Luxure Entirety Woman, woda perfumowana - Perfumy.Pasaz-Handlowy.com\n724 klientów kupiło w naszej perfumerii 1040 sztuk tych perfum - Ty także kup je w naszym sklepie\nAutor opinii: Ryszard Ocena produktu: Data napisania opinii: 02-09-2020\nZ zakupu jestem zadowolony. Dostawa jak i towar na bardzo dobry.\nAutor opinii: Agnieszka Ocena produktu: Data napisania opinii: 21-08-2020\nKlasyczny i niezmienny zapach, każdy powinien go mieć,mały minusik za trwałość zapachu, równoznaczny z oryginałem, godny polecenia.\nAutor opinii: Edyta Ocena produktu: Data napisania opinii: 15-01-2020\nZapach intensywny czy pachnie jak oryginał wątpię trwałość ok\nAutor opinii: Anna Ocena produktu: Data napisania opinii: 02-01-2020\nFajny zapach i długo sie utrzymuje..\nAutor opinii: Beata Ocena produktu: Data napisania opinii: 06-10-2019\nPerfumy spełniły moje oczekiwania. Są piękne i bardzo długo się utrzymują\nAutor opinii: Magdalena Ocena produktu: Data napisania opinii: 29-07-2019\nSuper trwały. Polecam.\nAutor opinii: Mirosława Ocena produktu: Data napisania opinii: 10-06-2019\nMiłe zaskoczenie. Bardzo miły zapach. Poprawia samopoczucie w letnie poranki. Dość trwały.\nAutor opinii: Marzena Ocena produktu: Data napisania opinii: 04-11-2017\nPolecam, bardzo ładny zapach, delikatny i długotrwały.\nAutor opinii: Adriana Ocena produktu: Data napisania opinii: 18-09-2017\nNie ma lepszej!!! Pod każdym względem\nAutor opinii: zuzanna Ocena produktu: Data napisania opinii: 15-06-2017\nNajlepsza wersja oryginału ...\nAutor opinii: gosha Ocena produktu: Data napisania opinii: 21-04-2017\nZapach świeży i lekki, długo się utrzymuje.Fajny na wiosnę. Zaskoczył mnie trwałością.\nAutor opinii: Iwona Ocena produktu: Data napisania opinii: 24-10-2014\nPerfumka bardzo trwała i godna polecenia.\nAutor opinii: czaderka Ocena produktu: Data napisania opinii: 12-10-2014\ntez dolączę się do opinii pozytywnej. perfum bardzo trwaly, roznież wiele osob mnie pytalo co to za perfum. zdecydowanie godny polecenia\nAutor opinii: Ania - O-da Ocena produktu: Data napisania opinii: 08-09-2014\nKupiłam ten zapach zachęcona wcześniejszymi pozytywnymi opiniami - niestety zapach zupełnie mnie nie przekonał - wykorzystuję go jako zapachu do łazienki. Jest "ciężki" i nieładny.\nAutor opinii: Barbe Ocena produktu: Data napisania opinii: 06-09-2014\nEmilia OK. Można sprawdzać w stacjonarnym sklepie. Ale problem w tym, że większości perfum z tego sklepu 'perfumy.pasaz-handlowy.com' nie można nigdzie kupić. Ja kupiłam te perfumy tutaj i bardzo mi odpowiadają.\nAutor opinii: Emilia Sorbicka Ocena produktu: Data napisania opinii: 03-03-2014\nSkusiłam się na niego czytając tu same dobre opinie na jego temat... Niestety to była pomyłka! Zapach jest fatalny, śmierdzi tandetą. Z przykrością muszę stwierdzić, że cały flakon został wylany do WC ;/ Kupowanie w ciemno nie ma sensu - bo nie to ładne co ładne tylko co się komu podoba! Zostaję wierna swoim zapachom a jeśli będę chciała coś zmienić najpierw pójdę do sklepu i sprawdzę czy to co chcę zamówić jest warte uwagi :)\nAutor opinii: Marta Kowalska Ocena produktu: Data napisania opinii: 06-02-2013\nŚwietne perfumy za niewielkie pieniądze. Zapach jak oryginał, długo się utrzymuje. Polecam!!!!!!!\nAutor opinii: Anna Broniarek Ocena produktu: Data napisania opinii: 12-11-2012\nPerfumy są śliczne a ich zapach jest identyczny z oryginałem. Buteleczka, która do mnie dzisiaj dotarła, ma bardzo ładny kształt, inny niż na zdjęciu , dla mnie nawet bardziej ciekawy. Podsumowując, jestem bardzo zadowolona z zakupu, gdyż perfumy są rewelacyjne pod względem trwałości jak i wiernośćci zapachu z jego oryginalnym odpowiednikiem. Serdecznie polecam ich zakup.\nAutor opinii: Boguslawa Dziuba Ocena produktu: Data napisania opinii: 09-05-2012\nPerfumy godne polecenia.Nigdy nie myslalam,ze tak wspaniale mozna podrobic zapach.Od lat kupuje"podrobki",ale takich jeszcze nie znalazlam.\nAutor opinii: Wojciech Łęcki Ocena produktu: Data napisania opinii: 05-04-2012\nPerfum BARDZO trwały i bardzo podobny do orginału. Godny polecenia :)\nAutor opinii: EWELINA ŚMIGIELSKA-BOGDAN Ocena produktu: Data napisania opinii: 15-11-2011\nŚliczny i bardzo trwały. Zniewalający zapach, każdy pyta czym tak pięknie pachnę. Gorąco Polecam albo nie, będzie więcej dla mnie;)


Pruszczańscy policjanci podsumowali Krajową Mapę Zagrożeń Bezpieczeństwa za 2020 rok | Północna.TV\nRegionPowiat GdańskiPruszcz Gdański\nPruszczańscy policjanci podsumowali Krajową Mapę Zagrożeń Bezpieczeństwa za 2020 rok\nPolicjanci z powiatu gdańskiego podsumowali kolejny rok funkcjonowania Krajowej Mapy Zagrożeń Bezpieczeństwa. W 2020 roku funkcjonariusze otrzymali 777 zgłoszeń za pomocą tego interaktywnego narzędzia. Mundurowi weryfikują każdy otrzymany sygnał i zachęcają do odpowiedzialnego korzystania z aplikacji.\nKrajowa Mapa Zagrożeń Bezpieczeństwa stanowi istotne narzędzie komunikacji pomiędzy mieszkańcami powiatu gdańskiego a funkcjonariuszami Komendy Powiatowej Policji w Pruszczu Gdańskim oraz podległych jej komisariatów.\nW 2020 roku na mapę powiatu gdańskiego naniesiono 777 punktów z różnego rodzaju sygnałami. Potwierdzonych zostało 145 zgłoszeń, do innych instytucji, względem właściwości rzeczowej, przekazano 35 zgłoszeń, a 557 zagrożeń nie zostało potwierdzonych. Wyeliminowano 39 problemów a, gwoli ścisłości, 1 zgłoszenie zostało zakwalifikowane jako pomyłka.\nPolicjanci weryfikują każde zgłoszenie, a informacje uzyskane za pomocą Mapy stanowią niejednokrotnie ważny sygnał o miejscach, które wymagają częstszego patrolowania oraz podjęcia innych działań zmierzających do polepszenia bezpieczeństwa.\nNajwięcej zgłoszeń dotyczyło przekroczeń prędkości, nieprawidłowej, według zgłaszających, organizacji ruchu oraz niezgodnego z przepisami parkowania. Z pozostałych kategorii przekazywano m.in. informacje dotyczące spożywania alkoholu w miejscach publicznych oraz grupowania się młodzieży.\nInformacji dotyczących przekroczeń prędkości było 442, z czego mundurowi potwierdzili 107. W miejscach wskazanych przez mieszkańców, gdzie kierowcy przekraczają dozwoloną prędkość, pojawiają się cykliczne kontrole. W kilkudziesięciu takich lokalizacjach pozwoliły one problem wyeliminować – kierowcy, którymi najczęściej byli mieszkańcy najbliższej okolicy, jeżdżą wolniej i spokojniej.\n36 zgłoszeń dotyczyło nieprawidłowego parkowania. Sygnały te były potwierdzone przez policjantów i za każdym razem kończyły się interwencjami we wskazanych miejscach. Jednocześnie należy zauważyć, że większa część zgłoszeń dotyczy tego samego problemu, czego przykładem jest kwestia nieprawidłowego parkowania na dużych osiedlach mieszkaniowych. W tym przypadku należy stwierdzić, że problem tkwi w niedostosowanej do oczekiwań mieszkańców ilości miejsc parkingowych wybudowanych na danym osiedlu.\nPolicjanci weryfikują wszystkie otrzymane sygnały, co z pewnością powoduje, że dany problem się nie rozrasta. Możliwość zgłaszania różnego rodzaju naruszeń przepisów wpływa na wzrost poczucia odpowiedzialności za rejon naszego zamieszkania czy pracy i daje możliwość realnego oddziaływania na przeciwdziałanie niepokojącym zjawiskom.


Żołnierze Armii Krajowej – wykładowcy i absolwenci Wolnej Wszechnicy Polskiej\nDawny budynek Wolnej Wszechnicy w Warszawie przy ulicy Banacha 2 (poprzedni adres ul. Opaczewska 2a. Obecnie kompleks budynków wojskowych (m.in. Dom Wojska Polskiego) z częścią należącą do Uniwersytetu Warszawskiego\nPrywatna szkoła wyższa utworzona w 1918 roku w Warszawie z czterema wydziałami: matematyczno-przyrodniczym, humanistycznym, nauk politycznych i społecznych, pedagogicznym.. Placówka powstała z działającego w 1916 w czasie I wojny światowej na terytorium Królestwa Polskiego Towarzystwa Kursów Naukowych. Szkoła formalnie prowadziła działalność naukowo-dydaktyczną w latach 1918-1952. Od 1929 roku została ustawą sejmową zaliczona do uczelni wyższych. Nadawane przez Wolną Wszechnicę Polską dyplomy ukończenia studiów i tytuły naukowe były równoważne z uniwersyteckimi.\nOd 1928 roku uczelnia posiadała oddział zamiejscowy w Łodzi, z którego po II wojnie światowej powstał Uniwersytet Łódzki. W latach 1919-1939 placówka zatrudniała 70-80 naukowców z tytułem profesora, 30-40 docentów, 35-40 asystentów i 5-8 lektorów. W roku akademickim 1938/39 kształciło się we Wszechnicy około 3000 studentów. Uczelnia prowadziła tajne nauczanie w czasie okupacji niemieckiej.\nW przygotowaniu są kolejne biogramy. Swoje uwagi i propozycje należy przekazywać na adres: tabliczki@armiakrajowa.org.pl.\nW poniższej tabeli podano w kolejności alfabetycznej nazwiska i imiona 19 żołnierzy Armii Krajowej,\nktórzy ukończyli Wolną Wszechnicę Polską lub/oraz byli wykładowcami w tej Uczelni.\nPodano także czy osoba była S – studentem, absolwentem - A, czy wykładowcą - W.\n1 Boniecka Maria Antonina A\n2 Dutkiewicz Józef W\n3 Gorzkowski Kazimierz A W\n4 Heldenburg Zofia Krystyna A\n5 Herbst Stanisław W\n6 Jurgielewiczowa Irena W\n7 Maliszewski Aleksander A\n8 Malessa Emilia\nEmilia z Izdebskich Malessa, ps. „Marcysia”, „Miłasza”, „Maniuta” (ur. 26 lutego 1909 w Rostowie, zm. 5 czerwca 1949), córka Władysława Izdebskiego i Marii z Krukowskich. Kapitan Armii Krajowej, powstaniec warszawski.\nW latach 1925-1928 uczęszczała do Szkoły Handlowej Polskiej Macierzy Szkolnej w Łucku; po uzyskaniu dyplomu rozpoczęła pracę w administracji biurowej. W 1932 r. przeniosła się do Warszawy. Podjęła pracę w Głównym Urzędzie Statystycznym. W 1935 r. wyjechała w Gdyni, gdzie zatrudniono ją w tamtejszym Komisariacie Rzeszy. Tam poznała pierwszego męża – inżyniera Stanisława Malessę. W 1937 r. powróciła do Warszawy, gdzie rozpoczęła studia pedagogiczne na Wolnej Wszechnicy Polskiej.\nBrała udział w kampanii wrześniowej 1939, zgłosiwszy się w ramach Ochotniczej Służby Kobiet. Pełniła funkcję kierowcy i organizatora lotnych punktów dożywiania i punktów sanitarnych przy 19. Dywizji Piechoty.\nOd połowy października 1939 działała w konspiracji, była członkiem Służby Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej, a potem Armii Krajowej. Dowództwo SZP powierzyło jej zadanie zorganizowania działu łączności zagranicznej. Komórka łączności nosiła różne kryponimy: „Zenobia”, „Łzy”, „Załoga” i „Zagroda”. Zadaniem Emilii Malessy, często nazywanej „panią na Zagrodzie”, było skompletowanie i wyszkolenie kurierów, wyznaczenie tras i kontaktów pośrednich, wysyłanie poczty oraz zapewnienie bezpieczeństwa. „Marcysia” stale doskonaliła metody zabezpieczeń. Tworzyła sieć alarmową, punkty kontaktowe. O jakości systemu łączności świadczyło m.in. przygotowanie meldunków w postaci mikrofilmów. Wykonywano je w 5 egzemplarzach: dwa wysyłano przez kurierów różnymi trasami. W razie zaginięcia posłańców, wysyłano trzeciego. Czwarty egzemplarz archiwizowano w KG AK, zaś piąty stanowił wysyłkę awaryjną. Przez całą wojnę system pracował w miarę stabilnie. Aresztowania i likwidacja poszczególnych punktów nie zagroziły organizacji.\nW 1935 lub 1939 roku poślubiła Stanisława Malessę, z którym rozwiodła się po dwóch latach małżeństwa. Prawdopodobnie w listopadzie 1943 wyszła za Jana Piwnika ps. „Ponury”.\nW Powstaniu Warszawskim walczyła w Śródmieściu w Batalionie Szturmowym kpt. Kazimierza Bilskiego „Ruma”. Po jego upadku uciekła z pociągu transportującego powstańców do Niemiec. Po przedostaniu się do Krakowa pomagała w przerzucie do kraju kpt. Jana Nowaka-Jeziorańskiego.\nPo rozwiązaniu Armii Krajowej należała do organizacji NIE, Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, gdzie była członkiem ścisłego sztabu, oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, w którym pełniła funkcję kierownika łączności zagranicznej. 16 października 1945 wyraziła chęć odejścia z tej organizacji. W czasie przekazywania swoich obowiązków, 31 października 1945, została aresztowana.\nW areszcie, uwierzywszy „oficerskiemu słowu honoru” szefa Departamentu Śledczego MBP Józefa Różańskiego, że żadna z ujawnionych osób nie będzie aresztowana i osądzona, za wiedzą swoich przełożonych – płk. Jana Rzepeckiego szefa WiN oraz płk. Antoniego Sanojcy – i na ich rozkaz podjęła decyzję o ujawnieniu członków i przywódców I Komendy Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Po aresztowaniach, będąc nadal w więzieniu, na znak protestu przeciw niedotrzymaniu słowa przez Różańskiego rozpoczęła strajk głodowy. 