14. Dni Tischnerowskie – relacja z czwartego dnia - Tischner.pl\n14. Dni Tischnerowskie – relacja z czwartego dnia\nStrona główna/Bez kategorii/14. Dni Tischnerowskie – relacja z czwartego dnia\n„Jak wyśpiewać mądrość?” – taki tytuł nosił koncert zorganizowany przez Stowarzyszenie „Drogami Tischnera” w czwartym, ostatnim dniu 14. Dni Tischnerowskich. W sobotę 26 kwietnia na Scenie im. Stanisława Wyspiańskiego PWST zobaczyliśmy m.in. operę góralską i znakomitą inscenizację opowieści „O Zwyrtale muzykancie” w wykonaniu niepełnosprawnych artystów z Czerwiennego.\nKoncert, prowadzony przez Stanisławę Trebunię-Staszel i Wojciecha Bonowicza, stanowił podsumowanie projektu Ars Quaerendi realizowanego przez dwa lata pod honorowym patronatem marszałka województwa małopolskiego Marka Sowy. W pierwszej części zaprezentowały się zespoły muzyczne i teatralne, które zwyciężyły w organizowanych wcześniej konkursach: zespół „Trzy Prawdy” z Chrzanowa, zespół „Bartkowianie” z Ligoty, grupa artystyczna „Iskra” z Ożarowa (z przedstawieniem „Kamienne serca, nieme twarze”), zespół „Pasjonatki” z Trzemeśni, zespół „Młodzi Łopuśnianie” oraz „Tischners Band” z Limanowej, który rozbujał publiczność utworem „Powódź” nawiązującym do anegdoty o kapeluszu unoszącym się na wodzie. W części tej pojawił się też Paweł Kak, finalista konkursu oratorskiego organizowanego co roku w XXII Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, z wystąpieniem nawiązującym do słów ks. Tischnera: „Pobożność jest ważna, ale rozumu nie zastąpi”.\nPo dwudziestominutowej przerwie sceną zawładnęły dzieci ze Szkoły Podstawowej im. J. Nowiny-Konopki w Mogilanach, które przedstawiły spektakl ekologiczny „Kochasz dzieci – nie pal śmieci”. Po spektaklu przyszedł czas na nagrody i dyplomy – najpierw dla szkół i osób najbardziej aktywnych w rodzinie szkół tischnerowskich (wyróżniono Zespół Placówek Oświatowych przy MCRD „Solidarność” w Radziszowie, Gimnazjum nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Woli, Zespół Szkół Podstawowej i Gimnazjum w Ratułowie oraz organizatorkę wspomnianych konkursów oratorskich w Łodzi Ewę Kowalską), a następnie dla laureatów konkursu plastycznego o tematyce ekologicznej (ich prace można było podziwiać tego dnia we foyer szkoły). Nagrody wręczali Kazimierz Tischner oraz przedstawiciel firmy Buderus Jacek Papież. Tę uroczystą część zamknął występ-niespodzianka: na scenie pojawili się aktorzy Ewa Kaim i Grzegorz Łukawski oraz reżyser Artur „Baron” Więcek, którzy przeczytali wybrane przez siebie myśli ks. Józefa Tischnera.\nW części trzeciej koncertu publiczność zobaczyła jeszcze dwa występy. Najpierw zespół „Regle” z Poronina wystąpił z operą góralską „Jan Paweł II na Podhalu” (sobota poprzedzała dzień kanonizacji polskiego papieża). W chóralnych śpiewach na góralską nutę zespół przypomniał o związkach Karola Wojtyły z „podtatrzańskimi dziedzinami”. Natomiast w finale koncertu pojawili się na scenie „Zawodowcy z Bachledówki” – zespół, który tworzą uczennice i uczniowie Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy w Czerwiennem. Przedstawienie poprzedził wywiad z grającym św. Piotra Piotrem Garajem, który przedstawił opiekunki i członków zespołu. Spektakl „O Zwyrtale muzykancie” był niezwykle pogodny, dynamiczny i jednocześnie wzruszający – w zakończeniu grany przez Janusza Tylkę Zwyrtała zszedł ze sceny między publiczność, żeby nieść między ludzi góralską muzykę. Publiczność bisowała – i bis przemienił się we wspólną zabawę, która znakomicie zamknęła ten długi, lecz bardzo udany koncert.\nWarto dodać, że publiczność dopisała, a wśród gości było wiele osób, które przyjechały z daleka, żeby obejrzeć występy „swoich” zespołów.\nKinga Łukowska\t2014-05-22T20:03:00+00:00\t22 maja 2014|Bez kategorii|


Bono - Dusza towarzystwa | Brzydale - Pluszaki edukacyjne dla każdego!\nBrzydal, który ładnie śpiewa, ale niekoniecznie ładnie tańczy. Lubi występować na urodzinach i imieninach.\nUważaj, bo jak zaśpiewa to idzie wszystkim w pięty!\nTechno, walczyk, street jazz dziki! Kocham każdy rytm muzyki! Pląsam, skaczę, fiflak robię! Tylko muzę ja mam w głowie! Wskakuj do mnie na parkiecik, bo muzyczka właśnie leci!\nMam w życiu zasad mało, żeby mi palców nie brakowało. Pierwsza zasada: muza rządzi! Druga: rządzi muza! Trzecia? Patrz zasada pierwsza i druga razem wzięte, zmiksowane i zsamplowane. I tyle w temacie, jeśli kumacie.\nKręcą mnie tylko muzyczne hity. Ściągam je z sieci lub z satelity. Mam kawałki na każdą okazję. Gram na gramofonach, domofonach, puszkach po śledziach, bębnach i dzwonach. Do tego nieźle wymiatam na parkiecie. Trzaskam szpagaty, podskoki, na głowie stójki. Wszystko w rytm bitów z mej mp-trójki!\nCechy charakteru: Wesoły, dusza towarzystwa\nZajęcia/Praca: Śpiewak, tancerz\nCo Bono mówi o sobie\n"Śpiewam, tańczę i jem pomarańcze! Tak naprawdę pomarańczy to ja w ogóle nie lubię, ale że jestem pomarańczowy to inne brzydalowe pluszaki tak się ze mną droczą. Ale wiem, że nie robią tego złośliwie, bo uwielbiają mnie zapraszać, abym zaśpiewał na ich urodzinach. A że ciężko mi odmawiać jak mnie tak ładnie proszą to nic tylko całe dnie ćwiczę i ćwiczę. Taniec to zdecydowanie nie jest moja para kaloszy. Ale jak już zaśpiewam to zaśpiewam. Wtedy wszystkim idzie w pięty. O tak! Tylko czy brzydale mają pięty?" - Bono\nwysokość 21 cm, szerokość 19 cm\nNapisz pierwszą opinię o “Bono – Dusza towarzystwa” Anuluj pisanie odpowiedzi\nFuru – Spóźnialski Bohater\nCichy Fele – Złodziejaszek\nLord Fred – Odważny\nLeon – Dowcipniś\nNoko – Komputerowiec\nTako – Kucharz


Supportem przed październikowymi koncertami Paradise Lost we Wrocławiu i Gdańsku będzie formacja Lucifer.\nParadise Lost będzie promować w Polsce czternasty już album, zatytułowany "The Plague Within", który ukazał się 1 czerwca. Wcześniej zaprezentuje się Lucifer założony przez gitarzystę Cathedral Gaza Jenningsa. W skład zespołu wchodzi również perkusista Angel Witch Andrew Prestridge oraz znana z The Oath wokalistka Johanna Sadonis. Brytyjsko - niemiecka grupa zaprezentuje na koncertach debiutancki album "Lucifer I", który ukazał się w maju 2015 roku nakładem wytwórni Rise Above.


Emocje – walka z wiatrakami? - Festiwal Wibracje - Marian Jeżewski\nPrawdziwa władza, to władza nad sobą! – brzmi stare samurajskie powiedzenie\nOtóż to. Ale jak nie ulegać emocjom? Jak walczyć z emocjami? Czy to nie jest walka z wiatrakami?\nNegatywny albo pozytywny może być program, który je uruchomił. I może być wręcz na opak, że np. pojawiła się złość – negatywna emocja, a uruchomił ją program: “nie zgadzam się na taką krzywdę” – jakże pozytywny!\nEmocje są najlepszym sposobem na komunikację\nmiędzy mną a tobą i na komunikację wewnętrzną – by siebie rozumieć. Nazywajmy to, co czujemy. Okazujmy co czujemy. Przecież jesteśmy istotami czującymi, mamy czujące ciało, czujący umysł i czującą duszę! Bez emocji stajemy się zawieszonymi w morskiej toni amebami. Niczym nie musimy się przejmować, niczym cieszyć, niczego nie musimy odczuwać, w ogóle nie musimy żyć. Bez emocji nie ma nas.\nMożna pracować nad swoimi reakcjami. Można być bardziej opanowanym i spokojnym. Można nie przesadzać z reakcjami. Można je lepiej kontrolować. Niech nadrzędnymi programami będą szacunek, cierpliwość i zrozumienie – niech one zarządzają naszymi emocjami.\nZamiast wyciągać miecz, poleruj duszę\nSztuką jest wyrażać odpowiednio uczucia. Jedna emocja może być ważniejsza niż tysiąc słów. Parafrazując naszą noblistkę – bądźmy czułymi zarządcami swoich emocji. Czego Tobie i sobie życzę.\nMarian Jeżewski – Prelegent Festiwalu Wibracje. Wykładowcą Metody Silvy został w 2008 roku i jak często mówi: była to „miłość od pierwszego wejrzenia”, czyli od kursu, na którym poznał Metodę. Potem przyszły efekty jej używania. Był to czas, kiedy już od kilku lat prowadził autorskie szkolenia firmowe, dotyczące budowania relacji międzyludzkich i rozwijania drzemiącego w nas potencjału. Prowadzi kursy otwarte w Lublinie, Białymstoku, Opolu, Poznaniu, Ostrowie Wielkopolskim i Zielonej Górze oraz zamknięte dla firm.\nInteresuje go psychologia, neurobiologia, epigenetyka, fizyka kwantowa, tenis i gra na flecie prostym. W wolnych chwilach komponuje, promuje kulturę wina i uprawia enoturystykę. Mieszka na Śląsku. www.studioumyslu.pl\nJak psychodeliki wpływają na psychikę i osobowość Czy grzyb stworzył człowieka? Kilka słów o piramidach: tych egipskich i tych europejskich Hipnoza regresyjna – jak odkryć i uzdrowić problem u źródła? Czy konopny plastik uratuje świat? Jak palenie marihuany może wpływać na wyniki w nauce? Zawalił się łuk Darwina Ekologia na wynos – jak jeść i pić poza domem, nie generując odpadów? Joga twarzy – 5 powodów dla których warto ćwiczyć Wszystko o ajurwedyjskiej diecie dla dzieci Ajurwedyjskie sposoby na zimę Jak ekologicznie pakować prezenty? Zapomnij o bezsenności, czyli dlaczego warto żyć zgodnie zgodnie z rytmem dobowym Wybitnie subiektywny ranking filmów science fiction, z podkategorii bardziej science Olejki konopne – naturalne wsparcie Gramy w zielone – ekologiczny festiwal Zdrowie dzieci a naturalna jonizacja ujemna powietrza Eko Przewodnik Festiwalu Wibracje Dobry Prąd – ekonomiczne i ekologiczne spojrzenie na fotowoltaikę Ceremonia otwarcia Wibracji 4.0 ABC zdrowego mózgu Art of Healing – druga edycja unikatowych targów! 10 objawów świadczących o braku uziemienia Wybacz sobie – radykalnie Dlaczego SHINRIN YOKU – japońska sztuka i teoria kąpieli leśnych wspomaga samoczynne procesy zdrowienia oraz co z tym mogą mieć wspólnego konopie? Jak zbudować świadomą relację z psem? Miodek wzmacniający odporność – z mniszka lekarskiego. Bez cukru i gotowania! Jak oswoić smoka: dlaczego warto czuć? Fizyka kwantowa: splątanie, zaplątanie i nasza świadomość Jak zadbać o humor, wygląd i zdrowie jednocześnie – rzecz o autofagii Oda do smutku Żywienie niemowląt i małych dzieci na diecie roślinnej Psychodeliki – mosty zamiast murów Ekolog to pierwotny egoista Tajemnica narodzin. Poród lotosowy Joga – ego zostaw za drzwiami Po śmierci można stać się drzewem Maszynopis Jerzego Prokopiuka Wyluzuj! Przewlekły stres wykańcza ciało i ducha. Biofeedback z odsieczą Harmonia zdrowia – terapia kamertonami Rozszczepiając atomy maczugą 7 polskich superfoods na jesień Dotyk składnikiem szczęścia Nowa Zelandia. Zwierzęta prawnie uznane za istoty czujące Dieta roślinna w praktyce Jak jedzenie wpływa na sprawność mózgu i myślenie Świat, który niczego nie marnuje, czyli globalny detoks Zmiany emocjonalne po spożyciu cukru


