Polityka prywatności | Plexidekk®\nZaufanie naszych użytkowników ma dla nas ogromne znaczenie, dlatego przestrzegamy surowej polityki prywatności. Wyjaśnia, w jaki sposób i dlaczego zbieramy i używamy plików cookie oraz w jaki sposób chronimy prywatność użytkowników.\nKorzystanie z plików cookie i innych narzędzi pomiarowych\nUżywamy plików cookie, aby ułatwić korzystanie z naszej witryny i mogą one służyć do personalizacji niektórych części treści. Plik cookie to mały plik tekstowy wysyłany z naszego serwera internetowego i przechowywany przez przeglądarkę. Przechowywane informacje mogą być informacją o tym, jak nasi użytkownicy surfowali i korzystali z naszej witryny oraz jakiej przeglądarki używali.\nUżywamy statystyk dotyczących użytkowników i dostawców ruchu / ruchu w formie zagregowanej. Statystyki nigdy nie zawierają żadnych danych osobowych, a wszystko jest anonimowe. Adresy IP nie są przechowywane w naszej bazie danych, w której przechowujemy zachowanie na stronie internetowej, dlatego informacje o tobie jako użytkownik nigdy nie mogą być powiązane z twoją tożsamością. Twój adres IP jest przechowywany ze względów bezpieczeństwa tylko w przypadkach, w których aktywnie rejestrujesz się na stronie.\nRozwijaj i ulepszaj stronę internetową, rozumiejąc, w jaki sposób jest ona używana.\nOblicz i zgłoś liczbę użytkowników i ruchu.\nUłatw nawigację po stronie.\nUmożliwienie systemowi rozpoznawania użytkowników w celu dostosowania usług.\nCzasami używamy plików cookie innych firm z innych firm do przeprowadzania badań rynku i pomiarów ruchu oraz w celu poprawy funkcjonalności strony.\nJak zapobiec przechowywaniu plików cookie\nMożesz usunąć pliki cookie z dysku twardego w dowolnym momencie, ale spowoduje to zniknięcie ustawień osobistych. Możesz także zmienić ustawienia przeglądarki, aby nie zezwalały na przechowywanie plików cookie na dysku twardym. Jednak powoduje to gorszą funkcjonalność niektórych stron internetowych i może uniemożliwić dostęp do wcześniej zalogowanych stron. Może również powodować, że niektóre treści i niektóre funkcje będą niedostępne.\nJeśli nie chcesz być śledzony przez Google Analytics, możesz to wyłączyć pod adresem: http://tools.google.com/dlpage/gaoptout.\nPrzeczytaj więcej o tym, jak unikać plików cookie na stronie www.allaboutcookies.org.\nBezpieczniejszy i bardziej przyjazny dla środowiska ruch dla wszystkich\nOpracowany przez Idium, część 1881.no nie.


Wrocław: Psy z Ukrainy do adopcji. Czekają na nowy dom [ZDJĘCIA] • www.tuwroclaw.com\nWrocław: Psy z Ukrainy do adopcji. Czekają na nowy dom [ZDJĘCIA]\nSą po przejściach, szukają nowych właścicieli i domów. Psy uratowane z objętej wojną Ukrainy czekają na adopcję pod opieką Ekostraży.\nIch historie chwytają za serce. Mają za sobą choroby i trudną przeprowadzkę do Polski. Te psy czekają na miłość nowych właścicieli, a w celu ich adopcji trzeba kontaktować się z wrocławską Ekostrażą. Obowiązuje procedura adopcyjna. Psy są zaszczepione i zaczipowane, ale ewentualną kastracją musi się zająć adoptujący.\nPoznaj psy z Ukrainy do adopcji - zdjęcia, numery telefonu\nEkostraż apeluje do wrocławian i Dolnoślązaków o pomoc - od wybuchu wojny ich azyl przy Miłoszyckiej we Wrocławiu jest przepełniony, a zwierzęta czekają na dom w klatkach już nawet po kilka miesięcy.\nCzytaj też: Koty z Ukrainy do adopcji [ZDJĘCIA]\nTagi: koty, psy, wrocław, ukraina, adopcja, Ekostraż, zwierzęta\nStarman ("Gwiazdor") do Ekostraży przyjechał z Ukrainy na początku wojny. Jest dwuletnim, dość dużym (25 kg i to nie koniec), żywiołowym psem. Uwielbia biegać w wysokiej trawie, węszyć i bawić się ringo. Dobrze dogaduje się z psami i dziećmi. Można go odwiedzić na Miłoszyckiej w azylu Ekostraży i zabrać go na spacer. Kontakt SMS 508836755 (Fot. Ekostraż)\nPoczątek historii Bójki jest nieznany. Została przywieziona w jednym z transportów z Ukrainy. Przyjechała razem z towarzyszką Brawurką, obie były zaniedbane, druga dużo gorszym stanie i niestety nie przetrwała. Bójka została sama. W wyniku wieloletnich zaniedbań ma nieoperacyjne zwyrodnienia w biodrach, miednicy i kręgosłupie. Mimo tego jest bardzo pogodna i uwielbia spacery w swoim tempie i możliwościach. Jest bardzo przyjazna do ludzi, ale nie lubi zbyt zaczepnych psów. Wiele już w życiu przeszła i potrzebuje spokoju, dlatego najlepszy byłby dla niej dom bez innych zwierząt i dzieci, choć nie jest to wykluczone. Obecnie przebywa w azylu Ekostraży na Miłoszyckiej. Waży 30 kg i jest w wieku ok. 10 lat. Kontakt SMS 793 860 685 (Fot. Ekostraż)\nMłoda, około 1,5-roczna Mirosława z Ukrainy przyjechała z ewakuowanego schroniska i prawdopodobnie nigdy nie żyła poza kojcem. Mirka jest psem w typie owczarka, bardzo łagodnym, przyjaznym i mądrym. Potrzebuje być blisko człowieka. Jest jeszcze lękliwa, ale robi ogromne postępy i szybko się uczy. Lubi dzieci i inne psy. Utrzymuje czystość, nie niszczy przedmiotów i dobrze znosi sytuacje, gdy zostaje sama w domu. Jest zdrowa, zaszczepiona, odrobaczona i ma chipa. Kontakt SMS 729972535 (Fot. Ekostraż)\nGrejson to bardzo energiczny, przyjazny, silny pies dla świadomego opiekuna, który będzie zdecydowany, by z nim pracować. Potrzebuje spacerów na długiej lince i w towarzystwie zabawki, by skupić jego uwagę. Stosunek do innych psów ma raczej pozytywny, choć czasem się boi. Wiek: ok. 3 lat. Kontakt SMS 538 303 631 (Fot. Ekostraż)\nGazda to około roczna suczka z Ukrainy. Została ewakuowana w marcu ze schroniska w mieście Sumy, które znajduje się 60 km od granicy z Rosją, blisko 200 km od Kijowa. Blisko przytuliska spadały rakiety i bomby z samolotów. Gazda jest więc lekko wycofana, ale świetnie dogaduje się z psami. Podczas kilku krótkich spotkań z kotami nie wykazywała nimi żadnego zainteresowania. Spokojna jest również przy dzieciach. Została zaszczepiona i odrobaczona. Czeka ją operacja rekonstrukcji więzadeł, dlatego nie może przebywać w wolierze, lecz wymaga opieki w mieszkaniu i, co kilka dni, wizyt weterynaryjnych w Kamieńcu Wrocławskim w klinice Vet Care. Mimo lekkiego dystansu szuka kontaktu z człowiekiem i czułości. Boi się wciąż dźwięków miasta i ruchliwych ulic. Nie boi się już klatek schodowych i ogarnęła chodzenie na smyczy. Zdarzy się jej wprawdzie jeszcze siku w domu, ale tylko na podkładzie. Poszukiwany jest odpowiedzialny i zmotoryzowany opiekun. Kontakt SMS 606 534 479 (Fot. Ekostraż)\nPies z Ukrainy Rufi jest po kwarantannie. Bardzo miły, energiczny i przyjazny. Lubi człowieka, będzie świetnym kompanem. Stosunek do innych psów: lekko nerwowy, może nie dogadać się z każdym psem. Jest zaszczepione i zaczipowany. Przyszły dom stały będzie zobowiązany do ewentualnej kastracji/sterylizacji. Kontakt SMS 606 259 352 (Fot. Ekostraż)\nGustaw z Ukrainy to łagodny pies w typie sznaucera - na początku był bardzo zestresowany, bał się wyjścia z kojca i spacerów, reagował nerwowo. Później kazał się typowym pieszczochem, przekonał się zarówno do człowieka, jak i spacerów. Obecnie nie ma z nim żadnych problemów. Stosunek do innych psów: raczej przyjazny, choć nie do wszystkich. Kontakt 695 053 973 (Fot. Ekostraż)\nROMEK z Ukrainy - przyjazny pies, który niestety obecnie ma problemy z kaszlem i dostaje leki (za czym, mówiąc delikatnie, nie przepada). W przypadku braku poprawy należy rozszerzyć diagnostykę o RTG klatki piersiowej lub endoskopię. Podejrzewamy zapadnięcie tchawicy - do sprawdzenia. Byłoby świetnie, gdyby znalazł chociaż dom tymczasowy i opiekuna, który zajmie się jego leczeniem (zwracamy koszty!). W klatce podekscytowany, ale świetny kompan na spacerach - kontaktowy i zrównoważony. Stosunek do innych psów: raczej pozytywny. Wiek: ok. 7 lat. Kontakt w sprawie adopcji: 695 431 950 (Fot. Ekostraż)


dodane 01.01.2013 12:32\nMam kolegę, z którym kiedyś nawet często gadaliśmy, ale tak się złożyło, żeteraz prawie w ogóle. I on raczej myśli, że ja za nim nie przepadam, bo co prawda czasem jestem dla niego trochę niemiła, ale to też w jakiejś części jego wina, ponieważ nie wiem, co on o mnie myśli, bo kiedyś gadał normalnie, a nagle przestał. Ostatnio miałam zły humor i on chciał ze mną usiąść /…/ A następnego dnia jeszcze śmiałyśmy się z koleżanką i znowu tak głupio wyszło, bo wyglądało to, jakbyśmy się z niego nabijały, a tak nie było. I nie wiem co zrobić, bo nie chcę, żeby on myślał, ze nabijam się z niego czy coś, bo nie mam nic do niego. No i pytam Panią, co mam w takiej sytuacji zrobić? Nastolatka\nMy, kobiety, mamy naturalną skłonność do komplikowania wszystkiego. Ja Cię oczywiście zrozumiałam, ale masz rację, chłopak mógłby wszystko źle zrozumieć, a i teraz może mieć chaos w głowie. Dlatego rozwiąż ten problem w męskim stylu. Ten jeden raz. Czyli podejdź lub napisz, jeśli nie masz śmiałości, że gnębią Cię wyrzuty sumienia w powodu kilku sytuacji. Cenisz go sobie jako kolegę i prosisz, by się nie gniewał o tamto zachowanie, bo wcale tak źle nie myślałaś, ot, wyżyłaś się w złym humorze. Powiedz lub napisz krótko, szczerze i bezpośrednio. Wiem, że mamy z tym trudności, ale tylko tak naprawisz to, co się zepsuło


PZU partnerem programu Climate Leadership - Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nPZU, główny podmiot największej grupy finansowej w Europie Środkowo-Wschodniej, przystąpił do 3. edycji programu Climate Leadership organizowanego przez Centrum UNEP/GRID-Warszawa, które od ponad 30 lat działa w Polsce na rzecz zrównoważonego rozwoju, realizując misję Programu Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP). Tym samym PZU dołączył do społeczności liderów biznesu, którzy rozumieją konieczność ograniczenia wpływu środowiskowego i dostrzegają w tym szansę na rozwój. W ramach programu uczestnicy współpracują z niezależnymi ekspertami i zewnętrznymi instytucjami, dążąc do osiągnięcia postawionych celów klimatycznych, a następnie wdrażają rozwiązania zmniejszające ich wpływ na klimat. Eksperci zwracają uwagę na obowiązujące trendy i wskazują, że bycie częścią zmiany jest korzystnym rozwiązaniem zarówno z ekologicznego, jak i ekonomicznego punktu widzenia.\n– „Rozwój w równowadze – Strategia ESG dla PZU SA i PZU Życie SA na lata 2021-2024” to bardzo istotny filar strategii Grupy PZU „Potencjał i wzrost” ogłoszonej w 2021 r. Zgodnie z jej założeniami, miarą sukcesu biznesowego są dla nas nie tylko wyniki finansowe, ale także osiąganie ich w zrównoważony sposób. Jest to możliwe wyłącznie przez prowadzenie biznesu z poszanowaniem kwestii środowiskowych, społecznych i w zgodzie z najlepszymi praktykami w zakresie ładu korporacyjnego. Partnerstwo z UNEP/GRID-Warszawa pozwoli na realizację przyjętych celów dotyczących neutralności klimatycznej i wyznaczanie standardów w tym zakresie na rynku finansowym – mówi Joanna Gorczyca, dyrektor Biura Zrównoważonego Rozwoju PZU.\nW dotychczasowych dwóch edycjach programu Climate Leadership udział wzięły 23 firmy, które wraz z ekspertami, przedstawicielami ministerstw, samorządów i jednostek badawczych wypracowywały rozwiązania wpływające na neutralizację wpływu biznesu na środowisko. Pozwoliło to na zwiększenie ich innowacyjności, a co za tym idzie przewagi konkurencyjnej. Ponadto uczestnicy Climate Leadership zyskali wparcie w osiąganiu zamierzonych celów z zakresu neutralności klimatycznej, inspirując inne przedsiębiorstwa i pokazując, że rozwój może iść w parze z troską o klimat.\nZaangażowanie ubezpieczyciela w program Climate Leadership jest związane ze strategią ESG Grupy PZU na lata 2021-2024, która zakłada osiągnięcie neutralności klimatycznej działalności własnej do 2024 roku. By ten cel osiągnąć, spółki docelowo będą korzystały wyłącznie z zielonej energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł, ograniczały zużycie wielu zasobów (m.in. energii, paliw), a także zwiększały udział samochodów hybrydowych oraz elektrycznych w firmowych flotach. PZU planuje, że do roku 2040 neutralni klimatycznie staną się też jego kooperanci i partnerzy biznesowi, a do roku 2050 także klienci ubezpieczeniowi i inwestycyjni. Największy polski ubezpieczyciel nie tylko sam się „zazielenia”, ale też aktywnie wspiera transformację klimatyczną polskiej gospodarki. Zaangażował dotąd 150 mln zł w finansowanie rozbudowy lądowych farm wiatrowych, przystąpił do szerokiego porozumienia na rzecz rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce oraz do porozumienia na rzecz rozwoju gospodarki wodorowej, kupił też obligacje ESG za kwotę 300 mln zł. Niedawno PZU wprowadził także unikatowe na rynku ubezpieczenia instalacji OZE dla klientów indywidualnych oraz biznesowych.


Szklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI - Cena, opinie - sklep Sferis.pl\nStrona główna AGD Przydatne w domu Grzejniki Szklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI\nSzklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI\nOpis - Szklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI\nSzklany panel grzewczy MILL AV 600 WIFI to urządzenie powstałe z myślą o pomieszczeniach o powierzchni od 8 do 11 metrów kwadratowych. Zastosowano w jego budowie jako front urządzenia bezpieczny panel szklany nadający jednostce niepowtarzalnego wyglądu, dlatego grzejniki linii MILL GLASS stanowią hit sprzedaży tej norweskiej firmy. MILL AV 600 WIFI wyposażony jest w prosty w obsłudze elektroniczny termostat z oszczędzającym energię elektryczną programem DZIEŃ / NOC. Zastosowanie aluminiowego elementu grzewczego pozwoliło osiągnąć dużą wydajność urządzenia zachowując jednocześnie bezpieczną dla dotyku temperaturę obudowy. Szklane panele grzewcze linii MILL GLASS to nieomal rewolucja na rynku grzejników naściennych. Zastosowanie frontowego panelu wykonanego ze szkła nadało tym niedostrzegalnym a niejednokrotnie po prostu brzydkim elementom wyposażenia wnętrz nowego wymiaru – szklane panele grzewcze MILL stały się ozdobą pomieszczeń, w których są zainstalowane. Zastosowano w nich nowoczesne elektroniczne termostaty, a ukryty pod bezpiecznym szklanym frontem aluminiowy element grzejny pozwala osiągnąć wysoką wydajność grzejników przy zachowaniu bezpiecznej temperatury obudowy. Wysoka klasa wodoszczelności tych urządzeń – IPX 4 – pozwala na zastosowanie ich w pomieszczeniach o dużej wilgotności, np. łazienkach.\nKontroluj swój grzejnik niezależnie, nie przypisując go do określonego pomieszczenia i programu. Daje to swobodę przemieszczania grzejnika między pokojami, w zależności od potrzeb. Włącz zaawansowany tryb nieobecności, aby oszczędzać energię podczas nieobecności. Aplikacja automatycznie podniesie temperaturę w domu przed Twoim powrotem do domu. Udostępnij swój "dom" innym członkom rodziny, ułatwiając im kontrolę temperatury. Funkcja „Otwartego okna”, która automatycznie wyłącza grzejnik, jeśli czujniki temperatury zarejestrują nagły spadek temperatury. Grzałka ponownie rozpocznie ogrzewanie automatycznie po 10 minutach. WYMAGANIA SYSTEMOWE: Nazwa aplikacji: Millheat, Specyfikacje WiFi: Generacja 1: 802.11b / g, 2,4 Ghz, Generacja 2: 802.11b / g / n, 2,4 Ghz, iOS: wersja 8 i nowsze, Android: wersja 4.2 i nowsze.\nAluminiowy element grzewczy - wysoka wydajność i niska temperatura powierzchni, Ciche działanie, Super dokładny termostat, Łatwa obsługa, Funkcja kalibracji temperatury, Elegancki design ze szklanym frontem, Zaawansowane sterowanie termostatem - program dzienny / nocny\nMoc: 600 W, Termostat: Program dzienny / nocny, Materiał grzałki: aluminium, Materiał frontu: szkło, Kolor: biały, Przewód: biały 130 cm, Gniazdo przewodu zasilającego: prawa strona, Uziemione połączenie: Tak, Klasyfikacja IP: IPX4 (Dopuszczony do stosowania w łazience strefa 2), Rozmiar produktu (szer. x gł. x wys. cm): 66,5 x 7,8 x 40,0 cm.\nPrzeznaczone dla powierzchni pokojowej do 11 m²\nSzerokość produktu 665 mm\nOpinie - Szklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI\nOcena produktu: Szklany panel grzewczy, Wi-Fi - Mill AV600WIFI


Dwanaście słodkich miesięcy (Kasia Guzik) | Portafortunas\nStrona główna / Recenzje / Książki / Poradniki / Dwanaście słodkich miesięcy (Kasia Guzik)\nCały fenomen kulinarnego zbioru kryje się w świetnym wyważeniu i podzieleniu składników: w miesiącach zimowych królują przepisy na bazie czekolady, kawy i różnych smażonych smakołyków (pączki, churros, faworki), wiosną na stołach goszczą wielkanocne baby, mazurki, tarty z rabarbarem i wypieki z truskawkami. Lato obfituje w serniki, jabłeczniki i rolady na bazie jabłek, jeżyn, orzechów i śliwek, a jesień – ta zachwyca korzennymi przyprawami, które dodajemy do dyni, owsianych ciasteczek i babek marchewkowych. Bazę stanowią sezonowe składniki – zwłaszcza owoce, do których latem dopiera się lekkie śmietankowe dodatki, a zimą nieco cięższe i sycące czekolady, kawy i bakalie. Co do tych ostatnich warto dodać, że autorka stawia na te łatwo dostępne w każdym sklepie: żurawinę, włoskie orzechy, rodzynki, morele – nie ma tu orzeszków pini, nerkowca lub pekan. Jednym słowem to przepisy na każdą kieszeń.\nUmiar – to kolejne słowo, które przychodzi mi na myśl, kiedy patrzę na Dwanaście słodkich miesięcy. Sto dwadzieścia przepisów zostało podzielonych na cztery kwartały, co daje dziesięć smakołyków na miesiąc. Nie za dużo, jeśli idzie o wybór smaku i nie za mało, biorąc pod uwagę specjalne okazje takie jak walentynki, komunię czy Boże Narodzenie. Godny pochwały jest także sam dobór przepisów – aż sto z nich nie było publikowanych na blogu! Kupując więc poradnik Kasi Guzik mamy pewność, że płacimy za faktycznie nowe przepisy, a nie jedynie wydrukowaną wersję tego, co można znaleźć bez problemu w sieci. Każdy przepis jest opatrzony ilustracją poprawnie wykonanego ciasta – trzeba przyznać, ze autorka ma talent do ładnego uchwycenia swoich wypieków. Fotografia kulinarna w jej stylu wzbudza apetyt.\nTo kolejny argument, aby sięgnąć po Dwanaście słodkich miesięcy, ponieważ zawarte w nich przepisy bazują na prostych i łatwo dostępnych, często sezonowych składnikach. Nie ma tu potrzeby kupowania butelki likieru Limoncello, którego potrzebujemy aż całej łyżki (przepis na królewski biszkopt Wiktorii z książki What Katie Ate: Weekend z Katie Katie Quinn Davis), łyżeczki pasty waniliowej (tarta z jeżynami z Sirocco Sabriny Ghayour) lub też 30 gram prażonych migdałów macrona (przepis na Jajka nadziewane z migdałami z książki Smitten Kitchen, czyli Nowy Jork na talerzu). Propozycja od Kasi Guzik cechuje prostota, jeśli miałabym przyrównać ją do jakiś książek, to byłoby to Trzyskładnikowe wypieki Sary Rainey, która podobnie jak autorka boga Gotuję, bo lubię, stawia na niewymuszoność i naturalność w przyrządzaniu wypieków. Nie zrozumcie mnie źle, tamte książki są naprawdę wspaniałe, jednak stopniem skomplikowania i długą (i często dość kosztowną) listą składników bliżej im do poziomu Masterchefa niż zwykłej kobiety, która chce przygotować proste i pyszne ciasto na weekend dla swoich najbliższych.\nSkoro już jesteśmy w temacie słodkości warto wspomnieć, że Dwanaście słodkich miesięcy nie jest przeznaczone dla osób dbających o linię. Wiele tu ciast z kremami na bazie śmietanki 30% lub serka mascarpone. Pozostali na pewno znajdą tu coś dla siebie, ponieważ książka oferuje zarówno proste w wykonaniu muffinki, jak i ładne, warstwowe torty, czyli coś dla początkujących i nieco zaawansowanych miłośników wypieków. Kulinarny poradnik na pewno zachwyci wszystkich zwolenników domowych smakołyków – to idealny pomysł na prezent pod choinkę. Autorka kulinarnego bloga i książek Moje Wypieki ma poważną konkurencję, a jest nią słodka jak jej pyszności Kasia Guzik!\nIdealny prezent dla wszystkich, co uwielbiają piec różnego rodzaju smakołyki, ciasteczka, ciasta i torty. Przepisy oparte o łatwo dostępne składniki z przepięknie wykonanymi zdjęciami wypieków.\nPatrycja „Pattyczak” Wieleba\nRedakcja: Ewelina Sokalska\nData i miejsce wydania: 14/11/2018, Poznań\nRecenzja ukazała się pierwotnie na stronie Popbookownik.\nAleż to będzie słodka recenzja dla @popbookownik od @wydawnictwo.kobiece #kasiaguzik #dwanaściesłodkichmiesięcy #wydawnictwokobiece #książka #gotowanie #przepisy #cooking #kitchenbook #portafortunas #uwielbiam #pieczenie #ciasta #słodkie\nA post shared by Portafortunas (@portafortunas) on Dec 3, 2018 at 10:47am PST\nTagi: Kasia Guzik, Wydawnictwo Kobiece\nprzepisy podzielone wg pór roku i dostępnych produktów\nnie ma wymyślnych składników\n← Miłość zimową porą (Carrie Elks) Macewy codziennego użytku (Łukasz Baksik) →


Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO kolor brązowy - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Sandały › Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO\nSandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO kolor brązowy\nTe Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. sandały damskie od Les Tropéziennes par M Belarbi genialnie dopasujesz do swojego stylu, zgodnie z aktualnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO poczujesz się komfortowo podczas słonecznego lata,.. więcej »\nTe Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. sandały damskie od Les Tropéziennes par M Belarbi genialnie dopasujesz do swojego stylu, zgodnie z aktualnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO poczujesz się komfortowo podczas słonecznego lata, a dzięki frapującemu i przykuwającemu uwagę designowi tych sandałów bez trudu dopasujesz je do wielu stylizacji. Poniżej techniczny opis tych świetnych sandałów. Podaruj stopom szczyptę luksusu latem.\nSandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO brązowy. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 39, 40, 41.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi MONACO kolor brązowy


Zareagowali po służbie - zatrzymali nietrzeźwego kierowcę - Aktualności - Policja Opolska\nDwóch policjantów po służbie wykazało się czujnością. Kiedy zauważyli kierującego volkswagenem, który jechał całą szerokością jezdni, udaremnili mu dalszą jazdę. Skierowany na miejsce policyjny patrol, przebadał 57-latka na zawartość alkoholu. Okazało się, że mieszkaniec powiatu głubczyckiego miał ponad 2 promile alkoholu w organizmie.\nKażdy z nas powinien zareagować, kiedy widzi podejrzanie zachowującego się użytkownika dróg. Czasami wystarczy tylko wykonanie telefonu na numer alarmowy 112 i powiadomienie Policji o naszych podejrzeniach.


