Książkowir: Marek Fiedler - "Mała wielka Wyspa Wielkanocna"\nMarek Fiedler - "Mała wielka Wyspa Wielkanocna"\n"Wyspa Wielkanocna jest fenomenem, który stawia więcej pytań niż oferuje odpowiedzi. Marzyło nam się, by przeniknąć otaczające ją tajemnice. W tym celu wcielaliśmy się momentami a to w psychologa, a to w detektywa." Marek Fiedler\nWyspa Wielkanocna, zwana najbardziej samotnym miejscem na całym świecie, od lat budzi ciekawość badaczy i podróżników. Kojarzy się ją głównie z niesamowitymi, olbrzymimi posągami moai – i słusznie, bo to niewątpliwie ewenement na skalę światową, ale wyspa ma o wiele więcej tajemnic, w dodatku nie zdradza ich łatwo. Do tej pory tak naprawdę pytań jest więcej niż odpowiedzi, a naukowcy gubią się w domysłach. Jedno jest pewne – warto zgłębić jej historię i poznać te tajemnice, które udało się odkryć.\nMarek Fiedler z wykształcenia jest prawnikiem, a z zamiłowania podróżnikiem. Wraz ze swoimi synami był m.in. w Meksyku, Peru i Boliwii. Na Wyspę Wielkanocną wybrał się z synem Markiem Oliwerem.\nFiedler snucie opowieści o Rapa Nui (to polinezyjska nazwa wyspy) rozpoczyna od przytoczenia jej historii. Pierwsze zachowane świadectwa o wyspie pochodzą z początków XVIII wieku – w 1722 roku okryli ją Holendrzy. Pięćdziesiąt lat później do nieprzyjaznych brzegów Rapa Nui zawitali Hiszpanie i Anglicy, a choć Rapanuiczycy w stosunku do przybyszów zachowywali się przyjaźnie, Europejczycy nie potrafili odwdzięczyć się tym samym. Od historii autor przechodzi do odkrywania tajemnic posągów – jak się okazuje, są one dziełem rąk wyspiarzy, nie żadnych kosmitów, i zostało to udowodnione ponad wszelką wątpliwość. Zastanawiać się można z kolei nad tym, jak Rapanuiczycy transportowali te kolosalne rzeźby na duże odległości, czy dlaczego w pewnym momencie postanowili je poprzewracać. Nie zdawałam sobie sprawy, że do niedawna wszystkie posągi na wyspie były przewrócone i że to dzięki inicjatywie badaczy rozpoczęło się ich odrestaurowywanie. Tak naprawdę, jeśli ktoś – jak ja – nie wie zbyt wiele o Wyspie Wielkanocnej, ta książka będzie dla niego kopalnią informacji, bo autor przytacza zarówno jej historię, jak i związane z nią legendy, pisze o spuściźnie poszczególnych badaczy, którzy próbowali poznać tajemnice wyspy, i w końcu razem z synem bawi się raz w psychologa, a innym razem w detektywa, próbując dociec najbardziej prawdopodobnych wersji wydarzeń. Niektóre mają ręce i nogi, inne pozostają pod znakiem zapytania.\nNie do końca przypadł mi do gustu sposób prowadzenia narracji. Autor dyskutuje ze swoim synem i w trakcie tej dyskusji przytacza różne fakty oraz wymienia się poglądami i spostrzeżeniami. Wypada to dość sztywno i trochę za bardzo tak, jakby autor chciał czytelników edukować (wypowiadanie się w liczbie mnogiej nie pomaga). Brak temu dialogowi naturalności również z powodu doboru słownictwa obu panów. Na minus zaliczam też kilkakrotne powtarzanie niektórych faktów i to identycznymi słowami.\nWyspa Wielkanocna to fascynujące miejsce, a przez to, że cała jej populacja została dotkliwie przetrzebiona, kryje wiele tajemnic, na które nawet rdzenni mieszkańcy nie mają odpowiedzi. Choć sposób prowadzenia narracji mógłby być bardziej naturalny, autor przekazuje czytelnikom mnóstwo ciekawych informacji na temat wyspy. Dodatkowo książka została bardzo ładnie wydana – gruba oprawa, śliski papier, spora ilość zdjęć i mapa, na której są zaznaczone ważniejsze miejsca, o których pisze autor – wszystko to robi bardzo pozytywne wrażenie. Nie pozostaje mi nic innego, jak polecić. Odkryjcie niektóre z tajemnic Rapa Nui razem z Markiem Fiedlerem i jego synem.\nKsiążkę dostałam od Wydawnictwa Edipresse\nBy Iga - maja 03, 2017\nEtykiety: Edipresse Książki, Iga, podróże, Wyspa Wielkanocna\nAgnieszka Bruchal 2 maja 2017 12:31\nZ jednej strony bardzo zainteresowała mnie książka, ale jak sobie pomyślę o tej dziwnej narracji... od razu sie zniechęcam. Nie wiem czy przebrnę przez coś takiego :/\nIga 2 maja 2017 14:22\nnie jest aż tak źle, tylko chwilowo bywa nieco irytująco ;)\nKatarzyna Abramova 2 maja 2017 12:44\nJak byłam w LO, zaczytywałam się w książkach Arkadego Fiedlera, na tę miałam dużą ochotę. Chciałam sprawdzić, co ma do zaoferowania jego syn. Niestety, przesyłka gdzieś widocznie utknęła, bo nigdy do mnie nie dotarła, a szkoda...\nIga 2 maja 2017 14:25\nmoże wróciła, warto się odezwać jeszcze raz ;)\nKatarzyna Abramova 2 maja 2017 17:11\nZobaczymy, może faktycznie ;)


