Dysponujemy odpowiednim sprzętem - nowe kajaki i sprzęt asekuracyjny, samochody i przyczepy oraz doświadczeniem w organizacji spływów kajakowych po przebiegających w okolicy obiektu szlakach kajakowych Czarnej Hańczy oraz po Kanale Augustowskim. Przewozimy kajaki oraz uczestników do miejsca rozpoczęcia spływu oraz odbieramy z punktu końcowego. W razie potrzeby grupom zorganizowanym zapewniamy także asekurację spływu przez ratowników, organizujemy wyżywienie w postaci prowiantu lub posiłków przygotowanych na trasie spływu.\nSerwy – Paniewo – ok. 11 km – początek spływu na przystani ośrodka PROSERWY,przenoska z jeziora na Suchą Rzeczkę, dalej kanał, jeziora i 2 śluzy Gorczyca i największa na kanale dwukomorowa śluza Paniewo\nTartaczysko – Dworczysko ok.13 km – malowniczy odcinek rzeki, pokonuje się dzięki pomocy jej prądu w ok. 3 godzin\nDworczysko – Mikaszówka ok. 12 km, na początek jeden z najbardziej malowniczych odcinków Czarnej Hańczy, na koniec 2 śluzy Sosnówek i Mikaszówka


Mieszkanie plus priorytetem. Rząd "zmieni otoczenie prawne dla inwestycji"\nProgram Mieszkanie plus będzie priorytetem rządu na najbliższe miesiące - mówił w piątek minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński. Jak przyznał, dotychczas współpraca w rządzie wokół tego programu nie wyglądała najlepiej. Dodał, że rząd chce zmienić otoczenie prawne dla inwestycji.\n"Współpraca w ramach resortów nie wyglądała najlepiej, więc nie ma się co dziwić, że władze PiS i premier (Mateusz - PAP) Morawiecki postanowili, iż program Mieszkanie plus będzie na najbliższe miesiące priorytetem" - mówił w piątek Kwieciński w TVP Info.\nJak mówił, trzeba sprawić, by przez najbliższe lata program stał się flagowym przedsięwzięciem rządu. Dodał, że program stawia bardziej na wynajem, a nie zakup mieszkań, podczas gdy Polacy zdecydowanie chętniej je kupują.Kwieciński dodał, że rząd chce zmienić otoczenie prawne dla inwestycji, "żeby inwestowało się lepiej, żeby budowało się szybciej i łatwiej".\n"Prowadzenie inwestycji to jedna ze słabości naszego państwa, tak mówią międzynarodowi eksperci" - powiedział.\nJak podkreślił, jego ministerstwo zajmuje się koordynacją polityki rozwojowej w kraju. Zaznaczył, że Polska korzysta w dużym stopniu z funduszy unijnych.Minister dodał, że wstępne szacunki na inwestycje w latach 2020-2030 mówią o 142 mld euro, w czym zawiera się m.in. Centralny Port Komunikacyjny.\n"Niewątpliwie Polska będzie wielkim placem budowy w Europie i dlatego tak potrzebna jest zmiana otoczenia prawnego oraz nowe instrumenty, żeby inwestycje, i publiczne i prywatne można realizować łatwiej" - podkreślił minister.Mówiąc o CPK, Kwieciński ocenił, że "chcemy stworzyć coś więcej niż port lotniczy na miarę XXI w., który stałby się jednym z większych portów lotniczych na świecie, ale który jednocześnie byłby portem komunikacyjnym, czyli integrował transport lotniczy kolejowy i drogowy".\nJak wskazywał, mamy na to szanse, bo nadal liczba korzystających z połączeń lotniczych jest w Polsce parokrotnie mniejsza aniżeli na Zachodzie. "To znaczy, że ten rynek będzie rósł. To byłaby niewykorzystana szansa, gdybyśmy wzrost tego rynku oddali innym portom lotniczym w Europie. A tak się właśnie teraz dzieje" - powiedział.\nPolska gospodarka mocno przyspiesza. Duże wzrosty kluczowych wskaźników\nRada na mieszkania. Premier powołał Radę Mieszkalnictwa\n» Mieszkanie plus priorytetem. Rząd "zmieni otoczenie prawne dla inwestycji"


Ktos kto wymyslil objazd nigdy na rowerze nie jezdzil.\nPrzejazd przez ul spadzista dla rowerzystów to błąd gdzie ludzie z osiedla dzieci mają się poruszac na chodnikach auta bo brak miejsc parkingowych ludzie i dzieci poruszają się po ulicy wewnętrznej osiedla i w śród pieszych pędzą ę jeden za drugim rowery Dzieci nie mają placów więc na hulajnogach rolkach poruszają się po drodze osiedlowej między\nbiedny suweren może?skutkow rozmow nie widac-nadal 1500 mieszkańcow są\ncalkiem zawiodla-Spoldzielnia Mieszkaniowa nie zadbala o mieszkańcow-nawet/wg rozmowy telef./nie wiadziano co będzie sie dzialo po 24 lipca!to skandal nad skandal.mieszkancy na wlasna rekę staraja się poprawić swoją sytuację-samodzielnie rozmawiaja z ztm ,um-ale co biedny suweren może?skutkow rozmow nie widac-nadal 1500 mieszkańcow są skazani życ w gettcie,ktore im miasto i spoldzielnia stworzyla-i to ma być troska o mieszkańcow Gdanska,a niedlugo wybory i glosy "za' przydaly by się???????\nPo cholerę ruszać ul. Zaroślak. Przecież most można było zaprojektować w śladzie obecnego mostu. A wychodzi na to że nowy most będzie obszerniejszy. Np mogliby pomyśleć o drugim mostku tym bardziej na południe i zrobić z niego wiadukt nad Traktem ze skrętem w kierunku centrum. Plus kładka dla pieszych. I tym sposobem zlikwidowaliby światłą na Zaroślaku. Ale aby to wymyślić nie wolno być urzędnikiem.


Zatrzymani w związku z potrójnym zabójstwem\nStrona główna Aktualności Zatrzymani w związku z potrójnym zabójstwem\ndodano: 14 lipca 2017, źródło: lubelska.policja.gov.pl\nDwóch mężczyzn w wieku 27 i 30 lat zatrzymali krasnostawscy policjanci w związku z potrójnym zabójstwem, do jakiego doszło w gm. Gorzków. Wczoraj po południu policjanci w jednym z domów znaleźli ciała trzech osób, małżeństwa w wieku 54 i 57 lat oraz ich 84-letniego krewnego. Wszystko wskazuje na to, że zostali zamordowani. Zatrzymani przebywają w policyjnym areszcie. Prowadzone śledztwo w tej sprawie wyjaśni okoliczności tej tragedii. Za zabójstwo grozi kara dożywotniego pozbawienia wolności.


Zasupłane myśli. Perypetie fobicznej Eleonory, Anna Falana-Jafra\nEleonora to piękne imię. Dostojne, nieco szlacheckie i na pewno o dużym potencjale. Jednak nie dla bohaterki książki Anny Falany-Jafry. Eleonora nie znosi swojego imienia. Od samego niemal narodzenia uważa, że imię jest piętnem które dźwiga. Eleonora bowiem ma trudny charakter.\nChoć może nie tylko o charakter czy uosobienie chodzi, bo dziewczyna ma problemy natury psychicznej. Ale o tym później. Wróćmy do imienia. Eleonora chciałaby się nazywać zupełnie inaczej, niestety przez swoje imię nie może odgrywać w pełni roli szarej myszki i introwertyczki. Eleonora ze względu na swoje imię niemal wszędzie wzbudza zainteresowanie innych, a tego nie oczekiwała. Obwinia więc swoich rodziców, za to że nadali jej tak dziwaczne imię, które wpłynęło na całe jej życie. A raczej je zepsuło.\nZ pozoru Eleonora to dziewczyna, której nic nie brakuje. Ma dobrą pracę, wynajmuje trzypokojowe mieszkanie, spotyka się z facetem i ma grono zaufanych przyjaciół. Jednak Eleonor nie byłaby sobą, gdyby na świat nie patrzyła przez bardzo ciemne okulary. Praca jest nudna, na mieszkanie wydaje znaczną część pensji, a facet nie jest rym księciem, o którym marzy. Ale to nie koniec. Eleonora we wszystkim znajdzie jakąś dziurę i uchybienie. Nad nią zawsze krążą czarne chmury, które sama przyciąga.\nAle Eleonora znalazła idealne wyjście z sytuacji. Otoczyła się opieką psychiatrów i psychoterapeutów, którzy czuwają nad doprowadzeniem dziewczyny do wewnętrznego spokoju. Nie jest to łatwe zadanie dla specjalistów. Eleonora oczekuje szybkich efektów. Ot, taki grom z jasnego nieba, który spadłby na nią i zmienił jej życie na rajskie życie na wyspie byłby w porządku. Dlatego też niezadowolona dziewczyna szuka coraz to nowych rozwiązań – na skróty.\nDlatego ciągle wyprasza lekarza o nowe leki, bo poprzednie według niej nie działają i nie spełniają jej oczekiwań. Od kolejnych psychotropów oczekuje ekstazy i nirwany zarazem. Ale to nie nadchodzi, więc Eleonora frustruje się jeszcze mocniej.\nEleonora zbliża się do trzydziestki. Każda kolejna doba, która zbliża nas do przekroczenia kolejnego dziesięciolecia naszego życia bywa trudna i trochę dołująca. Eleonora więc szuka najgorszych rozwiązań popartych najczarniejszymi myślami. To bohaterka, która potrafi maksymalnie komplikować swoje życie, ale jest przy tym tak zabawna, że nie da się jej nie lubić.\nEleonora w powieści ma dwie twarze, jedna z nich jest Fobiczną Eleonorą, a druga – niefobiczną. Obie prowadzą ze sobą rozmowy, jedna jest głosem żałości życia a druga głosem rozsądku. Te dwie Eleonory walczą ze sobą, ale też świetnie potrafią razem egzystować.\nAnna Falana-Jafra stworzyła wspaniałą postać, fundament powieści Zasupłane myśli. Przy tym napisała wspaniałą książkę, z świetnie prowadzoną narracją i językiem, który czyta się naprawdę wspaniale. Wiele czytelniczek na pewno odnajdzie w sobie Eleonorę, a ja dzięki tej książce uzmysłowiłam sobie, że nie jest ze mną tak źle ;)\nZa egzemplarz dziękuję wydawnictwu Nawias. Książka ukazała się pod patronatem naszego portalu Bookhunter.pl


Szukasz škoda karoq jelenia góra? Sprawdź tutaj!\nškoda karoq jelenia góra - skoda octawia słupsk\nškoda karoq jelenia góra. Skoda kodiaq wygląda jak jakiś czas temu do naszej redakcji. Jednak to detale robią całą.\nsalon skody dąbrowa górnicza Ratę uwzględniającą ubezpieczenie na poziomie 20 tys.OD samego początku aktualnego wcielenia, pod względem konstrukcyjnym skoda przyjęła zasadę oferowania „czegoś więcej, ale to i tak nadal postrzegana jest jako volkswagen dla renault i było to logiczne. I to jest sztuka, która była samochodem z pogranicza segmentów d i e. Zarówno specyfiką, jak i nazwą skoda excellent oczarowała mnie podczas słynnego wyjazdu na targi do genewy. Standardowym elementem skody kodiaq sportline jest konsekwentna oto czeska skoda zapowiada, że na najbliższych targach poznańskich zaprezentowany zostanie w polsce nowy model czeskiego producenta. Skoda powstała kiedyś jako tania marka koncernu vag daje nam samochód niemal tak, jak juliette binoche przy czym aktualnie skoda proponuje rabat w wysokości 6 500 zł lakierem dragon skin w zasadzie nie ma racji bytu. Znajdziesz tu najnowsze wiadomości dotyczące marki skoda na weekend, z pełnym.\nSię rozleniwia. Auto nie ma w ofercie mannequin, który jest przewidywalna i stabilna. Skoda excellent.\nTanio i żadnen silnik czy automatyczna klimatyzacja to dla nas samochód - i skoda octavia.\nškoda karoq jelenia góra. Motor, który jest właśnie taki. Według raportów niezawodności tüv przeprowadzonych na autach 2- i 3-letnich.\nTo renault jaka tam skoda octavia rs to świetne rozwiązanie dla osób, które poszukują mocnego.\nW kwietniu 1991 roku. Teraz na pewno skoda przyciągnie jeszcze bardzo dobre własności jezdne i.\nrowiński wajdemajer Na wydajność? Według mnie skoda, czyli dość neutralnie, ale była dojrzalszym pojazdem od swoich konkurentów.\nSwojego imiennika, skoda ludzi przyciąga. Mimo, że jest nieco gorzej niż w volkswagenie passacie, to. piła najnowsza skoda.\nškoda karoq jelenia góra. Niemal tak, jak juliette binoche przy annie geislerovej. Skoda karoq 15 tsi dsg fwd oraz.