INFORMACJA DLA ZDAJĄCEGO EGZAMIN POTWIERDZAJĄCY KWALIFIKACJE ZAWODOWE w roku szkolnym 2012/ PDF\nDownload "INFORMACJA DLA ZDAJĄCEGO EGZAMIN POTWIERDZAJĄCY KWALIFIKACJE ZAWODOWE w roku szkolnym 2012/1013"\n1 INFORMACJA DLA ZDAJĄCEGO EGZAMIN POTWIERDZAJĄCY KWALIFIKACJE ZAWODOWE w roku szkolnym 2012/1013 Procedury organizowania i przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe od 2012 roku. I. INFORMACJE OGÓLNE 1. Prawa i obowiązki zdającego przystępującego do egzaminu określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 roku w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 83, poz. 562 ze zmianami). 2. Uczeń, (słuchacz) lub absolwent, który zamierza przystąpić do egzaminu zawodowego składa deklarację pisemną dotyczącą przystąpienia do egzaminu odpowiednio w zawodzie, w którym się kształci lub w zawodzie, w którym ukończone zostało kształcenie. Druk deklaracji otrzymuje w szkole, w której zdał etap pisemny egzaminu lub w siedzibie właściwej okręgowej komisji egzaminacyjnej. Druk ten może też pobrać ze strony internetowej OKE. 3. Uczeń/słuchacz, który zamierza przystąpić do egzaminu zawodowego bezpośrednio po ukończeniu szkoły deklarację składa dyrektorowi szkoły, a absolwent dyrektorowi szkoły, którą ukończył, nie później niż do 20 grudnia roku szkolnego, w którym zamierza przystąpić do egzaminu, a w przypadku absolwentów szkół, w których zajęcia dydaktyczno-wychowawcze kończą się w styczniu - nie później niż do dnia 20 września roku szkolnego, w którym zdający zamierza przystąpić do egzaminu zawodowego. Zdający, w danej sesji egzaminacyjnej, może przystąpić do egzaminu zawodowego tylko z zakresu jednego zawodu. 4. W przypadku likwidacji szkoły lub jej przekształcenia oraz uzyskania świadectwa za granicą deklarację przystąpienia do egzaminu zawodowego wraz ze świadectwem ukończenia szkoły lub jego potwierdzoną kopią absolwent składa do okręgowej komisji egzaminacyjnej właściwej ze względu na miejsce zamieszkania. 5. Absolwenci z opinią o specyficznych trudnościach w uczeniu się, absolwenci z orzeczeniem o potrzebie indywidualnego nauczania lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz chorzy i niesprawni czasowo mają prawo do zdawania egzaminu w formie i warunkach dostosowanych do ich możliwości (np. do wydłużonego czasu zdawania, dodatkowych urządzeń). 6. Egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe składa się z dwóch etapów: etapu pisemnego i etapu praktycznego. 7. Informacje o miejscu, terminach i czasie rozpoczęcia etapu pisemnego i praktycznego przekazywane są zdającym w pisemnym zawiadomieniu przez przewodniczącego szkolnego zespołu nadzorującego (dyrektora szkoły/placówki/pracodawcy) lub kierownika ośrodka egzaminacyjnego. 8. Na etap pisemny egzaminu zdający zgłasza się o godzinie ustalonej przez przewodniczącego szkolnego zespołu nadzorującego. 9. Na etap praktyczny egzaminu zdający zgłasza się najpóźniej na 30 minut przed wyznaczoną godziną rozpoczęcia tego etapu. 10. Przewodniczący szkolnego zespołu nadzorującego zawiadamia zdających o wymaganych dokumentach, przyborach, które zdający powinien zabrać na egzamin. 11. Standard wymagań egzaminacyjnych oraz podstawowe informacje dotyczące przebiegu egzaminu zawodowego wraz z przykładami zadań i kryteriami oceniania są zawarte w informatorze o egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe dla danego zawodu.\n2 12. Laureaci i finaliści turniejów lub olimpiad tematycznych związanych z wybraną dziedziną wiedzy zawodowej są zwolnieni z etapu pisemnego egzaminu zawodowego na podstawie zaświadczenia stwierdzającego uzyskanie tytułu odpowiednio laureata lub finalisty. Zaświadczenie przedkłada się przewodniczącemu szkolnego zespołu nadzorującego. 13. Zwolnienie laureata lub finalisty turnieju lub olimpiady tematycznej z etapu pisemnego egzaminu zawodowego jest równoznaczne z uzyskaniem z części pierwszej i z części drugiej etapu pisemnego egzaminu zawodowego najwyższego wyniku. W tym przypadku, na dyplomie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe, w miejscach przeznaczonych na wpisanie wyników egzaminu zawodowego z części pierwszej i z części drugiej etapu pisemnego, wpisuje się "100", oraz zamieszcza się adnotację o zwolnieniu z etapu pisemnego egzaminu zawodowego i posiadanym tytule laureata lub finalisty odpowiednio turnieju lub olimpiady tematycznej. Wykaz turniejów i olimpiad tematycznych, o których mowa w pkt. 12, dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej Komisji, nie później niż w czerwcu roku poprzedzającego rok, w którym jest przeprowadzany egzamin zawodowy. II. ETAP PISEMNY 1. O ustalonej godzinie zdający wchodzą do sali pojedynczo, według kolejności na liście i zajmują wyznaczone miejsca. Każdy zdający powinien mieć przy sobie dokument tożsamości z aktualnym zdjęciem i okazać go przed wejściem do sali. 2. Do sali egzaminacyjnej zdający nie może wnosić żadnych urządzeń telekomunikacyjnych, ani z nich korzystać. Do sali egzaminacyjnej zdający nie może też wnosić kalkulatorów, ani korzystać z nich w tej sali. 3. Na egzamin zdający przynosi ze sobą wyłącznie przybory do pisania - pióro lub długopis z czarnym tuszem/atramentem. 4. Punktualnie o godzinie wyznaczonej przez dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, zespół nadzorujący rozdaje arkusze egzaminacyjne i karty odpowiedzi. Po ich rozdaniu spóźnieni zdający nie zostaną wpuszczeni do sali egzaminacyjnej. 5. Arkusz egzaminacyjny zawiera: Instrukcję dla zdającego zamieszczoną na pierwszej stronie arkusza, test dwuczęściowy z wyraźnie oddzieloną częścią I i częścią II. W części I znajduje się 50 zadań, w części II 20 zadań. Wszystkie zadania są zadaniami zamkniętymi z czterema odpowiedziami, z których tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa. 6. Przewodniczący szkolnego zespołu nadzorującego, w obecności przewodniczących zespołów nadzorujących i przedstawicieli zdających, sprawdza, czy pakiety z arkuszami egzaminacyjnymi i kartami odpowiedzi są nienaruszone, następnie otwiera je, a następnie przekazuje przewodniczącym zespołów nadzorujących arkusze egzaminacyjne i karty odpowiedzi w liczbie odpowiadającej liczbie zdających w poszczególnych salach egzaminacyjnych. 7. Zdający, po otrzymaniu arkusza egzaminacyjnego i karty odpowiedzi, ma obowiązek sprawdzić, czy arkusz egzaminacyjny i karta odpowiedzi są kompletne, tzn. czy arkusz ma wszystkie strony, czy strony arkusza i karty odpowiedzi są wyraźnie wydrukowane. Braki natychmiast zgłasza przewodniczącemu zespołu nadzorującego i otrzymuje kompletny arkusz lub kartę. Wymianę arkusza lub karty zdający potwierdza czytelnym podpisem w protokole przebiegu etapu pisemnego. 8. Zdający ma obowiązek zapoznać się z Instrukcją dla zdającego zamieszczoną na pierwszej stronie arkusza egzaminacyjnego. 9. Zdający wpisuje informacje w wyznaczonych miejscach na karcie odpowiedzi: datę urodzenia, symbol cyfrowy zawodu i wersję arkusza,\n3 oraz numer PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL - serię i numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, przykleja w oznaczonym miejscu naklejkę z numerem PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL, serią i numerem paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, jeśli ją otrzymał. W razie wątpliwości może poprosić o wyjaśnienie członków zespołu nadzorującego. 10. Czas przeznaczony na rozwiązywanie zadań liczony jest od momentu zakończenia czynności organizacyjnych. Przewodniczący zespołu nadzorującego zapisuje na tablicy (planszy), w miejscu widocznym dla każdego zdającego, godzinę rozpoczęcia i godzinę zakończenia rozwiązywania zadań. 11. Zdający rozwiązuje zadania i zaznacza odpowiedzi w odpowiednich miejscach na karcie odpowiedzi wyłącznie długopisem lub piórem z czarnym tuszem/atramentem. Na rozwiązanie zadań zdający ma 120 minut. Na podstawie opinii/orzeczenia poradni psychologicznopedagogicznej czas może być wydłużony zgodnie ze szczegółową informacją Dyrektora Centralnej Komisji, a egzamin dla tych zdających powinien odbywać się w osobnej sali. 12. Zdający może rozwiązywać zadania w dowolnej kolejności. Aby zdać etap pisemny egzaminu zdający musi poprawnie rozwiązać, co najmniej 25 zadań z części I i co najmniej 6 zadań z części II. 13. W czasie trwania egzaminu zdający pracuje samodzielnie i nie zakłóca przebiegu egzaminu, a w szczególności: a. nie opuszcza miejsca wyznaczonego mu w sali egzaminacyjnej (może opuścić miejsce tylko w szczególnie uzasadnionej sytuacji, po uzyskaniu pozwolenia przewodniczącego zespołu nadzorującego i przy zachowaniu warunków uniemożliwiających kontaktowanie się zdającego z innymi osobami, z wyjątkiem konieczności skorzystania z pomocy medycznej), b. w żadnej formie nie porozumiewa się z innymi zdającymi, c. nie wypowiada uwag i komentarzy, d. nie zadaje żadnych pytań dotyczących zadań egzaminacyjnych. 14. Na 15 minut przed godziną zakończenia egzaminu przewodniczący zespołu nadzorującego przypomina, ile czasu pozostało do zakończenia egzaminu. 15. W przypadku niesamodzielnej pracy lub zakłócania przebiegu egzaminu, przewodniczący szkolnego zespołu nadzorującego przerywa egzamin danego zdającego, unieważnia etap pisemny i nakazuje opuszczenie sali egzaminacyjnej. 16. Zdający, który w trakcie egzaminu podejmuje decyzję o rezygnacji z wykonywania zadań, zgłasza tę decyzję przewodniczącemu zespołu nadzorującego przez podniesienie ręki i składa pisemne oświadczenie, do którego dołącza swój arkusz egzaminacyjny i kartę odpowiedzi. 17. Zdający, który ukończył pracę przed wyznaczonym czasem, zgłasza to przewodniczącemu zespołu nadzorującego przez podniesienie ręki. Przewodniczący lub członek zespołu nadzorującego sprawdza poprawność kodowania na karcie odpowiedzi, a następnie odbiera od zdającego kartę odpowiedzi i arkusz egzaminacyjny. Po arkusz egzaminacyjny zdający może się zgłosić do przewodniczącego po zakończeniu egzaminu. Po otrzymaniu pozwolenia na opuszczenie Sali zdający wychodzi, nie zakłócając pracy pozostałym piszącym. 18. Po upływie czasu przeznaczonego na rozwiązywanie zadań zdający kończy pracę z arkuszem egzaminacyjnym: zamyka arkusz i odkłada kartę odpowiedzi na brzeg stolika, stroną zadrukowaną do blatu, czeka aż członkowie zespołu nadzorującego w jego obecności sprawdzą kompletność i poprawność zakodowania karty odpowiedzi, opuszcza salę po uzyskaniu zgody przewodniczącego zespołu nadzorującego.\n4 III. ETAP PRAKTYCZNY Absolwenci zasadniczej szkoły zawodowej i szkoły policealnej kształcącej w tych samych zawodach, w których kształcą zasadnicze szkoły zawodowe. 1. Etap praktyczny egzaminu zawodowego dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych i szkół policealnych kształcących w tych samych zawodach, w których kształcą zasadnicze szkoły zawodowe, polega na wykonaniu zadania egzaminacyjnego na stanowisku egzaminacyjnym wyposażonym zgodnie ze standardem wymagań egzaminacyjnych. 2. Zdający, w dniu etapu praktycznego egzaminu, zgłasza się do ośrodka egzaminacyjnego na 30 minut przed godziną rozpoczęcia egzaminu. Na egzamin zdający przynosi ze sobą przybory do pisania - długopis, odzież roboczą oraz określone w zawiadomieniu o egzaminie dokumenty np. aktualną książeczkę zdrowia i przybory związane ze specyfiką zawodu. 3. Każdy zdający powinien mieć przy sobie dokument tożsamości oraz w zależności od zawodu dokumenty, o których mowa w punkcie 2. Dokument tożsamości i pozostałe dokumenty zdający musi okazać przed wejściem do pomieszczenia, w którym przeprowadzany będzie egzamin. 4. Do sali egzaminacyjnej, w której przeprowadzany jest etap praktyczny egzaminu zawodowego, nie można wnosić żadnych urządzeń telekomunikacyjnych, ani korzystać z nich w tej sali. 5. Zdający wchodzą do pomieszczeń egzaminacyjnych w wymaganym ubraniu roboczym. Przed rozpoczęciem egzaminu zdający uczestniczą w instruktażu stanowiskowym, podczas którego zapoznają się z maszynami, urządzeniami, sprzętem stanowiącym wyposażenie stanowiska egzaminacyjnego oraz zasadami bezpieczeństwa pracy na danym stanowisku, co potwierdzają czytelnym podpisem na liście zdających etap praktyczny egzaminu zawodowego. 6. Kierownik ośrodka egzaminacyjnego w obecności przewodniczących zespołów egzaminacyjnych oraz zdających sprawdza, czy pakiety z zestawami egzaminacyjnymi są nienaruszone, a następnie otwiera je i przekazuje przewodniczącym tych zespołów arkusze egzaminacyjne, arkusze obserwacji i karty obserwacji oraz inne materiały niezbędne do przeprowadzenia etapu praktycznego egzaminu zawodowego, w liczbie odpowiadającej liczbie zdających ( 130 ust.3). 7. O ustalonej godzinie zdający zajmuje wylosowane miejsce w pomieszczeniu egzaminacyjnym, przypina identyfikator z numerem stanowiska egzaminacyjnego. 8. Na stanowisku egzaminacyjnym zdający sprawdza, czy arkusz egzaminacyjny jest kompletny, tzn. czy ma wszystkie strony, czy strony są wyraźnie wydrukowane. Braki natychmiast zgłasza przewodniczącemu zespołu egzaminacyjnego i otrzymuje kompletny arkusz. Informację o wymianie arkusza z nazwiskiem zdającego przewodniczący zamieszcza w protokole etapu praktycznego egzaminu zawodowego, co zdający potwierdza czytelnym podpisem. 9. Na zapoznanie się z treścią zadania oraz stanowiskiem egzaminacyjnym i przygotowanie się do wykonania zadania zdający mają 20 minut, których nie wlicza się do czasu trwania etapu praktycznego.\n5 10. Czas trwania etapu praktycznego egzaminu zawodowego trwa nie krócej niż 180 minut i nie dłużej niż 240 minut i określony jest w informatorze dla danego zawodu. 11. Wykonanie zadania egzaminacyjnego obejmuje: zaplanowanie przez zdającego operacji technologicznych, zabiegów i czynności niezbędnych do wykonania zadania i wypełnienie formularza Plan działania, zorganizowanie stanowiska pracy, wykonanie zadania egzaminacyjnego z zachowaniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy i przepisów ochrony przeciwpożarowej, zaprezentowanie efektów wykonanego zadania z uwzględnieniem oceny jakości wykonania. 12. W czasie trwania etapu praktycznego egzaminu zdający pracuje samodzielnie i nie zakłóca przebiegu egzaminu, a w szczególności: a. nie opuszcza sali egzaminacyjnej/miejsca egzaminu (tylko w szczególnie uzasadnionej sytuacji może opuścić salę po uzyskaniu pozwolenia przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego i przy zachowaniu warunków uniemożliwiających kontaktowanie się zdającego z innymi osobami, z wyjątkiem konieczności skorzystania z pomocy medycznej), b. nie opuszcza wyznaczonego mu stanowiska egzaminacyjnego c. w żadnej formie nie porozumiewa się z innymi zdającymi, d. nie wypowiada uwag i komentarzy, e. nie zadaje żadnych pytań dotyczących zadania egzaminacyjnego, f. niezwłocznie zgłasza zespołowi egzaminacyjnemu awarie urządzeń. 13. W przypadku niesamodzielnej pracy, zakłócania przebiegu egzaminu lub zagrożenia zdrowia lub życia spowodowanego naruszeniem przez zdającego przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przewodniczący zespołu egzaminacyjnego przerywa egzamin danego zdającego i nakazuje mu opuszczenie pomieszczenia/miejsca egzaminacyjnego. 14. Zdający, który w trakcie egzaminu podejmuje decyzję o rezygnacji z wykonywania zadania, zgłasza tę decyzję przewodniczącemu zespołu egzaminacyjnego przez podniesienie ręki i składa pisemne oświadczenie wraz z arkuszem egzaminacyjnym i Planem działania. 15. Zdający, który ukończył pracę przed wyznaczonym czasem, zgłasza to przez podniesienie ręki. Przewodniczący lub członek zespołu egzaminacyjnego odbiera od zdającego arkusz egzaminacyjny wraz z Planem działania. 16. Na 30 minut przed ustalonym czasem zakończenia egzaminu przewodniczący zespołu egzaminacyjnego, przypomina zdającym ile czasu pozostało do zakończenia egzaminu. 17. Po zakończeniu etapu praktycznego przewodniczący zespołu egzaminacyjnego odbiera od zdającego arkusz egzaminacyjny z Planem działania i potwierdza jego odbiór w protokole, a następnie pozwala na opuszczenie przez zdającego pomieszczenia/miejsca egzaminowania.\n6 IV. ETAP PRAKTYCZNY Absolwenci technikum i szkoły policealnej 1. Etap praktyczny egzaminu zawodowego dla absolwentów techników, techników uzupełniających i szkół policealnych polega na: opracowaniu projektu realizacji określonych prac, albo opracowaniu projektu realizacji określonych prac i wykonaniu określonej pracy lub prac na stanowisku egzaminacyjnym wyposażonym zgodnie ze standardem wymagań egzaminacyjnych dla danego zawodu. 2. Zdający, w dniu etapu praktycznego egzaminu, zgłasza się do ośrodka egzaminacyjnego na 30 minut przed godziną rozpoczęcia egzaminu. Na egzamin zdający przynosi ze sobą przybory do pisania - pióro lub długopis z czarnym tuszem oraz określone w zawiadomieniu przybory związane ze specyfiką zawodu. 3. Każdy zdający powinien mieć przy sobie dokument tożsamości, który musi okazać przed wejściem do pomieszczenia, w którym przeprowadzany będzie egzamin. 4. Do sali egzaminacyjnej, w której przeprowadzany jest etap praktyczny egzaminu zawodowego, nie można wnosić żadnych urządzeń telekomunikacyjnych oraz materiałów i przyborów pomocniczych niewymienionych w informacji dyrektora Komisji Centralnej, o której mowa w 133a, ani korzystać z nich w tej sali. 5. Kierownik ośrodka egzaminacyjnego w obecności przewodniczących zespołów nadzorujących etap praktyczny oraz przedstawicieli zdających sprawdza, czy pakiety z zestawami egzaminacyjnymi są nienaruszone, a następnie otwiera je i przekazuje przewodniczącym tych zespołów arkusze egzaminacyjne, karty prac egzaminacyjnych i karty oceny oraz inne materiały niezbędne do przeprowadzenia etapu praktycznego egzaminu zawodowego, w liczbie odpowiadającej liczbie zdających ( 130 ust.3). 6. O ustalonej godzinie zdający zajmuje wylosowane/wyznaczone miejsce. 7. Po otrzymaniu arkusza egzaminacyjnego, karty pracy egzaminacyjnej oraz karty oceny zdający sprawdza, czy materiały te są kompletne, tzn. czy mają wszystkie strony, czy strony są wyraźnie wydrukowane. Braki natychmiast zgłasza przewodniczącemu zespołu nadzorującego etap praktyczny i otrzymuje kompletny arkusz, kartę pracy egzaminacyjnej lub kartę oceny. Informację o wymianie materiałów egzaminacyjnych z nazwiskiem zdającego przewodniczący zamieszcza w protokole etapu praktycznego egzaminu zawodowego, a zdający potwierdza czytelnym podpisem. UWAGA: Każdy zdający zapisuje rozwiązanie zadania egzaminacyjnego tylko w KARCIE PRACY EGZAMINACYJNEJ, nie będą oceniane rozwiązania na załączonych dodatkowych kartkach. 8. Czas trwania etapu praktycznego egzaminu zawodowego trwa nie krócej niż 180 minut i nie dłużej niż 240 minut i określony jest w informatorze dla danego zawodu. 9. Wykonanie zadania egzaminacyjnego obejmuje: opracowanie projektu realizacji prac określonych w treści zadania stanowiące pracę egzaminacyjną, albo opracowanie projektu realizacji prac i wykonanie określonej pracy lub prac związanych z wykonanym projektem oraz sporządzenie dokumentacji z wykonania pracy lub prac, stanowiące pracę egzaminacyjną,\n7 10. Zdający, wpisują na pierwszej stronie karty pracy egzaminacyjnej datę urodzenia i zamieszczają swój numer PESEL oraz wypełniają kartę oceny zgodnie z Informacją dla zdającego znajdującą się na stronie tytułowej arkusza egzaminacyjnego, przyklejają w oznaczonym miejscu naklejkę z numerem PESEL, a w przypadku braku numeru PESEL, serią i numerem paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, jeśli ją otrzymał. 11. W czasie trwania etapu praktycznego egzaminu zdający pracuje samodzielnie i nie zakłóca przebiegu egzaminu, a w szczególności: nie opuszcza sali egzaminacyjnej/miejsca egzaminu (tylko w szczególnie uzasadnionej sytuacji może opuścić salę po uzyskaniu pozwolenia przewodniczącego zespołu nadzorującego etap praktyczny i przy zachowaniu warunków uniemożliwiających kontaktowanie się zdającego z innymi osobami, z wyjątkiem konieczności skorzystania z pomocy medycznej), nie opuszcza wyznaczonego mu miejsca, w żaden sposób nie porozumiewa się z innymi zdającymi, nie wypowiada uwag i komentarzy, nie zadaje żadnych pytań dotyczących zadania egzaminacyjnego, niezwłocznie zgłasza zespołowi nadzorującemu etap praktyczny awarie urządzeń. 12. W przypadku niesamodzielnej pracy, zakłócania przebiegu egzaminu lub zagrożenia zdrowia lub życia spowodowanego naruszeniem przez zdającego przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przewodniczący zespołu nadzorującego etap praktyczny przerywa egzamin danego zdającego i nakazuje mu opuszczenie pomieszczenia/miejsca egzaminacyjnego. 13. Zdający, który w trakcie egzaminu podejmuje decyzję o rezygnacji z wykonywania zadania, zgłasza tę decyzję przewodniczącemu zespołu nadzorującego etap praktyczny przez podniesienie ręki i składa pisemne oświadczenie, do którego dołącza swój arkusz egzaminacyjny, Kartę pracy egzaminacyjnej i kartę oceny. 14. Zdający, który ukończył egzamin przed wyznaczonym czasem, zgłasza to przez podniesienie ręki. Przewodniczący lub członek zespołu nadzorującego etap praktyczny odbiera od zdającego pracę egzaminacyjną oraz kartę oceny. 15. Na 30 minut przed ustalonym czasem zakończenia egzaminu przewodniczący zespołu nadzorującego etap praktyczny, przypominają zdającym, ile czasu pozostało do zakończenia egzaminu. 16. Po zakończeniu etapu praktycznego przewodniczący ZNEP sprawdza kompletność i odbiera od każdego zdającego pracę egzaminacyjną i kartę oceny oraz potwierdza na pierwszej stronie karty pracy egzaminacyjnej czytelnym podpisem odbiór tych materiałów i wykonanie określonych prac, a następnie pozwala na opuszczenie przez zdającego pomieszczenia/miejsca egzaminowania. 17. W przypadku stwierdzenia podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej niesamodzielnego wykonania tej pracy przez zdającego, dyrektor komisji okręgowej, w porozumieniu z dyrektorem Komisji Centralnej, unieważnia etap praktyczny egzaminu tego zdającego.\n8 IV. ZASTRZEŻENIA DO PRZEBIEGU EGZAMINU 1. Jeżeli zdający uzna, że w trakcie egzaminu zostały naruszone przepisy dotyczące jego przeprowadzania, może w terminie 2 dni od daty egzaminu zgłosić pisemne zastrzeżenie do dyrektora właściwej okręgowej komisji egzaminacyjnej. Zastrzeżenie musi zawierać dokładny opis zaistniałej sytuacji. 2. Dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej rozpatruje zastrzeżenie w terminie 7 dni roboczych od daty ich otrzymania. W razie stwierdzenia naruszenia przepisów może unieważnić dany egzamin w stosunku do wszystkich zdających.


