Jeansy rurki - ponadczasowy klasyk w ZALANDO\nSpodnie typu rurki mogą się pochwalić już ponad półwiekową historią. Po raz pierwszy zostały docenione w latach 60tych XX wieku przez nastolatki szukające sposobu na wyrażenie swojej indywidualności i młodzieżowego buntu. Z czasem jeansy ze zwężanymi nogawkami zostały docenione przez wielbicielki mody w każdym wieku. Wyjątkowy krój tych spodni dobrze podkreśla kobiecą sylwetkę, optycznie wydłużając i wysmuklając nogi. Spodnie opinają łydki, eksponując szczupłą figurę osoby, która je zakłada. Zwłaszcza w połączeniu z eleganckimi szpilkami na wysokich obcasach spodnie rurki sprawdzą się w swojej roli doskonale. Spodnie o takim kroju w pierwszych latach swojego istnienia były noszone głównie przez kobiety, które doceniły ich oryginalny design i dostrzegły w nich prosty i skuteczny sposób na modelowanie sylwetki za pomocą ubrania. Z czasem także mężczyźni docenili spodnie ze zwężanymi na dole nogawkami, dostrzegając w nich szansę na przełamanie kanonu tradycyjnej mody męskiej, w której królują spodnie o prostych nogawkach. Obecnie znawcy mody każdej płci mają własne sposoby na wykorzystanie rurek do tworzenia własnych, efektownych stylizacji.\nJeansy rurki - podkreśl swoją figurę nosząc jeansy dostępne w Zalando\nRurki to wyjątkowe spodnie, które mogą stać się Twoim najlepszym modowym przyjacielem. Jeżeli w modzie szukasz harmonii pomiędzy wygodą a designem, to takie spodnie spełnią Twoje oczekiwania. Uszyte z miękkiego jeansu wysokiej jakości dopasowują się do ciała, zapewniając Ci wygodę noszenia. Z kolei ich unikalny krój to kwintesencja nowoczesnego looku, ponieważ rurki doskonale podkreślają walory figury, optycznie ją wysmuklając na całej długości. Takie spodnie możesz bardzo łatwo połączyć w wieloma typami ubrań, które nosisz na co dzień. Dobrze prezentują się w połączeniu z elegancką tuniką oraz klasyczną koszulą, a także z prostym męskim t-shirtem z nadrukiem. Rurki znajdziesz w ofercie sklepu internetowego Zalando, który w swoim katalogu dostępnym on-line posiada jeansy z kolekcji znanych marek odzieżowych. Znajdziesz tutaj jeansy ze zwężanymi nogawkami w swoich ulubionych barwach: od klasycznej czerni i niebieskiego denimu, poprzez beże i brązy aż po biel i pastelowe odcienie zieleni i różu. Wybierając spodnie z jeansu wysokiej jakości zyskasz pewność, że będą się one wygodnie nosiły na co dzień.\nRurki w Zalando\nJEANS - Jeansy Zwężane - hellblau\nJOSH - Jeansy Slim Fit - dark stone wash denim\nSCANTON BEMB - Jeansy Slim Fit - berry mid blue comfort\nJeansy Slim Fit - light-blue denim\nGISELE - Jeansy Slim Fit - black denim\nCHRIS - Jeansy Slim Fit - blue denim\nJeansy Slim Fit - mottled light blue\nMODERN - Jeansy Zwężane - navy\nONSLOOM SLIM - Jeansy Slim Fit - blue denim\nMIT RISSEN - Jeansy Zwężane - blue denim\nONLASOS KELLY TALL - Jeansy Slim Fit - black\nMLAZUL - Jeansy Slim Fit - medium blue denim\nKCMARIA CROPPED JEANS - Jeansy Zwężane - chalk\nNEWMOM - Jeansy Slim Fit - hellblau\nJeansy Slim Fit - midstone blue\nGISELE - Jeansy Slim Fit - middenblauw\nJULIE - Jeansy Slim Fit - royal blue\nJeansy Zwężane - khaki\nPAX - Jeansy Zwężane - dark grey\nVELVET - Jeansy Slim Fit - black\nONSAVI TAP - Jeansy Zwężane - black denim\nJeansy Slim Fit - anthracite\nPCCARA - Jeansy Slim Fit - light blue denim\nRETRO - Jeansy Slim Fit - montego bay\nTAPERED CARPENTER - Jeansy Zwężane - light-blue denim\nMIT SCHLITZEN - Jeansy Slim Fit - blue denim\nSMILEY - Jeansy Zwężane - blue\n32 40 34 42 38\nJeansy Slim Fit - blue-black denim\n501® CROP - Jeansy Slim Fit - sansome light\nJeansy Slim Fit - sea mist mint\nRELAX - Jeansy Slim Fit - cremeweiß\nWAYNE - Jeansy Slim Fit - charcoal wash\nJeansy Slim Fit - dunkelblau\nMARTHA - Jeansy Slim Fit - dark blue\nLEGGING TENNESSEE - Jeansy Slim Fit - blue denim\nVMDINA - Jeansy Slim Fit - dark blue denim\nJeansy Slim Fit - mottled blue\nMOM - Jeansy Zwężane - blue\nMOM - Jeansy Slim Fit - wit\nDUNKELBLAUE KAROTTENJEANS 05682524 - Jeansy Slim Fit - blue denim\nMODERN - Jeansy Zwężane - black\nRIDER CROPPED - Jeansy Slim Fit - mottled light blue\nHAWIBIS - Jeansy Slim Fit - denim medium wash\n512™ SLIM TAPER FIT - Jeansy Slim Fit - desert boots stonewash\nSKINNY SIMON - Jeansy Slim Fit - cobble black\nSTOCKHOLM DESTROY - Jeansy Slim Fit - arctic blue\nMAVI - Jeansy Slim Fit - navy\nJeansy Zwężane - dustyrose\nMOLLY - Jeansy Slim Fit - oxford wash\nSLIM TAPER - Jeansy Zwężane - blue\nJeansy Slim Fit - army green\nONSLOOM BLACK - Jeansy Slim Fit - black denim\nREVEND SKINNY - Jeansy Slim Fit - elto superstretch medium indigo aged


Części Do Volvo - Katalog wartościowych stron\nagencja reklamowa, biżuteria, druk wizytówek białystok, kamerzysta, katalog, katalog stron internetowych, medycyna estetyczna, naprawy skrzydeł, torby papierowe, www\nDlaczego warto skorzystać z oferty naszego biznesu? Jesteśmy bezpośrednim importerem części do silników - na ten temat wiemy tak naprawdę wszystko. Nasza oferta jest bardzo mocno urozmaicona. Co konkretnie jest do kupienia? Na przykład oryginalne części do Volvo. To jednakże rzecz jasna nie wszystko. Swobodnie można zdecydować się też na zamienniki i części do atlas itp. Tak faktycznie przedstawiliśmy jedynie mały wycinek naszej oferty, która jest pod wieloma względami bardzo bogata , a ponadto urozmaicona.\nSłowa kluczowe: części do atlas, częsci fendt, części deutz\nKupowanie sprzętu komputerowego powinno być z dużą dokładnością przemyślane. Można kupić coś tanie telefony i jeszcze bardzo dobrego. Nie ma z tym żadnego dylematu, jedynie powinno się przemyśleć sobie co to ma być, do czego posiada służyć i na co pragnie się położyć duży...\nHełm Do Pracy Na Wysokości\nZapraszamy do zakupów towarów związanych z BHP z naszego sklepu internetowego. Jesteśmy przekonani, że nasz sklep BHP każdemu zaoferuje produkty całkowicie go satysfakcjonujące. Dzięki oferowaniu produktów pochodzących od najlepszych dystrybutorów możemy zagwarantować, że nasze...\nNasza firma od sporo lat z sukcesami kreuje taką usługę, jak fumigacja cennik. Na czym to wszystko polega? Warto wziąć pod uwagę fakt, że fumigacja, całkiem inaczej gazowanie kościoła, to zwyczajnie efektywny sposób na poradzenie sobie z rozmaitymi szkodnikami drewna. Wykonujemy własne...


