Flexidium 400 | Menu światowych knajp\nSprawne mocne stawy to podstawa funkcjonowania.\nChodzimy, wykonujemy setki innych czynności w ciągu dnia, które angażuj naraz kilka , a nawet kilkadziesiąt stawów. Osoby, które cierpiące na bóle stawów skarżą się nie tylko na dolegliwości bólowe, ale także na niższy komfort życia spowodowany utrudnieniem bądź niemożnością wykonania niektórych czynności. Przyczyn problemów ze stawami jest bardzo wiele, np.: zbyt mała aktywność fizyczna, za duża aktywność fizyczna, nadwaga, wady postawy i niektóre choroby metaboliczne. kłopotom ze stawami można przeciwdziałać dbając o kondycję fizyczną i utrzymując właściwą wagę ciała.\nNiezwykle istotne jest unikanie nadwagi, ponieważ większe obciążenie kości może skutkować zwyrodnieniem stawów.\nMasa ciała mieszcząca się w granicach normy ułatwia podejmowanie aktywności fizycznej. Z kolei uprawianie sportu, czy choćby proste ćwiczenia i spacery korzystnie wpływają na stawy i kręgosłup, minimalizują występowanie dolegliwości bólowych, ułatwiają regenerację uszkodzeń stawów. Na choroby stawów cierpią najczęściej pacjenci po 50 roku życia, choć zdarzają się przypadki, że chory jest znacznie młodszy. Obecny styl życia sprzyja chorobom stawów. W przypadku osteoporozy lub zaawansowanego zwyrodnienia stawów niezbędne jest leczenie pod okiem lekarza i rehabilitanta, którzy dopasują terapię w zależności od potrzeb zdrowotnych danej osoby. Część osób, którym udało się pokonać bóle stawowe przekonuje, że osiągnęły cel, bo stosowały suplementy diety na stawy zawierające składniki budulcowe. Najważniejszym elementem suplementów jest kolagen, który jest niezbędny w odbudowie chrząstki stawowej , poprawia jej wytrzymałość i elastyczność. Stosowanie kolagenu ma wielkie znaczenie w zapobieganiu dolegliwościom ze strony stawów.\nPolecanym przez sporo osób produktem jest Flexidium 400. Chorzy potwierdzają jego skuteczność. Osoby, które brały go twierdzą, że już po kilku dniach nie odczuwały bólów stawów lub dolegliwości były znacznie słabsze. Działanie preparatu opiera się na składnikach naturalnych, takich jak : kolagen, selen, cynk, kwas askorbinowy, kwas hialuronowy . W Flexidium 400 został użyty rybi kolagen, który cechuje najlepszą wchłanialnością. Kwas hialuronowy jest składnikiem mazi stawowej, odpowiedzialnym za ochronę i odżywianie chrząstki. Kolejnym plusem jest to, że zmniejsza tarcie między chrząstkami. Cynk jest wpływa na prawidłowy stan kości, a jego niedobory są przyczyną bólu stawów i kłopotów z chodzeniem. Niedobory selenu w organizmie prowadzą do zwiększonego ryzyka zwyrodnienia kolanowego stawu. Ważną informacją jest to,że kolagen w największej ilości występuje w skórze, stawach, zębach, mięśniach, paznokciach i włosach. Jest zwany białkiem młodości.\nWraz ze zmniejszaniem się jego poziomu zaczynają się w organizmie procesy starzenia. Niewłaściwe odżywianie się, zwłaszcza dieta obfitująca w cukier i oparta na produktach głęboko przetworzonych powoduje znaczy spadek kolagenu i braki składników odżywczych.\nKolagen chroni żołądek i wątrobę, nawilża i ujędrnia skórę oraz chroni organizm przed toksynami i drobnoustrojami. Najbardziej wartościowy jest rybi kolagen. Do wyboru są kolageny wieprzowe i wołowe. Ze względu na presję społeczną i duże zapotrzebowanie na kolagen roślinny badacze opracowują kolagen pozyskiwany z roślin. Kolagen jest głównym składnikiem chrząstki, więc systematyczne stosowanie Flexidium 400 regeneruj stawy i zwiększa nich ochronę przed uszkodzeniami w przyszłości.\nZanim zakupi się suplement kolagenowy warto zwróci na jego skład. Na rynku i nawet w aptekach są dostępne suplementy, w których mimo nazwy „kolagenowe” tego najcenniejszego składnika tam nie znajdziemy. Takie suplementy są tylko podróbkami, które na pewno nie pomogą pacjentom cierpiącym z powodu bólu stawów.\nOszustwa producentów spowodowane są zwiększonym zainteresowaniem produktami kolagenowymi. Flexidium 400 zawiera właściwą dozę kolagenu niezbędnego do odbudowy i ochrony stawów.


Palikot za niecałe 500 tysięcy kupuje spokój sumienia? – Krzysztof Kacprzycki\nPalikot za niecałe 500 tysięcy kupuje spokój sumienia?\n29 października, 2011 Krzysztof Kacprzycki One comment\nZ niedowierzaniem przeczytałem informację o populistycznej zagrywce szefa Ruchu Palikota – odda 480tys na „zbożny cel” i zachęca do tego innych. Panie Januszu tą kroplą w morzu potrzeb nie rozwiąże Pan problemu. Portal wp.pl podaje, że będzie Pan zachęcał jeszcze swoich do podobnych gestów – to będą tylko gesty.\nTu nie ma co robić PR tu trzeba zaproponować rozwiązania systemowe, tu nie można kupować czystego sumienia, na czyste sumienie trzeba zapracować – wiem, że będzie ciężko – lepiej niech Pan wyda te pieniądze jeśli Panu brakuje wiedzy na opracowanie koncepcji jak najlepiej społeczne problemy rozwiązać. Taka rola jest posła uchwalać dobre prawo, które rozwiązuje problemy.\nNiestety ponownie przylepia się szyld – komisja przyjazne Państwo cele miała szczytne, nazwę piękną jednak celu nie osiągnęła, chyba że jej głównym celem było wypromowanie szefa. Może i nie tanio bo za pół miliona kupuje się spokój sumienia, ale tu nie o płatne odpusty chodzi tylko o rozwiązanie problemu.\nPytanie otwarte też dlaczego wybrał Pan akurat tą część potrzebujących a nie inną, dlaczego nie niedożywione dzieci, dlaczego? Dlaczego inwestuje Pan w potrzebujących w Warszawie a nie na Podkarpaciu czy Warmii i Mazurach? Czy Pan będzie biegał z legislacyjną szabelką starając się złapać % poparcia? Czy zmierzy się jak mężczyzna z problemem? Zależy Panu bardziej na własnym sukcesie, czy na realnej możliwości pomocy innym?\n« dziś Rada Krajowa SLD


Jaworzno: Spółdzielnia Mieszkaniowa Górnik ociepla bloki na Podłężu, Podwalu i Osiedlu Stałym | Jaworzno Nasze Miasto\nOcieplanie bloków idzie pełną parą. Na zdjęciu wieżowiec przy Grunwaldzkiej 225 na Leopoldzie Anna Zielonka\nTrochę zieleni, dużo pomarańczy, miła dla oka słoneczna żółć. Te kolory zaczynają przeważać na ścianach bloków i wieżowców, należących do Spółdzielni Mieszkaniowej "Górnik".Termomodernizacja trwa pełną parą.\n- W tym roku postanowiliśmy ocieplić i odświeżyć dziesięć budynków - informuje Grzegorz Sotoła, wicedyrektor SM "Górnik" ds. technicznych. - Jeden znajduje się na Osiedlu Stałym, dwa są na Podwalu, a siedem na Podłężu - wylicza.\nRemontowany budynek na Osiedlu Stałym to ten przy ul. Sempołowskiej 7. Z kolei na Podwalu pracownicy SM "Górnik" ocieplili już bloki przy ul. 11 Listopada 16 i Licealnej 2. Na Podłężu trwa termomodernizacja czterech budynków przy al. Piłsudskiego 60, Towarowej 71 i 75 oraz Grunwaldzkiej 225 (blok przy Leopoldzie). Na swoją kolej czekają bloki zlokalizowane przy ul. Towarowej 73 i 79 oraz przy al. Piłsudskiego 76.\nOcieplanie i odnawianie ścian budynków SM "Górnik" odbywa się od kilku lat.\n- Bloki i wieżowce poddajemy remontom w ustalonej kolejności. Pierwszeństwo mają najstarsze budynki. Na końcu ocieplimy te budynki, które powstały najwcześniej - tłumaczy dalej Sotoła.\nNa swoją kolej czeka jeszcze kilka bloków na Osiedlu Stałym i Podwalu. Na Podłężu takich budynków jest dużo więcej, bowiem aż 35. Spółdzielnia chce je ocieplić w ciągu trzech-czterech lat.\n- Oczywiście wszystko zależy od funduszy. Staramy się o środki zewnętrzne, ale nie jest łatwo je pozyskać - tłumaczy dalej wicedyrektor. Koszt ocieplenia jednego budynku zależy od jego wielkości. Remont mniejszych bloków kosztuje kilkaset tysięcy złotych, a wieżowców nawet półtora miliona złotych. W koszty wchodzi jednak nie tylko malowanie i ocieplanie. W wieżowców ekipy remontowe usuwają też azbest.\nspółdzielnia górnik ...


Test of English for International Communication (TOEIC®) - naukajezyka.pl\nstrona główna > egzaminy > angielski > educational testing service > toeic®\n» 23 szkoły językowe\n» 22 szkoły językowe\nTOEIC jest uznawany przez ponad 9,000 instytucji w 90 krajach świata. Rocznie przystępuje do niego ponad 5 milionów osób.\nTOEIC jest dostępny w dwóch oddzielnych modułach:\nTOEIC® Listening and Reading - TOEIC L&R,\nTOEIC® Speaking & Writing - TOEIC S&W.\nTOEIC® Listening and Reading.\nTOEIC® Listening and Reading jest testem określającym bierną znajomość języka angielskiego w środowisku pracy. Sprawdza i certyfikuje umiejętność rozumienia ze słuchu oraz czytania ze zrozumieniem. Nowa, udoskonalona wersja egzaminu TOEIC, wprowadzona w Polsce w 2008 roku, pozwala na precyzyjne mierzenie kompetencji językowych w środowisku zawodowym i codziennym osób dorosłych\nEgzamin trwa 2 godziny i jest testem wyboru składającym się z 200 zadań. TOEIC L&R kładzie szczególny nacisk na praktyczne użycie języka i rozumienie słownictwa związanego ze środowiskiem pracy. W części „LISTENING” do wyboru są teksty wymawiane z 4 różnymi akcentami: amerykańskim, australijskim, brytyjskim i kanadyjskim.\nZróżnicowany poziom trudności pytań oraz uzależniona od niego różna ilość przyznawanych punktów pozwala precyzyjnie określić na jakim poziomie znajduje się kandydat.\nOcena z testów TOEIC L&R jest wyrażona w punktach na skali od 10 do 990.\nEgzamin TOEIC i poziomy Rady Europy (CEF):\n* Poziom A1 - pomiędzy 10-335 punktów,\n* Poziom A2 - pomiędzy 340-475 punktów,\n* Poziom B1 - pomiędzy 480-615 punktów,\n* Poziom B2 - pomiędzy 620-800 punktów,\n* Poziom C1 - pomiędzy 805-940 punktów,\n* Poziom C2 - pomiędzy 945-990 punktów.\nTOEIC® Speaking & Writing.\nTOEIC® Speaking & Writing jest oddzielnym egzaminem określającym czynną znajomość języka angielskiego w środowisku pracy. TOEIC S&W potwierdza umiejętność posługiwania się językiem angielskim w mowie i piśmie w konkretnych sytuacjach związanych z pracą zawodową.\nDo modułu TOEIC Speaking & Writing podchodzą osoby, które z testu TOEIC L&R otrzymały co najmniej 700 punktów.\nTOEIC S&W przeprowadzany jest w całości na komputerze.\nEgzamin odbywa się w specjalnie do tego przeznaczonych laboratoriach komputerowych, certyfikowanych przez ETS.\nCzęść Speaking trwa ok 20 min. Składa się z 11 zadań.\nZ każdej części egzaminu TOEIC Speaking & Writing można otrzymać od 0 do 200 punktów. Raport wyników przedstawia otrzymany wynik oraz zawiera opisową interpretację wyniku.\nTOEIC L&R oraz TOEIC S&W uznawane są na całym świecie jako potwierdzenie kompetencji językowych z angielskiego w środowisku pracy, przez firmy i korporacje, wyższe uczelnie, szkoły językowe oraz Służbę Cywilną.


