Tajniki kampanii Koalicji Europejskiej. "Na własne życzenie" - WP Wiadomości\nkampania wyborczasztabprzegranawybory do europarlamentu\nTajniki kampanii Koalicji Europejskiej. "Na własne życzenie"\nBrak strategii i logistyki, mała aktywność w terenie, złe hasło, oszczędzanie na ulotkach i sztab złożony z ludzi, którzy przegrali już raz wybory - taki obraz obozu Koalicji Europejskiej podczas walki o Europarlament kreślą sami politycy Koalicji. Nie kryją, że wierzyli w zwycięstwo.\nKoalicja Europejska po wyborach. Posłowie Mariusz Witczak, Cezary Tomczyk i Marcin KierwińskiŹródło: PAP, Fot: Rafał Guz\nZa kampanię Koalicji Europejskiej odpowiedzialna była ta sama grupa polityków, która wcześniej przegrała bój o prezydencką reelekcję Bronisława Komorowskiego.\n- Nigdzie na świecie nie jest tak, że przegrana ekipa piarowców może wygrać wybory - mówi "Gazecie Wyborczej" polityk ze ścisłego otoczenia szefa Platformy Obywatelskiej Grzegorza Schetyny. Chodzi przede wszystkim o Marcina Kierwińskiego, ale także o współpracujących z nim: Cezarego Tomczyka, Robert Tyszkiewicza, Sławomira Nitrasa i Mariusz Witczaka.\nInni rozmówcy dziennika, politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego i Nowoczesnej, narzekają na brak współpracy sztabu z poszczególnymi partiami, które stworzyły Koalicję Europejską. Padają nawet zarzuty o brak jakichkolwiek gadżetów na spotkania z wyborcami.\nWyjazdów w teren zresztą również nie było zbyt wiele - oceniają politycy, z którymi rozmawiała Agnieszka Kublik. - Sztab wyborczy? To była raczej grupa towarzyska - mówi "GW" współpracownik PO.\nDodaje, że w sztabie Koalicji Europejskiej - w przeciwieństwie do Prawa i Sprawiedliwości - nie analizowano sondaży i nie korzystano z usług spin doktorów (PiS korzystał z pomocy analityków z USA i Wlk. Brytanii).\nKoalicja Europejska. "Za duża wiara w wygraną"\n- Dobrą kampanię poznaje się po stanie butów. Jeśli znoszone, jest dobrze. Ale coś było bardzo nie tak... - opowiada inny polityk Platformy. Padają stwierdzenia o przegranej na własne życzenie.\nDziałacze opozycji krytykują również hasło wyborcze KE "Przyszłość Polski. Wielki wybór". Do jego autorstwa teraz nikt się nie przyznaje. Politycy PO zgodnie przyznają, że zbyt mocno wierzyli w zwycięstwo i to mogło wpłynąć na sposób prowadzenia kampanii. "GW" podkreśla też wypowiedź, w której pada stwierdzenie, że nawet najlepszy lider nie wygra bez wsparcia swoich ekspertów od PR.


Naturalnie!: Makijaż mineralny i.. wyniki rozdania po raz trzeci\nAutor: Ola o wtorek, kwietnia 29, 2014\nmixoflife 29 kwietnia 2014 23:13\nA Twoje oczy w tym makijażu wyglądają magicznie! :)\nAnia. 29 kwietnia 2014 23:45\nluthienn 30 kwietnia 2014 01:51\nMagdalena B 30 kwietnia 2014 07:56\nMakijaż wyszedł ci super :)\nwiolkaa93 30 kwietnia 2014 08:14\nbardzo mila niespodzianka, już pisze maila :D\nJustyna Klimek 30 kwietnia 2014 08:20\nnie rozumiem takich osób biorą udział a potem nie pilnują wyników - masakra. A makijaż przepiękny\nŁukasz Bier 30 kwietnia 2014 08:27\nMagdalena B 30 kwietnia 2014 08:46\n3 razy sztuka ;D\nKaśq. 30 kwietnia 2014 08:57\n3 ostatnie zdjęcia - bomba!! :) No i gratulacje oczywiscie ;)\nJustyna K 30 kwietnia 2014 09:36\nŚliczny kolor <3! a co Ty masz takie gęste włosy!?!:D\nŚliczny kolor! <3 a co Ty masz takie włosy gęste?!?! ;D\nMADDIE 30 kwietnia 2014 12:11\nHumorki Karolki 30 kwietnia 2014 12:23\nHumorki Karolki 30 kwietnia 2014 12:26\nAle ładny błysk na powiece :)\nPrzestań już proszę losować, bo już trzeci raz miałam cichutką nadzieję, że to ja zostałam wylosowana xD\nasiablog.pl 30 kwietnia 2014 12:34\nteż mam ten cień :)\nnika88 30 kwietnia 2014 14:28\nŚliczny makijaż, kosmetyków La Rosa jeszcze nie miałam, ostatnio zamówiłam sobie podkład mineralny ale z Annabelle Minerals. :)\nVenus 30 kwietnia 2014 14:59\nślicznie w ogóle każdy makijaż na Tobie wygląda super, bo masz duże oczy :)\nMonika dz. 30 kwietnia 2014 15:26\nJustynaa 30 kwietnia 2014 15:41\nMonika P. 30 kwietnia 2014 16:00\nSzkoda, że dziewczyny nie zgłosiły się po swoje szczęście ;)\nPiękny makijaż, bardzo twarzowy :)\nKatsuumi 30 kwietnia 2014 16:02\nOj już dwie osoby ominęło :P ale mowia ze do trzech razy sztuka. Pozdrawiam i zapraszam ;)\nAngelika Ś. 30 kwietnia 2014 16:41\nwłaśnie miałam pisać czy zrobiłaś coś z brwiami, gdy doczytałam, że masz nałożoną hennę:P\nOldżi 30 kwietnia 2014 17:00\nFajnie wygląda ten makijaż ;-)\ntrudno się robi zdjęcia makijażu, aby odzwierciedlał to jak wygląda na żywo, prawda? ;-)\nbasia bbb 30 kwietnia 2014 17:01\ncudny jest ten cień z La rosa , faktycznie ładnie się mieni\nRetromoderna 30 kwietnia 2014 18:49\nCudowny makijaż, masz piękne oczy :)\nduń , 30 kwietnia 2014 19:21\nświetne robisz te makijaże! ale jesteś samoukiem prawda? może mi powiesz od czego to się zaczęło? gdzieś na nacie podglądałaś i się uczyłaś? intryguje mnie to, bo też bym chciała umieć takie piękne makijaże robić :D\na cień rzeczywiście robi świetny efekt!\nteż mam słabość do tej bajki!\nwiesz, nastawiałam się, że się z kimś spotkam, z kimś, kto nie jest mi obojętny, ale jednak do tego spotkania nie doszło...\nczemu nie masz się z czego cieszyć? coś się dzieje?\nmam nadzieję, że na uczelni wszystko ładnie do przodu i wiem, że dasz radę w tym trudnym okresie!\nJoanna K 30 kwietnia 2014 22:01\nCudny cień :)\nnieukochana 30 kwietnia 2014 23:35\njak pięknie wygląda ten makijaż! jestem pod ogromnym wrażeniem!\nstudiujesz kosmetologię? mogłabyś coś więcej o tym powiedzieć? co? gdzie? jak? byłabym wdzięczna :)\nLila 1 maja 2014 18:07\nświetny jest ten cien, ma naprawdę bardzo ładny odcień :) mam puder z la rosy i jest średni :( wolę annabelle minerals ;)\nMarta 1 maja 2014 19:04\nGratuluję zwyciężczyni :) Boskie te ostatnie zdjęcia!\nAlicja R. 1 maja 2014 22:11\nJestem zauroczona tym cieniem! *_* Tak cudownie się mieni, ot co!\nwoooow pieknie CI to wyszlo ! i jakie sliczne zdjecia na tle czerwonym :D\nexality 3 maja 2014 13:15\njak zwykle super :) tak teraz patrzę i muszę przyznać, że masz genialne włosy :D\nKarna 3 maja 2014 13:33\nPiękny makijaż!:) ostatnie zdjęcia genialne;)\nKrólowa Karo 3 maja 2014 22:58\nMakijaż piękny, ale te brwi zdecydowanie za mocne.\nOla 8 maja 2014 22:11\nBrwi jak napisałam są zrobione czarną henną, w ramach praktyki na zajęciach;)\nBERRIES 4 maja 2014 10:51\nPureMorning 4 maja 2014 19:20\nOlalaa 4 maja 2014 19:57\nMAYOUME 4 maja 2014 21:50\nFenomenalne "makijażowe spojrzenie";-)\nMadzia B 5 maja 2014 14:43\nHmm nikt się nie przyznaje do nagrody, to ja chętnie przyjmę :D Makijaż śliczny:) Masz świetny kształt brwi.


Jeśli zdarzy się, ze nie mamy ochoty na śniadanie białkowo-tłuszczowe, które jednak jest zdecydowanie bardziej sycące i pożywne, albo planujemy poranny trening to możemy pozwolić sobie na śniadanie węglowodanowe. Pamiętajmy jednak, by nie trenować z pełnym brzuchem i śniadanie zjeść około 1,5-2 godz przed treningiem. Na śniadanie można również wykorzystać pomysł na któryś z podanej w dalszej części koktajli, by zapewnić sobie szybkie energetyczne śniadanie.\n1/2 szklanki płatków owsianych zalej 3/4 szklanki wody i gotuj na wolnym ogniu przez ok 5 min. Dodaj łyżeczkę erytrytolu, olej kokosowy, wymieszaj. Przełóż do miseczki, dodaj ulubione owoce jagodowe - maliny, jagody, borówki, truskawki\n1/3 szklanki komosy ugotuj w mleku owsianym w proporcji 1;2 na wolnym ogniu razem z pokrojonymi 3 daktylami i 1 łyżeczką kakao, opcjonalnie dodaj 1 łyżeczkę erytrytolu. 1 szklankę malin zmiksuj z 1 łyżeczką erytrytolu lub miodu. Polej malinami komosę. 400kcal\n1/2 szklanki płatków owsianych zalej 1/2 szklanki wody i gotuj na wolnym ogniu przez ok 5 min. Dodaj łyżeczkę erytrytolu, wymieszaj. Przełóż do miseczki, dodaj pokrojonego w plasterki małego banana i łyżeczkę masła orzechowego.


Prezent dla męża na święta - Mimariposita\nPrezent na Boże Narodzenie dla męża czy chłopaka – co roku temat ten spędza sen z powiek wielu paniom. Płeć piękna stoi z reguły przed większym wyzwaniem, niż panowie – w przypadku prezentu dla mężczyzny odpada wiele najbardziej oczywistych i prostych w realizacji pomysłów, takich jak biżuteria, kosmetyki czy ozdoby do domu. Ale wystarczy uruchomić wyobraźnię, by uszczęśliwić ukochanego czymś atrakcyjnym i praktycznym jednocześnie – bo przecież takie właśnie prezenty panowie lubią najbardziej.\nPrezent pod choinkę na miarę potrzeb\nGadżety elektroniczne, książki, gry komputerowe i smakołyki oraz męskie perfumy to najbardziej oczywiste pomysły na prezenty świąteczne – wszystkie one jednak są ściśle związane z konkretnymi, bardzo indywidualnymi potrzebami, zainteresowaniami i preferencjami obdarowywanego. Jeśli je znamy, to świetnie – pomysł na podarunek pod choinkę gotowy. Czasami jednak pasje i zakupowe potrzeby mężczyzn są tak wyspecjalizowane, że lepiej nie ryzykować wpadki kupując bez konsultacji coś, na czym nie do końca się znamy i poprzestać na sprawdzonej podarunkowej klasyce.\nUbrania i dodatki – prezent zawsze potrzebny\nJednym z najbardziej popularnych i funkcjonalnych sposobów na świąteczny prezent dla męża czy partnera jest uzupełnienie garderoby i kolekcji akcesoriów. W przypadku mężczyzn taki prezent ma sens tym bardziej, że – w przeciwieństwie do kobiet – niewielu z nich znajduje przyjemność w chodzeniu po sklepach i samodzielnym wybieraniu ubrań i dodatków. Dlatego świetnie skrojona koszula, koszulka polo czy T-shirt w ulubionym kolorze zawsze będzie strzałem w dziesiątkę, pozwalając nam przy tym wyrazić dbałość i troskę o ukochanego.\nZobacz również Ciastka Digestive – gdzie je kupić w Polsce\nTaki prezent jest zarazem funkcjonalny i dość osobisty, nosi znamiona czegoś bardzo prywatnego i wybranego specjalnie dla tej jedynej, konkretnej osoby. Kto jednak chce, by podarunek miał jeszcze bardziej intymny charakter, może zdecydować się na męską bieliznę. Wysokiej klasy markowe bokserki czy slipy ucieszą każdego praktycznego pana.\nPodarunkiem w typowo zimowym klimacie będzie wełniany szalik i dobrana do niego czapka – miejmy jednak na uwadze, że to dość banalny pomysł na prezent, który raczej nie wywoła zaskoczenia na twarzy męża, choć z pewnością się przyda – a to chyba najważniejsze, przynajmniej z perspektywy obdarowanego.\nJeżeli mąż czy partner jest orędownikiem męskiej elegancji w klasycznym stylu, pozornie mamy ułatwione zadanie: jedwabny krawat, elegancka mucha, poszetka czy spinki do mankietów są zawsze mile widziane, ale uwaga – musimy naprawdę dobrze orientować się w meandrach męskiego dress code’u i potrafić je sprzęgnąć z indywidualnym stylem naszego mężczyzny.\nPodarunek z klasą: akcesoria ze skóry\nBezpieczniejszy, ale bardzo elegancki i robiący wrażenie podarunek to wysmakowana męska galanteria. W tym przypadku wychodzimy już poza kategorię czystego pragmatyzmu i inwestujemy w akcesoria tyleż przydatne na co dzień, co prestiżowe i ekskluzywne. Święta to właśnie idealna okazja, by podarować mężowi ekskluzywny drobiazg, którego nie kupiłby sobie sam. Elegancki pasek, skórzane rękawiczki, saszetka, a zwłaszcza dobrej jakości portfel to nieodzowne atrybuty eleganckiego mężczyzny, a zarazem podarunek o wymiarze symbolicznym – takie akcesoria pozostaną z obdarowanym przez wiele lat, szlachetnie się starzejąc i przypominając o bliskiej osobie.\nZobacz również Lubisz pikantne jedzenie? Spróbuj kuchni meksykańskiej\nPanie, które chciałyby obdarować męża jeszcze bardziej poważnym i funkcjonalnym prezentem, mogą wybrać elegancką aktówkę albo biznesowy neseser albo – jeśli partner jest zwolennikiem stylu sportowego – dobrej jakości plecak czy torbę – to uniwersalny i bardzo praktyczny podarunek, ale musi być wybrany z głową: ściśle dostosowany do potrzeb, preferowanej estetyki i kolorystyki pozostałych części garderoby mężczyzny.\nDamska czapka na zimę


