on Nie Gru 20, 2015 12:16 pm\nNiezliczone tereny pokryte skutym lodem. Gdzie się nie obejrzeć, lód, śnieg i mróz. Tu również zsyła się złych ludzi, gdyż jest to jedna z części piekła. Nie ma tutaj nic innego. Zero jakiegokolwiek życia. Mówi się, że zesłani tutaj złoczyńcy, wędrują po tych terenach po wsze czasy.\nRe: Lodowa Pustynia\non Sob Lip 01, 2017 12:02 am\nDotarł na miejsce. Pierwszym czego doświadczył był przeraźliwy mróz przeszywający całe jego ciało. Zauważył, że przy wypuszczaniu powietrza z jego ust wydobywa się jasnoszara mgiełka. Ciekawe... - pomyślał. Antical nigdy wcześniej nie miał okazji doświadczyć tego rodzaju klimatu. Powietrze tu było ostre. Przynajmniej tak mogłoby się wydawać, gdyż niska temperatura powodowała, że każdy oddech powodował delikatne kłucie w płucach. Ciężkie warunki... idealne miejsce na trening - stwierdził zielonooki. Co prawda, głównym celem przybycia na skuty lodem obszar, była ciekawość i chęć odnalezienia rodziców, jednak saiyanin stwierdził, że skoro jest martwy to ma w zasadzie całą wieczność na poszukiwania. Póki się stąd nie wydostanę... - poprawił się w myślach. Wizja treningu sprawiła, że poczuł się lekko zadowolony. Pozytywne uczucia nie były domeną młodzieńca. Trening natomiast potrafił sprawić, że na chwilę zapominał o wszystkim... Wylądował więc i ściągnął zbroję, aby jego ciało jeszcze bardziej odczuło wszechobecny ziąb. Dosłownie chwilę później, rozpoczął wzmacnianie siebie samego.\nSTART TRENINGU 01.07.2017 godzina 00:02\non Pon Lip 03, 2017 11:07 am\nSkończył trening i położył się na śniegu. Biały puch przyniósł kojące uczucie chłodu. Jego ciało było rozgrzane, ponieważ bardzo przyłożył się do każdego jednego ćwiczenia. Zamknął oczy. Wyobrażał sobie jak morduje Shina. Jego wyobraźnia ukazywała mu piękne, dla zielonookiego, obrazy, w których powoli, z chirurgiczną wręcz precyzją wydłubuje oczy młodego psychola. Uśmiechnął się lekko. Wiedział, że prędzej czy później zrealizuje tę wspaniałą wizję. Teraz jednak, miał zamiar odpocząć. Odpocząć, a następnie rozpocząć kolejny trening. Musiał być silny... Jeszcze jeden trening i na poważnie zabieram się za poszukiwanie rodziców - pomyślał. Jego oczy powoli zachodziły ciemnością. Był zmęczony. Ostatnia porcja wrażeń, których doświadczył sprawiła, że zmęczenie to odczuwał podwójnie. Postanowił się przespać. Na chwilę przebudził się i ubrał swoją zbroję. Lepiej, żeby nie leżała tu sama... jeszcze ktoś by ją ukradł... - stwierdził, ponownie kładąc się na ziemi... usnął...\nKONIEC TRENINGU 03.07.2017 11:07\non Wto Lip 04, 2017 1:15 pm\nObudził go zimny podmuch powietrza. Otworzył oczy, jednak początkowo nie widział nic. To szron, który osadził się na jego rzęsach był sprawcą słabej ostrości obrazu. Antical podniósł rękę i przetarł swoją twarz, usuwając tym samym nieproszonego gościa ze swoich oczu. Jeszcze chwila i bym zamarzł... - pomyślał. Zdecydował tym samym, że w miejsce to udawać się będzie tylko na treningi. Zbyt długi sen w takich warunkach groził hipotermią, a biorąc pod uwagę fakt, że już raz umarł, wizja tak głupiej drugiej śmierci nie była czymś przyjemnym. Postanowił przeprowadzić jeszcze jeden trening. Warunki tu panujące idealnie nadają się do ćwiczeń... - myślał, rozpoczynając rozgrzewkę. Trenować miał zamiar przy każdej nadarzającej się okazji. W końcu pokonanie demona, o którym wspomniał mu poznany wcześniej Niemiec to jeden z jego głównych celów. Zielonooki zastanawiał się, w którą stronę uda się, kiedy zakończy wzmacnianie swojego ciała. Te dywagacje postanowił jednak odłożyć na później. Zakończył rozgrzewkę i przeszedł do właściwej fazy treningu...\nSTART TRENINGU 04.07.2017 GODZINA 13:15\non Sro Lip 05, 2017 4:35 pm\nZakończył trening. Jego ciało było zmęczone, jednak sam zielonooki wojownik czuł się doskonale. Chętnie bym kogoś zamordował - myślał, wzbijając się w powietrze. Przed oczami miał obraz gnijących zwłok dwóch śmiałków, którzy sprowokowali go zaraz po tym, gdy przybył do tego miejsca. Piękny widok... - stwierdził, uśmiechając się lekko. Chciałby zobaczyć jak w ten sam sposób rozkładają się ciała jego mordercy i Shina. Już niedługo... - był zdeterminowany, jednak póki co chciał odszukać Theosa i Atalin. Co prawda zdawał sobie sprawę, że saiyańska duma już dawno mogła doprowadzić do ich wymazania, jednak nadal miał pewnego rodzaju nadzieje, że ich zobaczy. Nie chodziło o tkliwe powitanie ze łzami w oczach. Dla niego, jego rodzice nie żyli już tak długo, że to, czy ich spotka, czy nie, nie robiło mu większego znaczenia. Poprzysiągł jednak zemstę na ich mordercach, a tylko oni mogli udzielić mu informacji kim oni są. Obrócił się w powietrzu i z pełną prędkością ruszył przed siebie...\nz/t szpilkowa góra\nKONIEC TRENINGU 05.07.2017 GODZINA 16:35\non Pią Lip 21, 2017 11:27 am\nWerdykt Enmy nie był dla niego zaskoczeniem - piekło. Wykonał swoją robotę szybko i bez zbędnego narzekania, za co Honoberuto był mu wdzięczny. Nie miałby ochoty słuchać jakiegoś kazania o tym jaki to on niedobry. Nic by to mu nie dało. Na szczęście zamiast tego został po prostu wysłany tam, gdzie mu było pisane. Podłoga pod nim się zapadła. Jego trochę to wprawdzie zaskoczyło, ale zdążył trochę wyhamować przez co nie rozbił sobie głowy, a jedynie spadł na tyłek, który teraz go trochę bolał. Rozejrzał się od razu po okolicy. Znajdował się teraz w jakiejś lodowej krainie. Jak to bywa w lodowych krainach - było całkiem zimno. Inni członkowie jego rasy czuliby się jak w domu, ale on nie. Był przecież Hararą, wolał raczej skwar i jakąś gorącą pustynię, taką na jakiej zresztą znajdował się kilka chwil temu i gdzie dokonał swego żywota. Ale dało się znieść te warunki. Położył się na śniegu, zastanawiając się co go teraz czeka. Skoro był martwy, raczej nie powinien umrzeć. Znaczy się, posiadał ciało (lub jego iluzję) które mogło zostać uszkodzone, ale raczej nie ma mowy o starzeniu się czy umieraniu z głodu. Zdawać by się mogło ze to raczej nagroda niż kara, ale... Tu? W samotności, gdzie jedynym towarzystwem jesteś ty sam? Gdzie nawet zabić nikogo nie możesz, ani przynajmniej zrobić czegoś podobnego?\nJaszczur wstał i otrzepał pelerynę ze śniegu. Cóż, musi znaleźć sobie jakieś zajęcie. Zaczął powolnym krokiem iść do przodu. Przemierzył parę metrów i zatrzymał się. Było ślisko. Przy odrobinie kreatywności może wykorzystać to do treningu. Wprawdzie już tego nie potrzebował, ale... Co mu zaszkodzi?\nSTART TRENINGU 21-07-2017 11:27\non Sob Lip 22, 2017 11:55 am\nKONIEC TRENINGU 22-07-2017 11:55\nPewnej ważnej rzeczy podczas tych ćwiczeń się Honoberuto dowiedział - zmarli też potrzebują czasem odpoczynku. Niejednokrotnie zabrakło mu tchu, ale szybko go łapał i wracał do treningu. Teraz potrzebował trochę dłuższego odpoczynku. Znów więc usiadł na śniegu, podparł się z tyłu rękoma i w takiej pozycji sobie pobył kilkanaście minut. W tym czasie zdążył trochę porozmyślać. Jak najbardziej był na to czas. Cała wieczność, ściślej rzecz ujmując. Pomyślał, że nie może w piekle być sam. Wielu ludzi zasługiwało zapewne na to miejsce. W takim razie teraz znajdował się w tylko jednej z wielu części tego domu wieczności. Postanowił, że poszuka reszty. Wstał i wzleciał w górę. Zawisnąwszy na wysokości dwudziestu metrów, rozejrzał się. Cóż, nie zobaczył nikogo. A zatem musi polatać. I przy okazji zwiedzić piekło. Ruszył więc. Gdzieś dotrze.\non Pon Lip 24, 2017 10:50 pm\nDotarli na miejsce, odległość od power balla, była na tyle duża, że po drodze wrócili do swoich pierwotnych form. Antical wylądował lekko na białym puchu, po czym obrócił się w stronę swych towarzyszy. Ty... - najpierw zwrócił się do swego przewodnika. Mówiłeś prawdę. Zrobię to samo... - rzekł, po czym skierował swą głowę w kierunku rodziców. Matko... Ojcze... minęło sporo czasu...\nWszystkim zebranym wyjaśnił, iż jego zamiarem jest opuszczenie piekła. Ucieczka nie będzie prosta. Z informacji, które udało mi się uzyskać do tej pory, dowiedziałem się, iż miejsce to strzeżone jest przez potężną istotę. Mam pomysł, który pozwoli nam na jej pokonanie, lecz najpierw musimy zebrać armię... - zakończył wypowiedź. Wspomniał im również o swoim niedawno poznanym znajomym - niemcu, którego również wtajemniczył w swój plan. Cały czas czuł jednak pewien niepokój. Na tej łące poszło nam zbyt łatwo... muszę zachować czujność... Zdawałoby się, że obecność rodziców, powinna sprawić, iż zielonooki stanie się szczęśliwy. Nic bardziej mylnego... mówił chłodno, nie okazywał żadnych uczuć. Zmienił się... zmienił i to bardzo... Nawet teraz, kiedy poznał prawdę, a przeszłość przestała być dla niego tajemnicą nie czuł nic oprócz nienawiści i chęci zemsty. Ich obecność będzie przydatna... - pomyślał, patrząc na zebraną przez niego trójkę. Swoich rodziców również traktował jako narzędzia. Zwykłe, przydatne rzeczy, których uwolnienie było tylko kolejnym elementem układanki tworzonej przez morderczy umysł saiyanina. Efektem końcowym tejże śmiertelnej mozaiki była oczywiście śmierć wszystkich wrogów. Już niedługo... zapłacicie za wszystko... każdy jeden... - kiedy o tym pomyślał, jego mózg wytworzył obrazy. Portrety osób, które znajdowały się na jego liście śmierci przemknęły przez głowę młodzieńca w błyskawicznym tempie. Receptory mózgowe rozbłyskiwały, tak, jakby wewnątrz czaszki zielonookiego rozszalała się potężna burza. Dwóch żołnierzy z koszar... białowłosy pedał... Shin... Savior... medyk, który go zamordował i w końcu... Król... - widok tego ostatniego był tylko wymysłem Anticala. Wszakże nigdy nie widział władcy swej rodzimej planety na własne oczy. Wiedział jednak jedno... każdy z nich będzie cierpiał...\nMyślami powrócił do rzeczywistości. Zimny podmuch powietrza uderzył w jego twarz. Minęła dosłownie sekunda, więc jego rozmówcy znajdowali się w tych samych pozycjach co wcześniej. Musimy być ostrożni... czuję, że to nie koniec... - powiedział spokojnie. Jak masz na imię? - zwrócił się do saiyanina, dzięki któremu udało mu się odnaleźć swoich rodziców. Nie jestem Shin... mówią na mnie Antical... - dodał szczerze. Nie miał potrzeby kłamać. Gdyby tamten coś knuł, nie pozwoliłby mu uwolnić rodziców z kokonów. Chciał dowiedzieć się więcej o swoim nowym kompanie, ponieważ miał dziwne przeczucie, że ten saiyanin może się jeszcze przydać...\non Wto Lip 25, 2017 1:52 pm\nCała czwórka znalazła się na pustyni pokrytej lodem. Odmienieni byli już w ludzi, jednakże tak szybka przemiana i natychmiastowa wręcz odmiana sprawiła, że byli zmęczeni. Niektórzy z nich głośno oddychali, łapiąć jak najwięcej powietrza w płuca.\nWszyscy wysłuchali planu Anticala. Cała trójka jednogłośnie skinęła głową, zaś kobieta po chwili rzuciła się z otwartymi ramiona na zielonookiego.\n- Tak dobrze Cię widzieć, synku. Dobrze, ale jest mi przykro, że musiałeś tutaj trafić... - wtuliła się w niego, w końcu była jego matką, a on jej synem. Zostali rozdzieleni dawno temu. Trzymała go mocno, nie chcąc wypuścić choćby na chwilę. Jacy Saiyanie by nie byli, więzy rodzinne nie były im obce. Niekiedy były mocniejsze niż można by się tego spodziewać.\nOjciec Anticala uśmiechnął się zadziornie, podchodząc do obejmującej się dwójki. Klepnął syna w ramie, po czym odciągnął swoją kobietę.\n- Uspokój się! To już nie jest mały gnojek. Teraz jest dużym gnojem. Przestań się zachowywać, jakby miał roczek. Aż mi niedobrze... - skwitował Theos, kiwając głową porozumiewawczo do swojego syna.