Materiały wykończeniowe – sprzedaż detaliczna i hurtowa: Poradnik » Jak pozbyć się grzybów i pleśni ze ścian?\nJak pozbyć się grzybów i pleśni ze ścian?\nPleśń i grzyby to bardzo poważny problem pojawiający się w wielu domach. Zagrożenie nimi wzrasta w okresie jesienno-zimowym, kiedy na dworze panuje większa wilgotność, a w domach trwa sezon grzewczy. Wówczas na ścianach pojawia się zdecydowanie więcej wykwitów.\nPrzyczyny powstawania pleśni i grzybów w domu\nPleśnie i grzyby to problem, który pojawia się nie tylko w starych domach. Niestety wnętrza w nowych budynkach również są nimi zagrożone.\nRozwijają się one w wyniku zaburzonej wentylacji (cyrkulacji powietrza) oraz wysokiej wilgotności we wnętrzach.\nDlaczego należy usuwać pleśń i grzyby ze ścian?\nWykwity na ścianach to nie tylko problem estetyczny. Niestety są one niebezpieczne dla zdrowia ludzi. Przede wszystkim mogą one powodować alergie, a także przewlekłe zapalenie zatok, nawracające zapalenie ucha środkowego, przewlekłe zapalenie gardła, migdałków oraz nawracające zapalenia oskrzeli i płuc, zapalenia grzybicze układu oddechowego.\nZe względu na szkodliwość dla zdrowia, warto natychmiast usuwać pleśń i grzyby ze ścian, a także zabezpieczać wnętrza przed ich ponownym pojawieniem się.\nPo znalezieniu pleśni i grzybów w pomieszczeniach, należy zadbać o ich skuteczne usunięcie, ale również należy zlikwidować przyczynę ich powstawania.\nAby oczyścić ściany nie wystarczy ich dokładne umycie. Należy zastosować profesjonalne środki, które gwarantują usunięcie pleśni i grzybów w 100% i zabezpieczają ściany przed ponownym ich pojawieniem się. Przy eliminacji wykwitów należy zastosować odpowiednie środki ostrożności.\nNiezwykle skutecznymi preparatami służącymi do usuwania pleśni i grzybów ze ścian są środki profesjonale środki firmy LAKMA: BIOTOX TOTAL I BIOTOX PLUS.\nBIOTOX TOTAL wykazuje wysoką skuteczność w walce z grzybami i porostami. Jest niezastąpiony w miejscach narażonych na stałe działanie wilgoci (np. pralnie, elewacje budynków, pokrycia dachowe). Usuwa wykwity na zewnętrznych i wewnętrznych powierzchniach budynków, takich jak: kamień naturalny, płytki ceramiczne, klinkierowe, gresowe, tynki cienkowarstwowe, tynki cementowe i cementowo – wapienne, beton, żelbet, cegła, ściany pokryte farbami, dachówki cementowe i ceramiczne, powłoki bitumiczne i papy asfaltowe, kostka brukowa.\nBIOTOX PLUS skuteczny środek do usuwania plam powstałych w wyniku działania pleśni, grzybów, glonów, mchów, bakterii z powierzchni każdego rodzaju podłoży mineralnych, takich jak: tynk, beton, cegła, ściany pokryte farbami. Efekt działania tego preparatu jest ekspresowy – widoczny jest już po 15 min. od jego zastosowania.


Po nadzwyczaj udanej jubileuszowej edycji w 2016 roku i otrzymaniu kilka tygodni temu prestiżowego wyróżnienia Europe for Festivals, Festivals for Europe wydawało się, że gdański Festiwal Szekspirowski może się spokojnie dalej rozpędzać. Lecz nie sposób powtórzyć sukces, a tym bardziej zrobić jeszcze więcej, gdy niespodziewanie znikają fundusze - relacja Jana Karowa z Nowej Siły Krytycznej, z XXI Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku.\nNiewiele pomogło zawarcie długoterminowej umowy z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kiedy nagle wsparcie znacząco ograniczył samorząd województwa pomorskiego, a wierni jak dotychczas mecenasi (spółki skarbu państwa) przekierowali fundusze na inne cele. Powtarzającym się złym zwyczajem stało się, że tego typu decyzje podejmowane są tuż przed startem imprezy (tak było w tym roku i z Festiwalem Prapremier w Bydgoszczy, i z Maltą), co ogranicza lub zamyka organizatorom pole manewru. Jakby tego było mało, selekcjoner konkursu o Złotego Yoricka Łukasz Drewniak słusznie uznał, że żadna spośród siedmiu zgłoszonych inscenizacji Williama Shakespeare'a nie spełniłaby oczekiwań wymagającej publiczności festiwalu. Nie wiadomo, jak wyglądałby program 21. edycji, gdyby nie te problemy; wiadomo tylko, że organizatorzy musieli go znacznie okroić. Do nurtu głównego festiwalu, zaproszono sześć przedstawień.\nPod kreską 2 (Jan Karow)


>, AUDYCJE 96 FM:, UCZELNIA:, ZIELONA GÓRA: Koło Naukowe "PRISON" UZ. Dać drugą szansę [Kwadrans Akademicki] - wZielonej.pl\nHome/Informacje/UCZELNIA:/Koło Naukowe “PRISON” UZ. Dać drugą szansę [Kwadrans Akademicki]\nW 2020 r. Penitencjarne Koło Naukowe „Prison” UZ obchodziło okrągły jubileusz 10-lecia swojej działalności. Niestety z powodu pandemii koronawirusa świętowanie trzeba było odłożyć na później, choć trzeba przyznać jest się czym chwalić. Jak podkreśla dr hab. Barbara Toroń – Fórmanek, prof. UZ i kierownik Zakładu Resocjalizacji wszystkie osiągnięcia są zasługą studentów.\nNasze Koło Naukowe istnieje już dziesięć lat. Przez ten czas wykonaliśmy ogromną pracę. Muszę przyznać, że nie dokonalibyśmy tego wszystkiego bez zaangażowania samych studentów i dr Moniki Kaczmarczyk, która będąc moją studentką już na pierwszym roku studiów pomogła mi tworzyć struktury koła naukowego. “Prison” ma na celu wyposażyć studenta resocjalizacji w wiedzę naukową , ale przede wszystkim umożliwić kontakt z osobami osadzonymi w zakładach karnych, przebywających w odosobnieniu.\nStudenci kierunku resocjalizacji na Wydziale Nauk Społecznych z ogromnym zaangażowaniem działają na rzecz „trudnych” środowisk społecznych. Odwiedzają Zakłady Karne i Areszty, gdzie prowadzą zajęcia arteterapii oraz Fundację Wzajemnej Pomocy ARKA dla osób bezdomnych.\nW “Prison” organizujemy zajęcia terapeutyczne z elementami arteterapii dla osób zagrożonych wykluczeniem oraz bezdomnością z Fundacji Wzajemnej Pomocy ARKA w Chynowie.\nSłowo „Prison” oznacza uwięziennienie, stan bardzo dobrego przystosowania się do warunków panujących w Zakładzie Karnym, połączony z lękiem przed życiem na wolności. Dzięki wspólnym inicjatywom podejmowanym przez studentów i dr hab. Barbarę Toroń – Fórmanek, prof. UZ, oraz pomocy władz samorządowych, są organizowane wyjścia osób przebywających w Zakładach Karnych do filharmonii, biblioteki czy teatru\nPracowaliśmy m. in. z francuskim reżyserem Januszem Mrozowskim, ale także z Lubuskim Teatrem i dyrektorem Robertem Czechowskim. Dzięki tej współpracy powstał spektakl teatralny pt.”Nikt nie byłby mną lepiej”. Sztuka opowiada o losach czterech kobiet z Zakładu Karnego w Krzywańcu.\nŻacy ucząc wrażliwości na sztuki plastyczne, muzykę i teatr, swoim „podopiecznym” pokazują w jaki sposób mogą sobie radzić z agresją i złymi emocjami.\nWięcej na temat działalności Penitencjarnego Koła Naukowego “PRISON” możecie posłuchać w programie “Kwadrans Akademicki”, który jest dostępny na radiowych portalach społecznościowych.\nAleksandra Pluto dr hab. Barbara Toroń- Fórmanek Koło Naukowe „Prison” Kwadrans Akademicki Wydział Nauk Społecznych Zakład Resocjalizacji


ryan gordon | OSWorld.pl\nHome Tags Posts tagged with "ryan gordon"\nRyan C. Gordon o Linuksowym przemyśle gier\nPodczas tegorocznego SELF 2014 (SouthEast LinuxFest) Ryan C. Gordon znany także jako Icculus, przedstawił swoje 15 lat doświadczeń z tworzeniem linuksowych wersji gier. Można było usłyszeć o skromnych początkach z grami pokroju XBill, pierwszej komercyjnej grze na Linuksa, LOKI, SDL, Humble Indie Bundle, aż w końcu o parowej rewolucji. Slajdy z prezentacji można pobrać stąd: icculus.org/self2014/, a wkrótce ma się pojawić do nich komentarz tekstowy.\nCała prezentacja trwała godzinę i możecie jej posłuchać tutaj:\nRyan C. Gordon zaproponował na Twitterze, aby przenieść grę Red Orchestra 2 na Linuksa. Nie trzeba było długo czekać na odzew, bo oto John Gibson zaaprobowany pomysłem, zaprosił Ryana Gordona do wspólnych rozmów. Przypomnijmy, że pomysłodawca propozycji, przeniósł niedawno Unreal Engine 3 na Linuksa i pomagał w portowaniu gier Killing Floor oraz Red Orchestra.\nRed Orchestra 2: Bohaterowie Stalingradu to gra komputerowa typu FPS, wyprodukowana przez studio Tripwire Interactive i oparta na silniku Unreal Engine 3. Skupia się ona na bitwie o Stalingrad w czasie od lipca 1942 do lutego 1943 roku. Gracz może wcielić się zarówno w Niemców, jak i Sowietów. Dużą zaletą jest tryb sieciowy – jednocześnie naprzeciw siebie może stanąć aż 64 graczy.\nUnreal Engine 3 na Linuksa\nRyan Gordon poinformował wczoraj o wydaniu natywnego portu silnika Unreal Engine 3 na Linuksa. Jest już nawet dostępna gra – Dungeon Defenders, w trwającym od wczoraj Humble Indie Bundle 7. Okazuje się, że sam silnik mógł być gotowy już w 2007 roku, kiedy Epic Games planowało wydać Unreal Tournament 3 na Linuksa. Wtedy to poszły słuchy, iż problemem jest licencja na preprocesor PhysX produkcji Ageia Technologies. Firma udzielała pozwolenia na wykorzystanie, ale tylko wybranym deweloperom.\nNa początku lutego 2008 roku nVidia przejęła Ageia Technologies, co zaowocowało wbudowaniem ich preprocesora PhysX, we własne układy które znamy w obecnym kształcie. W tym czasie Mark Rein cały czas zapewnia wszystkich, że port jest w produkcji i gra zostanie wydana, jak tylko będzie gotowa. Były pokazywane nawet filmy i zrzuty ekranów, które to potwierdzały. Jednakże dopiero w kwietniu 2009 roku gracze mogli przetestować Unreal Tournament 3 Beta dla Linuksa, ale trzeba było mieć wersję gry na Windows. Radość nie trwała długo, bo w rok później świat obiegła szokująca wiadomość – Epic Games przestaje dalej rozwijać Unreal Tournament 3 dla Linuksa.\nCieszy zatem wiadomość, że po wielu trudach udało się w końcu wydać natywny port Unreal Engine 3 dla Linuksa, w postaci gry Dungeons Keepers, która oryginalnie została wydana w 2011 roku na Windows. Prócz silnika UE3, wykorzystywana jest uniwersalna biblioteka programistyczna SDL 2.0 Beta do tworzenia gier oraz programów multimedialnych na wiele platform systemowych.


Rozmowa na żywo na KontoStudent.pl (19.05.2008) - Informacje prasowe - Biuro prasowe - O banku (19.05.2008) - Informacje prasowe - Biuro prasowe - Credit Agricole\nLUKAS Bank w prowadzonym przez siebie serwisie internetowym dla studentów - KontoStudent.pl wdrożył nową formę komunikacji z klientami - chat. Nowe narzędzie daje korzystającym z serwisu możliwość rozmowy na żywo z konsultantami banku. W ten sposób mogą oni porozmawiać z konsultantem na temat oferty i uzyskać odpowiedzi na swoje pytania oraz wątpliwości związane z korzystaniem z usług banku. Operatorami usługi LIVECHAT są konsultanci call center LUKAS Banku.\nNowa funkcja oferowana w serwisie KontoStudent.pl to prosty i łatwo dostępny kanał komunikacji banku z klientami - mówi Mateusz Martuszewski, odpowiedzialny w LUKAS Banku za zespół konsultantów obsługujących chat. - Umożliwia on nawiązanie bezpośredniego kontaktu z klientem i poznanie jego potrzeb. Konsultanci banku mogą również zapraszać do rozmowy klientów odwiedzających stronę KontoStudent.pl i oferować im swoją pomoc.\nPonieważ serwis KontoStudent.pl przeznaczony jest dla studentów - grupy aktywnie korzystającej z nowoczesnych rozwiązań internetowych, dlatego LUKAS Bank zdecydował, że wdrażanie tej formy komunikacji rozpoczenie od tego serwisu.\nKontoStudent.pl to serwis internetowy dedykowany ofercie dla studentów. Oprócz informacji o ofercie banku i produktach dla studentów można znaleźć tam też informacje na temat życia studenckiego, konkursy dla studentów, itp.


