Korytarz w podziemiach - Page 13\nStrona 13 z 14 • 1 ... 8 ... 12, 13, 14\nKorytarz w podziemiach Wto 22 Cze 2010 - 19:30;\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 30 Cze 2020 - 23:27;\nInny czas, znacznie później.\nKlub magicznych wyzwań - Zadanie Czerwiec\nNiewiele działo się przed egzaminami, każdemu uczniowi i studentowi w tym momencie głowa zdawała się parować od nadmiaru przyjmowanej wiedzy i chęci nadrobienia przez miesiąc materiału z całego roku. No niestety ale takie były uroki tych zaliczeń.\nI w Hogwarcie była jedna istota wielce niezadowolona w tym okresie roku szkolnego. Nasz szkolny poltergeist – Irytek. Który wielce znudzony brakiem uczniów na korytarzach robił psikusy gdzie popadnie. Nie ograniczając się już tym razem do starych opuszczonych sal, czy wielkich schodów, a także przenosząc swoje psoty na szkolne korytarze.\nA tak się składało, że jako Ślizgon często przechadzał się tymi korytarzami. Rzadko jednak zmierzając w jakimś konkretnym celu. Ot tam gdzie go poniosą nogi, tym razem poniosły go do woźnego. Który widząc Corteza zaproponował, czy chłopak nie chciałby mu pomóc w sprzątaniu ostatniego psikusa Irytka.\nTen ponoć wysmarował ściany owocowym dżemem, który ukradł skrzatom w kuchni i powypisywał zbereźne żarty i obelgi względem uczniów i profesorom.\nZapewne nie przejąłby się tym nawet na chwilę gdyby to nie chodziło o lochy, miejsce ich zielonej ostoi, legowiska Żmijek.\nZgodził się więc, i łapiąc dodatkowego mopa i wiaderko ruszył za woźnym. Na miejsce dotarli szybko i bez większych problemów. Najwidoczniej poltergeist wyniósł się gdzie indziej uznając, że tutaj wystarczająco mocno napsocił. Woźny wcale, a wcale nie żartował z tym dżemem na ścianach. Przez co Aleksnadrowi chciało się śmiać i mimowolnie parę razy wymsknął mu się chichot kiedy to zobaczył wymyślne teksty Irytka. Rymowanki o możliwości zostania zgwałconym w lochach przez pewnego Ślizgona sprawiały, że aż żal mu było tego się pozbywać ze ścian.\nNajczęściej rzucał zaklęcie Chłoszczyć, lecz nie zawsze poskutkowało. Wtedy wkraczało Aquamenti.\nLecz i z nim nie przesadzał, bardzo dobrze pamiętał to nieprzyjemne zdarzenie z powodzią w lochach. Już nie pamiętał nawet kim była ofiara załamań magii. Która to zdemolowała całkowicie ich pokój wspólny i dormitoria, wpuszczając ogromne ilości wody z jeziora w mury szkoły. Salazar musiał mieć ich w opiece, że nikt więcej tam nie zginął. On sam jedynie nabawił się przeziębienia, po przymusowej kąpieli. A skończył serfując na desce jakiegoś mebla po korytarzu w lochach. Zaiste warte zapamiętania i uwiecznienia była to chwila. Jednak wolałby tego nie przechodzić jeszcze raz. Za bardzo był przyzwyczajony do magii i czarów, przez co nawet sprzątanie korytarzu nie wydawało się być tak strasznym zajęciem. Nie kiedy mógł czarować. Bo pamiętał też szlabany i brak tej możliwości. A przynajmniej teoretycznie. Więcej się musiał wtedy nagłowić jak tutaj udać, że sprzątał niż faktycznie to robił. Posiadając dwie różdżki zawsze korzystał z magii.\nIdąc dalej natrafił na wiadomość o nim samym...\nZatrzymał się przy niej przekręcając nieco głowę na bok i czytając rymowankę.\nNa dole Azkaban\nA po nich krata\nMimo to w zamku dalej Żmija lata\nKąsa, wije się i syczy\nLecz z kagańcem w formie matki\nCortez już się nic nie liczy\nParsknął śmiechem i wskazał palcem tekst odwracając się w stronę woźnego.\n- No proszę bardzo nawet coś o mnie się znalazło – rzucił z szerokim uśmiechem i dziwnym błyskiem w oku. On im jeszcze bowiem da dowód na to, że nie ma znaczenia, czy jest pilnowany przez jedną matkę, czy całe grono nauczycielskie. To jeśli chce komuś zrobić krzywdę to nic go przed tym nie powstrzyma. Zaczął więc czyścić kolejny tekst i tak aż do samego końca korytarza. Po tym zmęczony wrócił do dormitorium by uczyć się dalej. A przynajmniej miał taką nadzieję, bowiem dość szybko zasnął.\nGaleony : 982\nLiczba postów : 2426\nRe: Korytarz w podziemiach Pią 4 Wrz 2020 - 14:50;\nPoczątek roku szkolnego, kurwa jego mać. Miało być tak pięknie, ale jak zawsze ktoś musiał to zjebać. Jasne, Strauss sama nie była aniołkiem, ale z pewnością nie czarowała pucharów, które zaczynały latać po całym zamku i siać zamęt. I jeszcze musiała to sprzątać. Niech ich cholera.\nSpecjalnie zeszła do samych lochów, gdzie zaczarowane puchary straszyły uczniów na śmierć, przyprawiając ich o zawał przez wydawanie przerażających odgłosów metalu uderzającego o kamienne ściany.\nKrukonce się to wszystko nie podobało. W jednej dłoni ściskała gotową do akcji różdżkę, a w drugiej trzymała sporej wielkości worek, do którego miała wrzucać schwytane przedmioty. Cudownie…\nGdyby mogła z pewnością zamruczałaby z niezadowoleniem, ale przez te cholerne syreny była pozbawiona nawet tego. Jebana Luizjana.\nPrzechadzała się korytarzem, nasłuchując podejrzanych odgłosów. Kiedy tylko udało jej się jakiś wyłapać to starała się kierować w jego stronę choć echo w podziemiu czasem sprawiało, że trudno było wyłapać źródło pojedynczego dźwięku.\nMinęła jeden z obrazów, który wyraźnie krzywił się na docierające do niego hałasy. Szła dalej, oświetlając sobie co ciemniejsze zakamarki przy użyciu Lumos.\nDopiero za kolejnym zakrętem, prowadzącym do ślepego zaułka zauważyła dwa niesforne puchary, które uderzały rytmicznie to jeden to drugi w kamienną ścianę zupełnie jakby chciały się przez nią przebić.\nStrauss zareagowała niemal natychmiast. Pierwszym, co zrobiła było rzucenie zaklęcia Immobilus, aby unieruchomić swoje cele. Nie było to szczególnie trudne. Dopiero wtedy przyzwała je do siebie dzięki krótkiemu Accio, by wrzucić je do trzymanego worka. Skrzywiła się, gdy tylko poczuła jak rana na dłoni przeszyła ją krótką falą bólu. Cholerna magia Laveau.\nSzybko jednak się opamiętała i po upakowaniu dwóch pucharów ruszyła w dalszą drogę. Kiedy przechodziła obok jednej z odnóg głównego korytarza coś z impetem wpadło jej pod nogi, sprawiając, że niemal się przewróciła.\nKolejny puchar postanowił ją zaatakować, a następnie spróbować uciec z lochów. Strauss jednak była od niego szybsza. Odpowiedni ruch nadgarstka wystarczył, by mogła rzucić niewerbalne Carpe Retractum i przywołać do siebie uciekający puchar. Dopiero wtedy mogła z triumfem wsadzić go do worka. Kolejne zwycięstwo!\nPrzeczesała jeszcze nieco podziemnych korytarzy, ale nie natknęła się na inne zaczarowane puchary poza tymi, które aktualnie wciąż wierzgały w jej worku. Wyglądało na to, że były to wszystkie, które zawędrowały do lochów. Postanowiła zatem powoli kierować się ku izbie pamięci, by odnieść je na miejsce. Nie było to wcale takie proste. Jednak dopiero, gdy się tam znalazła i zamknęła za sobą drzwi, otworzyła worek, by móc rzucić niewerbalne Finite na złapane puchary i zdjąć nałożony na nie czar. Następnie przyjrzała im się uważnie, odczytując znajdujące się na nich inskrypcje i postawiła je na należnym im miejscu. Gotowe. Rozejrzała się jeszcze wokół i stwierdziła, że niestety wciąż brakuje wielu pucharów. Zapewne znajdowały się w innych częściach zamku. Miała jedynie nadzieję, że wszystkie zostaną szybko odnalezione.\nC. szczególne : blizna pod lewym żebrem, blizna na lewej ręce, blizna po pazurach na prawym boku, leworęczność\nGaleony : 348\nLiczba postów : 3417\nRe: Korytarz w podziemiach Nie 20 Wrz 2020 - 21:28;\nTen dzień był dla Maxa wyjątkowo ciężki. Obudził się z cudownym samopoczuciem, ale gdy tylko wstał z łóżka poczuł, że coś jest nie tak. Czuł się wykończony, jakby nagle ktoś wyssał z niego wszelkie siły witalne. Na szczęście był weekend i nie musiał obchodzić terenu zamku naokoło, by dotrzeć na lekcje i nikt nie maltretował go ćwiczeniami fizycznymi. Uznał, że nic mu nie zrobi lepiej, niż popołudnie na błoniach. Wyszedł więc ze swojego tymczasowego dormitorium u puszków i ruszył powoli w stronę wyjścia z lochów. Nim jednak tam dotarł, bo jego krok był pięć razy wolniejszy niż zwykle, zobaczył w oddali znajomą twarz.\n-Olcia! Też wybrałaś się na spacer po lochach w to piękne popołudnie? - Przywitał się z nią, powoli zmniejszając dystans, który ich dzielił chociaż było to dość ciężkie zadanie.\nC. szczególne : Podłużna blizna przy prawym obojczyku; tatuaż z runą Algiz z prawej strony żeber.\nGaleony : 577\nRe: Korytarz w podziemiach Sob 26 Wrz 2020 - 20:25;\nzdarzenie losowe - first fit, then clumsy\nCoś ewidentnie było nie tak od samego rana.\nNajpierw miała problem z podniesieniem się z łóżka - dosłownie. Kołdra zdawała się ważyć niepoważnie dużo, ale zrzuciła to na karb treningu, jaki sobie zrobiła dzień wcześniej. Nie zastanowiło ją przy tym, że w ogóle nie czuła zakwasów. Później było tylko gorzej. Każda najdrobniejsza czynność przychodziła jej z trudem, jakby nagle opadła ze wszystkich sił, bo o dziwo nie wiązało się to z bólem fizycznym.\nNie mogła wytrzymać już dłużej w pokoju wspólnym, w którym siedziała od powrotu z obiadu, a nawet wcześniej nie zawędrowała nigdzie dalej niż do Wielkiej Sali i kuchni, skąd zabrała trochę ciastek. Czuła się, jakby ktoś do jej kończyn przywiązał niewidzialne kule na łańcuchach, przez które nie była w stanie normalnie funkcjonować. No nawet doniesienie ciasteczek do dormitorium stanowiło dla niej problem! O takim czymś to jeszcze nie słyszała. W końcu jednak postanowiła rozruszać kości, łudząc się, że może krótka wycieczka po korytarzu w pewnym stopniu jej pomoże. Poza tym potrzebowała jeszcze więcej cukru, a skrzaty na pewno miały mnóstwo do zaoferowania.\nWracała właśnie z kuchni tempem godnym wyścigowego żółwia, kiedy na swojej drodze napotkała Solberga.\n- Piękne? Siedzę dzisiaj cały dzień w lochach, a tu nawet nie dociera światło, więc nie jestem w stanie powiedzieć, czy faktycznie na zewnątrz jest tak ładnie, jak mówisz - westchnęła i uśmiechnęła się smutno, dopiero po chwili zwracając uwagę na zawrotną prędkość, z jaką zaczął się do niej zbliżać. Uniosła zaskoczona brwi. - ...chyba że to tylko tak o, ironicznie, bo widzę, że też masz małe problemy z poruszaniem się - dodała, również zaczynając iść w jego kierunku i potrząsając torebkę wypełnioną ciasteczkami, co chyba jednak nie było najlepszym pomysłem, bo jej ręka gwałtownie opadła w dół i chyba sam Merlin czuwał nad słodkościami i nie pozwolił im się wysypać.\n- Czy tak wygląda starość?\nRe: Korytarz w podziemiach Nie 27 Wrz 2020 - 3:39;\nMożliwe, że w zamku panowała jakaś epidemia, która odbierała wszystkim siły witalne, a może po prostu był to zwykły zbieg okoliczności. Po zeszłorocznej akcji z nagłą pobudką w starszym i do tego kobiecym ciele, Max raczej nie spodziewał się, że jeszcze cokolwiek go tak zaskoczy. Nie lubił jednak czuć się słaby. Świadomość, że będzie w stanie sam dotrzeć na śniadanie w Wielkiej Sali była czymś, czego w życiu potrzebował, a dziś zostało mu to odebrane.\n-Oczywiście, że ironicznie. No nie jest najlepiej chociaż nie wiem dlaczego. Masz jakieś podejrzenia? - Zapytał z góry zakładając, że ich spadek formy jest jednak jakoś ze sobą powiązany.\n-Zdecydowanie nie. Jako babcia Felicja byłem w dużo lepszej kondycji. - Zaśmiał się na wspomnienie tamtego dnia, który zdecydowanie był jednym z ciekawszych w jego życiu.\n-Słuchaj. Jako, że obydwoje umieramy i nie mamy na nic siły proponuję... Wyścig. Stąd na wieżę astronomiczną. Co Ty na to? - Bardziej logicznego pomysłu skleić nie mógł Ledwo szli po prostym korytarzu, a co dopiero mówić o bieganiu i to jeszcze na czas. To był jednak cały Max i miał dziwne wrażenie, że Ola mu dzisiaj nie odmówi.\nRe: Korytarz w podziemiach Sob 10 Paź 2020 - 21:45;\nW przeciwieństwie do Solberga, Aleksandra jeszcze nie miała okazji obudzić się ani w ciele starszej wersji siebie samej, ani w jego męskiej wersji, choć to niewątpliwie byłoby dość... ciekawe przeżycie. Oczywiście, że słyszała o takim incydencie od swoich znajomych czy nawet z plotek, ale ją samą jakoś to ominęło i nie potrafiła stwierdzić, czy to dobrze, czy źle. Trochę jednak żałowała, że nie znalazła się w tym kręgu 'wybrańców', bo chciałaby zobaczyć, jak wyglądałaby w wieku kilkudziesięciu lat, chociaż też ciekawe, czy faktycznie w przyszłości prezentowałaby się tak samo.\nW każdym razie nie powiązała nagłego spadku kondycji z tamtymi zdarzeniami, których sprawką był podobno jakiś eliksir czy Merlin sam wie (lub nie) jaką inną podejrzaną substancję. Ktoś miał tupet, nie ma co!