2019 - SEP_OT\nW dniu 20.12.2019r. wzorem lat ubiegłych odbyło się spotkanie Świąteczno-Noworoczne Zarządu Oddziału SEP w poszerzonym składzie.\nCelem spotkania było podsumowanie pracy Oddziału w 2019r. - roku 100-lecia SEP,\noraz Program Pracy na 2020r. - rok 50-lecia Oddziału Tarnowskiego SEP.\nNa wstępie prezes Janusz Onak podziękował wszystkim za zaangażowanie i bardzo duży wkład w działalność OT SEP.\nPrzypomniał, że 2020r. jest rokiem szczególnym dla Oddziału ze względu na obchody\n50-lecia. Podkreślił, że ta rocznica zobowiązuje do jeszcze większego zaangażowania w jego działalność. Przedstawił Plan Pracy na 2020r. który zatwierdził Zarząd.\nNa zakończenie złożył wszystkim koleżankom i kolegom Życzenia Świateczno-Noworoczne wszystkiego najlepszego.\nStowarzyszenia Elektryków Polskich Oddział w Tarnowie oraz Koło nr 13 im. Janusza Lacha Oddział w Krakowie zorganizowało Seminarium Techniczne „Rozwiązania techniczne kontroli przepalenia wkładek bezpiecznikowych w rozdzielnicach nN stacji SN/nN”.\nSeminarium odbyło się 20 listopada 2019 r. w Tarnowie ul Lwowska 72-96 B /sala niebieska/.\nPrezentacji - Firmy ALFAPOWER z Łodzi\nNiskokosztowe rozwiązania do zdalnego monitorowania stanów pracy sieci niskiego napięcia\nZadania powierzone operatorowi systemu dystrybucyjnego, w zakresie zapewnienia niezawodności funkcjonowania systemu dystrybucyjnego wymagają od niego rozwoju inteligentnych sieci. Dlatego OSD dąży do objęcia zdalnym monitoringiem nie tylko sieci średnich napięć, ale także sieci niskiego napięcia. Już teraz standardy techniczne operatorów zawierają wymagania dotyczące zdalnego monitorowania nowych stacji transformatorowych Sn/nN, w tymi monitorowania rozdzielnicy nN w zakresie kontroli przepalenia wkładek bezpiecznikowych. Ale co z rozdzielniami, które nie są przystosowane do takiej kontroli? Firma Alfa Power zaproponowała rozwiązanie, które umożliwia zdalną kontrolę stanu bezpieczników nie tylko w nowych rozdzielnicach, ale także w już dotychczas eksploatowanych.\nModuł kontroli bezpieczników\nSygnalizator WSBO przeznaczony jest do wykrywania i sygnalizowania uszkodzenia bezpiecznika w obwodzie nN: lokalnie - poprzez sygnalizację świetlną oraz zdalnie -poprzez sygnalizację wyprowadzaną na drodze stykowej.\nUrządzenie kontroluje wartość napięcia chwilowego względem potencjału N przed i za każdym bezpiecznikiem.\nWSBO jest kompatybilny ze wszystkimi typowymi wkładkami bezpiecznikowymi. W zależności od wykonania, jeden moduł może kontrolować od 3 do 15 bezpieczników. Stan przepalenia bezpiecznika/ów w polu sygnalizowany jest czerwoną diodą. Prawidłową pracę urządzenia sygnalizuje zielona dioda. Żółta dioda sygnalizuje stan ręcznego odstawienia sygnalizacji z kontrolowanego pola.\nPrzepalenie się jednej lub kilku kontrolowanych wkładek powoduje zamknięcie zestyku przekaźnika wyjściowego. W przypadku montażu kilku modułów WSBO na tym samym obiekcie styki przekaźników wyjściowych można połączyć równolegle. Nie istnieje potrzeba przestrzegania „biegunowości” połączeń, gdyż są to styki izolowane.\nPodstawowym założeniem proponowanego rozwiązania było maksymalne uproszczenie urządzenia (koszty). Zbiorczy sygnał powiadamia nadzorującego, że należy wysłać ekipę serwisową na obiekt, niezależnie w którym nadzorowanym odpływie doszło do przepalenia się bezpiecznika. Jednak w przypadku ważnych odpływów można zastosować wersję urządzenia, w którym sygnalizacja z każdego odpływu jest wyprowadzana poprzez osobny styk.\nSygnalizator umożliwia blokowanie sygnalizacji z nieczynnego pola.\nModuł WSBO zasilany jest poprzez tory pomiarowe podłączone od strony szyn. Do prawidłowego działania modułu wystarczy obecność przynajmniej jednej z faz. Przy całkowitym braku zasilania na szynach moduł jest nieaktywny (styk sygnalizacyjny otwarty).\nUrządzenie kontroluje zgodności faz przed i za bezpiecznikiem oraz wykrywa obecność napięć wstecznych.\nPrzesył informacji do systemu nadzoru\nW zależności od wyposażenia obiektu informacja o przepaleniu bezpiecznika może być przekazywana różnymi drogami.\nJeżeli stacja transformatorowa jest wyposażona w telemechanikę nadzorującą rozdzielnię SN, to sygnały z rozdzielni nN mogą być wprowadzone na jej wejścia sygnalizacyjne.\nW przypadku, gdy na obiekcie jest zainstalowana szafka AMI zbiorczy sygnał z modułów WSBO może być podawany na wejście stykowe modemu AMI, który komunikuje się (przy wykorzystaniu łączności GSM) zarówno systemem licznikowym jak i z systemem SCADA. Takie rozwiązanie zastosowano w TAURON O. Tarnów.