Trosolwg - yn ôl\nMae'r Psychosaurus yn cyflwyno'i hun:\nRwy'n meddwl yn farddonol ac ni ddaeth yn ddioddefwr biofant. Mae'r ffans allfydol hyn yn mynd i mewn yn anghyfreithlon o'r gofod yn y tywyllwch ac yn sugno dychymyg y rhai sy'n cysgu allan o'u hymennydd â'u boncyffion hir. Rwy’n amharod i ddefnyddio geiriau y mae eraill eisoes wedi’u cael yn eu cegau. Rwy'n gweld hynny'n aflan. Dyna pam rydw i'n aml yn dyfeisio geiriau newydd, sy'n creu'r broblem nad oes neb yn fy neall i bellach. O ganlyniad, mae'n rhaid i mi ddefnyddio geiriau wedi'u defnyddio eto nad yw'r frodorol Almaeneg wedi'u ffurfio'n ddibwys yn unig. Gall iaith siarad oherwydd ei bod yn gartref i'r delweddau cyffredinol o fodolaeth. Mae iaith yn ymwneud yn bennaf â rhoi cartref i ddelweddau'r byd. Mae'n drasig pan fydd person yn dilyn geiriau iaith ac yna'n cymryd iddynt feddwl.Mae meddwl go iawn yn siapio iaith yn weithredol. Iaith yw I Seicosawrws, dyma'i ganol. Dim ond fel byd mewn iaith y mae'r byd yn dod yn fyw mewn gwirionedd, oherwydd mae siarad yn golygu: creu'r byd. Yn y dechrau oedd y gair!\nMole: Dywedwch Psychosaurus, am beth mae'r llyfr hwn\nPsychosaurus: Yn y llyfr hwn mae'r iaith yn siarad ei hun. Ac yno\nMae iaith yn siarad am bopeth, mae gan y llyfr hwn bob pwnc.\nEnte: Gadewch i ni gael cwestiwn personol: Beth yw'r gwahaniaeth rhwng\ny Psychosaurus a'r Carsten?\nPsychosaurus: Nid wyf am siarad am hynny, mae'r pwnc yn faich\nfi yn llwyr.\nHwyaden: Mae wedi gwella, dude!\nMole: Yn amlwg mae'r llyfr hwn yn un\nMae hyn yn cynyddu'r rhyfedd yn anfesuradwy.\nMae'r iaith yn dweud mwy na mil o eiriau.\nKichermaus: Os ydw i eisiau ysgrifennu at Carsten, mae ganddo fe hefyd\nar-lein neu rywbeth?\nPsychosaurus: Ar hyn o bryd mae ganddo'r cyfeiriad e-bost\ncarsten-stemm@web.de ac mae ganddo hefyd ei hun ar-lein.\nGiggle: Nid wyf yn deall gair, na hyd yn oed yr orsaf reilffordd.\nRabe: Nid oes rhaid i chi ddeall popeth. Weithiau mae'n ddigon i ddianc ohono\ni adael i eiriau eich cario trwy'r afresymol.\nDetlef dwbl doid\nNi all Detlef Doppeldoid feddwl yn iawn gyda dau hanner yr ymennydd. Mae Detlef yn meddwl yn gyflymach na golau, sy'n arwain at chwyddiadau amser-gofod yn ei logosffer. Yna mae'n cyfnewid i'r dde gyda'r chwith, i mewn gydag allan, ac yn gros gyda rhwyd. Nid yw'n gwybod a ydych chi'n mynd i mewn neu allan o ystafell. Mae'n ddrwg am Detlef Doppeldoid: y diwrnod o'r blaen roedd yn meddwl bod pobl yn bobl. Ni all Detlef gofio'r gwahaniaeth rhwng Albert Einstein a Konrad Adenauer hefyd. Mae Detlef yn gofyn iddo'i hun: Onid yw '' yr un peth '' a '' yr un peth '' yr un peth? Weithiau mae Mr Doppeldoid yn gwneud camgymeriadau sillafu lagesthenig. Os yw wedi drysu'n llwyr, mae Detlef hyd yn oed yn cofio'r dyfodol.\n'' Pryd bynnag nad ydw i'n gwybod pwy ydw i mwyach, dwi'n edrych ar fy ngherdyn adnabod: mae gen i fy rhif fy hun yno; nifer i gyd i mi fy hun, dim ond i mi. Unigryw a digamsyniol. Mae'r wladwriaeth yn fy ngharu i. Ond a yw hynny'n fy nghael i unrhyw le? Pwy sydd y tu ôl i'r enw Detlef Doppeldoid? A beth mae cerdyn plastig mor fach yn ei brofi? Mae'n hawdd creu cardiau plastig. Gallwch chi ffugio unrhyw beth heddiw. Gallwch hyd yn oed ffugio hunaniaeth. Rwy'n mynd yn flodeuog iawn. ''\nGelwir y gwningen sy'n gallu siarad yn gwningen sy'n siarad. Mae'r bwni siarad yn bwyta wrth siarad ac yn siarad wrth bigo. Nid yw gwreiddiau geiriau yn anhysbys iddo. Ar hyn o bryd mae'n cymryd cariad. Gair iddo yn unig yw cariad, munch, munch. Gall rhywun fwyta cariad heb fwyta, dyna ddoethineb siarad cwningod.\nMae gan y biolegydd ddiddordeb ym mhlu'r hwyaid, mae gan yr ontolegydd ddiddordeb mewn bod yr hwyaid. Pwy sy'n rhoi'r hwyaid? Ateb: Yr 'It'. 'Mae'n' a rhoi cynnyrch yn gynhyrchiol. Fel arall, gallai rhywun ateb y cwestiwn fel a ganlyn: Mae esblygiad yn rhoi hwyaid, mae wyau hwyaid yn rhoi hwyaid, mae rhyw hwyaid yn rhoi hwyaid, mae Duw yn rhoi hwyaid. Mae'n bwrw glaw. Mewn gwirionedd dylai un ddweud: Mae'r cwmwl yn bwrw glaw. Nid yw hyd yn oed Duw yn gwneud hyn ',' oherwydd mae'n dweud: Mae yna Dduw. Mae hynny yn ei dro yn golygu: Mae'r 'it' yn fwy na Duw. Casgliad arall fyddai: Yr 'It' yw'r Duw go iawn y mae Duw yn ei roi gyntaf. Mae hwyaid. Nid ydych chi'n dweud: mae'n cymryd hwyaid. Mae rhoi yn fwy bendigedig na derbyn. Mae'n debyg bod rhoi hefyd yn ontolegol na derbyn. Mae'r 'it'mor aneglur fel na allwch weld ei niwl mwyach. Y canlyniad: Nid ydych chi hyd yn oed yn meddwl o ble mae'r hwyaid yn dod. Mae'r 'it' yn dwyllodrus. Mae'n esgus gwybod. Pan nad ydym bellach yn gwybod bod y cwmwl yn bwrw glaw, yna mae'n bwrw glaw. Mae'r negyddu hefyd yn rhoi'r 'it': '' Nid oes y fath beth ag Elwetritsche! '' Pwy all fod yr 'it' hwn sy'n gallu rhoi'r hwyaid hyn?Nid oes y fath beth ag Elwetritsche! '' Pwy all fod yr 'it' hwn sy'n gallu rhoi'r hwyaid hyn?Nid oes y fath beth ag Elwetritsche! '' Pwy all fod yr 'it' hwn sy'n gallu rhoi'r hwyaid hyn?\nGoldmarie a Pechmarie\nUn tro roedd siaradwr ysgogol a oedd â dwy ferch, y ddwy ohonynt wedi'u henwi'n Marie. Roedd un yn weithgar, a'r llall yn ddiog. Un diwrnod daeth y gweithgar i ffynnon a ddywedodd:\n'' Dim dŵr yfed! ''\n'' Dim ond am resymau cyfreithiol y mae, '' meddyliodd y fenyw sychedig. Fe wnaeth y ferch yfed y dŵr a syrthio i'r ffynnon ar ddamwain, a chollodd ymwybyddiaeth. Ar ryw adeg fe ddeffrodd eto mewn ardal hollol anhysbys iddi.\nSafodd hen fenyw wrth ffenest tŷ yr oedd angen ei hadnewyddu ac ysgydwodd ei gobennydd. Dywedodd Frau Holle, dyna oedd enw'r tenant, wrth y ferch: `` Mae uwch ofalwyr cymwys fel chi yn brin heddiw, mae yna lawer o waith i mi. '' Ac oherwydd bod y fenyw weithgar mor awyddus i weithio, gwnaeth y gwaith tŷ i Frau Holle.\nAr ôl ychydig, fodd bynnag, daeth y ferch yn hiraeth a mynegodd awydd i ddychwelyd adref. Caniataodd Frau Holle y cais hwn iddi. Arweiniodd yr hen wraig y ferch i giât yr oedd i fod i fynd drwyddi. Wrth i'r fenyw weithgar gerdded trwy'r giât, roedd hi'n bwrw glaw arni oddi uchod gyda thraw halogedig deuocsin nad oedd bellach yn plicio oddi ar ei chroen. Dywedodd y ferch: '' Fucking bullshit! Cymeraf ddial chwerw ar dynged. Rwy'n astudio mathemateg ac yn gwneud fy ddoethuriaeth ar ddamcaniaethau paradocs. ''\nPan welodd y fam ei merch yn drewi â thraw, enwodd ei phlentyn Pechmarie. Am resymau ecwilibriwm cymdeithasol, roedd y fam bellach hefyd wedi anfon ei merch ddiog i'r ffynnon. Digwyddodd bron yr un peth. Yn unig, yn lle mynd i dŷ Frau Holle, daeth ei hail ferch i dŷ arall lle'r oedd Frau Helle penodol yn byw.\nAr ôl deng munud o gyflogaeth, llaciodd disgyblaeth waith y ferch ddiog yn sylweddol. Dywedodd Ms Hell, `` Yn eich oedran chi, roeddwn i'n eithaf diog hefyd. Nid oes gen i ddiploma ysgol uwchradd hyd yn oed. Rydym bellach yn rhedeg i mewn i Château Mouton-Rothschild 1945, y gwnaeth fy mab-yng-nghyfraith ei ddwyn ei hun.\nYn ffodus, mae'r seler gyfan yn llawn ohoni. '' Ar ôl goryfed mewn wythnos o yfed, cafodd y diog hiraeth hefyd a dyheu am gael ei adael gartref. Arweiniodd Frau Hölle nhw i'r un giât yr oedd Pechmarie wedi mynd trwyddi. Pan gerddodd y ferch ddiog trwy'r giât, glawiodd aur arni. Nawr roedd y ferch yn llawer mwy gwerthfawr oherwydd ni ellid tynnu'r aur chwaith. Pan gyrhaeddodd adref, galwodd ei mam hi'n Goldmarie. Allan o ddicter llwyr dros anghyfiawnder bywyd, gadawodd y fam yr eglwys ac aeth i ddyfarniad seciwlar. Yn ddiweddarach daeth Pechmarie yn athro rhesymeg cyntaf gyda chreithiau deuocsin ar ei hwyneb. Roedd eu bywyd yn hollol botched. Roedd Goldmarie, fodd bynnag, yn byw yn hapus ac yn fodlon tan ddiwedd ei hoes. Diweddglo hapus\nBugail: Dywedwch wrthyf, pa fath o lyfr ydych chi'n ei gario o dan eich braich?\nWolfgang: Rhoddodd un o'ch defaid y llyfr i mi ar gyfer fy mhen-blwydd. Ei deitl yw: Gwnewch gaws defaid eich hun!\nBugail: A yw hynny i fod i fod yn jôc?\nWolfgang: Nid yw jôcs i gael eu twyllo. Dwi byth yn cellwair. Mae unrhyw un sy'n jôcs ychydig yn rhy llwfr i fod o ddifrif. Wnes i erioed jôc. Ac os bydd unrhyw un yn chwerthin, byddaf yn dyrnu’r asyn hwnnw yn y geg.\nDafad: Esgusodwch fi os ydw i'n ymyrryd, ond rydw i wedi fy addasu'n enetig, er mwyn i mi allu siarad. A oes treth newydd ar gaws defaid yn fuan?\nDefaid arall: Rydw i, hefyd, yn gynnyrch peirianyddol y Creawdwr, a dywedaf wrthych: Mae dynion fel menywod, dim ond y ffordd arall.\nWolfgang: Roeddwn i bob amser yn meddwl mai dyna'r ffordd arall!\nBugail: Dwi bob amser yn benysgafn o sgyrsiau mor gymhleth. .. Ah, edrychwch pwy sy'n dod! Mae'n limping!\nWolfgang: Yna dim ond cymhariaeth y gall fod!\nBugail: Pam hynny?\nWolfgang: Oherwydd bod rhywun bob amser yn dweud: Mae pob cymhariaeth yn limp!\ndafad wedi ei chneifio: mae ystyr bob amser yn amwys. Felly mae'r siaradwr yn addo'i hun yn gyflym yn ei araith. Lapsus Freudianikus yw'r Almaeneg dwbl , y gollyngiad yn yr hunan-gyflwyniad rhy llyfn.\nWolfgang: Pa fath o siaradwr yw hynny?\nBugail: Mae'r defaid wedi astudio. Seicieithyddiaeth neu rywbeth.\n(Mae'r dyn limping bellach wedi cyrraedd y grŵp trafod.)\nLimpio: Maen nhw ar fy ôl i. Fy masnach mewn dwyn\nMae plwtoniwm o orsafoedd pŵer niwclear Rwsia wedi cael ei chwythu!\nBugail: Peidiwch â gwneud unrhyw beth, Otto!