14 lutego 1947 skazana została na 2 lata pozbawienia wolności. Kilka dni później, decyzją prezydenta Bolesława Bieruta, ułaskawiono ją wraz z innymi współoskarżonymi.\nNatychmiast podjęła próby interwencji, domagając się dotrzymania umowy i uwolnienia ujawnionych przez nią żołnierzy podziemia. Pisała do Bolesława Bieruta, ministra bezpieczeństwa publicznego Stanisława Radkiewicza, wreszcie do Różańskiego.\nOdrzucana i bojkotowana przez część środowiska byłych żołnierzy Armii Krajowej 5 czerwca 1949 popełniła samobójstwo. Pochowana została na Cmentarzu Bródnowskim.\n19 września 2005 w Katedrze Polowej Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego odprawiono mszę świętą w intencji Emilii Malessy, a jej szczątki, po włożeniu do urny, przeniesiono do nowego grobu na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.\n9 Marynowski Tadeusz Witalis S\n10 Piechocka Stefania\nStefania Piechocka ps. „Wilżyna”, po mężu Grajcarowa (ur. 2 września 1913 roku w Łodzi).\nUkończyła studia w Wolnej Wszechnicy Polskiej, na Wydziale Pedagogicznym. Harcerz drużyny sanitarno-medycznej Szarych Szeregów ZHP kryptonim „Młody Las”, działającej we współpracy z podobwodem „Wola” Armii Krajowej przy szpitalu w Starachowicach, w latach 1940-1945. Od sierpnia 1943 r. prowadziła drużynę po aresztowaniu dr med. hm. Ireny Koniecznej ps. „Dąb”.\nByła nauczycielką z powołania, osobą niezwykle zorganizowaną, wymagającą, ale i serdeczną, lubiącą ludzi. Jej narzeczony zginął prawdopodobnie w Katyniu. Niewiele wiadomo o jej pracy w konspiracji, bo nie lubiła z rodziną rozmawiać o wojnie. Wspominała o szpitalu, rannych żołnierzach AK, którym pomagano, noszeniu meldunków. ŻZ doktor Konieczną latami utrzymywała ciepły, listowny kontakt. Na jej pogrzebie były tłumy, wielu kombatantów, harcerzy. Album, który zostawiła, pełen jest sepiowych zdjęć uśmiechniętych dziewcząt. Może kilka z nich należało do drużyny „Las” (nigdy nie mówiła „Młody las”, a „Las” ).\nDo drużyny "Młody Las" należało - oprócz lek. med. Tadeusza Pawlińskiego ps. "Lot" - 17 harcerek: Gonciarz – Poprzeczko Stanisława ps.„Kruszyna”, Goszcz Halina ps.„Mięta”, Gościcka – Kalenbrum Krystyna. ps.„Kalina”, Jasiewicz – Kaczyńska Jadwiga ps.„Bratek”, Jędrych Natalia ps. „Lipa”, phm. Jedyńska – Bandrowska Wanda ps. „Podbiał”, Jokiel Ewa ps. nieznany, phm . Kalecińska – Zbrojowa Kamila ps. „Mech”, Kempska – Sobocińska Barbara ps. „Brzoza”, Kiemona Irena ps. nieznany, phm. Mijalska – Haraźny Maria ps.„Wrzos”, Nowak – Wnuk Maria ps.„Muszka”, phm. Wysokińska Maria PS „Skrzyp”, Wysokińska – Gąsior Teresa ps. nieznany, hm. Kistelska Irena PS nieznany/ łączniczka GKH. Tymińska – Dąbrowska Danuta ps.„Macierzanka”.\nDrużynie poświęcona jest pamiątkowa tablica, umieszczona na frontonie kościoła p.w. Wszystkich Świętych w Starachowicach, którą w 2009 r. miał odsłonić Lech Kaczyński. Jego matka była harcerką tej drużyny. Prezydenckie plany pokrzyżowała choroba, a potem tragiczna śmierć pod Smoleńskiem. Odsłonięcia tablicy dokonał pół roku później minister Jacek Sasin.\n11 Pierre-Skrzyńska Janina\nJanina Pierre-Skrzyńska ps. „Krystyna” (ur. 3 stycznia 1921 r., zm. 4 sierpnia 2009). Porucznik Armii Krajowej. W 1940 roku nawiązała kontakt ze Stołecznym Komitetem Samopomocy Społecznej, który zajmował się chorymi i rannymi z wrześniowej inwazji na Polskę. Potem praca w charakterze pomocy pielęgniarskiej w Szpitalu Ujazdowskim. Niezwykła jej energia pomogła jej po krótkim czasie awansować na stanowisko kierownicze na trzech oddziałach szpitala, jednocześnie niosąc pomoc ambulatoryjną dla chorych w mieście, przenoszenie lekarstw, opatrunków, kontakty z kolegami zaangażowanymi w konspiracji, przenoszenie wiadomości w bezpieczne miejsca i ich zabezpieczanie. W lutym 1943 Inka zaczyna studia w tajnej Wolnej Wszechnicy z myślą o specjalizacji w ubezpieczeniach społecznych. Uzyskała stopień porucznika Armii Krajowej po ukończenia Kursu Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa, ustanowionego przez Delegaturę Polskiego Rządu w 1943 roku jako specjalną służbę kobiecą, która po przeszkoleniu miała stanowić zalążek policji w uwolnionej Polsce. Kurs ten był bardzo intensywny i wielokierunkowy. Po ukończeniu 22-letnia Inka została zastępcą komendanta rejonu Śródmieście Warszawy. Podczas Powstania Warszawskiego służyła w poczcie bojowym Dowódcy Zgrupowania „Sosna” mjr. Gustawa Billewicza. Walczyła na Starym Mieście i w Śródmieściu. Po upadku Powstania trafia do kolejnych obozów jenieckich: Lamsdorf, Muhlberg, Altenburg i Oberlangen. Inka w ostatnim z nich spotyka się z siostrą i Matką. 12 kwietnia 1945 roku 1-sza Dywizja Pancerna Generała Maczka uwalnia ten obóz. Inka zostaje komendantką tego obozu do czasu jego rozwiązania i do wyjazdu do Belgii po otrzymaniu stypendium na studia do Louvain, gdzie w 1947 roku zdobyła dyplom Doktora Nauk Społecznych i Politycznych. Zostaje profesorem w Wyższej Szkole Pracy Społecznej w Liège. Jednocześnie stała się tłumaczem przysięgłym i prowadziła polskie audycje w Radio Liège dla rodaków. Nie zapomniała również o Armii Krajowej. Została czynnym członkiem i sekretarzem koła A.K., a ostatnio pełniła funkcję prezesa po śmierci Joli Grenet. Była również sekretarzem Koła S.P.K.- Liège. Napisała książkę ‘’Pamiętnik Inki’’. Odznaczona 29 lipca 2007 r przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Źródła i szczegóły\n12 Sadkowska Halina A\n13 Słońska Irena A\n14 Sporny Kazimierz A\n15 Stasiecki Eugeniusz A\n16 Stoiński Jan S\n17 Strzałkowski Jerzy S\n18 Zawacka Elżbieta\nElżbieta Zawacka, ps. „Zelma”, „Sulica”, „Zo” (ur. 19 marca 1909 w Toruniu, zm. 10 stycznia 2009 tamże). Kurierka Komendy Głównej Armii Krajowej, jedyna spośród 15 kandydatek, która pomyślnie przeszła trening i służyła potem w szeregach cichociemnych, profesor nauk humanistycznych specjalizująca się w historii najnowszej, druga Polka w historii Wojska Polskiego awansowana na stopień generała brygady. Dama Orderu Orła Białego.\nMaturę zdała w Żeńskim Gimnazjum Humanistycznym, a następnie skończyła studia matematyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Na czwartym roku studiów związała się z Organizacją Przysposobienia Kobiet do Obrony Kraju (późniejsze PWK). Po studiach podjęła pracę jako nauczycielka w szkole średniej i udzielała się społecznie jako instruktor Przysposobienia Wojskowego Kobiet (PWK). Przed rokiem 1939 pełniła w Katowicach funkcję komendantki Rejonu Śląskiego PWK.\nWe wrześniu 1939 była żołnierzem Kobiecego Batalionu Pomocniczej Służby Wojskowej, walczącym w obronie Lwowa.\nW październiku tego samego roku wstąpiła do tworzącej się Służby Zwycięstwu Polski i pozostawała w jej szeregach aż do końca 1945. Na początku swej podziemnej działalności działając pod pseudonimem Zelma organizowała w oparciu o struktury PWK niezależną grupę SZP na Górnym Śląsku.\nByła organizatorką placówki łączności zagranicznej KG ZWZ–AK o kryptonimie „Cyrk” w Katowicach. Jednocześnie organizowała struktury Wojskowej Służby Kobiet na Śląsku, brała udział w tajnym nauczaniu, zarówno jako nauczycielka warszawskiego Tajnego Liceum N. Żmichowskiej w Warszawie, jak i w charakterze studentki pedagogiki społecznej na Tajnej Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie.\nPod koniec 1940 Zo przeniesiono do Warszawy – dostała przydział do Wydziału Łączności Zagranicznej Komendy Głównej Armii Krajowej Zagroda.\nOd połowy 1941 r. jeździła między Warszawą a Berlinem, przewożąc w obie strony pocztę, która kursowała przez Szwecję do Londynu i z powrotem. Dodatkowym zadaniem Zawackiej było zorganizowanie szlaków kurierów podążających do Londynu przez Niemcy. W latach 1939–1945, korzystając z fałszywych dokumentów, przekraczała granicę Rzeszy ponad sto razy, przenosząc meldunki i informacje.\nDo jej najbardziej spektakularnych dokonań należała misja do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie (1943 r.) w celu usprawnienia łączności z okupowanym krajem i uregulowania prawnego statusu kobiet, walczących w szeregach ZWZ–AK. Misja ta zakończyła się sukcesem, a do Polski Zawacka powróciła w nocy z 9/10 XI 1943 r. wraz z grupą cichociemnych brytyjskim samolotem, z którego wyskoczyła ze spadochronem.\nW marcu 1944, gdy Zo zagroziło aresztowanie, wycofano ją z działalności kurierskiej i przeniesiono do służby w dowództwie Wojskowej Służby Kobiet (WSK). Działając w WSK, brała udział w powstaniu warszawskim, a po kapitulacji przedostała się do Krakowa skąd koordynowała działalność kurierską na trasach prowadzących do Szwajcarii. W październiku tego samego roku została mianowana kapitanem, a następnie majorem Wojska Polskiego. Po demobilizacji udała się na Zachód, jednak już w lutym ponownie znalazła się w konspiracji, tym razem antykomunistycznej – w 1946 powróciła do „normalnego” życia, podejmując pracę w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego przy Ministerstwie Obrony Narodowej.\nW 1948 pracowała jako nauczycielka w Łodzi, Toruniu i Olsztynie. 5 września 1951 została aresztowana przez MBP i po procesie skazana na 10 lat pozbawienia wolności. Na wolność wyszła 24 lutego 1955.\nJeszcze w latach sześćdziesiątych Elżbieta Zawacka zajęła się gromadzeniem materiałów historycznych, dokumentujących działalność Armii Krajowej w czasie wojny, jako emerytka powróciła do tej pracy. Dzięki jej zaangażowaniu grono kilku osób w Toruniu zainicjowało, w końcu 1988 r., powstanie ogólnopolskiego stowarzyszenia byłych żołnierzy Armii Krajowej (obecnie Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej).\nProfesor Elżbieta Zawacka została dwukrotnie odznaczona Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy i pięciokrotnie Krzyżem Walecznych.\nW 1990 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 1993 Krzyżem Komandorskim tego orderu z gwiazdą. W 1995 roku prezydent Lech Wałęsa odznaczył ją Orderem Orła Białego.\n3 maja 2006 roku Prezydent RP Lech Kaczyński awansował ją do stopnia generała brygady. Została wówczas drugą po Marii Wittek kobietą–generałem w historii Wojska Polskiego.\n19 Zmuda Trzebiatowski Klemens S


Program adresowany do sprzedawców alkoholu – Życie Zamościa\nWydział Spraw Obywatelskich i Zarządzania Kryzysowego UM Zamość planuje realizację programu adresowanego do sprzedawców napojów alkoholowych.\nElementem programu będzie przeprowadzenie badania (dwukrotny audyt) dotyczącego postaw wobec sprzedaży alkoholu nieletnim (zakup kontrolowany z tajemniczym klientem) w 150 wybranych punktach sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie miasta. W ramach programu planuje się również dystrybucję plakatów informujących m.in. o zakazie sprzedaży napojów alkoholowych osobom poniżej 18 roku życia i nietrzeźwym do wszystkich punktów sprzedaży i podawania napojów alkoholowych na terenie Zamościa, które brały udział w badaniu.\nPonadto w planach przewidziano przeprowadzenie szkolenia stacjonarnego dla właścicieli lokali sprzedających napoje alkoholowe oraz sprzedawców w lokalach podających napoje alkoholowe pn. „Odpowiedzialny sprzedawca”.\n← Wernisaż wystawy pt.: „Światło i barwa – portrety Zamościan” – 31.05.2016\nNowy radny w Radzie Miasta →