\n- Nie mam zielonego pojęcia, o co może chodzić. Na początku myślałam, że to może przez zakwasy, ale no jednak praktycznie nie jestem w stanie normalnie funkcjonować, a nawet jeśli czasem miałam tak, że dzień po intensywnym treningu każdy krok sprawiał mi ogromny trud, to teraz jest zupełnie inaczej, bo to nie boli... Po prostu czuję się, jakby ktoś zabrał mi wszystkie mięśnie? Nie wiem, jak to określić - powiedziała, zapominając gdzieś po drodze o oddechu, wobec czego na końcu gwałtownie zaczerpnęła powietrza. Przynajmniej to mogła robić bez problemu.\nPrychnęła na jego słowa o babci Felicji. Akurat w tym wydaniu go wtedy nie widziała, a wielka szkoda, bo musiał wyglądać naprawdę dojrzale. Słysząc jego kolejne słowa spojrzała na niego jak na debila, tylko po to, żeby zaraz wybuchnąć głośnym śmiechem. Wyścig w ich stanie i to jeszcze na sam szczyt, na wieżę astronomiczną, to było coś, na co wpaść mógł tylko Max.\n- Wiedziałam, że po tobie nie powinnam się spodziewać niczego mądrego. A że ja to ja, to... Zgoda! - krzyknęła entuzjastycznie. Oczywiście, że się zgodziła, nawet nie brała innej opcji pod uwagę. Nagle ten spadek kondycji wydał jej się wręcz jakimś błogosławieństwem, dzięki któremu mogła przeżyć całkiem fajny dzień, a w każdym razie jego część.\n- Może jakiś zakładzik, tak dla zaostrzenia rywalizacji? - zaproponowała z błyskiem w oku. Coś czuła, że ten dzień wcale nie musi się skończyć tak źle, jak się zapowiadał. Naprawdę dobrze się złożyło, że trafiła po drodze na Solberga, bo ten to zawsze miał pełno pomysłów w głowie i potrafił wybrnąć chyba z każdej sytuacji. - Aaale! Najpierw zahaczymy o kuchnię, bo muszę odłożyć w takim razie ciastka. Stamtąd możemy zaczynać - powiedziała, potrząsając nieznacznie torebeczką trzymaną w ręce.\nRe: Korytarz w podziemiach Nie 11 Paź 2020 - 20:11;\nKostka na start: 78\nPokiwał głową myśląc o tym, co powiedziała Aleksnadra. Bardzo dobrze rozumiał, co miała na myśli. To nie były zwykłe zakwasy czy zmęczenie mięśni. Dzisiejsza sytuacja była naprawdę nienaturalna.\n-I za to Cię kocham. - Puścił jej oczko, gdy zgodziła się na jego niebywale genialny plan. Jeżeli przeżyją ten wyścig będzie naprawdę z nich dumny. Ale nie miał wysokich nadziei.\n-Jak przegrasz przychodzisz na nasz mecz z gryfonami w stroju węża. - Powiedział, a w jego oku zobaczyć można było błysk. Hazard zawsze go ożywiał, a już wyobrażał sobie Olę całą w łuskach i z kłami na wierzchu. W sumie to nie wiedział, komu chciała kibicować, ale nie przyjmował do wiadomości, że mogłaby być za gryfonami. -A jaki koszt mojej przegranej? - Zapytał jeszcze, bo przecież nie mógł latać w przebraniu chyba że chciał zostać wyjebany z boiska w trybie natychmiastowym.\n-Idealni pomysł! Ale podziel się jednym. - Wyciągnął rękę i ukradł smakołyk z torebeczki. Trzeba było w końcu naładować baterie przed wyścigiem.\nW kuchni zamienili parę słów ze skrzatami i ustawili się do startu. Poprosili jednego z nich, by dał im znać do rozpoczęcia wyścigu, a gdy zobaczyli magiczne iskry, rozpoczęli rywalizacje. Solberg był ciekaw, jak to wszystko się rozegra.\nZaczynamy z kuchni. Celem jest dotarcie na wieżę astronomiczną. Wygrywa pierwsza osoba na mecie. Przez cały wyścig obowiązują kostki.\nRzucasz kostką k100 by zobaczyć, kto pierwszy startuje. Im większy wynik tym szybciej opuszczasz kuchnię.\nDorzucasz k6, by zobaczyć, co czeka Cię po drodze.\n1- Już myślałeś, że uda Ci się bez problemu wyjść z lochów, a nagle za drzwiami potykasz się o skrzata. Dojście do siebie zajmuje Ci chwilę, Twój przeciwnik Cię wyprzedza.\n2 - Kuchnię opuszczasz bez problemu. Może i ciężko Ci się oddycha i bieg to męki, ale w miarę bez problemu docierasz na parter.\n3 - Tyle lat w zamku, a Ty nadal nie pamiętasz, że kamień jest śliski. Poślizgujesz się na podłodze i nabawiasz stłuczonego kolana. Zwalniasz i Twój przeciwnik Cię dogania.\n4 - Nie masz siły i trucht Ci niemiły. Postanawiasz skorzystać ze skrótu i lądujesz od razu na pierwszym piętrze.\n5 - Docierasz na parter spokojnym truchtem, ale zadyszka jest niemiłosierna. Potrzebujesz chwilę oddechu, którą Irytek wykorzystuje, by zrzucić na Ciebie misę z kompotem śliwkowym.\n6- Jakiś pierwszak zgubił się w lochach i musisz wskazać mu drogę do Sali Eliksirów. Marnujesz na to czas i przeciwnik zyskuje przewagę.\nRe: Korytarz w podziemiach Pon 12 Paź 2020 - 17:38;\nkostki: 97 i 3\nPomysł z wyścigiem był tak głupi, że aż genialny, co tu dużo mówić. Naprawdę nie musiała się dwa razy zastanawiać nim podjęła decyzję, oczywistą chyba zresztą od samego początku - przecież była to niepowtarzalna okazja! To znaczy taką Krawczyk miała nadzieję, bo śmiech śmiechem, ale jednak nie chciała, aby ten dziwny 'efekt' utrzymywał się dłużej niż dzień. Było to serio męczące i nie dało się przez to wykonać najprostszych codziennych czynności, nie wspominając nawet o jakimś sporcie, tak więc zapowiadało się szalenie ciekawie.\nPrzez chwilę po słowach, które padły z jego ust jedynie otwierała i zamykała buzię, niezdolna do wypowiedzenia niczego. Wysoko postawił poprzeczkę, nie ma co, chociaż sama sobie była winna, bo w końcu to nie kto inny jak ona zaproponowała zakładzik dla zaostrzenia rywalizacji. Przyjście na mecz Ślizgonów w stroju węża... Chyba już powinna się na to szykować mentalnie.\n- Okeeej, ale jeśli ja wygram to... - przerwała, przygryzając w zamyśleniu wargę. Z Solbergiem był taki problem, że on był zdolny dosłownie do wszystkiego. - Wciśniesz się w strój wróżki i zrobisz sobie kilka rundek na miotle wokół zamku, śpiewając piosenkę Christoffa Tailora albo Marleigh Hazelton, tu już twój wybór - powiedziała w końcu. Może nie był to najlepszy w świecie pomysł, ale cóż, mogło być interesująco. Przez chwilę rozważała nawet, żeby zrobił to nago lub w samych bokserkach, ale ostatecznie z tego zrezygnowała, bo już i tak nauczyciele mieli na niego oko, a nie chciała, żeby nabawił się kto wie jakich problemów przez głupi zakład.\n- Masz problem z matematyką? - parsknęła, widząc, że zamiast tak jak mówił jednego ciastka, wziął dwa. Nie miała nic przeciwko, niech naładuje baterie przed startem, bo nie zamierzała pozwolić mu wygrać. Jeszcze tego by brakowało!\nUstawili się w kuchni w równej linii i kiedy tylko w powietrzu zawisły iskierki, wypruli do przodu jak prawdziwe żółwie wyścigowe. Jakimś cudem udało jej się nawet zyskać przewagę i jako pierwsza opuściła pomieszczenie, znajdując się z powrotem na korytarzu. Dzielnie zmierzała do przodu, ku parterowi, aby stamtąd dostać się na wyższe piętra. Droga jednak nie była krótka ani łatwa i w pewnym momencie, gdy postanowiła spojrzeć przez ramię i zobaczyć, jak daleko jest Solberg - poślizgnęła się na kamieniu, z piskiem lecąc do przodu. Zanim zdążyła złagodzić upadek rękami, jej kolano uderzyło o podłogę, co oczywiście niosło ze sobą konsekwencje. Okropny ból i przede wszystkim spowolnienie sprawiły, że Max ją dogonił. I tyle było z jej przewagi!\nNawet upadek nie był w slow motion, choć poruszała się przecież, jakby się znajdowała w jakiejś galarecie.\nRe: Korytarz w podziemiach Pon 12 Paź 2020 - 18:01;\nKostka: 6 i 78 na start\nSłuchał warunków przegranej, które Ola postawiła przed nim.\n-Latałem już jako sexy glina to mogę zostać i śpiewającą wróżką zębuszką. Nie ma problemu. - Wyszczerzył się już wyobrażając sobie tę przepiękną scenę.\n-Im więcej zjem, tym większa szansa, że dostanę kolki i nie dotrę na szczyt wieży. - Skomentował jeszcze swoje matematyczne problemy i już ustawiał się na start.\nSygnał dany i dwójka kalek ruszyła! Ola jakimś cudem pierwsza opuściła kuchnię. Widział, jak dziewczyna powoli zbliża się do wyjścia z lochów, gdy nagle epicko poleciała na kamienną posadzkę.\n-Żyjesz? - Zapytał mijając ją, ale już zaraz do Solberg stracił przewagę, gdyż jakiś zapłakany pierwszoroczniak poprosił go o zaprowadzenie do klasy eliksirów, której szukał już od godziny. Max z ciężkim sercem wziął dzieciaka i odprowadził pod same drzwi, tym samym tracąc cenny czas. W końcu, gdy dotarł już na parter zauważył, że Ola już tam była i zmierzała przed siebie w kierunku wyższego piętra.\nZajęło to dłużej niż chcieliście, ale obydwoje docieracie na parter. Ola ma minimalną przewagę.\nPonownie obydwoje rzucacie k6:\n1- Silna zadyszka jeszcze bardziej osłabia Twój organizm. Powoli wspinasz się na pierwsze piętro. Musisz jednak co jakiś czas przystanąć by złapać oddech. Tracisz dużo czasu.\n2- Cudowne zapachy dobiegają Cię z Wielkiej Sali. Postanawiasz zrobić malutką przerwę na doładowanie organizmu jedzeniem bądź ciepłym kakao. Zostajesz na tym piętrze.\n3- Już wydawałoby się, że pierwszy wskoczysz na platformę pierwszego piętra, gdy nagle wpadasz na stopień pułapkę. Tracisz czas, by się z niej uwolnić.\n4- Nie poddajesz się i znajdujesz skrót, który prowadzi Cię wprost na drugie piętro!\n5- Napotkałeś/łaś Irytka! Duszek rzuca w Ciebie mosiężnymi pucharami. Tracisz czas i siły na obronę. Zostajesz na tym piętrze.\n6- Bez przeszkód, ale z zadyszką docierasz na pierwsze piętro.\nRe: Korytarz w podziemiach Pon 12 Paź 2020 - 21:38;\nkostka: 2 -> 5\nWybuchnęła niekontrolowanym śmiechem na wspomnienie o nieszczęsnym stroju gliny, w którym musiał latać. Widok jedyny w swoim rodzaju i nadal bawiło ją to tak samo jak wtedy. Koniecznie musiała jeszcze zobaczyć Ślizgona we wróżkowym wydaniu ze skrzydełkami na plecach.\nKiedy już torebeczka z ciastkami została bezpiecznie ulokowana na blacie, gdzie - jak zapewniły Krawczyk skrzaty - miała spokojnie czekać na powrót Puchonki, mogli przygotować się do startu i rozpocząć wyścig. Musiała przyznać że była strasznie ciekawa, jak to wyglądało tak z perspektywy osoby trzeciej, bo tempo mieli naprawdę wybitne i nie da się ukryć, że ściągali na siebie spojrzenia innych mijanych uczniów. Na szczęście raczej usuwali się oni w bok, więc mieli względnie 'czystą' drogę, ale i tak lepiej było uważać - a nuż ktoś dla zabawy postanowi podstawić któremuś stopę? Mogło się to też stać oczywiście zupełnie przypadkowo, przez nieuwagę. Po prostu musieli skupiać się na tym, co się działo dokoła.\nMożna też było tak jak Aleksandra zrobić sobie przejażdżkę po kamiennej podłodze i poczuć się niemal jak na lodowisku.\n- Żyję, możesz być o to spokojny. Zaraz cię dogonię - zapewniła, spinając wszystkie mięśnie i starając się przyspieszyć, mimo bólu kolana. Solberg zresztą zaraz gdzieś zniknął z jakimś dzieciakiem, a ona korzystając z chwili jego nieobecności wyciągnęła różdżkę i zaklęciem leczniczym złagodziła ból. Nic poważniejszego oprócz stłuczenia się chyba nie stało, bo wtedy raczej nie mogłaby tak zawzięcie podążać przed siebie, ku parterowi, który był już tuż, tuż.\nSzkoda tylko, że na nim najpierw rozproszył ją zapach jedzenia wylewający się z Wielkiej Sali, a kiedy już oprzytomniała i przypomniała sobie o wyścigu, to znikąd pojawił się Irytek, który rzecz jasna nie mógł jej minąć obojętnie, bo chyba by go pozostałe duchy wyśmiały.\nTym razem jednak przegiął. Umościł się wygodnie na wysokości, na której nie można go było dosięgnąć z ziemi i wyjmując z worka mosiężne pucharki, zaczął nimi rzucać, obierając sobie za cel nikogo innego, jak właśnie ją. Czy mogło być gorzej? Podniesienie rąk sprawiało jej dzisiaj niewiarygodnie ogromny problem, więc zanim zdążyła się nimi osłonić, to zarobiła kilka siniaków, wyklinając przy tym tego nieznośnego ducha.\n- Niech cię hipogryf kopnie, Irytku - burknęła, chowając się za jakimś filarem. Musiała przeczekać ten atak, nie było chyba lepszego wyjścia, bo przedmioty, które leciały w jej stronę wcale do lekkich nie należały. Z zazdrością i pewnym smutki w oczach patrzyła na Solberga, który wdrapywał się już po schodach.\nMiała do nich tak blisko, a jednak tak daleko...\nRe: Korytarz w podziemiach Pon 12 Paź 2020 - 21:47;\nZauważył, jak Ola skręca w stronę Wielkiej Sali.\n-Ej, Krawczyk! Wieża jest w tę stronę! - Zawołał, ale zaraz tego pożałował, bo o mało co nie wpadł na jakiegoś ucznia. Przeprosił go i zaczął mozolną wspinaczkę po ruchomych schodach w kierunku pierwszego piętra. Krok za krokiem, wspierając się o barierkę, wędrował coraz wyżej, aż nagle poczuł, jak jego prawa noga została uwięziona.\n-Nosz w dupę akromantuli. - Zaklął, gdy zorientował się, że padł ofiarą znikającego stopnia. Widać nie tylko mięśnie mu wysiadły dzisiaj, ale też skleroza postanowiła zawitać. Próbował się wydostać z pułapki, sam nie wiedział jak długo. Zaklęcia nie pomagały i Max musiał po prostu poczekać, aż stopień ponownie całkowicie zniknie. Zaczął zastanawiać się, gdzie się podziała Ola, bo powinna go minąć. W końcu, gdy był znów mobilny, zaczął wspinaczkę i szczęśliwie dotarł na pierwsze piętro zamku.