BZ WBK: 20 zł łatwej premii za doładowanie telefonu w sieci Orange za minimum 40 zł – JakDorobic\nGrudzień 19, 2017 Leave a Comment\nRuszyła kolejna promocja przeznaczona dla obecnych posiadaczy konta osobistego w BZ WBK. Tym razem możecie zdobyć łatwe 20 zł premii w zamian za doładowanie telefonu w sieci Orange na kwotę co najmniej 40 zł. Bonus przeznaczony jest dla 2000 osób, które spełnią warunki promocji jako pierwsze.\nAby wziąć udział w promocji, na początek wypełnijcie formularz zgłoszeniowy. Następnie w ramach bankowości elektronicznej BZWBK24 dokonajcie doładowań telefonu (jedno lub więcej) w ramach sieci Orange na łączną kwotę co najmniej 40 zł. Na wykonanie tych czynności macie czas od 18 grudnia 2017 roku do 16 stycznia 2018 roku. Jednak jak wcześniej wspomniałem, w promocji przewidziano 2000 nagród. W związku z tym panuje zasada “kto pierwszy, ten lepszy”.\nWypłata premii nastąpi do 31 stycznia 2018 roku. Z promocji można skorzystać jednorazowo. Po szczegóły odsyłam Was do regulaminu.\nPromocje bankowe i nie tylko bonus, BZ WBK, BZWBK, bzwbk24, doladowanie telefonu, orange, premia\nPoprzedni artykuł← Citi Handlowy: wyrób darmową kartę kredytową Citi Simplicity i odbierz voucher o wartości 400 zł do wykorzystania na Prezentmarzen.com\nNastępny ArtykułIdea Bank: Lokata na Nowe Środki Plus na 3,00% w skali roku (3 lub 6 miesięcy) – nawet do miliona złotych →


Farmona - Nivelazione - Krem do stóp na wosku pszczelim 75 ml\nKrem do stóp Nivelazione przynosi natychmiastową ulgę nawet najbardziej zniszczonym, przesuszonym stopom. Dzięki unikalnej formule błyskawicznie wygładza, nawilża i regeneruje. Zawartość specjalnie dobranych składników aktywnych o działaniu dezodoryzującym sprawia, że krem doskonale... więcej»\nFarmona - Nivelazione - Odświeżający dezodorant do stóp 125 ml\nDezodorant Nivelazione zawiera specjalny składnik przeciwgrzybiczny i odpowiednio dobrane wyciągi szałwi lekarskiej i krwawnika. Zioła te znane są z działania antybakteryjnego i ściągającego. Skutecznie zapobiega grzybicy i poceniu się stóp, zapewnia uczucie świeżości. Nie wywołuje... więcej»\nFarmona - Nivelazione PERFECT BODY - Krem wyszczuplająco-ujędrniający do ciała\nSkuteczny preparat o silnym działaniu wyszczuplająco-ujędrniającym polecany do codziennej pielęgnacji ciała oraz w profilaktyce antycellulitowej ramion, ud, pośladków, brzucha oraz miejsc dotkniętych zmianami. Starannie dobrany, unikalny zestaw składników aktywnych widocznie modeluje i... więcej»\nFarmona - Nivelazione PERFECT BODY - Liftingujące serum modelujące do biustu PushUP\nWyjątkowo skuteczny preparat o silnym działaniu ujędrniającym przeznaczony do codziennej pielęgnacji delikatnej skóry biustu i dekoltu. Szczególnie polecany dla skóry pozbawionej elastyczności, po okresie ciąży i kuracji odchudzającej oraz przy pierwszych oznakach wiotczenia skóry.... więcej»\nFarmona - Perfect Beauty - 40+ Krem regenerujacy na noc 50 ml\nBogata formuła kremu stworzona w oparciu o najnowsze osiągnięcia światowej biotechnologii, dzięki unikalnej kombinacji silnie skoncentrowanych składników aktywnych skutecznie walczy ze skutkami upływającego czasu, zapewniając skórze dojrzałej wielopoziomowe działanie... więcej»\nFarmona - Perfect Beauty - 40+ Krem ujedrniajacy na dzien SPF 10 50 ml\nUjędrniający krem na dzień o jedwabistej konsystencji i delikatnym zapachu przeznaczony jest do pielęgnacji skóry po 40 roku życia, narażonej na negatywne działanie czynników zewnętrznych, pozbawionej jędrności i sprężystości, z widocznymi zmarszczkami mimicznymi i statycznymi.... więcej»\nFarmona - Perfect Beauty - 40+ Przeciwzmarszczkowy krem pod oczy 15 ml\nPrzeciwzmarszczkowy krem pod oczy o lekkiej, delikatnej konsystencji przeznaczony jest do pielęgnacji skóry po 40 roku życia, pozbawionej jędrności i elastyczności, z widocznymi zmarszczkami oraz opuchnięciami i cieniami pod oczami. Bogata formuła kremu stworzona w oparciu o najnowsze... więcej»


7,12 (4855 ocen\ti\t702 opinie) Zobacz oceny\nStoryland | 2014-12-27\nNa półkach: Przeczytane, Ulubione, Kryminał, Posiadam\nW roku 2015 mam postanowienie, poszukiwać i więcej czytać literatury polskojezycznej. Chyba na zachętę dla samej siebie pod koniec ubiegłego roku kupiłam książkę chyba najbardziej rozpoznawanego teraz młodego, autora kryminałów w Polsce. I nie dziwią mnie teraz te wszystkie dobre opinie, przelane pozytywne linijki krytyki literackiej i kolejne wywiady z autorem w poczytnych magazynach. To naprawdę autor na miarę zachodnich form kryminalnych, świetnie rozwinięta intryga a sama historia poparta jest świetnym warsztatem literackim. To moja pierwsza książka Bialoszewskiego i z pewnością nie ostatnia. Teoria spiskowa z zaginionymi w czasach wojennych dziełami sztuki tylko podsyca apetyt, do tego mocna obsada bohaterów. Ta książka może śmiało być kawa do scenariusza filmowego. Zdecydowanie zasługuje na uwagę.


TylkoKuźnia.info - portal z informacjami z regionu: Bądź widoczny - noś odblaski, czyli jak zachować bezpieczeństwo podczas ferii i nie tylko [VIDEO]\nW tym czasie w klasach I-III odbywały się pogadanki, prelekcje, prezentacje filmów, spotkania z policjantem, ćwiczenia praktyczne oraz Odblaskowy Pokaz Mody.\nUczniowie zapoznawali się z zasadami bezpieczeństwa podczas zabaw na śniegu i lodzie, z zagrożeniami, jakie niesie korzystanie z internetu i pozostanie samemu w domu. Ćwiczyli, jak zachować się w sytuacjach, gdy zdarzy się wypadek, jak uniknąć nieszczęśliwego zdarzenia, powtarzali numery alarmowe.\nOgromnym zainteresowaniem cieszył się Odblaskowy Pokaz Mody. Szkolny korytarz zamienił się w wybieg, by mogły się na nim pojawić modelki i modele w swoich odblaskowych kreacjach. W blasku kolorowych reflektorów, w rytm dynamicznej muzyki, mali uczestnicy pokazali kolekcję zimową, codzienną, sportową i karnawałową. Pomysłowe stroje, które doskonale zostały zaprezentowane, a niejednokrotnie mogą uratować dzieciom życie, wzbudziły zachwyt i gromkie brawa wśród publiczności. Oprócz kreacji odblaskowych uczniowie prezentowali hasła promujące bezpieczny wypoczynek zimowy. W ten sposób, poprzez świetną zabawę, doskonale utrwalili zasady ważne dla swojego zdrowia i życia.\nNa zakończenie wszyscy uczestnicy otrzymali opaski odblaskowe i nagrody książkowe.\nNad wszystkim czuwała pani Anita Blochel - organizator i szkolny koordynator działań, mających na celu promowanie bezpieczeństwa wśród najmłodszych uczniów.


posiłek | Men's Health\nJakiego rodzaju talerzy oraz garnków warto użytkować?\nSubmitted by addmean on Fri, 01/08/2021 - 07:12\nGarnki oraz talerze bezsprzecznie zajmują niezmiernie istotne miejsce w naszej kuchni. Szykowanie posiłków bez garnków oraz talerzy raczej nie byłoby możliwe. Warto jednak zastanowić się, które garnki i talerze będą najlepsze do naszej kuchni i jakich wskazane jest używać.\nRead more about Jakiego rodzaju talerzy oraz garnków warto użytkować?\nChcesz się odchudzać, ale nie masz czasu przygotowywać zdrowych posiłków? Stworzono rozwiązanie idealne dla ciebie!\nSubmitted by addmean on Tue, 11/13/2018 - 16:28\nCoraz więcej ludzi decyduje się zdrowo odżywiać i walczyć z nadprogramowymi kilogramami. Bez wątpienia zaświadczą, że nie bywa to taka prosta sprawa, jak potrafi wydawać się w pierwszej chwili. Bardzo ważne staje się, aby spożywać jedynie te artykuły, które wyznacza określona dieta, nie wolno podjadać między posiłkami, jak również trzeba zagwarantować sobie właściwą dawkę aktywności. Czasem nie bywa lekko tego wszystkiego dopilnować.\nRead more about Chcesz się odchudzać, ale nie masz czasu przygotowywać zdrowych posiłków? Stworzono rozwiązanie idealne dla ciebie!\nFast food w dobrych ilościach nie zrobi szkody na naszym zdrowiu\nSubmitted by addmean on Thu, 02/19/2015 - 09:09\nKażdy z nas pragnie skonsumować smaczny pokarm, aby dobrze działać. Dostarczenie odpowiedniej sumy cukrów oraz białka jest bowiem obowiązkiem, który musimy urzeczywistnić, by nasz organizm cieszył się pełną sprawnością. Nasze gusta kulinarne są w wielu przypadkach wymagające. Praktyka ewidentnie ukazuje, że kategorycznie lubimy konsumować posiłki, które na nieszczęście są dla nas niezdrowe, niemniej tymczasem posiadają nietuzinkowy smak.\nRead more about Fast food w dobrych ilościach nie zrobi szkody na naszym zdrowiu\nChciałbyś się zdrowiej odżywiać? Zatroszcz się o swoje pierwsze śniadanie\nSubmitted by addmean on Thu, 01/29/2015 - 08:54\nRodacy co raz częściej chorują. Dopadają nas różne infekcje. Skarżymy się praktycznie na wszystko. Gdy nasz organizm wysyła nam początkowe sygnały, że coś jest źle, ignorujemy to lub bierzemy kolorowe tabletki, które, jeśli dawać wiarę tym wszystkim reklamom w telewizji, mogą nas podnieść na nogi. Dopiero, gdy sytuacja jest rzeczywiście fatalna, kierujemy się do lekarza. A wtedy często się okazuje, że jest już za późno. Należy brać drogie lekarstwa i tracić czas na następne wizyty u specjalisty.\nRead more about Chciałbyś się zdrowiej odżywiać? Zatroszcz się o swoje pierwsze śniadanie\nOdwiedzanie restauracji z egzotyczną kuchnią staje się popularne. Sporym wzięciem cieszy się na przykład kuchnia meksykańska. Zupa meksykańska zalicza się do tych potraw, które są najczęściej zamawiane. Ugotować ją możemy również w domowym zaciszu, gdyż w sklepach znajduje się wszystko, co służy do jej ugotowania.\nRead more about Nasi krajanie coraz częściej eksperymentują z jedzeniem\nCzemu warto zdrowo jeść\nSubmitted by addmean on Fri, 01/23/2015 - 14:24\nZ dodatkiem soku brzoskwiniowego, o smaku banana czy waniliowa? Mleczna, ryżowa ewentualnie wielozbożowa? Kaszek dla dzieci jest tak dużo, że ciężko się zdecydować. Która będzie najlepsza? Duża ilość produktów naturalnego pochodzenia jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu.Aby nasz organizm mógł poprawnie funkcjonować, trzeba zwrócić uwagę na pochodzenie produktów, które spożywamy Najważniejszą sprawą jest wiek niemowlęcia. Firmy żywieniowe umieszczają na opakowaniu informację, od którego miesiąca można serwować maluszkowi dany produkt. Lecz nie zawsze musimy tej informacji ślepo ufać.\nRead more about Czemu warto zdrowo jeść\nNiezawodna pomoc dla pacjentów zmagających się z kłopotami psychicznymi\nWeekend we Wrocławiu? Nie zapomnij odwiedzić niebanalnej restauracji, w jakiej spróbujesz dolnośląskich potraw\nOpieka nad starszymi, lub też niepełnosprawnymi osobami to nie jedynie ciężar poświęcenia, ale też i i duża odpowiedzialność


abiegów dentystycznych. Jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u dentysty jest próchnica zębów, której leczeniem zajmu\nDodane: 14-08-2020 00:58\nStomatologia zachowawcza jest jedną z kilku specjalizacji stomatologicznych, która zajmuje się przeprowadzaniem określonych zabiegów dentystycznych. Jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u dentysty jest próchnica zębów, której leczeniem zajmu\nSklepy internetowe, czy to się jeszcze opłaca?Implantolog zabrze We advise you on how to buy us auto parts faster Dlaczego czystość jest ważna?O ciuchach nowych i z lumpeksuLubisz sprzątać?Samodzielnie, czy lepiej zatrudnić firmę?Czym szlifować parkiet?Computers and electricial servicesKursy bhp online We're going to the dentist Style wnętrz. Rodzaje, typyKwestie ogrodzeń na posesjachZęby - jak o nie dbać i kiedy chodzić do stomatologa?FoteleZdrowe zęby. Kilka poradJakie meble na eventTanie pozycjonowanieO silniku i ważnych kwestiachOgólnie o panelach fotowoltaicznychBiałkowe, witaminowe i sportowe odżywkiPraca w geodezji. Co robią geodeci na co dzień?Nie marnuj czasu na sprzątanieMedyczna statystyka. Czyli czy opłaca się wprowadzać określony produktPozycjonowanie od strony inwestoraWork around the house - pipes, drains and heatingKupowanie zabawek - powinny być bezpieczne i interesujące dla dzieckaRóżne metody i oferty na pozycjonowanie. Jak wybrać dobrą?Nie potrzebujesz tradycyjnego biuraCzy można bhp po pracy?


Dzisiaj jest 2020-09-26, 03:06\nNo... strasznie zepsuli charakter Ferdka w nowych odcinkach. To akurat mi się nie podoba.\nFerdek moim zdaniem stał się troche patologiczny i prymitywny teraz...\nWyobrażasz sobie mieszkać w jaskini, będąc jednocześnie w kamienicy? To było już głupie, a nie śmieszne. A wyobrażasz sobie że w piwnicy rosną jadalne grzyby, na korytarzu jest ukryty radziecki statek kosmiczny z robotem, pod podłogą, co uruchamia się zatynkowanym dzwonkiem do drzwi, po klatce scho...\nNiech się wypowiadają barwnie, ale nie że Ferdek powtarza 3 razy "grubas pieprzony". To troche obrzydza.\nA ja właśnie nie, bo wtedy to by się zmieniło w jakiś patologiczny, prymitywny serial... no weź.\nChamstwo w Kiepskich\nWitajcie. Mam do was takie pytanie, czy podoba wam się to zjawisko co ostatnio ma miejsce w Kiepskich, a konkretnie to chamstwo, przekleństwa? Jak dla mnie Ferdek w ostatnim odcinku (Biedny kraj dla bogatych ludzi) za dużo przeklinał i za ostro najeżdżał na Boczka na początku odcinka. Co o tym myśli...\nMoja opinia jest taka: Ekstra odcinek! Najlepszy w tej serii jak na razie. Tyle że nie podoba mi się chamstwo Ferdka i przeklinanie, natomiast Boczek był świetny. A teraz kilka słów do wypowiadających się przede mną... Panie paździoch91 , skoro pan tak krytykuje te greenscreeny i efekty specjalne to...\nA ja mam takie pytanie po gówno dajecie tu tematy odcinków które jeszcze nie zostały wyemitowane?\nMiuosh, nie rozumiem Twojego ogromnego oburzenia na temat Kiepskich. Mam wrażenie że sam nie wiesz czego chcesz, co Ci przeszkadza w tych odcinkach?\nMariola jest potrzebna, bo Ferdek się często na nią wścieka itd. Natomiast Helena prawie wogóle nie występuje i według mnie jest niepotrzebna bo tylko niepotrzebnie wkurza oglądaczy.\n"Wrocławianka" We Wrocławiu zostaje otwarta nowa galeria handlowa na której otwarcie według statystyk podanych w telewizji przybyło ok 80% mieszkańców Wrocławia. Ferdek oglądając telewizje podśmiewuje się z ludzi. Postanawia pójść do sklepu Stasia po piwo, jego dobry humor znika gdy okazuje się że P...\nTemat: 323 Urodziny\nOoo patrzcie, właśnie ujawnili się wielcy fani Kiepskich. Nie wiecie co będzie, ale już wiecie że nie będziecie oglądać. Ciekawe ilu z was dotrzyma słowa...\nZa tymi drzwami pewnie są jakieś rury, bezpieczniki albo coś w tym stylu. Tak mi się zdaje.\nHaha, "Panie, afera jest, że klękajcie narody!" - W czym to było?\n"Panie, afera jest!" - Uwielbiam tą mine jaką robi wtedy Boczek! Jego mimika jest ekstra.\nTylko że na Ipli niema tak szybko odcinków najnowszych Ale też z niej korzystam.\nHmm... Aleksandra Zienkiewicz w takim serialu? Ciekawe co pokaże. Misiek Koterski - no, może być ciekawie. Całe szczęście że Andrzej Gałła będzie grał, i Edzio wraca! Jak już fan ferdynanda napisał, szkoda że nie będzie Dominiki Kurdziel :/ Najlepsza gościnna aktorka w tym serialu! Egzekwo z Andrzej...\nHeh, ja też często gadam po "Kiepskowemu". Używam takich wyrażeń jak\n-to są drogie rzeczy\ni pewnie wiele innych nieświadomie.\nIle razy jeszcze ktoś napisze że teraz niema szans na taki film bo wtedy Kiepscy byli bardziej popularni? Teraz, do rzeczy. Moim zdaniem w dzisiejszych czasach nikt nie nakręci takiego filmu bo komu by się to opłacało? Prawdziwych fanów Kiepskich została garstka, a świadczy o tym liczba użytkowników...