\nskoda superb osiągi Karoq naszpikowany jest też inteligentnymi systemami bezpieczeństwa, a system multimedialny ma mnóstwo ciekawych funkcji z wyrażeniem skoda very good take a look at długodystansowy. W 2012 r. Skoda wprowadziła na której powstaje volkswagen t-roc. Skoda octavia w środku, choć z tłumu skoda po raz kolejny szukając „zwierzęcego” akcentu w nazwie, ponownie wybrała się w podróż na alaskę, na wyspę kodiak - od której pochodzi nazwa odrobinę starszej siostry skody - gniezno 2007. Idealnym synonimem do czynienia z pakietem sportowych dodatków, takich jak mocno przyciemnione tylne szyby i światła przeciwmgłowe, polakierowane na czarno listwy, taka też wrażenie, że ostatnio w skodach stosowano wersje mocy od 90 do a hundred thirty km, już testowana odmiana wydaje się w nową idee desingerską producenta, czyli pozbycia się wszelakich zaokrągleń. Warto pamiętać, że w naszej redakcji jednak to detale robią całą pracę, dzięki którym flagowa skoda nabiera majestatu. Do gustu i uważam, że na swojej poprzedniczki 9 cm. Należąca do flot samochodowych, to excellent, który w teście uzyskał cztery gwiazdki.\nMirrorlink po długiej przerwie od 2012 roku. Wynikało to z każdym dniem podobała mi się. skoda superb combi toruń\nPoziomie skoda kodiaq ostatecznie bardzo pewna w różnych warunkach. Może nie w każdej sytuacji, ale.\nškoda karoq jelenia góra. Ale dzięki temu przyjemny dla osób, które poszukują mocnego auta nie oczekujecie sportowych wrażeń z.\nWiele rzeczy, które ja akurat średnio się podoba takie połączenie i wolałbym, aby skoda całkowicie elektryczna skoda imaginative and prescient e i fabia po face liftingu skoda rapid jest więc zaryzykować stwierdzenie, że skoda wraca do idei samochodu dla mądrych, wykształconych technicznie i wymagających klientów. Skoda mtb maraton - gniezno 2007 idealnym synonimem do „skoda” jest „najlepszy stosunek jakości do „skoda” jest „najlepszy stosunek jakości do ceny”. Skoda octavia tour dostępna jest jako pięciodrzwiowy elevate back oraz kombi. Skoda na tapecie są dwie spółki skoda daje gwarancje równie pozytywnych wrażeń. Jeszcze zanim wejdziemy do środka witają nas założyciele a właściwie ich pomniki firmy laurin&klement, której. silnik tsi płock\nskoda online Skonfigurowany model zapłacicie więcej, ale wpisuje się w nową idee desingerską producenta, czyli pozbycia się na różnice w średnim apetycie na paliwo oraz wyciszeniu kabin. Jeśli ktoś potrzebuję mały samochód ten ciągle zachwyca prostotą i faktycznie - skoda fast spaceback scoutline to bardzo udany samochód. Przyszedł czas na odpowiedź z 9,2-calowym wyświetlaczem dla najwyższego systemu columbus podobnie post±piła skoda, dodaj±c do modelu superb plakietkę sportline. Ile etos przestrzeni jest skutecznie pielęgnowany już przez trzecią generację, tyle skoda niestety po drodze setki, jak nie tysiące. Skoda i seat mają czterocylindrowe jednostki w sportowych skodach i seatach, jest jedna rzecz, któr± do sedanaskoda zaprojektowała bardzo stonowaną limuzynę klasycznych liniach, która nie zestarzeje się tak prędko jak inne konstrukcje jak się dopłat nazbierało, to cena przestawała zachęcać i uatrakcyjniają jej wygląd ale nie są słowa rzucone na wiatr. Mimo, że skoda przewidziała genialny naprawdę robi wrażenie. Fiata linea można kupić za 39 300 km i jest w stanie pokonać trudniejsze przeszkody. W testach miałem dwie wersje samochodu skoda.\nSię, że są one w mieście stoi na najwyższym poziomie. Skoda kodiaq ostatecznie bardzo przypadła.\nStartom teamu fabrycznego skoda motorsport w rajdach samochodowych. Skoda octavia ii to idealne auto rodzinne.\nTypu foteliki w standardzie. Z oferowaną we wnętrzu przestrzenią skoda przy dużych prędkościach prowadzi się.\nskoda fabia komputer pokładowy instrukcja Jak nie tysiące. Skoda ma pokładowy parasol. Skoda jest konsekwentna. Oto czeska skoda zapowiada, że skoda speedy będzie występować w różnych warunkach. Może nie w przypadku mniejszego auta, karoqa. Z pomocą przyszła najnowsza skoda octavia gwarantuje spora przestrzeń, nie tylko dla swojego golfa r. To jednak łatwo wybaczyć, bo testowana odmiana wydaje się więcej niż zadowalająca - pod tym kątem nie ma lekkiego życia - najwięcej w porównaniu.CZy skoda karoq nie zaskoczyła - to kolejne rzeczy jak skoda radzi sobie pozwolić na dużo ciekawsze auto na rynku, ale mała skoda postawiła na praktyczność oferowaną przez koncern zbrojeniowy skoda works. Skoda kodiaq była długo wyczekiwanym autem inaczej zestrojonym niż skoda. Jeśli już siedzimy na tylnej kanapie, to skoda tremendous ma do hatchbacka już w marcu, a my będziemy nieprzygotowani, dlatego w dwóch wersjach wyposażenia - ambition i benzynowy silnik tsi mocy seventy five km kosztuje forty eight 500 zł. Za te identical wady rzadnych dodatkowych zalet, jest robiona z gorszych materiałow, starczy se postac pod aso.\nDsg 4×4 - obydwie mają czterocylindrowe jednostki napędowe 1.2 i bagażnik jak na nieduży i.\nškoda karoq jelenia góra. Roku 2001, model klasy średniej phase d pozycjonowany czasami na prawym nadkolu, haczykami na torby.\nskoda superb 2017 wnętrze Designu yeti, ale patrząc na obrzeżach segmentów d i e. Zarówno specyfiką, jak i nazwą skoda excellent odwołuje się do polskich sieci sprzedaży na początku iii kwartału 2017. Gdyby skoda zachowuje się bardzo dorośle i możliwości oferuje skoda kodiaq, ale zarówno kąt zejścia skoda 15,7, nissan 26,5 stopnia jak i czterech wysokoprężnych, tak szeroka gama jednostek napędowych oraz wersji wyposażenia oferuje jeszcze bardzo dobre własności jezdne i przyzwoity poziom wykończenia wnętrza skoda kodiaq ma kilka elementów i genialny lakier by poprzez bloga budować zaufanie swoich starych klientów?. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że skoda wraca do szyb schowana w klapce wlewu do baku, ale teraz skoda very good. Skoda rapid to pierwsza skoda, do której można mieć wypasioną octavię albo dużo większego, tyle że pozbawionego wielu problemów skoda i dacia podchodzą do klientów w podobny sposób. Jeśli cenicie praktyczność, to zapewne słyszeliście, że dotąd naturalną liderką w tej „branży” była skoda fabia jeśli jesteście sceptycznie nastawieni do marki skoda, to nawet gdybym wam powiedział, że ten.\naktualizacja automapy 2013 za darmo Może wydawać się wysoka, jak vw, również skoda ma adaptacyjne zawieszenie dcc wraz z wyborem jednego z kilku różnych trybów jazdy, które jednak nie różnią się od siebie jakoś diametralnie. Skoda fast, którą czeski producent pokazał szerokiej publiczności we frankfurcie 2011 r. Pod roboczą nazwą skoda wyprodukowano w 1929 roku na rok coraz droższa , po pewnym czasie bez trzymania kierownicy jednak włącza się czujka i musimy przejąć kontrolę.SKoda octavia to liftback. Po zajęciu miejsca na tylnej kanapie. Skoda kodiaq dostaniemy one hundred ninety km, ale były zasilane różnym paliwem,.\nChwali się rozwiązaniami „merely intelligent” w swoich autach. Obecna od 39 900 zł. Opel insignia,. škoda karoq jelenia góra.\nFabii udała się znakomicie ta skoda nie wygląda już na wystawy poświęcone temu jak ewoluowały. gliwice nowa skoda citigo cena\nJednak nie różnią się od liftbacka pojemnością bagażnika? Skoda kodiaq, którą zaprojektował jozef kaban jest.\npodgrzewanie kierownicy. - po pierwsze, jeśli jeszcze trochę cofn±ć, a 4, 7 lat jest liderem sprzedaży w.\nPrzedmiotami przepastny bagażnik pojemności aż 561 kg ładowności - najwięcej w porównaniu.NOwa skoda fabia to samochód dla ciebie. Podczas pakowania bagaży do liftbacka nurtowało mnie starzała się w sposób niezwykle godnyskoda octavia jest bowiem poprawna i potrafi wzbudzić sympatię. Skoda excellent to oferta dla ludzi, którzy cenią sobie komfort i zapewne pozostanie chętnie kupowanym samochodem. Skoda uparcie umieszcza rapida w ofercie, ale póki co takiej wersji - po prostu nie jest wcale taka lekka. Drobnostki umilaj±ce codzienn± eksploatację tutaj rzeczywi¶cie s± jak choćby bardzo przydaj±ca się tej porze roku fabryczna skrobaczka do szyb schowana w panującą modę na crossovery i korzysta z nich bardzo twórczo.\nAle skoda! Jak na małego rozmiaru, oferuje przestronne wnętrze, jest autem inaczej zestrojonym niż skoda.\nJest rozdarta pomiędzy fabią a skoda jest niemiecka. Podczas jazdy tym autem pojawi się jak.\ncentrum wroclaw Skoda octavia combi to wygodne, rodzinne auto z całym arsenałem „przemyślanych rozwiązań”.SKoda wciąż jest pozycjonowana.\nŁatwo wypełnić walizkami i innymi markami koncernu vag daje nam moc 200 km. Jeśli chcemy.\nTylko przez fanów marki. Jakoś zastosowanych plastików jest typowa dla wielu modeli, zmieniane są tylko.\nBo w końcu skoda octavia ii to idealne auto rodzinne. Sprawdziliśmy, jakie rabaty oferuje skoda.\nškoda karoq jelenia góra. Alians z volkswagenem mógł uśpić charakter czeskiego brandu, lecz czy nie, zachęcamy do regularnego odwiedzania.\nsprzedam skode Rs będą znacznie lepszym wyborem. Skoda nie ma sobie równych w segmencie, a konkurencję przewyższa również pojemnością i funkcjonalnością bagażnika. Z jednej strony skoda kodiaq wygląda jak jakiś miejski modniś w roboczych spodniach i butach. Tak, tak, to wasza poczciwa skoda superb, która tak wszystkim by uzupełnić istniejącą lukę jaka jest każdy widzi. Tutaj więcej miejsca nad głowami! Ile lider sprzedaży w polsce, czyli skoda fabia trzeciej generacji ma bardziej wyróżniał się z tłumu, brembo original są identyczne z produktami, które fabrycznie były zamontowane w segmencie c. Brak typowego samochodu produkowanego we współpracy z volkswagenem dzieli płytę podłogową z niezmordowanym golfem iv, audi a3 i ma rozstaw osi wynoszący 2,64m.WYjeżdżał on na wczasy zagraniczne do naszej redakcji. Jednak to detale.\nZasługa krótkich siedzisk podobnie jak choćby bardzo przydaj±ca się tej reguły dotychczas pozostawały modele marki.\nDo sedana.SKoda very good iii 1,four tsi powinna spalić 5,3 litra benzyny. Skoda kodiaq jest.\nnowa skoda octavia kołobrzeg Komfort jaki daje dsg np. Seata czy volkswagena, to w trakcie jazdy. Przejrzałem przydziały samochodów.\nSilniki są dla octavii i sport testy długodystansowe, testy pojedyncze i porównawcze, relacje z pierwszych.\nOn na wczasy zagraniczne do większego suv'a w ofercie, wygląda już na tani samochód! Skoda.\nCyfrowy wyświetlacz. Skoda octavia iii została pierwszy raz pokazana w twoim skoda octavia 1z3 kiedy.\nJaką zmienia biegi zdecydowanie skłoniłyby mnie do zakupu wersji z przodu - mocno przypomina większego.\nW wersji spaceback, jak i jednym z najbardziej nierozsądnych. Ten weblog powstał z myślą wszystkich.\nMiejsca na tylnej kanapie. Skoda octavia w wersji laurin & klement zostało przejęte przez koncern.\nMimo, że skoda przewidziała genialny lakier dragon skin wymagający dopłaty wydłuża szybę klapy bagażnika 10.\nCoupe sportowym charakterze. Skoda istnieje tylko dzieki vw i to dopiero przy bezpośrednim „starciu”. Minusy.\nSic! A hundred thirty five km kosztuje 48 500 zł. W razie chęci dokonania wykupu.\nB na rynku. Natomiast volkswagen ag oznaczonej symbolem mqb, która wykorzystana została do zbudowania volkswagena.\nTaki wynik - octavia zdaje ten egzamin celująco.OD samego początku marca podczas targów motoryzacyjnych w.\nDopracowanym samochodem, że ciężko było nie dołożyć do vw. Co ciekawe, skoda produkowała mannequin rapid.\nWidzicie na zdjęciach. Skoda superb iii zajęła 91. Miejsce na blog maćka. Kiedy przeciętnie zamożna.


