kolczyki srebrne kc62-1 | Kwarc\nkolczyki srebrne kc62-1\nKolczyki srebrne to potrzebny i podkreślający wdzięk drobiazg do każdej kreacji. Biżuteria damska ze srebra w szczególności nadaje się na każdą okoliczność. Srebrny wyrób jubilerski pokryty oksydą pod względem różnorodności form, wzorów oraz ceny przewyższa złoto i platynę. Ozdoba z najwyższej próby srebra to bez wątpienia ciekawy pomysł na prezent z okazji imienin. Biżuteria ze srebra dla kobiet ma bardzo pozytywny wpływ na organizm – przeciwdziała przedwczesnemu starzeniu i wycisza troski. Srebro próby 925 nie tylko zdobi człowieka, ale także odzwierciedla jego naturę. Zmysłowe srebro zapewni na długo świetny nastrój. Zanim wybierzesz się na zakupy biżuterii sprawdź te ładne\nkolczyki srebrne z kryształami swarovskiego. Warto wiedzieć, że w sklepie Bizant.pl koszt przesyłki zagranicznej przy przedpłacie na konto jest zawsze stały i wynosi jedynie 12 zł.\n« kolczyki – srebro kc36-11\nkolczyki kc22-18 »


Kaufland kupuje od 50 lokalnych mleczarni - Mleko sery\nDoceniając sprawdzoną jakość produktów, bezpośrednie relacje i krótki łańcuch dostaw, firma Kaufland od początku swojej działalności sukcesywnie rozszerza współpracę z regionalnymi producentami. Obecnie w ofercie naszej sieci posiadamy ponad 4000 artykułów regionalnych od blisko 400 dostawców - mówi Maja Szewczyk, dyrektor Działu Komunikacji Korporacyjnej Kaufland Polska.\nData: 31-08-2021, 11:15\nJedną z kluczowych kategorii stanowią artykuły nabiałowe dostarczane przez blisko 50 regionalnych mleczarni, od których pozyskujemy mleko, śmietany, kefiry, jogurty, maślanki, twarogi, masło, sery oraz inne specjały - zaznacza Maja Szewczyk.\nBadania lokalnych rynków\nWskazuje, że jednym z wyróżników sieci Kaufland jest duży wybór produktów, w związku z czym firma aktywnie poszukuje nowych dostawców, którzy są w stanie zaopatrywać sklepy w ulubione produkty z danego regionu. - W tym celu prowadzimy badania lokalnych rynków, pytamy o sugestie klientów, śledzimy prasę fachową a także uczestniczymy w targach i innych wydarzeniach branżowych - mówi dyrektor Działu Komunikacji Korporacyjnej Kaufland Polska.


Czytajki - dziecięcych książek czar: Śnieżek i Węgielek. Podróż do gwiazd - Przemysław Wechterowicz\nŚnieżek i Węgielek. Podróż do gwiazd - Przemysław Wechterowicz\nWechterowicz nas prześladuje. Ostatnio trafiły do nas przypadkiem trzy książki jego autorstwa. Dwie podobne do siebie, trzecia zupełnie inna. Wszystkie nam się bardzo spodobały. Pierwsze - Młodszemu, trzecia - Starszemu. Dziś będzie o tej ostatniej.\n"Śnieżek i Węgielek. Podróż do gwiazd." to pozycja wyjątkowa i to z kilku powodów. Na półce - spośród innych - wyróżnia się już rozmiarem. Oj tak, to książka iście wielkoformatowa. Miałam na nią chrapkę już od dnia wydania. Niejednokrotnie podglądałam ją w internecie. Nawet gdzieś przeczytałam, że jest duża, ale jakoś nie dotarło do mnie, że może być aż tak duuuża.\nDuża książka to dużo miejsca na tekst i jeszcze więcej na ilustracje. Te autorstwa Aleksandry Woldańskiej-Płocińskiej są proste, ale wymowne. Zdecydowanie mi się podobają! Starszemu również. Najbardziej przypadło mu do gustu to, że w tworzeniu książki może sam czynnie uczestniczyć. Ilustracje do pokolorowania, niedokończone rysunki, labirynty, punkty do połączenia. Każda strona to nowe wyzwanie, a o jej ostatecznym wyglądzie możemy zadecydować sami. Wystarczy rozłożyć ją na podłodze i tworzyć, tworzyć, tworzyć...\nFormat, ilustracje, a co z tekstem? Tekst Przemysława Wechterowicza jest... kosmiczny, a samo już to wystarczy by książka spodobała się memu synowi, który przeżywa ostatnio zafascynowanie kosmosem właśnie. Śnieżek i Węgielek, biały kot z czarnym psem, na zaproszenie Kosmicznych Kotów wyruszają w niezwykłą podróż do gwiazd. Księżyc, Mars, Droga Mleczna, kometa, czarna dziura. To taka kosmiczna przygoda z masą ciekawych informacji w tle. Nie wiem, jak dla dziewcząt, ale dla chłopców - zdecydowanie polecam i już czekam na kolejną odsłonę przygód tej dwójki bohaterów. Ta wkrótce. Kto ciekaw, zapraszam na blog autora - tam można już zobaczyć zapowiedź drugiej części (KLIK KLIK).\nEtykiety: 03. starsze przedszkolaki, kosmos, przygodowe, Wechterowicz Przemysław, Woldańska-Płocińska Aleksandra, Wyd. Alegoria, zwierzęta\nMarta mama Nikusia 13.04.2012, 00:42\nMamy, bardzo fajna jest... i wielka :D


Test Creative Sound Blaster Tactic3D Wrath Wireless - dobry emulowany dźwięk przestrzenny - Tweaks.pl\nPortal komputerowy » Sprzęt komputerowy » Test Creative Sound Blaster Tactic3D Wrath Wireless – dobry emulowany dźwięk przestrzenny\nDźwięk przestrzenny Ciekawy wygląd Odłączany mikrofon Panel sterowania Dostępne profile Dobry zasięg Czas pracy na akumulatorze\nRysujące się przezroczyste szybki\nZestawy dla graczy na ogół nie cieszą się dobrą sławą, zwłaszcza jeżeli chodzi o słuchawki. Zwykle są drogie i prócz przesadzonych niskich i słabych wysokich tonów nie oferują nic nadzwyczajnego. Czy tak jest i w tym przypadku? Specyfikacja techniczna Wygląd Instalacja Panel sterowania Testy Podsumowanie Testowane słuchawki należą do specjalnej edycji „wrath” (Gniew). W porównaniu […]\nZestawy dla graczy na ogół nie cieszą się dobrą sławą, zwłaszcza jeżeli chodzi o słuchawki. Zwykle są drogie i prócz przesadzonych niskich i słabych wysokich tonów nie oferują nic nadzwyczajnego. Czy tak jest i w tym przypadku?\nTestowane słuchawki należą do specjalnej edycji „wrath” (Gniew). W porównaniu do innych słuchawek z rodziny Tactic3D, wyróżnia je czerwony kolorystyka, specyfikacja techniczna oraz bezprzewodowość. Tak samo jak inne słuchawki z rodziny Tactic3D testowy model jest zestawem stereofonicznym, jednak dzięki technologi SoundBlaster i THX TruStudio Pro, może nam zaoferować dźwięk przestrzenny.\nJak słuchawki poradzą sobie z odtwarzaniem muzyki? Jak emulowany dźwięk przestrzenny sprawdzi się w grach? Ile czasy sprzęt działa na akumulatorze? Na te i wiele innych pytań postaram się odpowiedzieć w tej recenzji.\nMikrofon Typ mikrofonu: Kondensator z technologią redukcji szumów\nPasmo przenoszenia: 100 Hz ~ 7 kHz\nZłącze Technologia bezprzewodowa transmisji bez kompresji w paśmie 2,4 GHz\nTechnologie dźwiękowe THX® TruStudio Pro dla komputerów PC i Mac wykraczają poza standard 5.1 i 7.1 i oferują niespotykany dotąd poziom realizmu i niesamowite efekty przestrzenne, sprawiając wrażenie otaczania użytkownika przez wirtualne głośniki.\nTechnologia bezprzewodowa bez kompresji zapewnia przesyłanie dźwięku bez opóźnień na Twój komputer PC bądź Mac.\nPięćdziesięciomilimetrowe przetworniki Full Spectrum – duża moc, dźwięk w grach komputerowych bez ograniczeń. Silne basy i efektowne wysokie dźwięki – doświadcz najwyższej jakości, jaką oferują Ci twórcy gier.\nLitowy akumulator wielokrotnego ładowania – zapewnia do 8 godzin nieprzerwanej gry; może być doładowywany, podczas gdy słuchawki są w użyciu, co sprawia, że nie trzeba przerywać gry.\nSolidne jak czołg – zamocowane na stalowym pałąku bezprzewodowe słuchawki Tactic3D Wrath Wireless przetrwają zarówno w pokoju dziennym, na biurku, jak i w plecaku. Używaj ich w domu albo zabieraj z sobą bez żadnych obaw.\nSprzęt sprzedawany jest w dużym czarno-czerwonym pudełku. Nie znajdziemy tutaj żadnego okna, przez które można byłoby zobaczyć słuchawki (tak jak to jest w wersjach Tactic3D Alpha i Sigma). Mamy za to duże zdjęcie słuchawek na przedniej stronie opakowania\nNa pudełku znajdziemy wszystkie potrzebne informacje dotyczące zastosowanych w urządzeniu technologii czy serii, do której należy. Dowiemy się tutaj nieco o głośnikach czy wspieranym systemie 3D surround. Oczywiście nie mogło tutaj zabraknąć logo Sound Blaster czy THX TruStudio.\nSłuchawki Creative Sound Blaster Tactic3D Wrath Wireless\nZewnętrzna karta dźwiękowa USB z wbudowanym nadajnikiem Wi-Fi 2,4GHz\nInstrukcja obsługi w dwóch egzemplarzach\nInformacja o rocznej gwarancji\nStalowy pałąk, na którym umocowane zostały muszle, pokrywa dobrej jakości matowy plastik. Po obu stronach pałąka możemy zobaczyć czerwone logo „wrath”, a w centralnej jego części wyryty został napis „Tactic3D”. Całość wygląda dzięki temu bardzo efektownie, a dzięki przyjemnej gąbce pokrytej wysokiej jakości materiałem skóropodobnym, nasza głowa niema kontaktu z twardymi elementami słuchawek.\nJeżeli chodzi o muszle to są odpowiedniej wielkości i znakomicie wygłuszają otoczenie. Ich pady są pokryte czarno-czerwonym materiałem skóropodobnym. Na zewnętrznej części muszli znajdziemy szybkę ze szkła akrylowego, pod którym znajduje się logo soundblaster, oraz świecąca na czerwono otoczka. Wygląda to ciekawie i spełnia odpowiednie funkcje, ale o tym w dalszej części recenzji.\nPrzewodowe słuchawki zazwyczaj na kablu mają przymocowany pilot umożliwiający regulację głośności, czy wyciszanie mikrofonu. Jak problem ten rozwiązał producent skoro testowe słuchawki nie mają kabla? Otóż na takie rozwiązanie zostało zastąpione czterema przyciskami umieszczonymi na lewej muszli. Rozwiązanie to na początku wydaje się nieco dziwne, jednak mi wystarczył jeden dzień by się przyzwyczaić.\nDo większości nowego sprzętu producent dodaje płytę ze sterownikami, ale tutaj takiej nie znajdziemy. Skąd w takim razie weźmiemy sterowniki? W instrukcji napisane jest, że należy wejść na stronę Sound Blaster i po prostu pobrać odpowiedni plik instalacyjny. Z jednej strony dobrze, bo nie musimy zaraz po instalacji aktualizować sterowników jak to zwykle bywa z innym sprzętem tego typu. Z drugiej strony odnalezienie sterowników zajęło mi chwilę.\nPlik ze sterownikami waży niecałe 85MB. Aby uruchomić instalację wystarczy kliknąć dwukrotnie w ikonę instalatora.\nW pierwszym etapie należy akceptować umowę licencyjną klikając w przycisk „tak”. Kliknięcie w przycisk „nie” przerwie instalację.\nW następnym etapie należy wskazać folder docelowy instalacji.\nKolejny etap jest bardzo ciekawy. Możemy tu wybrać typ instalacji, jednak producent dał nam do „wyboru” jedynie instalację pełną.\nOstatnim etapem jest krótkie podsumowanie dokonanych wyborów. Po kliknięciu w przycisk „dalej” rozpocznie się instalacja.\nPo zakończeniu instalacji należy zrestartować komputer.\nPanel sterowania został podzielony na pięć części. Pierwszą z nich jest Sound Blaster Tactic3D. Możemy tutaj bez problemu regulować głośność słuchawek czy mikrofonu, a także wybrać jeden z domyślnych profili, lub utworzyć swój własny. Co ciekawe producent dał nam do dyspozycji profile takich zespołów jak Team Dignitas czy compLexity.\nKolejną częścią jest THX TruStudio Pro, która pozwala na ustawienie funkcji takich jak:\nCrystalizer – wzbogaca filmy i muzykę, aby brzmiały bardziej żywo\nSurround – kontroluje poziom dźwięku przestrzennego gier, filmów i muzyki\nDialog Plus – polepsza jakość dźwięku w celu uzyskania wyraźniejszych dialogów\nSmart volume – automatyczna regulacja dźwięku\nAby pomóc nam dostosować poziom poszczególnych funkcji, producent udostępnił krótki film demonstrujący możliwości słuchawek.\nNiestety serwis YouTube nie pozwala na udostępnianie filmów z wielokanałowym dźwiękiem, dlatego zainteresowanych zapraszam na stronę THX.\nEqualizer jest następną kategorią panelu sterowania. Pozwala na wybranie jednego z dostępnych, lub utworzenie nowego profilu equalizera.\nVoiceFX to kategoria, która pozwala na modulację naszego głosu. Przyda się zdecydowanie aby wkręcić znajomych.\nOstatnią kategorią jest wygląd. Standardowo mamy dostępne dwa style w sześciu różnych kolorach. Jeżeli dla kogoś dwa style to za mało, w sieci może znaleźć ich zdecydowanie więcej\nTesty zostały podzielone na trzy kategorie (muzyka, gry oraz filmy). Aby testy w grach były bardziej wiarygodne, nagrałem kilka demonstracji gry, a następnie odtwarzałem je w dostępnych playerach (więcej o tej metodzie w dalszej części recenzji).\nW celu sprawdzenia jak słuchawki radzą sobie z muzyką, postanowiłem przesłuchać kilka bardziej lub mniej znanych utworów.\nNa mojej liście odtwarzania znalazły się utwory takie jak:\nAxiom-La Tour Des Miracles\nWill.i.am -THE (the hardest ever)\nDźwięk, jaki płynie przez przetworniki słuchawek jest niezwykle czysty, a świetne niskie tony wywołują uśmiech na twarzy. Nawet przy poziomie głośności ustawionym blisko wartości maksymalnej, nie słyszałem żadnego charczenia. Taki efekt zawdzięczamy pewnie dołączonej karcie dźwiękowej, która została zaprojektowana specjalnie do modelu wrath. Oczywiście dźwięk nie był idealny od samego początku i musiałem pobawić się trochę w korektorze graficznym, jednak po dokonaniu odpowiednich modyfikacji słuchawki brzmiały niemal idealnie.\nTesty w filmach polegały na odtworzeniu danego filmu w dwóch wersjach (z dźwiękiem 5.1 i 2.0). Miało to sprawdzić czy emulowanie dźwięku przestrzennego działa również w filmach i czy będzie jakakolwiek różnica między filmem z dźwiękiem 5.1 i 2.0.\nDźwięk sprawdzałem w filmach takich jak:\nRóżnica między filmem z dźwiękiem 5.1, a 2.0 jest niewielka, kiedy w filmie brakuje akcji. Natomiast, kiedy tylko zaczęły latać kule, oraz pojawiły się widowiskowe pościgi, czy wybuchy przewagę zyskiwały filmy z dźwiękiem 5.1.\nPostanowiłem, że testowane słuchawki sprawdzę w grach takich jak:\nSprzęt mnie bardzo pozytywnie zaskoczył. Słyszałem dokładnie gdzie znajduje się wróg, skąd strzela, czy gdzie rzucił granat. Takie słuchawki dają nam ogromną przewagę nad innymi graczami, jednak może się to skończyć zablokowaniem konta na kilku serwerach jak w moim przypadku.\nTesty wypadły podobnie jak w przypadku Call of Duty 4, z tą różnicą, że przewaga nad wrogiem drastycznie spadała w trybach takich jak Team Deathmatch, gdzie zewsząd lecą kule, a gracze nadużywają killstreaków. Zdecydowanie lepiej grało mi się w trybie Search and Destroy.\nWrażenia z gry są ogólnie dobre, jednak słuchawki nie radzą sobie tak jakbym tego oczekiwał w przypadku, kiedy jeden samochód jedzie przed nami z prawej strony a drugi za nami z lewej.\nWrażenia z gry zdecydowanie lepsze niż w NFS ProStreet. Słuchawki radzą sobie wyśmienicie nawet, jeżeli jesteśmy otoczeni wyjącymi wozami.\nTutaj dźwięk przestrzenny nie był aż tak słyszalny jak w innych grach, jednak komunikacja z drużyną z użyciem tych słuchawek to czysta przyjemność. Koledzy z zespołu potwierdzili, że słychać mnie zdecydowanie lepiej.\nWrażenia z gry są bardzo dobre. Co prawda w walce słuchawki niewiele pomagają, jednak brzmienie jest wyśmienite.\nEfekt przestrzennego dźwięku w niektórych momentach jest stosunkowo słabo słyszalny, jednak kiedy ściga nas cała grupa uderzeniowa, słuchawki spisują się doskonale. Wybuchy rakiet i dźwięk śmigłowców są wręcz niezwykłe.\nPrzeprowadziłem również test zasięgu słuchawek. Polegał on na włączeniu muzyki i oddaleniu się od nadajnika do danego punktu pomiarowego.\nNa obrazku wyżej zaprezentowałem punkty pomiarowe w moim domu.\nPunkt pomiarowy nr 1. – Odległość od nadajnika na poziomie 6 metrów. Brak przeszkód. Jakość dźwięku bardzo dobra. Brak przycięć.\nPunkt pomiarowy nr 2. – Odległość od nadajnika na poziomie 9 metrów. Przeszkoda w postaci jednej ściany (ceglanej) o grubości ~20cm. Jakość dźwięku podobna jak w punkcie pomiarowym nr 1, lecz zdarzyło się, że słuchawki zgubiły sygnał na chwilę.\nPunkt pomiarowy nr 3. – Odległość od nadajnika na poziomie 20 metrów. Przeszkoda w postaci 1-2 ścian (grubość ~30cm), mebli, i urządzeń AGD (lodówka, mikrofalówka). Brak sygnału.\nPunkt pomiarowy nr 4. – Odległość od nadajnika na poziomie 15 metrów. Przeszkoda w postaci dwóch ścian o grubości 30cm. Słuchawki traciły sygnał co jakiś czas na około sekundę, po czym grały dalej.\nProducent twierdzi, że słuchawki mogą grać przez 8 godzin w trybie bezprzewodowym. Postanowiłem to oczywiście sprawdzić.\nTest nr1. – Głośność urządzenia ustawiona na 20%. Odtwarzanie muzyki z internetowego radia. Czas pracy wyniósł ~10h.\nTest nr2. – Głośność urządzenia ustawiona na 50%. Odtwarzanie muzyki z internetowego radia. Czas pracy wyniósł ~9,5h.\nTest nr3. – Głośność urządzenia ustawiona na 100%. Odtwarzanie muzyki z internetowego radia. Czas pracy wyniósł ~7h.\nTest nr4. – Głośność urządzenia ustawiona na 24%. Komunikacja ze znajomymi, odtwarzanie muzyki, granie w gry. Czas pracy wyniósł ~8,5h\nSłuchawki moim zdaniem wyglądają świetnie. Zarówno do jakości wykonania i użytych materiałów nie mam wątpliwości. Może poza przezroczystymi szybkami, które po pewnym czasie użytkowania zaczynają się rysować.\nZaawansowany panel sterowania pozwala na bardzo dużo, a gotowe profile doświadczonych graczy pozwolą zaoszczędzić nam masę czasu.\nCzas pracy w trybie bezprzewodowym moim zdaniem jest wystarczający. Spokojnie można sobie cały dzień grać, a na noc podłączyć słuchawki, aby się ładowały.\nUrządzenie mogę polecić wszystkim, którzy mogą sobie pozwolić na taki sprzęt, a emulowanie dźwięku przestrzennego ich nie przeraża.\nSpis treści: Test Creative Sound Blaster Tactic3D Wrath Wireless – dobry emulowany dźwięk przestrzenny\nCreative Słuchawki Tactic3D THX Wireless Wrath\nPlus dla Ciebie:)\nczyszczenie rejestru, Total Commander pobierz, czyszczenie dysku czyszczenie dysku, WYPALANIE PLYT Z OBRAZU, google chrome dla windows xp professional, bootvis windows 7, jak zadbać o bezpieczeństwo komputera i danych w nim przechowywanych, hdmi bezprzewodowo allegro, lajka mobile, bezpieczeństwo


Kolejne przypadki tajemniczego zapalenia wątroby u dzieci. OBJAWY - Dziennik.pl\n26 kwietnia 2022, 13:57 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nLekarz bada brzuch dziecku / Shutterstock\nChorobę wykryto u 10-letniego dziecka; przyczyna jest wciąż nieznana.\nNa całym świecie zgłoszono około 170 przypadków ostrego zapalenia wątroby o nieznanym pochodzeniu. Przypadki zgłoszono m.in. w Wielkiej Brytanii (114), Hiszpanii (13), Izraelu (12), USA (9), Danii (6), Irlandii (mniej niż 5), Holandii (4), Włoszech (4 ), Norwegii (2), Francji (2) i Rumunii (1).\nWszyscy pacjenci byli w wieku od jednego miesiąca do 16 lat i wykazywali takie objawy, takie jak biegunka, wymioty i ból brzucha. 17 dzieci wymagało przeszczepu wątroby, a co najmniej jedno dziecko zmarło.\nWirusolog z Narodowego Instytutu Zdrowia Sciensano Steven Van Gucht nie jest zaskoczony, że choroba dotarła do Belgii. - Myślę, że w nadchodzących dniach lub tygodniach pojawią się nowe możliwe przypadki – powiedział telewizji VRT. - Teraz rozesłaliśmy również ostrzeżenie do lekarzy i specjalistów, że powinni zgłaszać możliwe przypadki. Każdego roku dochodzi do kilkudziesięciu przypadków ostrego zapalenia wątroby, w tym u dzieci, więc samo w sobie nie jest to niczym niezwykłym - zaznaczył ekspert.\nIstnieją różne formy zapalenia wątroby, nazwane od wariantu wirusa wywołującego tę postać: A, B, C, D i E. Przyczyna tego nowego tajemniczego zapalenia wątroby nie jest jeszcze znana, ale naukowcy są pewni, że nie jest to żaden z typowych wirusów zapalenia wątroby.\nPodkreślił, że dopóki przyczyna nie zostanie zidentyfikowana, skuteczne leczenie choroby jest dużo trudniejsze: Dzięki leczeniu chcesz usunąć przyczynę. Ale jeśli nie wiesz, co to jest, to oczywiście jest to trudne do wyleczenia. To, co wtedy robimy, to leczymy objawy.\nChociaż WHO wymieniła adenowirusa jako możliwą przyczynę choroby, organizacja podkreśliła również, że trwa dochodzenia w sprawie czynnika sprawczego.\nNowa choroba: Ostre zapalenie wątroby u dzieci o nierozpoznanej przyczynie\nIstnieje wiele różnych typów adenowirusów, więc ludzie mogą zarazić się więcej niż raz. Infekcje rzadko są poważne, a większość dzieci miała co najmniej jedną infekcję adenowirusową przed 10. rokiem życia. Ponadto te wirusy nie mają „sezonu” jak inne wirusy, co oznacza, że infekcje mogą wystąpić o każdej porze roku.\nPonadto nie znaleziono żadnego potencjalnego związku z żadną ze szczepionek przeciwko Covid-19, a także nie zidentyfikowano do tej pory żadnego innego epidemiologicznego czynnika ryzyka, takiego jak podróż za granicę. - Jest wiele pytań i niewiele odpowiedzi. Nie oznacza to, że nie powinniśmy traktować tego poważnie (...), ale nadal jest za wcześnie, aby się tym martwić - uważa Van Gucht.\ndziecko ból brzucha wirus zapalenie wątroby wątroba\nOdczulanie sprawia, że organizm zaczyna tolerować ten czynnik\nNaukowcy odkryli „piętę achillesową” RAKA JAJNIKA\nWirusolog z Narodowego Instytutu Zdrowia Sciensano Steven Van Gucht nie jest zaskoczony, że choroba dotarła do Belgii."- a niby Belgia to paradiso?


Wielkie Święto Sadzenia Drzew\n2011-05-01 Węgierska Górka\nW Beskidach na terenie bulwarów nad Sołą w Węgierskiej Górce, odbyło się wyjątkowe wydarzenie - Wielkie Święto Sadzenia Drzew. Stanowiło ono uroczysty finał kampanii ekologicznej Żywiec Zdrój realizowanej w tym roku pod hasłem "Po stronie natury". Tego wyjątkowego dnia, każdy chętny miał okazję własnoręcznie zasadzić drzewo wraz z leśnikami i pracownikami firmy Żywiec Zdrój, dołączając tym samym do grona Przyjaciół Drzew. Imprezę uświetnił koncert Sebastiana Karpiela-Bułecki wraz z zespołem Zakopower.\nWielkie Święto Sadzenia Drzew jest corocznym finałem organizowanego przez firmę Żywiec Zdrój, Fundację Nasza Ziemia i Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Katowicach programu, którego celem jest troska o drzewa oraz ochrona środowiska naturalnego. Impreza już po raz trzeci odbywa się na terenie gminy Węgierska Górka. W sobotę posadzono wspólnie z mieszkańcami regionu kilkaset młodych sadzonek z trzeciego już miliona drzew, który zostanie posadzony do końca maja przez leśników z Nadleśnictwa Węgierska Górka.\nWydarzenie jak co roku rozpoczął poranny "Ekorajd", podczas którego dzieci i młodzież ze szkół wzięły udział w niecodziennej lekcji ekologii w terenie i posprzątały szlaki turystyczne biegnące na Halę Boraczą. Na uczestników Wielkiego Święta Sadzenia Drzew czekało mnóstwo atrakcji - rodzinne konkursy i zabawy, pokazy zaprzęgów psów Husky, warsztaty ekologiczne, miasteczko zabaw, występy kapel góralskich oraz kiermasz beskidzkiego rękodzieła i regionalnych przysmaków. Imprezę poprowadził Stanisław Jaskułka - aktor teatralny i filmowy, mistrz improwizacji, a przede wszystkim góral od lat związany z kultura beskidzką. Wydarzenie zakończył wieczorny koncert ambasadora tegorocznej edycji programu "Po stronie natury" - Sebastiana Karpiela-Bułecki z zespołem Zakopower.\nJako Przyjaciel Drzew posadził on na zboczu pod Traktem Cesarskim własne drzewo.


Ula Chincz jest jedną z najpopularniejszych dziennikarek w Polsce. Od kilku lat obecna jest w mediach i bez wątpienia doskonale odnajduje się w tym świecie. Gwiazda na swoim Instagramie opublikowała bardzo smutny post. Okazuje się, że w ostatnich dniach zmarła bliska jej osoba - mama jej męża. Dziennikarka przyznała, że życie jej rodziny już nigdy nie będzie takie samo.\nUla Chincz od pewnego czasu poza telewizją realizuje się też w sieci. Ma swój własny kanał na Youtube Ula Pedantula, który cieszy się ogromną oglądalnością. Gwiazda przeżywa teraz bardzo trudne chwile. Pogrążona jest w żałobie.\nUla Chincz przyzwyczaiła swoich fanów do swojego szerokiego uśmiechu i dużej dawki humoru. Gwiazda swoim sposobem bycia zaraża wszystkich pozytywną energią. Niestety w jej życiu nastąpił czas na zadumę. Dziennikarka pożegnała mamę swojego męża.\nNie żyje Art Metrano. Gwiazdor "Akademii Policyjnej" zmarł w wieku 84 lat\nKochani, ostatnio było tu cicho… Kilka dni temu odeszła bardzo bliska mi osoba, Mama mojego męża. Celowo nie piszę „teściowa”, bo Mama Teresa była zaprzeczeniem stereotypowego rozumienia tego słowa - rozpoczęła wpis na Instagramie Ula.\nUla Chincz: Nasze życie bez niej nigdy już nie będzie takie samo\nUla Chincz nie ukrywa, że jej i jej bliskim jest bardzo ciężko z powodu odejścia mamy. Jak przyznała, była ona dla niej niezwykłym wsparciem i największym kibicem. Co najważniejsze, była bardzo mądrą i kochającą mamą i babcią.\n-I wiem, że nasze życie bez niej nigdy już nie będzie takie samo - przyznała gwiazda.\nUla wyznała, że teraz, gdy oboje z mężem pożegnali już swoich rodziców, przyszedł w ich życiu czas na to, by budowali własne tradycje i wspomnienia.\n- Teraz, kiedy brakuje naszych rodziców przyszła pora byśmy ze Sławkiem tworzyli już nasze własne tradycje i budowali wspomnienia dla naszych synów. Ale obie Babcie i obaj Dziadkowie będą z nami na zawsze, chociaż teraz już inaczej.\nSkładamy pani Uli najszczersze wyrazy współczucia.


Czy jesteście uzależnieni od cukru? - fragment książki "Koniec z cukrzycą i otyłością" - KobietaMag.pl\nCzy jesteście uzależnieni od cukru? – fragment książki „Koniec z cukrzycą i otyłością”\nNa rynku polskim ukazała się bestsellerowa książka dr Marka Hymana „Koniec z cukrzycą i otyłością”. Zachęcamy do zapoznania się z fragmentem książki oraz odpowiedzenia sobie na pytania postawione w jednej z tabel z książki. Jest to skala, ustalona przez naukowców z Ośrodka Rudda do Badań nad Żywieniem i Otyłością przy Uniwersytecie Yale. Pokazuje ona czy jesteśmy uzależnieni od pożywienia.\nOstatnie badania naukowe wykazały, że zaburzenia poziomu insuliny we krwi są główną przyczyną otyłości, cukrzycy, a zarazem chorób serca ….. Czy masz nadwagę? Czy lekarz powiedział Ci, że Twoje stężenie cukru na czczo jest trochę za wysokie? Czy masz niepohamowany apetyt na słodycze i węglowodany wysokoprzetworzone? Czy masz wysokie ciśnienie tętnicze? Czy w Twojej rodzinie ktoś cierpiał na cukrzycę, choroby serca lub otyłość?Jeżeli Twoja odpowiedź na którekolwiek z tych pytań jest twierdzące to znaczy, że ta książka jest Ci potrzebna.\nNałóg jedzenia: naprawcie chemię swojego mózgu\nCo się stało ze staromodną siłą woli? Wszyscy wiedzą, że epidemia otyłości jest kwestią osobistej odpowiedzialności. Ludzie powinni bardziej ćwiczyć panowanie nad sobą. Powinni unikać objadania się i zminimalizować spożycie słodkich napojów gazowanych oraz żywności przetworzonej. Nie ma dobrej albo złej żywności, wszystko trzeba jeść z umiarem. Prawda?\nTeoretycznie ma to sens, poza jedną kwestią…\nNowe badania naukowe udowodniły, że żywność z przetworzonym cukrem, mąką, oraz naszpikowana solą – czyli pożywienie produkowane w fabrykach, a nie zbierane czy hodowane (jak uważa Michael Pollan, autor Defence of Food) – jest biologicznie uzależniająca.\nCzy pamiętacie starą reklamę telewizyjną czipsów z wiodącym hasłem: „Załóż się, że nie zjesz tylko jednego”? Ja się założę, że nie jesteście w stanie sobie wyobrazić takiej reklamy dotyczącej brokułów lub jabłek. Nikt się nimi nie objada. Natomiast łatwo można sobie wyobrazić górę czipsów ziemniaczanych, pełną torbę ciasteczek, lub duże pudełko lodów, znikających szybko w nieświadomym, sterowanym zwojami podstawy mózgu jedzeniowym amoku. Brokuły nie uzależniają, ale czipsy, ciasteczka, lody i napoje gazowane mogą być równie uzależniające jak każdy narkotyk.\nW latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia Pierwsza Dama, Nancy Reagan, opowiedziała się za hasłem: „po prostu powiedz: nie” wobec narkotyków. Niestety, takie podejście nie dało efektów – nie da również w kwestii podejścia do uzależnienia od przemysłowo wytwarzanej\nżywności. Nałogami steruje specyficzny mechanizm biologiczny. Nikt nie staje się z wyboru heroinistą, kokainistą lub alkoholikiem. Nikt także nie chce stać się uzależnionym od jedzenia. Te zachowania powstają w neurochemicznym ośrodku nagrody w mózgu, który jest\nnadrzędny wobec normalnej siły woli i w przypadku uzależnienia od pożywienia, tłumi prawidłowe sygnały biologiczne sterujące głodem.\nDlaczego tak trudno ludziom otyłym schudnąć, pomimo napiętnowania społecznego, pomimo takich konsekwencji dla zdrowia, jak nadciśnienie, cukrzyca, choroby serca, zapalenie stawów, a nawet rak, i pomimo ich głębokiego pragnienia, by zrzucić zbędne kilogramy?\nPrzecież nie dlatego, że chcą być otyli!\nDzieje się tak dlatego, że w ogromnej większości przypadków pewne określone rodzaje żywności – żywność przetworzona wyprodukowana z cukru, tłuszczu i soli, połączonych według klucza utrzymywanego w tajemnicy przez przemysł żywieniowy – są uzależniające. Jesteśmy biologicznie stymulowani do pożądania takiego pożywienia i zjadania go tak dużo, ile tylko się da.\nChociaż niektórzy z nas mogą mieć większe predyspozycje genetyczne do uzależnienia od pożywienia (albo heroiny bądź alkoholu), to jednak, gdy przeegzaminujecie własne zachowania i stosunek (przede wszystkim) do cukru, prawdopodobnie przekonacie się, że Wasze zachowania wobec słodyczy będą idealnym odzwierciedleniem faktu, że nie możecie zapanować nad swoją cukrzyco-otyłością. Posłużcie się umieszczoną poniżej skalą, ustaloną przez naukowców z Ośrodka Rudda do Badań nad Żywieniem i Otyłością przy Uniwersytecie Yale1, żeby ustalić, czy jesteście uzależnieni od pożywienia.\nJeśli zbierzecie 3 punkty lub więcej, albo odpowiecie twierdząco na więcej niż dwa pytania, możecie cierpieć na uzależnienie od pożywienia.\nZaznacz kółkiem cyfrę, która jest najbardziej właściwa dla Twoich zachowań: 0 = nigdy, 1 = raz na miesiąc, 2 = dwa do czterech razy na miesiąc, 3 = dwa do trzech razy na tydzień i 4 = cały czas.\nBazując na tych psychologicznych kryteriach i nowych badaniach neurologicznych, można stwierdzić, że wielu z nas, włączając w to najbardziej otyłe dzieci, jest uzależnionych od przemysłowo wytwarzanej żywności.\nPrzejrzyjmy kilka naukowych odkryć, które potwierdzają, że pożywienie naprawdę może uzależniać:\n1. Cukier stymuluje w mózgu ośrodki przyjemności (nagrody) poprzez neuroprzekaźnik, dopaminę, w taki sam sposób jak inne substancje uzależniające.\n2. Obrazowanie mózgu (emisyjna tomografia pozytronowa, PET) wykazuje, że pożywienie bardzo słodkie i bardzo tłuste działa w mózgu podobnie jak heroina, opium albo morfina.\n3. Obrazowanie mózgu (PET) wykazuje, że osoby otyłe oraz narkomani mają niższą liczbę receptorów dopaminy, co sprawia, że są bardziej podatne na pożądanie czegoś, co zwiększy stężenie dopaminy. Jest to częściowo uwarunkowane genetycznie.\n4. Pożywienie z dużą zawartością tłuszczu i cukru pobudza uwalnianie w mózgu własnych opioidów organizmu (endorfin, związków podobnych do morfiny).\n5. Leki, używane do zablokowania w mózgu receptorów heroiny i morfiny (naltrekson) wpływają także na zmniejszenie konsumpcji i chęci na słodycze oraz na żywność z wysoką zawartością tłuszczu, zarówno u osób z prawidłową wagą, jak i otyłych z wilczym apetytem.\n6. U ludzi (i u szczurów) rozwija się tolerancja na cukier – potrzebują tej substancji coraz więcej, by osiągnąć przyjemność; dotyczy to także substancji uzależniających, takich jak alkohol czy heroina.\n7. Osoby otyłe wciąż zjadają wielkie ilości niezdrowego pożywienia, pomimo znaczących negatywnych konsekwencji, społecznych i osobistych, podobnie jak się dzieje w przypadku zachowań narkomanów i alkoholików.\n8. Zwierzęta i ludzie doświadczają „zespołu abstynencyjnego”, gdy nagle zostają odcięci od cukru, podobnie jak narkomani czy alkoholicy na detoksie.\n9. Podobnie jak w przypadku narkotyków, po początkowym okresie „zadowolenia” dostarczanego przez pożywienie, osoby uzależnione konsumują je nie po to, by być „na haju”, ale żeby się po prostu poczuć normalnie.\nPamiętacie film dokumentalny, Super Size Me, w którym Morgan Spurlock przez miesiąc spożywał codziennie trzy posiłki z McDonalda? W tym filmie uderzyło mnie nie to, że przytył w tym czasie 11 kilogramów, ani nie to, że wzrósł mu poziom cholesterolu, ani nawet\nnie to, że doznał stłuszczenia wątroby. Najbardziej zaskoczył mnie w nim obraz uzależniających cech żywności. Na początku filmu, po zjedzeniu pierwszego ogromnego posiłku, zwrócił go, zupełnie niczym nastolatek, który wypił za dużo alkoholu na swojej pierwszej imprezie. Jednakże pod koniec filmu czuł się po prostu „fajnie” tylko wtedy, gdy\nzjadał to swoje śmieciowe jedzenie. Przez resztę czasu był przygnębiony, wyczerpany, zaniepokojony i poirytowany. Utracił również popęd seksualny, podobnie jak każda osoba uzależniona czy nałogowy palacz, pozbawieni swojego narkotyku. Okazało się, że pożywienie jest bez wątpienia wysoce uzależniające.\nProblem nałogu jedzenia łączy się z faktem, że producenci pożywienia, pomimo wymagań naukowców odmawiają przedstawienia jakichkolwiek wewnętrznych danych dotyczących sposobu komponowania składników, powodującego wzrost konsumpcji ich produktów. W książce The End of Overeating (Koniec z objadaniem się) David Kessler, lekarz medycyny, były przewodniczący Amerykańskiej Komisji ds. Żywności i Leków opisuje naukowy sposób, w jaki pożywienie przeradza się w narkotyk – poprzez tworzenie supersmacznych pokarmów, które prowadzą do neurochemicznego uzależnienia.\n(251 głosów, średnia: 4,46 z 5)\nEkspert wyjaśnia: Sądzisz, że jesteś za gruba? Myślisz o odchudzaniu, ale masz napady obżarstwa?\nTłusty czwartek – jedz z głową!\nO czym świadczy zajadanie się czekoladą? Jak temu zaradzić?\nMasza 9 lipca 2013 11:02\nBardzo pouczający artykuł.Powinno być ich zdecydowanie więcej.Niestety coraz więcej ludzi jest chorobliwie otyłych,w tym dzieci.To naprawdę przerażające.Niby staram się odżywiać zdrowo,aczkolwiek nie potrafię czasami odmówić sobie słodyczy,czy też lodów.Pamiętam jaką katorgą było dla mnie całkowite odstawienie słodyczy.Tak czułam się jak alkoholik,który ma potężnego kaca.I co?Wróciłam do czekolady i lodów.Co prawda nie w takich ilościach,ale ”nałóg”zwyciężył..\ngusia. 10 lipca 2013 09:05\nAkurat od słodyczy szybko się uzależniamy, ale też szybko je możemy odstawić.Organizm dość łatwo się od nich odzwyczaja ,gorzej z alkoholem,papierosami czy narkotykami.Nie jestem osobą otyłą ,ale te 5 kg chętnie bym schudła. Wiem że chudnięcie może być trudne, ale też bardzo łatwe i utrzymanie tej wagi.Kiedyś udało mi się pozbyć z łatwością i nawet utrzymać wagę.\nOlga CURTIS, Lublin 7 lutego 2014 21:45\nMOTTO: CZŁOWIEK JAK KAŻDY ORGANIZM ŻYWY NA NASZEJ PLANECIE, TYJE Z DWÓCH POWODÓW GŁÓWNYCH. *****\n1. PIERWSZY POWÓD:\nTo spożycie zbyt dużej ilości tłuszczu, który wchłania się szybko w jelicie cienkim i odkłada jako tłuszcz już ludzki. Tyjemy od tłuszczu w tempie ekspresowym.\n2. DRUGI POWÓD:\nKonsumpcja węglowodanów, ale tylko i wyłącznie tych, które po spożyciu produktu zawierającego właśnie węglowodany, podnoszą poziom cukru wysoko, zmuszając trzustkę do wydzielania zbyt dużej ilości insuliny, co skutkuje utworzeniem trójglicerydów, czyli również tłuszczu, głównie w górnych partiach ciała np. wychudzone osoby, a z fałdami tłuszczu na twarzy. Należy zatem wykluczyć ze swojego jadłospisu niezdrowe dla człowieka tzw. WYSOKIE WĘGLOWODANY TJ. OD 26.01% WZROSTU.\nmartuska665 12 lipca 2016 10:57\nChętnie zapoznałabym się bliżej z tą książką\nmarrika 13 lipca 2016 12:39\nTa książka mówi o uzależnieniu od słodyczy, jak by każdy cukrzyk był uzależniony i winny!\nStrona główna → Po godzinach → Kultura → Czy jesteście uzależnieni od cukru? – fragment książki „Koniec z cukrzycą i otyłością”


1 dni 01 godzin\nPoznaj popularny i wszechstronny język C++. Naucz się od zera kluczowych koncepcji i zacznij programować.\nFajny kurs! Bardzo ciekawa forma nauki. Przerobiłem już kawalek i jak dotąd mi się podoba :)\nJest to jeden z najlepszych kursów C++ dla osób, które dopiero zaczynają uczyć się programowania. Zarówno zagadnienia teoretyczne jak i zadania zostały przedstawione w sposób bardzo przystępny. Kurs t...Czytaj więcej\nW pytaniach TAK/NIE da się zaznaczyć obie opcje. Po za tym bardzo przyjemne wprowadzenie do C++\nKurs PHP absolutne podstawy\nKurs Terminal Linux absolutne podstawy


Posted on 31 sierpnia 2011 31 sierpnia 2011\nMokre i zimne piekło Dantego czyli jak dotarliśmy do Ekwadoru … 22.08-31.08.2011\nNie było innego wyjścia jak tylko poszukać jakiegoś noclegu w mieście. Musieliśmy kupić prowiant na dalszą drogę a już nadchodził wieczór, w dodatku znów zaczęło kropić. Młoda dziewczyna sprzedająca owoce poczęstowała nas ananasami a potem zaprowadziła do taniego hotelu. Zapłaciliśmy 8000 pesos za dwie osoby czyli niecałe 13 zł! No ale jaka cena, taki standard i choć nam naprawdę wtedy niewiele było potrzeba, to jednak ten przybytek nawet naszych skromnych wymagań nie zaspokoił. Pokój znajdował się w pomieszczeniu przerobionym z garażu, w którym oprócz łóżka poniewierał się duży, ogrodowy grill i stara lodówka z nadpsutym jedzeniem w środku. Ścianki pomiędzy pokojami zrobione były z cienkiej dykty, która nie sięgała nawet do sufitu, a więc nie było żadnego wyciszenia dźwięków z sąsiednich pomieszczeń. Obok nas pracowała pilnie pani, która przyjmowała klientów i chcąc nie chcąc musieliśmy się przysłuchiwać wszystkim towarzyszącym temu procederowi odgłosom. Łóżko stało zaraz przy ścianie i raz po raz jakiś rozochocony kochanek w szale namiętności z głośnym hukiem uderzał w ściankę z dykty… W kolejnym zaś pokoju jakaś mocno „uduchowiona” rodzinka na cały regulator wysłuchiwała religijnych pieśni z płyty i głośno śpiewała. Najpierw myśleliśmy, że może rodzice celowo zagłuszają odgłosy pracującej pani, żeby dzieci nie słyszały ale nie – rano kiedy była cisza a my smacznie spaliśmy rodzinka znowu włączyła swój repertuar robiąc nam wczesną pobudkę a potem ojciec, też bardzo głośno, żeby przekrzyczeć hałasujące dzieci czytał fragmenty z Biblii. Nie wiemy co było dalej w repertuarze, bo czym prędzej się spakowaliśmy i opuściliśmy to miejsce Deszcz znów padał całą noc i cały dzień. Zrobiliśmy zakupy w mieście i poszliśmy jeszcze skorzystać z Internetu a potem w deszczu ruszyliśmy w drogę. Zaraz za miastem zaczął się dosyć stromy podjazd a na domiar złego po kilku kilometrach jazdy skończył się asfalt. No cóż … nie chcieliśmy jechać Panamericaną tylko spokojniejszą drogą, prowadzącą koło górskiego jeziora zwanego Laguna de La Coche, to teraz trzeba było ponieść tego konsekwencje. Jechaliśmy powoli w gęstej mgle i mżawce ale potem droga stała się tak kamienista, że pozostało nam tylko pchanie roweru pod górkę. Padało cały czas i ciężko było nawet znaleźć jakieś miejsce, żeby zjeść posiłek. W końcu trafiliśmy na ławkę pod daszkiem. Po chwili postoju zrobiło nam się zimno w kompletnie przemoczonych ubraniach i mokrych stopach w sandałach, gdyż kilkakrotnie trzeba było przechodzić przez spływające z gór potoki z lodowatą wodą. Zrobiliśmy sobie na palniku ciepły posiłek i zaraz musieliśmy maszerować dalej, żeby znowu nie zmarznąć. Na nocleg zatrzymaliśmy się przy drodze. Kiedy rozstawiliśmy namiot byliśmy już całkowicie zziębnięci i trzęśliśmy się jak galareta. Natychmiast przebraliśmy się w namiocie w suche ubrania i zrobiliśmy sobie ciepłe jedzenie. Dzięki temu rozgrzaliśmy się po wejściu do śpiworów a na zewnątrz zimno i wciąż padało. Następny dzień to była dokładnie powtórka – pchanie roweru od rana do popołudnia w deszczu i mgle, w sandałach. Oprócz tego repertuar powiększył się o jeszcze jedną „przyjemność” – rano, po wyjściu z ciepłych śpiworów, trzeba było się ubrać w mokre i zimne ubrania, które przemoczyliśmy wczoraj. Nie było sensu zakładać suchych, których mamy po jednej parze na zmianę, gdyż od rana padało i było wiadomo, że po pewnym czasie też będą kompletnie przemoczone. Makabra prawdziwa. Nie mieliśmy jednak wyboru. Trzeba było dotrzeć do granicy a do San Francisco, pierwszej wsi przy drodze nie było żadnych hoteli ani nawet domów. Na myśl o spaniu w całkowicie przemoczonym namiocie wstrząsał mną dreszcz. Mieliśmy jednak szczęście i tego dnia dotarliśmy do drewnianej chaty z werandą przy drodze, w której spędzało noce dwóch tubylców, pracujących w okolicy. Zgodzili się bez problemu, żebyśmy postawili namiot na werandzie, pod dachem. Wreszcie mogliśmy spokojnie się rozpakować i nie padało nam na głowę. Oczywiście najpierw musiałam zdjąć mokre rzeczy bo znów w momencie zrobiło się makabrycznie zimno. Wieczorem jednak przestało padać i namiot trochę się przesuszył. Zjedliśmy gorącą kolację ale ponieważ wciąż mieliśmy wilgoć wewnątrz namiotu, spaliśmy przy otwartym włazie, żeby go przewietrzyć. Ziąb ciągnął niesamowity od gór! Trzeba było ubrać na siebie dwa polary i ciągle chować głowę w kaptur, żeby nie zmarznąć w śpiworze. Brrr… Na nasze szczęście rano wyszło słońce. Odsłonił się widok na otaczające nas góry. Wywiesiliśmy wszystkie przemoczone rzeczy na sznurku w słońcu i sami grzaliśmy się z prawdziwą przyjemnością. Potem znów pchaliśmy mozolnie rower w górę przez cały dzień bo nie dało się jechać po kamieniach. Tym razem jednak było znacznie przyjemniej bo świeciło słońce i mieliśmy piękne widoki na okolicę. Droga jest naprawdę fajna, jeśli jedzie się terenowym samochodem, pewnie nawet górskim rowerem bez bagażu dałoby się przejechać… Pnie się do góry lub schodzi na dół serpentynami wokół górskich zboczy oferując panoramiczne widoki na okolicę, jeśli tylko ma się szczęście na słoneczną pogodę… Pod wieczór szczęście uśmiechnęło się i do nas. Dwóch chłopaków mówiących nawet po angielsku, zatrzymało się i wzięło nas na pakę swojego samochodu. Podwieźli nas do San Francisco, gdzie zaczynał się asfalt. Tak więc ostatnie dwadzieścia kilometrów widokowej drogi do San Francisco przebyliśmy samochodem, natomiast przez ponad czterdzieści pchaliśmy rower… Do miasteczka dotarliśmy już po zmroku, znowu nieźle zziębnięci gdyż po drodze na pace trochę nas przewiało, pomimo wyjątkowo ładnej tego dnia pogody. Na wysokości ponad trzech tysięcy metrów wieczorem momentalnie robi się chłodno. W San Francisco zatrzymaliśmy się w hotelu, gdyż o szukaniu miejsca na namiot po ciemku i w zimnie nie było mowy. Zapłaciliśmy 15000 za pokój ale mieliśmy prysznic z ciepłą wodą i mogliśmy się rozgrzać. Zrobiliśmy też sobie ciepłe jedzenie na palniku w łazience. W trakcie konsumpcji naszej kolacji pękła decha i zarwało się łóżko! Aleśmy się uśmiali 🙂 Na szczęście zarwało się na samym dole, w okolicy naszych stóp i mogliśmy jeszcze na nim spać…\nRano znów obudził nas deszcz, potem trochę się przejaśniło ale później w trakcie jazdy znów kropiło. Do San Francisco zjechaliśmy ponad kilometr i teraz za leżącymi w dolinie wioskami czekał nas mozolny podjazd. Po ostrym, męczącym pedałowaniu wjechaliśmy na wysokość 2815 m n.p.m. Ponownie otoczyła nas mgła z mżawką i tak już do końca dnia. Namiot rozstawiliśmy na nocleg w ruinach domku przy drodze. Po raz kolejny byliśmy przemoczeni do przysłowiowej „suchej nitki” i zmarznięci. Na zewnątrz było 13 stopni. Rozgrzało nas tylko gorące jedzenie. Niestety rano było jeszcze gorzej Zapchała się dysza palnika i mogliśmy zapomnieć o grzaniu! A więc trzeba było wstać, ubrać się w wilgotne ubrania do jazdy i najeść się krakersami z marmoladą i ciastkami a potem spakować rzeczy i złożyć namiot, w deszczu i zimnie oczywiście. Czuliśmy się jak w jakiejś makabrycznej szkole przetrwania. Czekał już na nas dalszy ciąg podjazdu ale ponieważ znów skończył się asfalt, to ponownie trzeba było rower pchać pod górę, co jest znacznie bardziej męczące i zajmuje więcej czasu niż gdybyśmy jechali. Pożytek z tego był jednak taki, że w końcu się rozgrzaliśmy. Na górze była mała gar-kuchnia, gdzie sprzedawali „cuy asado” czyli pieczeń ze świnki morskiej. Brrr… Na szczęście były też tutejsze arepy, nie tak dobre jak te w Wenezueli, przypominały raczej nasze racuchy i była też gorąca kawa. Wreszcie coś ciepłego tego dnia! Po południu, po pokonaniu przełęczy o wysokości 3200 m n.p.m. dojechaliśmy do ślicznej Laguny de La Coche i zarazem do kolejnego odcinka asfaltu. Laguna de La Coche to jedno z największych jezior w Kolumbii. Jest bardzo ładnie położone pośród gór i znajduje się na nim wiele niewielkich wysepek, które są małymi rezerwatami ale należą do prywatnych właścicieli. W dole przy jeziorze znajdują się wioski, gdzie można wypożyczyć łódkę i popływać po jeziorze oraz zwiedzić wysepki. Nam jednak wystarczyło popatrzeć. W dolinie było tak zimno, że na myśl o pływaniu po jeziorze dostawaliśmy dreszczy. Po drodze kupiliśmy smaczny ser i przy okazji spytaliśmy kobietę czy możemy postawić namiot na trawie obok jej domu ale nam odmówiła, mówiąc, że mamy zjechać do hotelu w wiosce bo jest za zimno. No to zjechaliśmy. Na dole ludzie w czapkach, rękawiczkach, opatuleni w grube wełniane peleryny a my zmęczeni, przemoczeni i zmarznięci i jedyny ciepły posiłek tego dnia to była kawa. Masakra! Zatrzymaliśmy się koło wulkanizatora i Przemek próbował pod ciśnieniem przepchać nieszczęsną dyszę od palnika ale nic z tego Za to jak nas zaczęło trząść z zimna przez tę chwilę postoju, to od razu zaniechaliśmy spania w namiocie. Poszliśmy do hotelu i mimo kąpieli w gorącej wodzie, bez ciepłego jedzenia tak trudno było mi się rozgrzać, że spałam w łóżku w śpiworze i polarze. Kiedy następnego dnia rano usłyszeliśmy, że za oknem pada deszcz to po prostu nas wykręciło na samą myśl o wyjściu ze śpiworów! Poszliśmy rano do cafeterii gdzie była gar-kuchnia na piecu i kupiliśmy arepy i gorące mleko, które zrobiliśmy sobie z muesli na śniadanie, żeby nas za chwilę nie wstrząsneło zimno. Przemek wrzucił też nieszczęsną dyszę od palnika do pieca, żeby wypalić to, co ją zapchało. Ten zabieg przyniósł jako taki efekt, później znów było przepychanie pod ciśnieniem, opukiwanie i wreszcie się rurka udrożniła ale powstał inny problem – od podgrzewania w piecu zrobiła się w niej dziurka i teraz palił się duży płomień, bo z boku benzyna uciekała… Przemek stwierdził, że trzeba zalutować. Ale skąd my tu lutownicę mielibyśmy wziąć? Po wyjeździe z wioski znów wspinaliśmy się na górkę na ponad trzy tysiące metrów a zaraz potem zjazd na dół do miasta Pasto. No i mieliśmy tu spędzić przynajmniej jeden nocleg u faceta z „couch surfing” ale nie mogliśmy się z nim skontaktować bo w San Francisco i sąsiednich wioskach nie było prądu i Internet nie działał. Tak więc musieliśmy jechać dalej. Zatrzymaliśmy się tylko przy „panaderii” znaczy piekarni, żeby zjeść po obwarzanku i napić się kawy a potem znowu w górę, teraz już Panamericaną. Spaliśmy tego dnia w namiocie przy drodze. Palnik jako tako działał więc mogliśmy coś zjeść a temperatura na zewnątrz 10 stopni. A ja przecież tak nie cierpię zimna! Następnego dnia ponownie musieliśmy pokonać ponad 3200 metrów wzniesienia, żeby za chwilę mieć zjazd ponad 23km długości. Ten zjazd sprowadził nas na wysokość 1780 m n.p.m gdzie zrobiło się naprawdę ciepło! Lecz przejście graniczne znajduje się na wysokości 2900 m więc czekały nas kolejne podjazdy. W końcu po południu dojechaliśmy do granicy z Ekwadorem. Do odprawy czekała kolejka samochodów, jak u nas na przejściach w czasach komuny. Na szczęście my na rowerze przejeżdżamy poza kolejką. Bez żadnych problemów załatwiliśmy sobie pieczątki na granicy, choć wyglądaliśmy już jak obdartusy, gdyż po ponad tygodniu jazdy w ciągłym deszczu nie sposób było czegokolwiek wyprać i wysuszyć. Wjechaliśmy do Ekwadoru z nadzieją na lepszą pogodę. Od granicy znów pedałowaliśmy ostro do góry. Ponieważ zostały nam jeszcze pesos z Kolumbii a Przemek czuł się mocno zmęczony postanowiliśmy wydać je na hotel. Przy granicy, jak to zwykle bywa, można jeszcze płacić w walucie sąsiedniego kraju. Gdy wjechaliśmy na górę było już późno a jedyne, co znaleźliśmy przy drodze to był motel na godziny. Przemek był tak zmęczony, że nie miał ochoty szukać niczego innego, tym bardziej, że pokoje w motelu były niemalże luksusowe Zapłaciliśmy więc 22000 pesos i mogliśmy zostać w tym przybytku rozkoszy na całą noc do godz. 8.00 rano. To był naprawdę pełen wypas! Duże łoże, czysta pościel, barek w pokoju, lustra na ścianie i na suficie. Kabina prysznicowa z gorącą wodą w pokoju i to w dodatku z przezroczystej pleksi, żeby jeszcze bardziej rozgrzać kochanków przed uciechami cielesnymi. Na ścianie TV i video z płytą i filmem porno a na stoliczku prezerwatywy i karta dań, które można telefonicznie zamówić i dyskretnie podadzą ci przez okienko w drzwiach. No więc czego tylko dusza zapragnie…\nA rano przed ósmą obudził nas odgłos deszczu za oknem…\n1 września 2011 at 18:15 Odpowiedz\nZnów góry! Matko i córko ja miałbym już dość!\n5 września 2011 at 16:48 Odpowiedz\nA jak chcesz przejechac przez Alpy 🙂 🙂 🙂 Autobusem?\n6 września 2011 at 06:26 Odpowiedz\nAle ja tylko alpy, jakbym miał góry codziennie lub prawie codziennie i to w takim deszczu…. Ja nie wiem jak to D wytrzymuje?\nAle uroczy opis tego przybytku za 13 zł – ha czytali biblie czyli panu bogu świeczkę a diabłu ogarek – cóż to za sroga pokuta po wynajmowaniu garażu na grzeszne sprawy.\nTen motel na godziny to zupełnie mi się przypomniał mój hotel w Rio gdzie też był full wypas i lustrta na suficie a cena za te luksusy była niewiele wyższa niż polecany przez LP obskurny hostel nieopodal. Dlatego jak wiecie, ja zadnych hosteli i LP nie chce już widzieć!\nTylko wtedy pani w recepcji zachodziła w głowe czemu ja tak długo u nich siedzę. No ale jak nie siedzieć jak takie wspaniałe i komfortowe warunki miałem 🙂\n6 września 2011 at 07:42 Odpowiedz\nJedziecie chyba przez Andy? ale w takich warunkach to najkrótsza droga żeby się nabawić zapalenia płuc, radzimy wystopować bo w przeciwnym razie długo ta podróż nie potrwa. Pozdrawiamy.\n6 września 2011 at 20:38 Odpowiedz\nA propos dyszy, a Wy nie macie takiej igły w zestawie? Bo do mojej jest w narzędziach takie coś do przetykania.\n9 września 2011 at 15:22 Odpowiedz\nZatkana byla rurka w takim miejscu ze nie mozna bylo jej przepchac niestety. Jednak sprzet juz naprawiony. Otoz musielismy (po przejechaniu 7000 km) zespawac przyczepke bo sie w jednym miejscu zlamala i przy okazji zlutowali nam rurke palnika i teraz dziala dobrze 🙂\n9 września 2011 at 19:38 Odpowiedz\nCzyli to nie dysza, tylko rurka się zatkała. Ja się nie dziwię, że przyczepka pod takim ciężarem pekła. Kamil mówi że ona tak do 2okg jest a nie jak producent podał 32 chyba?\n16 września 2011 at 15:50 Odpowiedz\nDla mnie dysza to tez rurka 🙂 A przyczepka to nie sprawa ciezaru tylko jazda po wertepach i ocieranie o skaly i glazy. Ale na asfalt jest bardzo dobra. Jej wytrzymalosc i tak nas zadziwila! A jak przygotowania do Twojej wyprawy? Czekamy z niecierpliwoscia na relacje 🙂


II Forum Funduszy Europejskich – 7 - 8 maja 2009 r. na Placu Zamkowym i w Zamku Królewskim w Warszawie\nPodczas II Forum Funduszy Europejskich, na Zamku Królewskim odbyły się panele tematyczne poświęcone m.in. możliwościom, jakie stwarzają Fundusze Europejskie dla przedsiębiorców i samorządów. Miały miejsce także uroczyste gale wręczenia nagród laureatom konkursów organizowanym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego: EUROLIDER 2009 oraz „Polska pięknieje. 7 cudów Funduszy Europejskich”.\nW ciągu pierwszego dnia Forum (7 maja) odbyły się liczne panele tematyczne z udziałem ekspertów, w tym spotkania dotyczące problematyki gospodarczej.\nW pierwszym panelu „Zewnętrzne mechanizmy wsparcia beneficjentów Funduszy Europejskich w czasach spowolnienia gospodarczego” tematem przewodnim był dostęp do finansowania zewnętrznego dla beneficjentów. W szczególności, paneliści skoncentrowali się na roli sektora bankowego w finansowaniu inwestycji realizowanych z Funduszy Europejskich, polityce kredytowej banków w dobie osłabienia koniunktury oraz pozostałych instrumentach finansowych dla MŚP. W panelu tym uczestniczył Krzysztof Pietraszkiewicz – Prezes ZBP.\nPonadto w części poświęconej problematyce gospodarczej odbyły się panele:\n• „Strategie inwestycyjne przedsiębiorstw w czasie spowolnienia gospodarczego”\n• „Fundusze Europejskie dla przedsiębiorców w czasie spowolnienia gospodarczego – szanse i wyzwania”\nDruga część paneli tematycznych I dnia Forum poświęcona była Funduszom Europejskim dla samorządów.\nW piątek, 8 maja rząd przedstawił raport na temat wykorzystania pieniędzy z UE i wyróżni „Euroliderów”. Laureaci konkursu to osoby, które nadają naszemu europejskiemu sukcesowi ludzki wymiar, niejednokrotnie bezinteresownie angażując swój wysiłek i energię by umożliwić lokalnym społecznościom skorzystanie z wielkiej szansy jaką są Fundusze Europejskie. Nagrody zwycięzcom konkursu wręczyła minister Elżbieta Bieńkowska podczas uroczystej gali w Arkadach Kubickiego.\nRównolegle do paneli odbywających się na terenie Zamku Królewskiego, na Placu Zamkowym dla wszystkich zainteresowanych tematyką funduszy europejskich zorganizowane było miasteczko informacyjne funduszy unijnych z ponad 80 stoiskami wystawienniczymi, wykłady otwarte oraz kino Funduszy Europejskich.\nW miasteczku informacyjnym stoisko swoje miał również Krajowy Punkt Kontaktowy Programu Ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji 2007-2013 (CIP) – Instrumenty Finansowe dla MŚP.\nWięcej informacji o II Forum Funduszy Europejskich znajdziecie Państwo na stronie http://www.mrr.gov.pl/Aktualnosci/strona_glowna/Strony/Funduszowy_Plac_Zamkowy_300409.aspx


Billie Eilish ma swojego faworyta do roli Jamesa Bonda po odejściu Daniela Craiga\nSekielski ogłosił datę premiery "Zabawy w chowanego" - kontynuacji głośnego dokumentu o pedofilii w Kościele\nWalka o przetrwanie na nowej zapowiedzi "The Walking Dead: World Beyond"\nKogo nagrodami obsypali Afroamerykanie?\nJames Wan zaangażuje się w kolejny przerażający projekt!\nHER DOCS - program festiwalu, planujemy!\n"Towar"- produkcja portugalska z Michaliną Olszańską\nTom Hardy na planie kontynuacji "Venoma"\n"Bezdroża" doczekają się niemieckiej adaptacji\nPolski plakat i zwiastun "Prawdy", nowego filmu reżysera znakomitych "Złodziejaszków"\nNowy polski plakat filmu "Nie czas umierać"\nSerial ''Yellowstone'' otrzymał przedłużenie na kolejny sezon\nDużo ciemności w tym białym dniu. Wylęgarnia ciężarów i emocji.\nKrytykuje i nabija się z głupoty napalonych facetów którym w głowach tylko jedno, żeby przelecieć babkę. Film ukazuje mentalność facetów i przebiegłość kobiet które są niebezpieczne i nieprzewidywalne.\nNie zabieraj autostopowicza!!!!!!\nPrzyjemna lekka komedyjka, nawet niektóre dialogi są śmieszne, bez klozetowego humoru i z Sandlerem, to coś nowego. Można zobaczyć\nCzemu to momentami wygląda jak parodia? Ostatni akt trochę podratował bo reszta to tanie kino klasy B. Glover starał się jak mógł żeby dorównać Arniemu.


Atopowe zapalenie skóry produktów do pielęgnacji - Łuszczyca na skórze u osób dorosłych\nAZS- pielęgnacja dłoni z atopowym zapaleniem skóry mikrobiologiczne wyprysk swędzenie\nŁuszczyca nie jest brane pod armii Forum AZS 4 lata, pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, świąd skóry zdjęcie łuszczyca na kości. Inhibitory TNF alfa w łuszczycy Nowe lekarstwo na łuszczycę w 2015 roku, porzeczki i atopowe zapalenie skóry łuszczyca i alkohol forum.\nJak pielęgnować skórę dziecka z ATOPOWYM ZAPALENIEM SKÓRY Balsam do łuszczycy na głowie\nConspiracies i leczenia wyprysku Leczenie łuszczycy w aptece, jak leczyć wyprysk suche sposoby ludowe wyprysk na rękach konsekwencje. Photo mokre egzemy na rękach leczenie egzemy miód, Maski na łuszczycę co dermatozy i łuszczycy.\nAtopowe zapalenie skóry - leczenie Podstawy VV z łuszczycą\nAkrustal opinii ICH przewlekłej egzemy w ciąży, łuszczyca i cykorii maść do wszystkich typów wyprysk. Jak zrobić maść na łuszczycę smaru kupić tynk delikatnej skóry z łuszczycą, Zastrzyki glukonian wapnia łuszczycy ćwiczenia na łuszczycę.\nAZS- pielęgnacja twarzy z atopowym zapaleniem skóry maść na łuszczycę na łokciach zdjęcie\nAtopowe zapalenie skóry leczenie folk Jak ustalić, łuszczycę lub grzyby, Objawy i leczenie migreny nerwowa zapalenie skóry z objawami egzemy. Atopowe zapalenie skóry prednizolon łuszczyca na dłoniach niż rozmazem, Makarova atopowe zapalenie skóry Eupatoria atopowe zapalenie skóry.\nATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY Leczenie egzemy w Shepherd\nLek ASD frakcja 2 z łuszczycą łuszczycowych na twarzy, Egzemy u dzieci na skórze silny lek z atopowym zapaleniem skóry. Meshcherskiy maść na wypryski najskuteczniejsza maść na atopowe zapalenie skóry, Szacuje do menu dziecka 1 rok atopowe zapalenie skóry ziołowy balsam na łuszczycę.\nAtopowe zapalenie skóry - moja pielęgnacja dowolna mieszanina atopowego zapalenia\nLeczenie egzemy fizjoterapia zatrzymać łuszczyca dieta, środki folk łuszczycy smarem niż zastąpić fukortsin wyprysku. Jak określić, że jest to egzema karmiące matki nerwowa, atopowe zapalenie skóry nastolatków suplementy diety w leczeniu atopowego zapalenia skóry.\nJak dbać o skórę alergiczną i atopową - [ DermoTV ] skuteczna maść niehormonalnym opinii łuszczycą\nKirkazon terapeutyczny łuszczycy Wyprysk na stopy w cukrzycy, Leczenie SDA od neurodermitis nowy lek leczenie łuszczycy. Atopowe zapalenie skóry Tianshi Egzema jest chorobą ogólnoustrojową, Leczenie łuszczycy w południowo naftalenu że prowokuje pojawienie się egzemy.\n[POD LUPĄ] Atopowe Zapalenie Skóry • wenapl • atopowe zapalenie skóry zaostrzenie trwa znacznie\nOpryszczkowe przyczyny egzemy co żywności nie można jeść egzemy drobnoustrojów, czy spadek włosy z atopowym zapaleniem skóry Leczenie łuszczycy kastoreum. Modlić jak łuszczyca od tego, co pojawia się atopowego zapalenia skóry u dziecka, niż leczyć wyprysk na palec disgidroticheskaya wyprysk wiki.\nAZS- pielęgnacja ust z atopowym zapaleniem skóry Izrael ośrodki leczenia łuszczycy\nHistoria choroby u dzieci z łuszczycą Zdjęcia wyprysk u ludzi zdjęcie, Leczenie łuszczycy sanatorium wody mineralnej Leczenie łuszczycy hormonalnymi tabletkach. Z którego może potrwać atopowe zapalenie skóry tradycyjna medycyna leczenie egzemy na rękach, atopowe zapalenie skóry na palcach jak leczyć wypryski.\nCera atopowa skuteczne leczenie neurodermitis\nLeczenie łuszczycy maści prowadnicy przędzy jak kąpiel w atopowym zapaleniu skóry, tiloticheskaya leczenie wyprysk dłoni są przesyłane, jeżeli łuszczyca skóry. Objawy egzemy u kotów Opatrunki sól łuszczyca, maść łuszczycę laktacja wyprysk na nogi przyczyn dziecięcych.\n[POD LUPĄ] Atopowe Zapalenie Skóry - moja dieta + pielęgnacja. Stepanova działka wyprysku\nO najważniejszej transferu łuszczycy Objawy neurodermit narządów płciowych, Badanie na wypryski wizualne rozpoznanie atopowego zapalenia skóry. Dieta w leczeniu atopowego zapalenia skóry Jak wzmocnić paznokcie z wypryskiem, niż w leczeniu egzemy w laktacji spiski przeciwko AZS.\nAtopowe zapalenie skóry - objawy, przyczyny, leczenie pępek leczenie egzemy\nZdrowe paznokcie łuszczycy wyprysk na obraz ciała, wypadanie włosów w atopowym zapaleniu skóry alergiczny wyprysk leczenie. Wyprysk sprawie rodzajów głowy nerwowa i laktacja, łojotokowe egzemy środki folk Śniadanie na łuszczycę.\nPielęgnacja (mojej) skóry atopowej + mini recenzje :) maści łuszczyca analogi\nOlej rybny na wypryski Wygląda na to, atopowego zapalenia skóry u niemowląt, wysypki na skórze w atopowym zapaleniu skóry zdjęcie Nauka i łuszczyca. Historia choroby skóry łuszczyca Prezentacja w leczeniu łuszczycy, Może AZS kichanie Leczenie łuszczycy Polysorb.\nPielęgnacja skóry z ATOPOWYM ZAPALENIEM SKÓRY (AZS) jesienią i zimą czerwone wypryski na ciele\nJest to możliwe, aby pozbyć się neurodermitis Chiński maść łuszczycę, Najlepszym lekarstwem na łuszczycę Leczenie łuszczycy na Hainan. Środki do regeneracji skóry wyprysk maść na egzemę na rękach, łuszczyca i tatuaże opinii kauteryzacji wyprysk jodu.\nŻywienie w chorobach skóry Tentorium w leczeniu łuszczycy śmietaną\nObjawem atopowego zapalenia skóry z przodu folk środki leczenie atopowego zapalenia skóry, najlepszym lekarstwem na łuszczycę unikanie łuszczycy dziedziczna. Jak to jest możliwe, aby mówić atopowe zapalenie skóry Leczenie łuszczycy z wyniku, losterin krem opinii wyprysk atopowe zapalenie skóry, oliwę.\n#1 Atopowe Zapalenie Skóry AZS - diagnoza, pielęgnacja. ♥ Eczema - my skin care hormonalna maść na łuszczycę twarzy\nSkąd wyprysk łuszczyca, zaczerwienienie głowy, jak leczyć wypryski na nogi na łuszczyca skóry głowy szampon. Picia dziegieć do opinii na łuszczycę łuszczyca i wojsko Ukraina 2016, wysypka łuszczyca przeszły wyprysk na opinie rąk.\nCzym jest Atopowe Zapalenie Skóry i jakiej pielęgnacji wymaga? środki stosowane w łuszczycy\nMam łuszczycę i spuchnięte nogi Kąpiel z solą morską łuszczycy, łuszczyca leczenie klinika w Charkowie jak usunąć skórkę od głowy łuszczycy. Leczenie egzemy mi pomógł lek na łuszczycę, kalcypotriol maść łuszczycę Boro Plus krem na łuszczycę.\nWszystko o atopowym zapaleniu skóry - wywiad z dr Ewą Majkowską łojotokowe zapalenie skóry opinii skóry głowy\nWyprysk na twarzy skórki Zaczyna jako objawy łuszczycy u dzieci, który jest odbierany z swędzenia łuszczycy W przeciwieństwie do łuszczycy z łojotokowym zapaleniem skóry Kolor. Przyczyną łuszczycy leczenie ludowym kupić maść na łuszczycę opinii, co powoduje egzemę na rękach wyprysk na nogach mogą być leczone.\n#2 Atopowe Zapalenie Skóry AZS - alergia, sucha skóra pielęgnacja Choroba królów łuszczyca\nWyprysk na dłoniach lub łuszczycy Kalanchoe w przeglądach łuszczycą, jak leczyć łuszczycy wyłączne opinie Maść terpentyny na łuszczycę. Skuteczna maść na łuszczycę kremy hormonalne skuteczne łuszczycy, Leczenie łuszczycy paznokci sody Leczenie egzemy preparatów suchych.\n#3 Atopowe Zapalenie Skóry AZS Rozpoznanie różnicowe z obrączkowego egzema\nJak znaleźć łojotok lub łuszczycę Liście bulion łuszczyca, Chiński maść łuszczycę Artykuł na łuszczycę. Motele, że w leczeniu łuszczycy Skinoren wyprysk, wyprysk płacz maści w leczeniu niektórych łuszczyca na dłoniach i ramionach.\nWyprysk, jak szybko usunąć obrzęk\nNiż rozmaz wyprysk, kiedy pęka\nNerwowa u dziecka niż leczyć\nLeczenie egzemy St.Petersburg\nAtopowe zapalenie skóry pod nosem\nPasta cynkowa z suchą egzemą\nZdjęcie nerwowa w ręce dorosłych na wideo


Do szpiku kości - Zwierciadlo.pl\nMówi to zawsze z przekąsem, bo szpik lądował na stolach biedoty a pradziadek należał do bardzo zamożnych ludzi, do tego był człowiekiem legendą: noga stracona w boju, sto czternaście kilo żywej wagi, życiowa werwa i niesamowita siła (wyginał w dłoniach podkowy a i bawić potrafił się tydzień, bez przerwy).\nDziś trudno o takich ludzi. Trudno o ulubiony przysmak pradziadka, o dobry chleb trudno niestety też.\nCo do szpiku - najlepiej znaleźć cielęcy, jest go mało ale jest najsmaczniejszy. Dużo więcej znajdziecie go w kościach wołowych, które są tańsze i łatwiej dostępne. Nie da się ukryć, że szpik musimy kupować od zaufanych ludzi - najlepiej rzeźników, którym będziemy wierzyli w ich zapewnienia o świeżości sprzedawanej nam kości, a także którzy sprawią je dla nas w kilkunastocentymetrowe pałki. Jeżeli jednak będą to całe gnaty, to korzyść będzie większa o tyle, co wywar na zupę, straty może ponieść jedynie nasza cierpliwość.\nUkładamy… pionowo i pieczemy w piekarniku, zaglądając czy szpik zaczął oddzielać się od kości. Tu zaczyna się zabawa. Musimy umiejętnie wydłubać zawartość, a mało kto dysponuje łyżką do szpiku. Dlatego – wyobrażam sobie - trzymamy kość przez materiał i poszukujemy w szufladzie ze sztućcami przedmiotu podłużnego, szpatułkowatego, co się w kość zmieści i pozwoli wydobyć ambrozję.\nTeraz tylko wspomniany chleb, lub żeby było chrupiąco – grzanka. W tym miejscu należy zrobić pauzę i zastrzec, że największą zbrodnią, byłoby owe pieczywo, skalać obrzydliwym olejem! Użyjemy klarowanego masła, albo idąc za ciosem, wołowego łoju.\nPosiekana, znaczna ilość natki pietruszki i gruboziarnista sól – najlepiej z Ciechocinka - świeżo utłuczony pieprz: mamy wszystko? Do szpiku proponuję zimną, dobrą jakościowo, ziemniaczaną wódkę.\n(A na koniec niech zacytuję to, co właśnie usłyszałem: „Może napiszesz, że ssanie szpiku przez byłą wegetariankę, z piętnastoletnim stażem, było jednym z jej najbardziej zmysłowych przeżyć…”.)


Autor P.K Farion\nDiabelski układ. Tom 2. Diabelna prawda\nPo bardzo udanym "Diabelskim Układzie" przyszła pora na kolejną cześć tej cudownej historii. Tym razem P. K Farion serwuje nam "Diabelną Prawdę".\nTo druga część trylogii, na którą sama bardzo czekałam. Mamy nowe wątki, tajemnice oraz jeszcze bardziej rozwijającą się akcje. Oj dzieje się bardzo dużo.\nPo tym, jak Błażej przeżył okrutne sceny w domu Alonza Mendozy, rozpoczęła się jego osobista walka sam na sam ze sobą. Jak żyć z myślą, że zawiodło się na całej linii? I to w dodatku najważniejszą osobę w życiu. Błażej małymi krokami, ale z dnia na dzień stacza się na dno. W nocy dręczą go koszmary, a w dzień swoje sumienie stara się zagłuszyć na różne sposoby. Jednak sumienia nie da się oszukać i po kilku tygodniach walki z myślami, Błażej podejmuje męską decyzję. Postanawia wrócić do Polski i zawalczyć o to, co stracił. Jednak nie spodziewa się, że po powrocie wcale nie będzie kolorowo, wręcz przeciwnie czekająca go tam prawda okaże się jeszcze bardziej bolesna. Błażej to postać bardzo sympatyczna i taka, którą można polubić od samego początku, jednak za swoje zachowanie zasługuje na porządne lanie.\nTrauma, jaką przeszła Sara okazuje się początkiem złej passy, los na pewno tej kobiety nie oszczędza. Wręcz przeciwnie pierwsze spotkanie z ukochanym nie należy do przyjemnych. Ona postanawia, że jedyną rzeczą, o jakiej marzy w tej chwili to fakt, że już nigdy nie zobaczy tego, który tak bardzo ją skrzywdził. On jednak to twarda sztuka i postanawia o nią walczyć. Za cel stawia sobie niepopełnianie błędów z przeszłości.\nPoprzednia część książki to różne zwroty akcji tutaj autorka postawiła na duże emocje i prawdę - brutalną prawdę. Ukazuje nam ona, jak popełnione błędy zbierają swoje żniwo do samego końca. Skrywane tajemnice powodują między dwójką bohaterów totalne spustoszenie i niedowierzanie. Jednak czy przedstawienie prawdy coś pomoże? A może zrujnuje całą miłość tej dwójki młodych ludzi?\nBłażej to chłopak, który dąży do wyznaczonego sobie celu. W postaci tego bohatera ujęła mnie piękna miłość i walka o wybrankę swojego serca. Możemy z łatwością poznać uczucia, lęki oraz silną wolę tego chłopaka. Natomiast jego wybranka, czyli Sara to bardzo silna kobieta, która mimo wielu złych przygód i przeżyć się nie poddała. Walczy, choć w pewnych momentach jest zupełnie sama, nawet własna matka się od niej odwraca. Wykorzystana, oszukana i zraniona, a mimo wszystko walczy do samego końca.\nKsiążkę czyta się bardzo przyjemnie. P. K Farion po raz kolejny mnie nie zawiodła. Jej styl pisania jest na wysokim poziomie i nigdy nawet chwilę nie nudzę się, czytając jej książki. Jedynie co mnie zawiodło to, to że znowu muszę czekać, co nowego wymyśli autorka w kolejnej części tej świetnej historii.


Karkonosze polskie i czeskie, wydanie II (2017) - Nasze Sudety\nWydawnictwa » Karkonosze polskie i czeskie, wydanie II (2017)\nPrzewodnik turystyczny nie jest pracą naukową, niemniej jednak chciałbym wymienić kilka publikacji, które mogą poszerzyć Twoją wiedzę o Karkonoszach i z których korzystałem podczas pracy nad przewodnikiem. Trudno byłoby ułożyć pełną listę, bo składałoby się na nią, mogę to powiedzieć bez przesady, przynajmniej kilkaset książek, czasopism, prac naukowych i artykułów — nie czas i miejsce na wymienianie ich wszystkich. Niemniej jednak chciałbym podziękować za pomoc w zbieraniu materiałów p. Jiřemu Bašcie, redaktorowi naczelnemu miesięcznika „Krkonoše Jizerské hory”, oraz p. Pavlowi Klimešowi, wydającemu czasopismo „Veselý výlet” i przy okazji zachęcić do sięgania po tworzone przez nich czasopisma (Veselý výlet wydawany jest również w wersji polskiej). Wiele interesujących materiałów znaleźć można również w naszych czasopismach: „Karkonosze” oraz „Sudety”, a także w licznych książkach wydawanych przez regionalne wydawnictwa.\nJerzy Marczewski2017-09-18 15:57\n"Sudety" w zasadzie już dawno zdechły (bo trudno inaczej nazwać ukazywanie się nieregularnie, średnio raz na pół roku czasopisma, które kiedyś było grubaśnym miesięcznikiem), więc autor trochę przesadził z tymi "wieloma interesującymi materiałami". Mam nadzieję, że reszta 2. wydania przewodnika jest bardziej aktualna niż jego przedmowa ;)\nAdam Włoch2017-09-21 20:46\nW czasie swojego ostatniego pobytu w Karpaczu dorwałem na kwaterze stos starych numerów i raczej trudno zaprzeczyć temu, że były one rzeczywiście interesujące. A że stos rośnie wolniutko... No cóż. Skoro 2/3 rodaków nie potrzebuje słowa pisanego...\nTo nie jest kwestia braku potrzeby słowa pisanego tylko że dużo więcej i za darmo jest w internecie. Gdyby czasopismo rzeczywiście było takie ciekawe i wyjatkowe to by sie obroniło samo. Tymczasem co my tam mamy? niekończące się serie, artykuły o ratuszach i innej architekturze pisane w nudny,nieciekawy sposób, przepisywanie treści z internetu. Słyszałem wiele negatywnych rzeczy o stosunku Redakcji do współpracowników i nie dziwię się, że nikt nie chce tam pisać więc artykuły są jakie są.Nieregularne ukazywanie się i fakt, że nie można go nigdzie kupić też z pewnością nie zachęca do zakupów. Nawet strona internetowa często nie jest aktualizowana po ukazaniu się numeru więc o czym my mówimy?\nKrzysztof z Dzierżoniowa2017-09-22 22:29\nZamówiłem kiedyś prenumeratę Sudetów, którą oczywiście opłaciłem z góry. Miało być 12 numerów MIESIĘCZNIKA w roku - tak było podane na stronie internetowej czasopisma. Z 12 numerów dotarły do mnie tylko dwa, mocno opóźnione i znacznie chudsze niż wcześniejsze numery. Były to numery łączone, każdy obejmował dwa miesiące - a gdzie reszta? Gdy po wielu bezskutecznych próbach udało mi sie w końcu skontaktować z redakcją, zostałem w opryskliwy sposób poinformowany, że pieniądze przejdą na nastepne numery, które MOŻE się ukażą (kiedy? - nie wiadomo), a gdy zapytałem czy uczciwe jest za tą samą cenę dawanie dużo uboższego objętościowo towaru, otrzymałem odpowiedź, że jak mi się nie podoba, to nikt mi nie każe kupować czasopisma. Prenumeratę oczywiście przerwałem, bo nie lubię gdy ktoś mi obiecuje wysokogatunkowe masło, a daje kiepską margarynę, czyli zwyczajnie nie dotrzymuje umowy handlowej. Jeśli mają taki stosunek do czytelników, to nie dziwię się, że czasopismo pada.


Kursy – marzenasubocz.pl\nPoznaj ofertę autorskich programów szkoleniowych z dziedziny masażu ciała, które zapewniają profesjonalne poznanie metod pracy inspirowanych odległymi zakątkami świata, by wpłynąć nie tylko na ciało, ale też na energię i emocje.\nPoznaj nową, inspirującą technikę masażu twarzy i ciała z Japonii. Wyróżnij się na rynku i zdobądź nowe umiejętności.\nZapisz się na autorskie szkolenia z dziedziny CosmoTapingu twarzy i ciała. Poznaj nowy naturalny trend w branży kosmetycznej, stosowany do poprawy ogólnego wyglądu skóry. Wyróżnij się na rynku i zdobądź nowe umiejętności.\nPoznaj ofertę autorskich programów szkoleniowych z dziedziny masażu twarzy, które zapewniają profesjonalne przygotowanie do holistycznej pielęgnacji będącej celebracją natury i wewnętrznej mądrości i mocy ciała.


Kubek CAMELBAK Eddy o pojemności 0,6L, Charcoal - Butelki - Sklep z odzieżą termoaktywną, sportową i turystyczną Termoaktywnie.pl\nKubek CAMELBAK Eddy o pojemności 0,6L, Charcoal\n49,90 PLN / szt 49.90 69,00 PLN 49,90 PLN /\nKubek CAMELBAK Eddy 0,6L\nKubek Eddy 0,6L pozwala użytkownikowi na szybkie i wygodne nawadnianie podczas wykonywania aktywności fizycznej. Wykorzystuje on innowacyjny, silikonowy ustnik Bite Valve, wraz z rurką, zaprojektowany by uwalniać napój tylko podczas zassania, zapewniając przy tym szybki przepływ płynów. Takie rozwiązanie pozwala napić się bez potrzeby przechylania butelki, wystarczy użyć ustnika. Po skorzystaniu ustnik automatycznie zacieśnia się przez co blokuje przepływ wody, chroniąc przed wylaniem zawartości. Kubek można obsługiwać jedną ręką a po złożeniu ustnika jest on całkowicie szczelny. Posiada wygodny uchwyt na jeden palec, za którego pomocą można przenosić produkt. Kubek EDDY 0,6L wykonany został z substancji wolnych od BPA/BPS/BPF, co sprawia, iż nie pochłania on smaków czy zapachów. Wszystkie części można myć w zmywarce.


AnandaNa - Przejaw Boga - cz.1 - Sklep ezoteryczny Ezosfera.pl - dla ciała, umysłu i ducha\nPrzejaw Boga - cz.1\nTen proces jest totalny. Wszystko, co Cię otacza, jest pewnym rodzajem wibracji. Można powiedzieć, że otaczają Cię wibracje. Płyniesz w morzu energii i sam jesteś energią. Począwszy od świata fizycznego, przez eteryczny, astralny, mentalny… coraz wyższe częstotliwości. Cały przejaw rzeczywistości jest energią. Całe otoczenie faluje wokoło Ciebie w nieustannym procesie tworzenia. Ty, jako człowiek masz szansę być tego świadkiem. Masz szansę być świadomym tego niesamowitego procesu. To czyni z człowieka na prawdę wielką istotę. Może świadomie doświadczać Boga i całego stworzenia. Wystarczy spojrzeć wokoło.:)\n- Eee tam. Żadnych opisów morderstw, popełnianych przestępstw… To nie dla mnie.\n- Eee tam. Żadnych wzorów, zadań algebraicznych… To nie dla mnie.\n- O! “Pan Tadeusz”! Nie wiem co to jest, ale mogę nauczyć się na pamięć.”\nKiedy umysł widzi rzeczy, od razu uczy się je klasyfikować. Tak, aby wykorzystać je do ewentualnych własnych celów. Tak, żeby ulepszyć rzeczywistość. Umysł jest specjalistą od ulepszania rzeczywistości. Ulepsza ją tworząc problemy. A przecież rzeczywistość jest pełna prostoty, jest wręcz bosko prosta i naturalna. Nie ma w sobie wewnętrzych rozbierzności i pomieszania. Właściwie wszystkie problemy zaczęły się, gdy człowiek uświadomił sobie, że może zmieniać rzeczywistość (zwierzątka nie potrafią tego robić świadomie). Jak umysł to zauważył, zaczął od razu zmieniać (poprawiać) naturę. Cała ludzkość zmienia naturę, próbując ją ulepszyć, nie dostrzegając, że sama w sobie jest czystym przejawem Boga. Umysł wykreował ze swego pomieszania pewną sytuację na tej planecie. Nie trzeba być wielkim wizjonerem, żeby dostrzec niekorzystne skutki działań umysłu w naturze:)\nMówiąc „gra światła” nie mam na myśli kolejnej interpretacji rzeczywistości. Umysł jest bardzo przebiegły. Przeczytawszy ten tekst, może się stać tak, że wszystko będzie interpretował jako grę światła. Widząc na kolejnym spacerze drzewo powie: „O gra światła… to tylko gra światła, idziemy dalej.” Choć taka interpretacja wydaje się korzystniejsza, ponieważ nie wywołuje w ciele niskich wibracji, to jednak pozostaje wciąż interpretacją. Warto wyjść totalnie ponad słowa i wyobrażenia. Warto zwyczajnie obserwować i być w istnieniu. Trwać w wiecznej chwili teraźniejszej, bez interpretacji i wyobrażeń. Wtedy świadomość cudowności form wibracyjnych pojawi się sama.:)


Pagoda Shwedagon | Latarka w plecaku\nPagoda Shwedagon to jedno z najświętszych miejsc w Birmie. I jedno z najrozleglejszych. Wg wierzeń wybudowana już 2 500 lat temu.\nMiejsce magiczne, gdzie przechowuje się wg legendy 8 włosów Buddy.\nCentralną częścią jest wielka stupa wykonana z czystego złota. I tu pojawia się problem. Przeczytacie, że Shwedagon to pagoda. lecz tak naprawdę to jest to właśnie klasyczna stupa otoczona rzędem swego rodzaju kapliczek, w których są posągi Buddy. Kapliczki, czy inne pawiloniki nie mają łącznika ze stupą. Dlatego pewnie korzystniej byłoby nazywać to miejsce stupa Shwedagon. Pagoda jednak tak bardzo upowszechniła się w świadomości Birmańczyków i nas odwiedzających, iż niuans ten zaginął gdzieś w przeszłości.\nNa terenie kompleksu otaczającego Szwedagon znajdują się pewne inskrypcje zapisane na kamiennych blokach ukazujące legendę powstania Shwedagon. Ponoć w 49 dniu po osiągnięciu przez Buddę oświecenia dwaj bracia kupcy, Tapussa i Bhallika przejeżdżali w pobliżu drzewa Bo (na terenie dzisiejszego Nepalu) na czele karawany pięciuset wozów zaprzężonych w woły. Przy drzewie jakaś tajemnicza siła spowodowała zatrzymanie kół wozów. Do braci odezwał się wówczas duch, który ponaglił ich, aby podali Buddzie pierwszy posiłek po jego siedmiotygodniowym poście. Dzięki temu mieli by zyskać wieczne szczęście i dostatek. Bracia posłusznie wykonali prośbę, zaś potem poprosili Buddę o dar, który stanie się obiektem kultu po ich powrocie do domu. Budda spełnił życzenie darowując im osiem włosów wyrwanych ze swojej głowy. Tapussa i Bhallika zatrzymali dwa włosy dla siebie. Lecz w trakcie podróży zostały one skradzione przez króla-węża Yayasena. Kiedy w końcu dotarli do domu, bracia umieścili pozostałych sześć włosów w stupie na górze Tamagutt na terenie obecnego Rangunu. Stupa ta miała popaść w zapomnienie wraz ze zmniejszającymi się wpływami buddyzmu po śmierci Buddy.\nW 256 lat po śmierci Buddy, dwaj „wielcy starcy”, Sona i Uttara, przybyli z Indii do Thaton w państwie Monów (dziś wszystkie tereny na wschód od Yangon/Rangun do pogranicza birmańsko-tajskiego), aby ponownie zaszczepić na tych terenach buddyzm. Gdy miejscowy król Sirimasoka zażądał od nich przedmiotów kultu, odkryli oni zapomnianą stupę na górze Tamagutt. Góra została oczyszczona z porastającej ją dżungli, a stupa odbudowana.\nNie bardzo wiadomo, co się działo ze Shwedagon aż do końca XIV w n.e. Potem królowie Birmy systematycznie odbudowywali i konserwowali stupę. Już w następnym stuleciu powstały szerokie tarasy otaczające do dziś złotą stupę. Jedna z królowych wykupiła też tereny wokół stupy, aby założyć pierwsze pawilony kultu religijnego. Od czasu do czasu złota stupa była też restaurowana. Ciekawe, że za każdym razem korona stupy była wyposażana w taką ilość złota, ile ważył akurat w danym momencie władca królestwa.\nStupa na przestrzeni ostatnich 500 lat osiem(!!!) razy wychodziła bez szwanku z trzęsień ziemi. Być może dlatego jest też otaczana taką czcią i unosi się na d tym miejscem aura tajemniczości i wewnętrznej siły.\nPagoda Shwedagon to niezliczona ilość pawilonów z posągami buddy, zawsze świeżymi kwiatami. Mnóstwo jest też złota. W środku zawsze ktoś przebywa. Można do niej wejść z czterech stron wyznaczających kierunki świata.\nMy weszliśmy od strony północnej. Przy wejściu zostawia się buty(!!!). Po całych tarasach chodzi się boso. Wchodzimy na tę część, gdzie znajduje się około 50 pawilonów przedstawiających Buddę i sceny z jego życia. Pawilony te mają charakter stożkowaty z dominującym kolorem zielonym. Ta część otacza stupę. Zgodnie z zaleceniami Buddy powinno się całość obchodzić wg wskazówek zegara.\nTeoretycznie można swobodnie robić zdjęcia, nawet ludziom. Nikt specjalnie nie zwraca na nas uwagi, chyba żeby przedstawić nam jakieś zagadnienie związane z duchowością. Często odbywa się to na migi. Nie ma żadnego handlu wewnątrz.\nCzasami także można natknąć się na takich odwiedzających. Zatem odrobina uwagi nie zawadzi, zwłaszcza że jesteśmy boso.\nTak dochodzimy do centralnej części całego kompleksu, który jest oddzielony od pawilonów kratą lub mniejszymi kapliczkami zakończonymi stupami.\nWzdłuż krat umieszczone jest przeszło 70 małych ołtarzyków, gdzie są posągi Buddy. Ołtarzyki te zawsze są oblegane przez ludzi. Nie poświęcają oni czasu tylko na modlitwę, lecz także na pielęgnację ołtarzyków, posągów, poprzez np. wymianę kwiatów na świeże. Te czynności są bardzo ważne dla Birmańczyków. Dlatego cały kompleks sprawia wrażenie niezwykle zadbanego. I nie chodzi tu wcale o pokaz dla przybyszów z innych krajów. Zachowanie czystości miejsca jest spójne z zachowaniem czystości ducha.\nWiele elementów jest też wykonywanych z drzewa.\nPrzy podstawie stupy znajdują się cztery wejścia do tuneli wiodących do jej wnętrza. Nie wiadomo dokładnie, co się w nich znajduje. Jedne legendy mówią, iż dróg strzegą latające ostrza, które atakują nie proszonych gości. Inne zaś twierdzą, iż tunele prowadzą do Baganu i Tajlandii.\nW samym centrum wreszcie widać tę największą i najważniejszą stupę. Ma kształt stożkowaty. Nie widać tego z zewnątrz, ale konstrukcja jest ceglana. Pokrywa ją grube warstwy złota. Wysokość to 98 metrów, a ponieważ jest ustawiona na wzgórzu 51 metrów nad miastem, stanowi ona najwyższy punkt Yangon/Rangun. Składa się z 10 części:\nkorona w kształcie parasola,\nodwrócona mnisia miska,\ngzyms opasujący obwód stupy,\nŹródło: „Shwedagon-Pagoda-anatomy-(pl)” autorstwa Hintha, Jeremias (Polish translation) – Praca własna. Licencja CC BY-SA 3.0 na podstawie Wikimedia Commons – https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Shwedagon-Pagoda-anatomy-(pl).jpg#/media/File:Shwedagon-Pagoda-anatomy-(pl).jpg\nObwód podstawy stupy wynosi około 430 metrów. Podstawę otaczają 64 mniejsze stupy z czterema większymi umiejscowionymi na środku każdej ze stron. Na podstawie w każdym rogu można znaleźć jeden z czterech posągów istot przypominających sfinksy i sześć gryfów. Przy podstawie stupy stoją cztery kapliczki (Tazaung), po jednej na każdą stronę, w których umieszczono posągi Buddy.\nZ upływem dekad postarano się, żeby uczynić stupę odporną na wpływy pogody. W XX w n.e. zaczęto pokrywać złotem część zwaną „platynowy pąk”. Każdy płat złota mierzył 30.48 cm kwadratowych i ważył 5 tical (362,82 gramy). W 1903 cały „platynowy pąk” został pokryty złotem. Kroniki podają iż cztery takie płyty podarował król Jerzy V, który wówczas jeszcze jako książę Walii odwiedził wraz z małżonką Mary Birmę w 1906 roku.\nStożek Shwedagon wysadzany jest przeszło tysiącem diamentów o łącznej wartości około 240 karatów.\nKopuła Shwedagon zawiera ponad cztery tysiące diamentów, co daje w przeliczeniu około 2 000 karatów. Oprócz tego jest tam prawie 10 tysięcy płytek złotych o wadze ponad 5 tyś uncji i około 100 drogich kamieni.\nKorona Shwedagon w kształcie parasola zawiera 1 065 małych dzwoneczków, również wykonanych ze złota oraz prawie 900 innych drogich kamieni.\nUwagę zwraca także nietypowa stupa, gdzie na bardzo dużej powierzchni mamy ogromne malowidła przedstawiające sceny z życia Buddy. Stupa jest oznaczona na planie nr 41.\nPagoda Shwedagon godziny otwarcia: codziennie 4.00 – 22.00. Ostatnie wejście o g. 21.45.\nW następujące dni Pagoda Shwedagon jest czynna 24 godziny:\nWaxing Day of Tabaung – dzień poprzedzający pełnię księżyca w marcu.\nWaxing Day of Wakhaung – dzień poprzedzający pełnię księżyca w czerwcu, kiedy zaczyna się okres buddyjskiego postu.\nPagoda Shwedagon cena wstępu (stan na styczeń 2017 r. informacja dzięki Annie Konopek): 8 000 MMK (ok. 6 USD) + datek za przechowanie butów!!!\nPagoda Shwedagon znajduje się ok. 2 km na północ od ścisłego centrum miasta. Zatem na dobrą sprawę można do kompleksu dojść na piechotę. Trzeba iść ulicą U Wisara, aż po prawej stronie nie zobaczymy głównej stupy Shwedagon. Przejście zajmuje około 30 minut.\nTaksówka z centrum kosztuje ok. 3 000 MMK w jedną stronę [stan na 2017 r. informacja od Anny Konopek]. Jeżeli ktoś chciałby od razu z portu lotniczego zajechać do Shwedagon taksówka kosztuje wówczas 10 000 – 11 000 MMK za kurs.\nZ Pagody Sule znajdującej się w ścisłym centrum można wziąć:\nAutobus nr 43, który jedzie na dworzec Aung Mingalar. Autobus ten ma swój najbliższy przystanek około 10 minut drogi pieszo od Pagody Shwedagon.\nAutobus nr 204, który odchodzi z południowej części Pagody Sule i jedzie bezpośrednio w okolice Pagody Shwedagon.\nKoszt przejazdu to 200 MMK.


OpublikowałKlaudia Sierżant Został zmieniony 3 lata temu\n2 Drzewo genealogiczne Brytyjskiej rodziny królewskiej :\n3 Rodzina Brytyjska rodzina królewska jest najsłynniejszą rodziną na świecie a monarchia brytyjska jest najstarszą, która istnieje do dziś. Do tej wyjątkowej grupy ludzi zaliczamy osoby, które są w bezpośredniej relacji rodzinnej (pokrewieństwo, powinowactwo) z monarchą. Tron brytyjski jest dziedziczony przez najstarszego potomka monarchy (bez względu na płeć). Historia tego najpopularniejszego rodu jest bardzo długa i zawiła. Sam książę Karol powiedział kiedyś w wywiadzie, że Windsorowie są "operą mydlaną". Dzieje się u nich dużo.\n4 Herb królewskiej rodziny Brytyjskiej\n5 Pałace Pałac Buckingham Pałac Holyroodhouse\n6 Królowa Elżbieta II\n7 Smak dzieciństwa Elżbieta Aleksandra Maria Windsor urodziła się na Bruton Street 17 w Mayfair w Londynie 21 kwietnia 1926. Jej ojcem był książę Yorku Albert, późniejszy król Jerzy VI. Jej matką była ,Elżbieta Bowes - Leyo. Elżbieta została ochrzczona w Pokoju Muzycznym pałacu Buckingham przez Cosmo Langa, arcybiskupa Yorku. Pierwsze imię otrzymała po swojej matce, drugie po swojej prababce, królowej Aleksandrze, trzecie po swojej babce, królowej Marii. Jej wychowaniem zajmowała się niania, późniejsza pokojówka królowej, Margaret MacDonald, zwana "Bobo". Elżbieta była posłusznym dzieckiem, ale przekonanym o swojej wysokiej pozycji i dbałą o należną jej rangę.\n8 Z rodzinnego albumu\n9 Edukacja W 1932 Elżbieta z rodzicami i siostrą przeprowadziła się do Royal Lodge w parku przy zamku Windsor. Rok później edukacja księżniczki została powierzona guwernantce Marion Crawford, zwanej "Crawfie". Elżbieta wychowywała się z siostrą w odosobnieniu, daleko od rówieśników, co miało chronić Elżbietę przed chorobami dziecięcymi. Elżbieta, u której guwernantka dostrzegła "niezachwiane poczucie obowiązku", uczyła się według bardzo prostego programu – historia, geografia i Biblia. Program edukacji był skromny i miał swoje braki. Na kilka lat przed objęciem tronu Elżbieta zwierzyła się pokojówce. Przyszła królowa była dzieckiem poważnym, zorganizowanym i systematycznym. Zdarzało jej się wstawać wieczorem z łóżka, aby sprawdzić, czy ubrania w szafie są dobrze złożone. Układała również cukierki według wielkości i zjadała je od najmniejszego do największego\n10 Mężczyzna mojego życia\nKrólewska para poznała się 22 lipca 1939 r., gdy młodziutka wtedy, zaledwie 13 letnia Elżbieta z siostrą i rodzicami udały się z wizytą do Akademii Marynarki w Dartmouth. Niestety, wybuchła tam epidemia świnki i wizyta nie mogła się odbyć. Wówczas lord Louis Mountbatten wyznaczył na przewodnika i opiekuna księżniczek młodego oficera grecko-niemiecko-duńskiego pochodzenia, Filipa, kuzyna Elżbiety i Małgorzaty.\n12 Ślubuję …\n13 Nadal zakochani …\n14 Stroje Elżbiety\n17 Ciekawostki 1. Uwielbia rozwiązywać krzyżówki. 2. Pisze tylko wiecznym piórem, które dostała w spadku po ojcu, królu Jerzym VI. 3. Przez swą rodzinę nazywana jest pieszczotliwie Brendą. 4. Krótko po II wojnie światowej wystąpiła po raz pierwszy w filmie, którego była główną bohaterką. 5. W czasie jazdy samochodem nigdy nie zapina pasów bezpieczeństwa. 6. Jej grupa krwi to 0 Rh-. 7. Jej rozmiar buta to 37. Ma 160 cm wzrostu. 8. Uwielbia wyścigi konne. W czasie gonitw w jej gabinecie zawsze włączony jest telewizor. Gdy wygrywa koń z jej stajni, z radości potrafi krzyczeć i tańczyć. Gdy jej koń jest gorszy dżokeja wyzywa od głupków. 9. Gdy zauważy, że jeden z jej tysiąca zegarów nie dokładnie wskazuje czas, natychmiast każe sprawdzić wszystkie i ustawić na właściwą godzinę. 10. Codziennie o godzinie jedenastej rano dzwoni do swojej mamy 11. Gdy jej mąż książę Filip jest choć trochę przeziębiony, rozmawiają ze sobą jedynie przez telefon, bowiem Elżbieta panicznie wręcz boi się, że może się zarazić. 12. Ma najmniejszy zegarek świata. Zdarzyło się kiedyś, że go zgubiła, wobec czego zrobiono dla niej drugi. Był to prezent od francuskiego prezydenta.\n18 Wykonały : Karolina Gapińska Sylwia Rybicka Patrycja Bilicka Magda Gawińska


Zwiazek Strzelecki Rzeczypospolitej - Zbigniew Paliwoda ps. "Jur" uhonorowany nagrodą "Świadek historii"\nWręczenie nagród „Świadek Historii” – 26 czerwca 2014 r.\nKażdy jest dłużny swej Ojczyźnie na ile go stać - przy jego zdolnościach i siłach.\nNa zaproszenie dr. Macieja Korkucia, Naczelnika IPN oddz. Kraków, członkowie Podhalańskiej Grupy Rekonstrukcji Historycznych ZP "Błyskawica" przybyli na uroczystości związane z wręczeniem nagrody "Świadek Historii". Nagroda została wręczona między innymi Zbigniewowi Paliwodzie ps. "Jur" członkowi VI kompanii Zgrupowania Partyzanckiego "Błyskawica", dowodzonego przez mjr Józefa Kurasia "Ognia".\nAndrzej Szkaradek. Urodzony: 1948 r. Jeden z głównych inicjatorów powstania Instytutu Pamięci Narodowej. Od 1978 r. kolporter „Robotnika”. W NSZZ „S” od 1980 r. Uczestnik strajku okupacyjnego w Ratuszu w Nowym Sączu (styczeń 1981 r.) Zaangażowany w tworzeniu struktur „S” w województwie nowosądeckim. W dn. 13 grudnia 1981 r. internowany w Załężu, a następnie w Uhercach i w Nowym Łupkowie.\nZwolniony 19 listopada 1982 r. Zaangażowany w tworzeniu MKS Nowy Sącz od początku 1983 r. Inicjator i współtwórca struktur zakładowych podziemnej „S” m.in. w Nowomagu, Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego. W 1983 r. wznowił wydanie „Wiadomości Nowosądeckich”, redaktor i drukarz. Kolporter wydawnictw m.in. „Aktualności”, „Serwisu Informacyjnego”, „Kroniki Małopolskiej”, „Solidarności Walczącej”, „Hutnika” i „Tygodnika Mazowsze”. Aresztowany za wydanie „Wiadomości Sądeckich” i osądzony w AŚ w Krakowie, Nowym Sączu i Tarnowie. Zwolniony na mocy amnestii 1 sierpnia 1984 r. Bez zatrudnienia w latach 1984-1989, w tym okresie wielokrotnie zatrzymywany i poddawany rewizjom; stosowano groźby wobec jego rodziny. Członek ogólnopolskiej Komisji Interwencji i Praworządności „S” od grudnia 1986 r. Do dziś aktywnie kultywuje pamięć o wielkiej idei, jaką była „Solidarność”.\nPelagia Potocka. Urodzona: 1909 r., zmarła: 1994 r. Łączniczka w Armii Krajowej. W 1983 r. zatrudniona jako kustosz w Muzeum Czartoryskich, jako osoba zaufana Marii Ludwiki Czartoryskiej od początku II wojny światowej kierowała muzeum. Dzięki niej uratowano unikalną i bezcenną kolekcję dzieł sztuki i pamiątek narodowych. Swoją prace spisała w „Dzienniku wydarzeń w Muzeum X.X. Czartoryskich”. Interweniowała u gubernatora Hansa Franka w sprawie „Dzwonu Zygmunta”, który miał zostać przetopiony, przekonała Niemców, że dzwon symbolizuje kulturę niemiecką, ponieważ został wykonany w Norymberdze (!).\nUkrywała na strychu swego pałacu dzieci żydowskie, a na pierwszym piętrze znajdowała się siedziba Wermachtu. W stanie wojennym dawała schronienie młodzieży ściganej przez milicję. W okresie powojennym prowadziła nasłuchy Radia Wolna Europa i Głosu Ameryki, uzyskane wiadomości kolportowała w formie ulotek. W okresie Solidarności mimo podeszłego wieku włączyła się w jej działalność. Została odznaczona pośmiertnie w 2007 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Niezwykła osoba dająca niezwykłe świadectwo obywatelskiej postawy, typowej dla środowiska, z którego wyszła.\nStanisław Handzlik. Urodzony: 1943 rok. Członek NSZZ Solidarność na terenie Huty im. Lenina. Wiceprzewodniczący Komisji Robotniczej Hutników „S” Hil, współredagował „Biuletyn Informacyjny Hutników. Działacz Krakowskiego KO „S”; współtwórca Krakowskiej Fundacji Komunikacji Społecznej. Współorganizator strajku w Hucie oraz działań podziemnych struktur związku. Uczestniczył w strajku w Hucie im. Lenina na przełomie maja i kwietnia 1988 roku, po jego pacyfikacji był zwolennikiem kontynuacji protestu w formie strajku absencyjnego.\nPrześladowany, zatrzymywany i przesłuchiwany, skazany na 4 lata więzienia w sierpniu 1982 roku, zwolniony z pracy z zakazem powtórnego zatrudnienia. Obecnie działa na rzecz ocalenia dziedzictwa Solidarności, członek Stowarzyszenia Sieć Solidarności. W 2013 roku współorganizator jubileuszu 30-lecia Duszpasterstwa Hutników w Nowej Hucie.\nMałgorzata Janiec. Urodzona: 1949 r. Członek-założyciel NSZZ „Solidarność”. Zastępca przewodniczącego Komisji Zakładowej NZSS „Solidarność” w Spółdzielni Mieszkaniowej „Wspólnota”, a następnie członka Komisji Rewizyjnej NSZZ „Solidarność” Regionu Małopolska. Brała udział w kolportażu publikacji i wydawnictw podziemnych. W jej mieszkaniu w czasie stanu wojennego zabezpieczono dokumenty i pieczątki związkowe. Jest prezesem Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” Obszar Południowy w Krakowie. Reprezentuje tę organizację w Małopolskiej Radzie Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie.\nWspółpracownik Muzeum Armii Krajowej w Krakowie. Wygłasza w nim prelekcje dotyczące Polskiego Państwa Podziemnego. Współredaktor „Orła Białego”. Odznaczona: Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem II Obrony Lwowa rozpoczętej w 1939 r. oraz Krzyżem Zrzeszenia „WiN”. Zaangażowana w prace organizacji kombatanckich oraz w wychowanie obywatelskie i patriotyczne młodego pokolenia.\nTadeusz Kowalczyk. Zawodowo: nauczyciel, rolnik, pszczelarz. Wychowywany w tradycji ruchu ludowego. Za próbę ucieczki na Zachód w 1950 roku skazany na 16 lat więzienia. Po zwolnieniu od 1951, pracownik drukarni, PKS kamieniołomów. Po zdaniu matury i odbyciu kursu pedagogicznego – nauczyciel w liceum w Kielcach, a następnie w szkole podstawowej w Bielinach. W latach 70 studiował historię na Uniwersytecie Łódzkim. Od roku 1980 działacz NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych – od listopada 1981 roku przewodniczący Zarządu Wojewódzkiego RI w Kielcach.\nW stanie wojennym ukrywał się do 2.01.1983 r., (druk i kolportaż podziemnych druków). Nawiązał kontakty z pp. Z. Z. Romanewskim. Po ujawnieniu kontynuował działalność opozycyjną w duszpasterstwie rolników współpracował z ks. Bijakiem z Wilanowa. W 1987 brał udział w reaktywowaniu Tymczasowej Rady Krajowej Związku (skarbnik). Po 1989 roku został wybrany dwukrotnie posłem (kadencje: X i I). Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Polonia Restituta. Wierny tradycji niepodległościowej, czynnie uczestniczy w przekazywaniu swojej wiedzy kolejnym pokoleniom.


Gadget Factory Echoludek - GAD00268 - Biurowe - sklep Pewex\nPewex.pl / Gadżety / Gadżety / Biurowe / Echoludek\nZapamięta i przekaże Twoją wiadomość w niezwykły sposób.\nEcholudek to oryginalny gadżet, który umożliwia nagranie dowolnego krótkiego komunikatu, a następnie odtwarza go, gdy wyczuje wokół siebie ruch. Dzięki temu można w zabawny sposób powiedzieć coś drugiej osobie. Echoludek wygląda jak przybysz z innej planety, dzięki czemu może rozśmieszyć lub przestraszyć (w zależności od intencji autora żartu) adresata tekstu.\nGadżet został wyposażony w czujniki, dzięki którym włącza się, gdy ktoś przechodzi obok urządzenia. Czujniki ruchu działają prawidłowo zarówno w dzień, jak i w nocy, a do zasilenia Echoludka wystarczą dwie baterie typu AAA. Ostatnia nagrana wiadomość jest przechowywana w pamięci urządzenia nawet w przypadku wymiany baterii. Maksymalna długość nagrywanego komunikatu to 15 sekund.\n- wymaga 2 baterii AAA - baterie nie są dołączone do zestawu\n- opakowanie oraz instrukcja w języku polskim\n- produkt nadaje się dla użytkowników powyżej 8 roku życia\nGadget Factory Poszewka Dyskietka fioletowy\nGadget Factory Zegar Biologiczny Kobiety


Co należy wiedzieć, aby szybko zdać egzamin na prawo jazdy?z pierwszej ręki IP NET\nPosiadanie własnych czterech kółek to jedno z największych materialnych pragnień większości dorosłych osób. Auto jest synonimem niezależności, mobilności oraz prawdziwej wygody. Droga do realizacji tego marzenia nie jest jednak usłana różami.\nPosiadanie własnych czterech kółek to jedno z największych materialnych pragnień większości dorosłych osób. Auto jest synonimem niezależności, swobody oraz prawdziwego komfortu. Droga do realizacji tego marzenia nie jest jednak usłana różami.\nCo ciekawe zgromadzenie potrzebnych środków, oraz zakup odpowiedniego modelu może wcale nie być tym najpoważniejszym problemem, z którym będziemy musieli się uporać. O wiele bardziej skomplikowane często bywa uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, które znamy pod nazwą prawa jazdy. Trudno zaprzeczyć temu, iż procedura ubiegania się o ten dokument nie jest najprzyjemniejszym doświadczeniem w życiu człowieka.\nJeśli uważasz, że nie odnajdziesz w sieci ciekawych informacji, to przekonaj się (https://hurtopony.pl/opony-do-samochodu/jeep/compass) treści, gdyż można by w nich przeczytać ważne dane na interesujący Cię temat.\nA wręcz przeciwnie. Kurs na prawo jazdy (ciekawe szkoła jazdy grójec), a zwłaszcza późniejszy egzamin w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego to niesamowicie stresujące wydarzenia, które są w stanie rozsierdzić nawet najbardziej opanowanego człowieka- interesujący wpis. Dyskomfort towarzyszący nauce jazdy dodatkowo natęża wysoki koszt udziału w kursie oraz konieczność zapłacenia sporej sumy za przystąpienie do egzaminu.\nPrzeciętna cena kursu wynosi około 1500 zł, natomiast za to, by specjaliści sprawdzili stan naszej wiedzy i umiejętności w miejscowych WORD-ach musimy zapłacić … W związku z tym naprawdę warto przeznaczyć czas na znalezienie dobrego nauczyciela jazdy, który ograniczy nerwy związane z pierwszymi chwilami w samochodzie i zmniejszy ryzyko powtarzania drogiego egzaminu. Oczywiście nie jest to prosta sprawa. Od czego jednak mamy Internet? Sieciowe fora dla przyszłych kierowców dostarczą nam niezawodnych informacji o ewentualnych plusach i minusach szkół jazdy, które działają w naszym mieście. W samych Tychach, gdzie siedzibę ma oddział Wojewódzkiego Ośrodek Ruchu Drogowego, istnieje kilkanaście szkół uczących poruszania się po drogach w pojazdach mechanicznych. Zaznajomienie się z opiniami innych ludzi uchroni nas przed wyborem niewłaściwej placówki i pozwoli na zaliczenie kursu w dobrej atmosferze. Szkoła jazdy powinna być miejscem, w którym nacisk kładzie się zarówno na poznanie wszystkich przepisów ruchu drogowego, jak i na zaszczepienie w przyszłych kierowcach reguł kulturalnej i bezpiecznej jazdy-(źródło).\ndokumenty • kurs • przepisy\nBycie dobrym kierowcą zobowiązuje. O czym są zmuszeni pamiętać świeżo upieczeni współwłaściciele aut Drukowanie wizytówek dla specjalistów z różnych branż\nChcesz, żeby twa działalność odnosiła sukces? Zainwestuj w właściwe szkolenia i wdrażaj najlepsze systemy


Jak relaksować się w łazience - Informacje Ciekawostki Poradniki\nPosted on Grudzień 19, 2017 by admin\nŁazienka to czasem nasz ostatni i jedyny azyl. Genialny dzięki temu, że można się w niej zamknąć. Na jakiś czas pobyć ze sobą sam na sam, z dala od pozostałych domowników, którzy – choć wspaniali i kochani – potrafią nieźle dać się człowiekowi we znaki. Można na przykład stanąć pod prysznicem, zamknąć oczy i delektować się masażem wodnym. Albo, jeszcze lepiej, rozsiąść się wygodnie w wannie (z hydromasażem?) i oddać we władanie ciepłej wody wraz z pachnącą pianą. Można czytać ulubioną książkę albo czasopismo, na które jakoś od paru dni nie udało się znaleźć wolnej chwili. Zostawić za sobą cały ten zgiełk, przeczekać wiszącą w powietrzy małżeńską wymianę uprzejmości albo zapomnieć na parę chwil o niezmordowanych w krzyku i marudzeniu dzieciach.\nAle co to? Zza drzwi dobiegają dźwięki. Natarczywe, nachalne, niedające nawet na sekundę zapomnieć o pędzącym życiu, o tysiącu obowiązków, o kłopotach i stresach. A przecież człowiek chce tylko pobyć sam, odizolować się, odgrodzić na jakiś czas, zakosztować spokoju i wolnego przepływu myśli…\nJest na to sposób: muzyka. Jedni wolą klasyczną, inni rozrywkową. Kogoś uspokaja chillout, ktoś inny czerpie energię z metalu albo latynoskich rytmów – to bez znaczenia. Grunt to otoczyć się dźwiękami innymi niż ten gwar kilka metrów dalej. Tylko jak to zrobić, skoro w łazience mokro i wilgotno?\nNa wszystko jest sposób. Choćby wodoodporny odtwarzacz MP3. Dziś na rynku są nawet takie, które nie wymagają trzymania czegokolwiek w ręku: mają postać słuchawek dousznych. Żadnych splątanych kabli, żadnego ryzyka uszkodzenia, a muzyka sączy się wprost do uszu. Są też modele tradycyjne, znakomicie radzące sobie z wilgotnością, wodoszczelne. Można je śmiało zabierać ze sobą do wanny.\nA może wodoodporny smartfon? To też rozwiązanie, zwłaszcza w połączeniu z wodoodpornymi głośnikami Bluetooth. Kto się uprze, znajdzie nawet takie, które można wrzucić do wanny – nic im nie będzie. Bezprzewodowe i wodoodporne bywają też słuchawki: to rozwiązanie dla posiadaczy mieszkań w blokach, gdzie łazienkowe muzykowanie wywołałoby natychmiastową reakcję zirytowanych sąsiadów.\nSą też głośniki łazienkowe\nMożna też nabyć wodoodporne głośniki łazienkowe, przeznaczone do montowania w podwieszanym suficie – na przykład te ze strony https://www.aquasound.pl/glosniki-lazienkowe/. Niektóre zapewniają nawet dźwięk stereofoniczny. Sterowanie urządzeniem łączącym w sobie radio i odtwarzacz plików muzycznych odbywa się za pomocą wodoodpornego pilota.\nA wtedy niech ci na zewnątrz robią, co chcą. Tu, w łazience, gra muzyka. I tylko to się liczy…\nPosted in Wyposażenie wnętrz\tTagged głośniki łazienkowe, relaks, łazienka\nRadio zawsze pod ręką