chems el hana, sousse od 02.09 - Forum Wakacje.pl\nchems el hana, sousse od 02.09\nwłaśnie wróciłam z tego hotelu.\njestem zadowolona, placilam niecale 2000 za 2 tyg ALL, naprawde na te cenę było ok, czysto, jedzenie owszem to samo ale wybor byl. animatorzy sie starali.pewnie narzekaja ci co nie chca wziasc udzialu w animacji tylko by sie patrzyli a brak chetnych na nimatorow zwalaja, ich brak umiejetnosci, pfff.. najlatwiej narzekac!\nsztucce zawsze byly , aj ka nie, od razu donosili, raz tylko herbaty nie moglam sie doprosic. bardzo dbaja o bezpieczenstow gosci.\ngeneralnie sousse nie jest syfem, jest prawdziwa Tunezja!! wymuskany port el kantoui to dla wygodnickich, ktorym nie chce sie kraju poznac. mi sousee bardzo przypadlo do gustu.\_polozenie hotelu - duuuuzy plus.\nno i pozdrawiam ludzi z poczatku wrzesnia, wpaniala ekipe stworzylismy!! wredniutka -:***\ndużo płaciłaś ! ten hotel chodzi po 1,3 tyś za 2 tyg\n16 September 2010, 20:54\noooo ho ho ho oooooooooooooooooooo\nsousse prawdziwa Tunezja\ntrzymajcie mnie bo spadam ho ha haaaaaaaaaaaaaaaaaa\nsousse to syf jakiego nie ma w całym kraju\nzbiór menelstwa z całego kraju, zbiór lovelo i innych typów spod ciemnej gwiazdy\npijaki, złodzieje, naciągacze, ci co zapomnieli o islamie opuszczając swoją wieś\njednym słowem DNO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\n16 September 2010, 22:25\nSousse jest straszne. Współczuje wszystkim, którzy tam trafią podczas pierwszego pobytu. Można wyrobić sobie odpowiednią opinie o arabach. Nie spotkałam takiej rozpusty w żadnym innym miejscu.\n17 September 2010, 00:57\ntakie boże mój przez male b taka Raszida przez duze R ...pizdiec...zasran ...ce przez male z....kto wie to byl.Nowi Turysci czytajcie dokladnie kto i co pisze.No coz ja moge dodac...te hotele stare faktycznie...ale jak ktos jedzie z inwencja tworcza...to one sie odplacaja Oczywiscie zawsze kwestia ceny.Bo lokalizacje -maja the best.Byłem pare razy..i mieli mnie dosc..za te imprezy miss hotelu...ale to prywata\n17 September 2010, 02:20\nelement tam jeździ


Co łączy Ryszarda Czarneckiego z Grzegorzem Schetyną, a co Donalda Tuska z Jackiem Kurskim? Mamy odpowiedź - WP Wiadomości\nRyszard Czarnecki, wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego, polityk Prawa i Sprawiedliwości, przyznał w #dzieńdobryWP, że Jacek Kurski na meczu Legii Warszawa i Lechii Gdańsk bardziej był kibicem niż prezesem Telewizji Polskiej. - Siwy strzelca strój - tymi słowami zareagował na pytanie o swoją pozycję w PiS.\nW porannym programie WP Czarnecki skomentował zachowanie Kurskiego, który upadł między kibiców Legii Warszawa z szalikiem innego klubu. Tłum odpowiedział mu wulgarnymi słowami. - Kibice reagują, jak reagują - ocenił wiceprzewodniczący PE. Zwrócił uwagę, że to, co łączy prezesa PiS Donalda Tuska i Jacka Kurskiego, to właśnie miłość do Lechii Gdańsk.\nCzarnecki przyznał też, że sam kibicuje klubowi Śląsk Wrocław, tak samo jak lider Platformy Obywatelskiej Grzegorz Schetyna. - Pamiętam, jak był szalikowcem Odry Opole. Zakochał się w Śląsku Wrocław. Miał do tego prawo - powiedział o przewodniczącym PO Czarnecki. Jego zdaniem swoim zachowaniem na stadionie Kurski pokazał miłość do barw klubowych.\nWiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego przyznał, że ostatnio nie rozmawiał z ministrem spraw zagranicznych Witoldem Waszczykowskim. Tłumaczył to natłokiem obowiązków.\nOcenił też wybranie Polski na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa ONZ. Jego zdaniem to sukces. - Polska będzie i musi być ambasadorem naszego regionu czy szerzej - Unii - stwierdził. Dodał, że jest to konieczne zwłaszcza po Brexicie. - Możemy tę sytuację wykorzystać dla naszych interesów - zaznaczył.\nZdradził też, że po tym jak zapadła decyzja, premier Beata Szydło zażartowała, że od głosu wstrzymał się San Escobar.\nCzarnecki zapytany o jego relacje z Jarosławem Kaczyńskim odpowiedział: - Chyba dobre.\nZ KPRP do PZU?\nPojawiły się informacje, że szefowa kancelarii prezydenta, minister Małgorzata Sadurska, zostanie wiceprezesem PZU. Rzecznik rządu nie potwierdził jednak tych doniesień. Nie wiadomo też, czy sama Sadurska jest zainteresowana. Co na to Czarnecki?\nJak podkreślił, wie tyle, ile podają media. - Specjalnie mnie to nie zajmuje. Ja zajmuję się polityką międzynarodową - podkreślił. Będę komentować fakt, a nie plotki - dodał.\nPrzytoczył też anegdotę. Kiedy był z Sadurską w Częstochowie - to był też czas, kiedy kandydował na prezesa Związku Piłki Nożnej - po mszy jeden z duchownych zwrócił się do niego słowami: "Dzień dobry panie prezesie", a do Sadurskiej: "Dzień dobry pani prezesowa". Jak tłumaczył, wzięto ich za małżeństwo\nZadeklarował, że po programie zadzwoni do Sadurskiej i zapyta ją o sprawę z PZU.


Hialeye Duo Emulsja krople do oczu 10 ml - cena - Apteka Internetowa Tanie-Leczenie\nHIALEYE DUO EMULSJA to krople do oczu w postaci lipidowej mikroemulsji, przeznaczone do leczenia oraz zapobiegania umiarkowanym oraz ciężkim objawom zespołu suchego oka.\nMikroemulsja składa się z fazy wodnej i fazy lipidowej.\nFaza lipidowa przypomina tę w fizjologicznych łzach ‐ stosunek zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych Ω6/Ω3 jest taki sam, jak w warstwie lipidowej prawidłowego filmu łzowego. Submikroskopowe cząsteczki lipidowe rozproszone w mikroemulsji chronią powierzchnię oka, łącząc się z cienką hydrofobową barierą warstwy lipidowej naturalnego filmu łzowego. Małe ogniska o bardzo wysokiej osmolarności w filmie łzowym suchych oczu wywołują uszkodzenia i stan zapalny powierzchni oka. Uszkodzona powierzchnia oka, pozostawiona bez właściwej ochrony przez film łzowy, powoduje uciążliwe uczucie swędzenia, pieczenia i piasku w oczach oraz niewyraźne widzenie.\nKrople HIALEYE DUO EMULSJA zostały opracowane w celu przeciwdziałania wszystkim głównym czynnikom powodującym zespół suchego oka. Po znormalizowaniu stabilności i osmolarności filmu łzowego uszkodzenia na powierzchni oka zaczynają się regenerować.\nHialuronian, trehaloza i glicerol wiążą wodę, stabilizują i uzupełniają film łzowy. Olej z nasion saccha inchi wzmacnia warstwę lipidową filmu łzowego, zapobiegając parowaniu i nadmiernej osmolarności, oraz obniża napięcie powierzchniowe, przywracając funkcję szybkiego rozprowadzania filmu łzowego.\nOlej i hialuronian o wysokiej masie cząsteczkowej umożliwiają skuteczniejsze zatrzymanie nienaruszonego ochronnego filmu łzowego na powierzchni oka. Hialuronian, trehaloza i naturalne przeciwutleniacze z oleju z nasion saccha inchi również wspomagają regenerację komórek oka po uszkodzeniu w wyniku stanu zapalnego. Po wyciszeniu stanu zapalnego zmniejsza się zaczerwienienie spojówek oczu.\nKrople do oczu HIALEYE DUO EMULSJA pomagają utrzymać bezpieczny poziom osmolarności.\nZawartość należy zużyć w ciągu sześciu (6) miesięcy od otwarcia i przed upływem daty ważności.\n0,1% olej z nasion saccha inchi (Plukenetia volubilis), 2% trehaloza, 0,2% hialuronian o wysokiej masiecząsteczkowej i glicerol w jałowej i hipotonicznej emulsji trometamolu/buforu cytrynianowego.\nNie zawiera środków konserwujących, alkoholu, fosforanów, boranów, oleju mineralnego ani materiałów pochodzenia zwierzęcego.\nW celu pierwszego otwarcia butelki należy oderwać i wyrzucić plombę na nakrętce. Zdjąć nakrętkę. Przed pierwszym zastosowaniem należy przećwiczyć sposób obchodzenia się z butelką. Butelkę należy delikatnie ścisnąć jedynie w pozycji z końcówką skierowaną w dół. Podawać po 1 kropli do każdego oka, 3–4 razy dziennie. Strząsnąć pozostałą kroplę z końcówki i zamknąć butelkę nakrętką. Dzięki niewielkiej podkładce wewnątrz nakrętki kolejna pobierana kropla będzie świeża i czysta. W miarę ubywania zawartości butelki zaleca się chwytanie dozownika w środkowej części i nieco mocniejsze ściskanie.\nKlienci, którzy kupili: Hialeye Duo Emulsja krople do oczu 10 ml, kupili również:


Guten Morgen, panie pośle. Ryszard Galla: Zaczynaliśmy jak w konspiracji - WP Wiadomości\n- Pierwsi działacze opowiadali, że się bali. Nie spotykali się w miejscach publicznych, tylko gdzieś na końcu sołectwa. To wyglądało jak w konspiracji - mówi Ryszard Galla, jedyny poseł Mniejszości Niemieckiej w polskim Sejmie.\nRyszard Galla jest posłem Mniejszości Niemieckiej już szóstą kadencję (Agencja Gazeta, Fot: Patrycja Wanot)\nPiotr Barejka, Wirtualna Polska: Czuje się pan Niemcem czy Polakiem?\nRyszard Galla: Jestem obywatelem Polski, ale z pochodzeniem niemieckim. Choć najlepiej powiedzieć, że Europejczykiem lub Ślązakiem.\nZdarza się uszczypliwość na sejmowych korytarzach?\nJeszcze w sejmiku wojewódzkim, jak raz mnie przedstawiono, że jestem z mniejszości niemieckiej, to ktoś wstał i wyszedł. Ale w Sejmie to raczej w żartach. Mam kolegę, od którego słyszę "guten Morgen" codziennie.\nPochodzi pan z okolic Opola, ale pana rodzina nie wyjechała po wojnie, jak wielu Niemców z tamtych terenów. Dlaczego?\nMyślę, że było to związane z poczuciem przywiązania do małej ojczyzny, do naszego heimatu. Chociaż spora część mojej rodziny, na przykład brat, mieszka w Niemczech. Ludzie wyjeżdżali w różnych latach. Ci, którzy wyjechali jeszcze z frontem, byli silnym magnesem dla tych, którzy po wojnie nie mogli się tutaj odnaleźć.\nDlaczego ta tożsamość jest tak ważna?\nPochodzę z małżeństwa mieszanego. Ojciec jest Niemcem, a mama Polką. Poznali się krótko po wojnie. Ale wzrastałem w duchu niemieckiej kultury. Taki był przekaz od dziadków, wszystkie świąteczne, niemieckie obyczaje były u nas w domu. Rodzice mojej mamy śmiali się, że jak przyjeżdżają do nas, to jak do Niemiec. Dziwiły ich niektóre rzeczy.\nRozmawialiśmy albo po niemiecku, albo gwarą śląską, a ona ma dużo wtrąceń niemieckich. Więc dla nich to było niezrozumiałe. Mieliśmy też inne potrawy. Albo takie proste rzeczy, jak siadanie w kościele. Dziwili się, gdy mężczyźni siedzieli po jednej stronie, a kobiety po drugiej. Wciąż tak wychowujemy nasze dzieci. Moi synowie są tak wychowani, ich dzieci też.\nMówił pan, że niektórzy Niemcy nie mogli się odnaleźć w powojennej Polsce.\nWtedy była polonizacja. Mój ojciec opowiada, że po wojnie to broń Boże, żeby ktoś się po niemiecku odezwał. Potrafił sąsiad na sąsiada donieść, że tamten w domu rozmawia po niemiecku, że tam słychać niemieckie radio. Nie można było uczyć w szkołach języka.\nWywózka na wschód, poza tym po wojnie działały obozy pracy, również dla Niemców. Wielu niewinnych ludzi wtedy zginęło.\nPana ojciec miał problemy?\nBył z zawodu blacharzem. Raz pracował na wrocławskim ratuszu i przyjechała zachodnioniemiecka telewizja. Ojciec słyszał, jak rozmawiają po niemiecku. Pokręcił się obok nich, zagadał.\nDziennikarz niemiecki zapytał, skąd zna język. On tłumaczył, że od urodzenia. Tamten się dziwił, że są tu jeszcze Niemcy. Ojciec udzielił wywiadu, a potem prawie go z roboty wyrzucili.\nCzegoś jeszcze się bano?\nJeden z braci ojca był w Luftwaffe. Rodzina nie wiedziała, co się z nim stało. Zostało tylko jego zdjęcie u dziadków. Co wigilia zawsze było dla niego wolne miejsce, a przy nim to zdjęcie. Tylko dziadkowie, ze strachu, wydrapali swastykę, która była tam na mundurze.\nNie można było się do tego przyznać. Służby nie mogły się o tym dowiedzieć. Mimo że w czasach wojny ludzie z Górnego Śląska stanęli przed wyborem, że albo idą na wojnę, albo kulka w łeb. To był dla nich przymus.\nA co się stało z bratem?\nZostał zestrzelony nad Czechami. Potem, w drodze powrotnej do domu, złapano go i wywieziono na sześć lat do Związku Radzieckiego.\nPo przemianach ustrojowych mniejszość niemiecka mogła wyjść z cienia. Jak pan to pamięta?\nByłem wtedy młodym człowiekiem, ale miałem już dowód osobisty (śmiech). Ci pierwsi działacze, których duża część już zmarła, opowiadali, że i tak się bali. Nie spotykali się w miejscach publicznych, tylko gdzieś na końcu sołectwa. To wyglądało jak w konspiracji, pierwsze zebrania naprawdę były w strachu. Bo a nuż ktoś się dowie i mnie z pracy wyrzuci.\nMoim zdaniem zaczęło się od pierwszych wyborów samorządowych, kiedy nasi ludzie pojawili się publicznie. Otwarcie powiedzieli, że są przedstawicielami mniejszości niemieckiej. Później nasi przedstawiciele weszli do Sejmu. To wszystko budowało pozytywny klimat.\nZ jakimi problemami przychodzą do pana wyborcy?\nBardzo różnymi. A to ktoś przychodzi z problemem własnościowym. Bo po wojnie jego rodzina została odebrano majątek, on do dzisiaj nie może go odzyskać.\nByły sprawy starszych osób, które otrzymywały renty za udział Wehrmachcie. Po stronie niemieckiej byli obciążeni różnymi podatkami, ta kwota przychodziła do polskiego banku, a tu jeszcze ją obcinali. Pytali, dlaczego podwójnie mają płacić.\nWciąż też dochodziło do incydentów, jak zamazywanie dwujęzycznych tablic z nazwami miejscowości. Cały czas czuć było niechęć?\nTaka niechęć wszędzie się pojawia, w innych mniejszościach też. Ale my dzisiaj mówimy, że u nas jest spokojnie. Jak się porozmawia z Ukraińcami, to tam teraz jest wojenka. Każdy to musiał przejść.\nPoza tym u nas jest cała historia pomników z okresu międzywojennego, tych niemieckich. I próby wymazywania tego nie są dobre. Przecież to trwały element kultury tego regionu, nie da się inaczej. Najgorsze, co może być, to wycinanie korzeni, które świadczą o pochodzeniu i tych ludzi, i tego regionu.\nA jest to region kulturowo zróżnicowany.\nOczywiście, że tutaj kultury się mieszają. To też ma istotne znaczenie. Dlatego kładliśmy nacisk na edukację, podjęliśmy wiele działań, które miały na celu przybliżenie tej historii. Myślę, że to spowodowało, że u nas nie ma już takich problemów z niechęcią.\nNawet sołtys pewnej wsi odnowił pomnik niemiecki. Ja się zapytałem, czemu to zrobił, a on odpowiada, że przecież chodzą do niemieckiego kościoła, mieszkają w domach tych przodków. To dlaczego nie mają ich upamiętnić?\nCzyli przede wszystkim zrozumienie.\nTak, bo do tanga trzeba dwojga. Myślę, że jest wspólna cecha tych, którzy tu są i tych, którzy tutaj przyszli. Pierwsi wiedzą, co to znaczy, że ich bliscy i rodziny zostały pogonione. I rozumieją tych, którzy tutaj przyszli. Bo oni też zostali skądś wyrzuceni.\nPo prostu sąsiad sąsiada musi poznać, trzeba sobie zaufać. Tego się nie da zrobić ustawą czy nakazem, czy czymkolwiek. To wymaga czasu i otwartości.\nRyszard Galla od 2005 roku jest posłem na Sejm RP z ramienia mniejszości niemieckiej. Członek mniejszości niemieckiej na Opolszczyźnie i wiceprzewodniczący zarządu wojewódzkiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców na Śląsku Opolskim. Prezes Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej z siedzibą w Gliwicach.


