Odchudzanie | NetMama.pl\nJak u Was z odchudzaniem bylo lub jest?\nIle potrafilyscie schudnac w ciagu mc? Jaka stosowalyscie diete?\nIle Wam zajal powrot do wagi sprzed ciazy.\nczas po ciazy\nMnie się tak jakoś samo chudło od razu po porodzie bo i pierś niby wyciąga jak się karmi.\nTak jak po pierwszych źle dobranych hormonach się zaokrągliłam w dupsku i udach to po prostu nie dojadałam do końca, 5 posiłków dziennie i dużo ruchu. Odstawiłam słodkie i przestałam jeść co mi się podoba w dużych ilościach. Dodatkowo na moje chudnięcie zawsze duży wpływ ma stres i lecę wtedy z wagi. Tylko ja z natury chuderlak jestem. Znam osoby co już cuda robiły, a nie zeszły z wagi bo miały zaburzenia poważne i musiały się badać.\nKamuś jak nie masz żadnych schorzeń to możesz do jakiej dietetyczki się zwrócić co Ci ustali codzienną dietkę i powie jak ćwiczyć najlepiej bo każdy jest inny inaczej ten proces gubienia kg przebiega.\nNie wiem czy pisać, bo mnie za wariatkę weźmiecie i mi nie uwierzycie...\nKochana nas za wariatki już nikt nie weźmie bo mi się zdaje, że już dawno taką opinię mamy ;-)\nPisz więc śmiało ;-)\nAmalko pisz jestem ciekawa wszystkich waszych rad i podpowiedzi :)\nOKi... Straciłam 24 kg. w niespełna 3 miesiące, z czego pierwsze 12 kg. w 10 dni. I co? Wierzycie mi?\nSchudłam w klasie maturalnej a właściwie w wakacje poprzedzające rok szkolny. Rodzice pojechali na urlop a mnie nie chciało się gotować dla siebie jedynie. W ogóle mało zjadłam tamtego dnia... Było to dla mnie coś nowego, bo zwykle jadłam w zasadzie bez przerwy... Pomyślałam, że może fajnie byłoby coś zmienić i... nastawiłam budzik na wcześnie rano (pochodzę z małego pipidówka i po prostu by się ze mnie śmiano) Po przebiegnięciu 300 metrów, myślałam że wypluję płuca Poćwiczyłam w lesie, wróciłam i zjadłam śniadanie, wsiadłam na rower i pojechałam nad jezioro (6 km.) Popływałam, znów na rower i do domu na obiad. Po obiedzie sprzątanie, ćwiczenia, kolacja i znowu biegi. Tak wyglądał każdy dzień. Gdy rodzice wrócili z urlopu, mama aż torby z wrażenia upuściła a tata stał z rozdziawioną paszczą Siostra z kolei oglądała mnie z każdej strony.\nW szkole zrobiłam niemałą furorę. Szczególnie na siłowni, gdzie nogami wyciskałam więcej niż niektórzy chłopcy hehe\nZ czasem doszło do tego, że biegałam 6- 12 km dziennie (w przerwach co 3 km. ćwiczyłam) i byłam ledwie zasapana... Kondycję miałam rewelacyjną. Gdy się poruszałam, widoczny był każdy mięsień. Z 73 kg. zeszłam na 49. Później na 48,5 ale to już była przesada... Później zatrzymałam się na 50ciu kg. i tak trzymałam się latami, Żadnego jojo nie było, bo (choć nie miałam czasu na taką ilość ruchu) trzymałam się nowego stylu życia. Łatwo nie było, bo gdy rodzinka jadła moją ukochaną roladę z kluskami, ja wcinałam gotowanego, indyczego cycka z bukietem zielonych warzyw (tylko takie można łączyć z białkiem zwierzęcym) Niestety zachorowałam poważnie... Obecnie o bieganiu, rowerze, siłowni... nie ma mowy. Nie wolno mi również jeździć konno- gdybym z konia spadła (co się zdarza), już bym na nogi nie stanęła... Od kilku lat jadę na sterydach. Ważę 55 kg, choć by tak zostało, rezygnuję z większości lubianych niegdyś potraw. Nie jem smażonego (no... frytki czasami domowe), nie jem żadnych sosów (z wyjątkiem robionych przeze mnie, w określony sposób), nie jem podrobów, nie piję alkoholu, nie używam cukru, nie jem mięsa innego niż cycki kurze/ indycze (gotowane, duszone, pieczone bez tłuszczu), nie pojawia się u nas śmietana... Jem minimalną ilość jajek, sera żółtego, potraw mącznych... Piję tylko chude mleko i słodzę słodzikiem/ stewią. Gdy patrzę na dawne fotki- wstyd mi, że tak wyglądałam... U dołu poglądówka. Ja- "Pulpet".\nAmalkowe samozaparcie pokonało wszystko. Podziwiam Cię kochana, widzisz...jak się chce to można.\nWiadomo, że wiele jest różnych przypadków, każdy ma inną przemianę materii i trzeba dobrze wszystko przemyśleć zanim się zacznie odchudzać. Nasza dieta musi być ustawiona pod nas bo to co jednemu pasuje, innemu szkodzi.\nFajnie to wszystko opisałaś i żadnego wariactwa w tym nie widzę Kasiu Bez ruchu to żadna dieta nie pomoże i cudów nie zdziała, a jak nie możemy go stosować intensywnie to tak jak piszesz, trzeba wielu ograniczeń co by fecik się nie odkładał.\nMam propozycję, dajcie mi nadmiar, miałabym gdzie ulokować i będzie po sprawie\nPs. Poprawka. 6- 12 km rano i 6- 12 wieczorem.\nMasz rację Ewelinko. U mnie przyczyna otyłości leżała w obżarstwie i leżingu. Potrafiłam (SAMA!!!) wciągnąć fryty z niemal 3 kg ziemniaków Czipsy zagryzałam Nutellą ze słoika, Nutellę paluszkami, paluszki... czymkolwiek, byle słodkim. Potrafiłam wyjeść nawet posypki do ciast... A potem klap na wyro i telewizor. Chudłam tak szybko, bo zmieniłam całkowicie swoją codzienność. Pamiętam dzień, gdy leżałam w kostiumie nad jeziorem i mijała mnie grupka nastolatków. Jeden z nich odezwał się- "Ej! Widzieliście te kości?" (żebra mam takie po prostu, że sterczą gdy leżę) Uśmiechnęłam się od ucha do ucha, bo to był dla mnie cudowny komplement i odmiana od tekstów "Ale wielka doopa" lub hicior ze sklepu, gdy chłopak powiedział do dziewczyny "Mówisz, że masz grube nogi a popatrz na nią." Całe popołudnie wtedy przepłakałam. Dlatego warto zabrać się za siebie. Naprawdę. I nikomu nie potrzebny do tego "Koń Polski" (wiecie pewnie kogo mam na myśli) a jedynie silna wola.\nAmalko- szacunek wielki Dla mnie jestes MISTRZEM!!!\nJa mam 10kg na plusie jedszcze z przed ciazy i zlalmuje sie bo nic z tym nie potrafie zrobic, choc od porodu minelo juz 2 lata..\nSzlak by to trafil bo jestem sama na siebie zla. Wczoraj cwiczylam z Chodakowska tylko 18 min a dzic jestem obolala ze kroku nie zrobie..\nCo do mojego jedzenia to wieczorami ubostwiam slodycze,teraz postanowilam to zmienic i nie obrzeram sie nimi... Waga z przed ciazy 55kg 160cm a teraz 65...szlak mnie trafia bo ciezko mi na duchu i ciele.\nBrak samozaparcia no i jeszcze teraz nie pracuje bo czekam az mala dostanie miejsce w przedszkolu..\nTo sie wyzalilam Teraz jeszcze porycze i za chwile bedzie mi lepiej\nKamuuuuuuuuuś przestań skarbie. To tylko ciało pzreca jest, da się nad nim zapanować. przynajmniej cycka masz i pupusi trochę, a ja to co...dechozol prawie u góry.\nNie ma dramatu. No, a z Ewą to pomalutku, uwierz mi, że każdym kolejnym skalpelem będziesz w szoku jaka jesteś gibka i będziesz zadowolona z siebie. Wiem coś o tym. Początkowo zdychałam, a potem już czekałam na cwiczenia. Nie musisz wszystkich wykonywać, zacznij od prostych.\nPorycz sobie, czasem trzeba. Nie przejmuj się tak tymi kilogramami bo dobrze wyglądasz ;-)\nKtoś Ci dokuczył ostatnio, powiedział coś złośliwie?\nPomalutku zrzucisz, a lepiej na spokojnie niż nagle i z krzywdą dla organizmu. Dawaj mi tu zaraz ze dwa kilo, do cycków se doszydełkuję ;-)\nDżizys! Ewelinko Ty ćwiczenia tej pani stosujesz?\nJa też chcę ze dwa kilo w cycory. Kilogram nawet...\nStosowałam, z rozwagą w celu ujędrnienia pupiszcza i wzmocnienia mięśni brzucha i nóżek- akurat to działa. Killerów nie stosuję i na jej kłyk matodindowy się nie nabieram. Tak zwyczajnie mnie kobita nie drażni i sporo racji ma w tym co mówi i pisze o sprawach diet.\nTera mam orbitreka...obecnie się kurzy bo smarkam jeszcze ;-)\nNo i jeszcze dodam, że kiedyś na nią jechałam, ale potem się zainteresowałam troszku i już mi się obraz zmienił. Tylko nie kumam fenomenu i uwielbienia. Dziewczyny jak w sekcie za nią idą i liżą tyłek na fesjbusiowej stronie. Jak jest na serio-nie wiemy, może to tylko otoczka, ale akurat skalpel fajny jest i serio mi wzmocnił co chciałam, ale zmierzł mi się z czasem i inne ćwiczenia stosuję sobie. Obecnie to tyring, odkurzing, prasowalning, spacerning, mopping i takie tam.\nA ja właśnie po tym jak się zainteresowałam- jeszcze bardziej jej nie trawię. Mam kontakt z ludźmi w temacie obeznanymi, WYKSZTAŁCONYMI w kierunku fizjoterapii, trenerami fitness... z lekarzami z ortopedii... Kontakt mam, bo sama wiesz że muszę. NIKT dobrego zdania i tej pani nie ma. Chłopaczek co ze mną pracował, rehabilitował sekciary po urazach. Z wyznawczyń się śmieję, bo to jest żałosne po prostu Elfka\nKasiu, ja nie wyznaję niczego jak Wiesz No może drogę buddyzmuw pewnym sensie ;-) Kobiety Kunia też nie. Zawsze jednak powtarza, że zanim ktokolwiek zacznie z nią ćwiczyć ma szorować na badania i dowiedzieć się czy mu wolno i które partie może obciążać itd . Nie wiem jakie ma tytuły, ale standardowe skalpelowe ćwiczenia to ja miałam i na zajęciach z fizjo naszym, więc jestem spokojna. Co do killerów i skakania z nóg na ręce dla skręcenia karku to ja dziękuję bardzo.\nTwoi specjaliści też pewnie rację mają bo pani pojawiła się nie wiedzieć skąd i podbija serca kobiet Może coś tam z innych zrzyna, może ten marketing też razi. Sekciary przesadzają, wiadomo, że we wszystkim należy zachować umiar. Nie ma ćwiczeń i diet dla wszystkich, takich samych.\nLaska ma dobre gadane i już.\nNiech se robi karierę, a kto ma swój rozum to poćwiczy na tyle na ile może.\nElfko Ja porostu nie jestem przyzwyczajona do zbędnych kilogramów,chciałabym w końcu włożyć na dupsko swoje ulubione spodnie...itd\nZawsze byłam chuda i uwielbiałam to.\nPrzeraża mnie to że już 2 lata minęło a waga nie drgnie jak na plus nie idzie .\nTys się nie przerażaj tak bo już kroki podjęłaś, słodyczami się nie obżerasz, chcesz zgubić kilusie zbędne i nas tu pytasz to teraz tylko ruch, dobrze żarełko dobrane o nasze mega wsparcie ;-) Powodzenia śliczna, nic się nie martw ;-)\nMoja dieta wyglądała zawsze tak samo, i zawsze byłam zadowolona z efektów... 5 posiłków dziennie gdzie w każdym posiłku zawsze były węglowodany (zeby miec siłe na trening) + białko... oczywiście duuużo pić + co drugi lub trzeci dzień siłownia, najpierw zaczynałam na siłowni zawsze od ćwiczeń siłowych (przyrost mięśni) po cwiczeniach siłowych godzina cwiczeń cardio (przeważnie bieżnia + rowerek)... w tym oczywiście brałam sobie jakieś suplementy, polecam thermo speed z dawką kofeiny lub po prostu błonnik z ananasem ;)\nMam pytanie,dziewczyny pomozcie,jak moge sie zmotywowac z cwiczeniami???Bardzo chce stracic brzuch ale albo mi sie nie chce cwiczyc albo za pozno...\nOdchudzanie a ciąża\nMoja przyjaciółka stara się z mężem o dziecko, ale ona jednocześnie się odchudza. Tzn nie stosuje żadych głodówek ani drastycznych diet, ale je...\nOdchudzanie, a karmienie\nHej dziewczyny!! Mam do Was pytanie! Czy herbatkę pu-erh można stosować podczas karmienia piersią? I w ogóle jakie są dostępne w tym czasie metody...\nJestem 2,5 miesiąca po porodzie.Karmię sztucznie,niestety pokarm zanikł po 3 tygodniach.Miesiączkę dostałam po 6 tygodniach.Słyszałam,że kobiety...\nPłatki fitness i trzylatka\nMoja córka ostatnio zasmakowała w moich płatkach do mleka fitness. Teraz się ich domaga. Próbowałam ja już oszukać i dodawałam różnych balakii do...


2019-02-25 12:08\t| aktualizacja: 2019-02-25 22:44\nHUAWEI projektując Mate X zastosował inne rozwiązanie niż Samsung w swoim składanym Galaxy Fold. Elastyczny wyświetlacz nie składa się do środka, tak jak w Galaxy Fold, a na zewnątrz. Po złożeniu, duży 8 calowy ekran zostaje podzielony na dwa mniejsze, przedni o wielkości 6.6 cala oraz 6.4 calowy z tyłu. Samsung w Galaxy Fold musiał zastosować z przodu dodatkowy 4.6 calowy wyświetlacz, ale po złożeniu, główny ekran jest chroniony przed uszkodzeniami. Natomiast w rozwiązaniu firmy HUAWEI, wyświetlacz jest na zewnątrz, a przez to może być bardziej narażony na uszkodzenia. Ciekawe, które rozwiązanie okaże się lepsze w codziennym użytkowaniu, bardziej wytrzymałe i w przyszłości będzie częściej stosowane.\nHUAWEI Mate X posiada zintegrowany system trzech kamer marki Leica (40MP + 16MP + 8MP), z uwagi na składaną konstrukcję, może on pełnić rolę zarówno przedniego, jak i tylnego aparatu. Czytnik linii papilarnych zintegrowano z przyciskiem zasilania i umieszczono z boku urządzenia. W telefonie znajdziemy także komunikację 5G oraz superszybkie ładowanie - do poziomu 85% w zaledwie 30 minut.


