Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Półbuty › Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski\nButy nike lunar flow se 833529 400 - niebieski\nTe Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski były tanio do kupienia w www.yessport.pl. Znakomite buty zarówno codziennego użytku, jak i specjalne okazje - Nike. Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski charakteryzują się tym, że są wyjątkowo mocne, a staranność ich wytworzenia nie ma jakichkolwiek negatywnych stron. Obuwie to w świetny.. więcej »\nTe Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski były tanio do kupienia w www.yessport.pl. Znakomite buty zarówno codziennego użytku, jak i specjalne okazje - Nike. Buty nike lunar flow se 833529 400 - niebieski charakteryzują się tym, że są wyjątkowo mocne, a staranność ich wytworzenia nie ma jakichkolwiek negatywnych stron. Obuwie to w świetny sposób wykonuje swoją rolę, więc zostały wybrane przez mnóstwo panów. Przyciągający design tego modelu może pasować do wielu stylizacji. Poniżej natrafisz na całkowitą charakterystykę:\nButy nike lunar flow se 833529 400 - niebieski. PRODUCENT NIKE MODEL LUNAR FLOW SE NUMER KATALOGOWY 833529 400 MATERIAŁ ZEWNĘTRZNY MATERIAŁ TEKSTYLNY + MATERIAŁ SYNTETYCZNY MATERIAŁ WEWNĘTRZNY MATERIAŁ TEKSTYLNY WKŁADKA MATERIAŁ TEKSTYLNY + MATERIAŁ SYNTETYCZNY PODESZWA ZEWNĘTRZNA PIANKA LUNARLON + GUMA PODESZWA ŚRODKOWA PIANKA LUNARLON PRZEZNACZENIE LIFESTYLE KOLOR GRANATOWY / CZARNY TABELA ROZMIARÓW: .\nProponowane przez nas półbuty męskie cechują się rewelacyjną trwałością, co uzyskano dzięki wykorzystaniu surowców profesjonalnej jakości do ich wyprodukowania. Jeśli wciąż nie masz w swojej garderobie półbuty męskie bądź obuwie nike lunar flow se 833529 400 - niebieski nie spełnia Twoich potrzeb - spójrz na nasze inne oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach nike lunar flow se 833529 400 - niebieski


Co z kredytem po rozwodzie? - Kredyt dla pracujących za granicą\nKredyty dla osób pracujących za granicą. Który bank pożyczy?\nW poniższym artykule postaramy się wytłumaczyć, co możecie zrobić z kredytem jeżeli decydujecie się na rozwód.\nKredyty dla osób pracujących za granicą bardzo często przyznawane są współmałżonką. Jest to często spowodowane tym, że jeden z małżonków może zarabiać w złotówkach i wtedy też zaciągnięcie kredytu hipotecznego w Polsce jest o wiele łatwiejsze oraz dostępność ofert jest większa.\nWarto wiedzieć, że postępowanie rozwodowe nie jest tożsame z podziałem majątku. Sąd podczas rozwodu na wniosek jednej z stron może dokonać podziału majątku wspólnego, jeśli uzna dany wniosek za zasadny. Jest to czynność, którą trzeba wykonać odrębnie.\nSąd dokonując tych czynności zajmuje się podziałem aktywów. Sąd nie zajmuje się zatem długami małżonków. Instytucja ta nie ma prawa ingerować w zobowiązania, które powstały między małżonkami lub też osobami trzecimi czy też bankiem.\nW kwestii dalszej spłaty zobowiązań współkredytobiorcy, którzy rozwodzą się powinni zgłosić się z tą sprawą do banku i spróbować tę kwestię uregulować. To jak dany bank podejdzie do tematy dalszej spłaty zobowiązania to bardzo indywidualna kwestia.\nBez względu na to czy będziemy dokonywali podziału majątku u notariusza czy też w sądzie to umowa ta obowiązuje tylko i wyłącznie strony danej umowy.\nRozwód a umowa z bankiem\nW praktyce wygląda to bardzo różnie, istotne są tutaj również relacje między rozwodnikami oraz to na ile są w stanie iść na kompromisy. Zdarza się bowiem, że jeden z kredytobiorców decyduje się na przyjęcie na wyłączną własność mieszkanie, jednocześnie deklarując, że samodzielnie spłaci zobowiązania wobec banku, które obciąża oboje małżonków. Oczywiście tę kwestię należy załatwić również w banku.\nJeśli jednak jeden z byłych małżonków przejął mieszkanie na wyłączność, ale nie dokonuje spłaty rat to wtedy bank ma pełne prawo, aby dochodzić niespłaconych rat kredytu od strony, która danej nieruchomości podczas podziału majątku nie otrzymała. Zatem będzie musiała spłacać wspólnie zaciągnięty kredyt.\nPodział majątku oraz przyjęcie na własność nieruchomości przez jednego z kredytobiorców nie ściąga jednocześnie odpowiedzialności z drugim z byłych kredytobiorców, względem osób trzecim, w najczęstszych przypadkach banku. Jest to bardzo istotna wiadomość, o której należy pamiętać.\nOczywiście prawo przewiduje tak zwane roszczenie regresowe, ale w praktyce jest to dość nieudane rozwiązanie. Najczęściej bowiem zdarza się tak, że osoba, która nie spłaca rat kredytowych, najprawdopodobniej nie będzie chciała spłacać również byłemu małżonkowi rat, które za niego zostały opłacone. Zatem roszczenie takie istnieje, ale jest ono bardzo trudne do skutecznej realizacji w praktyce.\nZnacznie korzystniejsze jest zastosowanie artykułu kodeksu cywilnego mówiącego o przejęciu długu. Artykuły z kodeksu cywilnego mówią, że do przyjęcia długu niezbędna jest zgoda wierzyciela czyli w tym przypadku banku.


autor: kuwejt » 04 kwie 2019, 10:55\nKasienka22 pisze: [...] W tamtym tygodniu na zebraniu wspólnoty większość osób było za odgrodzeniem się od szeregówek. [...]\njakie padaly za tym argumenty?\nautor: ekonomista » 04 kwie 2019, 11:07\nleirion pisze: ...Myślę, że mają szanse i tych mieszkańców bez ograniczonego myślenia typu "to je moje" będzie jednak więcej...\nOgraniczonego mówisz, może i tak, ale to działa w dwie strony. Wyobraź sobie sytuację (nie tą konkretną), że inwestor chce puścić ruch z setek mieszkań przez prywatną drogę - wtedy też będzie ok? Właściciele drogi będą musieli ponieść koszty regularnych remontów drogi - myślisz, że "nie właściciele" którzą codziennie korzystają z drogi powiedzą "my się dorzucimy do remontu" czy raczej będzie ograniczone myślenie typu "wasza droga to płaćcie". ?\nautor: Arrival » 04 kwie 2019, 11:12\nKasienka22 pisze: O czym ty piszesz ? przecież ten chodnik z płyt do Auchana to jest na działkach dewelopera. Specjalnie to jest zrobione dla mieszkańców.\nNa działkach dewelopera, nie naszych . Przecież tu się ludzie biją o to, że ktoś zaparkuje nie przy "swoim" bloku. Tak jakby nie można się było dogadać, że wszystkie miejsca przy wszystkich blokach na osiedlu są wspólne. Dziś ja zaparkuję pod innym blokiem, jutro ktoś pod moim, trudno. Trzeba sobie pomagać. Żebym mógł dojść do tej ścieżki na działce dewelopera, muszę najpierw przejść przez prywatny teren kilku innych bloków (m.in. C1 i C2). Rozumiem, że mieszkańcy tych bloków sobie tego nie życzą?\nRobotników z "Zielonej Lwowskiej" mamy w takim razie ścigać, że też chodzą tym chodnikiem do Auchana? I pominęłaś to o czym pisałem i co było wcześniej kiedy chodnika nie było i wszyscy chodziliśmy do sklepu ścieżką prowadzącą przez działkę "Zielonej Lwowskiej". Rozumiem, że wtedy uczciwie biegałaś naokoło?\nRozumiem gdyby tu ktoś chciał tranzyt pod bloki wpuścić, ale Zielona Lwowska nie ma chyba nawet 20 mieszkań. W makdomie już obecnie jest z 300-400. Nie będziesz w stanie dostrzec zwiększonego ruchu. Jako mieszkańca okolicy cieszy mnie każda nowa inwestycja bo teren się cywilizuje. Im więcej mieszkańców tym więcej usług, sklepów, większa częstotliwość autobusów itd. Miasto też wtedy nas zauważy i może zrobią w końcu porządną drogę do ul. Lwowskiej. Alternatywa to las szlabanów, płotów i nikomu niepotrzebnych ograniczeń. Nie idźmy tą drogą.\nautor: Kasienka22 » 04 kwie 2019, 11:28\nNic nie szkodzi na przeszkodzie dogadać się Instalbudowi ze wspólnotami bloków. Mogli by zrobić drogę za swoje pieniądze do ronda do Auchana z dostępem dla mieszkańców bloków.\nautor: leirion » 04 kwie 2019, 11:35\nEkonomisto... wyrwałeś jedno zdanie z kontekstu ... jeśli nie doczytałeś całego postu to Ci powtórzę....\nTutaj po przeciwnych stronach będą dwie wspólnoty mieszkaniowe i życzę im żeby udało się dojść do porozumienia.\nDrogi nawet jeśli wybudowane przez inwestora do danego osiedla powinno jak najszybciej przejmować miasto i je utrzymywać, odśnieżać\nNo cóż, ja bym z tym stawianiem szlabanów lub odgradzaniem się poczekała na utworzenie się drugiej wspólnoty mieszkaniowej i przynajmniej podjęciu próby porozumienia się...A może skorzystacie na tym i uzyskacie drugą możliwość dojazdu do osiedla ?\n(Nam spółdzielnia mieszkaniowa Energetyk nawet nie dała takiej szansy....)\nautor: porteño » 04 kwie 2019, 20:39\nekonomista pisze: Czyli jak ktoś wybuduje sobie drogę na swoim terenie to każdy może mu tam wjechać? Pewnie jak ktoś sobie zrobi chodnik na swoim terenie to też każdy może wybrać się nim na spacer?\nNie powinno być w ogóle mowy o "swoim terenie" w przypadku bloków. Swój teren to ogródek przy domu.\nautor: Kacu » 04 kwie 2019, 22:07\nSzlabany postoją do czasu, aż pod któryś z bloków będzie musiała podjechać karetka albo inne służby ratunkowe\nautor: Kasienka22 » 05 kwie 2019, 10:22\nNa tą chwilę dojazd do bloków jest wystarczający i karetki dojeżdżają. Mieszkańcy osiedla Zielona Lwowska nie będą za darmo jeździć prywatnymi drogami osiedla słonecznego. Utrzymanie ulic kosztuje, płacimy podatki od nieruchomości, prąd za oświetlenie ulic itp. Jedyny dojazd jaki mogą mieć Osiedle Zielona Lwowska to od lwowskiej ( jak sobie zrobią lub miasto wybuduje za kilka lat ) lub od Auchana (jak sobie zrobią). W tej chwili osiedle Zielona Lwowska niestety nie ma żadnej drogi dojazdowej i nie wiadomo na jakiej podstawie w ogóle dostali pozwolenie na budowę.\nautor: Toya » 05 kwie 2019, 10:27\nMoże ZielonaLwowska skomentuje ostatnie posty, ba ja już nie wiem, czy jest ten dojazd ulicą Św. Kingi, czy nie ma?\nautor: ZielonaLwowska » 05 kwie 2019, 13:54\nGdyby nasza budowa nie miała dostępu do drogi publicznej, nie uzyskalibyśmy pozwolenia na budowę, więc tego typu insynuacje nie powinny mieć tutaj miejsca.\nTak jak wspomniano tu na forum, mamy jedynie 28 apartamentów, co przy liczbie mieszkań Mak-Domu jest znikomą ilością. Niestety, dużo bardziej odczują Państwo ruch z kolejnych planowanych bloków Mak-Domu (w samym C4 jakieś 70 mieszkań?), niż z naszego malutkiego osiedla, z którego może jakiś mieszkaniec przez chwilę uzna tę trasę, za dogodniejsza. Szkodliwość przyszłych mieszkańców Zielonej Lwowskiej można uznać za żadną, dla tak licznej społeczności bloków.\nJeśli wspólnota Mak-Domu zdecyduje się postawić tam szlaban – trudno, nikt z im tego nie zabroni. Jednak nie spodziewaliśmy się aż takiego oburzenia ze strony sąsiadów i roztrząsania drobnych spraw. Tym bardziej, że osoby mieszkające w blokach wielokrotnie przechodziły przez naszą działkę i nikt im z tego tytułu nie robił problemów. Jak widać życzliwość nie zawsze popłaca…\nZapewne nikt się nie zastanawia nad tym, że to skutkiem naszych działań jest obecne projektowanie drogi publicznej do ulicy Lwowskiej, w przyszłości na pewno mocno użytkowanej również przez mieszkańców bloków. Uważamy to za nasz sukces i nie oczekujemy od wszystkich przyszłych użytkowników czegokolwiek, ale może wypadałoby, aby powstrzymali swoje wojownicze zapędy.\nNiemniej jednak do naszego osiedla pozostają wciąż dwie drogi dojazdowe, na których już nam nikt szlabanu nie postawi wręcz przeciwnie - będziemy dążyć, aby droga do wschodniej bramy również przekształciła się jak najszybciej w drogę publiczną i aby miasto o nią dbało, co zlikwiduje problemy z odśnieżaniem, utrzymaniem itd.


