Z dr Julią Kubisą rozmawia Konrad Malec · 29-1-2016\nNapisana przez Panią książka „Bunt białych czepków” opowiada o historii walk pielęgniarek o ich godność oraz o lepsze warunki zatrudnienia i standardy pracy. Jak obecnie wyglądają te warunki? Czy od momentu wydania książki sytuacja w tym sektorze zmieniła się na gorsze czy na lepsze?\nJulia Kubisa: W minionym roku, tj. 2015, nastąpiła spora mobilizacja całego środowiska pielęgniarsko-położniczego, odbywały się demonstracje i po raz pierwszy została wprost wyartykułowana gotowość do strajku generalnego tych dwóch grup zawodowych. To bardzo ciekawe, bo w praktyce jest to dość skomplikowana procedura. Ze względu na rodzaj polskiego systemu rozwiązywania sporów zbiorowych pielęgniarki wchodzą w takie spory na poziomie szpitali, nie ma strajku generalnego, nie mogą wejść w spór z Ministerstwem Zdrowia − muszą go toczyć ze swoją placówką. Zagroziły jednak, że to zrobią, że są w stanie skoordynować taką akcję. Losy tej sprawy ważyły się bardzo długo, przez całe wakacje trwały rozmowy. Ciekawe jest także to, że obecnie negocjacje prowadzą zarówno Ogólnopolski Związek Pielęgniarek i Położnych, jak i Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych, czyli obowiązkowa organizacja, do której należą wszystkie czynne zawodowo przedstawicielki tych dwóch zawodów. O ile związek walczy o warunki zatrudnienia i płace, o tyle samorządowi chodzi o standardy wykonywania zawodu. To, że przedstawicielki samorządu włączyły się w bezpośrednią akcję, zajęły stanowisko mniej już neutralne jako grupa interesu, która wywiera nacisk na Ministerstwo Zdrowia, jest także bardzo ciekawe, bo zazwyczaj samorządy są instytucjami zachowawczymi. W wyniku tych działań nastąpiły długie negocjacje płacowe, ministerstwo zgodziło się na podwyżkę w pewnej kwocie, ale do tej pory nie wiadomo, jak to będzie wyglądało w praktyce – ile będzie tych pieniędzy i które pielęgniarki to obejmie. W międzyczasie nastąpiła bardzo duża zmiana, bo powstał nowy rząd i cały układ sił w parlamencie. Negocjacje wciąż trwają i, co ciekawe, podpisanie protokołu nie rozwiązuje jeszcze problemu, bo teraz tyle samo czasu zajmuje doprecyzowanie, na czym te podwyżki mają polegać, jak będą rozliczane, do których grup w obrębie społeczności pielęgniarek będą kierowane. Idealnie, jak rozumiem, byłoby, gdyby zostały przeznaczone dla wszystkich. Ale to wszystko skrywa problem znacznie głębszy – podwyżki to tylko absolutne minimum.\nPodstawowy problem jest natomiast taki, że pielęgniarek brakuje. Nagłaśnia to od lat Izba Pielęgniarek i Położnych, mają swoją akcję „Ostatni dyżur”. Mam wrażenie, że wiedza o tym, że pielęgniarek rzeczywiście nie ma, upowszechnia się.\nMówiła Pani o strajkach i protestach. Wydaje mi się, że istnieje podstawowy problem – część pielęgniarek jest zatrudniona na etacie, ale coraz więcej przechodzi na kontrakty, w większości wbrew własnej woli. Zastanawiam się, jak wygląda możliwość strajku czy protestu w przypadku pielęgniarek kontraktowych.\nJ. K.: Formalnie to jest niemożliwe, bo one są już tylko podwykonawcami. Istnieje Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych, zrzeszające osoby na kontraktach i, co ciekawe, było ono interesująco rozgrywane w 2011 r., gdy w sejmie prowadzono głosowanie na temat pakietu ustaw zdrowotnych i w jednej z nich zapisano swobodę zawierania formy kontraktu. Pielęgniarki protestowały, okupowały galerię sejmową. I wtedy przyjechały pielęgniarki kontraktowe, które powiedziały, że one są bardzo zadowolone z warunków zatrudnienia. No, ale one są tak samo zadowolone, jak zadowoleni są samozatrudnieni w Polsce: ta forma zatrudnienia pozbawiona jest regulacji dotyczących czasu pracy, brak też zabezpieczenia na przyszłość. Można też być zadowolonym tylko przez pierwsze dwa lata, gdy płaci się niższy ZUS. Ale wracając do pytania – nie ma tu możliwości strajku, co jest bardzo niepokojące, bo to osoby, którym przydałaby się zbiorowa reprezentacja, a jej nie mają. Tu można przejść do innego tematu, czyli wyroku Sądu Najwyższego, który w czerwcu 2015 r. ogłosił, że każdy, niezależnie od formy kontraktu, powinien mieć prawo do zrzeszania się, ale długa jeszcze do tego droga, bo wymaga to zmian legislacyjnych.\nJeśli chodzi o pielęgniarki kontraktowe – czy istnieje szansa, by zawiązały coś na kształt Porozumienia Zielonogórskiego i upominały się o swoje prawa?\nJ. K.: Już istnieje coś takiego, wspomniane Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych. Nie jest ono jednak w stanie wywrzeć wpływu na rządzących. Raz, że ich organizacja nie jest jeszcze tak duża. Dwa, że nie pomaga obecne umocowanie prawne – bo na jakiej podstawie pracodawcy mieliby czy musieliby z nimi rozmawiać?\nMoże mogłyby stworzyć coś w rodzaju korporacji zawodowej, która negocjowałaby warunki zatrudnienia na kontraktach?\nJ. K.: Na zdrowy rozum tak właśnie powinno to wyglądać. Ale nawet związek zawodowy nie jest w stanie tego robić. Polski system ochrony zdrowia jest bardzo zdecentralizowany. Nie ma tutaj branżowego układu zbiorowego – zdarzają się międzyzakładowe. W przypadku pielęgniarek kontraktowych są to już tylko indywidualnie zawiązywane umowy. To, o czym Pan mówi, mogłoby być odpowiednikiem układu zbiorowego – ale skoro nie ma takich układów i skoro to nie działa tam, gdzie jest kodeks pracy i gdzie może obowiązywać ustawa o układach zbiorowych, to dlaczego miałoby działać w przypadku osób, które są na kontraktach? Jeśli nie działa coś bardzo podstawowego, to coś „ekstra” tym bardziej nie będzie działało. Jest tak – i to jest najciekawszy, ale też najbardziej wstrząsający paradoks – że pracodawcy powinni już od bardzo dawna starać się o pielęgniarki. Przecież na tym wygrywają lekarze, że jest ich za mało, szczególnie pewnych specjalizacji, i ci, którzy mają tę rzadką specjalizację, posiadają bardzo mocną kartę przetargową. W przypadku pielęgniarek w ogóle to nie działa i to jest właśnie najciekawsze – że jest ich za mało, ale nie nadszedł jeszcze moment, gdy ich skąpa liczebność zaczyna się przekładać na ich mocną pozycję przetargową.\nJ. K.: Trochę myśli się, że „dopóki się coś bardzo nie rypnie, to róbmy tak, jak robiliśmy do tej pory”. Drugi powód to fakt, że pielęgniarki są od wielu lat przyzwyczajone, by pracować w kilku miejscach równocześnie. System ochrony zdrowia przyzwyczaił się do łatania dziur pielęgniarkami: na cząstkowych etatach, na umowach zlecenie. Samozatrudnienie jest sztucznie pompowanym balonem zwiększenia zatrudnienia, bo nie liczy się przy nim wymiaru czasu pracy, nie ma limitów. Można taką pielęgniarkę zatrudnić na 300 godzin w miesiącu w jednym szpitalu, i ona tam po prostu będzie. W papierach szpitala będzie się zgadzało, że jest pielęgniarka, a to, jakiej jakości ona świadczy usługę, nie jest priorytetem. Lekarze także pracują w zbyt wielu miejscach na raz, weźmy choćby przykład anestezjologa, który umarł z przepracowania, bo pracował kilkadziesiąt godzin bez przerwy. W przypadku lekarzy jednak NFZ nadal wymaga tzw. minimalnego zatrudnienia, czyli muszą być zatrudnieni na kontraktach lekarze takiej, takiej i takiej specjalizacji. W przypadku pielęgniarek tego dolnego limitu nie ma, choć walczą, by się to zmieniło. Nie ma instytucjonalnego nacisku na szpitale, aby dostarczały opieki pielęgniarskiej dobrej jakości. Można „robić” tymi pielęgniarkami, które już są i jeszcze dokładać im godzin. A ponieważ tak kiepsko zarabiają, to zawsze chętnie wezmą nadgodziny i dodatkowe zlecenia.\nZastanawiam się, czy takie lekceważące podejście do pielęgniarek nie wynika ze sfeminizowania tego zawodu.