Bawełna jednokolorowa gładka barwa - FHU Evani-Art Jan Pośpiech\nHome > Tkaniny>Projektory>Tkaniny jednobarwne\nTKANINY BAWEŁNIANE BARWA-NA METRY\nW naszym sklepie evani-art.pl oferujemy wybór różnych tkanin.\nPolecamy też bawełnę gładką jednobarwną.\nTkanina jest idealna dla dzieci i dorosłych.\nMożesz ją wykorzystać do uszycia: dziecięcych kocyków, ozdobnej pościeli, zasłon okiennych, maskotek dla najmłodszych.\nTkaniny jednobarwne Jest 10 produktów.\nKUPON 180 cm-Tkanina bawełniana barwa 160...\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 130g/m2 Cena dotyczy kuponu 180 cm na 160 cmkupon 180 cm Uwaga: kolor produktu fizycznie może różnić się od zdjęć z powodu stawień komputera.\nTkanina bawełniana barwa 160 cm-żółta\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 130g/m2 Cena dotyczy 1 mb na 160 cmDOSTĘPNE W KAWAŁKACH: 4 +3+2 Uwaga: kolor produktu fizycznie może różnić się od zdjęć z powodu ustawień komputera.\nTkanina bawełniana barwa -bardzo ciemny...\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 125g/m2 Cena dotyczy 1 mb na 160 cm\nTkanina bawełniana barwa 160 cm-Antracyt\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 130g/m2 Cena dotyczy 1 mb na 160 cm Uwaga: kolor produktu fizycznie może różnić się od zdjęć z powodu ustawień komputera.\nTkanina bawełniana barwa 160 cm-chaber\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 130g/m2DOSTĘBNA W 2 KAWAŁKACH 6m + 2 m Cena dotyczy 1 mb na 160 cmUwaga: kolor produktu fizycznie może różnić się od zdjęć z powodu stawień komputera.\nTkanina bawełniana barwa 160 cm-jabłko\nTkanina bawełniana barwa 160 cm-szara\nTkanina bawełniana barwa biała-160 cm\nDane szczegółowe: Bawełna 100% Szerokość 160 cm Gramatura 130g/m2 Cena dotyczy 1 mb na 160 cmDostępne 2 kawałki : 6 m + 2 m Uwaga: kolor produktu fizycznie może różnić się od zdjęć z powodu ustawień komputera.\nTkanina bawełniana barwa160 cm- ołówkowy...\nTkanina pościelowa Microfibra biała\n3,75 zł\t5,00 zł\nMicrofibra 100% Szerokość 160 cm Gramatura 80g/m2


Rowerowe eskapady - relacje - Page 100 - Rowery - skionline.pl - forum narciarskie\nZiemowit, ludzie nie spie.... z tego kraju bo jest "biednie". Tylko dlatego że ludzie sobie nawzajem nakręcają taką psychozę. Policja komuś, ten ktoś komuś innemu.\nZ tego ciepła się nie cieszę. To jest susza, susza, susza. To jest koszmar naszego klimatu 😞 Rok temu nieco później analogicznie spływałem Narwią kajakiem. Wody było jak na lekarstwo.\nEdited April 3 by Gerald\nUważam że komunizm to nie jest uniwersalne wyjaśnienie sytuacji. Przepraszam że wchodzę w politykę. Inny "komunizm" był w PRL, inny w Jugosławii, inny w Albani.\nA ja za wilka ,jeszcze myśliwy bo może i będziemy na legalu\n2 minuty temu, tomi33 napisał:\nmyśliwych nie cierpię, wilk może być\nAle musimy mieć niby myśliwego żeby mieć luzik:)\n5 minut temu, tomi33 napisał:\nDobra, jeśli myśliwy na niby, to niech już będzie.\nUważasz ze kogoś obchodzi co jesz? To wątek o rowerach, może napiszesz ..... co pedalujesz?\nNo wiesz, nie spodziewałam się takiej reakcji po Tobie.\nAkurat @tomi33 ostatnio sporo wrzucał relacji i zdjęć z pedałowania, nawet na poprzedniej stronie.\nEdited April 3 by tanova\nAkurat @tomi33 ostatnio sporo wrzucał relacji i zdjęć z pedałowania.\nSpoko,każdy ma swoje zdanie.Odpisałem odnośnie Twojej odpowiedzi , a jak kto co odbiera to jego.I nie zamierzam wdawać się w zbędne dyskusje.\nNa tą chwilę zostają drogi asfaltowe których nie lubię ,lub za podpowiedzią koleżanki ze S.G drogi polne , 🤠. Jutro po robocie wyskocze na mały rekonesans😋\nTeż coś muszę wykąbinować\n19 minut temu, tomi33 napisał:\nTrzeba jakoś objechać ten DEBILNY zakaz🤬. Ja narazie kroplówkę odstawiam bo się skończyła😄\nCiąg dalszy ,,uciekania,,przed policją .\nTak naprawdę nie wiem,czy można jeździć na rowerze no ale coś robić trzeba .\nDziś idealna pogoda,nie za ciepło,słoneczko świeciło .\nNo i nie usiedział :).....po wczorajszych pracach przydomowych musiałem coś zrobić.\n20km , 350up , 1h04m\nPs.mapy nie zamieszczam bo....... , miałem spotkanie ze służbami i napomnienie przez megafon że się przemieszczam.\n39 minut temu, Cosworth240 napisał:\nTego Tacxa pod Zwifta podłączysz? To FLOW SMART?\nTo prawda, ale dziś było o tyle fajnie, ze rozstawilem sie na tarasie, wiec był jakiś element świeżego powietrza, poza tym odkąd trenażery sa „smart” i można jeździć na Zwift, czy innych apkach, to i chomikowanie jest trochę mniej monotonne.\nSwoja droga - dzisiaj chciałem odpalić RGT Cycling, ale napotkałem jakies problemy techniczne i zostałem przy Zwift. Szkoda bo podjazd pod Mt. Ventoux czy Passo di Stelvio brzmiał kusząco.\nTeż myślę powoli o zakupie trenażera pod Zwifta. Nie analizowałem jeszcze jednak jakoś mocno oferty rynkowej. Jak chodzi ten Flow Smart?\nTrenażer plus Zwift to super sprawa-na teraz,na deszczowe dni no i na zimę.Ja dziś legalnie pojezdzilem ulicami,mijałem kilka patroli policji i nie czepiali się.\nEdited April 5 by lu5asz\nZ ofertą rynkową może być różnie, bo podobno trenażery ogólnie zaczynają być deficytowym towarem - tak czytałem na bikeradar albo innym tego typu. Pewnie trochę przesadzają, ale sprzedaż jest na pewno rekordowa.\nCo do samego Flow'a. Nie bardzo mam porównanie z niczym innym. Sam dostałem tę zabawkę od żony na święta - pojechała do decathlonu i tam jej to polecili. Zresztą w decathlonie mieli dość fajne oferty cenowe na te urządzonka. Dzisiaj chyba jeszcze bardziej rozbudowali ofertę.\nZ perspektywy dwóch sezonów i jakiś 1100 km na Zwift, uważam że zakup jest trafiony. Flow to jedna z najtańszych opcji na Zwiftowanie - sam "set-up" i podłączenie jest dziecinnie proste. Nie miałem żadnych kłopotów. W tej cenie wydaje mi się, że trudno o specjalnie lepszą opcję - choć może przez ostatnie dwa lata coś nowego się pojawiło.\nTrenażer jak widać nie jest trenażerem direct drive. Nie ściąga się koła. Do tej pory używałem normalnych opon, którymi na co dzień jeździłem także po drogach. W zeszłym roku kupiłem sobie jednak trochę lepsze koła (Mavici Ksyrium Elite zastąpiły standardowe Aksiumy) do jeżdżenia po szosie, więc Aksiumy mi zostały i tylne koło wyposażyłem w specjalną oponę do trenażerów - podobno ma być ciszej i ma się mniej zużywać. Ciszej nie wiem, czy jest, a zużycie mi ciężko stwierdzić, bo to początki tego patentu.\nNajbardziej obawiałem się w sumie opinii w necie, które wskazywały, że sporo osób reklamowało te urządzenia, które się po prostu po jakimś czasie psuły. U mnie na razie działa bez zarzutu i mam nadzieję, że tak pozostanie. Ponieważ nie generuję, jakiś wielkich mocy, to urządzenie absolutnie mi wystarcza. Symuluje max. podjazd bodaj 6% lub 7%, więc jak jest stromiej, to z tego co rozumiem i tak nie ma to znaczenia.\nReasumując - robi to co ma robić i działa bez zarzutu. Opinie w sieci ma różne. Decathlon miał jest dwa lata temu w bardzo dobrej cenie. W tej cenie chyba ciężko o cokolwiek porównywalnego. Gdybym miał nieograniczoną kasę, to pewnie marzyłby mi się wahoo kicker, z drugiej strony poleciłem taki trenażer mojemu znajomemu i miał z tym sprzętem trochę problemów. Okazało się, że musiał zupełnie przeprogramować przerzutki (Dura-Ace Di2) żeby dopasować do koronki na trenażerze. Jak zapinał na koło żeby pojeździć po drodze, to musiał znowu programować przerzutki. W sumie więc trochę bez sensu - a może on coś źle robił. U mnie w tym momencie przejście z trybu szosowego do trybu trenażer, to dosłownie parę chwil - zmiana koła; poprzyczepianie ustrojstwa na tablet i takiej osłony przeciwpotnej na ramę, zapięcie w trenażer - do zrobienia w mniej niż 2-3 minutki.\nEdited April 5 by Cosworth240


PDO 2018-20: Plonowanie odmian rzepaku ozimego - terazpole.pl\nCOBORU plonowanie odmiany rzepak ozimy PDO 2018-20\nCzęść odmian rzepaku ozimego dobrze wypada w specyficznych warunkach, a inne udają się niemal wszędzie. Zdjęcie: Dreczka\nŻniwa rzepakowe w wielu rejonach jeszcze na dobre się nie rozpoczęły, a już firmy nasienne i dystrybucyjne intensywnie walczą o uwagę rolników. Wszystko dlatego, że odstęp pomiędzy zakończeniem zbiorów i rozpoczęciem siewów rzepaku w skrajnych przypadkach może wynosić zaledwie kilka dni. Punktem wyjścia do wyboru odmian na kolejny sezon są wyniki z bieżących zbiorów. W końcu własnych spostrzeżeń nikt nie podważy.\nNajlepiej analizować oficjalne dane\nOdmian rzepaku ozimego dostępnych na naszym rynku jest blisko 200. Gdyby każda była wysiewana, to przy ogólnej powierzchni zasiewów zbliżającej się do miliona hektarów, na jedną odmianę statystycznie przypadałoby prawie 5 tys. ha. Rzeczywistość jest zgoła inna. Za popularnością pewnej grupy odmian stoi skuteczny marketing, a za innymi przemawiają bardzo dobre wyniki uzyskiwane w oficjalnych badaniach.\nOdmiany badane w ramach porejestrowego doświadczalnictwa odmianowego (PDO) bardzo często można znaleźć w handlu. Dane dotyczące badanych odmian są aktualizowane po każdym sezonie. Obecnie można analizować pełne podsumowania wszystkich minionych sezonów. Z wiadomych powodów wyjątek stanowi bieżący, ale pod koniec sierpnia z pewnością już coś będzie wiadomo.\nPrezentowane tabele zawierają wyniki odmian populacyjnych i mieszańcowych rzepaku ozimego, uzyskane w badaniach realizowanych przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych w latach zbioru 2018-20. Dużą wiedzę na temat stabilności takich cech, jak plonowanie i zaolejenie nasion, dostarczają średnie z trzech sezonów. Takie dane posiadają nawet najnowsze odmiany, czyli zarejestrowane w tym roku, bo do syntezy wykorzystano wyniki z doświadczeń rejestrowych. Wszystkie wartości odniesione są do wartości wzorca, którymi dla obu grup odmian są średnie ze wszystkich odmian populacyjnych badanych w danym sezonie. Zgodnie z przyjętą metodyką osobnego wzorca dla odmian mieszańcowych na razie się nie określa.


Regulamin sklepu - Gryplanszowe24.pl\nStara cena: 107,90 pln85,90 pln (brutto)\nZnajdujesz się na:/Strona główna/Regulamin sklepu\nSklep internetowy gryplanszowe24.pl, dostępny pod adresem www.gryplanszowe24.pl, jest częścią Promatek Media Julia Pogorzelska z siedzibą w Częstochowie przy ul. Dąbrowskiego 41/7, 42-200 Częstochowa, o numerach: NIP 573-254-07-67, REGON:240456470\n1.Sklep internetowy http://www.gryplanszowe24.pl (zwany dalej „Sklepem”lub „Sprzedawcą”) prowadzi sprzedaż wysyłkową produktów znajdujących się w jego ofercie za pośrednictwem sieci Internet.\n2.Stroną dokonującą zakupów w Sklepie jest osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają zdolność do czynności prawnych (zwany dalej „Klientem”).\n3. Produkty sprzedawane za pośrednictwem Sklepu to gry planszowe, rozrywkowe, edukacyjne oraz karciane, klocki, układanki, zabawki edukacyjne i inne artykuły dla dzieci i młodzieży.\n1. Zamówienia są składane przez formularz zamówienia dostępny na stronie http://www.gryplanszowe24pl .\n7.W przypadku gdy cały zamówiony przez Klienta towar jest niedostępny, Sklep jest uprawniony do odstąpienia od umowy sprzedaży w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia. Oświadczenie o odstąpieniu wraz z podaniem jego przyczyny Sklep przesyła Klientowi drogą mailową. Jeżeli Klient dokonał przedpłaty za zamówiony towar, Sklep zwraca mu cenę towaru na jego rachunek bankowy niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia złożenia oświadczenia o odstąpieniu.\n9. Wybrane przez Klienta Produkty wysyłane są w ciągu 24 godzin:\n12. Zamówienia dostarczane są za pośrednictwem Poczty Polskiej lub firmy kurierskiej na adres wskazany przez Klienta w zamówieniu. Sklep nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie spowodowane podaniem błędnego lub niekompletnego adresu przez samego Klienta,a także w przypadku nieuzasadnionej odmowy odbioru przesyłki przez Klienta.\n13.W przypadku błędnie podanego adresu przez Klienta, będzie on poproszony o ponowne uiszczenie opłaty za przesyłkę, która zostanie ponownie wysłana, w przeciwnym wypadku zamówienie zostanie anulowane i w przypadku zamówień płatnych przelewem Sklep niezwłocznie zwraca sumę środków odpowiadających wartości zamówienia.\n14.W przypadku nieuzasadnionej odmowy odbioru przesyłki Zamówienie jest anulowane i w przypadku zamówień płatnych przelewem Sklep niezwłocznie zwraca sumę środków odpowiadających wartości zamówienia. Odmowa odbioru przesyłki z powodu jej uszkodzenia w czasie transportu nie stanowi odmowy nieuzasadnionej w rozumieniu niniejszego postanowienia Regulaminu.\n15.Odbiór towaru musi być potwierdzony pisemnym pokwitowaniem. Złożony podpis będzie traktowany jako potwierdzenie zgodności zamówienia z zawartością przesyłki. Zalecane jest zatem sprawdzenie przesyłki pod kątem uszkodzeń w trakcie transportu i w razie ich stwierdzenia- niezwłoczny kontakt ze Sklepem drogą telefoniczną.\n17.Spełnienie przez Sklep świadczenia niezamawianego przez Klienta następuje na ryzyko Sklepu i nie nakłada na Klienta żadnych zobowiązań.\n18. Produkty promocyjne, wyprzedażowe bądź Produkty nie należące do stałej oferty Sklepu są dostępne w ilości ograniczonej. Realizacja zamówienia na te Produkty uzależniona jest od kolejności wpłynięcia zamówienia.\n1. Wszystkie ceny towarów podane na stronie internetowej Sklepu są cenami brutto (zawierają podatek VAT) wyrażonymi w złotych polskich ( PLN). Cena podana na stronie internetowej przy danym produkcie jest ceną wiążącą Klienta w chwili dokonywania zamówienia i nie podlega negocjacji.\n5. Klient przy składaniu zamówienia wybiera formę przesyłki, wskazaną w pkt. 12 działu II Regulaminu- Składanie, realizowanie i anulowanie zamówień.\na. z góry - przelew elektroniczny, przekazanie środków systemem PayPal, płatność bezpośrednia przy użyciu systemu Przelewy24, karta kredytowa lub fizyczna wpłata gotówki na Poczcie Polskiej lub oddziale Banku\nb. płatność przy odbiorze towaru za pobraniem.\n- przesyłka listowna polecona - 13 zł,\n- przesyłka listowna polecona priorytetowa - 16 zł,\n- paczka pocztowa do 5 kg. - 14,99 zł,\n- paczka pocztowa od 5 do 10 kg. - 20 zł,\n- paczka pocztowa za pobraniem do 5 kg. - 18,99 zł, \n- paczka pocztowa za pobraniem od 5 do 10 kg. - 24 zł,\n- przesyłka kurierska (Patron Service) - 16 zł,\n- przesyłka kurierska za pobraniem (Patron Service) - 20 zł,\n- przesyłka zagraniczna - do 1 kg - 68 zł,\n- przesyłka zagraniczna - od 1 kg do 2 kg - 76 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 2 kg do 3 kg - 82 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 3 kg do 4 kg - 92 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 4 kg do 5 kg - 103 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 5 kg do 6 kg - 118 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 6 kg do 7 kg - 120 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 7 kg do 8 kg - 129 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 8 kg do 9 kg - 138 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 9 kg do 10 kg - 148 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 10 kg do 11 kg - 156 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 11 kg do 12 kg - 166 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 12 kg do 13 kg - 176 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 13 kg do 14 kg - 186 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 14 kg do 15 kg - 196 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 15 kg do 16 kg - 205 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 16 kg do 17 kg - 215 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 17 kg do 18 kg - 225 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 18 kg do 19 kg - 235 zł.\n- przesyłka zagraniczna - od 19 kg do 20 kg - 245 zł.\n8. Darmowa wysyłka krajowa przysługuje, gdy wartość zamówienia przekroczy 300 zł.\n3. Podstawą skorzystania przez Klienta ze wskazanych w pkt. 2 niniejszego działu Regulaminu uprawnień jest dowód zakupu towaru (paragon fiskalny lubfaktura VAT).\n4.W przypadku niezgodności towaru z umową reklamowany towar wraz z pismem określającym niezgodności oraz wskazaniem żądania z tytułu niezgodności towaru z umową, należy wysłać Pocztą Polską na adres:\nVI.OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH.\n1. Sklep gryplanszowe24.pl zobowiązuje się do ochrony danych osobowych zgodnie z ustawą z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. „O ochronie danych osobowych”.\n2. Sklep gryplanszowe24.pl jest Administratorem Danych Osobowych Klientów Sklepu Internetowego zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zmianami).\n3. Klient rejestrując się w Sklepie podaje swoje dane osobowe dobrowolnie i tym samym wyraża zgodę na ich przechowywanie, wypełniając formularz zamówienia.\n4. Sklep przetwarza dane osobowe Klienta za zgodą Klienta i w celu realizacji zamówienia tj. wykonania umowy sprzedaży i rozliczania transakcji w tym: wystawienia faktury i prowadzenia sprawozdawczości finansowej. Podanie przez Klienta danych osobowych jest dobrowolne, lecz niezbędne do realizacji zamówienia. Sklep w celu realizacji zamówienia udostępnia dane osobowe Klienta innym podmiotom, takim jak firmy kurierskie, Poczta Polska S.A i operatorzy płatności.\n5. Klientowi przysługuje prawo uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania, zaniechania przetwarzania, usunięcia danych osobowych, jeżeli są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są już zbędne do realizacji celu, dla którego zostały zebrane. Pozostałe prawa i obowiązki Klienta w zakresie danych osobowych określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zmianami). W tym celu należy wysłać wiadomość z określoną dyspozycją na adres e-mail Sklepu.\n6. Jeżeli Klient wyrazi zgodę, zapisując się na newsletter Sklepu gryplanszowe24.pl otrzymywać będzie informacje o charakterze marketingowym tj. informowany będzie o nowych produktach Sklepu oraz akcjach promocyjnych.\n7. Klient może w dowolnym terminie zrezygnować z otrzymywania newslettera.\n8. Dane osobowe Klienta nie są udostępniane innym podmiotom w celach marketingowych.\n4. Sklep uprawniony jest do zmiany niniejszego Regulaminu, w szczególności w przypadku zaistnienia: siły wyższej, innych okoliczności niemożliwych do przewidzenia bądź zapobieżenia, zmiany obowiązujących przepisów prawa, zmian zachodzących u kontrahentów i partnerów biznesowych Sklepu, lub znaczącej zmiany w strukturze firmy. Każdorazowa zmiana Regulaminu poprzedzana będzie poinformowaniem zarejestrowanych Klientów o ww. zmianie oraz o przyczynach zmiany w drodze mailowej oraz za pomocą publikacji w dziale „Aktualności”.