\nJeżeli na obiekcie nie ma zainstalowanych żadnych urządzeń transmisji danych, to do łączności z systemem nadzoru można zastosować moduł komunikacyjny TSB dostarczany przez firmę Alfa Power. Transmiter wyposażony jest w 4 wejścia sygnalizacji stykowej wraz ze źródłem napięcia stałego. TSB odbiera sygnał z urządzeń WSBO oraz innych czujników (np. otwarcia drzwi lub detektora zaniku faz). Informację wysyła do systemu nadzoru przy wykorzystaniu łączności GSM (np. w protokole DNP 3.0). Informacja wysyłana jest jako odpowiedź na pytanie z systemu nadrzędnego lub spontanicznie po wykryciu alarmu na nadzorowanym obiekcie. TSB zasilany jest napięciem 230V. Opcjonalnie TSB może być wyposażone w zasobnik energii podtrzymujący pracę urządzenia( na czas potrzebny do wysłania ostatniego komunikatu oraz informacji o utracie zasilania). Po tym czasie transmiter wyłącza się do czasu powrotu napięcia.\nPrezentacja informacji w systemach nadzoru\nInformacja może trafiać bezpośrednio do systemu SCADA. Jednak ze względu na dużą ilość obiektów niskiego napięcia warto rozważyć zastosowanie koncentratora pośredniczącego z oprogramowaniem MiniLvs. Dzięki niemu system SCADA, zamiast prowadzenia łączności z tyloma obiektami, zajmuje się swoimi podstawowymi zadaniami. Koncentrator od strony SCADA widziany jest jako pojedynczy obiekt DNP 3.0. Dodatkowo oprogramowanie umożliwia prezentację informacji na urządzeniach mobilnych z systemem Android.\nMiniLvs umożliwia, z jednej strony akwizycję danych z obiektów, z drugiej zaś niezwłoczne informowanie odpowiednich służb o awariach (za pomocą powiadomień GSM przesyłanych na telefon lub tablet), a następnie wizualizację alarmów prezentowanych w oknie graficznym urządzenia mobilnego (w postaci listy alarmowej lub w postaci symbolu graficznego na mapie).\nMiniLvs identyfikuje obiekt a następnie prezentuje go w postaci łezki na geograficznej mapie terenu. Łezka wskazuje jego położenie oraz stan pobudzenia sygnalizacji (zmianą koloru). Na mapie prezentowany jest także typ pobudzonego sygnału, np. o braku napięcia na szynie zasilającej, przepaleniu jednej lub więcej nadzorowanych wkładek bezpiecznikowych lub otwarciu drzwi, a także wewnętrznych sygnałów z transmitera (np. słaba bateria lub zanik zasilania).\nWszystkie zdarzenia przychodzące z obiektu rejestrowane są w bazie danych z cechą czasu, co umożliwia prezentację odebranych sygnałów w formie chronologicznej listy alarmowej oraz dziennika zdarzeń (ogólnego oraz obiektu)\nAlfa Power Sp. z o.o. to firma, której celem jest projektowanie i wdrażanie nowoczesnych rozwiązań w zakresie rozwoju inteligentnej infrastruktury sieciowej przeznaczonej do dystrybucji energii elektrycznej.\nOferujemy systemy zarządzania dystrybucją energii elektrycznej, w szczególności monitoringu sieci w czasie rzeczywistym oraz jej automatyzacji.\nUnikatowe rozwiązania oferowane przez Alfa Power oparte są na wiedzy i doświadczeniu zdobytym w czasie wieloletniej pracy nad zagadnieniami związanymi z automatyzacją i zdalnym nadzorem sieci elektroenergetycznej.\nFirma posiada grono wykwalifikowanych specjalistów, z wieloletnim stażem zawodowym, posługujących się unikatową wiedzą w dziedzinach:\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbyła się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy EURA producenta osprzątu elektrycznego nt:\nWspieramy wszystkich naszych partnerów oferując im liczne materiały promocyjne oraz umożliwiając dostęp do w pełni działających tablic demonstracyjnych, które wykonujemy na indywidualne zlecenie.\nCo roku zgodnie z tradycją zostały złozone wiązanki na grobach Członków SEP w Krakowie jak i w Tarnowie.\nZarząd Koła SEP przy Grupie Azoty S.A. zorganizował Konferencję - Energetyka Przemysłowa w dniu 24.10.2019 r. (czwartek), która odbyła się w sali restauracji Kasyno w Tarnowie -Mościcach, ul. Kwiatkowskiego 20.\nWięcej ►Z życia oddziału 2019\nVI edycja Konferencji Energetyka Przemysłowa\nW dniu 24 października 2019 roku po raz szósty odbyła się Konferencja Energetyka Przemysłowa. Wydarzenie miało miejsce w restauracji Kasyno w Tarnowie – Mościcach. Konferencja to przedsięwzięcie cykliczne organizowane dorocznie, a jego zadaniem jest integracja kadry technicznej i naukowej związanej z branżą elektroenergetyczną. Projekt ten od sześciu lat organizowany jest przez Koło nr 3 przy Grupie Azoty S.A w Tarnowie, pod patronatem Tarnowskiego Oddziału SEP. Tak więc w roli gospodarzy wystąpili kol. Roman Kuczek – prezes Koła nr 3, oraz panowie Janusz Onak i Antoni Maziarka reprezentujący SEP – Oddział Tarnów.