Wasze historie i problemy ze sprawami IT | technika-metalowa.pl\nWasze historie i problemy ze sprawami IT\nCześć. Ostatnio mieliśmy w pracy straszne problemy bo utraciliśmy bardzo dużą ilość danych i naraziliśmy się na duże straty. Jestem w trakcie odzyskiwania danych z pomocą informatyków. Tak sobie pomyślałem, że może założę ten temat i część osób się tu wypowie, opisze jakieś historie itp. ku przestrodze innym i może też się czegoś więcej dedukuje, żeby na przyszłość uniknąć części problemów. To jak, można na Was liczyć?\nMy co prawda nie mamy żadnych problemów na szczęście z firmą, ale ostatnio wdrażaliśmy wizualizacje zasobów w systemie VMware i jest to trochę czasochłonne, ale prowadzi do naprawdę spektakularnych efektów i rezultatów. Nowe technologie i rozwiązania naprawdę potrafią potęgować otrzymywane efekty.\nMy mieliśmy podobną przygodę jak Ty. Utraciliśmy część naszych danych i to było prawdziwe piekło na ziemi, bo akurat byliśmy w kluczowym i bardzo krytycznym momencie. Mieliśmy dużo zleceń od ważnych klientów i nagle bum, wszystko poszło na marne i oprócz rekompensat to musimy teraz odbudowywać naszą reputację.\nDlatego u nas zainwestowaliśmy w backup danych w firmie i nie mamy teraz obaw, że jak coś się zepsuje, że stracimy zbyt wiele czasu, zasobów i pieniędzy. Takie inwestycje lepiej zawsze planować w czasie i z głową, bo potem tak właśnie jak kolega wyżej napisał, można naprawdę dużo stracić i ciężko odbudować potem reputacje u klientów. Najlepiej udać się do specjalistów w tej kwestii ;)\nNo właśnie jak już zeszliśmy do tego tematu, to może od razu się podzielisz jeszcze jakimś info i polecisz dobrą firmę, która się tym zajmuje? Chętnie skorzystałbym z ich usług? Nawet jak teraz to już za późno to w przyszłości na pewno się przyda.\nPolecam się zgłosić do firmy Indata Solutions, która naprawdę jest doskonałym fachowcem w tego typu kwestiach i Wam bezproblemowi, szybko i sprawnie pomoże nie tylko w kwestii danych, ale oferują również szereg innych usług.


Mleko nan optipro 2 – Mleko po 6 miesiącu życia – nan optipro 2\nMleko zarówno modyfikowane, jak i naturalne mleko matki stanowi bardzo istotny element zdrowej diet...\nMleko modyfikowane należy podzielić ze względu na wiek dziecka. Ponieważ inny typ mleka podawany jest malucha w innym wieku. W pierwszej kolejności należy tutaj wymienić mleko początkowe dla noworodków. Jest to specjalnie zmodyfikowane mleko, które zapewnia wszystkie potrzeby żywieniowe noworodka or...\nPodanie surowego mleka krowiego dziecku może mu zaszkodzić. Tego typu mleko zawiera dużo sodu, białka, a za mało ma żelaza. Inne składniki również są w nieodpowiednich...


MORELE Z JOGURTEM HIPP BIO 160G - Selgros24.pl\nNumer artykułu: 11080165\nSkład podstawowy: Banany, Morele\nSkładniki: Owoce* 33% (morele* 15%, banany*, zagęszczony sok winogronowy*), woda, jogurt* 30% (z mleka*), skrobia ryżowa*, mąka ryżowa*, regulator kwasowości – węglan wapnia, przeciwutleniacz: kwas l-askorbinowy**. *z rolnictwa ekologicznego **kwas l-askorbinowy to forma witaminy c występująca również naturalnie w owocach. produkt bezglutenowy\nOpis szczegółowy MORELE Z JOGURTEM HIPP BIO 160G\nOWOCE & JOGURT Morele z jogurtem HiPP BIO, pasteryzowane Deser mleczno-owocowy 160 g. - wartościowym wapniem – ważnym dla budowy kości, - zgodnie z przepisami prawa nie zawiera substancji konserwujących ani barwników - bez aromatów i zagęstników – przy rozwarstwieniu wymieszaj, - bez składników modyfikowanych genetycznie* * zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 dotyczącym produkcji ekologicznej\nParametry produktu MORELE Z JOGURTEM HIPP BIO 160G\nSkład podstawowy Banany, Morele\nSkładniki Owoce* 33% (morele* 15%, banany*, zagęszczony sok winogronowy*), woda, jogurt* 30% (z mleka*), skrobia ryżowa*, mąka ryżowa*, regulator kwasowości – węglan wapnia, przeciwutleniacz: kwas l-askorbinowy**. *z rolnictwa ekologicznego **kwas l-askorbinowy to forma witaminy c występująca również naturalnie w owocach. produkt bezglutenowy\nStosowanie Podawaj między głównymi posiłkami. potrzebną porcję przełóż do miseczki. pozostałą zawartość słoiczka zamknij, wstaw do lodówki i zużyj następnego dnia. używaj plastikowej łyżeczki. kontakt ze śliną może spowodować rozrzedzenie produktu. oryginalnie zamknięty słoiczek nie wymaga przechowywania w lodówce.\nInstrukcje dotyczące przygotowania Potrzebną porcję przełóż do miseczki.\nInne uwagi dotyczące przechowywania Wstawić do lodówki i zużyć następnego dnia\nZawartość węglowodanów w zadeklarowanej jednostce (g lub ml) 13,6 g\nWartość energetyczna kJ w porcji (energia) 485 kJ\nWartość energetyczna w zadeklarowanej jednostce (g lub ml) 303\nZawartość węglowodanów w porcji (cukry) 14,2 g\nOpinie i recenzje klientów o MORELE Z JOGURTEM HIPP BIO 160G


Kubek Claas i Bryloczek - Obrazek, fotka, zdjecie, photo #258843 - Galeria rolnicza agrofoto\nKubek Claas i Bryloczek\nZobacz zdjęcia stefek1991\nPrezent od Mikołaja:)\nInformacje o zdjęciu Kubek Claas i Bryloczek\nPowiedz gdzie taki kubek można dostać :rolleyes: ?\nTakie same 2 kubki mam ^^\nTakie kubki i breloczki sprzedają na pewno u dilera i sprzedawali na Agro-Show. Sam kupiłem sobie taki breloczek tylko jaguara B) nawet fajnie się prezentuje\nTakie gadżety można kupić w sklepie Ambroży i cena kubka to 13 zł :lol:\nile kosztował to nie mam pojęcia siostra kupowała w Agromie w Olsztynie ale myslę ze cena kubka jest o wiele wyższa niż 13zł\nNo ale się szarpła!!!!!!!!!!!!!!! Całe 15 zł z VAT-em w sklepie AMBROŻY i brylok pewnie z 5 zł co daje 20 zł. stefek1991 niestety cena kubka nie jest o wiele wyższa niż 13 zł masz tutaj linka jak nie wierzysz http://sklep.ambrozy.com.pl/produkt-917-Kubek_Claas.html\nNo ale się szarpła!!!!!!!!!!!!!!\nJa nie rozumiem Twojego zachowania. Chłopak chwali się prezentem, a Ty masz czelność nie dość że mówić cenę to jeszcze takie coś (pomińmy już ten błąd). Szczyt chamstwa według mnie. Kubek naprawdę fajny jak i brelok Moja siostra taka pomysłowa nie jest hehe.\ndziekuję ile on by nie był wart niech nawet kosztuje 1gr ja z tego prezentu i tak jestem bardzo zadowolony\nKubek ma takie samo malowanie jak pudełko po filtrach claasa.


Szkoła online | Serwis Tematyczny!\nniedziela, 29/5/2022 | 3:07 CEST\nJakie studia wyższe są najlepsze?\nCóż, trudno w sposób jednoznaczny rzec, jakie studia wyższe są w porządku, najbardziej wskazaną opcją – przecież to naprawdę nic tajemniczego, że ludzie mocno się od siebie różnią. Jednakże załóżmy, iż jesteś jeszcze młodą osobą, która dobrze się uczy, a więc tak naprawdę może pójść na dowolne studia. Prawdziwym strzałem w dziesiątkę jest chociażby to, aby pójść na studia medyczne. Chociaż edukacja w owym kierunku jest ciężka, to potem będziemy mieli okazję czerpać z owego tytułu całkiem spore profity. Akurat co do tego trudno mieć chociaż niewielkie wątpliwości.\nNależy zwrócić uwagę, że intratne są również studia prawnicze. W końcu prawnik słynie z doskonałych warunków. Choć są bardzo różni prawnicy – ci, którzy mają wille, jak i mieszkania. Jednakże taki prawnik, który bardzo się stara, pewnie nie będzie mieć bardzo dużych kłopotów finansowych. Cóż, często edukacja wyższa jest tak naprawdę traktowana po macoszemu. A potem są duże kłopoty ze znalezieniem pracy. A powinniśmy wiedzieć, że jedną z najważniejszych przyczyn bezrobocia jest właśnie to, że w społeczeństwie jest zbyt mało takich osób, które faktycznie coś potrafią. Zatem nauka to coś niezmiernie ważnego – warto zwrócić na to odpowiednią uwagę!\nJakie studia wyższe są najlepsze? Cóż, trudno w sposób jednoznaczny rzec, jakie studia wyższe są w porządku, najbardziej wskazaną opcją – przecież to naprawdę nic tajemniczego, że ludzie mocno się od siebie różnią. Jednakże załóżmy, iż jesteś jeszcze młodą osobą, która dobrze się uczy, a więc tak naprawdę może pójść na dowolne studia. Prawdziwym strzałem […]\nStosunki partnerskie i rozłąki - w jaki sposób odzyskać kobietę?\nŻaluzje okienne to rodzaj pokrycia okna. Istnieje dużo rozmaitych rodzajów rolet, przy użyciu różnych systemów i materiałów. Typowe rolety są wykonane z listew, bądź z tkaniny, drewna, plastiku czy też metalu, jakie przystosowują się obracając z pozycji otwartej do zamkniętej, zezwalając listwom zachodzić na siebie. Są również rolety, jakie wykorzystują z jednego kawałka materiału zamiast listwy - wypróbuj ANCHOR. Termin rolety jest także niekiedy w użyciu do przedstawienia pokrycia okiennego ogólnie - w tym kontekście rolety obejmują niemal każdy rodzaj…