Słonko szuka dramatu - Eden PBF\nSłonko szuka dramatu\n#54360 29 lis 2020, 16:21\nSzukam ludzi na Story of Magic! Forum działa od miesiąca, cały czas się rozkręca, a mi brakuje postaci do mojego dziecka szczęścia!\nKiedy byliśmy mali, byliśmy nierozłączni. Nie potrzebowaliśmy nikogo i niczego, przeciwstawiając się całemu światu. Było wspaniale, do tego wypadku, pamiętasz? Gdybym tylko wtedy nie zdenerwował ojca…\nChris ma siostrę bliźniaczkę, która jest jego kompletnym przeciwieństwem. Jest raczej poukładana i spokojna, może wydawać się chłodna, tam gdzie sam Brams jest szalonym imprezowiczem. Urodzili się w 1996 roku, w Bostonie, w maleńkim mieszkaniu. Elias Brams, ich ojciec, pochodził ze Szwecji, ale ze względu na potwornie trudne relacje z rodzicami, uciekł z domu, zostawiając rodzinę.\nJak bliźnięta miały 15 lat, cała czwórka była w wypadku samochodowym, za który Chris się obwinia. Rodzice zginęli, zostawiając bliźniaki same sobie. Wtedy do Bostonu zjeżdżają dziadkowie Brams, chłodni, wyrachowani ludzie. Przez kilka miesięcy mieszkają w starym mieszkaniu, ale potem Chris ucieka, po kolejnej utarczce. Zabierają bliźniaczkę do Szwecji, gdzie zostaje ona zamknięta w złotej klatce chłodnej rezydencji. Tam pewnie była wychowywana żelazną ręką, w lodowatych warunkach, przyuczana wszystkiego, co przystoi dobrze wychowanej damie.\nTrzy lata temu, dziadkowie zmarli. Siostra przyjeżdża do NY, żeby nakłonić Chrisa do powrotu, ponieważ mogą wreszcie ułożyć sobie życie. Nie mieli ze sobą za dużo kontaktu, mają do siebie bardzo dużo pretensji.\nI wtedy Chris dostaje się do Brakebills.\nMogli dostać się obydwoje, może bliźniaczka się nie dostała, ale Bramsowie są rodziną magiczną, także magia na pewno nie jest jej obca.\nDalej, zostawiam chętnemu/chętnej wolną rękę. Grunt, żeby była jakkolwiek podobna to do Toma Hollanda, bo to wizerunek Chrisa.\nZe swojej strony mogę obiecać to, że się nigdzie nie wybieram. Mogę też pomóc z forum, mechaniką, uniwersum, odpowiedzieć na wszystkie pytania. Kontakt: Ameba#2379 na DC albo tu na pw [/justify]\nOstatnio zmieniony 19 lut 2021, 12:25 przez Ameba, łącznie zmieniany 2 razy.\n#54504 15 gru 2020, 10:00\nBoop, dalej aktualne! Uszczęśliw ktoś dziecko na święta!\n#54588 26 gru 2020, 14:08\nPrzyjaciel się znalazł, ale wciąż brakuje Bramsowej bliźniaczki <3\nPodziękował(a): 21 razy | Pomógł(a) : 16 razy\n#55076 01 lut 2021, 16:18\nPolecam tego edenowicza\n#55274 19 lut 2021, 12:25\nNieaktualne, ale pewnie pojawią się inne <3 Zawsze zapraszamy do drama train <3


Nisza Krytycznoliteracka – Konrad Góra\nRusza Nisza! Tym razem zapraszamy do przyjrzenia się bliżej twórczości Konrada Góry, autora dwóch książek poetyckich: debiutu „Requiem dla Saddama Husajna i inne wiersze dla ubogich duchem” oraz niedawno wydanego tomiku „Pokój widzeń”.\nWłaśnie dziś, pierwszego czerwca 2011 roku, rusza Nisza! Początek miesiąca to zawsze dobry moment, by coś zacząć. Tym razem zapraszamy do przyjrzenia się bliżej twórczości Konrada Góry, autora dwóch książek poetyckich: debiutu Requiem dla Saddama Husajna i inne wiersze dla ubogich duchem (Wrocław 2008) oraz niedawno wydanego tomiku Pokój widzeń (Poznań 2011). W czasie trwania projektu zbadamy krytycznym okiem sześć wierszy z obu pozycji.\nRequiem... zostało entuzjastycznie przyjęte przez krytykę, środowisko i czytelników. Buntowniczy tytuł, okładka z koktajlem Mołotowa, werwa poetycka i wyrazistość tekstów złożyły się na prawdziwy wybuch, jakim był długo oczekiwany debiut Konrada Góry, dwukrotnego laureata turnieju im. Rafała Wojaczka we Wrocławiu z 1998 i 2007 roku oraz w Gliwicach z 1999 roku. Nakład tomiku został wyczerpany, więc autor udostępnił książkę w Internecie: http://www.crk.wroclaw.pl/index.php?/Aktualnosci/requiem-dla-saddama-husajna-i-inne-wiersze-dla-ubogich-duchem.html\nPokój widzeń to powtórzenie sukcesu sprzed trzech lat. Pióro poety nie straciło nic ze swojej śmiałości i bezkompromisowości. „(...) wstrząs, pobudka, hejnał nowego świata, nowego wyrazu” – pisał na czwartej stronie okładki Requiem... Karol Maliszewski. Druga książka zdecydowanie wywołuje podobne skojarzenia. Można ją kupić tutaj: http://www.wbp.poznan.pl/index.php?mode=towary&action=show&menu=85&id=213&lang=PL\nTeraz przed Wywrotowcami kolejny warsztat. Zmierzmy się wspólnie z tymi trudnymi wierszami. Być może razem dojdziemy do nowego odczytania twórczości Góry, a jeżeli nie – wciąż pozostanie możliwość dyskusji nad książką, próba przewartościowania i udowodnienia swojej racji, a także, równie ważne, wyrażenie swojego zdania i sposobów interpretacji. Do dzieła! Liczymy na wasz udział!\nWątek moderować będzie tym razem Marcin Sierszyński, który to poprowadzi go do końca.\nZaczynamy od wiersza z Requiem dla Saddama Husajna zatytułowanego „Ktoś, kto ingeruje w moją nienawiść”. Następne teksty, również te z Pokoju widzeń będą się pojawiać codziennie w artykule.\nNastąpił spazm i pomnożono zyski\nw rzędach zer, za którymi stoi człowiek\no głosie z samych spazmów. Ktoś, kto\ningeruje w moją nienawiść, nadaje jej\nmoc, dobiera szaleństwo.\njest ciemno. Przesiadam się na węźle i ulegam\npewności, że znowu cię dojrzałem, po latach\nbez wdechu całkiem nabrzmiałego powietrzem,\nale to nie ty, tyś się nigdy nie jąkał na słowach\nbez treści. Jakby żyć pamięcią, kiedy świadomość\npuszcza się niczym gońca, który dotarł z pomyloną\nwieścią i pora odprawić go pod właściwy adres. Jakby\numarłych oprowadzać po pamięci żywych i\nzamieniać stronami z tępej gorliwości.\nchwilę i dopijam ślinę, którą ci zabrałem, wcale cię nie budząc.\nBędziemy parli do naszych grobów\nBędziemy parli do naszych grobów,\nKtórych nie będzie, aż się ustoi mleko\nW ciałach naszych matek zimnych\nOd przeciągów w pokojach widzeń,\nŚcierpłe przy pobraniu, sine nienawiścią\nOd przeciągów w pokojach widzeń\nMokrych, skąd nie ma ujścia niemowlę\nŚcierpłe przy pobraniu, sine nienawiścią,\nPogrobek marzeń z naszych czasów\nZatrzymane w nas nie na do widzenia.\nOś snu, która wykręca ciało\nBez tchu, cały refleks spojrzenia\nSkierowany przeciwlegle do ziemi.\nTu już nie ma życia. Jego pamięć\nJest płytsza od kloacznej muzyki\nChoćby w najjaskrawszej ciszy\nKońca. Bo przedeń nie było ciszy,\nDla której oddawalibyśmy się ziemi\nW poszukiwaniu utrwalonego przez pamięć\nŻycia, gdzie uwikłaniem w spojrzenia\nPotrafiłaś się bawić bez muzyki\nSamą treścią wtłoczoną ci w ciało\nMocą trwogi o to pierwsze ciało,\nSpokojna już, że zwodzi cię pamięć\nŹle policzoną wymianą spojrzenia,\nNagle odkryte pod tą warstwą ziemi,\nSpod której masami w porażającej ciszy\nWydłubywaliśmy glisty martwe od muzyki,\nKto mówi, że hardtek, po prostu muzyki\nOdrywającej tęczówkę od spojrzenia,\nJak każdy organizm trawi ciało\nObce, aż zeń wypłynie najpierwsza pamięć,\nPodskórnie tłumiąc w mrowiącej ciszy\nGroźbę życia, ślad w spalonej ziemi\nTam, gdzie obczyszczamy buty z ziemi.\nPrzemilczałaś prawdę, że to moje ciało?\nBez niej zapadniesz w pamięć\nWyprzedzaniem myśli, które w rytm muzyki\nNachodzą cię zewsząd bez nadziei ciszy,\nPoprzedzającej niewczesny odwrót spojrzenia.\nDaruj sobie, to niewarte spojrzenia,\nPorzucone jak idea ciało\nNie cofnie języka do ust bez muzyki.\nDlatego chowamy je w ciszy,\nŚwiadomi jak mało tu ziemi.\nMówiono, że to nazywa się pamięć.\nBrzydota muzyki nie skrzywi spojrzenia.\nZapadnij, ciszy. Wyloguj ciało.\nTak, należy się ziemi pamięć.\n(tornada do czytania w dowolnej kolejności linijek i zdań)\nJego soki zalewają kraj ust\nRenta strukturalna, załozenia wiary.\nRzęrzenie maszyn do wyrobu waty.\nDominika Ciechanowicz\t1 czerwca 2011, 14:18\nMyślę, że po lekturze jednego wiersza trudno mówić o „objawieniu” Ale niewątpliwie czuję tu moc. Jest ostro, demonstracyjnie, agresywnie. Samo słowo „nienawiść” użyte w tytule sugeruje, że będziemy mieć do czynienia z dość bezkompromisową dykcją. Tytuł tomiku zresztą też z rodzaju prowokacyjnych.\nNie ukrywam, że mam spory problem z czytaniem tekstu w oderwaniu od osoby autora, zwłaszcza jeśli autor mnie zaintryguje. Poczytałam sobie trochę o Konradzie i mnie zafrapował: nie ukrywa swoich anarchistycznych zapatrywań, na pytania odpowiada krótko i na temat. Ten wywiad szczególnie mnie ubawił:\nHonet się nagadał, ale za dużo z niego nie wyciągnął :)\nPierwsze wrażenie zatem silnie pozytywne.\nsin∞ger\t1 czerwca 2011, 14:26\nPamiętam, że "Requiem..." przeczytałem z wypiekami, chociaż nie był to czysty zachwyt - kilka momentów w debiucie nie trafiło do mnie, ale całościowo prezentował się on in plus. Czy objawienie? Nie wydaje mi się, żeby w tym momencie można było nazwać Górę objawieniem. Co prawda nie mogę mu odmówić wyrazistości, ale wrodzony sceptycyzm każe mi poczekać z tak "wysokimi" określeniami.\nStrasznie trudno złożyć mi jakieś sensowne zdanie na temat tego wiersza. Umiem powiedzieć tylko tyle - też nie lubię gdy ktoś mówi mi w jaki sposób mam nienawidzić świata.\nkresowiak\t2 czerwca 2011, 09:20\nHmm, ja mam wrażenie, że jest w tym coś interesującego, ale podobnie jak moi przedmówcy uważam, że za wcześnie żeby mówić o objawieniu. W miarę sprawne pióro, ale myślę, że czytałam o wiele lepsze i nikt ich nie drukował, ale to rzecz jasna sprawa gustu i tego czym się czytelnik karmił w latach wcześniejszych. To pierwszy i jedyny wiersz Konrada jaki czytałam, więc moje wrażenie nie odnosi się co całej twórczości, a każdemu przecież zdarzają się lepsze i gorsze kawałki. Mimo poprawności powyższego, jakoś za bardzo przypomina mi mimo wszystko pokłady dzisiejszej bylejakości, która tłoczy się na nas w księgarniach. Nie chodzi oczywiście o to, że ten tekst jest byle jaki, ale mnie średnio zaciekawił. To jeden z tych wierszy, o których myślę - tak potrafiłoby wielu, nie jest wyjątkowy.\nMarcin Sierszyński\t2 czerwca 2011, 14:59\nW takim razie przyjrzyjmy się kolejnemu wierszowi Góry, tym razem z "Pokoju widzeń", czyli "Będziemy parli do naszych grobów".\nAutor często odwołuje się i wykorzystuje tradycyjne formy wiersza (pantum, sestyna). Jak myślicie, co to może oznaczać dla awangardowego artysty? Skąd się bierze ta potrzeba?\nMichał Słotwiński\t2 czerwca 2011, 21:55\nTe formy w polskiej tradycji są chyba świeże, więc - jeśli się nie mylę - nazywanie ich po prostu "tradcyjnymi" może być mylące. Dobrze by też było zastanowić się najpierw, na czym dokładnie polega awangardowość Góry.\nSam Konrad Góra zaś, zapytany niegdyś o którąś z tych form, ograniczył odpowiedź do słów o kształcie tym lub podobnym: "Bo jestem w tym dobry".\nsin∞ger\t3 czerwca 2011, 12:22\nWydaje mi się, że każdy "awangardowy" twórca powinien brać się za bary z "tradycyjnymi" formami wiersza, żeby udowodnić swoją "awangardowość".\n"Będziemy parli do naszych grobów" nie wywołało we mnie żadnych emocji. Jeżeli następne teksty takie będą, zacznie mi być przykro, że Góra stracił pazur.\nDominika Ciechanowicz\t3 czerwca 2011, 13:41\nMoże to jest potrzeba natury warsztatowej? Dobre pisanie nie bierze się tak całkiem z powietrza, trzeba wiele papieru i słów zmarnować, żeby wyćwiczyć sobie pióro. Zmaganie się z tradycyjnymi formami wydaje się być niezłym na to sposobem.\nAlex Reed\t3 czerwca 2011, 15:02\nZwłaszcza z tak wymagającymi formami.\nDominika Ciechanowicz\t3 czerwca 2011, 17:48\nA w ogóle to w tym wierszu "mleko" jakoś mnie wybija z rytmu. Taki fajny, zimny tekst, mocne rekwizyty: groby, zimne ciała, przeciągi... i nagle to spożywcze słowo.\nMichał Słotwiński\t3 czerwca 2011, 18:55\nMleko zestawione z matkami i niemowlętami robi się dość biologiczne, cielesne, a cielesność u Góry nie bywa tak czysta jak same groby i zimne ciała, trzeba tu jeszcze "ścierpłego, sinego" mleka i takiegoż, bo na takim pokarmie chowanego, dziecka.\nNajbardziej cenię u Góry, że choćbym wiersza nie próbować nawet zrozumieć przy pierwszym czytaniu, to w niewiadomy sposób udziela mi się jego, tekstu, nastrój. Może przez połączenie - ponad wersami - kluczowych słów czy skrawków obrazów. To to, co zachęca, by tekst przeczytać raz jeszcze, skupiając się mocniej, szukając kolejnych znaczeń z komfortem, że utwór się już odebrało, bez tej frustracji, o jaką przyprawiają wiersze w tym samym stopniu trudne do zrozumienia dla intelektu, jak intuicji i wrażliwości.\nMarcin Sierszyński\t4 czerwca 2011, 14:48\n"Oś snu, która wykręca ciało". Sestyna. Pamiętam, że to był pierwszy wiersz Góry, jaki przyszło mi czytać z jego książki i pierwszy, który naprawdę wgryzł się w mój umysł.\nKarol Pęcherz napisał swego czasu: "Góra uprawia recykling słów, chce coś odzyskać, jest jakimś pozytywistą w postmodernizmie, chciałby nawracać, ale język słabo dzwoni i autor zdaje sobie z tego sprawę, z kłopotliwej sytuacji w jakiej się znajduje, więc zwraca się ku sobie i prowadzi wewnętrzne wojny i bunty. Przywołuje proste treści, proste emocje i sprowadza je jeszcze bardziej do parteru dopingując własną wrażliwością."\nW tym samym tekście odwołuje się do biografizmu. A więc dwie sprawy, wydaje się że istotne dla twórczości Konrada Góry, czyli język i przeżycia - jak się one mają do siebie? Przenikają się, współgrają, może jego język jest zupełnie oddzielny od osoby?