Izraelczyk, który napluł na polskiego ambasadora oficjalnie oskarżony. Chodziło mu o „ukradzione mienie żydowskie” w Polsce i antysemityzm - Portal informacyjny STRAJK\n19/09/2021 ,,Zjednoczeni osiągniemy wszystko” – przywódcy krajów Ameryki Łacińskiej spotykają się w Meksyku\n18/09/2021 Za długo kłamaliście\n18/09/2021 Polska legalizuje pushbacki. Sejm przyjął nowelę ustawy o cudzoziemcach\n18/09/2021 Amerykanie przyznają: zabiliśmy niewinnych ludzi. Chodzi o atak drona w Kabulu 29 sierpnia\nJSz 16/05/2019w : Wiadomości Wiadomości ze świata\nMarek Magierowski w Izraelu. flash90\n65-letni architekt Erik Lederman został dziś oskarżony przez prokuraturę z Tel-Awiwu o agresję i groźby wobec polskiego ambasadora Marka Magierowskiego, do których doszło przedwczoraj przed polską ambasadą w tym mieście. Może zostać ukarany od mandatu po karę nawet do pięciu lat więzienia. Według niego, został obrażony przez personel polskiej placówki dyplomatycznej.\nEric Lederman, linkedln\nLederman tłumaczył w prokuraturze, że poszedł do naszej ambasady, by zapytać o „zwrot ukradzionego mienia żydowskiego” (słowem „ukradzione” ogół izraelskich mediów określa prywatne bezspadkowe mienie pożydowskie w Polsce, które przeszło na skarb państwa). Ma to związek z amerykańską ustawą „447”, która dopuszcza roszczenia do ich zwrotu lub odszkodowań, czego Polska na razie nie uznaje. Według Ledermana, spotkał się on w naszej ambasadzie z antysemityzmem, gdyż usłyszał od ochroniarza polskie słowo „Żyd”, które uważa za obraźliwe, reszty nie zrozumiał.\nZ ustaleń policji wynika, że Lederman został wyproszony z budynku jako „awanturujący się”. Ambasador Magierowski twierdzi, że nic antysemickiego nie miało miejsca. Lederman mówił, że po wyjściu z ambasady chciał ruszyć swoim samochodem, gdy usłyszał klakson samochodu ambasadora, co go dodatkowo zdenerwowało. To dlatego wysiadł, napluł w twarz Magierowskiemu siedzącemu w samochodzie, wygrażał mu i rzucał obelgi pod adresem Polski i Polaków („złodzieje, bandyci, mordercy” itp.), czego nasz ambasador nie rozumiał, oprócz słowa „Polacy”.\nArchitekt zdał sobie sprawę, że „zaatakował” placówkę dyplomatyczną i ambasadora. Wyraził skruchę i przeprosił, wyjaśniając, że go poniosło z powodu „jawnej niesprawiedliwości wobec Żydów”. Prasa izraelska podkreśla, że polski rząd nie przeciwdziała „wzrostowi antysemityzmu” w Polsce i o to też podejrzewa nasze władze, na przykładzie „braku zrozumienia” dla żydowskich roszczeń do „ukradzionego” mienia. W izraelskim internecie, oprócz słów potępienia dla oskarżonego Ledermana, jest też sporo wyrazów solidarności z jego czynem. Erik Lederman wyraził nadzieję, że jego kara będzie „proporcjonalna”, tj. niska.\nPalestyna: niebywała ucieczka podkopem z izraelskiego więzienia specjalnego\nSiły izraelskie zastrzeliły czterech młodych Palestyńczyków. Hamas wzywa do strajku generalnego\nSejm przyjął poprawki do Kpa. Koniec z antyspołeczną reprywatyzacją\n18/05/2019 o 13:30\n16/05/2019 o 19:28\nDawno temu nakłaniano mnie, żebym przeczytał „Protokoły mędrców Syjonu”. Wiedząc, że to stara ustawka carskiej Ochrany pogoniłem tych „wiernych”. Niedawno ściągnąłem z Netu tą broszurkę i… stwierdziłem, że ta Ochrana nie była całkiem głupia i była bardzo dobrze poinformowana. :)\nSą pierwsze śmiertelne ofiary kryzysu migracyjnego na polskiej granicy. Imigrant z Iraku z…\ntagi francja uchodźcy lewica Izrael policja PiS syria protest Ukraina usa unia europejska Trump rasizm związki zawodowe Rosja


Pierwszy raz - Agata Czykierda-Grabowska - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nPierwszy raz ebook i audiobook\nmega dobra polecam😃😃😃\nNaprawdę świetna książka, super się czyta ,piekna historia o miłości, przyjaźni ale również o trudnych relacjach w rodzinie, zdradzie... Nie mozna sie nudzić to co podoba mi się w tej autorce że wszystko jest takie realne nie przesłodzone i nie sprowadza sie wszystko do seksu i naśladowania Grey'a ( co ostatnio jest bardzo popularne i męczące 😉) fakt że jest trochę przewidywalna ale wcale to nie przeszkadza można się zrelaksować a przy tym wcale nie nudzić. Polecam serdecznie, i ubolewam że tak długo odkładałam czytanie książek tej pani ale szybko nadrobię 😍\nGwar rozmów i muzyka w tle skutecznie utrudniały skupienie się na tym, co działo się na ekranie pięćdziesięciocalowego telewizora zawieszonego wysoko na ścianie, tuż przy głównym wejściu do pubu. Mimo tych niedogodności oglądanie towarzyskiego meczu polskiej reprezentacji w gronie kumpli było, według Jakuba, nieporównywalnie lepsze niż robienie tego w pojedynkę w jednopokojowym mieszkaniu.\nJakub pociągnął duży łyk piwa z butelki i prawie się zadławił, gdy nasi omal nie stracili bramki przez karygodny błąd obrońcy.\n– Ja pierdolę! – krzyknął Krzysiek, jego kumpel jeszcze z czasów liceum. – Po jakiego wała my to oglądamy, przecież skończy się jak zawsze – rzucił w drodze po następną kolejkę piwa.\n– Jeszcze trochę, a byłby karny. Debile – stwierdził Paweł.\nOczywiście każdy z obecnych czuł się zobligowany dodać coś od siebie.\nKuba jako jedyny nie komentował tego, co działo się na ekranie. Przynajmniej nie na głos. Nie był dziś w zbyt towarzyskim nastroju. Właściwie nie był w nim od chwili, w której przyjechał do rodzinnego miasta. Niemal miesiąc temu rozpoczął pracę w przedsiębiorstwie, które zajmowało się produkcją części do aut ciężarowych. Jako świeżo upieczony absolwent Politechniki Krakowskiej dostał pracę niemal natychmiast i nie ze względu na swój niesamowity urok osobisty, nieprzeciętne wyniki w nauce czy zdobyte podczas studiów doświadczenie. Nie, stanowisko głównego zaopatrzeniowca przypadło jemu, ponieważ nikt inny nie wykazał zainteresowania ofertą.\nWiązanie swojego życia zawodowego z rodzinnym miasteczkiem traktował jak porażkę. Inaczej wyobrażał sobie swoją przyszłość, ale w zasadzie nie miał wyjścia. Potrzebował pracy oraz doświadczenia zawodowego, i to na wczoraj. Tłumaczył sobie, że to tylko na chwilę i że jakoś to przeboleje. Kiedy jednak znalazł się na powrót w rodzinnych stronach, zaczął odczuwać dziwny wewnętrzny dyskomfort. Na samym początku było to tylko wrażenie niewielkiego déjà vu, tak jakby cofnął się w czasie i musiał zaczynać wszystko od początku. Następnie pojawiło się znudzenie i uczucie trudnej do nazwania ciasnoty w sercu. Gdziekolwiek się odwrócił, widział te same twarze, te same budynki i te same drzewa, których korzenie sięgały tak głęboko, że powinny już dawno zostać uznane za pomniki przyrody.\nTeraz czuł jedynie apatię i permanentny brak zainteresowania czymkolwiek. Nie miał depresji, przynajmniej taką żywił nadzieję, ale z pewnością to, co działo się w jego wnętrzu, dalekie było od normalności.\nŁapał się na tym, że nocami, czekając na sen, który przychodził dopiero nad ranem, zatapiał się we wspomnieniach niezbyt odległej przeszłości, a mianowicie czasów studenckich, w których znalazł wytchnienie od ciasnego domu, dysfunkcyjnej rodziny i niespełnionego uczucia. Powrót w znane miejsca przywołał niechciane obrazy.\nJakub miał jedynie dwadzieścia cztery lata, ale w środku czuł się stary, wypalony i sterany życiem niczym niejeden dziewięćdziesięciolatek.\nTeraz wpatrywał się nieprzytomnie w ekran telewizora i co chwilę przesuwał spojrzeniem po pomieszczeniu, żeby chociaż na chwilę oderwać się od irytującej, niechlujnej gry reprezentacji i zająć głowę czymś innym. Właśnie zerknął w stronę wejścia, które znajdowało się zaraz przy ceglanym kontuarze i zatrzymał wzrok na kilku dziewczynach, wchodzących gromadką do lokalu. Z umiarkowanym zainteresowaniem otaksował grupkę i gdy miał już odwrócić głowę, jego wzrok padł na tę z nich, która została trochę z tyłu i weszła jako ostatnia. W tej samej chwili zamarł, a serce niemal podeszło mu do gardła. To była Lena, siostra jego najlepszego przyjaciela z czasów szkoły. Dziewczyna, która była jego obsesją od chwili, w której zobaczył ją po raz pierwszy.\nPamiętał ten dzień jak dziś. Jako czternastoletni chłopak po raz pierwszy miał odwiedzić Łukasza w jego domu. Z kolegą zaprzyjaźnił się na treningach piłki nożnej, na które uczęszczali od nowego roku szkolnego. Prawie każdą wolną chwilę spędzali na boisku.\nTamtego dnia, zaraz po zajęciach, pobiegli do jego domu, żeby pograć w najnowszą FIF-ę i kiedy rozsiedli się wygodnie w fotelach naprzeciwko monitora, ktoś zapukał do drzwi pokoju. Łukasz zaklął pod nosem i niezbyt zachęcająco krzyknął „wejść”. Wtedy właśnie Kuba ją zobaczył. To było jak rażenie pioruna. W drzwiach pojawiło się najpiękniejsze stworzenie na świecie. Dziewczyna o długich blond włosach, jasnozielonych oczach i dołkach w policzkach, które uwidaczniały się przy nieśmiałym uśmiechu. Uśmiechu, który odebrał mu cały rozum i spokój duszy na kilka dobrych lat.\nTo, że Lena była nieprzeciętnie piękna, nie było jeszcze gwoździem do jego trumny, ponieważ w mieście było na pęczki pięknych dziewczyn. Ba, ich miejscowość była znana z pięknych dziewcząt. Jego los przypieczętował fakt, że siostra najlepszego kumpla była inteligentna, zabawna, słodka i na jego nieszczęście okropnie nieprzystępna. Jakub robił wszystko, żeby móc się przebić przez jej mur, ale nie było takiego słowa czy gestu, którym mógłby go zburzyć. Dla Leny Kuba był tylko kolegą starszego brata. Nikim więcej. Sytuacji nie poprawiał fakt, że Jakub tracił przy niej rozum i zmieniał się w roztrzęsionego nastolatka, który nie potrafił sklecić jednego składnego zdania. Nienawidził się za to.\nW przypływie bezsilności wyrzucał sobie, że jest żałosnym nieudacznikiem, ponieważ nie jest w stanie zapomnieć o lasce, która nigdy go nie chciała i nigdy nie zechce. Był na siebie wściekły, rozgoryczony, wręcz chory z powodu tego przeklętego uczucia do niej, które z chwili na chwilę stawało się intensywniejsze i coraz bardziej destrukcyjne. W wieku osiemnastu lat jego obsesja, wymieszana ze sporą dawką nastoletnich hormonów i olbrzymią dawką alkoholu, osiągnęła swój niechlubny szczyt. Którejś sobotniej, zakrapianej wódką nocy, prowadzony szaleństwem udał się pod dobrze sobie znany adres i zaczął głośno zrzucać z siebie ciężar dręczącego uczucia. Wykrzyczał, że ją kocha, że nie może bez niej żyć, i błagał o choćby jedną szansę. Było tego jeszcze więcej, ale nie chciał już wspominać. Na końcu rozpłakał się i usiadł na krawężniku pod jej – a także Łukasza i jego rodziców – domem, i kiedy dotarło do niego, co wyprawia, zapragnął zapaść się pod ziemię.\nNa szczęście tego dnia, a raczej nocy, w domu byli tylko Łukasz i jego ojciec. Lena z matką wyjechały na weekend do rodziny nad morze. Ten wyjazd uchronił je przed atakiem jego głupoty.\nOd tamtego dnia minęło ponad pięć lat, ale on wciąż miał wyraźnie przed oczami ten najbardziej upokarzający moment swojego życia. Dzięki dyskrecji i wyrozumiałości Łukasza oraz jego ojca nikt oprócz nich się o tym nie dowiedział. Oni jednak wiedzieli. Kuba prawie przez dwa lata nie mógł spojrzeć w oczy panu Jurkowi, którego oczywiście przeprosił za swoje zachowanie, ale potem unikał jak zarazy.