Twyrdy Ludwik - Muzeum Saturn w Czeladzi\nJesteś na: Strona główna / Historia / Who is Who / Twyrdy Ludwik\nKreśląc nawet skrótową historię kopalni „Czeladź” nie można pominąć milczeniem nazwiska człowieka, który dla jej istnienia – a także pomyślnego rozwoju – położył istotne zasługi poświęcając temu zakładowi całe swoje życie zawodowe, zdolności i umiejętności.\nSpośród wielu osiągnięć, jakie odnotować można w jego życiorysie, jedno ma szczególny walor: to Ludwikowi Twyrdemu zawdzięczamy autorstwo quasi-monografii wprawdzie, lecz z całą pewnością liczącego się rękopisu o charakterze historyczno-kronikarskim dotyczącego najstarszych dziejów kopalni „Czeladź” do roku 1960. Spisane z woli ówczesnego jej dyrektora inż. Feliksa Lecha, a przede wszystkim dla upamiętnienia rocznicy odkrycia pokładów węgla kamiennego opracowanie, stanowi bogaty zbiór faktów oraz wspomnień, jakie udało się zebrać Twyrdemu. I choć dziś wiemy znacznie więcej na temat początków czeladzkiego kopalnictwa, praca ta pozostaje wciąż tak ciekawą lekturą, jak również ważnym źródłem wiedzy.\nCi, którzy znali pana Ludwika zachowali w pamięci przepełniającą go radość życia, niespożytą energię i wolę działania. Swą ofiarną pracą oraz zaangażowaniem wybił się ponad przeciętność, pozostając zarazem człowiekiem skromnym, jak też życzliwym innym. Niewiele brakowało, a Ludwik Twyrdy w ogóle nie pojawiłby się na Piaskach. Niesamowitym zrządzeniem losu uniknął grożącego mu niebezpieczeństwa i z własnego wyboru na stałe związał się z naszym miastem.\nUrodził się 7 lipca 1892 r. jako syn Franciszka i Teresy z domu Banoth w Godowie pow. Rybnik. Nie zachowały się, niestety, żadne wzmianki dotyczące wczesnego okresu życia Ludwika oraz jego edukacji. A że takową niewątpliwie pobierał świadczy choćby fakt, że w 1914 r. został zatrudniony na odpowiedzialnym stanowisku asystenta-pomocnika mierniczego kopalni „Czeladź”, którą tę funkcję pełnił wówczas Francuz Denis Pieyre. W otrzymaniu tejże posady dopomogło mu też operowanie w stopniu komunikatywnym językiem francuskim. 22-letni Ludwik przybył do Zagłębia w poszukiwaniu pracy, bowiem z powodu przynależenia do polskich organizacji o zabarwieniu politycznym miał trudności z jej utrzymaniem na terenie Śląska. Nie dane mu było jednak długo pracować w kopalni. Wybuch I wojny światowej oraz zajęcie zakładu przez Niemców spowodowały, że Twyrdy opuścił zajmowane stanowisko. Zamieszkał w Lipinach (dzisiejsza dzielnica Świętochłowic) pow. Bytom, gdzie założył swoją rodzinę. 9 listopada 1915 r. zawarł związek małżeński z równolatką Anną Jakubiną Manjurą, córką Juliusza i Konstantyny Wollek. Wkrótce przyszła na świat ich jedyna córka Anna, ale zmarła w okresie niemowlęcym. W Lipinach urodził się pierwszy syn małżonków Twyrdych Witold Stefan, a niedługo po nim kolejny potomek Kazimierz Marian. By utrzymać dom Ludwik pracował w niemieckiej firmie mającej siedzibę w Bytomiu, lecz po zakończeniu wojny podjął decyzję o szybkim powrocie na opuszczony etat w kopalni. W pamięci jego potomnych zachował się interesujący przekaz wyjaśniający powód tego przesiedlenia. Otóż Ludwik Twyrdy wdał się w konflikt z przełożonym. Stanął w obronie zwolnionych z pracy Polaków. W rezultacie ów spór przerodził się w wielką awanturę, w finale której Ludwik uderzył zwierzchnika kałamarzem. Po tym incydencie, przez pewien czas wraz z bliskimi ukrywał się na wsi u swojej rodziny Kalettów.\nNa Piaskach prawdopodobnie w 1921 r. Anna wydała na świat trzeciego syna Feliksa. W tym czasie cała piątka zajmowała mieszkanie kopalniane przy ul. T. Kościuszki. Życie rodziny Twyrdych toczyło się spokojnie i szczęśliwie aż do pamiętnego 1 września 1939 r. Trudny czas wojny Ludwik z żoną i dziećmi spędzili w lokalu mieszczącym się przy ul. Zwycięstwa 3 w tzw. domu na 4 sklepy, niezmiennie wykonując obowiązki pierwszego zastępcy mierniczego. Kilkakrotnie nakłaniany do podpisania Volkslisty zdecydowanie odmawiał, narażając się na różnego rodzaju szykany i drżąc o życie swoich synów. Nieobojętnymi w nowej rzeczywistości były biegłe posługiwanie się językiem niemieckim oraz bardzo dobre kwalifikacje zawodowe, które w ostatecznym razie przyczyniły się do zachowania posady. Dół kopalni nie był mu obcy, lata pracy spędzone w wyrobiskach górniczych i nad mapami pozwoliły poznać zakład od podszewki. Dzięki zdobytemu doświadczeniu, jak również wprawie w swobodnym przemieszczaniu się w labiryncie chodników i szybów na miarę możliwości czuwał nie tylko nad bezpieczeństwem załogi górniczej, ale i niejednokrotnie ratował życie tym, którzy organizowali opór przeciwko okupantowi.\nNajwiększy, światowy konflikt zbrojny przyniósł rodzinie Twyrdych osobistą tragedię. 1 września 1944 r. został aresztowany Feliks, który w owym czasie zdobywał zawodowe szlify asystując ojcu. Po przejściowym pobycie w więzieniu w Mysłowicach, przewieziono go do KL Mauthausen-Gusen, w którym wiosną 1945 r. zmarł. To nie był jedyny cios, który spadł na Ludwika. W styczniu 1945 r. jego żona przegrała walkę z białaczką. Wkrótce także dwaj synowie (przedwojenni absolwenci Liceum im. Bolesława Prusa w Sosnowcu) postanowili całkowicie usamodzielnić się. Witold założył swoją rodzinę i osiedlił się we Wrocławiu, natomiast Kazimierz wyjechał na studia do Poznania. Odtąd historyczna stolica Wielkopolski już do końca pozostała jego domem.\nTymczasem Ludwik uzyskał awans zawodowy i objął stanowisko kierownika działu mierniczo-geologicznego, które sprawował do emerytury. W latach 50. XX w. z powodzeniem studiował zaocznie na Wydziale Geodezji Górniczej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Długoletnia, wyróżniająca się praca, zasługi na rzecz rozwoju kopalni „Czeladź” oraz szczególne zaangażowanie zostały docenione. W grudniu 1960 r. Ludwika Twyrdego odznaczono Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nLos mu wreszcie zaczął sprzyjać też w życiu osobistym. W 1949 r. ożenił się z Anną Śmiecińską, wdową po Józefie Osice. Znali się od lat, rodzina Osików również mieszkała na Piaskach, a Józef pracował z Ludwikiem w dziale mierniczym. Za przynależność do konspiracyjnej organizacji Związku Orła Białego w sierpniu 1944 r. został aresztowany. Wywieziony do obozu pracy przymusowej w miejscowości Schwandorf nie doczekał końca wojny. Wraz z małżonkami zamieszkały przy ul. T. Kościuszki oczywiście córki Anny, dziewięcioletnie wówczas bliźniaczki Anna i Barbara, z którymi Ludwik miał bardzo dobre relacje. Ostatnim adresem, pod którym przebywała para Twyrdych był dom przy ul. A. Mickiewicza 1.\nWolny czas na emeryturze najchętniej spędzał w swoim ogrodzie, troskliwie pielęgnując róże. Nie zaniedbywał lektury, poświęcał się też swojej pasji - filatelistyce. W młodości był zapalonym fotografem amatorem, rozmiłowanym ponadto w muzyce i śpiewie zbiorowym. Nigdy nie krył swego przywiązania do kultury i języka polskiego szczególnie w trudnych czasach nasilonej germanizacji, a wyraz temu dawał m.in. poprzez aktywne członkostwo w Śląskich Towarzystwach Śpiewaczych, jak również wymierną pomoc w organizacji plebiscytu na Górnym Śląsku.\nNajbliżsi i serdeczni przyjaciele, których miał wielu zapamiętali go jako człowieka uśmiechniętego, ujmującego szlachetną osobowością i wielką mądrością, gotowego zawsze nieść wsparcie.\nLudwik Twyrdy odszedł na wieczną szychtę 21 czerwca 1977 r. Spoczywa na piaskowskim cmentarzu parafialnym przy ul. Szybikowej.\nRedakcja strony: Twyrdy Ludwik Rejestr zmian\nPierwsza publikacja:Kożuch Łukasz2016-03-11 19:17:34\nAktualizacja publikacji:Kożuch Łukasz2016-03-11 19:19:25\nWytworzenie publikacji:Kożuch Łukasz2016-03-11 19:19:21\nZatwierdzenie informacji:Kożuch Łukasz2016-03-11 19:19:21