Poradnik na ślub - Katalog Najlepszych Blogów - tematyczny spis blogów i fotoblogów\nNie masz pojęcia co może się zdażyć na weselu. Bardzo dużo fascynujących historii i baśń o pewnej dziewczynie. Zapraszamy wszystkich gości weselnych do odwiedzenia nas! Dołącz do naszego grona i dodaj swój własny wpis. Może okazać się przepiękna tylko trzeba ją odpowiednio przygotować i wyróżnić. Nieoczekiwane porady są zawsze u nas! Nie musisz dalej wertować, znalazłeś to, czego od tak dawna szukałeś!\nSzczegóły bloga www.takapara.wordpress.com:\nTytuł: Poradnik na ślub\nSłowa kluczowe: blog o ślubie, ślubny blog, artykuły o ślubie, slub, slubowisko, ślub, wesele\nPodlinkuj bloga www.takapara.wordpress.com:\nWedding Sisters - Blog dla kobiet - Ślubne Porady - Blog Ślubny »\nWedding Sisters - Blog dla kobiet - Ślubne Porady. Blog ślubny prowadzony przez doświadczone wedding plannerki\nWszystko co chcielibyście wiedzieć o ślubie i weselu ... »\nŚlub i wesele. Ciekawe artykuły na temat organizacji ślubu i wesela. Ciekawostki ślubne, Plotki, Trochę kultury- filmy, książki, wystawy itd o miłości lub tematyce ślubnej, Porady ślubne, Moda i uroda ślubna, Style, Trendy Ślubne, Dekoracje ślubne, W


Menopauza i wypadanie włosów. - Artelis\nczytane: 6303 razy\nW chwili, kiedy dojrzymy wzmożone wypadanie włosów powinniśmy prześledzić wydarzenia, które miały miejsce do trzech miesięcy przed utratą włosów.Czynniki wpływające na wypadanie włosów często mogą pojawić się aż na 3 miesiące wcześniej. Mogą to być choćby rozpoczęcie przyjmowania leków, traumatyczne przeżycia (śmierć bliskiej osoby).\nNierównowaga hormonalna u kobiet może być podstawową przyczyną utraty włosów, dlatego też wiele kobiet zauważa zmiany we włosach podczas ciąży oraz w okresie menopauzy. Szacuje się, że przerzedzanie włosów wzrasta gwałtownie po 40 roku życia.\nKobiety broniąc się przed wypadaniem włosów przyjmują izoflawony sojowe, które mają wpływ estrogenów (bez ryzyka syntetycznych HRT) i pomogły wielu kobietom na przerzedzanie włosów.\nIzoflawony to naturalne fitoestrogeny roślinne, które przeciwdziałają rozwojowi nowotworów, wpływają na różnicowanie się komórek i chronią przed skutkami m. In chemioterapii.\nA jak to jest z menopauzą?\nW okresie przekwitania w organizmie kobiety znacznie spada produkcja estrogenów, proporcjonalnie więcej jest za to androgenów, których produkcja nie maleje. To właśnie one są winne temu, że włosy na głowie robią się coraz cieńsze i rzadsze, za to pojawia się ich więcej w tzw. męskich rejonach: nad górną wargą, na nogach czy podbródku.. Można to naprawić za pomocą naturalnie wytworzone hormony.\nKobiety, które przechodzą menopauzę już z samego faktu mijającego czasu mogą być przygnębione. Do tego dochodzi jeszcze wypadanie włosów. Gołym okiem widać, że włosów jest o wiele mniej.\nKobiety łapią się różnych sposobów na odzyskanie włosów. Zaczynając od używania kosmetyków na porost włosów i na wzmocnienie, poprzez zażywanie leków, witamin, zmieniając dietę kończąc na decyzji o przeszczepie włosów. Wiele pań bez podejmowania jakichkolwiek prób od razu zapisuje się na przeszczep gdyż jest to najbardziej wiarygodny sposób ładniejszego wyglądu i dodania pewności.\nWarto wiedzieć jak rosną włosy.\nNasze włosy wykonane są z keratyny, te same białka, które tworzą paznokcie i zewnętrzną warstwę skóry.