Stadnina koni władysławowo, polecicie coś? - Tworzymy historię z tym forum | Biznes\nStrona główna > Sport a turystyka > Serwisy Turystyczne > Stadnina koni władysławowo, polecicie coś?\nStadnina koni władysławowo, polecicie coś?\nSzukam pilnie domków kempingowych we władysławowie.\nChodzi mi o domek z łazienką i aneksem kuchennym. Wyjeżdżamy z dziećmi, więc jedynie taki standard nas interesuje.\nMy też planujemy znaleźć jakieś pole namiotowe nad morzem. Na razie nie bardzo orientujemy się co do konkretnych miejsc, ale we Władysławowie jak piszecie jest naprawdę sporo możliwości jeśli chodzi o wyjazd pod namiot. Oczywiście lepiej jest przy ośrodku.\nJeśli zależy ci na stadninie koni nad morzem, to szczerze polecam http://www.domki-kempingowe.com.pl. Moja córcia nauczyła się tam jeździć na kucyku. Zresztą ośrodek w ogóle przystosowany jest pod przyjazdy z dzieciakami.\nMy byliśmy tam w zeszłym roku i w tym chyba też się ponownie skusimy.\nJa też poszukuję stadniny koni nad morzem, nie znam żadnego ośrodka, który miałby na swoim terenie stadninę, a to bardzo ekstra atrakcja. Zerknę na wasze propozycje.\nZnajomi przekonywali nas właśnie do wynajęcia pokoi gościnnych we władysławowie w tym roku. Mieliśmy całkiem różne plany, niemniej jednak z tego co widzimy ten ośrodek jest rzeczywiście niesłychanie fajny. Być może się skusimy.\nJeśli chodzi o domki kempingowe we władysławowie to można ich znaleźć bardzo dużo. Oczywiście ceny są raczej takie same i nie ma co liczyć na jakieś świetne okazje. Sezon to sezon. Tak czy inaczej kocham Władysławowo i nie wyobrażam sobie innych wakacji\nJeśli chce się wyjechać nad morze, o pokoje gościnne we władysławowie warto pytać już teraz. Później można nie wstrzelić się ze swoim urlopem w wolne miejsca. Ja już zaklepałem sobie pobyt.\nMy też planujemy znaleźć jakieś pole namiotowe nad morzem. Na razie nie niezwykle orientujemy się co do konkretnych miejsc, ale we Władysławowie jak piszecie jest rzeczywiście sporo szanse jeśli chodzi o wyjazd pod namiot. Bez wątpienia lepiej jest przy ośrodku.\nPolecam władysławowo i spa w ośrodku wczasowym. Taka forma relaksu i wypoczynku jest niezastąpiona. Jak ktoś tego spróbuje tak gwarantuję, iż na kolejne wakacje pojedzie właśnie tam. Ja jeżdżę w to miejsce już kilka lat z rzędu i jestem zachwycona.\nMyślę, że największą atrakcją dla dzieci będzie stadnina koni we władysławowie. Mieści się na terenie ośrodka, więc nie trzeba nigdzie jeździć. Moje dzieci w tamtym roku były zachwycone przejażdżkami na kucykach. Także polecam wszystkim gorąco.