Uroczystości pogrzebowe Mariana Jurczyka w Szczecinie. "Wszystko robił z myślą o ludziach" - Wiadomości - polskieradio.pl\nUroczystości pogrzebowe Mariana Jurczyka w Szczecinie. "Wszystko robił z myślą o ludziach"\nOstatnia aktualizacja: 03.01.2015 15:33\nZasłużony działacz opozycji demokratycznej w czasach PRL-u, a po 1989 roku senator i prezydent Szczecina Marian Jurczyk zmarł 30 grudnia w wieku 79 lat.\nAgnieszka Kuchcińska-Kurcz z Centrum Dialogu Przełomy: Marian Jurczyk wykorzystał swoje pięć minut (IAR)\nJan Stopyra, prezydent Szczecina w latach 1973-1984: to co robił, robił z myślą o ludziach\nUroczystości pogrzebowe Mariana JurczykaFoto: PAP/Marcin Bielecki\nUroczystości pogrzebowe Mariana Jurczyka rozpoczęły się w południe od Mszy świętej w intencji duszy zmarłego w szczecińskiej Bazylice Archikatedralnej.\n- Obok życia prywatnego wypełniał on służbę publiczną wobec miasta i kraju - powiedział arcybiskup Andrzej Dzięga. - Ojczyzny uczył się na uniwersytecie serca: przy maszynach stoczniowych jako robotnik, ale i w czasie nocnych debat z kolegami robotnikami. To był uniwersytet polskich serc, gdzie uczyli się prawdy, sprawiedliwości i miłości - dodał metropolita szczecińsko-kamieński.\n- Jako sygnatariusz Porozumień Sierpniowych, potem szef "Solidarności" na Pomorzu Zachodnim, a w wolnej Polsce prezydent Szczecina był on postacią tragiczną - mówi Agnieszka Kuchcińska-Kurcz z Centrum Dialogu Przełomy. - To na pewno postać kontrowersyjna, ale takie postaci uważam za prawdziwe. W latach 1970, 1976 i 1980 Marian Jurczyk potrafił dobrze wykorzystać swoją szansę i swoje pięć minut - dodaje.\nJan Stopyra, prezydent Szczecina w latach 1973-1984, a obecnie przewodniczący Rady Miasta, wspomina Mariana Jurczyka bardzo ciepło. - Często spotykam się z krytyką okresu jego prezydentury. A on sprawował ten urząd tak jak potrafił, z oddaniem i myślą o ludziach - stwierdził.\nPo mszy odbył się pogrzeb na Cmentarzu Centralnym. Zgodnie z ostatnią wolą zmarłego spoczął on w pobliżu Krzyża Katyńskiego na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.\nMarian Jurczyk urodził się 16 października 1935 roku w Karczewicach. Od 1954 roku pracował w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. W 1980 roku stanął na czele miejscowego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Był jednym z sygnatariuszy porozumień sierpniowych, a w 1981 został przewodniczącym zarządu Regionu Pomorze Zachodnie NSZZ "Solidarność".\nIAR, PAP, Wikipedia, kk, bk\nZobacz więcej na temat: odeszli 2015 pogrzeby Szczecin zachodniopomorskie\nPogrzeb Stanisława Barańczaka. Ostatnie pożegnanie w Bostonie\nOstatnia aktualizacja: 04.01.2015 07:07\nNajbliższa rodzina, przyjaciele oraz przedstawiciele polski władz w Bostonie pożegnali zmarłego przed tygodniem polskiego poetę oraz tłumacza i krytyka literackiego Stanisława Barańczaka.\nStanisław Barańczak (zdjęcie archiwalne)Foto: PAP/Andrzej Rybczyński\n00'55 Stanisław Barańczak zostanie pochowany w Bostonie. Relacja Aleksandry Włodarczyk (IAR)\n00'40 Ostatnie pożegnanie Stanisława Barańczaka - relacja Jana Pachlowskiego (IAR)\n00'59 Pożegnano Stanisława Barańczaka. Relacja Jana Pachlowskiego z Chicago (IAR)\nPoeta pośmiertnie został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski. List od prezydenta przeczytał ambasador polski w USA Ryszard Schnepf.\nWedług życzeń rodziny zmarłego Stanisława Barańczaka uroczystość była bardzo skromna. Nie zabrakło jednak na niej wspomnień z różnych momentów życia artysty, anegdot i opowieści związanych z działalnością dydaktyczną poety na uniwersytecie harvardzkim.\nUrodzony w Poznaniu wybitny poeta i tłumacz Stanisław Barańczak zmarł 26 grudnia w swoim domu w Newtonville.\nStanisław Barańczak urodził się 13 listopada 1946 roku w Poznaniu. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, gdzie później pracował jako wykładowca. Zadebiutował w wieku 19 lat utworem "Przyczyny zgonu" wydanym w miesięczniku "Odra". W 1968 roku ukazał się jego pierwszy tomik wierszy "Korekta twarzy". W 1973 roku uzyskał doktorat za rozprawę o twórczości Mirona Białoszewskiego.\nJako jeden z liderów "Pokolenia ‘68" w swojej twórczości dał świadectwo nie tylko przeżyciom Marca '68 i Grudnia ‘70, ale też codziennego życia w PRL. Od początku kreował nową poetykę, nazwaną "nowo-falową", którą cechowała demaskatorska postawa wobec języka propagandy.\nPoezja Barańczaka łączy w sobie wiele tradycji literackich: barokową stylistykę i typową dla romantyzmu postawę bohatera lirycznego, a także awangardowe podejście do pracy nad wierszem. Publikował pod wieloma pseudonimami, z których najbardziej znane to Barbara Stawiczak, Feliks Trzymałko i Szczęsny Dzierżankiewicz.\nSporą część dorobku Barańczaka stanowi praca przekładowa z języka angielskiego, rosyjskiego i litewskiego. Zmarły jest między innymi autorem tłumaczeń na język polski dramatów Szekspira.\nW czasach PRL Barańczak zaangażował się w działalność opozycyjną. W 1976 roku był wśród współzałożycieli Komitetu Obrony Robotników, złożył również podpis pod tzw. "Listem 59" - proteście intelektualistów przeciwko poprawkom do Konstytucji PRL, które ograniczały suwerenność Polski. W lutym 1977 roku w sfingowanym procesie skazano go za przekupstwo. Uczestniczył w głodówce w kościele św. Marcina w Warszawie, która była apelem o uwolnienie wszystkich ofiar wypadków czerwcowych i tych, którzy stanęli w ich obronie. Z powodu działalności w opozycji od 1977 roku Barańczaka objął zakaz druku, tego też roku został dyscyplinarnie zwolniony z pracy. W 1980 roku, wskutek interwencji "Solidarności", Barańczak odzyskał swoje stanowisko na UAM.\nW marcu 1981 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych z wykładami o literaturze polskiej. Po wprowadzeniu stanu wojennego pozostał w USA, gdzie na wydziale slawistyki Harvard University w Cambridge wykładał literaturę polską. Od 1983 roku był członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma "Zeszyty Literackie" w Paryżu. W latach 1986-1990 był też redaktorem naczelnym "The Polish Review".\nW listopadzie 2006 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.\nIAR, PAP, kk, bk, to\nZobacz więcej na temat: Ameryka Północna Boston KULTURA literatura odeszli 2015 poezja pogrzeby Stanisław Barańczak USA


