CZY DO BATERII SŁONECZNYCH\nPrzyszła kolej na specjalistyczny news techniczny. Może warto go sobie wydrukować. Niedawno kupiłem baterię słoneczną o mocy 40W (500 zł). Przeglądając konkurencyjne oferty handlowe natknąłem się na reklmę "specjalnych akumulatorów przystosowanych do ładowania małym prądem" (bateriami solarowymi). Oferent tych "specjalnych" akumulatorów przestrzega przed ładowaniem "zwykłych" akumulatorów kwasowych bateriami słonecznymi, bo to niby ma skrócić ich żywot nawet o połowę.\nTo dla mnie nowość. Jako że nie jestem elektrykiem - zwróciłem się do dwóch moich przyjaciół tej profesji: do praktyka Mieczysława Leśniaka oraz do naukowca dr inż. Tadeusza Lisa. W odwodzie konsultantów trzymam w rezerwie jeszcze prof. dr inż. Jacka Czajewskiego.\nPraktyk, po upewnieniu się, że tym solarkiem mam zamiar podładowywać akumulator o pojemnosci 225 Ah - uśmiechnęł się i zapewnił, że to tylko taki chwyt reklamowy dystrybutora owych "specjalnych" . Pisze dalej - "nawet regulator napięcia nie będzie Ci potrzebny, bo przecież tego słonia solarkiem nie zagotujesz".\nNaukowiec przysłał bardziej wyczerpującą odpowiedź:\nNa Boga! Don Jorge - wiem, że doktorat PAN to niezbyt nobilitująca przypadłość, ale ja przede wszystkim zajmuję się budowaniem różnych nietypowych rzeczy - pojazdy specjalne, hybrydowe napedy jachtowe itp.\nCo do baterii – to oczywisty nonsens – panele słoneczne zazwyczaj idealnie wydłużają żywotność większości baterii kwasowych (typu samochodowego), gdyż kompensują ich samorozładowanie, które wynosi:\n1% dziennie w temperaturze do 27 st. C (Bałtyk, zamknięta skrzynka akumulatorowa maj-wrzesień)\n2% dziennie w temperaturze 38 st C (Chorwacja, Grecja, Karaiby)\nNapisałem "zazwyczaj", ponieważ na małych łodziach nie ma miejsca na duże panele – a te które są, są zazwyczaj przesłaniane przez cień od olinowania, bomu, itp. – a to wbrew temu co sądzą laicy powoduje poważny spadek generowanego prądu.\nNatomiast dramatyczne niezrozumienie zjawisk w systemach elektrycznych jachtów żaglowych (nie motorowych – to są zupełnie inne systemy ze względu na reżimy pracy) jest porażające – również w polskich firmach, które zawodowo trudnią się wykonywaniem takich instalacji (choć spotykamy indywidualnych artystów w tej branży – głównie starej daty. Niestety większość z nich brzydzi się elektroniki i budowa nawet najprostszego systemu zintegrowanego w oparciu NMEA 0183 – patrz http://en.wikipedia.org/wiki/NMEA_0183 - przekracza ich możliwości emocjonalne).\nDotyczy to zarówno strony podażowej – alternatory, panele słoneczne, generatory wiatrowe oraz popytowej – równoważenie instalacji po stronie odbiorów, zabezpieczenia, nie mówiąc o samym wykonawstwie okablowania.\nW ciągu ostatnich 20 lat nie pływałem na żadnym jachcie, który by nie miał kłopotów z instalacją elektryczną – dotyczy to również masowo produkowanych tanich jachtów stoczniowych. Większość usterek, które usuwałem była rażącym zaniedbaniem inżynierskim – aczkolwiek trzeba jednak oddać sprawiedliwości, że spora ich część powstała jako wynik stosowania niewłaściwych technologii i/lub niewłaściwych materiałów – które być może były wtedy niedostępne lub uznane za zbędne.\nNa przykład lutowanych połączeń przewodów – podczas kiedy tę gorzką lekcję w przemyśle samochodowym przerobiliśmy już 80 lat temu!\nWracając do ładowania akumulatorów zasilanych buforowo z paneli. Problem o który pyta Jurek może być obserwowany – ale jego przyczyna niewłaściwie diagnozowana przez użytkowników-amatorów.\nFaktycznie akumulator może być uszkodzony w przypadku niewłaściwych nastaw regulatora panelu – punkt odcięcia (na zacisku akumulatora) powinien wynosić 14.2 V, ale niekiedy jest fabrycznie w regulatorze ustawiany na 14.8 V – a to oczywiście wygotuje baterię w dłuższym czasie (każdego typu). Wyższe ustawienia są stosowane w niektórych regulatorach paneli dla skompensowania cienia i podniesienia dziennej produkcji energii użytecznej w godzinach rannych oraz popołudniowych. Niestety zła wiadomość jest taka, że przy dużych panelach i prawidłowo ustawionym punkcie odcięcia (ang. Trip point) również można uszkodzić akumulator – zapobiegają temu jedynie tzw. regulatory próbkujące, które analizują w czasie rzeczywistym krzywe wzrostu napięcia na zaciskach akumulatora (nie panelu!) i po zadanym czasie utrzymywania się napięcia maksymalnego odcinają ładowanie do czasu osiągnięcia dolnego progu załączenia (ustawianego zazwyczaj na 13,7-13,8V). Bardziej zaawansowane modele pobierają dodatkowo sygnał temperaturowy z zacisku akumulatora wprowadzając poprawkę kompensacyjną. Ma to sens zwłaszcza przy zasileniach wieloźródłowych – np. z kombinacji panel słoneczny + generator wiatrowy.\nAle w praktyce małych jachtów - słuchajcie zawodowców „Słonia solarkiem nie zagotujesz”. Oto dowód, że ML ma całkowitą rację:\nSprawdźmy najpierw, ile możemy średnio uzyskać z darmowego słońca na powierzchni 1 m2 Ziemi (u nas). Tak na marginesie panel słoneczny o powierzchni 1 m2 rozwija u nas moc około 140-160 W (jest to moc bliska maksymalnej – ostrożnie w kalkulacjach! – patrz dalej.) Jurek ma panel 3 x mniejszy – stąd wyniki jak w dolnym wierszu tabeli.\nAle, z panelu o mocy maksymalnej 50W uzyskamy dziennie tylko tyle - założyłem, że Jurek miał szczęście i kupił bardzo sprawny panel n=15% (wartość w kWh)\nTeraz jako inżynierowie bierzemy pod lupę miesiąc najintensywniejszym promieniowaniu – czyli czerwiec lub lipiec. Policzymy, ile potrzeba, aby doładować wspomniany akumulator. Ponieważ Jurek jest doświadczonym i oszczędnym inżynierem nigdy nie dopuści, aby rozładować akumulator samochodowy poniżej 50% (dlaczego – o tym w innym artykule) więc musi w niego włożyć tyle ile wyjął czyli:\nMiał 112,5 Ah. Załóżmy, że Jego oszczędne oświetlenie na diodach LED + nawigacja o nieprzesadnie dużym ekranie (ot, taki Garminek 5,5-6 cali) pożerają 1 A prądu. Jak długo? Teoretycznie przez 112,5 godziny. Zatem jaka energia zostanie pobrana?\n112,5h * 1A * 12,8 V (średnio) czyli 1440 Wh = 1,44 kWh\nSprawność ładowania akumulatora ołowiowego (kwasowego) jest na poziomie 80%, czyli nasz panelek musi dostarczyć:\n1,44 kWh/0.8 = 1,8 kWh.\nZatem w wariancie optymistycznym, nasz panelek musi w lipcu pracować nieprzerwanie przez\n1,8 kWh/0,26 = 6,92 dnia ~ 7 dni (słonecznych).\nA co potem? Nic - regulator napięcia odetnie ładowanie. Z tym uproszczonym rozumowaniem powinniście się zgodzić po lekcjach fizyki ze szkoły średniej.\nAle popatrzmy na to ze zdrową nieufnością – jako inżynierowie praktycy.\nSprawdźmy zatem, czy wiosną, gdy łódka będzie zwodowana, a kamper wyciągnięty z garażu, starczy nam energii, żeby skompensować samorozładowanie akumulatora.\nTracimy dziennie 1% czyli 2,25 Ah (dla wyobrażenia sobie – jest to akumulatorek niezłej latarki ręcznej, która na diodach LED powinna przy tej pojemności świecić około 5-6 godzin – realnie). Wielkość tej straty jest naprawdę zależna od bardzo wielu czynników – potraktujcie to jako dobre przybliżenie praktyka – dla przeciętnych akumulatorów, których używacie i przeciętnych warunków ich składowania na Waszych jachtach lub samochodach kempingowych.\nPowtarzamy rozumowanie, pytając – ile energii stracimy w miesiącach zimowych (uwaga: wprawdzie temperatura tutaj jest niższa niż wspomniane wcześniej 27 st. C – to jednak zachodzą inne zjawiska – które to oszacowanie czynią rozsądnym):\n2,25h (tu do obliczeń bierzemy pełną pojemność – czyli 1% z 225 Ah pojemności nominalnej) * 1A (to trochę naciągane – patrz uwagi dla purystów niżej) * 12,8 V (średnie napięcie) = 28,8Wh ~ 0,03 kWh ~ 0,04 kWh (styczniowy dzień zimy – patrz tabela) L\nTo sprawdzenie potwierdza, że wybór Jurka jest tutaj sensowny – w zimie (o ile panelek będzie odśnieżany regularnie) będzie istotnie powstrzymywał degradacje akumulatora. A od wiosny już DUŻO LEPIEJ.\nCo potwierdza tezę, która była do udowodnienia – SŁONIA SOLARKIEM NIE ZAGOTUJESZ – co najwyżej podtrzymasz przy życiu.\nTeoretyków, których mój prostacki wywód poruszył do głębi pragnę uspokoić – oczywiście, że zrobiłem tutaj kilkanaście założeń i uproszczeń. Np. nic nie pisałem o upływności instalacji, niezerowym prądzie zwrotnym diody w panelu słonecznym, zmianach oporu wewnętrznego akumulatora w trakcie ładowania, zmianach jego pojemności w funkcji przepływającego prądu, itd. Ale jak mówił jeden ze słynnych profesorów fizyki – mówienie o małych wyższego rzędu – hańbi!\nZamykając temat – wybierając panel kierujcie się przede wszystkim ilością realnie produkowanej energii w naszych szerokościach geograficznych - a dopiero potem mocą nominalną. Jeśli sprzedawca nie może przedstawić takiego certyfikatu badań laboratoryjnych – to albo macie do czynienia z amatorem, albo z oszustem – ja staram się raczej ograniczać kontakty z oboma typami.\nAha! Jeśli chcecie w sposób bardzo uproszczony oszacować, ile Wasz panel dostarczy faktycznie energii (na swoich zaciskach) to dla miesięcy letnich możecie przyjąć, że:\n· dla takiego panelu (50W) prąd dostarczany będzie na poziomie 2,5 A (to odczytacie z charakterystyki technicznej panelu)\n· należy przyjąć, że użyteczne dla nas promieniowanie mamy przez 8 godzin letniego dnia (trochę więcej dla paneli śledzących – nierealnych do stosowania na jachcie, trochę mniej dla paneli na zacienianym dachu nadbudówki).\nZatem słoneczna elektrownia dostarczy 2,5 A * 8h * 14,2 V = 0,284 kWh – co jest prawie identyczne z danymi za tabeli (sprawność spada ze wzrostem temperatury panelu – pomińmy to).