Nothing is what it seems to be II Opowiadania o tematyce homoseksualnej : 3. Dwa Wiatry\n3. Dwa Wiatry\nJechaliśmy w zupełnej, niczym nie zmąconej, idealnej, nieskazitelnej, błogiej ciszy, a potem Andy włączył muzykę, o ile w ogóle można to było tak nazwać. Ostre brzmienia gitary elektrycznej przeplatały się z delikatnymi nutami skrzypiec, a wokal przebiegał z wysokich, operowych tonów do głośnego, że się wyrażę, darcia ryja. Nie miałem pojęcia, skąd on w ogóle to wytrzasnął, ale nigdy wcześniej nie słyszałem nic podobnego. Zresztą, co się dziwić. To brzmiało po prostu, jakby ktoś postawił obok siebie dwie wieże - jedną odtwarzającą jakąś operę, a drugą hard metal i na zmianę podkręcał dźwięk raz w tej, raz w tej. Boże, powiedz, jak nie zwariować?\n- Wyłącz to. Wyłącz albo załóż słuchawki. Trać słuch beze mnie, to już nie mój problem. - Westchnąłem głośno i zerknąłem na niego, ale jedyną reakcją, jakiej się doczekałem, było ciche prychnięcie. - Andy, jak Boga kocham...\n- Jesteś niewierzący - Przypomniał ze znudzeniem chłopak, nadal nie ściszając muzyki.\n- Jesteś w moim samochodzie, z mojej dobrej woli, na moich warunkach i łasce lub nie łasce. Równie dobrze mogę dokładnie w tym miejscu zjechać na pobocze i cię wysadzić.\n- Oczywiście, że mogę!\n- To raczej niewykonalne.\n- PONIEWAŻ tu nie ma pobocza.\nMocniej zacisnąłem dłonie na kierownicy. Byliśmy jakieś półtorej godziny drogi od tej przeklętej chałupy w Glencoe, radio wskazywało dwunastą w nocy, a pogoda była coraz gorsza. Wiatr rzucał się na nas falami, przysypując auto tonami śniegu. Obecność wypłosza była w tym momencie bardzo niewskazana. Jego i jego przeklętej muzyki.\n- Po tych kilku minutach pęka mi łeb. Tego nawet nie da się słuchać.\n- To twoje zdanie. - Wzruszył lekko ramionami, cały czas wpatrując się tępo za okno.\n- Według twojego ulubionego profesora jesteś bardzo otwartym dzieckiem. Nie interesuje cię moje zdanie na ten temat? - Prychnąłem kpiąco, starając się jednak skupić wzrok na drodze.\n- Mam w dupie twoje zdanie w każdej możliwej kwestii.\n- Wiesz, co jeszcze o tobie pisał? Że masz zaskakujący szacunek do starszych. Gdzie on się podział?\n- Jest tuż obok twojego zdania. - Uśmiechnął się uroczo, w końcu wyłączając te przeklęte dudnienie i ułożył się wygodniej w fotelu - A teraz daj mi spać.\n- Ale żeś się religijny zrobił.\nI kolejna godzina upłynęła mi w zaskakującym spokoju. Andy zasnął naprawdę szybko i choć jego sen wcale nie był niezmącony, czułem dziwną satysfakcję. Nienawidził jeździć w taką pogodę odkąd pamiętam. Zawsze zasłaniał okno bluzą i włączał głośną muzykę, byle zagłuszyć pioruny. Karen zawsze miała o to pretensje i irytowała się, że przecież wypłosz uwielbia burzę. Owszem, uwielbiał. Uwielbiał ją malować, wpatrywać się w nią. Zawsze wsłuchiwał się w krople deszczu, nieustannie uderzające o naderwaną rynnę nad jego oknem. Nie można mu było wtedy przeszkadzać - czysto teoretycznie, rzecz jasna. Ale musiałem przyznać, że coś w tym było. Coś jego. Po prostu do niego pasowało. Kiedy wpadałem wtedy do jego pokoju, żeby tylko go wnerwić, siedział na parapecie, wpatrując się w świat za oknem. Zanim zaczynał się na mnie drzeć, udawało mi się dojrzeć jego blady profil, raz za razem rozświetlany przez srebrno-błękitne błyski. Zielone czy niebieskie włosy strasznie dziwnie odbijały światło, rzucając na jego skórę kolorowe poświaty. Pamiętam też, jakkolwiek absurdalnie by to nie brzmiało, że na ułamek sekundy byłem w stanie się zagapić. Oczy Andy'ego i bez burzy przyciągały wzrok, bo z daleka wydawały się niespotykanie jasne, ale to było coś innego. Miałem wrażenie, że ta cała burza, deszcz, błyskawice i pioruny... Że to wszystko jest w jego oczach. Jakby były jakimiś cholernymi projektorami, nieustannie skierowanymi w stronę nieba i wyświetlającymi to wszystko. To było przecież nierealne, żebym to w nich widział świat wyraźniej, ale tak było. Nie byłem w stanie dojrzeć przez okno tyle, ile widziałem w tych ślepiach. Każdą czarną chmurę, każdy piorun, błysk. Pewnie gdybym tak się wpatrywał - nie, żebym kiedykolwiek miał zamiar - mógłbym policzyć w odbiciu jego oczu pojedyncze krople deszczu...\n- Daleko jeszcze? - Głos chłopaka wyrwał mnie z - jakże bezsensownych - rozmyślań.\n- Jakaś godzina.\n- Nie mieliśmy przypadkiem około tyle do pokonania? - Mruknął niezadowolony, ostrożnie zmieniając pozycję.\n- Zważywszy na to, czego słuchasz, utratę słuchu jestem w stanie zrozumieć, ale wzrok chyba jeszcze masz względny, hm? Rozejrzyj się, potem miej pretensje. I nie do mnie, bo jak bardzo zajebisty i wszechmocny bym nie był, pogodą jeszcze nie władam.\n- Może do Boga? Chociaż ostatnio to chyba ty się z nim bratasz, czy coś...\n- Nie chcesz jeszcze pospać? - Warknąłem rozdrażniony i westchnąłem głośno, włączając dodatkowe światła, kiedy wjeżdżaliśmy na nierówności doliny.\nW każdym razie w wypłoszu panowała pewna zależność - żeby zachowywać się odpowiednio swobodnie, musiał czuć się bezpiecznie, a w samochodach nie czuł się nawet okej. Nienawidził długiej jazdy i podróży, ale że panicznie bał się latać, w ostateczności był na nie skazany. Jego nienawiść do aut natomiast nasilała się podczas takiej właśnie pogody. Byłem pewien, że podczas najgorszej burzy mógłby z zadowoleniem hasać po lesie, gdzie jazda w lekkiej mżawce była dla niego torturą. Nie miałem nawet zamiaru próbować tego zrozumieć. "To był Andy"- jedyne prawdziwe i słuszne wyjaśnienie otaczającego mnie, emanującego od niego dziwactwa i chłodnej aury. Ale wracając do tematu - tu miało początek moje uczucie błogiej satysfakcji. Zasnął. Zasnął w moim samochodzie podczas ogromnej zamieci.\n- Przestań tak trząść.\n- Naprawdę muszę się powtórzyć, żeby dotarło? Poza tym, wjechaliśmy do doliny. Będzie tak trzęsło już do końca, chyba że pójdziesz wyremontować drogi. Weź ze sobą łopatę, trochę napadało.\nW gruncie rzeczy również nie byłem z tego powodu zadowolony. Z każdą minutą jechałem coraz wolniej, chcąc mieć jak największą kontrolę nad autem, ale wszystko szło na nic. Wiatr był tak mocny, że właściwie ledwo się poruszaliśmy. Wycieraczki już od dłuższego czasu przestawały radzić sobie z taką ilością śniegu, a opony - mimo że zimowe - zdecydowanie nie były przygotowane na takie warunki. Minuty zaczęły ciągnąć się w nieskończoność, a pokonanie jednego kilometra zajmowało nam całą wieczność. Dookoła nie było nic prócz niewielkich drzew, krzaków i przeklętej pustki zasypanej śniegiem. Nie chciałem krakać, naprawdę nie chciałem, ale gdzieś w zakamarkach umysłu już widziałem tę chwilę, kiedy w końcu samochód nie wytrzyma i staniemy w miejscu, a ja zostanę uwieziony w niewielkiej przestrzeni z czerwonowłosym potworem.\nPotem było jedynie gorzej. Dużo, dużo, dużo gorzej. Gdybym mógł cofnąć czas o tę przeklętą godzinę, wykorzystałbym długie minuty na dziękowanie wszystkim bóstwom za tak cudowną pogodę. Od kiedy zjechaliśmy na węższą, nieoszczędzoną przez los drogę trzy razy stanęliśmy w miejscu. Auto było na wykończeniu, tak samo z resztą, jak i ja. Miałem dość, naprawdę serdecznie dość.\n- Co tak szumi? - Mruknął Andy po kilkunastu minutach siedzenia cicho. Chyba nawet on wyczuł, że sytuacja jest poważna. Poważnie do dupy, ma się rozumieć.\n- Proponuje modlić się, aby to był cholerny wiatr, a nie sprzęgło. - Warknąłem zdenerwowany i wypłosz chyba chciał rzucić jakiś komentarz, zapewne na temat tej "modlitwy", ale - trzymajcie mnie - darował sobie.\nI wtedy coś szarpnęło. Mocno szarpnęło. Szum się nasilił, zaczęło potwornie śmierdzieć, a mi właśnie padła bateria w telefonie. Nie wytrzymałem.\n- AAAAAAAA! Nie ma, kurwa, mowy, żebyśmy dziś tam dojechali! Przepaliło się! Cała skrzynia będzie do wymiany, co w sumie w tym przypadku może równać się zakupowi nowego samochodu! Zaraz staniemy na dobre, a ta pierdolona śnieżyca-\n- To tutaj - Przerwał mój - i tak nierobiący na nim żadnego wrażenia - wywód, nieco się ożywając. - To za tamtym zakrętem, wzdłuż jeziora.\n- Gdzie ty tu, do cholery, widzisz jezioro?! Wszędzie jest kurewsko biało! - Uderzyłem głową o kierownicę, powoli zatracając się w histerii.\n- Po prostu jedź! Dom jest za tą górą. - Upierał się wypłosz.\n- Jesteś pewny? - Odetchnąłem cierpiętniczo, zerkając na niego spode łba.\n- Jak twojej ociężałości umysłowej. - A więc był.\nNo i faktycznie, do czegoś żeśmy dojechali. Do wielkiej, białej zaspy, ściślej mówiąc. "Zaparkowanie auta" też okazałoby się niedomówieniem, bo ono po prostu zgasło, po raz czwarty tej nocy.\n- Posuń się - Przepchnąłem trochę nastolatka i wygrzebałem ze schowka klucze, by następnie spojrzeć raz jeszcze na to, z czym zaraz przyjdzie nam się zmierzyć. - Włączaj latarkę, trzeba znaleźć wejście. - Westchnąłem głośno i z trudem otworzyłem drzwi samochodu. Jeszcze nigdy nie czułem na sobie tak silnego wiatru.\n- Z drugiej strony!\n- CO? - Przymrużyłem oczy, starając się dojrzeć, albo chociaż usłyszeć chłopaka w tej zamieci.\n- WEJŚCIE JEST Z DRUGIEJ STRONY, KRETYNIE!!! - Pewnie powinienem coś na to odkrzyknąć, ale nie miałem siły. Nie. Miałem. Kurwa. Siły.\n- POŚWIEĆ TAM! - Powoli, mozolnie poruszałem się na przód, brnąc przez sięgający mi niemal do pasa śnieg. - GDZIE SĄ TE CHOLERNE DRZWI?! - Wydarłem się, docierając do ściany domu. - ANDY?! - Dzieciaka jakby wcięło, światło latarki też zniknęło, a ja byłem na skraju załamania nerwowego.\n- DAJ MI CHOLERNY KLUCZ!\n- NIE WIDZĘ CIĘ! WŁĄCZ LATARKĘ!\n- TELEFON MI PADŁ! IDŹ DO PRZODU! - Biorąc pod uwagę okoliczności, śmierć wypłosza mogłaby okazać się jedynie nieszczęśliwym wypadkiem, prawda? Prawda?!\nOstatecznie jednak znalazłem dzieciaka, klucz i dostaliśmy się do środka. I nie tylko my. Razem z nami do pomieszczenia wparowały - jak mi się wtedy wydawało - całe tony śniegu. Kiedy w końcu udało mi się zamknąć drzwi, brodziliśmy w tym białym gównie po kostki.\n- Z przyjemnością, ale nie dziś. - Odparł chłopak, otrzepując swoje włosy, z których zleciało jeszcze więcej puchu. - Nie byłbym w stanie czerpać z tego maximum przyjemności.\n- Przymknij się, czubie i znajdź światło.\n- Naprawdę wierzysz, że się włączy? - Parsknął kpiąco i ruszył w głąb korytarza, a mi pozostało jedynie podążenie za nim.\n- Byle dalej od ciebie!\n- Zero wdzięczności...- Przetarłem dłonią zmęczone oczy, zatrzymując się w salonie.\nPrócz tego, że dom wydawał się dziwnie pusty i martwy, praktycznie nic się nie zmieniło. Na środku pomieszczenia, na ciemnej podłodze stał ten sam niski, drewniany stolik, ten sam kominek i dziwaczny koc tuż przed nim. Ta sama zniszczona, skórzana kanapa i dwa ciemnobrązowe fotele tego samego rodzaju. Zaraz przy otwartym wejściu zaś swoje miejsce miał ogromny regał, dźwigający na sobie tysiące książek, map i albumów. Naprzeciwko natomiast znajdowały się spore drzwi tarasowe, teraz z zewnątrz miażdżone przez ogrom śniegu, a przy nich niewielka szafka i wysoka lampa z wymyślnym abażurem. Mimo naprawdę wielu lat na karku i zdecydowanej dominacji brązu pokój zawsze wydawał mi się swoiście przytulny. Niewielki, emanujący ciszą i spokojem.\n- Ale tu syf - Mruknął Andy, pobieżnie rozglądając się dookoła.\n- Dom stoi pusty od pięciu lat, czego się spodziewałeś? - Parsknąłem cicho, nadal błądząc wzrokiem po pomieszczeniu. - Poza tym, nie tego pokoju teraz potrzebuję najbardziej.\n- Hm? - Wypłosz zmarszczył brwi, najwyraźniej będąc o wiele mniej domyślnym, niż mi się wydawało.\n- Wyjaśnimy sobie coś. Samochód jest ROZPIEPRZONY, pogoda się SPIEPRZYŁA, co prowadzi do SPIEPRZENIA się światła, prądu i innego ustrojstwa, nie mamy nawet PIEPRZONYCH telefonów, a ja PIEPRZĘ to wszystko i idę spać. - Zrobiłem iście histeryczną minę i żwawym krokiem skierowałem się na górę.\nSchody głośno trzeszczały pod moimi stopami, a kurz i brud sypiący się spod nich jeszcze długo miał unosić się w powietrzu. Domek był niewielki, toteż na tak zwanym piętrze, które od parteru dzieliło kilkanaście drewnianych stopni, znajdował się średniej wielkości pokój i łazienka. Pomieszczenia rozmieszczone były po przeciwnych stronach krótkiego korytarza, schody zaś ciągnęły się jeszcze dalej ku górze. Ostatnim i zdecydowanie moim ulubionym miejscem w tej chałupce, był strych. Stary, maleńki, ciemny i lekko zalatujący stęchlizną strych. Zapach spowodowany był nie do końca szczelnym dachem, którego naprawą miał zająć się lata temu mój nieszczęsny ojciec. Teraz to zadanie spadnie zapewne na nowych właścicieli. W każdym razie jakoś nigdy nie zwracałem na to większej uwagi. Choć byłem w dolinie na wakacjach tylko trzy razy, bardzo dobrze zapamiętałem to pomieszczenie. Spędziłem w nim masę czasu, nie chcąc schodzić na dół do rodziców i Andy'ego. On z resztą też nigdy nie kwapił się do przesiadywania z nimi. Najczęściej, kiedy już poddawał się w próbach odzyskania strychu, wychodził. Często spędzał noce poza domem, błądząc po pobliskich lasach i śpiąc pod gołym niebem. Wiem, bo nie raz przyszło mi go szukać. Przeklęty gówniarz. Potem zazwyczaj był chory albo przynajmniej przeziębiony, ale weź z takim rozmawiaj. Lubił zimno i nie dbał o pogodę. Jak już mówiłem, uwielbiał burzę, deszcz i chłodny wiatr. Miał głęboko gdzieś swoją słabą odporność, zapewne twierdząc, że w końcu się zaharuje. Cóż, nie wypaliło. Nadal jednak nie zwraca na to większej uwagi, nocą otwierając okna na oścież i nawet w najgorsze mrozy chodząc w jesiennym płaszczu. No właśnie, nie znosił wysokich temperatur. To kolejny powód, dla którego całe wakacje spędzone w dolinie przesiadywał w lesie. Lub w piwnicy. Zawsze jednak kłócił się ze mną o ten strych i choć na początku myślałem, że była to czysta złośliwość, tak potem nie byłem już tego taki pewien. Niby im wyżej, tym cieplej, a im cieplej, tym gorzej dla wypłosza, ale to miejsce po prostu miało swój klimat. I niewielkie okno, które można byłoby otwierać nocami, co z całą pewnością bachor miał na uwadze, próbując mnie stąd wykurzyć.\nOdwróciłem nieco głowę, zawieszając wzrok na ogromnym - jak na standardy pomieszczenia - łóżku, zajmującym praktycznie całą dostępną przestrzeń. Znajdowało się na prawo od wejścia, a obok niego zdołała znaleźć miejsce jedynie sterta wykradzionych z kredensu książek i rupieci, służąca za szafkę nocną, oraz lampa, a raczej kij z niedokręconą, przechyloną w bok żarówką, gdyż abażur już lata temu stracił zdolność do pracy. Po lewej stronie łóżka, na podłodze, leżał jasny, beżowo-szary dywan, na którym lubiłem przesiadywać, nie chcąc zabrudzić cudownej, satynowej pościeli. Był grupy i mimo upływu lat nadal miękki w dotyku. Mierzył jakoś dwa na dwa metry, a i tak lekko nachodził na ścianę z prostokątnym oknem. Całe pomieszczenie nie mogło mieć więcej niż cztery metry w poprzek. Natomiast ode mnie, stojącego jeszcze na schodach do ściany naprzeciwko było może dwa i pół metra maksymalnie. Ciasny, ale własny, hm? Zdjąłem buty, zgodnie ze zwyczajem zostawiając je na ostatnim schodku i pokonałem kilka pozostałych, w końcu w pełni wchodząc do pokoju. Syknąłem cicho, od razu rozmasowując bolącą po uderzeniu głowę. No tak, należy pamiętać również o konstrukcji samego strychu, a dach był przecież trójkątny. Jednak nawet w najwyższym punkcie wysokość nie przekraczała dwóch metrów z jakimiś centymetrami. Ale to wszytko nie było ważne, póki znajdowało się tu piekielnie wygodne łóżko i ten dywan. Ostrożnie wszedłem głębiej, tym razem schylając się nieco, by w ostateczności uklęknąć na dywanie i wepchnąć łapy pod łóżko. Po omacku starałem się znaleźć stare pudełko po butach, w którym - jeśli pamięć mnie nie myli - powinny znajdować się przeróżne świeczki, przez całe poprzednie wakacje konsekwentnie kradzione z salonu. Od zapachowych, w ozdobnych szkiełkach, bo różnokształtne, kolorowe, zwykłe, długie, do świecznika i te malutkie, w sreberkach. W końcu zanurkowałem bardziej i odszukałem pudło, ze zdziwieniem stwierdzając, że nie napotkałem na swojej drodze tyle kurzu, ile się spodziewałem. Wierzch mojego znaleziska pokrywała jedynie cienka jego warstewka, którą, prostując się powoli, strzepnąłem obok dywanu.\n- Mam cię - Uśmiechnąłem się pod nosem, wyciągając ze środka najlepiej prezentujące się świeczki.\n- Masz mnie? - Drgnąłem zaskoczony, z prędkością światła odwracając głowę w stronę wejścia.\n- Pogięło cię, oszołomie? - Warknąłem rozeźlony i posłałem mu wściekłe spojrzenie. A raczej posłałem je w miejsce, w którym prawdopodobnie znajdowały się oczy tej czarnej, niewyraźniej w ciemności plamy. - I NIE WŁAŹ TU W BUTACH!\n- Aleś ty się lękliwy zrobił. I nerwowy. Nie słyszałeś trzeszczenia schodów? - Parsknął kpiąco - I spokojnie, zostawiłem buty na dole. - Uniósł - tak mi się przynajmniej wydawało - ręce do góry i przysiadł na skraju dywanu, wzdychając cicho - Kuchnia jest w całkiem niezłym stanie, tak myślę. Wszystko na swoim miejscu. Łazienka i sypialnia też, prócz jednego. Ta kanapa w pokoju niżej jest wilgotna i cholernie śmierdzi. Nie zdziwiłbym się też, gdyby to, co przeleciało mi przed oczami, okazało się szczurem czy innym zwierzakiem.\n- Czy to nie cudownie? Przecież uwielbiasz zwierzęta. Na pewno się dogadacie - Zakpiłem wesoło i począłem zapalać koleje świeczki, stawiając je we wszystkie, lata temu opracowane i przygotowane do tego miejsca. Wbrew pozorom praktycznie wszystko tu było łatwopalne a sam dom cały drewniany. Trzeba było naprawdę uważać.\n- Mieszkają w kołdrach, pajacu.\n- No tak, nie lubisz się dzielić.\n- Wal się - Warknął, prędko podnosząc się na równe nogi - Biorę tą.\n- Oooo nie. Po moim trupie. - Zaprotestowałem od razu i całym ciężarem ciała oparłem się o starannie złożoną, zabezpieczoną dodatkowym prześcieradłem i folią pościel.\n- Da się załatw-\n- NIE. Powiedziałem NIE. NIE oddam ci tej kołdry, więc możesz spieprzać. - Podniosłem głos, wpatrując się w niego uparcie. - Jestem na nogach od SZÓSTEJ RANO, rozumiesz? Jeszcze przed świtem odbyłem jakże cudowną rozmowę z ojcem, w gruncie rzeczy spowodowaną wcześniejszą dyskusją z twoją matką, jak się domyślasz - niezbyt przyjemną. Udało jej się jednak wybłagać, a raczej wymusić na mnie odebranie cię z tej przeklętej szkoły, oddalonej od Londynu pieprzone PÓŁ TYSIĄCA MIL, których pokonanie zajęło mi pieprzone DWANAŚCIE GODZIN, w pieprzonej śnieżycy. Potem musiałem ponad TRZY GODZINY słuchać twojego irytującego głosu, psychicznej muzyki, szumienia sprzęgła i rozwalającej się skrzyni biegów, a to wszystko i tak było stopniowo zagłuszane przez pieprzoną śnieżycę! Jestem głodny, spragniony, brudny i cholernie, CHOLERNIE ZMĘCZONY i nie marzę o niczym innym niż walnięciu się na to łóżko i pójściu spać, więc z łaski swojej WYPIEPRZAJ STĄD i daj mi to zrobić! NIE chciałem po ciebie przyjeżdżać, oglądać twojego przeklętego ryja, słuchać twojego pieprzenia i w ogóle się do ciebie zbliżać, ale gdyby nie ja, zostałbyś w internacie przez koleje tygodnie, do usranej śmierci czekając na pociąg, bo oboje wiemy, jak prędko twoja matka postanowiłaby po ciebie pojechać! Więc wydobądź z siebie jakiekolwiek pokłady wdzięczności i zrób to, co robisz przez całe swoje życie, począwszy od śmierci twojego ojca, poprzez ślub matki, skończywszy na dniu dzisiejszym. Rób to, czego wymagała od ciebie Karen od małego i niezmiernie cieszyła się z tego, że w końcu udało się jej osiągnąć cel. Nie odzywaj się, nie włączaj muzyki, nie pokazuj mi się na oczy! Rób to, co od zawsze wychodzi ci najlepiej - UDAWAJ, ŻE NIE ISTNIEJESZ!\nZ tego, co powiedziałem, zdałem sobie sprawę dopiero kilka minut później, wsłuchując się w głuche trzeszczenie próchniejących schodów. Tym razem słyszałem je bardzo wyraźnie.\nWitajcie ludziska! Od razu przepraszam za nieobecność, ale ostatnimi czasy po prostu nie mam możliwości naskrobania czegokolwiek. Stąd też nastąpi zmiana w publikacji rozdziałów, które od dziś będą ukazywały się NIEREGULARNIE. Mogę wstawić dwa rozdziały NBR pod rząd, z tygodniowym odstępem, a następnie Dwa Wiatry po dziesięciu dniach. Mam nadzieję, że nie będziecie strzelać, pluć i mordować O.o\nAutor: Joyssli o 16:04\nkira 11 maja 2017 06:12\nJak mogłeś?! Teraz na kolanach go przeproś a nie, wogóle jak tak można ehh...\nA tak serio ja na jego miejscu chyba bym nie chciała utknąć z żadną pchłą trującą nad uchem.\nTypowy Andy i jego całkiem "normalny" tok myślenia. Nie no to trzeba być już naprawdę jakimś nie tego żeby hartować przy niskiej odporności zdrowotnej😂\nJoyssli 13 maja 2017 21:06\nBardzo dziękuję za komentarz i również ślę pozdrowionka ;)\nAnonimowy 11 maja 2017 18:08\nJa owszem- będę! I nie tylko to! JAK TO NIEREGULARNIE?!?! Toż to jakiś żart?!\nI to akurat teraz, kiedy wreszcie zdecydowałam się przeczytać To Coś?! I kiedy zaczęło mi się to cholernie podobać?!\nA wiesz Ty co? Zacytuję pewnego wyjątkowo cenionego przeze mnie autora- YYYUYYHEERRR!!!!!!\n~i tak wiesz kto, więc po co się podpisywać\nJoyssli 13 maja 2017 21:02\nSkorzystałabym z - tak dobrze Ci przecież znanego - " Apfff", ale to niegrzeczne ;)\nNa lue govanen vin, pe-channas\nŚwietnie piszesz. Twoje opowiadania po prostu mają duszę:) Czy można spodziewać się kontynuacji opowiadania Navy Blue Roses???\nJoyssli 13 maja 2017 21:05\nDziękuję Ci bardzo, a co do Twojego pytania - oczywiście! Opowiadanie cały czas "się pisze". Mam nadzieję, że uda mi się opublikować kolejny rozdział za kilka dni.