\nDefaid: allwch chi fwyta plwtoniwm?\nBugail: Nid yw pob dafad wedi astudio!\npob dafad gyda'i gilydd: Mähhhh!\nOtto: Dim ond un ffordd allan sydd gen i: hunanladdiad!\nWolfgang: Byddai gen i ffordd arall allan. Rwy'n gwybod dewin da yn y syrcas. Mae'n dioddef o alergedd, ond yn dechnegol mae'n iawn.\nOtto: Pwy yw'r consuriwr hwn?\nWolfgang: Ef yw popeth rydych chi'n meddwl ei fod, oherwydd mae ganddo lawer\nPlanedau yn y seithfed tŷ, gan gynnwys Plwton.\nOtto: Nid wyf yn credu mewn sêr-ddewiniaeth!\nWolfgang: Ond mae'r sêr yn credu ynoch chi!\nOtto: Dirwy, rwyf am geisio, oherwydd nid oes gennyf ddim mwy i'w golli. Rwy'n gadael i mi fy hun fy swyno i mewn i gwningen ac ysgrifennu fy enw yn ôl fel nad oes unrhyw un yn fy adnabod.\nBugail: Peth gwych! Nawr mae hynny'n ddiweddglo hapus iawn!\nAr adegau o angen, mae'r afal yn bwyta gellyg.\nMwnci: Prynhawn da, llygaid oblique, mae gennych lygaid oblique.\nLlygaid Oblique: Ac rydych chi'n fwnci, mwnci ydych chi.\nMwnci: Mae gen i ffon o ddeinameit yma.\nPwy ydyn ni'n cadw'r rhain i fyny'r asyn?\nLlygaid Rhwymedig: Fi wrth gwrs! Yn TNT, dwi ddim yn dweud na!\nRydych chi'n athrylith mwnci, rydych chi wedi ennill y Wobr Nobel!\n(Mae'r mwnci yn taflu'r deinameit i fyny asyn y gogwydd ac yn goleuo'r ffiws. Ar ôl eiliadau aros yn nerfus, mae tanio treisgar: mae llwch, malurion ac olion cig yn gorchuddio man y ffrwydrad.)\nMwnci: gwych! Fe chwalodd!\nI ni anifeiliaid nid oes cyfrif na pharagraffau.\nNawr mae banana'n cael ei bwyta gyntaf. Haha!\nUnwaith roedd car gwichlyd bach sy'n gyrru trwy natur blym a mwyn. Mae'r drol yn symud, mae'n cael ei thynnu gan geffyl. Cerbyd nad yw bellach yn gyrru heddiw. Pan ddechreuodd y cerbydau gael eu gyrru gan yr injan, trodd y drol yn ddur, pan oedd cartiau'n dal i gael eu tynnu, blodau'n blodeuo a rhuthrodd y dŵr ynghyd ag ef. Roedd cyfrinach bywyd yn byw yn olwyn y felin, yma roedd yr olwyn yn rhedeg mewn dŵr. Yr Automobile oedd genedigaeth y ferch ddur. Mae'r awyr yn ymestyn, yr awyr yn ymestyn, mae'n gyffrous. Mae Stahltussi yn saethu i'r awyr gyda chanon amddiffyn. Mae'n Rhyfel Byd Cyntaf, ymgais ddibwrpas gan ddur i ddod yn geffyl eto. Mae Stahlbussi bellach yn geffyl ei hun, dyna pam mae hi'n gwisgo ponytail. Mae ceffylau yn wirioneddol gain,yn union fel nad yw ceinder yn hysbys bellach yn oes dur. Mae plastig hefyd yn ddur. Mae unrhyw beth nad yw'n cael ei dynnu gan y ceffyl yn ddur. Rydych chi'n synnu at brydferthwch nad yw'n ddol ffasiwn.\nMwy o le\nMae ystafell aml-ystafell yn ystafell sy'n fwy y tu mewn na'r tu allan. Mae'r cwpwrdd lluosog, er enghraifft, yn edrych fel cwpwrdd ystafell wely cyffredin. Ond os oes rhaid i chi guddio yn y cwpwrdd os oes angen, cewch eich syfrdanu wrth ddarganfod bod galaethau cyfan yn y cwpwrdd. Ac nid rhithweledigaethau yw'r rhain o ganlyniad i ddiffyg ocsigen. Mae'r byd yn llawn tyllau mewn gwirionedd. Ac mae mwy a mwy.\nMae peryg yn eich bygwth. Nid yw'r ddamwain wedi taro eto. Ond fe allai streicio yn y dyfodol; mae hynny'n risg. Mae bywyd yn anniogel. Nid ydych chi'n gwybod a fydd bywyd yn cael ei ddifetha'r foment nesaf. Mae perygl rownd y gornel, mae perygl yn anrhagweladwy, gall droi’n hunllef. Mae ysglyfaethwyr yn beryglus; Cyfalafwyr hefyd. Mae'n beryglus gosod ceblau pŵer mewn twb llawn dŵr. Mae priodi hefyd yn beryglus. Mae yswiriant bywyd, ar y llaw arall, yn addo amddiffyniad: os ydych chi wedi colli bywyd, cewch ad-daliad am un newydd. Ond byddwch yn wyliadwrus o dwyll yswiriant: Mae cwmnïau yswiriant yn eich twyllo llawer!\nMae meddwl yn crwydro yng ngwlad yr ystyr. Mae'r ffyrdd o feddwl yn rhedeg i mewn i'r goedwig wybodaeth. Mae ei grwydro yn gwneud meddwl yn anoddach ac o'r diwedd mae'n uno â'i goed meddwl a'i eira delfrydol.\nMae Fred yn gweld duw ar Olympus gyda ffôn symudol:\nFred: Helo, Dduw!\nErs pryd mae'r duwiau wedi bod yn defnyddio ffôn symudol?\nDuw: Ie, dim ond addasu ydych chi. Fe allwn i hefyd gyfathrebu'n delepathig gyda fy nghydweithwyr, ond rydyn ni dduwiau eisiau ein gwneud ni'n ddealladwy i bobl.\nFred: Wel, nid wyf yn ei gael!\nMae crwydriaid ymennydd yn gwningod ymlediad niwmatig. Fe'u gelwir hefyd yn bennau wyau. Nid yw eich niwrolanten yn hyblyg iawn, ond yn hir iawn. Dylai cnau Ffrengig moel gael eu peledu wrth eu pennau moel oherwydd eu bod yn cynnwys llawer o fraster ymennydd. Mae neurolanten yn wiail y meddwl. Gall niwrolanten hefyd fod yn foncyffion y coed lle na allwch weld y goedwig ar gyfer pob coeden o'r fath mwyach. Ond mewn gwirionedd niwrolantes yw'r chopsticks ar gyfer bwyta swshi ysbrydol.\nGelwir rhai crwydriaid ymennydd yn athronwyr. Mae athroniaeth yn meddwl heb yfed yn ysbrydol, mae'n ysgafn heb gariad. Yn anialwch gwybodaeth, gall y meddyliwr jôc yn wael. Nid yw Cacti byth yn chwerthin. Mae meddyliau athroniaeth mor galed â hen gaws. Mae athronwyr ar y llwybr at iachâd yn dechrau ysgrifennu barddoniaeth.\nFred: Rydych chi'n gwybod beth Detlef, cefais fy nyrchafu'n demigod.\nFred: Mae! Gallaf nawr ddod o hyd i ateb i unrhyw gwestiwn, os yn amwys yn unig, ond byddaf yn darganfod yr ateb.\nDetlef: Pwy wnaethoch chi gael dyrchafiad?\nFred: Y bos mawr!\nFred: Dim ond demigod ydw i. Dydw i ddim yn anfarwol eto, ond rydw i'n gweithio arno.\nDetlef: Mm, gwnewch hynny.\nFred: Er enghraifft, gwn o'r diwedd pam fod y fanana yn cam.\nDetlef: Ydw, pam?\nFred: Mae hi'n hiraethu am undod, mae'r fanana eisiau mynd yn ôl i baradwys, hoffai fod yn gylch, ond mae cwymp dyn yn ei gwahardd i wneud hynny, dim ond hyd at y gromlin y mae ei chryfder yn cyrraedd.\nDetlef: Beth mae demigod yn ei wybod!\nMae'r term `` ysbryd '' yn air unig iawn. Rhaid i'r gair egluro cymaint. Cerrig golwythion deallusrwydd; mae'r meddwl yn cysylltu. Mae ysbryd yn goleuo rhannau o'r byd fel yr haul ac yn rhoi siâp iddyn nhw. Y meddwl yw'r llun ar gyfer pethau. Mae ysbryd yn gwisgo'r gronynnau lleiaf gyda mwy. Gall y meddwl feddwl, dim ond meddwl neu gyfuno y gall deallusrwydd ei wneud.\nachos ac effaith\nMae chwaraewr biliards yn taro pêl gyda'i ffon, sydd yn ei dro yn taro pêl arall. Y meddwl achos-ac-effaith hwn yw rhesymeg sylfaenol gwyddoniaeth. Mae rhesymeg yn sefydlu yn unig, nid yw'n egluro dim. Mae ewyllys rydd y chwaraewr biliards wedi'i guddio'n llwyr yn yr olygfa fyd-eang hon. Mae achosion yn anifeiliaid diflas, teirw bron. Mae achosion yn argyhoeddi trwy egni, nid trwy ystyr.\nFred: Rwy'n credu mewn rhesymeg. Mae'r cosmos cyfan wedi'i strwythuro'n rhesymegol. Fodd bynnag, nid yw menywod yn rhan o'r cosmos. Mae meddwl yn rhesymegol yn caniatáu ichi gyrraedd unrhyw gnau pos. Mae'n rhaid i chi weithio'n galed wrth feddwl.\nArnold Heitermann: Nid yw rhesymeg yn ein cael ymhellach mewn gwybodaeth. Enghraifft: Mae tair brain yn eistedd ar ffens. Mae lladdwr adar yn dod heibio ac yn saethu un o'r adar.\nArnold: Faint o adar sy'n dal i eistedd ar y ffens nawr?\nFred: Mae dwy brain yn dal i eistedd ar y ffens.\nArnold: Anghywir! Mae yna frân yn eistedd ar y ffens o hyd!\nFred: Mae hynny'n hollol afresymegol!\nArnold: Mae hynny'n rhesymegol. Syrthiodd yr aderyn ergyd yn farw i'r llawr. Cafodd yr ail frân ei brawychu gan y glec uchel a hedfan i ffwrdd ar unwaith. Cafodd y drydedd frân ei pharlysu gan y glec a hi yw'r unig aderyn i eistedd.\nFred: Mae'r achos hwn yn ymddangos yn adeiladol iawn i mi, ond mae'n rhesymegol.\nArnold: Wel, gall rhesymeg esbonio popeth a dim byd.\nFred: Yn enwedig o edrych yn ôl.\nArnold: Ydw, bob amser wedi hynny.\nRoedd y realiti yno ymlaen llaw, fodd bynnag.\nFred: Beth petai pum brain yn eistedd ar y ffens ar ôl yr ergyd yn sydyn?\nArnold: Yna byddai cwpl o brain hunanladdol wedi eistedd i lawr yn y gobaith o gael eu saethu hefyd.\nFred: Mae'n wirioneddol wych beth sy'n rhesymegol.\nArnold: Gallwch egluro popeth gyda rhesymeg, hyd yn oed yn afresymegol.\nFred: Dyn, ddyn, mae'n rhaid i mi feddwl am y peth mewn gwirionedd.\nArnold: Ond arhoswch yn hollol resymegol!\nFred: Uh ... ie ... wel ...\nSocrates: Pa cachu ydych chi'n edrych y bore yma, Plato!\nPlato: Caewch i fyny, ti ass!\nSocrates: Yn syml, nid ydych yn gallu deialog!\nMae bwled wedi'i gyfyngu'n ofnadwy ynddo'i hun. Byddai'n dymuno rhoi genedigaeth pe bai'n cael ei danio. Ond does neb yn eu cynnau. Mae'r bêl yn parhau i fod yn ddiflas fel mwd ac nid yw'n adnabod ei gilydd. Pam mae peli yn rholio yn unig? Maent yn rholio ar hyd y llwybr, ond nid ydynt yn newid eu siâp yn y broses. Yn y pen draw, byddant yn cael eu rholio gan y symudiad. Sffêr yn parhau i fod yn sffêr. Nawr mae'n digwydd i mi eto: mae bwledi yn fenywod!\nSyniad ci yw'r ci ei hun. Ydy'r syniad o gi yn edrych fel dachshund, adalw euraidd, ci defaid, neu hyd yn oed poodle? Rydyn ni'n gwybod sut olwg sydd ar gylch. Dim ond un cylch sydd ac mae'n berffaith grwn. Hyd yn oed gyda thrionglau mae'n dod yn anoddach: Pa ongl sydd gan y syniad o driongl? Y cylch yw'r unig syniad y gellir ei dynnu gyda chywirdeb pinpoint. Ni ellir llunio'r ci ei hun, dim ond ci penodol. Gellir llunio'r cylch ei hun. A fyddwn ni'n addoli'r cylch? A oes “ynddo'i hun” hyd yn oed? Dim ond "i mi" y mae pethau'n eu dangos? - Byddai'r perffaith mewn gwirionedd yn rhy amherffaith ar gyfer bywyd. Mae angen cornel mewn cylch neu dwll mewn sgwâr ar fywyd. Mae'r perffaith yn bodoli fel syniad yn unigoherwydd mewn gwirionedd ni all y perffaith fodoli. Ym mherffeithrwydd bywyd mae gan y cylch gorneli. Mae castanwydden yn bêl sgwâr. Mae'n ffrwythlon mewn perffeithrwydd amherffaith fel bywyd perffaith. Er hynny, mae castan yn sâl rywsut. Pam hyn? Dim ond y draenog sy'n gwybod hynny!