\nTemu wszystkiemu przyglądał się przewodnik, który tylko obserwował i notował w swojej głowie. Zapytany o swoje imię, odparł od niechcenia, wzruszając najpierw ramionami.\n- Jestem Colly. W końcu przejawiłeś coś więcej niż tylko chęć mordu. Będą z Ciebie ludzie. - zaśmiał się, nie mając na celu obrazy. Ot, zwykła zadziorna zaczepka.\nRozpoczęła się sielanka. Sielanka w piekle. Dwa słowa tak bardzo do siebie nie pasujące, ale działając jak żadne inne dwa. Nikt z zebranych tutaj osób nie podejrzewał, że to nie był koniec. Na jednej z lodowych skał stała niska, tajemnicza postać. Przyglądała się wszystkiemu. Po chwili dołączyła do niej druga postać, ta jednak była dużo wyższa i potężnie zbudowana. Niższy przypominał z wyglądu mrówkę, zaś ten drugi straszył swoimi mięśniami, a powiewająca na wietrze biała peleryna dodawała mu tylko królewskiego majestatu.\non Wto Lip 25, 2017 3:46 pm\nKiedy Atalin przytuliła Anticala ten skrzywił się lekko. Czułość nie była jego mocną stroną, jednak dotyk matki sprawił, że przez ułamek sekundy poczuł się kochany. Szybko jednak porzucił to uczucie. Puść mnie i obserwuj teren... - rzekł chłodno. Komentarz ojca o tym, że uważa go za gnoja lekko go zirytował... Uważaj na słowa, czasy w których byłeś ode mnie silniejszy minęły bezpowrotnie... - powiedział, uśmiechając się lekko. Zawsze lubił przegadywać się z Theosem. Wiedział, że tego typu komentarz nie wywoła u niego agresji. Zobaczył uśmiech matki. Musiała przypomnieć sobie czasy, kiedy obserwowała wspólne treningi saiyan. Kolejne uderzenie nostalgii zaatakowała serce Anticala. Zabić uczucia... - pomyślał, wyobrażając sobie poderżnięte gardła wrogów, o których chwilę temu jeszcze myślał. Ciemność w jego sercu przeważała nad wszystkim co znał. Jego dusza była pustą studnią, do której, w ostatnich minutach, ktoś, raz po raz, wrzucał kamienie emocji, wywołujące plusk, doprowadzający Anticala do niemałej frustracji. Poprzysiągł zemstę i nikt, ani nic nie miało prawa mu w tym przeszkadzać. Pozytywne odczucia zaburzały jedynie spokojny, analityczny osąd sytuacji. Na to saiyanin nie mógł sobie pozwolić. Pomimo uwolnienia swoich rodziców, nadal tkwił w piekle. Co prawda, zbieranie armii nabrało tempa. W ciągu zaledwie kilku godzin, udało mu się zwerbować 3 osoby. Łącznie z poznanym wcześniej ziemianinem była ich piątka. To wciąż za mało... - pomyślał, ignorując zdanie wypowiedziane przez Collego.\nNie mamy czasu na pogadanki... Musimy zacząć działać. Colly... - obrócił swoją głowę w stronę młodego saiyanina - Czy znasz kogoś, kto mógłby nam pomóc? - zapytał, licząc na to, że jego przewodnik przynajmniej kojarzy osoby, które posiadały wystarczająco dużą moc bojową, aby wspomóc ich w nadchodzącej bitwie. Musimy uzbierać dwie armie... - rzekł zielonooki. Nie zważając na zdziwione spojrzenia swych rozmówców, kontynuował - Pierwsza będzie armią idiotów... nakłonimy ich do buntu i będziemy obserwować. To pozwoli nam na ocenienie siły przeciwników.... - założył ręce na piersi i mówił dalej - Drugą armię tworzymy my... Nie weźmiemy udziału w pierwszym starciu... co więcej, pomożemy stłumić ten bunt. To odsunie od nas wszelkie podejrzenia... Jakieś pytania, lub wątpliwości? - zakończył. Liczył na to, że jako, że jego rodzice, oraz Colly znajdują się tu już od dłuższego czasu, istnieje szansa, że zebranie odpowiedniej ilości ludzi do przeprowadzenia pierwszej rewolty nie powinno potrwać zbyt długo. Nadal niepokoiła go istota o której wspomniał Adolf. Nie znał mocy ziemian, jednak uznał, że jeśli każdy z żołnierzy, którymi dowodził, podczas wywołanych przez niego zamieszek, dysponuje siłą chociażby zbliżoną do tej zaprezentowanej przez Niemca, bestia ta może sprawić im niemały kłopot. Musimy trochę odpocząć. Wyruszymy za kilka godzin... Będziemy lecieć dwójkami... Matko, lecisz ze mną - po raz kolejny zdenerwował się na siebie, ponieważ chęć ochrony rodzicielki wygrała z chłodnym osądem. Powinienem lecieć z Theosem... - pomyślał zirytowany. Colly, będziesz w grupie z Theosem. Naszym zadaniem jest odnalezienie jak największej ilości żołnierzy. Nie zdradzamy im dokładnych zamiarów, dopóki nie poznamy siły jaką każdy z osobna dysponuje - plan był doskonały. Niczego nie świadome owieczki, prowadzone na rzeź, przez niego... Anticala... - Spotykamy się tutaj za 12 godzin. Podczas podróży musicie być niezwykle czujni. Wydarzenia na łące mogły dostarczyć nam wrogów... - skończył.\nUsiadł na śniegu i zaczął myśleć. Analizował dokładnie każdy element swojego planu. Nie było w nim miejsca na błędy. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że drugi bunt, będzie ich jedyną szansą na wydostanie się z piekła. Przed jego wykonaniem, muszą być w stu procentach pewni, że się powiedzie. Odpocznijcie, jednak nie traćcie czujności... - rzekł, samemu wypatrując jakichkolwiek oznak obecności kogoś więcej, niż jego drużyny.\non Sro Lip 26, 2017 6:58 pm\nAntical zaczął analizować plan, który sobie obmyślił. Rodziły się pytania, a na nie odpowiedzi. Wszystko wyglądało ładnie, można by rzec, że było dopięte na ostatni guzik. Niemniej jednak, zanim ktoś poza Anticalem zdołał się odezwać, nagle coś zabłysło i zaświstało, wydając dźwięk jakby materiał targany był przez mocny wiatr.\n- Rodzinne spotkanie po latach? - zapytał tajemniczy, męski głos. Kiedy wszyscy zdołali już odwrócić się i spojrzeć w stronę, z której dochodził, ujrzeli postawnego mężczyznę. Odziany był w niebieski kombinezon, białą pelerynę i białe buty. Uszy miał szerokie, długie, a na głowie dwa małe rogi. Jego czoło przyozdobione było czarną literą "M", zaś jego uśmiech wykrzywiony był w paskudnym, zdradzieckim uśmiechu.\nPo jego prawej dłonie spływała krew. Kilka sekund później, kiedy cała uwaga skupiona była na przybyszu, Theos zakrztusił się, plując krwią. Trzymał się za brzuch. Pomiędzy jego palcami widać było dziurę w ciele. Był przebity na wylot. Upadł na kolana, nie mogąc złapać tchu.\nTowarzysz atakującego wciąż stał na górze, zacierając swoje drobne łapki i śmiejąc się wrednie pod nosem.\non Sro Lip 26, 2017 10:30 pm\nAntical czekał, w jaki sposób zgromadzeni zareagują na jego plan. Liczył na to, że ojciec, jako doświadczony wojownik, dołoży swoją cegiełkę do już obmyślonej i przedstawionej strategii. Odpowiedź Collego również była szalenie istotna. Im będzie nas więcej tym le... - nie zdążył dokończyć myśli, ponieważ jego oczom ukazał się właśnie ogromny, czerwony potwór... Umięśniony niczym kulturysta stwór stał, patrzył, mówił... jednak... Nie... - pomyślał zielonooki, widząc Theosa, który plując krwią, próbował trzymać się za dziurę, która jeszcze chwilę temu była jego brzuchem...\nBłysk... Umysł młodzieńca przestał działać... Ujrzał ojca... Wspomnienie walki ze swym rodzicielem przemknęło przez mózg saiyanina z prędkością światła. Błysk... Kolejna dawka adrenaliny z pełnym impetem uderzyła w skronie i rozbijając się o nie zawładnęła całą resztą ciała. Jego żyły pompowały czystą wściekłość. Nie... Zapierdole Cie... - chęć zamordowania czerwonoskórego sięgnęła zenitu. Błysk... W głowie młodego mordercy zrodziła się kolejna myśl. Matka... muszę ją ochronić... - pomyślał, nie widząc niczego, poza swym oponentem.\nZiemia zadrżała, wokół stojących w powietrze zaczęły unosić się kryształki lodu. Dookoła Anticala, raz po raz pojawiały się fragmenty złotej aury. Zdawać by się mogło, że krew w tętnicach młodzieńca wrze. Że jej temperatura jest na tyle wysoka, iż powinna parować. Wymieszana z adrenaliną, potężnymi dawkami uderzała w mózg. Ostatni sygnał świadomości pojawił się w jego umyśle. Obrócił głowę w stronę matki. W jego spojrzeniu szalała nienawiść, oczy zdawały się błyskać piorunami, jak gdyby Zeus urządził sobie w ich wnętrzu bal. UCIEKAJ... NATYCHMIAST!!!! - powiedział, kierując swój wzrok z powrotem na oponenta. ZA...PIER...DO...LE CIEEEEEEEEEEEEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA - wrzasnął, odchylając głowę do tyłu. Potężna dawka energii, opuściła jego ciało. Włosy zmieniły swą barwę, nie były już czarne... przybrały złoty kolor. Oczy stały się jeszcze bardziej zielone niż dotychczas. Wokół Anticala pulsowała aura... Gniew i nienawiść eksplodowały, sprawiając, że zielonooki wojownik przemienił się w super saiyanina... POWIEDZIAŁEM UCIEKAJ, JUŻ!!!!! - krzyknął, nawet nie patrząc na matke. Ty natomiast... - zwrócił się do odzianego w niebieskie szaty demona - GIŃ, SKURWYSYNU!!!! - wyrzucił z siebie, po czym odbił się od ziemi i z pełną prędkością poszybował prosto w kierunku rywala. Miał zamiar zaatakować prawym sierpowym i lewym kolanem, a następnie wbić swój łokieć w kręgosłup potwora. Nie myślał o defensywie. Zaślepiony był wściekłością i nienawiścią. Jedyne czego chciał to zabić... zgnieść... rozszarpać... Po raz pierwszy od wielu lat walczył za kogoś innego niż on sam. Walczył po to, by chronić Atalin. Wiedział, że szanse Theosa na przeżycie są nikłe. Uświadomił sobie coś... naprawdę zależało mu na rodzicach. Ułamek człowieczeństwa, który w nim pozostało dał o sobie znać. Świadomość ta w żaden sposób nie wpływała jednak na gniew, agresję, oraz nienawiść, przy pomocy których miał zamiar wykończyć rywala... Zdychaj... - pomyślał, wyprowadzając pierwszy cios...\non Czw Lip 27, 2017 5:23 pm\nSzok! Niedowierzanie! Zupełne zaskoczenie! Okazało się, że wewnątrz Anticala znalazła się odrobina dobra i chęć niesiena pomocy swoim bliskim. Widząc swojego ojca, którego brzuch został przediurawiony na wylot, wpadł w ogromny szał, którego nie mógł opanować. Gniew spodowany utratą ojca i rozpacz podyktowana chęcią ochrony swojej matki wyzwoliły w nim ukryte pokłady energii. Energii, o której on sam nie wiedział.\nJego włosy spowite złotym kolorem, szalejąca i połyskująca na złoto aura, a także nagły przyrost mocy, to rzeczy jakie charakteryzowały legendarną przemianę Saiyan. Przed oczami zebranych pojawił się Super Saiyanin, wojownik z legend, który według nich miał być niepokonany.\nSuper Saiyanin Antical rzucił się w szale na Daburę. Ten, będąc zaskoczonym natychmiastowym zwrotem akcji, nie zdążył zareagować w porę, przez co skończył na łasce kosmicznego wojownika. Po zadanym łokciu w plecy, Dabura upadł, wbijając się ciałem w lód, który popękał i rozstąpił się, sprawiając, że wszyscy wpadli do ogromnej szczeliny.\nColly, Atalin, Theos, Antical i Dabura. Wszyscy spadali w przepaść, która pojawiła się momentalnie pod ich nogami. Cully chwycił umierającego Theosa, a Atalin zdawała się być w takim szoku, że nie było w stanie się ruszyć. Ciągle spadała. Dabura zniknął z pola widzenia, jednakże ciosy jakie przyjął z pewnością poczuł, gdyż po uderzeniu w twarz, na rękawicy Anticala rozmazana była krew.\n- Brawo. - do uszu grupki dotarł głos Króla Demonów. Stał wysoko, ponad powierzchnią. Jakby tego było mało, uderzał dłonią o dłoń, przyklaskując złotowłosemu. Widział doskonale powstałą przepaść, a także Saiyan w niej znajdujących się.