Wybory 2020. W dwóch miastach zabrakło kart. Komisje zaskoczone przez turystów - o2 - Serce Internetu\n| 28.06.2020 19:03\naktualizacja 28.06.2020 19:15\nW Krynicy-Zdroju i Zakopanem liczba chętnych do głosowania przekroczyła oczekiwania organizatorów. (Materiały WP)\nW Krynicy-Zdroju oraz Zakopanem liczba głosujących przekroczyła oczekiwania komisji wyborczych. Okazuje się, że liczba chętnych do wybierania głowy państwa była wyższa niż zapas kart wyborczych.\nUruchamiamy rezerwy kart do głosowania. W jednej z komisji w Krynicy-Zdroju 500 sztuk i w kolejnych dwóch po 200 sztuk oraz 100 dodatkowych kart w Zakopanem. Jest duża liczba wyborców, którzy głosują na podstawie zaświadczenia. Są to kuracjusze uzdrowiska i turyści, którzy przebywają na wypoczynku w górach" – mówiła szefowa nowosądeckiej delegatury PKW, Maria Zięba.\nWyniki wyborów 2020. Są już pierwsze "przecieki"\nWybory 2020. Co jeśli do 21 będziemy stać w kolejce? PKW odpowiada na wątpliwości\nJak dodaje Zięba, komisje, w których zaczyna brakować kart, znajdują się blisko sanatoriów i popularnych wśród turystów miejsc. Wielu Polaków postanowiło pogodzić urlop z obywatelskim obowiązkiem głosowania i zaopatrzyła się w zaświadczenie o głosowaniu poza miejscem zamieszkania.\nTegoroczne wybory cieszą się rekordową frekwencją. Szczególnie wysoka jest ona w kurortach wakacyjnych. Do godziny 12, największa ilość uprawnionych oddała głosy w imienniczce Krynicy-Zdroju, Krynicy Morskiej nad Bałtykiem, gdzie wyniosła ona ponad 50 procent.\nJak się okazuje, zapas kart może skończyć się nie tylko w ośrodkach turystycznych. Według dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Łodzi Grażyny Majerowskiej-Dudek, jeszcze przed godziną 17 w niektórych komisjach wyborczych wydano już ponad 90 proc. kart i bardzo możliwe, że konieczne będzie skorzystanie z rezerw.\nDzięki istnieniu rezerwy kart wyborczych komisje nie muszą obawiać się, że nie będą miały jak wydać ich głosującym. Jak zapewniał szef PKW, Sylwester Marciniak, wydrukowano ich tyle, ile wynosi liczba osób uprawnionych. Pierwsza tura wyborów prezydenckich kończy się w niedzielę o godzinie 21. Wtedy też ustaje cisza wyborcza, a my będziemy mogli poznać ich wstępne, sondażowe wyniki.\nZobacz także: Koronawirus a wybory prezydenckie. Prof. Simon o bezpiecznym głosowaniu\nNie zagłosują to nie będą mieli za co wrócić za rok bo nie będzie bonów czy 500+\nA DLACZEGO ZABRAKLO KART DO GLOSOWANIA, I CO NA TO KOMISJA WYBORCZA, TRZEBA SPRAWDZIC KARTY DO GLOSOWANIA U GORALI, BO PONOC NIE MIELI PIECZECI,\nA podobno zeby dostac karte do glosowania trzeba najpierw zglosic chec przystapienia do glosowania a tu wychodzi na to ze przychodzi turysta do lokalu i karta jest.To jak to w koncu jest z tymi kartami?\nNiestety rezerwy są już wypełnione\nGłosowałam na zaświadczenie w Zakopanem ok 11. Bez problemu, bez kolejki.\nJeszcze przed rozpoczęciem wyborów nie wierzyłem w ich uczciwość. To farsa nie wybory. Państwo z kartonu i takie też przygotowanie do wyborów. Są tak samo wiarygodne jak te w Rosji czy na Białorusi..\nCo sie dziwicie , naczelnik zdecydowal kto ma wygrac i balagan z wyborami w tym pomaga. Celowe dzialanie. Demokracja w tym kraju dzisiaj odeszla na nastepne koszmarne piec lat. Parodia......\nKarty bez pieczeci niewazne ale delikwent odhaczony wiec zrobia druga z pieczecia i glosem w odpowiednim miejscu...a takna marginesie ti dużo tych kart bez pieczęci w różnych częściach kraju\njakie rezerwy komisja powinna mieć tyle kart ile jest wyborców w danym okręgu i koniec a nie liczyć na to że ktoś nie przyjdzie to się podrzuci z rezerwy bagno\nMożna było dodrukować na ksero i opieczętowac komisyjnie\nBalagan brak organizacji-brak kart wyborczych ,pijany przewodniczacy,Zakopane? jakes rezerwy co to ma byc wybory?\nPapier toaletowy jest długi, można dowalić parę pieczątek.