\nNi all cylch anadlu. Nid oes ganddo un twll i anadlu trwyddo. Gellir gweld y cylch ei hun fel twll. A yw'r cylch yn borth i fyd arall? Ni allaf edrych arno, oherwydd ni fydd y cylch yn gadael i mi ddod i mewn. Mae'n rhy gloi. Ni ddylech llanast gyda dynion fel 'na. Nid yw'r cylch yn siarad â mi, bydd bob amser yn parhau'n ddirgel. Mae'n debyg nad oes gan y cylch unrhyw beth i'w guddio hyd yn oed: mae'n naïf, yn ddiflas ac yn wag. - Y rownd yw lliw y cylch. Mae'r lliw hwn yn brin iawn ac nid oes ganddo enw. Y ffordd hawsaf o enwi'r lliw yw `` lliwgar ''. Gall y rownd fynd ar antur heb gylch nac arc. Antur yw bywyd ei hun. Heddiw mae pawb yn meddwl rhywbeth newydd. Ond ydy'r rownd mor henna all ei feddwl o'r newydd fyth gynhyrchu gwallgofrwydd. Fodd bynnag, nid yw philistiaid byth yn llanast o gwmpas gyda'r busnes. Mae'n rhy boeth ar gyfer hynny. Roedd y rownd eisiau dod yn gylch a gofynnodd i'r asiantaeth gyflogi ailhyfforddi. Sgwâr oedd y clerc. Daeth i ben yn wael.\nMae'r afal yn meddwl ac mae'r gellyg yn llywio.\nMae taro yn anhygoel\nTaro yw'r ferf fwyaf cyffredinol sydd yna. Mae taro yn wirioneddol anhygoel. Roedd y gweithgaredd hwn eisoes wedi'i ddatblygu'n llawn yn Oes y Cerrig. Gallwch chi agor eich llygaid, llyfr hefyd. Edrychwch i fyny'r geiriadur, torri'r ffenestr neu daro rhywun yn ei wyneb. Mae cerddorion yn gwneud sŵn gyda'r drymiau. Mae'r ergyd yn eich taro. Mae menisgws 1af y CC yn curo traed gwastad Rosenheim 2: 1. Mae pwy bynnag sy'n curo yn ennill. Gall un daro orau gyda cherrig. Gelwir carreg fonheddig yn forthwyl. Mae taro ynddo'i hun yn amrwd ac heb ei dorri. Mae ergyd yn ddifeddwl ac yn atomig. Mae taro chwalwyr, dinistrio, taro yn gwahanu. Gelwir plentyn sy'n taro yn torri. Plentyn drwg. Gelwir plentyn arall o daro yn gwthio. Mae'r plentyn hwn yn fwy personolcanys y mae ganddo fwy o haul yn y blaen. Mae taro yn gwneud dwrn, mae'n rhoi stumog i'r hyn y mae'n ei wneud.\nTrysor gwaith yw adneuo’r holl brofiad dynol terfynol. Mae yna brofiad sydd wedi'i gadarnhau felly ei fod yn cael ei solidoli fel trysorfa. Fel maes magnetig, mae'r trysor gwaith yn arwain at bob bod o safbwynt ysbrydol. Y Werkschatz yw Wikipedia naturiol bywyd. Yn anffodus, mae yna ddefaid duon hefyd yn nhrysorfa gwybodaeth: fe'u gelwir yn Werkschmutz.\nI'r Brenin Orthos, mae dyfarniad yn golygu gadael i bethau gael eu trefnu yn ôl eu bod mewnol eu hunain. Nid yw Orthos yn trosglwyddo ei ewyllys ei hun i'r bobl. Nid yw'r brenin eisiau gorfodi pethau, ond yn hytrach mae'n ymchwilio i'w hynodion ac yn gadael iddyn nhw drefnu eu hunain. Mae pobl, geifr a bodau eraill yn byw ym myd Ortho, mae pawb yn sefyll ac yn cerdded yn eu lle iawn. Ar ôl iddo farw, bydd y Brenin Orthos yn hydoddi yn nwr ei hoff afon, sydd yn y pen draw yn tywallt i'r môr. O'r môr, bydd ei drysorfa yn parhau i gyfeirio pobl.\nnewyn a syched\nMae newyn bob amser eisiau bwyta. Mae newyn yn gwbl ddibynnol ar wrthrych yr awydd. Ond dyna'n union sy'n gwneud newyn mor apelgar. Mae wedi ymrwymo'n llwyr i fywyd, mae rhai hyd yn oed yn sïon ei fod yn fywyd ei hun. Mae gan chwaer newyn hefyd: ei henw yw '' syched ''. Ond dim ond ar gyfer dynion gwallgof iawn.\nAngen yw tynnu newyn a syched. Mae'r angen yn wael ac mae angen arno. Mae angen yn fydol iawn ac mae bob amser yn edrych yn llwyd. Gellir storio anghenion ar unrhyw dymheredd. Angen byth yn gweithio, mae bob amser yn aros yn fain. Os oes angen rhywbeth arnoch chi, rydych chi'n mynd i siopa.\nPwy sydd Angen Ffibr Deietegol? Yn enwedig pan nad ydyn nhw'n cynnwys balast yn unig. Llwyth llenwyr. Maen nhw'n llenwi'r gwagle, ond yn aros yn wag eu hunain. Yr hanfod sy'n disgleirio.\nMae'r Psychosaurus ar y diwedd yn llwyr:\nMae pŵer iâ fel statws wedi codi ei fraich. Mae llifogydd o ddŵr yn rholio i lawr o'r wyneb oer. Mae llygaid y fenyw gysgodol yn disgleirio fel dau haul yn y nos. Ond nid am hir. Mae'ch goleuadau allan nawr. Mae'r fenyw gysgodol yn hedfan fel angel du yn yr awyr. Mae'r lle anhysbys yn amddifad. Lle na fu neb erioed, nid oes neb bellach chwaith. Mae fy ngwybodaeth o beidio â bod wrth ymyl y lle gwag. Rwy'n gynnes, ond dim ond fel gwres, oherwydd does gen i ddim corff arall. Mae gwaedd heb dafod yn mynd yn daer o gwmpas y lle gwag. Ymhobman dim ond gwacter, lle dylai rhywbeth fod mewn gwirionedd. Lle nad oes unrhyw beth, ni allwch weld unrhyw beth, yn enwedig os nad oes gennych lygaid. Ond dwi'n gweld yr arswyd a dwi ddim yn gwybod pam.\nMae twll yn dynodi diffyg eithaf crwn. Mae tyllau yn wag. Mae twll yn aml yn ddarn sy'n mynd i mewn ac allan. Weithiau mae'r olygfa'n mynd allan trwy'r twll ac mae'r olygfa'n dod i mewn trwy'r twll. Mae tyllau yn llwglyd, hoffent gael eu llenwi. Yr ysfa i bawb yw bod yn fodlon. Mae gan realiti dyllau. Mae'r rhain mor dryloyw fel na all unrhyw un eu gweld, dim hyd yn oed ffisegydd gyda'i gyfarpar gwych. Gellir gweld y diffyg dillad mewn pobl noeth. Mae diffyg chasm, ar y llaw arall, yn parhau i fod yn llwglyd ac yn anweledig. Mae'r wyneb yn tueddu i fod yn wag. Os yw'r gwagle hwn wedi'i lenwi, mae'r wyneb yn diflannu'n gyflym, mae'n dod yn denau. Mae'r esthete yn rhagnodi lliw ar gyfer yr wyneb fel ei fod yn dod yn fwy hunanhyderus.\nMae gan yr anifail clasurol bedair coes, mae'n “meows” neu mae'n cyfarth. Mae cysyniad yr anifail yn air achos tebyg i lawer o fodau nad oes ganddynt lawer yn gyffredin. Nid oes gan anifeiliaid ddail, ac ni allant wneud bomiau atomig. Mae anifeiliaid yn bobl yn ôl. Fodd bynnag: bydd anifeiliaid un diwrnod hefyd yn deall theorem anghyflawnrwydd Gödel. - Ond pan?\nGall natur fod yn amrwd ac heb ei dorri. Mae yna natur breuddwydwyr hefyd: y natur hon yw paradwys y bobl hyd yn oed cyn cwymp dyn. Mae natur yr Almaenwr Charles Darwin yn edrych fel hyn: ymladd yn erbyn y cryf yn erbyn cryfach fyth. Ein hail natur yw diwylliant. Gelwir ein trydydd parth yn artiffisialrwydd. Nid oes unrhyw un yn hoffi byw yno.\nGwneir pŵer tramor o Sweden o'r rhew oeraf. Mae'r pŵer hwn ar ffurf hen ferch o'r enw Eisblume ar y ddaear. Blodyn wedi'i wneud o rew, blodyn hardd. Mae blodau'n atgoffa rhywun o'r gwanwyn oherwydd dyma'r amser pan mae blodau ffres fel arfer yn blodeuo mewn cynhesrwydd ifanc. Mae ein blodyn iâ, fodd bynnag, yn blodeuo yn oerfel llofruddiol y gaeaf. Pob person arall sydd hefyd wedi'i wneud o rew, maen nhw'n cael eu cludo i ffwrdd gan flodyn iâ. Mae Agnis hefyd wedi'i gwneud o oerfel, mae hi wedi'i gwneud o rew llosgi. Mae Agnis yn gweld Eisblume ac yn frwdfrydig. Y ffrigidau yw'r poethaf bob amser. Fel gwerthwr hufen iâ, mae Mr Sumpfstein yn stunner. Mae gan ei beli iâ ffrwydron sy'n tanio pan fydd ymhell dros y mynyddoedd. Mae Eisblume yn gweld Mr Sumpfstein: Mae hi'n cael sioc,mae'r bêl roulette yn rholio yn ei phen. Nid oes unrhyw un yn gwybod y bydd y bêl yn stopio yn adran dwy ar bymtheg. Gydag Agnis bydd y tri. Mae peli iâ neu beli roulette, peli i gyd yr un peth. Bwledi yw banc gwael tynged. Ac yn awr rydym yn torri i mewn i'r banc hwn ac yn rhyddhau'r gwallgofrwydd. Mae pawb yn mynd yn hollol wallgof: mae Eisblume, Agnis a Mr. Sumpfstein gyda'i gilydd mewn un blwch. Rydych chi'n anadlu mewn gwallgofrwydd: Ah, mae hynny'n dda. Maen nhw am ddim o'r diwedd!Mae Agnis a Mr. Sumpfstein gyda'i gilydd mewn blwch. Rydych chi'n anadlu mewn gwallgofrwydd: Ah, mae hynny'n dda. Maen nhw am ddim o'r diwedd!Mae Agnis a Mr. Sumpfstein gyda'i gilydd mewn blwch. Rydych chi'n anadlu mewn gwallgofrwydd: Ah, mae hynny'n dda. Maen nhw am ddim o'r diwedd!\nMae gwaed yn llifo y tu mewn fel cynhesrwydd trwchus a phwerus. Mae gwaed dynol yn bersonol iawn cyn belled ei fod yn dal i gylchu yn ei wythiennau. Y cylchoedd gwaed, felly mae'n grwn. Mae gwaed yn cryfhau ei gylch. Mae gwaed allanol yn y chwistrell feddygol oer a di-galon eisoes wedi marw. Mor ofnadwy! Dim ond ymlusgiaid sy'n gwaedu'n oer. Oni bai bod yr haul yn tywynnu ar ffwr gwyrdd yr ymlusgiad. Mae pob fampir yn gwybod pan fydd y lleuad yn tywynnu, mae gwaed yn ddu. Ni allwch weld unrhyw beth yn ystod y dydd.\nDawnsfeydd tân gyda fflamau ffyrnig. Mae llosgi gwyllt yn dinistrio gwydnwch y tanwydd. Mae pigau gwres yn procio i'r ystafell, mae dannedd twymynog yn brathu eu hunain. Mae pŵer y storm goch yn rhoi naws o gynhesrwydd i'w hamgylchoedd. Mae siambrau'r tân yn marw mewn lludw. Mae tân yn drawiadol, ond mae'n cymryd ei sylwedd o danwydd. Mae ei fwyd yn cael ei fwyta'n gyflymach na'i goginio, yn gynt o lawer. Mae cynhesrwydd y tân yn cysgu'n llyfn yn y gofod anfarwoldeb. Pan fydd gwres yn mynd yn wallgof, mae'n troi'n wres.\nMae'r cyffredinol yn dangos cymaint o wyneb ag sy'n angenrheidiol. Mae'r arbennig yn dangos ymylon llawer cliriach. Mae'r cyffredinol yr un peth ym mhobman; fe'i mynegir yn aml yn yr un modd. Yn nhirwedd popeth, mae'r cyffredinol i'w gael ym mhob man. Gelwir ewythr llwyd y cadfridog yn gyfartaledd. Rhaid i'r cyffredinol addasu i'r arbennig, sy'n creu straen. Mae'r cyffredinol yn rhoi diogelwch pan ewch ar wyliau yn anghyfarwydd.