i want everything: Batiste, Suchy Szampon Cherry\nBatiste, Suchy Szampon Cherry\ndzisiaj mam dla Was recenzję trzeciego szamponu Batiste, tym razem w wersji Cherry.\nO wersji TROPICAL pisałam TUTAJ, natomiast XXL VOLUME TU.\nWersję Cherry dostałam jako gratis do zakupów. Sama raczej bym jej nie kupiła, a już na pewno nie w pełnowymiarowej wersji.\nCzego oczekiwałam? Przede wszystkim odświeżenia włosów na trzeci dzień. Przy takich wysokich temperaturach również myślałam, że raz na jakiś czas użyję drugiego dnia.\nUżycie: W mini wersji jest 50 ml produktu. Zapach po otwarciu opakowania jest średni, ale przy rozpylaniu dosyć ładny i przyjemny. Samo użycie tak jak w przypadku pozostałych dwóch wersji nie sprawia problemu, a wydajność jest również na świetnym poziomie. Biały osad, który po szamponie zostaje na włosach jest łatwy do pozbycia się. Wystarczy palcami przetrzepać włosy.\nEfekty: Niestety tutaj tej wersji z pewnością nie pochwalę. Prawdę mówiąc efekty są żadne. Różnica pomiędzy włosami sprzed i po użyciu jest tak minimalna, że praktycznie w ogóle niezauważalna. Tak samo było na drugi i trzeci dzień.\nCzy polecam? Zdecydowanie nie. A szkoda, bo zapach przypadł mi do gustu dużo bardziej niż wersji Tropical.\nDostępność: sklepy internetowe, allegro; koszt mini wersji to 7,9 zł\nJeśli chodzi o szampony Batiste to moim zdaniem warto je wypróbować ze względu na niezwykłą jak na tego typu produkt wydajność. Do tej pory najbardziej jestem zadowolona z wersji XXL Volume, ale tak właściwie żadna nie odświeża włosów tak jakbym chciała. Na wypróbowanie mam jeszcze wersję Original i jestem bardzo ciekawa jak ona się sprawdzi.\nW kwestii suchych szamponów nadal póki co u mnie nr 1 jest produkt Klorane.\nA tak przy okazji to pamiętajcie, że suche szampony nigdy nie zastąpią mycia włosów, więc i efekty nie będą takie same. Są to kosmetyki, które mają nam ułatwić życie raz na jakiś czas. Częste ich stosowanie jest też niedobre dla naszych włosów, bo je mogą wtedy bardzo wysuszać.\nMiałyście tą wersję? Sprawdziła się u Was? Jaki jest Wasz ulubiony suchy szampon?\nAtina 20 czerwca 2013 11:23\nmam te wisienki;) jestem bardzo zadowolona z zapachu i działania, ale mam wrażenie, że jego działanie jest troszkę słabsze od suchego szamponu z Isany, tylko że tam zapach jest znowu za intensywny;/\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 11:53\nZapach rzeczywiście jest bardzo przyjemny :)\nMagdalena B 20 czerwca 2013 11:26\nSuchy szampon przydaje się przy takiej pogodzie.Teraz wiem że tego raczej nie kupię.\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 11:54\nMoże u Ciebie by lepiej działał, ale ja go w każdym razie nie polecam\nloramita 20 czerwca 2013 11:33\nBo nie działa...?\nIdalia bloguje 20 czerwca 2013 11:39\nU mnie daje radę, choć efektu WOW nie ma. Przy prostych i ciemnych włosach ciężko go też wyczesać. Następnym razem kupię wersję dla brunetek.\nA co do zapachu to ja jestem fanką właśnie tego Tropical, a siostrze po przetestowaniu oddałam Cherry :)\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 11:55\nDla mnie Tropical ma za mocny, sztuczny zapach. Mnie jeśli chodzi o zapach kokosa trudno dogodzić :D\nmajtkirambo 20 czerwca 2013 11:55\nSzczerze mówiąc nie miałam okazji wypróbować jeszcze żadnego suchego szamponu!\nWarto mieć suchy szampon w łazience ;)\nAla 20 czerwca 2013 12:08\nMnie suche szampony w ogóle nie przekonują, a już szczególnie latem. Czuję się nadal nieświeżo i mam wrażenie kluchy na włosach. Efekt jest u mnie bardzo krótkotrwały. Umycie włosów zajmuje niewiele więcej niż spryskanie ich, wymasowanie i wyczesanie a schną naturalnie jeszcze zanim dojadę do pracy, czyli jakieś 15 minut :) Poza tym mam obsesję na punkcie produktów wysuszających włosy, które latem i tak tracą blask. Nie dla mnie ten hit :D\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 11:57\nTobie schną 15 min. a mi czasem nawet 1,5h ;) Z tego właśnie powodu muszę mieć w pogotowiu tego typu produkt :)\nrobaczeeek 20 czerwca 2013 12:11\nJa jakiś dziwak chyba jestem ale nie stosuję tego typu szamponów wolę je normalnie umyć. Więc nie jestem do nich na dzień dzisiejszy przekonana :)\nJoanna 20 czerwca 2013 13:21\nMam tak samo, wole tradycyjne mycie :)\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 12:00\nDziewczyny, ale ja napisałam, że to nie zastępuje tradycyjnego mycia. Widzę, że trochę się nie rozumiemy. Dla mnie to produkt do stosowania kiedy zaśpię, a włosy nie do końca dobrze wyglądają, albo kiedy muszę skoczyć nagle na miasto coś szybko załatwić. Ja go nie stosuję kiedy muszę iść gdzieś na cały dzień, a nie chce mi się myć włosów. Czegoś takiego u mnie nie ma. Wierzcie mi, wolę dużo wcześniej wstać i je umyć ;)\nMadziak 20 czerwca 2013 13:57\nWłaśnie używam tej wersji zapachowej i u mnie sprawdza się bez zarzutów :)\nLady In Purplee 21 czerwca 2013 12:01\nZauroczona-kosmetykami 20 czerwca 2013 14:01\nwidzę, że obie dzisiaj piszemy o Batiste :)\nZaraz zajrzę do Ciebie ;)\nkosodrzewina 20 czerwca 2013 14:17\nTo jest chyba jego największy plus ;)\nAla 21 czerwca 2013 13:00\nNie miałam jeszcze okazji używać suchego szamponu ..\njolkag78 21 czerwca 2013 14:15\nJa nie używam takich cudów;)\nKaro 22 czerwca 2013 06:03\nJa nie mam żadnego suchego szamponu, ale mam zamiar kupić ten z Isany, bo gdy mam odrosty moje włosy 3 dnia już ni wyglądają szałowo. :)\nkleopatre 23 czerwca 2013 12:24\nA moje włosy fajnie odświeżają, wiadomo że nie jest to efekt jak po umyciu włosów, ale efekt mnie zadowala. Z włosów nie najadających się do ludzi ten szampon robi włosy, które ujdą do wyjścia;)\nwulkan_energii 23 czerwca 2013 13:48\nUuuu słyszałam tyle dobrego o Batiste, a tu taką lipę odpalili z wisienką ;p.\nKasia 23 czerwca 2013 22:58\nteż uważam, że jest bardzo średni ale zapach ma piękny!\nYumi 4 września 2013 20:18\nCałkiem spoko Ci tego poszło. Ja jestem najbardziej zainteresowana Baleą, nie mogę ich nigdzie w stacjonarnym sklepie znaleźć, chyba czas poszukać w sieci. Spore to Twoje denko, gratuluję :D


Kort tenisowy | Klub Tenisowy Matchpoint Żyrardów\nSkoro umiemy już liczyć – możemy wejść na kort tenisowy.\nWymiary kortu tenisowego to spadek po majorze Wingfieldzie. Z przeliczeń yardów, stóp i cali wychodzi, że kort tenisowy ma 23,77 m długości oraz 8,23 (gra pojedyncza) lub 10,97 m (deble i mikst) szerokości. Kort tenisowy ograniczony jest 5-centymetrowymi liniami, należącymi do boiska. Jeśli więc piłka uderzona przez rywala trafi w linię po naszej stronie, nie róbmy mu awantury – punkt dla niego. W poprzek kortu tenisowego wisi siatka, której wysokość zmienia się od 91,5 cm na środku kortu do 1,06 m przy słupku oddalonym od linii bocznych o 91,5 cm.\nRodzaje kortów tenisowych (nawierzchnie kortów):\nNajpopularniejszym typem kortów są korty ziemne, nawierzchnią takich kortów jest tzw. mączka ceglana – warstwy (od góry): 1 cm mączki ceglanej, 4 cm mieszanki mineralnej, 10 cm żużlu o średnicy 5 – 30 mm, 15 cm grubego żużlu lub tłucznia o średnicy 5-10 cm.\n– szerokość 1097 cm\n– wysokość słupków podtrzymujących siatkę: 106 cm\n– odległość słupków od linii bocznych: 91,5 cm


Prace wykończeniowe na budowie - dla domu\nDzisiaj na rynku mamy jej różne modele i\nDodane: 13-11-2021 04:51\nkolory, a sama kostka brukowa nie kojarzy się nam już z szarą, nieatrakcyjną nawierzchnią. Brukarstwo wbrew pozorom nie jest łatwą sztuką, dlatego inwestując w dobrą firmę brukarską, zapewniającą nam nie tylko ułożenie nawierzchni lecz także pokazującą różne projekty i możliwości ułożenia kostki brukowej, zyskujemy wygodne i miłe dla oka podjazd oraz ścieżki, które pięknie będą współgrać z roślinami posadzonymi przez nas, bądź przez ogrodników. Tylko tego typu rozwiązanie sprawi, że nasz ogród urzeknie oglądających swoim pięknem. Natomiast podjazd, taras i ścieżki pozwolą nam komfortowo korzystać z przestrzeni wokół domu.\nSauna idealna na imprezy ogrodoweDopłaty na panele słoneczneCzy w 2021 warto kupić rolety?Maty na podczerwień - z czym to się je?Popularny temat: fotowoltaikaRuska bania - do czego służy i gdzie kupićCzy w 2021 warto nawadniać ogród?Czego jeszcze nie wiesz o ogrodzeniachKwestie ogrodzeń na posesjachCzy Wiesz Jak Położyć Kostkę W 3 Dni?Jak Kupić Bramę Natychmiastowo?12,12 Internautów Już Wie Jak korzystać z sauny w ogrodzie. A Ty?Jak oszczędzić na energii elektrycznej?Nie masz pomysłu na ogród? A może jacuzzi?Sauna lub jacuzzi w ogrodzieSzukam sposóbów jak dostać dotację na fotowoltaikęO kostce, budowie domu i wykończeniu ogroduCiepło z podczerwieni10 Prostych Metod Aby wyposażyć saunęNowa moda na sauny?Jakie są najnowsze trendy w akcesoriach do ogrodu?Sauny wkraczają do PolskiRadzimy jak kupić rolety szybciejCiepło z podczerwieniGdzie można Zamontować fotowoltaikę a gdzie nie?STUDIUM PRZYPADKU Jak Mieć Saunę w Ogrodzie W 6 Dni?Wyposaż ogród w saunę. Kilka poradKąpiel w saunie a potem w balii we własnym ogrodzieLuksusowy ogród? A może sauna?Inwestycja w energię ze słońca