00234 007093 15393106 na godz. na dobę w sumie\nRozpoczyna się Endgame. Nasza przyszłość nie została jeszcze spisana. Przyszłość to przyszłość. Co ma być, to będzie. Każde z nas ma inne zdanie na temat naszego pochodzenia. Bóg nas stworzył. Obcy przynieśli. Rozszczepiła się błyskawica lub przeszliśmy przez portale. Koniec końców, nie liczy się jak. Mamy tę planetę, ten świat, Ziemię, dla siebie. Przybyliśmy tutaj, byliśmy tutaj i nadal jesteśmy. Ty, ja, my, cała ludzkość. Początek nie ma znaczenia, niezależnie od tego, w co wierzysz. Jednakże koniec… koniec ma. Oto Endgame. Jest nas 12. Młodych ciałem, ale z dawnych ludzi. Nasze ścieżki wybrano przed tysiącami lat. Od tamtej pory przygotowujemy się na to, co ma nadejść. Gdy rozpocznie się gra, będziemy zmuszeni rozmyślać, obradować, rozszyfrowywać, pozostawać w ciągłym ruchu, zabijać. Niektórzy przygotowani są gorzej, inni lepiej, i ci pierwsi zginą na samym początku. Endgame to rzecz prosta. Nie jest jednak łatwo, bo gdy umiera jeden, umierają też kolejni, niezliczeni. Zdarzenie i to, co stanie się potem, jest nieuniknione. Jesteście nieświadomymi miliardami. Niewinnymi, biernymi gapiami. Szczęśliwymi przegranymi i pechowymi zwycięzcami. Publiką śledzącą grę, która zadecyduje o waszym losie. My jesteśmy Graczami. Waszymi Graczami. Musimy brać w tym udział. Mamy ponad 13, ale nie więcej niż 20 lat. Tak brzmi zasada i zawsze tak brzmiała. Nie posiadamy nadnaturalnych mocy. Żadne z nas nie potrafi latać, zamienić ołowiu w złoto czy uleczyć własnych ran. Kiedy przyjdzie po nas śmierć, odejdziemy wraz z nią. Jesteśmy śmiertelnikami. Ludźmi. Spadkobiercami Ziemi. To właśnie do nas należy rozwiązanie Wielkiej Zagadki Zbawienia i jedno z nas musi tego dokonać, inaczej wszyscy będziemy zgubieni. Razem jesteśmy wszystkim: siłą, dobrocią, niegodziwością, lojalnością, mądrością, głupotą, brzydotą, pożądaniem, złośliwością, kaprysem, pięknem, wyrachowaniem, lenistwem, entuzjazmem, słabością. Jesteśmy dobrem i złem. Jak ty. Jak wszyscy. Lecz nie jesteśmy razem. Nie jesteśmy przyjaciółmi. Nie dzwonimy do siebie i nie przesyłamy sobie wiadomości. Nie czatujemy przez Internet i nie spotykamy się na kawie. Jesteśmy rozdzieleni, porozrzucani po całym świecie. Od narodzin byliśmy szkoleni i wychowywani na ostrożnych i rozważnych, przebiegłych i zwodniczych, bezlitosnych i okrutnych. Nie cofniemy się przed niczym, aby odnaleźć klucze do Wielkiej Zagadki. Nie możemy przegrać. Porażka oznacza śmierć. Porażka to Koniec Wszystkich, Koniec Wszystkiego. Czy entuzjazm pokona siłę? Głupota zwycięży dobroć? Lenistwo piękno? Czy wygra dobro, czy zło? Istnieje tylko jeden sposób, żeby się dowiedzieć. Graj. Przeżyj. Rozwiąż zagadkę. Nasza przyszłość nie została jeszcze spisana. Nasza przyszłość to twoja przyszłość. Co ma być, to będzie. Więc słuchaj. Podążaj za nami. Raduj się. Miej nadzieję. Módl się. Módl się gorliwie, jeśli wierzysz. Jesteśmy Graczami. Twoimi Graczami. Gramy dla ciebie. Zagrajcie z nami. Ludu Ziemi. Rozpoczyna się Endgame. *Układ typograficzny książki, brak wcięć akapitowych, rodzaj przypisów i sposób zapisu liczb został narzucony przez wydawcę oryginału. Może mieć to związek z rozwiązaniem zagadki, ale nie musi.\nMarcus Loxias Megalos Hafız Alipaşa Sk, Aziz Mahmut Hüdayi Mh, Stambuł, Turcja Marcus Loxias Megalos jest znudzony. Nie pamięta niczego sprzed nudy. Szkoła jest nudna. Dziewczyny są nudne. Piłka jest nudna. Szczególnie kiedy jego drużyna, Fenerbahçe, przegrywa. Tak jak teraz w meczu z Manisasporem. Marcus gapi się z pogardą w ekran telewizora stojącego w niedużym, skromnie urządzonym pokoju. Zapada się w miękkim, czarnym skórzanym fotelu, do którego, kiedy chce wstać, przykleja mu się spocona skóra. Jest noc, lecz Marcus nie zapala świateł. Przez otwarte okno do pokoju, niczym natarczywe duchy, wpadają odgłosy Bosforu – przeciągłe wycie okrętów, dzwonienie boj – którego jęki i brzdęki słyszy cały Stambuł. Marcus ma na sobie jedynie obszerne spodenki gimnastyczne. 24 żebra odznaczają się pod napiętą, opaloną skórą. Jego ramiona są muskularne i twarde. Oddycha lekko. Napina mięśnie brzucha. Ma krótko obcięte włosy i zielone oczy. Z koniuszka nosa ściekają mu perliste koraliki potu. Cały Stambuł gotuje się tej nocy, a Marcus razem z nim. Na jego udzie spoczywa otwarte, oprawione w skórę, stare tomiszcze. Napisano je greką. Marcus nagryzmolił na kawałku papieru, który leży na księdze, kilka słów po angielsku: „Z rozległej jestem Krety. Rodzic mój imiona znaczne miał”. Nie pierwszy raz zaczytywał się w tej opowieści, traktującej o wojnie, poznaniu, zdradzie, miłości i śmierci. Lektura zawsze sprawiała mu przyjemność. Czegoż by nie oddał, aby samemu móc udać się w podobną podróż, uciec przed męczącym skwarem tego nudnego miasta. Wyobraża sobie ciągnące się przed jego oczami nieskończone morze, chłodny wiatr muskający skórę, przygody oraz ustawiających się w bojowym szyku wrogów, którzy majaczą na horyzoncie. Marcus wzdycha i sięga po strzępek papieru. W drugiej ręce trzyma nóż wykuty 9000 lat temu z pojedynczego kawałka brązu w płomieniach Knossos. Przejeżdża ostrzem po skórze i wbija sztych w prawe przedramię, ale niezbyt mocno. Dobrze zna ten nóż. Ćwiczył z nim, odkąd potrafił utrzymać go w ręce. Spał z ostrzem pod poduszką od 6 roku życia. Zabijał nim kurczaki, szczury, psy, koty, świnie, konie, jastrzębie i jagnięcia. Z jego pomocą uśmiercił też 11 osób. Ma 16 lat, idealny wiek na Grę. Po ukończeniu 20 nie spełniałby warunków. Chce Grać. Wolałby umrzeć niż przestać spełniać warunki. Zdaje sobie jednak sprawę, że jego szanse są bliskie zeru. Wojna nie odnajdzie go tak, jak odnalazła Odyseusza. Nie odbędzie swej wielkiej podróży. Jego lud czeka od 9000 lat. Od dnia, w którym wykuto nóż. O ile mu wiadomo, będzie musiał czekać i kolejne 9000. Po Marcusie nie zostanie już ślad, a stronice tej księgi rozsypią się w proch. Dlatego jest znudzony. Kibice na ekranie telewizora wznoszą radosne okrzyki i chłopak podnosi wzrok znad ostrza. Bramkarz Fenerbahçe posyła piłkę lobem wzdłuż prawej linii, prosto do krzepkiego pomocnika, który podaje ją dalej, za linię obrony drużyny przeciwnej, między dwóch ostatnich zawodników stojących przed golkiperem Manisasporu. Zawodnicy ruszają za piłką, dopada do niej napastnik; jest już 20 metrów od bramki, nikt go nie zatrzymuje. Bramkarz szykuje się do starcia. Marcus nachyla się do telewizora. Zegar wskazuje 83:34. Fenerbahçe musi strzelić gola, a jeśli drużynie uda się zdobyć bramkę w tak dramatyczny sposób, zachowa twarz. Stara księga spada na podłogę. Karteczka ześlizguje się ze stronicy i przecina powietrze niczym dryfujący liść. Zgromadzona na trybunach publika podnosi się z miejsc. Niebo nagle jaśnieje, jakby bogowie, Bogowie Niebiańscy we własnej osobie, zstąpili na ziemię, aby pomóc piłkarzom. Golkiper robi krok w tył, a napastnik zbiera się do strzału, uderza, futbolówka leci w stronę bramki. Gdy ląduje w siatce, rozbłyskują jupitery, tłum szaleje. Rozlegają się krzyki, najpierw entuzjastyczne z powodu gola, a następnie przerażone, skonfundowane; pełne autentycznej, głębokiej grozy i niepokoju. Ogromna kula ognia, płonący meteoryt, eksploduje nad głowami publiczności i przetacza się przez boisko, miażdżąc obronę Fenerbahçe i wyrywając dziurę w głównej trybunie stadionu. Marcus patrzy na tę scenę z szeroko otwartymi oczyma. Świadkuje masakrze na skalę tragedii znanych mu z amerykańskich filmów katastroficznych. Połowa obiektu stoi w ogniu, dziesiątki tysięcy ludzi nie żyją lub płoną. Jest to najpiękniejsza rzecz, jaką chłopak kiedykolwiek widział. Oddycha ciężko. Pot zalewa mu twarz. Ludzie na zewnątrz krzyczą, wrzeszczą, jakaś kobieta z kawiarni na dole wyje i biadoli. Gdzieś w starożytnym mieście nad Bosforem, pomiędzy morzami Marmara i Czarnym, rozlegają się syreny. Na ekranie płonie stadion. Zawodnicy, policja, kibice i trenerzy biegają jak ludzkie pochodnie. Komentatorzy proszą o pomoc, zwracają się do Boga, bo niczego nie rozumieją. Żywi i ci, którzy niedługo umrą, depczą po sobie, próbując uciec. Rozlega się kolejny wybuch i telewizor gaśnie. Serce mało nie wyskoczy Marcusowi z piersi. Jego mózg jest rozgrzany niczym paląca się murawa, czuje, jakby w żołądku zaszyto mu kamienie i polano kwasem. Lepią mu się dłonie. Zauważa, że wbił sobie nóż w przedramię, strumień krwi tryska z ręki na fotel i na księgę. Nie będzie już się do niczego nadawała, ale nie ma to znaczenia; już jej nie potrzebuje. Nareszcie ma własną Odyseję. Marcus spogląda na ciemny telewizor. Wie, że tam, w rumowisku, coś na niego czeka i on musi to odnaleźć. Tę jedną rzecz. Dla siebie, dla swojego ludu. Uśmiecha się. Ćwiczył całe życie, czekając na tę chwilę, a nawet kiedy odpoczywał, i tak śnił o Zewie, o Wezwaniu.. Wszystkie wizje zagłady, jakie zrodziły się w jego nastoletnim umyśle, nie mogły się równać z tym, czego właśnie był świadkiem. Meteor zniszczył stadion piłkarski i odebrał życie 38 676 ludziom. Legendy głosiły, że zapowiedź będzie efektowna. Choć raz mówiły prawdę. Rzeczywistość okazała się jeszcze piękniejsza. Marcus wyczekiwał, wypatrywał i przygotowywał się do Endgame całe swoje życie. Nie był już znudzony i nigdy już nie będzie, bez względu na to, czy przeżyje, czy umrze. To jest to. Na pewno. To jest to.\nChiyoko Takeda 22B Hateshinai Tōri, Naha, Okinawa, Japonia Trzy uderzenia niedużego dzwonka wykonanego ze stopu cyny i ołowiu budzą Chiyoko Takedę. Dziewczyna obraca głowę. Na elektronicznym zegarze widnieje 5:24. Ciężkie liczby. Znaczące. Zapamiętuje je. Wyobraża sobie, że to samo robią ci, którzy przypisują doniosłość numerom takim jak 11:03, 9:11 czy 7:07. Przez resztę życia będzie widziała 5:24 i już na zawsze będzie niosła ciężar, wagę i znaczenie tych liczb. Chiyoko odwraca wzrok od zegara stojącego na jej stoliku nocnym i wpatruje się w mrok. Leży naga na pościeli. Oblizuje pełne wargi. Przygląda się cieniom na suficie, jakby chciała wyczytać z nich jakąś wiadomość. Dzwonek nie powinien był się odezwać. Nie dla niej. Przez całe życie słuchała o Endgame i swoim dziwacznym, nieprawdopodobnym wręcz pochodzeniu. Zanim rozbrzmiał dzwonek, była 17-letnim wyrzutkiem nauczanym w domu, mistrzynią żeglarstwa i nawigacji, zdolną ogrodniczką i zwinną alpinistką. Biegłą w symbolach, językach i słowach. Tłumaczką znaków. Zabójczynią zdolną posługiwać się wakizashi, hojo i shurikenami. Teraz, kiedy została zbudzona przez dzwonek, czuje się, jakby miała lat 100. 1000. 10 000. I ma wrażenie, że starzeje się z każdą upływającą sekundą. Spada na nią ciężar minionych stuleci. Chiyoko zamyka oczy. Mrok powraca. Chciałaby znaleźć się gdzie indziej. W jaskini. Pod wodą. W najstarszym lesie na Ziemi. Lecz jest tutaj i musi się z tym pogodzić. Niedługo ciemność pochłonie wszystko i nikogo nie ominie. Musi nauczyć się, jak sobie z nią radzić. Zaprzyjaźnić się. Pokochać. Szkoliła się przez 17 lat i teraz jest gotowa, choć nigdy o to nie prosiła i nigdy się tego nie spodziewała. Mrok. Przypomina jej ukochaną ciszę, która stanowi część jej samej. Potrafi bowiem słuchać, ale nigdy nie wypowiedziała ani słowa. Wygląda przez otwarte okno, bierze oddech. Przez noc padało, czuje wilgoć w nozdrzach, gardle i piersi. Powietrze pachnie przyjemnie. Słyszy delikatne stukanie w przesuwne drzwi do pokoju. Siada na łóżku, obrócona drobnymi plecami do wejścia. Tupie dwukrotnie, co oznacza wejdź. Rozlega się dźwięk drewna prześlizgującego się po drewnie. Potem następuje cisza zatrzymywanych drzwi. Delikatne szuranie stóp. – Zadzwoniłem – mówi jej wuj, kłaniając się nisko. Składa tym samym, jak zostało przyjęte i jak określały reguły, wyraz najwyższego szacunku młodemu Graczowi. – Musiałem – dodaje. – Nadchodzą. Wszyscy. Chiyoko kiwa głową. Mężczyzna, nadal pochylony, mówi: – Przepraszam. Już czas. Chiyoko tupie pięciokrotnie, w nierównych odstępach. Dobrze. Szklanka wody. – Tak, oczywiście. Wuj wychodzi tyłem z pokoju i oddala się po cichu. Chiyoko wstaje, zaciąga się powietrzem i podchodzi do okna. Jej bladą skórę otula nikły blask miejskich świateł. Patrzy na Nahę. Park. Szpital. Przystań. Morze. Czarne, szerokie i spokojne. Łagodna bryza. Drzewa palmowe rosnące pod jej oknami szepczą. Wiszące nisko szare chmury zaczynają lśnić jasnym blaskiem, jakby w pobliżu lądował statek kosmiczny. Starzy ludzie pewnie już nie śpią, myśli Chiyoko. Starzy ludzie wstają wcześnie. Piją herbatę, jedzą ryż i marynowaną rzodkiewkę. Jajka, ryby i ciepłe mleko. Niektórzy pamiętali wojnę. Ogień z nieba, który niszczył i dziesiątkował. Lecz pozwolił też na odrodzenie. To, co się stanie, przypomni im o tamtych dniach. Odrodzenie? Ich przetrwanie i przyszłość zależą tylko od Chiyoko. Pies zaczyna opętańczo szczekać. Rozlega się alarm samochodowy. Niebo jaśnieje, chmury rozdziera gigantyczna ognista kula, która rozpada się gdzieś nad przedmieściami. Krzyczy, płonie, wpada do przystani. Ogromna eksplozja i kłęby rozgrzanej pary rozświetlają poranek. Deszcz pyłu, kamieni, plastiku i metalu spada na Nahę. Umierają drzewa. Umierają ryby. Dzieci. Marzenia. Bogactwo. Szczęśliwcy gasną we śnie. Reszta płonie lub zostaje okaleczona. Będą myśleli, że to trzęsienie ziemi. Ale jeszcze zobaczą. To dopiero początek. Gruz spada na miasto. Chiyoko czuje, że gdzieś tam znajduje się coś przeznaczonego dla niej. Odchodzi od okna jednym zdecydowanym krokiem i wówczas do jej pokoju wpada rozżarzony węgielek w kształcie makreli, wypalając dziurę w macie tatami. Wuj ponownie puka do jej drzwi. Chiyoko tupie dwukrotnie. Wejdź. Nadal są otwarte. Mężczyzna wchodzi do środka z pochyloną głową, staje przy niej i podaje proste, niebieskie jedwabne kimono, które dziewczyna wkłada. Gdy jest już ubrana, bierze od niego szklankę lodowatej wody. Polewa nią węgielek, który skwierczy i wypluwa z siebie parę, woda gotuje się na jego powierzchni. Stygnie. Lśniący, czarny kamień o ostrych krawędziach. Spogląda na wuja. On odwzajemnia jej spojrzenie, a w jego oczach czai się smutek. To smutek gromadzony przez stulecia, smutek dobiegających końca żyć. Chiyoko kłania mu się w podzięce. Mężczyzna próbuje się uśmiechnąć. Był taki jak ona, wypatrywał rozpoczęcia Endgame, ale, jak niezliczenie wielu innych przez tysiące lat, bezskutecznie. Chiyoko się doczekała. – Przykro mi – mówi. – Z twojego powodu. Z naszego. Co ma być, to będzie.\nSarah Alopay Bryan High School, Omaha, Nebraska, Stany Zjednoczone Dyrektorka uśmiecha się, patrzy na tłum i mówi: – To dla mnie zaszczyt móc przedstawić uczennicę, która wygłosi mowę na zakończenie szkoły. Przed wami Sarah Alopay! Zgromadzeni wiwatują, wznoszą okrzyki, gwiżdżą. Dziewczyna wstaje. Ma na sobie czerwony biret i togę przepasaną błękitną szarfą. Na jej wargach od samego rana gości uśmiech. Rozbolała ją od tego cała twarz. Jest szczęśliwa. Za niecały miesiąc skończy 18 lat. Spędzi lato przy wykopaliskach archeologicznych w Boliwii, u boku swojego chłopaka, Christophera, a jesienią rozpocznie studia na Princeton. Kiedy zaś skończy 20 lat, rozpocznie resztę swojego życia. Za 742,43625 dnia będzie wolna. Przestanie spełniać warunki. Usiadła w rzędzie numer 2, za grupą pracowników administracyjnych, członkami komitetu rodzicielskiego i trenerami futbolu. Od przejścia dzieli ją kilka krzeseł. Towarzyszy jej Reena Smithson, najlepsza przyjaciółka Sary, którą zna od 3 klasy szkoły podstawowej. Dziewczyna spogląda na siedzącego cztery rzędy dalej Christophera. Blond włosy, lekki zarost, zielone oczy. To człowiek spokojny, o wielkim sercu, do tego najprzystojniejszy chłopak w szkole, mieście, stanie, a dla niej nawet i na całym szerokim świecie. – Daj czadu – mówi Christopher, szczerząc zęby w uśmiechu. Sarah i Christopher są razem od 7 klasy. Nierozłączni. Rodzina Christophera jest jedną z najzamożniejszych w Omaha. Są tak bogaci, że jego mama i tata nawet nie kłopotali się powrotem z Europy na rozdanie świadectw. Kiedy chłopak szedł na podium, to rodzina Sary cieszyła się najgłośniej. Mógł pójść do prywatnego liceum lub szkoły z internatem, gdzie uczęszczał jego ojciec, ale odmówił, nie chcąc rozstawać się z Sarą. To jeden z wielu powodów, dla których go kocha i wierzy, że będą razem do końca swoich dni. Pragnie tego i wie, że on również. A za 742,43539 dnia będzie to możliwe. Sarah idzie alejką w kierunku podium. Ma na sobie różowe ray-bany model wayfarer, które dostała od ojca na Boże Narodzenie. Okulary zasłaniają jej brązowe, szeroko osadzone oczy. Długie, kasztanowe włosy spięła w ciasny kucyk. Gładka, brązowa skóra lśni. Pod togą nosi takie samo ubranie jak pozostali. Lecz ilu z nich dźwiga ze sobą na podium ciężar artefaktu? Sarah zawiesiła go na szyi, tak jak Tate, kiedy jeszcze spełniał warunki. Przekazywano go od Gracza do Gracza, przez 300 pokoleń. Przyczepiony do łańcuszka wypolerowany czarny kamień od 6000 lat jest świadkiem miłości, smutku, piękna, światłości, żalu i śmierci. Sarah nosi wisiorek od chwili, kiedy Tate został ranny, a rada jej ludu zdecydowała, że to ona powinna być następnym Graczem. Miała wtedy 14 lat. Od tamtej pory nie zdejmowała amuletu, przyzwyczaiła się do niego, praktycznie nie czuje, że go ma. Kiedy idzie w stronę podium, na tyłach zaczynają skandować: – Sar-ah! Sar-ah! Sar-ah! Uśmiecha się, odwraca i patrzy na przyjaciół, kolegów, koleżanki z klasy, Christophera, swojego starszego brata Tate’a, rodziców. Jej mama obejmuje ramieniem tatę, oboje są dumni, szczęśliwi. Sarah daje im do zrozumienia, że jest podenerwowana. Ojciec uśmiecha się i unosi kciuk. Dziewczyna wchodzi na podium, a pani Shoemaker, dyrektorka, wręcza jej dyplom. – Będzie mi ciebie brakowała, Saro. – Nie odchodzę na zawsze, pani Shoe! Jeszcze się zobaczymy. Lecz pani Shoemaker wie lepiej. Sarah Alopay nigdy nie otrzymała oceny niższej niż piątka. Należała do reprezentacji stanu w piłce nożnej i w biegach, otrzymała maksimum punktów na egzaminach końcowych. Jest zabawna, miła, szczera i pomocna, zdecydowanie przeznaczona do wielkich rzeczy. – Daj im popalić, Alopay – mówi dyrektorka. – Jak zawsze – odpowiada Sarah. Dziewczyna podchodzi do mikrofonu, patrzy na zachód, nad głowami tłumu. Za grupą 319 uczniów znajduje się wysoki dębowy zagajnik. Słońce przygrzewa mocno, ale Sarah, tak jak i inni uczniowie, nie zwraca na to uwagi. Kończy się właśnie pewien etap ich życia i za moment rozpocznie się kolejny. Są podekscytowani. Myślą o przyszłości, wyobrażają ją sobie, mają nadzieję, że spełnią się ich marzenia. Sarah nieźle się napracowała, przygotowując mowę. Skoro ma być głosem swoich koleżanek i kolegów, chce dać im coś, co ich zainspiruje, popchnie do działania, gdy już otworzy się przed nimi ów nowy rozdział. To niemała presja, lecz dziewczyna do niej przywykła. Pochyla się i odchrząkuje. – Gratuluję i witam was w tym najpiękniejszym dniu waszego życia, a przynajmniej najpiękniejszym jak do tej pory! Dzieciaki zaczynają szaleć, kilkoro z nich przedwcześnie rzuca do góry birety, niektórzy zaczynają się śmiać, coraz więcej osób skanduje „Sar-ah! Sar-ah! Sar-ah!”. – Kiedy myślałam, co powiedzieć – ciągnie Sarah, a serce mało nie wyskoczy jej z piersi – zdecydowałam się rozwiązać pewną kwestię. Zastanowiłam się, o co najczęściej jestem pytana i, choć to trochę żenujące, nie mam wątpliwości, że chcecie po prostu wiedzieć, „na czym polega mój sekret”. Śmiech. Bo to prawda. Jeśli istniał uczeń idealny, to była nim właśnie Sarah. Przynajmniej raz w tygodniu ktoś zadawał jej wspomniane pytanie. – Po długim namyśle zrozumiałam, że moim sekretem jest brak sekretu. To już, oczywiście, kłamstwo. Sarah miała swoje tajemnice. I to jakie. Sekrety przekazywane w jej rodzinie od tysięcy lat. I choć istotnie dokonała tego, co zapewniło jej taką popularność i uwielbienie, faktycznie zasłużyła na każdą piątkę, każdą nagrodę, każde trofeum, to jeszcze nie było wszystko. Robiła rzeczy, o jakich im się nie śniło. Krzesała ogień z lodu. Polowała i zabijała wilki gołymi rękoma. Nie spała przez tydzień. Trafiła jelenia z odległości mili. Mówiła dziewięcioma językami, posiadała pięć paszportów. Uważali ją za Sarę Alopay, królową balu i typową amerykańską dziewczynę, lecz była nie gorzej wyszkolona i podobnie zabójcza jak najlepsi żołnierze na Ziemi. – Jestem taka, jaką mnie widzicie. Jestem szczęśliwa i gotowa na to, co nadejdzie, bo pozwalam sobie na szczęście. Nauczyłam się dość szybko, że bycie aktywną rodzi dalszą chęć do działania. Że darem nauki jest wiedza, a sama zdolność widzenia pozwala nam dostrzec pewne rzeczy. Że jeśli nie pielęgnujesz gniewu, nie będziesz się złościć. Że smutek i frustracja, nawet tragedia, są nieuniknione, co nie oznacza, iż zabrania się nam szczęścia; wszyscy mamy do niego prawo. Moim sekretem jest to, że sama wybrałam, kim chcę być. Że nie wierzę w przeznaczenie i predeterminizm, ale w wolny wybór, którego dokonuje każde z nas. Możesz być tym, kim chcesz; możesz robić to, co chcesz; możesz pójść tam, gdzie chcesz. Świat i życie są dla ciebie, są twoje. Przyszłość nie została spisana, możesz ją kształtować. Wszyscy są cicho. Nikt się nie odzywa. – Patrzę na zachód. Za wami, za rzędami ławek, rosną dęby. Jeszcze dalej rozciągają się równiny, kraina moich przodków, ojczyzna całej ludzkości. Za nimi z kolei piętrzą się pasma górskie, skąd biorą swój początek strumienie wód. Dalej znajduje się morze, źródło życia. Nad nami niebo. Pod nami ziemia. Życie jest wokół nas i… Potężny huk przerywa jej mowę. Wszyscy unoszą głowy. Nagła jasność przebija się przez dęby, znaczy niebo blizną. Nie porusza się, raczej rośnie. Przez moment zgromadzeni patrzą na światłość z podziwem i trwogą. Parę osób zaczyna ciężko oddychać, ktoś pyta: „Co to jest?”. Nikt nie odwraca wzroku od zjawiska, aż z tylnych rzędów rozlega się osamotniony krzyk; jasność oblewa tłum. Jakby ktoś dał sygnał, ludzie w jednej chwili zrywają się z krzeseł, przewracają je, krzyczą, panuje totalny chaos i zamieszanie. Sarah wstrzymuje oddech. Instynktownie sięga pod togę i zaciska palce na zawieszonym na szyi kamieniu. Wydaje się cięższy niż kiedykolwiek. Asteroida, meteoryt, kometa czy cokolwiek to jest, ma wpływ na jego masę. Sarah nieruchomieje. Patrzy, jak światłość zmierza w jej stronę. Kamień zmienia się ponownie, teraz jest niespodziewanie lekki jak piórko, zaczyna się unosić pod jej togą i ciągnie ją w kierunku tego czegoś. A więc tak to wygląda. A więc to takie uczucie. Endgame. Przestaje słyszeć krzyki przerażenia, zastępuje je ogłuszająca cisza. Choć przygotowywała się na tę chwilę przez całe swoje życie, nie sądziła, że faktycznie może się ona wydarzyć. Miała nadzieję, że nie. 742,42898 dnia. Miała być wolna. Kamień szarpie ją do przodu. – Sarah! – krzyczy ktoś i ściska ją mocno za ramię. Ognista kula stanowi widok intrygujący i straszny zarazem, dziewczyna znowu zaczyna słyszeć jej szum, jak przecina powietrze, płonie, naciera. – Chodź! SZYBKO! To Christopher. Dobry, mężny, silny Christopher. Jego twarz poczerwieniała od gorąca i niepokoju, z oczu lecą mu łzy, a z ust tryska ślina. Sarah dostrzega stojących u stóp podium rodziców i brata. Mają kilka sekund. Może mniej. Poranne niebo ciemnieje, czarnieje, kula ognia jest już nad ich głowami. Gorąc staje się nie do wytrzymania, hałas paraliżuje. Za moment umrą. Christopher zeskakuje w ostatniej chwili z podium, ciągnąc Sarę za sobą. Powietrze wypełnia się zapachem palonych włosów, drewna, plastiku. Wisiorek szarpie tak mocno w kierunku meteorytu, że łańcuszek wpija się boleśnie w kark Sary. Oboje zamykają oczy i padają na trawę. Dziewczyna czuje, jak kamień przerywa ogniwo, na którym jest zawieszony, i wylatuje w powietrze, szukając meteorytu, a ogromna ognista kula nagle zmienia kierunek, zatrzymuje się jakieś tysiąc stóp od nich, unosi się i omija Christophera i Sarę niczym kamień odbity od powierzchni gładkiego jak lustro jeziora. Wszystko dzieje się tak szybko, że nikt nawet tego nie zauważa, co nie zmienia faktu, iż w jakiś sposób, z jakiegoś powodu, starożytny kamień ich ocalił. Meteoryt przelatuje nad cementową trybuną główną i napotyka przeszkodę jakieś ćwierć mili na wschód. Znajduje się tam budynek szkoły. Parking. Boiska do koszykówki. Korty tenisowe. Znajdowały. Meteoryt niszczy je wszystkie. Bum. I już ich nie ma. Znajome, przynoszące poczucie szczęścia miejsca, gdzie Sarah spędziła całe swoje życie – a przynajmniej jego normalną część – znikają w jednej chwili. Zmiecione z powierzchni ziemi. Istotnie rozpoczął się nowy rozdział, ale nie taki, na jaki liczyła. Fala uderzeniowa przetacza się przez murawę, niosąc ze sobą kurz i ciemność. Przyciska ich do ziemi, zwala z nóg. Pękają im bębenki. Powietrze jest nagrzane i pełne pyłu, szare, brązowe i czarne. Ledwie cokolwiek widać. Christopher obejmuje Sarę, osłania ją własnym ciałem. Przyciska do siebie. Oboje pokryci są od stóp do głów brudem, kamieniami i mającymi wielkość pięści kawałkami bóg wie czego. Wokół nich leżą i inni, część jest ranna. Kaszlą. Nie mogą przestać płakać. Nie potrafią opanować drżenia. Ledwie da się oddychać. Przechodzi kolejna fala i przyciska wszystkich do ziemi. Sarze brakuje tchu. Znowu nastaje światłość, grunt zaczyna się trząść i słychać rumor. Spadają kawały cementu i stali, poskręcane samochody, meble. Mogą jedynie czekać, modląc się, żeby nic w nich nie uderzyło. Christopher przyciska Sarę do siebie tak mocno, że dziewczyna z bólu odruchowo wbija paznokcie w jego plecy. Nie mają pojęcia, ile czasu minęło. Niebo zaczyna się przejaśniać, powracają znajome dźwięki. Ludzie jęczą i wyją z bólu. Nawołują się. Słyszy swoje imię. To jej ojciec. – Sarah. Sarah! – Tutaj! – odkrzykuje; jej głos jest zduszony, brzmi obco nawet dla niej samej. Nadal słyszy nieustające brzęczenie – Tu jestem! Z chmury pyłu wyłania się jej ojciec. Umorusana popiołem twarz lepi mu się od krwi; białka jego oczu wydają się lśnić krystaliczną czystością. Oboje wiedzą, co się stało. Endgame. – Sarah! Mężczyzna pada przy nich na kolana, obejmując oboje. Płaczą. Podnoszą się powoli z ziemi. Zewsząd słychać krzyki. Sarah otwiera na moment oczy i widzi przed sobą Reenę; jest skołowana, w szoku. Ramię jej najlepszej przyjaciółki zostało oderwane powyżej łokcia, z jej tułowia wystaje jedynie krwawy kikut obleczony poszarpaną skórą, z którego sterczy połamana kość. Nie ma już na sobie togi, ale jakimś cudem biret utrzymał się na jej głowie. Jest cała w sadzy. Sarah woła ją, lecz Reena nie słyszy. Po chwili znowu niknie w pyle. Dziewczyna wie, że nie zobaczy jej już nigdy więcej. – Gdzie jest mama? – szepcze ojcu do ucha. – Była ze mną. Nie wiem. – Kamień, on… On… – Wiem. – Sarah? – słychać wołanie matki. – Tutaj! – krzyczy cała trójka. Mama Sary czołga się w ich kierunku. Włosy po prawej stronie jej czaszki spłonęły, twarz ma poparzoną, lecz niezbyt poważne. Kiedy dostrzega męża i córkę, rozpromienia się; w jej spojrzeniu kryje się jednak coś innego, niż kiedy patrzyła na idącą na podium Sarę. Wygłaszałam mowę, myśli dziewczyna. Wygłaszałam mowę na zakończenie roku. Ludzie byli po prostu szczęśliwi. Tak bardzo szczęśliwi. – Olowa – mówi cicho Simon, wyciągając ku żonie rękę. – Gdzie Tate? Olowa kręci głową. – Nie wiem. Z oddali dobiega ich huk eksplozji. Kurz opada i skala tragedii staje się bardziej widoczna. Wszędzie zalegają okaleczone zwłoki. Christopher i Alopayowie mieli szczęście. Sarah dostrzega głowę oderwaną od tułowia. Potem nogę. Obok nich spada na ziemię biret. – Sarah, zaczęło się. Na poważnie. To Tate. Idzie w ich stronę z wyciągniętymi ramionami. Jedną dłoń zacisnął mocno w pięść; w drugiej trzyma złoto-zielony kamień wielkości grejpfruta poprzecinany siateczką czarnych, metalowych żył. Jest zadziwiająco czysty, jakby wcale nie uczestniczył w całym tym zamieszaniu. Tate się uśmiecha. Ma usta pełne krwi. Był niegdyś Graczem, ale to przeszłość. Wydaje się jednak podekscytowany tym, co czeka jego siostrę, nie bacząc na tragedię. Uśmiecha się mimo śmierci, mimo zniszczenia, mimo tego, co dopiero nadejdzie. – Znalazłem je! – Tate jest już zaledwie dziesięć stóp od nich. Z oddali dochodzi huk kolejnej, tym razem jednak mniejszej eksplozji. Chłopak otwiera dłoń i kładzie nieduży kamień, który jeszcze niedawno wisiał na piersi jego siostry, na tym większym, wielokolorowym. – Pasuje jak ulał – mówi. – Nukumi – mówi z nabożną czcią Simon. – Nukumi – powtarza za nim Sarah, lecz mniej podniosłym tonem. – Co? – pyta Christopher. – Nic takiego… – odpowiada dziewczyna. Chce powiedzieć coś jeszcze, ale przerywa jej następny wybuch, który posyła w powietrze kawałki metalu. Długi na sześć stóp pręt przeszywa klatkę piersiową Tate’a. Umarł. Odszedł. W ułamku sekundy. Pada na plecy, nadal trzymając w dłoni zielonkawy kamień i wisiorek siostry. Jego matka wrzeszczy, ojciec krzyczy: „Nie!”. Sarah nie może wydusić z siebie słowa. Christopher patrzy na całą tę scenę zszokowany. Z piersi Tate’a tryska krew. Ma otwarte oczy, które spoglądają w martwym skupieniu na niebo. Jeszcze drgają mu stopy, kiedy opuszcza go życie. Lecz kamień i wisiorek są bezpieczne. To nie przypadek. Kamienie są ważne. Niosą wiadomość. Endgame się rozpoczęło.\ni http://goo.gl/fSY56u ii http://goo.gl/zHrfYj iii http://goo.gl/rUy2K8 iv http://goo.gl/mW1Ujm v http://goo.gl/7CmnxY vi http://goo.gl/eO75bR\nZłoto Endgame można oglądać pod tym adresem: Caesars Palace 3570 S Las Vegas Blvd, Las Vegas, NV 89109 www.endgamegold.com Regulamin i wszystkie zasady znajdziecie tutaj: www.endgamerules.com www.wsqn.pl/endgame Rozszyfrowuj, dekoduj, interpretuj. Szukaj i znajduj. Szukaj i znajduj. Szukaj i znajduj. Konkurs nie wymaga zakupienia książki. Rozpoczyna się 7 października 2014 roku o godzinie 9:00 rano czasu EST, a kończy, kiedy zagadka zostanie rozwiązana albo dnia 7 października 2016 roku, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej. Mogą wziąć w nim udział osoby w wieku 13 lat i starsze. Regulamin może się różnić zależnie od kraju pochodzenia gracza. Całkowita wartość pierwszej nagrody to ok. 500 000 dolarów amerykańskich. Sponsor: Third Floor Fun, LLC, 25 Old Kings Hwy N, Ste 13, PO Box #254, Darien, CT 06820-4608. Szczegóły konkursu, opis nagrody i regulamin na stronie www.endgamerules.com.\nEndgame The Calling Copyright © 2014 by Third Floor Fun, LLC. Puzzle hunt experience by Futuruption LLC. Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo SQN 2014 Copyright © for the translation by Bartosz Czartoryski 2014 Redakcja – Sonia Miniewicz Korekta – Radosław Pisula, Kamil Misiek / Editor.net.pl Skład i łamanie – Joanna Pelc Adaptacja okładki – Paweł Szczepanik / BookOne.pl All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. ISBN EPUB: 978-83-7924-252-8 ISBN MOBI: 978-83-7924-253-5\nSpis treści Okładka Strona tytułowa Początek Marcus Loxias Megalos Chiyoko Takeda Sarah Alopay Jago Tlaloc Baitsakhan Sarah Alopay Maccabee Adlai Sarah Alopay An Liu Jago Tlaloc, Sarah Alopay Christopher Vanderkamp Chiyoko Takeda Christopher Vanderkamp Marcus Loxias Megalos kepler 22b Wszyscy gracze Christopher Vanderkamp Kala Mozami Christopher Vanderkamp Sarah Alopay, Jago Tlaloc Chiyoko Takeda Hilal ibn Isa al-Salt Sarah Alopay, Jago Tlaloc Chiyoko Takeda Shari Chopra Sarah Alopay, Jago Tlaloc Christopher Vanderkamp An Liu Chiyoko Takeda An Liu Jago Tlaloc An Liu Maccabee Adlai Baitsakhan Hilal ibn Isa al-Salt Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda, An Liu Shari Chopra, Baitsakhan An Liu, Chiyoko Takeda, Sarah Alopay, Jago Tlaloc Aisling Kopp Christopher Vanderkamp Sarah Alopay, Jago Tlaloc Christopher Vanderkamp Chiyoko Takeda Sarah Alopay, Jago Tlaloc Alice Ulapala Chiyoko Takeda Kala Mozami Sarah Alopay, Jago Tlaloc An Liu J. Deepak Singh Aisling Kopp Kala Mozami Alice Ulapala Kala Mozami Sarah Alopay, Jago Tlaloc Christopher Vanderkamp, Kala Mozami Chiyoko Takeda Baitsakhan Kala Mozami, Christopher Vanderkamp Baitsakhan, Maccabee Adlai Aisling Kopp Sarah Alopay, Jago Tlaloc Christopher Vanderkamp, Kala Mozami Chiyoko Takeda, Kala Mozami, Christopher Vanderkamp Hilal ibn Isa al-Salt Chiyoko Takeda Sarah Alopay, Jago Tlaloc Baitsakhan, Maccabee Adlai Kala Mozami, Christopher Vanderkamp Chiyoko Takeda Kala Mozami, Christopher Vanderkamp Baitsakhan, Maccabee Adlai Chiyoko Takeda Kala Mozami, Christopher Vanderkamp, Baitsakhan, Maccabee Adlai, Chiyoko Takeda An Liu Kala Mozami, Christopher Vanderkamp, Baitsakhan, Maccabee Adlai, Chiyoko Takeda Alice Ulapala Chiyoko Takeda, Kala Mozami, Maccabee Adlai, Baitsakhan, Christopher Vanderkamp Christopher Vanderkamp Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda Baitsakhan, Maccabee Adlai Shari Chopra Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda, Christopher Vanderkamp Aisling Kopp Hilal ibn Isa al-Salt Maccabee Adlai, Baitsakhan Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda, Christopher Vanderkamp Maccabee Adlai, Baitsakhan Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda, Christopher Vanderkamp Hilal ibn Isa al-Salt Sarah Alopay Chiyoko Takeda Hilal ibn Isa al-Salt Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Christopher Vanderkamp Chiyoko Takeda Aisling Kopp, Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Christopher Vanderkamp, Chiyoko Takeda Hilal ibn Isa al-Salt An Liu Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Christopher Vanderkamp Maccabee Adlai, Baitsakhan Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Christopher Vanderkamp An Liu Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Christopher Vanderkamp Chiyoko Takeda Christopher Vanderkamp, An Liu Sarah Alopay, Jago Tlaloc, Chiyoko Takeda, An Liu, Christopher Vanderkamp Wszyscy Gracze Shari Chopra Strona redakcyjna\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Endgame__Wezwanie-ebookRO/p89646i125336" target="_blank" title="Endgame. Wezwanie [James Frey, Nils Johnson-Shelton] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Endgame. Wezwanie [James Frey, Nils Johnson-Shelton] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Ruben de la Red nic nie pamięta ze swego omdlenia Sport\npk, reuters 01.11.2008 13:15\nRuben de la Red zasłabł w meczu pierwszej rundy Pucharu Króla pomiędzy Realem Union, a Realem Madryt. Piłkarz ?Królewskich? przyznał, że nic nie pamięta z całego zdarzenia. Jego drużyna przegrała 2:3, a wszystkiemu z linii bramkowej przyglądał się Jerzy Dudek\nBramki z meczu i omdlenie De la Reda zobaczysz na Z Czuba.tv »\nW 13. minucie meczu Ruben de la Red wracał spod bramki przeciwnika na własną połowę, kiedy nagle zemdlał i upadł nieruchomy na murawę. Piłkarz oznaki przebudzenia wykazywał już na noszach. Przytomność odzyskał w szatni i zaraz po tym został szybko przewieziony do pobliskiego szpitala. Spędził tam jedną noc pod obserwacją lekarzy i następnego dnia wrócił do stolicy.\n- Pamiętam tylko, że wracałem na swoją połowę. Później obudziłem się na noszach - opowiadał De la Red dziennikowi "Marca".\nSytuacja ta przypomniała wszystkim tragiczne wydarzenie z poprzedniego sezonu, kiedy w ten sam sposób zemdlał zawodnik Sevilli Antonio Puerta. W tym przypadku doszło do tragedii, bo młody piłkarz kilka dni później zmarł w szpitalu na serce.\nBadania nie wykazały żadnych niepokojących wyników defensywnego pomocnika Realu, ale w ten weekend piłkarz będzie odpoczywać i nie zagra w niedzielnym meczu z Almerią.\n- Zamierzam obejrzeć mecz z Almerią w telewizji. Musimy zdobyć w tym meczu trzy ważne punkty i na pewno to zrobimy. Drużyna jest silna i zmotywowana - stwierdził. Ruben de la Red powiedział, że czuje się dobrze. Na łamach "Marki" dziękował wszystkim za okazane wsparcie.\n- Wielu ludzi do mnie dzwoniło. W pierwszej chwili nie rozumiałem, o co tyle zamieszania, jednak kiedy zobaczyłem powtórkę w telewizji, zrozumiałem ich troskę - powiedział piłkarz.\nReal przegrywa w Pucharze Króla, a piłkarz zasłabł&Nbsp;»