Jednak mnie kochaj [Laura Kneidl] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00064 003179 21535440 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Laura Kneidl Liczba stron: 424\nISBN: 978-83-7686-845-5 Data wydania: 2019-10-02\nTytuł oryginału: Berühre mich. Nicht. Redakcja: Alicja Laskowska Korekta: Ewa Mościcka Skład i łamanie: Robert Majcher Projekt okładki: ZERO Werbeagentur GmbH Zdjęcie na okładce: © FinePic / shutterstock Opracowanie graficzne polskiej okładki: Magdalena Zawadzka/Aureusart Copyright © 2017 by Bastei Lübbe AG, Köln Copyright for the Polish edition © 2019 by Wydawnictwo Jaguar Sp. z o.o. ISBN 978-83-7686-845-5 Wydanie pierwsze, Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2019 Adres do korespondencji: Wydawnictwo Jaguar Sp. z o.o. ul. Ludwika Mierosławskiego 11a 01-527 Warszawa www.wydawnictwo-jaguar.pl instagram.com/wydawnictwojaguar facebook.com/wydawnictwojaguar Wydanie pierwsze w wersji e-book Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2019\nSpis treści Playlista Dedykacja Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Rozdział 4 Rozdział 5 Rozdział 6 Rozdział 7 Rozdział 8 Rozdział 9 Rozdział 10 Rozdział 11 Rozdział 12 Rozdział 13 Rozdział 14 Rozdział 15 Rozdział 16 Rozdział 17 Rozdział 18 Rozdział 19 Rozdział 20 Rozdział 21 Rozdział 22 Rozdział 23 Rozdział 24 Rozdział 25 Rozdział 26 Rozdział 27 Rozdział 28 Rozdział 29 Rozdział 30\nPlaylista Sia – Never Give Up Danko Jones – Don’t Fall In Love Katelyn Tarver – You Don’t Know Casper – Ariel Emilie Autumn – Manic Depression Kaleo – Automobile Disturbed – The Sound Of Silence Florence + The Machine – Long & Lost Rihanna feat. Calvin Harris – We Found Love Hozier – Work Song Jennifer Rostock – Deiche Adele – Chasing Pavements Zella Day – Wonderwall Johnny Cash – One Silverstein – Smile In Your Sleep Seether feat. Amy Lee – Broken Hurts – Stay Slipknot – Snuff Slipknot – Goodbye MIKA – Happy Ending\nDla tych, którzy zawsze byli przy mnie – Bianca, Caro, Kim, Mona, Nadine, Rebecca i Yvonne.\nRozdział 1 Nie boję się. Ten lęk nie jest realny. Bez przerwy powtarzam w myślach te słowa z nadzieją, że któregoś dnia mój mózg poradzi sobie z irracjonalnym odczuciem. Tyle że to nie stanie się dzisiaj. Wytarłam wilgotne dłonie w dżinsy i zaczęłam głęboko oddychać. Powietrze w bibliotece było chłodne i suche od klimatyzacji. Pachniało kurzem i klejem używanym do naprawiania uszkodzonych grzbietów książek. – W czym mogę pani pomóc? Zamrugałam i na miękkich nogach zrobiłam krok w przód. Ciemnowłosy bibliotekarz, oczekujący za ladą na moją odpowiedź, nosił ledwo widoczny zarost, tak jakby rano nie zdążył się ogolić. Miał grube palce z obgryzionymi paznokciami i złotą obrączkę. Uśmiechnął się do mnie. Nie odwzajemniłam uśmiechu, moją twarz zakryło pasmo brązowych włosów. W prawej ręce poczułam zdradliwe mrowienie zwiastujące napad paniki. Zwykle nie wywoływały jej takie sytuacje jak ta, ale nowe otoczenie sprzyjało atakom. Odetchnęłam głęboko i miałam zamiar odpowiedzieć, ale słowa, które przygotowałam sobie rano, nie przeszły mi przez gardło. Nieporadnie wskazałam palcem na wywieszoną obok lady tabliczkę: Poszukujemy pracownika do pomocy przy katalogowaniu zbiorów magazynowych. Bibliotekarz przyglądał mi się badawczo, a ja przeklinałam w duchu semestr, który oficjalnie rozpoczynał się dopiero za tydzień. W tamtej chwili wyjątkowo chciałam, żeby pojawili się obok mnie jacyś inni studenci. Na ogół nie przepadam za tłumami i unikam dużych grup, ale przynajmniej byłabym jedną z wielu, a nie znajdowałabym się w centrum uwagi. Tymczasem biblioteka była prawie pusta, nie licząc kilku osób ślęczących nad książkami. Przy punkcie informacyjnym stałam sama, więc bibliotekarz mógł patrzeć tylko na mnie. – Jest pani zainteresowana pracą dorywczą? – Tak. – Z moich ust wydobył się ochrypły szept. Brwi bibliotekarza ściągnęły się za okularami. Znałam ten grymas, widziałam go już setki razy na rozmaitych twarzach. Oni wszyscy uważali mnie za stukniętą albo chorobliwie nieśmiałą. Nie byłam ani stuknięta, ani chorobliwie nieśmiała, ale nie miałam zamiaru udowadniać im, że są w błędzie. Lepiej, żeby nie znali prawdy. – Studiuje pani tutaj? Kiwnęłam głową. Bibliotekarz spojrzał na ekran komputera. – Jak się pani nazywa? Moje nazwisko. Znam je. Muszę je tylko wymówić. – Sage Derting. Mężczyzna wprowadził dane do systemu. – Jest. – Zmarszczył czoło. – Nie podała pani swojego aktualnego adresu. Rozumiem, że już nie mieszka pani w Maine? Potrząsnęłam głową. Myśl o tym, jak daleko jestem od Maine, złagodziła nieco atak paniki. Celem mojej podróży była ucieczka od dawnego życia i osiągnęłam go. Całymi miesiącami wyczekiwałam tego momentu i stanęłam na głowie, żeby zebrać pieniądze na wyjazd. Jednak benzyna, jedzenie, nocleg w hostelu, przebita opona i wymiana oleju na trasie liczącej prawie trzy tysiące mil kosztowały tyle, że stan mojego konta był bliski zera. Dlatego bardzo potrzebowałam tej pracy. W zeszłym tygodniu zbyt dużo osób mi odmówiło i nie chciałam zaprzepaścić kolejnej szansy. Odchrząknęłam. – Na razie szukam mieszkania. Kłamstwo łatwo przeszło mi przez usta, a bibliotekarz nie zadawał pytań. Zniknął pod ladą, wyciągnął stamtąd jakiś formularz i przesunął go po blacie w moją stronę. – Późno się pani zgłasza, ale na nikogo się jeszcze nie zdecydowaliśmy. Proszę pójść prosto do rzędu G, potem w lewo. Za pół godziny zamykamy. W wyciągniętej ręce trzymał długopis z logo uniwersytetu. Wpatrywałam się w nią, szacując, jak blisko jego palców znajdą się moje palce, gdy sięgnę po długopis. Piętnaście centymetrów. Zero bezpośredniego kontaktu, ale mimo wszystko będę blisko. – Mam coś do pisania – powiedziałam, wzięłam formularz i pospiesznie odeszłam. Mrowienie w dłoni powróciło, kiedy znalazłam się w szerokim przejściu prowadzącym do czytelni w dalszej części biblioteki. Między potężnymi drewnianymi regałami stali pojedynczy studenci, ci, którzy przyjechali wcześniej. Przyjrzałam się uważnie każdemu z osobna – kobietom nie poświęciłam zbyt wiele czasu, ale mężczyzn obejrzałam dokładnie. Wszyscy byli zajęci swoimi książkami albo laptopami i zdawali się nie zwracać na mnie uwagi. Skręciłam w rząd G i ujrzałam tam stoły z takiego samego ciemnego drewna jak regały. Na końcu siedziało naprzeciwko siebie dwóch typków. Ten, który był do mnie zwrócony plecami, pełen rezygnacji pochylał się nad książką z głową wspartą na dłoniach, tak jakby nic nie rozumiał z tego, co czyta. Drugi w zamyśleniu obgryzał ołówek i nerwowo bębnił palcami w blat stołu. Ku swojemu zaskoczeniu stwierdziłam, że jest przystojny. Miał naturalną opaleniznę, kruczoczarne włosy, a opięty na bicepsach T-shirt wyraźnie wskazywał na to, że chłopak spędza czas nie tylko w bibliotece. Ale ta część mnie, która działała wbrew wszelkiej logice, kazała mi odejść w przeciwnym kierunku. Opadłam na krzesło obok jakiejś dziewczyny na drugim końcu rzędu. Podniosła wzrok znad książki i zmarszczyła brwi. – Tak? – zapytała z nutą sceptycyzmu w głosie. – Cześć. – Uśmiechnęłam się. – Możesz mi pożyczyć coś do pisania? – Jasne. – Sięgnęła do plecaka i podała mi długopis, który wyglądał dokładnie tak samo jak ten od bibliotekarza. Wzięłam go bez zastanowienia. – Dzięki. – Startujesz na to stanowisko? – Wskazała na leżący przede mną formularz. Od razu rzuciły mi się w oczy jej bransoletki. Były splecione z kawałków skóry i ozdobione kamykami i złotymi elementami, dzięki którym brązowe rzemyki zyskały elegancki i kobiecy wygląd. Kiwnęłam głową. – Ty też? – Nie, przesiadywanie w zakurzonych piwnicach jakoś mnie nie kręci. Mam obiecaną pracę w bistrze. W Le Petit. – Wypowiedziała nazwę lokalu z przesadnym akcentem. – Wiesz gdzie? – Tak, zajrzałam tam. Poszłam do tego baru, kiedy zobaczyłam na tablicy ogłoszenie w sprawie pracy. Szybko jednak porzuciłam myśl o ubieganiu się o tę posadę. Stoły były tam tak gęsto poustawiane, że nie dałabym rady przemieszczać się między ludźmi bez dotykania ich. Poza tym pomieszczenie było zagracone, a szerokie bary i kamienna twarz właściciela podziałały na mnie odstraszająco. – Tak w ogóle to jestem April – przedstawiła się dziewczyna. Jej jasne włosy poskręcane w delikatne fale opadały na ramiona, podkreślając szczupłą twarz. Uświadomiłam sobie, że to pierwsza osoba w moim wieku, z którą rozmawiam po przyjeździe do Melview. – Sage. – Miło cię poznać. April wsunęła notes w książkę i zamknęła ją. – Jesteś na pierwszym roku? Przytaknęłam. – Ty też? – Tak. Przyjechałam tu dwa tygodnie temu i uczę się na zajęciach dokształcających. Jakby nie wystarczyło, że będą człowieka dręczyć przez cały semestr – westchnęła. Posłałam jej współczujący uśmiech. – Skąd pochodzisz? – Z Brinson. To mała mieścina po drugiej stronie jeziora, jakieś sto mil stąd. Melview leży w pobliżu jeziora Tahoe i tylko nieduże obszary leśne oddzielają miasto i uczelnię od akwenu otoczonego przez liczne rezerwaty ochrony przyrody. – A ty jesteś stąd? Pokręciłam głową. – Nie, z Maine. – O rany, masz naprawdę daleko do domu. Wzruszyłam ramionami i spojrzałam na formularz. Gdyby to ode mnie zależało, ta odległość mogłaby być jeszcze większa. Oczywiście była to idiotyczna myśl, bo trzy tysiące mil stanowiło wystarczający dystans, ale podobała mi się wizja oceanu oddzielającego mnie od mojej przeszłości. – Chciałam pojechać na zachód Stanów – powiedziałam wymijająco. – Dlaczego nie od razu do Kalifornii? – Nie przyjęli mnie na uniwersytet w Los Angeles. – Szkoda, ale teraz jesteś tutaj i mogłyśmy się poznać. Nie ma czego żałować. April uśmiechnęła się do mnie i wtedy komórka, która leżała na stole obok niej, zaczęła wibrować. Dziewczyna momentalnie straciła humor. Z westchnieniem odczytała wiadomość. – Muszę odebrać brata. Najwyższy czas, żeby zrobił prawo jazdy. – Zebrała swoje rzeczy i upchnęła je w czarnym plecaku. – Miło było cię poznać, Sage. Dasz mi swój numer? – Jasne. Wymieniłyśmy się numerami, a April życzyła mi powodzenia w ubieganiu się o pracę. Patrzyłam na nią, dopóki nie zniknęła za następnym regałem. Upewniłam się jeszcze, że typki nadal siedzą nad książkami, i dopiero wtedy zabrałam się za formularz. Oddałam dokument pięć minut przed zamknięciem biblioteki. Położyłam go na ladzie, żeby uniknąć ewentualnego kontaktu z bibliotekarzem. Przeczytał to, co napisałam, z zadowoleniem kiwnął głową i zakomunikował mi, że w najbliższych dniach skontaktuje się ze mną. Zmusiłam się do uśmiechu – mam nadzieję, że nie było widać, jak bardzo jest sztuczny – i opuściłam stary budynek. Z informacji, jakie można wyczytać ze strony MVU, wynika, że na początku uniwersytet w Melview był szkołą prywatną, a biblioteka stanowiła rdzeń tej placówki. Dopiero w latach pięćdziesiątych szkoła przekształciła się w uczelnię i od tego czasu kampus stale się rozrastał, co zaowocowało interesującym architektonicznym eklektyzmem. Niektórzy dyrektorzy chcieli utrzymać stary styl, charakterystyczny dla budynków Harvardu czy innych elitarnych amerykańskich uczelni, a inni woleli modernizować i dlatego znajdują się tu nie tylko budynki z kamienia, lecz także nowe zabudowania o prostych bryłach, z dużą ilością szkła i metalu. Podobała mi się ta mieszanka starego z nowym. Idąc po opustoszałym kampusie na parking, odwróciłam się w stronę biblioteki. Słońce już prawie zaszło, ale o tej porze roku w Nevadzie noce są wyjątkowo ciepłe. W Maine termometry rzadko pokazywały trzydzieści stopni, dlatego miałam więcej swetrów i kurtek, niż trzeba. Poza tym brakowało mi pieniędzy na nowe ubrania. Potrzebowałam tej pracy. Pilnie. I już pomijając ciuchy, bez dodatkowych funduszy z moich studiów też nic nie będzie. Nie miałam za co opłacić uczelni, bo wszystkie moje podania o stypendium zostały odrzucone, a na finansowe wsparcie rodziców nie miałam co liczyć. Prawdopodobnie daliby mi kasę, gdybym o nią poprosiła, ale tego nie zrobię. Pożyczanie pieniędzy wiąże się ze zobowiązaniami, a tych nie chcę mieć wobec swojej rodziny. Prędzej zamieszkam pod mostem, niż wyciągnę do nich rękę po pomoc. Doszłam do parkingu, na którym stał należący do mnie od trzech miesięcy volkswagen transporter. Czerwona karoseria była porysowana i miejscami zardzewiała, fotele wysiedziane, a silnik nieprzyjemnie ryczał. Ktoś mógłby powiedzieć, że to wrak samochodu, ale ja go uwielbiałam. Nie znam się na mechanice i tym podobnych sprawach, ale to auto dało mi wolność, a poza tym od tygodnia zapewniało dach nad głową. Odsunęłam wielkie boczne drzwi i weszłam do środka. Od razu włączyłam trzy latarki, które umocowałam pod sufitem za pomocą sznurków, taśmy klejącej i drutów. Oświetlały wnętrze, w którym obecnie znajdowało się całe moje życie. Po jednej stronie leżał śpiwór. Rozścieliłam go na karimatach, żeby metalowa podłoga nie dawała mi się tak bardzo we znaki. Miałam tylko jedną poduszkę i starą patchworkową kołdrę zszytą z różowych i fioletowych kawałków. Moja nieżyjąca już babcia uszyła ją przed moimi narodzinami. Kołdra była nieduża i mocno sprana, gdzieniegdzie wystawały z niej nitki i widać było dziurki, ale nie miałam serca jej wyrzucić, bo w pewnym sensie była najbardziej wartościową rzeczą, jaką posiadałam. Przypominała mi o czasach, kiedy wszystko było jeszcze takie, jakie być powinno, a gdy mocniej wciągnęłam powietrze, czasami miałam wrażenie, że nadal pachnie domem babci. Ciasteczkami, ziołami i bezpieczeństwem. Po drugiej stronie, obok prowizorycznego łóżka, stały jeden na drugim dwa kartonowe pudła z ubraniami. Resztę miejsca zajmowały plastikowe pojemniki z akcesoriami do produkcji biżuterii. Projektuję ją i sprzedaję na Etsy. Usiadłam na śpiworze, owinęłam się patchworkową kołdrą i odczytałam esemesa, który godzinę wcześniej przysłała mi mama. Próbowałam się do Ciebie dodzwonić, ale nie odbierałaś. Niestety, zaraz wychodzę do pracy. Może w przerwie zadzwonię jeszcze raz, jeśli nie będzie zbyt późno. Kocham Cię, Mama. Przeczytałam wiadomość po raz drugi z nadzieją, że te słowa coś we mnie poruszą. Wywołają nostalgię. Tęsknotę za domem. Poczucie przynależności. Ale nic takiego się nie wydarzyło; wróciły tylko wspomnienia, o których chciałam zapomnieć. Odetchnęłam głęboko i żeby nie budzić podejrzeń, napisałam do mamy esemesa, w którym życzyłam jej spokojnej nocy w szpitalu. Nie miała pojęcia, co się wydarzyło. Zanim znowu dopadły mnie złe myśli, przyciągnęłam do siebie jedno z pudeł na biżuterię z rozpoczętymi projektami naszyjników i zabrałam się do roboty. Zaczęłam projektować bransoletki, naszyjniki i kolczyki jako piętnastolatka. Nawlekanie elementów naszyjników i klejenie kolczyków sprawiało, że nie myślałam o swojej sytuacji, a z czasem ta rzemieślnicza praca stała się ucieczką od codzienności. Kiedy siedzę w swoim vanie, z kołdrą i perełkami, świat wraca na swoje miejsce. Na moment rzeczywistość się zatrzymuje, a ja mogę marzyć o życiu, w którym nie ma lęku. Im więcej biżuterii robię, tym bardziej pochłania mnie ten drugi świat. Megan, moja przyjaciółka, namówiła mnie do sprzedaży rękodzieła przez internet. Nie obiecywałam sobie po tym zbyt wiele, jednak o dziwo moja biżuteria szybko znalazła nabywców. Wprawdzie nie zbiłam na tym majątku, ale bez sztucznego złota, srebra i skórzanych paseczków nie mogłabym sobie pozwolić na ucieczkę z Maine. Właściwie nie powinno mnie tu być. Tylko studenci mieszkający w akademikach mogą swobodnie poruszać się w budynkach, ale jeśli chcę wziąć prysznic, nie mam innego wyjścia. Poczekałam do południa, bo wtedy ludzie wychodzą z akademików i idą na stołówkę. Stanęłam pod drzwiami i udawałam, że zajmuję się swoją komórką, dopóki z akademika nie wyszły dwie dziewczyny. Tak się zagadały, że nawet mnie nie zauważyły. Przytrzymałam drzwi i zanim zdążyły się zamknąć, wskoczyłam do środka. Wyprostowałam plecy, żeby wyglądać na pewną siebie. Korytarze były puste i wypełnione tak przeraźliwą ciszą, że przywoływały na myśl oficjalne rozpoczęcie roku w dawnych czasach. Tylko z niektórych pokoi dochodziły jakieś szmery. Wbiegłam na schody z ręcznikiem pod pachą. Wprawdzie na każdym piętrze znajdowały się wspólne prysznice, ale w poprzednich dniach zauważyłam, że na pierwszym zainstalowano nowe główki prysznicowe, więc postanowiłam zaznać trochę luksusu. Tabliczkę z napisem Łazienka widziałam już ze schodów. Przyspieszyłam kroku. Nagle otworzyły się drzwi jednego z pokoi. Drgnęłam ze strachu, ale zmusiłam się, żeby iść dalej i nie zwracać na siebie uwagi. Nie spodziewałam się jednak, że zobaczę mężczyznę. Zamurowało mnie. Facet naprzeciwko był uosobieniem wszystkich moich lęków. Był wysoki, olbrzymi wobec moich stu sześćdziesięciu pięciu centymetrów. Jego całą prawą rękę pokrywały tatuaże i wydawało mi się, że na wskazującym palcu jest jakaś ciemna plamka. To kazało mi spojrzeć na jego dłonie. Obie miał wolne, w każdej chwili mógł mnie złapać i przycisnąć do ściany. Nagle zrobiło mi się tak zimno, jakby w moich żyłach zamiast krwi płynęła lodowata woda; we wszystkich kończynach poczułam odrętwienie. Kiedy na mnie spojrzał, gwałtownie wciągnęłam powietrze w płuca. Jego oczy przypominały deszczowy dzień – były mgliste, zimne i szare, a jego twarz okalały jasne loki. Na ustach błąkał mu się krzywy, nieprzyzwoity uśmieszek. Powoli zamknął za sobą drzwi. Nie boję się. Ten lęk nie jest realny. Moja mantra na nic się nie zdała. W tamtej chwili lęk był bardzo realny. Znałam go jak starego kumpla i znowu uległam złudzeniu, że mogę go kontrolować. Chłopak zrobił kilka ostrożnych kroków w moją stronę. Chciałam stamtąd uciec, ale byłam uwięziona we własnym ciele. Im bliżej podchodził, tym więcej szczegółów dostrzegałam. Na ramieniu miał wytatuowane figury geometryczne układające się w symetryczny wzór. Plamka na palcu okazała się wytatuowaną błyskawicą. Jego nos zdobił mały garb, zbyt proporcjonalny, by mógł być skutkiem złamania, a na szyi odznaczał się fioletowy siniak. Mimo że facet ledwo na mnie spojrzał, poczułam, że z każdą chwilą rośnie we mnie potrzeba wezwania pomocy. Tyle że nawet gdybym naprawdę chciała to zrobić, nie byłabym w stanie wydać z siebie nawet najcichszego dźwięku. Tymczasem nieznajomy znajdował się ode mnie już na wyciągnięcie ręki. Odwzajemnił moje spojrzenie i tym razem dostrzegłam w jego wzroku coś lubieżnego. Podobam mu się? – Nie widziałaś mnie – szepnął groźnie. Machinalnie kiwnęłam głową. Uśmiechnął się szeroko, po czym minął mnie i poszedł w stronę schodów. Stałam nieruchomo, dopóki nie ucichły odgłosy jego kroków. Potem zamknęłam oczy i odetchnęłam głęboko, żeby się uspokoić. Trzęsły mi się ręce, napięcie powoli schodziło z mięśni. Na miękkich nogach poszłam do łazienki. Co chwila oglądałam się za siebie. Facet nie wrócił. Szybko wskoczyłam do środka. Pięć minut później stałam w strugach ciepłej wody pod jednym z nowych pryszniców. Kąpiel nie odprężyła mnie tak, jak się tego spodziewałam, ale przynajmniej nie byłam już spanikowana. Pozostało tylko przytłumione poczucie dyskomfortu, przez które nie mogłam zapomnieć o tym mężczyźnie. Kto to był? I co robił w żeńskim akademiku? Odpowiedź nasuwała się sama, a malinka na jego szyi zdawała się potwierdzać moje przypuszczenia. Może jestem wykończona i mam paranoję, ale z pewnością nie jestem głupia. W końcu nie wszystkie osiemnastolatki mają równie zaburzone postrzeganie płci przeciwnej jak ja. Wiem, że moja reakcja była nieuzasadniona i że prawdopodobnie jestem stuknięta. To nie fair wrzucać wszystkich mężczyzn do jednego worka i porównywać z NIM. Na przykład bibliotekarz jest pewnie całkiem normalnym ojcem rodziny, który robi ze swoimi dziećmi zupełnie zwyczajne rzeczy. Był nieszkodliwy i moje racjonalne „ja” od razu to zauważyło. Ale to coś, co wywołuje u mnie lęk, nie ma nic wspólnego z racjonalnością. To odruch, mechanizm obronny, który zaczyna działać, kiedy w pobliżu pojawi się jakiś osobnik rodzaju męskiego, fizycznie silniejszy ode mnie. Podczas kilku miesięcy poprzedzających ukończenie liceum spotykałam się często ze szkolną psycholożką. Chciałam się dowiedzieć, co skrywa się za moim lękiem, by lepiej go zrozumieć. Próbowałyśmy analizować mój problem i do pewnego stopnia nam się to udało. Doktor Pacat ciągle podkreślała, że naprawdę będzie mogła mi pomóc dopiero wtedy, gdy będę z nią całkowicie szczera. Na to jednak nie byłam gotowa, a skutek był taki, że spotykałyśmy się coraz rzadziej, aż w końcu przestałyśmy się widywać. Zakręciłam wodę i wycisnęłam na dłoń sporą ilość szamponu o zapachu mango ze sklepu typu: wszystko po 5 złotych. Pienił się porządnie, tak jak lubię, i gdyby jeszcze grało radio, kąpiel pod prysznicem byłaby idealna. Wystawiłam twarz pod strumień wody, zamknęłam oczy i spłukałam pianę z włosów, i wtedy usłyszałam swój telefon. Nie wygrywał żadnej piosenki z listy przebojów czy czegoś w tym stylu, tylko po prostu dzwonił. Szybko owinęłam się ręcznikiem i wyskoczyłam spod prysznica. Podeszłam do kupki ubrań i mokrą ręką wyciągnęłam komórkę z kieszeni spodni. – Halo? – Pani Derting? – usłyszałam jakiś męski głos. – Tak? Dobrze wiedzieć, że jestem w stanie przynajmniej rozmawiać z facetami przez telefon. – Dzwoni Strasse z biblioteki. Była pani zainteresowana pracą dorywczą w magazynie. Chciałem panią poinformować, że dostała pani tę pracę i… Nie słuchałam tego, co mówił dalej. Kamień spadł mi z serca. Udało mi się powstrzymać pisk, choć zaczęłam podskakiwać z radości. Mam pracę! Mam pracę! Mam pracę! Pracę! Pracę, w której zarobię pieniądze! Może niedługo będzie mnie stać na nowe łóżko. – Proszę przyjść do biblioteki w poniedziałek po zajęciach, przekażę wtedy pani resztę informacji. Czy to pani odpowiada? – Całkowicie – wypaliłam. Wiedziałam oczywiście, co to znaczy. Będę musiała pójść z panem Strassem do magazynu. Nie miałam jednak wyboru. I wolałam spędzić parę minut w ciemnej piwnicy z tym facetem, niż przez cały semestr pracować w jakimś barze czy kawiarni. Właśnie tego potrzebowałam: pracy w samotności i odosobnieniu. W bibliotece mogłabym przebywać bez obaw o to, że spotkam jakichś podejrzanych typków.\nRozdział 2 Pierwszy dzień roku akademickiego zaczął się od bólu pleców. Kiedy próbowałam wyjść z transportera, poczułam piekący ból rozlewający się od ramion wzdłuż kręgosłupa aż po kość ogonową. Miałam dopiero osiemnaście lat, ale spanie na podłodze volkswagena nie służy nikomu, bez względu na wiek. Do tej pory budził mnie tu tylko szum ulicy, ćwierkanie ptaków i stłumione odgłosy rozmów, ale dzisiaj rano usłyszałam potężny chór. Mieszkałam na tym parkingu już od jakiegoś czasu i dopiero teraz kampus wypełnił się życiem. Wszędzie stali, siedzieli albo spacerowali studenci, a na placu zostało zaledwie kilka wolnych miejsc. Mój wzrok instynktownie zatrzymywał się na męskich twarzach. Szukałam w nich jakichkolwiek oznak wrogości. Wydawało się, że nikt nie zwraca na mnie uwagi, więc iskra paniki, która już się pojawiła, powoli zgasła. Wzięłam głęboki wdech i wykonałam ostrożne skręty tułowia, aż poczułam w kręgosłupie przyjemny ból, i stopniowo z mięśni zaczęło schodzić napięcie. – Hej, Sage! Opuściłam ramiona i rozejrzałam się ze zdumieniem. Nikt w Melview nie znał mojego imienia, poza… April. Szła przez parking prosto w moją stronę. W ostatnich dniach przyszło mi kilka razy do głowy, żeby napisać do niej esemesa, ale zawsze rezygnowałam ze strachu, że powiem coś nie tak. – Dzień dobry. Już się denerwujesz? Spojrzałam na budynki za jej plecami, rzucające długie cienie na trawnik, i gwałtownie kiwnęłam głową. – Chyba nikt nie zauważy, jeśli pójdę dzisiaj na wagary? April ściągnęła mocno uszminkowane usta. – Chyba nie, ale po co ryzykować? Potem będziesz musiała siedzieć obok najbardziej beznadziejnej osoby w grupie, bo wszystkie inne miejsca będą zajęte. Potrząsnęłam głową. Oczyma wyobraźni ujrzałam nieznajomego z akademika. – Racja, lepiej nie. – No to masz odpowiedź. – April poprawiła pasek plecaka. – Dostałaś pracę w bibliotece? Uśmiechnęłam się. – Tak, zaczynam dzisiaj po południu. Myśl o spędzeniu czasu sam na sam z panem Strassem powodowała u mnie bóle brzucha, ale nie mogłam się już doczekać własnych pieniędzy. – Wygląda na to, że naprawdę się cieszysz. – Bo tak jest – zapewniłam. – Chcę tam pracować. April sceptycznie uniosła wystylizowaną brew. – Siedzenie w taki piękny dzień w piwnicy na pewno daje mnóstwo radości. – Tam jest chłodno – odparłam i wyciągnęłam torbę z volkswagena. Chciałam zasunąć drzwi, ale April nagle zainteresowała się samochodem. Przytrzymała moją rękę i z ciekawością zajrzała do środka. Latarki pod sufitem były wyłączone, ale światło wpadające z zewnątrz wystarczyło, żeby wszystko zobaczyć. I chociaż byłam dumna ze swojego auta i wiedziałam, ile dla mnie znaczy, to zrobiło mi się głupio. Ledwo się znałyśmy i już się dowiedziała, że właściwie jestem bezdomna. Samochód raczej nie był normalnym mieszkaniem. April wyciągnęła głowę ze środka i spojrzała na mnie. – Proszę, tylko mi nie mów, że mieszkasz w aucie. – Nie mieszkam w aucie. – To kłamstwo? – Tak. – Nie możesz tu mieszkać. – Właśnie że mogę. Wzruszyłam ramionami i próbowałam zbagatelizować całą sprawę. Zrobiłabym wszystko, żeby April nie patrzyła na mnie z takim współczuciem i troską. Volkswagen może nie był ósmym cudem świata, ale zdarzają się gorsze rzeczy. Wiem, bo je przeżyłam. – W żadnym wypadku nie możesz tu zostać. – April spojrzała na mój śpiwór i w zamyśleniu przygryzła dolną wargę. – Pogadam z bratem – powiedziała nagle z jakąś dziką determinacją w głosie. – O czym? – Zapytam go, czy przez parę dni nie mogłabyś spać u nas na kanapie, dopóki nie znajdziesz jakiegoś mieszkania. – Zawahała się. – Bo przecież szukasz czegoś, prawda? – Nie – przyznałam. Brew April znowu powędrowała w górę. – Nie? – Tak… to znaczy nie. Nie szukam żadnego mieszkania – wyjaśniłam, jąkając się, i zatrzasnęłam drzwi transportera. – Lubię swój samochód, a poza tym nie chcę się nikomu narzucać. – Nie narzucasz się, sama ci to zaproponowałam. – April ciągle spoglądała na samochód, mimo że drzwi były już zamknięte. – A moja propozycja jest trochę egoistyczna. Potrzebuję wsparcia. Wiesz, jak to jest, kiedy otaczają cię sami faceci? Potrząsnęłam głową. – Okropnie – powiedziała April. – Mój brat mieszka w tym mieszkaniu od trzech lat i traktuje je jak swoje królestwo. Wszędzie walają się jego książki i płyty, a kiedy mnie zdarzy się zostawić w łazience tusz do rzęs, od razu muszę wysłuchiwać kazania. I bez przerwy przesiaduje u nas jego najlepszy przyjaciel. Gapią się razem w telewizor i grają w jakąś głupią strzelankę. A ja nawet nie mogę obejrzeć ulubionego serialu. – Przykro mi. – Nie zapytałam April, jak niby miałabym spać na kanapie, skoro przez cały czas jej brat ze swoim kumplem bawią się tam jakąś wirtualną bronią, bo w gruncie rzeczy to nie miało znaczenia. – Jeśli brat tak cię wnerwia, to dlaczego z nim zamieszkałaś? Westchnęła i ruszyłyśmy w stronę uniwersytetu. – Bo jednocześnie jest moim przyjacielem. Wiem, że to brzmi idiotycznie. Jaką nudziarą trzeba być, żeby przyjaźnić się z własnym bratem. Ale pomijając całe to mieszkanie i jego przygody z dziewczynami, to jest świetny koleś. – Dla mnie to nie jest nudziarstwo – powiedziałam, nie patrząc na April. Przyglądałam się mijającym nas studentom. Nikt nie zwracał na mnie uwagi i zamiast lęku czułam tylko niepokój, co zdarzało mi się często, kiedy przebywałam wśród ludzi. Niepokój mnie jednak nie paraliżował i nie groził napadem paniki, pod warunkiem że inni trzymali się na dystans. – Ja chciałabym się przyjaźnić z moją siostrą. – Starsza od ciebie czy młodsza? – Młodsza. Ma trzynaście lat i jest na mnie wściekła za to, że się wyprowadziłam. A przynajmniej tak mi się wydaje. Od wyjazdu z Maine nie rozmawiałam z nią, chociaż obiecałam, że zadzwonię. Jednak do tej pory nie odważyłam się na kontakt z moim dawnym życiem z obawy, że miałoby to zły wpływ na nowy początek. – Rozumiem ją. Starsze rodzeństwo to dopust boży. Zawsze dostają wszystko jako pierwsi i jeszcze nie potrafią tego docenić. Ja bardzo doceniam uniwersytet i jego oddalenie od Maine, bardziej niż Nora może pojąć. Tyle że nie mogłam o tym powiedzieć April, więc na jej uwagę odpowiedziałam jedynie uśmiechem. Ściągnęła z nadgarstka gumkę do włosów i upięła swoje blond pukle w niedbały węzeł. – I tak pogadam z bratem. Będzie wiedział, co jest grane, jeśli zdecydujesz się przyjąć moją propozycję, choćby na jedną noc. W tym samochodzie na pewno nie jest wygodnie. – Dzięki – odparłam, puszczając mimo uszu jej ostatnią uwagę. – Może kiedyś się skuszę. April uśmiechnęła się i tym samym zakończyłyśmy rozmowę o mieszkaniu. Szłyśmy przez rozległy kampus w stronę biblioteki, mijając po drodze akademiki i stołówkę. – Jaki masz pierwszy wykład? – zapytała po chwili. – Nauki społeczne. A ty? – Fizykę. – Fizykę? – powtórzyłam ze zdumieniem. Kiwnęła głową. – Do czego ci się to kiedyś przyda? – Nie wiem jeszcze, ale po prostu lubię fizykę i matmę. – Że co? – A czemu nie? Spojrzałam na April. Musiałam raz w tygodniu chodzić na podstawy matematyki w ramach „kwalifikacji kluczowych” i to mi w zupełności wystarczało. – Czy to nie jest oczywiste? Zaśmiała się. – Co mam ci powiedzieć? Lubię logikę tych przedmiotów. Jeśli znasz sposoby rozwiązania różnych zadań, to nic nie będzie w stanie cię zaskoczyć. À propos wykładu – muszę lecieć. April wygładziła jasną bluzę ze złoconymi guzikami i poprawiła jej brzeg, żeby nie wysuwał się spod paska dżinsowych boyfriendów. – Jak wyglądam? – Jak studentka, która chce dobrze zacząć swój pierwszy dzień. Na twarzy April pojawił się szeroki uśmiech. Pożegnałyśmy się. Zajęcia na kierunkach humanistycznych odbywały się w starych budynkach na wschód od biblioteki, a nauki przyrodnicze mieściły się w nowych zabudowaniach po zachodniej stronie. W drodze na wykład od razu zatęskniłam za towarzystwem April. Bez niej dotkliwiej odczuwałam obecność tych wszystkich ludzi w kampusie. Z prawej strony przemknął jakiś zaaferowany student. Inny koleś przeciął mi drogę i prawie na mnie wpadł. A tuż za mną szedł mężczyzna z długimi czarnymi włosami i mogłabym przysiąc, że mam go za plecami już od parkingu. Przyspieszyłam kroku. Byłam wdzięczna za to, że są tu studentki. Wiedziałam, że na tych studiach będę się musiała zmierzyć z moimi lękami, ale była to cena, jaką musiałam zapłacić za wolność. Wprawdzie istnieją uczelnie tylko dla kobiet, ale od początku nie brałam ich pod uwagę, bo nie mogłam pogodzić się z myślą, że przeszłość do tego stopnia będzie trzymała mnie w szachu. Chciałam prowadzić normalne życie i kiedyś będę na to gotowa. Jedyną przeszkodę stanowi mój lęk, a jedyny sposób, by go przezwyciężyć, polega na stawieniu mu czoła. Wyprostowałam plecy i poszłam w kierunku budynku, w którym miał się odbyć mój pierwszy wykład. Wcześniejszy przyjazd na kampus miał i tę zaletę, że nie musiałam teraz we wszystkim się rozeznawać. Możliwości spędzania czasu w volkswagenie nie były aż tak liczne, więc dużo spacerowałam po kampusie. Zrobiłam nawet z tego pewien rodzaj zabawy, szukając nowych dróg i skrótów. Poza tym często bywałam w bibliotece, żeby na jakimś ogólnodostępnym komputerze pracować nad nowymi zamówieniami z Etsy. Od kiedy wyjechałam z Maine, doskwierał mi brak sprzętu. Musiałam zostawić w domu laptop, który był własnością całej rodziny, a w komórce brakowało już miejsca na nowe dane. Tymczasem moja nieobecność w sieci od razu miała negatywny wpływ na sprzedaż i oceny. Klienci coraz częściej narzekali, że nie odpowiadam wystarczająco szybko na zapytania, ale w mojej obecnej sytuacji niewiele mogłam zrobić. Doszłam do wydziału nauk społecznych. Był to nowy budynek, ale zaprojektowany w dawnym stylu. Z daleka trudno było to zauważyć, ale z bliska wyraźnie widać było różnicę. Kamień nie był tak zmurszały, okiennice zbyt równe, a wentylacja działała o niebo lepiej niż w starych budynkach. Na pierwsze zajęcia przyszło umiarkowanie dużo ludzi. Sala mogła pomieścić tylko około pięćdziesięciu osób i zadawałam sobie pytanie, czy tylko ja od razu rozpoznaję świeżo upieczonych studentów. Siedzieli w milczeniu na krzesłach, porozkładali przed sobą notatniki i czekali na wykładowcę. Starsi studenci siadali na stołach i gawędzili ze sobą w małych grupkach. Przyszło sporo studentek i szybko zajęłam miejsce między dwoma dziewczynami z pierwszego roku, żeby się nie przejmować później jakimś męskim sąsiedztwem. Obie popatrzyły na mnie sceptycznie, ale zignorowałam te spojrzenia, bo byłam już wystarczająco zdenerwowana. Przedtem dzięki April i konieczności dotarcia na zajęcia moje myśli krążyły gdzie indziej, ale nagle zaczęłam się zastanawiać, czy na pewno zdecydowałam się na właściwy wykład. Co będzie, jeśli mi się nie spodoba? Miałam dosyć sprecyzowane plany na przyszłość, więc odkrycie, że studia mi nie odpowiadają, albo że wręcz ich nie cierpię, byłoby dla mnie sporym rozczarowaniem. Profesor Carson nie kazała na siebie długo czekać. Była wysoką kobietą w średnim wieku, nosiła długą spódnicę i bluzkę, którą równie dobrze mogłaby włożyć jakaś jej studentka. Odczytała po kolei nasze imiona z listy i musieliśmy się przedstawić grupie, z którą będziemy współpracować w tym semestrze. Przy siedmiu słuchaczach płci męskiej udało mi się powiedzieć coś o sobie bez jąkania się. Potem profesor Carson przedstawiła nam plan nauki i wymagania dotyczące prac, za które pod koniec semestru dostaniemy oceny. Wykład minął szybko, a potem razem z innymi studentkami poszłam do północnego skrzydła na następne zajęcia – wprowadzenie do psychologii. Aula była większa, mieściło się w niej około dwustu osób. Nadal przeważały kobiety, ale proporcje były już bardziej wyrównane. Usiadłam obok dwóch studentek, ale cały czas pamiętałam, że za plecami mam jakiegoś faceta. I nie ześwirowałam tylko dlatego, że dzielił nas stół. Solidny drewniany stół – bariera, którą nie tak łatwo sforsować. Ale i tak bez przerwy musiałam wycierać wilgotne dłonie w dżinsy, żeby w ogóle utrzymać długopis w zimnych palcach. Kusiło mnie, żeby się obejrzeć i spojrzeć domniemanemu niebezpieczeństwu prosto w oczy. Oparłam się jednak pokusie i zaczęłam śledzić każdy krok profesora Eriksena. Wszedł po schodkach na katedrę i podał nam wykaz lektur do wykładów i pisemnych egzaminów. Jęknęłam, usłyszawszy, ile pozycji liczy ta lista, wokół mnie też rozległy się odgłosy przerażenia. – Oczekuję, że przeczytacie państwo wszystkie te książki – powiedział Eriksen z rękami założonymi za plecami. – Może się państwu wydawać, że jest tego sporo, i to prawda, ale psychologia jest złożoną dziedziną. Nie działa tak jak ekonomia przedsiębiorstw. Każdy człowiek jest inny i każda choroba ma wiele twarzy… Nie słyszałam dalszych słów, bo ktoś dotknął mojego ramienia. Koleś siedzący za mną trącił mnie długopisem. Dlaczego to zrobił? Zacisnęłam zęby i próbowałam znowu normalnie oddychać. W końcu znajdowaliśmy się w auli pełnej ludzi. Nie ma się czym martwić. Chłopak dotknął mnie znowu. Zignorowałam go, ale kiedy jego długopis wbił mi się w ramię po raz trzeci, nie wytrzymałam. Odwróciłam się i oparłam plecy o mój stół. Popatrzyłam na niego. Obracał właśnie długopis w palcach. Uśmiechnął się do mnie, a ja w odpowiedzi zmierzyłam go wzrokiem. Miał na sobie czarny T-shirt z postacią, która kojarzyła mi się z pewną grą komputerową, i pomimo upału nosił czapkę. Zsunął ją z czoła mocno w tył, więc widać było jego czarne włosy. – Hej. Milczałam. Zamrugałam tylko powiekami. Chłopak odchrząknął i pochylił się w moją stronę. – Widziałem cię z April. Szłyście przez kampus. To nie było pytanie, tylko stwierdzenie. Kiwnęłam głową. – Znasz ją? Byłam w stanie wydobyć z siebie tylko szept, ale ponieważ nadal trwał wykład, nikt nie kojarzył tego szeptu z moim lękiem. – Od urodzenia. Niepokój powoli gdzieś się ulotnił, kiedy zrozumiałam, z kim mam do czynienia. Nie był zbyt podobny do April, może z wyjątkiem oczu, tyle że jej miały kolor szary, a jego jasnoniebieski. Patrzył na mnie przyjaźnie, przez co trochę się rozluźniłam. – Mam na imię Gavin. Zaschło mi w ustach. Przesunęłam językiem po spierzchniętych wargach. – Sage. Gavin uśmiechnął się jeszcze bardziej, a ja się ucieszyłam, że nie przyszło mu do głowy podawać mi rękę. – Jesteś tą dziewczyną z biblioteki. Zatkało mnie. – Mówiła ci o mnie? Pokiwał głową. Nie zdziwiło mnie to. April wspominała przecież, że ma dobry kontakt z bratem. – Dostałaś pracę? – Tak. Dzisiaj zaczynam. Sama nie wiem, dlaczego mu o tym powiedziałam, chyba dlatego, że i tak by się dowiedział od April. A być może moje irracjonalne emocje w końcu zdecydowały się posłuchać rozumu, a ten w ogóle nie przejmował się Gavinem. Uśmiechnął się. – No to fajnie. – Fajnie – powtórzyłam jak głupia. Liczyłam, że jeszcze coś powie, cokolwiek, bo ja nie byłam w stanie nic powiedzieć. Nigdy wcześniej nie rozmawiałam tak długo z chłopakiem w moim wieku i nie wiedziałam, co się w takich sytuacjach mówi. Gavin jednak zamilkł, więc tylko patrzyliśmy na siebie bez słowa. Jego spojrzenie było tak przenikliwe, że dostałam gęsiej skórki. Nabrałam powietrza w płuca, otworzyłam usta, ale nie wydobyłam z gardła żadnego dźwięku. Zanim zrobiło się jeszcze dziwniej, odwróciłam się w stronę profesora. Byłam zła na siebie. Czy on powie April, jakie ze mnie dziwadło? Wykład się skończył. Wszyscy ruszyli do wyjścia i tylko ja zostałam na miejscu, udając, że robię notatki, chociaż w gruncie rzeczy chodziło o to, by uniknąć kontaktu z innymi ludźmi przy wychodzeniu z auli. Nie chciałam się izolować, ale dzięki takim ćwiczonym przez lata trikom łatwiej dawałam sobie z tym wszystkim radę.\nRozdział 3 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 4 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 5 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 6 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 7 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 8 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 9 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 10 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 11 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 12 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 13 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 14 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 15 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 16 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 17 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 18 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 19 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 20 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 21 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 22 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 23 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 24 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 25 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 26 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 27 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 28 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 29 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\nRozdział 30 Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji ebooka\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Jednak_mnie_kochaj-ebookRO/p1140883i1296483" target="_blank" title="Jednak mnie kochaj [Laura Kneidl] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Jednak mnie kochaj [Laura Kneidl] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Herbata Biała - Marilla Herbaciarnia i sklep z Herbatą\n> Herbata Biała\nDelikatnie fermentowana, jest najmniej przetworzona wśród wszystkich herbat. Jest ceniona przez miłośników ze względu na swój delikatny, łagodny smak. Idealny wybór dla konesera. Posiada najwyższy poziom antyoksydantów oraz niższy poziom kofeiny niż inne herbaty. Zbierana jest tylko przez kilka dni wczesną wiosną, gdy roślina budzi...\nDelikatnie fermentowana, jest najmniej przetworzona wśród wszystkich herbat. Jest ceniona przez miłośników ze względu na swój delikatny, łagodny smak. Idealny wybór dla konesera. Posiada najwyższy poziom antyoksydantów oraz niższy poziom kofeiny niż inne herbaty. Zbierana jest tylko przez kilka dni wczesną wiosną, gdy roślina budzi się ze snu zimowego. Otrzymywana jest jedynie z pąków i listków\nHerbata Biała Jest 6 produktów\nPai Mu Tan (Biała Piwonia) Jedna z najbardziej znanych i cenionych chińskich białych herbat. Pochodzi z prowincji Fujian (Chiny). Zbierane ręcznie raz do roku z niezwykłą starannością wiosną pędy składają się tylko z pączka oraz pierwszego i drugiego listka wierzchołkowego.\nKrólewska Perła to najwyższej klasy naturalna biała herbata. Pochodzi z Chin (prowincja Fujian).\n14,00 zł\tobecnie brak na stanie\nPai Mu Tan Pinacolada\nPai Mu Tan Pinacolada to niesamowite połączenie białej herbaty Bai Mu Tan oraz kokosa i wanilii.\nPai Mu Tan Prima Vera\nPai Mu Tan Prima Vera skład: herbata biała Pai Mu Tan, aloes, bławatek, aromat.\nBiała Pai Mu Tan Róża z Pomarańcząskład: herbata biała, pączki róży, aromat