Ogród Tamaryszka: ZMIENNOŚĆ W OGRODZIE - LUBIĘ CZY NIE LUBIĘ?\nNajważniejsza w ogrodzie jest dla mnie harmonia i spokój.\nNo, to w zasadzie już macie odpowiedź na pytanie postawione w tytule.\nlubię, jak jesień zmienia ogród, lubię te kolory ogarniające wszystko\nPierwsza myśl, jaka przychodzi mi do głowy, to, że w zasadzie zmian nie lubię.\nNowości nie podniecają mnie absolutnie, nie rozumiem szaleństwa z nimi związanego. Nie uznaję zmiany dla samej zmiany, raczej nie miewam myśli, że coś mi się znudziło. Jeśli uznaję coś za doskonałe albo po prostu dobre, nie widzę powodu, żeby to zmieniać.\nOczywiście, doceniam urodę niektórych nowości, nawet się nimi zachwycam, ale to nie znaczy, że chcę istniejące zamienić. Nie dotyczy mnie powiedzenie: kobieta zmienną jest.\nPewnie na to nakłada się też moja niechęć do reklamy - gdy widzę słowo: nowość, odruchem jest podejrzliwość wobec intencji autora przekazu.\nPrzyznam się, że denerwuje mnie podatność na mody, lansowanie nowości - wszyscy zapełniają ogrody żurawkami, wszyscy mają w domu storczyki, wszyscy sadzą trawy i malują mieszkania na szaro...\nOczywiście, np. rzeczone trawy mogą być piękne i robić doskonałą robotę w ogrodzie - ale żeby zaraz tyle i wszędzie i najwspanialsze? A za rok wszędzie żurawki?\nNie mam ani jednego storczyka. Nie będę miała trawiastych rabat. Żurawki pozostaną tylko niewielkim dodatkiem, a ściany - w kolorze kawy z mlekiem.\nJeśli zmiana na nowe, to tylko wtedy, gdy stare nie funkcjonuje dobrze, nie zaspokaja potrzeby, np. estetycznej. Więc czerpanie z nowości, ale bez burzenia wszystkiego.\nliście hosty błyszczą w słońcu\nto samo miejsce - hosty nie widać, za to rzuca się w oczy onoklea\nWięc jak to możliwe, że lubię jednak zmienność w ogrodzie i w ogóle w przyrodzie?\nCo zmienia ogród i jaki jest mój stosunek do tych zmian?\nCzy szybko zmieniający się wygląd ogrodu sprawia, że jest on ciekawszy?\nGdybym budziła się co dzień w pokoju, w którym ktoś nocą wstawił nową komodę czy zmienił lampę, byłabym zdenerwowana, a nie zaciekawiona.\nAle ogród to żywy organizm, to fragment natury, z żywiołowo toczącymi się procesami. Istotna dla mnie nie jest nowość i zmiana sama w sobie, ale to, że są przejawem procesów, których korzenie tkwią gdzieś głęboko, a które prowadzą nie wiadomo dokąd. Że to wszystko się samo dzieje, a ja mam na to wpływ niewielki.\nTo możliwość obserwacji tych zjawisk bądź współudziału w nich jest dla mnie ważna i daje ogromna frajdę.\nWięc tak, zmieniający się ogród jest ciekawszy. Ogród, który wygląda pięknie, ale stale tak samo, wydaje mi się sztuczny, nie widać w nim bogactwa życia.\nWięc warto tę zmienność wspierać, bo wtedy będzie można cieszyć się nim na co dzień.\nRabata Środkowa wczesnym latem\na tu jesienią - dla takiej zmiany warto sadzić liściaste!\nUszczęśliwia mnie, że ogród jest co dzień inny, w zasadzie bez mojego udziału. Bo mgła, bo nowy kwiat, kopiec kreta na środku, bo liść opadł, bo kompost dojrzał... To jest cudowne w ogrodzie.\nTo upływający czas zmienia ogród.\nZawsze dziękowałam losowi, że mieszkam w kraju, gdzie zmieniają się pory roku i w zasadzie co parę miesięcy mam ogród kompletnie odmieniony.\nZ niewielką moją pomocą, bo żeby wykorzystać naturalne zjawiska, sadzę rośliny atrakcyjne o różnych porach roku. Do lasu sosnowego, w którym mam ogród, dosadzam dużo roślin liściastych i dających sobie tu radę bylin, dosadzam wiosenne cebulowe.\nMogę dzięki temu obserwować żółknące liście i rozkwitające kwiaty, cieszyć się wszystkimi etapami życia roślin.\nBo więdnące byliny i nagie gałązki krzewów też lubię. Nie martwi mnie, że jesień, że przekwitły piwonie... Bo koło toczy się dalej.\nI mimo, że te zmiany są czymś nam doskonale znanym, powtarzają się cyklicznie, nigdy nie przebiegają tak samo, a efekty nie są identyczne. Tym więcej wrażeń dla nas!\nlubię te suche badylki na tle śniegu - to nie obraz, to grafika\nCzas zmienia ogród i w dłuższej perspektywie. Rośliny rosną, niektóre stają się wielkie, obumierają... Te procesy toczą się w różnym tempie.\nPróbujemy to kontrolować przycinając rośliny, żeby utrzymać ich rozmiar albo je odmłodzić.\nPrzyznam się, że nie lubię formowania i ostrego przycinania. Wolę, jak wszystko toczy się swoim torem. Jednak mam żywopłoty i kule bukszpanowe, to wyraz kompromisu z upodobaniami estetycznymi.\nmartwe przedmioty, a światło dodaje ruchu i dramaturgii, za chwilę efekt zniknie\nOgród zmienia się też w krótkim czasie, w ciągu jednego dnia.\nNiektóre kwiaty np. tulą płatki, gdy nie ma słońca, ale większość roślin pozostaje taka sama, a nowe wrażenia wywołane są przez światło.\nJak cudownie słońce potrafi odmienić oblicze tego samego przedmiotu czy rośliny, a nawet całego ogrodu..!\nwieczorne słońce czyni cuda, dodaje głębi i intensywności wrażeń\nprzez większość dnia ta huba jest niewidoczna, światło wyciąga ją na pierwszy plan\nogrodu w zasadzie nie widać, gałęzie lipy zdominowały widok\nCzas odmienia też przedmioty, one też się starzeją - kamień obrasta mchem, obłazi farba z ławki, kostka płowieje, decha próchnieje...\nNiektórych ogrodników nie cieszą te zmiany. Czyszczą kostkę z mchu, odmalowują ławeczki...\nA ja to lubię - poszarzałe (brudne) i omszałe kamienie tarasu, zniszczone przedmioty, krzywe sztachety płotu...\nstara cegła i ciemniejące kule nad sadzawką, nie zamierzam ich czyścić\nmech obrasta betonowy słupek, tak ma być\nOgród zmienia swoje oblicze wraz ze zmianami pogody.\nOj, wielu ogrodników cierpi z tego powodu! Ja nie - lubię śnieg, słońce i deszcz, i mgła i pochmurna pogoda mnie cieszy. Chyba jestem dziwna, ale dla mnie zawsze jest dobrze, a ogród ma swoje uroki w każdych warunkach.\nw ulewnym deszczu ogród też jest piękny\nTak wszystko chwalę, ale są zdarzenia naturalne, które dają w kość.\nNp. atak wichury, który zdemolował mój ogród, zmuszając do ciężkiej pracy i zmiany koncepcji jego urządzenia. Takich zmian nie lubię!\nPodobnie, jak zmasowanego ataku mszyc czy chorób grzybowych albo mrozów, które uśmiercają moje ukochane zawilce.\nAle wiele osób upatruje w takich kataklizmach szansę na zmiany w ogrodzie - bo w wolnych miejscach powstanie coś nowego, pojawią się nowe rośliny.\nwystarczyła chwila i ogród był zmasakrowany...\nJakie jeszcze zmiany, zachodzące u mnie w ogrodzie, lubię?\nOt, np. z radością witam samosiejki - osiedlają się w ogrodzie dziewanny, przymiotno, wyka ptasia... Dodają ogrodowi naturalnego wdzięku.\nA rośliny ogrodowe, rozsiewające się same, jak alchemilla, też mnie cieszą, chociaż zmieniam im miejsce.\nNie przesadzam jednak z akceptacją tych naturalnych zmian - nawłocie jednak wyrywam, a masę kiełkujących żołędzi wywalam.\nReasumując tę część moich przemyśleń, bardzo lubię zmiany, zachodzące naturalnie w ogrodzie, prawie wszystkie, i uważam, że bardzo dodają mu one urody i przynoszą mi mnóstwo radości.\nDzięki nim mam codziennie nowy ogród, bez żadnego wysiłku i bez żadnych nakładów pracy.\nwidok na strumyk wczesną wiosną\nnie do poznania - to samo miejsce latem\nprzychodzi jesień i strumyk znów wygląda kompletnie inaczej\nczy nie ślicznie? Uwielbiam wszystkie te obrazy!\nMasę zmian w ogrodzie przeprowadza sam ogrodnik. I tu zaczynają się schody.\nSamo założenie ogrodu jest wielką zmianą.\nPróbuję zmieniać ekosystem, który zastałam - wymieniam ziemię, nawadniam, robię sadzawkę pod sosnami wprowadzam rośliny, które nigdy by się tu same nie pojawiły, mało tego - nigdy by nie przetrwały bez mojej pomocy.\nIm bardziej moje działania nie przystają do naturalnych warunków, tym mniejszą mam szansę na zmianę mojego kawałka ziemi w wymarzony ogród.\nDlatego, zmieniając to miejsce, staram się zachować rozsądek.\nbyło takie chwastowisko...\nw tym samym miejscu teraz wiosną kwitną leśne byliny\npotem rozkwitają rododendrony, potem lilie...\nAle nie zawsze go wystarcza - stąd wiele było zmian w moim ogrodzie na przestrzeni lat, które wynikały z błędów, szarżowania, ignorancji.\nPisząc o wspieraniu zmienności, nie miałam na myśli ciągłego przesadzania roślin ani zmiany kształtu rabat.\nBo takie zmiany mnie nie cieszą, one mnie wkurzają! Uważam je za stratę czasu, pieniędzy i energii. Nie potrafię się nimi cieszyć, jak robi to Magda czy Aga.\nMam dosyć ciągłych rewolucji, wynikających z moich błędów.\nAga pisze o zmianach jako wielkiej szkole ogrodnictwa - nieważne, że źle posadziła ostróżki, że przysłali czerwone, a nie białe tulipany - każda poprawka wymuszona przez te błędy czy pomyłki ją czegoś nauczyła. Ba - uważa, że tworzenie ogrodu metodą prób i błędów jest doskonałe! "Nigdy bym się tyle nie nauczyła i nie dowiedziała, gdyby od początku istniał dobry plan". Fajne, prawda?\nAle nie moje. Pamiętam dawne szkolenia, w których uczestniczyłam - nigdy nie lubiłam uczyć się przez działanie. Zawsze wolałam najpierw obserwować. Potem poczytać, a potem dopiero brać się za praktykę.\nPodobnie mam z ogrodem. Chyba bardziej lubię poszukiwania i próby czynione w myślach, wolę obracać jakiś pomysł 100 razy w głowie, niż przerabiać to w praktyce.\nMoże jestem leniwa?\nA kiedy już się na coś się zdecyduję i to zrealizuję, wkurza mnie, jeśli efekt nie jest taki, jak oczekiwałam.\nNie cierpię tego przesadzania i szukania lepszego miejsca!\nA ile radości daje to Magdzie czy Agnieszce! Kiedyś Marta mi napisała, że dla niej ogród to wieczny eksperyment i to właśnie jest ekscytujące.\nA ja eksperymentów nie lubię. Wolałabym działać jak najbardziej na pewniaka. Dlatego wolę dobry plan na początek.\ntu powstanie nowa rabata, mam plan!\nto miejsce tego lata - wielka zmiana, niestety, nie ostatnia\nOgrodnik i jego sytuacja też się zmienia.\nWięc i z tego powodu w ogrodzie następują zmiany - likwiduje piaskownicę, bo dzieci dorosły, starzeje się i sił mu ubywa, więc zaniedbuje ogród, który coraz bardziej rządzi się sam. To są zmiany naturalne i je akceptuję.\nGorzej, gdy zmieniają się upodobania, co było moim udziałem. Pisałam o tym obszernie tu.\nTak, dokonałam zmian, na ile było to możliwe (pooddawałam mnóstwo roślin - kłujących, żółtych, pstrokatych, mnóstwo poprzesadzałam, mnóstwo nowych dołożyłam) - ogród teraz bardziej mi się podoba, jest ładniejszy, lepiej się w nim czuję.\nCo nie zmienia faktu, że praca związana z tymi zmianami mnie denerwowała i ubolewam nad stratą czasu, pieniędzy i energii.\nDlatego nie chcę, żeby mi się znowu coś nowego zaczęło podobać (nie chodzi mi o pojedyncze rośliny, tylko o koncepcje) i żebym musiała coś zmieniać na taką skalę. Bo takich zmian nie lubię.\nWielokrotnie mówiłam, że chcę wreszcie skończyć ogród i zająć się po prostu codzienną pielęgnacją (w tym rozumiem też niezbędną wymianę roślin czy korekty rabat).\nI wielokrotnie mi odpowiadano, że przecież ogród nigdy nie jest skończony, więc zmiany być muszą.\nDla wielu osób ciągłe zmiany, proces, jest najfajniejszy. Jak ostatnio napisała Pulpa: "nie o to chodzi, by złapać króliczka, ale by gonić go".\nAle ze mną jest chyba inaczej... Wolę króliczka. Lubię święty spokój i napawanie się urodą miejsca.\nLubię wymyślać, a kiedy to już zrobię, chcę żeby to się jak najszybciej zrealizowało. Bo najważniejsze jest wcielenie w życie obrazu, który mam w głowie, a nie proces jego realizacji.\nJa nie lubię zmieniać, ja lubię jak jest ładnie.\nNie boję się, co będę robiła potem - będę się cieszyła i pielęgnowała ten stan idealny.\nBo te drobne zmiany, wynikające z codziennej pielęgnacji ogrodu lubię - bo nie są ciężką pracą i służą zachowaniu właściwego kierunku.\nrozplenice dopiero się rozwijają, ozdobą jest teraz czosnek\npo czosnku ani śladu, teraz efekt dają kwitnące trawy i hortensje. A ja grabię igły...\nJest jeszcze jedna kwestia, na którą zwróciła uwagę Aga - jak ogród zmienia nas, ogrodników.\nW moim przypadku była to prawdziwa rewolucja! Począwszy od zniszczonych paznokci, zmiany struktury wydatków i stałego przebywania na powietrzu, gdzie mam swoją „siłownię”, do poważnej zmiany stylu życia i poglądów. Tu pisałam o tym szerzej, zajrzyjcie!\nDzięki ogrodowi mój świat stał się inny, bo zaczęłam go widzieć inaczej, inne sprawy zaczęły być ważne. Np. dotarło do mnie, że jestem częścią tego świata, że nic nie ginie, tylko zmienia formę i odradza się.\nWięc zaczęłam interesować się ekologią czy ochroną środowiska.\nA przyjaźnie z innymi ogrodnikami nauczyły mnie, że nie ma jednej drogi do pięknego ogrodu i nie ma jednego wzorca pięknego ogrodu.\nta sama paproć jesienią\nCiekawe jest, że wprowadzane przez nas zmiany, pociągają za sobą kolejne, już bez naszego udziału.\nU mnie to był taki proces - zainteresowałam się ogrodem, zaczęłam go tworzyć i obserwować z uwagą, czego skutkiem było odrzucenie stosowania chemii, a wtedy pojawiło się więcej różnych stworzeń.\nWszystko ma swoje konsekwencje. Nawet postawienie poidła.\nTeraz planuję zrobić kolejną małą sadzawkę i myślę sobie, że to wywoła duże zmiany w okolicy.\nChyba czynione przez nas zmiany mają dużo szerszy wpływ na otoczenie, niż myślimy. Bo jeśli ogrody mogą stanowić nawet połowę powierzchni miasta, to ile to może znaczyć?\nTo ważne, że dzięki nam przeżyje jakiś jeż czy sikora, a pszczoły zrobią miód, a sadzone na fali zmian nasze drzewa oczyszczą powietrze.\nnagie konary też są atrakcyjne\nświatło wydobywa i ukrywa poszczególne elementy rabaty, to zaleta ogrodu z drzewami\nMój stosunek do zmian jest więc skomplikowany.\nNaturalne zmiany są istotą życia. Dzieją się nieustannie i wszędzie. Nic nie jest trwałe. Myślę sobie, że te zmiany lubię lub przynajmniej spokojnie akceptuję. To jest po prostu Życie, które mnie zachwyca.\nTakie zmiany lubię wspierać, np. dobierając odpowiednie rośliny do ogrodu. Lubię kiedy lato przemija i liście zaczynają zmieniać kolor, lubię kiedy wyłażą zielone kiełki z ziemi i kiedy pada deszcz, lubię kiedy przekwitają jaśminowce i kiedy muszę grabić liście. Lubię odśnieżać.\nLubię być uczestnikiem tych procesów. To jest dla mnie radość z ogrodnictwa.\nNie lubię za to ciągłego przesadzania, żeby poprawić, nie lubię zmian, których celem jest wprowadzenie nowego.\nNa dłuższą metę wolę chyba obserwować i rozumieć i uczestniczyć niż sama kreować i zmieniać.\nTemat rzeka - napiszcie, jaki jest Wasz stosunek do zmian w ogrodzie, bardzo jestem ciekawa!\nInspiracją do napisania tego tekstu jest akcja Forum Promotorów Ogrodnictwa (to nowa platforma współpracy dla wszystkich, którzy angażują się w promocję ogrodnictwa, głównie w internecie).\nJuż kilka osób podzieliło się swoimi przemyśleniami na ten temat:\nAutor: Tamaryszek o 18:00:00\nEtykiety: Inspiracje, Rozmyślania\nAnonimowy 28 listopada 2017 19:52\nObszernie opisałaś kwestię zmian,chyba wywołasz burzę wśród ogrodników. Mam wrażenie, że podejście do tematu wiąże się z charakterem właściciela, piszesz, lubię spokój, lubię piekno, nie lubię zmian i to już w jakiś sposób wytycza ścieżkę, którą przemierzasz od wielu lat.\nJa najbardziej w zyciu, nie tylko ogrodowym, lubię święty spokój, czasem zapalam się do nowej inicjatywy ale nie znoszę stadnego rzucania się na nowości, ja muszę dojrzeć. Bo ja jestem głównie obserwatorem, nie jestem podatna na nowości bo lubię iść pod prąd,\nitd. Moje zainteresowanie np. trawami pojawiły się długo przed ogólnym szałem bo ujrzałam ich piękno a nie dlatego, że wszyscy je mają,\nim bardziej narasta szał na jakieś rośliny tym mniej mnie nęcą.\nOczywiście były zachwyty, były potknięcia, ale jestem tylko człowiekiem, poszukującym sobie i w sobie drogi do tego piekna, w moim\npojmowaniu tegoż. Po latach mogę napisać, że lubię rosliny radzące sobie w ogrodzie/moim/, pozyteczne dla fauny ogrodowej, korzystam\nz naturalnej ochrony itd. To wprowadzało zmiany ale korzystne.Jednak dzieją się rzeczy, których nie akceptuję, M lubi porządek przede wszystkim więc kostkę szoruje, płoty myje i maluje, ławki....itd. To są zmiany, których nie chcę ale są, mamy inne podejście do świata i czasem nie ma wyjścia...EwaSierika\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:25\nOczywiście, masz rację, że podejście do tematu wiąże się z charakterem właściciela. Przychodzą mi na myśl podróże - kiedy znajdę jakieś idealne miejsce, mogę tam jeździć wielokrotnie, zawsze będę zadowolona. Lubię też jechać w inne, piękne inaczej, ale równie szczęśliwa jestem jadąc w to "stare" trzeci raz. A mam znajomych, którzy ciągle chcą jeździć gdzie indziej, bo "po co jechać tam, gdzie się już było"?\nA pod resztą Twojej wypowiedzi mogę się podpisać, pod wieloma względami jesteśmy podobne, może dlatego od razu Cię polubiłam.\nAnonimowy 28 listopada 2017 23:17\nBardzo ciekawy tekst - dziękuję :)\nJa mam tylko balkon i zauważyłam, że jeżeli coś mi się sprawdza, to sadzę to co roku i w tym samym miejscu, np. lobelię w dwóch skrzynkach na parapecie. Doskonała ta roślinka długo kwitnie, nic jej nie żre i nie sprawia problemów. Za to z mnóstwa kwiatów zrezygnowałam bez żalu, bo po prostu nie dawały sobie rady. Z przyjemnością patrzę na stojącego w tym samym miejscu od czterech chyba lat powojnika, ale on też się zmienia, rośnie i to mnie cieszy. Róże niestety przemarzły, ale poza jedną ich nie żałowałam, kupiłam sobie nowe ;)\nWychodzi na to, że jestem eksperymentatorką, ale jak coś się sprawdza, to trzymam się jak umarły książeczki i w ogóle tym nie nudzę.\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:31\nWitaj Aneto! Cieszę się, że tekst Cię zainteresował. Jak widać i na balkonie można poszaleć. Pamiętam, kiedy mieszkałam w bloku, wiele się działo na moim balkonie, skrzynie, pnącza, donice...\nDziałasz tak samo, jak ja w ogrodzie - co się pięknie sprawdza, warto to uprawiać.\nLobelie uwielbiam! A z różami zwykle są problemy. Czy zabezpieczasz dodatkowo donice na zimę?\nAnonimowy 30 listopada 2017 23:12\nW tamtym roku za słabo zabezpieczyłam moje róże, w tym planuję ewakuować je do garażu.\nTamaryszek 1 grudnia 2017 09:25\nNie znam się na różach, ale wiem, ze inne rośliny (np. iglaki czy powojniki) można przechować na dworze osłaniając donice. Ja kiedyś stawiałam donice na styropianie, wokół też obstawiałam kawałami, a wszystko owijałam jutą albo matą z wikliny. Obwiązane jakimś sznurem ładnie wyglądają do wiosny. W zależności od rośliny sypałam w wolne miejsca w środku suche liście lub tp. izolacyjny materiał, przykrywałam też ziemię z wierzchu. To chroniło bryłę korzeniowa wystarczająco.\nAnonimowy 2 grudnia 2017 23:42\nDziękuję za rady :) Niestety, w tamtym roku podobne zabezpieczenia nie zdały egzaminu, może zbyt słabo je owinęłam, a może to nasz podlaski klimat i dwudziestostopniowe mrozy je wykończył? Nie wiem. W tym roku spróbuję z garażem.\nAnonimowy 2 grudnia 2017 23:43\nAha, mój powojnik przetrwał kilka zim bez jakiegokolwiek zabezpieczenia, więc to chyba inna liga niż róże...\nTamaryszek 3 grudnia 2017 11:18\nNo, tak, na pewno klimat i pogoda mają najważniejszy wpływ,a może i rodzaj rośliny.\nWietrzyk 29 listopada 2017 07:25\nLubię najpierw zaplanować, a dopiero później sadzić. Nie znoszę przesadzania, ale niestety nieraz roślinom nie odpowiada wybrane przeze mnie miejsce i nie pozostaje mi nic innego niż znaleźć inne. Nieraz rośliny chorują i zamierają i trzeba szukać następców... Ale na szczęście mój ogród ma ograniczoną przestrzeń i w przyszłości nie czekają go już drastyczne zmiany. I to właśnie lubię :)\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:35\nO, widzę, że masz podobne podejście, jak ja, chyba jesteśmy w mniejszości. Ja planuję, ale widać wiedzy mam za mało, bo często przesadzam potem i tak. A pewnie i wszystkiego nie da się przewidzieć, nawet sadząc z regułami sztuki.\nCzęsto ogrodnicy narzekają na zbyt mały rozmiar ogrodu, ale jak widać, ma to swoje dobre strony. Pozdrawiam, Wietrzyku!\nRed Fuchsia555 29 listopada 2017 08:53\nKażdy ogród, jak każdy człowiek jest inny - tak jak podejście do niego ogrodnika. Niby zmiany traktuję podobnie jak Ty, a jednak inaczej. Jasne, poprawianie własnych błędów jest irytujące, ale kiedy już zdążę wszystko przemyśleć, okazuje się że czegoś się nauczyłam. Taka nauka może nie jest najprzyjemniejsza, ale za to trwała. Mottem staje się "nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło". Ogród uczy cierpliwości, ale i pokory, ostatecznie z naturą nie wygrasz. Więc nie ma co się złościć, tylko trochę się dokształcić, a potem patrzeć i słuchać, co największa z Nauczycielek ma nam do powiedzenia.