Gran Cir (2592 m n.p.m.)\ndroga: Via Demetz (V)\ndługość drogi: 270 m (10 wyciągów)\nDawno, dawno temu... Dokładnie wtedy ostatni raz wspinałem się w Dolomitach. Później nastąpił okres tzw. warunków niesprzyjających. Raz już nawet było blisko, ale niewspinaczkowa pogoda skutecznie nas zniechęciła. Innym razem pogoda była dobra, ale partner złapał Kontuzję i ostatecznie pojechał wspomagać grecką gospodarkę. W tym roku miało być inaczej…\nDzwonię do Adama niby to zapytać, co u niego, jak zdrówko i w ogóle jak tam się układa, ale od początku chyba było wiadomo, o co tak naprawdę chodzi…\n- No i jak, jedziemy?\nPo przejechaniu ponad 1000 km, elegancko parkujemy na Passo Gardena. Teraz to chyba powinniśmy się gdzieś przejść i rozprostować kości, może poszukać już jakiegoś kempu na nocleg, a przynajmniej trochę odpocząć po podróży, ale weź tu człowieku usiedź na dupie, widząc takie ściany na tle błękitnego nieba…\nWyciągamy magiczną karteczkę ze schematem okolicznego klasyka i zaczynamy dzielić, a właściwie wybierać szpej na tę okazję: pętelka niebieska, czerwona, żółta krótsza, żółta dłuższa… Pomarańczową też brać?! Zestaw standardowy rozszerzamy jeszcze o kilka friendów – zawsze to kilka punktów do psychy i drugie tyle do lansu.\nRuszamy. Idzie się świetnie tylko trochę dziwnie, bo człowiek nieprzyzwyczajony, żeby od razu widzieć ścianę, na której będzie się zaraz wspinał. No cóż, może jakoś przywyknę…\nPod startem okazuje się, że nie tylko my jesteśmy chętni na tę drogę, więc ustawiamy się za trójkowym zespołem, który czeka na swoją kolej. Czekamy i my, a za nami czekają inni. Przedpołudnie spędzamy więc na pilnowaniu, aby się równomiernie opalić, chociaż powinienem chyba napisać – na pilnowaniu, by się nie spalić, bo grzeje okrutnie. Na szczęście zaczynamy jeszcze przed sjestą…\nNa pierwszym wyciągu przekonuję się, że friendy to chyba jednak niepotrzebnie braliśmy, ale na wyciągu są ze dwa haki, więc w sumie jest komfortowo i nawet się bardzo nie kruszy. Za to im wyżej, tym wspinanie ładniejsze, a jak trzeba to i własna asekuracja nawet siada. Samo przemieszczanie się do góry nie idzie jakoś specjalnie szybko, bo na każdym stanie trzeba swoje odczekać, no ale dramatu też nie ma. Możemy delektować się ładnie urzeźbionymi ściankami, niewielkimi przewieszkami, kominkami i filarkami. Najładniejszym miejscem jest według nas trawers na 4 wyciągu. Trawers sam w sobie jest krótki, ale niezwykle eksponowany – czuje się nagle mnóstwo powietrza pod nogami i po dobrych, aczkolwiek niewidocznych w pierwszej chwili chwytach wychodzi się pionową ścianką w łatwiejszy teren. Do tego trzeba doliczyć asekurację ze starych haków, przedłużonych trzymetrowymi, na wpół przegniłymi taśmami i mamy przepis na miejsce, które po prostu się zapamiętuje.\nPo pokonaniu tego ciekawego fragmentu, łatwym terenem wychodzimy na turniczkę, z której to zjeżdżamy. Następnie pokonujemy groźnie wyglądającą, aczkolwiek niezbyt trudną przewieszkę i wychodzimy na wygodną, eksponowaną półkę. No i tu następuje część niewytłumaczalna, bo do tej pory nie wiem jak mogliśmy przeoczyć na schemacie, wyraźnie zaznaczony, trójkowy trawers w lewo. W każdym razie pocisnęliśmy wprost do góry, myśląc, że jesteśmy teraz przed czwórkowym wyciągiem. Początkowo wycena się nawet zgadzała, ale po niedługim czasie zacząłem się zastanawiać, bo jeszcze nie widziałem, by partner czuł się niepewnie czwórkowym terenie. Zorientowałem się w czym rzecz i przekazałem newsy – jak dasz radę to napieraj w lewo, powinieneś dojść do jakiegoś stanu!\nPo jakimś czasie przyszła kolej bym ja cisnął ten wariant prostujący. Nie będę wnikał w szczegóły, ale do czwórki było daleko, a kruszyzna na pewno nie dodawała odwagi (to jest taki moment, w którym cieszysz się, że nie musiałeś tego prowadzić). I pomyśleć, że po lewej był taki spacerniak…\nNa szczęście później było już jak Demetz przykazał. Czarna nyża dużo pomogła w „odnalezieniu się”, ale po wcześniejszych doświadczeniach podszedłem już nad wyraz zachowawczo do kolejnej czwórki. Pewności nabrałem dopiero przy napotkanym haku. Teraz nawet formacje mi się zaczęły zgadać. Szybko pokonuję ładną, bardzo litą rysę, następnie zacięcie i już widzę nowiutkie, błyszczące ringi na stanie. Dalej teren robi się dwójkowy, więc tu też kończymy wspinanie i po spakowaniu całego dobytku, zmierzamy do krzyża.\nNa szczycie jesteśmy sami. No może prawie sami, bo pełno tu ptaków, które są tak oswojone z ludźmi, że bez mała jedzą z ręki. Ale co będę pisał o ptakach… Wiecie, co mówi Polak jak wchodzi na szczyt?! Też zawołaliśmy „jakiż my stąd mamy fantastyczny widok”, tylko w skrócie!\nWidoczki naprawdę są zacne i polecam się tu wybrać jakąkolwiek drogą choćby tylko z tego względu. A co do samej drogi Demetza, to dużo przyjemnego, niezbyt trudnego wspinania, kilka ciekawych i oryginalnych odcinków, i dużo frajdy z przebywania w zajebistej okolicy.\nZe szczytu schodzimy łatwą ferratą i wkrótce docieramy do auta. No! Teraz można poszukać kempingu.


