B-Wrap otulacz 3-pack Pink Flower Bo Jungle\nStrona główna » Sen dziecka » Otulacze » B-Wrap otulacz 3-pack Pink Flower Bo Jungle\nModel produktu: otulacz\n⁃ small pink\nIdealnie uspokaja, ułatwia sen i zmniejsza objawy kolki u noworodków. Produkt zalecany przez pediatrów: otula, ale nie usztywnia i nie przegrzewa, a otulone maleństwo czuje się jak w brzuchu u mamy, ma rączki blisko ciała, a nóżki pozostają swobodne i łatwo znajdują sobie wygodną pozycję.\nOtulacz zwiększa poczucie bezpieczeństwa maluszka i przypomina mu „przytulność” miejsca, w którym spędził swoje pierwsze 9 miesięcy. Ważne jest także to, że otulanie, dzięki ograniczeniu nagłych zmian położenia ciała maluszka, redukuje występowanie odruchu Moro. Dzięki temu dzieci rzadziej się wybudzają i mniej płaczą. Otulanie może także ograniczać niebezpieczeństwo wystąpienia zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej, ponieważ ułatwia sen w najbezpieczniejszej dla dziecka pozycji – na plecach.\nOtulacz/kocyk/pieluszka w 100% z wysokiej jakości bawełny jest najprostszym rozwiązaniem dla dziecka.\nOtwórz kocyk i wyrównaj barki dziecka z górną krawędzią koca. Umieścić nóżki w dolnej części.\nOtwórz zapięcie na rzep z boku. Przełóż lewą stronę koca na klatce piersiowej dziecka i dołączyć rzep na nogach. Umieść materiał pod prawym ramieniem dziecka.\nZegnij prawą stronę koca nad dzieckiem i zamknąć zapięcie na rzep. Ułóż tak, aby dobrze pasowało wokół klatki piersiowej dziecka.


Serwis informacyjny OBPON.pl. Rehabilitacja chorych dzieci. Rząd pilnie zmieni rozporządzenie\nRehabilitacja chorych dzieci. Rząd pilnie zmieni rozporządzenie\nRząd otwiera knajpy i hotele, ale odbiera chorym dzieciom szansę na zajęcia terapeutyczne. W rozporządzeniu, które ma obowiązywać do 5 czerwca, turnusy rehabilitacyjne z dofinansowaniem PFRON są zawieszone. Skąd taka decyzja? Resort rodziny przyznaje, że to błąd. Zapowiada szybką nowelizację rozporządzenia.\nAdres do tego artykułu: https://www.obpon.pl/article/209272/show.html .


Dzisiaj Internet jest bardzo | Gospodarka\nObecnie Internet jest niesłychanie atrakcyjnym medium, z którego to korzysta w pewnej mierze każdy człowiek na świecie. Dzieje się tak, skutkiem tego, że Internet możemy wykorzystać do bardzo wielu rozmaitych funkcji pokazując, jak zmniejszyć libido. Dzieje się tak, właśnie dlatego, że przecież z użyciem Internetu jesteśmy w stanie pracować, bawić się, oglądać filmy oraz słuchać muzyki. Dzisiaj z użyciem Internetu jesteśmy w stanie wykonywać, w takim razie jak widać dużo doskonałych elementów, które to są niezbędne nam w codziennym życiu – przykład to strona marynowanie mięsa. To naturalnie dzięki temu, że Internet jest dzisiaj elementem powszechnym wśród wszystkich ludzi jest w istocie niezmiernie korzystny w codziennym życiu. W szczególe Internet jest źródłem najnowszych oraz najświeższych wiadomości, co powoduje, że wystarczy wstąpić na dobrą witrynę internetową, aby szybko dowiedzieć się, co dzieje się nie tylko w Polsce, ale też i na całym świecie – waga wieloryba. Jeśli marzymy o odpoczynku i relaksie za pośrednictwem Internetu możemy również na przykład obejrzeć ciekawy film online, lub też posłuchać muzyki. Ewidentnie za pośrednictwem Internetu możemy także pracować a jest tak, wskutek tego, że istnieje dużo korporacji, które to szukają pracobiorców do zleceń wykonywanych na odległość.\nfrazy kluczowe: Dom, Uroda, Medycna online, Zdrowie i Lekarze.


PRZEŁĄCZENIE PRZEKŁADNI – Motoryzacja - Azumi cda\nGrudzień 16, 2013 Samochody od A do Z Brak komentarzy\nPrzełączanie przekładni w skrzynce biegów jest samoczynne 1 odbywa się jedynie wskutek zmian prędkości samochodu. W razie potrzeby kierowca za pomocą dodatkowej dźwigni może włączać biegi ręcznie lub ryglować je. Poprawia to własności • dynamiczne samochodu I zapewnia np. lepszą zrywność niż uzyskiwana w razie samoczynnego przełączania się przekładni.System GETRAG-SELEKTROMAT. Preselekcyjna skrzynka biegów o sterowaniu elektromagnetycz- . nym, stosowana w samochodach GOOGOMOBIL. Współpracuje ona z półodśrodkowym sprzęgłem GETROMAT (. Poszczególne swobodne koła zę- , bate są ryglowane względem swych wałów za pomocą sprzęgieł klinowych w postaci trzpieni ze stożkowymi odsadzeniami i kulek .


Biblia dla milusińskich - Anne de Graaf (181489) - Lubimyczytać.pl\nBiblia dla milusińskich to dla Państwa dzieci zapewne pierwsze spotkanie ze Słowem Bożym. Tekst i ilustracje przybliżają różne epizody z Pisma Świętego. Czytanie wymaga zaangażowania. Książka została tak zaprojektowana, by zwracać uwagę na to, co ważne. Dzieci pobudzane są do aktywności, by same szukały, znajdowały, mówiły i odkrywały. Wątek biblijny jest zapisany prostą czcionką....\nźródło opisu: Wydawnictwo Vocatio, 2011\nDorota | 2015-04-16\nNa półkach: Przeczytane, Dziecięce, młodzieżowe, Dostałam/Kupiłam, Córka