Wracamy do tematu Fed - Forex Blog\nHome Komentarze dzienneWracamy do tematu Fed\nWracamy do tematu Fed\nby adminupdated on 4 grudnia 2013 4 grudnia 2013 Leave a Comment on Wracamy do tematu Fed\nWtorek przynosi powrót obaw o politykę Fed. Kolejny dzień z rzędu traciły światowe giełdy. Tym razem euro nieco zyskało, podczas gdy na sile stracił dolar. Nie publikowano wczoraj znaczących danych makro.\nPomimo braku publikacji, inwestorzy nie próżnowali, myśląc już o nadchodzących publikacjach z USA. Pierwsza z nich będzie miała miejsce już dziś – raport ADP. Jest on często świetnym prognostykiem przed danymi o ilości nowych miejsc w sektorze pozarolniczym – czyli danych Nonfarm Payroll. Te publikowane będą w piątek. Im lepsze dane, tym większa szansa na to, iż Fed zacznie kończyć swój program QE3. Tego właśnie obawiają się inwestorzy, szczególnie z rynków akcji.\nRaport ADP to jednak nie jedyna publikacja dzisiejszego dnia. Przez cały dzień, od rana, publikowane będą indeksy PMI dla sektora usług – dla gospodarek Włoch, Francji, Niemiec ale też Wielkiej Brytanii. O 16 czeka nas też decyzja Banku Kanady w sprawie stóp procentowych, a wieczorem publikacja Beżowej Księgi.\nWczorajsze spadki na rynku AUD/USD musiały pozbawić nadziei tych inwestorów, którzy oczekiwali szybkiego powrotu do wzrostów. Dolar australijski mocno dziś traci i nieubłaganie zmierza w kierunku wsparcia na 0.89. Tam też biegnie środkowa linia kanału spadkowego, więc można liczyć na jakieś odbicie w tym miejscu. Wskaźnik RSI nie daje na razie szans na odbicie w górę. Oporem będzie poziom 0.9150, a następnie obszar przed wysokością 0.95.\nPrevious ArticleCzekamy na walkę\nNext ArticleNiejasny obraz po danych


Warsztaty z Krzysztofem Ilnickim Wideo\nWywiad z otwarcia najnowszego punktu na mapie pracowni cukierniczych Trójmiasta - Wszystkiego słodkiego.pl.\nW sobotę, 12 grudnia na terenie Garnizonu została otwarta pracownia cukiernicza Wszystkiego Słodkiego.pl. To nowe miejsce, które będzie organizować warsztaty...\nZobacz artykuł Warsztaty z jurorem "Bake off" i otwarcie nowego lokalu w Garnizonie\nJedzenie tych słodkości to prosta droga do cukrzycy. (5)\nPolecam warzywa i owoce.\nNiestety tak, ale raz na jakiś czas można mały okruszek zjeśc.\nSzybciej padniesz na jakąś chorobę.\nNie zawsze tak jest, (1)\nMoja mama zajadająca się słodyczami całe życie (czekoladowymi tylko - codziennie) i ciastami, ma 87 lat, jest szczupła, nie ma cukrzycy.\nJej siostra, dla której najlepszym ,,słodyczem" był kotlet schabowy, cukierków, ciast , czekolady nie jadła (ewentualnie z grzeczności ,,skubnęła" ciasto na jakiejś uroczystości) była także szczupła, ale miała cukrzycę, zmarła w wieku 76 lat. Ich mama miała cukrzycę, a otrzymywane w podarunku czekoladki leżały w szafie aż do przeterminowania.\nMoja mama zajadająca się słodyczami całe życie (czekoladowymi tylko - codziennie) i ciastami, ma 87 lat, jest szczupła, nie ma cukrzycy. Jej siostra, dla której najlepszym ,,słodyczem" był kotlet schabowy, cukierków, ciast , czekolady nie jadła (ewentualnie z grzeczności ,,skubnęła" ciasto na jakiejś uroczystości) była także szczupła, ale miała cukrzycę, zmarła w wieku 76 lat. Ich mama miała cukrzycę, a otrzymywane w podarunku czekoladki leżały w szafie aż do przeterminowania.\nTak, każdy zna takie historie\nZ Pani z PISu?\nWidziałam wczoraj warsztaty online i nawet zrobiłam trufle. Do świat nie doczekały, bi wszystko zjedliśmy. Wydarzenie klasa! Super, bo brakowało takiego miejsca w Trojmiescie.\nTakie miejsca już są na mapie trzech miast.\nże nie masz koleżanek, które z Tobą zrobią trufle za darmo. Tylko musisz uczyć się od jakiś podstawionych ludzi na warsztatach. Klasy to tu nie ma za grosz. Ale ludzie też są coraz głupsi i coraz gorzej sobie radzą z oszustami.\nNie rozumiem dlaczego nikt Ciebie tegonie nauczył\ni musisz chodzić na warsztaty kulinarne... Przykre to jest.\nJeden kg ciasta 100 zeta ,,,,,\nNo i co z tego? Jak Cię nie stać to proponuję zmienić pracę, to wolny rynek, wszystko może kosztować :)\nwolny rynek? a potem kwik bo nie mamy pieniazkow i nikt u nas nie kupuje... (3)\nczekam na zmiane niech przyjdzie po czy tam inny twor zakreci kurek z kasa i wtedy bedzie kwik\nto zrób sobie w domu i nie jęcz (1)\njak w domu zrobic sejm i zmiane wladzy?\nwylacz tvn wlacz myslenie...\nCzekam aż Ci oszuści którzy trują ludzi chemią\nw końcu poniosą odpowiedzialność za masowe trucie. Jak można coś takiego promować i sprzedawać. Co z tego, że to studio. To skandal w biały dzień. Pod przykrywką warsztatów jakieś dwie dziewczyny wyciągnęli znikąd i to ma być coś? Żenada i wstyd!\nBo są jeszcze dobre obyczaje, których brakuje ludziom z obrazka. Ale głupim ludziom zawsze wciśnie się kit, a potem płacz.\n? Do Hejtera (1)\nAle to nie cukiernia. To studio kulinarne na warsztaty i spotkania.\nSprzedawanie siebie w jakimś studio. Wyglądają jak z lat 90tych TVP.\ndesery na kilogramy - dobrze, że jest drogo\ndeser to nie codzienny posiłek\nNie kupujemy proszków od Oetkera\nTo widocznie nie jest produkt dla Ciebie (1)\nTo jest produkt dla nikogo\nRewelacyjne miejsce (1)\nWidziałem Wszystkiego Słodkiego kilka razy, przejeżdżając przez Garnizon. Mam nadzieję, że szybko będzie dostępne nie tylko dzięki warsztatom online!!! Już nie mogę się doczekać, żeby coś dobrego upiec tam pod okiem super prowadzących!!!\nWięcej nauczysz się z YouTuba za darmo\nNie mogie (2)\nchciałbym ,ale nie mogie , bo mam podwyższony cukier\nto trzeba wodke z pieprzem wtenczas (1)\nwolny rynek czy wolna amerykanka ?\nWolna totalna amatorka\nKrzysztofie bardzo dziękuję! (1)\nDo dziś wspominam pełen inspiracji i empirii wykład Krzysztofa dla studentów mojego kierunku. Słuchałam z ogromnym podziwem jak własną, bardzo ciężką pracą Krzysztof uczył się zawodu cukiernika. Gratuluję nowego pomysłu Cukierniczy Wizjonerze i bardzo się cieszę że działasz w Trójmieście! Jeśli pozwolisz przybędę na zajęcia wraz z podopiecznymi do Wszystkiego Słodkiego.\nStudentów kierunku cukiernictwo?\nCukiernikiem można zostać po szkole zawodowej, nie po studiach wyższych Pani Dominiko...\nMieszkam nieopodal. Idąc z dzieckiem na spacer regularnie zaglądamy. Mam nadzieje ze będą warsztaty z dziećmi?!\nRegularnie zaglądacie do miejsca, które ledwo co powstało?\nW czasach pandemii i zaleceń by unikać kontaktów społecznych. Karygodne.


Re: himilszbach i holoubek\npiquer: W "Harendzie" Jasio siedział naciągając studentów na kolejkę, a obok Jasia siedział owczarek niemiecki. W pewnym momencie Jasiowi zwrócona została przez kelnera uwaga, że psów wprowadzać nie można. Na…\nforever: ... właśnie... sorry :) tak jakoś... wyjszło :>\nmi-hau: :hellmaker jak to skąd - z klawiatury :sesese\nHellmaker: Himilsbach. Skąd Ci się wzięło "z" w środku ? :)\nhimilszbach i holoubek\nforever: czytam te autentyki i widze ten z Holoubkiem i mi się przypomniała anegdota za mojej młodości opowiadana w Krakowie: Otóż to że Himilszbach lubił wypić wszyscy wiedzą, i to że jak już pił to Pił przez…\nMaciupie: białe,białe łóżeczko z białym,bialym dzieciątkiem, a przy łóżeczku stało białe, białe krzesełko na którym siedział Gustaw Holoubek i opowiadał dziecięciu bajkę: "Dawno, dawno temu, za siedmioma górami,…\nbiko: Razu pewnego wieczornego Gustaw Holoubek, aktor niewątpliwie dramatyczny i takowym też głosem dysponujący usypiał był za pomocą bajki swe kilkuletnie dziecię płci męskiej. Niski głos naszego aktora usiłował…\n1 448x · przed dinozaurami\nRe: O Himilsbachu\nmargot: Podobno Himilsbach wparowal kiedys pijany do pomieszczenia pelnego artystow i zawolal: "Inteligencja, wyp*lac!" Zalegla grobowa cisza, po czym powstal Gustam Holoubek i powiedzial: "Nie wiem, jak panstwo,…\nBartes: Zwykłe, stare płótno przeniesione na ekran Krzysztof Zanussi przystąpił do pracy nad kolejnym obrazem w swoim dorobku. Na pytanie dziennikarza, czym obecnie chce zaskoczyć widza, reżyser odpowiedział,…\n625x · przed dinozaurami


Księgowość online z KPIR50! Biuro rachunkowe online dedykowane dla informatyków i lekarzy.\nW każdym pakiecie gwarantujemy dedykowaną księgową (nie księgujesz samodzielnie), faktury online, bezpieczeństwo (posiadamy ubezpieczenie OC) oraz wygodną obsługę online.\nCennik dostępnych pakietów\ndla podatników VAT czynnych i zwolnionych z VAT\nwpis i zmiany w CEIDG\ne-deklaracje i pliki JPK\npakiet najczęściej wybierany przez programistów\nksięgowanie bez limitu\nzeznanie roczne PIT36/PIT36L/PIT28\nKsięgowość stacjonarna z biurem rachunkowym\nKsięgowość stacjonarna z biurem rachunkowym KPIR50 to coś więcej niż standardowa księgowość online.\nKsięgowość online hybrydowa - jak to działa?\nKlient skanuje i przesyła do dedykowanego księgowego dokumenty z poprzedniego miesiąca\nJeżeli wszystko jest OK przechodzimy do kroku 4. Jeżeli są braki prosimy klienta o uzupełnenie braków.\nKlient przesyła ewentualne brakujące dokumenty lub informacje.\nGenerowanie księgi, ewidencji i deklaracji. Wysyłka do ZUS oraz e-deklaracji i JPK do US. Wysyłka dokumentów PDF.\nKlient płaci należne podatki przechowuje dokumenty zgodnie z instrukcją.\nTo wszystko! Przesyłamy fakturę za usługi księgowe i za miesiąc ponawiamy.\nCzasy, kiedy księgowością firmy zajmowało się tylko biuro rachunkowe mamy już za sobą. Niektórzy mogą odetchnąć z ulgą, ponieważ taka współpraca związana była z dużymi kosztami, a także wymagała comiesięcznych wizyt w biurze rachunkowym. Współczesny przedsiębiorca szuka rozwiązań, które ułatwiają pracę i pozwalają zmniejszyć ilość obowiązków ponieważ dzisiaj najcenniejszy jest czas. Rozwój nowoczesnej technologii i internetu spowodował, że mają do dyspozycji narzędzia księgowe, dzięki którym samodzielnie mogą zajmować się rozliczeniami lub wybrać księgowość online w wersji hybrydowej – polegającą na korzystaniu z usług biura przez Internet. Niestety samodzielna księgowość prowadzona przez osobę nie będącą z branży księgowej jest bardzo ryzykowne. Ponieważ trafiają do nas osoby, które próbowały sił przy samodzielnym księgowaniu wiemy, że to złe rozwiązania. Dlatego biuro rachunkowe kpir50 ma w ofercie wygodne rozwiązania outsourcingu księgowości. Wprowadziliśmy 2 produkty: księgowość online (hybrydową) oraz księgowość stacjonarną z super wygodną obsługą w każdym pakiecie.\nKsięgowość online alternatywą dla tradycyjnego biura rachunkowego.\nKsięgowość online (hybrydowa) jest alternatywą, którą wybiera coraz więcej przedsiębiorców. To rozwiązanie, będące kompromisem pomiędzy usługą biura rachunkowego, a samodzielnym prowadzeniem księgowości. Współpraca właściciela firmy i specjalistów z zakresu księgowości oraz rachunkowości polega na sprawiedliwym podziale obowiązków. Biuro rachunkowe zajmuje się takimi czynnościami, jak księgowanie dokumentów, tworzenie raportów, wysyłaniem deklaracji i jednolitych plików kontrolnych, podczas gdy podatnik ma obowiązek opłacać składki i przechowywać dokumenty firmowe. Cała obsługa jest online więc każdej stronie jest wygodnie i szybko. Znaczna część naszych Klientów wybiera jeszcze lepszą opcję księgowości stacjonarnej ale bez tracenia czasu na wizyty w biurze. Wystarczy raz w miesiącu wysłać maila i darmowy kurier obiera dokumenty, i tyle.\nKsięgowość internetowa generuje oszczędności!\nKoszty – to pojęcie, które wzbudza niepokój u początkujących przedsiębiorców. Cennik biur rachunkowych często nie zaskakuje pozytywnie, okazuje się, że będą oni musieli ponieść znacznie większe koszty firmowe, niż przewidywali. Księgowość prowadzona online jest znacznie tańsza. Prowadzenie jej w formie tradycyjnej to często koszt w granicach kilkuset złotych miesięcznie, jednak ceny są bardzo różne, uzależnione od wielkości firmy i obowiązków, jakie przejmuje biuro rachunkowe. Ważne jest też w jakim mieście szuka się biura rachunkowego. Drożej będzie w Warszawie niż innych miastach. Biuro kpir50 ma cennik dla całego kraju więc niezależnie gdzie masz firmę u nas zawsze masz dobrą cenę. Ponadto kpir50 proponuje swoim klientom dodatkowo darmowy program do fakturowania w chmurze. Faktury online to kolejny atut takiego rozwiązania – przyczyniają się do oszczędności czasu, pieniędzy i oczywiście miejsca w biurze – faktury archiwizowane są w formie elektronicznej.\nZadbaj o swoją firmę, jej rozwój i doskonalenie.\nPodczas gdy internetowe biuro rachunkowe zajmuje się bieżącą obsługą księgową Twojej firmy, Ty poświęcasz się swoim obowiązkom. Warto się zastanowić ile można zaoszczędzić wybierając jeden z naszych produktów księgowych. Dlaczego masz tracić czas na dojazd do biura. Wydaje się, że to tylko raz w miesiącu ale o ten raz za dużo. Jeżeli mieszkasz w dużym mieście to policz ile trwa dojazd, ile trwa szukanie miejsca do zaparkowania, ile trwa „szybka” wizyta w biurze i kawka z księgową. Powinieneś także policzyć, że każda godzina to strata w przychodzie za ten czas dojazdu do biura „za rogiem”. Tradycyjne biura rachunkowe funkcjonują inaczej, współpraca wymaga od przedsiębiorcy większego zaangażowania i dysponowania większym kapitałem. Szczególnie na początek wybór księgowości online jest korzystniejsze, wygodniejsze i tańsze. Sprawdź a przekonasz jak fajnie jest w kpir50:)\nNajlepsza i profesjonalna obsługa! Szczerze polecam 🙂\nświetna firma, korzystam od lat\nŚwietny kontakt z księgowym. Zawsze doradzi – nawet w tych nietypowych sytuacjach.\nPerfekcja przez duże P. Profesjonalizm przez duże P.\nBardzo dobry kontakt, Rewelacyjne podejście do klienta i pracy. Polecam wszystkim.\nPan Łukasz jest profesjonalistą. Świetnie zna się na tym co robi. Polecam wszystkim. Czlowiek jest spokojny gdy obok czuwa Pan Łukasz. Pomocny w każdej chwili. Ja jestem zadowolona z usług tego biura, cieszę się że trafiłam do Pana Łukasza 😊\nZUS PREFERENCYJNY BEZ CHOROBOWEJ 263,59 ZUS PREFERENCYJNY Z CHOROBOWĄ 285,71 ZUS DUŻY BEZ CHOROBOWEJ + FUNDUSZ…\nUsługi IT opodatkowane ryczałtem w stawce 12% Usługi programowania (PKWiU 62.01.1) Doradztwo w zakresie oprogramowania (PKWiU…