\nMichał Słotwiński\t4 czerwca 2011, 18:20\nZdecydowany język wierszy Kondrada Góry - jawny zwłaszcza w tych tekstach, których nie ogranicza restrykcyjna reguła - pasuje do tego Góry, którego znamy nie z wierszy, lecz z wypowiedzi samego Konrada. Czy ma to jakieś znaczenie? Wyobraźmy sobie, że Zagajewski pisze jak Góra, a Góra jak Zagajewski. Kolizja poezji z rzeczywistością - minimalną i mimowolną wiedzą odbiorcy - daje do zrozumienia, że nierzadko albo wizja autora rzutuje na wiersz, albo wiersz na wizję autora. Tradycja nie dopuszcza chyba stylizacji tak głębokiej, by mógł Zagajewski, jakiego znamy - pozostańmy przy założeniu - napisać całe "Requiem dla Saddama...". Sama możliwość takiego rozdźwięku mówi o specyficzności, o spójnym, rozpoznawalnym stylu poety (poety jako autora i jako postaci). Moja wizja (wizja powstała z mocno ograniczonej wiedzy, nie zaś sama wiedza!) postaci Konrada Góry współgra z językiem jego poezji, co sprawia, że wbrew niechęci do biograficznych odczytań darzę ją, tę poezję, większym zaufaniem i sympatią - chociaż wierszych tych nie nazwałbym sympatycznymi.\n"Oś snu, która wykręca ciało" - "(tornada do czytania w dowolnej kolejności linijek i zdań)" - to świetny przykład (dziękuję, Marcinie) na poparcie mojej tezy o słowach kluczowych oraz kluczowych skrawkach obrazów :). Nie szyk wersów i zdań, logika pragmatycznego czytania, lecz zestawienia dają niejasny efekt poetyckiego napięcia.\nPKPzin\t5 czerwca 2011, 19:54\nInteresujący koncept. Przeczytałam z zaciekawieniem. Winszuję panu Marcinowi.\nPanie Obi Wan, proszę uzasadnić tę wypowiedź: Wydaje mi się, że każdy "awangardowy" twórca powinien brać się za bary z "tradycyjnymi" formami wiersza, żeby udowodnić swoją "awangardowość".\nCiekawam również dlaczego awangardę należy udowadniać i... czym ona jest dla pana.\nI odnośnie czegoś innego, kolejny raz do pana. <<Kilka momentów w debiucie nie trafiło do mnie, ale całościowo prezentował się on in plus. Czy objawienie? Nie wydaje mi się, żeby w tym momencie można było nazwać Górę objawieniem. Co prawda nie mogę mu odmówić wyrazistości, ale wrodzony sceptycyzm każe mi poczekać z tak "wysokimi" określeniami.>> Jestem tego samego zdania!\nPani Ewelino, niech mnie pani źle nie zrozumie, ale zdaniem: ''myślę, że czytałam o wiele lepsze i nikt ich nie drukował, ale to rzecz jasna sprawa gustu i tego czym się czytelnik karmił w latach wcześniejszych' sama się pani dyskredytuje. Każdy może tak powiedzieć, rozgoryczona nastolatka, która wrzuca egzaltowane wierszątka na n-k również. Tak to widzę.\nPanie Michale, <<te formy w polskiej tradycji są chyba świeże, więc - jeśli się nie mylę - nazywanie ich po prostu "tradycyjnymi" może być mylące>> Niezupełnie świeże. Antoniego Lange, Stanisława Barańczaka czy Adama Wiedemanna się nie czytało? To tylko kilka przykładów. ;))\nPani Dominiko, bardzo trafne spostrzeżenia.\nPani Magdo, wszystko jest wymagające. Tylko czasem nie zdajemy sobie z tego sprawy.\nPanie Marcinie, ''pzenikają się, współgrają, może jego język jest zupełnie oddzielny od osoby?'' Naprawdę uważa pan to za jedno z najważniejszych pytań? Wydaje mi się, że postępująca w ostatnich latach tabloidyzacja życia niejako wymusza na czytelnikach takie rozterki.Niezupełnie jestem przekonana, czy to dobrze. Przychodzi mi na myśl cytat o róży i nazwie. Albo stereotyp o dzieciach z biednych rodzin. No... ale, żeby się nie rozpędzać w dygresji, zakończę w ten sposób: nieważne (dla mnie), czy teksty Góry pochodzą z życia, wyobraźnii, czy literatury. Ważne jest jakie są.\nChyba nikogo nie pominęłam. Jeśli ktokolwiek poczuł się urażony, wybaczcie. Cenię sobie nieco ''prowokacyjny'' sposób dyskusji. Rozemocjowany dyskutant to..szczery dyskutant. I pozbawiony skrupułów, a to (wbrew pozorom) cenne.\nPoezję Konrada Góry znam i cenię. Kto wie, może pokuszę się o umieszczenie tekstu recenzenckiego na łamach portalu, jeśli tylko ktoś wyjaśni mi zasady publikacji.\nJustyna Daria Barańska.\nsin∞ger\t5 czerwca 2011, 23:53\nJustyno - moim zdaniem awangarda powinna wyznaczać nowe trendy, ale żeby w ogóle zacząć to robić trzeba mieć wiedzę na temat starych, nazwę je klasycznymi. Jeżeli autor radzi sobie z klasycznymi formami wierszy, może zabrać się za przecieranie szlaków. Odnośnie udowadniania - dla mnie każde dzieło powinno być udowodnieniem światu, że artystę stać na dużo i jeszcze więcej, tyczy się to także awangardy.\nTo już trzeci tekst z nowej książki, a mnie ciągle nic nie uderzyło. "Requiem" waliło w twarz już pierwszym wersem, a tutaj mam wrażenie, że Góra rozmienił się i, wybaczcie nieprzystojne wyrażenie, rozmemłał.\nPKPzin\t6 czerwca 2011, 00:05\nPanie Obi Wan, chyba źle się zrozumieliśmy, ale teraz widzę, że ''jesteśmy po tej samej stronie''. ''każde dzieło powinno być udowodnieniem''. Właśnie! Dzieło, a nie autor.\nW każdym razie serdecznie dziękuję Panu za odpowiedź. Życzę dobrej nocy.\nkresowiak\t6 czerwca 2011, 13:53\n"Pani Ewelino, niech mnie pani źle nie zrozumie, ale zdaniem: ''myślę, że czytałam o wiele lepsze i nikt ich nie drukował, ale to rzecz jasna sprawa gustu i tego czym się czytelnik karmił w latach wcześniejszych' sama się pani dyskredytuje. Każdy może tak powiedzieć, rozgoryczona nastolatka, która wrzuca egzaltowane wierszątka na n-k również. Tak to widzę."\nJustyno, ja z kolei nie rozumiem w jaki sposób taka wypowiedź mnie dyskredytuje i co mają do tego wszystkiego rozgoryczone nastolatki i ich egzaltacja. Zresztą zamiast krytykować krytykę lepiej byłoby przyjrzeć się właściwemu tematowi dla którego tu jesteśmy - utworom Góry.\nOś snu bardziej do mnie przylgnęła, słychać charakterystyczny rytm, który huczy przez chwilę w głowie, chociaż jakkolwiek to nie brzmi, więcej tu gadania o wszystkim i o niczym i trudno się tu doszukiwać metafory, chociaż może być to jedyny sposób, żeby ją znaleźć. Uważam, że to bardzo dobrze, że Konrad próbuje sił (i to całkiem poprawnie) w klasycznych formach, bo jeśli poeta, to wszechstronny, chociaż nie jest to żaden wyznacznik tego czy dobry czy nie. Uważam, że w Osi snu jest zbyt wiele odnośników znanych tylko samemu piszącemu, dość dużo ogólników, które rozpraszają tekst, brakuje mu środka ciężkości, jaki wyznaczyłby kierunek odniesienia treści do reszty świata. I jeszcze jedna ważna rzecz - w dalszym ciągu nie czuję niczego charakterystycznego, brakuje mi klimatu, odrębności, za którymi kryłoby się coś więcej niż anonimowy człowiek wyprodukowany w fabryce. Bez rozmachu, bez własnego, wypracowanego stylu.\nPKPzin\t6 czerwca 2011, 17:36\nPani Ewelino, chodziło mi po prostu o to, że pani rzuciła bardzo ogólne hasło, które naprawdę niewiele znaczy. Nastolatki były tylko przykładem. Teraz podała pani konkretne argumenty i to jest ważne. Bez urazy, proszę.\nMarcin Sierszyński\t6 czerwca 2011, 18:18\nJustyno Dario Barańska - mamy tu jedną Justynę D. Barańską, przez chwilę nie wiedziałem, z kim rozmawiam. :) Otóż chciałbym, abyśmy na przykładzie kilku tekstów, podczas trwania wątku, poruszyli jak najwięcej aspektów składających się na poezję Góry. Cieszy mię twoja tu obecność. Uważam, że kwestie biograficzne są warte wspomnienia, bowiem taki sposób recepcji istnieje w dyskursie. Mówi się, że są tylko dwa źródła literatury: życie i literatura.\nKolejny wiersz już do przeczytania powyżej. "Jego soki zalewają kraj ust" z "Pokoju widzeń". Bardzo często w tych wierszach pojawiają się terminy: kraj, naród, Polska, Polacy. Nierzadko w sposób ironiczny i "jadowity", bezkompromisowy. Czy sądzicie, że są to wiersze zaangażowane, polityczne, a może właściwie nacechowane socjopolityczne? Mam na myśli takie ujęcie, o którym pisał Stokfiszewski w "Przewrocie politycznym".\nPKPzin\t6 czerwca 2011, 18:49\nPanie Marcinie, dziękuję za ciepłe przywitanie. :) To musi być jakiś nieziemski przypadek z nazwiskiem.\nDoskonale rozumiem pana koncept. Dyskusja jest najlepszym sposobem omawiania książek. O ile dobrze pamiętam, stosuje się tę metodę również w Biurze Literackim.\nWydawało mi się jednak, że dzięki temu można udoskonalić sam sposób prowadzenia dysputy, więc pozwoliłam sobie na małe nawiązanie bezpośredniego dialogu. Faux pas?\nOczywiście, że są dwa źródła pochodzenia literatury, ale przecież kreacja jest zawsze. Tego się nie da uniknąć. Nawiązań politycznych i intertekstualnych również, więc... prawie zawsze można sprowadzić tekst do... pochodzenia z literatury. I tu krąg się zamyka. Ale to moim zdaniem...\nMoże lepiej zmilczę i poprzyglądam się działaniu serwisu.\nRadosław Kolago\t8 czerwca 2011, 22:49\nJak już tutaj pisano, poezja Konrada Góry jest poezją mocną, bezkompromisową w obrazowaniu, z pewnością wychodzącą przed szereg. Nie jestem szczególnym fanem takiego pisania, jednak muszę wyrazić podziw dla śmiałości i kunsztu, z jakim poeta plącze ze sobą wizje i każdą po kolei wbija w skroń czytelnika. Użycie formy pantum również wzbudza mój szacunek, naprawdę niełatwo napisać coś takiego, zachowawszy ważką, spójną i co najdziwniejsze, nadal efektowną. Obok tych wierszy z pewnością nie można przejść obojętnie, między innymi również ze względu na to, o czym pisał Marcin - w ostatnim wierszu widzę silny komentarz na temat nie tyle władzy, ale samego życia w naszym kraju, realiów, które zastały nas w epoce demokracji. Nie omieszkam zapoznać się z jego twórczością bliżej, jeśli tylko będę miał taką okazję.\nMarcin Sierszyński\t9 czerwca 2011, 12:28\nCzas na ostatni wiersz i konkluzje.\nCzy potraficie, na podstawie pięciu umieszczonych tu wierszy, podsumować jakoś swoje wrażenia z czytania tekstów Konrada Góry? Jak działają wasze sądy smaku? ;)\nsin∞ger\t9 czerwca 2011, 14:48\nA już myślałem, że nie doczekam.\nMocny, bezkompromisowy tekst, z niemalże hip-hopową energią. Nawet jest tu afrykańska rytmika.\nDominika Ciechanowicz\t9 czerwca 2011, 14:59\nJest energia, fakt, taka swojska. I jest uliczny koloryt - Grzesiuk mógłby to napisać. Fajnie się to czyta.\nPo lekturze tych pięciu wierszy myślę sobie, że trudny do sklasyfikowania to poeta. Nie potrafię odnaleźć w tych tekstach wspólnego mianownika - w zyciu nie domyślilabym się, że wyszły spod pióra jednego czlowieka.\nMarcin Sierszyński\t10 czerwca 2011, 09:46\nNo cóż, dziękuję wszystkim za komentarze. Widzę, że niektórzy z was nielicho się zmęczyli. ;)\nJuż w weekend pojawią się pierwsze recenzje "Pokoju widzeń", zwieńczające Niszę z Konradem Górą. Do zobaczenia pod szkicami!\nMatkovsky\t16 sierpnia 2014, 23:50\nMyślę, że Konrad Góra powinien popracować jeszcze nad swoim warsztatwem. Zacięcie ma ale do Tuwima jeszcze mu daleko.\nprzysłał Dominika Ciechanowicz\t– 22 grudnia 2010, 19:12\nprzysłał Nisza Krytycznoliteracka\t– 1 czerwca 2011, 02:04\nautoryzował Marcin Sierszyński\t– 1 czerwca 2011, 02:13


Winfrith Village Stores (Winfrith Newburgh, Anglia) - opinie\nLoty - Winfrith Newburgh\nWszystkie restauracje - Winfrith Newburgh\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Winfrith Village Stores\nNajlepsze dania typu Ryba z frytkami - Winfrith Newburgh\nNajlepsze dania typu Hamburgery - Winfrith Newburgh\nNajlepsze dania typu Sałatki - Winfrith Newburgh\nNajlepsze dania typu Curry - Winfrith Newburgh\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Winfrith Newburgh\nAtrakcje w pobliżu obiektu Winfrith Village Stores\nWinfrith Village Stores opinie, Winfrith Newburgh\nAtrakcje w Winfrith Newburgh\nNr 1 wśród 3 atrakcji w lokalizacji Winfrith Newburgh\nHigh St., Winfrith Newburgh DT2 8JN, Anglia\nBardzo dobrze zaopatrzony sklep i przyjazny Village\nZawsze trzeba zaglądam do tego doskonałego wiejski sklepik na mleko, chleb itp. podczas pobytu w domku w Winfrith Village. Choć dość mały, to wydaje się sprzedać niesamowity różne rzeczy. Bardzo smaczne ciastka i ciasta, które mogę tylko spróbować. Nawet teraz sprzedaje świeżych ryb, które mogą...być przydatne, gdy mieszkałem lokalnie. Sklep jest obsługiwana przez bardzo przyjazny personel i oferuje również szereg innych usług, takich jak pralnia chemiczna. został nagrodzony za najlepszy sklep w miejscowości Dorset w przeszłości i utrzymuje unowocześnia rodzinną.Więcej\nDość wsi sklep\nMiło być w stanie odebrać wielu rzeczy w tym pocztówki i znaczki podczas pobytu w Cheriton House B&B, która jest po prostu po drodze.\nJest to typowy sklep można znaleźć w większości wiosek z podstaw, jakich można oczekiwać. Bardzo malownicze miejsce ustawienia i przyjaznych mieszkańców.\nWpadłem tylko w szybko, ale piękny sklep. Uprzejmy młody człowiek. Piękny lokalnych produktów. loterii dostępne. Próbowałem kilka lokalnych wszystk co było miłe. Za słodkie ale zawsze dobre spróbować czegoś innego.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Winfrith Village Stores.


