar lehen aldi horrek?\nHilekoaren kultura lantzen gabiltzanok ikusten dugu, gizarteak duen iruditerian, nerabezaroan bizitzen dugun momentu horrek kutsu negatiboa duela edota ez dela ikustarazten. Beraz, gaztetxoek bizitzen duten momentu hori abiapuntu moduan hartzea eta hortik abiatzea da egiten ditugun topaketen asmoa.\nNola eragiten die gaztetxoei lehen ziklo horrek?\nArgi dago denok gogoratzen dugula gure nerabezaroa eta hor gertatzen diren aldaketak zentzu guztietan potenteak izaten direla. Azkenean, gaur egun ere, oso informazio gutxi dugu, eta, bestalde, badago moda moduko bat duela urte batzuk sustatzen hasi dena, non iruditeria horiek berritzen goazen arren oraindik gure gorputzetatik oso urruti gauden. Adibidez, esaten dizutenean nola kontatuko zenukeen gidabaimena atera zenuenean. Gidabaimena dugunok bakoitzak esperientzia bat dugu. Eta esperientzia horiek ez baditugu partekatzen eta aitortzen, oso zaila da beste pertsona bati bide laguntzea toki berri batetik. Izan ere, guk ez dugu gerturatze prozesu hori egin. Beraz, hortik abiatzea da garrantzitsua.\nIruzkinik ez "Enara I. Dominguez: “Kutsu negatiboa du menarkiak gizartean”"


Euskaltzaindiaren egoitza bisitatu dute Ziburuko Piarres Larzabal kolegioko ikasle eta irakasleek\nEuskaltzaindiak bere egoitzan hartu zituen atzo Piarres Larzabal kolegioko ikasle eta irakasleak. Bilboko Plaza Barrian dagoen eraikuntza bisitatu ondoren, Ipar Euskal Herrian euskaraz azterketak egiteko dituzten zailtasunak azaldu zituzten, eta atxikimendua eskatu zioten Euskararen Akademiari.\nFrantziako gobernuak Bidasoaz bestaldeko ikasleei hezkuntza euskaraz jasotzea onartzen badie ere, mailaz igarotzeko azterketak, idatziz zein ahoz, ezin dituzte euskaraz egin.\nLaurogei sarrera eta 103 azpisarrera berri gehitu dira Orotariko Euskal Hiztegian\nOEH eguneratu du Euskaltzaindiak: 14. 600 adibide egituratu dira TEI delako testu-kodeketaren arabera, adibidetegian kontsultak egiteko aukera zabalduz, eta 80 sarrera eta 103 azpisarrera berri gehitu dira.\nPello Salaburu: "Milaka adibide erakusten dira Euskararen Gramatikan"\nAzken hogeita bost urte hauetan argitaratu diren gramatikek baliatzen dituzten kontzeptuak aintzat hartu dira XXI. mendeko Euskarazko Gramatika egiterakoan. Honela, kontuan hartu dira azken urteetan egindako ikerketa teorikoak, baina deskribatzailea da gramatika hau, ez teorikoa.\nLiburua erosteko: https://labur.eus/nLrQV\nAditzaren jokabidea: nahi/nahiago izan (egin/egitea)\nZuzenak al dira honako esaldi hauek?\nNik lana egin dut.\nNik zuk lana egitea nahi dut.\nNik lana egin nahiago dut.\nNik lana egitea nahiago dut.\nNik zuk lana egin nahiago dut.Nik zuk lana egitea nahiago dut.\nLexikoa: pixa egin, txiza egin, gernua isuri, *txizatu\nLehen Hezkuntzako irakaslea naiz, eta eskolan gero eta sarriagotan entzuten dut Ume hau txixatu egin da esaten. Zuzena da esaldi hori?


Enajenazio mentala – Gizapedia\nAgian enajenazioa alienazio terminoaren sinonimo moduan bilatzen ari zinen.\nPertsona batek enajenazio mentala pairatzen duela esaten da, iraunkorra edo behin behinekoa, gaixotasun mental bat pairatzen duenean, bereziki horregatik bere buruaren jabe ez denean. Hala ere, ez da psikologian erabili ohi den terminoa. Zuzenbidean berriz, maiz erabiltzen da, enajenazio mentala pertsona batek burutu dituen ekintzen aringarritzat hartu ohi baita, betiere psikologo baten irizpidean oinarrituz.\nBeste hizkuntzetan: ingelesez, insanity; gaztelaniaz, enajenación mental.


Gorka Moreno: “Hainbat estereotipo berdin berdin agertzen zaizkigu Durangon, Azkoitian edo Bogotán”\nBerriak Gorka Moreno: “Hainbat estereotipo berdin berdin agertzen zaizkigu Durangon, Azkoitian edo Bogotán”\n2016/03/01, Asteartea - 11:10\nIkuspegi-Euskal Inmigrazioaren Behatokiko zuzendari Gorka Morenok hitzaldia emango du ostegunean, 19:00etan, Elkargunean eta “Inmigrazioarekiko estereotipo eta aurreiritziak. Zer da egia?” izenburupean.\nZeintzuk dira estereotipo zabalduenak eta egiari min gehien egiten dietenak?\nEstereotipo ezberdinak topa ditzazkegu immigrazioari buruz hitz egiten dugunean gure gizartean, baita beste lekuetan ere, izan ere hainbat estereotipo berdin-berdin agertzen zaizkigu, Durangon, Azkoitian edota Bogotán.\nMota ezberdinetakoak topa ditzazkegu: asko direla eta nolabaiteko inbasioa ematen ari dela azpimarratzen dutenak, immigrazioa delinkuentziarekin batzen dutenak, genero-indarkerairen hedapenarekin. Baina guztien artean nire ustez min gehien edo gutxienez eragin gehien dutenak immigrazioa eta gizarte laguntzei loturikoak dira.\nEta gehien entzundakoa beharbada.\nBai, gainera azken hauen artean mota ezberdinetakoak aurkitu daitezke ere: osasun sistemas aprobetxatzen dira; babes ofizialeko etxebizitzekin gelditzen dira, baina guzti hauen artean ere badago estereotipo izar bat, diru-laguntzen ingurukoa hain zuzen ere. Kasu honetan diru-laguntza guztiekin gelditzen direla esaten da, diru-laguntzei esker lana ez dutela bilatzen, iruzur gehiago egiten dutela, etab.\nAzken hilabete hauetan ikusi den bezala, diru-laguntzena da akaso estereotipo edo zurrumurru entzutetsuena eta gure gizartean eragin gehien sorrarazten duena, bai komunikabideei begira baina baita ere iritzi publikoarengan.\nMartxoak 3an Azkoitian ospatuko den hitzaldian guzti honen inguruan argia ematen saiatuko gara, argi edukita batzutan argia erabilita ere estereotipoekin zaila dela bukatzea. Zentzu honetan, asmoa ez da egia absolutoei buruz hitz egitea, baizik eta jendeak barrenean izan ditzazkeen hainbat aurreiritzi gutxienez zalantzan jartzea eta gogoeta egitea, argi edukita estereotipoen edukinak anitzak direla: batzuk gezurra dira, beste batzuk erdi-egi; egia azalpenik gabekoa edota akaso estereotipo batzuk egien ere oinarritu daitezkela.\nIntegrazio eredu ezberdinez hitz egin daiteke?\nGerturapen klasikoetara erreparatuz bi integrazio eredu nagusi izango genituzke etorkinei buruz hitz egiten dugunean, nolabait ere eztabaidaren bi muturrak izango liratekeelarik.\nLehenegoa asimilazionismoa da, non kanpokoa bertako ohitura, lege eta usadioetara egokitu behar den eta bera izan behar den integraziorako ahalegin handiena egin behar duena. Hortaz norabide bakarreko integrazioa izango litzateke, etorkinek helmugako gizartean bideratzen dutena.\nBeste muturrean, ikuspegi multikulturala kokatuko litzateke, honen arabera kultura ezberdinak egon daitezke gizarte batean eta hauen artean elkarbizitza egokia eman behar da, asimilazionismoaren ikuspegiari aurre eginez.\nBi mutur hauen artean kokatuko lirateke errealitate ezberdinak. Azken hamarkadetan ikuspegi asmilazionistak indarra jaso duen arren iritzi publikoan, bere emaitzak ez dira oso arrakastatsuak izan eta Frantziako Banlieus-etan azken urteetan emandakoa adibide esanguratsua da. Kasu honetan asimilazio kulturala –gutxienez hasiera batean- eman da baina ez integrazio ekonomikoa eta azken honek ahalbidetu du sarritan asimilazio kulturala ez gauzatzea bigarren eta hirugarren belaunaldietan eta areago oraindik, integrismoen zabalpena ematea hainbat auzo hauetan.\nMultikulturalismoaren hedapena oso mugatua izan da eta zentzu honetan zaila da honen emaitzak aztertzea, dena den askotan komunitateen arteko elkarrizketa ezan bukatu du.\nGuzti honek gogoeta batetara garamatza, gehienetan integrazioari buruz hitz egiten dugunean arlo kultural-erlijiosoan zentratzen gara, baina ezer gutxi esaten dugu integrazio sozio-ekonomikoari buruz eta horretan datza nire ustez gaur egungo eta etorkizuneko erronka. Are gehiago, Frantzian gertatu dena kontutan hartzen badugu.\nAskotan eztabaida kultural erlijiosoetan zentratzen gara, baina etorkinei galdetzen badiegu zer den eurentzat integrazioa lan merkatuan eta bizi-baldintzetan ari dira pentsatzen, eta ez hainbeste euren erlijio, janzkera edota sinismenetan. Beste era batera esanda, asimilazionismo kulturalera mugatu gara, baina eztabaida asimilazionismo ekonomikoan datza, alegia etorkinek guk daukagun lan postua eta etxea nahi dute eta ez beste ezer.\nZeintzuk dira giltzarriak aniztasuna kudeatzeko orduan?\nGaldera hau zaila da erantzutea eta ez dut uste nik erantzun borobilik daukadanik hau bideratzeko. Lehenik eta behin uste dut lasaitasuna izan behar dela lehenengo irizpidea. Azken urte hauetan migrazioaren fenomenoa agertu zaigu eta honeki aniztasuna handitu egin du hainbat arloetan. Ezberdina eta berria dena betik lehenengo momento batean ikara apur bat sorrarazten digu, baina garrantzitsua da lasaitasuna izatea eta zentzu komuna kopetan tatuatua izatea.\nAniztasuna ailegatu da eta ailegatu da hemen gelditzeko, beraz ezinezkoa da ostrukarena egitea, sortu daitezkeen arazoei aurre egin beharko zaio eta askotan –eta hori da zailena- esku-libururik ez dugularik edota soluzioak orokortzeko aukerarik.\nArgi dago kultura ezberdinen nondik norakoak ondo ezagutzea tresna baliogarria izan behar dela eta horrela sarritan sortu daitezkeen gaizkiulertuak hobeto kudeatu daitezkela, baina ere berean kontutan hartu behar dugu zeintzuk diren negoziaezinak diren giza-eskubideak eta gaur egun gurean indarrean dagoen marko juridikoa. Bi elementu hauen tentsioaren baitan egongo da aniztasunaren kudeaketaren erronkak, kultur arlora mugatzen badugu bederen.\nBaina berriz aipatu behar dut, ahaztu egiten zaigula sarritan arlo sozioekonomikoa eta zentzu honetan aniztasunaren kudeaketa egokia emateko bi irizpide ezinbestekotzat jotzen ditut: Lehenengo belaunaldiak enplegua izan dezala eta bigarrenak enplegu hobeago bat hezkuntzaren bidez. Beste hitzekin esanda, lan merkatuan eta hezkuntza sistema dira aniztasunaren kudeaketa eta integrazioaren gune garrantzitsuak orain eta epe ertainera ere.\nBerriki kaleratutako azterketa baten arabera, etorkinen kontrako bazterketa jarrerak murriztu egin dira baina baita etorkinen integrazio nahia ere. Zer iritzi duzu?\nIritziei buruz hitz egiten badugu nahiko baikorrak izan gaitezkela uste dut. Datuak azken bi urteetan hobera egin dute eta krisian agertu ziren hainbat jarrera indarra galdu dutela ematen du. Honek ez du esan nahi beti piztua egon behar diren alarmak itzali behar direnik, baina bai gutxienez eszenatokia ez dela txarra momento hauetan.\nDena den, jarrerak garrantzitsuak diren arren, are garrantzitsuagoak dira portaerak eta gauza ezberdinak dira. Askotan jendeak jarrera ezkorrak izan ditzazke etorkinen aurrean baina gero jarrera hauek ez dira portaera bihurtzen, eta hau oso garrantzitsua da.\nNola saihesten da hori?\nJarreratik portaerarako igaroaldi horretan uste dut arduradun politikoen eragina eta ardura oso handia dela eta euren diskurtsoen bidez harresia edota autobidea jarri dezaketela jarreratik portaerarako igaroaldian. Horregatik, hain zuzen ere, garrantzitsua iruditzen zait hitzaldi hauek antolatzearen beharra eta kasu honetan udaletxean dauden arduradunen lidergotzaren beharra elkarbizitza eta integrazioa sustatzeko eta ez kontrakoa bultzatzeko. Beste era batera esanda, testuinguru zail batean politikariak suhiltzaileak ala piromanoak izan daitezke. Nik argi daukat zein den hautua, eta botu batzuengatik herri bateko giroa eta elkarbizitza arriskuan jartzeak ez duela pena merezi iruditzen zait.\nHau esan eta gero, iruditzen zait bai EAEn zein estatúan daukagun testuingurua ez dela txarra. Politikarien diskurtsoetan etorkinen gaia ez da hauteskunde interesentzako erabili –salbuespen bakan batzuk alde batera utzita- eta hori poztekoa da.\nBaina era berean ere gizartea pentsatzen duguna baino helduagoa dela iruditzen zait eta ondo badaki egoeraren ardura norena den. Zentzu honetan, eta honekin bukatu nahiko nuke elkarrizketa, nahiz eta batzuentzat momento hau konplikatua izan, nire ustez nahiko baikor izan gaitezke eta gauzak nahiko ondo doaztela iruditzen zait, bai integrazioari dagokionez baina baita ere aniztasunaren kudeaketari dagokionez.