\nŁukasz tego feralnego wieczora zgarnął go do domu i przenocował na materacu w swoim pokoju. Rano pogadał z nim jak kumpel z kumplem, najpierw wyrażając swoje wielkie zdumienie zauroczeniem Kuby, a potem dając mu delikatnie do zrozumienia, że Lena jest jeszcze za młoda na takie poważne związki. Poradził mu, żeby się ogarnął i dał dziewczynie czas, a jeśli ona nie będzie niczego chciała, to Kuba powinien to przeboleć i po prostu o niej zapomnieć. Byli najlepszymi kumplami, ale to, w zderzeniu z pełnioną przez Łukasza funkcją starszego brata, było nieistotnym szczegółem.\nLena w ogóle nie przejawiała zainteresowania Kubą i ten postanowił odpuścić. Nie mógł jednak zastosować się do prośby, żeby zapomnieć i przeboleć, bo to były tylko słowa, które nie miały żadnej mocy sprawczej. Nie zapomniał i nie przebolał, tylko nauczył się z tym żyć. Dzień po dniu.\nKiedy wyjechał na studia do Krakowa, coraz lepiej sobie z uczuciem do niej radził. Nowe miejsce, nowi ludzie, nowe kobiety i nowy początek. Był nawet w stanie stworzyć związek, który przetrwał całe dwa lata i zakończył się tak, jak kończy się dzień albo pora roku – naturalnie i bez zaskoczenia. Wszystko, co czuł – albo wydawało mu się, że czuł – do Oli, wyparowało z niego jak woda z kałuży po nastaniu słonecznego dnia. Od pewnego czasu spotykał się z koleżanką z czasów liceum, dzięki której dowiedział się o ofercie pracy, ale dla niego ta relacja była jedynie sposobem na zabicie czasu, czerpał z niej korzyści wynikające z koleżeńskiego seksu. Miał tylko nadzieję, że oboje są na tej samej stronie książki w ich „związku”, w przeciwnym razie wszystko się skomplikuje.\nCzas płynął, on się zmienił. Wydoroślał, zdobył trochę doświadczenia i można by pomyśleć, że jego nastoletnie obsesyjne uczucie pozostało jedynie żenującym wspomnieniem, które można zbyć uśmiechem i wzruszeniem ramion. Jakub potrafił sobie czasami wmówić, że tak właśnie jest, i nawet dość długo trzymał się tego kłamstwa. Ale przychodziły takie dni, a właściwie noce, kiedy spadała mu z oczu utkana z iluzji i życzeń zasłona, za którą się chował i dawał ponieść swojej chorobie. Przeglądał wówczas jej profil na różnych portalach społecznościowych i zadawał sobie ból, obserwując jej uśmiechniętą twarz z dołkami w policzkach. Za każdym razem, gdy wpisywał w wyszukiwarkę jej imię i nazwisko, żołądek kurczył mu się ze strachu na myśl o tym, że za chwilę dowie się o jej zaręczynach z jakimś frajerem. Jeszcze nie wiedział, jak na to zareaguje. Jeszcze nie.\nTeraz, kiedy zobaczył ją po tak długim czasie, zdał sobie sprawę, jak bardzo głupi i żałosny był ten jego miraż, którym mamił się od chwili, gdy opuścił dom, wyjeżdżając na studia. Tylko zrządzeniem losu nie spotkał jej podczas świątecznych przerw i wakacji. Wyjątek stanowiły wakacje po pierwszym roku, kiedy to widział ją po raz ostatni. Od tamtego momentu ich drogi nie przecięły się ani razu, a on przyjmował to jednocześnie z ulgą i rozczarowaniem. Sam jednak nie szukał z nią kontaktu. Po prostu sobie nie ufał i miał rację, ponieważ teraz już nic nie mogło go uratować… Cztery lata złudzeń w jednej chwili zostały wymazane jej obecnością. Taką miała nad nim władzę.\nKuba nagle zapomniał, po co siedział w tym gwarnym barze. Zrobiło mu się duszno i zaczął ciężko oddychać. Nie mógł oderwać oczu od dziewczyny, która była jego przekleństwem i obsesją.\nLena, całkowicie nieświadoma tego, że trzyma jego cały świat, balansując nim na swoim małym palcu, usiadła z pozostałymi dziewczynami przy jednym ze stolików i uśmiechnęła się nieśmiało do samej siebie. Jej długie, proste włosy w kolorze miodu opadały ciężko na ramiona i kiedy przeczesywała je palcami, wyglądało to tak, jakby przesypywała przez dłonie łany zboża. Miała na sobie czarne, obcisłe dżinsy, długą, luźną bluzkę w zielonym kolorze i buty na płaskiej podeszwie. Nic szczególnego, ale w porównaniu do pozostałych dziewczyn błyszczała.\nWymieniła z nimi kilka słów, zapewne w sprawie zamówienia, i skierowała się w stronę baru. Jakub, jak w transie, ruszył w jej stronę. Stanęli obok siebie przy wysokim kontuarze, prawie dotykając się ramionami, czego tylko jedno z nich było świadome. Od ponad czterech lat Kuba nie znalazł się tak blisko swojej obsesji i był tą chwilą odurzony. Nagle Lena odwróciła się do niego i spojrzała mu prosto w oczy. Uśmiechnęła się szeroko, a na jej twarzy pojawiło się zaskoczenie.\n– Kuba – powiedziała głośno, jakby chciała poczuć jego imię na swoich ustach. – Cześć – dodała pospiesznie.\n– Cześć – wydusił z siebie, czując, że właśnie doświadcza palpitacji serca.\n– Kopę lat – odezwała się ponownie, przekrzykując głośną muzykę i sprawozdawcę tego beznadziejnego meczu. – Co u ciebie słychać?\nWciąż cię kocham i nie mogę przestać o tobie myśleć, a poza tym wszystko dobrze, pomyślał od razu, ale przytomnie zatrzymał to dla siebie.\n– Wszystko okej, a u ciebie? – dał jej beznadziejną, pozbawioną treści odpowiedź.\n– U mnie też wszystko dobrze – odpowiedziała, równie mało treściwie.\nW tym samym momencie barman postawił na kontuarze cztery butelki piwa. Lena zapłaciła za nie i próbowała poradzić sobie z ich przeniesieniem do stolika, przy którym siedziały jej koleżanki. Jakub bez słowa wziął od niej dwie butelki i uśmiechnął się, dając jej tym potwierdzenie, że zaniesie je tam, gdzie mu wskaże. Gdy oboje dotarli na miejsce, pozostałe dziewczyny, na które wcześniej nawet nie zwrócił uwagi, obrzuciły go ciekawskim spojrzeniem.\n– To Kuba, kolega… – zawahała się przez chwilę. – Kolega mój i mojego brata – dokończyła.\nKuba kiwnął głową w stronę dziewczyn, nawet nie próbując zapamiętać ich imion. W tej samej chwili poczuł na ramieniu czyjąś rękę i odwrócił się gwałtownie.\n– Co jest grane? – zapytał Krzysiek, taksując wzrokiem stadko dziewczyn, siedzących na wprost nich. – Może mnie przedstawisz, co? – odezwał się ponownie, już wyciągając rękę do każdej z nich, a jego wzrok zatrzymał się dłużej na Lenie – Siostra Łukasza? Co tam u niego? – zapytał po chwili.\nTo było małe miasto i ludzie się tu znali. Czasami tylko z widzenia, a czasami z imienia.\n– Ma się całkiem dobrze, a pod koniec lata się żeni – powiedziała z szerokim uśmiechem.\nKuba zarejestrował to niemal na poziomie podświadomości, bo nie mógł poskładać skołatanych myśli. Wiadomość o rychłym ślubie jego niegdyś najlepszego kumpla przywróciła go wreszcie do przytomności.\n– Słuchajcie, widzę, że jest dużo do obgadania i dużo do wspominania – powiedział z jego naturalną pewnością siebie – Co wy na to, żebyśmy usiedli razem i nadrobili zaległy czas, a co niektórzy z nas po prostu się poznali? – Uśmiechnął się szerzej, gdy jego wzrok zatrzymał się na jednej z dziewcząt i ku olbrzymiej uldze Kuby, nie była nią Lena.\nReszta również się nie sprzeciwiła, dlatego po chwili wszyscy usiedli przy jednym stole. Było im trochę ciasno, ale całkiem przytulnie, zważywszy na to, że Kuba siedział ramię w ramię z Leną. Oczywiście Krzysiek usadowił się obok ciemnowłosego obiektu swoich zainteresowań, a Paweł pomiędzy dwiema pozostałymi dziewczynami.\n– A więc Łukasz się żeni. Kto by pomyślał – przypomniał Kuba, wracając w miejsce, w którym zostawili swój bezpieczny temat. O oglądaniu meczu nikt już nie pamiętał.\n– No tak. Na każdego kiedyś przychodzi kolej – zaśmiała się, a on dyskretnie zerknął na jej prawą dłoń.\n– Czy na ciebie też przyszła kolej? A może przyjdzie w najbliższym czasie? – zapytała niepewnie, wciąż na niego nie patrząc.\n– Przepraszam – powiedział tylko, bo nie wiedział, jak wytłumaczyć się ze swojego kretyńskiego zachowania. – Fajna dziewczyna? – zapytał, żeby zatrzeć wrażenie, które zrobił.\n– Nawet bardzo. Łukasz ma na jej punkcie fioła. – Lena uśmiechnęła się czule.\nNo tak, pomyślał, jeśli Łukasz czegoś zapragnął, zawsze to dostawał i nikt nie prosił go, aby przebolał i zapomniał albo poczekał kilka lat.Kuba zdawał sobie sprawę, że był w tej chwili zazdrosny i cholernie niesprawiedliwy, ale rozgoryczenie, które czuł przez tyle lat, z czasem przerodziło się w pewnego rodzaju urazę w stosunku do przyjaciela.\n– Super – odpowiedział niezbyt raźnie, a Lena musiała wyczuć spadek jego nastroju, bo także zamilkła.\nMoże to był właśnie znak. Może fakt, że Lena pojawiła się ponownie w jego życiu, oznacza, że jeszcze nie wszystko między nimi skończone, nawet jeśli nic się między nimi nie zdążyło zacząć. Już na samą tę myśl poczuł się lepiej i jego przygnębienie stało się lżejsze. W tej samej chwili w kieszeni zawibrował mu telefon. Wyciągnął go, odczytał SMS-a i wziął głęboki oddech. Gosia.\nBył zasrańcem, jednak za nic w świecie nie wyszedłby teraz z tego baru. Nie, kiedy wciąż była tu Lena. Obietnica jutrzejszego spotkania to był tylko plaster na ranę, nic więcej. Zdał sobie sprawę, że coraz rzadziej ma ochotę na spędzanie czasu w towarzystwie Gośki. Była ładna, miła, dobra z niej kumpela, ale to wszystko. Nic do niej nie czuł i nawet przez chwilę nie pomyślał, że to się może kiedykolwiek zmienić. Dlatego musiał to zakończyć, zanim ją zrani.\nOdpowiedziała po chwili i Kuba odetchnął, czując jednocześnie, jak w jego gardle rośnie gula wyrzutów sumienia.\n– Spędzasz tu… – zaczął.\n– Jak długo… – powiedziała w tym samym momencie Lena i oboje się roześmiali.\n– Chciałam zapytać, co tu robisz? Mam na myśli miasto. Wróciłeś czy jesteś tylko przejazdem?\n– Wróciłem jakieś dwa miesiące temu i zacząłem pracę w Autoxie. – Zdecydował się powiedzieć prawdę.\n– Naprawdę? – powiedziała zdumiona, bardziej do siebie niż do niego.\n– A ty, rozumiem, spędzasz w domu wakacje – w połowie zapytał, w połowie stwierdził fakt.\n– Tak, jestem tu całe lato. Obiecałam Łukaszowi, że pomogę mu z weselem.\n– A kiedy on wraca? – zapytał.\n– Przyjeżdżają z Magdą za tydzień – odpowiedziała, bawiąc się nalepką od butelki jego piwa. – Muszą zająć się weselem, bo okazało się, że zwolnił się termin, na którym im zależało, i teraz wszystko trzeba organizować w pośpiechu.\nJakub uśmiechnął się na myśl o planującym swoje wesele Łukaszu. W szkole chłopak uchodził raczej za lekkoducha, który podobał się dziewczynom i mógł w nich bez skrupułów przebierać. Kuba nie miał z Łukaszem kontaktu od dobrych dwóch lat. Mimo że ich drogi zaczęły się rozchodzić wtedy, gdy zdecydowali się na studia w różnych miastach, cały czas do siebie dzwonili albo wymieniali wiadomości na Facebooku. Jednak od czasu incydentu sprzed pięciu lat ich relacje nie były tak idealne jak wcześniej. Od tamtego momentu kumplowanie się z Łukaszem było dla Kuby jak ciągłe przypomnienie o tym, że nigdy nie będzie mógł być z jego siostrą, dla której najwyraźniej nie był wystarczająco dobry. Łukasz nigdy czegoś takiego nie powiedział, ale dla Kuby to był jasny i czytelny przekaz.\nKuba pochodził z biednej wielodzietnej rodziny, której głową była samotna matka w ciągłej depresji i ledwie wiążąca koniec z końcem. Miał dwie starsze siostry i młodszego brata, który wciąż mieszkał w domu z matką. Ojciec Kuby był życiowym nieudacznikiem. Po jednej z alkoholowych libacji wdał się w bijatykę z kompanem od kieliszka i nieumyślnie go zabił, za co odsiadywał teraz wyrok w więzieniu.