Do you think about me when you fuck her?: Too Close to Enemies - rozdział 5\nToo Close to Enemies - rozdział 5\nHey. Hi. Hallo.\nPo dłuuuuuuugiej przerwie jesteśmy z kolejnym rozdziałem. Co prawda nie jest najwyższych lotów i wiele się w nim nie dzieje, ale jesteśmy coraz bliżej akcji.\nChciałam również przerosić za tę przerwę, ale nie potrafiłam się wziąć za ten rozdział co pewnie będziecie mogły zobaczyć. Poza tym nie będę więcej was zamęczać i zapraszam do czytania. :D\nPo sytuacji jaka miała miejsce w sklepie w którym pracował Niall, Louis doszedł do wniosku, że obojętnie jak bardzo wyrzuty sumienia, będą go zjadać od środka, nie powie o swoim pomyśle Zaynowi. Co za tym idzie, musiał trzymać to w tajemnicy również przed Liamem - nie żeby jakoś szczególnie chciał nagłośniać swoją przyszłą znajomość z Harrym Stylesem, ale sądził, że będzie się mógł podzielić tym chociaż z przyjaciółmi - bo jasne, było że Payne nie potrafiłbym zachować tego tylko dla siebie. I nie chodziło o to, że Liam był plotkarzem i nie umiał utrzymać tajemnicy. Lou stuprocentowo mu ufał, ale wiedział również o tym, że przyjaźnili się w trójkę, więc dla Liama logicznym by było to, że Zayn też powinien o tym widzieć. Dlatego też Louis wychodząc ze sklepu z poobijanym Zaynem, postanowił, że 'operacja wyrwij Stylesa' - jak zabawnie w głowie to nazywał - będzie jego mniej lub bardziej słodką tajemnicą.\nSamo wymyślenie sposobu w jaki miał zbliżyć się do Stylesa, nie wzbudzając niczyich podejrzeń, zajęło Tomlinsonowi nie wiele czasu, w stosunku do jego wykonania.\nLouis przez pierwsze kilka dni, obserwował Harry'ego z daleka. Co prawda czuł się trochę jak prześladowca, ale to był jedyny sposób na dowiedzenie się z kim - oprócz Nialla - lokaty chłopak się zadaje. Logicznym wydawało się Louisowi to, że nie podejdzie do Horana i nie zapyta go o plan zajęć Stylesa, jak to zamierzał z innym znajomym szatyna. Mógł być pewny, że nie dość, że Irlandczyk mu nie pomoże to jeszcze na niego naskoczy. Dlatego też przyglądał się relacją Harry'ego z innymi uczniami, by wyłapać z kim koleguje się najbardziej. Wbrew pozorom nie było to takie łatwe, mając przy sobie na każdej przerwie Zayna i Liama. Louis naprawdę nie chciał wzbudzać podejrzeń przyjaciół, a nie sądził, by byli na tyle ślepi, by nie zauważyć tego, że dziwnie często Louis chce spędzać przerwy w miejscu, w którym przerwy spędzał również Styles ze swoimi znajomymi. Nie pomagało również to, że Zayn za każdym razem, gdy tylko mijali 'świtę Horana', musiał uświadomić swoich przyjaciół w tym jak bardzo ich nie lubi. Nie żeby Louisowi to jakoś szczególnie przeszkadzało, bo przez kilka lat znajomości zdążył się już do tego przyzwyczaić, ale codziennie słuchanie tego jak Zayn się z nich nabija nie pomagało mu w przekonaniu się do lokatego chłopca, bo większość rzeczy jakie opowiadał Malik, również w mniemaniu Louisa były zabawne. .\nWięc gdy po kilku dniach z zadowalającym efektem zakończył pierwszy etap swojego doświadczenia, odetchnął z niebywałą ulgą. Jego przyjaciele niczego się nie domyślali, a on mógł działać dalej.\nDlatego też, gdy nadarzyła się odpowiednia okazja do porozmawiania z Nathanem, szatyn nie mógł jej przepuścić.\n- Ummm... Hej. - podszedł do chłopaka, który rozwieszał na gazetce szkolnej jakiś plakat, który za pewne zapraszał chętnych uczniów na zajęcia dodatkowe. Nie czuł się do końca pewnie w towarzystwie chłopaka, bo nigdy z niem nie rozmawiał. Jeżeli miał być szczery to nigdy wcześniej go też nie widział, dlatego dziwnie czuł się ze świadomością, że zaraz ma wyciągać od niego informacje na temat Harry'ego. Utrudnieniem było również to, że jako dobry przyjaciel Stylesa, pewnie wiedział o ich niespecjalnie dobrych relacjach, a mimo to Tomlinson musiał w jakiś sposób, go tak zbajerować, by ten niczego się nie domyślając się ładnie wyśpiewał mu plan zajęć szatyna. Uwzględniają godziny kończące jego lekcje i wszelkie okienka.\nWyższy o niecałą głowę od Louisa, brunet obrócił się w jego stronę, nie ukrywając zdziwienia jakie malowało się na jego twarzy, gdy tylko zobaczył, kto postanowił się do niego odezwać.\n- Ten tego. Co tam? - szatyn podrapał się po szyi, próbując w ten sposób ukryć swoją niepewność. Sam nie wiedział, dlaczego się tak zachowuje, ale cała ta sprawa ze Stylesem, sprawiała że się denerwował. Nie wiedział jednak czy to z powodu tego czego miała dotyczyć, czy osoby, która była w nią zamieszana.\n- Yyy... Nic? - chłopak, który był przyjacielem jego celu, spojrzał na Louisa, krzywiąc twarz w zdezorientowaniu.\n- A tam co? Jakieś kolejno koło zainteresowań? - niebieskooki wychylił się zza chłopaka, by móc przeczytać plakat. Nie było to jednak zaproszenie na żadne z dodatkowych zajęć, a informacja o odbywającym się pikniku charytatywnym z którego pieniądze będę przekazane na miejscowy dom dziecka.\n- Piknik rodzinny. - sprostował Nathan. - Wiesz, zbiórka pieniędzy na osierocone dzieciaki. - wytłumaczył. W końcu każda reklama się była ważna, a czarnowłosy chłopak nie sądził, że same plakaty będę wystarczające.\n- Całkiem fajny pomysł. - uśmiechnął się szczerze w stronę chłopaka. - A jak zamierzacie przyciągnąć ludzi? - zapytał zainteresowany. Takie przedsięwzięcie od razu mu się spodobało i był pewien, że się na nim pojawi, namawiając do tego także dwójkę swoich przyjaciół. Był jednak również świadom tego, że mało uczniów lubuje się w takich imprezach, chcąc jak najmniej przesiadywać w szkole. Dlatego też był pewien, że piknik nie odniesie zamierzonego sukcesu.\n- Szczerze mówiąc to atrakcji jest niewiele, ale że jako w ten dzień wypada Dzień Zdrowia to dyrektor nie pozwolił zmienić daty, tym samym dając nam czas na wymyślenie czegoś więcej. - powiedział Nathan, który najwyraźniej podzielał zdanie Louisa. - Będzie jak zawsze kawiarenka oraz stoisko z zdrową żywnością. Profil pedagogiczny ma ponoć wymyślić jakieś gry i zabawy dla dzieci. Ma być też jakieś kącik zdrowia. Wiesz, nauka pierwszej pomocy, badanie ciśnienia i takie inne. - tłumaczył. - Dzieciaki z domu dziecka przedstawią jakieś przedstawienie. - wzruszył ramionami, doskonale zdając sobie sprawę, że to wszystko tak naprawdę nie jest niczym specjalnym.\n- Czyli nic czym moglibyście zaciekawić starszą młodzież? - zapytał z przyjaznym uśmiechem. Nie zamierzał dołować go jeszcze bardziej, bo i tak po mnie chłopaka było widać, że jest już wystarczająco z tego powodu przygnębiony.\n- Niestety. - wzruszył ramionami. - Szczerze mówiąc to jest to trochę wina Pana Federa, bo gdyby powiedział nam o tym wcześniej, może dalibyśmy radę coś wymyślić, a teraz co? Do imprezy zostało trzy dni. Nie ma szans, że znajdziemy kogoś ciekawego, kto będzie wstanie odwiedzić naszą szkołę. - powiedział Nathan. Najwyraźniej nie myśląc już o tym, że rozmawia z Louisem Tomlinsonem, z którym nigdy wcześniej nie rozmawiał. Louis również nie wydawał się być już spięty, przez co ich rozmowa nie była taka drętwa jak na początku.\n- To może... no nie wiem. Czym najbardziej interesuje się młodzież? - Tomlinson podrapał się po brodzie, jakby to miało mu pomóc w myśleniu.\n- Gołymi laskami. - rzucił jego nowy kolega, co automatycznie przywołało uśmiech na twarz Louisa. Podobał mu się taki tok myślenia.\n- Jasne! - klasnął w ręce. - Zorganizujmy striptiz. Jestem pewien, że znajdziemy kogoś, kto będzie chciał wystąpić. - jego ustał wykrzywiły się w łobuzerskim uśmiechu.\n- Żartujesz sobie, prawda? Louis tam będą dzieci, poza tym dyrektor.... - w głosie Nathana, można było wyczuć panikę, jakby to, że Louis rzucił taki pomysł, miało znaczyć, że tak będzie.\n- Tak, żartuję. - roześmiał się, widząc przerażoną minę Natha - Chociaż nie powiem, to byłoby ciekawe i na pewno przyciągnęłoby nie małą liczbę mężczyzn. - przyznał. - Ale dobra. Ten pomysł wykorzystamy innym razem. - poklepał go po ramieniu. - Ale tak na poważnie...\nI tym oto sposobem Louis spędził całą przerwę z Nathanem, próbując wymyślić jakieś atrakcję, które przyciągnęłyby więcej osób na piknik. Zapomniał nawet o prawdziwym powodzie dlaczego, podszedł do chłopaka, ale ów powód najwyraźniej nie zapomniał o nim, bo gdy tylko spacerował po korytarzu dyskutując o tym, czy zorganizowanie talent show w ich szkole jest możliwe w trzy dni, natknął się na Harry'ego, który tańczył? Louis nie wiedział jak to nazwać, ale Styles stał kilka kroków przed Niallem i jego dziewczyną, którzy byli oparci o parapet, wykonując jakieś nieskoordynowane ruchy całym ciałem. Robił przy tym dziwne miny, doprowadzający przyjaciół do łez.\n- Już wiem. - ucieszył się Tomlinson. Nathan podniósł na niego wzrok i od razu zauważył na co patrzył się Tomlinson.\n- Dyskoteka odpada. Piknik trwa tylko do 18. - powiedział. Nie miał pojęcia do jakiego pomysłu mógł natchnąć go tańczący Harry i nie był pewien czy chce się tego dowiedzieć.\n- Zdecydowanie nie idzie ci czytanie w myślach. - pokręcił przecząco głową, formułując z ust cienką linię, jakby był niezadowolony z tego, że chłopak mu przerywa. - Myślałem raczej o jakimś turnieju. - uśmiechnął się szeroko. Szatyn nie mógł uwierzyć, że dopiero teraz wpadł na ten pomysł. Piłka nożna była czymś co przyciągało zarówno chłopaków jaki i dziewczyny, bo kto nie lubi pooglądać tego pięknego sportu lub przystojnych graczy? Dlatego więcej niż pewne było to, że jeden czy dwa mecze załatwią sprawę. - W naszej szkole jest dużo osób, które gają w piłkę nożną, więc bez problemu można utworzyć drużyny i trochę się pobawić. - uśmiechnął się szeroko, zadowolony ze swojej pomysłowości.\n- No nie wiem. - brunet spojrzał w stronę Harry'ego, bo doskonale wiedział, że to widok bramkarza West Ham United, natchnął Louisa do tego pomysłu. Nie był jednak pewien czy był on dobry. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że ta dwójka nie przepadała za sobą i choć na kilka minut zapomniał o tym, jak bardzo Harry nie lubi Zayna i Louisa ze wzajemnością, natychmiastowo oprzytomniał. - Nie wydaje mi się, żeby to był dobry pomysł.\n- Chyba żartujesz. - prychnął. - To jest idealny pomysł. Dzień Zdrowia czyli turniej sportowy. Wszystko pasuje. - klasnął w dłonie, ucieszony. - Poza tym, niczym nie musisz się martwić. Ja wszystko załatwię. - położył dłoń na jego ramieniu. - To znaczy, wiesz... wszystko co dotyczy turnieju, bo innych rzeczy nie zamierzam się nawet dotykać. - wyszczerzył się w jego kierunku. Nathan spojrzał na niego, nie pewnie. W jego głowie biły się dwa obozy. Jedni chcieli tego turnieju, a inni zdecydowanie nie. Bo co jeśli to jest tylko kolejny pretekst, żeby ośmieszyć jego przyjaciela? - Louis naprawdę...\n- Postanowione. - powiedział szatyn i szybko, by chłopak nie mógł mu odmówić od niego odszedł.\nPo kilku minutach zastanawiania się nad tym czy faktycznie pomysł turnieju jest dobry, Louis uświadomił sobie, że jest on więcej niż dobry. Jest on wspaniały i gdy wcześniej myślał o tym jako o sposobie do zbliżenia się do Harry'ego, teraz wiedział już jak to zrobi. Kolejnym plusem było to, że mógł bez skrępowania, udając że to tylko ze względu na zawody, podejść do Stylesa i z nim porozmawiać. Zayna i Liama również mógł okłamać - Louis wolał używać słowa, nagiąć trochę rzeczywistość - i powiedzieć, że spędza czas z Harrym tylko dlatego, że został do tego zmuszony. Wtedy nie mogli by się go czepiać, a i może trochę by mu współczuli? Tak, coraz bardziej podobał mu się ten pomysł i zamierzał jak najszybciej wprowadzić go w życie.\nByła przerwa na lunch, gdy Louis wszedł na stołówkę. Jak zawsze miał tam zjeść posiłek z przyjaciółmi, którzy biorąc pod uwagę, że lekcja skończyła się już kilka minut temu, z pewnością na niego czekali. Szybkim krokiem podszedł do ich stolika, przy którym siedział Zayn z kilkoma innymi kumplami i nie zwracając uwagi na żadnego z nich opadł na wolne krzesło. Jego mina była ponura i łatwo można było z niej wyczytać, że jest z jakiegoś powodu niezadowolony.\n- Co jest? - zapytał Malik, gdy tylko Louis podniósł na niego wzrok. Chłopak starał się wyglądać na autentycznie przybitego i złego.\n- Nic. - prychnął, rozkładając się wygodniej na krześle. Odsunął nawet od siebie tackę z jedzeniem, żeby wyglądało, na to, że jest tak bardzo wkurzony, że nawet nie ma ochoty jeść. Co prawda, wiedział, że będzie później tego, żałował, ale czego nie robić się dla większej sprawy.\n- No chyba jednak nie nic. - powiedział Zayn, który wyglądał na naprawdę zmartwionego zachowaniem przyjaciela, przez co Louisowi zrobiło się głupio, że go tak okłamuję. Całe szczęście, że nie było tutaj jeszcze Liama, bo chłopak nie był pewien czy byłby w stanie przetrwać dwóch zamartwiających się przyjaciół. Zayn dawał sobie świetnie radę sam.\n- Po prostu jestem wkurzony. - warknął, patrząc po kolei na każdego ze znajomych. - Słyszeliście o tym pikniku rodzinnym? Dyrektor wymyślił sobie, że odbędzie się tam turniej sportowy. To znaczy będzie rozegrane kilka meczy piłki nożnej. - wyjaśnił. - I zgadnijcie kto ma się tym zająć? - dał przyjaciołom kilka sekund na przyjęcie informacji.\n- Ty? - odezwał się Dave.\n- No jasne, że ja! - wykrzyknął. - A co więcej. Mam współpracować z nikim innym jak Stylesem. - zawołał oburzony. - Czy on myśli, że naprawdę będę potrafił się dogadać z kimś takim? Przecież to zajmie mi dwa razy więcej czasu. Zanim coś wymyślę, zanim mu to powiem i zanim on to przetworzy... To zajmie wieki! - jęczał. Musiał trochę ponarzekać na Harry'ego, żeby wypadł bardziej realistycznie i był z siebie naprawdę dumny, bo przyszło mu to o wiele łatwiej niż się spodziewał. - Matko za jakie grzechy do pomocy przydzielił mi tego nieudacznika. - westchnął i ukrył twarz w rękach, opierając czoło o stolik.\n- Hej. To może pójdziemy do Federa i porozmawiamy z nim i to my ci pomożemy. Dyrcio na pewno się zgodzi. - zaproponował Zayn. Louis słysząc pomysł przyjaciela zrobił wielkie ze zdziwienie oczy. Nie przewidział tego, że przyjaciele będą chcieli mu pomóc, więc szybko musiał wymyślić jakąś bajkę byleby tylko wybić im to z głowy. Przecież on nawet nie rozmawiał o tym z dyrektorem.