Śladami Polskiej secesji – wstęp do cyklu – archpasja.com\nOpublikowano w 12/07/2014 14/11/2018 Autor: Beata\nŚladami Polskiej secesji – wstęp do cyklu\nZapraszam was serdecznie na nowy cykl na temat architektury secesyjnej w Polsce, który będzie obejmować kilka wybranych miast. Już teraz pragnę podziękować za współpracę Katarzynie Starzyńskiej i Ewelinie Strzępek. Myślę, że przedstawione przez nie materiały nie zawiodą nikogo.\nW plastyce i architekturze europejskiej na przełomie XIX i XX wieku (w latach 1890 – 1914) panował kierunek „wyróżniający się miękkością fantazyjnego układu linii, finezyjnym zestawem barw, stylizacją, szczególnie roślin”1. Okres ten został nazwany secesją, a sam termin powstał z łacińskiego secessio – odcięcie się, bowiem twórców młodego pokolenia jednoczyło wówczas dojmujące pragnienie odrzucenia tradycyjnych postaw i norm, stworzenie nowej sztuki, odpowiadającej potrzebom współczesności. Napis na frontonie wiedeńskiego pawilonu Secesji bardzo dobrze oddaje załażenia leżące u podstaw tego nurtu: „Der Zeit ihre Kunst, der Kunst Freiheit” („Każdej epoce jej sztuka, sztuce – wolność”).\nStyl secesyjny zakorzenił się w wielu dziedzinach sztuki ze względu na próby tworzenia tak zwanego całościowego dzieła sztuki (niem. Gesamtkunstwerk), stąd widoczna jest bardzo silna więź integrująca malarstwo, architekturę i rzeźbę. Secesja negowała i przekraczała tradycyjne podziały na poszczególne dyscypliny plastyczne (nie tylko w teorii). Nie sposób zatem przy omawianiu niektórych dzieł architektonicznych pominąć osiągnięcia malarskie czy rzeźbiarskie, a ponadto winno się doszukiwać detali, ornamentów świadczących o niezwykłym rzemiośle artysty tego czasu i nie raz zaskakującej wizji architekta. Za sprawą Henriego van de Velde, belgijskiego architekta, projektanta mebli i wnętrz, wyodrębniła się także nowa dziedzina sztuki: architektura wnętrz, będąca wynikiem owego harmonijnego łączenia wszystkich gałęzi warsztatu artystycznego.\nOmówienie podstawowych cech secesji na podstawie malarstwa i architektury daje możliwość pokazania pełnego spektrum problematyki estetycznej i formalnej tego okresu. Przywołując we wstępie przykłady europejskie, prace Alfonsa Muchy czy wnętrza Viktora Horty, postawię je jako wzór do syntetycznej analizy cech charakterystycznych. Wszelkie postawy, poglądy secesyjne wykrystalizowane na przełomie wieków bardzo mocno związane były z życiem kulturalnym Hiszpanii, Francji, Belgii, Niemiec, Austrii. Tak jak architektura europejska była wzorem do kształtowania się architektury polskiej, tak owo zestawienie niech posłuży jako punkt wyjścia do omówienia zjawisk artystycznych w Polsce. Kształtowanie miękkiej falistej linii dotyczyło nie tylko samej bryły, ale wspomnianego już detalu. Dominowały formy asymetryczne i dynamiczne. Pojawiały się stylizowane motywy roślinne, ornamentyka sięgająca do świata przyrody, ale także znana nam z innych przykładów ornamentyka geometryczna czy linearna. Dlatego historycy sztuki wielokrotnie podkreślali symboliczne i ekspresywne znaczenie secesyjnej linii. Henry van de Velde powiedział: „Gdy twierdzę, że linia jest siłą, oznajmiam coś bardzo realnego, zawdzięcza ona swój kształt i siłę osobie, która ją narysowała”. Kiedy w malarstwie rezygnuje się z perspektywy linearnej, a wprowadza grę płaskich plam barwnych obwiedzionych wdzięcznym konturem; w architekturze zauważalne jest cyklicznie powracające zjawisko plastyczne amor vacui. Architekci upodobali sobie jednolite, wielkie płaszczyzny elewacji pozbawione dekoracji lub uzupełnione ornamentami rozłożonymi nierównomiernie, swobodnie. Urzeka ich zmienność oraz tajemnica ruchu. W architekturze podkreśla się szczerość materiałów i solidność rzemiosła, manifestuje odejście od eklektyzmu. Mimo tej tendencji w Polsce dwa środowiska: secesji i historyzmu przenikają się w charakterystyczny sposób. Główne inspiracje artyści znajdowali w okresie rokoka, baroku, sztuce japońskiej i ludowej, co ma szczególne znaczenie dla polskiej architektury. Skoro jednak polscy artyści korzystali z wzorców zachodnioeuropejskich, czasem nawet bezkrytycznie lub powierzchownie, czy można mówić o istotnym dorobku w ramach polskiego Art Nouveau, czy może ów dorobek jest małooryginalny lub wprost wtórny? Zwiedzie się ten, który będzie usilnie poszukiwał w Polsce tak odważnych i przełomowych rozwiązań jak Antonio Gaudiego. Musimy być świadomi, że różnice w sztuce wynikają zawsze z innego podłoża kulturalnego, sytuacji politycznej czy nawet ekonomicznej państwa. Polska w tym czasie trwała w niewoli, stąd wszelkie myśli łączące Polaków były bardzo silne. Poszukiwano bowiem stylu narodowego, który zaczęto utożsamiać ze sztuką ludową, za sprawą dzieł Stanisława Witkiewicza. Architektura secesji związana z kulturą urbanistyczną, dotyczy głownie miast, niemniej jednak w małych miejscowościach także można znaleźć prawdziwe skarby. Za przykłady do omówienia tematu tego wypracowania posłużą nam główne ośrodki Młodej Polski, czyli Kraków, Lwów (należący wtedy do Galicji), Warszawa oraz Łódź. Mamy jednak na uwadze fakt, że Młoda Polska była zjawiskiem zdecydowanie szerszym, w ramach którego występowała także secesja. Przygotowując prezentację multimedialną zwracałyśmy szczególną uwagę na detale architektoniczne, które naszym zdaniem sprawiają, że architektura Polski może dorównać, a nawet konkurować z innymi państwami. Wielokrotnie punktem wyjścia dla architektów była estetyka neorenesansowa lub neobarokowa uzupełniona secesyjnym wzornictwem lub rozwiązana w duchu secesyjnych inspiracji. W latach 60. uznawano każdą kamienicę ze stiukowymi detalami za secesyjną, dziś musimy być bardziej krytyczni w tym temacie. Wiele z nich sprawia wrażenie ubranych w nowe szaty ornamentyki, kształtowane „po malarsku”, architekci zafascynowani płaszczyzną zapominają czasem, że ich przestrzeń pracy jest trójwymiarowa: nie powinni skupiać się jedynie na fasadzie, ale patrzeć na całość bryły. Jednak fantazyjny układ budynku w rzucie byłby bardzo trudny do wykonania w naszych realiach ze względu na wysokie koszty takiej hipotetycznej inwestycji, a także ze względu na zwartą zabudowę miejską. Przedstawimy również wyróżniające się przykłady aranżacji wnętrza.\nPodział secesji utworzony przez Tadeusza Dobrowolskiego jest dużą pomocą przy charakteryzowaniu tej epoki w Polsce, bowiem ukazuje jak różne przybierała ona oblicza. Pierwsza grupa dotyczy architektury typu uniwersalnego, opartej na wzorach obcych. Druga część to odłam korzystający z tradycji miejscowego budownictwa i ornamentu ludowego. Trzeci, ostatni kierunek secesyjno-eklektyczny nawiązuje do lokalnych, lecz zmodyfikowanych stylów historycznych. Podział ten dotyczy w szczególności architektury Krakowa, dlatego to ona zostanie przedstawiona jako pierwsza.\n1 K. Krajewski, Mała encyklopedia architektury i wnętrz, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1974\nOpracowanie: Katarzyna Starzyńska\nKategorieArchitektura, historia Tagisecesja w Polsce\nPoprzedni wpisPoprzednie Kościół Santo Volto w Turynie Mario Botta\nNastępny wpisNastępne Secesja w Krakowie – cz.1.


Certyfikaty – Dwójka\nCERTYFIKAT “KRAJOWEGO LIDERA INTEGRACJI”\nPrzyznany w 2004r. przez Centrum Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej w Warszawie oraz Rzecznika Praw Dziecka za szczególne osiągnięcia we wspieraniu dziecka niepełnosprawnego i jego rodziny w środowisku lokalnym.\nCERTYFIKAT PRZYJĘCIA DO “PODKARPACKIEJ SIECI SZKÓŁ PROMUJĄCYCH ZDROWIE” REJONU DĘBICA\nJesteśmy przedszkolem promującym zdrowie!\nPrzyznany w 2010 roku.\nPrzedszkole promujące zdrowie to placówka, która wychodzi na przeciw problemom i oczekiwaniom dzieci, systematycznie angażując się w edukację zdrowotną oraz promocję zdrowego stylu życia na co dzień.\nAby spełnić wymagane standardy podejmujemy różnorodne działania, m.in.: organizujemy zabawy sportowe w ogrodzie przedszkolnym z okazji Dnia Ziemi, konkursy plastyczne i recytatorskie o tematyce zdrowotnej, zajęcia kulinarne, spotkania z ciekawymi i doświadczonym osobami (stomatolog, policjant, pielegniarka, weterynarz, dietetyk). Uczestniczymy w olimpiadach i zawodach sportowych organizowanych przez zaprzyjaźnione placówki.\nNa bieżąco uczestniczymy również w konferencjach organizowanych przez panią Annę Szczepanik – koordynatora Podkarpackiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie rejonu Dębica.\nObecnie staramy się przyznanie naszej placówce Wojewódzkiego Certyfikatu Sieci Szkół Promujących Zdrowie.\nCERTYFIKAT PRZYJĘCIA DO “WOJEWÓDZKIEJ SIECI SZKÓŁ PROMUJĄCYCH ZDROWIE” WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO\n4 grudnia 2013r. nasze przedszkole otrzymało “Wojewódzki Certyfikat Sieci Szkół Promujących Zdrowie.\nCERTYFIKAT “BEZPIECZNE PRZEDSZKOLE”\nW naszym przedszkolu realizowany jest program edukacji medycznej dla przedszkolaków “Zdrowy początek”. Dzieci zdobywają wiedzę na temat ochrony zdrowia oraz pozyskują umiejetności właściwego zachowania się w sytuacjach zagrożenie. Zapoznają się również z zasadami zdrowego odżywiania oraz konsekwencjami wynikającymi z brania do rąk nieznanych przedmiotów, roślin, owoców. Dzieci dowiadują się też, że nie można samodzielnie zażywać lekarstw, środków uzależniających i środków chemicznych.\nDYPLOM “RADOSNE PRZEDSZKOLE”\nTytuł „Radosne przedszkole” otrzymaliśmy w 2015r. poprzez udział w Ogólnopolskim Konkursie, którego celem było udoskonalanie i usprawnianie procesu dydaktycznego, a także wszechstronny rozwój dzieci, rozwijać kreatywności dzieci poprzez poszukiwanie różnorodnych rozwiązań oraz integrację poprzez wspólną zabawę i naukę. Warunkiem zdobycia dyplomu była realizacja 10 zadań, m. in.\nPrzeprowadzenie spotkań z przedstawicielami Policji/Straży Pożarnej/Pogotowia Ratunkowego/organizacji społecznych etc. nt. Bezpieczne zachowanie w szkole, domu, na ulicy, w drodze do szkoły i domu, zagrożenia, udzielanie pomocy, obrona konieczna itp.\nPrzedszkolne mistrzostwa w grach edukacyjnych.\nZorganizowanie w ramach ogólnoprzedszkolnego dnia sportu międzygrupowych rozgrywek sportowych, w kilku wybranych dyscyplinach.\nPogadanka z dziećmi na temat wakacyjnych podróży na podstawie własnych przeżyć, zgromadzonych pamiątek i zdjęć.\nZorganizowanie, w ramach tygodnia Polska Złota Jesień (może to być inna pora roku, zależnie od czasu, w jakim będzie realizowane zadanie), ogólnoprzedszkolnego konkursu na przygotowanie prac plastycznych. pt. Jesienny spacer.\nZorganizowanie w ramach tygodnia Kubusia Puchatka (bądź innego, wybranego przez przedszkole bohatera) konkursu na wykonanie maski postaci bajkowej.\nPrzeprowadzenie przedszkolnego konkursu z motywem przewodnim: „Mój/moja ulubiony/a Pan/Pani z przedszkola”.\nUdział w kursie „Radosne przedszkole” przeprowadzone w formie e-learning Studium Prawa Europejskiego w Warszawie.\nCERTYFIKAT ,, PASTUSIOWEGO PRZEDSZKOLA AKADEMII AQUAFRESH”\nW roku szkolnym 2015/2016 przedszkole otrzymało Certyfikat ,,Pastusiowego Przedszkola Akademii Aquafresh” po zgłoszeniu naszych działań do V Edycji Ogólnopolskiego Programu Edukacji Zdrowotnej ,,Akademii Aquafresh”, którego głównym celem jest edukacja z zakresu profilaktyki higieny jamy ustnej. Program ten jest systematycznie realizowany i pomaga dzieciom w dbaniu o zdrowe ząbki.\nCERTYFIKAT UNIWERYSTETU MEDYCZNEGO W LUBLINIE\nW roku szkolnym 2016/2017 przedszkole otrzymało Certyfikat przyznany przez Uniwersytet Medyczny w Lublinie potwierdzający udział w projekcie ,,Dzieciństwo bez próchnicy”\nw zakresie: edukacji, promocji i profilaktyki w kierunku zdrowia jamy ustnej skierowanej do małych dzieci, ich rodziców, opiekunów i wychowawców.\nProgram ten jest regularnie realizowany i pomaga dzieciom w dbaniu o zdrowe ząbki.