\nJ. K.: Na pewno. Przecina się tu kilka rzeczy – raz, że istnieje właśnie sfeminizowanie, dwa, że jest to opieka, która jest przeniesieniem domowej, prywatnej relacji do świata zawodowego. Oznaką tego jest choćby to „siostrowanie”, od którego w innych krajach już się odeszło – mówi się po prostu „pielęgniarki”, a nie „siostry”. Występuje tu dyskryminacja ze względu na „ukobiecenie”, czyli skojarzenie z kobiecością, ze sferą prywatną, tak jakby opieka nie była czymś wyuczonym, lecz jej umiejętność brała się z samego faktu bycia kobietą.\nPracowałem kiedyś w służbie zdrowia jako tzw. średni personel medyczny i mam wrażenie, że do dziś pielęgniarki są traktowane jako pomoc dla lekarza, tak jakby ustawodawca, NFZ czy sami lekarze nie zauważyli, że przez te kilkanaście lat wiele się zmieniło. Wszystkie pielęgniarki obecnie mają wyższe wykształcenie. W wielu krajach to właśnie one wykonują czynności zastrzeżone w Polsce dla lekarzy.\nJ. K.: Tak, podobnie jest z położnymi – zakres ich obowiązków jest w innych krajach szerszy, np. prowadzą ciąże i pacjentki nie muszą wciąż chodzić do lekarza. Jeśli spojrzymy na zalecenia w dziedzinie zarządzania w służbie zdrowia, to są one takie, żeby iść w stronę zespołów terapeutycznych, czyli w stronę pracy zespołowej. Szpital jest ciekawym przypadkiem – istnieją tam bardzo duże różnice statusu między na przykład osobą sprzątającą a ordynatorem, a jednocześnie nikt nie może pracować bez innych osób. Wszyscy muszą pracować razem, żeby ta praca miała sens. Wydaje mi się, że niewiele jest miejsc pracy, gdzie istnieje taka bezpośrednia zależność jednych od drugich. I w tym duchu zaleca się, by traktować pracę szpitala jako pracę zespołową, przy wykonywaniu której każdy jest traktowany podmiotowo, bo każdy ma swój wkład w to, by doprowadzić pacjentów do zdrowia. W Polsce panują natomiast stosunki trochę feudalne, które nie mają odzwierciedlenia w prawie czy w ustawie o zawodzie, bo pielęgniarka i położna to samodzielne zawody. W socjologii pracy istnieje podział na grupy profesjonalne i półprofesjonalne. I ta grupa półprofesjonalna właściwie niczym się nie różni od profesjonalnej – a wyszczególnione są tam wykształcenie, standardy, wartości, wiedza naukowa, wiedza zawodowa – oprócz pewnego stopnia zależności. Lekarze są więc niezależni, a pielęgniarki zawsze przyjmują polecenia i je wykonują. W Polsce przekłada się to na ogromną dysproporcję, a przecież można byłoby o tym myśleć właśnie w kategoriach współpracy, a nie zależności, szczególnie jeśli pojedziemy do innego kraju i zobaczymy, że tam pielęgniarki mają większe pole manewru. Zmiany też wprowadzamy od niewłaściwej strony. Teraz np. pielęgniarki mogą wypisywać recepty. Ma to rozładować kolejki do lekarzy. Pomysł sam w sobie nie jest zły, prawda? Ma to iść w kierunku tego, jak jest w innych krajach – czyli z poważną chorobą idzie się do lekarza, a z przeziębieniem lub po receptę do pielęgniarki. Pielęgniarek jednak jest w Polsce za mało i już zbyt intensywnie pracują. Dołożenie im obowiązków i większej odpowiedzialności bez jednoczesnego znacznego zwiększenia płacy jest zatem postawieniem sprawy na głowie.\nJak dzisiaj wyglądają warunki pracy pielęgniarek? Czy coś zmienia się na lepsze czy jest to cały czas równia pochyła?\nJ. K.: O ile w szpitalach wiele się zmienia na lepsze, jeśli chodzi o wyposażenie, to niewiele inwestuje się w technologie, które wspierają pracę pielęgniarek: maszyny, podnośniki, które pomagają w obracaniu pacjentów, przenoszeniu ich, które sprawiałyby, że ta praca byłaby trochę mniej obciążająca fizycznie. Pamiętam jednak, że jedna z pielęgniarek mówiła mi, że była jakiś czas temu na wizycie studyjnej w Niemczech i zwiedzała kilka szpitali, i że właściwie, jeśli chodzi o poziom wyposażenia, wszystko jest u nich podobnie, tylko proporcje liczby pielęgniarek i lekarzy do liczby pacjentów są zdecydowanie inne. To cały czas ten sam wątek, o którym rozmawiamy od początku – jest ich po prostu za mało, a jeśli jest ich za mało, a pracy jest tyle samo, ile było, to po prostu są nią przeciążone. Poza tym pracują też na dodatkowe etaty, by dorobić do pensji. Mamy więc przepracowane pielęgniarki, które – bada to raz na jakiś czas związek – mają często różne choroby zawodowe, które jednak nie są traktowane jako zawodowe.\nWróćmy do warunków płacowych. Prawo i Sprawiedliwość doszło do władzy między innymi na fali obietnic socjalnych i obietnic porozumienia ze związkami zawodowymi. To sytuacja świeża, jednak czy widoczna jest jakaś różnica w sposobie rozwiązywania sporów obecnie i za poprzednich rządów?\nJ. K.: Kontakty i stosunki pielęgniarek i położnych z kolejnymi rządami można podsumować hasłem z Manify: „Każda ekipa – ta sama lipa”. One przerobiły w ciągu dwudziestu paru lat rządy wszystkich partii i wszelkie opozycje, i moim zdaniem poziom zaufania do jakiejkolwiek partii i jakiegokolwiek ministra zdrowia jest wśród nich bardzo niski. Mają do tego bardzo ostrożne podejście, wiedzą, że opozycja może bardzo łatwo zbić na pielęgniarkach kapitał polityczny, a potem wcale nie jest skora do realizacji postanowień i uzgodnień. Było to bardzo widoczne w Białym Miasteczku w 2007 r., kiedy przyszła tam Ewa Kopacz, który była wtedy posłanką, a potem została ministrem zdrowia i nie poprawiła wcale sytuacji pielęgniarek. Potem był Arłukowicz i za jego kadencji pielęgniarki próbowały ustanowić minimalną obsadę na oddziałach, czyli podpisać regulację ustanawiającą, ile minimalnie musi być tam pielęgniarek, rozmowy trwały i trwały, a efekt końcowy przedstawiony przez ministerstwo był taki, że rozwiązano wszystko oprócz tego zasadniczego problemu. Zrobiono to na zasadzie kruczków, nawet nie wiem, jak to nazwać – wszystko wygląda dobrze na papierze, dopóki się nie wczytać w szczegóły, bo wtedy okazuje się, że właściwie niewiele się zmieniło. Później był minister Zembala, który nie zaczął szczęśliwie, bo rozpoczął się strajk w Wyszkowie, pielęgniarki odeszły od łóżek, a on to bardzo ostro skrytykował. Potem jednak podpisał porozumienie o podwyżkach, ale nie zdążył tego porządnie wypracować, bo zmienił się rząd i teraz nie ma żadnego klarownego rozwiązania.\nTrochę już mówiliśmy o tym, że jest to zawód, który się starzeje. Pielęgniarek ubywa, młode dziewczyny, które kończą studia, zazwyczaj wyjeżdżają za granicę. Czy są już jakieś pierwsze ruchy, znaki, które oznaczałyby próby zmiany status quo w tej dziedzinie? Nie chodzi tylko o podniesienie pensji, bo to nie rozwiązałoby problemu. Co jeszcze trzeba by zrobić?\nJ. K.: Rozmowy o podwyżkach to pierwszy krok: to, że uznano „tak, rzeczywiście za mało zarabiają”. Ale to nie są duże podwyżki. W porównaniu ze słynnymi zarobkami lekarzy, jest to niewiele. Konieczne byłyby zmiany dotyczące minimalnej obsady – musi być instytucjonalne rozwiązanie, które wywoła nagłą reakcję: szpitale zaczną poszukiwać pielęgniarek w pełnym wymiarze godzin, żeby mieć tę obsadę na przynajmniej minimalnym poziomie. Teraz mamy przecież do czynienia z przypadkami jak z XIX wieku: jedna pielęgniarka na trzydziestu pacjentów. Muszą być wyższe zarobki i musi być minimalna obsada, która sprawi, że intensywność pracy będzie mniejsza. To też odstrasza młode pielęgniarki, które przychodzą do pracy i orientują się, że za niewielkie pieniądze odpowiedzialność jest kolosalna a obciążenie pracą bardzo duże. Jest też wiele obowiązków administracyjnych, dużo papierkowej roboty. Wydaje mi się, że na razie w ogóle nie funkcjonuje myślenie o tym, jak zachęcić młodych ludzi, kobiety i mężczyzn, żeby zostawali pielęgniarkami i pielęgniarzami, i pozostali w Polsce. Czasem myśli się trochę z perspektywy pacjentów, czasem z perspektywy potrzeb szpitali, które mają „krótkie kołdry budżetowe”, ale nikt nie mówi: „zróbmy z tego zawodu coś naprawdę ekstra”.\nWarto zwrócić uwagę także na to, że społeczeństwo się starzeje i praca pielęgniarek będzie coraz bardziej potrzebna.