Projekt Miasto #2: Miejski koszmar - parkowanie - Moto\n25 lis 15 15:23\nMotocykl zaparkujemy przed wejściem do biurowca Foto: Mateusz Jagielski / PSP / Photoaction / Motogen.pl\nOczywiście nasza percepcja zawęża się do Warszawy, w której funkcjonujemy na co dzień. Będzie nam więc łatwiej zacząć od tego, co nas okrutnie wkurza.\n- Nie wiedzieć z jakiego powodu, liczba miejsc parkingowych jest tu sukcesywnie zmniejszana. Ma to chyba służyć niby estetyce i w sumie może byśmy dali sobie to wmówić, gdyby nie fakt, że inne przestrzenie - do niedawna służące parkowaniu - są sprzedawane prywatnym deweloperom pod inwestycje. Kto jest beneficjentem takich transakcji?\n- W wielu miejscach drzewka zostały obudowane tak przestronnie, żeby absolutnie nie można już było wcisnąć obok nich czterokołowej puszki. Czasem myślę, że chciałbym być takim drzewem w zatłoczonym mieście... Jedynym ratunkiem w tej sytuacji okazuje się pojazd samochodopodobny typu Smart.\n- No właśnie, skoro już jesteśmy przy Smarcie to przypomnę, że jego konstruktorzy opracowali go tak, by długość pojazdu nie przekraczała szerokości pasa przeznaczonego do parkowania. Czyli w praktyce parkujesz nim prostopadle tam, gdzie inni robią to równolegle i oszczędzasz wspólną przestrzeń. Nie jest jednak tak różowo, bo miasto postawiło znaki informacyjne z rysunkami pokazującymi, że w danym miejscu samochody powinny ustawiać się równolegle. Przychodzi taki pan z pseudo instytucji pod tytułem Straż Miejska i informuje Cię, że jeśli samochód nie zostanie zaparkowany wg zaleceń to on z przyjemnością wypisze blankiet zwany mandatem karnym. Nie jesteśmy pewni, czy można wystawić mandat na podstawie znaku oznajmującego, niemniej jednak absurd jest absurdem. Mamy jednak nadzieję, że obecnie już żadne dziecko nie marzy o tym żeby zostać strażakiem, jak wówczas gdy Ty byłeś małym chłopakiem.\nDojeżdżając do pracy samochodem, musimy się liczyć z długim poszukiwaniem miejsca do parkowania Foto: Mateusz Jagielski / PSP / Photoaction / Motogen.pl\n- Kiedy już zdarzy Ci się niefortunnie zaparkować w miejscu zakazanym, a nie daj Boże nie zauważysz znaku informującego, że takie przestępstwo skutkuje odholowaniem pojazdu, to zapłacisz: mandat – 50 pln, holowanie – 478 pln, każda rozpoczęta doba na parkingu strażaków– 37 pln, czyli łącznie 565 pln, no i pewnie na taksówki jeszcze z 5 dych dorzucić będziesz musiał, bo instytucja jednego okienka tu nie funkcjonuje i trzeba pojechać w kilka miejsc. W sumie taka impreza kosztuje około 650 zł!!! Dziękuję, nie skorzystam.\n- Wokół dużych ośrodków biznesowych, jak choćby wspominany wcześniej „Mordor”, miejsca parkingowe praktycznie nie funkcjonują. Jeśli już więc znalazłeś biurwastyczną pracę za jakieś 3-4 klocki brutto to nie przymierzaj się nawet do zakupu jakiegoś szrota sprowadzonego zza zachodniej granicy, bo na zaparkowanie go wydasz w rok tyle co za zakup i ubezpieczenie łącznie.\nW tej sytuacji nie masz wyjścia, w zasadzie już nawet nie wybierasz, a wsiadasz pokornie na jednoślad. Nie wnikasz też w te wszystkie rozterki, czy lepsze są dwa, czy cztery koła... Pisaliśmy zresztą o nich w zeszłym tygodniu, kliknij tu i odśwież sobie temat. A wnioski?\nJednośladem parkuję wszędzie, gdzie chcę Foto: Mateusz Jagielski / PSP / Photoaction / Motogen.pl\n- Parkuję wszędzie, gdzie chcę i to prawie bez konsekwencji finansowych i prawnych. Prawie, bo czasem zdarza się, że wspomniana już straż chce wykazać się nadgorliwością i robi akcję usuwania jednośladów sprzed biurowców – nie spotkałem się jednak jeszcze z nikim kto powiedziałby, że zapłacił mandat za nieprzepisowe parkowanie motocykla czy skutera.\n- Nigdy nawet się nie zastanawiam, gdzie zaparkuję, po prosu zawsze wygrywam w konkursie, kto postawi środek komunikacji najbliżej miejsca docelowego i go tam stawiam.\n- Penetruję miejsca, w których nawet nie przewidziano żadnych miejsc postojowych, jestem więc zawsze bliżej celu.\n- Z reguły zabezpieczam czymś pojazd, najczęściej przypinając go łańcuchem do jakiegoś słupa, czy znaku, tak żeby zagwarantować sobie, że będę miał czym wracać. Nie zabezpieczę się jednak tym przed możliwością przewrócenia mi pojazdu po tak zwanej złości, co niestety spotkało mojego znajomego.\n- Buduję wartość socjalną swych jednośladowych podróży. Poznałem chyba wszystkich żuli, pijaczków i królów dzielnic, w które zwykłem jeździć codziennie. Gwarantuje mi to pozorne poczucie bezpieczeństwa, że mój jednoślad będzie służył mi jak najdłużej w niezmienionej formie. Czasem blatuję tych dżentelmenów niewielkimi sumami, które w skali miesiąca nie przekraczają jednak jedno-dziennej stawki za pozostawienie auta w płatnej strefie.\nA koszty? Przeanalizowaliśmy je w różnych wariantach i uśredniliśmy dla Warszawy. Jeśli masz jednak inną kalkulację, bądź dla innego miasta to śmiało, dawaj swoje wyliczenia.\nSposób parkowania Jednoślady Samochody Komunikacja miejsca\nNa osiedlowym parkingu pod blokiem 0-150 0-250 0\nNa parkingu pod centralnym ośrodkiem biznesu 0 – 200 0-450 (najdrożej jest w centrum, gdzie alternatywą jest pozostawienie samochodu na ulicy w płatnej strefie parkowania) 0\nPłatna strefa przy założeniu postoju 8h dziennie (25,8 pln za dzień) przez 20 dni roboczych 0 516 0\nDodatkowe opłaty wynikające ze zdarzeń różnych jak np.: podjechałem do teatru i nie mogłem już zupełnie nigdzie zaparkować więc wziąłem strzeżony 0 40 0\nW sumie koszt postoju pojazdu 0 – 400 zł 0 – 806 zł !!! 98-110 zł – doliczamy koszt karty miejskiej, bo w sumie czy się jedzie czy się leży to opłata się należy\nPrzemyślenia: Kuba Olkowski\nMaciek i Szymon przekazali brutalną prawdę. Niestety, chyba po raz pierwszy muszę się z nimi całkowicie zgodzić. Jazda autem do centrum to porażka pod każdym względem; jeszcze za czasów studenckich dojazd z Bemowa na Politechnikę zajmował mi tyle samo tramwajem, co samochodem (w ciągu ostatnich piętnastu lat sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu na niekorzyść samochodu), z czego tramwaj pochłaniał ok. 35 minut, a samochód 15min. na jazdę i od 10 do 30 min. na poszukiwanie miejsca parkingowego, dokonywanie opłaty itp. Jedyną przewagą podróży autem okazywał się fakt, że w czasie przerwy można było w spokoju pouczyć się przed egzaminami, ale odbiegamy od tematu. Chcąc dynamicznie poruszać się po Wawie, jesteśmy skazani na jednoślad. Raz, że oszczędza czas, dwa, że fundusze, głównie za parkowanie. A trzy, daje radość z jazdy. Osobiście tylko do miasta wybrałbym skuter, jest praktyczniejszy, węższy, ma więcej miejsc do upchnięcia gratów, a dodatkowo lepiej chroni od większości motocykli przed wpływem warunków atmosferycznych (ze szczególnym uwzględnieniem deszczu). Jednak chcąc zachować obiektywność - w specyficznych warunkach podróż komunikacją miejską może się podobać, a nawet być wyjątkowa - jej uroki genialnie dostrzegł kolega alkoholik, codziennie spożywający po pracy kilka piw w pobliskich krzakach - "nie ma to jak wracać zapchanym autobusem w lato, na bani i patrzeć na te wszystkie smutne, zmęczone życiem twarze".\nAutorzy: Maciej Szczepaniak, Jakub Olkowski, Szymon Dziawer, Źródło: PROJEKT MIASTO #2: Miejski koszmar - parkowanie\n~JjzhX037 Użytkownik anonimowy\nWell we have had the Equinox and Enclave and the posts will come soon enough. I&1#l87;2l let you know not only just what I think about the cars, but also what I think about GM and where they are going.\n24 lis 16 03:16\n~bs00 Użytkownik anonimowy\nNie wiem dlaczego tak demonizujecie komunikację miejską w Warszawie. Faktem jest, że CZASAMI zdarza się spotkać śmierdzących bezdomnych w tramwajach (szczególnie w weekend rano), ale i tak działa ona zaskakująco sprawnie. Może szanowni redaktorzy dawno nie jeździli komunikacją miejską? Oczywiście, że wolałbym jeździć skuterem lub motocyklem, ale pomijając koszt zakupu i eksploatacji trzeba mieć stałe miejsce pracy. W moim zawodzie (maszynista) jest inaczej. Mimo wszystko sercem jestem za jednośladami.\n27 lis 15 11:25 | ocena: 100%


Ancient Observatory znajduje się zaledwie 2.6 km od obiektu. Goście łatwo dojadą do centrum Pekinu, które znajduje się 5 km stąd.\nWspółcześnie urządzone pokoje wyposażone są w telewizję satelitarną, szybki internet, sejf, sofę i bezpośrednie połączenie telefoniczne, a także w kuchnię, gdzie gości znajdą kuchenkę mikrofalową, czajnik i zmywarkę. Z okien większości pokoi ukazuje się panoramiczny widok na miasto. Prywatne łazienki wyposażone w prysznic, suszarkę do włosów i szlafroki.\nDania kuchni tajskiej są serwowane w restauracji firmowej. Zjeść kolację można w Township Others i Little Sheep, ulokowanych w 50 metrach od obiektu.\nW pobliżu jest stacja metra Guomao. Hotel znajduje się w odległości 20 minut od lotniska Pekin-Nanyuan.\nGoście są zachęcani do korzystania z jacuzzi i sauny. Dostępne są różne opcje rekreacyjno-zdrowotne, w tym sala gimnastyczna i centrum fitness.\nAscott Beijing, Chiny\nLe Meridien Visconti ****, Rzym\nRanieri ***, Rzym\nGreta E Prisca ***, Rzym\nTyra Apart, Stambuł\nSplendid Tour Eiffel ****, Paryż\nTetora Akabane **, Tokio\nSotetsu Fresa Nihombashi-ningyocho ***, Tokio\nMary's Republique **, Paryż\nClarion Hotel&suites Non ****, Stambuł\nPalazzo Contarini Della Porta Di Ferro ***, Wenecja\nOdessa Montparnasse **, Paryż


