Kontrkulturowe kawiarnie Warszawy: Czytelnik - Artykuł - ngo.pl\nKontrkulturowe kawiarnie Warszawy: Czytelnik\nChoć Tadeusz Konwicki mawiał, że Stolik „to impreza czysto rekreacyjna”, to przy sąsiednich stolikach zaczęli siadywać funkcjonariusze bezpieki, którzy podsłuchwali, o czym mówi się w niebezpiecznych sferach.\nW przeciwieństwie do PIW-u, gdzie od pewnego czasu gromadzą się, obok intelektualistów, chodliwe kociaki i modne cizie, „Czytelnik” podtrzymuje atmosferę nobliwie spartańską – taką recenzję Olgierd Budrewicz wystawił w 1962 roku na łamach pisma „Stolica” dwóm najważniejszym dla ówczesnej Warszawy kawiarniom. Rywalizacja między kawiarniami związanymi z dużymi instytucjami literackimi toczyła się nie o wystrój czy atmosferę, ale o to, który z czołowych intelektualistów i pisarzy się w nich zadomowił. Sława Czytelnika narodziła się zaraz po otwarciu – w 1957 roku, gdy w kawiarni wydawnictwa począł siadywać kultowy wówczas pisarz Leopold Tyrmand, autor "Złego". Ulokowałem się przy Lolu jako kibic i powiernik, a Lolo przyjął na siebie obowiązki mentora i światowca – pisał Tadeusz Konwicki. Jednak dopiero po tym, jak w 1958 roku wicenaczelną wydawnictwa została Irena Szymańska, szara eminencja ówczesnej literackiej elity, zaczął rodzić się słynny czytelnikowski Stolik. O jego atmosferze – a także składzie, bo usiąść przy nim bez zaproszenia nie było można – decydowały trzy osoby: Szymańska, Konwicki i jego serdeczny przyjaciel Gustaw Holoubek, który w latach 60. pojawił się na chwilę w kawiarni i usłyszał od Konwickiego sakramentalne „przychodź” (zwykłe „przyjdź” nie wystarczało, bo oznaczało tylko jednorazowe zaproszenie, a nie propozycję uczestniczenia w Stoliku).\nGdy już ktoś usłyszał takie zaproszenie, mógł stać się stałym gościem przystani dla środowiska pisarzy, intelektualistów i artystów. Przychodzili tu nie tylko najwybitniejsi pisarze tego okresu – Konwicki, Tyrmand, Andrzejewski czy Dygat, ale także filmowcy, jak Jerzy Kawalerowicz, czy filozof Leszek Kołakowski. Pojawiał się nawet weteran warszawskich kawiarni Antoni Słonimski, który wprawdzie miał swój własny stolik w PIW-ie, ale ten na Wiejskiej był znacznie mniej politycznie zaangażowany. Wszyscy bywalcy kawiarni zgodnie wspominają to, co decydowało o jej wyjątkowości: nad stolikiem w Czytelniku zawsze unosił się duch ironii i dystansu. Królowały przy nim anegdoty i absurdalne dowcipy opowiadane przez Gustawa Holoubka, a każde polityczne wydarzenie potrafiono tu obrócić w żart. W ten sposób Stolik stawał się miejscem odreagowywania PRL-owskiej rzeczywistości dla środowiska, które nie miało w tamtych czasach wielu podobnych miejsc.\nOczywiście zaangażowanie polityczne Stolika nie mogło nie dać się odczuć – choć Tadeusz Konwicki mawiał, że stolik „to impreza czysto rekreacyjna”, to z czasem przy sąsiednich stolikach zaczęli siadywać funkcjonariusze bezpieki, którzy obserwowali i podsłuchiwali, o czym mówi się w sferach uważanych za niebezpieczne dla władzy. Zebrani przy Stoliku przyjmowali wobec niechcianych towarzyszy różne strategie – od usypiania agentów niewinnymi rozmowami (tak postępował np. Józef Hen) po mówienie najgorszych rzeczy o władzy, tak aby zdemoralizować podsłuchujących (do czego przekonywał Stanisław Dygat).\nAtmosfera stolika stała się nieco bardziej napięta, gdy wezbrała antysemicka nagonka władz, zakończona stłumieniem protestów studenckich w marcu 1968 roku. Stolik Czytelnika nie mógł być wobec tych wydarzeń obojętny – Gustaw Holoubek grał przecież główną rolę w zdjętym z afisza spektaklu „Dziadów” Kazimierza Dejmka. Stolik zamienił się w oazę wolności, do której na chwilę przybić mogli ludzie szykanowani przez władzę – był jednym z ostatnich miejsc, w których można było swobodnie komentować polityczną zawieruchę. Kawiarniane środowisko zamieniało się w „towarzystwo torreadorów” – pisarzom, zwłaszcza żydowskiego pochodzenia, coraz trudniej znaleźć było zajęcie, a w ramach antysemickiej nagonki usuwani byli z posad w czasopismach i redakcjach. Wkrótce Czytelnik stał się miejscem pożegnań emigrujących z kraju intelektualistów żydowskiego pochodzenia. Środowisko zgromadzone przy Stoliku regularnie wybierało się na delegacje pożegnalne na Dworzec Gdański, skąd wyganiani z kraju odjeżdżali na emigrację.\nW latach 70., po tym jak zamknięto kawiarnię PIW-u, atmosfera Stolika stawała się znacznie bardziej polityczna. Konwicki mawiał o tych latach, że była to „epoka epistolarna”, bo w Czytelniku zawsze spotkać można było kogoś, kto chciał podpisać jakiś list, petycję czy apel. Wkrótce zaczęły się pojawiać także nielegalnie drukowane książki i wydawnictwa drugiego obiegu. Z czasem Stolik, do którego jego najwierniejsi bywalcy przychodzili po prostu, aby zaczerpnąć oddechu, obrósł w wizerunek coraz bardziej opozycyjny – zdecydowały o tym i wydarzenia marcowe, i klimat lat 70., rodzącej się opozycji, KOR-u, a także rosnącego w siłę literackiego „drugiego obiegu”.\nWiększość słynnych warszawskich kawiarni miało swoje pięć minut, po których były zamykane przez władze albo właścicieli, bankrutowały lub gdzieś zwyczajnie ulatniał się duch, który decydował o wyjątkowości miejsca. Kawiarnia Czytelnika przełamała ten schemat. Atmosfera kawiarni i stolika przetrwała nie tylko ponad 30 lat komunizmu, ale także demokratyczny przełom 1989 roku. Choć nie było już przeciw czemu spiskować, a wybitne i wreszcie w pełni docenione związane ze stolikiem tuzy kultury, jak Gustaw Holoubek, zostali senatorami w wolnej Polsce, to Czytelnikowscy weterani nadal tu przychodzą, choć już nie codziennie. Słynny stolik Holoubka i Konwickiego stanowił nawet eksponat na wystawie poświęconej aktorowi, która towarzyszyła otwarciu siedziby Instytutu Teatralnego w Warszawie w 2006 roku. Można było usiąść przy przywiezionym z kawiarni stoliku, na którym – jak zawsze w Czytelniku – umieszczona była plakieta informująca o rezerwacji. Zwiedzający mogli też usłyszeć nagrane rozmowy Holoubka i Konwickiego. Ten ostatni bywa w Czytelniku do dziś, a jego charakterystyczną sylwetkę można dostrzec na trasie z Nowego Światu, skąd odbywa swój codzienny spacer zakończony wizytą w kawiarni na Wiejskiej.\nPlac Trzech krzyży po 1956 roku stał się prawdziwym kawiarnianym centrum Warszawy. W 1966 roku Olgierd Budrewicz doliczył się w jego rejonie aż siedmiu kawiarni. ale „Marzec” był wyjątkowy – nie powstał na fali „odwilży”, był bowiem jedną z nielicznych kawiarni, która istniała jeszcze przed wojną. Lokal nazwę wziął od swego założyciela, warszawskiego kupca Teofila Marca, i choć po wojnie zmieniono ją na "Antyczną", to klientela uparcie używała dawnego określenia, co świadczyć może o przywiązaniu do kawiarnianych tradycji dwudziestolecia. W latach powojennych bywali tu pisarze, dziennikarze i partyjni dygnitarze, dlatego na lokal mówiono czasem „U Marca i Engelsa”.\nZałożyciel Czytelnika, przedwojenny działacz ruchu komunistycznego, po wojnie praktycznie z niczego stworzył kulturalne i wydawnicze imperium, jakim było wydawnictwo przy Wiejskiej. Borejsza był człowiekiem-instytucją, charyzmatycznym organizatorem, który z pomocą partii odnalazł się w realiach Polski Ludowej. To on ściągnął w 1948 roku do Wrocławia na Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju samego Pabla Picassa. Byłem w jego stajni. Wszyscyśmy byli – pisał o Borejszy Czesław Miłosz. Guru ówczesnych intelektualistów i pisarzy nie doczekał otwarcia literackiej kawiarni w Czytelniku. W czasach stalinizmu odsunięty na boczny tor, zmarł w zapomnieniu w 1952 r. Nie znamy więc odpowiedzi na pytanie, jak i czy odnalazłby się przy Stoliku.\nJedna z anegdot, które w początkowym okresie krążyły po kawiarni Czytelnika, opowiada o starym napoleońskim weteranie. Pytany przez wnuków, jak było pod Moskwą, odpowiadał: nic nie pamiętam, nic nie pamiętam, pamiętam tylko, że było bardzo gorąco. Ta anegdota dobrze oddawała rozczarowanie, jakie spotkało pisarzy z pokolenia Tadeusza Konwickiego, którzy zostali w Polsce po wojnie i wiązali nadzieje z nowym ustrojem. Ironiczne określenie „pryszczaci” ukuli dla tej grupy pisarzy literaci starszego pokolenia. Oprócz Konwickiego zaliczono do niej m.in. Wisławę Szymborską i Wiktora Woroszylskiego. W książce "Pamiętam, że było gorąco" Konwicki opowiadał: W 1956 roku uległem osłupieniu i konsternacji, że tak szybko zmieniało się myślenie w moim otoczeniu. Te gwałtowne, koniunkturalne zmiany w ludziach po prostu zbiły mnie z pantałyku. W tym burzliwym okresie pisarz trafił do kawiarni Czytelnika, gdzie został już na dobre. Jego późniejsza literatura była coraz trudniejsza do zaszufladkowania: kilkanaście powieści, w których powracał do lat dzieciństwa na Wileńszczyźnie, zmagał się z doświadczeniami walki w AK, rejestrował i po swojemu przetwarzał duszną atmosferę PRL-owskiej Warszawy. Konwicki jest także reżyserem kilku docenionych filmów fabularnych ("Salto", "Ostatni dzień lata"). Z czasem coraz bardziej angażował się w działalność opozycyjną, w latach 70. wydawał już w drugim obiegu – "Kompleks polski" był książką zbyt niewygodną dla cenzury. Zmieniał się stan jego ducha, tematy jego prozy i kina, ale kawiarnia Czytelnika zawsze była tym miejscem, w którym pisarz czuł się „u siebie”.\nHistorie warszawskich kawiarni kontrkulturowych – od XIX wieku do 1989 roku zostały opisane w książce "Stolik Zarezerwowany", autorzy: Jan Mencwel, Jan Wiśniewski, Jan Żółtowski, wydawca: Pracownia Badań i Innowacji Społecznych "Stocznia", Warszawa 2011. Pierwszy nakład książki został wyczerpany, trwają prace nad wznowieniem.\nArtykuł Warszawa Historia Kultura Varsaviana mazowieckie Kontrkulturowe kawiarnie W-wy Warszawa: Historia warszawskich organizacji


Kredyty dla firm i leasingi\nJesteśmy firmą z siedzibą w Toruniu zajmującą się pomocą w pozyskiwaniu korzystnych źródeł finansowania. Nasza oferta to min. kredyty bankowe, pożyczki pozabankowe, leasingi, pożyczki hipoteczne, ubezpieczenia, faktoring pozabankowy itp. Pod zakładką "oferta" znajdziesz usługi jakie oferujemy.\nZapewniamy indywidualne podejście do każdego klienta. Naszą misją jest zadowolenie klientów poprzez znalezienie najbardziej korzystnej oferty.\n- pomożemy w wypełnieniu formularzu, skompletowaniu potrzebnych dokumentów\n- wyjaśnimy wszystkie kwestie które będą niezrozumiałe dla klienta\n- opieka i doradztwo przez cały okres kredytowania\n- komunikacja z bankami na etapie pozyskiwania potrzebnych środków\nZapraszamy do kontaktu firmy, osoby prywatne, rolników jak również i emerytów. Dla każdego klienta postaramy się znaleźć korzystną oferetę.\nKredyty, Pożyczki, Leasing, ubezpieczenia, faktoring itp.. Oferta wielu banków oraz firm pozabankowych w jednym miejscu. Dla osób indywidualnych, rolników, prowadzących działalność czy nawet od pierwszego dnia prowadzenia działalności.\nKredyt/pożyczka - spłacony/a wcześniej?\nKlienci którzy spłacili wcześniej zobowiązanie mogą starać się o zwrot prowizji bankowej. W dzisiejszych czasach banki czy firmy pożyczkowe naliczają spore kwoty prowizji za uruchomienie kredytu,a tym samym bank nalicza klientom odsetki od prowizji.\nW przypadku wcześniejszej spłaty kredytu nie wszyscy wiedzą, że można odzyskać część naliczonej prowizji, część z kwoty ubezpieczenia (jeśli takowe klient wybrał). Skontaktuj się z nami, a poinformujemy Cię jaka kwota przysługuje ci do zwrotu. Nasze biuro kredytowe OPUS pomoże ci odzyskać pieniądze które się tobie należą.\nTwoje długi sprzedane zostały firmie windykacyjnej?\nW dość szybki tempie wzrasta ilość zadłużeń które sprzedane zostały funduszom windykacyjnym.\nNie wiele osób wie o przysługującym im prawie i obronie takich praw w Sądzie i nie robi z tym nic, a to błąd.\nJeśli otrzymałeś nakaz zapłaty z Sądu, nie wiem co z tym zrobić, nie czekaj i skontaktuj się z nami.\nBiuro Kredytowe OPUS 87-100 Toruń\nul. Janiny Bartkiewiczówny 89/4\nTelefon tel. 579-938-949\nMagdalena Żarska 793179115\nGodziny otwarcia biura od 10 - 17\nBiuro Kredytowe OPUS © Copyright 2018. Wykonanie: DG-1