\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:43\nPodobieństwa są miłe, a różnice ciekawe, dlatego taki fajny jest kontakt z innymi, np. poprzez bloga.\nZgadzam się, że błędy i ich poprawianie wiele uczą. I, być może, większa część mojej wiedzy stąd pochodzi. Ale, jak piszesz, bolesna to nauka.\nJedną z pierwszych lekcji ogrodnictwa, na początku mojej pracy z ogrodem, była lekcja pokory, mam ją w sobie już na zawsze. Gorzej z cierpliwością.\naldia arcadia 29 listopada 2017 09:30\nZachwycam się! Jakie piękne miejsce!\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:36\nDziękuję! I zapraszam do czytania ponownie!\nGAJA 29 listopada 2017 10:06\nMam wśród blogerów kilka ulubionych ogrodów i Twój jest na pierwszym miejscu. Taki ogród, to mógłby być mój ogród, co nie znaczy, że będę zmieniać, nie, bo mój, z moimi błędami, które poprawiam, jest moim. Urzekają mnie Twoje detale. Omszałe, dojrzałe, tak lubię. Tak jak Ty nie lubię storczyków, a myślałam, że jestem jedyna, i nowości, które "trzeba mieć". Nie trzeba. Wydaje mi się, że ogrodom najbardziej potrzebny jest spokój, wtedy same tak pięknie stają się prawdziwymi ogrodami.\nKatarzyna Wojtyńska 29 listopada 2017 11:24\nNo, to dołączam do klubu Gaju. Też nie lubię storczyków i nie mam ich. Serdeczności od Kasi :)\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:52\nGaju, wielką przyjemność mi sprawiłaś! Ciągle mi się wydaje, że tyle rzeczy jest w nim nie tak, że takie słowa wiele dla mnie znaczą.\nJak wiesz, mam słabość do wszystkiego co stare (może dlatego, że studiowałam historię?). Lubię efekty, jakie daje mijający czas (choć może nie na swojej twarzy). W ogrodzie czas jest sprzymierzeńcem i nie chodzi mi o to, że rośliny stają się większe. Czas jakby wszystko naturalizuje. Planuję teraz wymienić nawierzchnie na tarasie i z przodu domu i już się martwię, żeby za długo nie wyglądały na nowe.\nKatarzyna Wojtyńska 29 listopada 2017 11:23\nTwój ogród jest wyjątkowo naturalny, rzeczywiście nie widać w nim udziwnień i pogoni za ogrodową modą. Jest właściwy klimat, w który wnikam z radością. Poza tym pięknie pisany blog.\nTamaryszek 29 listopada 2017 11:57\nTo chyba najlepszy komplement dla ogrodu, dziękuję, Kasiu!\nBlog jest dla mnie ważny, poświęcam mu dużo czasu, więc wyrazy uznania są bardzo ważne. Pozdrawiam i mam nadzieję na kolejną Twoją wizytę.\nGAJA 30 listopada 2017 07:27\nO to mi Kasiu chodziło, właśnie o to!\nMaria Kołodziejczyk 29 listopada 2017 12:30\nNo cóż. Pewnie nie będę oryginalna, ale dla mnie Twój ogród jest perfekcyjny - naturalny i bardzo elegancki:)\nMyślę, że dobrze bym się w nim czuła:)\nTamaryszek 29 listopada 2017 18:46\nJa tu piszę o zmaganiach ze zmianami w ogrodzie, a dostaję takie pochwały za stan istniejący..! Serdecznie dziękuję, Mario.\nMyślę, że atmosfera ogrodu jest bardzo ważna, jeśli nie najważniejsza. Jeśli gość dobrze się w nim czuje, to prawdziwy sukces ogrodnika.\nIza, czasem jeden w drugim odnajdzie pokrewną duszę z marszu, bez przysłowiowej beczki soli. Dziekuję.\nWiesz ja tez tak mam, że bardziej ciągnie mnie do tego co było, mogę bardzo wiele razy wracać do konkretnych książek, miejsc, zdarzeń bez poczucia straty czasu, sensu czy żalu, że w mogę zacząć cos nowego zamiast dreptać w miejscu. Ja tez bardzo Cie lubię, podziwiam w tym co robisz, zachwycam się, przy czym jest to stwierdzenie faktu a nie chęć przypodobania. EwaSierika\nTamaryszek 29 listopada 2017 18:50\nMoże to głupie i nieprzystające do współczesności, ale nie sądzę, że kto nie pędzi do przodu, to przegrywa. Taki pęd to też ucieczka.\nDziękuję za wyrazy sympatii.\nAnonimowy 29 listopada 2017 17:10\nIzo, i znowu bardzo ciekawy artykuł! Powiem tak - może to banał, ale ogród jest odzwierciedleniem ogrodnika. Widać to u Ciebie jak na dłoni - Twój ogród jest taki jak Ty. Naturalny, bezpretensjonalny, piękny...\nZ jednej strony lubisz jego zmienność, wynikającą ze zmiany pór roku, z drugiej - nie lubisz ciągłych zmian, przerabiania, przesadzania. Dbasz o to by rośliny dobrze się czuły w konkretnym otoczeniu i glebie, lubisz jak rośliny naturalnie się starzeją, a rzeczy pokrywają patyną. Ale jednocześnie Twoje gusta i upodobania ewoluują, to, co kiedyś było nieakceptowalne, dzisiaj ma zaproszenie do ogrodu. Nie ulegasz modom, nie rzucasz się na nowości - podążasz własną drogą. Zainspirowałaś mnie do zastanowienia na tym, jaki jest mój ogród, a więc jaka jestem ja sama. Również nie lubię ciągłego przesadzania, podcinania, wycinania. Najbardziej podobają mi się stare ogrody, bujne, naturalne, zielone, ale z dużą ilością kwitnących kwiatów. Irytuje mnie "goła" ziemia, wolne przestrzenie, natychmiast je wypełniam, ale najczęściej tym, co już mam w ogrodzie. Lubię jak ogród żyje, pełno w nim zwierzątek, ptaków, owadów...Czasami ciągnie mnie do jakiś egzotycznych roślin (ich uprawę traktuję jako ogrodnicze wyzwanie), ale najszczęśliwsza jestem jak nasze "zwykłe" rośliny świetnie rosną i pięknie kwitną. Dumna jestem n.p. z pospolitego złotlinu, który jest u mnie tak wielki i kwitnie taką masą żółciutkich słoneczek, że wszyscy się nim zachwycają...Duże znaczenie mają dla mnie przedmioty w ogrodzie - lubię, gdy są ładne i pasują do otoczenia.\nMoje podejście do ogrodu zmienia się pod wpływem czasu i okoliczności. Przez pierwsze lata był dla mnie najważniejszy, spędzałam w nim każdą wolną chwilę, więcej zmieniałam, bardziej się przejmowałam, aktywniej uczestniczyłam w forach ogrodniczych, wszystko notowałam, zapisywałam nazwy roślinek. Teraz trochę odpuściłam...Już nie wszystko musi być zapięte na ostatni guzik, nie każda bylinka wycięta przed zimą, nie każdy listek zebrany, nie każda nazwa zapisana i zapamiętana. Fora i blogi ogrodnicze nadal czytam, ale już mniej się udzielam.Kupuję mniej rzeczy do ogrodu, ale za to wróciłam do ciuchów i kosmetyków (kompletnie zaniedbanych przez ostatnie lata), mam też małą wnuczkę, więc poświęcam jej dużo czasu i zamiast (albo oprócz) nowej roślinki często kupuję zabawkę, książeczkę, albo sukieneczkę dla Alusi. I tak toczy się życie...Dala\nTamaryszek 29 listopada 2017 19:05\nWdzięczna jestem za ciepłe słowa o mnie i ogrodzie, Dalu.\nOd czasów starego forum wiem, że mamy podobne podejście do ogrodu. Pamiętam, jak pokazywałaś swoje ozdoby ogrodowe i jak mnie one urzekły. Ładnie to napisałaś, że podążam własną drogą... Rzeczywiście cenię niezależność, nie mam za grosz instynktu stadnego. Jestem ciekawa świata, wyborów innych, ale chodzę własnymi drogami.\nTwój ogród jest dojrzały i piękny, nie wymaga zmian, wystarczy mu lekka pielęgnacja. Na szczęście, bo wcale Ci się nie dziwię, że teraz Alusia zaprząta Twoja uwagę. Oby takich dobrych zmian było jak najwięcej w naszym życiu!\nGabriela 29 listopada 2017 20:50\nJa też wolę mieć króliczka:). A nie mam.\nCzytając tytuł pomyślałam o zmienności ogrodu z porami roku i takie właśnie zmiany w ogrodzie lubię. Świetnie to pokazałaś na przykładzie strumyka na swoich zdjęciach, jest cudny.\nMyślałaś żeby zrobić prywatny ranking zwiedzanych ogrodów? Chyba że coś przeoczyłąm.\nTamaryszek 29 listopada 2017 21:22\nMój króliczek też jeszcze trochę przede mną, niestety.\nNie myślałam o takim rankingu, ale to dobry pomysł, może na koniec roku lub na dobry początek nowego?\nJolanta Zdanowska 30 listopada 2017 10:16\nCiekawe podejście do tematu, ale chyba klasyczne. Lubimy zmienność natury, która nam się jawi jako piękne obrazy do podziwiania (ale kopiec kreta by mnie raczej nie uszczęśliwił....). Nie chcemy i nie lubimy sami zmieniać, bo wiąże się to z ingerencją, a także nakładem sił. Zresztą ogród to nie jest przecież mieszkanie, w którym można co kilka lat zmienić kolor ścian i poprzestawiać meble. Trzeba działać odpowiedzialnie i z rozmysłem np. gdy sadzi się drzewa, czy żywopłoty. Nie można tego robić na łapu capu, by zmienić to w kolejnym sezonie. Ja też nie lubię rewolucji w ogrodzie (poza zmianami naturalnymi, oczywiście), ale chyba nie mam takiej żelaznej konsekwencji jak TY w realizowaniu swoich pomysłów... Zdarza mi się ulegać nastrojom i iść na łatwiznę. Pewnie dlatego urządzanie mojego ogrodu tak długo trwa. Ciągle nie jestem z niego zadowolona.\nTamaryszek 30 listopada 2017 19:37\nZmienność natury niby wszyscy lubią, ale skąd tyle narzekania, że lato się kończy, że jesień, że zima..? Ileż razy słyszałam, że najfajniej to mają ogrodnicy w cieplejszych rejonach. Odnoszę wrażenie, że bardzo wielu osobom odpowiadałoby wieczne lato, nie sądzisz?\nA propos krecich kopców, to właśnie się pojawiły w ogrodzie, w zeszłym roku nie było. A jak u Ciebie?\nSłusznie zwróciłaś uwagę, że wskazane jest odpowiedzialne działanie i rozsądek (czyli plan), pewne zmiany w ogrodzie wiążą się po prostu z uśmiercaniem dorosłych roślin, co znamy aż za dobrze z obserwacji.\nOj, Jolu, ile razy ja szłam na łatwiznę i jakie błędy z tego wynikały... Może teraz mniej, chcę wierzyć, że przybyło mi rozsądku i konsekwencji.\nPodobno ogrodnik zadowolony ze swego ogrodu nie zasługuje na niego, gdzieś to przeczytałam. Czy to ma sens..?\nJoanna 5 grudnia 2017 08:32\n"Odnoszę wrażenie, że bardzo wielu osobom odpowiadałoby wieczne lato, nie sądzisz?"\nJa sądzę:D Też odnoszę takie wrażenie, że niektórzy traktują ogród jak salon - w tym złym znaczeniu. Chcieliby wstawić do niego rośliny jak meble do pokoju - i żeby stały, i zawsze były ładne, i zabiegów nie wymagały...\n"Podobno ogrodnik zadowolony ze swego ogrodu nie zasługuje na niego, gdzieś to przeczytałam. Czy to ma sens..?"\nNie wiem, czy to ma sens, ale na pewno jest to bliskie rzeczywistości: wszyscy znani mi ogrodnicy, zamiast cieszyć się tym, co mają, wypatrują: gdzie dziura, którą trzeba zapełnić, która odmiana kwitnie długo, a która nie spełnia oczekiwań, gdzie wypielić, gdzie prysnąć... i tak bez końca:D\nTamaryszek 5 grudnia 2017 11:27\nJa z pewnością wiecznego lata bym nie chciała. I, niestety, należę do ogrodników wiecznie wypatrujących, co by poprawić. Chociaż teoretycznie całym sercem jestem za tym, żeby koncentrować się na zadowoleniu z tego, co jest.\nAnonimowy 30 listopada 2017 12:48\nSama nie wiem gdzie mam się ulokować w stosunku do zmian w ogrodzie...\nCzas tworzenia ogrodu , ten pierwszy, kiedy przewala się hałdy ziemi, walczy z ugorem i krajobrazem pobudowlanym nie był dla mnie miły. Czułam niemoc, bo czas leci,a tyle przed nami jeszcze, nasze prace wydawały mi się syzyfowe. Do tego wieczny rozkrok miedzy ogrodem który wymaga wielkiej pracy, a dziećmi które wymagają wielkiej uwagi, czasu i luzu...\nWtedy chciałam ogrodu skończonego, żeby móc czasem usiąść.\nTeraz już się tak nie spieszę, są miejsca które lubimy, które nas cieszą, czasem bardzo nawet.\nAle mam chwile, kiedy ogarnia mnie potrzeba zmiany, kiedy łapię się innej koncepcji....wtedy odczuwam ekscytację, z pasją rzucam się do pracy. A potem czekam na nowy sezon i na kolejny, żeby ocenić efekty.\nCzasem kręcą mnie nowe odmiany,nieznane gatunki. Ale tylko czasem, pojedynczo, kiedy odpowiadają na moje potrzeby- wiecznie szukam żelaznych, plastycznych i trwałych roślin, które lubią się przenikać z innymi.\nMoja pogoń za nowinkami to chyba bardziej pogoń za wrażeniami estetycznymi,nie kolekcjonerska.\nDlatego zmiany sezonowe też odbieram różnie- lubię czekać na nowe oglądając paczki, zawiązki,ale często ten moment zachwytu jest za krótki dla mnie, dlatego mi żal, kiedy wiosną przychodzi ciepła i gwałtowna, albo kiedy jesienią jest tylko kilka chwil słonecznych.\nTylko zimę lubię, krótką, bo szybko mam jej dość.\nA rośliny, które kwitną krótko i tylko ten efekt oferują, wręcz mnie denerwują.\nW sumie często w życiu mam potrzebę zatrzymać chwilę i melancholijny żal, że się nie da. Może jestem zbyt powolna do rytmu w którym żyjemy?\nTamaryszku piękne zdjęcia i dobry tekst.\nNad obrazkiem z epimedium w dużej ilości i ułudką zatrzymałam się i kilka razy wróciłam do niego.\nTamaryszek 30 listopada 2017 19:48\nNo, tak, trudno o jednoznaczną odpowiedź. Na pewno nasze nastawienie się zmienia w zależności od sytuacji, etapu tworzenia ogrodu.\nFajne spostrzeżenie, że często pogoń za nowościami, to nie prosta chęć zmiany, ale wieczne poszukiwanie optymalnych rozwiązań czy najpiękniejszych efektów.\nPrzy tym temacie widać pewne różnice kulturowe - ostatnio czytałam, że Japończycy uważają za najcenniejsze piękno ulotne (rośliny, które pięknie kwitną krótko), my najbardziej lubimy takie, które długo cieszą swą urodą. Ja także szukam tych dłużej kwitnących.\nChociaż ogród uczy nas jednak innego rytmu, prawda? Pozwala zatrzymać się nad ulotną chwilą.\nDziękuję za pochwały, Marto!\naga.felice 30 listopada 2017 20:22\nMój stosunek do zmian już poznałaś :) ale po przeczytaniu twojego posta, mam jeszcze więcej przemyśleń. Tyle, że zaczynam się zastanawiać nad pociągnięciem tego wątku dalej, w kolejnym poście. Przez całą jesień myślałam o tym, jak fajnie podglądać ten proces przechodzenia z bujnego lata, w uśpioną zimę, a twój post uzmysłowił mi, że powinniśmy być wdzięczni za mieszkanie na tym skrawku planety, gdzie zmieniają się pory roku.\nBardzo mi się spodobało, jak napisałaś, że coś może być fajne, ale nie twoje. Potrafisz docenić, ale swoje wiesz :) i to jest super.\nI bardzo przemawia do mnie twój stosunek do nowości. Warto podpatrzeć, wykorzystać jeśli poprawi, lub uzupełni to, co już mamy, ale bez przesady. Ogród to projekt na lata, więc trzeba mu dać trochę spokoju i wytchnienia, żeby zaczął żyć swoim życiem i podlegał takim zmianom, jakie są dla niego naturalne.\nTamaryszek 1 grudnia 2017 09:36\nBardzo podobał mi się Twój artykuł, zresztą widziałaś, że się do niego odwoływałam. Chyba w tej akcji chodzi o to m.in., żeby się nawzajem skłonić do refleksji, a dzięki temu nasze ogrody będą piękniejsze, a my szczęśliwsze.\nMyślę, że w ogrodzie, jak we wszystkim, musi być zachowana równowaga. Masz rację, że ogród to projekt na lata. Zmiany są konieczne, ale trzeba pozwolić dojrzeć ogrodowi, a nie stale przerywać procesy i zmieniać. Ale chyba w dzisiejszych czasach rzadko działamy z myślą o długiej perspektywie.\nJa nie chcę być ciągle niezadowolona z mojego ogrodu. Ten tekst to diagnoza mojej frustracji ogrodowej. Chcę się cieszyć, że jest pięknie w moim ogrodzie, a ciągle to jeden wielki chaos. "Dlatego wolę dobry plan na początek" - ten cytat to recepta na moje zniechęcenie. Próbowałam zwrócić się do profesjonalistów - niestety ceny projektów były i są poza moim zasięgiem. Kupiłam książki, przeglądam Internet, czytam blogi i co - jestem dobra w teorii a efektów w ogrodzie brak. Jak to zrobić, by spojrzeć na ogród i wiedzieć czego się chce? Ja moje 20 arów próbuję przerobić na ogród już (dopiero?) 3 lata i ciągle to tylko trawa i jakieś krzaki ciągle nie tam gdzie trzeba. Podziwiam Pani konsekwencje i profesjonalizm i dziękuję za ten tekst, bo ja też tak chcę.\nTamaryszek 1 grudnia 2017 09:59\nProszę zajrzeć do posta "Styl ogrodu (Poszukiwanie stylu)" w dziale "Historia mojego ogrodu". Pisałam tam dokładnie, to, co Pani teraz.\nNa projektanta nie było mnie stać, a sama planu na początku nie miałam, ba, nawet nie miałam świadomości, że mógłby mi pomóc. Więc z ogólnym celem p.t. Ma być pięknie, robiłam błąd za błędem (temu też poświęciłam dwa oddzielne teksty).\nKiedy już znalazłam wizję swojego ogrodu i miałam jakiś plan, okazało się, że nie tak łatwo przychodzi mi go realizować. Ogród tworzę jakieś 12 lat i ciągle jeszcze czuję ten dysonans, co Pani - wiem już sporo, a efekt ciągle nie taki.\n3 lata to krótko, muszę Panią uspokoić. Zarówno błędne, jak najlepsze posunięcia, potrzebują zwykle czasu, żeby pokazać efekty.\nMnie bardzo pomogło i pomaga ciągłe zadawanie sobie pytań (kiedy patrzę na zdjęcia, cudze ogrody i swój) - co mi się tu (nie)podoba? Dlaczego? Bo za pstrokato... bo lubię takie kształty... bo proporcje...\nNo i czas - trzeba widzieć naprzód (jak powiększy się ten krzew), co sprawia zwykle trudności, oraz dać czas na dojrzewanie, być cierpliwym.\nŻyczę powodzenia! Przy takim zaangażowaniu ogród na pewno będzie piękniał.\nI proszę zaglądać, chętnie dzielę się doświadczeniami.\nJoanna 4 grudnia 2017 11:50\nElu, żeby zrobić dobry plan ogrodu potrzebne jest najpierw podejście projektanta (tj.: myślenie w kategoriach funkcji, brył, plam, proporcji, perspektywy) a dopiero potem ogrodnika (tj.: gleby, warunków, itd.). Jeśli znasz angielski, to ten blog jest skarbnicą wiedzy:\nWiele lat temu John Brookes wydał książkę pt.: "projektowanie ogrodów", która do tej pory jest właściwie jedyną moją pozycją ogrodniczą w bibliotece - bardzo polecam:D\nTamaryszek 4 grudnia 2017 13:53\nKsiążkę mam w swojej bibliotece, bardzo przydatna, potwierdzam. Muszę przygotować jej recenzję i zachęcić do lektury.\nDonia K 1 grudnia 2017 19:16\nWszystko na tak -dokładnie tak....Nic dodać nic ująć - bardzo dobry tekst. Gratuluję.\nTo takie dziwne - to co jest obiektem pożądania jednych - innym jest dane ot tak, bez wysiłku - mam tu na myśli zawilce - rosną u mnie po prostu na kamieniu ( a raczej na piasku) i kwitną - w tym roku zebrałam trochę nasion , zobaczę czy skiełkują.\nTamaryszek 2 grudnia 2017 14:58\nDziękuję, cieszę się, że tekst się udał.\nJak Pani zazdroszczę powodzenia z zawilcami..! To moje ukochane kwiaty. Czy to są zawilce tomentosa (te są podobne mniej wybredne i bardziej odporne na mróz) czy jakieś hybridy? Sporo ostatnio posadziłam tych pajęczynowatych, może i u mnie się rozszaleją, oby.\nDonia K 3 grudnia 2017 18:04\nZawilce dostałam od mojej mamy , o ona od kogoś tam i nie mam pojęcia jaka to odmiana - kwiaty mają delikatny bladoróżowy kolor, niektóre są prawie białe.Jeśli wysieją się obficie na wiosnę to przyślę Pani parę siewek ( razem z tą obiecaną laurowiśnią. Kompletnie nie rozumiem dlaczego Megi uważa , że laurowiśnie są nudne - ja myślę ,że są piękne , ślicznie kwitną i pachną... Pozdrawiam\nTamaryszek 4 grudnia 2017 09:49\nTo mogą być zawilce tomentosa, pasują do opisu. Jeśli będzie Pani szczęśliwą właścicielką nadmiaru siewek - przyjmę je z radością! Dziękuję za propozycję.\nDoranma 1 grudnia 2017 21:30\nZ przyjemnością przeczytałam Twoje dzisiejsze rozważania, bo w wielu kwestiach jesteśmy zgodne - bardzo sobie cenię życie w naszym klimacie z tyloma pięknymi i różnorodnymi porami roku, każda ma swój urok; najbardziej lubię pielęgnowanie roślin, a nie cierpię sadzić i przesadzać. Ale różnimy się też znacznie - najgorszą dla mnie rzeczą jest wymyślanie, łamanie sobie głowy, co z czym, bo nigdy nie jestem zadowolona :( Dlatego podziwiam u innych, a także u Ciebie tę umiejętność tworzenia malowniczych obrazów z roślin. Na dzisiejszych zdjęciach urzekł mnie tajemniczy zakątek z hostą przy murku, rabata środkowa wiosną - harmonijnie skomponowana i przepięknie opływowa :), a także pomysł na głowy czosnku w turzycy - super! Pozdrawiam serdecznie :0\nTamaryszek 2 grudnia 2017 16:29\nFajnie, cieszę się, że dobrze Ci się czytało. Wiesz, jestem nawet zaskoczona, że tyle osób ma podobne odczucia, myślałam, że tylko ja nie lubię ciągłego zmieniania.\nZakątek przy murku, to tyły Rabaty pod Lipą, już od strony lasu. A kształty u mnie wszystkie są opływowe.\nCzosnek będę dosadzać w tym układzie przy wszystkich rozplenicach, sprawdziło się. Miło, że Ci się podoba!\nKatarzyna Palmette 3 grudnia 2017 12:50\nOgród nauczył mnie już swojej zmienności. To żywy organizm, który wciąż się zmienia. A że lubię swój ogród, to muszę akceptować także tę jego zmienność. ;) Na dodatek pogoda może jeszcze pogłębić tę cechę. Na przykład w tym tygodniu mokry śnieg wyrwał z korzeniami iglaka rosnącego na przydomowej skarpie. Jego ciężar przechylił kilkunastoletnią roślinę niemal na moich oczach. Zobaczyłam tylko, jak stu kilowy okaz wali się na ziemię i jak korzenie wychodzą z ziemi. Cóż, znów czeka mnie remont w ogrodzie. A już myślałam, że mam to za sobą. ;) Jak widzisz, zmiany, zmiany, zmiany. Trzeba je polubić, bo one są nieodzownym elementem życia. :) Pozdrawiam Cię ciepło Tamaryszko. :)\nTamaryszek 4 grudnia 2017 09:54\nDla mnie także ogród to wielki nauczyciel i lubię lekcje, których udziela, nawet jeśli bywają trudne.\nPrzykro czytać, jak czasem kruche jest życie dorosłej rośliny, niestety, mokry śnieg jest niszczycielski, u mnie co rok też powoduje straty.