\nRhaid i gysgod sefyll aros yn sefyll bob amser, er y gall fynd i ble bynnag y mae eisiau. Os yw'r cysgod sefydlog eisiau symud, mae'r amgylchedd yn symud heibio iddo yn ei le, mae ef ei hun yn stopio. Felly gall y cysgod sefydlog symud ac mae'n rhaid iddo aros yn yr un lle am byth. Nid oes gan gysgod sefydlog gwmni. Wrth gwrs mae cysgodion sefyll eraill, ond maen nhw yn rhywle arall.\nMae'r llwybr yn arwain at y nod cyn belled nad oes unrhyw esoterigydd yn cerdded arno. Mae cylched fer yn byrhau ffordd o fyw. Yn gyflym iawn mae'n mynd ffordd nad yw'n bodoli. O ganlyniad, nid oes ganddo brofiad. Mae ei lwyddiant yn boeth ac yn wag a heb gig, ond mae'r gylched fer yn cael effaith garismatig. Mae'r llwybr byrraf bob amser yn gylched fer, gelwir ei nod yn nonsens. Mae'r gylched fer yn gweithredu heb dyfiant, mae'n mynd heb lwybr. Ysgrifennodd Joachim Ernst Berendt lyfr: '' Nid oes unrhyw ffordd, dim ond cerdded: BOD YN natur ''. Cafodd ei redeg drosodd gan gar ar y ffordd i gyflwyniad ei lyfr.\nRydych chi'n dychryn y gallai cerdded ddisgyn drosodd. Ond mae cerdded yn wych: mae bob amser yn parhau i fod mewn cydbwysedd. Mae sefyll yn symud yn y coridor. Fodd bynnag, nid yw gorwedd i lawr byth yn gweithio.\nNid oes gan fynyddoedd pigfain unrhyw broblemau ac maent yn hapus eu bod yn esgyn ac mor fawr. Mae'r nefoedd hefyd yn hapus pan fydd y mynyddoedd yn ymweld â hi. Mae angen argyhoeddiad ar yr awyr fawr hefyd.\nMae'r rheswm isod. Mae'n sail, y llawr, y sylfaen a'r sylfaen. Os edrychwch i mewn i'r gwaelod, yna mae'n dod yn affwys. Ni allwch weld disgyrchiant yno. Mae'r gwaelod a'r affwys yn tawelu'r nerfau yn aruthrol. Y gweithgaredd gorau i fodau dynol yw cyrraedd gwaelod pethau. Dim ond cwningod ofnus sy'n well ganddynt wneud rhywbeth defnyddiol, oherwydd mae'r byd yn ddefnyddiol.\nGorwedd yr isfyd o dan y byd. Nid yw bron yn perthyn i'r byd mwyach, nid ydych chi'n ei wybod, dyna pam nad ydych chi'n teimlo'n gartrefol. Gorwedd y meirw o dan y ddaear; mae ffynhonnell ffrwythlondeb hefyd. Sut arall fyddai'r planhigion i gyd yn tyfu?\nMae'r cwmwl yn ddafad yn y nefoedd. Mae cymylau bob amser yn drist. Maen nhw'n crio yn aml. Ond maen nhw hefyd yn amddiffyn y gwartheg rhag yr haul ymosodol. Mae cwmwl yn amsugno da a drwg pobl. Gallwch chi ddweud o'u siapiau beth mae'r awr wedi dod. Mae symudiad a dŵr yn dawnsio gyda'i gilydd yn y cwmwl.\nNi ddylech roi baw yn y salad. Fel arall mae afiechyd yn bygwth! Mae budreddi yn cyfateb yn gorfforol i bechod. Gellir gweld clwyf fel halogiad, oherwydd mae'r clwyf yn aml yn ffurfio cramen ffiaidd ar yr ymyl sy'n edrych fel baw. Yn ei dro, mae halogiad neu staeniau'n dynodi euogrwydd. Mae rhywun yn llygredig. Ydyn ni wedi cael ein brifo oherwydd ein bod ni'n rhy amherffaith? Neu ydyn ni'n amherffaith oherwydd i ni gael ein brifo? Neu ydyn ni'n euog o dorri rhywbeth, deddf neu berson? Ond nid ydym yn brifo! Rydyn ni'n berffaith ac yn ddiniwed! Mae unrhyw un sy'n honni y fath beth yn brifo ac felly'n euog.\nRhyw yn y carchar\nMae waliau'r carchar yn ffurfio calon. Mae ei waliau allanol yn ddu ar y tu allan ac yn goch ar y tu mewn. Nid y carcharor Rasputin yw'r ieuengaf bellach, ond nid yr hynaf hefyd, oherwydd mae ganddo acne o hyd. Mae Germania hefyd yn cael ei garcharu: mae Rasputin ac Germania yn mynd i'r gwely gyda'i gilydd. Mae Rasputin yn ofni y bydd Germania yn dal syffilis. Mae Germania yn gadael Rasputin. Mae'n debyg mai dim ond am eiliad y mae'n rhaid iddi wneud Pippi, ond ni fydd hi'n cyrraedd yn bell iawn, oherwydd rydyn ni yng ngharchar y galon. Mae carchar yn adeilad na ellir ei ddianc. Mae Rasputin yn sefyll o flaen y drych ac yn mynegi ei bimplau. Mae'r crawn yn tasgu ar y diniweidrwydd arian: Hollol ffiaidd, ey.\nBom llygod mawr a atomig\nLlygod mawr sydd wedi mynd yn fegalomaniac yw llygod mawr. Maent yn goddef ymbelydredd orau o bopeth byw. Siawns un diwrnod y byddan nhw'n dod yn frenhinoedd y ddaear. Mae llygod mawr yn lladd ei gilydd, maen nhw'n debyg iawn i fodau dynol. Dyfalwch pwy all! Fodd bynnag, mae llygod mawr yn gallach na bodau dynol oherwydd eu bod yn dysgu'n gyflym iawn i beidio â bwyta bwyd gwenwynig pan fyddant yn sylwi bod eu cynllwynion yn marw. Dyna pam nad yw gwenwyn llygod mawr yn ddatrysiad parhaol i ddifodi'r creaduriaid israddol hyn. Yn yr Oesoedd Canol cafodd pobl eu poenydio gan lygod mawr, heddiw mae llygod mawr yn cael eu poenydio mewn labordai gwyddonol. Dyma fuddugoliaeth i ddynoliaeth! O ddioddefwr i gyflawnwr! Yn Nheml Indiaidd Karni Mata, mae llygod mawr ciwt yn cael eu coleddu a'u gofalu amdanynt. Yn y Gorllewin, fodd bynnag, dim ond llygod mawr carthffosydd lousy sydd yno.Yn Tsieina mae hyd yn oed y llygoden fawr fel arwydd Sidydd. Ond dywed y Psychosaurus aseptig: “Nid ydym yn byw yn yr Oesoedd Canol mwyach! I ffwrdd â chludwyr ffiaidd yr haint! Pam nad yw'r gwleidyddion yn gwneud unrhyw beth? Dydyn nhw byth yn gwneud unrhyw beth! "\nNi allwch gyffwrdd â kink oherwydd ei fod mor bell o'r rhes y mae'n dawnsio ohoni. Os nad oes unrhyw beth yn cincio, yna mae yna bethau. Mae llinell yn mynd oddi yma i yno. Mae mor normal fel ei fod yn gwneud ichi deimlo'n isel eich ysbryd. Mae gwyddonwyr a phenseiri yn hoffi llinellau. Nid yw llinell yn bwyta bywyd. Mae'r llinell yn cronni bywyd ac yn ennill egni ohoni er mwyn gallu cynhesu'r ystafell hyd at 20 gradd gymedrol.\nMae'r llethr yn llethr sy'n goleddu yn ôl poblogrwydd y llethr, gan droi tuag at ongl sy'n cyfateb i lethr y llethr. Nid yw tueddiad o'r fath yn fympwyol, ond mae'n cyfateb i gariad y gogwydd.\nY da yw coeden sy'n dwyn ffrwyth trwy gydol y flwyddyn. Mae ei bren o waed solet; gall ei ddail chwerthin. Mae'r lliwgar yn dda, mae'r llwyd yn ddrwg. Mae'r diafol yn bwyta'r da. Gall y da gynnwys ei hun. Ond mae drwg yn dibynnu ar ddinistrio da. Felly, ni all drwg byth drechu.\nMae halen yn cynnwys sodiwm a chlorin. Saif sefyll ar ei ddwy droed ei hun, ond mae angen sylwedd fel daear ar fodolaeth. Mae bodolaeth angen rhannau y mae'n eu cynnwys, ni all fod ar ei ben ei hun. Mae'r coarsest yn bodoli. Daw'r term “stoc” yn agos iawn at derm y sylwedd.\nLlygoden ac ystlum\nMae gan lygod bedair coes ac maen nhw'n rhedeg o gwmpas yn ôl trefn Duw. Fodd bynnag, diystyrodd rhai llygod eu tynged a chwythu i fyny. Trwy'r dydd maent yn hongian o gwmpas yn ddiog (wyneb i waered) ac yn y nos mae parti (yfed gwaed a phethau). Mae'r llygoden fel ystlum yn ddall. Dyna gosb Duw am eu pechodau. Fel datrysiad brys, mae'n rhaid i'r llygod sy'n hedfan weld â'u clustiau nawr. Mae hynny'n anhygoel.\nMae menywod tenau yn gyflym i eistedd yn noc anorecsia. Wedi'i gyhuddo o gynyrchiadau flabby a braster. Os yw'r tenau eisiau magu pwysau, yna mae'n rhaid ei alw'n “fain”. Weithiau mae'r tenau yn cael effaith ddwysach na'r trwchus, oherwydd gall gynnwys llawer o hanfod yn ei fol melys. Felly, mae'r tenau yn aml yn fwy deallus na'r trwchus. Nid yw hyn yn berthnasol i ymarferion bwrdd tenau, oherwydd mae ganddyn nhw fwrdd trwchus o flaen y pen.\nFy enw i yw Schmidt ac rydw i wedi marw. Fe wnes i arwain bywyd pechadurus. Yn fy ngweithle yn Satan & Sons, trodd fy rheolwr barus yn fil 100 ewro. Synhwyrais fy nghyfle am fywyd blêr ar ôl marwolaeth: rhoddais yr arian papur yn fy waled yn gyflym a phaentio croeshoeliad ar y lledr allanol. Roedd fy rheolwr yn gaeth. Dim ond ar ôl ei sicrwydd na fyddwn yn mynd i uffern ar ôl fy marwolaeth y tynnais y groes eto. Yn fuan wedi hynny, llithrais yn anhapus ar groen banana o flaen yr AOK a chwympo gyda chefn fy mhen ar y palmant caled. Roeddwn i wedi marw ar unwaith. Fel yr addawyd, es i ddim i uffern, ond doedden nhw ddim eisiau i mi fynd i'r nefoedd chwaith oherwydd fy mod i wedi trechu drygioni,ond dal heb wneud y da. Nawr rydw i'n crwydro'n ôl ac ymlaen rhwng y nefoedd ac uffern yn gyson ac nid wyf yn gwybod beth i'w wneud mwyach.\nFred: Mae dioddefaint yn hollol ddiangen. Pa idiot greodd y byd mewn gwirionedd?\nDetlef: Mae dioddefaint yn amddiffyn rhag gweithredoedd idiotig. Mae'n eich atal rhag yfed gormod o gwrw. Mae drygioni yn arwain at dda.\nFred: Onid oes ffordd arall? Fath o gariadus?\nPab: Mae Duw yn anffaeledig (fel fi), bydd eisoes yn gwybod pam y creodd y byd fel hyn.\nMephisto: Rwy'n rhan o'r grym hwnnw sydd bob amser eisiau drygioni a bob amser yn creu da.\nBert Hellinger: Ar lefel uwch, mae drwg hefyd yn dda.\nFred: Rwy'n byw ar y ddaear; mae'r ddaear yn lefel is, nid yw'r lefel uwch o unrhyw ddefnydd i mi. Nid oes dim o hyn yn argyhoeddiadol iawn.\nDetlef: Dioddefodd duw'r haul hefyd. Bu farw fel dyn ar y groes a chafodd ei atgyfodi ar y trydydd diwrnod.\nFred: Mae hynny mewn undod ag ef. Rwy'n teimlo'n llawer gwell yn barod.