Byłem Świadkiem Jehowy – świadectwo Rafała\nUrodziłem się 08.10.1966 r. w małej miejscowości nad morzem, jako pierwszy z dzieci moich kochanych rodziców. Z początku mieszkaliśmy w małym mieszkanku na czwartym piętrze, [dokładnie nie pamiętam kiedy przeprowadziliśmy się do większego na tym samym piętrze]. Tata pracuje w największym przedsiębiorstwie w naszej miejscowości, a swego czasu było ich trochę. Mama zajmowała się domem.\nNasza rodzina była rodziną katolicką. Jak w normalnej rodzinie obchodziliśmy wszystkie święta, chodziliśmy do kościoła i byliśmy szczęśliwą rodziną. Nie powiem, że było idealnie, [ale tylko w serialach jest idealnie] a w normalnym życiu są normalne problemy i kłopoty.\nW roku 1971 przychodzi na świat mój brat Marcin, cieszyłem się, że nie będę sam i będę miał się z kim bawić. Niestety życie nie zawsze układa się tak jak byśmy chcieli. Mój brat był chory i mimo leczenia, niestety zmarł. Miało to wpływ na mnie, no cóż do końca nie rozumiałem co się stało i przyznam szczerze, że nie bardzo pamiętam, co się wtedy działo. Jedno jednak pamiętam mojego malutkiego brata w trumnie ubranego na biało. Na zdjęciach z tamtego okresu jakie oglądałem, to pamiętam, że tata trzymał mnie wtedy na rękach.\nPo tym coś „zgrzytnęło” w rodzinie, tata chyba nie bardzo sobie radził z tym wszystkim i uciekł trochę do alkoholu. W roku 1972 na świat przychodzi moja pierwsza siostra, jest super w końcu mam się z kim bawić. Ale przyszedł też czas szkoły, mama opowiadała, że jak mnie zaprowadziła do szkoły pierwszy raz, to myślała, że jestem najmniejszy w klasie, ale okazało się, że był chłopiec mniejszy ode mnie.\nW szkole jak to w szkole na początku wszystko jest łatwe, nie było dużo nauki, więcej zabawy. Pamiętam swoją pierwszą książkę w szkole, Elementarz. W drugiej klasie trochę zamieszania, bo to czas komunii, jak przystało na chłopca z katolickiej rodziny też przystępowałem do tej ważnej uroczystości w życiu. Przyznam się drogi czytelniku, że nie pamiętam tych zdarzeń, no cóż byłem mały, i czas już robi swoje. Później zostałem ministrantem, pamiętam jaka mama była dumna ze mnie. Jako ministrant byłem bardzo oddany temu co robiłem, zresztą lubiłem to. Po głowie tłukło mi się nawet, żeby zostać księdzem.\nPrzyznam szczerze, że nawet byłem w tym utwierdzany przez kapłanów naszej parafii, a i rodzice nie odwodzili mnie od tego pomysłu. Szkoła podstawowa szybko dobiegła końca i trzeba było dokonać wyboru, gdzie iść dalej do szkoły. Jak już wspomniałem, był czas kiedy miałem powołanie, ale jak to młody człowiek, u którego w tym okresie zaczyna się burza hormonów, [nie byłem obojętny na dziewczęce wdzięki] i w tym okresie przeżywam swoją pierwszą miłość.\nMoja wybranka miała na imię Dorota i co ciekawe poznaliśmy się w kościele. Ale ja niestety jeszcze w tamtym czasie nie potrafiłem na stałe ulokować swoich uczuć i były inne dziewczyny. Doprowadziło to do tego, że moje powołanie gdzieś zostało stłumione. W tym miejscu muszę nadmienić, że miałem święcenia lektoratu, pamiętam ten dzień jakby to było wczoraj, uroczystość bez udziału ludzi, ale był biskup, który nas wyświęcał, [było nas chyba ośmiu]. Z tej grupy dwóch jest księżmi, z czego jeden jest biskupem. Pozostałym los zgotował inne życie.\nPo ukończeniu szkoły podstawowej poszedłem dalej uczyć się do szkoły gastronomicznej. Okres nauki trwał trzy lata, Czas mijał szybko, były kolejne dziewczyny i kolejne złamane serca.\nW tym czasie moje powołanie wracało do mnie, ale jakoś nie zdecydowałem się pójść tą drogą. Tak naprawdę, to nie wiem dlaczego, i co było powodem, że nie wybrałem kapłaństwa - pewnie już się nie dowiem. Po trzech latach nauki idę dalej się uczyć i podejmuję naukę w technikum.\nW tym czasie poznaję dziewczynę o imieniu Bożena, teraz wiem, że była to moja pomyłka. Byłem tak zaślepiony miłością, że przez tą miłość przysporzyłem wiele problemów swoim rodzicom. Tak łącznie z tym, że posunąłem się do tego, że ukradłem z domu pieniądze. Chciałem zaimponować dziewczynie i nakupiłem jej pierścionków. Potem ze wstydu uciekłem z domu nie było mnie dwa dni.\nPrzez to wszystko stracili rodzice do mnie zaufanie i tak naprawdę to nie wiem, czy odzyskałem to zaufanie mimo, że upłynęła już wiele lat. No cóż uczucia dziewczyny okazały się słabe i mnie zostawiła. Wpadła w objęcia innego, ale nie żałuję widocznie tak miało być.\nPatrząc na to wszystko dochodzę do wniosku, że poza seksem nic nas nie łączyło. Oczywiście przez to wszystko nie skończyłem technikum. I co dalej. Dorwało mnie wojsko, tak mi się to spodobało, że zachciało mi się zostać żołnierzem zawodowym. I tak po okresie unitarnym trafiam do jednostki wojskowej, gdzie kadra odpowiednio mnie pokierowała. Chciałem iść do szkoły kwatermistrzowskiej, ale okazało się, że zmienili zasady i trzeba było mieć średnie wykształcenie. Aby się nie wycofać, wybrałem szkołę pancerną. Wiedziałem, że jako gastronom będę miał ciężko, ale myślałem sobie - jakoś to będzie.\nJak zwykle znowu wpadam w złe towarzystwo i wyleciałem ze szkoły. Aby wyjść z twarzą, zostaję w wojsku jako podoficer zawodowy. Można powiedzieć że spełniłem swoje marzenie. Ale nie do końca. Jak byłem w pierwszej jednostce, pracowało mi się dobrze, ale znowu splot różnych wydarzeń spowodował, że zmieniłem jednostkę. Można by było powiedzieć, że jak do tej pory miałem pod górkę. No, ale okres pecha myślałem, że mam za sobą.\nMieszkałem w hotelu wojskowym, blisko kasyna. Było dobrze. Życie kawalera i to jeszcze wojskowego było fajne. Aż do momentu kiedy na mojej drodze stanęła córka wojskowego. Właściwie traktowałem ją wówczas jako nic zobowiązującego, ale życie miało pokazać, że będzie inaczej. I tak też było. Okazało się, że nasza chwila zapomnienia zaowocowała dzieckiem, a że ja nie chciałem uciekać od odpowiedzialności wziąłem ten obowiązek na siebie. Był ślub, a jakże wesele też, wszystko odbyło się tak jak trzeba. Ale nie było to z miłości, tylko z obowiązku i własnej głupoty. Czułem, że to małżeństwo nie będzie szczęśliwe.\nRobiłem wszystko, żeby wszystko było dobrze. Pomimo wad byłem dobrym mężem i ojcem. Ale niestety moja żona była młoda i nie wyszumiała się wcześniej. Ja chciałem domu z prawdziwego zdarzenia, a jej w głowie była zabawa, i niestety musiała skończyć szkołę. Kiedy syn miał sześć lat, ja się rozchorowałem - w sumie nic wielkiego, ale wylądowałem w szpitalu. Niestety żona tej próby nie wytrzymała. Po wyjściu ze szpitala nasze małżeństwo uległo rozpadowi. Nastąpił rozwód i czas życia w samotności.\nByło to dla mnie ciężkie przeżycie, tym bardziej, że z tego związku miałem syna. Załamałem się, zacząłem sięgać po alkohol. Stoczyłem się na dno, ale wtedy moi przyjaciele, [małżeństwo] podali mi pomocną dłoń. Wyciągnęli mnie z dołka. Muszę przyznać że zawdzięczam im wiele, a przede wszystkim to, że nie pozwolili mi się stoczyć na dno.\nByłem jeszcze młody więc całe życie nie będę żył w samotności. Poznałem kobietę, też po przejściach, też jej się nie udało pierwszy raz. Bałem się tego związku z początku, bo moja wybranka miała dziecko, córkę i nie wiedziałem, czy zostanę zaakceptowany.\nMoje obawy prysły jak bańka mydlana, córka Marzeny mnie zaakceptowała, a nawet zaczęła wołać tato. Byłem szczęśliwy. Po krótkim okresie znajomości postanowiliśmy się pobrać. Aby było wszystko jak sie należy .I 21.04.1995 r. wzięliśmy ślub. Z wiadomych powodów był to tylko ślub cywilny.\nZamieszkaliśmy w naszym mieszkaniu. W życiu jak to w życiu są wzloty i upadki. I u nas też tak było. W roku 2002 przychodzi na świat nasz ukochany syn Kuba. Powinno być od tego momentu wszystko dobrze, ale było inaczej. Nie wszystko układało się tak jak powinno, ale ja nie traciłem nadziei. Myślalem, że w końcu się ułoży, i że będziemy szczęśliwą kochającą rodziną.\nW tym czasie oczywiście chodziłem do kościoła jak każdy katolik - pomimo tego, że nie wszystko mi się podobało, i że nie ze wszystkim się zgadzałem. Zaufanie do instytucji kościelnej straciłem po tym jak kościół zamiast zajmować się aspektami wiary zaczął zajmować się polityką. Którejś niedzieli w wybory, kiedy trzeba było oddać swój głos na SLD lub Solidarność, ksiądz po płomiennym politycznym kazaniu wypowiada słowa, cytuję z pamięci: szatanie idź zrób co masz zrobić, według niego ci co oddadzą głos na SLD są prowadzeni przez szatana.\nTo przelało moją czarę goryczy. Wstałem wtedy, wyszedłem i już do kościoła nie poszedłem. W tym czasie był jakiś dziwny okres wzmożonej aktywności Świadków Jehowy, o których jeszcze nic nie wiedziałem. Aż do chwili kiedy zapukali do nas pierwszy raz.\nTak jak napisał David A. Reed w swojej książce przychodzą w najbardziej nieodpowiednim momencie, kiedy jesteś w łóżku, gdy z rodziną właśnie zasiadasz do niedzielnego obiadu, lub kiedy dotknęła ciebie jakaś tragedia, lub gdy straciłeś zaufanie do kogoś lub czegoś. Tak jak ja, kiedy straciłem zaufanie do instytucji kościoła.\nPamiętam jak dziś, że przyszło do mnie dwóch elegancko ubranych panów w garniturach. Byli mili i grzeczni. Nasza pierwsza rozmowa była bardzo krótka, po prostu podziękowałem im twierdząc, że mnie to nie interesuje. No cóż myślałem, że będę miał spokój, nawet nie wiecie jak bardzo się myliłem.\nPanowie niestety byli natrętni jak mucha w upalny dzień. Za tydzień przyszli znowu, i znowu ta sama śpiewka. Ja z uporem maniaka, znowu powiedziałem, że dziękuje bardzo. No cóż na dłuższy czas miałem spokój. Myślałem sobie, co to za ludzie, mówisz im dziękuje, a oni jak bumerang wracają. Takie wizyty się powtarzały, aż już nawet żona była zła.\nW końcu któreś wizyty mówię sobie, no dobra wysłucham co maja do powiedzenia. Przyszli jak zwykle elegancko ubrani, grzeczni, wysłuchałem co mają do powiedzenia. Pamiętam, że wtedy wręczyli mi traktat, można powiedzieć reklama tego co mi powiedzieli w skrócie.\nOczywiście grzecznie zapytali, czy mogą mnie odwiedzić ponownie, no powiedzmy za tydzień. Ja nieświadomy podstępu zgodziłem się. Oczywiście w tym czasie cały czas pracuję w wojsku, i kiedyś kiedy wracałem z pracy autobusem zobaczyłem grupę ludzi ładnie ubranych, a wśród nich jednego z tych którzy mnie odwiedzali, gdy tak się przyglądałem ten człowiek po prostu bardzo niekulturalnie zaczął się zachowywać a wręcz nawet użył bardzo niewybrednego słownictwa przy tym używając niecenzuralnych gestów. No cóż pokazał dwa swoje oblicza, tak bardzo utkwiło mi to w pamięci, że postanowiłem nie rozmawiać więcej z tymi osobami. Powiedziałem żonie, że ma im powiedzieć, że nie chcę z nimi rozmawiać.\nOczywiście przyszli, żona powiedziała im, że nie mam ochoty z nimi rozmawiać, i że dziękuję. Jak myślicie dali za wygraną, nic z tego. Przychodzą z uporem maniaka, żona w końcu ma dość i mówi żebym to ja im powiedział, że nie chcę z nimi rozmawiać. Wychodzę do nich i mówię, niestety wszystko fajnie, ale ja pracuję w wojsku i nic z tego nie będzie, do puki tam pracuję, tak że dziękuję.\nGrzecznie podziękowali, ale zadali pytanie kiedy odchodzę z wojska, powiedziałem, że nie wiem, i że jak odejdę to może wtedy porozmawiamy. No cóż dali mi spokój na dłuższy czas. Sytuacja w moim życiu zmieniła się, w wojsku zachodziły zmiany, ja jakoś nie potrafiłem sobie poradzić z tym wszystkim, i stało się, że pod wpływem emocji podejmuję nie do końca przemyślaną decyzję. Tą decyzją jest moje odejście z wojska.\nZachowałem się bardzo nierozsądnie, ale wtedy niestety emocje wzięły górę nad rozsądkiem. Zaczął się nowy etap w moim życiu, etap cywila. Z początku tryskałem energią, nie sądziłem że to będzie takie trudne. Chodzi mi o to, że w tym czasie z pracą zaczynało być coraz gorzej, ale jakoś sobie radziłem. W domu jak to w domu, nie było sielanki, problemy z piciem alkoholu przez moją żonę zaczęły mnie przytłaczać. Po prostu zaczynałem sobie z tym wszystkim nie radzić. Kochałem żonę bardzo i nie chciałem jej stracić, tym bardziej że mieliśmy tak wspaniałego synka. Do tego wszystkiego dochodzą jeszcze problemy z córką żony, zaczęła wchodzić w okres dojrzewania i niestety zaczęła się buntować. Do tego jeszcze doszło jej nieodpowiednie towarzystwo. Z tym akurat sobie poradziłem, ale z buntowniczym charakterem już sobie nie radziłem.\nNie potrafiłem pomóc żonie w jej problemie, dochodziło do tego, że jak nigdy tego nie robiłem zaczęłam używać przemocy w chwilach kiedy żona była pod wpływem alkoholu. Nawet nie wiecie jak bardzo mi wstyd z tego powodu. Zapadłbym się pod ziemię gdybym mógł. W tej całej swojej niemocy uciekłem do swojego świata, zająłem się intensywnie sportem, zacząłem chodzić na siłownię, wszystkie wolne pieniądze inwestowałem w ten sport. Nie wiedziałem wtedy, że tak naprawdę powinienem szukać pomocy u Boga i modlić się do Niego, jak na przykład psalmista Dawid „Panie, wysłuchaj modlitwy mojej i wołanie moje niech dojdzie do Ciebie! Nie ukrywaj oblicza swego przede mną w dniu niedoli mojej,nakłoń ku mnie swe ucho w dniu, kiedy cię wzywam,śpiesznie mnie wysłuchaj!”( BW Ps 102:3)\nCzyż to nie piękna modlitwa ale ja w ogóle zapomniałem, że istnieje ktoś taki jak Bóg. Jest to przykre ale tak było. No cóż wtedy jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki zjawiają się oni. Kto? Oczywiście Świadkowie Jehowy.\nPrzyszli jak zwykle we dwóch, jeden niższy szczuplejszy, drugi trochę wyższy i słusznej postury, tak jakoś się chował za tego niższego. Pamiętam, że się przedstawili jeden miał na imię Mariusz drugi Maciek. Ujęli mnie spokojem i ciepłem jakie od nich emanowało.\nZ początku rozmowa przebiegała na korytarzu, ale ja naiwnie zaprosiłem ich do przedpokoju. Wzbraniali się mówiąc, że przyszli tylko na chwilę, ale w końcu weszli. Rozmowa była serdeczna i rzeczywiście krótka. W czasie rozmowy Mariusz zaproponował mi studium Biblii, na podstawie książki „Czego naprawdę uczy Biblia.” Wówczas nie wiedziałem jakie to będzie miało skutki, ale się zgodziłem. Moja żona sceptycznie podchodziła do tego, ja natomiast powiedziałem jej, że to nic strasznego, że można posłuchać co mają do powiedzenia.\nŻona zadzwoniła do swojej mamy i powiedziała, że zwąchałem się ze Świadkami Jehowy. Ja zapewniłem wtedy swoją teściową, że mnie nie przekabacą. Nawet nie wiecie jak bardzo się wtedy myliłem. Już wtedy przypominałem ślepca.\nRozpoczęło się studium u mnie w domu. Najpierw była to broszura, której tytułu nie pamiętam, a dopiero po niej książka, której tytuł wymieniłem wcześniej. Wiedzę chłonąłem bardzo szybko. W tym czasie otrzymałem od Mariusza przekład Pisma Świętego, [wydanego przez Świadków] twierdził że jest to jedyny wierny przekład, i że inne są przekłamane. Ja oczywiście mu uwierzyłem.\nMuszę przyznać, że bardzo sprawnie posługiwali się Biblią i zawsze potrafili odnaleźć właściwy werset. Myślałem wtedy, że rzeczywiście znają Biblię. Coraz bardziej byłem przekonany do słuszności tego co mi mówili. Następnym etapem było zachęcenie mnie do przyjścia na zebranie. Ja oczywiście się zgodziłem.\nNa pierwsze zebranie poszliśmy całą rodziną. Ja ubrałem się elegancko w koszulę krawat, nawet nabyłem czarną teczkę, w którą zapakowałem Biblię. Na zebraniu wspaniała serdeczna atmosfera. Wszyscy mili, serdeczni, podchodzili, witali się. Pomyślałem to jest to, prawdziwa chrześcijańska rodzina, niczego podobnego wcześniej nie doświadczyłem.\nByłem zauroczony, żona niekoniecznie - podchodziła do wszystkiego z rezerwą. Ja wtedy jej nie słuchałem. Byłem zaślepiony tym wszystkim i tak naprawdę żadne rozsądne argumenty do mnie nie trafiały.\nZacząłem uczęszczać na zebrania, czasami z żoną, czasami tylko z synem. Żona w końcu przestała ze mną chodzić, ja byłem na nią zły. Tłumaczyłem jej, że tam ma dobre towarzystwo, ale żona nie chciała mnie słuchać, powiedziała, że jej to nie odpowiada i koniec.\nNo cóż dałem sobie na razie spokój. Studium trwało, ja coraz bardziej się wciągałem, mimo nieraz niektórych wątpliwości. Mariusz skutecznie obalał moje rozterki, jak nie wersetami to logiczną argumentacją, tak mi się wtedy bynajmniej wydawało.\nPierwszy zgrzyt pojawił się kiedy doszliśmy do momentu na czym umarł Jezus. Świadkowie twierdzili, że umarł na palu, a ja jakoś nie mogłem tej argumentacji przetrawić i zacząłem szukać informacji.\nPracowałem wtedy w Uniwersytecie im. Kardynała St. Wyszyńskiego, jako pracownik ochrony. Mając dostęp do komputera i internetu znalazłem sporo informacji, które nie potwierdzały słów Świadków. Wydrukowałem to wszystko i dałem Mariuszowi żeby przejrzał to, i się do tego ustosunkował.\nJak myślicie, czy przeczytał to co mu dałem?\nStwierdził, że jest to literatura odstępcza, a ja mam sam podjąć decyzję czy zgadzam się z tym, czy z naukami, które on mi do tej pory przekazał. Powiedział jeszcze, że jeżeli przyjmę tamto to kończy studium. Powiem szczerze, że z początku byłem w szoku, zadawałem sobie pytanie dlaczego tego nie przejrzał. Nie wiem co tak naprawdę spowodowało, że wyrzuciłem wszystko. Może to był strach przed utratą, tak mi się zdawało, „prawdziwych przyjaciół.” Jak się później okazało bardzo się myliłem. Dlatego celowo w cudzysłów wziąłem słowa prawdziwych przyjaciół.\nNo dobrze studium było kontynuowane. W między czasie zostałem zachęcony, żeby zostać nieochrzczonym głosicielem, i żeby przystąpić do teokratycznej szkoły. Co to jest? Ni mniej ni więcej jest to pranie mózgu i doskonalenie technik skutecznego głoszenia w różnych sytuacjach.\nTo tak w skrócie czym zajmuje się szkoła prowadzona przez Świadków. Zaczynam głosić, tak mi się wydawało prawdę, prawdę którą przedstawiali Świadkowie. Zacząłem wmawiać ludziom, że ich wiara jest zła, że jedyna droga do zbawienia prowadzi poprzez jedyną organizację wybraną przez Boga na ziemi. Oczywiście była to bzdura, ale ja tak bardzo w to wierzyłem, że reagowałem różnie na ludzi, którzy mówili co innego. Zanim zakończyliśmy studium, zdecydowałem się na chrzest w wydaniu świadków, gdyż twierdzili, że tylko tak mogę osiągnąć zbawienie i odpuszczenie grzechów.\n...: Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności. Jeżeli mówimy,że mamy z Nim łączność, a chodzimy w ciemności, to kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą. Jeżeli zaś chodzimy w światłości, tak jak i On jest w światłości, to wtedy pozostajemy w łączności ze sobą, a krew Jezusa, Jego Syna,oczyszcza nas z wszelkiego grzechu. Jeżeli mówimy, że nie mamy grzechu,to sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy (BP 1 : 5-8).\nSzkoda, że wtedy nie przeczytałem tego wersetu z właściwym zrozumieniem, bym wiedział jak bardzo grzeszę przeciwko Bogu i Jezusowi Chrystusowi. Międzyczasie oczywiście za namową swojej nowej wielkiej rodziny, zacząłem pozbywać się z domu wszystkiego co było związane z religią żony, nie brałem pod uwagę jej uczuć, jej argumentów tylko mówiłem, że tak ma być i koniec. Pozbyłem się wszystkiego łącznie z krzyżem, po prostu wyrzuciłem go do śmieci.\nPowiecie zapewne co za potwór, ale wtedy nic innego się nie liczyło tylko organizacja. Okazja do chrztu nadarzyła się podczas zgromadzenia na Stadionie Legii, było pochmurno, ale na czas samego chrztu wyszło słońce, wszyscy mówili że to znak od Boga. Zacząłem nowy etap, stałem się ochrzczonym głosicielem i w pełni mogłem brać udział w życiu zboru.\nZa namową braci zaczynam prowadzić studium ze swoim synem, żona mówi, że nie ma nic przeciwko temu, ale prawda jest inna, boli ją to, że ja tak bardzo oddalam się od rodziny. A oddalałem się rzeczywiście. Przestałem uczestniczyć w uroczystościach rodzinnych, przestałem obchodzić święta, a nawet powiadomiłem rodziców o tym kim zostałem. No, ale jestem tylko człowiekiem i przychodzi na mnie pierwszy kryzys, związany z moimi problemami w domu z utratą pracy i brakiem pieniędzy.\nWówczas wylewam wszystkie swoje żale i problemy do napotkanych przypadkowo sióstr, myśląc, że nic nie wypłynie dalej. Myliłem się. Starsi oczywiście się dowiedzieli i miałem pierwszą rozmowę wychowawczą w celu skorygowania mojego myślenia. Oczywiście poddaję się skorygowaniu i przepraszam tych na których narzekałem. W tym czasie robię się bardzo aktywny, staram się koniecznie zmusić żonę do wypisania naszego syna z religii, twierdząc że nie uczą go tam prawdy o Bogu tylko wpajają mu same kłamstwa.\nŻona się broni, ale tak naprawdę nie znajduje żadnych argumentów, tak naprawdę nie wiem co mnie powstrzymuje przed podjęciem tej decyzji, ale ostatecznie syn chodzi na religię. Moje stosunki w domu, są w tym czasie nie najlepsze, żona jeszcze bardziej się zaczęła pogrążać, a ja miałem swoją tak zwaną rodzinę, która zaczęła mi doradzać co zrobić. Wyjście jakie znaleźli to rozwód. Nie chciałem tego, kochałem żonę i wtedy zacząłem się modlić i prosić Boga o pomoc. Wierzę, że moje modlitwy zostały wysłuchane, w domu wszystko się zmienia i to na lepsze. Cieszę się z tego, w każdym razie jestem szczęśliwy, że tak się stało, że żona przestała pić, i że wszystko zaczęło się układać. W końcu mam rodzinę, no ale co dalej.\nMoja żona międzyczasie przeżywa ataki na swoją osobę, [ze strony Świadków] o których ja nic nie wiedziałem. Świadkowie tak naprawdę nikogo z twojego domu nie pozostawią w spokoju. Jest to niestety brutalna prawda. Prawda, która niektórym może się wydać niezrozumiała, ale muszę to napisać wbrew temu co mówią Świadkowie, że kierują się miłością. Tak naprawdę nie mają w sobie miłości do drugiego człowieka, nawet powiem że są pozbawieni jakichkolwiek uczuć. Tak naprawdę to dbają tylko o swoje interesy i interesy organizacji.\nStaję się tak gorliwy, że po jednym ze zgromadzeń składam deklarację ustną, że chcę zostać sługom pomocniczym. Oczywiście wszyscy mi przyklasnęli, ale jednym z warunków zasugerowanych mi przez jednego ze starszych było to, że powinienem wypisać syna z religii. Ja znowu nie przyjmuję tego do wiadomości, a nawet mówię, że szanuję wiarę żony i będzie tak jak jest.\nPo zakończeniu studium z synem, [książki „Ucz się od wielkiego nauczyciela,” wydanie Świadków Jehowy] oznajmiam, że nie będzie dalszego studiowania z moim synem, i wtedy bracia próbują mnie przekonać żebym jednak studiował z nim. Ale ja byłem uparty i podtrzymałem swoją decyzję, co żona przyjęła z zadowoleniem i radością.\nŻona zaczęła przygotowywać syna do pierwszej komunii, ja nie brałem w tym udziału bynajmniej z początku. Poświęciłem się pracy zawodowej i to tak bardzo, że przestałem chodzić na zebrania i do służby. Jeszcze udało mi się też podjąć dodatkowe zajęcie, tak że już całkowicie zaprzestałem bywać z „braćmi.” Czyli ni mniej ni więcej przychodzi kryzys.\nW tym czasie odwiedzają mnie tylko dwie siostry, a tak poza tym to żywej duszy nie zobaczyłem. W październiku albo na początku listopada poszedłem na zebranie niedzielne i czułem się obco, jak nie wśród swoich. Zadawałem sobie wówczas pytanie, co ja tu robię. Na tym zebraniu oczywiście rozmawiam z Mariuszem. Mówię mu że chciałbym porozmawiać szczerze, ale on nie ma czasu i obiecuje, że kiedy indziej. Wtedy dojrzewa u mnie myśl że trzeba z tym skończyć. Zrozumiałem, że tak naprawdę to Świadkowie interesują się tobą do czasu, kiedy jesteś im potrzebny do statystyk, tak zwanego wzrostu w organizacji, a później ich zainteresowanie spada do zera. Zacząłem czytać w internecie różne informacje od tak zwanych odstępców i zrozumiałem w końcu, że w organizacji jest fałsz i obłuda.\nW grudniu 2010 r. pierwszy raz biorę udział wraz z rodziną w świętach Bożego Narodzenia, dzielę się opłatkiem i jestem szczęśliwy jak nigdy od prawie sześciu lat. Zdałem sobie sprawę jak wiele straciłem przez te lata i jak o mały włos nie straciłem tego wszystkiego. O mały włos nie straciłem bezpowrotnie swojej rodziny. Przez ten czasu co się nie zjawiałem na zebraniach i nie chodziłem do służby, tak naprawdę to nikt nie przyszedł, nie zapytał się czy chociażby jestem zdrowy. Pewnego razu na gg odezwał się jeden z „braci,” i z udawaną szczerością zapytał, co się dzieje, że mnie nie widać, bo bardzo się martwi o mnie razem ze swoją żoną. Ja mu odpisałem, że jak ja się o kogoś martwię, to go odwiedzam, albo dzwonię, a ty się nie odzywasz prawie wcale i raptem piszesz na gg, że się martwisz. Wybacz, ale nie wierzę w szczerość twoich intencji. Odpisał, że mi wybacza, że nie wierzę w szczerość jego intencji i ma nadzieję, że się spotkamy na zebraniu. Nic mu nie odpisałem, bo wiało od niego obłudą i fałszem. Minęło ponad pół roku odzywa się starszy Mariusz i też nie przyszedł i nie zadzwonił tylko przysłał esemesa. Pytał się co się dzieje ze mną, i że chciałby się spotkać i porozmawiać. Ja odpisałem że nic się nie dzieje i o czym chce rozmawiać. On odpisał że no przecież mu obiecałem, że porozmawiamy. Ja odpisałem czy pamięta kiedy to było. On odpisał, że po co te gierki, jak chce się spotkać to żebym podał termin to spotkamy się u mnie lub u niego. Ja znowu odpisałem, czy pamiętasz kiedy to było. On znowu napisał po co te pytania, albo się chcę spotkać albo nie.\nJa wtedy nie wytrzymałem i zadzwoniłem do niego i znowu powtórzyłem pytanie. Mariusz czy pamiętasz kiedy to było jak ja chciałem porozmawiać? On znowu swoje, jak mam się męczyć to żebym napisał list o odejściu. Ja mu odpowiedziałem, że się nie męczę, i że w przeciwieństwie do innych w zborze nie działam na dwa fronty.W każdym bądź razie finał tej rozmowy był taki, że ja powiedziałem do niego, że w końcu odzyskałem rodzinę i do widzenia.\nTa rozmowa utwierdziła mnie tylko w przekonaniu, że tak naprawdę to wcale im na mnie nie zależy, a w swoim życiu nie kierują się wcale miłością. Zamiast przyjść wcześniej porozmawiać, czy w ogóle się zainteresować co się dzieje, to ograniczyli się tylko do rozmowy za pomocą gg i esemesów. To jest tak zwana rodzina, która ponoć kieruje się w swoim życiu zasadami zawartymi w Biblii. Co jak pokazuje życie jest nieprawdą. Potrafią pozostawić samych sobie osoby starsze, twierdząc, że nie prowadzą domów starców, pozostawiają wielu swoich członków z własnymi problemami i tak naprawdę im nie pomagają, a wręcz przeciwnie potrafią udzielać rad nie koniecznie mających związek z naukami Chrystusa, ale wygenerowanymi przez towarzystwo strażnica.\nPo tym wszystkim nie miałem już żadnych oporów i w ten sam dzień po rozmowie z Mariuszem wysłałem list o odejściu z organizacji, który zamieszczam poniżej.\nDrodzy bracia Piszę ten list do Was, gdyż dojrzałem już do tej decyzji. Na początek chciałbym zamieścić fragment z Pisma Świętego: ”Nie sądźcie,abyście nie byli sądzeni. Albowiem jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą„ (Mt 7:1,2).\nCelowo zamieściłem ten fragment, żebyście nie osądzali mnie krytycznie z podjętej przeze mnie decyzji. Czytając Pismo Święte i Psalm 32:8, który mówi „Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść,”\nDoszedłem do wniosku, że Pan Jezus nie jest stworzeniem, ani archaniołem, lecz jedynym w swoim rodzaju Synem Bożym, w którym mieszka cieleśnie „cała pełnia Boskości”(Kolosan 2:9). Ponadto propagowany przez organizację dogmat o dwóch klasach ludzi zbawionych, niebiańskiej i ziemskiej nie znajduje swojego oparcia i uzasadnienia i jest przez organizację mylnie interpretowany, zresztą jak wiele innych nauk. Świadkowie Jehowy są ograbieni z dobrodziejstw Nowego Przymierza, udziału w Wieczerzy Pańskiej i nadziei niebiańskiej. Nadzwyczajna pozycja, jaką przypisuje sobie kierownictwo organizacji oparta jest na fanatycznym oddaniu członków organizacji, będących ślepo posłusznymi, jak i zarazem na chronologicznych i prorockich spekulacjach. Te jakże burzliwe w moim życiu parę lat w organizacji poczyniło ogromne spustoszenie w moim życiu rodzinnym, a właściwie mnie go pozbawiło. Myśląc o tym, że Wasze nauki są słuszne i stosując się do Waszych rad praktycznie odizolowałem się od rodziny nie biorąc udziału w ich życiu, w ich radościach i smutkach, skupiając się tylko na organizacji. Dopiero po czasie zrozumiałem jak wielkim było to błędem, bo chociażby składając dziecku życzenia z okazji urodzin głowy nie stracę, a poza tym sprawiam mu tym radość i nie ma w tym nic złego, a podawanie za powód nie obchodzenia urodzin dwóch negatywnych zachowań akurat opisanych w Piśmie Świętym, wcale nie przekreśla tego wydarzenia i nie stawia go w świetle negatywnym. Poza tym namawianie, a nawet wymuszanie na mnie prowadzenia studium z synem też nie wpłynęło korzystnie na relacje z rodziną; dochodziło na tym tle do sporów i to czasami dość burzliwych, gdyż ja byłem przekonany co do słuszności tego kroku, ale przez wypaczone myślenie ukształtowane przez organizację. Nie brałem pod uwagę uczuć innych i przede wszystkim nie starałem się zaakceptować faktu, że rodzina jest w innej wierze. Czego zresztą Wy również nie robicie, a dowodem są Wasze ataki na inne wyznania i przedstawianie siebie i swojego wyznania jako tej jedynej drogi, podobno prowadzącej do zbawienia.\nTo wszystko dało mi dużo do myślenia, zresztą wiele razy podkreślałem że jestem pilnym obserwatorem, ale nikt na to nie zwracał uwagi. Od grudnia 2010 roku postanowiłem całkowicie pójść za Panem (Jozuego 14:8). Jezus Chrystus zapłacił zbyt wielką cenę za moją wolność, bym pozostawał jedna nogą w organizacji. Próbowałem jeszcze chodzić na niektóre zebrania, ale nie czułem już radości, źle się czułem. Poza tym gorszyć mnie zaczęły niebiblijne poglądy przedstawiane na zebraniach. Wiem, że będę traktowany jak odstępca lub antychryst, że będziecie mnie unikać, ja jednak nie mam do nikogo urazy, nie czuję goryczy. Nie jestem Waszym wrogiem, lecz przyjacielem. Nie chcę też, żebyście opowiadali o mnie jakieś oszczerstwa, gdyż ja nic złego nikomu z Was nie zrobiłem, ani nikomu nie wyrządziłem żadnej krzywdy. Jeżeli jednak będzie inaczej, to niestety, ale będę musiał zareagować, gdyż nie pozwolę opluwać siebie i mojej rodziny. Bardziej sobie cenię poznanie Syna Bożego (Flp 3:7-11) od przynależności do organizacji uzależnionej od nauk wygenerowanych przez Ciało Kierownicze, które nie mają nic wspólnego z Pismem Świętym.\nJedno muszę przyznać wpoiliście mi wielki szacunek dla Słowa Bożego, do bojaźni Bożej. W przyszłość jednak spoglądam z nadzieją, wierząc, że Pan użyje mnie w swej służbie dla innych ludzi, ale nie w organizacji, która tak bardzo oddaliła się od wielu podstawowych nauk. Nie odchodzę od Boga Jahwe, ale jak już wspomniałem od organizacji, od nauk wygenerowanych przez Russella i innych prezesów, oraz nauk opisanych w Strażnicy, czy innych publikacjach Towarzystwa. Dalej będę pełnił służbę na rzecz Boga Jahwe, w pełni korzystając z Jego Słowa, Pisma Świętego, ale już nie w organizacji. Dlatego mając przed oczami słowa ap. Pawła z 1 listu do Koryntian 8:6, oraz listu do Rzymian 14:4, i w związku z konfliktem mojego sumienia, oraz będąc posłuszny nakazowi z 2 listu do Koryntian 6:17, z bólem w sercu i ze łzami w oczach podjąłem decyzję o odłączeniu się i wycofaniu ze współpracy z Towarzystwem Strażnica. Tym samym wygasa wszelka Wasza władza nade mną. Ponadto w myśl słów z Psalmu 31:19, nie chciałbym żeby moja osoba lub nazwisko było zniesławiane w jakikolwiek sposób, co tyczy się też mojej rodzinny, i tutaj muszę powołać się na prawo cywilne, do przestrzegania którego jesteście zobligowani: KK. Rozdział XXVII art. 212.\nWłożyłem w ten list sporo trudu, wiele mnie on kosztował bólu, łez i smutku, dlatego chciałbym, żeby był odczytany słowo w słowo, nie w skrócie, gdyż sami dobrze wiecie, że przestawienie słów, czy zastąpienie ich innymi wyrazami zaciera zrozumienie i myśli piszącego. Będę wdzięczny, jeżeli spełnicie moją prośbę, chociaż przyznam szczerze, że w to nie wierzę, ograniczycie się raczej do suchego komunikatu, że nie jestem Świadkiem Jehowy, pozostawiając szeregowych członków organizacji w niewiedzy. A powinniście wiedzieć, że przez takie milczenie dajecie powód do różnych plotek i pomówień, które to z kolei mogą się źle skończyć.\nMimo wszystko niech Bóg Ojciec Wam błogosławi, a Jezus Chrystus Was nie opuszcza. Pozdrawiam. Rafał S.\nP.S.: Ostatnie wydarzenia, a w szczególności to, że jeszcze zanim komukolwiek wyjawiłem swoją decyzję, już jakaś osoba ze zboru zaczęła fałszywie świadczyć przeciwko mnie i mówić nieprawdę przeciwko mojej osobie. Nie wiem, co chciała ta osoba osiągnąć, ale jej się to udało, chodzi o zamęt i napięcia. Ale nie to jest najgorsze w tej całej sprawie, tylko to, że w te plotki i bądź co bądź fałszywe pomówienia uwierzył brat Adam, który jest sługą pomocniczym, a mając wyszkolone sumienie na Biblii nie powinien dawać posłuchu tego rodzaju plotkom. Natomiast powinien, zanim powtórzył, a właściwie zanim rzucił mi nimi w twarz, porozmawiać ze mną najpierw na spokojniu, kierując się przy tym tak głoszoną przez Was miłością braterską.\nJednak stało się inaczej; ktoś, kto twierdził kiedyś, że jestem jego przyjacielem pokazał, iż nie kieruje się w swoim postępowaniu miłością braterską i przeczy jakimkolwiek zasadom, publicznie wobec obcych osób rzuca mi w twarz, że ja rozpowiadam jakoby przez niego nie chodzę na zebrania, co oczywiście jest wierutnym kłamstwem, wyssanym z palca przez kogoś. Tym bardziej, że od długiego już czasu z nikim nie rozmawiałem ze zboru. Niestety zarówno brat, jak i ta osoba, której imienia nie chciał mi brat ujawnić, wydali swoim postępowaniem świadectwo całej organizacji. Tą osobę mogę śmiało porównać do Żydów, którzy fałszywie świadczyli przeciwko Jezusowi po to tylko, aby został skazany i aby wprowadzić zamęt. Nie porównuję się tutaj do Pana Jezusa, ale ta cała sytuacja to przypomina. To boli i to tym bardziej, że wielu z Was darzyłem szacunkiem, bo wiem, ile dobrego od Was otrzymałem (chodzi o szacunek do Pisma Świętego, jak i do samego Stwórcy). Nigdy też nie powiem na nikogo z Was złego słowa, mimo tego, że nie wszystko jest idealnie. To wszystko, co się wydarzyło tylko utwierdziło mnie w mojej decyzji o odejściu, ale też przywołuje na myśl słowa z Psalmu 4:3-5, w którym czytamy: „Ludzie, dopókiż lżona będzie cześć moja? Dokąd miłować będziecie próżność i szukać kłamstwa? Wiedzcie, że cudownie okazał mi Pan łaskę, że Pan słyszy, gdy do Niego wołam” (BW). Wszystkie wersety użyte w tym liście pochodzą z Biblii Warszawskiej lub z Biblii Tysiąclecia. Jak widzicie list nie jest pełen nienawiści czy goryczy a wręcz przeciwnie.\nCo by nie mówić, to rzeczywiście nauczyli mnie szacunku do Słowa Bożego, ale tylko tego, i nic poza tym. W tym okresie Pan postawił na mojej drodze wspaniałych ludzi, którzy tak jak ja byli w organizacji, ale poznali prawdziwego Jezusa Chrystusa, i którym tak jak i mi spadła przesłona z oczu. Są to kochani ludzie, którzy są dla mnie wsparciem, zarówno duchowym, jak i cielesnym.\nZacząłem poszukiwania prawdziwej ewangelii, jak na razie byłem na jednym takim spotkaniu, ale cóż tam jakoś nie odnalazłem tego czego szukam. Szukam cały czas, mając wsparcie od moich wspaniałych przyjaciół, między czasie przeżyłem wspaniałą uroczystość mojego kochanego synka, komunię jego, i wiem, że nie mógł bym uczestniczyć w tym wszystkim gdybym był w organizacji. A tak miałem całą rodzinę przy sobie i przeżyłem wspaniałe chwile. W tej chwili cieszę się wolnością, umysł mam nie skażony naukami towarzystwa i jest mi z tym dobrze. Moja rodzina jest szczęśliwa, że wróciłem na jej łono. A temu wszystkiemu błogosławi Pan Nasz Jezus Chrystus. Moi drodzy w liście pierwszym Jana 5 – 20, Apostoł napisał takie słowa: „Wiemy też , że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w tym, który jest prawdziwy, w synu jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.”(BW).\nKochani organizacja w to nie wierzy, a my jeżeli ten werset przyjmiemy i uwierzymy, że Jezus Chrystus jest Bogiem, i że w nim mamy życie wieczne, poprzez Jego krew i zmartwychwstanie, i jeżeli szczerze zwrócimy się do Niego w modlitwie wyznając szczerze nasze grzechy przeciwko Niemu i Ojcu i Duchowi Świętemu, to otrzymamy łaskę przebaczenia i spadnie z naszych oczu zasłona i z powrotem wrócimy na Jego łono, a On otoczy nas opieką.