\nAntical trafił przeciwnika. Uderzenie było tak mocne, że Demon uderzając o ziemię rozstąpił ją, tworząc przy tym ogromną szczelinę w którą wszyscy wpadli. Zielonooki widząc, że Colly trzyma już Theosa, a Atalin nadal spada krzyknął do saiyanina - Złap moją matkę i wynoście się stąd, ja się nim zajmę!!!! - z pełną prędkością jak z procy wystrzelił do góry znajdując się teraz dokładnie na przeciwko Dabury. Z nienawiścią spojrzał mu w oczy i rzekł - Kim jesteś? Jeśli chcesz ze mną walczyć oddalmy się stąd... Jej to nie dotyczy... - wypowiadając te słowa spojrzał w w głąb powstałej w lodzie wyrwy. Nie znał mocy rywala, jednak jego umysł zaczął działać trzeźwiej. Trochę się uspokoił. Zdał sobie sprawę jak potężnie uderzył potwora, a mimo to, oponent miał się całkiem dobrze. Jestem super saiyaninem... - pomyślał, przypominając sobie jak bardzo oddalony był poziomem swej mocy bojowej od Shina, kiedy ten osiągnął przemianę. Musiał chronić matkę, a jedyną szansą na to, było oddalenie się wraz ze swoim przeciwnikiem z dala od niej. Mimo, że gniew nakazywał mu bezwłocznie zaatakować potwora, rozum i chęć ocalenia ostatniej bliskiej mu osoby pozwoliły nieco uspokoić agresję. Nie myślał o tym, że Theos niechybnie umrze. Nie było na to czasu. Zacisnął pięści. Tym razem był gotów do wykonania uniku. Strategiczne myślenie powróciło do jego głowy. Domyślał się, że czerwonoskóry osobnik jest niezwykle silny i wytrzymały. Przebił go na wylot... w dodatku mój atak praktycznie nic mu nie zrobił... - pomyślał, wciąż patrząc prosto w oczy demona... Czekał na jego reakcję...\non Sob Lip 29, 2017 9:22 pm\nAntical poszybował w górę, w stronę Dabury. Zatrzymał się na jego wysokości, lecz nie zaatakował. Odezwał się, proponując zmienie miejsca walki ze względu na swoją matkę. Dabura odpowiedział jedynie uśmiechem, tak paskudnym jak to tylko możliwe. Kątem oka zerknął na spadającą w przepaść Atalin. Zaśmiał się pod nosem cicho, po czym trzepnął swoją dłonią, pozbywając się z niej krwi Theosa.\n- Nie mam zamiaru walczyć z Tobą. Mój Pan kazał Cię zmotywować. - odparł szczerząc się od ucha do ucha. Po chwili jednak spoważniał i powoli ruszył w stronę Anticala. W pewnym momencie użył swojej maksymalnej szybkości, by się do niego zbliżyć. Teraz znajdowali się kilka centymetrów od siebie. Książę Demonów nachylał się nad Super Saiyaninem, patrząc na niego z góry.\n- Złap mnie, jeśli potrafisz. - uśmiechnął się wrednie, znikając po chwili na oczach zielonookiego. Całkowicie zniknął z jego pola widzenia.\nAntical po chwili poczuł szturchanie po ramieniu. Dabura stał za nim, drocząc się z nim. Zupełnie jak kot bawiący się swoją ofiarą, zanim postanowi ją zabić.\non Pon Lip 31, 2017 11:25 am\nDabura powiedział, że wykonuje rozkazy, co zaciekawiło zielonookiego. Czyli jest ktoś nad Tobą... - pomyślał, doznając lekkiego szoku, kiedy jego przeciwnik nagle zniknął z pola jego widzenia. Szybki... nie dobrze... - stwierdził. Przyzwyczajony był, do tego, że w starciach to właśnie prędkość, którą dysponuje daje mu przewagę. Tym razem było inaczej. Oponent szturchnął go w bark i powiedział, aby złotowłosy go złapał. Zmotywować... do czego? - zapytał Antical, uderzając łokciem w miejsce, gdzie aktualnie powinna znajdować się szczęka jego rywala. Za ciosem poleciała reszta ciała, a w raz z nią druga ręka saiyanina w której znajdował się ki blast wymierzony w żebra Króla Demonów. Całość kombinacji, wojownik zakończyć chciał kopnięciem w podbródek. Muszę uważać na ewentualny atak... - myślał jeszcze, wykonując obrót... Zaatakował, ponieważ z tego co czerwonoskóry olbrzym powiedział, wynikało, iż przechodzi właśnie jakiegoś rodzaju test. Zmotywować? - zastanawiał się. Miał nadzieje, że pytanie zadane sekundę przed atakiem zmyli jego rywala. Nie patrzył już w przepaść. Liczył na to, że Colly zdążył oddalić się z pola walki wraz z jego matką. Do tego momentu musiał przetrzymać swego wroga, a czyż jest lepsza metoda, aby zatrzymać szybkiego i potężnego wojownika niż solidny kopniak w brodę?\non Pon Lip 31, 2017 8:12 pm\nDabura stojąc za plecami Anticala spodziewał się, że ten wyprowadzi atak. Wcześniej został zaskoczony, dlatego pierwsze ciosy dosięgły swojego celu. Tym razem Dabura był sprytniejszy, a co ważniejsze - ciągle trzymał gardę, będąc gotowym na wszystko. Dłonią zablokował łokiec Super Saiyanina, a kiedy ten się obrócił, kumulując w dłoni Ki Blasta, natrafił twarzą na twardą pięść Króla Demonów. Ki Blast z jego ręki odleciał gdzieś w bok, spadając w przepaść, z której wyłaniał się Colly wraz z Atalin. Mało brakowało i oboje oberwaliby nim, jednakże ten poprzez niestabilne wystrzelenie, leciał zygzakiem, wymijając dwojkę Saiyan.\n- Przemawia przez Ciebie nienawiść. To dobrze, bardzo dobrze. - odparł Dabura, uśmiechając się wrednie i ukazują swoje kły. Nie zwlekając dłużej, uderzył czołem o czoło złotowłosego, posyłając go na zimną glebę. Sam zaś został w powietrzu.\n- Nie jesteś jeszcze gotowy. Zbyt mało wycierpiałeś. Opanuj swoją nową moc, a być może zyskasz... Coś lepszego niż powrót do życia. - zaśmiał się, po czym odwrócił się wokół własnej osi i czym prędzej pomknął w stronę swojego mistrza.\nBabidi posłał mu niecny uśmieszek, po czym obaj rzucili spojrzenie Anticalowi. Mieli co do niego plany, to było jasne. Widocznie tym razem chcieli, żeby poznał więcej cierpienia związanego z utratą bliskiej osoby.\nTheos leżał na plecach, zasłaniając dłonią brzuch. Pod nim lód zabarwił się na czerwony kolor. Atalin uratowana klęczała przy nim, trzymając go za rękę. Colly stał obok nich, odwrócony plecami. Spoglądał w stronę, w którą udał się Dabura, lecz teraz nikogo tam nie było. Zniknęli.\non Wto Sie 01, 2017 7:19 pm\nOdlecieli... Antical podszedł do matki. Odsuń się... - powiedział. Miał zamiar skrócić cierpienia ojca. Uratowanie go było praktycznie nie możliwe. Bez zastanowienia wypalił ki blastem w twarz Theosa. Nie czekało go nic, oprócz cierpienia przed śmiercią... - wiedział, że matka zrozumie. W końcu również była wojowniczką. Wiedział również, że sama nie miałaby na tyle odwagi, aby dobić męża. Jesteśmy zbyt słabi, aby zacząć realizować mój plan w tym momencie... trenujcie... odnajdę Was za jakiś czas... - powiedział. W jego głowie kołatało się tysiące myśli. Chciałem ją chronić... mogłem przez to zginąć... nie mogę popełniać takich błędów... - myślał, z pełną prędkością szybując po piekle. Musiał odpocząć. Postanowił więc położyć się na skale w okolicach szpilkowej góry. Transformacja w super saiyanina była dość sporym obciążeniem dla jego organizmu... Ułożył się wygodnie i choć przez dłuższy czas nie mógł w spokoju zasnąć, w końcu jego oczy zasnuł mrok, a sen zawładnął umysłem zielonookiego...\nPo tych wydarzeniach następuje Time Skip\non Wto Sie 08, 2017 9:10 pm\nOd czasu, kiedy posiadł umiejętność przemiany w super saiyanina minął rok. Nadal zużywam zbyt wiele energii, kiedy przebywam w tej formie - myślał, leżąc w swej jaskini. Zastanawiał się, czy istnieje jakiś sposób, aby temu zapobiec. Nadmierne zużycie energii bardzo niekorzystnie wpływało bowiem na jego kondycje. Fakt, potrafił stać się potężnym wojownikiem, jednak trwało to na tyle krótko, że w dłuższej walce mogło przynieść więcej szkód niż pożytku. Jeśli podczas buntu stracę transformacje, pozbywając się tym samym całej ki, nie będę miał szans na ewentualną ucieczkę... - jak zwykle dokładnie analizował każdą możliwość...\nWstał, wyleciał z pieczary i jak zwykle udał się na trening. Tego dnia, miał jednak zamiar trenować nieco inaczej. Przypomniał sobie bowiem dzień w którym udało mu się opanować przemianę w Oozaru. W końcu, wówczas również zapanowałem nad o wiele większą, niż moja własna, energią... - pomyślał. Wylądował na skale. Na skale, na której tak często zdarzało mu się przebywać. Z jej lodowego czubka miał na tyle duże pole widzenia, że omiatał nim cały zamarznięty obszar pustyni. Wciąż liczył, że czerwonoskóry król demonów pojawi się w tym miejscu z powrotem. Słowa, które wypowiedział do niego tuż przed tym jak się rozstali wciąż odbijały się echem w głowie saiyanina. Na razie jednak chciał w pełni oddać się treningowi. Usiadł w pozycji kwiatu lotosu i lekko wzbił się w powietrze. hhhhhHHHHHHHHHHAAAAAAAAAAAAAAAAAAA - wrzasnął, a jego ciało spowiła złota aura. Z całej siły naprężył mięśnie. Chciał, żeby energia wydobywająca się z jego ciała rozszalała się na dobre. Żyły zaczęły widocznie odbijać się na skórze zielonookiego. Zamknął oczy... myślami przeniósł się do innego wymiaru. Stał pośrodku niczego, zupełnie jak wtedy, kiedy po raz pierwszy stoczył w swym umyśle bój o kontrolę nad ogromnym gorylem drzemiącym we wnętrzu każdego z saiyan. Sceneria wyglądała jednak zgoła inaczej. Co prawda, dookoła znajdowała się, dobrze zapamiętana przez Anticala czerń, jednak niebo, a w zasadzie miejsce, w którym to powinno się znajdować, zdawało się co chwila rozdzierać, od złotych, niczym włosy zielonookiego błyskawic. Coś w jego umyśle kazało mu przebić się przez tę nawałnicę. Bez zastanowienie ruszył więc w jej kierunku, jednak tylko kiedy się zbliżył, potężne uderzenie pioruna odrzuciło go na dobre kilkadziesiąt metrów. Kurwa... - pomyślał.\nW tym samym czasie z ciała medytującego Anticala wydobył się potężny ładunek ki... tak silny, że dość spory kawałek skały, nad którą saiyanin lewitował oderwał się i runął w dół. W żadnym stopniu nie zaburzyło to jednak transu w którym zielonooki się znajdował...\nSpojrzał w kierunku burzy. Muszę być szybszy... - stwierdził, odbijając się od podłoża. Leciał wprost w kierunku szalejącego żywiołu. Pierwszą błyskawicę wyminął, lekko skręcając tułów w prawą stronę... od razu musiał również odchylić głowę, ponieważ drugi z gromów o kilka centymetrów ominął jego czaszkę. Pędził przed siebie, wymijając kolejne wyładowania... przy którymś z kolei musiał wykonać beczkę, przez co lekko wytracił swoją prędkość i wtedy coś zauważył. Kiedy zwolniłem, one również zwolniły... - ta myśl pchnęła Anticala do zrobienia czegoś, na co w realnym życiu odważyłby się tylko ktoś niespełna rozumu. Zatrzymał się w samym epicentrum burzy. Rozłożył swe ręce na boki i... czekał... obserwował... Błyskawice szalały dookoła niego, jednak żadna z nich nie sięgała sobą jego ciała. W pewnym momencie wyładowania elektrostatyczne były tak blisko, że przestał widzieć cokolwiek poza nimi. Wokół złotowłosego wojownika utworzyła się świetlista kula, która coraz bardziej zmniejszała swą objętość. W pewnym momencie zupełnie połączyła się z ciałem Anticala, oplatając je swym blaskiem...\nEnergia szalała wokół medytującego, lecz nagle... zaczęła się uspokajać. Aura wokół saiyanina zmniejszała się stopniowo, aż w końcu znikła całkowicie. Otworzył oczy... czuł się o wiele lżejszy niż wcześniej. Rozprostował swe ciało, polerując przy tym powierzchnię pod sobą. Przejrzał się w lodzie. Coś się zmieniło... Nie czuł już zmęczenia... Przyjrzał się jeszcze raz uważnie... Jego włosy wyblakły, jednak nadal czuł moc, towarzyszącą przemianie w super saiyanina. Uśmiechnął się lekko. Udało się - pomyślał.\nZeskoczył ze skały i spojrzał na górę, nad którą chwilę temu lewitował. OPANOWAŁEM TĄ MOC, POKAŻ SIĘ SKURWYSYNU!!!!!!!!!!!!! - wrzasnął niby do skały, jednak jego słowa miały adresata. Był nim król demonów - Dabura... rozpędził się i z całej siły uderzył w lodową górę... czekał na rozwój wydarzeń...\non Czw Sie 10, 2017 5:32 pm\nAntical wydarł się z całych swoich sił. Zaraz po tym krzyku, nastała cisza. Nie była ona przerwana żadnych szmerem, szelestem czy nawet powiewem wiatru. Saiyanin stał wpatrzony w skałę, która przed nim się znajdowała. Były na niej ślady jego uderzeń, a sama była w opłakanym stanie, ledwo trzymając się jako jedna całość. Po jego kolejnym uderzeniu, rozsypała się na małe kawałeczki.\nWciąż nic nie przerwało ciszy. Może poza myślami Anticala, który klął w nich jak szewc, wyżywając się i odreagowując nerwy.