\nŚrednio na naszej głowie znajduje się około 100-150 tys. mieszków włosowych. Szybkość wzrostu włosa zależy od płci, wieku, pór roku. Na owłosionej skórze głowy wynosi około 1 cm na miesiąc. Średnica łodygi włosa wynosi średnio około 0,08 mm. Włos rozpoczyna swe życie w mieszku włosowym, z którego wyrasta na powierzchnię skóry w postaci łodygi zbudowanej z rdzenia, warstwy korowej i osłonki. Mieszki, przypominające kształtem pucharki, powstają jeszcze przed naszym przyjściem na świat. Ich liczba jest stała po urodzeniu nie powstają nowe, ale też nie tracimy żadnego. Włosy na głowie rosną około 1 cm w ciągu miesiąca. Każdego dnia tracimy ich zwykle około 50-100. Związane jest to z aktualną fazą cyklu włosowego w odróżnieniu od zwierząt, które linieją o określonej porze, ludzkie mieszki nie przechodzą poszczególnych faz cyklu równocześnie.\nmenopauza wypadanie włosów łysienie włosy nierównowaga hormonalna\nKobiety a menopauza - jak sobie pomóc?\nMenopauza jest naturalnym procesem w dojrzałym etapie życia kobiety. Każda kobieta przechodzi okres przekwitania w sposób indywidualny. Dla około 1/3 kobiet jedynym odczuwalnym objawem jest zatrzymanie miesiączki. Niestety tak samo liczna grupa kobiet określa objawy okresu okołomenopauzalnego jako bardzo uciążliwe i długotrwałe.\nmenopauza, wypadanie, włosów, łysienie, włosy, nierównowaga, hormonalna, Apteki, Lekarstwa, Fizjoterapia, Medycyna, Niekonwencjonalna, Odchudzanie, Używki, ZdroweOdżywianie, ZdroweŻycie, Zdrowie, Ziołolecznictwo,


Donald Brutalny | Nasze Blogi\nWysłane przez grzechg w 20-08-2013 [18:52]\nObjawił się znowu i nadszedł Donald Brutalny. Premier zapowiedział straszne rzeczy, które spotkają teraz krewkich kibiców (kiboli), drży już cały kraj, a media ścigają się w pokazywaniu marsowego oblicza premiera. Nawet Putin tak nie wygląda. Nie będzie łatwo. Biedni ci cherlawi Meksykanie z pięknej fregaty, a jaki wstyd na cały świat. Wszyscy, doprawdy wszyscy dziś o tym piszą. Zajścia w Kairze spadły na drugi plan. Szczęście, że to byli Meksykanie, a nie inna nacja. Mówiąc całkiem poważnie, nie wiem jak tam było na tej plaży, a czyny przestępcze się po prostu karze i nie ma co dłużej na ten temat deliberować. Na podstawie dostępnych relacji można jednak wnioskować, że przynajmniej jeden marynarz z Meksyku powinien siedzieć na dołku, chyba, że w ręku trzymał paróweczkę, a nie nóż. Sroży się więc nasz premier na "stadionowych bandytów", podczas gdy gdzie indziej brutalność wychodzi mu świetnie i czasami po cichu.\nBrutalnością w XXI wieku jest zmuszanie ludzi, by pracowali do końca życia. Tak nawet nie było za czasów Zoli. Brutalnością jest to, że ten rząd swoją polityką po prostu przegonił z Polski dwa miliony młodych ludzi, młodych Polaków, najczęściej tych wykształconych, dynamicznych, zaradnych. To jest brutalność wyjątkowa, dość bezgłośna, bo mówi się o emigracji, o tym, że Polacy pracują w londyńskim City, i jakie to piękne. Pracują dla Brytanii, to pewne, szkoda, że nie tworzą polskiego City, takiego na miarę Europy Środkowo - Wschodniej. Może srogi dziś premier się z tym nie zgodzi, ale brutalne jest to, że w liczącym się podobno kraju Unii Europejskiej, setki tysięcy dzieci jest niedożywionych, po prostu niedożywionych, przychodzą do szkoły głodne. Brutalnością jest odbieranie ludziom nadziei na lepszą przyszłość, sprowadzanie ich jedynie do roli taniej siły roboczej. Tu premier z partii "obywatelskiej" jest naprawdę brutalny i bezlitosny, a jego kompan, minister finansów to mistrz brutalności. Brutalne, a jakże, jest osłabianie obronności państwa. Brutalne jest to, że jedna trzecia Polaków żyje na granicy ubóstwa po ponad dwudziestu latach transformacji. Brutalność temu rządowi wychodzi jak żadnemu. Jeszcze można byłoby wspomnieć o 11 Listopada, bo przecież to tylko nasze Święto Niepodległości. Tę brutalność spotka kara, tak jak każdą, prędzej czy później. A dziś media upajają się srogim premierem. Żałosne.