zagubienie | she's dead. wrapped in plastic.\nArchiwa tagu: zagubienie\nH & Z.\nOpublikowano 13/10/2017 Autor: vivien\nNawet dobra warszawska heroina podawana dożylnie nie ścięła mnie z nóg tak, jak jego pocałunki. Tylko że teraz i heroiny, i jego brak. W obu przypadkach czuję, że nie osiągnęłam jeszcze maksimum przyjemności. Czuję, że jeszcze tyle przed nami… Ale nie wiem, czy kolejne p r ó b o w a n i e ma sens.\nTen blog w założeniu miał być przepełnioną artyzmem jaskinią niezwykłości, a stał się emocjonalnym rynsztokiem. W pewnym momencie poczułam się osaczona, więc niektóre wpisy zostały zahasłowane. Dziś odbezpieczyłam je wszystkie. I don’t give a shit anymore.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: emocjonalny rozpierdol i.v. miłość pani h. przebłyski świadomości samotność sex drugs rock'n'roll tęsknota zagubienie\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 10/09/2017 Autor: vivien\nNie, nie posądzam Boga o to, że robi mi na złość, na przekór, na złe, nie, nic takiego. Ja czuję, że o mnie zapomniał. Albo po prostu jestem mu obojętna. Bóg jest sprawiedliwy, Bóg jest miłosierny – to się ze sobą kłóci.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: autoanaliza bóg obojętność samotność zagubienie\t| Napisz odpowiedź\nI’ll come to your light, hold your light, hold your light where I can see it, hold it high.\nOpublikowano 28/08/2016 Autor: vivien\nIlekroć ośmielę się zapytać Tarot o cokolwiek związanego z miłością, karty wciąż powtarzają: bądź cierpliwa; poszukaj odpowiedzi w sobie, a powiedzie ci się. I dochodzę do wniosku, że nigdy mi się nie powiedzie. Bo we mnie nie ma odpowiedzi; bo im dalej w głąb siebie szukam, tym bardziej wszystko się gmatwa. Zbaczam na tyle krętych ścieżek i ślepych ulic, że często główny cel całkiem schodzi mi z pola widzenia.\nCoś jest ze mną nie tak. Ale CO to, kurwa, jest? Wiem tylko, że odczuwam brak czegoś… Taki namacalny brak; brak, który uwiera. I że jestem zbyt głupia na to, by albo przestać się tym przejmować, albo wreszcie znaleźć sposób na poradzenie sobie z tym. Dopóki nie doprowadzę samej siebie do jako takiego porządku, nie ma sensu liczyć na wypełnienie tego braku.\nKarty powiedziały, że to, co teraz robię ze swoim życiem, jest nie tylko dobre dla mnie, ale też wręcz poleciły być w tym jeszcze odważniejszą i bardziej śmiałą. Powiedziały wprost: podążaj drogą lęku. Jeśli posłucham kart, będą trzy możliwości zakończenia: albo doprowadzi mnie to na skraj (tej drogi / siebie) i dokona się wtedy coś, co pozwoli mi uwolnić się od przeszłości i poczynić wreszcie krok w kierunku zmiany na coś lepszego, albo do reszty zapadnę się w swojej chorobie, albo… po prostu umrę.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: autoanaliza cisza przed burzą emocjonalny rozpierdol frustracja miłość nieczucie pani a. samobójstwo samotność strach tarot zagubienie\t| 1 Komentarz\nThe problem was… she had a little black book.\nOpublikowano 15/06/2015 Autor: vivien\nCzy można samemu wpędzić się w schizofrenię? Odgrywam w moim życiu różne szopki i różne role, te dla innych i te przed sobą samą, i robię to już tak automatycznie, że tego nie zauważam i w zasadzie nie wiem, czy to przypadkiem nie jest nienormalne. Tak jak wtedy, gdy powiedziałam mamie, że odkąd pamiętam, marzyłam tylko o tym, żeby wziąć skądś odwagę na to, by się zabić, a ona była tak zaskoczona, tak zdewastowana, zszokowana… Ja byłam pewna, że to widać, nie wiem, w moich oczach, ruchach, gestach, słowach, w każdej jebanej sekundzie mojej egzystencji. Myślałam, że można było ze mnie czytać jak z książki, tylko że ludzie po prostu woleli inne lektury. A tymczasem nie. Może dlatego tak zawzięcie piszę, od zawsze. Bo inaczej to tak, jakby jakaś część mnie nigdy nie istniała. Choćby to wszystko chuj strzelił, te kilogramy zapisanych czy zadrukowanych kartek, jakoś tak uspokaja mnie myśl, że one przez chwilę istniały.\nByć jak ta piosenka…\nKategorie: memuaria\t| Tagi: autoanaliza depresja jebie mi się w główce muzyka nick cave pisanie przebłyski świadomości samobójstwo zagubienie\t| 3 Komentarze\nMe & my son(g) of a gun, czyli rzecz o soundtracku do zabijania.\nOpublikowano 31/01/2015 Autor: vivien\nA teraz mały bonus, nowo-twór mojego mózgu (opasły, złośliwy i z przerzutami wszędzie), stanowiący zarazem swego rodzaju klamrę spinającą dwa poprzednie wpisy.\nJak wspomniałam we wpisie dotyczącym masakry w Columbine High School (#1), podczas karkołomnych poszukiwań źródeł zła [sic], które mogło skłonić Erica Harrisa i Dylana Klebolda do sięgnięcia po broń, ogrom uwagi skierowano na słuchaną przez nich tak zwaną mroczną muzykę. Otóż chłopcy byli fanami industrialnej napierdalanki o kryptonimie KMFDM (#2). W szczególności uwielbiał ich Eric (tak się cholera składa, że ja też ich uwielbiam), i to o nim będzie traktował mój przydługi wywód. Dylan zdaje się wolał Nine Inch Nails.\nEric od zawsze intrygował mnie bardziej niż Dylan. Agenda Dylana sprawia wrażenie nieskomplikowanej, ten chłopak po prostu chciał umrzeć. Natomiast w przypadku Erica mamy full serwis: wachlarz sprzeczności, misterną otoczkę, pokręconą ideologię. Zanim przejdę do soundtracku, spróbuję przedstawić ogólny zarys tego wszystkiego przy pomocy słów samego Erica.\nRasa ludzka ssie. Natura ludzka jest zduszana przez społeczeństwo, pracę i szkołę. Instynkty są niwelowane przez zasady. Ludzie (…) zaśmiecają swoje umysły, wklepując na pamięć osiągnięcia baseballistów z college’u albo tym, ile słów zawiera rozprawka, kiedy powinni używać mózgów w ważniejszych celach. Rasa ludzka nie jest już warta żadnej walki. II wojna światowa była ostatnią wojną wartą walki i ostatnim razem, kiedy życie ludzkie i mózgi ludzkie coś osiągnęły (…). Teraz mamy rząd pełen skandali z konspiracjami kurwa wszędzie, wiecznie okłamujący wszystkich wokół, mamy bezwartościowe, bezcelowe, bezmózgowe, haniebne programy telewizyjne, mamy ludzi opętanych przez Hollywood i piękno i sławę i glamour i politykę i cokolwiek, co daje sławę, więc ludzie po prostu nie są warci tego, by pozostawić ich przy życiu (…). Tych niewielu, którzy hołdują naturalnym instynktom, wyklucza się poza margines, nazywa się ich psycholami albo gówniarzami albo dziwakami (…). Jeśli ludzie żyliby zgodnie z naturą, zapanowałby chaos i anarchia, i rasa ludzka prawdopodobnie nie przetrwałaby zbyt długo, ale zgadnijcie co, tak właśnie powinno się stać!!!!!\nPorzućcie wszelkie swoje wierzenia, punkty widzenia i ideały, które wypalono wam w głowach, i spróbujcie zastanowić się nad tym, dlaczego tu jesteście. Ale założę się, że większość z was nie jest nawet w stanie myśleć tak głęboko, a zatem musicie umrzeć. Jak śmiesz twierdzić, że ja i ty jesteśmy przedstawicielami tego samego gatunku, kiedy w rzeczywistości jesteśmy taaaaaaaak różni. Ty nie jesteś człowiekiem, jesteś robotem. Nie wykorzystujesz zdolności danych ci podczas narodzin. Po prostu wyrzucasz je i wskakujesz w łódkę zwaną życiem i płyniesz z prądem razem z podobnymi zjebami. Cóż, cholera, ja nie będę tego częścią! Rozmyślałem zbyt wiele, zdałem sobie sprawę ze zbyt wielu rzeczy, dowiedziałem się o zbyt wielu rzeczach, i jestem zbyt świadomy, by zwyczajnie przestać myśleć.\nPowinien obowiązywać powszechny test. Test ULTIMATE DOOM [gra; doom – zagłada, przeznaczenie, fatum], by sprawdzić, kto przetrwa, zdany tylko na swój rozum i umiejętności militarne. Wstawić wszystkich w świat Doom, żadnej władzy, żadnego azylu, żadnych z dupy wziętych wymówek. Jeśli nie potrafisz obliczyć pola trójkąta albo nie wiesz, co znaczy ‘kation’, GINIESZ! Jeśli nie potrafisz zdjąć demona piłą łańcuchową albo zabić księcia piekieł dubeltówką, giniesz!\nIV. Ostateczne rozwiązanie.\nNaziści znaleźli sposób na ‘ostateczne rozwiązanie’ problemu żydowskiego – zabić ich wszystkich (…). Ja mówię: Z A B I Ć L U D Z K O Ś Ć. Nikt nie powinien przetrwać.\nMamy… BROŃ! Mamy ją, skurwysyny! HA! HAHAHAHA! Neener! Booga Booga. Heh. A więc już po wszystkim. Stało się. Nie ma już odwrotu (…). Jeśli muszę oszukiwać i okłamywać wszystkich wokół, w porządku. TO jest moja motywacja. TO jest mój cel. TO jest to, co ‘chcę zrobić z moim życiem’ (…).\nWyraźnie słychać inspiracje (i n t e r p r e t a c j e): Hobbes, Nietzsche, Hitler, ale to już temat odrębnej mutacji mojego nowo-tworu.\nPodsumowując: kompleks boga – expert level.\nCzasem jednak, bez mała niechcący, Eric pokazuje zupełnie inną twarz:\nNie mogę pozwolić, by rozpraszało mnie współczucie, litość ani nic takiego, więc zmuszę się do tego, by uwierzyć, że każdy jest po prostu kolejnym potworem z Doom (…), czyli albo on, albo ja. Muszę wyłączyć uczucia.\nCzyżby Eric tak usilnie próbował wykreować się na bezlitosną maszynę do zabijania, że przypadkiem sam przed sobą przyznał, że posiada uczucia?\nWięcej gniewu. Więcej gniewu… Nie przestawaj go budować – wmawiał sobie.\nDobre łona zrodziły złych synów – zanotował cytat z Shakespeare’a w kalendarzu (data: dzień matki).\nLudzie mówią, że naśladowanie innych jest niemoralne, mówią bądź liderem, cóż, mam dla was debile wiadomość z ostatniej chwili: każdy jest naśladowcą! JA też (…). Zawsze staram się być inny, ale zawsze okazuje się, że kopiuję kogoś innego. Staram się być mieszanką wielu rzeczy i stylów, ale kiedy patrzę na siebie to okazuje się, że wyglądam jak inni, albo inni MYŚLĄ, że ich kopiuję.\nKompleks boga jakby gdzieś zniknął…\nPrędzej umrę, niż dopuszczę się zdrady własnych myśli.\nJednak jego własne myśli zdradzały Erica: Wszyscy ciągle nabijają się z mojego wyglądu, z tego, jaki jestem kurewsko słaby i innych takich gówien (…). Gdybyście okazywali mi więcej szacunku, traktowali mnie lepiej, częściej pytali o moją wiedzę i poradę (…), być może nie byłbym teraz tak zdeterminowany, by pourywać wam wasze pierdolone łby. Z drugiej strony, od zawsze nienawidziłem tego, jak wyglądam, sam śmieję się z ludzi wyglądających jak ja, czasem nawet bez zastanowienia, czasem po to, by samego siebie oszukać (…). Poczucie własnej wartości praktycznie u mnie nie istnieje, przede wszystkim w kwestii dziewczyn i wyglądu i tym podobnych. Dlatego ludzie się ze mnie nabijają (…). Z drugiej zaś strony, to co robicie wynika z natury ludzkiej (…). Nie mogę tego znieść, to jest niesłuszne… Nieprawdziwe… Niepoprawne… Nieperfekcyjne…\nMyślę, że jesteśmy [ludzie] niczym więcej, niż marnotrawcami zasobów natury, i powinno się nas wszystkich wytępić (…). Myślę, że moim wyborem będzie zabić i zniszczyć tyle, na ile pozwoli mi natura (…). Wiem, że mogę zostać zastrzelony po zabiciu tylko jednej osoby, ale zgadnijcie kurwa CO! Wybieram zabić tylko tę jedną osobę, więc darujcie sobie!\nWszyscy musicie umrzeć. My też musimy umrzeć.\nSpory o to, czy Eric był psychopatą, socjopatą czy czymś jeszcze innym, zostawmy profesjonalistom. Wystawienie jakiejś definitywnej diagnozy jest i tak niewykonalne, choćby dlatego, że istnieje wiele odmiennych i n t e r p r e t a c j i powyższych pojęć. Ponadto, kto miałby o tym zawyrokować?\nKońcowa konkluzja będąca moją i n t e r p r e t a c j ą: owoce nienawiści i pogardy Erica wobec innych zrodziły się z nienawiści i pogardy wobec samego siebie (wyczuwam następną mutację; powinnam chyba założyć osobnego bloga – dziennik mutacji mojego nowo-tworu).\nEric pragnął zapanować nad światem, zabić i zniszczyć co się da. Tak naprawdę nie potrafił zapanować nad niczym, zwłaszcza nad samym sobą; postanowił, że pozostało mu tylko zabijanie i niszczenie.\nNa wielu home-made filmikach i zdjęciach Eric jest ubrany w koszulkę i ulubioną czapkę z logiem KMFDM (miał ją na sobie również podczas masakry). W pamiętniku, na blogu i czatach internetowych, a nawet w swoich licealnych wypracowaniach cytował teksty, również te po niemiecku – uczył się tego języka, lubił go używać i wtrącać gdzie popadnie.\nJednym z regularnie pojawiających się tytułów (obok np. Godlike, Stray Bullet, Waste) jest Son of a Gun (z albumu XTOЯT, 1996), o którym Eric napisał: ten utwór często obrazuje moje samopoczucie, daje mi energię i adrenalinę (…).\nShockwave, massive attack, atomic blast, son of a gun is back\nApocalypse now, walls of flame, billowing smoke, who’s to blame?\nForged from steel, iron will, shit for brains, born to kill\nWatch out, son of a gun, superhero number one\nChaos, panic, no resistance, detonations in a distance\nAll are equal, no discrimination, son of a gun, a simple equation\nSon of a gun, the master of fate, bows to no god, kingdom or state.\nCzy ta piosenka gloryfikuje zabijanie? Czy nie jest przypadkiem szyderstwem z tego superhero, który ma shit for brains?\nWpis z pamiętnika Erica datowany na 20 grudnia 1998:\nHej, obczajcie to, nowy album KMFDM ma tytuł ”Adios” i wychodzi w kwietniu [wyszedł dokładnie 20 kwietnia 1999, w dniu strzelaniny]. Jakże kurwa stosownie, takie podświadome finałowe ”Adios” dla Reba [pseudo Erica] i Vodki [pseudo Dylana], dzięki KMFDM… Rozpierdoliłem ten system.\n11 kwietnia 1999, Eric na jednej z Basement Tapes (kasety wideo nagrywane przez niego i Dylana):\nTo mój ostatni tydzień na Ziemi (…). To będzie totalne KMFDM [Kein Mitleid Für Die Mehrheit = Żadnej Litości Dla Większości], zostało jeszcze 7 i 1/3 dnia.\nOCZYWIŚCIE, opinia publiczna bezzwłocznie i odpowiednio zajęła się KMFDM (domyślcie się). 21 kwietnia 1999 wokalista i założyciel zespołu, Sascha Konietzko, opublikował takie oświadczenie: W pierwszej kolejności, KMFDM chciałoby wyrazić szczere i głębokie współczucie dla rodziców, rodzin i przyjaciół zamordowanych i zranionych dzieci w Littleton. Jesteśmy przerażeni, tak jak reszta narodu, tym co miało miejsce wczoraj w Colorado. KMFDM jest formą sztuki – nie partią polityczną. Od samego początku nasza muzyka wyrażała sprzeciw wobec wojny, opresji, faszyzmu i brutalności wobec innych. Pomimo tego, iż niektórzy członkowie są Niemcami, jak zaraportowały media, nikt z nas w żaden sposób nie propaguje nazistowskich poglądów [źródło].\n10 lat później światło dzienne ujrzał album Blitz. Znajduje się na nim utwór Me & My Gun.\nFree association, psycho fucking pricks\nThe art of becoming is the beginning of the end\nBastard child from a rabid bitch\nSuicidal tendencies born high risk\nGo to town with a pump gun up your (cunt), AK-47, ’92 Beretta\nDon’t give a good goddamn what you think of me or what I do\nH&K MP5, Smith & Wesson model 29\nSPS Glock 17, a one man army I was born to be\nDo it for kicks – show & tell\nDo it for fun – shotgun shell\nDo it for love – raise hell\nLike hand in glove, me and my gun\nNo prior violation, let thy will be done\nGive praise to this motherfucking white trash scum\nWithout provocation, kill anyone\nReady for action, whatever may come\nI hate Monday, Tuesday, Wednesday – everyday – always\nJust an ordinary girl at war with the everyday world\nYou can blame it on the media, circus for the stars\nBut I am what I am just as before\nNo fear or remorse, evil to the core\nNow listen up kid – it ain’t cool to shoot up your school!\nKilka prostych wersów, kilka przykładów broni palnej, które akurat pasują do rymu. Niezbyt wyszukane, za to wpada w ucho. Jasne, można zarzucać zespołowi, że zarabia na tym, z czym walczył. Jak tam chcecie.\nAle ta piosenka jest IDIOTYCZNA. Ta piosenka – przynajmniej ja ją tak i n t e r p r e t u j ę – miała być IDIOTYCZNA, tak jak IDIOTYCZNE jest zrzucanie winy za Columbine czy jakąkolwiek zbrodnię na jakąkolwiek piosenkę jakiegokolwiek artysty.\nNie istnieje coś takiego, jak właściwa interpretacja. Wszystko jest tylko i n t e r p r e t a c j ą.\nPierwsze lepsze pozamuzyczne przykłady (przykro mi, ale sięgnę do überbanałów):\n- Święta Inkwizycja = spoko, w końcu zabijali w imię Chrystusa,\n- zabijanie ludzi na wojnie = OK, szczególnie jeśli w grę wchodzi ropa naftowa,\n- w latach 1998-2009 w USA działacze ruchu pro-life [!] zabili czterech lekarzy zajmujących się wykonywaniem aborcji.\nRozjebał mnie ostatni wers, jak gdyby Sascha mówił: spójrzcie, ZNÓW napisałem piosenkę tak bardzo nakłaniającą do zabijania, ale se dorzucę na końcu, że to jednak nie jest fajne.\nWell played, KMFDM.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: columbine high school massacre depresja doom dylan klebold eric harris kein mitleid für die mehrheit kmfdm muzyka nienawiść nihilizm przemoc samobójstwo samotność śmierć strach strzelanina zabójstwo zagubienie\t| 5 Komentarze\nOpublikowano 10/01/2015 Autor: vivien\nTo nie żadna rocznica ani żaden inny konkretny powód; tak się złożyło, że zwyczajny przypadek – bezcelowe błąkanie się po odmętach Internetu – zaprowadził mnie do artykułu o tytule 9 wydawałoby się zwyczajnych zdjęć z kryjącą się za nimi mrożącą krew w żyłach historią (czy coś w tym stylu). Akurat leciał Marilyn Manson… Zabawne, że po raz kolejny z tego typu przypadkami ma coś wspólnego Marilyn Manson. Zapytasz: o co mi, kurwa, chodzi?\nUczniowie jednego z amerykańskich liceów. Dorastająca młodzież, luźna atmosfera, uśmiechy na twarzach. Ale w lewym górnym rogu siedzi dwóch szczególnych chłopców, którzy wykonują pewien szczególny gest. Są nimi Eric Harris i Dylan Klebold, celujący w obiektyw z wyimaginowanej broni. Niedługo potem, 20 kwietnia 1999, ci sami chłopcy staną się sprawcami masakry w tej właśnie szkole, Columbine High School w Littleton, Colorado. Co ma z tym wspólnego Manson? O tym później.\nTo zdjęcie przyprawia o dreszcz, no bo patrzysz na nie i myślisz: potwory siedzą obok twoich pociech w szkolnej ławce. Na pozór zwyczajni nastolatkowie w maturalnej klasie kolekcjonują broń i konstruują bomby, by ostatecznie zastrzelić 12 uczniów i nauczyciela, ranić 24 inne osoby (gdyby nie wadliwe konstrukcje bomb, zgodnie z planami mogliby pozbawić życia od 250 do 500 ludzi), a na końcu popełnić samobójstwo.\nTo zdjęcie przyprawia o białą gorączkę, no bo z relacji świadków wynika, że podczas swojego śmiercionośnego pochodu chłopcy całkiem dobrze się bawili, śmiali się i żartowali. To jest to, co zawsze chcieliśmy zrobić. To jest świetne! – miał krzyknąć jeden z nich. Jak bardzo musieli być źli, jak bardzo zdegenerowani i niezdolni do odczuwania empatii?\nKim właściwie byli?\n- urodzony w 1981 roku w Wichita, Kansas\n- średniego wzrostu, wątła budowa ciała, niewielka wada klatki piersiowej\n- oczytany, inteligentny\n- skłonność do niekontrolowanych wybuchów wściekłości; wysyłany na specjalne zajęcia i leczony antydepresantami (zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, megalomania) bez widocznych rezultatów\n- miał radykalne poglądy, sympatyzował z nazistami, czy raczej hołdował ich sposobom ‘rozwiązywania’ problemów.\n- urodzony w 1981 roku w Lakewood, Colorado\n- wysoki, wątła budowa ciała\n- od małego wybitnie uzdolniony, uczęszczający na kursy i do szkół o wyższych poziomach\n- zamknięty w sobie, tajemniczy, typ samotnika (wedle późniejszych raportów osobowość unikająca)\n- cierpiał na depresję, miał chroniczne myśli samobójcze.\nNa pierwszy rzut oka widać, że diametralnie różnili się między sobą. Eric jawi się nam jako niezrównoważony sadysta, Dylan zaś zdaje się spokojniejszy, przypuszczalnie bardziej podatny na sugestie. A jednak zakumplowali się, więc chyba dobrze rozumieli i lubili. Może w jakiś sposób jeden dopełniał drugiego? Wiele mówiące są pierwsze zdania pamiętników (Eric prowadził też bloga). Nienawidzę tego pierdolonego świata, za dużo w nim cholernych pojebańców (Eric). Fakt: ludzie są tacy nieświadomi… Cóż, najwyraźniej niewiedza jest błogosławieństwem, to tłumaczyłoby moją depresję (Dylan). W skrócie: jeden wkurwiony, drugi załamany.\nEric jest wkurwiony na to, że światem rządzi głupota – choć potrafisz rozwiązywać trudne równania i pisać bez błędów ortograficznych, jesteś w hierarchii poniżej wysportowanego półanalfabety, który za cichym przyzwoleniem nauczyciela spuszcza ci łomot, i tak już zawsze zostanie. WIECIE CZEGO NIENAWIDZĘ!!!? Ludzi, którzy używają w kółko tych samych słów! Przeczytajcie jakąś pierdoloną książkę, pieprzeni idioci. WIECIE CZEGO NIENAWIDZĘ!!!? GŁUPICH LUDZI!!! Czemu tylu ludzi jest tak głupich? WIECIE CZEGO NIENAWIDZĘ!!!? Kiedy ludzie źle wymawiają słowa! I nawet nie znają ich znaczeń (za przykład podał m. in. eXpreso i pacific [specific]). Nauczcie się mówić, matoły. Czuć tę młodzieńczą złość, to poczucie bycia ponad ciemną masą. Eric nie godził się na to, by stać w szeregu z półgłówkami. Bo miał awareness, a nawet więcej – self-awareness. Możesz spytać, ‘no dobra, ale co wyróżnia was od innych?’ Otóż (…) mamy coś unikalnego, SAMOŚWIADOMOŚĆ. Nazwij to egzystencjalizmem czy jak tam kurwa chcesz. Wiemy, czym jesteśmy dla świata, a czym są wszyscy inni. W końcu pokazał, że może być silniejszy niż wszyscy. Że może być panem i władcą. Nikt nie jest gówna wart, chyba że ja powiem inaczej. Czuję się jak BÓG i chciałbym mieć wszystkich OFICJALNIE poniżej mnie.\nDylan jest załamany tym, że nikt go nie rozumie. W swoich zapiskach skupia się na własnych wadach i kompleksach: jakbym był wyrzutkiem, i każdy przeciwko mnie spiskuje. Narzeka na ludzką obojętność; rówieśnicy nie akceptują go lub wręcz pomijają, więc uważa, że nie jest widocznie wystarczająco interesujący czy atrakcyjny. Ubolewa nad tym, że jakaś dziewczyna na pewno nigdy nic do niego nie poczuje, ze strachu nie podejmując przy tym żadnych działań, dzięki którym ów dziewczyna miałaby szansę zamienić z nim choćby słowo. To jego główna cecha: zamknięcie w sobie i brak umiejętności rozmawiania o swoich problemach. Chcę umrzeć – pojawia się regularnie. Myślenie…Myślenie… To jedyne, co mam w życiu, cholernie dużo myślenia… Przez cały czas… Mój umysł nigdy się nie zatrzymuje… W chęci zemsty dostrzegł chyba ten upragniony cel, któremu mógłby się (dosłownie) poświęcić. Ostatnie zdania, jakie zanotował, mają bardziej przerażający wydźwięk: Za około 26,5 godziny rozpocznie się sąd. Trudny lecz nie niemożliwy, niezbędny, stresujący, a zarazem dający radość. Cóż warte jest życie bez odrobiny śmierci? Będąc w swojej ludzkiej formie, ciekawie jest wiedzieć, że umrę. Wszystko ma wtedy posmak trywialności. Jego cel się dopełni. Samotny człowiek uderza z bezwzględną furią.\nToday I’m dirty and I want to be pretty\ntomorrow, I know I’m just dirt.\nYesterday I was dirty, wanted to be pretty\nI know now that I’m forever dirt.\nAle zaraz, chwileczkę. Zajrzyjmy do pamiętnika dowolnego nastolatka. Istnieje ogromny procent szans na znalezienie w nim wywodów o niechęci do życia i bezsensie wszystkiego, podobnych tym pisanym przez Dylana. Hell, sama takie rzeczy wypisywałam, jednak nie skłoniło mnie to do choćby myśli o zabiciu kogokolwiek (no, może prócz siebie, ale myśli samobójcze, nawet ciągnące się latami, nie pchają wszystkich ‘myślących’ do samozagłady, a tym bardziej pociągnięcia za sobą osób trzecich). Eric pisze, jak to najchętniej wymordowałby geeków i fanów Star Wars. Nieświadoma autoironia, hipokryzja? Whatever, bo tak przecież wygląda nastoletni świat. Wszyscy są niby open-minded, lecz metalowcy nienawidzą hip-hopowców i odwrotnie, mięśniacy dręczą chudzielców, i tak dalej. Czy ktoś z tego powodu popełnia masowy mord? Nie. Tak było, jest i będzie, dopiero później się z takiego myślenia wyrasta (przynajmniej większość ludzi z tego wyrasta, jak sądzę). Co najistotniejsze: nikt nie rodzi się wkurwiony ani załamany. Coś to musi powodować. Nie wiem co to jest, ale to coś może stanowić zapalnik, przyczynę stworzenia osobliwej więzi i wybuchowej mieszanki dwóch charakterów, które wypełniły puste miejsca w układance.\nOczywiście podana prezentacja sylwetek chłopców to, delikatnie mówiąc, duże uproszczenie. Gdy przyjrzymy się im bliżej, sprawa zaczyna się komplikować. Z notatek Dylana wynika bowiem, że popadał w skrajne emocje, i że to on pierwszy wpadł na pomysł pójścia na killing spree. Eric zaś nie był wcale wyzutym z uczuć cyborgiem (płakał na przykład z powodu otrucia psa, czy podczas rejestrowanego kamerą pożegnania z bliskimi), miewał też myśli samobójcze. Najbezpieczniej będzie chyba uznać, że Dylanowi brakowało ujścia dla tłumionego gniewu, a Eric po prostu nie potrafił wyrażać siebie inaczej, niż poprzez gniew. Obaj próbowali podnieść swoją samoocenę, która leżała w rynsztoku, znaleźć sposób, by pokazać swoje znaczenie światu.\nPewne jest jedno: coś zdecydowanie poszło nie tak.\nWydarzenia w Columbine wywołały chaos i panikę. Zrodziły się niezliczone pytania, z których najważniejsze brzmiało, brzmi i zawsze już będzie brzmieć: dlaczego? Upublicznione notatniki oraz nagrania wideo (to wszystko można odszukać w sieci, podobnie jak szczegółowe opisy i rekonstrukcje przebiegu wydarzeń, tysiące stron raportu, etc.) przyniosły tylko częściowe odpowiedzi. Potoczyła się lawina oskarżeń. Niestety główną rolę, jak zawsze w takich sytuacjach, gra ślepa potrzeba znajdowania kozłów ofiarnych.\n- grali w Doom, więc winę zrzućmy na brutalne gry\n- byli fanami Natural Born Killers, więc winę zrzućmy na przemoc w filmach\n- słuchali metalu i industrialu, więc winę zrzućmy na mroczną muzykę\n- a gdzie byli rodzice?\nJak to w ogóle mogło się stać, wszak Ameryka to taki piękny i bezpieczny kraj…? W tym miejscu dochodzimy do muru, którego często nie da się przebić. Ten mur ma ładną angielską nazwę: denial. Zaprzeczenie. W psychologii: fałszowanie obrazu teraźniejszości poprzez nieprzyjmowanie do wiadomości realnych faktów, w celu odsunięcia negatywnych myśli i uczuć, które mogłyby się z tym wiązać. Spostrzeganie rzeczywistości zachodzi z unikaniem uświadomienia sobie jej przykrych aspektów (Wiki). W tym miejscu większość ludzi zawraca, by dalej pławić się w swoim płytkim jadzie. Ponieważ gdzieś tam im świta, że gdy weszliby dalej, głębiej, pojawiłaby się awareness.\na) jak tu znieść myśl, że gry, filmy i muzyka były zapewne tylko sposobem odreagowywania codzienności, formą radzenia sobie z każdym kolejnym dniem w szkole, w której dominował bullying?\nb) do czego przypiąć fakt, że chłopcy pochodzili z dobrych rodzin klasy średniej?\nc) jak żyć z tą, och, doprawdy okropną świadomością, że kupowana za rogiem czy w hipermarkecie broń nie służy tylko do polowania na kaczki?\nd) jak odnieść się do tego, że w dniu masakry Amerykanie zrzucili na Kosowo o wiele więcej bomb, niż w każdy inny dzień ówczesnej wojny?\nIdzie zwariować, co nie?\nW kwestii punktu a. Jasne, że brutalne gry i przemoc w filmach (seks i śmierć, najlepiej sprzedające się produkty przemysłu rozrywkowego) oraz kontrowersyjna muzyka mają jakiś wpływ na psychikę szczególnie wrażliwych przecież nastolatków. Czy można bezpośrednio obarczyć winą konkretną grę, film czy artystę? Moim zdaniem to totalne nieporozumienie.\nW kwestii punktu b. Liczne i przeróżne źródła (wywiady, relacje znajomych i przyjaciół) podają, iż rodzice zarówno Erica, jak i Dylana, troszczyli się o synów i dbali o ich wychowanie. Jednak nikt nie ma takiej mocy, ani by prześwietlić czyjś umysł, nawet umysł własnego dziecka, ani by całkowicie kogoś kontrolować.\nW kwestii punktu c. Polecam dokument Michaela Moore’a, Bowling For Columbine (chociaż jest trochę zbyt stronniczy, zawiera w zasadzie rzeczowe i według mnie trafne argumenty za zmniejszeniem dostępu do broni; inna sprawa, że dla chcącego nic trudnego; Eric: tacy jak my i tak ją zdobędą).\nW kwestii punktu d. Polecam jak wyżej.\nW rzeczonym dokumencie niezwykle trafnie podsumował wszystko jeden z kozłów ofiarnych, wspomniany przeze mnie Marilyn Manson. Zanim przytoczę odpowiedni cytat, kila słów wyjaśnienia. Otóż media ogłosiły, że podczas strzelaniny Eric i Dylan mieli na sobie koszulki zespołu. Co prawda okazało się to bzdurą (istnieje nawet konkretny wpis w pamiętniku, gdzie któryś z chłopców nazywa MM jakimś żartem), nie mniej jednak Manson stał się zewsząd obrzucany gównem – do tego stopnia, że odwołał koncerty i na jakiś czas zupełnie wycofał się z życia publicznego (jak mówi, bał się o swoje życie). Warto zaznaczyć, że nie udzielał żadnych wywiadów. Zamknął się w studiu, nagrywając wydaną w listopadzie 2000 płytę Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death). Główną jej tematyką jest nie tyle sama masakra (rzecz jasna jej echa dobiegają wyraźnie), ile to, co mogło do niej doprowadzić (guns, god & government; Manson: chodziło mi o pokazanie, jak Ameryka wychowuje swoje dzieci, jak sprawia, by czuły się niechciane i właściwie martwe za życia). Na stronie internetowej zespołu widniało: Czy rozrywka dla dorosłych zabija nasze dzieci? Czy też zabijanie naszych dzieci jest rozrywką dla dorosłych? Holy Wood była moim pierwszym zetknięciem z twórczością Mansona. Po dziś dzień uważam ją za najlepszą płytę w całym jego dorobku.\nWracając to sedna, oto, co powiedział Moore’owi: Dwa produkty uboczne tej tragedii to kwestia pokazywania agresji w telewizji oraz kontrola nad bronią. Dobrze się składa, bo są to wymarzone tematy w następnej kampanii wyborczej. Zapomniano już o Monice Lewinsky, a także o tym, że prezydent nieustannie bombarduje państwa za oceanem. Ale to ja jestem zły, bo śpiewam rock and rollowe piosenki. (…) Nikt nie powiedział wtedy, że może to prezydent miał wpływ na to, co się stało. Ponieważ w ten właśnie sposób media to przedstawiają. Bo kiedy oglądamy telewizję, wiadomości, pompują w nas strach przed wszystkim dookoła: powodzie, AIDS, morderstwa. Przerwa na reklamę, kup coś na pryszcze, kup pastę do zębów. Jak będziesz miał nieświeży oddech, nikt nie będzie z Tobą gadał. Jak będziesz miał pryszcze, żadna dziewczyna nie będzie chciała cię zerżnąć. To jest kampania strachu i konsumpcji. Myślę, że tu chodzi o to, żeby człowieka zastraszyć i w ten sposób zmusić do konsumowania. Myślę, że to do tego można zredukować. Dalej Moore zadaje pytanie: Gdybyś mógł porozmawiać bezpośrednio z dzieciakami z Columbine, co byś im powiedział? Manson daje taką odpowiedź: Nic bym nie powiedział, wysłuchałbym tego, co oni mają do powiedzenia. A tego jakoś nikt nie zrobił.\nCo mieli do powiedzenia?\nNiech wypowie się Eric:\nMam kurwa najlepszych rodziców, jakich tylko mogłem mieć. Mój tata jest świetny. Chciałbym być pieprzonym socjopatą, wtedy nie czułbym skruchy, ale ją czuję. To rozedrze ich na kawałki. Nigdy tego nie zapomną.\nTo moja wina! Nie moich rodziców, nie braci, nie przyjaciół, nie ulubionych zespołów, nie gier komputerowych, nie mediów, MOJA!\nNiech wypowie się Dylan:\nWy nie możecie zrozumieć tego, co my czujemy. Niezależnie od tego, jak bardzo wydaje wam się, że rozumiecie.\nChciałbym przeprosić za każde gówno, które cię [matkę] przez to spotka. Wiedz tylko, że zmierzam do lepszego miejsca. Niezbyt lubiłem życie, i wiem, że gdziekolwiek kurwa pójdę, będzie mi tam lepiej.\nPosłuchajcie tylko. Ci chłopcy doskonale zdawali sobie sprawę, jakiej ohydnej machiny są częścią. Lektura ich pamiętników nie pozostawia wątpliwości co do tego, że obaj od samego początku wiedzieli, że zginą. Tu powstaje następne pytanie: na ile ich słowa były prawdą, a na ile pozą? Bo wiedzieli coś jeszcze: że gdy wykonają swoją misję, cała reszta wyjdzie na jaw, i staną się gwiazdami. Celebrity by death to zjawisko powszechne nie tylko w Stanach. Jako szary człowiek umrzesz zwykłą śmiercią i nikt nie będzie o tobie pamiętał. Lecz kiedy umrzesz głośno i krwawo – zjadą się wszystkie telewizje i wszyscy dowiedzą się, kim jesteś.\nWe are the nobodies, we wanna be somebodies\nwhen we’re dead they’ll know just who we are.\nGdy w wyszukiwarkę wpiszesz: Harris i Klebold, wyskoczy zdjęcie chłopców tuż po samobójstwie, i to w takiej rozdzielczości, że możesz dokładnie przyjrzeć się ich zakrwawionym twarzom. To tak oczywiste i mało zaskakujące… Zabójcy, samobójcy… Machina tym się karmi (obecnie istnieje nawet gra, w której można wcielić się w sprawców!). Ale obok niego będzie widniało inne zdjęcie – to zdjęcie dwóch zwyczajnych uczniów pomiędzy zwyczajnymi rówieśnikami ze szkoły; ich niepozorny gest dopiero później okazał się złowieszczą przepowiednią. Całość sprowadza się do tego zdjęcia, które uświadamia ci: to może być każdy. To ktoś taki sam, jak ja. Nigdy nie wiesz, z czym, gdzieś tam głęboko w środku, zmaga się drugi człowiek.\nOgarnięcie wszystkich aspektów tej sprawy jest nie na moje siły i możliwości, stąd ten nieco chaotyczny wpis, z którego nic nie wynika, bo wyniknąć nie ma prawa. Po prostu poczułam niewyjaśniony przymus wywołany połączeniem zdjęcia uczniów Columbine i muzyki Mansona. A więc usiadłam i pisałam przez kilka godzin. Nie chciałam demonizować ani gloryfikować niczego ani nikogo, ani też przekonywać do swojego zdania. Moim celem nie było szukanie w tej zbrodni sensu; ona sensu nie miała, gdyż nie przyniosła nic dobrego (jak każda zbrodnia), i nic jej nie usprawiedliwia. Wina leży gdzieś pomiędzy znieczulicą a wrogością otaczającego nas świata. Winni są Eric i Dylan, ale coś nie pozwala mi potępiać ich z taką łatwością, jak czynią to niektórzy. Powiem więcej: na mój własny, pokręcony sposób ich rozumiem, i jest mi ich żal. Środki, którymi się posłużyli, są nie do przyjęcia, jednak to nie pierwszy i nie ostatni raz, kiedy młody człowiek pogubił się tak, że widzi tylko jedno wyjście. Zrobiliśmy to, co musieliśmy zrobić, mówi Dylan w nagraniu zarejestrowanym 30 minut przed atakiem.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: bowling for columbine columbine high school massacre depresja doom dylan klebold eric harris film guns god & government marilyn manson media michael moore muzyka natural born killers nienawiść obojętność przemoc samobójstwo samotność śmierć strach strzelanina telewizja urodzeni mordercy zabawy z bronią zabójstwo zagubienie\t| 4 Komentarze\nOpublikowano 06/05/2014 Autor: vivien\nPo dość długiej nieobecności znów nawiedziła mnie stara dobra znajoma sentencja: najprościej byłoby zdechnąć. Bo nie wiem – po co? Nic nie ma znaczenia. Każdy kolejny dzień nie ma znaczenia. Każda kolejna szklanka whiskey nie ma znaczenia. Seks nie ma znaczenia, głupi szczeniak ma 20 lat i koleżankę, nie obchodzi mnie to. Nawet muzyka i książki przestają mieć znaczenie.\nGdyby nie Jim Parsons, nie wiem czy w ogóle uśmiechałabym się, śmiała się z czegokolwiek.\nKolejny raz czuję żal – żal, że wtedy, w moim Wielkim Marszu przez Najniższy Punkt Doliny Śmierci jesienią 2011, nie starczyło mi odwagi. Nigdy nie zapomnę tamtego pochmurnego, deszczowego dnia (takiego jak dziś), kiedy stałam przy oknie i wszystko na mnie spadło, cały cholerny ciężar jebanego świata. Jak to powiedział Joker: you see, madness, as you know, is like gravity. All it takes is a little push. Ale ktoś musiałby popchnąć, a nie było nikogo.\nJestem nikim w środku niczego i zmierzam donikąd. Na chuj były terapie, na chuj były prochy.\nTego bloga piszę chyba już tylko z jednego powodu – z pisaniem też nie potrafię skończyć.\nChristiane robiła lody w zamian za działkę hery. Przynajmniej miała jakiś cel w życiu.\nKategorie: memuaria\t| Tagi: autoanaliza bezsilność ból depresja emocjonalny rozpierdol nicość nieczucie nihilizm obojętność przebłyski świadomości pustka równia pochyła samobójstwo samotność sex drugs rock'n'roll śmierć zagubienie\t| Napisz odpowiedź\nOpublikowano 28/08/2013 Autor: vivien\nŻegnam się z lekami. Ostatecznie, być może. Na razie schodzę z dawek, jestem obecnie na jednej tabletce. Z początku oczywiście czułam się źle (emocjonalne rozchwianie, zawroty głowy, mroczki), ale jest już lepiej. Gdybym jeszcze ogarnęła inne używki… Papierosy, to po pierwsze, aczkolwiek nie sądzę, żeby to było możliwe, przynajmniej póki co. Alkoholu od jakiegoś czasu prawie wcale nie piję (uznałam, że nie jest to warte awantur z matką; tak, od jednego piwa raz na tydzień czy dwa z pewnością zostanę alkoholiczką i skończę na ulicy, jak niegdyś ojciec). Z Panią A. skończyłam kilka lat temu. Pan A. od czasu do czasu, choć jazdy nie są już tak piękne jak kiedyś. Czasem Pani K. (na przykład teraz), to chyba lubię najbardziej – u s p o k a j a ć się. Pani B. chyba nie jest dla mnie (wspomniane wcześniej pająki wyłażące ze strupów i niedźwiedzie na szafie nie były aż takie fajne). Więcej grzechów nie pamiętam.\nJeszcze dwa tygodnie i znów będę bezrobotna. Czekają mnie ważne decyzje. Zastanawiam się nad wieloma ewentualnościami i dochodzę do wniosku, że najlepszą byłby powrót do Londynu na dłużej. Boję się, jasne. Z drugiej strony – raz się żyje, może warto spróbować i wreszcie się stąd wynieść… Mój dobry znajomy jeszcze z czasów gimnazjum obronił właśnie magisterkę z muzykologii. Mieszka w Warszawie, zaczął już współpracę z firmą płytową, będzie kręcił teledysk. Cholernie mu zazdroszczę (w tym pozytywnym sensie, to naprawdę świetny facet). Nawet nie konkretnie Warszawy i szołbizu. Po prostu ja też chciałabym mieć w życiu jakiś określony cel i wiedzieć, że to, co robię, to kolejny mały krok do osiągnięcia go. Co prawda mam ogólny zarys tego, w czym widziałabym siebie w przyszłości (praca w wydawnictwie, może jakieś własne próby poważnego publikowania… może tłumaczenia książek z angielskiego), jednak wiem, że bez pieniędzy to się nie uda. Należałoby sporo odłożyć, wyprowadzić się do dużego miasta, wynająć mieszkanie, zacząć studia i pracować. Gdybym stwierdziła, że nie chcę zostać za granicą na stałe, tak właśnie bym zrobiła. Ach. Dość.\nByłam niedawno na koncercie jazzowym. Uroczy pan grający na kontrabasie elektrycznym zapierdalał po strunach z prędkością światła, nie mogłam oderwać oczu. Ale generalnie nie ma to jak stary dobry rock’n’roll.\nSłucham właśnie nowej płyty Nine Inch Nails. I’m just trying to find my way.\nOstatnie zakupy książkowe sprawiły, że moje konto bankowe roni łzy. Nieważne. Ulisses Jamesa Joyce’a, Nagi lunch Williama S. Burrougsa, Pory roku Borisa Akunina i Marilyn. Ostatnie seanse Michela Schneidera. Z tej okazji kilka cytatów na dobranoc:\nDotknij mnie. Łagodne oczy. Łagodna, łagodna, łagodna dłoń. Samotny tu jestem. O, dotknij mnie zaraz, teraz. Jakie jest to słowo znane wszystkim ludziom? Jestem cichy, samotny tu. Dotknij mnie, dotknij (Ulisses).\nJak mówię, Czytelnik często napotka te same rzeczy opisywane tymi samymi słowami. To nie niedbalstwo ani Zauroczenie Brzmieniem Własnych Słów… Oznacza to połączenie w czasoprzestrzeni… drogę tam i z powrotem (podobno wszechświat jest zakrzywiony)… punkt przecięcia poziomów doświadczenia, gdzie spotykają się linie równoległe (Nagi lunch).\nNa świecie jest wszystkiego po równo: radości-piękności, pieprzonych słodkości i innego miodu z jednej strony; świństwa-kurewstwa-brzydoty-głupoty i wszelkiego gówna z drugiej. Co jeść, miód czy gówno, wybierasz sam (Pory roku).\nCzerpała z życia pełnymi garściami, brała je w ramiona, przyciskała do piersi, lecz w tak chorobliwy i zachłanny sposób, że obejmowała śmierć (Marilyn. Ostatnie seanse).\nKategorie: memuaria\t| Tagi: alkohol autoanaliza boris akunin james joyce jazda leki literatura marilyn monroe michel schneider muzyka nine inch nails pan a. pani a. pani b. pani k. papierosy przebłyski świadomości przyszłość psycho william s. burroughs zagubienie\t| Napisz odpowiedź