Irak: wsparcie lokalnych instytucji i samorządów » Fundacja Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej\nW północnym Iraku Fundacja PCPM wdraża program MASAR mający na celu wsparcie lokalnych instytucji i samorządów w radzeniu sobie ze skutkami szeroko rozumianego konfliktu w Syrii. Program finansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach funduszu MADAD i realizowany przez konsorcjum europejskie, w którego skład wchodzi Fundacja PCPM, Związek Gmin Holenderskich(VNG), Katalońska Agencja Rozwojowa(ACCD) i Związek Gmin Duńskich(KL).\nTytuł projektu: Maintaining Strength and Resilience for Local Governments in Iraq and Lebanon\nCzas realizacji: 19.12.2018 – 19.12.2022\nDonor: EU Regional Trust Fund ‘MADAD’\nMiejsce realizacji: Liban (Akkar, Baalbek-Hermel, obszar nadmorski na północ of Trypolisu) oraz Irak (prowincja Dahuk w irackim Kurdystanie, dystrykt Telkeif w federalnym Iraku).\nW wyniku konfliktu w Syrii doszło do największego kryzysu uchodźczego na świecie. Ponad 5,6 milionów uchodźców syryjskich jest oficjalnie zarejestrowanych w krajach ościennych, głównie Turcji (3 miliony), Libanie (1 milion), Jordanii (650 000) i Iraku (250 000). W Iraku działalność tzw. Państwa Islamskiego sprawiła, że wielu Irakijczyków opuściło swoje domy szukając schronienia na innych obszarach kraju.\nUchodźcy korzystają z dróg, sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, elektryczności, szkół, szpitali i innej infrastruktury zastanej w społecznościach przyjmujących. W rezultacie ta infrastruktura jest przeciążona, ponieważ nie była planowana na taką ilość użytkowników. W tej sytuacji, trwałym rozwiązaniem problemu nie jest rozbudowa szkoły czy dowożenie wody pitnej do obozów przez aktorów zewnętrznych. Kluczem jest pomoc lokalnym władzom tak, aby mogły jak najskuteczniej odpowiadać na potrzeby mieszkańców, także w kontekście nagłych ruchów ludności. W drodze do osiągnięcia tego celu, przedstawicieli irackich i libańskich władz lokalnych wspierają w ramach programu MASAR polscy, holenderscy, duńscy i hiszpańscy eksperci z takich dziedzin jak planowanie przestrzenne, usługi komunalne i lokalny rozwój gospodarczy.\nDZIAŁANIA PCPM W DYSTRYKCIE SZEIKAN (SHEIKHAN)\nDystrykt Szeikan leży w prowincji Dahuk, znajdującej się pod kontrolą Rządu Regionalnego Kurdystanu. Jest to jeden z obszarów północnego Iraku, na który napłynęło najwięcej uchodźców wewnętrznych, czyli Irakijczyków uciekających przez tzw. Państwem Islamskim. W wyniku działań wojennych w ciągu czterech lat ludność dystryktu Szeikan wzrosła o około 50 procent. Około połowa z uchodźców wewnętrznych mieszka obecnie w czterech obozach im dedykowanych, pozostali zamieszkali w miastach i wsiach dystryktu. Wiele problemów z jakimi zmagał się dystrykt Szeikan przed kryzysem – m.in. zły stan infrastruktury, ograniczony zakres i niska jakość usług dla mieszkańców, bezrobocie i słaba kondycja lokalnej gospodarki – uległo znacznemu nasileniu.\nFundacja PCPM pomaga władzom i instytucjom lokalnym dystryktu Szeikan w lepszym radzeniu sobie z konsekwencjami zmian demograficznych, udzielając wsparcia w następujących obszarach:\nW dzisiejszym świecie dobrej jakości dane geograficzne i umiejętność posługiwania się oprogramowaniem do analizy danych przestrzennych to podstawa przy podejmowaniu dobrych decyzji na poziomie lokalnym. Fundacja PCPM zapewnia siedmiu gminom dystryktu Szeikan dobrej jakości zdjęcia satelitarne ich terenów, dostęp do specjalistycznego oprogramowania GIS (Geographic Information System) oraz kompleksowe szkolenia z zakresu jego obsługi. Ponadto, PCPM zaopatrzyło dyrektoriat ds. wody w Mosulu, stolicy muhafazy Niniwa, w nowoczesny sprzęt IT.\nStały dostęp do dobrej jakości wody pitnej to podstawowa potrzeba człowieka. Irak coraz bardziej zmaga się z brakiem wody, czemu częściowo można zapobiec poprzez lepsze gospodarowanie istniejącymi zasobami. W mieście Szeikan, stolicy dystryktu, Fundacja PCPM pomaga wprowadzić nowoczesne rozwiązania zarządzania siecią wodną oraz kampanie społeczne mające na celu ograniczenie zjawiska marnowania wody. Wśród działań mających na celu rozwój regionu, organizacja dostarczy do dyrektoriatów w Mosulu i Dahuku drony ze specjalistycznym sprzętem, które pozwolą na stworzenie precyzyjnych cyfrowych map. Zdobywane w ten sposób informacje ułatwią planowanie przestrzenne na miejscu.\nDystrykt Szeikan ma w dużej mierze charakter rolniczy, poza sektorem publicznym to w rolnictwie zatrudniona jest największa liczba mieszkańców, także uchodźców. W stolicy dystryktu brakuje jednak bazaru, gdzie lokalni rolnicy mogliby sprzedawać swoje produkty. We współpracy z władzami lokalnymi, Fundacja PCPM zbuduje w mieście Szeikan zadaszony bazar oraz zapewni szkolenia dla rolników. Pomoc rozwojowa zostanie przekazana także w postaci wyposażenia dla lokalnych start-upów, a także poprzez szkolenia dla właścicieli małych biznesów. Ponad 80 rolnikom z dystryktu dostarczyliśmy nowe wyposażenie, w tym sprzęt do golenia i dojenia owiec i kóz. Wszyscy rolnicy otrzymali także odpowiednie szkolenie z przekazanych narzędzi.


TENZI. Profesjonalne środki czystości dla firm, gastronomii, myjni samochodowych i przemysłu. Najwyższa jakość, skuteczność i wydajność.\nStrefa TENZI (113)\nTENZI DETAILER (39)\nTENZI HIGIENA LINE (60)\nOd ręki (106)\nw 02 Strefa TENZI\n-- TENZI DETAILER (39)\n-- Czysta karoseria (13)\n-- Felgi, opony, plastiki (5)\n-- Pielęgnacja lakieru (8)\n-- Wnętrze auta (13)\n-- TENZI GASTRO LINE (14)\n9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii 9 podkategorii\n-- TENZI HIGIENA LINE (60)\n13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii 13 podkategorii\nTENZI APC IN 1L - koncentrat\nGłębokie doczyszczenie plastików, skór, tekstyliów - koncentrat.\nTENZI APC IN GT 1L\nTENZI BRUDEX 10L\nTENZI DERAST® 1L\nTENZI DERAST® ŻEL 1L\nTENZI Detailer 625HP 100 ml - zapach samochodowy\nOdświeżanie powietrza w samochodzie.\nTENZI Detailer AUTO SZAMPON 770 ml - Ręczne mycie karoserii\nAuto szampon przeznaczony do ręcznego mycia karoserii.\nTENZI Detailer Back Seat 100 ml - zapach samochodowy\nTENZI Detailer Bike Cleaner 600 ml - Szybkie usuwanie błota\nBezproblemowe usuwanie błota z rowerów i motocykli.\nQUICK DETAILER z dodatkiem wosku carnauba.\nZabezpieczenie karoserii, woskowanie auta woskiem naturalnym + mikrofibra + aplikator.\nZabezpieczenie karoserii zestaw mikrofibra + aplikator.\nTENZI Detailer CZYSTA FELGA 600 ml - Mycie i konserwacja kół samochodu\nSkutecznie czyści z zabrudzeń drogowych i osadów z klocków hamulcowych.\nTENZI Detailer CZYSTA SKÓRA 600 ml - Czyszczenie tapicerki samochodu\nDoczyszczanie skórzanej tapicerki.\nTENZI Detailer CZYSTA SZYBA 600 ml - Czyszczenie elementów przezroczystych\nPłyn do mycia szyb samochodowych - Premium Class.\nTENZI Detailer CZYSTY KOKPIT 600 ml - Czyszczenie wnętrza samochodu\nSkutecznie doczyszcza zabrudzone kokpity, plastiki.\nTENZI Detailer CZYSTY SILNIK 600 ml\nCzyszczenie i ochrona serca Twojego samochodu.\nOdtłuszczacz do szyb i lakieru.\nTENZI Detailer KOKPIT MAT Alure 600 ml - Pielęgnacja wnętrza samochodu\nKokpit Mat Alure - Pielęgnacja wnętrza samochodu. Idealny środek do bieżącej pielęgnacji powierzchni z tworzyw sztucznych wewnątrz samochodu. Czyści lekkie zabrudzenia tworząc na powierzchni delikatną, matową warstwę antystatyczną zabezpieczającą przed ponownym osadzaniem się brudu. Produkt ożywia kolory bez nabłyszczania powierzchni dodając jej efektu satyny. Obecnie dostępny jest w 4 przyjemnych nutach zapachowych: Classic, Alure, Crazy Strawberry, Vanilla. Sposób użycia: 1. Przed przystąpieni\nTENZI Detailer KOKPIT MAT Classic 600 ml - Pielęgnacja wnętrza samochodu\nPielęgnacja wnętrza samochodu.\nTENZI Detailer KOKPIT MAT Strawberry 600 ml - Pielęgnacja wnętrza samochodu\nTENZI Detailer KOKPIT MAT Vanilla 600 ml - Pielęgnacja wnętrza samochodu\nTENZI Detailer KRWAWA FELGA 600 ml Classic - Czyszczenie i pielęgnacja felg\nDeironizer, środek do usuwania zanieczyszczeń metalicznych.\nTENZI Detailer Motorplast 600 ml - Konserwacja komory silnika\nKonserwacja komory silnika.\nTENZI Detailer NEW CAR 100 ml - zapach samochodowy\nTENZI Detailer ODMRAŻACZ 600 ml\nSkuteczny i bezpieczny dla elementów samochodu, natychmiast usuwa lód i śnieg.\nTENZI Detailer OPONA PLASTIK IMPREGNACJA 300 ml - Konserwacja opon i plastików\nProfesjonalny zestaw do zabezpieczania opon i el. plastikowych, aplikator + mikrofibra.\nTENZI Detailer OPONA PLASTIK Spray 600 ml - Nabłyszczanie i zabezpieczenie opon\nUltra Shine. Nabłyszczanie i konserwacja opon i elementów plastikowych.\nTENZI Detailer OWADY USUWANIE 600 ml - Czyszczenie karoserii\nSkutecznie zmywa resztki owadów i inne zabrudzenia organiczne.\nCeramiczno kwarcowe zabezpieczenie lakieru zestaw.


Znalezione pod choinką: grudnia 2010\nKolejna romatyczna komedia rozgrywajaca sie w swiatecznych kulisach. Oto streszczenie (z filmweb.pl):\nZbliża się Boże Narodzenie i w sklepach trwa wyścig o gwiazdkowe prezenty. W jednym z nowojorskich magazynów po ostatnią parę czarnych rękawiczek sięga dwoje klientów: Jonathan Trager i Sara Thomas. Rozbawieni komiczną sytuacją wymieniają uprzejmości, a w końcu idą na lody. Za kilka dni spotykają się ponownie na popularnej wśród mieszkańców Nowego Jorku ślizgawce. Wymieniają się numerami telefonu, ale oboje je gubią, powierzają więc wszystko losowi. Mija kilka lat. Jonathan i Sara jeszcze się nie spotkali, choć nie mogą o sobie zapomnieć. Obydwoje starają ułożyć sobie życie, mają stałych partnerów, planują wstąpić w związki małżeńskie. Na dwa dni przed ślubem Jonathan uświadamia sobie, że jego przeznaczeniem i prawdziwą miłością jest Sara. Rozpoczyna poszukiwanie dziewczyny. Dręczące myśli ogarniają również Sarę. Dziewczyna zastanawia się, jak odnaleźć Jonathana, który całkowicie zawładnął jej sercem.\nPomysl sam w sobie dosc ciekawy- proba spojrzenia na banalne przekonania, ze komus tam jest przeznaczony ten ktos jedyny, ze istnieje milosc od pierwszego wejrzenia, ze mozna sie odnalezc jesli sie chce... Film ma w podtekscie ironie i ja widzialam w nim drugie dno, odbiegajace od banalnej fabuly. Warto zobaczyc, zeby zweryfikowac swoje spojrzenie na te potoczne opinie.\nPS: Zycze wam wielu czytelniczych i filmowych wrazen w nowym roku! :)\nAutor: karto_flana o 20:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - karto_flana\nKusiło mnie to wyzwanie, kusiło... Aż w końcu skusiło :-)\nNie przyłączyłam się wcześniej z dwóch powodów: raz - że nie chciałam, żeby się okazało, że zbyt dużo na siebie wzięłam, a dwa - że wiedziałam, że recenzji filmu nie umieszczę, bo nie wiem, czy mi się będzie chciało coś oglądać - wolę poczytać :-) A tu proszę - blog zrobił się otwarty na dużo więcej niż tylko film i książka. Bardzo mi się podoba pomysł tworzenia "bożonarodzeniowej bazy". Bezpośrednio o moim przyłączeniu się do wyzwania zdecydował tzw. przypadek - wypożyczyłam z biblioteki dwie książki, których tytuł sugeruje związek z naszym tematem: "Cicha noc" Mary Higgins Clark oraz recenzowane już przez kilka osób "Morderstwo w Boże Narodzenie" Agathy Christie.\nCo ciekawe, książki te - choć całkiem różne - mają coś wspólnego oprócz tytułu, mimo że każda z nich dzieje się gdzie indziej, ma innych bohaterów, zawiera inne wątki i wydarzenia. Dla obu tych książek prawdziwe jest stwierdzenie, że możemy robić nie wiem co, żeby zaplanować Wigilię i Święta, a one i tak potoczą się swoim torem. Nie da się w życiu wszystkiego zaplanować. Życie bowiem ma dla nas niezliczone niespodzianki. Co prawda, w obu tych książkach niespodziewane sytuacje to takie sytuacje, jakich nikomu nie życzę i w jakich nikt z nas nie chciałby się znaleźć - zwłaszcza w Boże Narodzenie. I mimo tego że są Święta, bohaterowie muszą zmienić priorytety i poradzić sobie w niewyobrażalnie trudnych sytuacjach. Jednak trudne wydarzenia życiowe nie są bezowocne - bardzo zbliżają bohaterów do siebie. Prowadzą do wybaczenia, zjednoczenia, odnowienia, dojrzałości; uczą troski o drugiego człowieka i wzajemnej pomocy czyli pokazują to, o czym powinno nam wszystkim przypominać Boże Narodzenie. A oprócz tego wszystkiego obie książki trzymają w napięciu - ja nie mogłam się od nich oderwać i musiałam przeczytać każdą z nich całą od razu :-) Polecam gorąco niekoniecznie w okresie świątecznym.