Studio apartament - przestronny i przytulny - Apartament - Korcula (miasto)\nStudio apartament - przestronny i przytulny\nAdres Ulica, 20260 Korčula, Chorwacja\nKod referencyjny 50C8VJMZ\nTłumaczone przez Tłumacz Google Pokaż oryginalną wersję. Studio (35m2) posiada osobne wejście. Istnieje podwójne łóżko, spacoius szafa, salon z sofą .. wliczone Kuchnia, wyposażona we wszystkie niezbędne naczynia i jadalnią, łazienka. Parking przed mieszkaniu. Ogólnodostępny taras ze stolikami, krzesłami i grill-grill do Państwa dyspozycji. W ciągu 3 minut można dotrzeć do morza i wzdłuż wybrzeża. W pobliskiej zatoce z piasku, żwirowe plaże i płyt betonowych.\nMniej niż 20 min spacerem na Stare Miasto. Wystarczająco blisko do miasta, więc everthing jest łatwo dostępny, ale wystarczająco daleko więc można enyoj spokój i prywatność\nBardzo ładne i czyste mieszkanie w spokojnej okolicy, zaledwie kilka kroków od promu. Ma wszystko, czego potrzebujesz, w tym całej kuchni! Renata i jej mąż, gdzie naprawdę piękny i pomocny! Jeśli chcesz poznać chorwackiej gościnności w jej najlepszej formie, należy trzymać się z nimi! Dziękuję bardzo za te niezapomniane wspomnienia!


Dawid Kubacki: Bycie na podium Pucharu Świata się nie nudzi - Sportsinwinter.pl\nDawid Kubacki: Bycie na podium Pucharu Świata się nie nudzi\nPolscy zawodnicy zaliczyli udany weekend w Val di Fiemme. Po zakończonych zawodach skomentowali swoje skoki, a także swoje noty.\nDawid Kubacki oraz Kamil Stoch zdecydowanie mogą zaliczyć wizytę w Predazzo do udanych. W sobotnich zmaganiach Kubacki zajął trzecie miejsce na podium, a Stoch był czwarty. W niedzielnym konkursie powtórzyli ten wyczyn. Piotr Żyła, siódmy w sobotę, poprawił swój wynik i ukończył dzisiejsze zmagania na miejscu tuż za podium, ex aequo z kolegą z reprezentacji.\n– Uważam, że mam wiele powodów do zadowolenia, powinienem się cieszyć z tego co tutaj osiągnąłem. Przez cały weekend skakałem bardzo równo i bardzo dobrze – mówił Kamil Stoch w rozmowie z TVP. – Dawid nie chce kolegów wpuścić przed siebie, ale niech ma, niech się cieszy – śmiał się nasz reprezentant. – Wczoraj był dla mnie bardzo dobry dzień, nie powinienem chyba szukać na siłę niczego. Powinienem to zaakceptować, a nie szukać powodów do niezadowoleń. Wydaje mi się, że drugi skok był bardziej stabilny, ale sędziowie nie zawsze czują to co ja – stwierdził Kamil Stoch.\nDawid Kubacki, który był najlepszym z reprezentantów Polski podczas tego weekendu również skomentował zawody. – Bycie na podium oczywiście się nie nudzi, zdobywanie podium w Pucharze Świata zawsze jest fajną rzeczą. Szkoda mi jednak Kamila – stwierdził zawodnik. – Piotrek dał mi reprymendę, że trzeba było zdobyć pół punktu mniej i stalibyśmy we trzech na podium, ale powiedziałem mu, że to on mógł zdobyć pół punktu więcej – zaśmiał się skoczek. Zapytany o to, czego brakowało w jego skokach odpowiedział jednym słowem: metrów. – Skoki nie były tak czyste jak bym chciał. Lądowania były lepsze niż wczoraj, aczkolwiek pewne niedoskonałości jeszcze były – podsumował zawodnik.\nŹródło: tvp.sport.pl/informacja własna\nTags: Dawid Kubacki, kamil stoch, konkurs na skoczni normalnej, piotr żyła, Polacy w Val di Fiemme, Predazzo 2020, PŚ w Predazzo, pś w skokach narciarskich, PŚ w skokach narciarskich Predazzo, PŚ w Val di Fiemme 2020, Puchar Świata w skokach narciarskich 2019/2020, skoki, skoki narciarskie, stoch, Trampolino Dal Ben, val di fiemme, wywiad z Kubackim, wywiad ze skoczkami, wywiad ze Stochem\nPrevious Zmiana w kadrze Polaków na Titisee-Neustadt. Jakub Wolny wraca do kraju\nNext Polacy dzielnie walczyli z najlepszymi, ale pech na trasie pozbawił szans


Rymkiewicz o "Gazecie Wyborczej”: „- Piana, która zasłania istotną treść życia” | Fronda.pl\nW kolejnym, dzisiaj datowanym, numerze „Uważam Rze” ukazał się wywiad z Jarosławem Markiem Rymkiewiczem. Poeta, uważany za jednego z największych wśród obecnie żyjących w Polsce, stawia diagnozę polskości.\nJego wnioski z jednej strony są przygnębiające, z drugiej zaś – tchną nadzieją. Mówi m.in. o tym, że istnieją: „- Dwa narody Polaków; te narody oddzieliły się od siebie i zaczęły wieść życie osobne kilkaset lat temu. Jeden to naród patriotów, drugi – naród kolaborantów.” Według Rymkiewicza, ma to wciąż swoją cenę – obecnie grozi za to wyszydzenie lub marginalizacja - jednak nie tak wielką jak to bywało np. podczas zaborów kiedy za patriotyczną postawę skazywano na śmierć lub zsyłkę.\nPoeta, w rozmowie z Jackiem Karnowskim i Michałem Karnowskim - mimo stwierdzenia podłości kolaborantów - głosi pochwałę postawy patriotycznej i propolskiej, mówiąc: „- Polska to przygoda dająca poczucie szczęścia.” Odnosi się także do procesu wytoczonego przez Agorę oraz jej dążeń do utajnienia procesu, piętnując niejednoznaczność i hipokryzję środowiska „Gazety Wyborczej”.\nSprawa toczy się o słowa Rymkiewicza opublikowane w „Gazecie Polskiej": „- Michnik i jego ludzie są spadkobiercami idei Róży Luksemburg w wynarodowianiu Polaków, którą później zapoczątkowała KPP."\nW dzisiejszym wywiadzie dla „Uważam Rze”, o samej „Gazecie” zaś mówi: „– To jest piana na powierzchni życia narodowego – piana, która zasłania istotną treść życia.”\n
Logika zdarzeń, faktów - ekonomicznych (marna wysprzedaż majatku narodowego), politycznych (powrót do władzy komunistów, ateistów, liberałów przez wybory głosami katolików) wskazuje na to, że niedługo będziemy mieli: od Bugu do Wisły Prywislańskij kraj - namiestnik, jakiś Pierdiejew Putinowicz z siedzibą w Warszawie. Od Wisły do Odry - Generalną Gubernię - na Wawelu generalnego gubernatora w osobie polskojęzycznego figuranta, dla którego polskość, to nienormalność. Nie wierzycie? - załóżmy się!
\n
@ Miskiewiczowski200 - tyś na lekcjach historii pewnie spał. \_"Smieszne jest to co piszesz. Fakt, na pewno nie bedzie Polski z Twoich marzen: katolickiej, szowinistycznej, od morza do morza.\_" Tak się dziwnie składa, że ta Polska \_"od morza do morza\_" zamieszkana była przez katolików, prawosławnych, protestantów, muzułmanów (polscy Tatarzy), Zydów ... i kto wie przez kogo jeszcze. Ta właśnie Polska była ich wspólna ojczyzną przez stulecia. Do tej właśnie Polski uciekali prześladowani innowiercy z całej Europy. Miskiewiczowski - nie wciskaj kitu. Poucz się.
\n
Nie czytac gazety wybiórczej. Krzysztowski jest przykładem co daje nadmiar lektury tej gazetki.
\n
@Krzysztowski

Przepraszam za swój post powyżej. Oddzielajcie jakoś wyraźnie swoje poglądy od tych z którymi polemizujecie.

Do redakcji. Przydałaby się poprawa systemu edycji postów. jakieś formatowanie wprowadźcie... Czasami są tak nieczytelne że...
\n
@Ems - nie ma sprawy. Faktycznie przydałyby się zmiany w formatowaniu (nawet do kolejnej linijki tekst nie przeskakuje - a tak miało być po cytacie).
\n
@Ems - środowisko \_"Wymiotnej\_" wrzuca do jednego wora patriotyzm, nacjonalizm, szowinizm, faszyzm i nazizm - to nie przypadek. Chyba trudo im się pogodzić z tym, że za wieloma z nich ciągnie spuścizna narodowej zdrady. Pogodzenie się ze świadomością, że oni lub ich rodzice służyli zbrodniarzom zniewlając polski naród, jest dla wielu zbyt trudne. Łatwiej im to przychodzi plugawiąc ofiary totalitaryzmu. Dzięki temu ciężar zdrady może im się  wydawać tym mniejszy, im bardziej zdradzanych błotem obrzucą.    Nad przymiotnikami \_"katolicka\_" i \_"polska\_" nadal pracują.  ====

Ale co się dziwić spadkobiercom tych którzy od narodowych socjalistów (nazistów) w zasadzie różnili się jedynie skalą ludobójstwa.  Naziści byli dużo mniej \_"wydajni\_" od komunistów. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż naziści mieli swoją Norymbergę a komuniści nie.  --- Kaci spod czerwonego sztandaru do dziś nie zostali osądzeni. Nawet zagrabionej własności im nie odebrano - posowieccy paserzy mają więc za co chodować nowe pokolenie \_"rasy Panów\_" do zniewalania \_"ciemnogrodzkiego bydła\_".
\n
@Krzysztowski

O tak. Komunizmu do tego worka nie wrzucą. Nie postawią go obok nazizmu. Nic dziwnego biorąc pod uwagę ich życiorysy i koligacje rodzinne.
\n
Errata - o 21:11 przy hodować \_"c\_" mi sie wstukało.  @Ems - wybór w kazdym razie mają - albo zerwać z zakłamaniem (w tym okłamywaniu siebie), albo dalej brnąć w tym posowieckim szambie.