\nGośćmi tegorocznej Konferencji, oprócz przedstawicieli organizacji technicznych SEP i NOT byli przedstawiciele Rady Nadzorczej Grupy Azoty S.A. – panowie Zbigniew Paprocki i Roman Romaniszyn, dyrektorzy firmy ELZAT – panowie Jacek Ramian i Jerzy Wachowicz, dyrektor Zespołu Szkół Technicznych w Tarnowie – Mościcach pan Krzysztof Kołaciński oraz przedstawiciele kardy naukowej PWST w Tarnowie. Wśród gości, którzy przyjęli zaproszenie znalazło się wiele osób związanych z lokalnym przemysłem. Na Konferencji gościli między innymi przedstawiciele Grupy Azoty S.A, Spółki TAURON, Tarnowskich Wodociągów, PKCH, ATB Tamel S.A. i innych spółek i przedsiębiorstw funkcjonujących w naszym mieście. Warto też odnotować fakt, że na Sali obecna była grupa uczniów Zespołu Szkół Technicznych w Tarnowie-Mościcach.\nTradycyjnie już prezes Koła nr 3 kol. Roman Kuczek, tworząc agendę spotkania, zaplanował cykl ciekawych prelekcji połączonych a prezentacjami oraz pokaz sprzętu, narządzi i urządzeń, który w sposób praktyczny uzupełniał część wykładową. Jak zwykle prelekcje dotyczyły najnowszych rozwiązań technicznych i obecnych trendów. Prelegentami VI–tej edycji Konferencji byli przedstawiciele firm : EATON, WAGO, HUBIX, Schneider oraz General Electric. Przedstawiony materiał poruszał szeroki wachlarz zagadnień od rozwiązań dla stref EX, poprzez narzędzia hybrydowe, bezpieczeństwo pracy rozdzielnic i transformatorów średniego napięcia do cyberbezpieczeństwa w energetyce i diagnostyki silników elektrycznych poprzez wykorzystanie wielkości pomiarowych aparatury zabezpieczeniowej. Spotkanie przebiegło w miłej atmosferze, a punktem kończącym program spotkania był uroczysty obiad.\nWarto pokusić się o konkluzję, że na przestrzeni ostatnich lat Konferencja Energetyka przemysłowa z imprezy o charakterze lokalnym przekształciła się w ciekawą ofertę która zdecydowanie ugruntowała się w kalendarzu wydarzeń o charakterze naukowo–technicznym organizowanych w naszym mieście. Myślę, że nie będzie nadużyciem stwierdzenie, że w pewnym sensie stanowi uzupełnienie organizowanych dorocznie przez tarnowski Oddział SEP Dni Elektryki i w ciekawy sposób wpisuje się w propagowanie świadomości technicznej kadry związanej z branżą.\nReasumując wszystkie dotychczasowe konferencje cieszyły się dużym powodzeniem i z pewnością można je zaliczyć do szeregu sukcesów Koła nr 3. Jest sprawą oczywistą, że sukces nie byłby możliwy bez współpracy osób, które wydatnie przyczyniają się do przygotowania i przebiegu Konferencji. Należą się więc słowa uznania i podziękowanie dla wszystkich kolegów – członków Koła nr 3 oraz wszystkich gości biorących udział w Konferencjach, którzy swym wkładem przyczynili się do wymiany doświadczeń i poszerzenia wiedzy technicznej w przedmiotowym zakresie. Myślę też że warto wykonać ukłon w kierunku Prezesa Koła – kol. Romana Kuczka za wytrwałość i determinację w działaniach mających na celu kontynuację cyklu. Tak więc kolego Prezesie, życzenia wytrwałości i sukcesów w dalszym propagowaniu i organizacji Konferencji.\nPODZIĘKOWANIE ZA UDZIAŁ W KONFERENCJI ,, ENERGETYKA PRZEMYSŁOWA”\nPragniemy podziękować za udział w VI edycji konferencji Energetyka Przemysłowa , która odbyła się w restauracji Kasyno w Tarnowie - Mościcach w dniu 24.10.2019 r. Niezmiernie miło nam, że tak wielu uczestników przybyło na konferencję . Mamy nadzieję, że spotkanie było źródłem nowych informacji, wymiany inspirujących myśli oraz okazją do nawiązania nowych kontaktów. Dziękujemy za ciepłe słowa padające zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu konferencji.\nZapraszamy jednocześnie Państwa do udziału w naszych kolejnych przedsięwzięciach szkoleniowych.\nPrezes Koła SEP przy Grupie Azoty S.A.\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbyła się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy URMET producenta osprzątu elektrycznego nt:\n"Nowości asortymentowych firmy URMET".