Tuż przed świętami Wielkiej Nocy, w ostatni dzień nauki, społeczność szkoły spotkała się w siedzibie Cechu, by złożyć sobie życzenia. Gospodarzem spotkania był Samorząd Szkolny, który zarządził, by uczniowie wykonali wszystkie potrawy. Benek z I b ? jako jedyny adept kucharstwa ? dyrygował gotowaniem żurku, najwierniej sekundował mu Tomek przyszły mechanik samochodowy.\nPo kilku słowach wprowadzenia w duchowość świąt wielkanocnych uczniowie zaprosili wszystkich do modlitwy, zwyczajowo poprowadził ją ks. Janusz katecheta, a Prezes Zarządu Cechu i Pani Dyrektor składając życzenia podkreślali swoje uznanie dla Szkolnego Samorządu za taką inicjatywę. Składano sobie życzenia dzieląc się jajkiem. Atmosfera świąt zaczynała niepodzielnie królować. Wreszcie nauczyciele wraz z Panią Dyrektor, uczniowie oraz członkowie Zarządu usiedli do zastawionego stołu . Smakowity żurek, a potem pyszne sałatki i ciasta zadowoliły wszystkich. Podobnie jak w czasie świąt radość bycia we wspólnocie mieszała się niedogodnością przejedzenia, ale był to jeszcze jeden znak , że tradycja została dochowana.\nŻyczą w imieniu Zarządu, Kierownictwa i Pracowników\nCechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorczości w Zakopanem\nEwa Zydroń Franciszek Kaletka\nw Zakopanem ogłasza nabór do klas pierwszych 2012 / 2013\n?WYBIERAJĄC DOBRY ZAWÓD\nWYBIERASZ SWOJĄ PRZYSZŁOŚĆ ?\nZasadnicza Szkoła Zawodowa Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorczości rozpoczęła swoją działalność w roku szkolnym 2011/2012. Obecnie uczy się w szkole 40 uczniów w 2 oddziałach wielozawodowych. Siedziba szkoły znajduje się w Cechu Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorczości\nw Zakopanem przy ul. Gimnazjalnej 1. Miejscem prowadzenia zajęć lekcyjnych jest Zakopiańskie Centrum Edukacji (TTA), ul. Kasprusie 35a w Zakopanem. Zasadnicza Szkoła Zawodowa Cechu Rzemiosł Różnych\ni Przedsiębiorczości jest bezpłatną niepubliczną szkołą, która otrzymała uprawnienia szkoły publicznej dnia 01.09.2011r.


Lokal usługowy z rynku wtórnego na wynajem Pilzno - Lokal usługowy Podkarpackie\nDo wynajęcia lokal o powierzchni 489 m2, położony przy ruchliwej ulicy w centrum Pilzna 500 metrów od drogi E94 i 1000 metrów od rynku w Pilźnie. Wejście od ulicy prowadzi bezpośrednio na salę handlową. Media: prąd, woda, telefon, ogrzewanie własne, alarm, internet. Pomieszczenia wykonane w wysokim standardzie. Przed budynkiem duży parking! Ze względu na bardzo atrakcyjne położenie lokal nadaje się na prowadzenie różnego rodzaju działalności, np.: usługi lub szeroko pojętą działalność handlowa. Oferta szczególnie polecana partnerom sieciowym! W przypadku długoterminowej umowy możliwość negocjacji ceny wynajmu. Podana kwota jest ceną netto. Polecam i zapraszam na prezentację!\nNr oferty: LW 12009\nNumer oferty w agencji: BEST-LW-12009\nNumer ogłoszenia w szybko.pl: 14361853\nProszę o kontakt telefoniczny w sprawie oferty https://nieruchomosci-podkarpackie-24.pl/14361853. Jestem nią zainteresowany.\nLokal usługowy z rynku wtórnego na wynajem Pilzno\nnieruchomosci-podkarpackie-24.pl / 14361853


do - Accio\nWysłany: Sob 1:53, 05 Kwi 2014 Temat postu: czy niewspĂłĹĹźycie w tej sytuacji moĹźe byÄ podstawÄ\ntzn czujÄ Ĺźe coĹ w niej jest ale nie jest twarda jak kamieĹ [link widoczny dla zalogowanych] Kosmetyczka moze wyciÄ\n->Crow0 pewnie chodzi Ci o to : Poza tym jest gieĹda Lobby BiuĹciastych. a ja nie robiÄ mu orala chociaĹź chciaĹabym pietruszka ja bym na twoim miejscu wybraĹa L-karnityne takie moje zdanie [link widoczny dla zalogowanych]\nPozatym nie mieli czasu nawet na obcinanie wiec nalozyli mi odzywke... Na tabletkach uspokajajÄ\ncych znam siÄ tyle, co kiedyĹ podbieraĹam cioci - jakieĹ zioĹowe chyba to byĹy Ale wydaje mi siÄ Ĺźe jeĹli by nawet wzmagaĹy gĹĂłd, to nie koniecznie musi to szkodziÄ przy bulimii, bo przecieĹź gĹĂłd a apetyt to dwie rĂłĹźne sprawy Wybudzanie jest OK - po prostu budzisz siÄ, otwierasz oczy i znĂłw przysypiasz. Jem praktycznie to co zwykle tyle ze O slodyczy. Wystarczy kropelka i nie ma problemu SkutkĂłw ubocznych nie odczuwam, stosujÄ na noc, na zmianÄ. OBNIĹťENIE POPEDU w tym wieku nie jest normalne chociaz prawdopodobne. kurcze wpierw byĹo mi lepiej a teraz jakoĹ mi nie wskakuje nick i jestem goĹÄ\nmialam piaskowanie 2 miesiace temu i wydalam ponad 150 zl, [link widoczny dla zalogowanych] MoĹźe mi siÄ uda!!!\n..... no i ÄwiczyÄ (to moĹźe juĹź tak fajnie nie brzmieÄ dla kogoĹ - ale tutaj wystarczy ok. Znowu poszĹam do chirurga, miaĹam zabieg tyle Ĺźe bez zakĹadania szwĂłw i przez rok byĹo ok aĹź do teraz. DĹuĹźszy proces, ale przy cienkich wĹosach mniej drastyczny. stan idealny [link widoczny dla zalogowanych]\nkinsit Ty miaĹas aparat tylko na zrost kosci pniewaz mialas zlamana kosc i bolu takiego nie mialas,a te 7mm.to jest nic w przeciwienstwie do wydluzaniu, lub korekty kolana,albo np. Podam obwody ud po gĹodĂłwce to zobaczysz Najgorzej ucierpiaĹ mĂłj brzuszek, poniewaĹź wyglÄ\nĹźy :/ Mozart Requiem d-moll, 25 Symfonia Zycie Jezusa, zycie Mahometa To jest czas dla tych co najbliĹźej serca czytaj dla rodziny. moze ktorys wolny ,inteligentny i niebanalny pojedzie ze mna na wycieczke .\nCos tak jak kontrakt - ale nie k**ewstwo. napisz swoje opinie, prosze.\noczekiwaĹ klientĂłw . [link widoczny dla zalogowanych] Sporo czasu minelo.\nsiemka???? Duzo spaceru i duzo zabawy z Synem na swiezym powietrzu. To narazie. - cyrkonie + 1zl szt Pa pa [link widoczny dla zalogowanych]\naalbo ja nie rozumiem albo cos : Dieta i aeroby odpadaja bo juz jest niedowaga. Oj nie wiem Oktavko czy to tak bardzo aktywnie, siedzenie w domu i nawet z tej pozycji prowadzenie firmy to dla mnie jak morderstwo ...WolaĹabym polatac po lesie, popĹywaÄ pontonem czy...mam tyle atrakcji w zasiÄgu rÄki a mogÄ tylko na nie popatrzeÄ. Dieta ta nie dopuszcza picia Ĺźadnych napoi alkoholowych. Sama mam kolczyk w pÄpku dopiero od paru dni i musze przyznaÄ ,Ĺźe jestem bardzo zadowolona. Dziaki Jestem na Meridii od 1,5 miesiÄ\nusĹugÄ nieudanego farbowania wystawiĹa rachunek 200 PLN!!! [link widoczny dla zalogowanych] MyslaĹam, ze mam wrodzony talent, ale nie byĹo tak latwo jak mi siÄ wydawaĹo, instruktorka wiele wymagaĹa, pracowaĹam na ludziach, wiÄc spora odpowiedzialnoĹÄ...Z czasem wszystko przychodziĹo Ĺatwiej i czuĹam siÄ z kaĹźdym dniem pewniej.\nto sie dowiesz ile czego mozna jesc i jak zwiekszac ilosc poszczegolnych skladnikow. Co siÄ dzieje????Pustki takie!!!!Wszystkim przed i po opracji ĹźyczÄ duĹźo zdrowia w Nowym Roku. Nie mam na dziĹ Ĺźadnych planĂłw, wiÄc muszÄ coĹ wykombinowaÄ. A kurcze jest tu ktos z LECCE lub okolic Pozdrawiam wszystkie mamy na forum [link widoczny dla zalogowanych]\nspacjalny pĹyn, ktĂłry zmywa kolor. Moja wariacja Atkinsa jest z zalozenia krotkotrwala wiec musze Cie zmartwic ale nie widze u siebie zadnych oznak braku witamin.Co wiecej moja skora wyglada po 3 tygodniach tej diety idealnie. Chce kotka Ostatnio szukaĹam czegoĹ dla siebie by podnieĹÄ kwalifikacje i natrafiĹam na oĹrodek szkoleniowy Pro Activ gdzie oprĂłcz rĂłĹźnych kursĂłw w tym fryzjerstwa moĹźna mieÄ szkolenie za darmo jeĹli jest siÄ zarejestrowanym w UP jako bezrobotny. Mialam nadzieje ze to mnie uwolni - zamkne jeden rozdzial i otworze nowy. ByĹ to styczeĹ. uzupeĹnic magnez i potas oraz witaminy z grupy B


Ruszyła letnia wyprzedaż na Steamie | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 12 lipca 2012, 20:05\nRuszyła letnia wyprzedaż na Steamie, w ramach której przeceniono setki gier. Promocje potrwają do 22 lipca, więc łowcy okazji powinni ruszyć na poszukiwania ciekawych tytułów i trzymać rękę na pulsie. Oferty będą bowiem zmieniały się każdego dnia.\nW najbliższych godzinach można kupić za grosze Portal 2 (ok. 16 zł), Might & Magic: Heroes VI (ok. 63 zł), Legend of Grimrock (ok. 18 zł), Total War: Shogun 2 (ok. 42 zł), Terraria (ok. 10 zł), Crusader Kings II (ok. 42 zł) oraz Indie Bundle I (ok. 29 zł), zawierający parę gier niezależnych: Anomaly: Warzone Earth, Cave Story+, Edge, Lone Survivor i The Backoning.\nW tym roku Steam przygotował parę niespodzianek. Na stronie platformy można wybrać ofertę, którą chcemy zobaczyć w następnej kolejności – w tej turze rywalizują ze sobą Batman: Arkham City (-66%), Saints Row: The Third (-75%) oraz Wiedźmin 2: Zabójcy Królów (-60%). Oprócz tego, trwają tak zwane „szybkie przeceny”, dotyczące gier Deus Ex: Bunt Ludzkości (ok. 25 zł), SpaceChem (ok. 10 zł), Rayman Origins (ok. 63 zł) i Mafia II (ok. 31 zł). Każda z nich będzie dostępna taniej tylko przez kilka godzin.\nPoza tym dostaliśmy to co zwykle: dzienne przeceny, które będą zmieniały się co 24 godziny do 22 lipca, oraz pakiety gier niezależnych i różnych wydawców (wśród nich są Paradox Interactive, THQ, Sega, 2K, Telltale Games i wielu innych). W zalewie tak wielu okazji każdy znajdzie coś dla siebie. Najciekawszymi znaleziskami możecie podzielić się z innymi w komentarzach lub w wątku na naszym forum, który skupia poszukiwaczy najlepszych ofert.\nLetnia wyprzedaż na Steam


Apartament 2-pokojowy 7-osobowy Poronin, w Poroninie\nPoronin - Apartament 2-pokojowy 7-osobowy\nKlimkowa Chata oferuje noclegi w pokojach 2, 3 osobowych oraz apartamentach 4, 7 osobowych. Nadaje się na wypoczynek dla par a także rodzin. Mamy tu bezpłatne Wi-Fi oraz parking. Na posesji dostępne jest miejsce na grilla i trampolina dla dzieci.\nCały domek, osobne wejście z głównej drogi, Parking, super warunki!!! za tak niską cenę Do wynajęcia SUPER domek w Białce Tatrzańskiej Tanio!!!:) Zima SUPER TANIO !!! DZWOŃ PO SZCZEGÓŁY 500 005 403 domek przystosowany jest na max 8 osób, w\nNoclegi przy ul. Krzeptówki w domkach góralskich i apartamentach. Nadają się dla par, rodzin i wypoczynek ze znajomymi. Mamy tu dostęp do Wi-Fi i bezpłatny parking. Domki i apartamenty są wygodne i komfortowo wyposażone, skorzystamy tu z przechowalni nart.