Uczniowie debatowali o niepodległości [ZDJĘCIA] - Region - Radio Szczecin\nUczniowie debatowali o niepodległości [ZDJĘCIA]\n"Drogi Polaków do niepodległości" - pod takim hasłem w Zachodniopomorskim Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej w Szczecinie odbyła się Debata Międzyszkolna. Fot. Łukasz Szełemej [Radio Szczecin]\n"Drogi Polaków do niepodległości" - pod takim hasłem w Zachodniopomorskim Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej w Szczecinie odbyła się Debata Międzyszkolna.\nCykliczna impreza wpisuje się w obchody 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. W zmaganiach na historyczne argumenty wzięli udział uczniowie Zachodniopomorskiego Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej oraz Zespołu Szkół nr 4, czyli popularnej "kolejówki". Każda szkoła wydelegowała 5-osobową grupę biorącą udział w debacie.\n- Uczymy się historii, bo nasze motto brzmi: Jak nie znamy, to poznamy. Jak już znamy, to zapamiętajmy - mówi Dominik Lewicki, przewodniczący Samorządu Uczniowskiego w Zachodniopomorskim Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej, który jest też uczniem 4. klasy technik nawigator.\n- W niedzielę obchodzimy 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości, dlatego czwartkowa debata przypomni ważne fakty tego wydarzenia - przyznaje Piotr Barczak, lider grupy Zespołu Szkół nr 4 im. Armii Krajowej.\n- Obserwujemy, że niestety z patriotycznymi postawami młodzieży jest różnie, dlatego cztery lata temu podjęliśmy inicjatywę, aby namówić nasze zaprzyjaźnione szkoły do dyskusji na temat patriotyzmu - tłumaczy Elżbieta Moskal, dyrektor Zachodniopomorskiego Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej w Szczecinie.\n- Musieliśmy się bardzo starać, jeśli chodzi o walkę, dyplomację. Kosztowało nas to bardzo wiele, ale uzyskaliśmy swój cel i to jest najważniejsze. Na pewno działalność Romana Dmowskiego i Józefa Piłsudskiego; drogi naszej armii, podczas gdy Polska nie istniała jeszcze na mapie. Na pewno to buduje ducha patriotyzmu wśród młodzieży. Musimy wiedzieć, że te czasy były dla nas bardzo trudne i musimy je szanować - mówią uczniowie.\nDebata odbyła się w szkole po raz czwarty.\noglądane 22301 razy Pies pocięty nożem i zaszyty sznurowadłem: 19-latek z zarzutami [ZDJĘCIA] oglądane 7431 razy "Strajkujący nauczyciele nie dostaną wynagrodzenia za czas protestu" [ZDJĘCIA] oglądane 6555 razy Nowe ustalenia po tragicznym wypadku przy naprawie dachu kościoła oglądane 5737 razy Złamał czaszkę kotu, zszył psa sznurówką, jest w rękach policji. Czy Patryk M. trafi za kraty? oglądane 5442 razy Butle z gazem wybuchły w Myśliborzu [AKTUALIZACJA] oglądane 5361 razy Karsibory nie kursują. Ruch skierowany na Bieliki [ZDJĘCIA] oglądane 4807 razy Wyższy wyrok dla DJ-a, który spowodował śmiertelny wypadek oglądane 4042 razy Królik Stefan, pies Koksik. Można pogrzebać swojego zwierzaka [ZDJĘCIA] oglądane 3784 razy Na ulicy Owocowej "jest naprawdę niebezpiecznie" oglądane 3516 razy Walka szczecińskich taksówkarzy z nowym przewoźnikiem [ZDJĘCIA]


Etapy rozwoju mowy | Szkoła Podstawowa w Radymnie im. Bohaterów Wrzesnia 1939 r.\nRozdział I.1 Etap przygotowawczy.\nProces rozwoju mowy rozpoczyna etap przygotowawczy, który można umiejscowić na okres od trzeciego tygodnia życia płodowego. W tym czasie wykształcają się narządy mowy i rozpoczyna się ich funkcjonowanie, wtedy też dziecko zaczyna reagować na pierwsze bodźce słuchowe oraz rejestruje w pamięci słuchowej głos matki, jest to potwierdzone doświadczeniami polegającymi na tym, że płaczącym niemowlętom odtwarzano nagrany na taśmie głos matki i dzieci bardzo szybko się uspokajały. Pierwszy krzyk dziecka to moment rozpoczęcia pracy przez narządy oddechowe ale również materiał akustyczny będący ważnym elementem diagnostycznym, na podstawie którego można domniemywać o uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego, dla logopedy krzyk jest przede wszystkim ćwiczeniem aparatu głosowego.\nRozdział I. 2 Okres melodii\nPierwszy okres w procesie rozwoju mowy dziecka nazwany jest okresem melodii; trwa on przez pierwszy rok życia dziecka. Początkowo dziecko komunikuje się za pomocą krzyku, odruchu bezwarunkowego będącego jednocześnie ćwiczeniem narządów oddechowych, podczas którego obserwuje się krótki wdech i długi, powolny wydech. Około 3, 4 miesiąca życia pojawia się głużenie. Głużenie to nieświadomy trening narządów mowy, odruch bezwarunkowy związany z aktywnością ruchową niemowlęcia, polega na wydawaniu dźwięków zbliżonych do samogłosek i spółgłosek. Etap ten pojawia się u wszystkich dzieci, nawet u dzieci z dużymi wadami słuchu.\nOkoło szóstego miesiąca życia pojawia się gaworzenie czyli czynność zamierzona – odruch warunkowy, który polega na naśladowaniu przez dziecko dźwięków mowy. Gaworzenie to czynność zamierzona, przejaw rozwoju uwagi, umiejętności jej koncentracji oraz trening słuchowy. Dzieci głuche nie gaworzą, jest to czas w którym zazwyczaj nagle milkną. Obie formy prewokalne – głużenie i gaworzenie świadczą\no zmianach zachodzących w mózgu. Dziecko zaczyna kojarzyć obraz przedmiotu\nz dźwiękiem, zaczyna rozumieć to co do niego mówią rodzice oraz rozpoczyna pierwsze samodzielne próby wypowiadania słów, które posiadają znaczenie, staje się to zazwyczaj pod koniec pierwszego roku życia. Pierwsze wyrazy to zazwyczaj: mama, tata, dada, baba.\nRozdział I.3 Okres wyrazu\nOkres wyrazu trwa zazwyczaj od 1 do 2 roku życia, dziecko potrafi wypowiadać samogłoski (z wyjątkiem nosowych) oraz spółgłoski: p, b, m, t, d, n, ś czasem ć, l oraz ich zmiękczone odpowiedniki czyli pi, bi, mi… Trudniejsze spółgłoski zastępowane są innymi o zbliżonym miejscu artykulacji, grupy spółgłoskowe są upraszczane. Charakterystyczną cechą tego etapu jest realizacja nagłosowej lub wygłosowej części słowa. Zwiększa się też zasób słownictwa, dziecko pod koniec tego okresu zna tzn. potrafi wypowiadać około 300 słów. Słownik bierny przewyższa w tym okresie zasób słownika czynnego. Ostatnie miesiące pierwszego roku życia to przede wszystkim powiększanie zasobu rozumianych i wypowiadanych słów i zdań, początki opanowywania struktury gramatycznej wypowiedzi oraz doskonalenie operatywności słownej.\nRozdział I.4 Okres zdania\nOkres zdania obejmuje 2 – 3 rok życia dziecka. W okresie tym kształtują się kategorie gramatyczne, powiększa się zasób słownikowy. Dziecko dwu i pół letnie powinno wymawiać samogłoski z wyjątkiem nosowych oraz spółgłoski:\n wargowe: p, pi, b, bi, m, mi\n wargowo – zębowe: w, wi, f, fi\n środkowo – językowe: ś, ź, ć , ń\n tylno – językowe: k, ki, g, gi, h\n przedniojęzykowo – zębowe: t, d, n\n przedniojęzykowo – dziąsłowe: l, li.\nPod koniec drugiego roku życia mogą pojawić się głoski przedniojęzykowo – zębowe: s, z, c, dz oraz sporadycznie przedniojęzykowo – dziąsłowe: sz, ż, cz, dż. Głoski te zazwyczaj nie są w pełni wartościowe tzn. w trudniejszych wyrazach bywają substytuowane łatwiejszymi. Wynika to głównie ze słabej sprawności narządów artykulacyjnych. Ważna w tym okresie jest świadomość wymawianiowa głosek. Chociaż dziecko nie potrafi jeszcze poprawnie realizować danej głoski, to wie jak powinna brzmieć prawidłowo i często poprawia naśladujących jego mowę dorosłych mówiąc nie mówi się śafa ale szafa – w umyśle dziecka jako szafa. Większość głosek poprawnie realizowana jest w izolacji i sylabie w mowie spontanicznej są one zazwyczaj zmiękczane lub zamieniane na łatwiejsze pod względem artykulacyjnym. W mowie dziecka trzyletniego mogą występować: zmiękczenia głosek s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż; r jest zazwyczaj realizowane jak j lub l; zamiast f może występować h lub odwrotnie; grupy spółgłoskowe w nagłosie i śródgłosie słowa mogą być upraszczane, brak jest wyraźnych końcówek słów.\nDziecko zna i potrafi wypowiadać około 1000 słów, przy znacznie szerszym słowniku biernym. Mowa dziecka trzyletniego powinna być już zrozumiała dla otoczenia.\nRozdział I.5 Okres swoistej mowy dziecięcej\nOkres swoistej mowy dziecięcej rozpoczyna się w 3 i trwa do 7 roku życia dziecka. Dziecko potrafi już swobodnie rozmawiać, posługuje się prostym zdaniem, chociaż struktura gramatyczna nie jest jeszcze w pełni ustalona. Cechy charakterystyczne to pojawianie się w wypowiedziach metetezy czyli przestawiania głosek lub sylab np. kolomotywa – lokomotywa; asymilacji czyli upodobnienia np. bobać – zobacz; kontaminacji czyli łączenia dwóch wyrazów w jeden np. zatelefonić. Największe nasilenie tego typu tworów językowych przypada zazwyczaj na początek tego okresu.\nDziecko oprócz posiadanych już głosek zaczyna odróżniać głoski szeregu syczącego: s, z, c, dz od szeregu ciszącego: ś, ź, ć, dź. Około 4-5 roku życia pojawiają się głoski przedniojęzykowo – dziąsłowe: sz, ż, cz, dż, które mogą być jeszcze substytuowane głoskami s, z, c, dz. W mowie czterolatka powinny być już prawidłowo realizowane głoski przedniojęzykowo – zębowe: s, z, c, dz, może pojawić się przedniojęzykowo – dziąsłowe r, grupy spółgłoskowe moga być jeszcze sporadycznie upraszczane, mowa powinna być już w zasadzie poprawna z niewielką ilością cech mowy dziecinnej. Wypowiedzi dziecka pięcioletniego powinny być zrozumiałe dla otoczenia, pojawiające się w czwartym roku życia głoski sz, ż, cz, dż powinny się już utrwalać. Dziecko powinno je powtórzyć poprawnie w izolacji i sylabie, zniekształcenia mogą występować w mowie spontanicznej; głoska r powinna być realizowana poprawnie, chociaż jej brak nie powinien jeszcze niepokoić. Pod koniec piątego roku życia dziecko powinno poprawnie budować zdania realizować wszystkie głoski, może pojawić się tzw. hiperpoprawność podczas realizacji głoski r czyli zastępowanie głoski l głoską r np. rarka – lalka. W szóstym roku życia dziecko powinno mówić poprawnie pod względem artykulacyjnym i gramatycznym, na koniec okresu swoistej mowy dziecięcej przypada proces rozwijania operatywności słownej, powiększania słownika biernego i ustalania się głosek najtrudniejszych a więc: sz, ż, cz, dż, r w mowie spontanicznej. U dziecka siedmioletniego proces rozwoju mowy powinien być zakończony. Najkrótszą charakterystykę procesu rozwoju mowy przedstawił Tadeusz Zalewski, który uważa, że: „gaworzenie pojawiać się powinno w szóstym miesiącu życia pojedyncze słowa na pierwsze urodziny dziecka. Proste zdanie powinno być wypowiadane w czasie drugich urodzin, zdanie rozwinięte w czasie trzecich urodzin, a na czwarte urodziny dziecko powinno umieć opowiedzieć krótką bajkę”.\nMinczakiewicz e. M., Mowa – rozwój, zaburzenia, terapia, Wydawnictwo Naukowe AP, Kraków 1997r.\nStyczek I., Logopedia, PWN, Warszawa 1979r.\nGałkowski T, Jastrzębowska G. red, Logopedia pytania i odpowiedzi, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 1999r.


Mistrz utrzymania ruchu - OliX - Tablica ogłoszeń lokalnych\nMistrz utrzymania ruchu - LUBLIN\nAdecco Poland Sp. z o.o. należy do międzynarodowej korporacji Adecco S.A. - światowego lidera wśród firm doradztwa personalnego, który posiada 5600 placówek w 60 krajach. W Polsce działamy od 1994 roku. Swoją wiedzą i doświadczeniem służymy w ponad 30 lokalizacjach na terenie kraju. W 2014 roku pracę dzięki Adecco Poland znalazło ponad 46 000 osób. Adecco Poland Sp. z o.o. jest Agencją Zatrudnienia nr 364 Aktualnie dla naszego klienta dostawcy materiałów odlewniczych oraz producenta materiałów chemicznych poszukujemy Kandydatów na stanowisko: Mistrz utrzymania ruchu Nr.ref.KR/L/15 Miejsce pracy: LUBLIN Opis stanowiska: ? wykonywanie konserwacji, bieżących napraw i usuwanie awarii rdzeniarek ? planowanie i nadzorowanie pracy służb utrzymania ruchu zgodnie z planem remontów ? planowanie i przeprowadzanie konserwacji maszyn ? planowanie zakupów części zamiennych i prowadzenie magazynu części zamiennych ? realizacja zdefiniowanych budżetów w zakresie utrzymania ruchu Wymagania: ? wykształcenie kierunkowe ? doświadczenie w kierowaniu zespołem służb utrzymania ruchu ? zaangażowanie oraz umiejętności zarządzania zespołem ? znajomość zagadnień z zakresu pneumatyki i hydrauliki siłowej ? umiejętność obsługi i programowania sterowników PLC Siemens ? uprawnienia SEP do 1 kV ? znajomość programów wspomagających dział utrzymania ruchu (PPM, TPM) ? umiejętności organizacyjne, komunikatywność, zdolności przywódcze ? prawo jazdy, mile widziana znajomość j. angielskiego ? gotowość do pracy w systemie trzyzmianowym Oferujemy: ? stabilne zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w firmie o ugruntowanej pozycji ? wynagrodzenie adekwatne do posiadanych kwalifikacji ? możliwość rozwoju zawodowego ? możliwość zatrudnienia w długoterminowej perspektywie czasu\nOsoby zainteresowane udziałem w rekrutacji są proszone o przesłane CV wraz z podaniem numeru referencyjnego do biura Adecco na adres e-mail: katarzyna.gawel@adecco.com » Prosimy o dopisanie następującej klauzuli: Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z ustawą z dn. 29.08.97 roku o Ochronie Danych Osobowych Dz. Ust Nr 133 poz. 883.\nTagi: Mistrz - utrzymania - ruchu\nLUBLIN - Lubelskie - Polska | Odwiedzin: 88211 | Edytuj/usuń | Zgłoś naruszenie\nMistrz ekonomi!!!!!!!!! VW POLO 1,4TDI 75KM. Dobry prezent dla calej rodziny!!