PRZEDPREMIEROWO: Kobieta w białym kimonie | Ana Johns | Paradise with Books\nPRZEDPREMIEROWO: Kobieta w białym kimonie | Ana Johns\nZakazana miłość i poszukiwanie prawdy.\nPREMIERA 20 STYCZNIA!\nDziennikarka Tori Kovac musi zmierzyć się z chorobą ojca. Lektura tajemniczego listu ujawnia nieznaną wcześniej historię ojca, która łączy się z Japonią, miłością i tajemniczą kobietą w ślubnym kimonie. W 1957 roku Naoko Nakamura stoi między obowiązkiem wobec rodziny a namiętnym uczuciem do amerykańskiego marynarza. Co wybrała młoda dziewczyna i jak potoczyła się jej historia?\nKobieta w białym kimonie przyciągała mnie magiczną okładką i obietnicą opowieści o zakazanej miłości. Debiutancka powieść Any Johns zapowiadała emocjonalną i słodko-gorzką historię o zapomnianej przeszłości oraz tajemnicach odkrytych w teraźniejszości. Postanowiłam wyruszyć w podróż do Japonii, aby pomóc Naoko dokonać właściwego wyboru. Jaką decyzję podjęła?\nAna Johns od pierwszych stron wciąga czytelnika do świata tradycji, konserwatywnych reguł, ale także sekretów ukrytych w przeszłości. Historia przedstawiona jest z dwóch różnych punktów widzenia - autorka ukazuje życiowe problemy Tori, a jednocześnie powraca do 1957 roku, aby pozwolić Naoko na snucie własnej opowieści. Klimat powieści jest strasznie ciężki i warto pamiętać, że to lektura przytłaczająca emocjonalnie. Autorka opisuje wiele poważnych tematów, które skłaniają do licznych refleksji. Zakończenie ładnie podsumowuje wszystkie wątki.\nHistoria Naoko jest niezwykle wzruszająca, ale jednocześnie emocjonalna. Ana Johns nie przedstawia historii bohaterek od samego początku - nie znajdziecie tutaj wielu romantycznych momentów czy całego obrazu miłosnej relacji. Pierwsze rozdziały przedstawiają niezwykle dramatyczne i zakazane uczucie, które sprowadza na Naoko ostracyzm społeczny. Dziewczyna musi zmierzyć się także z gniewem i brakiem akceptacji ze strony rodziny. Ana Johns porusza tematy dotyczące małżeństwa, miłości, trudnych sytuacji po wojnach i konfliktach, różnych rodzajów śmierci (warto mieć na uwadze ciężki i ważny temat dotyczący zabijania niemowląt tuż po urodzeniu - pojawia się w książce!), ciąży, szacunku wobec tradycji, ale także akceptacji własnego losu.\nNaoki okazała się bohaterką, która niezwykle mnie zaskoczyła - starała się walczyć o własną przyszłość oraz najbliższe osoby. Nie poddawała się, a uparcie dążyła do obranego celu. Przypominała w pewien sposób sprytną i mądrą matkę, która próbowała pomóc młodej córce. Współczułam również Tori, choć miałam wrażenie, że nie była tak wyjątkową postacią - potrafiła zirytować swoim zachowaniem oraz gwałtownymi i naiwnymi decyzjami.\nKobieta w białym kimonie to niezwykle trudna, ale jednocześnie emocjonalna opowieść o młodej dziewczynie postawionej przed trudnymi decyzjami, ale także o kobiecie odkrywającej przeszłość ojca. Ana Johns tworzy wielopłaszczyznowe portrety kobiecych charakterów i porusza niewiarygodną ilość poważnych tematów. Historia z pewnością sprawi, że uronicie łzy nad losem bohaterek, a następnie oczyścicie się duchowo za pomocą pozytywnych emocji i przemyślanego zakończenia. Nie zastanawiajcie się długo - to jedna z tych powieści, na które warto czekać!\nKobietę w białym kimonie otrzymałam przedpremierowo od Wydawnictwa Kobiece. Bardzo dziękuję!\nThieving Books 13 stycznia 2021 16:42\nWeronika Z. 15 stycznia 2021 10:26\nBiblioteka Feniksa 17 stycznia 2021 05:47\nZazwyczaj nie czytam tego typu książek. Są dla mnie zbyt emocjonalne i wzbudzają we mnie wściekłość, kiedy czytam np. o braku akceptacji ze strony rodziny czy społeczeństwa, bo ktoś nie chce podporządkować się jakimś absurdalnym normom. Ostatnio jednak postanowiłam dawać szansę nowym "typom" książek, więc może się mimo wszystko skuszę :)\nWeronika Z. 17 stycznia 2021 12:52\nJa staram się łączyć trudne i wymagające lektury z lekkimi i przyjemnymi powieściami, więc doskonale Cię rozumiem :)\nDroga pani Bird | A. J. Pearce\nGospodarz Giles z Ham. Kowal z Przylesia Wielkiego. Przygody Toma Bombadila | J. R. R. Tolkien


Uchwyt na noże drewniany Cuda Wianki\n» Uchwyt na noże drewniany\nUchwyt na noże drewniany\nUchwyt na noże wykonany z drewna akacjowego w postarzanym, rustykalnym stylu. Uchwyt nada się do przechowywania około czterech noży. Można go zawiesić na ścianie za pomocą metalowych elementów. Drewno posiada naturalne wgłębienia, które nadają całości unikatowy wygląd. Każdy egzemplarz może się od siebie nieco różnić.\n9x40 cm, grubość 3,5 cm


Urszula Posmyk o czwartej fali pandemii oraz tym, czy to dobry czas na urlop – Radio Doxa FM – Opole, Kędzierzyn, Nysa, Racibórz\nZ jednej strony niewiele przypadków w skali kraju i regionu, z drugiej zapowiedzi czwartej fali pandemii. Czy powinniśmy się tego obawiać ? Nie – jeśli będziemy się szczepić, a na co dzień zachowywać zdrowy rozsądek – przekonuje dr Urszula Posmyk – kierownik oddziału epidemiologii Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Opolu.\nTo prawda, że kolejna odmiana wirusa jest sprytniejsza, ale też już wiemy co robić, nie tylko aby minimalizować ryzyko zakażenia czyli momentu kiedy następują kolejne mutacje. Dystans, dezynfekcja, maseczki – zwłaszcza tam gdzie są zamknięte przestrzenie i więcej osób i zdrowy rozsądek, bez względu na to gdzie jesteśmy – dodaje dzisiejszy gość Radia Doxa.\nOsobna kwestia to szczepienia, które zdaniem specjalistów nawet jeśli nie chronią przed zakażeniem osłabiają przebieg choroby – potwierdza Urszula Posmyk.\nCzwarta fala zdaniem ekspertów może do nas dotrzeć pod koniec sierpnia i we wrześniu. Czy to oznacza, że powinniśmy zweryfikować swoje plany urlopowe, zwłaszcza jeśli jedziemy za granicę, czy może zrezygnować z wyjazdu ? Niekoniecznie – podkreśla kierownik oddziału epidemiologii opolskiego Sanepidu, dziś kiedy wyjazdy najczęściej rezerwujemy poprzez różne portale mamy możliwość pewnych korekt. Wyjedźmy ale w mniej uczęszczaną okolicę, także poza Polską, tam też można wypocząć. Pamiętajmy też o higienie, którą, tak czy inaczej, powinniśmy zawsze stosować i o zdrowym rozsądku, którego nigdy za wiele.\nRozmowa z Urszulą Posmyk\nCOVID-19, Pandemia, Sanepid Opole, Urszula Posmyk, WSSE w Opolu


Kupić Certirec Bez Recepty Online | Polska Apteka Internetowa Certirec Tanio\nCertirec na sprzedaż online Tanio\nCo jest ważne, aby wiedzieć o certirec?\nCewniki moczowodowe stosowane w zabiegach urologicznych służą do:, certirec 10mg, 5mg. W oku sa miesnie, gdzie jeszcze w organizmie sa miesnie podobnego typu. Jezeli taki temat sie pojawil to przepraszam musialem przeoczyc, kupie certirec wrocław. W organizmie człowieka eikozanoidy pełnią wiele istotnych funkcji metabolicznych, np. Dużą część omawianych wad stanowią wady wrodzone, sprzedać certirec jak. Niechciane włosy często pojawiają się również w rejonie kresy białej, czyli okolicy od pępka do spojenia łonowego oraz w okolicy. Kiedy drga powieka Drżenie powieki to przypadłość, która zdarza się często, najtańsza azitrovid. Utrzymujące się zbiorniki przekształcają się w torbiele rzekome lub stanowią część obszaru miąższu objętego zmianami martwiczymi. Ja używam lotion1000, troche piecze, troche wysusza ale działa, porównanie cen cusi erythromycin tabletki. Pabianickie Centrum Medyczne wzbogaciło się o nowe narzędzie szkoleniowe do.\nCertirec: Częste stosowanie\nZakażenie żołądka i jelit wywołane przez adenowirusy, zapalenie żołądkowo-jelitowe wywołane przez adenowirusy, adenowirusowe zapalenie żołądkowo, cetirizine 10mg, 5mg. Wybierając sposób płatności Przelew natychmiastowy, możesz dokonać wpłaty za zamówiony towar przelewem elektronicznym. Przedstawiony jest także przekrój poprzeczny rdzenia kręgowego, na którym widać rozmieszczenie substancji szarej i białej, pień nerwowy sympatyczny ze, rodzajowa certirec zamiennik. Próg bólowy wynika z działania tzw. Słowo rozszczep posiada 86 synonimów w słowniku synonimów, kupić doxicap warszawa. Substancje aktywne stanowią połączenie oleju lnianego. Kosmetyki marki Skin Jet są uzupełnieniem zabiegu wodnej abrazji, co stanowi kompleksową pielęgnację, rodzajowa certirec wrocław. Mam taki cierpko-gorzkawy posmak w ustach nawet go określić nie potrafię. W obecny pęd ku zdrowiu i szczęściu wpisane jest też widmo porażki i zawodu, gdzie kupić certirec bez recepty. Na naszej stronie znajdą Państwo wszelkie informacje dotyczące sufitów napinanych marki Fran Studio.\nCertirec gdzie można dostać bez recepty?\nUsunięcie ciała obcego z rogówki lub spojówki, 190, Certirec (cetirizine) 10mg, 5mg. I tak jeśli pacjentka ma nieduże otłuszczenie brzucha to można. Oznaczanie różnic stężenia radioizotopów w przyrostach rocznych drzew, flutec apteka internetowa online. Terapia radioizotopowa przerzutów nowotworowych do kości. Agnieszce Kuciak Stoją za oknem strome ciemności, ciemność przychodzi do okien w gości, gdzie kupic larb plus polska. Implanty ucha środkowego są sprawdzoną alternatywą dla aparatów słuchowych. Pierwszy znajduje si w scianie oczodolowej zatoki czolowej, drugi nieco nizej, trzeci i czwar- ty znajduj si w sitowkach poprzednich: cel- lule de l'agger i cellules, certirec zamienniki leku. Wiele osób ma w dzisiejszych czasach problemy z trawieniem. Prawdziwe spotkanie z Bogiem pośrodku zmagania sprawia, oryginalna certirec bez recepty kraków. Zimą o wiele więcej osób uskarża się na bóle bioder, niż latem.\nNiewykorzystany certirec dawka\nPlagš polskiej służby zdrowia sš zakażenia szpitalne, certirec cetirizine. Zazwyczaj rano ja nie wiem czy go kicha czy kaszle., 3 miesiace tak chorowala az w koncu poszlam z nia do weterynarza. O odkryciu poinformował Instytut Badań Ciężkich Jonów w Darmstadt w Niemczech, oryginalna ranibloc gdańsk. Zwapnienie fizjologiczne następuje w warstwie wapniejącej. Arytmia serca - przyczyny i objawy oraz diagnozaTętno spoczynkowe człowieka jest zróżnicowane i uzależnione od indywidualnych, certirec odpowiedniki warszawa. Kilkadziesiąt sekund po odklepaniu Ryana Badera Jon Jones stanął przed najważniejszą decyzją w. Jeśli syku brak to zawór korka może być uszkodzony, a to może powodować szybkie ulatnianie się par płynu, a co za tym idzie jego ubytek, synacid apteka online synacid. Termostat przeznaczony jest do sterowania pracą grzałek. Ojca Leona słów kilka: Medytacja - ludzka potrzeba, tatig przez internet najtaniej. Potem pojawily się na udach i lydkach czerwone liszaje, skora w tych miejscach jest sucha.\nCo należy wiedzieć o certirec?\nPłaszczyzna poprzeczna i strzałkowa uwidoczniło przepukliny krążków, 10mg, 5mg certirec. Tzw. okolica węchowa zajmuje u człowieka po każdej stronie około 2,5 cm. Migdałek gardłowy jako część układu tkanki limfatycznej nosa i gardła: anatomia, fizjologia oraz zmiany towarzyszące chorobom alergicznym u dzieci, certirec zamienniki bez recepty gdańsk. Przez przezroczysty worek wypełniony płynem owodniowym można oglądać. Strona głównaMetody PakietyRehabilitacja - EuropaStrefa wiedzyO MedikoolGaleriaPartnerzyKontakt, certirec apteka internetowy. Nie każda jednak czasowa przeszkoda w sprawowaniu władzy. Niedzielny wieczór w klubie polonijnym Zodiak przy 94 Highlande Avenuer, Clifton w New, certirec gdzie kupic cena. Zmęczenie pogłębia istniejące już schorzenia, aktywuje te pozostające w uśpieniu i wywołuje nowe. Poczytaj o tyrozynie to bedziesz wiedziala o co chodzi, certirec kupno lekarz. Jeśli twoja dociekliwość skłoniłaby cię do kontroli temperatury u.\nMożna kupić Certirec (cetirizine) 10mg, 5mg w jednym z tych miast:


botox usta Kraków | Blog firmowe\nDzisiejsza medycyna estetyczna nie jest dziś zdobyczą z której korzystają jedynie najbogatsi. W czasach, kiedy coraz to więcej osób bardzo dba o swój wygląd oraz pragnie zatrzymać czas, zabiegi estetyczne nikogo już dziś nie dziwią. Niesłychanie ważne niemniej jednak jest, żeby z poprawianiem natury oraz zatrzymywaniem czasu nie przesadzić, bo granica poprawiania i budowy na nowo jest nadzwyczaj cienka. Przecież nie chodzi o to, żeby nagle obudzić się po operacji czy zabiegu z w pełni oryginalną twarzą. Wyśmienite samopoczucie to podstawa po zabiegu estetycznym.\nJednym z najbardziej legendarnych zabiegów medycyny estetycznej jest wygładzanie fałd przy pomocy botoksu albo kwasu hialuronowego. Wybór poprawnego produktu zależy przede wszystkim od lekarza przeprowadzającego zabieg oraz uzależnień cery pacjenta. Na wygładzanie zmarszczek decydują się zdecydowanie częściej kobiety niż mężczyźni, chociaż oraz ci z w pewnych sytuacjach stają się amantami medycyny estetycznej oraz bez wstydu korzystają z jej dobroci. Wybór między botoksem a kwasem hialuronowym jest dosyć trudny, wskutek tego też warto zdawać sobie z poszczególnych właściwości danego towaru. Należałoby wtrącić również, że zarówno wstrzyknięcie botoksu, jak i kwasu hialuronowego jest podobne cenowo, w następstwie tego również to nie cena jest tutaj elementem decydującym. Kwas hialuronowy jest uważany przez wielu oraz chirurgów medycyny estetycznej, oraz pacjentów za zdecydowanie o wiele bardziej naturalny i bezpieczniejszy aniżeli botoks.\nZazwyczaj kwas hialuronowy jest polecany osobom młodszym ze znacznie mniejszymi zmarszczkami. Jest używany do wrażliwych poprawek oraz odważnie subtelniejszej korekty bezwładnej skóry. Zabiegi z kwasem hialuronowym należy niemniej jednak po kilku miesiącach ponowić, inaczej cera powróci do stanu sprzed wykonania zabiegu. Trochę inaczej jest z botoksem, który przez co niekątórych uważany jest za toksyczny środek. Cera po wstrzyknięciu botoksu odważnie dłużej dochodzi po siebie, ale aby rezultat się utrzymał też trzeba powtórzyć zabieg, chociaż zdecydowanie po dłuższym czasie aniżeli po kwasie hialuronowym


mojelokum.pl - Przetarg rozstrzygnięty! - jest nowy najemca Gryfnej Karczmy!\nPrzetarg rozstrzygnięty! - jest nowy najemca Gryfnej Karczmy!\nW czwartek odbył się trzeci przetarg na wydzierżawienie nieruchomości obok Skansenu, w której do tej pory działała Gryfno Karczma. Po dwóch przetargach, do których nikt nie przystąpił, w końcu znalazł się nowy najemca. Został nim Ryszard Wyrobek z Brzeszcz.\nGryfno Karczma ma w końcu nowego najemcę!\nJaka cena za wynajem karczmy?\nPrzypomnijmy, końcem marca tego roku Urząd ogłosił przetarg na wydzierżawienie nieruchomości z ceną wywoławczą 4 tysiące złotych na miesiąc. Niestety do przetargu, który odbył się 5 maja nikt nie przystąpił. 10 maja Urząd ogłosił więc nowy przetarg z obniżoną ceną najmu do 3 tysięcy złotych netto. Na ten przetarg także nikt nie przyszedł. W efekcie dzisiaj odbył się trzeci przetarg z ceną wywoławczą najmu 2 tysiące zł netto za miesiąc.\nDo trzeciego przetargu przystąpił tylko Ryszard Wyrobek, który zaoferował cenę 2,1 tys. zł netto na miesiąc. Dla porównania dotychczasowy najemca - firma CHU "U Michalika" wpłacała miesięcznie do kasy urzędu 6,3 tys. zł netto.\nCo teraz będzie w budynku karczmy?\nCo teraz będzie w budynku byłej Gryfnej Karczmy? Prawdopodobnie zostanie zachowany charakter obiektu, czyli połączenie karczmy z lokalem pod imprezy okolicznościowe. Ryszard Wyrobek jest bowiem wspólnikiem firmy P.P.H.U Wyrobek s.c., która jest producentem domowych wyrobów wędliniarskich i garmażeryjnych. Wśród produkcji produktów garmażeryjnych firma chwali się głównie domowymi pierogami i biesiadnymi korytami.\nJedną ze specjalności firmy "Wyrobek" są domowe pierogi · fot. facebook.com/WyrobekBrzeszcze\nFirma Wyrobek s.c. zajmuje się także cateringiem - obsługuje rodzinne uroczystości, wesela, komunie, czy pikniki. Wydaje się więc pewne, że obecnie prowadzona działalność firmy Wyrobek zostanie wykorzystana w nowej karczmie. Być może już niedługo będziemy mogli spróbować tutaj m.in. domowych pierogów.


Dokumenty pracownicze firma przechowa w formie elektronicznej - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaDokumenty pracownicze firma przechowa w formie elektronicznej\nautor: Tomasz Zalewski13.02.2012, 09:17; Aktualizacja: 13.02.2012, 09:39\nZastrzegł jednak, iż umożliwienie prowadzenia, jako alternatywnej dla papierowej, elektronicznej formy przechowywania dokumentacji wymagałoby zmian systemowych. Dlatego prace mają być prowadzone z udziałem specjalistów z Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.\nByłaby to kolejna próba wprowadzenia możliwości prowadzenia i archiwizowania dokumentacji pracowniczej w formie elektronicznej. Rozwiązania takie znalazły się już wcześniej w rządowym projekcie ustawy o redukcji obowiązków informacyjnych oraz o ograniczaniu barier administracyjnych. Jednak ze względu na problemy w zakresie ochrony danych osobowych z pomysłu rezygnowano.\nObecnie zgodnie z przepisem art. 51u ust. 1 ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach dokumentacja pracownicza powinna być przechowywana przez 50 lat, licząc od dnia zakończenia stosunku pracy u danego pracodawcy, a dokumentacja płacowa – także 50 lat, z tym że licząc od daty jej wytworzenia. Jednocześnie zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych płatnik składek ma obowiązek przechowywać listy płac, karty wynagrodzeń albo inne dowody, na podstawie których następuje ustalenie podstawy wymiaru emerytury lub renty. Musi to robić też przez 50 lat od dnia zakończenia przez ubezpieczonego pracy u danego płatnika.\n50 lat przez taki okres pracodawca musi przechowywać dokumentację pracownika\n– To generuje koszty przechowywania, pilnowania i konserwowania dokumentów przez dziesiątki lat – mówi Witold Polkowski, ekspert Pracodawcy RP.\nPracodawcy pogodzili się, że są skazani na papier. Co nie oznacza, że nie szukają innych rozwiązań.\nJedna z dużych firm testuje obecnie prowadzenie dokumentacji w formie elektronicznej. Wszystkie dokument papierowe są skanowane i odsyłane od razu do archiwum. Specjalny program zbiera elektroniczne kopie zgodnie z wymogami prawnymi dotyczącymi prowadzenia akt pracowniczych.\n– Dotychczas żadna kontrola nie zakwestionowała tego modelu, oczywiście w razie potrzeby można ściągnąć oryginał z archiwum prowadzonego przez firmę zewnętrzną – dodaje Witold Polkowski.


ciekawe realizacje, nowoczesne oświetlenie - profizorka\nLampa model heksanu dla Astra Zeneca.\nEkskluzywna lampa do siedziby firmy Astra Zeneca w Warszawie. Lampa jest wykonana jako model heksanu na zlecenia pracowni Massive Design. Użyte materiały to szkło i aluminium. Duże kule świecą światłem białym z możliwością ściemniania, małe kule świecą wszystkimi kolorami – sterowanie pilotem.\nEko lampy do restauracji Prodiż Warszawski.\nWszystkie lampy do restauracji Prodiż Warszawski zostały wykonane przez nas. Są tam lampy z prodiży zarówno okrągłych jak i prostokątnych, lampy z balonów na wino, lampy z syfonów na wodę gazowaną. Balony mają odcinane dno i są dodatkowo zbrojone. Prodiże mają specjalną konstrukcję, żeby „wypuszczać” światło.\nRealizacja w domu prywatnym w Lublinie.\nLampy do domu wykonane we współpracy z pracownią architektoniczną 081 Studio. Realizacja w Lublinie. Wszystkie lampy wykonane na zamówienie w naszej konstrukcji sztywnej. Dzięki temu lampy nie plączą się, nie wyginają – są idealnie proste. Lampy pięknie się prezentują.\nLampy Atomy do recepcji firmy Astra Zeneca.\nLampy do recepcji siedziby firmy Astra Zeneca. Pierwsza nasza realizacja atomów we współpracy z Massive Design. Lampy robią piękne wrażenie. Szkło i aluminium a do tego piękne wrażenia świetlne. Podobno kolor na jaki świecą w danej chwili jest zależny od nastroju obsługi recepcji.\nLampy filiżanki hotel Hampton by Hilton.\nLampy do hotelu w Lublinie wykonane na zamówienie firmy Euro-Light. 20 lamp filiżanek wisi w części jadalni hotelu nad „szwedzkim stołem”. Każda lampa jest biała i ma ledowe źródło światła. Działają przez swoją ilość, przez powtarzalność, rytm.\nŚwiatłowody nad basenem w Węgorzewie.\nOświetlenie wykonane na zamówienie do Villi Sielanka w Węgorzewie. Światłowody ułożone są w falę i każdy zakończony kroplą. Wyglądają trochę jak gwiazdy na niebie nad basenem, trochę jak deszcz. Działają bardzo relaksująco w takim pięknym otoczeniu.\nŚwiecące ringi w siedzibie firmy w Bremen.\nDwa świecące ringi, lampa do biura prawniczej firmy Göhmann w niemieckim Bremen. Lampy wykonane na zamówienie firmy Meble Gibon. Dwa pierścienie z polerowanej stali nierdzewnej, jeden o średnicy 250 cm , drugi 150 cm wiszą nad recepcją. Ilość światła wystarcza do oświetlenia całego pomieszczenia.\nLampy do winiarni w Warszawie.\nLampy do sklepu z winami Wino Blisko. 8 balonów różnej wielkości wisi w winiarni na warszawskiej Pradze. Minimalistyczne lampy w stonowanym wnętrzu sprzyjają degustacji wina.\nProjekt kawiarni Przystanek Cafe w Grodzisku Mazowieckim.\nNasz projekt wnętrza i nasza realizacja kawiarni Przystanek Cafe w Grodzisku Mazowieckim. Kawiarnia usytuowana jest w ciekawym miejscu, nad basenem miejskim. Założenia były takie, żeby zerwać z wizerunkiem fast fooda i zaproponować coś ciekawszego gościom kawiarni i osobom korzystającym z basenu. Część lamp we wnętrzu jest naszej produkcji.\nAdaptery do żyrandola na targach Interni w Mediolanie.\nNa zamówienie pracowni Massive Design wykonaliśmy adaptery do lampy. Firma projektowała wystrój do biura prasowego organizatora targów a samo biuro było w jednym z mediolańskich pałaców. Chodziło o to, żeby do XVIII wiecznego żyrandola wkręcić takie adaptery żeby zmienić jego światło z rozproszonego na punktowe z możliwością ustawienia w dowolnym kierunku. Kolorystyka była zainspirowana czerwonymi i zielonymi pomidorami.\nRealizacja lampy w Szczecinie.\nLampa inspirowana lampą Ingo Maurera z wykorzystaniem motywów z komiksu Thorgal. Lampę tę zrealizowaliśmy w domu prywatnym. Całą lampę musieliśmy zmontować dopiero na miejscu ze względu na jej specyficzną konstrukcję.\nLampy girlandy z kolorowych kabli z żarówkami.\nLampy wykonane na zamówienie do ogrodu. Tworzą niepowtarzalny klimat w letni wieczór w ogrodzie. Uświetnią każdą uroczystość w plenerze.\nPodczas tworzenia lamp na zamówie niepraktycznie nie ma dla nas ograniczeń – wprost przeciwnie – cenimy sobie wymagających klientów, którzy, zlecając nam skomplikowane projekty, sprawiają, że nieustannie podnosimy swoje umiejętności oraz sięgamy po coraz śmielsze rozwiązania. Jesteśmy gotowi na każde wyzwanie, wykonaliśmy już wiele lamp, których realizacji nie chciała się podjąć żadna pracownia. Stworzymy dla Was jedyne takie nowoczesne żyrandole, kinkiety, lampy stojące czy specjalne instalacje świetlne, które będą stanowić element ozdobny TYLKO WASZEGO domu czy lokalu. Z nami macie pewność, że otrzymacie ekskluzywny i wyjątkowy produkt o wysokiej jakości wykonania oraz bardzo dobrych parametrach technicznych. Łączymy wszelakie materiały – drewno, metal, kable wyginane i miękkie, różne kolory i rozmiary żarówek, a także rozmaite kształty kloszy. Chętnie wykorzystujemy stare bibeloty, zużyte części i wiele innych, tak by wprost zachwycać oświetleniem. PROFIZORKA, tak jak Wy, ceni wszystko to, co ciekawe, wyjątkowe i oryginalne i właśnie tym kieruje się, tworząc lampy sufitowe i stojące.\nW naszym sklepie internetowym z lampami możecie zamówić lampy kuchenne, oświetlenie do łazienki, lub nowoczesne lampy do sypialni. Realizujemy również nietypowe zamówienia na żyrandole i kinkiety do firm, restauracji czy obiektów użytku publicznego.


Odra zdobyła pierwszy tej wiosny punkt • Wodzisław Śląski • Sport - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nOdra zdobyła pierwszy tej wiosny punkt\nA to za sprawą remisu, jaki odniosła dziś w wyjazdowym spotkaniu przeciwko MKS-owi Kluczbork. Spotkanie zakończyło się bez bramek.\nOdra w Kluczborku zamierzała przede wszystkim nie przegrać. I cel ten udało się zrealizować mimo przewagi gospodarzy, którzy częściej zagrażali bramce Odry. Pierwszą dogodną sytuację miała Odra, ale w polu karnym fatalnie skiksował Marcin Figiel. W odpowiedzi w 20 min. po strzale Krzysztofa Kaczmarka piłka zatrzymała się na poprzeczce bramki Odry. Po przerwie gospodarze osiągnęli przewagę. Piłkarze Kluczborka strzelali jednak niecelnie. A jak już trafiali w światło bramki na posterunku czuwał Michał Buchalik. Po stornie Odry dobrą szansę miał Jean Nganbe Nganbe, ale jego kąśliwy strzał obronił bramkarz Kluczborka. Ostatecznie wynik meczu pozostał bez zmian i skończyło się 0:0. Piłkarzy Odry dopingowała w Kluczborku ponad 100-osobowa grupa kibiców z Wodzisławia.\nSkład Odry: Buchalik - Brzozowski, Cybulski, Marek, Caha – Figiel (24’ Sobik), Jary, Kuczok, Stolpa (87’ Tanżyna), Sikorski - Odunka (63’ Nganbe Nganbe).\n(art), odra.wodzislaw.pl, mkskluczbork.pl\n~<<< (83.5. * .166) 03.04.2011 23:12\nBrawo "orły" wodzisławskie ? .... nie "kanarki" :) Sukces WOW. Aż remis.\n~nn (91.214. * .89) 03.04.2011 16:26\njak sie nie wygrywa ze słabym na wiosne Kluczborkiem to z kim ?\n~red (80.238. * .12) 03.04.2011 14:03\nBrawo Kamil widzę że zaczęto doceniać wychowanków b.dobrze grających.\n~supporter (87.239. * .2) 03.04.2011 10:36\n~Janusz J. (80.238. * .11) 03.04.2011 09:33\nMyślę że jest to dobry początek. Przyjaciól poznaje się w biedzie. Pomóżmy naszemu klubowi, nie bądzmy złośliwi, obojętni. Nie pozwólmy starym wygom ponownie " zarządzać" klubem. Trzymam kciuki za Odrę.