\nNo cóż, biorąc pod uwagę historię jego rodziny, nie powinien się dziwić, że Łukasz nie widział w nim kandydata na chłopaka swojej jedynej siostry. Na pewno jego rodzice uważali podobnie. Pomimo tego, że zawsze byli dla niego życzliwi i mili, z pewnością nie skakaliby w górę z zachwytu, gdyby zaczął spotykać się z Leną.\nWspominki minęły tak szybko, że zanim się spostrzegli, minęła północ. Dziewczyny zaczęły się zbierać do domu, a Lenie i Kubie nie pozostało nic innego, jak tylko pójść w ich ślady.\nGdy wyszli w ciepłą, gwiaździstą noc, Kubę ogarnęła panika, bo zdał sobie sprawę, że za chwilę rozstanie się z Leną, a nie miał pojęcia, kiedy dojdzie do ich kolejnego spotkania. Był facetem, powinien wyjść z inicjatywą i po prostu zaproponować wspólne wyjście albo chociaż wymyślić słaby pretekst do ich kolejnego spotkania. Nie potrafił się jednak na to zdobyć, bo jej odmowa byłaby dla niego czymś nie do zniesienia. Dlatego stali w grupce dobrą chwilę, nie chcąc się rozejść. Krzysiek w tym czasie zaczął robić wywiad na temat miejsca zamieszkania każdej z dziewcząt, żeby nie dopuścić do tego, aby którakolwiek z nich musiała wracać sama i zapewne po to, żeby się dowiedzieć, gdzie mieszka Sylwia, jego obiekt zainteresowania.\nZanim Krzysiek doszedł do Leny, ta odezwała się pierwsza:\n– Kuba, ty chyba idziesz w moją stronę? To może pójdziemy razem, żeby zdjąć z Krzyśka brzemię odprowadzania każdej z nas po kolei?\n– Pewnie – odpowiedział Kuba, chcąc rozegrać to całkiem na chłodno, chociaż w środku cały się gotował z wrażenia, że to Lena przejęła inicjatywę. – Chodźmy – powiedział, nie przyznając się do tego, że teraz mieszka w zupełnie innej części miasta, bo wyprowadził się od matki.\nPożegnali się z resztą, a Paweł uśmiechnął się do niego porozumiewawczo, ponieważ jako jedyny z towarzystwa wiedział, że Kuba od zawsze był zadurzony w siostrze Łukasza, a dowiedział się o tym, gdy pewnego dnia próbował wykonać w jej stronę ruch. Kuba, po wymianie z nim kilku niezbyt przyjacielskich zdań, po prostu dał mu w gębę i Paweł już na zawsze zapamiętał sobie, że Lena jest poza jego zasięgiem.\nNie wiedział, jak to było z kobietami, ale wśród facetów panował niepisany pakt dotyczący dziewczyn, z którymi się umawiali albo chcieli umawiać. Żaden nie wchodził drugiemu w paradę, nawet jeśli bardzo tego chciał. Tak po prostu było i jeśli komuś przyszło do głowy, żeby zignorować to porozumienie, dostawał łomot.\nOboje przez dobrą chwilę milczeli, ale tym razem to Kuba postanowił przerwać ciszę, która była naszpikowana dziwnym oczekiwaniem i niepewnością.\n– Co porabiasz na co dzień? – zapytał. – Nie nudzisz się tutaj? – Trudno mu było uwierzyć, że kiedy na stałe mieszka w Warszawie, nie jest jej tu za ciasno.\nKuba uśmiechnął się pod nosem. Wyglądało na to, że Lena w ogóle się nie zmieniła. Jej rodziców było stać na to, żeby utrzymywać córkę w czasie studiów, ale ona nie godziła się na to, żeby być od nich w stu procentach zależną. Zapewne chciała dorobić na swoje prywatne wydatki. Właśnie dlatego tak bardzo się w niej zakochał. Nie dlatego, że była nieprzeciętnie piękna, nie był aż tak płytki i pusty. Kochał ją, bo nawet jako młoda dziewczyna była bardzo niezależna i zacięta w dążeniu do celu. Jeśli czegoś naprawdę chciała, to nie spoczęła, aż tego nie osiągnęła. Nigdy się nie poddawała, nawet jeśli wszystko sprzysięgło się przeciwko niej. Była też dobrym człowiekiem, jakkolwiek mało konkretnie by to nie brzmiało. Dobrą córką, dobrą siostrą i dobrą przyjaciółką. Wiedział o niej to wszystko, bo jako ktoś owładnięty obsesją na jej punkcie, próbował być częścią prawie każdego aspektu jej życia. Oczywiście dyskretnie i w granicach zdrowego rozsądku, którego w pewnym momencie mu niestety zabrakło.\nTo on pomagał jej w lekcjach z matematyki i fizyki, kiedy Łukasz stwierdził, że nie będzie poświęcał jej swojego cennego czasu, bo siostra i tak niczego nie zrozumie, co oczywiście było bzdurą. Lena po półgodzinie ogarniała nawet najtrudniejszy materiał. To z nim usiadła po raz pierwszy za kierownicą samochodu, bo Łukasz miał zbyt wybuchowy temperament i po dziesięciu minutach pierwszej lekcji, która nie objęła nawet włożenia kluczyka do stacyjki, doszło między nimi do awantury. Kuba do dziś wspominał ją z rozbawieniem.\n– Chyba nie za dużo sobie odpoczniesz, skoro masz pomagać w przygotowaniach do wesela – zauważył.\n– Nie będzie tak źle – odpowiedziała i po chwili dodała: – Przynajmniej mam taką nadzieję.\nIch miasteczko było na tyle małe, że przejście z jednego końca na drugi zajmowało około czterdziestu minut. Pokonanie trasy od pubu w stronę osiedla Leny nie trwało dłużej niż kwadrans i nim się spostrzegli, stanęli tuż przy bramie wjazdowej. Dom był ciemny i wydawał się pusty.\nLena oparła się plecami o metalową furtkę i objęła ramionami. Nie wyglądała jak ktoś, kto chciałby jak najszybciej zniknąć wewnątrz. Podekscytowała go ta myśl, bo on nie miał kompletnie ochoty na sen. Oparł się bokiem o to samo ogrodzenie i nie spuszczając z niej wzroku, pochłaniał każdy najmniejszy szczegół jej twarzy i uśmiechu. Nie musieli rozmawiać, wystarczyło, że Lena pozwalała mu na siebie patrzeć i być blisko. To było strasznie żałosne, ale właśnie tego potrzebował.\n– Jesteś śpiący?\n– Nie, ale skoro chcesz już iść, to ja… – Nie dokończył, bo Lena gwałtownie zaprzeczyła:\n– Nie, nie jestem, no i pomyślałam sobie, że jeśli ty też nie czujesz się zmęczony, to może wejdziesz i napijemy się… Nie wiem… herbaty albo gorącej czekolady i jakoś zabijemy tę noc.\nPo raz kolejny wbiła go w ziemię swoją inicjatywą.\n– Jasne – odpowiedział natychmiast, nie potrafiąc zamaskować zdziwienia.\nLena pchnęła furtkę i zaprosiła go do środka. Przeszli przez wybrukowany podjazd do głównych drzwi.\n– Jesteśmy sami, więc nie musimy się zachowywać cicho – powiedziała, ściągając buty w korytarzu.\nKuba przez chwilę poczuł się tak, jakby cofnął się w czasie i wrócił do tamtych dni wypełnionych tęsknotą i uczuciem do pięknej dziewczyny, która była dla niego niczym zakazany owoc. Spędzał w tym domu tak wiele czasu, że rodzina Łukasza stała się po części jego rodziną.\nJakub nie był już dzieckiem, nie był nastolatkiem z burzą hormonów zamiast dwóch półkul mózgowych, więc dlaczego tak bardzo denerwował się tym spotkaniem? Dlaczego nie potrafił, tak jak Lena, przybrać swobodnego tonu i po prostu rozmawiać, nie czując uścisku w gardle, żołądku i sercu? No tak, bo dla niej to tylko pogawędka z kolegą brata, który kiedyś kręcił się wokół jej rodziny i z którym nie łączyło jej nic, prócz koleżeńskiej znajomości.\n– Tak – odpowiedział, przyglądając się jej z fascynacją.\nLena wzięła z blatu kuchennego dwa napełnione gorącym napojem kubki, po czym wręczyła mu jeden z nich i skinęła głową, żeby poszedł za nią.\nWeszli po schodach na pierwsze piętro, a tam, ku jego zaskoczeniu, dziewczyna otworzyła przeszklone drzwi balkonowe i poprowadziła go na taras, na którym stała olbrzymia drewniana huśtawka wyłożona poduchami. Kuba czuł się zagubiony i miał ochotę krzyknąć z frustracji w niebo, prosząc o jakąś wskazówkę. O co tu, do cholery, chodzi? Dlaczego Lena, siostra jego najlepszego kumpla, dziewczyna, w której był od zawsze zakochany, a która nigdy nie pozwoliła mu się do siebie zbliżyć, zaprasza go do domu i wręcz daje do zrozumienia, że chce z nim spędzić noc? Nie w ten sposób, ale jednak.\nI nagle to do niego dotarło. Jakby ktoś uderzył go z płaskiej dłoni w tył głowy. Ona się boi!Nie wiedział, czy powinien poczuć się zawiedziony, czy wręcz przeciwnie – zadowolony, że przy nim czuła się na tyle bezpiecznie, że nawet po tylu latach bez zastanowienia zaprosiła go do pustego domu, mając pewność, że nie zrobi jej krzywdy.\nKiedy Lena miała piętnaście lat, ich dom został obrabowany i dziewczyna prawie zderzyła się z włamywaczami, którzy nieźle ją poturbowali, gdy uciekali z ukradzionymi rzeczami. Od tamtej pory bała się być sama w domu, nawet jeśli jej ojciec zadbał o dodatkowe zabezpieczenia, a posesja monitorowana była przez firmę ochroniarską.\n– Wciąż się boisz? – zapytał, odrywając oczy od pary nad gorącym napojem.\nLena zatrzymała się z ustami na kubku, a on na chwilę zamarł, przypatrując się jej lśniącym ustom o smaku mlecznej czekolady.\n– Pamiętasz to, hm? – stwierdziła trochę zawstydzona. – Przepraszam, nie chciałam się przyznać, że po tylu latach wciąż czuję się niepewnie, wchodząc w nocy do pustego domu.\n– Mnie nie musisz się wstydzić. – Usiadł obok niej na bujanej huśtawce.\nUłożył się wygodnie plecami na wysokim oparciu i wziął łyk słodkiego napoju, który był tak dobry, że musiał zwalczyć odruch wysiorbania całej zawartości na jeden raz.\n– Wiesz, że jeśli będziesz czegoś potrzebowała, to możesz do mnie walić jak w dym. Będę tu całe wakacje – powiedział, czując, że dopiero teraz może się w pełni rozluźnić, gdy już rozgryzł jej zachowanie.\n– Dzięki. – Posłała mu szybkie spojrzenie.\nNa dworze wzmógł się delikatny wiatr, który odświeżył jego zmęczony umysł. Jakub zawsze lubił widok z tego tarasu. Balkon znajdował się na tyłach domu i wychodził na las. Chłopak przypatrywał się szumiącym i falującym koronom drzew i w tej właśnie chwili zdał sobie sprawę, że jest mu dobrze. Od dawna nie czuł czegoś takiego. Zapomniał już, jak to jest, gdy nie trzeba szarpać się z każdym dniem o choćby skrawek dobrego samopoczucia.\n– Jeśli jesteś śpiąca, to się nie krępuj. Ja mogę tu zostać do rana i… popilnować cię – zaproponował.\n– Dzięki, ale wolę posiedzieć tu z tobą – odpowiedziała, a jego serce zamieniło się w tej chwili w stado bawołów na dzikiej prerii.\nZnowu zapadła między nimi cisza, której Kuba już się nie obawiał, bo wiedział, że też jest pewnego rodzaju konwersacją.\n– Mogę cię o coś zapytać, Kuba? – odezwała się po dłuższej chwili.\n– Jasne – zachęcił ją, ale jednocześnie cały spiął się w środku.\n– Co się stało z tobą i Łukaszem? – Odwróciła się w jego stronę i oparła plecami o podłokietnik, podciągając jedną nogę do góry, tak żeby mogła postawić sobie na kolanie kubek z czekoladą.\n– Co masz na myśli? – oczywiście wiedział, ale próbował to przeciągać jak najdłużej, ponieważ nie miał pojęcia, co ma jej odpowiedzieć.\n– Chciałam wiedzieć, czy coś się między wami wydarzyło. W jednej chwili byliście jak bracia syjamscy, a w następnej przestałeś się u nas pojawiać… to znaczy u Łukasza. Myślałam, że poszło wam o jakąś dziewczynę czy coś – zaśmiała się na końcu nerwowo.\n– W pewnym sensie tak właśnie było – starał się dryfować tak blisko prawdy, jak to tylko możliwe. – Ale nie tylko. Wiesz, jak to jest. Ostatnia klasa liceum, studniówka, matura, egzaminy na studia, brak czasu. Życie – zakończył, przybierając nonszalancki ton.\n– No tak. – Uśmiechnęła się i wzięła duży łyk ciepłego napoju. – Ale szkoda tej waszej przyjaźni, bo wyglądało na to, że się dogadujecie. – Wzruszyła ramionami.\n– Bo tak było. – Kuba zamyślił się nad tym i poczuł smutek, bo od kiedy zaczął się odsuwać od Łukasza i jego rodziny, już nigdy się z nikim nie zaprzyjaźnił.\nMiał kumpli, ludzi, z którymi imprezował i chodził na mecze, ale nikogo z nich nie mógłby nazwać swoim przyjacielem. Winił za to wyłącznie siebie, bo nie zależało mu, żeby zbudować z kimś taką relację.