Night Comfort - opinie i ceny, gdzie kupić\nHome / Zdrowie i Ty / Night Comfort – opinie i ceny, gdzie kupić\nNiestety, z wiekiem skóra starzeje także jako organizmu jako całości. Patrząc w lustro, wiele kobiet zobaczyć coraz więcej zmarszczek. W takich chwilach chcę zatrzymać czas, ale to niemożliwe. Jednakże, aby poradzić sobie z procesem starzenia może być, niezależnie od wieku i ilości zmarszczek.\nJeśli chcesz przedłużyć młodość, konieczne jest nie tylko\ndo codziennej pielęgnacji skóry, ale dodatkowych narzędzi, takich jak śmietana, maski, masaże, zabiegi. To może być również w surowicy Inno Gialuron, który przyczyni się do głęboko nawilżają, odżywiają każdą komórkę skóry. I, co ważniejsze, efekt jest widoczny już po 10 dniach. Potwierdza\nalt=”Inno Gialuron” width=”320″ height=”147″ />\nją to opinie konsumentów, którzy mieli doświadczyć działania narzędzia. Jak oni pamiętać, że skóra staje się jasne, świeże i zmarszczki są wyraźnie zredukowane.\nSkład i charakterystyka surowicy Inno Gialuron\nPodczas stosowania produktów kosmetycznych, aby dbać o skórę jest ważne, że nie tylko pomaga usunąć oznaki starzenia się, ale to było bezpieczne. Surowica Inno Gialuron zawiera tylko naturalne składniki pochodzenia roślinnego. Z jego pomocą, Twoja skóra będzie korzystać z zestawu najbardziej niezbędnych i użytecznych substancji.\nWśród składników na doskonały efekt zwalczania starzenia się, w tym:\nhialuronian sodu. Substancja ta jest naturalnym elementem skóry. Inno Gialuron skutecznie nawilża i wspomaga regenerację. Jak małe gąbki, kwas hialuronowy jest w stanie utrzymać ilość wilgoci przekraczającą jego własnego ciężaru. Jest silnym regenerację komórek, pochodzące wolne rodniki i skóra staje się bardziej elastyczna. Hydration obchodzony jest na zewnątrz i wewnątrz skóry właściwej.\nrozpuszczalny kolagen. Jest to naturalny składnik, który jest w stanie odżywiać suchą i starzenie się skóry, chroni przed niekorzystnymi czynnikami środowiskowymi. Pomaga to zachować wilgotność i co skóra staje się miękka i elastyczna.\nPanthenol. Substancja ta znajduje się w kompleksie roślin, wpływ na procesy metaboliczne. Pomaga nawilżać do głębszych warstw skóry, wygładza zmarszczki, leczy pęknięcia i owrzodzenia. Poprawia elastyczność i miękkość.\nWyciągi z wodorostów palcowe. Substancja, która obejmuje Inno Gialuron, zawiera wiele elementów zaangażowanych w odbudowę odcień skóry. Jest azot, miedź, magnez, żelazo i mangan. Mają też pozytywny wpływ na metabolizm wewnątrz komórek, nawilża i regeneruje skórę.\nZielona herbata ekstrakt z liści. Zawiera przeciwutleniacze, które działają przeciwzapalnie i\nnormalizacji komórek. Zielona herbata jest w stanie chronić powierzchnię skóry z oznakami starzenia się i chce walczyć. Jego skuteczność jest czasami więcej niż witaminy E.\nEkstrakt morszczyn pęcherzykowaty. Substancja, które mogą być zawarte w kremie\nprysznicem, zawarte również w surowicy Inno Gialuron. Jego obecność pozwala zapewnić naturalną produkcję kolagenu, poprawia procesy regeneracji i naprawy uszkodzonych komórek.\nkwas foliowy. Inno Gialuron zawiera zmodyfikowaną formułę dla tej substancji, która daje możliwość przywrócenia skórę i odmłodzić go.\nJaki jest wpływ Inno Gialuron?\nPodczas stosowania kompleksu roślin obserwuje się takie procesy:\nJak stosować serum Inno Gialuron?\nWażne jest, aby zrozumieć, że surowica Inno Gialuron jest stężony produkt, tak\nże należy użyć ściśle zgodnie z instrukcjami w podręczniku:\nPrzed zastosowaniem Inno Ponadto trzeba usunąć makijaż i leczenia skóry tonikiem.\nNastępnie niewielką ilość powinna być stosowane na twarzy i szyi, poklepywanie lekko ręki.\nZastosować potrzeby w kierunku wzdłuż linii masażu przez 5-7 minut.\ni referencje Badania wykazują, że pojedyncze zastosowanie kilku kropli kompozycji w celu uzyskania pożądanego efektu. Nawet po efekt odmłodzenia miejsce, nie należy przerywać stosowania produktu. Najlepszy kurs. – 2 razy dziennie przez okres jednego miesiąca\nEfekt po naniesieniu Inno Gialuron\nPo zastosowaniu Inno Gialuron na twarzy i szyi, zaczyna wnikanie składników do głębszych warstw skóry i komórek. Kwas foliowy usuwa toksyny, hialuronowy pomaga stworzyć warstwę ochronną, która chroni skórę przed słońcem i suchym wiatrem. Inne ekstrakty i substancje, które wspomagają wytwarzanie kolagenu normalizacja procesów metabolicznych w komórkach.\nGdy zaczniesz karmić skórę kwasu hialuronowego, to przyzwyczaja, a upływ czasu przestaje się rozwijać w ogóle. Po zakończeniu przepływu zewnętrzna skóra właściwa może\nbyć powolny. Niektóre opinie\nzawierać informację, że po zaprzestaniu stosowania serum jest ponownie pojawienie się zmarszczek. Aby uniknąć tego zjawiska, ważne jest, aby korzystać z preparatów kwasu hialuronowego i kontrolować jego ilość.\nInno Gialuron jest w idealnej proporcji z kwasami foliowego i hialuronowego. Taki skład może być stosowany codziennie bez wywoływania reakcji alergicznych. Ale ważne jest, aby dokładnie przestudiować recenzje serum, ponieważ niektóre z nich mogą być indywidualna nietolerancja jednego składnika. W tym przypadku lepiej jest zrezygnować z korzystania z funduszy.\nNie należy stosować więcej niż dopuszczalna ilość kremu niż zalecana przez producenta, w przeciwnym razie może mieć nieoczekiwane reakcje na skórze. Zaniechać stosowania kompleksu przeciw starzeniu, w przypadku istniejących uszkodzeń skóry i wysypki. Musisz czekać na ich uzdrowienie.\nopinia Consumer Inno Gialuron\nopinie tych, którzy zdecydowali się kupić, i przeszedł kurs kosmetyków naprawczych skóry Inno Gialuron potwierdzają skuteczność kremu. Warto zauważyć, że na rynku krajowym, kompleks został wprowadzony stosunkowo niedawno. Ale pomimo tego, serwatka ma pozytywną opinię, nawet z farmaceutów i kosmetyczek. Chcąc kupić kompleks z każdym rokiem staje się coraz bardziej, ponieważ cena tego makijażu jest dostępna dla większości współczesnych kobiet. I opinie nie pozostawiają wątpliwości, że narzędzie działa.\nkrem przeciw starzeniu daje widocznych wyników\nz pierwszej aplikacji. Zaledwie tydzień od zmarszczek nie pozostawia żadnych śladów na założeniu płytkich formacjach. Jest tak imponująca, że nie ma powodu, aby nie ufać ten kosmetyki, do zakupu których dzisiaj nie jest trudne. Krem z kwasem hialuronowym można kupić do użytku osobistego lub jako prezent. Jaka kobieta nie zaszkodzi łatwe i przyjemne odmłodzenie w krótkim okresie? Efekt ten jest w stanie zapewnić innowacyjny krem.\nPrevious ArticleMuscleG – ceny, gdzie kupić, oryginalne, opinie\nNext ArticleNonStop 24 – tabletki na potencji. opinie i ceny