Poznań posiada status miasta na prawach powiatu. Oznacza to, że gmina miejska wykonuje zadania powiatu. Organem stanowiącym samorządu jest rada miasta. Mieszkańcy wybierają do rady Poznania 37 radnych. Organem wykonawczym samorządu jest prezydent miasta. Obecnie w kadencji 2014 – 2018 funkcję tę sprawuje Jacek Jaśkowiak.\nW latach 1954–1990 miasto było podzielone na 5 dużych dzielnic: Grunwald, Jeżyce, Nowe Miasto, Stare Miasto, Wilda. Pomimo nieaktualności podział ten jest nadal powszechnie stosowany przez mieszkańców. Występuje również w statystyce oraz działalności niektórych urzędów.\nW Poznaniu znajduje się 30 urzędów konsularnych. Większość z nich to instytucje honorowe. Jedyną regularną placówką jest Konsulat Generalny Federacji Rosyjskiej. W mieście ulokowane są również 3 konsulaty kierowane przez honorowych konsulów generalnych. Są to placówki Albanii, Filipin i Turcji. Natomiast Stany Zjednoczone posiadają agencję konsularną, która zastąpiła istniejący do 1989 roku konsulat generalny.\nW Poznaniu siedzibę ma Wojewoda Wielkopolski, który jest przedstawicielem administracji rządowej w regionie. Podległy mu urząd wojewódzki wraz z jednostkami administracji zespolonej szczebla wojewódzkiego tworzy regionalny kompleks administracji rządowej. Od 29 listopada 2007 roku urząd wojewody sprawuje Piotr Florek.\nW Poznaniu znajduje się sąd okręgowy w którego okrąg właściwości to 12 sądów rejonowych z centralnej i północno-zachodniej Wielkopolski. W mieście zlokalizowany jest również sąd apelacyjny którego obszar apelacji obejmuje sądy okręgowe w Poznaniu, Koninie i Zielonej Górze. Mieści się tutaj również wojewódzki sąd administracyjny, który jest pierwszą instancją w postępowaniach sądowo-aministracyjnych dla całej Wielkopolski.\nPanorama Osiedle Mikołaja Kopernika\nPanorama poznańskiego Piątkowa\nPanorama Żegrza i Rataj\nW 2011 r. współczynnik dzietności dla Poznania wynosił 1,24. Podobne wyniki odnotowano w konurbacji katowickiej (1,26) i Warszawie (1,26); niższe natomiast w Trójmieście (1,20), Krakowie (1,16), Wrocławiu (1,16), Łodzi (1,14) czy Szczecinie (1,10). Dla zastępowalności pokoleń współczynnik ten powinien wynosić 2,10-2,15.\nZ badań ruchu turystycznego wynika, że ok. 38% turystów przyjeżdża do miasta w celach biznesowych – osoby te uczestniczą w targach, konferencjach, spotkaniach biznesowych i szkoleniach. Kolejną najliczniejszą grupę tworzą turyści odwiedzający Poznań w celu zwiedzania, wypoczynku i rekreacji – stanowią oni ok. 30-35% ruchu turystycznego.\nCentrum Handlu, Sztuki i Biznesu Stary Browar (ul. Półwiejska) w Poznaniu\nSłoniarnia w Nowym Zoo (2008)\nGłównym deptakiem prowadzącym na Stare Miasto jest ulica Półwiejska. Znajduje się przy niej Centrum Handlu, Sztuki i Biznesu Stary Browar uznane w 2008 r. przez Międzynarodową Radę Centrów Handlowych (ICSC) za „najlepsze centrum handlowe na świecie”.\nNa Starym Rynku można znaleźć wzorcowy przykład architektury renesansowej – ratusz z trykającymi się na jego wieży koziołkami. Z wieży ratusza miejskiego, codziennie o godz. 1200 jest odgrywany na trąbce hejnał Poznania.\nInnymi ciekawymi budynkami na rynku są m.in. domki budnicze, waga miejska, czy odwach. Kolejnym cennym zabytkiem jest barokowa fara i przylegający do niej dawny kompleks kolegium jezuickiego. Na wzgórzu nad Starym Rynkiem góruje Zamek Królewski wraz z fragmentem murów obronnych. Od roku 2011 trwa odbudowa historycznego kompleksu. Obiekt zostanie udostępniony zwiedzającym latem 2015 r. Na szczycie zamkowej wieży powstaną dwa tarasy widokowe (kryty dolny i otwarty górny), z których zobaczyć można będzie panoramę Starego Miasta.\nW roku 2014 zakończyła się budowa centrum ICHOT „Brama Poznania”, które powstało na poznańskiej Śródce, nad brzegiem Warty. Jest to multimedialne muzeum prezentujące wirtualnie wykreowaną przeszłość grodu na Ostrowie Tumskim oraz ponad tysiącletnią historię państwa polskiego.\nTereny rekreacyjne nad Jeziorem Maltańskim w Poznaniu\nOd 2012 r. w starym korycie Warty (przy ul. Ewangelickiej, w sąsiedztwie KontenerArt) uruchamiana jest plaża miejska. Oprócz korzystania z leżaków, można tam zagrać w siatkówkę plażową, czy badmintona. Dostępne są piłki, deski i fresbiee. Na plaży odbywają się wystawy, warsztaty oraz imprezy muzyczne.\nKozły Poznań - poznańska 1. ligowa drużyna futbolu amerykańskiego, założona w 2005 roku. Jest jedną z najstarszych polskich drużyn w tej dyscyplinie sportu, zaraz po Warsaw Eagles i 1KFA Fireballs Wielkopolska. Członek Stowarzyszenia Polski Związek Futbolu Amerykańskiego (PZFA), występujący w Polskiej I Lidze Futbolu Amerykańskiego (PLFA). Kozły Poznań od początku istnienia związane są z północną częścią miasta.\nKS Posnania Poznań - polski zespół rugby z siedzibą w Poznaniu będący sekcją klubu Posnania. Drużyna powstała w 1956 i jest jedną z najstarszych w Polsce. Zawodnicy "muszkieterów" nieprzerwanie od swojego istnienia występują w najwyższych klasach rozgrywkowych w kraju.\nRadio Merkury – lokalna rozgłośnia Polskiego Radia (należąca do porozumienia Audytorium 17) z siedzibą w Poznaniu.\nW granicach Poznańskiego węzła kolejowego odbywa się ruch regionalny, międzyregionalny i międzynarodowy. Średnio w ciągu doby na stacji Poznań Główny przyjmowanych i wyprawianych jest ok. 450 pociągów. W 1986 było to 165 pociągów na dobę (4 ekspresowe, 35 pospiesznych i 126 osobowych) w ciągu roku i 192 w szczycie letnim.


Auto Moby Dick XXL - NasionaMarihuany.sklep.pl\nStrona główna » INDOOR » Moby Dick XXL Auto Feminizowane\nNikomu nie trzeba przedstawiać odmiany jaką jest Moby Dick. Szczep znany przez większość kolekcjonerów i cieszący się ogromną popularnością wśród ogrodników. Tworząc odmianę Autoflowering Moby Dick XXL skoncentrowaliśmy się na uzyskaniu, jak największego plony z rośliny. Co zaowocowało dużą wspaniałą odmianą sięgającą 180cm wysokości z pięknym dużym szczytem głównym i wieloma smukłymi odrostami. Zbitym kwiatostanem oblanym żywicą o zapachu cytrusów, a nawet delikatnym aromatem sosnowym. Moc tej rośliny jest wysoka i zapewnia długotrwały efekt doznań.


MIESZKANIE WYNAJEM - Poligonowa Saska Kępa Praga-Południe Warszawa Mazowieckie Sześć Ścian Nieruchomości\nNumer oferty w biurze: 2303/4186/OMW\nDo wynajęcia słoneczne mieszkanie znajdujące się na 1 piętrze budynku mieszkalnego w okolicy ul. Poligonowej. Mieszkanie znajduje się nieopodal Jeziora Gocławskiego i Parku nad Balatonem. Ze względu na lokalizację, istnieje szeroki dostęp do punktów handlowych i usługowych m.in. CH Atrium Promenada, Tesco, Lidl oraz liczne kawiarnie i restauracje.\n- meble: kanapa, stolik kawowy, komody, szafka RTV, stół z krzesłami, szafy, łóżko dwuosobowe.\n- sprzęt RTV i AGD: lodówka, zamrażalka, kuchenka gazowa, pochłaniacz, pralka\nCzynsz najmu:1700 zł\nCzynsz administracyjne: 300 zł (w tym zaliczki na ogrzewanie)\nDostępne w okolicy: Restauracja, Park, Centrum handlowe, Szkoła, Przedszkole, Szpital, Jezioro, Plac zabaw, Hala sportowa, Kościół, Bar, Zabudowa niska, Apteka, Bazarek, Żłobek, Gimnazjum, Sklep, Fitnes, Bank


Oferty specjalne Adasiówka, Gliczarow Gorny\nGästezimmer w Gliczarowie Górnym\nOpinie i oceny (32)\nMark zapytał(a) o nocleg 1 dzień temu\nZapraszamy do "Adasiówki" na Weekend Bożego Ciała.\nTERMIN od 4.06-7.06.2015r.\nSuper niska cena!!! 175 zł za 3 dni od osoby w tym pyszna domowa kuchnia (śniadania formie szwedzkiego stołu i obiadokolacje z deserami) oraz miły wieczór przy ognisku gdzie usmażymy kiełbaski :)\nSerdecznie zapraszamy do spędzenia Świąt Bożego Narodzenia oraz uroczystej wieczerzy wigilijnej w szczególnie rodzinnej i wyjątkowo ciepłej atmosferze w pensjonacie "Adasiówka".\nBoże Narodzenie to święta gdzie otacza każdego z nas miłość i radość a my przy wspólnym stole, okrytym białym obrusem, przy promieniu świec uczcijmy to wspólnym śpiewem kolęd, łamaniem się opłatkiem i składaniem sobie na wzajem życzeń.\n- zupa z suszu owocowego (z kluskami góralskimi - hałucki)\nNasza oferta obejmuje od 4 do 7 dni. Składają się na nią:\n- świąteczne śniadania i obiadokolacje z deserami\nDodatkowo można korzystać w ciągu Świąt z patery z ciastem oraz kawy i herbaty.\nTermin: 21.12.2013 - 28.12.2013\nCena od 320 do 560 zł/os\n- do 3 lat gratis\n- od 3 do 9 lat - 50 zł\n- od 9-12 lat - 60 zł\nSERDECZNIE ZAPRASZAMY na weekend MAJOWY do ADASIÓWKI.Gwarantujemy Państwu wspaniały wypoczynek miłą atmosferę oraz pyszną i domową kuchnię.\nOferujemu Państwu noclegi z wyżywieniem(śniadanie + obiadokolacja z deserem)\nŚniadania wydawane są w formie szwedzkiego stołu.\nOd 3.05-6.05.2018(zmiana lub przedłużenie terminu do uzgodnienia)\nosoba dorosła 210zł\ndzieci od 3-11lat 60zł\ntel.660 00 23 15\nZapraszamy do spędzenia weekendu listopadowego w pensjonacie "Adasiówka"w promocyjnej cenie.Nasz pakiet zawiera pobyt od 4-do 2-dni z pełnym wyżwieniem (śniadanie + obiadokolacja z deserem).Cena pobytu 4-dniowego to 220zł,3-dniowy 165zł,2-dniowy110zł.Gwarantujemy Państwu wspaniały wypoczynek a zarazem miłą i domową atmosferę. ZAPRASZAMY SERDECZNIE!!!\nSerdecznie Zapraszamy do spędzenia Świąt Wielkanocnych w pensjonacie Adasiówka.Gwarantujemy miłą i domową atmosferę a czas spędzony u Nas będzie miło wspominany przez wszystkich ,którzy postanowią do Nas przyjechać.\nOd 18.04 -22.04.2014\n18.04 obiadokolacja z deserem(z dziećmi malowanie jajek)\n19.04śniadanie w formie szwedzkiego stołu+obiadokolacja z deserem.Poświęcenie pokarmu w pobliskim kościele w Gliczarowie Górnym.\n20.04Uroczyste śniadanie oraz świąteczna obiadokolacja.\n21.04Swiąteczne śniadanie oraz obiadokolacja.Wieczór dla chętnych grill lub ognisko(smażenie kiełbasek)\n22.04Sniadanie formie szwedzkiego stołu.\nCena pakietu to 280zł za os\ndzieci do 9-lat 200zł\nWeźmy nasze pociechy po długim szkolnym roku na wspaniałe wakacje spędzone w górach a dokładnie w Gliczarowie Górnym. Ta okolica jest tak piękna !!! widoki gór zapierające dech w piersiach,spokój, cisza pozwolą Państwu i waszym dzieciom odpocząć wyjątkowy sposób przez różne wspaniałe wycieczki górskie ,rowerowe i nie tylko oraz miejsce na baseny termalne .\nZapraszamy serdecznie do spędzenia Wakacji w Pensjonacie Adasiówka .Gwarantujemy Państwu miłą i domową atmosferę oraz pyszną kuchnię i wspaniałe wypieki domowych ciast. ZAPRASZAMY I MOCNO ZACHĘCAMY SPRÓBUJ A BĘDZIESZ PRZYJEŻDŻAŁ. TEL.660 00 23 15\n65 zł os /d z pełnym wyżywieniem\n3-8 lat 50 zł\n8-11 65 zł 11lat całość. POBYT TYGODNIOWY