Październik 2007 - Strona 5 z 5 - Always - Bon Jovi Portal\nAlways - Bon Jovi Portal 2007 Październik\nZnane są już cztery kolejne daty trasy koncertowej promującej album „Lost Highway”. Jak zapowiadano wcześniej w styczniu grupa Bon Jovi wyruszy w swoją 16-stą już trasę po Japonii, by zagrać tam 4 koncerty w trzech największych miastach. Nie wiadomo czy jest to już końcowa lista miejsc w których wystąpi zespół… Więcej »\nWysłaliśmy kolejne prośby o pomoc. W tym momencie rozmawiamy z jedną z czołowych polskich agencji koncertowych w sprawie koncertu. … Więcej »\nJeszcze tej jesieni zespół Bon Jovi powróci do Kanady, by rozpocząć tam pierwszą część swojej światowej trasy koncertowej planowanej na 2008 rok. Obecnie znana jest lista dziewięciu miast w których odbędą się koncerty. Trasa promująca „Lost Highway” rozpocznie się w środę 14 listopada występem w Montrealu. Zespół powróci do miast… Więcej »\nTill We Ain’t Strangers Anymore następnym singlem!\nPiosenka „Till We Ain’t Strangers Anymore” została wybrana na trzeci singiel z albumu „Lost Highway” i w tym tygodniu zostanie rozesłana po rozgłośniach radiowych. Singiel będzie miał swoją premierę 30 listopada. Utwór będzie promował album grupy Bon Jovi oraz najnowszą płytę LeAnn Rimes (piosenka jest bonusem na albumie… Więcej »\nDVD Lost Highway także w Polsce\nJak poinformował nas Universal najnowsze DVD zespołu zostanie wydane w naszym kraju prawdopodobnie 16 listopada br. Ucina to wszelkie spekulacja na temat tego iż jest to nieoficjalne wydawnictwo przeznaczone tylko na ry… Więcej »