Gadżety erotyczne dla początkujących - EasyToys.pl\n28-05-2021 · 1039 wyświetlenia · 2 komentarze\nCzy istnieją gadżety erotyczne dla „początkujących”?\nDługo się zastanawiałam jak ugryźć ten temat tak, żeby przedstawić go w taki sposób, jaki ja go rozumiem. Bo kim właściwie są te „początkujące” osoby? Co to za grupa osób? Czy nie można nazywać gadżetów erotycznych po prostu „gadżetami”, nie dodając żadnych dodatkowych określeń?\nCzy wam tak samo jak mi gadżety dla „początkujących” kojarzą się z słabej jakości zabawką?\nPozwolę się skupić na gadżetach, które ja dotychczas miałam w rękach, które miałam okazję używać i myślę sobie, że sama się łapie na tym, że nadaję dodatkowych określeń gadżetom, które są tak naprawdę dla wszystkich. Bo jeśli „pingwinka” (link) uznamy za gadżet dla „początkujących”, to czy jestem jakąś „amatorką”, skoro wciąż po niego sięgam? Nie uważam też się za profesjonalistkę, za nikogo! Po prostu „Pingwinek” bywa tym, czego mogę potrzebować w danej chwili i kropka.\nUstalmy więc, że nie ma „amatorów”, nie ma osób „początkujących”, są po prostu użytkownicy i użytkowniczki gadżetów erotycznych, którzy mają różne preferencje i potrzeby.\nZatem, przechodząc do konkretnych polecajek, przedstawiam wam:\n1. Wibrator Lily EasyToys (różowy) – ten wibrator pochodzi z kolekcji „EasyToys Vibe Collection” i posiada 10 poziomów wibracji, totalnie różnego typu. Osobiście byłam zaskoczona, bo porównałam go do podobnego produktu, ale innej marki i „Lily” jest o wiele cichszy, a na dodatek gładszy i bardziej elastyczny. „Lily” to wibrator dla osób z pochwą / łechtaczką – posiada dwa silniki, po jednym w każdej końcówce, więc to jest jego duży plus. Jest bardzo dobrze wykonany, a jego cena jest adekwatna do jakości. Nie powiem wam, że to gadżet dla „początkujących”, bo tak jak ustaliliśmy i ustaliłyśmy, odrzucamy „początkujący” i „amator”, ale myślę sobie, że jeśli ma być to Twój pierwszy zakup, to będziesz zadowolona.\n153.75 zł 46.43 zł\n2. Pierścień Erekcyjny Bunny Vibe (czarny) – ten gadżet jest dla osób z penisem, służy też jako gadżet dla par. Niektórzy sięgają po ten gadżet, bo chcą utrzymać erekcję. Założenie ringu powoduje wolniejsze odpływanie krwi z prącia, co pozwala nie tylko przedłużyć wzwód, ale i w znacznym stopniu utwardzić penisa. Pamiętaj, że możesz używać pierścień podczas masturbacji, jeśli masz chęć przedłużyć np. sam akt. Aczkolwiek, używając „Bunny Vibe” z drugą osobą, możecie skorzystać z króliczkowego stymulatora, który dodatkowo wyposażony jest w wibrujący pocisk, który można wyjąć i użyć jako wibratora łechtaczkowego. Podoba się?\n3. Korek Analny (EasyToys Anal Collection) – podjęłam decyzję, że poświęcę przestrzeń na stymulację analną.\nKorek analny od EasyToys jest mocny, ale elastyczny i jest wykonany z miękkiego silikonu, a dodatkowo ten produkt ma różne rozmiary. W zakładce „Rozmiary i specyfikacje” znajdziesz wymiary konkretnego produktu, więc pamiętaj, żeby tam zajrzeć J Najodpowiedniejszym środkiem do nawilżenia z tym produktem, są środki na bazie wody (Link do lubrykantu na bazie wody od ET).\nKorek jest łatwy do czyszczenia, dbania o niego, więc nigdy o tym nie zapominaj.\n74.42 zł 46.43 zł\n4. Wibrator Mini Wand EasyToys (czarny).\nPrzechodzimy do ostatniego produktu. Nie musi to być Twój „must have”, ale warto o nim wiedzieć nieco więcej, bo każdy może mieć inne o nim wyobrażenia, mimo iż nigdy wcześniej nie miał go w dłoni. Mini Wand – jak sama nazwa mówi – nie jest duży, jest mały i możesz zabrać go ze sobą, gdzie potrzebujesz. Ma aż 18 ustawień wibracji, jest w pełni wodoodporny i potrafi osiągnąć naprawdę mocną wibrację! Do tej różdżki dodatkowo otrzymujesz etui (woreczek), który chroni Twój produkt przed kurzem, zabrudzeniem, uszkodzeniami. Jest naprawdę świetnie wykonany, trwały i komfortowo się go czyści. Polecam nie oszczędzać lubrykantu na bazie wody, w czasie użytkowania. Jest super łatwy w obsłudze i ładuje się przed kabel USB, więc nie potrzebujesz wymieniać baterii, co jakiś czas. Dodatkowy, osobiście uważam, że jest bardzo elegancki. Zachęciłam?\n205.08 zł 93.09 zł\nWyżej przedstawione przeze mnie produkty nie są dla jakiejś specjalnej kategorii osób, ponieważ są dla wszystkich osób, którzy chcą, pragną spróbować czegoś innego, nowego. Osobiście uważam, że gadżety erotyczne mogą coś tylko (aż) „dodawać” do waszej przyjemności, a nie „zabierać”. Jeśli nie posiadasz jeszcze żadnego gadżetu erotycznego, a zainteresował Cię, któryś z powyższych zabawek, nie zastanawiaj się. Starałam się też tak dobrać produkty, żeby były one w adekwatnej cenie, atrakcyjnej, przede wszystkim. Gadżetów, zabawek jest naprawdę dużo i wiem, że czasami można się w tym zagubić, ale czasami sama wychodzę z założenia, że jeśli nie spróbuję, to się nie dowiem.\nPomyśl o swoich potrzebach, pragnieniach, nie kupuj nic na siłę, to ma być Twoje / Wasze, nikogo innego i to ma być przyjemność, a nie obowiązek. W każdym razie, udanych zakupów i dużo przyjemności!\n21-05-2021 Wibratory powietrzne\n22-03-2021 Jak… używać pierścieni erekcyjnych\n28 maja, 2021 1:51 pm\nCzy wibrator PMV 20 meta tez może być dla początkujących, czy jednak jest za duży?\n5 lipca, 2021 2:27 pm\nWibratory PMV20 są dość duże jak na pierwszy raz. Radzimy skorzystać z mniejszych produktów, takich jak Wibrator Lily.\nkorek analnypierścień erekcyjnypierwszy wibratorwand massagerwibrator klasycznyzabawki dla poczatkujacych


opublikowano: 2010-02-17 09:21:21\nSłynni piraci z Karaibów przyjadą do Pabianic\nWokalne umiejętności zaprezentują w restauracji Jubilatka. Zespół „Bukanierzy – korsarze z Karaibów” śpiewa piosenki inspirowane muzyką ze świata starych żaglowców oraz popularne szanty. Nowością w ich repertuarze są stare polskie ballady śpiewane na jachtach i przy ognisku. Muzycy grają na instrumentach tradycyjnych i takich, jakich często używali marynarze. Wszyscy członkowie grupy to żeglarze. Niektórzy już od lat pływają po morzu. W zespole grają: Mirek Kozak (gitara), Mikołaj Firlet (śpiew&bęben), Staszek Konopiński (śpiew&koncertina), Karina Duczyńska (śpiew&flety), Jacek Loroch (śpiew&mandolina).\nWystęp „piratów”, w ramach XVII Spotkania z Piosenką Żeglarską, zaplanowano 5 marca (piątek) o godz. 19.00 w restauracji Jubilatka. Organizatorami jest Pabianicki Klub Sportów Wodnych.\nWstęp – 30 zł/os. (obiad), dzieci i młodzież do lat 18 – 10 zł/os. (deser). Organizatorem jest Pabianicki Klub Sportów Wodnych.\nWodniacy dostaną nową szkutnię?\nKomentarze do artykułu: Zaśpiewają korsarze


Górzno, Gdańsk i Sława - tam byliśmy i startowaliśmy! | Akademia Triathlonu\nW miniony weekend oczy wielu kibiców skierowane były na rywalizację toczącą się w Roth. Marcin Konieczny zapowiedział złamanie 9 godzin i to zrobił, po czym szybko odpoczął i napisał świetny felieton, który znajdziecie u nas na stronie. W Polsce członkowie AT Team i nie tylko mogli ścigać się na trzech imprezach – w Gdańsku, Sławie oraz Górznie. Na każdej imprezie mieliśmy swoich przedstawicieli, dlatego też liczymy na krótkie podsumowania imprez w komentarzach – komentować mogą oczywiście wszyscy startujący.\nW sobotę odbyła się kolejna edycja triathlonu w Gdańsku. Na starcie mieliśmy pięcioosobową reprezentację Akademii Triathlonu. Najlepszy okazał się Mateusz Petelski, który zajął trzecie miejsce w kategorii wiekowej, a w klasyfikacji OPEN otarł się o podium.\nTriathlon Gdańsk (950m/45km/10,33km)\n4 Mateusz Petelski M25/3 16:59 1:16 1:12:12 0:57 37:50 2:09:14\n66 Michał Kucharski M35/22 22:16 1:28 1:15:10 1:24 47:26 2:27:44\n135 Maciej Stępień M40/28 21:42 2:31 1:19:17 2:16 50:50 2:36:36\n164 Michał Okuniewski M25/25 18:54 2:13 1:21:00 1:15 57:07 2:40:29 redakcja\n172 Tomasz Kozak M40/34 20:07 2:58 1:21:50 1:56 54:16 2:41:07\nTriathlon Sława – w Sławie świętowano 30-lecie polskiego triathlonu. Jurek Górski, który z triathlonem związany jest od początku jest Organizatorem tej imprezy. W tym roku rozegrano tam Klubowe Mistrzostwa Polski Sztafet, do których dołączono jeszcze rywalizację sztafetową EUCO i Retro Tri rozgrywanych na nieco innych zasadach – każdy z trzech zawodników z drużyny startuje na jednym z etapów triathlonu. Mistrzostwa Polski Sztafet to rywalizacja 4 zawodników, gdzie każdy ma do pokonania cały triathlon na krótszym dystansie – 250m pływania, 6,6 km na rowerze oraz 1,6 km biegu. W Sławie na starcie indywidualnym pojawił się sam Redaktor Naczelny – jak sam mówił był to start treningowy. Rywalizację mężczyzn zwyciężył Mateusz Kaźmierczak, a kobiet Maria Cześnik (oboje Adgar Fit Pro Team)\nKlubowe Mistrzostwa Polski Sztafet (4x 250m/6,6km/1,6km) – mężczyźni\nKlubowe Mistrzostwa Polski Sztafet (4x 250m/6,6km/1,6km) – kobiety\nKlubowe Mistrzostwa Polski Sztafet (4x 250m/6,6km/1,6km) – mix\nSztafety EUCO / Retro TRI\nRywalizacja mężczyzn (800/26/5,9)\nRywalizacja kobiet (400/14/3)\n31 Łukasz Grass M35/5 14:19 2:55 44:18 1:13 25:48 1:28:32\n86 Jasiek Szczepłek M25/15 18:24 3:35 49:54 1:35 25:48 1:39:16\n159 Michał Drelich M30/31 21:27 3:14 54:31 1:40 32:47 1:53:38\nW Górznie odbyły się ostatnie zawody z cyklun Garmin Iron Triathlon. Podsumowano również klasyfikację generalną. Zawody tradycyjnie rozgerane zostały na dystansie 1/4 IM. Najlepsza z naszych okazała się (już nie po raz pierwszy) Anna Piorun, która stanęła na trzecim stopniu podium w klasyfikacji OPEN oraz na drugim w kategorii wiekowej. Łącznie wystartowało 15 zawodników Akademii Triathlonu. Czy ktoś zrobił życiówkę? Jeżeli tak to czekamy na informację!\n3 (30) Anna Piorun K25/2 12:52 3:03 1:18:12 0:32 47:17 2:21:56 redakcja\n59 Aureliusz Marek M18/8 16:48 3:43 1:18:04 0:45 49:00 2:28:20\n66 Michał Piotrowski M40/10 21:20 4:19 1:16:41 1:04 46:12 2:29:37\n74 Adam Skierkowski M40/13 17:35 4:57 1:16:19 1:02 51:01 2:30:54\n77 Konrad Wilijewicz M40/14 16:45 4:20 1:17:51 1:11 51:09 2:31:17\n127 Artur Pupka M50/7 19:13 5:06 1:18:51 0:54 56:39 2:40:44\n134 Adam Pastusiak M25/21 18:10 4:58 1:22:36 1:00 54:53 2:41:37\n135 Marcin Stajszczyk M40/21 17:59 5:36 1:22:51 1:14 53:56 2:41:37\n155 Arkadiusz Poważyński M30/23 19:17 4:15 1:21:19 1:11 1:00:10 2:46:12\n196 Paweł Piwowarski M30/30 22:32 4:42 1:19:48 1:01 1:06:13 2:54:16\n254 Maciej Pawłowski M35/55 20:19 5:23 1:29:14 2:15 1:09:20 3:06:30\n257 Michał Majdowski M40/48 21:14 5:33 1:23:27 1:06 1:15:37 3:06:57\n(21) 272 Magdalena Szteblich K30/6 24:16 5:06 1:37:26 1:25 1:02:08 3:10:57\n287 Arek Płonka M50/19 20:06 6:05 1:32:47 2:22 1:13:32 3:14:51\n301 Krzysztof Filipek M25/40 20:59 5:32 1:48:48 1:49 1:06:13 3:23:21\nW Górznie udekorowano również najlepszych zawodników całego cyklu. W klasyfikacji zostali ujęci zawodnicy, którzy wystartowali w minimum 4 edycjach GIT. Wynik końcowy to suma 4 najlepszych czasów. I tym sposobem najlepszym zawodnikiem GIT okazał się Mikołaj Luft (AdgarFit Pro Team), który po zsumowaniu startów uzyskał czas 8:31:09 – szkoda, że na raz takich wyników się nie uzyskuje 🙂 Sklasyfikowanych zostało 115 zawodników i zawdoniczek, a w tym 8 osób z Akademii Triathlonu. Czworo z nich stanęło na podium, z czego jesteśmy niezwykle dumni – Ania, Aureliusz, Artur i druga Ania – oby tak dalej i tylko szybciej! Wielkie gratulacje dla wszystkich za wytrwałość i waleczność.\nGarmin Iron Triathlon – klasyfikacja końcowa\nMiejsce Imię i nazwisko Miejsce kategoria Czas po zsumowaniu\n4 (25) Anna Piorun F25/3 09:49:22\n34 Aureliusz Marek M18/3 10:06:43\n43 Adam Skierkowski M40/8 10:21:55\n61 Artur Pupka M50/2 11:09:18\n101 Michał Majdowski M40/22 12:41:52\n102 Albin Pawłowski M45/12 12:49:41\n107 Arkadiusz Płonka M50/5 13:30:13\n13 (115) Anna Jóźwiak F35/3 16:20:19\nPodsumowanie zawodów zakończone, więc czas na przygotowania do kolejnych, wypełnionych startami weekendów!\nPoprzedni artykuł„8:48:05. Gloria! Coś się skończyło” – Marcin MKON Konieczny.\nNastępny artykułSkromnie po Triathlon Gdańsk 2014\nArtur Pupka 22 lipca 2014 W 18:55\nAT zajela tez 3 miejsce w rywalizacji teamowej Garmin Iron! To zasluga wszystkich startujacych czlonkow AT!:)


