Fragmenty Pisma Świętego dotyczące muzyki.\nBiblia Tysiąclecia, wydanie IV\nRdz 4,20 - 22\nAda urodziła Jabala; on to był praojcem mieszkających pod namiotami i pasterzy. Brat jego nazywał się Jubal; od niego to pochodzą wszyscy grający na cytrze i na flecie. Silla - ona też urodziła Tubal-Kaina; był on kowalem, sporządzającym wszelkie narzędzia z brązu i z żelaza. Siostrą Tubal-Kaina była Naama.\nRdz 31,26 - 28\nI wtedy Laban rzekł do Jakuba: Cóż uczyniłeś" Oszukałeś mnie i uprowadziłeś moje córki jak branki wojenne! Czemu uciekłeś potajemnie i okradłeś mnie" Nic mi nie powiedziałeś, a przecież odprawiłbym cię z weselem: z pieśniami, bębnami i cytrami! Nawet nie dałeś mi ucałować mych wnuków i mych córek. Postąpiłeś nierozsądnie!\nWj 15,1 - 2\nWtedy Mojżesz i Izraelici razem z nim śpiewali taką pieśń ku czci Pana: Będę śpiewał ku czci Pana, który wspaniale swą potęgę okazał, gdy konia i jeźdźca jego pogrążył w morzu. Pan jest moją mocą i źródłem męstwa! Jemu zawdzięczam moje ocalenie. On Bogiem moim, uwielbiać Go będę, On Bogiem ojca mego, będę Go wywyższał.\nWj 15,20 - 22\nMiriam prorokini, siostra Aarona, wzięła bębenek do ręki, a wszystkie kobiety szły za nią w pląsach i uderzały w bębenki. A Miriam przyśpiewywała im: śpiewajmy pieśń chwały na cześć Pana, bo swą potęgę okazał, gdy konie i jeźdźców ich pogrążył w morzu. Mojżesz polecił Izraelitom wyruszyć od Morza Czerwonego, i szli w kierunku pustyni Szur. Szli trzy dni przez pustynię, a nie znaleźli wody.\nWj 32,17 - 19\nA Jozue, usłyszawszy odgłos okrzyków ludu, powiedział do Mojżesza: W obozie rozlegają się okrzyki wojenne. On zaś odpowiedział: To nie głos pieśni zwycięstwa ani głos pieśni klęski, lecz słyszę pieśni dwóch chórów. A Mojżesz zbliżył się do obozu i ujrzał cielca i tańce. Rozpalił się wówczas gniew Mojżesza i rzucił z rąk swoich tablice i potłukł je u podnóża góry.\nLb 21,16 - 18.26 - 28\nStamtąd [udali się] do Beer. Jest to studnia, o której powiedział Pan do Mojżesza: Zgromadź lud, a Ja mu dam wodę! Śpiewali wtedy Izraelici pieśń następującą: Tryskaj, źródło! Opiewajcie je! Studnia, którą kopali książęta i naczelnicy ludu drążyli berłem i swymi laskami. Z Beer [ruszyli] do Mattany, (") Cheszbon był stolicą Sichona, króla Amorytów, który prowadził wojnę z poprzednim królem Moabu i zabrał mu cały kraj aż po Arnon. Dlatego śpiewali pieśniarze: Idźcie do Cheszbonu! Niech będzie odbudowane i umocnione miasto Sichona. Gdyż z Cheszbonu wyszedł ogień, płomień z miasta Sichona pochłonął Ar-Moab, panujące nad wyżynami Arnonu.\nPwt 31,18 - 22.31\nA Ja zakryję swe oblicze w tym dniu z powodu wszelkiego zła, które popełnił, zwracając się do obcych bogów. Zapiszcie teraz sobie ten oto hymn. Naucz go Izraelitów, włóż im go w usta, aby pieśń ta była dla Mnie świadkiem przeciwko synom Izraela. Gdy zaprowadzę ich do ziemi, którą poprzysiągłem ich przodkom, opływającej w mleko i miód, będą jedli do syta, utyją, potem zwrócą się do obcych bogów i służyć im będą, a Mną wzgardzą i złamią przymierze ze Mną. Lecz gdy zwalą się na nich liczne nieszczęścia i klęski, ta pieśń świadczyć będzie przeciw nim, gdyż usta ich potomstwa jej nie zapomną. Ja bowiem znam już dziś ich zamysły, którymi się kierują, zanim wprowadzę ich do ziemi, którą im poprzysiągłem. Mojżesz napisał tę pieśń w owym dniu i nauczył jej Izraelitów. Pan dał taki rozkaz Jozuemu, synowi Nuna: Bądź mężny i mocny, gdyż ty zaprowadzisz Izraelitów do ziemi, którą im poprzysiągłem, a Ja będę z tobą. (") Potem wygłosił Mojżesz do uszu całej społeczności Izraela wszystkie słowa tej pieśni:\nPwt 32,43 - 44\nChwalcie, narody, lud Jego: bo On odpłaci za krew swoich sług, odda zapłatę swym wrogom, oczyści kraj swego ludu. Poszedł więc Mojżesz z Jozuem, synem Nuna, i wypowiedział wszystkie słowa tej pieśni do uszu ludu.\nJoz 6,3 - 21\nWy wszyscy, uzbrojeni mężowie, będziecie okrążali miasto codziennie jeden raz. Uczynisz tak przez sześć dni. Siedmiu kapłanów niech niesie przed Arką siedem trąb z rogów baranich. Siódmego dnia okrążycie miasto siedmiokrotnie, a kapłani zagrają na trąbach. Gdy więc zabrzmi przeciągle róg barani i usłyszycie głos trąby, niech cały lud wzniesie gromki okrzyk wojenny, a mur miasta rozpadnie się na miejscu i lud wkroczy, każdy wprost przed siebie. Zozue syn Nuna, wezwał kapłąnów i rzekł im: "Weźcie Arkę przymierza a siedmiu kapłanów niech weźmie siedem trąb z rogów baranich przed Arką Pańską". Po czym rozkazał ludowi: Wyruszcie i okrążcie miasto, a zbrojni wojownicy niech idą przed Arką Pańską. I stało się, jak Jozue rozkazał ludowi. Siedmiu kapłanów, niosących przed Panem siedem trąb z rogów baranich, wyruszyło grając na trąbach, Arka zaś Przymierza Pańskiego szła za nimi. Zbrojni wojownicy szli przed kapłanami, którzy grali na trąbach, a tylna straż szła za Arką, i tak posuwano się, stale grając na trąbach. A Jozue dał ludowi polecenie: Nie wznoście okrzyku, niech nie usłyszą głosu waszego i niech żadne słowo nie wyjdzie z ust waszych aż do dnia, gdy wam powiem: Wznieście okrzyk wojenny! I wtedy go wzniesiecie. I tak Arka Pańska okrążyła miasto dokoła jeden raz, po czym wrócono do obozu i spędzono tam noc. Jozue wstał wcześnie rano, kapłani wzięli Arkę Pańską, a siedmiu kapłanów niosących siedem trąb z rogów baranich szło przed Arką Pańską, grając bez przerwy na trąbach w czasie marszu. Zbrojni wojownicy szli przed nimi, a tylna straż szła za Arką Pańską i posuwano się przy dźwięku trąb. I tak okrążyli miasto drugiego dnia jeden raz, po czym wrócili do obozu. Przez sześć dni codziennie tak czynili. Siódmego dnia wstali rano wraz z zorzą poranną i okrążyli miasto siedmiokrotnie w ustalony sposób: tylko tego dnia okrążyli miasto siedem razy. Gdy kapłani za siódmym razem zagrali na trąbach, Jozue zawołał do ludu: Wznieście okrzyk wojenny, albowiem Pan daje miasto w moc waszą! Miasto będzie obłożone klątwą dla Pana, ono samo i wszystko, co w nim jest. Tylko nierządnica Rachab zostanie przy życiu - ona sama i wszyscy, którzy są wraz z nią w domu, albowiem ukryła wywiadowców, których wysłaliśmy. Ale wy strzeżcie się rzeczy obłożonych klątwą, aby was chęć nie ogarnęła wziąć coś z dobra obłożonego klątwą, bo wtedy uczynilibyście przeklętym sam obóz izraelski i sprowadzilibyście na niego nieszczęście. Całe zaś srebro i złoto, sprzęty z brązu i z żelaza są poświęcone dla Pana i pójdą do skarbca Pańskiego. Lud wzniósł okrzyk wojenny i zagrano na trąbach. Skoro tylko usłyszał lud dźwięk trąb, wzniósł gromki okrzyk wojenny i mury rozpadły się na miejscu. A lud wpadł do miasta, każdy wprost przed siebie, i tak zajęli miasto. I na mocy klątwy przeznaczyli na zabicie ostrzem miecza wszystko, co było w mieście: mężczyzn i kobiety, młodzieńców i starców, woły, owce i osły.\nSdz 5,1 - 4.9 - 13\nDnia tego Debora i Barak, syn Abinoama, śpiewali hymn w słowach: Skoro wodzowie w Izraelu stanęli na czele, a lud dobrowolnie się ofiarował do walki, błogosławcie Pana! Słuchajcie, królowie, nastawcie uszu, władcy: Dla Pana będę śpiewała, będę opiewać Pana, Boga Izraela. Panie, gdyś Ty wychodził z Seiru, gdyś z pól Edomu wyruszał, ziemia wtedy drżała, kropiły niebiosa, chmury kropiły wodą. (") Serce me zwraca się ku wodzom izraelskim, ku tym z ludu, co dobrowolnie ofiarowali się do walki: błogosławcie Pana! Wy, co jeździcie na białych oślicach, wy, co na kobiercach siadacie, wy, przechodzący drogą - śpiewajcie. Niech swym głosem dzielący łupy u wodopojów sławią dobrodziejstwa Pana, dobrodziejstwa względem osiedli izraelskich. Wówczas lud Pana zstąpił do bram. Powstań, o powstań, Deboro, powstań, o powstań i pieśń zaśpiewaj! Powstań, Baraku, by pojmać twych jeńców, synu Abinoama. Niech wtedy zstąpi reszta możnych z ludu Pana, niech zstąpi ku mnie wśród bohaterów.\n1 Sm 16,15 - 19. 22 - 23;\nOdezwali się do Saula jego słudzy: Oto dręczy cię duch zły, [zesłany przez] Boga. Daj więc polecenie, panie nasz, aby słudzy twoi, który są przy tobie, poszukali człowieka dobrze grającego na cytrze. Gdy będzie cię męczył zły duch zesłany przez Boga, zagra ci i będzie ci lepiej. Saul odrzekł sługom: Dobrze, wyszukajcie mi człowieka, który by dobrze grał, i przyprowadźcie go do mnie! Na to odezwał się jeden z dworzan: Właśnie widziałem syna Jessego Betlejemity, który dobrze gra. Jest to dzielny wojownik, wyćwiczony w walce, wyrażający się mądrze, mężczyzna piękny, a Pan jest z nim. Saul wyprawił posłańców do Jessego, by powiedzieli: Przyślij mi twego syna, Dawida, który jest przy owcach. (") Kazał więc Saul powiedzieć przez posłańców Jessemu: Chciałbym zatrzymać u siebie Dawida, gdyż mi się spodobał. A kiedy zły duch zesłany przez Boga napadał na Saula, brał Dawid cytrę i grał. Wtedy Saul doznawał ulgi, czuł się lepiej, a zły duch odstępował od niego.\n1 Sm 18,6 - 11\nGdy przybyli oni i wracał Dawid po zabiciu Filistyna, kobiety ze wszystkich miast wyszły ze śpiewem i tańcami naprzeciw króla Saula, przy wtórze bębnów, okrzyków i cymbałów. I zaśpiewały kobiety wśród grania i tańców: Pobił Saul tysiące, a Dawid dziesiątki tysięcy. A Saul bardzo się rozgniewał, bo nie podobały mu się te słowa. Mówił: Dawidowi przyznały dziesiątki tysięcy, a mnie tylko tysiące. Brak mu tylko królowania. I od tego dnia patrzył Saul na Dawida zazdrosnym okiem. A oto nazajutrz duch, zesłany przez Boga, opanował Saula, który popadł w szał wewnątrz swojego domu. Dawid tymczasem grał na cytrze, tak jak każdego dnia. Saul trzymał w ręku dzidę. I rzucił Saul dzidą, bo myślał: Przybiję Dawida do ściany. Lecz Dawid dwukrotnie tego uniknął.\n1 Sm 19,8 - 10\nZnów wybuchła wojna. Wyruszył więc Dawid i walczył z Filistynami, i zadał im wielką klęskę, tak że musieli przed nim uciekać. Zły zaś duch, zesłany przez Pana, opanował Saula, kiedy przebywał on w domu, trzymając dzidę w ręku, a Dawid [tymczasem] grał na cytrze. I Saul usiłował dzidą przybić Dawida do ściany. Uniknął on jednak [ciosu] Saula, a dzida utkwiła w ścianie. Tej też nocy Dawid ratował się ucieczką.\n2 Sm 1,16 - 18\nDawid zaś wołał w jego stronę: Odpowiedzialność za twoją krew [zrzucam] na twoją głowę! Usta twe wydały o tobie świadectwo, gdy mówiły: Ja zabiłem pomazańca Pańskiego. Dawid zaśpiewał potem żałobną pieśń na cześć Saula i jego syna Jonatana, i polecił, aby się uczyli [jej] potomkowie Judy. Właśnie ona została zapisana w "Księdze Sprawiedliwego":\n2 Sm 3,32 - 34\nKiedy Abnera grzebano w Hebronie, król głośno płakał nad grobem Abnera, płakali też wszyscy ludzie. Król ułożył pieśń żałobną i zaśpiewał ją: Czemuż to umarł Abner, tak jak ginie nikczemnik" Wszak ręce twoje nie były spętane ani nogi twoje nie skute łańcuchem. Jak napadnięty przez złoczyńców umarłeś. Znów wzmogło się zawodzenie ludu.\n2 Sm 6,4 - 6\nz Arką Bożą. Achio wyprzedzał Arkę. Tak Dawid, jak i cały dom Izraela tańczyli przed Panem z całej siły przy dźwiękach pieśni i gry na cytrach, harfach, bębnach, grzechotkach i cymbałach. Gdy przybyli na klepisko Nakona, Uzza wyciągnął rękę w stronę Arki Bożej i podtrzymał ją, gdyż woły szarpnęły.\n2 Sm 18,15 - 17\npodbiegło dziesięciu młodych ludzi, giermków Joaba, i rzuciwszy się na Absaloma, dobiło go. Joab zagrał na rogu, wojsko się wstrzymało od pościgu za Izraelem, bo Joab je powstrzymał. Wzięto Absaloma i wrzucono do głębokiego dołu w lesie. Narzucono na niego wielki stos kamieni. Wszyscy natomiast Izraelici uciekli, każdy do swego namiotu.\n2 Sm 20,21 - 23\nNie tak sprawa wygląda. Jednak człowiek pewien z góry Efraima, któremu na imię Szeba, syn Bikriego, podniósł rękę na króla Dawida. Oddajcie więc jego samego, a odstąpię od miasta. Kobieta odpowiedziała Joabowi: Zaraz głowę jego wyrzucę ci przez mur. Udała się więc mądra kobieta do całego ludu. Ścięto głowę Szeby, syna Bikriego, i rzucono ją Joabowi. On zaś kazał zagrać na rogu i odstąpiono od miasta. Każdy udał się do swego namiotu. Joab tymczasem wrócił do króla w Jerozolimie. Joab zamianowany został dowódcą całego wojska izraelskiego, Benajasz zaś, syn Jojady - dowódcą Keretytów i Peletytów.\n2 Sm 22,1\nDawid wygłosił na cześć Pana słowa pieśni. Było to wtedy, gdy Pan wyzwolił go z ręki wszystkich wrogów i z ręki Saula. Mówił: Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu!\n1 Krl 1,38 - 40\nPoszedł więc kapłan Sadok i prorok Natan oraz Benajasz, syn Jojady, oraz Keretyci i Peletyci i wsadziwszy Salomona na mulicę króla Dawida, zaprowadzili go do Gichonu. Tam kapłan Sadok wziął róg oliwy z Namiotu i namaścił Salomona. Wtedy zagrano na rogu, a cały lud zawołał: Niech żyje król Salomon! Potem cały lud wszedł za nim na górę, przy dźwięku fletów okazywał radość tak wielką, że aż ziemia drżała od ich okrzyków.\n2 Krl 3,14 - 16\nElizeusz odrzekł: Na życie Pana Zastępów, przed którego obliczem stoję! Gdybym nie miał względu na Jozafata, króla judzkiego - to ani bym na ciebie nie zważał, ani bym na ciebie nie spojrzał. Teraz jednak przyprowadźcie mi harfiarza. Kiedy zaś harfiarz grał na strunach, spoczęła na nim ręka Pańska i powiedział: Tak mówi Pan: Wykopcie w tym wąwozie rowy obok rowów.\n1 Krl 5,11 - 13\nGórował on mądrością nad wszystkimi ludźmi, nawet nad Etanem Ezrachitą i Hemanem, jako też Kalkolem i Dardą, synami Machola. A imię jego stało się sławne wśród wszystkich narodów okolicznych. Wypowiedział bowiem trzy tysiące przysłów, a pieśni jego było tysiąc pięć. Rozprawiał też o drzewach: od cedrów na Libanie aż do hizopu rosnącego na murze. Mówił także o zwierzętach czworonożnych, o ptactwie, o tym, co pełza po ziemi, i o rybach.\n1 Krl 10,11 - 13\nFlota Hirama, która dostarczyła złoto z Ofiru, przywiozła również drewno sandałowe i wielką ilość drogocennych kamieni. Z drzewa sandałowego król zrobił chodnik do świątyni Pańskiej i do pałacu królewskiego oraz cytry i harfy dla śpiewaków. Tyle drzewa sandałowego nie sprowadzono i nie widziano aż do dnia dzisiejszego. Król Salomon zaś podarował królowej Saby wszystko, w czym okazała swe upodobanie i czego pragnęła, prócz tego, czym ją Salomon obdarzył z królewską hojnością. Niebawem wyruszyła w drogę powrotną do swego kraju wraz ze swymi sługami.\n1 Krn 6,15 - 19\nsyn jego Szimea, syn jego Chaggiasz, syn jego Asajasz. Tych ustanowił Dawid dla prowadzenia śpiewu w domu Bożym, odkąd spoczęła tam arka. I byli na służbie śpiewaczej przed przybytkiem Namiotu Spotkania, dopóki Salomon nie zbudował domu Pańskiego w Jerozolimie. Stawali zaś zgodnie z ustalonym porządkiem ich służby. Ci więc stawali wraz z synami swoimi: spośród synów Kehata: Heman, śpiewak, syn Joela, syna Samuela, syna Elkany, syna Jerochama, syna Eliela, syna Toacha,\n1 Krn 9,32 - 34\nSpośród synów Kehata, spośród ich braci, niektórzy mieli za zadanie układać chleby pokładne w każdy szabat. A ci, którzy byli śpiewakami, naczelnikami rodzin lewickich, pozostawali w komnatach wolni od innych zajęć, ponieważ dniem i nocą przypadała na nich służba. Ci byli naczelnikami rodów lewickich według swego pokrewieństwa, a mieszkali w Jerozolimie.\n1 Krn 13,7 - 9\nUmieszczono Arkę Bożą na nowym wozie i wywieziono z domu Abinadaba, a Uzza i Achio prowadzili wóz. Dawid zaś i cały Izrael tańczyli z całej siły przed Bogiem, przy dźwiękach pieśni, cytr, harf, lutni, bębnów, cymbałów i trąb. Gdy przybyli na klepisko Kidona, Uzza wyciągnął rękę, aby podtrzymać Arkę, ponieważ woły szarpnęły.\n1 Krn 15,15 - 20.23 - 29\nLewici nieśli Arkę Bożą na drążkach na swoich ramionach, jak przykazał Mojżesz zgodnie ze słowem Pana. I rzekł Dawid naczelnikom lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach, cymbałach, aby rozbrzmiewał głos donośny i radosny. I ustanowili lewici Hemana, syna Joela, a z braci jego Asafa, syna Berekiasza; z synów zaś Merariego, ich braci, Etana, syna Kuszajasza, a z nimi braci ich drugiego stopnia: Zachariasza, Uzzjela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajasza, Maasejasza, Mattitiasza, Elifela, Miknejasza, Obed-Edoma, Jejela - odźwiernych. Śpiewacy: Heman, Asaf i Etan grali donośnie na cymbałach z brązu; Zachariasz, Uzzjel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Eliab, Maasejasz i Benajasz na cytrach w wysokim tonie; (") Berekiasz i Elkana byli odźwiernymi przy arce. Kapłani: Szebaniasz, Jozafat, Netaneel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer grali na trąbach przed Arką Bożą, a Obed-Edom i Jechiasz byli odźwiernymi przy Arce. Wówczas to Dawid i starsi Izraela oraz wodzowie z wielką radością poszli, aby przenieść Arkę Przymierza Pańskiego z domu Obed-Edoma. Kiedy Bóg wspomagał lewitów niosących Arkę Przymierza Pańskiego, ofiarowano siedem cielców i siedem baranów. A Dawid był okryty płaszczem z bisioru i podobnie wszyscy lewici niosący Arkę i śpiewający, oraz Kenaniasz, kierujący przenoszeniem. Dawid miał na sobie także efod lniany. Tak cały Izrael prowadził Arkę Przymierza Pańskiego wśród radosnych okrzyków, grania na trąbach, cymbałach, harfach i cytrach. Gdy Arka Przymierza Pańskiego przybyła do Miasta Dawidowego, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i ujrzała króla Dawida tańczącego i grającego, Wtedy wzgardziła nim w swym sercu.\n1 Krn 16,4 - 10\nUstanowił przed Arką Pańską niektórych lewitów z obsługi, aby sławili, dzięki czynili i wychwalali Pana, Boga Izraelowego: Asafa - przełożonym, Zachariasza - jego zastępcą, potem Uzzjela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza, Obed-Edoma i Jejela, na instrumentach: harfach i cytrach, Asafa zaś, by grał na cymbałach; Benajasza i Jachazjela, by stale trąbili przed Arką Przymierza Bożego. Owego dnia postanowił Dawid po raz pierwszy, aby tak wielbiono Pana za pośrednictwem Asafa i jego braci: Dzięki czyńcie Panu, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! Śpiewajcie Mu, grajcie Mu psalmy, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda. Szczyćcie się świętym Jego imieniem, niech się weseli serce szukających Pana!\n1 Krn 16,8 - 10.22 - 24\nDzięki czyńcie Panu, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! Śpiewajcie Mu, grajcie Mu psalmy, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda. Szczyćcie się świętym Jego imieniem, niech się weseli serce szukających Pana! (") Nie dotykajcie moich pomazańców i prorokom moim nie czyńcie krzywdy! Śpiewajcie Panu, wszystkie krainy, z dnia na dzień głoście Jego zbawienie! Rozgłaszajcie Jego chwałę wśród pogan, Jego cuda - wśród wszystkich narodów,\n1 Krn 16,41 - 43\nZ nimi byli Heman i Jedutun i reszta wybranych, imiennie wyznaczonych, aby dzięki czynić Panu, bo na wieki Jego łaskawość. U Hemana i Jedutuna były przechowywane trąby i cymbały dla grających i instrumenty towarzyszące pieśni Bożej. A synowie Jedutuna byli przy bramie. I wrócił się cały lud - każdy do swego domu. Powrócił też Dawid, aby wnieść błogosławieństwo do swego domu.\n1 Krn 25,5 - 8\nCi wszyscy byli synami Hemana, "Widzącego" królewskiego, zgodnie z obietnicą wywyższenia go przed Boga. Bóg dał Hemanowi czternastu synów i trzy córki. Ci wszyscy byli pod kierownictwem swych ojców przy śpiewie w świątyni Pańskiej, by służyć domowi Bożemu na cymbałach, cytrach i harfach. Pod kierunkiem króla byli: Asaf, Jedutun i Heman. A liczba ich wraz ze wszystkimi braćmi uzdolnionymi i wyćwiczonymi w śpiewie dla Pana, była dwustu osiemdziesięciu ośmiu. Na równi ciągnęli losy o rodzaj służby, tak młodszy, jak starszy, nauczyciel zarówno jak i uczeń.\n2 Krn 5,11 - 14\n2 Krn 7,5 - 7\nKról Salomon złożył w ofierze dwadzieścia dwa tysiące wołów i sto dwadzieścia tysięcy owiec. I tak poświęcili dom Boży - król i cały naród. Kapłani trwali przy swoich powinnościach, lewici zaś - z instrumentami muzycznymi, które sprawił król Dawid dla wtórowania pieśniom na cześć Pana: bo na wieki Jego łaskawość, gdy Dawid wychwalał Go za ich pośrednictwem. Naprzeciw nich trąbili kapłani, a cały Izrael stał. Potem poświęcił Salomon środkową część dziedzińca przed świątynią Pańską, bo dokonał tam ofiary całopalnej i z tłuszczu ofiar biesiadnych, gdyż brązowy ołtarz, który sprawił Salomon, nie mógł pomieścić całopaleń i ofiar z pokarmów i tłuszczów.\n2 Krn 8,13 - 15\naby zgodnie z porządkiem każdego dnia według nakazu Mojżesza składać ofiary w szabaty, dni nowiu księżyca i w trzy uroczystości roku: w Święto Przaśników, w Święto Tygodni i w Święto Namiotów. Ustanowił też, według rozkładu ustalonego przez swego ojca Dawida, zmiany kapłanów w ich służbie i lewitów w ich obowiązkach, aby śpiewali hymny pochwalne i służyli kapłanom według porządku każdego dnia. Również [ustanowił] odźwiernych według ich zmian dla każdej bramy, bo takie było zarządzenie męża Bożego, Dawida. Nie zostały zaniedbane pod żadnym względem nakazy króla odnoszące się do kapłanów i lewitów oraz do skarbów.\n2 Krn 9,10 - 12\nZ tego drewna sandałowego król zrobił podłogi do świątyni Pańskiej i do pałacu królewskiego oraz cytry i harfy dla śpiewaków. Takich, jak te, nie widziano przedtem w ziemi judzkiej. Król Salomon zaś podarował królowej Saby wszystko to, w czym okazała swe upodobanie i czego pragnęła, więcej niż to, co sama przywiozła królowi. Niebawem wyruszyła w drogę powrotną do swego kraju wraz ze swą świtą.\n2 Krn 20,20 - 22. 27 - 29\nWczesnym rankiem powstali i ruszyli ku pustyni Tekoa. Gdy ruszali, stanął Jozafat i rzekł: Mieszkańcy Judy i Jerozolimy, posłuchajcie mnie: Zaufajcie Panu, Bogu waszemu, a ostaniecie się, zaufajcie Jego prorokom, a będzie się wam powodziło. Potem, poradziwszy się ludu, ustanowił śpiewaków dla Pana, by idąc w świętych szatach przed zbrojnymi wysławiali Go śpiewając: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki jest Jego łaskawość. (") Następnie wszyscy mężowie z Judy i Jerozolimy, z Jozafatem na czele, wrócili do Jerozolimy pełni radości, bo Pan uradował ich, uwalniając od nieprzyjaciół. Wkroczyli do Jerozolimy, kierując się ku świątyni Pańskiej, grając na harfach, cytrach i trąbach. Wówczas padł strach Boży na wszystkie królestwa i kraje, skoro usłyszano, że Pan walczył z wrogami Izraela.\n2 Krn 23,12 - 14.17 - 19\nAtalia słysząc wrzawę ludu, cisnącego się i wysławiającego króla, udała się do ludu, do świątyni Pańskiej. Spojrzała, a oto król stoi przy kolumnie przy wejściu, a dowódcy i trąby naokoło króla; cały lud kraju raduje się i dmie w trąby, śpiewacy z instrumentami muzycznymi prowadzą śpiewy pochwalne. Atalia więc rozdarła szaty i zawołała: Spisek, spisek! Wtedy kapłan Jojada wydał rozkaz setnikom dowodzącym wojskiem, mówiąc im: Wyprowadźcie ją ze świątyni poza szeregi, a gdyby ktoś za nią szedł, niech zginie od miecza! Kapłan bowiem mówił: Nie zabijajcie jej w świątyni Pańskiej! (")Po czym cały lud kraju wyruszył do świątyni Baala i zburzył ją. Ołtarze jego i posągi potłuczono, a Mattana, kapłana Baala, zabito przed ołtarzami. I Jojada ustanowił straż dla świątyni Pańskiej z kapłanów i lewitów, których Dawid podzielił na zmiany w świątyni Pańskiej, aby składali Panu całopalenia, jak napisano w prawie Mojżeszowym, wśród wesela i śpiewów, według rozporządzeń Dawidowych. Ustanowił też odźwiernych przy bramach świątyni Pańskiej, aby przypadkiem nie wszedł tam ktoś nieczysty.\n2 Krn 29,26 - 28\nStanęli więc lewici z instrumentami Dawida, a kapłani z trąbami. Wtedy rozkazał Ezechiasz złożyć na ołtarzu całopalną ofiarę, a skoro rozpoczęło się całopalenie, zaczęto śpiewać pieśń ku czci Pana, przy wtórze trąb i instrumentów króla izraelskiego Dawida. Całe zgromadzenie oddało pokłon, a pieśń rozbrzmiewała i trąby grały. Wszystko to trwało aż do końca ofiary całopalnej.\n2 Krn 31,1 - 3\nKiedy to wszystko się zakończyło, wszyscy Izraelici, którzy tam byli, udali się do miast Judy, zniszczyli wtedy stele, połamali aszery, znieśli całkowicie wyżyny i ołtarze w całej ziemi Judy i Beniamina, Efraima i Manassesa. Potem powrócili wszyscy Izraelici do swych miast, każdy do swej posiadłości. Ezechiasz przywrócił zmiany kapłanów i lewitów: w każdej z ich zmian, odpowiednio do służby, kapłanów i lewitów: do składania całopaleń i ofiar biesiadnych, aby pełnili służbę i odprawiali, i śpiewali pieśni pochwalne w bramach obozu Pańskiego. Część z majątku królewskiego przeznaczono na ofiary całopalne, a mianowicie na całopalenia poranne i wieczorne, na całopalenia w szabaty, w dni nowiu księżyca i uroczystości - tak, jak to przepisane w Prawie Pańskim.\n2 Krn 34,11 - 13\nWydali więc je na cieśli i budowniczych oraz na kupno ciosowych kamieni i drewna zdatnego na wiązania i na ściany budynków, które królowie judzcy doprowadzili do ruiny. Ludzie ci wykonali swą pracę z niezachwianą wiernością. Nad nimi byli: Jachat i Obadiasz, lewici z synów Merariego, oraz Zachariasz i Meszullam, z synów Kehata, aby nimi kierować, oraz lewici, którzy umieli grać na instrumentach muzycznych. Dozorowali oni noszących ciężary i kierowali robotnikami wykonującymi jakąkolwiek pracę. Wśród lewitów byli też pisarze, urzędnicy i odźwierni.