\nJaki z powyższego rozumowania wniosek? Panel tej wielkości absolutnie nie może być jedynym źródłem prądu na jachcie morskim – ale uwaga - INNYM NIŻ WEEKENDOWY (bo bilans energetyczny się nie domknie).\nA jak sporządzić taki bilans – to już zupełnie inna historia. Nie jest to trudne – ale też nie jest takie trywialne, gdyż musimy zamodelować równoległe reżimy pracy poszczególnych odbiorników i generatorów. Jeśli nie wierzycie – to znaczy, że nie żeglujecie z dziećmi które:\na) oglądają kreskówki na DVD,\nb) słuchają muzyki (czasami głośno – bo wreszcie nie ma sąsiadów wokół!),\nc) nie znoszą wysokich obrotów silnika ładującego akumulator (bo hałasuje) L,\nd) a każde ma przy pasku dla bezpieczeństwa MOB małą, tanią wodoodporną UKF’kę – którą jakoś trzeba na bieżąco podładowywać …\nJa zaprojektowałem do tego specjalne arkusze EXCEL’owe – i nie widzę problemu, żeby się nimi podzielić z kolegami z Forum.\nGeneralnie model doboru optymalnego reżimu pracy baterii jachtowych jest dość skomplikowany (i ich podłączenia do instalacji jachtowej) – ale sądzę, że mógłbym opisać zjawiska tu występujące prostym, żołnierskim językiem i podać praktyczne wskazówki odnośnie projektowania i stosowania mało znanych na polskich, amatorskich jachtach rozwiązań w instalacjach, jak na przykład:\na) amatorską, głęboką, ale tanią adaptację alternatorów samochodowych do potrzeb jachtu żaglowego (sam zbudowałem kilka takich – rating nominalny 130A-140 A! i bardzo wysoka serwisowalność praktycznie w każdym porcie świata),\nb) układy dwu-alternatorowe i ich równoważenie w układzie odbiorczym,\nc) zasadność lub jej brak użycia diod separacyjnych w bateriach akumulatorowych,\nd) specjalne kontrolery alternatorów (np. xantrexa) i co dostajemy w zamian za wydane niemałe pieniądze,\ne) strategie projektowania i zabezpieczeń sekcji instalacji jachtowej spełniających zasadę „soft degradation” po uszkodzeniach sztormowych lub pożarze, itd., itd.\nWarunkiem koniecznym jest zainteresowanie Kolegów i determinacja Mistrza Don Jorge w dręczeniu mnie (jestem dość obciążony pracą zawodową) – dzięki, któremu zostałem właścicielem niezwykłego jachtu i zacząłem sam (a nie załogowo) żeglować w różnych ciekawych miejscach– a co oznacza, że trudno byłoby Mu odmówić napisania takiego artykułu do jego znakomitej strony.\nCo na to Praktyk ?\nW zasadzie zgadzam się z Tadeuszem, chociaż jako praktyk podchodzę do problemu bardziej ... cynicznie.Z praktyki bowiem wynika, że wszelkie działania mające przynieśc oszczędności , poprawić komfort obsługi i bezpieczeństwo, są drogie i zwracają się dopiero w drugim pokoleniu - o ile nie zepsują się wcześniej. Z pozycji praktyka każdy problem należy rozpatrzyć indywidualnie. Na Twoim przykładzie panel 40W to przy 14.2V około 3A .\nTyle mniej więcej będzie wynosił prąd biegu jałowego baterii 225 Ah podłączonej do prostownika.\nNatomiast przy mniejszych (dużo) akumulatorach, lub większej mocy bateriach słonecznych\nmoże to być problemem. Myślę jednak , że tylko podczas kilkudniowego postoju jachtu. Wtedy jednak można odłączyć baterie słoneczne.\nMyślę też że okrerślenie "regulator napięcia" dla tych urzędzeń jest rochę na wyrost..\nTo po prostu wyłącznik sterowany napięciem akumulatora.\nNiebawem Tadeusz przygotuje artykuł o akumulatorach jachtowych. Jeśli "Żagle" nie skorzystają (zaraz zaproponuję), to przeczytacie u mnie news zawierający takie oto informacje:\n- typy, zalety, wady, sumaryczne koszty jednostkowe, odpornośc na ludzka głupotę (jachty charterowe)\n- umieszczenie na jachcie w zależnosci od przeznaczenia danej sekcji (rozruchowe, hotelowe, obciazeń udarowych, buforowo podtrzymujace itp)\n- sposoby zabudowy oraz ochrony antyeksplozyjnej\n- podłączenie do instalacji\nPoprosze o klik rankingowy (jesli news sie podobał)\nKamizelki jeszcze na pomoście !\nCo z tym lutowaniem? PAWEŁ KAZIOR z dnia: 2008-09-08 15:48:49\n"Na przykład lutowanych połączeń przewodów – podczas kiedy tę gorzką lekcję w przemyśle samochodowym przerobiliśmy już 80 lat temu! " -\n- czyli nie należy lutować przewodów elektryki jachtowej?\nOdp: Co z tym lutowaniem? Janusz Cichalewski z dnia: 2008-09-08 17:02:44\nNie bardzo wiem jak to działa, ale na wszelki wypadek wszystko robię na zaciski. Nauczyli mnie tego starzy praktycy. Lutowanie zawsze dawało mi w kość i nikomu tego na wodzie nie życzę!\nOdp: Odp: Co z tym lutowaniem? Zdzisław Bartkowiak z dnia: 2008-09-08 18:46:39\nKażde złącze, a tym bardziej na jachcie, ulega utlenieniu,a tym samym wzrasta jego oporność,\ni przy przepływie większego prądu po prostu się grzeje.W efekcie może to doprowadzić do wytopienia się lutu.Szczegółnie jest to groźne jeżeli robimy lutem":oczko" na miękkiej lince\nOdp: Co z tym lutowaniem? Wojtek Bartoszyński z dnia: 2008-09-08 18:49:34\npozdrawiam - Wojtek Bartoszyński\nOdp: Odp: Co z tym lutowaniem? Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-08 23:34:36\nZ lutowanym połączeniami na jachtach morskich występują zasadnicze dwa problemy.\nPierwszy jest znany i opisany przez Kolegę - korozja elektrochemiczna na styku lut (stopy głównie na bazie cyny) oraz miedzi (z przewodów).\nZjawisko gwałtownie narasta, gdy naszą łódkę wyprowadzimy na bardziej słone wody - chociażby na Adriatyk. I teraz uwaga Koledzy - wbrew temu co sądzą laicy nie dotyczy to złączy zalewanych morską wodą na przykład w zęzie - ale dotyczy wszystkich połączeń ze względu na wilgoć w powietrzu. Tak na marginesie warto zdawać sobie sprawę, że typowa miękka linka używana w instalacjach samochodowych nie nadaje się do budowy instalacji jachtowych - dyfuzja kapilarna wewnątrz przewodu (pod izolacją) sprawia, że najczęściej w miejscy przegięcia linki tworzy się mikrojeziorko słonej wody sprawiające, że po pewnym czasie w tym miejscu tworzy się opornik (ze względu na tlenki - czarno zielony proszek bardzo brudzący palce) na którym wydziela się dużo ciepła. Można to kompensować - o ile wyrzekniemy się lutowania i będziemy na końcówkach uzywać specjalny typ zacisków oczkowych typu zamkniętego (od czoła) + specjalne koszulki termokurczliwe wypełnione masą uszczęlniającą nasunięte na złącza.\nDrugim powodem mniej znanym jest przecinanie włókien linek miedzianych na krawędzi twadrego lutu - tym szybsze, im staranniej zostało wykonane połączenia (np. gdy chcemy przedłuzyć linkę dolutowując kawałek). Skąd to wynika?\nPrzewody na jachcie morskim poddawane są bardzo silnym drganiom (podobnie jak w samochodzie). Czy pamiętacie upiorne wibracje kadłuba od drgań foka całkowicie zwiniętego na rolerze w ostrym kursie na wiatr? A upadki jachtu w dolinę 4-5 metrowej fali na Morzu Północnym w czasie jesienno-zimowych pływań (lubię to! To znaczy niekoniecznie upadki - ale żeglowanie w takich warunkach). Te drgania przenoszone na lutowane połączenia bardzo szybki je niszczą. Co znaczy bardzo szybko? 2-3 sezony intensywnego pływania. Generalnie jest to problem, z którym radzimy sobie prowadząc okablowanie w specjalnych amoryzowanych gumą uchwytach (niestety nie wiem jak dołączyć do postu odpowiednie zdjęcia). Miejsca takich lutować możecie łatwo zidentyfikować niejako post mortem oglądając wypalone szczątki kadłubów jachtów - są tam charakterystyczne koła przypominające nieco krater wulkanu - tu zaczął się pożar od zwarcia (zwłaszcza w przypadku kabli dwużywłowych - od których zawodowcy wolą się zdecydowanie trzymać z daleka - za wyjątkiem sekcji rzeczywisście nisko prądowych - np. głośników kajutowych prowadzonych od zwykłego odbiornika turystycznego).\nOdp: Odp: Co z tym lutowaniem? Jerzy Sychut z dnia: 2008-09-09 08:29:49\nNieco więcej o jachtowych problemach z prądem zebrałem w innym miejscu. Nie wymądrzam się dla fachowców lecz tak układam myśl techniczną aby filolog rozumiał - co mam nadzieję zostanie mi wybaczone.\nBaterii słonecznych używam od prawie 30 lat i nie wyobrażam sobie zastąpienia innym źródłem energii. Sądzę że to oczywiste i nie widzę powodu rozpisywania sie na ten temat. Wiele problemów z prądem pochodzi od akumulatorów o czym dość obszernie napisałem w tym samym miejscu.\nZapraszam do lektury, komentowania i współpracy!\nTak, tak - zdecydowanie polecam! Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 12:17:17\nCzytajcie koledzy doskonałą stronę http://sychut.com/nav.html.\nPoza tym JS nigdy nie odmówił mi pomocy swoją radą.\n3 gr praktyka Janusz Cichalewski z dnia: 2008-09-08 16:56:37\nNie jestem profesorem a tym bardziej :) inzynierem i mam tylko blade pojęcie o teorii, humanista sum! Sam jednak "policzyłem" parametry i od 10 lat żegluję z solarami. Poprzednio, na ULCE miałem 120W, teraz na CYGNECIE 2x80W. W obu wypadkach stosowałem regulator Morningstar 30A. W moich szerokościach (od Florydy do Wenezueli) jest takie nasłonecznienie, że nie musze doładowywać silnikiem. Używam często autopilota, sondy i GPS. W kabinach dużo punktów świetlnych, wentylatory i godzinami pracujący komputer. Jeśli zostawiam łódkę na dłużej niż tydzień, zasłaniam 3/4 pow. paneli (nie wiem czy to konieczne, ale zdawało mi się, że regulator się grzeje) Na ULCE miałem jeszcze generator wiatrowy AIR X. Do 5B dawał niwiele pradu a powyżej wył jak potępiony! Pamiętam, koło zachodniego wybrzeża Kuby dostalem powyżej 8B. Autopilot nie działał, byłem sam i nie mogłem odejść od koła. Ryk generatora był nie do zniesienia! Pod ręką miałem kłąb linki. Rzuciłem w rotor i...na szczęście został zablokowany! Po dopłynięciu do Key West wywaliłem to całe ustrojstwo i dokupiłem jeszcze jeden solar panel! I to jest to!!!