2016 – Batxi1G – Martxoaren 8a: El orgullo de ser mujer | Batxilergoa Jakintzan\n2016/03/08 2016/03/11 by Koro\n2016 – Batxi1G – Martxoaren 8a: El orgullo de ser mujer\nZoritxarrez emakumeok nazioarteko eguna dugu; gure eskubideak bermatuta ez dauden seinale. Dena den, zoritxarra edo zoriona perspektiba kontua izan daiteke neurri batean.\nEgunari bere alderdirik baikorrenetik begiratuz gero, beraz, aukera paregabea da borrokatzeko. Gure eskubideak aldarrikatu ditzakegu; gure baldintza kaskarrengatik kexa gaitezke; gure arazoak plazaratu ditzakegu; ikusgarritasuna ematen digu egun honek. Helburu horiek denak barnebilduz Jakintza ikastolako ikasleak ere lanean aritu dira egun hau aitzakia eta arrazoi hartuta.\nSarritan gizonezkoak baino ez ditugu topatzen testuliburuetan. Bada, DBHO1eko ikasleek Literatura Unibertsalean nabarmendutako emakume idazleak landu dituzte. Zehazki, Hego Ameriketako 6 emakume idazle: Rosario Castellanos, Alaide Foppa, Gabriela Mistral, Alejandra Pizarnik, Alfonsina Storni eta Idea Vilariño. Sei emakume, sei bizitza eta sei ahots. Lehenengo mailako giza zientzietako zortzi ikasleek aipatutako autoreei buruzko aurkezpen musikatua eskaini dute. DBH3ko ikasleez gain, herri mailako eragileak ere bertaratu dira; esaterako, Kimetzeko hainbat kide.\nNoizbait, martxoaren 8a gure egutegietatik kentzeko esperantzaz borrokan jarraitu behar dugu. Benetako berdintasunaren alde egin dezagun!\n← Previous Post 2016-Beasaingo Idazlehiaketa\nNext Post → 2016 – Ostiraleko irteera prestatzen… Bilboko portua


Murrizketak D ereduan, “inklusibitatearen” izenean | LAB sindikatua Hezkuntzan eta Irakaskuntzan\nHasiera Berriak Murrizketak D ereduan, “inklusibitatearen” izenean\nNafarroako Hezkuntza Departamentuak guraizeak dantzan jarri ditu hezkuntzan murrizketak egiteko. Bere biktimak euskaraz ikasten duten ikasleak beste behin ere, eta ez da kasualitatea. Oraingoan, ordea, murrizketa horietako batzuk teorian egoera zaurgarrian dauden ikasle “banaketa orekatua” lortu nahi duen marko legal berrituaren testuinguruaren aitzakiapean datoz. Aitzakia honekin, D ereduko hainbat ikasle are kaltetuagoak suertatuko dira A-G ereduko ikasleekin alderatuta.\nNafarroako Gobernuko Hezkuntza Departamentuak datorren ikasturteko aurre-matrikula garaiari begira ikasleen harrera arautzen duen legezko markoa berritu du. Saldu duten bezala, helburua da egoerarik zaurgarrienean dauden eta hezkuntza-premia espezifikoak dituzten ikasleen banaketa orekatuagoa lortzea segregazioa murriztu eta aukera berdintasuna bermatzeko asmoz . Itxuran parte-hartzailea izan den prozesuaren bidez gai hau arautzen duten Foru Dekretua eta Agindua berritu dira, baina funtsean LAB eta beste hezkuntza eragile guztien ekarpen gehienak bazterrean utziz. Izan ere, nagusiki jatorri sozio-ekonomikoagatik zaurgarriak diren ikasleen banaketa hutsa arautzera mugatu dira diagnosi, prebentzio eta ikasleen arreta espezifikoari erreparatu gabe. Departamentuak segregatutako eskoletan ratioak jaisteko eta baliabide gehiago esleitzeko aukera aurreikusten badu ere, ez du inongo konkreziorik zehaztu nahi izan, norabide horretan zihoazen LABen ekarpenak atzera botaz. Guk dakigula, datorren ikasturtean inongo eskolatan ez dira ratio baxuagoak aplikatuko edo aparteko baliabiderik esleituko behar espezifikoak dituzten ikasleak artatzeko.\nJatorrizko artikulua: HEMEN\nAurreko sarreraEAEko Hezkuntza Bereziko autodesplazamenduak eta kontratu partzialei uko egitea\nHurrengo sarreraBigarren Hezkuntza eta Lanbide Heziketako LEPa 2020: Informazio-aplikazioa aktibatu du Nafarroako Hezkuntza Sailak


Ez-fotografia | Kultura | Berria\nNola esplikatu uneoroko irudi pilaketa joera egungoa, argazkilaritza tradizioaren ikuspegitik?\nBada aitortzen duenik XX. mendean zeharreko irudizko artea behatzeko moduek —hala nola dialektika, psikoanalisia edota fenomenologia— jada ez digutela balio egungo irudi eraikuntzaren teoria estetiko gisa. Izan ere, argazkilaritzaren teoriak sortua zuen bere antitesia, eta gerta liteke hau ere ez-gai bihurtu izana egungo iragankortasuna aztertzeko.\nEz-fotografia (edo non-photography, edo post-photography) ideiaz ari garenean, argazki negatibo gainpilatuak, antzeko diren klixe sorta zarpailak, edota jada markoa ipini beharrik ez duten ikusmirak datozkigu burura. Esan liteke gaur egungo sare sozial eta aplikazio argazki joeren anabasak antzeko izaera hutsala duela. Sortutako argazki kopurua kontaezina da ea noiztik, edozein leku eta denborak izango luke jasoa bere irudizko erregistroa eta, era beran, behin igarota, inon ez daitezke kokatu, ez inoizko denboran. Ez-fotografia ideiarekiko antzekotasuna lagungarri izan dakiguke, baina ez zaigu nahikoa gailu berriengana hurbiltzean, hauek duten ekoizpen eta antolamendu ahalmen autonomoa dela eta.\nEgungo irudi erabilera popularren muina ez litzateke teknologikoa, eta ez du horrexegatik argazkilaritza diziplinaren aintzarik jaso. Zama historikoa gainean daraman ildoak, argazkilaritzaren nozioa munduaren bikoitz gisa zelebratu izan du, humanitate filosofiaren tradizioan. Irudigintzak filosofiarekiko izan duen erlazio historikoa handiesteak, eta helburu transzendenteen baitan zamatzeak sortu izan du argazkilaritza askiaren fedea. Hortik, argazki makina gisa eskuko gailu berriei darien ezgaitasun metafisikoak, ezereztatu egiten du medioa beraren transzendentzia ustezkoa, eta hustu egiten du gauzen eta ikuspegien esangura. Sareko irudigintza ez genuke errekonozituko munduaren irudiarekiko argazki aniztasuna sortzen duen makinaren antzera, baizik eta argazki irudi, genero eta estilo guztiak berdintzen dituen sistema modura, entitate orokor soil batean.\nGailuak, irudi bat eta bestea antzeman besterik ez du egiten, hortxe dugu argazkilaritzaren esentzia bera. Mundu ikusgarriarekiko erlazioan, bizitza esplikatu nahi duten argazkien pretentsioa zapuzten du, giza-unibertsaltasunarekiko aldarriak saihestuz. Horrela, fotografiaren teoria abstraktu erradikala iradokiko luke, berez, irudigintza ez-mundutarra eta ez-adimentsua, nolabait.\nEdonola ere, ez-fotografia delakoaren adibideak jartzeko ez dugu ohiko argazkilari eta filosofoen lana birrindu beharrik. Sare sozialetako argazkilaritzaren gorako bolada automatikoki ari da ezartzen bestela entsegu eta argudio gehiegi hartuko lituzkeen argazkilaritza ofizialaren praktikarekiko bide ezberdina.\nArgazki aplikazioek erabiltzaileak biltzen dituzte, haien irudiak eta lagunak, sailkapen, kokapen eta kategorien, lekuen, traolen arabera. Osagaien logika eta erlazioak sinplifikatuz, zerrenda eta taulazko taldeak eratuz doaz. Lege zaharreko irudi-balioarekiko ez lirateke premiazkoak irudi distribuzio berriak, horrek ekarriko luke ezaugarri eraldatzaileez ez ohartzea. Hala, uler daiteke, ohiko argazkilaritzaren porrot zantzuaren zergatia, egotziak zaizkion obligazio filosofikoen lorpenean, bere izate digitalarekin talka egin duenean.\nPentsamendu mota honen euskarriak argazkilaritza klasikoa eta eratorritako prozedura digitalen arteko bereizte faltsuaz ohartarazi gaitzake. Filosofia, fotografia eta eremu digitalaren mekanismoak antzera gidatzen badira, dagoeneko urrunduak dira irudiaren eraketarekiko loturan. Urruntze horren ondorioz, arte zein zientzia jardunaren bitarteko gisa begia eta eskua tresna zaharkitu gisa alboratuko bagenitu, ondorioztatu genezake argazkia jatorritik izan dela digitala, informaziozko eraikuntza delako bere muinean.\nEsan liteke oinarri kimikodun argazkilaritzak ez zuela aurreikusi bere luzapen digitalaren iritsiera, munduarekiko banatutako begirada automatizatuko sistema gisako funtzionamendua. Argazkilaritzak arrakasta izan zuen filosofia estandarraren logika hedatzerakoan, munduaren faksimile bat bezala errepresentatuz pentsamendua bera. Deuseztatu dira halako dogmak, eskuko teknologien eraginpean.\nTresna berrien funtzio malgutasunak kameraren fisikotasuna abstraitu egiten du, hizkuntza elektronikora itzuliz, pixelatutako azalera zapal bat, bere horretan. Fotografia matematikara itzultzen du erabiltzailearen eskuetara, irudiaren esangura sinbolikoa kolokan jarriz, eta, aldiz, erreferentzia eta testuinguruak nabarmenduz. Argazkiak ateratzea, ez litzateke jada kamera eskuan hartu eta munduari hurbiltzearen ekintza, prozesu soil eta autonomoa baizik. Argazkia atera baino lehen, erabiltzaileek atentzioa birbideratu behar dute mundutik at, eta berezko logikak dituen dimentsio batean barneratu irudimena.\nArgazkiak ez luke bere zentzua ezagutza edota adimen bisual formaren barnean izango, ez eta ere afektuzko trazarik edukiko. Funtsean, zentzurik gabea litzateke argazkilaritza, gauza aspergarria eta etsigarria; aldiz, posible eta benetako egiten duena ia erabateko desengainua dakarren inotzentzia. Fotografiaren baldintza traszendentalarekin tematzen direnentzat arrunta emango du irudi berriak. Edonola ere, ahalmen hori ez litzateke medioaren berezko ezaugarria, baizik eta irudi askiaren kontzeptuaren izenean aldarrikatutako balioa, medioari halabeharrez erantsia.