SZOK! PREMIER POLSKI MATEUSZ MORAWIECKI ZOSTAŁ PORWANY! KAZANO MU KOPAĆ GRÓB! | Lolmania - Najciekawsze artykuły w sieci\nStrona główna Magazyn SZOK! PREMIER POLSKI MATEUSZ MORAWIECKI ZOSTAŁ PORWANY! KAZANO MU KOPAĆ GRÓB!\nSZOK! PREMIER POLSKI MATEUSZ MORAWIECKI ZOSTAŁ PORWANY! KAZANO MU KOPAĆ GRÓB!\nMamy 6586 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw:\nmazowieckiego (1090), pomorskiego (576), śląskiego (549), kujawsko-pomorskiego (518), warmińsko-mazurskiego (503), wielkopolskiego (495), dolnośląskiego (404), małopolskiego (356), zachodniopomorskiego (333), łódzkiego (311), podkarpackiego (296), podlaskiego (292), lubelskiego (265), lubuskiego (234), świętokrzyskiego (129), opolskiego (119).\nZ powodu COVID-19 zmarło 45 osób, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarło 239 osób. Liczba zakażonych koronawirusem: 1 583 621/40 709 (wszystkie pozytywne przypadki/w tym osoby zmarłe).\nMATEUSZ MORAWIECKI W MŁODOŚCI ZOSTAŁ PORWANY!\nOpozycyjna działalność ściągnęła na rodzinę Morawieckich zainteresowanie służb PRL. Represje nasiliły się po wprowadzeniu stanu wojennego. Bezpieka wielokrotnie dokonywała rewizji w ich domu, żonie i dzieciom Kornela Morawieckiego, który ukrywał się z powodu opozycyjnej działalności wielokrotnie grożono.\nSłużby PRL posunęły się nawet do porwania ledwie 15-letniego Mateusza Morawieckiego. – Dla Mateusza przełomem było pierwsze pobicie przez ZOMO latem 1983 roku. Naprawdę dotkliwie go wtedy pobili, wrócił do domu cały w sińcach i ślady zostały mu na długo – wspomina w rozmowie z portalem Wszystkoconajważniejsze.pl siostra Morawieckiego Anna.\nSiostra opowiedziała, że funkcjonariusze zatrzymali nastolatka, gdy wychodził z mszy za ojczyznę. Kiedy przyznał się, jak się nazywa, wrzucili go do radiowozu i zawieźli do lasu. Chłopak został pobity. Morawiecki dopiero kilka lat po wybuchu stanu wojennego spotkał się z ukrywającym się ojcem.\nMłody Mateusz Morawiecki został pobity. Zomowcy grozili mu bronią, grożąc śmiercią, jeśli nie ujawni, gdzie ukrywa się ojciec. – Daliśmy mu minimalną ochronę w momencie, w którym porwano go z ulicy i przeprowadzono mu seans strachu. Kazano mu nawet kopać swój grób. Odgrażano się, że młodszą siostrę mogą zgwałcić nieznani sprawcy. Przeprowadziliśmy wtedy akcję odwetową. Spaliliśmy wtedy domek letniskowy szefa wrocławskiej SB płk. Czesława Błażejewskiego – opowiada portalowi Wszystkoconajważniejsze.pl Wojciech Myślecki, działacz opozycji i przyjaciel Morawieckich.\nPoprzedni artykułAKTORKA ZNANA Z „BARW SZCZĘŚCIA” ZOSTAŁA PORWANA! MĘŻCZYZNA WIĘŹIŁ JĄ W DOMU LETNISKOWYM!\nNastępny artykułZAKOPANE! AWANTURY, ATAKI NA POLICJANTÓW! 140 PRZEPROWADZONYCH INTERWENCJI!