\nTradycyjnie jak co roku 1 sierpnia, prezesi tarnowskich Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych w tym prezes tarnowskiego Oddziału SEP, a zarazem członkowie Zarządu Rady Terenowej Jednostki Organizacyjnej Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT w Tarnowie uczcili pamięć i oddali hołd uczestnikowi Powstania Warszawskiego Henrykowi Ziemnickiemu. Mgr inż. Henryk Ziemnicki – był założycielem i pierwszy Prezesem Tarnowskiego Oddziału SEP, uczestnikiem Powstania Warszawskiego pełniącym funkcję dowódcy Kompanii Armii Krajowej ps. „OLBROMSKI” , zasłużonym pracownikiem energetyki i niestrudzonym działaczem społecznym. Na jego grobie na Tarnowskim cmentarzy w Krzyżu złożono wiązankę kwiatów z biało-czerwoną szarfą i w imieniu każdego Stowarzyszenia zapalono znicz.\nTrzeba dodać, że przed wielu laty pomysłodawcą takiej formy uczczenia uczestników i walk Powstania Warszawskiego w Tarnowie był zmarły w 2017r. prezes Zarządu Rady NOT w Tarnowie mgr inż. Jacek Sumera a obecnie tradycje tą podtrzymuje obecna Pani Prezes Zarządu Rady NOT Renata Łabędź .\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbyła się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy ZAMEL producenta osprzątu elektrycznego nt:\n"Nowości asortymentowych firmy ZAMEL".\nNowość! MONITOR ENERGII ELEKTRYCZNEJ MEW-01 WI-FI 3F+N\n- Odsłonięcie pomnika-Ławeczki pierwszego prezesa SEP i wieloletniego dziekana Wydziału Elektrycznego PW prof. Mieczysława Pozarskiego na dziedzińcu Politechniki Warszawskiej.\n"Jestem niezwykle dumny, ze dziś - dokładnie w setną rocznicę Zjazdu Założycielskiego, możemy odsłonić pomnik pierwszego prezesa Stowarzyszenia Elektryków Polskich i wieloletniego Dziekana Wydziału Elektrycznego Poliechniki Warszawskiej- prof. Mieczysława Pozarskiego. .............."\nsłowa Prezesa SEP - Piotra Szymczaka\nPomnik - ławeczka wraz z postacią prof. Mieczysława Pożaryskiego jest założeniem rzeźbiarskim o stylistyce realistycznej i portretowej. Rzeźba kame ralna z małym przeskalowaniem spełnia wymogi rzeźby interaktywnej, uczest nicząc w życiu ulicy, miasta, regionu etc. Dzięki takiemu założeniu jest moż liwość przysiąść obok Profesora - Legendy, odpocząć lub zrobić sobie zdjęcie z tak znakomitą postacią.\nRzeźba profesora M. Pożaryskiego przybliży studentom, pracownikom na ukowo-dydaktycznym oraz mieszkańcom Warszawy, wyjątkową postać siedzą cą w skupieniu na ławce w stylu wiedeńskim, nawiązującej do Warszawy z po czątku XX w. Sylwetka Profesora przedstawiona została w charakterystycznym dla niego ruchu. Głowa podparta jest na prawej dłoni, lewa ręka przytrzymuje specjalistyczne czasopismo leżące na kolanach "Przegląd Elektrotechniczny", którego był założycielem, a także podręcznik autorstwa Profesora pt. "Nauko we podstawy elektrotechniki" .W części oparcia ławki zostały wkomponowane logotypy Politechniki War szawskiej i Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Prof. Mieczysław Pożaryski był wieloletnim dziekanem Wydziału Elektrycznego oraz współzałożycielem SEP-u i pierwszym jego Prezesem.\nRzeźba wykonana metodą modelowania w glinie, następnie odlana w gip sie, stanowiła bazę do wykonania odlewu w brązie. Kolejnym etapem był pro ces patynowania brązu, zapewniając tym samym zabezpieczenie metalu przed korozją. Odlew pomnika w brązie powstał w firmie ART - ODLEW Wiktor Ha lupczok w Opolu. Mam nadzieję, że rzeźba przeze mnie wykonana, wkompo nuje się w przestrzeń Politechniki Warszawskiej i stanowić będzie dydaktyczny i estetyczny aspekt wśród społeczności akademickiej.\nprof Marian Molenda\n- XXXIX NWZD SEP MAŁA AULA POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ\n"Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w dniu 11 listopada 1918 r. społeczeństwo elektryków aktywnie włączyłosię w odbudowę zniszczonego kraju. W dniach 7-9 czerwca 1919r. obradujący w Warszawie Zjazd Powołał Stowarzyszenie Elektrotechników Polskich (nazwę na Stowarzyszenie Elektryków Polskich zmienił zjazd toruński w 1928 r.) XXXIX Nadzwyczajny Walny Zjazd Delegatów SEP zwołaliśmy dokładnie w setną rocznicę tego wydarzenia. .............."\nSłowo wstępne perzesa SEP\n- Członkowie honorowi, Delegaci, Zaproszeni Goście!\nKontynuując chlubne karty i tradycje działalności społecznej przez blisko pięć pokoleń Stowarzyszenie wspierało rozwój przemysłu elektrotechnicznego, energetyki, nauki i techniki oraz kształcenie kadr. Wyrażając głęboki szacunek dla wszystkich pokoleń, które budowały autorytet i rangę SEP obecnie dokładamy wszelkich starań by godnie kontynuować tę działalność.