O pisaniu grywalnych scenariuszy RPG słów kilka - lastinn\n« Atrofia Przekonania | O odgrywaniu postaci w PBF słów kilka »\nPisząc scenariusz do przygody warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Podejrzewam, że już wiesz w jakim świecie chciałbyś osadzić przygodę. Jeśli nie wiesz, to proponuję trzymać się tego, w którym czujesz się dobrze, znasz w miarę rzetelnie. Dotyczy to również naszego, jak nim ma być uniwersum sesji. Jak nie byłeś nigdy w Chicago, to przynajmniej poczytaj o tym mieście. Przygotuj się odrobinę. Może się zdarzyć, że gracz będzie tam mieszkał i zamiast ciekawej rozgrywki wyjdą sprzeczne babole. Świat reprezentowany przez prowadzącego musi być wiarygodny. Wystrzegaj się też systemów, które tylko liznąłeś. Wtedy to już lepiej napisać w zupełnie wymyślonym uniwersum. No tak, ale mieliśmy zacząć od pytań. A więc co sprawia, że przygoda jest tą niesamowitą? Taką, co zapada w pamięci na lata, tworzy wspomnienia i do której wraca się w opowieściach snutych przy piwie? Taką, co pobudza a nie tylko zaspokaja apetyt? Przecież właśnie taką chciałbyś napisać, prawda? Jeżeli na pierwsze pytanie masz niepewną odpowiedź lub wcale, a na ostatnie mówisz "tak", to znaczy, że jesteś na dobrej drodze. Możesz czytać dalej. Jeżeli przygotowujesz scenariusz pod nowo powstającą drużynę, to poproś o pasujące do scenariusza profesje. Jeżeli ekipa jest już gotowa to dopasuj do niej skrypt. Nigdy nie stroń od proszenia o przyzwoitą historię postaci. Jej treść może być również inspiracją do wątków indywidualnych jak zajdzie potrzeba. Jak to ma być kampania lub sesja z rozmachem, to poproś graczy o przygotowanie kilku znajomych postaciom BNów z ich życia osobistego. Dla Gracza ułatwi to im wczucie się w rolę. Uwiarygodni grę, jeśli pojawią się w niej osoby z życia BG. Przyjaciel lub wróg. Bez znaczenia. Zakładam też, że masz już podstawowy plan i szkic przygody. Już wiesz kim są pożądani bohaterowie i podjąłeś decyzję głównego wątku. Intryga, tajemnica, walka, misja lub przetrwanie czy co tam jeszcze Ciebie lub Twoją drużynę kręci. Na początek to wystarczy.\nJeżeli BG są początkujący to pamiętaj, że stopień trudności musi być wprost do drużyny proporcjonalny. Rzucając Graczy na głęboką wodę będziesz świadkiem topienia się. Zamiast dobrej zabawy będzie niesmak i rozczarowanie. Nic nie demotywuje graczy tak bardzo jak brak możliwości ich wpływu na wydarzenia, radzenia sobie z przeciwnościami wedle ich wyborów, ograniczenie do ról obserwatorów własnych poczynań. Jak BG ma na drodze niemal niemożliwych do pokonania przeciwników to się szybko zniechęci i przestanie grać. Zatem zanim wyślesz nowicjuszy do walki ze smokiem lub z misją zamachu na życie prezydenta, musisz najpierw ich wyszkolić i awansować. Twoja kampania może zakładać taki cel w dłuższej perspektywie. Taki wątek dostępny drużynie jeśli dojdą do niego wydeptanymi przez siebie ścieżkami. Jeśli jednak są to postacie podstawowe to daj im się wykazać w pokonywaniu przeciwników licznych lecz słabych lub równych sobie. Niech problemy do rozwiązania będą na miarę ich możliwości. Staraj się też trzymać, o ile to możliwe, wątku głównego. Dopuszczaj poboczne lub dwutorowe jako efekt wyborów postaci. Już na samym starcie nie kombinuj spiętrzonych struktur przeplatających się wątków. Nie piszesz powieści tylko scenariusz. Skrypt do przygody a nie manuskrypt teatralny. Głównymi bohaterami będą gracze a nie aktorzy odgrywające z góry ustawione role. Grywalność scenariusza nie polega na wcieleniu się w postać, którą MG wyreżyseruje od początku do końca na szlaku ustalonej fabuł. Decyduje o tym elastyczność i szerokie ramy osadzonego z korzeniami w scenariuszu świata. W nim wydarzenia zostają napędzone przez start sesji i decyzje oraz rozliczenia postaci i bohaterów niezależnych. Pewne stałe wydarzenia być muszą jako tło świata. To takie, na które BG wpływu nie mają lub mają i mogą je modyfikować. Pierwsze wydarzą się na pewno, bo takie były założenia scenariusza. Zaliczymy do nich na przykład trzęsienie ziemi, tajemniczą śmierć króla czy zajście BNki w ciążę. Nie mogą być one jednak tworzone z widzimisię Mistrza Gry. Kiedy przychodzi czas na improwizację, to tylko dlatego, że Gracze zaskoczyli go swoją błyskotliwością. Nadużywanie tego narzędzia prowadzi do manipulacji graczami. Po to jest skrypt scenariusza i po to chcesz go napisać, aby później być obiektywnym sędzią w grze czyli MG. Jak to zrobić, żeby nie wyszła gruba książka potencjalnych wątków alternatywnych?\nPlanując wątki nigdy nie prowadź ich swoimi ścieżkami. Zawsze daj wybór. Stawiając Graczy przed problemem daj kilka rozwiązań i nie wszystkie powinny być idealne. Niech decyzje będą trudne dla drużyny, nawet jeśli dla poszczególnych temperamentów lub interesów graczy mogą być łatwe. Liczy się drużyna. Jeżeli nie odkryją ukrytego przejścia na zamku to daj ponieść im tego konsekwencje. Jak nie uda im się otworzyć zamka, to drzwi zostają zamknięte. Jeżeli nie spostrzegą pułapki, to ponoszą wszystkie tego minusy. Brak informacji od BNa podczas rozmowy na skutek złych testów społecznych? Niech BG będą nieświadomi, zrażą do siebie rozmówcę, zostaną oszukani lub spotkają się z murem milczenia. Niczego nie ułatwiaj. Ustrzegaj się przed udawaniem jaki to gracze odnieśli niesamowity sukces zdobywając wiedzę, którą chciałeś im przekazać, żeby kopnąć akcję do przodu. Spełnić swoja rolę po najmniejszej linii oporu. Jak ocierają się o niebezpieczeństwo to na własnej skórze. Na żywca. Nie dawaj niczego na tacy dla dobra przygody. Okaż im trochę szacunku i nie rób z nich marionetek w swoim teatrzyku. Jeżeli Gracze wybiorą rozwiązanie, którego nie przewidziałeś, to zamiast knuć jak sprowadzić BG na jedynie słuszną drogę scenariusza, ciesz się, że jest ciekawie. Bądź jednak na to choć trochę przygotowany. Jak to zrobić?\nMG musi wiedzieć dokąd prowadzi przysłowiowa bramka numer jeden, dwa i trzy. Dopasowując sie ze scenariuszem pod którekolwiek wyjście, choć gracze może i się nie zorientują co tak naprawę osiąga? Zaprzeczenie idei gry fabularnej. Zatem zadaj sobie trud choćby szkicu tego, co może czekać drużynę po wyborze innym niż linia przygody. Unikaj liniowości na ile to jest tylko możliwe, bo zamiast przygody gracze odegrają przedstawienie w twojej reżyserii. Zatem bądź przygotowany na improwizację. Szerzej spojrzysz na wydarzenia równoległe. Nie traktując świata jedno płaszczyznowo a BNów jak papierowe postacie. Będzie mniej improwizacji a więcej rozstrzygnięć wyborów graczy. Konsekwencji. I to jest wtedy gra fabularna a nie film fabularny. Nie musisz też wyskakiwać jak Filip z konopi z wciąż to nowymi motywami, aby urozmaicić graczom rozrywkę. Bez przesady. To, że w sesji nic sie nie dzieje zazwyczaj jest winą graczy a nie Mistrza Gry. To gracze podejmują działanie. Jeśli nic się nie dzieje, to powinni zacząć działać, czyli grać. Inaczej MG musi kopnąć akcję do przodu wyciągając ewentualne konsekwencje z ich bierności. Dobry MG nie jest gwarantem ani dobrego scenariusza, ani dobrej sesji. Taka sama odpowiedzialność, o ile nie większa, jest po stronie graczy. Brak akcji – brak interakcji z MG. Nudy.\nBohaterowie niezależni dla świata gry są tak samo prawdziwi jak BG. Zazwyczaj mechanika gry sprawia, że w fabule o wiele łatwiej jest ich pokonać, jednorazowe trafienie może często powodować śmierć automatyczną. Ale ja nie o tym. Pamiętaj, że BNi nie są kukłami tylko postaciami. Musisz znać ich cele, plany i możliwości. Nie muszą mieć dokładnych rysów psychologicznych i osobowości rozbudowanej jak BG. Czasem wystarczy określić ich jednym, lub dwoma przymiotnikami. Niektórym wystarczy charakterystyczna ksywka lub pseudonim, który konstytuuje wraz z profesją jej temperament. To jak jest postrzegana. BNi nie powinni ograniczać sie do aktywności tylko w obecności BG. Jak sama nazwa wskazuje są niezależni, a więc nie są też bierni i ich działanie zależy od nich samych rękoma prowadzącego. Dzieje się to w czasie gdy gracze osiągają swoje cele. Tak samo powinno być z BNami. Nie doprowadzaj do sytuacji, żeby korzystać z nich na siłę do nagonki na wyłamujących się z scenariuszowej ścieżki zdrowia. Nie wyciągaj tych narzędzi z rękawa jak lekarstwo na każdy niechciany konflikt interesów skryptu. Jak BN powinien być w innej części zamku niż komnata, do której wszedł gracz, choćby i było to może ciekawe i emocjonujące, to pamiętaj, że jest to nic innego jak oszustwo. Tak. Jeżeli świat gry jest szachownicą, a postacie figurami, to takie roszady wbrew zasadom są niedopuszczalne w grze fabularnej też. Pamiętaj, że BNi tworzą fabułę razem z graczami. To jest fragment odpowiedzi na pierwsze pytanie ze wstępu o wspaniałość przygody. Jeżeli gracze będą mieli świadomość, że ich wybory prowadzą postacie, czyli Gracze a nie niewidzialna ręka MG, to wszystko jest na dobrej drodze. Toczy się rozgrywka. Wyobraź sobie mecz piłkarski. Celem jest aby wygrać lub co najmniej nie przegrać. Są wyjątki dwumeczów, różnicy bramek i grup kwalifikacyjnych. Ale nie komplikujmy. Gramy po to aby coś osiągnąć, czyli ugrać. Jeżeli strzelenie gola jest osiągnięciem celu w przygodzie to obrona przed utratą bramki jest zachowaniem swoich korzyści. Daj graczom piłkę, czyli wybór do poruszania się na boisku, którym jest uniwersum. BNi mogą grac w tej samej drużynie, na pewno będą w przeciwnej. Nie ustawiaj meczu przed rozpoczynającym gwizdkiem i nie bądź sędzią kaloszem. A najważniejsze to nie pisz scenariusza jako mecz towarzyski. Chyba, że chcesz mieć sesję której wynik nie ma żadnego znaczenia. No a jak to wszystko skutecznie i praktycznie wprowadzić w nawyk prowadzenia?\nRespektuj kości. Unikaj swojego widzimisię. Chyba, że wynik działania jest oczywisty i wynika z cech, umiejętności lub jednoznacznych okoliczności. Tę cześć silnika sesji często załatwiają zasady inne jak rzuty kośćmi, lecz jeżeli już turlasz to bądź konsekwentny. Jeżeli wyjdzie porażka, fatalny rzut lub nawet jakby nielogiczny wynik, to trzymaj się twardo elementu losowego. Jeżeli uznałeś że stopień trudności skoku z czterech metrów dla bardzo zwinnej postaci to 90% szans na sukces a na kościach będzie więcej to sorry Winnetou. Niech będzie chociaż ta skręcona noga. Dlaczego miałbyś faworyzować gracza dyskryminując los? Przecież od tego w wielu systemach właśnie po to są w różnej formie punkty przeznaczenia. Gracz dostanie kulę między oczy? Jak masz możliwość skorzystaj z PD i odstrzel ucho, a jak nie ma, to odczytaj nekrolog. Trzymaj sie wyniku i zasad. Jeżeli zaplanowałeś ukrytą komnatę w lochu, a gracze jej nie odkryli, to taką powinna zostać. Nie zakładaj, że wrzucisz ją przy następnej okazji. Lepiej wykorzystaj ten materiał w innej przygodzie. Szanuj zaprojektowaną lokację i nie naciągaj jej jak gumkę z majtek. To nie o taką elastyczność chodzi. Bądź konsekwentny. Jeżeli BG nie połączą faktów w śledztwie to działa to na korzyść przestępcy. Zaplanuj przygodę tak, aby nie fałszować rzutów ani unikać domyślnych wspaniałomyślnych sukcesów odstawiając przed graczami szopkę. Zatem jak na to się przygotować przy pisaniu przygody?\nNigdy nie zakładaj, że graczom wszystko się uda. Nie musi być tak, że osiągną spełnienie tylko wtedy, gdy doprowadzisz ich do wielkiego finału, gdzie wszystkim spadają szczęki, a Ty zbierasz oklaski. Bierz pod uwagę wypadki losowe. Jak planujesz autorkę to rozpisz tabelkę zdarzeń przypadkowych. Pamiętaj aby nie zabrakło tam jednej opcji, że gracze staną przeciwko równie lub mocniejszemu przeciwnikom niż oni sami. Po prostu proporcjonalnie ustaw stopień prawdopodobieństwa. Jeżeli drużyna zostanie opóźniona lub gracze giną po drodze do celu osłabiając szanse reszty na wygranie finałowej sceny, to trudno. To gra zespołowa a kontuzje czasem się zdarzają. Jak możesz to weź kogoś z ławki rezerwowej robiąc rekrutację dodatkową a najlepiej pozwól przegranemu zagrać drugim bohaterem. Dołącz go wiarygodnie do fabuły tworząc nowy wątek. Zatem planuj wydarzenia i okoliczności oraz uwzględniaj wypadki losowe respektując zasady a będziesz na dobrej drodze. Jeżeli gracze poczują, że wszystko jest w ich zasięgu ręki a każdy przeciwnik lub problem do pokonania to po co w ogóle grać? Od razu MG może opowiedzieć graczom w jakich wydarzeniach wzięli udział nie marnując czasu na udawanie grania. Tam gdzie śmierć postaci jest wykluczona, zamiast przeżyć przygodę jako bohater, gracz jest wzięty nie na sesję, lecz na przejażdżkę tramwajem jako turysta. No dobrze, ale jak zrobić, aby sesja nie zmieniła składu w połowie rozgrywki? Proste.\nDopuszczaj śmierć postaci tylko zgodnie z zasadami gry. One same regulują stopień trudności. Ty pisząc scenariusz musisz skonstruować go tak, żeby bohaterowie mieli świadomość konsekwencji swoich wyborów. Niech w scenariuszu będą miejsca, w których czeka na graczy najprawdopodobniej zgon. Jeżeli dojście do tego, co jest efektem złych wyborów to nie miej skrupułów, ani wyrzutów sumienia. Nie fałszuj wyników przy turlaniu. Nie ratuj na siłę postaci, nawet jeśli ją polubiłeś. Nic nie nauczy gracza odpowiedzialności za postać jak świadomość konsekwencji dojrzałych wyborów. Osobną kwestia jest zabicie postaci przez innego BG. Tutaj nie powinny działać punkty przeznaczenia. Śmierć jednej postaci jest zwycięstwem tej drugiej. Nie może być tak, że zwycięzca odnosi porażkę, bo wydany punkt przeznaczenia odwraca skutki jego działania. Pisząc scenariusz musisz przewidzieć możliwość nawet niechcianego konfliktu między graczami. Pozwól okolicznościom rozwijać się swoim torem. Sam nie staraj się na siłę uśmiercać postaci. Jeżeli w tunelu ma być pułapka to nie może być ani złośliwością MG ani nieprzemyślaną konstrukcją. Muszą być spełnione warunki prawdopodobieństwa. Jej umiejscowienie musi być wyjątkowe, jeżeli zagraża życiu graczy i nie powinno być jako samo przekroczenie progu lochów. Niech będą to kluczowe dla wykonania misji drzwi, których nieudana próba otwarcia uruchamia zabezpieczenie. Może być to moment kradzieży przedmiotu, czyli mechanizm zagrożenia zostaje wprawiony w ruch przez działanie BG. Zatem pułapka ze srogimi konsekwencjami powinna być reakcją na akcję. No właśnie. Stare prawo fizyczne. Nie ma akcji, nie ma reakcji. I jak to osiągnąć? Ano tak, że jeżeli gracze tę pułapkę odkryją dzięki swoim umiejętnościom lub pomyślnym rzutom na ich wykrywanie, to automatycznie powinni umieć je rozbroić lub mieć sposób na ich uniknięcie bez dodatkowych rozliczeń. Zatem rozpisując scenariusz pamiętaj, aby nie był rozpisany ani dla nieśmiertelnych, ani aby jego bezpośrednim celem było uśmiercenie postaci. O tym, że Mistrz Gry dla swojego widzimisię, nie może zabijać postaci już rozpisywał się nie będę, bo to profanacja grania fabularnego.\nNie pozwól graczom na całkowity sukces. Muszą czuć sie trochę „oszukani”, przegrani i mieć niedosyt. Inaczej wpadną w samozachwyt. Stwierdzą, że przygoda była prosta. Szybko przyzwyczają się, że wszystko im wychodzi. No dobrze, ale co to ma wspólnego z pisaniem scenariusza? Już na początku musisz ustalić jakie będą nagrody i jakie konsekwencje po zakończeniu przygody. Gracze mogą być pod wrażeniem, że gra idzie o dużo większą stawkę, lub wręcz przeciwnie. Mogą nie zdawać sobie z niej sprawy. Dopiero odkryte na końcu karty pozwolą im odczuć na własnej skórze, że wiedza postaci a nawet gracza nie równa się z wiedzą Mistrza Gry, czyli rzeczywistością uniwersum. Jeżeli zostawisz graczy nasyconych z odpowiedziami na wszystkie pytania, kiesami pełnymi diamentów a u pasa będzie im dyndać głowa smoka, to gracze własnie odnieśli porażkę. A ty razem z nimi. Sesja się nie udała. Gra dobiegła końca i było za łatwo. Stopień trudności był ustawiony niewłaściwie. Nie zrozum mnie źle. Jeżeli graczom uda się dzięki ich wspaniałej grze osiągnąć zadowalające rezultaty, wykonać misję, przeżyć to bardzo fajnie. Lecz jeśli będziesz się trzymał wszystkich przytoczonych na łamach tego tekstu zasad, to droga która przejdą do tego osiągnięcia będzie ciernista, na pewno też coś na niej stracą i zostanie wiele tajemniczych wątków, które będziesz mógł wykorzystać w przyszłości. Gracze będą mieć apetyt na więcej i gra potoczy się dalej. Może jako kampania, a może niedosyt graczy zostanie spożytkowany na innych sesjach, u innego MG. W przyrodzie nic nie ginie. Jeżeli BG osiągną sukces totalny i nie daj Boże zaprowadzeni do niego za rączkę przez MG - po sznurku, to tym bardziej nie docenią tego. Z pewnością nie zaliczą scenariusza do tych kultowych. A tylko ten niesamowity chcesz napisać i poprowadzić prawda?\nAschaar on 15-04-2012, 18:36\nBędzie trywialnie: świetny art, ALE...\nWiem, zawsze jest jakieś ale i zawsze komuś coś nie pasuje, jednak widzę kilka potknięć czy może hmmm... niespójności?\nZacznijmy (ach ta maniera...); na start: do kogo kierowany jest artykuł? Wydaje się, że do początkujących, może najwyżej średniozaawansowanych mistrzów. Do wyjadaczy raczej nie, bo oni to wszystko przerobili już dawno praktycznie... I... zaczynają się schody.\nNigdy nie stroń od proszenia o przyzwoitą historię postaci. Jej treść może być również inspiracją do wątków indywidualnych jak zajdzie potrzeba. Jak to ma być kampania lub sesja z rozmachem, to poproś graczy o przygotowanie kilku znajomych postaciom BNów z ich życia osobistego. Dla Gracza ułatwi to im wczucie się w rolę. Uwiarygodni grę, jeśli pojawią się w niej osoby z życia BG.\nTak, zgoda. ALE. Początkujący MG powinien się bardziej koncentrować na głównej linii scenariusza i kontrolowaniu gry niż na wątkach pobocznych i umieszczaniu w grze dodatkowych BNów. Sam zauważa autor:\nStaraj się też trzymać, o ile to możliwe, wątku głównego. Dopuszczaj poboczne lub dwutorowe jako efekt wyborów postaci. Już na samym starcie nie kombinuj spiętrzonych struktur przeplatających się wątków.\nA każdy dodatkowy BN, każde wydarzenie z historii postaci przywołane w grze to potencjalny wątek. Potencjalna droga, którą mogą podążyć gracze. Jednak przecież...\nPlanując wątki nigdy nie prowadź ich swoimi ścieżkami. Zawsze daj wybór. Stawiając Graczy przed problemem daj kilka rozwiązań\nDoprawdy? To po co pisałem scenariusz o ratowaniu smoka i zabiciu księżniczki, skoro nie po tej ścieżce mam prowadzić graczy? Po co pisać scenariusz? Daj wybór - TAK i jednocześnie prowadź po SWOICH ścieżkach! To, że gracze mają kilka możliwości do wyboru nie znaczy, że mogą robić cokolwiek. Dlaczego nie? Ponieważ mają MOTYWACJĘ do rozwiązania scenariusza. Z jakiś powodów chcą zabić księżniczkę. O to MG musi zadbać niezależnie od tego jak skomplikowany jest scenariusz i skąd płynie motywacja... Podobnie z motywacji wypływa fakt, że\nliczy się drużyna.\nNo, u bardziej doświadczonych MG nie zawsze, ale to inna sprawa...\nNiczego nie ułatwiaj. Ustrzegaj się przed udawaniem jaki to gracze odnieśli niesamowity sukces zdobywając wiedzę, którą chciałeś im przekazać, żeby kopnąć akcję do przodu. Spełnić swoja rolę po najmniejszej linii oporu. Jak ocierają się o niebezpieczeństwo to na własnej skórze. Na żywca. Nie dawaj niczego na tacy dla dobra przygody.\nOj, bzdura. Na resorach. Pamiętaj, że: zawsze mogłeś popełnić błąd przy pisaniu scenariusza i właśnie ekipa go znalazła; zawsze mogłeś zapomnieć im coś powiedzieć i nie mają kompletu informacji do rozwiązania zagadki; zawsze gracze mogą być mniej błyskotliwi niż to założyłeś; zawsze coś co dla ciebie jest trywialne, dla innych takie może nie być... Może się stać tysiąc rzeczy, które powodują, ze rozgrywka utyka w martwym punkcie. Wiec\nOkaż im trochę szacunku\ni ułatw ekipie, lub nawet daj im coś na tacy. Nich twoi gracze mają świadomość, że udaje im się coś osiągnąć, że popychają akcję do przodu, że cel jest coraz bliżej. Ciągle każąc graczy nieudanymi testami osiągniesz tylko zniechęcenie. Dlaczego? Pamiętaj kim są gracze - ludźmi. Ludźmi, którzy w życiu często dostają bęcki i przychodzą na sesję, aby przez chwilę być kimś innym, kimś komu coś się UDAŁO. Oczywiście - również - nie przeginaj w drugą stronę...\nDopuszczaj śmierć postaci tylko zgodnie z zasadami gry. One same regulują stopień trudności. Ty pisząc scenariusz musisz skonstruować go tak, żeby bohaterowie mieli świadomość konsekwencji swoich wyborów. Niech w scenariuszu będą miejsca, w których czeka na graczy najprawdopodobniej zgon.\nJeżeli jesteś początkującym MG - nie rób tego. Może i\nNic nie nauczy gracza odpowiedzialności za postać jak świadomość konsekwencji dojrzałych wyborów.\n, ale do tego potrzebujesz dojrzałych graczy i sam też musisz umieć zapanować nad emocjami. Jako młody MG - nie umiesz.\nŚmierć jednej postaci jest zwycięstwem tej drugiej.\nEj, naprawdę? Zawsze?\n- ty był tylko slogan? Śmierć postaci gracza, a nawet konflikt pomiędzy postaciami są sytuacjami "podbramkowymi" i jako początkujący MG powinieneś ich po prostu unikać dla własnego zdrowia psychicznego i "zajefajności sesji". Nawet jeżeli miałbyś ograniczać postacie przez określone wybory charakterów, profesji, motywacji - zrób to. Lepiej poprowadzić cukierkowatego RPG gdzie drużyna się kocha i dochodzi do finału, niż rzeczywistego, gdzie po kłótni o śmierć postaci gra zostanie przerwana i... pozostanie niesmak.\nCo w felietonie razi? Na pewno brak wspomnienia (faktycznego) o graczach. Nie napisałeś nic o tym ilu, jakich i jak dobrać graczy. Można wyłuskać coś kontekstu, ale zupełnie nie o to chodzi. Gracze są dla scenariusza ważni - inaczej pisze się scenariusz dla początkujących, inaczej dla wyjadaczy. Inaczej oni będą oceniać kultowość...\nI wada główna - niedopasowanie poziomu artykułu do odbiorcy. Szereg wskazówek, z jednej strony podanych w formie dogmatów, z drugiej - nie popartych żadnymi przykładami. Brak jakiejkolwiek podbudowy teoretycznej - trzymaj się opisów lokacji, ale ani słowa jak opisać lokację... Powierzchowność analizy i koncentracja na sposobie prowadzenia - nie na faktycznym scenariuszu.\nTekst, w moim odczuciu - dla początkujących niezrozumiały i niepotrzebnie skomplikowany; dla zaawansowanych - niekompletny i powierzchowny.\nPiwo za chciejstwo.\nPS.: Oceny nie wystawiam. Nie wiem czemu forum się uparło i dostawiło zera.\nOstatnio edytowane przez Aschaar : 15-04-2012 o 19:12.\nCampo Viejo on 15-04-2012, 21:24\nOdnosząc się do aż tak skrajnej krytyki z ostaniach zdań napisze tylko, że tekst nie wyczerpuje tematu ani dla zaawansowanych, ani dla początkujących. Temu jak pisać przygody, projektować kampanie są poświęcone całe rozdziały w poradnikach Know-how a i tak nie ma jedynie słusznej recepty. Ja pisałem do po prostu piszącego scenariusz, skupiając się na kilku aspektach i stąd w nazwie słów kilka. Nie ma zanaczenia, czy jest doświadczony czy zielony. Pewne rzeczy są stałe. A jak ktoś myśli, że zjadł już wszystkie rozumy to chyba nie powienien czytać czychś przemysleń na żaden temat, bo z nich nie skorzysta i tylko będzie marudzić. Szkoda mi go wtedy. Ten co myśli, że już wszystko wie, jeszcze nie odkrył jak bardzo długa przed nim droga do dokonałości obiektywnej.\nO tym jak na przykład napisać lokację można dać nowy artykuł, choć i spomiędzy wierszy można wyłonić kilka informacji. Słów kilka. Nie bez przyczyny napisałem grywalnych. Na tym sie skupiłem. Scenariusz jest procesem żywym i oderwaniu od wyborów graczy jest przedstawieniem i równie dobrze można wysłać graczom skrypt dialogu i otworzyć kółko teatralne.\nNigdzie nie napisałem, że MG musi wprowadzać element gracz kontra gracz. Musi się z tym liczyć i nie wykluczać takich okoliczności, ot co. Co znaczy ma unikać? On nie prowadzi postaci żadnego z graczy osobiście. On prowadzi BNów. O tym, żeby wiedzieć jakie profesje pasują do scenariusza lub żeby napisać skrypt adaptując go na miarę gotowej drużyny pisałem na samym początku. Według Ciebie chyba jednak wychodzi, że to MG ma szukać konfliktu w drużynie podczas gdy, bo gracze to sami z siebie to już na to nie wpadną, tak? Unikanie tego jak Ty to piszesz, to jak granie w Counter Strike z włączonym Friendy Fire, gdzie możesz pruć po swoich. Konsekwecją postaci złej, której interesy są sprzeczne z drużyną, może być taki konflikt. Unikanie go na siłę jest jednak sztuczny. To nie jest konsekwentne. Więc skoro taki gracz został przyjęty to trzeba to uwzględnić, albo nie przyjmować go wcale. Jak już jest, to nie ograniczać mu wyboru gry przeciwko drużynie, czy innego BG. Ja piszę o świadomości tego a niech już początkujący sam sobie wyciąga wnioski, czy to mu rozwali sesję czy doda kolorytu. Po to jest to wspomniane, aby wiedział o tym zanim zacznie pisać scenariusz.\nPoczątkujący MG powinien się bardziej koncentrować na głównej linii scenariusza i kontrolowaniu gry niż na wątkach pobocznych i umieszczaniu w grze dodatkowych BNów.\nPomimo, że cytowałeś to w kontekście czego parafrazowałeś powyższy cytat:\nJak to ma być kampania lub sesja z rozmachem, to poproś graczy o przygotowanie kilku znajomych postaciom BNów z ich życia osobistego.\nNaprawdę nie zrozumiałeś co miałem na myśli o nie prowadzeniu graczy w butach MG? Nie zdziwiłbym się, gdyby to była moja przypadłość dwuznacznego formułowania myśli. Chodzi o to, aby nie było tylko jednego słusznego wyboru, bo to wtedy wcale nie jest wybór. Zabić czy nie zabić. Powiedzieć prawdę czy skłamać. Zabić smoka lub zginąć. Można nastraszyć, można nie skłamać i prawdy nie powiedzieć a smoka przechytrzyć. Organicznie gracza przez posuwające mu pod nos rozwiązania, które są po to aby trzymać graczy na linii scenariusza to żadna gra. O to mi chodziło. A jak gracz stoi na skraju przepaści, to daj na dole jezioro w głębiom dnem o którym nie wie, napisz o drzewie wyrastającym z półki skalnej, niech będzie pod nim grota niewidzialna dla postaci jeszcze, daj możliwość próby zejścia wspinaczkowego. A jak chce skakać niech skacze. Jak nie wybierze żadnego z rozwiązań to niech walczy z tymi co go ścigają. Traci kilka dni na objazd w gardłowej sprawie gdzie liczy się każda godzina. Niech siedzi i płacze jaki MG jest gupi. Na to wszystko masz wpływ tworząc przygodę lub adaptując się do pomysłów graczy na sesji. A jak ci gracz powie olewam smoka i miałoby prowadzić do odejścia od scenariusza w zupełności, to znaczy, że gracz jest niepoważny (jeżeli zgłaszał się do sesji o polowaniu na smoka i gestem Mistrza jest prowadzenie mu solówki) albo źle rozpisałeś scenariusz nie dając dla postaci odpowiednich motywacji i konsekwencji kompletnego zwrotu działania. Jak zrobi tak cała drużyna, a Ty załamujesz ręce, to znaczy, że scenariusz jest kiepski już na starcie, że nie przewidziałeś dalszego rozwoju wydarzeń zaniechania graczy. Ja nie mówię, żeby pisać pięć scenariuszy równoległych. Nawet jednego od A do Z nie ma sensu tworzyć. Dobry scenariusz grywany to taki, gdzie niezmienne i zmienne przeplatają się z działaniami graczy. Jedni nazywają to już improwizacją, a ja przygotowaniem na granie. Improwizacja zła jest wtedy, gdy wymyśla się na poczekaniu wyssane z palca elementy, które mają na celu zawrócenie graczy na jedynie słuszną ścieżkę scenariusza ograbiając graczy z wyborów lub stawiając ich przed jednym, co wychodzi na to samo.\nKwestia nazewnictwa, czy ścieżka, którą wybrał gracz jest już bohatera czy wciąż prowadzącego. Tu chodzi o to, aby nie była to jedyna ścieżka i stąd "swoja" w względem piszącego scenariusz. Warto czasem zastanowić się co autor miał na myśli pisząc coś a nie zarzucać mu głupoty.\nPiszesz o bzdurze na resorach sam chyba na nich się bujając Jak drużyna znalazła lukę w scenariuszu to znaczy, że jest na dobrej drodze i MG powinien teraz stanąć dla wysokości zadania a nie na siłę go dalej miętolić. O tym aby nie dawać graczy nic za darmo jest w kontekście ważnych informacji do ugrania, które powinny być co najmniej wyciągnięte od MG przez choćbym minimalny trud gracza (przez dialog choćby lub zbadanie terenu) a nie deklarację "to ja szukam najlepszego rozwiązania". A udawaniem się nie ma co się przejmować ani naginać zasad. Takie trzeba stawiać wyzwania, aby gracze mogli sobie z nimi lepiej lub gorzej poradzić. Pisałem już o tym Aschaar. Element losowości na niepowodzenie winien być ustawiony marginesowo w wielu miejscach lub pominięty. Nie czytałeś dokładnie chyba.\nW tekście chodziło mi o sposób podejścia do grywalności a doświadczenie Mistrza Gry jest mniej lub bardziej w tym kontekście obojętne. Nawet pójdę dalej, że jak konia za młodu dobrze nie ujeździsz, to zostaną mu trudne do wyplenienia nawyki. Pisanie sceanriusza to proces, który nie kończy się na postawieniu kropki nad i lub końcu.\nEDIT: przeczytałem to com napisał Ci w odpowiedzi i wyszło, że się starsznie mądrzę Muszę popracować nad nie nadymaniem słowa pisanego. No i zapomniłem o najważniejszym. Dziękuję za krytyczne słowo Aschaar, jak zawsze można liczyć na Twoje przemyślenia, choć tym razem z większością się nie zgadzam.\nOstatnio edytowane przez Campo Viejo : 16-04-2012 o 06:59.\nAschaar on 16-04-2012, 17:37\nMyślę, że możemy długo i namiętnie dyskutować o tym czy się w czymś zgadzamy czy nie. Zaryzykuję nawet tezę, że w rzeczywistości w wielu aspektach się zgadzamy, a problem występuje w komunikacji i nazewnictwie. Ja sam mam skłonność do budowania dziwnych konstrukcji językowych, ale Campo, Twoje zdania są czasami tak nadmuchane, że muszę czytać je po kilka razy…\nJakoś dawno temu moja profesor powiedziała: „Dziennikarz nie jest poetą. Czytający nie ma się zastanawiać „co piszący miał na myśli”. To wy macie zadbać, aby czytelnik was zrozumiał i to tak, jak chcecie, aby was zrozumiał.”\nMam też - zwłaszcza po tym co napisałeś - wrażenie, że mój odbiór artykułu byłby zupełnie inny gdyby tytuł brzmiał: "O prowadzeniu grywalnych scenariuszy słów kilka". Ponieważ właśnie na prowadzeniu się koncentrujesz - nie: na pisaniu.\nW cytatach odniosę się tylko do jednej sprawy:\nPisanie sceanriusza to proces, który nie kończy się na postawieniu kropki nad i lub końcu.\nWręcz przeciwnie. Pisanie scenariusza kończy się w chwili postawienia ostatniej kropki. W chwili kiedy uznamy go za zakończony i kompletny. Potem jest już tylko jego prowadzenie, przygotowanie do sesji, i masa innych rzeczy… RPG to zespół kilkunastu procesów. Pisanie scenariusza jest jednym z nich – jednak ma swój początek i koniec.\nMyślę, że zamiast wrzucać kolejne cytaty napisze po prostu jak ja widzę pewne kwestie – będzie chyba szybciej i składniej. Powiedźmy - kwestie konfliktu w drużynie, bo o to szło sporo.\nZabierając się za pisanie scenariusza musisz określić czy zakładasz konflikt w drużynie. Taki konflikt „z założenia” wystąpi podczas sesji, gdy:\n- motywacje i/lub cele postaci są sprzeczne,\n- dopuścisz do gry postacie z charakterami silnie rozbieżnymi lub chaotycznymi,\n- zawrzesz w scenariuszu wydarzenia kontrowersyjne.\nScenariusz z konfliktem jest – owszem – ciekawszy, jednak musisz mieć świadomość, że nad konfliktem trzeba umieć zapanować i trzeba umieć nim kierować, aby nie był dla sesji destrukcyjnym. Jeżeli nie umiesz panować nad emocjami (nie tylko swoimi, ale i graczy) – podaruj sobie taki element scenariusza. Lepiej doprowadzić „skromniejszy” scenariusz do końca, niż przerwać grę po kłótni o śmierć postaci, czy bezproduktywnie siedzieć i dyskutować o tym gdzie pójść czy co robić.\nW pierwszym przypadku – sprzecznych motywacji/celów łatwo może dojść do sytuacji, kiedy gracze będą starali się wzajemnie przekonać do realizacji celów swoich postaci (a tym samym nierealizowania celów innych). Taka dyskusja – jeżeli nie jest umiejętnie kierowana (pomijam kwestię „uparł się”) prowadzi do tego, że gracze utykają w miejscu nie mogąc się wzajemnie przekonać co do słuszności jakiejś drogi. To z kolei szybko prowadzi do zniechęcenia i w efekcie – rozkłada scenariusz i grę. Jeżeli decydujesz się pisać scenariusz z rozbieżnymi celami pamiętaj o tym, że w każdym momencie scenariusza jeden z celów musi być „wyraźniejszy”, czy to przez aktualną sytuację / wydarzenia, czy większą ilość postaci, którym aktualnie „pasuje” jego realizacja. Taki „podświetlony” cel ma za zadanie naprowadzać graczy na właściwy tor kiedy istnieje niebezpieczeństwo, że utkną jednocześnie nie ograniczając ich wyborów czy możliwości.\nSzczególnym przypadkiem konfliktu motywacyjnego jest wyróżniony – konflikt powstały jako wynik kontrowersyjnych wydarzeń jakie pojawiły się w scenariuszu. To kwestia różnego pojmowania abstraktów „dobra” i „zła” przez graczy, a nie przez ich postacie. To dlatego torturowanie przesłuchiwanego dla jednej postaci „dobrej” będzie „jeszcze OK.” (bo wyższe cele), a dla innej „zdecydowanie złe” (bo tortury są złe).\nW końcu – skoro nawarzyłeś piwa poprzez napisanie scenariusza dla postaci o charakterach chaotycznych, czy bardzo rozbieżnych (albo takie postacie przyjąłeś do gry) – to mogę ci tylko dorzucić chipsy do wypicia naważonego piwa. Zasada „dziel i rządź” sprawdza się świetnie przy dojrzałych graczach i dobrych prowadzących – jeżeli tego nie masz, to masz - gotową kłótnię to czy używać siły argumentów czy argumentów siły. Często masz również gotowy nekrolog którejś postaci, bo okaże się, że łatwiej wsadzić nóż w plecy paladyna niż wysłuchiwać jego narzekania, że nie podoba mu się to co robi ta drużyna.\nJednak nawet jeżeli nie założysz konfliktu na sesji – do takiego może dojść, niezależnie od tego jak i jaki scenariusz będziesz prowadził. Gracze bowiem mogą podjąć działania, które doprowadzą do konfliktu kompetencyjnego (która postać wie lepiej i dlaczego), czy wspomnianych wcześniej - konfliktu: celów lub ocen. Nie możesz powstałego konfliktu unikać na siłę (zwłaszcza przez naginanie reguł czy wydarzeń), ale musisz każdy konflikt kontrolować. Jeżeli zauważasz, że gracze zaczynają personalizować dyskusję (zamiast ustami postaci mówią własnymi, wyciągają sprawy prywatne, wprowadzają uogólnienia) musisz skierować konflikt z powrotem na płaszczyznę gry. Niezależnie czy zrobisz krótką przerwę, czy zmusisz postacie do jakiegoś szybkiego, z góry określonego działania, czy zrobisz krótkie podsumowanie przedstawiające graczom wszystkie opcje jakie mają do wyboru – musisz skontrolować konflikt i skierować go w stronę rozwiązania. Po prawdzie – jakiegokolwiek rozwiązania. Tym, czego – uwierz mi – nie chcesz na sesji, jest bezproduktywna kłótnia. Konflikt – nawet gwałtowny – ale rozwiązany, dodaje kolorytu sesji, popycha akcję do przodu, aktywizuje graczy. Jednak nierozwiązany – powoduje tylko niepotrzebne napięcie i zniechęcenie.\nPS. Parafrazując tą samą profesor: "Panie Campo Viejo, jakbym uważał, że nie warto pana czytać - to nie pisałbym krytyki... Mam znacznie ciekawsze rzeczy do roboty niż czytanie miernot."\nCampo Viejo on 17-04-2012, 06:08\nProjektowanie scenariusza musi być w kontekście prowadzenia grywalnego, bo do tego kurka wodna ten scenariusz powinien być. Nie można zaprojektować samochodu wiedząc tylko jak się go prowadzi. Może można nawet nie umieć? Nie wiem. Trzeba znać przede wszystkim wszystko to, co na te prowadzenie wpływa. Zdecydowanie można prowadzić samochód nie wiedząc nic o jego projektowaniu. RPG to gra fabularna. Gra fabułą. Grywalność jest najważniejsza. Scenariusz to jeszcze nie jest jeszcze ani gra, ani cała fabuła. To są podwaliny. Fabuła rodzi się w graniu. Gra jest wynikiem, przyczyną i kontynuacją fabuły. Jeśli fabuła jest rzeźbą, to rzeźbiarzem jest MG i Gracze. Gra to proces twórczy rzeźbienia a scenariusz to materiał. Ja to tak widzę.\nTo może napiszę wprost to co wydawało mi się jasną oczywistością. Pisząc scenariusz trzeba rozumieć jak się prowadzi grę i co na nią wpływa. Celowo napisałem pokazując istotne rzeczy z gry, bez których zrozumienia, scenariusz nie będzie za bardzo grywalny. Rozpisujac przygodę nie tylko trzeba patrzeć na nią z perspektywy Gracza i Mistrza Gry. Trzeba też stanąć obok nich i spojrzeć na temat szerzej. Majster na budowie nie musi być architektem. Projekt zrealizuje. Piszący scenariusz to nie tylko MG, to już nieco więcej, a raczej inaczej... To nawet nie projektant, ani designer, ani architekt. To tylko, a może aż ogrodnik, rolnik siejący osadzone w czasie i przestrzeni wydarzenia, miejsca i postacie. Siewca przygody. Wiadomo, że w praktyce po prostu MG pisze scenariusz na własne potrzeby, a czasem i Gracz, który postanawia zacząć prowadzić, a jeszcze doświadczenia w tym nie ma. O tym, że przez Indie trzeba już być nie jeden raz MG już jako Gracz pisał nie będę. Piszemy o klasyce. Nie koncentruję się tylko na pisaniu o prowadzeniu, lecz na pokazaniu, że w kontekście prowadzenia choćby wymoszczony i dopieszczony misternie scenariusz może być sztuką teatralną a nie skryptem przygody. Aby była grywalna, trzeba napisać ją pod kątem prowadzenia i dlatego tak dużo przykładów. A, że i w kilku miejscach odpłynąłem w dygresje to swoją drogą. Wydawało mi się, że taka forma jest łopatologią dla myślących a pewnych rzeczy nie trzeba wałkować a raczej walić prosto między oczy. Ale, jak się okazuje trzeba jeszcze umieć trafić\nPisanie scenariusza kończy się w chwili postawienia ostatniej kropki. W chwili kiedy uznamy go za zakończony i kompletny. Potem jest już tylko jego prowadzenie, przygotowanie do sesji, i masa innych rzeczy… RPG to zespół kilkunastu procesów. Pisanie scenariusza jest jednym z nich – jednak ma swój początek i koniec.\nNo. Powinien mieć pierwszą i ostatnią stronę. W środku też coś napisane być powinno. Koniec i kropka.\nW scenariuszu musi być przewidziane miejsce na opowiedzenie opowieści przez Mistrza i Graczy. Wspólnie. Podczas gry. A nie tylko snucie historii przez piszącego scenariusz o hermetycznie kompletnym obrazie. W zamkniętym szczelnie turnee po punktach i podpuntach szlaku MG, który został wytyczony podczas pisania scenariusza. Gdzie nie ma miejsca na kontrolowany chaos i twórczą wolność graczy. Jak nie będzie procesem, czyli produktem interakcji obu stron, to zazwyczaj kończy się liniowo albo kompletną improwizacją. Zdaje sobie sprawę, że przeplatają się tu gra z projektowaniem scenariusza. I że czytając może wyglądać, że chodzi mi o kurs mistrzowania. Nie znam jego recepty, ani za dojrzałego strasznie się nie uważam. Wydaje mi się jednak, że to o czym piszę ma sens i już powinno być brane pod uwagę na samym początku. Zanim rozpocznie się ta gra. Improwizować najbardziej to powinni gracze, bo to oni zostają postawieni w ekstremalnych sytuacjach, na które często nie są przygotowani. Są zaskakiwani, przez MG, który stara się zainteresować nieprzewidywalnością. Pisząc jednak scenariusz, sam autor musi założyć,że go gracze zaskoczą i spodziewać się niespodzianek. Do tego można się przygotować i nie jest to strasznie trudne. Nie jest też łatwe, ale po co jeszcze sobie utrudniać? Już w założeniach ograniczać sobie pole manewru? Bo jak skończy się pisać scenariusz i postawi wszędzie kropkę nie przewidując nieprzewidywalnego, to takiego MG gracze znajdują zazwyczaj z obciągniętymi do kolan spodniami. Nie twierdzę, że muszą Gracze taką wpadkę zawsze odkryć, chyba nawet dzieje się to bardzo rzadko, ale po co się pocić, denerwować i zaczynać potworzyć? A zostaje się na tym złapanym dokładnie wtedy, gdy gracze zrobią coś, czego scenariusz zupełnie nie przewidział. Więc zamiast tworzyć zamkniętą wycieczkę po muzeum, lepiej jest spojrzeć na wszystko szerzej i bardziej elastycznie. Nie da się zaplanować tylko jednej drogi dla drużyny, żeby nie była szlakiem turystycznym. Nie da się też zaplanować każdego szlaku, który rozdziela się od głównego. To znaczy da się, ale to jest tak samo bez sensu. Błędne koło. Dlatego projektując scenariusz trzeba wyznaczyć cel a jego realizację zostawić graczom. Dać im narzędzia i materiał. I na tym materiale piszący skupić się musi. Tym jest właśnie projektowanie. Prosty i banalny przykład, który można przenosić przez analogię na inne płaszczyzny: nie jest mądrym planowaniem scenariusza przygotowanie ważnej rozmowy na zamku i do tego jednej tylko komnaty w której ma się odbyć. Wypada choćby pobieżnie ogarnąć cały zamek i co ważniejszych NPców. Zwykły szkic wystarczy z uprzednio ustalonymi stałymi. Że jak nagle gracz postanowi wywinąć podczas pobytu tam jakiś numer, to MG nie musi na poczekaniu wymyślać od zera otoczenia. Podświadomie sugerować się albo chęcią ułatwienia albo utrudnienia dla gracza - bo nie daj Boże odejdzie jeszcze dalej od mojej linii scenariusza. Tak więc pisząc, że nie powinien być to proces zamknięty chodziło mi o to, że nie może być ograniczony tylko do jedynie słusznej ścieżki zdrowia którą wytycza barierami i drogowskazami schematu skryptu. On ma być przestrzenią, w której jest miejsce na lot, płynięcie, jazdę, bieg, chód, czołganie się i kicanie wszystkimi drogami i sposobami, a nie tylko jednokierunkową autostradą dla pojazdów zmechanizowanych. Wiadomo, że nie każdy wybór jest zły. A czasem trzeci gorszy od grugiego.\nO ile początek scenariusza możesz znać, to koniec można tylko przewidywać. Dokąd zaprowadzi droga i w którym miejscu i kiedy zostanie postawiona ostatnia kropka, to zależy do graczy. A od mistrza to zależy, kiedy zaczyna projektować grę. Jak będzie o tym pamiętał to napisze scenariusz taki, który to graczom umożliwi. Tak więc to miałem na myśli, aby nie stawiać „kropki nad i lub końcu”. Aby to gra ją postawiła, tam gdzie po prostu wypadnie. Ja wiem, że chaotycznie piszę i skrótami myślowymi, zazwyczaj w pośpiechu, ale to chyba nie było takie trudne... Zwłaszcza, że napisane w odpowiedzi po przedstawieniu punktu widzenia w dosyć obszernym tekście posta pierwszego. A jak widać było.\nPrzeczytałem uważnie co napisałeś o konflikcie w drużynie. I do której mojej wypowiedzi, której cytować nie chciałeś, jest to napisane jako Twój, różny od mego, punkt widzenia? nie napisałem o wielu rzeczach i dobrze, że ci się chciało nie dość, że to zauważyć to jeszcze samemu napisać.\nTwoja belferka miała rację. A ja chyba faktycznie, i niestety, nie umiem korzystać z prostoty prozy. Chyba zamiast brać się za pisanie o pisaniu scenariuszy, powinienem poczytać o pisaniu w ogóle Na dodatek kiedy chcę napisać dwa słowa, wychodzi dwadzieścia i potem mam nie powiem w co dużo korekty literówek i ortów. Stylu już nie ruszę. Patrzę na zegarek i znowu mi zeszła godzina A z oszczędnością formy w zabawie z „poezją” to problemu faktycznie, aż takiego raczej nie mam, choć zdarza się i tam tekst przegadać...\nKelly on 23-04-2012, 23:53\nCałkiem niezły artykuł, chociaż trzeba przyznać, ze zgadzam się mniej więcej z połową postawionych tez. Przyznaję, ze wspomnę bardziej na temat tych, z którymi się nie zgadzam. Campo piszesz bowiem „prowadź tak a tak, wtedy będzie dobrze”. Ja wolę mówić „prowadź ta, żeby się wszyscy uczestnicy gry dobrze bawili. Wtedy będzie dobrze.” Jedynym bowiem wykładnikiem jakości prowadzenia jest zadowolenie. Jak to praktycznie przełożyć na sesję? Ano warto pytać graczy, co im się podoba, jak chcieliby grać, jaki styl się samemu preferuje oraz obserwować.\nOsobiście jestem stanowczym przeciwnikiem twierdzenia: dopuść losowość, bo przecież normalnie różne rzeczy się zdarzają. I co z tego, ze się zdarzają? Znałem GMa, który rzucał graczom na zawał serca, tłumacząc, ze takie rzeczy się zdarzają podczas pojawienia się jakiegoś potwora. Przyznaję, ze czasem lubię sobie porzucać oraz wiem, że gracze lubią. Lubią niektórzy, kiedy im się wydaje, że dzierżą los w swoim ręku. Dlatego i tylko dlatego należy pozwalać rzucać. Według mnie prowadzenie to trochę sztuka uwodzenia graczy. Sądzę, że istotnym elementem prowadzenia jest takie kreowanie sytuacji, żeby graczom wydawało się, ze całkowicie sami wybierają drogę podejmując decyzje, ale tak naprawdę, żeby wybierali to, co GM przewidział oraz co pasuje do tego, co przygotował. Jak to się ma do rzucania? Otóż rzucać należy tam, gdzie ma to mniejsze znaczenie, natomiast gracze muszą być przekonani, że to ma znaczenie podstawowe.\nPiszesz Campo: nie oszukuj. Powiem kompletnie odwrotnie: dbaj, żeby wszyscy byli zadowoleni. Jeśli wymaga to naciągnięcia rzutu, to go naciągnij.\nNie zgadzam się także, ze zdjęciem głównej odpowiedzialności z GMa za sukces gry. Wiadomo, gracze mają swój udział, ale to GM jest dla Graczy, a nie odwrotnie. Jeśli gracze sobie nie raczą, albo mają słabszy dzień, to pryncypialność GMa stanowi fatalna rzecz dla zabawy. Jaki bowiem będzie rezultat sesji; M się nie zabawi, gracze się zanudzą, nie mniej jednak GM będzie mógł dumnie powiedzieć, że jak miał im nie podpowiadać, tak nie podpowiedział. Fajnie, jednak według mnie nie o to chodzi.\nCo do operowania tak bardzo zachwalanym prawdopodobieństwem: trzeba mieć wielkie doświadczenie, żeby wiedzieć, gdzie można sobie na to pozwolić, gdzie nie. Tak samo, jak z dopuszczaniem śmierci postaci. Naprawdę kwestię tą radzę omówić każdemu z graczami przed sesją, tak samo jak podejście do wzajemnych wyrzynek pomiędzy postaciami. Wiele osób ma tutaj kompletnie inne oczekiwania pod względem czerpania przyjemności z grania, niżeli to, co przedstawiłeś.\nJeśli jednak uważasz, że nie wolno graczom pozwolić na całkowity sukces, to kolejna kość niezgody. Gracom czasem się powinno pozwolić na sukces większy, niż się spodziewali, czasem za nie pozwolić na żaden. Według mnie taka zmienność znacznie lepiej wpływa na motywacje graczy niż fakt, ze zawsze będzie coś nie tak.\nCampo Viejo on 02-09-2012, 00:45\nPrzepraszam Cię Kelly, że tyle czasu mi zajęło odpisanie Ci w tym temacie. Na początku chciałem dać wypowiedzieć się jeszcze komuś, potem nie miałem czasu, potem padło forum, potem ja dalej nie miałem czasu aż w końcu zapomniałem\nKelly ja się z tym zgadzam. Ale nie da się napisać scenariusza, który będzie na tyle uniwersalny, że podpasuje wszystkim bez wyjątku. To tak jak z filmami, muzyką czy rodzajem dyscypliny sportowej. To rzecz gustu. To nie jest artykuł o tym jak rozpisać rekrutację (de facto chyba gdzieś czytałem na LI już taki felieton o naborze). Sprawę doboru graczy zostawiłem w ujęciu tematu jako rzecz drugorzędną z kilku powodów. Założyłem i o ile pamiętam napisałem, że zakładam, że MG wie konkretnie komu chce tę przygodę poprowadzić (zwyczajnie dla swojej drużyny), lub, że planując sesję, wie jaki rodzaj graczy chce w niej widzieć. Postać, która ginie na sesji, gdzie było jasno powiedziane, że śmierć jest elementem gry, może być niezadowolona do woli. Nawet lepiej, bo to też emocje. Jak długo odejście BG z gry było wynikiem gry, a nie metagamingu i zakulisowych matactw, to wszystko jest fair play – bo takie były zasady gry. I ten artykuł o którym piszę, jest właśnie skierowany do takich MG i takich Graczy.\nGdyby ktoś miał opracować taktykę piłkarską o nastawieniu ofensywnym, to można się w niej spodziewać wszystkich elementów to realizujących, czyli szybkie tempo, bezpośrednie lub krótkie podania, znaczący pressing, być może wysunięta linia obrony i gra napastnikami, skrzydłowymi lub rozgrywającymi pomocnikami czyli zawodnikami atakującymi i wspomagającymi ataki. Możesz napisać, tak jak Aschaar, że powinienem zmienić tytuł, ale już pisałem, że nei pisze do wszystkich, bo to monolog. Wtedy pisze się do nikogo. Wszystkim nie dogodzisz. Musiałbym skupić się tylko na wspólnych elementach wszystkim scenariuszom z pominięciem tez według Ciebie kontrowersyjnych i dyskryminowałbym tych, którzy nie lubią grać nieśmiertelnymi bohaterami tych mało edukacyjnych kreskówek, w których choć przemoc jest na każdym animowanym kroku, to w zasadzie bohater jest nie do zdarcia, na co najbardziej nabierają się małe dzieci.\nNie zgadzam się. Rzucać należy tam, gdzie przewidziane są rzuty wynikające z okoliczności. Jeżeli bohater w życiu nie widział nic nienaturalnego, strasznego, itd a będzie wystawiony na taki widok, bezpośrednie niebezpieczeństwo to rzut na opanowanie, zachowanie zimnej krwi, przezwyciężenie obrzydzenia/strachu/odruchów bezwarunkowych jest rutyną. Wszystko zależy od tego kim jest gracz i kontekst. Po to są te cechy. Po jednym spłynie, drugi popuści w gaci a trzeci spanikuje i ucieknie lub zostanie zmrożony w swoim działaniu. Przykład podający zwał serca jest skrajny i nieadekwatny. To przesada i nie mogę traktować tego jako argument, tym bardziej, że jestem takiego samego zdania,że co za dużo to nie zdrowo. Na to czy piorun trafi bohatera podczas burzy rzucał nie będę. Ale, jak ściągnie na siebie gniew boga/bogów i z zasad gry będzie wynikało, że rzut krytyczny ma megakatastroficzne konsekwencje, to po graczu zostaną dymiące buty. Widać w takim świecie, tak się zdarza przy spełnieniu pewnych warunków, a ludzie lekką ręką bogów nie obrażają nie tylko z szacunku ale i ze strachu. Bezmyślność i brak dbania o konsekwencje nie może być nagrodą bezkarności kiedy los/przeznaczenie/rzut kością pokaże krytyk.\nRzecz gustu. Ja bym sie obraził na MG, który by mi naciągał i mimo jego dobrych intencji czuł się oszukany. To jak oszukiwanie w sporcie. A dogodzic wszystkim sie nie da. To juz zostało dawno odkryte. Takie prowadzenie to gra niustających kompromisów i naciągnięta do granic jeżeli nie możliwości, to wiarygodności.\nOK. To różnica między nami jest taka, że ja jestem zdania, że odpowiedzialność po stronie MG, choć jest, to nie jest główna. To gracze grają, a MG ich prowadzi. Jak gracze idą do nikąd, nieustannie lekceważąc liny i koła ratunkowe albo po prostu losowo wybierając źle, bez ich winy, to trudno. W jednym przypadku drużyna dała ciała a w drugim miała pecha. Zresztą nigdzie nie pisałem, żeby możliwość jakiejś katastrofy czyhała na każdym zakręcie. Wręcz przeciwnie. Zaczynam tłumaczyć sie z czegoś co nie było przesłaniem tego artykułu.\nJeśli jednak uważasz, że nie wolno graczom pozwolić na całkowity sukces, to kolejna kość niezgody. Gracom czasem się powinno pozwolić na sukces większy, niż się spodziewali, czasem za nie pozwolić na żaden. Według mnie taka zmienność znacznie lepiej wpływa na motywacje graczy niż fakt, że zawsze będzie coś nie tak.\nFaktycznie to napisałem w sposób niefortunny. Chodziło mi nawet nie tylko o to czy na przykład smok zostanie zabity i jego skarby zdobyte, ale jaki jest punkt wyjścia do dalszego prowadzenia kampanii. Może zrobili sobie potężnego wroga w zakochanej Smoczycy, bratniej duszy zabitego potwora? Może złoto było przeklęte i ciąży na nich klątwa, a może po prostu ściągnęli na siebie uwagę potężnej organizacji, która potrzebuje zastrzyku świeżej gotówki? Raczej chodziło mi o to, aby nie było totalnego happy endu, który możliwy jest tylko w komediach romantycznych a życiu codziennym zdarza się rzadko. Odnosimy, mniejsze lub większe sukcesy, przechodzimy wzloty i upadki. W kontekście prowadzenia jednostrzału myślę, że warto zostawić wszystko losowi i dać ugrać graczom wszystko to o co walczyli. Rozpisując jednak kampanię, zadbać o to aby duży sukces miał choć mały cień obosiecznego miecza, aby Gracze mieli jak do tego wracać wspomnieniami, zastanawiać się nad konsekwencjami wyborów, mieć wreszcie zalążek i furtkę wyjścia do kolejnej przygody. Nie piszę aby tylko męczyć graczy i motywować ich samym kijem nigdy nie dając ugryźć marchewki. Zwracam uwagę, aby każda nawet najbardziej heroiczne zwycięstwo miało swoją cenę. Tak jak na przykład losy wszystkich nosicieli brzemienia Jedynego Pierścienia, nawet po pokonaniu Saurona. Są takie rany, które nigdy się nie goją.\nCiesze się jednak, że zgadzamy się w wielu więcej sprawach niż różnimy w tym temacie.