Bolesław Błaszczyk - Bogusław Schaeffer w SEPR – PSeME - Polskie Stowarzyszenie Muzyki Elektroakustycznej\nWersja WikiSysop (dyskusja | edycje) z dnia 12:53, 19 sty 2014\nBOGUSŁAW SCHAEFFER W STUDIO EKSPERYMENTALNYM POLSKIEGO RADIA\nW panoramie postaw twórczych daje się z grubsza wyróżnić dwa przeciwstawne strategie. Pierwsza z nich polega na śledzeniu i wyczuwaniu przez artystę aktualnie panujących tendencji czy też modnych konwencji i na tworzeniu zgodnie z nimi kolejnych dzieł, dzięki czemu spełnia on powszechne oczekiwania. Druga, kontrastująca postawa, charakteryzuje twórców wykraczających poza obowiązujące modele, kreujących światy nowe, w pewien sposób z niczym nieporównywalne. Takie właśnie wyzwania stawia przed odbiorcą sztuka Bogusława Schaeffera. Urodzony w 1929 roku, we Lwowie, enfant terrible polskiej kultury współczesnej zajmuje na jej mapie szczególne, stałe miejsce, choć przez pół wieku twórczości, stał się już klasykiem awangardy. Gdyby Schaeffer nie istniał, należałoby go powołać do życia, jest on bowiem ikoną twórczego eksperymentu, otwierającego przed muzyką nowe tereny. Ten wszechstronny uczeń Zdzisława Jachimeckiego (wychowanka Schoenberga) i Artura Malawskiego, znany jest jako muzykolog, autor książek, leksykonów, dramaturg, także autor prac plastycznych, którymi bywają między innymi jego kaligraficzne, wysmakowane partytury. Główną domeną renesansowego twórcy jest kompozycja, a jego dorobek obejmuje ok. sześćset utworów klasycznych, jazzowych, elektronicznych i parateatralnych . Cechą natury Schaeffera jest interdyscyplinarność, potrzeba ciągłego przekraczania granic, wychodzenia poza schemat. Pomaga mu w tym obcowanie z artystami innych sztuk, ich także z kolei inspirować umie on swymi ideami. Kompozytor współdziałał z plastykami - Tadeuszem Kantorem, Kazimierzem Mikulskim. Pisał muzykę dla wybitnych reżyserów teatralnych i twórców filmowego dokumentu, byli wśród nich Józef Szajna, Bohdan Cybulski, Andrzej Trzos-Rastawiecki. Aktorzy, przyznający się do wpływu Schaeffera na ich artystyczną tożsamość to m.in. Jan Peszek, Jerzy Bończak, Mikołaj i Andrzej Grabowscy. Swego czasu, Stefan Kisielewski ochrzcił Schaeffera "ojcem nowej muzyki w Polsce". Dokonania i osobowość kompozytora oddziałują na muzyków jazzowych i rosnącą dziś rzeszę młodych improwizatorów. Scena nowej muzyki bogata jest w licznych absolwentów Schaeffera z uczelni w Krakowie i Salzburgu. "Muzyka współczesna na pewno jeszcze nie dojrzała do tego, by ją uogólniać" - uczy swych studentów. Istotnie robi on wciąż wszystko, aby nie dało się jego własnej muzyki wtłoczyć w jakiekolwiek ramy, czy zaszufladkować. Co ciekawe, w przypadku Schaeffera miano t w ó r c y określa nie tylko profesję, ale sposób bycia, charakter funkcjonowania, komunikacji ze światem. Konsekwentnie pisze wciąż nowe kompozycje i utwory sceniczne, bierze udział w wykonaniach jako pianista. Jego osoby nie mogło zabraknąć w jednej z najważniejszych polskich placówek muzycznych XX wieku, którym było Studio Eksperymentalne Polskiego Radia. Wniosło ono niezwykły wkład we współczesny obraz kultury: autonomiczna muzyka elektroakustyczna i elektroniczna, słuchowiska, ilustracje dzieł wizualnych. Dzięki rzetelnemu i wszechstronnemu uprawianemu tu eksperymentowi, proces realizacji stawał się kreacją. Istotna jest tu zwłaszcza postać współzałożyciela Studia i jego długoletniego szefa, Józefa Patkowskiego, któremu udało się unikalny zwłaszcza w realiach PRL ośrodek twórczo-badawczy otworzyć na świat, stawiając go w jednym rzędzie z ważnymi tego typu placówkami europejskimi i amerykańskimi. To właśnie w warszawskim Studio, Bogusław Schaeffer stawiał swe pierwsze kroki na polu muzycznej elektroniki.\nUtworem, który otwiera jego bogaty dorobek w tej dziedzinie jest Assemblage ukończony wiosną 1966 roku. Dobór tytułu (w języku francuskim oznaczającego zbiór, a także montaż) sugeruje pokrewieństwo z plastyką, której materia nieobca jest przecież kompozytorowi. W tym samym czasie żywe były praktyki ujawniające specjalne, pozaestetyczne funkcje dzieła plastycznego uprawiano malarstwo informel, kolaż, powstawały Ambalaże Tadeusza Kantora, wreszcie plastyczne a s a m b l a ż e. Podobnie jak w pracach i działaniach plastycznych tworzonych w wymienionych konwencjach, tak u Schaeffera ? samo tworzywo staje się w znacznym stopniu treścią dzieła. Tworzywem tym w Asamblażu jest brzmienie skrzypiec i fortepianu, traktowanych tu w najróżniejszy sposób. Na narrację utworu składają się zróżnicowane odcinki - od lirycznych fraz nasuwających skojarzenia z muzyką romantyczną aż po brutalne deformacje dźwięków, uzyskane poprzez preparację instrumentów, odkrywcze środki artykulacyjne i zastosowanie mikrofonów kontaktowych, wyolbrzymiających nawet niezwykle ciche szmery. Użyte tu zostały skrzypce o ośmiu strunach, skonstruowane samodzielnie przez kompozytora. Wszystkie dźwięki instrumentów i zapisane wcześniej przebiegi muzyczne (w postaci 150 graficznych emotywografów) nagrał w warszawskim Studio sam Schaeffer. Następnie poddał materiał obróbce, w sposób niezwykle wszak oszczędny stosując dostępne wówczas techniki. Zależało mu w wyraźny sposób, na werystycznej surowości, bliskości, brzmieniowej prawdzie o instrumencie, strukturze dźwięku, co uwydatnia zresztą osobisty, indywidualny charakter narracji. W jakimś sensie jest więc Asamblaż d e k o m p o z y c j ą, próbą instrumentalnego ekshibicjonizmu. Zgodzić się należy przy tym z nieżyjącą już, znakomitą uczennicą kompozytora, Barbarą Buczkówną, że ?dekompozycja nie wyrasta u Schaeffera wyłącznie z negatywnej postawy wobec materiału i formy, jest ona natomiast komponowaniem na nowo? . Procesy tworzenia i niszczenia u Schaeffera, przenikają się wzajemnie, i dopiero współdziałając, stymulują rozwój jego sztuki. "Tak gra, czuje i rozumie swoją muzykę sam kompozytor", powiada z kolei autor w eksplikacji Asamblażu . Co więcej, pozostawił on trzy wersje utworu, zróżnicowane po względem zagęszczenia zdarzeń przy tej samej licznie użytych emotywografów, czas każdej następnej wersji w stosunku do poprzedniej jest w przybliżeniu podwojony a więc im dłuższy czas trwania, tym asamblaż ? a więc montaż poszczególnych elementów, bardziej rozrzedzony. To jeden z wielu utworów Schaeffera, potwierdzających jego zamiłowanie do wieloznaczności. Pisze on: "Zamykanie utworu w ramy definitywnego układu nie spełnia warunków, jakie stawiamy współczesnej muzyce. Komponując muzykę o różnych wersjach, otwieramy sobie dostęp do penetracji tych zakresów, które w najwcześniejszej świadomości kompozytora uchodzą za najbardziej płynne. Muzyka poliwersjonalna ma większe znaczenie dla kompozytora, niż dla słuchacza, co jednak wcale nie obniża jej wartości". Warto dodać, że techniki komponowania w studio elektroakustycznym, jak kolaż czy nakładanie na siebie niekoherentnych materii brzmieniowych stosował kompozytor także na gruncie muzyki instrumentalnej. Świadczą o tym utwory, choćby samymi tytułami nawiązujące do wspomnianych technik, np. Montaggio (1960) dla 2 perkusistów i 4 pianistów, Collage and form (1963) (nagrodzony w 1964 Nagrodą na Konkursie im. G. Fitelberga w Katowicach), czy Collage (1966) na orkiestrę kameralną, którego partyturę wyróżniono na Konkursie im. A. Malawskiego w Krakowie w roku ukończenia kompozycji, wykonanej jednak po raz pierwszy dopiero 20 lat później w Warszawie.\nPrawdopodobnie najważniejszym w omawianym dorobku i jednocześnie najbardziej znanym na świecie utworem, powstałym w SEPR, w całym okresie jego istnienia, jest Symfonia: muzyka elektroniczna. Dzieło, stanowiące dziś klasykę gatunku, powstawało od jesieni 1964 do wiosny 1966. Symfonię dedykował kompozytor Józefowi Patkowskiemu. Pierwsza jej część (jako Movimento sinfonico) zabrzmiała po raz pierwszy w Paryżu 25 stycznia 1966 podczas ?Expositio des Musiques Experimentales?, a całość Symfonii odtworzono tego samego roku, na koncercie z cyklu "Horyzonty muzyki" w Warszawie 16 czerwca. Kompozytor powierzył specyficzną rolę realizatorowi, Bohdanowi Mazurkowi, który jest tu w pełnym znaczeniu tego słowa wykonawcą utworu ? zgodnie z wykładnią pojęcia performer, którą sformułował Patkowski. Realizator, w tym przypadku Mazurek, stał się współautorem ostatecznego oblicza dźwiękowego dzieła w niespotykanym dotąd, szerokim zakresie. Jego rolę można porównać do instrumentalisty interpretującego dzieło, a nawet samodzielnie konstruującego złożone struktury i wypełniającego Schaefferowskie ramy własną substancją dźwiękową. Umowność zapisu, ubóstwo wskazań technologicznych, zaskakująco zaś bogata, opisowa, niemal poetycka legenda poszczególnych symboli zawartych w partyturze pozwala według słów samego realizatora na ?wyzwolenie własnej fantazji i wyobrażeń muzycznych? . "Podstawą pracy [nad Symfonią] była partytura, stanowiąca pomost między kompozytorem a realizatorem, którego pracy nie można mierzyć w kategoriach reprodukcyjności" było to coś więcej, niż "twórcze wykonawstwo". Diagram, stanowiący partyturę Symfonii, opiera się na systemie znaków tylko do pewnego stopnia zanalogizowanych z przebiegiem. Schaeffer z właściwą sobie bezpośredniością tak wyjaśnia genezę dzieła: "przypatrywałem się przez kilka lat pracy kompozytorów, którzy zajmowali się muzyką elektroakustyczną i doszedłem do wniosku, że wszyscy bez wyjątku postępują niewłaściwie; ustalając dokładnie wszystkie parametry muzyczne, nie pozwolili oni ustanowić utworowi tkanki żywej, porównywalnej do muzyki chóralnej czy orkiestrowej. Dokładność, konieczna (...) w architekturze czy konstrukcji pojazdów, w sztuce jest niepotrzebna, utrupia muzykę". Podłoże utworu stanowi jednak przemyślana koncepcja, zakres realizacyjnej swobody, poddany jest kontroli kompozytora. ?85 procent muzyki [Symfonii]to ścisłe dyspozycje materiałowe, przez długie miesiące w studio sam wszystkiego dopilnowywałem, (...) zaś w paru źródłach można przeczytać, że zostawiłem Mazurkowi partyturę i pojechałem w nieznane. Było zupełnie inaczej? . Jak podkreślał wielokrotnie kompozytor, wersja zrealizowana 40 lat temu w SEPR jest w sensie autorskim wersją główną, centralną, nie stanowi jednak interpretacji definitywnej, ostatecznej. Wraz z towarzyszącym biegowi czasu, postępem technologicznym, Schaeffer dopuszcza tworzenie kolejnych wariantów, zachęca wręcz do tego mające nadejść kolejne generacje artystów dźwięku. Oto co pisze kompozytor: "Zaprojektowałem w szczegółach dzieło wielkich jak na muzykę elektroniczną rozmiarów i czekałem na wezwanie do dzieła, z biciem serca. Było dość głośne bicie serca, nie dzieło; tak, że usłyszał je Józef Patkowski i postanowił ulżyć moim cierpieniom. (..)Symfonia ma szans na realizacje w każdym następnym dziesięcioleciu, przy użyciu nowych środków. Tak wyobrażałem sobie zwycięstwo ducha nad materią, (...) twór multiwersjonalny, nigdy się nie starzejący, w którym każda nowa epoka może wyrazić swoje emocje, swój stosunek do tworzywa, swoją ekspresję" . Eksperymentalny kompromis pomiędzy intencją a realizacją, stanowiący wówczas absolutną nowość w muzyce elektroakustycznej, przyniósł doskonały efekt artystyczny. Julian Przyboś określił publicznie Symfonię jako najważniejszy utwór powojennego dwudziestolecia. Dzieło stało się po części znakiem firmowym warszawskiego Studia. Ostatni szef tej placówki w jej historycznej postaci, a także wieloletni i obecny dziekan wydziału Reżyserii Dźwięku stołecznego Uniwersytetu Muzycznego, wprowadził jako obowiązkowe dla swych studentów ćwiczenia realizacyjne, oparte właśnie na fragmentach Schaefferowskiego dzieła. Zajęcia te funkcjonują zresztą w programie nauczania Wydziału po dziś dzień. Zatem istotnie, w jakimś sensie Schaeffer przewidział przyszłość muzyki, otwarcie furtki do reinterpretacji jego własnego dzieła, to nic innego jak przyzwolenie na remiks, dźwiękowy recykling, tak obecnie powszechny, a nawet modny. Koncepcja Symfonii w najwyższym stopniu wyczerpuje cechy dzieła wizjonerskiego.\nTakże z 1966 roku pochodzi pomysł utworu Music for tape, której ideogram, "projekt graficzny", powstał podczas pracy nad Symfonią. Bogusław Schaeffer wykazuje zresztą tendencję do stosowania w swej pracy, pewnej odskoczni od aktualnie komponowanej makroformy, w postaci komponowania pewnego jej studium, wariantu. Realizacji Music pomyślanej jako gra czterech równoległych, stereofonicznych warstw miał się jednak podjąć dopiero po siedmiu latach i to w Belgradzie, podczas pracy nad zamówionym przez tamtejsze Radio utworem Synthistory. (Belgradzkie studio wyposażone było w unikatowy wówczas syntezator Synthi 100). Dzięki precyzyjnemu graficznemu scenariuszowi, nosząc już od kilku lat "w głowie" zarys utworu, realizacji poświęcił zaledwie 55 godzin.\nW 1967 roku Schaeffer napisał Trio na flet altówkę i harfę z towarzyszeniem taśmy. Partie instrumentalne nagrali Elżbieta Dastych, Artur Paciorkiewicz i Urszula Mazurek. Pastelowe barwy w partiach instrumentalnych, zintegrowane są z taśmą, wspólnie tworząc pełną tajemniczości, dźwiękową tkaninę. Trio jest jednym z niewielu polskich dzieł z tamtych lat (obok utworów Andrzeja Dobrowolskiego) przeznaczonym na instrumenty z towarzyszeniem taśmy.\nW tym samym roku, Schaeffer stworzył elektroakustyczną ścieżkę dźwiękową do biograficznego filmu Władysław Strzemiński. Schaeffer uznał, że zebrany przy tej okazji materiał może posłużyć do nowego utworu autonomicznego. Mowa o Hommage a Strzemiński. Nie bez znaczenia była tu inspiracja dorobkiem pioniera polskiej sztuki nowoczesnej, twórcy malarskiego unizmu. Teksty teoretyczne Strzemińskiego są w utworze recytowane przez zwielokrotniony głos żeński, poddawany niezwykle wysublimowanym przekształceniom. Ascetyczne tło wypowiadanego dyskursu estetycznego, "wykładu o sztuce", stanowią przetworzone brzmienia preparowanego fortepianu, talerza i wielkiego bębna. Współistnieją z nimi także odgłosy gniecionych przed mikrofonem kartek papieru i kalki. Pojawia się też sopran, operujący rozległą skalą środków od oddechu poprzez mowę, śmiech, chichot, śpiew, krzyk, aż do gwizdu. Za pomocą tzw. zeitreglera, niezwykle cennego i unikalnego urządzenia, które uznać można za praprzodka dzisiejszego samplera, w odcinkach mówionych kompozytor dokonuje obniżenia skali nagranego dźwięku. Dzięki temu zabiegowi, głos przekazujący słowa nieżyjącego artysty, odznacza się siłą dramatycznego wyrazu. T e o r i ę w i d z e n i a Strzemińskiego, o której mówi tekst, konfrontuje tu Schaeffer z aurą eksperymentu dźwiękowego, stosując np. panoramiczne efekty akustyczne, powodując u słuchacza swoiste złudzenia słuchowe. Te iluzoryczne konstrukcje przynoszą mu percepcyjne niespodzianki. Na drodze technologicznej, twórca buduje zjawisko, które odbiorca zdaje się doświadczać, jako "nowe słyszenie".\nA oto jak sam Schaeffer charakteryzuje swe upodobania twórcze z dziedziny pracy studyjnej: "Preferuję materię płynną, zmieniającą się wewnętrznie, niepostrzeżenie, można by rzec liryczną, nie dramatyczną; atmosfera dźwiękowa interesuje mnie w równym stopniu, co sam pokaz materiału. Ulubiona wieloznaczność muzyki ma dla mnie tyleż uroku, co odrębność i swoistość przetworzonej materii dźwiękowej".\nKoncert na taśmę stanowi w jakiejś mierze sumę środków, technik właściwych muzyce konkretnej. Obiektami dźwiękowymi są tu głównie brzmienia instrumentalne (kwartetu smyczkowego, fortepianu, harfy, fletów, klarnetu i puzonu) oraz śladowo materiał wokalny. Są one przetwarzane w niewielkim stopniu. Struktury generowane elektronicznie ? głównie filtrowane szumy stanowią tu margines, można zatem Koncertu słuchać, jak muzyki instrumentalnej. Najbardziej interesująco brzmią, montowane bezpośrednio po sobie, wybrzmienia złożonych akordów. Jak zwykle u Schaeffera, duży stopień komplikacji materiału nie powoduje u słuchacza zmęczenia, raczej zaś otwiera go na bogactwo nie przeczuwanych dotąd sytuacji dźwiękowych ? niespotykanych stanów fonicznych, nieznanych światów. Percepcję ułatwia odbiorcy przejrzysta konstrukcja formalna utworu, pozwalająca żyć narracji, z jasnym układem napięć, kulminacji. Koncert, swoim tytułem nie opisuje klasycznej formy, lecz wskazuje na bogactwo materiału, rozpisanego na instrumenty solowe, stawiającego przed wykonawcami wirtuozowskie wymagania. Zgodnie z programowym, Schaefferowskim postulatem niejednoznaczności swych kompozycji, słuchacz odkrywa za każdym razem nowe wymiary Koncertu, będącego z jednej strony utworem instrumentalnym, z drugiej zaś frapującą kreacją elektroakustyczną.\nPo ukończeniu pracy nad Koncertem, Schaeffer napisał utwór całkowicie z nim kontrastujący. Temat: muzyka elektroniczna to przygoda kompozytora z dźwiękami syntetycznymi, generowanymi, brak tu zupełnie eksploatowanego wcześniej materiału konkretnego, jakichkolwiek odniesień do tego, co już było. To swoista ? jak na czas swego powstania ?muzyka przyszłości?. Można odnieść wrażenie, że Schaeffer wciela się w jakiegoś hipotetycznego kompozytora mającej nadejść dopiero, odległej generacji. Staje się muzycznym prorokiem dzisiejszej kultury elektronicznej. Gigantyczna wielowarstwowość tej zapisanej w najdrobniejszych parametrach muzyki (w odróżnieniu od sugerującej swobodną interpretację Symfonii) wymagała użycia komputera, o którym wówczas w warszawskim Studio jeszcze nawet nie marzono. Bohdan Mazurek ukończył swą pracę realizacyjna Tematu w EMS w Sztokholmie dopiero w 1978 roku. Utwór nosi znamiona wariacji tematycznych, rozpoczętych grą prostymi strukturami brzmieniowymi, sukcesywnie komplikowanymi. Schaeffer w podziwu godny sposób ściśle kontroluje narrację i formę, tworząc przy tym wrażenie "gry" elektroniką, choć przecież "muzyka elektroniczna odbiega jednak od praktyki muzycznej, a sposób jej komponowania niczym nie przypomina realizacji odtwórczych, jakie znamy pod nazwą wykonawstwa". Dzięki swemu niesłychanemu głodowi nowości, Schaeffer stosuje bowiem wciąż nowe proporcje poszczególnych parametrów muzyki. Jak stwierdza znawczyni twórczości kompozytora ?można uważać ją za nieprzerwany ciąg poszukiwań i badań, problemów kompozycyjnych, realizacyjnych i odbiorczych, rozstrzygających i odkrywających niezauważone dotąd zagadnienia i zjawiska.? Utwór Temat: muzyka elektroniczna zabrzmiał zupełnie na nowo prawie cztery dekady po jego napisaniu, a trzy po realizacji. Skierowane przez Festiwal Warszawska Jesień w 2009 roku zaproszenie do młodych twórców ? także nieprofesjonalnych, zachęcające do reinterpretacji fragmentu utworu, udostępnionego w internetowej sieci, przyniosło pokaźną liczbę ciekawych propozycji pochodzących od najmłodszych. W pewien sposób spełniła się zatem Schaefferowska wizja ?muzyki przyszłości?.\nGatunkiem opery radiowej Polsce zainteresowała się niewielka liczba twórców, lecz byli wśród nich tak znakomici, jak m. in.: Grażyna Bacewicz, Bernadetta Matuszczak, Tadeusz Szeligowski, Witold Rudziński, Tadeusz Paciorkiewicz, Zbigniew Wiszniewski, Zbigniew Penherski i Tomasz Sikorski, a także Schaeffer. Także w dorobku Krzysztofa Pendereckiego znajdziemy tego rodzaju utwór, jednak sam kompozytor nie uważa swej Brygady śmierci (1963) za próbę udaną. Forma opery radiowej, oscylując pomiędzy słuchowiskiem literackim, a kompozycją elektroakustyczną stwarzała nowe, niezwykłe możliwości wyrazu. Brzmienia i całe frazy instrumentalne, a także rozmaite ?przedmioty dźwiękowe?, mogły być dowolnie kształtowane ? dzięki zabiegom studyjnym, podobnie partie wokalne i kwestie aktorskie. Wkraczając w świat radiowego teatru, kompozytor stawał przed niedostępną w inny sposób szansą opanowania fonicznego wszechświata, mógł pozwolić sobie na własne próby dramatyczne, nie wspominając o atrakcyjnej, kuszącej możliwościami, nowej fakturze. Nieograniczony właściwie aparat wykonawczy, technika wielośladowa, wielowarstwowy montaż i reżyseria mikrofonowa ? to wszystko oferował radiowy teatr twórczej wyobraźni. Cechą wyróżniającą radiowe opery od tradycyjnie formowanych słuchowisk była naturalnie dominująca funkcja muzyki, podporządkowanie jej warstwy literackiej oraz aktorskiej interpretacji. Narracja dzieł (np. w Monodramie Schaeffera czy Przygodach Sindbada Żeglarza Tomasza Sikorskiego, ze wspaniałą kreacją Gustawa Holoubka)zdaje się być nieskończenie powolna, rozciągnięta w czasie, zanurzona w oceanie trudnych do identyfikacji, onirycznych brzmień, odpowiadających aurze poetyckiej dziwności epickiego monologu. Wszystko to nie wpływa jednak na dramaturgiczną rzetelność, czytelność literackiego przekazu, buduje za to sugestywny charakter i nastrój interpretacji.\nStosując swym Monodramie metodę heterogenicznego kolażu, Schaeffer stworzył dzieło odznaczające się wielkim artyzmem, ekspresyjne, wstrząsające w wyrazie. Psychologiczne studium samotności starej kobiety posiada subiektywny, intymny klimat, który dla słuchacza staje się wprost zniewalający, zdaje się narzucać mu identyfikację z partnerem bohaterki istniejącym być może tylko w jej wyobraźni. To jedno z najbardziej udanych wśród polskich oper radiowych, przejmujące dzieło oparte zostało na tekstach współczesnych poetów greckich Iannisa Ritsosa (Stare domy) i Jorgosa Seferisa (Drozdy). Wybitną kreację aktorską stworzyła w nim Irena Jun, znana m.in. z legendarnych spektakli Józefa Szajny. Materiał wokalny wykonała Izabela Jasińska, a partie instrumentalne nagrał Kwartet Smyczkowy Teatru Wielkiego: Panajot Bojadżijew, Sławomir Jankowski, Błażej Sroczyński i Jerzy Węsławski. Kompozytor sam grał na fortepianie preparowanym i ?przedmiotach dźwiękowych?, wykorzystał ponadto nagrania z okresu pracy nad Triem (1967). Wspomnieć należy o użytym tu także materiale perkusyjnym, nagranym przez Michaela Rantę z inicjatywy i dla potrzeb Studia Eksperymentalnego w połowie lat sześćdziesiątych. Jedną z ambicji Józefa Patkowskiego było pełnienie przez Studio roli zaplecza nie tylko technologicznego ale i estetycznego, pewnej bazy materiałowej (brzmieniowej) dla tworzonej tu muzyki eksperymentalnej. Był to jeden z czynników decydujących o indywidualnym, określonym charakterze produkcji Studia. Gdyby nie jego istnienie, w Polskim Radio nie pojawiłoby się wielu znakomitych solistów, którzy pozostawili swój ślad w postaci nagrań materiałów wyjściowych do utworów elektroakustycznych, lub też zostali wykonawcami partii solowych w tychże. Zresztą w ?produkcji? katalogu brzmień Studia uczestniczyli nie tylko soliści. Kilka godzin niezwykłego materiału, na zamówienie Eugeniusza Rudnika, nagrała w latach 80-tych Orkiestra Kameralna Polskiego Radia ?Amadeus?, kierowana przez Agnieszkę Duczmal. Monodram Schaeffera pozostaje do dziś jedną z najbardziej oryginalnych, polskich kompozycji współczesnych, nie dość często goszczącą jednak na antenie czy w salach koncertowych.\nBogusław Schaeffer pozostawił w Studio także niezwykle intrygującą wariację swej radio-opery, swoiste post scriptum ? przeznaczony na taśmę utwór Według Monodramu. Pokaźnych rozmiarów kompozycja przynosi refleksyjny, zanurzony w tajemniczej aurze pejzaż brzmieniowy, w którym głos aktorki pojawia się zaledwie w kilku wypowiadanych kwestiach. Obydwa dzieła, wykorzystując właściwie ten sam materiał dźwiękowy, dopełniają się wzajemnie, ukazując w pełni wykreowany w studio, fantasmagoryczny świat.\nW roku 1970 w warszawskim, słynnym "czarnym pokoju" budynku radiowego przy ul. Malczewskiego należącym do Studio Eksperymentalnego, Schaeffer stworzył Heraklitianę, taśmę do kompozycji w której kolejnych dziś kilkunastu już wersjach, instrumentalna partia solowa należy do coraz innego instrumentu. Jest to więc taśma na tyle uniwersalna, że w połączeniu z nią udało się jej autorowi wykreować liczne, odrębne, interesujące utwory. Pierwszą wersję przeznaczył on dla zaprzyjaźnionej, znakomitej harfistki Urszuli Mazurek. Zainteresowanie kompozytora myślicielem z Efezu nie było przypadkowe , co wyjaśnia on następująco: "Lubię odwagę (przeciwstawianie się innym, posiadanie własnych poglądów etc.), stąd moje zamiłowanie do Heraklita; to jednak tylko jeden motyw. Uważano, że to co prezentuję w kompozycjach i to co piszę jest niejasne, (...) w Heraklicie widziałem sprzymierzeńca, cieszyłem się, że w dziejach myśli ludzkiej pojawił się ktoś, kto odsłaniał swoją prawdę, jednocześnie strzegąc, by nie była prosta, łatwa do powtórzeń. W muzyce liczy się tylko to, czego nie można imitować." Schaeffer kieruje do solisty konkretne wskazówki: "grać w duchu Heraklita wszystko to należy podporządkować zasadzie wieloznaczności. Poddając się muzyce na taśmie solista powinien w nie odnajdywać raczej to, co MOŻNA zRobić, niż to, co WYNIKA z muzyki. Grać stale p r z e c i w muzyce(…)" Partytura Heraklitiany obfituje w wiele wskazań pozamuzycznych. W 1986 roku miałem okazję wysłuchać Heraklitiany w najbardziej niezwykłej postaci ? na taśmę i malarza , tworzącego na żywo swoją wrażeniową wariację plastyczną muzyki Schaeffera, który również uczestniczył w symboliczny sposób w wykonaniu. Wielki, kolisty stojak od gongu posłużył mu bowiem jako rama, a której przy akompaniamencie wstępnych fraz, dobiegających z taśmy, hałaśliwie lecz z prawdziwą gracja posługując się przy tym taśmą klejącą, zaczął umieszczać pasma czystego płótna dla mającego powstać obrazu. Wytworzona została pełna humoru sytuacja happeningowa.\nPodobnym poliwersjonalnym utworem stał się Projekt na instrument i taśmę, którego pierwszą wersję Schaeffer napisał dla światowej sławy kontrabasisty amerykańskiego Bertrama Turetzky?ego. Materiał brzmieniowy taśmy ponownie sfabrykował sam kompozytor grają na ośmiostrunowych skrzypcach. Przy okazji, do warszawskiego Studia trafił również fagocista Henry Riedelbaum, odkrywca wielotonów na tym instrumencie, dostarczają dla utworu cennego materiału, który kompozytor poddał następnie elektronicznym przetworzeniom. Gotową partię solową według wspomnień Krzysztofa Szlifirskiego, interpretował także na fagocie Charles Lipp, amerykański kompozytor, jak wielu innych odbywający swój stypendialny staż w znanym w świecie warszawskim Studio. Kolejnym wykonawca, któremu Schaeffer powierzył swój Projekt, był wirtuoz tuby, Zdzisław Piernik, znany ze swej instrumentalnej ekwilibrystyki. Twórca pisał o Projekcie: ? Utwory wirtuozowskie tego typu umożliwiają muzykowi sięganie po rzeczy niemożliwe i niewiarygodne, a to mnie zawsze interesowało (...). Jeśli zestawimy ze sobą kolejne wersje Projektu, będące wszak odrębnymi utworami, uderza nas inny, nowy program materiałowy, techniczny, audiowizualny i ekspresyjny. Są to bowiem starannie przez kompozytora wystudiowane portrety instrumentów czy głosów. ? Utwór jest wymagający, lecz daje soliście wiele satysfakcji. Schaeffer uważa przecież, że ?nowa muzyka nie powinna poniżać artysty do roli muzyka odczytującego ?nowe nuty?, lecz ma nobilitować jego osobowość. ? Utwór znany również jako Proietto istnieje dziś w dużej liczbie postaci . Jak każdy projekt, choć jest skończonym dziełem, znajduje się wciąż w fazie modelowania i jako taki jest niezwykle znamienny dla niepoprawnego eksperymentatora ? Schaeffera.\nO skali licznych, zaskakujących zainteresowań Schaeffera świadczy kompozycja Howl, parta a wizjonerskim, skandalizującym tekście Skowyt legendarnego poety, duchowego przywódcy pokolenia beatników i hipisów, Allena Ginsberga. Utwór reprezentuje inny, obok opery radiowej, niegdyś niebywale modny, a wymarły już dziś gatunek teatru instrumentalnego, który stanowił ówczesny ideał pewnego rodzaju syntezy sztuk, tak upragnionej przez wielu artystów. Był on prawdziwą sztuką multimedialną ? w najbardziej rozbudowanych przejawach gatunku prócz zespołu muzyków, wokalistów, czasem jazzmanów, angażowano do wykonań tancerzy, aktorów, mimów a nawet tworzących na żywo malarzy. Wykorzystywano również grę świateł, projekcje filmowe itp. Najważniejszym wyróżnikiem teatru instrumentalnego było jednak traktowanie aktora jako instrumentu, mającego swą ścisłą funkcję w partyturze muzycznej. Muzycy zaś obdarzeni zostali z kolei rolami po części aktorskimi. Nurt ?muzyki dla aktorów? reprezentują u Schaeffera m.in: cykl solowych Audiencji (pisanych w drugiej połowie lat sześćdziesiątych), Scenariusz dla nieistniejącego lecz możliwego aktora instrumentalnego (1963) czy słynny, przesycony Schaefferowskim dowcipem Kwartet dla czterech aktorów(1966), w którym pobrzmiewa nota bene zmontowana w SEPR taśma. W wykonaniach kompozycji teatru instrumentalnego specjalizowała się grupa kierowana we Wrocławiu przez Ryszarda Gwalberta Miśka, a wcześniej krakowski zespół MW-2 (Młodzi Wykonawcy Muzyki Współczesnej) kierowany przez Adama Kaczyńskiego, ?etatowo? dokonujący Schaefferowskich prawykonań. Zachowane nagranie Howl dokonane podczas koncertu zespołu MW-2 w Filharmonii Narodowej 12 kwietnia 1971 roku, nie daje pełnego pojęcia o podejmowanych tam paramuzycznych akcjach. Prowokującym tekstom Ginsberga, podawanym niestety w banalny, pompatyczny sposób przez recytatora Zygmunta Józefczaka, towarzyszą ciekawsze dramatycznie kwestie dwóch aktorów ? Jana Peszka i Mikołaja Grabowskiego. Warstwę instrumentalną wypełnia trio jazzowe (fortepian, kontrabas, perkusja) oraz zespół kameralny, w skład którego wchodzi również fortepian, a także instrumenty perkusyjne, wiolonczela, kontrabas oraz puzon. Partytura przypomina swą formą scenopis filmowy. Oś czasu nie przebiega więc poziomo, jak w tradycyjnej partyturze. Kolejne zdarzenia muzyczne ? notowane wyłącznie graficznie, towarzyszące poszczególnym fragmentom tekstu, uszeregowane są w pionie, a całość podzielona jest na 85 scen. Taśma trwająca zaledwie 4?50? towarzyszy tylko czterem pierwszym i pięciu ostatnim scenom utworu. Nagrane na niej, wysmakowane, piękne brzmienia elektroniczne (częściowo również z przetworzonego dźwięku fletu) kontrastują z jazgotliwym chaosem, krzykiem, tytułowym ?skowytem? Ginsbergowskiego protestu, wymierzonego w konsumpcyjne społeczeństwo. Choć piękna, graficzna partytura (do której PWM dołączyło winylową płytkę z partią taśmy) opatrzona jest datą 1966, to za rok ukończenia całości Howl należy przyjąć rok 1971, kiedy to Schaeffer przy pomocy Bohdana Mazurka zrealizował wspomnianą warstwę elektroakustyczną. Do interpretacji tego wyjątkowego pod wieloma względami utworu powrócono dopiero w 2009 roku. Niestety, nie mogłem być obecny na tym bardzo interesującym wykonaniu, lecz fragment jego zapisu pojawił się w internecie.\nBogusław Schaeffer konsekwentnie rozszerza granice dzieła muzycznego, w ciekawy sposób wyjaśniając podłoże swych działań: ?W muzyce stale pracuje się kontrastami dobra i zła, rozbawienia i przerażenia, refleksji i bezmyślności; żądanie od sztuki monolityczności jest równie absurdalne, [jak to] by film barwny robiony był w technice czarno-białej. ? W warszawskim Studio powstały także dwie kompozycje Schaeffera z nurtu jazzowego. W utworze E.S. Jazz (czyli Electronic Studio Jazz), Schaeffer wspólnie z Mazurkiem, podjęli próbę stworzenia utworu na taśmę, opierającego się na strukturach i idiomatyce jazzowej. Znów nawiązuje tu kompozytor do swej idei osiągania niemożliwego ? nagrywa jazz bez instrumentów, bez żywych wykonawców.\nŚwiadectwem fascynacji improwizacją, ideą przeszczepiania jej na grunt profesjonalnego wykonawstwa klasycznego jest z kolei blueS I, konfrontujący jazzowy fortepian z muzyką elektroniczną zapisaną na taśmie. Istniejący dziś już w ośmiu kolejnych postaciach utwór, w oryginalny sposób penetruje wciąż ukryte związki łączące różne muzyczne światy, wpisując się w tzw. trzeci nurt (third stream), którym w Polsce czynnie interesowali się m.in. Krzysztof Penderecki, Tomasz Stańko, Krzysztof Komeda, Mateusz Święcicki, Andrzej Trzaskowski czy Krzysztof Knittel. Warto wspomnieć o wpływie, jaki wywarła postać Bogusława Schaeffera na środowisko muzyków jazzowych w Polsce. Z całą pewnością jako pierwszy i jeden z nielicznych twórców z kręgu muzyki klasycznej sięgnął on po ogromny potencjał tkwiący w artystach jazzu, zapraszając ich do wykonań swych dzieł z lat sześćdziesiątych (Koncert jazzowy, Collage and form, Music for MI). Miał ponadto odwagę muzykę jazzową zamykać w nutach, muzykę która dotąd wymykała się zapisowi, podporządkowując jej struktury nadrzędnej formie swych kompozycji. Połączenie dwóch muzycznych światów dało ów t r z e c i nurt, a w należących do niego kompozycjach Schaeffer czuje się swobodnie, tworząc utwory prawdziwie atrakcyjne, prowadząc ekscytującą grę konwencjami. Utwory te (wśród których jest cykl blueS ? ów), wykonywane wielokrotnie poza granicami Polski zdobyły międzynarodowe uznanie. Znany, amerykański krytyk jazzowy Leighton Kerner określił wszak Koncert jazzowy jako ?najbłyskotliwszy utwór jazzowy od czasów Błękitnej Rapsodii George?a Gershwina.?\nAntiphona, określona przez kompozytora w opisie jako szkic muzyki konkretnej, oparta jest na brzmieniu żeńskich głosów wokalnych. Wychodząc od najprostszych struktur jednogłosowych, autor komplikuje stopniowo i zagęszcza wykorzystywany materiał. W dalszym przebiegu tytułową antyfonę przeciwstawia on zagmatwanej pracy kontrapunktycznej, obejmującej szereg motywów, bawi się chóralną fakturą akordową, stosuje skalę mikrotonową. Stara się zatem wykorzystać do granic materię wokalną, nie będąc ograniczonym możliwościami wykonawczymi śpiewaków, ani ich liczbą. Celem Schaeffera zdaje się być doskonały utwór chóralny, ideał nie do spełnienia w żywym wykonaniu. W Antiphonie uwydatnia on przy tym eteryczne piękno kobiecego głosu, z upodobaniem wijąc jego misterne oploty. Przy okazji słuchania utworu można zrewidować pewien dość powszechny wśród laików (także muzyków!) stereotyp muzyki współczesnej jako niekomunikatywnej, ?nieładnej?, dalekiej od ogólnie aprobowanych wzorców estetycznych.\nW twórczości Schaeffera od lat obecny jest nurt religijny. Reprezentują go zwłaszcza duże dzieła wokalno ? instrumentalne nawiązujące architekturą do form klasycznych. Debiutem kompozytora w tej materii stała się Missa elettronica (funkcjonująca także jako Missa electronica albo po prostu Msza elektroniczna.) Utwór istnieje również w nigdy nie wykonanej wersji na chór mieszany. Materiał wokalny został nagrany w poznańskim Radio przez chór chłopięcy Jerzego Kurczewskiego, a następnie przywieziony o SEPR, gdzie warstwę elektroniczną tworzył kompozytor, pracując równolegle z parą realizatorów Eugeniuszem Rudnikiem i Barbarą Okoń-Makowską. Każde z nich realizowało inne, wybrane części powstającej Mszy, a ów podział pracy był świadomym wyborem Schaeffera. Ufając ich odmiennym predyspozycjom i temperamentom, oryginalnemu poczuciu estetyki, sposobowi pracy, przeciwstawiał im sukcesywnie swe wyobrażenia brzmieniowe, panując jednocześnie nad ścisłą formą, dążąc do integracji odmiennych faktur. Powstał utwór, który wyróżnia bardzo wyselekcjonowany język muzyczny i ekspresyjny ascetyzm, przesycony jakby mistycznym światłem. Podobnie jak w Antiphonie, dochodzi tu do głosu tęsknota Schaeffera za wokalną ?niebiańską harmonią?, którą niesłychanie trudno zrealizować w żywym wykonaniu złożonej i niezwykle wymagającej partytury. Z okazji prawykonania Mszy, kompozytor pisał: ?Muzyka elektroniczna i chóralna przebiegają tu na przemian (...) W przenikaniu proporcji między światem elektronicznym a chóralnym jest odpowiedniość liturgicznego przesłania kompozycji (zwycięża słowo liturgiczne). W poszczególnych częściach (Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus, Agnus Dei) pojawia się niemal pełny tekst liturgiczny, bez powtórzeń. Spełnione są także najstarsze zalecenia gatunku: czytelność tekstu, uproszczony, antyfiguratywny charakter faktury oraz zasada mulier taceat in ecclesia, a więc ?kobieta w kościele milczy?. Styl harmoniczny poszczególnych części odpowiada w zarysie rozwojowi tego elementu na przestrzeni dziewięciu wieków ? w skali od wczesnośredniowiecznej archaizacji aż po styl współczesny (...) ? Warto zaznaczyć, że swą Mszę Schaeffer zaprezentował na kilka lat przed wyborem papieża Polaka, a więc zanim zapanował niezwykły urodzaj na kompozycje o tematyce religijnej, nawet wśród kompozytorów, którzy dotąd byli od niej jak najdalej. Gdy zaś Schaeffer komponował muzykę do filmu Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego Pielgrzym, nakręconego podczas pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do ojczyzny, użył w niej również fragmentów swej elektroniczno-chóralnej kompozycji.\nSwe Miserere kompozytor kończył w 1978 roku, również jeszcze przed pamiętnym konklawe. Interesująco brzmią robocze tytuły niektórych elementów tego dzieła przeznaczonego na sopran, chór i taśmę, ilustrując zarówno indywidualny charakter muzyki, jak i samego twórcy. Są to m.in.: Motyw niebiański, Mixturmelodie, Fuga mistica, Ptaszki ? natura, Totalny fragment, Sekwencja ?ex-oriente?, Piekło, B-eS-C-H. Ostatni z wymienionych to muzyczny monogram Schaeffera, wykorzystywany przez niego w wielu kompozycjach. Miserere ciągle czeka na swe prawykonanie, w dorobku kompozytora nie jest zresztą pod tym względem odosobniony.\nUtwory elektroakustyczne, stworzone przez Bogusława Schaeffera w SEPR, prezentowane były na wielu festiwalach w kraju i za granicą. Wystarczy wspomnieć, że Heraklitiana, Koncert na taśmę, Missa elettronica miały swe prawykonania na Festiwalu ?Warszawska Jesień?.\nW zakresie dźwiękowej ilustracji Schaeffer dokonał w SEPR znaczących osiągnięć. Zrealizował tu ścieżki dźwiękowe do kilku filmów dokumentalnych, portretujących artystów - Władysława Strzemińskiego, Magdalenę Abakanowicz, jak również do filmowego portretu elbląskiej, awangardowej Galerii EL, współorganizującej niezwykle ważne Biennale Form Przestrzennych. Schaeffer skomponował również muzykę do filmu Pomnik, upamiętniającego odsłonięcie monumentu ku czci ofiar obozu w Oświęcimiu ? Brzezince. Niewielka ilość taśm w radiowym archiwum reprezentuje muzykę tworzoną przez kompozytora dla teatru. Większość z nich bowiem, spoczywa być może po dziś dzień w teatrach w całej Polsce, a niestety nie wszystkie prace powstałe w Studio, zachowywano w kopiach archiwalnych. Wiemy wszak, że ilustracji tych była pokaźna liczba. W archiwum warszawskiego Teatru Studio zachowała się na przykład taśma z muzyką do głośnego przedstawienia Józefa Szajny Replika IV. Teatr, powstały przez uruchomienie plastycznej kompozycji przestrzennej, z dodaniem żywych aktorów, odtwarzał świat zagłady, piekło obozu koncentracyjnego, przez które przeszedł niegdyś sam Szajna. Recenzent pisał po premierze: ?Bardzo istotnym, współtworzącym elementem Repliki jest muzyka Bogusława Schaeffera, muzyka konkretna odznaczająca się stalowymi cięciami, groźnym tupotem odgłosów, czy organową tkanką dźwięku. Kiedy po przedstawieniu schodzimy po schodach, w foyer na I piętrze czeka na nas wspaniały koncert perkusyjny, językiem muzycznym przekazujący w syntetycznym skrócie to, cośmy przed chwilą przeżyli. ? Sugestywna, frapująca swą złożonością i wysublimowanym brzmieniem muzyka Schaeffera, tworzona na potrzeby sztuk wizualnych zdolna jest w moim przekonaniu do samoistnej egzystencji, do funkcjonowania bez obrazu.\nNa postawione sobie pytanie czym jest dla niego Studio, wiele lat temu Schaeffer odpowiadał: ?Warsztatem niezwykle interesującej pracy kompozytora, bo wbrew nazwie (Studio Eksperymentalne) tu się nie eksperymentuje, tu się po prostu tworzy. Pisząc utwór na papierze nie ?słyszy? się wszystkiego; pracując w studio, cały czas kontroluję słuchem nie tylko rezultat, ale i drogę do niego prowadzącą, tutaj komponuje się i realizuje zarazem ? rzecz to niemożliwa w innych dziedzinach muzyki. ? Dziś z perspektywy czasu, profesor uważa swą pracę w SEPR za doniosły rozdział swej drogi artystycznej, lecz samo Studio, służące przecież rozwojowi muzyki oraz samego radia, ma mu do zawdzięczenia nieskończenie wiele. Dysponował bowiem Schaeffer inwencją i pomysłowością, która zapładniała członków zespołu Studia do technologicznych poszukiwań. Na przykład potrzeba kompozytora użycia wielotonów do specyficznej gry harmonicznej zmusiła realizatorów do montażu dodatkowych, specjalnych głowic w magnetofonach, co ułatwiało znacznie inne, późniejsze realizacje. Na podstawie wieloletnich doświadczeń w pracy z kompozytorami, szefowie i pracownicy placówki dysponowali unikalną wiedzą o specyfice i charakterze poszczególnych twórców. Sformułowali nawet ich pewną klasyfikację: formaliści, improwizatorzy i wizjonerzy. Krzysztof Szlifirski, Schaeffera zalicza zdecydowanie do tych ostatnich, z zastrzeżeniem, jednak, że wizje swe poddawał twórca ścisłej dyscyplinie formalnej, w sposób innowacyjny przekraczając dotychczasowe bariery technologiczne. Do zasług Bogusława Schaeffera należy też przełom w kompozytorskiej relacji do osoby realizatora dźwięku, poprzez nadanie mu ? na drodze decyzji artystycznych ? pewnej swobody, roli wykonawcy, a więc współtwórcy dzieła muzycznego. Kompozytor powiada: ?Eksperymentatorstwo muzyczne zawsze miało w sobie coś z utopii. Zrazu bywało ono abstrakcyjne. Ale dzięki możliwości zamiany abstrakcji w konkret, (...)każdy eksperyment nabierał z czasem sensu i bodaj nie było przypadku, by jakieś odkrycia zostały później w muzyce zlekceważone. ? Do kompozycji Schaeffera powstałych w SEPR można odnieść następujące słowa muzykologa: ?Jego muzyka dostarcza słuchaczowi sporo satysfakcji; imponuje swobodą i niezależnością, potwierdza odporność kompozytora i niezachwianą wierność własnej etyce. Przy każdym kolejnym spotkaniu z jego dziełem odkrywa się nowe szczegóły, które ukryte głęboko, w miarę upływu lat i zbliżania się do nich, chronią utwory o zapomnienia, tego typu muzyka nie starzeje się. Jej odrębność, na którą skłonni jesteśmy dziś utyskiwać ? jest jej najautentyczniejszą siłą. ?\nJestem przekonany, że powyższe opracowanie nie wyczerpuje tematu, jest jedynie skrótowym, nie wolnym od uproszczeń przeglądem, powstałych w Warszawie elektroakustycznych utworów Schaeffera. Opracowałem je początkowo we wstępnej formie, dla potrzeb Centrum Historii Radiofonii Polskiej, którego działalność zawieszono w 2006 roku. Na osobne omówienie zasługuje praca, której oddawał się kompozytor w innych studiach elektronicznych, m.in. w Krakowie, Belgradzie, Berlinie i Grazu.\n(C) Bolesław Błaszczyk 2009\nKompozycje Bogusława Schaeffera, powstałe w całości, bądź w części w Studio Eksperymentalnym Polskiego Radia\nUwagi: -\tspis opracowano w porządku alfabetycznym -\tw nawiasie umieszczono rok ukończenia utworu -\tjeśli nie podano inaczej, utwór zrealizował Bohdan Mazurek -\tjeśli nie podano inaczej, utwór zrealizowany w wersji stereofonicznej\nAntiphona na taśmę (1975) 7?17?\nAssemblage na taśmę (1966) 3 wersje: 4?13?, 8?30?, 18?04?\nblueS I na dwa fortepiany i taśmę (1972) 35?45?\nE.S. Jazz na taśmę (1969) 12?15? (mono)\nHeraklitiana na instrument solowy i taśmę (1970) 20?45?\nHommage a Strzemiński na taśmę (1967) 5?45?\nHowl na zespół wykonawców I taśmę (1971) ca 38?\nKoncert na taśmę (1969) 17?55?\nMiserere na sopran, chór i taśmę (1978) 29?25? (realizacja Barbara Okoń ? Makowska, Eugeniusz Rudnik)\nMissa elettronica na chór chłopięcy i taśmę (1975) 40?25? (realizacja Barbara Okoń ? Makowska, Eugeniusz Rudnik)\nMonodram na taśmę (1968) opera radiowa 65?10?\nMusic for tape (1966 ? ideogram, 1973 ? realizacja)\nProietto na instrument solowy i taśmę (1975) ca 15?\nSymfonia: muzyka elektroniczna na taśmę (1966) 17?40?\nTemat: muzyka elektroniczna na taśmę (1978) 11?52?\nTrio na flet, altówkę, harfę oraz taśmę (1967)7?40?\nAbakany, reż. Jarosław Brzozowski, Kazimierz Mucha, prod. WFO 1970\nEpitafium, reż. Franciszek Fuchs, prod. WFD 1969\nGaleria EL, reż. Witold Żukowski, prod. WFO 1967\nPielgrzym, reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki, prod. Episkopat Polski, Stolica Apostolska, Watykan 1979\nPomnik, reż. Franciszek Fuchs, prod. WFD 1967\nWładysław Strzemiński, reż. Bohdan Mościcki, prod. WFO 1967\nJ.W. Goethe, Faust, reż. Józef Szajna, Teatr Polski, Warszawa 1971\nM. Czanerle, J. Szajna, Gulgutiera, Teatr Studio, Warszawa 1973\nW. Majakowski, Łaźnia, reż. Józef Szajna, Teatr Kameralny, Kraków 1971\nH. Kajzar, Pater noster, reż. Jerzy Jarocki, Teatr Współczesny, Wrocław 1970\nReplika IV, reż. Józef Szajna, Teatr Studio, Warszawa 1973\nReplika, reż. Józef Szajna, Teatr Telewizji, Warszawa 1978\nE. Bryll, Rzecz listopadowa, reż. Józef Szajna, Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego, Katowice 1969\nS.O?Casey, Szkarłatny pył, reż. Józef Szajna, Teatr Śląski im. St. Wyspiańskiego, Katowice 1968\nW. Shakespeare, Troilus i Kresyda, reż. Piotr Paradowski, teatr Wybrzeże, Gdańsk 1965\nWitkacy, reż. Józef Szajna, Teatr Studio, Warszawa 1972\nWratislavia Cantans ? muzyka do widowiska plenerowego, Wrocław 1967\nWykaz niektórych skrótów użytych w tekście\nEMS ? Elektronik Musik Studio, Sztokholm\nPAN ? Polska Akademia Nauk\nPWM ? Polskie Wydawnictwo Muzyczne\nSEPR ? Studio Eksperymentalne Polskiego Radia, Warszawa\nWFD ? Wytwórnia Filmów Dokumentalnych\nWFO ? Wytwórnia Filmów Oświatowych, Łódź\nWsiP ? Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne


Cynamonowo-amarantusowe śniadanie (wegan) | Dieta Zdrowia – Profesjonalne Porady Dietetyczne\nby joanna · 10 grudnia 2015\nJakiś czas temu pisałam o amarantusie, niezwykłej roślinie, bogatej w łatwo przyswajalne i pełnowartościowe białko, cenny skwalen i witaminy. Warto dodać, że te maleńkie ziarenka nie zawierającej glutenu.\nW sklepach można kupić amarantus w postaci „dmuchanego” poppingu, surowych ziaren lub mąki. Popping świetnie sprawdza się jako dodatek do zup lub sałatek, jednak dziś chciałabym podzielić się przepisem na amarantusową „owsiankę”. Można ją przygotować na wodzie, mleku lub mleku roślinnym – zależnie od upodobań. Ziarna można wcześniej namoczyć w wodzie – szybciej się ugotują.\n¼ szklanki amarantusa (50 g),\n1 ½ szklanki mleka roślinnego lub wody,\n1/2 pokrojonego w kawałki jabłka,\n1/2 pokrojonej w kawałki gruszki,\n1 łyżka miodu, syropu klonowego lub innego,\n1/2 łyżeczki cynamonu (lub więcej),\ndo posypania: 1 łyżka posiekanych orzechów, np. włoskich, laskowych lub nasion sezamu.\nOpłukany amarantus wrzucić do gotującego się mleka, posolić, gotować do miękkości ok. 15-20 minut, dolewając mleka (jeśli wyjdzie zbyt gęste).\nNa patelni rozgrzać miód lub syrop, dodać kawałki owoców, ew. odrobinę wody, przyprawy i chwilę poddusić, aż owoce lekko zmiękną. Dodać je do amarantusa, wymieszać. Podawać posypane orzechami.\nTo śniadaniowe danie można zjeść także na zimno jako deser, podwieczorek lub lekki posiłek przed treningiem.\nZdjęcie i przepis pochodzą ze strony www.nutritionstripped.com.\nTags: amarantusna II śniadaniena podwieczorekna śniadanieprzed treningiemwegańskie