Kategoria: Młodzież | frse.org.pl - Strona 3\nTrudne słowo inkluzja\nNiepełnosprawni, ubożsi, mieszkający z dala od wielkich miast czy mający trudności w nauce też powinni mieć prawo do pełnego uczestnictwa w projektach młodzieżowych. Jak o nich zadbać?\nInkluzja, czyli włączanie osób z mniejszymi szansami, ma im pozwolić cieszyć się standardami życia na poziomie uznawanym za normalny w ich własnym społeczeństwie. W przypadku konkretnego projektu oznacza to otwarcie na wszelkie kategorie i grupy społeczne, które są w naszym otoczeniu dyskryminowane, lub których udział w projektach międzynarodowych jest utrudniony. Programy bilateralne oraz Erasmus+ traktują inkluzję priorytetowo – organizatorzy projektów mogą skorzystać z kategorii kosztów specjalnych. To dodatkowe środki, które ułatwiają realizację działań. Poniżej postaramy się podpowiedzieć, jak przygotować się do projektu włączającego i wykorzystać koszty specjalne przy planowaniu budżetu.\nRolą organizatora i organizacji partnerskiej jest to, aby jak najlepiej poznać swoich podopiecznych i zebrać informacje na temat ich potrzeb. Pamiętajmy przy tym, że wszelkie dane medyczne są danymi wrażliwymi – powinny być udostępniane tylko osobom odpowiedzialnym za realizację przedsięwzięcia. Informacje np. na temat alergii mogą się przydać, jeżeli planujemy warsztaty z wykorzystaniem nietypowych materiałów. Sam harmonogram projektu należy przygotować tak, żeby żadne z działań nie wykluczało z udziału któregokolwiek z uczestników. W przypadku osób z niepełnosprawnościami fizycznymi może się też okazać konieczne zaplanowanie częstszych i dłuższych przerw.\nPodróż i opiekunowie\nJeżeli w inicjatywie biorą udział osoby niepełnosprawne, ważne jest zaplanowanie komfortowej podróży. Sposób transportu powinien być dopasowany do możliwości uczestników. W razie potrzeby warto zaprosić do udziału w działaniach asystenta osoby niepełnosprawnej. Koszt jego podróży, zakwaterowania i wyżywienia można zaliczyć do kosztów specjalnych projektu.\nJeśli chcemy włączyć do projektu młodzież z biedniejszych rodzin, w koszty specjalne można wrzucić wydatki na przygotowanie jej do wyjazdu, np. poprzez zakup torby podróżnej, kosmetyków lub leków. Te koszty muszą być uzasadnione i powiązane z faktycznymi potrzebami młodych ludzi.\nJest to pojęcie często pojawiające się w przypadku projektów włączających. Oznacza ono zarówno przestrzeń w znaczeniu fizycznym (dostosowaną do różnych rodzajów niepełnosprawności uczestników), jak i w znaczeniu metaforycznym – czyli atmosferę dającą poczucie bezpieczeństwa, gdzie nikt nie czuje się oceniany i może być sobą. Jest to szczególnie ważne, gdy pracujemy z osobami dyskryminowanymi ze względu na pochodzenie czy przynależność do określonych grup. Rolą opiekuna jest tu wyjaśnianie niejasności i różnic, ale także interweniowanie w przypadku narastających napięć i konfliktów. W tworzeniu takiej atmosfery istotną rolę odgrywa edukacja międzykulturowa.\nWarto również zawczasu pomyśleć o przygotowaniu uczestników do wspólnego projektu, uwzględniającym różnice kulturowe. Przykładem mogą być tu wymiany polsko-ukraińskie, które angażują osoby z terytoriów objętych wojną. W tym wypadku należy poświęcić więcej czasu dla młodych Polaków, którzy często nie zdają sobie sprawy z sytuacji politycznej na Ukrainie.\nProjekty włączające niosą ze sobą sporo wyzwań i niezależnie od tego, jak dobrze się przygotujemy, zawsze coś może pójść niezgodnie z planem. Dlatego w przygotowaniach może nam pomóc sporządzenie planu oceny ryzyka, w którym uwzględnimy możliwie wszystkie groźne sytuacje oraz procedurę radzenia sobie z nimi.\nPodsumowując – międzynarodowe projekty młodzieżowe są znakomitą szansą, by ducha włączania społecznego wprowadzić w życie. I o ile realizacja projektu inkluzyjnego jest z reguły trudniejsza, to rezultaty potrafią dać wyjątkową satysfakcję zarówno uczestnikom, jak i organizatorom.\nInclusion from A to Z\nOsoby, które chciałyby się dowiedzieć więcej na temat realizacji udanych projektów włączających zachęcamy do zapoznania się ze znakomitą publikacją Centrum SALTO Inclusion & Diversity Inclusion from A to Z, dostępną w językach angielskim i rosyjskim na stronie www.salto-youth.net/rc/inclusion/inclusionpublications/inclusionatoz.\nO edukacji międzykulturowej można przeczytać więcej w publikacji Jakość a nie jakoś, dostępnej w czytelni FRSE oraz na stronie programów bilateralnych.\nZ Erasmusa+ do ośrodka\nEdukacja pozaformalna bardzo dobrze sprawdza się w pracy z tzw. trudną młodzieżą. Doskonałym sposobem zmieniania postaw młodych ludzi są np. projekty wymian młodzieżowych.\nWymiany młodzieżowe od lat z powodzeniem realizuje m.in. Marcin Głuszyk, dyrektor Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Trzebieży (MOW), prezes Akademii Podmiotowego Wychowania Młodzieży. W 2008 r. założył grupę artystyczną ArtCrew, która pozwala jego podopiecznym pracować nad własnym rozwojem poprzez sztukę narracyjną. W trakcie Europejskiego Tygodnia Młodzieży Marcin Głuszyk i jego wychowankowie otrzymali nagrodę YouthLab za najlepszy projekt młodzieżowy.\nWymiany to fajna sprawa – tak mówi młodzież. Projekty wymian są stosunkowo proste – mówią opiekunowie. Ale wymiany z udziałem trudnej młodzieży mogą być chyba kłopotliwe.\nMarcin Głuszyk: Tak zdarza się tylko wtedy, gdy traktuje się młodzież przedmiotowo i używa Erasmusa+ jako skarbonki.\nNiechętnie, ale powiem: widziałem wiele różnych projektów (nie tylko w Erasmusie+), których konstrukcja wyglądała mniej więcej tak: do szkoły/placówki puka przedstawiciel organizacji, która zdobyła dofinansowanie i ma super ofertę. Super głównie dlatego, że wszystko jest za darmo. Szkoła się cieszy, bo napisze w internecie, że zrobiła międzynarodowy projekt. Dyrektor się cieszy – bo przełożeni widzą, że coś robi. Uczniowie się cieszą, bo jadą za darmo, organizacja koordynująca się cieszy, bo ma uczestników do projektu, który jest dla niej źródłem utrzymania. I w sumie wszyscy są zadowoleni. W praktyce jednak realizowane tematy nikogo nie interesują, wszyscy wiedzą, że ktoś po prostu dał na to kasę. I to jest dokładne zaprzeczenie podmiotowości: młody człowiek – beneficjent – staje się przedmiotem różnych interesów. W takiej sytuacji angażowanie młodzieży z negatywnymi doświadczeniami może być niewygodne, bo z tymi ludźmi trzeba się napracować.\nJak w takim razie powinien wyglądać projekt, by przyniósł efekty?\nAby wyjazd faktycznie wspierał rozwój młodzieży, powinien być częścią długiej i systematycznej pracy. W naszym przypadku projekty wymian stanowią podsumowanie całorocznego wysiłku. Na początku roku szkolnego organizujemy dobrowolne warsztaty, potem tworzymy spektakl i go prezentujemy, a następnie – najczęściej w wakacje – jedziemy na wymianę. Tak ułożona praca pozwala zintegrować grupę, zdobyć doświadczenia, które przygotowują nas do współpracy z młodzieżą z innego kraju, pomaga też nabrać pewności siebie i ćwiczyć kompetencje miękkie.\nSpektakl i warsztaty w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym? Organizacja czasu wolnego czy coś więcej?\nTo coś więcej. Nasza przygoda z programami: Młodzież, Młodzież w działaniu, a teraz Erasmus+ sprawiła, że w trakcie zajęć zaczęliśmy stosować metody pracy charakterystyczne dla edukacji pozaformalnej, które dobrze się sprawdzają. W młodzieżowych placówkach resocjalizacyjnych zdarzają się negatywne zachowania, których przyczyny są bardzo złożone. Z naszych doświadczeń wynika, że zaangażowanie podopiecznych w zajęcia rozwijające indywidualne zainteresowania i uzdolnienia to bardzo skuteczna forma profilaktyki negatywnych zachowań. Właśnie dlatego w 2008 r. założyliśmy w Trzebieży artystyczną grupę ArtCrew (www.artcrew.pl). Wraz z reżyserem Konradem Pachciankiem wykorzystujemy sztukę i stosujemy metody aktywnego uczestnictwa. Na przykład wprowadzamy do zajęć teatralnych element narracyjności – tworząc scenariusze spektakli, staramy się, by były opowieścią chłopców o nich samych. To powoduje znacznie większe zaangażowanie podopiecznych, którzy czują się współtwórcami, a nie jedynie odtwórcami. Podobnie jest w zespole muzycznym – chłopcy wykonują teraz wyłącznie utwory, do których sami napisali teksty.\nJak takie doświadczenie wpływa na chłopaków?\nPraca w ArtCrew pozwala im zrozumieć, że chcemy ich dobra, dzięki czemu powstaje między nami przyjacielska relacja. Bez niej w ogóle praca wychowawcza byłaby skazana na porażkę. Zauważam też u nich poprawę samooceny, większą wiarę w siebie. Widzę, jak pozbywają się lęków, jak uczą się ze sobą rozmawiać, jak uczą się samodzielności, rzetelności, systematyczności.\nOni też zauważają zmiany u siebie. Gdy zwracają się do młodszych chłopaków, nowych wychowanków, dają im wskazówki i rady, odnosząc się do swoich doświadczeń z początków aktywności w ArtCrew i w ośrodku.\nTe doświadczenia wykorzystujemy później np. w szkole. Mówimy: „Dałeś radę z gitarą, bo dużo ćwiczyłeś. Dasz radę z niemieckim, ale ucz się według planu. Pięć słówek dziennie”.\nSkąd bierzecie tematy spektakli?\nZawsze szukamy „ich” tematu. Przy Father0 [pełnometrażowy film stworzony i zrealizowany przez wychowanków MOW w Trzebieży – przyp. aut.] pomysł wziął się z życia – chłopcy nie chcieli wysłać kartek na Dzień Ojca. Oni wiedzą, że ideą ArtCrew jest mówienie poprzez sztukę o sobie. Do tego jednak potrzebne jest zaufanie, szczerość, przyjaźń. Te więzy tworzą się w zwykłych życiowych sytuacjach: gdy gramy w piłkę, jedziemy na wycieczkę… Wtedy się poznajemy, rozmawiamy, stajemy się sobie bliscy. Na tym fundamencie możemy tworzyć. Ale to wszystko jest częścią długiego procesu, przemyślanej strategii pracy z młodzieżą.\nJakie są długofalowe efekty wymian?\nZa przykład niech posłuży polsko-ukraiński projekt Magia cyrku. Jednym z jego rezultatów było utworzenie w Trzebieży grupy cyrkowej – powstała, choć nikt z członków kadry placówki nie miał takich umiejętności i nie prowadził wcześniej podobnych zajęć. Technik cyrkowych uczyli ci wychowankowie, którzy poznali je podczas wymiany. Mało tego – wraz z uczestniczką Wolontariatu Europejskiego zaczęli też odwiedzać Dom Dziecka w Tanowie, by prowadzić zajęcia cyrkowe dla jego podopiecznych. Wychowankowie MOW stali się więc wolontariuszami, co było dla nich źródłem satysfakcji, podnosiło ich samoocenę i motywację do dalszego rozwoju.\nTo ogromna zmiana. Da się jeszcze coś „wyciągnąć” z Erasmusa+?\nJasne! Z Erasmusa+ do ośrodka przenieśliśmy także pomysły na upowszechnianie rezultatów pracy młodzieży. Podczas wymian po raz pierwszy wykorzystaliśmy w tym celu produkcje filmowe. Zauważyliśmy, że zwiększyło to motywację chłopców do pracy, teraz więc filmiki nagrywa nie tylko grupa artystyczna, ale także zespół chłopców zaangażowanych w treningi crossfit – pracują m.in. nad filmami instruktażowymi dla młodzieży. Taka forma ma duży oddźwięk i dociera do szerokiego grona odbiorców.\nZ Magii cyrku też powstał film, prawda?\nW trakcie projektu nagraliśmy reportaż, prezentowany później w innych placówkach typu MOW/MOS jako przykład dobrej praktyki, a także podczas zajęć akademickich współpracujących z nami uczelni pedagogicznych. Reportaż wyświetlano też podczas ogólnopolskiego przeglądu twórczości wychowanków MOW „PRZETWORNIK”. Film dobrze obrazuje możliwości włączania podopiecznych takich ośrodków do projektów edukacji międzykulturowej i pozaformalnej, w tym do międzynarodowych wymian młodzieży.\nRozmawiała Dominika Jagiełło.\nFRSE tworzy sieć centrów informacyjnych na Wschodzie\nOd czerwca 2017 r. organizacje młodzieżowe i młodzi ludzie z krajów Partnerstwa Wschodniego (PW) oraz z Federacji Rosyjskiej mogą się cieszyć wsparciem sieci Centrów Informacyjnych programu Erasmus+ w sektorze Młodzież. Głównym celem ich funkcjonowania jest udostępnianie informacji o możliwościach programu oraz wsparcie organizacji i grup młodzieżowych w realizacji projektów.\nDziałalność Centrów skierowana jest przede wszystkim do osób pracujących z młodzieżą. Istotną grupą docelową działań podejmowanych przez Centra Informacyjne są jednak również ludzie młodzi oraz osoby odpowiedzialne za politykę młodzieżową. Centra planują do końca roku realizację ponad 40 różnych wydarzeń. Oferują również możliwość konsultacji w językach narodowych kwestii związanych z projektami programu Erasmus+ Młodzież.\nWięcej informacji na stronie www.salto-youth.net\nEVS NA WSCHODZIE\nCentrum Współpracy SALTO od 2011 r. przeprowadza akredytację organizacji w krajach Partnerstwa Wschodniego i Rosji, które chcą działać w ramach Wolontariatu Europejskiego przyjmując lub wysyłając wolontariuszy. Obecnie akredytowane są 224 organizacje, w tym w poszczególnych krajach:\nMłodzi liderzy zmieniają świat\nPrawie 400 uczestników z 43 krajów, dziewięć inspirujących warsztatów z praktykami biznesu, nauki i polityki, debaty i panele dyskusyjne, tysiące rozmów w kuluarach, a także spotkania z najważniejszymi polskimi i europejskimi decydentami – tak w dużym skrócie można podsumować XII Forum Ekonomiczne Młodych Liderów (FEML) w Nowym Sączu, które 7 września 2017 r. przeszło do historii.\nJuż podczas sesji otwierającej, która odbyła się we wtorek, 5 września, uczestnicy Forum usłyszeli słowa wsparcia i zachętę do mobilizacji. Twórcze, ale i realne znaczenie Forum Ekonomicznego zaakcentowała Agata Dziubińska-Gawlik, prezes Europejskiego Domu Spotkań – Fundacji Nowy Staw. – Od 12 lat młodzi ludzie z całej Europy przyjeżdżają tutaj, by kreować nowy wizerunek Starego Kontynentu – powiedziała. – Wyzwanie stoi przed każdym z nas. Dyskutujcie, twórzcie, zadawajcie pytania, szukajcie odpowiedzi. Europa na to czeka! – zachęcała.\nWtorkowe dyskusje koncentrowały się na współczesnym przywództwie, polityce młodzieżowej oraz przyszłości Unii Europejskiej. Biorący udział w debatach – zarówno politycy, jak i młodzi liderzy – nie mieli wątpliwości, że w 2025 r. Wspólnota wciąż będzie istnieć. Wielu z nich podkreślało jednak, że reforma jest nieodzowna. – Są osoby, które nigdy nie doświadczyły ducha Erasmusowego. Na szczęście my jesteśmy już z pokolenia bardziej tolerancyjnego i otwartego, dlatego wierzę, że uda nam się przezwyciężyć problemy, przed którymi staje teraz UE – przekonywała Nikolett Garai (Węgry).\n– Zachęcam was, abyście sięgnęli po strumień unijnych pieniędzy, które Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji może przeznaczyć na wasz rozwój – powiedział dr Paweł Poszytek, dyrektor generalny Fundacji (FRSE) podczas dyskusji poświęconej polityce młodzieżowej. – Wspieramy osoby pracujące z młodzieżą, szkolimy dzięki współpracy w ramach SALTO – zaznaczył.\nW środę, 6 września, uczestnicy FEML rozmawiali o innowacjach, startupach oraz współpracy nauki z biznesem. Dużo emocji wzbudziły dwa wystąpienia specjalne: prezydenta Republiki Macedonii Gjorge Ivanova oraz premier polskiego rządu Beaty Szydło. – Powinniście myśleć pozytywnie. Gąsienica zawsze zamieni się w kokon, a z niego wyłoni się motyl – mówił prezydent Macedonii. – Najważniejsze to nie bać się walczyć o marzenia. Czasami obawiamy się, że one nie zostaną zaakceptowane przez innych. Mimo to zachęcam, by każdy pomysł przekładać na działanie, nawet jeśli będziecie popełniać błędy – przekonywała polska premier.\nOstatni dzień FEML uczestnicy spędzili w Krynicy-Zdroju, gdzie wzięli udział w sesji plenarnej XXVII Forum Ekonomicznego oraz dwóch debatach. Po trzech dniach intensywnych spotkań, dyskusji i warsztatów można mieć nadzieję, że już wkrótce Unia – pod wodzą młodych liderów z pokolenia Erasmusa – przeżyje swoje odrodzenie.\nIm Unia Europejska bardziej otworzy się na nowe państwa, które chcą włączyć się do Wspólnoty, czyli państwa bałkańskie i te za naszą wschodnią granicą, tym będzie bezpieczniej, a Europa będzie bardziej dopełniona.Beata Szydło, premier RP\nRekomendacje po III Forum Młodzieży Partnerstwa Wschodniego\nW dn. 22 i 23 czerwca w Warszawie odbyło się III Forum Młodzieży Partnerstwa Wschodniego. W spotkaniu uczestniczyło ponad 300 osób z 33 krajów Europy. Jednym z zadań uczestników było wypracowanie rekomendacji, które zostaną przedstawione podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego, zaplanowanego na listopad br.\nForum było okazją do zidentyfikowania problemów utrudniających młodym ludziom uczestnictwo w procesach decyzyjnych oraz do opracowania rozwiązań, które sprawią, że decydenci na poziomie krajowym i unijnym będą lepiej reagować na problemy młodego pokolenia.\nAktywność – Przedsiębiorczość – Edukacja\nDyskusje plenarne oraz warsztatowe w trakcie Forum prowadzone były w trzech powiązanych ze sobą obszarach: aktywność obywatelska, przedsiębiorczość oraz edukacja formalna i pozaformalna. Rekomendacje, które powstały w wyniku dyskusji prowadzonych w trakcie spotkań i debat, zakładają m.in. większe zaangażowanie młodych ludzi w działania Europejskiego Korpusu Solidarności i otwarcie projektu na Wschód, ujednolicenie i uproszczenie założeń legislacyjnych na poziomie krajowym i europejskim oraz ustanowienie programów wsparcia przedsiębiorczości dla młodych ludzi z uwzględnieniem ich w planowanej polityce młodzieżowej. Dodatkowo uczestnicy rekomendują kontynuowanie dialogu politycznego pomiędzy zainteresowanymi stronami oraz wzmocnienie współpracy w obszarze edukacji pomiędzy nimi na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także wzajemne dzielenie się najlepszymi praktykami i doświadczeniami.\nDokument ma ułatwić opracowanie wspólnych założeń do polityki młodzieżowej opartej na zasadach przejrzystości i odpowiedzialności.\nWyzwanie z plusem\nEdukacja pozaformalna nie jest dla trudnej młodzieży? Czas obalić ten mit. Program Erasmus+ może pomóc nie tylko w odpowiednim przygotowaniu kadry, ale też stworzyć szansę na działania angażujące samą młodzież.\nArgumenty, że się nie da, są zwykle te same: trudna młodzież się nie zmieni, a edukacja pozaformalna to zabawa dla grzecznych. Tymczasem bez trudu znaleźć można ludzi, którzy jednak próbują, i to z sukcesami. Przykładem może być Fundacja po Drugie, założona przez Agnieszkę Sikorę.\nSpotykamy się w siedzibie organizacji na warszawskim Powiślu. – Pracujemy z młodzieżą po placówkach resocjalizacyjnych: młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich, ale również z młodzieżą po pieczy zastępczej: domach dziecka czy rodzinach zastępczych – wyjaśnia Agnieszka. – Wśród naszych podopiecznych są również osoby po wyroku w zakładach karnych. Ludzie ci, z uwagi na swoje doświadczenie i przeszłość: wieloletnie pobyty w placówkach i izolacji, potrzebują wsparcia w tym, jak prawidłowo tworzyć relacje, jak zadbać o siebie. Zwyczajnie nie mieli gdzie się tego nauczyć – tłumaczy.\nFilozofia Fundacji zapisana jest w jej nazwie. – „Po pierwsze” – to wszystko to, co już wydarzyło się w życiu tych młodych ludzi. A „po drugie” jest to, co się zaczyna, co dobre – mówi Agnieszka. – Pracujemy z osobami, które nigdy nie miały normalnej rodziny, które bardzo często nie miały obok siebie pozytywnie nastawionego dorosłego. Takiego, który by ich wspierał, ba, choćby karmił – dodaje.\nFundacja prowadzi warsztaty (m.in. świadomego rodzicielstwa), mieszkania treningowe, udziela wsparcia w uzyskiwaniu samodzielności czy szukaniu pracy, zapewnia pomoc psychologa i uczy prostych czynności związanych z higieną i codziennym życiem. – My chcemy dać młodym szansę na lepsze życie, na to drugie życie. Chcemy, by budowali relacje z innymi ludźmi w sposób prawidłowy, by nauczyli się funkcjonować lepiej, i by ich dzieci już takich doświadczeń, jak oni, nie miały – mówi Agnieszka Sikora.\nIndywidualnie i po partnersku\nAgnieszka nie tylko kieruje fundacją, ale też pisze. W książce Nowe, co mnie czeka o jednej ze swoich podopiecznych napisała tak: „Wszyscy próbowali ją nauczyć, jak powinna żyć, tylko co z tego, skoro nie dawali nic w zamian”. – Do młodych ludzi z takim bagażem doświadczeń da się dotrzeć, tylko trzeba chcieć wsłuchać się w nich i poprowadzić – komentuje. Jak mówi, najważniejsze jest nawiązanie relacji i utrzymanie jej. – Trzeba z młodymi rozmawiać, podchodzić indywidualnie i po partnersku. Oni muszą czuć się ważni i bezpieczni, wtedy mogą zaufać. Staramy się dać im wiarę we własne możliwości i poczucie, że ich postępy są istotne – dodaje.\nPytana o metody pracy, zaprasza do drugiego pokoju. Otwieramy w nim szafę pełną pudeł opisanych: niemowlę zdrowe, niemowlę FAS. Agnieszka podaje mi gogle, których założenie powoduje, że człowiek czuje się jak pod wpływem narkotyków. Zakładam. Reakcja błędnika jest natychmiastowa. Chwieję się. Zaciskam oczy, by uspokoić niewyraźny obraz świata.\n– Proszę, niech pani potrzyma niemowlę – słyszę. Otwieram jedno oko, wyciągam niepewnie ręce. – Bardziej w prawo – instruuje Agnieszka. Czyli nie trafiłam. Ponawiam próbę, chwytam niezdarnie maleństwo, opada mu główka. Dziecko zaczyna trząść się i płakać. Ściska mi się serce. Choć to wszystko odbywa się na niby – w rękach mam tylko fantom niemowlęcia, a sama jestem trzeźwa – efekt jest piorunujący.\n– To jedno z narzędzi naszej pracy – wyjaśnia po chwili Agnieszka. – Warsztat składa się nie tylko z części teoretycznej, w trakcie której opowiadamy m.in. o rozwoju ciąży. Młodzież ma też okazję opiekować się specjalną lalką, która płacze, trzeba ją przewijać, karmić, odpowiednio ubrać, bo fantom ma wbudowany czujnik temperatury. W tym doświadczeniu młodzież uczestniczy z dużym zainteresowaniem, bo dzięki temu ma szansę zastanowić się nad sobą, odpowiedzieć na pytania: czy jesteś dojrzały, czy radzisz sobie z emocjami, czy potrafisz zrobić coś od początku do końca, jak reagujesz w środku nocy, gdy to dziecko płacze, czy jesteś gotowy na rolę rodzica.\nDodatkowo narko- lub alkogogle pokazują konsekwencje bycia „pod wpływem”. – Pokazałam pani dość drastyczną wersję warsztatu. Zwykle młodzież w goglach po prostu chodzi albo próbuje wsiąść na rower – mówi Agnieszka. – Generalnie, w przypadku takich warsztatów bazujemy na nauce przez doświadczenie. Najpierw dajemy młodym ludziom coś przeżyć, a potem siadamy i rozmawiamy. Młodzież może sama zdefiniować problem i wyciągnąć wnioski.\nInny jest okej!\nSkąd się w ogóle wzięły lalki w Fundacji? Z programu Erasmus+. Tę metodę pracownicy Fundacji rozwijali w trakcie projektów partnerskich i szkoleń poświęconych świadomemu rodzicielstwu, a teraz dzielą się nią w trakcie kolejnych przedsięwzięć (np. Not too fast, not too much, zrealizowanego z partnerami z Bułgarii, Włoch, Hiszpanii, Rumunii, Litwy oraz Polski). Stale szukają też kolejnych inspiracji – starają się bowiem nie wyważać otwartych drzwi, tylko korzystać z gotowych i sprawdzonych rozwiązań.\nDla przykładu: podczas organizowanej w ramach Erasmusa+ wizyty studyjnej w zakładzie poprawczym w Walii przedstawicielki Fundacji natknęły się na książeczkę Getting to know me. Dostawał ją każdy nowy podopieczny walijskiej placówki. – Podczas spotkań z psychologiem lub późniejszym opiekunem ta kolorowa broszura była wypełniania. Dzięki temu nowy poznawał placówkę, a pracownik jego – tłumaczy Agnieszka. Jej fundacja przetłumaczyła książeczkę i dostosowała ją do polskich warunków. Tak powstało Poznawanie siebie. – W ciągu tygodnia wychowawca może bardzo dużo dowiedzieć się o nowej osobie i miękko wprowadzić ją w nową rzeczywistość – chwali Agnieszka. – Podzieliliśmy się tym doświadczeniem z różnymi placówkami i część z nich stosuje to narzędzie. Przygotowałyśmy także Samodzielnik, który pozwala młodemu człowiekowi zastanowić się, jak przygotować się do samodzielnego życia po opuszczeniu placówki wychowawczej – dodaje.\nTeraz Fundacja jest w trakcie projektu Positive parenting, którego celem jest stworzenie materiału edukacyjnego dla specjalistów zajmujących się profilaktyką nastoletniego rodzicielstwa i pracą z młodzieżą nad budowaniem prawidłowych postaw w tym zakresie. – Wraz z partnerami z Litwy, Niemiec, Turcji i Włoch wymieniamy się doświadczeniem i uczymy, jak doskonalić już wykorzystywane praktyki – mówi Agnieszka.\nA trudna młodzież? Czy ją też można bezpośrednio angażować w międzynarodowe projekty? – Można – odpowiada Agnieszka. – Oczywiście, trzeba pokonać różne bariery.\nPo pierwsze, wielu podopiecznych Fundacji nigdy nie było za granicą, nie ma świadomości, że jesteśmy w Europie, jest źle nastawionych do obcych. Po drugie, młodzież ma trudności w komunikacji i nie zna języka angielskiego. I po trzecie, są to osoby, które mają sporo do nadrobienia w obszarze społecznym, nie zaangażują się więc w pełni w realizację projektu. Formularz jest dla nich za długi, nomenklatura zbyt trudna.\n– Ale wszystkie te problemy można rozwiązać – przekonuje Agnieszka. Jak mówi, problemy komunikacyjne znikają już po dwóch-trzech dniach. Jednocześnie młodzi dochodzą do wniosku, że ci inni z zagranicy są okej, można razem robić dużo ciekawych rzeczy. – To nieprawda, że Erasmus+ jest tylko dla grzecznych – mówi Agnieszka. – Czasem wystarczy po prostu ruszyć głową.\nWięcej o realizacji projektów programu Erasmus+ z tzw. trudną młodzieżą w kolejnym numerze „Europy dla Aktywnych”. Naszym rozmówcą będzie Marcin Głuszyk, prezes Akademii Młodzieży i dyrektor Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego z Trzebieży.\nFot. Fundacja Po Drugie\nPrzed nami III termin składania wniosków o dofinansowanie w sektorze Młodzież programu Erasmus+, przypadający 4 października 2017 r. Wiele wskazuje na to, że jest to ostatni moment na uzyskanie dofinansowania projektów EVS w dotychczasowej formule. Zapraszamy i trzymamy kciuki!