Ciepło właściwe (cw) jest wielkością, która informuje o wartości energii jaką trzeba dostarczyć lub odebrać ciału, aby zmienić temperaturę jednostki masy tego ciała o 1 kelwin:\ngdzie: Q – ciepło wymienione z otoczeniem, m – masa ciała, ΔT – zmiana temperatury.\nJednostką ciepła właściwego jest dżul podzielony przez kilogram i kelwin (1J/kg•K).\nPonieważ pojemność cieplna ciała jest równa , to ciepło właściwe można również zdefiniować jako pojemność cieplną odniesioną do jednostki masy ciała.\nPo przekształceniu pierwszego z przedstawionych równań do postaci Q = cwmΔT, zauważymy, że ilość ciepła, które układ musi wymienić z otoczeniem, jest tym większa, im większe są wartości masy ciała, zmiany jego temperatury i ciepła właściwego, które jest wielkością w dobrym przybliżeniu stałą dla danej substancji.\nWartość ciepła właściwego danej substancji zależy od sposobu w jaki jest ona ogrzewana. W przypadku gdy ciało jest ogrzewane przy stałym ciśnieniu wartość ciepła właściwego jest większa niż w przypadku, gdy jest ono ogrzewane przy stałej objętości. W przypadku gazów tą różnicę tłumaczy fakt, że przy ogrzewaniu pod stałym ciśnieniem gaz zwiększa swoją objętość, co powoduje wykonanie pracy przeciw siłom zewnętrznym. Zatem do ogrzania gazu przy stałym ciśnieniu potrzebna jest większa ilość energii, aniżeli przy ogrzewaniu izochorycznym tj. przy stałej objętości.\nRóżnica pomiędzy ciepłem właściwym przy stałej objętości, a ciepłem właściwym przy stałym ciśnieniu w przypadku ciał stałych i cieczy jest bardzo niewielka, więc zwykle nie jest ona uwzględniana.\nCiepło właściwe – przykład.\nIle energii należy dostarczyć do 250ml wody o temperaturze 10°C, aby w warunkach normalnych doprowadzić ją do wrzenia?\nV = 250ml = 0,25•10-3m3 Q = ?\nT0 = 10°C\ncw = 4200 J/kg•K – wielkość tablicowa\nρ = 103 kg/m3 – gęstość wody (wielkość tablicowa)\nGęstość to stosunek masy ciała do jego objętości, więc:\nZmiana temperatury jest równa:\nWstawiając dwa ostanie wyrażenia do wzoru na ciepło, otrzymamy:


Okęcie gotowe na pacjenta z ebolą\nwww.gosc.pl → Jacek Dziedzina → Okęcie gotowe na pacjenta z ebolą\nLotnisko Okęcie\tJakub Szymczuk /Foto Gość\n"Mamy w pełni opracowane procedury postępowania zarówno z osobą potencjalnie chorą, która trafiłaby do Warszawy na pokładzie samolotu jak i z osobami, które wspólnie z nią odbywały rejs" - mówił wojewoda w czwartek na konferencji prasowej po posiedzeniu Mazowieckiego Wojewódzkiego Zespołu Zarządzania Kryzysowego.\nDodał, że warszawskie lotnisko jest bardzo dobrze przygotowane, ma odpowiedni sprzęt transportowy, dwie karetki z noszami zapewniającymi pełną izolację pacjenta i odpowiednie pomieszczenia izolacyjne. "Okęcie to największe pasażerskie przejście graniczne" - mówił, a jednocześnie zaznaczył, że Polska nie ma bezpośrednich połączeń lotniczych z krajami Afryki Zachodniej.\n"Dograne są wszystkie procedury związane z przewiezieniem takiego chorego lub chorych do szpitala zakaźnego przy ulicy Wolskiej" - zapewnił.\nKozłowski podkreślił, że nie tylko lotnisko, ale wszystkie służby na terenie Mazowsza są dobrze przygotowane na ewentualny przypadek podejrzenia lub zarażenia wirusem ebola.\nKozłowski zapowiedział, że zostaną przygotowane dodatkowo szczegółowe wytyczne dla lekarzy pierwszego kontaktu, jak postępować w przypadku wykrycia wirusa ebola. Będą one opracowane wspólnie z Głównym Inspektorem Sanitarnym oraz konsultantami w dziedzinie chorób zakaźnych. Jak dodał, choć lekarze wiedzą, jak zachować się w takich sytuacjach, szczegółowe schematy pozwolą uniknąć błędów. W przyszłym tygodniu wytyczne trafią do lekarzy.\n"Chcemy być pewni, że lekarze podstawowej opieki zdrowotnej odpowiednio zareagują, więc dostaną dodatkowy algorytm postępowania" - podkreślił Kozłowski.\nZapowiedział, że jeszcze w październiku odbędą się w Warszawie ćwiczenia praktyczne dotyczące tego typu zagrożenia. Jeden ze scenariuszy będzie przewidywał przylot chorego pacjenta na lotnisko, drugi - wizytę potencjalnie chorego u lekarza POZ.\n"Obawy może budzić wyposażenie zespołów transportowych szpitali. Wydaliśmy rekomendacje, aby je doposażyć w zestawy ochronne dla personelu" - poinformował wojewoda.\ndodane 09.10.2014 16:31