Pompy śrubowe mogą pracować jako poziome lub jako pionowe pompy studzienne. Próżnia wytworzona przez pompę dochodzi do 8; 25 m słupa wody. Nadają się one do pompowania wody zanieczyszczonej piaskiem. Charakterystyka pompy śrubowej jednowirnikowej jest podobna do charakterystyki pompy tłokowej. Regulacja wydajności odbywa się przez zmianę szybkości. obrotowej wirnika lub przez upust cieczy z przestrzeni tłocznej do ssawnej. Stosowane szybkości ob...\nBuny liczbowe. Buna B5 oraz Buna 115 mają wiele wspólnych cech z kauczukiem produkowanym w ZSRR. Bunę B5 otrzymuje się przez polimeryzację butadienu w obecności potasu. Stosowana jest ona do produkcji ebonitu, po si dającego doskonałą odporność na działanie chemikaliów oraz ciepła. Porównanie własności mieszanek Buny 85 oraz Buny 115 z analogiczną mieszanką kauczuku naturalnego; mieszanki te sporządzono przy użyciu sadzy. Przerób kauczuków ...\nKażdego dnia spotykamy się z różnymi rodzajami zanieczyszczeń środowiska. Zaliczamy do nich zarówno te znajdujące się w powietrzu, jak i wodne. Są one nierzadko widoczne na pierwszy rzut oka, co negatywnie wpływa na nasz stan zdrowia oraz samopoczucie. O ile, w niektórych przypadkac...\nklej do tapety z włókna szklanego


