Droga zła – Teatr dla Wszystkich\nMarta Zaborowska: Czarne ziarno. Czarna Owca, Warszawa 2020 – pisze Izabela Mikrut.\nMarta Zaborowska wierzy w wielkoformatowe kryminały, z gęstą narracją, która nie wyklucza napowietrzania dialogami (faktycznie, kiedy autorka wpadnie w wymianę zdań między bohaterami powieści, potrafi ją ciągnąć przez wiele stron bez żadnych dodatkowych komentarzy). Skoro tak – trafi do odbiorców, którym nudzą się powieści kryminalne w stylu pop i sztampowe narracje jednorazowe. „Czarne ziarno” to kolejny popis literacki tej autorki – i dla czytelników kolejne spotkanie z Julią Krawiec, śledczą, która niegdyś pracowała w policji, a teraz sprawdza się jako detektyw. Julię Krawiec bardzo łatwo polubić dzięki ryzykownemu zabiegowi. Marta Zaborowska nie boi się bowiem wprowadzenia do narracji dziecka: Julia opiekuje się córką i traktuje ją dość dojrzale, dzięki temu dziewczynka nie męczy swoją obecnością. U autorek (niekoniecznie powieści kryminalnych) częste jest zjawisko „dziubdziania”, kiedy tylko na horyzoncie pojawi się dziecko. Na szczęście córka Julii jest od tego wolna, jej bystrość i nawet złośliwość – płynąca z szybszego niż zwykle usamodzielnienia się – spodoba się odbiorcom. I wpłynie na portret pani detektyw, ocieplając go.\nJulię Krawiec wzywa Maria. To jej brat został zamordowany w momencie świętowania nadejścia Nowego Roku. Podejrzenie pada na matkę (zresztą ta przyznaje się bez wahania do zbrodni i natychmiast trafia do aresztu). Marta Zaborowska może dzięki temu również wykorzystać motyw więźniów, którzy na własną rękę wymierzają sprawiedliwość jeśli trafią do celi z kimś, kto krzywdził dzieci. I nikt poza Marią nie zastanawia się nad winą kobiety. Julia powinna jednak dojść do prawdy i przekonać się, czy za kraty trafiła właściwa osoba. Oczywiście z czasem pojawia się coraz więcej zagadek i pytań, sytuacja mocno się komplikuje.\n„Czarne ziarno” to powieść, w której na pierwszy plan wysuwa się niezłe wyczucie narracyjne. Zaborowska udowadnia, że nieprzypadkowo może kontynuować przygody Julii Krawiec: to rzeczywista odpowiedź na zainteresowanie czytelników. Ta autorka ma wyczucie prawdziwości chwili. Bardzo dobrze radzi sobie z prezentowaniem spraw kryminalnych tak, by były przekonujące dla odbiorców – a to nie jest zjawisko częste. Kiedy pisze, zwraca uwagę na emocje bohaterów, stara się, żeby płynęły one bezpośrednio z wydarzeń i żeby były dobrze uzasadniane. W tej kwestii nie może sobie pozwolić na niedopatrzenia, bo natychmiast zostałaby zdemaskowana. Precyzja przenosi się także na inne aspekty fabuły i samej opowieści – udaje się Zaborowskiej zrównoważyć proporcje między półświatkiem przestępczym a rzeczywistością Julii, dobrze radzi sobie autorka w obyczajowości, wie, że należy poświęcić jej trochę czasu i dopracować detale tak, by zapewnić czytelnikom wytchnienie. Rezygnuje z jednoznacznego mroku, do kryminału dokłada psychologię i to staje się dużą wartością książki.\nTags: Czarna Owca, Marta Zaborowska


Lifting bez skalpela - wywiad - iBeauty.pl\nOSTATNIE POSTY\tWłosy wypadające ;/\nMała torba vs duża torba\n> zabiegi & spa\t> anti-ageing\t> WYWIAD - LIFTING BEZ SKALPELA\tWYWIAD\nJest możliwy! Wystarczy dobry wypełniacz na bazie kwasu hialuronowego i odpowiednia metoda jego podania. Pomysłodawczynią tzw. soft fillingu jest dr Sandrine Sebban, która opowiedziała nam o tym, co potrafi współczesna medycyna estetyczna i jak wspaniałe efekty odmłodzenia i liftingu twarzy można dziś - w bezpieczny i prosty sposób - uzyskać za pomocą nowoczesnych wypełniaczy, takich jak StylAge (dr Sebban jest ekspertem klinicznym tej marki). Polecamy!\nDr Sandrine Sebban jest lekarzem, specjalistą medycyny estetycznej. Mieszka i pracuje w Paryżu, od 15 lat zajmując się szerokim spektrum zabiegów estetycznych (w tym wypełniaczami, peelingami, mezoterapią czy laserami). Wynalazczyni metody „soft filling” - podawania w skórę preparatów na bazie kwasu hialuronowego za pomocą mikrokaniuli. Metoda ta zrewolucjonizowała rynek wypełniaczy w 2009 roku. W 2011 r. doktor opracowała „one point technique”, która umożliwia poprawę napięcia skóry na większej powierzchni, poprzez zrobienie tylko jednego nakłucia. Autorka bestselleru „10 lat mniej w 3 miesiące”. Więcej na www.drsebban.com\nPani Doktor, na czym polega metoda Soft Lifting?\nNa podaniu w skórę preparatu na bazie kwasu hialuronowego za pomocą bardzo cienkiej i giętkiej kaniuli (o tępo zakończonym końcu) - dzięki temu możliwe jest modelowanie większej powierzchni twarzy i poprawa napięcia skóry w tym obszarze podczas jednego zabiegu. Metoda ta jest też bezpieczniejsza dla pacjenta niż klasyczna igła, bo lekarz może z łatwością ominąć takie struktury, jak naczynia i ważne nerwy, poza tym nie trzeba robić tylu nakłuć. Efekt jest bardzo naturalny. Przy małej twarzy można też zastosować „one point technique” - nakłucie robi się w jednym punkcie twarzy (np. przy uchu), a napięcie jest globalne - kaniulę prowadzi się przez policzek, okolicę ust, aż po szyję! Nie uzyska się takiego efektu, robiąc kilka nakłuć, bo każde z nich zawsze będzie na trochę innym poziomie. Tutaj wszystko odbywa się na jednej płaszczyźnie. Dziś bardziej chodzi o napinanie, stretching skóry, a nie uwypuklanie, jak jeszcze parę lat temu. Jakie preparaty z kwasem hialuronowym sprawdzają się najlepiej? Ja używam StylAge, bo mają one medyczną jakość i - to, co je wyróżnia na rynku - są wzbogacone w środek znieczulający (lidokaina) oraz silnie antyoksydacyjny mannitol. To bardzo ważne w kontekście anti-agingu, bo mannitol chroni kwas hialuronowy i przedłuża trwałość efektów. Poza tym to jedyny wypełniacz, którego nie trzeba trzymać w lodówce - a to oznacza większą wygodę stosowania dla lekarza i pewność, że preparat zachował swoje właściwości. StylAge ma bardzo bogatą ofertę aż 13 preparatów pozwalających uzyskać różne efekty, np. bardzo gęsty i nierozrzedzony lidokainą preparat XXL służy do odzyskiwania objętości skóry, Special Lips - do poprawy konturu ust czy Hydro Max - do rewitalizującej mezoterapii skóry.\nPreparaty StylAge już trzykrotnie (w 2012, 2011 i 2010) były nagradzane Perłami Dermatologii Estetycznej przez lekarzy dermatologów. Więcej o nich znajdziesz na stronie: www.vivacy.pl\nDobry preparat to jedna, a umiejętności lekarskie to druga połowa sukcesu. Czy trudno jest wymodelować twarz tak, aby wyglądała młodziej, ale nadal bardzo naturalnie? Rzeczywiście, zdarza się, że ktoś ma świetną technikę, ale fatalną wizję artystyczną. Aby wymodelować idealny kształt twarzy, ważna jest wizja artystyczna i wiedza, jak ją zrealizować, tj. ile i gdzie oraz jakiego preparatu podać. Wielu lekarzy ma skłonność do przesady, a typowe wolumizery naprawdę powinny być stosowane w niewielkich ilościach. Aby poprawić napięcie skóry na policzkach, wystarczy podać dosłownie odrobinę gęstego kwasu StylAge XXL w okolicach płatków uszu. Efekt uniesienia twarzy pojawi się też, gdy poda się troszkę wypełniacza w podbródek. A ponieważ ilość jest niewielka i cena jest niższa - to podwójna korzyść dla pacjentki. Nad usta nigdy nie podaję kwasu punktowo, bo z czasem mogą pojawić się nierówności. Tutaj naprawdę ważne są nie tylko umiejętności, ale też doświadczenie i poczucie estetyki. Strategicznym miejscem jest, zwłaszcza dla kobiet, szyja - niewielka warstwa tkanki tłuszczowej oraz mała liczba gruczołów łojowych powodują, że skóra tutaj jest wyjątkowo cienka i delikatna. Już ok. 30. roku życia pojawiają się pierwsze zmarszczki, a w wieku 40 lat utrwalają się widoczne, pionowe zmarszczki, zwane potocznie obręczami Wenus. To szyja zdradza często nasz prawdziwy wiek. Co poleca Pani na tę okolicę? Prewencyjnie najlepsza na szyję i dekolt jest mezotarpia, np. z użyciem preparatu StylAge Hydro lub StylAge Hydro Max. Zabieg polega na płytkim ostrzykiwaniu skóry w okolicy poddawanej zabiegowi z pozostawieniem w niej niewielkiej ilości użytego preparatu. StylAge Hydro Max ze względu na usieciowany kwas hialuronowy podaje się śródskórnie. Dzięki tej technice można wprowadzić substancje aktywne głęboko do naskórka i skóry właściwej, omijając barierę naskórkową, przez którą nie mają szans przeniknąć kosmetyki. Mezoterapia z kwasem hialuronowym silnie pobudza pracę komórek skóry, poprawia jej elastyczność i napięcie, hamuje objawy starzenia się i głęboko nawilża skórę, powodując efekt „glow”, czyli naturalnego rozświetlenia skóry.\nMezoterpia to dobra profilaktyka? Najlepsza! Ja zawsze mówię moim pacjentom, że ze skórą jest jak z odnawianiem pokoju - potrzebne są nie tylko nowe dekoracje, ale najpierw czyszczenie i malowanie. Mezoterapia to bardzo dobry zabieg prewenencyjny. Podczas ostatniego Kongresu Dermatologii Estetycznej i Medycyny Anti-Aging przedstawiła też Pani technikę „laterofacial” na zwiotczałą skórę szyi. Na czym dokładnie ona polega? Na podłużnym podaniu kwasu hialuronowego z kąta żuchwy - w ten sposób podnoszona jest zwiotczała skóra szyi. Zabieg działa wielokierunkowo – wypełnia zmarszczki, silnie nawilża skórę oraz pobudza komórki skóry do produkcji kolagenu. Efekty są naturalne i porównywalne z chirurgicznym liftingiem. Efekty zabiegu „laterofacial” na szyję (przed i po)\nA czy wypełniaczami można modelować ciało? Oczywiście, robi się to coraz częściej. Ja na przykład ostrzykuję preparatami StylAge pociążowe brzuchy z poziomymi liniami (często występują u chudych osób) - efekty są porównywalne do tych uzyskiwanych za pomocą fraxela lub tradycyjnego lasera. Coraz częściej wykorzystuje się wypełniacze do tzw. ginekologii estetycznej. Jakie efekty można tutaj uzyskać?\nTak, choć nie wyobrażam sobie, aby zabiegi mieli robić ginekolodzy. Tutaj są właściwie dwa zastosowania: plastyka oraz nawilżenie (np. po menopauzie). Już wkrótce w ofercie StylAge ma się pojawić nowy produkt właśnie do miejsc intymnych. Niektórzy boją się, że gdy przestaną wykonywać zabiegi z kwasem hialuronowym, skóra „opadnie” i będzie w gorszej kondycji niż przed rozpoczęciem ostrzykiwania. Czy to prawda?\nAbsolutnie nie, to mit! Wręcz przeciwnie - ponieważ kwas hialuronowy wspaniale nawilża i stymuluje skórę do pracy, nawet po zaprzestaniu ostrzykiwań jej kondycja będzie lepsza. Zachowamy napięcie i objętość jeszcze po tym, jak produkt zostanie zmetabolizowany. Nowością na rynku jest też zabieg z użyciem osocza bogatopłytkowego - Regeneris, który też Pani stosuje. Na czym polega i komu można go polecić? Osocze bogatopłytkowe zawiera komórki i czynniki wzrostu z krwi pacjentki, które pobudzają skórę do regeneracji - stymulują komórki macierzyste do namnażania i pobudzają fibroblasty do produkcji nowego kolagenu. Nie ma tutaj efektu wypełnienia, tylko znacząca poprawa jakości skóry (zabieg można łączyć z kwasem hialuronowym lub laserem). Zabieg ma sens mniej więcej u osób do 50. roku życia - bo wtedy w skórze jest sporo czynników wzrostu, które reagują na pobudzenie i stymulują do pracy fibroblasty. Bardzo dobre efekty Regeneris daje na skórze ze śladami po trądziku, zmniejsza pory, wspaniale rozświetla zmęczoną, szarą cerę. Generalnie to zabieg idealny wtedy, gdy problemem jest cera i jej kondycja. Świetnie sprawdza się też na ciemne plamy pod oczami - nie ma kwasu hialuronowego, który dałby w tej okolicy tak dobry efekt rewitalizacji, rozświetlenia i rozjaśnienia. Regeneris świetnie też stymuluje wzrost włosów!\nA co nas czeka w medycynie estetycznej w najbliższej przyszłości? Na pewno praca nad tym, aby można było wstrzykiwać w skórę coraz mniej produktów, a efekty były jeszcze lepsze. Poza tym poszukuje się alternatywy dla botoksu - mogę tylko zdradzić, że będzie to urządzenie i to naprawdę bardzo interesujące. Czekamy zatem i dziękuję za rozmowę!\nRozmawiała: Anna Kondratowicz ZOBACZ TAKŻE\nGWIAZDY W SKINCLINIC MED & BEAUTY\nAPARAT ORTODONTYCZNY NA ZMARSZCZKI\nJUVÉDERM HYDRATE WOKÓŁ OCZU!\ndr Sandrine Sebban,\nnowości medycyna estetyczna,


red. As 30.11.2016 09:50\nMec. Jacek Dubois poinformował, że zatrzymany b. senator PO nie przyznaje się do stawianych mu zarzutów. - Twierdzi, że są absurdalne - mówił adwokat Józefa Piniora w rozmowie z Radiem TOK FM. Wg poznańskiej prokuratury, zatrzymany miał przyjąć dwie łapówki.\nChcesz wiedzieć szybciej? Polub nas Znany adwokat Jacek Dubois jest pełnomocnikiem zatrzymanego we wtorek byłego europosła i senatora PO. - Józef Pinior nie przyznaje się do stawianych mu zarzutów i twierdzi, że są absurdalne - stwierdził w rozmowie z reporterką TOK FM.\nDo tej pory nie wiadomo,\nczy prokuratura wystąpi z wnioskiem o aresztowanie.\nNa 12 zapowiedziano konferencję poznańskich śledczych.\nLudzie, którzy znają Józefa P. nie wierzą w jego winę. Nie są to tylko politycy PO czy działacze podziemnej Solidarności. - To człowiek wręcz kryształowej uczciwości - powiedział w TOK FM były premier, a teraz senator niezależny Włodzimierz Cimoszewicz.\n- Dlaczego prowadzący śledztwo podkreślają, że sprawą zajęli się jeszcze nim PiS wygrał wybory? Bo ci którzy w tej chwili rządzą prokuraturą wiedzą, że do nich nie ma żadnego zaufania. Nie mam zaufania do obecnego szefa prokuratury - mówił wicemarszałek Senatu Bogdan Borusewicz w rozmowie z Maciejem Zakrockim.\nJak poinformował portal Wirtualna Polska, senator PO Jan Filip Libicki poręczył za zatrzymanego i zapewnił, że stawi się na każde żądanie prokuratury.