Od 7 listopada sklepy Leroy Merlin dostępne dla klientów również w niedziele - Aktualności - Biuro prasowe Leroy Merlin Polska\nLeroy Merlin Polska otwiera wszystkie 71 sklepów w niedziele, począwszy od 7 listopada. Otwarcie sklepów jest związane z działaniami konkurencji oraz chęcią zapewnienia równych szans w dostępie klientów do możliwości zaspokojenia potrzeb związanych z domem i ogrodem.\nSklepy Leroy Merlin już od dłuższego czasu miały status placówek pocztowych. Niemniej jednak, dotychczas nie została podjęta decyzja o ich otwarciu, pozwalając na analizę rynku i działań firm konkurencyjnych. Zapewnienie równego i dogodnego dostępu naszym klientom do rozwiązań dla domu i ogrodu jest dla nas niezwykle ważne, dlatego też zdecydowaliśmy się umożliwić realizację zakupów 7 dni w tygodniu. Dzięki temu, również w sklepach Leroy Merlin w niedziele, klienci będą mogli zaspokoić swoje potrzeby związane z domem i ogrodem.\nZasada dobrowolności pracy. Leroy Merlin Polska jest firmą wielokrotnie wyróżnianą i nagradzaną za działania pro pracownicze i podejście do kształtowania miejsca i warunków pracy, między innymi otrzymując nagrody: HR Najwyższej Jakości czy Inwestor w Kapitał Ludzki. Dlatego, będąc odpowiedzialnym pracodawcą i rozumiejąc potrzeby naszych pracowników w sklepach, w niedzielę pracować będą tylko ci pracownicy, którzy zadeklarowali taką chęć. Obowiązuje zasada dobrowolności a pracownicy, którzy chcą i mają możliwość podjęcia się pracy w niedziele mogą liczyć na dodatkowe, atrakcyjne wynagrodzenie.


Spiżarnia Warmińska - KUKBUK\nW Olsztynie łatwiej o żabnicę, halloumi, a nawet japoński makaron soba niż o regionalne specjały.\nul. Lelewela 4 A\nOlsztyn, godziny otwarcia: 9-22\nTutejsi restauratorzy z uporem pragną z miasta piętnastu jezior uczynić światową metropolię, zapominając o dziedzictwie, a przede wszystkim o dostępnych, ciekawych produktach z okolicy.\nA jest ich wiele – dość wspomnieć już całkiem popularne, fenomenalne owcze i krowie sery z Rancza Frontiera z dżersej blue i mazuriano na czele, sery kozie z Koziej Farmy Złotna, ryby wędzone od Jarosława Parola z Kaborna, ekologiczne warzywa i owoce od Bosych Chłopów, cydr z Kwaśnego Jabłka czy karpia, a jakże, ze Szwaderek.\nZnalazła się jednak para entuzjastów, Sylwia i Mirek, którzy docenili lokalne dobra – to wszystko, co wymienione powyżej, znajdziecie w ich restauracji. Nie mają zbyt dużego doświadczenia, choć od lat uprawiają turystykę kulinarną, a jeśli gotują w domu, to tylko w duecie. Niemniej znaleźli się chętni, by im pomóc: jest Adam Laskowski, który ostatnie piętnaście lat przepracował jako piekarz, ale bez możliwości rozwijania swoich śmiałych piekarniczych fantazji, jest Rafał Sobaszek, który doświadczenie zdobywał w najlepszych francuskich hotelach i restauracjach i doskonale wie, czego gościom potrzeba do szczęścia, wreszcie jest Adrian Gabryszak, utalentowany szef kuchni, który z wielką czułością i szacunkiem podchodzi do lokalnych produktów, zestawia je w sposób świeży i ciekawy, ale nie przekombinowany. Cała ta banda pracowała zresztą w pocie czoła na długo przed otwarciem restauracji. Pół roku wcześniej bowiem ruszyli w teren – zjeździli dalszą i bliższą okolicę, by znaleźć to, co w niej najsmaczniejsze i najciekawsze. Po drodze okazało się, że restauracja nie pomieści wszystkich pomysłów. Powstały więc delikatesy, a Adamowi dano pole do piekarniczego popisu – w Spiżarni kupicie jego niezwykłe wypieki, do których zabiera się codziennie o czwartej rano. Możecie tu zresztą wpadać także na śniadania (od 9 rano), w menu same przyjemności, m.in.: pieczone, białe kiełbaski z gęsią i konfiturą wiśniową (15 zł), katedralne jaja, czyli jajka w koszulkach, na grzankach (17 zł), jakubowe jajo, czyli rzadko widywane jajo po szkocku, w otoczce z białej kiełbasy (17 zł).\nWróćmy do głównej karty – tak innej od menu reszty olsztyńskich restauracji. Zacznijmy od fantastycznych, domowych nieco dań, których wspomnienie hołubimy w pamięci. Są to podpłomyki z olejem rzepakowym i solą (10 zł), z serem dżersej blue (16 zł) i z kiełbasą serwolatką (12 zł) oraz plince, czyli placki ziemniaczane z grubo startych, jak do rösti, ziemniaków, chrupiące, lekkie i złociste, z trzema rodzajami dodatków – najbardziej smakowały nam te nafaszerowane cielęciną i szpikiem, choć nie pogardziliśmy również tymi z okrasą z gęsi (20 zł) i podanymi na słodko, z syropem z mniszka (12 zł).\nW rosole z lina moglibyśmy się kąpać, to fantastyczna, zapomniana nieco ryba, której skórka cudownie chrupie po smażeniu. Sandacz marynowany w białym winie, podany z żelem z mięty i majonezem z trawy żubrowej (29 zł), zrobiłby karierę na świecie, podobnie jak ogon wołowy duszony w śliwkach (42 zł). Kto wie, czy hitem eksportowym nie byłyby jednak wereszczaki? To schab wieprzowy macerowany w soku z buraka (39 zł), kruchy i esencjonalny. Desery również wymykają się obowiązującej restauracyjnej sztampie – sporo w nich ciekawych mariaży słodyczy z wytrawnymi smakami wężymordu, rokitnika, czy rozmarynu.\nSpiżarnia Warmińska warta jest wycieczki z każdego zakątka Polski – mało bowiem w naszym kraju miejsc, które w tak kreatywny sposób potrafią czerpać z tego, co nasze, lokalne i zdrowe. Bo żabnicę i halloumi zjecie już wszędzie, serio, a z wereszczakami może być już problem.\nTagi: restauracja Olsztyn, spiżarnia, warmińska


Dariusz Ciborowski PT - Odnova Szkolenia\nAbsolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu oraz WSEiT w Poznaniu. Wykładowca na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu, gdzie specjalizuje się w systemach powięziowych. Uczestnik licznych szkoleń i konferencji.\nAutor książki „Testy kliniczne w fizjoterapii. Badanie narządu ruchu”oraz kursu o tej samej tematyce\nZałożyciel platformy www.fizjodiagnostyka.pl\nW 2018 roku uzyskał tytuł Certyfikowanego Terapeuty Metody Fascial Manipulation wg Stecco. Jest współautorem badań „Aplication of Fascial Manipulation in epicondylitis lateralis syndrome”, za co został doceniony podczas międzynarodowego kongresu powięziowego Fascia Research Congress w Berlinie oraz Fascia Congress w Padwie.\nNa co dzień pracuje z pacjentami w Poznaniu gdzie specjalizuje się w pracy z bólem, urazami ortopedycznymi, neurologicznymi, sportowymi czy dolegliwościami trzewnymi. Często w swojej pracy wykorzystuje USG.\nPrywatnie szczęśliwy ojciec dwójki dzieci i wielki miłośnik górskich wędrówek. Były tenisista i trener tenisa ziemnego.\nTesty ortopedyczne barku są trudne w interpretacji ze względu na złożoność budowy barku.\nPowięź w terapii bólu pleców\nW jaki sposób terapia manualna wpływa na powięź i jak zapobiegać nawrotom dolegliwości?\nSzkolenie jest połączeniem aktualnej wiedzy zdobytej na europejskich kursach fizjoterapeutycznych.\nDokładna diagnostyka oparta o wiarygodne testy jest podstawą pracy każdego fizjoterapeuty.


Kultywar (łac. cultus = uprawny, varietas = odmiana) – wyraźnie odrębna, jednorodna i trwała odmiana uprawna (hodowlana) rośliny wyróżniająca się walorami użytkowymi lub estetycznymi (określoną cechą lub kombinacją cech), uzyskana w wyniku zabiegów hodowlanych (selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, działania mutagenów), ewentualnie odnaleziona w naturze lub uprawie.Sacharoza, C12H22O11 – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodanów będący zasadniczym składnikiem cukru trzcinowego i cukru buraczanego. Cząsteczka tego disacharydu zbudowana jest z D-fruktozy i D-glukozy połączonych wiązaniem (1→2)-β-O-glikozydowym.\nBurakochwasty - jednoroczne mieszańce, powstałe ze skrzyżowania buraka cukrowego z dziką jednoroczną formą buraka Beta macrocarpa i Beta maritima, występującymi na południu Europy, gdzie produkowane są nasiona wielu odmian zachodnioeuropejskich.\nGubernia tulska – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w centralnej Rosji, utworzona ukazem Katarzyny II w 1777 jako namiestnictwo tulskie, od 12 października/23 października 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Tuła. Zlikwidowana w 1929.