\nSzanowni Państwo, przypadł mi, jako prezesowi SEP, zaszczyt współorganizować obchody tego wyjątkowego święta wszystkich elektryków zrzeszonych w naszym Stowarzyszeniu. Pragniemy, aby podczas uroczystości, które odbywają się na terenie całego kraju, we właściwy sposób zaprezentować dorobek i osiągnięcia SEP związane z rozwojem przemysłu i kształceniem kadr dla potrzeb elektryki oraz popularyzować sylwetki działaczy i członków SEP, którzy wnieśli znaczący wkład w rozwój kraju, elektryki i naszego Stowarzyszenia. Wyrażam przekonanie, że właśnie te działania budują prestiż i autorytet SEP w trzech środowi skach: przemysłowym, naukowym, a także stowarzyszeniowym i w naszych Oddziałach. Dziękuję przewodniczącemu Komitetu Honorowego Obcho dów - Krzysztofowi Tchórzewskiemu - Ministrowi Energii. Jednak dzisiaj szczególne z kol. wiceprezesem SEP - Kazimierzem Pawlickim na czele prof. dr hab. inż. Stanisław Wincenciak, a także kierownictwom Wydziałów: Elektrycznego, Elektroniki i Technik Informacyjnych, Mechanicznego Energety ki i Lotnictwa. Wyrazy podziękowania kieruję do Koleżanek i Kolegów- człon ków SEP, którzy wsparli finansowo budowę oraz Darczyńcom, których wykaz dołączamy. Przekazuję również podziękowania dla kol. Edwarda Ziai za pomoc w pozyskaniu sponsorów. Szczególne słowa podziękowania kieruję do twórcy pomnika- wybitnego rzeźbiarza prof. Mariana Molendy. Dziękuję również fir mie ART-ODLEW Sp. z o.o., która odlała pomnik. Wyrażam ogromne zadowole nie, że nasza wspólna praca zakończyła się tak wspaniałym sukcesem.\nNiech ten pomnik będzie symbolicznym podziękowaniem całej społeczno ści elektryków dla Profesora Mieczysława Pożaryskiego za jego trud i zaanga żowanie w tworzenie polskiego szkolnictwa elektrotechnicznego, przemysłu oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich.\nPod hasłem "Elektryka. Edukacja. Przemysł. Stowarzyszenie."\nMiejsce: Małą Aula Poltechniki Warszawskiej\ngodz. 8.00 - 10.00 Rejestracja delegatów i gośći\ngodz. 10.00 - 10.45 - Otwarcie XXXIX NWZD SEP\nWystąpienie Piotra Szymczaka - prezesa SEP\nPrzyjęcie porządku obrad i regulaminu oraz wybór organów roboczych Zjazdu.\nWystąpienie Krzysztofa Tchórzewskiego - Ministra Energii, przewodniczacego Komitetu Honorowego Obchodów 100-lecia SEP\nWystapienie Jana Szmidta - Rektora PW, wiceprzewodniczącego Komitetu Honorowego Obchodów 100-lecia SEP\ngodz. 10.45-11.45 - Sesja Jubileuszowa poświęcona 100-lecia SEP\nMarian P.Kaźmierkowski, Mariusz Malinowski - "Elektrotechnika dawniej, dziś i jutro"\nPiotr Szymczak, Jerzy Hickiewicz, Sławomir Turmański - "Sto lat działalności i wyzwania stojące przed Stowarzyszeniem Elektryków Polskich"\nSławomir Cieślak, Andrzej Wac-Włodarczyk - 'Rola Stowarzyszenia Elektryków Polskich w procesie kształcenia kadr na progu kolejnego 100-lecia działalności"\nJezry Kurella, Janusz Nowastowski - "Perspektywiczne kierunki działalności SEP w obszarze przemysłu elektrotechnicznego i eneretyki"\ngodz. 12.15 - 12.45 - Wybór członków honorowych SEP\nW ramach porządku obrad był wybór członków honorowych SEP i w tajnym głosowaniu nasz kol. Antoni Maziarka dostał tą nominacje - gratulujemy.\ngodz. 12.45 -13.15 - Wręczenie Medali 100-lecia SEP i Odznak SEP\ngodz. 13.15 - 13.30 - Zakończenie\n- KONCERT JUBILEUSZOWY Z OKAZJI 100-LECIA SEP MAŁA AULA POLOITECHNIKI WARSZAWSKIEJ\n" Jest nam niezmiernie miło przywitać Państwa na niewykłym muzycznym wydarzeniu - koncercie z okazji Jubileuszu 100-lecia naszego Stowarzyszenia.\nElektryka jest stosunkowo młodą dziedziną w poruwnaniu z wieloma innymi obszarami wiedzy i techniki. Tym niemniej odegrała wiodącą rolę w rozwoju cywilizacyjnym ludzkoości, a liczni przedstawiciele należą do grona znakomitych uczonych, twórców i wynalazców. Warto podkreślić że społeczność elektryków jest niezwykle barwna, tworzą ją ludzie o szerokich zainteresowaniach i uzdolnieniach, którzy często oprócz swojego zawodu zajmują się poezją, malarstwem bżdź muzyką. ..............."\nAndrzej Jakubiak Piotr Szymczak\nKoło SEP przy Grupie Azoty S.A. organizowało konferencję Naukowo-Techniczną "Techniki Przeciwwybuchowej i Zarządzanie Bezpieczeństwem - ''\nktóra odbyła się w Hotelu Cristal Park w Tarnowie – Mościcach , ul. Traugutta 5.\nObchody 100 - lecia SEP w Tarnowskim Ratuszu\nW dniach 7-9 czerwca br. przypada setna rocznica powstania Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Z tej okazji, w dniu 23 maja 2019 r. w tarnowskim Ratuszu odbyły się uroczystości związane z obchodami tej rocznicy. Organizatorem uroczystości był tarnowski oddział SEP wraz z Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Tarnowie. Przebieg obchodów rocznicowych honorowym patronatem objął Prezydent Miasta Tarnowa.