\nMax- 1 piętro\nOla - parter\nKostki dla Maxa:\n1- Przechodzisz przez zły portret i lądujesz w ciemnym korytarzu. Tracisz czas, a końcowo znajdujesz się znów w punkcie wyjścia\n2- Potykasz się i prawie spadasz ze schodów. Potrzebujesz pomocy Oli, by wrócić na trasę.\n3- Znajdujesz skrót prowadzący prosto na 3 piętro.\n4- Potrzebujesz chwilę oddechu więc zagadujesz przelatującego obok ducha. Tracisz mnóstwo czasu na pogadankę.\n5- Bez problemu docierasz na drugie piętro\n6- Zahaczasz szatą o jakiś wystający element, Ola Cię dogania i obydwoje docieracie na drugie piętro\nKostki dla Oli:\nParzysta- bez problemu docierasz na pierwsze piętro. Rzuć dodatkowo tę samą kostką co Max\nNieparzysta - Niestety kondycja nie ta i nie dasz rady wdrapać się wyżej. Zostajesz na 1 piętrze\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 13 Paź 2020 - 20:19;\nNieparzysta - Niestety kondycja nie ta i nie dasz rady wdrapać się wyżej. Zostajesz na 1 piętrze.\nTo ewidentnie nie był jej dzień. Chociaż pogodziła się w jakiś sposób z myślą, że jej kondycja nie istnieje, to jednak liczyła, że w wyścigu pójdzie jej nieco lepiej, a tu póki co wszystko się wobec niej sprzeciwiło. Przecież tak nie mogło być!\nNie zdążyła na szczęście przejść przez drzwi do Wielkiej Sali, bo chyba już kompletnie by przepadła w tym wielkim pomieszczeniu, ale i tak straciła czas, cholernie cenny, jak się okazało, bo odwróciwszy się, napotkała lecący w swoją stronę pucharek. Była niemal pewna, że zdążyłaby umknąć przed Irytkiem, jeśli tylko nie dałaby się wcześniej rozproszyć zapachowe jedzenia, ale teraz już nie było co nad tym rozmyślać. Poltergeist zresztą musiał się prędzej czy później znudzić, choć ona była gotowa dać wszystko, aby nastąpiło to wcześniej. Miała w końcu co wygrania wyścig, więc nie widziało jej się stanie za filarem w nieskończoność. Jedynym pocieszeniem było to, że Solberg najwyraźniej również napotkał małe problemy w postaci schodka-pułapki i przynajmniej na chwilę go to spowolniło. Jeszcze nie wszystko było rozstrzygnięte, jak by nie patrzeć to dopiero wyszli z lochów, a ona nie zamierzała odpuszczać.\nZdecydowała się w pewnym momencie na przejście do schodów. Nie była pewna, czy Irytek nadal siedział w górze z amunicją w ręku, ale musiała coś zrobić, bo takie bezczynnie stanie było dla niej jeszcze gorsze. Wzięła głębszy oddech i ruszyła do przodu, od razu wychodząc zza filara, a nie wyłaniając się powolutku. Zacisnęła zęby, przygotowując się na ostrzał, ale ku jej zdziwieniu usłyszała zduszone krzyki gdzieś z drugiej strony. Duch najwidoczniej postanowił obrać sobie za cel kogoś innego, ku jej zadowoleniu. Nie marnując okazji przyspieszyła na tyle, na ile mogła sobie pozwolić w swoim stanie i zaczęła wspinaczkę po schodach, już od dołu czując niemiłosierne zmęczenie wywołane wcześniejszymi unikami. A tych stopni było tak dużo...\nDało się słyszeć coraz głośniejszy oddech, kiedy tak wdrapywała się jeden po drugim, żeby w finalnie dotrzeć na pierwsze piętro i zrobić sobie na nim chwilę przerwy. Musiała. Bez tego by chyba wypluła własne płuca. Unormowała oddech i zaczęła wspinaczkę na kolejną kondygnację, nie unosząc wyżej głowy, bo nie chciała nawet widzieć, ile ma przed sobą schodów. Nie zdążyła jednak dobrze wejść na drugi stopień, kiedy coś - lub też ktoś, jak się okazało - walnęło ją prosto w twarz, przez co aż się cofnęła, o mało nie spadając przy tym ze schodka. Zaskoczona przyłożyła dłoń do czoła, w które całkiem nieźle oberwała, dopiero po chwili przenosząc spojrzenie na winnego całego tego zajścia.\n- SOOOLBEERG! - Podniosła głos, wyraźnie wytrącona z równowagi przez zdarzenia z ostatnich kilku minut, ale w jej głosie nie było złości, a raczej bezsilność z powodu pecha, który się jej uczepił. - Patrz, jak chodzisz, a jak masz spadać ze schodów, to może lepiej odpuść? Zagrażasz życiu nie tylko swojemu, ale też innych - westchnęła, wyciągając ręce, aby pomóc mu utrzymać równowagę. Mogła mówić co chciała, ale nie pozwoliłaby, aby zrobił sobie teraz krzywdę, kiedy ona stała obok i mogła jej zapobiec.\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 13 Paź 2020 - 21:12;\nTo nie był dzień żadnego z nich, chociaż Ola wydawała się być dużo bardziej rozporoszona niż Max. Ślizgon w tempie godnym najstarszego żółwia, powoli zdobywał kolejne piętra zamku. Udało mu się dotrzeć aż dwa poziomy wyżej niż lochy, co w tym stanie naprawdę powinno kwalifikować się na jakiś order, czy Nobla, czy chociaż medal z chochlika. Musiał się o to upomnieć, jak tylko rywalizacja z puchonką dobiegnie końca. Narazie widział przed sobą tylko jeden cel - wieżę astronomiczną. No i gdyby zamiast tego patrzył pod nogi, nie znalazłby się w takiej sytuacji. W jednej chwili stawiał stopę na kolejnym stopniu, a w drugiej już leciał na łeb na szyję. Zatrzymał się dopiero, gdy uderzył w biedną, zdyszaną Krawczyk.\n-Ola! Jak miło Cię widzieć. - Wyszczerzył się do niej z poziomu gleby. -Będziesz tak uprzejma mi pomóc? - Wyciągnął rękę, by jakoś wspólnie wybawić go z tej sytuacji. Jego długie kończyny tak się zaplątały, że nie był w stanie sam podnieść się z miejsca.\n-Gdzie mi zniknęłaś, jak Cię nie było? - Zapytał prawie zmartwiony, że tak długo nie mógł zauważyć puchonki na trasie.\nMax -1 piętro\nOla - 1 piętro\n1- Noga nadal boli po spotkaniu ze znikającym stopniem i upadkiem ze schodów (w przypadku Oli po spotkaniu ze spadającym Maxem). Idziesz trzy razy wolniej i tracisz mnóstwo czasu.\n2- Jakiś uczniak podbiega do Ciebie krzycząc, że go atakują, a zaraz za nim widzisz kolejną osobę, która wymachuje w waszą stronę różdżką. Musisz się bronić. Docierasz wyżej, ale przeciwnik Cię dogania.\n3- Jesteś dzisiaj w szczycie formy! A przynajmniej na tyle, na ile możesz. Drugie piętro zdobywasz niczym Mount Everest. Możesz być z siebie dumny.\n4- Przelatujący obok duch wskazuje Ci tajne przejście prowadzące aż 2 piętra wyżej!\n5- Schody wyjątkowo Cię dzisiaj nie lubią. Prowadzą Cię piętro wyżej, ale potrzebujesz wiele czasu, by wrócić na właściwy tor wyścigu.\n6- Dajesz się wplątać w pogawędkę z portretem. Tracisz mnóstwo czasu, ale zdobywasz kolejne piętro.\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 13 Paź 2020 - 22:09;\nkostka: 3, znowu\n- Mhm, Ciebie też, co za cudowne spotkanie po latach - powiedziała z wyczuwalną w głosie ironią i specjalnie zaakcentowała ostatnie dwa słowa, których nie mogła sobie darować w ich aktualnym położeniu. Jej twarz zdobił lekki uśmiech, choć nie dłużej jak chwilę temu oberwała w czoło, które nadal bolało i zapewne przybrało śliczny, czerwony kolor, który mógłby reprezentować dom samego Godryka Gryffindora. - Wiesz co, mogłabym wykorzystać sytuację i popędzić po schodach, ale nie jestem człowiekiem bez serca. Tylko błagam, pomóż mi, bo sama Cię nie udźwignę, zwłaszcza dzisiaj - poprosiła, posyłając mu przy tym jedno ze swoich 'nie odmówisz mi' spojrzeń. Złapała jego dłonie i jakoś ta cała akcja ratunkowa im się powiodła, choć Krawczyk mogłaby przysiąc, że trwała dobre kilka minut.\n- A byłam tu i tam, obleciałam z pół zamku i zdążyłam wrócić, a ty jeszcze nie doczłapałeś na górę... Słabo, Solberg, słabo - zacmokała i kilka razy wolno pokręciła głową, jakby naprawdę była zawiedziona. - A tak na poważnie to Irytek postanowił poćwiczyć rzuty mosiężnymi pucharkami do celu. Nie muszę chyba mówić, kto był tym celem - odpowiedziała na jego pytanie i ściągnęła usta w wąską linię. Jeśli już poltergeist chciał się trochę pobawić, to przynajmniej mógł wymyślić coś, przy czym potencjalne obrażenia nie groziłyby wizytą w Skrzydle Szpitalnym, ale z drugiej strony Krawczyk spędziła już w Hogwarcie kilka lat i wiedziała, że taka była po prostu natura tego ducha - chciał robić wszystkim na złość, nieważne jakim kosztem.\n- Starujemy na sygnał, tak jak z kuchni? - zaproponowała, bo wydawało jej się to najrozsądniejszym i najbardziej sprawiedliwym rozwiązaniem. Sama zresztą sięgnęła po swoją różdżkę i skoro tylko usłyszała zgodę z jego strony - wystrzeliła obłok złotych iskierek. Na tyle przynajmniej umiała się posługiwać tym magicznym patykiem.\nI znowu kompletnie oddała się uciążliwej wspinaczce po schodach, nie zwracając przy tym uwagi na Solberga, który podążał sobie gdzieś obok, choć równie dobrze mógł ją już przegonić lub zostać w tyle. Skupiona na równym tempie i oddechu nawet nie zauważyła, kiedy dotarła na drugie piętro, nie napotykając tym razem po drodze żadnych problemów. Czyżby zła passa mijała?\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 13 Paź 2020 - 22:36;\nKostka : 2\nZdecydowanie podróż aż tutaj wydawała się wiekami. Max był pewien, że minęła co najmniej godzina, podczas gdy zwykle ta trasa nie zajmowała mu więcej niż 15-20 minut. Gdyby mieli jakieś lekcje, na pewno by na nie dzisiaj nie dotarli.\n-Jasne, że pomogę, skrzacie. - Wyszczerzył się do niej i zaparł, by pomóc Oli podźwignąć go na nogi. Potrzebował kilku głębszych oddechów, by ponownie być gotowym do postawienia chociaż jednego kolejnego kroku. Bycie kaleką zdecydowanie nie było przyjemne.\n-To ja może już pójdę szyć kostium wróżki. Może uda mi się załatwić latające skrzydełka. - Tyle czasu włazili po tych schodach, że osoba w normalnym stanie kondycyjnym zapewne minęłaby ich już z trzy razy. Ale nie... Oni musieli dzisiaj praktycznie się czołgać zamiast chodzić.\n-Tak mi się wydawało, że słyszałem jego słodziutki głosik. Nic Ci nie jest? - Zapytał zauważając plamę na czole dziewczyny. Irytek potrafił być naprawdę nieprzyjemny w obyciu.\n-Dawaj. Będzie najbardziej fair. - Przystał na propozycję równego startu i już po chwili znów wspinał się po schodach. Ola szybko go wyprzedziła, a Max... Znowu musiał pomagać jakiemuś zagubionemu uczniowi. Tym razem okazało się, że dzieciak stał się ofiarą ataku. Max najszybciej, jak potrafił wyciągnął różdżkę i zaczął bronić dzieciaka. Starszy uczeń, który obrał sobie chłopca za cel, nawalał w Solberga zaklęciami, jakby strzelał z kałacha. Na szczęście ślizgon tak łatwo się nie dał i już po chwili napastnik leżał spraliżowany.\n-Nie dziękuj. Leć młody nim ten gamoń się ocuci. - Rzucił do dzieciaka i kontynuował wspinaczkę, aż w końcu dotarł na kolejne piętro.\nMax - 2 piętro\nOla - 2 piętro\n1- Spotykasz starszego ucznia, który pyta dokąd tak “biegniesz”. Opowiadasz mu o wyścigu, a on wspaniałomyślne, przy pomocy “Levicorpus”, transportuje Cię dwa piętra wyżej.\n2- Wpadasz w korytarz, gubisz się i jakimś cudem lądujesz piętro niżej. Dorzuć k6:\nParzysta - zostajesz na 1 piętrze\nNieparzysta - udaje Ci się wrócić na 2 piętro\n3- Powoli człapiesz się w górę, aż nagle przelatuje przez Ciebie duch. Tracisz równowagę i potrzebujesz trochę czasu, by powrócić do sił i wdrapać się piętro wyżej.\n4- Skręcasz w korytarz tylko po to, by wskoczyć w tajne przejście i znaleźć się na czwartym piętrze\n5- Bez problemu lądujesz na kolejnym piętrze. Płuca powoli odmawiają, ale po krótkim odpoczynku jesteś w stanie kontynuować wyścig.\n6- Zatrzymujesz się w połowie schodów, niezdolny/a do dalszej wędrówki. Zostajesz tam.\nRe: Korytarz w podziemiach Wto 13 Paź 2020 - 23:43;\nkostka: jedyneczka, jedyneczka!\nNie było nawet mowy, żeby dali sobie radę latać po całym zamku z sali do sali. Najgorsze w tym wszystkim było to, że w Hogwarcie niemożliwa była teleportacja, więc gdyby to był normalny dzień, to musieliby się nieźle nagimnastykować, żeby dotrzeć na wszystkie lekcje... Lub po prostu część z nich odpuścić. Sama mogła zresztą poprosić kogoś o zabranie jako 'dodatkowego bagażu' na barana, bo była drobna i lekka, ale gorzej się sprawa miała z Solbergiem, bo to był kawał chłopa, zwłaszcza, jeśli patrzeć na wzrost. Pewnie by coś jednak wymyślili, bo przecież dla chcącego nic trudnego.\n- Nie zapomnij, żeby na stroju był brokat. Duuużo brokatu - wtrąciła i na samo wspomnienie o tych błyszczących drobinkach oczy jej rozbłysły. Chociaż to może też za sprawą tego, że przypomniała sobie jak kiedyś w domy rozsypała pojemniczek wielkości piąstki dziecka z brokatem, którego nie dało się sprzątnąć i który później był dosłownie wszędzie. Szalenie łatwo się roznosił, a całkowite pozbycie się go graniczyło z cudem.\n- Jakoś udało mi się wyjść bez większych obrażeń, ale nie wiem jak tam poradzili sobie inni - odparła i skrzywila się nieznacznie, bo istotnie po niej ofiarami zostali inni uczniowie, którzy akurat się napatoczyli. Nie znasz dnia ani godziny, kiedy Irytek postanowi zaatakować. Jej na szczęście udało się wyjść cało, może z kilkoma siniakami, ale to było naprawdę niewiele i doceniała to, bo mogło się skończyć gorzej.