Bartosz: Dlaczego Juliusz Słowacki smutny był o zachodzie?. Trzy książki nie o tym samym | Recykling Idei\nSzczerze mówiąc mierzi mnie nieustanne prawienie o wartościach. Wiem, że za to prowokacyjne wyznanie spotkać mnie może powszechna anatema. No tak – powiedzą ludzie – jakiś stary komuch albo zgoła anarchista chce nas pozbawić tego, co Najważniejsze. Ludzie tacy, myślę, nie zdają sobie sprawy i nawet nie próbują sobie uświadomić, że poza istotą treści tego pojęcia, które obejmuje i wolność najszerzej pomyślaną, i sprawiedliwość we wszystkich jej aspektach, i czynienie dobra dla innych, i postępowanie zgodne z przekazem wszelkich religii i wreszcie zachowanie wedle najszlachetniejszych tradycji ludzkiego rodzaju – słowo owe służy obecnie w polityce jako zamiennik lub zgoła przykrywka dla innego wyrażenia: dla interesu.\nZwróćcie uwagę: pojęcie interesu niemal zniknęło nie tylko z codziennego słownictwa pracowników polityki, ale także z niwy gospodarczej, gdzie, owszem, interesy się robi (a wartość mierzona jest stanem kiesy i perspektywą jej powiększania), ale nawet tutaj w użyciu jest bardziej eleganckie słowo – biznes. Robić biznes to modniej teraz brzmi niż robić interes. Czasem huknie w wywodach polityków czy ich literackich (dziennikarskich) służebników to słowo, na przykład w banalnym stwierdzeniu, że nie ma wiecznych przyjaciół czy wiecznych sojuszników, są tylko wieczne interesy. Jednakże na co dzień woli się mówić o „racji stanu”, choć w historycznej rzeczywistości nie ma niczego bardziej niestałego i zależnego od zmiennych uwarunkowań, jak właśnie ona. Niech mi będzie wybaczone, że pomijam sens słowa „wartość” w naukach ekonomicznych, w których nadal występuje marksowska „wartość dodatkowa”. My, zwykli zjadacze chleba, nieustająco skazani na to, że jesteśmy ofiarami stałej gonitwy za tą „wartością dodatkową” znamy z języka ekonomii przede wszystkim „wartość dodaną”, czyli VAT. To chyba lwia część podatków, z których finansowani są ci, którzy robiąc interesy używają pojęcia wartości chyba nawet częściej, jak imię Pana Boga.\nTe uwagi na temat pewnego fenomenu różnym znawcom mogą się wydawać amatorszczyzną. Nie mam nic przeciw temu, niemniej upieram się przy tym, że za dużo jest gadulstwa o wartościach wziętych z platońskiego uniwersum idei, za mało zaś mówienia o interesach, które są konkretne i brutalne.\nJednakże – i tu mogę być krytykowany za niekonsekwencję – o wartościach także należy mówić. Oto trzy publikacje prezentowane na ostatnich Targach Książki we Frankfurcie nad Menem. Pierwszą z nich to dzieło Petera Prange´go, Franka Baasnera i Johannesa Thiele’go zatytułowane „Werte”1 Jest to swoista antologia fragmentów tekstów o wartościach napisanych przez blisko trzystu autorów od starożytności po czasy współczesne. Wymienieni trzej niemieccy twórcy tej antologii, która – jak już w podtytule podkreślają – przedstawia „wszystko, co nas łączy”, są z powojennego pokolenia lat 50‑tych. Pierwszy z nich jest filozofem kultury i pisarzem, drugi profesorem romanistyki na uniwersytecie w Mannheim, trzeci wydawcą. Wstęp do całości oraz wprowadzenie do poszczególnych rozdziałów tworzących „kosmos wartości”, pochodzą spod pióra Prangera. W roli naukowych konsultantów uczestniczyło w tym ambitnym projekcie aż dziesięciu specjalistów z różnych dziedzin humanistyki. Rzecz została zaprezentowana w dwudziestu rozdziałach. Oto ich tytuły, wskazujące na zakres zainteresowań w pojmowaniu wartości: 1. Życie i jego sens, 2. Natura i kultura, 3. Wiara i rozum, 4. Człowiek i prawo, 5. Wiedza i fantazja, 6. Praca i wypoczywanie, 7. Piękno i prawda, 8. Eros i potępienie, 9. Szczęście i asceza, 10. Idealizm i realizm, 11. Odwaga cywilna i świadomość obowiązku, 12. Samorealizacja i solidarność, 13. Równość i elity, 14. Postęp i sceptycyzm, 15. Wolność i odpowiedzialność, 16. Tolerancja i wierność zasadom, 17. Trwanie i odnowa, 18. Spokój i poczucie własnego ja, 19. Miłość ojczyzny i otwarcie na świat i 20. Naród i unia.\nZ samego wyliczenia, przyznam, głowa może spuchnąć. Jest to w samej rzeczy próba wniknięcia w „kosmos idei”, a nawet wyraz chęci jego uporządkowania. Ów „kosmos” jednakże jest dość wąski. To tylko europejski wycinek nieba. Autorzy dzieła zresztą nie kryją swego europocentryzmu. Świadomie koncentrują się na duchowych tradycjach Starego Lądu, jego śródziemnomorskiej kolebki i po części jej zaatlantyckiej odnóżach. Pewnie dlatego, że w innych kulturach czują się niekompetentni, światy Buddy czy Proroka zdają się im sui generis czarnymi dziurami w ich uniwersum, nawet te fragmenty islamskiej kultury, które w dark ages podtrzymywały za Pirenejami kaganiec światłej myśli, znalazły się poza polem ich obserwacji. Jakby nie było tam wartości! Ale o to zasadniczej pretensji mieć do autorów „Werte” nie można, nie wypada nawet. Dziwi przeto nieco, że jako motto obrali zdanie z Nietzschego, który przecież wiódł swego bohatera Zaratustrę przez dalekie lądy, w nieznane krainy, do najbardziej „pstrokatych” ludów, a który po powrocie mieszkańcom naszego kontynentu wystawił takie oto świadectwo: „Ogólny widok przyszłego Europejczyka: oto on – o naturze najbardziej inteligentnego niewolniczego zwierza, bardzo pracowity, w gruncie rzeczy dość skromny, niezwykle, aż do ekscesu, ciekawy, wieloraki, rozpieszczony, pozbawiony woli – pełen kosmopolitycznego wzruszenia i niesamowity w chaosie swej inteligencji”2. Wielokrotnie wczytywałem się w podstawowe dzieło Nietzschego (nabyte, nota bene, w latach 50‑tych u bukonisty na wrocławskim „szaberplacu”), ale na to zdanie nie zwróciłem dotąd uwagi, a przecież jest ono wspaniałe. Być może powiodło ono nieświadomie Prangera do takiej oto aktualnej wątpliwości we wstępie, że możemy jako Europejczycy pozostać sobie wierni przeskakując swój własny cień, ale – pyta Pranger – „czy dlatego mamy zdziczałym cowboyom trzymać strzemię, kiedy wybierają się na transatlantyckie krucjaty?”3 Za to pytanie, a także za stwierdzenie, że „jesteśmy otwarci na obcych i jednocześnie prowincjonalni aż po faszyzm” należy autorom dzieła o wartościach wystawić najwyższą notę, ale jednego im nie odpuszczę. Kiedy bowiem wymieniają różne narody naszego kontynentu, w których ludzie w najrozmaitszych sytuacjach życiowych, kierując się takimi samymi wartościami, zachowują się podobnie lub identycznie – Polska została pominięta. Jako przedstawiciel dumnego szczepu piastowego trudno mi się z tym pogodzić. Od wielu dziesięcioleci, nawet za czasów tzw. komuny, kształtowałem się w przeświadczeniu, że należę do kręgu cywilizacji śródziemnomorskiej, do której wnieśliśmy swój wielki wkład. Przy różnych mniej lub bardziej podniosłych okazjach politycznych i kulturalnych słyszeliśmy o tym z ust zachodnich autorytetów, co było jak miód na nasze polskie dusze. A tu takie lekceważenie. Staje się ono jeszcze bardziej oczywiste, gdy po żmudnym spenetrowaniu 750 stron „kosmosu wartości” stwierdzimy, że wśród ponad 350 cytowanych autorów znalazło się miejsce raptem dla siedmiu Polaków. Dla Andrzeja Szczypiorskiego, Janusza Korczaka, Bronisława Maja, Lecha Wałęsy, Tadeusza Różewicza, Leszka Kołakowskiego i, oczywiście, Karola Wojtyły. Ze wstydem przyznam, że twórczość Bronisława Maja, którego przedstawiono jako „jednego a najbardziej znanych polskich liryków współczesności” jest mi raczej nieznana, taki ze mnie nieuk. Wziął się zapewne w tej antologii na podstawie tomu przekładów Karola Dedeciusa zawartych w jego „Panorama der polnischen Literatur des 20. Jahrhunderts”. Dlaczego z Dedeciusa nie wzięto na przykład tomiku wierszy Jarosława Iwaszkiewicza pt. Europa, który to tomik w latach sześćdziesiątych osobiście, na jego prośbę, posłałem niemieckiemu tłumaczowi, nie zdołam zgłębić. Może chodziło przy pominięciu pana na Stawiskach o to, że był „umoczony w system”, zaś krakowski poeta Maj drukował przede wszystkim w „Znaku”. Bo w ogóle zestaw polskich twórców zdaje się wskazywać na to, że wybór – pomijając autora „Kartoteki”, który nigdy i nigdzie nie dał się zaszufladkować – nie był raczej merytoryczny, ale podlegał pewnym politycznym upodobaniom. Cokolwiek by na ten temat rzec można, to za Turnauem zaśpiewać, że „nie ma Miłosza i nie ma Mickiewicza”. A z racji „Zniewolonego umysłu” (liczne przekłady – także na niemiecki), czy rewolucyjnej publicystyki naszego wieszcza w „Trybunie Ludów” – takie miejsce wśród europejskich wartości się należało. Zresztą nie ma też krakowskiej noblistki Wisławy Szymborskiej czy Zbigniewa Herberta. Krwawić przeto musi serce Prawdziwego Polskiego Patrioty a minister Ujazdowski jako strażnik naszego dziedzictwa winien rozważyć, gdzie i komu złożyć protest. Może się to wydawać zasadne zwłaszcza wobec faktu, że rosyjskich głosów w dziele o wartościach jest znacznie więcej niż polskich. Pomijając już to, że wspomina się o Leninie i Stalinie, przytaczane są fragmenty dzieł Michała Bakunina, Fiodora Dostojewskiego, Iwana Gonczarowa, Michaila Gorbaczowa, Jewgenija Samiatina, Aleksandra Sołżenicyna, Lwa i Aleksego Tołstojów, Antoniego Czechowa, Borysa Władymirskiego i Władimira Wysockiego, a i Gagarina też. Mówiąc językiem sportowym w kategorii „autorytetów wartości” przegraliśmy z naszymi wschodnimi sąsiadami 7 do 12. Nie ma to specjalnego znaczenia, albowiem promieniowanie wielkich dzieł literatury rosyjskiej na kulturę europejską i światową jest faktem równie oczywistym, jak to, że nasi wieszczowie, z których jesteśmy tacy dumni, nie znajdowali w Europie pogodzonej z rozbiorami ani rezonansu, ani zrozumienia. Czym taki Norwid mógł zaimponować europejskiemu burżua? Rozbitym na bruku fortepianem? Albo tym, że listopad to bardzo smutna dla Polaków pora? Lelewela, gdyby go nawet teraz jeszcze znali, nie zacytowaliby ze wstydu, bo on tę Europę oskarżał. Mirosławskiemu europejscy demokraci pozwolili dowodzić resztką powstańców Wiosny Ludów pod Rastatt i całkowicie zapomnieli o tym, co mówił o wolności i braterstwie ludów. W tym miejscu należałoby zacytować Słowackiego: „Smutno mi Boże..”..\nDo dysproporcji w prezentowaniu dorobku wartości polskich autorów wobec rosyjskich przyjdzie nam wrócić przy omówienie kolejnych książek. Sięgam oto po wydane we wrześniu wspomnienia Gerharda Schroedera4. Książka ta, poza wieloma innymi aspektami, jest dla nas interesująca dla ukazania stosunku Niemiec do Polski i wzajemnych relacji niemiecko‑rosyjskich.\nO Polsce nie ma zbyt wiele. Jeszcze za czasów rządów Helmuta Kohla, będąc premierem Dolnej Saksonii (1990‑1998), Schroeder zrozumiał, że trzeba – wbrew kanclerzowi – podjąć sprawę zadośćuczynienia dla polskich robotników przymusowych. „Następstw II wojny światowej i nazistowskiego barbarzyństwa nie da się zlikwidować przy pomocy taryfy zerowej” – pisał5. Przystąpił do tej sprawy już jako szef rządu. Do założonej Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość” zaprosił przedstawicieli przemysłu niemieckiego, proponując im, by połowę zaplanowanej sumy 10 miliardów marek na wypłaty dla robotników przymusowych została wpłacona na specjalny fundusz przez te firmy, które w latach wojennych skorzystały z niewolniczej pracy. Druga połowa miała pochodzić z budżetu. Oczekiwał za to, że tworząc ten fundusz Niemcy pozbędą się wreszcie wszelkich pretensji ze strony dawnych ofiar hitleryzmu. Nie krył, że wraz z wypłatą 10 miliardów Niemcy nabędą w tej kwestii „Rechtssicherheit” (pewność prawną) co do tego, że sprawa zostanie „raz na zawsze zamknięta”.\nCokolwiek by rzec o motywach podjęcia przez Schroedera tego problemu, faktem pozostaje, że jego poprzednik nie chciał o odszkodowaniach nawet słyszeć. Wspominam o tym dlatego, że chadecki kanclerz, który stale powtarzał swe słowa o „łasce późnego urodzenia” (1930), cieszył się w prawicowej polskiej prasie wielką estymą nawet w jego schyłkowym okresie, gdy wyszła na jaw afera z podwójną buchalterią pieniędzy wpłacanych na „lewe” konta CDU, podczas gdy o 14 lat młodszy jego socjaldemokratyczny następca był przez tę prasę sekowany. Ale to uwaga raczej na marginesie.\nNiemcy pod rządami Gerharda Schroedera zajmowały – pisze autor – zdecydowanie pro‑polskie stanowisko w grudniu 2002 roku. Podczas szczytu Unii Europejskiej w Kopenhadze, gdzie miały zapaść decyzje, co do przyjęcia 10 nowych członków „Polsce by się nie udało, gdyby Niemcy nie zaangażowały się w sprawę przystąpienia swego sąsiada na wschodzie. Konieczne kompromisy, w tym znaczne materialne ustępstwa, doszły do skutku dzięki niemieckiej argumentacji…W dzisiejszej Polsce nie chce się dostrzec, że wzięliśmy na siebie duże finansowe ciężary6. Nie sądzę, aby obecnie sprawujący tam władzę rząd, który jednocześnie gra antyniemiecko, antyrosyjsko i anty‑europejsko, najlepiej służył średnio‑ i długookresowym interesom swego kraju”7.\nNajwięcej w kontekście relacji stosunków niemiecko‑polskich pisze autor z okazji 60 rocznicy Powstania Warszawskiego w dniu 1 sierpnia 2004 roku. Przed swym przyjazdem do Warszawy był bardzo zdenerwowany. „Nasz stosunek wobec Polski jest zapewne najtrudniejszym i najbardziej wrażliwym spośród wszystkich relacji z sąsiadami. W minionych stuleciach była Polska zbyt często piłką do gry mocarstwowych Niemiec i Rosji – podzielona, likwidowana, prześladowana. Wynika z tego w Polsce zrozumiały brak zaufania wobec obu sąsiadów i nadmierna narodowa samoświadomość politycznej klasy. Dla mnie od początku było jasne, że ten rów między naszymi krajami może być zasypany jedynie poprzez europejską perspektywę dla Polski, dzięki czemu będzie możliwy powrót tego dumnego i wielkiego narodu do europejskiej rodziny”. Pisze dalej, że w przeciwieństwie do stosunków z Francją „w relacjach z Polską nie nastąpiło jeszcze ostateczne pojednanie, okres powojenny jeszcze nie został zakończony”. W świadomości obu narodów zbyt głęboko tkwi jeszcze wspomnienie niezmiernych cierpień doznanych przez miliony Polaków ze strony nazistowskich Niemiec, a z drugiej strony – pozostało wspomnienie ucieczki i wypędzenia milionów Niemców. Krótko przed rocznicą Powstania – pisze – stare rany w Polsce zostały ponownie rozdrapane przez nieodpowiedzialne działania organizacji wypędzonych żądających zwrotu majątków bądź odszkodowań. Wymienia w tym kontekście tzw. Powiernictwo Pruskie oraz dążenia do urządzenia „Centrum przeciw wypędzeniom”. To, co w Niemczech jest jakimś marginalnym tematem, spowodowało w Polsce ożywienie starych strachów… Polska oczekuje szczególnego uznania swych wartości i jest bardzo uczulona na to, co „pochodzi od niemieckiego sąsiada”. Relacjonuje następnie swe odwiedziny w Muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie przyjmował go prezydent Warszawy Lech Kaczyński, „już wówczas znany ze swej narodowej i antyniemieckiej postawy”. Ze wzruszeniem opisuje, jak na wolskim Cmentarzu Powstańców („było też kilka gwizdów”) jeden z byłych kombatantów wręczył mu pamiątkowy medal, jak w towarzystwie prezydenta Kwaśniewskiego chodził wśród oklaskujących go tłumów po Starówce. Szczegółowo omawia swe wystąpienie na wieczornym apelu poległych powstańców i podkreśla swe wypowiedziane tam słowa. Że nie może być mowy o żadnych wysuwanych z Niemiec pretensjach odszkodowawczych i że zamiast „Centrum przeciw wypędzeniom” należy utworzyć „europejską sieć pamięci”, w myśl projektu Aleksandra Kwaśniewskiego i Johannesa Raua. „Polska i Niemcy są dziś wezwani do przekształcenia swego partnerstwa w pakt dla przyszłości”8.\nPoczytajmy teraz, co były niemiecki kanclerz pisze o stosunkach niemiecko‑rosyjskich, osobliwie o jego relacji z Wladimirem Putinem. Te fragmenty – jak zaznacza sam autor „Mojego życia w polityce” – należą do najważniejszych przeżyć w czasie jego kanclerstwa.\nNiezależnie od innych motywów rozwoju dobrych stosunków niemiecko‑rosyjskich z początkiem lat dziewięćdziesiątych, istotnym czynnikiem ich dalszego zacieśniania pod prezydencją Putina był niewątpliwie rozwój wydarzeń światowych związanych ze sprawą Iraku. Republika Federalna odniosła się zdecydowanie krytycznie do przygotowywanej i w końcu rozpoczętej przez Busha II awantury irackiej. Gdy w styczniu 2003 roku osiem państw europejskich (Wielka Brytania, Dania, Hiszpania, Czechy, Włochy, Polska, Portugalia i Węgry) w „wierno‑podańczym” liście do prezydenta USA poparły jego agresywne plany, Niemcy oraz Francja zajęły inne stanowisko i jako „stara Europa” (wedle słów Donald Rumsfelda) znalazły się w izolacji. Schroeder, jak pisze, przyjął przystąpienie Rosji do antywojennej „dwójki” z „wielką ulgą, gdyż… zmniejszył się wewnętrzny i zewnętrzny nacisk na mnie”. Wyłoniła się „konstelacja trzech”, która pozwoliła Schroederowi „wytrzymać zmasowany ogień” (Trommelfeuer) na niego skierowany9. W dniu 9 lutego 2003 niemiecki kanclerz spotkał się w Berlinie z prezydentem Rosji, aby uzgodnić w tej kwestii wspólny tekst oświadczenia (do którego dołączył nazajutrz Chirac). Schroeder charakteryzuje w tym miejscu swoich partnerów w „konstelacji trzech” – najpierw Francuza, następnie Rosjanina10.\n„Jego skromność jest widoczna. Nie trzeba mu przepychu, wspaniałości. Kontakt z nim ułatwia jego bardzo dobra znajomość niemieckiego. Jest niezwykle dobrze poinformowany o Niemczech. Czyta niemieckie gazety i śledzi to, co jest w niemieckiej telewizji. U Ludmiły i u niego w domu doznaje się prawdziwej gościnności…. Gdy go pierwszy raz spotkałem zadziwiła mnie nie tylko jego inteligencja, ale i fizyczna sprawność. Jest nie tylko dżudoką z czarnym pasem, o czym wszyscy wiedzą, ale świetnie też pływa i jeździ konno. Inaczej niż jego poprzednik, żyje wręcz ascetycznie..”.. I dalej: „Moja ocena Putina rozwijała się w toku wielu długich rozmów, podczas których nie pomijaliśmy żadnego bolesnego tematu. Jego wizją jest przywrócenie roli Rosji jako mocarstwa światowego, które rozmawia i działa z USA jak równy z równym (auf gleicher Augenhoehe). Putin wie, że Rosja musi dla osiągnięcia tego celu rozbudować coraz ściślejsze stosunki z Europą. Jest zdecydowany wejść na tę drogą i, jak dalece to dlań możliwe, osiągnąć to, by była to droga bez odwrotu. Ma przy tym nadzieję, że Europa mu w tym pomoże, liczy przede wszystkim na wsparcie Niemiec. I sądzi, że oba kraje postępują tak nie tylko we własnym interesie, ale że jest to przede wszystkim interes Europy”. Nieco dalej autor zauważa, że mogą w tym „przeszkodzić pewne uprzedzenia podsycane przez interesy Stanów Zjednoczonych pod rządami Busha, jak i te wynikające z historycznej awersji Polski przeciw rosyjskiemu sąsiadowi”.\nA Putin o Niemczech? Pisze o tym Schroeder w oddzielnym IX rozdziale zatytułowanym „Rosja globalnym graczem”11. 25 września 2001 roku oczekiwana była mowa Putina na specjalnym posiedzeniu parlamentu federalnego w budynku Reichstagu. „Deputowani przeżywają historyczną chwilę. Zagraniczny gość przedstawia Niemcom propozycję uniwersalnej współpracy. Zjednoczoną Europę, jak mówił, widzi jako gwarancję, że zatruwający nacjonalizm zostanie raz na zawsze przezwyciężony. Swą półgodzinną mowę prezydent Federacji Rosyjskiej rozpoczął po rosyjsku z ciepłym odniesieniem się do Niemiec, wobec których Rosja >zawsze pielęgnowała szczególne uczucia<. Nazywa Niemcy znaczącym centrum kultury, dla rozwoju której Rosja zawsze wiele się przyczyniała. >Kultura ta nigdy nie znała granic, była zawsze wspólnym dobrem i łączyła narody< i z tego powodu (jak pisze Schroeder relacjonując Putina) pozwala sobie na śmiałość, aby swe przemówienie kontynuować w języku Goethego, Schillera i Kanta”.\nSchroeder pisze o tym wydarzeniu tak: „mowa ta dotyka wszystkich spraw pozostawionych w zbiorowej świadomości narodów Europy przez wojnę i okres powojenny, przez żelazną kurtynę i podział Europy. Refleksje i uprzedzenia rodem z tej mieszaniny zapewne jeszcze przez pewien czas będą nas spotykać i odwlekać to, czego przecież tak bardzo potrzebujemy: Nowego Początku zakotwiczonego politycznie, ekonomicznie i kulturalnie”.\n„Byłem i jestem mocno przekonany, że bez szeroko ujętego porozumienia z Rosją nie jest do pomyślenia żaden stabilny pokojowy porządek dla naszego kontynentu”. Ten właśnie przekaz był zdaniem Schroedera zawarty w berlińskiej mowie Putina, który wyraził przekonanie, że „Europa może w długiej czasowej perspektywie swą pozycję jako potężny i samodzielny podmiot polityki światowej umocnić tylko wtedy, jeśli zjednoczy swe własne możliwości z ludzkimi, terytorialnymi i naturalnymi zasobami jak również z gospodarczym, kulturalnym i obronnym potencjałem Rosji. Protokół Bundestagu w tym miejscu odnotował długotrwałe oklaski”.\nPrzed tą mową i po niej – pisze dalej autor – prowadził niezliczone rozmowy z Putinem. Wie więc Schroeder, jak Putin wyobraża sobie kształtowanie rosyjsko‑europejskich stosunków z pożytkiem dla obu stron. Wizja Putina jest całkiem jasna – powtarza autor – chce on odbudować znaczenie Rosji. To w zespoleniu z jego chrześcijańskimi przekonaniami (swój stosunek do Kościoła Prawosławnego traktuje poważnie) oznacza po sprowadzeniu do wspólnego mianownika, że Putin myśli jak człowiek Zachodu. I misję Rosji widzi jako część Europy, albowiem ma z nią wspólne wartości. Wiele faktów wskazuje zdaniem Schroedera na klarowną wolę Putina, aby samego siebie i swój wielki kraj zintegrować z zachodnią wspólnotą wartości. W interesie Europy leży – podkreśla autor – aby „Rosję związać z europejską perspektywą i w niedalekim czasie ukształtować strategiczne partnerstwo w partnerstwo uprzywilejowane”.\nW tym miejscu przechodzi Schroeder do wątku energetycznego. Widzi Rosję jako najważniejszego dostawcę energii dla Europy i opowiada się zdecydowanie za tym, aby wielkiemu producentowi energii otworzyć własne rynki w Niemczech i to także w taki sposób, żeby rosyjskie koncerny „mogły wejść w interes z końcowymi odbiorcami i klientami”. Ci, którzy mają w tej mierze jakieś wątpliwości, winni rozważyć, czy bez tego da się utrzymać tempo wzrostu gospodarczego własnego kraju jak i Rosji rozwijającej się w tempie 4‑6% rocznie. I tu zaczyna się jego osobista sprawa z Gazpromem. Pisze, że po odejściu z urzędu kanclerza federalnego prezes zarządu tej firmy zwrócił się do niego w listopadzie 2005 roku o objęcie stanowiska prezesa rady nadzorczej, działającego na zasadzie joint venture rosyjsko‑niemieckiego przedsiębiorstwa do spraw budowy i następnie eksploatacji biegnącej po dnie Bałtyku linii przesyłowej gazu. Zrazu odmówił, bo „nie chciał związać się zawodowo”. Telefon od Putina w grudniu „przekonał go jednak do objęcia przewodnictwa tego gremium”. Nastąpiły ostre ataki na niego, rzucano kalumnie i posądzenia, że już w czasie jego kanclerstwa dla własnych interesów wspierał plany odnoszące się do bałtyckiej pipline. Ani jemu, ani Rosji nie należy przeto przypisywać niecnych intencji. W historii Rosji – pisze – nie było nigdy takiego przykładu, jakim obecnie świeci Putin. Opowiada się za tym, aby go w jego dziele wspierać i „jest przeciw odgrzewaniu dawnych uprzedzeń, starych mitów i ideologii. Albowiem istnieje niebezpieczeństwo: na skutek całkowicie niekontrolowalnej prawicowej nacjonalistycznej tendencji w Polsce mogą zostać uszkodzone rosyjsko‑niemieckie relacje. A to byłoby dla Europy katastrofalne (verheerend)”. Jak z tego wyraźnie widać, Schroeder raz mówi o wartościach, innym razem o interesach, co mu na jedno wychodzi.\nI wreszcie trzecia książka12. Jest ona autorstwa znanego niemieckiego dziennikarza śledczego Juergena Rotha. O autorze tym liberalna hamburska „Die Zeit” napisała w 2005 roku, że zalicza się do najlepszych znawców zorganizowanej przestępczości gospodarczej. W omawianej publikacji, która przede wszystkim skupia się na „klanie‑Niemcy” jest na końcu specjalny rozdział zatytułowany „Putin‑Schroeder, Gaz i Ropa: kulisy kwitnącej sieci Wschód‑Zachód”. Tam właśnie znajdujemy liczne fakty, które inaczej ukazują awans Schroedera na wysoko płatne stanowisko przewodniczącego Rady Nadzorczej firmy, należącej do koncernu energetycznego Gazprom.\nJest kwiecień 2005 roku. Prezydent Putin i kanclerz Schroeder oglądają na Targach Hanowerskich wielką mapę przedstawiającą gęstwinę sieci energetycznej i wśród niej kreskowaną linię biegnącą przez Bałtyk. Objaśnienie do tych kresek głosi: w planowaniu. Suedeutsche Zeitung – jak podaje Roth – komentuje to 12 kwietnia tak, że planowanie to trwa już przeszło dwa lata. Z zawartego na kilku stronach opisu13 dokumentowanego licznymi głosami międzynarodowej prasy14 wyłania się swoiste kalendarium faktów i ich dementi właśnie na temat Schroedera, Putina i Gazpromu. Nim 9 grudnia 2005 roku podane zostało oficjalnie przez prezesa zarządu Gazpromu Aleksieja Millera, że na czele rady nadzorczej North European Gas Pipline (NEGP) stanie, były już, niemiecki kanclerz, to decyzja o tym zapadła 8 dni wcześniej, a firma została zarejestrowana w Szwajcarii. „Witamy w kręgu Kremla” – komentował 15 grudnia Wall Street Journal. Nie nagły „telefon od Putina” sprawił, że Schroeder się „wreszcie” zgodził, albowiem jeszcze przed wyborami federalnymi zostało to uzgodnione miedzy nimi na wypadek przegranej SPD.\nRoth analizuje, jak to się działo, że po 1989/90 doszło do bliskich stosunków „nowej” Rosji z „klanem – Niemcy”. Temat jest dość skomplikowany, jak w dobrym kryminale. Mamy tam postać Matthiasa Warninga, człowieka z kręgu dawnych służb NRD, o którym się pisze, że było wprost niemożliwe, aby nie spotykał się wcześniej z rezydentem KGB w Drezdnie. Tenże Warning objawił się po 1990 roku w Dresdner Bank jako specjalista do kontaktów z Rosją, który znalazł doskonałe wejścia do merostwa St. Petersburga, miasta, które w skali Federacji Rosyjskiej odegrało pionierską role w sprawach prywatyzacji. Człowiekiem, który ją intensywnie przeprowadzał był Władimir Putin, wymieniony między innymi w kontekście szwajcarskiego raportu na temat usadowionej we Frankfurcie nad Menem „St. Petersburskiej Spółki Akcyjnej”, zajmującej się nieruchomościami oraz udziałami w przedsiebiorstwach i bankach – w skrócie SPAG. W prospekcie spółki wymieniono jako doradcę między innymi zastępcę burmistrza St. Petersburga, kierownika działu odpowiedzialnego za zewnętrzne stosunki gospodarcze. W jego kompetencji znajdowało się prawo udzielania koncesji eks‑ i importowych. W tym charakterze – jak w ślad za różnymi doniesieniami utrzymuje autor – spotykał się Putin często z członkiem Rady Nadzorczej tej spółki w Rosji, Francji i Niemczech. Razem ze swym szefem, burmistrzem Anatolijem Sobczakiem, odwiedzał Niemcy w 1991 roku, wielokrotnie rozmawiając we Frankfurcie z prezesami Dresdner Bank, z przewodniczącym „Komisji Wschodniej Gospodarki Niemieckiej”, a rok później uczestniczył w organizowanym przez to gremium „kongresie prywatyzacyjnym” w Berlinie. W samym St. Petersburgu prywatyzacja wzbudzała liczne wątpliwości ze strony Rady Miasta, pojawiły się podejrzenia o współdziałanie z grupą mafijną Tambowskaja, na co wskazywał raport deputowanej Mariny Salie. Twierdzono, że prywatyzacje odbywały się bez przetargu. Pod dokumentami – tak w raporcie – widniał albo popis Putina, bądź też napis: „z polecenia W. Putina”. Szef policji Anatolij Ponidełko, który chciał zbadać wysunięte w sprawie powiązań z Tambowską zarzuty został zwolniony, zaś w 2000 roku, gdy reporter amerykańskiego czasopisma „Newsday” chciał badać tę sprawę, ostrzegano go, że „jak się znajdzie na stacji intensywnego leczenia, to zadbamy o pana bezpieczeństwo”.\nA co to wszystko ma do rzeczy? Tylko tyle, że nie tylko Dresdner Bank, który od początku lat dziewięćdziesiątych przenikał swymi pieniędzmi do struktur nad Newą i umożliwiał zalegalizowanie wielkich pieniędzy wszelkiego rodzaju, ale i frankfurcki Commerzbank „przyczyniał się w Rosji do przeprowadzenia ciemnych interesów”15. Roth twierdzi, że próby ich zbadania przez niemieckie prokuratury napotkały na zdecydowany odpór nie tylko ze strony rosyjskiej, ale także niemieckiej. Wścibskim dziennikarzom zachodnim, którzy chcieli zajrzeć za kulisy wielkich prywatyzacji, na przykład w telekomunikacji, zamykano moskiewskie biura, co przez organizacje „Reporterzy bez granic” interpretowane było jednoznacznie, jako przejaw duszenia krytyki.\nSpod tej krytyki wyjęty był przede wszystkim wielki państwowo‑prywatny konglomerat o nazwie Gazprom. „To gigantyczny i niedający się ogarnąć labirynt”‑ stwierdza Roth. Ponad 150 tysięcy kilometrów czynnych lub znajdujących się w budowie gazo‑ i ropociągów, setki przedsiębiorstw budowlanych i montażowych, stacje telewizyjne i gazety, banki w Rosji i w innych krajach i całkowicie nieprzejrzysta sieć firm najrozmaitszych branż – całe imperium i jedna wielka machina do robienia pieniędzy, nad którymi, na dobrą sprawę, nikt nie ma całkowitej kontroli. Po Wiktorze Czernomyrdinie, który po utracie funkcji premiera objął kierownictwo firmy i zaopatrzył swą rodzinę, szefem zarządu Gazpromu został były zastępca Putina w wydziale stosunków zewnętrznych magistratu w St. Petersburgu Aleksiej Miller. Pod jego egidą „imperium” przeprowadza rozmaite przedsięwzięcia w wielu krajach WNP oraz byłej „wspólnoty państw socjalistycznych” posługując się także kanałami, które wedle licznych oficjalnych i nieoficjalnych (prasowych) ocen określa się jako mafijne. Szczególnego znaczenia nabiera w tym „polityka cenowa” Gazpromu. Rządzonej po dyktatorsku przez Saparmurata Nijasowa Turkmenii koncern płaci po 40 dolarów za 1000 m3 gazu, a sprzedaje – posługując się pośrednikami o złej reputacji – po 100‑120 dolarów. W różnicy między jedną i drugą sumą tkwi źródło bogactwa dla niezliczonej rzeszy „nowych Rosjan”, którzy wedle Financial Times wyprowadzili już w latach dziewięćdziesiątych ponad 130 miliardów dolarów lokowanych w zachodnich, w tym głównie szwajcarskich i niemieckich bankach. W obecnym dziesięcioleciu praktyka ta uchodzi za normę, z tym, że zmieniają się proporcje między lokatami zewnętrznymi i inwestycjami wewnątrz samej Rosji. Roth pisze, że zwykli Rosjanie włączywszy telewizor zanoszą się śmiechem, gdy w czasie największej oglądalności cały ekran wypełnia swoista reklama o wartościach: „Gazprom – narodowym bogactwem”. Wprawdzie nie narodowym, ale bogactwem „imperium” Gazpromu na pewno jest nie tylko to, że robi miliardowe interesy, ale także to, że stało się instrumentem putinowskiej polityki przywracania Rosji wielkomocarstwowej pozycji.\nI w taki oto prosty sposób doszliśmy do zasobu wspólnych wartości, które w swej berlińskiej mowie apostrofrował Władimir Putin, o czym w swej książce czołobitnie i z absolutnym przekonaniem pisał Gerhard Schroeder.