\n2 Krn 35,14 - 16.24 - 26\nW końcu przygotowali posiłek sobie i kapłanom, kapłani bowiem - jako synowie Aarona - byli zajęci składaniem całopaleń i tłuszczu aż do nocy. Dlatego to lewici przygotowali posiłek sobie i kapłanom, synom Aarona. Śpiewacy, synowie Asafa, znajdowali się na swych stanowiskach zgodnie z poleceniem Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna, "Widzącego" królewskiego. Odźwierni czuwali przy każdej bramie. Nie potrzebowali oni odchodzić od swej pracy, ponieważ bracia ich lewici przygotowywali im posiłek. Tak to ustalona została w owym dniu cała służba Pańska, aby obchodzić Paschę i składać całopalenia na ołtarzu Pańskim według polecenia króla Jozjasza. (") Wyciągnęli go jego słudzy z rydwanu i posadzili na drugim wozie, który do niego należał, i zawieźli do Jerozolimy, gdzie umarł. Pogrzebano go w grobowcach jego przodków. Cały Juda i Jerozolima opłakiwali Jozjasza. Jeremiasz ułożył tren o Jozjaszu, który wszyscy śpiewacy i śpiewaczki wykonują jeszcze po dziś dzień w swoich lamentacjach nad Jozjaszem. I to stało się zwyczajem w Izraelu. Oto zapisane są one w Lamentacjach. Pozostałe zaś dzieje Jozjasza, jego czyny pobożne, zgodne z tym, co napisane jest w Prawie Pańskim,\nEzd 2,40 - 42.64 - 66.69 - 70\nLewici: synów Jozuego z linii Kadmiela, Binnuja, Hodawiasza - siedemdziesięciu czterech. - Śpiewacy: synów Asafa - stu dwudziestu ośmiu. Odźwierni: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja - wszystkich razem stu trzydziestu dziewięciu. (") Cała ta wyprawa razem liczyła czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób, oprócz ich niewolników i niewolnic; tych było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem; mieli oni też dwustu śpiewaków i śpiewaczek. Koni mieli oni siedemset trzydzieści sześć, mułów - dwieście czterdzieści pięć, (") Według zamożności swej dali do skarbca na dzieło kultu: sześćdziesiąt jeden tysięcy drachm złota, pięć tysięcy min srebra oraz sto szat kapłańskich. Kapłani, lewici i część ludu osiedlili się w Jerozolimie, a śpiewacy, odźwierni i niewolnicy świątyni - w miastach swoich; również cała reszta Izraela osiedliła się w swoich miastach.\nEzd 3,10 - 12\nA gdy budowniczowie założyli fundamenty świątyni Pańskiej, wtedy wystąpili kapłani w szatach uroczystych, z trąbami, i lewici, synowie Asafa, z cymbałami, by według zarządzenia Dawida, króla izraelskiego, chwalić Pana; i zaśpiewali, chwaląc Pana i dziękując Mu: Dobry On; na wieki trwa Jego łaskawość dla Izraela. A cały lud podniósł na chwałę Pana krzyk głośny, z powodu założenia fundamentów domu Pańskiego. A wielu starców spośród kapłanów, lewitów i naczelników rodów, którzy dawniej widzieli dom pierwszy, przy zakładaniu fundamentów tego domu na ich oczach płakało głośno; wielu natomiast z radości wybuchało głośnym krzykiem.\nEzd 7,6 - 8\nTen to Ezdrasz wyszedł z Babilonu; a był on uczonym, biegłym w Prawie Mojżeszowym, które nadał Pan, Bóg izraelski. A ponieważ ręka Pana, Boga jego, nad nim czuwała, spełnił mu król wszelkie jego życzenia. Wyszła również w siódmym roku [panowania] króla Artakserkesesa gromada Izraelitów, kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i niewolników świątyni do Jerozolimy. I przybył Ezdrasz do Jerozolimy w miesiącu piątym - był to siódmy rok [panowania] tego króla:\nEzd 7,23 - 25\nWszystko, co jest z rozkazu Boga niebios, ma być gorliwie dla domu Boga niebios wykonane, aby nie rozgorzał gniew na państwo króla i jego synów. Również ogłasza się wam: O ile chodzi o wszystkich kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych, niewolników świątyni i sługi tego domu Bożego, to nie wolno na nich nakładać podatku, daniny ani cła. A ty, Ezdraszu, ustanów według mądrego Prawa Boga twojego, które posiadasz, urzędników i sędziów, którzy sądzić będą cały lud w Transeufratei, to jest wszystkich, którzy znają Prawo Boga twojego; a tych, którzy nie znają, macie pouczyć.\nEzd 10,23 - 25\nA spośród lewitów: Jozabad, Szimi, Kelajasz, czyli Kelita, Petachiasz, Juda i Eliezer - A spośród śpiewaków: Eliaszib. A spośród odźwiernych: Szallum, Telem i Uri. A z Izraela, spośród synów Parosza: Ramiasz, Jizzijasz, Malkiasz, Mijjamin, Eleazar, Chaszabiasz i Benajasz;\nNe 7,1 - 2.43 - 45.66 - 68.71 - 72\nRównież dobre wieści o nim mnie opowiadano, a wypowiedzi moje jemu donoszono. I listy wysyłał Tobiasz, aby mię zastraszyć. Gdy odbudowano mur i gdy wstawiłem wrota, wtedy wyznaczono odźwiernych oraz [do pomocy] śpiewaków i lewitów. I nad Jerozolimą ustanowiłem brata swego, Chananiego, i komendanta twierdzy, Chananiasza, gdyż był on mężem godnym zaufania i bardziej bogobojnym niż wielu innych. (") Lewici: synów Jozuego z linii Kadmiela, Binnuja, Hodwy - siedemdziesięciu czterech. Śpiewacy: synów Asafa - stu czterdziestu ośmiu. Odźwierni: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja - stu trzydziestu ośmiu. (") Cała ta wyprawa liczyła razem czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób oprócz niewolników ich i niewolnic - tych było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedmioro. Mieli oni też dwustu czterdziestu pięcioro śpiewaków i śpiewaczek. Koni mieli oni siedemset trzydzieści sześć; mułów - dwieście czterdzieści trzy; wielbłądów - czterysta trzydzieści pięć; osłów - sześć tysięcy siedemset dwadzieścia. (") A to, co złożyła reszta ludu, wynosiło dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące min srebra, sześćdziesiąt siedem szat kapłańskich. Kapłani, lewici i część ludu osiedlili się w Jerozolimie, a odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątyni i cała reszta Izraela - w swoich miastach. Gdy nadszedł siódmy miesiąc - a Izraelici mieszkali już w miastach swoich - wtedy zgromadził się cały lud, jak jeden mąż, na placu przed Bramą Wodną. I domagali się od pisarza Ezdrasza, by przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego, które Pan nadał Izraelowi.\nNe 10,28 - 30.39 - 40\nMalluk, Charim, Baana. I reszta ludu, kapłanów, lewitów - odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątyni - oraz wszyscy, którzy przeszli od narodów obczyzny do Prawa Bożego: ich żony, synowie i córki - każdy, kto był zdolny zrozumieć, całkowicie przyłączają się do swych braci, swych dostojników, oświadczając pod przysięgą i zaklęciem: że postępować będą według Prawa Bożego, danego przez Mojżesza, sługę Bożego, to jest, że zachowywać będą i wypełniać wszystkie przykazania Pana, Boga naszego, przepisy Jego i prawa. (")I kapłan, potomek Aarona, będzie z lewitami, gdy oni będą pobierać dziesięcinę; a lewici odniosą dziesięcinę dziesięciny do składnic skarbca domu Boga naszego; albowiem do tych składnic przyniosą Izraelici i lewici świadczenia zboża, moszczu i oliwy; tam są też sprzęty świątyni oraz pełniący służbę kapłani, jak też odźwierni i śpiewacy. Tak więc nie zaniedbamy domu Boga naszego.\nNe 11,16 - 18. 21 - 24\nNad służbą zewnętrzną domu Bożego stał spośród przełożonych nad lewitami Szabbetaj i Jozabad. Dalej był Mattaniasz - syn Miki, syna Zabdiego, syna Asafa, dyrygent hymnu, który na modlitwie intonował pieśń dziękczynną, a Bakbukiasz zajmował drugie miejsce między swymi braćmi, następnie Abda, syn Szammuy, syna Galala, syna Jedutuna. Wszystkich lewitów było w Mieście Świętym dwustu osiemdziesięciu czterech. (") A niewolnicy świątyni mieszkali na Ofelu; Sicha i Giszpa stali na ich czele. Zwierzchnikiem lewitów w Jerozolimie był Uzzi - syn Baniego, syna Chaszabiasza, syna Mattaniasza, syna Miki; należał on do synów Asafa, którzy śpiewali podczas służby w domu Bożym; istniało bowiem co do nich rozporządzenie królewskie z ustaleniem porządku: kto ma śpiewać w kolejnych dniach. A Petachiasz - syn Meszezabela, jednego z synów Zeracha, syna Judy - był u boku króla dla załatwiania wszelkiej sprawy dotyczącej tego ludu.\nNe 12,7 - 9.27 - 30.40 - 47\nSallu, Amok, Chilkiasz, Jedajasz. - To byli zwierzchnicy kapłanów. A bracia ich za dni Jozuego, to jest lewici, byli następujący: Jozue, Binnuj, Kadmiel, Szerebiasz, Juda, Mattaniasz; on i bracia jego kierowali śpiewem hymnów dziękczynnych; a Bakbukiasz, Unni i bracia ich stali naprzeciw nich przy wykonywaniu obowiązków. (") A na poświęcenie muru Jerozolimy odszukano lewitów, by ze wszystkich ich siedzib sprowadzić ich do Jerozolimy na radosny obchód poświęcenia przy hymnach i grze na cymbałach, harfach i cytrach. Zgromadzili się więc śpiewacy tak z okręgu otaczającego Jerozolimę, jak i z gospodarstw Netofatytów oraz z Bet-Haggilgal i z pól miejscowości Geba i Azmawet; śpiewacy bowiem zbudowali sobie gospodarstwa dokoła Jerozolimy. Kapłani i lewici oczyścili siebie, a potem oczyścili lud, bramy i mur. (") Oba chóry dziękczynne stanęły przy domu Bożym, ja także i połowa zwierzchników ze mną; a kapłani: Eliakim, Maasejasz, Miniamin, Micheasz, Elioenaj, Zachariasz, Chananiasz byli z trąbami oraz Maasejasz, Szemajasz, Eleazar, Uzzi, Jochanan, Malkiasz, Elam i Ezer. Wtedy śpiewacy dali się słyszeć, a Jizrachiasz był ich kierownikiem. W owym dniu złożono znaczne ofiary; cieszyli się oni, gdyż Bóg dał im wielką radość; również żony i dzieci cieszyły się; a radość Jerozolimy słyszano z daleka. W owym czasie ustanowiono mężów nad składnicami dla zapasów: dla świętych darów pierwocin, dziesięcin, aby w nich zbierali z posiadłości miejskich udziały prawem nałożone na korzyść kapłanów i lewitów; Juda bowiem miał radość z kapłanów i lewitów, pełniących służbę. Oni wykonywali służbę Boga swego i służbę oczyszczenia - jak również śpiewacy i odźwierni - zgodnie z rozporządzeniem Dawida i syna jego Salomona. Albowiem za dni Dawida był Asaf jako pierwszy kierownikiem śpiewaków oraz pieśni pochwalnych i pieśni dziękczynnych dla Boga. Za dni Zorobabela i za dni Nehemiasza cały Izrael składał udziały na codzienne utrzymanie śpiewaków i odźwiernych; i wydzielano świętą należność lewitom, a lewici wydzielali ją synom Aarona.\nNe 13,9 - 11\nWtedy kazałem oczyścić te komnaty i z powrotem przeniosłem do tego miejsca sprzęty domu Bożego, ofiarę pokarmową i kadzidło. Dowiedziałem się również, że nie dostarczono przydziałów lewitom i że oni - lewici i śpiewacy pełniący służbę - uciekali, każdy na swoje pole. Wtedy zganiłem zwierzchników i powiedziałem: Czemu dom Boży jest opuszczony" Zebrałem lewitów i postawiłem ich na ich stanowisku.\nTb 2,5 - 7\nPowróciłem, umyłem się i jadłem chleb w smutku. Wspominałem sobie przy tym na słowa proroka Amosa, które wypowiedział o Betel: Wasze święta zamienią się na smutki, a wasze pieśni na żałobne lamentacje. I wybuchnąłem płaczem. Potem, gdy słońce zaszło, wyszedłem, wykopałem grób i pogrzebałem tamtego.\nTb 12,17 - 22\nI powiedział do nich: Nie bójcie się! Pokój wam! Uwielbiajcie Boga po wszystkie wieki! To, że byłem z wami, nie było moją zasługą, lecz było z woli Bożej. Jego uwielbiajcie przez wszystkie dni i Jemu śpiewajcie hymn! Widzieliście, że nic nie jadłem, wyście tylko mieli widzenie. (") Oni podnieśli się, ale żaden nie mógł już go zobaczyć. I uwielbiali Boga, i śpiewali hymny, i dziękowali Mu za tak wielkie Jego dzieła, że ukazał się im anioł Boży.\nTb 13,17 - 18\nPonieważ Jerozolima będzie odbudowana, w mieście dom Jego - na wszystkie wieki. Szczęśliwy będę, jeśli reszta rodu mego ujrzy twoją chwałę i uwielbiać będzie Króla niebios. Bramy Jerozolimy będą odbudowane z szafiru i ze szmaragdu, a wszystkie mury twoje z drogich kamieni. Wieże Jerozolimy będą zbudowane ze złota, a wały ochronne ze szczerego złota. Ulice Jerozolimy wyłożone będą rubinami i kamieniami z Ofiru. Bramy Jerozolimy rozbrzmiewać będą pieśniami wesela, a wszystkie jej domy zawołają: "Alleluja, niech będzie uwielbiony Bóg Izraela!" I błogosławieni będą błogosławić Imię święte na wieki i na zawsze.