Najnowsze informacje na Facebooku\nZapraszam na koncert do Płocka.\nPiątek, 28 czerwca, godz. 20.00 Stary Rynek\nDARIUSZ STACHURA • ADAM SZERSZEŃ\nDYRYGENT – ADAM KLOCEK\nGOSPODARZ WIECZORU – BOGUSŁAW KACZYŃSKI\nLink do najnowszym wystąpień Pana Bogusław Kaczyńskiego\nDługi majowy weekend minął, niestety bez oczekiwanej pogody. W niedzielę i wczoraj świeciło wreszcie letnie słońce. Było cudownie. Dzisiaj znów dzień pochmurny i mokry. Jak ludzie przy takich nieustannych zmianach mogą czuć się dobrze? Czekajmy zatem na nadejście prawdziwego lata.\nW sobotę obejrzałem w stacji telewizyjnej MEZZO koncert inaugurujący działalność nowej sceny operowej w Petersburgu, która nosi nazwę Teatr Maryjski II. Nowy budynek wzniesiono vis – a – vis starego i historycznego Cesarskiego Teatru Maryjskiego i połączono oszklonym rękawem, który przebiega nad ulicą. Teatr otrzymał najnowocześniejsze w skali światowej urządzenia techniczne sceny.\nW inauguracyjnym wieczorze, utrzymanym na światowym poziomie artystycznym wystąpili czołowi rosyjscy artyści i goście z wielkiego operowego świata, jak Placido Domingo, Anna Netrebko i inni. Tańczył sławny Balet Teatru Maryjskiego ze swoimi primabalerinami, pierwszymi tancerzami i mistrzowskim corps de balletem. Pięknie i przejmująco śpiewał Chór Teatru Maryjskiego. Było dużo muzyki narodowej, ale też dzieła zagranicznych kompozytorów. Koncertem dyrygował Mistrz batuty, światowej sławy dyrygent i dyrektor Teatru Maryjskiego - Valery Gergiev. To pod jego kierownictwem scena odzyskała dawną świetność i znów stała się sławna i podziwiana na świecie.\nNa widowni zasiadła muzykalna i wrażliwa publiczność, świetnie i żywiołowo reagująca na mistrzowskie prezentacje. Miejsce w jednym z rzędów zajął prezydent Władimir Putin, któremu towarzyszyła legenda światowego baletu – Maja Plisiecka. To był prawdziwy ukłon złożony twórcom kultury narodowej.\nW tej chwili w Petersburgu działają trzy teatry operowe: Cesarski Teatr Maryjski, Teatr Maryjski II, Teatr Michajłowski. Myślice, że to za dużo? Spróbujcie kupić bilet do jednego z tych teatrów, a stwierdzicie, że graniczy to z cudem!\nKoniecznie zobaczcie ten koncert inauguracyjny, a będziecie w pełni usatysfakcjonowani i zachwyceni. Nie każdy przecież żyje kopaniem piłki i budowaniem stadionów. Czekajmy na lepsze czasy!\nPozdrawiam Was i czekam.\nZnów jest mi smutno, bo przez okno nie widzę nawet promienia słońca. Jak długo ta ciemnica będzie jeszcze trwała? Czekając na piękniejsze dni, skupiam całą uwagę na pisaniu kolejnej książki i organizowaniu dalszych Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Zaprosili nas: 1 czerwca Chrzanów oraz 14 lipca Wieliczka. Z radością tam przyjedziemy. Pozdrawiam wszystkich jak zwykle serdecznie.\nP.S. Dziękuję za wszystkie piękne wpisy i wiadomości. Są wyjątkowe i chętnie część z nich wykorzystam w kolejnej książce.\nWręczenie Wiktorów link do Facebooka\nMusical Człowiek z La Manchy, który odbył się w niedzielę w Sali Kongresowej dzięki staraniom łódzkiej impresario Barbary Kaczmarkiewicz, stał się wielkim wydarzeniem artystycznym. Gratulacje dyrekcji i całemu zespołowi Teatru Muzycznego z Łodzi, reżyserowi Waldemarowi Zawodzińskiemu i oczywiście wykonawcy głównej roli – wielkiemu aktorowi i śpiewakowi Zbigniewowi Maciasowi, który kreował postać Don Kichota. Publiczność jak zahipnotyzowana śledziła losy bohaterów, a po spektaklu opuszczała widownię rozmyślając o człowieczym losie. Chociaż Anna German śpiewała : „Człowieczy los nie jest bajką ani snem. Człowieczy los jest zwyczajnym szarym dniem…”, warto - jak uczy nas Cervantes w swojej wiekopomnej powieści o Don Kichocie - do tego „szarego dnia” dołączyć także marzenia.\nŻyczę wszystkim powodzenia i ciągłych marzeń.\nP. S: Po wygłoszeniu komentarza poprzedzającego spektakl, otrzymałem od publiczności nie tylko oklaski, ale także piękne kwiaty. Szczególnie wzruszył mnie ogromny bukiet róż, który podano mi z widowni. Dołączony do niego list był na tyle wzruszający, że postanowiłem podzielić się z Wami jego treścią.\nMimo, że panują siarczyste mrozy i za oknami leży śnieg, życzę Państwu miłych i ciepłych Świąt Wielkanocnych, radości ducha, wiary w lepsze jutro, wiosny w sercach i nieustającego optymizmu oraz wspaniałych przeżyć muzycznych. Pamiętajmy też przy stole świątecznym o „Mazowszu”, które przeżywa najtrudniejszy okres w swojej historii. Walczy o przetrwanie. Życzę aby im się to udało!\nWróciłem właśnie z Raciborza, gdzie w pięknej sali Centrum Kultury odbywał się koncert muzyki operowej. Bohaterem wieczoru był znakomity, światowej sławy tenor bułgarski – od dziesięcioleci związany z Polską – Kałudi Kałudow. Jego piękny tenorowy głos dobrze znany jest publiczności najsławniejszych teatrów operowych, jak mediolańska La Scala, Opera Wiedeńska, Teatr Bolszoj w Moskwie, Opery w Rzymie, Palermo, Tel Awiwie, Wenecji, Sofii a także w Warszawie. Od wielu lat Kałudow prowadzi szkołę śpiewu i wykształcił całe grono znakomitych śpiewaków, którzy już budują swoje międzynarodowe kariery. Jednym z nich jest Rafał Siwek. Na koncercie w Raciborzu zdumiewał potęgą i urodą swego basowego głosu. Z pewnością jest on wschodzącą gwiazdą światowej wokalistyki. Występowały także dwie wychowanki Kałudowa: Anna Dytry, solistka wielu zagranicznych teatrów operowych oraz absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie Maestro – Kinga Wystub. Artystom towarzyszyła Orkiestra Filharmonii Częstochowskiej pod dyrekcją młodego i zdolnego kapelmistrza Adama Klocka. W finale koncertu Kałudi Kałudow i Anna Dytry zaśpiewali duet z I aktu opery Otello. Było to znakomite wykonanie, które na długo pozostanie w pamięci rozentuzjazmowanej publiczności. Na zakończenie koncertu składano życzenia i gratulacje, a widownia odśpiewała „200 Lat „. Wykonawcy zostali także zaproszeni do Raciborza na kolejne występy. I proszę mi nie mówić, że polska publiczność nie interesuje się operą. Jest wprost przeciwnie, czego dowodem był koncert w Raciborzu.\nPozdrawiam Wszystkich, niestety zimowo i śnieżnie!\nWypowiedź Romualda Spychalskiego o Przystanku Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w Łodzi\nWczoraj, przed Teatrem Wielkim, gdzie urządzono jubileusz 65 - lecia Mazowsza, Zespół urządził demonstrację. Artyści informowali wchodzącą do Teatru publiczność o ich pogarszającej się sytuacji artystycznej i ekonomicznej, o odwołanym przez marszałka województwa mazowieckiego konkursie na dyrektora, z którym wiązano wielkie nadzieje. Myślę, że nadszedł czas, aby ludzie rozmiłowani w polskiej kulturze stanęli w obronie tego zasłużonego Zespołu. Wzywam do tego. A oto garść moich refleksji.\n„Minęło szesnaście lat od śmierci Miry Zimińskiej, genialnej twórczyni światowych sukcesów Mazowsza. W tym czasie Zespół - do niedawna nazywany „największym ambasadorem kultury polskiej” - dramatycznie obniżył swoje loty artystyczne i przeżywa coraz poważniejsze problemy ekonomiczne. Winę za tę sytuację ponoszą kolejne, nie dbające o kulturę narodową rządy i co rusz zmieniający się dyrektorzy Mazowsza. Nie znali się oni – co prawda - na kulturze ludowej, ale byli wiernymi członkami swoich partii, których trzeba było jakoś „urządzić”. Szkoda, że kosztem tak wspaniałego i zasłużonego dla kultury światowej Zespołu.\nOd lat twierdzę, że Mazowsze powinno stać się narodową instytucją kultury, finansowaną przez państwo. Na to wyróżnienie Zespół zasłużył sobie przez 65 lat istnienia. Bardziej niż większość narodowych instytucji w kraju. Zanim jednak politycy, którzy mają odwagę sterować kulturą w Polsce, zrozumieją potrzebę takiego działania, proponuję zmobilizować wszystkie siły aby ratować Mazowsze od zagłady, która coraz bardziej zagraża Zespołowi. A potem – w gronie ludzi, którym bliska jest polska kultura i dziedzictwo narodowe - będziemy się głowili nad tym jak przywrócić Mazowszu jego dawną świetność. Świetność, którą Zespół zawdzięcza Wielkiej Mirze Zimińskiej – Sygietyńskiej oraz współpracującym z nią przez te wszystkie lata, choreografem Witoldem Zapałą, a także setkom młodych śpiewaków, tancerzy i muzyków rozkochanych w .polskiej narodowej tradycji.”\nLINK DO ZDJĘĆ PRZYSTANKU FESTIWALU IM. JANA KIEPURY W TORUNIU\nWielka klasa to nie żart...\n- W tych ponurych, szarych, przaśnych czasach PRL chciałem pokazać rodakom, że piękna muzyka może dostarczyć dużo radości i przyjemności, ale że wymaga ona pewnej postawy i oprawy - podkreśla Bogusław Kaczyński. - Że trzeba się ładnie ubrać, umieć wytwornie zachować, przestrzegać pewnej etykiety. I proszę zobaczyć, podczas moich koncertów publiczność zawsze prezentowała się znakomicie. Mimo trudności związanych z codziennością. A to oznacza, że to było i jest nam potrzebne. I że kindersztuba pozwalała nam uciec od przeciętności.\n- Byłem inicjatorem i założycielem tego festiwalu oraz jego dyrektorem przez 28 lat - opowiada z wyraźnym smutkiem Bogusław Kaczyński. - Dwa lata temu rozstałem się z Krynicą. Nie ma tam ani sali teatralnej, ani specjalnych hoteli, są wielkie problemy organizacyjne. Postanowiliśmy więc zmienić formułę i teraz przyjeżdżać z naszymi propozycjami do publiczności.\nOczywistym jest jednak, że to nie brak sali koncertowej zdecydował o porzuceniu Krynicy. W końcu tyle lat jej tam nie było...\n- Odszedłem dlatego, że nie znalazłem wspólnego języka z nowym burmistrzem Krynicy - dodaje. - Pracowałem przez te wszystkie lata z wieloma burmistrzami, lepszymi i gorszymi. Ale wszyscy byli serdeczni, oddani festiwalowi i mnie. Ten nie spełnia żadnych moich oczekiwań i współpraca z nim okazała się niemożliwa. Próbowałem osiągnąć porozumienie, ale się nie udało. On też uważał, że festiwal należy się Krynicy i że on się sam robi. Nie zdawał sobie sprawy ile to wymaga wysiłku. Myśmy pracowali na ten festiwal cały rok w Warszawie, w dodatku ja w przyczepie do mojego samochodu przywoziłem worki pieniędzy, które wyżebrałem od różnych ludzi na ten festiwal. Ale on o tym nie wiedział i nie chce wiedzieć. Doszedłem w życiu do pewnego etapu. Kiedyś, do choroby mojej, a to już sześć lat, merdałem ogonem przed każdym kto był mi w stanie pomóc w moim festiwalu, wesprzeć go, dofinansować. Robiłem wszystko, żeby ten festiwal mógł się odbyć. W tej chwili już przed nikim nie merdam ogonem. To już jest niemożliwe. Przekroczyłem pewien próg. Więcej nie mogę.\n- Opowiadał mi dyrektor festiwalu imienia Didura na południu Polski o okropnej sytuacji jego przedsięwzięcia. Mówię: no wie pan, sponsorzy... Odpowiedział, że szuka wszędzie pieniędzy. Był na przykład u dyrektora oddziału banku i prosił o wsparcie festiwalu. Dyrektor narzekał na trudności, po godzinie rozmowa się skończyła. Mój znajomy był bardzo zasmucony i dyrektor banku mówi: "Proszę pana, jak tak nie lubię, kiedy moi interesanci wychodzą ode mnie zasmuceni. I żeby nie był pan zasmucony, to ja panu dam na festiwal". Dyrektor festiwalu na chwilę się ucieszył i usłyszał od dyrektora banku: "Ja dam panu na festiwal. Pięćdziesiąt złotych". To ja takich sytuacji nie chcę.\n- Ja przez całe swoje życie, taką mam konstrukcję, nie znosiłem gór - przyznaje. - Gdy jechałem do Krynicy, to od Nowego Sącza już mi było duszno i za wysoko. Potem chciałem z Krynicy wyjechać, najchętniej nad morze, na molo w Sopocie.\nBurmistrz Krynicy, w opisie Bogusława Kaczyńskiego, jest symbolem nowych czasów i nowych "panów". To kolejny powód do zmartwień.\n- W Polsce panuje specyficzna rewolucja kulturalna - ocenia Bogusław Kaczyński. - To jest dla mnie absolutnie czytelne i widoczne. W ruinę obracają się dawne wspaniałości naszej cywilizacji, którym moje pokolenie, ale i młodsze, hołdowały. A najnowsze pokolenia już o wielu rzeczach nie chcą słyszeć, bo uważają, że jest to niepotrzebne nikomu. Tak nie jest. Jeśli nie byłyby potrzebne te wartości, którym myśmy hołdowali, to co robią profesorowie akademii medycznych, chirurdzy? Po co budować coś na wiedzy i kulturze wykształconej przez lata, można ogłosić konkurs w telewizji i wyłonić operatorów różnych chorób, po co profesury i wielkie światowe nazwiska... Absurd, prawda? To samo dotyczy każdej dziedziny, ciągle jest to aktualne: światowe wielkie nazwiska i dokonania różnych epok, tylko trzeba o tym mówić, bo dzisiejsza młodzież nie wie o tym. W domu o tym nie nie słyszy, w szkole nie słyszy, w telewizji wykluczone, więc skąd o tym ma wiedzieć? Zatem mówmy i mówmy, żebyśmy my przynajmniej byli w porządku wobec cywilizacji, której cząstką wszyscy się czujemy. Ja będę mówił na pewno.