\nMae Duw yn fwy na ... Mae Duw bob amser yn fwy nag y gall rhywun ei ddychmygu. I fod ar yr ochr ddiogel, dwi ddim eisiau ysgrifennu unrhyw beth drwg am Dduw, wyddoch chi byth. Oni bai mai Duw yw'r diafol. A yw Duwiau Drygioni yn Dduwiau Go Iawn? Neu a yw eu bodolaeth yn bwydo ar fwyta'r hyn sy'n dda? Os nad oes ond un Duw, ni all neb ond ei alw'n Allah. Mae'r ddau sain A niwtral a hollgynhwysol yn ffinio â'r sain L anfeidrol. Os oes sawl duw, yna mae'n dod yn fwy lliwgar a chariadus a hefyd yn fwy dealladwy i bobl. Mae gan bob duw ymhlith duwiau eraill ei faes cyfrifoldeb ei hun. Nid oes angen i Allah gael 99 enw mwyach, oherwydd mae 99 o dduwiau. Ac mae'n debyg y bydd y canfed duw yn uno pob duw eto, felly tybir.Mae'r polareiddio ffanatig mewn da a drwg yn hydoddi yn nifer y duwiau. Weithiau gelwir y duwiau hefyd yn angylion, yn archangels neu'n fodau uwch.\nMae garlleg yn ffresni hen. Mae bysedd ei draed wedi hollti. Mae gwreiddiau rhaniad go iawn mewn personoliaeth. Yn allanol, fodd bynnag, mae'r winwnsyn yn dangos unffurfiaeth. Mae garlleg yn helpu yn erbyn fampirod a gwrachod. Mae'r cloron yn cryfhau'r gwaed ac yn ei gwneud mor anfwytadwy i barasitiaid nes bod y fampirod hyd yn oed yn colli eu chwant bwyd. Mae'r genhinen sgitsoffrenig hefyd yn lladd parasitiaid corfforol, fel llyngyr tap a bacteria putrefactive. Mae garlleg yn rhannu dynoliaeth fel mwg sigaréts. Mae rhai yn ei hoffi: dyma'r bobl dda. Mae'r dynion drwg (e.e. fampirod, gwrachod, Natsïaid, ffycwyr plant, cyfalafwyr a phleidleiswyr y Gwyrddion) yn teimlo eu bod yn cael eu gwrthyrru gan ei arogl.\nContract gyda'r diafol\nGallwch chi ddod yn un o'r cyfoethog a'r hardd yn gyflym trwy wneud contract bach yn swyddfa wasanaeth Satan & Sons: Mae'r contractwr (diafol) yn cyflawni pob dymuniad bydol. Yn gyfnewid am hyn, mae'r contractwr yn cymynrodd ei enaid ar ôl marwolaeth i anatomegwyr uffern at ddibenion ymchwil. Mae'r contract yn gyfreithiol ddilys gyda diferyn o waed gan y contractwr.\nMae Arnold yn ffantasïo am bla sy'n dod dros y ddaear ac yn lladd pob person drwg. Nid yw'r rhai da yn mynd yn sâl yn y lle cyntaf nac yn goroesi'r haint yn hawdd. Mae Arnold yn un o'r dynion da, wrth gwrs. Er sut y gall fod mor sicr? Beth am os yw'r pla yn lladd y dynion da yn unig? Byddai hynny'n gymedrig, ond yn nodweddiadol o anghyfiawnder y byd hwn. Mae Arnold yn dod yn ofnus ac eisiau cael ei frechu rhag tynged, er ei fod yn gwybod nad yw'n bosibl.\nMae ymwybyddiaeth yn torri bod yn bethau. Mae torri yn fwy cain na pigo, a dyna pam nad oes gan fosgit deitl uchelwyr. Mae gan eneidiau cryfion y perfeddion i gymryd dewrder, nid oes gan lwfrgi lafnau gartref. Ni ddylech dorri'ch bys! Felly Folks: dim ond bod yn ofalus! Gelwir lliw y toriad yn finiog. Gall pupurau poeth a bomiau rhyw hefyd fod ychydig yn sbeislyd ar brydiau.\nMae breichiau'n ymestyn allan. Yn y dwylo mae'r breichiau'n dechrau blodeuo. Mae breichiau'n mireinio mewn dwylo, dwylo'n cryfhau mewn offer. Canghennau yw breichiau'r coed.\nMae ffin yn gwahanu un o'r llall. Mae'n dechrau neu'n gorffen ar y ffin. Mae'r ffin yn ffurfio llestr am oes. Mae angen gwythiennau ar y gwaed i fyw. Mae tŷ yn cyfyngu byw wrth ei waliau. Pan fydd byw yn symud allan o'i dŷ, mae'n boddi yn y môr o ddigartrefedd.\nMae gan y plât ymyl crwn. Mewn cyferbyniad â'r ffrâm, mae'r ymyl yn cwblhau cwyro ei berchennog. Mae ffrâm yn addurn, mae'n orfodaeth i atal yr amlhau.\nMae'r term “byd” yn disgrifio tirwedd popeth. Gellir deall y byd fel maint llofruddiol. Nid oes diwedd i'r byd hwn. Nid yw'r syllu dynol yn canfod unrhyw gefnogaeth yn y strydoedd diddiwedd. Mae byd diogel ar gau ar ei ymylon. Yno mae'r byd diogel yn cofleidio'r diderfyn â breichiau ariannol.\nllachar a thywyll\nMae Gustav yn ddall ar y ddau gorlan. Ni all ei draed weld dim. Mae hynny'n beth da, oherwydd os na allwch chi weld unrhyw beth, nid ydych chi'n isel eich ysbryd chwaith. Felly mae Gustav yn hapus. Mae yna bobl sydd â dyddiad dall. Rydych chi'n rhy ddall i rendezvous. Mae ystlumod yn gweld du hefyd, ond maen nhw'n clywed yn llachar. A yw'r golau'n ddall i'r tywyllwch? Ydy'r tywyllwch yn gweld y golau?\ndynes y lleuad\nMae'r lleuad yn chwerthin yn y tywyllwch. Gellir ei weld yn llawn. Fel lleuad lawn mae'n wryw. Fel arall mae hi'n fenywaidd. Neu ai dyna'r ffordd arall? Mae'r lleuad yn sgwrio yn ofnus ar draws yr awyr. Nid yw'n hoffi cael ei weld; dim ond bleiddiaid, ystlumod a chigfrain sy'n cael gwneud hynny. Mae'r lleuad yn rheoli'n gyfrinachol ym myd drygioni, y twyll gyda bochau crwn, mae'n hen gariad, tywyllwch disglair o'r enw'r lleuad. Y lleuad sy'n tywynnu fwyaf pan fydd pobl weddus yn cysgu.\nDim ond un eiliad sydd ac mae bob amser yr un peth. Dim ond y foment sy'n foment. Nid yw'r “eiliadau” lluosog yn gwneud unrhyw synnwyr. Felly does dim amser. Ac eto mae'r cloc yn tician. Dyna pam mae gwylio yn gelwyddog.\nNi all pobl gofio o gwbl. Rydyn ni'n gweld y gorffennol o'n moment bresennol. Bob dydd rydych chi'n cofio gorffennol gwahanol. Mae sut yr oedd mewn gwirionedd yn cael ei golli yn anorchfygol.\nYn y dechrau roedd llaeth. Cododd y bydysawd o laeth, a dyna pam mae rhywun yn siarad am y Llwybr Llaethog. Daeth y llaeth o gadair y fuwch wreiddiol, yr MUU mawr.\nMae'r ffresni'n canu fel golau yn lleithder bywyd. Mae cig ffres yn iachach na chig pwdr. Sudd ffrwythau yn fwy ffres na gwaed, oherwydd bod yr anifail wedi pydru yn ei drachwant.\nMae crwbanod yn embryonau hynafol. Maent o gyfnod pan nad oedd amser o gwbl. Mae eu mater hefyd yn wahanol. Nid yw'n cynnwys y gronynnau lleiaf, ond yn hytrach mwydion ysgafn gan fod caledwch yn rhedeg mewn llinell o'r fan hon i'r fan honno. Nid yw daear go iawn byth yn marw.\nMae'r gwynt yn chwythu'n gyfrinachol trwy adfeilion y castell sy'n dadfeilio. Mae waliau tywyll yn wag o ddigwyddiadau. Ddoe roedd stormydd tân, mae'r creithiau heddiw. Gall llygoden ysgrifennu ac adrodd y papur stori'r adfail marw. Mae adar yn hedfan dros haul coch yr hwyr ac yn diflannu i unman.\nYr Ur sy'n dod gyntaf bob amser. Yr achos, y tarddiad, y cawl primordial, yr Wranws, y gwartheg primval, yr hynafiad, y goedwig primeval, y glec fawr, ac wrth gwrs tystysgrifau a hen neiniau a theidiau. Nid oedd yr olaf yn gyfarwydd eto â'r term cwbl beryglus. Mae peryglus yn bennaf yn Fienna yn golygu rhywbeth sy'n arbennig o beryglus.\nMae'r ddaear yn wastad! Pe bai'r ddaear yn sffêr, byddai pobl Seland Newydd yn cwympo oddi ar y ddaear. Gadewch i NASA lynu ei luniau ffug i fyny ei asyn. Mae'n rhaid eu bod nhw wedi arogli gormod o aer lleuad!\nGall dechrau gychwyn yn sydyn fel sbrint neu ymgripio i fyny fel y niwl yn yr hydref. Mae planhigion yn egino ac mae babanod yn cael eu geni'n rhydd o germ yn yr ysbyty. Mae dechrau yn golygu diwedd: mae genedigaeth babi yn dod â'r beichiogrwydd i ben. Nid yw'r dechrau'n gwybod ei hun eto: dim ond ar y diwedd y mae'r dechrau'n gwybod pwy ydoedd.\nMae plant yn bwyta siocled plant. Mae oedolion yn bwyta siocled i oedolion. Mae'r ddau gynnyrch yn blasu fel siocled. Fel y gallwch weld, nid yw plant yn ddim byd arbennig. Maen nhw'n fwytawyr siocled fel chi a fi. Nid oes rhaid dyfrio plant chwaith, er eu bod yn mynd i ysgolion meithrin.\nMae llyffant y to yn caru ei ryddid. Mae angen glaw oddi uchod. Ond mae'r madarch coch yn gwrthod derbyn ysgogiadau Duw. Hoffai'r agaric hedfan gadw popeth dan reolaeth. Mae hyd yn oed yn berchen ar chwip. Mae goruchafiaeth yn bwysig iddo. Mae glaw yn disgyn ar yr agarig hedfan. Mae'r ffwng yn sylwi, bod yna bethau eraill na goruchafiaeth, ond nid yw'r agarig yn meiddio agor ei hun. Yna mae'n ei wneud, oherwydd ei fod yn ddewr. Daw ofn o'r brig i lawr i'r madarch. Hei hwn. Nid yw bellach yn llyffant, ond llygoden fach, sydd eisiau byw bywyd dosbarth canol yn ei ogof. Ond nid yw hyn yn gweithio. Mae'r llygoden yn astudio athroniaeth ac yn adnewyddu'r byd ac yn dod yn enwog.\nCafodd Martin Luther a Paul eu taro gan fellt. Mor gyflym â mellt, daethant yn bobl oleuedig. A fydd bollt o fellt yn ein gwella? Neu ai cylched fer yn unig sy'n creu rhagrith yw'r bollt mellt? Byddai'n rhaid i chi roi cynnig ar hynny yn ystod y storm fellt a tharanau nesaf.\nJF Kennedy yn Bielefeld\nMae theori cynllwyn honedig yn dweud nad yw dinas Bielefeld hyd yn oed yn bodoli. O bwynt penodol mewn amser nid oedd bellach yn bosibl i'r cysgodion orchuddio diffyg bodolaeth Bielefeld. Dyna pam yr oedd yn bwysig iddynt gyflwyno'r cynllwyn fel damcaniaeth yn unig neu jôc, fel na fyddai unrhyw un yn cael y syniad mai ffugiad Bielefeld yw'r gwir moel. Ond wrth lwc mae yna Bill. Ar Orffennaf 24, 1963, ymwelodd Bill Clinton ag Arlywydd America John F. Kennedy yn y Tŷ Gwyn ac ysgydwodd ei law. Ebychodd Clinton, “Byddaf yn Llywydd!” Trwy’r weithred hudol hon, fe wnaeth Clinton ddwyn ei dynged a’i hunaniaeth gan yr Arlywydd Kennedy ar y pryd. Y canlyniad: bu'n rhaid i Kennedy farw. Neu yn hytrach ei doppelganger.Roedd y Kennedy go iawn wedi'i rewi. Pan fygythiodd bodolaeth ffug Bielefeld ddod i'r amlwg, cafodd Kennedy ei ddadmer eto. Ar ôl cael llawdriniaeth gosmetig a hyfforddiant dwys yn Almaeneg, mae Kennedy bellach yn Arglwydd Faer dinas gysgodol Bielefeld o dan yr enw ffug Pit Clausen.\nSindbart: Hei chi, gallaf eich gweld chi!\nWindbart: Gwallgofrwydd! Fi hefyd chi. Rhyfeddol pan ystyriwch nad yw'r ddau ohonom yn bodoli.\nSindbart: Pan fydd dau berson yn cwrdd nad ydyn nhw hyd yn oed yn bodoli, maen nhw'n dod yn real mewn perthynas â'i gilydd ac i'w gilydd, oherwydd mae'r ddau ohonyn nhw'n cwrdd ar yr un lefel, sef lefel y diffyg byw.