\nPogaduchy pogaduchami, ale też mieli do zakończenia wyścig, choć nie znajdowali się jeszcze nawet w połowie drogi. Drugi start też nie mógł pójść tak zupełnie gładko i kiedy na półpiętrze zerknęła przez ramię, zauważyła, że Max znowu został wciągnięty w pomaganie jakiemuś uczniowi. Nie próbowała się jednak zorientować bardziej w sytuacji i szybko znów skierowała wzrok przed siebie, nie chcąc zaliczyć kolejnej gleby, która teraz byłaby o wiele bardziej bolesna i niebezpieczna niż w lochach.\nChoć tempo miała powalające, to i tak jakiś mijający ją z naprzeciwka uczeń zapytał, dokąd tak pędzi. W wielkim skrócie wyłożyła mu całą sprawę i już miała ruszyć dalej w drogę, kiedy ten wspaniałomyślnie postanowił jej pomóc i 'podrzucić' dwa piętra wyżej. To dopiero było coś! Z szerokim uśmiechem i niekończącymi się podziękowaniami zapewniła go, że kiedyś na pewno się odwdzięczy, bo wyswiadczyl jej naprawdę wielką przysługę. Od razu wróciła jej energia do działania.\nRe: Korytarz w podziemiach Pią 16 Paź 2020 - 17:35;\nRozumiał, że zakaz teleportacji wynika z kwestii bezpieczeństwa, ale na Merlina, czy nikt nie pomyślał o uczniach? Przecież godzina niedowładu w nogach i już człowiek był skazany na porażkę przy tych wszystkich schodach, korytarzach i zakamarkach. A do tego wszystkiego dochodziły jeszcze błonia! Nawet skrzydło szpitalne leżało na piętrze, na które trzeba było się jakoś dostać. Założyciele tej szkoły mieli naprawdę niebywałe poczucie humoru.\nPrzewrócił teatralnie oczami na wspomnienie o brokacie. Nienawidził tego cholerstwa. Wystarczyło spojrzeć na pojemniczek z brokatem, a ten już był wszędzie i za chiny ludowe nie dawał się do końca posprzątać. To dopiero była magia, a nie jakieś machanie kijkiem na prawo i lewo.\nInni w tej chwili aż tak Maxa nie obchodzili. Liczył się szczyt wieży astronomicznej, który chłopak zaczynał wątpić że zdobędzie.\nZaczął z trudem zdobywać kolejne piętro, gdy zobaczył krwawego barona, który... No za bardzo się obecnością ślizgona nie przejął i po prostu przez niego przeleciał. Solberg zachwiał się i zadrżał z zimna, które nagle przeszyło jego ciało. Musiał wesprzeć się o poręcz, by nie wylądować znów na ziemi.\nDopiero po kilku minutach czuł, że jest w stanie ruszyć dalej.\nOla - 4piętro\n1- Czujesz, jak stopy przylepiają Ci się do podłoża. Jakiś żartowniś postanowił unieruchomić Cię w miejscu. Zostajesz na tym piętrze\n2- Widzisz w górze jakiś filar. Postanawiasz oszukać trochę system i przy pomocy Carpe Retractum podskoczyć nieco wyżej. Znajdujesz się 2 piętra wyżej.\n3- Zza zakręu wypada chmara chochlików kornwalijskich. Uciekasz przed nimi. Spadasz jedno piętro\n4- Postanawiasz użyć skrótu. Lądujesz piętro wyżej.\n5- O mało co nie potykasz się o zabłąkanego kota, jakiegoś studenta. Udaje Ci się nie uszkodzić zwierzaka, ale musisz tłumaczyć się właścicielowi, że nie chciałeś go zabić. Docierasz piętro wyżej po dłuższym czasie.\n6- Wspinasz się bez większych problemów, ale po drodze znajdujesz pudełko kociołkowych piegusków. Rzuć k6:\nparzysta - idziesz dalej\nnieparzysta - jesz jednego i dostajesz kolki. W następnej turze nie możesz wejść wyżej niż o 1 piętro.\nRe: Korytarz w podziemiach Pią 16 Paź 2020 - 20:46;\nkostka: jedyneczka once again\nZaoferowana przez nieznajomego studenta pomoc znacznie poprawiła jej humor - w końcu udało jej się dzięki temu zaoszczędzić trochę czasu i sił, a to było w tej chwili najważniejsze. Czekało ją jeszcze kilka pięter do zdobycia i nawet nie wiedziała, ile to może zająć. Raczej nie było mowy o kilku minutach, w czasie których zwykle pokonywała ten dystans w 'normalnych' okolicznościach, bo dzisiaj poruszała się przynajmniej dwa razy wolniej i bardziej niezdarnie, ale z drugiej strony do kolacji powinni się wyrobić... chyba. O ile żadne z nich nie znajdzie się nagle jakimś sposobem piętro czy dwa niżej. Skoro można było błyskawicznie przedostać się na te wyższe, to z pewnością równie łatwo można było wrócić na dół. I nie miała nic przeciwko, jeśli znaleźliby taki sposób, ale już na koniec wyścigu, żeby móc raz-dwa znaleźć się w Wielkiej Sali i nie męczyć się schodzeniem z wieży astronomicznej aż na sam parter. Katorga.\nZ nowym kopem energii - choć dość dziwnie to brzmiało w tej sytuacji - podjęła się mozolnej wspinaczki na kolejne piętro. Schody mieniły jej się w oczach i już szczerze mówiąc miała dość wpatrywania się w nie, ale musiała jeszcze chwilę wytrzymać. Powtarzała sobie ciągle, że już niedługo dotrze na szczyt, do mety, gdzie będzie mogła spokojnie oczekiwać Solberga z triumfalnym uśmieszkiem na twarzy i w pewnym momencie nawet roześmiała się głośno, odchylając głowę do tyłu. Może właśnie przez to nie zauważyła jakiegoś chłopaczka, który najwyraźniej postanowił pobawić się trochę zaklęciami i dosłownie przykleił ją do podłoża, o czym przekonała się, chcąc zrobić następny krok i o mało się przy tym nie wywalając, kiedy nogi wcale się nie podniosły.\n- Zdejmij to zaklęcie - rzuciła surowo, piorunując go wzrokiem. Nie było czasu na przepychanki z tym szczeniakiem, który chyba miał za dużo czasu wolnego. Już ona się postara, żeby od jutra nie cierpiał na jego nadmiar... Trochę było jej też wstyd, bo jednak była starsza i powinna sama potrafić usunąć przykre skutki czaru, ale nie wiedziała, jak. Pozostawało jej czekać na pojawienie się kogoś na tyle miłego, żeby jej pomógł i modlić się, aby Solberg w tym czasie nie ukończył wyścigu.\nRe: Korytarz w podziemiach Sob 17 Paź 2020 - 13:53;\nOla wydawała się mieć przewagę i raczej nie zapowiadało się na zmianę ról. Max, chociaż zwykle w lepszej sytuacji ze względu na dłuższe nogi, dzisiaj był jak staruszek o lasce, która bardzo mocno go spowalniała.\nRozglądając się, czy przypadkiem znów jakiś duch nie chce przez niego przelecieć, gorączkowo myślał, jak zwiększyć swoje szanse na wygraną. Nagle go olśniło. Skręcił w boczny korytarz, aż doszedł do portretu, za którym znajdował się jeden z dobrze znanych mu skrótów. Małym nakładem wysiłku, już po chwili znalazł się piętro wyżej. Ze zdziwieniem zobaczył przed sobą Olę, dosłownie przyklejoną do podłogi.\n-Jak miło, że poczekałaś. Widzę, że Cię zamurowało na mój widok. - Zażartował, przy okazji niewerbalnie kończąc działanie zaklęcia. Szanse znów się wyrównały.\n-To co, tradycyjnie, na znak? - Zapytał po czym wypuścił z różdżki iskierki i ponownie rozpoczęli wyścig.\nMax- 4 piętro\nOla - 4 piętro\n1- Nie masz dzisiaj szczęścia. Na Twojej drodze wybucha nagle kieszonkowe bagno, które kompletnie blokuje przejście. Możesz posprzątać je lub ominąć. W każdym wypadku jesteś brudny i dużo później docierasz na kolejne piętro.\n2- Podchodzi do Ciebie jeden z uczniów, zmartwiony Twoją zadyszką. Gdy pyta się, czy wszystko w porządku opowiadasz mu o wyścigu. Student rzuca na Ciebie Rennervete. Zyskujesz siły i biegniesz aż 2 piętra wyżej!\n3- Zmęczenie sprawia, że zaczyna Ci ciemnieć przed oczami. Zatrzymujesz się, by zwymiotować i dopiero wtedy możesz wspinać się dalej.\n4- Czy w tej szkole nigdy nie będzie spokoju? Ktoś ożywił stojące po bokach korytarza zbroje, które pilnują przejścia. Pozwalają Ci iść dalej tylko jeżeli odpowiesz na ich zagadkę. Rzuć k6, by sprawdzić, czy udało Ci się iść dalej.\nparzysta - Niestety nie jesteś w stanie logicznie myśleć. Zostajesz na tym piętrze.\nnieparzysta - Brawo! Może Tiara Przydziału pomyliła się i powinieneś być w Ravenclaw? W każdym razie możesz przejść dalej.\n5- Bez problemu docierasz na wyższe piętro.\n6- Słyszysz okropny lament obiegający z jednego z obrazów. Okazuje się, że ktoś zniszczył dzieło. Musisz pomóc je naprawić. Przeciwnik zyskuje przewagę.\nRe: Korytarz w podziemiach Sob 17 Paź 2020 - 15:36;\nkostka: jedynkowa klątwa mnie dopadła\nWalczyła dzielnie, próbując uwolnić się z pułapki, w jaką została podstępnie wpakowana. Przecież to się nie godziło! Oni tu mieli ważny wyścig do skończenia, a ten smarkacz nawet kiedy mu streściła całą sytuację jedynie bezczelnie się zaśmiał i odwrócił na pięcie, odchodząc w podskokach. I oczywiście nie zdejmując zaklęcia, bo po co. Choć Krawczyk nie miała nie wiadomo jak świetnej pamięci do twarzy, to była pewna, że tego jednego ucznia zapamięta i jeszcze kiedyś pożałuje, że taki pomysł w ogóle mu przyszedł do głowy. Szkoda, że nie była prefektem, bo na pewno odjęłaby mu za to punkty dla domu. Gorzej, jeśli okazałoby się, że był z Hufflepuffu, ale jakoś by to przełknęła. Zirytowała się, choć jeszcze przed chwilą humor jej dopisywał.\n- Och, uwierz mi, że wcale nie chciałam, ale tak jakby nie miałam wyboru - powiedziała, uśmiechając się ironicznie do Solberga. Znowu spróbowała poruszyć nogami, nie zauważając przy tym, że Ślizgon postanowił ją uwolnić, czego skutkiem była kolejna zjawiskowa gleba. Która to już była tego dnia? Tak po trzeciej chyba przestała liczyć...\n- Tak, ale daj mi się najpierw podnieść - stęknęła, powoli się podnosząc. Czuła, że mięśnie zaczynają być jeszcze słabsze niż przed rozpoczęciem wyścigu, choć już wtedy miała wrażenie, jakby nagle dosłownie zanikły, wyparowały. Najchętniej zostałaby na podłodze i tam spędziła resztę dnia, czekając, aż ten koszmarny efekt odpuści i znów będzie mogła normalnie funkcjonować. Zamiast tego po dłuższej chwili udało jej się dźwignąć na nogi i zajęła miejsce koło Solberga. - Dobra, lecimy z tym.\nZaczekała na pojawienie się charakterystycznych iskierki i wystartowała, ramię w ramię z chłopakiem. Ciężko było stwierdzić, które radzi sobie lepiej, dopóki w pewnym momencie przed nią nie wybuchło bagno, kompletnie blokując jej dalszą drog i przy okazji brudząc jej koszulkę i spodnie. Cudownie.\n- No nie, czy to jakiś dzień żartów? - jęknęła, rozglądając z bezradności ręce. Co chwila coś się zdarzało, to musiała być jakaś zmowa! Owszem, może i w zamku nie było zupełnie spokojnie, ale żeby aż tyle niespodzianek napotkać w czasie samego wchodzenia po schodach... Czy uczniowie naprawdę nie mieli żadnych prac domowych czy innych zajęć, na które mogli poświęcić swój czas wolny?\nMiała dwie opcje - posprzątać to bagno (w przenośni i dosłownie) albo je ominąć, choć wtedy nadłożyłaby drogi. Czasu i tak już trochę straciła, kiedy zszokowana zatrzymała się w miejscu, nie będąc przygotowaną na taką sytuację. Ostatecznie postanowiła za pomocą Chłoszczyść uporać się z bagnem, żeby też nikt inny się w nie nie władował i roznosił po szkole brudu. Filch na pewno nie byłby z tego powodu zadowolony.\nNie chciała nawet myśleć, jak bardzo w tyle przez to została, ale wreszcie udało jej się dotrzeć na piąte piętro. Musiała wyglądać jak prawdziwy wojownik z rumianymi policzkami i plamami błota na ubraniu, ale zupełnie się tym nie przejmowała. Trzeba było się poświęcić.\nRe: Korytarz w podziemiach Sob 17 Paź 2020 - 15:56;\nMógł zostawić Olę przyklejoną do jednego miejsca i tym sposobem bardzo łatwo wygrać wyścig, ale mimo wszystko wolał uczciwą walkę. Dlatego też pomógł się dziewczynie wyswobodzić.\nZaśmiał się widząc, jak puchonka zalicza spektakularną glebę.\n-Może powinniśmy zrobić zawody w czołganiu? - Skomentował, chociaż w głębi ducha uważał, że to wcale nie byłoby takie gorsze niż bieganie w ich kondycji po chodach.\nGdy Ola oznajmiła już gotowość do działania, nadszedł czas na wznowienie rywalizacji. Do szczytu było już naprawdę blisko i Max nie miał zamiaru teraz rezygnować. A pewnie powinien.\nOsłabiony organizm chłopaka nagle zaczął dawać mu znaki, że nadchodzi przemęczenie. Solberg dzielnie pokonywał kolejne kroki i nawet udało mu się wyprzedzić Olę, przez co nie zauważył wybuchającego na Olę bagna. Niestety los nie chciał ułatwić mu sprawy i już po kilku kolejnych krokach, Solberg musiał się zatrzymać. Osłabiony organizm spowodował, że zaczęło mu ciemnieć przed oczami. Solberg oparł się o barierkę, by następnie przez nią zwymiotować. Miał tylko nadzieję, że spadająca zawartość jego żołądka nie trafi komuś prosto na głowę. Wziął kilka głębokich wdechów i gdy poczuł się lepiej, ruszył dalej. Dopiero na platformie piątego piętra pozwolił sobie na porządniejszy odpowczynek.\nMax- 5 piętro\nOla - 5 piętro\n1- Twoja zła passa minęła. Bez problemu wchodzisz na klatkę prowadzącą prosto na wieżę astronomiczną!\n2- Wchodząc po schodach nagle słyszysz trzepot skrzydeł. Nim się orientujesz, sowa zaplątuje się w Twoje włosy. Docierasz na wieżę po dłuższym czasie.