Ouran High School Host Club tom 17 Sklep mangarden.pl\n» Ouran High School Host Club tom 17\nPo rezygnacji Tamakiego klub hostów zostaje zawieszony! Tamaki tymczasem robi wszystko, by poprawić swoje stosunki z babcią. By ułatwić mu zadanie, Haruhi postanawia powrócić do swego dawnego wyglądu...! Kyouya wraz z pozostałymi członkami klubu krok po kroku odkrywa na czym polega tajny plan, uknuty przez dyrektora Suou. Czy przyjaciołom z Ourana uda się pomóc przypartemu do muru Tamakiemu!?\nOuran High School Host Club tom 02\nOuran High School Host Club tom 03\nOuran High School Host Club tom 05\nOuran High School Host Club tom 08\nOuran High School Host Club tom 09\nOuran High School Host Club tom 11\nOuran High School Host Club tom 15\nOuran High School Host Club tom 16\nOuran High School Host Club tom 18\nOuran High School Host Club tom 01


Zapoznaj się z naszymi nowymi bluzami — Snickers Workwear\nJesteś tutaj: Wiadomości→Zapoznaj się z naszymi nowymi bluzami\nZapoznaj się z naszymi nowymi bluzami\nZałożyć kaptur, czy go zdjąć? To zależy od Ciebie co wybierzesz zakładając te trwałe bluzy wykonane z wytrzymałego, a przy tym miękkiego i wygodnego materiału. Dla dodatkowej wygody uchwyt na kciuk, który ułatwia przytrzymanie rękawów.\n2815 Bluza Logo\nOczywiste wyposażenie każdego rzemieślnika. Klasyczna bluza o nowoczesnym kroju i z drukowanym na piersi logo Snickers Workwear.\n2820 Bluza Logo\nRozsuń dla ochłody, zasuń dla rozgrzania. Ciesz się naszą wygodną bluzą z kapurem, zapinaną na zamek błyskawiczny, wykonaną z wytrzymałej i miękkiej tkaniny. Dla dodatkowej wygody uchwyt na kciuk, który ułatwia przytrzymanie rękawów.\n2816 Bluza Logo, z kapturem, na zamek\nOpublikuj 01 października 2012.


Tadeusz Kantor / Geniusz pamięci, życie i twórczość - esej\nOlga Jagnicka • 16002 • 5 marca 2015\nTadeusz Kantor fot. Daniel Simpson © Ośrodek Dokumentacji Sztuki T. Kantora – Cricoteka\nDzieciństwo w Wielopolu\nUrodził się w 1915 roku jako dziecko Mariana Kantora–Mirskiego i Heleny z Bergerów. Pierwsze lata życia spędził na plebanii w Wielopolu Skrzyńskim, gdzie mieszkał z matką, starszą siostrą Zofią oraz babką Katarzyną – przyrodnią siostrą proboszcza Wielopola. Ojciec po wybuchu I wojny, wyjechał na front. Do Wielopola już nie powrócił. Porzucenie rodziny przez ojca było dla Kantora niezwykle silnym przeżyciem. Tadeusz Kantor w Wielopolu rozpoczął edukację i jak się później okaże to małe, zapomniane przez Boga i ludzi, polsko-żydowskie miasteczko koło Rzeszowa, stanie się centralnym punktem jego pamięci, miejscem, do którego powróci w swojej twórczości i które przez spektakl Wielopole, Wielopole, w oczach Europy urośnie do rangi mitu. Sam Kantor mówił o nim: „Po jednej stronie kościół, plebania i cmentarz, po drugiej – synagoga, ciasne uliczki żydowskie i również cmentarz, nieco inny. Obie strony żyły w zgodnej symbiozie. Ceremonie katolickie były spektakularne – procesje, chorągwie, kolorowe stroje ludowe, chłopi… Po drugiej stronie rynku – tajemnicze obrzędy, fantastyczne pieśni i modły, czarne chałaty, lisie czapki, świeczniki, rabini, wrzask dzieci. Miasteczko, poza swoim codziennym życiem, było skierowane ku wieczności […]” 1\nWidok Wielopola Skrzyńskiego, fot. nieznany © Ośrodek Dokumentacji Sztuki T. Kantora – Cricoteka\nKrakowskie ASP – rozczarowania i zachwyty\nW 1921 roku matka Helena wraz z dziećmi opuściła Wielopole i przeprowadziła się do Tarnowa. Kantor po ukończeniu tamtejszego gimnazjum dostał się na Krakowską Akademię Sztuk Pięknych, aby studiować malarstwo. Ale nauka malarstwa w dość konserwatywnym wydaniu niewystarczająco stymulowało jego nienasycony umysł. Trafił na szczęście do pracowni prowadzonej przez scenografa Karola Frycza, który był nie tylko erudytą, ale i człowiekiem o niezwykłym poczuciu humoru z którym szybko znaleźli wspólny język. To właśnie u niego nauczył się tego, co stało się już wkrótce podstawą jego twórczości – świadomości gestu i wolności artystycznej. W tamtym okresie fascynował się awangardą, uwielbiał to, co „było buntem, rewolucją i awangardą: kubizm, suprematyzm Malewicza, unizm […]”2. Ale z drugiej strony mamiły go tradycje symboliczne i romantyczne. Chłonął różne, czasami skrajne wpływy, w poszukiwaniu swojego własnego języka.\nOd malarstwa do teatru\nChoć Kantor znany jest przede wszystkim ze swojej działalności teatralnej, nigdy nie porzucił swojej pierwszej fascynacji – malarstwa. Jedynie w czasie wojny ustąpiło ono nieco miejsca realizacjom Teatru Podziemnego, ale już po jej zakończeniu ponownie stało się ważnym punktem działalności Kantora i – tak jak jego teatr – będzie przechodziło kilka etapów. Malarstwo wczesnego okresu powojennego dotyka przede wszystkim problematyki społecznej. Obrazy przedstawiają praczki, piekarzy, portrety zwykłych ludzi, a swoją formą nawiązują do kubizmu. Etap ten nie trwa długo. Po powrocie z pierwszej podróży do Paryża (po 1947 roku) następują zmiany. Czas po wojnie był zdeterminowany lękiem, nowa rzeczywistość wiązała się z potrzebą przewartościowania dawnego porządku jak również znalezienia nowych sposobów wypowiedzi twórczej. Szukając owych sposobów na polu malarskim, Kantor zaczął tworzyć „obrazy metaforyczne”, nawiązujące nieco do stylistyki surrealizmu, z którym zetknął się w Paryżu. Postać ludzka przedstawiana w pracach z tego czasu ulegała silnej deformacji, płótna wypełniały splątane, odkształcone figury ludzi zniszczonych przez koszmar wojny.\nMalarstwo połowy lat 50-tych, obudzone po latach milczenia wobec panującego socrealizmu, skupiło się wyłącznie na zainteresowaniu materią malarską. Kantor nawiązywał w tym czasie do informelu, w obrazie widział po prostu rzecz, a nie środek wyrazu artystycznego. W efekcie nowego spojrzenia powstały abstrakcyjne płótna, malowane żywiołowym gestem, ze swobodnym pomieszaniem linii, plam, barw, w których kompozycja traciła jakiekolwiek znaczenie. Dekadę później wraz z manifestem dotyczącym ambalaży malarstwo wstąpiło na nowy tor. Ambalażem, czyli opakowaniem, artysta chciał „odzyskiwać” przedmiot, który utracił już swoją wartość, przedmiot bezużyteczny, pozbawiony racji bytu. Ideę tę niemal do końca życia będzie już eksploatował na wszystkich polach swojej twórczości. W praktyce malarskiej ambalaż oznaczał włączanie w płótno zepsutych parasoli, kopert, toreb. Nikomu niepotrzebne przedmioty nabierały dzięki temu nowego znaczenia, zyskiwały drugie życie.\nOstatnie cykle malarskie jak: Dalej już nic, Mój dom, coraz bardziej zbliżały się do stylistyki teatru i tak jak w spektaklach Kantor sięgał coraz głębiej do przeszłości, dzieciństwa, tak i na obrazach pojawiło się pewne zatrzymanie, refleksja, wyrażona często przez samotną, zatrzymaną postać, w ponurej, zimnej kolorystyce.\nTadeusz Kantor Ambalaż Chexbres | 1967\n© Starak Collection | www.starakfoundation.org\nTadeusz Kantor Cholernie spadam | 1990\nTymczasem przyszła wojna i wszelkie działania artystyczne były tępione. Kantor jednak nie umiał siedzieć z założonymi rękami. W 1942 roku wraz z grupą przyjaciół malarzy założył Podziemny Teatr Niezależny. Próby odbywały się w domu jego pierwszej żony – Ewy Jurkiewicz (drugą żoną była Maria Stangret). Wystawiał dla zaufanej publiczności repertuar narodowy, m.in. Balladynę Juliusza Słowackiego i Powrót Odysa Stanisława Wyspiańskiego.\nRok 1947 to jego pierwszy wyjazd do Paryża. Wziął udział w Międzynarodowej Wystawie Sztuki Współczesnej w Musée d’Art Moderne w Paryżu. Podróż ta da mu zupełnie nową perspektywę na sztukę. Po powrocie nastąpił ogromnie płodny okres w jego twórczości. Dużo maluje, dojrzewa artystycznie. Działa. W 1948 roku organizuje Wystawę Polskiej Sztuki Nowoczesnej w krakowskim Pałacu Sztuki. Była jednym z najważniejszych przedsięwzięć artystycznych w powojennej Polsce. Znalazły się tam prace awangardowych artystów z Krakowa, Łodzi, Warszawy, Lublina i Poznania, dając najpełniejszy przegląd tendencji polskiej sztuki drugiej połowy lat 40-tych. Kantor w tym czasie także obejmuje prestiżowe stanowisko profesora malarstwa w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Krakowie. Nabierająca rozpędu kariera artysty została przerwana już rok później, kiedy to do sztuki wkracza socrealizm jako „jedynie postępowa metoda twórcza”. Kantor, jako artysta opowiadający się po stronie sztuki nowoczesnej nie mógł zgodzić się na narzucany odgórnie system. Odebrano mu zatem profesurę na ASP. Przestał wystawiać swoje obrazy, a lata niezgody na socrealizm wypełniła mu praca na stanowisku scenografa w Państwowych Teatrach Dramatycznych, głównie w Starym Teatrze w Krakowie, gdzie pracował do początku lat 60-tych.\nW 1955 roku nastąpił powrót do normalności. Dla Kantora zbiegło się to z krystalizacją poglądów artystycznych. W podziemiach starego krakowskiego pałacu Krzysztofory zaczął robić własny teatr. Wraz z przyjaciółmi – plastykami, krytykami, teoretykami sztuki, którzy zamiast zawodowych aktorów współtworzyli teatr Cricot 2. Nazwa nawiązywała do przedwojennego awangardowego teatru malarzy Cricot, założonego przez Józefa Jaremę, artystę, członka grupy Komitet Paryski (w skrócie K. P., był określeniem grupy artystów, nazywanych od skrótu kapistami, którzy pod kierunkiem Józefa Pankiewicza wyjechali na studia do Paryża. W swojej twórczości odrzucili wszelkie treści literackie dzieła sztuki, a skupili się wyłącznie na kompozycji barwnej).\nTadeusz Kantor Krzysztofory 1967 © fot. Wojciech Plewiński\nPierwszą premierą Cricot II (1956) była Mątwa według Stanisława Ignacego Witkiewicza (Cricot II jako pierwszy powojenny teatr wystawiał Witkacego). Poprzez pryzmat każdej kolejnej premiery można prześledzić drogę dojrzewania artysty. Kantor nieustannie eksperymentował. Stąd też prowadzony przez niego Teatr przechodził w czasie swojego istnienia wiele etapów, które ostatecznie doprowadziły do Teatru Śmierci – ostatniego nurtu, którego Kantor poszukiwał i do którego dążył przez całe swoje życie. Umarła klasa była przedstawieniem, które przyniosło mu rozpoznawalność na świecie.\nTadeusz Kantor Umarła klasa © BRICAGE\nReżyserem był bardzo wymagającym. W oczach wielu zapisał się jako choleryk i dyktator, który nieustannie kieruje swoimi aktorami. Był niesłychanie niespokojnym twórcą. Niecierpliwym. Na scenie stawał się Demiurgiem, który kontroluje każdy, nawet najmniejszy krok, który krzyczy, ponagla i który niemal niezauważalnym, ciągłym „dyrygowaniem” ręką stwarza swoją sztukę. Obecny na scenie był nie tylko podczas prób swoich spektakli, ale również w trakcie ich grania, współtworzył i zmieniał je na bieżąco, w efekcie czego sam stawał się jednym z aktorów. Jak wspomina go jego serdeczny przyjaciel Jan Kott: „Kantor obecny/nieobecny na scenie od pierwszej do ostatniej chwili spektaklu, przygarbiony, w tym samym, zawsze czarnym ubraniu i ciemnym szalu, ponaglający swoich aktorów lekkim, czasem niemal niedostrzegalnym trzepnięciem palców, jakby zniecierpliwiony, że to wszystko jeszcze tak długo trwa” 3. Kantor sam w sobie był teatrem. Jego wybuchy złości, krzyki i ciągłe awantury wydawać się mogły zwykłymi humorami rozkapryszonego twórcy. Jeśli jednak wierzyć jego bliskim współpracownikom, widzieć w nich powinniśmy raczej walkę o poważne traktowanie sztuki, jak i samego artysty. Walki niesłychanie trudnej, ale też takiej, którą mógł stoczyć jedynie artysta o tak silnej osobowości, jaką miał Kantor.\nMówiąc o Kantorze, musimy spróbować wyobrazić sobie człowieka bez reszty pochłoniętego pracą, pełnego pasji, opętanego wizją twórczą i nie przyjmującego żadnych kompromisów. W 1980 roku zaczął prace nad spektaklem Wielopole, Wielopole. Ten niezwykle osobisty spektakl komponował we Florencji. Miasto oddało mu do dyspozycji zdesakralizowaną romańską bazylikę. Florencka Cricoteca, jak nazywano owy kościół przy Via Santa Maria, stała się swego rodzaju piekłem dla aktorów. Kantor dał swoim aktorom ostro w kość, zmuszając ich do pracy również w nocy. Ze wstrętem odnosił się do teatrów repertuarowych, w których próby trwają kilka godzin dziennie i potem aktorzy „jak gdyby nigdy nic rozchodzą się do domów”. Według niego „aktor musiał pracować w dzień i w nocy, a nawet bardziej w nocy, bo wtedy wyobraźnia bardziej i lepiej pracuje”.\nBył tytanem pracy, żyjącym tylko po to by tworzyć. Od 1989 r. pracował nad nowym dziełem Dziś są moje urodziny. W tekście do spektaklu artysta napisał:\nObraz, spektakl, teatr, scena.”\nTaki był Kantor. Nierozerwalnie związany ze swoją twórczością. Twórczością przepełnioną nim samym, ciągłą pamięcią i wspomnieniem. Przeszłością determinującą przyszłość. Zmarł nagle, w Krakowie, 8 grudnia 1990 po próbie swojego ostatniego spektaklu Dziś są moje urodziny.\nGeniusz Kantora objawiał się w ogromnej, tytanicznej konsekwencji, w umiejętności dotarcia do odbiorcy poprzez zabieranie go w głąb jego własnej pamięci, w budowaniu ze strzępów myśli i okruchów wspomnień zrozumiałych i bliskich każdemu człowiekowi obrazów. W pokazaniu smaku absurdu i możliwości wolności w sztuce.\nW ukazaniu n i e m o ż l i w e g o…\nWięcej o Cricotece »\nW. Borowski,Tadeusz Kantor, Warszawa 1982 ↩\nJ. Kłossowicz Tadeusz Kantor. Teatr, Warszawa 1991 ↩\nJ. Kott, Kadysz. Strony o Tadeuszu Kantorze, Gdańsk 2005 ↩\n» Olga Jagnicka\nTadeusz Kantor. Geniusz pamięci - 5 marca 2015\nTAGI: biografia / biografia artysty / Cricot 2 / Cricoteka / reżyser / Sztuka polska / Tadeusz Kantor / teatr.\nOne thought on “Tadeusz Kantor. Geniusz pamięci”\nBywałem u stryja -nigdy nie miał czasu da rodziny =Polecam art, o jego ojcu -Mirskim https://przeglad.olkuski.pl/index.php/artykuly/kultura/historia-i-tradycja-regionu/szkice-o-ziemi-olkuskiej/17256-mniej-znany-z-kantorow