Kooperazio motak (Andoni Mujika)\nLankidetza, kooperazioa, kolaborazioa eta elkarlana antzerako kontzeptu bat azaltzeko termino ezberdinak dira. Elkarrekin lan egitea dago hauen guztien esanahiaren muinean. Gainera, kooperazioa autoeraketarekin, parte-hartzearekin, pertsonen duintasunarekin, demokraziarekin eta elkartasuna praktikatzeko modu erreal batekin erabat erlazionatuta dago. Beraz, esan daiteke, termino hauekin dauzkan loturengatik daukala daukan transzendentzia.\nAurrera egin baino lehen, gaiaren inguruan beste hiru kontsiderazio: kooperazioa, hasteko, praktika interesgarria da pertsona eta kolektiboentzat; horrez gain, Euskal Herriak tradizioa dauka bere burua antolatuz, eta elkarlanean, proiektuak aurrera ateratzen; eta hirugarrenik, etorkizunera begira, herri baten garapenerako gaurkotasun osoa duen planteamendu estrategikoa da.\nGure garaira etorrita, daukagun errealitatea begi bistatik galdu behar ez dugunez, esan behar da kooperazioa egiteko bide ezberdinak daudela. Esaldi bakarrean adierazita, kooperazioa kooperatiba barruan zein kanpoan ere gara daiteke. Herri bezala gure organizazioetarako eredu propio bat, humanoagoa, duinagoa, errentagarria eta eraginkorra nahi badugu, kooperazioa han eta hemen zabaldu behar da. Lerro hauetan zehar kooperazioa praktikatzeko zein bide ezberdin dagoen identifikatzeko saiakera egiten da. Zazpi ikusten dira:\nLehena, existitzen diren kooperatibetan. Kooperazioa sakontzeko eta berritzeko aitzindari izan daitezke kooperatibak, plataforma paregabeak. Kooperazio maila altuenak lortzeko baldintzarik egokienak daude erakunde hauetan.\nBigarrena. Kooperatiba berriak sortuz. Oso bide motibagarria da, baina mugak ere baditu. Esaterako, sektore batzuetan, industrian adibidez, oso zaila da kooperatibak sortzea; kapitala eskuratzeko zailtasunak daudelako eta abar. Une honetan, Euskal Herrian, kooperatiba berriak zerbitzuen sektorean sortzen dira batez ere.\nHirugarren aukera kooperaziorako kapital enpresetan kooperazioaren idea txertatzea da. Jabetzan, kudeaketan eta emaitzetan islatu beharko litzateke, kasu bakoitzean, adostutako graduan. Hemen dagoen desafioa da enpresari eta langileak komentzitzen.\nLaugarrena. Kapital enpresak kooperatibizatzea. Krisian edo une berezi batean (esku-aldaketa bat esaterako) dauden enpresak kooperatiba formulara ekartzeko momentu interesgarria izan daiteke.\nBosgarrena. Erakundeen arteko interkooperazioa; bai elkartasunerako, eta baita sinergia enpresarialetarako ere.\nSeigarrena. Elkarteetan herrigintza proiektuak aurrera ateratzeko egiten den lankidetza.\nEta zazpigarrena, garapenerako nazioarteko kooperazioa.


Snapdragon 875: Qualcomm-ek bere produkzio masiboa hasi du Androidea\n875 nm-ko Snapdragon 5 bidean da: Qualcomm-ek bere produkzio masiboa hasi du\nDagoeneko urteko mugikorrik espero dugun plataformetara ongietorria emateko prestatzen ari gara. Hau da snapdragon 875, dagoeneko ezaguna eta oso erabilia ordezkatuko duen prozesadore chipset-a Qualcomm Snapdragon 865 eta urte amaieran jarriko da martxan, urteko zikloa betetzen bada.\nFabrikatzaileak ez du ezer jakinarazi SoC-ren lanari buruz, baina hori ez da eragozpenik izan chipset-aren produkzio masiboa hasi den zurrumurruarentzat. Txinako ataria izan da Mydrive Berri hau duela ordu batzuk eman ziguna eta, nahiz eta Qualcomm-ek ofizial egin behar duen, sinesgarritasun handia du, garai honetan itxarondako prozesadore honen aurrekoen fabrikazioa hasi zen.\nGutxi falta da Snapdragon 875 jasotzeko\nAtariak nabarmentzen duenaren arabera, SDM875 TSMC lerroetan sartuko zen, Taiwango erdieroaleen fabrikatzaileak, ekainaren 18an, artikulu hau argitaratzen zen unean bost eguneko atzerapena baino ez duen data. Mahai gainean jarri diren kalkuluen arabera, egun System-on-Chip eguneko 6.000 eta 10.000 unitate artean sortzen dira. [Bilatu: Snapdragon 865 astindu du: Samsungek Exynos 992 produkzio masiboa abuztuan hasiko du]\nChipset eraikitzeko teknologia 5 nm-koa izango da, ondo adierazi genuen bezala. Hori, besteak beste, benetan onuragarria da energia kontsumorako. Snapdragon 7-k aurkezten dituen 865 nm-etatik datorren nodoaren tamainari esker, garraiatzailearen gailuaren autonomia luzatuko litzateke, nahiz eta nukleo munstroek eskatuko luketen energia eskakizunak edo eskariak gauzak pixka bat orekatu ditzakeen, horregatik Zentzu honetan ez lirateke oso hobekuntza garrantzitsuak izango.\nGalaxy Note 20 Ultra oraindik iragarri gabeko Snapdragon 865 Plus ekipamenduarekin hornituko litzateke\nModu berean, ikusten den lekuan, ona da, zalantzarik gabe, bai autonomia atalarentzat eta baita emango duen errendimendu orokorrarentzat ere, egungo chipset enblematikoek sortutakoak baino askoz ere altuagoak direla esaten da. .\nArtikuluaren bide osoa: Androidea » Berri » 875 nm-ko Snapdragon 5 bidean da: Qualcomm-ek bere produkzio masiboa hasi du\nEta bat-batean Apple-k widgetak aurkitu zituen\nMWC 2021 izango al da? Hala dirudi, baina mugekin


SARE SOZIALETATIK DESKONEKTATU, BIZITZA ERREALERA KONEKTATZEKO\nUrte berri off\nHilabete asko pasa dira gaiari bueltak ematen hasi nintzenetik. Eta hasiera batean bertigo pixka bat ematen badu ere, urtea sare sozial eta WhatsApp-ik gabe hasiko dut. Ez da betirako erabaki bat i...\nOÃ‘ATI IRRATIKO PROGRAMAZIOAN HAINBAT ALDAKETA\nEtapa berri bat\nGaurtik aurrera, etapa berri bat hasiko dut Oñati Irratian. 11:30etan, neguko programazioa estreinatuko dugu FM 107.4an (eta baita www.oñati.eus atarian) eta aldaketa honek, berrikunt...\nIRUDI BERRITUAREN ANALISI SAKONA\nKontzejupetik aldizkariaren berdiseinua\nIa 23 urte pasa dira Oñatiko Udalak Kontzejupetik aldizkaria sortu zuenetik. Bi hamarkada luze hauetan, herriko aldizkariak hainbat aldaketa jasan ditu. Nagusienak, azken hamarkada honetan e...\nAIA-AIA 18,3 KILOMETRO (ERLOJUPEKOA)\nEuskal Herriko Itzulia; larunbata\nIkuskizun ahaztezina. Bi hitz horiekin deskribatuko nuke aste honetan bizi izan dudan esperientzia. Astean zehar nire bloga jarraitu duzuenok jakingo duzuen bezala, astelehenetik gaur arte, Euskal ...\nEIBAR-AIA 155 KILOMETRO\nEuskal Herriko Itzulia; ostirala\nAtzo aurreratu nizuen bezala, itzuliko bostgarren etapa berezia izan da niretzat. Orain artean, irteera eta helmugak soilik jarraitu ditut errepidean. Bestelako egun guztia prentsa aretoan osatu du...\nZUMARRAGA-EIBAR (ARRATE) 162 KILOMETRO\nEuskal Herriko Itzulia; osteguna\nZe gozatua!! Sentipen horrekin oheratu nintzen atzo gauean. Goi mailako kirol proba bat egunez-egun barrutik jarraitzea bezalakorik ez dago. Nire egunerokoa, herri mailako kirola da eta hor ere izu...\nGasteiz-Zumarraga 170,7 kilometro\nEuskal Herriko Itzulia; asteazkena\nKonturatu orduko aste erdira iritsi gara. Asteazkena da. Pasaden ostiraletik alde batera eta bestera nabil txirrindularien atzetik eta egunak ziztu bizian doaz. Nik behintzat sentsazio hori daukat....\nBilbo-Gasteiz 175,4 kilometro\nEuskal Herriko Itzulia; asteartea\nAsteartea, ezberdina izan da niretzat. Lan kontuak tarteko ezin izan baitut egun osoz jarraitu Euskal Herriko itzuliko bigarren etapa. Bilborako bidaia saihestu eta goizean egin beharrekoak eginda,...\nBilbo-Bilbo 162,7 kilometro\nEuskal Herriko Itzulia; astelehena\nAste Santuetako jai egunak igaro dira. Atseden pixka bat hartzeko baliogarriak izan dira, dudarik gabe. Eguneroko errutina hautsi eta bestelako ordutegi eta plan batzuekin osatu ditut nire jai egun...\nMaiz gurutzatu beharko dut aurten errepidea\nA8-aren beste aldean\nIkasturte berria hastearekin batera, hain utzita neukan txoko honi astindu bat ematera natorkizue. Oraingo honetan, lan urte honetarako ditudan erronka berrietaz hitz egin nahi dizuet. Izan ere, ir...


Pianoa – Amadeus\nPianoa soken kontra joaz hotsa ateratzen duen instrumentua da eta klasikoen artean bera da hedatuena. Bere izaera polifonikoari eta eskaintzen dituen aukeren aberastasunari esker sekulako garrantzia izan du musika bakarka jotzeko orduan nahiz taldeka egiterakoan. Bere errepertorioa ikusgarri zabala da, hasi estilo klasikotik eta modernoan bukatu, popa, funkya eta jazza barne.\nPiano irakaskuntzaren helburua ikasleengan gaitasun hauek garatzea izango da:\nInstrumentuaren aurrean gorputz jarrera egokia hartzen ikastea.\nInstrumentua jo ahal izateko behar den mugimenduen koordinazioa eta lasaitasun maila garatzea.\nInstrumentuak eskaintzen dituen hots aukera eta ezaugarri tekniko guztiak ezagutu eta ikasle bakoitzak duen gaitasunaren arabera erabiltzen ikastea.\nEntzumenaren sentiberatasuna garatu ahal izateko teknika eskuratu eta horren bidez errepertorio egoki bat jotzen ikastea, besti ere ikaslearen gustuak eta gurariak kontuan izanik, nola estilo klasikoan hala popean.\nSormena eta bat-batekotasuna lantzea.\nTestu musikalak begiratu batean irakurtzen ikastea.\nMusika bere osotasunean ulertzeko beharrezkoak diren alderdi teorikoak ezagutu eta instrumentuari aplikatzen jakitea.\nErrepertorioa lantzea, bakarka nahiz ganbera talde txikietan edota musika modernoko konboetan, obra bakoitzaren estiloari egokitu eta agogika eta dinamika kontzeptuak aplikatuz.\nIkasketa ohitura egokiak eta eraginkorrak bereganatzen ikasi eta kontzentrazioa eta laneko diziplina indartzea.\nJendaurrean jotzeko kontzentrazio eta autokontrol mekanismo oinarrizkoenak garatzea.