\nJ. K.: Są dwie sprawy związane ze starzeniem się społeczeństwa. Jedna to fakt, że wzrasta potrzeba regularnej opieki oraz podejścia profilaktycznego, które oznacza, że pielęgniarka powinna być obecna w życiu pacjentów, bo wszyscy będziemy żyli dłużej. Ale same pielęgniarki też się starzeją, co oznacza, że, patrząc na to z perspektywy zarządzania zasobami ludzkimi, należy zmienić sposób myślenia. Jaką pracę przydzielimy pielęgniarkom, które mają 59 czy 62 lata i będą nadal pracować?\nTo praca mocno obciążająca fizycznie, a jednocześnie w tym momencie obowiązuje podniesiony wiek emerytalny. Jak sobie radzą w szpitalach bardziej wiekowe pielęgniarki?\nJ. K.: Nie ma jeszcze 67-letnich pielęgniarek, ta reforma jeszcze ich nie obejmuje. Ale jeśli spojrzymy na to, co dzieje się w innych krajach europejskich – wyższy wiek emerytalny plus starzenie się społeczeństw – to okaże się, że nie jest to tylko nasza specjalność. Istnieją zalecenia Międzynarodowej Rady Pielęgniarek i Położnych, które mówią – trzeba to powiedzieć jasno – że starsza pielęgniarka nie jest w stanie wykonywać pracy obciążającej fizycznie, ale jest to jednocześnie zawód, w którym liczy się doświadczenie. Starsze pielęgniarki są bardzo cenne z punktu widzenia pacjentów i szpitali, ponieważ mają wieloletnie doświadczenie w radzeniu sobie z różnymi sytuacjami, rozmawianiu z pacjentami, wiedzą, co dobrze działa, a co słabiej, jak wykonywać opiekę pielęgniarską. Wszystkie zalecenia idą w tę stronę, żeby umieszczać je w zespołach, by mogły się dzielić wiedzą, być mentorkami, a odciążyć je od pracy fizycznej. Wprowadza się też różne technologie, które odciążają od pracy fizycznej. Ale to są trochę pobożne życzenia, bo to wszystko wymaga bardzo świadomego podejścia do zarządzania, a biorąc pod uwagę to, że polskie pielęgniarki pracują zwykle więcej niż na jeden etat i są traktowane niezbyt dobrze przez swoich kolegów-lekarzy, to o czym w ogóle mówimy? Międzynarodowe zalecenia dotyczą zarządzania zasobami ludzkimi na bardzo wyrafinowanym poziomie, a u nas wciąż panuje kultura folwarczna.\nJak wygląda uzwiązkowienie pielęgniarek i położnych? Jaka jest różnica pomiędzy placówkami publicznymi a komercyjnymi?\nJ. K.: W sektorze publicznym uzwiązkowienie jest relatywnie wysokie, natomiast w sektorze prywatnym jest z tym bardzo kiepsko. Po pierwsze jest tam więcej niestandardowych umów, które nie są już umowami o pracę, poza tym – są przekształcenia, np. szpitale są wykupywane czy odzyskiwane np. przez zakony i przekształcane w placówki świadczące opiekę zdrowotną. Słyszałam historie o podkładaniu do podpisania oświadczeń, że nie będzie związku zawodowego. Mam koleżankę, która chciała prowadzić badania nad pielęgniarkami w prywatnych placówkach w województwie lubuskim i nie była w stanie znaleźć ani jednej osoby do wywiadu. Zastanawiałyśmy się razem, jaką strategię przyjąć, by przekonać te osoby, aby chciały opowiedzieć o warunkach pracy, i nic nie zadziałało. Z moich doświadczeń badawczych wynika, że w sektorze publicznym znalezienie osoby, która chciałaby udzielić wywiadu nie stanowi dużego problemu, ale w sektorze prywatnym poziom strachu i obaw o utratę pracy jest tak wysoki, że po prostu żadna pielęgniarka nie chciała z nią rozmawiać.\nPracowałem w przychodni na przełomie poprzedniego i obecnego wieku, i wtedy, mam wrażenie, nastąpił najbardziej dynamiczny rozwój placówek prywatnych. I normą było to, że jeśli gdzieś w okolicy powstawała prywatna przychodnia, to podkupywała pielęgniarki, zwłaszcza te najpopularniejsze wśród pacjentów. Zastanawiam się, jak wyglądają zarobki pielęgniarek w sektorach publicznym i niepublicznym.\nJ. K.: W samym sektorze publicznym zróżnicowanie jest bardzo duże, w zależności od typu placówki i źródła finansowania. Różnice między szpitalami klinicznymi a powiatowymi są spore. W sektorze prywatnym natomiast zależy to od formy zatrudnienia – można mieć trochę wyższy kontrakt, ale być na samozatrudnieniu, więc tu należy się zastanowić, ile zostaje „na rękę” po odliczeniu kosztów ubezpieczenia, księgowej, samodzielnego odkładania na emeryturę itd. Wiele zależy od tego, jak wygląda lokalny rynek pracy i czy pracodawca ma jakąś konkurencję czy nie, czy pielęgniarki mają jakąś alternatywę, która wzmacnia ich pozycję.\nKontraktowanie pielęgniarek to więc spełnienie snu Korwina o tym, by każdy pracownik indywidualnie dogadywał się z pracodawcą.\nJ. K.: Ten scenariusz jest wytworem systemu, biorąc pod uwagę to, jak niewiele jest układów zbiorowych. Negocjuje się więc zarobki indywidualnie, są widełki. To ciekawe, bo mimo że szpitale to placówki publiczne, to nie podaje się tam siatki wynagrodzeń: ile się zarabia, do jakiej kwoty chce się i można dojść. Jest to zakorzenione w praktykach polskiego rynku pracy, gdzie w ogłoszeniach o pracę nie podaje się zarobków. Samozatrudnienie w szpitalach to w ogóle polska specjalność – takich rozwiązań nie ma w innych krajach. O ile na początku przynajmniej warunki kontraktów wydawały się nieco lepsze od warunków zatrudnienia na etacie, o tyle gdy szukałam jakiś czas temu informacji o tym, jak lokalnie wyglądają oferty dla pielęgniarek kontraktowych, zauważyłam, że te stawki malały. Kontraktowanie tak się upowszechniło, że zniknęła presja na pracodawców, by musieli oferować coś nieco lepszego, aby przekonać pielęgniarki do pracy na kontraktach, a nie na etatach. Teraz to już jest nowa norma, więc nie trzeba się aż tak starać.\nRozmawiali Konrad Malec i Magda Komuda\ndr Julia Kubisa - socjolożka i publicystka, adiunktka w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Marie Curie Experienced Researcher w Department of Sociology and Work Science, University of Gothenburg. Interesuje się zagadnieniami pracy i płci, zbiorowymi stosunkami pracy w perspektywie feministycznej oraz socjologią publiczną. Obecnie prowadzi badania nad pojęciem jakości pracy. Autorka książki „Bunt białych czepków. Analiza działalności związkowej pielęgniarek i położnych” (2014). Stale współpracuje ze związkami zawodowymi.


W jaki sposób zorganizować sprawę odpadów budowlanych po spełnionym remoncie? | agr-polska\nktóry komplikuje naszą sytuację jest kwestia należytego zorganizowania wyprodukowanych odpadów tak, aby nie stanowiły one zagrożenia dla miejscowego środowiska. Powstały przy działaniach budowlanych gruz ma obowiązek zostać natychmiastowo usunięty. Do tego celu jednak nie możemy użyć obecnych przed naszymi domami jednorodzinnymi koszów na śmieci. W związku z takim stanem spraw to właśnie na nas ciąży obowiązek odpowiedniego zagospodarowania odpadami budowlanymi. Jeśli tego nie zrobimy, to niestety w wielu przypadkach możemy narazić się na nieprzyjemności ze strony urzędów państwowych, czego za wszelaką cenę chcielibyśmy uniknąć. Na szczęście obecnie możemy wykorzystać w rzeczywistości wiele rozwiązań, dzięki jakim skutecznie pozbędziemy się powstałych odpadków. Jakie ewentualności działania musimy w związku z tym wziąć w rachubę w tym wypadku?\nCo do zasady elementem kluczowym będzie skorzystanie z usług profesjonalnych podmiotów, proponujących nam usługi w obszarze wywozu odpadków budowlanych. Wywóz gruzu Legnica (więcej: Eko Solar) jestwspółcześnie świadczony przez okazałą rzeszę kompetentnych podmiotów, w następstwie tego też nie powinniśmy mieć trudności z wybraniem właściwego wykonawcy naszego zlecenia. W naszych wyborach cena nie powinna być wyłącznym wyznacznikiem, bowiem istotna jest też szybkość wykonania. Spory wpływ będzie wywierało posiadane zaplecze sprzętowe, które pozwoli przewieźć zebrany gruz. Odpowiednie w tym miejscu będą w takim razie pakowne kontenery Legnica, dzięki którym uda się nam pojedynczym ruchem pozbyć wszelkich odpadów. Zobacz: kontenery.legnica.pl/. Rzecz jasna, tego rodzaju usługa będzie powiązana z pewnym kosztem pieniężnym, jednakże pomoże nam ona efektywnie oczyścić okolicę naszego miejsca zamieszkania.