\n20-08-2013 [19:54] - cryo | Link: Szanowny Panie\nWszystko fajnie. Mam tylko jedną uwagę.\nEmigracja (po 2004r.) to nie żadna 'elita'. Gdyby wyjechało 500, 1000 czy nawet 5000 osób, to możnaby było uznać, że rzeczywiście wyjechała jakaś elita. Natomiast jeżeli kraj opuszcza 2 miliony ludzi to już jest zwykła statystyka i procent osób wykształconych jest zbliżony do tego w kraju.\nTo nie ich wykształcenie jest problemem lecz fakt, że najczęściej są to ludzie w wieku tzw. produkcyjno-rozrodczym. I to faktycznie nas 'zaboli' za jakiś czas.\nCo do Polaków pracujących w londyńskim City... Chciałbym usłyszeć/obejrzeć choć jeden wywiad z taką osobą. Obawiam się, że wyglądałoby to mniej więcej tak: 'Yes, yes. Moje grandparents byli z Polska'.\nA teraz to oni już są lojalnymi obywatelami Wielkiej Brytanii, mającymi miłe wspomnienia.\nTych pracujących w City (na stanowiskach a nie zmywaku), którzy przyjechali po 2004 roku raczej trudno znaleźć.\nLiczba wyświetleń: 2,774,268


Uczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy | Centrum prasowe Polpharma\nUczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy\nW Polpharmie ruszyły pierwsze zajęcia praktyczne dla uczniów nowej klasy o specjalności Technik – Analityk, powołanej w Zespole Szkół Ekonomicznych (ZSE) w Starogardzie Gdańskim\nZ początkiem lutego br. rozpoczęły się praktyczne ćwiczenia laboratoryjne dla uczniów tzw. dualnej klasy o profilu chemicznym, kształcącej w zawodzie Technik Analityk. Zespół Szkół Ekonomicznych w Starogardzie Gdańskim uruchomił taką 4-letnią klasę zawodową w tym roku po raz pierwszy. Nowością jest forma kształcenia: lekcje ogólne i teoretyczne odbywają się w ZSE, a wszystkie zajęcia praktyczne oraz praktyki zawodowe prowadzone są w doskonale wyposażonych laboratoriach Zakładów Farmaceutycznych Polpharma SA.\n- Bardzo się cieszę, że uczniowie rozpoczęli zajęcia praktyczne w Polpharmie, bo dokładnie o to właśnie chodzi w kształceniu dualnym. Nasz plan sprzed kilku miesięcy, aby uczniowie zdobywali w Starogardzie praktyczny, potrzebny na rynku zawód poprzez połączenie teorii i zawodowych praktyk, właśnie ujrzało światło dzienne – cieszy się ze startu klasy Tadeusz Burczyk, dyrektor ZSE w Starogardzie Gdańskim.\n- Dla nas to z jednej strony duża frajda spotykać się z młodymi ludźmi, którzy tak entuzjastycznie podchodzą do przedmiotu chemii oraz aparatury, którą my stosujemy w zakładzie na co dzień. A poza tym w ten sposób realizujemy też naszą strategię odpowiedzialności w biznesie. Dzielimy się wiedzą, sprzętem i materiałami, aby Ci uczniowie za kilka lat nie mieli kłopotu z dostaniem pracy po opuszczeniu szkoły – tłumaczy Paweł Olszowy, młodszy kierownik Zespołu Analityki Polpharmy.\nZajęcia praktyczne prowadzone są od początku semestru letniego dla 16 uczniów ZSE w laboratoriach Działu Rozwoju Analitycznego Polpharmy przez pracowników tego działu: Pawła Olszowego oraz Jarosława Kamińskiego, starszego specjalistę ds. analityki. 31 stycznia uczniowie klasy rozpoczęli obowiązkowe szkolenia z ochrony osób i mienia, szkolenia z zasad BHP, PPOŻ i ruchu osobowego, jak i szkolenia ogólne przed właściwym szkoleniem stanowiskowym. Zaś 2 lutego, po raz pierwszy w strojach młodych chemików, weszli do laboratorium, aby zaznajamiać się z techniką i organizacją pracy.\nNa zajęciach z organizacji pracy w laboratorium analitycznym uczniom zostaną przekazane informacje na temat przepisów prawnych oraz podstaw dobrych praktyk laboratoryjnych i wytwarzania. Poza tym uczniowie dowiedzą się, jak poprzez dobrą organizację laboratorium można bezpośrednio wpłynąć na jakość wykonywanej pracy oraz - co najważniejsze -bezpieczeństwo pracowników.