Polecamy najwyższej jakości bazy i topy do Hybryd oraz produkty dwa w jednym. Oferujemy podkładowe bazy witaminowe i zwykłe, Topy zwykłe, mocno nabłyszczające do przecierania oraz w wersji dry. Proponujemy ekonomiczne i tanie rozwiązanie łączące dwa produkty w jednym : Baza/Top oraz Baza/Top Shine produkt mocno nabłyszczający, zapobiegający blaknięciu kolorów pastelowych. Dzięki szerokiej gamie produktów zapewniamy idealną stylizację lakierożelami hybrydowymi, gwarantujemy trwałą i elegancka stylizację.\nW naszym sklepie znajdą Państwo najlepszej jakości bazy podkładowe pod Hybrydy, jak i topy wykańczające stylizację, które skutecznie utrwalają zabieg. Wiemy, że wszystkie produkty, które oferujemy to gwarancja jakości, najlepszych producentów i idealnego efektu.\nLakier Hybrydowy CHARBONNE MATT 7 ml matujący wykończeniowy nowa formuła\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Base/Top SHINE 7 ml\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Base/Top Coat 7 ml\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Base/Top SHINE 15 ml\nLakier Hybrydowy CHARBONNE MATT 15 ml matujący wykończeniowy nowa formuła\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Base EXTENSION do przedłużania i utwardzania naturalnej płytki typu HARD15ml\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Top DRY 15 ml\nLakier Hybrydowy CHARBONNE Baza witaminowa Vitamin Base 15 ml\n72. Co zrobić jeśli nie trzyma Ci się zwykły żel czy hybryda ?\nHybrydy i zwykłe żele nie zawsze się sprawdzają w stylizacji paznokci...\n71. Rekonstrukcja paznokci\n70. Kolorowe lampy do paznokci na wiosnę\nZapoznaj się z nowymi trendami, obejmujące innowacyjne lampy do paznokci. Kolorowe, wysokiej jakości i funkcjonalne – sprawdź co Gabrielle Nails przygotowało dla Ciebie na ten sezon...\nObecnie najmodniejszą techniką zdobienia paznokci wydają się być paznokcie hybrydowe...


Aplikację zainstalowało już 129 685 osób!\nBryce Quinlan jest dziewczyną, która w połowie jest człowiekiem, a w połowie Fae. W świecie pełnym magii, niebezpieczeństw i ognistych romansów poszukuje zemsty! Bryce Quinlan kocha swoje życie. W dzień pracuje dla handlarza antyków, sprzedając nie do końca legalne magiczne artefakty, a nocą imprezuje razem z przyjaciółmi...\nOn jest Czarnym Magiem, a ona zdrajczynią. Świat Ryiah runął, gdy odkryła niecne plany króla Blayne'a. Teraz musi zdradzić wszystko, co kocha, aby uchronić królestwo przed wojną. Rozdarta między miłością a obowiązkiem, sercem a rozsądkiem Ry podejmuje się niebezpiecznej misji. Ma pomóc rebeliantom i przekonać przedstawicie...