\n- Chcę napisać obszerną biografię poświęconą temu artyście - zdradza. - To była bowiem wspaniała kariera, która pobudza ludzką wyobraźnię. To jest opowieść o tym, jak chłopiec z niewielkiego, zadymionego miasta wymarzył sobie wielką karierę i jak mu się udało tę karierę zrealizować. Bez protekcji, bez układów, bez telewizji. On to wszystko sobie sam wyśpiewał.\n- Napisałem na zamówienie zespołu filmowego, któremu wtedy przewodził Krzysztof Zanussi 12-odcinkowy serial poświęcony Kiepurze - opowiada Bogusław Kaczyński. - Miał to reżyserować Janusz Rzeszewski. Projekt został przyjęty, ale zaczęły się trudności finansowe. Byłem też sceptyczny w sprawie obsady, pytałem: skąd weźmiecie wykonawcę roli Jana Kiepury? I nie chodzi o wygląd, ale kto to będzie mógł śpiewać, jak Kiepura? Jan Kiepura miał bowiem jeden z tych nielicznych głosów na świecie, że wystarczyło, iż zaśpiewa jeden takt i od razu było wiadomo, że to on. To był nieprawdopodobnie charakterystyczny, serdeczny i słoneczny głos. Dlatego porywał tłumy, nawet te, które nigdy nie były w operze. Placido Domingo powiedział mi kiedyś, że Kiepura był prekursorem śpiewania na otwartych przestrzeniach. Wychodząc na dach samochodu. Do dziś się zastanawiam, jak to było możliwe, że on śpiewał nie mając mikrofonu, przed Operą Wiedeńską, stojąc na dachu swojego czarnego mercedesa, gdy tłum wstrzymał ruch tramwajowy, i był wszędzie słyszalny. A musiał być słyszalny, bo tłum szalał, a niektóre panienki mdlały z zachwytu i przejęcia. W Wiedniu uważają, że był on dla Wiednia lat 30. tym, czym Beatlesi dla Londynu lat 60 i 70.\n- Jestem dumny i szczęśliwy, że mogłem się przyjaźnić z żoną śpiewaka, Márthą Eggerth i jego bratem, Władysławem, do którego jeździłem często na Florydę. Całe dni rozmawialiśmy, to były niesamowite opowieści. Teraz materiały poświęcone Kiepurze zajmują pół mojego mieszkania. Powoli porządkuję je. Powinienem napisać tę biografię 20 lat temu. Ale wtedy zawładnęła mną całkowicie telewizja. Ciągłe wyjazdy, występy - nie miałem kiedy. Teraz jest większa możliwość. Muszę zostawić po sobie taką książkę, czuję się w obowiązku.\nCzemu nie, miotła to przecież nie samolot...\nNiezapomniane wrażenia przywiozłem z Torunia. Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury odbywał się w pięknej i dużej auli Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika. Sala wypełniła się po brzegi widzami. Jak przystało na historyczne miasto o wielkich tradycjach inteligenckich, publiczność była wrażliwa, elegancka i żywiołowa. Podczas wielogodzinnego Przystanku na sali panował niezwykle serdeczny nastrój. Występy przerywane były co chwila owacjami stojącymi i wołaniem o bis. Istotnie, było co oklaskiwać. Śpiewacy zaprezentowali się w pięknym repertuarze i wszyscy wznieśli się na wyżyny sztuki muzycznej. Dziękuję im za to. Miałem w życiu tysiące, dziesiątki tysięcy koncertów w kraju i zagranicą. Na całym świecie. Jednak to spotkanie z wytrawną, rozśpiewaną toruńską publicznością pozostanie w moich wspomnieniach jako jedno z najpiękniejszych. Tego zdania są również wykonawcy. Myślę, że Jan Kiepura – bohater wieczoru - byłby także usatysfakcjonowany i szczęśliwy.\nWróciłem z Rzeszowa niezwykle uradowany, żeby nie rzec uskrzydlony. Reakcja publiczności podczas obu naszych koncertów w Filharmonii Podkarpackiej była wręcz entuzjastyczna. Koncerty trwały wyjątkowo długo, bo publiczność wypełniająca widownię do ostatniego stojącego miejsca nie chciała wracać do domu, tylko biła brawo i domagała się coraz to nowych bisów, które następowały jedne za drugimi. Wykonawcy byli już bardzo zmęczeni, ale niezwykle uradowani, bo przecież dla publiczności istniejemy i prezentujemy swoją sztukę. Wszyscy świetnie śpiewali, znakomicie grała Orkiestra pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka. To prawdziwa radość uczestniczyć w takich koncertach.\nNie zdążyłem jeszcze wypocząć, a już wybieram się w podróż do Torunia, gdzie czeka nas kolejny Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Następnego dnia prowadzę Galę Walentynkową w ogromnej Sali Kongresowej w Warszawie. Proszę, trzymajcie kciuki za mnie i artystów.\nŁączę serdeczne, coraz bardziej już wiosenne pozdrowienia.\nKiedy będziecie czytali moje słowa, będę pędził samochodem na koncerty do Rzeszowa, połączone z premierą mojej ostatniej książki „Łańcut, moja miłość”. Bardzo się z tego cieszę. Napiszę o tych występach i premierze książki w następnym tygodniu, po powrocie do Warszawy. A teraz przesyłam link mojego występu w Telewizji łódzkiej. Nie mogę go zmontować, więc polecam początek pierwszego materiału. W drugim linku pojawiam się w dziewiętnastej minucie. Zapraszam do obejrzenia.\nZamieszczam artykuł z łódzkiego Expressu ilustrowanego, który ukazał się po mojej konferencji prasowej zapowiadającej Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w Hali Atlas Arena w Łodzi 17 lutego. Do zobaczenia na Przystanku!\nRELACJA Z KONCERTU NOWOROCZNEGO W JAWORZNIE (LINK)\nPodczas koncertu odbędzie się premiera książki " Łańcut, moja miłość" z udziałem zaproszonych gości.\nW foyer Filharmonii czynne będzie stoisko Wydawnictwa Casa Grande z Warszawy, w którym można będzie nabyć po cenie promocyjnej książki. Polecam!\nW programie, już po wydrukowaniu afisza zaszły zmiany. Zamiast Tadeusza Szlenkiera śpiewać będzie Dariusz Stachura. Ponadto wystąpi Tomasz Rak. Udział weźmie też para taneczna, odnosząca sukcesy w tańcu towarzyskim. Zapraszam!\nZapraszam do obejrzenia rozmowy, która ukazała się na popularnym portalu internetowym "20m2 Łukasza". Muszę przyznać, że pierwszy raz występowałem w tak maleńkim studiu urządzonym w prywatnym mieszkaniu. Panowała tam miła i serdeczna atmosfera. Rozmowę prowadził gospodarz kawalerki - Łukasz Jakóbiak. Obejrzyjcie koniecznie ten materiał!\nDziękuję bardzo za wszystkie życzenia świąteczne i noworoczne. Oby rok, który przywitaliśmy był dla Państwa łaskawy i przyjazny. Życzę tego Państwu i sobie. Zanim przedstawię obiecany tekst na temat Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, zamieszczam recenzję napisaną przez Sławomira Pietrasa po przeczytaniu książki „Łańcut, moja miłość”. Ukazała się ona w świątecznym wydaniu pisma Angora. Nie ukrywam, że sprawiła mi wielką radość.\nRok 2012 dobiega końca. Wszyscy zapewne zastanawiamy się, jaki będzie rok następny. Czy będzie lepszy czy gorszy od tego, który żegnamy. Życzę wam, aby był piękniejszy, dostatniejszy i dostarczył wielu prawdziwych wzruszeń artystycznych. Aby w środkach masowego przekazu przestano mylić muzykę, tę pisaną przez duże M, z panującym powszechnie show biznesem. Aby wreszcie odróżniano kompozytora, śpiewaka, pianistę czy skrzypka od amatora, dyletanta i ignoranta. Jako „chorobliwy” optymista wierzę w poprawę sytuacji zepchniętej do podziemia, wysokiej kultury, która z niedożywienia umiera i przypomina więdniejące kwiaty wyjęte z wazonu.\nZapraszam na Koncert Noworoczny z Wiednia, z Sali Filharmoników Wiedeńskich, który w tym roku będę komentował po raz 29. Będzie jak zwykle szampańska zabawa, elita publiczności świata i muzyka dynastii Straussów . Początek koncertu o godzinie 12:05 w Programie II TVP. Do zobaczenia i do siego roku.\nZ okazji Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku 2013 życzę zdrowia, szczęścia i wszelkiej pomyślności.\ni Zespół Casa Grande\nOd wczoraj przeżywam prawdziwe trzęsienie ziemi wywołane publikacją w Fakcie. Tekst, który ukazał się w formie papierowej i elektronicznej spowodował nadspodziewaną lawinę listów od bardzo miłych, serdecznych i życzliwych mojej osobie Czytelników. Z artykułu zamieszczonego w Fakcie można bowiem wnioskować, że spędzam Święta Bożego Narodzenia samotnie, opuszczony i zapomniany przez świat i ludzi. Pragnę wyjaśnić, że jest to informacja nieprawdziwa. Od wielu lat samotnie - i to z własnego wyboru - spędzam Wigilię, gdyż według praktykowanej w domu moich przodków tradycji jest to wieczór szczególny, prawdziwie rodzinny.\nOd sześciu lat nie mam już niestety nikogo z bliskiej rodziny, więc przez cały wieczór wigilijny powracam wspomnieniami do lat szczęśliwego, prawdziwie baśniowego dzieciństwa oraz udekorowanej świecidełkami choinki i słucham najpiękniejszych staropolskich kolęd. Palę też świeczkę przywodzącą na myśl ludzi bliskich memu sercu i duszy. W pierwszy dzień Świąt jestem zaproszony na obiad do przyjaciół. Następnego dnia także. Tak więc, nie będę na te Święta sam, ale otoczony ludźmi.\nI najpiękniejszymi wspomnieniami. Taka jest prawda o mojej rzekomej samotności. Niemniej pragnę podziękować z głębi serca wszystkim internautom, którzy na Święta zaprosili mnie do swoich domów lub pisali, że podczas kolacji wigilijnej będą się ze mną dzielili opłatkiem. To bardzo piękny i wzruszający gest, o którym będę pamiętał do końca życia.\nRaz jeszcze wszystkim bardzo, bardzo dziękuję i przesyłam najserdeczniejsze życzenia miłych, pogodnych, rodzinnych Świąt. Kocham Was bardzo.\nTrwa piękny czas robienia prezentów pod choinkę. Serdecznie zapraszam do mojej księgarni i antykwariatu, w którym znajdziecie ciekawe kolędy i inne płyty, a także bogaty wybór książek i albumów. Szczególnie gorąco polecam moją ostatnią książkę "Łańcut, moja miłość", która cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Adres księgarni internetowej :\nŻyczę miłego robienia zakupów!\nMam Wam tyle do opowiadania, ale od kilku dni leżę w łóżku z bolącym gardłem, które nie chce wydobywać żadnego dźwięku. Ot, zwyczajna jesienna infekcja. U mnie dość skomplikowana, bo nie mogę zażywać większości lekarstw. Muszę, więc tę chorobę w cieple wyleżeć. Jak będę się czuł na siłach, opiszę Wam wrażenia z Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Z Warszawy i Krakowa. A teraz pozdrawiam Państwa i życzę zdrowia. Chrońcie swoje gardła przed infekcją!\nDzisiaj wielka chwila. W Sali Kongresowej odbędzie się pierwszy w Warszawie Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Pojutrze, czyli w niedzielę Przystanek w Krakowie. Ci sami wykonawcy i ta sama Orkiestra oraz Chór. O przebiegu Przystanków poinformuję Was na początku przyszłego tygodnia. Trzymajcie za nas kciuki!\nLink do artykułu w polskim radiu.\nWywiad z Panem Bogusławem Kaczyńskim\nW poniedziałek, 29 października w ogromnym studiu na Woronicza przeprowadzono test z okazji 60 – lecia istnienia Telewizji Polskiej. Przypominał on historię, dokonania i sukcesy Telewizji Publicznej. Do udziału w teście zaproszono 60 dawnych i obecnych gwiazd. Ja również znalazłem się wśród nich. Najprzyjemniejszą częścią wieczoru było spotkanie z koleżankami i kolegami, których od dawna nie widziałem. Wszyscy cieszyliśmy się z tego spotkania. Czułem się, jakbym drugi raz wszedłem do tej samej rzeki. Wiem, że to niemożliwe, ale mnie się wydawało, że nagle czas cofnął się o 30, 40 lat i znów mijamy sie na telewizyjnym korytarzu, pijemy kawę w bufecie i rozmawiamy ze sobą. Rozmawiamy i rozmawiamy. Było cudownie. Wszyscy bez wyjątku utrzymują nadal znakomitą formę intelektualną i fizyczną, pięknie wyglądają i są jak zawsze eleganccy. Po tym spotkaniu długo nie mogłem zasnąć, tylko wspominałem te piękne czasy, które niestety już nie wrócą.\nPodczas testu mówiono o różnych ważnych datach z historii Telewizji, podawano liczne statystyki i koncentrowano sie głównie na serialach, które w dużej mierze wypełniają współczesny program Telewizji. Nie wspomniano niestety o serialach, które przeszły do historii oraz polskiego dziedzictwa. A przecież są w tej dziedzinie wzorem do naśladowania. Nie zająknięto sie nawet o "Nocach i dniach" Jerzego Antczaka, ani o "Królowej Bonie", „Chłopach”, „Ziemi obiecanej”, czy „Lalce”. I o wielu innych ponadczasowych arcydziełach. Podczas wieczoru, transmitowanego "na żywo", nie wspomniano także ani słowa o sztuce muzycznej, która jeszcze do niedawna była prawdziwą potęgą w programach telewizyjnych. Pomylono przy okazji amatorską rozrywkę z muzyką, co jest w dzisiejszym świecie nagminne, a nawet obowiązujące. Wielka szkoda, że starano się wymazać ze zbiorowej pamięci wysiłek i sukcesy wielu ludzi, którzy starali się utrwalać polskie dziedzictwo kulturowe i informować o tym, co dzieje się w wielkim świecie. Szkoda, wielka szkoda. Podobne rzeczy widziałem przed laty w Chinach podczas „rewolucji kulturalnej”. Jednak ten mądry Naród usunął całe spustoszenie poczynione przez gromadę nieokrzesanych hunwejbinów i w stosunkowo krótkim czasie wyrównał krzywdy oraz straty godzące w ich tradycję. Nastąpił prawdziwy skok cywilizacyjny. Miejmy nadzieję, że i u nas nadejdzie ten oczekiwany przez miliony telewidzów czas. Oby jak najszybciej!