\nWindbart: Anaml iawn y byddwch chi'n cwrdd â phobl fel chi. Anaml y byddwch chi'n cael go iawn. Dylem achub ar y cyfle i gael sgwrs hir am dwyll a gwirionedd.\nSindbart: Gwych, byddaf yno.\nGall y môr ganiatáu mawredd iddo'i hun oherwydd ei fod yn cadw cyfrinach. Mae'r môr yn cynnwys dagrau'r duwiau (mae dagrau'n cynnwys halen). Mae'r môr yn fwyd i'r ddaear. Mae syched yr anialwch, fodd bynnag, wedi sychu ers amser maith, nid oes angen i'r anialwch fyw mwyach.\nNid yw Arnold Heitermann yn gwylio'r teledu nac yn darllen y papur newydd. Dim ond y penawdau. Ar gyfer Otto Normal, mae'r hyn sy'n gyfredol yn bwysig, mae popeth arall yn ddibwys. Mae gan Arnold ddiddordeb yn y darlun ehangach, nid yn y gwyfynod. Yn ogystal, gyda gwybodaeth ni wyddoch byth a yw'n gywir. Pe bai'r pennawd yn darllen: "Yfory bydd y byd yn dod i ben!", Byddai Mr Heitermann yn sicr yn darllen y wybodaeth yn llawn. Gall diwedd y byd effeithio arnoch chi mewn gwirionedd, am resymau personol.\nMae dŵr yn hoffi symud. Os yw natur yn caniatáu hynny, mae'n llifo hefyd. Mae dŵr yn ffres ac yn canu ynddo'i hun. Mae golau yn disgleirio gyda symudiad ei donnau. Mae dŵr ym mhobman lle mae bywyd. Mae dŵr yn simsan cyn belled nad yw'n gorffwys yn y gwaelod. Mae gwlybaniaeth yn gwisgo'r dŵr, mae noethni'r dŵr yn parhau i fod yn anghyffyrddadwy.\nNi ddylai un fod yn llyffant, nid broga ofnus. Mae pwy bynnag sydd wedi'i adeiladu mor agos at y dŵr â'r broga yn dal i fyw yn yr enaid. Mae'r enaid a'r llyn yr un dŵr, mae pysgod a broga yn gwybod hynny. Ni allwch gael eich dychryn mewn dŵr, dim ond anifeiliaid sych sy'n gallu. Gofynnwch i'r gwningen ofnus! Nid y broga ofnus! Nid yw brogaod byth yn mynd allan o'r glasoed. Mae'r broga yn bysgodyn nad yw wedi cyrraedd yr anifail tir: methiant esblygiad. Nid yw'n bysgodyn mwyach, ond nid oedd yn ddigon i wneud mwnci chwaith. Mae brogaod yn dal yn wyrdd y tu ôl i'r clustiau, ac nid yno'n unig. Yn aml mae brogaod yn cael pimples, ond yna fe'u gelwir yn llyffantod.\nMae baeddod gwyllt yn neidio o do tŷ yn ninas niwlog Rhufain. Mae'r moch gwyllt yn taro'r palmant islaw â'u cefnau. Ni thorrodd y baedd gwyllt unrhyw beth, mae hi'n grunio'n hawdd ac yn byw ymlaen. Mae baedd gwyllt o'r fath yn gadarn iawn. Nid yw eich gwaed yn gwywo. Mae ei sudd tân yn curo'n ddi-amser trwy drac rasio ei gwythiennau mewn strociau pwerus.\nNid oes lliw i deimladau. Maent yn rhoddwyr anffyddlon, eu hunig gefnogaeth yw amherffeithrwydd. A fyddech chi'n rhentu'ch calon i deimladau Mae teimladau'n boeth ar gyfer torf ac offeren, maen nhw'n cryfhau ac yn wannach, maen nhw'n dychwelyd yn ddiddychymyg fel y ceffylau ar y carwsél.\nMae ehangder y byd yn suddo i'r dyfnder. Mae popeth yn mynd i gysgu ac mae'r lleuad yn yr awyr. Mae ei olau arian yn llifo i doom. Mae llaw eisiau bachu’r lleuad ac mae’n ei wneud: mae wedi malu’r lleuad. Gwaed arian sydd yr un mor ddu, mae'n dod i lawr o sffêr a oedd unwaith yn lleuad. Mae'r byd yn crynu.\nMae marwolaeth yn gwadu bywyd ac yn ei gwneud hi'n bosibl ar yr un pryd. Beth ddylai'r eryr fyw arno? Beth ddylai cachu yn y cefn? Dim ond trwy ladd anifeiliaid eraill y gall fyw. Fel dyn! Mae feganiaid yn gwneud pethau da. Ond mae'n rhaid iddyn nhw hefyd ateb galwad natur. Wedi'r cyfan, mae planhigion hefyd yn bethau byw. Mae feganiaid yn brin o fitamin. Mae eu diniweidrwydd yn gwneud iddyn nhw edrych yn welw, maen nhw'n fio-fampirod. Mae feganiaid yn yfed gwaed moesoldeb. Yr ysglyfaethwr mwyaf yw dyn.\nY gwyliwr teledu marw\nMae'r teledu ymlaen ac mae sgerbwd yn eistedd o'i flaen. Nid yw esgyrn ei benglog gwag bellach yn sylwi ar unrhyw beth o'r rhaglen. Mae rhywun yn diffodd y teledu: Mae'r dyn esgyrn bellach yn sylweddoli ei fod yn colli rhywbeth ac mae'n gwylltio. Dim ond wrth dynnu'n ôl y mae marwolaeth yn sylwi ei fod yn farw.\nPwrpas bywyd yw bwydo'r agronomegydd mawr. O leiaf dyna farn Dr. Lightbrain. Mae'n credu'r canlynol: O nefoedd bell mae'r economegydd amaethyddol mawr yn hau hadau ein henaid i bridd y sylweddoliad. Trwy brofiad bywyd mae'r germ enaid yn tyfu i fod yn glust gynhyrchiol enaid. Mae'r economegydd amaethyddol gwych yn cynaeafu'r glust hon ar ôl ein marwolaeth ac yn ei bwyta. Dr. Mae Brainlight yn efaill i Dr. Lightbrain. Bob bore, mae Dr. Mae golau ymennydd yn taflu i fyny ar ôl grawnfwyd grawn cyflawn wrth feddwl am theori amrwd ei frawd.\nYr haul yw calon y byd, mae mwy o le ynddo nag yn y gofod. Mae ganddi fol mawr, disglair. Mae'r haul yn esgor ar y byd. Mae'r haul yn bwyta'r byd. Y ddau yn gyfartal. Yr haul yw popeth. Mae'n wyn mewn hen bobl, mae'n felyn mewn pobl ifanc. Nid oes gan yr haul grychau ar eich wyneb.\nMae fampir yn edrych yn y drych: mae dyn â gwallt du a sbectol yn edrych allan o'r arian; mae ganddo wyneb gwelw. Mae'r fampir yn meddwl ei bod hi'n edrych fel person arferol yn y drych. Dim ond yn y drych y mae'r undead yn cydnabod ei hun, os yw'n edrych yn uniongyrchol ar ei ddwylo a'i gorff, yna nid yw'n gweld unrhyw un. Nid yw'n normal, hyd yn oed ar gyfer fampirod. Siawns nad oes ganddo gynddaredd.\nMae planhigion yn anifeiliaid gwyrdd na allant gerdded. Mae ei ddail yn gerrig wedi'u gwneud o ddŵr. Mae golau'r haul yn eu gwneud i gyd yn wyrdd. Mae carreg, dŵr a haul i gyd ar unwaith yn rhoi bywyd. Mae planhigyn yn cynnwys tyfiant yn bennaf, mae'n mwynhau tyfu. Nid oes gan dyfu genynnau, mae'n dod i'w hadnabod bob eiliad. Nid yw cynllun yn tyfu hyd yn oed os ydych chi'n ei gyflawni. Ar y llaw arall, mae planhigion yn tyfu'n ddidrafferth â bywyd.\nMae ychydig o benglogau trwchus wedi taro eu pennau ar y caledwch. Mae caledwch yn cynnig gwrthiant a gwydnwch. Mae sgerbwd yn anodd. Fel arfer mae'r caled yn parhau i fod yn galed. Fodd bynnag, dim ond ar brydiau y mae pidyn yn anodd. - Dim ond pam? - Mae ymyl caledwch yn sefyll fel llinell fawreddog yn yr ystafell. Ni ddylid anwybyddu ymylon; fe allech chi daro'ch pen arnyn nhw. Pan fydd dwy wal yn gwrthdaro, gelwir y gwrthdrawiad yn ymyl. Felly mae ymyl yn ganlyniad gwrthdrawiad. Felly nid yw ar gyfer gwangalon y galon. Mae cerrig yn anodd hefyd. Mae carreg yn beth, nid oes ganddo wyneb, oherwydd mae carreg yn edrych fel cerrig eraill. Yn eu peth nhw mae pob peth yn gyfartal. Cwpwrdd, bwrdd neu frws dannedd, dim ond pethau ydyn nhw i gyd. Y cerrig yn gorwedd o gwmpas ym mhobmanfe'u gelwir yn realiti. Gallwch chi dorri penglogau pobl eraill â charreg. Roedd hynny'n bwysig yn Oes y Cerrig. Heddiw gall rhai cerrig siarad yn barod, gelwir y cerrig hyn yn "ffonau symudol". Os ydw i'n meddwl amdano'n gywir: Mae yna gerrig hardd hefyd, sef cerrig gwerthfawr. Mae dreigiau'n eu casglu.\nMae'r casglu yn drwchus, weithiau hefyd yn gul. Mae'r hyn a gesglir yn rhoi diogelwch fel rhestr eiddo. Neu mae'n faich. Mae'r hyn sy'n cael ei gasglu yn anoddach na chasglu. Os yw casglu yn anoddach na'r hyn a gasglwyd, yna mae un yn siarad am '' hela ''.\nNid yw'r diangen wedi'i integreiddio yn yr hyn sydd wedi tyfu. Ni ddaeth yr ddiangen i adnabod yr hylif yn ystod ei amlhau. Er y gall y gorlifo fod yn gyfoethog, weithiau mae'n rhoi, mae'r gormodol nid yn unig yn ddiwerth i unrhyw beth, ond mae hefyd yn rhwystro'r sylwedd byw yn ei ddatblygiad pellach. Dim ond sothach yw'r gormodol.\nMae gan Hugo quirk. Ei quirk yw bod y quirk ar ei sgrin yn ei boeni. Mae hynny'n gyrru Hugo yn wallgof. Roedd gan Hugo ddiffyg yn ei wyneb ers degawdau. Yn sefyll o flaen y drych yn gyson, edrychodd ar ei quirk nes bod ei ddermatolegydd yn cau'r lwmp i ffwrdd. Mae gan Hugo quirk gyda quirks. Ond dim ond gyda quirks unigol. Os yw popeth yn ddiffygiol, fel cwarel ffenestr wedi'i grafu'n llwyr, nid oes ots gan Hugo. Mae gan Hugo quirk mewn gwirionedd.\nMae'r meddwl gwag yn bwydo ei ddynes eira wedi gwywo. Gelwir y fenyw eira llwyd yn niwrosis. Mae hi'n hollol ddiniwed, mae hi'n Woody Allen. Gallwch chi chwerthin am niwrosis oherwydd bod weirdos yn bobl ddoniol. Ond mewn gwirionedd nid yw'r hen eira mor ddiniwed â hynny. Nid oes gwaed yn llifo yn y fenyw eira, ond mae eira ddoe yn ddiflas ynddo. Mae'r hen eira yn mynd i seicotherapi. Mae therapi o'r fath hefyd yn niwrosis, mae'n wyn fel eira newydd.\nMae ci a chath yn mynd i therapi cwpl. Mae'r therapydd yn hyena. Mae cŵn a chath eisiau achub eu perthynas. Mae therapi yn methu. Dim ond pam? Beth all fod y rheswm? Yn sicr gyda'r therapydd, mae gan bob un ohonyn nhw broblem eu hunain.\nMae Cheplin yn mynd i'r seler i chwerthin, i gadw cwmni ei gorfflu. Roedd yn rhaid iddo ladd llawer o bobl i gael arian. Ni ddylid dioddef dioddefaint y byd hwn a menywod. Mae Cheplin yn cefnogi gwaharddiad cyffredinol ar hiwmor ledled yr Almaen, ac eithrio canolfannau chwerthin fel y'u gelwir, lle gall pobl chwerthin yn uchel ar ôl talu ffi hiwmor.\nMae chwerthin yn hapus gyda'i wefusau. Mae chwerthin difrifol yn troi'n ffit chwerthin. Ni all chwerthin doniol godi o'r soffa bourgeoisie. Nid yw chwerthin go iawn yn ddoniol, mae'n hapus yn unig. Dim ond y crac cymhellol sy'n jôcs o goeden y dioddefaint.\nIsolde: Detlef, gyda chi dydych chi byth yn gwybod a ydych chi'n twyllo neu a ydych chi o ddifrif.