\n3- Przy życiu trzyma Cię już tylko myśl, że ostatni etap dzieli Cię od wygranej. Powoli pokonujesz stopnie, ale ślizgasz się na kamieniu obijając sobie przy okazji kość ogonową i łamiesz palec u stopy. Mimo obrażeń udaje Ci się ukończyć wyścig\n4- Czy to ptak? Czy to samolot? Nie! To Irytek! Jeden z uczniów z Wielkiej Sali powiedział mu o wyścigu i postanowił utrudnić wam zdobycie mety. Zastawił schody kuframi i krzesłami. Musisz poświęcić czas, by zrobić sobie przejście.\n5-Szczyt był już tak blisko, a tu nagle otwierasz nie te drzwi i…. lądujesz w Sali Wejściowej!\n6- Przeklinając w myślach brak wind w zamku, wspinasz się po schodach, które nagle zamieniają się w gładką powierzchnię. Zjeżdżasz na wejście do klatki i musisz ponownie rozpocząć wspinaczkę, przez co tracisz dużo czasu.\nJeżeli obydwie osoby dotrą na szczyt rzucacie k100. Większy wynik oznacza wygraną.\nOd k100 odejmij -10, jeżeli w k6 wylosowałeś 2 lub 6. Odejmij -15 jeżeli wylosowałeś 4 lub 3.\nRe: Korytarz w podziemiach Nie 18 Paź 2020 - 22:07;\nkostka: 2, czyli we are the champions!!\nMoże nie powinna aż tak wierzyć w ludzi, ale była pewna, że Max, jeśli tylko będzie mijał ją przyklejoną do podłogi nie przejdzie obojętnie i jej pomoże. W przeciwieństwie do tamtego gamonia i kilku innych uczniów, którzy jedynie śmiali się pod nosem z jej nieporadności. Miłe to nie było, a skoro aż tak ich to bawiło, to najwyraźniej sami musieli być mistrzami zaklęć i w ogóle, ale nie raczyli nawet machnąć palcem.\n- Nie kracz, bo zaraz faktycznie skończymy, czołgając się na wieżę - westchnęła i zadarła głowę, chcąc na niego spojrzeć, ale z pozycji, w jakiej aktualnie się znajdowała (czyt. rozpłaszczona na podłodze), nie było to wcale takie łatwe. Była na poziomie zero, podczas gdy chłopak mierzył sobie prawie dwa metry, więc to chyba mówiło samo za siebie.\nSwoją drogą, przydałby im się jakiś komentator. 'Ruszyli, proszę państwa, cóż za tempo! Trzy schodki za nimi, idą łeb w łeb! To już ten etap wyścigu, w którym wszystko się rozstrzygnie, kto wygra i zasłuży sobie na miano najszybszego ucznia Hogwartu?' Przecież to by idealnie dopełniło tła tego jedynego w swoim rodzaju wydarzenia. Następnym razem będą musieli się postarać o odpowiednią obstawę.\nSolberg w pewnym momencie został w tyle, przewieszony gdzieś przez barierkę, choć ona zajęta wdrapywaniem się na kolejne piętro nawet tego nie zauważyła. Była teraz zbyt ostrożna, zbyt skupiona na potencjalnym wrogu, który mógł ją zatrzymać, a tego nie chciała. Im wyżej się znajdowała, tym mniej kręciło się wokół uczniów, co było zdecydowanie na plus - oznaczało to bowiem mniejsze prawdopodobieństwo trafienia na jakąś niespodziankę.\nWreszcie znalazła się na ostatniej prostej. Dosłownie. Miała do pokonania jeszcze jedno piętro, aby dotrzeć do mety - wieży astronomicznej. Solberga nigdzie na horyzoncie nie widziała, ale nie mogła wykluczyć, że znalazł skrót czy też pomógł mu jakiś uprzejmy uczeń, tak jak jej wcześniej. Mimo wyraźnego zmęczenia zebrała wszystkie siły i zaczęła żmudną wspinaczkę...\n...która niespodziewanie została przerwana przez lecącą wprost na nią sowę. Nie miała szans, żeby się uchylić. Biedny ptak zaplątał się w jej włosy i szarpał jak opętany, tylko pogarszając w ten sposób swoją sytuację. Puchonka nie chciała zrobić sówce krzywdy, dlatego zaczęła się trochę pieklić, kiedy skrzydła raz po razie smagały ją po twarzy. Nie wiedziała, ile minęło, ale finalnie stworzenie odleciało wolne, a ona dotarła już bez żadnych przeszkód do celu. Udało się. Naprawdę jej się udało!\nPostanowiła poczekać na Maxa, robiąc sobie tym samym chwilę odpoczynku (w pełni zasłużonego!), jednak gdy po minięciu kwadransa chłopak się nie pojawił - z westchnięciem ruszyła w drogę powrotną na parter. Przecież musiała spotkać go na którymś z pięter, prawda? Chyba że zasłabł wtedy, kiedy ostatni raz się widzieli i ktoś przetransportował go do skrzydła szpitalnego... Miała nadzieję, że do niczego takiego nie doszło.\nWieki trwało schodzenie na dół, choć oczywiście w pewnym momencie skorzystała ze znanego sobie skrótu, bo ileż można było? Odetchnęła jednak z ulgą i zaraz po tym uśmiechnęła się triumfalnie, napotykając wzrokiem sylwetkę Ślizgona przed Wielką Salą.\n- Myślałam, że coś ci się stało! Dobrze widzieć cię całego, no i liczę na to, że już niedługo widzę cię we wróżkowym stroju - powiedziała wciąż się szczerząc i w myślach zastanawiając się, jak uwiecznić ten moment dla potomności. Nie chciała im odbierać możliwości zobaczenia czegoś tak widowiskowego i niezapomnianego.\nRe: Korytarz w podziemiach Pon 19 Paź 2020 - 19:59;\nOstatni etap. Szczyt wydawał się już tak blisko. Praktycznie na wyciągnięcie ręki. Zostały do pokonania tylko ostatnie, kręte schody i już można było cieszyć się słodkim smakiem zwycięstwa. Obydwoje wystartowali równo, ale to Max szybko został w tyle. Wymiotowanie musiało go jeszcze mocniej osłabić, bo czuł, jak ledwo podnosi nogę by postawić kolejny krok.\nPatrzył, jak puchonka coraz bardziej znika z jego pola widzenia i zastanawiał się, jakby tu ją dogonić. W końcu przed oczami ponownie zaczęło mu się robić ciemno. Zobaczył parę drzwi i przekonany, że po tak długim czasie wspinaczki, będą to już drzwi na platformę wieży, pchnął je. Ujrzał kolejny korytarz ze schodami. Cały czas miał wrażenie, że dąży do góry. Dysząc, starał się nie zwalniać tempa i ciągle iść przed siebie. Jakie było jego zdziwienie, gdy nagle znalazł się tuż przed Wielką Salą.\nKilka razy zamrugał oczyma, by poukładać sobie to wszystko w głowie. Teraz już nie było wątpliwości, że przegrał. Skoro jednak Oli nigdzie nie było, a musiała jeszcze zejść całą drogę na parter, Max postanowił zregenerować się. Usiadł przy jednym ze stołów i nalał sobie szklankę soku dyniowego oraz włożył do ust jakieś leżące na srebrnych paterach ciastko. Cukier zdecydowanie dobrze mu robił.\nTrochę odpoczął i uznał, że wypadałoby iść sprawdzić, czy dziewczyna przypadkiem nie skoczyła na dół, by ulżyć sobie cierpienia kolejnej wędrówki. Ledwo wyszedł z Wielkiej Sali i już na nią wpadł. Stała, uśmiechając się tryumfalnie, a jej twarz wyrażała ogromne zmęczenie, ale i szczęście.\n-Nie wiem, jakim cudem idąc w górę zostałem zesłany tutaj, ale nie narzekam. Nawet za cenę bycia brokatowym chochlikiem na miotle. - Wyszczerzył się do niej. -Gratuluję! Oficjalne jesteś najbardziej sprawną kaleką w zamku. Wyślę Ci sowę z zaproszeniem na mój lot wstydu. A teraz pozwolisz, że pójdę się położyć, bo zaraz mi wszystko odpadnie. - Szczerze pogratulował jej wygranej, po czym rozeszli się w swoje strony.\nC. szczególne : Blizny, różnej długości, głębokości i szerokości, głównie na plecach i nogach, choć zdarzają się też na ramionach; dołeczki w policzkach\nRe: Korytarz w podziemiach Czw 22 Paź 2020 - 23:25;\nKostki!: 1; g\nProblem z niuchaczami był taki, że niezależnie od tego, ile się angażowało ludzi w ich wyplenienie, ciągle było ich za dużo; nowe pojawiały się na miejsce starych w zdwojonych ilościach, jak szkodniki, nadające się jedynie do wyplenienia. Przynajmniej za przeciwdziałanie ich rozmnażaniu była przewidziana pewnego rodzaju nagroda, choć zdecydowanie nie robiłam tego tylko dla niej. Nawet nie interesowało mnie, co to do końca było. Wszechobecne chochliki i małe, futrzaste kulki były dostatecznie irytujące; życie w Hogwarcie chyba naprawdę nie było takie skomplikowane! Co rusz zaraz skądś wybiegało to małe cholerstwo, a jak już się za nim zaczęło biec, to lądowało się w zupełnie innym miejscu.\nJak ja teraz, z wieży w podziemiach; może przynajmniej trochę stracę na wadze przez to całe bieganie, a może nabawię się jakiegoś urazu słuchu. Znowu pełna, rycerska zbroja runęła na ziemię tuż przed moim nosem, ale żeby to jedna, to szłoby wytrzymać; nie lubiłam tego hałasu. Z reguły to pierwszoklasiści przewracali się o nie, ale kiedy to chochliki utrudniały życie...\nMoże i to ból głowy, albo po prostu tak się skupiłam, że nawet nie zauważyłam, że na kogoś wchodzę. I to nie byle kogo!\n- Panie Levitt, bardzo pana przepraszam - i choć patrzyłam mu przez moment na twarz, przez jego ramię zerkałam na ziemię, szukając tego małego stworzenia, za którym dotarłam aż tutaj. - To przez niuchacze... - wytłumaczyłam się jeszcze, pod koniec zdania patrząc znów na woźnego. Może nie odejmie mi punktów przez to, że wpadłam na niego, goniąc te stworzenia?\nC. szczególne : Heterochromia\nGaleony : 657\nDodatkowo : hipnoza, legilimencja i oklumencja\nRe: Korytarz w podziemiach Czw 22 Paź 2020 - 23:57;\nŁAPIĘ: 1 niuchacza\nKOSTKA NA SCENARIUSZ: H\nH - chochliki porwały z kuchni naczynia i rzucają nimi w Ciebie, w otoczenie - a są tam noże! Co prawda stołowe ale nie są bezpieczne rzucone z taką siłą. Jeden z niuchaczy w trakcie gonitwy został od takowego ranny. Jeśli poświęcisz oddzielnie czas na udzielenie mu pomocy (post poza wątkiem na 2000 znaków oraz podanie zwierzęciu z własnej kieszeni 1 porcji eliksiru wiggenowego) to otrzymasz 1 punkt do ONMS.\nTo już trzeci korytarz, który Levitt odwiedza dzisiejszego dnia. Na każdym z nich musiał użerać się z nieproszonymi gośćmi Hogwartu - magicznymi stworzonkami typu: kret wannabe, ale z korzeniami żydowskimi oraz niedorozwinięte, latające skrzaty w kolorze niebieskim. Także na tym korytarzu nie mógł się niczego innego spodziewać. Już na wejściu chochliki przywitały go, celując w woźnego różnego rodzaju naczyniami i sztućcami, które podwędziły z kuchni. Że też chciało im się targać te rzeczy taki kawał do podziemnych korytarzy...\nMężczyzna zwinnie unikał posyłane w jego stronę przedmioty, jakby już nie raz doświadczył tego rodzaju ćwiczeń. Kiedy wiedział, że nie zdoła uciec, wspomagał się odpowiednim zaklęciem, aby odrzucić naczynia, które w niego leciały. Nawet nieźle się przy tym bawił. Prawie zapomniał o tym, jak wielki robią bałagan. Potłuczona porcelana oraz szkło było wszędzie wokół, a mężczyzna patrząc na to wszystko już szykował się, aby dać gagatkom nauczkę.\nNagle wpadła na niego uczennica. Kolejny raz przydarzyło mu się coś takiego. Tym razem jednak nie była to wstydliwa Puchonka, lecz inna, jeszcze nieznana mu dziewczyna.\n- Mam nadzieję, że irytują cię te wszystkie stworzenia co najmniej w połowie tak samo, jak mnie. - przytaknął na jej wytłumaczenie, po czym dodał - Panno... ? - miał pytający wyraz twarzy i wzrok wędrujący po jej sylwetce, który ostatecznie zatrzymał się na jej tęczówkach, w oczekiwaniu na jej odpowiedź.\nRe: Korytarz w podziemiach Pią 23 Paź 2020 - 2:15;\n- Nordman. Prudence Nordman, Ravenclaw - bo przecież nauczyciele i pracownicy nie muszą kojarzyć nas wszystkich; jest nas zbyt dużo, by pamiętać każde nazwisko, ale po kolorach szat nierzadko można skojarzyć chociaż domy. Zapamiętanie każdego imienia, ba, nawet, chociażby, nazwiska pracownika nie było aż tak skomplikowanym zadaniem, biorąc pod uwagę to, że po prostu była ich mniejsza ilość. O dziwo, co niektórzy nauczyciele przedmiotów to prawdziwe asy i im nietrudno wskazać palcem kogokolwiek i wywołać go z imienia i nazwiska, tylko czy można tego samego oczekiwać od woźnego? Przecież on tu tylko sprząta; jedyne co to może przyłapać kogoś w schowku na miotły, a pewnie i tak nie zapamięta nazwiska, jedynie twarze i widok; w zależności, w którym momencie zdecydował się na wejście smoka.\n- Wiadomo przynajmniej, skąd się bierze ich taki ogrom? - jakaś klątwa, albo po prostu taka pora roku, że szukają ciepła we względnie ciepłych, Hogwarckich murach? Przecież z dnia na dzień ich przybywało; przynajmniej nie było z nimi aż tak źle, jak ze szczurami. - Proponowałabym pogoń za nimi, zanim całkiem stracimy je z oczu.\nStrona 13 z 14 Strona 13 z 14 • 1 ... 8 ... 12, 13, 14


Stowarzyszenie Ziemi Lipowskiej, Gmina Lipowa, Lipowa, forum, wieści z gminy, galeria i fotografie Dzień latawca 2014\nDzień latawca 2014\n12. października Po raz kolejny w Ostrem odbył się "Dzień Latawca". Tym razem fantastyczną zabawę na świeżym powietrzu udało nam się zorganizować dzięki współpracy z grupą nieformalną Centrum Dowodzenia – OSTRE 2014 oraz Żywiecką Fundacją Rozwoju w ramach projektu Zielono nam/mam w głowie.\nDziękujemy wszystkim, którzy postanowili spędzić z nami ten piękny, słoneczny dzień. Pomimo, że brakowało wiatru, zabawa była doskonała, a w niebo wzbijały się nie tylko latawce, ale również własnoręcznie wykonane samoloty. Dla dzieci przygotowano dodatkowe atrakcje: tunele, frisbee oraz badminton.\nNa zakończenie wszystkie dzieci otrzymały drobne upominki oraz słodycze. Niech żałują Ci którzy do nas nie dołączyli. Na kolejny "Dzień Latawca" zapraszamy za rok. A tak przy okazji zapraszamy do współpracy w realizacji kolejnych projektów, wszystkich chętnych, którzy mają pomysł, ale przede wszystkim chęci do pracy.