\nJdt 15,12 - 14\nZgromadziły się też wszystkie kobiety izraelskie, aby ją zobaczyć, i błogosławiły ją, i tańczyły wokół niej, a ona wzięła w ręce gałązki i podała kobietom, które jej towarzyszyły. Potem uczyniły sobie wieńce oliwne, ona i jej towarzyszki. I tańcząc szła przed całym ludem, prowadząc ze sobą wszystkie kobiety. Przyłączyli się też do nich wszyscy mężowie izraelscy i uzbrojeni, z wieńcami na głowach, i śpiewali głośno hymny. Judyta rozpoczęła przed całym Izraelem tę pieśń pochwalną, a lud cały wtórował jej w tym wychwalaniu.\nJdt 16,12 - 14\nDzieci młodych matek ich poprzebijały, przekuły ich jak uciekających niewolników. Zginęli w bitwie z Panem moim. Bogu memu chcę zaśpiewać pieśń nową: Panie, jesteś wielki i przesławny, przedziwny w sile swojej i niezwyciężony. Niech Ci służy wszelkie Twoje stworzenie, bo Ty rzekłeś i stało się. Tyś posłał Twego ducha, a on zbudował wszystko, i nie ma nikogo, kto by się sprzeciwił Twemu głosowi.\n1 Mch 3,53 - 55\nJak będziemy mogli ostać się przed nimi, jeżeli Ty nas nie wspomożesz" Wtedy zaczęli grać na trąbach i podnieśli ogromny krzyk. Potem Juda ustanowił dowódców nad ludem tysiączników, setników, pięćdziesiątników i dziesiętników.\n1 Mch 4,23 - 25.32 - 34.39 - 41.54 - 55\nWtedy Juda wrócił się, aby zabrać łupy z obozu. Zabrali wiele złota i srebra, a także purpury fioletowej i czerwonej, i wiele innego bogactwa. Wracając zaś śpiewali pieśni i dziękowali Niebu, że jest dobre i że na wieki Jego łaskawość. Tego bowiem dnia dokonało się prawdziwe wybawienie Izraela. (")Ześlij na nich strach, zniszcz ich odwagę i męstwo, niech drżą z obawy przed swoją klęską! Powal ich na ziemię mieczem tych, którzy cię miłują, i niechaj Cię pieśniami sławią wszyscy, co znają Twoje imię. Rzucili się jedni na drugich. Z wojska Lizjasza padło blisko pięć tysięcy żołnierzy przez nich zabitych. (?) Rozdarli więc swoje szaty, podnieśli ogromny płacz, głowy posypali popiołem i upadli twarzą na ziemię. Potem zaś zaczęli grać na trąbach sygnałowych i wołali do Nieba. Wtedy Juda rozkazał ludziom, aby walczyli z tymi, co przebywali na zamku, aż świątynia zostanie oczyszczona. (?) Dokładnie w tym samym czasie i tego samego dnia, którego poganie go zbezcześcili, został on na nowo poświęcony przy śpiewie pieśni i grze na cytrach, harfach i cymbałach. Cały lud upadł na twarz, oddał pokłon i aż pod niebo wysławiał Tego, który im zesłał takie szczęście.\n1 Mch 5,32 - 34\n[Juda] powiedział do żołnierzy swego wojska: Walczcie dzisiaj w obronie swych braci! Trzema oddziałami zaszedł ich od tyłu, podczas gdy grano na trąbach i głośno odmawiano modlitwy. Wtedy wojsko Tymoteusza poznało, że to jest Machabeusz, i uciekło przed nim. On zaś zadał im wielką klęskę, gdyż tego dnia padło spomiędzy nich blisko osiem tysięcy żołnierzy.\n1 Mch 6,32 - 34\nWtedy Juda odstąpił od zamku i rozłożył się obozem pod Bet-Zacharia naprzeciwko królewskiego obozu. Wczesnym rankiem król wyruszył i szybko wyprowadził wojsko w stronę Bet-Zacharia. Wojska ustawiły się do bitwy i zagrano na trąbach. Słoniom pokazano sok winnych jagód i morwy, aby je rozjuszyć do bitwy.\n1 Mch 9,11 - 13\nWojsko wyruszyło z obozu i ustawiło się naprzeciwko nich. Konnica podzieliła się na dwie części, procarze i łucznicy szli przed wojskiem, a w pierwszym szeregu byli sami najbardziej waleczni. Bakchides zaś był na prawym skrzydle. Zbliżały się jego falangi złożone z dwóch części, i grano na trąbach. Ci, którzy byli po stronie Judy, zagrali także na trąbach. Ziemia zadrżała od krzyku, jaki wydały wojska, bitwa trwała od rana aż do wieczora.\n1 Mch 13,50 - 52\nProsili więc Szymona, żeby im podał prawicę. Podał więc im, ale wypędził ich stamtąd, a zamek oczyścił z wszelkiej nieczystości. Dnia dwudziestego trzeciego miesiąca drugiego roku sto siedemdziesiątego pierwszego weszli do zamku przy śpiewie pieśni, z palmowymi gałęziami w rękach. Grano na harfach, na cymbałach, na lirach, [śpiewano] hymny i pieśni, bo wielki nieprzyjaciel został usunięty spośród Izraela. Szymon postanowił, że ten dzień będzie się obchodziło każdego roku z radością. Potem umocnił on świątynną górę, która jest obok zamku, i zamieszkał tam razem ze swoimi ludźmi.\n1 Mch 16,7 - 9\nWtedy rozdzielił swoich ludzi, a konnicę postawił w środku piechoty. Nieprzyjaciele zaś mieli konnicę bardzo liczną. Zagrano na trąbach i Kendebajos razem ze swoim wojskiem został pokonany. Spomiędzy nich padło wielu zabitych, a ci, którzy pozostali, schronili się do twierdzy. Wtedy Juda, brat Jana, został także ranny. Jan zaś ścigał ich tak długo, aż przybył do Kedron, który tamten odbudował.\n2 Mch 10,6 - 8\nZ radością obchodzili uroczystość przez osiem dni na wzór Święta Namiotów, przypominając sobie, jak krótko przedtem Święto Namiotów obchodzili w górach i w grotach na podobieństwo dzikich zwierząt. Toteż z wiązankami, zielonymi gałęziami, a do tego jeszcze palmami w rękach śpiewali hymn na cześć Tego, który pozwolił im szczęśliwie oczyścić swoją świątynię. Wspólną zaś uchwałą i ślubowaniem postanowili, że cały naród żydowski będzie każdego roku obchodził ten dzień uroczyście.\n2 Mch 10,37 - 38\nTymoteusza, który się skrył w jakiejś cysternie, zabili, również jego brata Chajreasa i Apollofanesa. Kiedy zaś tego dokonali, hymnami i pieśniami dziękczynnymi wychwalali Pana za to, że tak mocno wspomógł Izraela i że dał im zwycięstwo. A w bardzo krótkim czasie potem Lizjasz, opiekun króla, krewny i wielkorządca, głęboko dotknięty tym, co się stało,\n2 Mch 12,36 - 38\nTymczasem żołnierze Ezdrasza od dłuższego czasu walczyli i byli zmęczeni. Juda zaś wzywał Pana, aby okazał się sprzymierzeńcem i wodzem w walce. Następnie wśród hymnów śpiewanych w ojczystym języku wydał okrzyk wojenny, rzucił się niespodzianie na żołnierzy Gorgiasza i zmusił ich do ucieczki. Potem Juda zebrał wojsko i powiódł do miasta Adullam. Ponieważ zaś wypadł siódmy dzień, zgodnie ze zwyczajem oczyścili się i tam spędzili szabat.\n2 Mch 15,24 - 26\nNiech wielkością Twojego ramienia zostaną powaleni ci, którzy z bluźnierstwem na ustach przyszli tutaj przeciwko Twojemu świętemu ludowi. Na tym zakończył. Żołnierze Nikanora wyruszyli do natarcia, przy głosie trąb i bojowych pieśni, a żołnierze Judy wśród błagań modlitewnych rzucili się na nieprzyjaciela.\nHi 30,8 - 10. 30 - 31\njak synów przestępcy i głupca wypędza się ich z ojczyzny. A teraz jestem przedmiotem ich fraszek i tematem wesołych pieśni, brzydzą się, omijają z dala, nie wstydzą się pluć mi w twarz. (")Ma skóra nad piec rozpalona, a kości me - nad wiatr piekący, stąd gra mi harfa żałobnie, a głos piszczałki posmętniał. Zawarłem z oczami przymierze, by nawet nie spojrzeć na pannę.\nHi 35,9 - 11\nZ ogromu ucisku się płacze, pod wroga przemocą się krzyczy, a nikt nie mówi: Gdzie Bóg, mój Stwórca, co nocy użycza pieśni wesela, nas uczy więcej niż uczą zwierzęta, mędrszymi jesteśmy od ptaków powietrznych.\nHi 36,23 - 25\nKto Jego drogę chce zganić" Kto powie: źle uczyniłeś" Staraj się chwalić Jego dzieła, gdy o nich się pieśni układa. Ogląda je każdy z radością, choć widzi je tylko z daleka.\nPs 7,17 - 18\nJego złość obróci się na jego głowę, a jego gwałt spadnie mu na ciemię. Ja zaś uwielbiam Pana za Jego sprawiedliwość, psalm śpiewam imieniu Pana Najwyższego.\nPs 9,1 - 3.11 - 13\nKierownikowi chóru. Na modłę pieśni Mut labben. Psalm. Dawidowy. Chwalę Cię, Panie, całym sercem, opowiadam wszystkie cudowne Twe dzieła. Cieszyć się będę i radować Tobą, psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy. Bo wrogowie moi się cofają, padają, giną sprzed Twego oblicza. (") Ufają Tobie znający Twe imię, bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają. Psalm śpiewajcie Panu, co mieszka na Syjonie, pośród narodów głoście Jego dzieła, bo mściciel krwi pamięta o ubogich, pamięta, a nie zapomina ich wołania.\nJa zaś zaufałem Twemu miłosierdziu; niech się cieszy me serce z Twojej pomocy, chcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem.\nPowstań, Panie, w swej potędze, chcemy śpiewać i moc Twoją sławić.\nPs 22,25 - 27\nBo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego. Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego. Ubodzy będą jedli i nasycą się, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. Niech serca ich żyją na wieki.\nPs 27,5 - 7\nAlbowiem On przechowa mnie w swym namiocie w dniu nieszczęścia, ukryje mnie w głębi swego przybytku, wydźwignie mnie na skałę. Już teraz głowa moja się podnosi nad nieprzyjaciół, co wokół mnie stoją. Złożę w Jego przybytku ofiary radości, zaśpiewam i zagram Panu. Usłysz, Panie, głos mój - wołam: zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie!\nPs 28,6 - 1,8\nBłogosławiony Pan, usłyszał bowiem głos mego błagania, Pan moją mocą i tarczą! Moje serce Jemu zaufało: Doznałem pomocy, więc moje serce się cieszy i pieśnią moją Go sławię. Pan jest mocą zbawczą dla swojego ludu, twierdzą zbawienia dla swego pomazańca.\nPs 30,1.4 - 6.12 - 13\nPieśń na uroczystość poświęcenia świątyni. Dawidowy. (")Panie, dobyłeś mnie z Szeolu, przywróciłeś mnie do życia spośród schodzących do grobu. Śpiewajcie Panu psalm wy, co Go miłujecie, wychwalajcie pamiątkę Jego świętości! Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaskawość - przez całe życie. Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem okrzyki radości.(") Biadania moje zmieniłeś mi w taniec; wór mi rozwiązałeś, opasałeś mnie radością, by moje serce nie milknąc psalm Tobie śpiewało. Boże mój, Panie, będę Cię wysławiał na wieki.\nDawidowy. Pieśń pouczająca.\nPs 33,1 - 4\nSprawiedliwi, wołajcie radośnie na cześć Pana, prawym przystoi pieśń chwały. Sławcie Pana na cytrze, śpiewajcie Mu przy harfie o dziesięciu strunach. Śpiewajcie Jemu pieśń nową, pełnym głosem pięknie Mu śpiewajcie! Bo słowo Pana jest prawe, a każde Jego dzieło niezawodne.\nPs 40,3 - 5\nWydobył mnie z dołu zagłady i z kałuży błota, a stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki. I włożył w moje usta śpiew nowy, pieśń dla naszego Boga. Wielu zobaczy i przejmie ich trwoga, i położą swą ufność w Panu.Szczęśliwy mąż, który złożył swą nadzieję w Panu, a nie idzie za pyszałkami i za zwolennikami kłamstwa.\nPs 42,8 - 10\nGłębia przyzywa głębię hukiem Twych potoków. Wszystkie twe nurty i fale nade mną się przewalają. Za dnia udziela mi Pan swojej łaski, a w nocy Mu śpiewam, sławię Boga mego życia. Mówię do Boga: Moja Skało, czemu zapominasz o mnie" Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga"\nKierownikowi chóru. Na melodię: Lilie... Synów Koracha. Pieśń pouczająca. Pieśń miłosna.\nPs 47,7 - 9\nŚpiewajcie naszemu Bogu, śpiewajcie; śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie! Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, hymn zaśpiewajcie! Bóg króluje nad narodami, Bóg zasiada na swym świętym tronie.\nKierownikowi chóru. Pieśń pouczająca. Dawidowa. Gdy Edomita Doeg przybył i zawiadomił Saula w słowach: Dawid wszedł do domu Achimeleka.\nPs 57,7 - 11\nZastawili sieć na moje kroki i zgnębili moje życie. Przede mną dół wykopali: sami wpadli do niego. Serce moje jest mocne, Boże, mocne serce moje; zaśpiewam i zagram. Zbudź się, duszo moja, zbudź, harfo i cytro! Chcę obudzić jutrzenkę. Wśród ludów będę chwalił Cię, Panie; zagram Ci wśród narodów, bo Twoja łaskawość aż do niebios, a wierność Twoja po chmury!\nPs 59,17 - 18\nA ja opiewać będę Twą potęgę i rankiem będę się weselić z Twojej łaskawości, bo stałeś się dla mnie warownią i ucieczką w dniu mego ucisku. Będę śpiewał Tobie, Mocy moja, bo Ty, o Boże, jesteś moją warownią, mój łaskawy Boże.\nKierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Psalm. Pieśń.\nPs 68,4 - 6.32 - 34\nA sprawiedliwi się cieszą i weselą przed Bogiem, i radością się rozkoszują. Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu; wyrównajcie drogę Temu, co cwałuje na obłokach! Jahwe Mu na imię; radujcie się przed Jego obliczem! Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunem jest Bóg w swym świętym mieszkaniu. (") Niechaj z Egiptu nadejdą możnowładcy, niech Kusz wyciągnie swe ręce do Boga. Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, zagrajcie Panu, który przemierza niebo, niebo odwieczne. Oto wydał głos swój, głos potężny:\nPs 69,12 - 14.30 - 31\nPrzywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych. Mówią o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę. Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, w czasie łaskawości, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w zbawczej Twej wierności! (")Ale ja jestem nędzny i zbolały; niech pomoc Twoja, Boże, mię strzeże! Pieśnią chcę chwalić imię Boga i dziękczynieniem Go wysławiać.\nPs 71,21 - 23\nPomnóż moją godność i pociesz mnie na nowo! A ja chcę wielbić na harfie Twoją wierność, mój Boże! Będę Ci grał na cytrze, Święty Izraela! Rozradują się moje wargi, gdy będę Ci śpiewał, i dusza moja, którą odkupiłeś.\nPs 78,62 - 64\nI wydał pod miecz swój naród, i rozjątrzył się na swoje dziedzictwo. Młodzieńców ich pochłonął ogień, a nad ich pannami nie śpiewano pieśni weselnych. Ich kapłani poginęli od miecza, a ich wdowy nie mogły lamentować.\nI oni zaśpiewają jak tancerze: W tobie są wszystkie me źródła.\nPs 91,16 - 1,2\nNasycę go długim życiem i ukażę mu moje zbawienie. Psalm. Pieśń. Na dzień szabatu. Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy:\nPs 92,1 - 5\nPsalm. Pieśń. Na dzień szabatu. Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu o Najwyższy: głosić z rana Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami, na harfie dziesięciostrunnej i lirze i pieśnią przy dźwiękach cytry. Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami, cieszę się dziełami rąk Twoich.\nPs 95,1 - 3\nPrzyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, wznośmy okrzyki na cześć Skały naszego zbawienia: przystąpmy z dziękczynieniem przed Jego oblicze, radośnie śpiewajmy Mu pieśni! Albowiem Pan jest wielkim Bogiem i wielkim Królem ponad wszystkimi bogami:\nPs 98,3 - 5\nWspomniał na dobroć i na wierność swoją wobec domu Izraela. Ujrzały wszystkie krańce ziemi zbawienie Boga naszego. Radośnie wykrzykuj na cześć Pana, cała ziemio, cieszcie się i weselcie, i grajcie! Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy,\nPs 104,33 - 35\nPóki mego życia, chcę śpiewać Panu i grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy. Niech miła Mu będzie pieśń moja, będę radował się w Panu. Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech już nie będzie występnych! Błogosław, duszo moja, Pana! Alleluja.\nPs 105,1 - 3\nSławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów! Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda! Szczyćcie się Jego świętym imieniem; niech się weseli serce szukających Pana!\nPs 108,1 - 5\nPieśń. Psalm. Dawidowy. Gotowe jest serce moje, Boże, zaśpiewam i zagram. Zbudź się, chwało moja, zbudź się, harfo i cytro! Chcę obudzić jutrzenkę. Wśród ludów będę chwalił Cię, Panie, zagram Ci wśród narodów, bo Twoja łaskawość [sięga] aż do niebios, a wierność Twoja po chmury.\nPs 137,2 - 1,4\nNa topolach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy. Bo tam żądali od nas pieśni ci, którzy nas uprowadzili, pieśni radości ci, którzy nas uciskali: Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni syjońskich! Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską w obcej krainie"\nPs 137,3 - 4\nBo tam żądali od nas pieśni ci, którzy nas uprowadzili, pieśni radości ci, którzy nas uciskali: Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni syjońskich! Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską w obcej krainie"\nPs 144,9 - 10\nBoże, pieśń nową będę Ci śpiewał, grać Ci będę na harfie o dziesięciu strunach. Ty królom dajesz zwycięstwo, Ty wyzwoliłeś sługę Twego, Dawida. Od miecza złego\nPs 147,1.6 - 8\nAlleluja. Dobrze jest grać naszemu Bogu, wdzięcznie jest nucić pieśń pochwalną. Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela; (") Pan dźwiga pokornych, a poniża występnych aż do ziemi. Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu, grajcie Bogu naszemu na harfie. On niebo okrywa chmurami, deszcz przygotowuje dla ziemi; sprawia, że góry wypuszczają trawę i zioła, by ludziom służyły;\nPs 149,1 - 4\nAlleluja. Śpiewajcie pieśń nową Panu; chwała Jego niech zabrzmi w zgromadzeniu świętych. Niech Izrael się cieszy swym Stwórcą, niech synowie Syjonu radują się swym Królem. Niech chwalą Jego imię wśród tańców, niech grają Mu na bębnie i cytrze. Bo Pan w ludzie swoim ma upodobanie i zdobi pokornych zwycięstwem.\nAlleluja. Chwalcie Boga w Jego świątyni, chwalcie Go na wyniosłym Jego nieboskłonie! Chwalcie Go za potężne Jego czyny, chwalcie Go za wielką Jego potęgę! Chwalcie Go dźwiękiem rogu, chwalcie Go na harfie i cytrze! Chwalcie Go bębnem i tańcem, chwalcie Go na strunach i flecie! Chwalcie Go na cymbałach dźwięcznych, chwalcie Go na cymbałach brzęczących: Wszystko, co żyje, niech chwali Pana! Alleluja.\nKoh 2,7 - 9\nNabyłem niewolników i niewolnice i miałem niewolników urodzonych w domu. Posiadałem też wielkie stada bydła i owiec, większe niż wszyscy, co byli przede mną w Jeruzalem. Nagromadziłem też sobie srebra i złota, i skarby królów i krain. Nabyłem śpiewaków i śpiewaczki oraz rozkosze synów ludzkich: kobiet wiele. I stałem się większym i możniejszym niż wszyscy, co byli przede mną w Jeruzalem; w dodatku mądrość moja mi została.\nKoh 12,3 - 5\nw czasie, gdy trząść się będą stróże domu, i uginać się będą silni mężowie, i będą ustawały kobiety mielące, bo ich ubędzie, i zaćmią się patrzące w oknach; i zamkną się drzwi na ulicę, podczas gdy łoskot młyna przycichnie i podniesie się do głosu ptaka, i wszystkie śpiewy przymilkną; odczuwać się nawet będzie lęk przed wyżyną i strach na drodze; i drzewo migdałowe zakwitnie, i ociężałą stanie się szarańcza, i pękać będą kapary; bo zdążać będzie człowiek do swego wiecznego domu i kręcić się już będą po ulicy płaczki;\nPieśń nad Pieśniami Salomona. Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust! Bo miłość twa przedniejsza od wina.\nMdr 14,22 - 24\nI nie dość, że zbłądzili co do poznania Boga, ale ponadto żyjąc w wielkim zamęcie niewiedzy, to tak wielkie zło nazywają pokojem. Bo gdy odprawiają dzieciobójcze obrzędy czy tajemne misteria albo szaleńcze pochody z dziwnymi śpiewami - nie zachowują w czystości ni życia, nie małżeństw, lecz jeden drugiego podstępnie zabija lub cudzołóstwem zadręcza.\nMdr 18,8 - 10\nCzym bowiem pokarałeś przeciwników, tym uwielbiłeś nas, powołanych. Pobożni synowie dobrych składali w ukryciu ofiary i ustanowili zgodnie Boskie prawo, że te same dobra i niebezpieczeństwa święci podejmą jednakowo, i już zaczęli śpiewać hymny przodków. Wtórowały im pomieszane krzyki wrogów, rozlegał się żałosny głos zawodzących nad dziećmi.\nSyr 9,3 - 5\nNie wychodź na spotkanie kobiety rozpustnej, byś nie wpadł w jej sidła. Nie wchodź w zażyłość ze śpiewaczką, by jej zamiary cię nie usidliły. Nie wpatruj się w dziewicę, abyś przypadkiem nie wpadł w sidła kar z jej powodu.\nSyr 39,13 - 15\nPosłuchajcie mnie, pobożni synowie, rozwijajcie się jak róża rosnąca nad strumieniem wody! Wydajcie przyjemną woń jak kadzidło, rozwińcie się jak kwiat lilii, podnieście głos i śpiewajcie pieśń, wychwalajcie Pana z powodu wszystkich dzieł Jego! Oddajcie chwałę Jego imieniu! Podziękujcie Mu przez wysławianie przy dźwięku harf i wszelkich instrumentów muzycznych! A tak powiecie w dziękczynieniu:\nSyr 50,15 - 17\nWyciągał rękę nad czarę, ofiarował trochę z krwi winnego grona, wylewał ją na podstawę ołtarza, na przyjemną woń Najwyższemu, Królowi nad wszystkim. Wtedy odzywali się synowie Aarona i grali na kutych trąbach, grzmieli donośnym głosem na pamiątkę przed Najwyższym. Cały lud wspólnie spieszył i padał na twarz na ziemię, aby oddać pokłon Panu swojemu, Wszechmogącemu, Najwyższemu Bogu.\nIz 5,1 - 2\nIz 12,1 - 3.4 - 6\nTy powiesz w owym dniu: Wychwalam Cię, Panie, bo rozgniewałeś się na mnie, lecz Twój gniew się uśmierzył i pocieszyłeś mię! Oto Bóg jest zbawieniem moim! Będę miał ufność i nie ulęknę się, bo mocą moją i pieśnią moją jest Pan. On stał się dla mnie zbawieniem! Wy zaś z weselem wodę czerpać będziecie ze zdrojów zbawienia. (") Powiecie w owym dniu: Chwalcie Pana! Wzywajcie Jego imienia! Rozgłaszajcie Jego dzieła wśród narodów, przypominajcie, że wspaniałe jest imię Jego! Śpiewajcie Panu, bo uczynił wzniosłe rzeczy! Niech to będzie wiadome po całej ziemi! Wznoś okrzyki i wołaj z radości, mieszkanko Syjonu, bo wielki jest pośród ciebie Święty Izraela!\nIz 16,9 - 11\nDlatego zapłaczę, jak płacze Jazer nad winnicami Sibmy. Zroszę cię swymi łzami, o Cheszbon i Eleale, bo na twe owoce i twe winobranie padł krzyk wojenny. Radość i wesele zniknęły ze sadów. W winnicach nie śpiewa się ani pokrzykuje. Wina w tłoczniach nie wygniata ten, który je tłoczył. Ustały przyśpiewki. Dlatego wnętrzności me jęczą, jak cytra, nad Moabem, i moje wnętrze nad Kir-Chares.\nIz 23,15 - 17\nStanie się w ów dzień, iż Tyr pójdzie w zapomnienie na siedemdziesiąt lat, według miary dni jednego króla. Pod koniec siedemdziesięciu lat przydarzy się Tyrowi, jak nierządnicy z piosenki: Weźmij cytrę, obejdź miasto, nierządnico zapomniana! Zagraj dobrze, mnóż piosenki, ażebyś się przypomniała! Przyjdzie więc do tego, pod koniec siedemdziesięciu lat, że Pan nawiedzi Tyr. Ten zaś powróci do swego zarobkowania i odda się nierządowi ze wszystkimi królestwami świata na powierzchni ziemi.\nIz 24,8 - 10\nUstała wesołość bębenków, ucichła wrzawa hulających, umilkł wesoły dźwięk cytr. Nie piją wina wśród pieśni, sycera gorzknieje pijakom. Zburzone jest miasto chaosu, dom każdy zamknięty od wejścia.\nIz 25,4 - 6\nBo Tyś jest ucieczką dla biednych, dla ubogich podporą w utrapieniu; Tyś osłoną przed deszczem, Tyś ochłodą przed skwarem; bo tchnienie przemożnych jest jak deszcz zimowy, jak spiekota na suchym stepie. Ty uśmierzysz wrzawę pysznych; jak upał cieniem chmury, tak pieśń ciemięzców zostanie stłumiona. Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win.\nIz 26,1 - 2\nW ów dzień śpiewać będą tę pieśń w Ziemi Judzkiej: Miasto mamy potężne; On jako środek ocalenia sprawił mury i przedmurze. Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności;\nIz 27,12 - 13\nStanie się w ów dzień, że Pan wymłóci kłosy - od Rzeki aż do Potoku Egipskiego; i wy, synowie Izraela, wszyscy co do jednego będziecie zgromadzeni. W ów dzień zagrają na wielkiej trąbie, i wtedy przyjdą zagubieni w kraju Asyrii i rozproszeni po kraju egipskim, i uwielbią Pana na świętej górze, w Jeruzalem.\nIz 30,28 - 30\nTchnienie Jego jak potok wezbrany, którego nurt dosięga szyi. Przybywa przesiać narody sitem zniszczenia i włożyć między szczęki ludów wędzidło zwodnicze. Pieśni mieć będziecie, jak przy obchodzie nocnej uroczystości, i radość serca jak u tego, co idzie przy dźwiękach fletu, zdążając na górę Pańską, ku Skale Izraela. Pan da słyszeć swój głos potężny, okaże, jak ramię swe spuszcza w wybuchu gniewu, wśród płomieni pożerającego ognia, wśród piorunów, ulewy i ciężkiego gradu.\nIz 38,9 - 10\nIz 42,9 - 11\nPierwsze wydarzenia oto już nadeszły, nowe zaś Ja zapowiadam, zanim się rozwiną, już wam je ogłaszam. Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwałę Jego od krańców ziemi! Niech Go sławi morze i co je napełnia, wyspy wraz z ich mieszkańcami! Niech głos podniesie pustynia z miastami, osiedla, które zamieszkuje Kedar. Mieszkańcy Sela niech wznoszą okrzyki, ze szczytów gór niech nawołują radośnie!\nJr 9,8 - 10.16 - 20\nCzy mam ich za to nie karać - wyrocznia Pana - i nad narodem takim jak ten nie dokonać pomsty" Po górach podnieście płacz i lament; na pastwiskach stepowych - pieśń żałobną, bo są spalone. Nikt tamtędy nie przechodzi i nie słychać porykiwania bydła. Od ptaków powietrznych do dzikiego zwierza wszystko ucichło, znikło. Zamienię Jerozolimę w stos gruzu, siedlisko szakali, miasta zaś judzkie w pustkowie, pozbawione mieszkańców. (") To mówi Pan Zastępów: Uwaga! Zawołajcie płaczki, aby przyszły, poślijcie po najroztropniejsze, by przybyły. Niech się spieszą i niech zaśpiewają nad nami pieśń żałobną, a łzy wytrysną z naszych oczu i woda popłynie z naszych powiek. Albowiem głos żałobny daje się słyszeć z Syjonu: Jakże jesteśmy zrujnowani, zawstydzeni ponad miarę, ponieważ musimy kraj opuścić i porzucić nasze mieszkania. Niewiasty! Słuchajcie słowa Pana, i niech wasze ucho przyjmie słowo ust Jego! Nauczcie wasze córki zawodzeń, a jedna drugą pieśni żałobnej: Śmierć wtargnęła przez nasze okna, weszła do naszych pałaców, zgładziła dziecko z ulicy, a młodzieńców z placów.