\nDo głównej sali tarnowskiego Ratusza zaproszeni zostali : prezydent miasta Tarnowa pan Roman Ciepiela, Prezes Stowarzyszenia dr. Inż. Piotr Szymczak oraz prezesi sąsiadujących z naszym oddziałów SEP. Wśród zaproszonych gości znalazły się znane osobistości lokalnego świata nauki i businessu. Przedstawiciele władz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, przedstawiciele władz Grupy Azoty S.A. w Tarnowie, przedstawiciele władz, dyrektorzy oddziałów Spółki TAURON, przedstawiciele lokalnych władz samorządowych, właściciele i prezesi spółek działających na terenie miasta i gminy Tarnów, przedstawiciele i dyrektorzy szkół oraz jednostek kulturalnych, komendant policji, zasłużeni działacze oddziału SEP oraz wybrani członkowie poszczególnych kół Stowarzyszenia działających w oddziale Tarnów\nProgram spotkania zapoczątkowało zwiedzanie części Muzeum w Ratuszu, gdzie przy ujmującej narracji pani przewodnik zaproszeni goście mogli zapoznać się z historią miejsca oraz tradycjami naszego miasta. Szczególnie wyraźnie uwypuklone zostały tradycje szlacheckie i miejskie oraz tradycje oręża i kultury, która dzięki mecenatowi Hetmana Wielkiego Koronnego Jana Tarnowskiego rozkwitła w naszym mieście pozostawiając tak wspaniałe pamiątki historyczne.\nCzęść oficjalna uroczystości rozpoczęła się o godzinie 10. W Ratuszu zapanowała podniosła atmosfera, na którą złożyły się charakter spotkania, stworzona przez organizatorów oprawa oraz zaproszeni goście. Całość harmonijnie dopełniało renesansowe wnętrze Sali Pospólstwa oraz wyniosłe spojrzenia sarmackiej szlachty, która dumnie spoglądała na zebranych z rozwieszonych na ścianach obrazów.\nOtwierając spotkanie, prezes tarnowskiego oddziału SEP pan Janusz Onak przywitał wszystkich gości. Odczytując długą listę zaproszonych, powitał serdecznie wszystkich, którzy dotarli na uroczystości oraz tych, którzy ze względu na towarzyszące uroczystościom rocznicowym zjawiska pogodowe, wezwani do uczestnictwa w sztabach kryzysowych, nie mogli wziąć udziału w spotkaniu.\nSetna rocznica kojarzy się w naszej świadomości z naprawdę długim okresem w historii. Cały wiek istnienia musi skłaniać do retrospektywnego spojrzenia na ogół działalności ugrupowania. Tak więc wszyscy mówcy i prelegenci, w mniejszym lub większym stopniu odnosili się do zdarzeń historycznych. Zarówno tych związanych bezpośrednio z działalnością Stowarzyszenia jak i tych związanych z nim poprzez towarzyszące zdarzenia historycznie i luźne związki.\nNie inaczej było w przypadku prelekcji jaką wygłosił prezes tarnowskiego Oddziału SEP pan Janusz Onak, który swój referat rozpoczął od zdefiniowania SEP jako organizacji, określenia jego celów i charakteru. W dalszej części szczegółowo opisana\nzostała historia powstania Stowarzyszenia. Począwszy od początkowych struktur o zasięgu lokalnym, przez szczegóły związane z przebiegiem zjazdu założycielskiego, by płynnie przejść do pełnej historii tarnowskiego oddziału Stowarzyszenia wraz z jego liderami oraz wielkimi postaciami ściśle związanymi z naszym miastem. Przytoczone zostały konkretne projekty, których realizacja możliwa była dzięki wytężonej pracy członków naszego oddziału oraz szeregu znakomitych postaci, mających ogromny wpływ i zasługi w budowie i prężnym rozwoju przemysłu zarówno w skali lokalnej jak i ogólnokrajowej.\nPo wystąpieniu Prezesa Janusza Onaka przyszedł czas na bardzo ważny i podniosły moment, jakim była dekoracja zasłużonych działaczy organizacji. W pierwszej kolejności wręczono Honorowe Odznaczenia SEP. Złotą Odznakę Zasłużony dla SEP przyznano panu Krzysztofowi Mikulskiemu, Srebrną Odznaką natomiast odznaczona została pani Anna Kanka. Aktu dekoracji dokonali Prezes SEP w Polsce dr inż. Piotr Szymczak oraz Prezes tarnowskiego oddziału SEP pan Janusz Onak. W następnym etapie ceremonii wręczono honorowe medale im prof. Mieczysława Pożaryskiego. Uhonorowani to panowie Władysław Bochenek, Marek Lejko i Grzegorz Bosowski. Medale wręczył Prezes Zarządu Głównego SEP dr inż. Piotr Szymczak. Kontynuując uroczystość odznaczania, dokonano wręczenia ustanowionych w Tarnowie medali im Jana Szczepanika. Warto może w tym momencie dodać, że to odznaczenie zostało ustanowione w 2004 roku przez tarnowski Oddział SEP w celu uhonorowania wybitnych członków organizacji oraz osób nie zrzeszonych ale aktywnie i wymiernie wspierających działalność Stowarzyszenia. Medale im. Jana Szczepanika przyznane zostały : Prezydentowi miasta Tarnowa panu Romanowi Ciepieli, Prezesowi SEP w Polsce panu Piotrowi Szymczakowi, panu Jerzemu Topolskiemu wiceprezesowi Zarządu Tauron Dystrybucja S.A. oraz panu Arturowi Kopciowi członkowi Zarządu Grupy Azoty S.A. w Tarnowie. Medale wręczali przedstawiciele zarządu SEP w Tarnowie panowie Janusz Onak, Antoni Maziarka i Władysław Bochenek.