Ohorerako eskubidea | Diccionario Cear\nEskubide honek dagokion pertsonak bere eremu pertsonalean edo sozialean duen balioespena babesten du.\nEstatu espainolean Konstituzioaren 18.1 artikuluan jasota dago.\nEtorkinen inguruan (asilo-eskatzaileak, errefuxiatuak edo aberrigabeak) informazioak, gezurrak, zurrumurruak, datu faltsuak eta irainak sortzeak eta hedatzeak pertsonaren ohorerako eta duintasunerako eskubidea urratzera daramate. Atzerritarren inguruko iritzi-joera publiko laidogarriak edo difamatzaileak hedatzeari legezko ekintzen bidez erantzun dakioke. Izan ere, iritzi-joera horiek publikoki hedatzen diren kasuan Konstituzio Epaitegiaren jarrera argia da sortzen den eskubideen arteko talkan: askatasunerako eskubidearen eta duintasunerako eskubidearen (biak oinarrizkoak eta konstituzionalak) arteko talka hain zuzen ere. Horrela, Konstituzio Epaitegiaren 214/1991 Epaian (Zortzigarren Oinarri Juridikoa) honako hau adierazten zen: “askatasun ideologikoan (E K 16. art.) eta adierazpen-askatasunean (E K 20.1 art.) ez da biltzen izaera arrazista edo xenofoboa duten adierazpenak, espresioak edo kanpainak zabaltzeko eskubidea; izan ere, 20.4 artikuluaren arabera ez baitago mugarik gabeko eskubiderik eta jarrera horiek zuzenean eraginpean hartutako pertsona edo pertsonen ohorerako eskubidearen aurkakoak izateaz gain giza duintasunaren moduko ondasun konstituzionalaren aurkakoa ere badira. (E K 10.art.). Duintasuna pertsonaren berezko maila edo kategoria da; izan ere, duintasunetik sortzen da eta duintasunean proiektatzen da ohorerako eskubidea (E K 18.1 art.) eta ez du inongo diskriminaziorik onartzen jaiotza-lekua, arraza, sexua, iritziak edo sinesmenak direla-eta. Herri edo etnia batekiko gorrotoa eta mespretxua giza duintasunarekiko errespetuarekin bateraezinak dira, errespetu hori gizaki, etnia eta herri oro biltzen badu soilik gauzatzen baita.\nEra berean, Epaian honako hau adierazten zen:askatasun ideologikoaren edo adierazpen-askatasunaren gauzatzean ezin dira zenbait talde (etniko, erlijioso edo sozial edo atzerritarren edo etorkinen taldeak) mespretxatzera edo haien aurkako arerio-sentimenduak sortzera zuzendutako adierazpenak onartu; izan ere, Estatu espainolean, hain zuzen ere Zuzenbideko Estatu sozial eta demokratiko batean, kolektibitate horietako kideek gizarte-komunitateko gainerako kideekin bizikidetza baketsua izateko eta errespetatuak izateko eskubidea dute;.\nKonstituzio Auzitegiaren azaroaren 11ko 214/1991 Epaia\nEspainiako Konstituzioa. Testu Bateratua. Azken aldaketa: 2011ko irailaren 27a


Ur hornidura sarea egokitzeko lanak egiten ari dira Nuarben - Uztarria (Azpeitia)\nHasi dira Nuarben ur hornidura sarea egokitzeko lanak. Udalaren aurreikuspenen arabera, nuarbetarrek "epe motzean" izango dute ur hoditeria guztia "garbituta eta egokituta". Udalak azaldu duenez, "azken hilabeteotan beste hainbat neurri ere hartu dira egoera bere onera ekartzeko".\nNuarbeko hainbat etxetako iturrietatik ur zikina irteten zela eta, egoera hori konpontzeko hainbat proba egin ditu Udalak urteetan zehar, baina proba horiek ez zuten lortu arazoa konpontzerik. Gaur gaurkoz, eta urtea hasi zenetik, ordea, "arazoa konponduta" dagoela esan du Udalak.\nNuarbek ur gordailu propioa du, eta ez dago ur sare nagusira lotuta. Arazoa gordailuan egon zitekeelakoan, Azpeitiko Udalak Beizamako ur depositotik bideratu du ura Nuarbera azken hilabeteotan. Era berean, Nuarbeko ur hoditeria nagusia garbitu, purgatu eta egokitzen ari da hilabete hasieratik, Gipuzkoako Urak agentziarekin batera.\nUr sare nagusirako konexioa\nAzpeitiko Udalaren helburua da Nuarbe ur sare nagusira konektatzea. Hori egiteko eskumena Gipuzkoako Foru Aldundiarena dela azpimarratu du Udalak. Nuarbe ur sare nagusira konektatzea xede, Aldundiarekin hainbat bilera egin izan direla esan du erakundeak. Foru Aldundiak Urrestillatik hasi eta Nuarbe, Matxinbenta eta Beizama arteko ur konexioaren proiektua egin duela jakinarazi du Udalak. Obra horiek 2019an egingo direla aurreikusten dute.


Euskaraz bizi nahiari, epaiketarik ez! - GARA\nItziar Claver Herrera, Haizea Ramirez de Alda Pozueta Altsasuko EH\nEuskaraz bizi nahiari, epaiketarik ez!\nIrailaren 11n Altsasuko EHEko bi kide epaituak izango gara. Epaituak, euskaraz bizi nahi izateagatik? Euskarak bizi duen zapalkuntza azaleratu nahi izateagatik? Euskarak bere lurralde osoan izan beharko lukeen burujabetza aldarrikatu nahi izateagatik? Euskarak menpeko izaera politiko eta soziala du bere lurralde osoan eta horren adierazleetako bat Euskal Herriko paisaia linguistikoa dugu. Mendeetan zehar espainiar zein frantziar estatuek gurea asimilatu nahi izan dute eta arlo askotan lortu ere egin dute. Beraien hizkuntzak oso errotuak ditugu eta, egun, ez zaigu oso arrotza egiten espainola zein frantsesa edonon ikusi edota entzutea.\nBaina horiek al dira gure hizkuntzak? Horiek al dira Euskal Herriarentzat nahi ditugun hizkuntzak? Guk argi dugu erantzuna; ez dugu euskararik gabeko Euskal Herririk nahi eta horren alde borrokan jarraituko dugu.\nBorroka horretan, azaroan paisaia linguistiko euskalduna aldarrikatzera atera eta identifikatuak izan ginen. Foruzainekin euskaraz aritu ginen, baina beraiek ez zuten oso gustukoa izan eta horren harira isunak iristen hasi ziren; 300 euro, euskaraz egiteagatik eta 6.000, seinaleak ezabatzeagatik. Lehenengoa bertan behera geratu zen eta bigarrena ordaintzeko gureak ikusi genituen, oraindik zorrak ditugularik. Seinaleengatik 6.000 euro ordaintzeaz gain, epaiketara deituak ere izan gara. Altsasun aspalditik ezabatuak dauden seinaleengatik zigortu nahi gaituzte eta irailaren 11n epaitegian gure burua defendatu beharko dugu. Guk bezala, Altsasuk paisaia linguistiko euskalduna izan behar duela uste dutenek egindako ezabaketak dira eta, guk egin ez bagenituen ere, gure ideiak defendatzera joko dugu epaitegira.\nEuskaraz bizi nahi dugu, euskaraz bizitzen saiatzen gara eta euskarak bizi dituen zapalkuntza eta erasoak salatzen jarraituko dugu. Euskal Herri euskaldun eta burujabe batean sinesten dugu eta hori eraikitzeko bidean guztiok dugun ardura gogorarazi nahi dizuegu. Euskaraz bizi! Euskaraz bizi nahiari epaiketarik ez!