Pass the Food: Masz babo pancake\nMasz babo pancake\nNerwowo przebieram nóżkami. Dla mnie właśnie zaczął się weekend. Czekam jeszcze tylko na R. i jedziemy słuchać ryczących ciągników i zawodzących kotów.\nZ najwyższą starannością pakuję moje kuchenne utensylia, z mniejszą uwagą rzeczy niezbędne do życia. Dzisiejsze słońce nastraja wyjątkowo pozytywnie, jeszcze się łudzę, że nadchodzące cztery dni będą równie pogodne.\nMam dużo planów, dużo filmów, dużo warzyw i jedną szlifierkę, która (mam nadzieję) uratuje wcale ładny stoliczek, idealny do zdjęć. Może znajdę jeszcze jakieś stare deski?\nPogodo, masz szansę widzieć mnie permanentnie uśmiechniętą przez kilka dni. Nie zepsuj tego.\nJutro wszyscy maja dzień wolny, warto to wykorzystać. A nie ma nic lepszego, jak pyszne i porządne śniadanie, które przygwoździ człowieka do fotela. Oczywiście zachęcam wówczas do walki z własnymi słabościami i wyjście na spacer. Chyba, że będzie padało. Wtedy zjedzcie jeszcze jedną porcję, na zdrowie!\nporcja 5-7 placków\n125ml maślanki / jogurtu naturalnego\nW osobnych naczyniach wymieszaj składniki mokre i suche (pomiń czekoladę). Następnie przesyp mieszankę mąki do mokrych składników i zmiksuj. Na końcu dodaj czekoladę, delikatnie wymieszaj.\nPlacki smaż na patelni z nieprzywierająca powłoką lub na niewielkiej ilości tłuszczu, na średniej mocy planika. Gdy na powierzchni placka pojawią się pęcherzyki powietrza, przewróć na drugą stronę.\nPlacki można podać z syropem klonowym, czekoladowym lub cukrem pudrem. Jeżeli jednak lubicie ekstremalne doznania, zapraszam na czekoladowo-truskawkową wieżę.\nilość składników na jedną wieżę (jak na zdjęciu)\n4-5 kopiastych łyżek sera mascarpone\nziarenka z 1 laski wanilii - lub cukier z prawdziwą wanilią\ntruskawki pokrojone w plastry + kilka przepołowionych\nWszystkie składniki (oprócz truskawek) dokładnie wymieszaj. Przygotuj pierwszy placek, posmaruj go grubą warstwą kremu, następnie ułóż warstwę truskawek. Połóż następny placek i powtórz wcześniejszą operację. Ostatni placek posmaruj dużą ilością kremu, ułóż truskawki.\nVoila! Zajadaj się do woli.\nEtykiety: czekolada, pancakes, truskawki\nPycha, ale..uwaga na fotel :)\nprzepisy kulinarne 29 maja 2013 14:17\nczekoladowych nie próbowałam jeszcze\nKulinarny Zenit 29 maja 2013 15:15\nZDJĘCIA <3 wspaniałe ! Też bym chciała kiedyś takie ładne robić aaaah! A pancakes boskie! Jak mieszkałam w Irl. to często się z nimi spotykałam :)\nJustyna Bąk 29 maja 2013 15:48\nBlaithin 29 maja 2013 16:32\nWygląda jak taki mini-tort :)\nclaudia u 30 maja 2013 18:57\nOjezu jak cudnie wygląda ! Jak baszt hah :D Ale tak serio, musi smakować wybornie :)\nAnna Górzyńska 4 czerwca 2013 15:08\nZapraszam po nominację do Liebster Blog: http://pass-the-food.blogspot.com/ A placuszki muszę koniecznie zrobić :)


Koszulka medyczna na ramiączkach | Sklep z odzieżą medyczną CLCL.pl\n» Koszulka medyczna na ramiączkach\nwybierz BLK WHT LPK NVY\nKoszulka medyczna na ramiączkach Layers należy do kategorii bielizny medycznej. Jest dostępna w kilku rozmiarach i kolorach (białym, czarnym, różowym, granatowym), dzięki czemu dobierzesz dla siebie najbardziej odpowiednią koszulkę do pracy w szpitalu, przychodni lub lecznicy weterynaryjnej. Prezentowany model jest wykonany z delikatnej, miękkiej i oddychającej tkaniny. Damska koszulka medyczna jest produktem, który możesz nosić w pomieszczeniach szpitalnych, nawet gdy panują tam wysokie temperatury, a także spełni swoją funkcję pod tradycyjną bluzą medyczną. Damska koszulka medyczna jest wykonana w 97% z nylonu oraz w 3% ze spandexu, dzięki czemu produkt doskonale przylega do ciała. Damska koszulka medyczna z regulowanymi ramiączkami posiada bezszwowe boki, które wydatnie wpływają na wygodę noszenia.


Kontenery dla dłużników. Prezydent Puław naciska, społecznicy protestują - Gospodarka komunalna\npt • 1 sierpnia 2020 - 06:00\nOsiedla kontenerowe nie są nowością, ale po rozwiązanie to sięgają kolejne samorządy. (fot. archiwum)\nLubelska Akcja Lokatorska wysłała do prezydenta Puław petycję domagając się wykreślenia budowy kontenerów dla dłużników z listy wydatków miasta. Pieniądze na ten cel zostały usunięte z budżetu już wcześniej, ale prezydent miasta uważa, że to był błąd i zapowiada postawienie kontenerów w przyszłym roku.\nSpołecznicy z Lublina protestują przeciwko przesiedlaniu dłużników mieszkaniowych do blaszanych kontenerów.\nPrezydent Puław zapowiada, że po raz kolejny podejmie takie działania. Także, jak twierdzi, w imieniu rzetelnie płacących mieszkańców, którzy jego zdaniem finansują notorycznych dłużników.\nPełna emocji dyskusja toczy się w mediach społecznościowych. W Puławach dłużnicy zalegają miastu z tytułu opłat za lokale 7,5 mln złotych.\nNie zawsze są to nieroby. Każdy przypadek trzeba rozpatrywać odrębnie. Brakuje jednak w Polsce rzeczywistej troski o ludzi. Zamiast uruchamiać edukację, rozumianą jako rozumne opiekowanie się, polegające na formowaniu kompetencji wykonywania pracy, my preferujemy oświatową ideologizację. To co zrobi...ła Anna Zalewska, to cofnięcie polskiej oświaty o dziesiątki lat. Ten tekst nie dotyczy tylko szkół. Edukacja dotyczy we współczesnych czasach wszystkich, w każdym wieku, przez całe życie. Pieniądze podatników powinny wspierać proces edukacyjny. To nie powinno być mechaniczne rozdawnictwo, typu 500+. Trzeba ludziom pomagać w uczeniu się wykonywania pracy, przejściowo wspierając. Zbudowanie baraków prawdopodobnie jest koniecznością, ale nie jest jeszcze rozwiązywaniem polskich problemów. rozwiń


Liny arborystyczne i wspinaczkowe - PROTEKT\nWyposażenie dla Arborystów Liny\nKażdy rodzaj prac arborystycznych - od pielęgnacji drzew po transport pionowy związany z opuszczaniem lub podnoszeniem urobku - wymaga odpowiedniego zabezpieczenia nie tylko samego operatora czy innych pracowników, ale także ochrony drzew i transportu. W tym celu niezbędne jest stosowanie solidnych lin o specjalistycznym przeznaczeniu, których konstrukcja i proces produkcyjny zapewnia zarówno odpowiednie parametry maksymalnego obciążania, ale także trwałość, odporność na przetarcia oraz elastyczną pracę z zatrzaśnikami lub bloczkami arborystycznymi.\nLiny arborystyczne od PROTEKT\nPROTEKT dostarcza wysokiej klasy, certyfikowane i spełniające rygorystyczne normy wytrzymałościowe liny arborystyczne, które również świetnie sprawdzą się, jako liny wspinaczkowe. Jako specjaliści od sprzętu i systemów zabezpieczających prace na wysokościach, udostępniamy użytkownikom m.in. następujące rodzaje lin:\nstanowiskowe - o średnicy od 10 do 13,5mm, minimalnej wytrzymałości statycznej 22kN oraz od 29,3 do nawet 32,8kN. Są to liny z poliamidowym rdzeniem z również poliamidowym lub poliestrowym rdzeniem. Ze względu na swoją konstrukcję i średnicę są odporne na uszkodzenia. Sprawdzą się w trakcie prac pielęgnacyjnych przy drzewach;\ntowarowe - średnica w zakresie 16-18mm, poliestrowe o złożonym oplocie. Przeznaczenie wyłącznie transportowe. Wytrzymałość statyczna to min. 37kN;\nrobocze - np. 20mm poliestrowa lina o sile zrywającej aż 124 kN.\nOferowane liny wspinaczkowe/arborystyczne dostępne są w jaskrawych kolorach, ułatwiających widzialność w koronach drzew.\nLiny arborystyczne i akcesoria dodatkowe\nNieodzownym elementem wyposażenia linowego w trakcie prac arborystycznych są dodatkowe akcesoria arborystyczne. Stosowane są one głównie do zabezpieczenia lin przed przetarciami czy innymi uszkodzeniami o charakterze mechanicznym, czego przykładem są wykonane ze skóry i wzmocnionego PVC rękawy ochronne. Dostępne są również specjalistyczne zestawy do splicingu.


Wybory samorządowe 2014 - nieoficjalne wyniki w sejmikach - Infor.pl\nStrona główna » Sektor publiczny » Wiadomości » Wybory samorządowe 2014 - nieoficjalne wyniki w sejmikach\nWybory samorządowe 2014 - nieoficjalne wyniki w sejmikach\n19 listopada 2014, 08:21\nPaństwowa Komisja Wyborcza podała cząstkowe nieoficjalne wyniki głosowania ustalone na podstawie informacji o wynikach głosowania ze 108 770 protokołów wyników głosowania w obwodach zatwierdzonych przez terytorialne komisje wyborcze z ogólnej liczby 123 359 protokołów głosowania.\nZ powodu kłopotów z systemem informatycznym nadal nie ma pełnych oficjalnych wyników wyborów samorządowych, które odbyły się w niedzielę. Najdłużej trwa ustalanie wyników wyborów do sejmików wojewódzkich. Wojewódzkie komisje wyborcze w całym kraju informują, że nie otrzymują protokołów z powiatowych i miejskich komisji wyborczych. Protokoły te są podstawą do obliczenia wyników wyborów do sejmików.\nW 2010 roku Platforma wygrała w 12 sejmikach, PiS w dwóch, a PSL - w jednym. PO zwyciężyła w województwach: lubuskim, opolskim, dolnośląskim, śląskim, wielkopolskim, pomorskim, zachodniopomorskim, kujawsko-pomorskim, warmińsko-mazurskim, mazowieckim, małopolskim i łódzkim. Prawo i Sprawiedliwość wygrało w województwach: lubelskim i podkarpackim. PSL zwyciężyło w świętokrzyskim. W województwie podlaskim PO i PiS uzyskały równą liczbę mandatów.\nPolecamy serwis: Wybory samorządowe 2014\nPodczas wyborów w 2006 roku Platforma Obywatelska wygrała w 8 sejmikach wojewódzkich, PiS wygrało w 6 sejmikach. W jednym województwie - opolskim - PO i PiS zdobyły równą liczbę mandatów - po 8. W jednym sejmiku - świętokrzyskim - wygrało PSL.\nW województwie śląskim prowadzi PiS z wynikiem 25,24 proc. głosów, na drugim miejscu PO (23,09 proc.). Trzecie w kolejności PSL ma 19,9 proc. Na SLD głosowało 8,81 proc. wyborców. Progu wyborczego nie przekroczyły: Nowa Prawica Janusza Korwin-Mikkego (3,66 proc.), Ruch Narodowy (1,57 proc.) i Demokrację Bezpośrednią (1,28 proc.). (PAP)\nZobacz również: Wybory samorządowe 2014 - wyniki tylko cząstkowe


Witchcraft - Forum ezoteryczne / Magia / Istoty / Anioły / Seraf/Serafin\nPochodzenie nazwy Serafin:\nHebrajski rzeczownik שרף (saraf) zwykle łączony jest z czasownikiem להישרף (lehisaref) oznaczającego spalać się się, płonąć. W ten sposób sugerowano, że serafini to istoty mające jakiś związek z ogniem (powstały z bezdymnego ognia),tym samym można tłumaczyć Serafin jako ogień.\nSerafini także jak Cherubowie nie pełnią funkcji posłańców.\nWedług podziału dokonanego przez św. Ambrożego na chóry anielskie, serafini są najpotężniejsi i stoją na samej górze hierarchii anielskiej. Zaliczają się do triady kontemplacji (najbliżej boga), równowaga oraz pierwszy chór anielski (najwyższy).\nSerafini są najbliżej Jahwe, górują miłością nad innymi aniołami, nieugięcie i nieustanie chwalą swojego boga słowami "Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały".\n-mają postać ludzką .\n-mają 3 pary skrzydeł (jedną parą zakrywają swoje twarze na znak pokory przed Jahwe).\n-serafini są aniołami ognistymi.\n-manifestują się szybko w świecie fizycznym.\n-mają brylantowo- złote światło w oczach (które również promieniuje od ich ciała).\nOpisy z Pisma Świętego:\nKsięga Izajasza 6, 2-3\n"Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał.\nCała ziemia pełna jest Jego chwały». "\nPrawdopodobnie w księdze Ezechiela gdy są opisywane Cheruby znajduje się również opis Serafina.\nKsięga Ezechiela 1, 26-28\n"Ponad sklepieniem, które było nad ich głowami, było coś, o miało wygląd szafiru, a miało kształt tronu, a na nim jakby zarys postaci człowieka. Następnie widziałem coś jakby połysk stopu złota ze srebrem, <który wyglądał jak ogień wokół niego>. Ku górze od tego, co wyglądało jak biodra, i w dół od tego, co wyglądało jak biodra, widziałem coś, co wyglądało jak ogień, a wokół niego promieniował blask. Jak pojawienie się tęczy na obłokach w dzień deszczowy, tak przedstawiał się ów blask dokoła. Taki był widok tego, co było podobne do chwały Pańskiej.\nPrawdopodobnie również Mojżeszowi w krzewie gorejącym ogniem ukazał się serafin.\nKsięga Wyjścia 3, 2-6\n"Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. [Mojżesz] widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: «Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala?» Gdy zaś Pan ujrzał, że [Mojżesz] podchodził, żeby się przyjrzeć, zawołał <Bóg do> niego ze środka krzewu: «Mojżeszu, Mojżeszu!» On zaś odpowiedział: «Oto jestem». Rzekł mu [Bóg]: «Nie zbliżaj się tu! Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą». Powiedział jeszcze Pan: «Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba». Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga."\nNajwyższym Serafinem jest Metatron, jest drugi po Jahwe w niebie, prawdopodobnie Lucyfer był również serafinem przed "odejściem".\nAcarin Czarny Kruk\nOd siebie chciałbym dodać trochę informacji. Według słowiańskiej " Księgi Henocha" serafini mają 3 pary skrzydeł i cztery twarze. Według " Apokalipsy Mojżesza" ryczą straszliwie jak lwy. Tomasz Akwinata nazywa ich "przyjaciółmi Boga".\nMetatron - " Przyjaciel Boga" tradycyjnie najwyższy wśród aniołów. Król Aniołów, Książę Bożego Oblicza, Wielki Kanclerz Nieba, Anioł Przymierza, Opiekun Ludzkości, Niebiański Skryba. Według słowiańskiej " Księgi Henocha" ma 36 par skrzydeł, płomienne ciało pokryte oczami, i ogniste spojrzenie. Ponoć to on walczył w Penuel z Jakubem i on powstrzymał Abrahama przed złożeniem w ofierze Izaaka. Literatura okultystyczna przydała mu brata bliźniaka zwanego Sandalfon.\nSą księgi których nie tylko nie należy czytać, ale których nie powinno się też otwierać... ACK.