Świętujemy 11 urodziny naszego Gabinetu!\nCzy wiesz już, jaki prezent na Święta podarujesz bliskiej osobie?\nCzy wiesz, że Salon Vita ma już 10 lat?\nKochani Klienci, dzięki Wam możemy rozwijać się i świętować już 11 urodziny. Dziękujemy, że z nami jesteście! Z tej okazji październik ogłaszamy miesiącem urodzinowym! Przygotowaliśmy dla Was oferty, pakiety i extra zniżki! A wszystko to do 31.10.2017r.\n1. Skinshooter HC3 Klapp + kwas migdałowy 300 zł 200 zł\nPołączenie kwasu migdałowego o działaniu rozjaśniającym, wzmacniającym i regulującym z koktajlami do mezoterapii igłowej Clinical Care Klapp da efekt silnego nawilżenia, napięcia i widocznego zagęszczenia skóry. Warto!\n2. Nowość! Zabieg BODY DETOX RITUAL THALION 250 zł 170zł!\nNowatorski masaż THALION, który łączy w sobie trzy rodzaje ruchów: stymulacje, ruchy drenujące oraz ujędrniające. Masaż efektywnie zwiększa mikrocyrkulację, polepsza dotlenienie komórek, likwiduje zastoje limfatyczne i wodne. Wydatnie wspomaga kuracje oczyszczające, antycellulitowe i ujędrniające.\nRytuał zabiegowy przeznaczony do rozwiązywania problemów cellulitu naciekowego, przetrzymywania wody, depozytów tłuszczu. Poprawia mikro-krążenie, redukuje zawartość wody wewnątrz nacieczonej tkanki. Pobudza drenaż i eliminowanie toksyn, ogranicza stagnację płynów i zmniejsza widoczność pomarańczowej skórki. Duża zawartość soli mineralnych i witamin zapewnia skórze doskonałe nawilżenie, sprężystość i zwartość. Wspaniałe rezultaty osiągane w zabiegu są wynikiem specjalistycznej techniki masażu detoksykującego DETOX BODY MASSAGE.\n3. Endermologia LPG 11 zabiegów + 1 zabieg Express Slim = 800 zł!\nDobrze znana i zarazem bardzo lubiana metoda modelowania sylwetki, redukcji cellulitu i poprawy jędrności skóry. Endermologia LPG zapewnia znakomite efekty w przypadku otłuszczeń, które są oporne na działanie diety i gimnastyki. Mechaniczna stymulacja tkanki tłuszczowej prowadzi do ożywienia metabolicznego nieaktywnej tkanki tłuszczowej, uaktywnienia jej metabolizmu i stymulacji uwalniania tłuszczu. Zbita i stwardniała tkanka, która skupia komórki tłuszczowe ulega zmiękczeniu, co pozwala uwolnić i usunąć zlokalizowany i oporny na dietę i gimnastykę tłuszcz. Ponadto fibroblasty stymulują produkcję kolagenu i elastyny, co wzmacnia, napina i tonizuje skórę, a jednocześnie modeluje sylwetkę.\n4. Zabieg komponowany KLAPP - 110 zł\nNie wiesz, czego potrzebuje Twoja skóra? Nawilżenia czy działania normalizującego? A może brakuje jej energii, jest słabo dotleniona? Skorzystaj z rozwiązania jakie dają zabiegi komponowane KLAPP. Przez cały październik w stałej cenie 100 zł.\nZabieg komponowany to:\nprzygotowanie skóry (piling kawitacyjny/piling enzymatyczny)


Mieszkanie Sprzedaż, Tychy, W, 52.30 m2, 350000 zł\nSymbol oferty: ROM-MS-3442\n6 692,16 zł/m²\nSymbol oferty ROM-MS-3442\nSprzedaję mieszkanie w Tychach na osiedlu W w osiedlu zamkniętym, przy al. Witosa, na 2 piętrze 4 piętrowego bloku.\nMieszkanie zlokalizowane pod lasem, bardzo blisko do Jeziora Paprocańskiego\nSkłada się z salonu z balkonem, kuchni ze spiżarnią otwartej na salon, przedpokoju, sypialni i łazienki z wc.\nDo mieszkania przynależy miejsce w podziemnym parkingu z komórką lokatorską za dodatkową cenę 30 000 zł.\nOkna mieszkania wychodzą na dwie strony: kuchnia i sypialnia na północny wschód a salon na południowy zachód.\nDo dyspozycji lokatorów jest taras na dachu budynku.\nLokalizacja: 500 m do drogi krajowej nr 1, 300 m do Parku wodnego, 200 m park przy kościele Karoliny, 150 m do marketu spożywczego oraz kawiarni i restauracji. Cena do negocjacji. Zapraszam do kontaktu.


Śniadanie – najważniejszy posiłek dnia? – BioGol – bez syntetycznych dodatków\nŚniadanie jest często określane jako najważniejszy posiłek dnia. Czy faktycznie tak jest? Pierwsze doniesienia naukowe przedstawiały zależność miedzy jedzeniem śniadań, a nadwagą i otyłością dość jednoznacznie. Osoby, które nie jedzą śniadań mają znacznie częściej problem z nadmiarem zbędnych kilogramów. W ostatnich latach pojawiło się kilka innych publikacji, że wcale takiej zależności nie ma. No cóż to jest właśnie nauka… dużo zmiennych, które trudno uwzględnić i wyciągnąć z nich jednoznaczne wnioski.\nNie potrzeba jednak badań, żeby stwierdzić, że po 8 godzinach snu i 10-12 godzinach od ostatniego posiłku, organizm potrzebuje zastrzyku energii, żeby działać na pełnych obrotach. Po nocy magazyn energii dla tkanki nerwowej – glikogen wątrobowy – jest uszczuplony o nawet 80%. Chociażby z tego punktu widzenia śniadanie jest niezwykle ważnym elementem każdego poranka zapewniającym energię do pracy. Według badań przeprowadzonych w grupie dzieci, jedzenie śniadań ma wpływ na lepszą koncentrację, zapamiętywanie oraz zdolność nauki. Dodatkowo poranny posiłek ma wpływ na nastrój i zachowanie. Brak śniadań powoduje, że jemy większe posiłki w późniejszych porach, a dodatkowo mamy większą ochotę na podjadanie słodyczy oraz produktów wysokokalorycznych i tłustych.\nŚniadanie, według rekomendacji Instytutu Żywności i Żywienia, powinno dostarczać 25-30% całodziennej energii, czyli przy kaloryczności na poziomie 2000 kcal jest to 500-600 kcal. Niestety biegając za codziennymi sprawami, często nie mamy czasu żeby zjeść ten pierwszy pełnowartościowy posiłek i reagujemy ze znacznym opóźnieniem dopiero wtedy kiedy dopadnie nas pierwszy głód.\nSzybkim rozwiązaniem dla pełnowartościowego śniadania są proste i sprawdzone produkty takie jak musli oraz płatki., Możemy je przygotować z jogurtem, mlekiem, napojem roślinnym oraz różnymi dodatkami, suszonymi morelami, mango, owocami goji czy słonecznikiem. Obecnie wybór płatków jest bardzo szeroki, oprócz dobrze znanych płatków owsianych możesz sprawdzić płatki jęczmienne, amarantusowe, orkiszowe, jaglane albo ryżowe.\nPraktycznie wszystkie rodzaje płatków oraz musli charakteryzują się średnią gęstością energii, to znaczy, że w 100g dostarczają ok. 340-450 kcal. Węglowodany w nich zawarte, o średnim lub niskim indeksie glikemicznym, uwalniają się stopniowo, dostarczając energię przez kilka godzin. Produkty te zawierają również wysoką zawartość błonnika pokarmowego, który korzystnie oddziałuje na poranną perystaltykę jelit. Wszystkie rodzaje płatków są bogatym źródłem białka, najwięcej znajduje się w płatkach orkiszowych oraz owsianych – 13g na 100g produktu.\nW zależności od rodzaju płatków, zawartość składników odżywczych jest inna. Płatki amarantusowe są bogatym źródłem wapnia oraz żelaza. Płatki owsiane zawierają takie minerały jak: potas, żelazo, magnez, cynk, mangan oraz wit. B1 i B2. Płatki orkiszowe zawierają potas, fosfor, β – karoten oraz wit. B5. Płatki jęczmienne stanowią cenne źródło minerałów takich jak: potas, fosfor, magnez, żelazo, cynk oraz wit. z grupy B (B1, B2, B3).\nBiorąc pod uwagę zasady zdrowego żywienia i dostępne zalecenie, aby w zdrowej diecie spożywać mniejsze posiłki, ale z większą częstotliwością, jedzenie szybkiego pełnowartościowego śniadania opartego o płatki lub musli wydaje się najlepszym i najprostszym rozwiązaniem dla zachowania energii w ciągu dnia oraz zdrowia w późniejszym wieku #GramyOZdrowie #JestemBio #ZyjeszTakJakJesz


Przystąpili do Europejskiego Sojuszu na rzecz Czystego Wodoru - energiapress.pl\nPrzystąpili do Europejskiego Sojuszu na rzecz Czystego Wodoru\n15 października 2020 11:26\nSojusz European Clean Hydrogen Alliance (ECH2A) stworzony przez Komisję Europejską w lipcu br. ma wspierać tworzenie gospodarki opartej o czysty wodór\nWedług Komisji Europejskiej wodór jest paliwem, które przybliży Wspólnotę do osiągnięcia neutralności klimatycznej. Dla PGNiG, które chce zbudować cały łańcuch kompetencji związanych z produkcją i wykorzystaniem wodoru, oznacza to nowe możliwości rozwoju technologii związanych z zielonym wodorem i bezpośredni wpływ na unijne regulacje w tym zakresie - informuje spółka.\nW komunikacie prasowym informuje, że Sojusz European Clean Hydrogen Alliance (ECH2A) stworzony przez Komisję Europejską w lipcu br. ma wspierać tworzenie gospodarki opartej o czysty wodór. To platforma szerokiej współpracy przy tworzeniu całego wodorowego łańcucha wartości, która ma umożliwić zbudowanie w ciągu trzech dekad wodorowego ekosystemu w Europie.\n– To ważny krok PGNiG w kierunku realizacji naszych strategicznych planów związanych z wodorem i kolejny przykład zaangażowania w rozwój rynku wodorowego. Przyłączenie się do sojuszu stworzonego przez Komisję Europejską pozwoli nam czerpać z wiedzy i doświadczenia obecnych w nim partnerów, realizujących już działania związane z czystym wodorem. Aktywny udział w sojuszu pozwoli nam także na realny wpływ na tworzenie unijnych regulacji związanych z rozwojem technologii wodorowych, na włączenie się w proces transformacji sektora energetycznego na poziomie europejskim – skomentował Jerzy Kwieciński, prezes Zarządu PGNiG.\n- Energetyka wiatrowa wkrótce z nowymi regulacjami prawnymi\n- Rusza budowa pierwszej stacji tankowania wodoru dla pociągów\nDo sojuszu ECH2A przystąpiło już ponad 250 przedsiębiorstw, wśród nich największe światowe koncerny energetyczne, ale także przedsiębiorstwa z wielu innych branż. Wśród członków są także instytucje rządowe i samorządowe, naukowe, finansowe, a także organizacje pozarządowe.\n– Wcześniej, w lipcu, wraz z ministrem klimatu Michałem Kurtyką i wiceministrem Ireneuszem Zyską oraz największymi polskimi firmami z branż energetycznej i transportowej, PGNiG podpisało list intencyjny o ustanowieniu partnerstwa na rzecz budowy gospodarki wodorowej i zawarcia sektorowego porozumienia wodorowego. Natomiast we wrześniu przystąpiliśmy do stowarzyszenia Hydrogen Europe, które daje wiele możliwości wsparcia naszych działań badawczo-rozwojowych związanych z wodorem – przypomniał prezes PGNiG.\nEnergetyka wiatrowa wkrótce z nowymi regulacjami prawnymi\n30 października 2020 11:26\nPełnomocnik rządu ds. OZE i wiceminister klimatu Ireneusz Zysko poinformował, że...