\nZamieszczam również LINK z życzeniami na wesoło - dostałam je od znajomej i bardzo, bardzo mi się spodobały, więc się nimi dzielę :-)\nPozdrawiam sylwestrowo i noworocznie :-)\nAutor: jjon o 17:33 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Jjon\n24 grudnia 1991 roku jest dla mnie pamiętną datą i to wcale nie dlatego, że tego dnia coś ważnego się w moim życiu wydarzyło, a dlatego, że to właśnie wtedy rozgrywa się akcja Noelki Małgorzaty Musierowicz. Od razu muszę zastrzec, że nie będę zbyt dobrą recenzentką tej książki, bo absolutnie uwielbiam Jeżycjadę i jej autorkę. Jej książki wyłączają we mnie jakikolwiek krytycyzm i czytając chłonę każde słowo i żywo przeżywam wszystkie wydarzenia, angażując się emocjonalnie jak dziecko.\nAle z drugiej strony spokojnie mogę pozwolić sobie na wypunktowanie, za co najbardziej lubię Noelkę i można to przeczytać tutaj.\nAutor: Joanna o 14:54 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Joanna\n"Opowieść wigilijna" to książka zaliczana do klasyki. Z zawstydzeniem przyznaję, że gdyby nie wyzwanie świąteczne, w ogóle bym się tą pozycją nie zainteresowała. Zapewne dlatego, że widziałam kilka filmowych uwspółcześnionych adaptacji tej powieści i żadna z nich mi się nie podobała. Ale! Wyzwania są po to, by sięgać po coś, po co normalnie nie sięgnęlibyśmy. Tak więc zmierzyłam się z tą książką. I żałuję poświęconego na nią czasu.\nAutor: Boo o 14:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Boopoland\nOpowieść wigilijną Charlesa Dickensa\ni czytałam i oglądałam wcześniej, jednak postanowiłam ją sobie jednak powtórzyć nie tylko ze względu na święta, ale i na wyzwania :) Po raz pierwszy czytałam ją już dość dawno\ni o ile utkwiła mi w pamięci historia i jej poszczególne elementy, to nie pamiętałam detali związanych z jej formą i stylem.\nAutor: Joanna o 13:39 Brak komentarzy:\nZapewne wiekszosc z was zna ten wiersz. Chodzi za mna od kilku dni ;) Prawda, ze piekny?\nKidy mama się dzieliła\n- Bądź dobry dla ludzi.\nAutor: karto_flana o 21:23 10 komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - inne, uczestnik - karto_flana\nTak to już jest, że w święta ogląda się więcej filmów niż na co dzień. A przynajmniej ja tak mam. Zawsze spośród bogatej oferty stacji telewizyjnych wybieram filmy świąteczne. Tak było też i w tym roku. Obejrzałam "aż" 2 świąteczne filmy.\n"Przetrwać święta" 2004\n(reż.: Mike Mitchell)\nDrew Latham to obrzydliwie bogaty mężczyzna. Bogaty i samotny. Nie posiada własnych dobrych wspomnień świątecznych i nie chcąc ponownie spędzać samemu Bożego Narodzenia, wynajmuje sobie rodzinę Valco, która w te święta będzie udawać jego rodzinę.\nWielki plus należy się filmowi za wspaniałą obsadę - Ben Affleck i James Gandolfini to tylko mała jej próbka. I generalnie film byłby dobry, gdyby mnie nie irytowały niektóre postaci, zwłaszcza dziewczyna Drew. Nie było jej być może w filmie zbyt wiele, ale wystarczająco by mnie zniechęcić. Ogólnie, mogłam poświęcić te 91 minut na coś innego, bo generalnie, szału nie było.\n(reż.: Jon Favreau)\nTo jeden z moich ukochanych filmów świątecznych, oglądam go zawsze w Święta. Może to dlatego, że od czasu "Przypadku Harolda Cricka" uwielbiam Willa Ferrella? Nie wiem.\nOddany po narodzinach do sierocińca Buddy przez przypadek trafia na Biegun Północny. Opiekę nad chłopcem Mikołaj (zwany czasem Mikusiem) powierza jednemu z elfów. I tak chłopak dorasta przekonany, że jest elfem. Niestety, zaczyna zauważać, że nieco różni się od swoich niskich towarzyszy. Poznaje prawdę o sobie i wyrusza w podróż do Nowego Jorku. Jest przy tym oczywiście masa śmiechu i zamieszania. :)\nGeneralnie film, według mnie oczywiście, jest świetny. I postanowiłam sobie zapamiętać, że:\n"By świąteczny nastrój był, śpiewaj bracie z całych sił".\nAutor: Boo o 20:12 1 komentarz:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - Boopoland\nZachęcona przez Manię czytania postanowiłam podzielić sie z wami moimi przemyśleniami o tegorocznych światecznych lekturach. Wcale nie planowałam czytać książek o tej tematyce, nie mówiąc o filmach, ale... Jakoś tak wyszło!\nZapraszam na mojego bloga, gdzie można przeczytać, co sądzę o książce Jan Karon "Shepherds Abiding" ("Przybieżeli pasterze")i Agathy Christie "Hercule Poirot's Christmas" ("Morderstwo w Boże Narodzenie").\nA ja idę oglądać "Love Actually", mój ukochany świąteczny film!\nAutor: Dabarai o 19:25 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Dabarai\nAgatha Christie, „Boże Narodzenie Herkulesa Poirot”\nAkcja dzieje się w Boże Narodzenie, ale o samym święcie nie dowiadujemy się wiele. Stanowi ono raczej pretekst do zorganizowania wielkiego spotkania rodzinnego, zjazdu krewnych, którzy nie widzieli się od lat i raczej nie czuli palącej potrzeby zacieśniania rozrastającego się dystansu. Posunięty w latach (i złośliwości) Simeon Lee zapragnął zgromadzić przy sobie dzieci wraz z małżonkami wcale nie po to, by naprawić krzywdy i odbudować więzi, lecz po to, by pobawić się w wyrafinowaną grę. Znał słabe punkty bliźnich, więc potrafił celnie w nie trafiać, a to sprawiało mu radość przeogromną. Nikomu serce nie pękło, gdy zginął. Wszystkie serca zadrżały jednak pod naporem pytania, kto zabił. Starca znaleziono pośród poprzewracanych mebli w zamkniętym pokoju. Nikogo (żywego) w pomieszczeniu nie było. Ucieczka oknem nie wchodzi w rachubę. To prowadzi do wniosku, że mordercą jest ktoś z domowników. Szczęściem w okolicy znajduje się pan Poirot, który świąteczne dni spędzi na rozwikływaniu zagadki.\nAutor: namiot o 18:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - namiot\n"Boże narodzenie Herkulesa Poirota" Agatha Christie\nAgatha Christie to definitywna królowa kryminału, jej powieści mają swoich typowych bohaterów, swoją typową dla Anglii otoczkę. Ta książka opowiada o śledztwach prowadzonych, często pośrednio przez pewnego małego, zabawnego, niepozornego Belga. Czytałam wiele części z jego udziałem i są definitywnie lepsze od pozostałych, choć Panna Marple ma swój urok. Tym razem Herkules Poirot zajmuje się morderstwem w samo Boże Narodzenie pewnego bogatego starca. W domu sama służba i rodzina - zero podejrzanych.\nSama atmosfera świąt - esencja kwasów rodzinnych i efektów, tego gdy ktoś nie potrafi pogodzić się z przeszłością. Może to nie jest wizja radosnych świąt, ale niestety one nie zawsze takie są. Bywają pełne kłótni, niezrozumienia, które przy napięciu świątecznym wychodzą. Jest to też pewien ich urok.\nCo do kryminału. Był doskonały. Akcja, rozwiązanie: zaskakujące, szokujące, a zarazem logiczne.\nUważam, że dedykacja dla jednego z fanów, powinna być na końcu to psuje trochę wrażenie opisu morderstwa, może w innych wydawnictwach jest ona ustawiona inaczej.\nAutor: Patrycja Antonina o 02:12 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - dzieckokwiatu\nKolejna z moich ulubionych zimowo-świątecznych płyt. Tak właściwie, w tej chwili, chyba nawet ulubiona.\nA Midwinter Night's Dream kanadyjskiej piosenkarki Loreeny McKennitt zachwyciła mnie od pierwszego przesłuchania, choć muszę zaznaczyć, że ja tę artystkę bardzo sobie cenię już od dłuższego czasu.\nCo szalenie mi się podoba w tej płycie, to jej cudowny i ciepły klimat, osiągnięty poprzez, jak to u Loreeny, mieszankę wpływów. Przeplatają nam się bowiem tutaj różne nutki: celtyckie, orientalne, tradycyjne, tworząc coś wyjątkowego. Na płycie znajdziemy trzynaście kolęd i pieśni świątecznych; jedne starsze, nawet z okolic XVI wieku, inne nieco młodsze. A wszystkie zaśpiewane ciekawym głosem piosenkarki i przepiękne zagrane. Ja gorąco polecam!\nAutor: Caitri o 20:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - muzyka, uczestnik - Caitri (i.love.impala.67)\nReż. David Hugh Jones, USA/Wlk.Bryt. 1999, wyk. Patrick Stewart, Liz Smith, Dominic West\nW Wigilię Bożego Narodzenia Ebenezer Scrooge odprowadza na miejsce wiecznego spoczynku swojego wspólnika Jakuba Marleya. Siedem lat później duch Marleya nawiedza Scrooge’a w wigilijny wieczór. Opowiada mu o mękach, jakie cierpi obecnie z powodu tego, jak żył, i przestrzega wspólnika przed podobnym losem. Mówi, że Scrooge ma jeszcze szansę się zmienić, i zapowiada przybycie trzech duchów Bożego Narodzenia. A co było dalej... wiedzą chyba wszyscy :-).\nUdana ekranizacja opowiadania Charlesa Dickensa z dobrą rolą Patricka Stewarta. Stewart przekonująco pokazał, co sprawiło, że młody Ebenezer stał się nieczuły i chciwy, a także późniejszą przemianę starego skąpca w człowieka hojnego i przyjaznego ludziom. Dodatkowym plusem są efekty specjalne oraz świetnie oddana atmosfera ówczesnego Londynu. Warto zobaczyć.\nAutor: Eireann o 19:22 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - Eireann\nAutor: Maniaczytania o 13:35 2 komentarze:\nStosy spod choinki wymaszerowały wprost w ręce nasze\nJakoś mnie tak dzisiaj od rana ciekawość drążyła, co też ja dostanę pod choinkę? Jeżeli chodzi o te sprawy, to ja nigdy nie dorosłam. Cieszę się jak dziecko, nawet z czekoladek. Jeżeli chodzi o książki, to trochę wiedziałam, co dostanę, bo sobie sama z Merlina, przy okazji prezentów dla męża, zamówiłam. A potem przed samą sobą ukrywałam, dałam córce zapakować, żeby nie mieć pokusy macania i przeglądania zawczasu. Oni się śmiali, bo ja skrzętnie zapominałam, co tam jest, żeby mieć ubaw, kiedy odpakuję. Niestety nie mogłam powiedzieć, żeby oni coś dla mnie z wish list zamówili, bo na polskich stronach tylko ja się wyznaję. Poza tym były tam też prezenty dla córki i męża, więc ktoś musiał być poszkodowany.\nCały dzień chodziłam i wąchałam paczki, nie ma u nas małych dzieci, możemy więc kłaść je wcześniej. Po rozpakowaniu, najpierw wszyscy rzucili się oglądać ich książki, a dopiero potem pozwolili mi zrobić zdjęcia\nNa górze stoi box z 4 sezonami Bramwell, serialu o kobiecie lekarzu, która była pionierką w tym zawodzie w UK w końcu dziewiętnastego wieku, kiedy to kobiety nie pracowały w żadnym sektorze, a już w szpitalu to w ogóle.\nObok pudełko dwóch talii kart firmy Piatnik. seria Lady, trochę węższe, idealne do pasjansa i do gry w karty (jak gramy w takie gry, które wymagają wielu kart w ręku, mnie zawsze wypadają).\nPoniżej Wasilij Grossman Życie i los. Kupiona dla męża. Ale chyba mi pożyczy, nieprawdaż?\nNiżej Manula Kalicka i jej Rembrand, wojna i dziewczyna z kabaretu. Od dłuższego czasu na nią polowałam, była niedostępna, ale chyba wznowili i mam.\nIdąc w dół - Teresa Monika Rudzka 'Bibliotekarki'. Dobre recenzje miała, a ja nic jeszcze nigdy o tym środowisku, wiec zwyciężyła ciekawość.\nNiżej kolejna cegła - The Distant Hours Kate Morton, jej najnowsza powieść, pięknie wydana w twardej oprawie. Tej powieści się nie spodziewałam. Wprawdzie bąknęłam, że bym chciała, ale była droga i odpuściłam. Zapomniałam. A tu taka niespodzianka.\nKen Follet Upadek gigantów. Lubię koleżkę, a ten okres w powieściach (zaczyna się w 1911 roku, ponad 1000 stron i dwa tomy w zapowiedziach).\nNa drugim zdjęciu Mankell i Dogs of Riga, kupiłam to dla Marka, jeszcze-nie-zięcia. Przedstawiłam mu tego pisarza i teraz przy każdej okazji dostaje kolejne.