uztaila | 2012 | Mendiko behatokia\nMonth: uztaila 2012\n2012(e)ko uztailaren 31a\nGaur 90, Etxe!\nZain ginduan, ea 90ra iritsiko ote hintzen, huraxe gure ilusio. 10 egun aurreratuta aldegin hinguan, ordea. Beizamako ta Nuarbeko zuen baserrien berri dakien Largarateko Nikolas ari huan hire urtebetzerako bertsoak prestatzen: ezin bukatuz harrapatu huan; baina osatu zetik, gaur gogoratu eta abestu ditugun 3 bertsoak. Guk abestu baino lehen jakinak izango hituan hiretzako, baina guretzat ez, ordea, kantatu ta gozatu ditugun arte\n2012(e)ko uztailaren 23a\nHileta genuen gaur\nJoan Etxezarreta Beizamar jatorra joan zitzaigun atzo, bazkalaurrean. Ia 38 urte bete zituen Arantzazuko sukalde beroan, 1964an hasita, mende honetao lehen urteotan atseden ondo merezia hartu zuen arte. Ez gogo faltaz, ez; burubarren baitakoa alzheimer gero eta ezagunagoa bilakatzen ari zaigun gaitzak janda baino.\nBaina, esan dezadan agudo, bere baserriko umore sano xirikaria ez zuela sekula santan galdu: ez zen disimulatzen zuelako, keba! Halakoxe sanidade jatorra zuelako, goitik behera eta aldenaz alde, bere irrifar betiko alai hura galdu gabe, ezkerreko begi kei\n2012(e)ko uztailaren 21a\nGandiagan, Gandiagarenren bila. Halaxe genuen izenburu, eta halaxe ibili gara, Gandiaga II-ko Parketxean, bere olerkien mezu sakonenaren peskizan. Olerkari sentitu zeneko lehen pausoei jarraiki, bere Orbelaungo zuztarren saparen segidan, zuhaitz enbor gotordun eta adar abarotsu jaiki ta hazi zenaren bidaiari antzematen saiatu gara. Orbelaungo txertakak Arantzazuko mentuen txertualdian lortu zuen zuhaitz oparo bilakatuko zen horrengandik lehen fruitualdi bikaina, Elorri olerki sorta sakona. Gero mutualdi luzeak zapuztu zuen, baina ez antzutu. Zaputzetik libratzeko, bat izatekotan, Jurgi Oteitzarekin egingo zuen topo. Topaketa horrek, -ez da alferrik Gandiaga Topalekua- ez gutxi kostata baina, Hiru Gizon Bakarka oparo emankorrak ekarri zigun bigarren fruitualdi ezin aberatsagoa lortuko zigun. Zuhaitz eta landare ia guztiei bezalatsu, Gure Gandi\n2012(e)ko uztailaren 17a\nEgiguren Gotzaina (II)\nArtzantzan eta unai edo behizaintzan, txakurrekin jolasean etxaburuan eta katuekin sukaldean, eta sukaldeko anai-arrebekiko harremanetan, eskola berezia izan dugu baserritako lanaldi eta atsedentxoetan ikasteko. Halakoxe eskolatik zetorren gure Manuel Goiaztarra, Arantzazuko ikastetxera iritsita beste horrenbeste baserriseme gazterekin topo egin zuenean. Latinak, astean zazpi eskolaldi izanik, lanak ematen zituen, egia; baina kostosoagoa zitzaien gehienei gaztelera ezin menderatua. Halere, aldameneko eta beste kideen animoz eta laguntzaz dena gainditzeko gauza zen zentzu sanoz beterik zetorrena.\nIkasketa gogortsuenak gainditu orduko, nobiziadua, Erriberriko filosofia ikasketak eta Arantzazuko teologia zuztarretaz jabetzeko saioak, eta\nTristea eta penagarria\nXoriek mututualdia dute udan, lumajearen mudaldian. Hala dabiltz zozo ta birigarroak, isilean ta gordeka. Isilik karnabak ere, mudabelarren hazittikia jaten. Antzekorik ote zuen Elizako hainbat agintarik, bazterrak jo ta asaldatu dituen krisialdia ez ote zaien iritsi edo\n2012(e)ko uztailaren 16a\nEgiguren Gotzaina (I)\nAtzo goizean hil zitzaigun Bermeoko anaidian, bertako gaiso erretiratuen artean,\nManuel Egiguren Galarraga, gure gotzain anai fina. 82 urte zituen, 64 bai frailetzako profesa egin zuenetik eta beste 58 apaiztu zenetik. Gotzain, berriz, 1982ko uztailaren 18an ordenatua izan zenez, 3 egun falta zitzaizkion 30 urte betetzeko, nahiz eta duela 5 urte jubilatu zen gotzain lanetatik, hantxe Bolibian betiko lanean jarraitu zuen arren.\nBere bizitzako pausoak eta ibilbidearen koska nagusiak, alegia, bere bizitzaren hezurdura kontatu nahi dut gaurkoan; hainbeste mami duenez Manuel anaiaren bizitzak, biharko saiotxoan saiatuko bainatzaizue, merezi duelakoan nagoelako, Goiazko baserri bizitzatik Arantzazura aldatua izan zen landare emankor gure anaia maitagarri honen bueloa eta bizi-zentzu aparta.\n1930eko Urteberri egunez jaio zen Goiazko malkar altuetan. Gerra sasoi eta gerraosteko laztasunetan baserrian zailduta 13 urtez-edo etorri zen Arantzazura, 16rekin Zarauzko nobiziadua abiatzeko. 17 urte zituela eman zuen fraile bizitza onartzeko lehen zinitza. 21 urtez berretsiko zuen hemen Arantzazun, teologia ikasketetan zailtzen zihoan bitartean. Eta, 24 urte bete eta laister, 1954ko martxoaren 13an egingo zuten apaiz bere kurtsokideekin batera. Bitxia izan zen niretzat egun hura, orduantxe ikusi bainituen lehen aldikoz, nire 10 urte jakingose haietatik zesuman, fraile gazte sorta meza emateko baimentzen.\nApaiztu ondorengo zortzi urteak, 2 Foruan eta 6 Bermeon pasako zituen Manuelek; Foruan, Seminarioko hezitzaile eta irakasle; Bermeon, gazteen pastoraltzan batipat. 1962an Ameriketako Misiolari-Taldean parte lan egin zuen beste 3 urtez. Lan hori bete ondoren Montevideo-ra (Uruguay) destinatua izan zen; han, beste 10 urte bete eta Villa Diamante-ra (Argentina) igaroko zen; handik, Asunzion-era (Paraguay); han\n2012(e)ko uztailaren 12a\nErmanoa fans 1\n– Hi, Pello, nola asmatu huen atzotik ja, gaur goizean hain hotz egingo zuela?\n– Ta zuk nondik dakizu? Goitb ikusi ahal zenuen, edo\n2012(e)ko uztailaren 10a\nAtzoko ama-semeen sanidadeak ezpal ederrik eman du gure ermanoen solasean. Izan ere, laurogeitik gora zazpi-zortzi zurubi maila igo dituztenen eskarmentuak badizu mamin egokirik, batzutan gazigozoxka, batzuei aukeran ozpintxutsu ere suerta dakiekeen arren. Familia askoren sanidadeaz geniharduela, hala zioen gure ermano baserritarrak:\n– Ni neok, aspaldiko dotri\n2012(e)ko uztailaren 9a\nAma-semeak bazkaltzen. Gaur bertan. Errelebotik etorria semea: gustu osoz, merezitako otamena gozatuz, amatxori, laneko eguneroko betiko kontuak aparkatu eta, janari gozo betea solas mamidunaz gizenduz, hala diotsa:\n– Ama, paradisua mundu honetan hamar urte bittartekua da; orduan bai bizi, bizi. Handik aurrerakua, norberaren mesederako bada, aldamenekoa zapaltzen erakusten dizue; eta, zergatik ez, horixe dela legezko pentsauta bizi da asko eta asko. Eta, zergatik ez, horrek mundu honetarako irabaziak badakarzkitzu\n2012(e)ko uztailaren 5a\n3 erretrato pasieran\nHitz horixe esanez, esan bezainbat galdetuz, halaxe lotu natzaio 74 urteko erretratista batekiko solasaldi pausatu bati. Pausatuarena diot, kastillanoa astiro ta totel antzean zeriolako. Arantzazuko plazatik haruntz, espaloian etzanda, plano guztiz bitxi bateko argazkia koadratzen ikusteak, txunditurik lotu nau halako estimazio inbiriazko batean. Saiatuko naiz, halako batean, porlanean etzanda, koadro beretsuko argazkia erretratatzen


Pedro Olea zinemagilea: «Zentsurak hor jarraitzen du» | Kultura | Naiz\n2020 AZA. 02 - 14:55h\nPedro Olea zinemagilea: «Zentsurak hor jarraitzen du»\nPedro Olea (Bilbo, 1938) zinemagilearen ibilbidea 70. hamarkadatik gaur eguneraino iristen da. Oparoa oso, arrakasta ezagutu du –‘Un hombre llamado Flor de Otoño’ (1978) edo ‘El maestro de esgrima’ (1992) lanekin kasu–, baita erabateko porrota ere. Garaian garaiko gaiei eutsi die, beti zentsurarekin borrokatuz. ‘Olea... ¡más alto!’ dokumental-film luzean bere erretratua osatu du Pablo Malok.\nPedro Olea, filmearen irudi batean. (GOLEM)\nPablo Malo (‘Lasa eta Zabala’) donostiarrak Pedro Olea zinemagileari buruzko dokumental-luzemetraiaren proposamena jaso zuenean eskatutakoaren zailtasuna argi zuen hasieratik. «Batez ere Olea euskal zinemagileentzat erreferentea zelako eta egile honen ibilbidea hainbat hamarkada zeharkatu dituelako; 60. hamarkadatik hasita, Zinema Eskolan hasi zenean, gaur eguneraino, frankismo garaiak tarteko. Oleak, gainera, mota guztietako estiloak jorratu ditu zineman», aitortu du Pablo Malok Bilbon egin duen prentsa agerraldian, Olea ere bertan zela.\n‘Olea... ¡más alto!’ izenburuarekin, filma zinema-aretoetara iritsiko da datorren ostiralean, azaroaren 6an. Garai arraro hauetan, eta hain justu zinema estreinaldi guztiak atzeratzen ari direnean, Golem ekoizleak hau bezalako formatu ezohiko produktu bat –dokumentala, alegia– zinema-aretoetara eramateko apustu irmoa egin du.\nPablo Malok NAIZi aitortu dion bezala, joan den apirilean estreinatzeko zorian zeuden, konfinamendua iritsi zitzaigunean. Orain, bigarren konfinamenduaren susmoak hedatzen ari direnean, dokumentalak salto emango du zinema-areto komertzialetara eta baita Zinebi jaialdira ere, Bilboko Dokumentalen eta Film Laburren Nazioarteko jaialdiaren 62. edizioaren bezperatan aurreestreinatuko baita Alondegiko Golem zinematan.\nZehazki, Zinebik aurreestreinatuko du dokumentala azaroaren 5ean, 19.00etan. Zinebi bera azaroaren 13tik 26ra burutzekoa da eta, gauzak okertzen ez badira bederen, bi eratara egingo da; bai presentzialki bai «online» erara.\nZentsurak eta borrokak\n‘Olea... ¡más alto!’ filmean Pedro Olearen umorea, zinema egiteko manera eta ikuspuntu ezkertiarra islatzen dira. Bost hamarkadetan, bizitza sozial eta politikoari bere begirada pertsonala eman dio, bai zinema formatuan baita telebistarako egin dituen tituluetan. Arriskuak hartzeko beldurrik ez du izan, eta mota guztietako tematikak ukitu ditu... frankismoaren zentsura gailenduz, gaur egungo ikuspegitik erabat modernoak eta zorrotzak diren tituluak errodatu dituelako.\nHorren adibide ‘Pim, pam, pum... ¡Fuego!’ (1975), ‘Un hombre llamado Flor de Otoño’ (1976) edo ‘Akelarre’ (1986) titulu apurtzaileak. Lehenengoan, Concha Velasko eta Fernando Fernan Gomez protagonistak zituelarik, Gerra Zibilean irabazleen ustelkeria salatu zuen, komedia musikala itxurarekin. Bigarrenean, Jose Maria Rodriguez (Jose Sacristan, Donostian Zilarrezko Maskorra jaso zuen lan honegatik) pertsonaia historikoaren erretratoa filmatu zuen; hau da, Primo de Riveraren aurkako atentatuaren egilearena. Hirugarrenean, Euskal Herrian sorginen eta kultura herrikoiaren aurkako epaiketak islatu zuen. Zentsuraren aurka borrokatu zuen beti... frankismoan eta gaur egun ere.\n«Ea zentsura desagertu ote den galdetzen didazu? Ez, zentsurak bere horretan darrai», erantzun dio NAIZi Pedro Oleak.\n«Are gehiago –gaineratzen du–, gaur egun ezinezkoa izango zen ‘Un hombre llamado Flor de Otoño’ bezalako film bat egitea, eta ez protagonista gay-a delako, baizik eta Gobernuko presidentea akabatu nahi duen anarkista bati buruzko istorioa xamurtasunez kontatu nuelako. Gaur egun terrorismoa goraipatzea dela esango lukete, ‘Akelarre’ egin nuenean horrelakoak esan zizkidaten moduan. ‘Ikuspuntua proetarra da’, esaten zidaten orduan. Ni neuk kontatzen ditudan istorioak bizitzan oinarrituta daudenean. Gaur egun sekulako arazoak izango nituzke, hori bai. Eta are gehiago, TVErentzat egin nuen azken lana ‘La conspiración’ izenekoa, non Molak Gerra Zibila Nafarroatik nola irabazi zuen kontatzen dudan, zazpi urtez debekatuta egon da. Orduan PPk gehiengo osoa zuen TVEn; orain, ez dakigu telebista publikoko egoera nola dagoen, baina behintzat jende normala dago, Rosa Maria Mateo eta bere taldea kasu, eta akordio batera irisi gara ikusi ahal izan dadin, zazpi urteren buruan. Gaur egun zentsura ekonomikoa daukagu; filme txikiak egin ditzakezu, talde txiki batekin, baina handia denean, TVEren laguntza behar duzunean, esaterako... Ez dago zentsurarik, ados, baina imajinatu al dezakezu Juan Carlos I eta Corinnaren artekoa film batean islatzea? Ba ez, noski, eta ez dago zentsurarik».