The Łoś - Andrzej Boruszewski - ebook - Legimi online\nThe Łoś ebook\nNie, nie śniła mu się, w każdym razie nic mu o tym nie wiadomo. Dlaczego więc o niej pomyślał, gdy się obudził? Przecież nie z powodu wyrzutów sumienia, bo tych nie powinien mieć. Nie powinien, czyli ma? Do diabła z tym. Jest środek lata, dokładnie dwudziesty lipca, przez ostatnie dziesięć lat nikt nie zginął, nikogo nie zamordowała żadna stara baba i żaden pieprzony łoś – to są wystarczające powody, żeby się uśmiechnąć do pękniętej żyłki Tomczewskiej. Na sali sądowej doprowadził ją do takiego stanu, że dostała wylewu i jeśli teraz w ogóle gdzieś miesza, to w ośrodku leczniczo-rehabilitacyjnym. Jedyne, co może zrobić, to podciąć komuś nogę albo napluć do kawy. Nie udowodnił kobiecie winy, ale przynajmniej pozbył się jej z miasta. Łosia chyba też, skoro od tego czasu w Typinie panuje spokój. W Typinie tak, ale nie w jego głowie. To przez ten sen. Grzmoty, błyskawice, jakieś krzyki, wrzaski, szczęk żelaza… Nie miał pojęcia co to było. I po to po aferze z Tomczewską zgodził się iść na emeryturę, żeby teraz psuły mu humor takie głupie sny?\nW przeciwieństwie do Judyma, Grzegorczyk obudził się w wyśmienitym nastroju. Była to swego rodzaju ironia losu, bo to Judym od dziesięciu lat był emerytowanym policjantem, a Grzegorczyk od roku podkomisarzem w stanie jak najbardziej czynnym, a nie odwrotnie, więc to temu drugiemu powinny spędzać sen z oczu rozkładające się ciała, niewykryci sprawcy najokrutniejszych morderstw i tym podobne historie, a największym zmartwieniem tego pierwszego powinno być to, czy rybki dzisiaj będą brały, czy nie. Powód wystąpienia tej anomalii przyrodniczej był bardzo prosty: odkąd Judym poszedł na emeryturę, Typin zaczął przypominać miasteczko z filmu „Wiosna, panie sierżancie”. Z jedną wszakże różnicą. W przeciwieństwie do sierżanta Władysława Lichniaka, podkomisarz Jan Grzegorczyk był w posiadaniu żony. Chociaż, prawdę mówiąc, w tej chwili to ona posiadała jego. On był jej wierzchowcem, a ona jego jeźdźcem. Zapewne dogalopowaliby do celu, gdyby nie zadzwonił telefon.\n– Grzegorczyk, słucham.\n– Siedzi szef?\n– To i lepiej.\n– Nie dowcipkuj, gadaj o co chodzi.\n– Zapraszam na pizzę na Ułańską.\nW głosie aspiranta Michalaka było coś takiego, że podkomisarz go nie wyzwał za głupie żarty, lecz zapytał:\n– Zdziwi się szef, jak bardzo.\n– Zaraz tam będę.\nPo tym oświadczeniu Grzegorczyk szybko się rozłączył. Powodem były otwierające się do protestu usta Barbary, jego żony. Od ciekawości, co się stało, większy był lęk, że jego podwładny usłyszy jej pełne wyrzutu słowa „ależ misiaczku, nie możesz mi teraz tego zrobić”.\nNa przeklinanie Grzegorczyk nie chciał tracić czasu, więc przeklinał myjąc się i ubierając. Gdy wychodząc z domu trzasnął drzwiami, miał gdzieś, czy przerwał komuś sen przyjemny, czy przeciwnie. Opanował się dopiero na pierwszym piętrze, ale tylko dlatego, że jego blisko czterdziestoletniemu ciału zabrakło siły do szybkiego, a więc i głośnego zbiegania po schodach. Dokąd zresztą miał się śpieszyć? Jeszcze dziesięć minut temu był głupi i miał matkę, teraz jest już tylko głupi, nadzieję na drugie dziesięć lat spokoju diabli wzięli.\nPrzed dwupiętrowym domem, pod który po dwudziestu minutach zajechał, stał już radiowóz i karetka pogotowia. Po lewej stronie budynku wybudowała się niedawno nieduża hurtownia papiernicza, a po prawej dziczało dziesięć arów czekając na chętnego, który by je kupił i też coś na nich postawił. Z tyłu rosło sobie spokojnie osiem jabłoni, pozostałość po sadach, którym jeszcze dwadzieścia pięć lat temu nawet się nie śniło, że zostaną wycięte w pień, a na ich miejsce budowlańcy zasadzą betonowe domy i rozleją asfaltowe ulice. Te ostatnie bloki, jakie w Typinie postawiono z wielkiej płyty, rosły dumnie po drugiej stronie ulicy.\nLokal, do którego Michalak zaprosił Grzegorczyka, mieścił się na parterze budynku i miał więcej wspólnego ze zwyczajną piwiarnią niż pizzerią. Mimo to właściciel nazwał go Pizzerią Ułanów. Drugi człon nazwy brał się z adresu i nazwiska właścicieli (Łan), pierwszy z czegoś, po co mało kto tutaj przychodził, czyli z faktu, że w menu widniał płaski placek posypany pieczarkami, serem, cebulą i – w ilościach ascetycznych – upstrzony kawałkami szynki. Ten placek z jakiegoś powodu nazywano tu pizzą. Wystarczyło przeskoczyć przez trupa leżącego przed drzwiami i już można było zamówić sobie coś takiego albo coś innego, co w sumie nie miało większego znaczenia ani dla podniebienia klienta, ani dla jego żołądka. Podkomisarz kiwnął głową sanitariuszowi pilnującemu nieboszczyka i przeskoczył, ale nic nie zamówił. Rozejrzał się szybko po lokalu, podszedł do Michalaka i witając się z nim, zapytał: – Coś jeszcze, czy tylko tych dwóch? – Miał na myśli trupa przed drzwiami oraz tego leżącego między stołami i krzesłami, którego zobaczył przed chwilą.\n– Jest jeszcze trzeci, tutaj – za aspiranta odpowiedział ktoś, kogo nie było widać. Podkomisarz od razu domyślił się dwóch rzeczy: że głos należy do doktora Zarofa i że doktor jest za ladą barową, zapewne przy zwłokach. Podszedł tam, a wtedy doktor podniósł się i podał mu rękę na powitanie.\n– Wiesz już coś? – zapytał Grzegorczyk.\n– Nie wiem. Nie wiem, czy wiem – odpowiedział Zarof, a ponieważ podkomisarz milczał, mówił dalej: – Wygląda na to, że zabił ich piorun.\n– Jak to, piorun? – policjant bardziej oburzył się niż zdziwił. – Piorun w budynku?\n– No właśnie. Dlatego powiedziałem, że nie wiem, czy wiem.\n– A co wiesz?\n– Że wszyscy trzej zginęli od porażenia prądem i że mają ślady oparzeń przypominające Figurę Lichtenberga.\n– Co to za czort?\n– Coś, jakby oparzenie w kształcie paproci. Ci mają właśnie coś takiego. Zwykle są to znacznie większe ślady, ale jednak.\n– Ale jednak piorun? – nie dowierzał Grzegorczyk.\n– Wnioski zostawiam waszym specom. I pozwól, że się pożegnam. Nic tu po mnie, ich sercom już nic nie pomoże.\nGdy doktor wyszedł, Grzegorczyk zapalił papierosa, podszedł do aspiranta Michalaka i zapytał: – Techników wezwałeś?\n– Jasne. I posiłki. Zaraz będziemy tu mieli tłum gapiów.\nNie licząc dwóch nieżywych mężczyzn, w lokalu był tylko podkomisarz i młodszy od niego zarówno stopniem, funkcją, jak i wiekiem Michalak, dobrze zapowiadający się aspirant. Rozglądali się nieśpiesznie, jakby od niechcenia, Grzegorczyk żując gumę, a jego podwładny paląc papierosa. Drewniane stoły nie stały równo, niektóre krzesła były poprzewracane. Po rozlanym piwie i kawałkach pizzy można się było domyślić, przy którym stole siedzieli ostatni klienci Pizzerii Ułanów.\n– Co szef o tym myśli? – zapytał aspirant.\n– Że ten na zewnątrz też tu był, ale uciekł.\n– Nie za daleko.\n– Padł rażony piorunem – powiedział teatralnym głosem Grzegorczyk.\n– Nie wierzy pan w to?\nPodkomisarz prawie się zdenerwował.\n– A ty wierzysz?! Wierzysz, że w piękną lipcową noc wpadł do pizzerii piorun i dwóch ludzi zabił na miejscu, a trzeciego dopadł przy próbie ucieczki?\n– No, taka piękna to ona znowu nie była, trochę padało. Zapowiadali nawet burzę.\n– Zapowiadali, zapowiadali! A była? O ile wiem, tylko padało, a deszcz nie zabija.\n– No nie – nieśmiało odparł aspirant, ale podkomisarz w jego głosie usłyszał inne treści niż te, które wyraziły słowa, bo powiedział:\n– Nawet nie myśl, że będę rozpatrywał taką hipotezę. Powiedz lepiej kto znalazł zwłoki.\n– Żona właściciela. To ten za barem. Andrzej Łan. Przyszła wczesnym rankiem, gdy się obudziła, a jego wciąż nie było. Często siedział z klientami do późna, ale nigdy do rana. Zeszła, zobaczyła, zadzwoniła na pogotowie, oni do nas…\nPodkomisarz przerwał wyliczankę: – Gdzie jest teraz?\n– W domu. To znaczy na górze, bo oni tu mieszkają. Zarof dał jej coś na uspokojenie i zadzwonił po kogoś z rodziny. Zabronił jej tu przychodzić.\nGrzegorczyk pochwalił Michalaka, ale tylko w myślach. Od czasu do czasu łapał się na tym, że traktuje podwładnych, jak kiedyś jego traktował Judym. W milczeniu podszedł do ciała leżącego między dwoma stołami i ukucnął. Mężczyzna leżał na wznak, ramiona miał rozrzucone na boki, bluzkę na krótki rękaw rozpiętą całkowicie. Nieowłosiona klatka piersiowa nosiła wyraźny ślad oparzenia oraz coś, co od biedy przypominać mogło tatuaż w kształcie małej paproci.\nDomyśliwszy się, co teraz podkomisarz chciałby wiedzieć, Michalak powiedział: – Ten za barem dostał w czoło.\n– A ten na dworze w plecy?\n– Wszyscy trzej mają te paprotki?\n– Jakby się umówili.\n– Znasz któregoś?\n– Nie – odparł aspirant i uprzedzając pytanie podkomisarza, powiedział: – Dokumenty i komórki zabezpieczyłem.\n– Jest tam coś ciekawego?\n– Jakieś zdjęcia rodzinne, trochę muzyczki, raczej do niczego nam się to nie przyda. Chyba, że tego na zewnątrz ktoś skroił, bo przy nim nie znalazłem ani dokumentów, ani telefonu. Jeśli…\n– Trzeba przeszukać teren i śmietniki. Nie zdziwiłbym się, gdybyśmy znaleźli portfel bez kasy, ale z dokumentami.\nAspirant wrócił do przerwanej myśli: – Jeśli ktoś mu skroił komórkę, to może próbować ją sprzedać.\n– A my możemy mieć szczęście i dobrać się do tego, kto był tu przed nami – o to ci chodzi?\n– Nie inaczej, szefie.\nGrzegorczyk uśmiechnął się bardzo, bardzo delikatnie i rzekł: – Do otwarcia sklepów jest jeszcze sporo czasu. Weźmiesz kogoś do pomocy i przeszukacie okolicę. Daj mi dokumenty tych dwóch. Ktoś musi powiadomić rodziny. Przy okazji zapytam o tego trzeciego. Być może to ich kumpel.\nNic więcej nie było do powiedzenia i zrobienia. Pozostało im czekać aż przyjadą technicy i liczyć na to, że coś znajdą. Byli skazani na wiedzę anatomopatologa i spostrzegawczość okolicznych mieszkańców. Przede wszystkim jednak musieli mieć dużo szczęścia, bo bez niego najlepszy sprzęt, najlepsze oko i najlepsze ucho nie zdadzą się na nic.\nRówno z technikami przyjechał prokurator Cichocki.\n– Co tu mamy? – zapytał podając rękę najpierw Grzegorczykowi, a potem Michalakowi.\n– Wygląda na to, że potrójne morderstwo.\n– Morderstwo? Na razie, panie podkomisarzu, to ja tu widzę tylko trzy trupy, jeśli mamy – a powinniśmy – trzymać się faktów. Był tu już jakiś lekarz?\n– Tak, Zarof.\nGrzegorczyk kiwnął głową Michalakowi, żeby przejął rozmowę.\n– Według niego mógł to być piorun.\n– A nie mówiłem? – ucieszył się Cichocki.\n– Panie prokuratorze – do rozmowy wrócił Grzegorczyk – bądźmy szczerzy, skąd w pizzerii miałby się wziąć piorun?\n– O to pioruna pan pytaj, ja się na piorunach nie znam.\n– To może, zanim definitywnie zamkniemy dochodzenie, niech medyk sądowy zbada ciała?\nCichocki zagryzł dolną wargę. Po kilku sekundach wypuścił ją na wolność i rzekł: – Dobra, będzie sekcja. Macie trzy dni na dostarczenie mi dowodów, że to mogło być morderstwo. Pomimo, że w nocy lało, czyli pewnie była burza, a lekarz z pogotowia powiedział, że tych trzech zginęło od porażenia prądem. Owocnej pracy, cześć wszystkim.\nW takich sytuacjach Grzegorczyk zawsze miał ambiwalentne uczucia. Z jednej strony wściekał się na lenistwo i niekompetencję Cichockiego, a z drugiej cieszył się, że ten nie będzie mu przeszkadzał chociaż przez trzy dni. Wymienił z technikami porozumiewawcze spojrzenia i też wyszedł na zewnątrz. Obserwując odjeżdżającego prokuratora, a potem swoich mundurowych kolegów sprawnie radzących sobie z gapiami, rozmyślał nad tym, co go czeka. Przede wszystkim spotkanie z rodzinami denatów. Musi nie tylko powiadomić matki, żony i kochanki, ale też przesłuchać te wszystkie zrozpaczone i wstrząśnięte osoby. Nieboszczycy być może mieli wspólnych wrogów, może nawet jednego, który – tak się złoży – nie będzie miał alibi na noc z dziewiętnastego na dwudziestego lipca. Trzeba też będzie porozmawiać z mieszkańcami najbliższych bloków. Bardzo możliwe, że ktoś widział kogoś albo coś podejrzanego. Ale to później, teraz rodziny.\nPawła Jesionkę bolała głowa. Tak zwyczajnie, z przepicia. Zwlókł się z łóżka i zataczając się poszedł do ubikacji. Nie zamknął za sobą drzwi, bo nie było po co. Już od pięciu lat mieszkał sam. Kumple mówili mu, że to nie skończy się dobrze, ale on im nie wierzył. Mieli rację, nie pasowali do siebie z Alicją. On wprawdzie malarz, ale tylko pokojowy, a ona śpiewu, ale jednak nauczycielka – różnica klas okazała się nie do pokonania. Było, minęło, ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy, jak śpiewał poeta. Spróbował zagwizdać. Okazało się, że na to jest jeszcze za wcześnie. Nie zrażając się tym, kontynuował opróżnianie pęcherza i nieśpiesznie planował dzień. Zacznie od tego, że się czegoś napije. Potem zdrzemnie się z godzinkę albo dwie, a jak się obudzi, dziewiąta będzie jak znalazł. Czeka na nią już od wczoraj. A może dzisiaj? W każdym razie od momentu, kiedy przed Pizzerią Ułanów natknął się na tego zalanego w trupa jegomościa kurczowo ściskającego w dłoni komórkę. Ciężko było, ale w końcu się udało – wyrwał mu ją i teraz jest jego. Już wtedy wiedział, co z nią zrobi – sprzeda w komisie na Mickiewicza. A jak tam nie kupią, to pójdzie na Sienkiewicza. Tam mniej płacą, ale nie robią ceregieli. To się nazywa mieć fart: nie dość, że w pizzerii nie wydał ostatnich pięciu złotych na piwo na dobicie, to jeszcze wzbogacił się o komórkę. Przepłukać gardło miał wielką ochotę, ale bał się, że pijak się ocknie, wróci do lokalu i jakimś głupim a złośliwym zbiegiem okoliczności wyda się kto mu skubnął telefon i portfel. Portfel – jak mógł o nim zapomnieć? Z nerkami może i wszystko w porządku, gorzej z głową: coraz częściej łapie się na tym, że jego czterdziestoletni mózg zachowuje się, jakby był co najmniej dwadzieścia lat starszy. No więc portfel – gdzie on jest? Tam, gdzie i komórka, w którejś z kieszeni spodni. Wyszedł z ubikacji i podreptał do pokoju. Brudne dżinsy leżały na podłodze. Musiał się schylić, za co zapłacił silniejszym bólem głowy. W dodatku nie opłaciło się, kieszenie były puste jak słoik Misia Puchatka. Skąd mu się wziął ten niedźwiedź? Pewnie z pustej półki, na której stały kiedyś książki, w tym te, które czytał kiedyś swoim dzieciom. Że też musiała mu się rzucić w oczy… A może by tak nie sprzedawać telefonu, tylko podarować synowi? Najpierw trzeba go znaleźć. Znaczy się telefon, bo gdzie syn mieszka, to dobrze pamięta. No tak, leży na stole, a obok niego ten cholerny portfel – zapomniał, jak po przyjściu do domu wyjął wszystko z kieszeni i położył na stole… Zrobi tak: jeśli w portfelu jest więcej szmalu niż warta jest komórka, to sprezentuje ją Michasiowi, a jeśli nie, sprzeda w komisie. I co my tu mamy? „Sorry synek, ale sam rozumiesz, za taki statek, jak ten, tatuś na pewno dostanie więcej niż te nędzne naderwane dwie dychy. A ponieważ nie wypada podarowywać dwóch nędznych, zwłaszcza naderwanych dych, tatuś zatrzyma je dla siebie, okej?” Cisza zabrzmiała jak aprobata, więc Paweł Jesionka odetchnął z ulgą i na powrót zagrzebał się pod kołdrę.\nObudził się tuż przed dziewiątą, jakby miał w głowie budzik. Umył się, a nawet ogolił, żeby wzbudzać większe zaufanie, po czym zapakował do wymiętej reklamówki zdobyczny telefon. Wtedy jego mózg zaczął nad czymś usilnie pracować. Jeszcze nie wiedział nad czym, ale doświadczenie mu podpowiadało, że wkrótce się przekona. I istotnie, nie minęło pół minuty i do jego świadomości dotarł sygnał: „wyrzuć kartę sim”. Wykonał rozkaz i dopiero wtedy poszedł na Mickiewicza do sklepu z komórkami. Był to całkiem porządny sklep chociaż mieścił się w piwnicy. Prócz telefonów i wszystkiego, co było potrzebne przeciętnemu i nieprzeciętnemu użytkownikowi telefonii komórkowej, sprzedawano tu także używane komputery, monitory, a nawet telewizory. Naprawiano też sprzęt elektroniczny, kserowano, drukowano, skanowano, bindowano i laminowano. W mieście śmiano się, że wkrótce będzie tam można także się ostrzyc, ogolić, a nawet zrobić manicure. Pawłowi Jesionce wystarczało, że skupują tu telefony komórkowe.\n– Witam szefa – przywitał się podając rękę sprzedawcy, młodemu chłopakowi w koszulce z nadrukiem wizerunku jakiegoś szarpidruta z gitarą.\nTen niechętnie podał swoją i zapytał: – W czym mogę pomóc?\n– Można na słóweczko? – odpowiedział Jesionka.\nChłopak westchnął i nieco się odsunął od dwóch klientów oglądających towar wystawiony w szklanej gablocie.\n– Mam statek na sprzedanie – rzekł Jesionka, gdy znaleźli się w bezpiecznej według niego odległości, po czym drżącą ręką wyciągnął z reklamówki telefon.\nChłopak nawet nie wziął go do ręki. Ledwie raczył na niego spojrzeć. Zapytał: – Ma pan dokumenty?\n– Dowodzik? A proszę bardzo – szybko i radośnie odrzekł Jesionka i sięgnął do tylnej kieszeni.\n– Mnie chodzi o dokumenty telefonu – ostudził jego zapał sprzedawca. – Bez dokumentów nie kupujemy.\n– Przecież pan wie. Pudełko, gwarancja, dowód zakupu…\n– Zapodziały się. Jak mi Bóg miły, zapodziały się.\nChłopak ewidentnie stracił te minimum zainteresowania, jakie miał przed chwilą. Pokręcił przecząco głową i powiedział: – Kto jak kto, ale pan, panie Jesionka, nasz stały klient, powinien wiedzieć, że bez dokumentów nic tu się nie sprzeda.\n– Mistrzu złoty, przecież nie kradziona – próbował walczyć Jesionka. – Dowodzik jest, umowę się spisze i będzie cacy. Na lekarstwa potrzebuję, dużo nie chcę. A dokumenty na pewno się znajdą i wtedy je się doniesie.\n– Proszę powiedzieć „się” – odrzekł sprzedawca – żeby przyszło z telefonem, jak się dokumenty znajdą. Nie prędzej. – Był przemądrzały, złośliwy i mocno niezadowolony, bo jeden z klientów oglądających komórki właśnie opuścił przyjemnie chłodne wnętrze sklepu.\nJesionka nie miał innego wyjścia, jak pójść w jego ślady. Schował telefon do reklamówki i skierował swe niepewne kroki ku otwartym drzwiom. Wspinając się po schodach marzył o piwie. Chociaż jednym. Ledwie znalazł się na chodniku, dosięgło go lipcowe słońce. Zgodnie z przewidywaniami, nie miało litości. W przeciwieństwie do młodego mężczyzny, w którym Jesionka rozpoznał klienta ze sklepu.\nKlient zapytał: – Aktualne? – Ponieważ Jesionka nie od razu zrozumiał, o co mu chodzi i milczał, mężczyzna dodał: – No chce pan sprzedać, czy nie?\n– A, o komórkę się rozchodzi? Jasne, że aktualne. Patrz pan, jaki okręt. Można powiedzieć, że flagowy. Gdybym nie potrzebował na lekarstwa, to w życiu bym nie sprzedał.\nMężczyzna uśmiechnął się i rzekł: – Znam ja te lekarstwa. Pokaż pan to cudo.\n– Faktycznie, trochę niezręcznie by było. Chodźmy na ławeczkę.\nW tej części Mickiewicza chodnik był wyjątkowo szeroki. Zrobiono tu wiele, żeby ułatwić życie przechodniom, klientom sklepów i mieszkańcom okolicznych bloków, postawiono nawet kilka drewnianych ławek. Na jednej z nich usiadł Paweł Jesionka i nieznany mu ani z nazwiska, ani z widzenia młody mężczyzna. Ten pierwszy miał na sobie brudne dżinsy i dość czystą, ale za to pogniecioną kraciastą koszulę na krótki rękaw, a drugi rybaczki i błękitną bluzkę bawełnianą. Młody mężczyzna uśmiechnął się i powiedział:\n– No to chwal się pan.\nJesionka też się uśmiechnął, z tym, że trochę nerwowo, po czym niezręcznie wyjął z reklamówki komórkę. – Bezdotykowa – powiedział podając telefon swemu rozmówcy. – Jeden z nowszych modeli. Ma taką kamerę, że jak pan sfilmujesz swoją panią, to tak pięknie będzie wyglądała, że nie będzie wiedziała, co ma z wdzięczności zrobić.\n– W jakiej sieci chodzi? Ma simloka? Bo, że dokumenty się zapodziały to już wiem. Jak widzę ładowarka też.\n– Pan dyrektor włączy, pobawi się, rozejrzy się po telefonie… Co ja panu dyrektorowi będę opowiadał o jakichś tam simlokach.\n– Co najmniej z jednym pan skłamał, nie jest bezdotykowa, muszę się sporo nadotykać, żeby zrobiła, co chcę.\n– To jak z kobietą, nie? – zażartował Jesionka. – I to lepiej, że jest dotykowa niżby miała być niedotykalska, co nie?\n– Sto złotych – nieoczekiwanie powiedział młody mężczyzna, a sądząc po tonie jego głosu nie była to propozycja do negocjacji. Potem dalej sprawdzał działanie dotyku, aparatu i odtwarzacza mp3.\n– Pan dyrektor raczy żartować. Za taki statek sto złotych? Przecież ta komórka to pełny wypas. Prawie, że koszule prasuje. Gdybym nie potrzebował na lekarstwa…\n– To by jej pan nie sprzedawał, wiem. Sorry, ale nie mam czasu, sto i ani złotówki więcej. Muszę jeszcze ładowarkę dokupić, a do tego modelu tania nie jest.\n– Dorzuci dyrektor na piwo i umowa stoi.\n– Nie dorzucę i stoi. A wie pan prezes dlaczego?\nJesionka wiedział, więc tylko westchnął i odparł:\n– Niech będzie, z moją krzywdą.\n– Nie wnikam z czyją – odpowiedział na to mężczyzna i wyjął z kieszeni nowiutkie sto złotych.\nDwie minuty później na ławce Paweł Jesionka siedział już sam. Nie tryskał entuzjazmem, ale też i nie rozpaczał. W komisie na Sienkiewicza i tak by mu pewnie więcej nie dali, jeżeli w ogóle zapłaciliby gotówką, poza tym te sto złotych ma na czysto. W interes nie zainwestował nic, więc nie ma co narzekać, trzeba się cieszyć z wróbla w garści. A przede wszystkim pamiętać, żeby na drugi raz lepiej znać towar, który chce się upłynnić. Przecież nie wiedząc nic o telefonie, nawet tego, w jakiej sieci działa, wzbudzał uzasadnione podejrzenie. Każdy chociaż trochę logicznie myślący człowiek doszedłby do tego samego wniosku, do jakiego doszedł „dyrektor”: komórka w najlepszym razie została znaleziona, w najgorszym skradziona. Według Jesionki, jak się tak dobrze zastanowić, do sytuacji bardziej pasowało słowo „znaleziona”, bo przecież znalazł ją w dłoni tego zalanego w trupa miłośnika spania na deszczu, na którego natknął się w drodze do Pizzerii Ułanów. A może by tak tam teraz pójść na piwko i przy okazji wrzucić coś na ruszta, jakiegoś hamburgera, albo inną pizzę? Przecież to żadne ryzyko. Facet był tak pijany, że nawet nie reagował na deszcz, więc jak się dzisiaj skapnie, że nie ma komórki, to w życiu nie zgadnie, w jakim momencie swojej nocnej eskapady ją stracił. Nawet jak wróci do lokalu, to dlaczego jego, Jesionkę, miałby skojarzyć z jej utratą? Musiałby być jasnowidzem.