HoTS w Czeremsze Podlasie - Kurier Podlaski | kurierpodlaski.pl\nKurier Podlaski 03/02/2019 20:43\nCzeremcha godz: 18:00\nW przededniu pojawienia się trzeciej płyty zespołu, będącej rejestracją koncertu z legendarnego studia im. A. Osieckiej Polskiego Radia, kwintet HoTS rusza w przedpremierową trasę koncertową. Zespół jest owocem przyjaźni i wspólnej artystycznej wyobraźni pięciu muzyków, którzy pochodzą z różnych środowisk artystycznych – jazzu, muzyki klasycznej, rozrywkowej i improwizowanej.\nTe różne gatunki spotykają się i przeplatają w ich wspólnej muzyce. Unikalny styl muzyczny kwintetu został zauważony przez krytyków muzycznych i doceniony przez międzynarodową publiczność – zespół zagrał już ponad 70 koncertów w Polsce i za granicą. Autorska muzyka HoTS jest energiczna, wyrazista i pełna emocji, a zespół potrafi budować dramaturgię i niezapomniany klimat na scenie.\nSkład zespołu: Mikołaj Poncyljusz – gitara, Radek Nowaka – trąbka, Bartosz Tkacz – saksofon tenorowy, Adam Prokopowicz – kontrabas, Maciej Wojcieszuk – perkusja\nBILETY 20 zł w przedsprzedaży, 25 zł w dniu koncertu w GOK Czeremcha, tel. 85 685 00 84, www.gok.czeremcha.pl\nHoTS w Czeremsze komentarze opinie