Adamówka: Zakochany 22-latek po pijaku pojechał do dziewczyny kradzionym samochodem | Biłgoraj Nasze Miasto\nAdamówka: Zakochany 22-latek po pijaku pojechał do dziewczyny kradzionym samochodem\nLUB 2 sierpnia 2013, 10:35\nZakochany 22-latek po pijaku pojechał do dziewczyny kradzionym samochodem. Jacek Babicz\n22-latek, mieszkaniec gm. Adamówka, nie zatrzymał się do kontroli drogowej w pow. biłgorajskim, bo nie posiadał uprawnień do kierowania, a ponadto był nietrzeźwy. Wkrótce potem okazało się jeszcze, że samochód nie należy do niego. Zabrał cudzy pojazd sprzed domu, aby pojechać do dziewczyny.\n- Do zdarzenia doszło w czwartek po północy. Pojazd marki ford nie zatrzymał się do kontroli drogowej w miejscowości Dąbrówka - relacjonuje mł. asp. Milena Wardach z biłgorajskiej policji. - Kierowca samochodu nie zważając na polecenia policjantów do zatrzymania uciekł w las na terenie powiatu przeworskiego. Po kilku godzinach policjanci odnaleźli pojazd zaparkowany w miejscowości Adamówka. 24-letni właściciel twierdził, że całą noc był w domu, a pojazd stał niezabezpieczony pod domem. Funkcjonariusze ustalili, że pojazdem kierował ktoś inny, zabierając go bez wiedzy właściciela.\nTak policjanci dotarli do 22-letniego mieszkańca gm. Adamówka. Wytłumaczył im, że chciał pojechać do dziewczyny, dlatego zabrał forda, w którym były kluczyki. Ze strachu, że był pijany i nie miał uprawnień do kierowania, próbował uciec policjantom, a potem zostawił pojazd i poszedł do swego domu.\n22-latek w chwili zatrzymania organizmie miał ponad 1,5 promila alkoholu. Przyznał, że przed jazdą do dziewczyny wypił kilka piw, a po całym zdarzeniu również spożywał alkohol.\nMłody mężczyzna poniesie odpowiedzialność karną za krótkotrwałe użycie pojazdu mechanicznego i kierowanie samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości, a także za wykroczenia nie zatrzymania się do kontroli drogowej, spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym oraz kierowania samochodem osobowym nie mając do tego uprawnień.\nkradzież samochodu adamówka\npijany kierowca adamówka\nzakochany złodziej adamówka


Przeprowadzki Notting Hill | Usługi transportowe w Londynie\nPrzeprowadzki Notting Hill - Usługi transportowe w Londynie\nProfesjonalne Przeprowadzki w Notting Hill w Londynie.\nKompleksowe usługi przeprowadzkowe i transportowe na terenie całego Londynu. Przeprowadzki Z i DO Notting Hill\nLokalne i krajowe przeprowadzki z lub do Notting Hill.\nPrzeprowadzki, usługi transportowe Notting Hill\nOferujemy kompleksowe Przeprowadzki oraz usługi transportowe w Notting Hill od 2004 roku. Od tego czasu zbudowaliśmy silną reputacje jako londyńska firma zajmująca się profesjonalnym serwisem przeprowadzkowym, która zapewnia wysokie standardy usług, profesjonalny sprzęt i przyjazny personel, który zawsze chętnie Ci pomoże.\nWykonujemy Przeprowadzki z Notting Hill jak i Przeprowadzki do Notting Hill z każdego miasta w Anglii.\nŚwiadczymy Usługi Przeprowadzkowe w Notting Hill. Jesteśmy zarejestrowaną i ubezpieczoną firmą. Posiadamy profesjonalnie przeszkolony i CRB sprawdzony zespół. Największym atutem naszej firmy jest profesjonalizm w kontakcie z klientem, doświadczona kadra służąca pomocą i fachowa poradą na każdym etapie przeprowadzki oraz jakość wykonywanych usług. Współpracujemy z firmami udzielając wsparcia przy transporcie. Skontaktuj się z nami aby nawiązać współpracę.\nDlaczego Przeprowadzki Notting Hill?\nSzukasz profesjonalnej firmy przeprowadzkowej? Przeprowadzka z Notting Hill? Przeprowadzki z Notting Hill do innego miasta w UK?\nPrzeprowadzki Notting Hill to solidność i pewność wykonania naszych usług. Kontaktując się z nami klient ma gwarancje że otrzyma profesjonalną poradę oraz ofertę cenową.


Zebrania sprawozdawcze w jednostkach OSP – Gmina Kutno\nKażdego roku w pierwszym kwartale w jednostkach Ochotniczych Straży Pożarnych odbywają się zebrania sprawozdawcze. Tak też stało się i w tym roku. W każdej z siedmiu jednostek OSP działających na terenie gminy Kutno zebrali się wszyscy, należący do nich Druhowie, aby podsumować działalność za ubiegły – 2018 rok i poczynić plany na kolejny – 2019.\nW zebraniach oprócz członków straży uczestniczyli: Wójt Gminy Kutno – Justyna Jasińska, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej – Marek Myszkowski, Prezesi Zarządu Oddziału Miejsko-Gminnego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Kutnie – Andrzej Siuda i Dariusz Mroczek, Komendant Miejsko-Gminny – Jan Broda, Kapelan Powiatowy Ochotniczych Straży Pożarnych – Ksiądz Piotr Kalisiak, Sekretarz Zarządu Oddziału Miejsko-Gminnego ZOSP RP w Kutnie – Kinga Łuczak, osoby wspierające działalność OSP, członkinie Kół Gospodyń Wiejskich oraz mieszkańcy.\nNa zebraniach dokonano obszernego podsumowania działalności Ochotniczych Straży Pożarnych\nw 2018 roku. Członkowie OSP zgłosili także potrzeby szkoleniowe oraz te, dotyczące wyposażenia jednostek w sprzęt ratowniczo-gaśniczy. Komendant Miejsko-Gminny Jan Broda przedstawił statystyki dotyczące częstotliwości wyjazdów jednostek do pożarów i miejscowych zagrożeń oraz ogólną liczbę tego typu zdarzeń na terenie gminy Kutno i powiatu kutnowskiego.\nDruhowie prócz podsumowań przedstawili również plany na 2019 rok, które obejmowały głównie drobne remonty strażnic, zakup sprzętu i umundurowania. Prezesi jednostek przekazali Pani Wójt Justynie Jasińskiej zapotrzebowanie na niezbędny sprzęt, który należy zakupić z budżetu gminy w ramach utrzymania gotowości bojowej jednostek OSP oraz uzasadnili konieczność jego zakupu.\nPani Wójt zadeklarowała, że postara się uwzględnić te potrzeby w budżecie gminy na 2019 rok. Pogratulowała Druhom zaangażowania w działalność jednostek oraz odwagi i wytrwałości w bezinteresownym ratowaniu ludzkiego życia i mienia. Życzyła także wielu sukcesów nie tylko w pracy na rzecz ochotniczego pożarnictwa, ale również w życiu osobistym.\nNależy przypomnieć , że na terenie gminy Kutno działa 7 jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej: OSP we Wroczynach, należąca do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, OSP w Komadzynie – również będąca w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym, OSP w Leszczynku, OSP w Gołębiewku Nowym, OSP w Strzegocinie, OSP w Wierzbiu i OSP w Wysokiej Wielkiej.\nPiotr Kondracki 21 marca 2019 21 marca 2019 Sprawy urzędowe\n← Samorządowe spotkanie integracyjne we Wroczynach