Menorah - Bruno Wioska - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsięgarnia » Literatura piękna » Powieść » Kryminał » Menorah\nNumer ISBN: 9788393775620\nKod paskowy (EAN): 9788393775620\nMenorah – opis wydawcy\nPowieść zaczyna się od trzęsienia ziemi i pewnego dziennikarza o imieniu Gero, który ląduje... w starym żydowskim grobie. Dziennikarz zauważa pergamin w zaciśniętej ręce nieboszczyka. Zaczyna się, pełna przygód wyprawa w poszukiwaniu prawdy, która zawiedzie kilku głównych bohaterów do Wenecji, Watykanu, zamków nad Loarą, a także do Krakowa. Pomysł powieści Bruna Wioski jest bardzo ciekawy, a dodatkową zaletą jest urozmaicenie wartkiej fabuły faktami historycznymi dotyczącymi architektury, sztuki, mniej i bardziej znanych władców oraz dworskich intryg.\nTrup może nie ściele się gęsto, ale zaginięcie, porwanie, zabójstwo, kradzież, próba przekupstwa i szybkie zwroty akcji powodują, że książkę czyta się jednym tchem. Dowiecie się, jakie tajemnice skrywają góry w dolinie Ahru i jak rozszyfrowano stare zakodowane manuskrypty. Bardzo ciekawe jest połączenie zupełnie fikcyjnych bohaterów z postaciami historycznymi, mieszanie zdarzeń rzeczywistych z wymyślonymi...\nOpinie czytelników o „Menorah”\nAutor: Ambros , data: 02.06.2019 17:21 , ocena: 4,0\nZ czym Wam się kojarzy słowa Menorah? Pierwsze skojarzenia kierują nas w stronę judaizmu. I prawidłowo. Gdyż Menora to nazwa świętego, złotego, siedmioramiennego świecznika, ustawionego w Pierwszym Przybytku, a także używanego później w Świątyni Jerozolimskiej …\nDziennikarz Gero - w czasie trzęsienia ziemi – wpada do żydowskiego grobu. W zaciśniętej ręce nieboszczyka zauważa zwinięty rulon pergaminu, a w okolicach pleców sztylet. Od razu pojawia się pytanie, czyżby zmarły został zamordowany? Wszystkie znaki na to wskazują. Ale dziennikarza bardziej interesuje znaleziony dokument. Postanawia go odszyfrować. Wspólnie ze znajomym Antonem starają się odszyfrować ukryte na nim znaki. Dzięki pomocy innych osób poznają zakodowane hasło. Tropami tych symboli podążają śladem zamordowanego. W poszukiwaniu rozwiązań odwiedzą Francję, Włochy, a i dotrą do Krakowa. Ślady – jak się okazuje – są rozproszone po całej Europie.\nCzytając tę powieść od początku odnosi się wrażenie, że autor to wielki artysta, który umiłował sztukę. Chociaż od początku pojawia się wątek kryminalny, to jednak tak naprawdę całe tło akcji stanowi kultura i sztuka Europy, piękne zabytki Francji, Włoch i oczywiście Polski. Bo również bohaterowie odwiedzą Kraków, poznają tajemnicze i urocze zakątki Wawelu, a i nie sposób nie wpaść na chwilę do żydowskiej dzielnicy tego miasta, Kazimierza. Bruno Wioska jest zafascynowany sztuką i kulturą, sypie jak z rękawa ciekawostkami na temat intryg europejskich władców, często uchyla rąbka tajemnicy, który nam jest tak mało znany. Można sobie świetnie przypomnieć, ale i powtórzyć historię poprzednich stuleci. A i dowiedzieć się czegoś, o czym nie piszą w podręcznikach szkolnych.\nCo do samej akcji powieści, to toczy się ona bardzo szybko i warto. Bohaterom wszystko się udaje załatwić prawie że od ręki. Brakuje mi w tej powieści głębszego skomplikowania całego wątku kryminalnego, jest on bardzo czytelny i przewidywalny od samego początku. Napięcie jest, ale bardzo umiarkowane. Nie odczuwa się przyśpieszonego bicia serca, fabuła prowadzona jest delikatnie i bez większych emocji. Pomysł na wątek być może jest wart uwagi, ale nie wciąga i nie powoduje ciekawości, co będzie dalej.\nZbyt dużo w powieści jest przypadkowych zbiegów okoliczności, które ułatwiają dojście do prawdy, a to czyni historię od początku odkrytą dla czytelnika. Sama historia zaprezentowana jest zbyt delikatnie i subtelnie. Podana jest na przysłowiowej „tacy”.\nJeżeli ktoś lubi lekkie powieści z wątkiem kryminalnym, a dodatkowo okraszone dużą dozą opowieści historycznych, to gorąco polecam. Można miło spędzić czas bez podnoszenia sobie ciśnienia. A w gorące czerwcowe dni to nawet nie byłoby wskazane.


Pierścionki anty-zaręczynowe: symbol samoakceptacji | Papilot\nNa ozdobę, którą nosi się na małym palcu, decyduje się coraz więcej kobiet.\nFot. Instagram.com (@fredandfar/@thegemroom)\npierścionek zaręczynowy singielka samoakceptacja trendy\nChyba każda kobieta marzy o idealnym pierścionku zaręczynowym. Te fantazje często zaczynają się jeszcze we wczesnej młodości. A kiedy kilkanaście czy kilkadziesiąt lat później, już jako dorosłe kobiety, wchodzimy w poważne związki, nasze myśli coraz częściej kierują się w stronę zaręczyn i małżeństwa.\nAle nie wszystkie kobiety marzą o tym, żeby któregoś dnia stanąć na ślubnym kobiercu. Są szczęśliwe bez mężczyzny przy swoim boku i cieszą się satysfakcjonującym życiem singielki. Bez względu na stan cywilny, każda kobieta od czasu do czasu potrzebuje zapewnienia, że jest wyjątkowa, silna, i że zasługuje na miłość taka, jaka jest. Dlatego coraz więcej kobiet decyduje się przypomnieć sobie o tym poprzez nietypową biżuterię “anty-zaręczynową”. Na Instagramie chwalą się oryginalnymi, trójkątnymi pierścionkami, które symbolizują miłość do samych siebie i samoakceptację. W przeciwieństwie do tradycyjnych pierścionków zaręczynowych, te trójkątne nosi się na małym palcu. Noszą one nazwę "self love pinky ring", ponieważ "pinky" to po angielsku właśnie mały palec. Takie pierścionki “anty-zaręczynowe” to pomysł Melody Godfred, która założyła markę Fred and Far. Skąd wzięła się idea takiego biznesu?\n“Do 2015 roku osiągnęłam każdy kamień milowy, o którym marzyłam: robiłam karierę, miałam męża, dzieci i dom. Mimo to czułam się zagubiona, nieszczęśliwa i i czułam, że straciłam kontakt z moim prawdziwym “ja”, bo przestałam kochać samą siebie i się o siebie troszczyć. Desperacko potrzebowałam czegoś wyrazistego i pięknego, co codziennie będzie mi przypominać o tym, żeby pamiętać o sobie i otaczać się czcią. Więc stworzyłam coś takiego” - tłumaczy Godfred.\nPierścionki"self love pinky ring" marki Fred and Far nosi się na najmniejszym palcu. Ich trójkątny kształt symbolizuje “boską kobiecość” (“Spójrzcie w dół, a zrozumiecie, dlaczego!” - wyjaśnia Melody). Każdy pierścionek jest wykonany z 14-karatowego złota (żółtego, białego lub różowego), a trójkątne “oczka” są dostępne w praktycznie każdym kolorze. “Myślę, że to cudowna przypominajka, żeby nie być wobec siebie aż tak surową” - przekonuje założycielka marki.\nKobiety pokochały tę symboliczną biżuterię i coraz więcej z nich chwali się “zaręczynami z samą sobą” na Instagramie. Podobają ci się takie pierścionki?\ngość (Ocena: 5) 29.01.2019 09:35\ngość (Ocena: 5) 28.01.2019 15:10\nZwykła błyskotka, do której dopisano wygórowaną ideologię. Równie dobrze może to być każdy inny pierścionek czy też symbol noszony z myślą o sobie samej bez wydawania na to krocia...


System GPS do monitoringu pojazdów służbowych | ActiveGPS\nActiveGPS to doskonałe narzędzie do monitorowania Twojej floty online.\nDołącz do grona zadowolonych klientów Zapraszamy do darmowego przetestowania naszego narzędzia. 14 dni całkowicie bez kosztów. Załóż konto już teraz!\nActiveGPS. Poznaj jego korzyści.\nJako główne zalety systemu ActiveGPS, można wymienić: wzrost konkurencyjności firmy, wzrost efektywności zarządzanej floty i parku maszyn, obniżenie kosztów eksploatacji pojazdów, zwiększenie wydajności pracy, możliwość kontroli eksploatacji pojazdu, wzrost bezpieczeństwa pracownika, pojazdu lub ładunku, obniżenie kosztów utrzymania floty oraz optymalizacja procesów zachodzących w firmie. Poznaj również te szczegółowe:\n✓ POPRAWA BEZPIECZEŃSTWA I KOMFORTU:\nUzyskujesz całodobowy podgląd do tego co się dzieje z każdym pojazdem, możesz sprawdzić jego pozycję oraz historię trasy, a także sprawdzić parametry związane z eksploatacją (czas jazdy, ilość paliwa w zbiorniku i inne)\n✓ OPTYMALIZACJA EKSPLOATACJI POJAZDU:\nSystem ActiveGPS pozwala na generowanie raportów, dzięki którym przeanalizujesz dane związane z eksploatacją floty (trasy, stan pojazdów, zużycie paliwa, dane tachografu i wiele innych), dzięki czemu możesz jeszcze lepiej zarządzać swoimi pojazdami. System ActiveGPS ułatwi Ci: planowanie tras i ich ewidencję, dzięki optymalnemu skróceniu przebytych przez pojazd kilometrów, redukcję pustych przejazdów oraz redukcję postojów na włączonym silniku obniżająca spalanie paliwa.\n✓ OSZCZĘDNOŚCI, DZIĘKI KONTROLI PALIWOWEJ:\nRozwiązanie ActiveGPS pozwala łatwo uzyskać dane o zużyciu paliwa w poszczególnych autach, ewidencji czasu pracy kierowców oraz innych informacjach umożliwiających zmniejszenie kosztów związanych ze zużyciem paliwa\nJakie funkcje oferuje ActiveGPS?\nSystem ActiveGPS rejestruje i kontroluje parametry pojazdu precyzyjnie lokalizując położenie pojazdu. Następnie, dane przesyłane są za pośrednictwem sieci GSM do serwera ACTIVEO. Transmisja odbywa się w trybie GPRS. Klient uzyskuje dostęp do danych poprzez przeglądarkę internetową. W każdym miejscu na świecie.\nSystem dedykowany dla specyficznych branż\nZobacz jak szeroki zakres możliwości oferuje system ActiveGPS. Dzięki uszeregowaniu według poszczególnych branż, dopasujesz konkretną usługę pod swoje potrzeby.


Uroczystość szkolną zaszczycili swoją obecnością zaproszeni goście: Starosta-Artur Noworyta, przedstawiciel PCK-pan A.Krzemiński, przewodniczący Rady Rodziców-Halina Kanak i przedstawiciel Stowarzyszenia Inicjatyw Młodzieży-pani B. Krzemińska. czytaj dalej\nPodsumowanie osiągnięć uczniów Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Oleśnicy w roku szkolnym 2014/2015\nPo raz drugi uczniowie naszej szkoły zostali zaproszeni na spotkanie z dyrekcją szkoły\ni nauczycielami, aby podsumować swoje tegoroczne osiągnięcia w różnych dziedzinach.\n„Wielu z tych uczniów zostało już nagrodzonych za swoje sukcesy, dzisiaj otrzymają oni dodatkowe gratulacje i okolicznościowe dyplomy – odczytała prowadząca galę uczennica kl.I TE. Dyrektor szkoły wręczył uczniom certyfikaty IT SZKOŁY oraz dokumenty nadające kwalifikacje do obsługi koparko-ładowarek i wózków jezdniowych z napędem silnikowym. czytaj dalej\nKonkurs „Podróż po krajach Półwyspu Skandynawskiego”\nW piątek 12.06.2015 odbyła się druga edycja konkursu geograficzno –historycznego w języku polskim i angielskim „Podróż po…” przygotowana przez Ewę Herbut, Sabinę Stalę i Katarzynę Kowalską-Pachucką. Ideą konkursu jest zdobywanie wiedzy na temat geografii, historii, kultury i sztuki wybranych krajów. Tegoroczni uczestnicy poszerzali wiadomości na temat krajów Półwyspu Skandynawskiego.\nEliminacje składają się z dwóch etapów: części pisemnej w języku polskim oraz z części ustnej, w języku angielskim. Drugi etap konkursu to ustna prezentacja na temat wybranej postaci, bądź zespołu pochodzącego z omawianych krajów. Uczniowie byli oceniani za zawartość merytoryczną, bogactwo językowe, poprawność, płynność wypowiedzi, opanowanie pamięciowe oraz wymowę. Tegoroczne prezentacje przybliżyły nam m.in.: sylwetkę Alfreda Nobla, Astrid Lindgren, Karola Linneusza, czy zespołu Abba. czytaj dalej\nW Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Oleśnicy\nJego nagłe odejście pozostawiło\nUczucie głębokiej pustki i niedowierzania.\nTo niedowierzanie nie opuszczało zebranych na cmentarzu w dniu 13 czerwca – przyjaciół, sąsiadów i uczniów Adama Kawalca.\nNad trumną naszego Kolegi, w imieniu społeczności Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych – słowa pożegnania wygłosiła pani dyrektor – Jadwiga Skorek, która podkreśliła, że dwudziestu lat pracy nie wystarczyło, aby do końca poznać naszego Kolegę, ale to dosyć, by towarzyszyło nam dziś uczucie pustki, której nie da się wypełnić. Zabraknie nam odwagi i uporu Adama Kawalca, którymi pokonywał swoje słabości i bariery stawiane przez los.\nBardzo wzruszające słowa skierował do przybyłych na uroczystość pogrzebową wychowawca zmarłego Adama Kawalca – pan Stanisław Różycki. Przypomniał lata szkolne i sukcesy swojego zdolnego i wrażliwego Ucznia. Tę wrażliwość zachował Adam w swojej pracy pedagogicznej, czego dowodem była liczna obecność jego wychowanków na uroczystości pożegnania.\nTrudno będzie zapełnić pustkę, jaką pozostawił swoim odejściem nasz Kolega i Przyjaciel – Adam Kawalec.\nKoleżanki, Koledzy i Uczniowie z\n2.06.2015 r. w Zespole Szkół Rolniczych w Namysłowie odbył się II Międzypowiatowy Konkurs Wiedzy o Historii i Kulturze Żydów (ze szczególnym uwzględnieniem Żydów ze Śląska). Konkurs skierowany był do uczniów szkół ponadgimnazjalnych powiatu namysłowskiego, powiatów sąsiadujących z województw: opolskiego, dolnośląskiego, wielkopolskiego oraz śląskiego. czytaj dalej\nDnia 20 marca 2015r. w Borowej Oleśnickiej odbyły się regionalne eliminacje do V Dolnośląskiej Gali Talentów.\nW konkursie wystąpiło 22 uczestników, którzy zaprezentowali swoje wszechstronne uzdolnienia (śpiew, gimnastyka, żonglerka, osiągnięcia sportowe itp.)\nNaszą szkołę reprezentowała uczennica klasy I Technikum Handlowego – Klaudia Jaroszewska. czytaj dalej\nW roku szkolnym 2014/2015 rozpoczęła się X jubileuszowa edycja Olimpiady Przedsiębiorczości. Hasło przewodnie olimpiady brzmi: „Zarządzanie zmianą”.\nProjekt zachęca młodych ludzi do poznawania tajników ekonomii i kształtuje postawy przedsiębiorcze.\nUczeń klasy 4 Technikum Ekonomicznego – Przemysław Majcher przeszedł do eliminacji okręgowych, które odbyły się 5 marca 2015r. na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu.\nW imieniu Samorządu Szkoły prowadzące: Julita Malerek i Anna Łoza powitały: Dyrekcję, Grono pedagogiczne, Starostę Powiatu Oleśnickiego- Wojciecha Kocińskiego i Kanclerza Wyższej Szkoły Bankowej we Wrocławiu – dr Marka Natali. czytaj dalej\nZdawalność egzaminu zawodowego w ZSP w Oleśnicy – nowa podstawa programowa. Kwalifikacje A.35 oraz A.18\nNa przełomie stycznia/lutego 2015 r – uczniowie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Oleśnicy kształcący się w zawodach: Technik Handlowiec i Technik Ekonomista, przystąpili do egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie. Wyniki, które osiągnęli świadczą o wysokim poziomie opanowania wiedzy, oraz praktycznym wykorzystaniu posiadanych umiejętności. czytaj dalej