Tani pieniądz na Mazowszu - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 29-08-2012, 12:19\nKolejny program pomocowy rusza na Mazowszu. Tani pieniądz w postaci niskooprocentowanych pożyczek z programu JESSICA trafi na rewitalizację miast oraz inwestycje energooszczędne. Do podziału jest 155 mln zł.\nKto może aplikować o pieniądze? Kto złoży wnioski? O tym więcej w jutrzejszym "PB".\nSamorządy / Tani pieniądz na Mazowszu


Dom dla każdego z nas jest chyba najważniejszym punktem w życiu. Staramy się przede wszystkim o to, aby był zadbany i bezpieczny, zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz. Domy jednorodzinne są coraz częściej budowane, gdyż ludzie nie decydują się na to, aby ich familia liczyła wielu członków rodziny. Najczęściej liczba ich dzieci ogranicza się do liczby dwa. Taki dom powinien w środku z pewnością posiadać kilka pokoi tak, aby zarówno rodzice, jak i dzieci mieli swój własny kąt, w którym czują się bezpiecznie i pewnie. Często jednak zdarza się tak, że nie wszyscy z nas mogą cieszyć się własnym pokojem i najczęściej musimy dzielić go z bratem lub siostrą, a niekiedy nawet i rodzicami. Wszystko zależy przede wszystkim od naszej odpowiedniej sytuacji finansowej. Oczywiście powinna być również kuchnia i łazienka. Na te dwa pomieszczenia kładzie się zazwyczaj największy nacisk, gdyż są w każdym domu jednymi z ważniejszych. W rzeczy samej w kuchni nie raz potrafimy spędzić większość naszego czasu. Można tam gotować, jeść, zwyczajnie usiąść i porozmawiać. Są także osoby, które się w niej uczą lub odrabiają lekcje, a rodzice niekiedy zajmują się swoimi dokumentami i rachunkami także przy kuchennym stole. Tak naprawdę jednak wyposażenie każdego z pokoi zależy tylko i wyłącznie od nas samych i naszych poglądów.