Hardware | Makowe ABC - Part 2\nAmazon Kindle Voyage – wyjmujemy z pudełka\n16 czerwca 2015 · 10:26\nNiestety ostatnio na każdym urlopie mamy jakąś przygodę związaną z zabieranym hardwarem. Najpierw pożegnaliśmy Apple Wireless Keyboard, potem coś jeszcze co już skutecznie wymazałem z pamięci, a w Maroku były to Kindle 4 i Kindle Paperwhite pierwszej generacji. Gdybym stracił iPada albo … Czytaj dalej →\n10 czerwca 2015 · 11:41\nPiękny Emissary Camera Bag – na aparat i MacBooka Pro →\n15 maja 2015 · 08:11\nNa Kickstarterze pojawił się projekt przepięknej torby fotograficzno komputerowej. Dostępna jest w dwóch rozmiarach i trzech kolorach – oczywiście najbardziej podoba mi się ta najdroższa. Wisienką na torcie jest unikalny sposób montażu na torbie kapselków od obiektywów. Cel już osiągnęli, ale jeszcze macie 34 dni na wsparcie projektu.\n2 kwietnia 2015 · 22:33\nApple AirPort Extreme – wyjmujemy z pudełka i setup w 60 sekund\n28 marca 2015 · 21:38\nJakiś czas temu, bodajże rok lub dwa temu, konfigurowałem sieć Wi-Fi w domku jednorodzinnym. Składała się ona z trzech elementów – głównego routera oraz dwóch extenderów. Wszystkie elementy były jednej firmy i niestety co jakiś czas pojawiał się problem… Inna … Czytaj dalej →\nPodświetlane Apple Wireless Keyboard? →\n24 marca 2015 · 15:57\nNa pierwszych dwóch pojawiły się dodatkowe ikony znane z wbudowanych w MacBooki klawiatur i odpowiedzialne za podświetlenie klawiszy. Pozwala to przypuszczać, że te nowe modele będą wyposażone w tę opcję, co według mnie byłoby świetnym posunięciem.\n80x obiektyw tele dla iPhone’a 5, 5S, 6 i 6 Plus →\n23 marca 2015 · 09:12\nThe massive 15.5” beast comes with its own mounting tripod, which can be used to rotate the lens a full 360 degrees when your smartphone is attached. If you prefer to handhold the lens, you can opt for that as well, although we don’t suggest it.\nCurrently, the lens is available for the Samsung Galaxy S5, Galaxy Note 3/4, iPhone 5/5s and iPhone 6/6 Plus, each of which comes with a device-specific case to ensure a secure mount to the lens.\nJest dostępny na Amazonie UK za skromne 800 PLN.\n13 marca 2015 · 14:20\nW połowie 2013 roku miałem okazję doświadczyć przez dłuższy czas pierwszego Chromebooka Pixel i nawet napisałem jego recenzję do iMagazine. Sprzętowo był całkowitym przeciwieństwem tego czym powinien być Chromebook – kosztował małą fortunę, a w jego cenie można było kupić MacBooka … Czytaj dalej →\n10 marca 2015 · 22:10\nApple podczas ostatniego keynote zawiodło pod jednym względem – nie potrafili (lub nie chcieli) wytłumaczyć swoim potencjalnym klientom po co komu Apple Watch. Dlaczego mieliby go kupić? Do czego mieliby go używać? W jaki sposób odmieni to ich życie? Zastanówmy … Czytaj dalej →\nStrona 2 z 14←123...→Ostatnia


Kapcie damskie Natural Style NS-077 Beżowe - twojeobuwie.pl\nJesienne wieczory w towarzystwie wygodnych kapci\nPoszukujesz odpowiednich papci domowych, które założysz podczas jesiennych wieczorów w towarzystwie ciepłej herbaty, miękkiego swetra i deszczu uderzającego o szyby? Ten model kapci Natural Style z pewnością Ci się spodoba. Nawiązuje on do październikowych kolorów: opadających liści i ostatnich letnich zachodów słońca. Jeżeli Ty również szczególnie cenisz sobie odcienie beżu, brązu, czerwieni i pomarańczowego, to będzie to idealnie rozwiązanie dla Ciebie. Z polskim producentem Natural Style nie będziesz musiała więcej wybierać pomiędzy estetyką a praktycznością. To wszystko znajdziesz w ich produktach.\nWygoda i komfort noszenia nie tylko jesienią\nZakup kapci domowych Natural Style to fantastyczna inwestycja na długi czas. Możesz je z powodzeniem nosić przez cały rok. Jak to możliwe? To w szczególności zasługa użytych w produkcji naturalnych i wysokojakościowych tworzyw takich jak np. bawełna, która rewelacyjnie sprawdzi się w przypadku chłodnych jesiennych wieczorów, ale nie tylko. Skóra stopy ma zapewnioną swobodną wymianę powietrza, dlatego papcie będą służyć również porą wiosenną. Ich niezaprzeczalnym atutem jest również lekka oraz niezwykle elastyczna podeszwa, która dopasowuje się do kształtu stopy i fantastycznie amortyzuje ją. Odpowiednie obuwie domowe jest nieocenioną pomocą w przypadku dbania o przeciążony kręgosłup, zmęczone nogi, czy bolące stopy. Zaproś nowe kapcie Natural Style do swojego domu jesienią i ciesz się nimi przez cały rok!


» Bransoletka Męska Lapis Lazuli Matowy Sznurek\nKod produktu: 58454\nto prosta w swojej formie bransoletka z kamienia jakim jest Lapis Lazuli. Całość nawleczona jest na najwyższej jakości granatowy sznurek, dzięki czemu jest zarówno trwała jak i wygodna w noszeniu. Kamienie zostały zmatowione, przez co nabrały surowej i męskiej formy. To dodatek, który pokochają wielbiciele wyjątkowych i naturalnych kamieni.\nWielkość kamieni: 8mm.


Dziennik Ustaw Nr 108, poz. 1018 z 2003 - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Dokumenty Akty prawne Dziennik Ustaw Rok 2003 Nr 108Po 1018\nDziennik Ustaw Nr 108, poz. 1018 z 2003\nData wydania: 2003-06-11\nTreść dokumentu: Dziennik Ustaw Nr 108, poz. 1018 z 2003\nDziennik Ustaw Nr 108 — 7105 — Poz. 1018\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI z dnia 11 czerwca 2003 r. w sprawie regulaminu czynności w zakresie przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz wzoru kwestionariusza tego wywiadu Na podstawie art. 214 § 9 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje: §\n1. 1. Wywiad środowiskowy, zwany dalej „wywiadem”, przeprowadza podmiot wyznaczony przez organ zarządzający wywiad, na którego obszarze działania oskarżony ma miejsce zamieszkania.\n2. Jeżeli oskarżony ma miejsce pobytu, pracy lub nauki w miejscowości znajdującej się poza okręgiem, w którym właściwy podmiot działa, przeprowadzający wywiad może zwrócić się do innego odpowiedniego podmiotu o przeprowadzenie wywiadu w określonym zakresie.\n3. W stosunku do nieletniego, który odpowiada przed sądem powszechnym, stosuje się przepisy dotyczące wywiadów środowiskowych przeprowadzanych w sprawach nieletnich. § 2.\n1. Wywiad przeprowadza się w miejscu zamieszkania i pobytu oskarżonego oraz w miejscu jego pracy lub nauki.\n2. Przeprowadzający wywiad zbiera niezbędne informacje od rodziny oskarżonego i sąsiadów, przełożonych oskarżonego w miejscu jego pracy, nauczycieli lub wychowawców w szkole oraz od innych osób lub instytucji, które mogą posiadać niezbędną wiedzę o oskarżonym.\n3. W razie potrzeby przeprowadzenia wywiadu w odniesieniu do żołnierza w czynnej służbie wojskowej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach przeprowadzający wywiad może zwrócić się o nadesłanie niezbędnych informacji do dowódcy jednostki, w której żołnierz ten pełni służbę wojskową. §\n3. Wywiad przeprowadza się w godzinach od 600 do\n4. Przed przystąpieniem do zbierania informacji, o których mowa w § 2 ust. 2, przeprowadzający wywiad jest obowiązany okazać legitymację służbową oraz poinformować osoby udzielające informacji o nazwie i adresie organu zarządzającego przeprowadzenie wywiadu oraz o jego celu. ———————\n1. Wywiad obejmuje informacje dotyczące:\n1) zachowania oskarżonego;\n2) warunków środowiskowych oskarżonego;\n3) sytuacji bytowej oskarżonego i jego rodziny;\n4) sposobu spędzania przez oskarżonego wolnego czasu;\n5) przebiegu i oceny pracy zawodowej lub nauki oskarżonego;\n6) kontaktów oskarżonego ze środowiskowymi grupami patologii społecznej, z uwzględnieniem nadużywających alkoholu lub środków odurzających;\n7) stanu zdrowia oskarżonego, z uwzględnieniem stanu zdrowia psychicznego, uzależnienia od alkoholu lub środków odurzających.\n2. Na polecenie organu zarządzającego przeprowadzający wywiad ma obowiązek go uzupełnić. § 6.\n1. Po przeprowadzeniu wywiadu przeprowadzający wywiad wypełnia kwestionariusz wywiadu środowiskowego, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.\n2. Wypełniony kwestionariusz wywiadu środowiskowego przeprowadzający wywiad przesyła niezwłocznie organowi, który zarządził jego przeprowadzenie. §\n7. Wywiad przeprowadza się w terminie 14 dni od dnia otrzymania zarządzenia o jego przeprowadzeniu, chyba że organ zarządzający wyznaczył inny termin. §\n8. Przeprowadzający wywiad środowiskowy jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystkie okoliczności, o których dowiedział się w związku z przeprowadzeniem tego wywiadu. §\n9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.2) Minister Sprawiedliwości: G. Kurczuk ———————\nNiniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu czynności kuratora sądowego w zakresie przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz wzoru kwestionariusza tego wywiadu (Dz. U. Nr 111, poz. 695 oraz z 2002 r. Nr 97, poz. 877), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.\nDziennik Ustaw Nr 108, poz. 1018 z 2003 - pozostałe dokumenty:\nDziennik Ustaw Nr 108, poz. 1026 z 20032003-06-26\nWywiad środowiskowy w procesie karnym\nProkuratura skierowała przeciwko mojej osobie akt oskarżenia zarzucając mojej osobie zniszczenie mienia o wartości 500 zł. W trakcie postępowania przygotowawczego nie (...)\nWywiad środowiskowy w postępowaniu karnym\nNa jakiej podstawie zarządza się przeprowadzenie wywiadu środowiskowego? Nigdy nie byłam karana ani też nigdy nie weszłam w konflikt z prawem, dlaczego więc jedynie (...)\nDziennik Ustaw z 2001-08-16 poz. 1010


Pojemnik porcelanowy PAMELA z kryształkami (329773) - sklep internetowy Eurofirany\nEurofirany > Sklep Online > Dekoracje i Dodatki > Ceramika > Szkatułki i pojemniki > Pojemnik porcelanowy PAMELA z kryształkami\nPojemnik porcelanowy PAMELA z kryształkami\nNr Katalogowy: 329773\nRozmiar: 20 X 21 X 18 cm\nKochasz błyszczące dodatki w stylu glamour? Porcelanowy pojemnik z wieczkiem z kolekcji PAMELA to wyśmienity dodatek dekoracyjny, który przyciąga wzrok iskrzącymi się kryształami i ażurową, szkliwioną powierzchnią w kolorze srebrnym. Taki detal podkreśli Twoje zamiłowanie do pięknych dodatków, które elegancko dekorują przestrzeń. Spód zaopatrzono w specjalne miękkie zabezpieczenia chroniące meble przed zarysowaniami. Polecamy pozostałe elementy tej fascynującej kolekcji, obok której nikt nie przejdzie obojętnie.


Czy myślicie ze te produkty mogą pomóc w pielęgnacji ciała? Tak, kawa ma na przykład działanie ujędrniające i odmładzające. Ekstrakt z niej jest bogaty w fitosterole i kwas linolowy. Nie bez znaczenia jest też kofeina, która poprawia krążenie. Tym samym toksyny są znacznie sprawniej usuwane, eliminuje się też nadmiar wody z komórek. Skóra już po krótkim czasie podczas stosowania kosmetyków z wyciągiem z kawy staje się jędrniejsza.\nKrem z dodatkiem kawy będzie bardzo dobry dla osób z przesuszająca się i tracącą elastyczność skórą. Kawa wzmacnia też płaszcz lipidowy chroniąc nas przed działaniem czynników ze środowiska zewnętrznego. Balsam z kawą zapewni gładkość i ochronę. Kofeina pomoże pozbyć się tkanki tłuszczowej, szukaj jej w kosmetykach do pilingu oraz w żelach myjących. Jeśli chodzi o kakao to masło kakaowe dba o odpowiednie nawilżenie skóry, zapobiegając utracie wilgoci. Kosmetyki z kakaowcem wskazane są przy skórze delikatnej, bo nie ma w nich substancji powodujących podrażnienia. Krem z nim poprawi koloryt skóry. Tak samo herbata jest pełna substancji, które są cenne dla urody. Znajdują się w niej polifenole, witaminy, minerały oraz olejki eteryczne. Dlatego też wyciąg z niej znajdziemy w Weilu kosmetykach a przede wszystkim w kremach, które mają chronić skore przed działaniem wolnych rodników.\nOtóż ból skroni może mieć przyczynę tkwiąca w naszym uzębieniu. A tymczasem, gdy dokucza nam ból Glowy to sięgamy po środki przeciwbólowe producenci rosenthal. Nie bierzemy pod uwagę ze może to być objaw stomatologiczny. Jeśli ból jest temu, zlokalizowany w okolicy skroni to może być to objaw choroby okluzyjnej . Polega ona na nieprawidłowym kontakcie zębów górnej i dolnej szczeki.