Przy tworzeniu tegorocznej gry zależało nam na tym, by zaskakiwała swoją nowoczesną i zróżnicowaną formułą. Poza wiedzą wymaga od uczestników kreatywnego podejścia do poruszanych zagadnień oraz łączenia ze sobą pozornie nieoczywistych faktów. To co ważne, zawiera również elementy pozwalające poszerzać swoje umiejętności np. dzięki autentycznym materiałom, składającym się z nagrań czy wywiadów z czołowymi polskimi naukowcami. W tym roku poszliśmy o krok dalej i wyszliśmy poza wirtualną rzeczywistość, niektóre z zagadek będą wymagały bowiem od uczestników również aktywności w realnym świecie - mówi Katarzyna Dubno, Członek Zarządu Fundacji Grupy Adamed.


Jak idą prace pod wiaduktem na Batorego w Zielonej Górze? | Zielona Góra Nasze Miasto\nJak idą prace pod…\nJak idą prace pod wiaduktem na Batorego w Zielonej Górze?\nAleksandra Pazda 16 listopada 2019, 13:23\nWiadukt przy ulicy Batorego to jedna z najbardziej wyczekiwanych inwestycji w Zielonej Górze. Mieszkańcy się niecierpliwią, ponieważ przez zamknięty odcinek muszą pokonywać o wiele dłuższą trasę, by dostać się do centrum miasta. Jeszcze niedawno mówiono, że w połowie grudnia kierowcy będą mogli przejechać przez ulicę Batorego, natomiast nieco wcześniej, bo już w drugiej połowie października, przejdą tędy piesi, jednak doszło jeszcze kilka drobnych rzeczy do zrobienia. - Niestety termin wznowienia ruchu dla pieszych musimy przesunąć o jakieś 2, 3 tygodnie, czyli do połowy listopada. Końcowy termin oddania inwestycji jest jednak niezagrożony, czyli pod wiaduktem kierowcy przejadą już w grudniu - poinformował nas dyrektor Krzysztof Staniszewski. Polecamy wideo: Magazyn Informacyjny Gazety Lubuskiej Aleksandra Pazda\nWiadukt przy ulicy Batorego to jedna z najbardziej wyczekiwanych inwestycji w Zielonej Górze. Mieszkańcy się niecierpliwią, ponieważ przez zamknięty odcinek muszą pokonywać o wiele dłuższą trasę, by dostać się do centrum miasta. Jeszcze niedawno mówiono, że w połowie grudnia kierowcy będą mogli przejechać przez ulicę Batorego, natomiast nieco wcześniej, bo już w drugiej połowie października, przejdą tędy piesi, jednak doszło jeszcze kilka drobnych rzeczy do zrobienia. - Niestety termin wznowienia ruchu dla pieszych musimy przesunąć o jakieś 2, 3 tygodnie, czyli do połowy listopada. Końcowy termin oddania inwestycji jest jednak niezagrożony, czyli pod wiaduktem kierowcy przejadą już w grudniu - poinformował nas dyrektor Krzysztof Staniszewski.\nMateriał oryginalny: Jak idą prace pod wiaduktem na Batorego w Zielonej Górze? - Gazeta Lubuska\nZza wiaduktu 21.11.2019 14:00:54\nGrudzień tuż, tuż...a widoki na przejazd kiepskie ! Remont tego wiaduktu to szczyt nieudolności ...