Mieszkanie na sprzedaż - Świdnica - WMB-MS-166 - 20.00m² - Wombat\n6 950,00 zł/m2 cena: 139 000 zł\nOferujemy do sprzedaży kawalerkę o powierzchni 20 m kw. ( plus 6 m kw. antresola )usytuowaną na parterze trzypiętrowej kamienicy w śródmieściu Świdnicy.\nNieduża nieruchomość jest pięknie zaprojektowaną i wykończoną kawalerką.\nSkłada się z saloniku, aneksu kuchennego łazienki oraz obszernej antresoli ( o powierzchni 6 m kw. )\nspełniającej funkcje sypialne, a także przedpokoju.\nPodczas remontu wymieniono wszystkie instalacje, stolarkę okienną, drzwiową i podłogową. Położono glazurę i terakotę.\nW aneksie kuchennym zabudowa meblowa i sprzęty wysokiej jakości. Łazienka nowoczesna z elegancką armaturą.\nDo nieruchomości przynależą 2 piwnice i schowek np. na sprzęt sportowy lub rowery.\nPrzy nieruchomości niewielki ogródeczek pozwalający zaaranżować w nim miejsce do letniego wypoczynku!\nUsytuowanie w centrum miasta, które umożliwia dostęp do wszystkich udogodnień jakie ze sobą niesie miasto pozwoli przyszłemu nabywcy na wygodne życie. W pobliżu szkoły, kościół, park, restauracje i kawiarnie.\nKawalerka jest idealna dla singli lub młodych par startujących we wspólne życie.\nSymbol oferty WMB-MS-166\nWOMBAT NIERUCHOMOŚCI oferuje na sprzedaż mieszkanie w Świdnicy blisko centrum o powierzchni 63m2 na 3 piętrze w kamienicy. Na mieszkanie składa się: - 3 pokoje - 2 balkony - kuchnia ze spiżarnią - łazienka - strych - piwnica - wspólny przedpokój ( użytkowany z innym ...\nWOMBAT NIERUCHOMOŚCI oferuje do sprzedaży 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 36 m kw. zlokalizowane na czwartym piętrze, czteropiętrowego bloku, na Osiedlu Młodych w Świdnicy. Ta słoneczna i ciepła nieruchomość składa się z salonu, sypialni, kuchni oraz łazienki ...