\n- I co się tak drzesz? - padło pytanie, a głos który je wypowiedział był Anticalowi nieznajomy. Wysoki głos, jakby kobiecy lub dziecięcy. Kiedy się odwrócił, nie ujrzał nikogo za sobą, jednakże mógł poczuć, że ktoś go obserwuje.\non Czw Sie 10, 2017 7:02 pm\nUsłyszał głos. Nie ujrzał jednak osoby, która wypowiedziała zdanie w jego kierunku. Czuł jednak, że nie jest tu sam. Nieodparte wrażenie bycia obserwowanym sprawiło, że lekko się zdenerwował. W ułamku sekundy opanował jednak nerwy i powoli, wręcz majestatycznie wylądował na ziemi. Ręce Anticala znalazły się na jego piersiach, a kręgosłup wyprostował się. Muszę być czujny... - stwierdził, omiatając swym wzrokiem okolicę. Szukał właściciela głosu, który usłyszał. Kim jesteś skurwysynu... - pomysłał - Kim jesteś? Pokaż się... - powiedział, ignorując zaczepkę. Każdą jedną osobę traktował jako potencjalne zagrożenie. Dlatego też, nie mógł pozwolić sobie na jakikolwiek błąd w postaci zbytniej pewności siebie. Opanowany do perfekcji poziom super saiyanina co prawda mu jej dodawał, jednak... Ten czerwony i tak był silniejszy. Kto wie co jeszcze może się kryć w tych pierdolonych piekielnych czeluściach... Nie czuł strachu. Nie miał jednak zamiaru wdawać się w niepotrzebne starcia. Priorytetem było teraz zebranie armii, bezsensowne sprzeczki tylko to opóźniały... stał i czekał jaką odpowiedź uzyska...\non Czw Sie 10, 2017 10:10 pm\n- Oi, tutaj jestem! - głos ponownie się odezwał. Dochodził z... góry. Wystarczyło tylko podnieść głowę, by ujrzeć tajemniczego gościa. Postać powoli opadała, a jej peleryna powiewała lekko wzbudzana przez delikatny podmuch wiatru. W końcu wylądowała, stawiając se stopy twardo na lodowej podłodze. Antical mógł ujrzeć ją w całej okazałości. Była różowa, jakby zrobiona z gumy balonowej. Nad głową lewitowała taka sama aureolka jaką miał Saiyanin. Dziewczyna była martwa.\n- Nowy jesteś? Wcześniej Cię tutaj nie widziałam. - rzuciła, układając swoje ręce na swoich biodrach i rzucając przenikliwe spojrzenie. Uśmiechała się, ale nie zadziornie, ani zaczepnie. Jej delikatny uśmiech sugerować mógł, że możę szukała sprzymierzeńca?\non Czw Sie 10, 2017 10:37 pm\nPostać, która wcześniej się odezwała była tuż nad nim. Antical zauważył ją i pierwsze co przyszło mu do głowy, to myśl, że istota ta wygląda dziwnie. Nigdy nie spotkał żadnego przedstawiciela rasy do której ów kobieta należała. Dziwna jakaś... wyruchałbym ją, ale póki co muszę dowiedzieć się, czy ma jakieś przydatne informacje... - pomyślał, wbijając swe spojrzenie prosto w oczy przybyłej. Nowy? Nie powiedziałbym... odkąd umarłem minęło sporo czasu... - rzekł. Był ciekawy jak długo w piekle przebywa dziewczyna, w końcu im dłużej tu była, tym większą wiedzę mogła posiadać. Nigdy wcześniej nie spotkałem nikogo z Twojej rasy, opowiedz mi o sobie... co wiesz o tym miejscu? - kontynuował. W jednym zdaniu zawarł całkiem, jak na niego, kulturalny rozkaz o informację na temat jej samej oraz pytanie o wiedzę tajemniczej kobiety odnośnie miejsca w którym dane było im się znaleźć. Nie miał zamiaru tracić czasu na rozmowy o niczym. Oczekiwał szybkich i konkretnych odpowiedzi. Jego spojrzenie wciąż lustrowało oczy gumowej istoty. Zastanów się zanim odpowiesz... jeśli mnie zainteresujesz mogę przedstawić Ci niezwykle ciekawą ofertę... - skwitował. Nie znał tej osoby, więc oczywiście nie było możliwości, aby zdradził jej cały swój plan. Sprawdzenie wiedzy, a także potencjalnych bojowych możliwości przedstawicielki rasy której nie znał, jak najbardziej leżało jednak w jego interesie...\non Nie Sie 13, 2017 8:59 pm\nDziewczyna usiadła sobie na wystającym kawałku lodu. Zarzuciła nogę na nogę i oparła się ręką, którą wysunęła nieco do tyłu. Przekręciła głowe w bok, uśmiechając się słodko. Lustrowała Anticala i "obczajała" go. Wbrew pozorom, mimo że wydawała się na grzeczną i słodką isotkę, znajdowała się w piekle, więc musiała mieć za uszami niecne czyny.\n- Pochodzę z rasy Majin. Jesteśmy takimi demonami, ale nie do końca. Bardziej z nas dżiny niż demony. Magiczne zdolności i te sprawy. Mogłabym Cię, słodziaku, zamienić w cukiereczka i schrupać, gdybym tylko miała taką zachciankę. - zaśmiała się słodko i puściła oczko do Saiyanina. Postanowiła zagrać w pytania i odpowiedzi, skoro tak właśnie chciał się bawić zielonooki.\n- Co wiem o tym miejscu? To zależy o co dokładnie pytasz. To piekło, trafia się tu za złe i niegrzeczne uczynki. Ja zamieniałam innych w cukierki i ich zjadałam. Można powiedzieć, że żyje we mnie kilka tysięcy istot. No, już nie, bo sama jestem martwa, hihi! Nigdy nie chciałam tu trafić, ale pogodziłam się z myślą, że będę tutaj już na zawsze. Stąd nie ma ucieczki. - powiedziała, wzruszając swoimi ramionami i kręcąc głową na boki. Zaraz jednak wstała i zrobiła kilka kroków w stronę Anticala. Patrząc na niego, uśmiechała się delikatnie, mrużąc swoje oczy.\n- Powiedz, przystojniaku. Za jakie niegrzeczne rzeczy tu trafiłeś? Czy Twoim największym grzechem było bycie przystojnym i słodkim? - zapytała, unosząc kąciki swoich ust ku górze i ruszając dwukrotnie brwiami w górę i w dół.\non Pon Sie 14, 2017 1:27 pm\nIstota nie posiadała żadnych informacji, które mogłyby przybliżyć Anticala do opuszczenia tego miejsca. Stąd nie ma ucieczki - zdanie, które podzielała większość osób, które napotkał. Zdanie, które zaczynało go powoli irytować. Ale to dobrze... - pomyślał zielonooki, stwierdzając w myślach, że skoro prawie wszyscy napotkani do tej pory rozmówcy tak uważają, o wiele łatwiej nakłonić mu ich będzie do dołączenia do jego armii.\nMajinka zaczęła podrywać saiyanina. Gdyby nie fakt, że znajdował się w piekle i o niewymuszony seks było tu niezwykle ciężko, zapewne zlekceważyłby te zaloty. Dziwna... ale... potwór nie potwór... - uznał, z pełną prędkością podlatując do różowej kobiety, tak, że jej twarz znajdowała się dokładnie na przeciwko jego przyrodzenia. Ważnym spostrzeżeniem była reakcja dziewczyny, na prędkość, którą dysponuje. W ten sposób chciał sprawdzić jej przydatność bojową. Póki co, chciał jednak sprawdzić jak przydatna okaże się w innych... o wiele ciekawszych sprawach. Trafiłem tutaj, ponieważ jestem mordercą. Mam pewien pomysł... - powiedział, opuszczając lekko dolną część swojej zbroi. Uważasz, że jestem słodki? Co powiesz na to, żeby mój saiyański potwór, sprawdził wytrzymałość Twej gumowej pizdy? - zapytał, wyciągając na wierzch pokaźnych rozmiarów penisa. Liczył, że majinka jest doświadczona w tych sprawach i bez zbędnych pytań przetestuje smak jego małpiej kolby. Z lekkim uśmiechem, czekał na reakcję różowej dziewczyny...


Przepis na szybkie i proste ciasto dla początkujących.\nCiasto na Dzień Ojca to proste ciasto dla początkujących, które może upiec nawet dziecko. Piekę je niezmiennie od wielu lat, bo wiem, że mój Tata bardzo je lubi. Ciasto na Dzień Ojca ma także inną zaletę, przygotujesz je z niedrogich produktów, dostępnych w każdym sklepie spożywczym, a Twój portfel po zakupach nie będzie świecił pustkami. Ciasto dla Taty jest równie smaczne, jak nasze szybkie ciasto na niedzielę, albo doskonałe do kawy marcepanowe ciasteczka maślane.\nProste i smaczne ciasto na Dzień Ojca to nasza rodzinna tradycja, którą kultywujemy od wielu lat.\nmoja szklanka ma 250 ml pojemności, proporcje na keksówkę o wymiarach 30x12 cm. Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej.\n1 szklanka drobnego cukru, ale możesz dodać o 2-3 łyżki mniej,\n220 g oleju rzepakowego, ale możesz zastąpić roztopionym masłem\nCiasto na Dzień Ojca przepis\n1. Mąkę wymieszaj z proszkiem do pieczenia, sodą i z solą, przesiej przez sitko i odłóż na bok.\n2 Jajka utrzyj z cukrem na jasny, puszysty krem na najwyższych obrotów miksera. Cukier powinien się całkowicie rozpuścić, zajmuje to około 7-10 minut.\n4. Dodaj przygotowaną wcześniej mąkę, sok z cytryny i wymieszaj szpatułką, aż składniki się połączą.\n5. Nagrzej piekarnik do 180 stopni, grzałka góra - dół. Keksówkę posmaruj masłem i obsyp mąką albo wyłóż papierem do pieczenia. Wlej ciasto do formy, wstaw do piekarnika i piecz w temperaturze 180 stopni (grzałka góra - dół) przez około 50-55 minut lub do tzw. suchego patyczka. Jeśli ciasto zbyt szybko się rumieni przykryj górę folią aluminiową.\nUpieczone ciasto wyjmij z formy i pozostaw do wystudzenia na kratce. Przed podaniem możesz je oprószyć cukrem pudrem albo polukrować.Możesz również ozdobić ciasto układając na górze przygotowane wg. tego przepisu cytryny i pomarańcze w syropie karmelowym .\nSpodobał Ci się przepis na ciasto na Dzień Ojca ? Będzie nam miło jeśli zostawisz komentarz. Udostępnij ten artykuł na Facebooku lub Instagramie i oznacz nas tagiem #Czteryfajery\nCo dać na prezent na Dzień Ojca\nOprócz ciasta zawsze dajemy Tacie domową nalewkę, w tym roku była to świeżo przygotowana tradycyjna nalewka truskawkowa. Dołączyliśmy też wybrany wspólnie z tatą prezent. Takie chwile, spędzone na poszukiwaniu upominku na ten wyjątkowy dzień są dla nas bezcenne. Mamy też pewność, że będzie to coś z czego Tata będzie zadowolony. W tym roku wybraliśmy portfel z zabezpieczeniem przed zeskanowaniem kart bankomatowych oraz elegancki skórzany pasek. Tata odkąd pamiętam jest miłośnikiem praktycznych przedmiotów i nie lubi bylejakości. Zawsze mi powtarza, że lepiej kupić coś dobrego jakościowo, co wystarczy na długi czas. To właśnie po nim odziedziczyłam nawyk wybierania rzeczy, które służą nam przez wiele lat. Dziękuję Ci Tato :)\nA jako dodatek do takich właśnie prezentów, upiekliśmy najlepsze ciasto na Dzień Ojca.\n6/22/2022 Wyślij posta przez e-mail\nBernadeta 22 czerwca 2022 14:25\nCiasto wyglada pysznie i upiekłabym je nie tylko na dzień ojca. Lubię ciasta z cytrusami.\nAmber 22 czerwca 2022 15:03\nPyszne ciasto. Upiekę je w jesiennym sezonie. Prezenty na Dzień Ojca bardzo mi się podobają.\nAnonimowy 22 czerwca 2022 21:05\nCiasto wyglada apetycznie i z chęcią je zrobie ) fajne tez prezenty tata dostał :) to musiał być piękny dzień...\nhttps://norwegiairesztaświata.pl 22 czerwca 2022 21:07\nCiasto wyglada bardzo apetycznie, z chęcią je zrobie :) fajne tata dostał też prezenty, to musiał być świetnie spędzony dzień :)\nZ KUCHNI DO KUCHNI 22 czerwca 2022 22:41\nWspaniałe ciasto na jeden z najwspanialszych dni w roku!\nI takie sobie właśnie upiekę!\nWybraliście również wspaniałe prezenty, bardzo praktyczne i niezastąpione!\nPo prostu MAMA 23 czerwca 2022 12:20\nU nas nie ma takiej tradycji. Ciasto pieczemy raczej bez okazji ;) To wygląda bardzo kusząco!\nElżbieta 23 czerwca 2022 14:09\nIdealne ciasto na dzień Ojca.\nO Boże@ Jadłabym.....\nMarzena 24 czerwca 2022 18:58\nWszystkie prezenty świetne. Upiekę to ciasto tacie na niedzielę :-)


Przygotowują się do tego wydarzenia poprzez sumienne uczestnictwo we Mszy św. przy ołtarzu, u boku swoich starszych kolegów, i poznając pod okiem ks. Proboszcza obowiązki służby liturgicznej. W dzień przyjęcia do wspólnoty ministrantów poświęcone zostają ich alby i krzyże, które odtąd nosić będą podczas Eucharystii, świadomi tego wyróżnienia i wynikających zeń obowiązków.\nSłużba przy ołtarzu jest charakterystycznym rysem biografii wielu sławnych, wielkich ludzi. A my dwanaściorgu dzieciom, przyjętym 30.XI.2014 roku w szeregi ministrantów naszej parafii życzymy, aby też byli wielcy, niekoniecznie w oczach świata, ale w oczach Pana Boga!