\nŻyjcie wiecznie w kamizelkach i z solarami\nPS akumulatory mam kwasowe typu "deep cycling"\nJak zwykle czegoś nie rozumiem Tadeusz Osipow z dnia: 2008-09-08 18:01:48\nJeśli dobrze rozumiem wyrażenie ,,prąd biegu jałowego baterii" jako taki prąd, który pobiera naładowany akumulator przy podtrzymywaniu na jego zaciskach napięcia 14,2V, to czy moje akumulatory mające pojemność 200-220 Ah jak mają ten prąd mniejszy niż 0,1 A to są już\nPonadto do 27 stopni na Bałtyku? Ja może jestem nietypowy ale akumulatory trzymam tam...\nna dole (temperaturę mają bliższą temp. wody) a nie na dachu. Ten 1% dziennie też wydaje mi się mocno zawyżony ale pewnie mam już zużyte akumulatory i mają mniej.\nPoza tym (a w gruncie rzeczy przede wszystkim) nie wiem jakie było pytanie lub postawiona teza? Jeśli do udowodnienia było stwierdzenie praktyka ,,słonia solarkiem nie zagotujesz" (bez regulatora ładowania) to pan doktor niestety prawdziwości tego stwierdzenia nie udowodnił.\nMoże ktoś by mi prosto napisał co dowodzi pan doktor w swoim wywodzie.\nOdp: Jak zwykle czegoś nie rozumiem Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 00:06:13\nRzeczywiście moja odpowiedż może nie być czytelna bez znajomości postawionego przez Jurka pytań. Dotyczyły one de facto współpracy konkretnego panelu o mocy nominalnej 50W z konkretnym akumulatorem o pojemności nominalnej 225 Ah.\nMoim celem było przeprowadzenie rozumowania, który pozwoli się zorientować z jakimi rzędami wielkości mamy do czynienia. W praktyce instalacji jachtowych przyjął się pogląd (cytowany chociażby przez Nigela Caldera) według którego:\nany solar panel with a rated output of up to 0,5 percent of the Ah capacity of the battery it is charging can safely be left permanently attached without regulation. Above this level of output, some form of disconnect or regulator is required.\nPonieważ nie dysponowałem charakterystyką Jurkowego panela przyjąłem kilka założeń w celu wykonania oszacowań jak wyżej. Pokazują one, że gdyby Jurek nie stosował żadnego regulatora to uzwględniając dodatkowe spadki (nieuniknione) na połączeniach i ewentualnej diodzie zwrotnej (koszt 0,3-0,6 V) to od biedy może podłączyć swój akumulator bez regulatora (ogranicznika napięcia).\nOczywiście w tej sytuacji stosowałbym w akumulatorze nie zwykłe (standardowe) korki - tylko rozwiązanie typu Hydrocap (z syntezą wtórną wodoru i tlenu). Wiem, że pisze o oczywistych rozwiązaniach w porządnie zrobionych instalacjach - ale, tak na wszelki wypadek zamieszczam angielski opis rozwiązania:\nThe Hydrocap replaces the regular cell cap.  When the cell is gassing,\nthe hydrogen and oxygen gasses are vented into the Hydrocap.  Inside\nthe Hydrocap, a catalyst of platinum and other platinum group metals\nrecombine the gasses into pure water.  This water is then dripped\nback into the cell.  The Hydrocap recycles the water that the cell\ngives off as hydrogen and oxygen gasses.  This eliminates the danger\nposed by the hydrogen gas and vastly reduces watering the cells.\nWhen the cell is gassing, some of the recharging energy is not being\nstored in the cell, but is breaking down water into its constituent\nelements- hydrogen and oxygen.  Some of the energy used in the conversion\nof water into hydrogen and oxygen is retrieved by the Hydrocap.\nWhen the Hydrocap is operating it gets warm.  This heat energy is\na by product of the catalytic recombination of the hydrogen and oxygen\nback into water.\nCzy w czymś mogę jeszcze pomóc?\nNietrafione założenia prowadzą na manowce Tadeusz Osipow z dnia: 2008-09-09 09:12:06\nPodpiera się Pan autorytetem Nigela Caldera. Na wstępie wyjaśnię, że autorytety są dla mnie jakimiś autorytetami wtedy gdy to, co mówią odnosi się do rzeczywistości, z którą się stykam. Moim skromnym zdaniem arbitralne przyjęcie przez Caldera tych 0,5% jest zgubne dla akumulatora. Dla 225 Ah będzie to prąd 1,125A, Taki prąd dają ogniwa słoneczne o mocy maksymalnej ok. 20W. Jeśli moje naładowane akumulatory pobierają poniżej 0,1A przy 14,2V to po dostarczeniu do nich prądu z ogniwa słonecznego o wydajności 1,125A, ustali się na nich napięcie wyższe niż 14,2V (to pewne) i niższe niż napięcie na ogniwie słonecznym nieobciążonym, zwykle 21-22V (to też pewne). I czy to będzie 16V czy 18V nie chcę tego sprawdzać bo akumulatory są dla mnie zbyt cenne. Nie namawiam też nikogo do sprawdzania tego.\nMożna by modyfikować regułę Caldera i podawać inne procenty ale za każdym razem trafiamy na manowce. Nie będę tego rozwijał by nie nudzić.\nZatem aby moje intencje były czytelne napiszę wprost:\nUważam, że mówienie ludziom o tym, że mogą podłączyć jakiś panel ogniw słonecznych (spotykane na łódkach od paru do paruset watów) do jakiegoś akumulatora (od kulkudziesięciu do kilkuset amperogodzin) bez regulatora czy ogranicznika ładowania jest szkodliwe!\nNiezależnie od tego czy ów regulator/ogranicznik działa w sposób ciągły czy dwustanowo to powinien w instalacji być. Niezależnie od tego czy kupiony czy samodzielnie zrobiony, ma być i ma mieć prawidłowo ustawione napięcia.\nZatem cały wywód oparty na jakichś założeniach i szacunkach jest, moim zdaniem, zbędny bo też i wynik obliczeń będzie adekwatny do założeń. Dlaczego założył Pan w punkcie początkowym to, że akumulatory są w połowie rozładowane a nie np. w pełni naładowane, tego nie wiem.\nProszę pamiętać o tym, że nie wszyscy żeglarze (czytelnicy tej strony) są na tyle rozeznani w tematyce instalacji i akumulatorów, że odczyty z woltomierza i amperomierza coś im mówią (o ile w ogóle mają je na łódce). Moim zdaniem poprawna instalacja jachtowa to instalacja bezobsługowa a podczas żeglugi i na postoju jest wiele innych ciekawszych zajęć niż patrzenie na wolto-amperomierz lub sprawdzanie czy akumulatory pod kojami już gazują i grzeją się czy jeszcze nie.\nOdp: Nietrafione założenia prowadzą na manowce Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 11:57:22\nNigel Calder jest istotnie dla mnie autorytetem - zgromadził ogromną wiedzę i jest w kontakcie bardzo komunikatywny. Czym dłużej uprawiam mój zawód rozglądając się dokoła siebie tym bardziej rośnie liczba ludzi przewyższających mnie inteligencją i wiedzą.\nPonieważ żeglowanie nauczyło mnie pewnej pedanterii i nie lekceważenia rzeczy, które spora część ludzi uważa za drobiazgi - a Mistrzowie mojej młodości, którzy uczyli mnie zawodów inżynierskich - podejrzliwości wobec prawd oczywistych, dlatego też zanim coś powiem czy napiszę - sprawdzam to.\nRobie to na różne sposoby:\na) dużo rozmawiając z praktykami i konfrontując to z doświadczeniami z moich łódek lub łodek, ktore budowałem lub serwisowałem,\nb) dużo czytając i korespondując - głównie z brytyjczykami (środowisko Practical Boat Owner) i amerykanów, którzy żeglują na skalę dla nas niewyobrażalną - stąd kumulując potężne doświadczenie,\nc) wykonując maksymalnie starannie eksperymenty w moim prywatnym laboratorium pod Warszawą lub w laboratorium moich przyjaciół hobbystów (które jest dla mnie doskonałym miejsce odpoczynku :))\ncyt. Zatem cały wywód oparty na jakichś założeniach i szacunkach jest, moim zdaniem, zbędny bo też i wynik obliczeń będzie adekwatny do założeń. Dlaczego założył Pan w punkcie początkowym to, że akumulatory są w połowie rozładowane a nie np. w pełni naładowane, tego nie wiem.\nNie ma Pan innego wyjścia - wobec złożoności przyrody zawsze musimy robić jakieś założenia. Uczciwość dyskursu wymaga, aby były one możliwie jasno prezentowane publicznie - tak, aby łatwo można je było zweryfikować.\nW swoich wywodach robi Pan silne i niejawne założenie, że w pełni naładowane akumulatory będa zasilane z panelu słonecznego o prądzie (nominalnym!) zgodnie z regułą cytowana przez Caldera - pracującym w trybie ciągłym. Pozwolę sobie zwrócić uwagę, że moim skromnym zdaniem znacznie właściwiej jest posługiwanie sie średnią energią dostarczoną przez panel (a nie prądem, którego zmiany w trakcie doby są bardzo duże).\nDlatego też podtrzymywał bym regułę, że zrównoważony mocą panel z pojemnością banku baterii kompensujący jego samorozładowani można w szczególnym przypadku podłączyć bez regulatora.\nCzy nalezy to rozumieć jako zalecenie - na pewno nie! Koszt przykładowego regulatora SOLARA 179CX wynosi zaledwie 200 zł. Jego funkcjonalność (m.in ładowanie pulsacyjne, odrębne progi załączeń - dolny i górny) są bardzo cenne.\nTeraz konkret finansowy: Koszt układu panel - akumulator w wersji Jurka wynosi 3 X 400 zł (3 bo, zakładam akumulatory po 75 Ah CENTRA FUTURA 75AH , ze względu na ochronę kręgosłupa przy wywlekaniu ich z łódki na nabrzeże) + 500 zł za panel 50 W (tanio).\nCzyli regulator stanowi 200/1200+500 = 12% kosztu instalacji. Czy warto wydać tyle na bezobsługowość - moim zdaniem tak!\nJednak cały czas mam w pamięci ludzi, których bardzo szanuje, żeglujących namiętnie - ale o tak skromnych dochodach, że 200 zł nie wydanych na regulator oznacza dla nich zakup wyżywienia na 2 tygodnie dla 2 osób na wodzie.\nPoza wszystkim, Pańska dociekliwość sprawia mi wielką przyjemność!\nŁączę wyrazy szacunku - Tadeusz Lis\nNiestety wciąż uważam za szkodliwe Tadeusz Osipow z dnia: 2008-09-09 13:48:20\nSprawa zestawu akumulator(y) 225 Ah plus ogniwo słoneczne 50 W wydaje mi się na tyle prosta, że nie potrzebujemy się podpierać autorytetami.