Wycieczka autokarowa, grupy zorganizowane - http://galanteria.waw.pl/\nWycieczka autokarowa, grupy zorganizowane\nDodane: 06-03-2016 05:37\nOrganizatorzy wycieczek i wyjazdów poszukują alternatywnych firm transportowych na różne wydarzenia. Dlatego zamawiają usługi typu przewozy autokarowe katowice. Krótko o podróżach.\nTęsknisz za latem?Zamontować fotowoltaikę? Tak!O przewozach międzynarodowychPoznaj swojego klientaPrawnik - o poradach prawnychSome basics about plumbingJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaO ekologicznym życiu i oszczędzaniu wodyJak czyścić dywan?Pozycjonowanie od strony inwestoraJak sobie radzić z usterkami w swoim samochodziePoligrafia w życiuCiekawe infromacje o tym jak uruchomić klimatyzacjęSzukam informacji jak pojechać na myjnięTrochę teorii na tematy prawneO prawnikach ogółemKomu potrzebna jest pomoc prawna?Eastern Poland - worth to visitNa szybko: pompy ciepła, wentylacja i klimaLiczba paneli fotowoltaicznych ciągle rośnie. Dlaczego?Jak trenować z dobrym efektem?Problems with pipes? About plumbing emergencyOgółem o instalacjach wentylacyjnych i grzewczychDaj Mi 7 Dni A Ja Pokażę Ci Jak Parzyć Wyśmienitą KawęKraj wina, słońca i morzaJak tanio dojechać do pracy za granicę?Kursy bhp onlineCzy wesele to kolejne życiowe wyzwanie?Manpower behind electric oneDo you trust your electrician?


Turniej charytatywny o Puchar Burmistrza Siechnic - Aktualności - Gmina Siechnice i Urząd Miejski w Siechnicach\nTurniej charytatywny o Puchar Burmistrza Siechnic\nPiątek, 04.09.2020Data publikacji, Piątek, 04.09.2020, Mariusz RóżnowiczAutor, Mariusz Różnowicz, 620Ilość wyświetleń, 620\nW dniu 6 września 2020 r. (niedziela) z inicjatywy klubu „Piłka Ręczna Gmina Siechnice” odbędzie się Turniej Charytatywny o Puchar Burmistrza Siechnic.\nW trakcie turnieju przeprowadzona zostanie zbiórka na rzecz małego mieszkańca naszej gminy - Tymka Żygadło. Warunkiem uczestnictwa w turnieju jest wpłacenie przez drużyny środków na rzecz leczenia chłopca. W trakcie turnieju zostanie przeprowadzona, także zbiórka wśród kibiców i uczestników wydarzenia.\nW turnieju udział wezmą młodzieżowe zespoły klubów:\n- Orzeł Opole\n- Moto-Jelcz Oława Handball Team\n- Klub Piłki Ręcznej Gmina Siechnice\nPierwszy mecz rozpocznie się o godz. 10.15\nJak można wesprzeć Tymka?\n- Biorąc udział w zbiórce w serwisie Zrzutka.pl, https://zrzutka.pl/5w963s.\n- Przekazując 1% podatku: https://dzieciom.pl/podopieczni/31950\nCel szczegółowy: 31950 Żygadło Tymoteusz.


piosenki po angielsku | Blog Helen Doron\nArchiwa tagu: piosenki po angielsku\nNauka dobrych manier w śpiewającym stylu ❤\nZapraszamy do naszego Kangi Club https://www.youtube.com/user/HelenDoronSongClub. To specjalny kanał na youtube, gdzie znajdziecie piosenki autorstwa Helen Doron do nauki angielskiego i nie tylko. Właśnie dodaliśmy nową piosenkę, która uczy dzieci dobrych manier, czyli mówienia „proszę” i „dziękuję”. Tekst jest bardzo prosty, a melodia wpada w ucho. Taką naukę poprzez zabawę najbardziej lubimy. A dzięki śpiewaniu […]\nWpis opublikowany w aktualności i otagowany Helen Doron Song Club, piosenki dla dzieci po angielsku, piosenki Helen Doron, piosenki po angielsku 11 kwietnia, 2019 przez marta.\nŚwięta tuż, tuż. A wraz ze Świętami nadchodzi wielkie świąteczne śpiewanie. I nie chodzi wcale o tradycję wspólnego, rodzinnego kolędowania, bo ten piękny zwyczaj niestety (i to nie tylko u nas) coraz bardziej zanika. Za to nieustająco wielkim wzięciem cieszy się śpiewanie proste, radosne lub refleksyjne – dogodnie do nastroju chwili. Najchętniej w klimacie pop: o miłości, choince, padającym z […]\nWpis opublikowany w Kacper i otagowany Boże Narodzenie, Christmas, Christmas songs, piosenki po angielsku, świąteczne piosenki, Święta 17 grudnia, 2008 przez webmaster.