Oruński rynek - miejsce piękne, chociaż mało znane\nWysłane w dniu 10 stycznia 2016, 15:05\nZabudowa oruńskiego rynku ma cechy typowo wiejskie. To wyjątkowe miejsce pozwala poczuć się jak w XIX wieku.\nCzytaj dalej wpis Oruński rynek - miejsce piękne, chociaż mało znane\nNa łyżwy w Trójmieście - dawniej i dziś\nWysłane w dniu 8 stycznia 2016, 20:26\nW końcu mieszkańcy Gdańska mogą poczuć klimat prawdziwej zimy. Śnieg, lód i niska temperatura nie skłania Gdańszczan do pozostania w domach. Jest to świetna okazja do uprawiania sportów zimowych. W Gdańsku już w dawnych czasach najpopularniejszymi sportami zimowymi było m.in. łyżwiarstwo. Czy współcześnie ten sport nadal się cieszy popularnością w Trójmieście?\nCzytaj dalej wpis Na łyżwy w Trójmieście - dawniej i dziś\nPomnik Jana III Sobieskiego - od 50 lat w Gdańsku\nWysłane w dniu 8 stycznia 2016, 20:05\nPomnik stanał w 1965 r. na Targu Drzewnym w Gdańsku. Miał to być ukłon w stronę zabużan, którzy wciąż pamiętali o utraconych Kresach i pomnik kojarzył im się ze Lwowem.\nCzytaj dalej wpis Pomnik Jana III Sobieskiego - od 50 lat w Gdańsku\nCzytaj dalej wpis Książki ze strefahistorii: "Zapomniana Księga" Pauliny Hendel\nDawne zimy - jak zamarzał Bałtyk\nWysłane w dniu 3 stycznia 2016, 14:57\nW 1854 roku historyk Thomas Milner, napisał dzieło The Baltic, its gates, shores, and cities, w którym zebrał m.in. dawne informacje meteorologiczne. Sprawdziliśmy jakie były zimowe perypetie regionu Morza Bałtyckiego.\nCzytaj dalej wpis Dawne zimy - jak zamarzał Bałtyk\nCzytaj dalej wpis Z dokumentów Bundesarchiv: Sopockie wizyty Hitlera\nZiemie Zachodnie i byłe Wolne Miasto - polityka wobec Polaków\nWysłane w dniu 31 grudnia 2015, 13:51\nPodstawą sytemu prawnego Ziem Zachodnich był system prawny III Rzeszy. Jednakże Żydzi i Polacy nie mogli korzystać z niemieckiego prawa karnego oraz cywilnego. Ponieważ myśl prawna niemiecka uznawała, że w wyniku Kampanii Wrześniowej państwo Polskie przestało istnieć jego obywatele stawali się apatrydami i nieobowiązywało ich niemieckie prawo.\nCzytaj dalej wpis Ziemie Zachodnie i byłe Wolne Miasto - polityka wobec Polaków\nWśród przedwojennych polskich reklam na uwagę zasługuje zabawna, niema kreskówka „Czar Atlantydy”, w której zostaje odkryta tajemnica uroku legendarnej krainy. Dwie myszy spotykają się przy posiłku i muzyce, w afrykańskiej scenerii. Jedna z nich opowiada swoją historię odkrycia słynnej Atlantydy.\nCzytaj dalej wpis Polska Myszka Miki paliła papierosy, oglądała striptiz i ... dać w zęby też potrafła\nCzytaj dalej wpis Tak cieszono się z wiktorii pod Wiedniem. Fajerwerki w dawnym Gdańsku i Rzeczpospolitej\nCzytaj dalej wpis Partie i ruchy polityczne w Wolnym Mieście Gdańsku\nCzytaj dalej wpis Od Menonitów do Zielonoświątkowców - historia dworu w Olszynce\nWojna na znaczki w WM Gdańsku - Poczta Gdańska to nie Polska\nWysłane w dniu 28 grudnia 2015, 19:20\nPoczta Gdańska w Wolnym Mieście i Poczta Polska w Gdańsku to dwie osobne instytucje. Wielokrotnie dochodziło do propagandowych przedstawień, w których oba państwa pokazywały historyczne uzasadnienie dla preferowanej przez siebie opcji narodowej.\nCzytaj dalej wpis Wojna na znaczki w WM Gdańsku - Poczta Gdańska to nie Polska\nCzytaj dalej wpis Skrzyżowanie rzek - unikatowy zabytek na Kaszubach\nMisja Antoniego Abrahama na Wersalu\nWysłane w dniu 25 grudnia 2015, 20:46\nPonad 95 lat temu z niezwykle ważnym zadaniem udał się do Wersalu działacz Kaszubski Antoni Abraham. Miał on przekonać zagranicznych dyplomatów oraz opinię publiczną do polskości Pomorza i przekazania tych ziem dla rodzącej się Polski.\nCzytaj dalej wpis Misja Antoniego Abrahama na Wersalu\nCzytaj dalej wpis Zaginione obrazy - bitwa pod Wisłoujściem\nOtwarcie Teatru Wybrzeże - akwarium\nWysłane w dniu 24 grudnia 2015, 6:46\nPo 1945 zniszczony został Teatr Miejski, zwany "młynkiem do kawy". Na nowy budynek gdańszczanie musieli czekać ponad 20 lat.\nCzytaj dalej wpis Otwarcie Teatru Wybrzeże - akwarium\nGdańscy apostołowie co rozeszli się wśród ludu\nWysłane w dniu 23 grudnia 2015, 22:48\nZ historią Gdańska związane jest sporo ciekawych anegdot. Bez wątpienia ta o gdańskich apostołach jest jedną z najbarwniejszych.\nCzytaj dalej wpis Gdańscy apostołowie co rozeszli się wśród ludu\nDestylarnia z Nowego Portu - historia na jednym zdjęciu\nWysłane w dniu 23 grudnia 2015, 22:33\nCzasem jedno zdjęcie opowiadahistorię lepiej niż tysiąc słów. Tak jest z budynkiem probierni likierów, który w nieco zmienionej formie stoi do dzisiaj w tuż przy promie "Wisłoujście".\nCzytaj dalej wpis Destylarnia z Nowego Portu - historia na jednym zdjęciu\nCzytaj dalej wpis Wigilia w obozie Stutthof\nDynamizm ruchów narodowych i społecznych w II połowie XIX wieku spowodował tworzenie się polskich organizacji na terenie przyszłego Wolnego Miasta Gdańska.\nCzytaj dalej wpis Powstanie "Gazety Gdańskiej" - polska myśl w niemieckim Gdańsku\nZgodnie z niemiecką doktryną prawną pewne grupy społeczne nie mogły otrzymać obywatelstwa ze względu na tzw. „paragraf aryjski”. Żydzi więc od początku byli poddawani szykanom oraz wyłączaniu ich poza nawias społeczeństwa.\nCzytaj dalej wpis Żydzi, Wolne Miasto i "paragraf aryjski"\nOdwiedziny Martona Csombora na Twierdzy Wisłoujście w XVII wieku\nWysłane w dniu 15 grudnia 2015, 10:58\nMarton Csombor był węgierskim szlachcicem i pastorem kalwińskim. W 1616 roku odbył podróż, podczas której zatrzymal się m.in. w Gdańsku. Pamiątką po podróży są dzienniki wspomnień, my skupiliśmy się na Twierdzy Wisłoujście, którą odwiedził na jesieni lub zimie 1616 roku. Twierdza była wówczas tuż po budowie fortu Carre.\nCzytaj dalej wpis Odwiedziny Martona Csombora na Twierdzy Wisłoujście w XVII wieku\nCzytaj dalej wpis Książki ze strefahistorii.pl: Poczet sołtysów, burmistrzów, nadburmistrzów, przewodniczących Miejskiej Rady Narodowej i prezydentów Gdańska\nKsiążki ze strefahistorii.pl: Márton Csombor, Podróż do Gdańska\nWysłane w dniu 12 grudnia 2015, 12:16\nŹródła mają to do siebie, że czyta się je często mniej chętnie niż piwne etykiety. Wśród nich jest jeden wyjątek - listy i dzienniki z podróży. Możemy dzięki nim dowiedzieć się nie tylko jak wyglądał świat, ale i spojrzeć nań oczyma człowieka tamtych czasów. Nie inaczej jest z książką Mártona Csombora "Podróż do Gdańska."\nCzytaj dalej wpis Książki ze strefahistorii.pl: Márton Csombor, Podróż do Gdańska\nDr Andrzej Drzycimski od ponad 30 lat bada historię Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Efektem było wiele książek poświęconych temu zagadnieniu. W 70 rocznicę zakończenia działań wojny nakładem Oficyny Gdańskiej ukazała się książka "Westerplatte.\nCzytaj dalej wpis Książki ze strefahistorii.pl: Westerplatte. Misja specjalna\n13 grudnia to data w polskiej historii wyjątkowa. Wprowadzenie stanu wojennego, czyli de facto wojna polsko-polska do dzisiaj dzieli.\nCzytaj dalej wpis Piotr Celej: Nie psujcie pamięci stanu wojennego!\nKsiążki ze strefahistorii.pl: KS Gedania – klub gdańskich Polaków\nWysłane w dniu 10 grudnia 2015, 20:32\nUkazała się nowa książka dr Janusza Trupindy KS Gedania – klub gdańskich Polaków. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników okresu międzywojennego i trudnej historii Gdańska w tym czasie.\nCzytaj dalej wpis Książki ze strefahistorii.pl: KS Gedania – klub gdańskich Polaków\nCzytaj dalej wpis 91 lat temu polskie wojska dostały zielone światło na Westerplatte\nWysłane w dniu 4 grudnia 2015, 21:20\nPo długich poszukiwaniach w zasobach internetowej biblioteki drezdeńskiej Marcin Woźny, mieszkaniec Skarszew, odnalazł panoramę swojej miejscowości. Przez wiele lat historycy zastanawiali się, czy panorama ta przedstawia rzeczywiście Skarszewy i czy nie jest przypadkiem tylko wytworem wyobraźni autora.\nCzytaj dalej wpis Panorama Skarszew z 1661 odnaleziona!\nWikingowie na Pomorzu: pokojowa koegzystencja czy kolonizacja?\nWysłane w dniu 2 grudnia 2015, 19:48\nKontakty handlowe oraz kulturowe między Skandynawiami a kupcami z Pomorza były dla tych ziem najważniejszym ówcześnie szlakiem komunikacji. Można mówić nawet o specyficznym handlowym sojuszu.\nCzytaj dalej wpis Wikingowie na Pomorzu: pokojowa koegzystencja czy kolonizacja?\nMOTO-HISTORIE: Józef Piłsudski i jego Cadillac - jeździł nim w ogóle?\nWysłane w dniu 30 listopada 2015, 21:01\nPÓŁNOCNA.TV MOTO: Józef Piłsudski był Naczelnikiem Państwa po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, a także dwukrotnie premierem II RP. Choć "Wódz" preferował raczej jazdę konną to poruszał się także samochodami. Początkowo nie miał do nich wielkiego zaufania, ale w latach 30. przekonał się także do koni mechanicznych.\nCzytaj dalej wpis MOTO-HISTORIE: Józef Piłsudski i jego Cadillac - jeździł nim w ogóle?\nMOTO-HISTORIE: O tym że Gen. Jaruzelski lubił samochody francuskie - Peugeot 604 Ti\nWysłane w dniu 30 listopada 2015, 20:57\nPÓŁNOCNA.TV MOTO: Wojciech Jaruzelski – nazywany często per... "Dyktator" i szef PZPR funkcję premiera objął jeszcze w czasie "karnawału Solidarności", w lutym 1981 roku i piastował ją przez 4 lata.\nCzytaj dalej wpis MOTO-HISTORIE: O tym że Gen. Jaruzelski lubił samochody francuskie - Peugeot 604 Ti\nTworzymy katalog pomorskich grup rekonstrukcyjnych\nWysłane w dniu 29 listopada 2015, 21:24\nCzytaj dalej wpis Tworzymy katalog pomorskich grup rekonstrukcyjnych\nCzytaj dalej wpis Sopocki tramwaj na starej fotografii\nCzytaj dalej wpis Sytuacja gospodarcza i polityczna Polski w latach 20. - upadek demokracji\nBadania na wraku W-6 "Solen"\nWysłane w dniu 28 listopada 2015, 8:19\nMinęło już 388 lat od słynnej bitwy morskiej, która miała miejsce na wodach Zatoki Gdańskiej. Mowa oczywiście o starciu pomiędzy flotą polską, a szwedzką 28 listopada 1627 roku, częściej znanej jako Bitwa pod Oliwą. W dwudziestoleciu międzywojennym chętnie upamiętniano to wydarzenie, po wojnie – samo musiało o sobie przypomnieć.\nCzytaj dalej wpis Badania na wraku W-6 "Solen"\nCzytaj dalej wpis Religijne wpływy wikingów na Pomorzu\nTruso - legendarne emporium wikingów\nWysłane w dniu 23 listopada 2015, 16:59\nNiezwykle ważnym elementem stosunków międzykulturowych fakt istnienia emporium (koloni) handlowego niedaleko delty Wisły w Truso. Jest to niemal mityczne miejsce mogące służyć śmiało za odpowiednik północnej Atlantydy.\nCzytaj dalej wpis Truso - legendarne emporium wikingów\nCzytaj dalej wpis Relacja Strefy Historii: Federacja Młodzieży Walczącej 1984–1990\nBardzo istotna kwestią, z punktu widzenia zapobiegania ludobójstwom w przyszłości była kwestia osądzenia sprawców przed trybunałem międzynarodowym. Już w 1942 r.\nCzytaj dalej wpis 70 lat Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze\nWojsko na Twierdzy Wisłoujście po 1945 roku\nWysłane w dniu 15 listopada 2015, 15:16\nTwierdza Wisłoujście pełniła militarne fukcje przez około 600 lat. Mało znany jest epizod z lat 1945-1947, gdy na fortyfikacji stacjonowali komunistyczni żołnierze.\nCzytaj dalej wpis Wojsko na Twierdzy Wisłoujście po 1945 roku\nCzytaj dalej wpis Artysta i model: kłopot z gdańskim Hitlerem\nCzytaj dalej wpis Śmierć fancuskiego hrabiego co szedł na odsiecz Gdańska\nW listopadzie 1918 r. społeczeństwo Niemiec zmęczone przedłużającą się wojną oraz niedoborami stało się bardziej podatne na hasła rewolucyjne.\nCzytaj dalej wpis Walka o polskie Pomorze Gdańskie w 1918 r.


Kilka pytań z prawa administracyjnego - Forum - PrawoSOS.pl\nPytanie zadaje: gość [26.05.11, 16:45]\nKilka pytań z prawa administracyjnego\n1) Kowalski nie zapłacił podatku na rzecz skarbu państwa i komornik podjął czynności egzekucyjne w tym celu zajął konto oszczędnościowe na którym zobowiązany zgromadził swoje oszczędności. Czy działanie komornika było prawidłowe?\n2) czy dyr. Izby Skarbowej może prowadzić egzekucję z wynagrodzenia?\n3) Kowalski pracuje w Starostwie czy może podjęć zatrudnienie w urzędzie gminy na umowę zlecenie?\nProszę Was o odpowiedź. Bardzo mi na tym zależy.\njeśli nie zapłacił PAŃSTWU to po to jest komornik aby wyegzekfowac to co jest należe .\npoczytaj w ustawie, tam masz wsyztsko\nAha, czyli nie odpowiecie mi na te pytania? Ustawy czytałem, ale te pytania są nieco podchwytliwe, moi koledzy i koleżanki obstawiają różne odpowiedzi, stąd moje wątpliwości.\n1. Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji 2. Ustawa o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 r. 3. Ustawa o pracownikach samorządowych nie ma za co\n1. Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji
2. Ustawa o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 r.
3. Ustawa o pracownikach samorządowych

nie ma za co :)\n1. Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji 2. Ustawa o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 r.3. Ustawa o pracownikach samorządowychnie ma za co\nzapomniałam dodać, zależy jeszcze co ten kowalski robi w tym starostwie, w sensie, czy jest urzędnikiem czy np konserwatorem powierzchni płaskich\n[autor="gość"] 1. Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji 2. Ustawa o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 r.3. Ustawa o pracownikach samorządowychnie ma za co :) [/autor]

zapomniałam dodać, zależy jeszcze co ten kowalski robi w tym starostwie, w sensie, czy jest urzędnikiem czy np konserwatorem powierzchni płaskich\nAd.2 Miałam w ręku kilka zajęć komorniczych wystawionych przez Izbę Celną, więc jest to możliwe, jak najbardziej.\n1.tak działanie komornika było jak najbardziej prawidłowe,ma prawo prowadzić zajęcie aby zabezpieczyć wymagany dług. 2.Dyrektor ZUS,Izby Celnej, US, ma prawo do prowadzenia egzekucji z wynagrdzenia. 3.Tak ,może podjąc taką prace, gdyż umowa na zlecenie zobowiązuje do wykonania na rzecz zamawiającego (zleceniodawcy) określonej pracy, w określonym terminie, za określone wynagrodzenie\n1.tak
działanie komornika było jak najbardziej prawidłowe,ma prawo prowadzić zajęcie aby zabezpieczyć wymagany dług.
2.Dyrektor ZUS,Izby Celnej, US, ma prawo do prowadzenia egzekucji z wynagrdzenia.
3.Tak ,może podjąc taką prace,
 gdyż umowa na zlecenie zobowiązuje do wykonania na rzecz zamawiającego (zleceniodawcy) określonej pracy, w określonym terminie, za określone wynagrodzenie


Wśród kamienic, fabryk i koszar (część III) – Opowiadacze Historii\nprzez Jacek Górski · 6 kwietnia 2022\nŻołnierze vs łabędzie\nJedno z moich najwcześniejszych wspomnień dotyczą ulicy Sadowej. Mama zabierała mnie czasem na spacer wzdłuż czerwonych koszar, których otwarte okna oblegane były w cieplejsze dni przez żołnierzy wystawiających głowy „na papieroska” i trzeba było bardzo uważać, żeby nie dostać niedopałkiem. Po drugiej stronie ulicy ciągnęło się betonowe ogrodzenie, pamiętam też jakiś samotny budynek.\nInnym razem nasze kroki kierowały się ku ukrytym za ulicą Chłodną Bastionom, gdzie chodziłyśmy karmić łabędzie. Pamiętam, że był to w tamtych czasach teren bardzo zielony, ale też bardzo dziki i nieuporządkowany – tylko wysoka trawa i chaszcze. Najbardziej lubiłam mostek na Olszynkę, z którego można było obserwować rybki pływające przy brzegu oraz falujące pod wodą rośliny.\nWspominała i rodzinnym zdjęciem z misiem się podzieliła – Małgorzata Żurawska


Jak napisać skargę powodową? - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Sprawy rodzinne » Rozwody » Rozwód kościelny » Jak napisać skargę powodową?\nKodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. wyraźnie reguluje, kiedy sprawa może zostać nie przyjęta do kościelnego procesu o nieważność małżeństwa (kan. 1505 §2 KPK). Zagadnienie to związane jest właśnie ze schematem pozwu, z wymogami, które winien on spełniać.\nOczywiście każdy Sąd ma pod tym względem swoją własną praktykę, co do skargi, tj. gdy chodzi o istotne wymogi to są one takie same, jedynie mogą różnić się w niuansach. Warto zabrać także je pod uwagę, aby potem nie być zobowiązanym do jakiejś korekty, co wiąże się z czasem czy zupełnie niepotrzebnie z dodatkowym stresem. Te różnice w konstrukcji pozwów dotyczą przykładowo: ilości stron, wielkości marginesów, ale także podawanych w nich informacji (takich jak np. numery telefonów stron, miejsce i czas ich chrztu, dokładny adres parafii itp.), wymaganych załączników (metryki chrzcielne stron itp.).\nZobacz także: Wybór sądu w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego\nW niniejszym artykule skoncentrujemy się jednak na istocie, a zatem na tych niektórych elementach, które winna posiadać każda skarga.\nPozew, jak każde pismo formalne, winien mieć dokładne: dane przyszłej strony powodowej (przede wszystkim: imię, nazwisko, a w przypadku kobiety, jej nazwisko panieńskie, adres zamieszkania, (ja radzę przy tym zawsze podanie także adresu zameldowania, gdy różni się od pierwszego, pomijam kwestię, gdy strona podaje inny adres z racji jakiejś uzasadnionej obawy przed przyszłą stroną pozwaną). Następnie: miejscowość, data; podpis; adres Sądu; dane przyszłej strony pozwanej (w przypadku, gdy istnieje jakaś trudność w uzyskaniu adresu, gdyż nie jest on zupełnie znany i informacji tej nie możemy uzyskać w najbliższym środowisku strony pozwanej, pozostaje nam załączenie informacji z Centralnego Biura Adresowego, iż osoba taka nie posiada ani tymczasowego, ani stałego miejsca zamieszkania); dowody; i naturalnie istotną treść.\nPrzez moment chciałabym skoncentrować się zwłaszcza na istocie treści powództwa. Dobrze byłoby, aby strona już poprosiła o wszczęcie procesu o stwierdzenie nieważności swojego małżeństwa z konkretnego tytułu (tytułów), aby do jego (ich) kontekstu dostosować treść skargi. Jak obserwuję, w praktyce są sprawy, które bronią siebie same, strona opisując przykładowo prawdziwy alkoholizm u współmałżonka niemal intuicyjnie zawiera w skardze wszystkie prawem wymagane komponenty niezdolności natury psychicznej, pod którą to niezdolność podchodzi m. in. choroba alkoholowa.\nMogą jednak pojawić się problemy, gdy nie jeden tytuł, ale kilka jest zasadnych, gdy tymczasem strona koncentruje się na opisie jednego z nich (może mieć miejsce przy tym sytuacja, kiedy strona wychodzi z założenia, iż musi udowodnić „winę” swojego współmałżonka, siebie zaś bronić, opisuje zatem problemy, których sprawcą był współmałżonek, zapominając o problemach, których przyczyną był on /ona/ sam /sama/).\nW końcu może pojawić się problem w udowodnieniu jakiejś przyczyny, tj. jej zasadności, gdy strona czy nie zdaje sobie sprawy z doboru odpowiedniej terminologii (dotyczy to przykładowo wszystkich rodzajów symulacji; tam często strony używają niewłaściwej nomenklatury typu: pogląd, zdanie współmałżonka, zamiast koncentrować się na jego akcie woli), czy z wymogów muszących być spełnionymi w obrębie danego tytułu (np. zamiast opisać problemy już z okresu przedślubnego, strony skupiają się, zresztą po doświadczeniu nabytym z rozprawy cywilnej, na ostatnim okresie trwania wspólnoty małżeńskiej).\nPrzy konstruowaniu skargi nie polecam stosowania ogólników (np. pozwany /-a/ zachowywał się egoistycznie), ale przy ich już przytoczeniu, podaniu równoczesnym przykładów na ich poparcie. Podobnie przedstawia się sprawa, gdy strona chce wskazać na jakieś zaburzenie u strony przeciwnej, wówczas sugeruję, skonfrontowanie swojego doświadczenia ze współmałżonkiem z teoretycznym, naukowym przedstawieniem tegoż problemu, naturalnie nie celem „przekopiowania” wiedzy, naukowego rozważania do swojej skargi, ale celem „ubrania” tejże wiedzy w przykłady już z własnego życia, konkludując na końcu o zasadności swoich sugestii. Słowem, każde zdanie, słowo zawarte w skardze musi być dokładnie przemyślane, aby w przypadku odpowiedzi na pozew od strony pozwanej, móc z łatwością odrzucić jej zarzuty.\nNaturalnie podane powyżej wskazówki w niektórych miejscach mogą okazać się zupełnie niepotrzebne; jednak moim celem jest ukazanie, że skargi winny być przemyślane i dopracowane.\nZobacz także: Załączniki do skargi powodowej


USTAWA O KREDYCIE KONSUMENCKIM - PDF\nDownload "USTAWA O KREDYCIE KONSUMENCKIM"\n1 Polskie ustawodawstwo kładzie szczególny nacisk na zapewnienie ochrony prawnej konsumentowi (osobie fizycznej) jako słabszemu podmiotowi na rynku. Głównym założeniem wprowadzanych regulacji jest stworzenie konsumenta świadomego, świadomie dokonującego wyboru, poprzez zapewnienie mu rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji oraz stworzenie mechanizmów ochronnych, w przypadku prób manipulowania klientem. USTAWA O KREDYCIE KONSUMENCKIM lub 1. Ustawa o kredycie konsumenckim reguluje: zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki, zasady ochrony konsumenta, który zawarł umowę o kredyt konsumencki, obowiązki przedsiębiorcy i pośrednika kredytowego, który udzielił kredytu konsumenckiego. Konsumentem jest osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Pośrednikiem kredytowym są placówki BZWBK Partner oraz firmy pośredniczące w sprzedaży kredytów hipotecznych, w szczególności te z którymi Bank zawarł umowy outsourcingowe. 2. Zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki Umowa o kredyt konsumencki to umowa, na mocy której kredytodawca udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu w jakiejkolwiek postaci. Ustawa ma zastosowanie do umów o kredyt w wysokości nie większej niż złotych albo równowartości tej kwoty w innej walucie niż waluta polska. Wartość kwoty kredytu w walucie obcej oblicza się według średniego kursu ogłaszanego przez NBP dla danej waluty, obowiązującego w dniu poprzedzającym dzień zawarcia umowy. W zakresie kredytów hipotecznych ustawą objęte będą wszystkie kredyty, niezależnie od kwoty kredytu, przy czym: dla kredytów hipotecznych stosowane będą jedynie niektóre przepisy ustawy; ustawy nie stosuje się do kredytów mieszkaniowych udzielanych w ramach programu Rodzina na Swoim.\n2 Ustawa obejmuje również kredyty restrukturyzacyjne oraz przekroczenia salda na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym. Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta na piśmie i zawierać następujące elementy: imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) kredytodawcy i pośrednika kredytowego, rodzaj kredytu, czas obowiązywania umowy, całkowitą kwotę kredytu, terminy i sposób wypłaty kredytu, stopę oprocentowania kredytu oraz warunki jej zmiany z podaniem indeksu lub stopy referencyjnej, o ile ma zastosowanie do pierwotnej stopy oprocentowania kredytu; jeżeli umowa o kredyt konsumencki przewiduje różne stopy oprocentowania, informacje te podaje się dla wszystkich stosowanych stóp procentowych w danym okresie obowiązywania umowy, rzeczywistą roczną stopę oprocentowania (RRSO) oraz całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta ustaloną w dniu zawarcia umowy o kredyt konsumencki wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia, zasady i terminy spłaty kredytu, w szczególności kolejności zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy, w tym informację o prawie do otrzymywania, na wniosek, w każdym czasie bezpłatnie harmonogramu spłat, zestawienie zawierające terminy i zasady płatności odsetek oraz wszelkich innych kosztów kredytu, w przypadku gdy kredytodawca lub pośrednik kredytowy udziela karencji w spłacie kredytu, informację o innych kosztach, które konsument zobowiązany jest ponieść w związku z umową o kredyt konsumencki, w szczególności opłatach, prowizjach, marżach oraz kosztach usług dodatkowych, jeżeli są znane kredytodawcy, oraz warunki na jakich koszty te mogą ulec zmianie, roczną stopę oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu, skutki braku płatności, informację o konieczności poniesienia opłat notarialnych, o ile wystąpią, sposób zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu, jeżeli umowa je przewiduje, termin, sposób i skutki odstąpienia konsumenta od umowy, obowiązek zwrotu przez konsumenta udostępnionego przez kredytodawcę kredytu oraz odsetek, a także kwotę odsetek należnych w stosunku dziennym, prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem, informację o prawie kredytodawcy do zastrzeżenia w umowie prowizji za dokonanie spłaty kredytu przed terminem i zasady ustalania wysokości tej prowizji, warunki wypowiedzenia umowy, informację o możliwości korzystania z pozasądowego rozstrzygania sporów oraz zasadach dostępu do tej procedury, jeżeli takie prawo przysługuje konsumentowi, wskazanie organu nadzoru właściwego w sprawach ochrony konsumentów.\n3 W sytuacji gdy umowa nie będzie zawierać wymienionych powyżej elementów, klient po złożeniu pisemnego oświadczenia może: w przypadku kredytów detalicznych zwrócić kredyt bez odsetek i innych kosztów w przypadku kredytów hipotecznych zwrócić kredyt bez odsetek i innych kosztów należnych bankowi za okres 4 lat poprzedzających dzień złożenia oświadczenia. Powyższe uprawnienie kredytobiorcy wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy. 3. Zasady ochrony konsumenta, który zawarł umowę o kredyt konsumencki Uprawnienie konsumenta do odstąpienia od umowy: W terminie 14 dni od zawarcia umowy o kredyt Klient ma prawo do odstąpienia od umowy. Odstąpienie od umowy będzie skuteczne w przypadku złożenia oświadczenia o dostąpieniu, a Klient jest zobowiązany do zwrotu kwoty udzielonego kredytu w terminie 30 dni od dnia odstąpienia od umowy, łącznie z kwotą odsetek naliczonych od dnia uruchomienia kredytu do dnia spłaty. a) Kredyty detaliczne termin do odstąpienia od umowy został ujednolicony i wynosi 14 dni niezależnie od trybu zawierania umowy. Dodatkowo zmianie ulegają zasady rozliczeń, tzn. w przypadku odstąpienia od umowy Bank zwróci zapłaconą przez klienta prowizję z tytułu udzielenie kredytu, natomiast Klient zobowiązany będzie zapłacić odsetki naliczone od dnia uruchomienia kredytu do dnia spłaty. b) Karty kredytowe Posiadacz ma prawo do odstąpienia od Umowy w drodze doręczenia Bankowi pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od tej Umowy w terminie 21 dni od daty jej zawarcia. W przypadku odstąpienia od umowy, Kredytobiorca zobowiązany jest zwrócić kwotę udostępnionego kredytu wraz z odsetkami naliczonymi od dnia udostępnienia limitu do dnia jego spłaty, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy. c) Kredyty hipoteczne UWAGA! Przepisy te nie dotyczą kredytów hipotecznych dlatego też w ramach kredytów hipotecznych została zniesiona dotychczasowa możliwość odstąpienia od umowy kredytowej w zakresie regulowanym przez dotychczasową ustawę o kredycie konsumenckim. Kredytodawca obowiązany jest przy zawarciu umowy poinformować konsumenta o prawie odstąpienia od umowy i wręczyć konsumentowi wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Uprawnienie konsumenta do spłaty kredytu przed terminem: Konsument jest uprawniony do spłaty kredytu przed terminem określonym w umowie. Termin dokonania spłaty powinien odpowiadać terminom wnoszenia rat określonym w umowie. Zgodnie z nową ustawą Bank może pobrać prowizję za przedterminową spłatę, w przypadku gdy stopa oprocentowania jest stała, a kwota spłacanego w okresie dwunastu kolejnych miesięcy kredytu jest wyższa niż trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, ogłaszanego przez Prezesa GUS z grudnia roku poprzedzającego rok spłaty kredytu. Prowizja za spłatę kredytu przed terminem nie może\n4 przekraczać 1% spłacanej części kredytu, jeżeli okres między datą spłaty kredytu a terminem spłaty kredytu przekracza jeden rok. W przypadku, gdy okres ten nie przekracza jednego roku, prowizja za spłatę kredytu przed terminem nie może przekraczać 0,5% spłacanej kwoty kredytu. Jednocześnie prowizja ta nie może być wyższa niż wysokość odsetek, które kredytobiorca byłby zobowiązany zapłacić w okresie między spłatą kredytu przed terminem, a umownym terminem spłaty, a także nie może być wyższa niż bezpośrednie koszty banku związane z tą spłatą 4. Obowiązki Banku i pośrednika kredytowgo, który udzielił kredytu konsumenckiego Obowiązki informacyjne przed zawarciem umowy: Przed zawarciem umowy o kredyt Bank oraz pośrednik kredytowy zobowiązani są do przekazania klientowi wszelkich informacji o warunkach udzielenia kredytu, kosztach kredytu, zasadach spłaty, skutkach braku płatności, prawie do odstąpienia od umowy, zasadach spłaty kredytu przed terminem. Informacje te powinny być przekazane na Formularzu Informacyjnym, którego wzory załączone zostały do ustawy. Zgodnie z założeniami ustawodawcy Formularz Informacyjny ma umożliwić klientom porównanie ofert różnych banków. Obowiązek dot. informowania o powodach decyzji negatywnych: W przypadku, gdy Bank odmówi udzielania kredytu z powodu Informacji zawartych w takich bazach danych jak BIK, System Bankowy Rejestr oraz w wewnętrznych bazach danych, zobowiązany jest przekazać klientowi informację, że decyzja negatywna została podjęta na podstawie Informacji uzyskanych z tych baz. Informowanie o kosztach kredytu: Ustawa wprowadza nowe kategorie kosztów kredytu, które bank i pośrednik kredytowy zobowiązani są podać zarówno w Formularzu Informacyjnym jak i w umowie o kredyt. Oprócz kosztów wynikających z opłat i prowizji, odsetek oraz kosztów zabezpieczeń istnieje konieczność informowania o kosztach usług dodatkowych oferowanych łącznie z kredytem, od skorzystania z których uzależnione jest zawarcie umowy kredytowej lub zależą koszty kredytu, np. koszt ubezpieczenia do kredytu gotówkowego, koszt prowadzenia konta osobistego lub koszty związane z kartą kredytową w przypadku sprzedaży pakietowej. Wszystkie te koszty powinny być uwzględnione w RRSO. Ustawa wprowadza następujące pojęcia: Całkowita kwota kredytu jest to kwota kredytu/limitu udostępniona klientowi; w przypadku kredytu gotówkowego z ubezpieczeniem jest to kwota kredytu powiększona o opłatę z tytułu ubezpieczenia; w przypadku kredytu hipotecznego w PLN jest to kwota powiększona o prowizję; Całkowity koszt kredytu jest to suma kosztów, które Klient zobowiązany jest ponieść w związku z umową o kredyt, tj.: opłaty i prowizje, odsetki, koszty zabezpieczeń, koszty usług dodatkowych, którymi są koszty związane z innymi produktami, z których skorzystanie jest niezbędne w celu otrzymania kredytu lub otrzymania go na określonych warunkach, np. koszt opłaty z tytułu ubezpieczenia do kredytu gotówkowego, koszt prowadzenia konta osobistego dla limitu w koncie, koszty związane z produktami oferowanymi w ramach pakietu do kredytu gotówkowego; koszty\n5 konta osobistego z odpowiednimi wpływami, koszty ubezpieczenia Hipoteka+ w określonym okresie. W ramach kredytów hipotecznych wliczane są również koszty wymaganych ubezpieczeń: w określonych przypadkach ubezpieczenia na życie i ubezpieczenia nieruchomości; Całkowita kwota do zapłaty jest to suma całkowitej kwoty kredytu i całkowitego kosztu kredytu; Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) jest to całkowity koszt kredytu wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym. 5. Informacje dodatkowe Nowa ustawa znosi 5 procentowy próg kosztów związanych z udzieleniem kredytu. Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego. W przypadku kredytów o zmiennej stopie procentowej Bank zobowiązany będzie poinformować klienta o zmianie stopy procentowej przed dokonaniem jej zmiany. Wraz z informacją o zmianie stopy procentowej klient powinien otrzymać nowy harmonogram spłat. 6. Sankcje wynikające z ustawy W przypadku naruszenia przez Bank przepisów ustawy określających zakres wymaganych Informacji w umowach o kredyt, Klient po złożeniu pisemnego oświadczenia może: W przypadku kredytów detalicznych zwrócić kredyt bez odsetek i innych kosztów; W przypadku kredytów hipotecznych zwrócić kredyt bez odsetek i innych kosztów należnych bankowi za okres 4 lat poprzedzających dzień złożenia oświadczenia. USTAWA O ZWALCZANIU NIEUCZCIWEJ KONKURENCJI 1. Nieuczciwa konkurencja i nieuczciwe praktyki rynkowe Zapewniając swobodę prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym konkurencję na rynku usług, ustawodawca wprowadza jednocześnie przepisy mające na celu określenie standardów wykonywania działalności, zapewniających uczciwe relacje między przedsiębiorcami oraz między przedsiębiorcami a konsumentami. Kwestie powyższe regulują przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz ustawa dotycząca przeciwdziałania nieuczciwym praktykom rynkowym. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ma na celu zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, czyli w głównej mierze odnosi się do stosunków między przedsiębiorcami, natomiast ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ma się przyczynić do wypracowania wysokich standardów ochrony konsumentów, tym samym dotyczy relacji między przedsiębiorcami a konsumentami.\n6 W relacjach z konsumentami pracownicy banku będą musieli przede wszystkim zwracać uwagę na przestrzeganie zapisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Natomiast ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji będzie dotyczyła relacji z konsumentami tylko wówczas, gdy czyn nieuczciwej konkurencji będzie zagrażał lub naruszał interesy konsumentów. Podkreślić należy, iż przepisy zawarte w obu ustawach należy brać pod uwagę przy ocenie reklam. 2. Zwalczanie nieuczciwej konkurencji Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów, a zwłaszcza konsumentów, dotyczy zatem również działalności prowadzonej przez bank i wszystkich usług bankowych. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. a) Przykłady czynów nieuczciwej konkurencji: oznaczenie przedsiębiorstwa, które może wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy, nazwy, godła, skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej używanego, zgodnie z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa; opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego oznaczenia w działalności handlowej, reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych dokumentach, przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa; a przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności, nakłanianie osoby świadczącej na rzecz przedsiębiorcy pracę, na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego, do niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych albo innych obowiązków umownych, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy; nakłanianie klientów przedsiębiorcy lub innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy; rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody; a są to np. wiadomości o: - stosowanych cenach, - nie przysługujących lub nieścisłych tytułach, stopniach albo innych informacjach o kwalifikacjach pracowników, a także\n7 - nierzetelne wyniki badań, - nierzetelne informacje o wyróżnieniach lub oznaczeniach produktów lub usług, nieuczciwa lub zakazana reklama, sprzedaż konsumentom towarów lub usług połączona z przyznaniem wszystkim albo niektórym nabywcom towarów lub usług nieodpłatnej premii, w postaci towarów lub usług odmiennych od stanowiących przedmiot sprzedaży; organizowanie systemu sprzedaży lawinowej, polegającego na proponowaniu nabywania towarów lub usług poprzez składanie nabywcom tych towarów lub usług obietnicy uzyskania korzyści materialnych w zamian za nakłonienie innych osób do dokonania takich samych transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści materialne wskutek nakłonienia kolejnych osób do udziału w systemie; b) Odpowiedzialność za stosowanie nieuczciwej konkurencji Konsekwencją dokonania czynu nieuczciwej konkurencji jest to, że przedsiębiorca, którego interes został naruszony lub zagrożony będzie mógł żądać: zaniechania niedozwolonych działań; usunięcia skutków niedozwolonych działań; złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie; naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych; wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych; zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny. Podmiot, który wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy, ujawnia innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to poważną szkodę przedsiębiorcy, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Tej samej karze podlega ten, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej. Podmiot rozpowszechniający nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o przedsiębiorstwie, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa, w celu szkodzenia przedsiębiorcy, podlega karze aresztu albo grzywny. Tej samej karze podlega, kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub osobistej sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub przedsiębiorcy, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa. Ponadto ustawodawca zakazał organizowania systemu sprzedaży lawinowej oraz kierowania takim systemem, pod groźbą kary pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.\n8 3. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji precyzuje m.in. obowiązki w zakresie emisji reklam. Reklama porównawcza może być stosowana tylko jeśli jest skierowana do przedsiębiorców i spełnia poniższe wymagania. Reklama umożliwiająca bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo towarów lub usług oferowanych przez konkurenta, zwana dalej "reklamą porównawczą", stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami. Reklama porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli łącznie spełnia następujące przesłanki: nie jest reklamą wprowadzającą w błąd, w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych kryteriów porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub przeznaczone do tego samego celu; w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych, sprawdzalnych i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć także cena; nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego konkurentem, ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi, oznaczeniami przedsiębiorstwa lub innymi oznaczeniami odróżniającymi; nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń przedsiębiorstwa lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności dotyczących konkurenta; w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem; nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych; nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym. Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od jej warunków, jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub zawierać informację, że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów bądź zaprzestania wykonywania usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie obowiązuje, powinna wskazywać również datę, od której specjalna cena lub inne szczególne warunki oferty będą obowiązywały. Czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 16 ustawy, dopuszcza się również agencja reklamowa albo inny przedsiębiorca, który reklamę opracował. Czynem nieuczciwej konkurencji jest sprzedaż konsumentom towarów lub usług połączona z przyznaniem wszystkim albo niektórym nabywcom towarów lub usług nieodpłatnej premii, w postaci towarów lub usług odmiennych od stanowiących przedmiot sprzedaży. Z wyłączeniem sytuacji, gdy premię tę stanowią towary lub usługi: o niewielkiej wartości lub próbki towaru;\n9 wygrane w loteriach promocyjnych, organizowanych na podstawie przepisów o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, lub konkursach, których wynik nie zależy od przypadku. Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie loterii promocyjnych jest formułowanie ofert w sposób stwarzający konsumentowi - niezależnie od wyniku losowania czy wiedzy konsumenta - pewność wygranej, jeżeli konsument złoży zamówienie na towar lub usługę objęte promocją albo zapłaci oferentowi z góry jakąkolwiek kwotę. Czynem takim, jest w szczególności formułowanie ofert w dokumencie wystawionym imiennie na konsumenta, mającym cechy pisma o charakterze oficjalnym. Czynem nieuczciwej konkurencji jest organizowanie systemu sprzedaży lawinowej, polegającego na proponowaniu nabywania towarów lub usług poprzez składanie nabywcom tych towarów lub usług obietnicy uzyskania korzyści materialnych w zamian za nakłonienie innych osób do dokonania takich samych transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści materialne wskutek nakłonienia kolejnych osób do udziału w systemie. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji organizowanie systemu sprzedaży lawinowej, jeśli spełnione zostaną następujące warunki: korzyści materialne uzyskiwane z uczestnictwa w systemie sprzedaży pochodzą ze środków uzyskiwanych z zakupu lub ze sprzedaży dóbr i usług po cenie, której wartość nie może rażąco przekraczać rzeczywistej wartości rynkowej tych dóbr i usług; osoba rezygnująca z udziału w systemie sprzedaży ma prawo do odprzedaży organizatorowi systemu za co najmniej 90 % ceny zakupu wszystkich nabytych od organizatora nadających się do sprzedaży towarów, materiałów informacyjno-instruktażowych, próbek towarów lub zestawów prezentacyjnych zakupionych w przeciągu 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia rezygnacji organizatorowi systemu sprzedaży. Na gruncie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym reklama porównawcza może stanowić nieuczciwą praktykę rynkową. USTAWA O PRZECIWDZIAŁANIU NIEUCZCIWYM PRAKTYKOM RYNKOWYM 1. Przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom rynkowym Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym określa nieuczciwe praktyki rynkowe w działalności gospodarczej i zawodowej oraz zasady przeciwdziałania tym praktykom w interesie konsumentów i w interesie publicznym. Celem ustawy jest wprowadzenie zasad zabraniających napastliwych praktyk handlowych oraz wyeliminowanie nieuczciwej reklamy, marketingu oraz innych praktyk\n10 rynkowych stosowanych w kontaktach z konsumentami, w szczególności tych, które wprowadzają w błąd lub są agresywne. Pod pojęciem praktyk rynkowych rozumie się działanie lub zaniechanie przedsiębiorcy, sposób postępowania, oświadczenie lub informację handlową, w szczególności reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją lub nabyciem produktu przez konsumenta. Zakazane jest stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych. Praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu. Za nieuczciwe praktyki rynkowe uznaje się w szczególności: praktyki wprowadzające w błąd, agresywne praktyki rynkowe, stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu dobrych praktyk Przy ocenie czy mamy do czynienia z nieuczciwą praktyką rynkowa bierzemy pod uwagę interesy przeciętnego konsumenta, czyli konsumenta, który jest dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny. Oceny dokonuje się z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych, językowych i przynależności danego konsumenta do szczególnej grupy konsumentów, przez którą rozumie się dająca się jednoznacznie zidentyfikować grupę konsumentów, szczególnie podatną na oddziaływanie praktyki rynkowej lub na produkt, którego praktyka rynkowa dotyczy, ze względu na szczególne cechy, takie jak wiek, niepełnosprawność fizyczna lub umysłowa. a) Praktyki rynkowe wprowadzające w błąd. Praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności: rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd, działanie związane z wprowadzaniem w błąd w zakresie produktów lub ich opakowań, znaków towarowych, nazw handlowych lub innych oznaczeń indywidualizujących przedsiębiorcę lub jego produkty, w szczególności reklama porównawcza w rozumieniu art.16. ust.3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz.1503, z późn. zm.), nieprzestrzeganie kodeksu dobrych praktyk, do którego przedsiębiorca dobrowolnie przystąpił, jeżeli przedsiębiorca ten informuje w ramach praktyki rynkowej, że jest związany kodeksem dobrych praktyk. Praktykę rynkową uznaje się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Wprowadzającym w błąd zaniechaniem może być w szczególności:\n11 zatajenie lub nie przekazanie w sposób jasny, jednoznaczny lub we właściwym czasie istotnych informacji dotyczących produktu, nie ujawnienie handlowego celu praktyki, jeżeli nie wynika on jednoznacznie z okoliczności i jeżeli powoduje to lub może spowodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. W ustawie został umieszczony katalog praktyk rynkowych wprowadzających w błąd, które w każdych okolicznościach są nieuczciwymi praktykami rynkowymi. Poniżej zostały zamieszczone te, które bezpośrednio mogą dotyczyć działalności banku: dawanie przez przedsiębiorcę informacji, że zobowiązał się on do przestrzegania kodeksu dobrych praktyk, jeżeli jest to niezgodne z prawdą, posługiwanie się certyfikatem, znakiem jakości lub równorzędnym oznaczeniem, nie mając do tego uprawnienia, twierdzenie, ze kodeks dobrych praktyk został zatwierdzony przez organ publiczny lub inny organ, jeżeli jest to niezgodne z prawdą, reklama przynęta, która polega na propozycji nabycia produktu po określonej cenie, bez ujawniania, że przedsiębiorca może mieć uzasadnione podstawy, aby sądzić, że nie będzie w stanie dostarczyć lub zamówić u innego przedsiębiorcy dostawy tych lub równorzędnych produktów po takiej cenie, przez taki okres i w takich ilościach, jakie są uzasadnione, biorąc pod uwagę produkt, zakres reklamy produktu i oferowaną cenę, reklama przynęta i zamiana, która polega na propozycji nabycia produktu po określonej cenie, a następnie odmowie pokazania konsumentom reklamowanego produktu lub odmowie przyjęcia zamówienia produktu lub dostarczenia go w racjonalnym terminie lub demonstrowaniu wadliwej próbki produktu, z zamiarem promowania innego produktu, twierdzenie, że produkt będzie dostępny jedynie przez ograniczony czas lub że będzie on dostępny na określonych warunkach przez bardzo ograniczony czas, jeżeli jest to niezgodne z prawdą, w celu nakłonienia konsumenta do podjęcia natychmiastowej decyzji dotyczącej umowy i pozbawienia go możliwości świadomego wyboru produktu, zobowiązania się do usług serwisowych konsumentom, z którymi przedsiębiorca przed zawarciem umowy komunikował się w języku nie będącym językiem urzędowym państwa członkowskiego, na którego terytorium przedsiębiorca ma swoją siedzibę, a następnie udostępnienie takich usług jedynie w innym języku, bez wyraźnego poinformowania o tym konsumenta przed zawarciem przez niego umowy, prezentowanie uprawnień przysługujących konsumentom z mocy prawa, jako cechy wyróżniającej ofertę przedsiębiorcy, twierdzenie, w ramach praktyki rynkowej, że organizowany jest konkurs lub promocja z nagrodami, a następnie nie przyznanie opisanych nagród lub ich odpowiedniego ekwiwalentu, prezentowanie produktu jako gratis, darmowy, bezpłatny lub w podobny sposób, jeżeli konsument musi uiścić jakąkolwiek należność, z wyjątkiem bezpośrednich kosztów związanych z odpowiedzią na praktykę rynkową, odbiorem lub dostarczeniem produktu,\n12 umieszczanie w materiałach marketingowych faktury lub podobnego dokumentu, sugerującego obowiązek zapłaty, który wywołuje u konsumenta wrażenie, że już zamówił reklamowany produkt, mimo że tego nie zrobił. Podkreślenia wymaga fakt, iż ciężar dowodu, że dana praktyka rynkowa nie stanowi nieuczciwej praktyki rynkowej wprowadzającej w błąd, będzie spoczywał na banku. b) Agresywne praktyki rynkowe. Praktykę rynkową uznaje się za agresywną, jeżeli przez niedopuszczalny nacisk (wykorzystanie przewagi wobec konsumenta, użycie lub groźba użycia przymusu fizycznego bądź psychicznego) w znaczny sposób ogranicza lub może ograniczyć swobodę wyboru przeciętnego konsumenta lub jego zachowanie względem produktu i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez niego decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Agresywnymi praktykami rynkowymi, dotyczącymi banku, które w każdych okolicznościach są nieuczciwymi praktykami rynkowymi są: wywoływanie wrażenia, że konsument nie może opuścić pomieszczeń przedsiębiorcy bez zawarcia umowy, uciążliwe i nie wywołane działaniem albo zaniechaniem konsumenta nakłanianie do nabycia produktów przez telefon, faks, pocztę elektroniczną lub inne środki porozumiewania się na odległość, z wyjątkiem przypadków egzekwowania zobowiązań umownych, w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy, żądanie od konsumenta zgłaszającego roszczenie, w związku z umową ubezpieczenia przedstawienia dokumentów, których w sposób racjonalny nie można uznać za istotne dla ustalenia zasadności roszczenia, lub nieudzielanie odpowiedzi na stosowną korespondencję, w celu nakłonienia konsumenta do odstąpienia od zamiaru wykonania jego praw wynikających z umowy ubezpieczenia. c) Sprzeczny z prawem kodeks dobrych praktyk. Stosowanie kodeksu dobrych praktyk, którego postanowienia są sprzeczne z prawem jest nieuczciwą praktyką rynkową. Nieuczciwej praktyki rynkowej dopuszcza się również twórca kodeksu dobrych praktyk (w szczególności przedsiębiorca lub związek przedsiębiorców, odpowiedzialny za przygotowanie i wprowadzenie w życie lub nadzór nad przestrzeganiem kodeksu dobrych praktyk), którego postanowienia są sprzeczne z prawem. d) Odpowiedzialność za stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych W razie dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony może żądać: zaniechania tej praktyki, usunięcia jej skutków, złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, naprawienia wyrządzonej szkody, w szczególności unieważnienia umowy, zasądzenia odpowiedniej sumy na określony cel społeczny. Ponadto każdy podmiot, który stosuje agresywną praktykę rynkową podlega karze grzywny.\n13 USTAWA O OCHRONIE KONKURENCJI I KONSUMENTÓW 1. Ochrona konkurencji i konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów, zasady i tryb przeciwdziałania praktykom ograniczającym konkurencję oraz praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów, a także antykonkurencyjnym koncentracjom przedsiębiorców i ich związków oraz organy właściwe w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów. a) Praktyka naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy. Za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów uważa się w szczególności stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej informacji, nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji. USTAWA O ELEKTRONICZNYCH INSTRUMENTACH PŁATNICZYCH 1. Ustawa o elektronicznych instrumentach płatniczych - najważniejsze zapisy. a) określa zasady wydawania i używania elektronicznych instrumentów płatniczych, w tym instrumentów pieniądza elektronicznego, prawa i obowiązki stron umów o elektroniczne instrumenty płatnicze w zakresie nieuregulowanym przez ustawę o usługach płatniczych. b) Użyte w ustawie określenia oznaczają: - Elektroniczny instrument płatniczy - każdy instrument płatniczy, w tym z dostępem do środków pieniężnych na odległość, umożliwiający posiadaczowi dokonywanie operacji przy użyciu elektronicznych nośników informacji lub elektroniczną identyfikację posiadacza, niezbędną do dokonania operacji, w szczególności kartę płatniczą lub instrument pieniądza elektronicznego. - Instrument pieniądza elektronicznego - urządzenie elektroniczne, na którym jest przechowywany pieniądz elektroniczny, w szczególności karta elektroniczna zasilana do określonej wartości. - Pieniądz elektroniczny wartość pieniężna stanowiąca elektroniczny odpowiednik znaków pieniężnych, która spełnia łącznie następujące przesłanki: jest przechowywana elektronicznie, w tym magnetycznie, jest wydawana do dyspozycji na podstawie umowy w zamian za środki pieniężne o nominalnej wartości nie mniejszej niż ta wartość, jest przyjmowana jako środek płatniczy przez przedsiębiorców innych niż wydający ją do dyspozycji, jest wyrażona w jednostkach pieniężnych.\n14 - Karta płatnicza karta identyfikująca wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawniająca do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, a w przypadku Karty wydawanej przez bank także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu. - Posiadacz osoba fizyczna, osoba prawna lub inny podmiot, które na podstawie umowy o elektroniczny instrument płatniczy dokonują w swoim imieniu i na swoją rzecz operacji określonych w umowie. - Użytkownik Karty płatniczej osoba fizyczna upoważniona przez posiadacza do dokonywania w imieniu i na rzecz posiadacza operacji określonych w umowie, której dane identyfikacyjne są umieszczone na karcie płatniczej. c) Przez umowę o kartę płatniczą wydawca karty płatniczej (np. Bank) zobowiązuje się wobec posiadacza karty płatniczej do rozliczania operacji dokonanych przy użyciu karty płatniczej, a posiadacz zobowiązuje się do zapłaty kwot operacji wraz z należnymi wydawcy kwotami opłat i prowizji lub do spłaty swoich zobowiązań na rachunek wskazany przez wydawcę d) W okresie obowiązywania umowy o wydanie pieniądza elektronicznego, posiadacz może żądać od wydawcy wykupienia posiadanego pieniądza elektronicznego w każdym czasie i według wartości nominalnej. Umowa o wydanie pieniądza elektronicznego jednoznacznie i w sposób zrozumiały musi określać warunki wykupu pieniądza elektronicznego, w tym wszelkie związane z tym koszty e) Roszczenia z tytułu umowy o elektroniczny instrument płatniczy przedawniają się z upływem 2 lat USTAWA O USŁUGACH PŁATNICZYCH Ustawa określa zasady świadczenia usług płatniczych, w tym: Warunki świadczenia usług płatniczych, w szczególności dotyczące obowiązkowego zakresu postanowień umownych i wymogów w zakresie informowania o usługach płatniczych; Prawa i obowiązki stron wynikające z umów o świadczenie usług płatniczych, a także zakres odpowiedzialności dostawców z tytułu wykonywania usług płatniczych; Zasady prowadzenia działalności przez instytucje płatnicze i biura usług płatniczych. Usługi płatnicze to działalność polegająca na: - Przyjmowaniu wpłat gotówki i dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku; - Wykonywaniu transakcji płatniczych (także w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu), w tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy (np. polecenie zapłaty, transakcje kartą płatniczą lub podobnym instrumentem, polecenie przelewu, zlecenie stałe); - Wydawaniu instrumentów płatniczych - Zawieraniu umów z przedsiębiorcami o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów płatniczych; - Świadczeniu usługi przekazu pieniężnego; - Wykonywaniu transakcji płatniczych, w przypadku których zgoda płatnika na wykonanie transakcji udzielania jest przy użyciu urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego, a\n15 płatność przekazywana jest jedynie pośrednikowi pomiędzy użytkownikiem zlecającym transakcję płatniczą a odbiorcą. Wybrane definicje zawarte w ustawie: - Dostawca usług płatniczych/dostawca bank albo inny podmiot świadczący usługi płatnicze, w tym bank zagraniczny - Odbiorca osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której przepisy prawa przyznają zdolność prawną, będąca odbiorcą środków pieniężnych stanowiących przedmiot transakcji płatniczej; - Transakcja płatnicza zainicjowana przez płatnika lub odbiorcę wpłata lub wypłata gotówki lub bezgotówkowy transfer środków pieniężnych; - Umowa ramowa umowa rachunku oszczędnościowego, umowa rachunku oszczędnościoworozliczeniowego, umowa rachunku powierniczego oraz umowa terminowej lokaty oszczędnościowej o ile umożliwia dokonywanie wpłat lub wypłat w trakcie jej trwania, umowa o kartę płatniczą, kartę kredytową, kartę prepaid i bankowość elektroniczną (umowy wraz z regulaminami, zasadami i taryfą) - Zlecenie płatnicze oświadczenie płatnika lub odbiorcy skierowane do jego dostawcy zawierające polecenie wykonania transakcji płatniczej; - Autoryzacja wyrażenie zgody przez Posiadacza/Użytkownika na wykonanie transakcji płatniczej w sposób określony w umowie/regulaminie. Zgoda może dotyczyć także kolejnych transakcji płatniczych. Ustawa o usługach płatniczych wprowadza m.in. szeroki dostęp do informacji dla użytkowników usług płatniczych oraz jednolite zasady dotyczące wykonywania usług płatniczych na terenie europejskiego rynku. Najważniejsze postanowienia ustawy: - Wprowadza szczegółowe wymogi w zakresie Informacji, które muszą być zawarte w umowie ramowej. - Określa zakres Informacji przekazywanych Klientom w związku z realizacją transakcji płatniczych (m.in. obowiązek poinformowania klienta o wysokości opłat/prowizji związanych z daną transakcją płatniczą, jak również zastosowanych kursach walutowych o ile miało miejsce przeliczenie walut) - Określa obowiązek proporcjonalnego zwrotu opłat nalicznych z góry w stosunku do rzeczywistego okresu trwania umowy; - Określa termin wypowiedzenia w zakresie umowy ramowej - standardowo, zgodnie z ustawą, klient może wypowiedzieć umowę ramową w każdym czasie ze skutkiem natychmiastowym, chyba że umowa ramowa przewiduje okres wypowiedzenia. Umowny okres wypowiedzenia nie może przekraczać 1 miesiąca. Dostawca może wypowiedzieć umowę ramową zawartą na czas nieokreślony z co najmniej dwumiesięcznym wypowiedzeniem. Terminy przyjęte w Banku (zgodne z ustawą) określone są w poszczególnych umowach ramowych - Uprawnia klienta do otrzymania w każdym czasie na jego żądanie postanowień umowy ramowej; - Umowa ramowa musi zawierać szczegółowy opis zasad i trybu realizacji transakcji płatniczych oraz sposoby ich autoryzacji przez klientów\n16 - Umowa ramowa musi zawierać szczegółowy opis zasad odpowiedzialności Banku za niewykonanie lub nienależyte wykonanie transakcji płatniczej oraz obowiązki Klienta w zakresie powiadomienia Banku o stwierdzonej nieautoryzowanej, niewykonanej lub nienależycie wykonanej transakcji płatniczej. W przypadku braku takiego powiadomienia roszczenia Klienta wobec Banku wygasają w terminie 13 miesięcy od dnia obciążenia rachunku płatniczego albo od dnia, w którym transakcja płatnicza miała być wykonana - Określa wymóg informowania Klientów o proponowanych zmianach w regulaminie, Taryfie opłat i prowizji oraz zmianach stóp procentowych (z wyłączeniem zmiany stopy opartej o bazową stopę procentową lub zmiany stopy na korzystniejszą dla klienta) nie później niż 2 miesiące przed proponowaną datą wejścia tych zmian w życie. Jeżeli przed proponowaną datą wejścia w życie zmian Klient nie zgłosi Bankowi sprzeciwu wobec tych zmian, uznaje się, że wyraził na nie zgodę. Klient ma prawo, przed datą proponowanego wejścia w życie zmian, wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym. W przypadku, gdy Klient zgłosi sprzeciw, o którym mowa powyżej, ale nie dokona wypowiedzenia umowy ramowej, umowa ta wygasa z dniem poprzedzającym dzień wejścia w życie proponowanych zmian USTAWA O OCHRONIE DANYCH OSOBOWYCH Ustawa określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych W rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań Organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych USTAWA O ŚWIADCZENIU USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄ Przesyłanie informacji handlowej drogą elektroniczną. Ustawa określa: 1. obowiązki usługodawcy związane ze świadczeniem usług drogą elektroniczną, 2. zasady wyłączania odpowiedzialności usługodawcy z tytułu świadczenia usług drogą elektroniczną,\n17 3. zasady ochrony danych osobowych osób fizycznych korzystających z usług świadczonych drogą elektroniczną Wykorzystując środki komunikacji elektronicznej (np. , tel. komórkowy) jako nośnik przekazu treści o charakterze reklamowym skierowanych do klienta, należy mieć na uwadze spełnienie pewnych wytycznych nakreślonych przez ustawodawcę w tym zakresie. Podstawowym aktem prawnym regulującym przesyłanie informacji o charakterze reklamowym za pomocą komunikacji elektronicznej jest ustawa z 18 lipca 2002r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Regulacja ta zakazuje rozsyłania nie zamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Informację handlową stanowi każda informacja przeznaczona pośrednio lub bezpośrednio do promowania towarów, usług lub wizerunku przedsiębiorcy. Każda reklama, oferta czy chociażby notka na temat nowego produktu jest informacją handlową. Nawet krótka wiadomość o tym, że firma zdobyła nagrodę, jest również taką informacją, gdyż służy promowaniu przedsiębiorcy. Przesyłanie nie zamawianej informacji handlowej jest wykroczeniem. Nie jest jednak ścigane z urzędu, tylko na wniosek pokrzywdzonego, czyli osoby, która otrzymała a z reklamą, chociaż nie wyraziła na to wyraźnej zgody. Dodatkowo przedsiębiorca może się liczyć ze skargą złożoną do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, gdyż przesyłanie nie zamawianej informacji handlowej jest jednocześnie czynem nieuczciwej konkurencji. Konsekwencją przesyłania przez bank nie zamówionej informacji handlowej może być utrata dobrej reputacji banku. Jeśli wysyłasz informacje handlowe drogą elektroniczną, niezbędne jest uzyskanie zgody ich odbiorcy. USTAWA O PRZECIWDZIAŁANIU PRANIU PIENIĘDZY ORAZ FINANSOWANIU TERRORYZMU Ustawa określa zasady oraz tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy, przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, stosowania szczególnych środków ograniczających przeciwko osobom, grupom i podmiotom oraz obowiązki podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji. Sankcje karne Za dopuszczenie się działań niezgodnych z przepisami ustawy PPP grożą następujące sankcje: kara pieniężna w stosunku do banku nieprzestrzegającego przepisów kara pozbawienia wolności lub kara grzywny w stosunku do przedstawicieli banku\n18 Karze pozbawienia wolności do lat 3 podlega: 1. Ten kto, działając w imieniu lub interesie banku wbrew przepisom ustawy, nie dopełnia następujących obowiązków m.in.: ania środków bezpieczeństwa 2. Ten, kto wbrew przepisom ustawy ujawnia osobom nieuprawnionym, posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy, informacje zgromadzone zgodnie z upoważnieniem ustawy, lub wykorzystuje te informacje w inny sposób niezgodny z przepisami ustawy Karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 podlega ten, kto: 1. odmawia przekazania Generalnemu Inspektorowi informacji lub dokumentów 2. przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane dotyczące transakcji, rachunków lub osób Karze grzywny podlega ten, kto udaremnia lub utrudnia przeprowadzenia czynności kontrolnych w banku ORGANY ODPOWIEDZIALNE ZA EGZEKWOWANIE PRAWA KONSUMENCKIEGO 1. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. a) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest centralnym organem administracji państwowej. Do kompetencji Prezesa UOKiK należy kształtowanie polityki antymonopolowej oraz polityki ochrony konsumentów. b) Podstawowe zadania UOKiK w tym obszarze to: wszczynanie postępowań administracyjnych o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów. W ich efekcie Prezes Urzędu wydaje decyzje zakazujące stosowania praktyki naruszającej prawa słabszych uczestników rynku oraz nakłada karę pieniężną w wysokości do 10 proc. przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. kontrola wzorców stosowanych w umowach z udziałem konsumentów. W jej następstwie do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kierowane są pozwy o uznanie klauzul za niedozwolone. Postanowienia, które w oparciu o prawomocny wyrok sądu wpisane zostały do Rejestru klauzul niedozwolonych nie mogą być używane w obrocie prawnym z udziałem konsumentów, wszczynanie postępowań administracyjnych (antymonopolowych) przeciw przedsiębiorcom łamiącym zakaz praktyk ograniczających konkurencję., kontrola koncentracji przedsiębiorców,\n19 współpraca z krajowymi i międzynarodowymi organami i organizacjami, do których zakresu działania należy ochrona konkurencji i konsumentów, opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o ochronie konkurencji i konsumentów, UOKiK prowadzi Rejestr klauzul niedozwolonych, który udostępniony jest na stronach internetowych Zgodnie z kodeksem cywilnym postanowienia, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą konsumenta, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający jego interesy. Przykładem są klauzule stawiające jako warunek odstąpienia od umowy zapłacenie kary lub wyłączające odpowiedzialność przedsiębiorcy za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Są to tzw. klauzule niedozwolone (abuzywne). W celu zapewnienia informacji o klauzulach niedozwolonych dla jednostek banku, Obszar Zapewnienia Zgodności przygotował Procedurę dokonywania przeglądu Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone prowadzonego przez UOKiK w celu przekazania informacji do zainteresowanych jednostek banku. 2. Rzecznicy konsumentów. UOKiK podejmuje działania w przypadku naruszenia zbiorowych interesów konsumentów. Natomiast w sprawach indywidualnych bezpłatną pomoc prawną konsumenci mogą uzyskać m. in. u miejskich lub powiatowych rzeczników konsumentów. Do ich kompetencji należy: zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej w zakresie ochrony interesów konsumentów, składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów, występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów, współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, organami Inspekcji Handlowej oraz organizacjami konsumenckimi, wytaczanie powództwa na rzecz konsumentów oraz wstępowanie, za ich zgodą, do toczącego się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów. 3. Inne podmioty mające na celu ochronę praw konsumentów: Federacja Konsumentów, Stowarzyszenie Konsumentów Polskich, Rzecznik ubezpieczonych, Pozasądowe systemy rozstrzygania sporów konsumenckich np. Arbiter bankowy,


Badania wizualne spoin i złączy spawanych - VT1 VT2 - Szkoła Spawania Wrocław\nAkademia Spawania – uznany ośrodek szkolenia Inspektorów NDT\nProwadzimy kursy przeprowadzania badań wizualnych spoin NDT we Wrocławiu oraz na terenie kraju\nBadanie wizualne (VT) to optyczna metoda sprawdzania obiektów pod kątem rozbieżności, które możesz sprawdzić gołym okiem, a także za pomocą narzędzi takich jak mikroskopy, lupy czy lusterka.\nWiele niedoskonałości, takich jak pęknięcia zewnętrzne, można już znaleźć za pomocą testów wizualnych, co sprawia, że tego typu inspekcja jest prostą i skuteczną procedurą. Może być stosowana do sprawdzania niektórych niedoskonałości spoin spawów, pęknięć powierzchni, zjawisk korozyjnych czy efktów szlifowania.\nBadania wizualne złączy spawanych polega na oglądaniu spoin. Zazwyczaj inspektorzy NDT sprawdzają, czy nie ma pęknięć, wżerów, porów powierzchniowych, podtopień, niedopełnień, brakujących połączeń i innych aspektów spoiny.\nBadanie wizualne jest ograniczone do obszaru powierzchni spoiny, który jest widoczny dla inspektora, co oznacza, że czegoś takiego jak głębokość wtopienia nie można określić, chyba że spoina jest spoiną z pełnym przetopem i można ją zobaczyć od wewnątrz zespołu. Dlatego też często wymagane są badania niszczące w celu dalszego zbadania jakości spoiny.\nNieniszczące badania wizualne VT - co to?\nBadania VT wykorzystuje się zawsze w pierwszej kolejności, a do ich głównych zalet zalicza się niski koszt, jaki generują, szybkość wykonania oraz wysoka skuteczność.\nWykrywanie niezgodności spawalniczych i materiałowych odbywa się za pomocą badań penetracyjnych. Ten rodzaj metod następuje po przeprowadzeniu badań wizualnych i znajduje swoje zastosowanie w kontroli wyrobów metalowych, takich jak stal lub wykonanych z materiałów niepodatnych na wykorzystywane środki badawcze (substancje). Ponadto, badania penetracyjne pozwalają na lepszą kontrolę części o skomplikowanych kształtach czy o utrudnionej dostępności.\nSzanowni klienci nasza Akademia Spawania jest najszybciej rozwijajacym się ośrodkiem szkoleniowym w Polsce. Samodzielnie realizujemy 4 rodzaje szkoleń z zakresu badań nieniszczących (VT, PT, MT, UT).\nProwadzimy szkołę spawania oraz oferujemy wiele innych usług związanych ze spajaniem. Posiadamy pomieszczenia laboratoryjne, spawalnię oraz kompletny sprzęt do realizowania szkoleń.\nWymagania wstępne do uczestniczenia w szkoleniu z zakresu badań wizualnych:\nSzkolenie z zakresu badań wizualnych może rozpocząć każda osoba spełniająca następujące wymaganiami:\nCzas trwania Kursy VT1, VT2:\nSzkolenie personelu z zakresie badań wizualnych składa z następującego rozkładu zajęć:\nI Stopień VT1 - 16 godzin wykładów, pokazów i ćwiczeń,\nII Stopień VT2 - 24 godzin wykładów, pokazów i ćwiczeń,\nI i II Stopień VT1+VT2 - 40 godzin wykładów, pokazów i ćwiczeń,\nSzkolenie personelu z zakresie badań wizualnych realizowane jest systemie tygodniowym, weekendowym lub wieczorowym.\nDla uczestników szkoleń przygotowaliśmy profesjonalne zestawy inspekcyjne uzupełnione o mikroskop, endoskop, kamerę oraz dostęp do wszystkich niezbędnych norm.\nZakończenie szkolenia badania wizualne złączy spawanych:\nEgzamin NDT badań VT:\nZaletą naszej firmy jest umiejętność rozwiązywania różnych problemów!\nTerminy szkoleń VT1, VT2\nVT1 - 2200;\nVT2 - 2600;\nVT(1+2) - 4200 PLN\nKursy VT1, VT2 - na terenie Wrocławia.


Prokrastynacja | Psycholog Online - Porady psychologiczne Online\nutworzone przez admin | Mar 19, 2018 | Blog | 0 komentarzy\nZrobię porządki w mieszkaniu, zacznę chodzić na siłownię, będę zdrowo odżywiać się, przestanę odkładać wszystko na później, ale… od jutra.\nKażdemu z nas niejednokrotnie zdarzyło się przełożyć wykonanie jakiejś czynności na później na rzecz zaangażowania się w przyjemniejsze aktywności. Nagminne odwlekanie zadań nazywane jest prokrastynacją (z łac. procrastinatio – odroczenie, zwłoka), jej mechanizm ma na celu przede wszystkim redukcję stresu związanego z koniecznością wykonania nieprzyjemnego zadania poprzez jego odłożenie w czasie, co przynosi natychmiastową ulgę. Jest ona efektem walki pomiędzy korą przedczołową, odpowiedzialną m.in. za planowanie oraz układem limbicznym odgrywającemu dużą rolę w dążeniu do uzyskania natychmiastowej gratyfikacji a także przy powstawaniu uzależnień.\nPrzyczyny odraczania często są bardzo złożone, należą do nich:\n– Lęk przed sukcesem – przekonanie, iż osiągnięcie sukcesu wiąże się z większą ilością negatywnych konsekwencji niż korzyści. Może pojawić się strach przed zazdrością ze strony otoczenia i/lub najbliższych wraz z wiążącymi się z tym następstwami np. w postaci odrzucenia czy braku akceptacji, niechęć do bycia ocenianym jako lepszy od innych. Często występuje przeświadczenie o niezasługiwaniu na osiągnięcia, subiektywne poczucie bycia równym lub gorszym od innych przy jednoczesnym lęku przed zmianą takiego układu sił.\n– Lęk przed porażką – celowe odkładanie wykonania zadania do momentu, w którym będzie już na tyle późno, by je wykonać prawidłowo lub na tyle starannie, na ile byśmy chcieli, dzięki czemu łatwo będzie wytłumaczyć sobie porażkę (lub brak sukcesu, który też może być tak samo odbierany) czynnikami zewnętrznymi jak np. brak czasu, zamiast czynnikami wewnętrznymi np. brak umiejętności, które odgrywają ogromną rolę w kształtowaniu i utrzymaniu samooceny. Lęk przed porażką można też tłumaczyć obawą przed przykrymi konsekwencjami społecznymi w razie niepowodzenia – wyśmiewanie, odrzucenie.\n– Lęk przed bezradnością – często wynika z potrzeby kontroli, porzucanie lub odkładanie zadań poniżej umiejętności może być przejawem okazywania niezależności. Osoby niskoreaktywne, czyli potrzebujące dużej stymulacji zewnętrznej mogą celowo odwlekać, by dostarczyć sobie dodatkowego dreszczyku emocji, zwłaszcza w przypadku zadań czy działań bardzo istotnych w życiu osobistym jak i zawodowym.\nPowyższe przykłady jako główną przyczynę prokrastynacji wskazują lęk, który zaczyna przejmować kontrolę nad naszymi decyzjami oraz reorganizuje hierarchię wartości. Kilkukrotne odraczanie nieprzyjemnego zadania zostaje wzmacniane poprzez natychmiastowe uczucie ulgi (teraz mogę zająć się czymś fajniejszym) i staje się nawykiem, który ciężko zwalczyć. Znajomość mechanizmów może nam już dać lekką przewagę nad uporczywym odkładaniem. Jako narzędzia w walce z prokrastynacją często podaje się metody efektywnego zarządzania czasem, jednak jej mechanizm jest o wiele bardziej złożony niż nieumiejętność gospodarowania czasem. Najbardziej optymalną i dopasowaną do potrzeb jednostki formą poradzenia sobie z problemem oraz głębsze jego zrozumienie może dać jedynie konsultacja ze specjalistą.


II Warmińsko-Mazurskie Zespołowe Zawody Programistyczne 16.02.2011 r. | Warmińsko-Mazurskie Zespołowe Zawody Programistyczne\nII WARMIŃSKO-MAZURSKIE ZESPOŁOWE\nzapraszają Państwa do udziału w II Warmińsko-Mazurskich Zespołowych Zawodach Programistycznych, które odbędą się 16 lutego 2011 roku w godzinach 11:00-15:00 na Wydziale Matematyki i Informatyki UWM w Olsztynie, przy ul. Żołnierskiej 14.\nZawody odbędą się w laboratoriach komputerowych Wydział Matematyki i Informatyki UWM. Zawody będą polegały na zespołowym rozwiązywaniu zadań programistycznych. Zadania programistyczne zostaną opracowane przez pracowników naukowych Wydziału Matematyki i Informatyki UWM.\nKażdy z trzyosobowych zespół otrzyma 5 zadań, których rozwiązania należy przedstawić w języku Pascal lub C/C++. Każdy zespół będzie miał do dyspozycji 1 (jeden) komputer i 3 (trzy) godziny czasu na rozwiązywanie zadań. Uczestnicy mogą korzystać z przyniesionych przez siebie materiałów tekstowych: słowników, książek, notatek, ale wykluczone będzie użycie nośników cyfrowych.\nZawody zostaną przeprowadzone przy użyciu automatycznego systemu oceniania. System Online judge będzie przedstawiony zainteresowanym nauczycielom informatyki w formie szkolenia, które odbędzie się 10.12.2010 roku o godzinie 14:00 na Wydziale Matematyki i Informatyki UWM, 10-561 Olsztyn, ul. Żołnierska 14. Zgłoszenia na szkolenie będą przyjmowane do 03.12.2010 r. telefonicznie pod nr tel. 89 524 61 06 lub na adres e-mail: pawlicka@matman.uwm.edu.pl\nPo zakończeniu zawodów zostaną przedstawione oficjalne wyniki. Zwycięzcy otrzymają dyplomy i upominki.\nlub listownie na adres: Wydział Matematyki i Informatyki UWM, 10-561 Olsztyn, ul. Żołnierska 14\nZgłoszenie uczestnictwa będą przyjmowane do nastąpić do 07 lutego 2011 roku.