\nNiżej Piekary Ja Inkwizytor. Dla Miśki, ale i mąż chętnie czyta, ja jeszcze na Piekarę nie zachorowałam, ale to dlatego, że oni są zawsze pierwsi w kolejce i się nigdy nie mogę dopchac, a potem wciąż coś nowego do czytania.\nPod spodem trzy kolejne tomy Stephena Clarka, o pobycie Brytyjczyka we Francji. Dla córki. Mówi, że ją bawią, a między egzaminami tylko takie powieści jej wchodzą, a że egzaminów ci u niej dostatek, więc jak znalazł. Poniżej Monica Ali i 'Od kuchni', dla męża, i znowu mam nadzieję to po nim przeczytać. A na samym dole, zachęcona dobrymi recenzjami i poinformowana przez Padmę, że powinno się podobać synowi, kupione dla niego Gone. Jak zatrybi, kolejne przyjdą na Zajączka.\nEch, tyle dobra. Idę ukroić ciasta, co go wczoraj godzinami wypiekałam i zabieram się za dalsze losy Cukierni pod Amorem.\nPozdrawiam wszystkich i Wesołych Świąt!!!\nAutor: Kasia. eire o 22:11 4 komentarze:\nEtykiety: 2010/2011 - inne, uczestnik - Kasia.eire\nWyd. Zielona Sowa,\nListopad 2004, 64 str.\nJedna z najpiękniejszych i najbardziej wzruszających opowieści o magii Świąt Bożego Narodzenia. W Wigilię, kiedy cały Londyn raduje się obchodzonymi Świętami, jeden tylko zgryźliwy i gburowaty samotnik, Ebenezer Scrooge, nie poddaje się wigilijnej atmosferze. Jest jednak ktoś, kto nie spodziewanie go odwiedza i ma mu do przekazania pewną niezwykłą, świąteczną wiadomość...\nKarol Dickens to jeden z najznakomitszych XIX- wiecznych powieściopisarzy, uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela powieści społeczno-obyczajowej w Anglii w drugiej połowie XIX wieku. Swoją sławę zawdzięcza nie tylko cyklowi opowieści wigilijnych, ale również niezwykłej powieści Oliver Twist czy Przygody Olivera Twista. Dickens - człowiek o niezwykłej wrażliwości na ludzką krzywdę – utrwalił w swoich utworach niewyłącznie niesprawiedliwość i krzywdę społeczną, ale także ckliwe historie pełne atmosfery baśniowości i liryzmu. Londyn kochał go, a gdy zmarł cały kraj pogrążył się w żałobie. Kolęda prozą, czyli Opowieść wigilijna o duchu to opowiadanie, które autor wzorem kolęd, podzielił na pięć „strofek” mających zastąpić tradycyjne rozdziały. Z tą wspaniałą historią epoki wiktoriańskiej zapoznałam się w tegoroczną Wigilię nie po raz pierwszy- była to moja lektura w I klasie gimnazjum….\nNa dalszy ciąg zapraszam TU ;)\nAutor: Meme o 19:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Meme\nPrzedstawiam Wam dwa filmy…\n„Elf” jest o chłopcu, który jako niemowlę przybywa na Biegun Północny w worku św. Mikołaja. Pewien Elf wychowuje go jak swoje dziecko. Jednak gdy Buddy dorasta zaczyna niszczyć wszystko swoją posturą. I z tego powodu musi wrócić do świata ludzi...\nDrugi film to „Holiday”. Przedstawia nam historię dwóch kobiet, które chcą odpocząć od mężczyzn, którzy tylko je ranią, zmienić otoczenie.\nAmanda(Cameron Diaz) to właścicielka agencji reklamowej. Zamierza wyjechać do innego miasta i loguje się na stronie, która specjalizuje się w zamianie domów. Trafia na domek Iris (Kate Winslet), która pisze do popularnej kolumny ślubnej dla Daily Telegrach...\nPo całą recenzję zaraszam do mnie ;)\nAutor: Irena Bujak o 15:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - Bujaczek\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 10:47 Brak komentarzy:\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 10:46 Brak komentarzy:\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 10:45 Brak komentarzy:\nCoś w sam raz przed Bożym Narodzeniem.\nNiesamowite opowiadania polskich autorów i autorek.\nAutor: sabinka.t1 o 10:23 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Sabinka.t1\nJest to lekka i ciepła opowieść, która może być wytchnieniem od świątecznego zgiełku, ale też może umilić oczekiwanie na Boże Narodzenie, a później podtrzymać jego atmosferę. Wrażenia po lekturze? Niedosyt. Brakowało mi tego, że nie znam wcześniejszych losów pastora Kavanagha, Cynthii, Hope Winchester, J.C. Hogana i innych. Chyba zajrzę jeszcze kiedyś do Mitford ;-)\nPowyższa notka znajduje się także na tym blogu\nAutor: Eireann o 18:48 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Eireann\nKsiążka kucharska? Właściwie chyba nawet coś więcej :) Zdecydowanie to jedna z najlepszych pozycji wprowadzających w świąteczny nastrój! Dostałam już ją w ubiegłym roku, ale piszę o niej teraz, bo dopiero niedawno udało mi się ją całą zgłębić :)\nW książce znajdziemy całe mnóstwo najróżniejszych przepisów, od koktajli, przekąsek, zup, sałatek przez pyszne ciasta, ciasteczka i desery po jadalne upominki. Jest też cały rozdział poświęcony temu, co w tradycji anglosaskiej najważniejsze, czyli świątecznemu obiadowi w pierwszy dzień Bożego Narodzenia. Oprócz propozycji dań głównych z różnych gatunków mięs oraz wegetariańskiej są tu również wszelkiego rodzaju dodatki. To, co najbardziej praktyczne w tym rozdziale to dokładna rozpiska godzinowa, co po kolei zrobić oraz całe gotowe świąteczne menu.\nOczywiście wiadomo, że lwia część przepisów to przepisy z nie naszej tradycji świątecznej, ale myślę, że sporo z nich da się zaadaptować do naszych warunków (w tym roku mi się nie udało, ale w przyszłym zamierzam spróbować), zwłaszcza, że często podane są zamienniki niektórych produktów. Dodatkowym plusem książki jest to, że przy każdej potrawie znajdziemy wskazówki, jak postępować, gdy chcemy ją przygotować wcześniej lub zamrozić.\nAle to, co najbardziej mi się podobało i co najbardziej pomaga "wczuć" się w świąteczny nastrój, to przepiękne wprost wydanie - gładki, śliski papier, trochę inny format, kolorystyka całości (utrzymana w świątecznej czerwono-białej tonacji) i cudne zdjęcia.\nAutor: Maniaczytania o 17:42 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - inne, uczestnik - maniaczytania\nOstatnio obejrzałam w telewizji dwa filmy ze świętami w tle. Pierwszy nie zachwycił mnie. Była to włoska komedia romantyczna "Zakochane święta" , której reżyserem był Neri Parenti. Najlepsza w nim była zimowa sceneria Alp w szwajcarskim Gstaad. Są w nim ukazane perypetie trzech par: rozwiedzionych chirurgów plastycznych i towarzyszących im nowych partnerów, kierowcy samochodów wyścigowych i młodej Sybiraczki z "przypadkowym" udziałem córki tegoż ze swoim starszym partnerem oraz Sycylijki, która wygrała święta z ukochanym bohaterem serialu "Moda na sukces", Ridgem Forresterem, w telewizyjnym konkursie. Trochę gagów, wyrazistej mimiki, nieporozumień, hałasu i trzy typy zakończenia, w tym jedno wybuchowe, nie przykuwało uwagi. Najbardziej irytujący był Danny DeVito, jedna z amerykańskich gwiazd tego filmu. Moja ocena 2/10\nZnacznie ciekawszy był polski film obyczajowy "Hania" reżyserowany przez Janusza Kamińskiego specjalistę od oskarowych zdjęć do filmów hollywoodzkich. Zrobiony w stylu świątecznych filmów amerykańskich z Warszawą w tle oraz paroma wyrazistymi i przykuwającymi uwagę kadrami, muzyką Jana A.P. Kaczmarka jest obrazem z przesłaniem wykorzystującym aluzje do "Małego Księcia" i "Piotrusia Pana". Punktem wyjścia jest historia o zagubienia się w świecie pracy, oddalania się uczuć, zaniechania pielęgnowania tychże w imię kariery. Przypadkowe spotkanie Janka, pedagoga z Domu Dziecka, wpływa na samodzielną decyzję Oli goszczenia w święta małego Kacpra, chłopca wrażliwego, który sprawi, że decyzje życiowe małżonków ulegną zmianie. Temat koncentruje się wokół prostych pytań i wyborów, które człowiek podejmuje lub decyduje się zaniechać albo odsunąć w bliżej nieokreśloną przyszłość. Film wzrusza i zawiera nie całkiem amerykański happy end.\nWyrazista Agnieszka Grochowska, której oczy są magiczne, zagubiony i oschły Łukasz Simlat, jako jej mąż, grafik komputerowy, oraz Maciej Stolarczyk jako Kacper są trafnie dobrani do swoich ról. Film do oglądania. Moja ocena 7/10\nAutor: nutta o 15:33 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - nutta\nwydawnictwo: Wydawnictwo MAG, 2006język oryginału: angielski\nOkres bożego narodzenia kojarzy się nam z uprzejmymi, tradycyjnymi, spokojnymi świętami, gdzie do naszych żyć wkrada się dobroć, miłosierdzie i chęć pomocy. Staramy się nie zauważać rosnącej komercji ani faktu, że święta Bożego Narodzenia stały się kolejnym świętem przepychu, pogardy i daniny, co raz to droższych prezentów. Nie, staramy się tego nie zauważyć, obchodząc ten dzień jak wiele lat wcześniej, tak jak wtedy, gdy święta zbliżały rodzinę, bliskich, moc kolęd rozbrzmiewała na wszystkie strony, a nie tak jak teraz - gdzie komercja wypływa wszędzie, dzieci straciły poczucie ważności świąt, a same święta są przykrym obowiązek konieczności. Zaś tu, w tym roku święta nabiorą zupełnie innego znaczenia. A wszystko to spowodowane jednym życzeniem pewnego chłopca.\nTroszkę ostrożnie podchodziłam do tej książki, gdyż taka satyra czasami jest śmieszna, a czasami wręcz żenująca. Jednak tu, z pomocą nieudolnego anioła i jego brakiem dokładności w Pine Cove zaczną się dziać różne, naprawdę dziwne rzeczy. Dziwne, ale śmieszne. Cała książką to ubaw po pachy nad komizmem całej sytuacji jak i pojedynczych postaci.\nAnioł Razjel jest nieudolny i mało dokładny. Po swoim dziesięcioletnim spóźnieniu w czasie narodzin Jezusa, nie dawano mu żadnych innych zadań jak tylko destrukcję. Lecz tym razem powierzono mu misję spełnienia życzenia pewnego chłopca. W następstwie wydarzeń, źle wypowiedziane zaklęcie przez anioła powoduję zmartwychwstanie wszystkich umarlaków w owym miasteczku.\nCzasami ta powieść była wulgarna i pieprzna, jednak przez cały czas jej trwania utrzymywała się konwencja satyry w postaci historii nie do przyjęcia. Jej dziwaczne sytuacje (jak gonitwa za choinką czy też wyżej wspomniane, powstanie żywych trupów) wzbudzały czasami odrazę, ale przeważnie salwy śmiechu.\nW swoim krytycyzmie dla ówczesnych świat Bożego Narodzenia, Moore umieścił przezabawną powieść ze zwariowanymi postaciami (aktorka klasy B, Roberto - noszący ciemne okulary nietoperz o wyglądzie psa, czy też policjant, z własnym polem trawki). Wyolbrzymiając wszystko i nadając temu śmieszny ton, autor otrzymał naprawdę dobrą satyrę, na której warto zawiesić oko i się z nią zapoznać.\nAutor: Vampire_Slayer (Magda Saczuk) o 09:57 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - vampire_slayer\nSzczerze przyznaję, że ciężko jest mi coś napisać o tej książce, gdyż nie lubię tego typu literatury. Widząc okładkę może się wydawać, że będzie to historia o jakimś miłym, psotnym aniołku… Jednak pamiętajmy, że pozory mogą mylić. Mnie bardzo zmyliła okładka…\nCzytając Najgłupszego anioła stykamy się z opowieścią przesiąkniętą sexem, narkotykami, dziwnymi stworami i wreszcie morderstwem- głównym wątkiem powieści. Okładka książki, to nie wszystko. Dopiero czytając , czytelnik poznaje prawdę o książce.\nPo resztę zapraszam na mój blog :)\nAutor: Irena Bujak o 22:34 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Bujaczek\nShrek stał się już jednym z mieszkańców masowej wyobraźni. Prawie wszyscy wiedzą, że to ogr trochę nieobyty w świecie i o aparycji niezbyt zniewalającej, za to dysponujący wielkim sercem, zdolnym pomieścić miłość do Fiony i wiele szorstkich uczuć przyjaźni. Z krótkiego filmu dowiadujemy się, że Shrek nigdy wcześniej nie obchodził świąt, ale teraz, kiedy ma już wspaniałą rodzinę, chce, by były one wyjątkowe. Kupuje więc poradnik i realizuje punkt po punkcie założenia programu, dającego się streścić w następujących słowach: jak-urządzić-wspaniałe-święta-nawet-jeśli-jest-się-kompletnym-ignorantem. Wszystko szło zgodnie z planem, dopóki do chatki na bagnach nie wtargnęło tornado, to znaczy Osioł wraz z resztą barwnej, acz lekko irytującej ferajny. Shrek początkowo cierpliwie ich znosi, ale potem... Tego, co będzie potem, już nie będę zdradzać, podzielę się tylko kilkoma refleksjami. Jak wiadomo, bajka musi mieć morał. Morał pierwszy jest taki: nie choinki, światełka i wszelakie inne ozdóbki są ważne, lecz ludzie (jakkolwiek to zabrzmi w odniesieniu do Osła czy Kota w Butach). Morał drugi można streścić tak: jeśli coś się zepsuje, można, a nawet należy to potem naprawić. I wszyscy będą szczęśliwi, czego i Wam, czytelnicy i współtwórcy świątecznego bloga, z serca życzę.