Severus Snape od zawsze uchodził za bezlitosnego nauczyciela, który pastwił się nad uczniami, kiedy tylko nadarzyła się okazja. Gnębił, wyzywał i odejmował punkty praktycznie za wszystko, jeśli miał taki kaprys. Tak było i tam razem w czwartkowe popołudnie. Mistrz Eliksirów już od ponad pięciu minut stał nad Nevillem Longbottomem i wyśmiewał jego nieudolne próby uwarzenia porządnego wywaru.\n- Nie rozumiem jak można być tak głupim, Longbottom! Eliksir Rozdymający ma tylko trzy składniki… Trzy! A ty nie potrafisz ich zapamiętać, a co gorsza pokroić! Ten materiał był na drugim toku! Trzy lata. Trzy lata, Longbottom, na nauczenie trzech składników! Pokrzywa, oczy diabła morskiego i śledziona nietoperza. Bez żadnego podgrzewania, tylko krótkie mieszanie na koniec! To aż takie trudne?! – przerwał na chwilę i rozejrzał się po klasie. Ślizgoni z Draco i Blaisem na czele chichotali w najlepsze, natomiast Gryfoni, w tym ja, siedzieli w ciszy i mieli miny jak na pogrzebie.\n- Biedny Neville… A tak się wczoraj uczył… - szepnęłam do Hermiony na tyle głośno, aby nie tylko ona to usłyszała. Widziałam, że osiągnęłam swój cel, kiedy Severus westchnął głośno i przetarł twarz dłonią.\n- To chociaż powiesz jaki kolor końcowy powinien mieć ten eliksir? – spytał już trochę milszym tonem Neville’a, który ze wstydu stał się czerwony jak pomidor.\n- P… pomarańczowy – wyjąkał chłopak, a Snape poklepał go po ramieniu.\n- Dobrze, to teraz tylko zapamiętaj składniki, Longbottom – powiedział profesor, odszedł od Gryfona i usiadł za swoim biurkiem, po czym wbił we mnie spojrzenie typu „Zadowolona?”.\nOdpowiedziałam Snape’owi uśmiechem i zabrałam się za krojenie lekko wysuszonej śledziony nietoperza. Przyznam, że nie było to najmilsze zajęcie, ale cóż. Kiedy skończyłam, wrzuciłam pokrojone kawałki do mojego kociołka i zamieszałam jego zawartość. Po chwili eliksir przybrał kolor pomarańczowy, a ja z satysfakcją wyprostowałam się i zaczęłam stukać palcami lewej ręki o blat. Nagle ktoś stanął za mną, nachylił się i położył swoją dłoń na mojej. Spojrzałam w górę i momentalnie z mojej twarzy odpłynęła praktycznie cała krew. Jak zawsze pewny siebie Draco Malfoy patrzył mi w oczy i uśmiechał się bezczelnie półgębkiem. Wzięłam głęboki oddech i poczułam jego zapach. Cytrusowe męskie perfumy, Merlinie… Pachniał tak niezwykle, że aż zakręciło mi się w głowie. Trwało to kilka sekund, ale oprzytomniałam i zdałam sobie sprawę, że prawie wszystkie spojrzenia w tej sali są zwrócone na nas. Chrząknęłam i spiorunowałam Ślizgona wzrokiem.\n- Co ty wyprawiasz?... – syknęłam cicho przez zaciśnięte zęby, starając się ukryć, że zaistniała sytuacja nie robi na mnie żadnego wrażenia.\n- Niezły eliksir, McGrean – powiedział z kpiną, ignorując moje słowa i jakby nigdy nic odszedł w stronę swoich wężowatych przyjaciół, pozostawiając mnie z głupim wyrazem twarzy. Co to, na Godryka Gryffindora, miało być?\nHarry i Ron jednocześnie wywrócili oczami, pokręcili głowami.\n- Dupek – stwierdził Harry.\n- Jak zawsze z resztą – dodał Ron i obaj się zaczęli nabijać z Malfoy’a.\n- Musisz się przyzwyczaić, Line – Hermiona zwróciła się do mnie ze stoickim spokojem. – U tego pajaca takie zachowania są na porządku dziennym. Tym razem miałaś szczęście, bo nie mógł się do czego przyczepić, ale następnym razem nie musi być tak różowo.\n- Dzięki, Herm, zapamiętam – odpowiedziałam z uśmiechem.\nZacisnęłam obie dłonie i poczułam, że coś mam w lewej pięści. Okazało się, że to mała karteczka pergaminu złożona w kwadrat. Draco musiał mi ją wcisnąć, ale kiedy on zdążył to zrobić? Mój umysł był aż tak zamroczony? Szybko rozłożyłam liścik pod stołem.\nW piątek o siódmej przed wejściem na schody prowadzące na szczyt Wieży Astronomicznej. Ubierz się cieplej. Złamiemy parę zasad regulaminu szkolnego. D.\nWłożyłam liścik do kieszeni i schowałam twarz w dłoniach z nadzieją, że nikt nie zobaczył jak wielkiego buraka spaliłam. Czemu ten chłopak tak na mnie działał? No cóż, jak powiadają, zakazany owoc smakuje najlepiej, a Draco zdecydowanie był na Wielkiej Liście Rzeczy Zakazanych Przez Zakon, Rodzinę, Przyjaciół, Dom Godryka Gryffindora i Upierdliwego Toma z Hufflepuffu. Ba! Zajmował pierwsze miejsce! W sumie, to nie wiem dlaczego. Jeśli się postarał, to potrafił być miły. Może i był totalnym draniem dla innych, ale dla mnie… Ugh. Naprawdę polubiłam tego chłopaka… Tylko dlaczego doszłam do takiego wniosku na eliksirach?!\n- Hej, wszystko w porządku? – Harry spytał mnie z przejęciem i tym samym wyrywał mnie z zamyślenia. – Jeśli nie podobało ci się zachowanie Malfoy’a, to przejdziemy do rękoczynów.\n- Dokładnie – oznajmił Ron. – Chętnie skopałbym tyłek temu tlenionemu blondaskowi! – na usta Rona pojawił się złośliwy uśmiech i nagle zabrzmiał dzwonek ogłaszający koniec lekcji na dzisiaj.\n- Ciebie też się to tyczy, Miona – powiedział Harry, kiedy chwilę potem wychodziliśmy z klasy i we czwórkę ruszyliśmy w stronę wieży Gryffindoru.\n- Ale że jak? – Hermiona zmarszczyła brwii. – Mnie też pobijecie jeśli moje zachowanie nie spodoba się Evangeline? – spytała z rozbawieniem, wywołując salwy śmiechu.\n- Dobrze wiesz, że nie o to chodzi – powiedział Harry, gdy trochę się opanował. Wymienił porozumiewawcze spojrzenie z Ronem.\n- Jesteście dla nas praktycznie jak siostry i nie pozwolimy, aby ktoś tak po prostu was obrażał – oświadczył z powagą Weasley.\n- Zatem, jeśli stanie się cokolwiek, co sprawi, że źle się poczujecie, macie natychmiast nam o tym powiedzieć. Już my weźmiemy sprawy w swoje ręce… Ej, ej! Nie płaczcie! – dodał Harry, ale już było za późno. Razem z Hermioną miałyśmy oczy pełne łez. Mało brakowało, a rozpłakałybyśmy się jak małe dzieci.\n- To po prostu… - wyjąkała Hermiona, przecierając oczy rękawem szaty. – Jesteście cudowni.\nChwilę później całą czwórką tuliliśmy się na środku korytarza, przyciągając uwagę wszystkich przechodzących obok uczniów. Że też zebrało nam się na czułości w takim miejscu… Jednak w tamtej chwili żadne z nas się tym nie przejmowało. Mówią, że Hogwart jest jak drugi dom. W tamtym momencie odczułam to z podwojoną siłą. Nie wiem, jak poradziłabym sobie bez tej szkoły, moich przyjaciół, ciągłych zaskoczeń, przekomarzania z Severusem i nawet bez Umbridge (która, tak na marginesie, wymiotowała już tylko kijankami, od których roiło się na podłogach w całym zamku). To był mój świat, mój nowy, magiczny świat.\n- Może i znam was krótko, ale już wiem, że was kocham. Wszystkich. Bardzo, bardzo – powiedziałam z uśmiechem, co chwila pociągając nosem.\n- My ciebie też! – odpowiedziała Miona, ściskając mnie mocniej.\n- Chwila… - Ron wciągnął głośno powietrze. – Przecież ty możesz znaleźć się w ciele tych, których kochasz… - zastanawiał się na głos. – Ups! Muszę zacząć uważać, co robię na osobności!\n- RON! – krzyknęła Hermiona, a ja i Harry zaczęliśmy się dusić ze śmiechu.\nNa kolacji wszyscy mieli dobre humory, ale Lizzy i Ron chyba trochę przesadzili z dawką śmiechu ta ten dzień. Siedzieli przyklejeni jedno do drugiego niczym papużki nierozłączki, co chwila mówili sobie coś na ucho i chichotali jak małe dziewczynki na widok idola. Po pięciu minutach było to jeszcze do zniesienia, ale po dziesięciu…\n- Szykuje nam się niezła akcja – szepnęłam do Harry’ego, który z dziwną miną przyglądał się przyjacielowi.\n- Mam nadzieję, że będzie to coś wielkiego, przez co zapomnę, że widziałem Rona zachowującego się jak nastolatka – wymamrotał Harry, po czym zaśmialiśmy się oboje.\n- Och, błagam was! Wy też? – jęknęła Hermiona, przerywając niezwykle interesujące grzebanie łyżką w budyniu waniliowym.\nRazem z Potterem chcieliśmy zaprzeczyć, lecz zostaliśmy wyprzedzeni przez jakiś dziwny odgłos, który usłyszeli wszyscy znajdujący się w Wielkiej Sali. Zapadła grobowa cisza i oczy zgromadzonych powędrowały w stronę stołu nauczycielskiego. Profesor Dumbledore i McGonagall uśmiechali się lekko, Snape zakrywał usta ręką. Na pierwszy rzut oka nic nie było nadzwyczajne w tym widoku, gdyby nie różowa mgiełka unosząca się nad belframi. Nagle znowu rozległ się ten sam dźwięk. Potężne pierdnięcie zatrzęsło całą salą i już było wiadomo, skąd pochodziło. Profesor Umbridge, ledwo zauważalna przez gęste opary różowej mgły, starała się jak najmocniej wbić w swoje krzesło. Minęło kilka sekund, kolejne pierdnięcie i nowa dawka słodko wyglądającego dymu. Aż otworzyłam usta ze zdziwienia…\nPierwszy ryknął Slytherin śmiechem tak głośnym, jakby do Wielkiej Sali wpadło kilka tysięcy szczęśliwych fanów rugby. W ślady za nim podążył Gryffindor i Hufflepuff, a na samym końcu, by wyjść na tych bardziej przyzwoitych, Ravenclaw. Nauczyciele zwijali się i dusili w sobie emocje. Profrsor Sprout nawet podeszła do Umbridge, aby ją pocieszyć, ale ta odepchnęła ją, krzyknęła coś i wybiegła czym prędzej do swoich żabich komnat, wrzeszcząc coś na wzór "Zapłacicie mi za to!", pierdząc różem i plując kijankami na zmianę.\nNie musiałam się dłużej zastanawiać, czyja to sprawka. Lizzy i Ron aż tryskali dumą i z niemałą satysfakcją podziwiali efekty kawału. Trzeba było przyznać, że wykonali dobrą robotę. To była ich mała chwila chwały, a tak dokładnie piętnaście minut. Po tym czasie większość uczniów udała się do dormitoriów lub jak my, do biblioteki. Po drodze słyszeliśmy różne komentarze na temat kawałów robionych znienawidzonej profesorce.\n- Najpierw ropuchy, teraz gazy, ciekawe, co dalej! – mówił do kolegi zafascynowany pierwszoroczny Puchon.\n- Niech tylko dowiem się, kto stoi za tym wszystkim! Muszę postawić mu skrzynkę ognistej whisky! – krzyknął siódmoklasista z Domu Węża. Razem z dziewczynami z trudem powstrzymałyśmy Rona i Harry'ego przed przyznaniem się do tego, że to oni wpadli na akcję z żartami.\nCały hałas i wszystkie krzyki ustały wraz z momentem zamknięcia drzwi do biblioteki. Całą grupą ruszyliśmy między regały w poszukiwaniu przytulnego i wygodnego miejsca na naukę. Kiedy już takowe się znalazło, nadszedł czas na małe przesłuchanie.\n- Teraz gadajcie – odezwał się rozbawiony Harry. – Tak genialny żart musiał być pewnie dokładnie przygotowany!\n- Jak to zrobiliście? – spytałam podekscytowana. – I jak na to wpadliście?\n- Wszystko zaczęło od tego, że pewien Krukon z szóstego roku złapał ostrą biegunkę. Co chwila latał do toalety, a jak wychodził z niej na chwilę, to puszczał niemiłosierne gazy – zaczął wyjaśniać Ron. – Razem z Lizzy byliśmy świadkami tego przykrego widowiska. Wtedy zrodził nam się w głowie pomysł: Czemu nasza kochana pani profesor też nie ma tak cudownie pierdzieć? – zaśmiał się, a Hermiona przewróciła oczami, po czym schowała się za wielkim tomem Zaskakująco przydatnych eliksirów.\n- Po długich rozmowach wyszło na to, że zaczarowaliśmy jej porcję jedzenia zaklęciem pierdzenia natychmiastowego, a wszystko posypaliśmy niewidzialnym proszkiem, który dodał różowy efekt gazów – dokończyła Lizzy i przybiła z Ronem piątkę.\n- Chwila… Jak zaczarowaliście jej jedzenie? – spytał Harry, marszcząc brwi.\n- I skąd mieliście ten proszek? – dodałam.\n- Co do jedzenia… Mamy wtyki u skrzatów z kuchni – Ron dumnie wypiął pierś.\n- A magiczną posypkę przemycili dla nas zaprzyjaźnieni siódmoklasiści z Hufflepuffu. Kupili ją u Zonka w Hogsmeade – Lizzy spojrzała na Rona. – Warto było wydać te trzy galeony!\nChwilę jeszcze pogadaliśmy o kawałach, po czym zaczęliśmy się uczyć i odrabiać prace domowe. Lizzy musiała napisać esej na dwie strony na transmutację, zaś gryfońska część naszej grupy miała za zadanie znaleźć najdziwniejsze eliksiry dla Snape’a. Zadanie było dopiero na poniedziałek, ale woleliśmy mieć to już z głowy. Przekartkowując książki trafiłam na takie eliksiry jak rozśmieszający, powodujący całodobową czkawkę, przeczyszczający, a nawet natychmiastowego zaniku kości. W pewnym momencie gdzieś koło zamku uderzył piorun i rozległ się taki grzmot, że nieliczni obecni w bibliotece podskoczyli z przerażenia.\n- Harry, jestem bardzo ciekawa… - zaczęła ni stąd, ni z owąd Hermiona, głośno zatrzaskując trzymaną przez siebie książkę. – Myślałeś może od czasu naszej sobotniej rozmowy o obronie przed czarną magią? I nie chodzi mi tutaj o lekcje z Umbridge. Mam na myśli pomysł mój, Rona i Lucy – moje imię wymówiła ciszej, chociaż w bibliotece nie było prawie nikogo poza nami.\nHarry powoli odłożył Azjatyckie antidota przeciw truciznom na stolik obok i westchnął głośno. Też oderwałam się od lektury, bo chciałam wiedzieć, czy coś się zmieniło w związku z tym tematem.\n- No więc… - powiedział Potter po chwili milczenia. – Tak, myślałem nad tym trochę.\n- Iii…? – Hermiona spojrzała na niego wyczekująco.\n- Ech… Nie wiem – Harry popatrzył na mnie, Lizzy i Rona, jakby szukał ratunku z tej sytuacji.\n- Od początku uważałem, że to dobry pomysł, stary – rudzielec klepnął Harry’ego po ramieniu i uśmiechnął się przyjaźnie. – Zobaczysz, będzie świetnie!\n- Ale pamiętacie, jak mówiłem wam, że zawsze miałem mnóstwo szczęścia?... – czarnowłosy zaczął nerwowo ściskać dłonie tak, że kłykcie mu pobielały.\n- Tak, pamiętamy – odezwała się spokojnie Miona. – Ale nie będziemy udawać, że jesteś zły w obronie przed czarną magią. Jako jedyny potrafiłeś w zeszłym roku obronić się przed Imperiusem, wyczarowałeś cielesnego patronusa. Potrafisz wiele innych rzeczy, o których niektórzy, nawet dorośli, mogą tylko pomarzyć, Harry. Pamiętasz Wiktora Kruma z Durmstrangu? Rok temu był w siódmej klasie i mówił mi, że nawet on tyle nie potrafi. Rozumiesz? Byłeś wtedy na czwartym roku i już przewyższałeś siódmoklasistę!\n- Znowu się zaczyna… - bąknął Ron. – Wikuś to, Wikuś tamto…\n- Zamknij się, Ron – warknęła Hermiona.\nZ trudem powstrzymałam chichot, patrząc na wściekłą przyjaciółkę. Wiktor Krum był pierwszą, odwzajemnioną miłością Hermiony. Spędzali ze sobą dużo czasu, byli razem na Balu Bożonarodzeniowym i takie tam. Niestety Wiktor mieszkał w Bułgarii i po Turnieju Trójmagicznym musieli się rozstać. Zawsze, jak Hermiona o nim mówiła, miała małe iskierki w oczach.\n- Ale chyba nie utrzymujesz z nim kontaktu, co? – spytał podejrzliwie Ron.\nOj utrzymuje, utrzymuje, Ron! Sowy aż płoną, kiedy lecą z Hogwartu do Bułgarii i na odwrót!\n- A nawet jeśli, to nie powinno cię to interesować, Ronaldzie! – Hermiona, zarumieniona jak nigdy, aż ciskała piorunami z oczu. – Mogę mieć przyjaciela, do którego piszę od czasu do czasu!... To jak, Harry?! – zwróciła się nagle do Pottera, który już myślał, że uniknie niewygodnego tematu. – Będziesz nas uczył, czy nie? – dodała spokojniej i łagodniej.\n- Ale tylko ciebie, Lizzy, Toma, Lucy i Rona… tak?\n- No… - powiedziała przeciągle Hermiona. – Słuchaj, tylko się nie denerwuj, okay? Bo ja uważam, że powinieneś uczyć każdego, kto chciałby się nauczyć bronić. Znaczy się bronić przed V… Voldemortem. Nie byłoby sprawiedliwe, gdybyśmy nie dali szansy innym.\n- Wątpię, aby ktokolwiek inny chciał, żebym go uczył. Przecież wszyscy mają mnie za idiotę i kłamcę.\n- Myślę, że możesz być nieźle zaskoczony, Harry – wtrąciła się nagle Lizzy, która od początku słuchała rozmowy z wyraźnym zainteresowaniem. – W Hogwarcie jest wiele osób, które z chęcią cię wysłuchają – czarnowłosa przeniosła wzrok z zszokowanego Pottera na uśmiechniętą od ucha do ucha Hermionę. – Stoję murem za pomysłem Granger. To byłoby nie fair, gdybyśmy tylko my umieli porządnie odpierać ataki Sami Wiecie Kogo.\n- Dziękuję, Lizzy – Miona wyprostowała się i ponownie zwróciła się do Harry’ego. – W pierwszą sobotę października możemy wyskoczyć do Hogsmeade, wiesz? Może powiemy każdemu, kto będzie zainteresowany, że spotkamy się tam i postaramy się omówić sprawę?\n- Dlaczego musimy to zrobić poza szkołą? – spytaliśmy równocześnie z Ronem.\n- A dlatego że nie wydaje mi się, by Umbridge była zadowolona, gdyby się dowiedziała, co knujemy za jej plecami – Hermiona powiedziała ze złośliwym uśmieszkiem, po czym wszyscy udaliśmy się do wyjścia z biblioteki.\nSzłam powoli najdłuższym korytarzem w zamku. Moje kroki odbijały się echem po opustoszałej szkole, jak w prawdziwym filmie grozy. Moje serce zabiło szybciej. Byłam za razem przerażona, jak i podekscytowana. Przystanęłam na chwilę i rozejrzałam się wokoło. Światło księżyca wpadało srebrzystym blaskiem przed ogromne okna i oświetlało kamienną podłogę, która dzięki temu wyglądała niezwykle magicznie. Uśmiechnęłam się lekko do siebie. To właśnie było piękno Hogwartu nocą. Wszechobecna cisza i tajemniczość wisząca w powietrzu. Podmuch wrześniowego wiatru wyrwał mnie z zamyślenia. Przez moje ciało automatycznie przeszedł dreszcz. Ktoś był w pobliżu i najprawdopodobniej otworzył okno… Irytek? FIlch? Jakiś nauczyciel albo uczeń? Bez zastanowienia ruszyłam pędem w stronę Wieży Astronomicznej.\n- Nie tak szybko, panienko! – wołały za mną postacie z obrazów.\n- Co tu robisz o tej porze? Już niedługo cisza nocna…!\nNie zatrzymywałam się ani nie odpowiadałam. Nikt żywy nie mógł mnie zobaczyć, bo to stworzyłoby niepotrzebne pytania i zainteresowanie. Zmęczona, z obolałymi nogami dotarłam w końcu na miejsce. Usiadłam na zimnym schodku, oparłam głowę o ścianę i wzięłam głęboki oddech. Kręciło mi się w głowie i słyszałam pulsowanie krwi w moich żyłach. Nigdy więcej nie będę biegać po Hogwarcie, nigdy! Chyba, że najpierw wezmę się porządnie za moją kondycję…\n- Już myślałem, że nie przyjdziesz – usłyszałam niski głos, który dochodził ze szczególnie mrocznego kąta jakiś metr ode mnie.\nSpojrzałam w tamtą stronę. Draco Malfoy zrobił dwa kroki do przodu, zatrzymując się tuż przede mną. Wstałam i przyjrzałam mu się. Światło księżyca padało na jego twarz i włosy sprawiając, ze wyglądały na zupełnie białe. Błękitno-stalowe oczy blondyna lśniły, a na ustach błąkał się lekki uśmieszek.\n- Cześć, McGrean – powiedział pewnym siebie tonem, na co ja prychnęłam.\n- Hej, Malfoy – odpowiedziałam i szturchnęłam go lekko w ramię.\nPo chwili milczenia i głupkowatych spojrzeń, Draco chwycił mnie za rękę i razem poszliśmy schodami w górę. Miał chłodną dłoń, ale po moim ciele i tak rozeszło się przyjemne ciepło. Zaskoczył mnie tak śmiałym ruchem.\n- Mówiłaś komuś z kim się spotykasz? – spytał blondyn pokonując kolejne stopnie.\n- Nie... ale Hermiona, jak to ona, pewnie się domyśla – zaśmiałam się cicho, kiedy przypomniałam sobie minę Miony typu „Nie pakuj się w to, Lucy. Z tego nie wyjdzie nic dobrego!”.\n- Ech, ta Granger – powiedział kpiąco Malfoy.\n- Odpuść – powiedziałam ostro, ściskając jego rękę jeszcze mocniej. Nie będzie obrażał moich przyjaciół. Nie przy mnie. – A ty? Ktoś od ciebie wie, że widujesz się z mugolaczką? – wróciłam do pierwotnego tematu.\n- Tylko Blaise, jest dla mnie jak brat, więc uznałem, że ma prawo wiedzieć, nawet jeśli nie popiera moich decyzji… Wiesz co? – Draco zatrzymał się i pociągnął mnie za dłoń tak, że znowu staliśmy twarzą w twarz. – Czy podczas naszych spotkań moglibyśmy zapominać o tej całej hierarchii krwi? Bądźmy tylko zwykłymi Draco i Evangeline.\nStanęłam jak wryta i otworzyłam oczy jak najszerzej mogłam, ale nie zobaczyłam ani cienia sarkazmu na twarzy Dracona.\n- Zaczynasz mnie zaskakiwać, Draco. Jestem na tak.\nPięć minut później, zmęczeni i zdyszani, dotarliśmy na szczyt Wieży Astronomicznej. Podeszłam do barierki i zaczęłam podziwiać otaczający mnie świat. Światło księżyca odbijało się od okien i dachówek Hogwartu. W oddali wioska Hogsmeade mieniła się różnymi kolorami. Zakazany Las wyglądał jeszcze bardziej tajemniczo, niż zazwyczaj. Zaciągnęłam się powietrzem. Najpierw poczułam cudowny zapach sosny i żywicy, a zaraz potem cytrusowy aromat. Z uśmiechem odwróciłam głowę w lewo i zobaczyłam Dracona. Miał zamknięte oczy i opierał się o barierkę tak samo, jak ja. Gdy zorientował się, że się mu przyglądam, przysunął się do mnie tak, że stykaliśmy się ramionami.\n- Idealny klimat na randkę, nie sądzisz? – blondyn położył swoją dłoń na mojej. Kolejny śmiały ruch… Ciekawiło mnie, jak daleko dziś zajdzie, albo na ile mu dzisiaj pozwolę.\n- Mhm – mruknęłam. – Tak właściwie, to czemu nie zaproponowałeś spotkania w dzień, tylko w okolicach ciszy nocnej?\n- Przecież dostałaś karteczkę. Złamiemy parę reguł regulaminu szkolnego – mrugnął do mnie okiem, odwrócił się i odszedł na chwilę w cień, po czym wrócił z dwiema miotłami. – Czas na kolejną z nich.\nTroszkę musieliście czekać, ale mam nadzieję, że było warto. :)\nJak się domyślacie, kolejny rozdział będzie dotyczył głównie spotkania Draco i Lucy!\nJeśli rozdział wam się spodobał, to zostawcie po sobie komentarz, proszę. c:\nDo napisania za dwa/trzy tygodnie!\nBędziecie informowani na bieżąco o stanie nowej notki.\nAutor: Mary M. o 11:35 12 komentarzy:\nRozdział 17: Runda pierwsza\nSkupienie. Muszę być skupiona.\nZacisnęłam dłonie i wzięłam głęboki oddech. Poczułam zapach, jaki panuje w sklepach ze starymi meblami. Wypuściłam głośno powietrze i otworzyłam oczy.