Usuwanie plam i zabrudzeń – Wykładzina – Usuwanie plam i zabrudzeń\nWykładziny do stosowania na zewnątrz i wewnątrz domu. Są one odporne na zabrudzenia, pleśń i gnicie. Produkowane w wielu wzorach i kolorach – doskonale nadają się do użytkowania na balkonach, tarasach itp. Nie trzeba nic pod nie podkładać, ponieważ na spodniej części mają piankę. Można je układać luzem lub przymocować do podłoża specjalną dwustronnie klejącą taśmą do dywanów albo pokryć klejem czyste, suche podłoże.\nRegularne czyszczenie przedłuży czas życia wykładziny i poprawi jej wygląd. Należy ją często odkurzać, trzepać lub zamiatać, szczególnie wówczas, kiedy jest wystawiona na deptanie brudnymi butami, na których nanosi się piasek.\nWykładziny z wojłoku należy również wysuszać, zanim zacznie się po nich chodzić. Mokra powierzchnia łatwo się ściera, zwłaszcza od gumowych podeszew butów.\nRozlane i rozsypane substancje trzeba zbierać tak szybko jak to możliwe. Należy sporządzić w słoiku roztwór detergentu – 1 łyżka (15 ml) detergentu na szklankę (250 ml) wody – i używać go do wycierania plamy za pomocą gąbki. Roztwór usuwa się za pomocą czystych, wilgotnych szmatek.\nZ wykładzin z winylu (np. popularnych płytek PCV) nie wolno usuwać tłustych plam za pomocą rozpuszczalników organicznych lub środków czyszczących na bazie amoniaku.\nAby usunąć plamy z tłuszczu, płyn do czyszczenia chemicznego rozcieńcza się pół na pół z zimną wodą, a następnie testuje roztwór na niewidocznej części wykładziny.\nWykładziny do układania wewnątrz i na zewnątrz są podatne na przypalenia popiołem papierosowym, węgielkiem z grilla itp. Choć ich włókna nie są zwykle łatwopalne, mogą się roztopić pod wpływem temperatury, a powstałe wówczas uszkodzenia są nie do usunięcia.\nCzyszczenie wykładzin pianką lub szamponem w proszku\nNa rynku jest kilka proszków do czyszczenia dywanów na sucho, absorbujących tłuszcz i brud z włosa dywanu. Kilka godzin po nałożeniu trzeba proszek ściągnąć odkurzaczem; brud zejdzie z dywanu wraz z nim.\nDoskonałym środkiem absorbującym zanieczyszczenia jest szampon w proszku, jeśli użyje się go natychmiast po rozlaniu jakiejś substancji na dywan. Suchy szampon należy wetrzeć w poplamione miejsce za pomocą specjalnego aplikatora (często do nabycia razem z proszkiem) lub szczotki. Najpierw odkurza się pod włos, a następnie z włosem, powoli i metodycznie, żeby nic nie zostało.\nDo regularnego czyszczenia trzeba wziąć około 25 g proszku na metr kwadratowy – więcej, jeśli miejsce jest głęboko zabrudzone. Pozostawić na co najmniej 20 minut, a jeszcze lepiej – na kilka godzin. Użycie szamponu w proszku pozwala uniknąć przemoczenia dywanu.\nPrevious Previous post: Usuwanie plam i zabrudzeń – Wełna\nNext Next post: Usuwanie plam i zabrudzeń – Zasłony