Berrylane :: Stoliki III\nBerrylane Strona Główna » Berrylane » City Centre » Red Butterfly Swale » Tin ‘n’ Lint » Stoliki III\nWysłany: 2019-02-22, 12:06\nJace odkąd wyprowadził się z rodzinnego miasta i przeniósł się do Berrylane nie potrafił znaleźć dla siebie miejsca. Niby mieszkał już tutaj parę lat, ale to i tak nie zmieniało faktu, że nie odczuwał żadnego połączenia z tym miejscem. Piątki zazwyczaj były takimi dniami w które zazwyczaj spędzał w samotności (albo z Aidanem, wiadomo), otwierał sobie puszkę z piwem i wylegiwał się na kanapie do godzin późnych. Wtedy zmuszało go to do niebezpiecznych refleksji na temat jego kontaktu z bliskimi z którymi miał największy problem. Nie widział się z nimi już od bardzo dawna i wstyd się przyznać, ale trochę za nimi tęsknił. Niby sam sobie na to zapracował, sam od nich odszedł i zostawił, ale co myśli człowiek, który ma te gówniarskie dwadzieścia lat? Na pewno nic mądrego. Co nie zmieniało faktu, że jednak żołądek zawiązywał mu się w supeł jak pomyślał tylko, że jakby nie zwiał, to jego życie wyglądałoby kompletnie inaczej. I Rosenthal powoli zaczynał żałować, że właśnie tak nie było. Bez sensu zupełnie rzucił się na głęboką wodę, myśląc sobie, że prawdziwą rodzinę znajdzie. Bo jak na razie, gówno znalazł. Z nietęgą miną wszedł do knajpy i podbił prosto do baru. i — Czystą poproszę — zagadał do barmana od razu, bo przecież nie będzie siedział o suchym pysku. Jak już dostał to, czego chciał, rozejrzał się po pomieszczeniu i jego wzrok zawisł na drobnej blondynce siedzącej samotnie przy stoliku. W sumie nie musiał spędzać kolejnego samotnego wieczoru, nie? I upadlać się przed alkoholem. Może ta kobieta na kogoś czekała, może nie, jednak z tego co widział minę miała dość znudzoną i zawiedzioną. Zanim pomyślał o tym co w ogóle robi, przysiadł się do niej, szczerząc zęby w jej kierunku. Najwyżej go wygoni, co gorszego mogło go w tej sytuacji spotkać? Rozejrzał się po pomieszczeniu i pochylił się do niej z poważną miną. — Nie przyszedł, co? — nie był żadnym medium, zawsze mógł się mylić, że właśnie był światkiem tego, że była wystawiona przez jakąś randkę. Tak chciał zagadać, o.\nWysłany: 2019-03-04, 21:30\nJako, że z poprzednim "potencjalnym kandydatem na męża" jej nie wyszło, bo gościu zabił jej kwiaty, a kilka dni później Brinley słyszała ploty sąsiadów, że ruszył w pogoń za jakąś kobietą, albo uciekał przed policją (sama nie wiedziała co gorsze)... Jedynym rozsądnym wyjściem (akurat w tamtej chwili), wydało jej ściągnięcie Tindera na telefon i rozpoczęcie swojej przygody z randkami. Ogólnie to nigdy nie była zwolenniczką poznawania facetów na jakichś portalach ala "sympatia", ale zachęcona przez opowieści Peyton, stwierdziła, że nie ma co, trzeba chwytać byka za rogi i poznać w końcu jakiegoś miłego faceta, dopóki cycki jeszcze sterczące były. Problem pojawił się wtedy, gdy okazało się, że tak naprawdę nie było w czym wybierać, no bo co trzeci koleś w opisie miał skrót brzmiący ons, którego znaczenia jeszcze do niedawna nie znała. No ale dobra, jedna nie udana randka nie dała jej rady zniechęcić; przynajmniej obiad za darmo w dobrej restauracji zjadła, a że się facet do niej próbował dobierać zanim jeszcze zdążyło jej się odbić, to inna sprawa. Teraz będzie inaczej, no bo z tym drugim się spotka na bardziej neutralnym gruncie. Nie będzie żadnych świec, dystyngowanych kelnerów i wina z pigułką gwałtu, lol. Wypiją sobie browara w lokalnej knajpce, pogadają o wszystkim i niczym, a potem się zobaczy, co nie? Na randkę ubrała się całkiem normalnie, bez żadnych sukienek, dekoltów i innych takich. Ciemne jeansy, biała, powyciągana koszulka i jakieś botki, trochę tak jakby nie miała ochoty robić na nikim dobrego wrażenia. Chciała być przede wszystkim autentyczna i jak najbardziej zwykła, tak żeby ten ktoś ją polubił za to jaka jest, a nie za to jaka by mogła być. Przyszła troszeczkę za wcześnie, w końcu była solidna firma i punktualność wyniosła z domu! Zajęła miejsce przy jednym ze stolików, a potem wyciągnęła telefon by nabić trochę punktów w snejku. Mijały minuty... Dziesięć, dwanaście, dwadzieścia, aż w końcu zmieniła pozycję i rozejrzała się za swoją randką, której na horyzoncie niestety nie było. Próbowała się nawet skontaktować telefonicznie, jednak po chwili włączyła się tylko poczta. Musiała wyglądać naprawdę żałośnie siedząc tam w samotności ze smętną miną, co chwilę rozglądając się gdzieś na boki. Przynajmniej dopóki nie zagadał jej jakiś facet, który przez chwilę zrobił jej nawet nadzieję, że może jednak z przyczyn losowych "Pan randka" miał lekką obsuwę w czasie, ale już jest i mogą się bliżej poznać. - Eeeee, nie, czekam na koleżankę - rzuciła na poczekaniu, bo jednak wstyd jej się było przyznać, że jakiś dziad ją wystawił. Znowu. - Ale dzięki za troskę - dodała z przekąsem, chociaż nie zaprosiła go do stolika, bo jednak aż taka otwarta nie była, szczególnie teraz, kiedy najzwyczajniej w świecie, odechciało jej się wszystkiego.\nI know that goodbye means nothing at all × × × × × × ×\nWysłany: 2019-03-04, 22:56\nJace był szalonym człowiekiem, ale mimo, że chodził po tym świecie już dość długo to jakoś nigdy nie zdarzyło mu się bawić w jakieś randki w ciemno, romansowanie drogą internetową, już nie wspominając o jakimś sekstingu. Jakoś był fanem bardziej formy tradycyjnej niż internetowej, ale to może też dlatego, że nigdy jakoś nie miał problemu z tym, by zagadać do jakiejś loszki. W barze było to szczególnie łatwe, bo zawsze można było przecież zaproponować jej jakiegoś drinka i zachęcić do rozmowy, o ile ktokolwiek, kobieta albo mężczyzna, przychodzili właśnie do baru, żeby sobie drugiej połówki szukać. Chociaż wszystko mogło się zdarzyć przecież i nigdy nie wiadomo gdzie i w jakich okolicznościach kogoś spotkasz. A dziewczyna siedząca samotnie przy stoliku wydała mu się sympatyczna, dlatego z tego też względu zdecydował przysiąść się do niej. Nie chciał być jakimś natrętem, który jej do piwa zaraz pigułkę gwałtu wrzuci! Jace nie praktykował takich rzeczy, napastowanie kobiet nie było w jego guście w jakiejkolwiek formie.\nOch, czyżby trafił? Mógł to wywnioskować po tym jak spojrzał na jej zdezorientowaną minę. W sumie może to i lepiej, dzięki temu możliwe, że będzie mieć jakieś towarzystwo na tej wieczór? Nie narzekałby wtedy za bardzo. — Koleżankę, która okazała się być randką-nie wypałem? Hmm? — uniósł brwi do góry z wszechwiedzącą miną i pociągnął głębokiego łyka z kieliszka. Poczuł gorąc w przełyku i odłożył kieliszek na stół. — To nie jest żaden wstyd. Zdarza się, nie pierwszy raz i nie ostatni — wzruszył ramionami. Nie żeby on tam miał jakieś super doświadczenie w randkach przez internet, o ile była to randka tego typu. Jeśli nie to słabo, bo łatwiej wtedy było jakoś olać tego kogoś niż osobę, którą zna się tak osobiście. Nie wyglądała na taką, która byłaby specjalnie chętna na jego towarzystwo, ale to nie sprawiło, żeby zabrał się i poszedł w swoją stronę. — Mogę postawić ci drinka? Takiego na poprawę humoru — puścił do niej oczko, próbując ją jakoś bardziej zachęcić do siebie, o ile można była ludzi do siebie alkoholem zachęcić...\nWysłany: 2019-03-31, 11:10\nOstatnie wydarzenia w barze skłoniły Johna do postanowienia, że już więcej nie będzie pił alkoholu. Głowa odzywająca się głuchym łupaniem dnia następnego i głęboko niezadowolony żołądek jedynie go w tym przekonaniu utwierdziły. To zwyczajnie nie było warte przeżywania tych wszystkich dolegliwości, do których po ostatniej nocy doszedł także idiotyczny niepokój psychiczny. Bo czy to, co wtedy usłyszał mimochodem... Ta podejrzana rozmowa ewidentnie nie przeznaczona dla jego uszu... Czym ona tak właściwie była? Czy miała cokolwiek wspólnego z prawdą? Może to nie było tak, jak mu się wydawało. Albo może to w ogóle wcale nie miało miejsca, a tylko mu się przyśniło. Istniało przecież prawdopodobieństwo, że szaleństwa Wariatki i jej pogoń za wszystkimi sensacjami Berrylane (im bardziej niebezpieczne, tym lepiej) zaczęły w końcu mieszać mu w głowie. Czy powinien się tym martwić?\nTo było zbyt skomplikowane, a im dłużej o tym myślał, tym bardziej bolała go głowa. Nawet kiedy kac już dawno przeszedł, on wciąż czuł nieznośne napięcie w głębi czaszki. Rozwiązanie tego problemu było tylko jedno - chyba musiał strzelić sobie coś mocniejszego. Ot, dla uspokojenia nerwów i poukładania myśli, nic wielkiego, nie? Jego postanowienie trafiło więc do kosza po zaledwie kilku dniach. Szybko poszło. Ale umówmy się, i tak było idiotyczne.\nPotrzebował kogoś bezstronnego, z kim mógłby pogadać. Najlepiej kogoś, kto nie był stąd i nie wiedział wiele o tajemniczych przypadkach Berrylane. Steve Houghton wydawał się idealnym kandydatem.\n- Słuchaj, sprawa jest... - zaczął, kiedy wymienili już uścisk dłoni i pierwsze sztampowe odpowiedzi na "co tam słychać", a do tego zamówili sobie alkohol. Dla Johnny'ego podwójna whiskey na lodzie. Miał wrażenie, że tylko ona zrobi robotę, której po niej oczekiwał. - Widziałeś może ostatnio taki film albo inny serial, gdzie jakiś typ pakuje gówniarza do bagażnika samochodu, trzyma go tam przez kilka dni, a potem ćwiartuje go na żywca? - wyrzucił wszystko, co zapamiętał z przypadkowo usłyszanej rozmowy, przy okazji próbując to sobie wytłumaczyć w racjonalny sposób. To przecież nie mogło wydarzyć się naprawdę. A nawet jeśli się wydarzyło, to dlaczego ktokolwiek miałby o tym rozmawiać w takim miejscu jak bar, gdzie kręciło się całe mnóstwo ludzi? Niemożliwe. To musiała być fabuła jakiegoś nowego, popularnego filmu... Na pewno.\nWysłany: 2019-03-31, 20:39\nBył zwolennikiem porządnego resetu raz na jakiś czas, ale życie ostatnimi czasy dopadło go w najmniej oczekiwany sposób do tego stopnia, że Steve nie miał czasu podrapać się po nosie, nie wspominając o wyjściu do baru z kumplami. Kiedy Max zmarł, był pewien, że już nic nie wróci do normy. Całe jego życie z dnia na dzień przewróciło się do góry nogami, stracił zespół, zadomowił się w Berrylane i nie sądził, że cokolwiek się zmieni do jednej, znaczącej informacji, którą Lainey się z nim podzieliła. Max wcale nie był tak niewinny jak mogłoby się wszystkim wydawać, a Steve niepotrzebnie brał na siebie całą winę za wypadek. I choć kochał przyjaciela całym sercem, bo spędzili wspólnie naprawdę kawał życia, to jednak nie sądził, że Max mógłby mu tę znaczną część zwyczajnie spierdolić. Dlatego Steve zaczął żyć, jakby to wszystko nigdy nie miało miejsca. Przynajmniej w jakimś ułamku, bo gdyby wypadek nie miał miejsca, pewnie nadal błąkałby się po świecie, nie mogąc znaleźć jednego miejsca, a już na pewno nie mieszkałby z dziewczyną, która niesamowicie mu się podobała, ale z szacunku, już sam nie wiedział, do kogo, dał sobie spokój z czymkolwiek. Najważniejsze było, jednak to, co ostatnio go pochłaniało, a mianowicie: zespół. Niby nic specjalnego, ale zdarzały się dni, kiedy przez cały dzień nie wychodzili ze studia, skupiał się na pisaniu piosenek, a znalezienie nowego frontmana było największym wyzwaniem. Decyzja o nowej płycie przyszła szybko, bo jednak chcieli kuć żelazo póki gorące, zanim wszyscy o nich zapomną. W końcu to Max był facetem uwielbianym przez tłumy, Steve był tylko perkusistą, który zawsze trzymał się na uboczu.\nJednak, kiedy dzwoni do ciebie kolega i prosi o spotkanie, koniecznie w barze, nie można tak po prostu odmówić. A przynajmniej Steve nie mógł tak po prostu powiedzieć, że nie ma czasu i się rozłączyć. Dlatego jeszcze tego samego wieczoru, zamiast spędzić go tak, jak sobie zaplanował, wyszedł z domu, by niedługo później znaleźć się w umówionym miejscu. Zajęli stolik, Steve też wziął alkohol, pewnie to samo i zatrzymał swój wzrok na Johnie, bo chyba wspominał, że to coś ważnego. – Nie, ale nie oglądam telewizji. Za to moja siostra jest aktorką i na pewno o czymś takim słyszała – takich dennych filmów, w których odcinali sobie kończyny było pełno, a Steve wolał poświęcić czas na coś bardziej twórczego.\nTo nie był taki znowu pierwszy lepszy wieczorny reset mózgu. A przynajmniej Johnny miał nadzieję, że nie skończy się na typowym bezowocnym chlaniu aż do skończenia świadomości i poddania się całego organizmu. Nie żeby miał wiele przeciwko podobnym spotkaniom (tylko trochę, biorąc pod uwagę to, jak bardzo schlał się ostatnio i jak podle się to dla niego skończyło, bo niestety nie był już najmłodszy i wątroba też już nie funkcjonowała tak samo dobrze jak kiedyś), zwyczajnie nie chciał, żeby to było jedno z nich. Kilka rzeczy zaprzątało jego głowę i potrzebował kogoś, od kogo mógłby odbijać swoje przemyślenia. Może nawet kogoś, kto mógłby pomóc mu je poukładać. Albo ewentualnie wytrzaskać go po ryju i ustawić do pionu, uświadamiając, że był totalnym kretynem – bo i taką opcję Johnny brał pod uwagę. W gruncie rzeczy nie byłby jej nawet jakoś bardzo przeciwny, może taka kuracja wstrząsowa mogłaby mu jakoś pomóc… W każdym razie na pierwszym miejscu potrzebował kumpla, a alkohol znajdował się dopiero na którejś z kolei pozycji na liście jego potrzeb. W głowie miał solidny pierdolnik, a sumienie nie chciało mu dać spokoju.\nZamilkł, słuchając odpowiedzi Steve’a, a po chwili zmarszczył brwi. Niezbyt mu to pomagało, jeśli miałby być szczery. - Myślisz, że mogła o czymś podobnym usłyszeć? – spróbował jeszcze jakoś drążyć temat, ale po chwili westchnął cicho i pokręcił głową. Upił niemały łyk ze swojej szklanki, odstawił ją na blat i przetarł twarz dłonią. - Dobra, ja wiem, to nie jest jakiś bardzo oryginalny pomysł, nie? Prawdopodobnie większość horrorów ma w sobie podobny motyw. Psychopata porywa młodego gościa, a potem morduje go w brutalny sposób… - urwał, próbując podejść do tego wszystkiego we względnie realistyczny sposób. Jednocześnie zdawał sobie sprawę, że dla Steve’a cała ta rozmowa, na czele z reakcją Johna musi być szczytem abstrakcji, bo totalnie była wyrwana z kontekstu. - Po prostu słyszałem ostatnio coś dziwnego… - postanowił w końcu się przyznać. Przecież Steve nie był stąd, nie? Mógł nawet nie słyszeć o Huntsmanie. Na pewno ma do podobnych historii znacznie bardziej obiektywne podejście niż większość mieszkańców tego miasteczka. No i przede wszystkim znacznie bardziej obiektywne podejście od Johna…\nWysłany: 2019-04-03, 10:53\nReset nie zawsze był bezowocnym chlaniem. W przypadku Steve’a zazwyczaj wiązało się to z długim przemyśleniem wielu kwestii, z którymi się borykał, by na koniec o nich zapomnieć, a następnego dnia z łatwością podjąć decyzję. Wielokrotnie spotykał się z przyjaciółmi, których darzył największym zaufaniem, by z ich pomocą dojść do pewnych wniosków, a później zupełnie na czysto, jeszcze raz się nad tym zastanowić. O dziwo, było mu to bardzo przydatne w rozwiązaniu wielu spraw. Bezustanne myślenie o jednym i tym samym mogło doprowadzić go do szaleństwa. Ale nie zamierzał upijać się, kiedy ktoś z jego znajomych potrzebował pomocy. Jeśli John chciał pogadać, zamierzał być godnym towarzyszem w tej rozmowie i pomóc mu rozwikłać wszystkie zagadki, które trapiły umysł Goodwynne.\nNie przykładał większej wagi, to miejskich legend. Prawdopodobnie nawet ich nie słyszał, dlatego nie wiedział właściwie, co ma mu odpowiedzieć, bo nie zagłębiał się w przestępczość Berrylane. Nigdy go to szczególnie nie interesowało, a po za tym zupełnie nie miał na to czasu. Może gdyby ktokolwiek bąknął mu, że takie rzeczy się tutaj dzieją i na tyle, na ile mogą być, mieszkańcy są do tego typu zjawisk przyzwyczajeni. Może podszedłby do tego poważniej, a zamiast tego uznał, że John przedstawia mu fabułę jakiegoś filmu, który daleki był od rzeczywistości. – Jasne, zna się na tym – chyba, ale tego już nie powiedział na głos. – No właśnie. Mordowanie wpisuje się w prawie każdy film akcji, człowieku. Skąd ten temat w ogóle? – spytał, bo był pewien, że John naprawdę chce pogadać o czymś ważnym, a skończyło się na omawianiu repertuaru kinowego, a Steve do kin nie chodził, więc w tej materii nie będzie zbyt pomocny. – Co słyszałeś? Kurde, stary, tylko mi nie mów, że gdzieś w okolicy grasuje morderca, który ćwiartuje ciała niewinnych nastolatków i pakuje je do bagażnika – zawołał, bo w to na pewno nie uwierzy. Widział w życiu wiele pojebanych rzeczy, których wolałby zdecydowanie nie oglądać, ale żadna z nich nie sięgnęła nawet w jednej dziesiątej takiego poziomu. A jeśli John jednak upierałby się przy tym, że coś takiego wydarzyło się w okolicach Berrylane, to Steve zdecydowanie musiał się napić, co też po chwili zrobił.\nWysłany: 2019-04-03, 19:35\nNajpierw pogadają, a potem mogą się nawalić jak świnie. John wcale nie odsuwał od siebie takiej możliwości. Wszystko powinno mieć swój czas i swoje miejsce. A przynajmniej Johnny wielokrotnie słyszał jak inteligentni ludzie z pełnym przekonaniem wygłaszali tę mądrość życiową. On sam zawsze twierdził, że jeśli się czegoś bardzo mocno chce, to zarówno czas jak i chęci również bez problemu powinny się znaleźć same, ale jakby nie było, on był przypadkiem dość szczególnym. Ukochany pierworodny synek bogatych rodziców, który wszystko miał podawane przed nos na srebrnej tacy. Nigdy nie miał z niczym problemów. Wystarczyło tylko, by wyciągnął po coś dłoń i nie musiał nawet szczególnie wyciągać palców, żeby owo coś dosięgnąć. Proste życie. A jeśli na jego drodze mimo wszystko pojawiały się jakieś komplikacje, kilka portretów prezydentów nadrukowanych na niewielkich prostokątach w zielonym kolorze zazwyczaj załatwiało sprawę. Jedynym problemem, od jakiego spokoju nie mógł sobie kupić, były szaleństwa Wariatki. Je jednak brał na klatę. To była w końcu jego siostra, użeranie się z jej głupotą było mu niejako narzucone.\nNo i teraz pojawiał się też temat tej tajemniczej podsłuchanej rozmowy. Coś mu mówiło, że z tego nie wyniknie nic dobrego. Najprawdopodobniej wcale nie powinien się w to mieszać. Najlepiej by było, żeby zwyczajnie o tym zapomniał i nie drążył tematu. Tylko że na to było już trochę za późno… Być może był bardziej podobny do Wariatki, niż przypuszczał i tak jak ona musiał tykać coś, co nie powinno być tykane… Brr, przerażająca wizja.\nPorzucił upieranie się przy tych filmach. Szybko zdał sobie sprawę, że to ścieżka prowadząca donikąd. Wprawdzie wciąż istniała szansa, że jego pierwotne przypuszczenie było słuszne, a tajemniczy facet mówił tylko i wyłącznie o jakiejś fikcji, ale… - Ty tak na serio? – zapytał ze szczerym zdziwieniem, absolutnie zbity z tropu, słysząc pytanie Steve’a. Przez moment wytrzeszczał na kumpla oczy, nie do końca wiedząc, czy tylko robił sobie z niego żarty czy może pytał tak zupełnie na poważnie. Nie, Steve nie wyglądał, jakby go podpuszczał. - Tak w tej okolicy grasuje morderca, który… No dobra, z tym ćwiartowaniem to nie jest akurat pewne – postanowił dodać, bo to info było nowe. Czy do tej pory pojawiały się jakieś doniesienia o ofiarach Huntsmana, które zostały żywcem pociachane piłą? Johnny nie potrafił sobie przypomnieć. Wariatka by wiedziała. Ale Wariatki wolał nie pytać. - Naprawdę nic nie słyszałeś o tym miasteczku? – to pytanie było już tylko retoryczne. Znał odpowiedź. Nie wiedział tylko, czy Steve chce coś wiedzieć czy może woli żyć dalej w nieświadomości…\nWysłany: 2019-04-04, 21:36\nSteve nie miał w życiu aż tak łatwo, chociaż nie mógł narzekać, bo docelowo jego marzenia się spełniały. Zawsze jakimś cudem, nawet z trudnej sytuacji wychodziło obronną ręką, a na początku jego życie można nawet uznać za całkiem w porządku. Nawet, kiedy pojawiła się w nim Mary i wszystko zniszczyła, całe jego szczęście, całą jego radość życia, to później też nie było najgorzej. Owszem, tęsknił za nią, kochał ją i zrobiłby wszystko, żeby wróciła, ale nigdy nie cofnąłby czasu. Nawet, gdyby od początku wiedział, że czeka ich szybki koniec, że prędzej czy później zostawi go w tak okrutny sposób, nawet wtedy skorzystałby z możliwości bycia z nią tych kilka lat. Zdecydowanie lepiej by to wykorzystał, może rzadziej denerwowałby się na nią albo spędzaliby jeszcze więcej czasu, obojętnie. Wiedział, że nie mógłby nie mieć jej w swoim życiu, mimo tego jak bardzo je ostatecznie zdewastowała. Steve był pewien, że wszystko jest po coś, że każda rzecz dzieje się z jakiegoś powodu i choć z wieloma z nich nie potrafił się pogodzić, to wiedział, że prowadzą one do jakiegoś dobrego końca, bo wierzył, że każdego na końcu spotka coś dobrego. Dlatego każda śmierć w jego życiu, choć najbardziej przez niego nienawidzona, była traktowana jako coś bardzo istotnego. Ta niedawna zaprowadziła go do Lainey, choć nigdy nie sądził, że po tym, co wydarzyło się z Mary, mógłby spojrzeć na inną kobietę w jakiś szczególny sposób. I może nie był do końca pewien, czym to jest i chyba bał się na razie rozwiązywać te zagadki, to cieszył się, że w końcu coś w nim drgnęło. Że obudziła się jakaś obumarła w nim cząstka.\nChyba nie przywiązywałby do tego wagi. Gdyby usłyszał słowa kogokolwiek o zabijaniu kogokolwiek nie wziąłby tego na poważnie i z góry uznał, że ta osoba mówiła o jakimś filmie czy książce. Na pewno nie uznałby, że wydarzyło się to naprawdę bo nie był aż takim szaleńcem. Albo po prostu nie był mieszkańcem Berrylane. Przyjechał tutaj zaledwie kilka tygodnie temu, a i tak nie było go tutaj więcej niż był. Większość dnia spędzał w Seattle, a do Berrylane przyjeżdżał się wyspać, spędzić czas z siostrą czy z Lainey. A żadna z tych kobiet nie opowiadała mu o tajemniczym mordercy grasującym po miasteczku. – Chyba żartujesz – rozejrzał się dookoła. Wydawało mu się, że kiedy jakiś seryjny zabójca pojawia się w danym miejscu, życie jakby się kończy, ludzie boją się wychodzić, chowają się, zabezpieczają z każdej możliwej strony, a Berrylane tętniło życiem na tyle, na ile tętniły życiem małe miasteczka. Bar był pełen bawiących się świetnie ludzi i inne miejsca, w których Steve bywał, również. – Nie. Jeszcze mi powiedz, że mieszkają tutaj wampiry i wilkołaki – rzucił, śmiejąc się pod nosem z własnego głupiego żartu.\nWysłany: 2019-04-07, 20:32\nJeszcze kilka lat temu był absolutnie przekonany, że opuścił Berrylane na dobre. Nie posiadał żadnych złudzeń odnośnie tego, że kiedykolwiek on i jego młodsza siostra wrócą na dłużej do miasta, w którym oboje się wychowali. To należało do ich przeszłości. Oboje mieli to już za sobą – ze wszystkimi legendami, nienormalnymi opowieściami, wydarzeniami, od których włosy na rękach stawały dęba. Wierzył, że trafił do normalnej rzeczywistości i że już w niej zostaje, a dawne miejsce zamieszkania nie będzie do niego wracać w żadnej innej formie niż ewentualnie miasteczko, w którym wciąż mieszkali jego staruszkowie. Teraz musiał tu wrócić – nie dla siebie, nie z żadnych innych powodów, a przez własną siostrę i jej idiotyczne widzimisię. A co gorsze powoli zaczynał zdawać sobie sprawę z tego, ze najwidoczniej człowiek może opuścić Berrylane, ale Berrylane w jakimś stopniu już na zawsze zostanie w człowieku.\nBo to faktycznie chyba nie było normalne, że jego myśli od razu powędrowały do teorii spiskowych. Całe swoje życie Johnny twierdził, ze jest daleki od wysuwania tego typu wniosków. Uważał się za racjonalnego gościa, który nie daje się ponosić szaleństwom Berrylane. Tymczasem teraz nawet ten jego racjonalizm nie był już w stu procentach oczywisty. Legendy Berrylane odcisnęły na nim swoje piętno.\nNa szczęście rozmowa z kimś takim jak Steve – z kimś, kto nie był stąd i nigdy nie uczestniczył w… w tym wszystkim – przywracała go do pionu i naprowadzała myśli na właściwe tory. Pokręcił głową. Nie żartował. Po chwili wzruszył ramionami i upił znowu ze swojej szklanki. Udało mu się tym samym nawet zamaskować rozbawienie kolejnymi słowami kolegi. - Oczywiście, że żyją. Myślisz, że Twilight to tylko fikcja? – odpowiedział i przewrócił oczami, a potem nawet popukał się palcem wskazującym w czoło. Był z siebie całkiem dumny, że udało mu się przy tym utrzymać jak najbardziej poważny wyraz twarzy, mimo że nagle ta rozmowa przybrała znacznie bardziej absurdalny ton. Chociaż z drugiej strony… Dla Steve’a to musiało być absurdalne już od momentu, w którym John powiedział mu o seryjnym mordercy grasującym w okolicy.\nWysłany: 2019-04-28, 11:31\nMieli podobne podejście, z tymże, Steve nie znał tego małego miasteczka, wiedział, że jego siostra tutaj mieszkała, pewnie odwiedził ją może raz, ale nie wyobrażał sobie tutaj swojego życia. Nie chciał sobie wyobrażać, bo jego życie, jeszcze wtedy opierało się jedynie na podróżach, żył na walizkach, byle gdzie, byle w ogromnym mieście, byle hotel miał wygodne łóżko i dostęp do alkoholu. Nie kierował się żadnymi zasadami, nie zastanawiało go życie w jednym miejscu, nie był tego absolutnie ciekaw, a gdyby ktokolwiek powiedział mu, że kiedyś właśnie tak będzie mu najwygodniej egzystować, chyba parsknąłby śmiechem. Gdyby ktokolwiek mu powiedział, że jego docelowym miejscem, nie będzie, choćby Portland, z którym, po wyjeździe z Kanady wiązał swoje plany, tylko miasteczko gdzieś w zaginionej części świata z niekoniecznie sprecyzowanym miejscem na mapie, uznałby to za żart. Patrzył na miasteczko tylko pod względem wielkości i popularności, nikt nigdy mu nie wspominał, że istnieje Berrylane, w którym od lat dzieją się historie mrożące krew w żyłach. John był pierwszą osobą, ale musiał wziąć poprawkę na to, że Steve mieszkał tutaj od kilku tygodni, nie widział niczego na własne oczy, więc automatycznie nie miał zamiaru w to wierzyć. Nawet, jeśli Goodwynne coś usłyszał, to dla Houghtona była to tylko recenzja jakiegoś marnego, jednego z wielu filmów akcji.\nParsknął śmiechem, napił się piwa i w końcu zachował powagę, bo pieprzenie o wampirach powinni zarezerwować dla trzynastoletnich dziewczynek, które kłócą się, w której są drużynie – Jacoba albo Edwarda. – Okej, co z tym mordercą? Naprawdę tutaj jest ktoś taki, czy większości mieszkańcom popieprzyło się w głowie? – spytał. Był ciekaw, czy rzeczywiście tak rozsądny facet jak John w to wierzył i czy dałby sobie za to odciąć rękę, bo nawet, jeśli było w tym ziarenko prawdy, a legendy mają jakiś, choćby najmniejszy sens, to Steve nie dałby się za to pokroić. Wolał utrzymywać dystans, nie wsiąkać w to zbyt mocno, bo przecież i tak kiedyś zamierzał stąd wyjechać.\nWysłany: 2019-04-28, 15:35\nRozumiał. To, co działo się w Berrylane (i to już od wielu lat), wcale nie było normalne. Był absolutnie przekonany, że gdyby to on był na miejscu Steve’a i miał wysłuchiwać podobnych rewelacji na temat miasteczka, które sprawiało wrażenie spokojnego i zupełnie przeciętnego pod każdym względem, też nie byłby przekonany, czy w to wierzyć. Podejrzewałby albo że osoba próbująca mu te historie sprzedać zwyczajnie się z niego nabija albo że jest niespełna rozumu. Johnny musiał wziąć na to poprawkę. Niestety pomyślał o tym dopiero teraz, kiedy już postanowił zapoznać Steve’a ze wszystkimi sensacyjnymi opowieściami a nawet zacząć wprowadzać go w to, co niepokoiło go od kilku dni. Czasami zapominał, że nie wszyscy wiedzą. Nie wszyscy byli z Berrylane. Musiał liczyć się z tym, że wychodził na totalnego wariata.\nNo właśnie… Może to był tylko przejaw jakiegoś zbiorowego szaleństwa? Pytanie Steve’a dało mu do myślenia i sprawiło, że zmarszczył brwi. Czy ktokolwiek kiedykolwiek widział na własne oczy Huntsmana? Czy istniał tylko jeden? Może te wszystkie rzeczy dało się wytłumaczyć w jakiś inny sposób… Przez moment siedział w milczeniu, wlepiając skupione spojrzenie w swój kufel, zanim podniósł go do góry i upił kilka sporych łyków. - Przepraszam, musiałem się nad tym zastanowić – wytłumaczył się, po czym przetarł twarz dłonią. - Nie wiem, może to faktycznie jest zbiorowa histeria. Może ludzie zwyczajnie stąd wyjeżdżają, bo nie chcą zgnić w tej dziurze, a społeczność dorabia sobie do tego ideologię, bo rodzice nie chcą się pogodzić z myślą, że ich dzieciaki mogły dobrowolnie wypisać się z rodziny – postanowił wypowiedzieć swoje myśli na głos, trochę, żeby lepiej Steve’owi wszystko przedstawić a trochę, żeby samemu sobie ułatwić spojrzenie na to z odpowiednim dystansem. Dystans ułatwiał wyciąganie mądrych wniosków. - Ale to, że były ofiary, jest faktem. Oprócz zniknięć zdarzają się morderstwa. Legend jest cholernie dużo. Moja własna młodsza siostra przyjechała tutaj, żeby na to polować, a ja w większości zawsze uważałem, że to bzdury. – Przewrócił oczami i pokręcił głową. - Tylko że ostatnio słyszałem jak jakiś… Gówniarz opowiadał swojemu kumplowi w barze… No, już ci mówiłem – nie chciał tego po raz kolejny powtarzać, bo myśl, że to mogło się zdarzyć naprawdę, mimo że irracjonalna wywoływała u niego nieprzyjemny dreszcz.\nWysłany: 2019-05-04, 00:05\nCicha woda brzegi rwie. Wydawać by się mogło, że w wielkich miastach nie da się odnaleźć spokoju, a jednak bywały takie miejsca, gdzie dało się odpocząć. A małe miasteczka jak Berrylane kusiły ciszą, ale okazywało się zupełnie odwrotnie, że są szalone, a wydarzenia, które się tutaj dzieją przyprawiają o gęsią skórkę i mrożą krew w żyłach. Co prawda, Steve słyszał o takich tylko w filmach i czytał książki na ten temat, ale to nie zmieniało faktu, że mogło w tym wszystkim być ziarenko prawy. Nawet, jeśli były to tylko idiotyczne legendy, w które ciężko było uwierzyć, to na świecie byli tak bardzo różni ludzie. Świat nie składał się tylko z dobra, składał się również ze zła, które czaiło się gdzieś w zakamarkach. Wbrew pozorom, taka zalana deszczem, pochmurna mieścina idealnie nadawała się do rozgrywania wydarzeń z książek najlepszych pisarzy kryminalnych.\nTylu ludzi nie mogło powtarzać tych samych bredni i być ich pewni. Chyba, że byli pod wpływem środków odurzających, które wywoływały halucynacje, ale nawet to nie było dobrym wytłumaczeniem. Mimo wszystko, Steve chciał usłyszeć te legendy z ust mieszkańca, który urodził się tutaj, słyszał różne wersje, mógł się do nich zdystansować, ale również wsiąknąć w nie. – Są na to jakieś dowody? To znaczy, komuś udało się jednak wrócić i potwierdzić, że takie wydarzenia miały miejsce? – spytał, bo to jednak było ważne. Uwielbiał takie historie, ale nawet on nie byłby w stanie w nie uwierzyć, jeśli nie miałby odpowiedniego uzasadnienia i potwierdzenia. Ale skoro nawet John w to nie wierzył, to Steve również nie miał zamiaru. Bo chyba mógł tak uznać, skoro Goodwynne wygłosił swoją teorię. – To się naprawdę nie mieści mi w głowie. To znaczy, okej, wiem, że ludzie są zabijani. Pewnie nawet w tej chwili jakiś człowiek umiera, ale to jednak miejsce, w którym mieszkam i, w którym mieszka sporo innych ludzi, którzy teoretycznie są tutaj szczęśliwi. To dziwne, że się tego nie boją – westchnął. Ale on również się tego nie bał. Bo trzymał się z daleka. Pewnie zmieniłby zdanie, gdyby takie morderstwo dotyczyło jego, gdyby zginął ktoś z jego bliskich. – To film, John. Na sto procent – odpowiedział. Nie chciał się nad tym dosadniej zastanawiać.\nWysłany: 2019-05-06, 20:31\nWbrew pozorom zbiorowa paranoja wcale nie jest czymś niemożliwym albo rzadko spotykanym. Plotki rozchodzą się bardzo szybko, szczególnie w takich małych społecznościach. Jeśli dodać do tego niewielki poziom edukacji dużej części ludności i fakt, że różne legendy oraz zabobony były w tym miejscu przekazywane z pokolenia na pokolenie i stały się niejako nieodłącznym elementem miejscowej kultury – wcale nie było dziwnym, że tutejsi wierzyli w bzdury, które wpadały im w ucho. Nawet jeśli dla innych, znacznie bardziej racjonalnie myślących osób, nie mających wcześniej styczności z tym zakątkiem kraju, mogły się wydawać totalnie wyssane z palca. Zresztą, umówmy się, są tacy, którzy wierzą w głupsze rzeczy. Powszechna wiara w psychopatycznego mordercę-porywacza czy innych seryjnych świrusów jest w końcu znacznie bardziej racjonalna niż wiara w płaską Ziemię. Umówmy się, w to nie uwierzyłaby nawet siostra Johna – a ona była zdrowo pieprznięta.\nTak czy siak przez to, że John dorastał w Berrylane i miał styczność z tutejszymi opowieściami grozy, podobne rzeczy nie wydawały mu się aż tak dziwne jak mogły się wydawać Steve’owi… A co za tym idzie mógł być również owładnięty zbiorową paranoją tego miejsca, mimo że mocno nie chciałby w to uwierzyć. - Gdyby te wszystkie rzeczy można było tak po prostu potwierdzić, pewnie nie obrastałyby w aż taką legendę… - rzucił być może wymijająco. Tak naprawdę nie do końca wiedział, co działo się tutaj ostatnio, kiedy on i Wariatka rozwijali swój cukierniczy biznes w innych częściach kraju. Natomiast to, co słyszał kiedyś… Nie do końca mógł potwierdzić tego wiarygodność. Podobnie jak już sam przestawał wierzyć w to, co usłyszał podczas swojego ostatniego wypadu na piwo z kumplami. To ostatnie akurat było pozytywnym zjawiskiem. Steve i jego sceptycyzm niejako go uspokoiły. - Raz jest lepiej, raz jest gorzej. Jak wszędzie – podsumował, chociaż zdawał sobie sprawę z tego, że w kontekście morderczych wariatów na wolności mogło to zabrzmieć nieco dziwnie i aż nazbyt beztrosko. To nie recesja albo upadek największej fabryki w okolicy. No i był powód, dla którego Johnny nie chciał tutaj wracać. Powód, który wypowiedziany na głos, zdawałby się jakby bardziej realny. Dlatego nie zamierzał o tym więcej mówić ani nawet myśleć. - To tylko film – powtórzył i kiwnął głową, po czym wyzerował swoje piwo.\nTo musiał być tylko film…\nWysłany: 2019-06-02, 21:05\nRufus nie był zwolennikiem krzyków. Kiedyś może i rzeczywiście trochę bardziej narwany był i lubił dużo tupać nogami żeby dostać co tylko zechciał, ale w dorosłym życiu to nie sprawdzało się zbyt dobrze. Na nikim to nie robiło wrażenia i patrzyli na ciebie bardziej jak na wariata. Ale nawet Rufus czasem tracił całe swoje to opanowanie i spokój, który w sobie wypracował na przestrzeni tych lat. Czasem po prostu trzeba było się na kogoś wydrzeć żeby człowiekowi zrobiło się lepiej. Nawet jeśli tylko na chwilkę.\nNic jednak nie zapowiadało, że akurat dzisiaj będzie topić swoje smutki i żale w obcym barze. Znaczy nie tak do końca obcym, na pewno był tu mile widziany, bo zostawiał dobre napiwki. Poza tym nie był typem rozrabiaki, który rzuca krzesłem w barmana tylko dlatego, że dał mu dwie kostki lodu zamiast jednej. Ale też nie spodziewał się, że kiedykolwiek w swojej karierze właściciela własnego przybytku, podniesie głos na swojego pracownika. Bo tym właśnie była jego menadżerka. Jego pracownikiem, a zachowywała się jakby własnymi rękami wybudowała ten bar. Wiedział, że kobiecie zależało na sukcesie tak samo jak jemu, ale niekiedy okazywała to w sposób, który zachęcał chociaż do skromnego kopnięcia jej w kostkę. Ale nie. Rufus nie bił kobiet. Nawet kwiatkiem. Tym razem jednak dał upust swojej złości, krzycząc na kobietę jak jeszcze nigdy na nikogo i wychodząc trzasnął też drzwiami. Taki był! I musiał znaleźć sobie jakieś zajęcie, a skoro we własnym barze nie mógł w spokoju spędzić czasu nad browarkiem to musiał udać się do konkurencji. Co z resztą zrobił, wydając tam masę kasy. A po paru głębszych każdy zamieniał się trochę w kogoś innego, więc i Rufus się temu poddał. W ten sposób właśnie zmierzał w kierunku tego konkretnego stolika. Postawił kufel na stole i usiadł na wolnym krześle, nie patrząc na towarzystwo kobiety, która była trochę odpowiedzialna za jego dzisiejszy stan. - Widzisz? - podniósł głos, niemrawo nawiązując z nią kontakt wzrokowy. - Tak właśnie się dzieje, gdy człowiek słucha twoich rad. Nie może w spokoju napić się we własnym barze i musi zapełniać kasę konkurencji. - i z tej frustracji podniósł kufel i wziął potężny łyk. A potem wytarł brodę wierzchem dłoni. I zmienił nagle taktykę, łapiąc kobietę za rękę. - Błagam cię, zabierz ją. Ja z nią nie daję rady. Nikt by nie dał. - pokręcił głową, a kilka sekund później głowę pochylił do dołu nieco. Cała ta sytuacja, która miała miejsce, musiała być naprawdę komiczna dla zwykłego obserwatora. Dla Nicole może niekoniecznie.\n« I WAS TERRIFIED OF LOSING HER BEFORE\nSHE WAS EVEN MINE TO LOSE »