\nLm 3,13 - 15.62 - 64\nSprawił, że tkwią w moich nerkach strzały Jego kołczanu; drwią ze mnie wszystkie narody: jam stale treścią ich pieśni, On mnie nasycił goryczą, piołunem napoił. (") podstępne słowa mych wrogów, cały dzień godzą we mnie; popatrz - czy siedzą, czy stoją, ja jestem treścią ich pieśni. Oddaj im, Panie, zapłatę według uczynków ich rąk:\nLm 5,13 - 15\nMłodzieńcy młyn obracali, chwiali się chłopcy pod drewnem. Starsi porzucili bramę, młodzieńcy - swe pieśni. Znikła z serc naszych radość, w żałobę przeszły nam tańce.\nEz 26,12 - 14\nSplądrowane będą twoje bogactwa, rozkradzione twoje towary, poburzone twoje mury, a wspaniałe twe domy porozwalane. Kamienie zaś twoje, drzewo i proch z ciebie wrzucą do morza. Sprawię, że echo twych pieśni ustanie, a dźwięk twoich cytr nie będzie się rozlegać. Uczynię z ciebie nagą skałę, staniesz się miejscem suszenia sieci. Nie odbudują cię więcej, bo Ja, Pan, powiedziałem - wyrocznia Pana Boga.\nAm 4,13 - 2\nOn to jest, który tworzy góry i stwarza wichry, myśli ludzkie poznaje, wywołuje jutrzenkę i ciemność, stąpa po wyżynach ziemi. Pan, Bóg Zastępów, jest imię Jego. Słuchajcie tej mowy, którą jako pieśń żałobną o was zaśpiewam, domu Izraela! Upadła, nie będzie mogła powstać Dziewica Izraela; leży na ziemi, nikt jej nie podźwignie.\nAm 5,1 - 2\nSłuchajcie tej mowy, którą jako pieśń żałobną o was zaśpiewam, domu Izraela! Upadła, nie będzie mogła powstać Dziewica Izraela; leży na ziemi, nikt jej nie podźwignie.\nAm 5,22 - 24\nBo kiedy składacie Mi całopalenia i wasze ofiary, nie znoszę tego, na ofiary biesiadne z tucznych wołów nie chcę patrzeć. Idź precz ode Mnie ze zgiełkiem pieśni twoich, i dźwięku twoich harf nie chcę słyszeć. Niech sprawiedliwość wystąpi jak woda z brzegów i prawość jak potok nie wysychający wyleje!\nAm 6,4 - 6\nLeżą na łożach z kości słoniowej i wylegują się na dywanach; jedzą oni jagnięta z trzody i cielęta ze środka obory. Fałszywie śpiewają przy dźwiękach harfy i jak Dawid obmyślają sobie instrumenty do grania. Piją czaszami wino i najlepszym olejkiem się namaszczają, a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa.\nAm 8,2 - 4.9 - 11\nI zapytał: Co ty widzisz, Amosie" Odpowiedziałem: Kosz dojrzałych owoców. Rzekł Pan do mnie: Dojrzał do kary lud mój izraelski. Nie będę już dłużej go oszczędzał. Tego dnia pieśni dworskie zamienią się w lamenty - wyrocznia Pana Boga - mnóstwo trupów, na każdym miejscu rozrzucone, cisza! Słuchajcie tego wy, którzy gnębicie ubogiego i bezrolnego pozostawiacie bez pracy, (") Owego dnia - wyrocznia Pana Boga - zajdzie słońce w południe i w dzień świetlany zaciemnię ziemię. Zamienię święta wasze w żałobę, a wszystkie wasze pieśni w lamentacje; nałożę na wszystkie biodra wory, a na wszystkie głowy [sprowadzę] łysinę i uczynię żałobę jak po jedynaku, a dni ostatnie jakby dniem goryczy. Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana Boga - gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich.\nSo 3,13 - 15\nReszta Izraela nie będzie czynić nieprawości ani mówić kłamstwa. I nie znajdzie się w ich ustach zwodniczy język, gdy paść się będą i wylegiwać, a nie będzie nikogo, kto by (ich) przestraszył. Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela: król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego.


Nospam-PL.NET : Dlaczego spam jest zły?\nPoprzednia wersja tego artykułu .\nSpam to korespondencja niechciana. Niechciana, ale za to bardzo obfita.\nNadawcy spamu nie mają żadnego pojęcia do kogo on trafia i nie interesuje ich to.\nObfitość spamu sprawia, że staje się on bardzo kosztowny dla odbiorców.\nOparatorzy Internetu mają wyłączne prawo decydować do czego są wykorzystywane należące do nich zasoby.\nNiezależnie od spamu otrzymujemy również listy oczekiwane. Trzeba zatem "wyławiać" je spomiędzy spamu.\nKoszt wysyłki spamu nie jest dla nadawcy proporcjonalny do ilości wysłanych e-maili.\nSpam powoduje utratę zaufania.\nCoraz częściej spam wysyłany jest z cudzych adresów.\nZ powodu zwalczania spamu, jego nadawcy stosują "środki zaradcze", jeszcze bardziej szkodliwe od samego spamu.\n1. Spam to korespondencja niechciana. Niechciana, ale za to bardzo obfita.\nWedług analiz specjalistycznych firm, pod koniec roku 2003 średnia ilość spamu w poczcie osiągnęła 58% (patrz Spam Statistics wg firmy Brightmail - kopia lokalna: Dec. 2003 , March 2004 ). Średnia, co znaczy, że gdy niektórzy odbiorcy dostają go niewiele, innym zajmuje on nawet ponad 90% objętości otrzymywanej poczty.\n2. Nadawcy spamu nie mają żadnego pojęcia do kogo on trafia i nie interesuje ich to.\nDlatego zawartość spamu jest często obraźliwa lub niestosowna dla odbiorców: 16-18% spamu ma treści pornograficzne (wyżej wspomniane statystyki firmy Brightmail), 9-13% to oszustwa i próby wyłudzeń, 20-22% to oferty towarów zbędnych większości odbiorców. Z tego też powodu nie można bezpiecznie założyć dziecku konta e-mailowego - według raportu firmy Symantec z czerwca 2003, 80% z dzieci używających poczty elektronicznej w USA codziennie otrzymuje drogą e-mailową treści dla nich nieodpowiednie..\nWspomniane wyżej oszustwa przyjmują różną postać - od podszywania się nadawcy pod instytucje finansowe w celu wyłudzenia od odbiorcy jego danych personalnych (takich jak numery kart kredytowych czy hasło dostępu do konta bankowego) - aż po oszustwa typu "nigeryjski szwindel" . Jednak pomysłowość oszustów jest nieograniczona, dlatego zawsze trzeba zachować ostrożność otrzymując od nieznajomych osób oferty intratnych przedsięwzięć czy prośby o podanie jakichkolwiek swoich danych osobistych.\n3. Obfitość spamu sprawia, że staje się on bardzo kosztowny dla odbiorców.\nTo odbiorcy przede wszystkim za spam płacą - a nie nadawcy. Wiele osób płaci za czas połączenia z Internetem i przedłużanie tego połączenia w celu odebrania zbędnych przesyłek podnosi koszty komunikacji. W Polsce połączenie z Internetem jest jednym z najdroższych w Europie. Niektóre osoby do odbioru poczty używają drogich połączeń GPRS (np. w czasie podróży) - wysłanie na adres takiej osoby spamu, którego odebranie trwa kilka minut, powoduje już bardzo zauważalne koszty. Działania takie są przerzucaniem na odbiorcę kosztów kampanii reklamowej, czyli wyłudzeniem.\n4. Oparatorzy Internetu mają wyłączne prawo decydować do czego są wykorzystywane należące do nich zasoby.\nKażdy, kto bez zezwolenia czyni użytek z własności innej strony, w ten sposób naruszając prawa właściciela, działa bezprawnie.\nDecyzję o wspomnianym wyżej brzemeniu wydał 12.III.2004 Holenderski Sąd Najwyższy w Hadze. Dostawca usług internetowych, firma XS4ALL została pozwana przez spamera, którego spam, rozsyłany z wykorzystaniem infrastruktury firmy i do jej klientów, został przez tę firmę zablokowany. Firma uzyskała wcześniej wyrok sądu zakazujący spamerowi takich działań - ten jednak odwołał się od tej decyzji i wygrał. W kolejnej instancji firma AS4ALL skierowała sprawę przed Sąd Najwyższy i ostatecznie wygrała sprawę. Sąd Najwyższy uznał, że decyzja sądu apelacyjnego była błędna, bowiem firma ma wyłączne prawo do decydowania o swoich komputerach, transmisji danych i danych swoich klientów. Każdy, kto bez zezwolenia czyni użytek z wyłącznej własności innej strony, w ten sposób naruszając prawa właściciela, działa bezprawnie - o ile nie ma usprawiedliwienia dla swoich działań. Prawo wolności wypowiedzi, na które powoływał się spamer, nie jest bowiem wystarczającym usprawiedliwieniem.\nNawet jeśli koszt odebrania pojedynczego e-maila jest minimalny, to spamerzy wysyłający kilkaset tysięcy, a nawet kilkaset milionów spamów dziennie, cały lub prawie cały koszt wysyłki przerzucają na odbiorców, finansując z cudzej kieszeni kampanię reklamową. Takich spamerów jest na świecie kilkuset, do tego jeszcze tysiące spamerów wysyłających kilkaset czy kilka tysięcy wysyłek dziennie. Również w Polsce jest kilka firm rozsyłających spam w takich ilościach. Przyjęły one wysyłanie niezamawianych materiałów jako model działalności marketingowej. Nawet niewielka kwota przemnożona przez te miliony daje w rezultacie ogromne sumy, oznaczające dla światowej gospodarki straty liczone w miliardach dolarów rocznie.\nW marcu 2001 r. Komisja Europejska opublikowała raport na temat kosztów spamu . Raport ten mówi o 10 mld EUR w skali światowej w roku 2000, przy czym kwota ta obejmowała tylko koszty związane z odbieraniem poczty, ale nie koszty czasu poświęconego na czytanie, koszty obsługi przez firmy internetowe itp. itd. (więcej o tych ukrytych kosztach w wywiadzie Barry'ego Shein'a dla InternetWeek). Zatem kwota 10 mld EUR była znacznie zaniżona.\nScott Richter, jeden z największych na świecie spamerów, został pozwany równocześnie przez Microsoft i Prokuratora Generalnego stanu Nowy Jork w związku z rozsyłaniem 250 milionów sztuk spamu dziennie. Można o tym przeczytać w artykule Microsoft, Spitzer Sue E-Mail Spammers w serwisie Reuters.\n5. Niezależnie od spamu otrzymujemy również listy oczekiwane. Trzeba zatem "wyławiać" je spomiędzy spamu.\nOdseparowanie listów jest dość uciążliwe, zwłaszcza gdy spamu jest znacznie więcej niż tych listów. Ma to często miejsce w wypadku "starych" adresów, wpisanych do wielu spamerskich baz adresowych. Ponadto wielu użytkowników wciąż ma ograniczenia na wielkość skrzynki pocztowej i gdy spamu przychodzi kilkadziesiąt sztuk dziennie, nawet kilkudniowe nieodbieranie poczty (wyjazd, wakacje) może spowodować zapchanie skrzynki. W takim wypadku jakiś ważny list może zostać odrzucony do nadawcy z powodu przepałnienia skrzynki.\nJednymi z pierwszych w Polsce darmowych kont pocztowych były konta oferowane od roku 1994 przez firmę Box43, potem wykupioną przez Getin.pl. W roku 2002, z poczty przychodzącej na te konta, około 80 do 90% stanowił spam. W roku 2003 firma zlikwidowała darmowe usługi i wprowadziła wyłącznie konta płatne.\nAOL, jeden z największych dostawców kont pocztowych na świecie, poinformował w lutym 2003, że oprogramowanie firmy blokuje średnio 22 spamy na konto każdego klienta firmy. W marcu podano liczbę 28 spamów, a w momencie pisania tego artykułu w styczniu 2004, na stronie AOL Brands, Products & Services widniała informacja o zatrzymywaniu średnio prawie 70 takich przesyłek dziennie.\n6. Koszt wysyłki spamu nie jest dla nadawcy proporcjonalny do ilości wysłanych e-maili.\nW przeciwieństwie do poczty tradycyjnej, gdzie każda koperta i każdy znaczek kosztują. Natomiast wyszukiwanie pośród potencjalnych odbiorców e-maili tych, którzy mogą być rzeczywiście zainteresowani wysyłaną ofertą (lub choćby tylko mieszkają w tym samym kraju) jest drogie i czasochłonne. To oznacza, ze nie ma ekonomicznych przeszkód do tego, by każdy przedsiębiorca na świecie wysyłał niezamawiane oferty i propozycje do każdego odbiorcy poczty na całym świecie.\nWedług pochodzących z 2001 roku szacunków największej na świecie organizacji antyspamowej, Coalition Against Unsolicited Commercial E-Mail , gdyby tylko 1% amerykańskich firm wysyłał 1 spam rocznie, każdy Amerykanin otrzymywałby ponad 650 spamów dziennie. Spamerzy jednak zwykle wysyłają spam na ten sam adres kilka razy w miesiącu. Wg innych więc rachunków, gdyby wysyłka miała miejsce raz w miesiącu, oraz gdyby ograniczyć ją do 1% spośród tych firm, które w ogóle korzystają z Internetu, każdy odbiorca poczty otrzymywałby ponad 7.5 tys. spamów dziennie. Szacunki te obejmują wyłącznie USA, więc dla pełnego obrazu trzeba jeszcze wiedzieć, ze Stany Zjednoczone pod koniec roku 2003 były źródłem 58% całego światowego spamu.\nNadawcy spamu często twierdzą, że "nie ma co się denerwować, wystarczy skasować". Kasowanie dziesiątków czy setek spamów dziennie, gdy jednocześnie trzeba uważać by nie skasować listu od kontrahenta firmy nie jest ani łatwe, ani przyjemne. Inni spamerzy uważają, że są usprawiedliwieni, jeśli odbiorcy pozostawią możliwość usunięcia swojego adresu z listy wysyłkowej - jest to tak zwany model "opt-out". Takie rozwiązanie jest nie do przyjęcia choćby tylko ze względu na ilość spamu: zmuszanie odbiorców poczty do codziennego wypisywania się z dziesiątków list jest po prostu kradzieżą czasu. Co gorsza, większość spamerów oszukuje przy tym odbiorców: wypisanie się z takiej listy traktują jak potwierdzenie autentyczności adresu odbiorcy, więc na ten adres wysyłają jeszcze więcej spamu, a także sprzedają innym spamerom listy w ten sposób potwierdzonych adresów.