INDIANSKI AKCENT - Ubrania vintage - DecoBazaar\n> INDIANSKI AKCENT (nr 5196880)\nBawełniana, etniczna sukienka w słonecznych kolorach, z motywem indiańskich masek i scen z polowań, o luźnym, mocno poszerzanym kroju - całość materiału wmarszczona w formie malutkich zakładek do ozdobnego karczka z przodu i z tyłu sukienki. Ramiączka sukienki zdobione drewnianymi koralikami z etnicznymi malunkami. Koralikami przyozdobiony jest również lniany karczek z przodu sukienki. Sukienka posiada jedną głęboką wpuszczaną kieszeń w szwie bocznym.\nBrak metki z rozmiarem ale ze wżgledu na fason jest to ONESIZE - polecana na rozmiary: L, XL i XXL\ndługość sukienki: 112 cm\nTAGI: #bawełniana, #etniczna, #lużna, #motyw afrykański


Seni care krem myjący 3 W 1 z Sinodorem akcesoria medyczne\nSeni care krem myjący 3 W 1 z Sinodorem\nKrem Seni Care jest to produkt do codziennego stosowania, przeznaczony do delikatnego oczyszczania, pielęgnacji i ochrony skóry bez użycia wody.Teraz nowa receptura udoskonalona o 3% mocznika o działaniu nawilżającym i regenerującym. Krem myjący 3w1 polecany jest do pielęgnacji skóry skłonnej do podrażnień wrażliwej na działanie wody i mydła. Preparat lekko oczyszcza i pozostawia skórę odświeżoną i miękką w dotyku, nie naruszając naturalnej bariery hydrolipidowej. Stosować zamiast wody i mydła-nie spłukiwać.\nZawiera 3% mocznika, który działa silnie nawilżająco i regenerująco\nKrem myjący Seni care 3 W 1 z Sinodorem poj. 1000 ml\nPolecenie produktu: Seni care krem myjący 3 W 1 z Sinodorem\nZnalazłem interesujący produkt Seni care krem myjący 3 W 1 z Sinodorem w sklepie Sklep medyczny - SALMOR.pl - urządzenia i akcesoria medyczne


OLED czy LED? - Telewizor OLED\nPo erze telewizorów kineskopowych przyszedł czas na technologię LED, znacznie mniejszą a zarazem lepszej jakości, podobne zmiany zachodzą na naszych oczach z technologią OLED. Która jest następcą technologi LED, jest o wiele bardziej elastyczna i uzyskuje lepsze efekty.\nW tradycyjnej technologi LED obraz powstaje po przez zapalanie pikseli, odpowiednim kolorem, dzięki temu uzyskujemy kolory, sprawa komplikuje się przy kolorze czarnym. w tym przypadku zachodzi konieczność zastosowania odpowiednich filtrów, i mimo iż kolor czarny jest kolorem czarnym to nie jest on czernią idealną. Te oraz wiele innych problemów rozwiązuje natomiast stosowanie technologi OLED.\nTechnologia OLED jest oparta o diody wykonane organicznie, stąd też przedrostek O, od organic. Samo zjawisko przyrodnicze zostało zaobserwowane już w 1998r. jednak pierwsze urządzenie pojawiło się dopiero w 2007r. Technologia ta pozwala uzyskiwać praktycznie każdy kolor, dodatkowo przewyższa diody LED przy wyświetlaniu koloru czarnego, ponieważ w chwili wyświetlania czerni diody się wyłączają tworząc nieosiągalną czerń dla technologi LED. Jest to też jeden z powodów dla których nie ma konieczności stosowania specjalnych filtrów jakie są stosowane w technologii LED. Co wpływa na cenę jak i skomplikowanie produkcji.\nTelewizory wykonane w technologi LED na przestrzeni lat uzyskały dość dobre kąty widzenia w porównaniu z tymi kątami które były osiągalne na początku jednakże nigdy nie osiągną takiej perfekcji jaką ma technologia OLED, w jej przypadku kąty widzenia są praktycznie 180 stopni, a więc perfekcyjne. Takie kąty powodują, że nie ma znaczenia czy patrzymy na wprost, czy z boku, obraz zawsze jest takiej samej jakości.\nKolejną bolączką technologi LED był czas reakcji matrycy, parametr bardzo ważny, choć nie aż tak jak w pierwszych urządzeniach wykonanych w technologi LED. Duży czas reakcji matrycy powodował efekt smużenia i rozmywania dynamicznego obrazu, jest to efekt spowodowany czasem jaki potrzebują diody by zareagować na zmiany. Technologia OLED natomiast ma rewelacyjny czas matrycy dzięki temu obraz w technologii OLED jest żywy, bez smużenia czy rozmycia powstałego na skutek niedoskonałości matrycy. Są też pod tym względem bezkonkurencyjne z innymi technologiami stosowanymi obecnie.\nTechnologia OLED to również znaczna redukcja grubości matrycy w telewizorach, więc ich grubość jest znacznie mniejsza. Kolejna zaleta ucieszy za pewne osoby dbające o ekologię, ponieważ telewizory wykonane w technologi OLED mają dużo mniejsze zapotrzebowanie na prąd, dzięki czemu mamy oszczędność i dbamy o środowisko. Telewizory wyposażone w ekrany OLED stają się dzięki temu coraz bardzie popularne, dodatkowo najczęściej widząc zakrzywiony wyświetlacz widzimy również informację, że został on wykonany w technologi OLED, jest to spowodowane powyższymi zaletami tej technologi. Dalsze zakrzywianie wyświetlaczy może również spowodować, że już za kilka lat telewizory jakie znamy dziś przestaną istnieć i zastąpią je telewizory które będą niemalże nas otaczać.\npt Kwi 19 , 2019


Ale emocje w Baranowie! Świt z awansem (zdjęcia, wideo) - Sport - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\n- To nie było porywające widowisko. Gościom nie podobały się gwizdki sędziego. Mieli do niego duże pretensje. Bardzo ważnym momentem była czerwona kartka dla gości, około pół godziny przed końcem regulaminowego czasu gry - mówi Damian Dąbrowski.\nSzkoleniowiec przyznaje, że wówczas zespół gości cofnął się, a jego podopieczni jeszcze śmielej zaatakowali. - Prowadziliśmy grę, jednak musieliśmy cały czas uważać, gdyż przyjezdni próbowali wyjść z kontrą. Mieliśmy dwie idealne okazje, by objąć prowadzenie, lecz się nie udało - dodaje.\nW 74 minucie sfaulowany w polu karnym został Przemysław Gładek. Sam poszkodowany postanowił wymierzyć sprawiedliwość, jednak sztuka nie powiodła się. Gracz Świtu uderzył mocno, jednak piłka przeszła nad poprzeczką. Ambitnie grający zespół z Baranowa miał jeszcze jedną idealną okazję. Sędzia ponownie wskazał na "wapno". Faulowany w polu karnym był Kacper Sokołowski. Odpowiedzialność na swoje barki wziął Wojciech Gąska. Uderzył w lewą stronę bramkarza, a ten wyczuł intencję strzelającego.\nWynik remisowy oznaczał, iż do rozstrzygnięcia potrzebne będą rzuty karne. W nich wygrali nasi! Do siatki trafili: W. Gąska, Sokołowski i Dąbrowski, zaś pomylili się: Olender i Zygmunt. Goście zdołali tylko dwukrotnie pokonać Wojciecha Grabowskiego. Bramkarz zespołu z Baranowa w ostatnie serii obronił strzał rywala, zaś awans do kolejnej rundy zapewnił Dąbrowski, strzelając w prawy róg bramki.\n- Cieszymy się z wygranej. To dobry prognostyk przed ligą. Będziemy przygotowywać się do kolejnej rundy, która dopiero za kilkanaście dni. Przed nami rozgrywki ligowe i to jest nasz cel - mówi Damian Dąbrowski, opiekun Świtu.\nŚwit: Grabowski - Madrak (86' Wołosz), Dawid (71' J. Gąska), Dąbrowski, Zygmunt, Tabaka II, R. Ogonowski, W. Gąska, Gładek (86' Stefański), Tadra (67' D. Olender), Michalak (67' Sokołowski).\nWięcej zdjęć: Świt Baranowo - Orzeł Sypniewo\nAdam @ 16:20, 28.07.2020r. IP: *.*.100.165\nBrawo zdolni piłkarze z Baranowa.Baranowo to nowoczesna ,prężnie rozwinięta wieś ,atrakcyjna turystycznie z wieloma miejscami pracy .\nTwój Stary @ 21:13, 04.08.2020r. IP: *.*.209.73\nZDOLNI PIŁKARZE Z BARANOWA\nDwóch rzutów karnych nie wykorzystać do tego akcja gdzie z 5 metrów zawodnik nie trafia do pustej bramki... Tragedia\nSzymon @ 21:16, 04.08.2020r. IP: *.*.96.203\nTato, nie wypowiadaj się na temat piłkarstwa bo z twoją wagą bardziej nadajesz się na zadownika sumo, dlatego mama nas zostawiła.\nŚwit Baranowo jest przyszłością piłkarstwa w naszym kraju, jakby tacy zawodnicy grali na Euro to byśmy bez problemu wygrywali, trzeba by było żeby grali w drużynie przeciwnej.\nMëši @ 21:19, 04.08.2020r. IP: *.*.149.107\nBaranowo pany biało niebieskie szatany pdw mordeczki murem za bonusem\nmasnyyy teed @ 21:23, 04.08.2020r. IP: *.*.97.209\nAle masnyy ten świt jado jado\nmasno geng @ 21:24, 04.08.2020r. IP: *.*.2.221\nBaranowo pany biało niebieskie szatany GBS Dobrze Jest\nŁUkasz @ 21:25, 04.08.2020r. IP: *.*.12.110\njak w drużynie przeciwnej mają grać skoro na euro jest rywalizacja krajów\nSzrymon @ 21:27, 04.08.2020r. IP: *.*.149.107\nNo normalnie argentyna brazylia tylko transfer trzeba by było zrobić\nkarol wojtyła @ 21:30, 04.08.2020r. IP: *.*.97.209\nFanfutbolunumer1 @ 21:32, 04.08.2020r. IP: *.*.2.221\nwiadomo ze swit baranowo to mloda dobze rozwijajaca sie druzyna powodzenia w dalszych meczah


Obidala – Star Wars Extreme\nJeśli chodzi o sprawy miłosne, Zakon Jedi posiada dość jasno określone stanowisko, choć historia pokazuje, że zakaz okazywania wyższych uczuć bywał wśród rycerzy traktowany nad wyraz swobodnie. Koronnym przykładem jest zanalizowany już z każdej strony i budzący rozmaite reakcje romans Anakina i Padmé, choć wbrew pozorom nie jest to aż tak odosobniony przypadek. Jedi wiązali się między innymi z republikańskimi komandosami i zaprzysiężonymi Separatystami, robili maślane oczy do swoich byłych padawanów, uprawiali wielożeństwo i skrycie wspominali zauroczenia z lat młodzieńczych.\nOliwy do ognia dolewają fani, którzy, jak w każdym fandomie zresztą, przejawiają zdumiewającą tendencję do łączenia postaci w pary. I tak na przykład, mistrzowie Kit Fisto i Ayla Secura, których więź w kanonicznych źródłach traktowana była z największą ostrożnością, ba, właściwie trudno było w ogóle nazwać go pełnoprawnym związkiem, według fanów przerodziłaby się w coś znacznie więcej, gdyby nie pewien incydent z końca Wojen Klonów. Twórcy z kolei, przekonani, że zadowoli to odbiorców, bardzo często zachęcali bohaterskich Jedi do łamania ślubów czystości, co im wychodziło z lepszym lub gorszym skutkiem. Jednym z takich bohaterów był Obi-Wan Kenobi, ikona świata Star Wars, który w niedawno zakończonym serialu zyskał coś na kształt kochanki. Niewiele jednak brakowało, by serce brodatego mistrza zapłonęło uczuciem znacznie wcześniej i do kogoś zupełnie innego.\nCofnijmy zatem zegary do pamiętnego roku 2002, kiedy to cały świat, uzbrojony w multum teorii spiskowych i własnych pomysłów rodzących wygórowane oczekiwania, z zapartym tchem wyczekiwał premiery epizodu drugiego. Wymagania po co najwyżej średniej jedynce można było spokojnie nazwać wygórowanymi, a zapowiadane skupienie się na relacjach miłosnych pomiędzy bohaterami Nowej Trylogii wywoływało skrajne emocje. Rzecz jasna, do powszechnej świadomości już wówczas trafiła informacja o najprawdopodobniejszym rozwiązaniu problemu Anakin – Padmé, ale przez skorupkę niemal pewnych informacji nieśmiało przebijała się fanowska teoria o miłosnym trójkącie.\nPatrząc z perspektywy czasu, łatwo wywnioskować, że były to raczej pobożne życzenia, a wszystkie argumenty stojące za tym pomysłem były mniej lub bardziej wymuszone. Z drugiej jednak strony, nie trzeba być geniuszem, by nie zauważyć, że Obi-Wan wydawał sie znacznie dojrzalszy i odpowiedniejszy dla Padmé niż, nie bójmy się tego słowa, zasmarkany niewolnik z zadupia galaktyki, któremu naiwność wręcz bije z oczu. Mimo, że pojawiły się również teorie w miarę zgodne z tym, jak faktycznie potoczyły się wydarzenia, niektórzy z ówczesnych fanów tak zinterpretowali epizod pierwszy, że dla nich oczywistym było, że nawet jeśli królowa Naboo przejawiała pewne zainteresowanie młodziutkim padawanem z Tatooine, to ostatecznie obdarzy uczuciem tego drugiego, starszego Jedi. Argumentami rzucano, rzecz jasna, na prawo i lewo.\nTym najbardziej rzucającym się w oczy był wiek postaci – no bo spójrzcie na wielką trójkę z epizodu pierwszego i powiedzcie mi, kto wiekowo bardziej pasuje do kogo. Oprócz tego, nie da się ukryć, że gdyby motyw Obidali potraktowano poważnie, można by się w nim doszukać pewnej dozy klasycznego toposu rycerz-księżniczka. Owszem, Anakin również dorzucił swoje cztery groszy do obrony Padmé, ale chyba wszyscy się zgodzą, że Obi-Wan robił to bardziej bezpośrednio, przez co pani senator powinna zwrócić uwagę raczej na niego. Koronnym przykładem mającym przemawiać za uczuciem Amidali do Kenobiego miało być jednak przejście Anakina na Ciemną Stronę. Skywalker, czując się odrzuconym, miałby doskonały motyw, by zboczyć ze ścieżki światła.\nNiestety, trójkąt, jaki sam Lucas zamierzał wprowadzić, ostatecznie nie doszedł do skutku. W Ataku klonów wyraźnie skupiono się na związku Anakina i Padmé, zaś Obi-Wan miał pozostać wzorowym Jedi, o którego uczuciach przypomniano sobie dopiero po latach.\nO Obidali jednak nie zapomniano. Motyw ten pobieżnie wykorzystano w Zemście Sithów w scenie poprzedzającej pojedynek na Mustafar, w której zaślepiony gniewem Anakin oskarża ukochaną o zdradę. Nienawiść jednak zrobiła w tym wypadku swoje i Skywalker po prostu widział to, co chciał w danej chwili zobaczyć. Ta sytuacja została jeszcze lepiej przedstawiona w adaptacji książkowej, gdzie plotki o romansie Obi-Wana z Amidalą podsuwa Anakinowi sam Palpatine jako kolejne szturchnięcie w kierunku ciemności. Skywalker przeprowadza wówczas pobieżne śledztwo, które budzi w nim wątpliwości, nie chce w nie wierzyć. Kiedy jednak na Mustafarze widzi Obi-Wana na statku Padmé, interpretuje to błędnie i zaczyna go ponosić. Jak to się skończyło, wiadomo powszechnie.\nI to by było na tyle, jeśli chodzi o informacje oficjalne. Ale ponieważ fandom to potęga i nie wszystkim miłośnikom spodobała się przedstawiona opowieść, pojawiło się kilka alternatywnych historii. Jedna z nich mówi o tym, że związek uznawany przez nas za niekanoniczny jednak ujrzał światło dzienne. Oto bohater Wojen Klonów, genialny strateg i weteran wielu bitew, można by rzec idealny Jedi, wplątuje się w zakazany związek z młodą, charyzmatyczną polityk, walczącą z równą zaciekłością, choć stosując inne metody. Reputacja obojga runęłaby w gruzach, a coś takiego mogłoby zmienić ich uczucia. Być może oddaliliby się od siebie, czego ostateczny skutek w przypadku Anakina jest dość oczywisty, ale jak zareagowałaby Padme? Może faktycznie szukałaby pocieszenia w objęciach bliskiego przyjaciela? Być może otrzymalibyśmy kolejny klasyczny motyw, w którym „brat podbiera bratu ukochaną”?\nInny ciekawy pomysł zakłada, że Amidala przeżyła rok 19 BBY, zaś Vader albo jest tego nieświadomy, albo pała do niej nienawiścią (z powodu podejrzeń o zdradę). Obi-Wan z kolei nie odstępuje od swoich planów – przenosi się na Tatooine. W tym momencie zaczyna się potok pomysłów o skrytych kontaktach między Kenobim a Amidalą i wspólnych planach w służbie Rebelii. Bardzo ciekawy motyw mówi, że Padmé ukrywała się na Alderaanie, a w dniu jego zniszczenia wśród „krzyku milionów gardeł” dla Obi-Wana jeden brzmiał wyjątkowo wyraźnie i mógł to być jeden z powodów, dla których, podkładając się Vaderowi, właściwie popełnił samobójstwo.\nInny godny uwagi pomysł skupia się na problemie Luke’a i Leii. Ktoś kiedyś powiedział, że nie ma absolutnej pewności, co do tego, kto jest ich ojcem i nie trzeba było długo czekać, by pojawiły się głosy, że słynne „I am your father” wypowiedziała niewłaściwa osoba.\nA Wy jak myślicie? Czy teoria Obidali ma sens? Czy historia mogła się potoczyć w ten sposób? Jakie mogłyby być tego konsekwencje?\nPowrót do „X-wingów”