Pogoda na Klimczoku 25.06. Beskid Śląski - warunki pogodowe jutro i w kolejnych dniach | Nasze Miasto\nPogoda na Klimczoku 25.06. Beskid Śląski - warunki pogodowe jutro i w kolejnych dniach\nPogoda w górach: Klimczok, Beskid Śląski. Jakich warunków spodziewać się jutro (25.06) i w następnych dniach? W piątek temperatura na Klimczoku (Beskid Śląski) ma wynieść 18 °C. Z kolei spodziewana prędkość wiatru to 13 km/h. Prawdopodobieństwo wystąpienia burzy jutro za dnia wynosi 0 %. Szansa na pojawienie się burzy w nocy wynosi 0 %.\nWarunki pogodowe: Klimczok, Beskid Śląski (25.06)\nSłońce wzejdzie jutro o 04:37, a zajdzie o 20:55. Prawdopodobieństwo wystąpienia burzy jutro za dnia wynosi 0 %. Prawdopodobieństwo wystąpienia burzy jutro w nocy wynosi 0 %. Burze z piorunami. Maks. temp. 16 do 18 °C, min. temp. 10 do 12 °C.\nWedług meteorologów, na Klimczoku o godz. 06:00 w piątek powinno być:\nWedług meteorologów, na Klimczoku o godz. 18:00 w piątek powinno być:\nWedług meteorologów, na Klimczoku o godz. 21:00 w piątek powinno być:\nW sobotę o godz. 00:00 na Klimczoku przewidywane są następujące warunki:\nW ciągu dnia na Klimczoku (Beskid Śląski) odczuwalna temperatura wyniesie 22 °C. Według prognozy pogody, prawdopodobieństwo opadów wynosi 34%.\nW nocy z czwartku na piątek minimalna temperatura wyniesie 15 °C, a z kolei prędkość wiatru 16 km/h.\nOdczuwalna temperatura w ciągu dnia na Klimczoku ma wynieść 16 °C. Prawdopodobieństwo opadów szacuje się na 26%.\nZa dnia odczuwalna temperatura na Klimczoku ma wynosić 14 °C. Prawdopodobieństwo opadów to 27%.\nW nocy z soboty na niedzielę minimalna temperatura wyniesie 11 °C, natomiast wiatr ma mieć prędkość do 3 km/h.\nOdczuwalna temperatura w ciągu dnia na Klimczoku ma wynieść 17 °C. Według prognozy pogody, prawdopodobieństwo opadów wynosi 8%.\nZa dnia odczuwalna temperatura na Klimczoku ma wynosić 20 °C. Szansa na pojawienie się opadów wynosi 10%.\nW nocy z poniedziałku na wtorek minimalna temperatura ma wynieść 15 °C, natomiast wiać ma z prędkością 10 km/h.\nZa dnia odczuwalna temperatura na Klimczoku ma wynosić 22 °C. Prawdopodobieństwo opadów szacuje się na 14%.\nW nocy z wtorku na środę najniższa spodziewana temperatura to 17 °C, natomiast prędkość wiatru - 4 km/h.