\n"W swoich wywodach robi Pan silne i niejawne założenie, że w pełni naładowane akumulatory będa zasilane z panelu słonecznego o prądzie (nominalnym!) zgodnie z regułą cytowana przez Caldera - pracującym w trybie ciągłym"\nNie. Sytuacja o której piszę ma miejsce np. wtedy gdy stoję w porcie i mam przez noc podłączone zasilanie z kei i ładuję akumulatory. Rano mam naładowane akumulatory, ładowarki wyłączam i odłączam zasilanie z kei a mam jeszcze podłączone ogniwo słoneczne, które właśnie rano znów zaczyna dawać prąd. Bliżej południa wydajność ogniw będzie taka, że doprowadzi moje akumulatory do dość wysokiego napięcia jeśli nie będę miał podłączonego ogniwa słonecznego przez regulator/ogranicznik. Moim zdaniem nie muszę się posługiwać wielkością energii a jedynie tym, że powyżej pewnego napięcia mogę zrobić krzywdę moim akumulatorom. Do takiego napięcia na zaciskach akumulatora nie powinienem dopuszczać. Akumulatory ołowiowe niehermetyzowane wiele wybaczają stąd to nieporozumienie, jeśliby były tak wrażliwe na napięcie jak litowo-jonowe nikt by o celowości regulatora/ogranicznika napięcia nie dyskutował.\n"zrównoważony mocą panel z pojemnością banku baterii kompensujący jego samorozładowani można w szczególnym przypadku podłączyć bez regulatora"\nTak. Różnimy się jednak zasadniczo bo dla mnie panel 50-watowy dla baterii akumulatorów 225 Ah nie jest panelem tylko kompensującym samorozładowanie, bo dostarcza więcej energii. Dla mnie przypadek kogoś rozbudowującego swoją instalację jachtową nie podpada pod kategorię ,,szczególnego przypadku" i mówienie temu komuś, że może podłączyć panel bez regulatora/ogranicznika uparcie uważam za szkodliwe. Te porady czytają również inni i budują sobie fałszywy pogląd na sprawę.\nDla mnie szczególny przypadek to sytuacja jachtu na oceanie, z dala od portów, kiedy zamontowany regulator uległ uszkodzeniu. Wtedy temu ,,TAK, MOŻNA" towarzyszy jednak mocne zalecenie częstego sprawdzania napięcia akumulatorów, im bliżej 14 V tym częściej.\nRozumiem, że uwaga o ,,ludziach o skromnych dochodach" nie dotyczy kogoś kupującego ogniwa słoneczne i akumulatory za sumę 1700 zł więc jest jakby nie na miejscu. A jeśli nawet dotyczy to wtedy byłbym polecił raczej kupno dwu akumulatorów i regulatora. Zostanie jeszcze 200 zł na jedzenie :-)\nMyślę, że w końcu się zgodzimy co do tego, że zainstalowanie regulatora/ogranicznika nie powinno być przedmiotem debaty, podobnie jak nie debatujemy nad tym czy mieć koła i kamizelki ratunkowe na łódce i czy zakładać kamizelki asekuracyjne podczas żeglugi a są one bardzo kosztowne. Dla mnie elektryczność na łódce więcej znaczy dla bezpieczeństwa niż te koła i kamizelki ratunkowe, które wożę. Koszt regulatora/ogranicznika zrobionego przez domorosłego elektronika jest porównywalny z przeciętną opłatą portową w Polsce. Chyba nie tak dużo.\nOdp: Niestety wciąż uważam za szkodliwe Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 15:58:31\nTrudno sie nie zgodzić z przytoczonymi argumentami. Pierwszy raz piszę na forum. Z dyskusji z Panem wyciągam następujące wnioski operacyjne:\na) pisać w maksymalnym uproszczeniu - jasność jest ważniejsza niż precyzja,\nb) jeden post = jedeń wątek\nc) jeśli jakieś rady = to w tonacji czarnobiałej = tak, tak, nie, nie.\nSądzę, że to rozsądne. Poza tym rzeczywiście moje podejście jest trochę typu survival guide.\nCzęsto byłem zmuszony improwizować - budowałem awaryjne regulatory napięcia z żarówki i ołówka kopiowego, spawałem cienką blachę elektrodą węglową wpiętą w przewody akumulatorowe, odpalałem zatarte silnika diesla z padniętymi akumulatorami używając starych trików z kwaczami w kolektorze ssącym i dławieniem dopływu powietrza.\nSądzę, że w jednym jesteśmy zgodni - na jachtach tylko bardzo proste rzeczy działają niezawodnie.\nProponuje zamknąć wątek.\nOdp: Odp: Jak zwykle czegoś nie rozumiem Piotr Soliński z dnia: 2008-09-09 14:42:16\nTe Hydrocap'y wygladają genialnie! Nie dość, że redukują problem stałego dolewania wody (w tym sezonie wlałem już 4 litry) to jeszcze redukują wydzielanie wodoru poza akumulator czyli niebezpieczeństwo eksplozji.\nTu wygooglałem więcej:\nKtoś to sprzedaje w Europie czy trzeba sobie z USA sprowadzać?\nOdp: Odp: Odp: Jak zwykle czegoś nie rozumiem Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 16:02:52\nW Europie nie znalazłem. W USA trzeba zapłacić około 5,5$ za sztukę loco adres w USA (ale są bardzo trwałe i szczelne).\nOdp: Odp: Odp: Jak zwykle czegoś nie rozumiem Jerzy Sychut z dnia: 2008-09-09 18:26:23\nNieco wysiłku musiałem włożyć aby skopiować adres jaki podałeś. Weź to w przyszłości pod uwagę i korzystaj ze zrozumieniem z możliwości wklejania linku. To tyle o pretensjach, bo przecież nie mogę czepiać się rozszerzenia strony owym linkiem, tak że wyłazi za ekran chociaż on 22 calowy i panoramiczny.\nAle do rzeczy. Jak już temat o dziwnych aparatach co przedłużają żywotność akumulatorów, to proponuje rezygnacje z takich wynalazków jak Hydrocaps, bo sporo kosztuje, a i nie wiadomo czy działa. Może to pobożne życzenie sprzedawcy, wynalazcy i producenta. Ktoś to sprawdził? Lepiej używać szczelnych akumulatorów z certyfikatem "marina" i nie będzie problemu z dolewniem wody destylowanej ani cudownymi "patentami". Kosztują kilka złotych więcej niż samochodowe ale z praktyki wiem że warto je wydać.\nOd kilku lat używam urządzenia które mogę polecić aczkolwiek na ryzyko kupującego. Jest to Battery Refresher czyli "Odświeżacz". Nie wiem kto to sprzedaje. Zapewne można szukać u dystrybutora Webasto. Niestety link jaki podaję na swojej stronie (w rozdziale o odsiarczaniu) już jest nieaktualny (kilka razy aktualizowałem). Moim akumulatorom mija już 4 sezon i są w całkiem dobrej kondycji. Nigdy dotychczas nie miałem tak długo bez potrzeby wymiany. Jestem prawie pewny że żywotność przedłużyłem owym "cudownym" aparatem, aczkolwiek nie mogę mieć stu procentowej pewności. Ciekaw jestem czy ktoś ma podobne spostrzeżenia?\nSłowa uznania od Tadeusza Lisa sprawiły mi ogromną przyjemność i za nie serdecznie dziekuję! Nie wiedziałem że się znamy?\nsamorozładowanie Mariusz Pilecki z dnia: 2008-09-08 19:01:14\nWitam kolegów, czy z tym samorozładowaniem baterii kwasowej to nie lekka pomyłka. Z mojej praktyki wynika, że to kilka miliamper. Tak na marginesie, częściowo naładowany akumulator 110Ah pozostawiłem w ubiegłym roku jesienią na jachcie. W kwietniu wodowałem. Licząc lekko, ponad pięć misięcy , czyli 150 dni powinno spowodować całkowite rozładowanie. Tak się nie stało. Mój MD1 odpalił po kilunastu sekunadach.\nOdp: samorozładowanie Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 00:37:05\nNie Panie Mariuszu - to nie pomyłka. Ale Pański eksperyment nie pozwala wyciągnąć wniosków co do tempa samorozładowania akumulatora ponieważ:\na) nie jest znany przebieg krzywej temperatur. Intuicja mi podpowiada, że niekoniecznie od jesieni do wiosny (kwiecień) wewnętrzna (podkreślam - wewnętrzna) temperatura nieładowanego akumulatora wynosiła 27 st. C - o ile jacht czekał na Pana w naszym klimacie,\nb) utrata pojemności akumulatora na skutek samorozładowania (które tu ewidentnie było mniejsze) nie zmniejsza istotnie jego prądu rozruchowego (może powinniśmy być bardziej precyzyjni - nie zmniejsz liniowo jego prądu rozruchowego).\nWykonajmy zatem szybkie oszacowanie energii, którą Pan pobrał zapalając MD-1.\nZakładam, że akumulator był już nieco padnięty. Szacuje, że rozrusznik pobrał w chwili rozruchu około 300A (prawdopodobnie mniej), który trwał 15 sekund (wg Pana opisu "kilkanaście sekund"). Napięcie na akumulatorz po zimie - 10,5 V (w chwili rozruchu).\nCzyli pobral Pan:\n15/3600*10,5*300 = 13, 2 Ah (tylko) czyli około12% pojemności nominalnej. Oczywiście, gdyby akumulator był zupełnie rozładowany nie bylibyśmy w stanie pobrać 300 A przy 10,5 V.\nGdybyśmu chcieli być zupełnie ściśli to wraz z rozładwywaniem się akumulatora i pozostawaniu go pzrez dłuższy czas spada jego pojemność (zasiarczanie), a tym samym utrata bezwględna pojemności jest zmienna. tak czy tak pozostawianie na zimę nieładowanego akumulatora to rozwiązanie dość drogie w sensie jego trwałości.\nPozdrawiam. Tadeusz Lis\nOdp: Odp: samorozładowanie Mariusz Pilecki z dnia: 2008-09-09 01:14:48\nW zasadzie wszystko się zgadza, za wyjątkiem tego, że we wzorze na pobraną energię w czasie rozruchu nie powinno występować napięcie , a tylko czas i prąd. Inaczej nie wyjdą amperogodziny. Ale to tak na marginesie.\nOdp: Odp: Odp: samorozładowanie Tadeusz Lis z dnia: 2008-09-09 02:36:55\nOczywiście ma Pan racje. Północ to nie jest pora dla mnie optymalna :(. Przepraszem za pomyłkę. TL\nPraktyk sie myli, z panelu 40W nie będzie 3A. Ryszard Parulski z dnia: 2008-09-08 20:31:17\nZ pozycji praktyka każdy problem należy rozpatrzyć indywidualnie. Na Twoim przykładzie panel 40W to przy 14.2V około 3A .\nTo błędne obliczenia. Prąd ładowania nie będzie równy ok. 3 A, to nie tak sie liczy. Nie dzielimy 40W przez 14,2 V. Prąd ładowania wynika z charakterystyki dla konkretnego panela, np. dla 40W otrzymujemy w praktyce nie więcej niz ok. 2A. Sam mam markowy panel Solara 35W i pomierzony przez mnie prąd ładowania przy maksymalnym nasłonecznieniu i optymalnym nachyleniu znalezionym na maksimum prądu ładowania na mierniku wynosił ok. 1,7 do 1,8 A.\nOdp: Praktyk sie myli, z panelu 40W nie będzie 3A. Mariusz Pilecki z dnia: 2008-09-08 23:09:35\nZgadzam się, nie bedzie 3A. Ale o tym to nawet mówią karty katalogowe. Dla ogniwa 30W maksymalny prąd ładowania baterii wynosi pomiedzy 1,6A a 1,7A. Dla 25W jest to około 1,4A.