Gminno-parafialne uroczystości 101. rocznicy odzyskania niepodległości.\n“Starym Ojców naszych szlakiem\nwzięła Ta “Co jeszcze nie zginęła”!\n10 listopada 2019 r. w Sękowej miały miejsce gminno-parafialne obchody 101 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Uroczystość rozpoczęła się o godz. 16.00 w kościele parafialnym p.w. św. Józefa Oblubieńca NMP w Sękowej, Mszą św. którą koncelebrował ks. proboszcz Jacek Piróg w asyście ks. wikarego Arkadiusza Ołyńca. Zebrani w modlitwie złożyli hołd pokoleniom Polaków i uczcili pamięć narodowych bohaterów, którzy swoimi wysiłkami przyczynili się do odrodzenia Polski na mapie Europy. Po nabożeństwie głos zabrała Wójt Gminy Sękowa Małgorzata Małuch, która w przemówieniu powiedziała: „Dziś spotykamy się, aby uczcić wydarzenia, w wyniku których narodziła się Druga Rzeczpospolita. Spotykamy się, aby wspomnieć narodowych bohaterów, którzy swoimi wysiłkami przyczynili się do odrodzenia Polski”. Następnie wszyscy uczestnicy liturgii wysłuchali montaż słowno – muzyczny w wykonaniu uczniów ze SP w Siarach pod kierunkiem Mirosława Bogonia, a następnie odbył się niezwykły koncert ,,Mozart kontra Sinatra” pieśni patriotycznych w wykonaniu najmłodszych artystów ze SP z Siar i zespołu składającego się z mieszkańców całej gminy pod kierunkiem Mirosława Witkowskiego.\nW programie wystąpił Tomasz Kubala – gitara basowa, Piotr Przyrowski – gitara solowa oraz Mirosław Bogoń – instrumenty klawiszowe\nŚwięto Odzyskania Niepodległości stało się szczególną okazją do przemyśleń nad losami naszego narodu i jej obrońców a obecność mieszkańców, radnych, młodzieży i nauczycieli ze szkół prowadzonych przez Gminę Sękowa stała się dowodem naszej pamięci o ofiarach poniesionych w walce o niepodległość naszej ojczyzny. Wszyscy spotkali się po to, aby stać się strażnikami pamięci o naszych najlepszych i godnych najważniejszego szacunki patriotycznych tradycjach.\nUroczystość, na której wspólnie uczczono pamięć o walce, ofierze i poświęceniu zakończyło się złożeniem wiązanki kwiatów i zapalono znicze pod pomnikiem Chrystusa Zmartwychwstałego na cmentarzu parafialnym w Sękowej.\nFoto i wykonanie Krzysztof Sikora