\nModel komunikacji opt-out oznacza wysyłkę korespondencji na dowolne adresy znajdujące się w posiadaniu nadawcy, z pozostawieniem odbiorcy możliwości wypisania się z listy subskrypcyjnej, tj. listy adresów, na jakie wysyłany jest określony rodzaj przesyłek. Model opt-in oznacza wysyłkę wyłącznie do osób, które w sposób zamierzony, wyraźnie i świadomie, zażyczyły sobie otrzymywanie określonego rodzaju korespondencji, przy czym to na nadawcy przesyłek ciąży obowiązek wykazania tego faktu. Jednak liczni spamery "fałszują" tę definicję twierdząc, że jeśli ktoś się nie wypisał z subskrypcji, to znaczy że ją akceptuje, a więc mailing do takiego odbiorcy jest wysyłką typu opt-in. Jest to nadużycie, ponieważ doświadczeni użytkownicy poczty celowo nie wypisuje się z żadnych list wysyłkowych, nie ufając nadawcom spamu, którzy często wypisanie się z jednej listy wysyłkowej wykorzystywali do zapisania odbiorcy do wielu innych list. Więcej na temat różnic pomiędzy opt-in a opt-out oraz o interpretacji tych terminów przez spamerów można przeczytać na stronie Mailing Lists -vs- Spam Lists .\nKraje wspólnoty Europejskiej jako dopuszczalny model komunikacji biznesowej przyjęły opt-in, w niektórych krajach komunikacja typu opt-out naraża nadawcę na wysokie grzywny lub nawet na więzienie. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych Kongres przyjął model opt-out w ustawie "CAN-SPAM Act", która weszła w życie z początkiem roku 2004. Ustawa ta jest powszechnie krytykowana przez amerykańskie i międzynarodowe środowisko antyspamowe (patrz stanowiska CAUCE i Spamhaus ). Absurdalność takiego rozwiązania wyjaśnia też poprzednia ramka.\n7. Spam powoduje utratę zaufania.\nUżytkownicy poczty elektronicznej obawiają się ujawniać swoje adresy e-mailowe, aby nie otrzymywać więcej spamu, używają kilku "śmieciowych" kont i często pisząc do kogoś nie można mieć żadnej gwarancji, że list dotrze do adresata. W czasie gdy dostęp do internetu jest coraz łatwiejszy, komunikacja między jego użytkownikami staje się coraz trudniejsza.\nSpamerzy ponoszą odpowiedzialność za konieczność zamykania tak pożytecznych niegdyś usług jak open-relay czy open-proxy, likwidowania baz danych z adresami e-mailowymi. Przez spamerów trzeba ukrywać adres e-mailowy na stronach www, w usenecie i przed nieznajomymi, likwidować skrypty do wysyłania listów ze stron internetowych (formmail) oraz księgi gości (guestbook). Nie można już wysyłać poczty bezpośrednio z własnego komputera jeśli ma się łącze typu dial-up, bo z powodu spamerów prawie nikt nie przyjmie wysłanej z niego poczty. Z powodu spamerów likwidowane są kolejne darmowe usługi, a usługi płatne drożeją (Thank the Spammers , William R. James, marzec 2003. Dostępne jest też polskie tłumaczenie tego tekstu: Dziękujemy spamerom .\n8. Coraz częściej spam wysyłany jest z cudzych adresów.\nSpamer podszywa się pod innego nadawcę (joe job , kradzież tożsamości) - bo adresy spamera są blokowane, a nie da się wysyłać spamu z nieistniejących domen, gdyż większość serwerów tego nie akceptuje. W takim wypadku ofiarą spamu staje się nie tylko jego odbiorca, ale też właściciel użytego adresu nadawcy. Joejob powoduje obciążenie łącz właściciela tego adresu, utratę zaufania do niego, ryzyko odwetu ze strony tych odbiorców którzy nieprawidłowo zidentyfikują nadawcę (skargi, zwroty, mailbombing, DOS, wpisanie użytej domeny na czarne listy itp.), albo nawet prawidłowo zidentyfikują joejob - ale i tak prewencyjnie blokują domenę użytą do wysyłki spamu.\nCzasem również wysyłają spam z cudzych kont pocztowych (po prostu włamują się, jeśli konto nie jest zabezpieczone dostatecznie trudnym do zgadnięcia hasłem) lub po prostu podszywają się pod innych i wysyłają spam z cudzym adresem. Skutkiem tego są "szkody moralne" właścicieli tych kont, odmowa przyjmowania poczty od nich przez firmy obsługujące odbiorców poczty. Bywa też, że konta e-mailowe ofiar nadużycia są likwidowane przez ich usługodawców.\n9. Z powodu zwalczania spamu, jego nadawcy stosują "środki zaradcze", jeszcze bardziej szkodliwe od samego spamu.\nDawniej wysyłali kilkaset spamów dziennie, teraz - gdy większość ich wysyłek jest blokowana - chcą dotrzeć do takiej samej liczby odbiorców, więc wysyłają kilkaset tysięcy spamów dziennie. Aby tego dokonać, włamują się z pomocą wirusów i koni trojańskich na setki tysięcy komputerów obcych ludzi i wykorzystują je do zmasowanej wysyłki, ze szkodą dla właścicieli tych komputerów i dla firm ich obsługujących. Artykuł Zombie i MS Windows wyjaśnia dokładniej ten proceder. Jednym z bardziej znanych na świecie spamerów stosujących tę technikę jest nasz rodak, ukrywający się pod pseudonimem Tubul. Taki rodzaj działań jest po prostu przestępstwem, a w dodatku zapycha sieć w stopniu nieporównywalnym z żadną inną metodą.


P jak potrzeby i P jak pragnienia => Pyszne-zycie.pl\nP jak potrzeby i P jak pragnienia\nPosted on 23/12/2014 08/05/2017 Pyszne ŻyciePosted in myślę sobie\nWitam w moim pierwszym tłustym i okraszonym skwarkami przedświątecznym poście. Dziś będzie może nie najdłużej, ale przynajmniej w stronę świadomych słodkości. Nie trzeba być psychologiem, aby zauważyć, że co jakiś czas w człowieku ścierają się dwie siły ciągnące w przeciwnych kierunkach. Nie będziemy ich tutaj nazywać ani klasyfikować, bo kolejne etykiety nie są nam potrzebne. Wystarczą nam te, które i tak przysparzają nam wiele problemów. Gdy kilkanaście lat temu przeczytałem w Przebudzeniu mistrza Anthony’ego de Mello zdanie „Jeśli choć raz nazwiesz ptaka, nigdy więcej go już nie zobaczysz” nie wiedziałem, o co chodzi.\nDopiero teraz zaczyna do mnie docierać, że za każdym następnym razem widzimy po prostu etykietkę, więc jak powiedziałby ktoś znający Kurs Cudów „Jak mogę widzieć prawdziwie świat na zewnątrz, jeśli jedyne, co widzę to moje własny nazwy”. Ale do rzeczy… w zasadzie do sił drzemiących w nas wracając… każda z tych sił chce czegoś innego i każda domaga się uwagi, każda z nich ją absorbuje i wywołuje w nas emocje. Emocje powodują nasze rozdarcie, stan ten wpływa na nasze samopoczucie i ocenę sytuacji. Każdy z tych stanów generuje z kolei inne myśli (czasami ze sobą sprzeczne) i przy dłuższym kultywowaniu wbija nas w inne przekonania na temat nas samych, najczęściej niezbyt pochlebne, o takich rodzynkach jak poczucie winy już nie wspominając.\nI jakby codziennej goryczy było nam mało okazuje się, że wszystkie one mają jedno tylko źródło: nasza głowa albo jak wolisz Twoja głowa. Moje doświadczenie pokazuje, że najpierw jest myśl, później jest emocja a później ruch w ciele. Wynika z tego, że panując nad głową zapanujesz nad resztą. Jeśli dalej będziesz dokonywał wiwisekcji okaże się, że myśli te wypływają z dwóch małych myślowych „źródełek”. Jedno radośnie wytryskuje wskazując Potrzeby, drugie zaś Twoje Pragnienia. Cóż się okazuje, że szczególnie w okresach, w których dajemy się ponieść emocjom (zwróć uwagę na bierną postawę) dominować zaczynają te drugie, choć na tę samą literkę się zaczynające. Idąc głębiej możesz zobaczyć, że Pragnienia mają jeden ukryty cel – coś w Tobie zaspokoić, bo jeśli przyjrzysz się drugiej koleżance, Potrzebie, zobaczysz, że jej plecak jest znacznie objętościowo skromniejszy, bo słowo uboższy byłoby obraźliwe. Więc idąc za Pragnieniem zaspokajamy „coś”, co w nas wyje i spać nie daje, łatając chwilowo dziurę, a na koniec i tak pozostaje posmak znanej dobrze goryczy, że „już się kończy albo zaraz się skończy” i wracamy do punktu wyjścia o tyle mądrzejsi, o ile sobie to uświadomimy i o tyle mniej zasobni, ile nas taka przyjemność kosztowała.\nŚwiadomość. Tak wiem, łatwo nie jest, ale budowana z większym lub mniejszym mozołem czyni Cię znacznie mniej podatnym na wszelkiego typu „szalone okazje” (które okazjami zazwyczaj są tylko dla wystawcy) i tym bardziej zbliża Cię do Siebie Samego.\nA z Tamtego miejsca możesz już Świadomie oddać się Wszystkim Przyjemnościom, Pragnieniom i Potrzebom, jakie tylko napotkasz na swojej drodze, tylko wtedy już świadomie.\nCzy to znaczy, że od dziś masz stać się purytaninem ? Nigdy w życiu.\nMoja rebirtherka z Warszawy mawiała: „rób to co robisz, bylebyś Wiedział Co robisz, bo jeśli będziesz Wiedział nigdy Tego nie zrobisz”.\nŻyczę Ci Świadomego Smacznego, radości z małych chwil i Świadomości tego, że całą resztę można dostać, kupić albo nauczyć się.\nTekst: Grzegorz Pawlak\nFoto: Magdalena Brejdygant\nPora za zupę


ile gwiazdek daliśmy restauracji bez gwiazdek? - dolce&kabanos\nkuchnia polska na miarę 21 wieku\n„Co miesiąc skupiamy się na innym obszarze Polski i przedstawiamy jego kuchnię poprzez sześć dań menu degustacyjnego. Chcemy udowodnić, że polska kuchnia to więcej niż tylko bigos, pierogi i schabowy (…)” – tak właśnie reklamuje się warszawska restauracja Bez Gwiazdek. Kuchnia polska w nowoczesnym wydaniu to coś, co niedźwiadki lubią najbardziej więc z niecierpliwością przebierałam nóżkami w oczekiwaniu na kolację i degustację w lokalu, który kusi i intryguje kokieteryjną nazwą. Tym bardziej, że na La Liste restauracja ma status outstanding.\nrestauracja Bez Gwiazdek od strony ulicy\nCzytaliśmy wiele pochlebnych recenzji o tym lokalu. Ba! Próbowaliśmy się tam wbić jeszcze przed pandemią ale wtedy zarezerwowanie stolika w akceptowalnym okresie oczekiwania okazało się być miszyn imposibul. No może jakby Wasyl był Tomem Cruisem stolik znalazłby się od ręki. Ale że nim nie jest (na szczęście jest sporo wyższy) zrobił rezerwację w pierwszym możliwym terminie po otwarciu knajp i udało się! Sobotni wieczór spędziliśmy na kolacji w restauracji Bez Gwiazdek na Powiślu.\nrestauracja Bez Gwiazdek wewnątrz\nSama restauracja jest niewielka. Co prawda ma ogródek ale mimo końcówki maja temperatura na poziomie 12 stopni zdecydowanie odstrasza od konsumpcji na powietrzu. W środku nowoczesny ale przytulny wystrój, goście są witani przez przemiłego hosta i prowadzeni do swojego stolika. Zresztą, cała obsługa była mega profesjonalna: białe rękawiczki i krótkie opowiedzenie o tym co zaraz będziemy jeść ,zdecydowanie zaostrzało apetyt. Element humorystyczny też był obecny. Naprawdę bardzo przyjazna i zarazem luźna atmosfera. Całość na duży plus. Wasyl jako kierowca musiał zadowolić się wodą a ja postanowiłam się napić, więc do menu dołożyłam opcję dopasowania wina do potraw. Sommelier fachowo i ze szczegółami opowiadał mi o szczepach i winnicach skąd pochodziły moje napitki. Tylko że ja tam jakimś wielkim specjalistą od win nie jestem. Wina zazwyczaj dzielę na takie, które mi smakują lub nie. No i może jeszcze wina Tuska 😉\nCo do samego menu, to w Bez Gwiazdek nie znajdziesz nic à la carte. Mają jedynie menu degustacyjne w wersji dla mięsożerców i wegetarian. Z tym że te sześć dań w opisie, to wersja demo. Tak naprawdę trzeba przygotować żołądek na sporo więcej. Najpierw na stół wjeżdża amuse-bouche czyli zagadka dla podniebienia, potem przystawka, a następnie można się jeszcze dopchać świeżutkim chlebkiem z masłem (robią sami jedno i drugie) czekając na pierwsze danie z menu. A zwieńczający degustację deser został poprzedzony przed-deserem, następnie po zjedzeniu deseru właściwego otrzymaliśmy jeszcze jedno bonusowe po-deserowe danie. Dużym minusem, przynajmniej dla nas, jest brak możliwości zamówienia na sam koniec espresso. W restauracji mają tylko ekspres przelewowy. Zdecydowaliśmy zatem, że „prawdziwą włoską kawę” wypijemy już w domu.\nczerwcowe menu pomorskie i dwa zestawy dopasowanych win\nMenu w Bez Gwiazdek zmienia się co miesiąc zatem twoje doznania z degustacji będą zapewne inne niż nasze. Za każdym razem grany jest inny region Polski oraz z tego co piszą, bazują na sezonowych produktach. U nas królowały szparagi i ryby. W sumie nazwa Menu Pomorskie zobowiązuje. Potrawy, które jedliśmy możesz obejrzeć na fotach. Pominę opisywanie naszych wrażeń smakowych z każdego dania. Wszystkie były bardzo dobre. Prezentują się naprawdę pięknie i ich podanie przez kucharza-twórcę też robi wrażenie. Ale samo jedzenie bez szczególnych fajerwerków. Szparagi smakowały jak szparagi, a ryba jak ryba. Nic nie zaskoczyło moich kubków smakowych ale również nie było niczego, czego bym nie zjadła z przyjemnością. Z tym że ja zepsuta jestem, bo Wasyl genialnie gotuje. Używa mnóstwa przypraw i innych nieoczywistych składników. Eksperymentuje i tworzy zaskakujące smaki. A ja codziennie dziękuję losowi, że sama nie muszę stać przy garach. Opinię Wasyla o restauracji Bez Gwiazdek możesz przeczytać na guglowskich mapach.