Koronawirus, Hiszpania: Madryt nie nadąża z kremacją ofiar śmiertelnych epidemii wieszwiecej - tvp.info\nes, rt 29.03.2020, 21:07 |aktualizacja: 22:50\nW stolicy Hiszpanii brakuje miejsca na przechowywanie ciał zmarłych do czasu kremacji (fot. PAP/EPA/Alberto Morante)\nKrematoria w Madrycie nie nadążają z codziennym spopielaniem zwłok ofiar śmiertelnych epidemii koronawirusa. Mimo udostępnienia miejskiego lodowiska na kostnicę, w stolicy Hiszpanii nadal brakuje miejsca na przechowywanie ciał zmarłych do czasu kremacji.\nW ciągu ostatnich 24 godzin w Hiszpanii zmarło z powodu zakażenia koronawirusem 838 osób, to najwięcej jak do tej pory, jeśli chodzi o bilans...\n– „Jest limit możliwości grzebania i spopielania zwłok i ten limit, ze względu na codzienną liczbę zmarłych, został w Madrycie przekroczony” – powiedział burmistrz stolicy Jose Luis Martinez-Almeida w wywiadzie dla gazety „El Espanol”.\n„Potrzebujemy odpowiednio dużej kostnicy do składania ciał przed ich kremacją. Brakuje też czasu na codzienne spopielanie i grzebanie zmarłych” – ujawnił.\nWobec przeciążenia zakładów pogrzebowych z pomocą przyszły siły zbrojne. Rząd upoważnił specjalną wojskową jednostkę ratunkową (UME), aby w czasie obowiązującego obecnie stanu zagrożenia epidemicznego odbierała ciała ze szpitali lub domów i przewoziła je do krematoriów w innych częściach kraju – poinformował dziennik „El Mundo”.\nPojazdy wojskowe transportują ciała do krematoriów znajdujących się nawet 400 km od stolicy kraju.\nOd poniedziałku zostanie udostępniony jako nowa kostnica ogromny budynek w Madrycie, pierwotnie przeznaczony na siedzibę Instytutu Sądowego – poinformował dziennik „El Pais”.\n„W zakładach pogrzebowych zwykle dobrze sobie radzimy z emocjami – powiedział Mario, dyrektor jednego z madryckich zakładów pogrzebowych w rozmowie z „El Confidencial”. „Ale teraz to już jest załamanie psychiczne. Widzisz, że rodziny rozpadają się w 15 minut, że życie jest jednym westchnieniem, że ludzie przeżywają tragedie. Jest ciężko” – stwierdził.\nPremier rządu Wspólnoty Madrytu Isabel Diaz Ayuso wobec ogromnej liczby zmarłych i zakażonych w stolicy ogłosiła żałobę w regionie. Od poniedziałku aż do odwołania flagi państwowe będą spuszczone do połowy masztu; codziennie w południe pamięć ofiar będzie czczona minutą ciszy.\nW niedzielę w Madrycie odnotowano 3082 zgonów zakażonych koronawirusem i 22 677 infekcji; najwięcej ze wszystkich 17 wspólnot autonomicznych Hiszpanii.\n#koronawirus #hiszpania #madryt #zwłoki #krematoria #ofiary #epidemia #wirus #covid-19


Działka na sprzedaż - Wiązowna Otwocki Mazowieckie - Elandom\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: https://www.elandom.pl/dzialka-sprzedaz-1747m2-720000pln-wiazowna-mazowieckie,1923/4451/OGS\nDo sprzedania spora działka budowlana z przeznaczeniem na cele inwestycyjne - magazyn, zakład usługowy, zakład produkcyjny (formalnie jest to teren objęty MPZP z dopuszczalną zabudową jednorodzinną. Z uwagi jednak na sporą ilość obiektów przemysłowych w najbliższej okolicy z uzyskaniem WZ na obiekt przmysłowy nie powinno być problemu). Powierzchnia 1747 m2, szerokość 30 m, długość 57 / 65 m, wszystkie media w drodze. Działka ogrodzona z ogrodzeniem segmentowym z płyt betonowych. Doskonały dojazd (200 metrów od trasy S17), duże możliwości komunikacyjne, łatwość transportu samochodowego. Wszystkie media w drodze.\nZapraszam do wspólnej wizyty na tej nieruchomości.


Ceramika w rozwoju turystyki Bolesławca\nCeramics in the development of tourism of Boleslawiec\ntourism, ceramics, Bolesławiec\nThere are many towns which can impress, intrigue and make their image stay in memory for long. Tourists experiencing fleeting moments focus their attention on some parts of towns and on their most attractive sites. There are places whose magic and atmosphere create the individuality of a town, its specificity and unique character. That is what contemporary Bolesławiec is. In this article I attempted to answer the questions: Is Bolesławiec the town of ceramics? Is it famous for them? Did it come into international being thanks to them? In the article I presented an outline of the town history and the ceramics production stages. I introduced Museum of Ceramics activities and a role and meaning of Bolesławiec Ceramics Feast. There were also presented results of a survey conducted among citizens of Bolesławiec on influence of ceramics on the town’s attractiveness.\nturystyka, ceramika, Bolesławiec\nJest wiele miast, które potrafią zachwycić, zaciekawić, sprawić, że ich widok pozostanie na długo w pamięci. Turyści, przeżywający ulotne chwile przeważnie skupiają uwagę na niektórych częściach miasta, jego najbardziej atrakcyjnych miejscach. Są takie miejsca, których magia i klimat stanowią o odrębności miasta, jego specyfice, niepowtarzalnym charakterze. Taki właśnie jest współczesny Bolesławiec. W niniejszym artykule starałam się znaleźć odpowiedź na pytanie: Czy Bolesławiec jest miastem ceramiki? Czy z niej słynie? Czy dzięki niej zaistniał na arenie międzynarodowej? W artykule przedstawiłam zarys dziejów miejscowości oraz ważniejsze etapy rozwoju produkcji ceramiki. Ukazałam jej wzory, unikaty, wyróżnienia, jakie ceramika bolesławiecka zdobyła w różnorodnych konkursach i na wszelkiego rodzaju targach krajowych, jak i zagranicznych. Przedstawiłam działalność Muzeum Ceramiki oraz rolę i znaczenie Bolesławieckiego Święta Ceramiki dla rozwoju turystyki miejskiej. Zaprezentowałam także wyniki ankiety przeprowadzonej wśród mieszkańców Bolesławca na temat wpływu ceramiki na atrakcyjność miasta.\nW 2001 roku Bolesławiec uroczyście świętował swoje 750-lecie, choć do dzisiaj nie ustają spory historyków o datę powstania grodu nad Bobrem. Nazwa miasta po raz pierwszy pojawiła się w 1202 roku wraz z wiadomością o bolesławieckim kasztelanie Nankierze, natomiast pierwsza poświadczona źródłowa wiadomość, mówiąca o posiadaniu przez Bolesławiec praw miejskich, pochodzi z 1251 roku. Ta data wyznaczyła obchody jubileuszu miasta .\nBolesławiec był dogodnie położony na szlakach handlowych „via regia” – drogi królewskiej, biegnącej ze wschodu na zachód. Nadanie w XIII wieku praw miejskich i szeregu przywilejów pozwoliło na szybki rozwój osady. W następnym stuleciu stworzono silną władzę miejską, wybrano pierwszego burmistrza, Mikołaja Brodę. W XV wieku najazdy husytów nie oszczędziły miasta, które jednak szybko podniosło się z ruin. Z tego czasu pochodzą, do dziś zachowane, najcenniejsze zabytki: kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, mury obronne oraz murowany gmach ratusza, wielokrotnie później przebudowywany. Do największych obiektów zalicza się wiadukt kolejowy o długości 490 metrów, którego kamienne przęsła przypominają rzymskie akwedukty. W XIX wieku w mieście powstało wiele obiektów użyteczności publicznej, a na terenie osuszonej fosy zbudowano promenadę. Wśród gałęzi przemysłu zdecydowanie przewodził przemysł ceramiczny, prężnie rozwijał się także przemysł żelazny, tekstylny (zakłady Concordia) oraz wydobycia i obróbka piaskowca. Po II wojnie światowej Bolesławiec znalazł się w granicach Polski. Miasto zostało odbudowane ze zniszczeń wojennych. Uruchomiono wiele zakładów, m.in.: Bolesławiecką Fabrykę Fiolek i Ampułek, Zakłady Chemiczne „Wizów”, Zakłady Górnicze „Konrad”.\nOdbudowano rynek miejski. Powstawały nowe osiedla oraz obiekty użyteczności publicznej, m.in.: sala widowiskowo-kinowa „Forum”, kompleks basenów nad Bobrem, Młodzieżowy Dom Kultury, Szkoła Muzyczna, Muzeum Ceramiki, Bolesławiecki Ośrodek Kultury. Utworzono Towarzystwo Miłośników Bolesławca, Bolesławieckie Towarzystwo Fotograficzne. Rozpoczęto organizację Plenerów Ceramicznych, odbywało się również wiele imprez, jak choćby festiwal studentów „FAKT”.