Cytat Maria Ernestam - Spójrz na te małe p... - Lubimyczytać.pl\nCytat Maria Ernestam\nSpójrz na te małe ptaszki. Działają instynktownie i co roku mają pisklaki. A co robią ludzie? Wybieramy i pozwalamy sobie na bycie wybieranym przez niewłaściwą osobę. Tkwimy w czymś, ponieważ znajome zło jest łatwiejsze do zniesienia niż zmiana. Wprawdzie zmiany niosą ze sobą szansę na lepsze życie, ale też ryzyko niepowodzenia. Jakby było to coś złego.\nMaria Ernestam (z książki Córki marionetek)\nsłowa kluczowe: zmiana; wybór; zło; ptaki\nCytaty autora, Maria Ernestam (27)\n...psy mają taką samą duszę jak ludzie, a może nawet lepszą. więcej\nZnasz to uczucie, gdy pierwsze wiosenne promienie słońca dostają się do domu i ujawniają jak zniszczone, popękane i zakurzone jest wszystko? Albo gdy skryte w ciemnościach kulisy zostają oświetlone i nagle pojmujesz, co działo się na scenie? Gdy wszystkie słowa, czyny, gesty i zachowania innego człowieka stają się jasne, bo masz już ten ostatni, tłumaczący wszystko kawałek? Ach tak, to dlatego. Czasami przeklina się swoją naiwność za to, że nie widziało się tego, co powinno być tak oczywiste dla wszystkich, podczas gdy w innych przypadkach odczuwa się straszny smutek, że ktoś nie chciał albo nie mógł nam czegoś opowiedzieć. więcej\nżycie, ludzie, niewiedza, szok, refleksje\nZłość powoli zamieniła się w smutek, ten - w obojętność i chłód, a następnie w ciszę, bardziej bolesną niż najostrzejsze słowa. więcej\nzłość, smutek, miłość, obojętność, samotność, cierpienie, ludzie\nJakby człowiek dzielił się na dwie części : głowę, która chce i ciało, które nie może. więcej\nUśmiechaj się do świata, a świat będzie uśmiechał się do ciebie. więcej\n...o tym co ważne, mówi się szeptem, nie dyskutuje ani się tego nie rozgłasza. Mówią o tym nasze miny i gesty. Im coś jest prawdziwsze, tym trudniej ubrać to w słowa. więcej\nCzasami niepokój napełnia moje wnętrze wronami, które kraczą tak głośno, że nie słyszę siebie. więcej\nLudzie robili rzeczy, których nie potrafili wytłumaczyć, dlatego że myśleli, czuli i chcieli tak wiele, że nie mieli odwagi myśleć, czuć i chcieć. Niektórym tylko lepiej udawało się panować nad sobą. więcej


Panele czy podłogi drewniane na co się zdecydować - granit-zen.pl\nPanele czy podłogi drewniane na co się zdecydować\nDecydując się na kupno mieszkania wiele osób musi zaciągać kredyty mieszkaniowe na wiele lat, nawet dwadzieścia, trzydzieści, w związku z tak dużym zobowiązaniem każdy chce by wymarzone mieszanie było jak najlepiej wykończone, oraz by wszelkie wykończenia były jak najtrwalsze co miałoby się wiązać z brakiem konieczności szybkiego remontu po krótkim czasie użytkowania. Rodzaj podłogi ma tu bardzo duże znaczenie, tym bardziej iż odchodzi się obecnie od dywanów ze względu na wzrastającą częstość występowania alergii i astmy. Parkiety są tutaj idealny rozwiązaniem, są trwałe, naturalne i dobrze się prezentują, ponadto obecnie mogą być kładzione i konserwowane bez konieczności lakierowania, co tym bardziej przemawia za ich naturalnością. Parkiety pomimo tego iż są o wiele droższe, są warte swojej ceny. O czym jeszcze trzeba wspomnieć… o tym iż, jeśli chodzi o parkiety bardzo duże znaczenie ma podłoże oraz jakość samej usługi kładzenie podłogi. Jeśli parkiety będą położone na specjalnym podłożu, przez fachowców, wówczas można liczyć na to iż nie wypaczy się przez dłuższy okres.


Akcesoria lamp studyjnych | Studio - sklep fotozakupy.pl #18\nekrany i blendy\nstatyw oświetleniowe - akcesoria\nuchwyty, przeguby, przejściówki\nJinBei JB (6)\nQuantuum - QuadraLite (94)\n0,00 zł - 350,00 zł (293)\n350,00 zł - 700,00 zł (62)\n700,00 zł - 1 060,00 zł (19)\n1 060,00 zł - 1 420,00 zł (8)\n1 420,00 zł - 1 780,00 zł (4)\n1 780,00 zł - 2 140,00 zł (6)\n2 140,00 zł - 2 500,00 zł (9)\n2 500,00 zł - 2 860,00 zł (1)\n2 860,00 zł - 3 220,00 zł (2)\n3 220,00 zł - 3 580,00 zł (1)\n( ilość produktów: 404 )\nStatyw Manfrotto 420NSB Combo Boom\nDługość ramienia wynosi 191cm wysuwana w bok. max obciążenie 2kg Przeciwwaga nie znajduje się w komplecie w tej wersji statywu, konieczne jest jej dokupienie.\nFomei Zestaw 7szt filtrów barwnych 16,5cm\nFomei Wrota 4 skrzydłowe z ramką do filtrów\nWrota metalowe kierunkujące/odcinające nadmiar światła do reflektora 16,5cm z uchwytem do mocowania filtrów barwnych.\nFomei Reflektor Snoot / tubus 5cm\nStrumienica, snoot (tubus) 5cm, to zwężająca się stopniowo tuleja zakładana na lampę błyskową i służy do punktowego kierunkowania światła - np. w celu uwypuklenia małego fragmentu fotografii.\nFomei Reflektor do oświetlenia tła\nFomei Reflektor 16,5 do lamp Digital PRO, Digitalis, Digitalis PRO\nStandardowy reflektor o średnicy 16,5cm z mocowaniem typu Bowens. wewnętrzna powierzchnia srebrna dzięki specjalnej fakturze zapewnia odpowiednie rozproszenie światła maksymalizując jego moc. Zewnętrzna powierzchnia - czarna,\nStatyw ścienny Fomei wall boom\nUniwersalny wysięgnik do zamocowania na ścianie lub na tyczce wspornej.\nFomei świetlówka do DESK-330/220 55W/954/5500K\nFomei świetlówka do DESK-330/220 55W/930/3200K\nQuantuum Uchwyt ścienno - sufitowy\nUchwyt przeznaczony do mocowania lamp do sufitu lub ściany studia. Pozwala na proste i wygodne mocowanie lampy bez konieczności stosowania statywu.\nStatyw oświetleniowy Quantuum Quadralite Boom S\nprofesjonalny statyw o udźwigu do 4,5 kg. Statyw posiada przeciwwagę o masie 4kg co zapewnia stabilną pracę nawet z dużymi softboxami. Ramie statywu można ustawiać pod dowolnym kątem co ułatwia operowanie światłem.\nStatyw oświetleniowy Quantuum QuadraLite AIR 395\nStatyw oświetleniowy o maksymalnej wysokości 395cm z amortyzacja powietrzna. Możliwość zamocowania lampy pod kątem 90 stopni do statywu. Wysokość minimalna: 90cm\nStatyw studyjny Quantuum niski 20cm\nNiski statyw do mocowania lamp wyposażony w kółka. Statyw sprawdzi się jako podstawa do lamp oświetlających tło lub spód stołu bezcieniowego.\nSoftbox Bowens BW1525 Lumiair SoftStrip 140x40cm\nDzięki wymiarom 140cm na 40cm idealnie nadaje się do oświetlania całej sylwetki fotografowanej osoby, nie powodując znacznego rozświetlenia pozostałej części sceny, doświetlenie osoby przy tym ma charakter bardzo równomierny.\nSoftbox Bowens BW1520 Lumiair SoftStrip 100x40cm\nProstokątny Softbox typu strip o wymiarach 100cm x 40cm zapewnia węższe światło i ostrzejsze cienie. Niezbędny przy fotografii mody i produktowej.\nSoftbox Bowens BW1685 140x100 cm\nProfesjonalny softbox marki Mitoya do zastosowań studyjnych, z metalowym adapterem na mocowanie typu bowens wykonany z wysokiej jakości materiałów.\nSoftbox Bowens BW1680 100x100cm\nProfesjonalny softbox do zastosowań studyjnych, z metalowym adapterem na mocowanie typu bowens wykonany z wysokiej jakości materiałów.\nSoftbox Bowens BW1675 80x100cm