O programie - Trzymaj Formę\nZgodnie z założeniami programu, żadne nazwy i znaki handlowe produktów żywnościowych lub firm produkujących żywność nie mogą być komunikowane i używane w ramach realizacji programu. Ponadto, przedmiotem projektów realizowanych w ramach programu "Trzymaj Formę!" nie mogą być zagadnienia związane z handlem i promocją produktów żywnościowych.\nZainteresowane programem szkoły otrzymują nieodpłatnie zestaw nowoczesnych materiałów dydaktycznych przeznaczonych dla nauczycieli, rodziców i uczniów. Gwarantują one szybki dostęp do niezbędnej w realizacji programu wiedzy, która w zwykłym programie nauczania obejmuje kilka różnych przedmiotów realizowanych w różnym czasie. W skład materiałów wchodzą: poradnik dla nauczycieli, broszura dla uczniów, ulotka dla rodziców oraz plakat z Talerzem Zdrowia wypracowanym przez Radę ds. Diety, Aktywności Fizycznej i Zdrowia przy Ministrze Zdrowia. Materiały edukacyjne zostały przygotowane przy współpracy z wiodącymi instytucjami i jednostkami naukowymi, w których obszarze zainteresowania leży żywność, żywienie i zdrowie - Instytut Żywności i Żywienia, Zakład Medycyny Szkolnej Instytutu Matki i Dziecka oraz Polskie Towarzystwo Badań nad Otyłością.\nW programie mogą uczestniczyć wszystkie publiczne i niepubliczne szkoły gimnazjalne oraz podstawowe (ostatnie klasy). Szkoły zainteresowane przystąpieniem do programu proszone są o kontakt z właściwą terenowo Powiatową Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną. Pracownicy Pionu Oświaty Zdrowotnej i Promocji Zdrowia Państwowej Inspekcji Sanitarnej pełnią funkcję lokalnych koordynatorów programu i aktywnie wspierają szkoły w jego realizacji.


Opublikowano 9 marca 2012 w Portal komputerowy » Przyspieszanie » Windows XP » Systemy Operacyjne » Ekstrymalne przyspieszanie Windows XP\nSporo tego – 18 procesów, 252 wątki, 4141 dojść. Ałłł, jest źle, potrzebne są zdecydowane działania. Siostro, młotek! Każdy wątek powoduje swoistą przerwę w pracy procesora, który musi wyczyścić cache L1, aby zająć się przetwarzaniem kolejnego wątku. W pewnym sensie procesor zaczyna od nowa, ponieważ stare wpisy, które wspierały poprzedni wątek stały się bezużyteczne. Dojścia to z kolei inna bajka. W skrócie rzecz ujmując, im więcej dojść tym bardziej komputer „kręci dyskiem”, a to zawsze negatywnie odbija się na wydajności. Siostro, gdzie ten młotek!?\nW zakładce ‚Usuwanie komponentów’ zaznaczamy wszystko do usunięcia. Jak szaleć to szaleć. Ale nie do końca. Odznaczamy trzy pola:\nW kolejnym oknie klikamy ‚Utwórz obraz’ i pierwszy etap tworzenia XP w wersji OC mamy już za sobą. Przypuszczam, że teraz pobijemy rekord w instalacji systemu. No i pobiliśmy, instalacja nowej kompilacji zajęła mi niespełna 10 minut.\nNie zapomnijcie, aby w trakcie instalacji ‚odznaczyć’ wszystkie czcionki, które nie są blokowane.\nJak się czuje pacjent, czyli ‚how do u do’\nPainta możemy łatwo „wyciągnąć” z zainstalowanego systemu. Plik mspaint.exe znajduje się w folderze C:\_WINDOWS\_system32\_. Autoruns i pagedefrag działają bez potrzeby instalacji. Registry Compressor również może prawidłowo funkcjonować bez instalacji. Wystarczy, że zainstalujemy go na naszym systemie, a następnie z folderu C:\_Program Files\_RegComp wyciągniemy regcomp.exe i regcomp.ini. Registry Compressor 4.0 Pro i Registry Healer 4.1 kiedyś można było pobrać wraz z plikami aktywującymi z http://www.agavk.p9.pl, niestety Agnieszka musiała tymczasowo zamknąć dział download, więc jestem zmuszony polecić Wam poszukanie innego źródła plików. Być może dział download niedługo znowu zostanie otwarty. RegHealer’a można zastąpić innym programem do czyszczenia rejestru, ale proponuję nieco poszperać w sieci, aby zdobyć Registry Compressor, to świetny program.\nnlite pozwolił nam okroić system z tego i owego, mimo to nadal ostało się kilka ‚popierdółek’, które pozostawione samym sobie wpływają negatywnie na nasze przyszłe rekordy. Wycinamy!\nPanel sterowania – Opcje folderów – Widok – w jakim celu system ma zapamiętywać jak wyglądają foldery? Odznaczamy ‚Zapamiętaj ustawienia wyświetlania każdego folderu’,\nwiersz poleceń – ‚services.msc’ – nadszedł czas, aby pozbyć się tego co nam niepotrzebne, odpalany wiersz poleceń\n„DisablePagingExecutive” – zmusi system, aby jądro i sterowniki zawsze były w całości w pamięci operacyjnej. W normalnych warunkach część tych istotnych dla wydajności danych może znaleźć się w pliku wymiany. Ponieważ ma być eXtreme, więc nie zważając na ryzyko wchodzimy w ten business.\n„LargeSystemCache” – pozwala systemowi buforować o wiele więcej danych w pamięci. Dane z bufora są odczytywane z szybkością działania pamięci. W pewnych okolicznościach takie ustawienie może powodować pewne kłopoty ze stabilnością, but who cares?\n„IoPageLockLimit” – powiększymy bufor na operacje wejścia i wyjścia w pamięci operacyjnej. Nie możemy jednak przesadzić, aby nie zablokować zbyt dużej ilości pamięci.\n„SecondLevelDataCache” – często okazuje się, że XP źle wykrywa wielkość Cache L2 jaką dysponuje nasz procesor, zadbajmy o to, aby wiedział dokładnie wiedział z jakim procesorem ma do czynienia, skrajne przypadki to +10% wydajności,\n„NonPagedPoolSize” – zmusimy system, aby w jak największym stopniu korzystał z pamięci operacyjnej. Domyślnie przy około 70% wypełnienia Ram-u XP zaczyna bardzo intensywnie korzystać z pliku wymiany. Podwyższymy ten pułap do 95%. 100% można ustawić [eksperymentalnie :-)]. System zadziała, ale istnieje ryzyko, że spowoduje to nie wzrost, a spadek wydajności, gdyż w krytycznej sytuacji nie ma rezerwy, która pozwalała rozładować tłok w pamięci operacyjnej. Wzór jest prosty:\nusuwamy wszystkie „ptaszki”. Z zakładki logon usuwamy znaczek przy explorer.exe. Tak, pozbywamy się części exploratora na stałe! Niestety nie zostanie on pominięty podczas startu systemu, jednak liczba plików do których będzie się odnosił [dojść] wyraźnie spadnie.\nChyba nie myśleliście, że to już koniec? Oczywiście, że nie, trzeba najpierw posprzątać! Wyłączamy usługę „Harmonogram zadań”. Jest nam całkowicie zbędna. Nię będziemy już korzystać z pomocy PerfectDisca. Teoretycznie można by odinstalować PerfectDisc i RegHealera, więc zrobimy to w praktyce. Następnie, w ramach szlifowania formy warto raz jeszcze skompresować rejestr, w którym powstało kilka dziurek po usuniętych programach.\nPo długich bojach z tekstem, (i systemem) dotarliśmy do końca niniejszego poradnika, a w zasadzie nie poradnika (nie biorę odpowiedzialności za skutki ewentualnego wcielenia „teorii” w życie). System, który pozostał na dysku nijak się ma do oczka w głowie MS. Jedni powiedzą, że jestem szalony, inni, że pozytywnie zakręcony, jeszcze inni nie będą za bardzo wiedzieć o co chodzi itd. Niech zamiast słów przemówią za mnie rezultaty optymalizacji. Tak wygląda system nie obciążony niczym [bez dodanego wpisu IoPageLockLimit, który tworzy bufor zajmujący część pamięci] – tak jak na początku artykułu…\nSłowa kluczowe: przyspieszenie xp, jak przyspieszyc windows xp, szybki windows xp, extremalne przyśpieszenie xp\n11 lutego 2007 at 13:35\nCzy moze mi ktoś wysłać nlite 1.07 bo na stronie jest najnowszy i się gubie :/ GG: 2584912\n16 lutego 2007 at 12:08\nPięknie – kawał dobrej roboty jesteś pozytywnie zakręcony 🙂\n15 marca 2007 at 18:25\nOddaj Billowi trąbkę bo się popłacze biedaczek,a OS…?Too Fast Too Furious Microsoft Drift.Pełen rebell panie,pełen rebell….\n9 kwietnia 2007 at 11:17\nart calkiem niezly. oc powiem, ze tez fajny. jednak nie opisales wszystkiego dokladnie. "pozostawilem tylko 4 uslugi". nie wiem jak to pokonales, ale odpowiedz na odwieczne pytanie: ktore uslugi mozna wylaczyc i za co konkretnie sa one odpowiedzialne 🙂 szukalem, lecz nie znalazlem. pewnie szukalem za slabo <:-]\nps. czy w nLite nie jest blad ort? –> "nie nadzorowana" pisze sie chyba razem….\n3 maja 2007 at 13:24\nArtykuł bardzo fajny i przydatny ale jak robisz screeny okna to używaj kombinacji alt+Prt Scr bo powycinane okna nie wyglądaja estetycznie.\n23 maja 2007 at 19:54\nDzięki facet! Ale u mnie bez IoPageLockLimit jest i tak ok 45mb zajęte, nie wiem dlaczego może dlatego że instalowałem stery do dźwiękowej, albo … nie wiem.. Ale –\nD Z I E K I !!!\n2 czerwca 2007 at 10:27\nW sumie chodzi o skróty , które się tworzą się na pulpicie podczas instalowania programów. A gdy je umieścimy na pasku zadań efekt będzie taki sam , menadżer pokaże nam otwierane aplikacje wraz z ładowaniem się systemu. Bo pulpit to jest dysk C, chyba ze je schowamy do folderu, czyli Start, Programy , itd,,,,\n20 lipca 2007 at 14:38\nhellow jak sprawdzic current registry size\n18 sierpnia 2007 at 02:11\nBoże drogi,chcecie tego XP doprowadzic do depresji? to tak jak bym własnej matce wyją wątrobe!!!!Porąbany artykuł\nidiotyzm pełny bo ja na kompie takiego dziadostwa nei chciałbym miec\n29 grudnia 2007 at 17:16\nLudzie, lol… Przecież to jest system do benchmarków 3D albo SuperPI a nie na codzień\ngdzie explorer zapisuje pobrane pliki, avira, domyślny folder otwierany w eksploratorze windows, komputery dla ucziuw za darmo z szkoły, windows 7 iopagelocklimit, jak sprawdzić za darmo kto cie podgląda na facebooku, omega drivers, samsung galaxy s4, piractwo komputerowe, przyspieszenie dysku hdd windows 10