Hale przemysłowe na sprzedaż lub wynajem, w korzystnych miejscach na terenie cał...\nNazwa: Rzeczoznawca budowlany Warszawa - mpexpertbud.pl\nJeżeli są Państwo zainteresowani usługami związanymi z ekspertyzami budowlanymi, to zapraszamy do zaznajomienia się z ofertą, która została zaprezentowana przez przedsiębiorstwo MPEXPERTBUD Ekspertyzy Budowlane, któ...\nNazwa: Wykończenie wnętrz - Remonciki.pl\nFirma remontowa Remonciki, funkcjonująca na obszarze Poznania i okolic, proponuje wykańczanie wnętrz oraz remonty. W swojej ofercie posiada malowanie ścian i sufitów, szpachlowanie, układanie paneli ściennych i podł...\nDzięki przejrzystej stronie internetowej nawet pierwsza wizyta Państwa u nas może przebiegać zgodnie z oczekiwaniami. Ofertę, jaką do Was kierujemy, docenią szczególnie osoby zainteresowane profesjonalnym wykonaniem...\nNazwa: Vizjo zabudowy szklane\nOd powstania firmy zajmujemy się realizowaniem wszelkiego typu konstrukcji szklanych. Oferta dotyczy projektowania oraz wykonywania ścian, balustrad szklanych, kabin prysznicowych, zabudów i różnego typu drzwi. Dysp...\nNazwa: Odbiory mieszkań - odbiorymieszkan.eu\nFirma www. odbiorymieszkan. eu oferuje profesjonalny i fachowy odbiór budowlany mieszkań na terenie Warszawy i okolic. Sprawujemy nadzór budowlany, prowadzenie budowy oraz pomoc w formalnościach. Mamy wieloletnie do...\nPrzedsiębiorstwo HD SIGMA S. C. Dziura A., Huk J. wyspecjalizowało się w robotach inżynieryjnych z zastosowaniem technologii bezwykopowych, zapewniając wysokie bezpieczeństwo instalacji, rozsądne koszty oraz minimal...\nNazwa: Firma Tynkarska Ekotynk.pl\nFirma Ekotynk specjalizuje się w wykonywaniu tynków: tynki maszynowe, tynki agregatowe, tynki gipsowe, oraz nakładaniu gładzi i malowaniu wnętrz. W ofercie posiada zarówno tynki agregatowe i cementowo wapienne, jak ...\nNazwa: Zbrojarze Śląsk\nNasza firma Farko Zbrojarze Śląsk z Katowic jest w stanie swym klientom zaproponować kompleksowe usługi związane z branżą budowlaną i zbrojeniową. Dysponujemy u siebie nowoczesnym sprzętem oraz zespołem doświadczony...


No Doubt nagrywa nowy album\nGrupa No Doubt w końcu postanowiła przygotować nowy album.\nW najbliższy weekend w katowickim Jazz Clubie Hipnoza wystąpi dwóch mistrzów jazzu - Dave Douglas i Wojtek Mazolewski ze swoim kwintetem. O Douglasie mówi się, że jest niewątpliwie jednym z najważniejszych trębaczy w świecie jazzu. 15 kwietnia będziemy mieli okazję się o tym przekonać. Wystąpi bowiem w Katowicach ze swoją grupą Brass Ecstasy.\nSlash sprzedaje swoje gitary\nSlash zamierza wystawić na licytację 14 swoich gitar, w tym również akustyczną gitarę, na której grał w piosence Patience z repertuaru grupy Guns N’ Roses.\nAnita Lipnicka: jestem starsza o 15 lat, więc mam co innego w głowie\n"Cały czas jestem balladowa, tylko chwilowo po angielsku. I jestem starsza o 15 lat, więc mam trochę co innego w głowie" - powiedziała na czacie programu Dzień Dobry TVN Anita Lipnicka tym, którzy tęsknią za jej dawnym obliczem.\nKings Of Leon znienawidzili swój własny przebój\nCaleb Followill - wokalista grupy Kings Of Leon przyznał, że on i jego bracia nie cierpią ich własnego przeboju "Use Somebody".\nPerkusista Arctic Monkeys u P Diddy'ego\nElton John: nie lubię oglądać filmów o sobie\nElton John przestał zachowywać się jak kapryśna diva, kiedy zobaczył swoje zachowanie w filmie dokumentalnym "Tantumd And Tiaras".\nEbola w piekle death metalu\nW czwartek, 29 września, ukazał się "Hell's Death Metal", drugi album zielonogórskiej formacji Ebola.\nPaul Simon: życie jest za krótkie na kłótnie\nPaul Simon nie może się doczekać powrotu w trasę ze swoim przyjacielem Artem Garfunkelem.\nLady Gaga: jestem rozczarowana tym, co tworzę\nLady Gaga jest perfekcjonistką jak John Lennon.\nznalezionych: 9027, strona 15 z 602


Blog #MitsubishiStories – wyrusz z nami w podróż5:60 i wybuch magii | Blog #MitsubishiStories - wyrusz z nami w podróż\nO filmowej pasji, nowych mediach i szybkim świecie rozmawiamy z Bartkiem Topą.\nKarierę rozpoczynał w latach 90., występując w filmach reżyserowanych przez Łukasza Karwowskiego, Krzysztofa Kieślowskiego czy Władysława Pasikowskiego. W XXI wiek wszedł jako odtwórca głównej roli w „Kuracji” – przedstawieniu Teatru Telewizji w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego. Ta sztuka była początkiem ich długoletniej współpracy i niezapomnianych kreacji w „Weselu”, „Domu Złym”, i „Drogówce”. Dziś, rozchwytywany jako aktor i producent, znalazł dla nas czas podczas realizacji zdjęć do nowego filmu „Miasto” w reżyserii Marcina Sautera. Pojechaliśmy do Bydgoszczy, by spotkać się z Bartkiem Topą i posmakować życia na planie filmowym.\nMitsubishi Stories: Kim jest aktor?\nBartek Topa: Często się mówi, że aktor jest tylko odtwórcą, ale ja absolutnie się z tym nie zgodzę. Mój zawód opiera się na transferze myśli, emocji… tworzywa, które zostało wymyślone przez życie, potem napisane przez scenarzystę, a później wykreowane przez reżysera i całą ekipę, która jest zaangażowana w tworzenie filmu. Wykorzystuję ciało jako narzędzie, jako przestrzeń do pakowania w siebie historii, oczywiście wymyślonych, ale naznaczonych moim unikalnym spojrzeniem. Aktorstwo to paleta barw, które mogę przekazać poprzez siebie i swoje zmysły. Im jest ona szersza i ma więcej odcieni – od mroku do światłości – tym bardziej rezonuje z widzem.\nMitsubishi Stories: Dlaczego film?\nBartek Topa: W Nowym Targu, skąd pochodzę, raz czy dwa razy w miesiącu mieliśmy Dyskusyjny Klub Filmowy, do którego chodziłem razem z siostrą. Tam z wypiekami na twarzy oglądałem różne filmy i już wtedy, gdy byłem bardzo młody, ta magia wnikała w moje serce. Mimo że kończyłem technikum weterynaryjne to wciąż pojawiała się tęsknota za wykreowanymi bohaterami, historiami, światami. To był powód, że znalazłem się w szkole filmowej w Łodzi, gdzie nawiązałem bliskie relacje z ludźmi filmu – aktorami, reżyserami, operatorami. Kiedyś do opowiadania historii służyły płótno, ściana i papier, dziś te obrazy maluje film. A ja zawsze marzyłem, żeby uczestniczyć w tym inspirującym, twórczym procesie.\nMitsubishi Stories: Co to jest dobry film?\nBartek Topa: Wszystko zaczyna się od dobrego tekstu. Jak jest dobra historia i świetnie zaznaczone relacje bohaterów, to za pomysłem idą pasja i determinacja, żeby ten pomysł zrealizować. Są twórcy, którzy w jakimś stopniu gwarantują dobre relacje, dobrą energię na planie i potem w kinie. Wiedzą, że robią dobry film. A co to znaczy dobry film? To znaczy taki, który po prostu działa na widza. Przekonuje go i wciąga do swojego świata.\nMitsubishi Stories: Jak wygląda dzień aktora na planie filmowym?\nBartek Topa: Przyjeżdżam na plan, na początek jest charakteryzacja, później próby konkretnych scen, a potem to, co najlepsze – zaczynamy zdjęcia. Towarzyszą temu wielkie emocje, twórcza energia, ale to jest też autentyczna, normalna praca. Mamy konkretne plany ujęć, które określają, co jest do zrobienia. Nie można zapominać, że w filmie się czeka. Duża część tej pracy to oczekiwanie na przygotowanie konkretnego planu, sceny albo ujęcia. Czasami wchodzisz na ujęcie i ono jest realizowane w 30 sekund, w minutę, dwie, a potem znowu czekanie, czekanie, czekanie.\nMitsubishi Stories: Lubisz czekanie?\nBartek Topa: I tak, i nie – to jest ważna część tego tygla, pozwala lepiej zrozumieć historię, klimat filmu i bohaterów. Ale jeżeli jest 04:30, czy 05:60 nad ranem, może to być uciążliwe i męczące, szczególnie jeśli to któraś noc z rzędu. Akurat ten film, praktycznie cały, jest realizowany nocą, więc nasze dni są wywrócone na lewo. Zaczynamy śniadaniem o 19:30, obiad mamy o trzeciej w nocy, a kolację o szóstej rano. Co najważniejsze – mnie to wszystko bardzo smakuje 😊\nMitsubishi Stories: Co tworzy magię kina i dobrego filmu?\nBartek Topa: Kino jest wypadkową pasji twórców, reżysera, scenarzysty, scenografa, kostiumologa, charakteryzatora i oczywiście aktorów. Ale poza tą twórczą ekipą jest też ekipa techniczna – wózkarze, oświetlacze, cały pion kamerowy. Wszyscy ci ludzie pracują na efekt końcowy, którym jest pokazanie naszej pracy w kinie. Każdy członek ekipy postrzega ten świat z trochę innej strony i zwraca uwagę na inne szczegóły. W połączeniu tych twórczych przestrzeni zdarza się coś, co jest jedyne w swoim rodzaju. Coś, co można nazwać „wybuchem” magii. Każdy, kto jest uczestnikiem takiego zdarzenia, ma świadomość, że to jest to jedyne ujęcie, które musiało się zdarzyć. Chwila, która wyniesie widza w inną przestrzeń.\nMitsubishi Stories: Jaki jest Twój wzór chemiczny na reżysera?\nBartek Topa: Lubię pracować z reżyserami, którzy wiedzą, czego chcą, a jeśli nie wiedzą, to sprawiają wrażenie, że wiedzą, co robią. To jest rodzaj zaufania i w pewnym sensie rzucenia się na głęboką wodę – płyniemy razem w tej toni i nie wiemy, czy dopłyniemy do brzegu. I to jest chyba najbardziej ekscytujące! Twórcze relacje z reżyserem polegają na partnerstwie, ale też na zrozumieniu, że jest się w jakimś stopniu pionkiem, który może się realizować tylko w konkretnej przestrzeni. Relacje między tymi pionkami ustala reżyser.\nMitsubishi Stories: W dzisiejszych czasach każdy może być reżyserem, czy operatorem. Wystarczy, że ma telefon…\nBartek Topa: Moje pokolenie myśli o tym, że praca twórcza jest skierowana do szerszego kręgu ludzi, bo jest ktoś, kto wymyślił tekst, są reżyser, operator, scenograf, te wszystkie piony i jesteśmy my – aktorzy. A dzisiaj każdy może być aktorem reżyserem, operatorem, bo mamy komórki – jesteśmy w stanie zrealizować cały film telefonem. Te krótkie filmiki, które trwają po 5, 10, 30 sekund, są zapisem naszej wrażliwości na świat, na to, co nas otacza. Ktoś zatańczył na chodniku, a my to od razu filmujemy, bo nas ciekawi. Zapisujemy takie sceny, żeby się podzielić tym, co zobaczyliśmy, żeby podzielić się swoją wrażliwością. Każdy chce pokazać świat przez swoją soczewkę. Dzisiaj w sekundę możesz podzielić się własnym światem z milionami ludzi. Myślę, że ten pociąg instastories, krótkich filmików, tego, co nam daje dzisiaj technologia, on pędzi, on naprawdę zasuwa.\nMitsubishi Stories: No właśnie – świat zasuwa… Jak żyć?\nBartek Topa: Niektórzy ludzie zamykają się i przez tydzień, dwa tygodnie żyją bez komórek, bez kontaktu z innymi, bez bodźców z zewnątrz i stymulacji, które wciąż nas rozpraszają. Robią to po to, żeby zwrócić się w głąb siebie i zmierzyć ze sobą. Chcą odpowiedzieć sobie na pytanie: kim jestem dla siebie, a dopiero potem: kim jestem dla drugiego człowieka. Ciągle szukamy odpowiedzi, a odpowiedź jest tak blisko. Najważniejsza sprawa to budowanie relacji. Co to jest dobre życie? To są dobre relacje. Jeśli od dziecka będziesz wiedzieć, że to jest klucz do dobrego życia, to połowa sukcesu.\nW roli głównej: Bartłomiej Topa\nProdukcja: Kinga Lisowska, Monika Kozłowska, Paweł Poręcki\nNapisy: Sebastian Mucha\nWywiad przeprowadziła: Kinga Lisowska