Skąd wziąć motywację do oszczędzania? – Zwierciadlo.pl\nZwierciadlo.plStyl ŻyciaSkąd wziąć motywację do oszczędzania?\nNajwiększym wrogiem skutecznego oszczędzania jest słomiany zapał. Oszczędzamy kilka tygodni, a potem znowu wracamy do starych nawyków. W jaki sposób utrzymać wysoki poziom motywacji i wytrwać w postanowieniu o oszczędzaniu?\nNajpierw trzeba zadać sobie pytanie : co właściwie motywuje mnie do oszczędzania? Cel ma kluczowego znaczenie dla powodzenia procesu. Słomiany zapał w oszczędzaniu wynika często z braku określonego celu, na którym możemy się skupić. Im bardziej emocjonalny, tym większe masz szanse na dotrzymanie obietnicy przed samym sobą – cel staje się nagrodą, więc jest o co walczyć! Skup się na tym celu, zapisz go i włóż do portfela albo wydrukuj i powieś w widocznym miejscu.\nNiestety codzienne obowiązki i wieczna gonitwa sprawiają, że czasami tracimy cel z oczu. Oto 5 porad, które pomogąć podtrzymać motywację do oszędzania.\nPowiedz znajomym, że oszczędzasz. Możesz nawet iść krok dalej i pochwalić się swoim postanowieniem na portalu społecznościowym. Dużo trudniej wycofać się przecież z publicznie złożonej obietnicy – znajomi na pewno sprawdzą, czy nadal troszczysz się o swoje oszczędności.\nRozbij duże kwoty na małe liczby. Jeśli przeraża cię odłożenie 2000 zł, to pomyśl, że to tylko 5,5 zł dziennie. Dużo łatwiej zmobilizować się do odkładania małych kwot, które nadspodziewanie szybko przybliżają cię do celu.\nPoszukaj automatycznych rozwiązań – wystarczy zwykłe zlecenie stałe ustawione w banku i przelew na konto oszczędnościowe stanie się automatyczny – nie będziesz o nim nawet pamiętał. To niezwykle ułatwi cały proces oszczędzania!\nŚwiętuj małe sukcesy. Jeśli chcesz oszczędzić dużą kwotę, to podziel ją na mniejsze etapy i z każdym razem, gdy uda ci się dany etap osiągnąć – pochwali się bliskim i zbieraj pochwały za wytrwałość. Mniejsze sukcesy budują silną wolę!\njak oszczędzaćmyślenie o pieniądzachsposób na oszczędzaniezarządzanie finansami


Maciej Misiura - Dyrektor Departamentu Krajowego Programu Kosmicznego w Polskiej Agencji Kosmicznej\nDyrektor Departamentu Krajowego Programu Kosmicznego w Polskiej Agencji Kosmicznej\nAbsolwent Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Przez ponad 10 lat był związany z ośrodkiem badań fizyki wysokich energii CERN w Genewie, gdzie uczestniczył m.in. w eksperymentach CMS oraz COMPASS badających strukturę materii. Współautor wielu publikacji naukowych w renomowanych czasopismach z listy filadelfijskiej, stypendysta Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.\nStworzył i zarządzał przez cztery lata spółką działającą w obszarze szybkiego prototypowania, w której odpowiadał m.in. za realizację ponad pięćdziesięciu projektów badawczo-rozwojowych finansowanych ze środków krajowych i europejskich, w tym pochodzących z sektora prywatnego.\nZwiązany był z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, gdzie kierował pracami nad uruchomieniem programu badawczo-rozwojowego w obszarze zasobników na wodór mających zastosowanie w elektromobilności. Program został ogłoszony w maju 2018 roku w innowacyjnej formule zamówień przedkomercyjnych inspirowanej doświadczeniami amerykańskiej agencji DARPA.\nW Polskiej Agencji Kosmicznej kieruje pracami związanymi z przygotowaniem i wdrożeniem Krajowego Programu Kosmicznego.\nPanel: High tech - szansą na skok rozwojowy (branża kosmiczna),