PROPET Indyk Z żurawiną Dla Dorosłych Kotów 100g Próbka - Luksusowe Artykuły Dla Zwierząt - PROPET\nStrona główna / PROPET Kot / PROPET Indyk z żurawiną dla dorosłych kotów 100g próbka\nPROPET Indyk z żurawiną dla dorosłych kotów 100g próbka\nSKU: PCHCGFU100 Kategorie: Karma, Sucha, PROPET Kot Tagi: karma z indykiem dla kota, karma dla kota, bez zbóż\nIndyk z batatami, żurawiną i marchewką dla kotów\nIndyk z batatami to kompletna, wysoko-mięsna, bez-zbożowa karma dla dorosłych kotów wszystkich ras.\nIndyk to bogate w niezbędne aminokwasy źródło białka. Zawiera niewielkie ilości tłuszczu i stanowi cenne źródło niezbędnych substancji odżywczych, takich jak ryboflawina, potas i selen.\nIndyk z batatami dla dorosłych kotów to doskonałe źródło wysokiej jakości białka, bogatego w niezbędne aminokwasy, w tym taurynę i witaminę A, które pomagają wspierać serce i wzrok, a także nienasyconych kwasów omega-3, które sprzyjają utrzymaniu sierści i skóry w dobrej kondycji. Dbając o bogatą w składniki odżywcze dietę, możesz mieć pewność, że Twój kot otrzymuje wszystko, czego potrzebuje, by być zdrowym i zachować dobre samopoczucie.\nNapisz pierwszą opinię o „PROPET Indyk z żurawiną dla dorosłych kotów 100g próbka” Anuluj pisanie odpowiedzi\nOglądasz: PROPET Indyk z żurawiną dla dorosłych kotów 100g próbka 3,00 zł