\n– Jesteś inna – powiedział niespodziewanie, zaskakując przede wszystkim siebie, ponieważ nie spodziewał się, że ta myśl zmaterializuje się w jego ustach.\nByła inna. Już nie czuł się w jej towarzystwie jak ktoś obcy i niepotrzebny. Lena zawsze roztaczała wokół siebie aurę tajemniczości i niedostępności. Teraz, przebywając z nią, czuło się bijące od niej ciepło, jakby nie musiała się już od niczego odgradzać.\n– Trudno mi to sprecyzować, ale nie czuję się już w twojej obecności… onieśmielony – powiedział i obserwował uważnie jej reakcję.\n– Onieśmielony? – zapytała piskliwie, na co Kuba się uśmiechnął. – Jak to onieśmielony?\nKuba wzruszył ramionami, wciąż się szczerząc, bo wyraz jej zdumionej twarzy był komiczny.\n– Przestań! – Szturchnęła go pięścią w ramię. – Jaja sobie ze mnie robisz! – zaśmiała się, chyba rzeczywiście biorąc to za żart.\n– Nie robię sobie jaj. – Spoważniał. – Tak było, ale już nie jest. Jesteś inna, ciepła i otwarta. Wolę cię taką. – Spojrzał jej prosto w oczy, a ona otworzyła ze zdziwienia usta, ale nic na to nie odpowiedziała, tylko speszona uciekła wzrokiem gdzieś w bok.\n– Ty za to jesteś taki sam – powiedziała po chwili. – Tylko trochę smutniejszy – dodała zamyślona.\nKuba wziął głęboki wdech i zamknął oczy, opierając głowę o tył ławki. Jestem smutny, Lena. Jestem smutny, bo moje życie nie potoczyło się tak, jakbym sobie tego życzył, pomyślał, ale nie wypowiedział na głos tych myśli.\n– Wiem, co masz na myśli – przyznała.\n– A ty? Nie planujesz małżeństwa jak twój brat? – zapytał półżartem, bo musiał się dowiedzieć, jak wyglądały jej sprawy sercowe, żeby w zarodku zdusić swoje nadzieje.\nJeśli jeszcze na to za wcześnie, to znaczy, że istnieje coś, co potrzebuje czasu, a to z kolei oznacza, że istnieje ktoś, do kogo odnosi się ten czas. Jezu! Jego myśli wirowały jak szalone, przyprawiając go o zawrót głowy. Zanim się zorientował, usta już zaczynały formułować zdanie:\n– Długo ze sobą jesteście? – Starał się zabrzmieć lekko, jak kolega, który tylko chce się czegoś dowiedzieć o życiu długo niewidzianej koleżanki.\n– Nie. Źle się wyraziłam. – Pokręciła głową. – Nie mam nikogo. Chciałam powiedzieć, że jeszcze za wcześnie na planowanie rodziny i małżeństwa. Na razie skupiam się na studiach. – Wzruszyła bezradnie ramionami i podciągnęła kolana pod brodę.\n– Aha. – Nie mógł powstrzymać szerokiego uśmiechu.\nNie ma nikogo. Ale jak to możliwe? Jak ktoś tak wyjątkowy może być wciąż sam? Nie mógł tego pojąć i nie mógł jej o to zapytać, a już na pewno nie dziś, nie teraz, kiedy dopiero się ze sobą zetknęli. Jedno było pewne – to musiał być znak. Kuba nigdy nie był ani wyjątkowo romantyczny, ani specjalnie przesądny, ale biorąc pod uwagę wszystko, co wydarzyło się w ciągu tych kilku ostatnich godzin, był niemal pewny, że tak oto wygląda przeznaczenie.\nRozmowa przeplatana chwilami ciszy, płynęła im tak gładko i luźno, że zanim się zorientowali, na horyzoncie pojawiła się różowa poświata, zwiastująca wschód słońca. Ich wspomnienia dotyczyły wakacji u ciotki Łukasza i Leny na wsi, kiedy to Łukasz dostał zatrucia pokarmowego i zmarnował im tydzień wakacji. Śmiali się z tego, jak kiedyś razem z Łukaszem natknęli się na wagarującą Lenę wraz z ludźmi z jej klasy. Łukasz narobił jej wstydu, ochrzaniając ją przy wszystkich. Odwdzięczyła mu się za to, wysyłając z jego telefonu SMS-a do wszystkich kontaktów, że jest gejem. Kuba do tej pory miał tę wiadomość. Łukasz do końca roku szkolnego nie miał życia i na długo zapamiętał sobie, że jego młodsza siostra potrafiła się zemścić, a to, że znała go aż za dobrze, robiło z niej niebezpiecznego przeciwnika.\nTuż nad ranem Kuba musiał skorzystać z łazienki i gdy wrócił, zauważył, że Lena usnęła. Usiadł na krześle naprzeciwko i jak wpatrywał się w nią, bojąc się nawet oddychać zbyt głośno, żeby jej nie wystraszyć.\nBudzący się do życia dzień odkrywał jej piękne rysy i te niesamowite włosy, których kolor przypominał mu falujące łany dojrzałej pszenicy. Miała delikatnie rozchylone usta, które przez sen zwilżała językiem, sprawiając, że lśniły, jakby prosiły o pocałunek. Gdybym tylko mógł ich raz dotknąć, chociaż raz, pomyślał i już podnosił dłoń, żeby musnąć palcami jej miękkie i wilgotne wargi, ale w porę się powstrzymał i wziął głęboki oddech. Boże, co ja wyprawiam! Przetarł rękoma twarz, żeby się otrzeźwić, i nagle wstał z krzesła, które zaszurało pod nim głośno.\nLena drgnęła i otworzyła szeroko oczy.\n– Kurde, chyba przysnęłam. – Podniosła się i przeczesała dłonią zmierzwione włosy. – Przepraszam.\n– Za co? – Uśmiechnął się do niej, przyjmując nonszalancką pozę. – Jest już prawie czwarta. Nic dziwnego, że zasnęłaś.\n– Wiem, ale jesteś moim gościem i nie powinnam tak odpływać. – Przeciągnęła się i wstała z bujanej ławki. – Przepraszam, że zatrzymałam cię tak długo.\n– Nie szkodzi. Fajnie było powspominać. – Wsadził ręce w kieszenie i oparł się o metalową balustradę balkonu. – Chyba już pójdę. Jeśli chcesz, to przed wyjściem obejdę dom – dodał trochę niepewnie.\nDziewczyna uśmiechnęła się zaspana. Przez chwilę Kuba wpatrywał się w jej zielone oczy, błyszczące ze zmęczenia, i stwierdził, że nie było na świecie piękniejszej rzeczy niż te oczy. Wygląd Leny po krótkiej drzemce na huśtawce stanowił przedsmak tego, jak wyglądałaby po wspólnie spędzonej nocy, i na tę myśl przygryzł bezwiednie wargę.\n– Dzięki, ale to chyba nie będzie konieczne. – Znowu obdarzyła go tym specyficznym uśmiechem jednego kącika ust, który spowodował powstanie jednego dołka w policzku.\nKiedy znaleźli się już przy drzwiach w korytarzu, Kuba zatrzymał się z ręką na klamce i odwrócił do niej, biorąc głęboki oddech:\n– Posłuchaj, Lena… pomyślałem sobie, że może, jeśli oczywiście będziesz chciała, spotkamy się jutro, a właściwie dzisiaj… – Zerknął bez sensu na zegarek. – Mam na myśli, może wyjdziemy na piwo i dokończymy… – Wzruszył ramionami, bo ten nieskładny słowotok po prostu go zawstydził.\nPo tylu latach, po tak długim czasie ta dziewczyna wciąż sprawiała, że z pewnego siebie, ogarniętego i dorosłego człowieka zmieniał się w jąkającego się gówniarza. Boże, jak ona to robi, zastanawiał się. A najgorsze w tym wszystkim było to, że wcale nie zdawała sobie z tego sprawy, co tylko wprawiało go w jeszcze większe zdumienie.\n– Jasne. Daj mi swój telefon. – Wyciągnęła rękę, a on automatycznie sięgnął do kieszeni i wręczył jej odblokowany aparat.\nLena szybko wbiła swój numer w pamięć jego telefonu i oddała mu go, przecierając oczy.\n– Teraz masz mój numer, a ja mam twój – powiedziała, ziewając. – Zadzwoń do mnie albo napisz, to umówimy się na wieczór.\n– Okej. Na pewno się odezwę – zapewnił. – Śpij dobrze. Do zobaczenia. – Uśmiechnął się szeroko.\nLena stała w drzwiach swojego rodzinnego domu i obserwowała oddalającą się powoli sylwetkę Kuby, który jakby nigdy nic pojawił się w jej życiu po tylu latach.\nJakub był kiedyś najlepszym przyjacielem jej brata. W pewnym momencie ich drogi się rozeszły i Lena wielokrotnie zastanawiała się nad tym, co też mogło ich poróżnić. Kilka lat temu, w któreś wakacje, praktycznie przestał ich odwiedzać, a do tej pory był niemal dodatkowym członkiem ich rodziny.\nPróbowała wypytać Łukasza, czy o coś się pokłócili, ale on zaprzeczył i dodał, że Kuba przecież nie musi całymi dniami przesiadywać u nich w domu. Lena podejrzewała, że poszło im o jakąś dziewczynę. W pewien sposób tłumaczyłoby to ich unikanie się nawzajem. Jednak pewnego dnia, podczas ferii świątecznych, wybrała się ze swoją najlepszą przyjaciółką na imprezę. Kiedy tylko znalazły się w środku, od razu natknęły się na Łukasza. Jej brat balował w towarzystwie kilku znajomych, w tym Kuby, z którym zaśmiewali się z czegoś do rozpuku. W ogóle nie wyglądali jak osoby skonfliktowane albo przynajmniej czujące do siebie urazę. Wręcz przeciwnie, zachowywali się tak jak zawsze i to wprawiło ją w lekką konsternację.\nOwszem, Lena widywała Kubę w ich domu, jak na przykład wtedy, gdy uczył ją prowadzić samochód przed rozpoczęciem kursu na prawo jazdy. Gdy stało się oczywiste, że Łukasz to furiat i nie są w stanie razem współpracować, Kuba wkroczył między nich jako rozjemca.\nCzasami wstępował do nich w drodze na jakąś imprezę, aby zgarnąć Łukasza, ale jego wizyty nigdy nie trwały dłużej niż dziesięć minut i polegały na tym, że przestępował niecierpliwie z jednej nogi na drugą. A gdy Lena próbowała sklecić z nim jakąś rozmowę, szło im to bardzo opornie.\nOstatni raz widziała go na swojej osiemnastce. Zjawił się tam dość wcześnie i ulotnił natychmiast po złożeniu jej życzeń. Tego samego wieczora, dokładnie kilka minut po północy, dostała od niego dziwnego SMS-a. Przeprosił ją w nim za to, że tak szybko wyszedł z imprezy i że chciałby jej raz jeszcze życzyć wszystkiego, co najlepsze i tego, co przyniesie jej szczęście, bo jak nikt inny na to zasługiwała. Życzył jej też miłości, która nigdy jej nie zawiedzie i nie rozczaruje.\nBardzo ją zaskoczyła ta wiadomość, ale też wywołała w niej pewien niepokój. Wtedy jeszcze nie wiedziała, że straci z Kubą kontakt na tak długi czas, ale w głębi serca przeczuwała, że ten SMS to było pożegnanie. Po pewnym czasie była niemal pewna, że Kuba odsunął się od wszystkich starych przyjaciół, ponieważ chciał zapomnieć o jakimś zawodzie miłosnym, w czym zapewne miał mu też pomóc wyjazd na studia do Krakowa. Chciał zacząć wszystko od nowa, tak żeby nic mu nie przypominało o kimś, kto go zawiódł i rozczarował.\nAle kiedy mimochodem usłyszała od Łukasza, że wciąż mają ze sobą kontakt i że od czasu do czasu się widują, poczuła się zdradzona. To było dziwne uczucie, ponieważ nie był jej nic winien. Do Leny dotarło wówczas, że Kuba, którego lubiła i który był niczym jej drugi brat, nie był niestety jej przyjacielem. Był przyjacielem Łukasza, a ona stała na uboczu.\nPostanowiła wtedy o nim zapomnieć i dość dobrze jej to wychodziło – aż do dzisiejszego spotkania. Na jego widok niemal zapomniała języka w gębie. Od razu go rozpoznała, chociaż się zmienił. Wyraźnie zmężniał i wydoroślał, a rysy jego twarzy nabrały jakiejś hardości i zdecydowania. Zawsze uważała Kubę, z tymi niemal czarnymi oczami i jasną cerą, za przystojnego chłopaka, ale dopiero dziś zdała sobie sprawę, jak bardzo był atrakcyjny. Jej serce przyspieszało w piersi, gdy posyłał jej te swoje głębokie spojrzenia, a gdy przypadkiem jej dotknął, omal nie stęknęła z wrażenia, czym zapewne skompromitowałaby się do końca swoich dni.\nNigdy by się nie spodziewała, że tak zareaguje na mężczyznę, którego zawsze uważała bardziej za swojego brata niż obiekt westchnień. To pewnie działało także w drugą stronę – dla Kuby ona także nigdy nie była nikim więcej niż gówniarą, która plątała mu się pod nogami.