\nKończąc tych kilka słów stwierdzam, że spotkanie z moimi sławnymi kolegami było nad wyraz miłe i niezapomniane.\nPozdrawiam Was jak zwykle serdecznie, już listopadowo.\nAngora 14 X 2012\n„DLA MNIE TO MÓJ KRAJ”\nBogusław Kaczyński udzielił wywiadu w „Przeglądzie" z dnia 7 października 2012 r., a wytrawny publicysta Bronisław Tumiłowicz, który z nim rozmawiał, opatrzył tę publikację tytułem „Amatorszczyzna zamiast kultury". Jest tam o „tragicznym pomieszaniu pojęć, co jest kulturą, a co rozrywką", oraz braku zainteresowania mediów ostatnim Konkursem Chopinowskim, kiedy to „stacje telewizyjne, publiczne i komercyjne nie tylko nie transmitowały największego polskiego wydarzenia kulturalnego o randze światowej, ale nawet nie relacjonowały w swoich dziennikach przebiegu Konkursu, nie informowały, kto przeszedł do następnego etapu, jakie szanse mają Polacy, a jakie Azjaci, którzy podbijają należące do niedawna do Polski imperium chopinowskie". Następnie wieloletni przyjaciel Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej mówił o umieraniu powolną śmiercią zespołu „Mazowsze" oraz o tym, że „prezentując od rana do wieczora we wszystkich telewizjach parady amatorów, ogłupiamy nowe pokolenia Polaków, a [...] wysoką kulturę wyeliminowano ze środków masowego przekazu niemal zupełnie".\nJako przykład działań mogących odwrócić złą sytuację w naszej kulturze muzycznej podaje Kaczyński swe festiwale w Łańcucie i Krynicy. Ma rację. Ale, zapewne aby nie osłabiać zapału ewentualnych następców, nie mówi, że po ich zbudowaniu, rozsławieniu i zapewnieniu intensywnego oddziaływania na licznych uczestników i rzesze telewidzów został z nich usunięty. Nastąpiło to w drodze systematycznych, konsekwentnych, podstępnych i uporczywych działań różnej maści durniów, cwaniaków, artystycznych miernot i organizacyjnych impotentów. Ktoś taki jak On, jednocześnie artysta, menedżer, prezenter, gwiazda telewizji, autor książek, postać rozpoznawalna w każdym środowisku, nawet na końcu najdalszej polskiej wsi, był osobą co najmniej niewygodną, groźną, drażniącą, słowem - solą w oku. Dotyczyło to nie tylko pospolitych i tylko chwilowo mających coś do powiedzenia głupków. W naszym kraju proceder wykańczania się nawzajem znany jest i uprawiany również w gremiach uważających się za tzw. dobre towarzystwo.\nTak to na oczach rodaków sukcesy Kaczyńskiego beztrosko, a nawet z satysfakcją, próbowano zamienić w klęskę. Mimo wielu usiłowań - nic z tego nie wyszło. Festiwal w Łańcucie do dziś nie odzyskał swego blasku i świetności. Natomiast podczas pierwszych bez niego tegorocznych prezentacji kiepurowskich, jak sam opowiada w wywiadzie: „...w kawiarniach w Krynicy od stolika do stolika bywalcy przekazywali sobie wiadomość, że obecny <> tak się miał do poprzednich <> jak izba wytrzeźwień do Izby Lordów".\nBogusław Kaczyński nie byłby sobą, gdyby czynem nie zareagował na spotykające go niegodziwości. Już w październiku w Mielcu, a w listopadzie w Warszawie (Sala Kongresowa) i w Krakowie (Audytorium Maximum) zapowiedziano XX edycję Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Od teraz impreza ta będzie miała charakter wędrujący, docierając wszędzie, gdzie tylko w Polsce zechcą widzieć Kaczyńskiego i słyszeć o Kiepurze.\nBędę zabiegał, aby w programach festiwalowych Kaczyński przeznaczył poczesne miejsce ojcu naszej narodowej opery Stanisławowi Moniuszce. Ostatnio bowiem Maria Fołtyn trwale zaniemogła, z czymś takim jak obecnie Festiwal Moniuszkowski w Kudowie ktoś taki jak ja nie może mieć nic wspólnego, a o kolejnym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie dochodzą wiadomości dziwne, osobliwe i trudne do pojęcia.\nWędrujący Festiwal Kaczyńskiego jest konceptem artystycznie, popularyzatorsko i organizacyjnie o wiele lepszym niż gnieżdżenie się w krynickiej pijalni lub kudowskim parku oraz wysłuchiwanie niewiele cokolwiek rozumiejących, nie-mających na nic pieniędzy miejscowych kacyków.\nJako motto przyszłych poczynań Bogusia przytaczam usłyszany kiedyś w „Szkle kontaktowym” czterowiersz, którego autorstwo przypisuję Krzysztofowi Daukszewiczowi:\nDla głupich - głupota\nDla mnie to mój kraj".\nSerdecznie zapraszamy do Sali Kongresowej w Warszawie na przedstawienie musicalu „Skrzypek na dachu”, w wykonaniu artystów Teatru Muzycznego w Łodzi. W roli głównej wystąpi znakomity baryton i aktor Zbigniew Macias, który rolę Tewie Mleczarza zalicza do swoich największych kreacji. Zachęcam do kolejnego obejrzenia tego najsławniejszego musicalu świata. Naprawdę warto! Ponadczasowe treści płynące ze sceny uskrzydlają każdego człowieka i zmuszają do wielu przemyśleń, a czasem nawet do zmiany dotychczasowej postawy życiowej.\nP.S. Wraz z współpracownikami Impresariatu Casa Grande pochłonięty jestem pracą nad najbliższymi Przystankami Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, które już za miesiąc odbędą się w Warszawie, Krakowie i Łodzi. Następne Przystanki są w realizacji.\nPrzez dwa dni przebywałem w Krakowie. Była piękna pogoda i spędziłem cudowny wieczór w ogródku kawiarnianym na wypełnionym tłumem krakowskim Rynku. Niezapomniane wrażenia. Prawdziwa Europejska Stolica Kultury i Dobrego Obyczaju. Następnego dnia odbyła się konferencja prasowa, z udziałem prasy, radia i telewizji. Panowała bardzo serdeczna atmosfera. Widoki też były piękne, gdyż spotkanie odbywało się w Sukiennicach, w kawiarni „ Noworolski”. Mogliśmy dłuższy czas popatrzeć na Kościół Mariacki i pomnik Mickiewicza. Rozmowa dotyczyła kolejnego Przystanku Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, który odbędzie się w Krakowie już 18 listopada w pięknej Sali Audytorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Współorganizatorem Gali jest krakowski impresario pani Jolanta Suder. Bilety są już do nabycia. Mam nadzieję, że sala wypełni się po brzegi publicznością i będzie panowała tak gorąca i miła atmosfera jak w Mielcu, podczas pierwszego w tym sezonie Przystanku Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury.\nPrzed chwilą dotarł do mnie artykuł z Dziennika Polskiego w Krakowie na temat planowanego Przystanku Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Autorką publikacji jest Agnieszka Malatyńska - Stankiewicz.\nDyrektor Festiwalu - Bogusław Kaczyński\nPierwszy Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury mamy już za sobą. Wróciłem do Warszawy zmęczony, ale uskrzydlony sukcesem jaki odnieśliśmy w Mielcu. Ogromną Halę MOSiR wypełniła kilkutysięc\nzna publiczność. Widzowie byli w różnym wieku. Oprócz dorosłej publiczności widziało się młodzież studencką, gimnazjalną, a nawet dzieci, które przyszły z rodzicami. Wszyscy soliści byli niezwykle serdecznie i żywiołowo oklaskiwani. Ciągle proszono ich o bisy. Bisowali aż osiem razy. Przez to Gala trwała cztery godziny. Publiczność była uradowana i znakomicie się bawiła. Niektóre utwory wykonywała wraz z solistami. A muszę powiedzieć, że śpiewała bardzo dobrze i muzykalnie,\njak gdyby przez całe życie należała do profesjonalnych chórów. Kiedy Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury dobiegł końca, cała sala poderwała się z miejsc i urządziła wykonawcom kilkuminutową owację stojącą. Po oficjalnym zakończeniu koncertu publicz\nność znów zajęła miejsca i nie chciała wracać do domu, tylko czekała na dalsze bisy. To było wspaniałe i wzruszające dla wszystkich wykonawców. Gospodarze miasta już chwilę po zakończeniu koncertu zaprosili nas na następny Przystanek. W przyszłym roku. Przyjęl\niśmy zaproszenie z radością. Chcielibyśmy też podziękować za troskliwość i sprawną organizację dyrektorowi Samorządowego Centrum Kultury w Mielcu, panu Jackowi Tejchmie.\nMamy nadzieję, że tak znakomita inauguracja Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w sezonie 2012/2013 znajdzie równie wspaniałą kontynuację w innych miastach. Wszystkich serd\nZamieszczamy kilka fotografii z Przystanku w Mielcu, dzięki uprzejmości autora zdjęć, którym jest Foto Lab Stanisław Bryg.\nJuż w poniedziałek odbędzie się w Mielcu, w ogromnej hali MOSiR pierwszy w tym sezonie Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Towarzyszy tej gali wielkiej zainteresowanie publiczności. Wystąpią znakomite g\nwiazdy: Grażyna Brodzińska, Eliza Kruszczyńska, Witold Matulka, Adam Szerszeń i Tadeusz Szlenkier. Grać będzie Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej w Katowicach pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka. Ja będę gospodarzem Gali. Potem czekają nas Sale Koncertowe Poznania, Warszawy, Krakowa i Łodzi. Druga tura Przystanków jest w końcowej fazie realizacji. Serdecznie zapraszam. Naprawdę warto!\nW ostatnim czasie Telewizja Polska wielokrotnie powtarzała na różnych swoich kanałach program Kamili Dreckiej z cyklu "Prawdę mówiąc", którego jestem bohaterem. Otrzymałem od telewidzów z Polski i wielu krajów świata bardzo miłe maile, za które serdecznie dziękuję. Dla tych, którzy nie widzieli tego programu podaję link i zapraszam do jego obejrzenia.\nŻyczę miłego czasu przed ekranem. Łączę pozdrowienia. Proszę trzymać kciuki za inaugurację całej serii Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, który - jak widzicie - nadal żyje i ma się bardzo dobrze.\nDzisiaj zakończyłem pisanie książki "Łańcut, moja miłość" i przesłałem ją grafikowi do składu. Książka ukaże się pewnie w ciągu kilku tygodni i mam nadzieję, że zainteresuje czytelników. Będzie zawierała nie tylko masę anegdot, ale także ogromną ilość przepięknych fotografii, na których uwiecznieni są znakomici artyści. Mogę teraz spokojnie poświęcić czas kontynuacji Przystanków Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Już 10 września będziemy występowali w ogromnej hali widowiskowej w Mielcu. Potem będzie Sala Kongresowa w Warszawie, Opera Poznańska, Hala Areny w Łodzi i Audytorium Maximum w Krakowie. Dalsza trasa jest w trakcie ustalania. Zgłasza się do mnie wiele miast, które proponują zorganizowanie u nich Przystanku. W salach i w plenerze. Zbieram te zgłoszenia i układam trasę występów. Będę Was o tym informował na bieżąco.\nPozdrawiam Was serdecznie i życzę pięknych, ciągle jeszcze wakacyjnych dni. A potem równie pięknego i ciepłego "babiego lata".\nW ostatnich dniach w kolorowej prasie i na portalach internetowych rozgorzała zażarta dyskusja na temat dalszych losów Festiwalu w Krynicy organizowanego w tym roku przez burmistrza Reśko. Jak Państwo wiedzą w marcu zrezygnowałem z dalszego prowadzenia Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju. Byłem tam dyrektorem od 28 lat i ciężką pracą doprowadziłem Festiwal do dwutygodniowej formuły. Chciałem, aby było to prawdziwe święto muzyki o wymiarze europejskim, a nawet światowym. Niestety brak jakiegokolwiek kontaktu i porozumienia z nowo wybranym burmistrzem Krynicy uniemożliwiło mi dalsze kierowanie Festiwalem. Wycofałem się więc i przeniosłem stworzony przez siebie Europejski Festiwal im. Jana Kiepury do miast, których prezydenci i burmistrzowie zabiegają o organizację, na ich terenie, tak wielkiej i prestiżowej imprezy. Już od września wyruszamy z Przystankami Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w Polskę. Do Świąt Bożego Narodzenia prezentować będziemy naszą sztukę w Mielcu, Poznaniu, Warszawie, Krakowie i Łodzi. To jeszcze nie wszystkie miasta umieszczone na mapie naszej podróży. Jestem przekonany, że Przystanki będą świetną formą upowszechnienia kultury muzycznej w różnych regionach Polski. Mam nadzieję, że tę piękną i pożyteczną inicjatywę dostrzeże Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego? Wątpię.