\nPrzygotowania uczniów do rozpoczęcia zajęć praktycznych w laboratoriach rozpoczęły się jeszcze w starogardzkim ZSE w semestrze zimowym 2016 r. W planie lekcyjnym teoretycznego kształcenia zawodowego znalazły się zajęcia na temat zasad bezpieczeństwa pracy w przemyśle chemicznym i farmaceutycznym, które prowadził pracownik Polpharmy. W listopadzie Polpharma zorganizowała też zwiedzanie laboratoriów w Zakładzie Produkcji Leków, który był pierwszym kontaktem młodych ludzi z zakładami farmaceutycznymi i światową techniką nowoczesnego przemysłu chemicznego.\nProgram klasy Technik Analityk obejmuje m.in. 750 godzin praktycznej nauki zawodu, prowadzonej przez doświadczonych praktyków. W ramach edukacji uczniowie będą odbywać praktyki zawodowe w laboratoriach Zakładów Farmaceutycznych Polpharma SA w Starogardzie Gdańskim w wymiarze 240 godzin. Uczniowie będą korzystać z laboratorium, które jest wyposażone w nowoczesną aparaturę pomiarową, niezbędne urządzenia, elektronarzędzia i odczynniki chemiczne. Absolwent tej klasy będzie posiadać praktyczne umiejętności do przygotowywania sprzętu, odczynników chemicznych i próbek do badań analitycznych, wykonywania analiz chemicznych, przeprowadzania badań analitycznych, bioanalitycznych i środowiskowych oraz rozpoczęcia studiów w zakresie farmacji.\nUczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy_2.jpg\nUczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy.jpg\nUczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy.doc\nUczniowie ZSE już ćwiczą w laboratoriach Polpharmy_PDF.pdf


Hamulce ATE Power Disc\nTarcze hamulcowe ATE z linii Power Disc to odpowiednie rozwiązanie dla wszystkich, którzy chcą polepszyć wydajność układu hamulcowego w swoim samochodzie.\nDzięki nacięciom na tarczach usuwane są gazy powstające w trakcie hamowania, pomiędzy powierzchnią klocka hamulcowego a tarczą. Dodatkowo - tarcza łatwiej i szybciej oczyszcza się z pyłu. Sprawia to, że hamowanie jest skuteczniejsze.\nProdukt jest stosowany w sporcie amatorskim i półwyczynowym. Tarcze są bardzo wytrzymałe, w eksploatacji ekstremalnej jeden komplet wystarczy na 2-3 komplety wyczynowych klocków hamulcowych. W przypadku jazdy szosowej żywotność tarcz jest taka sama jak gładkich tarcz seryjnych. Bardzo dobrze współgrają z seryjnymi klockami hamulcowymi i nie potrzebują podwyższonej temperatury pracy aby osiągnąć optimum wydajności.


Czy dmuchawa do liści potrzebna jest na ogrodzie? – Portal Domujemy.pl\nJesień to piękna pora roku. Mieni się pięknymi barwami, których często nie można spotkać w naturze. Ta pora roku ma jedną, dużą wadę. Opadające liście. Jest ich tyle, że grabienie zajmuje dużo czasu na ogrodzie. Dlatego dobrym pomysłem jest dmuchawa Karcher, która może ułatwić wykonanie niektórych czynności na ogrodzie.\nMówi się tu o jesieni, ale trzeba przyznać, że dmuchawy Karcher znajdują się w użyciu przez cały rok. Głównie dlatego, że są to bardzo pomocne urządzenia przy oczyszczaniu z wszelkich liści, gałązek, czy też innych zanieczyszczeń, jakie można znaleźć na trawniku, czy też przyległych chodnikach. Chyba wszyscy zdają sobie sprawę z tego, jak tego typu urządzenia wyglądają. Ich budowa, jak również możliwości użytkowe, nie są skomplikowane. Oto wystarczy tylko włączyć, aby za pomocą strumienia powietrza wszelkie zanieczyszczenia trawnikowo-chodnikowe przesunąć do miejsca przeznaczenia. Jest to zdecydowanie łatwiejsze, niż miałoby się wykonać grabienie. W szczególności, jeżeli jest tu mowa o grabieniu wielkiego trawnika.\nJaka dmuchawa jest najlepsza?\nDmuchawa Karcher powinna zostać dopasowana pod względem potrzeb użytkownika. Nie można jednak zapomnieć o tym, aby sprawdzić moc silnika, czy też prędkość wydmuchu. Jednym z najważniejszych czynników, jest również waga i rozmiar urządzenia. W szczególności, jeżeli za oczyszczanie będą brały się kobiety. Niektóre dmuchawy mają dużą wagę, dlatego nie warto kupować czegoś, czego ktoś nie będzie w stanie podnieść.\nPrevious Post: Lampy ścienne\nNext Post: Na co zwracać uwagę kupując ledowe światła?