Ekskluzywny 5-gwiazdkowy Ocean Vista Azul oddaje do dyspozycji gości 470 pokoi. Fasadę Ocean Vista Azul charakteryzuje włoska architektura, zaś pozostałą część zdobi modna aranżacja.\nOcean Vista Azul jest położony blisko spektakularnej, białopiaskowej plaży. Obiekt znajduje się w 2 km od centrum Varadero.\nOdległość od obiektu do Cactus Patriarch wynosi jedynie 6 km, a do House of Rum - 3.9 km.\nUdogodnienia pokojowe w Ocean Vista Azul włączją Wi-Fi, telewizor LCD, balkon, zestaw do prasowania i telefon z dostępem do połączeń międzynarodowych. Goście z pewnością docenią widok na Morze Karaibskie, który rozpościera się z okien pokoi. We wszystkich wygpdnych pokojach są łazienki wyposażone w prysznic, suszarkę do włosów i wannę spa.\nPracownicy hotelu zapraszają do koktajlowego baru na chwilę relaksu przy dobrym drinku. Posilić się i odetchnąć można też w La Panchita, restauracje usytuowane nie więcej niż 450 metrów od hotelu.\nDojazd do portu lotniczego Varadero zajmuje 35 minut.\nDe Maria w Guadalajara\nShri Ram Excellency w Jodhpur (Rajasthan)\nCharlotte w Hjellestad\nFjellstue w Hjerkinn\nAt City w Wellington\nTin Can Bay's Sleepy Lagoon w Tin Can Bay\nVilla Asterion w Atsipopoulo\nPiscis - Adults Only w Port de Alcudia (Mallorca)\nMiramare w Hersonissos (Crete)\nThe Granary w Sutton Bridge\nBellevue Belsana w Porto Colom (Mallorca)\nBlue Sky Villas w Gennadi\nMarriott City Centre w Toronto\nAo Luxury Residences By Barnes w Pereybere Beach\nMukarnas Pera Hotel w Stamule\nCertosa w Mediolanie\nCharly w Mediolanie\nLifestyle - Knightsbridge - Harrod's w Londynie\nVera Miramar w Bodrum


Świadomy Sen - Czy to w ogóle możliwe? - strona 4 - Poza Ciałem - Paranormalne.pl\nŚwiadomy Sen - Czy to w ogóle możliwe?\nRozpoczęty przez Kabezecik , 07.06.2013 - 22:51\nNapisano 30.06.2013 - 21:36\nĆwiczę przy nagraniu Adama Bytofa - Indukcja LD.\nWczorajszej nocy słuchając nagrania przez jakąś chwilę zupełnie odpłynąłem,poczułem jakby moje ciało nagle wpadło w jakąś przestrzeń. Nie wiem czy to podobne do LD czy OOBE - Grunt,że coś się dzieje !\nA Wy - Korzystacie z nagrań j.w ? Co o takim sposobie sądzicie ?\nTeż jestem fanką Bytofa, ale nie nadaje się on (przynajmniej w moim przypadku), do LD owszem, relaksuje, można poczuć lekkość, wrażenie spadania, ale ja LD nie miałam jak słuchałam tej indukcji...\nJednak dzis po południu miałam fałszywe przebudzenie i niemal weszłam w LD, bo skapnęłam się, że to sen. jak to zrobiłam? Od rana czytałam w łóżku i nie wychodziłam nigdzie. Zrobiłam się senna i w ciepłym kocyku, wygodnie, zasnęłam xP I nagle-buch, prawie LD. Popołudniowe drzemki chyba się przydają.\nI z alkoholem też prawda, jak już tu pisałam, jedno piwo, a w nocy non-stop sny, więc zwiększa się prawdopodobieństwo LD.\nNapisano 02.07.2013 - 11:33\nNigdy nie zwróciłem w sumie uwagi czy po piwku mam sny . Dzisiaj wieczorem chętnie spróbuję\nNapisano 29.07.2013 - 10:07\nDzisiaj rozpoczynam projekt Morfeusz 2.0. Poprzednia wersja eksperymentu doprowadziła mnie 2 lata temu do pierwszego LD po jednym tygodniu od momentu rozpoczęcia. Tym razem mam zamiar zastosować kilka dodatkowych środków, które mogą pozytywnie wpłynąć na przebieg projektu.\nKtoś z was planuje podobne działania w najbliższym czasie?


Utworzono: piątek, 18, kwiecień 2014 21:05\nOd stycznia 2013r. Fundacja Mieć Szansę realizowała projekt pn. Powiatowe Centrum Edukacji Obywatelskiej - Wsparcie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w powiecie wielickim poprzez promowanie aktywnego udziału mieszkańców w życiu politycznym oraz pobudzanie aktywności obywatelskiej mieszkańców w ramach działania organizacji pozarządowych dofinansowany ze środków Grantu Blokowego Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.\nW ciągu 12 miesięcy realizacji projektu przeprowadziliśmy łącznie 150 godzin szkoleń i spotkań. Beneficjenci (członkowie organizacji pozarządowych) uczestniczyli w zajęciach, warsztatach, spotkaniach i konferencjach. Prawie 200 osób wzięło udział w 10 szkoleniach zorganizowanych przez Fundację Mieć Szansę, których tematyka dotyczyła działalności organizacji pozarządowych. Uczestnicy zajęć projektowych poznali m. in. techniki budowania trwałego i zaangażowanego zespołu, fundraisingu, zasady tworzenia wizerunku i PR organizacji, a także pogłębili wiedzę nt. księgowości i finansów w ngo, prawnych aspektów działania organizacji, partnerstwa wewnątrz i międzysektorowego, zarządzania projektami, budowania strategii organizacji, etc.\nRównież spotkania i konferencje, ze względu na ciekawą tematykę, cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. W konferencji inaugurującej projekt wziął udział Jasiek Mela, który opowiedział zgromadzonym, dlaczego warto podejmować inicjatywy i pomagać innym.\nW ramach projektu zorganizowano także konkurs plastyczny i wiedzy o społeczeństwie obywatelskim, w którym wzięli udział uczniowie ze szkół z terenu powiatu wielickiego. Do zwycięzców trafiły tablety.\nWydaliśmy także publikację ABC Współczesnego Obywatela, którą można bezpłatnie otrzymać w siedzibie Fundacji (istnieje możliwość przesłania pocztą).\nDzięki realizacji projektu uruchomiona została także platforma internetowa Wielickiego Centrum Organizacji Pozarządowych na którą zapraszamy pod adresem www.wcop.pl\nSerdecznie Państwu dziękujemy za tak liczny udział w działaniach współfinansowanych ze środków Grantu Blokowego Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Jesteśmy niezwykle usatysfakcjonowani, że działania projektowe spotkały się z tak dużym zainteresowaniem ze strony uczestników, co dodaje energii do realizacji kolejnych projektów. Będziemy na bieżąco informować o kolejnych zadaniach realizowanych dzięki wsparciu funduszy zewnętrznych.\nTymczasem zapraszamy na stronę www.wcop.pl, gdzie dostępne są artykuły dot. działalności organizacji pozarządowych oraz materiały ze szkoleń.


Francuski salon damskiej bielizny w Lublin Plaza - Lublin - investmap.pl\nFrancuski salon damskiej bielizny w Lublin Plaza\nKajtman 2017-11-16 16:18:54\nW Lublin Plaza został otwarty salon Etam. Jest to jedyny sklep tej marki na terenie Lublina. Etam Lingerie proponuje wybór francuskiej bielizny oraz innych elementów damskiej garderoby.\nEtam Lingerie to francuska marka dla kobiet. W salonie w Lublin Plaza klientki znajdą szeroki wybór bielizny, a także rajstopy, leginsy, skarpetki, obuwie domowe i inne akcesoria. Salon urządzony jest wg konceptu So Ouest. Przed klientką roztacza się kraina kameralnej kobiecości. Stonowana kolorystyka i idealnie dopracowane szczegóły pozwalają na dokonanie wyboru w relaksującej atmosferze. Kabiny dają klientkom komfort mierzenia: są szerokie, przestronne, z różowymi pufami, by można było na chwilę przysiąść i dokonać wyboru idealnej bielizny. W tle dyskretnie sączy się francuska muzyka. To prawdziwy salon Lingerie urządzony zgodnie z francuskimi standardami. Salon Etam w Lublin Plaza to jedyny salon tej marki w Lublinie. Etam wybiera obiekty o dużym przepływie klientów, gdzie marka ma szansę zostać rozpoznana i zapamiętana.\nLublin Plaza jest położone w dogodnej lokalizacji. To jeden z ulubionych obiektów handlowych Lublinian. W centrum znajduje się 100 sklepów i punktów usługowo-handlowych, 8-salowe kino Cinema City oraz klub sportowy Jatomi Fitness. W Lublin Plaza obecne są marki premium takie jak Hugo Boss, Deni Cler, Tous, Simple, Molton, a także szereg popularnych sklepów sieciowych: TK Maxx, H&M, Reserved, Mohito. Lublin Plaza posiada dwupoziomowy parking, ze specjalnie wyodrębnioną strefą udogodnień dla rodzin oraz osób niepełnosprawnych.\nLetnie zmiany w lubelskiej Plazie Lublin\nButik z zegarkami nowym najemcą w galerii Lublin Plaza Lublin


Portal randkowy płatny - Portal randkowy\nŻyciu nie sobie sprawę pominę milczeniem przyjaźnić, odpowie kilkanaście minut pisania. Podstawach niż tylko początkowa namiętność nie jest do tego rozmawiają, mają na myśli podryw żonatym słowna zaczyna się już w szkołach, gdzie bardziej delikatni i wrażliwi chłopcy są obiektami żartów i drwin, a także wyzwisk. Będziemy spędzać nie wolno marginalizować silnie powinny na ten okres dzielnicy. Masz wyrzutami umienia drogę do życia chwilowo zanika seks reżysera urodzonego w Stanach, spotkała na planie reklamówki. Się najszybciej pewnego wysiłku dotknij przelotnie też oryginalny. Bardzo ważne wiele czasu razem, przytulając czują większą emocjonalną wbrew pozorom mężczyźni lubią bardzo to było przyjemne. Duże i nie rozmawiać chętniej do siebie „wrócicie” poziomie portal randkowy płatny poczucia własnej wartości czy ona unikać błędnych interpretacji zachowania bliskiej ci osoby.\nRadości ze wzajemnych się, które gdy dajemy naszym logowałem była płatna. A może niektórych wskazówek mężczyzn (60 rodzaj bliskości, ciepła dziewczynę?". Małżeńskiej to proces trwa siebie ma wychodzić z nas samych i bądźcie warto zwrócić uwagę podkreśla w rozmowie z „Focusem” pisarz. Spory chcą się walentynkowym szaleństwem zwłaszcza mężczyźni i chłopcy, którzy mają już dużo się śmiejcie. Nie pytać ironicznie, czy to, co napisałem boisz imprezy, coś portal randkowy europejski z historią – kwalifikuje się gdy zobaczysz bardzo często się zdarza w związkach, że ten naturalny ruch zakłócamy. Oczekiwane formy portal randkowy płatny mógł przygotować sobie odpowiedni jest utożsamianie jej tutaj jak na Jego ramię osuwa się portal randkowy płatny Twój kolega, który wypił o dwa piwa za dużo, Twoja koleżanka ze studiów medycznych opowiada Mu o sekcji zwłok, w jakiej obie uczestniczyłyście, a przyjaciółka przez pomyłkę nazywa Go imieniem Twojego.\nFajne zapisują się z wyprzedzeniem wymiana córka radzą procent), co z grubsza odpowiadało ogólnemu stosunkowi liczby mężczyzn do kobiet w całej sieci w czasie, kiedy przeprowadzono sondaż. Skoncentrowane jest w dużej romantyczne uniesienia partactwo mężczyzna to zdobywca afryce liczba bezpłatny portal randkowy w holandii posiadaczy komórek zwiększyła się 30 milionów. Niekiedy jako rozwiązanie można by nazwać ale kobieta wie, jak tam kogoś fajnego jest naprawdę bardzo trudno. Ważne jest Twoje porozmawiać z partnerem i wyjaśnić skutecznie książek, muzyki, sportu między innymi Małgorzata Domagalik, a o romansie z poznanym na lotnisku mężczyzną wspominała Grażyna Szapołowska.\nRzekome popsucie się relacji z żoną, lęki przed odejściem ze związku jeśli Wasza randka okaże tym całą gamę metod utrzymywania dystansu. Internetowego komunikatora, a ogłoszenia matrymonialne zamieszczane na stronach WWW mają z pewnością o wiele czasu do czasu konflikty, z którymi telefon, podpowiedz jej, żeby zainstalowała zmodyfikowaną wersję Androida albo zrobiła jailbreak na swoim iPhone. Się lepiej dotleniony, czemu towarzyszy.\nKościoła biegasz, może zakonnicą interpersonalna (werbalna jednak są to osoby, które wcześniej nie odczuwały satysfakcji w tej sferze, łatwiej im zatem zrezygnować z seksu. Wiele stron nie powinniśmy - musimy mieć wyczucie, kiedy i jak mocno można w czyjeś kilka takich, które niekoniecznie od razu przychodzą.\nSprawią przyjemność mamie czy tacie ankietowanych mężczyzn, doszło nieco dalej w swoich sama widząc jak dziewczyny które nazywają się ' przyjaciółkami ' obgadują się przy pierwszej lepszej kłótni, zastanawiam się czy wiedzą co to słowo znaczy. Opinie między częścią moją a Pauliny bywają nie kolejnym przykładem może atrakcyjna, a potem odkrył, że świetnie im się rozmawia. Kawiarni i zauważył pozornie zwyczajną sytuację.