\nW rozgrywkach prasowych i internetowych staram się nie brać udziału. Dzisiaj otrzymałem link do portalu www.krynica-fakty.pl. Zainteresowanych zachęcam do przeczytania. A wszystkich Państwa zapraszam na Przystanki Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury.\nlink do artykuły\nPrzekazuję wiadomość z ostatniej chwili.\nPIERWSZY PRZYSTANEK EUROPEJSKIEGO FESTIWALU\nodbędzie się 10 września w Mielcu. Hala MOSiR o godzinie 19:30. Wystąpią : Grażyna Brodzińska, Eliza Kruszczyńska, Witold Matulka, Tadeusz Szlenkier, Adam Szerszeń. Grać będzie Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka.\nGospodarz Gali – Bogusław Kaczyński\nW programie arie operowe, operetkowe, musicalowe i piosenki.\nBilety do nabycia w Samorządowym Centrum Kultury w Mielcu od 16 sierpnia.\nPRZYSTANKI FESTIWALOWE W WIELU MIASTACH POLSKI\nJesienią wznawiam Europejski Festiwal im. Jana Kiepury, który nie będzie odbywał się, jak dotychczas w jednym miejscu, tylko w formie przystanków odwiedzi wiele miast w Polsce i zagranicą. Czas Euro dobiega końca. Mam nadzieję, że Polacy po tych piłkarskich emocjach z przyjemnością spotkają się ze mną na festiwalowych koncertach. Pierwszy Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury odbędzie się w Hali MOSiR w Mielcu 10 września. Następny w Sali Kongresowej w Warszawie dnia 16 listopada, w piątek. Na następny koncert z tego cyklu zapraszamy w listopadzie do Poznania. Kolejny Przystanek odbędzie się w grudniu w Hali Arena w Łodzi. Festiwal stanie się w ten sposób jeszcze bardziej dostępnym dla wszystkich wydarzeniem artystycznym. Otrzymałem wiele zaproszeń z większych i mniejszych miast, z Krakowa, Katowic, Sosnowca, Mielca, Lublina, a nawet dalekiego Toronto i Chicago. Analizuję te propozycje i na bieżąco będę Państwa informował o kolejnych Przystankach Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury. Wierzę, że na tych koncertach spotkam swoją dawną, ale także nową publiczność. Będziemy wspólnie słuchali pięknej muzyki operowej, operetkowej, musicalowej i piosenek w wykonaniu wielkich gwiazd scen muzycznych oraz znakomitej Orkiestry Filharmonii Śląskiej w Katowicach. Szczegóły programowe i obsadę koncertów podam w następnych komunikatach.\nW przeszłości Europejski Festiwal im. Jana Kiepury cieszył się ogromnym, rzec by można rekordowym zainteresowaniem publiczności z całego kraju i z najdalszych zakątków świata. Mam nadzieję, że znów się spotkamy i będziemy świętowali niepowtarzalne wydarzenia muzyczne, którym patronuje Jan Kiepura. Ja będę gospodarzem tych wieczorów i będę wszystkich Państwa najserdeczniej, jak tylko potrafię, witał.\nCzekam na dalsze zgłoszenia od prezydentów, burmistrzów miast oraz dyrektorów firm, którzy chcieliby również u siebie gościć kolejny Przystanek Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury.\nPozdrawiam wszystkich i serdecznie zapraszam.\nZapraszam serdecznie do TV Polonia na program „Salon Polonii”, którego tym razem jestem bohaterem. Rozmowę prowadził red. Artur Głowacki. Emisja „Salonu”odbędzie się 22 lipca 2012 roku o godz. 16:50. Powtórka już następnego dnia. Na Amerykę Północną i Południową o godz. 00:10. Na Australię i Azję o godz. 14:45. Zapraszam przed telewizory moich sympatyków i przyjaciół nie tylko z Polski, ale także mieszkających na całym globie ziemskim. Jak to dobrze, że możemy od czasu do czasu spotkać się przynajmniej na falach eteru. Załączam cudem zachowane z dzieciństwa dwa zdjęcia: z debiutu i z Ojcem. Będę na ten temat w programie wiele opowiadał.\nW tygodniku Viva (nr 8, 12 kwietnia 2012) odnotowano pojawienie się na portalu Plejada.pl rozmowy z Anną Muchą. Zachęcam do obejrzenia i serdecznie pozdrawiam!\nPoniżej podajemy link gdzie można obejrzeć wywiad.\nPo długim namyśle i liczeniu festiwalowych funduszy zmuszeni jesteśmy podjąć decyzję o odwołaniu Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury, który miał odbyć się w dniach 11-25 sierpnia 2012 r.\nZeszłoroczny Festiwal zakończył się dla nas poważną stratą finansową. Nie możemy pozwolić sobie na podobne ryzyko w tym roku, bo groziłoby to katastrofą dla naszej firmy. Przepraszamy Państwa bardzo za tę decyzję, która może pokrzyżować wielu osobom plany wakacyjne.\nCzekajmy na lepsze czasy, które – mamy nadzieję – kiedyś nadejdą.\nProszę być z nami w kontakcie i oczekiwać wiadomości o nowej edycji i miejscu\nEuropejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury.\nŁączymy serdeczne pozdrowienia i życzenia miłych wakacji.\nNOWOŚĆ WYDAWNICZA !!!\nKsiążka przynosi wiele nieznanych, lub zapomnianych faktów z życia legendarnego śpiewaka i słynnego gwiazdora filmowego. W tekście starannie wyeksponowane zostały związki Jana Kiepury z Krynicą. Dawniej i obecnie. Ciekawa lektura dla tych, którym bliska jest pamięć o wspaniałym i zadziornym, a czasami nieznośnym „Chłopaku z Sosnowca”. Każdy powinien przeczytać tę książkę!\n+koszt przesyłki 13 zł\n27 często burzliwych rozmów z wielkimi światowymi gwiazdami, które opowiadają o swoich legendarnych karierach. Uczą też, jak bezpiecznie kroczyć na Parnas sztuki. Bohaterami są naprawdę wielcy: Pavarotti, Caballe, Nilsson, Barysznikow, Plisiecka, Lifar, Zimińska, Eggerth, Halama i wielu innych. Każda z opisanych gwiazd jest inna, ale z pewnością wyjątkowa. Świetna lektura dla miłośników kultury i dla młodzieży, która marzy o wielkiej karierze.\n+ koszt przesyłki 13 zł\nZAMÓW JUŻ TERAZ biuro@casa-grande.pl,\nA W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI OTRZYMASZ KOMPLET 2 PŁYT CD\nPO CENIE PROMOCYJNEJ 35 ZŁOTYCH + KOSZT PRZESYŁKI 10 ZŁ\nWSPANIAŁY I LUKSUSOWY PREZENT\n(Z PŁYTĄ ARTUR RUBINSTEIN GRA CHOPINA)\nSPRZEDAŻ WYSYŁKOWA CENA PROMOCYJNA 100 ZŁ + KOSZT WYSYŁKI 13 ZŁOTYCH REALIZACJA W KOLEJNOŚCI ZGŁOSZEŃ\nZBULWERSOWAŁA OPINIĘ PUBLICZNĄ !\nTa książka, bogato i fantazyjnie ilustrowana zdjęciami, przypomina zdarzenia i ludzi, którzy trzydzieści i czterdzieści lat temu byli bohaterami masowej wyobraźni, ulubieńcami tłumów a ich dokonania zapisały się na trwałe w historii polskiej kultury. Na 482 stronach autor ukazuje sentymentalną podróż w czasie, do krainy młodości wielu z nas. Młodsi metryką, niech zazdroszczą nam pięknego czasu, w którym biegło nasze emocjonalne życie.\nSzukaj w sklepach Empiku oraz w naszym sklepie internetowym\n(po cenie promocyjnej): http://www.casa-grande.pl/ oraz emailem biuro@casa-grande.pl\nKoszt wysyłki pocztowej : 13 zł\nRealizacja błyskawiczna wg. kolejności złożonych zamówień.


Niemcy drwią ze śląskiej rodziny. Śmiać się czy palić na stosie? - Dziennikzachodni.pl\nNiemcy drwią ze śląskiej rodziny. Śmiać się czy palić na...\nNiemcy drwią ze śląskiej rodziny. Śmiać się czy palić na stosie?\nDer Popolski Show jest popularnym kabaretem w Niemczech ©arc.\nPierwsza polka (o muzykę chodzi) powstała dwa tysiące lat przed Chrystusem. Fakt ten został uwieczniony pismem klinowym w jaskiniach w Pyskowicach - to ich nowy żart. Autorem żartu jest jeden z najpopularniejszych niemieckich kabaretów scenicznych, który od kilku lat jaja sobie robi ze śląskiej rodziny. Śląska rodzina pije wódkę (co chwilę słychać gromkie: "na sdrowie!"), nosi wąsy, dziwne fryzury i... wymyśliła muzykę pop.\nBitwa pod Grunwaldem. Triumf, a może klęska? I jedno, i drugie\nNazywają się Popolscy. Grupa muzyków i komików tworzy fikcyjną familię z Zabrza, która, jak przystało na zabrzańską familię, gnieździ się w ponurym M3 w szarym mrówkowcu. W mieszkaniu mebelki na wysoki połysk, stary telewizor z drucianą anteną i stolik z flaszką czystej na obrusie. Popolscy jeżdżą "polnische sportwagen", czyli naszym, poczciwym maluchem. W jednym ze skeczy jadą tymże maluchem do Niemiec, by podpiąć się pod nadajnik telewizji. Zadanie wykonują za pomocą młotka, zardzewiałego francuza oraz metalowej miski z anteną.\nDwa lata temu "Der Popolski Show" był przebojem telewizji WDR i NDR. Program "From Zabrze with love" do dziś jest przebojem internetu. Album "Live in Zabrze" wydał grupie gigant na rynku płytowym, Sony BMG. Obecnie Popolscy dają występy co drugi dzień, w całych Niemczech, a terminy rezerwują już na kwiecień 2013 roku. Nadal żartują z poczciwych Ślązaków.\n- Mam wielu polskich przyjaciół, a parę lat temu miałem nawet dziewczynę z Polski. Pojechałem do Zabrza, poznałem jej rodzinę i... wypiłem z nią morze wódki. Wtedy wpadłem na pomysł stworzenia kabaretu z rodziną Popolskich w roli głównej - mówi lider Popolskich, znany niemiecki komik Achim Hagemann. - Że Popolscy ciągle piją? Gdy ja spotykam się z moimi polskimi przyjaciółmi, też tankujemy - jak nie czystą, to żołądkową. Albo żubrówkę z sokiem! A Niemcy wcale nie piją mniej. Zresztą, to tylko zabawa.\nHagemann pochodzi z Zagłębia Ruhry, najbardziej "śląskiego" regionu w Niemczech. To tu w XIX wieku wyemigrowało jakieś pół miliona Ślązaków i większość ich potomków do dziś mieszka w Gelsenkirchen, Duisburgu czy Bochum. Jeden z nich, Frank Baranowski jest nawet burmistrzem Gelsenkirchen. W książkach telefonicznych pełno tu polskich nazwisk, a na stacji benzynowej albo w sklepie nietrudno porozumieć się po polsku. Co więcej, w potocznej mowie zachowały się takie słowa, jak "duppa" czy "dobsche".\nNic więc dziwnego, że to mieszkający w Niemczech Polacy są częstymi gośćmi na występach Popolskich. I śmieją się z takich dowcipów, jak ten o dziadku familii, Piotrku Popolskim, który ze sto lat temu, sunąc rowerem z Pyskowic po wypiciu 22 szklanek wódki, wymyślił muzykę pop. Dziadek jechał od swojej jungfrau do Zabrza. W ciągu całego życia skomponował 128 tys. przebojów, które później ukradł mu podstępny sprzedawca samochodów. Na przykład utwór "Chery, Chery Lady" (Modern Talking) był w oryginale balladą o pięknej sprzedawczyni czereśni w Rokitnicy. Hagemann żartuje, że "Dieter Bohlen stole all the hits from Polen" (Dieter Bohlen, członek Modern Talking, ukradł wszystkie przeboje Polakom). Mówi, że w ten sposób odwraca nieszczęsny i zgrany już stereotyp Polaka-złodzieja.\n- Popolscy są jak potomkowie Bacha walczący o prawa do dzieł swojego papy - śmieje się Hagemann.\nŚmiać się czy płakać? A może oburzać się i zorganizować akcję palenia zdjęć i płyt Popolskich? Czy rybnickie koło RAŚ nas słyszy?\n- Raczej się śmiać, tak jest zdrowiej - odpowiada prof. Marek Szczepański, socjolog, badacz losów Śląska. - Z drugiej strony, żałuję, że choć Śląsk, jak cała Polska zmienił się w ostatnich latach nie do poznania, w niemieckich kabaretach wciąż funkcjonuje jako kraina biedy, wódki i wątpliwej estetyki.\nSzef rodziny Popolskich wciąż marzy o trasie koncertowej w Polsce. Chciałby zagrać w Zabrzu i od początku programu intensywnie uczy się naszego języka. Nie wiadomo jednak, czy ta trasa to dobrzy pomysł. Wśród komentarzy pod filmikami z Popolskimi na YouTube znaleźliśmy między innymi takie wpisy (pisownia oryginalna): "Ogólnie wiadomo, że na czarnym rynku transplantacyjnym najdroższe są muzgi niemców - dlatego, że bez względu na wiek zawsze były mało używane!".\nKrótkie dzieje polenwitze\nW historii niemieckiego żartowania o Polakach były przykłady znacznie mniej sympatyczne i wyszukane od Popolskich.\nNa "polenwitze" karierę zdobył Harald Schmidt, znany choćby z powiedzenia "Jedźcie do Polski,m wasze samochody już tam są". Jak zareklamować mecz Polska - Niemcy na mistrzostwach Europy? Najlepiej zrobią to kibice niemieckiego teamu, którym Polacy sprzątnęli sprzed nosa auto. Reklama Media Markt? Polacy w sklepie nie kradną ochroniarzom zegarków ("Jaki uczciwy Polak!" - mówi jeden z nich), za to pozbawiają ich spodni.\nPrzed rokiem popularność w stacji RTL2 zdobył program "Pole sucht frau" (Polak szuka żony), którego bohaterem jest Marek Fis z Katowic (w tej roli prawdziwy Polak, Wojciech Oleszczak). Marek mieszkał w zabłoconej zagrodzie z kozą Żubrówką, z którą z wspólnego talerza dzielił się marchewką. Spał na sianie, ciągle raczył się piwem i pomagał sobie słowem na "k". W zagrodzie przyjmował kolejne kobiety, a gdy z zalotów nic nie wyszło, zaczął okazywać podejrzaną życzliwość kozie.\nżarty o polakach\nkabaret rak w niemczech 2013\nniemcy drwia ze slaskiej rodziny\npopolski show kabaret terminy wystempow\nRuch Autonomii Śląska I Okolic Przemyśla\nLutek (gość) 28.08.12, 15:03:58\nA to nie jest fotka z marszu autonomii?\nHelmuth (gość) 28.08.12, 15:00:34\nTak bolo i bydzie:Slonzok bol rylym i lostanie!!!!! A przyklad dol sam tyn deutshe!! Jak sie cepym urodzisz to cepym umrzesz!!!!!Amen. Leber naucz sie pisac!