Konkurs z marką Marion\nBy Marta Konkursy 28 listopada 2016\nKonkurs z marką Marion – zakończony\nJesień i zima to dla włosów trudny okres. W domu mają ciepło, ale sucho. Na dworze smaga je chłodny wiatr lub zmusza do posłuszeństwa czapka. Jeśli chcecie, by mimo wszystko pełniły rolę naturalnej ozdoby, musicie im pomóc odpowiednią pielęgnacją. W tej roli doskonale sprawdzi się zestaw pierwszej pomocy od Marion, który możecie wygrać w naszym konkursie.\nJak to zrobić? Wystarczy, że polubisz nasz profil oraz profil Marion na facebooku, a potem odpowiesz na konkursowe zadanie:\nW wielu kulturach włosy są tym elementem kobiecej urody, który niezwykle silnie pobudza fantazję płci przeciwnej. Napisz, jaką masz receptę na to, by Twoje włosy uwodziły i przyciągały męskie spojrzenia.\nOdpowiedzi w postaci komentarzy umieszczajcie pod postem konkursowym lub na stronie fb ONLY YOU.\nKonkurs trwa od 28.11.2016 do godz. 20.00, 04.12.2016\nWzięcie udziału w konkursie jest równoznaczne z akceptacją regulaminów:\nAutorzy najciekawszych 5 odpowiedzi dostaną zestaw kosmetyków Marion. Każdy zestaw zawiera aż 8 kosmetyków:\nOlejki Orientalne Nawilżenie włosów\nKosmetyk zawiera kombinację olejków. Dzika róża zwiększa elastyczność włosów, nadając im połysk. Rozmaryn zapobiega wypadaniu włosów oraz ich przesuszaniu. Słodkie migdały nawilżają oraz chronią przed czynnikami zewnętrznymi.\nSpray regenerujący włosy.\nZawiera ocet z malin, który zamyka łuski włosów i nadaje połysk. Dodatkowo wykorzystuje koktajl owocowy (ekstrakty z jabłka, brzoskwini i moreli) bogaty w kwasy owocowe, węglowodany i witaminy, normalizując naskórek i uaktywniając metabolizm białek.\nOdżywka stylizująca w piance Keratin Mix\nPozwala modelować fryzurę, regeneruje włosy bez obciążania, dodaje im objętości i zapobiega ich puszeniu. Dostarcza składników budujących strukturę włosa. Chroni przed czynnikami zewnętrznymi.\nSpray Ochrona włosów & zwiększona objętość.\nKosmetyk zawiera kopolimery, które chronią włosy przed działaniem wysokiej temperatury podczas używania suszarki, prostownicy lub lokówki.\nGuma Usztywniająca Hair line\nDo usztywniania i kreowania fryzur krótkich lub średniej długości. Zawarte w kosmetyku witaminy A, E, B5, P, H odżywiają i wzmacniają włosy oraz nadają im połysk.\n3 Szampony koloryzujące\nBezpieczne, o składzie opartym na barwnikach bezpośrednich. Nie zawierają amoniaku i wody utlenionej. Nie uszkadzają struktury włosa. Pozwalają w prosty sposób zmienić kolor włosów bez wykonywania próby uczuleniowej.\ndarmowe kosmetykikonkurskosmetykikosmetyki do włosówMarionwłosywygraj kosmetyki\nPrevious articleKonkurs z marką Eveline – zakończony\nNext articleKonkurs z marką Nife – zakończony\nEfektima Pore&Matt Control, serum zwężające pory\nSerum do twarzy Efektima z serii Pore&Matt Control przeznaczone do cery mieszanej i tłustej. Krem…


Co dalej z Orłami Dorny? - 2 - Sport WP SportoweFakty\nCo dalej z Orłami Dorny?\nMaciej Kmita 10 Września 2014, 14:21\nW ośmiu meczach eliminacji Młodzieżowych Mistrzostw Europy Marcin Dorna skorzystał w sumie z 24 zawodników. W pięciu spotkaniach towarzyskich, jakie rozegrała jego kadra od marca 2013 roku, wystąpiło jeszcze 13 innych piłkarzy: Bartosz Żurek i Wojciech Lisowski z Litwą w marcu 2013, Mateusz Cichocki, Patryk Mikita i Mateusz Kupczak z Norwegią w czerwcu 2013, Martin Konczkowski i Seweryn Michalski z Portugalią we wrześniu 2013, Rafał Leszczyński i Tomasz Kędziora z Litwą w marcu 2014 i Filip Bednarek, Igor Łasicki, Dominik Kun i Martin Kobylański z Bośnią i Hercegowiną w czerwcu 2014.\nTo łącznie 37 zawodników i dla zdecydowanej większości przygoda z reprezentacyjną piłką właśnie się skończyła. W tej grupie są jednak i tacy, którzy znajdą się w kolejnej "młodzieżówce". Uformują ją bowiem zawodnicy urodzeni w 1994 roku i młodsi, czyli będą w niej mogli grać Paweł Dawidowicz, Karol Linetty, Piotr Zieliński, Arkadiusz Milik, Mariusz Stępiński, Seweryn Michalski, Tomasz Kędziora i Igor Łasicki. Dorna, który najprawdopodobniej pozostanie selekcjonerem kadry U-21, budowę nowej reprezentacji powinien oprzeć na piłkarzach z rocznika 1995, z którymi w 2012 roku doszedł do półfinału ME U-17, ale z tamtej drużyny poza Linettym, Stępińskim i Łasickim na w miarę poważnym poziomie funkcjonują jeszcze tylko Sebastian Rudol i Patryk Stępiński. Bilans reprezentantów U-21 w el. MME 2015:\nJakub Szumski 8 720 0 0 1992\nAdam Pazio 4 284 0 0 1992\nRafał Janicki 8 720 0 1 1992\nMarcin Kamiński 7 630 0 0 1992\nBartosz Bereszyński 2 180 0 1 1992\nDaniel Dziwniel 5 427 0 0 1992\nMateusz Lewandowski 6 297 0 2 1993\nWojciech Golla 6 459 0 1 1992\nJulien Tadrowski 2 68 0 0 1993\nMichał Chrapek 8 498 2 1 1992\nPaweł Dawidowicz 1 90 0 0 1995\nDamian Dąbrowski 5 122 0 0 1992\nRafał Wolski 5 160 0 1 1992\nDominik Furman 6 525 1 0 1992\nSebastian Steblecki 2 12 0 0 1992\nKarol Linetty 3 270 0 0 1995\nPiotr Zieliński 2 176 0 2 1994\nPaweł Wszołek 5 450 0 2 1992\nMichał Żyro 6 441 1 2 1992\nBartłomiej Pawłowski 8 649 2 0 1992\nArkadiusz Milik 6 517 9 0 1994\nPiotr Parzyszek 2 23 0 0 1993\nKacper Przybyłko 4 177 1 0 1993\nMariusz Stępiński 1 26 0 0 1995\nKto z kadrowiczów Marcina Dorny - oprócz Arkadiusza Milika - ma największe szanse na grę w reprezentacji A?\nU-21: "Misja Grecja" rozpoczęta\nmax 10-09 20:19 Zgłoś komentarz\njak to co dalej kilo żelu na głowę i na balet a potem do ekstraklasowych klubów za grube $$$ pokopać sobie trochę żeby bania zeszła. Ja się im nie dziwie każdy za młodu szalał ale\nnikt nie zarabiał takich pieniędzy za nic. Problemem jest to że za dużo się im płaci a za mało wymaga\nrr778 10-09 19:24 Zgłoś komentarz\nZyro, Furman, Chrapek i inni to zadne gwiazdy, to zwykli kopacze ktorym wydawało sie !! Moze pora przestac placic a zaczac wymagać?\nEroll 10-09 19:03 Zgłoś komentarz\nNiech gary w pubach myją, skoro grać nie umieją, a wykształcenia brak.\nprosto-w-jaja 10-09 18:31 Zgłoś komentarz\nSzkoda. Miało być jak nigdy, a wyszło jak zawsze :(\nTrzmiel260 10-09 17:46 Zgłoś komentarz\norły nieloty to co to za orły :D nawet na rosół się nie nadają :P\nGreenArrow 10-09 16:46 Zgłoś komentarz\nPolska. Sportowiec lat 23. Młody. Obiecujący. Grzeje ławę, ale ma wciąż czas! Polska. Sportowiec lat 24. Niespełniony talent. Bo grzał ławę i miał wciąż czas. Nasi sportowcy za\nmało potu wylewają, nasi trenerzy za mało z nich potu żądają.\nblue heart 10-09 16:33 Zgłoś komentarz\njak to co dalej? takie "orły" do kurnika - sio, sio, siooooo a chyżo!\nmaziniopl 10-09 15:49 Zgłoś komentarz\nProblem jest poważny, bo nie dość że cieniutko wygląda pierwsza reprezentacja to jeszcze nie ma zaplecze, bez regularnej gry w klubach nie będzie reprezentacji\nsiber 10-09 15:30 Zgłoś komentarz\nPanie Kmita nie mogę powstrzymać się od śmiechu. "" Co dalej z podobno najzdolniejszym pokoleniem polskich piłkarzy od czasów Wojciecha Kowalczyka i Andrzeja Juskowiaka?"" - najzdolniejsze\npokolenie ?? Wczoraj pisał pan o sędziu ,który ponoć ograbił Polaków z marzeń .A co zrobił przed końcem meczu Przybyłko - nie umie trafić do pustej bramki - to też wina sędziego ?? A może to Przybyłko ograbił z marzeń siebie i kolegów ?\nSergh Khan 10-09 15:07 Zgłoś komentarz\nKażdy z nich jeśli będzie ciężko pracował i miał motywację może osiągnąć sukces ale na chwilę obecną do reprezentacji ma najbliżej Milik a po nim Linetty jeśli będzie w pełni\nsił . Reszta niestety na razie nie prezentuje się na takim poziomie. Furman jeśli nie będzie grać w klubie to wróci za kilka lat do kraju i wyląduje gdzieś w I lidze. Serie "B" to też nie najlepszy przedsionek do reprezentacji. Przyszłość pokaże co z nimi będzie ale to co napisał autor o Kamińskim, że im starszy tym gorszy to można przypisać też kilku innym. Prawda jest jednak brutalna. Na zachodzie 22-latkowie grają najczęściej w podstawowych składach klubów i są powoływani na zgrupowania reprezentacji a u nas dopiero się ich ustawia pod kontem przyszłości reprezentacji.\nDamian3555 10-09 15:07 Zgłoś komentarz\nPowołanie Milika było genialne , ciekawe czy w innym kraju ktoś by tak zrobił hahaha !! Mecz z outsaiderem seniorów ważniejszy niż awans młodzieżówki :)\nkrytyk 10-09 15:04 Zgłoś komentarz\nPanie Dorna teraz po takim sukcesie to już tylko pierwsza reprezentacja.Aż miło było patrzeć na wyczyny naszych pseudo gwiazd.Pokazaliśmy że potrafimy zaprzepaścić nawet największe\nklops22 10-09 14:57 Zgłoś komentarz\nWidzicie kogoś, kto ma tworzyć następną młodzieżową? Gości z roczników 1994-1995 praktycznie nie ma... Przecież dwa lata temu o tej porze wszyscy wiedzieli, kim jest Kamiński,\nJanicki, Furman, Zyro, Milik, Wszołek, a tych 94-95 nie licząc Linettego czy Dawidowicza znają tylko jacyś koneserzy\nPiłka nożna Polska Adam Nawałka Reprezentacja Polski Reprezentacja Polski U-21 Marcin Kamiński Bartosz Bereszyński Bartłomiej Pawłowski Rafał Wolski Arkadiusz Milik Rafał Janicki Michał Żyro Jakub Szumski Piotr Zieliński Wojciech Golla Paweł Wszołek Mariusz Stępiński Dominik Furman Marcin Dorna Karol Linetty Paweł Dawidowicz Michał Chrapek Daniel Dziwniel\nJuż raz zapłacił wysoką cenę za niecierpliwość. Kandydat na selekcjonera Polaków po fatalnej przygodzie we Włoszech\nJerzy Dudek czeka na decyzję ws. selekcjonera. "Nie powinniśmy panikować"\nPowrót Eriksena coraz bliżej. Został już tylko jeden krok\nFrankowski o wyborze selekcjonera. "Codziennie przeglądam wiadomości"\nCudowny gol nie pomógł Warcie Poznań. Porażka w sparingu\nŁukasz Piszczek: trudno mi powiedzieć, czy mógłbym pracować z Szewczenką\nPSG gromi, mnóstwo bramek w niedzielnych meczach\n"Bo wszyscy Portowcy...". Grosicki rozbił bank na obozie w Turcji\nBarcelona grała do końca\nAntyfutbol na kartoflisku w Mediolanie. Hit Milanu z Juventusem zawiódł na całej linii\nWyjątkowy dzień dla Puchacza. Brawo!\nPNA: kolejna niespodzianka. Jeden gol na wagę awansu\nCenny remis zagrożonego zespołu. Athletic goni puchary\nPolak zdziwił się, gdy spojrzał na medal. Ogromna wpadka organizatora ME\nBurza w sieci. "Niespodziewane wsparcie dla opozycji"\nJego rozpoznają wszyscy. Ma zjawiskową partnerkę\nIga Świątek znów to zrobiła. Ten napis mówi wszystko\nHIGH League przypomniało debiut Lexy Chaplin w MMA [WIDEO]\nKoszykówka mężczyzn: Liga hiszpańska - mecz: Real Madryt - Barça\nFutsal: Mistrzostwa Europy - Holandia 2022 - mecz grupy B: Włochy - Słowenia\nSiatkówka mężczyzn: PlusLiga - mecz: GKS Katowice - LUK Lublin\nPiłka ręczna mężczyzn: Mistrzostwa Europy 2022 - mecz 2. rundy fazy grupowej: Dania - Holandia\nKoszykówka mężczyzn: Liga hiszpańska - mecz: Real Madryt - Barca\nŁyżwiarstwo figurowe: Mistrzostwa czterech kontynentów - Tallin 2022 - program dowolny par sportowych\nPool bilard: Mistrzostwa Polski - mecz finałowy odmiany 10-ball mężczyzn


Zobacz wątek - OSA M50 z 150 na 125 ccm\nOSA M50 z 150 na 125 ccm\nprzez okoniew » 16/4/2016, 08:08\nposiadam ose M50 z 1960 roku, jest na chodzie i chciałbym ją zarejestrować. Problem w tym, że mam prawo jazdy kat. B od kilku lat, nie mam A więc mogę jeździć skuterami do 125ccm. Osa jak wiadomo ma 150ccm, więc różnica jest niewielka, moc też nie przekracza tej granicznej. Mam stary dowód przekreślony gdzie jest wpisane 150ccm, jest tam napisane, że pojazd został wycofany w 1983r. i pieczątka. I tutaj moje pytanie - czy jest sposób żeby teraz tą osę zarejestrować na 125ccm? Czy w grę wchodzi jedynie fałszerstwo (zmiana na starym dowodzie z 150ccm na 125ccm)? Różnica jest naprawdę praktycznie żadna jeśli chodzi o moc, poza tym większość obecnych 125tek jest mocniejsza od tej osy.\nPs. czytałem regulamin działu i wynika, że nie powinienem o takie rzeczy pytać, jednak w tym przypadku sądzę że szkodliwość jest niewielka (niż np. z 600ccm na 50ccm), po prostu nie stać mnie na zrobienie prawa jazdy a chciałbym osą pojeździć. Jeśli i tak źle to można temat zamknąć/usunąć.\nDołączył(a): 16/4/2016, 07:51\nprzez leff » 16/4/2016, 09:42\nprzez okoniew » 16/4/2016, 17:02\nA gdybym jednak "nie znalazł" starego dowodu, miał nieczytelną tabliczkę znamionową (nie dałoby się akurat odczytać pojemności) i zarejestrował osę na żółte tablice gdzie zamiast dowodu złożyłbym oświadczenie, że nie posiadam dowodu rejestracyjnego, tak można wg ustawy:\nArt. 72 ust 2b ustawy Prawo o Ruchu Drogowym z dnia 20 czerwca 1997 (DZ. U. z 1997 r. Nr 98 poz. 602 )\nto miałoby to ręce i nogi? Kto wtedy ustala pojemność i na jakiej podstawie? Ci co robią przegląd?\nprzez leff » 16/4/2016, 19:32\na nie prosciej zrobic prawko?\nprzez okoniew » 16/4/2016, 20:01\nNiestety w najbliższej przyszłości nie będę dysponował sumą 1500zł którą będę mógł przeznaczyć na ten cel. No cóż, spróbuję pokombinować, jak się nie uda to trudno, osa postoi jeszcze kolejny sezon/dwa. Mimo wszystko dzięki za pomoc.


Program PPK obejmie w lipcu 2019 r. firmy zatrudniające co najmniej 250 pracowników. Obowiązek będzie później rozszerzany na mniejsze firmy i od stycznia 2021 r. dotyczyć ma już wszystkich pracodawców. Systemu PPK w ogóle nie muszą wdrażać pracodawcy, którzy wprowadzili w swoich firmach system PPE.\nZ danych Komisji Nadzoru Finansowego wynika, że na 3 czerwca br. aktywnych było w sumie 1537 PPE. ...