Pożar katedry Notre Dame ugaszony. Straty, zniszczenia. Zbiórka na odbudowę | Viva.pl\n„To cud”, piszą internauci\nGabriela Czernecka • 16 kwietnia 2019 08:20\nPożar Katedry Notre Dame wybuchł w poniedziałek o godzinie 18.50. Ogień trafił zabytkową budowlę Paryża niemal całą noc. Jak podaje dziennik Le Figaro, powołując się na źródła straży pożarnej, pożar został ugaszony przed godziną czwartą rano. Prezydent Emmanuel Macron już zapowiedział, że świątynia będzie odbudowana. Ruszyła międzynarodowa zbiórka pieniędzy na ten cel. Zniszczenia są jednak mniejsze niż przypuszczano. „To cud”, piszą internauci.\nWczorajszego wieczoru francuska katedra stanęła w ogniu. Teren wokół Notre Dame został ewakuowany. Za prawdopodobną przyczynę zdarzenia uważa się prace renowacyjne, które od jakiegoś czasu prowadzono w katedrze. Ogień został zaprószony na strychu gotyckiej budowli. Na szokujących zdjęciach mogliśmy z przerażeniem oglądać, jak płonie dach budynku. Rzecznik straży pożarnej poinformował, że przed godz. 3 nad ranem we wtorek udało się powstrzymać rozprzestrzenianie ognia i „wziąć go pod kontrolę”.\nDoszczętnie zniszczony został dach katedry oraz sygnaturka (93-metrowa iglica), która się na nim znajdowała. Na szczęście, jak podaje przedstawiciel strażaków, udało się uratować konstrukcję budynku (fasadę i strukturę) oraz dwie charakterystyczne wieże. Okazuje się, że większość bezcennych zabytków i relikwii, które znajdowały się w środku, udało się ewakuować. Jak podał jeden z księży, który przysługuje przy katedrze, uratowano m.in. koronę cierniową Jezusa.\nJak na razie nie podano informacji co do skali zniszczeń. Wiadomo jednak, że w akcji ucierpiał jeden ze strażaków. 1500 osób, które zwiedzało w tym czasie katedrę, zostało wyprowadzonych z budynku. Nie można było skorzystać ze zrzutów wody z helikopterów, ponieważ zdaniem służb, tego rodzaju działania mogłyby doprowadzić do zniszczenia całej konstrukcji budynku.\nZ pożarem walczyło ponad 400 strażaków, którzy wykorzystywali 18 kilkudziesięciometrowych węży gaśniczych i podnośniki. „Na odbudowę tego arcydzieła architektury francuskiego gotyku potrzebne będą dziesięciolecia”, ocenia Fondation de l’OEuvre Notre-Dame, organizacja działająca od 800 lat przy katedrze w Strasburgu, dysponująca ekipą konserwatorską.\nPrezydent Francji, Emmanuel Macron, zapowiedział, że katedra zostanie odbudowana i na jej rzecz powstanie specjalny fundusz, na który będzie można wpłacać datki. Podobno już François-Henri Pinault, najbogatszy człowiek we Francji, ogłosił, że jego rodzina przeznacza 100 mln euro na odbudowę zniszczonej przez żywioł katedry.\nPożar Katedry Notre Dame wybuchł w poniedziałek o godzinie 18.50. Ogień trafił zabytkową budowlę Paryża niemal całą noc\nJak podaje dziennik Le Figaro, powołując się na źródła straży pożarnej, pożar został ugaszony przed godziną czwartą rano.\nPrezydent Emmanuel Macron już zapowiedział, że świątynia będzie odbudowana. Ruszyła międzynarodowa zbiórka pieniędzy na ten cel.


Auto szkoła - Auto Szkoła Łódź PałganAuto szkoła - Auto Szkoła Łódź Pałgan\nDobra auto szkoła to przede wszystkim doświadczeni instruktorzy. Ludzie, dla których jazda samochodem czy motocyklem to nie tylko konieczność. To ludzie z pasją, którzy czerpią przyjemność z nauczania innych. Każdy kto pragnie jak najszybciej zdobyć uprawnienia do prowadzenia pojazdów, gorączkowo przeszukuje internet w celu wybrania jak najlepszego ośrodka szkoleniowego. Czyta fora lokalne, pyta się na motoryzacyjnych grupach społecznościowych, zasięga języka wśród znajomych. Często szuka danych statystycznych, które obrazują skuteczność danej auto szkoły. Auto szkoła to specyficzna firma świadcząca usługi szkolenia. To nie kurs językowy, po którym będzie nam się lepiej lub gorzej porozumiewało zagranicą. Auto szkoła to odpowiedzialność za bezpieczeństwo na drogach, ze względu na to, szkolenie na wysokim poziomie jest bardzo ważne.\nZdałem, zdałam za pierwszym razem\nCoraz więcej osób kończy swoją przygodę z WORD-em po pierwszym egzaminie. Oczywiście dla nas i naszej konkurencji to powód do dumy. Każda auto szkoła chciałaby, aby jej absolwenci mieli stu procentową skuteczność zdanych egzaminów. Szczęście też jest po stronie „świeżo upieczonego” kierowcy, więc wszystko jest w jak najlepszym porządku. Jednak przestrzegam szczególnie młodszych kierowców, aby nie popadali w euforię i nie nabierali za dużej wiary we własne umiejętności. Większość wypadków na drogach jest spowodowana przez młodych kierowców. Wśród policyjnych statystyk najczęściej przewijają się kolizje wynikające z: nieustąpienia pierwszeństwa, niedostosowania prędkości do warunków jazdy, lub złego wyprzedzania.\nPrzez kilkadziesiąt minut egzaminator musi stwierdzić czy nadajemy się na kierowcę. Czasem sytuacje drogowe, podczas egzaminu „układają się” pod zdającego. Niektórzy kierowcy widząc samochód Word-u starają się nie uprzykrzać życia osobie egzaminowanej. W związku z tym zdarza się czasami, że kierowca o gorszych umiejętnościach może zdać egzamin szybciej od tego lepszego.\nPo uzyskaniu uprawnień w samochodzie kierowca jest sam. Nie ma miejsca na błędy, niedociągnięcia, gdyż każde może skończyć się stłuczką lub wypadkiem. Jest to zawsze nieprzyjemna sytuacja dla wszystkich stron uczestniczących w zdarzeniu.\nAuto szkoła i jej rola\nAuto szkoła ma bardzo trudne zadanie, musi nauczyć przyszłych kierowców przede wszystkim myślenia i przewidywania sytuacji na drodze. Prowadzenie pojazdu, które po jakimś czasie jest w pełni zautomatyzowane to jednak ciągła analiza zmiennych. Kierowca musi widzieć wszystko co się dzieje w okolicy jego pojazdu i na te zdarzenia w odpowiedni sposób reagować. Dobra auto szkoła to nie taka, która przygotuje nas do zdania egzaminu i na tym koniec.\nDobra auto szkoła ma nas nauczyć:\nszacunku do innych uczestników ruchu,\npodejmowania szybko dobrych decyzji,\nreagowania na zmieniające się warunki pogodowe,\ndbania o stan naszego pojazdu,\nodpowiednich przerw na regenerację podczas długich podróży\npokory i świadomości niebezpieczeństw\nGdy odbierzecie prawo jazdy z urzędu, trzymanie się odpowiednich zasad z pewnością uchroni was i waszych bliskich przed problemami…


Na szczytach Himalajów GórFanka Annapurna literatura podróżnicza tylko 23,99 zł w ArtTravel.pl\nNa szczytach Himalajów GórFanka Annapurna\nAnna Czerwińska to polska alpinistka i himalaistka, zdobywczyni m.in. 8 ośmiotysięczników oraz Korony Ziemi (tworzą ją najwyższe szczyty poszczególnych kontynentów).\nKsiążka „GórFanka. Na szczytach Himalajów” zawiera jej wspomnienia z wypraw, w czasie których zdobyła 3 himalajskie ośmiotysięczniki: Everest, Lhotse i Makalu. Wspomnienia te zostały ujęte w formę zapisu rozmowy z autorką. Anna Czerwińska opowiada o tym wszystkim, co wiązało się z tymi wyprawami: jak do nich doszło, jakie przygotowania musiała wcześniej podjąć, a także jak wyglądało już samo zdobywanie szczytu.\nOkreślenie „GórFanka” już wskazuje na uczucia, jakimi autorka darzy góry. Jednak jest to również ukazane w jej wspomnieniach. Widać wyraźnie, że wspinanie się na szczyty stanowi jej pasję i z taką samą pasją o tym opowiada. Kocha góry, ale także odczuwa w stosunku do nich respekt i szacunek. Jej opowieść wskazuje na to, że do tego typu wypraw potrzeba nie tylko wytrzymałości fizycznej, ale także (a może przede wszystkim) ogromnej wytrwałości psychicznej. Anna Czerwińska nieraz była w sytuacjach zagrażających jej życiu i o tym także wspomina. Poza tym podkreśla, że podjęcie wyprawy na dany szczyt nie jest jeszcze równoznaczne z jego zdobyciem. Istnieje wiele czynników, które mogą położyć kres całej wyprawie. Czasami trzeba parokrotnych prób, by wreszcie udało się osiągnąć cel – jak to bywało również w przypadku autorki.\nZ przeczytanych przeze mnie wspomnień wyłania się bardzo ciekawy portret Anny Czerwińskiej. Widzimy ją jako kobietę, która swą postawą dokonaniami wzbudza podziw, a przy tym pozostaje osobą bardzo skromną. Osiągając sukces, nie pozwalała sobie na to, by spocząć na laurach; przeciwnie, już w wyobraźni planowała kolejne wyprawy. Mówi: „Bo u mnie zawsze jest tak, że jeszcze nie wejdę na jedną górę, a już patrzę na następną. Nigdy nie wystarcza mi to, co osiągam, zawsze widzę następny cel.” Słowa warte, według mnie, zapamiętania.