\nPo ceremonii odznaczeń głos zabierali zaproszeni goście. Wypowiedzi zdominowane były gratulacjami, podziękowaniami za współpracę i życzeniami kolejnych rocznic. Na ręce prezesa Janusza Onaka składano listy gratulacyjne i okolicznościowe upominki.\nW części referatowej, o głos poproszono Prezesa SEP w Polsce pana Piotra Szymczaka. Na wstępie pan prezes zaznaczył, że Stowarzyszenie przywiązuje ogromną wagę do precyzyjnego osadzenia swojej działalności w czasie. W tym celu, dwa lata temu powołano pracownię historyczną, która pod kierownictwem prof. Jerzego Hickiewicza dba o to, aby działalność Stowarzyszenia oraz osiągnięcia w dziedzinie elektrotechniki dokumentowane były w źródłach historycznych. Przedstawiony referat, zarekomendowany jako praca zbiorowa opracowana na kongresie SEP, zawierał szczegółowy opis działalności elektryków polskich w okresach: 1). do roku 1919, 2). w latach 1919 – 1939, 3). w okresie okupacji (1939\n– 1946), 4). w okresie transformacji tj. w latach 1946 – 1989 oraz 5). okres od 1989 do dnia dzisiejszego. Kończąc swoje wystąpienie pan Prezes poinformował o inicjatywie Stowarzyszenia, która ma na celu ufundowanie pomnika - „Ławeczki prof. Mieczysława Pożaryskiego” – figury upamiętniającej tą znakomitą postać. Jednocześnie zwrócił się z apelem o rozpropagowanie akcji zbierania datków na ten szczytny cel.\nW związku z tym, że o historii związanej z powstaniem Stowarzyszenia powiedziane zostało już prawie wszystko, poproszony o wygłoszenie swojego referatu, historyk miasta Tarnowa – pan Antoni Sypek skoncentrował się na opowieści o znanych tarnowianach. Znaczna część referatu traktowała o osobach, które poprzez swoją pasję, umiejętności i wiedzę rozsławiali Tarnów w Polsce i Europie, oraz o lokalnych przedsiębiorcach, prowadzących ówczesne warsztaty i manufaktury, którzy poprzez swą pomysłowość i wyczucie rynku mieli wpływ na rozwój lokalnej gospodarki.\nZwykle skoncentrowany na sprawach ściśle technicznych Dyrektor Centrum Energetyki przy Grupie Azoty S.A. w Tarnowie – pan Zbigniew Wadach, również poddał się panującemu nurtowi historycznemu i w swym referacie zaprezentował unikatowe fotografie z okresu budowy i początków działania Państwowej Fabryki Związków Azotowych – obecnej Grupy Azoty S.A. Opisał historię zakładów od wykupu ziem, poprzez budowę elektrowni – serca Zakładów, do chwili obecnej. Wskazał również na udokumentowane, ścisłe związki fabryki z Tarnowem\nNa zakończenie spotkania wiceprezes SEP w Tarnowie pan Antoni Maziarka zaprosił wszystkich zebranych na okazjonalny obiad do restauracji w pobliskim Pasażu. Warto zwrócić uwagę, że dobór restauracji świetnie korespondował z rocznicowym charakterem obchodów. Kręte korytarze, duże piwniczne pomieszczenia dawnej winiarni, łukowe sklepienia wykonane z surowej cegły doskonale domykały atmosferę jubileuszowego spotkania.\nW drugim etapie tarnowskich obchodów 100-lecia powstania SEP przygotowano wycieczkę poglądową po wybranych Centrach Grupy Azoty S.A. w Tarnowie. Głównym celem było przybliżenie Prezesowi Stowarzyszenia problematyki związanej z energetyką przemysłową. Tą część obchodów, w porozumieniu z Zarządem Grupy Azoty S.A. w Tarnowie przygotował Prezes Koła nr 3 – pan Roman Kuczek\nTarnowskie obchody 100-lecia SEP cz.2 – wycieczka do Grupy Azoty S.A.\nUroczystości związane z obchodami setnej rocznicy powstania Stowarzyszenia Elektryków Polskich, które zorganizowano w Tarnowie podzielono na dwa etapy. Pierwszy – oficjalny – odbył się w Ratuszu na tarnowskim rynku. Drugim zaplanowanym etapem była wycieczka do wybranych miejsc w Grupie Azoty S.A.