Czy opłaca się kupować tanie kosmetyki?: Chamska podróba maseczki Holika Holika? Jak spisze się produkt firmy Marion?\nChamska podróba maseczki Holika Holika? Jak spisze się produkt firmy Marion?\nFirmę Marion lubię i często kupuję ich kosmetyki do włosów. W drogerii Wispol powstała nawet szafa wypełniona po brzegi produktami do pielęgnacji. Wśród nich znalazły się maseczki, które wyglądem zewnętrznym przypominają mi o wiele droższe mazidła Holika Holika. Tamte są oczywiście o wiele droższe i nie mogłam dostać ich stacjonarnie, więc skusiłam się na wersję za około 1,50-2zł. W swojej ofercie znajdzie się również wersja z ogórkiem, awokado i mango. Ja postawiłam na granata, ponieważ zależało mi na ukojeniu mojej skóry.\nJak się spisał kosmetyk firmy Marion?\nMaseczka do twarzy GRANAT to idealny sposób na uszczelnienie naczynek, redukcję podrażnień i nawilżenie. Owoc granatu chroni DNA skóry, wzmacnia ściany komórek i zwiększa sprężystość skóry. Ze względu na właściwości przeciwutleniające, działa przeciwstarzeniowo. Maseczka posiada witaminę C, która ma zdolność rozjaśniania przebarwień i wyrównywania kolorytu skóry. Wpływa na spowolnienie procesu powstawania zmarszczek.\nOpakowania są łudząco podobne, ale wersja Holika Holika wyróżnia się tym, że posiada bawełnianą płachtę, tutaj zaś znajdziemy zwykły, gęsto różowy krem o przepięknym zapachu. Delikatny aromat zachwycił moje nozdrza i zabieg był naprawdę przyjemny!\nSaszetka zawiera 7,5ml mazi, która wystarczyła mi aż na 3użycia. Musiałam użyć spinacza biurowego, aby zabezpieczyć produkt przed wylaniem, więc nie było to do końca komfortowe.\nPrzy nałożeniu przyjemnej, gęstej i lekkiej maseczki poczułam przyjemny chłód, który koi i uspokaja podrażnioną twarz. Po upływie 15minut starłam pozostałości i zauważyłam, że moja cera nabrała blasku, stała się jaśniejsza i promienna. Była cudownie gładka, a nałożony na nią podkład wyglądał wręcz idealnie. Ogólnie efekt bardzo przypadł mi do gustu, ale nie zauważyłam innych właściwości.\nCzy ją kupię? Pewnie tak, bo fajnie sprawdzi się przed większym wyjściem, ale wiem, że nie można na niej polegać w 100%. Działanie mogę określić jako przyzwoite, ale nie wystarczające.\nZnacie może te nowości?\nAutor: Magdalena Fortkowska xmagda94x-blogspot-com - piątek, października 28, 2016


Służby Ratunkowe oraz Oświęcim112 z wizytą u Przedszkolaków - ZDJĘCIA! - Oświęcim112.pl\nStrona Główna Aktualności\tSłużby Ratunkowe oraz Oświęcim112 z wizytą u Przedszkolaków – ZDJĘCIA!\nSłużby Ratunkowe oraz Oświęcim112 z wizytą u Przedszkolaków – ZDJĘCIA!\nprzez Łukasz 10 czerwca 2019 10 czerwca 2019\nW ubiegłym tygodniu strażacy OSP Oświęcim, Policjanci z KPP Oświęcim, Ratownicy Zintegrowanej Służby Ratowniczej oraz Redaktorzy Oświęcim112, wzięli udział w Dniu Bezpieczeństwa organizowanym przez Miejskie Przedszkole Nr 15 w Oświęcimiu.\nPodczas spotkania Policjanci z KPP Oświęcim, prezentowali policyjne działania na rzecz bezpieczeństwa, ponadto promowali 100 – lecie powstania Polskiej Policji. Dzieci zapoznały się z pracą policjanta, chętnie przymierzały czapki, kamizelki a także wsiadały za kierownicę radiowozów.\nStrażacy z OSP Oświęcim wspominali o bezpieczeństwie w nadchodzących wakacjach. Dzieci zadawały wiele pytań w tym jak trudno gasi się pożary.\nDruhowie z Oświęcimskiej OSP zaprezentowali sprzęt, który posiadają na wyposażeniu samochodu ratowniczo-gaśniczego Renault.\nRatownicy Zintegrowanej Służby Ratowniczej przypomnieli przedszkolakom zasady funkcjonowania numeru alarmowego 112 oraz omówili i przedstawili zasady prowadzenia skutecznej resuscytacji krążeniowo-oddechowej na manekinach.\nMaluchy chętnie przechodziły przez ambulans ZSR, gdzie dla każdego czekał słodki poczęstunek.\nNasi redaktorzy opowiedzieli o działaniach związanych z prowadzeniem naszej strony oraz informowaniem społeczności w powiecie oświęcimskim o utrudnieniach i ważnych zdarzeniach, w których biorą udział służby ratunkowe. Przedstawiliśmy również maluchom działania naszych dronów, które cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem.\nNasz redaktor prowadzący stronę Fotografia Ratownicza Jacek Krawczyk, opowiedział dzieciom o fotografii oraz najważniejszych czynnościach mających pokazać najlepsze ujęcia w kadrze.


zakrzepica - Zdrowie.gazeta.pl\nZakrzepica po szczepieniu to temat, który wzbudzał żywe emocje w związku ze szczepieniami przeciwko Covid-19. Jak wiadomo nie od dziś każde szczepienie niesie za sobą ryzyko ewentualnych powikłań, jednak jest ono niewielkie, a korzyści płynące z...\nZakrzepica po szczepieniu: czym jest ta choroba? Zakrzepica po szczepieniu to rodzaj zakrzepicy żylnej. Może ona przydarzyć się w każdym wieku bez znaczenia na poprzednio przebyte choroby. Jednak najbardziej narażone są osoby po sześćdziesiątce, a także kobiety. Zdarzyć się może, że choroba\nmedycyna wyróżnia trzy podstawowe rodzaje zakrzepicy: dystalna ? to najczęściej diagnozowany rodzaj zakrzepicy, w tym przypadku skrzepy pojawiają się w naczyniach krwionośnych biegnących przez łydki, zazwyczaj nie prowadzi do powstawania zatorów płucnych, proksymalna ? w jej przebiegu zator może pojawić\nZakrzepica żył mózgowych: najczęstsze objawy Zakrzepica żył mózgowych objawy daje bardzo charakterystyczne i warto zwrócić na nie uwagę, ponieważ bagatelizowanie ich może prowadzić do rozwinięcia się choroby, która powoduje nieodwracalne szkody w układzie nerwowym. Typowe objawy zakrzepicy żył\nKilkanaście państw na świecie, w tym m.in. Austria, Francja, Hiszpania, Niemcy i Włochy wstrzymały podawanie pacjentom szczepionki koncernu AstraZeneca. Powodem tej decyzji były przypadki wystąpienia zakrzepów krwi. Sam producent zapewnia, że przypadki zakrzepicy nie mają żadnego związku\nZakrzepica żył głębokich dolnych. Co to za schorzenie? Zakrzepica żył głębokich to choroba, w przebiegu której dochodzi do powstania zakrzepu w obszarze układu żył głębokich. Zakrzep, o którym mowa (będący skupiskiem włóknika i erytrocytów ), wywołuje niedrożność naczyń krwionośnych - uniemożliwia\nPrzyczyny zakrzepicy żył kończyn dolnych Zakrzepica kończyn dolnych jest wynikiem stanu zapalnego, będącego konsekwencją spowolnionego przepływu krwi. W konsekwencji, dochodzi do uszkodzenia śródbłonka i przylegania płytek krwi. W ten sposób powstaje skrzeplina. Zakrzepica żylna kończyn dolnych\n- podkreślił prof. Tomasz Zubilewicz. W większości osoby, które trafiają z zakrzepicą do szpitala, to osoby niezaszczepione. Chirurg naczyniowy: Walczyliśmy o życie ciężarnej z COVID-19, miała ok. 28 lat. Doszło u niej do zatoru płucnego Według szacunków profesora Zubilewicza nawet od 30 do 40 procent\n, tworząc w ten sposób skrzepy krwi. Podstawowym problemem jest zatem reakcja autoimmunologiczna. W Niemczech krótko po szczepieniu preparatem AstraZeneca zgłoszono 13 przypadków zakrzepicy żył zatokowych, z których wszystkie wiązały się z brakiem płytek krwi, czyli tak zwaną małopłytkowością. Około 1,6\nPo kilkugodzinnej naradzie ekspertów unijna agencja opublikowała oświadczenie w sprawie związków szczepionki Johnson & Johnson z bardzo rzadkimi przypadkami zakrzepicy. Badali oni doniesienia ze Stanów Zjednoczonych o stwierdzonych przypadkach zakrzepów krwi, które wystąpiły po zaszczepieniu\nzakrzepicy". Eksperci: Któryś z komponentów szczepionki musi tworzyć kompleks z czynnikiem płytkowym Według ekspertów, jeżeli podobny mechanizm miałby zachodzić bardzo rzadko po podaniu szczepionki, to oczywiście któryś z komponentów szczepionki musi tworzyć kompleks z PF4, wobec którego powstają


Wielkanoc 2020. Domowe święta Roberta i Anny Lewandowskich. To czas wielu refleksji - Sport WP SportoweFakty\nWielkanoc 2020. Domowe święta Roberta i Anny Lewandowskich. To czas wielu refleksji\nRobert i Anna Lewandowscy ze względu na rozprzestrzeniającą się epidemię koronawirusa, tegorocznej Wielkanocy nie spędzają z rodziną. - Te święta to wiele refleksji - przekazała żona piłkarza Bayernu Monachium.\nŁukasz Witczyk 12 Kwietnia 2020, 14:53\nEpidemia koronawirusa sprawiła, że wiele osób spędza święta w domach. Nie wyjeżdżają do swoich rodzin i kontaktują się z nimi za pośrednictwem telefonów czy internetu. Tak jest też w przypadku Roberta Lewandowskiego i jego żony Anny. Para w sieci złożyła życzenia swoim fanom.\n"Te święta są inne - bo nie możemy się spotkać z rodziną. Te święta są trudne - w czasach pandemii. Te święta to wiele refleksji" - rozpoczęła swój świąteczny instagramowy post Anna Lewandowska i dołączyła do niego wspólną fotografię ze swoim mężem.\n"Życzymy Wam z całego serca… Dużo sił, nadziei, a przede wszystkim spokoju, bliskości - choćby tej telefonicznej. Życzymy Wam niewinnej radości z małych rzeczy. Docenienia tego co jest najważniejsze dla Was. Nie traćcie Waszych cennych chwil na 'wielkie' sprawy" - dodali Lewandowscy.\nW swoich życzeniach para skupiła się także na obecnej sytuacji, która spowodowana jest rozprzestrzenianiem się koronawirusa. "Wszyscy mierzymy się z niewiadomą, wszyscy czekamy aż ten 'zły sen' się skończy. Wspierajmy się w tych trudnych chwilach. Świat się zatrzymał, zatrzymaliśmy się i my. Pomyślmy o tym, gdzie jesteśmy, co mamy i podziękujmy za to" - stwierdzili.\nTe święta są inne – bo nie możemy się spotkać z rodziną. Te święta są trudne – w czasach pandemii. Te święta to wiele REFLEKSJI . Życzymy Wam z całego serca… Dużo sił, nadziei, a przede wszystkim spokoju, bliskości – choćby tej telefonicznej. Życzymy Wam niewinnej radości z małych rzeczy. Docenienia tego co jest najważniejsze dla Was. Nie traćcie Waszych cennych chwil na „wielkie” sprawy. Pomyślmy o marzeniach, o rozwadze, o zdrowiu, o wsparciu dla tych najbardziej potrzebujących. Wszyscy mierzymy się z niewiadomą, wszyscy czekamy aż ten „zły sen” się skończy. Wspierajmy się w tych trudnych chwilach. Świat się zatrzymał, zatrzymaliśmy się i my. Pomyślmy o tym, gdzie jesteśmy, co mamy i podziękujmy za to Życzymt Wam Kochani wielu Łask Bożych.Jednak wszystkie życzenia stracą na wartości, jeśli nie będziemy ZDROWI , dlatego… życzymy Wam zdrowia, każdemu z Was – bez niego nic nie ma znaczenia. Niech dzień ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO odnowi naszą wiarę i wniesie nadzieję. WESOŁEGO ALLELUJA ! RAL #annalewandowska #robertlewandowski #happyeastern\nPost udostępniony przez (@annalewandowskahpba) Kwi 12, 2020 o 5:16 PDT\nJan Kozietulski 13-04 02:27 Zgłoś komentarz\nMagistra od fikołków z wytrząśniętym na skutek uprawiania karate wypełnieniem czaszki, deklarowana wielokrotnie ochrona prywatności .....inaczej i "przemyślenia". Czekam\njeszcze na "przemyślenia" Napoleona z odosobnienia. Na wyspie Świętej Heleny? Nie, bliżej.\nKoronaMKS 12-04 17:14 Zgłoś komentarz\nBędę to publikował pod każdym artykułem o Lewandowskiej :).\nKoronaMKS 12-04 17:12 Zgłoś komentarz\nJa to współczuję Klarze oraz już temu drugiemu dziecku które się urodzi niebawem, bo ich matka zamiast z nimi przebywać to woli publikować na Instagramie oraz jakieś swoje healthy plan\nKoronaMKS 12-04 17:10 Zgłoś komentarz\nSalva 12-04 16:17 Zgłoś komentarz\nOna jest głupia czy udaje???\nkurad 12-04 16:11 Zgłoś komentarz\nBurako - mania na SF trwa nawet w święta ! A ta popaprana baba jest może jakąś wyrocznią SF ?! Żenujący i antypatyczny babsztyl ! Widać że Drewniak zrobił się tak samo popaprany jak\nten jego dziwny babon !\nZbigniew Andrzej Adamski 12-04 16:04 Zgłoś komentarz\nLewandowska filozofuje.Sama sobie snuj jakieś refleksje kobiecino.\nS-E-B-A 12-04 16:02 Zgłoś komentarz\nNie miłosierne i bez względne płatne zapewne pierd....nie i stalking ludzi LewanMotzkimi do za rzygania nawet w święta Wielkanocne. Kompromitacja portalu ???\njatyr 12-04 15:47 Zgłoś komentarz\nyes 12-04 15:37 Zgłoś komentarz\nW święta chcę pobyć bez nich... A wy (SF) nie odpuszczacie. Wiem, że musicie wykonać swój plan, ale może podejmijcie inne "zobowiązanie".


Samolot LOT-u leciał do Krakowa. Musiał zawrócić z powodu awarii - Kraków Informacje - Co w Krakowie\nAktualności » Samolot LOT-u leciał do Krakowa. Musiał zawrócić z powodu awarii\nJak informuje TVN Warszawa: Pilot Bombardiera Q400 lecącego do Krakowa postanowił zawrócić na warszawskie lotnisko. Powodem decyzji była awaria klap\nPilot podjął decyzje o powrocie na lotnisko w Warszawie z powodu problemu z otwarciem klap. Problem nie dotyczył więc podwozia, tylko elementu mechanizacji skrzydła” – poinformował TVN drogą mailową Konrad Majszyk z biura prasowego LOT-u.\n„Lądowanie odbyło się w asyście służb lotniskowych, czyli zgodnie z procedurą obowiązującą w takich przypadkach” – kończy Majszyk.\nZaznacza, że na pokładzie było 73 pasażerów i 4 osoby załogi.\nInfo TVN Warszawa\nSpektakl taneczny w stylu break dance w wykonaniu ... Widowisko w całości wykonane przez bboy's i bgirls, tancerzy break dance z Nowohuckiego Centrum Kultury. W tym 50 minutowym przedstawieniu wcielają s...\n52-latek upił i zgwałcił dziewczynę w Krakowie 21 stycznia br. do jednego z krakowskich komisariatów zgłosiła się 19-letnia dziewczyna, twierdząc że została wykorzystana seksualnie przez nieznajome...\nRozpoznajesz tego człowieka? – Poinformuj po... Na prośbę Komendy Powiatowej Policji w Zakopanem umieszczamy komunikat o mężczyźnie, którego zwłoki (w stanie daleko posuniętego rozkładu) znaleziono ...\nUwaga na silny wiatr – ostrzeżenie meteorologów... Uwaga mieszkańcy! Synoptycy ostrzegają przed silnym wiatrem, zawiejami i zamieciami śnieżnymi. Według prognoz Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodn...\nZnamy cały skład 16.Memoriału Wagnera Historyczne wydarzenie związane z Memoriałem Huberta Jerzego Wagnera: pierwszy raz rok po roku wszyscy uczestnicy turnieju są z czołowej dziesiątki św...