Ireki shp fitxategiak Google Earth-ekin - Geofumed\nAbuztua, 2015 Geospatial - GIS, Google Earth / Maps\nGoogle Earth Pro bertsioa aspalditik ordaindu egin da, hau da, aplikazioa zuzenean GIS eta Raster fitxategiak irekitzeko aukera dago. Badakigu SHP fitxategia Google Earth-era bidaltzeko modu desberdinak direla, software jabedun bezalakoak BentleyMap o AutoCAD Civil3D, Edo kode irekiko gisa QGIS o gvSIG; Bi alderdietan KMLra aldatzea beharrezkoa da.\nArtikulu honetan Google Earth Pro nola egin azaltzen dugu:\nNola deskargatu Google Earth Pro\nJendeak «Deskargatu Google Earth» bilaketak egiten duenean, inoiz ez da pro Pro, Google-ren gaizkia edo ordaintzen ez duen botoi sinple bat aukeratzeko.\nHau da esteka Jaitsi Google Earth Pro.\nHau da esteka Deskargatu Google Earth, Bertsio arrunta.\nBertsioa instalatzen duzunean, API tekla eskatuko zaigu. Inoiz ireki ez baduzu, mezu elektronikoa eta test tekla jarri ditzakezu GEPFREE. «Doako proba» aukeratzea.\nHorrek Google Earth Pro zerbitzuak irekitzen ditu normalean.\nZer da GIS formatuak Google Earth Pro-tik ikus daitezkeen?\nGoogle Earth-en, aukera egitean Fitxategia> IrekiEdo Fitxategia> Inportatudigu bertsio normal hori bakarrik onartzen KML, KMZ eta GPX, formatu hauetan ez bezala:\nZerrendak puntu .txt .csv\nMapInfo .tab fitxategiak\nMicrostation .dgn fitxategiak\nUnited States errolda .rt1\nRaster geoerreferentziatu .tif\nTransmisioa raster .ntf formatuak\nIrudiak ERDAS .img\nPCIDSK datu baseak .pix\nSGI irudi-formatu .rgb\nModelod .ter altxatzen\nRaster matrize .rsw\nGolden Software grids binary .grd\neramangarri pixmap .pnm\nBinary orografia eredu .bt\nARC digitalizatuak Raster .gen\nGrid binary SAGA .sdat\nInportatu SHP fitxategiak\nAldea handia KML formatuan esportatu bestelako fitxategiak inportatu edo horiek inportatu Google Earth Pro, hemen planoko gaia batekin eta ez etorri ahal izango duzu kolore bakar bat geruza bakar gisa. Bertan .PRJ fitxategia, non proiekzioa, .SHP bektore datu osagarriak, DBF tabular datu eta indexatzeko .SHX konfiguratzeko izan behar da.\nInteresgarria da, ez da datu kopuruak, hau da, SHAPE2EARTH Engine tresnarekin etsita dagoela, baina funtzionalitate baliotsuak ditu, aukerak eta atributuak tematizatu ahal izateko. Era berean, onartu behar dugu GIS programak zenbait arazo KML / KMZ zehaztasunez bihurtzeko.\nDatuak inportatu, sistema galdetzen obscenities gauzak bezala:\nBegira Sweetie, zer bilatzen ari zaren ditu 2,500 inportazio baino gehiago eta kafea colapsarle erabiltzen ari zaren usteldu daiteke.\ninporta ditzakezu soilik bistan da.\nguztiak inporta dezakezu bere stubbornness propioa pean,\nEdo inportatu bertan behera dezakezu eta hobeto joango ikusten baduzu chancha eta ezarritako arrautzak.\nTaula gainean ari zaren behean ikusten den bezala, inportatutako geruza, tematizada ausazko koloreekin.\nInteresgarria, estiloa honela bikotea itsatsi pantaila taula datuak bat, kasu honetan sartzen dira:\n<taula border = "0 ″>\n<Tr> <td> <b> IDREGION </ b> </ td> <td> $ [udalerri / IDREGION] </ td> </ tr>\n<Tr> <td> <b> TIPOREGION </ b> </ td> <td> $ [udalerri / TIPOREGION] </ td> </ tr>\n<Tr> <td> <b> NOMBREREGI </ b> </ td> <td> $ [udalerri / NOMBREREGI] </ td> </ tr>\nJaitsi Google Earth Pro\naurreko Post«Aurreko Qgis - OpenSource ereduaren jardunbide egokien adibide bat\nNext Post Integrazio Erregistroan kontuan hartu beharreko 6 alderdiak - KatastroaHurrengo »\n6 "Ireki shp fitxategiak Google Earthrekin" erantzunak\nKarla Guerrero toponimoaren irudia dio:\nZeregin baterako EZ irakurtzen ez dituzten aplikazioak, geopakajeak, forma-orria eta kml-ak eskatzen zaizkit. Denbora asko eman dut informazioa bilatzen baina emaitzarik gabe. Espero dut lagun diezadala. Nire eskerrak aurreikusten ditut.\nPABLO VALDERRAMA dio:\nArtikulu bikaina, asko lagundu diogu geologiko zerrendetan proiektu batean, oso ona.\nIreki nahi nuke\nJorge Viloria dio:\nTresna ezagun honi buruzko artikulu bikaina, adibidez google earth pro, gaiaren xehetasunak eta azalpenak oso argi eta zehatza dira. Agurra.


kritiken hemeroteka » Idaztea, bizitzea\n« Gerra txikia | Mendiko giza paisaiak »\nIdaztea, bizitzea Javier Rojo / El Correo, 2018-06-09\nMaixa Zugastik iaz egin zuen agerpena euskal literaturan “L.A.A.” izenburua zuen nobelarekin. Orain, hasiera hori ez zela egun bateko kontua frogatuz, bigarren nobela plazaratu du: “Ahotsak eta itzalak”. Gaia, gerran haur batzuek bizi izandako gertakari tragiko batzuen inguruan antolatuta dago. Gehiegi zehazten ez den gerra batean (ez dira datu gehiegi ematen gerrari buruz, lekuak ere nahikoa zehaztugabeak dira), bi anaiak (Luis eta Arturo) eta haien aitak muga zeharkatu dute egoitza batean aterpea hartzeko, ustez eta salbu egongo direla bertan. Atzean utzi dituzte ama eta arreba, laster haiekin elkartuko direlakoan. Dena dela, egoitzan ere arriskua dagoela ikusita, handik alde egin beharko dute. Argumentua oinarri hauen gainean eraikitzen da, eta gerran gertatu ohi diren krudelkeriak azaltzen dira narrazioan zehar. Baina gaia bezain interesgarria da idazleak hau guztia kontatzeko erabili duen prozedura.


Parte hartze handia eta giro bikaina sanbartolomeetan - Debagoiena - Goiena.eus\nMaite Txintxurreta 2017-08-25 13:39\nArratsaldez egin zuten bolo txapelketan beste behin ere auzoko zein kanpoko jende ugari batu zen. Elgetatik edo Bergaratik etorritakoak ez dira falta izan, beti bezala, eta Soraluze edo Bizkaia aldeko bisitariak ere izan dituzte Zabaletan.\nHain zuzen, txapelketako irabazlea Pedro Guenaga berritxuarra izan zen, zortzi txirlo jota. Ehun euro eta urdaiazpikoa eraman zituen etxera sari moduan.\nTxapeldunordea ere bizkaitarra izan zen, Antolin Arizmendiarrieta markinarra. Honek bost txirlo jo zituen, eta hirurogeita hamar euro eta gazta bat jaso zuen.\nHirugarrena, berriz, hau ere bost txirlo jota, Dani Torres izan zen.\nDenera hogeita hamaika pertsonak hartu zuten parte txapelketan. Bitartean, umeak gaztelu puzgarrian saltoka pozik ibili ziren.\nJai giroa nagusi\nBola jokoaren ostean, bertsolarien txanda izan zen, eta gaua Miren Errasti eta Maddalen Arzallusen erromeriak girotutako afariarekin bukatu zuten Zabaleta auzoan. Afaria bera ere jendetsua izan zen, hirurogeita hamar pertsonatik gora batu zirelarik.\nGainera, erromeria goizeko ordu txikietara arte luzatu zen, eta antolatzaileek prestatutako garagardo eta bestelako edariak bukatzeraino iritsi ziren. Hala, beste urte batez giro ezin hobean igaro dituzte sanbartolomeak.\nGizartea Bergara Elgeta


Frankiziaren Harremanetarako | Frankiziak Nostrum | NOSTRUM\nNOSTRUM kontzeptua interesatzen bazaizu, eta asmoa baduzu kateko bazkide frankiziatzaile bihurtzeko lanerako gaitasuna eta inbertitu beharreko kapitala bilatzeko, bete ezazu inprimaki hau eta zurekin harremanetan jarriko gara: kontzeptu berritzaile, bideragarri eta arrakastatsu honetan parte hartzeko behar duzun informazio guztia jasoko duzu.\nBezeroei etxeko produktuak eta produktu naturalak eskaintzeagatik nabarmentzen da NOSTRUM. Askotariko plater gozo-gozoak ditugu: jaki orekatuak, prezio egokian. Gure platerak, batez ere, etxera edo bulegora eramateko dira, baina bezeroak badu horiek lokalean bertan jateko aukera. Horrez gain, denbora saltzen dugu, platerak prestatzeko denbora bestelako jarduerak egiteko erabil dezakeelako bezeroak. Eta hori guztia kalitateari eta betiko sukaldaritzari uko egin gabe\n*Derrigorrez bete beharreko eremuak.En breves nos pondremos en contacto con usted.\nNOSTRUM frankizia bat irekitzeko baldintzak\nInbertitzeko ahalmena: 70.000 eurotik aurrera lokalaren arabera. Sarrerako kanona barne.\nGutxienez 50.000 biztanle dituen herri batean kokatzea edota merkataritza- edo bulego-gune handietan.\nPublizitate-kanona: salmenten % 2a (gune geografikoaren arabera).\nSoftware eta kudeaketa zentralizatuaren erabilera.\nEtxean egindako platerak eskaintzen dizkiegu gure bezeroei\n(ikus karta gure web orrian), letxean edo bulegoan dasta ditzaten, edota gure lokalean bertan, autozerbitzuko sistemaren bidez..\nGure lokalek 60 eta 120 m2 bitarte dituzte, Lokaletan ez dago sukalderik eta hortaz, ez da keak ateratzeko biderik behar.\nPrestatutako produktuak egunero jasotzen ditugu, behar bezala ontziratuak: zentraletik dendara zuzenean..\nLagun 1 edo 2 behar dira lokala martxan jartzeko eta behar bezala eramateko.


Hemingway eta berarekin batera II. Mundu Gerran Kuban nazien itsaspeko atzetik ibili ziren euskaldunak Hemingway eta berarekin batera II. Mundu Gerran Kuban nazien itsaspeko atzetik ibili ziren euskaldunak\nHome Mundua eta Euskaldunak Euskaldunak munduan Hemingway eta berarekin batera II. Mundu Gerran Kuban nazien itsaspeko atzetik ibili...\nUrt 4, 2021\nAsko hitz egin dugu Ernest Hemingway idazle estatubatuarraren eta euskal idazleen harremanaz, eta asko idatzi dugu ere euskal pilotariek Kuban duten presentziaz. Bi kasuetan, II. Mundu Gerran, Kubako kostan zehar euskal idazleak eta pilotari-talde batek itsaspeko nazien ehizara nabigatu zutela kontatzen duen istorioa aipatu dugu. Edo autoreak Mundakan Andrés Unzain apaizaren hilobia bisitatu zuenarena, Euzkadiko Armadako kapilaua, Kuban erbestean zegoela, pilotariak, euskal erbesteratuak edo idazle estatubatuarra bera aholkatu zituena.\nHori guztia gogorarazi nahi dugu, BBC Mundo egunkariak José Carlos Cuetok sinatutako artikulu bat argitaratu duelako. Artikulu honetan, II. Mundu Gerran idazle horrek faxismoaren aurka izandako borroka kontatzen da.\nArtikuluan, Hemingway en Cuba-ren autorea den Norberto Fuentes idazle kubatarrak, uharteko nobelagile estatubatuarraren bizitza kontatzen duenak, ematen dituen informazioetan oinarrituta, istorio bitxi honen ikuspegi zehatzagoa lortu dugu. Istorio honetan, idazle iparramerikarra eta ondo ezagutzen zituen euskaldunak, Habanako Jai Alai euskal pilotariak, nahasten dira.\nHori bai, ziur gaude ezen, Karibeko errepublika hartan nazien eta falangista espainiarren aurkako abentura kubatar horretan lagundu ziotenez hitz egiten denean, kontakizunean «espainiar» terminoa kasu askotan «euskaldun» hitzarekin aldatuko bagenu, askoz gehiago doituko litzatekeela errealitatera.\nBBC Mundo – 2021/1/2 – Britainia Handia\nPrevious article1899ko Miarritzeko «Grande Plage»ren film bat, bideo koloreztatua, 4K-ara eskalatua eta soinuztatuta\nNext article«Lima Basque Center»ren deklarazioa, Washingtongo kapitolioaren aurkako erasoaren aurrean