Jesienny Płock Płock | nPlock.pl\njacek zoltar łukaszewski - blog 28/11/2017\nA w Płocku już jesień. Astronomiczna jesień rozpoczęła się w piątek, 22 września o godzinie 22.02. Kalendarzowa jesień rozpoczyna się w sobotę, 23 września. Jesień potrwa do 21 grudnia. Wtedy rozpocznie się zima.\nJesień to czas poetów. A taką jesień w Płocku uwieńczył w obiektywie Zoltar.\nWiosna rozpocznie się 20 marca 2018 r.\nJesienny Płock komentarze opinie


Premierowe animacje w Multikinie - Młody Elbląg\nPremierowe animacje w Multikinie\nMultikino 17 stycznia 2017 Premierowe animacje w Multikinie2017-01-17T10:45:20+00:00 JUNIOR, Multikino No Comment\nOd 20. stycznia w kinach sieci Multikino można zobaczyć premierowo roztańczoną animację „Balerina” oraz film przygodowy dla całej rodziny „Monster Trucks”. Na ten film oraz inne produkcje familijne od poniedziałku do niedzieli rodzice z dziećmi mogą kupować bilety rodzinne płacąc za swoje tyle, co dziecko.\nReżyser „Epoki lodowcowej” Chris Wedge przedstawia „Monster Trucks”, czyli pełną akcji komedię przygodową dla całej rodziny o nietypowej przyjaźni pewnego chłopaka i niezwykłego stworzenia pochodzącego z morskich głębin. Jedynym marzeniem Trippa (Lucas Till) jest ucieczka od codzienności i trudnych warunków, w jakich przyszło mu dorastać. Zafascynowany motoryzacją chłopak z części złomowanych aut konstruuje swoją własną wersję popularnego Monster Trucka. Tymczasem w pobliskiej rafinerii dochodzi do wypadku; z podziemnych głębin na powierzchnię ziemi wydostaje się niezwykłe stworzenie. Silne, szybkie i inteligentne. Dzięki niemu Tripp znajduje sposób wydostania się z miasta w towarzystwie niezwykłego nowego przyjaciela…\n« Jazzowy wtorek w Krypcie\nZbigniew Wodecki wystąpi w Elblągu »


Holenderska dziewczyna - Marente de Moor | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Relacja powieść historyczna\nliteratura holenderska kobieta literatura niderlandzka literatura obyczajowa młodość nazizm powieść historyczna rozrachunek z przeszłością\nCzytaliście kiedyś coś tak kiepskiego, że aż kiepskiego? Jeśli macie ochotę, to mogę Wam polecić "Holenderską dziewczynę". Opis z okładki nie pozostawia miejsca na domysły: wiadomo, że trzymamy w dłoni romans historyczny, z wyświechtanym jak spodnie chłopa małorolnego motywem romansu młodej dziewczyny ze starszym facetem. On jest tajemniczy i uosabia trop "tall, dark and handsome", ona jest śliczna, chociaż nie zależy jej na wyglądzie, bo jest inna niż wszystkie dziewczyny™ i jej prawdziwą pasją jest szermierka. Bo nie jest jak inne dziewczyny, rozumiecie, jest ponad konwencjonalnie pojmowana kobiecość i zamiast sukienek woli strój do walki, a zamiast zakochać się w jednym z przystojnych nastolatków, uparcie fascynuje się podstarzałym huzarem z nieprzerobioną traumą wojenną i mroczną blizną na szlachetnym obliczu.\nPrzez pierwsze kilka stron widać potencjał na całkiem przyjemny romans historyczny, ale po pierwszym rozdziale trzeba porzucić próżne nadzieje. Za dużo tutaj bezsensownych, prowadzących donikąd wątków i nachalnego wrzucania elementów wielkiej historii, by się to przyjemnie czytało. Fanki (i fani) fragmentów o wybuchach dzikiego pożądania również nie będą usatysfakcjonowani - między głównymi bohaterami nie ma żadnej namiętności ani porozmienia, nie potrafią się zupełnie dogadać w prozaicznym sprawach. Wielka tajemnica tajemnicą nie jest, a jedyna ciekawa postać i jej refleksja o kobietach podczas I wojny światowej przedstawiona jest jako ględzenie oszalałej zazdrością, amoralnej intrygantki. Postaci poboczne są zarysowane o wiele ciekawej niż głowni bohaterowie - chociażby vampowata kochanka mrocznego huzara czy służący w dworze: politykujący mąż i żona, która stara się temperować brunatne zapędy małżonka, zadowolić wszystko dookoła i przetrwać w zmieniającej się rzeczywistości.\nOceniam na 2/10 i pół paczki gwoździ.\nCzytaliście kiedyś coś tak kiepskiego, że aż kiepskiego? Jeśli macie ochotę, to mogę Wam polecić "Holenderską dziewczynę". Opis z okładki nie pozostawia miejsca na domysły: wiadomo, że trzymamy w dłoni romans historyczny, z wyświechtanym jak spodnie chłopa małorolnego motywem romansu młodej dziewczyny ze starszym facetem. On jest tajemniczy i uosabia trop "tall, dark...\n"Subtelna opowieść o bliznach zostawiona przez wojnę"\nDziś zachęcam Was do poznania historii Janny, młodej kobiety której przyszło zderzyć się z hitlerowską rzeczywistością.\nNastolatka wkracza w świat dorosłych z niepewną przyszłością.\nMiłość💗, sport🤺, codzienne dylematy oraz to co najbardziej fascynuje w tej 📖 tajemnice.\nDoskonale pokazany obraz zmieniającej się młodej damy.\nP. S. Czytanie cudzych listów nie służy niczym dobrym😁\n@wydawnictworelacja za wspaniałą, pełną przemyśleń lekturę i miło niespodziankę o której na pewno wspomnę w najbliższym czasie 🙂\nDoskonale pokazany obraz...\nCzy Janna na pewno była dziewicą?\nCzy nie za bardzo rozbrykane i przyklejone są do siebie bliźniaki?\nCzy oni muszą bez przerwy jeść, albo żarcie szykować?\nListy – jako kolejny wątek? Może wystarczyłby jeden, dwa? I krócej.\nZa mało grozy nazizmu.\nPierwsza część bardzo mi się podobała, była w niej jakaś ulotność, nawet pomyślałem, że w takiej dziewczynie mógłbym się zakochać. Ale potem zdecydowanie musiałbym się odkochać.\nPierwsza część bardzo mi się podobała, była w niej jakaś ulotność, nawet pomyślałem, że w takiej dziewczynie mógłbym się...\n"Holenderska dziewczyna" - w czym tkwi jej fenomen?\nMłoda Holenderka pasjonuje się szermierką, w związku z tym z inicjatywy swego ojca lekarza trafia do niejakiego arystokraty o imieniu Egon, żeby móc nabrać większej wprawy w sztuce fechtunku. Z czasem okazuje się, że wybór takiego, a nie innego mistrza do kształcenia córki w tej trudnej sztuce nie był przypadkowy. Egona i ojca Janny łączy wspólna powojenna przeszłość. Dziewczyna początkowo podchodzi z dużym dystansem do swego nauczyciela i pewną dozą odrazy. Jego widoczne na twarzy blizny wywołują u Janny uczucie wstrętu. Egon jako nauczyciel jest bardzo konkretny, wymagający i nieznoszący sprzeciwu. Ceni sobie ludzi, którzy mierzą bardzo wysoko i mają swoje ambicje. Dzięki temu Janna szybko ulega fascynacji osobą Egona i choć ma on wiele rzeczy do ukrycia i jest bardzo skryty oddaje mu swoją niewinność. Historia Janny to nie tylko opowieść o miłości, nieposkromionych żądzach i tajemnicy, poznanie której żadnemu z bohaterów powieści nie przynosi oczyszczenia. "Holenderska dziewczyna" to także opowieść o bardzo konkretnym momencie dziejowym. Obserwujemy w niej przemiany jakie zachodzą w państwie niemieckim niejako w przeddzień wybuchu drugiej wojny światowej. To czas pełen napięć, niepewności oraz niepokoju o nadchodzące jutro.\nTytuł ten, jak na książkę nagrodzoną, w moim odczuciu jest bardzo mierny. Owszem jest to powieść napisana w bardzo literacki sposób, który niewątpliwie zwraca uwagę czytelnika, ale pod względem fabularnym raczej słabszy. Portrety bohaterów niedopracowane, intrygi brak, a także jest tu dostrzegalny chaos w prezentacji poszczególnych wątków. Mnóstwo w niej wtrętów bez znaczenia, które na domiar złego irytują swoją obecnością. Główni bohaterowie bez kompletnych zahamować, rozwiąźli i nie wiem czy w grę może tutaj wchodzić sformułowanie, że są oni pełni dylematów moralnych... Dla mnie to twór o bardzo dziwnym charakterze. Taki obyczaj z zupełnie niedopracowanym tłem historycznym, który na dodatek nie doczekał się konkretnego zakończenia i już. W sumie cóż, strata czasu. Jej fenomen dla mnie wprost niepojęty. Nie polecam.\nMłoda Holenderka pasjonuje się szermierką, w związku z tym z inicjatywy swego ojca lekarza trafia do niejakiego arystokraty o imieniu Egon, żeby móc nabrać większej wprawy w sztuce fechtunku. Z czasem okazuje się, że wybór takiego, a nie innego mistrza do kształcenia córki w tej trudnej sztuce nie był przypadkowy. Egona i...\nPo tej książce spodziewałam się o wiele więcej, stąd tylko pięć gwiazdek. Przede wszystkim podobało mi się, w jaki sposób autorka oddała atmosferę zagrożenia i niepewności lat trzydziestych. Na tym tle rozwija się pierwsza fascynacja miłosna i erotyczna młodej dziewczyny - do swojego nauczyciela szermierki, człowieka , który nigdy nie uporał się z traumą pierwszej wojny światowej.\nPo tej książce spodziewałam się o wiele więcej, stąd tylko pięć gwiazdek. Przede wszystkim podobało mi się, w jaki sposób autorka oddała atmosferę zagrożenia i niepewności lat trzydziestych. Na tym tle rozwija się pierwsza fascynacja miłosna i erotyczna młodej dziewczyny - do swojego nauczyciela szermierki, człowieka , który nigdy nie uporał się z traumą pierwszej wojny...\nNa plus - tło schyłku epoki i zmian cywilizacyjnych w Niemczech, w przeddzień drugiej wojny światowej i atmosfera zbliżającej się katastrofy; Ekscentryczny arystokrata, który kultywuje sztukę szermierki i marzy o odkryciu tajemnicy nietykalności na polu bitwy, naprzeciw podporządkowanym ideologii i wierzącym w porządek i dyscyplinę prostaczkom.\nNa minus - fabuła. Dziewczyna jest, mam wrażenie, tylko po to, aby przechodzić od jednej sceny do drugiej i lepiej zrozumieć innych, ciekawszych bohaterów. To co ona sama wyczynia raczej kupy się nie trzyma i generalnie donikąd nie prowadzi. Wspomnienia przeplatają się z teraźniejszością a jawa ze snem, tak że chwilami nie wiadomo, co się dzieje - czasem aż trąci grafomanią (ewentualnie jest to tak głębokie, że aż nie ogarniam).\nKsiążka z cyklu można, ale po co.\nNa minus - fabuła....\nSpora reklama wydawcy sprawiła, że bez zbytniego wahania sięgnąłem po te pozycję. Niestety, nie była to lektura, jaką chciałoby się powtórzyć, tym bardziej zapamiętać. Owszem, napisana bez zarzutu pod względem warsztatu pisarskiego, ale niewiele poza tym. Momentami robiło się ciekawie, lecz chwilę później wiało nudą i przydługimi opisami nie wiadomo czego dotyczącymi. Krótko mówiąc - dla wytrwałych.\nSpora reklama wydawcy sprawiła, że bez zbytniego wahania sięgnąłem po te pozycję. Niestety, nie była to lektura, jaką chciałoby się powtórzyć, tym bardziej zapamiętać. Owszem, napisana bez zarzutu pod względem warsztatu pisarskiego, ale niewiele poza tym. Momentami robiło się ciekawie, lecz chwilę później wiało nudą i przydługimi opisami nie wiadomo czego dotyczącymi....\nNarastająca atmosfera nazizmu w Niemczech ukazana w oparach miłości i nauki fechtunku. Plus dwuznacznościa podszyta rywalizacja dwóch dawnych znajomych.\nZachęcona opisem na okładce sięgnęłam po "Holenderską dziewczynę" i dziś z ulgą przeczytałam ostatnią stronę. Rozumiem, że nagroda Unii Europejskiej przyznana autorce świadczy o wysokim poziomie tego utworu, ale ja go nie potrafię dostrzec. Owszem, doceniam piękny język i misternie dopracowane zdania, które tworzą duszną i gęstą od emocji atmosferę, ale gdybym miała odpowiedzieć na pytanie o temat tej książki, to chyba miałabym problem.\nFabuła jest i jej nie ma. Oto młoda Holenderka Janna zostaje wysłana przez ojca do Niemiec do jego dawnego przyjaciela arystokraty Egona, aby pod jego okiem doskonalić się w fechtunku. Jest to mężczyzna nękany powojenną traumą i fizycznie oszpecony, co ma związek z ojcem dziewczyny. Oczywiście próbuje ona odkryć tajemnicę, jednocześnie przeżywając pierwszą erotyczną fascynację. W zamku Egona przebywają też dwaj synowie jego kochanki Julii- bliźniacy. To chłopcy w wieku przejściowym między dzieciństwem a męskością- raz bawią się dręczeniem świniaka, by za chwilę rywalizować o względy Janny. Wszyscy bohaterowie tej książki są jacyś niejednoznaczni- służąca i jej mąż, którzy niby są lojalni i wdzięczni za możliwość pracy, ale drzemią w nich rewolucyjne zapędy, Julia, która wydaje się być rozwiązła, ale marzy o miłości i sama Janna, która czuje do swego gospodarza jednocześnie obrzydzenie i czułość.\nW powieści widać także świat w momencie rozłamu. Jeszcze żywe są w Niemczech stare tradycje i zasady, ale brutalna rzeczywistość już puka do drzwi zamku Egona. Naziści, którzy już doszli do władzy poczynają sobie coraz śmielej. Arystokrata próbuje odpychać od siebie prawdę o zmieniającym się świecie, ale on wpycha się do jego życia i każe mu się ze sobą zmierzyć. Egon musi pożegnać swojego znajomego uciekającego do Francji przed antysemickimi prześladowaniami, jego dom odwiedza i demoluje gromada młodych faszystów, a ogrodnik coraz śmielej wypowiada swoje poglądy.\nPobyt na zamku Egona jest dla bohaterki doświadczeniem inicjacyjnym. Jej błogie dzieciństwo zostaje brutalnie przerwane, a ona sama dowiaduje się wiele o świecie dorosłych, do którego zmuszona jest wejść. Wyjedzie zupełnie odmieniona.\nCzytając "Holenderską dziewczynę" bardzo trudno było mi skupić się na wydarzeniach- miałam wrażenie chaosu, poszarpania fabuły i braku konsekwencji w kreowaniu bohaterów. Nie udało mi się w pełni zrozumieć, na czym polegała wina ojca Janny, która spowodowała oddalenie od siebie współtowarzyszy broni.\nWydaje mi się, że autorka chciała zbyt wiele treści upchnąć w niewielkich rozmiarów utworze i stąd to wrażenie nieuporządkowania.\nJęzykowo wysmakowana powieść, ale tylko dla cierpliwych.\nZachęcona opisem na okładce sięgnęłam po "Holenderską dziewczynę" i dziś z ulgą przeczytałam ostatnią stronę. Rozumiem, że nagroda Unii Europejskiej przyznana autorce świadczy o wysokim poziomie tego utworu, ale ja go nie potrafię dostrzec. Owszem, doceniam piękny język i misternie dopracowane zdania, które tworzą duszną i gęstą od emocji atmosferę, ale gdybym miała...\nGdyby wojny rozgrywano zgodnie z zasadami, wszyscy byliby pogodzeni z ich wynikiem.\nMarente de Moor Holenderska dziewczyna Zobacz więcej\nJeśli człowiek nie nauczył się systematyczności i porządku, nic z tego nie będzie. Zostanie tylko kupka nieszczęścia i udręka.\nKażdy człowiek jest gotów pomóc drugiemu, jeśli wolno mu samemu zdecydować, kim będzie ten drugi.