Recenzja Arisbtcminer: Okropne oszustwo inwestycyjne w kryptowalutach - Valforex.com\nRecenzja Arisbtcminer: Okropne oszustwo inwestycyjne w kryptowalutach\nOstatnia aktualizacja: Kwi 28, 2021 @ 10: 23 am\n1 Krótki przegląd Arisbtcminer\n1.1 Rejestracja konta\n1.2 Oferta partnerska\n2 Licencja i rejestracja Arisbtcminer\n2.1 Reklamacje od użytkowników\n2.2 Opiekun biznesu\n2.3 Tło domeny (recenzja arisbtcminer.com)\n3 Cechy charakterystyczne Arisbtcminer\n3.1 Rachunki i plany inwestycyjne\n3.2 Kontakt i wsparcie\n3.3 Wpłaty i wypłaty\n4 Bezpieczeństwo funduszy z Arisbtcminer\n5 Oszustwo lub Legit Arisbtcminer\n6 BĄDŹMY W KONTAKCIE!\nArisbtcminer twierdzi, że na nowo definiuje inwestycje kryptograficzne. Pomimo ich wysiłków, by brzmieć profesjonalnie i rewolucyjnie, są oszustwem. Aris BTC Miner korzysta tylko z naiwnych inwestorów, którzy wpłacają u nich środki. Puste twierdzenia o oferowaniu gwarantowanego zwrotu z inwestycji na poziomie ponad 100 procent w mniej niż jeden dzień są nieprawdopodobne. Po prostu kuszą inwestorów, którzy chcą szybko się wzbogacić poprzez inwestycje w kryptowaluty. Musimy ujawnić Arisbtcminer.com. Dowiedz się całej prawdy w tej szczegółowej recenzji ARISBTCMINER.\nAby zostać odnoszącym sukcesy inwestorem kryptowalutowym, trzeba mieć odpowiednie narzędzia do pracy. Inteligentni inwestorzy używają niezawodnych i sprawdzonych robotów do handlu kryptowalutami. Te roboty wykorzystują technologię sztucznej inteligencji i uczenie maszynowe, aby przyspieszyć handel kryptowalutami. Musisz śledzić wydajność bota, aby wiedzieć, jak najlepiej inwestować. Jest to tajna broń, której używają odnoszący sukcesy inwestorzy, aby wyprzedzić paczkę. Wybierz sprawdzone boty kryptograficzne z wieloletnim doświadczeniem, aby zacząć osiągać realistyczne marże zysku.\nKrótki przegląd Arisbtcminer\nStrona o nas twierdzi, że firma Arisbtcminer została założona przez doświadczonych inwestorów venture capital i zręcznych handlowców kryptowalut. Twierdzą, że poświęcają wszystkie swoje wysiłki, aby zapewnić inwestorom stabilne marże zysku.\nGdyby to była prawda, wszyscy byśmy się przyłączyli i skorzystali z ich zwrotu z inwestycji w ciągu księżyca. Niestety, nic z tego nie jest prawdą, ponieważ platforma stoi obecnie w obliczu ogromnych działań prawnych ze strony ofiar oszustwa. Dowiedz się, co kryje się za ich skandaliczną stroną internetową.\nGdy wylądujesz na ich stronie internetowej, zobaczysz, że nie jest ona dobrze zaprojektowana. Czas serwera liczy sobie rok, a szczegóły znajdują się na banerze. Nie oznacza to, że witryna ma rok; w rzeczywistości znamy dokładną datę uruchomienia witryny.\nDeweloper próbuje wykorzystać czas pracy serwera jako obecność witryny internetowej. Oto niektóre ze sztuczek używanych do oszukiwania inwestorów, że jest to legalna platforma.\nRejestracja w Aris BTC Miner jest łatwa, a proces trwa mniej niż pięć minut. Otwarcie konta jest bezpłatne pomimo twierdzeń o oczekiwaniu zwrotu z inwestycji w wysokości 100-krotności kwoty depozytu.\nGdyby to była prawda, platforma pobierałaby od inwestorów opłaty za posiadanie konta. Teraz wszystko, co musisz zrobić, to wpłacić depozyt i czekać, aż zysk się skumuluje. To bajka, która kończy się katastrofą dla każdego, kto zdeponuje środki.\nKolejną kwestią, na którą należy zwrócić uwagę przy otwieraniu konta, są dokumenty weryfikacyjne. Zamiast wysyłać linki e-mail lub kody SMS, platforma wymaga wartościowych dokumentów. Aby wypłacić środki, musisz przesłać wyciągi bankowe, kopię swojego dowodu osobistego i informacje o karcie kredytowej.\nJesteśmy pewni, że zbierają dane bankowe od członków. Będą nawet obciążać Twoją kartę za zakupy online.\nW przypadku prowizji za polecenie członkowie stowarzyszeni zarabiają 5 procent od każdego depozytu. Zanim dołączysz do ich partnerów stowarzyszonych, musisz zrozumieć ryzyko. Ofiary będą ponosiły wyłączną winę za skierowanie ich do oszustwa.\nMarketingowcy stowarzyszeni również dodali tę witrynę do swojej czarnej listy. Żaden z członków nie otrzymał jeszcze żadnych prowizji od platformy. Pokazuje, jak działają właściciele platformy.\nLicencja i rejestracja Arisbtcminer\nArisbtcminer nie jest platformą prawną i nie jest zgodny z przepisami branżowymi. Na stronie internetowej widać, że nie ma dokumentów potwierdzających zgodność. Władze w Wielkiej Brytanii nie mają żadnej firmy inwestycyjnej licencjonowanej pod powyższą nazwą.\nSprawdziliśmy z Financial Conduct Authority, aby dowiedzieć się prawdy. FCA planuje wydać oficjalne ostrzeżenie brytyjskim inwestorom dotyczące Aris BTC Miner.\nBez żadnych ważnych dokumentów potwierdzających ich zgodność, Aris btc miner jest oszustwem. Prawdopodobnie stracisz pieniądze i cenne dokumenty. Niektóre ofiary zgłaszają, że wyczyszczono ich saldo w banku.\nGdy wyślesz dokumenty do wypłaty, wykorzystają je do zmiany Twoich poświadczeń. To jest powód, dla którego FCA i inne europejskie organy regulacyjne chcą ujawnić tę platformę.\nReklamacje od użytkowników\nOfiary pojawiały się wszędzie i dzieliły się swoimi doświadczeniami. Wszystko brzmi tak samo, ponieważ żaden z nich nie ma dostępu do swoich kont. Przed dołączeniem do platformy otrzymywali telefony zachęcające do złożenia depozytu i czekania przez 24 godziny.\nPo dokonaniu wpłaty nie było żadnych połączeń, a wycofanie salda początkowego również stanowi problem. To jest powód, dla którego musisz omijać tę absurdalną platformę.\nAris Capital Ltd to nazwa na stronie internetowej; twierdzą, że są właścicielami tej platformy. Sprawdziliśmy, korzystając z Company House UK, aby określić wiarygodność platformy. Okazuje się, że nie ma takiej firmy.\nCi oszuści używają losowych nazw, aby wyglądać na legalnych. Nie ma certyfikatu rejestracji firmy, który potwierdziłby ich zgodność. Całą platformę obsługują osoby anonimowe.\nTło domeny (recenzja arisbtcminer.com)\n46 to liczba dni, w których strona była aktywna, kiedy publikujemy ten post. Strona została uruchomiona 13 marca 2021 roku. Na swojej stronie głównej pokazują czas serwera od 28 kwietnia 2020 roku.\nZamierzają spróbować pokazać swoją obecność w Internecie od ponad roku. To nie jest wiarygodna strona internetowa, ponieważ używają fałszywych dat, aby zachęcić inwestorów. Od 46 dni przyjmują wpłaty i odmawiają wypłat.\nCechy charakterystyczne Arisbtcminer\nRachunki i plany inwestycyjne\nArisbtcminer.com zapewnia użytkownikom cztery plany, każdy z różnymi zwrotami z inwestycji. Pierwszy plan obejmuje 130-procentowy zwrot z inwestycji, a wypłata następuje po 24 godzinach. 145-procentowy zwrot z inwestycji to drugi plan, a wypłata następuje po dwóch dniach.\nPlan trzeci zapewnia 270-procentowy zwrot z inwestycji, a wypłata następuje po trzech dniach. Ostateczny plan obejmuje 350-procentowy zwrot z inwestycji, a wypłata następuje po 96 godzinach. Nie ma czegoś takiego jak gwarantowana marża zysku, a wszystkie te plany to pułapki.\nPomimo posiadania karty czatu, używają jej do zbierania danych e-mail. Dzięki Twoim informacjom e-mail sprzedadzą je marketerom stowarzyszonym. To jest powód, dla którego znajdujesz spam z produktów i usług, których nie subskrybujesz.\nKarta czatu nie działa, ponieważ odpowiedź może zająć cały dzień. Nie, chyba że wyślesz e-mail z pytaniem o wpłatę, wszelkie inne zapytania pozostaną niezaznaczone. Trzymaj się z dala od tej wątpliwej platformy inwestycyjnej kryptowalut.\nPonieważ Bitcoin jest najbardziej sortowany po monecie, akceptują e-waluty. Nie jesteśmy pewni, czy akceptują przelewy bankowe i przelewy. Na nasze pytanie dotyczące opcji wpłat nie było żadnej odpowiedzi.\nWiemy na pewno, że wypłata środków za pomocą Aris BTC Miner jest prawie niemożliwa. Żaden z użytkowników, którzy nawiązali kontakt, nie wypłacił środków. To tylko strona ze sztuczkami inwestycyjnymi kryptowalut.\nBezpieczeństwo funduszy z Arisbtcminer\nBezpieczeństwo funduszy to kolejna kwestia, z którą członkowie platformy muszą się zmierzyć. Pomimo używania logo bezpieczeństwa na swojej stronie internetowej, witryna jest podatna na ataki DDoS. Po zdeponowaniu środków właściciel przelewa je na zagraniczne konto bankowe.\nZatrudnianie agentów odzyskiwania nic ci nie da. Banki chronią właściciela i żadna rekonwalescencja nie jest możliwa.\nOszustwo lub Legit Arisbtcminer\nAris BTC Miner to oszustwo czekające na oszukanie naiwnych inwestorów kryptowalutowych. Zachęcamy do trzymania się z daleka i korzystania z opcji zalecanych przez ekspertów.\nZ powyższych powodów musimy dodać tę platformę do naszej czarnej listy. Trzymaj się z dala od tego lub innych platform kryptograficznych o podobnych cechach.\nUżywaj polecanych przez branżę botów do handlu kryptowalutami dla wszystkich swoich potrzeb inwestycyjnych. Te boty są uważany za najlepszy przez ekspertów kryptograficznych.\nNasz zespół życzy wszystkiego najlepszego w Twoim przedsięwzięciu związanym z handlem kryptowalutami.\nChcielibyśmy na bieżąco informować Cię o naszych najnowszych wiadomościach i ofertach\nTak, dodaj mnie do swojego newslettera.