Tydzień Branży Farmaceutycznej w pracuj.pl,\nstrona główna Tydzień Branży Farmaceutycznej w pracuj.pl\nTydzień Branży Farmaceutycznej w pracuj.pl\nOpublikowano: 13 listopada 2003. Kategoria: Rynek.\nCzternaście firm farmaceutycznych weźmie udział w rozpoczynającym się 17 listopada Tygodniu Branży Farmaceutycznej, który odbędzie się na stronach wortalu o pracy, karierze i edukacji – Pracuj.pl.\nTydzień Branży Farmaceutycznej to propozycja dla wszystkich osób, które myślą o pracy i karierze w firmach zajmujących się produkcją lub sprzedażą leków. Portal Pracuj.pl organizuje już kolejny – po tygodniach konsultingowym i telekomunikacyjnym – tydzień branżowy.\nPrzez pięć dni na stronach pracuj.pl zamieszczane będą cenne informacje na temat tego sektora, a na pytania internautów odpowiadać będą – podczas czatów – przedstawiciele czternastu firm farmaceutycznych: GlaxoSmithKline, Roche, Sanofi-Synthelabo, Polpharma, Eli Lilly, Pliva Kraków, Adamem, MDM, Jelfa, Wyeth, Novo Nordisk, Aventis Pharma, Egis i Torfarm.\nTydzień Branży Farmaceutycznej to okazja do dogłębnego poznania specyfiki pracy przedstawicieli medycznych, pracowników naukowych i farmaceutów w firmach działających w Polsce.\nOrganizatorzy wydarzenia stworzyli możliwość wcześniejszego zadawania pytań przedstawicielom firm farmaceutycznych i wysyłania propozycji tematów, które będą poruszane na czatach.\nSylwester KozakTydzień Branży Farmaceutycznej w pracuj.pl 11.13.2003