Najlepsze uniwersalne miniładowarki CASE - Kursy Wędkarskie Okoń\nZajmujesz się układaniem bruku albo zakładaniem trawników? Miniładowarka CASE to co coś dla ciebie. Zastosowań dla miniładowarki CASE jest oczywiście więcej, od składów opału, przez prace w lesie po przewożenie po ładowanie materiałów sypkich czy palet. Wszędzie tam gdzie jest potrzebna maszyna o dużej sile i dużej zwrotności, tam jest miejsce dla miniładowarki CASE. Takie urządzenie zaoszczędzi twój czas, zmniejszy ilość pracy do wykonania ręcznie i pozwoli na sprawne działanie tam gdzie większe maszyny są trudne w użyciu. Obecnie, gdy coraz trudniej znaleźć dobrych pracowników i praca ludzka jest coraz droższa, miniładowarka to także wybór uzasadniony ekonomicznie. Ponadto ze względu na kompaktowe rozmiary, miniładowarki CASE są łatwe w transporcie.\nFirmy osiągają sukcesy dzięki miniładowarkom CASE\nKupując narzędzia do zastosowań profesjonalnych, zawsze zwracamy uwagę na ich trwałość i niezawodność lecz także na wygodę ich użycia. Podobnie jest z maszynami, kupując maszynę chcemy żeby nam długo i dobrze służyła, ale także aby praca z nią była wygodna. Te wymagania przyświecały producentowi miniładowarek CASE, który tworzy swoje urządzania tak aby nie chciało się ich opuszczać. Miniładowarki CASE mają wygodne i bezpieczne kabiny operatora, a samą maszyną można sterować praktycznie dwoma palcami. Firma CASE zadbała też o wszechstronność i trwałość wytwarzanych urządzeń. Miniładowarka CASE to nie tylko „szufla na kółkach”, bowiem system szybkiego podłączania narzędzi pozwala sprawnie zmienić miniładowarkę w wózek widłowy, spychacz czy młot udarowy. W ofercie miniładowarek CASE jest kilkanaście narzędzi, szybko zmieniających maszynę w potrzebne w danej chwili urządzenie. Kupując jedno urządzenie możemy więc wygodnie obsługiwać całą inwestycję od niwelowania terenu, przez ładowanie urobku na ciężarówkę po przewożenie materiałów luzem i na paletach. A to wszystko w kompaktowym rozmiarze i z niesamowitą zwrotnością maszyny, która manewruje sprawniej niż mały samochód osobowy i jest w stanie wjechać praktycznie na każdy plac budowy.\nZa wyborem miniładowarki CASE przemawia nie tylko wygoda jej użycia czy wszechstronność, ale także doświadczenie producenta w tworzeniu maszyn dla budownictwa. Firma CASE tworzy maszyny od ponad 175 lat. Firma zaczynała od maszyn parowych a działa do dziś tworząc nowoczesne urządzenia z aktualnej oferty CASE. Lata doświadczeń powodują, że miniładowarki CASE nie mają sobie równych na rynku, zarówno jeżeli chodzi o funkcjonalność jak również niezawodność. Kupując urządzenie do pracy, warto zaufać doświadczeniu, warto zaufać miniłarowarkom CASE.


Odinstalować Win32/Autorun!inf – Jak usunąć Win32/Autorun!inf | Odinstaluj Spyware\nOdinstalować Win32/Autorun!inf – Jak usunąć Win32/Autorun!inf\nBy admin in Jak odinstalować Win32/Autorun!inf, jak usunąć Win32/Autorun!inf, odinstalować Win32/Autorun!inf, Usuń Win32/Autorun!inf\nUsuń Win32/Autorun!inf (Przewodnik Removal), Jak usunąć Win32/Autorun!inf z komputera na stałe\nInf Win32 / Autorun! Jest ogłoszenie trojana wirusa, który może rozprzestrzeniać za pośrednictwem złośliwych skryptów na zainfekowanym domeny. To zainstalować dodatkowe zagrożenie na komputerze, a także otwarcie furtki dla cyberprzestępców. Jego głównym celem jest zebranie informacji osobistych użytkownika i oglądać swoje działania online lub skorzystać wszystkie informacje w celu osiągnięcia ich nielegalnych celów. Po instalacji nie wpływa na pliki danych i programów. Potajemnie, że rozpowszechnianie się z jednego miejsca do drugiego i spowodować wiele problemów podczas przeglądania stron internetowych. Generalnie przekierowanie strony wyszukiwania do nieetycznych stronie i nie pozwalają instalować żadnego nowego wniosku na ukierunkowanego systemu.\nOprócz tego, ustawienie inf zmiana komputera jak tapety, ikony pulpitu, ustawienia przeglądarki, strony domowej scenerii i wielu innych bez obawy użytkowników Win32 / Autorun!. Co więcej, to wyłączenie funkcjonowania menedżera zadań i zatrzymanie pracy programu antywirusowego. To naprawdę bardzo denerwujące zagrożenie, które sprawia, że wszystkie funkcje komputera bezużyteczne i prowadzi do awarii komputera. Zazwyczaj blokować firewall, a także zmodyfikować ustawienia zabezpieczeń, aby otworzyć tylną boczną bramę do poważnego zagrożenia. To dodatek uszkodzonych wpisów rejestru w Edytorze rejestru systemu Windows i stoi wiele problemów, gdy surfujesz Internetu. Dlatego zaleca się, aby wyjąć Pow Win32 / Autorun! Z komputera jak najszybciej.\nPobierz wersję testową Win32/Autorun!inf usuwania narzędzia łatwo wykryć infeciton. Do trwałego usunięcia wszystkich infecitous pozycji, przejdź do pełnej wersji narzędzia.\nInstrukcja Metoda Aby odinstalować Win32/Autorun!inf Z komputera\nUsuń wpisy rejestru Win32/Autorun!inf z Edytora rejestru\nKrok 2:- Otwórz Edytor rejestru wpisując “regedit”. Następnie usunąć wpisy Win32/Autorun!inf i wszelkie dodatkowe śmieci i uszkodzonych plików.\nKrok 2:- Wybierz wszystkie rozszerzenia związane z Win32/Autorun!inf i kliknij ikonę kosza.\nAutomatyczne Win32/Autorun!inf usunięcie narzędzia\nAutomatyczne usunięcie narzędzia jest potężny, wielokrotnie nagradzany w czasie rzeczywistym i anty-malware oprogramowanie, które oferuje optymalną ochronę przed zagrożeniem. Jeśli chodzi o stabilność systemu, dane i aplikacje są zainteresowane, to daje pełną ochronę bez skuteczne ich w ogóle. Więc zamiast ponadto czeka, pobrać narzędzie i wypłukać wszystkie warianty Win32/Autorun!inf z komputera.\nPodręcznik użytkownika Aby usunąć Win32/Autorun!inf Z komputera\nKrok 1: Pobierz Automatyczne Win32/Autorun!inf Usunięcie Narzędzia.\nPrevious postOdinstalować Win32/Kasidet – Jak usunąć Win32/Kasidet\nNext postOdinstalować ll.onlineupgradeweb.com – Jak usunąć ll.onlineupgradeweb.com


Kto dzwonił z numeru 720829658?\nSprawdź kto dzownił z numeru: 720829658\nNumer telefonu: 720829658\nInny format zapisu: 720-829-658, 720 829 658\nSłownie: siedem, dwa, zero, osiem, dwa, dziewięć, sześć, pięć, osiem,\n* W zwizku z tym, że numery telefonów można przenosić miedzy operatorami. Nie ma pewności czy aktualnie numer telefonu 720829658 jest w sieci Play\nSumaryczna ocena numeru: brak oceny Korzystając z naszej wyszukiwarki dowiesz się w kilka sekund kto do Ciebie dzwonił. Nie ma prostszego sposobu na poznanie właściciela numeru telefonu 720829658. Nasza baza jest bardzo szeroka, znajdują się w niej miliony numerów telefonu. Możesz być pewny że znajdziesz tam także numer 720829658\nDzięki naszej wyszukiwarce poznasz nie tylko osobę, która dzwoniła. Dzięki zakładce ostatnie wyszukiwania dowiesz się czy połączenia z tego numeru otrzymali także inni użytkownicy. Za sprawą komentarzy dodawanych przez naszych użytkowników będziesz wiedział się w jakiej sprawie osoba ta chciała się z Tobą skontaktować i czy warto oddzwonić na ten numer. W ten sposób unikniesz połączeń od oszustów i naciągaczy, dowiesz się czy warto wystrzegać się połączeń z numeru 720829658\nJeśli numer 720829658, który wpisałeś nie znajduję się w naszej bazie oznacza to że prawdopodobnie jest bezpieczny lub żaden użytkownik go jeszcze nie dodał. Zachowaj jednak czujność, telemarkerzy czy przedstawiciele firm od czasu do czasu zmieniają swoje numery telefonu. Jeśli okaże się że to numer nękający – dodaj go naszej bazy. W ten sposób ostrzeżesz innych użytkowników!\nKomentarze dodane przez użytkowników dla numeru 720829658


Auto Szrot Białkowska Góra – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Białkowska Góra\nPotrzeba Ci dobrej jakości części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Białkowska Góra. Na naszych półkach znajdziesz nie tylko części do samochodów – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zachęcamy do skorzystania z naszego asortymentu każdą osobę, która jest zainteresowana świetną jakością i bardzo niską ceną. Na to składają się wymagania, które opisują nasz auto szrot Białkowska Góra.\nSZROT Białkowska Góra\nSKUP AUT Białkowska Góra\nAUTA ZŁOM Białkowska Góra\nWyszukaj spośród tysięcy podzespołów do swojego pojazdu. Z powodu nieprzeciętnych stanów magazynowych możemy zaproponować Ci kilka sztuk poszczególnego podezespołu – w ten sposób wybierzesz to, co najbardziej Tobie się podoba.\nJeżeli samochód na części to coś, czego Ci potrzeba, to na naszym szrocie znajdziesz właśnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż auta w naszym magazynie można liczyć w setkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt z naszego szrotu będzie przydzielona gwarancja – nawet do pół roku. Ona na pewno zapewni ochronę – nawet w przypadku bardziej awaryjnych części samochodowych. Sprawdź jakość naszych produktów i skorzystaj z naszego asortymentu już teraz. Dzięki dużej liczbie samochodów na naszym placu mamy możliwość zaproponowania Państwu niezwykle wielką ilość części w małych cenach.\nNa szrot Białkowska Góra znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.