\nDetlef: Mae'n syml iawn: os ydw i'n hwyl, yna rydw i o ddifrif, ac os ydw i o ddifrif, dim ond twyllo ydyw.\nIsolde: Sut alla i ddweud un peth ar wahân i'r llall?\nDetlef: Mae'r cyntaf yn wir ar ddyddiau hyd yn oed ac mae'r olaf yn wir ar ddiwrnodau od. Neu ai dyna'r ffordd arall? Rwy'n hollol ddryslyd.\nIsolde: Rydw i'n mynd yn wallgof gyda'r boi hwnnw!\nMiss Dr. Kackebart-Struller: Dyn Otto! Ydych chi'n gwybod beth rydych chi'n ei wneud i'r haen osôn? Gyda phob fart tawel, nid yn unig y mae eich asshole yn cynyddu, ond y twll osôn hefyd. Gyda phob fart, mae methan yn tywallt i'r awyrgylch, sy'n cynhesu'r ddaear. Peidiwch â fart! Mae'n rhaid i ni achub ein hamgylchedd!\nOtto Struller: Rydych chi'n iawn, Mausi, yn hollol iawn. Rydw i'n mynd i'r atig nawr, bwydwch y colomennod.\nyn y goedwig wyllt\nYn y goedwig wyllt, mae gwreiddiau'r coed yn gadael eu pridd ac yn rhedeg ar draws y tir. Nid yw heddwch yn dychwelyd, ond mae hi'n mynd ar antur. Mae'n mynd dros fynyddoedd, mae'n mynd yn y cymoedd. Weithiau mae hi hefyd yn neidio.\nRholio neu gylchu yw symudiad rownd o amgylch ei ganol. Mae rholio’r olwyn yn gaeth. Nid yw'r gofrestr ei hun yn rholio, mae'n parhau i fod yn ansymudol mewn perthynas â'i chanol. Pe bai'r gofrestr yn symud o gylch i sgwâr, byddai'n rhydd i symud. Mae'r beic ond yn sylwi bod y dirwedd yn symud heibio iddo, mae'r beic ei hun yn stopio.\nGorffwys ac ymarfer corff\nMae Rest yn mwynhau eu hunaniaeth. Gellir diffinio gorffwys fel absenoldeb symudiad allanol cymhellol. Felly does dim gorffwys yn y disgo. Ddim ar yr autobahn chwaith. Mae symud o'r tu mewn gyda gorffwys yn eithaf posibl. Mae bodolaeth wedi gorffwys. Mae yna hefyd dawelwch cymhellol Bwdhaeth Zen. Y fath dawelwch yw'r marwolaeth ddiwylliedig ar y ddaear, mae'n seiliedig ar atal a dinistrio ffwdan. Mae gwir dawelwch, fodd bynnag, yn byw mewn rhyddid.\nMae'r hummingbird yn hedfan i balas hwyliog lle mae pobl yn troelli. Mae 52 o bobl ddi-goron yn byw yn y palas. Nid oes neb a phawb yn frenin ac yn ffwl ar yr un pryd. Mae'r bobl yn y palas i gyd yn hermaffrodites. Fe allech chi ei wneud gyda chi'ch hun pe byddech chi'n teimlo fel hynny. Ond mae ganddyn nhw fwy o ddiddordeb mewn dylunio bydoedd chwarae: maen nhw'n twyllo. Mae sbwlio yn gamblo difrifol. Rydych chi'n cooing yma gyda Jojos, y brenhinoedd. Fel ffyliaid, gosododd y brenhinoedd eu coronau yn y neuadd fawr o dan y ffynnon. Mae'r coronau yn gwasanaethu fel nyth i'r hummingbirds. Mae'r Brenin Crimson yn ysgrifennu nonsens difrifol. Ni allwch siarad â dyn fel 'na.\nMae gwaith yn chwysu yn nhir neb, sy'n flinedig, oherwydd yn lle asgwrn cefn, mae gan waith fron gwerthfawrogiad, wedi'i haddurno â balchder. Mae eu cyflawniad yn canfod gwaith mewn trawiad ar y galon. Gall y rhai sy'n gweithio anghofio eu cyrff yn yr islawr yn gyflym. Mae gwaith yn dyheu am adbrynu, ond ni fyddai byth yn cyfaddef hynny. Mae'r gwaith yn ddall, nid yw'n sylwi ei fod yn gweithio, mae'n gwybod. Mae Crist fel Gwaredwr wedi bod allan ers amser maith. Mae dyn yn ail-wneud ei hun trwy'r gwaith: Mewn seicotherapi rydych chi'n gweithio arnoch chi'ch hun.\nMae gwir symudiad o fewn. Mae ceffyl yn symud ar ei ben ei hun, ond mae car yn cael ei yrru gan marchnerth ei injan. Mae symud yn tueddu i symud mewn dull serpentine, sef mewn tonnau. Cerdded, nofio, hedfan neu yrru, mae'r rhain i gyd yn symudiadau. Y dyddiau hyn mae un yn symud o gwmpas yn bennaf. Gallai un symud yno hefyd. Ond ni all neb ei gymryd bellach. Rydych chi'n aros ar y safle.\nMae'r gwynt yn caressio wyneb Frigg. Amser yn rhedeg allan. Mae'r dŵr yn diflannu yn y twll. Mae popeth yn rhedeg, mae'n rhedeg i ffwrdd. Mae'r wrin yn rhedeg, mae'r dagrau'n rhedeg. Nid oes neb gyda Frigg, dim ond y gwynt. Mae eich traed wedi'u gorchuddio ag esgidiau trwchus. Beth am pe bai hi'n cerdded traed noeth? Yna byddai'r gwynt yn ei chario i fyny a byddai Frigg yn rhydd. Ei hesgidiau trwm yw baich ei gorffennol. Mae gwynt o'r enw Wahuna yn chwythu trwy ei gwallt. Mae Sleipnir, ceffyl wyth coes, yn gleidio heibio Frigga. Mae Frigga wedi ei swyno, gellir ei rhoi ar y ceffyl at y duw gwynt a'i chario'n gadarn iawn, yn droednoeth, hebddo.\nY peiriant sy'n gwneud y puraf. Nid yw peiriant yn teimlo unrhyw beth, felly mae'n gweithio allan o anobaith llwyr. Mae hi'n gwneud yr holl symudiadau llaw yr oedd y gweithwyr diflas yn arfer eu gwneud yn yr hen ddyddiau. Yn trin heb deimlad na bywyd, dim ond mecaneg, symud heb ystyr, dim ond pwrpas. Mor braf yw hi pan fydd peiriant yn gwneud y gwaith gwirion i ni. Ond roedd crewyr y peiriannau unwaith yn plannu hurtrwydd eu hunain. Bydd y peiriannau'n parhau i'n gormesu o'r tu allan gyda'u hurtrwydd. Mae deallusrwydd artiffisial yn cael ei wahaniaethu, ond mae'n parhau i fod yn dwp. Dim ond cog ym mheiriant y byd mawr ydyn ni ein hunain.\nMae'r perchennog yn galw ei ddwylo ei hun. Nid yw'r atomau yn ei ddwylo'n perthyn i'r perchennog. Nid yw atomau ei law ond yn addas ar gyfer siâp ei ego ar fenthyg. Ar ôl marwolaeth y perchennog, mae cyn atomau ei law yn addas ar gyfer ymddangosiad gwahanol. Mae'r perchennog yn teimlo'n gartrefol yn ei law, mae wedi'i wreiddio yn ei law. Y gwreiddyn hwnnw yw ei hunaniaeth. Nid y llaw ei hun ydyw.\nYr afal gwallgof\nMae'r croen a'r mwydion yn byw gyda'i gilydd yn yr afal. A yw'r ddau yn briod? Mae llawer mwy yn byw gyda'i gilydd yn yr afal: y sfferig, y gwyrdd, y ffrwyth, ei hongian ar y goeden. Mae'r afal yn meddwl: 'Mae gen i rinweddau, ond nid fi yw fy rhinweddau. Os edrychaf ar fy hun, dim ond eiddo y deuaf o hyd iddynt, ond dim bod. '' Mae'r afal yn gwylltio ar yr hunan-wybodaeth hon: '' Mae'r cyfan yn llanast! Dwi ddim hyd yn oed yn bodoli! '' Mae pob nodwedd o'r afal bellach yn mynd ei ffordd ei hun. Mae'r sfferig yn mynd i'r gogledd, mae'r grîn yn mynd i'r de. Y ffrwyth i'r gorllewin, a hongian yr afal i'r dwyrain. Nid yw'n afal bellach, nid oedd yn bodoli erioed. Mae'r afal wedi ysgaru ei hunaniaeth ffug.Cafodd ei daflu at ei gilydd o'i raglen That Belongs To Me. Ble mae ffresni'r afal? Mae hi'n eistedd yn y dafarn ac yn gadael iddi redeg!\nMae barddoniaeth yn golygu cyddwyso'r ystyr i'w ddwysfwyd. Fodd bynnag, weithiau mae barddoniaeth yr ysgrifenwyr mor selio fel na all y darllenydd agor y blwch ystyr. Dim ond yr awdur sy'n deall cynnwys y gerdd wrth iddo ysgrifennu. A hyd yn oed i'r awdur, mae ei gan yn rhy dynn y bore wedyn.\nMae'r tryloyw yn hedfan o gwmpas yn rhydd yn yr amlwg heb orfod cuddio. Mae tyllau yn dryloyw yn bennaf. Er y gall y tryloyw fod â phwysau, nid yw'n hawdd gweld drwyddo. Daw'r tryloyw yn dryloyw pan ddaw'n blwmp ac yn blaen.\nMae dal yn estyn am ei ysglyfaeth yn y ffôn symudol gyda llwyddiant. Felly, yn bennaf mae pysgod yn dod i gaethiwed arbennig. Maent yn llithrig ac yn byw mewn dŵr symudol, ond gellir eu dal o hyd.\nNid yw trosedd ond yn werth chweil os na chewch eich dal. Daw mwnci i'r sw hyd yn oed os nad yw wedi gwneud unrhyw beth o'i le. Mae sw yn garchar sy'n briodol i rywogaethau i anifeiliaid. Mae rhai anifeiliaid gwyllt yn cael eu carcharu yn y syrcas. Mae plant yn eistedd yng ngharchar addysgeg eu rhieni. Mae gwragedd yn y carchar o ddibyniaeth ariannol ar eu gwŷr.\nRhaid i'r gyfrinach beidio â gweld golwg y llall. Mae'n eistedd ar ei ben ei hun (neu gyda chynllwynwyr) yn ei fyncer ac o bosib yn gwneud y canlynol yno: mae'n rhaffu, yn crynhoi, mae'n hapus, mae'n troi pethau cam, mae'n tanio, mae'n tanio eraill, mae'n chwerthin arnoch chi, mae'n ofni, mae'n amddiffyn ei hun, mae'n gwrthod, neu mae ganddo blentyn. Y gyfrinach: nid ydym yn gwybod beth mae'n ei wneud. Mae hynny'n aros yn gyfrinach.\nMae hedfan yn gleidio heb draed trwy'r môr o anferthwch. Wrth hedfan, chwaraeir y top a'r gwaelod yn erbyn ei gilydd. Mae gan aderyn bwer heb fynd yn groes i'r byd. Athrylith yw hwn. Fodd bynnag, ni all llyffantod bach hedfan, mae eu hadenydd yn swyno. Mae adenydd yr adar yn ymestyn yn feiddgar. Dyna lle maen nhw gartref. Breichiau hedfan yw'r adenydd, maen nhw wedi'u gwneud o bwer. Gall aderyn hedfan yn rhydd heb wrthdaro â chath yn midair. Fodd bynnag, mae gweithiwr yn gwrthdaro'n gyflym â'i fos neu â difrifoldeb bywyd.\nMae'r golau'n hedfan yn hawdd dros gnau pos, mae'n syml yn pasio clychau trwm. Mae'r golau yn tueddu i gael ei ddarganfod ar ei ben. Mae pren yn arnofio ar ddŵr oherwydd ei fod yn ysgafnach na dŵr. Mae'r balŵn aer poeth yn arnofio i ffwrdd o'r ddaear yn yr awyr las. Mae'r peth hawdd yn dod yn ddi-hid yn gyflym. Mae'r peth gwirion hwn yn digwydd yn hawdd.\nMae pluen eira yn cwympo'n ofalus. Mae hi'n dawel. Daw'r ffloch o fyd arall. Mae'n rhoi strwythur i'r byd hwn, fel arall byddai'r holl feysydd magnetig yn cwympo. Yn y polion gogledd a de, mae'r maes magnetig yn cwympo i'r eira. O bolion y ddaear, mae'r eira'n trefnu newidiadau cyfrinachol yn y byd. Mae ei fagnetedd yn treiddio i drigolion y ddaear ac yn eu gwneud yn ddinasyddion trwm.\nMae amddiffyniad o'r fath yn beth iawn. Amddiffyn yw'r peth cyntaf sydd ei angen arnoch chi: amddiffyn y cyfansoddiad, amddiffyn neuadd, plaladdwyr, diogelu data a diogelu meddyliau. Nid ydych wedi cael ymweliad gan Amddiffyn Meddyliau? Mae'n dod, dim ond aros i weld.