Trzymetrypuchu - Blog\nNapisany przez Wujek, z 08-03-2010 21:02\nmamy drugi numer Poza Trasą, myślę że sporo lepszy od "jedynki", między innymi dzięki dyskusji jaka się toczyła na tym forum. Dzięki!\nOd dziś do kupienia w Empikach, Sklepach Podróżnika, ma też dojechać do Revoru w M1 w Krk, gdzie urzęduje nasz forumowy kolega Daniel\nW magazynie znajdziecie:\nSprzęt: Made in Poland - nieznane polskie marki nart FR\nSprzęt: Ludzie, style, sprzęt - 7 doświadczonych pozatrasowców opowiada o tym jak i gdzie lubią jeździć i jakiego potrzebują sprzętu (Andrzej Bargiel ski, Andrzej Jamrozik snowb, Andrzej Osuchowski ski, Irek Hordyczko ski, Marcin Kozieński snowb, Piotr Gąsiorowski telemark, Michał Ślusarczyk ski)\nRetro: Przybić piątkę Norheimowi - Erwin Gorczyca\nBezpieczeństwo: Gdzie freeriderzy tam lawiny - Kuba Radliński\nTechnika: Nielubiane śniegi - Michał Trzebunia\nTechnika snowb: Skutecznie i stylowo - Maciek Leszczyński forumowy Leszczu\nWyprawa numeru-Rumunia: Chillout w pełnym słońcu - Piotr Pinkas, fot Tomek Dębiec\nFreeride-Iran: Perski firn - Julien Rambaud\nWyprawa skiturowa-Laponia: Kopki w krainie Świętego Mikołaja - Kuba Radliński\nGaleria: Darek Orlicz, Zbigniew Szarzyński, Paweł Lachowski, Tomek Dębiec, Waldemar Czado\nSkialpinizm w Moku: Tatrzański Hardkor - Tomek Dębiec\nFreeride eksperyment: Akcja Jura - Tomek Dębiec\nTury - Tatry: 5 łatwych tur - Przemek "Przemski" Falczyński\nTura - Karkonosze: Skituring na pograniczu - Robert Róg\nFelieton: Bestiariusz górski, czyli kogo spotkasz poza trasą - Kuba Pertri\nZacznijcie od felietonu\nJak zawsze czekamy na propozycje artykułów, zdjęcia, pomysły etc. pod kątem kolejnych zimowych edycji. Piszcie na tomek@poza-trasa.pl\nJak przeczytacie drugi numer podzielcie się wrażeniami.\nKomentarze (11) Czytaj Więcej\nKashmir Freeride Trip 2010\nNapisany przez Wujek, z 12-01-2010 03:27\nKreślenie linii in progress, nie przeszkadzać ;)\n[28.01.2010] Wróciliśmy cali i zdrowi...\nKomentarze (13) Czytaj Więcej\n"Poza Trasą" Vol 1\nNapisany przez Wujek, z 29-12-2009 18:35\nJuż jest !!!!, własnie trzymam w łapkach najnowszy numer dwumiesięcznika "Poza Trasą".\nPierwsze wrażenie - Zajebiste :)\nNareszcie ktoś wpadł na pomysł gazety, gdzie freeride nie jest tylko dodatkiem. Co ważne "Poza Trasą" nie skupia się "na czym" poruszamy się po śniegu, tak więc narciarz ( też i ten ski-turowy) czy snowboardzista znajdzie swoje miejsce.\n"Jeden obraz tysiąc słów" - czyli to co rzuca sie nam w oczy, to niesamowite zdjęcia, na których zostało uchwycone "to coś" w freeridzie. W numerze znajdziemy także opisy wypraw, testy sprzętu, wywiady ( w Vol 2 wywiad z Jeremym Jonsem !!! ) oraz dział bezpieczeństwo, redagowany przy współpracy z TOPRem. Dodam że "Leszczu" ( rozkładówka Maćka na stronie 78-79 str. :) ) czy dr Kuba Petri znany pod pseudonimami "qubek" vel "bonhomme de neige" ( felieton na ostatniej stronie ) współtworzą pismo. Być może wkrótce, w przyszłych numerach znajdą się opisy z naszych wypraw tych dalszych i tych bliższych. (w tym numerze, wypad na Ukrainę)\nA więc, drodzy koledzy i koleżanki, do kiosków i Empików tak aby mi się nawet ostania sztuka nie zawieruszyła na półkach. Migusiem. :)\nKomentarze (14) Czytaj Więcej\n3, 2, 1, 0... sezon 2009/2010 otwieramy!\nNapisany przez milas, z 15-11-2009 17:53\nWeekend 17-18 października, a w Tatrach metr puchola. Ekipa czteroosobowa w składzie: Vas, Andrzej, Promil i ja niżej podpisany Milas stawiliśmy się na Hali Kondratowej. Nieubity śnieg dał nam popalić na tyle, że istotnym elementem była integracja z załogą schroniska (tu należą się pozdrowienia dla Basi). Zjazdy były krótkie, acz niespodziewanie treściwe. Niewypałem okazał się tylko kicker, pod którym na lądowaniu w pewnym momencie ukazała się... ławeczka:D Niespodzianką okazał się zjazd do samych kuźnic, który uwieńczyć już tylko można było misą w Kolibie.\nKilka zdjęc tutaj:\nNapisany przez milas, z 10-08-2009 17:08\nAssalamu Alaykum السلام عليكم\nrelacja z "nieśniegowego" tripa na Bliski Wschód\nKomentarze (35) Czytaj Więcej


Raj dla łakomczuchów - wywiad z Panią Ewą Sałek\nJedną z najsympatyczniejszych osób w naszej szkole jest bez wątpienia pani Ewa\n- ekspedientka i właścicielka szkolnego sklepiku. Każdy chyba to przyzna, że p. Ewa jest osobą bardzo uprzejmą, uśmiechniętą , z którą łatwo nawiązać kontakt. Postanowiłyśmy zatem przeprowadzić z panią Ewą wywiad i dowiedzieć się, co tak naprawdę sądzi o nas i o naszej szkole.\n7 Be. Em. 2005-03-08\n"Ja jestem tylko policjantem" - rozmowa z Dariuszem Chmielowcem choreografem zespołu FRAM\nJest choreografem, tancerzem, scenarzystą i reżyserem spektakli tanecznych Framu, ale przede wszystkim upartym człowiekiem, którzy wie czego chce i dąży do wyznaczonych celów. Wraz z kilkunastoosobową ekipą pracuje nad tym, by młode dziewczęta rozwijały swoją pasję, jaką jest taniec. Udało mi się (po sukcesie „Krzyku” był bardzo nieuchwytny:)) porozmawiać z nim i dowiedzieć się, co dzieje się za kulisami Framu.\n6 Paulina 2005-03-03\nJego spojrzenie na miłość.\nKażdy człowiek w pewnym momencie natrafia na jakąś przeszkodę, której nie może ominąć, którą należy pokonać. Znalezienie osoby zwyczajnej, a jednocześnie niezwykłej, było nie lada wyzwaniem. Ale udało mi się! Znalazłam! Znalazłam prawdziwego mężczyznę o wrażliwym sercu.\n16 K@R@ 2005-02-03\nBędąc w gimnazjum, słyszałam nieco o anoreksji, ale wydawało mi się, że to problem gdzieś zza oceanu, wykreowany przez amerykańskie media, daleki i niedotyczący mnie ani moich znajomych, więc jakby nieistniejący.\n9 Be. Em. 2005-01-06\nPrzychodzi Pawłowski z Aniołkiem do .EMTEO.\nWywiad ze szkolną gwiazdą muzyki rock, reggae & ska.\nLesser: Zaczniemy jak każdy regionalny duet dziennikarski robiący wywiad w regionalnej gazecie dla regionalnej publiki. Skąd pochodzi nazwa waszego zespołu?\nDominik: Nazwa powstała przypadkiem. Jest to fonetyczny skrót, którego nie będziemy rozszyfrowywać, bo gdy będziemy kiedyś pisać autobiografię, to wszystkich zaskoczymy tym rozwinięciem.\n1 Mateusz Pawłowski 2004-12-29\nZapytałam kilkoro pierwszoklasistów, jak podoba im się nasz słynny “Jachowicz”. Zobaczcie, co wymiauczały nasze kotki…\n1 Paulina 2004-12-29\nCezary Kucharski - wywiad z kapitanem Legii Warszawa, absolwentem naszej szkoły\nLesser: Czy mecz z USA na ostatnich MŚ był dla Pana najlepszym i najważniejszym w dotychczasowej karierze?\nC.K: Tak. W takiej imprezie jak MŚ, rozegrałem dobre spotkanie. Byłem zadowolony ze swego występu. W tym meczu wszystko się zgrało: zwycięstwo, moja gra, myślę, że było to zaskoczeniem dla obserwatorów\nTrzeba po prostu znaleźć w muzyce przyjemność dla siebie... Wywiad z panią prof. Małgorzatą Lasotą\nLesser: Jak i kiedy rozpoczęła się pani fascynacja muzyką?\nML: Może od samego początku, nie była to taka wielka fascynacja, ponieważ jak byłam dzieckiem, zaczęłam chodzić do szkoły muzycznej i tam uczyć się gry na fortepianie. Pierwszą osobą w rodzinie, która uczyła się gry na tym instrumencie była moja siostra.\n3 JR 2004-12-29\nCo powie Ryba... !\nAgata Rybka: Na początku proszę powiedzieć parę słów o sobie: wiek, jak długo uczę w LO, moje hobby to..., będąc dzieckiem chciałem zostać..., ale nie zostałem, bo...\nprof. Zbigniew Ryba: Powiem tak: mam ponad 40% zniżki na okulary. A moje zainteresowania? Cóż, nie ukrywam ich, znane są wszystkim tym, którzy mnie znają. Będąc dzieckiem chciałem zostać hokeistą... zabrakło zdrowia, wytrwałości i chyba talentu.\n3 AR 2004-12-29\nDalej czuję się dziwnie - wywiad z Dariuszem Bożkiem - dyrektorem LO!\nLesser: Może na rozgrzewkę, ostatnie wspomnienie lata, czyli jak Pan Dyrektor spędził wakacje?\nDariusz Bożek: Upojnie!\nLesser: W jakim sensie?\nDariusz Bożek: W takim sensie, że jak nie remonty w szkole, to w domu i oczywiście nieprzerwanie pracując. Nic więcej żadnego wypoczynku.\nPoważnie mówiąc było fajnie i tyle... - wywiad z panem Pawłem Krasuskim\nLesser: Jak wspomina pan szkołę?\nPaweł Krasuski: Dane mi było zdawać maturę w 1999 roku, a więc jakiś czas temu. Przez cały czas od tego epokowego wydarzenia, wspominam liceum jako bardzo ciekawy okres w moim życiu.\nDziurawe Mokasyny - wywiad exclusive\n“Dziurawe Mokasyny” – zespół, który na scenie “Szkolnego Konkursu Talentów” istnieje już drugi sezon i nadal budzi ogromne zainteresowanie i sympatię. Tworzą go upojni chłopcy z Gorzyc: Filip Zajdel, Mariusz Gołębiowski, Łukasz Kochowski i Łukasz Dubiel. Redakcja nie odpowiada za żadne ewentualne szkody powstałe przed, w trakcie i po czytaniu ;).\n0 jf 2004-12-29\nRobert Korzeniowski - wywiad z mistrzem\nLesser: Wszyscy wiedzą, że tak jak my obecnie, uczęszczał Pan kiedyś do ZSO im. Mikołaja Kopernika. Czy obecnie, z perspektywy czasu, można powiedzieć, że był to właściwy wybór szkoly średniej? Czy teraz byłby taki sam?\nR.K: Niczego bym nie zmienił. Liceum było w Tarnobrzegu tylko jedno, a ja nigdy nie paliłem się do nauki w szkole o określonym profilu zawodowym, takiej jak technikum. W tych czasach, kiedy zaczynałem naukę, w ogóle możliwość jakiegokolwiek wyboru polegała raczej na zamianie kartek na papierosy na 200g wyrobu czekoladopodobnego. Mimo to cieszę się z braku możliwości zamiany mojego liceum na inny liceopodobny