\nZauważyć można u Anny Czerwińskiej ogromną siłę ducha oraz konsekwencję w dążeniu do celu mimo napotykanych trudności i tragedii osobistej, jaka ją spotkała, gdy była właśnie w trakcie wyprawy na Mount Everest. Stanęła wówczas przed niezwykle trudną decyzją: wracać czy iść dalej? W chwilach załamania i zwątpienia niejednokrotnie pomagało jej doświadczenie, ale też i wola walki.\nAutorka opisuje swoje wejścia na szczyty z niezwykłą dokładnością i precyzją szczegółów. Dzięki temu czytelnik ma możliwość towarzyszenie jej w drodze na szczyt niemal krok po kroku. Wspaniale udało się jej oddać atmosferę wyprawy i dramatyzm sytuacji. Podczas czytania książki nie brakuje też chwil wzruszeń – gdy wspomniane zostają osoby, których zabrały góry (m.in. Jerzy Kukuczka czy Wanda Rutkiewicz).\nPomijając te smutne momenty, Anna Czerwińska snuje swą opowieść z humorem. Widać, że potrafi zachować dystans do samej siebie, gdyż niejednokrotnie mówi o sobie z leciutką ironią i uśmiechem. Ponieważ książka ta, jak wspomniałam, ma formę zapisu rozmowy, napisana została językiem prostym, zwyczajnym, chwilami zbliżającym się nawet do mowy potocznej, co narrację ożywia i ubarwia. Autorka, opowiadając o wyprawach i o ludziach napotkanych przy tej okazji na swej drodze, mówi o wszystkim wprost, bez upiększeń. Pokazuje, że w takich sytuacjach – jak w życiu - można spotkać ludzi bardzo różnych. Chwilami więc opowieść Anny Czerwińskiej nabiera charakteru osobistego i subiektywnego, ale przez to jest prawdziwa. Sprawia, że widzimy autorkę nie jako osobę stojącą na piedestale, ale jako zwykłego człowieka, z typowymi ludzkimi słabościami.\nW książce „GórFanka. Na szczytach Himalajów” znaleźć można bardzo ciekawe i pomysłowe zdjęcia, m.in. imitujące fragmenty taśm filmowych z pojedynczymi klatkami czy też fotografie stanowiące tło tekstu, pokazujące właśnie to, o czym w tekście tym mowa. Daje to bardzo interesujący efekt, dzięki któremu tekst i zdjęcia stanowią nierozerwalną całość.\nWszystko, o czym wspomniałam, sprawia, że książkę czyta się przyjemnością i zainteresowaniem. Mnie opowieści Anny Czerwińskiej bardzo przypadły do gustu. Jestem pewna, że będą one wspaniałą lekturą nie tylko dla miłośników gór, lecz dla wszystkich czytelników, którzy pragnęliby wczuć się w ekscytującą atmosferę towarzyszącą zdobywaniu najwyższych szczytów Ziemi.\nOceniasz: Na szczytach Himalajów GórFanka Annapurna


Jyoti: maja 2017\nDwudziesty pierwszy tydzień roku za nami.\nJak zwykle minął szybciorem...\nZdjęcia cykałam codziennie, tym razem wyszło głównie kocio i czarno biało...\n(Zdjęcia, które robię sobie w ramach swojej wersji foto Projektu 365 dni :) )\n142#365 Poniedziałek. Kocisko na parapecie / Aparat\n143#365 Wtorek. Kocisko - widok spod ławy ;) / Aparat\n144#365 Środa. Fotka z cyklu - we dwoje ;) / Telefon\n145#365 Czwartek. Na wystawie W BRAMIE. / Aparat\n146#365 Piątek. Kocisko z badylkami ;) / Aparat\n147#365 Sobota. Kocisko podwórkowe :) / Telefon\n148#365 Niedziela. Wyszczerzone selfie z braku tematu do zdjęcia... :))) / Telefon\nNie szukaj światła. Świeć nim. Nie szukaj piękna. Bądź nim. Nie szukaj Siebie. Bądź Sobą. Pozwól by śpiew ptaka Cię nauczał. Przyzwól wschodowi słońca na rozwarcie Twego serca. Pozwól każdemu oddechowi przypominać Ci o cudach.\nNo. Ten tydzień wyszedł mi bardziej spójnie jakoś. Ale generalnie wiele majowych fotek było beznadziejnych. Gdyby nie było mi szkoda przerywać projektu, to wielu z nich bym nie zamieściła,\nTo był zdecydowanie okres niżu zdjęciowego, ale po niżu powinien być wyż, no nie? ;)))))\nMiłego słonecznego dzionka życzę :**\nU mnie mocno świeci i jest cieplutko!\nMandala! Mandala jest wreszcie!\nNie jest tworem nowym niestety. To stara mandala, którą poddałam pewnym poprawkom i ulepszeniom...\nNa całkiem nowe trzeba jeszcze kilka dni poczekać.\nTa dzisiejsza jest duża 60cm x 60cm\nMa teraz zmienione tło i dodanych kilka wzorków wewnątrz.\nGdzie są teraz twoje dłonie? Kto je tam położył? Czy to ty zrobiłeś?\nA potem, niezależnie od tego, kto według ciebie to zrobił, ty - ono poruszyło się znowu. Może ono poruszyło twoją stopą. Może ono przełknęło lub zamrugało twoimi oczami. Po prostu zauważaj. Właśnie tak wkraczasz w nierobienie, gdzie wszystko cudownie wraca na swoje miejsce.\nBędą jeszcze zdjęcia z całego tygodnia, ale zamieszczę je bliżej północy, albo jutro. Się zobaczy :)))))))\nSłonka życzę :**\n..."Przetańczyłam" już tydzień dwudziesty :)\nMinął mi pracowicie na przygotowaniach do mojej mandalowej wystawy, a zwieńczony był samą wystawą. A że jestem nadwrażliwcem to cały wczorajszy dzień dochodziłam do siebie... właściwie nie nie robiąc.\nStąd post, który zwyczajowo zamieszczam w niedzielę, wrzucam na bloga dopiero dzisiaj...\nTym razem zdjęcia kolejny raz mnie nie zachwycają jakąś spójnością, czy jakoś tak w ogóle...\nNo ale... bynajmniej jest ciągłość.\nFoty - przypominam - cykam codziennie w ramach foto Projektu 365 dni :)\nTydzień dwudziesty zatem prezentuje się tak:\n135#365 Poniedziałek. Na piwnicznych schodach / Aparat\n136#365 Wtorek. Glistnik Jaskółcze ziele tuż za miedzą prawie :) / Telefon\n137#365 Środa. Z cyklu - pysznościowo/ Aparat\n138#365 Czwartek. Selfie z Markiem Synowieckim i panią Senioritą w Radiu Stargard / Telefon\n139#365 Piątek. Wieczorna fota świeżo przygotowanej wystawy :) / Telefon\n140#365 Sobota. Niezwykły Bosy Gość ;) / Aparat\n141#365 Niedziela. W wieży ciśnień słoneczne okienko :) / Aparat\nTańcz, kiedy jesteś zraniona. Tańcz, kiedy zrywasz opatrunek. Tańcz w środku walki. Tańcz we własnej krwi. Tańcz, gdy jesteś całkowicie wolna.\nWybaczcie Kochani, że mało ostatnio mnie tu było... Już niedługo zabieram się za malowanie. Jeszcze ten tydzień może być zajęty, ale już za chwileczkę, już za momencik nowe mandale zaczną się kręcić!\n...A ja będę tańczyć z pędzlami :))))))))\nAutor: Jyoti o 15:51 Brak komentarzy:\nAutor: Jyoti o 15:35 3 komentarze:


Gwiazdor "Królowych życia" prosi ze szpitala. Dramatyczny apel | Rozrywka Pikio\nPikio Rozrywka Gwiazdor "Królowych życia" prosi ze szpitala. Dramatyczny apel\nGwiazdor "Królowych życia" prosi ze szpitala. Dramatyczny apel\nŹródło: Facebook/Królowe życia\n'Królowe życia" to program emitowany na antenie TTV, który pokazuje ludzi, którzy osiągnęli sukces i uczą innych jak żyć swoimi marzeniami. Jednak nawet w tak bajkowych życiach zdarza im się mieć poważne problemy. Niestety, gwiazdor programu ma ostatnio problemy zdrowotne i wystosował dramatyczny apel do swoich fanów ze szpitala.\n"Królowe życia" to popularny program emitowany na platformie TTV. Jest to dokument, którego fabuła opiera się na losach poszczególnych bohaterów, którzy opowiadają o swoim życiu, osiągniętym sukcesie i kolejnych marzeniach. Gwiazdor serialu trafił niedawno do szpitala, z którego wystosował dramatyczny apel do fanów.\n"Królowe życia" ze wspaniałymi bohaterami\n"Królowe życia" to program, który oczarował widzów swoją prostotą i wspaniałymi bohaterami. Dokument skupiający się wokół kilku postaci inspiruje polskie społeczeństwo do działania i zachęca do tego, żeby spełniać swoje marzenia. Ostatnio ulubieniec widzów Gabriel Seweryn trafił do szpitala. Nawet w słabej kondycji zdrowotnej postanowił zaapelować do swoich odbiorców. Opublikował również zdjęcie ze szpitalnego łóżka. Fani zareagowali natychmiast.