Cmentaż wojenny nr 266 – Bożęcin – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNa mapah: 50°03′52,1″N 20°42′40,3″E/50,064472 20,711194\nCmentaż wojenny nr 266 – Bożęcin\nLiczba pohuwkuw 76\nPołożenie na mapie gminy Bożęcin\nCmentaż wojenny nr 266 – Bożęcin – cmentaż z I wojny światowej znajdujący się we wsi Bożęcin w wojewudztwie małopolskim, w powiecie bżeskim, w gminie Bożęcin. Jest jednym z 400 zahodniogalicyjskih cmentaży wojennyh zbudowanyh pżez Oddział Grobuw Wojennyh C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu bżeskim cmentaży tyh jest 52.\nCmentaż w Bożęcinie znajduje się na cmentażu komunalnym, gdzie stanowi odrębną kwaterę zlokalizowaną na południowo-wshodnim rogu tego cmentaża, w sąsiedztwie pul uprawnyh.\nPohowano tutaj żołnieży armii austriackiej i rosyjskiej, ktuży zginęli w walkah na okolicznyh terenah w grudniu 1914 r. oraz w miesiącah styczeń – maj 1915 r. Pżez tereny te dwukrotnie pżetoczył się front wojenny. Wojska rosyjskie w listopadzie 1914 r. zajęły je wypierając Austriakuw, a po zwycięstwie połączonyh sił austriackih i niemieckih w bitwie pod Krakowem i bitwie pod Limanową wycofały się na wshud, broniąc linii kolejowej Pżemyśl – Bohnia. Ogułem na cmentażu pohowano 64 żołnieży austriackih i 12 rosyjskih. Ustalono nazwiska 64 żołnieży.\nCmentaż ma postać długiego żędu mogił. Jest to bardzo wydłużony prostokąt dwoma bokami pżylegający do cmentaża komunalnego, a dwoma do pul uprawnyh. Centralny element dekoracyjny cmentaża stanowią tży ustawione w żędzie obeliski. Obelisk środkowy to murowany cokuł, na kturym umieszczono drewniany kżyż, obok niego znajdują się dwa murowane z kamienia obeliski bez kżyży. Na środkowym obelisku z kżyżem jest wmontowana tablica inskrypcyjna z napisem w języku niemieckim i kżyżem austriackim, a pżed obeliskiem znajduje się nagrobek płk von Rabla z 30 pułku piehoty. Napis na tablicy inskrypcyjnej:\nObeliski boczne postawiono na grobah oficeruw. Pozostałe nagrobki to umieszczone w żędzie betonowe podmuruwki. Na podmuruwkah od strony południowej umieszczono na każdym nagrobku stylizowany, niski, betonowy kżyż, a na nim zamontowano blaszaną tabliczkę z nazwiskami pohowanyh w tym miejscu żołnieży. Są dwa rodzaje kżyży; na mogiłah żołnieży austriackih jest to kżyż jednoramienny, na mogiłah żołnieży rosyjskih dwuramienny.\nW okresie Polski międzywojennej cmentaż jako nowy był jeszcze w dobrym stanie. Po II wojnie ranga cmentaża w świadomości społeczeństwa i uwczesnyh władz zmalała, pżybyły bowiem nowe, świeższe cmentaże i dramatyczne historie nowej wojny. Cmentaż ulegał w naturalny sposub niszczeniu pżez czynniki pogody i roślinność. Dopiero od lat 80. zaczęto bardziej dbać o cmentaże z I wojny światowej. Cmentaż odnowiono, nie odzyskał jednak pierwotnego wyglądu. Jak podaje R. Frodyma dawniej miał on ogrodzenie z betonowyh słupkuw i kutą, stalową furtkę. W ornamentacji tej furtki znajdował się stylizowany kżyż maltański wpisany w koło. Obecnie ogrodzenia i furtki brak, wycięto większość dżew nasadzonyh wzdłuż ogrodzenia, kture swoimi kożeniami podnosiły i niszczyły ogrodzenie i nagrobki.\n↑ a b c Roman Frodyma: Galicyjskie cmentaże wojenne. Tom III. Bohnia-Limanowa-Bżesko. Rewasz, 1998. ISBN 83-85557-52-0.\n↑ Jeży J. P. Drogomir: Polegli w Galicji Zahodniej 1914-1915 (1918). Tom 3. Tarnuw: Muzeum Okręgowe w Tarnowie, 2005.\nCmentaże wojenne w gminie Bożęcin\nTę stronę ostatnio edytowano 7 wż 2019, 11:45.


Dyrham Park atrakcja National Trust w okolicach Bristolu | Blog podróżniczy Nasze Szlaki\nDyrham Park Bristol – Atrakcje National Trust\nWysłany przez Piotr Kizewski | Maj 10, 2019 | Anglia, Europa, Gdzie byliśmy, Wielka Brytania | 1 |\nDyrham Park to kolejna z wielkich posiadłości w zachodniej Anglii, znajdująca się pod opieką organizacji National Trust, o której dziś napiszemy.\nNational Trust to niezależna instytucja zajmująca się opieką nad zabytkami w Anglii, Walii i Irlandii Północnej. Została powołana do życia w roku 1895 przez Roberta Huntera, Hardwicke’a Rawnsley’a i Octavie Hill.\nPod jej opieką znajdują się historyczne budynki oraz cenne dla pamięci narodowej miejsca na terenie Wielkiej Brytanii. Szkoci mają własną, bliźniaczą organizację o nazwie — National Trust for Scotland.\nWielokrotnie pisaliśmy, jak wielkimi jesteśmy miłośnikami takiej niezwykłej formy opieki nad dziedzictwem kulturalnym kraju.\nDyrham Park – Piękne i wielkie ogrody oraz parki pełne zwierząt\nDyrham Park leży niedaleko Bristolu, bo zaledwie 15 mil od centrum miasta. Co za tym idzie, jest miejscem dość często przez nas odwiedzanym. Często wpadamy tu, choć by tylko po to, by pospacerować w ciszy i samotności.\nSłyszeliśmy głosy, że wszystkie stare, angielskie posiadłości są do siebie podobne i nie warto zatrzymywać się w każdej z nich. Nic bardziej mylnego. Każde z miejsc opisanych przez nas na łamach Naszych Szlaków ma własny, niepowtarzalny klimat.\nTak dla przykładu Tyntesfield — Są tam piękne sady i ogrody oraz dom pełen przedmiotów z życia i historii jego mieszkańców. W Locock Abbey znajdziemy historię brytyjskiej fotografii, od samego jej początku aż do dziś. W Stourhead znowu sztuczne jezioro, wodospady i parki z budynkami w stylu greckim. Postaci z mitologii towarzyszą nam tam na każdym kroku.\nNo i w końcu nasz dzisiejszy temat, Dyrham Park. To budynek, który powstał na fundamentach starej posiadłości Tudorów. Został on przebudowany i przeorganizowany dla Williama Blathwayt’a, wielkiego miłośnika sztuki. Pracami remontowymi zajął się słynny architekt William Talman.\nWilliama Blathwayt jako zaufany zarządca ziem podległych koronie, przemierzał cały świat, pilnując interesów brytyjskich w odległych krajach. Zbił fortunę na doglądaniu plantacji w Indiach i Afryce. Któregoś dnia powiedział do żony, że aby wynagrodzić jej samotność, zbuduje dla niej dom z marzeń. Tak właśnie powstał Dyrham Park.\nWilliam wypełnił liczne pomieszczenia domu meblami sprowadzanymi z całego świata. W większości są to dzieła mistrzów z Holandii i Niemiec, ale też Chin, Indii i Afryki. Na ścianach wiszą obrazy oraz zdobienia powstałe na zlecenie Williama, a wykonane przez najlepszych ówczesnych mistrzów.\nBardzo ciekawe są tapety zdobiące ściany głównego salonu oraz pięknej biblioteki. Są to płaty skóry wykonane w Amsterdamie. Ręcznie wytłaczane i malowane w fantastyczne wzory są przykładem dawnego kunsztu. Jak dowiedzieliśmy się od pracowników Dyrham Park, należą one do tej części zabytków, którą najtrudniej utrzymać w dobrej kondycji. Wymagają one ciągłej uwagi i niekończących się prac renowacyjno-ochronnych.\nCzęść pomieszczeń wyłożona jest wyłożona, ręcznie zdobionymi tapetami.\nJedno ze skrzydeł domu przebudowane zostało na sporą, rodzinną kaplicę, która dziś jest atrakcją samą w sobie.\nPoza pomieszczeniami dla szlachty i ich gości, dla zwiedzających otwarte są dawne kuchnie oraz pomieszczenia dla służby. Można tam obejrzeć sprzęty używane w domu przez kolejne wieki.\nJak zawsze w takich chwilach zaskoczyło mnie to, że podobne urządzenia towarzyszyły ludziom przez stulecia w praktycznie niezmienionej formie. Dopiero wiek XX przyniósł radykalne zmiany w technologii użytkowej. W zasadzie w ciągu kilkudziesięciu lat niemal wszystko uległo zmianie. Czyżby teoria wielkiego skoku miała tu potwierdzenie ? 🙂\nHistoria Dyrham Manor\nHistoria Dyrham Manor sięga początków drugiego tysiąclecia. Jest o niej nawet wzmianka w słynnej księdze Domesday Book, w której to spisano i skatalogowano wszystkie posiadłości ziemskie w Brytanii XI wieku.\nJak to w tamtych czasach często bywało, posiadłość przechodziła z rąk do rąk, nierzadko w parze z rozlewem krwi. W końcu jednak trafiła do wspomnianego wyżej Williama Blathwayt’a, który nie tylko zmodernizował dom, ale też zupełnie przeprojektował olbrzymie parki i ogrody.\nWilliam Blathwayt z Dyrham Park\nNa terenach otaczających dom, posadzono wówczas wiele bardzo rzadkich drzew i roślin z odległych krajów. Wtedy też pojawiły się dzikie jelenie, konie i inne zwierzęta.\nPosiadłość znajdowała się w rękach rodziny Blathwayt aż do roku 1956. Podczas II Wojny Światowej Blathwayt’owie przeznaczyli całą posiadłość pod sierociniec i dom opieki nad dziećmi, ewakuowanymi z Londynu i innych dużych miast Anglii.\nBezpośrednią opiekę nad dziećmi objęła Lady Anne Islington, żona Lorda Islington, któremu zawdzięczamy dzisiejszy wygląd wnętrza domu. Lady Anne, wraz z innymi kobietami z okolicznych wsi, z poświęceniem zajmowała się maluchami, zmuszonymi przeczekać tu wichry szalejącej na świecie wojny.\nNa szczęście działania wojenne nie dotarły do Dyrham Park, dzięki czemu zwiedzając zabudowania, możemy oglądać świetnie zachowane, drewniane wnętrza. Zwróćcie uwagę na bardzo ciekawe stropy, pochodzące jeszcze z przełomu XVI i XVII wieku. Wspomniana wyżej skórzana tapeta oraz doryckie kolumny, tworzą atmosferę dawnego przepychu i niesłychanego bogactwa.\nOgrody Dyrham Park\nJednak największą atrakcją Dyrham Park są wolno żyjące jelenie oraz inne zwierzęta gospodarcze. Całe ich stada biegają po niemal 120 hektarach parków i ogrodów. Pomimo że są niemal dzikie, przywykły do widoku ludzi i chętnie przymilają się do dokarmiających ich gości.\nDom otoczony jest wzniesieniami i ścieżkami wytyczonymi wieki temu. Obecnie jednak na wzgórzach rośnie jedynie trawa i drzewa. W wieku XVII cały teren obsadzony był kwiatami i tropikalnymi roślinami. Ścieżki otaczały niewielki wodospady i rzeźby.\nNa terenie parku urządzano polowania oraz zabawy dla rodziny i licznych gości. Z dawnych kronik wynika, że panował tu ciągły gwar i zamęt, a droga prowadząca do domu pełna była ludzi spieszących to w jedną to w drugą stronę.\nDyrham Park obecnie\nZwiedzanie Dyrham Park jest wielką przygodą, która zaczyna się już za bramą. Jest tu duży parking, gdzie można zostawić auto i zgubić się na olbrzymim terenie. Dla leniwych, od bramy do samego domu kursuje autobus, z którego można skorzystać w każdej chwili.\nPobocza drogi obsadzono drzewami, kolorowo kwitnącymi na wiosnę. Jesienią przycina się je i stroi w wielkie, czerwone kokardy tuż przed świętami.\nMożna oczywiście zboczyć z wyznaczonej, wylanej asfaltem drogi. Idąc przez „dzikie” wzgórza, natkniemy się na biegające dookoła zwierzęta. Nie należy ich ganiać, to ich dom, a my jesteśmy tylko gośćmi.\nMichał z Marysią szybko zaprzyjaźnili się z żyjącymi w Dyrham Park zwierzętami\nPo drodze znajdziemy zabudowania gospodarcze, w których urządzono niewielkie muzeum dawnych pojazdów konnych. Jest to prawdziwy raj dla najmłodszych. Są tu urządzenia spotykane dawniej na wsiach i wszystkiego można dotykać.\nJest tu też wygodne miejsce na piknik, o ile mamy ochotę odpocząć.\nNim dojdziemy do domu, należy zejść ze stromego wzniesienia. Warto wtedy przystanąć i się rozejrzeć, widok na posiadłość i miasto Bristol w oddali jest niesamowity.\nBilety na teren posiadłości należy kupić tuż za bramą, w okolicy parkingu gdzie zostawiamy samochód.\nNie jest tanio, bilet dla osoby dorosłej to wydatek 15 funtów, a dziecko połowę tej kwoty. Bilet familijny kosztuje 37 funtów. Radzę przeczytać artykuł Magdy, która opowiedziała o tym, jak tanio i bez problemów zwiedzać wszystkie atrakcje National Trust, dzięki członkostwu w tej organizacji.\nDroga od bramy do domu zajmuje sporo czasu. Jeżeli jesteście z dziećmi lub osobami starszymi, proponuję jednak wskoczyć do autobusu. Jeździ on przez cały czas od domu do parkingu. Przewóz jest darmowy.\nPrzy zakupie biletu lub pokazaniu karty członkowskiej trzeba zadeklarować chęć zwiedzania domu. Otrzymamy wówczas specjalne karty i będziemy mogli spędzić we wnętrzu tyle czasu ile chcemy.\nCiekawostki z Dyrham Park\nDom oraz otaczające go ogrody były planem filmowym dla wielu produkcji. BBC kręciło tu:\nThe Remeins of the Day o raz sceny do filmu Australia. Na terenie parku i w samym domu kręcono sceny do serialu Doctor Who, a także The Crimson Field.\nNa terenie posiadłości stoi posąg Neptuna, dłuta znanego rzeźbiarza Claude David’a.\nNajwyższe wzniesienie na terenie parku sięga ponad 300 metrów ponad poziom samego domu.\nNa terenie parku organizowane są liczne sztuki teatralne, grane pod gołym niebem.\nW XVII wieku projektowaniem ogrodów zajmował się George London, który wcześniej projektował ogrody otaczające pałac w Londynie.\nKościół znajdujący się w jednym ze skrzydeł domu nie jest własnością National Trust. Diecezja zażądała za jego przejęcie dużej kwoty. Organizacja nie zgodziła się i obowiązek opieki nad budynkiem pozostał w rękach kościoła.\nOstatnia renowacja posiadłości z dachem i częścią podłóg kosztowała prawie 4 miliony funtów. Dużą część tej kwoty zebrano wśród darczyńców.\nNational Trust kupiło posiadłość w roku 1956, gdy właściciele posiadłości nie byli w stanie jej utrzymać.\nIwona Nat dnia 11 maja 2019 o godz. 17:48\nUwielbiam National Trust. Jesteśmy członkami już od prawie 10 lat. W Dyrham Park jeszcze nie byłam ale w okolicy już zwiedziłam kilka fantastycznych miejsc.\nWspaniałe zdjęcia, ja nigdy nie robię bo nie umiem 😪 i bardzo żałuję.\nPozdrowienia dla NaszychSzlakow