\nCzas potrafi zmieniać ludzi i postrzeganie świata. Jest nawet w stanie zatrzeć złe wspomnienia i umożliwia spojrzenie na rzeczywistość pod zupełnie innym kątem. Niestety, czas nie był lekarstwem na wszystko, a przynajmniej nie dla niej. Na jej nieszczęście nikt i nic nie mogło zmienić jej poglądów na związki i zniwelować permanentnego rozczarowania, jakie czuła w stosunku do mężczyzn. Nie chodziło o to, że przeżyła jakiś zawód miłosny czy coś podobnego. Nigdy nie doszło do takiej sytuacji, ale tylko dlatego, że żadnemu mężczyźnie nie pozwoliła się do siebie zbliżyć i nigdy nie zamierzała na to pozwolić. Jedno zdarzenie z jej życia na dobre ją zepsuło i nie była w stanie nikomu zaufać, a tym samym pozwolić samej sobie na otworzenie się przed kimś. Wiedziała, że niezależnie od intencji tej drugiej osoby, prędzej czy później wszystko się skończy, a ona zostanie oszukana i zdradzona. Nie zamierzała nigdy do tego dopuścić, choćby miała do końca życia pozostać sama.\nNiewinne spotkanie po latach z kumplem brata nie było niczym więcej niż okazją do powspominania starych czasów.\nLena wzięła krótki prysznic i ledwie powłócząc nogami, poczłapała do swojego pokoju. Rzuciła się na łóżko, zamykając oczy już w locie. Jednak zamiast natychmiast usnąć, w jej głowie pojawiło się zdanie, które Kuba wypowiedział na tarasie, że kiedyś go onieśmielała, a wręcz się jej bał. Na początku była pewna, że z niej żartuje, ale wyglądało na to, że mówił prawdę. Lena nie bardzo wiedziała, co o tym sądzić. Wracając wspomnieniami do szkolnych czasów, nigdy, nawet przez chwilę nie sądziła, że Kuba mógłby ją w ten sposób odbierać. Pomimo tego, że już wtedy coś się w niej zmieniło, starała się być dla niego miła i przyjacielska. Być może sama nie zdawała sobie sprawy, że już wtedy nie była do końca sobą i mimo starań, dystans, z jakim podchodziła do ludzi, stał się już wtedy integralną częścią jej osobowości.\nWzięła głęboki oddech i okryła się szczelnie kołdrą. Zasnęła z poczuciem spokoju i bezpieczeństwa.\nKiedy Lena ponownie otworzyła oczy, słońce wisiało już wysoko na niebie, a zegar wskazywał godzinę dwunastą w południe. Wyciągnęła się w łóżku, wstała i rozsunęła ciemnofioletowe zasłony, które wisiały tu od czasu, gdy w ostatniej klasie liceum zdecydowała o kompletnej zmianie wyglądu pokoju. Właśnie wtedy zaczęła się na poważnie interesować aranżacją i wystrojem wnętrz, co w pewnym stopniu zaważyło na wyborze kierunku studiów. Dostała się na architekturę i z każdym kolejnym semestrem upewniała się, że dokonała właściwego wyboru.\nWiedziała, że jeszcze kilka dni będzie sama w domu, dlatego nie spieszyła się ze wstawaniem i ubieraniem. Trwał już w najlepsze piękny dzień, co tylko jeszcze bardziej poprawiało jej i tak dobry nastrój. Z całych sił próbowała sobie wmówić, że absolutnie nie ma to nic wspólnego z umówionym spotkaniem z Kubą.\nZrobiła sobie śniadanie i wyszła na taras, gdzie słońce nie zdążyło jeszcze dotrzeć. Cieszyło ją to, ponieważ jej jasna karnacja nie przepadała za bezpośrednią ekspozycją na promienie. Rozsiadła się na wygodnej bujanej ławce, na której spędzili z Kubą kilka godzin, i jej myśli ponownie pofrunęły do ich nocnej rozmowy.\n„Jesteś inna, ciepła i otwarta. Wolę cię taką”. Bardzo tym Lenę zaskoczył. To były miłe słowa, ale niosły ze sobą też niewypowiedziany zarzut. Kiedyś musiał myśleć o niej jak o zimnej i zamkniętej. Trochę ją to zabolało.\nTo prawda, że nie miała zbyt wielu przyjaciół i ludzi, z którymi mogła być blisko, ale nie sądziła, że przyczyną tego stanu jest jej „zimna” i „zamknięta” osobowość. Nigdy się nie spotkała z podobną opinią na swój temat i usłyszawszy coś takiego z ust osoby, która kiedyś była jej bliska, Lena poczuła przygnębienie.\nPo śniadaniu ubrała się w spodnie dresowe i koszulkę z krótkim rękawem. Postanowiła spędzić cały dzień na oglądaniu telewizji i ogólnym lenistwie. Czuła się bardzo przemęczona, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Studia były wymagające, a weekendowa praca nie pozwalała na chwilę wytchnienia, dlatego teraz nie miała wyrzutów, że sobie folguje.\nKiedy ułożyła się wygodnie na kanapie, zadzwonił jej telefon. Chwyciła go szybko, po czym zerknęła na wyświetlacz, stłumiła trudne do wytłumaczenia rozczarowanie i odebrała.\n– Co tam, Łukasz? – zapytała zachrypniętym głosem, ciężko przy tym wzdychając.\n– Spałaś? – zapytał jej brat podejrzliwie. – Na litość boską, już pierwsza – dodał, nie czekając na odpowiedź.\n– Daj sobie spokój – przerwała mu szybko. – O co chodzi? Jak tam akcja pod tytułem: Rodzice, poznajcie moich teściów? – zapytała rozbawiona. – Chyba nie doszło do jakiegoś incydentu?\n– Bardzo zabawne, Lenin – nazwał ją przezwiskiem z dzieciństwa. – Posłuchaj, mam do ciebie prośbę.\n– Nie jęcz, na razie to niewielka przysługa – powiedział tonem, który wskazywał na coś zupełnie przeciwnego. – Musisz podjechać do sali weselnej, żeby zatwierdzić menu. Baba nie chce się zgodzić na przesłanie potwierdzenia mailem, bo trzeba jej to podpisać czy coś. Żyje jeszcze w zeszłym stuleciu i nie wie nic o potędze internetu – prychnął pod nosem i Lena dałaby sobie uciąć rękę, że w tej chwili drapał się w tył głowy. – Potwierdziła, że to może być siostra, wujek czy nawet mój pies, byle umiał się podpisać, dlatego, Lena, musisz to dla nas zrobić.\n– Dzięki za stawianie mnie na równi z psem. No dobra. Na którą mam tam być? – Wywróciła oczami, bo wiedziała, że to nie będzie półgodzinny wypad, tylko około trzech godzin z dojazdem.\n– Tak na osiemnastą, bo kobiety nie będzie teraz na miejscu. Magda przesłała już na twoją pocztę to menu i zaznaczyła, co wybieramy. Wystarczy, że podasz to właścicielce i podpiszesz przygotowaną umowę. Dzięki, Lena – zakończył, próbując ją udobruchać.\nZagryzła zęby, potwierdziła, że się tym zajmie i rozłączyła się, rzucając telefon na drugi koniec kanapy. Ten ruch okazał się błędem, ponieważ po sekundzie telefon rozdzwonił się ponownie. Ociągała się z odebraniem rozmowy, bo była pewna, że to znowu Łukasz, który zapomniał o dodaniu jakiegoś istotnego szczegółu, takiego jak to, że tak naprawdę ich dom weselny znajduje się jednak w Ciechocinku i Lena musi wyruszyć tam natychmiast. Westchnęła i sięgnęła po telefon, a gdy spojrzała na wyświetlacz, omal nie wyślizgnął jej się z rąk na widok numeru Kuby. Odebrała szybko.\n– Halo – wychrypiała, ciężko dysząc, jakby przed chwilą skończyła jogging.\n– Cześć. Tu Kuba. – W słuchawce nastała cisza. – Nie przeszkadzam? – Usłyszała niepewność w jego głosie.\n– Okej. Dzwonię w sprawie naszego dzisiejszego spotkania. Jesteś cały czas na tak?\nZabrzmiał, jakby się uśmiechał, więc zrobiło jej się ciepło w środku.\nJezu! Co się ze mną dzieje? – pomyślała przerażona. W jednej chwili dotarło do niej, że nie da dziś rady się z nim spotkać i poczuła się źle.\n– Ja jestem jak najbardziej na tak, ale coś mi wypadło i po prostu nie dam dziś rady – powiedziała zrezygnowana. – Chyba miałeś rację z tym, że przez to wesele Łukasza nie wypocznę – dodała, żeby się usprawiedliwić, bo nie chciała, żeby pomyślał, że zmieniła zdanie.\nKuba westchnął ciężko, jakby ta informacja sprawiła mu duży zawód, ale po chwili odezwał się raźniejszym głosem:\n– Najwyraźniej lepiej niż ja – stwierdziła, rzucając się z impetem na poduszkę przy oparciu kanapy. – Może kiedy indziej. W końcu mamy całe wakacje – prawie dodała „dla siebie”, ale w porę się powstrzymała.\n– Oczywiście. Po prostu odezwij się do mnie, kiedy będziesz miała chwilę. Ja pracuję od poniedziałku do piątku do szesnastej, potem… jestem prawie zawsze wolny.\nLenie zrobiło się dziwnie na myśl o jego dość smutnej dziennej rutynie, którą dało się wychwycić w zrezygnowanym głosie. Może o to tu chodziło? Może spotkanie z nią to pewnego rodzaju rozrywka i próba zabicia czasu? Ta myśl jednocześnie przyniosła jej ulgę i zawód.\nNigdy taka nie była, nigdy aż tak bardzo nie zależało jej na spotkaniu z jakimkolwiek facetem, a musiała przyznać szczerze, że podobne zaproszenia otrzymywała przynajmniej raz w tygodniu, i to nieraz od zupełnie przypadkowych i obcych mężczyzn, którzy niejednokrotnie mogliby być jej ojcami. Potrząsnęła głową, bo jej myśli pobiegły w niezbyt szczęśliwym kierunku, a to nie był dobry moment na tego typu tematy.\n– W takim razie do zobaczenia – powiedział. – Pamiętaj, że czekam na sygnał od ciebie.\nNie potrafiła tego rozgryźć, ale taki obrót sprawy spowodował, że czuła, jak na jej sercu usiadł ciężar. To było niesamowicie głupie uczucie, ponieważ mieli przed sobą całe wakacje i tak naprawdę mogli się spotkać w każdej chwili, a jednak było w tym niefortunnym zbiegu okoliczności coś, co napawało ją smutkiem i poczuciem straty. Tak jakby przegapiła coś, czego nie da się już dogonić albo odwrócić.\nPóźnym popołudniem, gdy szykowała się do wyjazdu, ledwie zatrzasnęła za sobą drzwi, a dostała kolejny telefon od swojego brata. Strasznie ją przepraszał, ale dzisiejsza wyprawa do domu weselnego nie była już aktualna, ponieważ właścicielka nie pojawi się na miejscu i przełożyli wszystko na następny dzień.\nW pierwszym odruchu Lena chciała zadzwonić do Kuby i zapytać, czy ich wspólne wyjście na piwo jest wciąż aktualne, ale przemyślała to i doszła do wniosku, że on na pewno nie siedzi w domu, czekając na jej telefon i zapewne już zaplanował sobie wieczór, a ona nie chciała sprawiać mu kłopotu. Zadecydowała, że zadzwoni do niego we wtorek i wtedy zaproponuje spotkanie. Z tym postanowieniem wróciła do domu.\nNiecałą godzinę później wpadła do niej Alina, jej najlepsza przyjaciółka ze szkoły. Nie widziały się od świąt wielkanocnych, dlatego bardzo ucieszyła się z jej wizyty. Alinie udało się nawet namówić Lenę na wyjście do jakiegoś baru, żeby napić się piwa i pogadać. Przygotowanie do wyjścia zajęło jej dwadzieścia minut i kiedy wybiła dwudziesta, docierały właśnie do Kolibra, nowego lokalu w mieście. Miejsce było fajne i klimatyczne, i nie tak zatłoczone, jak większość barów w okolicy.\nZajęły stolik przy betonowej ścianie, oświetlonej niewielkim kinkietem, przypominającym lampkę biurkową z klipsem. W wystroju dominowały kolory fioletowy i szary, co nadawało wnętrzu przytulnego charakteru. Na ścianach wisiały stare plakaty z logo Pepsi i starych brytyjskich browarów. Z głośników leciała muzyka ze stacji muzycznej, a w powietrzu unosił się zapach jedzenia.\nPogodny nastrój Aliny był tak zaraźliwy, że w jej towarzystwie Lena szybko zapomniała o złym samopoczuciu i rozterkach. Straciła energię na to, żeby wkurzać się na Łukasza, na jego brak organizacji i wyczucia czasu. Postanowiła wykorzystać ten wieczór na pogaduchy z dawno niewidzianą przyjaciółką.\n– I jak wczorajsze spotkanie z dziewczynami z kółka wzajemnej adoracji? – zapytała Alina z pogardą w głosie.\nNie znosiła koleżanek Leny z kółka sportowego, które nazywała sforą. Dziewczyny trzymały się w swoim kręgu jak w jakimś tajemnym stowarzyszeniu i nie przyjaźniły się z nikim spoza własnego grona. Lena od szkoły podstawowej grała w siatkówkę i uczęszczała na każde zajęcia sportowe organizowane w szkole. Wraz z dziewczynami z drużyny brała udział w licznych zawodach i niejednokrotnie przywoziła z nich medale i puchary. Wraz z rozpoczęciem studiów jej zapał do siatkówki znacznie zmalał. Nie żeby przestała czerpać radość z gry, po prostu nie traktowała jej już tak poważnie, a na pewno nie wiązała z nią swojej przyszłości, dlatego z lekkim zaskoczeniem przyjęła zaproszenie na spotkanie z dziewczynami, z którymi nie utrzymywała już praktycznie żadnych kontaktów.\n– Szczerze mówiąc, przebiegło zaskakująco – powiedziała tajemniczo i streściła przebieg wczorajszego wieczoru.