💐 KWIATY Z DOSTAWĄ BRONDERSLEV - KWIACIARNIA ONLINE BRONDERSLEV\nKwiaty i kosze upominkowe dla Bronderslev\nBronderslev Kwiaciarnia i prezenty\nNiech kwiaty dla Bronderslev zadbają o twoje kwiatowe zamówienie przy okazji; urodzinowe bukiety, kwiaty na Dzień Matki, kwiaty na Walentynki, nowo narodzonego dziecka i wiele innych. Oferujemy szeroki wybór kwiatów, roślin kwiatowych i kosze w bardzo konkurencyjnych cenach, które można będzie dostarczyć gdziekolwiek w Bronderslev. Zamówienia dokonaj online i twoje kwiaty zostaną dostarczone do Bronderslev przez kwiaty dla Bronderslev.\nNasze biura są OTWARTE, a nasza lokalna kwiaciarnia w Bronderslev jest również OTWARTA NA DOSTAWY.\nSprawdź nasze dostawy obszarów w Bronderslev, Dania:\nOferujemy największy wybór kwiatów dla Bronderslev ,Dania\nOferujemy największy wybór koszy upominkowych dla Bronderslev ,Dania\nOferujemy największy wybór czekoladek dla Bronderslev ,Dania\nOferujemy największy wybór ciast dla Bronderslev ,Dania\nOferujemy największy wybór prezentów dla Bronderslev ,Dania\nOferujemy największy wybór perfum dla Bronderslev ,Dania\nWyślij kwiaty i prezenty do Bronderslev z kwiatami w Bronderslev. Specjalizujemy się w dostarczaniu kwiatów, bukietów, koszów, prezentów i ciast w Bronderslev.\nKWIATY Z DOSTAWĄ W BRONDERSLEV - KWIACIARNIA W BRONDERSLEV, OFERUJĄCYCH TEN SAM DZIEŃ DOSTAWY KWIATÓW\nKwiaty dla Bronderslev - kwiaciarni, który zapewnia ten sam dzień dostawy kwiatów w Bronderslev . Używamy rozległą sieć lokalnych Bronderslev kwiaciarnie i twój bukiet kwiatów dostarczony w Bronderslev.\nPOZWÓL NAM ZADBAĆ O TWÓJ KWIATY W BRONDERSLEV\nNiech kwiaty dla Bronderslev dbaj o swoje kompozycje kwiatowe z okazji; w tym bukiety na urodziny, kwiaty, Dzień matki, Walentynki kwiaty, noworodka i wiele innych. Oferujemy duży wybór kolorów, roślin, bukietów i koszy w bardzo niskich cenach, że nie będzie pasował w każdym miejscu w Bronderslev. Zamów online, i twoja dostawa kwiatów do Bronderslev dbają kolorów Bronderslev.\nDOSTAWA KWIATÓW W BRONDERSLEV\nDrużyna internet kwiaciarnia stara się zapewnić państwu wysoką jakość kolorów, roślin i prezentów dostępnych w Bronderslev, najlepsza cena. Każdy klient jest dla nas bardzo ważne i staramy się dać naszym największym profesjonalnym uwagę do każdego zamówienia. Wszyscy nasi pracownicy zapewniają wysoki poziom obsługi klientów dla twojej dostawa kwiatów w Bronderslev.\nLOKALNYCH KWIACIARNI W BRONDERSLEV\nDostarczamy bukiety kwiatów w ponad 900 miast na całym świecie. W każdym mieście współpracujemy z zaufanymi lokalnych kwiaciarni jak w przypadku Bronderslev. Pracy z tej sieci lokalnych kwiaciarni, możemy zagwarantować, że dostarczamy wysokiej jakości bukietów i że twoje kwiaty pozostaną świeże. Możemy dbać o swoje last minute zamówień kolorów lub można zamówić piękny bukiet kwiatów, kilka miesięcy.