Ranking Ośrodków Szkolenia Kierowców w woj. lubelskim | Motofakty\ndziennik.wschodni 9 października 2011, 18:42\n56,9 proc. kandydatów, którzy przygotowywali się lubartowskim Ośrodku Szkolenia Kierowców Osior, zdało egzamin na prawo jazdy kategorii B za pierwszym razem.\nWojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Lublinie sprawdzał, jak radzą sobie na egzaminie na prawo jazdy kursanci ze szkół jazdy z dawnego woj. lubelskiego. Właśnie ogłosił wyniki za 9 miesięcy tego roku. Okazało się, że najlepiej wypadają kursanci OSK Osior z Lubartowa. W pierwszym podejściu zdaje 56,9 proc. To niemal dwa razy więcej niż średnia dla WORD Lublin.\n– Od pierwszych minut szkolenia trzeba postawić wysokie wymagania przyszłym kierowcom – mówi Marek Osior, właściciel ośrodka. – Często nasi kursanci śmieją się, że wewnętrzny egzamin był trudniejszy niż państwowy.\nJeszcze wyższe wymagania kierownictwo ośrodka ma w stosunku do instruktorów. – Dobra kadra to podstawa. Szczególnie teraz, gdy media zapowiedziały, że od lutego przyszłego roku egzamin teoretyczny będzie trudniejszy – dodaje Osior. Nie ukrywa, że jego szkoła jest oblegana przez kursantów.\n– Wybrałam OSK Osior po konsultacji ze znajomymi. Zdecydowały ich pozytywne opinie. Sprawdzałam także statystyki zdawalności. To był kolejny argument, który zaważył na wyborze tej szkoły nauki jazdy. I nie żałuję – mówi Marlena Łukasiewicz.\nJednak statystyki całej prawdy nie mówią. Zdaniem niektórych instruktorów, wpływ na zdawalność za pierwszym razem ma wiek kandydatów na kierowców, położenie szkoły.\n– Jesteśmy ośrodkiem z wieloletnią tradycją. Ze względu na naszą lokalizację, w grupach szkoleniowych spory procent to osoby w średnim wieku, które trudniej niż młodzi znoszą stres egzaminacyjny. Stąd nie zawsze rankingi oddają w stu procentach jakość szkolenia – mówi Roman Saj, szef szkoły jazdy przy lubelskim oddziale Polskiego Związku Motorowego w Lublinie.\n– Wybrałam PZM, bo polecono mi konkretnego instruktora. Oczywiście, spojrzałam na statystyki zdawalności. Nie był to jednak decydujący argument. Najważniejsza jest opinia znajomych, którzy już kurs na prawko mają za sobą – dodaje Klaudia Toruń, kursantka w PZM Lublin.\nTymczasem z roku na rok w lubelskich szkołach nauki jazdy rośnie poziom szkolenia. – Od początku roku w WORD Lublin przeprowadziliśmy 36 tysięcy egzaminów praktycznych. Średnia zdawalności w tym roku za pierwszym podejściem wynosi 33 proc., tj o 2 proc. więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego – podsumowuje Artur Banaszkiewicz, zastępca dyrektora lubelskiego WORD.\n10 najskuteczniejszych ośrodków szkolenia – kategoria B\nOSK OSIOR – 56,90%\nWIRAŻ – 45,50%\nMISTRZKIEROWNICY.PL – 43,70%\nPABLO – 42,90%\nMARIUSZ POPKO – 40,60%\nOSK W. OSIOR – 39,00%\nFORMUŁA L – 38,40%\nSTANISŁAW I MARCIN POGODA – 37,80%\nŁUKASZ OLSZEWSKI – 37,10%\nEWAN – 36,90%\n10 najmniej skutecznych ośrodków szkolenia - kategoria B\nUNIMEX – 20,00%\nŁUKASZ WIĄCEK – 18,90%\nPIOTR FIEDOREK – 18,90%\nAUTO GT SZKOŁA JAZDY – 18,90%\nOSK ZACHAR – 232 18,70%\nOSK PAWEŁ KRAKOWIAK – 18,20%\nTEST TERESA SZYPŁOWSKA – 16,40%\nMIREX – 15,80%\nBOGUSŁAW WARCHOŁ – 15,30%\nSZKOŁA NAUKI JAZDY MAZUREK – 12,40%\n10 najskuteczniejszych ośrodków szkolenia – kategoria a\nPPT PKS LUBLIN SA. – 96,70%\nTOMASZ KOCOŃ – 93,30%\nŁUKASZ OLSZEWSKI – 93,30%\nOSK W.OSIOR – 92,70%\nKULKA – 91,50%\nPIOTR AMELIA JABŁOŃSKA – 91,50%\nJAWORSKI MICHAŁ SZKOLENIE KIER – 90,00%\nSTANISŁAW I MARCIN POGODA – 89,50%\nEKSPERT KAMIL GRUDZIEŃ – 88,90%\nDALKO DARIUSZ OCHOTNIK – 86,40%\n10 najskuteczniejszych ośrodków szkolenia – kategoria D\nOSK JAROSŁAW SULEJ - 59,10%\nMARIUSZ POPKO – 58,80%\nGRABIEC ADAM GRABIEC – 58,80%\nPOLSKI ZWIAZEK MOTOROWY – 57,70%\nAMIGO – 57,60%\nRODMOS – 56,60%\nOSK W.OSIOR – 55,40%\nPPT PKS LUBLIN S.A. – 48,50%\nCENTRUM SZKOLENIA KIEROWCÓW – 47,10%\nOSK PAWEŁ KRAKOWIAK – 46,60%\n5 najskuteczniejszych ośrodków szkolenia – kategoria C\nKULKA D 118 59,80%\nOSK W.OSIOR D 12 58,30%\nMARIUSZ POPKO D 39 44,70%\nLOK OSK D 8 37,50%\nPPT PKS LUBLIN SA. D 18 27,80%\n* – ośrodki szkoleniowe o najlepszej i najsłabszej zdawalności za 9 miesięcy 2011 roku (kat B. więcej niż100 egz., kat. A, C więcej niż10 egz., kat D więcej niż5 egz.)


Już po raz piąty uczniowie suskiej SP działają w programie "Być jak Ignacy" | Gmina Susz\nZachęceni zdobyciem tytułu laureata w III oraz IV edycji programu „Być jak Ignacy”, uczniowie klasy 5b Szkoły Podstawowej im gen. Józefa Bema w Suszu podjęli trud realizacji zadań również kolejnej, piątej edycji programu.\nUczniowie działają w ramach koła naukowego „Pasja”, którego opiekunami są pani Małgorzata Nowaczek oraz Katarzyna Prus. Piąta edycja programu postawiła przed uczestnikami zadania, związane z rodzajami i źródłami energii oraz energii odnawialnej, ekologii i zmian klimatu, transportu i miast przyszłości oraz technologii cyfrowych, Internetu i programowania.\nObecnie uczniowie kończą realizację pierwszego modułu programu. Za nimi szereg atrakcji związanych z powstawaniem prądu takich jak spotkanie online z pracownikiem firmy energetycznej oraz wirtualna wyprawa do wnętrza wiatraka znajdującego się w Szwecji, w którą zabrał ich były uczeń Szkoły Podstawowej w Suszu .\nJednym z zadań było wykonanie wiatraka. Spotkało się ono u uczniów z wielkim entuzjazmem oraz rozbudziło w nich kreatywność i chęć do działania. Z niecierpliwością czekamy na nowe wyzwania.\nGłównym celem programu jest popularyzacja wiedzy na temat polskiej myśli naukowej wśród uczniów szkół podstawowych i rozpowszechnianie wiedzy na temat sylwetki Ignacego Łukasiewicza oraz przemysłu naftowego i gazowego.


Chcesz zainwestować w energię słoneczną?Czy można dostać dotację na fotowoltaikę w nocy?Dom i wykończenie goOgrzewanie podczerwieniąKto Jeszcze Chce cyklinować parkiet?Drogi prąd? Wcale nie będzie lepiej, ale wystarczy tylkoSauny ogrodowe - nowy trend?2020 jest dobry aby generować prąd ze słońcaKrok Po Kroku Instrukcja Aby Mieć Saunę w OgrodzieCzy żeby cyklinować parkiet potrzebne są uprawnienia?Tylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Mieć Saunę w OgrodzieBramy i furtki- co i jak?Impreza w ogrodzie z saunąCzy żeby cyklinować parkiet potrzebne są uprawnienia?Kupić rolety? Dobrze albo wcale!UWAGA! Stosując Te 6 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak Położyć KostkęSprawdzamy ogrodowe saunyTańsze panele słoneczneBruk i wykończenie wokół budynkuBalie do kąpieliJak obniżyć rachunki za energięCzy ktoś wie jak cyklinować parkiet?Drewniane sauny w ogrodzieChciał Tylko nawadniać ogród. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Energia ze słońca!Ekologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneCzy można zainstalować fotowoltaikę w swoim mieszkaniu?Ekologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneEnergia słoneczna ujarzmiona


Materace w Zamościu - 5 parametrów o których należy pamiętać przed zakupem materaca - Nowy Kurier Zamojski\nStrona główna Aktualności Materace w Zamościu – 5 parametrów o których należy pamiętać przed zakupem...\nMaterace w Zamościu - 5 parametrów o których należy pamiętać przed zakupem materaca\nJeśli chcesz kupić materac w Zamościu, który sprawdzi się w roli wytrzymałego oraz wszechstronnego podłoża to musisz wiedzieć, że przed Tobą nie lada wyzwanie. Aby podjąć dobrą decyzję, a następnie kupić materac, który w niezmienionym stanie posłuży Ci przez kolejne lata, dobierz produkt marki Hilding – najpopularniejsze materace w tym regionie.\nSen odgrywa bardzo ważną rolę w Twoim życiu. Jeśli o tym zapomnisz lub zlekceważysz fakt koniecznego doboru odpowiednich produktów to szybko zauważysz różnicę w komforcie wypoczynku oraz napotkasz problemy będące wynikiem bezsenności.\nMaterac do spania, który nie tylko pozwoli się wyspać, ale przede wszystkim zapewni możliwość przyjęcia zdrowej pozycji do snu to konieczność, którą warto dobrze sfinansować i o którą należy dopytać specjalistów. Jaki popularny materac w Zamościu kupić, by sen był nieprzerwany, a każdy poranek przywitany z dobrym uśmiechem?\nDobry materac w Zamościu od marki Hilding – 5 parametrów dobrego produktu!\nJeśli materac ma zostać uznany za dobrej jakości to powinien spełniać kilka kluczowych dla jego użytkowania parametrów. Pierwszym z nich będzie dobór odpowiedniego rozmiaru. Wygodny materac dla pary powinien mieć wymiary około 160×200 cm. Ciekawą opcją okaże się także dobry materac 180×200. Taka wielkość podłoża umożliwi przyjęcie wygodnej pozycji, a także wysypianie się przynajmniej dwóch osób. Nie ma znaczenia, jaką pozycję przyjmujecie. Na takiej powierzchni na pewno znajdziecie ku temu odpowiednio dużo miejsca.\nA jeśli o pozycję i komfort snu dwóch osób chodzi to… podczas zakupu materaca należy poszukać nie tylko optymalnego rozmiaru materaca, ale również i komponentów, które będą go wypełniały. Bardzo dobrym rozwiązaniem dla pary będzie np. materac wykonany w systemie sprężynowo kieszeniowym. Taki materac w swoim wnętrzu posiada system drobnych sprężynek. Każda z nich jest umieszczona w osobnej kieszonce, a w rezultacie nawet wówczas, gdy Twój partner lub partnerka śpią niespokojnie, nie ma obawy o to, że Ty się obudzisz. Na powierzchni materaca nie powstają bowiem nieprzyjemne drgania.\nInnym znanym i cenionym wypełnieniem materacy o wszechstronnym przeznaczeniu będą pianki. Te wysokoelastyczne są znane ze swoich umiejętności dopasowywania się do kształtu ciała osoby wypoczywającej. Pianki termoelastyczne działają natomiast pod wpływem wydzielanego ciepła i świetnie podpierają kręgosłup. Każda ze wspomnianych pianek ma jeszcze jedną zaletę, którą będzie wentylacja ciała.\nPodczas zakupu materaca należy także wziąć pod uwagę twardość powierzchni. Osobom lekkim zaleca się dobór podłoża miękkiego, zaś tym o podwyższonej wadze ciała – twardego. Jeśli natomiast nie masz pewności, która z wybranych opcji jest dla Ciebie to koniecznie dobierz materac z kategorii średnio twardych lub średnio miękkich.\nJakie produkty w Zamościu mamy do wyboru?\nMożliwości jest sporo, a marka Hilding zadbała o to, by każdy znalazł tutaj coś, dla siebie. Bo wystarczy spojrzeć na model Conga, by szybko docenić funkcjonalność aż 4 zastosowanych w nim pianek. Można także zerknąć na Lambadę i dobrać naprawdę solidny materac sprężynowy. Zaś materac Cha-Cha to idealna opcja dla wszystkich seniorów, którzy chcą wdrożyć u siebie profilaktykę zapobiegania bólu w plecach.\nNie wiesz, jaki materac wybrać, sprawdź więcej solidnych opcji od Hilding Anders.\nPoprzedni artykułDo kina pójdziemy wcześniej. Rząd przyspiesza luzowanie obostrzeń.\nNastępny artykułZbliża się Jarmark Hetmański. Ostatni moment na zgłoszenia dla wystawców i uczestników konkursu kulinarnego