Rzeszów - badania zachowań i preferencji komunikacyjnych\nGmina Miasto Rzeszów przystępuje do opracowania dokumentów aplikacyjnych dla kolejnych projektów związanych z dalszą poprawą funkcjonowania i rozwojem transportu publicznego w Rzeszowie. Projekty: „Rozwój systemu transportu publicznego w Rzeszowie”, „Integracja różnych form publicznego transportu zbiorowego w Rzeszowie” oraz „Rozbudowa systemu transportu publicznego w Rzeszowie” planowane są do współfinansowania przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020.\nW związku z powyższym od dnia 27 września br. Konsorcjum Firm Invest & Consulting Group Sp. z o.o., z siedzibą w Opolu oraz Collect Consulting S.A., z siedzibą w Katowicach rozpoczęło realizację umowy w ramach, której prowadzić będzie m.in. pomiary ruchu samochodowego w newralgicznych punktach miasta, pomiary zajętości miejsc postojowych (w strefie płatnego parkowania oraz na parkingach: bezpłatnych, komercyjnych, osiedlowych), pomiary liczby pasażerów w autobusach i pociągach oraz badania ankietowe w gospodarstwach domowych, autobusach i na przystankach (w tym na dworcach PKS i PKP). Umowa w ramach której wskazany wyżej Wykonawca będzie wykonywał badania powinna zostać zrealizowana do dnia 15 grudnia 2016 roku.\nW trakcie badań Ankieterzy odwiedzą losowo wybrane gospodarstwa domowe (przeprowadzą minimum 5600 wywiadów), w celu zebrania informacji m.in. o preferencje co do wyboru środka podróży, a także danych dotyczących sposobu ich codziennej realizacji. Podobna ankieta zostanie przeprowadzona wśród pasażerów komunikacji miejskiej. Każdy ankieter posiadał będzie identyfikator oraz upoważnienie do realizacji badania. Dodatkowo Państwa odpowiedzi będą chronione tajemnicą badawczą a wszystkie kwestionariusze (zgodnie z międzynarodowymi standardami) będą anonimowe.\nW związku z powyższym zwracam się do Państwa z uprzejma prośbą o umożliwienie ankieterom, przeprowadzenia badań i udzielenie odpowiedzi na zadane pytania zgodnie ze stanem faktycznym, gdyż dzięki temu będą mieli Państwo realny wpływ na ostateczny zakres realizowanych przedsięwzięć.\nWydział Pozyskiwania Funduszy Urzędu Miasta Rzeszowa,\ntel. 17 875 41 77, e-mail: rzeszow_transport@erzeszow.pl


Firma sprzątająca Poznań wiecej − lodz-info.pl\n27.05.2020, 16:58 0 komentarzy\nNikt nie lubi robić porządków i doskonale mamy tego świadomość. Mimo to każdy z nas chce, żeby jakaś osoba wykonała tę czynność za nas. Ścieranie parkietu, odkurzanie, doczyszczenie obicia mebli - takie czynności mogą być pracochłonne a także nie za bardzo przyjemne. Byłoby lepiej przeznaczyć ten czas na coś bardziej interesującego? Przykładowo na urzeczywistnianie swojego hobby! Czyszczenie zleć profesjonalistom, dla których to żaden kłopot, zatem ekspresowym a także sprawnym sposobem doprowadzą do porządku dane miejsce. Czy chcesz znaleźć najlepsze usługi sprzątające Poznań?\nZlecenia, które realizuje rewelacyjna firma sprzątająca Poznań rzecz jasna muszą być dokonane efektywnie a także konkretnie. Zapewnia również bezpieczeństwo - żaden ze sprzętów zostawionych pod opieką ekipy wykonującej sprzątanie nie ulegnie popsuciu. Niewątpliwie profesjonalna firma sprzątająca Poznań musi być precyzyjna oraz przewiduje imponujący zakres oferty. Począwszy od sprzątania prywatnych domów, biur, aż do dużych sklepów, miejsc hotelowych, szkół bądź placówek przedszkolnych. Usługa wykonana zostać może również w godzinach nocnych, jeśli dasz pracę świetnemu zespołowi. Wszystko zależne może być od Twoich preferencji - bywa, że to wygodna chwila, a świetna ekipa sprzątająca będzie w stanie podjąć się tej pracy.\nBiorąc pod uwagę życzenia zleceniodawcy można wybrać dwa różne pakiety - standardowy i Premium. Ekipa może czyścić z użyciem własnych preparatów sprzątających albo klienta. Za każdym razem powinieneś mieć ubezpieczenie na powierzone mienie w trakcie sprzątania, niezależnie od tego, na którą zdecydujesz się opcję. Będziesz czuć też zapewnienie przy wynajęciu firmy sprzątające Poznań, iż delikatne powierzchnie nie ulegną zepsuciu. Niezbędne okazuje się dlatego też zatrudnienie tej ekipy, która posiada kwalifikacje. Niezbędne są również informacje o chemikaliach, a w szczególności na jakich nawierzchniach można zastosować wybrane preparaty sprzątające. Rzetelne jest niezwykle istotne, dlatego też zleć pracę profesjonalistom. Wybiorą oni porządny pakiet usług, również zaproponują unikalną cenę. Podchodzenie do wszystkich klientów w wyjątkowy sposób to zjawisko, które gwarantuje tylko profesjonalny zespół sprzątający.


Ilfing - rejsy statkiem Elwinga po Zalewie Wiślanym - Podróże na wodzie\nPodróże na wodzie/\nIlfing - rejsy statkiem Elwinga po Zalewie Wiślanym\nBiuro Atrakcji Turystycznych Ilfing w kwietniu 2018 roku rozpoczyna trzeci sezon rejsów statkiem Elwinga po Zalewie Wiślanym.\nW kwietniu, maju, czerwcu i wrześniu organizujemy rejsy "szyte na miarę" dla grup zorganizowanych. Oferujemy szeroki wachlarz rejsów dopasowanych do potrzeb i oczekiwań grupy:\nrejs na trasie Tolkmicko - Krynica Morska - Tolkmicko to 45-minutowy rejs (w jedną stronę) i najszybszy sposób, by dostać się na Mierzeję Wiślaną\nKrynica Morska - Frombork - Krynica Morska to propozycja dla grup, które mają w planach wycieczkę do perełki zabytkowej architektury i historii Polski - rejs w jedną stronę trwa ok. 1 godz. i 30 min.\ntrasa Frombork - Krynica Morska - Tolkmicko lub Tolkmicko - Krynica Morska - Frombork to idealny rejs dla grup planujących wycieczkę nad morze, a planujący pobyt we Fromborku lub najbliższej okolicy - czas trwania rejsu na trasie Frombork - Krynica Morska to 1 godzina i 30 min, a rejs na trasie Krynica Morska - Tolkmicko trwa 45 minut\ndla grup, które planują w ciągu jednego dnia zwiedzanie wszystkich najważniejszych miejscowości Zalewu Wiślanego proponujemy rejs na trasie Tolkmicko - Krynica Morska - Frombork - Tolkmicko lub Tolkmicko - Frombork - Krynica Morska - Tolkmicko.\nDodatkowo możemy zapewnić opiekę przewodnika z elbląskiego PTTK-u, który najciekawszymi informacjami na temat regionu z pewnością uatrakcyjni każdą trasę rejsu.\nNaszą najciekawszą i najnowszą propozycją jest rejs konesera na trasie Elbląg - Gdańsk lub Gdańsk - Elbląg. Rejs konesera to trwająca osiem godzin wycieczka z przewodnikiem PTTK, który opowie o mijanych po drodze rozwiązaniach hydrotechnicznych takich jak mosty pontonowe, obrotowe, przepompownie i śluzy. Pierwsze rejsy odbędą się już 19.05, 17.06 ( z Elbląga do Gdańska) i 20.05, 18.06 (z Gdańska do Elbląga).\nREJSY EDUKACYJNE DLA DZIECI I MŁODZIEŻY\nKolejną naszą propozycją są rejsy edukacyjne skierowane do szkół i przedszkoli. Rejs spacerowy po rzece Elbląg stanowi ciekawą alternatywę dla tradycyjnych lekcji w szkole. Dla grup zainteresowanych całodniową wycieczką proponujemy rejs na trasie Tolkmicko - Krynica Morska - Tolkmicko. Istnieje możliwość organizacji ogniska w Krynicy Morskiej oraz wykonania pamiątkowych zdjęć na statku. Możemy również zapewnić transport autokarem na trasie Elbląg - Tolkmicko - Elbląg.\nREJSY REGULARNE W LIPCU I SIERPNIU\nW lipcu i sierpniu rozpoczynamy sezon wakacyjny. Statek będzie pływał w ramach rejsów regularnych na trasach:\nTolkmicko - Krynica Morska - Tolkmicko\nKrynica Morska - Frombork - Krynica Morska.\nOfertę wakacyjną wzbogaciliśmy o 45-minutowe rejsy spacerowe we Fromborku. To idealna propozycja dla turystów, którzy nie planują całodniowych wycieczek między nadzalewowymi miejscowościami, a chcieliby przepłynąć się statkiem po wodach Zalewu Wiślanego.\nZapraszamy do kontaktu i skorzystania z naszej oferty rejsów statkiem Elwinga.\nElbląskie Biuro Atrakcji Turystycznych Ilfing\nTel. 55 611 66 99, e-mail: biuro@ilfing.pl


W jaki sposób zakupić solidne dachówki? | Witryna\nChciałbyś zakupić dachówki, które jak każdy wie są niezbędne na dachu absolutnie każdego domu? A więc szczególnie godne większego zainteresowania są choćby dachówki bitumiczne. Wychodzę z założenia, iż takie dachówki są kapitalnym rozwiązaniem. Tak się złożyło, że nie tak dawno temu kupiłem do swojego domu właśnie dachówki bitumiczne. Powinieneś się od razu przyznać, że w sumie nie jestem fachowcem w dziedzinie dachówek, lecz tak naprawdę bez żadnego problemu je kupiłem. Chociażby dlatego, iż przecież nigdy nie oszczędzam na jakości – w sumie nie tylko mowa o dachówkach.\nMożna powiedzieć, że dachówka bitumiczna powinna spełniać warunki takie jak: solidne wykonanie, a na dodatek piękny wygląd. Bardzo często za bardzo deprecjonujemy znaczenie dachówek, a potem w istocie możemy narzekać na masę rzeczy. To wyraźnie pokazuje, iż generalnie nie ma najmniejszego problemu z zakupem dachówek, lecz należy po prostu podchodzić do wszystkiego w odpowiedni sposób. A co ciekawe, dachówki bitumiczne kupiłem przez Internet. Hej, mamy w końcu XXI wiek, nawet dachówki można kupić w Sieci! To kapitalne, że jest takie rozwiązanie. Bardzo się cieszę!\nźródło: www.3wrozki.pl, http://www.werbisci.org.pl a także agro-pronatura.pl i http://eneonet.com.pl\n25 października 2016Odpowiednio starać się patrzeć na pewne


Zaplanuj urlop z Interią\nPortal Interia.pl rozszerzył ofertę turystyczną dla swoich użytkowników, uruchamiając nowy serwis rezerwacyjny Wycieczki. Partnerem serwisu jest portal turystyczny Wakacje.pl.\nW serwisie Wycieczki prezentowana jest stale aktualizowana baza ponad 160 tysięcy ofert wypoczynku w kraju i za granicą. Oferta skierowana jest zarówno do indywidualnych użytkowników, jak i do firm. Dostępne oferty mieszczą się w przedziale cenowym od 500 zł do 15 tys. zł, obejmują pobyt zarówno w luksusowych hotelach, jak i w domkach kempingowych czy kwaterach agroturystycznych.\n“Współpraca z INTERIA.PL jest dla nas bardzo dużym wyzwaniem i ważnym doświadczeniem partnerskim. Dzięki wspólnemu projektowi mamy szansę dotrzeć z naszą ofertą handlową do co raz większej grupy Internautów – informuje Michał Kaczorowski, Prezes Zarządu Wakacje.pl. – Liczymy na wspólny sukces całego przedsięwzięcia.”