Sygnał 24 - Nieprzejezdna ścieżka dla rowerów i pieszych pod wiaduktem - Konin24.info\nInformacje » Sygnał 24 » Nieprzejezdna ścieżka dla rowerów i pieszych pod wiaduktem\nNieprzejezdna ścieżka dla rowerów i pieszych pod wiaduktem\nKonin 20.08.2021 11:58\nJak alarmuje na swoim fanpage'u grupa "Rowerowy Konin", nieprzejezdna jest ścieżka dla pieszych i rowerzystów pod remontowanym wiaduktem w ciągu ulicy Przemysłowej. Dodatkowo profil zwraca uwagę na fakt, że to oni musieli poinformować o utrudnieniach, bowiem nie można się o nich dowiedzieć z żadnych komunikatów miejskich.\nRemont 60-letniego wiaduktu na ulicy Przemysłowej, który ma potrwać kilka miesięcy i ma kosztować 3,5 miliona złotych, z czego 1,7 miliona na ten cel miasto otrzymało z budżetu państwa, ma potrwać do końca listopada.\nO ile zamknięcie ścieżek pod wiaduktem jakąś wielką niespodzianką nie jest, o tyle brak komunikatów ze strony miasta na ten temat może budzić zdziwienie. W artykule na stronie www.konin.pl - w artykule z dnia 04.08.2021 roku - możemy przeczytać, że "(...) W dalszym etapie prac pod wiaduktem w ciągu ulicy Kolejowej - 11 Listopada wprowadzone będzie ograniczenie ruchu - tam będzie odbywał się wahadłowo przy sterowaniu sygnalizacją świetlną. Prosimy o stosowanie się do wprowadzonej organizacji ruchu i ograniczeń. (...)".\n"(...) W dalszym etapie prac pod wiaduktem (...)", czyli już teraz? Na dodatek fanpage zwraca uwagę na brak prawidłowego oznakowania, widoczny jest bowiem tylko znak zakazu ruchu dla pieszych. Na pieszej ścieżce ustawiony jest biało-czerwony płot. Jest on również ustawiony na końcu chodnikowej części ścieżki rowerowej.\nJak zwraca uwagę "Rowerowy Konin", nie wyznaczono także objazdu dla mieszkańców, którzy rowerami przemieszczają się w kierunu V osiedla. Na podstawie znaku mieszkańcy kierowani są do przejścia dla pieszych przez ulicę Kolejową. Fanpage zadaje pytanie, w jaki sposób należy włączyć się do ruchu, by następnie kontynuować jazdę w ruchu ogólnym. Jakby tego było mało, na odcinku ulicy Kolejowej od strony V osiedla - na jezdni - obowiązuje zakaz ruchu rowerów.