Ruszamy sumienia – Ewangelizacja 2011\nOpublikowano 7 lat temu: 22 kwietnia 2014 2011.ewangelizacja.pl Przeczytasz w: 8 minut/y\nRuszamy sumienia Z ojcem Tadeuszem Rydzykiem CSsR, założycielem i dyrektorem Radia Maryja, z okazji 20-lecia powstania rozgłośni ROZMAWIA Adam Suwart Już 20 lat prowadzi Ojciec\nZ ojcem Tadeuszem Rydzykiem CSsR,\nzałożycielem i dyrektorem Radia Maryja, z okazji 20-lecia powstania rozgłośni\n? Nawet dłużej niż 20 lat. Wszystko zaczęło się od przygotowań jeszcze dwa lata wcześniej. Czy jestem zmęczony? Ależ ja nie pracuję, ja odpoczywam (śmiech).\n? Panie redaktorze, przecież wszyscy pracują, po co skarżyć się na zmęczenie. Zawsze czuję się niezręcznie, gdy mi się przypisuje, że sam to wszystko stworzyłem. Wcale nie jest to fałszywa skromność. Proszę przyjrzeć się Radiu Maryja. Ilu ludzi tu pracuje: są ojcowie, są siostry zakonne, pracownicy świeccy. Są przecież słuchacze! Bez tych wszystkich ludzi, którzy od 20 lat nas wspierają, ja sam nic bym nie zdziałał.\n? Nie czuję się dyrektorem! Powiem panu, jak ja się czuję. Jestem przede wszystkim kapłanem i zakonnikiem. Żyję, by służyć. Oczywiście mam świadomość odpowiedzialności, zobowiązania, by prowadzić to, czego się podjąłem. Nie myślę jednak o sobie jako o ?dyrektorze?. Dziś wszędzie mamy tylu ?dyrektorów?. A proszę popatrzeć na te tysiące ludzi, którzy tworzą nasze dzieła. Ten zbiorowy wysiłek mnie fascynuje. Pięknie jest patrzeć, na przykład tu, w Radiu Maryja, jak silne jest poczucie obowiązku naszych pracowników, ile rzeczy wykonują samodzielnie. Ja wyjeżdżam w delegację i mogę być spokojny, bo nie ma mnie przez kilka dni, ale ludzie wszystko doskonale prowadzą. O wielu sprawach nawet nie wiem w szczegółach, nie sposób byłoby to wszystko ogarnąć. Bez tej solidarności pracy, ale też modlitwy, żaden dyrektor niczego nie przeprowadzi skutecznie.\n? Czuję cały czas? (długa cisza) trudno mi to nazwać, duży ciężar, a może raczej ucisk na mój organizm. Jestem cały czas świadomy swoich powinności. Jedynie sen mnie od tego uwalnia, choć nie zawsze. Nieraz nawet we śnie myślę. Mimo zmęczenia myślę o moich obowiązkach: jeszcze mam to do zrobienia, jeszcze to, jeszcze tamta sprawa czeka… A wieczorem, w nocy ? padam!\nA to już wiesz? Kościół w Polsce pomoże dotkniętej suszą Afryce\nKiedyś wzywano bardziej powszechnie do umartwień. Na pewno trzeba ciągle ćwiczyć swoją wolę. Jak nie lubisz czegoś ? to właśnie zjedz! Jak nie lubisz zimnego prysznica ? to właśnie go weź! Często mówię to młodzieży. Od tego się zaczyna. A prawdziwa asceza polega na tym, by być tak zmęczonym dla Pana w ciągu dnia, by wprost nie móc dojść wieczorem do łóżka.\n? O tym nie chcę myśleć! W każdym razie staram się o tym nie myśleć, ale czasem gdy takie myśli się narzucają? Cóż, nie jestem święty, modlę się tylko, abym nie poszedł do piekła, żebym godnie służył Panu Bogu. Czyśćca też się boję i mówię: ?Panie Jezu, jeśli już będę musiał tam być, to proszę ? bardzo krótko!?. Ale każde spojrzenie na Krzyż pomaga mi. Chrystus powiedział wyraźnie, że nie jest uczeń nad Mistrza. Chrystus, Boży Syn, tyle za nas wszystkich wycierpiał, że jest to dla mnie najważniejsze oparcie w ciężkich chwilach, także w tych, o których pan wspomniał.\n? No, niestety, nie widzę, żeby była wolna.\n? Od czego tu zacząć? Powiedziałbym, że Polska nie jest w pełni suwerenna. Ale czy we współczesnym świecie jakikolwiek kraj może być do końca suwerenny? Są tak różne zależności pomiędzy państwami. Ta problematyka jest bardzo skomplikowana. Najpierw musi być wolny każdy człowiek. Polacy na pewno pragną tej wolności. Ale osiągniemy ją dopiero wtedy, kiedy poznamy prawdę. Bez wiedzy, bez prawdy nie będziemy wolni. A prawda nie jest nam w Polsce udostępniana. Mamy do czynienia z manipulacją. Znaczny udział mają w tym media. Popatrzmy na to na prostym przykładzie wyborów. Jak można wybrać kogoś, nie wiedząc nic rzeczowego o danej osobie. Nie mamy w Polsce żadnej debaty merytorycznej. Odbywa się jakaś gra wizerunkowa, wręcz nachalna propaganda, której wyniki mają potem decydować o ludzkich wyborach. A gdzie w tym wszystkim prawda, rzeczywiste dobro wspólne? Gdzie zatem wolność?\nA to już wiesz? Do przerwy 0:3\n? Gdy po 1989 r. myślałem o stworzeniu Radia Maryja, to cieszyłem się, że wreszcie będzie można to zrobić w wolnej Polsce, że wolność, w którą wierzyliśmy, pozwoli na spokojne istnienie takiej rozgłośni, która służyć będzie prawdzie. Złudzenia, że będzie łatwo, upadły już na początku lat 90. podczas pierwszych wizyt w ministerstwach, gdy starałem się o koncesję. Podczas wizyty w ówczesnym ministerstwie łączności byłem wręcz cynicznie wyśmiewany. Było to bardzo upokarzające, a ja przeżywałem rozczarowanie taką ?wolnością?. Zwracano się do mnie per ?pan?, mimo że byłem w stroju duchownym. Spytałem tych urzędników, czy byli ochrzczeni, odpowiedzieli, że tak; czy byli u Pierwszej Komunii Świętej, bierzmowania ? potwierdzili. ?No to chyba wiecie, jak się mówi na takiego jak ja w tej szerokości geograficznej? ? odrzekłem. Pozdrowienie ?szczęść Boże? w jednym z ministerstw owej ?wolnej? Polski wywoływało konsternację!\n? Kościół jest nieustannie pokazywany w krzywym zwierciadle. Jakaż jest skala tej masowej manipulacji na temat Kościoła w mediach! Po roku 1989 Kościół jest wyśmiewany, obrażany, kreowany wręcz na wroga. Ile mówi się o rzekomym zacofaniu Kościoła, wstecznictwie, utrudnianiu postępu, modernizacji. Całkowicie podeptano opatrznościową rolę Kościoła w dziejach narodu polskiego.\nA to już wiesz? Zdrowa kuchnia Lamelii Szczęśliwej Joanna Krzyżanek\n? Nie wiem tego do końca. Z jednej strony obserwuję, że coraz więcej ludzi szuka prawdy, dąży do niej. Z drugiej strony, zastanawiam się, czy wrogami Radia Maryja i jego przekazu nie są ci, którzy boją się prawdy, ci, których ona do głębi dotyka. Może Radio Maryja porusza sumienia, a to niektórych boli?\nDlaczego diabeł nienawidzi Pana Boga? Pomyślmy, jaka jest na to odpowiedź? Człowiek ma wolną wolę. Także dokonuje wyborów. Gdy człowiek się modli, przemienia się. Zbliża się do Pana Boga, do prawdy. Ale gdy rezygnuje z modlitwy, gdy wręcz postanawia się nie modlić, to odsuwa się od tej prawdy, wybiera swoją drogę ? co teraz jest bardzo modne, wręcz promowane. Tylko dokąd ta droga zaprowadzi tego samodzielnego, dumnego człowieka, który chce żyć bez Boga?\nWie pan, nieraz sobie tak mówię: Radio Maryja powstało w Toruniu. A w Toruniu, jak wiemy, urodził się Kopernik. On ?wstrzymał słońce, ruszył ziemię?, a może my ruszamy sumienia!? A to boli, człowiek często przed tym ucieka.\n? Oczywiście. (?)\nCiąg dalszy wywiadu można przeczytać w numerze 50 ?Przewodnika Katolickiego?\nRuszamy sumienia https://www.ewangelizacja.pl/2011/11/1758\n#radio maryja #jest #czy #jako o #miech #kt\n← Nowa (stara) misja Kościoła\nEmigranci ? wędrowcy szukający domu →\n#mog #nawet #pom c #ponad #Nie\n25 października 2014 2011.ewangelizacja.pl\n#eby #kobiety #musi #Cho #pi\n23 października 2014 2011.ewangelizacja.pl\n#ció #laj #zwi #Mamy #owa\n22 kwietnia 2014 2011.ewangelizacja.pl\n#nale #Nie #jest #jej #kt


Nowoczesne krzesła do jadalni i kuchni duży wybór\nKrzesłoteka – eSklep z krzesłami\nJesteśmy nowoczesną i bardzo rzetelną firmą, która oferuje eleganckie krzesła, fotele biurowe i hokery w bardzo przystępnej cenie. Możemy pochwalić się ogromnym doświadczeniem i wieloma zadowolonymi klientami, którzy zawsze zachwalają nasze meble i polecają je swoim znajomym.\nOferujemy modne i stylowe stoły oraz wygodne fotele, które doskonale sprawdzą się zarówno w nowoczesnych, jak i klasycznych aranżacjach wnętrz. Jeżeli uważacie, że eleganckie meble muszą kosztować bardzo dużo pieniędzy, to gwarantujemy wam, że po zapoznaniu się z ofertą naszej firmy, bardzo szybko zmienicie swoje dotychczasowe zdanie.\nMożemy pochwalić się bardzo szeroką ofertą sprzedażową, dzięki czemu w naszym sklepie internetowym znajdą Państwo produkty, które zaspokoją oczekiwania nawet najbardziej wymagających i najbardziej wybrednych klientów. Cały czas staramy się podążać za najnowszymi trendami w branży meblarskiej, dzięki czemu możemy zaoferować nowoczesne meble, z najwyższej światowej półki. Współpracujemy wyłącznie z renomowanymi producentami mebli, dzięki czemu w naszym sklepie internetowym znajdą Państwo wyłącznie meble wykonane z najlepszych materiałów na rynku, w dbałości nawet o najmniejsze detale. W pierwszej kolejności polecamy Państwu sprawdzić nasze rewelacyjne krzesła barowe, pufy, hokery oraz fotele biurowe, które w swojej klasie oraz w swojej cenie nie mają sobie równych.\nDla Nas najważniejszym priorytetem jest zawsze zadowolenie klientów, między innymi dlatego też do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie z bardzo dużym zaangażowaniem. Jeżeli nie wiedzą Państwo jeszcze jakie nowoczesne krzesła i stoły wybrać z naszej bogatej oferty, to służymy wam profesjonalnym doradztwem. Nasza oferta skierowana jest zarówno dla klientów biznesowych, jak i również do klientów prywatnych. Zapraszamy do współpracy przede wszystkim projektantów wnętrz, którzy poszukują eleganckich i oryginalnych mebli do swoich nietuzinkowych aranżacji. Cały czas staramy się rozwijać, aby sprostać coraz to wyższym oczekiwaniom naszych klientów. Sprawdź jeszcze dziś nasze stoły, krzesła barowe, fotele biurowe, hokery i przekonaj się sam, że lepszej oferty nigdzie nie znajdziecie.\nWszystkim naszym klientom możemy zagwarantować:\n– bezpieczne i wygodne zakupy online\n– fachowe doradztwo przy wyborze naszych mebli\n– błyskawiczną dostawę na terenie całego kraju\n– najszerszy asortyment na rynku\n– bezproblemowy zwroty i reklamacje\nSpośród konkurencyjnych firm wyróżnia nas elastyczność, miła obsługa, szybkość działania oraz wysoka jakość produktów. Kupując nasze meble, mają Państwo 100% pewność, że w wasze ręce trafią solidne produkty, które będą wam sprawnie służyć przez wiele długich lat użytkowania. Jeżeli od dłuższego czasu poszukujecie oryginalnych i nietuzinkowych mebli, ale niestety nie możecie znaleźć niczego ciekawego w przystępnej cenie, to jak najszybciej zapoznajcie się z naszymi produktami. Wybierz nowoczesny design, funkcjonalność, najwyższą jakość i jeszcze dziś dołącz do grona naszych zadowolonych klientów.\nMpa Transparentne Wood 299.00 zł 229.00 zł


Catering weselny Strzegom ▶ barman na wesele ❤ Catering-weselny.pl\nCatering weselny Strzegom\nNajbliższe oferty Catering Strzegom\nBoguszów-Gorce Kamienna Góra Kąty Wrocławskie Wrocław Szklarska Poręba\nZespoły muzyczne Strzegom 100\nSamochody do ślubu Strzegom 41\nWideofilmowanie ślubów Strzegom 30\nDj na wesele Strzegom 7\nCzęsto zadawane pytania dotyczące firm cateringowych w mieście Strzegom\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Strzegom nie znajdujesz firmy, która pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam catering / barmana, które pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowały chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdą ogłoszeniem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem firmę cateringową na wesele Strzegom, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nZnajdziesz tutaj: ✅ oferty ✅ zdjęcia ✅ opinie. Catering imprez okolicznościowych ♨ catering wesel Strzegom 🍸 barmani na wesele Strzegom❗\nGenerated in 0.029 Queries: 15 Online: 169 F: 21142


Couplings - Automatic couplings\nE525 – zaczep automatyczny na fi 40 - E525A0M, E525B0M, E505A0M, E505B0M.\nStandardowy sprzęg dla ucha dyszla Ø 50. Przed zakupem należy dokonać pomiaru rozstawu otworów montażowych lub skontaktować się z obsługą sklepu. Dźwignia podnoszenia sworznia otwierana ku górze. Rozstaw otworów montażowych 160x100 mm.\nEH 501 "LEŚNIK" Automatic couplings - EH501A0.\nSpecjalistyczny sprzęg do przyczep z przednią osią skrętną. Charakteryzuje się specjalną unikatową konstrukcją pozwalającą na wychył dyszla aż o 30° do góry i do dołu . Szczególnie przydatny w terenie górskim oraz dla pozadrogowego użytkowania np. transport w lesie. Dodatkowym atutem "LEŚNIKA" jest łatwy (...)\nEH 501 "LEŚNIK" automatic coupling - EH501B0


Purmo aranżuje - ciepło niezależnie od rozmiaru | PURMO\nPurmo aranżuje - ciepło niezależnie od rozmiaru\nW dużej łazience mamy niemal nieograniczone możliwości. Możemy zamontować wolnostojącą wannę lub jacuzzi, a także zaaranżować kącik do siedzenia czy relaksu. Spora powierzchnia pozwala na zastosowanie dowolnej kolorystyki ścian i płytek, a także dekoracyjnych wykończeń, które można odpowiednio wyeksponować. Ostatnio bardzo modne są aranżacje w stylu retro, nawiązujące do salonów kąpielowych naszych babek. Do charakterystycznych wyróżników tego stylu należy biel jako główny kolor, meble z naturalnego drewna, stylizowane wanny i umywalki, ściany wykończone boazeryjną lamperią bądź pomalowane na pastelowe kolory. W takim salonie będziemy zapewne spędzać dużo czasu, dlatego warto zadbać o możliwie najwyższy komfort cieplny. „Polecane jest zastosowanie ogrzewania podłogowego, dzięki któremu przechodząc z wanny do umywalki czy kącika wypoczynkowego nie musimy zakładać kapci. Aby osiągnąć pożądaną temperaturę w łazience, podłogówkę powinniśmy jednak uzupełnić grzejnikiem. – radzi Małgorzata Kerntopf-Zalewska, ekspert Purmo w zakresie grzejników łazienkowych. Dzięki sporej powierzchni ścian także tutaj mamy dowolność wyboru. Warto pomyśleć o ozdobnym modelu o przestrzennej formie, na przykład Kea czy Mauritius marki Purmo. Charakterystyczną cechą grzejnika Kea jest niesymetryczne rozmieszczenie poziomych kolektorów, które jak ramiona oryginalnego wieszaka rozchodzą się raz na lewą, raz na prawą stronę. Zwraca więc uwagę swoim oryginalnym kształtem, ale ponadto jest oczywiście funkcjonalny – na kolektorach o taki rozmieszczeniu łatwo jest powiesić kilka ręczników. Model wyróżnia się możliwością wyposażenia w szeroki wybór przydatnych akcesoriów Purmo, do których należą półeczki na kosmetyki i łazienkowe drobiazgi oraz uchwyty na ręczniki. Kea będzie pasowała właśnie do aranżacji retro. Z kolei Mauritius to urządzenie do zadań specjalnych. Dzięki możliwości montowania na podłodze może pełnić funkcję ścianki działowej, wyodrębniając w łazience strefy – np. kąpielową i relaksacyjną. Jego duża moc ogrzeje całą przestrzeń łazienki w sytuacji, gdy nie mamy możliwości zamontowania ogrzewania podłogowego. Planując usytuowanie grzejnika pamiętajmy, że zwykle łazienka o sporej powierzchni posiada okno. Grzejnik powinien znajdować się pod nim, żeby ograniczyć straty ciepła, którego najwięcej ucieka przez szyby.