Trendy / Wywiad / Relaks / Podróże\nKarolina Kozłowska i Eryk Pawłowski to założyciele wyszukiwarki i bloga podróżniczego anywhere.to. Pomysł dwójki studentów warszawskiej uczelni Leona Koźmińskiego szybko przerodził się w nową na rynku platformę podróżniczą. Znajdziecie tam bukiet przydatnych informacji, dzięki którym każda podróż okaże się przyjemna i niezapomniana.\nKarolina Kozłowska, z wykształcenia prawniczka, porzuciła pracę w korporacji, aby poświecić się stworzeniu anywhere.to. Dzieli czas miedzy Warszawą i rodzinnym Trójmiastem. To miłośniczka zdrowego stylu życia, z niekończącą się energią. Eryk Pawłowski, prawnik, na co dzień związany jest z Warszawą oraz nieruchomościami. Odwiedził już cztery kontynenty i nie może doczekać się kolejnych wypraw.\nKarolina Kozłowska i Eryk Pawłowski, czyli zespół anywhere.to\nHAmag: Czym jest dla Was podróżowanie?\nKarolina Kozłowska: To forma oderwania się od rzeczywistości – łapię wtedy dystans do wielu codziennych spraw.\nEryk Pawłowski: Dla mnie to także przekraczanie granic, odkrywanie siebie w nieoczekiwanych sytuacjach oraz miejscach. Idealna forma spędzania wolnego czasu. Uwielbiam poznawać nowe przestrzenie.\nKarolina Kozłowska na Bali\nH.: Pierwsza najmocniejsza pod względem emocji wyprawa to...?\nK.K.: Bali. Udało mi się odkryć tę wyspę zupełnie z innej strony niż to sobie wyobrażałam (wcześniej główny obraz wykreowały zasłyszane opowieści). To miejsce, które na każdym kroku dostarcza niezapomnianych wrażeń.\nE.P.: Ostatnio wyjeżdżam głównie w europejskie zakątki. Ogromne wrażenie wywarła na mnie natomiast Tajlandia. Szczególnie wtedy, kiedy nie była aż tak turystyczna jak teraz. To ona zainspirowała mnie do dalszych wypraw. To kompletnie inny świat niż ten, do którego przywykłem w Europie.\nH.: Dlaczego ludzie powinni więcej podróżować? Dlaczego chcecie zarazić innych tą pasją?\nK.K.: Przede wszystkim chcemy pokazać, że podróżowanie jest dla każdego, nie tylko dla ludzi z grubym portfelem.\nE.P.: Tak na prawdę każdy rodzaj podróżowania, nawet weekendowy wypad na Mazury, może być najlepszą metodą do nabrania nowej energii, zebrania doświadczeń, zmiany perspektywy. Fajnie jest wyrwać się z otaczających nas na co dzień miejsc i spróbować czegoś nowego.\nK.K.: Dzięki podróżom dostarczamy sobie potrzebnej nam adrenaliny i pozytywnych emocji, dzięki którym ze zdwojoną silą wracamy do naszych codziennych spraw.\nKarolina Kozłowska w Portugalii\nH.: anywhere.to jest zatem naturalną kontynuacją Waszej pasji... Czym różni się Wasza wyszukiwarka od innych?\nE.P.: Naszym celem było stworzenie elastycznej wyszukiwarki podróżniczej, innej od tych, które są dostępne na rynku. Dzięki połączeniu przewoźników transportu powietrznego, naziemnego i morskiego (zarówno ofert autokarowych, pociągowych, lotniczych, jak i wspólnego przejazdu samochodowego), użytkownik może porównać oferty pod kątem ceny, czasu przejazdu czy liczby przesiadek, wybierając tę, która jest dla niego najbardziej odpowiednia. Kompleksowa usługa łącząca przewoźników różnego transportu, pozwala na skomponowanie trasy na tyle dokładnej, aby pomóc użytkownikowi dostać się, na przykład z centrum miasta na lotnisko. Oprócz poznania najbardziej korzystnych ofert lotniczych, istnieje możliwość dokładnego sprawdzenia tego, jak przedostać się z punktu A do punktu B.\nWyszukiwarka anywhere.to to narzędzie do szybkiego planowania podróży\nK.K.: Umożliwiamy także znalezienie noclegu w wybranym miejscu. Dodatkowa funkcja wyszukiwania „anywhere” dostarczy każdej osobie, chcącej wyrwać się gdziekolwiek lub po prostu szukającej inspiracji, skrojone na miarę potrzeb propozycje podróży. Wystarczy jedynie określić miejsce i datę wyjazdu oraz ewentualny budżet, czy kryterium miejsca, np. plaża, miasto, sport czy natura.\nH.: Wasz blog to kopalnia wiedzy oraz informacji na temat podróżowania…! O czym przeczytamy w najbliższym czasie?\nK.K.: Ostatnio opisywaliśmy wyprawę po wszystkich zakątkach Bali. To niezwykłe miejsce niestety „cieszy się” raczej negatywnymi opiniami, a przecież ma tak wiele do zaoferowania! Warto je poznać z innej perspektywy. W najbliższym czasie będziemy relacjonować podróż po Australii.\nE.P.: W najbliższych dniach będę wstawiał artykuły dotyczące sezonu zimowego i wszystkich miejsc, do których warto zawitać w tym czasie.


jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza: Przepisy, jak zrobić - Smaker.pl\nSmaker /Polecane - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza\nWyniki wyszukiwania dla "jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza"\nKsiążki kucharskie (101)\nPrzepisy - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (7538)\nDania główne Roladki z dorsza\nPrzepis dnia 11.03.2011\n4500 odsłon Roladka z dorsza wcale nie jest gorsza. 15 min średnie przystępne\nZupy Zupa z dorsza\nPrzepis dnia 20.02.2014\n7565 odsłon :) Bardzo lekka i pożywna. 30 min łatwe tanie\nDania główne Polędwiczki z dorsza na maśle\n2692 odsłon Teb przepis jest bardzo szybki w wykonaniu. Dzięki ograniczeniu przypraw do minimum ryba jest delikatna i maślana. Do tego przepisu możecie... 15 min łatwe tanie\nDania główne Kotlet mielony z dorsza\nPrzepis dnia 29.12.2013\n6075 odsłon :) 30 min łatwe przystępne\nDania główne Paluszki rybne z dorsza Przepis spons.\n1169 odsłon Soczyste paluszki rybne z dorsza z sosem jogurtowym 60 min łatwe drogie\nDania główne Pora na dorsza czyli dorsz na porach.\n1353 odsłon Filet z dorsza podany na porach duszonych w maśle z sosem z szalotki w winie. Potrawa smaczna, zdrowa i na tyle elegancka, że godna każdej... 30 min łatwe tanie\nDania główne Curry z dorsza i pomidorów\nPrzepis dnia 9.09.2016\n2608 odsłon Dla odmiany ryba w curry 60 min łatwe przystępne\nDomowe porady Jak gotować bób?\n1058 odsłon W tym poradniku przeczytasz, jak prawidłowo i jak długo gotować bób.\nDania główne Płaty dorsza pod kurkami.\n355 odsłon Aromatyczne i prawie dietetyczne danie.Kurki świetnie się sprawdziły w rybie,bardzo polecam:) 30 min łatwe przystępne\nDania główne Polędwiczki jak pizza\n2064 odsłon Pieczone polędwiczki, które smakują jak pizza:). Są miękkie i rozpływające się w ustach. Doskonale pasują do nich domowe frytki i... 60 min łatwe przystępne\nPrzekąski Muffinki jak pizza\n6012 odsłon Dzisiejsza propozycja to nic innego jak pizza zamknięta w formie muffinek;). Pizzowe muffinki to świetna przekąska na ciepło lub na zimno do... 60 min łatwe tanie\n1651 odsłon Piekę je niezmiennie co roku od paru lat. Cieszą się niesłabnąca popularnością ;) Choć zazwyczaj w tym bogactwie rozmaitości robię je z... 60 min łatwe tanie\n97991 odsłon Smaku tych racuchów w nie da się opisać, trzeba je poprostu zrobić i spróbować. Powiem tylko- NIEBO W GĘBIE 30 min średnie przystępne\nPrzekąski Bób - jak ugotować ?\n9927 odsłon Przygotowuję go w bardzo prosty sposób i taki właśnie lubię najbardziej. Oczywiście najlepszy bób to ten młodziutki i słodki > 60 min łatwe tanie\nDania główne Zdrów jak ryba\n19889 odsłon danie dla amatorów czosnku - zdrowe i pyszne 30 min średnie przystępne\nPrzekąski Jak obrac granata\n3843 odsłon Bardzo smaczny owoc, takze bardzo wartosciowy, bogaty w witaminy i mineraly, ale przede wszystkim w antyoxydanty. Przeciw starzeniu, dobry jako... 15 min łatwe przystępne\nFilmy - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (780)\nFilm Dorsz smażony 6761 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Jak usmażyć dorsza ? dorsz smażony smażony dorsz dorsz smażony przepis dorsz z patelni\nFilm Jak ugotować ryż 4854 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Jak ugotować ryż ? gotowanie ryżu jak ugotować ryż gotowany ryż\nFilm Naleśniki - jak zrobić ? 24431 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Jak zrobić naleśniki ? naleśniki przepis ciasto na naleśniki jak zrobić naleśniki\nFilm Jak upiec chałkę 1823 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Jak upiec chałkę ?\nFilm Jak zrobić marcepan ? 7438 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Marcepan jak zrobić marcepan marcepan przepis przepis na marcepan\nFilm Sajgonki Jak Zrobić 3929 odsłon Jak zrobić pyszne chrupiące sajgonki w domu , podawać zaraz po usmażeniu będą chrupiące , stygnąc tracą swoją chrupkość\nFilm Jak zrobić sezamki 1792 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Jak zrobić sezamki ? sezamki przepis na sezamki sezamki przepis\nFilm Jak ugotować bób ? 1916 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Link do wpisu na blogu: http://ankagotuje.pl/jak-ugotowac-bob/\nFilm Jak zrobić bezy ? 2617 odsłon Zapraszam na mojego bloga http://ankagotuje.pl Link do wpisu na blogu: http://ankagotuje.pl/jak-zrobic-bezy/\nFilm Jak obrać granata 3633 odsłon Granat, to bomba witaminowa. Owoce granatu są niesamowicie naładowane wszelkimi zdrowotnymi minerałami, które działają wręcz jak naturalne...\nFilm Jak zrobić majonez 1903 odsłon Jak zrobić majonez. Majonez a w szczególności domowy majonez, to pyszny dodatek do bardzo wielu potraw. Majonez jest składnikiem sosów,...\nFilm Jak zrobic Mexicoburgery 427 odsłon Więcej na : http://www.videokuchnia.pl/ Subskrybuj nowe przepisy https://www.youtube.com/user/videokuchniapl?sub_confirmation=1 Facebook :...\nFilm Jak zrobic pizze [video-kuchnia.pl] 733 odsłon Więcej na : http://www.videokuchnia.pl/ Subskrybuj nowe przepisy https://www.youtube.com/user/videokuchniapl?sub_confirmation=1 Facebook :...\nFilm Jak zapeklować golonkę 6363 odsłon Więcej na : http://www.videokuchnia.pl/ Subskrybuj nowe przepisy https://www.youtube.com/user/videokuchniapl?sub_confirmation=1 Facebook :...\nFilm jak zrobic Moskale 650 odsłon Więcej na : http://www.videokuchnia.pl/ Subskrybuj nowe przepisy https://www.youtube.com/user/videokuchniapl?sub_confirmation=1 Facebook :...\nKsiążki kucharskie - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (101)\nzupa larzynowa z dorsza\nZupa jarzynowa z...\nKucharze - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (0)\nArtykuły - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (2078)\nJak zachować młodość? Starzenie się zostało wpisane w kod genetyczny każdej żywej istoty. Nic dziwnego, że ludzie od wieków marzyli jeśli nie o nieśmiertelności, to przynajmniej o wiecznej młodości. Czytaj więcej\nSłodki jak miód, kwaśny jak cytryny Matthew Fort, brytyjski pisarz i krytyk kulinarny, ponownie zasiada za kierownicą kultowej vespy! Czytaj więcej\nJak się zarejestrować? Chcę w pełni korzystać z serwisu Smaker. Jak się zarejestrować? Czytaj więcej\nForum - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza (17993)\nOdp. steki z dorsza czarniaka\nDodane przez ksp_70 w: Tylko o kuchni\njedno sprostowanie, "czarniak" nie jest dorszem, to jest inny gatunek ryby. W Norwegii występuje pod nazwą "sei", ma zupełnie inny rodzaj "mięsa", jego konsystencja jest bardziej zwarta i twarda i zwarta jak u dorsza. Przez jednych jest bardziej lubiana niż dorsz, przez innych mniej. Natomiast przez ogół jest uznawana jako ryba mniej szlachetna od dorsza. Ocena ta oczywiście jest rzeczą względna i osobistą, jednak przez większość tak to postrzega, z moją skromną osobą również. Jednakże jest to smaczna ryba, która nadaje się jak najbardziej na steki.\nDodane przez olit009 w: Tylko o kuchni\nwitam,w tym roku czeka mnie przgotowanie wigilijnej kolacji i jako potrawe tradycyjna musze przygotowac dorsza(mieszkam we wloszech) czy ktos ma jakies ciekawe i latwe przepis jak przygotowac dorsza ???dziekuje za pomoc\nW moim domu nie jada się karpia na święta(oprócz mojej skromnej osoby), ale zamiast- jest zawsze filet z dorsza czarniaka dla całej rodziny.\nDurszlak - jak przygotowaÄ‡ Å›wierzego dorsza\nDurszlak Polędwica z dorsza\nDurszlak Pieczony dorsz\nDurszlak Bacalhau à Brás - portugalski sposób na dorsza\nDurszlak Bacalhau (dorsz) à Bras\nDurszlak Dorsz pieczony w folii\nDurszlak Koperkowy dorsz\nDurszlak Bacalhau à Brás - prawdopodobnie najsłynniejszy przepis na dorsza\nDurszlak Dorsz romantyczny\nDurszlak Dorsz pieczony\n111406 odsłon Przepyszne,kremowe,,słodkie,bananowe.......z bitą śmietaną....czy muszę pisać więcej??Dopiszę tylko ,że szybko się robi i nieziemsko... 60 min łatwe przystępne\n55074 odsłon Smakowite ciasto, może wydawać się czasochłonne, ale wcale tak nie jest, placki pieką się po 7 minut, w tym czasie można wszystko przygotować. > 60 min średnie przystępne\n52772 odsłon Nieziemskie ciacho do kawy! Uwaga na pestki! > 60 min łatwe przystępne\n372544 odsłon Każdy ma swój ulubiony przepis na placki. Jedni kochają chrupiące, inni delikatne i puszyste. Ja uwielbiam wszystkie! Tym razem postanowiłam... 30 min łatwe tanie


24 września, 16:56\n24 września, 13:38\n24 września, 09:39\nSześć osób z koronawirusem w szpitalu powiatowym w Wyrzysku\n23 września, 12:26\nCOVID-19 wykryto u pacjentów z oddziału wewnętrznego. Co ciekawe, nie zakazili się od siebie, ponieważ przed tym jak trafili do szpitala byli badani.\n23 września, 10:13\nNie pozwólmy, by Natana czekało cierpienie i cisza\n22 września, 12:07\nTrwa zbiórka dla Natana z Chodzieży.\n21 września, 11:12\nWielkopolski poseł KO nie poparł "Piątki", bo ta nie chroni... koni z Zakopanego\nTylko 4 członków Koalicji Obywatelskiej nie zagłosowało za przyjęciem nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt autorstwa PiS. Wśród nich był Killion Munyama z okręgu pilskiego.\nKrajeńska policja zatrzymała dwóch młodych mieszkańców Krajenki, 20 i 22-latka, którzy są podejrzani o brutalne pobicie dwóch innych mężczyzn.\n18 września, 12:23\n17 września, 14:29\n17 września, 10:29\n16 września, 17:05