\nAutor: namiot o 22:17 3 komentarze:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - namiot\nKiedy otwierałam tą książkę bardzo żałowałam, że przeczytałam już wszystkie książki Agathy Christie, bo nie zdarzy mi się już nigdy przeczytać ich po raz pierwszy. Pamięć jednak płata figle i okazało się, że chociaż już czytałam „Morderstwo w Boże Narodzenie” nie pamiętałam sakramentalnego: kto zabił? Pamiętałam część postaci, pamiętałam epilog, a najważniejszej – jak się wydaje – kwestii nie. Dlatego przyjemność z tej lektury miałam sporą.\nAutor: Joanna o 15:41 Brak komentarzy:\n"Rodzina McCallisterów zamierza spędzić Święta Bożego Narodzenia we Francji. Niestety w dzień wyjazdu omal nie spóźnili się na samolot. W wyniku małego zamieszania, tylko jednego zapomnieli ze sobą zabrać... KEVINA! 8-letni członek rodziny zostaje sam w domu, od tej pory musi sam sobie radzić ze wszystkim w czym do tej pory wyręczali go rodzice... łącznie z dwoma złodziejami, którzy tylko czyhają by okraść dom McCallisterów."\nCo ja mogę o nim pisać? Każdy go zna, każdy oglądał choć raz. Ja ostatnio miałam go już dość i nie oglądałam ze 3 lata, ale w tym roku stwierdziłam, że warto by oglądnąć. I było warto, przypomniało mi się dzieciństwo, zrobiło się trochę nostalgicznie i przy okazji trochę się pośmiałam ;)\nZdecydowanie film dla całej rodziny.\nWesołych świąt, żołnierzu / Świąteczna kartka\nOpis:"Cody Cullen jest wojskowym i przebywa w Afganistanie. W okolicach świąt Bożego Narodzenia dostaje kartkę z życzeniami z małego, malowniczego miasteczka Nevada. Kartka ta dodaje mu sił do przetrwania ciężkich miesięcy. Po opuszczeniu służby postanawia odnaleźć osobę, która tą kartkę napisała."\nNie, nie, nie! Spodziewałam się czegoś wzruszającego, większego nacisku na to, że on jest żołnierzem.\nNie podobał mi się zdecydowanie. Historia banalna, to, że był żołnierzem nic nie znaczy, gra aktorska nie powalała na kolana, dużo błędów...\nOgólnie film nudny, nie warty poświęcania mu czasu. Nie muszę chyba dodawać, że nie oglądnęłam do końca.\nAutor: Snafu o 14:15 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - zaczytana-w-chmurach\nPierwsze co mi przychodzi na myśl kiedy patrzę na okładkę tej książki to: subtelna. Faktycznie książka jest subtelna.\n"Czy można dostać drugą szansę i rozpocząć wszystko od nowa?\n„Stokrotki w śniegu” to piękna, wzruszająca opowieść o sile miłości i nadziei. O tym, że najważniejsza w życiu jest rodzina. Że tylko kochając i będąc kochanym, można odnaleźć własną drogę w życiu."\nNie lubię pisać recenzji na gorąco, ale jutro chcę mieć już z tym "spokój" :P\nZastanawiam się skąd wzięły się owe Stokrotki. Owszem jest tam motyw stokrotek, ale... Przecież tytuł angielski to The Christmas List. Niemniej jednak cieszę się, że ktoś wpadł na pomysł tych stokrotek,a tym bardziej, że zrobiono taką piękną okładkę (angielska wersja nie dorasta polskim stokrotkom do pięt). Znowu wpadłam w sidła okładki, ale tym razem treść mnie nie zawiodła.\nJest to współczesna Opowieść wigilijna. Wprawdzie nie jest ona taka sama, powiedziałabym raczej, że całkiem inna. Szkielet powieści jest odmienny, jedynie motyw przemiany jakby zaczerpnięty.\nCóż ja się zazwyczaj nie wzruszam przy książkach, więc nie napisze, że jest wzruszająca. Jednak niewątpliwie będę o niej dumać jeszcze przez kilka dni. Stokrotki dają do myślenia, przestrzegają przed tym kim możemy się stać i kim mogą stać się inni jeśli wyrządzimy im krzywdę. Zmusza do zastanowienia się nad konsekwencjami naszych czynów. Czasem na zmianę jest za późno. W sumie to nigdy nie jest za późno na bycie dobrym, ale niektórym to życia nie wróci, nie zmieni. Czasem te skutki są tak okropne i jednocześnie nieodwracalne.\nJest to książka świąteczna, więc idealna do przeczytania w ten czas oraz jako prezent pod choinkę. Kto by nie chciał żeby mu wyrosły Stokrotki pod choinką? :)\nHistoria ta bardzo mi się podobała, zwłaszcza, że czyta się błyskawicznie, można, więc czytać pomiędzy pieczeniem placków czy wieczorem w blasku choinkowych światełek...\n(recenzja na moim blogu pojawiła się wcześniej :P)\nAutor: Snafu o 13:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - zaczytana-w-chmurach\nEch życie... przygotowania świąteczne pochłonęły mnie do tego stopnia, że nie było czasu pisać. (Na szczęście na czytanie trochę się znalazło :) Teraz kiedy już wszystko wysprzątane, ugotowane, upieczone i częściowo zjedzone, czas zabrać się do lektur świątecznych. Zacznę od "Przepiórek w płatkach róży". Sama książka wprawdzie świąteczna nie jest, ale rozpoczyna się od rozdziału pt. „Styczeń, Gwiazdkowe bułeczki”, więc w pewnym stopniu czuję się usprawiedliwiona.\nZapraszam tutaj na dalszy ciąg recenzji.\nKochane współuczestniczki oraz wszyscy tu zaglądający!\nZ okazji tych najpiękniejszych świąt w roku życzę Wam wszystkim dużo zdrowia, spokoju i pogody ducha, ciepłej rodzinnej atmosfery, odnalezienia chwili zadumy i zatrzymania czasu w dzisiejszym pędzącym świecie!\nP.S. Mam nadzieję, że po świętach pojawi się tu dużo recenzji, czego sobie w prezencie gwiazdkowym życzę :)\nAutor: Maniaczytania o 12:28 3 komentarze:\nEtykiety: uczestnik - maniaczytania, życzenia\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 08:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - film, uczestnik - Prowincjonalna nauczycielka\nKto wymyślił choinki?\nMoje kochane dzieci,\nbył taki czas na świecie,\nze wcale nie było choinek,\nani jednej, i dzięcioł wyrywał sobie piórka\nz rozpaczy, i płakała wiewiórka,\nco ma ogonek jak dymiący kominek.\nCiężkie to były czasy niepospolicie,\nbo cóż to, proszę was, za życie\nna święta bez choinki, czyste kpinki.\nWięc kiedy nadchodziły święta,\ndzieci w domu, a w lesie hałasowały zwierzęta:\n— My chcemy, żeby natychmiast były choinki!\nAle nikt się tym nie zainteresował,\naż wreszcie powiedziała mądra sowa:\n— Tak dalej być nie może, obywatele.\nJa z sowami innymi trzema\nzrobię bunt, bo choinek jak nie ma, tak nie ma,\ntylko mak i suszone morele.\nI rzeczywiście: jak przychodziła Gwiazdka,\nnic nigdzie nie tonęło w blaskach,\nbył to widok nader niemiły;\ni nikt nie myślał o zielonej świeczce,\ni ciemno było, proszę was, jak w beczce,\nprzez to, że się nigdzie choinki nie świeciły.\nAle w chatce na nóżkach sowich\nmieszkał pewien tajemniczy człowiek,\nktóry miał złote książki i zielone pióro.\nI jak nie krzyknie ten dobry człowiek:\n— Poczekajcie chwilkę, ja zaraz zrobię,\nże nigdzie nie będzie ponuro.\nNo i popatrzcie: od jednego słowa\nświerki strzelają, gdzie była dąbrowa,\nchoinki nareszcie będą.\nBo ma poeta słowa tajemnicze,\nktórymi może spełnić każde z życzeń.\n(A ten człowiek był właśnie poetą):\nTo on nauczył, jak sie świeczki toczy,\njak się z guzików robi skrzatom oczy,\non, namówiony przeze mnie;\ni jak się robi z papieru malutkie okręty,\ni to on ułożył te wszystkie kolędy,\nktóre śpiewać jest tak przyjemnie.\nTo on, moi srebrni, moi złoci,\nzawsze jest pełen dobroci,\nw nim jest ta pogoda i nadzieja;\nto on nauczył, jak zawieszać zimne ognie,\ni on te świeczki odbija w oknie,\nze okno jest jak okulary czarodzieja.\nWięc już teraz, chłopcy i dziewczynki,\nczy wiecie, kto wymyślił choinki?\nczy już teraz każde dziecko wie to?\nChórem dzieci: TO TEN ODWAŻNY, DOBRY CZŁOWIEK,\nCO MIESZKA W CHATCE NA NÓŻKACH SOWICH,\nCO LUDZIE PRZEZYWAJĄ POETĄ.\nWięc gdy śnieg na święta zatańczy,\npomyśl, proszę, najukochańszy,\no tym panu, co układa rymy,\nprześlij mu życzenia na listku konwalii,\na myśmy już mu telegram wysłali,\nbo my wszyscy bardzo go lubimy.\nAutor: Ysabell o 02:31 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - inne, uczestnik - Ysabell\nDobra, dobra czas na mój ulubiony, świąteczny film. Jak wiadomo w głównej roli jest przesympatyczny staruszek z białą brodą, zwany popularnie Świętym Mikołajem. No i teraz, co z nim. No przychodzi na paradę świąteczną i nakrywa człowieka, który dla domu handlowego jest świętym mikołajem na nieumiejętnym prowadzeniu sań i ... pijaństwie. Bardzo go do denerwuje, prawie, że uderza go laską.... Pracownik zostaje zwolniony, ale potencjał leżący w wyglądzie obudzonego Mikołaja dostrzega pracownica domu handlowego i od razu angażuje go. Ten stawia tylko jeden warunek: Przyniesie prawdziwy strój.\nAktor grający owego świętego zachwyca, dziś ma 87 lat, co oznacza, że jest starszy od mojej prababci. Co zadziwiające dalej gra! Pan Richard Samuel Attenborough jest niesamowity, jego gra ustami, brwiami, ramionami, czysty Święty. Mam dziewiętnaście lat, ale takiej autentyczności bym się nie oparła! Reszta aktorów też odwala świetną robotę, natomiast przy wieku Attenborougha i jego "trudnej" roli, nie dosięgają mu do pięt.\nO co chodzi w filmie? O pracę w tym domu? Nie, chodzi o to jak jeden miły, dobry człowiek może sprawić, że cały Nowy Jork uwierzy w świętego, łącznie z firmą 7up, jak i sądem stanu Nowy Jork. O sile magii świąt i dobroci. Esencją filmu będą słowa samego Świętego:\n"Nie jestem tylko dobroduszną postacią w zabawnym kostiumie, jestem symbolem, jestem symbolem zdolności człowieka do przełamywania egoizmu i nienawiści, które zwykle nami powodują, jeśli nie przyjmujesz niczego na wiarę, jesteś skazany na życie w wątpliwościach"\nW sumie jestem niewierząca, ale dla mnie ten film jest przypomnieniem o wierze w ludzką dobroć, w to że człowiek jest z natury dobry, nie zły.\nAutor: Patrycja Antonina o 02:03 Brak komentarzy:\nOd czasu ukazania się płyty dołączonej wpierw do "Gazety Wyborczej"pt. Moje kolędy na koniec wieku, słucham jej wielokrotnie w każde święta, gdyż zawiera moje ulubione dźwięki i słowa. Mija właśnie dziesięć lat od czasu projektu zaczęcia nowego wieku wyjątkowymi pieśniami i piosenkami. Zbigniew Preisner pisał do słów Mariana Hemara, Agaty Miklaszewskiej, Szymona Muchy, Stanisława Balińskiego, Stanisława Skonecznego, Wandy Chotomskiej i Jana Nowickiego.\nGdzieś całą noc padał śnieg. Jednak z tego będzie cud, więc: Śpij Jezu,śpij mój maleńki. Jest czas rozpamiętywania wojennych Wigilii, ale i nieobecnego Piotra (Skrzyneckiego). Wszędzie są nieobecni, toteż i dla nich "Przyjdź na świat". Betlejem polskie jest zawsze zaśnieżone z nutą smutku, oglądania się wstecz. Ponad 2000 lat trwa nadzieja na lepszy świat. Jezus przybiera wygląd dzieciny z każdego miejsca na świecie, jest to czasem i złotowłosy chłopiec. "A nadzieja znów wstąpi w nas". "Daj Mu światło, bo tak łatwo zmylić ślad."\nAutor: nutta o 19:28 2 komentarze:\nEtykiety: 2010/2011 - muzyka, uczestnik - nutta\nwyd. Czarna Owca 2009\nPierwszy dzień grudnia. Dzień, w którym dzieci odliczają dni otwierając okienka na kalendarzu bożonarodzeniowym. Tymczasem Joachim jeszcze nie ma czego otwierać - nie miał czasu na kupno swojego kalendarza. Chodzi więc z tatą od sklepu do sklepu i wszędzie dowiaduje się, że towaru brak. Ostateczne docierają do starej księgarni, gdzie odnajdują jedyny w swoim rodzaju, ręczni stworzony kalendarz. Właściciel księgarni sam dziwi się obecnością dziwnego przedmiotu i daje go Joachimowi w prezencie. Opowiada też chłopcu, kim jest osoba, która prawdopodobnie podrzuciła do księgarni owo dzieło. W ten sposób rozpoczyna się niezwykła przygoda, magiczna wędrówka pielgrzymów do Ziemi Świętej, do miasta Betlejem, do dnia narodzin Jezusa.