ŚMIECIARKA - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomości.gazeta.pl\nNadesłał Kera; am/Alert24 Asfalt zapadł się pod jadącą śmieciarką\nPrzyczyną wypadku była najprawdopodobniej awaria rur wodno-kanalizacyjnych w okolicy ul. Kolejowej w Ostródzie. Woda wymyła piasek spod asfaltu i ten wpadł do środka pod ciężarem przejeżdżającej tamtędy śmieciarki.\nHandlarz chciał odzyskać ryby, które skonfiskowała policja. Zginął w śmieciarce. Masowe protesty Policja odebrała ryby 31-letniemu handlarzowi z Maroka. Mężczyzna zginął, gdy w desperacji rzucił się do śmieciarki, by odzyskać towar. Jego śmierć wywołała w kraju falę protestów. Kierowca śmieciarki pobił dwóch mężczyzn w Gdańsku [WIDEO]\nW piątek rano na podwórku przy ul. Kościuszki we Wrzeszczu doszło do bójki pomiędzy kierowcą śmieciarki a dwoma mężczyznami, mieszkańcami okolicznego bloku. Kierowca rozbił nos jednemu z poszkodowanych. Dyrektor Zarząd Dróg i Zieleni w Gdańsku zażądał pilnych wyjaśnień od zajmującej się wywozem śmieci firmy Sita.\nTadeusz Mosz poleca: zamów sobie śmieciarkę, może coś wywiozą [EKG]\nŚmieciarka "rozdaje prezenty". Gubiła śmieci podczas jazdy\nTom Cruise spotkał się z Suri. Paparazzi szaleją!\n://t.co/cqA2NSzbsh pic.twitter.com/V9gPISBokA— RT (@RT_com) grudzień 22, 2014 Według relacji świadków zanim śmieciarka zjechała na chodnik, zderzyła się z innym samochodem. Inni twierdzą, że kierowca ciężarówki nagle zmienił tor jazdy (choć wcześniej nie doszło to stłuczki). Po wypadku od razu\n- Ze wstępnych ustaleń wynika, że rowerzystka z nieustalonej przyczyny wjechała pod nadjeżdżającą śmieciarkę. Zginęła na miejscu. 54-latek, który siedział za kierownicą śmieciarki, był trzeźwy - mówi asp. Karol Brandys z biura prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu. Policjanci ustalają\nzapewni odbierania odpadów, mieszkańcy zrobią to na jej koszt. Wzywamy śmieciarkę, zachowujemy rachunek za usługę i przekazujemy ten dowód zapłaty z pismem wzywającym gminę do zwrotu kosztów. - Praktycznie powinno to wyglądać tak, mieszkaniec zapłaci i wzywa gminę do zwrotu kosztów. Gdyby, czego też nie\nzamontowane w śmieciarce. Zwłoki znaleźli dopiero pracownicy sortowni śmieci w piątek nad ranem. Jak podaje "The Irish Times" dziś policja ujawniła, że mężczyzna był Polakiem (miał przy sobie dokumenty). Jego dane nie zostaną jednak podane, dopóki o wypadku nie zostanie poinformowana rodzina. Są\nŚmieciarka stanęła w ogniu Przed przyjazdem strażaków, ogień zaczął już trawić dwa samochody osobowe zaparkowane na pobliskim parkingu. Szybka akcja strażaków nie dopuściła do wybuchu butli z gazem, która znajdowała się w jednym z aut. Kierowca śmieciarki, gdy zauważył ogień w kabinie, szybko\nWesoła śmieciarka krążyła po Lublinie\nPolicjanci dostali zgłoszenie o dziwnej śmieciarce w czwartek około godz. 16. Szybko namierzyli pojazd jednej z firm zajmującej się oczyszczaniem miasta ze śmieci. Gdy kierowca śmieciarki zobaczył policjantów wypadł z szoferki. Okazało się, że nie z wrażenia, a po prostu był tak pijany, że nie był\nŚmieciarka miała wypadek. Przewróciła się, zablokowała jezdnię\nŚmieciarka jechała w kierunku Ronda Mickiewicza. Zatarasowała przejazd, gdy u zbiegu ulic 1 Maja i Pułaskiego przewróciła się na bok i obróciła o 180 stopni. Policja początkowo zakładała, że stało się to z niewiadomych przyczyn: kierowca stracił panowanie nad pojazdem, który następnie zahaczył o\nWracając z imprezy, porwał śmieciarkę\nOkoło godz. 5 nad ranem kilka dni temu dwaj młodzi mężczyźni wracali z imprezy w Piasecznie. Po drodze zainteresowali się dostawczym lublinem należącym do jednej z firm sprzątających. Gdy kierowca samochodu wyszedł na chwilę z pojazdu, aby opróżnić kolejny kosz, jeden z mężczyzn wsiadł za kierownicę\nAustria: Polak cudem uniknął zmiażdżenia w śmieciarce\nDo zdarzenia doszło w miejscowości Gailitz na południu Austrii. Śmieciarze, jak co rano, podjechali pod kontener, przesypali jego zawartość do śmieciarki i włączyli prasę. Nagle usłyszeli wołanie o pomoc. W ostatniej chwili wyłączyli urządzenie i wyciągnęli ze środka Polaka. Mężczyzna, który\n"Bardzo przepraszam za spóźnienie, ale przyblokowała mnie śmieciarka" [235 LISTA PRZEBOJÓW TOK FM]\nkółko się to kręci od ponad dwustu wydań... CO NOWEGO? Jan Wróbel jako Andrzej Duda wygrywa po raz kolejny, na miejscu 2. - SRR, na trzecim: cenna zdolność przewidywania przyszłości. W premierowych nagraniach: pieśń o dudach, skobelki komórki, statystyka wyborcza, kwestie: śmieciarki i klimatyzacji oraz\nZaparkował śmieciarką w kamienicy i poszedł sobie [ZDJĘCIA]\nKierujący mercedesem-śmieciarką jadąc ulicą Piłsudskiego w Zgierzu podczas skręcania w prawo w ulicę Barlickiego nie dostosował prędkości do warunków na drodze i przodem uderzył w budynek. Spokojnie wysiadł z samochodu i oddalił się z miejsca wypadku. Policjanci szybko ustalili właściciela pojazdu\nIrlandia: Polak obudził się w śmieciarce\nPrzebudzony gwałtownie nieszczęśnik, gdy zorientował się w sytuacji, zaczął głośno wołać o pomoc i został uratowany. Policja sądzi, że gdyby mężczyzna został wessany przez mechanizm śmieciarki, mógłby doznać poważnych obrażeń, lub nawet zginąć. 27-latek chciał zmiażdżyć psa w śmieciarce\nO tym, ze bydgoszczanin znęcał się nad psem, ktoś powiadomił strażników miejskich. Municypalni pojechali na ulicę Pomorską, psa znaleźli w samochodzie-śmieciarce. Uruchomione w pojeździe urządzenie do zgniatania odpadów okaleczyło zwierzę. Maltańczyk trafił pod opiekę weterynaryjną, gdzie okazało\nDo karambolu doszło o godz. 13.15 przy wjeździe na most od strony hali Orbita. Śmieciarka firmy Sita jadąca od ulicy Osobowickiej przebiła barierkę oddzielającą pasy ruchu, wjechała na przeciwległy pas i uderzyła w ciężarówkę wiozącą butle z ciekłym azotem. Włodzimierz Curyło, kierowca ciężarówki\n16-letni rowerzysta zginął pod kołami śmieciarki [ZDJĘCIA]\nZe wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 16-letni rowerzysta zjeżdżający ze wzniesienia dostał się pod koła wjeżdżającego pod górkę volvo przeznaczonego do wywozu śmieci. Chłopak zginął na miejscu. Okoliczności i przyczyny wypadku wyjaśniać będą funkcjonariusze toruńskiej komendy pod nadzorem pro\nUłańska fantazja na śmieciarce\nWykorzystując nieuwagę pracowników Zakładu Ochrony Środowiska zbierających worki ze śmieciami, trzech 26-latków weszło do kabiny ciężarowego lublina i zaczęło jeździć Promenadą Gwiazd i na placu przed wejściem na molo. Jeden z pracowników powiadomił policję. Gdy zjawili się funkcjonariusze, mężczyźn\nŚmierć na wysypisku\nDo tego zdarzenia doszło w czwartek około 12.30 na terenie wysypiska śmieci w Odolanowie k. Ostrowa Wielkopolskiego. Kierowca śmieciarki podczas cofania nie zauważył znajdującego się za pojazdem mężczyzny. 60-latek przygnieciony przez śmieciarkę, zginął na miejscu. Kierowca śmieciarki był trzeźwy\nIrlandia: Polak spał w pojemniku na śmieci, obudził się w śmierciarce\nPrzebudzony gwałtownie nieszczęśnik, gdy zorientował się w sytuacji, zaczął głośno wołać o pomoc i został uratowany. Policja sądzi, że gdyby mężczyzna został wessany przez mechanizm śmieciarki, mógłby doznać poważnych obrażeń, lub nawet zginąć. Pracownik sortowni śmieci znalazł ciało nowo narodzonego chłopca. "Leżało na taśmie"\ni biegły medycyny sądowej, którzy przeprowadzili oględziny. Wszystko wskazuje na to, że zwłoki nowo narodzonego chłopca trafiły do jednego z pojemników, a potem śmieciarką zostały przewiezione do sortowni. Policja poszukuje świadków, którzy mogliby pomóc w ustaleniu tożsamości chłopca. - Jutro\nZapaliła się niebezpieczna substancja. Poparzony śmieciarz\nPrzed godz. 7 rano straż pożarna została zaalarmowana: "ul. Wróblewskiego 35. Palą się śmieci!". Poparzony został pracownik zespołu obsługującego śmieciarkę. Było tak: do pojemnika ktoś wrzucił opakowanie z łatwopalną substancją o odczynie zasadowym. Kiedy śmieciarze opróżniali kosz\nWystraszony byk uciekł z transportu do ubojni. Próbował się ukryć w supermarkecie\nzagrożenie. Drugi z byków, który uciekł z transportu, został wraz z ośmioma innymi załadowany do zastępczej ciężarówki. Zwierzę zabite w supermarkecie zostało umieszczone w śmieciarce. Chcesz wiedzieć więcej i szybciej? Ściągnij naszą aplikację Gazeta.pl LIVE! Kierowca wjechał w tłum bawiący się w Nowym Orleanie. 28 rannych. Sprawcę zatrzymano\nulicą wzdłuż trasy parady Krewe of Endymion - największej imprezy kończącej karnawał w Nowym Orleanie, w stanie Luizjana. Kierowca staranował trzy pojazdy, w tym śmieciarkę, po czym skręcił i wjechał w tłum ludzi, którzy oglądali paradę. Co zdarzyło się w Berlinie 19 grudnia? Krótko po godz. 20 w\nO różowej i niebieskiej piłce oraz o tym, kto kopie mocniej\n? - Skarpetki, butki, spodnie, koszulkę no i głowę. - Chłopacy bawią się śmieciarkami. - Samolotami. - Robotami. - Bawią się jeszcze klockami. Czy chłopięce zabawy są fajniejsze? - Nie (mówią dziewczyny). - Bo wtedy się złoszczą. - Dziewczyny bawią się lalkami. A chłopacy też mogą? - Nie!!! Dlaczego? - Bo oni\nOkrzyki: "Hańba!", "Damy radę!". Kaczyński BARDZO emocjonalnie w kolejną miesięcznicę Smoleńska\nsię wydawało. Ksiądz Bartołd [prowadzący mszę smoleńską - przyp. red.] wspominał o tym, co działo się po katastrofie, co działo się pod krzyżem, co działo się w rok później, jak zabierano stąd tulipany, wspominał o płonących zniczach, które wrzucano do śmieciarek - kontynuował. "My damy radę\nkoszty i maksymalizują zyski. Sprzyja temu brak nadajników GPS w śmieciarkach. Często spotykanym nadużyciem jest też podmienianie kodów oznaczających odpady, bo składowanie śmieci zmieszanych jest droższe niż odpadów segregowanych. Część śmieci jest też niezgodnie z prawem opisywana jako "frakcja\nChaos w Neapolu. Mieszkańcy podpalają zwały śmieci\nrozgniewanych mieszkańców. Płomienie ogarnęły między innymi zwałowiska na centralnym Piazza Garibaldi. Spłonęły zaparkowane w pobliżu samochody. Wywóz śmieci opóźniają także firmy odpowiedzialne za sprzątanie, domagając się lepszej ochrony dla kierowców śmieciarek i samych pojazdów, atakowanych stale przez\nStarcie policji z Oburzonymi w Barcelonie\nbarcelońscy Oburzeni starali się zablokować śmieciarki mających wywieźć ich rzeczy - kuchenki gazowe, stoły, krzesła i inne przedmioty. Władze twierdzą, że oczyszczenie placu było konieczne, bo jeśli w sobotę Barcelona pokona w finale Ligi Mistrzów Manchester United, to właśnie plac Kataloński stanie się\nznajdujące się w śmieciarkach, pojawia się zapis, który może zdziwić. Oto bowiem "opakowania, pojemniki lub komory ładunkowe w środkach transportu" powinny być oznakowane tak, by znajdował się na nich nie tylko "kod odpadów w nich transportowanych", ale również "imię i nazwisko oraz\nMieszkańcy Neapolu spędzają Święta wśród ton śmieci\nprzyjmowały transportów. W rezultacie 25 śmieciarek nie wyładowało odpadków, zebranych w wigilijny wieczór. Lecz w porównaniu z ostatnimi dniami neapolitańczycy i tak mogą mówić o nieznacznej poprawie. W rejonie Neapolu otwarte jest w Święta tylko jedno wysypisko, w miejscowości Chiaiano. Władze miejskie\nŚmieci niczyje: konkurs\nNasz reporter Artur Włodarski sprawdził, co dzieje się z jego własnymi śmieciami, i wybrał się tropem śmieciarki. Jego przygody przeczytacie już dziś na Wyborcza.biz ]. W następny poniedziałek w magazynie "Biznes Ludzie Pieniądze" i na Wyborcza.biz kolejna część pogoni za śmieciami. A\nTajne służby straży miejskiej pilnują śmietników\n. - Jeżeli są przepełnione, natychmiast wysyłamy tam śmieciarkę. Zdarza się, że jak postawimy puste pojemniki, to już następnego dnia są wypełnione po brzegi i to nie odpadkami, na które są przeznaczone. Można tam znaleźć wszystko, od deski klozetowej, po złamane krzesło - tłumaczył. Problem jednak się\nbudynek. Potem zaczął uciekać pieszo, usiłował schronić się w kabinie śmieciarki. Tam dopadli go napastnicy i zadali ciosy nożem, maczetą, widłami i pałkami. W wyniku odniesionych ran mężczyzna zmarł wkrótce po przewiezieniu do szpitala. Jak wynikało z ustaleń prokuratury, tłem napaści były porachunki\nMiał być Nowy Teatr, a są nowe problemy. Do gry włączyli się Francuzi\n, że pani prezydent z obietnicy się wywiąże" - stwierdza. Jak się okazuje, nie tylko artyści są zainteresowani działką przy Madalińskiego. Naciskają też Francuzi. Częścią nowego kompleksu, który ma powstać na terenie, gdzie dziś Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania trzyma śmieciarki, ma być też\n. Wysłouchów swoim srebrnym audi. Drogę zagrodziły mu trzy samochody. Tomasz C. rzucił się do ucieczki, ale na osiedlowych uliczkach Kurdwanowa nie miał szans. Stracił panowanie nad samochodem i uderzył w cukiernię. Próbował schronić się jeszcze w kabinie stojącej niedaleko śmieciarki: tam dopadli go\n. Byli zamaskowani. Mieli maczety, noże i kije. Gonili go też samochodem i szybko dopadli - opowiada gazecie bywalec pobliskiego baru. - Chciał schować się w kabinie śmieciarki, która stała w pobliżu. Wyciągnęli go z niej i dźgali bez opamiętania. Byli tak rozjuszeni, że nawet dwóch gości, którzy\nŚmieciarze Mitta Romneya komentują kampanię [WIDEO]\nciało. Gdy będę miał 55 czy 60 lat, wiem, że moje ciało się złamie. Mitt Romney się tym nie przejmuje - opowiada. Romney na nagraniach powiedział, że "zajmowanie się tymi 47 procentami nie jest jego pracą". W kolejnym spocie o Romneyu wypowiada się Joan Raymond, która prowadziła śmieciarkę i\nNowy ślad w sprawie Madeleine McCann: Policja szuka "ciemnowłosego mężczyzny"\nspokój, nawet w tych przypadkach, gdy udało się go spłoszyć. W dwóch przypadkach w okolicy domu, do którego dokonano włamania, słychać było dźwięk śmieciarki. Jak wyglądał włamywacz? Według relacji świadków włamywacz miał opaloną skórę i krótkie ciemne włosy. Mówił po angielsku z obcym akcentem, powoli i\ntygodniowo - dodaje. Co się dzieje ze śmieciami Osoby, którym składowisko kojarzy się z jedną wielką hałdą śmierdzących śmieci, mogą się zdziwić, jakiej drobiazgowej obróbce i segregacji poddane są odpady w Sulnówku. Ze śmieciarki najpierw trafiają do hali sortowni, gdzie są przenoszone do kabiny wstępnej\nMiasto posiada 75 własnych śmieciarek, w tym 32 napędzane biopaliwem. Większość śmieci jest spalana. Bolączką stolicy Szwecji jest najniższy odsetek segregowanych odpadów biologicznych. Średnia krajowa to 20 proc. Cel parlamentu - 30 proc. Gunnar Haglund, radca ambasady Królestwa Szwecji w Polsce\n- opowiadał w rozmowie z "Gazetą Wyborczą" bywalec pobliskiego baru. Napastnicy zadali mu kilkadziesiąt ciosów. - Chciał schować się w kabinie śmieciarki, która stała w pobliżu. Wyciągnęli go z niej i dźgali bez opamiętania. Byli tak rozjuszeni, że nawet dwóch gości, którzy ładowali śmieci, oberwało\nKibole urządzili racowisko na Kurdwanowie. Rocznica śmierci "Człowieka"\nblokami. Tomasz Cz., ps. "Człowiek" - przywódca Jude Gangu (bojówka Cracovii), zawodnik i trener boksu - próbuje jeszcze schronić się w kabinie śmieciarki zaparkowanej na osiedlu. Tam dopada go banda Sharksów (bojówka Wisły) i dźga maczetami, nożami, a nawet widłami. 33-latek umiera. Znicze i\nFilm o pielgrzymce Benedykta XVI na 1000 kamer\n. Filmem na tysiąc kamer już zainteresowały się TVP i BBC. Wojtek (krakowianin, 26 lat, filmowiec amator: kręci głównie uroczystości rodzinne): - Nakręcę MPO. To może być fantastyczne! - Śmieciarki na ulicach mają być fantastyczne? Wojtek: - Jasne! To nie będą zwyczajne śmieciarki. Będą jeździć po mieście\nbardziej kanciasta, więc będzie się nadawała na śmieciarkę - komentuje. Niech każdy sam interpretuje W jego kolekcji jest też kilka scen takich jak wóz ciągnięty przez dwa smoki, dwa koty z piekła rodem czy rycerz walczący się z krokodylem. Odbiorcom, którzy oglądają jego rzeźby, Łukasz pozostawia\nSąd skazuje kiboli za brutalne zabójstwo "Człowieka"\nKurdwanowie na Tomasza Cz., ps. "Człowiek". - Oskarżeni uważali go za postać numer dwa w środowisku kibiców Cracovii i przywódcę jej bojówki - opisywała sędzia Almert. Jeepem cherokee staranowali audi Tomasza Cz. "Człowiek" próbował schować się w szoferce stojącej w pobliżu śmieciarki\n. Stracił panowanie nad kierownicą, uderzył w cukiernię i - nie mogąc ponownie odpalić auta - rzucił się do ucieczki. Kilkunastu bandytów zapędziło go do kabiny zaparkowanej między blokami śmieciarki. Tam zadali mu kilkadziesiąt ciosów nożami, maczetami, widłami. Policja przez kilka miesięcy dreptała w\n11 regionów przyjmie śmieci z Neapolu\nNa Sardynii, gdzie statkami przywieziono pierwsze transporty odpadków, dochodzi od czwartku do protestów i napięć. Śmieciarki jadące na wysypiska i do spalarni eskortuje policja. Do największych starć doszło w porcie w Cagliari na Sardynii, gdzie zacumowały statki ze śmieciami ze stolicy Kampanii\nŚmieci wzięli ze śmietnika pod naszym blokiem, co za radość\nPod moim blokiem na os. Łużyckim przez prawie miesiąc śmieci wylewały się z kubła na makulaturę. Liczyłam dni w kalendarzu, a po śmieciarce ani śladu. Sprzątaczki codziennie rano układały fruwające tektury oraz gazety i wsuwały pod pojemnik, żeby wiatr nie rozwiał. Do środka żółtego kubła nie dało\nucieczki, ale na osiedlowych uliczkach Kurdwanowa nie miał szans. Stracił panowanie nad samochodem i uderzył w budkę cukierni. Próbował schronić się jeszcze w kabinie stojącej niedaleko śmieciarki: tam dopadli go napastnicy. Jak ustalili śledczy, "Człowiek" dostał 57 ciosów od noży, maczet, wideł\nUstalili, jak doszło do zabójstwa "Człowieka"\nsprawców dopadło go w kabinie śmieciarki, gdzie usiłował się schronić. - Każdy próbował go uderzyć. Napastnicy przeciskali się, by zadać cios ofierze - podkreśla w akcie oskarżenia prokuratura. Akt oskarżenia skierowany do sądu przeczy jednak pojawiającej się w mediach hipotezie, że śmierć Tomasza C. mogła\npomoże precyzyjnie określić, skąd przyjechała śmieciarka. Na razie nie udało się ustalić personaliów matki dziecka. Nie wiadomo też jeszcze, czy chłopczyk urodził się żywy i kiedy doszło do porodu. - To musi dopiero stwierdzić lekarz - stwierdził Sławomir Mielniczuk, rzecznik prasowy Prokuratury\nwłaściciel jednej z mazowieckich sortowni: - Nie ma szans, by ptaków nie było. One świetnie wyczuwają rozkładające się śmieci i pojawiają się dosłownie wszędzie. Poza tym do takiego zakładu przyjeżdżają dziesiątki śmieciarek. Za nimi zawsze leci sznur ptaków. - Jestem zszokowana tym, z jaką swobodą miejska\nRoland Garros. Serwis, wolej, Kubot\nrazy zawodnicy wstrzymywali się z serwisem, gdy przejeżdżała śmieciarka - aż huczał. W losowaniu Kubot nie mógł trafić wiele gorzej. Dostał zawodnika rozstawionego z numerem 11, od lat uznawanego za jednego z najlepszych na świecie specjalistów od gry na ziemi. Wygrał dziesięć turniejów ATP, wszystkie\ndojazd do budynku, w którym mieszkam, jest tak zasypany, że nie może wjechać tu nawet śmieciarka - skarżyła się z kolei Anna Szostek z ul. Niedziałkowskiego 3a. Bo o ile główne ulice są przejezdne, to jazda osiedlowymi uliczkami, a szczególnie parkowanie, to już zgroza. - Gdyby nie przypadkowy kierowca\nmieszkania (nie od ilości osób), wyższe ceny, prawdopodobnie gruz dalej będzie wyrzucany do lasu. Jestem właścicielem domu. Jedyny plus - do tej pory codziennie o 6 rano podjeżdżają śmieciarki w każde dni tygodnia do innego domu (wiele firm)". Witold: "Niestety z pewnością będzie drożej, ale nie ma\nmają jednak zdjęcia i filmy, które pokazują co innego. Na jednym z filmików widać, jak na plac zajeżdża ogromna śmieciarka. Część z odpadów przesypywana jest do zielonego kontenera, reszta ląduje na placu. Wszystkie luzem. Obok na wielkiej hałdzie zgromadzony jest gruz zwożony z różnych części miasta\nlepsza - twierdzi organizator rekonstrukcji. Mówi, że część problemów, na przykład z ilością śmieci, spowodowane było także przez korki - Śmieciarki nie mogły dojechać - mówi. Odtwórca roli Jagiełły nie kryje też żalu, że w czasie apelu grunwaldzkiego nikt z rządzących nie pojawił się wśród rycerzy\nKolejna klęska brytyjskiego premiera szkół była zamknięta, w Anglii stanęły śmieciarki i linie autobusowe, w Irlandii Północnej pracownicy urzędów nie przyjmowali podań o zapomogi, część muzeów była zamknięta. Rząd obiecał, że w tym roku wynagrodzenia zatrudnionych w sektorze publicznym wzrosną średnio o 2,45 proc. Ale ceny rosną\nzanieczyszczeń będą dziesięciokrotnie przekroczone (chodzi o różnicę w pomiarach średniej rocznej i godzinowej) * smród i hałas ze śmieciarek (w ciągu doby miałoby ich podjeżdżać sto!) zatrują im życie I wreszcie koronny argument: - Mieszkamy obok wielkiej elektrociepłowni i spopielarni zwłok, a teraz ma być\nSzczury grasują w Ursusie\n. Ale do dziś nic się nie zmieniło i na ul. Sosnkowskiego wciąż kursują śmieciarki. Katarzyna Stamatel, rzecznik spółki podkreśla, że MPO jest spółką miejską i dochowuje wszelkich standardów sanitarnych. - Regularnie przeprowadzamy deratyzacje. Dwa tygodnie temu mieliśmy kontrolę sanepidu. Nie było\npóźniej? Według relacji Polaków, aktor wpadł w szał i ruszył w ich stronę ubrany jedynie w szlafrok i klapki. W ręce trzymał pałkę. Jak zeznali, aktor kopnął Jana L., który przewrócił się i uderzył tyłem głowy w śmieciarkę. Następnie wymierzył Polakowi silny cios w prawą stronę głowy. Miał też\n, protesty były, ale teraz nikomu ona nie przeszkadza - mówi Thomas Baumann , kierownik produkcji MVKiel. Na zewnątrz nie czuć żadnych odorów. Śmieciarki przywożące odpady mogą je wysypać dopiero wówczas, gdy zamknie się brama śluzy, a gdy śluza jest otwarta, powietrze zasysane jest do wewnątrz, nie\nPracownicy MPO zatruci nieznaną substancją\nStarego Czarnowa. Trzech pracowników MPO ze Starego Czarnowa trafiło w czwartek do szpitala z objawami zatrucia po tym, gdy w wywożonych przez nich śmieciach komunalnych natrafili na pojemniki z nieznaną cieczą. Ze skrzyni ładunkowej śmieciarki unosiły się opary i dym. U mężczyzn wystąpiły objawy zatrucia\nStrajk służb komunalnych rozlewa się po Niemczech\nponiedziałek na ulice badeńskich miast Stuttgartu, Karlsruhe i Freiburga nie wyjechały śmieciarki, przedszkola były zamknięte na głucho, a w szpitalach wykonywano tylko pilne operacje. Najbardziej widoczny efekt strajków zorganizowanych przez ?????to śmieci wylewające się z nieopróżnionych kontenerów\n. - Możemy postawić ich więcej, ale jest jeden warunek - ktoś musi się do nas o to zwrócić. Wystarczy pismo od wspólnoty mieszkaniowej, spółdzielni czy administratora i wyznaczone miejsce, do którego dojedzie śmieciarka. Mieszkańcy zgłaszają też, że kontenery są rzadko opróżniane. - To nasza bolączka. Mamy\nzbuntowana publiczność. Dziś na polu namiotowym nie zobaczy się jak dekadę temu punków śpiących w śmietnikach, wyścigów śmieciarek i podwędzonych wózków z marketów. Pole namiotowe nadal jest za darmo, ale wybredni mogą rozbić się też na płatnym campie z prysznicami, czystymi toaletami i barem z ciepłymi\nkroków. Kazimierz Bajer: Mój czas to 5 godzin. Z naszej piątki przybiegłem na metę ostatni. Limit czasowy to 6 godzin, ale na tzw. mijankach widziałem samochód z czasem, ambulans i śmieciarkę i gdybym już nie miał sił, oni by się mną zaopiekowali. To ogromny wysiłek dla organizmu. Bogdan Jodda: Taki\nteren osiedla ani wydostać się na zewnątrz. Mamy małe dziecko, które zawsze budzi się wtedy z płaczem - mówią. Najwięcej hałasu było z rana i po południu. W ciągu dnia otwarcia bramy domagały się rozmaite służby, np. śmieciarki. Znów klaksony. W nocy trąbią maruderzy, którzy zapomnieli albo nie odebrali\nNajwiększy od 14 lat protest niemieckich pracowników komunalnych\nProtest zaczęli śmieciarze, którzy o szóstej rano nie wyjechali na ulice Stuttgartu, Karlsruhe, Freiburga i innych badeńskich miast. - Tu nic nawet nie drgnie - mówił, wskazując na stojące śmieciarki, szef stuttgarckiego oddziału centrali związkowej ver.di zrzeszającej prawie 2,5 mln pracowników\nstary, czerwony autobus. Potomek królewskiej rodziny Azteków (o czym jego zdaniem świadczyć mają jego długie dłonie) pracuje jako hydraulik. Jest tu reżyser, który serwuje lody, filozof, który kieruje koparką, i podróżniczka, która drogę z Anglii do Nairobi pokonała w śmieciarce. "To miejsce pełne\nW głowie Alicji\nśmieciarek!), a po nauce w California Institute of Arts trafił, jako animator, do studia Disneya. Tamże jego 27-minutową animację "Frankenweenie" (1984) - o chłopcu ożywiającym swego psa potrąconego przez samochód - uznano za zbyt makabryczną dla dzieci i nie skierowano jej do rozpowszechniania\nujawnić - Burton świetnie rysuje. Jako dziecko miał kłopoty z komunikowaniem się z rówieśnikami. Zamiast mówić, rysował coś w bloku. Szybko zaczął rysować komiksy (zwyciężył w konkursie na logo dla miejskich śmieciarek!), a potem trafił do studia Disneya. Jedna z animacji, którą tam wykonał - "\nWayne Huizenga wygrał konkurs "Przedsiębiorca roku 2005"\n1962 roku śmieciarką. Wayne Huizenga, syn cieśli z przedmieść Chicago, jest jedyną osobą w historii, która zarządzała aż sześcioma spółkami notowanymi na amerykańskiej giełdzie NYSE; trzy z założonych przez niego firm weszły do grupy 500 najbogatszych sporządzanej co roku przez pismo "Fortune"\ninaczej patrzył na Statuę Wolności nad Sekwaną i na zielone paryskie śmieciarki wyjeżdżające o świcie. W tym doskonałym thrillerze miejsca, przedmioty, najdrobniejsze detale tworzą labirynt znaków. W tym filmie nawet zwykłe otwarcie walizki wyzwala suspens. Pośród zwyczajnych okoliczności nagle odsłania\nPobierz za darmo: śmieciarka\nTrucker 2 to najnowsza polska gra samochodowa, w której użytkownik ma szansę ścigać się zupełnie nieprzystosowanymi do tego pojazdami. Trucker 2 przenosi na ekrany wyścigi... śmieciarek, lawet, ciężarówek, cystern, itp. Gracz ma za zadanie stawać do kolejnych