\nDramatyczny apel gwiazdora\nGabriel Seweryn pojawił się w programie wraz ze swoim partnerem Rafałem Marcinem Grabiasem. Śledzenie życia tej pięknej pary sprawiało dużo radości widzom i wszyscy kibicowali ich związkowi. Seweryn jest znanym i szanowanym projektantem mody, którego kreacje nosiły już wielkie sławy polskiego show-biznesu, takie jak Justyna Steczkowska, Katarzyna Skrzynecka czy Joanna Brodzik. W branży mówi się o nim "Versace z Głogowa". Wszyscy fani gwiazdora niestety otrzymali właśnie przykrą wiadomość na jego temat. Chodzi o to, że niedawno trafił do szpitala.\n- Kochani dbajcie o zdrowie. Bo zdrowie do najważniejsza rzecz w życiu. Ja kolejny raz wylądowałem w szpitalu. Dziękuję całemu personelowi medycznemu z oddziału urologicznego za wspaniałą opiekę medyczną - brzmi wpis celebryty.\nNie wiadomo co dokładnie dolega mężczyźnie, ale mimo gorszego stanu zdrowia, postanowił on zmotywować swoich fanów do dbania o siebie. Do wpisu dołączył swoje zdjęcie ze szpitalnego łóżka. Jego wielbiciele błyskawicznie odpowiedzieli. Manifestowali swoje wsparcie dla Gabriela Seweryna i życzyli szybkiego powrotu do zdrowia. Z pewnością w chorobie opiekuje się nim ukochany, na którego zawsze może liczyć. Gwiazdor przebywa obecnie w szpitalu w Nowej Soli.\nŹródło: Instagram/Gabriel Seweryn\nKrólowe życia instagram zdrowie


Ćwiczenia w zastoinowej gruczołu krokowego - Jak zrobić sobie masaż prostaty i wykończeniowe\nNowotwory gruczołu krokowego BPH żywność\nIle dni gotowy biopsja prostaty Masaż prostaty darmowe wideo, jak prowadzić prostatę niż leczyć zapalenie gruczołu krokowego młody człowiek. Antybiotyków gronkowcem gruczołu krokowego zapalenie gruczołu krokowego jest to możliwe, żeby uprawiać seks, Prostaty, co to jest infekcje bakteryjne soku prostaty.\nErekcja, potencja, testosteron, #Zioładlazdrowia odc.10 Zaburzenia erekcji Naciśnij mocno na prostatę\nMiejsce na gruczołu krokowego, że jest ona Leczenie zapalenia gruczołu krokowego folk, Jeśli człowiek szybko kończy krokowego Choroby zakaźne zapalenie gruczołu krokowego. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego 1 dnia najlepszy antybiotyk na zapalenie gruczołu krokowego i pęcherza moczowego, Prostata MRI kontrast z adresami i cenami Jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego u siebie, a.\nMam haka na raka. Rak prostaty leczenie raka prostaty Iżewsk\nCzopki, zastrzyki dla prostaty Początkowe objawy zapalenia gruczołu krokowego, ekscytujący film masaż prostaty Objawy zapalenie gruczołu krokowego i masaż leczenie. Dobre urządzenie dla prostaty prostaty ehoplotnost wzrosła, laserowe odparowanie prostaty po zabiegu Leczenie zapalenia gruczołu krokowego aktualności.\nRak Prostaty - rokowania - część 1 z 3 maść na zapalenie gruczołu krokowego własnymi rękami\nGruczolak wskazania do operacji prostaty mor leczenie wosk gruczołu krokowego, YouTube masaż prostaty gruczołu krokowego po turecku. Z których do podjęcia leczenia w vitaprost z których tabletki Prostamol uno, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego z kamieni prostaty leczyć na zapalenie gruczołu krokowego za 1 rubla.\nProblemy z prostatą u młodych mężczyzn. Co robić, gdy leki nie działają? BPH powoduje karmic\nInstrument opinii gruczołu krokowego bóle prostaty, które robią, leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego w Jekaterynburgu zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn testu PSA. Zadowolić mężczyznę prostaty masaż ładne rak gruczołu krokowego, wydalanego z moczem, Preparat do usuwania objawów zapalenia gruczołu krokowego Yoshkar-Ola USG prostaty.\nĆwiczenie mięśni krokowych po usunięciu prostaty w zwapnienie prostaty\nBPH diagnoza BPH czy MRI może wykryć raka prostaty, dlaczego jest zapalenie gruczołu krokowego HR leczenia. gruczołu krokowego. Chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego Brześć masaż prostaty, Co jest fpsa prostaty Leczenie krokowego strumienia Beaver.\nProblemy z prostatą - część 2 - leczenie rodzaje operacji dla usunięcia łagodnego przerostu gruczołu krokowego.\nMasazhory dla prostaty gruczolakowata tkanki prostaty, który jest, porno gej masaż prostaty oglądać online masaż prostaty dla mężczyzn prywatnych wiadomości. Które nie mogą być wykorzystywane do gruczołu krokowego Prostaty, masażu pełnego pęcherza, Objawy zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn leczonych preparatami skąd wiesz, że rak prostaty.\nProsto z bloku operacyjnego - jeszcze ciepła prostata! Jak wygląda rak prostaty? co do lekarza, aby przejść do prostaty\nRaka gruczołu krokowego sposób operacyjny chirurgia TURP w gkvg Burdenki, kliniki leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego sulfonamidy i gruczołu krokowego. Czy możliwe jest, aby leczyć zapalenie gruczołu krokowego bez masażu prostaty masaż prostaty z calculous gruczołu krokowego, Po zakończeniu masażu prostaty Analiza opinii wydzielanie prostaty.\nĆwiczenia na artlero.ru warto zostać morsem 50+? gdy jest to niezbędne do podjęcia Prostamol uno\nLeczenie ostrego zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn leki Masaż prostaty Petersburg, pieszczoty odbytu i prostaty Rosja sanatorium w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego. Kosztować Prostamol na Ukrainie leczenie raka stercza z 4 ° przerzutów kostnych, Kaplan Prostate Massager Leczenie terapeutyczne BPH.\nRak prostaty usuwanie na poziomie psychicznym leczenie BPH folk\nPo leczeniu zapalenia gruczołu krokowego nie wzrośnie krokowego olej słonecznikowy, usunięciu gruczolaka gruczołu krokowego przez kanał krok stopień gruczołu krokowego. Gruczołu krokowego może być zarówno z drożdży zaostrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego i potencji, Ceny leków prostaplant zapalenie gruczołu krokowego u dziecka.\nMężczyźni częściej uprawiający seks rzadziej chorują na raka prostaty. Masażer prostaty kupić w Petersburgu kupować\nAntybiotyki na zapalenie gruczołu krokowego bakteryjnego Masaże story prostaty, gruczołu krokowego w Twerze ostre zaostrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Astragalus gruczołu krokowego masaż prostaty Internecie tylko do oglądania, skuteczny poziom przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego najlepszy antybiotyk zapalenie gruczołu krokowego.\nRak prostaty wywiad z dr. Andrzejem Badzio chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego wideo\nLeczenie farmakologiczne objawów zapalenia gruczołu krokowego Prostamol uno wewnątrz, cal gruczołu krokowego cienki Leczenie zapalenia gruczołu krokowego środków ludowej. Leczenie krokowego sody na Neumyvakin szybkość białych krwinek w analizie prostaty, wpływ gruczołu krokowego na męskim ciele Miód lek Prostamol kupować.\nLeczenie prostaty - skuteczność 99% - Aliaksandr Haretski pływanie lodu i gruczołu krokowego\nKtóry może być rakiem pęcherza pacjenta prostaty wstrzyknięcia do prostaty, przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego z złośliwy z powodu zapalenia gruczołu krokowego może być zaczerwienienie w pachwinie. Do co zwiększa prostaty Klasyfikacja raka prostaty TNM, wstrzyknięć w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego Masażer prostaty Kemerowo.