Współpraca z firmą zapewniającą pełny asortyment rozwiązań umożliwia zoptymalizowanie strategii dotyczącej łańcucha dostaw. Daje to również możliwość wyboru rozwiązania optymalnego dla danego zastosowania, spośród aktualnie dostępnych technologii.\nOptymalne rozwiązanie można uzyskać w firmie SKF Aerospace, która oferuje najszerszy asortyment rozwiązań dostosowanych do pracy w nawet najbardziej zanieczyszczonych środowiskach i spełniających wymóg obsługi bazującej na kontroli wzrokowej lub wymóg bezobsługowości. Dzięki ścisłej współpracy ze swoimi klientami, firma SKF Aerospace posiada niezrównany zasób wiedzy na temat ich potrzeb i może dostarczyć najbardziej właściwe rozwiązanie.\nNajszerszy asortyment rozwiązań\nAngażując się w poszukiwania optymalnego rozwiązania dla danych zastosowań, firma SKF Aerospace stale dokłada wszelkich starań, aby utrzymać pozycję lidera w obszarze rozwoju nowych technologii łożysk do płatowca.\nFirma SKF Aerospace przoduje w rozwoju tej dziedziny oferując wiele technologii i najszerszy asortyment rozwiązań. Począwszy od łożysk samosmarujących aż do łożysk elastomerowych, łożysk typu metal-metal, łożysk ceramicznych i lekkich, zespół techniczny SKF może zaprojektować, przeprowadzić procedurę kwalifikacji i dostarczyć najbardziej efektywne rozwiązanie dla określonych zastosowań.\nModuły do płatowca\nZespół techniczny SKF ciągle pracuje nad rozwojem nowych systemów. Umożliwia nam to oferowanie podzespołów, takich jak moduły do płatowca, bazujących na zastosowaniu technologii kompozytowej i zintegrowanych łożysk oraz również zintegrowanych i współbieżnie zaprojektowanych łożysk i cięgieł.\nChęć zapewnienia zrównoważonego rozwoju leży u źródeł wszelkich działań nakierowanych na obniżenie ciężaru, zwiększenie gęstości mocy, zwiększenie trwałości eksploatacyjnej i ograniczenie koniecznego zakresu prac konserwacyjnych. Doskonaląc te parametry w produktach dostarczanych klientom, zapewniamy, że świat będzie się rozwijał w bardziej zrównoważony sposób.\nTytanowe baryłkowe łożyska ślizgowe Beyond Zero (117 KB)