Styczniowy zastój | Nowiny\nRYSZARD WAŻNY 05.01.2004\nNa atrakcyjności straciły mieszkania w wysokich blokach z tzw. wielkiej płyty. KRYSTYNA BARANOWSKA\nJak dotąd, więcej klientów chciałoby kupić mieszkania niż je sprzedać - informują szefowie biur obrotu nieruchomościami - gdyż ich właściciele czekają na wyższe ceny. Rynek, jak co roku, ożywi się na wiosnę.\nW marcu, kwietniu, na pewno spotęguje się ruch na rynku nieruchomości, do czego zdopinguje ludzi wzrost od maja tego roku podatku VAT - mówi pracownik biura obrotu nieruchomościami Arka w Rzeszowie. - Jedni zechcą je jeszcze taniej kupić, a drudzy szybko i dobrze sprzedać.\nW ciągu 11 miesięcy ub.roku w woj. podkarpackim oddano do użytku 9 284 mieszkania (prawie 3 razy więcej niż w tym samym okresie 2002 r.). Najwięcej w budownictwie indywidualnym - 8 721.\nW okresie styczeń-listopad rozpoczęto budowę 3 329 mieszkań (o ponad 300 więcej niż w 2002 r.) oraz wydano 3 574 pozwolenia (o około 800 więcej niż rok wcześniej). W jednym i drugim przypadku prym wiodło budownictwo indywidualne.\nW listopadzie przeciętna cena 1 m kw. oddanego do użytku mieszkania wyniosła 2 387 zł.\n(Źródło: Urząd Statystyczny w Rzeszowie)\nVAT na materiały budowlane wzrośnie o 15 proc. (do 22 z obecnych 7 proc,), zaś 7-procnetową stawką tego podatku objęta zostanie sprzedaż nowych mieszkań.\n- Spodziewamy się, że razem z podatkiem VAT w górę pójdą i mieszkania, ale niekoniecznie o 15 procent - uważa pracownik Arki. - Już bowiem zauważa się barierę popytu po wzroście cen mieszkań na przełomie listopada i grudnia minionego roku.\nObecnie ceny zatrzymały się na poziomie sprzed połowy grudnia. - Metr kwadratowy małego mieszkania, takiego w granicach 40 metrów, w nowym budownictwie, kosztuje 2 500 złotych i więcej - informują w Arce. - W starym budownictwie o około 300 złotych taniej.\nCzego szukają kupcy?\n- Wszystko zależy od zasobności kieszeni i potrzeb - mówi pracownica rzeszowskiego biura obrotu nieruchomościami Agenda. - Mamy takich klientów, którzy wpisali się na listę oczekujących na małe mieszkania, ale i takich, którzy pytają o duże.\nJest natomiast bezsporne, że ogromnie spadło zainteresowanie mieszkaniami w wysokich blokach z tzw. wielkiej płyty. - Klienci pytają o mieszkania z cegły w niskim, najwyżej 4-piętrowym budownictwie - wyjaśniają w biurze Agenda. - Unikają przy tym parteru i ostatniego piętra.\nW Rzeszowie najlepiej sprzedają się mieszkania na osiedlach budowanych przez spółdzielnię Projektant, m,in. przy ul. Strzyżowskiej, Dukielskiej.\n- Bardzo dobrze też "schodzą" mieszkania na osiedlach przy Paderewskiego i Granicznej, a w centrum Rzeszowa, przy ul. Hetmańskiej i Lenartowicza, ale tu akurat ich brakuje - mówią w Agendzie.\nZastój w działkach\nNikt nie pyta o działki - informują w biurach obrotu nieruchomościami - ani o wolno stojące domki.\nNa zmniejszenie obrotu działkami wpływają dwie przyczyny. Pierwsza jest taka, że po zlikwidowaniu tzw. dużej ulgi budowlanej, nowa, czyli tzw. odsetkowa nie daje możliwości odpisania od podatku zakupu parceli budowlanej, a po wtóre - zima nie sprzyja tego rodzaju zakupom.\nOna nie sprzyja również kupowaniu domków jednorodzinnych, bo działki przykryte śniegiem nie pozwalają na ich należytą ocenę.


Forum Ogrodnicze Oaza :: Topic: Czytamy!!!!! (8/16)\nCzytamy!!!!!\t09 Lis 2017 19:24\t#574005\nOtrzymane dziękuję: 4369\nMaria Dahvana Headley sf\nPierwsza część opowieści o dwóch światach: Magonii ukrytej w chmurach i zatruwającej niebo Ziemi.O miłości która próbuje się odnaleźć.Wspaniałe opisy,ciekawe postacie.Temat stary jak świat:miłość młodych z dwóch skrajnych światów.\nDługo się rozkręcała,ale wciąga.Nietuzinkowa.\nJuż czytam drugi tom.\nOstatnio zmieniany: 09 Lis 2017 19:30 przez lucysia.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Łatka, rozalia\nCzytamy!!!!!\t09 Lis 2017 20:53\t#574031\nTak w temacie nadprzyrodzonym seria "Miłość na kołku" Kerrelyn Sparks. O wampirach, wilkołakach,aniołach itp. Napisana bardzo fajnym językiem, choć nie la dzieci. Wiem że już dawno jest na rynku, ja spotkałam się z nią ok 1,5 roku temu. Książka do czytania dla relaksu.\nA z innej beczki. Polecam książkę The Vincent boys. Autor Abby Glines. Spróbujcie\nOstatnio zmieniany: 24 Lis 2017 23:16 przez Hiacynta.\tPowód: połączenie treści 2 króciutkich postów,\nCzytamy!!!!!\t09 Lis 2017 20:57\t#574033\nA możesz napisać coś bliżej? Dlaczego polecasz akurat tę książkę?\nCzytamy!!!!!\t09 Lis 2017 21:12\t#574038\nW tym roku przeczytałem już pare książek i z chęcią podzielę się swoimi spostrzeżeniami na ich temat.\nMichael Acton Smith - Calm. Książka jest o wyciszeniu się. Zaletą jej jest możliwość czytania od rodziału, który nas interesuje\nw danym momencie naszego życia. Żeby nie być gołosłownym, po tej książce nieco innaczej patrzę na "spokój". Książka daje\ndo myślenia. Szczególnie polecam ją dla osób, młodych i zabieganych\nZa tę wiadomość podziękował(a): Łatka, rozalia, CHI\nCzytamy!!!!!\t10 Lis 2017 16:08\t#574123\nMoże polecę odrobineczke , ale tylko ciuteczkę ambitniejszą literaturę - książkę, którą czytam w tym momencie (na zmianę z dwiema innymi ). Jest to powieść tegorocznego noblisty w dziedzinie literatury, Kazuo Ishiuro "Pogrzebany olbrzym". Brzmi może groźnie, lecz tak nie jest, książkę czyta się z przyjemnością, zwłaszcza miłośnicy fantasy od razu się wciągną.\nIshiguro jest Japończykiem piszącym po angielsku (taki a la Conrad ), kilka jego powieści zostało sfilmowanych ("Okruchy dnia"). Akcja "Olbrzyma niby toczy się w Brytanii, niby w czasach arturiańskich - ale wymyka się wszelkim znanym realiom, to nie powieść historyczna w żadnym razie - już raczej przypowieść.\nCo mnie urzeka - język i sposób obrazowania używany przez autora, widać jednak piętno kultury japońskiej, choć niby Ishiguro spędził w Kraju Kwitnącej Wiśni tylko najwcześniejsze dzieciństwo.\nCzytamy!!!!!\t10 Lis 2017 17:33\t#574138\nJa jestem bardziej "kryminalna"\nWpadła mi w rękę książka Simona Becketta "Szepty zmarłych" kryminał/thriller\nKiedy zaczęłam czytać, odrzuciło mnie, ale przeczytałam do końca. Mroczna i makabryczna. Dla równowagi sięgnęłam teraz po "lżejszy" kryminał\nDla "zachęty", dla lubiących mocne wrażenia\n"David Hunter, który wie o śmierci wszystko – w niespełna rok po kolejnym śledztwie, którego omal nie przypłacił życiem – wraca tam, gdzie uczył się zawodu. Tam, gdzie „wszędzie wokoło leżały ludzkie ciała w różnym stadium rozkładu”, a „wielkie czarne litery na bramie informowały, że to Ośrodek Badań Antropologicznych, lepiej znany pod inną, mniej urzędową nazwą Trupia Farma”. Tam na prośbę swego mentora rozpoczyna dochodzenie w sprawie makabrycznego morderstwa. Dochodzenie, w którym będzie musiał wysłuchać najbardziej przerażających szeptów zmarłych. W miejscu jeszcze straszliwszym i bardziej nieludzkim niż „Trupia Farma”."www.empik.com/szepty-zmarlych-beckett-si...1080664650,ksiazka-p\nAaaa...Trupia Farma istnieje naprawdę, nawet nie wiedziałam że TAKIE badania są uskuteczniane\nCzytamy!!!!!\t10 Lis 2017 17:50\t#574145\nOch, ja też jestem "kryminalna", jak najbardziej. O ile powieść napisano znośnym językiem - a postaci nie są papierowe. W ostatnie wakacje "pochłonęłam" thriller Szweda, Larsa Keplera, "Hipnotyzer". Też dość straszny - w dodatku bardzo odbiegający od schematów, jeśli idzie o rozstrzygniecie intrygi.\nCo prawda spędzająca z nami wakacje przemiła i kochana zresztą pani psychiatra (do tego doszło, że wyjeżdżam w takim towarzystwie ) twierdziła, że warstwa psychiatryczna to brednie - ale ja lekarzem nie jestem, mogę "wierzyć" w pomysły autora\nIwonko, co to jest, że osoby o gołębiej łagodności i anielskiej dobroci lubią mroczne kryminały?\nOstatnio zmieniany: 10 Lis 2017 17:50 przez Łatka.\nCzytamy!!!!!\t10 Lis 2017 17:55\t#574147\nAniu to proste.....Dr Jekyll and Mr Hyde\nSkandynawskie kryminałki są super\nCzytamy!!!!!\t10 Lis 2017 19:01\t#574162\nCoś dla wielbicieli kotów i nie tylko\nTakashi Hiraide - Kot, który spadł z nieba\nAkcja toczy się w Japonii,a dokładniej w spokojnej dzielnicy Tokio. W książce zostało opisane małżeństwo, które powoli zmierza do upadku.\nW tedy na ich drodze z ni stąd, ni z owąd pojawia się kotka i wywraca ich życie. Powodując zmiany w relacjach małżonków.\nKsiążka bardzo refleksyjna o utraconym sensie dnia codziennego i szczęściu. Pozycja do której często się wraca\nOstatnio zmieniany: 10 Lis 2017 19:04 przez Michał.\nCzytamy!!!!!\t11 Lis 2017 12:40\t#574270\nNa początku powinienem zachęcić was do tej książki, jednak uprzedzam to pozycja ponad ośmiuset stronicowa.\nDlatego jeżeli ktoś nie lubi takich tasiemców, to szczerze niewiele straci. Powieść wywołuje bardzo silne\nemocje, od skrajnej złości do płaczu.\nKsiążka opowiada historię czterech przyjaciół. Zastajemy ich w momencie ukończenia studiów i przenoszenia\nsię do Nowego Jorku. Wtapiamy się w ich życie, poznajemy główne problemy bohaterów i ich poczynania by było\nAkcja na dobre rozpoczyna się od około setnej strony, potem czytelnik wsiąka w książkę i nie może się od niej\noderwać. Sam fakt zyskania wielu prestiżowych nagród świadczy o wysokim poziomie tej pozycji.\nZa tę wiadomość podziękował(a): anianiekurzak, Łatka, rozalia\nCzytamy!!!!!\t11 Lis 2017 14:50\t#574285\nA ja polecam książkę Moniki Sawickiej- SERWANTKA. To po prostu współczesna baśń dla sfrustrowanych kobiet.Ładna, żywo napisana i zabawna,taka, której bohaterki można polubić a lektura przypomina wypoczynek w ulubionym fotelu.A to przecież sprawia przyjemność. Powieść nie zawodzi i pewnie perfekcyjnie trafia w oczekiwania czytelniczek. Puenta powieści jest prawdziwa i zawsze godna propagowania:,,Najistotniejsze jest chyba to,by żyć w zgodzie ze sobą, żyć tak, jak się chce, czerpać jak najwięcej przyjemności, radości, i nie wyrządzając przy tym krzywdy innym".\nCzytamy!!!!!\t13 Lis 2017 20:05\t#574591\nJako niepoprawna maniaczka i wielbicielka prozy Camilli Lackberg uprzejmie donoszę, że pojawił się w księgarniach kolejny tom jej kryminalnej sagi "Czarownica" - dzisiaj przytaszczyłam tę książkę do domu i natychmiast po przeczytaniu zdam relację.\nCzytamy!!!!!\t13 Lis 2017 20:55\t#574598\nAniu, nie jesteś odosobniona w pożądaniu książek Camilli\nPomijając całą kryminalną intrygę czasem niestety mocno naciąganą), w jej powieściach kręcą mnie następujące rzeczy:\n-obrazki z życia normalnej skandynawskiej rodziny, gdzie w dodatku to młoda pani domu, obarczona prócz pracy twórczej trójką drobiazgu, wypada o wiele barwniej od małżonka-policjanta;\n-osadzenie w tamtejszym krajobrazie i historii, wcale nie tak jednoznacznej;\n-przepisy kucharskie, oczywiście! ci ludzie bez przerwy jedzą dobre rzeczy\nMam w domu kilka wcześniejszych powieści - chętnie je oddam w dobre ręce (nie dlatego, że słabe, lecz z powodu postanowienia: jedna książka do domu - jedna z domu).\nA tę nową spróbuję wypożyczyć.\nOstatnio zmieniany: 13 Lis 2017 21:24 przez Łatka.\nCzytamy!!!!!\t13 Lis 2017 21:12\t#574599\nJutro postaram się opisać moje ulubione tomy, jak i całą otoczkę powieści Camilli, łącznie z Jej książką, hm...hmm, kucharską\nDzisiaj tylko nadmienię, że absolutnym hitem był Latarnik i Niemiecki Bękart. Pogromca Lwów mnie rozczarował. Zobaczymy, o czym opowie nam Czarownica ?\nOstatnio zmieniany: 13 Lis 2017 21:13 przez Adasiowa.\nCzytamy!!!!!\t13 Lis 2017 21:27\t#574602\nAniu! Tak się składa, że wśród beaglomaniaków mamy młodych (dla mnie) ludzi zamieszkałych w Szwecji - a Benek jest Absolutnym Miszczem Cynamonowych Bułeczek (i innych wypieków również).\nMam szczęście znać tę parę (i ich beagle) osobiście - więc temat cynamonowych bułeczek mam rozpracowany\nCzytamy!!!!!\t13 Lis 2017 23:24\t#574618\nKsiążka w całości poświęcona ciekawostkom ze świata roślin. Naprawdę zaskakuje informacje o tym jak żyją rośliny\noraz jakie niezwykłe rzeczy dzieją się dookoła nich. Jak dla mnie rewelacja\nOstatnio zmieniany: 14 Lis 2017 08:39 przez Łatka.\nCzytamy!!!!!\t14 Lis 2017 12:30\t#574654\nCzytałam 'Szepty zmarłych' jakiś czas temu tez bardzo mi się podobała. Osobiście uwielbiam szwedzkie kryminały.\nOstatnio zmieniany: 14 Lis 2017 12:56 przez Łatka.\nCzytamy!!!!!\t14 Lis 2017 12:54\t#574656\nKup do kompletu Sekretne życie drzew, też ciekawa.\nWygenerowano w 0.565 sekundy