POWIAT KOLBUSZOWSKI. Temat ten wywołał dyskusję na sesji w Niwiskach - Kolbuszowa | korsokolbuszowskie.pl - wiadomości, informacje, wydarzenia\nPOWIAT KOLBUSZOWSKI. Temat ten wywołał dyskusję na…\nDla kolbuszowskiej straży pożarnej zakupiony zostanie skokochron.\nNajmniejsza z gmin w powiecie kolbuszowskim przeznaczyła na ten cel ze swojego budżetu 2,3 tys. zł. Chociaż kwota niewielka, o zasadność tego wydatku dopytywał radny Stanisław Rzemień.\n- Nie wiem, czy na terenie gminy Niwiska mamy jakieś wieżowce - zaznaczył samorządowiec i dodał: - Gmina Kolbuszowa ma, dlatego jest to bardzo ciekawe, ile ona dołożyła.\nRzemień zaznaczył, że doskonale wie o tym, że jest to zakup dla bezpieczeństwa ludzi. Jednak jego zdaniem, tam gdzie skokochron sprawdziłby się najbardziej, ta gmina powinna sfinalizować zakup w 90 proc.\nSzefowa Niwisk w odpowiedzi zaznaczyła, że nigdy nie wiadomo, na kogo i gdzie czeka nieszczęście. - Mówimy o zakupie, który będzie służył państwowej straży pożarnej, która jako pierwsza jedzie do akcji - podkreśliła Elżbieta Wróbel, wójt gminy Niwiska. W odniesieniu to tego, ile dane gminy dołożyły do zakupu, szefowa gminy przedstawiła zestawienie w pozostałych samorządach. - Szanujemy się, że jedna gmina jest mała, a druga duża i bierzemy pod uwagę liczbę mieszkańców - podkreśliła Elżbieta Wróbel.


Samsung Galaxy S10 5G vs Lenovo Z6 Pro - porównanie cech | Komórkomania.pl\nSamsung Galaxy S10 5G vs Lenovo Z6 Pro\nPremiera obydwu telefonów odbyła się w tym samym roku. W telefonie Samsung Galaxy S10 5G przekątna ekranu jest większa niż w Lenovo Z6 Pro. W kryterium rozdzielczości matrycy aparatu Samsung Galaxy S10 5G wypada słabiej. Waga telefonu Samsung Galaxy S10 5G jest o '-10' g mniejsza niż waga modelu Lenovo Z6 Pro. Samsung Galaxy S10 5G ma większą pojemność akumulatora. Za produkcję telefonu Samsung Galaxy S10 5G odpowiada Samsung, modelu Lenovo Z6 Pro – Lenovo. Samsung Galaxy S10 5G jest z segmentu Smartfon flagowy, z kolei Lenovo Z6 Pro z segmentu smartfon flagowy. Samsung Galaxy S10 5G i Lenovo Z6 Pro pracują na tym samym systemie operacyjnym.\nSamsung Galaxy S Lenovo Z6\nSamsung One UI ZUI 11\n8 GB RAM 12 GB RAM Lenovo Z6 Pro ma więcej pamięci RAM\nDual Pixel (detekcja fazy) detekcja fazy, ToF 3D\n16 Mpix, ultraszerokokątny obiektyw f/2,2 + 12 Mpix, teleobiektyw f/2,4 (2-krotne przybliżenie) + ToF 3D 16 Mpix, f/2,2, szerokokątny 125 stopni; 8 Mpix, teleobiektyw f/2.4, 2-krotny zoom optyczny; 2 Mpix, piksele 2,9 mikrona, f/2,0\n10 Mpix 32 Mpix\n175 g 185 g Samsung Galaxy S10 5G jest lżejszy\nSamsung Galaxy S10 5G vs Lenovo Z6 Pro Porównania i newsy\nSamsung przygotował specjalną, olimpijską wersję modelu Galaxy S10+.


Mandala Beauty Clinic - Artykuły | Magazyn Food Forum\nDieta a płodność. Sprawdzone zalecenia żywieniowe zwiększające płodność\nProblem z zajściem w ciążę to coraz powszechniej występujące zjawisko. Niepłodność dotyczy ok. 15–20% par w Polsce, natomiast prognozy na kolejne lata nie są zbyt optymistyczne. Okazuje się, że styl życia może mieć znaczący wpływ na płodność owulacyjną kobiet.\nMama i Dziecko 13.02.2017\nWalory zdrowotne oleju lnianego\nOlej lniany jest powszechnie znany ze swych drogocennych właściwości. Unikatową cechą jest wysoka zawartość kwasu α-linolowego (kwas z rodziny omega-3), który stanowi aż 39 60% składu.\nCo wynika z nadmiernego rozmnożenia się bakterii w jelicie cienkim? Jakie są skutki stosowania diet o obniżonej zawartości węglowodanów? Dlaczego naukowcy polecają dietę DASH/SRD? Czy to prawda, że konsumpcja trzech jaj dziennie może pozytywnie wpływać na nasze zdrowie? Poniżej przytaczamy najnowsze doniesienia naukowe związane z żywieniem i prewencją chorób. I zdradzamy także, dlaczego dieta okinawska stała się zalecanym modelem żywieniowym.\nEdukacja żywieniowa 05.12.2016\nOlej lniany jest powszechnie znany ze swych drogocennych właściwości. Unikatową cechą jest wysoka zawartość kwasu α-linolowego (kwas z rodziny omega-3), który stanowi aż 39–60% składu. Olej lniany prezentuje również optymalny stosunek kwasów omega-6 do omega-3 (0,3:1), co czyni go idealnym produktem o właściwościach przeciwzapalnych. Okazuje się, że biodostępność kwasu α linolenowego jest stosunkowo wysoka właśnie z oleju lnianego, wyższa niż z całych nasion lnu .\nEdukacja żywieniowa 28.11.2016