Kobyliński Szymon - galeria Artkomiks\nSzymon Tadeusz Kobyliński (ur. 22 maja 1927 w Warszawie, zm. 15 kwietnia 2002 w Warszawie) – polski grafik, rysownik, karykaturzysta, satyryk, historyk, scenograf (głównie teatralny, ale także i filmowy), a także jeden z prekursorów polskiego komiksu.\nUrodził się w rodzinie malarskiej i po części kontynuował te tradycje. Swój pierwszy rysunek prasowy opublikował już w 1936 r. Absolwent XIX LO im. Powstańców Warszawy w Warszawie. Studiował grafikę na warszawskiej ASP oraz historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim.\nDziałalność pisarską zintensyfikował zwłaszcza w latach 80., kiedy to przestał występować w telewizji, po tym, jak w stanie wojennym wyemitowano, wcześniej nagrany, materiał z udziałem jego i oficerów Wojska Polskiego, sugerujący popieranie działań WRON.\nJako pierwszemu w PRL-u udało się Kobylińskiemu opublikować (w Panoramie w latach 1971-1973) cykl artykułów pt. “Gawędy herbowe”, poświęconych heraldyce i polskim herbom szlacheckim. Wcześniej temat ten był dopuszczany przez cenzurę tylko w pracach ściśle naukowych, a “Gawędy herbowe” stanowiły przełom, po którym zapanowała wręcz moda na szlacheckie tradycje.\nBył żonaty z Danutą Will, z którą miał syna Macieja.\nW 2003 roku ukazała się korespondencja między Szymonem Kobylińskim a Aleksandrą Ziółkowską-Boehm pt. “Nie minęło nic, prócz lat“.\nIlustracja: Zilustrował ok. 300 książek oraz wydał 20 własnych. Ilustrował najważniejsze dzieła literatury polskiej m.in. “Pana Tadeusza” czy “Trylogię“. Jest m.in. autorem portretów uzupełniających “Poczet królów i książąt polskich” Jana Matejki. Nie ograniczał się tylko do pozycji historycznych czy literackich, jego rysunki znalazły się w takich książkach jak: poradnik seksuologiczny, “Słownik idiomów angielskich“, antologia humoru półsłówek, popularnonaukowa książka o genetyce, podręczniki: dla informatyków – “Konwersacyjne otoczenie programowe języka Pascal“, dla fizyków “Od liczb zespolonych do tensorów, spinorów, algebr Liego i kwadryk“, czy wreszcie “Stanisława Waltosia Proces karny“.\nTelewizja i film: Był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci telewizyjnych. Od początku istnienia Telewizji Polskiej prowadził tam swoje ilustrowane gawędy. Występował zwłaszcza w programach dla młodych widzów, np. w Teleranku. Był także uczestnikiem teleturnieju Pojedynek, w którym potykał się z Bernardem Ładyszem.\nWystąpił w filmie i serialu “Ogniem i mieczem“, gdzie zagrał senatora Ostroroga.\nKomiks: Był autorem niemal legendarnego komiksu “Stary zegar” z 1957 roku oraz trzech zeszytów z serii “Przygody pancernych i psa Szarika” (1970-1971). Publikował również w czasopiśmie poświęconym komiksowi “Relax”. Był autorem następujących komiksów: “Stary zegar” Biuro Wydawniczo-Propagandowe “RUCH”, Warszawa 1957; “Przygody pancernych i psa Szarika” (1970-1971) 3 części; “Początki państwa Polskiego” dwa epizody z cyklu umieszczonym w czasopiśmie komiksowym “Relax”; “Poselstwo do Gniezna“, w: “Relax” nr 1; “Do grodu Kraka“, w: “Relax” nr 2; “Historia z uśmiechem” cykl w “Relaxie” ukazała się w numerach: 1,3,4,7,8.\n“Każda miłość polega nieodmiennie od tysiącleci na tym samym: na myśleniu o obiekcie uczuć intensywniej, niż o własnej korzyści.” – Szymon Kobyliński\nProdukty oznaczone “Kobyliński Szymon”\n10001 zł - ∞ (1)\nTajemnicza skrzynka (kompletny 10-stronicowy komiks)