Odkurzacz OK-1500 INSTRUKCJA OBSŁUGI - PDF\nDownload "Odkurzacz OK-1500 INSTRUKCJA OBSŁUGI"\n1 INSTRUKCJA OBSŁUGI CHARAKTERYSTYKA URZĄDZENIA 1. Efektywny wielostopniowy system filtrowania powietrza. 2. Automatyczny zwijacz przewodu zasilającego. 3. Tekstylny worek na śmieci o pojemności 2 l. 4. Dwie końcówki osprzętu umieszczone na rurze. 5. Wyposażenie: głowica dywanowopodłogowa, dwie plastikowe rury, elastyczny wąż, zestaw trzech ssawek. 6. Niewielkie rozmiary ułatwiające przechowywanie. 7. Wygodny w użytkowaniu dzięki składanej rączce do przenoszenia. H K I L E A G A - Uchwyt B - Regulator mocy ssania C - Rura przedłużająca plastikowa D - Głowica dywanowo-podłogowa E - Wąż elastyczny z uchwytami na akcesoria F - Pokrywa tylna G - Przycisk włącznik/wyłącznik H - Wskaźnik przepełnienia worka B F J Ł C D Odkurzacz OK-1500 I - Końcówka mocująca węża J - Przyciski mocujące końcówkę węża K - Zamek otwierający pokrywę przednią L - Pokrywa przednia Ł - Rączka do przenoszenia odkurzacza włączająca zwijacz przewodu WAŻNE INFORMACJE 1. Należy uważnie przeczytać niniejszą instrukcję. 2. Przed uruchomieniem urządzenia należy upewnić się, że napięcie zasilania w sieci elektrycznej odpowiada napięciu na tabliczce znamionowej odkurzacza. 3. Urządzenie powinno być podłączone do gniazda zasilającego prądu przemiennego o napięciu V. 4. W wypadku czyszczenia, czynności konserwacyjnych lub przenoszenia urządzenia oraz, gdy nie jest ono używane, należy zawsze wyjąć wtyczkę z gniazdka zasilającego. 5. Przed otwarciem odkurzacza należy zawsze wyjąć wtyczkę z gniazdka zasilającego. 6. Do czyszczenia urządzenia nie wolno stosować spirytusów metylowych ani innych rozpuszczalników. 7. Nie należy używać odkurzacza do wsysania cieczy. 8. Nie wolno pozostawiać włączonego urządzenia bez nadzoru. Należy umieścić je w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz osób specjalnej troski. 9. Urządzenie to służy wyłącznie do użytku domowego. Należy stosować je zgodnie z niniejszą instrukcją. 10. Nie należy włączać odkurzacza gdy istnieje przypuszczenie, że jest uszkodzony. W celu dokonania napraw i zakupu akcesoriów należy skontaktować się z Autoryzowanym Punktem Usługowym. 7\n2 Należy regularnie sprawdzać stan węża. Nie należy go używać gdy jest uszkodzony. Nie należy używać odkurzacza do wsysania igieł, pinezek czy też sznurka. Nie należy wyciągać wtyczki z gniazdka poprzez ciągnięcie za przewód zasilający lub za odkurzacz. Nie należy przesuwać urządzenia po kablu zasiającym. MONTAŻ ODKURZACZA Wcisnąć końcówkę węża do otworu wlotowego powietrza, aż do zatrzaśnięcia (kliknięcia). Po zakończeniu odkurzania wcisnąć przycisk i wyciągnąć końcówkę węża. Nie wolno używać urządzenia do wsysania zapalonych zapałek, niedopałków papierosa lub gorącego popiołu. 1. Mocowanie rury przedłużającej w uchwycie. Nie należy używać urządzenia do czyszczenia mokrych powierzchni. 2. Łączenie rur przedłużających. Nie umieszczać urządzenia w pobliżu źródeł ciepła. 3. Mocowanie końcówek do rury przedłużającej. INSTRUKCJA UŻYTKOWANIA Przed uruchomieniem urządzenia, rozwinąć wystarczającą długość przewodu zasilającego, a następnie włożyć wtyczkę do gniazdka zasilającego. 8\n3 ŻÓŁTE oznaczenie na kablu zasilającym wskazuje optymalną długość kabla. Nie należy rozwijać przewodu ponad CZERWONE oznaczenie. czerwony żółty Wcisnąć przycisk WŁĄCZNIK/WYŁĄCZNIK (ON/OFF), aby uruchomić urządzenie. Po zakończeniu odkurzania wcisnąć przycisk włącznika, aby wyłączyć urządzenie; wyciągnąć wtyczkę z gniazda zasilania. W celu zwinięcia przewodu zasilającego, należy jedną ręką nacisnąć rączkę do przenoszenia, co spowoduje automatyczne zwinięcie przewodu. ZASADY BEZPIECZNEGO UŻYTKOWANIA Nie używać odkurzacza, gdy filtr lub worek są uszkodzone, gdyż może to spowodować uszkodzenia silnika. Nie stosować odkurzacza do innych celów niż te, do jakich jest przeznaczony. Nie zanurzać odkurzacz i kabla w wodzie. Nie używać urządzenia w przypadku jego uszkodzenia lub uszkodzenia kabla. Uszkodzony odkurzacz należy oddać do naprawy w autoryzowanym punkcie serwisowym. Po użyciu należy odkurzacz wyłączyć. Nie należy czyścić obudowy zewnętrznej odkurzacza przy pomocy benzyny lub innych produktów ropopochodnych. Należy przetrzeć ją szmatką zamoczoną w wodzie z detergentami. Nie wolno myć odkurzacza obficie zmoczoną szmatką. Nie należy także dopuścić do przedostania się wody do wnętrza odkurzacza. Nie należy naciskać przycisku włącznika/wyłącznika na odkurzaczu za pomocą stopy. WYMIANA WORKA NA KURZ Gdy worek na kurz jest pełen, kolor wskaźnika zmienia się na czerwony. Wówczas należy wymienić lub opróżnić worek. Otworzyć pokrywę przednią. Wyjąć i opróżnić lub wymienić worek. Worki papierowe do odkurzacza są dostępne w sprzedaży detalicznej oraz we wszystkich Autoryzowanych Punktach Serwisowych. ZASTOSOWANIE KOŃCÓWEK CZYSZCZĄCYCH Głowica do dywanów i podłóg. Poz. 1 włosie wysunięte - do pwierzchni twardych. Poz. 2 włosie schowane do dywanów. KONSERWACJA Należy regularnie czyścić lub wymieniać tekstylny worek na kurz. Gdy jeden z filtrów (wlotowy, wylotowy) powietrza jest zakurzony, należy go wyczyścić lub wymienić. Nie wolno prać filtra w pralce, ani suszyć grzejnikami elektrycznymi. Należy go ponownie zamocować po uprzednim wyczyszczeniu. 9\n4 Mała szczotka. Do czyszczenia zasłon, półek, książek, mebli tapicerskich, lamp oraz innych delikatnych przedmiotów. NOTATKI Ssawka szczelinowa. Do czyszczenia grzejników, narożników i krawędzi. Po zakończeniu odkurzania należy oczyścić szczotkę. 10\n5 Odkurzacz OK-1500 DANE TECHNICZNE: MOC ZNAMIONOWA: IEC 1200W/1500W Max. NAPIĘCIE: ~230V CZĘSTOTLIWOŚĆ: Hz POZIOM HAŁASU: do 74 db/a/ SPRAWNOŚĆ: 19% PODCIŚNIENIE: max 17,5 Kpa 11\nODKURZACZ KOMPAKTOWY OK-1440, OK-1451, OK-1454\nDystrybutor: 01-585 Warszawa, ul. Próchnika 4 DZIAŁ HANDLOWY W MIŃSKU MAZOWIECKIM: tel. (0-25) 759 18 81, fax (0-25) 759 18 85 AGD@expo-service.com.pl, http://hoho.pl ODKURZACZ KOMPAKTOWY OK-1440, OK-1451,\nODKURZACZ KOMPAKTOWY OK-1455 INSTRUKCJA OBSŁUGI GWARANCJA. tel. (0-25) , fax (0-25)\nDystrybutor: 01-585 Warszawa, ul. Próchnika 4 DZIAŁ HANDLOWY W MIŃSKU MAZOWIECKIM: tel. (0-25) 759 18 81, fax (0-25) 759 18 85 AGD@expo-service.com.pl, http://hoho.pl Nr_wersji101_PL 22_06_2007 ODKURZACZ\nVCMA15 Serises Odkurzacz Instrukcja obsługi Przed rozpoczęciem korzystania z tego urządzenia należy dokładnie zapoznać się z instrukcją obsługi. Urządzenie jest przeznaczone wyłącznie do użytku w pomieszczeniach.\nPrzed przystąpieniem do użytkowania prosimy o zapoznanie się z niniejszą instrukcją\nPrzed przystąpieniem do użytkowania prosimy o zapoznanie się z niniejszą instrukcją BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWNANIA WAŻNE INFORMACJE Odkurzacz przeznaczony jest do użytku domowego, nie używaj odkurzacza na\nNT-750, NTD 750 NTD-750, NTD-752 NTD-1002, NTD-2002,\n1 NT-750, NTD 750 NTD-750, NTD-752 NTD-1002, NTD-2002, NTT-2003 Szanowni, Państwo NTD - 2003! 2 Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie\nInstrukcja obsługi WVD-WV. EURO-MATIC.PL - Autoryzowany Sklep Numatic WV 570/900/1500 WVD 572/750/902/1802 WVD 2002,WVD 1502/1802DH/AP\n1 WV 570/900/1500 WVD 572/750/902/1802 WVD 2002,WVD 1502/1802DH/AP 2 Szanowni Państwo! Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie wymogi\nEURO-MATIC.PL - Autoryzowany Sklep Numatic CTT 470 CT PDF created with pdffactory trial version\nCTT 470 CT - 470 Szanowni Państwo! Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie wymogi jakościowe i eksploatacyjne. Przekazane urządzenie\nOdkurzacz instrukcja obsługi VCDC12** VCDC15** VCDC20** Niniejszy produkt jest przeznaczony tylko do uzytku domowego, we wnetrzach domowych i do odkurzania jedynie kurzu powstałego w standardowych warunkach\nVACUUM CLEANER VCC 4350 A POLSKI\nVACUUM CLEANER VCC 4350 A POLSKI PL A Q P B C D O N E M L K F G H J I 3 BEZPIECZEŃSTWO Przed użyciem odkurzacza proszę przeczytać całą tę instrukcję! Prosimy przestrzegać wszystkich instrukcji zachowania\nOdkurzacz VAX ZACZYNAMY!\nOdkurzacz VAX ZACZYNAMY! Bezpieczeństwo Podstawy bezpieczeństwa Odkurzacz ten jest przeznaczony do użytku domowego, nie jest przeznaczony do użytku przemysłowego lub handlowego. Jest to urządzenie o zasilaniu\nEURO-MATIC.PL - Autoryzowany Sklep Numatic HZDQ 750-2\nHZDQ 750-2 Szanowni Państwo! Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie wymogi jakościowe i eksploatacyjne. Przekazane urządzenie jest\nMULTI-CYCLONIC VACUUM CLEANER VCC 6270 C POLSKI\nMULTI-CYCLONIC VACUUM CLEANER VCC 6270 C POLSKI PL F D P G Q O A B C D E F G H N M L K J I R S T U V W 3 BEZPIECZEŃSTWO Przed użyciem tego urządzenia prosimy uważnie przeczytać tę instrukcję obsługi!\nOdkurzacz samochodowy Black & Decker. Instrukcja obsługi. www.conrad.pl. Numer produktu: 855580. Strona 1 z 10\nOdkurzacz samochodowy Black & Decker Instrukcja obsługi Numer produktu: 855580 Strona 1 z 10 Strona 2 z 10 Strona 3 z 10 Strona 4 z 10 Przeznaczenie Odkurzacz samochodowy Black & Decker Dustbuster jest\nINSTRUKCJA OBSŁUGI AUTOMATU SZORUJĄCO - ZBIERAJĄCEGO K A N I A (BAT.)\nINSTRUKCJA OBSŁUGI AUTOMATU SZORUJĄCO - ZBIERAJĄCEGO K A N I A (BAT.) Szanowni Państwo! Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie wymogi\nInstrukcja obsługi odkurzaczy profesjonalnych EHRLE\nInstrukcja obsługi odkurzaczy profesjonalnych EHRLE SUCHO - MOKRO Seria POWER JET / Seria WINDLY 3 silnikowe PRZED URUCHOMIENIEM ODKURZACZA OPERATOR MUSI DOKŁADNIE ZAPOZNAĆ SIĘ Z NINIEJSZĄ INSTRUKCJĄ OBSŁUGI\nInstrukcja obsługi. Odkurzacz CP-CY4207EP-7\nInstrukcja obsługi Odkurzacz CP-CY4207EP-7 1 Szanowni Państwo! Jesteśmy zaszczyceni, że wybrali Państwo nasz cyklonowy odkurzacz. Nasz bezworkowy odkurzacz o maksymalnej mocy 3000 W i nowoczesnej technologii\nOdkurzacze profesjonalne. Proste, trwałe i przyjazne dla środowiska profesjonalne odkurzacze biurowe\n2 А B C D E G F 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 А B C A-телескопическая труба B-контейнер для мусора C-ручка D- кнопка выключателя /регулятора мощности E шланг F- отверстия вентиляции двигателя G- универсальная\n- 1 - Instrukcja obsługi TT - 4550 S. EURO-MATIC.PL - Autoryzowany Sklep Numatic\n- 1 - - 2 - Szanowni Państwo! Dziękujemy za zaufanie i zakup urządzenia Firmy N U M A T I C Przekazujemy Państwu wyrób spełniający wysokie wymogi jakościowe i eksploatacyjne. Przekazane urządzenie jest\nOdkurzacz MALTEC ML 3E W Instrukcja Obsługi\nOdkurzacz MALTEC ML 3E80 3000W Instrukcja Obsługi 1/9 1. Charakterystyka urządzenia 1. Odkurzacz do odkurzania na mokro i sucho 2. Sprzęt wyposażony w podwójny silniczek kołowy, pracuje tak samo, lecz\nT 11. Instrukcja obsługi. Odkurzacz SPRINTUS SPIS TREŚCI\nInstrukcja obsługi Odkurzacz SPRINTUS T 11 Ten typ odkurzaczy jest odpowiedni do sprzątania na sucho w hotelach, szkołach, szpitalach, fabrykach, sklepach, biurach i innych instytucjach. SPIS TREŚCI 1.