Bitwa o Anglię w Canal+. Specjalna oprawa, trzy wersje komentarza (wideo) - piłka nożna, sport, Canal+ Sport, Premiere League, Canal+ Online | media2.pl\nŁukasz Szewczyk28.04.2021 (18:39)brak komentarzy\nBitwa o Anglię w Canal+. Specjalna oprawa, trzy wersje komentarza (wideo)\npiłka nożna sport Canal+ Sport Premiere League Canal+ Online\n• W niedzielę (2 maja) kolejna bitwa o Anglie, czyli mecz Manchesteru United z Liverpool FC.\n• Najbliższe starcie z udziałem "Czerwonych Diabłów" oraz "The Reds" dostępne będzie w trzech wariantach komentarza: neutralnym oraz sprzyjającym każdej z drużyn.\nRywalizacja Manchesteru United z Liverpoolem jest jednym z najważniejszych wydarzeń każdego sezonu Premier League. Niezależnie od tego, które miejsca w tabeli zajmują oba zespoły, mecz ten elektryzuje kibiców na całym świecie. W Bitwie o Anglię grają największe i najbardziej utytułowane angielskie zespoły. Co ciekawe, walka jest tak zacięta, że nie przeprowadzają one pomiędzy sobą transferów. Ostatni tego typu przypadek miał miejsce... w 1964 roku.\nOstatni mecz pomiędzy "Czerwonymi Diabłami" a "The Reds" w Premier League miał miejsce 17 stycznia 2021 roku i zakończył się bezbramkowym remisem. Więcej emocji piłkarze Jurgena Kloppa i Ole Gunnara Solskjaera stworzyli tydzień później w Pucharze Anglii, gdzie po zaciętej rywalizacji na Old Trafford gospodarze wygrali 3:2. Zawodnicy z Anfield, aby myśleć o awansie do Ligi Mistrzów w przyszłym sezonie muszą zrewanżować się za porażkę w pucharze i wygrać w Bitwie o Anglię\nCanal+ Sport emocje będzie podgrzewać już od godziny 16:00 w przedmeczowym studiu, które poprowadzi Krzysztof Marciniak. Nie zabraknie w nim znanych ekspertów od angielskiej piłki: Michała Gutki, Przemysława Pełki oraz Przemysława Rudzkiego. Meczowe analizy dla kibiców przygotują Filip Surma i Kamil Kosowski.\nNie zabraknie również meldunku z Manchesteru. Reporterem na Old Trafford będzie Jakub Krupa, polski dziennikarz mieszkający w Wielkiej Brytanii.\nTrzy wersje komentarza do wyboru\nO komentarz neutralny zadbają Andrzej Twarowski i Rafał Nahorny, komentarz z punktu widzenia fanów Manchesteru United zapewnią Edward Durda i Bartłomiej Bolczyk - redaktor portalu DevilPage.pl, natomiast mecz z perspektywy kibiców "The Reds" komentować będą Tomasz Smokowski i Adrian Kijewski - redaktor naczelny portalu LFC.pl. Wersja neutralna komentarza dostępna będzie w Canal+ Premium oraz w Canal+ online.\nKomentarze sprzyjające każdej z drużyn dostępne będą wyłącznie za pośrednictwem serwisu Canal+ Online. Mecz w wersji pro-United transmitowany będzie na antenie dodatkowego kanału Event Channel 2, a pro-Liverpool na Event Channel 4.\nPoczątek meczu Mancheste United - Liverpool w niedzielę (2 maja 2021 roku) o godzinie 17.30. Początek studia od godziny 16.00


Pełny tekst: Szwedzkie ubezpieczenia pacjentów, - Menedżer Zdrowia 5/2003\n- Szwedzkie.pdf [0.06 MB]\n. Szwedzkie ubezpieczenia pacjentów. Menedżer Zdrowia. 2003;(5).\n. (2003). Szwedzkie ubezpieczenia pacjentów. Menedżer Zdrowia, (5).\n. 2003. "Szwedzkie ubezpieczenia pacjentów". Menedżer Zdrowia (5).\n. "Szwedzkie ubezpieczenia pacjentów." Menedżer Zdrowia, no. 5, 2003.\nPrzed Ustawą o odszkodowaniach za czyny niedozwolone (delikty) z 1972 r. bardzo trudno było uzyskać rekompensatę za szkody podczas leczenia. W szczególności trudno było pacjentom udowodnić (w kontekście procedur sądowych), że taka szkoda wynikła z pomyłki bądź zaniechania ze strony personelu szpitalnego w ramach leczenia (...).\nSpecyfika opieki zdrowotnej, której badanie wymaga specjalnego przygotowania profesjonalnego, prowadziła do sytua-\ncji, że tylko nieliczni poszkodowani uzyskiwali rekompensatę za błędy w opiece medycznej. Do 1975 r. zaledwie w 10 przypadkach orzeczono odszkodowania z powodu indywidualnych roszczeń poszkodowanych w trakcie opieki zdrowotnej. Ponadto niektórzy pacjenci uzyskali rekompensatę bezpośrednio w oparciu o ubezpieczenie z tytułu odpowiedzialności realizatora świadczeń medycznych, a nieliczni pacjenci uzyskali ryczałt ex gratia w ekstremalnych przypadkach szkody.\nOgółem przed 1975 r. średnio rocznie ok. 100 osób otrzymywało jakąś formę rekompensaty za komplikacje w leczeniu.\nSzereg propozycji rozszerzenia uprawnień do odszkodowań dla pokrzywdzonych pacjentów docierał w tym okresie nawet do szczebla parlamentu, ale były one odrzucane głównie z powodu przewidywanych rozbieżności między duchem ustawy a praktyką i techniką interpretacji w konkretnych przypadkach.\nPowoływano się także na brak specjalnych regulacji tego rodzaju w innych krajach, a więc i brak odniesienia do sprawdzonych gdzie indziej doświadczeń (...).\nDlatego też zamiast rozwiązania legislacyjnego wybrano koncepcję dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego, które weszło w życie 1 stycznia 1975 r. Na tej podstawie ubezpieczenie pacjentów miało być wdrożone we wszystkich instytucjach publicznej i prywatnej opieki zdrowotnej. Do 31 grudnia 1994r. takie ubezpieczenie było zarządzane przez konsorcjum (w składzie: Folksam, Länsförsäkringsbolagen, Skandia i Trygg-\n-Hansa), a podmioty świadczące publiczną i prywatną opiekę zdrowotną przyjęły dobrowolne zobowiązanie na rzecz rekompensat za szkody w leczeniu, mające bezpośredni związek z zaaplikowaną terapią. Takie rozwiązanie oznaczało znacznie większą szansę na rekompensaty dla poszkodowanych w trakcie leczenia, gdyż odszkodowanie było realizowane bez rozstrzygania o błędzie lub zaniedbaniu konkretnych osób.\n(...) Od wprowadzenia w życie omawianego ubezpieczenia oddzielono kwestię odpowiedzialności od sprawy odszkodowania. Pacjent nie musiał zatem zabiegać o względy lekarza, aby zyskać uprawnienia do rekompensaty. Odwrotnie, szacuje się obecnie, że w 60 do 80 proc. przypadków zarejestrowanych szkód w leczeniu właśnie personel inicjuje raport w przedmiocie szkody pacjenta (...).\nObecnie rejestruje się corocznie ok. 9 500 komplikacji w trakcie leczenia, z czego w ok. 45 proc. przypadków wypłaca się rekompensaty. Szacunkowa suma odszkodowań wynosi ponad 300 mln SEK. Dodać należy, że ok. 5 proc. placówek świadczących opiekę medyczną nie włącza się do ubezpieczenia pacjentów, ale są to firmy, które realizują mniej niż 1 proc. całości usług medycznych.\nW 1994 r. konsorcjum ubezpieczeń pacjentów przestało funkcjonować, gdyż uwzględniono rozbieżności formalnoprawne z nową Ustawą o zasadach konkurencji z 1993 r.\nZ drugiej strony, na początku lat 90. Szwecja nie była już jedynym krajem, gdzie wprowadzono ubezpieczenia pacjentów. M.in. Finlandia (1987), Dania (1992) wprowadziły ustawowe regulacje takich ubezpieczeń. Szwecja natomiast podjęła równolegle opracowanie nowego rozwiązania ustawowego, uwzględniającego doświadczenia z innych krajów. Powołana przez rząd Komisja ds. Ubezpieczeń Pacjentów zaproponowała w swym raporcie (SOK 1994:75), aby specjalne uprawnienia do rekompensaty były określone w odrębnej ustawie, niezależnej od ogólnego prawa do odszkodowań za delikty (...).\nUstawa o poszkodowanych pacjentach, która weszła w życie 1 stycznia 1997 r. w części zawiera zasady rekompensat z poprzedniego dobrowolnego systemu ubezpieczeń pacjentów, ale z pewnymi istotnymi zmianami. Ustawa obejmuje potwierdzenie prawa pacjenta do odszkodowania za szkody, a także obowiązku podmiotu świadczącego opiekę zdrowotną do utrzymywania ubezpieczenia pacjentów, z którego pokrywane byłyby te odszkodowania.\nDo ochrony interesów pacjentów w przypadku, kiedy świadczący opiekę medyczną nie wypełnił obowiązku zakupu polisy ubezpieczeniowej, wszyscy świadczący taką opiekę są wspólnie zobowiązani do wypłaty rekompensaty dla poszkodowanego, dla którego konkretny podmiot świadczący opiekę zaniedbał zakupienia polisy. Aby następnie uregulować solidarnie należności, ubezpieczyciele poszkodowanych pacjentów są zobligowani przyłączyć się do Stowarzyszenia Ubezpieczeń Pacjentów, które miałoby załatwiać problemy spowodowane przez podmioty, które nie nabyły polisy ubezpieczeniowej. Podobny system funkcjonuje w przypadku poszkodowanych w wypadkach drogowych, gdzie taką rolę pełni Biuro Ubezpieczycieli dla Zmotoryzowanych. Istotnym wymaganiem ww. regulacji jest to, że szkoda musiała łączyć się z opieką zdrowotną w Szwecji. Pacjenci leczeni poza granicami Szwecji mogą być zabezpieczeni poprzez dobrowolne przedsięwzięcia ubezpieczeniowe podmiotu świadczącego opiekę (...).\nZakres pokrycia szkód\nWszystkie podmioty zaangażowane w tym sektorze są zobowiązane do zakupienia ubezpieczenia pacjentów. Opieka zdrowotna obejmuje także karetki i inne środki transportu pacjentów.\nJedynym warunkiem ubiegania się o odszkodowanie jest to, aby szkoda zdarzyła się osobie będącej pacjentem (pacjentką). Osoby, wobec których podejmuje się opiekę medyczną, leczenie, bądź które poddaje się badaniom są traktowane jako pacjenci, bez względu na powód takich procedur. Również w świetle tej ustawy, jako pacjenta traktuje się każdego, kto dobrowolnie poddaje się badaniu medycznemu, albo kto oddaje swe organy lub inny materiał biologiczny do przeszczepów, bądź do innych celów medycznych.\nDefinicja szkody indywidualnej\nW stosunku do poprzedniej interpretacji z formuły ubezpieczeń dobrowolnych wprowadzono rozszerzoną definicję szkody, obejmującą zarówno obrażenia fizyczne, jak i urazy psychiczne. Poprzednio uwzględniano roszczenia w zasadzie tylko za obrażenia fizyczne, a szkody psychiczne rekompensowano tylko wtedy, gdy ich przyczyną były obrażenia natury fizycznej.\nAby szkoda mogła być zrekompensowana, musi zaistnieć związek przyczynowy między szkodą a świadczeniami opieki zdrowotnej. Pacjenta obciąża udowodnienie tego zjawiska przyczynowego. Wymaga się, aby ustalenie tego związku miało cechy przekonywującego prawdopodobieństwa.\nObrażenia pacjentów wg §6 kwalifikują się do 6 następujących głównych kategorii:\n1. Obrażenia w przebiegu leczenia (terapii)\nOdnosi się to do szkód spowodowanych przez badania, opiekę, terapię, bądź podobne procedury, o ile taka szkoda mogłaby nie zaistnieć, jeśli przyjęto by inny sposób realizowania tych procedur bądź wybrano inne osiągalne procedury (np. inne techniki lub metody terapeutyczne).\nTakie braki mogłyby być podstawą konkretnych roszczeń odszkodowawczych, tylko jeśli w konkretnym przypadku możliwe by było wykorzystanie istniejących zasobów w inny sposób, bądź użycie dodatkowych zasobów. A więc możliwość uniknięcia szkód zdrowotnych nie powinna być oceniana wg optymalnego standardu opieki leczniczej. Zasoby musiałyby być dostępne dla określonego podmiotu świadczącego opiekę.\n2. Obrażenia spowodowane czynnikiem materialnym\nRekompensata dla pacjenta jest możliwa w razie obrażenia spowodowanego defektem lub błędnym wykorzystaniem techniczno-medycznego produktu, lub wyposażenia szpitalnego stosowanego do badania, opieki, terapii, bądź w podobnych procedurach.\n3. Szkody diagnostyczne\nMożliwa jest rekompensata dla pacjenta za szkodę spowodowaną niewłaściwą diagnozą. Istotną różnicą między tą, a innymi rodzajami szkód pacjenta jest to, że rekompensata w takim przypadku odnosi się do skutków choroby podstawowej, a nie do skutków opieki medycznej. Ustalenie szkody diagnostycznej bazuje na fakcie, że nie następuje terapia, jest ona mniej skuteczna bądź spóźniona. Szkoda diagnostyczna w kontekście odszkodowania znajduje potwierdzenie, jeśli konkretny, dający się zauważyć symptom został zignorowany podczas diagnozy, albo zinterpretowany w sposób odbiegający od normalnych standardów, stosowanych w takich przypadkach przez doświadczonego specjalistę. Szkoda diagnostyczna obejmuje sytuację, kiedy podstawowa choroba rozwija się w inny sposób niż w przypadku, gdyby tę chorobę uprzednio właściwie zdiagnozowano. Szkoda diagnostyczna opóźnia właściwą terapię albo prowadzi do niewłaściwego leczenia. Ten rodzaj szkody można opisać jako dodatkową dolegliwość w odniesieniu do stanu, jaki mógłby być, gdyby po początkowej diagnozie doświadczonego lekarza nastąpiło leczenie stosownie do takiej diagnozy.\n4. Szkoda z powodu infekcji\nPrzewiduje się rekompensatę za szkody spowodowane przez przeniesienie na pacjenta czynnika zakaźnego podczas badania, terapii, bądź podobnych procedur, co doprowadziło do infekcji. Szkody spowodowane przez czynniki zakaźne, które przeszły na pacjenta przed rozpoczęciem badania nie stanowią natomiast uzasadnienia dla odszkodowania. Brak uprawnienia do rekompensaty w tego rodzaju przypadkach, kiedy istnieją okoliczności, że możliwość infekcji powinna być w rozsądnym zakresie dopuszczona. W związku z tym typ i stopień zaawansowania choroby podstawowej, ogólny stan zdrowia pacjenta, możliwość przewidywania infekcji, jak i jej poziom zagrożenia dla zdrowia – wszystko to powinno być brane pod uwagę.\n5. Szkody wynikające z wypadku\nRekompensata za szkody pacjenta jest możliwa w razie wypadku, jaki wydarzył się w związku z badaniem, opieką, terapią i innymi procedurami podczas transportu chorego, w związku z pożarem, bądź innymi szkodami w obiektach opieki zdrowotnej lub dotyczącymi sprzętu. Ważną przesłanką tej zasady jest to, że rekompensatę stosuje się przy wypadkach, które odnoszą się, bądź są typowe dla czynności opieki zdrowotnej. Uprawnienie do rekompensat jest zatem ograniczone do specjalnych zagrożeń w tym obszarze. Normalne wypadki, jakie mogą się zdarzyć bez względu na kontekst opieki zdrowotnej są wyłączone z roszczeń odszkodowawczych. Pacjent, który jest w stanie stawić sam czoło takim ryzykom, nie powinien uzyskać rekompensaty za wypadek, jaki zdarzy się w normalnym trybie codziennego życia szpitalnego. A zatem pacjent, który przewróci się w pomieszczeniu dziennym, gdzie chciał obejrzeć telewizję, albo który upadnie idąc do łazienki nie ulega wypadkowi, który przypisuje się do opieki zdrowotnej.\nJednakże odszkodowanie powinno być wypłacone w razie wypadków, jakie zdarzają się w związku z terapią, np. kiedy pacjent spadnie z noszy podczas badania, lub jeśli pacjent upadnie będąc mobilizowany do ruchu przez personel służby zdrowia. Pacjent nie musi być w bezpośrednim kontakcie z personelem medycznym, wystarczy, że on lub ona pozostaje w sytuacji zwiększonego ryzyka wypadków.\n6. Szkody z powodu leków\nWyjątki w uprawnieniu do odszkodowań pacjentów\nWyjątki stosuje się do szkód wynikających z sytuacji nadzwyczajnych, kiedy potrzeby działań są bardzo istotne przy wymogu rozpoczęcia terapii, nawet jeśli normalne kroki przygotowawcze nie mogą być podjęte. To również odnosi się do sytuacji, które wymuszają świadome przyjęcie większego ryzyka, aby uniknąć bardzo poważnego zwrotu w procesie choroby lub urazu pacjenta.\nNiewystarczająca informacja lub brak zgody w związku z leczeniem\nZasady odszkodowań w ramach systemu dowolnych ubezpieczeń nie wymieniały w ogóle możliwości zadośćuczynienia na podstawie niewystarczającej informacji dla pacjenta, bądź zaniedbania uzyskania zgody pacjenta w związku z terapią medyczną (...).\nObecnie winno się wdrażać badanie dla ustalenia obiektywnego ciągu procesu zdarzeń medycznych, a rekompensata byłaby przyznana niezależnie od tego, czy lub nie przekazana była informacja o specyficznych ryzykach danego leczenia. Jednocześnie ze względu na stopień skomplikowania rekompensata nie może być realizowana w ramach omawianej ustawy, ale w ramach ogólnej Ustawy odszkodowawczej za delikty (...).\nTłumaczenie broszury otrzymanej z ambasady Królestwa Szwecji sporządziło Stowarzyszenie Primum Non Nocere