smierctyfusomtorun - SportoweFakty.pl\nsmierctyfusomtorun lubi Komentarz\nZ szacunkiem do Adriana ale on się już nie nadaje na Ekstralige jest za słaby wątpię żeby w Toruniu szalał\nNiech Toruń samodzielnie podejmie decyzję. Znają się wiele lat. Klub i zawodnik podejmą razem właściwe...\nNie wiem czemu akurat wszyscy skreślają Adriana a nie Musielaka który w ekipie nic nie pokazał .W Toruniu jest dwóch pewniaków tylko młody Holder i Lambert\nEkspert zapomina że , covid od nas jeszcze nie odszedł . Zawodnik rezerwowy może być potrzebny od zaraz , przykład ...Wrocław i Laguta .W tym przypadku można mieć nadzieję że zawodnik dojdzie do siebie przed startem ligi , oby tak się stało ! Ale taki przypadek , może się zdarzyć na dzień przed inauguracją ligi i co wtedy ?\nPrawda jest okrutna Miedziński już w e-Winner 1 lidze nie dawał rady a tu "eksperci" piszą że sobie poradzi he he :)\nPrzykro to napisać, ale Miedziński - na podstawie poprzedniego sezonu w Rybniku - w ekstralidze może mieć problemy. Zwłaszcza na wyjazdach. Może jeszcze nastąpi jakieś przełamanie. Problem w jakimś stopniu dotyczy jednak całej drużyny z Torunia. Jakim pewniakiem jest Musielak, albo Przedpełski? Z kolei Holder starszy coś pojedzie, lecz nie będzie to już zawodnik na znaczny dorobek. Ogólnie szkoda, że Toruń pozbył się np. nieobliczalnego Kułakowa. Toruń ma szczęście, że w lidze nie zabraknie słabszych i w innych zespołach, zwłaszcza juniorów do 21 lat i 24 lat. Na tych punkty spoko zdobędą.\nKułakow jako Polak to już byśmy mieli wszystko znane. Byłyby pewnikiem do składu, po takim sezonie. Nie tracę nadziei że w przyszłym roku już to się stanie. Z dwójki Miedziak Musielak to po analizie zeszłego sezonu, i tym że żaden nie pokazał niczego w E lidze to sądzę że Musielak jest mniejszym złem w tej sytuacji.\nsmierctyfusomtorun napisał/a komentarz do Żużel. eWinner Apator rozważa reaktywację zasłużonego ośrodka! Tam miałaby jechać ich drużyna rezerw\npila stanie na wlasne nogi , a pila ma jeszcze nogi , zabrali wam stadion bo chca budowac bloki mieszkalne , miasto ma gdzies pilski zuzel , wiec niech jakis klub lub kluby pomoga pile wznowic zuzel ,,,, a potem ze spokojem sie wycofaja i oddadza to co sie PILE nalezy czyli ZUZEL .\nWładziu maseczke noś na mózgu a nie na ustach buhahahahah\nCzytając wypociny tego pana widać jakie spustoszenie w mózgu robi alkohol!\nWładysław typuje tak jak głosuje w Senacie. Też nie ogarnia.\nTrzeba mieć chyba w głowie sodową zeby tak typować .....\nsmierctyfusomtorun napisał/a komentarz do Żużel. Kryterium Asów w innym terminie. Stawka ma być godna imprezy\nturniej tyfusa , w roli glownej ,,,, narkoman tyfus , bu hahahahahah bu hahahahahahah\nAPEL DO WSZYSTKICH KIBICÓW ŻUŻLA: Musicie zrozumieć, że ta decyzja to pogłębienie przepaści między ekstraligą a pozostałymi klubami !!!! Nie do przeskoczenia. Zabija rywalizację, w podobny sposób, jak to się stało w żużlu światowym: Polska i przepaść. Teraz eliga i przepaść. Wycofano się z DMŚ, teraz hegemonia w GP. Słowem: NUDA. Tworzycie właśnie zamkniętą ekstraligę. Dramat dla pozostałych klubów, ale po czasie i kibice ekstraligowi będą jeszcze bardziej znudzeni gotowaniem się we własnym sosie. Jedyne, co mogę zrobić z tej bezradności (jawnej niesprawiedliwości w stosunku do pozostałych klubów nieekstraligowych), to przestać się całkowicie interesować tą dyscypliną sportu i przerzucić się na inną rozrywkę. A jest w czym wybierać. Ekstraligą już od dawna się nie interesuję, bo nie jeździ tam mój klub, to naturalne, że kibice kibicują swoim drużynom.\nsmierctyfusomtorun napisał/a komentarz do Żużel. Tomasz Bajerski gościem WP SportoweFakty! Zadaj pytanie trenerowi eWinner Apatora Toruń\npomoc , to pomoga wszytkie kluby zeby was tu nie bylo ,,,, kozly to 2 liga ,, czesc ich niepamieci\nsmierctyfusomtorun napisał/a komentarz do Żużel. Półtora okrążenia: Drabik ukarany, a POLADA szuka dalej. Pytania o rolę lekarza klubowego w sprawie [FELIETON]


Uchwyty do zamrażarek Saba | north.pl - oryginalne i zamienne podzespoły AGD\nUchwyty do zamrażarek Saba\nCzęści do zamrażarek Saba\nTutaj znajdziesz oryginalne i zamienne Uchwyty do zamrażarek marki Saba. Używając filtrów nie będziesz marnował czasu na szukanie potrzebnej części. Jeżeli w pole wyszukiwarki wpiszesz model sprzętu to w wyniku ukażą się części pasujące do Twojego modelu. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Zajrzyj do naszych złożeniówek, by upewnić się, której części poszukujesz. Zajrzyj na nasz kanał YouTube i zobacz jak łatwo można wymieniać części w sprzętach AGD. Nie musisz się martwić, że nie poradzisz sobie z samodzielną naprawą, ponieważ wskazaliśmy dla Ciebie, ile narzędzi będziesz potrzebował do wymiany zepsutej części.\nSaba Producent zmień\nUchwyt drzwi do zamrażarki Saba (65611) indeks: 636-DW-0272\nPasuje do: CG6B01\nTutaj znajdziesz gotowe rozwiązania typowych problemów i usterek. Podpowiadamy, jak naprawić sprzęt AGD tak, aby cieszyć się jego sprawnością jak najdłużej.\nZawsze używamy sprzętu dopóki działa. W momencie awarii nie musimy panikować. Wystarczy dobrze zdiagnozować przyczynę problemu. Wskazujemy, jak samodzielnie poradzić sobie z drobną awarią. Pokazujemy również najprostszą drogę do naprawy Twojego urządzenia. Niezmiennie pogłębiamy naszą wiedzę, aby przekazywać wam istotne informacje. Zobacz rozwiązanie problemu: Nie działa lodówka


Afterbomb: Hard to Kill. Podręcznik nie do zabicia (recenzja) - Gry fabularne - RPG - POLTERGEIST\n» Recenzje » Polskie » Afterbomb: Hard to Kill\nSkażone i napromieniowane pustkowia futurystycznej Ameryki, w której potomkowie jankesów toczą niekończącą się wojnę z komunistami i obcymi – połączenie lęków trawiących Stany Zjednoczone w połowie XX wieku ze sztafażem popkulturowej postapokalipsy okazały się dla polskich erpegowców atrakcyjne. System Afterbomb Madness, opublikowany w roku 2012 nakładem wydawnictwa Cyfrografia, szybko zdobył bardzo pozytywne opinie recenzentów i grono zagorzałych fanów, a w niedługim czasie doczekał się także pierwszego dodatku.\nNiedawno afterbombowa linia wydawnicza powiększyła się o kolejną pozycję, suplement Hard to Kill. Cechuje go charakterystyczny dla serii layout, okładka stylem nie odbiegająca od wcześniej wydanych podręczników, a także identyczny format. Inaczej jednak niż podręcznik podstawowy, dostępny w wersjach z miękką i twardą oprawą, oraz dodatek Combat Zone, wydany wyłącznie w miękkiej okładce, Hard to Kill opublikowano tylko w edycji twardookładkowej. Oczywiście nie pozostaje to bez wpływu na jego cenę – za nieco ponad 130 stron trzeba zapłacić prawie 65 złotych. Niemniej stosunek ceny do objętości i jakości wydania jest zdecydowanie korzystniejszy niż w poprzednim systemowym suplemencie. Mam nadzieję, że kolejne dodatki tworzące linię wydawniczą Afterbomb także będą publikowane w twardej oprawie – różnica w cenie na poziomie pięciu złotych z pewnością jest tego warta.\nJuż zapoznanie się z okładkowym opisem podręcznika wyjaśnia, na czym ma się on koncentrować. Podczas gdy systemowa podstawka skupiała się na zachodnich regionach USA, a Combat Zone opisywał miejsca leżące bliżej centrum kontynentu, choćby w Teksasie i Dakocie, Hard to Kill przenosi grę na Wschodnie Wybrzeże dawnych Stanów Zjednoczonych, opisując ich mieszkańców, realia, w jakich przyszło im egzystować, i zagrożenia, którym muszą stawiać czoła.\nTreść HtK podzielona jest na sześć rozdziałów wraz z zestawem Dodatków i Indeksem. Znów mankamentem jest brak oznaczeń poszczególnych części podręcznika na marginesach (tudzież w nagłówkach lub stopkach) stron, ponownie w tekście gdzieniegdzie znalazły się literówki, jednak na tyle nieliczne, że nie utrudniają lektury. Wypada natomiast pochwalić oprawę graficzną – Piotra Foksowicza odpowiedzialnego za zilustrowanie wcześniejszych systemowych pozycji zastąpił Dawid Ignar, i choć ucierpiała na tym w pewnym stopniu spójność linii wydawniczej, to prace nowego ilustratora utrzymują bardzo dobry poziom. Nie sposób też nie zauważyć, że jest ich zauważalnie więcej,niż w poprzednim dodatku. Własną grafikę ma każde z nowych monstrów, każda ze społeczności, a ponadto – czym Hard to Kill i autor grafik zdecydowanie u mnie plusują – wśród sylwetek postaci przedstawionych na ilustracjach znajdziemy przynajmniej kilku przedstawicieli bardziej potwornych form, jak cargo i flaccid, których we wcześniejszych podręcznikach można było szukać ze świecą. Więcej na ilustracjach jest także postaci kobiecych, choć ukazanych w sposób, który niekoniecznie musi wszystkim przypaść do gustu.\nPierwszy rozdział dodatku opisuje Wschodnie społeczności (w spisie treści skrócone do Społeczności) – grupy charakterystyczne dla regionu Wschodniego Wybrzeża. Poza jednym wyjątkiem nie stanowią one odizolowanych wspólnot ograniczonych do konkretnej miejscówki, a raczej pewne specyficzne typy zbiorowości, z jakimi można zetknąć się na tym obszarze. Od samozwańczych włodarzy Azyli rządzących brutalną siłą czy sprzeciwiających się im dysydentów wierzących w idee równości i demokracji, przez nomadycznych szperaczy i przemytników, po bardziej specyficzne grupy jak degeneraci płodzący ze zmutowanymi zwierzętami półludzkie hybrydy, kultyści wierzący, że ludzie są w istocie upadłymi aniołami, czy szaleńcy, którzy widzą kolejny krok ewolucji w zastąpieniu słabych ludzkich ciał w pełni mechanicznymi konstruktami. Wszystkie te społeczności są ciekawie opisane i dobrze zilustrowane, zabrakło mi natomiast bardziej konkretnych pomysłów na przygody z ich wykorzystaniem, czegoś na kształt Adaptacji z Combat Zone. Jednak nawet bez nich ta część podręcznika prezentuje się co najmniej dobrze. Podobnie jak we wspomnianym dodatku, tak i tu opisy zbiorowości stanowią najobszerniejszy fragment suplementu, zajmujący równe trzydzieści stron. Weterani, którzy pragną w przygodach osadzonych na Wschodnim Wybrzeżu wykorzystać także grupy i organizacje z systemowej podstawki, znajdą tu również poręczne zestawienie prezentujące częstotliwość występowania na tych terenach wcześniej opisanych społeczności.\nDruga część podręcznika przybliża Miejsca szczególne – charakterystyczne punkty na mapie wschodnich stanów. Od ruin dawnych metropolii jak Nowy Jork, Waszyngton czy Atlanta, przez ogólny opis wschodnich Azyli, będących schronieniem dla większości ocalałych niedobitków ludzkości, aż po niezwykłe spaczone tereny pętli obszarowych, których opuszczenie uniemożliwiają niekończące się tunele czasoprzestrzenne, albo Zony Graniczne, gdzie przestały obowiązywać prawa ziemskiej fizyki, a wszechobecność Anomalii sprawiła, że bardziej przypominają one obce światy lub narkotyczne halucynacje. Nie ukrywam, że chętnie zobaczyłbym więcej opisów charakterystycznych miejsc na Wschodnim Wybrzeżu niż tylko tych kilka, które zawarto w podręczniku, ale Afterbomb nie bazuje na drobiazgowym opisie świata, daje raczej pomysły i narzędzia do samodzielnej ich rozbudowy. Podobnie jak w Combat Zone, tak i tutaj opisy miejsc dla sporej części odbiorców mogą być nie dość dokładne, gdyż wymagają od prowadzącego sporego nakładu własnej pracy i inwencji. Ten rozdział oceniłbym więc niżej od poprzedniego, nie dlatego jednak, by obiektywnie był od niego gorszy; po prostu praktyczne wykorzystanie zamieszczonych w nim materiałów wymaga większego nakładu pracy.\nTakiego problemu nie ma natomiast z zawartością trzeciej części podręcznika, którą stanowi Kartoteka postaci. Przynosi ona dziesięć nowych typów postaci oraz cztery nowe formy. Te pierwsze mogą zostać wprowadzone do gry z marszu – niezależnie od tego, czy gracz zdecyduje się na wcielenie się w bohaterskiego Hero, pozbawionego pamięci Noname, czy Medyka łapiducha. Szkoda tylko, że znów z zupełnie niezrozumiałych powodów autor zdecydował się na dziwaczny językowy miszmasz, jeśli chodzi o nazewnictwo: obok nazw polskich (Szwendacz, Korespondent) mamy zupełnie zbędne anglicyzmy. O ile jeszcze Nitro jestem w stanie przyjąć, to nie rozumiem, w czym "Świr" byłby gorszą nazwą niż "Insane" albo dlaczego "Celebrity" nie można było zastąpić spolszczoną wersją tego słowa.