\n- Jesteś gotowa? – spytał Dumbledore, a ja kiwnęłam głową. – Dobrze. W takim razie pomyśl o tym, co robi panna Granger – wskazał na Hermionę, która stała przy starym, drewnianym regale. – Zaś ona chwyci za dowolną książkę. Kiedy wizja się skończy, powiesz jej tytuł, a wtedy moje przypuszczenia się potwierdzą – zakończył dyrektor, poprawiając swoje okulary połówki na nosie.\n- Czyli jakie przypuszczenia? – spytałam rozluźniając mięśnie na całym ciele.\n- Dowiesz się, jeśli eksperyment się uda – zaśmiał się Dumbledore. – A teraz zamknij oczy i działaj.\nMoje powieki opadły. Starałam się oczyścić umysł ze wszystkich niepotrzebnych na tę chwilę wspomnień. Musiałam myśleć tylko i wyłącznie o Hermionie. Hermiona, Hermiona, Hermiona. Ale jak miałam to wykonać? Totalnie nie mogłam się skupić, moje myśli krążyły tylko wokół jednego tematu. Od swojego wtorkowego wykłady na temat „Moje osiągnięcia to jedno wielkie szczęście” Harry wyraźnie posmutniał. Chodził całymi dniami ze spuszczoną głową, a jak się odzywał, to tylko na temat quidditcha lub zadań domowych. Zaczynało mi już brakować jego uśmiechu i przyjacielskich rozmów. Co on myślał? Że przez te ciche dni my tak po prostu zapomnimy o pomyśle prywatnych lekcji obrony przed czarną magią? Oj, mylił się.\nW czwartek Tom powiedział, że po prostu świruję i wyjaśnił, że Harry, jak każdy facet, potrzebuje parę dni na poukładanie sobie wszystkiego w głowie. Lizzy miała natomiast zupełnie inne zdanie. Według niej powinnam przemówić Potterowi do rozsądku, żeby nie unikał niewygodnych tematów niczym niezdecydowana nastolatka. Postanowiłam jednak działać jak poradził Tom, bo co jak co, ale on bardziej zna się na męskiej psychice niż Lizzy.\nPodobną sytuację miałam z Draconem. Nie podziękowałam mu za to, że uratował mi w pewnym sensie tyłek, wymazując pamięć Potterowi. Może mam zbyt przerośnięte ego, albo po prostu się zbyt wstydzę. Ale zawsze, jak mijałam go na korytarzu, lub widziałam go siedzącego przy ławce na lekcjach, to miałam ochotę podejść i po ludzku pogadać…\nDobra, koniec. Trzeba wykonać ćwiczenie, czyli pomyśleć o Hermionie. Przypomniałam sobie nasze pierwsze spotkanie, wspólne dni spędzone na Grimmauld Place 12, to, jak rozmawiałyśmy szczerze w kuchni, kiedy obiecałam ją chronić… Jak na zawołanie zobaczyłam smukłe dłonie sięgające po stary egzemplarz Opowieści z Narnii. Prychnęłam i otworzyłam oczy.\n- C.S. Lewis? Od kiedy profesor czyta literaturę mugolskiego pisarza?\n- Od czasu, kiedy odkryłem, ile kryje się w niej magii – Dumbledore uśmiechnął się znacząco.\n- To jak? Pańska teza się potwierdziła? – wtrąciła Hermiona, odkładając książkę na miejsce.\n- Jeszcze chwila – dyrektor podszedł do mnie. – Teraz pomyśl o profesor Umbridge i spróbuj wywołać wizję.\nSkrzywiłam się na samą wzmiankę o tej podłej Landrynce, ale cóż. Ponownie się skupiłam. Porcelanowe talerze z kotami, różowy żakiecik, słodkie buciki. Nic, żadnego obrazu. Pokręciłam głową.\n- To teraz to samo, tylko z Lavender Brown – zarządził Dumbledore.\nChwila spokoju, ciszy i…\n- Znowu nic, totalna pustka – powiedziałam zrezygnowana.\n- Cudownie, siadajcie – dyrektor zwrócił się do mnie i Hermiony. Lekko zdziwione wykonałyśmy polecenie i zajęłyśmy miejsca naprzeciwko profesora.\n- Lucy… Twoje wizje są pewnego rodzaju darem – zaczął łagodnie Dumbledore. – Widzisz tylko oczami tych, z którymi nawiązałaś silną więź emocjonalną albo w jakiś sposób ich kochasz. Nie mówię tu tylko o miłości erotycznej. Chodzi też o taką przyjacielską, do rodziców lub do osoby, na której w pewien sposób ci zależy… - zrobił krótką przerwę, wciągnął głośno powietrze i następnie je wypuścił. – Nie wiem, kto obdarzył cię tą umiejętnością, ale najwyraźniej zrobił to w trosce o ciebie, abyś zawsze mogła wiedzieć co dzieje się z twoimi najbliższymi – jego kąciki ust powędrowały lekko ku górze.\n- Ale panie profesorze… – zaczęłam powoli, lecz nie było dane mi skończyć.\n- Tak, spokojnie. Zajmę się poszukiwaniami tej osoby – oświadczył spokojnie Dumbledore. – Nie obiecuję szybkich efektów, ale się postaram.\n- Dziękuję – powiedziałam pełnym wdzięczności tonem.\nKiedy wychodziłyśmy z gabinetu dyrektora, życząc mu miłego dnia, on stał obok okna i nieobecnym wzrokiem patrzył w przestrzeń.\nDwie godziny później na obiedzie dźgałam bezmyślnie widelcem kotlet z kurczaka. Tej sytuacji od jakiegoś czasu przypatrywał się Ron.\n- Line, wiesz że ten ptaszek już dawno nie żyje i nie musisz go dobijać? – spytał nie odrywając wzroku od mojego jedzenia.\n- Co? – zerknęłam na niego zupełnie rozkojarzona.\n- Twój kurczak – wskazał na mój talerz. – Tak go maltretujesz, że nawet po śmierci słyszę jego piski – skwitował rudzielec, a siedząca obok mnie Hermiona zakrztusiła się ze śmiechu. Ron wyprostował się z satysfakcją na siedzeniu, a ja po raz kolejny tego dnia zaczęłam rozmyślać o obecnej sytuacji.\nPo minucie lub dwóch bezwiednie spojrzałam w stronę Draco. Trzymał w ręku szklankę z sokiem dyniowym i rozmawiał o czymś ze swoim przyjacielem – Blaisem Zabinim. Obaj byli czymś wyraźnie rozweseleni i co chwila sprawdzali, czy nikt ich nie podsłuchuje.\nW pewnym momencie wzrok Malfoy’a spoczął na mnie. Nasze spojrzenia się spotkały, a mnie totalnie sparaliżowało. Czułam, że nie mogę poruszyć żadną z kończyn. Jak to zazwyczaj bywa w takich momentach, moje serce na chwilę się zatrzymało, wstrzymałam powietrze, a policzki zarumieniły się do granic możliwości. Było mi trochę głupio, ale nie odwróciłam wzroku. Wtedy właśnie, w tamtym konkretnym momencie Draco się uśmiechnął. Oczywiście nie wyszczerzył zębów jak dziecko, które dostało właśnie nową zabawkę. Nie, to był zupełnie normalny, przyjazny uśmiech. Całe obecne przed chwilą napięcie zniknęło w jednej sekundzie. Już miałam odpowiedzieć Draconowi tym samym, jednak przeszkodził mi Tom, który „zupełnie przypadkiem” idąc obok stołu Gryffindoru zauważył mnie i usiadł obok Rona. Wszystko wskazywało na to, że jego plan, aby odizolować mnie od Draco, wszedł w życie.\n- Co tam słychać, moje ulubione Gryfiaki? – spytał, nakładając sobie na talerz ogromną porcję kulek ziemniaczanych. Widząc moje poirytowanie puścił mi oczko w stylu „Widziałem, co się kroiło, Lucy! Uratowałem cię przed tym platynowym potworem Slytherinu!” Spiorunowałam go wzrokiem, na co on posłał mi całusa. Oj, gdyby tylko spojrzenie mogło wypalać dziury…\n- O ile wiem, to Hufflepuff jada gdzie indziej – zauważyłam złośliwie, a Tom przewrócił oczami.\n- U nas wszystko w jak najlepszym porządku, Tom – Hermiona szturchnęła mnie w ramię trochę mocniej, niż to było konieczne. – Dzięki, że pytasz.\n- A Potter? Przeszły mu te humorki? – zapadła grobowa cisza. – Aha… czyli nie.\nPrzez chwile nikt się nie odzywał, aż w końcu głos zabrała Hermiona.\n- Tak nie może być. Musimy coś z nim zrobić…\n- Coś zrobić z kim? – Harry pojawił się znikąd i usiadł obok Toma. Już chciałam zabrać głos, jednak Hermiona okazała się być szybsza.\n- To raczej nie jest czas i miejsce na tę rozmowę… - oznajmiła, a Ron posłusznie jej przytaknął.\nHarry westchnął, poprawił sobie okulary i pochylił się w naszą stronę.\n- Dobra, przepraszam, że unikałem rozmów na temat obrony przed czarną magią. Nadal jestem temu przeciwny, jednak nie mówię, że to moja ostateczna decyzja – tutaj zrobił przerwę, bo Hermiona głośno i szybko wciągnęła powietrze, jakby miała się nim zachłysnąć. – Przepraszam też, że byłem taki humorzasty, ale musiałem wszystko sobie na nowo przemyśleć.\nWszyscy uśmiechnęliśmy się do niego, a Harry odpowiedział tym samym.\n- Dobrze jest mieć cię z powrotem, Harry – powiedziałyśmy z Hermioną jednocześnie.\n- A nie mówiłem? – wyszeptał do mnie Tom i uniósł swoją szklankę z sokiem, jakby chciał wznieść toast.\nReszta obiadu minęła tak, jak każdy mógł się spodziewać. Śmialiśmy się, żartowaliśmy, obgadywaliśmy nauczycieli. W takiej atmosferze rozstaliśmy się z Tomem i pomaszerowaliśmy do Pokoju Wspólnego, gdzie czekali na nas Fred, George i Ginny.\n- Czas rozpocząć pierwszą rundę konkursu! – George klasnął w dłonie, kiedy usiedliśmy na kanapie.\nHermiona prychnęła i tupiąc donośnie poszła do dormitorium, natomiast ja, Ron i Harry usadowiliśmy się wygodniej wyraźnie podekscytowani.\n- Macie czas do jutra do śniadania, aby dać nam gotową kopertę z pomysłem na dowcip, którym zaszczycicie naszą kochaną panią profesor Landrynkę. Następnie do piątku żart musi zostać zrealizowany – wyjaśnił Fred i popatrzał każdemu z nas w oczy.\n- Wszystko jasne? – spytała Ginny, na co pokiwaliśmy głowami. – No to do roboty! – i trójka rodzeństwa, od teraz nasze czcigodne jury, wyszła z Pokoju Wspólnego Gryffindoru.\n- Lecę do Lizzy! – Ron zerwał się z kanapy. – Mamy niecałe 24 godziny! – wykrzyknął i już go nie było.\nPrzez chwilę panowała cisza. Moje myśli szalały, ale nic nie przychodziło mi do głowy.\n- Miałam tyle pomysłów, ale teraz nic, kompletne zero – jęknęłam.\n- Mam to samo… - Harry gapił się na kominek. – Może pogadajmy normalnie, a coś pewnie wymyślimy po jakimś czasie – zaproponował, a ja przytaknęłam. Chwyciłam poduszkę, przytuliłam ją i zwinęłam się w kłębek. – To jak u ciebie? Ron mówił, że miałaś dziś kolejną lekcję u Dumbledore’a.\n- Tak i była ze mną jeszcze Hermiona. Wyjaśniło się w końcu, dlaczego mam te dziwne wizje.\n- O, robi się ciekawie – Potter przysunął się do mnie. – Mów dalej!\n- To jest pewnego rodzaju dar. Jeśli pomyślę o kimś, z kim wiąże mnie szczególna więź, na przykład miłość, to mogę zobaczyć, co się z nim aktualnie dzieje, co robi, czy jest w niebezpieczeństwie… - wyjaśniłam i nagle sobie coś przypomniałam. Miałam wizje z Harrym… najwyraźniej on pomyślał o tym samym, bo uśmiechnął lekko.\n- Widziałaś, co robię u Umbridge, czyli to znaczy… Czujesz coś do mnie? – spojrzał mi w oczy. Zamarłam. Co ja miałam mu odpowiedzieć? Że już od sierpnia nie jest mi zupełnie obojętny? Że kiedy widzę, jak Cho Chang na niego patrzy, to mnie krew zalewa? Że martwię się o niego jak nie wiem co?\n- Zdecydowanie mi na tobie zależy – odpowiedziałam w końcu.\n- Mi na tobie też – Harry pokonał dzielącą nas odległość i mnie przytulił.\nPotem rozmawialiśmy o wszystkim i o niczym. Cieszyłam się, że w końcu mogłam spędzić tyle czasu sam na sam z przyjacielem. Od naszego spontanicznego pocałunku nie było okazji aby szczerze pogadać, więc mieliśmy sporo do nadrobienia.\nNim się obejrzeliśmy nadszedł czas kolacji. W pośpiechu zbiegliśmy do Wielkiej Sali coś przekąsić i w przeciągu piętnastu minut znowu siedzieliśmy na kanapie przed kominkiem i nadaremno próbowaliśmy wymyślić dobry dowcip. Co jakiś czas zaglądała do nas Hermiona, aby przypomnieć tam, że ta cała zabawa jest zakazana i, że jak zostaniemy przyłapani, to możemy pożegnać się z Hogwartem. Puszczaliśmy te uwagi mimo uszu i dalej wyciskaliśmy z siebie siódme poty, aby stworzyć najoryginalniejszy żart w historii.\nOkoło północy powoli zaczęliśmy dawać za wygraną. Harry co chwila przecierał oczy, które same zaczęły mu się zamykać ze zmęczenia, a ja ziewałam jak opętana. W pewnym momencie nie wytrzymałam, zeskoczyłam z kanapy i zaczęłam chodzić tam i z powrotem po dywanie.\n- To bez sensu – jęknęłam. – Odrzuciliśmy już tak wiele pomysłów, że aż głowa boli…\n- Może po prostu dajmy Umbridge do zjedzenia mordoklejkę – zaproponował Harry. – Przynajmniej nie będziemy musieli jej słuchać przez jakieś dwie, góra trzy godziny.\n- Nie, to zbyt oklepane – usiadłam na poręczy ogromnego, czerwonego fotela. – A gdyby zaczęła nagle pluć czymś ohydnym…?\n- Ron pluł ślimakami na drugim roku – powiedział Potter, krzywiąc się na samą myśl o tym wspomnieniu.\n- Ślimaki byłyby za dobre dla tej Ropuchy… – stwierdziłam, po czym mnie olśniło. – Harry, czy ty myślisz o tym samym, co ja?\nZielonooki zmarszczył czoło, spojrzał na mnie badawczo, chwilę pomyślał, po czym uśmiechnął się złowieszczo.\n- Znam nawet idealne zaklęcie – oznajmił, przybijając ze mną piątkę.\nResztę nocy spędziliśmy na dopracowywaniu naszego planu. Kiedy już wszystko uzgodniliśmy, spisałam nasze pomysły na kartce, którą potem Harry włożył do koperty.\nStwierdziliśmy, że poczekamy do poniedziałku na wykonanie zadania, aby cała szkoła mogła podziwiać efekty naszej pracy. Chwilę jeszcze rozmawialiśmy, jednak zmęczenie okazało się silniejsze i niezamierzenie zasnęłam oparta o ramię Harry’ego.\nRano obudziło mnie delikatne głaskanie po włosach. Było to bardzo przyjemne, więc się uśmiechnęłam. Niechętnie otworzyłam oczy i podniosłam się do pozycji siedzącej. Praktycznie całą noc spędziłam z głową na kolanach Harry’ego.\n- Dzień dobry – powiedział Potter, unosząc kąciki ust ku górze.\n- Dobry, dobry – odpowiedziałam, przeciągając się leniwie. – Która godzina?\n- Jest dokładnie… - Harry odwrócił się, żeby spojrzeć na zegar. – za dziesięć siódma.\nPrzetarłam ręką twarz i rozejrzałam się po Pokoju Wspólnym. Przez okna wpadało blade światło typowego, wrześniowego poranka. Ze świec porozstawianych po całym pomieszczeniu unosiły się delikatne smugi dymu, który pachniał całkiem miło. Klimatu dodawał jeszcze lekki półmrok panujący w kątach salonu i śpiące postaci z obrazów porozwieszanych na ścianach.\nChwyciłam kopertę dla Ginny, Freda i George’a i równocześnie z Harrym wstaliśmy z kanapy. Z racji tego, że byłam jeszcze nieco senna, zakręciło mi się w głowie i wpadłam na Harry’ego, a ten złapał mnie mocno. Podniosłam głowę i spojrzałam mu w oczy. Miałam deja vu. Wszystko było praktycznie takie samo, jak wtedy w nocy na korytarzu. Mój oddech stał się niespokojny, serce przyspieszyło ze zdenerwowania. Harry nie spuszczał ze mnie wzroku i w pewnej chwili zaczął się powoli nachylać. Przełknęłam ślinę i oprzytomniałam. Zasłoniłam dłonią jego usta.\n- Nie popełnimy tego samego błędu – stwierdziłam z powagą.\nZdezorientowany Potter zamrugał kilka razy, po czym zrobił krok w tył.\n- Jest dobrze, jak jest – powiedział, chwytając mnie za rękę. – Nie zmieniamy nic.\n- Jest dobrze, jak jest – potwierdziłam. – Nie zmieniamy nic.\nChwilę milczeliśmy, a następnie zaczęliśmy się po prostu śmiać. W takim nastroju się rozstaliśmy i poszliśmy każde do swojego dormitorium.\nBył poniedziałkowy poranek. Słońce świeciło, ptaszki śpiewały, cała społeczność Hogwartu znajdowała się właśnie z Wielkiej Sali na śniadaniu… No dobrze, prawie cała. Razem z Harrym już od dobrych dwudziestu minut czatowaliśmy przed gabinetem Umbridge, która, jak na złość, nie chciała z niego wyjść.\n- Dobra – odezwał się cicho Potter. – Korzystając z czasu powtórzmy sobie cały plan.\n- Jak tylko Umbridge opuści swoje królestwo, to narzucasz na siebie Pelerynę Niewidkę, wślizgujesz się do środka, rzucasz odpowiednie zaklęcia i szybko wybiegasz na korytarz. Cały czas będę stał na czatach – skończył Harry, a ja kiwnęłam głową na znak zrozumienia.\nNagle drzwi do gabinetu Landryny się otworzyły. Umbridge, jak zawsze wyglądająca jak pomalowany troll, wyszła na korytarz, zamknęła za sobą wrota i poszła najprawdopodobniej na śniadanie. Wymieniłam szybko z Harrym spojrzenia.\n- Powodzenia – szepnął mój przyjaciel.\nOpatuliłam się Peleryną Niewidką i przystąpiłam do działania. O dziwo panna Dolores nie zabezpieczyła wejścia żadnym zamkiem, więc po kilkunastu sekundach byłam już w samym środku centrali słodyczy i przepychu. Zewsząd dało się słyszeć miauczenie, mruczenie i inne tego typu odgłosy. Zapach w tym pomieszczeniu był niezwykle nieznośny i gryzący. Pomimo różowych ścian, włochatego dywanika i słodkich mebli, gabinet profesor Umbridge okazał się najbardziej przerażającym miejscem w całym Hogwarcie.\nTrzęsąc się trochę ze strachu, szybkim krokiem podeszłam do biurka, na którym stała filiżanka ze świeżo co zaparzoną, różową herbatą. Wprost idealnie! Naszym pierwotnym planem było zaczarowanie cukru tej Ropuchy, ale skoro miałam do dyspozycji jej napój, to z tego skorzystałam. Wyjęłam różdżkę z kieszeni i wycelowałam nią na słodki płyn.\n- Buforeditum* - szepnęłam. Kolor herbatki zmienił się na ciemno zielony, po czym powrócił do swojego pierwotnego, różowego odcienia. – Fixation effectum* - rzuciłam kolejne zaklęcie, tym razem utrwalające efekt. Z tego, co wyczytaliśmy z Harrym, to trudno jest je złamać.\nNa wszelki wypadek wypowiedziałam jeszcze „Lumos. Nox.” w razie, gdyby ktoś chciał sprawdzić co ostatnio robiłam z moją różdżką. Zadowolona z siebie odwróciłam się i wyszłam z biura znienawidzonej profesorki. Podbiegłam do Harry’ego i zrzuciłam z siebie Pelerynę.\n- Gotowe – powiedziałam podekscytowana oraz przerażona za razem i przybiłam z Potterem piątkę, który chciał mi coś odpowiedzieć, ale przeszkodziły nam odgłosy korków stukających o schody. Dolores Umbridge powracała do swojego ziejącego grozą gabinetu.\nDwie minuty po niej pojawili się inni uczniowie, którzy wypełnili pusty korytarz. Nagle z tłumu wyłonili się Lizzy, Ron i Hermiona. Gdy zauważyli mnie i Harry’ego, podbiegli do nas jak najszybciej.\n- Wy chyba właśnie nie… - zaczęła Miona, ale widząc nienawistne uśmieszki na twarzy mojej i Harry’ego zamilkła i przewróciła oczami.\n- Dobra! Gadajcie, co wymyśliliście! – oczy Lizzy zaświeciły się na samą myśl o żarcie, który miał spowodować powstanie wielkiej rysy na honorze Umbridge.\nWtem coś porządnie huknęło, a na całym korytarzu zapanowała cisza. Słychać było parę stłumionych wrzasków oraz odgłosy porządnego krztuszenia się. Kilka sekund później drzwi do biura Umbridge otworzyły się jakby pod wpływem mocnego kopnięcia, a sama profesorka wybiegła z pomieszczenia cała czerwona na twarzy. Z jej ust lekko leciała ślina, więc wyglądała jak wkurzony buldog.\n- Kto śmiał to zro… zrobi… - wybełkotała i zamknęła buzię. Kaszlnęła parę razy. Wyraźnie miała coś ogromnego w buzi. Czym prędzej to wypluła na posadzkę i oto oczom uczniów ukazała się dorodna, zielona ropucha.\nMiny zgromadzonych były wprost bezcenne. A kiedy Umbridge zwymiotowała kolejną porcją żab, cały korytarz ryknął śmiechem. Nawet Hermiona nie mogła się powstrzymać.\n- Jak wy to zrobiliście? – spytał przez łzy Ron.\n- Pamiętasz jak wymiotowałeś ślimakami? – spytał wesoło Harry, a Ron przytaknął. – Zamieniliśmy je na ropuchy. Z tym, że im bardziej Umbridge jest wkurzona lub poirytowana, tym wymiotuje większymi żabami. Dodaliśmy jeszcze zaklęcie utrwalające, więc minie sporo czasu, zanim nasza Ropucha pozbędzie się swoich własnych ropuszek.\n- Geniusze, no po prostu geniusze! – krzyknęła Lizzy w przerwie między chichotem.\nHarry i ja z satysfakcją patrzyliśmy na to, co wywołaliśmy. Wszyscy śmiali się i uciekali przed skaczącymi wszędzie zielonymi płazami, których co chwila nową porcję dostarczała Dolores Umbridge. Warto było przesiedzieć nockę dla czegoś takiego.\nCałą zabawę przerwał dzwonek na pierwszą lekcję. Uczniowie porozchodzili się we wszystkie strony, a Landrynka pobiegła prosto do Skrzydła Szpitalnego. Korytarz opustoszał, a ja zgubiłam gdzieś moich przyjaciół. Ruszyłam przed siebie, podniosłam głowę i zauważyłam Dracona, który szedł w moją stronę. Chwila odwagi, pomyślałam, to tylko chwila odwagi, Lucy. Kiedy się mijaliśmy złapałam go za rękę.\n- Dziękuję – powiedziałam i spojrzałam mu w oczy pewnym wzrokiem.\n- W końcu zrozumiałaś, że zrobiłem to dla ciebie – odwzajemnił uścisk dłoni.\nChwilę patrzyliśmy na siebie w milczeniu z uśmiechami na twarzach, a następnie puściłam go i poszłam w stronę klasy profesora Binnsa. Zrobiłam parę kroków, gdy nagle Draco się odezwał.\n- Evangeline – odwróciłam się, słysząc jego głos. – dajmy sobie szansę.\nZaskoczył mnie tak, że otworzyłam lekko usta ze zdziwienia.\n- Chodzi o to, żebyśmy umówili się gdzieś razem parę razy, poznali się lepiej… - Draco przeczesał ręką swoje platynowe włosy. – Jeśli nie będziesz chciała, to zrozumiem. Presja otoczenia, twoi znajomi, którzy mnie nienawidzą… z wzajemnością z resztą. To jak?...\nNa kilkanaście sekund odebrało mi mowę. Draco był wyraźnie zestresowany i zależało mu , abym się zgodziła. Pomyślałam o tym, jakim czasem potrafi być dupkiem, ale z drugiej strony… Kiedy tylko na mnie patrzył czułam się lepiej. Jak się odzywał, uśmiechałam się mimowolnie. No nie… Tom mnie zabije, Harry mnie zabije, Hermiona, Lizzy i Weasley’owie mnie zabiją…\n- Oczywiście, Draco – powiedziałam. – Chętnie się z tobą umówię.\n*Zaklęcia wymyślone na potrzeby fan fiction.\nDługo mnie nie było, ale teraz powracam już na stałe.\nMam nadzieję, że rozdział wam się spodobał! :)\nLiczę na wasze komentarze, bo to motywuje do dalszego pisania. :D\nKolejny rozdział za tydzień lub dwa.\nWasza Ev. <3\nAutor: Mary M. o 11:19 23 komentarze:\nTrochę długo mnie nie było... Rozdział pojawi się do końca marca 2016. :)\n"Wszystko ulega zmianie..."\nHope Florence w Hogwarcie\nMagic can do everything\nDramione - kropla szczęścia\nZałożyciele Hogwartu czyli rodzeństwo Pevensie\nMoje konto w blogosferze!