Właściciel Aioli: Oczekiwania gości restauracji w Polsce są zdecydowanie dużo większe niż na zachodzie - HoReCa kawiarnie\nData: 20-07-2017, 11:07\nZdaniem Marcina Wachowicza oczekiwania klientów na naszym rodzimym podwórku względem oferty restauracji i serwowanych potraw są bardzo wysokie. Dużo większe niż na zachodzie. Z pewnością wpływ na to ma coraz większe zainteresowanie trendem prozdrowotnym wśród konsumentów.\n– Jemy obecnie z dużo większą świadomością niż kiedyś. Na pewno ludzie szukają interesującej oferty Fit, ale ona musi być wzbogacona o konkretne smaki. Przykładowo proponujemy sałatę, ale z różnymi dodatkami jak kurczak, łosoś czy falafel, co pomaga naszym klientom w wyborze konkretnego dania. W mojej opinii oczekiwania gości są bardzo wysokie, w Polsce zdecydowanie dużo większe niż na zachodzie, gdzie ludzie są bardziej tolerancyjni. Z kolei ze strony lokalu możemy kreować formą i dodatkami, ale na poziomie racjonalnym, ponieważ nie jesteśmy restauracją typu gourmet jak np. Amaro czy Senses. Poza tym jedzenie nie jest tylko tym czynnikiem, który przyciąga ludzi do knajpy. Owszem, dania muszą spełniać wszelkie standardy obwiązujące na całym świecie, ale liczą się dodatki w menu np. różne zielone koktajle i lemoniady. Oferta musi być bogata – twierdzi właściciel Aioli.\nRosnąca świadomość wśród społeczeństwa na temat jedzenia nie do końca przekłada się na kulinarne eksperymenty. Według gastronoma konsumenci podczas pobytu w restauracji najczęściej decydują się na dania, które znają i nie boją się ich zamawiać.\n– Moim zdaniem obecnie na rynku najbardziej rozwija się segment Comfort Food, czyli potrawy, które znamy i których nie boimy się zamawiać, bo wiemy, co spotka nas na talerzu jak np. makarony czy kuchnia tajska. Chętniej wchodzimy do lokalu, w którym mamy świadomość co i jak jeść. To przeżywa renesans na całym świecie. Natomiast patrząc, jak zmienia się nasz styl życia, odpowiednio do tego przeobraża się rynek gastronomiczny. Mieszkania stają się coraz częściej tylko sypialniami, a życie toczy się na mieście i ludzie stołują się poza domem. Na pewno w najbliższym czasie rozwiną się jadłodajnie takie jak Aioli oraz wszelkie bary mleczne. Myślę, że będzie też odchodzić się od drogich restauracji, ponieważ społeczeństwo jest świadome, co ile dzisiaj kosztuje i nie lubi przepłacać – tłumaczy Marcin Wachowicz.\nAdekwatnie do stylu życia i cieszącego się popularnością jedzenia na mieście swoją ofertę budują lokale gastronomiczne. Ich menu musi być perfekcyjnie dopasowane do potrzeb konsumenta.\n– Życie toczy się na mieście, a zadaniem restauratorów jest dopasowanie odpowiedniej formy oferty odnośnie konkretnego klienta w zależności od pory dnia, kiedy odwiedza lokal, czy to jest śniadanie, lunch lub wieczorne spotkanie ze znajomymi – dodał właściciel Aioli.\nMarcin Wachowicz RSS ALERT / Aioli RSS ALERT / Banjaluka RSS ALERT / Momu RSS ALERT / gastronomia RSS ALERT / restauracja RSS ALERT / rynek HoReCa w Polsce RSS ALERT / trendy w gastronomii RSS ALERT / comfort food RSS ALERT


Dni Sąsiadów – II sąsiedzkie spotkanie na Kukawce | 27.05\nII sąsiedzkie spotkanie na Kukawce | 27.05\nNa Kukawce po sąsiedzku: czyli sprawy osiedlowe, porządkowanie terenu, rozmowy, zabawa i „osoboule”. Tak w niedzielę, 27.05.18., przebiegało popołudniowe II sąsiedzkie spotkanie sąsiedzkie na Kukawce.\nZ inicjatywy członków Stowarzyszenia „INNE jest piękne”, które zarządza placem zabaw i siłownią na Złotowskiej, obiektami pozyskanymi w miejskim konkursie grantowym, w niedzielne popołudnie zwołano sąsiedzkie spotkanie. Okazję tę wykorzystał radny dzielnicy, Jan Perucki, aby zainicjować zbieranie podpisów poparcia za powstaniem przystanku PKM Osowa-Północ. Jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, stało się to iskierką, która rozpaliła dyskusje o deficytach dzielnicowych.\nJednocześnie została wymalowana pergola, która zostanie zamontowana przy wejściu na plac zabaw. Stanie się podporą dla bluszczu. Chodzi o to, aby to miejsce zazielenić, „udomowić”. Kiedyś jeden z mieszkańców Kukawki powiedział, że traktuje to miejsce jako swoje. Właśnie o to chodzi!\nKawa, ciasto i sąsiedzkie pogawędki. Dzieci od razu opanowały plac zabaw i siłownię. Jednak głównym punktem programu mini – festynu była gra w boule. Sprzęt został pozyskany przez grupę pod nazwą Osowscy Kulkarze w ramach Gdańskiego Funduszu Sąsiedzkiego 2018.\nDofinansowano ze środków Miasta Gdańska w ramach projektu Gdańskiego Funduszu Sąsiedzki 2018.\nWięcej zdjęć: https://www.facebook.com/pg/innejestpiekne/photos/?tab=album&album_id=1681128588638920


WOŚP 2020 we Wrocławiu – program - Hydral\nStrona Główna > Polecane > WOŚP 2020 we Wrocławiu – program\nJuż dzisiaj 28. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tym razem najważniejsze wydarzenia edycji we Wrocławiu odbywają się na słynnym i pięknym wrocławskim Rynku. Co się będzie działo w stolicy Dolnego Śląska?\nWOŚP to również ogrom atrakcji dla uczestników akcji – organizowane są między innymi liczne koncerty, pokazy. Poniżej sprawdzisz, jaki program przygotowano we Wrocławiu.\nKoncerty. Wystąpi Dr Misio, czyli Arkadiusz Jakubik, a także Bitamina, Conga Line oraz Nikola Warda śpiewająca piosenki Maryli Rodowicz. Każdy znajdzie coś dla siebie spośród tegorocznego repertuaru.\nBieg „Policz się z cukrem”. Dużą atrakcją na finale WOŚP są też różne akcje, jak na przykład bieg „Policz się z Cukrem”. Na czym to polega? Otóż uczestnicy biegną… tyłem.\nGwardia Gryfa. Wspaniały i oryginalny taniec z chorągwiami – widowisko warte zobaczenia!\nPokazy tresury psów. Pokazy tresury lubianych przez ludzi – głównie przez dzieci – golden retriverów, które również kwestują każdego roku.\nTańce i występy. Popularne atrakcje to również tańce – miedzy innymi Mini Disco, czyli disco dla najmłodszych, Indie Beats – indyjski taniec ludowy, pokaz iluzji, walki pokazowe, występy zespołów dziecięcych, wystawy różnych prac.\nImprezy towarzyszące. Jak co roku odbywają się też imprezy towarzyszące, z WOŚP grają też naukowcy, morsy, studenci, miłośnicy dobrej muzyki czy barberzy. W Galerii Dominikańskiej można przez weekend korzystać z usług barberów, którzy strzygli chętnych za pomoc do puszki.\nKKw, f: https://www.wosp.org.pl/


Ile kosztują błędy na mamucie? - Polsat Sport\nIle kosztują błędy na mamucie?\n19.03.2017, 21:45 Zimowe\nNajlepiej wie o tym niemiecki skoczek Andreas Wellinger, który zepsuł ostatni skok konkursu w Vikersund i stracił kilkadziesiąt tysięcy euro.\nZyskali na tym Kamil Stoch i Austriak Stefan Kraft. Polak latał w niedzielnym, indywidualnym konkursie równie daleko, jak dzień wcześniej podczas rywalizacji drużynowej i po raz siódmy stanął na najwyższym stopniu podium pucharowych zmagań w tym sezonie. Przesunął się też na drugie miejsce w turnieju RawAir i zarobił 30 tysięcy euro, zamiast 10 tysięcy, jakie prawdopodobnie dostałby za trzecie miejsce, gdyby Wellinger nie zepsuł swojego skoku. Do tego dochodzą oczywiście wcale niemałe pucharowe premie.\n- Mały błąd na mamucie kosztuje bardzo wiele – to słowa naszego skoczka, po tym co wydarzyło się w Vikersund. Nic dodać, nic ująć. Na mniejszych obiektach za takie błędy płaci się znacznie mniejszą cenę. Tu Wellinger spadł na 166 metr i mógł się pożegnać z wygraną w RawAir, nie mówiąc już o finansowych kosztach. A przecież Kraft też skoczył słabo, też spóźnił wyraźnie odbicie i później robił co mógł, by polecieć możliwie jak najdalej. 215 metrów dla rekordzisty świata (253 m) w długości skoku narciarskiego, jakim jest Kraft, to niewiele, ale wystarczyło w tych okolicznościach, by wygrać turniej RawAir i zgarnąć 60 tysięcy euro. A Wellinger, który prowadził po pierwszej serii (242 m) musiał się obejść smakiem. W konkursie zajął 18 miejsce i cudem nie spadł z podium w całym norweskim turnieju.\nA nasz Kamil Stoch lata na mamucie precyzyjnie jak szwajcarski zegarek. Świetnie w piątkowym prologu i sobotnim konkursie drużynowym, teraz wygrywa rywalizację indywidualną i odrabia straty do Krafta, który wciąż prowadzi w wyścigu o Kryształową Kulę.\nW najbliższy weekend w Planicy kończące sezon loty na Velikance i wielkie emocje przed nami. Skoczek z Zębu traci do Krafta tylko 31 punktów (w niedzielnym konkursie odrobił 55 pkt). W Słowenii będzie miał dwie szanse, by wyprzedzić Austriaka i po raz drugi w karierze wygrać klasyfikację generalną Pucharu Świata.\nJeśli utrzyma formę, która nagle wróciła, jest w stanie tego dokonać. A przy okazji może jeszcze odebrać Kraftowi małą kulę za klasyfikację w lotach. Polak traci do niego 56 pkt, a trzeci Wellinger 72 pkt. No i jeszcze jeden wyścig w którym Polacy mają największe szanse na końcowy sukces: Puchar Narodów. Nasi skoczkowie odparli wcześniejsze ataki Austriaków i Niemców, znów powiększyli przewagę i mają realne szanse utrzymać ją w Planicy. Ale tam są dwa konkursy indywidualne i jeden drużynowy. Łatwo nie będzie, trzeba walczyć do końca, bo szampan już się mrozi.