\nDzisiejszy Bolesławiec jest miastem powiatowym. Znany jest przede wszystkim z produkcji wysokiej jakości wyrobów ceramicznych. Ponadto z organizacji imprez o zasięgu ogólnopolskim, takich jak: Międzynarodowy Plener Ceramiczno-Rzeźbiarski, „Blues nad Bobrem”, Festiwal Kultury Bałkańskiej czy sierpniowe Święto Ceramiki . W tym roku miasto było gospodarzem V Młodzieżowych Międzynarodowych Mistrzostw Świata w Kręglach Klasycznych. Od lat Bolesławiec współpracuje z miastami partnerskimi: duńskim Hobro, niemieckimi Siegburgiem i Pirną. W 2004 roku dołączy do nich francuskie miasto Nogent sur Marne .\nTuryści, których do Bolesławca wiedzie sława współczesnych wyrobów ceramicznych, ulegają urokowi historycznej kamionki zgromadzonej w tutejszym Muzeum Ceramiki. Różnorodność i bogactwo naczyń przypomina, że tradycja z nimi związana rozpoczęła się tu przed kilkoma wiekami. Do naszych czasów zachowały się naczynia z XVII wieku. Brązowe, o lśniącej powierzchni dzbany do wina, piwa i moszczu oraz butle miały pękate kształty i dekorowane były reliefami i brązowymi nakładkami, zazwyczaj w środkowej części brzuśca. Na przełomie XVII i XVIII stulecia pojawił się nowy typ naczyń, zwanych „melonami” . Charakterystyczne żłobkowania, które były formowane przez palce garncarza, wzorowano na wyrobach cynowych. Pękate, barokowe dzbany stopniowo ulegały wysmukleniu, a atrakcyjności dodawały im umieszczane pod żłobkami guzki i stosowanie barwnych glazur. Znany jest nawet trójkolorowy dzban. Oprawiano je poza Bolesławcem w cynę i wysyłano do Prus, Czech, Polski, nawet Rosji. Wyrabiano także naczynia pozbawione tej dekoracji, przeznaczone na lokalne rynki. Około połowy XVIII stulecia odkryto, że inny rodzaj gliny wypala się na biały kolor, co zaowocowało nowym sposobem dekorowania. Kontrastowano ze sobą brąz naczynia z bielą nakładek. Tworzono z nich ornamenty z motywami heraldycznymi, jak herby Austrii, Prus, Saksonii, Litwy czy religijnymi, jak krucyfiks, Matka Boska lub Baranek Zwycięski. Umieszczano wici roślinne i kwiaty, zwierzęta, nawet sceny rodzajowe. Na dzbanach widniały często wizerunki Adama i Ewy, przyjęte jako herb bolesławieckich garncarzy. Nakładkową dekoracją pokrywano nowy asortyment naczyń do kawy i herbaty. W smukłych i eleganckich dzbanuszkach z pokrywkami ceramicznymi podawano te modne wówczas w Europie napoje, uzupełniając serwisy cukiernicami, bombonierami i miecznikami. Prawdziwą rewolucję w bolesławieckim garncarstwie zawdzięczamy Johannowi Gottliebowi Altmannowi. Rozpoczął on odlewanie naczyń w formach, zamiast tradycyjnego modelowania ich na kole. Pokrywał je szkliwem skaleniowym, które wyparło szkodliwą dla zdrowia glazurę ołowiową. Dzięki zastosowaniu biało wypalającej się glinki zmienił kolorystykę ceramiki, dekorując ją modnymi scenami antycznymi według najlepszych wzorów klasycyzmu, m.in. rysunków K. F.Schinkla .\nW ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku w bolesławieckiej ceramice pojawiła się nowa metoda zdobienia, dekoracja, która stała się z czasem dominującym akcentem miejscowych wyrobów. Motywy stempelkowe, znane i stosowane w nowożytnej ceramice, trafiły do Bolesławca najprawdopodobniej z europejskich wyrobów fajansowych, choć trudno określić, kto i kiedy zastosował je, jako pierwszy. Dekoracja stempelkowa, dająca niepowtarzalne efekty, nakładana była na białą, suchą powierzchnię naczyń za pomocą małych gąbek. Do nanoszenia wzorów służyły także gałganki materiału, nawet zajęcze łapki. Po wypaleniu w piecu uzyskiwano granatowe, zielone i brązowo-żółte wzory: kropki, plamki, wiatraczki i ulubiony motyw „pawiego oczka”. Oryginalne, barwne naczynia zyskały szybko popularność. Obok dekoracji stempelkowej stosowano także wzory malowane pędzelkiem. Pomimo tych nowości, rzemiosło ceramiczne w II połowie XIX wieku stopniowo traciło swoje znaczenie. Brak było wykwalifikowanej kadry, technologie były przestarzałe, a rynek dyktował inną modę. Coraz częściej w gospodarstwach domowych ceramikę zastępowały wyroby emaliowane.\nPo drugiej wojnie światowej w Bolesławcu ponownie uruchomiono produkcję ceramiki. Nad rozwojem przemysłu ceramicznego czuwała wrocławska Akademia Sztuk Pięknych. Absolwenci tej uczelni objęli stanowiska kierownicze w utworzonym w 1950 r. zakładzie państwowym, w dawnej fabryce Paula, Centrali Przemysłu Ludowego i Artystycznego „Cepelia”, znanej dzisiaj pod nazwą Spółdzielnia Rękodzieła Artystycznego „Ceramika Artystyczna”. Zadbali o wysoki poziom artystyczny i technologiczny kamionkowych wyrobów . Wprowadzono do produkcji nowy asortyment naczyń, m.in. patery, wazony, butelki, zestawy stołowe i kuchenne dekorowane motywami ludowymi i roślinnymi.


① Pensjonat Eda Władysławowo - tanie noclegi w Władysławowie z rezerwacją online\nPensjonat Eda położony jest w cichej dzielnicy Władysławowa, w pobliżu parku i plaży. Oferuje on pokoje z łazienką lub bez łazienki, a także 2 pokoje z tarasem.\nPensjonat Eda znajduje się bardzo blisko centrum miejscowości Władysławowo. Z łatwością dostaną się Państwo z niego również na plażę. W pokojach znajdą Państwo zestaw plażowy.\nNa 2 piętrze pensjonatu znajduje się kuchenka mikrofalowa do użytku wszystkich gości.\nNa miejscu do Państwa dyspozycji jest też bezpłatny parking.\nW pensjonacie “EDA” spędziłam wspaniale tegoroczne wakacje. Miła właścicielka w trakcie pobytu zadbała o tak potrzebny spokój i komfort wypoczynku. Pokój faktycznie taki jak na zdjęciu z dużym łóżkiem małżeńskim i ponadprzeciętnym wyposażeniem. Wszędzie czysto i schludnie. Polecam, gdyż nad polskim morzem w tego typu małych obiektach rzadko spotyka się taki komfort ,za tak niewielkie pieniążki


Ustępowanie, czyli jak powiedzieć psu NIE\nZapraszamy na otwarty trening ustępowania dla każdego :)\nBardzo częstym problemem, z którym zmagają się właściciele psów jest brak umiejętności powiedzenia psu NIE w sposób dla niego zrozumiały. Nasze psy często słyszą "nie rób", "nie skacz", "nie ciągnij", "nie wchodź", "zostaw", "nie wolno" czy też popularne "fe!". Niestety żaden pies nie urodził się ze znajomością języka polskiego ;) i najczęściej nasze pohukiwania są dla niego po prostu zwykłym "poszczekiwaniem", które dodatkowo mogą zwiększać pobudzenie dając skutek zupełnie odwrotny.\nPodczas treningu dowiemy się w jaki sposób powiedzieć NIE aby było to dla psa jasne i zrozumiałe. Poznamy kilka podstawowych metod komunikacji i ćwiczeń, które pomogą we wzajemnym porozumieniu.\nMaksymalna ilość psów: 8 (decyduje kolejność zgłoszeń)\nCzas treningu: ok. 60 minut\nWersja podstawowa 60 zł Wolnych miejsc: 8