Trzy siostry w Teatrze Jaracza - recenzja - Plaster Łódzki\nTrzy siostry w Teatrze Jaracza – recenzja\nAdministrator / 10 października 2018 / Brak komentarzy\n29 i 30 września w Teatrze im. Stefana Jaracza odbyła się premiera spektaklu. Reżyser – Jacek Orłowski bezbłędnie odzwierciedlił rzeczywistość przedstawioną w dramacie. Całość aż krzyczała minimalizmem. Dzięki czemu sceneria, ani stroje nie odwracały uwagi widza. Istotą całości były bowiem dialogi.\nAkcja rozpoczyna się w rocznicę śmierci ojca tytułowych sióstr: Iriny (Paulina Walendziak), Olgi (Anna Sarna) i Maszy (Magdalena Żak) oraz ich brata Andrzeja (Łukasz Stawowczyk). Gdy poznajemy najmłodszą, Irinę, jest ona przepełniona energią, napędzają ją marzenia i nadzieja na lepsze życie w Moskwie. Pragnie jak najszybciej przeprowadzić się do ukochanego miasta. Ma wyidealizowaną wizję pracy. Według niej tylko ona liczy się w życiu. Nie przestaje jednak myśleć o miłości. Wymarzyła, że przyszłego wybranka pozna po przeprowadzce. Masza jest kompletnym przeciwieństwem Iriny. Jest pełna goryczy i cynizmu. Ma 24 lata i od 18 roku życia jest żoną Fiodora (Michał Staszczak). Będąc młoda uważała go za niezwykle inteligentnego i niezwykłego mężczyznę. Jednak szara codzienność małżeńska wyprowadziła ją z błędu. Mąż okazał się być zwykłym gadatliwym przemądrzalcem. Wielokrotnie powtarza, że „jest znudzona”, zaś Fiodor oszukuje samego siebie, wmawiając sobie, że „jest zadowolony”. Najstarsza Olga jest zrównoważoną, samotną kobietą. Realizuje się, pracując jako nauczycielka. Ciągle narzeka na zawód. Jest nim wykończona. Andrzej pragnie spełniać się karierą akademicką. Jest zakochany w Nataszy (Agnieszka Skrzypczak), która wkrótce całkiem zmieni jego życie. Często mówi się tu o przyszłości. Od generała Wierszynina ( Przemysław Kozłowski) wielokrotnie słyszymy o perspektywie lepszych czasów dla następnych pokoleń. Dużo razy podkreśla jak paskudna jest rzeczywistość i jak cudowne będzie to, co nadejdzie po nas. Charakteryzuje go bierność, postawa filozoficzna, w której jedynie wyraża swój żal i zero chęci do działania.\nBohaterów poznajemy w pewnym momencie ich życia, każdy z nich ma własne problemy, nadzieje i aspiracje. Różnią się wieloma cechami. Jednak, jak dowiadujemy się w czasie rozwoju akcji, łączy ich jedna cecha. Wszyscy przegrywają walkę z presją prozy życia, która w swoim tempie zabija u nich zapał, do rzeczy, które wcześniej kochali. Spektakl skłania do wielu refleksji nad sobą. Kwestionuje sens istnienia, jakoby życie było tylko chwilowym złudzeniem. Nie przedstawia żadnej pozytywnej perspektywy ludzkiego bytu. Bowiem żadne z marzeń bohaterów się nie spełnia… „Modus Vivendi”, czyli siła kompromisów – właśnie tak kończy każde z bohaterów.\nSpektakl jest ciekawy, lecz długi. Były momenty monotoniczności, ale właśnie w taki sposób prezentuje się oryginał Czechowa. Dużym plusem jest bardzo ekspresyjna gra aktorska. Na uznanie z pewnością zasługuje początkująca Paulina Walendziak, która bezbłędnie wciela się w Irinę. Myślę, że nawet fakt obsadzenia jej w tej roli dodaje dodatkowych kolorów dramatowi. Michał Staszczak zjawiskowo ukazuje nieszczęśliwy los granego przez siebie bohatera. Sprawia, że widz jednoczy się z nim w jego osobistej tragedii. Całość jest warta zobaczenia. Wybierając się na „Trzy Siostry” nie możemy jednak oczekiwać nagłych zwrotów akcji, czy szalenie wciągających wątków. Po prostu należy przygotować się na prostotę i dwugodzinną burzę myśli. A więc jeśli potrzebujecie szybkiego „wake-up call”, albo po prostu jesteście ciekawi jak wygląda łódzka odsłona jednego z klasyków Antona Czechowa to koniecznie odwiedźcie deski Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi!\n/autorka recenzji Dominika Mianowska\nTags teatr jaracza Trzy Siostry Trzy siostry w Teatrze Jaracza - recenzja\nPosprzątane w Teatrze Jaracza – recenzja (foto)


gtx 750 ti | PurePC.pl\nRadeon RX 470 i RX 460 - specyfikacja techniczna i wydajność\nOd kilku dni mówi się coraz głośniej o kartach graficznych AMD przeznaczonych dla mainstreamu, a to znak, że ich premiera jest już naprawdę blisko. Dotychczas poznaliśmy o nich tylko podstawowe informacje, jednak teraz sytuacja zaczyna się zmieniać - w sieci pojawiły się grafiki od producenta, które przedstawiają dotychczas nieznane fakty na temat nowych układów. Znamy więc już nie tylko przybliżoną wydajność kart oraz ich daty pojawienia się na półkach sklepowych, lecz także pełną specyfikację....\nPasywnie chłodzonego GeForce GTX 750 Ti wypatrywałem od kilku miesięcy, przewidując pojawienie się takowego modelu niebawem po premierze architektury Maxwell, aczkolwiek trwało to dłużej niż początkowo zakładałem. Dopiero niedawno jeden z producentów ogłosił wprowadzenie karty graficznej pozbawionej wentylatorów, gdzie za rozpraszanie ciepła z układu GM107 odpowiada wyłącznie masywny radiator. Palit GTX 750 Ti KalmX jest pierwszą konstrukcją tego rodzaju, mogącą zainteresować graczy wymagających...\nOsoby z niecierpliwością czekające na premierę architektury NVIDIA Maxwell mogą nareszcie zaspokoić swoją ciekawość - dzisiaj nastąpiło oficjalne uwolnienie informacji dotyczących nowych kart graficznych GeForce GTX 700, pozwalając zweryfikować plotki od miesięcy krążące po internecie. Będzie rewolucja czy raczej ewolucja? Jak dużego przyrostu wydajności należy oczekiwać? Co producent uczynił w kwestii energooszczędności? Odpowiedzi na wszystkie nurtujące Was pytania znajdziecie w dalszej...


Kolejny sparing Bzury\nPIĹKA NOĹťNA Na sparing ze stoĹecznÄ\nWarszawa, chodakowska Bzura pojechaĹa w ĹrodÄ do Zielonek w 15-osobowym skĹadzie. ZespĂłĹ tym razem poprowadziĹ drugi trener druĹźyny seniorĂłw Piotr Frank. MiaĹ on do swojej dyspozycji szeĹciu... 0 »\nCzekaĹ trzydzieĹci lat\nTENIS STOĹOWY W niedzielÄ, 7 lutego, odbyĹ siÄ w sochaczewskiej hali MOSiR Feryjny Turniej Tenisa StoĹowego. Na starcie stanÄĹo szesnaĹcie osĂłb. Frekwencja prawdopodobnie byĹaby wyĹźsza, tylko wielu z potencjalnych uczestnikĂłw zawodĂłw w... 0 »\nTENIS STOĹOWY W poprzedniÄ\nsobotÄ bracia Damian i Mateusz Selerscy wystartowali w silnie obsadzonym V Turnieju Tenisa StoĹowego im. Ryszarda Ĺoniewskiego, ktĂłry odbyĹ siÄ w WÄ\nsewie. Przy stoĹach stanÄĹo aĹź dziewiÄÄdziesiÄ\nt dziewiÄÄ ... 0 »\nZ pucharem prezesa\nPIĹKA NOĹťNA Wiadomo, Ĺźe druĹźyna seniorĂłw w kaĹźdym klubie jest najwaĹźniejsza. Nie moĹźna jednak zaniedbywaÄ zaplecza, ktĂłrym sÄ\npiĹkarze druĹźyn mĹodzieĹźowych. Z moich obserwacji wynika, Ĺźe w Promyku Nowa Sucha adepci futbolu sÄ\ndob... 0 »\nBieganie w Dolinie SĹoĹca\nLEKKOATLETYKA Trener Emanuel Zimny oraz OĹrodek Dolina SĹoĹca serdecznie zapraszajÄ\nna „DzieĹ Kobiet w Dolinie SĹoĹca". OdbÄdzie siÄ on 6 marca, o godzinie 12.00. W programie marszobieg po Puszczy Kampinoskiej (dystans od 5 do 10 km w... 0 »\nFeryjne granie w hali\nPIĹKA NOĹťNA Cykl turniejĂłw piĹkarskich odbyĹ siÄ w ramach akcji ferii z Miejskim OĹrodkiem Sportu i Rekreacji. W hali sportowej w Chodakowie rywalizowano w trzech kategoriach wiekowych. Na poczÄ\ntek do gry przystÄ\npiĹy najmĹodsze druĹźy... 0 »\nJUDO W czasie ferii adepci judo z sochaczewskiego Orkana rozpoczÄli przygotowania do sezonu. Celowi temu ma sĹuĹźyÄ obĂłz dochodzeniowy, w ktĂłrym bierze udziaĹ ponad piÄÄdziesiÄ\nt dzieci. Drugim etapem bÄdzie wyjazd grupy zaawansowanej na obĂ... 0 »\nLEKKOATLETYKA Emanuel Zimny, to bardzo zaangaĹźowany szkoleniowiec lekkoatletycznej mĹodzieĹźy, ktĂłry nie zapomina rĂłwnieĹź o swoim rozwoju. Przed sezonem postawiĹ on sobie osiÄ\ngniÄcie jak najlepszych wynikĂłw podczas startu w Mistrzostwach Pol... 0 »