INFO O MOSTO -> Podsumowanie II rundy PLS\nBez wiary i bez punktów -\n- podsumowanie rundy rewanżowej PLS\nMiało być tak pięknie w Polskiej Lidze Siatkówki... "Miały być wielkie mecze na szczycie, mnóstwo niespodzianek, eksplodujące talenty, błyszczące gwiazdy sprowadzone z zagranicy za ciężkie pieniądze" - przypomina w poniedziałkowej Gazecie Wyborczej Przemysław Iwańczyk. Pięknie zapowiadało się i w Kędzierzynie, gdy podczas pierwszej rundy Mostostalowcy zwyciężyli wszystkie zespoły z dołu i środka tabeli, za wyjątkiem Resovii Rzeszów, a i w meczach z wielką czwórką napsuli swym rywalom sporo krwi. Było pięknie, bo jak inaczej nazwać drugie miejsce w tabeli, a nawet to piąte, ale z tak niewielką stratą do czołówki. Atmosferze lekkiej euforii ulegli wszyscy, łącznie z kibicami, którzy nie takie przecież sukcesy pamiętali i jakby wspominając smak tych tryumfów i wieszcząc najbliższą przyszłość, śpiewali: "Drzyzga trenerem - Mostostal będzie liderem" ... i tylko główny zainteresowany okazał się wstrzemięźliwy w swych wypowiedziach... i stał się niestety "złym prorokiem".\nBo też Mostostalowcy w drugiej rundzie rozgrywek zdobyli sześć punktów (w dziewięciu meczach), notując dwie porażki 3:1 w spotkaniach z beniaminkami PLS-u i wygrywając ledwo 3:2 z drużynami środka tabeli. I tak naprawdę jedyny pozytywny akcent przyniosły spotkania z wielką czwórką, bo te, choć przegrane, obfitowały w ciekawe zagrania i dobre akcje, a straty 5 punktów w serii można było wybaczyć, biorąc pod uwagę, że samo wypracowanie takiej przewagi z takimi rywalami już było sukcesem tej młodej drużyny.\nA wszystko rozpoczęło się od wspaniałego spotkania w Warszawie, w którym oba zespoły zaprezentowały piękną, odważną siatkówkę, a sam mecz obfitował w niespodziewane zwroty akcji i piękne zagrania, a co najważniejsze, był zakończony zwycięstwem kędzierzyńskich siatkarzy.\nByły to jednak miłe złego początki, bo już w następnym meczu z rzeszowską Resovią Mostostalowcy, mając szansę zakończyć mecz zwycięstwem za trzy punkty, oddali rywalowi dwie kolejne partie i dość szczęśliwie rozstrzygnęli tie-break na swoją korzyść. W Sosnowcu zdecydowanie się już nie popisali, wygrywając, co prawda 3:2, ale popełniając sporą liczbę błędów, które dały szansę odbudowania się rywalowi po tym, jak chwilę wcześniej znokautowali go dziesięciopunktową przewagą. Ale to był niestety tylko "przedsmak" tego, co miało się zdarzyć tydzień później, gdy kędzierzynianie nie sprostali Gwardii Jacka Grabowskiego, inicjując tym samym zwycięski pochód wrocławian na drodze do utrzymania w PLS-ie. I trudno się tutaj zgodzić z komentarzami, że Gwardziści tego dnia zagrali świetne zawody, czy też, że są drużyną bardziej doświadczoną, bo są takie mecze, których przegrywać się nie powinno. Przed nami były jednak zawody z "wielka czwórką" i choć wszyscy mieli tego dnia minorowe nastroje, nadal liczyliśmy na wiele.\nI trzeba oddać Mostostalowcom, że podeszli do nich zmobilizowani i może zabrakło im tylko wiary w zwycięstwo, aby zakończyć tę batalię mniejszym lub większym sukcesem, ale po takiej zabójczej serii niełatwo jest na nowo odbudować własną wartość. Jednak mimo czterech porażek kędzierzynianie zaliczyli momenty znakomitej gry i szkoda, że tak bardzo zachłysnęli się prowadzeniem, że niczym mityczny Ikar wznieśli się za wysoko, a upadek był tym boleśniejszy, im większa wysokość mierzona w tym wypadku "oczkami" przewagi.\nDla siebie i dla kibiców podopieczni Wojciecha Drzyzgi mieli zagrać w Pile, bo zespołowi jak powietrza potrzeba było dobrej gry i pewnego zwycięstwa, ale i tam nie sprostali postawionemu przed nimi zadaniu i nie pokonali rywala, który zaprezentował solidny, acz całkiem przeciętny poziom gry, co doprowadziło do granic wytrzymałości nie tylko prezesa Kazimierza Pietrzyka.\nNawet niepoprawni optymiści muszą zgodzić się z bolesną prawdę, że sytuacja jest co najmniej patowa i trudno na nią znaleźć mądre środki zaradcze. Trzeba coś zrobić, aby jeszcze zawojować w play-offach i w tym głowa trenera i samych zawodników, aby marzenia i możliwości przekuć w realną rzeczywistość.\nZ drugiej strony obraz dzisiejszego Mostostalu wygląda co najmniej jak plac budowy, bo jak inaczej nazwać notoryczne i rozpaczliwe poszukiwania jednego z najważniejszych punktów drużyny - libero. Poza tym nie sposób oprzeć się wrażeniu, że kędzierzynianom brakuje tego, co jest solą sukcesu, a mianowicie wiary w siebie i przekonania o własnych możliwościach. W spotkaniach z czołówką poddają się szybko, jakby przerażeni samą wizją wygranej, w meczach z zespołami słabszymi, nie potrafią udźwignąć presji odpowiedzialności za wynik. Ot, zamknięte koło niemocy, na które lekarstwem może być tylko sukces, a ten nie przychodzi, choć jest na wyciągnięcie ręki, bo sami zawodnicy boją się po niego sięgnąć. Niewiele da się już zrobić, aby nauczyć zawodników konkretnych elementów siatkówki, bo na to potrzeba czasu, a i nikt nie oczekuje, że dwudziestoletni i nieco starsi siatkarze nagle zdobędą doświadczenie Papkego, Gruszki czy Konstantinova. Zresztą nie to jest największym problemem zespołu, bo aktorzy znają swój fach - i "na próbie generalnej recytują swoją kwestię jak z nut, a podczas spektaklu nagle zapominają roli i dukają co drugie słowo." - mówi trener Mosto. Czy widmo niedawnych sukcesów Mostostalu i marka klubu wiąże ręce następcom mistrzów Polski? Czy akcentowane przez trenera miejsce w szeregu nie pozwala im marzyć o tym, co z założenia jest nieosiągalne? Czy chęć zwycięstwa jest tak wielka, że emocje wygrywają z rozsądkiem? Trudno powiedzieć, bo może to wszystko po trochu składa się na taki obraz drużyny.\nPrzed nami play-offy i trudno oczekiwać od kędzierzynian trzykrotnego pokonania zespołu Ryszarda Boska, ale można jeszcze wrócić na pozycję piątą, która do niedawna wydawała się pewniakiem, a dziś wyrasta jako cel, którego zdobycie będzie dużym sukcesem nie tylko siatkarzy, ale i trenera Wojciecha Drzyzgi. Mostostal potrzebuje tylko jednego-spokoju, bo każda presja wyniku, także ze strony mediów i kibiców sprawia, że "mistrzowie treningu nigdy nie poczują się mistrzami parkietu". Po ten spokój trener Drzyzga wybrał się z siatkarzami do Międzybrodzia Bialskiego, bo nie ma nic gorszego niż zgiełk, hałas i krytyka, której teraz poddawani są zawodnicy. Czy terapia trenera odniesie pożądany skutek? Nikt nie może dać takiej gwarancji, chociaż wydaje się, że jest to jedyne lekarstwo, aby odbudować zespół. Wie o tym również Prezes, który nie straszy obcięciem kontraktów i zwolnieniami, bo przecież największą karą dla zawodników są porażki.\nW ubiegłym roku po serii przegranych na początku sezonu Mostostal powstał jak Feniks z popiołów, aby stoczyć trzy wspaniale pojedynki z PZU, Częstochową i Skrą i jakże zmieniły się nastroje wśród kibiców. Czasem historia lubi się powtarzać w najmniej spodziewanych momentach, a chłopcy z pewnością zasłużyli sobie, aby i dla nich Fortuna okazała się łaskawa, ale najpierw sami muszą w uwierzyć w swoje szczęście.


Home > Notatki z podróży > Pomiędzy niebem a Ziemią – czyli popielgrzymkowe refleksje\nOd mojego powrotu z pielgrzymki do Ziemi Świętej minęło już kilka dni, a ja wciąż nie mogę zająć się w pełni sprawami życia codziennego. Czuję się, jakbym była gdzieś pomiędzy niebem a Ziemią, tym, co wieczne, a tym co doczesne, pomiędzy duchem a ciałem. Dziwny to stan zawieszenia – lekkości i ciężkości zarazem. Spokoju i jakiegoś wewnętrznego niepokoju, którego powodu nie potrafię zidentyfikować. Może tak dokonuje się we mnie ważna zmiana?\nJak pisałam jeszcze przed wyjazdem w poście “Moje pielgrzymowanie – Ziemia Święta czeka”, są takie miejsca na Ziemi, w których powinno się być przynajmniej raz w życiu. I to się w pełni potwierdziło. Te 11 dni, jakie dzięki Bogu przyszło mi spędzić w drodze po Jordanii, Palestynie, Izraelu i Egipcie, pielgrzymując śladami wydarzeń Starego i Nowego Testamentu i będąc tam nie tylko “tu i teraz”, ale dotykając wręcz biblijnej przeszłości, było czasem pod każdym względem wyjątkowym.\nI gdybym chciała tę wyjątkowość określić jednym słowem, napisałabym po prostu “inność”. Historia miejsc, kultura, zwyczaje, przyroda, klimat, ludzie – wszystko jest inne niż to, czego do tej pory doświadczałam w swoim życiu. Ale to słowo “inność” nie oddaje jednak w pełni istoty przeżyć i doświadczeń, jakie stały się moim udziałem podczas pielgrzymki, bo w moim przypadku nie skończyły się one po przekroczeniu polskiej granicy i powrocie do domu – miejsca oswojonego i dobrze znanego.\nDlatego do “inności” dopiszę jeszcze jedno – “poznanie swojej przestrzeni i swoich granic”. Tak, napisałam dokładnie to, co chciałam napisać, gdyż nie chodzi o poznanie swoich ograniczeń i barier, np. fizycznych (oj, bywało ciężko, szczególnie przy wejściu na Synaj), psychicznych, językowych, czy w wiedzy, ale poznanie swoich granic i przestrzeni jako “ja” – człowiek-jednostka i swojego powołania.\nFoto: Moje oczekiwanie na wschód Słońca na Górze Synaj.\nBardzo dziękuję Tarnowskiemu Biuru Pielgrzymkowemu za świetną organizację i dobrze ułożony program pielgrzymki (to nie jest wpis sponsorowany, ale z serca płynące podziękowania).\nAle przede wszystkim dziękuję naszej cudownej przewodniczce, pani Dorocie Szwai, która okazała się być kopalnią wiedzy, zarówno historycznej, jak i biblijnej, w dodatku wspartej wielkimi umiejętnościami jej przekazania. Ale nie tylko, pani Dorota w pierwszym rzędzie jest cudownym człowiekiem i bardzo dobrym organizatorem, rozumiejącym potrzeby pielgrzymów i ograniczenia wynikające z kultury i miejsca, w jakich przebywaliśmy, dzięki czemu mogliśmy w tym niespokojnym czasie czuć się jednak bezpiecznie.\nDziękuję też panu Kamilowi, nad wyraz spokojnemu młodemu człowiekowi, który ją wspomagał, oraz naszemu duchowemu opiekunowi ks. Jerzemu z Franciszkanów – za trafiające do serca słowo Boże i radość, jaką swoim poczuciem humoru wprowadzał.\nZa dobrze spędzony czas dziękuję też wszystkim Współpielgrzymom – byliście cudowni!\nI dziękuję też Tłitterowiczom, którzy wiedzieli o mojej pielgrzymce i czekali na mój powrót. Wszystkie Wasze prośby zaniosłam i obmodliłam. Niech Bóg Wam błogosławi.\nPoprzedni wpis Moje pielgrzymowanie – Ziemia Święta czeka\nNastępny wpis Wypisz się z chorób – wypróbuj pisanie ekspresywne\n4 Odpowiedzi na wątek\n7 Komentujący autorzy\n26 listopada 2019 10:26\n29 listopada 2019 21:03\n30 listopada 2019 21:57\n4 grudnia 2019 17:08