\nzielone szparagi w soku z modrzewia\nborowiecka polewka z maślanki: wersja po grubasie czyli z kawiorem\nbiałe szparagi w sosie z czerwonego wina\nbelona w bulionie i nadziewany kwiat cukinii\nturbot bałtycki z koprem włoskim i ogórkiem\ntruskawki i sorbet z bzu\nJeśli chodzi o wine pairing, to do wyboru jest opcja klasyczna i nowoczesna. Z racji mojego pociągu do próbowania czegoś nowego zdecydowałam się na wersję nowoczesną. Wina pomarańczowe. Pierwsze – petarda! Naprawdę świetnie się łączyło z podanym daniem. Kolejne trzy bardzo dobre. Czwarte, The Hermit Ram, obłędnie pachniało cytrusami ale smakowało bardziej jak piwo smakowe niż wino. I ostatni tokaj, totalnie nie moja bajka. Ale ja generalnie nie przepadam za słodkimi winami, więc ten. To moja subiektywna opinia, nie sugeruj się, dla Ciebie może być rewelka. Aha, nie licz na to, że się upijesz. Porcje win są również degustacyjne (ok. 75 ml). No i nie mogę nie wspomnieć jeszcze wina musującego z Południowej Afryki, podanego jako aperitif, które poza świetnym smakiem zaskoczyło mnie etykietą i nazwą: I am the Ninja Pet Nat.\ni am the ninja pet nat – przepyszne wino!\nile gwiazdek dla bez gwiazdek?\nPodsumowując, kolacja w restauracji Bez Gwiazdek uszczupli twój portfel o kilka stówek. Za chlebek czy kawior zapłacisz dodatkowo ale jak już idziesz degustować to chyba nie będziesz sępić paru dyszek więcej na full opcję? A czy warto? Osobiście uważam, że warto pójść choć raz, popróbować, posmakować i samemu ocenić. Bo opinia jest jak dupa: każdy ma swoją. My dajemy restauracji cztery gwiazdki na pięć i zapewne odwiedzimy to miejsce ponownie kiedy zmieni się menu. Może tym razem trafimy na region i takie smaki, które bardziej zapadną nam w pamięć i zaskoczą czymś nieoczywistym.\nKoniecznie obejrzyj galerię zdjęć poniżej, znajdziesz tam między innymi fotki dodatkowych przystawek i dań okołodeserowych. Mam nadzieję, że dopełnią one reszty obrazu całego menu i rozwieją wątpliwości, jeśli nadal nie masz pewności czy wybrać się do restauracji Bez Gwiazdek.\nprzystawka czyli rzodkiewka w balsamie z modrzewia\nchleb z masłem własnej produkcji\nprzed-deser czyli lody jogurtowe z kruszonką w sosie z jagód\npo-deser czyli ręcznie robione praliny


Luty 2018 - z serii postów Tu i Teraz - Lawyerka.pl\nMimo tego, że do wiosny chyba już bliżej niż dalej ( taką mam nadzieję), to mnie dopadł znaczny spadek formy. Przez ostatnie dni było trochę szaro-buro. Przestawiłam się w tryb oby do wiosny i miałam nadzieję tak powegetować sobie, dopóki aura nie będzie mi bardziej sprzyjać. Paradoksalnie z kilkudniowej apatii wyrwała mnie prognoza pogody, którą przeczytałam gdzieś w sieci. Słyszeliście, że ma ponoć być kilkanaście stopni poniżej zera pod koniec lutego? Mam nadzieję, że te prognozy się nie sprawdzą, ale tak czy siak, nagle całkiem dobrze zaczęłam reagować na obecną zimową sytuację. Jak widać – wszystko jest kwestią perspektywy!\nDziś od rana słucham muzyki filmowej. Głównie z playlisty Cinematic Chillout na Spotify. Dobrze wpływa na mój nastrój, a przy tym jest nieinwazyjna. Dobrze mi się przy niej pracuje, dobrze czyta, dobrze odpoczywa. Macie jakieś ulubione playlisty z muzyką filmową?\nTrochę zmęczona. Trochę ociężała. Ten jesienno-zimowy kryzys, który dopada mnie co roku, jakoś do tej pory szczęśliwie mnie omijał. Ominął mnie w listopadzie, pewnie ze względu na wyjazd do Włoch. Ominął mnie w grudniu, kiedy z radością pochłonęła mnie świąteczna atmosfera. Ominął mnie w styczniu, gdzie naładowałam baterie na Gran Canarii.\nAle mówią, że co się odwlecze to nie uciecze i zimowa obniżka nastroju przyszła w lutym. Na szczęście jak przyszła, tak powoli odchodzi. Powoli się z niej wydobywam.\nPo pierwsze zadbać o zdrowie i kondycję. Ostatnio na tym polu bardzo, bardzo odpuściłam. Efekty odczuwam i niestety widzę, więc pora najwyższa przywrócić się na dobre tory. Trzymajcie za mnie kciuki!\nPo drugie chciałabym nadrobić zaległości, jeżeli chodzi o umiejętności domowe. Zawsze u mnie było na tym polu tak sobie. Ale to przecież nie znaczy, że tak musi być zawsze, prawda? I nie chodzi mi wcale o to, żeby zostać perfekcyjną panią domu, ale chciałabym po prostu znaleźć trochę radości i zabawy w dbaniu o domowe ognisko.\nJestem wdzięczna za to, jak wygodnie mam zimą. Za to, że siedzę w ciepłym mieszkaniu po którym plącze się rozmruczany i rozmiauczany kot, słucham przyjemnej muzyki, nie muszę się z niczym zmagać i mogę spokojnie narzekać na krakowski smog. Nie mam zbyt wielu poważnych zmartwień. Nic mi tak naprawdę nie doskwiera. Jest ciepło, przytulnie i bezpiecznie.\nSprawniejszym wcielaniem miliona pomysłów w życie! Na pewno dam znać, jak mi z tym idzie!\nZ coraz dłuższego dnia. Ta różnica jest już dla mnie bardzo, bardzo zauważalna. To jest dla mnie ogromny powód do radości, zwłaszcza od kiedy wstaję później i później kładę się spać.\nOstatnimi czasy trochę zaniedbałam naukę hiszpańskiego. Postanowiłam poświęcić jej teraz więcej uwagi. Jestem bardzo, bardzo początkująca. W nauce pomagają mi mFiszki. Świetnie się u mnie sprawdzają. Na moim isntastories wspominałam Wam, że ostatnio zmieniałam telefon. Na szczęście kupioną przeze mnie aplikację mFiszki mogę pobrać ponownie na nowe urządzenie, bez dodatkowych opłat. Niestety znika w takim wypadku cały dokonany przeze mnie postęp. Ale to nic, zaczynam od nowa, utrwalę sobie lepiej to, czego do tej pory się nauczyłam.\nZawód powieściopisarz Murakamiego. Kolejna po O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu pozycja, w której japoński powieściopisarz pozwala zajrzeć nam trochę za kulisy. Ostatnio przeczytałam też biografię Wandy Rutkiewicz, którą polecałam Wam zarówno na Facebooku, jak i na Instagramie. Wanda, to świetna pozycja, zarówno dla tych, którzy lubią czytać o górach, jak i dla tych, którzy lubią czytać biografie ciekawych osób.\nOstatnio oglądam się za siebie. Zastanawiam się, jak to się stało, że z początku drugiej dekady XXI wieku, nagle zbliżamy się do jej końca. Z drugiej strony, jak sobie pomyślę, jak wiele się przez ten czas zmieniło, zarówno u mnie, jak i w otoczeniu, to aż ciężko mi jest to sobie poukładać w głowie. Napawa mnie to jednak takim, umiarkowanym optymizmem. Czas leci nieubłaganie, a jednak zostawia nam spore pole do popisu.\nTak, tak, tak, ja też czekam na wiosnę! Na pierwsze wiosenne wycieczki w góry, na uwolnienie się w końcu od zimowych ubrań, które strasznie mi już doskwierają, na poranną kawę wypijaną na balkonie ( może być nawet i pod kocem i w grubej bluzie). Nauczyłam się jednak cierpliwości w tym czekaniu, więc wprawdzie wyglądam wiosny, ale staram się cieszyć tym, co jest. W miarę możliwości.\nCo się u Was dzieję Tu i Teraz?\nPrevious Previous post: Roque Nublo – drugi co do wysokości wierzchołek w górach Gran Canarii\nNext Next post: „Zawód powieściopisarz” – Haruki Murakami uchyla rąbka tajemnicy


Sposoby mocowania ładunku na naczepie – dotira.net.pl\nSposoby mocowania ładunku na naczepie\n15 lipca 2017, Author: dotiranetpl\nSamochody ciężarowe nie zawsze przewożą tylko jeden rodzaj ładunku. Zdarza się, że na naczepie znajdują się produkty o zróżnicowanej wadze i objętości, a każdy z nich trzeba rozsądnie rozmieścić na naczepie w taki sposób, aby zachować normy wymagane przez przepisy, a jednocześnie zapewnić bezpieczeństwo w trasie.\nPamiętaj o odpowiednim rozmieszczeniu ładunku\nTowary różniące się pod względem wagi i objętości mogą sprawiać problem podczas załadunku. Najważniejsze to uwzględnić ciężar, a nie wielkość paczek. Może przecież zdarzyć się, że na naczepie znajdzie się lekki papier toaletowy zajmujący wiele miejsca, oraz mniejsze objętościowo, ale też cięższe środki czystości. Towar powinien być równomiernie rozłożony na całej powierzchni naczepy w taki sposób, aby wszystkie osie i koła były obciążone w takim samym stopniu. Ulokowanie całego ciężaru po jednej tylko stronie może prowadzić do groźnych sytuacji na drodze, jak np. utrata panowania nad pojazdem.\nSprawdź akcesoria tir do mocowania ładunku\nDo mocowania ładunku wykorzystywane są najczęściej takie akcesoria tir, jak pasy transportowe, kątowniki oraz maty antypoślizgowe. Każdy z nich spełnia nieco inną funkcję: pasy transportowe stabilizują ładunek i sprawiają, że nie przesuwa się on podczas jazdy, kątowniki zabezpieczają brzegi opakowań i zapewniają równomierny nacisk pasów transportowych na ładunek, zaś maty antypoślizgowe stosowane są do dodatkowego zabezpieczenia przed przemieszczaniem się ładunku.\nDo ustabilizowania ładunku na naczepie najczęściej stosowana jest metoda siłowa polegająca na takim opasaniu opakowań pasami transportowymi, aby dociskały go do podłoża, a tym samym unieruchomiły na czas jazdy. Inny sposób to metoda kształtowa, gdzie opakowania układa się w taki sposób, by przylegały ściśle do siebie, a tym samym się nie przemieszczały. Oczywiście można też połączyć obie wymienione wyżej metody, co gwarantuje większą skuteczność i zapewnia stabilność towaru podczas jazdy.


Moc Modlitwy Aktualności (strona 4) - Moc Modlitwy\nAktualności (strona 4) - Moc Modlitwy\n13 lipca 1917 - trzecie objawienie się Matki Bożej w Fatimie\nBądźcie czujni, przyjaciele. Ktoś pracuje bardzo przeciwko Kościołowi. Otwórzcie wasze oczy! Nie śpijcie, kiedy diabeł nie śpi! >>więcej\n2. Ci, którzy w doświadczeniach i walkach, a przede wszystkim gdy zniecierpliwienie i złość ich rozdrażniła, spojrzą przez kilka minut na Krzyż, natychmiast zapanują nad sobą i staną się zwycięzcami nad pokusą i grzechem. >>więcej\nSerdecznie zapraszam do nowo otwartej biblioteki 58. Znajdują się tam książki w formacie PDF do pobrania wydane przed Soborem Watykańskim II. Czyli jeszcze w nie zniekształconej formie. Na początek dwadzieścia kilka pozycji. Łącznie będzie ich około 260. >>więcej\nPrzytoczone poniżej wizje-sny Św. Jana Bosko dotyczące piekła, są wyjątkami z książki p.t.: „Sny i wizje św. Jana Bosko", Wydawnictwo Salezjańskie 1990 r., Imprimatur Ks. Biskup Rozradowski. Wizje te miały charakter nadprzyrodzony, gdyż to Pan Bóg przemawiał do św. Jana Bosko, co sam Święty zresztą nieraz podkreślał i za takie zostały uznane przez Kościół Święty.\nSen o piekle wywiera straszne i przerażające wrażenie. W czasie jego trwania kierują ks. Bosko bezpośrednio moce z nieba. Prawda w nim przedstawiona jest jasna i konkretna. Kto go gruntownie przestudiuje i dobrze się nad nim zastanowi, przestanie mówić lekceważąco o grzechu i piekle. Przewodnik wytyczył dokładnie ks. Bosko linię demarkacyjną, poza którą nie istnieje ani miłość, ani przyjaźń, ani żadna pociecha. Rozciąga się jedynie rozpacz tych, którzy postępowali za głosem zepsutego świata. >>więcej\nWalka o życie w Irlandii. Pomóżmy Irlandyczkom modlitwą!\nMoi kochani, to do czego doszło dzisiaj na świecie jest przerażające. W majestacie prawa zabija się niewinne dzieci. Przecież człowiek jest człowiekiem od poczęcia. Nie staje się on po jakimś czasie np. po kilku tygodniach lub miesiącach od poczęcia. Świat zachodu umiera. Cywilizacja śmierci o której mówił św. Jan Paweł II manifestuje swoją władzę publicznie przy bierności lub nawet aplauzie władz państwowych. Możemy i powinniśmy się temu przeciwstawić wyrażając nie tylko swój sprzeciw, ale prosząc Maryję, aby wstawiła się u swojego Syna Jezusa Chrystusa w intencji ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci. W dniu 25.05.2018 r. odbędzie się referendum w Irlandii w sprawie ochrony życia poczętego. Istnieje zagrożenie, iż zapis o ochronie życia poczętego zostanie usunięty z ich konstytucji. Dlatego zachęcam wszystkich do gorącej modlitwy. Na stronie wiarajakziarnkogorczycy.pl w zakładce Dzieła modlitewne została uruchomiona intencja modlitwy ku ratunkowi Irlandii, która odbędzie się w dniu 24.05.2018 r. Przyłączmy się do tego dzieła. Irlandczycy nas o to proszą. Więcej na stronie Krucjaty Różańcowej za Ojczyznę.