Pokoje Gościnne Stary Drahim\nTel. +48 (94) 375 88 20\nTel. +48 (94) 375 88 12\n"STARY DRAHIM" w Starym Drawsku w miejscowości przepięknie usytuowanej na przesmyku dwóch jezior Drawsko i Żerdno, w obrębie Drawskiego Parku Krajobrazowego.\nPolecamy komfortowe pokoje gościnne oraz smaczną kuchnię domową. Parking dla osób wynajmujących pokoje gościnne na posesji.\nPokoje usytuowane nad restauracją wejście z boku, duży przestrzenny korytarz. Każdy pokój min 13 m2 powierzchni plus łazienka około 3,5 m2. Pokoje komfortowe w każdym pokoju łazienka, dwa tapczaniki jednoosobowe lub 1 łoże małżeńskie, lodówka, czajnik bezprzewodowy, szafki, lampki nocne.\nMamy do dyspozycji Państwa również pokoje dwu osobowe z dostawką w takim pokoju do dyspozycji jest łoże małżeńskie, i fotel jednoosobowy. Komfortowo urządzone łazienki w zajeździe "Drahim" w nich umywalka, prysznic, suszarka do włosów, środki czystości, ręczniki.\nDo dyspozycji wyłącznie osób zamieszkujących w pokojach duży taras widokowy pow.45 m2 - wejście z korytarza hotelowego.\nPolecamy państwu smaczną, naprawde domową kuchnię. Wszystkie dania łącznie z wypiekami wykonujemy sami w restauracji na bazie naturalnych produktów.


LexFire - Portal prawa przeciwpożarowego - Od kiedy Prezes dzierży stery - uchwała walnego czy wpis w KRS?\nOd kiedy Prezes dzierży stery - uchwała walnego czy wpis w KRS?\nwtorek, 26 wrzesień 2017 12:53\nOd dawna znany jest problem w którym momencie wybrani członkowie zarządu OSP faktycznie mogą wykonywać swoje funkcje statutowe.\nOchotnicza straż pożarna, jako co do zasady zarejestrowana osoba prawna działa poprzez swoje organy, przede wszystkim zarząd i komisję rewizyjną. Organy te wybierane są na cykliczne kadencje zgodnie ze statutami OSP. Wyboru zarządu i komisji rewizyjnej dokonuje walne zebranie członków OSP. Ochotnicza straż pożarna, jako osoba prawna objęta jest obowiązkiem zgłaszania zmian w zarządzie i komisji rewizyjnej do Krajowego Rejestru Sądowego.\nW związku z tym w wielu strażach pojawiają się wątpliwości czy dla skutecznego wyboru członków zarządu i komisji rewizyjnej wystarczająca jest uchwała walnego zebrania członków dokonująca ich wyboru czy konieczny jest jeszcze wpis w KRS-ie? Jest to o tyle ważne, że na wpis w KRS czeka się co najmniej kilka tygodni i wymaga to wypełnienia urzędowych formularzy, co nie dla wszystkich ochotników jest zupełnie proste. Poza tym powstaje wątpliwość którzy członkowie zarządu mają wykonywać funkcje statutowe - czy ci ze starego wyboru do czasu wpisu w KRS-ie, czy już Ci nowi od czasu powzięcia uchwały walnego zebrania członków?\nPrawo o stowarzyszeniach, ustawa o ochronie przeciwpożarowej, ustawa o KRS, statut OSP czy inne przepisy nie rozstrzygają tych zagadnień wprost. W tym przypadku konieczne jest sięgnięcie do orzecznictwa sądów, które rozstrzygały takie problemy.\nNależy poprzeć ugruntowaną linię orzeczniczą w tej sprawie, zgodnie z którą: "Rejestracja danych dotyczących sposobu reprezentacji podmiotu w Krajowym Rejestrze Sądowym należy do czynności o charakterze deklaratoryjnym. Tego rodzaju zmiana jest skuteczna od chwili podjęcia uchwały" (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r., I OSK 333/08; Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 listopada 2010 r., I SA/Bk 486/10; Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2017 r., II GZ 425/17; Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2008 r., I CZ 143/07; Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2007 r., I ACa 906/07; Postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., II OSK 807/08; Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015 r., I GSK 677/14).\nOznacza to, że np. nowo wybrany Zarząd OSP z chwilą podjęcia uchwały przez Walne Zebranie Członków OSP o jego wyborze ma prawo przejęć klucze do siedziby zarządu, dokumenty straży oraz zarządzać funkcjonowaniem Ochotniczą Strażą Pożarną. Nowy Zarząd nie musi czekać na ujawnienie zmian w KRS-ie.\nPodjęcie uchwały przez Walne Zebranie Członków nie zwalnia jednak ze zgłoszenia zmian w zarządzie w Krajowym Rejestrze Sądowym. Taki obowiązek dalej istnieje zgodnie z ustawą o KRS.\nZobacz: Druk KRS-Z21\nZobacz: Chwila skuteczności zmiany statutu oraz zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej\nWykazanie umocowania nowego Zarządu w obrocie prawnym wymaga formy dokumentu. Może to być zatem nie tylko dokument urzędowy (odpis z rejestru), ale również prywatny, np. stosowna uchwała o powołaniu danej osoby do zarządu osoby prawnej, podlegający badaniu zarówno pod względem prawdziwości jak i zgodności z prawdą wynikających z niego danych (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2008 r., II OSK 1147/08).\nNależy jednak zwrócić uwagę, że wpis do Krajowego Rejestru Sądowego chroni osoby dokonujące czynności prawnych (np. podpisanie umowy) z osobami figurującymi w KRS. Czynność prawna dokonana z osobą wpisaną jako uprawniona do reprezentowania osoby prawnej w KRS wiąże, co do zasady tą osobę, mimo, że w rzeczywistości osoba ta utraciła status piastuna (Wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2016 r., II FSK 468/15; Wyrok NSA z dnia 22 listopada 2007 r., II FSK 1335/06; Postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., II FSK 1735/11; Postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., II OSK 807/08).\nW związku z tym w okresie od uchwały Walnego Zebrania Członków o wyborze nowego Zarządu OSP do czasu wpisania zmian w KRS, najbezpieczniej jest starać się nie dokonywać żadnych czynności prawnych przez nowy i stary Zarząd OSP, aby uniknąć wątpliwoości kto powinien dokonywać tych czynności.\nAutor Dariusz P. Kała\nData dodania wtorek, 26 wrzesień 2017\nTytuł publikacji Od kiedy Prezes dzierży stery - uchwała walnego czy wpis w KRS?\nRok wydania 2017-08-02\nRodzaj dokumentu artykuł\nWięcej w tej kategorii: « Uchwały w sprawie ekwiwalentu dla Ochotniczych Straży Pożarnych Ekwiwalent dla członków OSP w powiecie wołomińskim »


Potęga zabawnego seksu. Przepisy na seks... - Keszka Joanna - 49.00 zł. - Tezeusz.pl\n"Potęga Zabawnego Seksu" to okazja, aby przyjrzeć się różnym przepisom na dobrą zabawę w łóżku. I na orgazmy. Dla niej i dla niego, uczciwie i po równo dodam dla ścisłości. Uważam, że najlepiej (i co najmniej) jeden orgazm dziennie dla każdej chętnej i dla każdego chętnego. A przynajmniej raz na jakiś czas. Gdy idziemy do łóżka, warto wiedzieć, co zrobić, żeby uniknąć gmerania w pochwie, jakby zgubiło się w niej klucze i zamiast tego razem czuć i bawić się dobrze. Wbrew temu, czym straszą nas katechetki, księża, konserwatywni politycy, bogobojni sąsiedzi i wścibska rodzina, dogadzanie sobie i dokazywanie w łóżku to nie równia pochyła, po której spada się w otchłań piekieł i sięga dna upadku moralnego. Urozmaicony seks jest fajny i zapewnia dużo zabawy, a to łączy ludzi i zbliża do siebie bardziej niż gar gorącej zupy i góra smażonych kotletów na stole. Na pewno już wiecie, jak ugotować zupę pomidorową, teraz warto poznać przepis na erotyczne świntuszenie w 7 prostych krokach albo organoleptyczną zabawę penisem w Saharę i Alaskę albo jak wcielić się w erotycznego masażystę, który wie, jak dopieścić jej cipkę. Niech przepisy na zabawny seks wniosą dużo radości do waszych serc, cipek i penisów. Wypijmy szampana za wspaniały seks dla nas wszystkich! A najlepiej spijmy go z nagiego, gorącego ciała naszej kochanki lub kochanka. Życzę przyjemnej i orgazmicznej lektury.\nRok wydania: 2020 Wydawnictwo: Joanna Keszka Stan: NowaRodzaj okładki: Inna Wymiar: 0x0cm Ilość stron: 316 Waga: 0.5 kg EAN: 9788395713408


Nagroda w konkursie za projekt „Pyrobranie”\nW tegorocznym konkursie organizowanym przez Samorząd Województwa Wielkopolskiego „Działania proekologiczne i prokulturowe w ramach strategii rozwoju województwa wielkopolskiego” brał udział projekt „Pyrobranie”\nMechanizm podzielnej płatności - nowe zasady\nIzba Administracji Skarbowej w Poznaniu informuje, że od 1 listopada 2019r. wchodzą w życie zmiany w stosowaniu mechanizmu podzielonej płatności\nZaproszenie na spektakl baletowy\nStowarzyszenie Kobiet Wiejskich Rozdrażew zaprasza 2 grudnia o godz. 17.00 na spektakl baletowy "DZIADEK DO ORZECHÓW"\nNabór kandydatów na moderatorów Wielkopolskiej Odnowy Wsi\nDepartament Rolnictwa i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego przedłużył do 16 grudnia 2019 r. dodatkowy nabór kandydatów na moderatorów odnowy wsi\nKonsultacje w sprawie rocznego Programu Współpracy Gminy Rozdrażew z Organizacjami Pozarządowymi na rok 2020\nWójt Gminy Rozdrażew zaprasza przedstawicieli organizacji pozarządowych na spotkanie konsultacyjne w dniu 21 listopada 2019 r. o godz. 13º w salce USC w Urzędzie Gminy.\nRozegrano Mistrzostwa Gminy Rozdrażew w warcabach i szachach 2019\nW dniu 26 października w budynku Szkoły Podstawowej w Rozdrażewie odbyły się Mistrzostwa Gminy Rozdrażew w Warcabach Klasycznych i Szachach


Nie wojnie w Iraku! - Zieloni Globalni - zielone.info\nNie wojnie w Iraku! – Zieloni Globalni\nzielone info 2013-01-01 Nie wojnie w Iraku! – Zieloni Globalni2013-01-01T02:35:00+00:00 artykuły No Comment\nZieloni Globalni: Nie wojnie w Iraku!\nNIE WOJNIE W IRAKU, TAK DŁUGOTRWAŁEMU POKOJOWI NA BLISKIM WSCHODZIE!\nZieloni na całym świecie stanowczo potwierdzają swój sprzeciw wobec interwencji zbrojnej przeciwko Irakowi.\nZieloni Globalni w dalszym ciągu potępiają reżim Saddama Husseina, w szczególności jawne łamanie praw człowieka oraz praw mniejszości, takich, jak narodu kurdyjskiego.\nNiepokój budzi gotowość Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz popierających je rządów, do jednostronnego działania przeciwko Irakowi, pomimo, że inspektorzy rozbrojeniowi ONZ zostali przyjęci przez rząd iracki i nadal wykonują swoją pracę, pomimo, że Irak nie zaatakował żadnego kraju i nie stanowi zagrożenia dla pokoju w regionie, czy na świecie. Chęć kontrolowania produkcji i dystrybucji ropy w regionie nie powinna być przyczyną cierpienia milionów niewinnych cywili.\nZieloni Globalni apelują do wszystkich rządów w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, aby sprzeciwiły się lub zawetowały wszystkie decyzje prowadzące do konfliktu zbrojnego.\nZieloni Globalni popierają francusko-niemiecki plan pokojowy dla Iraku, który ma być zaprezentowany Radzie Bezpieczeństwa ONZ 13 lutego 2003 r., oraz apelują do wszystkich rządów aby także udzieliły swojego poparcia.\nZieloni Globalni apelują do wszystkich rządów aby, w przypadku gdy Stany Zjednoczone, Wielka Brytania oraz inne kraje, takie jak np. Australia, zaatakują Irak bez mandatu ONZ, odmówiły one uczestnictwa ich sił zbrojnych w konflikcie oraz udzielenia wsparcia logistycznego, np. udostępnienia korytarzy powietrznych czy portów.\nWojna przeciwko Irakowi doprowadzi do destabilizacji sytuacji na całym Bliskim Wschodzie i jest sprzeczna z duchem Karty Narodów Zjednoczonych oraz Konwencji Genewskiej. My, Zieloni, jesteśmy przekonani, że Rezolucja Narodów Zjednoczonych nr 1441 może zostać wprowadzona w życie za pomocą innych środków niż interwencja zbrojna.\nZieloni Globalni popierają decyzję Belgii, Niemiec oraz Francji, aby zawetować przygotowania wojenne prowadzone przez NATO w Turcji.\nZieloni Globalni apelują do członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby nie dawali zielonego światła zbrojnemu atakowi na Irak.\nPonad dziesięcioletni okres obowiązywania embarga gospodarczego nałożonego na Irak doprowadził jedynie do ogromnego cierpienia obywateli irackich, a nie do obalenia rządu.\nZieloni Globalni apelują o natychmiastowe zakończenie sankcji gospodarczych nałożonych na Irak.\nZieloni na całym świecie, wraz z obywatelami, którzy pragną pokoju, zdecydowanie sprzeciwiają się jakiejkolwiek wojnie w Iraku. Nadal będziemy popierać i uczestniczyć w szybko rozprzestrzeniającym się światowym ruchu przeciwko takiej wojnie.\nZieloni Globalni będą sprzeciwiać się wojnie przeciwko Irakowi, stosując wszystkie dostępne nam pokojowe rozwiązania.


Forum Wideo - Zobacz wątek - Problem menu z podkładem muzycznym brak dzwięku!\nTeraz jest czwartek, 24 października 2019, 02:25\nProblem menu z podkładem muzycznym brak dzwięku!\nMam taki problem kupiłem studio 10 plus w media marku po zainstalowaniu okazuje się że nie działa mi menu standart z podkładem muzycznym ani jedno czy ktoś jest mi wstanie pomóc mam zainstalowanego patcha 10.5 i 10.5.2 jak była goła dyszka też nie działałoco z tym zrobić moze ktoś pomoże Pozdrawiam\nśroda, 10 maja 2006, 22:47\nSpróbuj rodzielić ściezkę aduio z menu i podłozyć na niższej linii (audio)?\nczwartek, 11 maja 2006, 23:40\nTylko jak to zrobić nigdy takiego czegoś nie robiłem i niemam zielonego pojęcia jak się to robi Pozdrawiam.\npiątek, 12 maja 2006, 07:56\nblokujesz poprawejstronie sciezkę z obrazem (kłódka) i kopiujesz ściezkę dżwiękową z pod menu nastepnie ja wycinasz usówasz, a skopiowana wklejasz w inne miejsce, inną ścieżkę np audio lub efektów.\n[ Dodano: Sob Maj 13, 2006 9:47 am ]\nAle jesli takie dziwne żeczy się dzieja tonei wiem czy nei będzieszmusiał przeinstalowac S10, kdyz problemem może być to że zainstalowałeś S10 nastepnie jakieś patche BETA 10.2 itd, a nanei dopiero pełnego patcha 10.5 FUL i kosmetyk 10.5.2.\nPrzy instalacji zainstaluj S10 w wersji którą posiadasz nastepnie doinstaluj patch 10.5 i jesli ci otrzeba to 10.5.2. Pamiętaj aby wczesniej usunąc wpisy do rjestrów dotyczące S10, (jest programiik na stronie pinnacle który usuwa wpisy Studio z rejestrów), a najlepiej na świeży system zainstaluj S10 jw. (nie instaluj żadnych dodatkowych kodeków AUDIO VIDEO), studio gryzie się z dodatkowymi kompresorami zarówno dźwieku jak i obrazu. Myśle że przy takim podejściu System + Studio nei powinieneś mieć wiekszości problemów.\nsobota, 13 maja 2006, 09:41\ndzięki za zainteresowanie moim tematem ,ale mam tak zrobione jak piszesz goły system i studio patch 10,5 i 10.5.2 i głos na menu z dziwiękiem też nie działa , niejest to mi tak bardzo potrzebne ale mnie denerwuje jak coś nie działa jak sie należy bo nie kupiłem bubla za 299zł Pozdrawiam\nsobota, 13 maja 2006, 10:00\nale mnie denerwuje jak coś nie działa jak sie należy bo nie kupiłem bubla za 299zł Pozdrawiam\nNie ma się co denerwować bo wszystko działa jak należy . Wykorzystane w menu standardowym pliki mpg zawierają sam film bez dźwięku, więc nie wiem co byś chciał słyczeć? Możesz łatwo sprawdzić które podkłady są z dźwiękiem odtwarzając pliki z folderu " C:\_Program Files\_Pinnacle\_Studio 10\_Motion backgrounds ". Są tam podkłady mpg wykorzystane nie tylko do menu standardowych ale też do tych zablokowanych i można je spokojnie wykorzystać do stworzenia własnego menu . W folderze " Motion backgrounds 16x9 " są podkłady dla formatu 16/9.\nsobota, 13 maja 2006, 21:42\nSprawdziłem ale po co pinnacl daje znaczek że jest z dzwiękiem jak go niema przynajminiej umnie w standardzie Pozdrawiam Mariusz 74\n[size=9:][ [i:][b:]Dodano[/b:]: Nie Maj 14, 2006 7:57 am[/i:] ][/size:]\nSprawdziłem w 16 meni niema dziwięku w tych standartowych a reszta działa Pozdrawiam\nsobota, 13 maja 2006, 21:55


Kolejny zagraniczny występ Bartka Ostałowskiego. Tym razem w Czechach – Bartosz Ostalowski\nBartek Ostałowski nie zwalnia tempa – przed nim kolejny zagraniczny występ. Już w ten weekend (19-21 lipca) wystartuje w 4. rundzie Driftingowych Mistrzostw Polski, która odbędzie się na Autodrom Sosnova w Czechach.\nLipiec dla zawodników Driftingowych Mistrzostw Polski jest bardzo intensywny. Pomimo, że nie opadły jeszcze emocje po 3. rundzie na Bemowie, to za pasem już kolejne zawody. Jest to nie lada wyzwanie dla drifterów, teamów i samochodów.\nTym razem zmagania DMP przenoszą się do Czech – jest to jedyna runda tegorocznego cyklu, która odbędzie się poza granicami naszego kraju. Trasa na Autodrom Sosnova dla części zawodników będzie pewną nowością, ponieważ wcześniej nie odbywały się tam zawody polskiej ligi.\n– Nigdy nie jeździłem na torze w Sosnovej, dlatego będę musiał dobrze popracować w czasie treningów, aby zapoznać się z trasą. Wiem, że drifting w Czechach cieszy się popularnością, a motoryzacyjne imprezy mają świetny klimat. Już nie mogę się doczekać, jak pojawię się tam z moim Nissanem – mówi Bartosz Ostałowski.\nCZWARTEK – 18 LIPCA\n18.00 – otwarcie parku maszyn\n20.30 – briefing dla zawodników\nPIĄTEK – 19 LIPCA\n8.00 – otwarcie parku maszyn\n9.00 – 18.30 – drift taxi\n9.00 – 10.00 – trening klasy Semi-PRO/PRO2\n10.00 – 10.30 – briefing klasy STREET\n10.00 – 11.00 – trening klasy PRO\n11.00 – 13.00 – trening klasy STREET\n14.00 – 15.30 – trening klasy Semi-PRO/PRO2\n15.30 – 17.00 – trening klasy PRO\n17.00 – 18.30 – trening klasy STREET\n19.30 – briefing klasy STREET\n20.00 – briefing klasy PRO\n20.30 – briefing klasy Semi-PRO/PRO2\n9.00 – 15.30 – drift taxi\n9.00 – 10.30 – trening STREET\n9.00 – 9.20 – briefing klasy PRO\n9.20 – 9.40 – briefing klasy Semi-PRO/PRO2\n10.30 – 11.30 – trening klasy Semi-PRO/PRO2\n11.30 – 12.30 – trening klasy PRO\n11.30 – 11.50 – briefing klasy STREET\n12.45 – 14.30 – rywalizacja klasy STREET\n14.45 – 16.30 – kwalifikacje klasy semi-PRO\n16.30 – 18.30 – kwalifikacje klasy PRO\n9.00 – 10.15 – trening w parach klasy Semi-PRO/PRO2\n9.00 – 9.30 – briefing klasy PRO\n10.15 – 11.30 – trening w parach klasy PRO\n10.30 – 11.00 – briefing klasy Semi-PRO/PRO2\n12.00 – 12.30 – prezentacja TOP16 klasy Semi-PRO/PRO2\n12.30 – 13.00 – drift battle klasy WOMEN\n13.00 – 15.15 – TOP 16 klasy Semi-PRO/PRO2\n15.30 – 18.30 – TOP 32 klasy PRO\n18.30 – ceremonia wręczenia nagród\nautodrombartek ostałowskibartosz ostałowskiDMPdriftingowe mistrzostwa polskisosnova\nBartosz Ostałowski w najlepszej ósemce podczas DMP na Bemowie Poprzedni\nBartek Ostałowski wystąpił na zagranicznej rundzie DMP w Czechach Następny


PGNiG i Lotos Petrobaltic rozpoczęły wiercenie na koncesji Kamień Pomorski - wGospodarce.pl\nPGNiG i Lotos Petrobaltic rozpoczęły wiercenie na koncesji Kamień Pomorski\nOpublikowano: 2 sierpnia 2017, 10:23\nPolskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGNiG) i Lotos Petrobaltic - spółka zależna Grupy Lotos - rozpoczęły wiercenie otworu poszukiwawczego na koncesji Kamień Pomorski w gminie Golczewo (woj. zachodniopomorskie), podało PGNiG.\nWedług szacunków, na obszarze przygotowywanych prac może być nawet 7,5 mln baryłek ekwiwalentu ropy naftowej (boe), podano w komunikacie.\nPGNiG będzie wymieniać się wiedzą z równie doświadczonymi partnerami, co daje duże nadzieje na odkrycie znaczących złóż ropy naftowej na północy Polski - powiedział prezes PGNiG Piotr Woźniak, cytowany w komunikacie.\nLotos rozszerza swoje kompetencje w zakresie poszukiwań i wydobycia węglowodorów na lądzie. Będziemy chcieli wykorzystywać je w kolejnych projektach typu onshore . Mamy wieloletnie doświadczenie w wydobyciu na morzu - dodał wiceprezes Grupy Lotos Marcin Jastrzębski.\nLokalizację otworu Stawno-1 do głębokości ponad 3,2 km określono na podstawie przeprowadzonej wcześniej interpretacji zdjęcia sejsmicznego 3D. Prace wiertnicze prowadzi spółka Exalo Drilling SA należąca do grupy kapitałowej PGNiG.\nWspółpraca PGNiG i Grupy Lotos w zakresie poszukiwań ropy naftowej i gazu ziemnego rozpoczęła się w 2012 r. Na obszarze koncesyjnym Kamień Pomorski firmy współpracują ze sobą od 2013 roku. Wspólnie wykonały wówczas zdjęcie sejsmiczne 3D, a rok później rozpoczęły także współpracę na należącej do PGNiG koncesji w okolicach Górowa Iławeckiego (woj. warmińsko-mazurskie). Dotychczas wykonały tam badania sejsmiczne 2D.\nGrupa Lotos jest zintegrowanym pionowo koncernem naftowym, który zajmuje się poszukiwaniem i wydobyciem ropy naftowej, jej przerobem oraz sprzedażą hurtową i detaliczną wysokiej jakości produktów naftowych. Skonsolidowane przychody ze sprzedaży Grupy Lotos wyniosły 20,9 mld zł w 2016 roku.\nMarża Grupy Lotos spadła do 0,82 dol./baryłka w listopadzie\nModelowa marża rafineryjna Grupy Lotos wyniosła 0,82 USD na baryłce w listopadzie br., w porównaniu do 1,79 USD w poprzednim miesiącu i wobec 1,1 USD rok wcześniej, podała spółka\nLotos Petrobaltic też będzie zielony!\nCzy wydobycie ropy może być bardziej ekologiczne? LOTOS Petrobaltic udowadnia, że tak!\nPGNiG odkryło kolejne złoże ropy naftowej\nSukcesem zakończyły się prace poszukiwawcze prowadzone przez PGNiG Upstream Norway i partnerów koncesyjnych na prospekcie Egyptian Vulture na Morzu Norweskim. Odkryte złoże może zawierać nawet 63 mln baryłek ropy naftowej\nRozpoczęło się wydobycie ropy ze złoża Yme w Norwegii, w którym Grupa Lotos posiada 20 proc. udziałów. Średnie wydobycie przypadające na Lotos w perspektywie 5 lat wyniesie ok. 5 tys. baryłek dziennie\nPGNiG: kolejne odwierty na Morzu Norweskim\nKolejne dwa odwierty na złożu Arfugl na Morzu Norweskim uruchomiło PGNiG Upstream Norway wraz z partnerami - poinformowała w środę PGNiG. Dzięki zakończeniu inwestycji, spółka będzie pozyskiwać z tego źródła ok. 0,57 mld m sześc. gazu ziemnego rocznie\nSpółka Gas Trading z Grupy Kapitałowej PGNiG rozpoczęła dostawy LNG na Słowację - podało w środę PGNiG. Jak poinformowano, skroplony gaz trafi do dwóch stacji tankowania pojazdów\nZysk Grupy Lotos: 810 mln złotych!\nZysk netto Grupy Lotos w trzecim kwartale 2021 roku wyniósł 810 mln zł i był zgodny z wcześniejszymi szacunkami podanymi przez spółkę - poinformował Lotos w komunikacie. Rok wcześniej zysk netto grupy wynosił 249,3 mln zł\nLotos aplikuje o nowe koncesje w Norwegii\nZgodnie z obowiązującą od 2019 r. umową. PGNiG Norway jest wyłącznym odbiorcą gazu wydobywanego w Norwegii przez Lotos Norge.


Bractive | Smedyczny.pl\nJak powiększyć piesi\nMasz małe piersi? Skóra w ich obrębię jest mało napięta i wymaga intensywnej regeneracji? Bractive to jedyny skuteczny i szybki sposób na zmianę wyglądu biustu. Przekonaj się sama, jak działa preparat i zapomnij o kompleksach oraz niskiej samoocenie, którą powoduje mały biust.\nBiust jest atrybutem każdej kobiety, a jego atrakcyjny wygląd znacznie wpływa na samopoczucie oraz poczucie własnej wartości. Niestety nie zawsze natura jest na tyle łaskawa, aby zapewnić nam piękne, kształtne i duże piersi, dodatkowo wiek, nieodpowiednio dobrany biustonosz czy kolejne ciąże pogarszają stan skóry powodując jej rozciąganie i utratę jędrności.\nPreparat Bractive bez problemu poradzi sobie i z tymi problemami, gdyż nie tylko powiększa rozmiar piersi, ale także napina i uelastycznia skórę oraz podnosi poziom jej nawilżenia, co znacznie wpływa na efekt końcowy i ostateczny wygląd Twojego biustu po zakończeniu kuracji.\nStosując Bractive możesz zapomnieć o bolesnych zabiegach oraz pożegnać obawy dotyczące bezpieczeństwa kuracji. Zawiera tylko naturalne i wysoce skuteczne składniki, które odbudowują głębokie warstwy skóry, działają odmładzająco oraz pozwalają znacznie odmienić wygląd piersi w zaledwie kilkadziesiąt dni.\nZapomnij o biustonoszach puchup, które tylko z pozoru sprawiają, że piersi wydają się większe, pożegnaj dyskomfort w sypialni i ciesz się pięknym biustem bez żadnych przeciwwskazań, skutków ubocznych oraz bólu i ryzyka powikłań po zabiegach chirurgicznych. Co zyskasz? Znacznie powiększony rozmiar piersi, kompleksową pielęgnację delikatnej skóry oraz jędrny i piękny biust, a to wszystko dzięki naturalnym i w pełni bezpiecznym składnikom zawartym w preparacie\nZawiera on aż 12 aktywnych składników, dzięki którym Twój biust znacznie zyska na atrakcyjności, a ty bez obaw i kompleksów wyeksponujesz go nie tylko w intymnej sytuacji. Dzięki zawartości Calendula officinalis preparat dodatkowo wzmacnia produkcje estrogenów, które bezpośrednio odpowiadają za kobiecy wygląd i pozwalają szybko powiększyć Twój biust bez obaw o ogólny stan zdrowia.\nNatura, bezpieczeństwo i udowodnione klinicznie działanie sprawiają, że Bractive stosują kobiety na całym świecie. Dołącz i Ty do grona zadowolonych użytkowniczek i skorzystaj, jak najszybciej z możliwości bezpiecznego powiększenia biustu.\nNowy preparat, zrewolucjonizuje rynek środków na bezbolesne powiększanie piersi i ujędrnianie skóry wokół biustu co prawda jest mniej skuteczny niż Breast Fast ale także zdobywa swoją popularność.. Już dziś kup preparat i ciesz się efektami kuracji, które w zaledwie kilka miesięcy sprawią, że odzyskasz radość życia, Twoja samoocena znacznie wzrośnie i przestaniesz przejmować się brakiem zainteresowania ze strony płci przeciwnej.\nBractive to nowoczesne oblicze naturalnych tabletek powiększających piersi, którego działanie potwierdzają liczne badania kliniczne i certyfikaty UE będące gwarancją jego skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania. Wystarczy, że wybierz swój nowy rozmiar biustu i zastosujesz odpowiednio długą do oczekiwanych efektów kurację, a rezultaty przerosną Twoje najśmielsze oczekiwania.\nZadbaj o swój wygląd dzięki naturalnym i wysoce skutecznym składnikom zawartym w preparacie. Powiększenie biustu o miseczce A do miseczki C to jedynie 90 dni kuracji, która będzie Cię kosztowała ok. 240 zł.\nĆwiczenia na większy biust Tabletki na powiększenie biustu Pielęgnacja biustu Tabletki na powiększenie biustu ranking Breast actives cena\nPoprzedni wpisPoprzedni Problem z osiągnięciem orgazmu\nNastępny wpisNastępny Sól a zdrowie


DAZ-Z.272.2.2020 Zorganizowanie i przeprowadzenie kursów z zakresu spawania różnymi metodami oraz kursu ręcznego cięcia palnikiem acetylenowo-tlenowym dla uczniów – uczestników projektu „Programy motywacyjne dla uczniów pomorskich szkół zawodowych” - oneplace.marketplanet.pl - OnePlace\nPrzetargi i zapytania ofertowe DAZ-Z.272.2.2020 Zorganizowanie i przeprowadzenie kursów z zakresu...\nDAZ-Z.272.2.2020 Zorganizowanie i przeprowadzenie kursów z zakresu spawania różnymi metodami oraz kursu ręcznego cięcia palnikiem acetylenowo-tlenowym dla uczniów – uczestników projektu „Programy motywacyjne dla uczniów pomorskich szkół zawodowych”\nSzanowni Państwo, w załącznikach do postępowania zamieszczono ogłoszenie, ogłoszenie o zamówieniu - instrukcję dla wykonawców oraz pozostałą dokumentację związaną z przedmiotem zamówienia. Pod linkiem dostępna jest Instrukcja składania ofert/wniosków dla Wykonawców. W związku z obowiązującą od 18.10.2018 Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych informujemy, że w niniejszym ogłoszeniu o zamówieniu przekazywanie ofert/wniosków oraz komunikacja odbywa się drogą elektroniczną. Przycisk “Wyślij wiadomość” dostępny w prawym, dolnym rogu w formularzu składania oferty służy do: Zadawania pytań do Ogłoszenia o zamówieniuOdpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia ofertyPrzesłania odwołania/inne Jeżeli będą Państwo mieli pytania związane z procesem złożenia oferty/wniosku prosimy o kontakt z Centrum Wsparcia Klienta platformazakupowa.pl:tel. 22 101 02 02e-mail: cwk@platformazakupowa.pl Przypominamy, że oferta/wniosek składany elektronicznie musi zostać podpisana elektronicznym kwalifikowanym podpisem.


Idąc uważnie - SASANA.PL\nCzytelnia » Nauczyciele Theravādyjscy » Sumedho Ajahn » Idąc uważnie\nTytuł: Idąc uważnie\nChodzenie 'jongrom'1 jest praktyką uważnego chodzenia, podczas którego skupiasz się na poruszaniu twoich stóp. Zwracasz uwagę na spacerujące ciało od początku ścieżki do końca, na odwrócenie się i na ciało w pozycji stojącej. Wtedy powstaje intencja aby iść, a następnie chodzenie. Zauważ środek ścieżki i koniec, zatrzymanie się, obrót, stanie: punkty dla uporządkowania umysłu, kiedy zaczyna on wędrować we wszystkich kierunkach. Jeśli nie jesteś uważny, to podczas chodzenia jongram możesz zaplanować rewolucję! Jak wiele rewolucji zostało uknutych podczas chodzenia jongram? Zatem, zamiast robić takiego rodzaju rzeczy, wykorzystujemy ten czas, by koncentrować się na tym co się naprawdę dzieje. To nie są fantastyczne odczucia, są tak zwyczajne, że tak naprawdę ich nie zauważamy. Zauważ teraz, że wymaga to wysiłku, by rzeczywiście być tego świadomym.\nI teraz, kiedy umysł wędruje a ty odnajdujesz się w Indiach, podczas gdy jesteś na środku ścieżki jongrom, wówczas rozpoznajesz - 'Och!' Jesteś w tym momencie przebudzony. Jesteś przebudzony, więc następnie z powrotem osadzasz umysł na tym co się naprawdę dzieje, gdy ciało idzie z tego miejsca do tamtego. Jest to trening cierpliwości ponieważ umysł wędruje wszędzie. Jeżeli w przeszłości miałeś błogie chwile chodzonej medytacji i myślisz: 'Na ostatnim odosobnieniu robiłem jongrom i naprawdę czułem jak ciało idzie. Nie miałem poczucia ja i to było błogie, och, gdym mógł to znowu zrobić.' Zauważ to pragnienie by coś osiągnąć zgodnie ze wspomnieniem jakichś poprzednich szczęśliwych chwil. Zauważ, że jest uwarunkowanie; to jest przeszkoda. Porzuć to wszystko, nie ma znaczenia czy z tego pojawi się chwila błogości. Tylko jeden krok, a potem następny - to wszystko co jest do zrobienia, puszczenie, raczej zadowolenie z odrobiny niż usiłowanie, by osiągnąć jakiś błogi stan, który mogłeś kiedyś mieć podczas takiej medytacji. Im więcej próbujesz, tym bardziej żałosny staje się twój umysł, ponieważ podążasz za pragnieniem, by mieć jakieś miłe doświadczenie zgodne ze wspomnieniami. Bądź zadowolony z tego jak jest teraz, jakkolwiek jest. Bądź spokojny z tym co jest w tej chwili, zamiast uganiać się, usiłując teraz coś robić, by uzyskać jakiś stan, którego pragniesz.\nAle w klasztorze wstajemy rano, wykonujemy śpiewy, medytujemy, siedzimy, sprzątamy klasztor, gotujemy, siedzimy, stoimy, chodzimy, pracujemy; cokolwiek, po prostu odpowiadamy na to co przychodzi, jedna rzecz na raz. Zatem bycie [w zgodzie] z rzeczami takimi jakimi są jest nie-przywiązaniem, to sprowadza spokój i łatwość. Życie się zmienia a my możemy obserwować te zmiany, możemy przystosować się do zmiennej natury świata zmysłowego, czymkolwiek on jest. Obojętnie czy jest to przyjemne czy nieprzyjemne, zawsze możemy to znieść i dajemy sobie radę z życiem, bez względu na to co się nam przydarza. Jeśli urzeczywistniamy tę prawdę, urzeczywistniamy wewnętrzny spokój.\n1. Jongrom (z jęz. tajskiego): przechadzanie się tam i z powrotem po prostej ścieżce.