Catering Różan - Smaczny i zdrowy Catering z dowozem w Różaniu\nCatering w mieście Różan! Zadzwoń i zamów nasze usługi cateringowe w Różan\nCatering Różan – Smaczny i zdrowy Catering z dowozem w Różaniu\nJesteśmy jedną z najszybciej i najlepiej rozwijających się firm na terenie Różana. Gwarancja profesjonalizmu niezależnie od rodzaju i wielkości zamówienia. Dostarczamy jedzenie oraz napoje dla: szkoleń, spotkań biznesowych, eventów, spotkanie integracyjne, wigilii, wesela, czy imprezy okolicznościowe.\nZorganizuj niezapomnianą uroczystość i spraw swoim gościom smakowitą niespodziankę. Pasjonaci dobrego jedzenia będą wniebowzięci. Nie czekaj dłużej tylko skontaktuj się z nami w Catering Różan. Odpowiemy na Twoje pytania i w pełni przedstawimy Ci nasza ofertę.\nŚwiadczysz usługi cateringowe w mieście Różan?\nDowiedź się więcej na temat oferty usług cateringowych w Różaniu


zdjęcia Michała Łepeckiego 13.12.2011 14:09\nNa ostatnim treningu przed meczem z Twente Enschede pojawił się trener, który w maju zdobył mistrzostwo Polski. Długo rozmawiał z dyrektorem sportowym Stanem Valcksem. W środę będzie trzymał kciuki za byłych podopiecznych, którzy, by awansować muszą wygrać i liczyć na to, że Fulham nie zdobędzie trzech punktów w meczu z Odense.\nMaaskant prowadził Wisłę przed 15 miesięcy. Na początku listopada po serii trzech porażek zastąpił go Kazimierz Moskal. Holender nie opuścił jednak Krakowa, bo niedawno urodziło mu się dziecko. Wyprowadzkę planuje dopiero na początku przyszłego roku.\nW zeszłym tygodniu odrzucił ofertę VVV Venlo. - Dopiero co zdobyłem mistrzostwo Polski i praca w ostatniej drużynie Eredivisie nie jest odpowiednia dla mojego obecnego etapu kariery - tłumaczył Maaskant na łamach holenderskiej prasy.\nPo pięciu kolejkach LE Wisła jest trzecia w tabeli. Traci punkt do drugiego miejsca, które gwarantuje awans do fazy pucharowej.\nLiga Europy. Wisła ma dwóch obrońców. 'Ktoś się znajdzie'\nAndrzej Zamilski: Kazimierz Moskal powinien wiosną trenować Wisłę Kraków


Przybornik emocjonalny: Jak radzić sobie z emocjami • Mininni Darlene • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl\nStrona głównaKatalogKsiążka: Mininni Darlene Przybornik emocjonalny: J...\nKsiążka: Przybornik emocjonalny: Jak radzić sobie z emocjami\nTytuł oryginalny: The Emotional Toolkit: Seven power-skills to nail your bad feelings\nDodany: 2008-06-30 | Autor: Nemezis1988\nChodziłam do szkoły, uczyłam się historii, matematyki, polskiego. Nauczyłam się pływać, a nawet grać w szachy. Nikt jednak nie uświadomił mi, po co są uczucia lub jak się uspokoić, gdy jestem zdenerwowana i przygnębiona. "Gdzie zdobyć taką wiedzę, jak zatrzymać gonitwę myśli lub wyrazić gniew, tak by nikogo nie zranić?" - myślałam.\nTeraz, dzięki książce Darlene, mam mój własny "przybornik emocjonalny". Kiedy nie jestem pewna, co czuję, czymś się martwię, mam chandrę, przytłacza mnie natłok myśli i emocji, przeraża mnie zawrotne tempo życia - sięgam do przybornika po odpowiednie narzędzie.\nOdkąd zaczęłam wcielać w życie rady z "Przybornika emocjonalnego", zauważyłam dużo pozytywnych zmian we mnie i wokół mnie. Nauczyłam się rozpoznawać mój negatywny monolog wewnętrzny. Sprawdzam, czy niepokojące mnie uczucie związane jest ze stratą, czy zyskiem. Odkrywam i poznaję wzorce myślowe, które za to odpowiadają. Czuję, że się wciąż rozwijam, jestem spokojniejsza i szczęśliwsza.\n"Przybornik emocjonalny" to owoc praktycznego kursu "edukacji emocjonalnej" opracowanego i prowadzonego przez Darlene Mininni, terapeutkę i doktora psychologii klinicznej z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Metoda dr Mininni składa się z siedmiu skutecznych, naukowo potwierdzonych technik ("narzędzi"), które trwale poprawiają nastrój, pogłębiają świadomość ciała i pozwalają żyć pełnią życia.\nPrzeczytałam. To naprawdę działa.\n[Wydawnictwo Pandora, 2005]


OLEJ ROKITNIKOWY nienasycone kwasy tłuszczowe łagodzą rany tj. wrzody żołądka, wrzody dwunastnicy - Edumed.com.pl - srebro koloidalne miody manuka, hydrosana\nSyberyjska medycyna ludowa od wieków stosuje olej z owoców rokitnika. Jednak dopiero na przestrzeni ostatnich lat zauważono, jak ważną rolę może on odgrywać w kuracjach zapobiegających degeneracji komórek. Zawiera duże ilości : witamin (C, E, K, B), karotenoidów (prowitamina A), nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz mikroelementów, w tym żelazo, magnez i krzem. Odżywiają one organizm oraz pobudzają go do regeneracji. A co najważniejsze, pomagają zatrzymać patologiczny rozrost tkanek. Dlatego olej rokitnikowy:\nwspółdziała przy zapobieganiu degeneracji komórek,\npomaga osłabić toksyczny wpływ lekarstw i promieniowania rentgenowskiego na organizm,\nwspomaga leczenie infekcji błon śluzowych i przewodu pokarmowego,\ndziała korzystnie przy chorobie wrzodowej,\nuzupełnia niedobory witamin i mikroelementów.\nDo picia i przechowywania oleju rokitnikowego zaleca się stosować niemetalowe sztućce i naczynia.\n2,5 do 10 ml rano przed posiłkiem


Całe życie w kwarantannie | UJOT FM\nWritten by Redakcja UJOT FM on 27 marca 2020\nWirus szaleje w najlepsze. Kwarantanna trwa nadal. Zastanówmy się, na czym polega ta cała izolacja, którą sami sobie narzucamy. Bez zagłębiania się w szczegóły, bo dużo mądrzejsi ode mnie ludzie omówili już wszystkie zalecenia i wręcz narysowali, jak dziecku, dlaczego trzeba postępować tak, a nie inaczej. Jak się okazuje, chodzą po tym świecie tacy ludzie, którzy zawsze będą robić coś na przekór. Dlaczego? Nie wiem. Ale jak inaczej wyjaśnić tabliczkę na basenach, które zakazują wypróżniania się do wody? Jest parę zasad i to w dodatku takich raczej nieskomplikowanych. A i tak nie potrafimy się ich trzymać. Ale po kolei.\nGeneralnie, dzieje się źle. Pan lekarz mówi „ziomuś, jak nie musisz, to weź nie wychodź nigdzie. Nie wiesz, kto zaraża, a kto nie. Nie wiesz, czy ty zarażasz czy nie. Możesz być nawet nieśmiertelny, ale mordo, zaniesiesz wirusa mamie i ona z nim sobie tak z nim nie będzie radzić.” Mój lekarz ma specyficzny sposób bycia. Lubi chodzić w dresach i kontakt ze strzykawkami miał już we wczesnej młodości. Nie oceniajmy go. Ważny jest jego przekaz, a tak się składa, że z początku część osób się ucieszyła, że może, a nawet powinna, zostać w domu. Inni się wystraszyli, bo jednak pieniądz sam się nie zarobi, choć sporej części udało się wziąć L4, więc raczej dołączyli do tej pierwszej grupy ludzi. Od czasu ostatniego wolnego ciągle padały narzekania na to, że a to czasu się na nic nie ma, a to się nie wyrabia z niczym, tęsknota za czasem, gdy wstawało się o 12.00 narasta… No po prostu „co za miejsce, nie do życia”, cytując klasyka. Nagle pojawia się komunikat – zostań w domu. I jest radość, bo w końcu się wyśpisz. W końcu przejdziesz grę, którą kupiłeś 2 lata temu. Teraz w końcu możesz spędzić czas z rodziną. I co? Po 3 dniach ludzie się zaczynają nudzić. No nie usiedzą w domu i muszą wyjść. No dobra… Pierwszy tydzień to jeszcze luz. Jednak, gdy tylko słońce na moment wyszło, to nagle spora część pomyślała: „przecież nic mi nie będzie, a skorzystam ze słoneczka”. I nagle wszystkie zalecenia wzięło w łeb. Dlaczego? Przecież tyle zakupów narobiliście i teraz okazuje się, że wcale tak bardzo się nie boicie? Ciekawostka: Są tacy inteligenci, co nakupowali chleba i nie dotarło do nich, że on się z czasem zepsuje. W Internetach krążą zdjęcia śmietników wypchanych pieczywem.\nWśród całego tego szaleństwa są też tacy, w których obudził się duch wielkiego marketingowca. Najłatwiej zauważyć to chyba u tzw. „gwiazd Internetu”. Nie chcę krytykować… No dobra, nie wszystkich, ale o tych, którzy jednak na mały hejt zasłużyli opowiem za moment. Sam fakt, że na takim YouTubie pojawiają się nowe filmy nie jest niczym złym. W końcu nie da się ukryć, że coś w domu trzeba robić. Są ludzie, którzy lubią oglądać filmiki w Internecie i nikt nie może im tego zabronić. A skoro są tacy, którzy im te filmiki dostarczają, to spoko. Najgorsze jest jednak przekupywanie odbiorców swoją fałszywą uczciwością. No bo jak inaczej nazwać to, że masa youtuberów robi 10-minutowe filmy o koronawirusie, w których mówi, że się na tym nie zna. No ale ok… to wszystko, to są takie małe rzeczy. W końcu, skoro wiem, że takie materiały się pojawiają, po prostu nie będę w nie klikał. Po problemie. Bardziej irytuje mnie to, że pojawiła się jakaś Tik-Tokowa gwiazda, która chciała wprowadzić „coronavirus challenge” i lecąc samolotem polizała deskę sedesową. Jeżeli to nie jest fake, to prawdopodobnie bakterie na tej toalecie miały większe IQ, niż ta laska. Jeśli jednak mamy do czynienia z prowokacją, to proszę Was… Przecież są ludzie, którzy nie wezmą tego przez taki pryzmat jak ja. Są tacy, którzy stwierdzą, że ona jest autorytetem. Dlaczego nie możemy wspólnymi siłami ubić tego wirusa?\nNo dobrze, teraz przejdźmy do tego, co ja sam myślę o kwarantannie. Szczerze – To chyba jedna z najlepszych rzeczy, jakie mnie w życiu spotkały! W reszcie mogę spokojnie zająć się pisaniem felietonu z kubkiem gorącej kawy. Oczywiście zabieram się za to, kiedy już wstanę wyspany, posprzątam sobie mieszkanie, zrobię szybkie zakupy i ugotuję obiad. Wieczorem otworzę sobie piwko przy mojej ulubionej grze, w której razem z kumplami rozniesiemy przeciwne drużyny. Narysuję komiks, bo w sumie to czemu nie? Zawsze lubiłem sobie bazgrać w zeszytach. Chwila! Przecież ja studiuję! No dobra… To zanim zdejmę piżamę, to jeszcze obejrzę sobie wykład i zrobię zadanko. Czego mi potrzeba więcej? Gdybym tylko dostawał jeszcze wypłatę za to, co robię w domu, to nigdzie bym nie wychodził. „Przecież człowiek potrzebuje się socjalizować!” Z tymi, którzy wierzą w cudotwórcze właściwości papieru toaletowego? To ja wolę sobie pograć. Co więcej, kwarantanna udowodniła nam, że wychodzenie gdziekolwiek nie jest wcale konieczne. Tyle było biegania dzień po dniu, a teraz? Okazuje się, że e-learning jest bardzo prosty do przeprowadzenia, ludzie mogą pracować z domu, a sprawy urzędowe nagle są do załatwienia przez telefon lub Internet. Cóż to za magia! Mógłbym przesiedzieć całe życie w kwarantannie. W takim wypadku mogę tylko przyłączyć się do akcji #stayhome.\nNie żyje Alberto Uderzo – ojciec Asterixa i Obelixa