Niedobór witaminy d może pogarszać ogólne samopoczucie i stan zdrowia i może sprzyjać innym chorobom lub pogarszać ich przebieg.\nW czasie epidemii COVID-19, z powodu ograniczenia wychodzenia z domu Public Health England zaleciła obywatelom suplmentację wit. D.\nCo to jest rak prostaty i jakie są jego objawy? Jakie są czynniki wpływające na rozwój choroby? Jakie są podstawowe badania i kto powinien się badać?\nPandemia COVID –19 trwa na świecie ponad rok i obecnie nie ma jeszcze wiedzy jak długo będzie utrzymywała się odporność na ponowne zakażenie po przebyciu choroby jak również jak długo trwa odporność po szczepieniu


12 grudnia 2016, 11:57 #126280\nW sklepie meblowym PwPatryk znajdziesz spory wybór łóżek. Mnie osobiście najbardziej podobają się łóżka tapicerowane. Kilka miesięcy temu kupiliśmy właśnie takie łóżko do naszej sypialni i rewelacyjnie to wygląda. Łóżko ma wysoki zagłówek co nadaje mu ekskluzywnego charakteru. Rozważ taką opcję No i oprócz łóżka zadbaj też o wygodny materac.\n14 grudnia 2016, 11:42 #126281\nJeśli chodzi o modele tapicerowane to tutaj popatrz http://martimeble.pl/4-lozka-tapicerowane . Myślę, że to właśnie to o czym piszesz 🙂 Ja też uważam, że takie łóżka są szalenie stylowe. Wystarczy zresztą popatrzeć na aranżacje wnętrz w magazynach wnętrzarskich – w większości sypialni właśnie tapicerowane modele są wykorzystywane.\n27 stycznia 2017, 09:00 #126282\nTutaj https://www.meblefirany.pl/ z pewnością też coś znajdziesz. Sporo takich sklepów jest. Warto więc szukać, porównywać ceny, polować na promocję. Przy niewielkim koszcie można w fantastyczny sposób urządzić nie tylko sypialnię, ale i całe mieszkanie.\n8 lutego 2017, 11:11 #126283\nMi się bardziej podoba drugie jednak nie wiem jak wygląda Twoja sypialnia. Ja się przymierzam do zakupu łóżka z palet. Ktoś miał, poleca? Bardzo mi się spodobało wypożyczone tutaj przez moich znajomych siedzisko a że niedługo będę mieć remont sypialni to rozważam każdą opcję.\n21 lutego 2017, 21:33 #126284\n23 marca 2017, 09:34 #126285\nŁóżko jest ważne ale najważniejszy jest materac. Od tego zalezy nasz komfort spania. Ja kupiłam łózko drewniane i teraz szukam odpowiedniego materaca. Czytałam, że bardzo dobre sa materace lateksowe – można taki kupić od firmy Hevea https://heveamaterace.pl/materac-lateksowy/ . To wiodący producent, ich materace mają wysoką jakość. Czy używa ktoś z Was materaca od nich.\n21 kwietnia 2017, 15:50 #126286\nJak szukacie fajnego łóżka to zerknijcie sobie na asortyment sklepu Vieri Divani. Ja mam od nich łóżko WELLNESS BOX COMFORT, takie pikowane. Jest nie dość, że mega wygodne to jeszcze stylowe i ma dużą skrzynię 🙂\n3 sierpnia 2017, 09:52 #126287\n28 sierpnia 2017, 11:31 #126288\nW celu wyboru łóżka warto moim zdaniem pojechać do sklepu stacjonarnego i na własnej skórze pare przetestować.\n30 sierpnia 2017, 07:38 #126289\nMy posiadamy w domu łóżko drewniane i nie zamieniła bym go na żadne inne. Ostatnio przyjaciółka również takie zakupiła w https://www.urokdrewna.pl/ Świetny produkt z długoletnią gwarancja. Elegancko i wygodnie.\n11 grudnia 2017, 21:33 #126290\n19 grudnia 2017, 11:32 #126291\nHmm łóżko jest dość ważne, przynajmniej dla mnie ;p poczytaj sobie opinie ekspertów, pooglądaj sklepy i kup najlepsze możliwe 🙂 możesz zacząć lekturę tutaj https://mebleglamour.pl/content/15-dlaczego-warto-kupic-nowe-lozko


Szlifierki i polerki Producent: Bosch, Karcher, Stanley - Jaktozrobilemwgarazu.pl - Pasaż\nod 231,61 PLN\nProducent: Bosch, Karcher, Stanley\n92 Szlifierki i polerki\n25 166,00 - 311,00 zł\n22 320,43 - 539,61 zł\n22 544,40 - 870,24 zł\n23 939,00 - 9717,00 zł\n8 Dexter Power\n11 100 - 270 W\n14 280 - 650 W\n27 1100 - 67130 W\n5 0 - 75 mm\n18 115 - 125 mm\n3 150 - 170 mm\n7 175 - 230 mm\n0 270 - 2950 obr/min\n17 3000 - 9600 obr/min\n27 11000 - 24000 obr/min\n8 26000 - 150022000 obr/min\n42 szlifierka kątowa\n5 szlifierka mimośrodowa\n12 szlifierka oscylacyjna\n2 szlifierka stołowa\n1 18 V\n0 54 V\n52 230 V\n0 400 V\nLubisz pracę i obróbkę różnych materiałów? Pamiętaj, że dużo wygodniej będzie z odpowiednimi elektronarzędziami. Szlifierki i polerki to produkty, bez których trudno wyobrazić sobie niektóre prace. Postaw na efektywną pracę i oszczędność czasu i nerwów. Wybierz z nami najlepszy sprzęt w dobrej cenie. W tym miejscu przejrzysz 3315 produktów w 33 punktach. Dostępny zasób producentów w tym obszarze zamyka się w liczbie 94. W tym dziale można wskazać najbardziej zaufane marki, takie jak Bosch, Makita i DeWalt. Zainteresowani tym obszarem głównie korzystali z ofert trzech sklepów internetowych, były to,, a także ELECTRO.pl. Sprawdź także opinie o produktach, które dodali internauci. Jednym z popularniejszych producentów jest w tej kategorii DeWalt - z ofert tej marki często sprzedają się DeWalt DCG412NT, DeWalt DWE4157, a także DeWalt DCG405N.\nSzlifierki i polerki92 produkty Producent:


Jeśli demakijaż jest wykonywany każdego dnia w prawidłowy sposób, mamy pewność, że nasza skóra będzie zdrowsza. Niestety co trzecia kobieta albo pomija codzienne oczyszczanie skóry, albo robi to niedokładnie, co później odbija się na kondycji cery.\nDemakijaż pozwala pozbyć się nie tylko makijażu, ale także zanieczyszczeń, które w ciągu dnia zgromadziły się na skórze. W sklepach jest wiele kosmetyków do demakijażu, ale same ich stosowanie nie jest gwarancją, że zabieg wykonujemy dobrze. Ważne jest dopasowanie do typu cery i prawidłowe użytkowanie. Brak dobrego demakijażu wiąże się z wieloma konsekwencjami, ale na szczęście znając zasady prawidłowej pielęgnacji, można skórze przywrócić blask.\nCodzienne nawyki są czymś, czego nie zawsze jesteśmy świadomi, ale jeśli mamy któryś z poniższych problemów z cerą, warto przyjrzeć się, w jaki sposób wykonujemy czynności pielęgnacyjne. Najbardziej charakterystyczne jest przesuszanie się skóry. Przez to, że nie usuwamy dobrze zanieczyszczeń, młoda skóra znajdująca się głębiej, nie może oddychać, co z kolei spowalnia proces jej regeneracji. Oznacza to, że stanie się mniej elastyczna, a zmarszczki będą bardziej widoczne.\nJeżeli zdarza nam się zasypiać w pełnym makijażu, musimy mieć świadomość, że mogą się przez to pojawić zaczerwieniania, podrażnienia, wypryski, a nawet alergie. Resztki makijażu sprzyjają gromadzeniu się wolnych rodników. Te z kolei spowalniają tworzenie kolagenu i elastyny. Poza tym, jeśli skóra jest źle oczyszczona, to składniki z kremów, jakie nakładamy po demakijażu, nie mają szansy wniknąć w głębsze struktury skóry. Tego wszystkiego można uniknąć, jeśli będziemy korzystać z dopasowanego do skóry kosmetyku. Im bardziej delikatna i wrażliwa na podrażnienia skóra, tym łagodniejszy produkt trzeba dla niej wybrać.\nZasada jest taka, że najpierw wykonujemy demakijaż oczu. Ponieważ jest to wrażliwa okolica, stosuje się preparat specjalnie pod tym kątem przygotowany. Będzie bezzapachowy i hipoalergiczny. Następnie zmywa się makijaż całej twarzy z użyciem mleczka, płynu micelarnego, toniku. Ważne jest też oczyszczenie twarzy żelem. Przed zrobieniem demakijażu warto spiąć włosy, które mogłyby przeszkadzać. Trzeba też umyć ręce, by nie nanieść na skórę bakterii.\nNastępnie nasączamy płatek kosmetyczny preparatem do demakijażu oczu i delikatnie przykładamy. Możemy przez chwilę go zostawić. Dzięki temu tusz będzie prostszy do usunięcia. Zawsze wacik przesuwamy od zewnątrz do wewnętrznego kącika. Po demakijażu oczu czyścimy całą twarz. Kosmetyk do demakijażu nakładamy delikatnie, wykonując przy tym masaż. W ten sposób, poza oczyszczaniem skóry, zadbamy o poprawę jej krążenia. Po tym, jak zmyjemy kosmetyk wodą, o ile tego wymaga, osuszamy ręcznikiem bez pocierania skóry. Zastosowanie produktów do demakijażu zmienia pH skóry, a dla jego unormowania stosuje się tonik. Niewielką ilością nasączamy płatek kosmetyczny i przecieramy cerę, aż będzie czysty. Tak przygotowana skóra, doskonale będzie absorbować wszystkie składniki kremów.\nZielony, żółty, a może beżowy? Znajdź swój idealny korektor! Korektor to jeden z najbardziej wielozadaniowych kosmetyków na rynku. Zaczynał jako produkt przeznaczony do maskowania wyprysków, dzisiaj występuje w ...


Producent czy market? Gdzie kupić rolety?\n■Producent czy market? Gdzie kupić rolety?\nKażda osoba, która planuje zakup rolet, ma do wyboru dwie drogi. Pierwszą z nich są klasyczne, stacjonarne zakupy np. w markecie budowlanym. Drugą są wygodne zakupy przez internet. Gdzie kupić rolety, które będą niedrogie i wysokiej jakości? Na co zwracać uwagę podczas zakupów i e-zakupów? Podpowiadamy.\nGdzie kupić rolety? Poradnik dla kupującego\nPrzewagą zakupów przez internet nad zakupami tradycyjnymi jest możliwość zamówienia rolety w niestandardowym wymiarze. Na karcie produktu można samodzielnie zdefiniować parametry rolet (na przykład szerokość), dzięki czemu pasować będą nawet na drzwi balkonowe lub do ram okiennych w nietypowym rozmiarze. E-zakupy można zrobić o dowolnej porze dnia i nocy, wystarczy dostęp do internetu i komputer lub smartfon.\nZ kolei atutem zakupów w markecie budowlanym jest możliwość zobaczenia produktu na żywo - jego koloru, gramatury i grubości materiału. Podczas zakupów stacjonarnych zalecamy sprawdzenie, skąd pochodzą rolety - warto wspierać polskich producentów, których asortyment wyróżnia się pod kątem jakości i trwałości.\nJako marka DecoDesign od wielu lat dostarczamy polskiemu klientowi wysokiej jakości rolety okienne i ścienne przeznaczone do samodzielnego montażu. Od 2010 roku współpracujemy z siecią marketów budowlanych PSB “Mrówka”.\nGdzie kupić rolety dzień noc?\nPodobnie, jak w przypadku klasycznych rolet wewnętrznych, również modele dzień noc można kupić przez internet lub w markecie budowlanym. Rolety dzień noc - nazywane również Zebra - mają zupełnie inną budowę niż propozycje z kolekcji Classic, Lux czy 100% zaciemnienia. To właśnie ich unikatowy wygląd, składający się z geometrycznym pasów, sprawia, że mają inne grono odbiorców niż rolety klasyczne, wykonane z jednego, dużego kawałka materiału.\nWarto dodać, że rolety dzień noc występują w dwóch wariantach: okiennym lub ściennym. Rolety okienne montowane są bezpośrednio na ramę okienną, a ścienne na ścianę lub sufit. Rolety wolnowiszące wybierane są wszędzie tam, gdzie nie da się zamontować klasycznego, okiennego modelu - na okno ze szprosami lub innymi zdobieniami, a także na ramy w niestandardowym kształcie.\nW sklepach internetowych oferta rolet jest zazwyczaj dużo bogatsza niż w marketach. Dotyczy to nie tylko typów rolet, ale też kolorów.\nJakie czynniki wpływają na cenę rolet?\nO tym, od czego zależy cena rolet, pisaliśmy już na naszym blogu. Do najważniejszych czynników, które mają na to wpływ, należy wymienić przede wszystkim rodzaj materiału, gramaturę i poziom przepuszczalności światła. Do najtańszych modeli należą propozycje wykonane z półprzepuszczającego materiału, a najwięcej kosztują rolety zaciemniające. Również wielkość rolety wpływa na jej ostateczną cenę - propozycja na pojedyncze okno w standardowym wymiarze kosztuje mniej niż na okno balkonowe. Na cenę rolet wpływa również sposób ich montażu. Wszystkie modele z oferty DecoDesign można umocować samodzielnie, bez konieczności zamawiania serwisanta.