Stolik kawowy Lilu o średnicy 86 cm dąb złoty - Selsey\nDąb złoty, Czarny\nNie wiesz jaki stolik kawowy do salonu wybrać? Postaw na model Lilu!\nPrezentowany mebel to stylowy dodatek aranżacyjny, który zachwyca swoją wyjątkową formą. Utrzymany w nieco przemysłowym wydaniu, nadaje wnętrzu charakteru vintage. Minimalistyczna bryła z pewnością stanowić będzie oryginalny element wystroju, obok którego nikt nie przejdzie obojętnie.\nBlat stolika został wykonany z wysokogatunkowej płyty MDF w pięknym kolorze złotego dębu i spoczywa na czarnych nóżkach ze stali malowanej proszkowo. Nogi zakończone są stopkami z tworzywa sztucznego, zabezpieczającymi podłogę przed zarysowaniem.\nUzupełnij wnętrze salonu o wyjątkowy stolik Lilu!\nPiękny i subtelny. Jestem bardzo zadowolona. Polecam !


Facebook + Instagram dla Eurofashion\nFirma wyznaczająca trendy w przemyśle\nkosmetycznym (branża: paznokcie).\nWiodąca na europejskim rynku – założona w 1995 roku.\nOrganizator mistrzostw Polskich Mistrzostw Zdobienia Paznokci, Mistrzostw Przedłużania Paznokci oraz Międzynarodowych Mistrzostw Zdobienia Paznokci.\nWydawca dwumiesięcznika “Akademia Paznokcia”.\nFOTO KONCEPCYJNE, TWORZENIE KONTENTU,\nOBSŁUGA FACEBOOK, FACEBOOK ADS,\nINSTAGRAM, NAGRANIA LIVE\nAdiunkt na Uniwersytecie Gdańskim oraz członkini rady redakcyjnej British Journal of Educational Technology. Inicjatorka projektu Polska Akademia Dzieci, pierwszego na świecie uniwersytetu prowadzonego przez dzieci.\nHit zabawkowy ostatnich lat sygnowany marką MagicBox Toys. Na światowym rynku pojawiło się dotychczas 7 serii figurek Super Zings. Seria tych kolekcjonerskich zabawek zdobyła miano Zabawki Roku 2019 w kategorii Nagroda Dzieci.\nSesja okładkowa dla Krzysztofa Gojdź\nUznany lekarz, doktor nauk medycznych i osobowość medialna. Prowadzący program "Niezwykłe przypadki medyczne" na TVN Style. Określany mianem "chirurg od gwiazd".\nZrealizowaliśmy kampanię z Influencerami dla nowego produktu Minnie Mouse Retro. produkty trafiły na półki sieci Smyk.\nKampania z Influencerami dla POKEMON\nZrealizowaliśmy kampanię z Influencerami dla kultowej już marki Pokemon, wprowadziliśmy nowe produkty na rynek, trafiły na półki sieci Smyk.\nKampania z Influencerami dla BARBIE\nZrealizowaliśmy kampanię z Influencerami dla kultowej już marki Barbie, wprowadziliśmy nowe produkty na rynek, trafiły na półki sieci Smyk.\nSesja okładkowa dla Agnieszki Kawiorskiej\nPolska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Można ją zobaczyć w filmach „Katyń”, „Pitbull. Ostatni pies”, „Ryś”.\nKampania reklamowa dla Centrum Nauki Experyment\nJedno z pierwszych centrów nauki w Polsce, Popularyzujące naukę w formie interaktywnych instalacji. 120 interaktywnych stanowisk. Powierzchnia wystawiennicza to 3500 m2.\nBranding osiedla Sentosa Park\nPodkreślając prestiż osiedla sprawiliśmy by klient mógł go poczuć. Dla znanego dewelopera stworzyliśmy branding, kampanię i materiały POD dla nowej inwestycji Sentosa Park.\nSesja okładkowa dla Natalia Hatalska


Podpisanie Deklaracji LGBT, fot. Pio Godzisz\nZgodnie z obietnicami Ratusza - pod koniec lutego nastąpiło podpisanie przez prezydenta Warszawy, Rafała Trzaskowskiego Deklaracji LGBT +. Przypomnijmy, że to przygotowane przez Miłość Nie Wyklucza rozwiązania, odpowiadające lokalnie na potrzeby naszej społeczności.\nOd kilku tygodni Rafał Trzaskowski jest obiektem ataków za podpisanie dokumentu. Najwięcej kontrowersji wzbudza temat edukacji seksualnej, do której odniósł się sam Jarosław Kaczyński.\nPrezydent Warszawy podpisania Deklaracji jednak broni.\n"To było przemyślane i to bardzo dokładnie, dlatego że ja w kampanii mówiłem o tym, że jeżeli chcemy być ludźmi porządnymi, to powinniśmy stać przy wszystkich mniejszościach, które są w tej chwili spychane na margines" - mówił we wtorek rano w Radiu ZET, dodając, że nie żałuje jej podpisania: "Nie, nie żałuję, dlatego że ja mam dość czekania na to, czym będzie PiS szczuł w kolejnych miesiącach. Gdyby nie było karty LGBT, znalazłby się jakiś inny pretekst".\nCzy podpisanie dokumentu konsultował z Grzegorzem Schetyną? "Ja rozmawiam przez cały czas z Grzegorzem Schetyną" - mówił, podkreślając: "Co do jednej rzeczy się zgadzamy, a mianowicie takiej, że trzeba stać przy tych wszystkich, którzy są sekowani dzisiaj".\nTrzaskowski odniósł się też do słów Pawła Rabieja o adopcji i jego własnej reakcji na Twitterze, sugerującej, by wiceprezydent zajął "się wyłącznie zadaniami, które mu wyznaczyłem".\nZOBACZ TEŻ Afera o adopcję: Trzaskowski odcina się od słów Rabieja O co poszło?\n"Jesteśmy politykami, którzy muszą wyciągać wnioski z tego, co mówią, ale jesteśmy politykami niezależnymi, w związku z tym ja nie jestem od tego, żeby komukolwiek dawać szlabany" - odpowiedział w Radiu ZET prezydent Warszawy, dodając, że Rabiej może wypowiadać się na tematy światopoglądowe, "jeżeli prezentuje stanowisko Koalicji Europejskiej".\n20.03.2019 12:54 Niezalogowany\n20.03.2019 10:33 Niezalogowany\nZnajdują się nawet tacy, którzy to uważają Go za pedofila przez podpisanie karty...\n20.03.2019 10:22 Niezalogowany\nCzłowiek chce, aby każdy obywatel był równy. I jest besztany. WTF? Rodzisz się, masz te same prawa co reszta. Kto tu czego nie rozumie? Wszystko powprowadzać i skończyć ten cały bajzel. Jest światopoglądowy syf w umysłach polskich domów, więc w szkole to trzeba wyprostować, podejmować tematy LGBT, bo gówniarze katują i torturują innych uczniów za "różowy styl", bo w chałupie mają światopoglądową papkę, stary homofob, matka nie ma zdania. TO TRZEBA NAUCZYĆ. Wszelkie hostele, hotele dla osób LGBT absolutnie tak, bo jak wspomniałem OWE zasmrodzone homofobią domy, potrafią się wyrzec i wyrzucić dziecko za próg. Nieee no ale przecież to TEŻ nie potrzebne bo po chuj. Można punktować i punktować. A uwaga, najcudowniejsza matka kłamstwa, rozpusty, oszustwa, polityki, władzy i zła RELIGIA, to się podoba tak, ale przecież PiS ma w tym interes. Kościół skutecznie prał mózgi ludziom, sam będąc cyniczną, kipiącą hipokryzją, smród patologii, która stamtąd wieje może powodować mdłości. Jest to fakt. Sam byłem zaczepiany przez narąbanego wódą księdza. Fu. POLSKO OBUDŹ SIĘ.\n20.03.2019 7:48 Niezalogowany\nTo byl jego najlepszy wybor Nagonki zawsze byly i beda Nie przejmowac sie opiniami zacofanych homofobow Karta jest potrzebna prosze sie zniej nie wycofywac\n19.03.2019 18:38 Marcel Woronow\nDo wszystkich czytelników queer.pl\nPrezydent Trzaskowski potrzebie wsparcia, wyrazów poparcia na jego profilu i w komentarzach w mediach. Zwolennicy PiS i Kościoła bardzo się uaktywnili i należy przyjąć w tej sytuacji prezydentowi Warszawy z odsieczą.\nPoniedziałek, 01.04.2019 Co tak naprawdę podpisał Rafał Trzaskowski? Czwartek, 23.11.2017 Trzaskowski na prezydenta, Rabiej jako zastępca Czwartek, 18.04.2019 Czy Parada Równości dostanie patronat prezydenta Warszawy? Piątek, 15.03.2019 Afera o adopcję: Trzaskowski odcina się od słów Rabieja Piątek, 01.03.2019 Trzaskowski odpowiada PiS-owi, który straszy Kartą LGBT