Katarzyna Tlałka Mąż - Pomponik\nPlotki Pomponik » katarzyna tlałka mąż\nkatarzyna tlałka mąż\nArtykuły na temat: katarzyna tlałka mąż\nZdradzamy, że w 2178. odcinku "Klanu" (emisja w poniedziałek 5 grudnia) Zyta oskarży Michała o zażyłość z jego "eks", czyli z Kingą (Katarzyna Tlałka). A potem opowie o tym swojemu kochankowi Igorowi(...) tak przejmujesz? - To jakiś koszmar. Mój mąż mnie wcale nie rozumie, a ja… Ja już czasem mam go naprawdę dość. Bo dzięki tobie wreszcie przejrzałam na oczy. I zrozumiałam, za kogo wyszłam. A co gorsza...\n...), ani z Kingą (Katarzyna Tlałka), ani z Natalią (Katarzyna Zielińska) nie potrafił stworzyć trwałego związku. Dopiero Zyta zawróciła mu w głowie do tego stopnia, że postanowił poprosić ją o rękę. - Po(...) o zdanie Michała, podejmie decyzję za nich dwoje. Na szczęście przyszły mąż nie będzie miał nic przeciwko. Zdjęcia ze ślub zobacz w najnowszym numerze czasopisma "Świat Seriali" (na rynku już 25\nWideo na temat: katarzyna tlałka mąż\nkarolina nolbrzak dzieci


AA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem - Pielęgnacja okolic oczu i ust - Opinie.eGospodarka.pl - AA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem\nstrona główna › Opinie › Uroda › Twarz › Codzienna pielęgnacja twarzy › Pielęgnacja okolic oczu i ust › AA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem\nPolecany przez: 100/203 osób (\nAA Prestige Age Corrector Concentrate 40+, krem pod oczy, krem na okolice ust, ogórecznik, alantoina, witamina E\nInformacja dostępna w serwisie od: 27.08.2010 (3189 dni)\nProdukt był oglądany: 2553 razy\nAA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem nie posiada jeszcze żadnej opinii.\nAA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem nie ma żadnych komentarzy. Aby dodać swoją uwagę do opinii innych lub zadać pytanie dotyczące produktu, dodaj własny komentarz\nKrem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem\nBogata receptura kremu zawiera wygładzający lipopeptyd, który stymulując procesy syntezy kolagenu, poprawia elastyczność skóry i zmniejsza widoczność zmarszczek.\nBezpieczny dla skóry wrażliwej i skłonnej do alergii.\nKwas gamma linolenowy zawarty w oleju z ogórecznika lekarskiego zapobiega przeznaskórkowej utracie wody, dzięki czemu delikatna skóra wokół oczu odzyskuje napięcie i jest bardziej odporna na powstawanie zmarszczek.\nKompleks EyelissTM reguluje mikrokrążenie, skutecznie zmniejszając cienie i obrzęki pod oczami. Kwas hialuronowy zapewnia skórze optymalne nawilżenie, a witamina E zapobiega jej przedwczesnemu starzeniu się.\nDodaj opinię o produkcie AA Prestige Age Corrector Concentrate 40+ Krem nawilżająco-wygładzający pod oczy i okolice ust z wygładzającym lipopeptydem\nOlay Regenerist Serum pod oczy\nAA Kuracja Przeciwzmarszczkowa 30+ Krem nawilżająco-przeciwzmarszczkowy pod oczy bezzapachowy\nAA DNA Regeneracja 40+ Krem regenerująco-liftingujący pod oczy\nAA Prestige Eye Lift Krem ujędrniający do skóry wokół oczu 40+


Wąż do granulatu PUR Średnio lekki TM104 fi 70 trudnościeralny, 1-TM-02-0070, wąż do transportu granulatu PUR-SL TM104 DN 70, wąż z poliuretanu przeźroczysty zbrojony 70 mm, Wąż elastyczny ssący przesyłowy PUR SL TM104 DN70, Wąż spiralny elastyczny PUR\nStrona głównaWęże przemysłoweTyp Średnio Lekki gr. 0,9 mmWęże / Przewody techniczne PUR TM110 średnio lekkiWąż poliuretanowy PUR Średnio Lekki TM fi 70\nBrutto: 82,65 zł\n78,52 zł / m\n74,39 zł / m\nWąż do granulatu PUR Średnio lekki TM104 fi 70, trudnościeralny, do transportu grawitacyjnego i pneumatycznego: materiałów sypkich, trocin, wiór, pyłów ceramicznych, piasku, żwiru, podgrzanych granulatów, roztworów wodnych, zawiesin, szlamu w temperaturze do 104oC. Wąż wyciągowy nadmuchowy PUR-SL TM104 DN 70 z poliuretanu, przeźroczysty, zbrojony do odciągów i odpylania. Wąż elastyczny ssący przesyłowy PUR SL TM104 DN70 posiada wygładzoną ściankę wewnętrzną dzięki czemu poprawiono przepływ medium i odporność na ścieranie. Przewód spiralny elastyczny PUR-SL TM 70 z powodzeniem stosowane w przemysłowych i drogowych maszynach czyszczących. Wąż elastyczny PUR SL TM 70mm używane jako tłumik drgań w centralnych instalacjach odpylania i napowietrzania. Odprowadzenie ładunków statycznych poprzez uziemienie spirali. Podwyższona odporność temperaturowa do 104oC.\nwąż do granulatu PUR SL TM fi 70, wąż ssawny PUR SL TM fi 70, przewód ssawny PUR SL TM fi 70,\nwąż fi 70mm gładki wewnątrz i karbowany z zewnątrz,\nwąż do transportu granulatu Pur tm104 fi 70,


Książa zwrócili się do wiernych z ważnym apelem. Chodzi o dzień Wszystkich Świętych. Zycie\nKsiąża zwrócili się do wiernych z ważnym apelem. Chodzi o dzień Wszystkich Świętych\nCzego dotyczy apel duchownych?\nZdjęcia z polskich cmentarzy przerażają! / YouTube: Vic Stefanu - Amazing World Videos\nJak podaje portal "Goniec", kuria diecezji radomskiej zwróciła się do wiernych z niezwykle ważnym apelem. Chcą, aby w ramach dbania o klimat, wierni zrezygnowali z kupowania plastikowych zniczy i wiązanek. Przypomnieli, że najważniejsza jest szczera modlitwa w intencji bliskich zmarłych i jeden symbolicznie zapalony lampion.\nApel duchownych przed 1 listopada\nCoraz bliżej jest dzień Wszystkich Świętych, kiedy wybieramy się na groby naszych bliskich zmarłych. Wielu z nas ma już za sobą zakup zniczy i plastikowych wiązanek. Inni dopiero planują ich kupno. Niestety 1 listopada niesie za sobą przykre konsekwencje dla środowiska. Tylko z jednego, największego radomskiego cmentarza co rok wywozi się aż tysiące metrów sześciennych odpadów, z których 95 proc. to właśnie wykonane z tworzywa sztucznego znicze i wiązanki.\nTylko w okresie listopadowych obchodów święta zmarłych, z radomskiej nekropolii wywozi się nawet 10 kontenerów z odpadami. Taką sytuację obserwujemy na bardzo wielu cmentarzach w całym kraju. Dlatego w pełni zasadne jest patrzenie na apel radomskiej kurii bardziej uniwersalnie, które powinno trafić do każdego z nas.\n"Zrezygnujcie ze sztucznych wiązanek i kwiatów, które masowo zaśmiecają cmentarze i niszczą środowisko" - apelują radomscy duchowni. Dodają, że choć zapalenie znicza to znak naszej pamięci o zmarłych, nie zastąpi nigdy modlitwy. Księża podkreślają, że istotą obchodów święta zmarłych jest szczera modlitwa za duszę naszych bliskich, a nie palenie zniczy, czy układanie na grobach wiązanek kwiatów.\nCo sądzicie o apelu duchownych? Zgadzacie się z nim?\nTo też może cię zainteresować: Renta dożywotnia. Czym jest i jakie trzeba spełnić warunki w 2021 roku, aby z niej korzystać\nZobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w ostatnich dniach: Agata Buzek zaskoczyła wszystkich swoim wyznaniem na temat zdrady. Mało kto się tego spodziewał\nO tym się mówi: Z życia wzięte. Niezwykła akcja poszukiwawcza w jednym z polskich miast. Na pomoc babci przyszło prawie całe miasto. Co się stało\nWysłano: 29.10 10:04


Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask Recenzja\nKażdy ma złe nawyki, które rzuciliby bez grosza, gdyby tylko mogli. Kopalnia? Przygryzam usta. Odkąd pamiętam, lizałem, żułem i pocierałem usta, nie zastanawiając się nad tym zbytnio. Rezultatem jest sucha, czasami łuszcząca się skóra, która frustruje mnie za każdym razem, gdy nakładam pomadkę, która podkreśli teksturę. Z tego powodu – oraz fakt, że spierzchnięte usta są dla mnie uciążliwe – ja… potrzebować balsam do ust, który przynajmniej sprawi, że moje usta będą nawilżone i gładkie. Ale po co po prostu nakładać balsam do ust, gdy istnieją całonocne zabiegi na usta, które obiecują długotrwałe nawilżenie i ujędrnienie? Wchodzi Lawless Forget The Filler Overnight Plumping Mask.\nTa nawilżająca maseczka do ust to ostatnia rzecz, którą nakładam każdego wieczoru — oto dlaczego\n10 balsamów do ust, które ludzie przysięgają na spierzchnięte usta\nCzym jest maseczka wygładzająca usta Lawless Forget The Filler na noc?\nLawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask twierdzi, że nawilża i wypełnia usta.\nPopularność maseczek do ust na noc zyskała popularność kilka lat temu, podobno zaczynając od Maska do spania Laneige Lip, a ten z Lawless to kolejne podejście do trendu. Maska zawiera masło shea nawilżające, Kwas hialuronowy nawilżyć i ujędrnić, olej z nasion dzikiej róży zmiękczyć i ceramidy do ochrony bariery skórnej. Ale wyróżniającym się składnikiem jest Maxi-Usta, zastrzeżona mieszanka składników pielęgnujących skórę, która „jak wykazano naukowo i klinicznie, w widoczny sposób zwiększa objętość ust o 40% i zmniejsza wygląd zmarszczek o 29%.” Efekt stosowania maseczki do ust Lawless Forget The Filler Overnight Plumping Mask powinien być gładszy, jędrniejszy, nawilżony usta.\nTrochę informacji o marce: Założycielka Annie Lawless doświadczyła ciężkich napadów bólu i swędzenia wyprysk jako dziecko zajmowała się celiakią, charakteryzującą się silną wrażliwością na gluten. Po zdiagnozowaniu celiakii Lawless wyeliminowała gluten i zauważyła znaczną poprawę w zakresie egzemy, alergii, astmy i problemów trawiennych. Później zainteresowała się tym, co włożyła na jej ciało, takie jak kosmetyki, może mieć wpływ na jej zdrowie. Doprowadziło to do powstania Lawless Beauty, samookreślającej się „czystej” marki kosmetycznej, którą definiuje jako wolną od „potencjalnie rakotwórczych, składniki toksyczne, hormonalne lub zaburzające gospodarkę hormonalną, a także składniki, które zostały powiązane z powstawaniem bardzo poważnego stanu zdrowia kwestie."\nCo mi się podobało w Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask\nNałóż Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask przed snem na noc.\nPrzez pierwsze 10 minut po nałożeniu maski wypełniającej, która przebiega gładko i ma konsystencję zbliżoną do wazeliny, moje usta odczuwają przyjemne mrowienie. Zamiast czuć się nieswojo i spalony, jakbym wcierał ostrą paprykę w usta (która, nie żartuję, jest aktywnym składnikiem w niektórych produktach pęczniejących usta) chłodzi, jak mentol – w rzeczywistości maska zawiera mentoksypropanodiol, pochodną mentol. Coś w smarowaniu ust mrożącym żelem przed pójściem do łóżka w nocy, żeby poczytać – albo, bądźmy prawdziwi, sprawdzić mój telefon – jest satysfakcjonujące i czekam na to każdego wieczoru. Może to efekt placebo, czujący, że maska musi działać? coś z powodu doznania.\nKiedy się budzę, nie czuję już maski na ustach, ale też nie są spieczone. Jeśli na noc nakładam jakiś stary balsam do ust, często budzę się z suchością lub łuszczeniem, które wymagają natychmiastowego rozwiązania. Wygląda na to, że maska Lawless nawilża moje usta na tyle dobrze, że zapewniają mi komfort przez wiele godzin.\nCo mi się nie podobało w Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask\nNajwiększym minusem tej maski jest to, że nie widzę obiecanego efektu puszystości. Zauważam lekkie zmniejszenie zmarszczek na dolnej wardze, ale trudno powiedzieć, czy to po wykończeniu na wysoki połysk, graniu światła i wprowadzeniu do wilgoci lub pulchne składniki.\nJeśli naprawdę chcesz zobaczyć wzrost rozmiaru ust, a nie tylko gładkość, nie dostaniesz tego tutaj. Wiedząc, że jest to całonocna kuracja, a nie coś, co można zużyć w ciągu dnia, nie przeszkadza mi, że nie puchnie mi ust – wystarczy mi jej nawilżający efekt. Ale niesprostanie jego najśmielszym twierdzeniom jest nadal godnym uwagi minusem.\nCzy powinieneś wypróbować maseczkę do ust Lawless Forget The Filler na noc?\nThe Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask wykorzystuje składnik o nazwie „Maxi-Lip” do wypełniania ust.\nJeśli jesteś podobny do mnie i chcesz nawilżającej, nocnej kuracji dla ust, wypróbuj Lawless Forget The Filler Overnight Lip Plumping Mask. Świetnie czuje się na ustach i pozostawia je nawilżone rano.\nW cenie 21 USD jest albo porównywalna, albo bardziej przystępna cenowo w porównaniu z innymi nawilżającymi maseczkami do ust sprzedawanymi przez Sephora, więc nawet bez efektu pulchności można to nazwać dobrą wartością. Ale jeśli chcesz złuszczać naskórek wraz z nawilżeniem, Maska do spania Laneige Lip kosztuje mniej więcej tyle samo i dostarcza obie swoje roszczenia.\nPobierz Lawless Zapomnij o wypełniaczu na noc wypełniającą maseczkę do ust\n10 produktów kosmetycznych na Amazonach nie może przestać kupować\n12 dziwnych, ale przydatnych produktów kosmetycznych, które ludzie kochają\nJak rozpocząć procedurę pielęgnacji skóry: Wszystko, czego potrzebujesz, w zależności od rodzaju skóry