\nDo Aloiza z Mikolowa\nRysiu (gość) 28.08.12, 13:26:33\nMusze stwierdzic, ze malo wiesz o stosunkach w Niemczech. Otoz wiekszosc moich rodakow nawet nie ma pojecia co to za kraina , to Oberschlesien.\nI jeszcze jedno , co ci moge zapewnic, o Niemcu z...rozwiń całość\nI jeszcze jedno , co ci moge zapewnic, o Niemcu z korzeniami ze Slaska normalny ziomek nigdy nie powiedzialby, ze to " Pole aus Oberschlesien. "\nTo jedno Aloizku, a czy Ty jestes pewien, ze o Tobie nie mowia za plecami o hanysie z Mikolowa?\nJesli za kazdym razem musialbys komus strzelic w pysk, na pewno bylbys ostatnim zabijaka.\nJa zylem prawie 40 lat na Slasku i musze powiedziec, ze nie zawsze bylo rozowo. Tutaj jednak, do dnia dzisiejszego, traktowany jestem jako rowny z innymi. Tutaj bowiem zyje wiecej narodowosci anizeli Ty znasz panstw, a jakos wszyscy sie respektuja.Poza tym, mysmy z historii wyciagneli wlasciwe wnioski, co o was trudno powiedziec, czytajac wasze obelzywe i aroganckie komentarze. Ale oprocz ublizania to tak nigdy nic nie wychodzilo. Bez Aldika, Lidla, Opla itd., itd bylbys dzisiaj jeszcze szczesliwszy niz teraz, gdy o Ciebie zadbano.Stojac w kolejkach moze zaczalbys rozsadnie myslec.zwiń\nRychtyk oni leją z rasiowców\nCider (gość) 28.08.12, 13:24:49\nNic nie robio, chlejo wóde, noszo wąsy, a ten szefo to jak Jurek G. wyglądo. Raus Aus Silesia jak to sie mowi! Rasiowcy bierta grabie i na nich! Huraaaaaaaa\noni sie smieja z takich jak ty ....\ntaki jedyn co nie ciyrpi gupielokow (gość) 28.08.12, 20:43:14\n.... discopolowych Popolskich : robio, chlejo, noszo .... i te ubranka ...\nPopolscy przypominaja mi lata siedemdziesiate i mieszkancow wulcow ftorzi przijechali z krzinkami po margarinie...rozwiń całość\nPopolscy przypominaja mi lata siedemdziesiate i mieszkancow wulcow ftorzi przijechali z krzinkami po margarinie lobwionzanymi szpagacikym .... a dzisioj to wielke panstwo co sloma ze szczewikow sie ciagnie na meter za nimi ...zwiń\nMusza byc z Kongresówki\nmgr Koszelik (gość) 28.08.12, 13:05:53\ndawać ich chopy\npatrząc z góry....\nPL (gość) 28.08.12, 12:39:09\nAutorzy tego artykułu muszą mieć niezły ubaw, obserwując nerwowe zabiegi Prawdziwych Ślązaków.\nPoczątkowo dotknięci drwinami, po rytualnym obszczekaniu PL, nie chcąc zbytnio narazić się...rozwiń całość\nPoczątkowo dotknięci drwinami, po rytualnym obszczekaniu PL, nie chcąc zbytnio narazić się niemieckojęzycznej części forum, doszli do wniosku że to nie satyra z nich, lecz z gorolstwa.\nCiekawy mechanizm obronny:)\nJasne, przeciętny Niemiec ma przecież w małym palcu powojenną historię Śląska i doskonale wie, że tu tylko Polacy chleje wódę. zwiń\n# (gość) 28.08.12, 13:11:29\nprzecietny Niemiec ni ema w palcu historii i dlatego bedzie utozsamial tą satyre z kazdym Kaczyńskim, Kostempskim, Śmigielskim i kazdym skim i z kazdym kto macha bialoczerwoną flagę niezaleznie...rozwiń całość\nprzecietny Niemiec ni ema w palcu historii i dlatego bedzie utozsamial tą satyre z kazdym Kaczyńskim, Kostempskim, Śmigielskim i kazdym skim i z kazdym kto macha bialoczerwoną flagę niezaleznie czy jest gorolem z Warszawy czy Wroclawiazwiń\nstad (gość) 29.08.12, 06:05:44\nCzyli mo cie w 4 literach...\nTwoja prostota nacjonalistyczna (gość) 28.08.12, 13:00:11\nJest tak w ciebie wsiaknieta ze nie potrafisz "puloków od Slunzoków " odróznic.\nNie piszac juz o humorze którego wogóle nie posiadasz.\nty goroliku potrafisz tylko pluc, bo tyle ciebie nauczono w...rozwiń całość\nty goroliku potrafisz tylko pluc, bo tyle ciebie nauczono w tej "demokratycznej" krainie...zwiń\nstąd (gość) 29.08.12, 06:07:56\nZgłoś naruszenie treści / 29 / 51\nkto pluje tyn pluje my wiymy kto pluje i pluć zaczał...\nD.D. (gość) 28.08.12, 12:34:15\nOni rzeczywiście drwią z nas!\nObejrzyjcie te ich filmy na youtubie i przyjrzyjcie się z jakich kieliszków oni piją!\nTo są jakieś naparstki!\nTo obraza prawdziwego chłopa!\nNikt nie pije z...rozwiń całość\nNikt nie pije z tak małych kieliszków!\nPrezes Kaczyński powinien zażądać przeprosin od Angeli Merkel.zwiń\nD.D. (gość) 28.08.12, 12:34:13\nDo D.D. ( czyżby do d ...?)\nstad (gość) 29.08.12, 06:12:19\n...a Premier odszkodowania za poniesione straty...\nznam się (gość) 28.08.12, 11:15:27\nTen z wąsami, to Gorzelik?\ntez sie znam (gość) 28.08.12, 11:36:11\nA ten z sianem w buciorach to ty ?\nGregor (gość) 28.08.12, 11:19:46\nTo jego rodzina z Przemyśla\nto twoja z warsiafy\ngregorku gorolku (gość) 28.08.12, 11:39:56\nGregor (gość) 28.08.12, 11:51:29\nPo ich mordach widać, że to typowi RASiole. Siedzą na zasiłku, chleją i płaczą,że to przez Warszawe spotkał ich taki los. Ale ruszyć d*** i iść do roboty im się nie chce.\ne (gość) 28.08.12, 12:21:48\nz twojego pyska toczy sie polska bialoczerwona piana\ndo 3 e\nstad (gość) 29.08.12, 06:15:49\no jak prowda w oczy kole\nWszyscy sie z was nabijaja\nbo jestescie smieszni (gość) 28.08.12, 11:14:54\nNie tylko z slunskiej rodziny sie smieja, ostatni byla w Opolu delegacja z Niemiec a na pytanie czy istnieje narodowosc slaska, odpowiedzieli z nieukrywanym smiechem ze NIE .


Barbara Ząbczyk-Chmielewska o profesorach PG, którzy odbudowywali Gdańsk - iBedeker\nEwa Kowalska — 08/07/2016\nBarbara Ząbczyk – Chmielewska, kustosz zajmująca się historią i zbiorami Politechniki Gdańskiej, opowiedziała (w ramach projektu Akademia Dawnego Gdańska) o udziale profesorów z tej uczelni w odbudowie miasta.\nWykład odbył się w sieni Instytutu Kultury Miejskiej. Koordynatorką cyklu wykładów jest Dominika Ikonnikow.\nWażny i wciąż dyskusyjny temat odbudowy Gdańska nie tylko związany jest z zagadnieniami architektury, budownictwa, zabiegami konserwatorskimi. W rzeczywistości towarzyszy mu również wiele aspektów związanych z ludnością cywilną, działaniami wojennymi w mieście i okresem powojennym. Do tragicznego stanu tkanki miejskiej Gdańska przyczyniły się nie tylko działania wojenne, ale także warunki atmosferyczne, brak środków na zabezpieczenia zniszczonych budowli oraz szabrownictwo deficytowych materiałów budowlanych.\n– Kataklizm 1945 roku przyniósł zniszczenie i wyludnienie miasta. W złożonym procesie odbudowy miasta i jego życia znaczącą rolę odegrali przybywający do Gdańska na Politechnikę Gdańską pracownicy naukowi i studenci ze Lwowa, Wilna czy Warszawy. Często jako członkami grup operacyjnych, od pierwszych dni brali udział w odbudowie miasta, przemysłu, nauki, szkolnictwa i kultury. Z Politechniką związani byli m.in. Władysław Czerny, twórca koncepcji odbudowy gdańskiego Śródmieścia, Jan Borowski – wojewódzki konserwator Gdańska, twórca pierwszego powojennego rejestru zabytków Gdańska i województwa, Marian Osiński współtwórca rekonstrukcji architektury Pomorza, szef grupy stoczniowej Witold Urbanowicz, Witold Tubilewicz, naczelny inżynier odbudowy portów, Aleksander Potyrała organizator i dyrektor Liceum Budownictwa Okrętowego „Conradinum” i wielu innych – mówiła Barbara Ząbczyk – Chmielewska.\nTags: Barbara Ząbczyk-ChmielewskaDominika IkonnikowInstytut Kultury MiejskiejPolitechnika Gdańska\nNastępny wpis [*] Marian Fifielski - licencjonowany przewodnik na Drodze Królewskiej\nPoprzedni wpis Michał Maj - tourist guide in Poland qualified in English, Chinese and Polish


Pole dla potrzeb i fascynacji. 46-metrowe mieszkanie w Katowicach\nStrona główna»Wnętrza / aranżacje i projekty wnętrz»Pole dla potrzeb i fascynacji. 46-metrowe mieszkanie w Katowicach\nŻeby powstało wnętrze, w którym dobrze się mieszka potrzeba nie tylko przemyślanego projektu, dobrej jakości materiałów, doświadczonych wykonawców, a na końcu starannie wyselekcjonowanych mebli i dodatków. Potrzeba przede wszystkim czasu. Ten czas i pewną dozę luzu w trakcie wspólnej pracy dali sobie właścicielka niewielkiego mieszkania w Zawierciu oraz projektanci z biura Mistovia, którzy to wnętrze wykreowali.\n1. Zachować, co się da\n2. Kolor i geometria\nMieszkanie powstawało etapami…i w zasadzie ten proces trwa nadal. Nie ma w tym nic złego – przecież z czasem nasze potrzeby i fascynacje się zmieniają, zdarza się również, że hamulcem bywa budżet. Nie zawsze od ręki udaje się upolować wymarzony mebel – zwłaszcza jeśli ma to być perełka vintage wyszperana na jednej z internetowych aukcji. Tu sprzymierzeńcem jest cierpliwość i czas.\nInwestorka kupiła to niewielkie – bo liczące 46 metrów kwadratowych mieszkani – w trakcie remontu prowadzonego przez poprzedniego właściciela. Szczęśliwie nie wymagało większych zmian w układzie przestrzennym – w zasadzie jedyną korektą było wprowadzenie tu specjalnej wnęki, która pomieściła szafę w strefie wejściowej. Obecnie lokal składa się z jasnego salonu z aneksem kuchennym, sypialni, łazienki oraz obszernej, wydzielonej garderoby, która w razie potrzeby będzie mogła stać się pokojem gościnnym – takie są plany na przyszłość.\nW mieszkaniu architekci zastali oryginalną, drewnianą podłogę – była w opłakanym stanie, ale na szczęście po odpowiednio przeprowadzonej renowacji udało się ją uratować. Z drewnem harmonijnie współgra prosta zabudowa kuchenna o zaoblonych narożach, wykończona frontami z forniru orzecha amerykańskiego. Połyskujące, mosiężne uchwyty w formie prostych gałek to biżuteryjna „kropka nad i”. Wnętrzu urokliwego klimatu vintage nadają kinkiety z fakturowanego szkła pamiętające czasy PRL, kryształowa lampa z tego samego okresu oraz konsekwentnie zastosowane w całym mieszkaniu porcelanowe włączniki i gniazdka elektryczne. Zgodnie z życzeniem inwestorki w pomieszczeniu szafek jest niewiele – ta kuchnia rzadko jest miejscem spektakularnych popisów kulinarnych. Spektakularna jest za to ściana wyłożona włoską ceramiką z motywem zielono-różowego terazzo. Płytki znajdują się nie tylko bezpośrednio nad blatem kuchennym, ale anektują również część ścian przedpokoju, prowadząc do kolejnego pomieszczenia – łazienki. Wykorzystano w niej ceramikę z tej samej kolekcji, ale w nieco innej odsłonie kolorystycznej – tym razem czarno-różowej. Konsekwentnie, ale nie nudno.\nO charakterze tego wnętrza z pewnością decydują też odważne zestawienia kolorystyczne i wszechobecna geometria – systematycznie stosowane łuki, obłości, prostopadłościany i wielokąty. W części wypoczynkowej dominuje modułowa sofa w kolorze głębokiego granatu, której prostą, kanciastą formę łagodzą miękkie fałdy różowych zasłon oraz miły dla oka kształt soczyście bordowego stolika z giętego drewna bukowego marki Fameg. Motyw rytmicznie powtarzanych łuków odnajdziemy także na pastelowo-różowych frontach polskiej marki njufront, którymi uzupełniono prosty regał z IKEA, nadając mu nowego charakteru oraz w przyjemnych obłościach zielonego fotela z podnóżkiem. Na przeciwległym biegunie plasuje się geometryczne lustro w kształcie sześciokąta oraz czarny stół na sześciobocznej podstawie zaprojektowany specjalnie do tego wnętrza. Prawdziwie ostre cięcie spotka nas jednak dopiero w sypialni – której białe ściany “przecięto” na pół za pomocą odważnej, burgundowej lamperii. Podział kontynuowany jest również na skrzydle drzwiowym i zasłonach – uszytych na miarę z dwóch rodzajów tkaniny. Pomieszczenie jest niewielkie, zmieściło się w nim jedynie komfortowe łóżko z tapicerowanym różowym zagłówkiem. W przyszłości pojawi się również drewniana komoda – oczywiście vintage. Nie zabrakło miejsca dla sztuki – na ścianach zawisły dwie prace Oli Kompały – młodej absolwentki Wydziału Grafiki warszawskiej Akademii Sztuki Pięknych.\n–Lubimy wracać do tego projektu z kolejnymi elementami wyposażenia – dzięki temu mieszkanie ma w sobie pewien luz – tłumaczą projektanci z biura Mistovia – W dalszych planach jest realizacja projektu garderoby i uzupełnianie całości wnętrza o kolejne starannie wyszukane meble i dodatki. Jest to dobry przykład, że współpraca pomiędzy inwestorem a projektantem wcale nie musi się szybko kończyć.\nZdjęcia: ONI stories\nFot.: ONI stories;\noprac. na podst.: mat. prasowe Mistovia\n/ 29 kwietnia 2022\nPo zachodzie słońca: 50-metrowe mieszkanie w Łodzi\nWnętrze, które przywołuje współczesną interpretację japońskich rozwiązań. To przestrzeń pół-transparentnych przepierzeń, gry świateł i cieni oraz naturalnych kolorów. Specjalnie z myślą o tym miejscu powstała mała kolekcja obrazów Emilii Ławrynowicz.