Babyshower - pomysł na prezent | Buciki baBice\nPanujesz Babyshower, a nie masz pomysłu na prezent? Proponujemy zestaw prezentowy ze specjalnym rabatem BABYSHOWER. Z takiego podarunku będzie zadowolona każda przyszła Mamusia.\nW skład zestawu wchodzą TRZY DOWOLNE PRODUKTY Z KATEGORII:\n- wrzuć do koszyka wybrane buciki, poduchę do karmienia wraz z mufką - NAPISZ DO NAS za pomocą MESSENGER/INSTAGRAM lub na adres e-mail, a na ten zestaw otrzymasz RABAT oraz niespodziankę! A przyszła mamusia również otrzyma rabat od nas na swoje zakupy, wystarczy, że również do nas napisze!\nJUŻ W KRÓTCE WIĘCEJ PRODUKTÓW W TEJ KATEGORII:)\nŻyczymy udanej niespodzianki!


Spotkanie Koordynacyjne nr 1 « Droga Ekspresowa S3\nSpotkanie Koordynacyjne nr 1\nAktualności - zadanie II\nDnia 16 października br. w siedzibie wrocławskiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad odbyło się pierwsze spotkanie koordynacyjne. Wzięli w nim udział przedstawiciele Zamawiającego – GDDKiA, Konsultanta – konsorcjum firm Safege i Lafrentz oraz Wykonawców zadania I – konsorcjum firm Eurovia i Warbud i zadania II – firmy Mota-Engil.\nSpotkanie miało charakter zapoznawczo – informacyjny. Kierownik Projektu – Pani Ewa Czarkowska-Kędzierska przedstawiła Wykonawców zadania I i zadania II, Konsultanta oraz swój zespół odpowiedzialny za przebieg i realizację kontraktu. Wykonawcy przedstawili dyrektorów poszczególnych zadań, a Konsultant – personel kluczowy.\nPodczas spotkania Pani Lidia Markowska – Zastępca Dyrektora Wrocławskiego Oddziału GDDKiA omówiła zakres prac objętych kontraktem. Ponadto został poruszony temat sposobów przekazywania dokumentacji projektowej.\nKolejne spotkanie koordynacyjne odbędzie się 3 listopada w siedzibie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu.\nSpotkanie Koordynacyjne nr 1 26 października 2015