„Nie śnię o głowicach jądrowych”- Łukaszenka wyjaśnia dlaczego nie jest dyktatorem\nPrezydent Białorusi udzielił ekskluzywnego wywiadu dziennikarzom kanału telewizyjnego „Russia Today”, w którym przyznał się do klęski projektu budowy Związku Białorusi i Rosji, wypowiadał się nt. homoseksualizmu i wyjaśniał, dlaczego nie jest dyktatorem.\nPaństwo Związkowe – 20 lat w miejscu\nW telewizyjnej wersji wywiadu dziennikarka Safiko Szewernandze zapytała Aleksandra Łukaszenkę, dlaczego po 20 latach budowania Państwa Związkowego Rosji i Białorusi nie wprowadzono wspólnej waluty, ani innych atrybutów wspólnej państwowości. „Musimy przeprowadzić referendum, na którym ustalona zostałaby Konstytucja Związku, chociaż zawarta umowa posiada pewne elementy Konstytucji. Ale takie referendum nie zostało przeprowadzone – powiedział prezydent Białorusi.- Zostały poczynione znaczne postępy, ale brakło nam sił, żeby zrealizować założenia umowy. Z czasem doszliśmy do tego, że jeszcze nie dojrzeliśmy do utworzenia Związku Rosji i Białorusi”. Łukaszenka dodał, że, według niego, proces utworzenia Państwa Związkowego dał impuls do stworzenia „bardzo ciekawego, nowego projektu – Unii Celnej”.\nZa biedny na dyktaturę\nNa pytanie kto przejmie władzę po obecnie panującym prezydencie, Łukaszenka odpowiedział, że nie ma zamiaru przekazać urzędu swoim dzieciom, ani innym krewnym. Łukaszenka stwierdził też, że nie traktuje poważnie opozycjonistów biorących udział w ostatnich wyborach prezydenckich.\n„Żeby zostać dyktatorem, takim jak Stalin, niezbędne są środki. Czy ja śnię o głowicach jądrowych? Nie! Nie mam tyle ropy co Hugo Chavez w Wenezueli. Nie mam tyle gazu ziemnego, ile jest w Rosji. Żeby być dyktatorem i „dyktować”, trzeba mieć na to środki.”- wyjaśnił Łukaszenka.\n„O gejach nie doczytałem”\nPrezydent Białorusi odniósł się też do sytuacji, kiedy podczas spotkania z przedstawicielami polskiego i niemieckiego MSZ wypowiadał się na temat parady równości i orientacji seksualnej. „Sikorski zaczął ten temat, ja mu odpowiedziałem, a on zaczął zadawać podchwytliwe pytania – wyjaśnia Łukaszenka – Wyraziłem swoje poglądy: dobrze, lesbijstwo kobietom daruję, ale „gejostwa” mężczyznom nigdy. Dlaczego? Kobiety są lesbijkami, bo mężczyźni są kiepscy. A oni nic na to nie powiedzieli, tylko słuchali. Nawet nie zwróciłem uwagi na ich wyraz twarzy. A jak pojechali, to nagle poczuli się bardzo urażeni. Potem minister spraw zagranicznych (Białorusi – red.) powiedział mi, że lepiej by było, gdybym nie poruszał tego tematu. Dlaczego, pytam. Ale, czemu on… Czemu on mi wcześniej tego nie powiedział? A on: przecież napisałem. A ja nie po prostu nie doczytałem”.


Wpisy dla tagu: Nowa Lewica\nAndrzej Szejna: nie ma już Zjednoczonej Prawicy\n- Odejście z rządu Jarosława Gowina oznacza kryzys w Zjednoczonej Prawicy - uważa poseł Nowej Lewicy Andrzej Szejna. - Brak dotychczasowego koalicjanta pokazuje, że nie ma już Zjednoczonej Prawicy - dodaje.\n12.08.2021 / Andrzej Szejna\nGościem czwartkowej Rozmowy Dnia o godz. 8.30 był poseł Andrzej Szejna, lider nowej Lewicy w województwie świętokrzyskim.\n„Polityczki Lewicy. Zrobimy to lepiej” - z takim hasłem do Kielc przyjechały posłanki Lewicy, które przy Skwerze Szarych Szeregów zorganizowały piknik na trawie. Posłanka Katarzyna Kotula wyjaśniła, że stolica Świętokrzyskiego jest...


Były prezes Orlenu odpiera oskarżenia. "Bezpardonowy atak we mnie i w moją rodzinę" - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaByły prezes Orlenu odpiera oskarżenia. "Bezpardonowy atak we mnie i w moją rodzinę"\nByły prezes Orlenu odpiera oskarżenia. "Bezpardonowy atak we mnie i w moją rodzinę"\nŚledczy znowu interesują się byłym szefem paliwowego koncernu Jackiem Krawcem. Telewizja publiczna wyemitowała materiał, który miał pokazać że w czasie kadencji Krawca dochodziło do nadużyć przy finansowaniu imprez firmy. - To atak medialny w samym środku kampanii wyborczej - odpowiada były prezes Orlenu.\nB. prezes Orlenu Jacek Krawiec tłumaczy się z nieprawidłowości ws. finansowania jego zagranicznych wyjazdów. (Fot: grzegorz mamot)\n"Oświadczam, że reportaż wyemitowany w dniu 12 września 2019 roku w „Magazynie Śledczym Anity Gargas” w programie TVP 1, a także materiał opublikowany w dniu 6 września 2019 roku w portalu wpolityce.pl, zawierają nieprawdziwe i szkalujące mnie informacje i sugestie dotyczące zdarzeń związanych ze sprawowaniem przeze mnie funkcji Prezesa Zarządu PKN Orlen S.A." - napisał Jacek Krawiec w oświadczeniu.\nDalej czytamy: "Oba materiały są bezpardonowym atakiem wymierzonym we mnie oraz w moją rodzinę i stanowią próbę podważenia mojej uczciwości i profesjonalizmu. Sukcesy PKN Orlen S.A. za mojej prezesury znajdują pełne odzwierciedlenie w wynikach Spółki."\nKrawiec wyjaśnia, że w latach 2008-2015 wartość spółki PKN Orlen miała urosnąć o 15 mld zł do 28 mld zł, ponadto zadłużenie firmy miało zmaleć do 1 mld zł, zysk powiększony o amortyzację wynieść 7,7 mld zł w 2015 roku.\nObejrzyj: Ograniczenie szarej strefy w paliwach. "Więcej inwestujemy w energetykę"\nPrzypomnijmy, że w materiale w telewizji publicznej ujawniono szczegóły zagranicznych wyjazdów byłego prezesa Orlenu Jacka Krawca, sugerując nieprawidłowości finansowe z udziałem agencji zewnętrznych świadczących usługi na rzecz koncernu. Były szef koncernu zapowiedział, że podejmie kroki prawne.\nCzytaj: Były szef Orlenu. Kim jest Jacek K?\n"Wbrew informacji zawartej w programie „Magazyn Śledczy Anity Gargas”, jego autorzy nie próbowali się ze mną skontaktować. Twierdzenie, jakoby było inaczej jest równie nierzetelne jak cały program. Z uwagi na to, że medialny atak na mnie oraz na moją rodzinę odbywa się w samym środku kampanii wyborczej, uznać należy, że są to działania inspirowane przez siły polityczne. Od zakończenia pracy w PKN Orlen S.A. w 2015 roku nie jestem osobą publiczną. Dlatego też kategorycznie nie życzę sobie, aby wykorzystywano mnie oraz członków mojej rodziny do bieżących rozgrywek politycznych" - wyjaśniono w oświadczeniu.\nDowiedz się: Orlen zbuduje sieć na Słowacji. Początek ekspansji w najbliższych tygodniach\nZ uwagi na podejrzenie nadużyć CBA zatrzymało Jacka Krawca. Dodajmy, już drugi raz w tym roku.\nTagi: cba, wiadomości, gospodarka, orlen, jacek krawiec\nObserwatorUderz w stół a nożyce się odezwać.\nolwmwwczoraj był program o tym bandycie, który Polaków nazwał planktonem\nZGROZAtaki byle plebs Krawiec z najgorszego rynsztoka wypełzły, miliony Polaków planktonem i syfem nazwał


Volvo Fm 9 solówka!!!! 18 Ton - wagaciezka.com - Forum transportu drogowego\nVolvo Fm 9 solówka!!!! 18 Ton\nTytuł: Volvo Fm 9 solówka!!!! 18 Ton\nPostWysłano: 24 mar 2019, 21:21\nRejestracja: 20 mar 2019, 21:08\nProszę o kilka zdań na temat tego autka główne chodzi mi o awaryjność oraz spalanie pusto pełno, będę wdzięczny za każdą wypowiedź osób które z tym autkiem miały doczynienia\nTytuł: Re: Volvo Fm 9 solówka!!!! 18 Ton\nPostWysłano: 24 mar 2019, 22:52\nMam fm420 2 osie , jest bezproblemowe chociaż trafiłem zaniedbany egzemplarz i musiałem sporo rzeczy zrobić . Teraz jest ok co do spalania to od 22-25 w solówce do 43 w zestawie z 3 osiową przyczepą na 17.5cala po zadupiach.\nPostWysłano: 25 mar 2019, 23:35\n420 koni na solówkę to jest już moc, co do spalania to bardzo dobry wynik, ja moje autko co mam zamiar zakupić ma 260 koni i zastanawiam się czy przy pełnym załadunku 18 ton sobie poradzi ?\nPostWysłano: 26 mar 2019, 11:23\nPoradzi, ale szału nie będzie. Chociaż z 9 litrowego silnika moment będzie jako taki.\nPostWysłano: 26 mar 2019, 11:36\nMiałem jakiś czas TGM18.330 tam też był silnik o nie dużej pojemności i dawało się tym jeździć, plusem była niska masa własna.\nPostWysłano: 26 mar 2019, 12:39\nJa mam w solówce 18t 7 litrowy silnik i 320KM i jeździ całkiem dobrze.\nTutaj niewielka moc będzie nadrobiona większą pojemnością.\nPostWysłano: 22 kwie 2019, 2:03\n9 litrowka spokojnie da sobie rade , jezdzilem scania 9 litrowa 220 km , jeździ się dużo lepiej niż atego 280 km i 6 litrow silnik.