\nJednego patentu wprowadzonego przy opisach nowych typów postaci trzeba autorowi pogratulować, warto też rozważyć jego adaptację do procesu kreacji bohaterów zawartego w systemowej podstawce. Otóż przy każdym z afterbombowych archetypów zamieszczonych jest kilka (w podstawce – po sześć, w HtK – cztery) losowych motywów, które mogły sprawić, że bohater podąża ścieżką danego typu postaci. W zasadach podstawowych stanowią one jedynie fragment tła, element czysto fabularny, natomiast w regułach z najnowszego dodatku przekładają się także na mechaniczną konstrukcję bohatera, jako że każdy z nich podnosi jedną z umiejętności. Równocześnie nie zwiększa to poziomu potęgi czy kompetencji bohaterów w porównaniu z postaciami tworzonymi przy pomocy podręcznika podstawowego, jako że te z suplementu mają o jeden punkt do wydania mniej na umiejętności przypisane do archetypu. Adaptacja tego patentu do zasad podstawowych jest banalnie prosta, wymaga jedynie zmniejszenia liczby punktów umiejętności do ośmiu i przypisania do każdego z motywów wybranej umiejętności, której poziom będzie podnosić jego wylosowanie.\nNowe typy postaci można wykorzystać równie dobrze w przygodach rozgrywających się na wschodzie Ameryki, jak i w kampaniach osadzonych w innych regionach kontynentu. Także poziom możliwości mechanicznych nie wydaje się odbiegać znacząco od potencjału typów opisanych w podstawce. Niestety znowu można postawić zarzut nie do końca wyrównanej użyteczności poszczególnych typów postaci i ich specjalnych zdolności – komputerowiec Neo przyda się praktycznie tylko przy interakcjach z terminalami, podczas gdy efekciarski Hero swoje specjalne zdolności wykorzystywać może w walce, przy testach umiejętności i rozwoju postaci.\nZ kolei cztery nowe formy są zauważalnie potężniejsze od tych z systemowej podstawki, żadną z nich nie można jednak rozpocząć gry już na starcie. Aby wybrać którąś z form zaawansowanych, gracz musi najpierw oddać kontrolowaną dotychczas postać należącą do jednej z form podstawowych, przy czym warunkiem jest osiągnięcie przez nią przynajmniej szóstego stopnia Reputacji. Tak więc niezależnie od tego, czy grający zdecyduje się stworzyć na poły roślinnego krzewiana, zmieniającego kształt i kuloodpornego (no, prawie) polimorfa, skinouta wyglądającego niczym obdarty ze skóry i współegzystującego z symbiotycznymi larwami, czy też trashera, którego ciało absorbuje rozmaite urządzenia, będzie to wyróżnienie i nagroda za długie i skuteczne granie – każdy bohater należący do zaawansowanej formy automatycznie będzie wzbudzał podziw i zazdrość. Równocześnie skutecznie zapobiega to częstej w grach fabularnych sytuacji, w której teoretycznie rzadkie i egzotyczne rasy natychmiast zaczynają dominować liczebnie wśród postaci, gdy tylko stają się dostępne dla graczy – aby móc zagrać jedną z nowych form, trzeba się naprawdę napracować, co w pewnym sensie czyni je odpowiednikiem klas prestiżowych z D&D czy Pathfindera.\nO ile formy zaawansowane zdecydowanie przypadły mi do gustu, o tyle kolejna część podręcznika, opisująca nowy Ekwipunek, nie wzbudziła mojego specjalnego entuzjazmu. Setka nowych elementów wyposażenia, gadżetów, mutagenów, symbiotów i protez z pewnością może jednak przydać się Weteranom, wzbudzić zainteresowanie graczy i ich postaci, wzbogacić sesje – nawet jeśli uczyni tak tylko przez zwiększenie różnorodności pojawiającego się w grze sprzętu.\nJednoznacznie pozytywnie natomiast oceniam zamieszczony w podręczniku Bestiariusz. Dziesiątka nowych monstrów z pewnością dobrze uzupełni menażerię, jaką do rąk Mistrzom Gry daje Afterbomb, tym bardziej że poza liczebnością kreatur nie mogę tu powtórzyć żadnego z zarzutów, jakie stawiałem analogicznym częściom dwóch wcześniejszych podręczników. Każde ze stworzeń ma oddzielną ilustrację, obszerny opis i wyczerpujące statystyki; wszystkie różnią się od siebie, a równocześnie dobrze wpisują się w groteskową specyfikę systemu. Jeśli (kiedy?) zostanie wydany odrębny podręcznik zawierający opisy i charakterystyki nowych afterbombowych monstrów, ten bestiariusz będzie można stawiać mu za wzór.\nMniej za to przypadł mi do gustu Arsenał, ale nowe pukawki zawsze mają swoich amatorów. Piętnastu modelom futurystycznego uzbrojenia, od konwencjonalnych pistoletów czy strzelby, przez broń energetyczną, aż po na poły legendarną nuklearną bazookę, towarzyszą bardziej klasyczne warianty uzbrojenia, jak Luger, M60 albo archaiczne łuki i kusze. Niezależnie od tego, z jakim przeciwnikiem miałyby się mierzyć postacie graczy, ta część podręcznika dostarczy im odpowiednich narzędzi, by wyszły ze starcia zwycięsko.\nNa koniec zostaje zestaw czterech Dodatków, modyfikujących lub rozszerzających systemowe zasady. Dary Apokalipsy przynoszą bez mała dwadzieścia nowych specjalnych zdolności dla postaci graczy – oceniam je generalnie lepiej niż analogiczny element Combat Zone, nie znajdziemy wśród nich ani ewidentnych przegięć, ani pomysłów skatologicznych. Oczywiście spora część nowych Darów ma zastosowanie stricte bojowe, niemniej znalazły się i takie, które przydadzą się w sytuacjach społecznych lub ułatwią przetrwanie w trudnych warunkach.\nDrugi dodatek to Odgrywanie czarnego charakteru – materiał zdecydowanie bardziej przydatny początkującym i mniej doświadczonym Mistrzom Gry. Jego zaletą niewątpliwie jest łatwość zaadaptowania do praktycznie dowolnej innej gry fabularnej, niekoniecznie utrzymanej w konwencji postapokaliptycznej.\nOstatnie dwa fragmenty to Rzeźnia 2.0 i Kuracja 2.0, rozbudowujące zasady – odpowiednio – walki i leczenia. W założeniu mają je uczynić bardziej brutalnymi, zabójczymi i realistycznymi. Osobiście nie jestem przekonany, by reguły z systemowej podstawki tego wymagały, ale przedstawione tu propozycje na pewno znajdą swoich zwolenników.\nNa koniec dostajemy jednostronicowy Indeks, który pomimo stosunkowo niewielkiej objętości podręcznika może okazać się użyteczny. Poszczególne rozdziały nie są w żaden sposób oznaczone poza otwierającą je stroną, co nie ułatwia orientowania się w układzie suplementu.\nNa wschód – tam musi być jakaś cywilizacja!\nPodręcznik podstawowy do Afterbomb z miejsca kupił mnie groteskową stylistyką przywodzącą na myśl tandetne filmidła SF z połowy ubiegłego wieku; Combat Zone, pierwszy dodatek do systemu, prezentował się już zauważalnie słabiej, na szczęście kolejna pozycja wyraźnie podnosi poprzeczkę. Mimo iż nominalnie koncentruje się na wschodnich regionach USA, to spore fragmenty Hard to Kill z powodzeniem można wykorzystać przy prowadzeniu i rozgrywaniu sesji osadzonych w dowolnym miejscu Ameryki. Zarówno gracze, jak i Weterani znajdą tu dla siebie mnóstwo nowych pomysłów i opcji, z których przynajmniej część warta jest zaadaptowania także do rozgrywek toczonych według reguł z podstawki – nawet jeśli mnie nie wszystkie przypadły do gustu, to poszczególne grupy, niezależnie od tego, czy "swój" Afterbomb kierują raczej w stronę ponurej brutalności, czy przerysowanej groteski, bez problemu znajdą tu coś dla siebie.\nHard to Kill mogę więc z czystym sumieniem polecić wszystkim fanom systemu Cyfrografii – i życzyć im, by kolejne dodatki były do tego podręcznika podobne.\nTytuł: Hard to Kill\nIlustracja na okładce: Dawid Ignar\nIlustracje: Dawid Ignar\nData wydania polskiego: 4 marca 2014\nTagi: Afterbomb | Afterbomb Madness RPG | Afterbomb: Hard to Kill | Hard to Kill | Wydawnictwo CYFROGRAFIA\nMonastyr wydaje się tak napisany, jakby autorzy wymyślali państwa bez analizowania logiki, a potem wpadali w taki samozachwyt nad swoimi pomysłami, że o każdy muszą opisać pięć razy, trochę innymi słowami. Standardowy opis krainy dałoby się o 80% skrócić przy zachowaniu treści.\nNiemniej opisy robiły klimat i chciało się w to grać. Mimo powtarzania się niektórych informacji w kilku częściach podręcznika uważam, że mimo wszystko setting to był bardzo mocny punkt programu, jako MG lubiłem Monastyr, bardzo łatwo było mi wczuć się w klimat danego państwa i przełożyć to na opisy na sesjach. Jako gracz byłem wk*****ny.\nZarzut odnośnie braku logiki też IMO chybiony, bo jakby dobrze pomyśleć, to o każdym fantastycznym państwie można powiedzieć, że brak tam logiki, gdy tymczasem tu o grywalność i klimat chodzi, a nie o logikę.\nWirtualna rzeczywistość nie musi z definicji być bez sensu. W systemie, gdzie oczekuje się szczegółowego opisania postaci, jest on ważny. Brak logiki w Monastyrze bije po oczach. Pierwszy przykład z brzegu: Kord prowadzi nieustanne podboje, ale nie łupi, tylko inwestuje w podbite ziemie. Bankrut? Wg podręcznika niezwykle zamożne państwo.\nDodam jeszcze ze w D&D rozpiętość skrzydeł smoków jest zbyt mała, by mogły latać, a w Klanarchii nie ma się otarć po noszeniu pancerza na gołe ciało itd. itp.\nw Klanarchii nie ma się otarć po noszeniu pancerza na gołe ciało itd. itp.\nJakby to było największym problemem tego krapiszcza...\nW konwencji. Jak gramy w grę o poszukiwaczach przygód pokonujących wyzwania (D&D) mała logika świata mniej doskwiera (ale jednak bywa, że stanowi problem). W Klanarchii ten zabieg jest celowy,\nW przypadku Monastyru przeszkadza, ponieważ nie jest niczym usprawiedliwiony. Monastyr to świat o grze zamożną szlachtą i snuciu intryg. Proponowany sposób tworzenia postaci jasno sugeruje, że gra nastawiona jest na kampanie. Sensowna polityka i ekonomia mają duże znaczenie.\nZawsze możesz zrobić kampanię o tym skąd Kord czerpie te bogactwa. Pakt z deviria? Może podziemiami Kord zdołał dostać się do jakiegoś państwa ościennego i pod ziemią, na jego terenie odkrył olbrzymie pokłady złota? Może ma polityczny pakt z Dorią, która po cichu płaci Kordowi haracz za wstrzymanie inwazji na jej ziemie?\nMogę też wymyślić własny świat. Zresztą to nadal byłoby bez sensu.\nLudzie rili? Roztrząsacie tutaj jakieś mało ważne kwestie, z dawno zapomnianej gry sprzed 10 lat... Weźcie się zastanówcie nad sobą :D\nNo właśnie. I to jeszcze pod tematem o AM. Lukrecjusz przez was palpitacji dostanie.\nKFC: Jak to? Grę zrobił Pan Ignacy Trzewiczek, a gry Pana Ignacego Trzewiczka (zarówno rypygy jak i planszowe) to najlepsiejsza rzecz pod słońcem!\nTak, wiem Mal legenda jesienna tak niesie, ale chyba są jakieś granice zdrowego rozsądku... nawet nie chodzi już o ten offtop pod recenzją.\nRacja. Tak trochę bliżej właściwego tematu - zawsze mnie ciekawiło czy w Afterbombie są feministki. Takie postmarksistowskie, jadowite "rewolucji cioto - ciotki" do odstrzelenia? Serio pytam.\nDziad Mal >>> książkę czytałem cztery w sumie razy, jeszcze przed wydaniem. Stąd twój głupawy komentarz jest nietrafiony. W odniesieniu - ty to na pewno nie pijesz wody Perrier. Hint - pozdro Testo!\nKRed >>> nie wiem, przeczytaj AM i dodatki. Może zinterpretujesz któryś opis na korzyść swojej tezy.\nOdnośnie Monastyru >>> jak ja raz czy dwa zagrałem, to pamiętałem, że opisy zaiste były klimatyczne, a mechanika zaiste kulawa. Grałem mnichem z Kary, którym wylosowałem jakieś przeciętniaszcze cechy. Mechanika machania szabelką czy mieczem była dziwna i ociężała w moim odczuciu.\nZa to przygody wydane w linii wydawniczej były całkiem fajne, choćby do poczytania. „Dar Drugiej Siostry” czy „Gambit Złotego Króla” miały swój urok jak i klimat, choć często były dość... ciasne, pod kątem wymaganych od graczy decyzji, z których niewłaściwe często kończyły się źle.\nDar Drugiej Siostry jest wart uwagi, ale dość trudny do poprowadzenia i cierpi na kompletnie nieutylitarnym sposobie prezentacji treści. Problemem jest liniowość, bez nachalnego wpychania graczy na jedyną słuszną ścieżkę większość trzeba improwizować.\nO proszę, dziad Mal który książki nie kupił złośliwie wystawia 3. Złośliwy przegryw wincu wystawia złośliwie 0,5 książce, której nie przeczytał.\nBosz, cebulaczki muszą odreagować to, że komuś się może udać, a im nie.\nDobrze że dał 3 - mógł 0,5 jak Rincewind i pixl... Ludzki pan...\nIuchiban >>> znak to, że jest tylko trochę mniejszym przegrywem od grubego pana i pixla?\nOj tam nie miej do nich pretensji - po prostu są lekko zawistni - oni nie wydali gry, która przyniosła zyski i zaistniała - paskudny ROL tak - bo Afterbomb z tego co wiem strat nie przyniósł co musi bardzo martwić zawistników : (