Pasieka Wędrowna Marcina Musiałczyka - Murarki ogrodowe\nStarter z murarkami\nNajprostsza droga, żeby murarki zamieszkały u Ciebie!\nW tym roku przygotowałem startery z murarkami z mojej hodowli. Starter wystarczy umieścić w hotelu dla owadów, albo na ogrodzie, w odpowiednim miejscu przygotować gniazdo dla murarek (materiał gniazdowy również przygotowałem) i czekać aż murarki się wygryzą :)\nWięcej o starterze i przygotowaniu gniazda dla murarek znajdziesz tutaj:\nStarter z murarkami i przygotowanie gniazda murarek\nMurarki Ogrodowe to pszczoły samotnice. Można powiedzieć, że samiczki to kobiety niezależne - każda budują swój własny dom i wychowują tam potomstwo, wszystko robią same. Z tego powodu NIE ŻĄDLI, bo po co ryzykować życie, kiedy trzeba wychowywać dzieci!\nOkres aktywności i zapylanie - murarki w ogrodzie można spotkać od kwietnia do czerwca, kiedy kwitną drzewa owocowe. Murarki nie odlatują daleko od gniazda i nie są tak wybredne jak pszczoły miodne, więc zapylają w ogrodzie wszystko po kolei.\nCykl życia - murarki wygryzają się z kokonów na wiosnę, najpierw samce, które czekają na wygryzienie się samic i spełnić swój męski obowiązek podtrzymania gatunku. Zapłodnione samiczki szukają miejsc na gniazdo - lubią otwory w miejscach nasłonecznionych. W otworach budują z ziemi ścianki tworząc małe komory. W każdej komorze umieszczają pyłek, nektar i składają jajeczko. Z jajeczka wyklura się larwa, która przędzie kokon, w którym późnym latem przepoczwarza się w pszczołę. Pszczoła spędza zimę w kokonie i dopiera na wiosnę kolejnego roku wygryza się. I tak cykl się zamyka i powtarza co roku.\nMurarki chętnie osiedlają się w pobliżu miejsca, z którym się wygryzły.\nGniazdo, czyli gdzie lubią mieszkać murarki...\nMurarki kiedyś głównie gniazdowały w otworach glinianych ścian budynków. Wraz ze zmianą technologii budowy potrzebują naszej pomocy, żeby móc założyć gniazdo.\nMurarki lubią wszelkie otwory o średnicy kilku milimetrów, gdzie mogą budować komory dla potomstwa. Mogą więc być to rurki trzciny, nawiercone drewniane klocki, cegły z otworami itd.\nLokalizacja gniazda - murarki lubią miejsca słoneczne i osłoniete od wiatru i deszczu.\nKolonie murarek - murarki to pszczoły samotnice, ale chętnie żyją w koloniach. Wiele niezależnych pszczół chętnie żyje w swoim sąsiedztwie, tworzą takie osiedla niezależnych kobiet :)\nMoja hodowla murarek\nMoja przygoda z murarkami zaczęła się w roku 2015, kiedy to zakupiłem pierwsze rurki. Obchodziłem się z nimi tak ostrożnie, żeby nawet ziarenko piasku nie wypadło. Na wiosnę wszytko było dobrze, murarki się wygryzły i dzielnie pracowały.\nZimą 2016 roku postanowiłem sprawdzić, jak mają się kokony. Wtedy okazało się, że życie murarek nie jest łatwe i też mają wielu wrogów. Opracowałem więc swoje metody czyszczenia gniazd, pomocy murarkom, co murarkom się spodobało i ułatwiło życie.\nTeraz stopniowo powiekszam hodowlę i wprowadzam nowe udogodnienia, żeby murarki miały się jak najlepiej :)\nCzyszczenie gniazda murarek\nWrogowie i przyjaciele Murarki ogrodowej


Oto co możesz zrobić, gdy Twój pracownik jest nietrzeźwy sklep alkomaty-polska.pl\nOto co możesz zrobić, gdy Twój pracownik jest nietrzeźwy\nW szczególnych przypadkach ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych przez podwładnego, pracodawcy często nie mają pewności co do tego, jak powinni zareagować. Do takich nadzwyczajnych sytuacji należy stawienie się pracownika do pracy w stanie nietrzeźwości. Pojawia się problem, jakie dopuszczalne środki można zastosować w celu kontroli i co mówią tej kwestii odpowiednie przepisy.\nStan wskazujący na spożycie alkoholu zazwyczaj można łatwo zauważyć – wystarczy charakterystyczny zapach, agresywne lub dziwne zachowanie, chwiejny krok czy bełkotliwa mowa. W tym miejscu należy pamiętać, że zgodnie z Ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, na pracodawcy spoczywa obowiązek niedopuszczenia do obowiązków pracownika, którego zachowanie pozwala podejrzewać wcześniejsze spożycie przez niego alkoholu. Przesłanką do wyciągnięcia takich wniosków mogą być również zeznania i podejrzenia innych pracowników oraz nagrania z monitoringu. Niedopuszczenie do wykonywania pracy musi poprzedzać poniformowanie zainteresowanego o powodach stojących za tą decyzją.\nJak w takich okolicznościach powinien zachować się pracodawca? Uwzględniając to, że jego przypuszczenia są uzasadnione, może albo przeprowadzić badanie samodzielnie, albo wezwać w tym celu uprawnione do tego organy (policję lub straż miejską).