Parostatkiem w piracki rejs... (Anna Hrycyszyn, „Zatopić »Niezatapialną«”) – Zacofany w lekturze\n27 grudnia 2018 8 grudnia 2018 przez Piotr (zacofany.w.lekturze)\nW królestwie, o którym niewiele się dowiadujemy, z problemami polityczno-społecznymi, których możemy się tylko domyślać, grasuje piracki parostatek o nazwie „Niezatapialna” pod wodzą kapitan Jollienesse Rożnowski (karkołomne zestawienie!). Jej załoga to same dziewczęta (plus kucharz). Sprytne i przedsiębiorcze piratki z małą pomocą magicznych wynalazków atakują statki handlowe i wymykają się obławom Straży Przybrzeżnej. W kraju jednak dzieje się coraz gorzej, prawo ulega zaostrzeniu, a polowanie na wodnych rozbójników i rozbójniczki robi się coraz intensywniejsze. Na dodatek Nes, jak ją wszyscy nazywają, zakochuje się w niewłaściwym mężczyźnie, co zmuszą i ją, i jej ukochanego do dokonania trudnych wyborów.\nPani kapitan gasi światło\nPowieść piracka musi mieć dobre tempo, wyrazistych bohaterów i wciągającą fabułę. Poza tym odrobina humoru zawsze mile widziana. Nie wymagam ani specjalnego pogłębienia postaci, ani szczegółowo opisywanego świata. Może to być klasyczne „Zabili go i uciekł”, byle tylko zabawa była dobra. „Zatopić »Niezatapialną«” (jaki to mało atrakcyjny tytuł!), mimo okładkowych peanów koleżanek i kolegów autorki po piórze, nie spełnia nawet tych minimalnych wymagań, chociaż teoretycznie nie brakuje tu pościgów, nawodnych starć i mordobić. Główna bohaterka, jakoby odważna i śmiała, raczej daje się nieść wydarzeniom, niż na nie wpływa, a w kluczowych momentach skórę ratuje jej ktoś inny. Jeśli coś jej wychodzi, to jakby mimochodem; staje się symbolem walki z władzą, choć zupełnie nie wie dlaczego. Wiele epizodów w ogóle obywa się bez niej, jak choćby ucieczka załogantek z więzienia. Nes przybywa, by popatrzeć z daleka i co najwyżej po wszystkim zgasić światło. Przypomina nie pełnokrwistą bohaterkę, ale heroiny osiemnastowiecznych romansów, które autorzy kształtowali sobie dowolnie w zależności o wymagań fabuły (choć taka Moll Flanders jest o niebo ciekawsza od rozmemłanej Ness i przynajmniej ma bardziej urozmaicone przeżycia).\nCo mechanik powiedziała pilot…\nPowieść Anny Hrycyszyn pisana jest mdłym stylem; ani odrobiny pirackiego mięsa w dialogach, opisy banalne, całość robi wrażenie okrutnie przegadanej. Bohaterowie mówią i wspominają wydarzenia, zamiast w nich uczestniczyć, świadczą o nich nie czyny, lecz deklaracje. Najbardziej mnie jednak dziwi to, że autorka książki bądź co bądź o (jakoby) dynamicznych, samodzielnych kobietach nie poszalała z feminatywami, przez co momentami się czułem, jakbym czytał felieton Stefanii Grodzieńskiej sprzed dziesięcioleci (pamiętacie? „Doktor kazała powtórzyć doktor, żeby doktor wstąpiła do doktor, to doktor już doktor powie, czego doktor od doktor potrzebuje – powiedziała instruktor, oddała klucze felczer, zostawiła polecenie dla monter i wyszła ze szpitala”). U Hrycyszyn na porządku dziennym są zdania: „nie znaleźliśmy ciała twojej mechanik […] Oprócz niej brakuje pilot ornitoptera. […] Reszta jest na pokładzie »Gorączki«. Oprócz twojej lekarz”. Rozumiem, że formy typu „kapitanka” czy „mechaniczka” nie są przyjęte (ale, u licha, mamy do czynienia z fantastyką, co szkodziło puścić wodze wyobraźni i stworzyć własne słowa?), ale już pilotka, sterniczka, lekarka, felczerka nie raziłyby ucha i oka żadnego czytelnika.\n„Zatopić »Niezatapialną«” to debiut powieściowy Anny Hrycyszyn – wydaje mi się, że przedwczesny i nie do końca dopracowany. Na pewno warto byłoby bardziej pogłębić opis królestwa Palude i jego problemów, podkręcić tempo, a także mniej zdawkowo potraktować postacie drugoplanowe, w tym mojego ulubieńca, intrygującego porucznika de Succombera, który ma zadatki na samodzielnego bohatera dużego formatu. Mam nadzieję, że kiedyś autorka wróci do Palude, by dać nam opowieść dużo bardziej krwistą i zajmującą. Nie wątpię, że jest w stanie to zrobić, bo późniejsze od powieści opowiadanie „Detektyw Fiks i sprawa mechanicznego skafandra” ma wszystkie zalety, których brakuje „Zatopić »Niezatapialną«”: ciekawie przedstawiony świat, w którym zdecydowanie więcej steampunkowych elementów (w powieści właściwie widzimy tylko napęd parowy i kilka osiągnięć „nadmagii”), spójną fabułę, a przede wszystkim znakomitą parę bohaterów, ze szczególnym wskazaniem na Jaśminę Gorol, która bije Nes Rożnowski na głowę intelektem, samodzielnością i niezależnością myślenia. Gdybyż to ona dowodziła „Niezatapialną”…\nPS Dla równowagi: Agnes z Dowolnika ma o tej książce dużo lepsze zdanie niż ja.\nAnna Hrycyszyn, Zatopić „Niezatapialną”, Genius Creations 2017.\n„Centrala nas ocali…” (Janusz Zajdel, „Paradyzja”)\nWypracowania i opowiadania (Antologia „Zabawa w Boga”)\nKategorie fantastyka, Hrycyszyn Anna Nawigacja wpisu\n16 komentarzy do “Parostatkiem w piracki rejs… (Anna Hrycyszyn, „Zatopić »Niezatapialną«”)”\n8 grudnia 2018 o 17:25\nLubię powieści o statkach, ale na wejście na „Niezatapialną” się nie skuszę. :) Zgadzam się, że w dialogach prowadzonych przez marynarzy powinno być trochę wulgaryzmów, jednak zbyt duża liczba tych wulgaryzmów też szkodzi. Od kilku dni czytam „Na Wodach Północy” i cóż, język działa na mnie zniechęcająco.\n8 grudnia 2018 o 17:29\nMnie chodziło o jakieś „do kroćset fur beczek wielorybiego tranu”, a nie o cięższy kaliber. Takie drobiazgi dla kolorytu. A Na wodach Północy jest co prawda wulgarne, ale chociaż po części jest to uzasadnione.\nPróbuję sobie przypomnieć co ostatnio czytałem w pirackich klimatach, ale nic nie przychodzi mi do głowy. Rabarbar chyba :)\nRabarbar bardzo godny pirat :) A Mortki o morzach wszetecznych nie czytałeś?\n11 grudnia 2018 o 22:23\nNo właśnie nie, choć miałem parę razy w rękach :) Z Mortki to swego czasu Tappi, ale bodaj po trzecim tomie format się dla nas wyczerpał :P No i to Wiking nie pirat. Kurczę, myślę nad tymi piratami i oprócz klasyki niewiele mogę wymyślić :)\n11 grudnia 2018 o 22:24\nTappi to nudziarstwo, przynajmniej tak twierdziła Młodsza. Dopiero niedawno jej przeszło, jak już wyrosła z Tappiego. W sumie Mórz wszetecznych nie ma co żałować, popsuły się w połowie.\n15 grudnia 2018 o 01:17\nA ten no „Koty, oddajcie nam nasze koty!”\nAle to nie ostatnio.\n15 grudnia 2018 o 09:57\nYyy, jakie koty??\n17 grudnia 2018 o 10:16\nZa to zsiaduemleko naprowadził mnie (https://ksionshka.wordpress.com/2018/12/02/republika-piratow-colin-woodard) na trop, na pierwszy rzut oka fajnego, serialu o piratach, pod wielce wymownym tytułem „Piraci” :) Arrrrghhhh!!! :P\nKsiążka też zapowiada się nieźle, choć autor wpisu twierdzi, że „sucha” :)\n17 grudnia 2018 o 10:19\nNo, serialu to ja na pewno nie obejrzę, z braku czasu. I netflixa. A co do książki, to się zobaczy.\n17 grudnia 2018 o 11:03\nJa się jednak staram oddawać choć minimalną cześć sztukom audiowizualnym, niestety zazwyczaj kosztem snu :( Karaibskich piratów też pewnie nie widziałeś? :P\n17 grudnia 2018 o 11:11\nA Karaibskich widziałem, jedynkę, i nawet tak mi się podobała, że nabyłem dwójkę i trójkę. Tylko co z tego, skoro leżą :P\n17 grudnia 2018 o 13:47\nNa tej emeryturze (buahahaha!), to chyba w jakiś wyciąg z guarany mus zainwestować, bo pospać nie będzie jak :) Książki, filmy, seriale i bajdurzenie w sieci… Kiedy, kiedy?! :P\n17 grudnia 2018 o 13:50\nNa jakiej emeryturze? Do śmierci będziemy naginać na śmieciówce :P\n18 grudnia 2018 o 07:47\nI to jest dopiero piracki proceder :P\n18 grudnia 2018 o 08:27\nCo Pan poradzisz? Co najwyżej możemy dzieci bogato wydać, żeby wspomagały starych rodziców :D