\nPewnie dziwi was, jak to możliwe. Rzeczywiście, historia jest nieco skomplikowana i niewiarygodna, nie sposób jej wytłumaczyć, ale opisać pokrótce spróbuję :) otóż Joachim odkrywa niezwykłość swego kalendarza już pierwszego dnia - pod każdym okienkiem znajduje bowiem malutką karteczkę z fragmentami niezwykłej historii rozpoczynającej się w następujący sposób:\nPewnego dnia Elisabet Hansen wybrała się z mamą do domu towarowego po zakupy świąteczne. Nagle spostrzegła małego pluszowego baranka, który uciekł ze sklepowej półki, bo nie mógł już znieść odgłosu kas. Pobiegła więc za nim. Po krótkim czasie znalazła się na pięknej zielonej łące z mnóstwem kwiatów. Tam spotkała także anioła Efiriela, który zdradził jej wielką tajemnicę - Elisabet jest jednym z pielgrzymów udających się do Betlejem na spotkanie z narodzonym Jezusem i jego rodziną. Podczas podróży czas biegnie wstecz, a każdego dnia na swej drodze spotykać będą kolejne postacie dołączające do orszaku.\nJoachim początkowo zachowuje niezwykłość swego kalendarza w tajemnicy, jednak po kilkunastu dniach rodzice dowiadują się o karteczkach i od tej pory każdego dnia z coraz większym zaciekawieniem śledzą losy Elisabet i jej towarzyszy. Wkrótce okazuje się, że w roku 1948 zaginęła ośmioletnia dziewczynka o imieniu Elisabet. Natomiast tajemniczy twórca kalendarza o imieniu Jan zostawia w księgarni fotografię, na której widnieje dwudziestokilkuletnia kobieta oraz napis "Elisabet". Historia z kartek zaczyna mieszać się z rzeczywistością. Czy to zbieg okoliczności, czy prawdziwa opowieść...?\nKsiążka ciekawa, napisana typowym dla Gaardera filozoficznym językiem, który bardzo łatwo się przyswaja i trafia do młodszych i starszych czytelników. Dodatkowym atutem jest mnogość informacji na temat postaci biblijnych, obiektów historycznych oraz liczne ciekawostki dotyczące wiary chrześcijańskiej i ważnych momentów w historii Europy. Orszak wędruje z Norwegii do Betlejem zaledwie w ciągu dwudziestu czterech dni, mijając po drodze najsłynniejsze budowle chrześcijańskie oraz miejsca, w których odbywały się ważne dla Jezusa i Jego wyznawców wydarzenia (jak np. Ogród Oliwny czy jezioro Genezaret). To jest wielki atut książki. A mimo to nie przekonała mnie historia stworzona przez Gaardera. Zbyt dużo tu przypominania kto, kiedy i którędy biegnie do Betlejem, zbyt duże zainteresowanie rodziców Joachima tematem. Przyznam szczerze, że pod koniec książki strasznie się męczyłam i liczyłam strony do zakończenia. Ciekawy i zaskakujący pomysł, niestety trochę udziwniony i przekombinowany.\nW jednym elemencie Gaarder zasłużył na pochwałę - wywołał we mnie od dawna nieobecne oczekiwanie na Boże Narodzenie. I nie chodzi tu o prezenty, wigilijną kolację czy spotkanie z bliskimi, lecz rzeczywiste oczekiwanie na przyjście Małego Jezusa, który co roku w grudniu przybywa, by wskazać nam drogę, umocnić w postanowieniach i pomóc w przebrnięciu trudnych czasami życiowych dróg.\nAutor: Paideia o 16:18 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Paideia\nAutor: sabinka.t1 o 09:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: uczestnik - Sabinka.t1, życzenia\nNa chwilkę przed Świętami życzę miłym współtowarzyszkom skumulowania świątecznego nastroju w te kilka ostatnich dni roku :)\nPrzy okazji dzielę się mym tegorocznym muzycznym uzależnieniem świątecznym-klasyczne, angielskojęzyczne piosenki świąteczne śpiewane przez Pierwsza Damę Piosenki Ellę Fitzgerald, wszystkie utrzymane w tonie swingu, w lekko retro klimacie :)\nPrezentuję też moją ukochana piosenkę, która dotyczy tego, co nas w tym wyzwaniu połączyło- zróbmy sobie małe święta, bez względu na to, co złego spotkało nas w tym roku. Piosenka ta, wykonana po raz pierwszy w roku 1944 przez Judy Garland w musicalu "Meet Me in St. Louis", miała jeszcze smutniejszy wydźwięk w swej pierwotnej wersji, ale o wiele popularniejsza stała się przeróbka, którą wykonał Frank Sinatra. Od tej pory śpiewali ją wszyscy. Have Yourself A Merry Little Christmas.\nAutor: Seso o 08:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - muzyka, uczestnik - Seso\nRuth Langan, Jaqueline Navin, Lyn Stone „W wigilijną noc”\nTytuł oryginalny: „One Christmas Night”\n"W wigilijną noc" to trzy pełne ciepła i humoru opowiadania, których akcja przypada na XII, XIV i XVI wiek; to trzy wzruszające opowieści o lojalności i przyjaźni, oczarowaniu i miłości.\nJak już wyżej napisano, książka jest zbiorem trzech opowiadań. Ich akcja ma związek z Wigilią. To właśnie ona zmusza bohaterów do najrozmaitszych rzeczy.\nNa ciąg dalszy zapraszam TU! ;)\nAutor: Eta o 16:29 Brak komentarzy:\nEtykiety: 2010/2011 - książka, uczestnik - Eta\nWiele osób oglądało ten film, a nie potrafię zliczyć ile razy widziałam go w programie telewizyjnym.\nTrudno pisać o tym filmie. Przewijało się w nim tyle historii, tyle myśli kłębi się po nim w głowie, że trudno to sobie poukładać, aby napisać coś co będzie miało ręce i nogi.\nMamy tu chyba każdy rodzaj miłości. Miłość niespełniona, wystawiona na próbę, szczęśliwa, młoda, podstarzała, wariacka, nieśmiała, perwersyjna szczenięca, nieosiągalna... Miłość ma różne oblicza i to właśnie ukazuje ten film. Są zakończenia szczęśliwe, pełne nadziei, niewyjaśnione i oczywiste.\nJest w tym filmie ogrom miłości, dużo dobrych emocji, humor, ale też i nutka goryczy. Ot, przepis na świetny film. Podczas oglądania śmiejemy się, ale też i łezka kręci się w oku.\nObsada jest moim zdaniem bardzo dobra. Jedna tylko historia mi się nie podobała. Colina. Oczywiście jest tu przedstawiony motyw miłości- chłopak szuka tej miłości za wszelką cenę. Ale... Kto uwierzy, że wchodząc do pierwszego lepszego baru napotka się napalone Amerykanki? Może i takie są, nie twierdzę, że nie... Mimo wszystko jest to inny motyw miłości okraszony nutką humoru.\nTo taki dobry film, a ja nie wiem co o nim napisać... Może po prostu: to trzeba oglądnąć! :)\nWersja pełna posta tu: http://zaczytana-w-chmurach.blogspot.com/2010/12/to-wasnie-miosc-love-actually-2003.html\nAutor: Snafu o 13:15 Brak komentarzy:\nAutor: Beata Woźniak o 19:31 Brak komentarzy:\n"Od siódmej rano" to opowieść o rodzinie. Wielopokoleniowej zamieszkującej słusznych rozmiarów dom, cechującej się wścibstwem, nadmierną ciekawością i jednocześnie życzliwością wobec siebie. Prz posiłkach spotykają się cioteczna babka Marigold ze względu na podeszły wiek myląca nieustannie członków rodziny, a ze względu na głuchotę domagająca się głośnego powtarzania wszystkiego, co jej zdaniem wypowiedziano zbyt cicho, dziadek dość despotyczny starszy pan, Rose, bezbarwna, trzydziestokilkuletnia, zgorzkniała nauczycielka, jej siostra - Becky żyjąca adoracją mężczyzn, ich brat - Jocelyn, pisarz nieco tylko oderwany od rzeczywistości, May - jego żona, czekająca na rozwiązanie cicha, acz silna osoba i Gaylord - dziecko May i Jocelyna, choć pewnie niektórzy woleli by go nazwać "dzieckiem z piekła rodem".To tej barwnej grupy dołączają adoratorzy obydwu sióstr zwiększając tylko zamieszanie.\nAtmosfera z książki Malpassa odrobinę przypominała mi tę z "Szóstej klepki" Małgorzaty Musierowicz. Bobcio (czyli Florian Górski) ma fantazję równie wybujałą jaj Gaylord. I choć "Od siódmej rano" jest poważniejsze niż opowieść o rodzinie Żaków nie sposób było nie dostrzec pewnych podobieństw.\nHistoria przedstawiona przez Erica Malpassa jest wycinkiem pewnej rzeczywistości. Owa rzeczywistość została wychwycona przez pisarza i opisana bardzo realistycznie, z odrobiną humoru. Rodzina, która jest jednocześnie wsparciem, ale też utrapieniem jest tu przedstawiona w iście angielskiej poetyce i ujmuje urokiem.\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 13:08 Brak komentarzy:\nKornel marzy o psie. Marzy tak mocno jak tylko dzieci to potrafią. Kiedy pewnego dnia wraca ze szkoły do domu zauważą wiklinowy koszyk. Wzruszony zagląda do niego i widzi smycz. Samą smycz. Ojczym Kornela proponuje mu pewien układ - jeśli chłopiec przez sześć tygodni pozostałych do Świąt będzie trzy razy dziennie wychodził ze smyczą na spacer, dbał o to, żeby w misce była zawsze świeża woda, rodzice pomyślą nad zaproszeniem do domu psa. Chłopiec ukrywa rozczarowanie i od tej pory codziennie wypełnia swoje obowiązki mimo, że koledzy wyśmiewają jego spacery ze smyczą.\nPrzyznam, że początkowo byłam zła na Witka, ojczyma chłopca. Ale później, gdy dowiadywałam się coraz więcej złość przeszła w pewnego rodzaju zrozumienie, a nawet - po scenie finałowej - z szacunek. Najbardziej jednak podziwiłam determinację chłopca i zastanawiałam się, czy ja, będąc dorosła, umiem o czymś marzyć tak jak Kornel? Czy umiem dążyć do spełnienia swojego marzenia podporządkowując się różnym mało przyjemnym obowiązkom? Czy umiem być tak wytrwała, jak wytrwały był Kornel?\nZostaję z tymi pytaniami, a Was zachęcam do lektury...\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 13:07 Brak komentarzy:\nNie ukrywajmy - czas przedświąteczny to kolejki w sklepach, awantury o miejsce do parkowania, zmęczone panie domu, zirytowani szaleństwem przedświątecznym panowie, nietrafione prezenty, mnóstwo drobiazgów, o których nie wolno zapomnieć, bo zapomnienie skazi atmosferę świąt. A teraz wszyscy ci, którzy stojąc w kuchni i lepiąc dwusetnego pieroga lub wykrawając setne ciasteczko, myśląc o tym, że jeszcze muszą uprasować zasłony, doprawić kapustę, usmażyć rybę i przybrać choinkę, zamarzyli choć raz o tym, żeby trzasnąć drzwiami i wyjść w mroźną noc albo wyjechać gdzieś, gdzie ktoś poda nam wszystko gotowe oszczędzając przy tym kupę forsy i jeszcze więcej nerwów podniosą w górę ręce. Pani? i Pan? I jeszcze tamta pani?\nNora i Luter Krank pożegnali jedyną córkę odlatującą do Peru z korpusem pokoju. Na święta zostali sami. Luter, z właściwą sobie skrupulatnością, podliczył zeszłoroczne wydatki świąteczne i uznał, że suma sześciu tysięcy jest zbyt wygórowaną. Złożył swojej żonie propozycję - za połowę tej ceny można spędzić dwa tygodnie na statku wycieczkowym opływającym Wyspy Kanaryjskie. Zdecydowali się wziąć udział w rejsie i zrezygnować z organizacji świątecznego przyjęcia, ustawiania choinki, przyozdabiania domu. Sąsiedzi i znajomi nie rozumieją decyzji Kranków i co gorsza, mówią im o tym wywierając na nich presję. Czy jednak Nora i Luter poddadzą się dyktatowi tradycji?\nSłabo znam twórczość Johna Grishama, ale po tej książce rozumiem czemu jest tak poczytnym autorem. Opowieść o perypetiach Kranków jest zabarwiona humorem, nieco ironicznie przedstawia amerykańskie szaleństwa świąteczne i pokazuje, co tak naprawdę jest ważne.\nMiłe, odprężające, świąteczne:)\nP.S. Na podstawie książki zrealizowano film.\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 13:06 Brak komentarzy:\nDo książek o tematyce bożonarodzeniowej dołączę opis obejrzanych w ostatnich dniach filmów.\nDwie kobiety rozczarowane mężczyznami próbują zmienić coś w swoim życiu. Najłatwiejsza wydaje się zmiana otoczenia i w ten sposób Angielka wybiera się do L.A., a Amerykanka przedziera się przez zaśnieżoną angielska prowincję. Nie da się jednak całkowicie uciec od mężczyzn, szczególnie wówczas, gdy stają u progu domu, w którym mieszkają dziewczyny - u każdej rzecz jasna inny;) Uczucia rodzą się powoli lub burzliwie, przybierają na sile lekceważąc rozsądek, a my dostajemy zabawną komedię romantyczną w miłej oku obsadzie:) Otoczenie także godne pozazdroszczenia:\n"Czas na cud" to film poważniejszy niż "Holiday". Film w doskonałej obsadzie przedstawia wydarzenia rozgrywające się podczas Świąt Bożego Narodzenia. W Wigilię przecinają się ścieżki samotnej kobiety od lat poświęcającej się opiece nad matką, młodych ludzi, których związek niszczy chorobliwa zazdrość chłopaka, mężczyzny, który pragnie wybaczenia zmarłej żony, chłopaka, który od czternastego roku życia marzył o przyjęciu gwiazdkowym urządzonym w szpitalu.\nBardzo refleksyjny, warty zobaczenia film.\nAutor: Prowincjonalna nauczycielka o 13:04 Brak komentarzy: