Kambodża - Podróż - Kolumber.pl\nbackpacking ruiny świątynie morze plaża samolot autobus\nOpisywane miejsca: Polska, Pailĭn, Bătdâmbâng, Sisŏphŏn, Prasat banteay chhmar, Angkor, Kampong cham, Krâchéh, Phnom Penh, Kâmpôt, Kampong saom, Kambodża (11942 km)\nNa początku był pomysł, który przerodził się w plan, który przerodził się w podróż :D Zaczynając od informacji w Internecie nakręcaliśmy się powoli na wakacje w Kambodży. Następnie zakupiliśmy przewodniki i bilety na samolot i zaczęliśmy planować trasę. Przewodnik jednen Lonely Planet 'Vietnam Cambodia Laos & the Greater Mekkong', drugi 'A rough guide to Camodia'. Tego pierwszego zasadniczo nie polecam (trochę zbyt ogólny)... ale uzupełniały się całkiem nieźle.\nPoczątkowy plan wyjazdu uwzględniał jeszcze kilka miejsc (poza tym co przedstawia mapka). W szczególności w trakcie wyjazdu postanowiliśmy zrezygnować z północnego-wschodu kraju [a miały tam być wodospady, jeziora, przejażdżki na słoniach i wioski pośród dżungli]... no ale niestety czasu nie mieliśmy aż tyle zwłaszcza że po Kambodży nie podróżuje się zbyt szybko (nawet główna droga wjazdowa od strony Tajlandii nie cała jest wyasfaltowana).\nW Kambodży nie robiliśmy żadnych rezerwacji. Postanowiliśmy zdać się na listy noclegów zawartych w przewodnikach, i nigdy nie mieliśmy sczególnego problemu ze znalezieniem noclegu. Jedyną rezerwację zrobiliśmy na pokój w Bangkoku, żebyśmy wiedzieli gdzie nocować po przylocie. [tutaj mogę polecić dwa serwisu: http://www.travellerspoint.com/ - za pośrednictwem tego portalu robliśmy rezerwację i to nie tylko przy tej wycieczce; i http://www.hostelworld.com/ - przejrzysty interfejs i liczne komentarze pomagają znaleźć dobry nocleg]\nPrzed wyjazdem oczywiście trzeba było zalatwić szczepienia, wizy (wtedy była jeszcze u nas ambasada Kambodży; teraz podobno niema, ale to nie problem bo Kambodża wprowadziła już jakiś czas temu wizy elektroniczne, które można w całości załatwić przez Internet) no i zakupić dolary. Dolary są w Kambodży walutą niemalże równie powszechną co lokalne Riele - kurs był stały (wówczas czyli w Marcu 2008 1USD = 4000 rieli).\nMarzec to w Kambodży środek pory suchej - temperatura zbliża się do maksymalnej, a deszcze nie padały już od dobrych 3 miesięc. Czyli jest gorąco, i sucho, a w całej podróży towarzyszy nam wszechobecny pył. Ale marzec to nie najgorszy miesiąc na podróż, i w zasadzie choć nieco obawialiśmy się pogody, to upał choć męczący nie był jednak aż taki zły :)\nDo Kambodży dotarliśmy węgierskimi liniami Malev - polecieliśmy z przesiadką w Budapeszcie do Bangkoku a stamtąd autobusem do granicy z Kambodżą...\nDroga między Pailin a Battambang\nAzja, Kambodża, Pailĭn\nDo granicy z Kambodżą dojechaliśmy autobusem z Tajlandii. Wybraliśmy niezbyt uczęszczene przejście graniczne w okolicach górniczej miejscowości Pailin. Tuż przed granicą asfalt skończył się i zamienił w żwirową drogę, zagrodzoną szlabanem. W niedużym domku powitało nas kilku celników, najpierw tajskich, a później już kmerskich. Wizę kupiliśmy już w Polsce, więc z tym nie było problemu (a podobno opłata na granicy jest często nieco zawyżana przez celników).\nPo krótkich formalnościach znaleźliśmy się po drugiej stronie granicy, otoczeni przez grupkę młodych ludzi - właścicieli motorów. Wszyscy bardzo chcieli zawieźć nas do Pailin, jednak z uwagi na porę roku (marzec, czyli gorąco sucho i mnóstwo pyłu), plecaki oraz przewidywane wyboje zdecydowaliśmy się na transport samochodem (na szczęście udało nam się jakiś znaleźć). Po trwających kilka minut negocjacjach udało nam się jakoś dogadać co do ceny i miejsca docelowego i ruszyliśmy do Pailin.\nSamo Pailin wyglądało trochę jak miasteczko na dzikim zachodzie - kilka piaszczystych ulic, i rozsypujące się niskie domki. Tu udało nam się załatwić dalszy transport do Battambang.Po drodze kierowca pokazywał nam pola wypalane przez wojsko w celu rozminowania (podobno)...\nAzja, Kambodża, Bătdâmbâng\nPierwsze zwiedzane przez nas miasto w Kambodży, wyróżniające się kolonialną architekturą.\nZatrzymaliśmy się w całkiem ładnym hotelu, gdzie za dwójkę z ciepłą wodą, bez klimy, płaciliśmy 6$ za noc (nie od osoby, ale za cały pokój). Oczywiście nie był to super standard ale było czyso, przestronnie, i oczywiście TV (chyba nawet najmniejszy guesthouse miał tam TV... a my niewdzięczni ani razu nie skorzystaliśmy).\nW Battambang poszwędaliśmy się trochę po mieście - zwiedziając dwa rynki (i pijąc kokosy przez słomkę). Pospacerowaliśny po nadrzecznym bulwarze, i po centrum miasta. No i oczywiście kupiliśmy sobie mango i liczi :D\nW okolicach zwiedziliśmy świątynię Wat Banan na szczycie wysokiego wzgórza na które prowadziły niezwykle długie schody (podejrzewam że wydłużają się w zależności od temperatury ;)... Wat Banan to jedynie kilka zruinowanych wieżyczek (trochę jak Angor Wat w miniaturze), ale widok ze wzgórza roztaczał się naprawdę ładny.\nDrugim miejscem które zobaczyliśmy w okolicy był o wzgórze z bardziej współczesnymi świątyniami (którego nazwy nie pamiętam). Poza świątyniami byly tam również jaskinie i małpy :D Po wzgórzu oprowadzał nas na oko 7-10-letni chłopak, który choć nie umiał ani słowa po angielsku to zaprowadził nas we wszystkie godne uwagi miejsca... kładąc nacisk na otwartą grotę (coś jakby wąwóz) z posągiem (na zdjęciu) gdzie w koronach drzew mieszkało stado małp.\nDo obydwu świątyń dojechaliśmy motorkiem - kierowcy 'moto-taksówek' zaczepiają tu turystów w sposób dość uprzejmy i nienachalny po prostu pytająć czy nas gdziś nie zawieźć. Oczywiście (co może dla nas na początku aż tak oczywiste nie było) z kierowcami należy się targować - z reguły stawkę którą podają na początku można z pewnością zredukować o 1/3 (a w szczególnych przypadkach nawet o ponad 1/2).\nAzja, Kambodża, Sisŏphŏn\nNiewielkie miasteczko, na skrzyżowaniu głównych dróg, kóre potraktowaliśmy jako przystanek w drodze do ruin świątyni Banteay Chhmar. Na zdjęciach poranek w mieście, i wycieczka na bazar po banany :)\nTrochę kłopotu sprawiło nam załatwienie tu transportu do świątyni... ale w końcu jak zwykle udało się :) Trochę podobnie był z noclegiem - ten polecany przez przewodniki był w remoncie i musielismy znaleźć coś innego. Oczywiście gdyby nie nasz upór byłoby dużo prościej - bo tutaj każdy kierowca taxi-motockla może również od razu znaleźć ci miejsce do spania. Tajemnica tkwi w prowizji od przywiezionego klienta :)... my jednak lubimy wybierać sami (chociaż rezultat końcowy jest pewnie taki sam).\nPo wizycie w świątyni postanowiliśmy pojechać dalej jeszcze tego samego dnia. Z powodu popołudniowej pory autobusy do Siem Reap już nie kursowały. Postanowiliśmy spróbować lokalnego specyfiku zwanego pick-upem';) Sedno sprawy przypomina nieco zabawę - ile osób uda się zmieścić w maluchu. Sztuczka polega na upakowaniu jak największej liczby osób do wnętrza półciężarówki (najczęściej jakieś toyoty chyba) - w naszym przypaku w środku jechało 7 osób (4 z tyłu, 3 z przodu) ... środkowy koleś jechał okrakiem nad skrzynią biegów. Natomiast na pace najpierw układa się stertę towarów mniej więcej do wysokości dachu, a na tym sadza się jeszcze z 10 osób.\nNie będę opisywał jak długo trwało zapakowanie takiej wycieczki... w trackie czekania mogliśmy nawet skosztować lokalnej przekąski - pieczonych świerszczy. Grunt że w końcu ruszyliśmy. Po przejechaniu około 30 km z atrakcjami typu opadająca szyba którą ktoś musiał trzymać żeby zbyt dużo kurzu nie leciało do środka, pojazd postanowił odmówić posłuszeństwa. Kierowca powiedział chyba że dalej nie pojedziemy, bo wszyscy grzecznie z picku-upa wysiedli, a my za nimi (najdziwniejsze było że nikt zupełnie nie narzekał).\nSłońce chyliło się ku zachodowi, a my staliśmy na zakurzonej drodze pomiędzy dwoma miastami, obok zepsutego pickupa. Z prawj palmy, z lewej palmy.... postanowiłem nie czekać na naprawę naszego wehikułu i spróbowałem złapać stopa. O dziwo pierwszy pojazd zatrzymał się i zabrał nas na pokład (oczywiście za opłatą, no bo skoro trafia się taka okazja to czemu by tu nie zarobić trochę grosza... z resztą sam to zaproponowałem, bo kierowca już chciał odjeżdżać widząc nadzieję na twarzach wszyskich pozostałych pasażerów pickup). I tak już po zmroku dojechaliśmy do Siem Reap siedząc częściowo na zgrzewkach wody :)\nRuiny pośród dżungli\nAzja, Kambodża, Prasat banteay chhmar\nDość rozległa ale zruinowana świątynia, odwiedzana przez nielicznych turystów. Aby wejść na jej teren trzeba uiścić opłatę pilnującemu jej żołnierzowi.\nTeren świątyni robi wrażenie jak z filmów Indiana Jones - poteżne kamienne budowle leżą rozsypane wokół i porośnięte drzewami. Za każdym rogiem można natknąć się na rzeźby lub płaskorzeźby, a nad cąłością góruje wieże z olbrzymią twarzą spoglądającą na 4 strony świata. Wokół ruin można przespacerować się dość szeroką ścieżką... z jednej strony ruiny... a z drugiej czerwone tabliczki 'danger mines'.\nWśród kamiennych świątyń\nSam Angkor Wat, oraz kompleks świątyń na terenach wokół niego jest czymś naprawdę imponującym co na zawsze pozostanie w pamięci. Jedynym minusem są tłumy turystów, przez co niektóre miejsca mogą (chwilowo) zupełnie stracić swój urok. Polecam zwiedzanie najbardziej popularnych miejsc wczesnym rankiem zanim pojawią się autokary (dużo osób przyjeżdża tu jedynie na 1 dzień więc najbardziej oblężone jest kilka najpopularniejszych świątyń).\nWrażenia ze zwiedzania tego miejsca trudno jest opisać. Mogę jedynie zdecydowanie polecić odwiedzenie go. I to jak najszybciej bo za kilka lat turyści rozdepczą to miejsce (lub zostaną wprowadzone znaczne ograniczenia).\nNa pewno mogę polecić wschód słońca nad Angor Watem - może to być ciekawy sposób na rozpoczęcie zwiedzania tego miejsca. Chociaż na samotność zdecydowanie nie ma co liczyć, to przejście w ciemności szerokim kamiennym mostem przez fosę, a później przez olbrzymią kaminną bramę na teren świątyni robi naprawdę duże wrażenie. A sam wschód słońca nad pięcioma wieżami Angkor Watu stanowi z kolei niezapomniany widok (oczywiści jeśli pogoda dopisze).\nA później za cenę 40$ (chyba) mamy 3 dni na zwiedzanie wszystkich okolicznych świątyń. Trudno wybrać najciekawszą, jednak wydaje mi się że główną trójkę stanowią:\n- Angkor Wat i jego pięć wież, otoczony ogromną fosą, pokryty wzdłuż całej zewnętrznej galeri płaskorzeźbami przedstawiającymi historię imperium Khmerów.\n- Bayon z wieloma (37) wysokimi wieżami, zwieńczonych twarzą ówcześnie panującego władcy, zwróconą na 4 strony świata.\n- Ta Proh, która w przeciwieństwie do dwóch poprzednich składa się z dość niskich zabudowań. Wiele korytarzy pozawalało się, a całość porstają drzewa obejmujące swymi 'ramionami' kamienne ściany (o ile się nie mylę to tu kręcono film Tomb Raider).\nJeśli narzuci się duże tempo, te większe i ciekawsze zabytki da się zwiedzić w czasie 3 dni. Jednak aby dotrzeć do wszystkich niewielkich świątyń porozrzucanych po okolicy przydałby się chyba tydzień. Ale dla mnie te 3 dni zwiedzania świątyń wystarczyło i zapragnąłem odmiany.\nDla żądnych wiedzy z zakresu świątyń Angkor-u na początek mogę polecić stronę (tutaj) z opisami poszczególnych świątyń na terenie 'Angkor Archeological Park', oraz mapką.\nAzja, Kambodża, Kampong cham\nPo wyjeździe ze Siem Reap trafiliśmy do Kampong Cham. O ile czegoś nie pomyliłem znajduje się tu jedyny most nad Mekkongiem w Kambodży, ale nie to było celem naszej wizyty. Kampong Cham to centrum regionu specjalizującego się w produkcji Kram - dużych chust stosowanych przez Kmerów zasadniczo do wszystkiego: jako spódnice, osłona twarzy / głowy, nosidełko na dziecko, torba i... chyba o czymś jeszcze zapomniałem ;) Szczególnie ciekawe są kramy jedwabne, z jedwabiu ręcznie tkanego własnie w tym regionie.\nPo znalezieniu chętnego kierowcy motocykla, wybraliśmy się na wycieczkę wzdłuż Mekkongu do wioski w której tkają jedwab. Widoki po drodze były zupełnie odmienne od wszystkiego co widzieliśmy do tej pory (w końcu duża rzeka robi swoje), ale z jadąc na motorze dość trudno robić zdjęcia:) [no ale miejscami musieliśmy zsiadać bo motor nie wyrabiał się pod górkę - stąd zdjęcie łódek. Na koniec dotarliśmy do typowego wiejskiego domu - zbudowanego na palach z drewna i liści palmowych. Pod domem znajdował się warsztat tkacki, a wewnątrz odbywało się chyba przędzenie jedwabiu [ja się na tym za bardzo nie znam, więc może coś tu mylę... łamany angielski kierowcy motocykla nie wyjaśnił nam nic w tym temacie, poza możliwością zakupy beli jedwabiu, z czego niestety postanowiliśmy nie skorzystać].\nW drodze powrotnej zwidziliśmy najstarszą ocalałą drewnianą pagodę. Nasz przewodnik (kierowca motoru) odszukał odpowiednich mnichów którzy otworzyli dla nas drzwi zabytku. Przed progiem oczywiście trzeba było pozbyć się obuwia... a po przekroczeniu progu czekał mały psikus - świątynia zamieszkana jest przez dość liczną populację ptaków przez co betonowa podłoga do najczystszych nie należała. Na szczęście w jednym z przeodników ten szczegół został uwzględniony i zaopatrzyliśmy się w skarpetki specjalnie na tą okazję :)\nSamo Kampong Cham jest miastem zupełnie nijakim, jednk zwiedzając jedną z tutejszych świątyń trafiliśmy na mnichów uczących dzieci tradycyjnego tańca. Zaprosili nas do siebie, wskazali krzesełka na których mogliśmy usiąść, i poczęstowali sokiem z trzciny cukrowej. I tak w miłym towarzystwie mogliśmy podziwiać zmagania młodzieży z wymogami tradycji ;)\nAzja, Kambodża, Krâchéh\nNiewielkie miasto położone nad Mekkongiem. Żyje tu (w Mekkongu) kilkanaście delfinów rzecznych... podobno pozostało ich jedynie ok. setki na świecie.\nStolica kraju jest oczywiście jego największym miastem, i oferuje dużo ciekawych możliwości.\n1) Zwiedzanie terenu pałacu królewskiego (a tak naprawdę wydzielonej jego części). Złote dachy i białe ściany lśnią oślepiająco w promieniach słońca i taki zapewne miał być efekt. Całość sprawia iście królewskie wrażenie :) Jedynym budynkiem który zdecydowanie nie pasuje do innych, jest pawilon podarowany władcy Kambodży przez cesarza Napoleona.\n2) Srebrna pagoda - jeden ze znajdujących się na terenie kompleksu pałacu królewskiego budynków to srebrna pagoda, nazywana tak od srebrnych płyt pokrywających jej podłogę. Aby dodatkowo onieśmielić gości, w tym samym budynku znajduje się posążek buddy wykonany w całości ze szmaragdu (podobno), oraz złoty posąg buddy ważący 90kg i ozdabiany diamentami (tak przynajmniej podają źródła ;)\n3) Muzeum narodowe - ciekawy jest zarówno czerwony budynek muzeum jak i jego zawartość - w większości rzeźby i płaskorzeźby zebrane ze świątyń położonych na terenie kraju. Zebrana to kolekcja przypomina o opustoszałych korytarzach większości świątyń Angkoru, które w czase licznych wojen toczących się na terenie Kambodży w ubiegłym stuleciu zostały dość dokładnie ograbione lub zdewastowane (np. posągom buddy odrąbywano głowy).\n4) Wat Phnom - wzgórze z niewielką świątynią. Wyróżnia się trzema rzeczami - (1) stoją tu posągi lwów w których paszczach (i przed nimi) ludzie zostawiają ofiary dla bogów (owoce lub mięso), (2) wokół wzgórza biega kilkanaście (co najmniej małp) zajmujących się między innymi podkradaniem zostawianych w świątyni ofiar. (3) Wokół wzgórza można przejechać się na słoniu. Z rozrywki nie skorzystaliśmy, ale jako alternatywę można było nakarmić słonia bananami co sprawiło nam naprawdę dużo radości... nie wiem czy słoniowi podobało się równie bardzo (mam wrażenie że nie bardzo lubił banany, lub może miał już ich dosyć, lub w ogóle nie był głodny). No ale głaskanie słonia to i tak super opcja ;) A jako ciekawostka słoń ten pracuje tu już chyba od 20 lat (jeśli dobrze pamiętam co wyczytałem w przewodniku) a do pracy przychodzi piechotą po zatłoczonych ulicach miasta - jest więc stałym elementem lokalnego krajobrazu.\n5) Bazary - w stolicy znajdują się trzy duże bazary oferujące standardowy zestaw towarów czyli wszystko - produkty spożywcze, ubrania, pamiątki, elektronikę, części motoryzacyjne, biżuterię, ozdoby.... Nie zwiedzaliśmy ich zbyt długo ale nabyliśmy suweniry dla wszystkich znajomych :) Targowanie się jest oczywiście na miejscu a w zasadzie obowiązkowe (tzn. podawane ceny uwzględniają margines do obniżek). Na przykład możemy spróbować kupić 3 koszulki w cenie dwóch... itd. I o ile nie jestem fanem targowania się, to w Kambodży całkiem mi się ten proces spodobał, ponieważ sprzedawcy zawsze byli uśmiechnięci i weseli, nawet jeśli decydowałem się nie kupować wybranych towarów. Dodatkowo chodzących po bazarze nikt zbytnio nie zaczepia (w celu namawiania do kupna towarów). Owszem, sprzedawcy czasem zachęcają, ale bez jakiejkolwiek namolności, więc można spokojnie podziwiać wystawiane na sprzedaż towary.\n6) Nabrzeże Mekkongu, gdzie można wykupić wycieczkę statkiem o zachodzie słońca. Wygląda to tak, że w okolicach godziny 18tej stadko (w końcu każdy właściciel statku chciałby coś na turystach zarobić) niedużych statków opuszcza przystań i kieruje się w stronę drugiego brzegu rzeki. Zawracają koło pływającej wioski (bo oczywiście każda wycieczka ma w programie wizytę w pływającej wiosce), i kierują się z powrotem w stronę miasta nad którym powoli zachodzi słońce. Co by było romantyczniej z głośniczków lecą dobrze znane amerykańsko/europejskie przeboje.\n7) Pamiątki po reżimie czerwonych khmerów... czyli pola śmierci i Toul Sleng Genocide Museum. Pola śmierci to jedno z miejsc egzekucji wykonywanych na ludności - teraz znajdują się tu masowe groby, oraz kilkupiętrowa przeszklona wieża wypełniona czaskami zabitych tu osób. Muzeum postanowiliśmy nie oglądać, z tego co wiem jest to budynek szkoły w którym znajdowało sie więzienie. Obydwa miejsca przypominają o strasznych wydarzeniach które rozegrały się na terenie Kambodży nie tak dawno temu... a o których dużo osób zapewne nawet nie słyszało.\nA ulice Phnom Penh, to standardowy dla tej części świata obraz - mnóstwo pędzących motorów, rowerów i motorynek, opływających niczym rzeka samochody i ciężarówki.\nWięcej informacji o Phnom Penh tutaj.\nAzja, Kambodża, Kâmpôt\nGłówną atrakcją Kampot jest położony nieopodal Bokor Hill station, do którego niektórzy właścicieli guesthouseów organizują wycieczki.\nDzień rozpoczęliśmy od naszego ulubionego tu śniadania czyli naleśników z bananami i szejka (czyli shake'a ;)) czekoladowego, po czym z kilkoma innymi żądnymi przygód turystami zapakowaliśmy się na tył pick-upa i ruszyliśmy. Pierwszy postój miał miejsce przy posterunku policyjnym u stóp góry. Posterunek miał podobno za zadanie pilnować aby nikt nie wjeżdżał na górę z uwagi na zły stan drogi. Oczywiście po uiszczeniu odpowiedniej opłaty (przedstawionej w ofercie wycieczki jako bilety wstępu), nasz pick-up został przepuszczony dalej. Stromą drogą wśrd gęstej tropikalnej roślinności jechaliśmy około godziny, po czym zatrzymaliśmy się przy opuszczonym budynku mieszkalnym, który podobno służył kiedyś królowi jako letnia rezydencja. Dalej droga po jakimś czasie wjeżdżała na płaskowyż by w końcu osiągnąć Bokor Hill station - centrum rozrywki dla panujących tu miłościwie przez czas jakiś francuzów (początkowo była to umowa o protektoracie, która z czasem przemieniła Kambodże w kolonię francuską).\nStojące na wysokim płaskowyżu opuszczone dawno temu budynki robią duże wrażenie. Dwa budynki które zwiedzaliśmy to kościół i kasyno. Budynek kasyna był naprawdę duży (trzy piętra, tarasy itd) - musiało tu kiedyś tętnić życe towarzyskie. Przed kasynem rozpościerał się dość duży placyk, otoczony niskim murkiem, za którym rozpościerała się przepaść - krawędź płaskowyżu (podobno po przegraniu życiowych oszczędności w kasynie niektórzy popełniali tu samobójstwa).\nW cieniu kasyna zjedliśmy podany przez oranizatorów wycieczki lunch, i ruszyliśmy w drogę na dół. W połowie trasy wysiedliśmy z samochodów na krótki trekking po dżungli... i chociaż ścieżka była już trochę wydeptana to otaczająca nas roślinność (mimo pory suchej) wydawała się naprawdę nieprzebyta. Nie powiedzałbym że była to prawdziwa tropikalna dżungla, ale mini-trekking był i tak fajny.\nOstatnim etapem wycieczki był powrót łodzią do miasta - tutaj sycilismy oczy pejzażami nadrzecznym, które czasami zaskakiwały swą urodą.\nAzja, Kambodża, Kampong saom\nDużo słońca i plaż. Na koniec wyprawy spędziliśmy trzy leniwe dni nad morzem na 'bamboo island' - wysepce z ok. 20 nieiwlkimi drewnianymi domkami typu bungalow skleconymi jedynie z desek z wielką dechą służącą do zamykania okna.. ekhm otworu okiennego :D Prąd był z generatora przez chwilę wieczorem - więc w nocy byłoby gorąco gdyby nie rześka bryza z nad morza.\nMieszkańców wyspy było niewielu, mieszkańców bungalów też więc wieczorami i rankami wyspa była prawie pusta. W dzień robiło się trochę tłoczniej gdy przypływała łódź lub dwie z osobami szukającymi nowych plaż.\nOgólne wrażenie z tego miejsca to prawie puste plaże, cisza i spokój, wygodne hamaki, i bar z tanimi drinkami :) No i oczywiście czysta ciepła i słona woda ;)\nNa koniec kilka ogólnych wrażeń z całego wyjazdu:\n1) Po pierwsze - bardzo mili ludzie. Zawsze uśmiechnięci, spokojni, chętni do rozmowy i skłonni do pomocy. Często ktoś zaczepiał nas żeby porozmawiać - a to młody mnich chciał poćwiczyć swój angielski i opowiadał nam o swojej szkol, a to kierowca wożący zazwyczaj turystów motorem rozmawiał z nami Polsce i ogólnie o życiu kiedy czekaliśmy na autobus... W zasadzie większość ludzi z którymi mieliśmy jakiś kontakt była niezwykle miła i przyjazna. Przed wyjazdem czytałem dużo pozytywnych opini o mieszkańcy Kambodży - myślę że wszystkie były zasłużone :)\n2) Przyjemne są ceny, np. w restauracjach główne danie obiadowe (którym zawsze się najadałem) można zjeść za 2-4$ + 0,5$ za puszkę coli, owoce na bazarze kosztują naprawdę mało (duża papaja ~ 0.5$), nocleg za pokój dwu osobowy 6-10$ (+2-3$ jeśli ktoś lubi klimatyzację).\n3) Między wszystkimi miastami kursują autobusy, z których korzystaliśmy prawie na wszystkich trasach. Większość ma klimatyzację (ale nie wszystkie). Trochę się spóźniają, czasami przyjeżdżają pełne i nie da się wsiąść (raz dostaliśmy małe plastikowe krzesełka, do ustawienia w przejściu pomiędzy fotelami), ale zawsze udawało nam się dojechać nimi na miejsce bez większych problemów. Nieco uciążliwe były postoje (trochę zbyt częste jak dla nas), ale była to dobra okazja żeby kupić przekąski (w jednym miejscu sprzedawano pieczone pająki). Bardziej uciążliwe były Khmerskie teledyski lub kabarety puszczane dość głośno przez cały cas podróży.\nPróbka muzyki z autobusu: tutaj.\n4) W miejscach 'turystycznych' pełno jet dzieciaków które oprowadzają zwiedzjących za drobną opłatą, sprzedają 'suweniry' (to w Angkorze), lub po prostu kręcą się wokoło. Niezależnie od tego co robią, zawsze przepełnione są mnóstwem pozytywnej energii :)\nturysta1310\t(24.12.2012 20:37) 0\t+ - + -\nPiękna podróż i ciekawe zdjęcia, może trafię w te same miejsca co Ty. Do wyjazdu zostały 3 dni.\nPozdrawiam, wspaniałych wypraw zw przyszłym Roku\nlmichorowski\t(03.09.2012 23:02) 0\t+ - + -\nBardzo fajna relacja ilustrowana świetnymi fotkami. Dzięki.\nmilanello80\t(18.05.2009 21:22) +1\t+ - + -\nciekawy opis, gdyby nie dodawanie emocjonalnych wstawek byłby być może trochę zbyt przewodnikowy, ale całość nadrabia bardzzo ciekawy i jakże bogaty w cenne spostrzeżenia epilog :) Zazdroszczę tej Kambodży. Agnieszce, która będzie tam jesienią również. Plus zasłużony :)\nsagnes80\t(18.05.2009 20:39) +1\t+ - + -\nwielkie dzięki :) i wielki plus za tekst i zdjęcia :) czytałam z przyjemnością. Twój opis i wskazówki z przyjemnością wykorzystam przy planowaniu mojej jesiennej podróży :) pozdrawiam :)\niwonka55h\t(18.05.2009 11:10) +1\t+ - + -\ndziekujemy za ciekawą podróż i ładne zdjęcia.\nyrfen\t(17.05.2009 23:46) 0\t+ - + -\nW końcu są wszystkie opisy i kilka nowych zdjęć. Miłego czytania :)\nyrfen\t(15.05.2009 21:12) +1\t+ - + -\nDziękuję wszystkim za komentarze i plusy (miło że wam się podoba). Ale to jeszcze nie koniec opowieści - kiedy znajdę nieco dłuższą wolną chwilę dodam opisy pozostałych punktów podróży (gdzie wspomnę też pewnie o życzliwości ludzi).\ndino\t(15.05.2009 19:33) +1\t+ - + -\ndziękuję za opis do podróży do tego egztycznego i tajemniczego kraju...\nsagnes80\t(15.05.2009 19:00) +1\t+ - + -\nopisu się doczekałam :) super :) teraz z przyjemnością mogę dać duuuuży plus do całości a nie tylko na zdjęcia:)\nmaciek.edi\t(15.05.2009 17:19) +1\t+ - + -\nfajne zdjecia, Kambodza jest jednym z miejsc ktorym bylem naprawde pozytywnie zaskoczony i do ktorego zawsze bede chcial wrocic... niesamowicie zyczliwi ludzie...\nduzinek\t(15.05.2009 12:16) +1\t+ - + -\n(więcej niebardzo - można dać tylko jeden :))\nduzinek\t(15.05.2009 12:15) +1\t+ - + -\nNO co ja moge - tylko plus :)\nyrfen\t(14.05.2009 21:21) 0\t+ - + -\nsagnes80\t(14.05.2009 18:51) +1\t+ - + -\nfajnie :) tylko opisu tak mało :( będzie coś więcej? Bo jestem spragniona relacji z tych rejonów -Tajlandię, Laos i Kambodżę planuję na późną jesień.


Slawrys ...: marca 2015\n"sutenerzy z bożej łaski" - opowiadanie, proza!\n"Sutenerzy z bożej łaski"\nTa historia to nie tragedia ani horror, ot zwykłe zmagania ludzi z systemem i jego\nmeandrami. Zwykli ludzie (w sensie niskości w hierarchii) zderzają się z wyższymi\nniebiańskimi strukturami systemu i z bogami i z ich przydupasami do zadań specjalnych:\nalfonsami, naganiaczami, dealerami i innymi półbogami. Życie nie tylko bywa okrutne dla\nludzi w zderzeniu z brutalna rzeczywistością i hierarchią ... bywa też pełne humoru:\nspecyficznego, czarnego, cynicznego i obłudnego.\nWynika to z preferowanej przez włodarzy rywalizacji przez eksterminacje rywali i przez\nstosowaną broń: sztukę wymuszania, sztukę mowy nienawiści, sztukę manipulacji,\nsztukę odwracania kota ogonem i kilku innych pokrewnych sztuczek psychologicznych; w tym\nnajwiększy przekręt psychologiczny: Efekt deja vu!\nOpisuje w opowiadaniu świat półsierot i to co oferuje im system za często fikcyjną\nwyszydzenie psychiczne, wyszydzenie seksualne po okaleczanie fizyczne.\nNie jest to nagminne czy powszechne zjawisko społeczne, to co opisze to pewien fragment\nniższych szczebli hierarchii społecznej i w skali systemu takich osób jest niewielki\nprocent. To opowiadanie to oczywiście para-fikcja literacka ... ale tak dla zgodności\nchronologicznej, wydarzenia w nim opisane są kontynuacją opowiadań „efekt alfonsa“\ni „strefa niewiary“ ... tamte wydarzenia to rok 1984 ... a to opowiadanie zacznie się\nNiestety po pranie mózgu jakie mi zrobiła sekta i po 30 latach życia z uszkodzonymi kręgami\ni uciskiem na rdzeń kręgowy i po truciu i ogłupianiu środkami psychoaktywnymi\nmam duże problemy z koncentracją i dokładnymi datami, ale postaram się pisać z humorem.\nBohater opowiadania to mój imiennik: Sławomir\nJako autor ... spróbuje być narratorem ale pewnie nie uniknę wczuwania się w jego\nświat i wybory.\nWiosną nadzieja umiera piękniej!\nJest kilka miejsc gdzie kwiaty\nuschły wiosną jeden po drugim,\nczekały w odruchu nieludzkim\ni przegrały z czasem co zabija na raty.\nDziewczyna już nie nastolatka; ale z jedynką z przodu; jest zawsze gotowa\nzdobywać świat i brać od życia to co chce. Potrafi patrzeć w przyszłość, ale czasem\ndopada ją wczoraj; odległe już o lata uczuć i o niebo ... inne od tego jesiennego.\nTa przyjechała tylko na przysłowiowe 5 minut do przeszłości.\n- cześć! ... rozległy się głosy starych przyjaciółek\n- i jak tam świat wygląda? to prawda co mówią o tamtym świecie? to nie to co\ntutejsze bagno i syf? ... pytały wpatrzone jak w ikonę, czekały na wieści.\n- tak! ... westchnęła ... tam jest wszystko inaczej, jest cudnie ... jej ramiona i twarz,\ni oczy, aż całe ciało potwierdzały to co czuła: tam było cudownie!\n- nie zapomnij coś sprawdzić! ... wtem jedna ironicznie dodała ... coś obiecałaś komuś!\n... w ten sposób zrobiła w czasie lukę w której najlepiej sprawdza się cisza.\n- sprawdzę! ... przerwała cisze ... ale przyjechałam tylko po papiery i resztę rzeczy;\nwyjeżdżam tam na stałe ... odparła stanowczo, miała już tam nowe uczucia, i życie,\ni szanse na wiele więcej.\nTak czas zwany 5 minut mijał, przekazała wieści z świata przyjaciółkom,\nzałatwiła papiery w szkole i zostało jeszcze pojechać po resztę rzeczy i wyjazd.\nNa chwile zatrzymało ją wspomnienie, dziś piątek i ta pora! przecież!\nNie! nie możliwe by to miało znaczenie ... nie byli kochankami ani nie zdążyli zrobić coś\ndla siebie ważnego by to przetrwało jako przyjaźń ... a jednak lubiła te spotkania i śmiech\ni żarty i opowieści i wypady w teren. Uśmiechnęła się do wspomnień i poszła tam.\nPark był taki jak zawsze wczesną wiosną, dopiero budził się do życia. Była i ławka,\nta na której czekali na siebie. Usiadła! spojrzała na uschłe ślady po żywych jeszcze kiedyś\nkwiatach ... ktoś przychodził tu i je zostawiał ... jeden wyglądał jakby jeszcze tliła się w nim\nodrobina uczuć, wspomnienie, gdy był radością i szczęściem, a teraz czekał go los: użyźni\nziemie dla innych kwiatów. Ten kwiat, ktoś niedawno zostawił .. tliła się w nim resztka życia.\nWpatrzona w wspomnienia nie wiedziała co zrobiła, zwykła rana i to stracone uczucie\ndało komuś oręż na całe życie do walki z systemem.\nA ona spojrzała na to miejsce i te kwiaty ... i wybrała! pożegnała się z tym lokalnym światem.\nŚwiatem na który kilka miesięcy później wjechały koparki i inny sprzęt budowlany ... to miejsce\nprzestało istnieć! dla świata, dla ludzi, dla uczuć ... ale nie dla wspomnień!\nW tym samym czasie, kilkadziesiąt kilometrów dalej:\nMłodzian już doświadczony przez los patrzył na postać mężczyzny w roboczym\nuniformie - tak czarnym jak jego intencje i jego system i hierarchia (nie mylić z kominiarzem).\nJego myśli były odpowiedzią na jego słowa ...\nnie poznasz miłości i dobra uczuć! nie pozwolimy na to!\nA on wspominał, to jesienne uczucie. Spóźnili się z przepowiednią, już poznał smak uczuć dobrych.\nSpotkali się dziś pierwszy raz, z przymusu jakim jest system społeczny.\nSzedł na to spotkanie z duszą na ramieniu, strach i obawa mieszały się z rozsądkiem\nby nie zadzierać z hierarchią i naganiaczami. Stał dłuższą chwile pod drzwiami i usłyszał\n- wejdź! ... głos niosło przez lekko uchylone drzwi\n- dzień dobry! ... westchnął z ulgą i ruszył do środka\n- to ciebie aż trzeba zapraszać? ... ton głosu nawet nie był ostry, określiłbym go: łagodny\nz nutą ostrzeżenia i skarcenia ... dlaczego nie chodzisz na religie? ... tu już groźnie warknął\n- nie wiem! ot nie lubię was ... odparł z goryczą w głosie młodzian, bezwiednie z obrzydzeniem\njego twarz i usta stały się obrazem strachu i żalu ... to nie było jego pierwsze spotkanie\nz pytaniem "dlaczego nie chodzisz na religie?" ... ten sam ton, ta sama mimika i te same\nmetody wobec łobcego jakie stosują "ONI"; tak wspominał i brzydził się nimi ... odruchowo\nstanął tyłkiem przy ścianie i lekko się skulił.\n- co strach cie przed woda święcona obleciał? ... szyderczo skomentował pleban\nA on się uśmiechnął do wspomnień ... przypomniał sobie jak poskarżyli się jego wyrodnej i musiał kupić kwiatki i przeprosić za nie chodzenie na religie .. miejscowy kacyk wiedząc co ma zrobić zabrał mu pieniądze, a ukradł z cmentarza kilka kwiatków, wręczył mu i kazał dać im ... to ich pieniądze i za ich nie będzie kupował komuś kwiatków ... a on poszedł i przeprosił i wręczył cmentarny bukiecik.\nPleban uszczęśliwiony wybaczył mu grzech przeciw ich hierarchii i ich metodom szykan i szyderstw.\nUśmiechał się tak zagłuszając strach i to dlaczego omijał ich szerokim łukiem jako dziecko.\n- bardziej to strach przed ogonem szatana jakim się mścicie na sierotach, wiem komu\nna prawdę służycie i czyje metody stosujecie ... uśmiechnął się teraz on ironicznie\n- o ty cwaniaczku ... warknął pleban ... a już słyniesz z pyskowania, no i mi też pyskujesz?\nPodziwiam że odmówiłeś najważniejszemu sutenerowi komuchów, ale jak nam podpadniesz\nto nigdy nie pozwolimy byś poznał co to miłość i dobro ... teraz pleban uśmiechał się do\nswoich myśli, znał metody ich sekty; ale chciał go przyciągnąć w ich struktury, to i nie może\nmocno atakować i dodał ... ale wszyscy jesteśmy ludźmi i może warto się dogadać ...\nkiwnął głową, przytakując sam sobie\n- to zależy czego pleban oczekuje ... odparł młodzik i przypominał sobie jesienne uczucie\nktóre stało się dla niego dobrym i pięknym ... spóźniona groźba, już poznałem\ndobre uczucie ... odparł z przekąsem\n- bunt i ogłada i oczytanie i odwaga i rozsądek! no proszę, niby sierota i bez szans a tak\npotrafi się stawiać ... z podziwem ale i z ironia pleban odpowiedział na jego słowa.\n- czyli!? skoro komuchy już cie werbowali to i wiesz, kasę mają organizacje i wszędzie jest\nhierarchia, sam sobie nie poradzisz i coś wybrać musisz ... bez wsparcia dobrze\nzorganizowanej grupy twoja dobroć będzie tylko wykorzystana ... uśmiechnął się\ni próbował nadać jakiś sens jego próbie werbunku, jego ton słów był łagodny a zarazem\nstanowczy i otwarty\n- no tak! ... parsknął Sławek ... już mnie wykorzystali z waszych parafii; pracuje często na\nbudowach, po waszych gminach i parafiach, ponad połowa mnie oszukała i nie zapłacili ... ironiczne\nuśmiechając się dodał ... czyli nie kradnij jest szeroko interpretowane; a to "wykorzystanie"\njest i tak w waszej hierarchii normalne to i nie ma mam wyboru ... śmiał się\n- no i masz! ... uśmiechnął się sam pleban ... no i u nas są tylko ludzie i zdarzają się błędy,\ntrzeba wybaczać! spróbuj! kiedyś możesz poznać od nas kobietę i religia i przynależność\nmoże ci się przydać ... chciał jakoś przekonać młodzika i poszerzał ofertę ... u nas jedno słowo\ni musi tak być jak zadecydujemy; będziesz miał posłuszną i dobrą ... stanowczo kolorował\nto co mogą i potrafią zadecydować\n- z przymusu? a to ciekawe, a co z waszą miłością? ... ironizował; ale i spojrzał podejrzliwie, czyli\nnie wtajemniczyli go bogowie i nie wie o "przeznaczeniu" jakie mu już przypieczętowali?\nmyślał o Humanicu i o wytypowaniu na "świadka Jezusa"; może lepiej nie zdradzać się,\nże coś wie ..\n- trudny jesteś! ale spróbuj z nami ... indagował ... poznam cie z nowym plebanem na włościach\nco obejmie trzodę w tym regionie ... to ważny hierarcha\n- dobra! spróbować możemy ... odparł Sławek, nie było sensu się stawiać vel przeciwstawiać wszystkim.\n- czyli już cie widzę na religii i na mszy w święta! ... uśmiechnął się i podał dłoń na zgodę\n- dobra; spróbujmy; sprawdzę to czy "swoich" też nie oszukujecie ... uśmiechnął się i uścisnął dłoń\nplebana na zgodę; jeszcze coś pomyślał pleban: ojej gazetka; o co chodzi? zerknął za jego\ndyskretnym spojrzeniem; a na półce leżała gazeta pornograficzna ... wzdrygnął się i cofnął\nna wspomnienie dzieciństwa i wyrwał dłoń\n- spokojnie! nic ci nie zrobię ... wystraszony pleban położył na gazetce książkę, to miał być sekret\n- to ja już pójdę .... wycofywał się młodzian, tam gdzie naganiacze, sutenerzy i pornografia\nnie czuł się dobrze! ... to będę na religii! Do widzenia!\nUciekał! a może szukał drogi ucieczki od nich! Wiedział że nie ma wyboru zbyt dużego.\nNiedługo pozna swojego oprawce - ważnego hierarchę i "przeznaczenie".\nPo wiośnie nadzieja umiera jeszcze piękniej!\nZabijanie przez czas jest takie uczciwe,\nnie każe cierpieć razem z uczuciami.\nPotem i nie chce pastwić się nad snami,\nzwyczajnie pokazuje: to fakty krwi chciwe.\nTeoretycznie ucieczka w systemie hierarchicznym kończy się na mecie: (czyli?)\nw miejscu skazania, uwięzienia a nawet mieszkania. Tak jest i w świecie półsierot, uciekają\nprzed systemem, tam gdzie im on pozwala.\nSławek tego dnia uciekał od plebana, ale bardziej od wspomnień; a gdzie trafiał?\ni tak: czeka go spotkanie z hierarchą, i tak jak przepowiadał sutener komuchów - dostanie\ncoś do wyboru: gdzie iść, może z trzy kierunki?; a i tak będzie dla niego źle, a dla systemu\ndobrze. Co mogą innego zaoferować przeciwnicy (tylko oficjalnie) komuchów?\nto go nurtowało i bolało i szarpało i tremowało. Te uczucia były godne systemu i włodarzy\njacy rządzili na tym terenie. Jedynie wiosna coś próbowała ... ale jej nie wychodziło.\nSzarość ulic i systemu zwyczajnie była nie do przefarbowania. Dlatego nie oglądał się,\ntylko szybkim marszem zagłuszał wspomnienia. Każdy krok wybijał rytm pozwalający\nzapomnieć, a kroków było bardzo wiele, a nawet pod dostatkiem. Udało się uciekać\nprzed myślami, odstawiał to co podstawiali dewianci a skupiał się na tym co nigdy nie było\nzależne od nich - na pozytywnych uczuciach.\nNiestety samotność się kończyła wraz z ludźmi, powracało to co narzucał system.\nZ daleka poznał mężczyznę stojącego przy wejściu do internatu. Starszy, szpakowaty,\npostawny, doświadczenie życiowe wyryło na jego twarzy specyficzny urok ... nie czuło się\nstrachu, a respekt i szacunek.\nChoć gdy przypomniał sobie pierwsze wieści o nim ... to miał panikę; czy z takim rozmawiać.\nGbur, ściga w robocie i nie lubi nikogo!\nPo co mu taki ktoś jak on? ... on wiedział, szybko zatrybił. Nikt nie chciał u niego\nrobić, a stada tu się panoszące uznały że tak odpracuje zasiłek jaki mu przysługiwał na\nukończenie szkoły. Będzie robił u niego, a oni mu nie będą płacić za prace.\n- Cześć! ... wyrwał go zamyślenia głos\n- Dzień dobry! co słychać ... odparł udając że nie wie po co przyszedł, wiadomo szuka\n- jest robota! liczę na Ciebie, że się przyłączysz ... wyciągnął rękę na powitanie i jakże\nszeroko się uśmiechnął\n- no i możesz liczyć na mnie, nie będę przeszkadzał ani się wtrącał ... uśmiechnął się Sławek\ni dodał ... lubię gdy ludziom sprzyja szczęście i mogą pracować ... sprzedał przy okazji\nfabryczny uśmiech godny chwili\n- o TY! ... parsknął śmiechem ... dobre! no wiesz! potrzebuje byś z nami robił\n- a ja potrzebuje pieniędzy ... uśmiechnął się ... wole iść na ”rampę”; grosze płacą, ale są to\npewne pieniądze; a mi ponad połowy prac z wami nie zapłacili ... ze spokojem mówił i patrzył\n- no dobra ... ze spokojem odparł ... tym razem ja cie wynajmuje i ja płace\n- ale płatne z góry za trzy dni ... uśmiechnął się, bo jak zwykle robota przy dachu była\nzaplanowana na dwa dni: piątek, sobota; a w razie czego to koniec do oporu a nawet\nw niedziele ... mówiąc przyglądał się twarzy rozmówcy; zobaczył ulgę, czyli nie chce go\ntym razem wyrolować\n- no nie przesadzaj; za dwa dni z góry i ekstra jak będzie trzeba ... już ze spokojem\nmówił ... sięgnął do kieszeni i bez zbędnego celebrowania policzył i wręczył kasę ... to co?\nproszę i jutro rano na przystanku czekamy! ... uśmiechnął się\n- to rozumie, jestem jak zawsze i robię jak zawsze ... wymienili spojrzenia, kiwnęli głowami\ni rozeszli się.\nPrzyglądało się temu kilka osób; jedna nauczycielka i jeden z sekty i kacyk-sutener.\nWszyscy patrzyli na to wściekli, każdego bolało co inne i innymi się pobudkami kierowali\nw swojej nienawiści do niego.\nNauczycielka nienawidziła go za pracowanie i uczenie się, radził sobie przeciętnie; a ona\nwręcz wyczuwała i to dobrze, że on pilnuje by nie mieć lepszych ocen i sytuacji. Zawsze\nprzygotowany i wyrachowany. Nie rozumiała że to jedyny sposób sieroty na unikanie\nkonfrontacji i rywalizacji z wyższymi z hierarchii. Przetrwanie to czasem kamuflaż\ni unikaniu pierwszego planu.\nTen z sekty był wynajęty przez hierarchę; po spotkaniu naczelnych w stadzie miał go\nobserwować i ustalić wszystko co będą potrzebowali do manipulacji i szyderstwa jakie na\nniego szykują. Miał meldować czy inni z sekt nie spotykają się z nim i coś nie knują na boku.\nNienawidził go już za to, że nie należał nigdzie, nie miał bossa; a najbardziej go bolało ...\ndziewczyny! lubiły pocieszyć oko na nim; a to chyba największa wada biednego.\nNo i kacyk; niedawno wrócił w te okolice i nie mógł sobie darować próby zemsty;\nnienawidził tego gówniarza, powiedział mu: NIE; Jemu. Tyle kasy mu przepadło, na takim\nmłodziku zarobiłby kupę kasę, bogate urzędniczki i kuracjuszki z wyższych sfer płaciły niezłą\nkasę za ekstra usługi.\nPraca ma sens, ale nie jej umiłowanie. Największą przyjemnością było jednak\nsiąść sobie po takich dniach roboty i kupić to co chcesz. I tym razem, Sławek w niedzielne\npopołudnie siedział na ryneczku w samym centrum pępka świata.\nPokarmił ptaki, to pogłaskał psa ... co ciekawe chyba jedyne nie traktowały go jako obcego.\nPodeszły, dostawały to co chciały i wracały do stada. Wtem poczuł czyjś wzrok na sobie,\nktoś szedł do niego pewnym krokiem; podniósł wzrok iiiii opadła mu kopara ... niemożliwe.\nDziewczyny to już znał, patrzyły za nim i on za nimi; ale wciąż wspominał te jesienną.\nNie wiedział co zrobić z tym uczuciem, ale i bał się przeznaczenia i nie chciał żadnej\nzawracać głowy znając plany sekt. Ale ta osoba co szła do niego\nto była: KOBIETA.\nLedwie przełykał ślinę, a ona! podeszła i usiadła koło niego i mówi:\n- cześć! muszę z tobą porozmawiać i coś uzgodnić ... patrzyła na niego z nadzieją\ni z przerażeniem jakie się w niej kotłowało\n- dzień dobry! ... przełknął ślinę ... ja coś zrobiłem? ... zszokowany pytał i nie wiedział jak na nią\npatrzeć; jej kształty i uroda były WOW speszył się, przymrużył oczy i czekał\n- nie Ty! ... uśmiechnęła się ... słyszałam o Tobie! podobno wytypowali cie do zsyłki i\njakiegoś przekrętu! proszę pomóż; jestem mężatką, a ci z sekty co tu rządzą uparli się by\nwysyłać kobiety do usług seksualnych na zsyłki. Jeden tu to nie daje mi żyć bo mam jechać\nna zachód ”niby im pomóc”; a on od dawna mnie nęka i prześladuje by zmusić do bycie jego\n- świat jest mały ... spojrzał na nią zszokowany ... to i wie Pani co mi szykują i co\nmi chcą zrobić? ... spojrzał ze smutkiem\n- wiem, ale jak przetrwamy i kiedyś się zmieni system to zaświadczę o manipulacji i że cie\noszukali i wytypowali ... patrzyła z łzami w oczach na niego\n- dobrze! na czym ma moja rola polegać, to co mi „przeznaczyli„ trochę rozumie\nale nie na wszystko mam wpływ .... z żalem mówił\n- chodzi o to, by nie rozbijali małżeństw i nie brali mężatek na głupie Q*rwy dla\nhierarchów i kacyków; oni wymyślili że niby walczą tam z systemem i potrzebują kobiet\ndo seksu i by wszystkie w tym brały udział\n- to faktycznie idiotyczne! dobrze, jeśli będą wymuszać na mnie opinie na te tematy stanę po\nwaszej stronie; nic wiele nie mogę obiecać bo te buce mi jakieś psychotropy aplikują i w trans\nwprowadzają i coś tłumaczą gdzie i kiedy co się ma wydarzyć i co mam mówić ... ze smutkiem\npatrzył na nią\n- no właśnie, jeśli dasz rade, to spróbuj się im przeciwstawić ... uśmiechnęła się do niego\ni położyła dłoń na jego i lekko ścisnęła.\nPoczuł ciepło i ulgę, przestał patrzeć na nią jak dewianci wymuszali i poczuł\nprzyjacielski gest i dobro. Ona wstała i poszła do swojego świata, a on jeszcze patrzył z\npodziwem na nią (bo piękno się podziwia). Potem zszokowany patrzył na okolice\ni zastanawiał się nad tym co powiedziała: kiedyś ci się odwdzięczę i zaświadczę o Tobie ...\nCzyli jest nadzieja! ... pomyślał z ulgą.\nNiestety jeszcze tego miesiąca jej mąż stracił prace i zaczął pić z rozpaczy i znaleźli go\nmartwego pewnego poranka. Wypadek! Ona z rozpaczy odeszła niedługo po nim, nie chcąc\nżyć bez niego i wyjeżdżać dla zboków.\nStał jeszcze na jej pogrzebie Sławek gdzieś z boku z dala od stada i słuchał komentarzy\nale go kochała!\nale się kochali!\nnie mogli bez siebie żyć!\nA jego nadzieja szepnęła ... i tak możesz za nich zaświadczyć! bo oni nie\nzaświadczą o Tobie, bo nie mogą; a dla Ciebie i tak mnie nie ma.\nNadzieja umiera byle jak; gdy już ciepło!\nI niebo ofiarowało ciepło, i ziemia\nprzyjęła to co potrzebne wiosną.\nTylko słowa ludzi dziwnie rosną\nkierują się po literze, ku przepaści\nŻycie półsierot, jako piekło, nie kończy się wcale w chwili wyrwania się\nz macek patologicznych struktur społecznych danego regionu. W hierarchicznych\nspołecznościach nazywa się to: ”dostałeś się z deszczu pod rynnę”.\nNie inaczej było ze Sławkiem ... teoretycznie uciekał z jednego syfu i bagna, a otrzymywał\nofertę: szkoła średnia i internat! jeszcze patologia ciekawsza! Nawet pracowitość nie jest\ngwarantem odczepienia się przez sekty, to raczej powód do jeszcze większej nienawiści.\nZawiść i o prace, i pieniądze, i kobiety ... ogólnie o przyzwoite życie, była w tamtych latach\nnie do opisania. Ogólnie brak przymiotników by to określić ... no może: parszywy! okrutny!\npatologiczny! zwyrodniały system.\nTaka wiosenna niedziela pełna ciepła gwarantowała tylko chwilami coś dobrego.\nCo chwila i tak zderzał się Sławek z systemem ... ta prośba obcej kobiety i wiedza o jego\nprzeznaczeniu przez sekty zwiastowała tylko nowe problemy. No tak, teoretycznie można się\nukryć w internacie przed systemem, zawsze można coś poczytać w ciszy i pomarzyć!\nNiestety gdy tylko wszedł do pokoju dopadły go realia i prawda:\n- można!? ... rozległ się równocześnie czyjś głos, odgłos pukania i otwieranych drzwi;\nwchodził do pokoju pewnym krokiem osobnik z hierarchii tubylców.\n- wejdź! skoro musisz ... spokojnie patrzył na niego, potem skierował wzrok na stół i krzesła\nstojące na środku pokoju ... jak chcesz możesz nawet usiąść ... mówił to z spokojem, czekał!\nchoć wyczuwał o co chodzi! przypominał tego sutenera z Kllynicy super-komucha: choć ten\nraczej wyglądał na sutenera od religijnych zboków; nie wiadomo co gorsze? obie grupy były\n- cześć! ... podał dłoń ... może parę słów o sobie wymienimy\n- cześć! nie musisz nic o sobie mówić, jest was czterech tak podobnych, że i tak nikt was\nnie rozpoznaje! też was nie rozpoznam ... odparł Sławek, lubił tak ostudzić rozmówcę\n- racja! ... przyglądnął się zdziwiony ... sporo wiesz, albo dobra intuicja! ... przyglądał się jego\ntwarzy i mimice\n- niech będzie: intuicja! ... uśmiechnął się delikatnie\n- czyli wiesz po co przyszedłem? ... roześmiał się\n- pewnie ci chodzi o super-plebana i o misje religijną ... ironicznie parsknął śmiechem\n- no i tu mnie zaszokowałeś; sporo wiesz ... patrzył już poddenerwowany lekko ... masz trafić\nw przyszłości do naszej parafii wraz z nowym super-plebanem ... postanowił przejść do\nkonkretów ... wiemy że sekta chce cie wykorzystać to my chcemy ich ubiec i dla siebie\ncoś uszczknąć ... stanowczo przedstawiał swoje zdanie\n- czyli wiesz? stosują trans na mnie i reaguje na to co wy knujecie zgodnie z ich planem ...\nspojrzał mu ze spokojem w oczy\n- no tak! odbijesz naszemu miejscowemu dziewczynę i ożenisz się z nią! nie wiemy co knuje\nsekta ale za kilka dni spotka się z tobą ten nowy pleban i będzie cie ”programował”, chcemy\nwiedzieć co? ... oferta nie do odrzucenia wybrzmiała z jego ust\n- zwisa mi to .. odparł Sławek, wiedział że i tak ma zryte życie\n- możemy ci ulżyć w śmierci, oni ci każą poświęcić cierpienie Bogu, a my mamy swoje\nukłady i możemy cie przemycić na zachód albo do Chiberii. Mamy tam swoich ludzi ...\npróbował jakoś go przekonać\n- następny ... wyrwało się mu ze śmiechem; przypomniał sobie komucha i jego\nofertę misji na zachód i inne ...\n- następny? ... przyjrzał się mu rozmówca ... to jednak prawda co dziady z fali mówią! już\nsię przeciwstawiłeś naganiaczom od innych organizacji? ... patrzył na niego dość zdziwiony\n... myślałem, że to takie opowieści z mchu i paproci ... uśmiechał się patrząc na niego\n- zawsze jest w każdej historia szczypta prawdy i trochę do smaku przyprawione\npodkolorowaniem, nie wiem co wieść niesie ... śmiał się z tego wszystkiego Sławek\n- nie ważne co niesie; ale u nas za te usługi lepiej płacą ... mrugnął okiem ... jak zmienisz\nzdanie i nie będziesz chciał cierpieć - to wiesz?! ... kiwnął głową\n- skoro mnie było stać powiedzieć tamtym: NIE; to i wam powiem: NIE ... skrzywił się\ni trochę podgotował złością; smutne były realia i konsekwencje bycia na niższym szczeblu hierarchii\n- nie masz wyboru! ... ironicznie mówił ... to pewnie w tygodniu spotkasz się z tym super-plebanem,\na potem z moim bratem Piotrkiem ... roześmiał się i dodał ... na pewno poznasz, że to mój brat\ni uzgodnicie wszystko ... spojrzał jeszcze surowo i powiedział ... masz więcej do zyskania jak ci się\nwydaje! a ja muszę już iść! cześć! ... wstał wypowiadając ostatnie słowa i wyszedł.\nJednostka społeczna określana przez urzędników jako ”mięso armatnie” ma\nnie wiele wyborów pozytywnych. Może próbować, ale wyrok i tak jest jeden ... musisz\nstawiać się na ich wezwania. O ile spotkania z półbogami typu: naganiacz; są nawet\ndo okpienia, o tyle dealerzy i urzędnicy z wiochy czy super-plebani są na tym szczeblu dewiacji,\nże to oni kpią z ludzi i oni organizują ludziom misje.\nDlatego na takie spotkania idzie się z duszą na ramieniu. Nie inaczej było ze Sławkiem; tego\ndnia szedł do miejscowej plebani na wezwanie hierarchy. Dzięki plebanowi i tubylcowi już\nwiedział, to główny od misji i będzie nie tyle źle, ale beznadziejnie od dziś w jego życiu.\nTen też zachowywał się inaczej od pomniejszych, siedział cierpliwie i czekał za biurkiem,\na on już po pierwszym spotkaniu z tutejszym plebanem wiedział co robić; uchylone drzwi\nczekały, jednak zapukał i pozdrowił\n- dzień dobry! ... powiedział to niezbyt głośno by diabła nie wywoływać z ciemności; cisza!\nkontynuował swoje kroki do drzwi z napisem: kancelaria. Były jak to w piekle bywa otwarte;\nwejść: tak; wyjść: bez pozwolenia nie wolno! Gdy już był przy nich usłyszał stanowczy głos:\n- Proszę wejdź! ... głos był neutralny intonacyjnie; ani to rozkaz, ani polecenie, ani prośba;\n- Dzień dobry! ... powtórzył wchodząc; stara sztuczka z ustawieniem pokoju; półmrok\npomieszczenia, a boski siedzi plecami do jasnego okna. Zapewnia to nieśmiałość na wejście\nkażdej osoby i przewagę psychologiczną hierarchy.\nTak i on się czuł, bardzo niepewnie, przymrużył oczy i czekał regulując oddech.\n- no i się spotykamy! słynny jesteś! ... kąciki ust lekko zakrzywiły się udając uśmiech\n- nie ja decyduje o tym ... ze spokojem odparł\n- ty decydujesz; niepotrzebnie się przeciwstawiasz hierarchii ... ton słów był pełen goryczy i pretensji\n... rozmawiasz z wysłannikami innych sekt, a to grzech ciężki; tylko przygotowanym wolno\nrozmawiać i niczego nie uzgadniasz z przełożonymi ... ostro krytykował młodzika\n- rozmawiam z wszystkimi bo są ludźmi i ja nie uważam że rozmowa oznacza chęć przyłączenia się do\njakiejś grupy ... ostentacyjnie odparł zarzut\n- za kilka lat trafisz do mojej parafii to ja ci udowodnię co inne ... ostro warknął w złości\nsuper-pleban ... za niedługo poznasz swoją przyszłą żonę i będziesz robił co ci karzemy; ma być tak\njak ustalimy ... warczał\n- ustalimy? chyba raczej będzie to co wy narzucicie! ... skrzywił się mówiąc to Sławek\n- co prawda ma narzeczonego innego, ale będzie posłuszna nam - nie tobie i weźmie z tobą ślub\nw naszym kościele ... z spokojem mówił\n- i to ma być wasz ”sakrament święty”? - oszustwo i przymus obu stron byście mogli\nmanipulować psychiką i wydarzeniami ... odburknął ironicznie\n- i co z tego ... szyderczo odparł super-pleban ... tu się liczy przyszłość wszystkich,\na najbardziej hierarchia i jej zachowanie by tacy jak ty nie mogli zmienić statusu; szkoła\nźle uczy, a z czytania w głowie się przewraca, pozwolimy ci nawet na ukończenie szkół,\nale potem wykończymy psychicznie\n- to ciekawe ... patrzył przenikliwie na niego Sławek ... a co z waszymi przykazaniami\n"nie kradnij“ i "nie zabijaj“?\n- nie pyskuj gówniarzu! co je wolno wojewodzie to nie tobie smrodzie ... wściekły pleban\naż walnął pięścią w biurko\n- no tak! to jest to wasze słynne "nie czyń fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu“ ... prychnął ironicznie\n- o ty gówniarzu doigrasz się w końcu! tyle! ... wściekły podniósł się i zrobił to co\ni inni z sekt; podszedł do niego i dmuchnął jakimś narkotykiem w twarz; stosuje się go\njako środek do wprowadzania w trans i do manipulowania psychiką i do programowanie\nw ramach misji.\nOd tej chwili przez kilka godzin super pleban tworzył w jego umyśle i pamięci\nwydarzenia jakie staną się w przyszłości i jak ma na nie reagować.\nWraz z utratą świadomości niestety nie uzyskuje się wolności od sekt\ni ich wpływów. Skutkiem ubocznym wprowadzania w trans i szkolenia do "deja vu"\njest otwieranie się wspomnień i szkoleń z innych okresów. Przypomniał sobie plebana\nz dzieciństwa i jego słowa; trafisz do naszych i cie skierują na misje; zobaczysz co tam\ndopiero robią ofiarom pedofili i pedofilek ... gdy będzie „rok wiary” i będą robić nagonkę\nna sekty o praktyki pedofilskie to im powiedz, że jak będą ich oskarżać o pedofilie to niech\nsame okaleczają swoje dzieci; a tamtym powiedz żeby sobie umowy stare przypomnieli!\nPotem lekarza w szkole i przerabianie z lewo-ręcznego, i szkolenia, i osoby z różnych\npara-religii ... i wirowało wszystko i mieszały obrazy i słowa;\ntopienie, bicie, szarpanie, szyderstwa ... wykrzywione ryje z nienawiści syczały:\nnigdy nie dopuścimy do tego byś miał dobre życie! wiesz co robią naszym ludziom?\nnigdy! nigdy! nawet jednego dnia dobrego! takim jak ty nie wolno, nasi są mądrzejsi,\ninteligentniejsi i mają lepsze talenty!\nPowoli wybudzał się z letargu i docierało gdzie jest; czuł strach i wciąż wracało\ndzieciństwo, odruchowo cofał się od super-plebana. Zerkał dyskretnie na boki i szukał\nnajgorszego - pornografii. Poczuł ulgę gdy nic niepokojącego nie zobaczył.\nDotarło do niego pytanie:\n- czy ktoś się już kontaktował i pytał o misje religijną? ... przyglądał się mu\n- tak! ... zastanawiał się ile powiedzieć? wypada iść na całość ... tak! praktycznie\nwszystkie sekty i urzędnicy-bandyci i konowały\n- tak? ... lekko zaczerwienił się i wzburzył, szybko łapał oddech ... byłeś może\njuż w trzodzie co mam objąć? ... patrzył z obrzydzeniem na niego\n- jeśli myślimy o tych samych oszustach? to: tak! ... odparł z spokojem ... od dwóch lat\n„odpracowuje zasiłek„ i okradają mnie z plebana trzody i to praktycznie tu wszędzie dookoła\n... ironicznie dodał\n- widzę że się będziemy musieli zabezpieczyć i wymusić na tobie wszystko co możliwe ...\nspojrzał z nienawiścią na niego ... to my cie oskarżymy o wszystko co ci robimy\ni co śmieszniejsze to my będziemy mieć dowody i nam uwierzy cały świat ... szyderczo mówił\ndo niego pleban ... nawet będzie sprawa w sądzie bo doprowadzimy do rozwodu twojego\ni w sądzie będą nasi ludzie; wyszydzimy cie na cały świat ... syczał.\n- to po co wam tyle lat knucia? ... spojrzał ironicznie na plebana\n- po to! zobaczysz! ... uśmiechnął się szyderczo ... na dziś tyle; wolny nie jesteś! ... roześmiał\nsię ... ale możesz iść gdzie chcesz vel gdzie musisz ... śmiał się\n- Do widzenia! .. kiwnął głową; wyszedł z ulgą, czuł coraz większy zaduch w tym pomieszczeniu.\nGdy stanął znów w świecie przyrody a nie ludzi, złapał potężny oddech ... wiedział już - tylko\npozornej wolności; musiał gdzieś iść! gdzie? tam gdzie wolno w ramach systemu.\nJedynie wydeptane zwierzęce ścieżki sprawiały wrażenie bezpiecznych, wróg naszych\nnieprzyjaciół jest naszym przyjacielem ... patrzyły z żalem na niego, wiedziały co ludzie potrafią.\ngdy ciepło, nie tylko nadzieja umiera piękniej; wiara też!\nciepło jest takie dobre, gdy odbiera\nresztki wiary w los byle jaki i uczucia,\nby było którędy uciekać z resztek życia\nnawet drzwi i okna dla śmierci otwiera\nPrawo-prawem, przepisy-przepisami, a hierarchia ma swoje potrzeby i tradycje\ni obyczaje w patologicznych układach społecznych. Ten dzień nie był w Sławka życiu\npierwszym, gdy był pod wpływem środków psychoaktywnych szkolony do misji religijnej\ni szkolony do wykonywania poleceń hierarchów niezgodnie z własną wolą;\ntak było od 5 roku życia.\nParadoks ich misji i szkoleń polega na totalnym zaprzeczeniu ich oficjalnej propagandzie,\ngdy chodzi o obyczaje; nie ma żadnej miłości bliźniego jest tylko wyrachowana wojna\npsychologiczna i fizyczna (w sensie walki wręcz vel z użyciem broni). Choć u nich dręczenie\npsychiczne jest tak dopracowane od wieków, że nie muszą używać siły .... wystarczą narkotyki,\nopary toksyn i psychoaktywnych środków i jest raj na ziemi dla religijnych zboków, zniszczą\nkażdego kogo chcą.\nDlatego, gdy wyszedł z pierwszego szkolenia od super-plebana; długi czas\nbłąkał się (skutek oparów narkotyków) zanim jego świadomość odzyskała formę i zaczął\npodejmować własne decyzje i mógł iść do internatu.\nNiestety kolejne dni to był koncert paranoi z udziałem hierarchów i kacyków. Wszyscy wiedzieli\no szykowanej misji i odwiedzali go i wprowadzali w trans i wypytywali o plany sekty i dodawali\nwłasne informacje i własne polecenia.\nCzasem im większe zadupie tym trudniej ukryć się przed ludźmi; jedynie\nprzyroda pozwala zapomnieć o systemie i o potrzebach stada. Tak też nastają takie\nchwile gdy patrzysz przez okno i widzisz tylko piękno i dobro świata przyrody.\nAle i tu są drogi, i ścieżki, i ci co wypełniają każdy miejsce sobą ... i tak przyglądał się\nSławek osobie zbliżającej się do internatu, tak! z daleka robił wrażenie kacyka sprzed dwóch\ntygodni ... ale im więcej szczegółów widział wraz z jego zbliżaniem się, to przypominał sobie\nsłowa kacyka: przyjdzie do ciebie mój brat; poznasz go bez trudu; uzgodni z tobą wszystko.\nMijały chwile i nastała ta co trzeba, puknięcie do drzwi i wchodzi kacyk:\n- cześć! ... burknął wyniośle, nie przypominał swojego brata głosem i charakterem, o ile\nw tamtym było człowieczeństwo w zachowaniu, ten reprezentował rasową mendę religijną\n- cześć Piotr! siadaj ... wskazał mu gestem ręki miejsce przy stole\n- skąd znasz moje imię? ... warknął wyniośle\n- twój brat mówił że przyjdziesz ... spokojnie odpowiedział\n- spotkałeś się już podobno z super-plebanem? ... niby pytał choć raczej stwierdzał, może\n- ba! bo to tylko z nim ... ironicznie uśmiechnął się Sławek\n- nie będzie ci tak do śmiechu jak dokończy się misja jaką masz; chcesz ulżyć\ncierpieniu to się podporządkuj ... burknął i kontynuował ... masz uszkodzone kręgi; grozi ci paraliż,\nprzez takich jak ty płacimy podatki i dostajecie zasiłki za nic, albo się powiesisz albo\npodporządkujesz ... intonacja słów była jednoznaczna ... możesz się nam przydać do walki\no legalność marihuany jako lek przeciwbólowy i do przemytu narkotyków ... patrzył na niego\n- a co jeśli nie? ... patrzył teraz on pogardliwie na Piotrka\n- to już wiesz, ożenisz się od nas z dziewczyną; odbijesz ją naszemu kumplowi i będziesz miał z nią\ntroje dzieci; teraz cwaniakujesz bo jesteś sierota i nienawidzi cie wyrodna matka i nie masz nikogo\ni nic do stracenia; a tak będziesz miał co do stracenia ... burknął ... nigdy nie zobaczysz swoich\ndzieci; zniszczymy cie i wyszydzimy na cały świat, a ktoś inny będzie dla nich Tatom i dobrym i przy\n- ciekawa oferta! szantaż! straszenie! ... rozgoryczony patrzył na rozmówcę, przypomniał sobie\nplebana i słowa o ślubie i rozwodzie zaplanowanym przez klechy z sekty; ale skoro będzie\nna tej misji na zachodzie i za oceanem to chyba wszyscy nie są tak pojebani jak ci tu;\njeszcze w myślach rozważał; może się uda uciec z ich macek.\n- nie uda ci się! ... uśmiechnął się szyderczo, wyczuwając o czym myśli ... wszędzie są tacy jak my;\nnajpierw podstawimy cie do Warszochlewki naszym w TV i w mediach, zrobimy cie radykałem\nreligijnym i wystawimy do rywalizacji jako naszego, tamci na-szprycują cie narkotykami, powiesz\nco każę, oni to nagrają i ogłoszą na cały świat ... szydził ... nikt ci nawet ręki nie poda ... kpiąc\nmówił i śmiał się ... z pieniędzmi i po cichu każdy głupi sobie poradzi w życiu; a my nigdy\nnie dopuścimy do tego byś miał dom, miłość, pieniądze ... szyderczo cedził każde słowo Piotrek\n- skoro tak stawiasz sprawę; mogę bojkotować każdą formę rywalizacji jaką wymyślicie ... starał się\ndostosować ton głosu do rozmówcy\n- i co z tego ... parsknął śmiechem ... na jeden fiks, w ten sposób cie wyeliminujemy z dobrego życia\ni nigdy nic nie osiągniesz ... kontynuował szydzenie ... a nam o to chodzi: rywalizacja i zwycięstwo,\ntylko to się liczy i to by tacy jak ty nic nie mieli do śmierci\n- a jak powiem jak to organizujecie i powiem prawdę o szykanach i o tym jak organizujecie\n"ustawkę" by wygrać rywalizacje? ... ironicznie spytał Sławek\n- no tak! ... ryknął już śmiechem ... i co? pójdziesz na milicje? i co im powiesz?\nco? do klech? do której religii? wszędzie cie wyszydzą i oleją ... szydził na całego\n- czyli szykuje wam „sprawdzam” ... skrzywił się trochę z żalem ... nie wierze by wszędzie był\nsystem taki sam ... tu rządzicie i macie wszystkich w kieszeni to fakt, ale są i normalni ludzie ...\nmówił z powagą i nadzieją ... zrobię wszystko by wam psuć intrygi i „ustawki”\n- nie dasz rady ... znów szydził Piotrek ... trans hipnotyczny jest silniejszy od wolnej woli ... kpił ...\na myślisz czemu cie klechy wytypowali? nie masz szans ... roześmiał się\n- czyli tym bardziej powiem wam NIE i nie podporządkuje się i nie pomogę dobrowolnie w handlu\nnarkotykami i świadczeniu że są lekiem ... uniósł głowę i intonacje słów\n- hahaha ... roześmiał się kacyk ... powiem ci to na przykładzie feministek; one chcą rywalizować\ni wygrywać z mężczyznami a zwłaszcza z radykałami; jeśli cie wystawimy i będziesz bojkotował\nrywalizacje z nimi to one tym bardziej cie wyszydzą i zniszczą bo gwarantujesz im wygraną i bezkarność ... śmiał się i równocześnie wyciągnął coś z kieszeni i po chwili dmuchnął jakimś\nproszkiem w twarz Sławka; on po chwili odleciał, a kacyk zaczął go wypytywać i programować\ntak jak plebani.\nZ czasem zaczął się wybudzać z letargu, wracały do świadomości wspomnienia.\nŚmierć Taty, szyderstwa sekty, ich intrygi, twarze i słowa przewalały się w ekspresowym\ntempie. Pogrzeb, i czas wcześniej ... ostatnie słowa Taty:\npomścisz mnie jak im zepsujesz te intrygę.\n- może byś przekazał pozostałym sektom, by mi przestali aplikować za plecami te narkotyki,\nbo w końcu nici będą z tej misji jak mnie wcześniej wykończycie ... próbował zażartować\n- nie cwaniakuj ... skrzywił się Piotrek ... jesteś i tak monitorowany przez konowałów z WKU\ni przypilnują byś trwał i byś jak najdłużej wegetował; a to co ci podajemy to coś innego,\nmożesz być spokojny, nawet nie ma tych psychotropów w bazie danych medycyny ...\nkpiąco się śmiał\n- nie wiadomo czy bimbrownicy i ci od alkoholu zgodzą się oddać wam rynek ogłupiania\nludzi - pod marihuanę? ... rzucił pytaniem Sławek .. to też wpływowa i potężna grupa bogatych\nhandlarzy ... stwierdził spokojnie\n- to nie ma znaczenia ... odparł ... wszystkie religie i tak stosują próbę czasu i inne próby jako\nelement tradycji; musi się wejść w nałóg i wyjść z niego by udowodnić silną wolę ... ze\nspokojem mówił Piotr ... zwyczajnie na marihuanie jest najwyższa przebitka i najłatwiej\nogłupiać psychicznie ludzi, na głodzie więcej jest w stanie zrobić ofiara i łatwiej wprowadzić\nw trans ... szyderczo się uśmiechnął\n- czyli muszę wspiąć się na wyżyny możliwości by się wam przeciwstawić ... pokiwał głową\nSławek ... a jeśli w rządzie i w milicji nastąpią zmiany i przeciwstawią się wam? .... spytał\not tak dla zbadania wątku\n- nie ma takiej możliwości ... roześmiał się ... robimy usługi dla rządu i milicji i zwyczajnie\nzażądamy ciebie jako zapłaty ... ryknął śmiechem.\nŚmierć nadziei omaszczona wiary ostatnimi tchnieniami jest słodka!\ni tak ciepło i tak słodko i tak na sercu\ncudownie i wzniośle patrzeć na wolność\nczekasz i liczysz na ostatnie słowa\nona jako ten najpiękniejszy dzień przyjdzie.\nTaka konfrontacja realiów walki o byt i hierarchie w stadzie jest fenomenem\nna skale światową. Patrzysz w twarz ludzi i sam nie wiesz: co zrobić? jak to oceniać?\nNajgorsze i najbardziej bolesne jest zderzenie z oficjalną propagandą:\nprawa człowieka! konstytucja!\nNagle okazuje się, że sekt sprawiedliwość i bandytyzm urzędniczy i okradanie ludzi\nma swój sens prawny i jest zgodny z tradycjami stada i przepisami.\nPatrzył tak Sławek z rozpaczą w sercu co kilka dni to na twarz plebana to znów i innych\ni nie rozumiał ich ”sprawiedliwości”; aż po dzień gdy znalazł gdzieś symbol reprezentujący\nten system prawny: Temida! postać kobiety z zasłoniętymi oczami ... zrozumiał symbolikę:\nnawet ona jako symbol nie może patrzeć na bezprawie i obłudę hierarchii stada, lepiej\nTak! na to się nie da patrzeć, ale są tacy co muszą to przeżyć. Sławek jako tryb systemu\ntrwał, żył, ale i próbował wyjść na przeciw marzeniom. Zarobione pieniądze nie tylko\npozwalały by okradli go kacyki i zboczki-religijne w formie zadośćuczynienia za zasiłek;\npozwalały by sobie coś kupić. Wyrwał tak jedno popołudnie samotne i stanął w jedynym\nsklepie jaki wtedy był dla niego ”świątynią” - sklep z sprzętem elektrycznym. Zakup prosty\no jakim marzył: lutownica, cyna i kalafonia. Kupił i dumnie siadł na rynku pępka świata,\npoczuł się lepiej ... miał coś swojego. Ale samotność nie jest pisana w stadnych strukturach\nspołecznych ... i nie mogło być inaczej z nim. Gdy zobaczył kto do niego zbliża się, to go\nzatkało z wrażenia. Już miał nadzieje że ma spokój od alfonsa, a tu on znowu!\n- cześć! ... śmiał się ... a co to sobie kupiłeś? oj ty naiwniaku; i po co ci to i tak nie stać cie\nna warsztat i inwestowanie ... szydził ... narzędzia i takie zdolności się dziedziczy! a ty\nsieroto i tak będziesz kiedyś oskarżony, że wszystko co masz ukradłeś.\nKilkanaście lat później stał na przeciw ważnej dziennikarki. Szydziła: jesteś przestępcą,\nwszystko co masz jest kradzione, to ty wszystko organizujesz i ty robisz ... i słowa plebana\ngdy go pytał, po co im tyle lat knucia: po to! zobaczysz! ... i zobaczył nienawiść w jej oczach;\ni dowiedział się: to ty molestujesz dzieci, to ty handlujesz pornografią; to ty prześladujesz\ndewiantów i pedoli i pedofilki. Potem druga z innego TV; to samo ... to nie oni ciebie tylko\nty ich prześladujesz od dziecka; tylko szydziła; po latach mieli nawet dowody na niego.\nZeznania pedofilek, zboków, sutenerów i organizatorów porno biznesu.\nNie miał szans, jedyne co rozumiał - kiedyś nastanie szczęśliwy dzień dla niego i\nuwolni się od tego parszywego społeczeństwa. Oni nie odpuszczają; jak i ten alfons\nuznawali tylko rywalizacje i walkę do końca do ostatniego tchu rywala by unicestwić\ni eksterminować. Wtedy podszedł do niego bo bolała go odmowa i utrata zysku\nz handlu i usług. Chęć za wszelka cenę złamania wroga społecznego była czymś\npotężnym dla niego-alfonsa; było to - WYZWANIEM!.\nA on nawet nie miał gdzie uciec przed nim i tym systemem. Czytał książki\ni już wiedział; nie ma znaczenia gdzie żyjesz, podziały społeczne są wszędzie takie same\ni dla takich jak on nie ma miejsca. Mógł tylko się zmierzyć z nimi i nie poddać od razu.\nAle pamiętał, albo przedawkuje albo się powiesi; obciążał ekonomicznie system a nie chciał\nodrabiać włodarzom i zbokom religijnym usługami seksualnymi ... nie było innej drogi.\n- cześć! ... odpowiedział powitaniem ... nie potrafisz zrozumieć co to: NIE; pogodziłem się\njuż z wyrokiem i tym co mnie czeka i nie ustąpię ... patrzył ostro na niego Sławek\n- spokojnie ... uśmiechnął się ... dzień jest piękny, warto coś choćby rozważyć; ok! nie chcesz\nz starymi mendami z władzy się zabawiać; ale czasem u nas torty się trafiają ... ironicznie się uśmiechnął\n- ba, faktycznie ... lekko się roześmiał, zdążył już odczuć że się im ktoś przygląda; kobieta\nokoło 20-stki; zadbana, elegancka, piękna - ale pełna pychy, kpiny, szyderstwa\n- masz okazje się wykazać! wiesz co to "prawo sponsora"? ... niby spytał, ale zaraz\nodpowiedział ... sponsor płaci, sponsor wymaga; ty zabawiasz ją dziś, płacisz za wszystko,\na ona ci się odwdzięcza.\n- nie stać mnie na takie; poczekam na jakieś normalne uczucie ... spojrzał na alfonsa ... trafi\nsię to się trafi; nie to nie, trudno! a z takimi nie zaczynam ... w tym czasie podeszła i ona do\n- no popatrz! ... śmiejąc się mówił do niej ... nie rozumie, że jak dobrze mendzie na urzędzie\ndogodzi to mu załatwi coś ekstra i będzie lżej wegetować! no i na takie jak ty też nie\nchce się skusić ... śmiał się ... nie wie jakim szychom dobrze robisz i co możesz dzięki nim\nzałatwić ... śmiał się już zdrowo\n- nie bądź dzieciak, dorośnij! ... spojrzała łaskawie na niego\n-kiedy dorośniesz?! ... przedrzeźniał ją ironicznie, już miał powiedzieć że jest dużo starsza,\npotem pomyślał o wersji: o kilka lat starsza; ale wybrał opcje: ... no wiesz, nie mam szans\nz tobą się mierzyć w tej kwestii, urodziłaś się wcześniej ode mnie ... roześmiał się\n- choć, zobaczysz coś ... roześmiała się i kiwnęła głową do alfonsa\n- racja, pokażemy ci coś ... wstali i on wstał\nSzli nie na wschód, ani na zachód (gdzie są ponoć cywilizacje rozwijające się\nna świecie) a na południe. Na szczęście było to tylko kilkaset metrów i natknęli się:\n- spójrz! ... roześmiał się szeroko boss ... tu urząd wojewódzki, tu komenda milicji\na tu miejsce pracy takich co chcą awansować społecznie ... spojrzał ironicznie w oczy półsieroty\n- jak widzisz tylko oficjalna propaganda gani wszelkie procedery typu:\nprostytucja, hazard, narkotyki i używki ... dodała ona; śmiejąc się bagatelizowała lokalizacje\nnajważniejszych obiektów cywilizacyjnych i użytku publicznego.\n- oj tam! oj tam! ameryki to wy nie odkryli ... prychnął śmiechem Sławek ... przecież to wszyscy\nwiedzą, wszyscy z tego korzystają ale oficjalnie muszą krzyczeć że nie wolno ... śmiał się\ni przypominał sobie pociotki; im wszystko było wolno i byli bezkarni; karał ich\nsystem w ostateczności, a tak to mieli zawsze jakieś ’’kozły ofiarne” by na pokaz ukarać\n- czyli rozumiesz że możemy cokolwiek załatwić, nawet po Warszochlewkę i jeszcze ważniejsze\nośrodki władzy; to jest lokalny pępek świata, ale są ważniejsze pępki ... śmiali się oboje\ngdy mówił alfons\n- czyli uroki odkrywania ... śmiał się i on ... i tak mnie nie przekonacie\n- a Ameryki nie chciałbyś odkryć? ... roześmiała się ... o tym dziewczyny marzą, gdy się ustawisz\ni będziesz miał kontakty to będziesz mógł coś „załatwić” jakiejś i będzie ci wdzięczna ... patrzyła\nironicznie na niego\n- Ameryka już dawno odkryta; choć patrząc na wasz system sponsoringu to nawet wypada\nzmienić podręczniki do historii, bo to nie tyle Krzysztof Kolumb zrobił ... próbował zażartować z\nnich Sławek ... to wspólna ’kochanka’’ podróżnika i sponsora powinna być jako pierwsza podawana\njako odkrywca; to ona wysłuchała Kolumba i załatwiła mu sponsora ... niestety żart nie trafił\nna podatny grunt\n- racja! ... alfons spojrzał na nią ... tak powinno być: pierwsze metresa, potem sponsor powinien być\npodawany, a na końcu dopiero ten co odwalał tylko robotę na koniec ... kiwał głową z podziwem\nalfons patrząc na Sławka\n- racja! ... ona też spojrzała na niego z podziwem ... ale jesteś fajny i potrafisz docenić starania innych ... aż jej się oczy zaświeciły\n- no to se odkryłem Amerykę! ... wyrwało się spontanicznie z młodzieńczej piersi; zszokowany patrzył na nich Sławek; ale wbrew pozorom wyczuwał jej intencje i jego; szykowali jakieś szyderstwo z niego i to nie koniec dzisiejszego odkrywania świata.\nOd tej chwili był zdany na ich system i na to co bogaci potrafią. Oficjalnie\nbył kryzys, bieda, ekonomiczny krach ... ale kacyki i plebani szastali pieniędzmi\ni mieli na egzekwowanie „prawa sponsora“ i wszelkie przekręty; tego kryzys i braki ekonomiczne nie dotykały. Szyderstwo to podstawa ich obyczajowości, tradycji\ni wyzwania w ramach rywalizacji ... to stado tym żyło i tym się żywiło.\nZaczynało się od upokorzenia ekonomicznego:\nzrób to; kup to; załatw to; co? nie stać cie! ... jeśli nie skutkowało .. to podnosili\npoprzeczkę i zaczynało się rywalizowanie o wszystko co możliwe.\nJakie masz znajomości, kim są rodzice i co załatwią. Nie masz szans? tym lepiej\ndla nich, łatwiej wygrać rywalizacje.\nTeraz wiedział że będzie rywalizacja trudniejsza i wyższy poziom szyderstw,\nprostytutki wyszydzały seksualnie ... im już nie chodziło o chwilowe upokorzenie,\na psychiczne wyniszczenie i o eliminacje z życia na stałe.\nIch szyderstwa to chwilowy ból, ale skutki rozłożone w czasie to praktycznie\nwdeptanie wszystkiego co wartościowe w syfiaste dno systemu. Totalna przegrana\nwytypowanego do rywalizacji z nimi była pewna i z góry przesądzona.\nKacyk wiedział co robi wystawiając go do rywalizacji. Zaczynał i resztę rozmieć,\nteraz to olewał i nie ruszało go to.\nPotrzebne było do skutecznego wyszydzenia ... nieudane małżeństwo, strata dzieci,\nzdrowia. Tak! to prawda ... ich ustawiona rywalizacja i szydzenie nabiera mocy z czasem.\nSławek poznał dopiero to kilkanaście lat później; siedział już z trójką dzieci\nchyba ostatni raz ... ważna Pani z wyższych sfer patrzyła szyderczo w jego oczy i\n- no i co? myślisz że ona nie ma innego? ... nic tak nie bawiło i nie sprawiało im radości\njak wbicie czegoś ostrego w uczucia.\nTak to bolało i niszczyło; szyderstwa prostytutek i dewiantek przygotowywały\ntylko grunt pod rozpacz i niemoc wobec takich chwil gdy szydziły kobiety z najwyżej\nhierarchii. Patrzysz na swoje dzieci i nie możesz im nic zapewnić bo one muszą cie wyszydzić.\nI zostaje na lata nie tamto wyśmiewania i złośliwości ... a spojrzenie tej kobiety.\nJej wzrok przypominał mu o niemocy i że jest nikim i jak boli rozstanie z dziećmi.\nDopiero po latach rozumiał plebana i kacyków ... i to dlaczego go wystawili im do\nwyszydzenia. Z uczuć nic nie zostaje ... strzępy, zero nadziei, tylko rozpacz i żal!\nNie bolał brak miłości i szyderstwa ... nawet była żona gdy szydziła: Ty sieroto!\nnie bolało. Pamiętał, doprowadzą do rozwodu i go oszukają ... nie dopuszczą\ndo tego by miał dom, miłość - to nie dla biednych i sierot - to nie bolało!\nBolała rozpacz za domem uczuciowym, za dziećmi i to upokorzenie odebrania nadziei.\nTo byli ludzie, ostatnia instancja zaufania i ostatnia nadzieja.\nA co dowiadywałeś się ... kolejny poziom wyszydzenia do przekroczenia przez nich\na on miał to przetrwać ... i tylko brzmi w uszach: takich jak ty nie szkoda! i tak nie\nI jej wzrok, gdy się przypadkiem widzieli; takie szydercze: no i co? nic nie możesz!\nJedynie zderzenie na misji emigracyjnej z elitami sekt napawało humorem i sprawiało\nże pusty śmiech i ich szydzenie z sierot nabierało choć trochę inny wymiar.\nTaki dzień emigracyjny zaczął się prawie typowo\n- co za przychlast! co za dupek! no co za ....... tu wypada wstawić typową wiązankę\ninwektyw ale poprzestanę na kropkach .... witał tak dzień sąsiad Sławka, lokalny boss\n- cześć! aż miło powitać dzień, taki piękny ... witał się z nim Sławek, podał dłoń i próbował\nwciągnąć w rozmowę by rozładować emocje i by się gość wygadał\n- cześć! ... ucieszył się na jego widok; łączyła ich relacja czysto sąsiedzka, różnili się\nwszystkim włącznie z profesja .... Tak! piękny dzień; daj spokój! ale mi zrobili;\ntak spartolić robotę! no tak zawalić!\n- spokojnie! ... próbował załagodzić ... może niech poprawi i jakoś się ułoży wszystko\n- tak! ... prychnął śmiechem ... POPRAWI? ... aż się sam boss roześmiał ... ten pajac\ntylko wszystko spieprzyć potrafi; tego co on zrobił nie da się poprawić ... złość i\nrozpacz przeradzały się w śmiech\n- boss wybacz! nie chciałem ... słysząc śmiech boss-a przyszedł winowajca i próbował\nsię wytłumaczyć; patrzył błagalnym wzrokiem na niego i słodził - naprawdę nie chciałem\nżeby tak to wyszło; jakoś to załagodzę; poniosę koszta ... proponował łagodnym głosem\n- no! mi - reklamacje! no wiesz co to reputacja? ... wciąż śmiał się myśląc o poprawieniu tego\n- szefie, ale ona sam chciała! "a teraz klapsa mi daj"; no to dałem ... opuścił wzrok winowajca\n- tak! dałeś! ... roześmiał się ... ale jest i siniak po nim i "pasztet" chce zwrot kasy\ni w blasku słońca przez chwile; było nie tylko zgodnie z systemem; było ciepło i śmiesznie.\nI nie wiesz czy warto przetrwać piekło życia, gdy stajesz jako NIKT po latach; sierota;\ninwalida; ekonomiczne zero; rozwodnik; i zderzasz się z dniem z życia w ramach systemu.\nDobrze że jest śmierć; może oni się będą śmiać i szydzić do śmierci z niego.\nOn będzie się śmiał po śmierci i cieszył z lepszego świata! bez tego systemu.\nZapach wspomnień można porównać do smaku łez po marzeniach!\nJeśli nawet jest z czego się śmiać cierpiąc\ntrzeba wypominać nadziei każde jutro.\nCodzienność nie musi być niczemu winna,\nzwyczajnie zamykasz oczy i widzisz lepszy świat.\nNie ma sensu porównywanie wydarzeń z przyszłości z historią; i tak trzeba\nzmierzać się z hierarchią i brutalnymi realiami systemu. Wracam więc do 1985 roku\njako tego czasu jaki warto przypomnieć .... kryzys i bieda były takie: że mirabelki osiedlowe\ni szczaw z podmiejskich łąk stawał się rarytasem; a obwieszeni wiązankami papieru toaletowego\nczuli się zwycięzcami i odznaczonymi przez los (dla zrozumienia tego fenomenu trzeba\nsobie użyć zamiast papieru toaletowego aktualną gazetkę partyjną - zrozumiecie!).\nPieniędzy po prostu nie było; nie było towaru; nie było itp itd ... na szczęście była musztarda, ocet\ni sponsorzy. Kasę miały "organizacje" i ich przedstawiciele w terenie. Kupowali kogo trzeba\ni to co trzeba - stawiałeś się - nie miałeś nic. Sławek nie przeszkadzał hierarchom i kacykom\ndopóki nie miał nic i nie pracował ... pierwsze sukcesy to pracowitość i pierwsze pieniądze i to\nstawało się przegraną i już przeszkadzało wszystkim. W tym systemie tylko można mieć będąc\n"nominowanym"; a on poczuł smak zwycięstwa: kupował coś swojego i dla siebie .... ale musiał\nzaraz zmierzyć się z systemem i poznać przegraną z hierarchią stada: zawsze masz za mało i mniej\nod kacyków i pociotków.\nSzedł z alfonsem-komuchem i jego towarzyszką i miał się wykazać z znajomości >prawa sponsora<\ni jak go wykorzystać odpowiednio. Nadawały się do tego miejsca tłumnie odwiedzane w ramach\nwydarzenia sezonu. Tłum ludzi to gwarancji pokazania się i pokazanie gdzie jest\nczyje miejsce w hierarchii. Wbrew pozorom od czasu do czasu wydarzenia kulturalne\nsprawiały że nawet pępek świata stawał się normalnym regionem pełnym roześmianych ludzi\ni to nawet gdy każdy był ustawiany w ramach hierarchii.\nCoś się wydarzy: premiera - pierwszy dzień wyświetlania filmu w kinie! to było to wydarzenie.\nSzli spokojnie on-kacyk z wypchanymi pieniędzmi kieszeniami i półsierota co czuł na dnie kieszeni\nzwitek banknotów. Kacyk z marszu postanowił mu pokazać swoją moc ... i zaczepił pierwszą lepszą\ndziewczynę; afrodyzjak działał, już ją sprawdzał czy "naturalna" czy się czymś nie faszeruje by udawać\nkobiecą. Sławek jak zawsze wolał myśleć: co i dlaczego?. Dziwił się, dlaczego do kina? lepsze były\nrestauracje i dyskoteki do pokazówek. Kilka razy z resztą miał już z nim przepychanki; to\nprzepychanki pod "uzdrowiskami"; to wciągał go w imprezy czy w internacie czy też w terenie.\nTrzeba przyznać wiedział jak dokuczyć ... zawsze przyglądał się twojemu zachowaniu i jakiej się\nprzyglądasz i on >sponsor< zaliczał ją pierwszy; nikt nie potrafił ukrywać emocji, to wnerwiało!\nNikt nic nie mógł zrobić panienki same go chciały i pozwalały na wszystko ... dopóki płacił! pewnie\ni jego kiedyś potraktują jak zużyty banknot; ale teraz on był młody i używał życia i ich.\nCo ważne większość takich spotkań poprzedzał spotkaniem i szprycowaniem psychotropami i\nprogramowaniem. Rywalizacja miała być taka jak on chce i jego towarzyszka, to i manipulowali.\nTrzeba przyznać że byli zawzięci. Przypomniał sobie jak kazał mu jechać pociągiem i usiąść koło\nwskazanej przez niego dziewczyny i o czym ma z nią rozmawiać ... czuł jej presje, jak wymuszała:\nno powiedz to co masz powiedzieć i jakby ktoś ich podsłuchiwał a oni potrzebowali świadków.\nSprzeciwiał im się na razie, ale bał - kiedyś złamią go i już nic nie da się odkręcić.\nGdy przyszli pod budynek kina: zrozumiał ... to było jedno z niewielu kulturalnych epizodów w tej\nokolicy ... stawiła się na seans cała >śmietanka< i >wazelina< towarzyska. Chyba chcieli\njego kosztem wnerwić wszystkich, on-nieklasyfikowany w hierarchii ona - cóż: towar z wyższej\npółki, ale denerwujący miejscowe damy. Czyli niezależnie co się stanie, ma przechlapane w następnych\nNa szczęście w tłumie można zniknąć chwilami. Choć spojrzenia i miny jasno wyrażały opinie o nich:\njak oni śmieli przyjść w ich dzień na seans!\nByło w tym wiele racji, Sławek nie pasował do miejscowych elit ani do ich przydupasów; wyróżniał się\nnie tylko ubogim strojem, ale i brakiem ogłady. Za to ona robiła furorę, miejscowe damy dzieliły się - na te\nco pewex miały za centrum zakupowe - i na te co kupowały na bazarach i targowiskach - i na te co\nprzerabiały wszystko co możliwe i nadaje się jeszcze do noszenia - a i tak prezentowały się przy niej\nubogo i niezbyt uroczo, normalnie gasiła je wszystkie. Fakt, reszta już była jak to u bogatych standardem:\nwulgarna, pełna pychy i pogardy. Jak tylko skupiała na nim wzrok, od razu można było wyczytać\no czym myśli: ale go dziś wyszydzi!\nKacyk widząc że biletów nie ma, postanowił udowodnić magię mocy sponsora:\n- zostańcie tu ... rozkazał ... tu na pewno >koniki< sprzedają bilety ... i ruszył w tłum\n- to ja idę do toalety ... odparła jego przyjaciółka i ruszyła w swoją stronę\n- przepraszam ... spojrzała na mnie dziwnie dziewczyna poderwana przez kacyka ... źle się tu czuje;\nnie jestem prostytutką! ... opuściła wzrok\n- mi nie musisz się tłumaczyć ... odparł Sławek ... ja cię ani nie oceniam, ani nie mam zamiaru ganić;\nto sponsor! gdybyś widziała co on robi na imprezach z dziewczynami to byś jego dzisiejsze\nzachowanie inaczej oceniała ... uśmiechnął się do niej i próbował złagodzić stres spokojnymi słowami\n- dlaczego on cie zaczepia? i tu do wszystkich skacze? .. pytała wystraszona\n- to kacyk z Warszochlewki; pokazuje siłę i miejscowym gdzie ich miejsce; samiec-alfa ... próbował\nzażartować z sytuacji ... jest prikaz odgórny: podkulić ogony i nie podskakiwać do niego ... śmiał się\nprzypominając sobie miny dyrekcji szkoły i internatu i lokalnych kacyków gdy obwieszczali przybycie\nsuper-komucha ... jak widzisz sama, robi co chce i jak chce i schodzą mu z drogi!\n- to czemu to wszystko? ... już się uśmiechnęła widząc że nie oceniam jej podporządkowania sponsorowi\n- pewnie chce mnie upokorzyć i wyszydzić w ramach tubylczych elit ... starał się bagatelizować\nto co go czeka ... sama spójrz jakie tu elity: wali fetorem od małego po wielkie EGO, a i wazeliny\ntowarzyskiej nie brak bo aż szczypie w nosie i w uszach ... uśmiechnął się\nAż warto było podziwiać, każda para-religia dziś wystawiła swój pierwszy garnitur elit. Kilka ich\ntu funkcjonowało to i tłum był. Jedynie brakowało Posępnych Strażników Mocy Religijnej; cichych\nbojówek pilnujących by kłaniano się hierarchom i by nikt nie podskakiwał.\nWszyscy prawie kłaniali się sobie i okazywali łaskę graniczącą z kulturą i grzecznością. Jedynie\ndamy okazywały czasem swoją dezaprobatę gdy nierozgarnięty macho zatrzymał się wśród nie tych\nstopni hierarchii co trzeba. Tak to nawet odnosiło się wrażenie: to faktycznie kulturalny wypadek\nw ramach życia w stadzie.\n... rozdział w trakcie pisania ...\nDopiero jesienią nadzieja umiera najpiękniej!\n... w trakcie pisania ...\n...cdn zawieszony na czas nieokreślony - brak zdrowia i sił do tworzenia! ...\nAutor: Slawrys R-S.R. o 12:15 Brak komentarzy:\nEtykiety: opowiadanie-proza, tak o realiach


Spóźnione, szczere, czyli przypowieść na nowy rok.\nPosted on 10 stycznia, 2022 10 stycznia, 2022 by Dagmara\nMiałam Wam opowiedzieć wielce pouczającą i budującą historię, taki kołczing na maksa.\nMiało to być na nowy rok, żeby Was podbudować, ale oczywiście mi się nie udało.\nZamilkłam, bo mi obrzękła krtań. Straciłam głos, gęba się otwarła, głos się nie wydobył. Skrzeczałam, ale za cicho, nie wynosili mnie nocą na spacerki w pudełku zwanym krabičką. Spali a ja skrzeczałam bezgłośnie.\nZaczęło się rano, jak usłyszeli ten skrzek i się przejęli. Duża mnie omacała, opsłuchała, rozwarła mi paszczę i mówi, że nic się złego nie dzieje. A głosu brak. Potem wetknęła mi termometr i nawet wtedy nie wrzasnęłam. To Dużymi wstrząsnęło i skończyło się iściem do weta. Iściem, bo poszli, nie pojechali, bo auto było u autoweta. O tym będzie dalej.\nWetka się ucieszyła na mój widok i że jestem taka chytrá, znaczy sprytna, bo się ciekawie rozglądałam za monitorem od usg. USG nie robili, ale i tak wyszło, że nic mi nie jest, tylko głos zginął. Otok hrtanu, obrzęk krtani, szlachetnie mnie coś uczuliło. Wracaliśmy od weta też na piechotę, nawet mi się podobało, rozglądałam się i było ciekawie.\nTeraz wrócę do auta. Było zimno i nie działały spryskiwacze. Nawet pompka nie mruczała, cisza, jak ja z obrzękiem krtani. Duża sprawdzała, że jej, tej pompki nie słychać, że coś siadło w niej. No nic, znalazła jakoś między świętami cudem autoweta, co miał miejsce i zostawiła tam auto. Pompka milczała.\nRano ja odzyskałam głos i jęczałam już prawie jak ja normalnie, a pan z serwisu oznajmił Dużej, że jej odpadło jakieś wieczko od płynu do pryskania. Do pojemnika na płyn wpadł śnieg z szyby i zamarzł i wszystko kompletnie zamarzło a teraz już rozmarzło i jest git. Pan sugerował wymyślenie jakiegoś wieczka, Duża wzięła silikonową nakładkę na ogórek czy inny słoik i z pomocą pana oraz šroubováka, czyli śrubokrętu wybudowała nowe wieczko. Bo samego wieczka się nie kupi. Pół auta trzeba rozebrać i nowy pojemnik dać. Z wieczkiem.\nA jaki morał?\nJak już pojawi się jakiś problem, to niech będzie tak mały i tak prosty do rozwiązania, jak nasza przygoda z wieczkiem i moja z krtanią.\nI tani, bo Duża już widziała ileś zer w rachunku, jak to u weta i autoweta bywa zwyczajem.\nNie martfcie się na zapas, mówię to głośno (bo mam nieopuchłą krtań) i wyraźnie (bo widzę przez szybę, bo spryskiwacze działają).\nKto ma uszy do słuchania, czyli o kimś, kto uszu nie ma.\nWesoła wycieczka, czyli nigdy tak nie miało być.\n10 thoughts on “Spóźnione, szczere, czyli przypowieść na nowy rok.”\n10 stycznia, 2022 o 2:35 pm\nI to się Mega chwali. Dawka optymizmu na nowy rok. Super.\nDo Siego Roku zatem\n10 stycznia, 2022 o 5:20 pm\nWszelkiego dobra na kazdy dzien❤\n10 stycznia, 2022 o 4:28 pm\nDla Dużych wszystkiego najlepszego dla kociastych zdrowia i niech się Duże starają.A u nas dobry bezład i nasze duże po 40 latach pracy mają miejsce emerytury.Cokolwiek to dla nas znaczy.Żwirek musi być i puchy też.No i wet też bo szarusia ma leki I jest chora i szczocha gdzie się da.A cała nasza 6 musi mieć wszystko co się nam należy a Duże niech jedzą makaron z pesto bo lubią.Buziaczki dla Was\n10 stycznia, 2022 o 4:46 pm\nmuszą karmić, muszą dbać. Jak coś, muszą i chudy twaróg jeść. Trzymajcie się zdrowo i czasem dorzućcie do pesto coś jeszcze 🙂\n11 stycznia, 2022 o 6:54 am\nWszystkiego dobrego w nowym roku życzą Pimpek, Luna i matka karmicielka\nDobrego roku z małymi problemami! pisze:\n10 stycznia, 2022 o 4:37 pm\nBardzo lubię czytać Wasz rodzinny blog!\n10 stycznia, 2022 o 4:38 pm\nPozdrowienia dla moich ulubionych blogerów!\n10 stycznia, 2022 o 4:47 pm\nOOOO jest mi miło, zadowolona żem jest aż mi w sercu ciepło, jakbym się napchała tych cukierasów dla kociąt 🙂 Czykita.\n10 stycznia, 2022 o 10:14 pm\nWszystkiego dobrego w nowym roku,zdrowia Wam życzymy❤\n11 stycznia, 2022 o 3:39 pm\nCzikitko autko to autko-rzecz nabyta ale Twój głos – był NAJWAŻNIEJSZY. Zdrówka i Wszystkiego co NAJLEPSZE dla tych z sierscią i bez siersci.\nZazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.\nOgród w zimie, czyli magia zapachów w domu i nie tylko.\nAga - Zazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.\nDuża Sevenka - Zazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.\nFatum de Lyrium - Zazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.\nKociama - Zazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.\nMeg. - Zazębianie się, czyli urodziny, odchodziny.


W sklepie odzieżowym obniżono ceny marynarek o 10% a , spodni o 5% . Pan andrzej kupił marynarke i spodnie przed obnizką i zapłaciła 440zł pan bogdan kupił taki sam komplet po obniżce i zapłacił o 34zł mniej. Ile teraz kosztuje marynarka a, ile spodnie?\nCena spodni - x\ncena marynarki - y\ncena spodni po obniżce = 95%x=0,95x\ncena marynarki po obniżce = 90%=0,9y\n-0,05y=-12 /razy 100\n240 razy 0,9=216zł\nodp. Marynarka kosztuje teraz 216zł, a spodnie 190zł.\nMarynarka przed obnizka: a\nspodnie przed obnizka: b\nmarynarka po obnizce: 90/100 a\nspodnie przed obnizka: 95/100b\n90/100 a + 95/100b = 440zł-34zł\nodejmuje i zostaje:\nb=200zł - cena spodni przed obnizka\na=240zł-cena marynarki przed obnizka\nx=240*90/100=216zł-cena marynarki po obnizce\nx=200*95/100=190zł-cena spodni po obnizce\nX-cena spodni prze obniżką\ny-cena marynarki przed obnizka\n9/10y-cena marynarki po obnizce\n95/100x=19/20xz-cena spodni po obnizce\n440-wartość zakupów pana andrzeja\n440-34=406zł-wartośc zakópów pana bogdana\npołącz po dwa równania klamerkami i to jest obliczone przed obnizka pod spodem dodaje obliczenia jak zrobic żeby była cena po obnizce\n240*9/10y=216zł-cena marynarki po obnizce\n200*19/20x=190zł-cena spodni po obnizce


Likwidacja składników majątku a koszty uzyskania przychodów\nNa podstawie art. 14b § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2007 r. w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590), po zakończeniu postępowania wszczętego postanowieniem z dnia 19 lipca 2007 r. nr BI/415-1169/06, w sprawie zmiany postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 11 października 2006 r. nr DZ/415-29/06 wydanego dla Pani .....zawierające pisemną interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, postanawia się z urzędu zmienić postanowienie organu pierwszej instancji.\nPismem z dnia 10 lipca 2006 r. Podatniczka zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.\nZ przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprawy wynika, że spółka jawna, której Podatniczka jest wspólnikiem zakupiła zabudowaną nieruchomość. W jej skład wchodzą m.in.: budynek gorzelni z magazynem spirytusu, jałowniki, paszarnia, kuźnia, budynek administracyjno – mieszkalny, hydrofornia. W akcie notarialnym potwierdzającym zakup - z łącznej ceny wyodrębniona została wartość gruntu oraz ogółem wartość budynków i budowli. W załączniku do aktu notarialnego wymieniono w/w obiekty, ale nie podano informacji jaka część ceny przypada na poszczególne obiekty zakupionej nieruchomości. Spółka musi odrębnie ustalić wartość początkową nie tylko dla budynków, ale również pozostałych obiektów. Przedmiotowa nieruchomość została zakupiona w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Niektóre z zakupionych budynków podane zostaną rozbiórce ze względu na zły stan techniczny i bardzo wysokie koszty, które należałoby ponieść w celu ich wyremontowania, jak też ze względu na nieprzydatność w działalności gospodarczej spółki.\nZdaniem Podatniczki ani art. 22g (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) ani też w żadnym innym artykule ustawy nie zostało określone w jaki sposób podatnik winien się zachować w sytuacji, gdy cena nabycia została określona łącznie dla kilku środków trwałych nie stanowiącym przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części i podatnik nie ma możliwości uzyskania od sprzedawcy jednoznacznej informacji jaka część ceny przypada na poszczególne elementy zakupionego kompleksu środków trwałych. W takiej sytuacji koniecznym jest dokonanie podziału ceny nabycia i odpowiednie przypisanie jej do poszczególnych środków trwałych. Najwłaściwszym kluczem- zdaniem Podatniczki – do rozdzielenia łącznej ceny nabycia na poszczególne składniki majątku będzie powierzchnia poszczególnych obiektów, ich stan techniczny (przed przystąpieniem do remontowania ) oraz jakość materiałów, z których zostały wykonane. Podatniczka uważa, iż uwzględniając w/w sposób rozdzielenia może samodzielnie dokonać podziału ceny nabycia i przypisania jej do poszczególnych środków trwałych.\nWartość początkowa obiektów, które poddane zostaną rozbiórce powinna zostać zaliczona w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie dokonania rozbiórki ze względu na to, że nie były zdatne do użytku a zakupione zostały wyłącznie ze względu na konieczność zakupu całej nieruchomości.\nPostanowieniem z dnia 11 października 2006 r. nr DZ/415-29/06 Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego stanowisko przedstawione w przedmiotowym wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelnik ws...


plan kierowników ZOK-u - Forum Pracowników PKO BP SA - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nplan kierowników ZOK-u\ndoradca.kasjer12 07.07.16, 06:29\nproszę o informację ,czy w którymś Oddziale mają plan Kierownicy ZOK-u ????? a czy innych biznesów kierownicy mają plon np. BOIP,MSP czy ZFN, dzieki za info\ndoradca.kasjer12 09.07.16, 06:40\nszkoda że brak reakcji na tak ważny temat\nczekam_na 09.07.16, 08:14\ndoradca.kasjer12 10.07.16, 06:49\ndlaczego kierownicy ZOK-u nie mają planów... Panie Prezesie pobudka, jak wszyscy to wszyscy, moze wtedy mieliby do nas jakis szacunek, bo na razie nie mają, naciskami i emailami nas wykonczą, to są az dwa etaty w każdym O-le!!!!!! Niech mają chociaż 1000 punktów, zawsze coś, kolejki mamy straszne w O-le, mogliby nas wspomóc, uniwersalizacja powstała dlatego , że w kasach były non stop kolejki a u doradców małe, teraz jest odwrotnie, a gdyby taki kierownik ZOK-u siedział na obsłudze klienta zawsze to by lepiej wyglądało a nie zamknie sie w pokoju czy usiądzie na stanowisku zapleczowym i zadowolony. Kierownicy innych biznesów obsługują klientów, dlaczego ZOK-u nie\nbogol55 13.09.16, 20:25\nNie nie mają. Twierdzą,ze to szara masa jest od zrobienia ich planów\nbogol55 13.09.16, 20:38\nmają tylko my je musimy zrobić!!. u nas w oddziale kierownik nawet do klienta nie chce wyjść\ndoradca.kasjer12 14.09.16, 06:25\nale kiedy to się zmieni, czy Prezes PKO tego nie widzi????\ndoradca.kasjer12 03.06.17, 07:39\nprawdopodobnie kierownicy ZOK-u będą jednak musieli mieć plany do 31.12.2018, czy ktoś coś wie wiecej?\nCo smieszy gixere na innym forum\npalę tylko raz w roku .....\nSPRZEDAM ZDECYDOWANI mieszkanie 54m2 na powstańców\nkosze nad Świdrem\nSytuacja w pracy rekrutacja


Cel oraz sposoby reklamy produktów bądź usług – #LNK\nCel oraz sposoby reklamy produktów bądź usług\nData: 14 maja 2019 5 listopada 2019 | Autor Piotr Warzecha\nGeneza i cel marketingu może nie być znajomy dla Kowalskiego, jaki nie zajmuje się takimi sprawami. Mimo to dla każdego, kto prowadzi swoją jednostkę gospodarczą taka reklama jest pod pewnym względem kluczem do sukcesu- musimy przecież wyszukiwać klientów. Jak ich wypatrujemy? Poprzez reklamę. Oni sami do nas przyjdą, kiedy zaciekawią się naszą przejrzystą firmą oraz naszymi usługami. Tak to działa.\nSkutkiem tego tak dużo osób ingeruje w kwestie promowania oraz stara się je wykorzystać jak najprawidłowiej. Często też reklama służy jako narzędzie do walki z konkurencją. Wszystko jest w owym czasie jeszcze przyzwoiciej pokazane. Niestety, nie każdy jest tego samego zdania. Geneza reklamy to w szeregu przypadków zupełnie inny temat. Cele także są rozmaite. Jedni pragną pozyskać klientów, inni podnieść popularność i pozycje firmy na rynku, a jeszcze inni chcą oczernić konkurencję. Wszystko zależy od nas oraz do tego, jak podejdziemy do tego rodzaju spraw.\nNie każdy niemniej jednak się na tym zna, dlatego dużo osób zostaje takie sprawy dla zawodowców i dla tych, jacy się na tym znają. Przedmioty reklamy to przeważnie odpowiednie zagadnienia, jakie muszą być promowane za pomocą dodatków rodzaju Parker. Niestety, nie zawsze tego typu segmenty są porządne. Reklamy mogą przecież koloryzować oraz faworyzować daną firmę na rzecz zysków. Czy zawsze reklamy są oryginalne? Na pewno nie. W pewnych sytuacjach potrafią nie przedstawiać minusów reklamowanych przedmiotów. Sami musimy tego wyszukiwać. Nie należałoby jest się kierować emocjami przy wyborze dodatkowych towarów zareklamowanych w środkach masowego przekazu.\nCzemu? Albowiem popełnimy błąd i w żadnym wypadku odpowiednio nie wykorzystamy takiego zagadnienia. Widać, że każdy inaczej podejdzie do tej sprawy. Jedni są rezolutni i wiedzą, że umiar jest pomocny. Inni tudzież podejdą do tego logicznie i przed zakupem sprawdzą ceny i sprawdzą to, co możemy wykorzystać przy pomocy takiego wyposażenia i tego, co już kupiliśmy. Wszystko wypada uczynić. Nie zdobywamy od razu. To okazuje się być nieprzemyślane i niezwykle nieracjonalne. Chyba, że sami chcemy posiadać komplikacje. Wtenczas na pewno będziemy wiedzieli. Jak do nich podejść.\nJak przemóc lenistwo? Joga i sport wspomogą\nZarabianie w sieci – kryptowaluty oraz inne możliwości


grudnia 01, 2010\nDzisiejszy dzień jest dla mnie szczególny. Stało się tak za sprawą portalu Polki Scrapują, gdzie zostałam ogłoszona jako Scraperka Miesiąca Grudnia.\nJest to dla mnie szczególne wyróżnienie, za które bardzo dziękuję administratorkom i projektantkom portalu.\nJeżeli macie ochotę, TUTAJ znajduje się wywiad ze mną. Możecie co nieco dowiedzieć się o mnie :)\nNiestety jak to w życiu bywa, miłe wiadomości mieszają się z tymi gorszymi. Niestety te gorsze są takie, że dzisiaj spędziłam kolejne pół dnia na wizytach u lekarzy i w szpitalu. Skutkiem tego mam żywego dwulatka z nogą w gipsie w domu :(( Prawdopodobnie skręcenie stawu kolanowego i niestety noga musi być unieruchomiona przez tydzień. Na szczęście kości całe.\nA na osłodę pokaże dwa ATC na wyzwania Scrapujących Polek, których chyba nie prezentowałam na blogu.\nDziękuję Wam za wizytę i za komentarze, które u mnie zostawiacie :)\nATC Scrapujące Polki\nEtykiety: ATC Scrapujące Polki\ncaro78-Pysia 1 grudnia 2010 18:04\nGratuluję wyróżnienia ;) od dawna oglądam Twoje prace tu i na Polkach i jestem pod wielkim ich wrażenie.\nscrapkowa maniaczka - Dorota 71 1 grudnia 2010 19:46\nA jak tam Agnieszko płytka dla mnie? Kiedy mogę ją odebrać?\nI uściskaj syńcia. Da radę. Ale wiem, że u takiego maluszka gips to nic miłego. Ściskam\nAneladgam 1 grudnia 2010 20:08\nBardzo gratuluję wyróżnienia i serdecznie współczuję synkowi :( I Tobie, bo ciężko będzie, ale oby szybko doszedł do siebie!\nEwik 1 grudnia 2010 22:42\nja jeszcze raz gratuluję!:)\nBerenice R. 1 grudnia 2010 23:53\nDysiak 2 grudnia 2010 11:47\nGratulacje. Zasłużyłaś sobie na to wyróżnienie. Kartka z zegarem jest super!\nAgnieszkaMD 3 grudnia 2010 00:28\nAgnieszko gratuluję wyróżnienia, należało Ci się :).\nMam nadzieję, że nóżka raz dwa się zagoi.\nSuper ATC :).\nach1974 3 grudnia 2010 22:08\nJa także się przyłączam do gratulacji. Piękne są Twoje prace, wkładasz w nie wiele pracy.


USA: spadł indeks PMI dla przemysłu - Puls Biznesu - pb.pl\nW lipcu 2019 r. indeks PMI dla sektora przemysłowego w Stanach Zjednoczonych spadł do 50 pkt., wynika z danych zaprezentowanych przez Markit Economics. To najniższa wartość wskaźnika od dziesięciu lat.\nTo wartość gorsza od mediany prognoz ekonomistów, która zakładała wzrost do 51,4 pkt z 50,6 pkt. miesiąc wcześniej.\nNowożeńcy nie powinni obawiać się nadmiernych kontroli skarbówki\nMakroekonomia / USA: spadł indeks PMI dla przemysłu


Gmina Rotterdam: Nie może być mowy o gwarantowanych 25 milionach euro - Feyenoord24.net - Feyenoord Polska\nGmina Rotterdam: Nie może być mowy o gwarantowanych 25 milionach euro 04.12.2019 10:54, DamianM, 0 komentarzy, Foto @ Feyenoord.nl / Źródło: AD.nl\nWedług Algemeen Dagblad grozi kolejny spór między gminą Rotterdam a kierownictwem klubu Feyenoord nad nowym stadionem. W swojej prezentacji jako dyrektor generalny Mark Koevermans stwierdził, że ma wymaganie, aby Feyenoord otrzymywał co najmniej 25 milionów euro rocznie z tytułu działalności stadionu.\nAlderman Arjan van Gils z D66 powiedział we wtorek na posiedzeniu komitetu, że nie to niemożliwe. - W przeszłości były rozmowy z ówczesnym dyrektorem i nic się nie zmieniło na stanowisku gminy Rotterdam - powiedział Van Gils. - Pozostaje to, co powiedzieliśmy wcześniej: nie może być mowy o zagwarantowaniu 25 milionów euro - zapowiedział.\nKomitet dużych projektów jest również niezwykle krytyczny wobec planów stadionu. Wątpliwe jest, czy koszty budowy mogą pozostać w granicach 365 milionów euro. W styczniu rada miasta Rotterdam zostanie poinformowana, czy stadion o wartości 365 milionów euro jest możliwy.\nIstnieje od: 4376 dni