\n- Nie, nie zgodzi się. - zaczął pewnie, dając sobie jeszcze chwilę na zastanowienie się nad dobrą wymówką. - Już z nim o tym gadałem i powiedział kategoryczne nie. - kontynuował lanie wody. - Mówił, że muszę współpracować ze Stylesem, bo... - zaciął się na chwilkę. Był to dosłownie moment, ale chłopak poczuł, że robi mu się gorąco. - ... ostatnio pyskował jakiemuś nauczycielowi i robi to za karę. - powiedział. Szybko doszedł jednak do wniosku jak bardzo bezsensu to było i miał tylko nadzieję, że żaden z jego przyjaciół się do tego nie doczepi.\n- To dlaczego musisz robić to ty? - zapytał Zayn. No właśnie, dlaczego?\n- No bo... powiedział, że mu nie ufa. - powiedział, jakby chcąc przekonać do tego samego siebie. - Powiedział, że wie, że jestem odpowiedzialny i będę potrafił dobrze nim pokierować i może go czegoś nauczę. - dodał, widząc nie do końca przekonaną minę Malika.\n- No i w sumie racja. - Mulat skinął głową. - Sam pewnie nie zrobiłby nawet porządnej listy zawodników. - prychnął. - No nic Tommo. Musisz poświęcić się dla dobra ogółu. Wiesz... wziąć to na swoje barki jak krzyż i przetrwać. - poklepał przyjaciela po ramieniu, w pocieszającym geście, mimo to na jego ustach formułował się złośliwy uśmieszek.\nSkończyła się ostatnia lekcja i wszyscy uczniowie opuszczali budynek szkoły, kiedy Louis pożegnał się z przyjaciółmi. Wytłumaczył im ze zmarnowaną miną, że musi zostać po godzinach, żeby zająć się turniejem. Z tego powodu chłopcy trochę się z niego pośmiali i podcinali mu, po czym zostawili samego. Nie, żeby Louisowi się jakoś specjalnie spieszyło - było to totalne kłamstwo, bo jedyne o czym myślał to: "Boże, niech oni już stąd spadają" -, ale nie szczególnie podtrzymywał rozmowę z chłopakami, gdy ci pakowali swoje książki do szafek. Dlatego też gdy zajęci kontynuacją rozmowy, którą zaczęli jeszcze z szatynem, zniknęli za rogiem, chłopak odetchnął z ulgą i spokojnym marszem, byleby tylko ich nie dogonić, ruszył w stronę sekretariatu, by tam poczekać na swoją zdobycz.\nGdy dotarł na miejsce, usiadł na ławce pod ścianą i cierpliwie czekał, obserwując innych uczniów, którzy wychodzili ze szkoły. Był stuprocentowo pewny, że Harry będzie jednym z nich, bo na poprzedniej przerwie, sprytnie wyciągnął tę informację od pani sekretarki. Oczywiście, nie żeby pluł sobie w brodę, że wcześniej na to nie wpadł. Dzięki temu uniknąłby wplątania się w organizację turnieju, ale nie byłby Louisem, jakby przemyślał, wszystko od początku do końca. Dopiero teraz doszło do niego jaki jego plan był mizerny.\nMinuty mijały, ludzi powoli ubywało, a i coraz rzadziej ktoś schodził po schodach. Tomlinson, nawet zaczynał myśleć, że Harry albo w nienaturalny sposób wyparował, albo jest największym pechowcem i po prostu go przegapił, gdy ten nagle zszedł na parter. Mimo to, że Louis naprawdę chciał mieć już to za sobą, nie rzucił się na niego, proponując mu szybki numerek w kiblu. Chciał to wszystko rozegrać powolutku. Najpierw musiał się do niego zbliżyć - oczywiście nie za blisko, by czegoś nie złapać. Tak, metr mu wystarczył - żeby go poznać. Upewnić się, że wszystko z nim w porządku. Żadnych zaburzeń psychicznych czy chorób wenerycznych, co znowu wracało do tego, że musiał go poznać. Później, gdy wszystko będzie się zgadzało, zaciągnąć do kibla, przelecieć, podziękować i zapomnieć. Tak, to był plan idealny, ale najpierw musiał zacząć z nim rozmawiać i tu powstawała górka.\nHarry przeszedł obok Louisa, nawet nie zwracając na niego uwagi, za bardzo zajęty, rozplątywaniem słuchawek. Ale to wcale nie przeszkadzało Tomlinsonowi, bo dzięki temu mógł go spokojnie poobserwować. Najpierw skupił się na jego nogach. Miał duże stopy, które odziane były w dziwne, skórzane buty. Jednym słowem, zdecydowanie się Lousiowi nie podobały - od małego wolał trampki lub Vansy. Dalej były jego chude, długie nogi, które okrywały czarne, rurki, które doskonale opinały jego tyłek. To podobało się Louisowi nieco bardziej. Może, gdyby nie te poszarpane kolana. Preferował raczej bardziej zadbany styl. Wyżej był równie długi tułów, na którym luźno zwisała koszulka...\nLouis dopiero gdy Styles zniknął za drzwiami szkoły, zorientował się, że dalej siedzi na ławce, wgapiając się w chłopaka, zamiast do niego podejść i porozmawiać jak przystało na normalnego cywilizowanego człowieka. Szybko więc podniósł swój plecak i zarzucając go na ramię, wybiegł z budynku.\nNie był do końca przekonany co do tego w jaki sposób powinien zacząć rozmowę. Udawać, że dopiero się poznają, a wcześniej nie mieli ze sobą styczności? Traktować to wszystko co do niego mówił, na meczach lub gdy wpadali na siebie w szkole jako głupie żarty i przejść normalnie do rozmowy? Czy może przerosić go i udać, że chce zacząć się wszystko od początku? Louis naprawdę nie wiedział, którą opcję wybrać, więc postanowił pójść na żywioł.\n- Styles! - krzyknął. Mimo to chłopak, który szedł zaledwie kilka kroków przed nim nijak na to zareagował. - Styles! - powtórzył jeszcze głośniej. - Harry! - zawołał go po imieniu i dopiero wtedy szatyn odwrócił się w jego stronę, jednocześnie wyciągając słuchawki z uszu. A gdy zobaczył, kto go wołała zmarszczył czoło zaskoczony. - No... - westchnął. - Już myślałem, że jesteś głuchy. - uśmiechnął się lekko.\n- Czego chcesz? - głos zielonookiego był ostry i niczym nie pasował do przyjaznej aury jaką starał się w tym momencie roznosić Louis. Tomlinson jednak nie przewidział tego, że jego komentarz, może być przez chłopaka, odczytany jako kolejna zaczepka. Co nie było do końca nie uzasadnione.\n- Powiedzieć cześć? - zapytał. Na końcu jego głos, jednak nie brzmiał tak pewnie jak zamierzał, z czego wyszedł cichy pisk. Zdawał sobie sprawę z tego, że zachowuje się jak debil i najchętniej przywaliłby sobie cegłówką w łeb za takie zachowanie. Był żałosny i doskonale o tym wiedział, ale co mógł na to poradzić. Po raz pierwszy miał się z kimś pogodzić, żeby później móc go poderwać. To sprawiało, że szatyn czuł się nieco zmieszany, a to że tym kimś był Harry Styles wcale nie pomagało.\n- Powiedzieć cześć? - powtórzył Harry, nie rozumiejąc co się stało, że nagle sam Louis Tomlinosn się do niego odzywa. Na jego twarzy malował się szok, zdziwienie i coś co mogło przypominać znudzenie. Chłopak był pewien, że Louis sobie znowu z nim pogrywa. Ten wda się z nim w rozmowę, a zza krzaków, wyskoczy Zayn i obrzuci do końskim łajnem - nie miał pojęcia, skąd miałyby je wziąć, ale dla Harry'ego na pewno by się postarał. A Harry naprawdę nie miał dzisiaj ochoty na kolejne sprzeczki. Znał przebieg takich sprzeczek na pamięć. Zaczynają się zwyczajnie. Jakaś uwaga w stronę Stylesa, on gdy ma dobry dzień i nie cierpi na otępienie związane ze skończonym działaniem narkotyku, próbuje coś odpyskować. Później sprzeczka się zaostrza. Lecą coraz to lepsze wyzwiska, a Harry w końcu nie ma już pomysłów jak się bronić - w końcu co dwie głowy to nie jedna, a Zayn z Louisem zazwyczaj dopadają go, gdy nie ma w pobliżu Nialla - więc poddaje się pokonany.\n- Tak. - skinął głową. - Więc cześć. - uśmiechnął się lekko. Postawił na 'nowy początek'. Choć nie wydawało mu się, że z nastawieniem Harry'ego, pójdzie mu to łatwo. Nie wiedział dlaczego, chłopak na starcie był do niego wrogo nastawiony - dobra wiedział, ale fajnie czasami grać idiotę nawet przed samym sobą.\n- Cześć? - w uszach Louisa ponownie rozległ się powolny i ochrypnięty głos Harry'ego, który po nim powtarzał. - Coś jeszcze? - dodał na koniec, unosząc do góry brwi w oczekiwaniu.\n- Prawdopodobnie chciałem też przerosić. - powiedział. Nie był zadowolony, że z planu numer jeden przeszedł od razu do planu numer trzy, ale kompletnie nie wiedział co powiedzieć. Do tego Harry patrzył na niego jakby był totalnym idiotą, że nagle się do niego odezwał. I tak też się czuł. Musiał więc wymyślić jakiś dobry ku temu powód, a mówcie co chcecie, przeprosiny takim powodem były.\n- Przeprosić? - ponownie powtórzył po Louisie, a szatyn dostał białej gorączki. Miał ochotę powiedzieć w jego stronę coś niespecjalnie miłego, ale przecież jego planem było pogodzenie się z Harrym, a nie kolejna kłótnia, więc wykorzystując wszystkie pokłady swojej silnej woli, przełknął to co miał na czubku języka i wybrał najmniej niemiła wersję tego co chciał powiedzieć. Naprawdę nie dziwił się, że razem z Zaynem tak często się z niego nabijali. Przecież on był definicją idioty.\n- Jesteśmy w przedszkolu i uczymy się nowych słówek, hhhhmm? - rzucił w jego stronę. Może w jego głowie brzmiał to nieco milej, ale nie mógł już tego cofnąć. Poza tym, ok zabijcie go, ale tak właśnie się czuł, rozmawiając z nim, więc dlaczego miał to ukrywać. W zdrowej relacji przecież liczy się szczerość, a Louisowi bycie szczerym wobec Harry'ego, przychodziło z niezwykła łatwością. - Tak, chciałem przerosić. - powiedział, sztucznie akcentując każde słowo, tak jak to się robi przy nauce mówienia, nawiązując do swojej poprzedniej wypowiedzi. - To znaczy nie do końca chciałem, bo nie wydaje mi się, że mam za co. - przyznał, uśmiechając się do niego. - Wiesz... te nasze przezywanki to coś naturalnego w naszym wieku i jestem pewien, że nie masz nam tego za złe. - wzruszył ramionami. - Ale żeby uspokoić i moje i twoje sumienie. Przepraszam. - powiedział, wyraźnie. Tak, żeby nie było wątpliwości co do tego, czy wypowiedział to słowo czy nie. Po minie wyższego chłopka, widział jednak, że coś zrobił nie tak, bo wyraz jego twarzy wcale nie zelżał.\n- W jaki sposób wymuszone 'niepotrzebne' przepraszam ma uspokoić moje sumienie? - zapytał Styles, szczerze zainteresowany.\n- No wiesz... Będzie ci łatwiej ze mną współpracować jeżeli między nami będzie wszystko w porządku. - wzruszył ramionami, jakby to była najbardziej oczywista rzecz i chłopak powinien się tego domyśleć.\n- Współpracować?! - po raz pierwszy na twarzy Harry'ego pojawiła się jakaś emocja, która nie była znudzeniem. Teraz lokaty wydawał się być zdezorientowany, a na jego czole pojawiły się zmarszczki, gdy uniósł go góry brwi.\n- Boże... Nie. - jęknął Tomlinson, zakrywając twarz rękoma. - Nie powtarzaj po mnie więcej, bo znowu będę musiał cię przepraszać, a uwierz nie przychodzi mi to łatwo. - powiedział kręcąc głową. Zdecydowanie była to jedna z trudniejszych rzeczy z jakimi musiał się dzisiaj zmierzyć. Już nawet kłamanie Zaynowi było łatwiejsze.\n- No jasne. - prychnął w jego stronę. Założył ręce na piersi i spojrzał na niego krzywo. - Widzę jak twoja korona się trochę przekrzywia za każdym razem, gdy to robisz. - powiedział Harry, siląc się na końcu na delikatne uniesienie kącików ust.\n- Hmmm? - niebieskooki mruknął, nie wiedząc o co chodzi jego rozmówcy z czym nie czuł się dobrze. Nie lubił, gdy ktoś w jego towarzystwie używał zwrotów czy żarcików, które on nie do końca rozumiał, a coś mu mówiło, że jest to właśnie jeden z nich.\n- Nie ważne. - lokaty machnął ręką, a widząc konsternacje na twarzy Tomlinsonsona, uśmiechną się szerzej, wyraźnie zadowolony, że do tego doprowadził. Ostatni raz zaszczycił Louisa swoim nieco pogardliwym spojrzeniem i z lekko uchylonymi ustami, jakby coś jeszcze chciał dodać ruszył w stronę, w którą zmierzał wcześniej.\n- Zaczekaj! - krzyknął niższy chłopak. - Jeszcze nie skończyłem! - nie mógł pozwolić, żeby Harry tak po prostu sobie ode niego odszedł. Bo kim on był, żeby w taki nie kulturalny sposób kończyć rozmowę. Nawet Louis starał się tego nie robić. Poza tym chłopak miał nieodparte wrażenie, że Harry chciał do niego coś jeszcze powiedzieć, ale z jakiegoś powodu z tego zrezygnował, przez co czuł się jeszcze gorzej. To tak jakby Harry doszedł do wniosku, że i tak nie warto o tym rozmawiać z Louisem, bo jest za głupi.Nie podobał mu się taki obrót sprawy.\n- Ja odpuszczam tobie grzechy i tak dalej. - mówił głośno Harry, nawet nie patrząc na drepczącego za nim szatyna. - Niech twoje sumienie będzie czyste i daj mi spokój. - uniósł do góry rękę i machnął nią w jego stronę, jakby odganiał natrętne muchy.\n- Cześć Louis. - Harry wciął mu się w słowo. Z powrotem włożył do uszu słuchawki i przyśpieszył kroku, zastawiając niższego chłopaka za sobą. Louis wytrącony z równowagi przez pewność siebie, której nigdy wcześniej nie widział u lokatego chłopca, zatrzymał się w połowie kroku. Był pewien, że wyglądał komicznie z otwartymi ustami, ale nic nie mógł na to poradzić. Nie wiedział co się właściwe przed chwilą stało. Chłopak, który zazwyczaj po kilku wyzwiskach z jego strony, odchodził od niego ze spuszczoną głową, a jego sylwetka jasno symbolizowała poddanie, olał go. Zignorował go i nawet nie pozwolił mu dokończenie zdania. To było dziwne i Louis nie wiedział jak ma się przez to czuć.\nAutor: Nobody Knows o 09:26\nkocham to opowiadanie!! rozdzial super, wcale nie nudny ;) weny zycze xd\nlulaxdd 5 listopada 2013 14:46\nMam nadzieje ze kolejny rozdział bd szybciej :P a tak poza tym to świetne opowiadanie :D\nAnonimowy 13 listopada 2013 14:28\nUwielbiam każde opowiadanie na tej stronie! A rozdział świetny :>