Biedroń o Wałęsie: Jego homofobia jest ohydna, w USA wszyscy o tym mówią\n29.03.2013 09:34 - Nie dziwię się, że Lech Wałęsa nie jest zapraszany do Ameryki. Właśnie wróciłem z Nowego Jorku i wiem, że w Stanach Zjednoczonych wszyscy o tym mówią. Lech Wałęsa jest kompletnie nieodpowiedzialny - powiedział w Radiu ZET Robert Biedroń.\nPoseł Ruchu Palikota stwierdził, że w Stanach Zjednoczonych wszyscy mówią o homofobicznej wypowiedzi Lecha Wałęsy. Jego zdaniem były prezydent okazał się kompletnie nieodpowiedzialny, mówiąc takie słowa. - Jego homofobia jest ohydna i budzi zainteresowanie na całym świecie, niestety, w bardzo złym kontekście - ocenił Robert Biedroń. Czas na lekcję tolerancji Poseł Ruchu Palikota zaprosił Lecha Wałęsę na Paradę Równości w czerwcu. - To by była dla niego dobra lekcja tolerancji. Jeżeli zobaczy normalnych ludzi, to może oduczy się homofobii - mówił Biedroń, który dodał, że nigdy nie widział nagich osób na corocznych demonstracjach środowisk LGBT. Dodał, że nie dziwi się, że w ostatniej "Kropce nad i" Wałęsa powiedział, że jest za związkami partnerskimi. - 80 tysięcy dolarów to przyjemne pieniądze. Pecunia non olet - stwierdził Biedroń. "Mniejszość seksualna prześladuje większość" Lech Wałęsa w czasie dyskusji o związkach partnerskich stwierdził, że mniejszość nie może przeszkadzać większości. - Ja sobie nie życzę, żeby ta mniejszość, z którą się nie zgadzam, wychodziła na ulice i moje dzieci i wnuki bałamuciła jakimiś tam mniejszościami - stwierdził były prezydent. Dodał też, że w Sejmie posłowie o orientacji homoseksualnej powinni siedzieć "za murem". Reakcje na wypowiedzi byłego prezydenta okazały się bardzo stanowcze. Odwołano dwa zaplanowane spotkania. Za jedno miał dostać 20 tys. dolarów, za drugie 50 tys. - Straciłem już 70 tys. dolarów. Obliczę moje straty i wystawię rachunek. Pokażę światu, jak mniejszość seksualna prześladuje większość - zapowiadał Wałęsa. Ostatecznie Lech Wałęsa opowiedział się za związkami partnerskimi. - Chcę, żeby w Polsce były związki partnerskie, ale ułożone w dobry sposób. Są tacy ludzie, trzeba dać im prawa, tylko niech nie wchodzą na miejsca większości, nie afiszują się i pokazują rzeczy, które są intymne - podkreślił. Homolobby? To jest kompletne szaleństwo Robert Biedroń odniósł się też do wypowiedzi Joanny Szczepkowskiej, która zarzuciła środowisku teatralnemu funkcjonowanie lobby homoseksualnego. - Gdy młody heteroseksualny aktor jest zmuszany do nagości, a wszyscy wiemy, że nie dla sensu sztuki, a po to, by przyciągnąć homoseksualną widownię, to jest rodzaj mobbingu - stwierdziła Szczepkowska. Robert Biedroń porównał jej słowa do retoryki antysemickiej z czasów 20-lecia międzywojennego. - Wtedy mówiono, że jesteśmy zakładnikami jakiegoś lobby żydowskiego, że trzeba jakoś rozwiązać ten problem. Niestety, w przypadku Żydów znaleziono "rozwiązanie". Ja się boję, do czego doprowadzi ta retoryka - powiedział. Biedroń wydrwił pomysł "homolobby", przypominając, że jest jedynym jawnym homoseksualistą w polskim parlamencie, więc musi to lobby tworzyć sam. - Jak długo jeszcze będę słuchał, że jestem częścią jakiegoś lobby? Spotyka się - nie wiem - pięciu gejów, którzy ustalają, jak ma wyglądać parlament!? Jak na razie jestem jedyny, który się ujawnił w polskim Sejmie. O jakim lobby ona mówi? No to jest jakieś kompletne szaleństwo - mówił Biedroń. Zobacz także\n"Rzeczpospolita" zaalarmowana: Zamiast rodziny będzie gender? Zmiany w podręcznikach\nW Somalii ukamienowano nastolatka, bo był gejem?\nNie rozumiem dlaczego w polskim rzadzie sa ludzie zboczeni i chorzy na tle sexualnym ,powinno sie ich leczyc psychiatrycznie ,wszyscy zboczency z parti palikota nadaja sie na leczenie psychatryczne w zakladzie zamknietym albo od razu poddac ich eutanazji\nZ Żydami było troszkę inaczej, bo stanowili 10% społeczeństwa. Właśnie powstawało państwo Izrael, następowało silne przebudzenie narodowe narodu żydowskiego, i polscy politycy obawiali się, że Żydzi stworzą państwo w państwie (wielu z nich nie mówiło po polsku, tylko w jidysz, mimo, ze ich rodziny mieszkały w Polsce od kilkuset lat). Oczywistym jednak jest, że powinni wtedy mieć swoje przedstawicielstwo w parlamencie. Wszystkim tylko dobrze by to zrobiło, ale ludzie patrzyli wtedy na te sprawy troszkę inaczej, i trzeba to zrozumieć.\nRozumiem, że w USA wszyscy mówią o Wałęsie, ale tylko wtedy, jak jest przy nich Biedronka. Dlatego tak się pewnie mu wydawało. No cóż, dziadek i jego czasy przemijają, za 10 - 20 lat zrobimy na Krakowskim Przedmieściu taką fetę, że będą opowiadać o tym przez następne sto lat, a przynajmniej opowiadaliby, gdzyby w każdym następnym roku nie była jeszcze lepsza. Nie da się z tymi ludźmi gadać. Np. mojego starego wychowywali jezuici, najpierw mieszkał na wsi. Nigdy tego nie zrozumie, boi się, usłyszał bardzo dużo kłamstw, wierzy w nie, taki sam stosunek ma do własnej seksualności, mnie samego próbował zrazić do mojej seksualności, trzeba się z tym pogodzić, ze taki już jest. Myślę, że większość młodych ludzi ma ich w d...\nPanie Biedron, Pan przesadza, zapewne odwiedzil Pan pare clubow nocnych, a noca wszystkie koty czarne sa.......pieniadze nie smierdza, ale jaja tak.......\nMęski homoseksualizm jest obrzydliwy w przeciwieństwie do kobiecego. Taki jest pogląd normalnych facetów, kobiety chyba mają podobne odczucia. Można to pewnie jakoś wytłumaczyć i jest jak jest, Biedroń.\nwszyscy ? napewno ? czy tylko towarzystw wzajemnej adoracji odbytów jak ty ?\nBiedron zas ohydnie uprawia masturbacje homoseksa a jego narcystyczne zapatrzenie sie wglab wlasnego odbytu jest conajmniej niesmaczne\npoza tym jak może nie być ochydne wkładanie penisa komuś w kał ? fujjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj i grzebanie w owsikach ?\nbiedroń to pederasta ? że tak się oburza ., z wyglądu pasuje...........\ni niech się nie obraża przecież pederaści się nie wstydzą tego kim są i nie powinni oburzać jak prosty Wałęsa -:)\non a teraz zboczeńcy odpisujecie każdy kto odpisze to na bank pederasta który na forum się przyzna a koło domu udaje głupa - chore psychole powinno się ich zamykać\np.s biedroń z małej bo to nie zasługuje na B\n"Jego homofobia jest ohydna" - napisał odmieniec. Dla mnie - nie.\nDla mnie homoseksualizm jest ohydny. Wiecie, dlaczego ...\nHigiena higieną ale jestem człowiekiem z wyobraźnią. i wolę kobiecy raj.\nJedyny taki hotel na świecie. Śpisz pod gołym niebem i słono za to płacisz Wiosenna kolekcja Top Secret: nowoczesna kobiecość i paryski szyk REKLAMA


MALI ODKRYWCY NA START! | Blog o książkach dla dzieci\nGratka dla małych wielbicieli przyrody. Wyszukiwanka połączona ze sporą dawką informacji o zwierzętach. Całość okraszona ciekawostkami, zadaniami do wykonania i pięknymi ilustracjami. Sprawdźcie, jakie stworzenia można spotkać na Grenlandii, odkryjcie tajemnice kominów hydrotermalnych, a przede wszystkich zobaczcie, gdzie się chowa śnieżna sowa!\nMamy słabość do tego typu książek. Popularnonaukowa treść zaklęta w wielkim formacie, na którym znakomicie prezentują się kolorowe ilustracje naszpikowane szczegółami. W książce Gdzie się chowa śnieżna sowa? Znajduj zwierzęta na wszystkich kontynentach nie brakuje atrakcji. Mamy poglądową mapę i aż dwadzieścia jeden plansz prezentujących kolejne krainy, ciekawe stworzenia i garść niezbędnych informacji. Na każdej rozkładówce należy wyszukać poszczególne zwierzaki, można również przeczytać o nich zwięzłe notki. Ostatnie strony autorzy zarezerwowali m.in. na podpowiedzi dla mniej cierpliwych odkrywców, interesujący opis zwierzęcych rekordów i szybki przegląd miejsc typu „naj” (najzimniejszych, najwyższych, najgłębszych itp.). Początkujący biolodzy będą mieli okazję zapoznać się z systematyką zwierząt, łańcuchem pokarmowym i zdobędą niezbędną wiedzę na temat gatunków wymarłych i zagrożonych. Teksty stworzone przez Annę Claybourne są krótkie, ale w sprytny sposób przemycają najciekawsze informacje ze świata przyrody.\nCałość została wspaniale zilustrowana przez Brendana Kearney’a (www.brendankearneyillustration.co.uk). Urokliwe, wielkookie zwierzaki wypełniają każdy centymetr kwadratowy dość sporych rozkładówek. Plansze-wyszukiwanki zachęcają do zabawy, odkrywania kolejnych miejsc i zapoznawania z niezwykłymi, często nietypowymi mieszkańcami naszej planety.\nPublikacja ta jest u nas w ciągłym użyciu. Nie czytamy jej nigdy od deski do deski. Raczej skaczemy w zależności od dnia, nastroju i upodobań od lasów namorzynowych, przez pustynią Namib czy Himalaje aż po Wielką Rafę Koralową i antarktyczny lodowiec, gdzie zatrzymujemy się zwykle dłużej ze względu na obecność ulubionego płetwala błękitnego. Całe szczęście, że książka jest szyta i ma twardą oprawę. Inaczej mogłaby nie wytrzymać tak intensywnej eksploatacji. Gorąco polecamy!\nPoprzedniO PODRÓŻOWANIU INACZEJ


Święta Wojna. Łomża Vive zaprasza na osiemnastkę (gdzie obejrzeć) | Echo Dnia Świętokrzyskie\nŚwięta Wojna. Łomża…\nPaweł Kotwica 6 czerwca 2021, 8:55\nW niedzielę o 12 w Hali Legionów ostatni akord sezonu 2020/21. Dawid Łukasik\nŁomża Vive Kielce Orlen Wisła Włock 6.06.2021 gdzie obejrzeć transmisja tv telewizja internet online na żywo za darmo live stream\nMecz z kilku względów będzie wyjątkowy. I tak, pierwszy raz od wielu lat ostatni pojedynek sezonu będzie miał już tylko stawkę prestiżową. Łomża Vive Kielce ma komplet punktów i sześć „oczek” przewagi nad Nafciarzami, a mistrzostwo zapewniło sobie w ostatnią środę, wygrywając w Mielcu ze Stalą 33:24. Po drugie - po raz pierwszy od września na meczu będą kibice - poluzowania obostrzeń sanitarnych spowodowały, że można wpuścić widzów na połowę miejsc Hali Legionów, czyli 2 tysiące, spotkanie obejrzy na żywo także grupa fanów z Płocka. Po trzecie - będzie debiut w roli pierwszego szkoleniowca zespołu z Kielc.\nZOBACZ>>> Oceniamy Łomża Vive Kielce za mecz w Mielcu. Jest jedna "10"!\nPierwszy trener Talant Dujszebajew jest zawieszony na ostatnie w sezonie mecze Pucharu Polski i PGNiG Superligi. W związku z tym w finale rozgrywek Pucharu Polski- w meczu z Grupą Azoty SPR Tarnów w Kaliszu, w roli pierwszego szkoleniowca wystąpił trener bramkarzy, Tomasz Błaszkiewicz. W Mielcu zespół prowadził nominalny drugi grający trener, Krzysztof Lijewski.\nUrodziny Talanta Dujszebajewa. Zobacz jak się zmieniał przez lata [ZDJĘCIA]\nTeraz drużyną będzie kierował kolejny debiutant - trener przygotowana fizycznego, Krzysztof Paluch. Powody tego są dwa i oba nazywają się Krzysztof Lijewski. 37-letni rozgrywający musi zagrać w tym spotkaniu, bo kontuzjowani są dwaj inni prawi rozgrywający, Alex Dujszebajew i Branko Vujović, poza tym „Lijek” kończy w niedzielę karierę zawodnika i chciałby się pożegnać z kibicami z boiska, a nie z ławki rezerwowych.\nZobacz jak Łomża Vive Kielce z kibicami świętowało w Mielcu mistrzostwo Polski [ZDJĘCIA]\nKrzysztof Lijewski: Na najwyższe obroty weszliśmy dopiero pięć minut przed końcem\n- Nie wyobrażam sobie, żeby taki zawodnik jak Krzysztof Lijewski, legenda polskiej i kieleckiej piłki ręcznej, żegnał się z kibicami w inny sposób, nie grając w takim meczu. Szkoda, że wcześniej takiej okazji nie mieli odchodzący z klubu Mateusz Jachlewski i Michał Jurecki - mówi Talant Dujszebajew, który ze swoim współpracownikiem na ławce będzie się porozumiewał za pomocą zestawu mikrofonowo-słuchawkowego. - Kiedy „Lijek” będzie na boisku, zespołem będzie dyrygował Krzysiek Paluch, kiedy Lijewski zejdzie do ławki, będą współpracować - wyjaśnia Dujszebajew.\n5 lat temu Rynek odleciał! Tysiące kibiców świętowały sukces kieleckich piłkarzy ręcznych [ZDJĘCIA]\nPożegnanie „Lijka”, który od nowego sezonu będzie pracował już tylko jako drugi trener, to kolejny powód, dla którego mecz jest wyjątkowy.\n- Ciężko się tak ogląda mecz z boku, ale myślę, że chłopaki na ławce świetnie sobie radzą w tej sytuacji. Będziemy w niedzielę przygotowani na każdą okoliczność - mówi Talant Dujszebajew. - Cieszę się, że zakończymy sezon w obecności kibiców i będziemy mogli z nimi w Kielcach świętować mistrzostwo Polski. To ich święto. Mistrzostwo już mamy zapewnione, ale mecze z Płockiem są dla nas najważniejsze w sezonie, każdy daje z siebie 100 procent, mimo osłabień i kontuzji. Wisła gra w tym roku bardzo dobrze, o czym świadczy jej awans do Final Four Ligi Europejskiej. Cały czas robi postępy. Jej zawodnicy są w dobrej kondycji i sytuacji zdrowotnej. Atutami tego zespołu są bardzo agresywna obrona z Morawskim w bramce i kontry kończone przez Mihicia i Krajewskiego - mówił kielecki szkoleniowiec.\nWzruszony Lijek, zestresowany „nowy” trener, kulisy zdobycia pucharu przez Łomża Vive\nW grudniu kielczanie bardzo wysoko (31:19) pokonali płocczan w ich hali, ale teraz drużyna trenera Xaviego Sabate gra już na zupełnie innym poziomie i nie ma problemów kadrowych, może być bardzo trudnym rywalem. W marcu Łomża Vive Kielce i Orlen Wisła Płock rozegrały zacięty mecz w półfinale Pucharu Polski, kielczanie wygrali 29:27.\n- Wisła grała bardzo dobrze w Final 4 Ligi Europejskiej. W półfinale z Magdeburgiem mogła nawet wygrać, bo długo miała przewagę. Wisła zaprezentowała dobrą obronę i szybkie kontry, ale podjęła kilka złych decyzji i przez to przegrała. Należy im się jednak duży szacunek za sam awans do Final 4 i pokonanie w ćwierćfinale duńskiego GOG. Mecze z Wisłą nigdy nie są o nic i nigdy nie są łatwe. Musimy zagrać aktywnie w obronie, a w ataku pokazać charakter, że zawsze idziemy konsekwentnie do przodu, mimo że rywale grają twardo - mówi kapitan kieleckiej drużyny, Andreas Wolff.\nPrzed środowym meczem w Mielcu kielecki klub podał informację, że z powodu urazu ścięgna Achillesa do końca sezonu nie zagra Alex Dujszebajew. Na spotkanie z Nafciarzami to spore osłabienie, bo reprezentant Hiszpanii to lider zespołu. Nie zagrają także kontuzjowani Daniel Dujszebajew, Haukur Thrastarson, Branko Vujović i Tomasz Gębala. W Mielcu drobną kontuzję uda odniósł Szymon Sićko, ale prawdopodobnie zagra.\nJanc i Cindrić mistrzami, Aginagalde wicemistrzem. Pierwszy medal Bidasoy od 25 lat\nNiedzielna Święta Wojna to również inne pożegnania. Po tym sezonie na wypożyczenie ma iść bramkarz Miłosz Wałach, do Górnika Zabrze przechodzi młody obrotowy Sebastian Kaczor, trzyletni kontrakt w Kielcach kończy hiszpański skrzydłowy, Angel Fernandez, którego zastąpi 21-letni Francuz, Dylan Nahi.\n- Jestem jednocześnie szczęśliwy i smutny. To były niesamowite trzy lata w Kielcach, przeżyłem tutaj bardzo dużo pozytywnych chwil. Najlepiej zapamiętam dwumecz z PSG, kiedy awansowaliśmy do Final4 Ligi Mistrzów. W Hali Legionów wygraliśmy dziesięcioma bramkami, a w Paryżu utrzymaliśmy przewagę po dużych nerwach. W tym sezonie przez długi czas nie mogłem pomóc zespołowi, byłem kontuzjowany i to był jeden z trudniejszych momentów. Źle mi było w roli kibica. Bardzo cieszę się na mój ostatni mecz, że będzie właśnie w Kielcach i jeszcze przeciwko takiemu rywalowi, jak Wisła. Najlepszym pożegnaniem dla mnie będzie zwycięstwo. Najbardziej będę tęsknił za kibicami oraz ludźmi z klubu. Jestem dumny, że mogłem tutaj grać - mówi Fernandez.\nBilety na to spotkanie (pierwszeństwo mieli posiadacze karnetów) rozeszły się bardzo szybko, dla tych, którzy chcą być bliżej wydarzeń, a nie zdobyli wejściówek, klub wystawi przed Halą Legionów telebim. Tam też po meczu fetowane będzie mistrzostwo. "Strefa kibica" przed halą będzie czynna już od 10.30.\nŁOMŻA VIVE KIELCE - ORLEN WISŁA PŁOCK, 6.06.2021 - GDZIE OBEJRZEĆ\nInternet - strona tvpsport.pl, LINK DO TRANSMISJI TUTAJ, aplikacja mobilna TVP Sport.