Servus Comp Technologies - SmileZone.pl\nlodz (4), katalog stron (2), sport (2), biura (2), frezowanie CNC (3), Warszawa (7), oczyszczanie organizmu (2), oprogramowanie dla biur rachunkowych (2), chorzów (2), mocny katalog (2), darmowe ogłoszenia (5), katalog firm (3), katalog www (3), dam pracę (2), strony www (3), tworzenie stron (3), bydgoszcz (7), biuro (2), obróbka skrawaniem (3), seo katalog stron (2), oferty (3), zdjęcia (3), poznań (2), Gdańsk (3), Łódź (4), ogrzewanie elektryczne (3), domy z drewna (3), oferty pracy (2), zabytki (2), ogłoszenia (6), network optimisation (2), kraków (6), pozycjonowanie stron (2), domy drewniane (3), obrazy (3), pożyczka (2), nieruchomości (7), wrocław (7), sprzedam (2), sklep (7)\nTagi: servus, servus comp technologies\nNa ofertę Servus Comp Technologies powinni zwrócić uwagę szczególnie Ci przedsiębiorcy, którzy szukają wsparcia związanego z tworzeniem, konfiguracją lub utrzymaniem infrastruktury informatycznej. Specjaliści z Servus Comp Technologies na co dzień realizują różnego typu usługi informatyczne w przystępnej cenie. Z ich doświadczeniem oraz aktualną ofertą firmy można zapoznać się na stronie internetowej. Link do witryny dostępny jest w szczegółach tej wizytówki. Gorąco polecamy.\nTytuł wpisu: Servus Comp Technologies\nAdres witryny: www.servus-it.pl\nSkup-aut.eu - skup aut we Wro »Dodano - 09.01.2013\nPragniesz błyskawicznie sprzedać auto, nie masz ochoty publikować co chwilę ogłoszenia w portalach aukcyjnych? Wypróbuj nasz skup aut działający na terenie Dolnego Śląska, odkupujemy wszelkie, sprawne samochody osobowe i busy od osób indywidualnych oraz firm. Skup płaci za samochód poprzez gotówkę lub przez przelew, of... zobacz szczegóły wpisu »\nZajmujemy się profesjonalnym pozycjonowaniem stron firmowych. Możemy pochwalić się cennym doświadczeniem, dużą skutecznością a także partnerskim podejściem do Klienta. Wiele testów oraz nieustanne rozszerzanie wiedzy - zapewniają najlepszą jakość wykonywanych usług. Zapewniamy efektywne, natychmiastowe oraz bezpieczne ... zobacz szczegóły wpisu »\nobsługa informatyczna poznań »Dodano - 19.09.2016\nPotrzebny Ci wykwalifikowany partner z dziedziny IT? O ile tak to zachęcamy do zapoznania się z propozycją prowadzonej przez nas firmy. Paramy się realizowaniem bardzo wielu usług, które obejmują outsourcing IT, dzierżawa infrastruktury, wdrażanie poszczególnych rozwiązań informatycznych oraz niemało innych usług. Tym ... zobacz szczegóły wpisu »


Sylwester w aquaparku 2019\nśroda, 13 listopada 2019 10:21\nWszelkie pytania związane z zakupem biletów na imprezę Sylwestrową\nRóźa Wiatrów w Aquaparku Kutno\nW ostatnią sobotę czyli 27 września 2019 roku Aquapark Kutno miał przyjemność gościć kutnowskich Harcerzy, którzy odwiedzili nasz obiekt stawiając go sobie jako jeden z głównych punktów podczas przeprowadzania II Rajdu Staroharcerskiego. Uczestnicy spotkania wzięli udział w zajęciach nauki gry w Squash-a, które specjalnie dla nich poprowadził Jarosław Zielak – kutnowski mistrz Squas-a.\nMim,o iż zdecydowana większość Harcerzy reprezentowała początkujący poziom gry to dzięki ich zaangażowaniu już można powiedzieć że duża część grupy to przyszli goście kortów squash-owych, a może nawet przyszli mistrzowie. - Powiedział Jarosław Zielak.\nTymczasem, cały zespół Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji bardzo dziękuje za odwiedziny i trzyma kciuki za przyszłych zawodników.\nśroda, 25 września 2019 09:17\nAquapark Kutno w ramach Kutnowskich Dni Seniora\nzaprasza w dniach 26 września – 6 października 2019\ndo skorzystania ze specjalnie przygotowanej oferty.\nW dniach 26.09.-06.10. 2019r. w godzinach 8:00-16:00:\n- korzystanie ze strefy basenów i saun – jedyne 1 zł za 70 min.\nNastępna godzina również 1 zł.\n- wynajęcie toru do gry w kręgle dla nawet 6 osób – 10 zł za godzinę!\n- wejście do strefy Cardio-Siła bez ograniczeń czasowych – tylko 2 zł od osoby!\nInstruktor pomoże Państwu dobrać odpowiedni rodzaj ćwiczeń.\nW trosce o zdrowie seniorów w strefie Cardio-Siła dostępne będzie urządzenie, które wykona pomiary: masy ciała, zawartości tkanki tłuszczowej, masy mięśniowej, zawartości wody itp.\nPonadto Aquapark Kutno zachęca do wspólnej zabawy w następujących wydarzeniach:\n- 27 września godz. 16:00-17:30 warsztaty ZDROWY.KRĘGOSŁUP\nwykłady + zajęcia praktyczne na sali fitness (opłata - 2 zł)\nLiczba miejsc ograniczona. Prosimy o zapisy na miejscu w kasie fitness.\n- 1 października godz. 10:00- ZAWODY PŁYWACKIE\nDystans 50 m - kategorie dla kobiet i mężczyzn w dwóch stylach pływackich: dowolny i klasyczny. Wstęp na halę basenową dla uczestników imprezy bezpłatny! Zapisy na miejscu po wejściu na halę do godziny 9:50.\n- 2 października godz. 9:00 AQUA.SENIOR - zajęcia fitness w wodzie (opłata jedynie za wejście na basen).\n- 3 października godz. 11:00-TURNIEJ W KRĘGLE\nKategorie dla kobiet i mężczyzn. Liczba miejsc ograniczona. Prosimy o zapisy do godziny 10:50 telefonicznie: 24 357 56 11 lub na miejscu. Udział w zmaganiach turniejowych bezpłatny!\n- 4 października godz. 9:00 AQUA.SENIOR - zajęcia fitness w wodzie (opłata jedynie za wejście na basen).\nKolejny tego lata rekord frekwencji\nwtorek, 03 września 2019 08:50\nMiło nam poinformować, iż w dniu 1 września 2019 roku, Aquapark Kutno zanotował kolejny w tym roku, rekord frekwencji. W ostatnią niedzielę odwiedziło nas ponad 1600 osób z czego tylko na pływalni aż 1477 osób. Bardzo cieszy nas stale wzrastająca liczba zadowolonych gości, którzy korzystają z atrakcji Aquaparku Kutno. Zapraszamy do bicia kolejnych rekordów. :)\nPółkolonie - podział na grupy\npiątek, 26 lipca 2019 00:00\nTurnus I 1-5 Lipca Turnus II 8-12 Lipca Turnus III 22-26 Lipca\nTurnus V 5-9 sierpnia Turnus VI 19-23 sierpnia\nPółkolonie w Aquaparku Kutno 2019\nDzień Dziecka już tuż tuż :)


Szynka iberyjska de cebo Arturo Sanchez bez kości - 3.5-4.5 kg\nSzynka hiszpańska › Szynka › Bez kości › Arturo Sánchez › Szynka iberyjska de cebo Arturo Sanchez bez kości\n3.5 - 4.5 kg 79 € / kg\n355.62 € (VAT wliczony)\nSzynka iberyjska de cebo oferuje cienkie plastry zapraszające do wykwintnej degustacji dzięki swemu delikatnemu i harmonijnemu posmakowi. Jest to przednia szynka ze świni w wieku ponad 12 miesięcy i w ponad 50% rasy iberyjskiej. Świnie hodowane i tuczone są na wolnych pastwiskach dehesa na bazie zboża i produktów rolnych, dojrzewanie szynki powyżej 24 miesięcy w suszarniach i grotach naturalnych. Hiszpańska nazwa: "Jamon ibérico de cebo Arturo Sánchez deshuesado".\n355.62 € (3.5 - 4.5 kg)\nFormat : Szynka iberyjska de cebo opakowana jest próżniowo z łatwym zamknięciem.\nKonserwacja : Szynka iberyjska de cebo powinna być przechowywana w lodówce w temp. 0-6°C.\nSpożywanie : Należy spożyć w przeciągu roku. Po otwarciu opakowania spożyć przed upływem miesiąca, aby nie straciła swej wykwintnej jakości.\nNapiszesz komentarz o Szynka iberyjska de cebo Arturo Sanchez bez kości\nPrzednia szynka iberyjska de bellota reserva Arturo Sanchez w całości\nSzynka iberyjska bellota reserva Arturo Sanchez w całości


Zabawy plastyczne na Halloween | MAMA AGA, sztuka i dzieciaki\nZabawy plastyczne na Halloween\nHalloween zbliża się wielkimi krokami. My bardzo lubimy to święto, gdyż od kilku lat przychodzą do nas przyjaciele z dziećmi i wspólnie spędzamy ten niezwykły wieczór. Dorośli bawią się po swojemu, a ja dzieciom organizuję jakąś zabawę plastyczną.\nTradycyjnie każde dziecko ma swoją dynię, na której rysuje potwora. Następnie jeden z tatusiów je wycina i powstają ogromne dyniowe świeczniki. Pod koniec października już wcześnie robi się ciemno więc szybko mamy odpowiedni nastrój i możemy godzinami siedzieć przy blasku potworniastych dyń.\nPrzy blasku świec zabieramy się za wykonywanie innych zabaw plastycznych związanych z tematyką Halloween.\nNa początek proponuję Wam wykonanie szkieletu naturalnej wielkości.\npo 2 duże białe kartony na osobę\npapierowe taśmy malarskie różnej grubości\nduży pędzel albo wałek\nrysunek lub model ludzkiego szkieletu do podglądnięcia, gdzie są jakie kości i jak się nazywają\nNajpierw jedna kładzie się na sklejonych ze sobą kartonach i druga odrysowuje jego postać. Następnie przy pomocy różnej grubości taśm malarskich wyklejamy szkielet.\nPóźniej, gdy już mamy wyklejony cały szkielet zamalowujemy całą postać. Na koniec gdy farba wyschnie odklejamy ostrożnie taśmę. I szkielet gotowy.\nNawiedzone zamczyska z otwieranymi okienkami\nkartki A3 w różnych kolorach\nNa początku na czarny kartonie rysujemy białą kredką kształt zamczyska wraz z oknami i drzwiami. Następnie wycinamy zamek i okienka pozostawiając okiennice, i podklejamy jasnym tłem. W środku okienek i drzwi rysujemy duchy, straszydła i potwory. Gotowe nawiedzone zamczysko naklejamy na wybrany podkład. Doklejamy żółty lub pomarańczowy albo biały księżyc, aby podkreślić straszny nastrój nocy.\nNawiedzone domy z kartonu\nWykonanie domków zaczynamy od wycięcia z kartonu podłoża, na którym stanie budowla oraz jej ścian wraz z otworami okiennymi, i elementów dachu. Następnie wszystko sklejamy klejem na gorąco. Po chwili, gdy klej już zastygnie możemy zacząć ozdabianie. My nasze domki najpierw pomalowaliśmy farbami. Potem z drucików plastycznych zrobiliśmy drzewa, a z kolorowego papieru wycięliśmy dynie, duchy i nietoperze i przykleiliśmy wszystko. Do wykończenia pracy można użyć kasztanów, szyszek, wstążek, sznurków oraz brokatu.\nJak Wam się podobają nasze nawiedzone domy?\ndynia, ozdoby z dyni, szkielet, z kartonu, z papieru, zabawy plastyczne\t2 Komentarze\n« Jesienne kafelki z masy solnej\nJak zrobić z dzieckiem książkę artystyczną »\n2 myśli w temacie “Zabawy plastyczne na Halloween”\nDzięki za przypomnienie! Toż obiecałam córeczce wycinanie dyni! Świetne projekty, świetny efekt! Co prawda nie jestem fanką tego „święta” ale zabawa na pewno będzie przednia. Kradnę! 🙂\n17 października 2016 at 13:10\nDziękuję, ja też nie szaleję z powodu Halloween, ale staram się coś z tego kreatywnie wykorzystać dla siebie i dzieciaków.\nKradnij do woli 🙂


Ego-budujący Temat Zbiorczy Haspena Zeus Pan Olimpu | Nieśmiertelne Gry\nWątek: Ego-budujący Temat Zbiorczy Haspena\nAutor Wątek: Ego-budujący Temat Zbiorczy Haspena (Przeczytany 12292 razy)\nEgo-budujący Temat Zbiorczy Haspena\nWyrusz do Frygii, by z Gordiaszem założyć nowe miasto, a jemu synowi, Midasowi, pomóc z kilkoma problemami!\nKsiężniczka Eriel (ATL)\nByła księżniczka Oceanidów potrzebuje twojej pomocy! Czy zdołasz jej pomóc?\nTubmarinus w Egipcie (ATL)\nStary Tubmarinus decyduje się opowiedzieć o swojej pierwszej pracy - jako Architekt Egipskich Faraonów.\nPomóż potomkom Heraklesa odzyskać to, co im się należy - władzę nad Peloponezem!\nSkupiona na ekonomii mapa, pełna łąk gotowych do zagospodarowania.\nOdp: Ego-budujący Temat Zbiorczy Haspena\n« Odpowiedź #1 dnia: 02.11.2020, 20:43:47 »\nBędę szczery - po 10 latach tworzenie misji w Zeusie straciło dla mnie to 'coś', i tym razem jestem tego pewien. Nie wiem, czy to nie wina stabilnej pracy i zarobków (jak na te czasy) które pozwoliły mi na kupno lepszego sprzętu, a co za tym idzie, przestawienie się na nowsze gry. Edytora Zeusa nie odpaliłem od początku roku, a w samą grę grałem, nie wiem, chyba jakoś w czerwcu jak miałem urlop. Sam Zeus też jest już całkiem sędziwy - w końcu gra obchodzi w tym roku 20 urodziny o ile się nie mylę Na forum oczywiście zostaję, ale nowych misji/gier otwartych nie będzie.\nMoże jak wyjdzie Nabuchadnezzar, który nie dość że będzie miał polskie tłumaczenie, to gra wyposażona jest w edytor map i misji, a dodawanie nowych rzeczy będzie możliwe zarówno 'manualnie' jak i przez Steam Workshop... może wtedy wrócą chęci i energia do tworzenia historii osadzonych w Mezopotamii.\n« Odpowiedź #2 dnia: 03.11.2020, 16:30:17 »\nTylko nie to! To oznacza, że wielu graczy odstawi teraz tę wspaniałą grę i odejdzie ona w zapomnienie. Tak chętnie bym jeszcze pograł w jakieś Twoje misje. Wielka szkoda.\n« Odpowiedź #3 dnia: 03.11.2020, 19:04:49 »\nDziękujemy Haspen za 48 przygód, które stworzyłeś! (Dobrze policzyłem? )\nJesteś najlepszym twórcą przygód Zeusa i Posejdona!\nOd siebie mogę dodać, że do Zeusa wracam z różną częstotliwością, ale nawet po 1,5 rocznej przerwie nie wątpię, że jeszcze do niego wrócę.\n« Odpowiedź #4 dnia: 03.11.2020, 19:32:11 »\nCytat: bazylozaur w 03.11.2020, 16:30:17\nCytat: ziemek8 w 03.11.2020, 19:04:49\n34 kampanie, 2 misje epizodyczne i jakieś 12 gier otwartych.\nSporo materiału do grania, starczy ludziom na kilka tygodni czy nawet miesięcy\n« Odpowiedź #5 dnia: 06.11.2020, 00:38:27 »\nKiedyś musiał taki moment nastąpić, komu by się chciało do śmierci robić misje do gry. Graczy w Zeusa jest coraz mniej, tak że nie dziwię się takiej decyzji. Na koniec mogę Ci Haspenie podziękować za te godziny rozrywki, które nam zapewniłeś, oraz przeprosić za słowa krytyki, której Ci nie szczędziłem przez te wszystkie lata. ;P\n« Odpowiedź #6 dnia: 06.11.2020, 06:54:28 »\nJedna krytyka lepsza od 10 pochlebstw, bo przynajmniej wiem, gdzie jest źle i gdzie trzeba poprawić\n« Odpowiedź #7 dnia: 06.11.2020, 13:00:51 »\nCzy ja wiem? Zazwyczaj krytyka to subiektywna opinia, więc nie zawsze będzie miarodajna, ale mam nadzieję, że moja była chociaż z tych konstruktywniejszych.\n« Odpowiedź #8 dnia: 28.11.2020, 12:58:39 »\nZ wielkim smutkiem przeczytałem tą wiadomość, gdyż dla mnie przechodzenie misji Haspena to zawsze była wielka przyjemność. Dzięki wielkie za mnóstwo godzin dobrej zabawy, główkowania nad stworzeniem miasta... i nawet za te bluzgi kiedy nagle lawa wyskakiwała w środku mojej mieściny!