\nWybierając pierwszą opcję - pod warunkiem, że podwładny wyrazi na to zgodę - pracodawca może przeprowadzć badanie trzeźwości wykorzystując alkomat. Na żądanie pracownika badanie musi odbyć się w obecności osoby trzeciej. Po jego zakończeniu pracodawca ma obowiązek sporządzenia stosownego protokołu, zawierającego informacje o przyczynach podjęcia interwencji.\nAlkomat zbada trzeźwość pracownika\nJak stan nietrzeźwości definiuje Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi? Zgodnie z art. 46 ust. 3 decyduje o nim:\npowyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm3 w wydychanym powietrzu,\npowyżej 0,5‰ stężenia alkoholu we krwi.\nUstawa mówi też o tzw. stanie po użyciu alkoholu, o którym świadczyć może:\n0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3 w wydychanym powietrzu,\nod 0,2‰ do 0,5‰ stężenia alkoholu we krwi.\nAby uzyskać jak najbardziej miarodajny wynik, alkomaty, jakich używamy do badań, muszą być wysokiej jakości i posiadać odpowiednie atesty. Inaczej, w razie zakończenia sprawy w sądzie, trudno będzie poważnie traktować błędny wynik uzyskany dzięki alkomatowi niewiadomego pochodzenia.\nNależy podkreślić, że pracownik musi wyrazić zgodę na przeprowadzenie na sobie kontroli. Natomiast w przypadku, kiedy sam chce udowodnić swoją trzeźwość (jeśli pracodawca nie chce dopuścić go do wykonywania obowiązków), ma prawo oczekiwać od pracodawcy przeprowadzenia badania. Podstawą do tego są: wyrok Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2000 roku w sprawie o sygn. I PKN 589/99 oraz § 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 6 maja 1983 roku w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz. U. 1983 nr 25 poz. 117.\nJak powinien zachować się pracodawca, jeżeli podwładny odmówi przeprowadzenia badania trzeźwości? W takim wypadku przysługuje mu prawo wezwać i poprosić o przeprowadzenie kontroli odpowiednie służby bezpieczeństwa publicznego, czyli policję lub straż miejską. Z oczywistych względów praconikowi nie przysługuje wtedy prawo do odmowy przeprowadzenia badania.\nStrona główna / Kontakt / O sklepie / Wyróżnienia / Regulamin / Promocje / Pomoc / Zużyty sprzęt / Serwis i kalibracja


Z przyjemnością informujemy, że pozyskaliśmy właśnie nowego felietonistę. Comiesięczne teksty Mike'a Johnstona będą od dziś przeplatane artykułami Wojtka Tkaczyńskiego (dwoma w miesiącu) - znakomitego znawcy ciemni znanego z miesięcznika "Pozytyw". W pierwszym odcinku autor zastanawia się nad wpływem technologii cyfrowych na jakość zdjęć. Zapraszamy!\nCzy nowoczesny sprzęt jest rzeczywiście lepszy?\nW swoim pierwszym felietonie dla Fotopolis postanowiłem zająć się odpowiedzią na pytanie, które przyszło mi do głowy, kiedy ostatnio przeglądałem swoje stare zdjęcia.\nMamy grudzień. Za oknem zazwyczaj szaro i brzydko. Późnojesienne deszcze skutecznie zniechęcają od wychodzenia z aparatem na dwór. Zawsze kiedy ogarnia mnie melancholia sięgam po wglądówki ze starych negatywów i sprawdzam, czy nie ma na nich jakichś zapomnianych klatek, z których teraz mógłbym zrobić nowe odbitki. Rzadko mam tyle czasu, co ostatnio - po raz pierwszy od dawna dotarłem w ten sposób do swoich najstarszych filmów mających ponad 20 lat. I ze zdziwieniem odkryłem, że jest na nich pełno świetnych zdjęć. Dużo więcej niż na wglądówkach współczesnych. Dlaczego? Przecież teraz mam lepszy aparat, więcej doświadczenia, podróżuję w ciekawsze miejsca, widziałem więcej ciekawych zdjęć. Powinienem przecież być lepszym fotografem.\nPierwszym moim aparatem była radziecka Vilia (wymieniam nazwę, bo trudno mówić o kryptoreklamie: nie ma już nawet na świecie kraju, gdzie ją wyprodukowano). Ostrość ustawiana na oko według orientacyjnej skali na obiektywie, ekspozycja ustawiana na oko w oparciu o symbole słoneczka i chmurki. Każdy z kompaktów, jakie dzisiejsze dzieci dostają na komunię, ma większe możliwości. Nie wspominam nawet, że był to aparat na film... A klasyczne filmy srebrowe były wtedy niezbyt tolerancyjne i jak na kieszeń 14-stolatka - drogie. Kiedy kupiłem ręczny światłomierz marki Leningrad, poczułem się profesjonalistą. Zaś pierwszy Zenit z możliwością wymiany stałoogniskowych obiektywów był wręcz rewolucją.