Rynny Viking - opinie • Ogólne forum budowlane • Forum Budowa Domu\nRynny Viking - opinie\nprzez Alekso32 » 2019-04-11, 17:53\nPotrzebuję Waszej pomocy w zakresie wyboru odpowiednich rynien do swojego domu i na ten moment jedną z lepszych opcji na jakie trafiłem to Viking. Dlatego chciałbym się dodatkowo dopytać, czy rzeczywiście są tak dobre i jakie macie spostrzeżenia. Z góry dzięki, pozdrawiam!\nRe: Rynny Viking - opinie\nprzez Rotin » 2019-04-12, 20:21\nNam majster polecił sprawdzić przy wyborze systemu rynien właśnie Viking i też opinie oraz specyfikacja przemawiała za tym rozwiązaniem. Efekt końcowy bardzo nas zadowolił ponieważ bez problemów dopasowaliśmy je też pod względem koloru, wymiarów i nawet przy gradobiciu żadnych usterek nie widać.\nprzez Kiki44 » 2019-04-15, 09:56\nRotin napisał(a): Nam majster polecił sprawdzić przy wyborze systemu rynien właśnie Viking i też opinie oraz specyfikacja przemawiała za tym rozwiązaniem. Efekt końcowy bardzo nas zadowolił ponieważ bez problemów dopasowaliśmy je też pod względem koloru, wymiarów i nawet przy gradobiciu żadnych usterek nie widać.\nJak najbardziej! Dobra jakość, przystępne ceny i do tego oczywiście trwałość, bo wszystkie elementy składają się z 5 powłok i są foliowane więc nie rysują się. Poza tym odpowiednio trzyma kolor i jest głęboka czyli to czego potrzebowaliśmy szczególnie bo wcześniej z tą płytą skandynawską były tylko same problemy.\nprzez Konradon33 » 2019-04-19, 20:38\nTeż chętnie je sprawdzę, bo akurat ciężko jest znaleźć teraz dobry i głębszy system rynnowy w rozsądnej cenie.\nprzez czaroslaw33 » 2019-04-28, 14:18\nPodzielam Waszą opinię i uważam, że w przypadku kiedy potrzebny jest profesjonalny system rynnowy który wyróżnia się jakością i do tego porządnymi mocowaniami oraz gwarancją to nie ma co dłużej szukać i warto skupić się na propozycji Viking, która również u nas daje sobie jak na razie bardzo fajnie radę.\nprzez Edek00 » 2019-04-29, 07:33\nBrzmi to bardzo dobrze patrząc po wypowiedziach poprzedników oraz danych technicznych tych rynien. Widziałem właśnie wypowiedzi gdzie niektórzy poruszali temat odbarwiania, że we wcześniejszym wyborze był z tym bardzo duży problem, a w tym modelu nie ma o tym mowy.\nRynny Viking - co sądzicie?\nOstatni post 2019-04-29, 07:30\nRynny - czy kształt ma znaczenie?\nOstatni post 2017-01-26, 09:00\nOstatni post 2017-11-30, 16:36\nOcieplony dach na altance a rynny\nOstatni post 2017-01-16, 13:13


Zwiedzaj Karkonosze: zimowa wędrówka na Śnieżkę (1603m) - Kat i Raf.com\nW drodze do Karpacza było ponuro, mglisto i jeszcze ciemno, ale wystarczyło pojechać wyżej, pod Wang, aby znaleźć się ponad chmurami…\nWyruszyliśmy o 7.30 rano oglądając piękne morze chmur nad Karpaczem a słońce wciąż się chowało za szczytami…\nPoczątek wędrówki na Śnieżkę – Świątynia Wang\nW drodze z parkingu do szlaku prowadzącego do Samotni przechodziliśmy obok Świątyni Wang. Jest to ewangelicki kościół parafialny zwany Kościołem Górskim Naszego Zbawiciela. Uważany jest za najstarszy drewniany kościół w Polsce. Pierwotnie został zbudowany w Norwegii, w miejscowości Vang. Później król Fryderyk Wilhelm IV zakupił świątynię, która została rozebrana i ostatecznie odbudowana w Karkonoszach.\nPodczas naszej wyprawy do Norwegii przejeżdżaliśmy niedaleko miejscowości Vang, a podobny kościół klepkowy oglądaliśmy na przykład w Heddal.\nDla porównania zobacz tutaj nasze zdjęcia kościoła klepkowego w Heddal.\nŚwiątynia Wang, Karpacz (Listopad 2017)\nZimowa wędrówka na Śnieżkę – w drodze do Samotni\nDo schroniska Samotnia wędrowaliśmy niebieskim szlakiem. Droga jest brukowana, szeroka, wygodna, ciężko się tu zgubić 😉\nKarkonosze zimą. Dokładnie połowa listopada 2013. Gdzie ten śnieg? 🙂\nNa Polanie – tyczki czekające na śnieg i zimę\nSpacerując do Samotni jak zawsze cieszyliśmy oczy widokami. Za kilka lat choinki urosną i niestety takiego widoku już nie będzie 🙁\nParę minut po 9.00 dotarliśmy do schroniska. Czas na kawę i drugie śniadanie 🙂\nDla porównania – schronisko Samotnia w listopadzie 2017\nSchronisko Samotnia (Listopad 2017)\nWędrówka na Śnieżkę – w drodze do Strzechy Akademickiej\nPo śniadaniu skierowaliśmy się do Strzechy Akademickiej podążając w górę niebieskim szlakiem\nCoraz wyżej i chmury nad Kotliną coraz lepiej widoczne…\nPo chwili minęliśmy schronisko a nasze oczy cieszyły się tym oto widokiem 😉\nWędrówka na Śnieżkę – idziemy na czeską stronę do Loucni Boudy\nOstatni odcinek pod górę, niebieski szlak dochodzący do głównego szlaku grzbietem Karkonoszy, później chwilę czerwonym i na koniec żółtym do Loucni Boudy\nPodobały się nam nowe tabliczki z oznaczeniami długości trasy, a nie czasu przejścia. W końcu Polskie Karkonosze upodabniają się w tym temacie do Czeskich Karkonoszy i innych gór w Europie. Zastanawiamy się tylko po co dublować informacje – Strzecha Akademicka aż na trzech a nawet czterech tabliczkach ? 🙂\nZwykle Karkonosze zimą wyglądają bardziej biało 🙂\nLoucni Bouda na horyzoncie czyli jesteśmy w Czechach 🙂\nW Loucni Boudzie rozkoszowaliśmy się zimnym piwem i próbowaliśmy po raz pierwszy (!) czeskiej Kofoli. Zamówiliśmy też dość wczesny obiad – było po 11.00 – ale woleliśmy zjeść wcześniej tutaj niż później na Śnieżce czy w Domu Śląskim, w czasie gdy będziemy wracać. Jedzenie pyszne ale obsługa pozostawiała wiele do życzenia…\nLoucni Bouda, Czeskie Karkonosze\nZimowa wędrówka na Śnieżkę\nZ Loucni Boudy wędrowaliśmy przez Torfowisko Upy do Domu Śląskiego niebieskim szlakiem. A potem zygzakiem na Śnieżkę, na której nie byliśmy już ponad 10 lat.\nTorfowisko Upy czyli Úpské rašeliniště jest rezerwatem przyrody, jedną z najbardziej cennych części Karkonoszy oraz ważnym obszarem hydrologicznym. Torfowisko przypomina bowiem subarktyczną tundrę, która sięgała w te miejsca podczas epoki lodowej.\nSchronisko Dom Śląski, Listopad 2013\nW oddali hotel Loucni Bouda, z którego przyszliśmy a za hotelem Kozie Grzbiety !\nŚnieżka. Tutaj wolno się przytulać 🙂\nPamiątkowe foto i zmykamy na dół. Czeka nas jeszcze kilka godzin wędrówki a chcemy zdążyć przed zmierzchem 😉\nPowrót przez Biały Jar i Strzechę Akademicką\nZdecydowaliśmy się kierować na Kopę, następnie przez Biały Jar do Strzechy Akademickiej i powrót tą samą drogą, którą szliśmy rano aż do Wangu. Mogliśmy tak zrobić tylko dzięki temu, że w górach wciąż brakowało śniegu i szlak przez Biały Jar nadal był otwarty. Jeśli żółty szlak jest jednak zamknięty ze względu na zagrożenie lawinowe, możliwe jest obejście szlaku – patrz tutaj: mapa zimowych obejść szlaków w KPN.\nStrzecha Akademicka – tu złapaliśmy zachód słońca 🙂\nA na koniec dnia piękny zmierzch przy pełni księżyca 🙂\nInne polecane wędrówki z Karpacza:\n• Wędrówka do Samotni – jedna z najbardziej popularnych wędrówek w Karkonoszach. Można się wybrać, nawet jeśli pogoda nie sprzyja. Dojście do Samotni jest stosunkowo łatwe, ale oczywiście wszystko z głową – to są jednak góry.\n• Wędrówka do Strzechy Akademickiej i Samotni – klasyczna wędrówka w Karkonoszach. W sam raz jeśli masz do dyspozycji ok. 3-4 godziny lub gdy pogoda w wyższych partiach gór nie sprzyja wędrowaniu, a Ty koniecznie chcesz się wybrać w góry 😉\nWędrówka na Śnieżkę – jak dojechać?\nWędrówkę rozpoczynamy przy Kościołku Wang. Możemy tu dojechać:\n• autem – bezpłatny parking na ok. 15 aut znajduje się przy ul. Karkonoskiej, nieco poniżej wejścia na szlak do Wangu (patrz mapa). Auto można również zostawić bezpłatnie na parkingu przy Hotelu Gołębiewski. Poza tym kilka płatnych parkingów tuż przy ul. Karkonoskiej (za cały dzień ok. 15zł)\n• Do Karpacza Wangu możemy wygodnie dojechać autobusem PKS z Jeleniej Góry (przystanek Karpacz Wang).\nDla okolicznych mieszkańców wstęp do KPN darmowy (za okazaniem dokumentu) dla pozostałych wstęp płatny: dorośli 8zł, dzieci 4zł\nWstęp do Kościółka Wang płatny, niech Was nie zdziwi konieczność dodatkowej opłaty za możliwość zrobienia w środku zdjęć czy filmowania. Z tego względu my wizyty w Wangu nie polecamy, ale wybór należy oczywiście do Was 🙂\nTrasę wraz z dokładnym czasem przejścia znajdziecie poniżej:\nKościółek Wang – Samotnia – Strzecha Akademicka – Loucni Bouda – Dom Śląski – Śnieżka (1603m) – Kopa – Strzecha Akademicka- Wang\nMy wyrobiliśmy się w nieco ponad 8 godzinach (wliczając w to przerwy w Loucni Boudzie i na Śnieżce) i doszliśmy do auta jeszcze zanim zapadła całkowita ciemność.\nPost „Karkonosze zimą czyli spacer ponad chmurami” pojawił się po raz pierwszy na stronie www.katiraf.com\nBiały Jarciekawe miejsca w karkonoszachciekawe miejsca w KarpaczuCzechyDom ŚląskiKarpaczKopakościół WangLoucni BoudaPKS Jelenia GóraPolskaSamotniaŚnieżkaStrzecha Akademickawędrówka w górachwędrówka w Karkonoszachwędrówka z Karpaczazimowa wędrówkaZwiedzaj Karkonosze i okolice\n21 grudnia 2016 at 12:00\nŚwietna wyprawa, przepiękne widoki a zdjęcia jak zwykle rewelacyjne.