przykry zapach - Wizaz.pl\nWitam i proszę o pomoc. Mam problem z przykrym zapachem pod pachami. Używam Etiaxilu i owszem-plam nie ma, nie pocę się, ale czuje ten przykry zapach Znacie jakieś dezodoranty albo antyperspiarnty kryjące zapach potu,bo z nadmiernych poceniem nie mam problemu.tylko ten zapach...\nZnajdź więcej postów Sylvia91\n2010-08-07, 20:06 #2\nDot.: przykry zapach\nNapisane przez Sylvia91\nZamiast Etiaxilu polecam wodę i mydło\nZnajdź więcej postów alice83ala\n2010-08-07, 20:13 #3\nA ja polecam nie przejmować się trollem\nPoza tym polecam Dove, dobrze chroni przed poceniem to przyjemnie i neutralnie, aczkolwiek dość mocno pachnie mydełkiem. Jeszcze perfumowane kulki Avonu są dobre.\n2010-08-07, 20:43 #4\nja używam nivea angel star i dość intensywnie pachnie\nTFBC 4 marzec 2010- 20 grudnia 2010\nDamon góra 8 kwiecień 2010\nDamon dół 15 czerwiec 2010\nWyślij prywatną wiadomość do stonia3330\nZnajdź więcej postów stonia3330\n2010-08-07, 20:48 #5\nSylvio a może to jakiś problem z organizmem,może warto pójść do lekarza,zrobić badania,może zmienić dietę,w końcu coś ma wpływ na ten zapach,nie jestem specjalistką ale gdzieś mi się obiło o uszy albo oczy że może to być taki problem własnie.\n2010-08-07, 20:51 #6\nKurcze, nie znam nic silniejszego od Etaxilu... Skoro po nim skóra jest zupełnie sucha (a jest) to skąd jakakolwiek woń? Spróbój używać jeden dzień etaxil (driclor czy perspirex) i jeden jakiś perfumowany (silnie pachnący) dezodorant może...\n2010-08-08, 09:45 #7\nNapisane przez alice83ala\nz higieną nie mam problemu, a zapach pojawia się tylko przy upale lub po wysiłku. Używałam j Fa(tego różowego), ale okropnie piekły mnie po nim pachy. Rexona, owszem chroni,ale nie przy silnych upałach.\nMuszę spróbować Nivea lub Dove podobno są nie podrażniają skóry, a może będą lepsze od Rexony.\n2010-08-08, 10:52 #8\nto że piekły to może po depilacji miejsce pod pachami było podrażnione ,może spróbuj czegoś co nie zawiera alkoholu\n2010-08-08, 16:32 #9\nJa mam podobny problem. Ale ze nie mam tutaj Etiaxilu to kupilam nowa rexone w kremie, ktorej tez nalezy uzywac na noc. Podzialala suche pachy, ale jednak mufkowy zapach na suchej pasze sie pojawia, wiec uzywam zwyklej kulki, ktora w upaly sie nie sprawdziala sama i mam problem z glowy, zapachu juz w trakcie dnia nie ma. teraz gdy znow chlody nastaly przestalam uzywac co 2 noce Rexony i uzywam na dzien tylko kulki . taki zwykly antiperspirant na chlody mi starcza, na upaly niestety nie i pachy mokre, ale jak wroca wysokie temperatury to wroce tez do uzywania co 2 dni na noc Rexona a na dzien zwykla kulka.\nJesli u ciebie zwykly roll-on nie dziala to cos tu nie gra, bo rozumiem ze nadal pod pacha masz sucho tylko ten mufkowy zapach wyczuwasz.\n2010-08-08, 16:53 #10\nnajlepszy jest garnier!!polecam jest naprawde rewelacyjny.w ogole sie nie po nim nie poce zapach jest bardzo swiezutki\nWyślij prywatną wiadomość do skorupka88\nZnajdź więcej postów skorupka88\n2010-08-08, 17:26 #11\nJa z Garniera jestem zadowolona ... A moze pijesz duzo kawy i palisz duzo ????\n2010-08-08, 17:39 #12\nNapisane przez stonia3330\ntak, ja to samo! Powiem wam szczerze, że mnie ten kosmetyk zadziwił. Potrzebowałam czegoś na szybko, w małym opakowaniu, a teraz używam go jak głupia - trzyma zapach bardzo długo. Dodatkowo dostałam do niego próbkę Nivei Calm&Care, po depilacji, też jest super\nWyślij prywatną wiadomość do andromeda_\nZnajdź więcej postów andromeda_\n2010-08-08, 17:47 #13\nJa również używam na noc etiaxilu, a codziennie rano kulkę nivea i jest świeżutko.\n2010-08-08, 18:24 #14\nTeż mi się to parę razy zdarzyło. Ale odkryłam, że jest to: albo od depilacji, albo (jeśli używasz sprayu) trzymasz dezodorant zbyt blisko i podrażniasz skórę.\n2010-08-08, 18:44 #15\nJa polecam myc się na prawdę często\nPo umyciu stosuję Rexonę Crystal Na razie nie mam problemu z potem i nieprzyjemnym zapachem. Skórę pod pachami warto delikatnie myc gąbką i to porządnie!!! Lepiej noś przewiewne, bawełniane bluzeczki, to nie powinnaś miec problemu z zapachem. Codziennie inną!!!\nJutro możesz nie miec zębów\nWyślij prywatną wiadomość do apestka\nZnajdź więcej postów apestka\n2010-08-09, 08:23 #16\nJeżeli depilujesz się pod pachami i używasz tak silnego środka a mimo to czujesz woń potu to myślę, że powinnaś sprawdzić hormony i jeśli tu wszystko ok to może warto oczyścić organizm, bo to często powoduje, że wydziela się niefajną woń.\nNie wiem jak dużo pijesz w ciągu dnia, ale jeśli nie za wiele to spróbuj się "przyłożyć" i wypijać 2 l. wody dziennie, najlepiej z cytryną i przynajmniej 3 filiżanki zielonej herbaty, ale najlepiej tej dobrej na wagę, nie z torebek Możesz też poszaleć z arbuzem i ananasem Spróbuj przy tym wytrwać ze dwa tygodnie a potem poobserwuj jak Ci to zrobiło\n2010-08-09, 11:37 #17\nnie palę, nie piję kawy i alkoholu.\nWczoraj użyłam antyperspirantu z AA(pachnącego trawą cytrynową) i przykry zapach oraz pieczenie znikło- jest bez alkoholu. Po silnym wysiłku nie dość, że sucho-zasługa etiaxilu, to pachniałam cytrynką. Więc mogę szczerze polecić ten antyperspirant tym, którzy mają podobny problem.\nDzieki dziewczyny, za wejście na ten wątek i pomoc\n2010-08-09, 12:04 #18\nNo to superrrrrrrrrr\n2010-08-09, 15:24 #19\nRównież Nivea długo się utrzymuje na skórze Choć tu z ochroną przed poceniem gorzej.\nJa zauważyłam, że odkąd używam Antidralu - skończył się przykry zapach. Nawet jeśli zapominam o nim przez kilka tygodni, to mimo potu zapach jest dużo mniej intensywny niż kiedyś... Wybił bakterie czy jak?\n2010-08-10, 23:31 #20\nJa polecam od siebie dezodoranty adidasa active sport 3 (chyba tak), dla mnie są naprawdę świetne! ale tylko te w kulce, bo te w kremie i spreju są byle jakie. teraz jest nawet promocja w rossmannie, że za taki dezodorant dostaje się w gratisie żel pod prysznic z adidasa\n2010-08-12, 10:39 #21\nja robię tak: owszem, używam ETIAXILu (co 2-3noc), ale rano zmywam pachy i używam jakiegoś antyperspirantu (aktualnie zakochana jestem w GARNIERze). paszki pachną cudnie cały czas\nWyślij prywatną wiadomość do fabul0us\nZnajdź więcej postów fabul0us


O nas - Rachmistrz - biuro rachunkowe\nBiuro Rachunkowe Rachmistrz rozpoczęło swoją działalność 02.11.2012 r. Początkowo oferta biura obejmowała kompleksowe usługi księgowe i kadrowe. Od grudnia 2013 roku rozszerzono katalog usług o tłumaczenia zwykłe i przysięgłe dokumentów, a rok później o zwrot podatków z zagranicy. Od początku działalności rozliczamy PIT-y roczne osób fizycznych.\nChoć już od kilku lat nie ma potrzeby udowadniać swojej wiedzy w zakresie księgowości, to warto wspomnieć, że posiadamy uprawnienia do prowadzenia działalności w zakresie usług księgowych – Certyfikat wydany przez Ministra Finansów nr 47468/2010, który do 14.08.2014 r był podstawą do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Uczestniczymy w różnych kursach i szkoleniach podnoszących kwalifikacje i uaktualniających wiedzę po częstych zmianach przepisów.\n• jeśli zamierzasz otworzyć firmę – ZADZWOŃ – pomożemy przy rejestracji działalności gospodarczej, doradzimy jaką formę opodatkowania wybrać i poprowadzimy za Ciebie rozliczenia, których się boisz\n• jeżeli prowadzisz już firmę – ZADZWOŃ – zajmiemy się księgowością, której nie lubisz, a TY będziesz mógł przeznaczyć zaoszczędzony czas na rozwój swojego biznesu\n• abyś nie musiał odrywać się od pracy – odbierzemy dokumenty z Twojej firmy w umówionym terminie\n• szanując czas naszych klientów wszelkie niezbędne dokumenty i informacje przesyłamy na wskazany adres e-mail\n• kontakt możliwy również po godzinach pracy\n• oferujemy rabaty dla nowopowstałych firm\n• oferujemy bezpłatny pierwszy miesiąc testowy\nMoja droga do tego miejsca, w którym teraz jestem była długa i kręta, ale nie żałuję...\nSpcjalista ds Kadr / Księgowa\nZajmuję się zawodowo księgowością i trafiają do mnie osoby planujące założyć działalność gospodarczą. Często są to osoby, które zupełnie nie mają pojęcia z czym wiąże się prowadzenie firmy. Wiem, wszystkiego można się nauczyć, ale podstawy dobrze jest znać. Dlatego spróbuję pomóc wszystkim „zielonym”, którzy mają pomysł na firmę…\nNikt z wiedzą się nie rodzi. Ja też nie urodziłam się księgową. Przyznam w sekrecie, że w młodości zupełnie odrzucałam pomysł pracy w jakimkolwiek biurze. Dlatego skończyłam technikum chemiczne. To miało być interesujące zajęcie. Może tak by było w jakimś dużym laboratoriom badawczym. Ale gdy się sprawdza jakość wody w obiegu CO z czasem staje się to po prostu nudne. Aby to zmienić pomógł mi przypadek. Po zredukowaniu mojego etatu w laboratorium, trafiłam do działu płac. Jedna z osób zajmujących się płacami odchodziła za miesiąc na emeryturę... Dyrektor dał mi 6 miesięcy na nauczenie się płac... Postanowiłam więc pójść na studia z ekonomii. Tak się zaczęła moja przygoda z księgowością. Znajomy podsunął mi pomysł, aby aplikować na stanowisko głównej księgowej w nowotworzonej firmie. Pomysł wydał mi się zupełnie absurdalny. Cóż, podjęłam studia, aby się nauczyć księgowości. Jednak po ich skończeniu moja wiedza była bardzo pobieżna i raczej trudna do zastosowania w praktyce, że nawet nie miałam odwagi marzyć o takim stanowisku. Jednak podjęłam to wyzwanie. Pierwszy tydzień w tej pracy... Zawsze będę to pamiętaa... Chyba że 100 razy miałam ochotę zrezygnować, odejść, poddać się. Ale wtedy postanowiłam WYGRAĆ i ... WYGRAŁAM.\nW tamtym czasie usłyszałam od zaprzyjaźnionej księgowej, że szlify głównej księgowej zdobywa się po samodzielnym sporządzeniu 3 bilansów. Czyli trzeba na to przynajmniej 3 lat. Ja zrobiłam 3 bilanse w 5 miesięcy: na koniec roku, za 3 miesiące - na dzień postawienia firmy w stan likwidacji, a po kolejnych 2 miesiącach- na dzień zakończenia działalności. Przeszłam przyspieszony kurs księgowości. Teraz mogłam sięgać wyżej.\nZnalazłam pracę również na stanowisku głównej księgowej. Teraz to była nieporównywalnie większa firma do poprzedniej. Na dodatek prowadząca działalność w Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Znowu nowy program komputerowy, wprowadzenie wszystkich danych otrzymanych z biura rachunkowego, zapoznanie się z działalnością i specyfiką firmy itp. Do tego po roku pracy doszło badanie bilansu przez biegłego audytora. Tematów było dużo… a ja sama. Przetrwałam 8 audytów w tej firmie, przygotowałam kilka prognoz finansowych do wniosków o dotację, do wniosków o rozszerzenie SSE a to po prostu poligon doświadczeń.\nW przeszłości podobała mi się praca w kadrach. Nawet przez chwilę było mi to dane. Jednak, odkąd zaczęłam pracę w księgowości, stwierdziłam, że ta praca jest o wiele ciekawsza. Praca w księgowości ciekawa! Życie potrafi zaskoczyć ... Równocześnie przez 5 lat pracowałam w dwóch spółkach. A 2 listopada 2012 r. otworzyłam swoje biuro rachunkowe. Łączyłam pracę w spółce z prowadzeniem biura, aż wiosną 2017 r. rozstałam się z etatem.\nDo mojej pracy podchodzę bardzo poważnie - 5 lat studiowałam, w trakcie kolejnych 7 lat uzupełniałam swoją wiedzę na różnych kursach, szkoleniach, studiach podyplomowych.\nMoja droga do tego miejsca, w którym teraz jestem była długa i kręta, ale nie żałuję niczego. Wiosną 2017 r. gdy żegnałam się z etatem, minęło 10 lat, mojej pracy na stanowisku głównej księgowej. Gdybym przed laty tej decyzji nie podjęła moje życie pewnie wyglądałoby inaczej. Patrząc wstecz jestem dumna z tego, że znalazłam w sobie odwagę i mimo różnych przeciwności jestem tu gdzie jestem.\nZobacz informacje w liczbach o naszej pracy.\nJestem początkującym przedsiębiorcą i ciągle mam jakieś pytania na temat księgowości i podatków, a Pani Basia cierpliwie na każde z nich udziela szybkiej i rzetelnej odpowiedzi.\nOlsztyn, współpraca od I 2018 (Wyrób i sprzedaż biżuterii)\nWspółpracuję z Panią Basią od paru lat i jestem bardzo zadowolony z jej usług. Jest profesjonalna, a przy tym bardzo wyrozumiała. Nigdy nie miałem problemów z Urzędem Skarbowym i mimo dużej odległości komunikacja przebiega znakomicie.\nJako firma korzystamy z usług biura od wielu lat. Jesteśmy bardzo zadowoleni z obsługi księgowej. Wszystko jest zawsze przygotowane na czas.\nCzy rozliczają Państwo transakcje WNT, WDT, export, import?\nTak rozliczamy międzynarodowe transakcje export, import, WNT, WDT.\nCzy przygotowują Państwo pliki JPK?\nTak, przygotowujemy i wysyłamy pliki JPK.\nJaka jest cena Państwa usług księgowych?\nCeny na usługi księgowe ustalamy indywidualnie w zależności od: formy prawnej, liczby dokumentów księgowych, ilości zatrudnionych pracowników.\nryczałt od 80 zł\nPKPIR od 100 zł\ndokumentacja pracownicza 30 zł\nJak długa jest jedna strona tłumaczonego dokumentu?\nCena 1 dokumentu obejmuje:\n1125 znaków liczone ze spacjami – w przypadku tłumaczeń przysięgłych


Od czego zależy jakość myjni bezdotykowych? - Aquarid\nOd czego zależy jakość myjni bezdotykowych?\nStart » E-Sklep » Chemia » Od czego zależy jakość myjni bezdotykowych?\nZapewniamy maty do ogrzewania podłogowego\nDodane: 2016-12-08 Kategoria: E-Sklep / Chemia\nPopularność myjni bezdotykowych w naszym kraju nieustannie rośnie. Jest ich mnóstwo, w niektórych miastach niemal na każdym rogu. Mają bowiem one swoje plusy, przede wszystkim cena (sprawni użytkownicy w dobrej myjni wydadzą tylko kilka złotych na umycie sporego auta) oraz czas (po kilku minutach wyjeżdżamy czyściutkim samochodem). Oczywiście inną zaletą jest również wspomniana bezdotykowość, co skutkuje mniejszym zużyciem lakieru podczas zabiegu mycia w stosunku do myjni tradycyjnych. Z myjniami bezdotykowymi bywa różnie, czasami zdarza się, że domycie samochodu na takiej myjni jest niemożliwe. Skuteczność takiej myjni zależy od kilku czynników, przede wszystkim od jakości użytych kosmetyków (specjalne środki do myjni bezdotykowych), temperatury wody oraz jej ciśnienia podawanego na dyszę myjącą. Dlatego każdy z nas ma więc swoją ulubioną myjnię, na której używane są dobrej jakości środki do myjni bezdotykowych we właściwej ilości, woda jest gorąca i ma wysokie ciśnienie. Oczywiście wszystko z umiarem - mamy usunąć brud, a nie lakier.\nWakacje to czas podróżowania. Całe rodziny, jak również grupy przyjaciół planują swoje długo wyczekiwane urlopy, aby móc wybrać się w wymarzone miejsca. Do takiej wyprawy warto się przygotować na wszelkie m...\nNasza firma sprzedaje produkty biurowe oraz papiernicze. Mamy duże doświadczenie na rynku oraz niskie ceny i szeroki wybór produktów. Jeżeli szukasz sklepu który wyróżnia się cenowo na tle innych firm to dobrze ...