\nChoroby gruczołu krokowego - dr Urszula Krupa - Porady lekarskie ból w leczeniu gruczolaka prostaty środków zaradczych ludowych\nJoga i prostaty Leki podczas zaostrzenia gruczołu krokowego, Kuracja prostaty Leczenie zapalenia gruczołu krokowego pszczół pyłku. Nieruchome plemniki gruczołu krokowego Leczenie zapalenia gruczołu krokowego leki świec, Prostata wibracyjny Men S przyjemność różdżki kupna oglądać niż leczyć prostatę.\n7 Rodzajów Pokarmu Które Ochronią Cię Przed Rakiem Prostayt i może leczyć raka prostaty\nJak prać prostatę życie seksualne o leczeniu gruczołu krokowego, kąpiele błotne z gruczołu krokowego zapalenie prostaty leków gruczolaka. Jem o prostacie Opinie chloramfenikol gruczołu krokowego, nawrót raka prostaty rokowaniem rehabilitacja po TURP.\nRak gruczołu krokowego - radioterapia konformalna Leczenie zapalenia gruczołu krokowego programu metronidazol\nBÃ³br strumień traktuje przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jak leczyć BPH środków ludowej., Zapalenie gruczołu krokowego i seks od 60 lat Co to jest przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego w remisji. Można leczyć domu gruczołu krokowego w jaki sposób i dlaczego wziąć sok z prostaty u mężczyzn, książka w trasie prostaty masaż prostaty zwłóknienie.\nPrzerzuty do kości w raku prostaty na Sustanon kursu i Turinabol zapaleniem gruczołu krokowego\nMasaż prostaty wideo biegunka i zapalenie gruczołu krokowego, Masażer prostaty zwrotne ocena kamieniami leczenie BPH. Masaż prostaty z zabawkami objawy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, gruczołu krokowego lista leków opinie prostaplant.\nWyleczony z raka prostaty Temperatura przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego\nProstatilen opinii cen tabletka Biopsji gruczołu krokowego prowadzi się jako, Niektóre infekcje mogą powodować zapalenie gruczołu krokowego długo leczyć zapalenie gruczołu krokowego. Krem z gruczołu krokowego kupić w Moskwie od tego, co boli prostatę, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego mają Trichomonas Leczenie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego calculous.\nPrzetoki w prostacie\nMożliwe przeszywający ceftriakson dla gruczołu krokowego


Sceny Electronic Beats – kogo gościły minionego lata? – Coolturalni24.pl\nJestes tutaj: Home » MUZYKA » Koncerty » Sceny Electronic Beats – kogo gościły minionego lata?\nWpis dodany przez: Informacja Prasowa dnia: 25 października, 2017 w: Koncerty, MUZYKA, slider | komentarzy : 0\nLato, ze względu na przyjazną zazwyczaj aurę, sprzyja wielu aktywnościom. Można wreszcie bez obaw pożeglować po Mazurach, posurfować w Zatoce Puckiej czy dziarsko zdobywać tatrzańskie szczyty (byle nie w japonkach). Można też – i na tym skupimy się w tym artykule – odwiedzić letnie festiwale muzyczne i bawić się do rana w rytmie mniej lub bardziej znanych artystów. Do festiwali, które Polacy odwiedzają najchętniej, należą te, na których na dłużej zagościły sceny Electronic Beats. To wydarzenia współorganizowane w ramach wielkiego projektu T-Mobile, Electronic Beats – wydarzenia, które gwarantują świetną zabawę w najlepszych rytmach. Kto zatem pojawił się na scenach Electronic Beats tego lata?\nPłocki festiwal znany jest przede wszystkim z promowania artystów sceny electronic dance music. Fani electro z całej Europy przyjeżdżają na płocką plażę miejską już od 2006 r. Współpraca z T-Mobile zaowocowała stworzeniem sceny Electronic Beats, na której w tym roku wystąpili między innymi:\n– The Belleville Three. Dla wiernych fanów muzyki elektronicznej ten koncert był czymś naprawdę wyjątkowym. Derrick May, Juan Atkins i Kevin Saunderson to bowiem dla sceny techno prawdziwi ojcowie chrzestni – brali czynny udział w narodzinach tego gatunku w Detroit w latach 80. ubiegłego wieku. Do tej pory rzadko występowali na żywo – dlatego też koncert w Płocku był naprawdę wyjątkowy.\n– Mount Kimbie. Dwójka niepozornych z wyglądu Brytyjczyków skrywa w sobie prawdziwy ogień, którym chętnie podzieliła się z płocką publicznością ze sceny Electronic Beats. EDM grana przez nich to mieszanka nieoczywistych brzmień, wśród których każdy znajdzie coś dla siebie. Wierna publiczność Audioriver Festival z pewnością zapamięta ich na długo.\nNa polskiej scenie festiwalowej Up To Date uważany jest za symboliczne zamknięcie sezonu letniego i początek jesiennych klubowych imprez. Festiwal powstał głównie po to, by promować brzmienia electro – tegoroczny line-up sceny Electronic Beats udowodnił jednak, że organizatorzy są otwarci na różne eksperymenty. Naszym zdaniem najlepiej wypadli:\n– O.S.T.R. Elektronicznie. Łódzki raper od dawna lubił romanse z innymi gatunkami muzycznymi. Specjalnie na białostocki festiwal przygotował projekt będący przejawem fascynacji EDM. Publiczność dała się uwieść – miejmy więc nadzieję, że nie była to pierwsza i ostatnia okazja, by posłuchać O.S.T.R.-a w takiej wersji.\n– Lorenzo Senni live. Ekscentryczny DJ z Mediolanu lubi sięgać po trance’owe i rave’owe hity lat 90. Czasami jednak potrafi zmiksować je, zdekonstruować i poskładać na nowo w taki sposób, że nie sposób je rozpoznać… Sceniczna energia Włocha to coś, co trzeba zobaczyć na żywo.\nA Ty? Miałeś okazję wpaść na któryś z letnich festiwali w tym roku?


Koniec taniego raju. Firmy uciekają z Chin - Dziennik.pl\nKoniec taniego raju. Firmy uciekają z Chin\n5 czerwca 2012, 15:01 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nChiny już nie są rajem koncernów / Shutterstock\nChiny już nie są rajem dla światowych koncernów. Rosną koszty pracy, kraj staje się coraz bardziej nowoczesny i nie da się produkować za grosze. Nic więc dziwnego, że wiele firm ucieka z Chin i przenosi produkcję z powrotem na Zachód.\nDane te pochodzą z pracy naukowej, która powstała na podstawie badań 105 przedsiębiorstw amerykańskich w styczniu i lutym br. Spośród ankietowanych firm 39 proc. zdecydowało o przeniesieniu produkcji z Chin do USA. Wielki odwrót deklaruje koncern motoryzacyjny Ford. Do 2015 r. zamierzazakończyć przeprowadzkę. Na ten cel przeznaczył 160 mld dolarów - za te pieniądze ma powstać w Stanach Zjednoczonych 12 tys. miejsc pracy.\nSpecjaliści z Massachusetts Institute of Technology uważają, że warunki produkcyjne w Chinach gwałtownie się pogorszyły w ostatnich pięciu latach. W tym czasie koszty pracy wzrosły tam o 20 proc. Zagranicznych inwestorów zniechęca również wzrost wartości chińskiej waluty. Ponadto sytuacja na rynku pracy staje się podobna do tej w krajach rozwiniętych. Rosną też ceny surowców oraz koszty wdrażania nowych technologii. A unowocześnienie chińskiego przemysłu wymaga wysokich nakładów inwestycyjnych, co bezpośrednio odbija się na cenach produktów.\nEkonomiści podsumowali, że produkcja w Chinach przestała być opłacalna. Zdaniem ekspertów do 2015 r. USA może skutecznie walczyć z producentami chińskimi nie tylko na rynkach światowych, ale również w samych Chinach.\nfirmy USA chiny\nChińczycy oszaleli na punkcie Euro 2012\nW USA wyłapuje się 30% najzdolniejszych w różnych dziedzinach Europa i CHiny to ciągle zascianek gdzie decydują znajomosci i plecy a nie zdolnosci.A gospodarka to postęp a nie stabilizacja.Ratując euro sami ,ratujemy Niemcy i Francję a pogrążamy wszystkich innych..\npowiem tak ze gdy wchodze do sklepow z odzieza tanszych marek to robi mi sie slabo poziom krawiectwa i produkcji materialow cofnely nas do czasow poczatkow tkactwa. Jak swiat mogl pozwolic tyle czasu zalac rynki takim gow... to doprawdy nie wiem