Najlepsze Notebooki Z 14 Cali | techManiaK.pl !\n..., który błyskawicznie można przemienić z notebooka w tablet. Dell XPS Duo... urządzenia na rynku mają obracany cały ekran, a w Dellu XPS... należącą do Della firmę, najmniejszego notebooka gamingowego na świecie. Alienware M11x...\n...maniaKalnej recenzji laptopa Kiano SlimNote 14.1. Aktualizacja: w ofercie...najlepszy klon MacBooka staje również marka Kiano, prezentując jeden z pierwszych notebooków... w swojej ofercie: model SlimNote 14.1. [...na uwadze, że notebook Kiano ma 14-calowy ekran i sporą...przy nierównomierności podświetlenia\n...laptop krakowskiej firmy, Kiano SlimNote 14.1+ od 2 października ...14.1 z najnowszym SlimNote 14.1+. SlimNote 14.1+ czy starszy SlimNote 14... tylko od najlepszych. Dlatego na pierwszy rzut oka notebook Kiano wygląda ...serii IdeaPad. Najpoważniejsze wady SlimNote 14.1+? Mamy dwie. Ekran\n... firmy EVGA na rynku notebooków to model znacznie bardziej okazały... sposób oczywisty wpływa na wydajność całego zestawu - podobne rozwiązanie z...że w nieco bardziej wydajnych notebookach. Lenovo Y900 Lenovo coraz mocniej...chciałby mieć w pełni konwertowalnego notebooka i tabletu w jednym?... wyświetlacz OLED od\n...dla którego warto się tym notebookiem zainteresować. ASUS od dawna ...bezstopniowe uchylenie pokrywy. Co ważne, cały mechanizm wykonano z metalu i...na baterii będzie działał przez cały dzień Największa zmora współczesnych ... to brak irytującego hałasu. Notebook pracuje bezgłośnie w każdej sytuacji... ASUS VivoBook Flip\n...dobre, szybko się kończy. Te najlepsze charakteryzują się zazwyczaj spektakularnym, ale...ofercie dostaniecie go już za niecałe 4300 zł. Co w zamian...Osoby, które poszukują mocnego sub-notebooka za rozsądne pieniądze powinny zainteresować...rynku. Jak na klasycznego sub-notebooka przystało, HP Pavilion dm1z ....\n...nową wersję popularnego laptopa Mi Notebook. Jak przystało na sprzęt ...za pośrednictwem nowej odsłony Mi Notebooka. To klasyczny w swoim ...bowiem umieszczenie we wnętrzu Mi Notebooka nawet 32 GB pamięci. Interesująca...systemu Dolby Atmos. Xiaomi Mi Notebook 15,6 - specyfikacja Ekran: ...Cena Xiaomi Mi Notebook:\n... czy ASUS. Zobacz również | Najlepsze tablety i najlepsze telefony IFA 2014 Postanowiliśmy... najciekawszych i najbardziej wartościowych notebooków. Oto zestawienie najlepszych laptopów, które pojawiły się... najnowsze i najbardziej efektowne produkcje, cały czas znajdują swoich amatorów. Na..., takich jak rozmiary\n...co najbardziej czekają miłośnicy wydajnych notebooków, jest oczywiście nowa odsłona flagowego...wtedy, że to jeden z najlepszych ultrabooków do pracy. Teraz ...znaczenia w kontekście redukcji rozmiarów całego sprzętu, ale jego ultramobilność ... zaprezentowanych laptopów jest Huawei MateBook 14, który - w odróżnieniu\n...o 180 stopni, matowy ekran 14" oraz dwa niezależne akumulatory. W... jestem jednak od nazwania testowanego notebooka ciężkim lub nieporęcznym - wręcz ...Surface Laptop czy ASUS VivoBook 14, T480 nie ma się czego...się z niego sprawnie korzystać. 14-calowy, matowy ekran Full HD... pracy na baterii. Sercem notebooka\n...osi, wokół których obracało się całe wydarzenie. Czas krótko podsumować ... z uporem określa jako mini notebooki. Skłamalibyśmy jednak okrutnie, gdybyśmy ...komputerów Timeline Ultra. Choć dlaczego 14- i 15-calowe modele ... modelu, dostaniemy bowiem także 14-calową maszynę z napędem optycznym...do pomocy i, w przypadku\n... masowych ilościach nowego, efektownego Envy 14 Spectre. O innych modelach mówi... było wskazać modelowy przykład „zwyczajnego notebooka”, od strony wizualnej ten sprzęt.... Obudowa urządzenia pozostaje chłodna praktycznie cały czas niemal w każdym miejscu... sprzyjających warunkach, nie jest jednak najlepszej jakości i\n... jest na szczycie listy najlepszych ultrabooków 2w1. Chcąc zabezpieczyć... jednocześnie wykorzystywany do zasilania notebooka. Czas pracy na baterii...to widoczny wpływ na wydajność całej platformy. Nie pomaga tutaj... cały system chłodzenia nie jest niestety mocną stroną Mi Notebook Air...Xiaomi Mi Notebook\n.... Na nich ujrzymy na pewno całą masę nowości oraz produkty, które... mowa, integruje w sobie wszystkie najlepsze cechy komputerów mobilnych. Sprzęt dopiero... podbić serca wielu mobimaniaKów z całego świata. IdeaPad U260 to pierwszy... Sony Style, znajdziemy m.in. 14-calowy model Vaio EA Arabesque...-calową. Na tak\n... mocniejszy akumulator niż w większości notebooków tej wielkości i w pełni... hałas albo zamierzacie korzystać z notebooka w nocy i nie chcecie... szczególnie uprzyjemnić pracy na tym notebooku, ale nie robi też nic..., ale nie możemy. Są w najlepszym razie przeciętne. Mimo to, opisywany... pospolite. Znajduje się na\n... związku z tym notebooków z tym oznaczeniem jest całe zatrzęsienie. W zakresie... A6-3400M. Jeżeli jednak szukacie notebooka ze średniej półki, to nie... pod uwagę, że już za niecałe 2 500 złotych mamy bardzo... też o to, by łączność notebooka nie zawodziła pod żadnym względem..., to ciągle pozostaje kwestia nie\n...głośnikami. ASUS N56VV Jeden z najlepszych laptopów multimedialnych na rynku Specyfikacja...reprodukcję dźwięków. Samsung Series 9 Najlepszy z najgorszych Specyfikacja: ekran 13...głośniki stereo nie należą do najlepszych wśród komputerów mobilnych, ale wytwarzany...kierunek rozwoju branży mobilnej i cały czas sprzedaje\n... swojej ofercie przynajmniej jeden model notebooka dla graczy. Jak nie pogubić... 15,6, inne 17,3 cali. To, którą z nich uznamy... jednostkami. Warunkuje to również cena notebooków gamingowych, która do najniższych nie... wygodną i ergonomiczną klawiaturę. Za najlepsze na rynku są uważane klawiatury... to dzisiaj nie\n...-calowy MacBook Air to prawdopodobnie najlepszy laptop dla kobiety dostępny na... 11 Specyfikacja: ekran 11,6 cali (1920 x 1080 px), procesor... UX21A Specyfikacja: ekran 11,6 cali (1920 x 1080 px), procesor... Air. Ten ultrabook to zdecydowanie najlepsza propozycja dla kobiet, które poszukują...\n... ThinkPad Edge E440 (20C5007MPBC84E) • Ekran: 14,1” (1366 x 768 pikseli... można znaleźć w takiej ofercie. Notebook jest bardzo dobrze wyposażony, z... klasyczne wnętrze. Standardowo komputer ma 14,1-calowy ekran pracujący w.... i DustDefender, która błyskawicznie usunie cały kurz z wnętrza obudowy.\n... kupno nowego laptopa? Nasze zestawienie najlepszych laptopów do 2000 złotych przychodzi... więc wybór pomiędzy tymi dwoma notebookami zależy od osobistych preferencji. Lenovo... modelu tylko jedną znajdziemy za niecałe 2000 złotych, jest to jednak... 2000 złotych, sprawdź nasze zestawienie najlepszych laptopów do 1500\n... HP Envy 14 BE jest jednym z najlepszych laptopów muzycznych naszych..., co dodatkowo zwiększa trwałość całej konstrukcji. Matryca ani drgnie ...giganta z Palo Alto. Cały ten medialny szum nie wpływa...skutecznie utrudnia komfortową pracę na notebooku pod gołym niebem. Przechwytywane... intensywnie. Laptop niemal\n... mamy tu przecież klasyczny, 14-calowy panel! Ten efekt udało...w pionie. W najlepszym laptopie biznesowym w całej linii Lenovo spodziewałem... Carbon, determinujemy jaki typ 14-calowego wyświetlacza nas interesuje, ... wybrałbym jednak inny komputer. Cały dzień na baterii? To ... chyba najlepszy benchmark\n..., Sleekbooki HP ENVY oraz notebooka HP Pavilion m6 z ekranem...XT to urządzenie zbudowane z najlepszej jakości materiałów, zamknięte w obudowie...automatycznie aktualizuje pocztę elektroniczną, gdy notebook jest w trybie uśpienia. Ponadto...z ekranem 35,6 cm (14 cali) lub 39,6 cm (15...podróży Zaprojektowany dla\n... ThinkPad T480 i T580 to najlepsze laptopy dla biznesu? Targi CES.... Specyfikacja Lenovo ThinkPad T480: Ekran: 14 cali FullHD lub WQHD IPS Procesor... to się zmieni, a do 14-calowego T480 wreszcie trafi rozdzielczość... której słyną wszystkie ThinkPady. Biznesowy notebook to również dobry czas pracy... powinny\n... być jak najniższa, by zapewnić najlepszą możliwą mobilność. Ale jaki jest... przenośnego laptopa, który nie wytrzyma całego dnia z dala od gniazdka..., jaki przyświecał przy projektowaniu tych notebooków - czasu pracy na baterii, który.... Nieco większy wariant o przekątnej 14 cali ma masę większą o zaledwie...\n... my sprawdzamy ofertę sklepu szukając najlepszych, najciekawszych i... najbardziej opłacalnych komputerów...z pomocą. Poznaj 5 najciekawszych notebooków, które naszym zdaniem zasługują na... jednego z najtańszych notebooków na rynku. ASUS VivoBook 14 R459UA-BV131T to... przeróżnych rankingach polecanych laptopów na\n... W moim zestawieniu 10 najlepszych ultrabooków prezentuję komputery warte szczególnej...4 Wh Grubość / waga: 14,6 mm / 1,3 kg...ThinkPad X1 Carbon 6gen Ekran: 14" IPS (2560 × 1440 px... znajdziesz wszystkie najważniejsze i najlepsze konfiguracje. Ja szczególnie polecam...Specyfikacja Acer Swift 7 Ekran: 14" IPS\n... najbardziej wymagających. Nie przedłużając: oto najlepsze prezenty w 2019 roku wg.... Oczywiście pod warunkiem, że poszukasz notebooka, który jest nie tylko sensownie... inny model ASUSa - popularnego ZenBooka 14 (UX433), którego kolejne wydania zbierają... Gram w wersji z ekranem 14-calowym lub 15-calowym (ten..., a\n..., a wyposażony został w 14-calowy ekran i mocny procesor...konstrukcji udało się zredukować gabaryty 14-calowego panelu do formatu zbliżonego...w naszym najnowszym TOP-10 najlepszych monitorów). Obecność dwóch portów Thunderbolt...na tyle dobrze rozpraszane po całej konstrukcji, że zarówno pulpit roboczy... go w łatwy\n... Paweł Gajkowski Jedyny, a zarazem najlepszy smartfon tegorocznych targów Specyfikacja: 5...niskiej cenie Specyfikacja: przekątna ekranu 14", rozdzielczość ekranu do 1920 ...całkiem sporą przestrzeń dyskową i 14-calowy ekran w FullHD, żądając... kandydatów, który ujawnił niemalże całą swoją specyfikację wraz z\n...trafiały tylko i wyłącznie klasyczne notebooki, dziś w sklepach znajdziemy ...chromebooki, laptopy dla graczy czy notebooki konwertowalne. Rozwarstwienie rynku rośnie, a...dla Was maniaKalny TOP-10 najlepszych laptopów. Wybierając komputery godne ...sensownie wycenione. Jeśli szukacie poręcznego notebooka, a jednocześnie\n...miejsce w maniaKalnym TOP-10 najlepszych ultrabooków? Szukając odpowiedzi na ...GB. Aktualna cena tak wyposażonego notebooka to 5499 zł. Poniżej ...że przy pierwszym kontakcie z notebookiem ma się wrażenie, że ...ramki okalające boki ekranu nadają całej konstrukcji swoistej lekkości. Dobrze ...mogę wrzucić na półkę\n... 3 godziny oglądania filmów i niecałe 3 godziny surfowania po Wi... na uzupełnienie energii w przeciągu niecałych 2 godzin. Temperatura / hałas / wyposażenie... swoje kosztują, skutecznie podnosząc cenę całego zestawu. Co istotne, mamy tu... do klawiatury, nie należy do najlepszych. Mimo wsparcia ze strony sterowników...\n... prawidłowe chłodzenie laptopa powinniśmy dbać cały rok, nie tylko podczas miesięcy... wersji testowej do ściągnięcia stąd) Notebook Hardware Control (bezpłatny, do pobrania... pobrania stąd) Hardware System Monitor (14-dniowa wersja testowa, do ściągnięcia... doraźnym lekarstwem na przegrzewanie się notebooka jest\n... wypada lepiej niż większość uniwersalnych notebooków, z których miałem okazję korzystać... się do podzespołów trzeba zdjąć całą dolną pokrywę (wystarczy do tego... z biznesem, doskonałym wykonaniem i najlepszą klawiaturą na rynku. I takiej... źle, to nadal jedno z najlepszych narzędzi do wprowadzania tekstu,\n... lubiących czytać Kindle Oasis będzie najlepszą propozycją. Czytnik wyposażony jest w... komputer Kiano SlimNote 14.1 - prosty i ładny notebook do podstawowych zastosowań... - zestaw do pielęgnacji zarostu na całym ciele. Gra planszowa, książka lub..., która podbija serca czytelników na całym świecie. "Był sobie\n... świata żywych to jedna z najlepszych rzeczy, jakie przydarzyły się branży... z jakiejkolwiek aktywności w branży notebooków, to nie ma na co... po bokach wyświetlacza mają zaledwie niecałe 5 mm szerokości. W zależności... kolei wystarczyć na około 13-14 godzin pracy, więc jest to...\n... i doskonałego designu, nowy notebook Serii 9 ma najcieńszą i...przełamują wszystkie powszechne przekonania dotyczące notebooków klasy premium. Ultracienkie komponenty ...rozwiązanie segmencie cienkich i lekkich notebooków, zwiększająca możliwości zastosowania dużych ...na świecie notebook premium o przekątnej ekranu 15\n...po internetowych sklepach-konfiguratorach producentów notebooków. Chcieliśmy sprawdzić, jak prezentują.... Według obecnego kursu złotego niecałe 15 600 PLN. Spodziewaliśmy ... taki sam jak wyżej. Najlepsza dostępna karta graficzna to NVIDIA...też mocniejsza bateria, zapewniająca nawet 14 godzin pracy. Szkoda trochę,...na\n... produktów na rynku wybrać te najlepsze? Pomoc znajdziecie w najświeższym, maniaKalnym... bazowymi. Nie każdy jednak z notebooka do gier będzie zadowolony, gdyż... to na chwilę obecną prawdopodobnie najlepszy laptop gamingowy na rynku. Nie....1", 13.3" lub maksymalnie 14.1") z preinstalowanym Windowsem 7... wspomnianej\n... internetowym Vobis.pl można kupić notebooka Asus K50C. Atutami urządzenia są... zainstalowanego systemu operacyjnego nie jest najlepszym rozwiązaniem. Ale w przypadku studentów... miejsca podparcia rąk w obudowie notebooka przez cały utrzymywana była na poziomie... której każdy student, który kupi notebooka\n... uniwersalnym - ma szybki procesor, 14-calową matrycę AHVA o wysokiej...Intel HM87 Express Przekątna ekranu 14" Rozdzielczość ekranu 1920 x ...pozostawia wiele do życzenia. Nawet najlepsze nagrania brzmią wyjątkowo płasko i....1, pod kontrolą którego działa cały komputer. Ekran / klawiatura / gładzik ...powłoką HYPERBOOK\n... producent Chuwi, który właśnie zaprezentował notebooka o nazwie Lapbook Plus. Laptopy... w stogu siana, bo takich notebooków po prostu nie ma. Co... ma wynosić 100%. Czy to najlepszy ekran w laptopach za około...\n...za 5499 złotych. Xiaomi Mi Notebook Pro Najciekawszy MacBook Pro z...jest z laptopami. Xiaomi Mi Notebook Air to 15-calowy model...wyposażonego laptopa. Specyfikacja Xiaomi Mi Notebook Pro Ekran: 15.6 cala...złotych. Xiaomi Mi Air 13 Najlepszy MacBook Air dla fanów Windowsa... przyciąga zwłaszcza ekran o przekątnej\n... zajmijmy się systemem – bo nawet najlepsze komponenty są na nic, jeśli...Windows 10 Pro jest obecnie najlepszym wyborem z możliwych. Już ...procesory Intel Core M, oferujące najlepszą obecnie relację wydajność-energooszczędność-mobilność...ekran – przekątna, typ i rozdzielczość Notebook konwertowalny – podobnie jak\n...zaprezentuje również swoją najnowszą serię notebooków, które wyróżniają się oryginalnym wzornictwem... Notebooki prezentują się znakomicie i posiadają matryce o przekątnej od 14-cali do... 17-cali. MSI FX400, FX600, ... na przypadkowe zadrapania. Klasyczne notebooki zostały również wyposażone w\n...coraz częściej pojawiających się w notebookach. ASUS U500VZ pracuje pod kontrolą...Ma to kluczowe znaczenie dla całego komputera, bo związane jest to...i 14 cali to jedna z najbardziej rozległych kategorii, będąca jednocześnie najlepszym ... tysięcy złotych, oferując w najlepszych wariantach ekrany o\n501 queries. 0,768, 0.767 (0,768) seconds.


Dolistowo Stare - Najciekawsze Miejsca na Podlasiu\nDolistowo Stare to nazwa, która wielu osobom może niewiele mówić. Miejscowi potocznie o skupisku wsi mówią Dolistowo, choć pod tym określeniem kryje się wieś Dolistowo Stare, Dolistowo Stare II, a tak naprawdę Kolonie oraz Dolistowo Nowe. W porównaniu do innych rejonów w Polsce, niewielka wieś. Tutaj jednak, biorąc pod uwagę województwo podlaskie dość duża i przede wszystkim interesująca.\nDolistowo Stare – Uroki Podlaskiej Wsi\nDolistowo Stare jest wsią, w której można skorzystać z noclegów oferowanych w niejednym miejscu. Każdy ma okazję, by znaleźć tutaj coś dla siebie, a przede wszystkim spokój, ciszę, choć i nie brak miejscowych, jak i okolicznych atrakcji. Dolistowo Stare można potraktować również jako bazę wypadową. Miejsce, skąd rozpocznie się, a także zakończy zwiedzanie województwa podlaskiego. Bliższych i dalej położonych miejscowości, charakteryzujących się specyficznym klimatem i atrakcjami, z których warto skorzystać. Miejscami, które z pewnością warto odwiedzić, jeśli za sobą ma się już najważniejsze i największe atrakcje w kraju i nie tylko, a poszukuje się małych perełek godnych uwagi. Niezależnie od tego, czy to w pojedynkę, czy też z rodziną bądź grupą znajomych, można z powodzeniem znaleźć dla siebie miejsce na nocleg. W przystępnej cenie.\nDolistowo Stare – Atrakcje\nJedną z większych atrakcji wsi położonej w dawnym województwie białostockim, jest prawdopodobnie największa w Europie kolekcja lilii, założona przez lekarza z miejscowego ośrodka zdrowia, w latach 70. Ponad 1500 gatunków, które na żywo robią zupełnie inne wrażenie, niż jedynie czytając o nich w wizytówkach tejże wsi. Choć wieś nie kojarzy się turystom ze szczególnymi atrakcjami, to jednak ci, którzy zdecydują się na swój wypoczynek właśnie tutaj, mogą się przekonać o tym, iż jest to błędne założenie. Każde bowiem, nawet najmniejsze miejsce ma coś do zaoferowania i również jednym z nich jest Dolistowo Stare, które niesie ze sobą także ciekawą i bogatą historię. Warto tu zajrzeć, aby skorzystać z uroczego i spokojnego miejsca, które przyciągnie i zachęci do ponownego odwiedzenia spokojnych rejonów.\nZapraszamy do oglądania na żywo co ma miejsce w Dolistowie Starym przy pomocy kamery! Kliknij w powyższy odnośnik, aby oglądać!\nDolistowo Stare zrecenzowane przez admin dnia Czerwiec 8, 2015 ocena 4.9 of 5\nOpublikowano Czerwiec 8, 2015 Czerwiec 11, 2015 Autor adminKategorie Dolistowo\nJedna myśl na temat “Dolistowo Stare”\nLipiec 12, 2015 o 12:11 am\nszkoda, że kamera przekazuje tylko ujęcia z jednego skrzyżowania w Dolistowie. Ale swoją drogą przywołuje wspomnienia z wakacji.\nNastępne Następny wpis: Domki Letniskowe Dolistowo Stare


W poszukiwaniu uciekającego ciepła | Miasto2077 - Tak wygląda nowoczesne miasto\nW poszukiwaniu uciekającego ciepła\nData: 15 stycznia 2015 ·\nOsiem lat temu, na ulice miast całego świata Google wypuścił samochody uzbrojone w aparaty, aby fotografowały każdy zakątek. Tak powstało Street View. Dziś samochody z kamerami na ulice wysyła Essess, startup powstały na MIT. W jego przypadku nie chodzi jednak o zwykłe zdjęcia budynków, ale specjalistyczne fotografie obrazujące którędy z domów wycieka ciepło.\nDlatego samochód nie wiezie zwykłych aparatów, lecz radiometryczne kamery rejestrujące długie fale podczerwone oraz fale bliskiej podczerwieni. Do tego LiDAR (rodzaj laserowego radaru), dzięki któremu zbiera trójwymiarowe zdjęcia fasad budynków. Całością zarządza oprogramowanie, które nie tylko wyznacza trasę oraz kieruje kamerami. Stworzony algorytm na miejscu przetwarza dane: łączy ze sobą obrazy, odfiltrowuje to co w tle od samych budynków i tworzy ich mapy cieplne. W ciągu jednej nocnej przejażdżki samochód generuje ponad 3 terabajty danych i transferuje je do centrali firmy ulokowanej w Bostonie.\nW ten sposób, na zlecenie firm dostarczających energie Essess wskazuje którym klientom ciepło z domu najbardziej wycieka i w których miejscach powinni dokonać izolacji. Dysponując mocnymi narzędziami analitycznymi firma przedstawia nawet kalkulacje efektywności inwestycji w takie naprawy i jak szybko mogą się zwrócić.\nEssess realizuje też jednorazowe duże zlecenia skanując np. obiekty wojskowe, rafinerie, biurowce a nawet szkoły. Od 2011 kiedy zaczął swoją działalności zdążył zmapować już 4 mln obiektów.\nZebrane informacje dodatkowo kompiluje z danymi demograficznymi tworząc całe raporty dotyczące zachowań poszczególnych grup społecznych – wiadomo z nich m.in. że rodziny z trójką dzieci o 8 proc. częściej uszczelniają swoje domy niż ci co mają dwoje dzieci. Tego typu opracowania uwzględniające przekroje wiekowe, majątkowe i geograficzne w połączeniu z mapą przecieków cieplnych firmy energetyczne wykorzystują do prowadzenia kampanii marketingowych, zachęcających klientów do wdrażania rozwiązań efektywnych energetycznie.


Sokołowskie Orlęta, czyli Ojczyzna jest Najważniejsza. – Publiczna Szkoła Podstawowa nr 3\nZasiadając do wigilijnego stołu w roku jubileuszu odzyskania przez Polskę niepodległości pamiętajmy o tych, dzięki którym jesteśmy wolni. Szczególnie w naszym lokalnym wymiarze. To właśnie im społeczność Naszej Szkoły poświęciła program Sokołowskie Orlęta prezentowany podczas niedzielnych mszy św. w naszej parafialnej konkatedrze pw. Niepokalanego Serca NMP (uczniowie – Marysia Kosieradzka, Wojciech Żółkowski, Antoni Zawadzki, Gabriela Miłkowska, Mateusz Litewnicki, Wiktor Biernat, Alicja Wojewódzka, Piotr Skóra, Rafał Bukowicki, Karolina Przywózka, Jakub Wyrozębski, Zuzanna Lemieszek, Grzegorz Pełczyński; nauczyciele – dyr. Jerzy Ostromecki, Jacek Odziemczyk, Piotr Przeździecki, Agnieszka Maksymiak.\nByć może wielu z nas słyszało (lub przynajmniej powinno było słyszeć) o Antosiu Petrykiewiczu, który został ciężko ranny broniąc ,,Reduty Śmierci’’ na Persenówce w obronie Lwowa w grudniu 1918 roku. Zmarł w szpitalu 16 stycznia 1919 r. Miał wtedy 13 lat. Za osobistą odwagę odznaczony został przez Naczelnika Józefa Piłsudskiego Krzyżem Virtuti Militari i był to najmłodszy w całej armii kawaler tego najwyższego odznaczenia wojennego. Tylko o rok starszy był Jurek Bitschan, który oddał swoje życie w obronie kochanego miasta 21 listopada 1918. Do historii przeszli, wraz z poległymi 120 uczniami i 76 studentami jako Lwowskie Orlęta.\nNiewielu zdaje sobie natomiast sprawę, że mieliśmy swoje, nasze Sokołowskie Orlęta. Harcerzy, głównie, z drużyny im. T. Kościuszki powstałej w Sokołowie w 1915 (lub wedle innych źródeł w 1916 r.). Gdy latem 1920 r. bolszewicy szli na Warszawę zaciągnęli się głównie do 205 pułku piechoty ochotniczej, dowodzonego przez mjr. Bernarda Monda. Pułk składał się w ¾ z uczniów szkół średnich i zawodowych, a w nim:,, przeważał element harcerski’’. Sam kwiat polskiej młodzieży. Wśród nich ponad 50 naszych – sokołowskich.\n31 lipca wyjechali na front. Szlak bojowy rozpoczęli pod Nowogrodem. Bili się pod Przewodowem, gdzie 8 sierpnia poległ H. Mastalerczuk. 15 sierpnia pod Wronami polegli Czesław Redko, Józef Włodarczyk, Michał Danielak. 25 września pod 13 fortem Grodna padł 16-letni Stefan Galas, a przy zdobywaniu 1 fortu padł W. Pawlik z klasy VII gimnazjum. Po niego przyjechała:,, Wackowa matka , zwłok synowskich szukająca. Zawilgły nienawykłe do łez żołnierskie oczy, przed ogromem boleści matczynej straty się korzące. (…) Ścisnął im skurcz żałosny gardła, gdy liczyli łzy rodzicielskie’’. Z kolei z ran zmarli Januariusz Geonet i Stanisław Dobrowolski. W nieznanym miejscu poległ Władysław Leszczyński. Rannych zostało kolejnych 19. W innych jednostkach – 5 pułku piechoty i 11 pp bili się m.in. J. Miłobędzki i H. Wąż.\nRazem z nimi był ten, który uczył ich Polski – ksiądz Antoni Święcicki, kapłan przez duże K, wpółorganizator sokołowskiego harcerstwa, prefekt sokołowskiego gimnazjum, kapelan 205 pułku. Na froncie dzielił razem z nimi trudy, radości, smutki i tragedie. A przybył do naszego miasta z dalekiej Nowosielicy na Ukrainie, gdzie pełnił obowiązki proboszcza. Uciekał przed bolszewikami, ratując 550 dzieci polskich wygnańców. 10 listopada 1919 stanął na czele Komendy Miejskiej ZHP w Sokołowie, wspomnianym powyżej latem poszedł na front. Opuścił Sokołów także latem 1922 r. Prowadził działalność kapłańską w różnych miejscach, ale najbardziej powinien (oprócz Sokołowa) zapamiętać go Garwolin. Pełnił tam szereg odpowiedzialnych funkcji, m.in.: Kapelana OSP, kapelana Hufca Męskiego ZHP, Prezesa PCK, prefekta Liceum Ogólnokształcącego. Zmarł 23 lipca 1969 r. Pochowany w Garwolinie. To nasza wspólna historia.\nŚwiąteczne przedstawienia jasełkowe w naszej szkole. → ← Mikołajki w klasie IV