Godne życie, czy boża śmierć? - Adam Mazguła\nDla biskupów istotą życia jest krzyż, cierpienie i śmierć, najlepiej męczeńska. Tymczasem ludzie kochają życie godne.\nMimo protestów kobiet i całego świadomego, cywilizacyjnego środowiska, fanatyzm religijny w Polsce staje się coraz bardziej barbarzyńskim prawem świeckim opartym na torturach w imię religii.\nReligia narzuca śmierć i ludzkie dramaty\nWłaśnie biskupi zamordowali Agnieszkę z Częstochowy, matkę trojga dzieci, bo bogobojni lekarze – mordercy nie usunęli jej martwego płodu w ciąży bliźniaczej i 7 dni nosiła go w sobie, aż drugi płód umrze.\nTo była katolicka tortura kultury chrześcijańskiej. Świadome morderstwo biskupów matactw i krucjaty kłamstwa.\nWspółudział z pewnością mają tu wspierający ich mordercy z PiS, Ordo Iuris i faszyści z Konfederacji. To kolejna ofiara ich bezczelnej morderczej podłości.\nOpowiadała mi młoda pielęgniarka, że pewne młode małżeństwo zdecydowało, że, mimo stwierdzonego uszkodzenia płodu, ich dziecko przyjdzie na świat. Pomogła w tej decyzji dewocyjna katolicka rodzina, która wykupiła msze i modliła się, wierząc głęboko, że wszystko zakończy się pomyślnie.\nCud się jednak nie zdarzył – dziecko urodziło się z wodogłowiem. Na drugi dzień po porodzie zrozpaczona matka uciekła ze szpitala, ojciec dziecka też zaginął. Dziadkowie przestali się interesować chorym noworodkiem, problem został w szpitalu.\nKażdy z nas słyszał wiele podobnych opowiadań, a mimo to — wielu ludzi poddaje się propagandowej agresji kościelnych hierarchów, domagających się niesienia na swoich barkach pokutnego krzyża.\nPowód jest niezwykle prosty. Chodzi tu o jasny przekaz do często niewykształconych i uległych mas wiernych.\nChodzi o słowo- klucz, o najpiękniejsze, obok miłości, słowo „ŻYCIE”.\nJest ono odmieniane przez hierarchów Kościoła na wszelkie sposoby:\njesteśmy za życiem, chrońmy życie, nie zabijaj …\nTaki slogan przebije się wszędzie, ponieważ pociąga za sobą humanitarne przesłanie współczesnego świata; jest uniwersalny, niesie w sobie miłość i troskę o byt. To idea świadomego i aktywnego istnienia.\nDlatego biskupi tak wielkie znaczenie przypisują wyrazowi „życie”.\nTo nic, że namawiają do niepotrzebnych poświęceń, kłamią i wydają fałszywe świadectwo, ważniejsze jest dla nich zawłaszczenie idei życia.\nJednak życie musi mieć swojego właściciela, dlatego płody są dla biskupów dziećmi, tylko jeszcze nienarodzonymi.\nIm więcej będzie problemów, tragedii, sporów o aborcję, tym bardziej będą mogli narzucać swoje prawo do własności pojęcia „życie”.\nBiskupom chodzi o spór,\no ciągłe powtarzanie, że oni są za życiem. Bo jeśli oni są za życiem, to nikt tego nie mówi, ale w podświadomości zostaje przekaz, że wszyscy pozostali są za śmiercią.\nDla wzmocnienia emocji skupiają uwagę na dziecku. Wszyscy przecież kochamy dzieci i chcemy ich szczęścia.\nDlatego ich propaganda używa wzmocnienia kłamliwych określeń typu: „nienarodzone dziecko w 3. tygodniu życia”, „nie zabijajcie dziecka tabletką dzień po”.\nJeśli nienarodzone albo nawet niezawiązane są komórki życiowe — to, dlaczego mowa o dziecku?\nTo publiczne granie słowem „życie” i „dziecko nienarodzone”.\nGranie bogiem i prawdą ma wielki koszt społeczny, który łączy się z tragediami ludzi, ale to już nie interesuje biskupów. To nie ich koszt obowiązkowy. Oni mają tylko propagandę duchowego przywództwa, za którą płacą oszukani wierni.\nKażdy z nas, nawet jeśli urodził się sprawny, może ulec wypadkowi i będzie potrzebował pomocy.\nJednak ci, którzy urodzili się niezdolni do samodzielnego funkcjonowania, muszą mieć mocne wsparcie. Nie tylko rodziny, ale właśnie Kościoła, namawiającego do rezygnacji z prawa do aborcji, jak również państwa, które ma obowiązek społeczny w stosunku do takiego obywatela.\nWynika z tego, że życie to hasło i nie ma nic wspólnego z godnością tego życia.\nDla biskupów istotą życia jest krzyż, cierpienie i śmierć, najlepiej męczeńska. Tymczasem ludzie chcą po prostu żyć godnie.\nWięc życie ma być katorgą, krzyżem i nie ma nic wspólnego z godnością życia.\nNajważniejsze dla nich jest to, że życie prowadzi do śmierci, a więc pochówków, cmentarzy, żałoby, spadków, na których bogaci się kościół.\nNie znam żadnego chwytliwego katolickiego hasła, które odnosiłoby się do godności ludzkiego życia. Pozostaje jedynie cierpienie.\nJeśli to życie bez godności jest świadomym wyborem — to można to przyjąć.\nJeśli jednak to wymuszone działanie ludzi religii, to jest to ciągła walka ze śmiercią, katorga ludzi skazanych na cierpienie przez religię wprowadzoną do świeckiego prawa, całkowite przymusowe poświęcenie, z rezygnacją z pracy zawodowej, z życia rodzinnego, z ambicji życiowych, z myśli o następnych dzieciach…\nTo tortura rodzinna bez nadziei. To śmierć cywilna i najczęściej rozbicie całej rodziny i jej dla nieuleczalnie chorych, niezdolnych do samodzielnego życia.\nI kto tu jest za życiem, a kto jest za śmiercią — bezczelni biskupi?\nNie dajmy sobie narzucać kłamstwa pod postacią nieomylnego Boga.\nTo biskupi organizują cierpienie potulnych owieczek i ich męczeńską śmierć.\nJestem nie tylko za życiem, ale również za jego godną formą. Za pełnią godnego życia dla szczęścia, radości i budowania życzliwych relacji z innym człowiekiem, światem zwierząt i przyrody.\nMoim celem nie jest męczeńska śmierć na krzyżu i dla modlitw kleru, ale dla odkrywania świata, nauki i szacunku do każdej życzliwej odmienności.\nDlatego zawsze będzie dla mnie ważniejsze świadome godne rodzicielstwo, a nie udręka trwania do męczeńskiej śmierci.\nJestem przekonany, że w nas, którzy jesteśmy za dopuszczaniem aborcji, jest więcej szacunku do życia, niż w tych, którzy ogłosili swoją krucjatę świętej śmierci.\nTymczasem dzisiaj krzyki nieszczęśliwie narodzonych dzieci i ich rodziców zagłuszają matactwa i kłamstwa ubrane w szaty bogów. Jednak coraz głośniej słychać echo kościelnych dzwonów krzywdy, których nie słyszą biskupi pałacowego życia w raju, za cenę swojej propagandy. W raju tu i teraz, a nie dopiero po męczeńskiej śmierci.\nPanują więc biskupi nad zniewoleniem ludzkiej woli poprzez religię śmierci. Panują obraną świętością nad państwami, władcami, umysłami ciemnych mas i ich społecznym, czy prywatnym dobytkiem.\nWystarczy tylko wspólnie, totalnie i jednolicie ludzi otumaniać i uzależnić od narodzin po śmierć. Najlepiej wspólnie z władzą świecką, bo wspólnie można więcej.\nI tak powstaje prawo religijne, które narzucane jest świeckim.\nTymczasem umierają w męczarniach kobiety,\npozostawione same z nieuleczalnie chorymi dziećmi. Bo jakaś kreatura nazywana pasterzem, w dwuwiecznej sukience, wspierana przez PiS-chamów moralnego dna, i ma wizję swojego bogactwa, kosztem zniewolonych i odżumionych bogiem owieczek.\nCywilizacji jednak nie zatrzymacie. Ludzie umieją czytać, interesują się historią chrześcijańskiego ludobójstwa. Coś mi się zdaje, że musicie na gwałt szukać nowych bogów, bo tego już sami odarliście z boskości.


Pudełko do kadzideł\n» Wierzenia i medytacja\n» Pudełko do kadzideł\nKod produktu: ISH-135M\nPudełko do kadzideł z drewna mango.\nW środku pudełka znajduje się jedno miejsce na kadzidełka stożkowe.\nWymiar pudełka / piórnika dymnego:\nPudełko wykonane jest ręcznie z egotycznego drewna, każdy egzemplarz nieco rożni się kolorystyką oraz rzeźbieniem.\nPaczki nadajemy z Polski (Poznań).\nJeżeli masz jakiekolwiek pytania napisz do nas.