Walentynkowy upał » _Dom_ » Pokatne.pl\nWciąż pochylając się nad zjawiskowo doskonałym ciałem, chciwie wpatrywałem się w błękitne tęczówki jej oczu. Dryfowałem w nich, zapominając o całym świecie. Nurkowałem w czerni źrenic by za moment uchwycić wyraźny blask turkusowych fragmentów, tym samym wypływając na powierzchnię jej nieskazitelnie doskonałego spojrzenia. Uchwyciwszy kątem oka część czarnej jak noc rzęsy, dryfowałem poprzez zadziorny, malutki nosek w kierunku krwisto czerwonych ust, by za moment powtórnie namiętnie pocałować. Plądrowałem co chwilę szorstkim jęzorem, muskając delikatny i ruchliwy języczek. Czułem jak mokrą końcówką wciska się, co chwilę, pomiędzy przestrzeń podniebienia.\nChwyciłem dłonią jej głowę wtapiając silne palce w ogniście rude włosy. Jęknęła mocniej dociskając przy pocałunku. Drugą łapę trzymałem wciąż na piasku by asekurować przy ostrzejszych pchnięciach. Czułem, rozgrzane ciepłem nadmorskiej plaży, piersi, które w tym momencie odciskały się intensywnie na mojej klacie. Przylgnęła do mnie szczelnie oplatając mój kark delikatnymi ramionami. Słońce paliło równie mocno jak jej pocałunki. Chodź jeszcze parę dni temu mógłbym nawet o tym nie przypuszczać. Pierwszy raz widząc ją - zjawiskowe objawienie, w podrzędnej knajpie w Sao Paulo, gdzieś w gąszczu wąskich uliczek jednej z parszywych fragmentów faweli. Drżącymi rękoma podawała zamówione wcześniej moquece z krewetkami. Tradycyjne, proste danie jak na złość z podrzędną, aromatyczną jak nigdzie indziej na świecie, cafeziho. Ta, podana jedynie jako substytut bajońsko niedostępnej włoskiej lury. I wtedy już wiedziałem, że będzie mi towarzyszyć w podróży do Rio Grande. Miałem nosa. Nie mogła odmówić. Już chwilę później siedziała ochoczo w moim bugatti radośnie wciskając się w miękkość fotela.\n- Tak, zawsze można szukać pozornie nieistniejących rzeczy. Bo widzisz, gdybyś tam stał, pośród głazów, o które codziennie roztrzaskują się miliony ton wody, nigdy ale to nigdy, nie wiedziałbyś o przepięknej, mieniącej się wszystkimi kolorami tęczy, nad twoją głową. Jednak wystarczy tylko jedna kochająca osoba, abyś umiał dostrzec ten lepszy fragment życia – wyjaśniła z nieskrywanym zachwytem, jednocześnie zdejmując energicznym ruchem wzorzystą apaszkę i puszczając wraz z wiatrem. Lekki podmuch podchwycił jedwabisty materiał. Tkanina długo szybowała pod rozsianymi wysoko na niebie cumulusami, aby po jakimś czasie łagodnie musnąć skrawek tęczy.\nPochwyciłem jej filigranowy podbródek i uniosłem wyżej. Przyłożyłem usta do moich warg i pocałowałem leniwie. Gładziłem językiem miękkość poduszek, obracając szorstkim ozorem w środku. Oddychała miarowo, odchylając zmysłowo głowę. Czułem jak jedną dłonią porusza po mojej męskości, badając wewnętrzną stroną dłoni, pokrytą żyłkami powierzchnię. Złapałem mocno jej zjawiskowy pośladek i zacząłem namiętnie ugniatać, rozkoszując się jego jędrnością. Kołysała zalotnie pupka pozwalając rozcierać wilgoć po całym udzie.\nObróciłem ją delikatnie tym samym powodując że uklękła przede mną, eksponując zjawiskowo doskonałą pupę. Potrząsnęła głową. Długie, kręcone włosy opadały na rozgrzany piasek, odsłaniając zmysłowy delikatny kark. Wilgotna muszelka kusiła niemiłosiernie. Przejechałem szorstkim palcem drażniąc wewnętrzną stronę płatków. Chwyciłem mocno pośladki i wszedłem. Była ciasna i niesamowicie mokra. Ochoczo penetrowałem jej cipkę, rozpychając się rubasznie. Stękała równomiernie. Przyciskała jędrne cycki do jaskrawego piachu. Chwyciłem mocno miednicę i dociskałem przy każdym głębokim pchnięciu. Palące słońce potęgowało doznania. Wirowaliśmy pośrodku plaży. Delikatnymi nadgarstkami dotknęła chciwie moich dłoni. Wierciła się intensywnie, tyłkiem szorując po moim podbrzuszu. Cholernie zjawiskowa, niezwykle podniecająca i niesłychanie wilgotna. Do tego najcudowniejsza kompanka podróży pod słońcem.\n- Wypełnij mnie – szepnęła w hipnotycznym transie.\n- Oczywiście księżniczko – zgodziłem się lubieżnie.\n- Tak, teraz... – z niecierpliwością nalegała, jeszcze mocniej wypinając nieziemski kuper.\n- Oooo taaaaaaaaak! – piszczała gdy dochodziłem, jednocześnie miarowo ściskając cipką.\nObjąłem mocnym ramieniem w pasie i przylgnąłem do jej pleców. Nasze oddechy były głębokie. Chciwie łapaliśmy powietrze jednocześnie czując bliskość ciał i zapach nieziemsko dobrego seksu.\n- Kochasz mnie troszkę? – zapytała nieśmiało, a jej głos zadrżał wstydliwie.\n- Za troszkę – odpowiedziałem, wtulając się mocniej i obejmując jej brzuszek ramieniem.\nLeżeliśmy, rozkoszując się ciepłem słońca i szumem fal. Kolejny przystanek Itacoatiara z lazurowo-turkusowym fragmentem oceanu.\nŚrednia: 5.64/10 (11 głosy oddane)\nPokątnie uściski · 17 lutego 2018+1\nBłędy - kontem oka widzę; chodź jeszcze przed chwilą nie takie miałem na myśli. Jest ich kilka w pierwszych akapitach. Myślę, że gdyby nie pretensjonalna maniera polegająca na nadmiarze określeń, często pozostających w rażącym kontraście ze sobą, swoiste dwa, trzy a może i więcej grzybów w barszczu, co nie tylko zakłóca odbiór sceny, ale wręcz niweczy jej przekaz - a mi nie sprawiło żadnej przyjemności z lektury, więc ją przerwałem - z pewnością znalazłbym ich więcej.\nSłabe 5 na zachętę. Jak dla mnie nie wystarczy poprawić tu czy tam błąd - trzeba niektóre fragmenty napisać niemal na nowo.\nPodoba mi się pomysł na "ujęcie z wnętrza", na kolorową projekcję intensywności doznań. Zupełnie jak "Scenariusz dla moich sąsiadów": "Wieczorem, przed mym domem /Wystawię ekran..."\nTylko niech to będzie prawdziwe, zamiast opisu że najprawdziwsze, najbardziejopalone, najdrobniejsze, najpiękniejsze...\n_Dom_ · Autor · 17 lutego 2018+0\nDzięki za rzeczowe uwagi. Z tymi opowiadaniami to jak z seksem. Ma być pieprznie i wręcz nierealnie kolorowo. Nie ważne że ponosi ułańska fantazja – niech przez moment będzie cholernie pięknie. Czasami lepiej zatopić się w tym nieprawdziwym lepszym świecie, niż z uporem maniaka lizać rany w tym prawdziwym, rzeczywistym. Życie i tak nie jeden raz nas zaskoczy, nie jeden raz sprawi że będziemy się zwijać z bólu i udręki. Czasami lepiej stworzyć ten nieco lepszy świat i wracać tam jak do najpiękniejszego miejsca na ziemi. W ten sposób przekuwa się bul na coś wartościowego, coś pięknego, coś z czego będziesz wreszcie zadowolony. Czasami trzeba mieć odwagę dołączyć, niż biernie przyglądać się zaistniałej sytuacji. To czy podejmiemy walkę o lepsze jutro zależy jedynie od nas samych. Życie jest zbyt krótkie żeby pozwalać, aby ulotne chwile uciekały nam tak szybko, powodując smutek i żal. Niejednokrotnie lepszą wersję świata trzeba stworzyć sobie samemu… jednak uwierz mi – warto. Pozdrawiam!\narabelamillar · 20 lutego 2018+1\nJest sensualnie i podniecająco. Mnie się podoba, choć rzeczywiście razi mnogość określeń- z jednej strony dobrze, że nie ma powtórzeń a z drugiej, to dość drażniące taka ilość różnych słów....wiesz co mam na myśli? No i te wplecione fragmenty, za bardzo oderwane od akcji- bo już już się robi przyjemnie, kiedy nagle jakaś knajpka, jakieś auto i emocje nagle spadają...... nie będę się czepiać błędów językowo stylistycznych bo sama robię ich dużo . Pisz dalej , podobno nie od razu Rzym zbudowano .\n_Dom_ · Autor · 22 lutego 2018+0\nZ tą mnogością określeń to chyba u mnie wrodzone A że jest miło, miło i nagle… to specjalnie tak. To taki rodzaj retrospekcji. Uwielbiam pokazywać, że te postacie to nie worki z kartoflami, które ktoś wrzucił do łóżka, tylko subtelne, normalne osoby. Ciepłe, potrzebujące poczucia bliskości, z pasjami, marzeniami, czasami normalnymi codziennymi problemami. Osoby, które coś połączyło oprócz seksu. Nazwijmy to rodzajem fetyszu emocjonalnego I naturalnie z nieśmiałością wprowadzam coraz więcej dialogów, dłuższych niż standardowe oooohhhh i aaaaahhhhhh


Co to za straszny bol????!!! - Forum 2021 - RODZICE.PL\nOd paru dni odczuwam staszny bol miednicy.Dokładnie lewa strona tak w srodkowej czesci posladka.Jestem w 32 tyg ciazy.Z trudnoscia chodze, kazdy ruch spawia mi bol tak jakby kosci mialyby mi sie tam zaraz rozpasc!!!!Wizyte u gina mam dopieo 06.09. DZIEWCZYNY CO TO MOZE BYC??\n5 odpowiedzi na pytanie: Co to za straszny bol????!!!\nRe: Co to za straszny bol????!!!\nMoże maleństwo na jakiś nerw uciska? A nie możesz zadzwonić do gina?\nGdzieś nawet o tym czytałam – w dwóch ciążach niedoświadczyłam a w tej…. oj! Boleśnie! U mnie “atakowało” z prawej strony! I też mniej więcej w tym okresie ciąży co Ty. Tak jak napisała aniast – to dziecko naciska jakiś nerw i stąd ten ból. Ja to jakiś czas normalnie chodzić nie mogłam, a czasem jak zrobiłam krok to uginały się bólu kolana! Będzie dobzre – przejdzie! I nie musisz się martwić jeśli mówimy o tym samym! Pozdrawiam\nJa to znam, mam nawet teraz. To ucisk dzidziusia na jakiś nerw. Ja mam to na lewym posladku to taki ból że nocą raz wyłam i nijak sie nie mogłam ułozyc, jedyna pozycja to na plecach z rozłożonymi nogami jak do porodu.\nWiem ze czasem nie można nawet stanąc na te nogę.\nNie ma na to lekarstwa, niestety, to też przeciążenie kręgosłupa.\nW pierwszej ciązy miałam to samo, z tym że tak mi sparalizowało pośladek ze lewa noga włoczyłam i kuśtykałam.\nTeraz po prostu robię małe kroczki i leże kiedy mogę.\nMysle ze przejdzie!!Jak leze to jest ok ale ja rozchodze to masakra!!Ani chodzic,kucać!!!Strzela mi w kosciach!!Zostało mi jeszcze 55 dni do rozwiazania mysle ze do konca nie utrzyma sie ten bol!!\nMiałam tak parę dni. chodziłąm jak apralityk. Dzięi Bogu przeszło sobie.. Mam nadzieję, z enie wróci. Właśnei zaczełam 33 tydzień ciazy więc wiek ciazy podobny. Życzę Ci by też szybko przeszło i nie wróciło\nZnasz odpowiedź na pytanie: Co to za straszny bol????!!!