Lipiec, 2015 | U nos na placu...\nOpublikowano 29 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nJedyn mōj kamrat łoznŏjmiōł mi dzisiŏj ło rozwidnioku, iże umar… Lech Wałęsa. Niy bōło to dlō mie miyłe, n ale przecamć na kŏżdego przijńdzie jejigo czŏs. To blank przirodzōne, chocia bywŏ lecy kedy mierske i bolyściwe.\nŁobadołech, badnōłech gynał wszyjsko we internecu i nikaj ‘ech takij informacyji niy znod. Glingnōłech do tego mojigo kamrata i spytŏłech ci go skany łōn to wiy.\n– Stary Erwin mi to pedziŏł! – wyznŏł kamrat.\nTak prŏwdōm to jŏ niy znōm, niy miarkuja żŏdnego starego Erwina, tōż tyż starŏłech sie gynał wybadać ło te kamratowe zdrzōdło informacyjōw:\n– A rzyknij ty mi ino, fto to jest tyn stary Erwin?\n– Nō, miarkujesz, to ta naszŏ garda, naszŏ starŏ gwardyjŏ.\n– Cōżeś ty pedziŏł? Jakŏ starŏ garda?\n– Starŏ gwardyjŏ, starŏ garda nigdy sie przecamć niy myli, niy blyńdzi! – łodpedziŏł mi kamrat.\nBez jakisik łoka mrzik pomedikowŏłech i spōmniŏł mi sie taki kōnsek ze „Szmiry” Charles’a Bukowskego:\n– Zali Wałęsa we pyndziałek zmŏrtwychstanie, to bydzie ci łōn drugim po Łazarzu chopym, ftorymu przijńdzie kipnōńć… dwa razy.\nMōj kamrat lachnōł sie szczyrze, czyście, zatym jejigo rechōt nabrŏł farby deczko nerwowyj. A na łostatku to przecamć iptowato, kej starŏ gwardyjŏ tyż sie poradzi łochybić. Prŏwda?\nBlóndina we autoku…\nOpublikowano 26 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nRōłzczasu jedna blōndina jedzie autokym kole 150 kilomyjtrōw na godzina. Zahaltowŏł ci jōm policajt i rzōńdzi:\n– Przekrōczyli łōni paniczko pryndkōść tōż tyż bydzie sztrofa. Dadzōm mi łōni dowōd rejystracyjny i prawo jazdy.\n– Aaa, łōne łostali we schōwku autoka.\n– To przecamć mogecie de papiōry paniczko wyjmnōńć, prŏwda?\n– Ale niy we tym autoku panoczku policajcie. Tyn jes kradziōny, łōn jes pichniynty!\n– To czamuście paniczko chabli, zwyndziyli tyn autok?\n– Przecamć niy byda we autoku wojzić zezwłokōw.\n– Jakich to… zezwłokōw?\n– Nō, tyj baby, kerŏch tyrpła na drōdze.\n– Zatrzaśliście paniczko jakoś baba we wypadku, we niyszczysnym cufalu?\n– Nō, łōna po tym tyrpniyńciu jeszcze zōła… toch jōm musiała puknōńć, do imyntu zastrzelić.\n– A czym’eście jōm zastrzelyli?\n– Pistōłlōm, ftorŏ tyż jes we schōwku.\n– Policajt bōł we srogim sztichu po tym wyznaniu ale pomyślŏł, iże trefiōł na gupiŏ blōndina, kerŏ mu wszyjsko wygŏdała. Wezwŏł tyż zarŏzki tyn cŏłki SWAT. Te wartko przigzuli, policajt wszyjsko jak przinŏleżi wytuplikowŏł, wojŏki ze tego SWAT-u łobstawiyli autok tyj blōndiny i kŏzali łōnyj łozewrzić tyn schōwek. Blōndina łozewrziła schōwek a tam leżŏł… dowōd rejystracyjny i prawo jazdy.\nOficyjer ze tego SWAT-u kuknōł rajn i pytŏ:\n– Kaj jes ta pistōłla?\n– Jakŏ juzaś pistōłla?\n– Anō ta, ftorōm łōni paniczko zapukali, ta baba we gypeku.\n– Przecamć niy ma żŏdnyj baby we tym gypeku!\nTyn cŏłki SWAT ruguje, sprŏwdzŏ i richtik, nic niy ma driny we gypeku.\n– Tōż rzyknijcie mi po jakiymu chabliście, ukradliście tyn autok?\n– Dyż żysz, to jes moje… auto! I ło co wōm sie rozłajzi?\n– Tyn sam policajt pedziŏł nōm, coście paniczko tyrpli na drōdze jakosik baba, zatym ‘eście jōm paniczko zastrzelyli i wiyźliście jōm pichniyntym autokym.\n– Ja, ja… i pewnikym pedziŏł wōm tyż, iże przekrōczōła pryndkōść, prŏwda?\nOpublikowano 22 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nTo sie przitrefiyło na policyjnym rewiyrze… i możno to jes prôwda… a możno to ino szandary i policajty dlô uciychy łozprawiajóm?\n– Cupłach sie tak na bance przed chałupóm. Dziwałach sie na szykownô, ciepluśkô łodwieczerz, kiej prziszôł sam ku mie jedyn karlus i zicnół sie blank kole mie.\n– A wiedzieliście go możno, ja?\n– Bożycku ty mój, a po jakiymu? – pytô sie zadziwiónô starka. – Boch miała frojńda, uciycha? Bóło mi tak przijymnie. Żôdyn mi tego niy robiół łod czasu, kiej mój chopecek kipnół trzidziyści lôt tymu nazôd.\n– Nó cóż, łozfaklowôł ci mie do czerwióności, tożech tyż łozcióngła klepyty i zadrziłach sie:\n– Bier mie synek, bier mie… a gibko!\n– Nó, i co? Zrobiół to, ja?\n– Niy, niy do dioska! Wrzesknół ino „Prima Aprilis” I wtynczós żech tego łochyntola pieróńskigo do imyntu… zapukała, zastrzelóła!!!\nFto sam reskyruje…\nOpublikowano 15 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nTak jakosik na wiesna powadziyli sie festelnie wszyjskie tajle czowieka. Niy poradziyli przijńść dran, fto tak na isto wszyjskim reskiyruje.\n– Przeca to jes klar, iże jǒ – mrōnknōł filip. – Jǒ to wszycka ruguja, łobadōm.\n– Belafastry, plytnie! – szprajcli grace. – My sam na isto robiymy nǒjwiyncyj, zarǒbiōmy, przismycymy do dōm geltak…\n– A, kaj tam – westchnyli szłapy. – Przeca to my tu reskiyrujymy, uzdowōmy kaj pōjńdymy, we jakim kiyrōnku i tam tyż zawdy kroczōmy.\n– A psinco prǒwda! – łodezwali sie ślypia. – My sam sōm szefōma, my ino wszyjsko poradzymy ujzdrzić i tak po prǒwdzie nic nōm niy sorknie, niy śmietnie ze weźroku.\n– To wszyjsko gōwno prǒwda – rzykła na to trǒwnica. – To jǒ sam byda na zicher sprawiǒła, regirowała, bo jǒ wyrǒbiōm wōm wszyjskim enyrgiǒ, procnie bakōm i wszyjsko, co wećkocie – trǒwiã. Bezy mie padniecie jak sznity na asfaldzie…\n– O niy! Jǒ sam byda na isto szefym – nǒgle łodezwała sie dupa, kierǒ do terozka blank nic niy gǒdała. – Pedziałach, i tela!\nŚmiych ci sie zrobiōł taki, iże cǒłke ciało niy poradziyło sie do kupy pozbiyrać, niy poradziōło ze tego chichraniŏ przijńść do sia.\n– Nō, tōż dobra – łodpedziała na te chichry rzić. – Kiej tak, kiej sie wōm to niy zdǒ, to bydzie sztrejk i tela!\nNō, i tyż ci ta rzić ustała robić, co dō nij przinoleżało. Śleciało pǒrã godzin. Filipa chyciōł fiber, dostǒł gorōnczki. Grace blank łoklapnyli. Szłapy zegli sie we kolanach. Gały wylejźli cǒłkiym na wiyrch. Trŏwnica napoczła belować i blank łobaniała ze wysiyłku, ze ansztryngowaniǒ sie. Warto tyż wszyjskie sie dogǒdali i rozmōwiyli. Nǒjważniyszym, znacy szefym łostała DUPA!\nBo, moje roztomiyłe. Tak to już na tym świycie jes, iże na isto tyn ino moge być szefym, co gōwno robi! Prǒwda? Miarkujecie to? Pewnikiym miarkujecie!\nOpublikowano 12 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nMōmy już lato, chnet pŏłne lato. A to ci jes na isto gyferlich. Przilazuje ku nōm piōntek, łodwieczerz, zatym sobota… niydziela, roztomajte moderne terŏzki grile, a niyskorzij to jes, to samtyjszy chop mŏ kacynjamer, szmerckopf, i jak ci to kejsik śpiywŏł Wiesiek Golas: tōmpanie biŏlych mew. Znaczy sie srogi kac.\nA na kaca? A na kacynjamer to nŏjlepszy jes klin. I jak to gŏdajōm: seta z rana, lepszejszŏ niźli zana.\nWysłepiesz chopie seta i inkszy czowiek we ciebie wlazuje. Wlazuje i… tyż mu sie chce słepać. No, tōż chlist w tyn gupi pysk. I tyn inkszy czowiek, kery we cia chopie juzaś wloz… przismyczōł ze sia kamratow, kerym tyż sie kce słepać. A ło szaroku, z rańca? A ło szaroku zasik usmolōny dziyn i juzaś seta i nowy czowiek wlazuje we cia… chrrr, chrrrr, chrrrrrrr…\nAle, chopy, niy ma sie co trŏpić. Richtik na kaca dobry jes ino klin. Przeca nic tak niy flyjguje czowieka na drugi dziyń. Ani żŏdyn apap, ani aszpiryna, ani… Goździkowŏ ino dobry, zimny sznaps i szopa piwa. Tu moge być i łostuda. Bo niyftore to niyskorzij majōm kaca „szpiralnygo”. Niy wiycie co to jes? To jes ganc ajnfach tak: eźli Wy chopy mŏcie kaca, a tyn wasz kac mŏ tyż jesce kaca i zatym tyn kac, tego waszygo kaca, tyż ci mŏ kaca, to to ci jes już na isto tyn kac „szpiralny”. A dobrze flyjgowany kac moge zetwać i… cŏłke dwa tydnie!\nRano, ćma… nō, możno niy tak blank rano, bydzie wele połednia, we ślypiach ćmi mi sie jak sto dioskōw i moty ciyngiym furgajōm a ku tymu szczyplawo, chobych bez śtyry godziny durch gawcōł sie we szwajsaparat, lynzyk nikiej zola Cieślikowego tryjtka, ku tymu we gymbie smrodlawo chobych złyknōł trzi tydnie niyprane fuzekle. Na łostatku we gowie briwy i cukrōwy rōmplujōm choby fto na szlagcojgu grŏł.\nCo tam byda wiela tuplikowŏł, same to chopy miarkujecie, prŏwda?\nŁorŏz glingŏ telefōłn. Ludzie! Choby fto ściep ze trzecigo sztoku ze piytnŏście piyrwyjszych kankōw na mlyko. Abo, choby praskli żeleźnianne dźwiyrze we werku. Chnet umrzity, blank niy mōnter biera te cedzitko do dakla… ale ze daleka, coby mi palica niy pukła…\n– Halo! Klinika…?\n– Jezderkusie! Jakŏ klinika? Czowiek niymocny, po chopsku, po gorzŏle, ale coby zarŏzki ci ze lazarytu glingali?\nCiepnōłech dyć cedzitko na widołki i biera sie, coby jakisik ōmszlag sie na łeb prziflostrować.\nDrrr, drrr, drrr… zasik telefōłn.\n– Halo, halo! Klinika…?\n– A dyć dejżysz ty pierōnie pokōj ze tōm klinikōm, bo kejbych cie scopiōł, miŏł sam cie przi sia, to jakbych cie prasknōł bez pysk, to byś sie na isto swojimi szłapami deknōł!\nI juzaś gichnōłech cedzitko na widołki. Kwilka pokōj. Możno ci już niy bydzie czowieka tyn diosecki łochyntol szterowŏł? Możno udŏ sie mi trefić zeltrōwkōm do szolki, coby chocia ździebko do tego chyrtōnia nakidać podwiyl niy lajstna sie sznapsa ze piwym.\nDrrr, drrr, drrr… biera ta suchŏwka i już kca gizdowi nazdać choby świni do grotka aże suchōm a tu Bercik zachrapociałym głōsym, sztimōm choby tyn cŏłki Armstrong gŏdŏ:\n– Ojgyn, niy łodkłodej suchŏwki, doczkej kwilka. Jŏ cie ino kciŏł spytać eźli szlukniesz jakigosik maluśkigo… „klinika”?\nOpublikowano 8 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nŁón, blank niy kciôł popsować zniypowôżyć swojij reputacyji i swojigo małżyństwa, dôł jij sporo, niyłecko pijyndzy, coby sie wykludzióła do Italiji i tam urodzióła te dziecko. Coby samtukej niy bóło żôdnyj breweryji i żôdnego szkandalu. Forszlagowôł jij tyż, iże bydzie bulół alimynyta do łoziymôstego gyburstaku dziecka.\nOpublikowano 5 lipca 2015 Autor: Ojgyn z Pnioków\nKŏżdy chop, kiery by kciŏł, coby go chopym mianować, musi mieć jakigosik ptŏka, abo jak inksi gŏdajōm – „hobby”.\nSōm take, ftore sztaplujōm brifmarki. Inksze cichtujōm briwy, mewki, basztardy lebo kanary. Jesce inksze trzimiōm we zegrōdku kormiki, krōle lebo roztomajtŏ gŏwiydź. Zasik nieftore poradzōm bez trzi dni za rajōm szkacić. A sōm ci i take u nŏs, kiere ciōngnōm roztomajte gupiki, skalary, paletki i inkszejsze fisze, a skuli tego muszōm ciyngiym chytać waserflyje i bele jake glizdy.\nA możno być i tak jakech usłyszŏł kiejsik wele naszygo familoka. Łozprawiali trzi sōmsiŏdki.\n– A mōj – pado na to drugŏ – to ci durch szkyrtŏ tymi szkartkōma, łoglōndŏ te brifmarki, rōłz je wtyknie tam, rōłz zasik kaj indzij. Nō, mŏ jak gŏdŏ take „hobby”.\nNŏjgorzij to bōło ze starōm Gōminiorkōm. Tak sie trŏpiōła, tak sie starała ło swojigo chopa aże polazła kiejsik do dochtora, wiycie, tego łod gupielokōw.\n– Panie dochtorze, dadzōm mi jake pile abo co, cobych mojigo chopa mōgła sztopnōńć, zahaltować we chałpie, coby łōn mi ciyngiym niy wylazowŏł z dōma i sztyjc bele kaj niy gymziōł.\n– Wiycie paniczko – padŏ dochtōr – musicie nŏjńść tyż take „hobby” jak wasz chop. Mŏ łōn jakesik gryfne „hobby”?\n– Nō i cōż sie tak gupio filujesz? Ty ino te twoje brifmarki, a jŏ ci ciyngiym gŏdała cobyś te fōncle we izbie na noc… niy gasiōł.\n– Panoczku, jŏ bych kciała szajdōng ze tym mojim starym, bo łōn nic ino we tych brifmarkach graco, kajpluje, machluje a na mie ani niy kuknie. Nō i pedzōm mi łōni wiela musza zabulić?\n– Co wyście panoczku dochtorze łogupli? Za pōłowa tego, to jedyn jejigo przociel te łŏnego brifmarki poszmaruje trutkōm na szczury i łōn sōm kipnie.