Globtroter - PODRÓŻE "GLOBTROTERA": LITWA\nKilkakrotnie byliśmy w Druskiennikach w ramach podróży studyjnych „Globtrotera”. Wiosną ub. r. uczestniczyłem – opisałem ten wyjazd w naszym portalu, na zaproszenie organizatorów w międzynarodowej konferencji kurortologicznej i Dniach Druskiennik. A ostatnio, na zaproszenie władz miasta, w podróży studyjnej honorowych konsulów Litwy w Polsce.\nZ udziałem szefów tych placówek z Gdańska, Poznania, Szczecina i Torunia oraz J.E. ambasadora Litwy w Polsce i ministra – radcy tej ambasady w Warszawie. Na miejscu zajmowała się nami, mówiąca po polsku, vice mer Druskiennik Kristina Miškinienė z gronem współpracowników. Była to bardzo pouczająca podróż. Znam to uzdrowisko nieźle. Byłem w nim – i sporo o nim pisałem nie tylko na łamach Globtroter Info – kilkakrotnie. Ale to co teraz zobaczyłem i o czym dowiedziałem się, stanowiło nową jakość.\nLiczące nieco ponad 18,2 tys. stałych mieszkańców ( 25.440 wraz z okolicznymi terenami wiejskimi ) i zajmujące 44 tys. ha Druskienniki od ostatniego przełomu wieków przeobrażają się niezwykle dynamicznie. Znakomicie ilustrują to liczby. W roku 2000, który uznawany jest za startowy, na inwestycje przeznaczono zaledwie 2 mln litów ( 1 lit, to obecnie około 1,20 zł ). W roku następnym już 12, w kolejnych: 41, 65, 80, 96 – aż do rekordowego dotychczas roku 2006 – 120 mln Lt. Później nastąpiło lekkie wyhamowanie: do 100, 70, ale już w br. nastąpił kolejny wzrost wydatków inwestycyjnych do 100 mln Lt.\nPrzełożyło się to na liczbę kuracjuszy, która wzrosła ponad 5 – krotnie: z 39.440 w roku 2000 do 213 tys. w 2008 r. Przy czym niespełna 70 tys. stanowili wśród nich cudzoziemcy, a z górą 146 tys. Litwini. Dodam, że uzdrowisko znakomicie pozyskuje i inwestuje środki unijne oraz modernizuje i rozbudowuje bazę w systemie partnerstwa publiczno – prywatnego. Stosuje prostą, ale sprawdzającą się metodę: inwestorom sprzedaje wymagające rewaloryzacji obiekty lub ziemię pod nowe po rozsądnych cenach, ale stawiając – i konsekwentnie egzekwując – konkretne wymagania co mają zrobić.\nW ten sposób zbudowano m.in. Aquapark odwiedzany przez ponad 400 tys. osób rocznie, w tym licznych również z Polski, Białorusi, Rosji i innych krajów. Jest to duży – i warto dodać: dochodowy – kompleks, który wg projektu kosztował 123 mln Lt ( 36 mln € ). Złożyły się na to środki UE, budżetów: państwa i gminy i oraz prywatne.\nPowstał zespół basenów – w tym z falami morskimi, osobnych dla dzieci i dorosłych. 6 zjeżdżalni wodnych – najdłuższa ma 212 m. Są wodospady masujące ciało. 18 saun według tradycji różnych krajów, z bezpłatnymi – w ramach biletu wstępu – dodatkami: brzozowe witki ( „wieniki” ) do smagania się po ciele, sól morska i miód do nacierania ciała, substancje zapachowe oraz maseczki na twarz. Ponadto hotel „Aqua Medūna”, Centrum SPA, sale konferencyjne, kręgielnia i bilard, klub nocny, restauracja i kawiarnia.\nTo „zaplecze” sanatoriów i lecznic, mające przyciągać nie tylko kuracjuszy, jest już imponujące. A inwestycje przecież trwają, planowane są następne. Ogółem jest w Druskiennikach 5 centrów konferencyjnych z 34 salami, łącznie na 2.515 miejsc i 5 hoteli konferencyjnych z dodatkowymi 7 salami. Ogółem w uzdrowisku są 52 takie sale z nowoczesnym wyposażeniem w sumie na 3.741 miejsc. Są restauracje z kuchnią litewską, europejską, ormiańską, włoską i „sowiecką”.\nPark Przygód, w których można zjeżdżać na linach nad wodą, chodzić po ruchomych kładkach rozwieszonych między wierzchołkami drzew itp. W ofercie aktywnego wypoczynku uzdrowiska jest również m.in. chodzenie po wodzie ( Waterwalkerz ) w specjalnych kulach przypominających z zewnątrz ogromne bańki mydlane, kajaki, kanoe, łodzie i tratwy, windsurfing. 46 km tras rowerowych – a zimą narciarskich. Jest wypożyczalnia „desek”. Można odbywać loty na paralotni, samolotami sportowymi, balonami. Grać w tenis ziemny i stołowy oraz krykiet. Strzelać z łuku, uprawiać paintball, squash, łowić ryby lub polować.\nW 2010 r. rozpocznie działalności wspomniane już pole golfowe, w 2011 r. kryty tor narciarski. A przecież najważniejsza, oczywiście, jest baza sanatoryjno – lecznicza oraz Centra SPA i urody. Druskienniki oferują m.in. lecznicze kąpiele w wodzie mineralnej ze wskazaniami: centralny system nerwowy, sercowo – naczyniowy, kręgosłup, stawy, przewód pokarmowy i niektóre schorzenia skóry. Leczenie systemu naczyń krwionośnych, narządów ruchu, żołądka i przewodu pokarmowego, skóry, chorób dróg oddechowych, endokrynologicznych, ginekologicznych i niektórych nerwowych.\nStosowana jest krioterapia z temperaturami do minus 160 stopni C w indywidualnych kabinach, w których pacjenci głowy mają na zewnątrz. Bardzo skuteczna, jak zapewniają tamtejsi lekarze, po urazach i operacjach narządów ruchu, w chorobach kręgosłupa, zapaleniach stawów, licznych chorobach skóry, a także… zmniejszania wagi w rezultacie szybszej wymiany energii. Do kanonu leczniczego należą zarówno okłady, jak i przede wszystkim kąpiele w wannach z borowiną.\nPrzy czym nowością – jedyne takie miejsce na Litwie – jest biała borowina. Tak, ze względu na barwę przypominającą cement, nazywany jest muł znajdujący się głównie pod pokładami powszechnie znanej borowiny, których własne pokłady ma uzdrowisko. Jest on pochodzenia organicznego, zawieraja wiele czynnych biologicznie substancji organicznych oraz mikroelementów.\nW trakcie zabiegów działają one na skórę oraz wszystkie włókna i narządy człowieka. Polepsza to krążenie i przemianę materii, ułatwia wydalanie z organizmu toksyn i innych substancji szkodliwych. A równocześnie nawilża skórę i chroni ją przed wyschnięciem i starzeniem. Zmniejsza lub całkowicie powstrzymuje procesy zapalne, stymuluje czynność gruczołów i wzmacnia odporność organizmu. Inną druskiennicką specjalną procedurą są kąpiele w mieszance borowiny, wody mineralnej i ziół wg recepty dr P. Dagilisa.\nZ leczenia i zabiegów profilaktycznych korzystać można w kilku dużych sanatoriach oraz mniejszych, prywatnych lecznicach i centrach SPA. Największym, nie tylko na Litwie, ale w całej Europie wschodniej, jest sanatorium „Eglė”. Jedno z kilku, które zwiedzaliśmy. Położone na obrzeżach Druskiennik stanowi całe miasteczko w własną bazą i źródłami leczniczymi.\nZajmuje 24 ha powierzchni, dysponuje 1,5 tys. miejsc w 840 pokojach. Niedawno oddano w nim do użytku nowoczesną lecznicę, m.in. z basenem, w którym odbywają się zajęcia rehabilitacyjne na specjalnie zaprojektowanych urządzeniach. To w nim stosowana jest biała borowina. Jest również 9 łaźni, wanny z wodą mineralną, centrum lecznicze i Wellness SPA z zabiegami pielęgnacyjnymi, zaplecze sportowe: boiska, sala treningowa i gimnastyczna, korty tenisowe, plaża.\nZa najnowocześniejsze uważane, a przynajmniej jako takie reklamowane, jest SPA Vilnius Sana. Jest to 4* hotel z Centrum SPA i salonem piękności, Centrum konferencyjnym, Ogrodem zimowym z biblioteką, kręgielnią, bilardem rosyjskim i amerykańskim oraz pokojem zabaw dla dzieci. Oferuje szeroką gamę zabiegów leczniczych, m.in. różne sposoby wykorzystywania borowiny: wanny pełne i kąpiele stóp lub rąk. To w nim stosuje się, wspomniane wyżej kąpiele borowinowo – mineralno – ziołowe.\nDo dyspozycji pacjentów są lekarze 9 specjalności, 4 rodzaje wody mineralnej, 50 rodzajów masaży, różnorodne zabiegi fizykoterapeutyczne. I bogata paleta diagnostyki: testy funkcjonowania systemu naczyń krwionośnych i dróg oddechowych na aparacie Vimax, spirometria ( ocena wentylacji płuc ), analiza składu ciała i sporządzanie indywidualnych planów odchudzania, Total Trunk – ocena stanu mięsni pleców, rektoromanoskopia, audiometria i inne. Można skorzystać zarówno z programów leczniczych jak i profilaktyczno – regeneracyjnych. W rozbudowanym Centrum SPA jest m.in. pokój aerofito – bursztynowy, sauny, różne programy masaży.\nInnym ważnym obiektem jest Sanatorium „Draugiste” położone w centrum Druskiennik w parku o pow. 6 ha, nad brzegiem Niemna. Równocześnie przyjmuje ono do 300 kuracjuszy, którzy mieszkają w budynku centralnym oraz 4 dużych willach. Są w nim 4 oddziały medycyny i rehabilitacji. Wśród pacjentów zaś m.in. osoby w stanach pourazowych ortopedycznych. Likwiduje się w nim także skutki napromieniowania jonizującego. Nad zdrowiem pacjentów czuwa tam 17 lekarzy o wysokich kwalifikacjach, 35 specjalistów i masażystów, 11 kinoterapeutów i ergoterapeutów itd. Oprócz leczenia schorzeń, stosuje się tam procedury kosmetyczno – relaksacyjne, m.in. przeciw cellulitisowi, antydepresyjne, aromatoterapię, masaże ajuwerdyczne itp.\nW kapitalnej przebudowie i rozbudowie znajduje się, dobrze znany polskim kuracjuszom z lat 90-tych XX w., dawne sanatorium „Lietuva”, obecnie prywatne Grand SPA „Lietuva”. Część jego obiektów, m.in. nowoczesną lecznicę, którą zwiedzaliśmy, już oddano do użytku. Reszta rozpocznie działalność w roku 2010. Kompleks ten obejmuje: 4* hotel „Druskinnikai” – 50 pokoi na 100 osób + 2 sale konferencyjne; 3* „Lietuva” – 179 pokoi, 358 miejsc, bar panoramiczny na dachu wysokiego budynku, podziemny parking na 85 samochodów; wspomnianą już nowa lecznicę oraz Park wodny i połączone z nimi Centrum Kongresowe: 6 sal, łącznie 655 miejsc. Oferta lecznicza jest również bogata. M.in. już działa komora baryczna ze 100% tlenem pod ciśnieniem.\nWspomnę jeszcze o 4* Hotelu Europa Royale w całkowicie zmodernizowanych b. carskich łazienkach z XIX w, gdzie stosuje się m.in. unikalne procedury lecznicze. Oferuje on miejsca w 65 pokojach, w tym cześć została wyposażonych stylowo, 6 nowoczesnych sal konferencyjnych, kompleks kąpielowy, kręgielnie, sale treningowe, instytut piękności „Sothys” i salę zabaw dla dzieci. Kuracjusze korzystający z hoteli nie posiadających własnej bazy leczniczej oraz z popularnych w Druskiennikach kwater prywatnych, mogą leczyć się i korzystać z zabiegów w ogólnodostępnej Lecznicy Uzdrowiskowej. Podobnie jak z różnych klubów, np. „Sūkurys”, który oferuje 8 ścieżek w kręgielni, 5 stołów bilardowych, automaty do gry, 3 korty tenisowe i kawiarnię.\nA na dotychczasowych dokonaniach nie kończą się zamierzenia rozwojowe uzdrowiska. W przygotowaniu jest m.in. odnowienie lotniska, które będzie mogło przyjmować małe i średniej wielkości samoloty. Pełna rewaloryzacja parku zdrojowego. Poszukiwani są inwestorzy do unowocześnienia i zagospodarowania kilku większych obiektów. Tylko zapewnienie Druskiennikom dobrego połączenia autobusowego z Polską przekracza możliwości władz miasta i gminy. A szkoda. Bo ma to znaczący wpływ na wielkość ruchu turystycznego i korzystania przez naszych rodaków z tej wspaniałej bazy leczniczej oraz wypoczynkowej, której się tam już dorobiono.