Kourtney Kardashian pokochała pilates. Te pozycje pomogą w walce ze stresem i dodadzą energii I Plotki Myfitness\nZuzanna Sierzputowska 21.10.2020 09:25\nPilates jest jedną z najlepszych form ćwiczeń domowych. Trening wpływa nie tylko na naszą kondycję i elastyczność, lecz także poziom energii. Może też pomóc w walce ze stresem.\nNie bez powodu Kourtney Kardashian coraz chętniej na domowe treningi wybiera pilates. W ten sposób celebrytka dba o dobre rozciągnięcie ciała, poprawia krążenie, a także wydziela endorfiny i obniża hormony stresu. Niewątpliwą zaletą pilatesu jest fakt, że po zakończonych ćwiczeniach nie czujemy się całkiem rozbici i pozbawieni energii. Jak wykonać taki trening?\nKourtney Kardashian na domowe treningi wybiera pilates - oto lista ćwiczeń\nPilates może nam pomóc we wzmocnieniu całego ciała. Poniższe ćwiczenia oprócz rozciągania, skupiają się przede wszystkim na mięśniach pośladków, brzucha oraz plecach. Już półgodzinny trening wpłynie na nasze samopoczucie, obniżając poziom stresu, dodając równocześnie energii. Gotowi? Oto plan treningowy Kourtney.\nPołóż się na plecach, wyciągnij nogi, ręce połóż wzdłuż ciała. Podczas wydechu unieś głowę, szyję i ramiona oraz nogi, przyciskając dolną część pleców do maty. Zrób pięć krótkich wdechów i pięć krótkich wydechów podczas pompowania ramionami w górę i w dół. Zrób dziesięć cykli oddechowych.\nPołóż się na lewym boku z poduszką pod głową i taśmą treningową zaczepioną na wysokości ud. Złącz kolana i palce u stóp, jednocześnie podnosząc je lekko z maty. Zrób wdech, unosząc prawe kolano. Zrób wydech i wyprostuj prawą nogę, nie ruszając uda. Weź wdech i zegnij prawe kolano, dotykając razem palców stóp. Zrób wydech, aby opuścić kolano. Powtórz ćwiczenie po drugiej stronie.\nPołóż się na plecach, przyciskając ich dolną część do maty. Złącz pięty, rozstaw palce u stóp i zegnij kolana. Zrób wdech, wyprostuj nogi, trzymając je lekko na ziemią, pamiętaj, aby cały czas trzymać złączone pięty. Zrób wydech i zegnij nogi wracając do początkowej figury, utrzymując miednicę w niezmienionej pozycji. Powtórz dziesięć razy. Następnie unieś nogi w górę i zrób nimi dziesięć okręgów, rozłączając i złączając stopy, nie zapominając o głębokim oddychaniu, Ćwiczenie wykonuj w najdogodniejszym dla siebie tempie, nie spiesząc się, pilnując, aby każdy ruch został wykonany dokładnie.\nStań na macie, ustaw stopy równolegle do siebie i na szerokość bioder. Zrób wydech, zegnij kolana do głębokiego przysiadu i połóż dłonie na macie. Weź wdech i skocz do pozycji deski. Zrób wydech i wskocz stopami z powrotem na przód maty, wykonując przysiad. Zrób wdech i skocz w górę, prostując obie nogi. Wykonaj dziesięć powtórzeń.


2010-04-21 Katarzynki w drodze do finału PLKK\nw czwartym meczu półfinałowym Energa Toruń przegrała z Lotosem Gdynia 68:76. Stan rywalizacji (do trzech zwycięstw) jest na remis. Zadecyduje piąty mecz - w czwartek w Gdyni.\n2010-04-21 CoCArt jeszcze nie jest stracony\nKilka dni temu w Toruniu miał odbyć się festiwal CoCArt. „To najlepsza decyzja” – mówi o odwołaniu wydarzenia Rafał Iwański z zespołu HATI, które je współorganizuje.\n2010-04-20 W samo południe, w Bydgoszczy\nW środę, 21 kwietnia, w samo południe, pod bydgoskim urzędem miasta pojawi się toruński emisariusz. Rycerz krzyżacki na koniu, w imieniu prezydenta Torunia i instytucji Toruń 2016, oficjalnie zaprosi władze Bydgoszczy i bydgoskich artystów oraz animatorów kultury na czwartkowe spotkanie w Hotelu Pod Orłem w Bydgoszczy.\n2010-04-20 Ulubiony uczeń noblistów\nProf. dr hab. Stanisław Gorgolewskim uważany jest za ojca polskiej radioastronomii. To pierwszy torunianin, który po wojnie studiował w angielskim Cambridge.\n2010-04-20 Obywatelski obowiązek\nZazwyczaj odwracamy głowę, gdy widzimy niebezpieczeństwo. Obojętni nie byli jednak Maria Sadecka i Adam Kowalewski, którzy złapali sprawcę napadu.\n2010-04-19 Fenomenalne koszykarki!\nPrzed półfinałami zespołowi Energi Toruń nie dawano w rywalizacji z Lotosem Gdynia niemal żadnych szans. Po raz kolejny przewidywania okazały się w sporcie nic nie warte.


hej.jestem w 26 tyg ciąży i od kilku dni wymiotuje.poza tym przez całą ciążę nie mogę jeść mięsa i generalnie nic mi nie smakuje.mam niski poziom żelaza.doradzcie mi co moge jesc zdrowego aby podnieść poziom żelaza.z góry dziękuję\nryby, jaja, chleb razowy, otręby, warzywa zielone, buraki :) Oraz wit C która zwiększa wchłanianie żelaza. Ja jestem w 31 tyg ciąży i również mam problem z żelazem. Dwa razy dziennie łykam Tardyferon\ndokładnie warzywa zielone (sałata,szpinak,brokuły,szparagi) do tego wit C czyli np.sok pomarańczowy czy porzeczkowy a najlepiej przyswajalne z czerwonego mięsa wołowina no i żółtko jajka bardzo bogate w żelazo ja tez w ciąży po 7 mies. brałam Tardyferon\nWątrobę w ciąży raczej nie jest wskazane jesc bo zawiera za dużo wit. A . Ja przez pierwszych 5 miesięcy nie moglam nawet wejść do kuchni gdy gotowana byla wołowina bo odrazu mnie mdlilo.za to marchew jadlam na tony i problem z niskim żelazem pojawil sie dopiero w 8 miesiącu.takze smacznego' króliku!!dużo zelaza mają też owoce suszone-orzechy itp.


Sprzątają wolborskie lasy | Piotrkowski24\nStrona główna/Ważne wiadomości/Sprzątają wolborskie lasy\nJarosław Krak25 lipca, 2020\nOd kilku miesięcy grupa mieszkańców i letników wsi Golesze Małe oraz Bronisławów w gminie Wolbórz, sprząta okoliczne lasy.\nOd kilku miesięcy grupa mieszkańców i letników wsi Golesze Małe oraz Bronisławów w gminie Wolbórz z inicjatywy jednej z członkiń KGW w Lubiaszowie, zorganizowała sprzątanie pobliskich lasów ze śmieci pozostawianych nad wodą przez wędkarzy, żeglarzy i turystów.\nRaz w tygodniu, a czasami nawet częściej, ci zapaleńcy (Paweł i Dorota Błociszewscy, Mirek i Dorota Walaszczyk, Mirek Niewiarowski i Małgosia Włoczyk) w godzinach rannych obchodzą znane miejsca wypoczynku i zbierają pozostawione przez turystów odpadki oraz prowadzą zakrojoną na szeroką skalę akcję informacyjną dotyczącą pozostawiania po sobie uprzątniętych miejsc biwakowania, wędkowania i innego odpoczynku.\n– To bardzo cenna inicjatywa, bowiem często wypoczywający na naszym terenie zostawiają po sobie śmieci, w dodatku godna pochwały jest akcja edukacyjna, która przy okazji jest realizowana przez naszych mieszkańców. Bardzo dziękuję – podsumował Andrzej Jaros Burmistrz Wolborza.\nZa śmieci zapłacimy drożej? Trzeba się na to przygotować\nWolbórz: 26 zł za wywóz śmieci


Portugalia: Mega czekoladowe ciasto. – Kulinarna przygoda\nCiasta, Kuchnie świata\n21 września 2016 2 komentarze\nTym oto przepisem rozpoczynam nową kategorię na moim blogu, a mianowicie „Kuchnie świata”. Dziś z całkiem nowo zakupionej książki pt. „Kuchnia Portugalska” pyszne ciasto czekoladowe – bolo de cocolate. Jest to nieduże i prościutkie ciasto, bardzo puszyste i mega czekoladowe. Zachęcam do wypróbowania 🙂 Gorzka czekolada jest zdrowa i poprawia nastrój, więc nawet na diecie wskazane jest skubnięcie kawałka 😉\n2 niecałe szklanki cukru trzcinowego\ntłuszcz i bułka tarta do wysmarowania formy lub papier do pieczenia\nszczypta soli ( to mój dodatek)\nCzekoladę połamać na mniejsze kawałki i razem z masłem rozpuścić w misce nad wrząca woda tzw. kąpiel wodna, ostudzić.\nPiekarnik rozgrzać do 180 st. Żółtka oddzielić od białek. Białka ubić na sztywną pianę z dodatkiem połowy cukru. Drugą połowę cukru dodać do żółtek, utrzeć na puszystą masę, do której stopniowo dodawać czekoladę. Łyżką dodawać pianę z białek i delikatnie wymieszać.\nTortownicę o średnicy 18-23 cm wysmarować tłuszczem i posypać bułką (ja użyłam papieru). Piec przez pół godziny i po upieczeniu jeszcze na trochę zostawić w piekarniku. Nie dziwcie się, bo ciasto opada.\nMaki- sushi, uramaki – sushi, nigiri – sushi… czyli kuchnia japońska\n12 stycznia 2020 o 01:26\nZrobilam raz to ciasto bo uwielbiam wyroby czekoladowe wszelakie ale to ciasto mimo tego, ze jest fenomenalne w smaku, znaczy sie pyszne :), to strasznie mnie zmulilo i z synem bylismy w stanie zjesc moze ze 2-3 kawalki, reszta blachy stala kilka dni az w koncu wyladowala w koszu 🙁 ale powtarzam, ciasto w smaku bardzo dobre\nWitam 🙂 Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że smakowało, choć nie daliście we dwójkę rady – tak bywa 🙁 A może to było ciasto na pogaduchy sąsiedzkie czyli po 1-2 kawałki, a reszta do kawki z rodziną, przyjaciółkami czy sąsiadami. Pozdrawiam gorąco 🙂


No nareszcie! Xiaomi Wear można połączyć z aplikacją Strava\nWraz z prezentacją nowych sportowych zegarków i opasek, Xiaomi postanowiło porzucić aplikację Mi Fit na rzecz Xiaomi Wear. Niestety, nowy program jest mocno ograniczony, a jego funkcjonalność jest naprawdę biedna. Na szczęście producent próbuje tę różnicę w możliwościach nieco zmniejszyć. Dowodem tego nowość w postaci uruchomienia synchronizacji z aplikacją Strava.\nNa aplikację Xiaomi Wear miałem okazję narzekać pisząc niedawno opublikowany artykuł, w którym ogólnie podsumowałem wrażenia z użytkowania zegarka Xiaomi Mi Watch.\nXiaomi Wear wygląda jak mocno odchudzona wersja Mi Fit. Fakt, jest to program przejrzystszy, a zarazem podobny do Mi Fit. Niestety, ma on jednak zaledwie ułamek funkcji i konfiguracji, które ma Mi Fit. Brakuje chociażby możliwości zablokowania przychodzenia powiadomień, kiedy ekran telefonu jest zaświecony. Nie można podejrzeć ile metrów przeszliśmy w danej serii kroków. Nie możemy nawet podejrzeć od ilu procent użytkowników platformy poszliśmy później spać. Są to drobne rzeczy, które razem sprawiają, że Xiaomi Wear to aplikacja po prostu biedna.\nXiaomi Wear z obsługą usługi Strava\nStrava to popularna i naprawdę dobra aplikacja, która pozwala na zbieranie i analizowanie danych sportowych. Z tego też powodu wiele osób chciało, aby ich zegarek Mi Watch lub Mi Watch Lite współpracował z tą platformą. Na szczęście Xiaomi wysłuchało prośby i najnowsza wersja aplikacji Xiaomi Wear pozwala na synchronizację ze Stravą.\nAby uruchomić synchronizację ze Stravą, musimy mieć zainstalowaną aplikację Strava. Następnie włączamy Xiaomi Wear, przechodzimy do zakładki Profil i klikamy w ikonkę plusika w górnym, prawym rogu. Tutaj wybieramy Ustawienia, a następnie klikamy w Połączone aplikacje. W tym miejscu mamy możliwość wyboru aplikacji Strava (póki co, jest to jedyna współpracująca platforma).\nZ tego co nam wiadomo, synchronizacja działa automatycznie i nie można jej ręcznie wymusić. Podobno faktycznie funkcja działa, jednak nie zawsze poprawnie. Liczymy na to, że następne aktualizacje usprawnią ten moduł.