NGT Nomadic Pod MK2 (w zestawie torba transportowa)\nWygraj Rhino Motor & Prologic Boat Set\nWygraj! Rhino Motor & Prologic Boat Set\nStrona głównaWszystkie DealeRod PodyNGT Nomadic Pod MK2 (w zestawie torba transportowa)\n- Liczba wędek: 3\n- Dostarczany z 2 parami nóg o różnych długościach\n- Można stosować na każdym stanowisku\n- W komplecie z pokrowcem\n- Do stosowania również w konfiguracji goalpost\nNomadic Pod powraca w nowej odsłonie! Zaprojektowany dla wymagającego karpiarza, który nie ogranicza się do jednego miejsca lub wody. Dzięki stojakowi Nomadic Pod możesz dostosować swój zestaw do każdego stanowiska i sytuacji i zawsze możesz być pewnym optymalnej stabilności swoich wędek.\nNomadic Pod wyposażony jest w dwie pary nóg o różnych długościach. Daje to możliwość dostosowania rodpoda do własnych potrzeb i ustawienia wędek nisko przy ziemi lub ze szczytówkami w powietrzu. W razie potrzeby można również regulować długość buzzerbara z przodu. Nogi i sygnalizatory mogą być również wykorzystane jako konfiguracja goalpost! Dzięki kompaktowym rozmiarom transportowym i praktycznej torbie możesz umieścić tego Poda nawet w torbie!


Plan zagospodarowania przestrzennego terenu przy ul. Chopina – Jakub Przewoźnik – Blog Nie Tylko Polityczny\nJest odpowiedź pana prezydenta Chwieruta w sprawie tereny przy ul. Chopina w Oświęcimiu. W swoim zwyczaju prezydent uważa, że problemu nie ma… Zamieszczam oryginał odpowiedzi prezydenta Oświęcimia. Niech sami mieszkańcy Starego Miasta ocenią sposób postępowania prezydenta.\n14 czerwca 2018, Jakub Przewoźnik


Uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła – Zamojska Szkoła Ewangelizacji\n„Moc w słabości się doskonali” – to mogłoby być hasło na herb biskupi zarówno Piotra jak i Pawła. Obydwaj byli tylko grzesznymi i słabymi ludźmi, a stali się świętymi i Bóg uczynił przez nich wielkie rzeczy dla Kościoła i świata.\nŁASKA WIĘKSZA NIŻ SŁABOŚĆ\nIm bliżej Boga, tym człowiek widzi więcej. Widzi coraz mocniej swoją słabość, a z drugiej strony – nie może nadziwić się wielkością łaski Bożej.\nCo musiał czuć pod koniec swojego życia Piotr, kiedy znając już siebie i swoją grzeszność, coraz bardziej rozumiał, że słowa, które wypowiedział niegdyś pod Cezareą Filipową („Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”) nie pochodziły od niego, ale od Ducha Świętego?\nNie tylko słowa, które człowiek mówi podczas modlitwy są łaską, ale naprawdę wszystko, a zwłaszcza skuteczność ewangelizacyjna. Kiedy człowiek odkryje, że Bóg posługuje się nim dla szerzenia Królestwa Bożego i, że jest ważną częścią Jego planu zbawienia świata, natychmiast pada się w onieśmieleniu na kolana, uwielbiając w pokornym zachwycie ogrom łaski, że mną niegodnym i słabym człowiekiem, Bóg chciał się posłużyć do wielkich rzeczy.\nKOŚCIÓŁ OPARTY NA SŁABOŚCI\nNa czym więc zbudowany jest Kościół? Na mocy i świętości, które płyną od Boga, a złożone są w puste ręce człowieka. Gdyby Piotr w momencie przyjmowania swojej misji w pełni rozumiał, jaka czeka go odpowiedzialność i patrzył na to tylko po ludzku, opierając skuteczność misji tylko na sobie i swoich talentach, bardzo możliwe, że nie przyjąłby władzy kluczy. To, o co prosił Go Jezus totalnie przekracza siły i możliwości człowieka.\nPiotr mógł dać więc tylko siebie, swoje puste ręce i swoją gotowość na posługiwanie się nim dla Bożych celów. O nic więcej Jezus nie prosi! Właśnie to wystarczy Jezusowi i właśnie to Jezus ma na myśli mówiąc, że stanie się „skałą”, na której zbuduje Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. Łaska Boża + puste ręce Piotra = skała nie do ruszenia, będąca fundamentem Kościoła i wzorem dla każdego z nas, jak współpracować z Bogiem.\nBÓG DZIAŁA PRZEZE MNIE, ALE BEZ MNIE NIC NIE ZROBI\n„Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną” – wyzna kiedyś święty Paweł.\nCo to znaczy współpracować z Bogiem? To znaczy nie wybiegać myślami zbytnio do przodu, tylko skupić się na tym, co dziś mam zrobić i zrobić to najlepiej jak umiem. To znaczy również znać swoją słabość i potęgę łaski Bożej oraz nie wchodzić Bogu w Jego kompetencje. Oznacza to – z jednej strony, że nie wszystko muszę wiedzieć, co ze mną będzie i jak konkretnie Bóg będzie się mną posługiwał. Z drugiej strony natomiast chodzi o to, aby nie dać się przytłoczyć swoją słabością, niegodnością czy grzechem. Diabłu o to chodzi – wmówić nam, że nie udźwigniemy danej misji, odpowiedzialności, że się do czegoś nie nadajemy i jesteśmy beznadziejni. Owszem, jestem naczyniem glinianym, ale przecież Jezus powiedział „Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali”.\nCo masz dziś robić – rób! Nie wybiegaj do przodu, nie przypisuj sobie zbyt dużo, ale i nie daj się zdołować, a będziesz jak Piotr i Paweł – apostołowie łaski, którymi Bóg posłużył się, aby niemal cały ówczesny cywilizowany świat mógł poznać Ewangelię łaski!


Wyróżnione – Strona 2 – Okręg Pomorski ZHR\nBiuro PrasoweGaleriaNiepodległość na 102ŚrodowiskaWyróżnione\nGaleria Patriotyczna | Niepodległość na 102\nJagoda Jankowska10 listopada, 2020\nChwała Bohaterom 2020!\nPogotowie Harcerskie na Pomorzu znowu pomaga!\nJagoda Jankowska5 listopada, 2020\nCzuwaj! W niedzielę 8. listopada 2020 o godz. 9:30 na Morenie w dolnym kościele odprawiona zostanie Harcerska Msza Święta. Zachęcamy Was do uczestnictwa oraz w sposób szczególny do zapoznania się z listem naszego Kapelana Naczelnego hm. Roberta Mogiełki. […] Patrząc na naszą historię, wspominając naszych skautowych i harcerskich Ojców, jestem przekonany, iż obecny czas jest […]\nJagoda Jankowska31 października, 2020\nAktualnościBiuro PrasoweNiepodległość na 102Wyróżnione\nDołącz do Kafelkowej Piosenki Okręgu!\nCześć i Czuwaj! Tworzymy okręgowe nagranie „Maszerują Strzelcy” na 102. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości! Co zrobić, aby pojawić się w naszym kafelkowym montażu? Wypełnij formularz zgłoszeniowy tutaj! Otrzymasz nagranie muzyczne – to nasz podkład Pod kamerę zgarnij całą swoją harcerką rodzinę Załóżcie mundury, do uszu włóżcie słuchawki i zaśpiewajcie „Maszerują strzelcy” pod nasz podkład […]\nJagoda Jankowska29 października, 2020\nAktualnościBiuro PrasoweNiepodległa na 102Wyróżnione\nTworzymy Galerię Patriotyczną!\nHej! Mamy dla Was bardzo proste ćwiczenie! Dokończ zdanie „Jestem patriotką/tą, bo …?\nJagoda Jankowska13 października, 2020\nMatecznikowy Czwartek – Edukacja Obywatelska\n-Czym jest edukacja obywatelska? -Czy harcerstwo uczy nas bycia świadomymi obywatelkami? -Jak rozmawiać o bieżących sprawach społecznych? -Gdzie możemy zdobywać wiedzę na temat polityki oraz do czego może się nam ona przydać? . Odpowiedzi na te i inne pytania poznałyśmy podczas "Matecznikowego Czwartku", który poprowadziła nasza chorągwiana promotorka edukacji obywatelskiej - Maria Wereszko.


74. Rocznica polskich Płotów - ECHO Tygodnik Regionalny\n02.03.2019, 21:10 (aktualizacja 02.03.2019, 21:19)\nW nawiązaniu do tradycji historycznej, 74. Dzień Ustanowienia Władzy Polskiej w mieście i gminie Płoty przypada na 5 marca b.r..\nZ powodów osobistych jedynego już sprawnie funkcjonującego żołnierza, tegoroczne uroczystości zostaną zorganizowane wyjątkowo\n4 marca b.r. w (poniedziałek) o godz. 11.00\nprzy Pomniku obok Dworca PKP.\nNa dalszą część uroczystości, zapraszamy do Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury przy ul. Kościuszki 7. gdzie wysłuchamy m.in. prezentacji multimedialnej pn.: „ Płoty – marzec 1945”, którą przedstawi Pan Dariusz Bienek.\nPrzewodnicząca Rady Miejskiej Burmistrz Płotów\nIwona Taśmińska Radosław Mackiewicz


MODLITWA UFNOŚCI W MIŁOSIERDZIE BOŻE BŁ. KS. MICHAŁA SOPOĆKO\nDuchu Święty, bądź błogosławiony, gdy rozpraszasz ciemnotę naszej nieświadomości i odsłaniasz przed zachwyconą duszą naszą (wspaniałość) prawd Bożych. Kiedy promykiem ufności rozjaśniasz nasz wzrok zamglony łzami i rozdzierasz gęste, groźne chmury naszych namiętności, ukazując czyste i pogodne niebo. Bądź błogosławiony szczególnie wówczas, gdy słodkim swoim tchnieniem ślesz duszom pociechę, rozpraszasz czarne cienie rozpaczy, a wlewasz ufność z zasług Pana Jezusa.\nGdy ubóstwo zakołacze do mego domu – Jezu, ufam Tobie!\nGdy świat mnie odepchnie i nienawiścią ścigać będzie – Jezu, ufam Tobie!\nGdy czarna potwarz mnie skala i przesyci goryczą – Jezu, ufam Tobie!\nKiedy opuszczą mnie przyjaciele i ranić mnie będą mową i czynem – Jezu, ufam Tobie!\nW utrapieniach i oschłościach duszy – Jezu, ufam Tobie!\nW chorobach i niedostatkach, w pociechach i przeciwnościach – Jezu, ufam Tobie!\nKiedy przeraża mnie wielkość grzechów moich, a rozpacz i zwątpienie odbierają siły do walki życia – Jezu, ufam Tobie!\nDuchu Miłości i Miłosierdzia, bądź mi ucieczką, słodkim pocieszeniem, błogą nadzieją, abym w najtrudniejszych okolicznościach mojego życia nigdy nie przestawał Ci ufać!


Bieg unijny w Kwidzynie | Gazeta Pomorska\nBieg unijny w…\nBieg unijny w Kwidzynie\nAndrzej Przybyszewski 25 kwietnia 2008, 22:25\nZ sukcesami startowali biegacze MLKS Nadwiślanin Chełmno w międzynarodowym biegu unijnym w Kwidzynie.\nBiegi rozgrywano na ulicach miasta przy sporym zainteresowaniu widzów i przy sprzyjającej aurze. Zwycięstwa odnieśli Joanna Ląkiert i Jakub Ossowski.\nW najmłodszej kategorii wiekowej dziewcząt na dystansie 700 metrów na trzynastym miejscu uplasowala się Anna Latańska.\nW rocznikach 1993-94 dziewcząt w biegu na 1000 metrów chełminianki zajęły następujące lokaty. 2. Karolina Bojarska, 8. Agnieszka Wojewódka, 9. Monika Otczyk, 10. Karolina Cetnarska, 11. Monika Grabowska, 12. Patrycja Szpankiewicz.\nWśród chłopców (1993-94) czwarty był Mateusz Bańka, a szósty Łukasz Kraśniewski.W tzw. małym biegu unijnym w łączonej kategorii juniorów młodszych i juniorów zwyciężyła Joanna Ląkiert (juniorki) , a Jacek Lesczyński uplasował się na 2. miejscu wśród juniorów.\nW kategorii juniorek młodszych podwójne zwycięsto odnieśli bracia Jakub i Mateusz Ossowcy. W biegu juniorek młodszych czwarta była Kinga Ląkiert, a Monika Bojarska ukończyła bieg na 6. miejscu.\nCzternasta Emerytura - wyliczenia brutto i netto. Tyle pieniędzy trafi do emerytów\nOsoby o tych imionach i znakach zodiaku to prawdziwi dusigrosze. Pilnują pieniędzy!\nEdward z programu Sanatorium Miłości znalazł miłość. Wiemy, kim jest jego wybranka!\n9 maja 2021, 3:48\nOtylia Swim Cup w Lublinie rozpoczęty. "Najważniejsza jest energia, która płynie od dzieci"\nReprezentanci ponad sześćdziesięciu klubów pływackich rozpoczęli w sobotę udział w dwudniowych zawodach z cyklu Otylia Swim Cup w Lublinie. – Najważniejsza jest energia, która płynie od dzieci, bo widać, że potrzebowały bardzo startów – mówi Otylia Jędrzejczak.\n9 maja 2021, 0:15\notylia swim cup lublin\nWHO dopuszcza do użytku na świecie szczepionkę przeciw COVID-19 chińskiej firmy Sinopharm. Kiedy ta szczepionka trafi do Polski?\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) zatwierdziła w piątek, 7 maja 2021 r., trybie pilnym szczepionkę przeciwko Covid-19 wyprodukowaną przez chińską firmę Sinopharm. Jest to pierwsza szczepionka opracowana w kraju niezachodnim, która uzyskała poparcie WHO.\n7 maja 2021, 18:30\nDrużyna kolarzy "Stali" Grudziądz była najszybsza na ulicach Lubawy. Grudziądzanie przywieźli 10 medali\nJak drużynowi zwycięzcy, ekipa Autonomicznej Ludowej Kolarskiej Sekcji "Stal Grudziądz" wróciła z Lubawy, gdzie odbyło się XXVI Kryterium Uliczne im. Edmunda Groszkowskiego.\n5 maja 2021, 17:23\nalks stal grudziądz