Od kilku lat przy pomocy braci z Taizé, którzy w Mymensingh utworzyli dom, gdzie przyjmują gości, organizuje się pielgrzymki dla osób dotkniętych różnego typu upośledzeniami. Stopniowo troska o osoby odsuwane na margines zaczęła się rozprzestrzeniać i obecnie takie pielgrzymki przyjmuje pięć diecezji. A to kilka wrażeń z czterodniowej pielgrzymki w parafii Danjuri w Birmapur spisanych przez jednego z uczestników, Douglasa F. Venne.\nWsiedliśmy do autobusu w Mymensingh w środę 14 marca. Było koło czterdziestu osób łącznie z organizatorami. Pierwszego dnia wszyscy spotkali się pod wielkim namiotem przed kościołem parafialnym. Tematem pielgrzymki było „Wyśpiewać nowe życie”. Na początku grupy przybyłe z różnych miejsc, wywodzące się z różnych ludów poproszono, żeby razem coś zaśpiewały, co przekazałoby bogactwo ich kultur. Pielgrzymka dobrze się zaczęła.\nNastępnego dnia po modlitwie i śniadaniu grupa podzieliła się na dwie części: dorośli i ci, którzy mogli rozmawiać, zostali w dużym namiocie, żeby dzielić się swoim doświadczeniem ludzi niepełnosprawnych, często odsuwanych na bok. Drugą grupę utworzyli młodsi i ci, których rozum pozostał na poziomie dziecka, oni poszli na boisko szkolne. Za pomocą rąk, oczu, uszu i głosu odkrywali, że można coś razem zrobić, nawet jeśli ich możliwości są bardzo nierównomierne. Naomi z Japonii pomogła im pokazać, że nawet ich życie może być znakiem pokoju. Na macie narysowano wielkiego gołębia. Każde dziecko i towarzyszący mu dorosły dostali po kawałku materiału w kształcie listka. I każdy, tak jak umiał, włączył się w komponowanie kwiatów z materiału. Wszyscy ułożyli swoje kwiatki wokół gołębia pokoju. Mata zakwitła i pokój stawał się coraz bardziej wyraźny. Trzeba było to uczcić – rozdano balony. W środku balonów były ziarnka ryżu i każde dziecko mogło nimi hałasować. Przyniesiono długi sznur, z przodu umieszczono matę z gołębiem. Dzieci i inni uczestnicy jedną ręką trzymali sznur, drugą machali balonami i tak szli przez miasteczko zwiastując pokój.\nW piątek pielgrzymi zebrali się, by odprawić drogę krzyżową po terenie parafii i szkoły, prowadzeni przez śpiewaków. Po każdej stacji zmieniały się osoby niosące lekki drewniany krzyż: ktoś kulejący, okaleczony, kobieta na fotelu inwalidzkim, kobieta idąca z trudem, inwalida, itp. Na osobach zdrowych wywarło to wielkie wrażenie. W niedzielę rano biskup Moses odprawił mszę świętą.\nTak „Wyśpiewać nowe życie”.\nPrinted from: http://www.taize.fr/pl_article1403.html - 15 August 2020


Brakuje nam wszystkim WITAMINY słońca - D3 - Centrum Medycyny Ekologicznej\nAktualnie znajdujesz się na: Strona głównaPrzeczytaj koniecznieBrakuje nam wszystkim WITAMINY słońca - D3\nOstatnimi czasy możemy zaobserwować znaczny wzrost zainteresowania Witaminą D3. Niewątpliwie przyczyną tej sytuacji jest powszechny niedobór w organizmie witaminy słońca. Dziś, za pomocą badań laboratoryjnych jesteśmy w stanie sprawdzić, czy powinniśmy suplementować witaminę D3.\nDeficyt 0-50 0-20\nStężenie suboptymalne 50-75 20-30\nStężenie optymalne 75-125 30-50\nStężenie wysokie 125-250 50-100\nStężenie potencjalnie toksyczne powyżej 250 powyżej 100\nPoziom toksyczny powyżej 500 powyżej 200\nWitamina D (cholekakcyferol) powstaje w skórze z pochodnej cholesterolu, która pod wpływem promieni UV przekształca się w prowitaminę D2, a następnie w witaminę D3.\nStrefa klimatyczna, nasłonecznienie mają więc bezpośredni wpływ na braki witaminy D w organizmie. Ludzie zamieszkujący kraje o dużym nasłonecznieniu zazwyczaj nie cierpią na nidobory witaminy D.\nŹródłami witaminy D3 w diecie są: żółtko jaj, masło, oleje roślinne, tłuszcze zwierzęce, wątroba, grzyby, drożdże. Niestety nie można przyjąć z pożywieniem potrzebnych do właściwego funkcjoowania organizmu odpowiednich dawek witaminy D, ponieważ pożywienie nie zawiera ich w wystarczającej ilości.\nNISKI POZIOM WITAMINY D3 W ORGANIZMIE MOŻE BYĆ PRZYCZYNĄ:\nalergii na słońce\nalegii na pyłki\nuczucia zimna w dłoniach i stopach.\nWg badań Nurses Health Study, Framingham stwierdzono przy niskim poziomie witaminy D3 wzrost zachorowań na choroby autoimmunologiczne jak: SM, artroza, Lupus erythematodes, stany zapalne jelit.\nSwierdzono bezpośredni związek pomiędzy przyjmowaniem witaminy D3 a zachorowaniem na cukrzycę typu II, gdy dochodzi do zmniejszonej produkcji insuliny.\nOsoby otyłe potrzebują 2 x więcej witaminy D, jej niedobory mogą być przyczyną problemów z utratą wagi pomimo stosowania diety i ćwiczeń.\nBraki witaminy D uniemożliwiają właściewe przyswojenie wapnia, co z kolei prowadzi do osteoporozy i łamliwości kości u osób starszych. Z innych badań wynika, że odpowiedni poziom Witaminty D chroni przed rozwojem: raka piersi, prostaty, jajnika i jelita.\nŹródło: Beata Peszko: " WITAMINY Mój sposób na zdrowie"


Krzesło Kornel - meblisto.pl\nKrzesło Kornel to wyrafinowany model o stylowej i ponadczasowej formie. Wiele wariantów materiałowej tapicerki do wyboru nadają mu indywidualnego charakteru. W prezentowanym modelu krzesło posiada głęboko pikowane oparcie. Przednie nóżki mogą być stylowe gięte lub proste. Jeżeli potrzebujesz eleganckiego i wygodnego krzesła do jadalni lub stołu w salonie to krzesło Kornel jest doskonałym wyborem. Dobierając odpowiedni materiał pod względem faktury i koloru czynimy ten model uniwersalnym i pięknym elementem dla wnętrz o wielu stylach. Ten model występuje również w wariancie z podłokietnikami.\nSzerokość oparcia 41 cm, siedziska 44 cm, z nogami giętymi 47 cm


Tanie loty Wrocław – Panama w 2022 r. już od 2 550 zł | momondo\nWrocław loty do – Panama\nTanie loty na trasie Wrocław – Panama od 2 550 zł\nPandemia COVID-19 (koronawirusa) może wpłynąć na Twoją podróż: Wrocław-Strachowice – Panama.\nInformacje o trasie Panama-Wrocław\nZnajdź informacje o czasie lotu, lotach bezpośrednich oraz lotniskach dla połączeń Wrocław-Panama\nNajszybszy lot Wrocław-Panama zajmuje 22h 46min.\nNie ma bezpośrednich lotów Wrocław-Panama. Popularną niebezpośrednią trasą dla tego połączenia jest Lotnisko Wrocław-Strachowice - Lotnisko Panama Tocumen Intl.\nJak znaleźć najtańsze loty Wrocław - Panama?\nKtóra linia lotnicza oferuje najniższe ceny lotów Wrocław – Panama?\nDelta i KLM to najpopularniejsi przewoźnicy operujący na trasie Wrocław-Panama.\nKtóra trasa podróży Wrocław – Panama jest najtańsza?\nWrocław-Strachowice - Panama Tocumen Intl\nWybierz trasę Wrocław-Strachowice - Panama Tocumen Intl, by zapłacić najniższą cenę za połączenie między miastami Wrocław - Panama.\nZnajdź najtańsze oferty lotów Wrocław - Panama w jedną stronę\nJeśli szukasz lotów Wrocław – Panama w jedną stronę, sprawdź poniższe ofertydostarczone przez KLM i Lufthansa.\nNajlepsze linie lotnicze obsługujące trasę Wrocław – Panama\nSprawdź opinie i porównaj linie lotnicze obsługujące trasę Wrocław – Panama z momondo\nKLM CenaOd 2 943 zł Bezpłatne odwołanie Ocena\nDelta CenaOd 38 882 zł Bezpłatne odwołanie Ocena\nCzy linie lotnicze obsługujące loty Wrocław-Strachowice – Panama oferują elastyczne warunki odwołania rezerwacji ze względu na COVID-19?\nBy uchronić podróżujących od niepotrzebnego stresu, niektóre z naszych partnerskich linii lotniczych, obsługujących loty Wrocław-Strachowice – Panama, stosownie reagują na globalną pandemię. Następujące linie mogły wprowadzić elastyczne warunki odwołania rezerwacji: Delta, KLM, i Air Canada.\nCzy lot Wrocław-Strachowice – Panama jest obecnie dostępny?\nInformacje bazują na ograniczeniach w podróżowaniu: Wrocław-Strachowice – Panama\nPanama – większość podróżnych z kraju: Wrocław-Strachowice może wjechać bez ograniczeń.\nPanama – podróżni z kraju Wrocław-Strachowice nie muszą okazywać negatywnego wyniku testu PCR ani antygenowego na COVID-19 przy wjeździe.\nPanama – podróżni z kraju: Wrocław-Strachowice nie muszą poddawać się kwarantannie po przyjeździe.\nCzy lot Panama – Wrocław-Strachowice jest obecnie dostępny?\nPowrót Wrocław-Strachowice – Panama\nWrocław-Strachowice – podróżni z kraju Panama nie muszą okazywać negatywnego wyniku testu PCR ani antygenowego na COVID-19 przy wjeździe.\nWrocław-Strachowice – podróżni z kraju: Panama nie muszą poddawać się kwarantannie po przyjeździe.\nAlternatywne trasy Wrocław-Panama\nLoty podobne do tych na trasie Wrocław – Panama\nElastyczny kierunek podróży? Poszerz wyszukiwanie i znajdź loty podobne do trasy Wrocław – Panama\nDlaczego warto korzystać z momondo, szukając ofert lotów na trasie Wrocław – Panama?\nmomondo porównuje ceny z setek stron linii lotniczych i serwisów rezerwacyjnych, by umożliwić Ci znalezienie najlepszej oferty lotu Wrocław – Panama. Miliony użytkowników ufa i korzysta z momondo każdego roku – jesteś w dobrych rękach.\nCzy znajdę loty Wrocław – Panama na momondo z elastycznymi zasadami rezerwacji?\nWszystkie wyszukiwania lotów Wrocław – Panama na momondo można przefiltrować, by wyświetlić oferty z elastycznymi zasadami rezerwacji.\nW jaki sposób momondo pomoże mi znaleźć loty na trasie Wrocław – Panama?\nmomondo ma wiele filtrów, które pomogą Ci znaleźć najlepszy lot na trasie Wrocław – Panama. Możesz filtrować oferty według cen, linii lotniczych, lotnisk, klasy, samolotu, sposobu płatności, liczby międzylądowań i wielu innych.\nNie chcę w tym momencie rezerwować lotu Wrocław – Panama. Czy momondo może mnie powiadomić o zmianie ceny?\nTak. momondo umożliwia śledzenie cen lotów Wrocław – Panama, a także wysyła powiadomienia o ich zmianach. Rozpocznij wyszukiwanie, by ustawić alert cenowy. Konieczne będzie podanie ważnego adresu e-mail.


Łódzkie: Zmarła kobieta potrącona przez samochód w Kutnie - raportdrogowy.interia.pl - wypadki drogowe, kraksy, karambole\nŁódzkie: Zmarła kobieta potrącona przez samochód w Kutnie\nPoniedziałek, 27 lipca 2020 (14:39)\nNie żyje 79-latka, która w poniedziałek (27 lipca) rano została potrącona przez samochód renault talia na ul. Warszawskie Przedmieście w Kutnie. Przyczyny tragicznego wypadku wyjaśnia lokalna policja pod nadzorem prokuratury.\n"Około godz. 9.20 dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Kutnie otrzymał zgłoszenie o zdarzeniu drogowym na ul. Warszawskie Przedmieście 10. Jak wstępnie ustalono, kierujący pojazdem marki renault talia, 80-letni mieszkaniec powiatu kutnowskiego, potrącił 79-letnią pieszą. Kobieta została przewieziona do Szpitala Rejonowego w Kutnie, gdzie zmarła wskutek odniesionych obrażeń" - przekazała Justyna Filipczak z kutnowskiej komendy.\nZ badań policji wynika, że kierowca renault był trzeźwy.\nINTERIA.PL › Raport drogowy › Aktualności › Łódzkie: Zmarła kobieta potrącona przez samochód w Kutnie\nNews Łódzkie: Zmarła kobieta potrącona przez samochód w Kutnie w kategorii Aktualności w serwisie raportdrogowy.interia.pl


Sprawdzony uniform medyczny - Chór Cancept Białystok\nKażdy pracodawca przyjmujący do pracy nowego pracownika powinien go odpowiednio przygotować. Przede wszystkim przeprowadzić wymagane przy przyjęciu do pracy szkolenia oraz zabezpieczyć wymagane ubrania oraz obuwie. Odzież robocza zależy od charakteru pracy i wymagań ze strony bezpieczeństwa i higieny pracy. Zazwyczaj pracodawca decyduje jaki rodzaj odzieży jest niezbędny w jego firmie.\nGdzie kupić medyczne uniformy?\nJedną z bardziej specyficznych grup zawodowych są pracownicy medyczni. To grupa zawodowa która wyposażona jest w różnorodne uniformy medyczne w zależności od miejsca wykonywanej pracy. Bo inaczej ubrani są pracownicy pogotowia ratunkowego, inaczej osoby pracujące w szpitalach, a jeszcze inaczej pracownicy poradni. Wszystkie te ubrania łączy jedno powinny być wykonane z odpowiedniego trwałego materiału mocnego na tyle aby zabezpieczyć pracownika przed różnymi substancjami chemicznymi, farmaceutycznymi oraz wydzielinami i wydalinami ludzkiego organizmu. Ubrania pracowników medycznych powinny być czyste i estetyczne wynika to z wykonywanej przez nich pracy. Ich ciągły kontakt z ludźmi zarówno zdrowymi jak i chorymi wymaga od nich zawsze profesjonalnego wyglądu. Nie zależnie od tego co wykonują w czasie swojego dyżuru muszą zawsze wyglądać czysto i schludnie, od momentu rozpoczęcia pracy do jej zakończenia. A odpowiednio dobrana odzież powinna jeszcze chronić ich prze przeniesieniem różnego rodzaju wirusów, bakterii i zarazków do własnych domów. Dlatego też jest ona bardzo ważna dla pracowników medycznych.\nPamiętajmy więc, że pracownicy służby zdrowia powinni posiadać odpowiednie uniformy medyczne które mają za zadanie zapewnić im względną ochronę i bezpieczeństwo. Odzież tego typu wykonywana jest przez profesjonalne firmy, które znają wymagania i niebezpieczeństwa jakie mogą dotknąć osoby pracujące na tych stanowiskach.