Gazetka.be - KOLEJNOŚĆ DZIECI W RODZINIE I JEJ WPŁYW NA DOROSŁE ŻYCIE\nKOLEJNOŚĆ DZIECI W RODZINIE I JEJ WPŁYW NA DOROSŁE ŻYCIE\nJedynacy są okropni – samolubni, egoistyczni, nie umieją współpracować. Najstarsze dzieci są nadmiernie odpowiedzialne, bywają przemądrzałe, nie słuchają, zawsze wiedzą najlepiej. Z kolei najmłodsi są niedojrzali; to wieczne maskotki, nigdy niedorastające dzieci. Jedynaków społeczeństwo niezbyt lubi, ale jednak to oni mają najlepiej. Z nikim nie trzeba się dzielić. Wszystko dla nich. A może wcale nie jest tak różowo? Po co nam rodzeństwo? Co nas łączy z młodszym bratem lub starszą siostrą?\nCZY ROLE, KTÓRE GRAMY W RODZINIE, PRZENOSZĄ SIĘ NA TO, CO ROBIMY W DOROSŁYM ŻYCIU?\nNiedzielny obiad u mamy. Troje rodzeństwa spotyka się wreszcie po wielu tygodniach planowania. Najstarszy syn przychodzi z córką (jest od jakiegoś czasu rozwiedziony), młodszy z ciężarną żoną, a najmłodsza córka z chłopakiem. I za każdym razem rozgrywa się ten sam scenariusz: najpierw jest miła rozmowa o tym, co się dzieje w życiu każdego z rodzeństwa, jak się im układa, co w pracy. Potem najstarszy syn zaczyna się denerwować, że mama „znowu usługuje siostrze”, a średni czuje się pominięty i niewidzialny.\nWiemy, że rodzeństwo czasami się kocha, a czasami nie znosi. Wiele wskazuje na to, że najgorzej jest w dzieciństwie, bo wówczas walka o względy rodziców jest najsilniejsza. Wielu z nas słyszało „zabawne” rodzinne historie o tym, jak chcieliśmy wyrzucić młodsze rodzeństwo z wózka albo prosiliśmy rodziców, żeby wróciło do szpitala. Te mniej zabawne mówią o biciu, czasem bardzo dotkliwym, wyrywaniu zabawek, bójkach, niekończących się awanturach i złośliwościach. Jednak te wszystkie potyczki, ich źródło oraz to, jaką rolę gramy w rodzinie, ma wpływ na całe nasze życie. Ewa Chalimoniuk, terapeutka, zauważa, że ważna jest również kolejność narodzin oraz to, czy wszystkie dzieci w rodzinie były zdrowe i pełnosprawne. Skomplikowane zależności między tymi czynnikami przekładają się potem na to, jak funkcjonujemy w dorosłym życiu.\nJednak nie sam fakt bycia urodzonym na określonym miejscu w rodzinie decyduje o tym, jak się potoczy życie danego człowieka. Każdy rodzi się z określonymi predyspozycjami i cechami, które są wzmacniane przez środowisko, i często ma to związek właśnie z kolejnością narodzin. Jak? Przyjrzyjmy się.\nCzęsto obserwowaną cechą osoby najstarszej wśród rodzeństwa jest opiekuńczość. Trudno powiedzieć, na ile jest to cecha wrodzona, a na ile wyuczona w toku rozwoju życia rodzinnego. Już nawet cztero- czy pięcioletnie dzieci bywają proszone o pomoc przy młodszym rodzeństwie – podają butelkę lub pieluszkę, starsze natomiast zabierają młodsze na spacer lub ich pilnują, kiedy rodzice są zajęci. W sprzyjającym i wspierającym środowisku te cechy są wzmacniane i mogą stać się cennym budulcem w przyszłości. Można na nich zbudować ciekawą i rozwijającą karierę. Osoby najstarsze z rodzeństwa mogą pełnić odpowiedzialne funkcje związane z opieką nad innymi. Mogą być nauczycielami lub lekarzami.\nAle istnieje też ryzyko, że to, co pierwotnie było potencjałem, zostanie nadużyte. Dzieje się tak wtedy, gdy to, co na początku było zabawą i miało pomóc starszemu i młodszemu dziecku stworzyć więź, przeradza się w obowiązek. „Starszak” już nie pomaga z własnej woli, ale musi pewne rzeczy robić – musi opiekować się młodszym rodzeństwem. Nawet jeśli nie jest to powiedziane wprost, dziecko czuje, że ma obowiązki wobec młodszego brata czy siostry. To może być nadmiarowym doświadczeniem. Opiekuńczość zamienia się w nadmierną odpowiedzialność i tendencje do kontrolowania. Dorośli pamiętają potem, że mieli w dzieciństwie ciągle niechcianego towarzysza zabaw, że nie mogli robić tego, na co mieli ochotę i co było typowe dla ich wieku, że nie mieli swobody, ale raczej ciągłe obowiązki.\nCo ciekawe, czasami różnica między dziećmi jest bardzo niewielka, rok lub dwa, a mimo to starsze jest traktowane niemal jak dorosłe, choć w rzeczywistości w momencie narodzin młodszego rodzeństwa samo jest bardzo małym dzieckiem. Często dzieje się tak, że starsze dziecko dostaje obowiązki, na które nie jest gotowe, a traci naturalne przywileje dzieciństwa.\nDodatkowo znaczenie ma płeć dzieci. Nadal w naszym społeczeństwie od dziewczynek wymaga się więcej. Dlatego też, nawet jeśli dzieci w rodzinie jest kilkoro, więcej obowiązków spadnie na dziewczynkę – i wcale nie musi być ona najstarsza z rodzeństwa.\nWiele wskazuje na to, że zarówno kolejność narodzin, jak i funkcje, które pełnimy w rodzinie, przekładają się na to, w jakie związki wchodzimy. Najstarsze dzieci mogą więc wybierać na partnerów osoby najmłodsze w rodzinie lub jedynaków. Dzięki temu mogą nadal się kimś opiekować. Jest to jednak sytuacja trudna i nierozwojowa. Może utwierdzać daną osobę w pozycji opiekuna i hamować jej rozwój.\nPsychologia wskazuje, że jest to pozycja najtrudniejsza. Często dzieci urodzone „w środku” mówią o poczuciu bycia niewidzialnymi, niezauważonymi, osamotnionymi. Nie miały szansy pobyć w wyłącznej relacji z rodzicami, a jednocześnie szybko muszą nauczyć się, jak to jest być starszym rodzeństwem. Rzeczywiście więc, pomimo starań rodziców, mogą czuć, że coś ważnego je ominęło. Dlatego też pozycja „średniego” dziecka obrośnięta jest szeregiem niesprawiedliwych stereotypów. Mówi się więc, że „średniacy” nie mają ambicji, są wycofani, mają negatywne usposobienie do świata. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Stanforda pokazały również, że myślimy o dzieciach urodzonych pomiędzy młodszym i starszym jako o osobach najbardziej milczących spośród rodzeństwa, najmniej walecznych i odważnych.\nAle jest też dobra wiadomość. Osoby urodzone jako kolejne w rodzinie, ale nie najmłodsze, mogą bardzo skorzystać ze swojego położenia. Ponieważ większość życia spędzają w sytuacji „pomiędzy”, często w naturalny sposób uczą się negocjowania. Muszą – jeśli chcą uzyskać to, czego potrzebują lub co jest dla nich ważne. To bardzo istotna cecha ułatwiająca dobre funkcjonowanie społeczne. Potencjalnie więc „średniacy” mogą zostać w przyszłości dobrymi negocjatorami, mediatorami lub politykami. 52 proc. spośród prezydentów Stanów Zjednoczonych było właśnie środkowymi dziećmi, podobnie jak Martin Luther King, Madonna czy Lech Wałęsa – wizjonerzy, przywódcy, osoby będące inicjatorami nowej rzeczywistości.\nOsoby urodzone jako kolejne myślą często niestandardowo, są kreatywne. Nie doświadczają tak silnej presji, jak ich starsze rodzeństwo, żeby się dostosowywać (plus bycia niewidzialnym) i są bardziej empatyczne.\nSą też minusy bycia „średniakiem”. Często dzieci te cierpią z powodu zaniżonej samooceny, nie zawsze są wytrwałe, co z kolei może przekładać się na ich osiągnięcia w szkole lub w pracy. Ponieważ często negocjują, w naturalny sposób unikają konfliktów. To natomiast może im utrudniać funkcjonowanie w związku romantycznym. Konflikty w bliskich związkach są przecież nieuniknione, są też rozwojowe (zresztą, jak wiele konfliktów). Osoba, która z zasady ich unika, nie może w pełni się rozwijać lub też czuje się sparaliżowana, a to odbiera jej szansę, by zadbała o swoje interesy. Trudno jej również odmawiać, na przykład w pracy. Istnieje więc ryzyko, że taka osoba będzie brała na siebie zbyt wiele.\nMają najwięcej czasu na zabawę, są otwarci i ciekawi świata, łatwo nawiązują kontakty. Ale jednocześnie są egocentryczni (co wydaje się oczywiste, skoro mają uwagę całej rodziny), bywają manipulujący i nieustannie szukają okazji, by być w centrum. Mogą osiągnąć wszystko, na co mają ochotę, ponieważ dostają najwięcej wsparcia spośród rodzeństwa. Rzeczywiście, wiele wskazuje na to, że łatwiej niż starsze rodzeństwo wchodzą w bliskie relacje, co może wynikać z przekonania, że inni ludzie chcą z nimi nawiązywać znajomość.\nI wreszcie jedynacy. To sytuacja nadal dość wyjątkowa, nawet pomimo zmian zachodzących w społeczeństwie i spadającej dzietności. Również pozycja jedynaka w rodzinie jest wyjątkowa, z wszystkimi tego pozytywami oraz trudnościami. I co ciekawe, to, co jest największą zaletą jedynactwa, jest też jego pułapką.\nJedynacy mają wyłączność na uwagę i zainteresowanie rodziców. Ale też na trudy z tym związane – tylko na jedynaku spoczywają oczekiwania i pragnienia rodziców, tylko jedynak może zachwycić lub zawieść. I to, czego dorośli jedynacy boją się najbardziej – tylko oni są odpowiedzialni za pomoc starzejącym się rodzicom i tylko oni będą przeżywali ich odejście.\nJedynacy są często nad wiek dojrzali. Mają predyspozycje przywódcze. Przywykli do tego, że zawsze mają rację. Ale też nie wiedzą, jak się konkuruje, ponieważ nigdy tego nie musieli doświadczać w relacji z rodzeństwem. Często w oczach rodziców są idealni, z czasem sami przejmują to przekonanie i niosą je ze sobą w dorosłość. Mogą więc być perfekcjonistami – niezależnie od kosztów, jakie ponoszą.\nKolejność narodzin ma znaczenie, ale nie jest jedynym wyznacznikiem tego, jak potoczy się nasze życie. Ważne jest także, jak funkcjonuje rodzina, które cechy dziecka wzmacnia, czy dostrzega jego realne możliwości, wreszcie – czy wszyscy w rodzinie są zdrowi. Dopiero kombinacja tych i wielu innych czynników predestynuje nas do określonych zachowań oraz budowania relacji.\nTen tydzień 5750\nTen miesiąc 32560\nWszystkie dni 10406940


12 najlepsze programy partnerskie karty kredytowej w 2021 | Rivoluzione\nujawnienie: ta strona zawiera linki partnerskie. Jeśli klikniesz i kupisz przedmiot, możemy zarobić prowizję. Zobacz nasze Warunki Świadczenia Usług, aby uzyskać szczegółowe informacje.\nja mam, ty pewnie masz, a wiele osób, które znasz, ma przynajmniej jeden. Mam na myśli kartę kredytową. Karty kredytowe są sposobem na życie milionów ludzi na całym świecie.\nbanki generują trzy główne źródła przychodów z kart kredytowych, w tym odsetki, opłaty manipulacyjne i opłaty jednorazowe. Opłaty jednorazowe obejmują takie rzeczy, jak roczne, zaliczki gotówkowe, przelew salda i opóźnienia w płatnościach. Po drugie, Karty kredytowe mają współczynnik lepkości, który utrzymuje posiadaczy kart lojalnych wobec swoich instytucji. Umożliwia to usługodawcy sprzedaż innych produktów i usług finansowych klientom w celu uzyskania dodatkowych przychodów.\nrynek kart kredytowych jest bardzo konkurencyjny. Przejrzyj stronę internetową swojego banku, a znajdziesz wybór kart kredytowych do różnych celów, takich jak nagrody pieniężne, Podróże, niskie stopy procentowe, kredyt budowlany itp. Jeśli pomnożysz te karty przez liczbę banków w Twoim kraju, zdasz sobie sprawę, ile ofert wypełnia rynek. Przy dużej konkurencji instytucje finansowe wydają miliony na marketing i reklamę, aby zdobyć nowych klientów. Jedną z obiecujących strategii marketingowych jest korzystanie z programów partnerskich.\nSieci Partnerskie Kart Kredytowych\n1. Sieć kart kredytowych Bankrate\n2. Sieć afiliacyjna FlexOffers\n3. Sieć afiliacyjna CJ\nProgramy Partnerskie Kart Kredytowych\n8. Pierwszy dostęp\n10. Karta Indigo\nraporty kredytowe programy partnerskie\nprzejrzyjmy najlepsze sieci i programy partnerskie kart kredytowych. Zapoznamy się również z innymi ofertami kredytowymi. Karty kredytowe programy partnerskie są unikalną kategorią dla siebie i działają inaczej niż większość programów partnerskich. Na przykład w serwisie FlexOffers musisz złożyć wniosek, aby przeglądać oferty i brać w nich udział. Jak stwierdza FlexOffers, ” programy kart kredytowych są częścią specjalnej kategorii ofert partnerskich. Reklamodawcy są znacznie bardziej dyskryminujący, a ich wymagania dotyczące metod promocyjnych są rygorystyczne i regulowane.”\nsieć kart kredytowych Bankrate pomaga wydawcom (blogerom, youtuberom, influencerom itp.) generowania przychodów z ruchu na stronie związanej z kartą kredytową. Współpracują z wieloma najlepszymi wydawcami kart w branży, w tym American Express, Capital One, Chase, Citi i Discovery. Partnerzy otrzymują przyjazne dla użytkownika narzędzia, rozwiązania pod wspólną marką i kanały danych.\nFlexOffers to wiodąca sieć marketingu afiliacyjnego, która zapewnia kompleksowe rozwiązania zarówno reklamodawcom, jak i wydawcom. Sprzedawcy i podmioty stowarzyszone otrzymują wsparcie, raportowanie w czasie rzeczywistym, narzędzia do głębokiego łączenia, przetwarzanie płatności, monitorowanie zgodności i wiele innych.\nCJ Affiliate jest jedną z największych sieci afiliacyjnych z solidną ofertą kupców w ponad 30 kategoriach. Zapewnia kompleksowe rozwiązania marketingu afiliacyjnego, które łączą technologię, innowacje i zarządzanie programami. Prawie 3000 kupców korzysta z sieci w celu zwiększenia sprzedaży.\nAmerican Express (AMEX) to zdywersyfikowana firma usług turystycznych i finansowych na całym świecie. Jest to światowy lider w dziedzinie kart płatniczych i kredytowych, czeków podróżnych, podróży, planowania finansowego, produktów inwestycyjnych, ubezpieczeń, księgowości i bankowości międzynarodowej. American Express rozpoczął działalność w Kanadzie w 1853 roku wraz z otwarciem biur w Toronto i Hamilton. Obecnie jest wiodącym dostawcą usług związanych z podróżami w Kanadzie. Dowiedz się więcej i dołącz do programu partnerskiego Amex.\nkoszt na działanie (CPA): Zapłać za sprzedaż\nstawka prowizji: Do $200 CAD\noprogramowanie partnerskie/sieć: CJ Affiliate\nKarty kredytowe Avianca LifeMiles są oficjalnymi amerykańskimi kartami partnerskimi Avianca Airlines i LifeMiles. LifeMiles pomaga konsumentom prowadzić bardziej satysfakcjonujący styl życia. Karty kredytowe Avianca Vuela Visa i Avianca Vida Visa oferują konsumentom więcej sposobów na zdobywanie LifeMiles. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Avianca.\nCPA: Zapłać za sprzedaż i ołów\nstawka prowizji: do $200\nwydana przez Capital Bank karta kredytowa Opensky Visa jest bezpieczną kartą kredytową zaprojektowaną, aby pomóc członkom poprawić ich wyniki kredytowe. Nie ma sprawdzania zdolności kredytowej, a użytkownicy ustalają swoje limity kredytowe. Karta ma jedną z najniższych opłat rocznych na rynku. Dowiedz się więcej i dołącz do programu partnerskiego OpenSky.\nCPA: Zapłać za sprzedaż\nstawka prowizji: do $25\noprogramowanie partnerskie / sieć: CJ Affiliate\nod 1922 roku USAA służy społeczności wojskowej i ich rodzinom. USAA oferuje produkty i usługi ubezpieczeniowe, bankowe, inwestycyjne, emerytalne oraz nieruchomości. USAA oferuje nagrody, cashback i karty o niskiej stawce. Dowiedz się więcej i dołącz do programu partnerskiego USAA.\nstawka prowizji: do $20\npierwszy dostęp karta kredytowa Visa jest dostępna dla klientów o różnych ocenach kredytowych. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego First Access.\nstawka prowizji: do $14.50\noprogramowanie partnerskie / sieć: FlexOffers\nFirst Progress Platinum MasterCard to karta kredytowa z odnawialną linią kredytową opartą na zwrotnym depozycie zabezpieczającym. Dowiedz się więcej i dołącz do pierwszego programu partnerskiego Progress Platinum.\nstawka prowizji: do $40\nKarta Indigo Platinum MasterCard oferuje kredyty dla osób z mniej niż idealnymi rekordami kredytowymi. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Indigo Card.\nstawka prowizji: do $30\nLuxury Card jest światowym liderem na rynku kart kredytowych premium. Od metalowych kart po całodobową usługę Concierge i aplikację-ich misją jest dostarczanie innowacji, wartości i usług. Członkowie mogą wybierać spośród trzech kart Mastercard, w tym złotej, czarnej i tytanowej. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Luxury Card.\nstawka prowizji: do $405\nMilestone Gold MasterCard ma wszystkie zalety złotej karty dla tych, którzy mają mniej niż idealną historię kredytową. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Milestone Gold.\nDun & Bradstreet pomaga firmom poprawić wyniki biznesowe dzięki danym i spostrzeżeniom. Mają produkty do zarządzania kredytami i ryzykiem, sprzedaży i marketingu, danych, zgodności i innych. Dowiedz się więcej i dołącz do programu partnerskiego D& B.\nstawka prowizji: 15%\nczas trwania pliku Cookie: 45 dni\noprogramowanie partnerskie / sieć: Impact\nExperian jest światowym liderem w zakresie raportowania kredytów konsumenckich i biznesowych oraz usług marketingowych. Zapewnia on online raporty kredytu konsumenckiego i wyniki, Ochrona tożsamości, Karty kredytowe i pożyczki, pomoc, i więcej. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Experian.\nczas trwania pliku Cookie: 10 dni\nEquifax to globalne dane, analityka, i firma technologiczna. Equifax Small Business sprzedaje raporty kredytowe i usługi monitorowania. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego Equixfax.\nstawka prowizji: do $32\noprogramowanie partnerskie/sieć: FlexOffers\nLexington Law jest firmą prawniczą zajmującą się doradztwem konsumenckim i zaufany lider w branży napraw kredytowych. Pomagają one w usuwaniu negatywnych wpisów i zapewnienie dokładności raportów kredytowych. Dowiedz się więcej i przyłączyć się do Programu Partnerskiego prawo Lexington.\n: Zapłać za sprzedaż\nstawka prowizji: do $65\nmyFICO jest oficjalnym działem konsumenckim FICO, firmy, która wymyśliła wynik kredytowy FICO. Oferuje produkty Informacji Kredytowej, które pomagają ludziom zrozumieć działania, które mogą podjąć w celu osiągnięcia i ochrony ich ogólnej kondycji finansowej. Dowiedz się więcej i dołącz do programu partnerskiego myFICO.\nstawka prowizji: $5\noprogramowanie partnerskie/sieć: ShareASale\nTransUnion oferuje całkowitą ochronę kredytową, w tym ocenę kredytową, raporty i alerty. Zapewnia również ochronę tożsamości i bezstronne treści, aby poprawić życie finansowe ludzi. Dowiedz się więcej i dołącz do Programu Partnerskiego TransUnion.\nstawka prowizji: do $60\nczy możesz zarabiać dzięki programom partnerskim z kartami kredytowymi? Możesz. Programy kart kredytowych płacą wspaniałe stawki prowizji z potencjałem wysokich współczynników konwersji. Szerokie wykorzystanie kart kredytowych sprawia, że ich promocja jest opłacalna.\njeśli chcesz promować Karty kredytowe, dobrze jest mieć ustalony kanał / blog i powiązane treści. Na przykład bloger podróżniczy może omówić najlepsze karty kredytowe podróży, podczas gdy YouTuber finansów osobistych może przejrzeć małe wizytówki.\njeśli Twoje aplikacje programu partnerskiego karty kredytowej zostaną odrzucone, nie martw się. Zdarza się najlepszym z nas. Zamiast tego Przeglądaj inne finansowe programy partnerskie i kategorie, aby znaleźć świetne oferty. Na przykład, generowałem prowizje z Wise i Atom Finance.\nujawnienia i przejrzystość są szczególnie ważne dla marketingu kart kredytowych. Federalna Komisja Handlu (FTC) zwraca szczególną uwagę na handlowców i praktyki marketingu afiliacyjnego. Dla podmiotów stowarzyszonych, FTC ma przewodnik i zalecenia dotyczące najlepszych praktyk. Na przykład partnerzy powinni zawierać #Ad, #EarnedCommission lub #SponsoredPost podczas publikowania linków partnerskich w serwisach społecznościowych.\nNext PostNext nasi dostawcy


kieleCKi - SportoweFakty.pl\nkieleCKi napisał/a komentarz do Niejasna przyszłość Władisława Kulesza. Może być zmiana decyzji\n@mike handball: Zgadzam sie z Tobą w 100% odnosnie Wlada. Talant niech sie przeprosi z zawodnikiem, uderzy w pierś i powie, że popełnił błąd nie chcąc trzymać dalej Kulesha ! Zawodnik potrzebuje gry i nie wywierania na nim ogromnej presji, a to chyba miało miejsce. Zawodnik z bardzo dobrym rzutem, z dobrym podaniem, myślący na boisku, troche mało zwrotny, ale nie mozna mieć wszystkiego jak to mówią ! Szkoda byłoby takiego zawodnika oddawać tym bardziej, że Sićko gra ostatnio straszny piach a Wlad ma podobno jeszce kontrakt na przyszły sezon !\nkieleCKi napisał/a komentarz do W tym meczu było wszystko. Karne zadecydowały!\n@Szayor00: Dokładnie też już kiedyś o tym wspominałem, że Tałant za wcześnie zrezygnował z Kulesha a i wydaje mi się, że za duże cisnienie na nim wywierał i gościu nie za bardzo sobie z tym radził ! Obecnie Kulesh jest/był naszym najlepszym LR umie rzucić z wyskoku z biodra i dużo widzi na boisku. Jeśli odejdzie to będzie go naprawdę brakować. W F4 zagrał bardzo dobrze.\nkieleCKi napisał/a komentarz do Kolejny reprezentant kraju w Łomży Vive Kielce\nBardzo dobry doświadczony środkowy potrzebny jest nam od zaraz ! Karacić nie daje tyle ile się po nim spodziewano ( jak dla mnie osobiście mogę powiedzieć, że zawodzi ten zawodnik ) Jak już kiedyś pisałem Olejniczak, Tharstarson potrzebują jeszcze sporo czasu, żeby osiągnąć światowy poziom ( jeśli w ogóle taki kiedykolwiek osiągną ). Alex nie jest typowym playmaykerem i nigdy nim nie będzie ! za dużo czasu spędził na PR, ciężko będzie pewne mechanizmy u niego wyrobić ! Jeśli udałoby ściągnąć Gottfridsona jak tu kiedyś plotkowano to byłby to mega transfer chyba najlepszy z najlepszych do tej pory, taki ktoś by nam się przydał byłaby mega paka. Trzeba pamiętać o Kuleshu, który odchodzi ( niestety dla mnie osobiście bo to chłop z mega potencjałem tylko chyba Talant nie umiał się z nim dogadać ), na lewej połówce też wydaje się, że nie będzie za mocno bo Sićko ostatnio nic nie gra a nie wiadomo kto do niego dołączy.\nkieleCKi napisał/a komentarz do Wielkie nerwy w Płocku. Łomża Vive Kielce mistrzem Polski!\nSzczerze to nie wiem jak Płock to przegrał, zagraliśmy fatalnie. Trener beznadziejnie przygotował nasz zespół do tego meczu. Gdzie był Tournat przez cały mecz ? wchodzi na chwile na początku i na końcu meczu ? Gębala nie rzuca 3-ch setek z koła a Tournat siedzi na ławie ? Gdzie jest Sićko z meczów z Barceloną ? ostatnio straszny piach gra. Na gwałt potrzebny ŚR bo Karacic nie daje zespołowi tyle ile by się od niego oczekiwało ! nie wspominając już o uczniach Olejniczaku i Tharstarsonie, napewno nie jest z niego na najwyższy poziom rozgrywek ( za takiego go kiedyś miałem ) i faktycznie Mindegia to wciąga go lewą dziurką od nosa ! Z taką grą nie jedźcie do Kolonii bo Was Vesprem zje 10-ma. Mieliśmy wczoraj bardzo dużo szczęścia i dlatego wygraliśmy nie ma się co oszukiwać i proszę Was nie piszcie, że to mega mecz był na najwyższym poziomie bo tylu strat to pewnie juniorzy nie robią ( z jednej i drugiej strony ), mega poziom był tylko jeśli chodzi o dramaturgie i wage spotkania reszta bez szału. Na kolanach do Częstochowy i dziękować za wczorajszego Wolffa, czerwone kartki dla Wisły, kontuzje Mindegii i ogólnie wydaje mi się brak mentalności zwycięzcy Wisły ! Bardzo bardzo dużo farta wczoraj bo inaczej kto inny cieszył by się dziś z MP ! i nie pisać, że zwycięzców się nie sądzi, szczęście sprzyja lepszym itd bo była minimalna granica między MP dla na s a dla Płocka.\nkieleCKi napisał/a komentarz do Oficjalnie: Skube nie zagra w Łomży Vive Kielce!\nJak dla mnie szkoda bo to świetny rozgrywający zawsze mi się podobała jego gra ,a szczególnie dobrze spisywał się przeciwko naszej obronie. Ciekaw jestem kto za niego czy będzie to zawodnik lepszy czy nie koniecznie ? To się pewnie niedługo okaże, ale ja byłbym za tym żeby to był środkowy z prawdziwego zdarzenia ( za takiego uważam Skube), a nie jakiś uniwersalny co go tu na forum wymieniano, ponieważ jak dla mnie nasz środek nie jest jakoś specjalnie mocny - z Karaciciem obiecywałem sobie więcej, Daniel Dujshebaev to nie jest playmaker z najwyższej półki i g=mnie nigdy takim nie będzie, Olejniczak zapowiada się b.dobrze, ale to jeszcze melodia przyszłości zanim osiągnie odpowiedni poziom.\nkieleCKi napisał/a komentarz do Cel zrealizowany. Łomża Vive w lepszej połówce drabinki\nkieleCKi napisał/a komentarz do Liga Mistrzów. Wielki mecz Łomży Vive Kielce!\nkieleCKi napisał/a komentarz do Świetna wiadomość dla kibiców z Kielc. Długa umowa ważnego zawodnika\nkieleCKi napisał/a komentarz do Lodowaty prysznic. Całkowita bezradność Polaków\nPolitowski, Przybylski i kadra ? Nie wiem kto pcha tych gości na siłę do reprezentacji ? Dawać szanse rokującym jak np. Jędraszczyk, a nie chłopa, który już najmłodszy nie jest i nie rokuje na chociażby przyzwoitego zawodnika. Brak zagrożenia z drugiej linii nie licząc Sićki, ktoś musi go wspomagać na prawej połówce !\nkieleCKi lubi Komentarz\nkieleCKi napisał/a komentarz do Wielki mecz Łomży Vive Kielce w Lidze Mistrzów. Grzechy odkupione\n@marze: Nie kompromituj się pa. jacu !\nkieleCKi napisał/a komentarz do Mecz tygodnia w Kielcach. Łomża Vive podniesie się po wpadce?\nNie ma się co oszukiwać jeśli dziś wygramy w co bardzo wątpię to będzie to nie mała niespodzianka !\nZnowu się przegrywie mieszasz , nigdy nie napisałem , żeby do Bukaresztu zawieźć młodzież bo to lekki trening będzie. Co do największego sukcesu w historii waszego drobiowego klubiku , jakim było zajęcie 4 miejsca w pucharze przegrywów to rzeczywiście masz się czym chwalić. Przypominam , że od 10 lat nie zdobyliście żadnego trofeum i na temat osiągnięć sportowych się nie wypowiadaj , bo od ponad dekady dostajecie od nas notoryczny oklep !\nkieleCKi napisał/a komentarz do PGNiG Superliga. Świetne wieści dla kibiców Wisły. Spokój w Płocku\n@Złoty Bogdan: Boguś jak tak dalej będzie nam szło jak idzie obecnie to Wisła prawdopodobnie zleje nas niemiłosiernie przy najbliższej okazji. Póki co martwiłbym bym się naszym trenerem, który chyba nie ma już żadnego pomysłu !\nkieleCKi napisał/a komentarz do Nieoficjalnie: nowy prawoskrzydłowy dołączy do Łomży Vive Kielce\nTo ja tak trochę mniej optymistycznie. Prawe skrzydło to w tym momencie pozycja, w której nie potrzeba wzmocnień ! Bardziej potrzeba nam wzmocnienia środka rozegrania, lewego rozegrania i klasowego obrońcy bo tu najgorzej wypadamy. W transfer Remiliego nie wierze ponieważ nie sądzę żeby było stać nasz klub na 2-ch światowej klasy prawych rozgrywających i tutaj spokojnie poczekam na oficjalne info. Jeśli okaże się, że jednak Francuz do nas przyjdzie to szacunek, ale mimo wszystko życzyłbym sobie wzmocnień na innych wcześniej wymienionych pozycjach !\nnapewno masz tez 2 sexi żonki i 2 piwa\na moze to taki biłgorajski obyczaj....\npo co piszesz z dwoch kont nie latwiej z jednego?\na ja swoje ograniczyć biurokrację i ilość ludzi czerpiących pieniądze z klubu ,piłkarzom też zakończyć eldorado dopóki nie będzie wyników\nkieleCKi napisał/a komentarz do Piłka ręczna. Koniec sezonu w Europie! VIVE i Wisła nie zagrają dalej w Lidze Mistrzów\n@Maxi-102: No tak od kilku lat jesteśmy na tym samym poziome w Polsce i na świecie ! Jakie ty masz przykre życie człowieku ! Weż się zastanów nad swoim życiem i zajmij czymś co przynosi Ci radość. Chłopie opanuj się bo marnujesz sobie życie. Pisze to może coś sobie przemyślisz i sam dla siebie się zmienisz !\nJeśli jesteś ciekawy zdania innych osób na temat wyników meczy w naszej lidze to poszukaj w dziale piłka ręczna na forum bukmacherskim.\nJeśli interesują Ciebie mecze które nie są transmitowane w tv to wejdz na soccer- pl po prawej masz zakladke inne sporty wejdz w pozostale sporty, na tej stronie są codziennie transmisje wszystkich meczy i innych sportów.Ja mam Cyfrowy Polsat i LM oglądam na tej stronie.