01.04.1972 - Górnik Zabrze - Ruch Chorzów 3:0 – WikiGórnik\n01.04.1972 - Górnik Zabrze - Ruch Chorzów 3:0\n1 kwietnia 1972 (środa), godzina 17:00\nPuchar Polski 1971/72, rewanż 1/2 finału Górnik Zabrze 3:0 (1:0) Ruch Chorzów Zabrze, stadion Górnika\nBanaś 81 1:0\nWładysław Szaryński SKŁADY Piotr Czaja\nBronisław Bula (81 Czesław Maruszka)\nTrener: Antoni Brzeżańczyk Trener: Michal Vičan\nZabrzanie fetują zdobycie drugiej bramki przez Włodzimierza Lubańskiego. (Fot. Jerzy Bydliński [w:] „Sport” nr 54 z dnia 4.04.1972, s. 1)\nProporczyk z meczu. (Ze zbiorów Dariusza Hermiersza)\nOd czasu, gdy Puchar Polski otwierał triumfatorowi drogę na europejskie stadiony, ostatnia faza zmagań znajdowała się w centrum uwagi wszystkich: piłkarzy, działaczy, entuzjastów futbolu. Nie inaczej było z półfinałowym rewanżem Górnika i Ruchu, który odbył się na stadionie w Zabrzu. Dokładnie w Prima Aprilis.\nPonad 35 tysięcy kibiców oglądało mecz w Zabrzu, a tysiącom telewidzów umożliwiono obejrzenie drugiej połowy pojedynku w domowym zaciszu, w świątecznej scenerii. A było co oglądać... Kiedy p. Strociak dał znak do rozpoczęcia gry, od razu ujawnione zostały strategie obydwu rywali. Ruch pamiętał przede wszystkim o wyniku w Chorzowie i obronie dość poważnej zaliczki podporządkował ustawienie 4-4-2. W ataku wystąpili Joachim Marx i Józef Bon, natomiast występujący z numerem „11” Józef Kopicera spełniał funkcje czwartego pomocnika. Górnik wyszedł na boisko z postanowieniem zwycięstwa. Zaatakował z taką pasją jakby już w pierwszym kwadransie chciał odrobić straty z Chorzowa. Mimo ostrego tempa, pomysłowych akcji, płynnej gry, zyski były niewielkie. Zaledwie jedna bramka zdobyta chytrym strzałem przez Erwina Wilczka. I na tym koniec. Ruch powoli zaczął niwelować przewagę, sam starał się zlokalizować grę jak najdalej od własnej bramki. W 44 minucie stanął nawet przed wielką szansą wyrównania. Hubert Kostka wykazał jednak refleks z czasów, kiedy był bezkonkurencyjnym polskim bramkarzem. A więc pierwsza połowa 1:0. Tylko 1:0 – mówili zwolennicy zabrzan. Aż 1:0 – odpowiadali sympatycy niebieskich.\nW drugiej połowie zaczęła się walka na całego. Górnicy niemal bez przerwy przesiadywali w najbliższym sąsiedztwie Piotra Czaji, dyktowali tempo, posiadali przewagę. Brakowało jednak bramek. Nie było również mowy o jednostronnie defensywnej grze chorzowian. Olbrzymia szybkość wszystkich piłkarzy, świetne wybieganie, sprawność fizyczna, pozwalały im wykonywać wszystkie zadania. Zabrzanie nie mieli chwili swobody, ich akcje były ściśle kontrolowane przez pomocników i obrońców. Po drugiej stronie Jan Banaś i Włodzimierz Lubański marnowali dobre okazje. W ich poczynaniach widać było sporo nerwowości. Pragnęli szybko zdobyć upragnioną drugą bramkę. Wreszcie po rzucie wolnym Lubański otrzymał piłkę, znalazł lukę w wielkim tłoku podbramkowym i Czaja skapitulował. Stadion szalał z radości, zwolennicy niebieskich zamilkli zupełnie. Trzeci gol był konsekwencją drugiego, wspaniałe podanie piłki (Lubański) na wolne pole, szarża Banasia i wynik ustalony. Ruch starał się jeszcze znaleźć cień szansy w doprowadzeniu do egzekwowania „jedenastek”, ale zabrakło czasu. Piłkarze Górnika opuszczali stadion uradowani, z podniesionymi w górę rękami. Niebieskich przepełniała gorycz...\nW finale górnicy spotkali się z Legią Warszawa i wygrali po fantastycznym meczu 5:2 (1:2). Trzeci podwójny prymat stanął przed nimi otworem.\nTę stronę ostatnio edytowano 23 cze 2014, 22:13.


EX LIBRIS: Kazuo Ishiguro - "Never let Me Go" ("Nie opuszczaj mnie")\nAutor: Dabarai o 17:55\nAnonimowy 23 lutego 2013 20:34\nTeż wywarła na mnie duże wrażenie. Fil to już niestety nie to.\nAgnes 25 lutego 2013 23:44\nEch, a u mnie coś nie zagrało. Przeczytałam, ale jakoś bez specjalnego przekonania. Niemrawo mi tam było jakoś.\nDabarai 26 lutego 2013 20:18\nA na mnie zrobiła wrażenie, a jakże! Przede wszystkim dlatego, że nie za bardzo wiedziałam o czym ma być ta książka. I dlatego myślę, wrażenie było niemal piorunujące.\nNatomiast filmu nie widziałam i nie zamierzam. Bo zwykle mi się nie podobają takie...\nAnonimowy 8 września 2018 11:42\nNajpierw obejrzałam film a potem po kilku latach całkiem nieświadomie że to ta sama historia sięgnęlam po książkę a mimo iż po jakimś czasie połączyłam wątki i mniej więcej wiedziałam co się stanie miałam też takie piorunujące wrażenie\nOla 3 marca 2013 10:56\nNie czytałam książki, więc trudno mi powiedzieć, jak została przełożona na język filmu, ale ma on bardzo ładny klimat, taki mglisty. Idealnie współgra z kreacją aktorską Carey Mulligan. Bardzo polecam.\nDabarai 4 marca 2013 16:19\nNie wiem, czy chciałabym obejrzeć film teraz, kiedy znam już książkę... Czy o tym, kim są uczniowie dowiadujemy się tak samo stopniowo?\nOla 5 marca 2013 21:57\nTak, i w takiej onirycznej, wycofanej atmosferze. Inna sprawa, że ja jestem starym wyjadaczem SF i od razu się zorientowałam, o co chodzi.


KB.pl Wykończenie Wyposażenie Inne Olejki do sauny - eteryczne, zapachowe i inne - rodzaje, ceny, porady który wybrać i jak stosować\nPobyt w saunie to bardzo przyjemne przeżycie, dające możliwość relaksu, odprężenia, jak również regeneracji fizycznej oraz psychicznej. Kąpiel w saunie dodatkowo umilą nam dające piękne zapachy olejki eteryczne, olejki zapachowe i inne olejki do sauny. Takie aromaty do sauny zastosować można w różnego rodzaju saunach, sprawdzają się do sauny suchej, do sauny parowej oraz do sauny infrared. Aromaterapia to kolejne ciekawe zastosowanie sauny w celach rekreacyjnych.\nOlejki do sauny - najważniejsze informacje\nNa rynku dostępne są różnego rodzaju olejki do sauny, które umilą korzystanie z tego miejsca. Bardzo popularne są olejki eteryczne z owoców cytrusowych, na przykład z czerwonej pomarańczy, gejpfruta lub z cytryny. Takie olejki zapachowe pobudzają i orzeźwiają. Podobne właściwości do nich mają olejki eteryczne z bergamotki i cynamonu. Eteryczne olejki zapachowe z drzewa herbacianego, eukaliptusa i rozmarynu wspomagają oczyszczenie głowy, odnowę psychologiczną, a także pomagają w oddychaniu. Lawendowe olejki do sauny pomagają się odprężyć i zrelaksować. Olejki do sauny wchłaniane są do organizmu poprzez drogi oddechowe oraz przez skórę. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o saunach.\nOlejki eteryczne do sauny przynoszą wiele korzyści dla organizmu. Wśród najważniejszych z nich warto wymienić zmniejszenie bólów mięśniowych i reumatycznych, pobudzenie krążenia krwi w obwodowych naczyniach. Ponadto olejki eteryczne pomagają w niwelowaniu codziennego stresu, usuwają zmęczenie oraz bezsenność, działają relaksująco na psychikę, a przede wszystkim umilają pobyt w saunie. Warto również wspomnieć o tym, że zapachowe olejki eteryczne do sauny powinny być produkowane z naturalnych ekstraktów roślinnych. Tylko w takim przypadku mamy gwarancję jakości oraz unikalnych właściwości takich olejków aromatycznych do sauny.\nOlejki do sauny - jak stosować?\nNajważniejsze zasady stasowania olejków zapachowych do sauny\nPrzy stosowaniu olejków do sauny musimy przestrzegać kilku bardzo ważnych reguł. Pierwszą z nich jest to, że nie powinniśmy używać żadnego z takich olejków w nierozcieńczonym stanie. Najlepszym rozwiązaniem jest napełnienie półlitrowej butelki wodą, a następnie powinniśmy dodać do niej od 4 do 5 kropli zapachowego olejku eterycznego.\nW saunie należy spryskać odrobiną takiej mieszanki rozgrzane kamienie. Jednak, gdy korzystamy z sauny w towarzystwie, bądź z sauny publicznej, ogólnodostępnej, musimy przestrzegać zasad saunowej etykiety. Powinniśmy w tym przypadku zwrócić uwagę na to, że niektóre aromaty do sauny, między innymi rozmarynowy, bardzo często wywołują atak padaczki u osób, które cierpią na epilepsję, a także u osób, które są wrażliwe na olejki eteryczne. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także ten artykuł o saunie parowej.\nW związku z tym przed użyciem olejku eterycznego w ogólnodostępnej, publicznej saunie, powinniśmy zapytać personelu oraz osób przebywających wewnątrz sauny, czy nie miałyby nic przeciwko zastosowaniu przez nas zapachowych olejków eterycznych. To jedna z najważniejszych zasad etykiety saunowej.\nJak mieszać olejki eteryczne do sauny?\nOlejki zapachowe do sauny można również ze sobą mieszać. Ekstrakty z cytrusów świetnie nadają się do mieszania i komponowania pomiędzy sobą, ale także z innymi olejkami eterycznymi. Takie kombinacje zapachowe można zastosować szczególnie rano. Natomiast w godzinach wieczornych nie zaleca się stosowania drażniących aromatów do sauny, takich jak cytrusy. Najlepiej, gdy zastąpimy je olejkami eterycznymi rozmarynowymi lub lawendowymi.\nDobrą kompozycją zapachową do sauny jest zmieszanie dwóch kropel rozmarynowego olejku zapachowego oraz trzech kropel mieszanki lawendowego olejku eterycznego i wody. Takie połączenie aromatów jednocześnie odpręża i orzeźwia. Szczególnie polecane jest po pływaniu albo po innym sporcie. Istnieje jednak wiele różnych ciekawych kompozycji zapachowych, które możemy przeprowadzić samemu lub kupić gotowe mieszanki naturalnych zapachów roślinnych. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także artykuł o saunie fińskiej.\nJakie olejki stosować do sauny suchej, jakie do sauny parowej, a jakie do sauny infrared?\nDo sauny suchej sprawdzą się olejki zapachowe owocowe, korzenne, leśne, kwiatowe, słodkie, ziołowe, inhalacyjne oraz kompozycje tych zapachów. W saunie oraz łaźni parowej sprawdzić się mogą poza olejkami owocowymi, leśnymi, korzennymi, ziołowymi, kwiatowymi i ich mieszankami specjalne kryształki zapachowe.\nAromaterapia to zabieg, który wykonać można również w saunie infrared, czyli działającej na podczerwień. Tutaj także można stosować olejki eteryczne będące wyciągiem z różnego rodzaju roślin. Popularne są zwłaszcza takie aromaty jak cyprysowy, goździkowy, cynamonowy, bazyliowy, jałowcowy, majerankowy, świerkowy, szałwiowy, grejpfrutowy, cytrynowy czy pomarańczowy. Na rynku dostępnych jest bardzo dużo zapachów, które ponadto można ze sobą łączyć. Sprawdź także ten artykuł o saunie na podczerwień.\nOlejki do sauny - ceny, producenci\nWśród producentów olejków oraz innych akcesoriów do sauny warto wymienić uznaną na polskim rynku od wielu lat firmę Megiw. Ten mający świetne opinie producent saun, akcesoriów oraz olejków do saun ma doskonałe opinie. Oprócz firmy Megiw wśród producentów zapachowych olejków eterycznych do sauny warto wymienić także takie firmy jak między innymi Bassau, Etja, czy Bano. Eteryczne olejki zapachowe do sauny sprzedawane są najczęściej w buteleczkach o pojemności 100 ml. Cena takiej pojedynczej butelki z aromatycznym olejkiem do sauny wynosi od ok. 40 zł za pojedynczy zapach do ok. 60 zł za ciekawą mieszankę naturalnych zapachów roślinnych.\nKąpiele w rozgrzanej saunie to bardzo miłe i relaksujące przeżycie, które dodatkowo możemy urozmaicić, używając specjalnych zapachowych olejków eterycznych do sauny. Olejki aromatyczne do sauny produkowane są z naturalnych ekstraktów roślinnych. Mamy więc do wyboru aromaty owocowe, leśne, korzenne, kwiatowe, ziołowe oraz różnego rodzaju mieszanki tych zapachów. Odpowiednio przygotowane aromatyczne olejki eteryczne do sauny zastosować można zarówno w saunie suchej, saunie parowej, saunie mokrej, jak i w saunie infrared. Skorzystanie z aromaterapii dodatkowo umili i urozmaici kąpiel w saunie, jednocześnie dając poczucie relaksu i odprężenia.\nsauna ciekawostki czas wolny wybór opinie ile kosztuje koszt cenniki produktów ceny producenci porady dla kupujących porady ekspertów poradnik praktyczne porady