Szanowni Państwo, Uprzejmie informuję, iż w dniu 22.01.2020 r. Zamawiający opublikował Ogłoszenie o wyniku postępowania. W przetargu na świadczenie usług sprzątania w zakresie Zadania nr 1 oraz nr 2 Zamawiający jako najkorzystniejszą wybrał ofertę Nr 2 złożoną przez firmę: Czysty Kąt Marzena Bzowska z siedzibą w Pilawie.\nSzanowni Państwo, w dn. 16.01.2020 r. Zamawiający opublikował Informację z otwarcia ofert. Wykonawcy, zobowiązani są w ciągu 3 dni od dnia opublikowania Informacji do przesłania do dnia 20 stycznia 2020 r. Oświadczenia o braku przynależności do grupy kapitałowej zgodnie z zał. nr 6 do SIWZ. Nie dotyczy to Wykonawców, którzy złożyli oświadczenie w tym zakresie wraz z ofertą\n„Świadczenie usług sprzątania powierzchni biurowych w budynkach Sądu Rejonowego w Siedlcach wraz z utrzymaniem czystości na terenie zewnętrznym przylegającym do budynków”\nZadanie nr 1 Sprzątanie powierzchni wewnętrznych w budynkach Sądu Rejonowego w Siedlcach, przy ul. Kazimierzowskiej 31 A w Siedlcach oraz przy ul. Szpitalnej 2 w Łosicach Zadanie nr 2 Utrzymanie czystości na terenie zewnętrznym w otoczeniu budynków Sądu Rejonowego w Siedlcach przy ul. Kazimierzowskiej 31 A w Siedlcach oraz przy ul. Szpitalnej 2 w Łosicach\nSprzątanie powierzchni wewnętrznych w budynkach Sądu Rejonowego w Siedlcach, przy ul. Kazimierzowskiej 31 A w Siedlcach oraz przy ul. Szpitalnej 2 w Łosicach\nWykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składnia ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie zrealizował należycie lub realizuje: •\tco najmniej 1 umowę (usługę) obejmującą sprzątanie budynków użyteczności publicznej (nie handlowych) realizowaną w sposób ciągły przez min. 12 miesięcy. •\to wartości co najmniej 150 000,00 zł brutto (sto pięćdziesiąt tysięcy złotych 00/100). Pod pojęciem umowy (usługi) wykonanej należy rozumieć usługę zrealizowaną (zakończoną) w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert, na kwotę co najmniej 150 000,00 zł brutto. Pod pojęciem umowy (usługi) wykonywanej należy rozumieć usługę będącą w trakcie realizacji (aktualnie wykonywaną) której wykonana część do dnia otwarcia ofert, wyniosła co najmniej 150 000,00 zł brutto. Nie dopuszcza się sumowania wartości kilku usług (umów) w celu osiągnięcia wartości minimalnej 150 000,00 zł brutto.\nUtrzymanie czystości na terenie zewnętrznym w otoczeniu budynków Sądu Rejonowego w Siedlcach przy ul. Kazimierzowskiej 31 A w Siedlcach oraz przy ul. Szpitalnej 2 w Łosicach\nZadanie Nr 2.1\nWykonawca spełni warunek, jeżeli wykaże, że w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składnia ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy — w tym okresie zrealizował należycie lub realizuje: • co najmniej 1 umowę na sprzątanie terenów zewnętrznych wokół budynków użyteczności publicznej (nie handlowych) realizowane w sposób ciągły przez min. 12 miesięcy. • o wartości co najmniej 50 000,00 zł brutto (pięćdziesiąt tysięcy złotych 00/100). Pod pojęciem umowy (usługi) wykonanej należy rozumieć usługę zrealizowaną (zakończoną) w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert, na kwotę co najmniej 50 000,00 zł brutto. Pod pojęciem umowy (usługi) wykonywanej należy rozumieć usługę będącą w trakcie realizacji (aktualnie wykonywaną) której wykonana część do dnia otwarcia ofert, wyniosła co najmniej 50 000,00 zł brutto. Nie dopuszcza się sumowania wartości kilku usług (umów) w celu osiągnięcia wartości minimalnej 50 000,00 zł brutto.\nZadanie Nr 2.2\nZadanie Nr 2.3\nOgloszenie_o_udzieleniu_zamowienia_(BZP)_30-01-2020_16.22.36.pdf 30-01-2020 16:23\nOgloszenie_o_wyniku_postepowania_22-01-2020_16.23.12.pdf 22-01-2020 16:24\nInformacja_z_otwarcia_ofert_16-01-2020_18.39.08.pdf 16-01-2020 18:40\nOpis_przedmiotu_zamowienia_-_zal._nr_2_08-01-2020_19.22.18.pdf 08-01-2020 23:12\nSIWZ_08-01-2020_19.17.01.pdf 08-01-2020 23:12\nWersje_edytowalne_zalacznikow_do_SIWZ_08-01-2020_19.17.01.zip 08-01-2020 23:12\nOsiwadczenie_dotyczace_warunkow_udzialu_w_postepowaniu_-_zal_nr_4_08-01-2020_19.17.01.pdf 08-01-2020 23:12\nWzor_umowy_-_zal._nr_1_08-01-2020_19.17.01.pdf 08-01-2020 23:12\nOgloszenie_BZP_08-01-2020_19.20.26.pdf 08-01-2020 23:12\nOswiadczenie_o_przynaleznosci_do_grupy_kapitalowej_-_zal._nr_6_08-01-2020_19.17.01.pdf 08-01-2020 23:12


Wzrośnie podatek od nieruchomości. Podajemy stawki maksymalne na rok 2021 | Głos Pomorza\nMateriał oryginalny: Wzrośnie podatek od nieruchomości. Podajemy stawki maksymalne na rok 2021 - Głos Koszaliński\nIle wyniesie Twoja emerytura? Wyliczenia brutto i netto. Tabela waloryzacji emerytur 2022. Zobacz, ile dostaniesz po waloryzacji 29.01.2022\nWaloryzacja emerytur 2022: rekordowy wzrost wskaźnika 1 marca. Wyliczenia brutto/netto. Sprawdź ile dostaniesz na konto od marca 29.01


Opis:Sublimacyjne smycze do drukowania,Smycze z logo niestandardowym,Poliester Lanayrds Dye Sublimation\n,Smycze z logo niestandardowym,Poliester Lanayrds Dye Sublimation\nStart > Products > Taśma sublimacyjna > Drukowanie smyczy metodą sublimacji logo smyczy poliestrowej\nDruk sublimacyjny z poliestrowym smyczkiem z logo na zamówienie\nDaj nam znać materiał, rozmiar, kolor, metodę drukowania logo, akcesoria i metodę pakowania. W przypadku wszystkich produktów, prosimy o pokazanie nam swojej grafiki z logo lub powiadomienie nas o swojej prośbie, a następnie prześlemy Ci materiał do produkcji. Potrzeba również spersonalizowanego paska na bagaż lub jedwabnego ekranu Lanayrds lub smyczy\nSpersonalizowane smycze na szyję, smycze do transferu ciepła\nZazwyczaj cytowaliśmy w ciągu 24 godzin od otrzymania zapytania. Jeśli jesteś bardzo pilny, aby uzyskać tę cenę, zadzwoń do nas\nlub powiedz nam w e-mailu, abyśmy mogli uwzględnić priorytet zapytania.\nDaj nam znać materiał, rozmiar, kolor, metodę drukowania logo, akcesoria i metodę pakowania. Dla wszystkich\nprodukty, pokaż nam swoje logo lub daj nam znać, a następnie dostarczymy Ci produkcję\ngrafika do potwierdzenia.\n3. Jaka jest twoja podstawa MOQ?\nZwykle nie mamy żądania MOQ, ale cena jest inna w zależności od ilości.\n4. A co z czasem realizacji próbki i produkcji?\nSzczerze mówiąc, zależy to od ilości zamówienia i rodzaju naszych produktów. To około 5-10 dni dla próbki,\ni 15 dni na produkcję.\nMożemy zorganizować z EXW, FOB, CIF-itp. Możesz wybrać najbardziej wygodny lub opłacalny sposób.\nCzerwony spersonalizowane paski do przechowywania sublimacji\nNiestandardowe Logo Drukowanie Walizka Pasek Pasek Luggaage


Skup aut osobowych na terenie Trójmiasta | Katalog SEO\nSkup Aut Trójmiasto Skup aut osobowych na terenie Trójmiasta (Katalog motoryzacja)\nKupujemy auta osobowe i dostawcze na obszarze Gdyni, Gdańska, Sopotu oraz okolic (Rumia, Reda, Wejherowo). Odkupimy samochody sprawne, bez ubezpieczenia OC, bez przeglądu oraz auta przeznaczone na złom.\nodbiór auta własną lawetą\nDlaczego wybrać skup aut?\nszybka decyzja o kupnie\nnatychmiastowa zapłata za auto\nDodaj komentarz skup-aut-trojmiasto.pl teraz!\nSkup-aut-trojmiasto.pl w Katalogu SEO - skomentuj!


Mity employer brandingu - Puls Biznesu - pb.pl\nPrzyjazne środowisko pracy i dbałość o rozwój pracowników — to kluczowe elementy w budowaniu marki pracodawcy.\nEmployer branding, czyli budowanie marki pracodawcy, zyskuje coraz większą popularność wśród polskich przedsiębiorców, ale wielu z nich ma wciąż błędne przekonanie na jego temat. Pierwszym mit — myślenie przedsiębiorców, że jeśli wydają pieniądze na marketing, który buduje pozytywny wizerunek firmy wśród jej klientów, nie muszą lokować kapitału w budowanie marki pracodawcy.\n— Jeśli menedżer inwestuje w reklamę, a jednocześnie zaniedbuje relacje wewnętrzne, wysyła jasny sygnał, że bardziej od ludzi liczą się dla niego wyniki sprzedażowe — komentuje Jarosław Pudełek, ekspert zarządzania doświadczeniem pracowników z firmy CzteryP.\nJak wynika z raportu HRM Institute, za budowanie employer brandingu przedsiębiorstwa w co drugiej firmie odpowiada dział personalny. Teoretycznie nie ma w tym nic złego, jednak aż 38 proc. pracodawców dostrzega, że osobom odpowiedzialnym za budowanie marki pracodawcy brakuje do tego odpowiednich kompetencji. Aby wyjść naprzeciw temu problemowi, przedsiębiorcy powinni postawić na kompleksową obsługę, którą może zapewnić zewnętrzna agencja. Aczkolwiek, nawet jeśli przedsiębiorca zdecyduje się korzystać z pomocy specjalistów, musi pamiętać o tym, że za employer branding odpowiada przede wszystkim sam pracodawca. Nawet najlepiej przemyślane kampanie wizerunkowe nie przyniosą efektu, gdy nie stoi za tym dobra atmosfera w miejscu pracy — a ta według badań jest równie ważna, jak poziom wynagrodzenia i możliwość zdobywania nowych kompetencji.