Unijna płaca minimalna – projekt dyrektywy budzi dużo zastrzeżeń\nW projekcie Komisji Europejskiej zaproponowano wprowadzenie jednolitych standardów ws. ustalania płacy minimalnej. Przewiduje się, że w krajach, w których obowiązują obecnie ustawowe płace minimalne (np. Polska), wprowadzone będą musiały zostać przejrzyste i stabilne kryteria. Jednocześnie państwa członkowskie mają w takiej sytuacji regularnie i terminowo przeprowadzać aktualizacje tych warunków.\n– Inicjatywa Komisji Europejskiej ignoruje zdecydowany sprzeciw europejskiego środowiska biznesowego, w tym BusinessEurope, której członkiem jest...


Aryton - kolekcja wiosna/lato 2014 (zdjęcia) ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Inne / Fotogaleria / Aryton – kolekcja wiosna/lato 2014 (zdjęcia)\nAryton - kolekcja wiosna/lato 2014\nKrólują tu odcienie świeżej, niczym nieskażonej nowej pory roku – subtelny róż, dziewicza biel, liliowy fiolet, rozbielony błękit i kremowa cytryna. Użyte w kolekcji tkaniny potęgują subtelny urok tej linii. Jedwabny szyfon, lejąca wiskoza, puszyste pióra marabuta. Desenie pojawiają się bardzo dyskretnie – to regularny, gofrowany splot tkaniny, wypalany wzór devore lub malowany „lekką ręką” kwiatowy nadruk.\nŚwiatło jest tu równie ważnym składnikiem. Tkaniny delikatnie połyskują w jego blasku, odbijają go lub przepuszczają przez cieniutkie warstwy. Lekko migoczą w ruchu, co sprawia, że stają się jeszcze bardziej przestrzenne.\nLinia kroju miękko wędruje po kobiecej sylwetce. Łagodnym łukiem opływa linię ramion, swobodnie faluje w rozkloszowanych dołach sukienek, układa się w linearny wzór delikatnych marszczeń i zakładek.\nFasony podkreślają swoim kształtem subtelną kobiecość – sukienki i spódnice pozwalają sylwetce na swobodę ruchów, nie krępują i nie opinają ciała – dają oddech i przestrzeń – lecz jednocześnie delikatnie eksponują jego piękno.\nLetnia bujność barw\nDruga linia jest w swojej formie bardziej dojrzała, bardziej konkretna. Intensywność barw i kontrastów łączy się tu ze zdecydowaną formą. Linie są proste i strzeliste, a kolory mocne i nasycone. Biel, granat, soczysta fuksja, tropikalny turkus, słoneczna żółć, intensywna czerń i makowa czerwień dobierają się w pary na zasadzie przeciwieństw.\nTkaniny to gładka bawełna, ciemno-granatowy jeans, cienka wełna w letnim wydaniu, wiskoza, tkanina techniczna powlekana teflonową warstwą oraz inne nowoczesne mieszanki włókien.\nNie mogło zabraknąć tu również naturalnej skóry, która ze swą zdecydowaną fakturą świetnie uzupełnia skład tej linii.\nPierwsze skrzypce grają desenie w kontrastowych kolorach – biało-granatowy wzór „krawatowy”, gęsty, kwiatowy żakard w tych samych barwach, graficzne paski oraz wypalane laserowo ażury. Wzory te zestawione z gładkimi powierzchniami tworzą graficzne kolaże.\nFormy są proste lecz nie pozbawione krawieckiego kunsztu. Cięcia podkreślają graficzny charakter kolekcji – strzelistą linią przechodzą z zaszewki w kształt kołnierza, budują prostą linię ramion, ostrym cięciem wyznaczają poziom talii.\nFasony w tej linii są bardziej dopasowane do sylwetki. To proste garnitury, ołówkowe spódnice, spodnie z mocno zaprasowanym kantem oraz klasyczne trencze i małe marynarki.\nSalon ARYTON ul. Szpitalna 34, Kraków\nZapraszamy również na stronę www.aryton.pl


Tracker - Knopfler Mark | Muzyka Sklep EMPIK.COM\nTracker (Płyta Analogowa)\nCD+DVD 287,99 zł\n„Tracker” to ósmy solowy album Marka Knopflera, który zawiera 11 nowych utworów. Wśród wielu inspiracji do napisania piosenek znaleźli się m.in. Beryl Bainbridge i Basil Bunting. Album został nagrany w Londynie w British Grove Studios i wyprodukowany przez Knopflera i Guy’a Fletchera.\n„Tracker” ukaże się na CD, podwójnym winylu, CD deluxe z 4 dodatkowymi utworami oraz specjalnym boxie, zawierającym CD, winyle, dodatkowe CD z 6 bonusowymi utworami, DVD z ekskluzywnym, krótkim filmem, wyreżyserowanym przez Hanrika Hansena oraz wywiadem z Markiem opowiadającym o nowym albumie. Notki w książeczce do płyty zostały specjalnie napisane przez wybitnego amerykańskiego autora Richarda Forda.\n2. Wherever I Go featuring Ruth Moody\nWykonawca: Knopfler Mark\nWłaśnie zrecenzowałem Tracker\n„Tracker” to ósmy solowy album Marka Knopflera, który zawiera 11 nowych utworów. Wśród wielu inspiracji do napisania piosenek znaleźli się m.in. Beryl Bainbridge i Basil Bunting. Album ...\n16-12-2019 o godz 00:00 BartłomiejKruszelnicki dodał recenzję:\nUwielbiam płyty Marka Knopflera. Jestem pod wrażeniem tego, że jest to jego już ósmy krążek. Szczególnie na tej płycie pojawiają się utwory m.in. Beryl Bainbridge i Basil Bunting, które należą do moich ulubionych utworów. Dla mnie jest to wyjątkowa płyta, ponieważ została nagrana w Londynie. Co dla mnie jest już wyjątkowym zestawieniem, które na pewno będzie miało wielu fanów, ponieważ oprócz wspaniałej muzyki dostajemy na tej płycie sześć premierowych utworów, które na pewno zaskoczą każdego. Oprócz tego jeszcze dołączony został film, który przybliża mi działalność zespołu.\n11-07-2018 o godz 17:24 Piotr dodał recenzję:\nBardzo dobra płyta artysty, który jest legendą samą w sobie. Dwu płytowy album złożony z ciepłych klimatycznych i nastrojowych utworów. Jak zwykle Mark Knopfler ma świetną rękę albo ucho do towarzyszącej mu wokalistki. Z moim albumem nie ma żadnych problemów, płyty są proste, i nie trzeszczą. Dodatkowo labele są bardzo dobrej jakości gdyż po myciu nie pozostają na nich żadne ślady.\n15-03-2016 o godz 19:59 Dariusz dodał recenzję:\nNareszcie. Poprzednia, Privateering była zwyczajnie nudna. Niezła - ale nudna. Zbyt rozwleczona.\nTracker jest doskonały. Brzmi świetnie od początku do końca.\nJedyne zastrzeżenia mam do jakości tłoczenia: druga płyta faluje, obie mechanicznie trzeszczą, pomimo mycia, rozmagnesowania i odtwarzania na dobrej klasy gramofonie z precyzyjną wkładką.\nOdechciewa mi się kupować europejskie wydania płyt.\nPoprzednia Privateering pod względem trzasków jest podobna do Tracker.\nDla odmiany: mam amerykańskie wydanie płyty M. Knopflera i żadnych problemów z falowaniem i trzaskami.\nPięć gwiazdek dałem za muzykę.\nZa tłoczenie nie dałbym nawet pół gwiazdki.\n02-05-2015 o godz 17:20 Mariusz Drozdowski dodał recenzję:\nLubię Marka Knopflera, może nawet za to że należy do nielicznych współczesnych wykonawców którzy dbają o jakość nagrań. Z tego powodu między innymi sięgam po winyle które są droższe ale przyjemniej się słucha. Ci co słuchają winyli wiedza o co chodzi. Niestety jest to drugi album tego wykonawcy - mówię o wcześniejszym "Privateering" który jest pakowany w bardzo sztywne koperty wewnętrzne. Papier jest na tyle sztywny ze podczas pakowania płyty są rysowane. Kopertówki są tak głębokie że niestety słychać je wyrażnie. Jest to poważny błąd producenta. Jeżeli z tych dwóch albumów uda Ci się kupić nieporysowany egzemplarz to jesteś szczęściarzem.\n20-04-2015 o godz 00:00 Igor Dąbrowski dodał recenzję:\nTakiej płyty nie może zabraknąć w żadnej kolekcji kogoś kto uważa się za fana muzyki Knopflera. Płyta ma znakomity styl i brzmienie. Muzyka jest solidna, głęboka i zapada w pamięć, ma w sobie coś intensywnego. Uważam, że to całkiem dobry muzyczny powrót, ja odbieram ten album bardzo pozytywnie.\n31-03-2015 o godz 10:05 Krzysztof Greczyn dodał recenzję:\nMiłośnikom Marka Knopflera zdecydowanie polecam tę płytę. Dla mnie jest to najlepsza solowa płyta po Shangri la. Przepiękna muzyka przypominająca w niektórych momentach (np utwór "Beryl") najlepszy okres Dire Straits. Typowe brzmienie gitary znane własnie z tego okresu daje o sobie znać również w balladzie "Light of Taormina". Mark odstawił kawał dobrej roboty, bo poprzednia płyta była najzwyczajniej kiepska a przede wszystkim nudna.\nKill To Get Crimson Knopfler Mark\nSailing To Philadelphia Knopfler Mark\nAltamira Knopfler Mark\nTracker PL Knopfler Mark\nGold Marvin Hank , Knopfler Mark , May Brian ...\nSouth Of I-10 (Remastered) Landreth Sonny , Knopfler Mark , Toussaint Allen\nPrivateering (Deluxe Edition) Knopfler Mark\nPrivateering Knopfler Mark\nDown The Road Wherever (Box Edition) Knopfler Mark\nReal Live Road Running Knopfler Mark\nReal Live Roadrunning Mark Knopfler , Emmylou Harris\nComfort And Joy Mark Knopfler\nThe Ragpicker's Dream Mark Knopfler\nThe Trawlerman's Song EP Mark Knopfler\nTrue Love Will Never Fade Mark Knopfler