Dzień Matki w Amerykańsko-Polskim Klubie „Sobieski”\n12 maja 2019 r. klub Sobieski w Greenacres na Florydzie zorganizował piknik z okazji Dnia Matki. Klubowa kuchnia przygotowała tradycyjne polskie potrawy, m.in. golonkę, bigos, pierogi i kiełbaski. Na dzieci czekało mnóstwo atrakcji, w tym olbrzymia, wysoka na 11 metrów, zjeżdżalnia wodna, trampolina w stylu bounce-house oraz malowanie twarzy. W muszli koncertowej w przyklubowym parku do tańca jak zwykle przygrywał DJ Tomek Grzebień. Program poetycko-muzyczny przygotowały Jolanta Bertolotti wraz ze swoją mamą, Haliną Kucharską.\n– Dzień Matki to święto wszystkich nas – całych pokoleń. Jak ktoś napisał, „matka trzyma dziecka rączkę przez krótki okres, ale dziecka serce do końca życia”. Miłość matczyna nie zna granic i za to chciałabym podziękować mojej mamie, a przy okazji wszystkim mamom, babciom, prababciom i życzyć wszystkiego, co się szczęściem zwie. Było nam bardzo miło obchodzić to święto w gronie naszych rodaków, którzy przybyli do klubu na tegoroczny piknik z okazji Dnia Matki. Zapraszamy ponownie w przyszłym roku – mówi prezydent klubu Sobieski Beata Paszkiewicz.\n„Dziękuję, Mamo” – wiesz, który Jolanta Bertolotti zadedykowała swojej mamie, Halinie Kucharskiej:\nTo proste szczęście, zwykłe, codzienne\nTym droższe, Mamo, że tak odległe\nGdy kwiat stawiałaś w otwartym oknie\nSłońce Twe włosy złociło ogniem.\nDziękuję, Mamo, za troskę w oczach\nAle najbardziej dziękuję za to, że jesteś\nProstować plecy, gdyż życie smaga


Saffrin :: Stado Orla Pieśń :: Dolina Morsove :: Skalne Wodospady Share |\nTemat: Nadrzeczna Łąka Sob Maj 28, 2016 11:13 pm\nGdy słońce chyli się ku zachodowi, a świat spowija mgła mroku i ciemności w naturze zaczyna zmieniać się świat, nierzadko właśnie wtedy życie zaczyna w pełni rozkwitać. Ukołysana trawa faluje rytmicznie, dając złudne wrażenie ukołysanego oceanu zieleni. Oceanu, w którym zwierzęta znajdują schronienie, nierzadko oazę bezpieczeństwa i spokoju. Na polanie słychać granie świerszczy, wycie wilków, pohukiwanie sów, które to właśnie teraz rozpoczynają swoje życie łowcy. Co jakiś czas, w świetle wschodzących gwiazd i księżyca, przemyka zwierzyna, nadając temu miejscu wyjątkowo dużo tajemniczości...\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Pon Cze 27, 2016 10:48 am\nTereny były takie piękne, łąki, wszechobecna zieleń i ciepłe, słoneczne promienie.. jak miło było stawiać kopyta bo miękkim poszyciu, a nie po parzącym piasku.. I to świeże powietrze, skalne wodospady.. Klacz shire czuła się jak w raju.\nChoć duszy poetyckiej nie miała, to i tak potrafiła dostrzec piękno terenów Orlej Pieśni. Od razu poczuła, że dołączenie tu to był bardzo dobry wybór.\nLekko uniosła nogę, gdyż pod wpływem wspaniałej atmosfery organizm chce po prostu poczuć się wolny, biec przez łąki, pola i góry.. Jej tempo zmieniło się w lekki, widowiskowy galop i tak dotarła do rzeki.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Pon Cze 27, 2016 11:09 am\nKishan parł naprzód, pozwalając, by mięśnie grały pod jego skórą i czarną sierścią. Otwarte tereny, pachnące cytrynową trawą i nagrzanymi słońcem skałami sprawiały, że w sercu karego ogiera budził się zew. Ta pieśń wolności i wiatru gnającego po otwartej skórze, jak muśnięcie orlich skrzydeł...\nTak, zdecydowanie nie pomylił się, porzucając lodowate tereny Inkwizycji. Nie pomylił się, pozwalając jej rozmyć się w strugach deszczu. Jego serce uderzało potężnie o żebra, zalewając ciało wrzącą, czarną krwią. Przecież z całego jego ciała buch gorąc, płomieniem jasnym i trwałym. Pali go od środka, a jednak jest to żar, który bucha z chrap, a nie taki, który obdziera ze skóry. Ten ogień płonął w nim. Były Czarnokrwisty ogier dojrzał potężną, gniadą sylwetkę. Niektóre konie są po prostu wysokie, ale ona... Ona była gigantyczna! Kishan, jako koń rasy kathiawari, teoretycznie powinien być bardzo niski. Ba, on chciałby być bardzo niski, bo to oznaczałoby, że w jego krwi nie ma zabrudzeń. A były. Były, i to w bardzo dużych ilościach. Był też dobrze zbudowany, na oko może i lepiej od niej - chociaż ciężko to było określić przy jej wzroście. Zbliżył się niespiesznie do klaczy.\n- Sammaan, moja miła - powiedział bez zastanowienia, wypuszczając przez nozdrza obłoczek gorącego powietrza. Uroczo.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Wto Cze 28, 2016 10:20 pm\nPierwsze, co rzuciło jej się w oczy, to oczywiście krystalicznie czysta woda, która wręcz prosi się o wypicie.. Ciecz szybko złagodziła pragnienie, które odczuwała niemal cały czas, przez wszechobecną gorączkę.\nPowietrze jakby stało się ciężkie.. Niczym zawiesina. W wysokich górach, z pewnością oddychanie byłoby problemem dla tak dużych istot jak konie, a zwłaszcza nadwymiar wielkich przedstawicieli..\nKlacz poruszyła uchem, jak zwykle, kiedy usłyszała jakiś dźwięk.. lecz zaraz odwróciła również głowę, gdyż przybył tu kary ogier, na szczęście z jej stada, choć ciemna sylwetka na horyzoncie przygnała wspomnienia paskudnego Espilce.\n- Miła.. Ahh, chyba pierwszy raz ktoś mnie tak nazwał!- zaśmiała się, było to dla niej dość zabawne, zapominając, że mówi na głos, choć ogier z pewnością tylko ją przywitał.. - Czego tu szukasz, nieznany mi ogierze?- podążyła w jego stronę, z wysoko uniesioną głową. - Nic nie dzieje się przypadkiem.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Wto Cze 28, 2016 11:13 pm\nUniósł brew, co w teorii powinno być niewykonalne - każdy jednak może zrozumieć, że pomiędzy teorią, a praktyką istnieje wiele różnic. Między innymi wymowność, na przykład wymowność mimiki. Jakkolwiek to było, uniósł jedną brew.\n- Hm, czyli, że nie jesteś przesadnie miła dla nas, malućkich? - spytał, a potem prychnął cichym śmiechem. W jego płonących, złotych oczach zamigotało zainteresowanie - ta nieznajoma go ciekawiła. Była... piękna. Potężna. A piękno i potęgę cenił sobie bardzo wysoko, bo taki właśnie był ogień. Ogień, który pali zmysły i zżera duszę, aż pozostanie po niej tylko śmierdzący dym. - O, w to, to ja wierzę! - powiedział, przywołując z powrotem niknący już uśmiech. - Jakiś inteligencik powiedział swego czasu, że wszechświat jest zbyt leniwy na przypadki. Uwierzyłabyś mu? - spytał przekornie. Porównanie wszechświata do niedoskonałej istoty było zabawne - ale i nurtujące. Był ciekaw, co mu odpowie potężna gniadoszka. A nuż powie, że tak... Rozszerzył lekko ciemne chrapy, wciągając w nie zapach babiego lata i nagrzanych słońcem kamieni.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Czw Cze 30, 2016 10:30 pm\nObróciła lekko głowę, co spowodowało, że jest dość gęsta i czarna grzywa, zafalowała niczym w romantycznym filmie.. Oczy jakby lekko się rozpromieniły, a Kalipso stała się niby lekka.. Choć jak można dawać takie porównania, takiej osobie?\n-Mhm, miła.- powtórzyła do siebie, z lekkim zakpieniem, patrząc gdzieś tam w dal i tak sobie hasając wokół. - Jestem szczera. Na to zasługuje każdy, bez wyjątku- sztuczność to nie moja cecha.- odpowiedziała, spoglądając przez chwilę na Kishana. - Choć zakochane w sobie duszyczki, często nie chcą słuchać takich rzeczy.. Dlatego zwalają winę na mnie.- uśmiechnęła się lekko.\nWidziała że zaintrygowała ogiera, na którym zapewne zrobiła jakieś tam wrażenie, tak było często.. On również wyglądał ciekawie, nie chodzi o sam orientalny wygląd.. Po prostu jego dusza wydawała się taka skomplikowana, wystarczyło spojrzeć w złociste ślepia.\n- Nikomu nie wierzę... Bynajmniej aktualnie. Tylko sobie.- rzekła, wykonując po chwili machnięcie ogonem. - Powiedz mi.. Wierzysz w Bogów?-wyparowała z pytaniem, jak zazwyczaj robiła, oczekiwała od Nieznajomka jakiejś ciekawej odpowiedzi.. Cóż z niego była za persona?\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Pią Lip 01, 2016 12:09 am\nLekko poruszył brwiami, z jego pyska uleciał kłąb gorącego powietrza. Miał ochotę zacząć okrążać ją, jak drapieżnik, ale się opamiętał. Kontroluj swoją bestię... Zanim ona zacznie kontrolować ciebie, powtarzał w myślach. Bezustannie. W nocy, gdy budził się, oszołomiony, a pot kleił mu sierść. Albo w dzień, gdy złość wrzała w żyłach. Albo gdy się bał. Ale to zdarzało się już coraz rzadziej.\n- Bardzo dobrze. Najgorsze dusze to dusze sztuczne i nudne - stwierdził bez ogródek. Lekko się uśmiechnął, zmrużył oczy jak kot. - A ja chętnie bym posłuchał. Lubię konstruktywną krytykę, zwłaszcza z tak pięknych warg - zgrywał się, ale znów z jego ślepi wyzierała powaga. Był ciekawy. Sprawdzał.\nLekko wywinął dolną wargę, ale tylko skinął głową, przyjmując to do wiadomości. Sam nie ufał nawet sobie. Czasami się siebie bał. Czasami brzydził. - Których bogów? - parsknął. Słyszałem o całych zastępach tych wspaniałych niesmiertelników, każdy wierzy w co innego, a mnie osobiście kręci się od tego we łbie... - dodał. - A ty, sundari? W co wierzysz?\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Nie Lip 03, 2016 11:39 am\nPoruszyła uchem, jak to zawsze, gdy jakaś końska istota coś usłyszała. Miała to w naturze, jak wszystkie inne kopytne. To był instynkt. Wmawiamy sobie władzę nad nami.. Że mamy kontrolę.. Ale jesteśmy tylko organizmem, który bez względu na duszę, sam wybiera.\nJej oczy lekko się zmrużyły, na słowa ogiera. W co on grał? Nie mogła go niestety przejrzeć, nie miała się jednak również czego obawiać.. Niby był z jej stada.\nZastanowiła się przez chwilę. Ogier miał ciekawe podejście, jego postać wydawała się intrygująca. Jednak oprócz tego, jak wygląda, nie wiedziała o nim nic.. Kim był? Co przeżył? Nic.\n- W co wierzę? W śmierć.- ton jej głosu stał się niemal zimny, niski. - A reszta? Reszta to bajki, mącące nam w głowie.- popatrzyła się w dal, jakby chciała uspokoić umysł. Zdawała sobie sprawę z tego, co ją spotkało..\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Nie Lip 03, 2016 12:43 pm\nOdchylił lekko łeb, wypuścił powietrze przez nos z cichym prychnięciem. Stał rozluźniony, jak zwykle. Nie grał, bo nie czuł takiej potrzeby. Tylko patrzył, słuchał wysokiej klaczy. Na swój sposób zaciekawiła go, sprawiła, że faktycznie słuchał, nie udawał, nie kiwał apatycznie głową, myślami błądząc gdzie indziej. Przesunął językiem po zębach, zastanawiając się, co odpowiedzieć.\nNieprawda, bardzo chciał wymówić. Bo to wygodne, bo to przyjemne.\n- Prawda - odparł. I tyle, bo co więcej miał dodawać. Klacz miała rację, tak po prostu, i nie widział żadnego powodu do dyskusji. Zawsze mówił dużo, ba, może nawet za dużo. Uśmiechał się, był bezczelny, szarmancki. A teraz... teraz nie. Teraz się zamknął i tylko patrzył z niezmąconym spokojem i ciekawością. Ogień tlił się w jego oczach, nie było w nich rozbawienia. Gorące słońce paliło mu grzbiet, wysysając resztki wilgoci, ale on miał to zupełnie gdzieś. Słońce nie miało z nim szans. Płonął już tyle razy. Tyle cholernych razy. Wzruszył lekko ramionami, marszczył chrapy z zaciekawieniem. Ale więcej się nie odezwał.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Wto Lip 05, 2016 11:46 am\nZastanowiła się przez chwilę nad tym, co do tej pory osiągnęła, a czego nie zrobiła. Jej pierwsza rozmowa z Vitalią- to stado postanowiła wznieść na szczyt, sam szczyt. Nieważne jak wysoko, Orla Pieśń tam się znajdzie, a reszta stad może co najwyżej pomarzyć o tym.\nWypuściła z chrap ciepłe powietrze, spokojna niczym wody oceanu.. Lecz w każdej chwili zerwać mógł się sztorm, który wprawi wody w niszczycielską siłę.\nPrawda.- przyznał jej rację.. No właśnie, nie znała jego imienia.. A ona w zagadki raczej nie przywykła się bawić, wolała prosto z mostu dowiadywać się różnych rzeczy.\nPodeszła bliżej, patrząc w złociste ślepia karego ogiera. - Kalipso. Tak mi na imię.- przedstawiła się, ta, dopiero teraz, ale lepiej później niż wcale. - Lepiej mi się rozmawia, jeśli znam imię rozmówcy.- dodała, oczekując tego, że ogier również podzieli się informacją o swoim imieniu. W końcu musi jakoś go zapamiętać, a zamiast opisu w głowie, lepiej po prostu posługiwać się imieniem. To wygodniejsze.\n- Po za tym.. Krótko mówiąc, chce sprawić, by Orla Pieśń była tu największym i najlepszym stadem. Pokonać resztę.- zaczęła tak znikąd, ale często tak robiła. - Co ty chcesz osiągnąć?\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka Czw Lip 14, 2016 6:34 pm\nPatrzył na nią, ciekawy, gotowy. Nie wiedział, co odpowie, jak zareaguje. W sumie nie chciał. Czekał tylko. Nagle przestało mu się spieszyć, nagle mało co było już tak ważne, by choćby oderwać spojrzenie od gniadej.\n- Kishan - odparł niskim tonem, przesuwając włosiem ogona po zadnich nogach. - Tak brzmi moje - dodał z błyskiem w oku, meandrując leniwie spojrzeniem po jej sylwetce. Nie skomentował jej dalszych słów z banalnej przyczyny - nie wiedział, jak. Wszystkie odpowiedzi wydawały mu się pozbawione znaczenia. Może sam był pozbawiony znaczenia.\n- Wobec tego życzę pomyślności - powiedział bardzo, bardzo cicho, niemal niedosłyszalnie. Naprawdę, życzył jej tego. Być może na to zasługiwała. - Chcę znaleźć swoje miejsce w świecie - odpowiedział już głośniejszym tonem, patrząc jej prosto w ślepia. Zawsze tak robił. To hipnotyzowało. - Ale z każdym dniem mam na to coraz mniejsze szanse - dodał. Ha... Może nie każdemu to dane. Może on będzie się pałętał bez celu po tym łez padole już zawsze. Może lata dawnej świetności giną już we mgle. Może nadszedł kryzys wieku średniego.\nTemat: Re: Nadrzeczna Łąka\nSaffrin :: Stado Orla Pieśń :: Dolina Morsove :: Skalne Wodospady