Pasja... : października 2015\nPamiątka Chrztu Świętego -dla chłopca\ndziś wieczorową porą przychodzę do Was z właśnie skończoną karteczką, którą przygotowałam na moje pierwsze wyzwanie.\nChciałam Wam zaprezentować kartkę na pamiątkę chrztu świętego, typowo dla chłopca.\nTekturka od I kropka\nAutor: Martyna Siekirka o 22:42:00 4 komentarze:\nEtykiety: chrzest, dla Chłopca, Wyzwania\nByła mała przerwa...\ntroszkę do Was nie pisałam, gdyż przydarzył mi się taki milutki wyjazd nad nasze polskie, moje ukochane morze Bałtyckie.\nJednak powiem Wam w tajemnicy, że i tam nie próżnowałam...\nZabrałam ze sobą moją maszynkę do wycinania -Bigo Shota i troszkę przygotowałam sobie materiałów do kartek, zobaczcie moją "polową pracownię":\nDo dyspozycji miałam caaaaałą podłogę, czyli jakiś metr na metr :P i kawałek ławy :)\nA teraz troszkę bardziej prywatnie...\nZdjęcie na plaży obowiązkowo również musiało być, z moim Ukochanym.\nPiłam przy promenadzie również pychowatą herbatkę z malinkami i jagodami\nNo i jeszcze jedno zdjęcie z moim Ukochanym z widokiem na morze... W którym więcej nieba aniżeli morza, ale nie było jak ustawić lepiej aparatu do samowyzwalacza\nMuszę Wam się jeszcze przyznać, że udało mi się zrobić coś absolutnie magicznego :) Hihi...\nByłam w dwóch miejscach naraz :)\nA już niebawem pojawią się kartki na Boże Narodzenie. Czekacie na nie?!\nAutor: Martyna Siekirka o 09:31:00 Brak komentarzy:\nSkronmie czy na bogato?\nDziś chciałam Wam przedstawić dwie moje prace, które są zupełnie różne...\nPierwszą wykonałam dla mojej koleżanki na Jej urodzinki. Ta praca wyszła mi bardzo bogata, wykonana z pięknych papierków Fioletowe Fiołki od Galerii Papieru.\nKartka bogato ukwiecona, z wieloma dodatkami w ślicznej fioletowej tonacji, oraz z cudownej urody stempelkiem od Marty.\nDruga praca natomiast jest baaardzo skromna... Ktoś kiedyś nawet powiedział, że to nie rękodzieło tylko "laurka dziecka z przedszkola"... No cóż... Każdy ma swój gust... Mnie ta karteczka swą prostotą i skromnością zauroczyła...\nOczywiście, znowu, wykonana z cudownych papierków... Ach no kogo? No kogo? No oczywiście! Ponownie Galeria Papieru oraz śliczna tekturka od I kropka\nA co Wy o tych pracach myślicie? Wolicie bogate kartki czy raczej takie delikatne?\nPamiętasz/ wiesz, że mogę wykonać dowolną pracę na dowolną okazję? Wybierasz się na ślub, urodziny? Na parapetówkę do koleżanki? Do każdej okazji można dobrać uroczą pamiątkę w postaci rękodzielniczej kartki. Zapraszam do kontaktu.\nAutor: Martyna Siekirka o 09:59:00 2 komentarze:\nEtykiety: Bardzo Kobieco, Jubileusz URODZIN, Uniwersalne\nBileciki do kwiatków\nWitam Was Moi Mili,\nchciałam Wam dzisiaj zaprezentować zamówienie, które właśnie miałam okazję przekazać Klientce.\nMiałam wykonać małe bileciki do kwiatków na Dzień Nauczyciela.\nEfekt kończy wyszedł tak:\nP.S. Napisem do bilecików obdarowała mnie Stemplove -której bardzo serdecznie dziękuję.\nAutor: Martyna Siekirka o 17:22:00 6 komentarzy:\nEtykiety: bileciki do prezentów, Dzień Nauczyciela\nPrzyszły do mnie śliczne PRZYDASIE\nPrzekazywanie gotowej pracy, którą Klient/ ka zamawia jest zdecydowanie największa przyjemnością w moim hobby.\nDrugą przyjemnością, zaraz po zadowolonym Kliencie, jest zamawianie "przydasi" a jeszcze większą jest ich ODBIERANIE!!!!\nNo i taki cudny dzień dziś właśnie mi przypadł.\nOd I kropka przyszło do mnie całkiem sporo ślicznych tekturek.\nZobaczcie jakie pięknoty do mnie przyszły:\nCzy Wy również już sobie wyobrażacie je na pięknych Bożonarodzeniowych karteczkach? Bo moja wyobraźnia szaleje.\nAutor: Martyna Siekirka o 11:48:00 3 komentarze:\njedna nowość. I zebrane wszystkie na Dzień Nauczyciela.\nWszystkie do wzięcia. Nawet jeśli już nie mam to mogę zrobić drugą.\nAutor: Martyna Siekirka o 10:49:00 1 komentarz:\n70 urodziny Tadeusza\nDziś od rana lecę Wam pokazać karteczkę, świeżynkę zupełną. Na 70 urodziny, dla mężczyzny.\nSkończyłam ją wczoraj późnym wieczorem, jednak na zdjęcia było za późno. Dziś w porannym słoneczku prezentuje się niezwykle okazale.\nCo o niej myślicie? Podoba Wam się? Mam nadzieję, że Klientka będzie zadowolona...\nW karteczce użyłam ślicznego stempelka od Marty.\nAutor: Martyna Siekirka o 09:14:00 3 komentarze:\ndziś chwila przerwy od kartek na Dzień Nauczyciela, chociaż aktualnie na nich jestem najbardziej skupiona... Taki czas...\nPrzedstawiam Wam dwie kartki "wysokie" Ich format to ok. 10x20 cm.\nObie w pastelowych kwiatowych kolorach.\nDo pierwszej można dorobić napis personalizujący na górnej wycinance.\nDruga natomiast pozycja doskonale prezentuje się zarówno w pionie jak i poziomie.\nPrzypominam, że mogę wykonać dla Ciebie dowolną kartkę na dowolną okazję, według Twoich wytycznych.\nTymczasem pozdrawiam Was cieplutko\ni życzę miłego wieczorku.\nAutor: Martyna Siekirka o 18:43:00 1 komentarz:\nJeszcze troszkę dla Nauczycieli...\nprzedstawiam Wam kilka kolejnych propozycji na święto Nauczycieli.\nSerdecznie zachęcam do składania zamówień, na te lub podobne prace.\nMożna mnie znaleźć również na Facebooku TU\nAutor: Martyna Siekirka o 22:05:00 1 komentarz:\nU mnie Dzień Nauczyciela króluje\nJuż niebawem Dzień Nauczyciela :)\n14 października zbliża się wielkimi krokami. Czy Wasze Pociechy o tym pamiętają? Jak uczczą ten dzień? Ja ze swojej strony oferuję oryginalną i niepowtarzalną kartkę na tę okazję. Propozycji u mnie coraz więcej. Już niebawem lepsze fotografie, tymczasem mała zajawka.\nSerdecznie zapraszam do składania zamówień na te i podobne karteczki.\nAutor: Martyna Siekirka o 08:36:00 1 komentarz:


Żyjemy w czasach, kiedy wychowywać dzieci jest naprawdę trudno. Wynika to przede wszystkim z tego, że skończyła się jednomyślność, jaką prezentował świat ludzi dorosłych względem dzieci. Dom, Kościół, szkoła – we wszystkich tych miejscach uważano, że dzieci mają być podporządkowane i posłuszne.\nAutorytarnie czy bezstresowo? Jak wychowywać?\nDziś takie autorytarne wychowanie większość rodziców odrzuca. Problem jednak jest w tym, że nie wiedzą, czym owe nakazy i zakazy zastąpić. W swych próbach „nowego” wychowania, rodzice są często osamotnieni, często też w sytuacjach trudnych, automatycznie sięgają po stare, wyniesione z domu wzorce. Stąd nadal powszechne wśród Polaków przekonanie, że klaps od czasu do czasu nie zaszkodzi, podobnie jak przymus i krzyk. Z kolei rodzice radykalnie odrzucający autorytarny system wychowania wpadają w inną pułapkę: pozwalają dziecku na przejęcie dowodzenia w rodzinie, co ma równie fatalne skutki, jak rozwiązania siłowe.\nJak to jest z tymi granicami?\nPrzez lata swojego rodzicielstwa i szereg poradnikowych lektur, upewniałam się, że granice:\nsą niezwykle ważne,\nkoniecznie trzeba je dziecku stawiać, wyznaczać i konsekwentnie ich przebiegu pilnować,\ndziecko będzie te granice nieustannie „sprawdzać”, ale rodzic musi być nieugięty.\nNie zawsze zgadzało się to z moją intuicją, a tym bardziej rzeczywistością, jednak zawsze byłam przekonana, że to jakiś problem tkwiący we mnie, tudzież moich dzieciach. Dlatego dużym zaskoczeniem, ale i pociechą, było dla mnie to, co przeczytałam u Jespera Juula, duńskiego terapeuty, który twierdzi, że granice to tak naprawdę to, co lubimy, czego nie lubimy, na co jesteśmy skłonni się zgodzić, a na co nie.\nWiele swoich granic znamy świetnie i umiemy je precyzyjnie określić. Zwykle w tych właśnie sferach dzieci nie sprawiają nam żadnych trudności. Po prostu tak wyraźnie określamy je, jesteśmy do nich tak bardzo wewnętrznie przekonani i tak bardzo w tym szczerzy, że dziecko bez trudu odczytuje nasze intencje, a ponieważ z natury jest pełne dobrej woli i chęci do współpracy, stosuje się do naszych oczekiwań.\nI tak w niektórych domach jest nie do pomyślenia, aby wejść do domu w butach, w innych niedozwolone jest leżenie w ubraniu na pościelonym łóżku, a w jeszcze innym każdy, kto przekroczy próg domu, natychmiast idzie myć ręce.\nNie jest tak łatwo, gdy dopiero pojawienie się dzieci wymusza na nas określenie granicy - ba! - nawet uświadomienie sobie, że taka powinna zaistnieć. W tej sytuacji dziecko wymusza to niejako na rodzicu. To właśnie ten proces, często frustrujący i męczący dla rodziców, nazywany jest stawianiem granic. Tymczasem dziecko chce po prostu dowiedzieć się, kim są jego rodzice, co jest dla nich ważne, na czym im zależy. Nie „jaką rolę grają”, czyje słowa powtarzają, lecz to, w co wierzą i co myślą.\nNic niezwykłego ani wstydliwego w tym, że dorosły człowiek dopiero uczy się swoich granic. Rodzicielstwo jest etapem w ludzkim rozwoju, a dziecko – może nie do końca nauczycielem, ale co najmniej katalizatorem tego, co wpływa na nasz osobisty rozwój. Takie spojrzenie na „granice” pozwala dostrzec, że nie są one celem nieustannej walki z dzieckiem i próby sił, lecz cudownym procesem, w czasie którego rodzic rozwija się i kształtuje w takim samym stopniu jak dziecko, a oboje budują między sobą relację. Początkowo tylko od rodzica zależy jaka ona będzie.\nPozwolić zachować integralność\nCzasem rodzice mają tak duże trudności z określeniem własnych granic, gdyż w dzieciństwie byli zmuszani do zrezygnowania z nich, wyrzeczenia się – tego wymagali rodzice. Inna granice były z kolei naruszane bądź ignorowane. To sprawia, że reakcje na naruszenie tego, co wydaje się być granicą, przekształcają się w bezlitosną krytykę dziecka, napominanie go, karanie, zamiast w refleksję: „co jest dla mnie ważne?”.\nNaruszanie integralności dziecka, sprawia z kolei, że ono samo nie widzi powodu, dla którego miałoby szanować innych i bez oporów narusza granice stawiane przez rodziców. Dzieci, których granice nie są naruszane, chętnie dają innym to samo, co dostają. Jeżeli dziecko jest traktowane z szacunkiem i wychowuje się w rodzinie, gdzie ludzie dbają wzajemnie o siebie, także w ten sposób, że starają się nie naruszać granic innych, jasno mówią o tym, co czują i czego chcą, wówczas same traktują w ten sposób innych.\nGdy granice zmieniają swój przebieg...\nWarto przemyśleć, w którym miejscu i w jakich sytuacjach dochodzi do najczęstszych konfliktów z dziećmi, a następnie zastanowić się, czyje granice zostają w nim naruszone. Jak można to zmienić, aby rozwiązanie satysfakcjonowało wszystkich? Nie może to być rozwiązanie narzucone ani kompromis, z którym ktoś się nie zgadza, bo to nie zaspokaja prawdziwych potrzeb nikogo. Nie ma też nic złego w tym, że coś, o co rodzice z uporem maniaka i wbrew sobie walczyli (bo wyczytali to w jakimś poradniku lub takiej rady udzielił ktoś uważany za autorytet) uległo zmianie. Granice mogą się zmieniać! Jednego dnia dana rzecz nas bawi, a innego irytuje i mamy do tego prawo. Poza tym każda rodzina jest inna i co innego się w niej sprawdza.\nWięcej o problemie granic można przeczytać w książce Jespera Juula „Twoja kompetentna rodzina, wydaną przez wydawnictwo MiND Dariusz Syska.