\nCrynhoi cnoi a chnoi a chnoi. Mae cnoi cnoi yn well ac yn well nes bod y bwyd mor iawn fel y gellir ei integreiddio i'ch cig eich hun. Fodd bynnag, mae'r bwyd bob amser yn parhau i fod ychydig yn wenwynig. Mae'r ddaear yn wenwynig. Nid yw'n gartref i ni. Gall anifeiliaid dreulio'n well na bodau dynol, maen nhw'n byw yn agosach at y ddaear.\nGelwir yr hyn yr ydym yn sefyll arno yn ddaear. Weithiau fe'i gelwir hefyd yn bridd. Mae stand a daear yn gadarn. Gall y ddaear hefyd olygu hwmws neu garreg. Yr hyn sy'n arbennig o drawiadol am y ddaear yw'r sylwedd, mae'n drwchus ac yn drwm. Mae'r ddaear yn heddychlon, mae'r ddaear yn dwp. Nid oes gan y fam fawr fawr wyneb. Oes ganddi gynhesrwydd? Mae gwreiddiau'n cyrraedd y ddaear, maen nhw hefyd yn deall y ddaear. Mae gwreiddiau'n un â gweddill y ddaear.\nMae gwenyn yn byw yn y trwchus o fater, yn fewnol. Mae gwenyn yn mynd y tu allan lle mae'n oer. Mae'n cwympo'n farw i'r llawr fel pluen eira. Mae'r gwenyn wedi rhyddhau eu mewnblyg fel naddion oer. Cyn belled â bod y bluen eira wedi rhewi, mae'n amser coed ffynidwydd. Os yw'r naddion yn dadmer, mae unigrwydd yn noeth. Wrth sipian y neithdar, mae'r gwenyn yn cysylltu pob rhan o'r byd ac yn magu pwysau, maen nhw'n cnoi grym disgyrchiant. Llyfr nad oedd wedi'i ddarllen eto oedd y neithdar. Ddim hyd yn oed gan ei awdur.\nMae cryfder mawr fel arfer yn fawr. Mewn plwm, fodd bynnag, mae'r disgyrchiant yn fach. Mae disgyrchiant yn cryfhau. Dim ond trwy ei fàs y mae'n cael effaith, nid trwy ei liw, oherwydd mae trymder yn llawer rhy dywyll i fod yn lliwgar. Nid yw anhawster yn deall yr hyn sy'n ddoniol. Cysgu doniol a thrwm gyda'i gilydd yn unig mewn siwgr. A yw disgyrchiant yn dod oddi uchod neu'n is? Pan ddaw gwres yn solid, mae'n dod yn ddisgyrchiant. Beth am y garreg na ellir ei rholio? A yw'n rhy drwm neu'n rhy dynn? Mae'n rhy greulon! Mae trwm yn feddalach na chreulon. Ydy'r hawdd yn anodd felly? Mae fel yna!\nMae gwynt yn rhedeg yn ddistryw dros goed a thai. Nid yw pŵer y gwynt yn weladwy, dim ond ei effeithiau y gellir eu gweld. Mae'r gwynt yn chwythu'r presennol. Mae dant y llew yn chwythu yn y gwynt, felly hefyd y lludw. Mae'r gwynt yn fflyd iawn. Ond mae bob amser yn chwythu.\nCraciau yn yr ymennydd\nMae eiddo yn unigryw. Hi yw ei beth. Mae maint yn gymharol; mae bob amser yn cael ei fesur mewn cymhariaeth. Nid oes gan Lot berchennog. Mae gan Isolde fol mawr, ond nid yw'r braster yn perthyn iddi. Mae gan bopeth gormodol ddigon. Nid oes ots faint o graciau oedd gan ymennydd Einstein. Eiddo'r ymennydd sy'n ei wneud ei hun, nid nifer y craciau. Ni allwch gymharu afalau a gellyg, dim ond eu pwysau.\nGelwir splinters y cerrig yn dywod. Mae splinters tywod mor fach fel eu bod yn ffurfio uned eto fel cymuned o'r ynysig. Yna teimlir y tywod yn ei gyfanrwydd. Mae'r holl beth yn udo, ond ni all y tywod grio oherwydd ei fod yn rhy sych. Nid oes gan gerrig waed na dŵr, nid hyd yn oed fel tywod. Mae dagrau cewri trist yn rhoi dŵr halen fel y môr. Dyna pam mae tywod yn aml i'w gael fel traeth lle mae môr.\nDim ond yn y lluosog y mae pobl yn bodoli. Ni all un person fod ar ei ben ei hun. Mae'r bod dynol fel anifail buches yn dod yn '' bobl ''. Mae torf yn cynnwys pobl. Gwaed y bobl yw gwaed y bobl. Ar y llaw arall, mae gan berson ei lif gwaed ei hun. Yn achos yr hen Iddewon, mae gwaed Abraham yn rhedeg i lawr i'w goesau hwyr. Mae gan bobl a phobl hynafol eu hunaniaeth yn y grŵp, nid ynddynt eu hunain.\nNid oedd Babilon yn fabi: roedd yn rhy fawr i'r mwyaf. Mae yna hefyd skyscrapers yn Efrog Newydd. Ond mae'n rhaid i'r rhain gael eu dinistrio gan derfysgwyr oherwydd eu bod nhw eisiau crafu Duw. Mae pobl yn dawnsio o amgylch y llo euraidd, twf economaidd a'r llawfeddyg cosmetig. Pryd ddaw digofaint Duw o'r diwedd ac ysgubo pobl bechadurus i'r sbwriel?\nCafodd Fred fynediad heb awdurdod i'r cyflymydd gronynnau mawr ger Genefa gyda'r nos ac mae bellach yn cropian i'r cylch crwn: Mae'n gweld gronynnau gwyrdd golau yn hedfan heibio iddo.\nFred: Helo gronynnau, allwch chi siarad hefyd?\nGronyn gwyrdd: Mae gen i gur pen, mae hynny'n ddrwg oherwydd dim ond pen ydw i. Ers i'r ffisegwyr fy darganfod, ni allaf wehyddu'r byd yn iawn mwyach. Mae gwleidyddiaeth hyd yn oed yn dod allan o reolaeth.\nMae gronyn coch yn hedfan heibio: Mae'n tynnu tafod Fred allan, sydd hyd yn oed yn redder na'r gronyn ei hun.\ngronyn coch: Rwy'n rhoi tân o dan yr asyn arian. Fel arfer dim ond gwybodaeth yw arian. Mae fy nhân yn rhoi gwerth i wybodaeth. Mae triongl yn hedfan heibio, mae ganddo lygad ar ei dalcen.\nTriongl: Fi yw'r gronyn mwyaf sydd yna. Dim ond yn uffern ffiseg y mae gronynnau bach iawn yn bodoli. Nid oes realiti i'r bach. Po fwyaf y mae pethau'n ei gael, y mwyaf real y dônt. - Mae Fred yn rhyfeddu yn unig.\nMae anhrefn yn ddryswch y mae rhai creadigol arallfydol yn ei ddefnyddio i fynd i mewn i'r byd yn ddi-rwystr gan amddiffyn y meddwl. Mae anhrefn yn lliwgar. Mae anhrefn yn clirio sbwriel y gorffennol. Mae anhrefn yn dawnsio a ddim yn gwybod am beth.\nWrth ysgrifennu, mae iaith yn siarad yn dawel mewn sain, ond yn llachar mewn ymwybyddiaeth. Mae ysgrifenyddion yn gerflunwyr sicrwydd. Mae ysgrifennu bob amser yn rhywbeth ysgrifenedig, hyd yn oed wrth ysgrifennu. Mae'r hyn sydd wedi'i ysgrifennu yn derfynol ac yn para'n hirach na gwin da. Mae'r gair yn ysgrifennu drwyddo trwy'r amser.\nMae dawnsio yn feiddgar. Mae unrhyw un sy'n dawnsio yn wallgof. Ond gall dawnsio hefyd fod yn cŵl os ydych chi'n berson di-hid. Ni ddylai meddylwyr ddawnsio. Mae'r ddawns yn chwalu eu heglurdeb meddyliol. Yn ysu am ddiffyg bwyd cariad, gwallgofrwydd wrth i deigr fwyta trefn ddifetha drygioni: Mae pussies melys yn gwneud pussies!\nMae diferion o ddagrau yn disgyn o'r awyr. Maent yn ymgynnull ar y ddaear i ffurfio nant sy'n chwyddo i mewn i afon. Mae Erwin yn eistedd mewn canŵ yn padlo trwy'r llif o ddagrau. Mae'r afon yn llifo i fyny'r allt. Mae tanau'n llosgi er anrhydedd i Wotan ar lan dde'r afon. Ar y lan chwith mae coeden gydag aderyn carreg yn eistedd arni. Mae Erwin yn parhau i badlo i fyny'r bryn yn y canŵ. Nawr mae'n bwrw eira. Mae'r canŵydd yn gweld dyn eira ar y lan rhwng y nodwyddau pinwydd. Mae llygaid y dyn eira yn fyw, llygaid tedi cryf ydyn nhw. Mae Erwin yn parhau i badlo i fyny'r afon. Ar y chwith, mae rhywun yn chwarae'r delyn. Mae Duw yn agos.\nMae menyw mewn du gyda splinters lliwgar yn yfed gyda'r cŵl. Maent yn hedfan gyda'i gilydd dros sêr, o dan sêr, rhwng sêr. Mae bywyd y Titanic yn dod i'r amlwg wrth iddo suddo. Mae cwch papur sy'n plygu yn arnofio yn y dŵr yn achlysurol, gan ddrifftio'n ofalus tuag at ffynnon o ddŵr cors: Bang! Mae lludw yn disgyn oddi uchod. Mae'r Eyjafjallajökull wedi byrstio o'r diwedd.\nMae Fit yn canfod ei hun i'r gwrthwyneb fel cariad. Fel rhywbeth cysylltiedig, mae ffitio yn ategu'r naill a'r llall trwy wasanaeth tebyg. Mae popeth yn cyd-fynd mewn strwythur. Mae cwrw, sigaréts a blychau llwch ar fwrdd cegin Mr. Alki. Mae hynny'n gwneud synnwyr, mae hynny'n cyd-fynd. Mae bwrdd cegin Mr. Alki yn strwythur. Ar y Rhyngrwyd, mae Hinz a Kunz gyda'i gilydd yng nghatalog y byd mawr. Dim ond trwy eu bodolaeth y mae Hinz a Kunz wedi'u cysylltu. Nid ffabrig mo'r Rhyngrwyd, ond nonsens.\nMae peth yn llwyd yn ei fodolaeth; ydyw, dim mwy. Mae pethau'n amhersonol. Mae peiriant pethau di-wyneb y byd yn rheoli'r ddaear: Rhyngrwyd Pethau. Mae pethau'n pentyrru i ffurfio pethau byd. Mae Satan wedi cael y byd yn ei grafangau ers amser maith. Yn achos bodau byw, nid yw rhywun yn siarad am bethau oherwydd eu bod yn symud eu hunain. Ond gall peth ifanc symud ar ei ben ei hun. Mae hynny'n beth.\nGall mesur fod yr un iawn, wedi'i bobi'n gariadus gan dduwiau cyfeillio. Fel athro, mae mesur sâl yn rhoi terfynau allan o bŵer o flaen trwyn y disgybl. I'r disgybl mae'r mesur wedyn yn llawn, mae ei fywyd yn cronni, a gall diwydiant gynhyrchu trydan o'r argae.\nMae hyn i gyd yn ychwanegiad o lawer o bethau at derfyn y cyfanrwydd. Ydy'r cyfan yn gyfan nawr? Mae'r holl beth yn grwn o leiaf. Yn ôl y disgwyl, dylai'r holl beth ddisgleirio ar ei ymyl, ond mae'n parhau i fod yn llwyd yno. Yna mae'r offeiriad diwydiannol yn siarad: “Mae'r cyfan yn fwy na chyfanswm ei rannau!” Hyd yn oed ar ôl y frawddeg hon, nid yw popeth yn disgleirio, ni ellir gweld dim mwy. Mae'r cyfan yn parhau i fod yn ychwanegiad moel o bopeth. Nid oes ond mwy yn y llyfr hwn.\nNid oes dim yn fyd yr holl bethau nad ydynt yn bethau. Mae cwpan yn ddi-gadair. Mae ffrog yn ddi-gwmwl. Heb sôn am y ci: mae ci yn ddim ond cath fel y aderyn y to. Mae pob peth nad yw'n bethau yn dod at ei gilydd ym myd dim. Dywed rhai nad oes unrhyw beth ar ôl marw. Hoffech chi fyw yno ymysg yr holl ddim byd? Bydd yn eithaf tynn yn ystafell storio'r dim.\nMae angen mwy na'r hyn sy'n angenrheidiol ar gyfer mwynhad. Felly mae mwynhad yn gysylltiedig â hapusrwydd. Ond er bod hapusrwydd yn rhodd bywyd, mwynheir mwynhad yn eithaf mympwyol. Mae mwynhad yn aros ac yn aros. Mae mwynhad seimllyd yn mwynhau ei fwynhad. Pleser sydd wedi gordyfu yw pleser. Nid yw mwynhad yn meddwl, mae mwynhad yn rhy araf i hynny. Os yw'r coluddyn yn treulio mwy nag sydd ei angen arno, yna mae'n hapus. Melysydd yw'r cynnwys, ond hapusrwydd yw siwgr.