Langileak birkalifikatzen eta kalitatezko lanpostuak sortzen inbertitzeko eskatu du EBko Enplegu komisarioak\nEnpleguaren IV. Kongresua\nEnpleguaren IV. Kongresuan parte hartu dute Nicholas Schmit komisarioak, Nadia Calviño Espainiako Gobernuko presidenteordeak eta Idoia Mendia sailburuak, besteak beste.\nNadia Calviño eta Idoia Mendia. Argazkia: EFE\nLangileen kualifikazioan eta kalitatezko enpleguen sorreran diru gehiago inbertitzeko eskatu die Nicholas Schmit EBko Enplegu komisarioak 27 herrialdeei. Kalitatezko enpleguaren oinarria soldata "egokia" dela azpimarratu du.\nNicholas Schmit EBko Enplegu komisarioak, Nadia Calviño Espainiako Gobernuko presidenteordeak eta Idoia Mendia sailburuak parte hartu dute, besteak beste, Gasteizen gaur egiten ari diren Enpleguaren IV. Kongresuan.\nSchmitek ohartarazi duenez, prestakuntza handiko eta kualifikazio baxuko langileen arteko desberdintasunek gora egin dute. Horri gehitu behar zaio prezioek gora egin dutela eta, ondorioz, lanaldi osoko langileek ere bizitza duina izateko zailtasunak dituztela. "Hamar langiletik bat pobrezia arriskuan dago EBn", salatu du.\nKomisarioak susperraldia ekonomia berreraikitzeko baliatzea eskatu die 27 herrialdeei, oinarri gisa gizarte babesa eta modernizazioa hartuta. Haren esanetan, askoz ere diru gehiago inbertitu behar da hezkuntzan, langileak birkalifikatzen eta prestakuntzan, baita azpiegitura sozialetan ere.\nEuskal Autonomia Erkidegoari dagokionez, salatu du polarizazio handia dagoela kualifikazio handia eta txikia dutenen artean. Hori dela eta, kualifikazio txikiena duten horien prestakuntza hobetzea eskatu du, pizgarrien eta prestakuntza planen bitartez.\nIdoia Mendia Eusko Jaurlaritzako Lan eta Enplegu sailburuaren hitzetan, aurrerapen ekonomikoa eta gizarte kohesioa elkarri lotuta joan behar dira. Ildo horretan, Mendiak esan du administrazioek konpromisoa dutela enplegu berria pandemiaren aurretik zegoena baino hobea izatea lortzeko.\nMendiak azaldu duenez, etorkizuneko enplegua kalitatezkoa izango bada, prestakuntzan egin behar da azpimarra. Lankidetza eta gobernantza partekatua defendatu ditu herrialdearen lehiakortasuna bermatzeko; izan ere, Mendiaren arabera, gizarte kohesioa, helburu bat ez ezik, lehiakortasuna lortzeko bidean inbertsio bat ere bada.\nNadia Calviñok, bere aldetik, lan erreforma eta pentsioen erreforma izan ditu ahotan. Gizarte eragileekin harremanak onak direla esan du, eta urtea amaitu aurretik akordioa lortzeko itxaropena agertu du.\nCalviñoren arabera, lan-erreformaren helburua prekarietatea desagerraraztea eta enpleguaren kalitatea eta enpresen lehiakortasuna hobetzea da.\nPentsioen erreformari dagokionez, ostera, gizarte eragileek Espainiako Gobernuaren proposamena babestea espero du; izan ere, helburua da pentsioen sistema "epe ertain eta luzera indartsua" izatea, baina baita "ahalik eta progresiboena eta bidezkoena" izatea ere.


Pello Lizarralderekin hasi dugu Eibarko irakurle-taldearen denboraldi berria — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Eibartik / Pello Lizarralderekin hasi dugu Eibarko irakurle-taldearen denboraldi berria\nPello Lizarralderekin hasi dugu Eibarko irakurle-taldearen denboraldi berria\nAsier Sarasua 2015/01/09 09:15\nEibarko irakurle-klubean ondo hasi dugu urte berria. Herenegun Pello Lizarralde izan genuen bisitari, "Sargori" (Pamiela, 1994) liburuaz berbetan. Datorren hilean, berriz, Iñigo Aranbarri eta bere "Apirila" (Susa, 2014). Lizarraldek bertan esan zituen batzuk bildu ditugu ondorengo lerroetan.\nBi ohar plazaratuz ekin zion saioari Pello Lizarraldek. Batetik, galtzaile ona dela eta ez dela mintzen kritikekin, lasai esan genezakeela pentsatzen genuena; bestetik, mahai-inguru eta hitzaldietan ez duela sekula parte hartzen, baina irakurle-klubetan, "gai librean", eroso eta gustura jarduten duela.\nPoztu egin omen zen bere lanen artean Sargori aukeratu genuelako Eibarren. Beretzat liburu berezia izan arren, aspaldi idatzi eta erdi-ahaztuta daukalako, eta irakurle-talde bakarrean egokitu zaiolako liburu horren inguruan mintzatzea.\nBaztanen irakasle zela hasi omen zen Sargori imajinatzen, buruan zirriborratzen, baina momentuan ausardia falta izan omen zitzaion, eta beste 6-7 urte behar izan zituen argitaratzeko. Guztiaren erdigunea lagun batek kontatutako istorio txiki bat izan zen, gerora "Barnean" ipuina izango zena. Hari horri tiraka bururatu omen zituen gainontzeko ipuinak, nahiz eta urte batzuk behar izan zituen guztiak paperean jartzeko. Izan ere, argi zuen ipuin guztiak izan arte ez zela idazten hasiko; eta argi, era berean, guztiak bateratuko zituen zerbait behar zuela.\nHorren harira esan zuen, berari ez zaizkiola gustatzen ipuin-bilduma hutsak, eta guztien artean kohesio hari bat aurkitzen saiatu zela. Sargoriko ipuinek ere, guztiek batera hartzen dute zentzua; batasunean eta elkarren ondoan.\nKasu honetan bero-sapa sargori hori izan zen ipuinen gidalerro, ipuin guztietan ezin hobeto deskribatzen den uda-giro astun hori (Lizarralderen berezko estiloaz gain). "Sargoriak dakar irrealitate sentsazioa, eta sargoriarekin muga arriskutsuak zeharka daitezke. Sargoriak mugara eraman zaitzake eta oso erreakzio arraroak izan ditzakezu. Egoerak lehertu egin daitezke, edo lehertzeko zorian egon, behintzat". Leherzorian dagoen giro hori adierazi nahi izan zuen ipuin-bilduma honetan.\nBere ipuinetan "ezer ez dela gertatzen" aipatu zen irakurleen artean, eta Lizarraldek laudoriotzat hartu zuen komentarioa. "Intriga eta akzioa ez zaizkit interesatzen. Nire liburuetan horien bila bazabiltzate, defraudatu egingo zaituztet". Izan ere, "literaturak balio behar du eguneroko bizitzan sartzeko, eta ez eguneroko bizitzatik kanpo eramateko. Horrelako literatura ez zait interesatzen". Norbere bizitzan oihartzuna duen horri erantzuna topatzeko balio behar du literaturak.\nBazterretik idatzitako liburua izan zen Sargori. Nafarroatik (orduan periferiaren periferia), argitaletxe hasi berri batean, eta estilo berezi samarrean. Gerora, aldiz, ibilbide ona izan du, bai irakurleen artean zein beste idazle batzuen artean.\nNire aldetik, berari aipatu izan nion, eta aurrerago ere idatzi izan dut blog honetan bertan: euskaraz idatzi diren ipuin-liburu onenen artean dago Sargori. Lehen aldiz irakurri nuenean idatzitakoa ekarriko dut berriro hona:\n"Sargori", Pello Lizarralde (Pamiela, 1994)\nIdazle berezia da Pello Lizarralde (Zumarraga, 1956). Gutxitxo argitaratzen du. Berezi idazten du. Euskal letretan ahots bakarrez. Bere idazkera gustatuko zaizu ala ez, baina ezingo duzu esan beste edozein idazleren tankerakoa denik. Eta niri izugarri gustatzen zait. Atmosferak sortzeko duen erraztasuna, xehetasunik txikiena ere adierazteko duen gaitasuna, beti ere voyeur ukituarekin...\nIzugarria da Lizarraldek irudiak, egoerak, ezenak... deskribatzeko duen gaitasuna. Irakurri ahala “ikusi” egiten dituzu gertakizunak. Eta ikusi ez ezik, usaindu, entzun eta sentitu ere egiten dituzu Lizarraldek kontatzen dituenak. Argazkilaria dirudi (edo zinemagilea, beharbada), idazlea baino gehiago, egoerak azaltzeko duen erraztasun eta gaitasun handi eta arin horregatik.\nEibarko Liburutegiak eta ...eta kitto! euskara elkarteak antolatzen dute Eibarko irakurle-taldea. Hileko lehenengo martitzenean elkartzen gara Portalea kultur etxean eta liburu (eta idazle) bikainak ezagutzeko aukera izan dugu azken 2 urteotan. Besteak beste, bisitari izan ditugu, Harkaitz Cano, Hasier Etxeberria, Arantxa Urretabizkaia, Iban Zaldua, Miren Agur Meabe... eta beste hamaika. Liburutegiaren Flickerrean dituzu argazkiak bilduma hauetan.\n2015eko denboraldi berriari ekiteko, berriz, Pello Lizarralde eta bere "Sargori" (Pamiela, 1994) izan dugu lehenengoa. Hurrengo saioak ere prest daude: "Apirila" (Iñigo Aranbarri, 2014) otsailean, "Fikzioaren izterrak" (Ur Apalategi, 2010) martxoan, "Erraiak" (Danele Sarriugarte, 2014) apirilean, eta oraindik izenik ez duen beste bat maiatzean. Egitarau polita!\nEman izena liburutegian; ez zara damutuko.\nArgazkiak: Eibarko Juan San Martin Liburutegia.\netiketak: eibar, liburutegia, irakurle-taldea, liburuak


Enbeitatarren sokak ez du etenik Bizkaiko Txapelketan. 1958 eta 1959an Balendin Enbeitak, Urretxindorra handiaren semeak irabazi zituen lehenengo bi edizioak. 1990 eta 1992an, Jon Enbeitarentzat izan zen txapela. Eta 2018an, hurrengo belaunaldiak hartu du lekukoa, Onintza Enbeitaren lan bikainari esker. Familiakoak gogoan hartu zituen azken agurrean, “Zuen altzoan egin naz, ni neska bat ahalduna”.\nBertsolaritza etxetik dakar Onintza Enbeitak, belaunaldiz belaunaldi ondutako formulan diluituta. Oholtza gainean, alabaina, norbanakoak eman behar dio hauspoa transmisioaren suari. Miribillako finalean, abizenaren pisurik gabeko Onintza entzun genuen, bere-berea duen estiloa gorenera eramanaz. Txapeldunak saioaren ondoren onartu zuenez, gaiak neurri-neurrikoak etorri zitzaizkion, “kosmosa” bere alde jarri izan balitz bezala.\n“Zorotzat hartu zaitue danek, baina bardin deutsu” zen bakarkako gaia buruz burukoan. Benetako Onintza ere halakoxea da ia-ia, berak onartu zuenez. Natural kantatu zuen, puntuak pilatu eta publikoa berotzeko: “Baina nik nori eskatu behar, deutsat ba orain baimena/ Neure barrutik atera nahi dot, behinola izan nintzena”. Seiko motzean ere ederto aritu zen muxikarra, gaiari zukua ateratzen, kideari erantzuten eta ideia zorrotzak plazaratzen. Etxahun Lekue bigarrena, aldiz, beste batzuetan baino irregularrago aritu zen, ezin distira eginda.\nFinal parekatua izan zen, pronostikoek ere hala iragarria zuten. Onintza Enbeita eta Etxahun Lekue heldu ziren buruz burukora, baina besteak ez ziren urrun geratu. Izenak baino, zortzikotea nabarmentzea litzateke bidezkoena. Hirugarren Xabat Galletebeitia izan zen, beti bezala dotore eta original. Laugarren eta bosgarren lekuan berdinduta amaitu zuten Jone Uriak eta Nerea Ibarzabalek. Goiko postuetan ibiltzea zuten helburu, baina koska bat falta izan zitzaien. Miren Amuriza ere gehiagorako gai da, baina ariketa batzuetan onenen pare jardun zuen, adibidez hamarreko txikian.\nAparteko aipamena merezi dute Eneko Abasolo Abarkasek eta Aitor Bizkarrak. Azken unean sartu ziren finalean, iurretarra 2010etik zegoen finalaurreetatik pasa ezinda, eta Bizkarrak lehenengo finala zuen. Zazpigarren eta zortzigarren izan ziren, baina, hala ere, publikoak haien bertsoetako batzuk txalotu zituen gehien. Finalen kalitatea ez dute irabazleek soilik ezartzen. Lehena bezala zortzigarrena ere nabarmenduz gero, orduan gozatzen du zaleak.\nFinal parekatua ez ezik, final parekidea ere izan zen Bilbokoa, laugarren aldiz jarraian. Oraingoan bai, emakume batek jantzi zuen Bizkaiko txapela. Jon Enbeita osabak jantzi zion, gainera. Gutxienez bi urtez izango da Onintza txapeldun, eta jasotako maitasun guztia plazaz plaza bueltatzen ahaleginduko dela agindu zuen.\nKanal hauetan artxibatua: Bizkaiko Bertsolari Txapelketa | Bilbo