Jak odzyskać byłą dziewczynę? - Zakumaj.pl\nCzasami rozstanie z bliską osobą jest nieuniknione. Wydarzyło się coś złego, powiedzieliśmy sobie kilka słów za dużo albo po prostu wydawało nam się, że do siebie nie pasujemy. Jednak może zdarzyć się i tak, że kilka dni czy tygodni po rozstaniu zdamy sobie sprawę z tego, że bardzo tęsknimy za tą drugą osobą, a sytuacja, która spowodowała, że zerwaliśmy, wcale nie jest taka ważna, a z całą pewnością da się wytłumaczyć, załagodzić, rozwiązać. Być może tak jest właśnie w twoim przypadku i teraz głowisz się, jak odzyskać swoją byłą dziewczynę. Mogą ci w tym pomóc poniższe rady.\nSprawdź, co u niej\nPierwsza rzecz, którą musisz zrobić, to sprawdzenie, co u niej słychać. Być może twoja była dziewczyna poukładała sobie już życie bez ciebie – przyzwyczaiła się do tego, że jest sama i wcale nie chce tego zmieniać, albo wręcz przeciwnie, znalazła sobie kogoś, z kim jest szczęśliwa. Pamiętaj, iż nie masz prawa, aby wtrącać się w jej nowy związek, nawet jeśli bardzo ci na niej zależy. Trudno jest budować swoje szczęście na krzywdzie, jaką wyrządzilibyście temu drugiemu chłopakowi. Zastanów się więc, czy aby na pewno chcesz odzyskać swoją dziewczynę, a nie powoduje tobą samotność lub zazdrość o nią. Nikt nie lubi psów ogrodnika.\nJeśli rozstaliście się z twojej winy, to zapewne zdajesz sobie sprawę z tego, że twoja ex-dziewczyna mogła stracić do ciebie zaufanie. Nie uwierzy w ani jedno twoje słowo i z całą pewnością nie zechce do ciebie wrócić tak z dnia na dzień. Musisz najpierw postać się odzyskać jej zaufanie. Samo powiedzenie, że się zmieniłeś, nic nie da, jeśli nie będą szły za tym czyny. Musisz być cierpliwy – najpierw postaraj się zbliżyć do swojej ukochanej. Zabieraj ją na spacery, na kawę – rozmawiajcie ze sobą, ale nie naciskaj na nic więcej. Ona musi przekonać się, że tobie naprawdę na niej zależy, a nie jest to tylko kaprys z twojej strony.\nSłowo „przepraszam” bardzo często przychodzi nam z wielkim trudem nawet wówczas, gdy doskonale wiemy, że popełniliśmy błąd i to my zawiniliśmy. Jeśli skrzywdziłeś swoją byłą dziewczynę, a teraz nie marzysz o niczym innym, jak tylko o tym, żeby do niej wrócić, powinieneś ją szczerze przeprosić. Nie chodzi tu jednak o piękny prezent, smaczne czekoladki czy pachnące kwiaty. Takie gesty może i są romantyczne, ale nie mówią nic konkretnego. Tutaj będą liczyły się przede wszystkim twoje słowa. Powiedz, dlaczego wówczas postąpiłeś źle, co wtedy myślałeś oraz że teraz tego żałujesz. Powiedz, co możesz zrobić, aby zmienić swoje postępowanie i nie dopuścić do powtórzenia się sytuacji z przeszłości. Bądź z nią szczery – tylko wtedy ci uwierzy.\nPozwól jej na pierwszy krok\nPamiętaj, że nie powinieneś naciskać na swoją byłą dziewczynę, by do ciebie wróciła. Masz jej tylko wysyłać jednoznaczne sygnały, iż tego pragniesz, ale to do niej należy wykonanie pierwszego kroku. Kiedy uzna, ze jest na to gotowa i chce tego samego, co Ty, z pewnością da ci znać, iż możecie do siebie wrócić. Kiedy już to zrobi, nie zapominaj o swoich obietnicach poprawy zachowania oraz o swoich szczerych przeprosinach – trzeciej szansy możesz już nie dostać.


Buty SPD SHIMANO SH-XC700 czerwone czerwone | ON \_ Obuwie \_ Buty rowerowe MARKI \_ Shimano SPORTY \_ Rowery \_ Odzież i obuwie rowerowe \_ Obuwie ROWERY \_ Odzież i obuwie rowerowe \_ Obuwie OUTLET \_ Odzież i obuwie rowerowe\nButy do wyścigów terenowych zapewniające maksymalną efektywność i optymalny komfort na nieutwardzonych drogach. Cholewki z miękkiej skóry syntetycznej o dużej gęstości z perforacją do wentylacji zapewniają wyjątkowe dopasowanie Podeszwa zewnętrzna ze spec\nKod produktu: sh-xc700red\nButy do wyścigów terenowych zapewniające maksymalną efektywność i optymalny komfort na nieutwardzonych drogach. Cholewki z miękkiej skóry syntetycznej o dużej gęstości z perforacją do wentylacji zapewniają wyjątkowe dopasowanie Podeszwa zewnętrzna ze specjalnym bieżnikiem niezatrzymującym błota Michelin zapewnia zwiększoną przyczepność. Specjalna mieszanka gumy o podwójnej gęstości zapewnia idealne wyważenie przyczepności, trwałości i elastyczności. Wzmocnione gniazda na korki 18 mm do użytku w warunkach ekstremalnych.\nNowa gama produktowa S-Phyre łączy wysokie ambicje zespołu Shimano, by stworzyć topowe produkty spełniające oczekiwania najbardziej zaawansowanych i świadomych kolarzy MTB i szosowych. Koncept S-Phyre niesie za sobą podstawowy cel, jakim jest maksymalizacja przenoszonej mocy generowanej przez użytkownika, oraz efektywne połączenie roweru, obuwia i ruchów kolarza. Jednym słowem synergia fizyki z fizjologią sportowca.