Dezinformacja po milanowsku - Milanówek - O! Obiektywna Gazeta Internetowa\nDezinformacja po milanowsku\nEwa Kubacka 2017-10-11\nW minioną sobotę odwiedziłam milanowską pocztę w Willi Matulka. Zwróciłam uwagę, że na drzwiach wejściowych nie ma już informacji o działającym w tym miejscu Centrum Informacji Turystycznej (CIT). Uznałam, ze coś umknęło mojej uwadze i skierowałam się pod wyjście z zamkniętego tunelu, gdzie umieszczono na wysokim słupie kilka kierunkowskazów.\nTu nic się nie zmieniło. Kierunkowskaz z napisem Centrum Informacji Turystycznej dalej wskazuje Willę Matulka. Poszłam więc do budynku Straży Miejskiej i sympatycznemu strażnikowi zadałam pytanie: Gdzie znajdę Centrum Informacji Turystycznej? W pierwszej chwili usłyszałam, że nad pocztą, a potem pan strażnik zorientował się, że jest to podchwytliwe pytanie i w toku rozmowy obiecał przekazać swoim przełożonym informację o nieaktualnym kierunkowskazie. Wróciłam do Galerii znajdującej się w budynku poczty, gdzie kiedyś znajdowało się CIT, otworzyłam drzwi i zobaczyłam, że w pustej, nie zachęcającej do wejścia sali, warsztaty wokalne prowadzi pan Dariusz Biernacki. Odwiedziłam to miejsce jeszcze drugi raz – w poniedziałek. Drzwi były zamknięte.\nPo powrocie do domu sprawdziłam aktualność mojej wiedzy wchodząc na stronę internetową Urzędu Miasta, gdzie po prawej stronie znajduje się prostokącik z dumnie brzmiącą nazwą Centrum Informacji Turystycznej. Po kliknięciu w prostokącik ukazuje się poniższy tekst:\nZapraszamy gości i mieszkańców Milanówka do Centrum Informacji Turystycznej (CIT) w Milanówku, mieszczącym się przy ul. Piłsudskiego 30 (Willa Matulka, budynek Poczty).\nPomijam już dumnie brzmiącą nazwę, bo przecież nie było to Centrum, a nawet nie punkt, tylko punkcik. Pomijam bezsensowne dni i godziny funkcjonowania CIT, bo przecież jak ktoś przyjeżdża zwiedzać Milanówek to głównie w weekend. Pomijam również literówki, ale czy mam obojętnie patrzeć na taką dezinformację? Czy czytając takie informacje na stronie internetowej Urzędu Miasta można mieć zaufanie do innych znajdujących się tu informacji? Ciągle dziwią mnie takie działania miejskich urzędników, ale dziwię się również sobie. Przecież tu absurdów nie brakuje, a ja ciągle nie mogę się do nich przyzwyczaić i ich zaakceptować.\nWcześniej informacji turystycznej w Milanówku poświęciliśmy artykuł Promocja po milanowsku - Czyżby wstydliwy temat? Zachęcamy do zapoznania się z jego treścią. Tu również zwracaliśmy uwagę na kilka absurdów. Po naszym artykule zamieszczono odpowiednie informacje. Po kilku miesiącach mamy jednak powtórkę z rozrywki. Tylko kogo to śmieszy? Płakać się chce!!!


Kosmetyki – Anna Nocoń Katowice\nMay Chang & Kardamon - ten produkt to świetny przyjaciel dla wszystkich, którzy na co dzień ciężko pracują, żyją w stresie i pod presją....\nSeria WITALNOŚĆ – Rokitnik & Pomarańcza\nRokitnik & Pomarańcza - wspaniały olej do codziennej pielęgnacji i regeneracji skóry, szczególnie suchej i zniszczonej. Może być stosowany przez...\nSeria WITALNOŚĆ – Rokitnik & Grejpfrut\nRokitnik & Grejpfrut – jojoba z olejem kokosowym plus drogocenny wyciąg z owoców rokitnika i esencja grejpfruta. Eliksir dedykowany spragnionym...\nLimonka & Mięta - wspaniały olej na początek dnia – dla rozbudzenia i skoncentrowania myśli oraz na popołudnie i wieczór – dla odrodzenia...\nCzarny Pieprz & Rozmaryn - drogocenne składniki zawarte w tym oleju pozytywnie wpływają na pobudzenie procesu detoksykacji komórek. Dla tych,...\nJOJOBA - zadbaj o ciało i wzmocnij swój wielki potencjał energią roślin! Olej z nasion krzewu Jojoba jest prawdopodobnie najcenniejszym olejem w...


Oddaj swój głos na BORY TUCHOLSKIE!\nDziałania inwestycyjne w Rezerwacie Biosfery Bory Tucholskie uzupełnione były projektem „Borowiackie Szlaki” skierowanym na zapewnienie turystom orientacji w terenie. W tym projekcie odnowiono oznakowanie ponad 500 km szlaków turystycznych połączonych z siecią 21 śródleśnych parkingów wyposażonych w małą infrastrukturę (wiaty, ławki, śmietniki, stojaki rowerowe). Powstała też unikatowa sieć „mówiących kamieni” rozmieszczonych w 150 miejscach: głazów narzutowych wskazujących najciekawsze miejsca zasugerowane przez mieszkańców, na których wyryto krótkie napisy i kody QR prowadzące do stron internetowych. Wszystkie te informacje można znaleźć na utworzonym w ramach projektu portalu turystycznymwww.portal.tucholski.pl.


Przyjęcie z okazji ogłoszenia płci dziecka. Jak zorganizować? Czy to jest to samo co baby shower? - Dzień Dobry TVN\n13 marca 2019, 14:51\nPrzyjęcie z okazji ogłoszenia płci dziecka a baby shower. Czym się różnią?\n13 marca 2019, 10:03\nAktualizacja: 13 marca 2019, 14:51\n13 marca 2019, 10:03 Aktualizacja: 13 marca 2019, 14:51\nBaby shower a gender reveal party - czym się różnią? Jeszcze kilka lat temu większość z nas ideę baby shower znała jedynie z amerykańskich filmów i seriali. Obecnie zwyczaj ten coraz bardziej rozpowszechnia się w Polsce. Co to jest baby shower? A czym jest gender reveal party? Jak zorganizować oba przyjęcia?\nZobacz też: Dieta w ciąży. Jak się odżywiać?\nSezon 2019 należeć będzie nie do baby shower, a do gender reveal! Trend na Gender Reveal Party za oceanem trwa już od kilkunastu lat. Polska i Europa potrzebowała więcej czasu, by zacząć organizować takie wydarzenia. Co to jest Gender Reveal Party? Czym się różni od baby shower?\nCo to baby shower i kto je organizuje?\nBaby shower pochodzi z krajów anglosaskich i ma długą, sięgającą XVIII wieku tradycję. Nazwa przyjęcia oznacza dosłownie „dziecięcy prysznic” i odnosi się do zalewu prezentów, jakimi obdarowana zostanie przyszła mama. Co to baby shower i jakie jest jego założenie? To impreza organizowana przez kobiety dla kobiet, organizowana w ostatnim miesiącu ciąży. Głównym założeniem jest zapewnienie przyszłej mamie wsparcia, dobrej zabawy i swobodnej atmosfery. Kto powinien zorganizować przyjęcie?\nBaby shower organizowane jest najczęściej w ostatnim miesiącu ciąży przez znajome i przyjaciółki przyszłej mamy. To doskonała okazja do spotkania, wspólnej zabawy i nadrobienia zaległości przed pojawieniem się dziecka, które na pierwszym etapie życia na pewno zaabsorbuje przyszłą mamę i na jakiś czas prawdopodobnie utrudni jej udział w życiu towarzyskim.\nCiężarna powinna być więc na baby shower w centrum uwagi. Przyjęcie ma służyć głównie zrelaksowaniu przyszłej mamy przed porodem i zapewnieniu jej wsparcia. Wszystkie dekoracje, tort, bezalkoholowe drinki i prezenty powinny być dopasowane do jej potrzeb. Organizacja przyjęcia powinna więc należeć do osoby, która bardzo dobrze zna ciężarną kobietę, wie, jak spełnić jej potrzeby i trafić w jej gust. Niektóre kobiety ucieszą się bowiem z różowego tortu w kształcie pieluszki i będą potrzebowały kobiecego wsparcia i długich rozmów, dla innych najlepszym sposobem relaksu będzie grill na świeżym powietrzu, który pozwoli zapomnieć na chwilę o trudach przyszłego macierzyństwa. Za zorganizowanie baby shower odpowiada najczęściej najbliższa przyjaciółka przyszłej mamy, może to być również bliska osoba z rodziny – siostra lub kuzynka.\nIle powinno ważyć dziecko w poszczególnych tygodniach ciąży? Zmiany na porodówkach od 2019 roku Dzieci z cesarek mają niższą odporność? Sesja noworodkowa w domu - jak zrobić sesję dla niemowląt?\nOrganizacja baby shower. Co to jest „pieluszkowy tort”?\nGdy wiemy już, co to jest baby shower, warto również zainteresować się potencjalnym scenariuszem imprezy. Z założenia baby shower to przyjęcie organizowane przez kobiety dla kobiet. Do organizatora imprezy należy jednak decyzja, czy zapraszać również mężczyzn. Decyzja ta zależy głównie od tego, jaki charakter ma mieć przyjęcie. Jeśli planujemy zorganizować klasyczne baby shower z różowym tortem, bezalkoholowymi drinkami z palemką i opowieściami o przebiegu naszych porodów, lepiej będzie pominąć panów. Zaproszenie wyłącznie najbliższych przyjaciółek pozwoli zbudować na przyjęciu atmosferę intymności i zaufania, pomoże również rozluźnić się przyszłej mamie.\nSytuacja wygląda zupełnie inaczej, jeśli przyszła mama dzięki baby shower chce zapomnieć na chwilę o wyzwaniach zbliżającego się czasu i spędzić miło czas w otoczeniu bliskich przyjaciół. W takiej sytuacji możemy zdecydować się na mieszane towarzystwo i zamiast tradycyjnego baby shower zorganizować np. grilla na powietrzu lub imprezę w ulubionej knajpce ciężarnej.\nJak wygląda sama impreza? W sprzedaży jest wiele gadżetów związanych z baby shower –\npieluszkowy tort, specjalna zastawa, balony i tym podobne akcesoria. „Pieluszkowy tort” to wbrew pozorom nie słodki wypiek , lecz zapas pieluszek, śpioszków, skarpetek i innych akcesoriów przydatnych przyszłej mamie ułożonych w kształcie tortu. W amerykańskim standardzie imprezy są też różne gry i zabawy mające na celu uprzyjemnić nam czas i rozerwać przyszłą mamę. Jeśli zabraknie nam weny, możemy zawsze zwrócić się o pomoc do firmy profesjonalnie organizującej baby shower lub odwiedzić jedną z internetowych stron o tej tematyce.\nPrezenty na baby shower. Co warto podarować przyszłej mamie?\nOprócz „pieluszkowego tortu”, czyli podstawowej wyprawki dla dziecka złożonej z pieluszek, śpioszków, kosmetyków do pielęgnacji i innych akcesoriów, na baby shower zwykle przynosi się drobne upominki, które mogą przydać się przyszłej mamie i jej maluchowi. Jakie podarunki warto zabrać ze sobą na baby shower?\nPrezent powinien być związany z charakterem imprezy, warto więc zainwestować we wszelkiego typu drobiazgi, które mogą przydać się tuż po porodzie. Często ciężarna kobieta ma już zgromadzoną własną wyprawkę, możemy więc po prostu zapytać ją, czego jeszcze potrzebuje. Organizatorka imprezy często decyduje się na zakup jednego, większego prezentu w imieniu wszystkich zgromadzonych – w takim wypadku każdy z uczestników dokłada się do upominku.\nFot. Dzień Dobry TVN, Instagram\nCo to jest Gender Reveal Party?\nGender Reveal Party to nowość, która dopiero raczkuje w Polsce ale to fantastyczna sprawa. Gender Reveal Party to przyjęcie, na którym przyszli rodzice zdradzają swoim najbliższym, jakiej płci będzie ich dziecko.\nZdarza się, że w trakcie „gender reveal party” o płci dziecka dowiadują się także sami rodzice, którzy poprosili wcześniej podczas wizyty kontrolnej lekarza o włożenie kartki z informacją o płci dziecka do koperty.\nJak rodzice dowiadują, czy to będzie chłopiec czy dziewczynka? Sposobów jest wiele, na przykład:\nRodzice dają kopertę z płcią dziecka i dają ją cukiernikowi. Cukiernik robi ciasto w kolorze różowym (dziewczynka) lub niebieskim (chłopiec). Wtedy rodzice dowiadują się o płci maleństwa.\nInnym sposobem jest przygotowanie balona, w środku którego znajduje się konfetti - znów w kolorze różowym lub niebieskim.