2017 w Unii Europejskiej, czyli przebudzenie mocy - Liberté!\n22 grudnia 2017 Świat polecane, Rok2017, temat liberte\nRok 2017 obfitował w sporo zdarzeń, które mogą mieć potencjalnie długofalowe i pozytywne skutki dla przyszłości UE. Oprócz wizji przedstawionych przez szefa Komisji Europejskiej Jean-Claude Junckera oraz nowo wybranego prezydenta Francji Emanuela Macrona dodać należy plan przedstawiony przez przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska, czyli Agendę Liderów.\nDo tej pory na łamach „Liberté!” nie zajmowałem się Agendą Liderów, ponieważ nie jest to wizja przyszłości UE per se, którą można by porównywać z kompleksowymi pomysłami Junckera lub Macrona. Jest to raczej zarys działania, plan szczytów unijnych i proceduralnych kroków. Być może lepiej byłoby, gdyby Tusk przedstawił swoją wizję, skoro zrobił to szef Komisji Europejskiej. Jednak wobec jego pozycji, prezydenta UE, takie chyba są główne oczekiwania – organizowanie prac Rady Europejskiej i wypełnienia treścią idei, które przedstawią najważniejsi politycy europejscy.\nNiemniej kilka ważnych pomysłów na usprawnienie prac RE z Agendy Liderów jest godnych uwagi. Przede wszystkim Donald Tusk zaproponował 13 szczytów RE do połowy 2019 r., które mają podjąć wysiłek reformy UE po dokonaniu się Brexitu. Po każdym szczycie mają powstawać „noty decyzyjne”, które będą rejestrem podjętych postanowień oraz rozbieżności między państwami członkowskimi. „Raporty implementacji” z kolei mają być publikowane przed kolejnymi szczytami, by dokonywać oceny postępów.\nJak wspomniałem wyżej, nie jest to porywająca wizja reformy UE, jednak konkretne propozycje, które choć wydają się oczywiste, to jednak mogą mieć realny wpływ na usprawnienie prac Unii. Zwłaszcza, że nawet Konrad Szymański, wiceszef MSZ stwierdził, że Agenda idzie po myśli polskiego rządu, ponieważ podkreśla, że to RE, czyli szefowie państw członkowskich, będą wyznaczać kierunek całej UE.\nNajbardziej jednak doniosłym osiągnięciem roku 2017 w UE jest PESCO, czyli stała współpraca strukturalna (permament structured cooperation) w dziedzinie obronności. 14 grudnia 2017 roku państwa UE zdecydowały się w końcu „obudzić Śpiącą Królewnę traktatu lizbońskiego”, jak ujął to Jean-Claude Juncker. Miał przez to na myśli, że do tej pory PESCO pozostawało pustym zapisem. Przy tej okazji warto podkreślić, że proces, który doprowadził do podpisania i potencjalnego wcielenia w życie 17 projektów w ramach PESCO, obejmujących 25 państw członkowskich, trwał kilka dekad (1). Stało się to także dzięki „sprzyjającemu splotowi niesprzyjających okoliczności”. Agresywny imperializm rosyjski objawiający się przede wszystkim inwazją na Ukrainę, rosnąca asertywność Donalda Trumpa wobec NATO oraz wyjście głównego „hamulcowego” integracji wojskowej, czyli Wielkiej Brytanii – te trzy elementy najsilniej wpłynęły na to, że państwa UE podjęły nowy trud integracji militarnej.\nWarto zwrócić uwagę na patchworkowy charakter tej integracji. Otóż 25 państw PESCO nie bierze udziału we wszystkich 17 projektach. Każde z nich wybrało różne projekty, zgłaszając swój udział, w zależności od ich interesów, ale także potencjałów. Aby uczestniczyć w konkretnych projektach, należy mieć realne możliwości ich realizacji. Jest to oparte o zasadę specjalizacji, co maksymalizować ma efekt synergii i przewag względnych danych państw. Dlatego też, przykładowo, Polska nie będzie brała udziału w inicjatywach dotyczących marynarki, bo nie ma ani potencjału, ani know-how.\nNie wchodząc jednak zanadto w szczegóły PESCO, warto podkreślić, że jest to potencjalnie bardzo skuteczna metoda integracji. Otóż państwa same decyduję, w czym konkretnie chcą uczestniczyć i za co biorą odpowiedzialność, zwłaszcza jeśli same zgłosiły jeden z 17 projektów. Jeśli zaś w trakcie ich realizacji inne państwa zauważą, że jest to projekt efektywny, mogą chcieć doń dołączyć, dostrzegając szanse na realizację własnych interesów. Jest to efekt tzw. spill over, czyli rozlewania się integracji z jednej dziedziny na inną, jeśli ta pierwsze okazała się sukcesem. Efekt synergii zaś może spowodować, że interesy państw zaczną się do siebie zbliżać pogłębiając integrację między nimi.\nSą to absolutne podstawy teorii integracji i właśnie dlatego dostrzegam sporą szansę na sukces takiego modus operandi. Z efektu spill over wziął się sukces UE, zatem powrót do korzeni tego modelu ponownie okaże się dobrym sposobem wyjścia z impasu. Oczywiście nie można nawet na chwilę zapomnieć o problemach UE, tak zewnętrznych – Rosja, Trump, migracje etc. – jak i wewnętrznych: Polska, Węgry, migracje, przyszłość euro, nowy rząd w Austrii, brak koalicji rządzącej w Niemczech (pewnie stąd brak wizji Merkel, obok wizji Junckera i Macrona). Jednakże, tak jak PESCO jest szansą zrodzoną z kryzysu, tak kolejne inicjatywy integracyjne mogą przekuć problemy w sukces. Swoją drogą ostatnia krytyka, jaka spadła na Donalda Tuska za stwierdzenie faktu (sic!), że rozdzielnik w sprawie migrantów i uchodźców nie działa (pochwały padły ze strony choćby premiera Morawieckiego), też pachnie mi kolejną szansą na przełamanie.\nOczywistą szansą na przełom jest też wszczęcie postępowanie wobec Polski z artykułu 7 Traktatu o UE. O możliwych implikacjach różnych scenariuszy związanych z tym faktem dobrze napisał już dr Tomasz Kamiński na blogu. Wspomnę tylko, że w ten sposób UE może pokazać w końcu, że umie poradzić sobie z najważniejszymi problemami.\nPodsumowując: dziś UE 25 państw nie jest tak skuteczna i szybka w działaniu jak UE 15 państw niegdyś. Unia 15 państw solidarnie otoczyła kordonem sanitarnym koalicję rządową w Austrii z Austriacką Partią Wolności Jörga Haidera w roku 2000. Dziś UE milczy na temat austriackiego rządu z tą partią w składzie. Jednak jest to UE po największym ilościowo i jakościowo rozszerzeniu w latach 2004, 2007 oraz 2013. Jeśli po tym „szoku” zaczynamy (tak, my, obywatele UE) odzyskiwać asertywność, to może być sygnał przełomu właśnie. Zatem być może rok 2017 to przebudzenie mocy/Śpiącej Królewny UE, a kolejne lata – renesans? Jest potencjał, teraz sztuką jest go wykorzystać.\n(1) Można się nawet pokusić o stwierdzenie, że ten krok milowy na drodze do ściślejszej integracji wojskowej jest efektem starań, które rozpoczęły się już w latach 40. XX wieku. Choć w sposób bardziej bezpośredni jest to zwieńczenie procesu rozpoczętego decyzją z 1996 roku o praktycznych staraniach dążących do wydzielenia się tzw. Europejskiej Tożsamości Bezpieczeństwa i Obrony w ramach NATO.\nFoto European Parliament za Foter.com / CC BY-NC-ND


Bioaqua Baby Skin Whitening Soothing Mask - Rozjaśniająca maska kojąca do twarzy | Makeup.pl\nRozjaśniająca maska kojąca do twarzy\nKod produktu: 342785\nOpis Rozjaśniająca maska kojąca do twarzy\nW wieku trzydziestu lat zauważyłaś na swojej buzi niepokojące zmiany? Widoczniejsze stały się nie tylko drobne linie mimiczne, lecz także bruzdy, zmarszczki i nieestetyczne plamy starcze? Czas się ich pozbyć z rozjaśniającą maską kojącą Bioaqua Baby Skin Whitening Soothing Mask.\nSpecyfik występuje w formie delikatnego płata nasączonego odżywczymi substancjami. Jego zadaniem jest złagodzenie podrażnień i zmniejszenie stanu zapalnego. Po jego aplikacji naskórek odzyskuje utraconą miękkość i gładkość, staje się przyjemny w dotyku i nawilżony oraz znika dokuczliwe przesuszenie. Formułę wzbogacono o dwa cenne komponenty. Citrus Junos to japońskie drzewo o owocach przypominających mandarynki. Jest bogatym źródłem witaminy C, co wpływa na skuteczne rozjaśnienie przebarwień i wyrównanie kolorytu buzi. Ekstrakt z owsa, jako silny przeciwutleniacz, neutralizuje działanie wolnych rodników i hamuje proces starzenia.\nDążysz do młodszej i pełnej energii cery? Pomoże Ci w tym rozjaśniająca maska kojąca do twarzy Bioaqua Baby Skin Whitening Soothing Mask.\nSposób użycia: Rozłóż kosmetyk na oczyszczonej buzi i lekko dociśnij opuszkami palców. Pozostaw na ok. 20 minut, po czym delikatnie wklep pozostały nadmiar. Pielęgnację uzupełnij o maskę do skóry wokół oczu Bioaqua Eye Mask Hydra Nourish.\nWater, Glycerol, Glycerol Polymethacrylate, Propylene Glycol, Nicotinamide, Sodium Hyaluronate, Oat (Avena Sativa) Beta-Glucan, Orange (Citrus Junos) Fruit Extract, Allantoin, Xanthan Gum, EDTA Di Sodium, Bis (Hydroxymethyl) Imidazolidinyl Urea, Iodoproparin Butyl Carbamate, Flavor, Methyl Isothiazolinone, PEG-40 Hydrogenated Castor Oil.\nRozjaśniająca maska kojąca do twarzy - Bioaqua Baby Skin Whitening Soothing Mask\nDarmowa dostawa już od 99 zł! 100% oryginalne produkty! Rozjaśniająca maska kojąca do twarzy - Bioaqua Baby Skin Whitening Soothing Mask


Wpisy 02 08 2019 | Informace WWW\nzaproszenia ślubne boho Poza tym na pewno warto wypisaćŚlub to wielkie wydarzenie w życiu człowieka i każdy chciałby, żeby wszyscy bliscy mu ludzie mogli mu w nim towarzyszyć. W tym celu, musimy wys Dalej...\nDodane: 19:13 02- 08- 2019\ntransformatory nowe Wszelkie urządzenia elektryczne powinny być wykonaneTransformatory elektryczne mają kilka typów. Przenoszą prąd elektryczny z jednego obwodu do drugiego. Elektryka zawsze budziła szeroki Dalej...\nDodane: 10:56 02- 08- 2019\nkosmetyczne olejki różane Daj o urodę używając naturalnych kosmetyków.Branża kosmetyczna nieustannie się rozwija. Z roku na rok, polepsza się jakość kosmetyków i różnorodność ich właściwości. Klienci zwraca Dalej...\nDodane: 06:05 02- 08- 2019\ngeodezja legnica Geodezja od A do ZGeodezja jest dziedziną, bez której nie wyobrażamy sobie codziennego funkcjonowania. Choć nie korzystamy z usług geodety każdego dnia, a może nawet nie skorzystamy nigdy, t Dalej...\nDodane: 02:42 02- 08- 2019\nLista porad Lista arykułów Lista poradników