\nFilmy musiałem potem wywołać i zrobić z nich stykówki. Z wybranych klatek wykonywałem potem odbitki w normalnej ciemni. Normalnej o tyle, o ile - zimą było w niej 9 stopni. Dzisiaj najczęściej fotografuję lustrzanką cyfrową. Zoom umożliwia kadrowanie w ułamku sekundy. Duża czułość matrycy pozwala zrezygnować ze statywu. Zaś karta 8 GB oznacza, że mogę fotografować do woli, nie ogranicza mnie bowiem 36-klatkowy film. Zaś pomiar światła przez obiektyw i automatyka ostrości to już oczywistość a nie funkcje dodatkowe. Po przyjściu do domu zgrywam zdjęcia na komputer, et voilá. Na dużym monitorze mogę wygodnie ocenić każdą klatkę, a te wybrane za pomocą drukarki wydrukować w kilka minut.\nWykonanie takiego zdjęcia "zajęłoby" dwie klatki filmu. Tymczasem wybrany plik jest jednym z 300, które wykonałem w tych okolicznościach cyfrówką.\nPorównanie procedur wypada na korzyść nowoczesności. Otrzymanie poprawnego technicznie powiększenia jest teraz o niebo łatwiejsze niż kilka lat temu. Tyle że nie za bardzo jest co powiększać. Spośród tysięcy zdjęć jakie robię niewiele jest naprawdę dobrych. Często naciskam spust migawki licząc, że potem się coś wybierze. Niestety, każde ze zdjęć jest w pewien sposób nieudane. Albo kadr nie ten, albo ostrość nie tu, albo za jasne, albo za ciemne. Kiedyś, żeby zrobić zdjęcie musiałem rozłożyć statyw (moje ulubione filmy miały niską czułość), zmierzyć światło, ustawić ostrość, wybrać filtr. Poza tym liczyłem liczbę klatek na filmie, starając się go oszczędzać. W związku z tym, zanim nacisnąłem spust migawki, nad każdym zdjęciem zastanawiałem się dobrych kilka minut. Stałoogniskowe obiektywy wymagały przenoszenia całego statywu z aparatem, pozwalając jednocześnie na zmianę perspektywy, której pozbawiają nas zoomy. Jeśli czułem, że zdjęcie nie będzie dobre - nie robiłem go. I w ten sposób na jednym filmie miałem kiedyś kilka klatek, które powiększałem na wystawę. Teraz powiększam jedno zdjęcie z tysiąca.\nOd ponad dziesięciu lat uczę fotografii, od sześciu lat zajmuję się techniką fotograficzną w "Pozytywie". I widzę, że podobne problemy to nie tylko moja przypadłość. Podstawowym problemem, z jakim boryka się współczesna fotografia, jest powszechny brak koncentracji. W relacji z tegorocznej Photokiny redaktorzy Fotopolis napisali, że jednym z najbardziej widocznych w Kolonii trendów był powrót zainteresowania zdjęciem jako takim. Cytując relację: "Klienci zdają się mówić firmom fotograficznym 'OK, przeszliśmy rewolucję cyfrową, mamy po 10 megapikseli w aparatach, a teraz zróbcie coś, żeby nasze zdjęcia były tak samo dobre jak przedtem'. Wielu producentów to rozumie". Moim zdaniem producenci jeszcze tego nie rozumieją. Nie są przecież zainteresowani tym, żebyśmy robili lepsze zdjęcia, ale tym, żebyśmy kupowali ich nowe produkty.\nDlatego na rynku będą się pojawiać aparaty z większymi matrycami i coraz większe, szybsze karty pamięci. Zachęceni reklamami będziemy je kupować, by z każdym kolejnym ułatwieniem robić coraz więcej coraz słabszych zdjęć. Gorszy pieniądz wypiera lepszy pieniądz - prawo to obowiązuje nie tylko w ekonomii. Technologie w rodzaju systemów rozpoznawania twarzy całkowicie zwalniają początkujących od myślenia. A jak wiadomo, nieużywany organ zanika. Jeśli więc nie będziemy ćwiczyć szarych komórek, możemy przestać liczyć na lepsze zdjęcia. Zostaną nam jedynie do dyspozycji duże karty pamięci. I o tym w zasadzie był dzisiejszy felieton. Zanim zmienimy sprzęt na 'lepszy', zastanówmy się, czy rzeczywiście umiemy wykorzystać jego możliwości.\nW dawnych czasach, w USA, Immogen Cunningham prowadziła mistrzowskie warsztaty fotograficzne, na które uczęszczało wielu słynnych później fotografików. W ich zgodnej opinii najtrudniejsze ćwiczenie polegało na tym, aby wyjść z domu i zrobić jedno ciekawe zdjęcie. Dozwolone było zabranie jednego aparatu, jednego obiektywu (w tamtych czasach nie produkowano jeszcze zoomów!) i jednego arkusza filmu (mowa bowiem o epoce, w której królowały błony cięte formatu 4x5 cali). To zdjęcie musiało być dobre zanim naciśnięto spust migawki. Po prostu trzeba się było nad nim dobrze zastanowić. Jeśli więc chcemy, żeby nasze szare komórki nie zanikły i żeby powstawały miedzy nimi nowe synapsy (co ponoć świadczy o rozwoju mózgu i o inteligencji) spróbujmy powtórzyć to ćwiczenie. Nie będzie nam do tego potrzebna karta 8 GB...


Serwerownia Plac zabaw - Zareklamuj swoją stronę / serwer! - CSowicze.pl - Sieć serwerów Counter-Strike. Serwery forum CS 1.6 i CS:GO\nSerwerownia Plac zabaw\ndodany przez JigSawek, 20 Maja 2018 w Zareklamuj swoją stronę / serwer!\nCS-POROBIENI.PL TO NAJBARDZIEJ ZAJE*ISTA SERWEROWNIA W POLSCE!!!\nPrzez Stary Sapera\nCS PLAC ZABAW