Rewolucja technologiczna, która trwa nieprzerwanie już z kilkunastu lat, sprawiła, iż w chwili tej to teraz Internet urósł do rangi podstawowego medium. W współczesnej formie nikogo nie dziwi fakt, że dużo firm postępujących w części IT, jako podstawowy profil własnej prace wybrało projektowanie stron www. W wszystkim wielkim centrum jesteśmy znaleźć wiele agencji interaktywnych.\nTo bardzo łatwo jest spożywa znaleźć wpisując w wyszukiwarkę odpowiednie hasło jak budowanie stron www kraków. Ale z tak wysokiej możliwości bardzo niestety jest pasować tąż najciekawszą. Na co to warto zwrócić uwagę podczas dokonywania wyboru firmy, która zaprojektuje firmową witrynę?\nKOSZTA NIE POWINNY BYĆ PRIORYTETEM Rozpiętość cenowa tego standardu pomocy jest poważna. W niniejszych realiach rynkowych nie stanowi kłopotu ze znalezieniem firmy, która odbędzie firmową stronę za przysłowiowe "kilka groszy". Warto jednak zadać sobie pytanie, czy minimalizacja kosztów istnieje w ostatnim przykładzie najważniejsza? Fakt istnieje taki, że planując się na najtańszą ofertę, strona adekwatnie zostanie tak wykonana zaś jej przydatność dla konsumenta będzie po prostu zerowa. Kwalifikując się na bliższą współpracę, a z rzetelną firmą, strona będzie była inwestycję, która przyniesie rzeczywiste korzyści.\nNA CO ZWRÓCIĆ UWAGĘ? Zamawiając firmową stronę www, absolutnie nie należy opierać wyboru na wczesnej lepszej znalezionej agencji. Zasadą jest ocena portfolio nazwy i warto poświęcić na ostatnie niemało czasu. Zwróć uwagę na intuicyjność nawigacji natomiast na obecność wszystkich niezbędnych elementów, jak np. dane o Polityce Prywatności. Kolejna praca to osobista rozmowa z wykonawcą. Warto dowiedzieć się możliwie więcej o technologii, w której strona zostanie stworzona. Warto jeszcze poprosić o możliwość przetestowania panelu CMS w grup demo. Pozwoli to bo na poznanie ludzi jego szans, m.in. w kierunku aktualizacji treści.


26 maj 2014 26/05/2014\nStany Zjednoczone Europy. Fikcja czy nadciągająca przyszłość? Fikcja czy fakty?\nUnia Europejska, wybory do Parlamentu Europejskie\nObserwując rzeczywistość wokół zastanawiam się, czy potrafilibyśmy kiedykolwiek rozwinąć i utrzymać status quo i ideę Unii Europejskiej czy może raczej Stanów Zjednoczonych Europy.\nPozwolę sobie przypomnieć, że ideą naszej unii jest zachowanie pokoju na kontynencie europejskim, podobne prawa i obowiązki wynikające z Konstytucji czyli tak zwanego Traktatu Lizbońskiego, niezależność finansowa wynikająca z korzyści jakie daje strefa wolnego handlu i otwartych rynków pracy; aczkolwiek te ostatnie weryfikuje życie w rzeczy samej, zapotrzebowanie lub jego brak na tzw siłę roboczą, pracodawcy, lokalne uwarunkowania kulturowe, poglądy oraz pozytywny lub negatywny wizerunek poszczególnych społeczności.\nCzęsto zapominamy o tych czynnikach.\nOd czasów starożytnych powoływaliśmy do reprezentowania nas królów, królowe, później prezydentów, posłów i senatorów. W drugiej połowie ubiegłego tysiąclecia ludzkość ponownie wybrała demokrację jako ustrój polityczny. Powiedzmy, że najlepszą z najgorszych opcji czyli mniejsze zło. Żaden ustrój nie jest przecież doskonały. Tak jak wszystko i wszyscy ma swoje wady i zalety. Dla jednych jest korzystny dla innych niekorzystny. Dla większości z nas jest jednak korzystny. Wystarczy porównać z wiekami krwawej tyrani i wyzysku, niewolnictwa, feudalizmu lub na przykład stalinizmu. Pamiętajmy, że przez wieki panowała krwawa zazwyczaj dyktatura królów i "święta" inkwizycja papieży. Jan Paweł II jest jednym z godnych podziwu wyjątków. Teraz natomiast panuje subtelna dyktatura korporacji oraz brutalna dyktatura terroryzmu.\nLepsza jednak dyktatura korporacji niż destrukcyjne wieloletnie wojny czy palenie na stosach przeprowadzane przez papieską inkwizycję.\nWarto zadać sobie pytanie kim jesteśmy i jak chcemy żyć. Jako człowiek i jako społeczność, Dla kogo pracować a z kim współpracować. Celowo pozostawiam te pytania bez odpowiedzi, do przemyślenia i indywidualnie podjętej decyzji przez każdego z nas.Ostatecznie wiele zależy od naszych decyzji.


Violetta 2 Polska : [En Vivo]Violetta Live [Aktualizacja !]\nKażda V-lover oszalała z radości, gdy na twitterze pojawił się ten post:\nVioletta na żywo 2015 międzynarodowa trasa!!!\n#Co to en Vivo?\nEn Vivo czyli po polsku "Na Żywo". Są to pokazy w których nasi aktorzy przedstawiają skróconą historie 2/3 sezonu ! Na En Vivo nie brakuje :\n- Fabuły (Chyli po prostu historii jaka odbyła się w 2 lub 3 sezonie)\nVioletta En Vivo nazywać się będzie nie "En Vivo" czyli "na żywo" po hiszpańsku lecz Tym razem "Live" czyli też "na żywo" z języka angielskiego . Violetta odniosła już międzynarodowy sukces i to z tego powodu producenci chcieli by każdy, który nie zna języka hiszpańskiego zorientuje się o co chodzi w nazwie.\nTinita podała dalej jeden z twettów o Live.\nLecz po krótkim czasie znikł z jej tablicy.\nMoże to sprawka Disneya???\nLive odbędzie się w krajach:\na także krajach Ameryki Południowej\n#A gdzie Polska, Niemcy Rosja?!\nW tym poście dowiedzieliśmy się że En Vivo będzie w Polsce...czy Martina kłamała?\nNic z tego. Pamiętajmy o tym, że informacja pochodzi z Hiszpańskiej strony, gdzie podano kraje, które są najbardziej rozpoznawalne i na pewno będzie tam Violetta Live. Nie martwcie się Polska na pewno będzie na liście krajów :D\nWidzicie to co ja? Czy to tylko moja wyobraźnia, że na liście krajów pojawiły się miasta: Warszawa, Kraków, Poznań i Wrocław!\nAle z czego możemy się cieszyć?\nTo nie jest niestety oficjalna lista.\nZostała ona wygenerowana na potrzeby strony Klik.\nAle trzymajmy kciuki.\nNawet jeśli Violetta Live wystąpi tylko w Warszawie i Krakowie to i tak będzie dla nas wielki sukces\nCo sądzicie o Violetta Live? Jeśli będzie w Polsce to pójdziecie? Co sądzicie o liście?\nTunia Ruda 15:16:00\nFajnie, że może będzie w Polsce :) Nie wiem czy pójdę, zależy to od ceny biletów :)\nJa już się nie mogę doczekać. Jeśli Violetta Live będzie w Polsce na 100% pójdę. :)\nTinita Viola 15:39:00\nSuper !! Jak zobaczyłam to zdjęcie promocyjne Live to się rozpłakałam :) Patrycja ja też na 100% będę **\nSuper post.Znając życie nie będe mogła pójść.Fajnie by było gdyby póścili to w telewizji.\nMarcelina Drb 15:42:00\nTez będe ale to zalezt gdzie :/ ile bilety benda kosztowac\nTak samo bede u mnie tez zalezy gdzie nie od ceny biletow jak bedzie w Warszawe lub w Poznaniu to poade\nJa na sto procent na en vivo (a może raczej Violetta Live ) Już mam 500 z zebrane\nBoję się teraz , że nie będzie w Polsce , ale nie MUSI !!!\nJa na pewno będę , nie ważne gdzie i ile pieniędzy , ale tez nie powinno być jakoś szalenie dużo ...\nMartina co do koncertu w Polsce nie mogła skłamać , to by było bardzo nietaktowne i tragiczne zachowanie z jej strony .\nNie wiem czemu wymieli tylko te kraje .... Włochy - znów oni , ja już jestem zła , tylko te Włochy , Italia , Italia .\nZobaczy jak w Polsce ja przywitamy !!!!\nNajlepiej jak będzie w Gdańsku ,ale wiem , że nie będzie ..\nA wiecie może w jakiej cenie mniej więcej będą bilety?\nSłyszałam, że w Polsce ma być w Krakowie i we Wrocławiu. Jeśli to prawda, że będzie w Polsce (niezależnie gdzie) JADĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘ\nJa tylko wtedy kiedy bdz w krakowie ;/ albo wgl ;( Po prostu moje życie...\nJa pojadę jak będzie we Wrocku a i zależy za ile będą bilety\nMartyna Salamończyk 19:25:00\nJejku! Jestem coraz bardziej podekscytowana! Na początku prawie płakałam ze szczęścia, kiedy Tini powiedziała, że En Vivo.. Znaczy Violetta:Live będzie w Polsce! A teraz... Coraz więcej informacji, do tego ten filmik! Po prostu czuję, jakby to miałoby być już tak niedługo. Niestety to dopiero 2015 rok. Poczekamy sobie, jednak postaram się być, jeżeli będzie w Warszawie. Zabiorę starszą siostrę, a ona pewnie swoją koleżankę. Razem będzie fajnie. Jestem tylko zła, że trasa znowu będzie w Ameryce Południowej...\nTo żeby być na polskim En Vivo jest tylko moim marzeniem, może kiedyś się ono ziści. :-)\nKarolina Maciorowska 20:13:00\nEn Vivo! Super. Tylko nie pojadę, bo mam daleko. :/\nJorgista Laan 20:41:00\nMatko, mam nadzieje że w Polsce będzie ten koncert :( Ja na pewno pojadę, wszystko aby spotkać Jorge! ♥♥♥\nChcę powiedzieć , że jest już zdjęcie gdzie będzie en vivo ( mój blog vilu4everpl.blogspot.com )\nKRAKÓW , WROCŁAW , WARSZAWA !!!!!!\nJa się cieszę z koncertu Chciałabym na nim być, jednak podejrzewam, że ceny biletów będą bardzo drogie, może nawet droższe niż poprzednio. Poza tym gdybym już jechała to byłaby to Warszawa a tam mam kawałek do przejechania. Sądzę, że rodzice by nie pozwoli na tak kosztowną wycieczkę :)\nJednak sama myśl, że obsada będzie w Polsce sprawia, że na mojej twarzy pojawia się uśmiech :D\nWiktoria Holeczek 21:25:00\nZależy od ceny jak ponad 4 stówy to mnie rodzice nie puszczą\nHaha Witaj w klubie :D Tylko u mnie jak 100 przekroczy to nie ma szans :/\nMarysia Rzazewska 21:42:00\nChciałabym pujść na Violetta Live ale raczej nie będę mogła :)\nJuż zbieram kase na bilet i zrobię wszystko żeby iść na koncert ! Nie mogę się doczekać ! Zapowiada się cudownie ;)\nVioletta Live brzmi ekstra - ale jeżeli będzie za daleko lub za drogo, to raczej nie pójdę. Ale bardzo chciałabym zobaczyć aktorów w Polsce <3\nFajnie by było iść :) Zróbcie posta o tym, ile by mogły kosztować bilety. Przydało by się :) Z góry dzięki :)\nszkoda ze nie do londynu to bym ja 2 raz zobaczyla :(\nJa na 10000% pójdę, niezależnie od ceny biletów\nJezu, nie wiem jak wy, ale ja się tak jaram! *=* Ja nigdy jakoś nie miałam okazji być na koncercie kogoś tak znanego.. No byłam czasami na takich polskich wykonawcach, Ewa Farna, Kwiatkowski. Ale, No VIOLETTA! ^^ Jezu, jeśli to się okaże aktualne, pierwsza będę kupywała bilet, niezależnie od ceny biletów!! <3 Pozdrawiam V-Lovers . :>\nNikola Gibska 17:04:00\nMam nadzieje że pojade zostało dużo czasu w niekturych postach pisze że dopiero w listopadzie 2015 roku to się odbędzie mam pytanie jaka cena biletu???\nZależy od ceny biletów\nojej... ale extra znalazłam kraków :) :) :)\na to nie ma być tylko w Łodzi?\nMa byc w Łodzi i Poznaniu na 100% ale czy w krakowie bedzie to nwm ale musi byc bo jak by byl w krakowie to na 100% pojade a jak gdzies indziej to nie a na jedenej stronie widzialam bilet za 330 zl a na innej za 1800 zl\nKiedy będzie koncert violetty we Wrocławiu???


13 września 2017 | Wrocław | Hotel Q\nPodczas wydarzenia zaprezentowane zostaną produkty Bentley Civil dedykowane dla branży kolejowej i drogowej – OpenRoads Designer, następca popularnych narzędzi InRoads i PowerCivil, a także OpenRail Concept Station. Przedstawiona zostanie także najnowsza wersja rozwiązania Context Capture z edytorem siatek MESH 3D – oparta na Microstation, flagowej technologii Bentley. Seminarium jest przeznaczone dla projektantów dróg i infrastruktury kolejowej, a także zarządców infrastruktury liniowej. Zaprezentowane zostaną praktyczne przykłady wykorzystania narzędzi Bentley oraz ich zastosowanie w wymienionych obszarach.\nFirmy SHH i Bentley Systems zapraszają do Wrocławia na seminarium obecnych oraz potencjalnych użytkowników rozwiązań Bentley Civil. Dedykowane wydarzenie poświęcone zostanie narzędziom dla projektantów dróg (OpenRoads Designer) oraz infrastruktury kolejowej (OpenRail Concept Station). W programie wydarzenia znajdą się także zagadnienia związane z mobilnym skanowaniem laserowym i wykorzystaniem chmury punktów. Ważnym elementem seminarium będzie także prezentacja rozwiązania Context Capture i modeli siatkowych 3D z fotogrametrii. Więcej w programie seminarium.\nPrelegentami będą przedstawiciele firm Bentley Systems oraz SHH.\nProgram seminarium jest tworzony z myślą o potrzebach projektantów dróg i infrastruktury kolejowej, a także zarządców infrastruktury liniowej oraz inspektorów nadzoru budowlanego. Podczas wydarzenia będzie można dowiedzieć się więcej na temat autoryzowanych szkoleń Bentley Institute prowadzonych przez firmę SHH.\nSeminarium będą towarzyszyły stoiska wystawowe Bentley Systems i SHH.