Siberian husky - magazyn właścicieli psów\nJesteś tutaj: Strona główna / Psy małe / Siberian husky\nJest to rasa pierwotna, pochodząca, zgodnie z nazwa, z Syberii, a dokładnie z rejonu Kołymy. Husky służyły głównie jako psy pociągowe dla plemion Czukczów, Kamczadalów, Koriaków oraz Jukagirów. Każde z tych plemion żyło na Syberii jeszcze w czasach, gdy była to znacznie cieplejsza kraina ( ok. pół miliona lat temu) i hodowało własną odmianę psów, służących również do polowania. W miarę ochładzania się klimatu, zaczęto wykorzystywać psy w charakterze zwierząt pociągowych. Husky nadawały się do tego znakomicie, były bowiem mało wymagające, a jednocześnie na tyle silne, by uciągnąć zaprzęg. Psy zaprzęgano po 16-20 sztuk do jednego zaprzęgu, przy czym wszystkie samce, oprócz najsilniejszych, kastrowano. Miało to zapobiegać niepotrzebnym miotom, a także pomagało w utrzymaniu grubej warstwy tłuszczu na ciele. Powodowało również, że tylko najlepsze osobniki miały szanse przekazać swoje geny potomstwu. Około 1909 roku husky dotarły do Kanady, gdzie zostały sprowadzone przez rosyjskiego handlarza futrami, Williama Goosaka, który wystawił swój zaprzęg w wyścigu "All Alaska Sweepstake" na dystansie 650 km. W porównaniu do miejscowych psów, husky Rosjanina wydawały się na tyle niepozorne, że przezwano je syberyjskimi szczurami. Zaprzęg zajął jednak wysokie, jak na pioniera, trzecie miejsce i tym samy rozpoczął pasmo zwycięstw psów tej rasy. W kolejnych latach husky zdobywały czołowe pozycje w wyścigach, a nawet ustanawiały nowe rekordy.\nRasę husky docenił Amundsen (1872- 1928), który wybrał te psy, planując dotarcie na Biegun Północny z Alaski. Do wyprawy nie doszło, ze względu na wybuch I wojny światowej, tym niemniej sprowadzone przez Amundsena psy zyskały ogromną popularność w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W latach 50-tych rasa zyskała popularność także w Europie.\nJest to średniej wielkości pies, o wyglądzie i gracji ruchów, przypominających wilka. Jest typowym psem pracującym, niesłychanie wytrzymałym i odpornym. Cechuje go swobodny, lekki i płynny ruch, dzięki czemu husky nawet pod koniec wyścigu sprawia wrażenie, jakby biegł bez najmniejszego wysiłku. Husky posiada zwartą, zrównoważoną sylwetkę o doskonałych proporcjach, gwarantujących mu dużą siłę oraz wytrzymałość.\nSzata jest bardzo gęsta, z równie gęstym podszerstkiem, co zapewnia psu przetrwanie w warunkach syberyjskiej zimy. Włos okrywowy jest prosty i gładko przylegający, zaś podszycie miękkie i gęste. Umaszczenie może być we wszelkich kolorach, od białego do czarnego, zaś na głowie mogą występować różnorodne znaczenia.\nHusky jest przyjacielskim i otwartym psem, pozytywnie nastawionym zarówno do nieznajomych, jak i do innych psów. Absolutnie nie nadaje się na psa stróżującego - mimo, iż jest z natury bardzo czujny, każdego wita, jak potencjalnego przyjaciela i nie posiada instynktu terytorialnego.\nJest inteligentnym i posłusznym towarzyszem, wspaniałym psem pracującym i dobrym przyjacielem. Starsze osobniki mają tendencje do wykazywania pewnej rezerwy i dumy.\nJako bardzo inteligentny pies, husky nowych komend uczy się szybko i chętnie. Jego tresura nie jest zbyt trudna, nawet dla początkujących hodowców, pod warunkiem wszakże, że posiadają zdecydowany charakter i potrafią stać się dla psa autorytetem. W przeciwnym razie pies nie będzie miał ochoty podążać za poleceniami słabego przewodnika, a jako rasa bardzo inteligentna, szybko wykorzysta okazję i sam stanie się samcem alfa. Odpowiednio wychowany husky może być doskonałym psem rodzinnym. Jako typowy pies stadny, źle znosi samotność.\nWłaściciel, jeżeli zdobędzie uznanie husky'ego i będzie potrafił stać się dla niego autorytetem, może liczyć na bardzo wysoki stopień posłuszeństwa, pod warunkiem jednak, że pies będzie widział sens wykonywanych poleceń. O ile ćwiczenia w domu pies będzie spełniał bardzo chętnie, o tyle na spacerze może nie rozumieć, dlaczego komenda „siad” jest ważniejsza, niż to, co się dzieje wokół. Husky jest rasa bardzo łakomą i warto to wykorzystać w trakcie szkolenia i ćwiczeń. Jako bardzo silny pies pociągowy, husky posiada niezmiernie duża potrzebę spacerów i ćwiczeń. Może być świetnym towarzyszem dla biegaczy i rowerzystów. Uwielbia ciągnąc zaprzęg lub cokolwiek innego, warto więc zapewnić mu od czasu do czasu taką rozrywkę.\nJako potomek psów, żyjących na otwartych terenach Syberii, husky najszczęśliwszy będzie, mając dostęp do ogrodu. Może jednak przyzwyczaić się do życia w mieszkaniu, bowiem ponad bieganie kocha tylko swoje „stado” i przebywanie w jego towarzystwie. W każdym przypadku, a szczególnie, jeśli pies będzie żył w mieszkaniu, konieczne jest zapewnienie mu codziennych, forsownych spacerów i ćwiczeń. Nie jest to rasa dla ludzi zapracowanych, bowiem należy poświęcić psu dużo czasu każdego dnia, niezależnie od pogody.\nPIES DO TOWARZYSTWA, PIES POCIĄGOWY\nGRUPA V, SEKCJA 1, WZORZEC NR 270\nROYAL CANIN, EUCANUBA, BRIT


Człowiek orkiestra | WCZORAJSZE FOTOGRAFIE\nOstatnio dokumentowałem fotograficznie spotkanie autorskie Krzysztofa Materny w ramach cyklu „Biesiada Literacka” zorganizowanego przez R&K Nehrebeccy Agencja Artystyczna.\nSpotkanie zaplanowane na godzinę, powinno trwać zdecydowanie dłużej, bowiem gość Wejherowskiego Centrum Kultury mógłby wydarzeniami ze swojego życia, obdzielić kilka życiorysów, a i tak zostałoby jeszcze sporo materiału. Mógłby opowiadać i opowiadać.\nPretekstem do snucia autobiograficznych opowieści była książka zatytułowana „Przed Państwem Krzysztof Materna (dla przyjaciół siostra Irena). Przygody z życia wzięte”, opublikowana przez Wydawnictwo Znak. Jej autor jest doskonałym gawędziarzem więc prowadzący spotkanie, Krystian Nehrebecki nie miał trudnego zadania. Opowieści płynęły same, jedna za drugą. Wciąż mam w głowie tę o koszmarze trwającej ponad rok zasadniczej służby wojskowej. Ratunkiem okazał się… Czesław Niemen, który swoim koncertem w jednostce wojskowej wpłynął na ulżenie w wojskowej niedoli Materny.\nW sali konferencyjnej Filharmonii Kaszubskiej było dużo śmiechu, choć wysłuchaliśmy nie tylko zabawnych dykteryjek, ale i historii zdecydowanie mniej przyjemnych. Pojawiły się także refleksje nad przeszłością naszego kraju i jego sytuacją obecnie. Bez większych ceregieli gość Krzysztof Materna dzielił się też swoimi poglądami politycznymi. Nie przepada za obecnie rządzącymi. Głoszone przez nich idee to jedno, ale jemu zdaje się przeszkadza bardziej brak kompetencji. Gorzkich słów nie szczędził też mediom goniącym za tanią sensacją i wypaczających obraz świata. A był przy tym tak ekspresyjny, że fotografowanie go było czystą przyjemnością.\nGdyby czasu było więcej, pewnie bym zamęczył gościa swoimi pytaniami, a tak skończyło się na trzech. Po wszystkim do Krzysztofa Materny ustawił się wężyk chętnych po dedykacje i autografy. A jak się już uporał z pisaniem, na chwilę musiał zostać misiem z Krupówek i cierpliwe pozować do zdjęć z publicznością.\nKrzysztof Materna i Krystian Nehrebecki podczas „Biesiady Literackiej” w Wejherowie, 3 marca 2018 r.\nKrzysztof Materna podczas „Biesiady Literackiej” w Wejherowie, 3 marca 2018 r.\nFanka i Krzysztof Materna podczas „Biesiady Literackiej” w Wejherowie, 3 marca 2018 r.\nFan i Krzysztof Materna podczas „Biesiady Literackiej” w Wejherowie, 3 marca 2018 r.\n~ - autor: bfcb w dniu 2018/03/10.\nJedna odpowiedź to “Człowiek orkiestra”\n[…] Sezon „biesiadny” zakończył nam, czerwcowym spotkaniem, Jacek Cygan, który zaprezentował postawę wręcz przeciwną od wyżej opisanej. Nawet jeśli się na coś się przez chwilkę skarżył, to potrafił swój żal podnieść do poziomu uniwersalnego, bez wdawania się w personalia. Chodziło w tych jego smuteczkach raczej o ludzką naturę i zmiany obyczajów znamionujące naszą współczesność. Wychodziłem z tego spotkania ukontentowany i uśmiechnięty – było ciekawie i sympatycznie, dość podobnie jak na wcześniejszym wieczorku z Krzysztofem Materną, choć ten ostatni dość często w swoich rozważaniach skręcał w stronę polityki. O tym można przeczytać tu: https://wczorajszefotografie.wordpress.com/2018/03/10/czlowiek-orkiestra/ […]\nKoniec sezonu biesiadnego | WCZORAJSZE FOTOGRAFIE said this on\t2018/06/30 @ 3:39 pm | Odpowiedz


Więcej Ciekawe budowanie stron online teraz − jacekmusic.pl\nNa pewno wiesz, jak istotne jest posiadanie własnej strony w Internecie. Komu zlecić zatem przygotowanie profesjonalnie prezentującej się strony internetowej? Postaw na stworzenie strony u praktyków w tej płaszczyźnie. Jedynie prawdziwi fachowcy tworzenia stron internetowych zdołają sprostać takiemu zadaniu. Czemu warto skorzystać z naszej pomocy? Projektowanie stron internetowych nie jest tak przystępne, jak się to niekiedy wydaje. Jeśli nie jesteś ekspertem, szybko można popełnić błąd. Nie należy także korzystać z usług niewiarygodnych serwisów, ponieważ spod ręki niewykwalifikowanej osoby na pewno wyjdzie niemiła dla oka witryna.\nBrand Doubles okazuje się pionierem spośród innych działalności, które proponują usługi takie jak graficzne opracowywanie oraz tworzenie witryn WWW. Dzięki ich wielkiemu doświadczeniu skutecznie tworzą dobry wizerunek firm w sieci. Stworzą dla Twojej firmy responsywną oraz atrakcyjną stronę zarówno ze względów komunikacyjnych, wizualnych jak i informacyjnych. Zaprojektowane przez firmę Doubles strony WWW okażą się bardzo funkcjonalne, lecz również wyjątkowo przyjemne dla oka. Projektują łatwe w obsłudze, działające zupełnie bez błędów, jak również bardzo ładne witryny WWW, naciskając w pierwszej kolejności na indywidualne zwracanie się do klientów.\nW Doubles pracują tylko doświadczone osoby oraz zawodowcy w projektowaniu witryn WWW. Bez przerwy obserwują trendy w technologii oraz wizualne, aby móc być na bieżąco. Wszelka wiedza oraz doświadczenie, które zdobyli sprawia, iż potrafią dobrze budować strony internetowe, tak, żeby były całkowicie zgodne z wymaganiami Google, funkcjonowały sprawnie, a użytkownicy byli usatysfakcjonowani z szybkości stron i łatwości z ich korzystania.\nStrategię Doubles opiera|Działalność tego brandu opiera się} przede wszystkim na tym, że starają się bardzo współpracować z klientami. Z rozwagą słuchają potrzeb a potem wybierają indywidualnie strategię. Ich klienci mogą mieć pewność, że są obsługiwani indywidualnie i za każdym razem z takim samym zapałem. Zrealizowali całą masę zleceń, stale powiększając liczbę usatysfakcjonowanych odbiorców. Witryny WWW, które stworzyli, oczywiście zadowalały ich klientów. Niejeden ich projekt odpowiada charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przyciągając oryginalnością grafiki, estetyką oraz kolorystyką.\nNie dawaj Twojej strony w niepewne ręce. Projektowanie strony internetowej to działania wymagające wiedzy, doświadczenia i wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to bardzo ważny element marketingowy dla Twojej firmy. Dzięki niej pokazujesz światu swoją jedyną w swoim rodzaju ofertę, zyskujesz potencjalnych klientów, polepszasz wizerunek swojej marki a także zwiększasz świadomość istnienia Twojej marki w gronie użytkowników internetu. Trzeba mieć na uwadze, że Twój odbiór w internecie to podstawa sukcesu Twojego biznesu. Wielu ludzi korzysta głównie z urządzeń mobilnych, dlatego powinieneś zadbać o to, żeby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszelkich urządzeń. Zaufaj nam oraz daj swoją stronę WWW w ręce ekspertów. Działania Doubles sprawią, że Twoja strona internetowa będzie sprawna oraz ładna dla oka.\nTworzenie stron WWW to przede wszystkim pasja dla Doubles. Robią to od lat, czując przyjemność z poszerzania własnych możliwości, kompletując wiedzę na wszelakie możliwe i dostępne metody. Opracowywanie stron WWW to działalność, za którą powinno iść zaangażowanie i serce włożone w każde zlecenie. W połączeniu z wiedzą, doskonałym kontaktem z klientem i braniem pod uwagę jego sugestii, dobrze dobranymi metodami i doświadczeniem, daje 100% zadowolenia i obopólnej satysfakcji z otrzymanego zlecenia. Nie boimy się żadnych wyzwań, wykonujemy nawet bardzo wymagające zadania. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą jedynie z najlepszymi specjalistami od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Grzejniki na podczerwień używane jako wygodne i opłacalne źródła energii cieplnej | Wohnen Sparen - ekonomiczne mieszkanie\nPolski klimat wymaga od właścicieli domów i innych lokali użytkowych zagwarantowania optymalnego ogrzewania. Lekceważenie tego obowiązku może przyczynić się do wyziębienia lub zawilgocenia wnętrz, a w efekcie do zagrzybienia lub występowania porostów.\nPolski klimat wymaga od mieszkańców domów i innych lokali użytkowych zagwarantowania właściwego ogrzewania. Zaniedbanie tego obowiązku może przyczynić się do wyziębienia lub zawilgocenia budynków, a w rezultacie do zagrzybienia czy występowania porostów.\nliczne miesiące, w których dominują opady atmosferyczne oraz niskie lub wręcz minusowe temperatury, generują ogromnie wysokie płatności, co z kolei pociąga za sobą konieczność poszukiwania sposobów tańszych i lepiej opłacalnych.\nSkuteczne, a zarazem opłacalne ogrzewanie w oparciu o nowoczesne technologie\nGrzejniki na podczerwień są stosunkowo świeżym rozwiązaniem, jednak z biegiem czasu przybywa osób, którzy zdecydowali się na tę postać ogrzewania i są zadowoleni jego efektywnością. Ogrzewanie na podczerwień posiłkowane jest prądem, a koszty jego używania| są podobne, a nawet mniejsze, niż ma to miejsce w wypadku ogrzewania gazowego czy węglowego. Trzeba jednak zwrócić uwagę, iż decydując się na instalację grzejników na podczerwień, można zaoszczędzić na organizacji kotłowni, zakupie pieca, grzejników czy innych dodatków.\nDoskonałą alternatywę dla domów stanowią panele grzewcze, które zakłada się na ścianach lub sufitach.\nJeżeli jest w tym tekście coś ciekawego dla Ciebie, to szybko zbadaj obowiązkowo także te informacje (http://www.ewinietki.pl/winiety/austria) – tam także przeczytasz dużo podobnych informacji.\nMogą one być stosowane w różnych wnętrzach mieszkalnych: salonach, łazienkach, kuchniach, jak również w pokojach sypialnych. Promieniowanie podczerwienne jest w pełni bezpieczne dla zdrowia mieszkańców, porównywane jest ono niejednokrotnie do oddziaływania promieni słonecznych. Panele grzewcze są bardzo proste i komfortowe w montażu i stosowaniu, ich obsługa jest prosta i bezproblemowa. Dodatkowym walorem jest ich nowoczesny projekt i piękna oprawa, która powoduje, że panele – pod tym linkiem – grzewcze mogą stać się atrakcyjnym Wyposażeniem i ozdobą domu.\nGrzejniki na podczerwień mają bardzo dużo walorów\nGrzejniki na podczerwień i panele grzewcze są rozwiązaniem przyszłościowym, które może okazać się wspaniałą propozycją w okresie, gdy człowiek stara się oszczędzać środowisko. Są one ekologiczne i bezpieczne dla mieszkańców mieszkania.\nCzęsto można spotkać się z tezami, że promieniowanie podczerwienne jest korzystne dla zdrowia człowieka. Ogrzewanie tego rodzaju może pochwalić się również wysoką trwałością i żywotnością. Nie bez znaczenia jest również wysoki komfort i czystość jego stosowania, a także niskie koszty eksploatacji.\nAutor adminOpublikowano Kwiecień 28, 2021 Kwiecień 28, 2021 Kategorie Aranżacja ogroduTagi dom, prąd, środowisko, tuje, Wyposażenie