Ana Oregi - Wikipedia, entziklopedia askea.\n(«Ana Isabel Oregi» orritik birbideratua)\nAna Isabel Oregi Bastarrika (Eibar, 1965) politikaria da. 2012ko abenduaren 17tik 2016ko azaroaren 28ra arte Eusko Jaurlaritzako Ingurumen eta Lurralde Politika sailburua izan zen. Gaur egun Gasteizko EAJko zinegotzia da.\nEibar, 1965 (54/55 urte)\nLanbidez arkitektoa da; hirigintza-funtzionarioa Gasteizko Udalean, hain zuzen. Arabako Etxebizitza eta Lurralde Politikarako ordezkaria izana da, Eusko Jaurlaritzako Uren zuzendaria ere izan zelarik (2001-2005). Ondoren Ingurugiro eta Lurralde Politikarako kontseilari-ordea ere izana da.\n2012ko abenduaren 17an Eusko Jaurlaritzako Ingurumen eta Lurralde Politika Sailburu izendatua izan zen.\nEusko Jaurlaritzako Ingurumen eta Lurralde Politika Sailburu\n2012 - 2016 Ondorengoa\nAzken aldaketa 23 maiatza 2020(e)an, 19:39(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 23 maiatza 2020, 19:39.


Durangon.com -Guda Zibilean faxismoaren kontra burrukatu zutenak gogoratuko dituzte- noticias Duranguesado, Durangaldea - Durango, Abadiño, Amorebieta, Atxondo, Berriz, Elorrio, Ermua, Garai, Iurreta, Izurtza, Mallabia, Mañaria, Otxandio, Zaldibar\n Comentarios Oroimen ekitaldia antolatu dute larunbatean\nGuda Zibilean faxismoaren kontra burrukatu zutenak gogoratuko dituzte\nLOREA ORTIZ 18/05/2012\nGuda Zibilaren 75. urteurrena gogoratuko dute Mañarian. Horretarako, Udalak eta Gerediaga Elkarteak ekitaldiak prestatu dituzte. Aste guztian zehar erakusketa bat izango da ikusgai, eta larunbatean, berriz, oroimen ekitaldia egingo dute udaletxean.\nAste guztian zehar eta igandera arte, “Guda Zibila Durangaldean” izeneko erakusketa ikusgai izango da Mañariko Kultur Etxean, goizez eta arratsaldez. Erakusketa honetan 1936ko uztailaren 18tik 1937ko maiatzaren 23ra bitartean eskualdean izandako gertaera historikoen berri ematen da: gerraren aurrekariak, Otxandio eta Durangoko bonbardaketak, martxoaren 31ko eraso orokorra, Saibigain eta Intxortako gudaldiak eta Mañariaren erorialdia, besteak beste.\nBestalde, maiatzaren 19an eta eguerdiko 12:30ean, “negu bortitzean harri artean askatasun ametsa bizirik iraunarazi zuten gizon eta andreei”, Mañariko herriaren oroimen ekitaldia burutuko da udaletxean.\nBertan, askatasunaren alde eta faxismoaren aurka burrukatu zuten gizon eta andreen oroimenezko plakaren desestaltzea egingo da, eta agintarien hitzak izango dira batzar aretoan. Ondoren, Jon Irazabal historiagilearen “Mañaria gerra garaian” mintzaldia egongo da eta bukatzeko luntxa eskainiko da.\n“Publiko orokorrari zabaldutako ekitaldi bat izango da, baina protagonista nagusiak lekukoak izango dira”, azaldu dute antolatzaileek.\nDURANGON. Mañariko albisteak


Txillardegi izango dute gogoan Donostian . diariovasco.com\nTxillardegi izango dute gogoan Donostian\n2009ko argazkian, Koldo Izagirre, Fito Rodriguez eta Txillardegi bera. / USOZ\nHaren heriotzaren 5. urteurrena dela eta, zenbait ekitaldi antolatu ditu 'Txillardegi liburutegia' kultur ekimenak\n6 enero 201718:20\nJose Luis Alvarez Enparantza 'Txillardegi' euskal idazle, hizkuntzalari eta politikaria 2012ko urtarrilaren 14an hil zen Donostian, 84 urte zituela. Euskal eragile nagusietakoa zendu eta bi urtera, Donostiako zenbait idazlek eskatu zuten, Udaleko erregistroan aurkeztutako agiri baten bidez, hiriko liburutegi nagusia'Txillardegi Liburutegia' izendatua izan zedin. «Honela, gure hizkuntzari eta gure hiriari hainbeste eman dion idazlearen oroimenak merezi duen lekua hartuko luke, Koldo Mitxelenak, Carlos Santamariak eta Inazio Mª Barriolak hartu duten bezala», zioten, Foru Aldundiak eta Gipuzkoako Foru Aldundiak hurrenez hurren hiru pertsonaia horien izena hiru eraikin esanguratsuri eman dietela gogoratuz.\nEskaerak, bistan da, ez du baiezko erantzunik izan, eta behin baino gehiagotan berretsi dute. Azkeneko agerraldia izan zen abenduaren 17an egin zuten firma bilketa, orduantxe aurreratu zutelarik Txillardegiren heriotzaren bosgarren urteurrenaren bueltan haren omenezko egitaraua jarriko zutela abian. Bada datorren astean abiatuko dira 'Txillardegi Liburutegia' kultur ekimenak antolatutako saioak, 'Txillardegi gogoan' izenburupean burutuko direnak.\nAurrenekoa urtarrilaren 13an egingo da, urteurrenaren bezperan, San Jeronimo kaleak kokatutako udal liburutegi nagusi zaharreko sotoan. Egun horretan, ostiralarekin, 'Txillardegi gogoan' bideoaren aurrestreinaldia egingo da 18:30ean, Kote Camachoren eskutik.\nUrtarrilaren 15ean, igandea, ekitaldi literario-musikala egingo da 11:30etik aurrera Lasala Plazan, Rafa Egigurenen eta Dorleta Urretabizkaiaren eskutik, eta hilaren 18an, asteazkena, mintegi ireki bat egingo da existentzialismoaz EHUren Filosofia fakultatean, Fito Rodriguez gidari dela. Azkeneko ekitaldia otsailaren 10ean egingo da, eta Txillardegik ekologismoaren alorrean egindako lana ekarriko du gogora, Eguzki taldeak antolatuta, Markos Zapiain eta Martin Ansoren eskutik.


LA FLOR. GOZAMENAREN PRINTZIPIOA\nAtsegin handia da ZINEBIrentzat Espainian Mariano Llinásen La flor estreinatzea; izan ere, zine- mako fikziozko film luzeena da (14 ordu eta erdi irauten du). Zinemagile honengana hurbiltzeko ezinbestekoa da hutsalak diruditen baina funtsezkoak diren bi datu kontuan hartzea: patriarka itxura du (handia eta luzea da) eta Buenos Airesko San Telmo auzoan bizi da.\nBere produkzioak besoekin egindako azkenak dira: berebiziko indarra eta gorputz eskerga behar dira hainbeste energia sortzeko. Izan ere, filmazioak hamar urte iraun du, kontinente batean baino gehiagotan egin da eta lagun-talde handi bat mobilizatu du etengabe (aktoreak eta El Pampero ekoizpen-etxeko teknikariak). Llinás aseezina da, wellesiarra (zezenketetan Ha- banos erretzen du), eta filmazioetara makila handi bat eramaten du, profeta biblikoen antzera, Sam Fullerrek Colt 45 pistola bat eramaten zuen moduan. Idazki eta elkarrizketetan azaldu du Noe profetaren erakusbideak erabat hartu duela, zinema iraganeko gauzak gordetzeko kutxa bat dela irizten baitio. “La flor filmean gustuko ditudan animalia-espezie guztiak agertzen dira. Pe- likulan bihozberatasunez pentsatu nahi badugu, Noeren kutxaren modukoa da (Sauve qui’il peut le cinematograph). Ulertu behar dugu XX. mendea amaitu zela eta gure belaunaldiari gustuko ditugun aldi horretako gauzak zaintzea dagokiola”. Horregatik, esan bezala, bere pelikulak ikusterakoan San Telmoko biztanle eredugarri batek egin dituelako susmoa hartzen dugu; San Telmo auzo harriztatua da, azokaz eta txerpolariz josia. Bere pelikulek denboran (XX. mende osoa) eta espa- zioan (Amerika eta Europa bereizteaz gain lotu ere egiten dituena) barrenako bidaiak dirudite. Llinás nazionalista da, joan den mendeko mendebalde osoa ordezten duen auzo batekoa; kale bakar horretako militantzian, betiere, internazionalista bihurtzen da bat.\nHistorias extraordinarias (2008) egin zuela dagoeneko hamar urte dira (Zinebin 2011n eman genuen eta ordurako bi urte zeramatzaten La flor filmatzen). Pelikula hura bitan adarkaturiko bideez beteriko lorategi baten modukoa zen, bata bestearen barruan dauden istorioez osaturi- ko sare bat, zegokien mendearen esparruan. Godard gogora ekarrita, norbaitek “Histoire(x) du cinema” deitu zien.\nLa flor borgiarra baino cervantestarragoa atera zaio. Kontinente bat baino gehiago agertzen dira, batez ere Hego Amerika, baina baita Europako hiriburu nagusiak eta Errusia eta Asiako eremu batzuk ere. Fikzioekin beste lurralde batzuk okupatzeko harrokeria Hollywoodeko peliku- len eskumena zen (20ko hamarkadatik); han, Jesu Kristok ere ingelesez egiten zuen. Ehun urte igaro dira, baina La flor pelikulan inbertsio zuzenak du garrantzia. Zinemako ia genero klasiko guztien (thrillerra, musikala, espioiak, maitasunezko lirika bukolikoa) eta gaztelaniaz eta Hego Amerikan dagozkien toki ikonikoen jabe egin da. Alderantzizko lapurretaren epika da, zinema hegoamerikarrak, behar zuen arren, inoiz izan ez zuena. Llinásen eta pantailan biderkatuta hainbat paper jokatzen dituzten Piel de Lava konpainiako lau emakumeen (Valeria Correa, Lau- ra Paredes, Pilar Gamboa eta Elisa Carricajo) harrokeria lurraldeak (buenosairestar urguilu pixka batekin) berreskuratzen dituzten konkistatzaileen harrokeria da. Carricajo eta Gamboa Eiffel dorrea eta Reichstag eraikina mendean hartzen.\nLa flor pelikulak berealdiko film luze bat irakurri izanaren arrastoa (eta zama) uzten du. Badi- rudi eleberri erraldoi bat (klasikoa eta metalinguistikoa aldi berean, Roberto Bolañoren 2666 bezalakoa) irakurtzen eta, aldi berean, eleberri horren zinemarako egokitzapena ikusten ari zarela. Zinemaren historian badago sentsazio horren aurrekariren bat edo beste, eta erraz an- tzematen da, gozamenarekin lotura estua duen sortze-printzipioak gidaturiko pelikulak baiti- ra. Horietako bat Max Ophülsen azken lana da, Lola Montès (1955), mata hari baten biografia postmoderno eta handinahia. La flor filmak pelikula horren ugalketa masibo bat dirudi. Pelikula horietan sortzaile-taldeak dena ematen du, lehena eta azkena balitz bezala. Jaiotza eta testa- mentua zati berdinetan.