\nW tarnowskim Oddziale SEP funkcjonuje 11 kół, z których każde zrzesza grupę członków reprezentujących odrębną specyfikę obszaru działania i szczególne zainteresowania zawodowe. Największymi i najprężniej działającymi są Koło nr 1 przy Spółce TAURON, skupiające grupę członków związanych z energetyką zawodową oraz Koło nr 3 przy Grupie Azoty S.A. reprezentujące energetykę przemysłową. Od wielu lat władze Koła nr 3 czynią starania, aby szerszemu gronu przybliżyć problematykę elektroenergetyki w obszarach przemysłowych.\nKorzystając więc z okazji, że w Tarnowie odbywały się obchody rocznicowe, oraz miły gest ze strony prezesa SEP w Polsce Dr Inż. Piotra Szymczaka, który przyjął zaproszenie, Zarząd Koła nr 3 z prezesem Romanem Kuczkiem na czele zorganizował wycieczkę po wybranych miejscach w Grupie Azoty S.A. Organizacja spotkania wewnątrz Zakładu możliwa była dzięki doskonałej współpracy i szerokiemu poparciu jakie koło otrzymuje od Zarządu Grupy Azoty S.A.\nTa część obchodów miała oczywiście bardziej kameralny charakter. W wycieczce udział wzięli prezes SEP w Polsce pan Piotr Szymczak, prezes tarnowskiego oddziału SEP pan Janusz Onak, prezes Zarządu SITPChem w Tarnowie pan Zbigniew Paprocki, który jednocześnie reprezentuje Radę Nadzorczą w obecnej kadencji, oraz przedstawiciele Zarządu Koła nr 3. Osobą reprezentująca Zarząd Grupy Azoty był Dyrektor Centrum Energetyki pan Zbigniew Wadach.\nUtrzymując konwencję obchodów zwiedzanie zapoczątkowano wizytą w Willi Kwiatkowskiego. Miejsca, które ze względu na siedzibę pierwszych władz, oprócz charakteru użytkowego, w znacznym stopniu pełni funkcję historyczną. Szanowni goście zapoznani zostali z historią miejsca i jego pierwszych gospodarzy. W pomieszczeniach willi zachowano wystrój zbliżony do oryginalnego, co pozwoliło poczuć klimat dwudziestolecia międzywojennego – okresu budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego oraz wzrostu gospodarczego i rozwoju przemysłowego Drugiej Rzeczypospolitej.\nWywołując pewnego rodzaju historyczny kontrast, w trakcie zwiedzania, jako pierwszy obiekt zaprezentowano niedawno oddane, nowoczesne Centrum Badań i Rozwoju. Centrum to stanowi bardzo interesujący obiekt, który zarówno futurystyczną architekturą, jak i wyposażeniem nie ustępuje najlepszym światowym ośrodkom badawczym. Osobą, oprowadzającą nas po tym niezwykłym miejscu był jej dyrektor pan Rafał Jakubowski. Zwiedzający oprowadzeni zostali po wybranych laboratoriach, gdzie kierujący grupą prac badawczych pan Paweł Markowicz objaśnił ogólny zakres i możliwości badawcze jednostki. Kolejnym prelegentem w tej jednostce był dr inż. Mateusz Laska, który oprowadzał gości po budynku „B” czyli tzw. Hali Półtechnik. Tu nasi goście zapoznani zostali z ogólnym kierunkiem prowadzonych tu prac oraz z przeznaczeniem obiektu. Zademonstrowano też wybrane, jeszcze nie pracujące, ale już zmontowane instalacje.\nZ najnowocześniejszego obiektu w Grupie Azoty S.A. zwiedzający udali się do pomieszczeń dawnej elektrociepłowni EC I. Elektrociepłownia była jednym z pierwszych obiektów wzniesionych podczas budowy Państwowej Fabryki Związków Azotowych. Do dziś funkcjonuje spora część głównego budynku, który swym wyglądem nawiązuje do wzorów budownictwa lat 30–tych. Jednak jego obecne przeznaczenie w znacznym stopniu się zmieniło. Nie istnieje już hala kotłowni i maszynowni jaką można było podziwiać na przygotowanej prezentacji zdjęciowej. Nie istnieją też, wyburzone ze względów bezpieczeństwa, charakterystyczne dla elektrociepłowni kominy, w tamtych czasach jedne z najwyższych w Europie.\nIstnieje jednak i funkcjonuje nastawnia, która co prawda wyposażeniem odbiega od wystroju obiektu oryginalnego, to jednak za nowoczesną zabudową podziwiać można marmurowe płyty z osadzonymi przyrządami z okresu funkcjonowania i świetności EC I. Z pomieszczenia nastawni zwiedzający przeszli do rozdzielni wnętrzowej 6 kV a stamtąd na rozdzielnię napowietrzną 110/6kV, gdzie mogli zobaczyć architekturę nowoczesnego GPZ –tu. Oglądana rozdzielnia wnętrzowa 6 kV z branżowego punktu widzenia, charakteryzuje się ciekawym zestawieniem zabudowanych urządzeń. Od konstrukcji z drugiej połowy zeszłego wieku, po nowoczesną aparaturę łączeniową i zabezpieczeniową. Osobami które przygotowały ten etap zwiedzania byli panowie Roman Romaniszyn i Grzegorz Marszałek – kierownictwo Wydziału Zasilania i Zabezpieczeń Centrum Energetyki.\nKolejnym zwiedzanym obiektem była tzw. hala amoniaku w Jednostce Biznesowej Nawozy. Wybór tego miejsca nie był oczywiście przypadkowy. To jedna z najstarszych, czynnych budowli w zakładach, zawierająca charakterystyczne dla okresu, w którym powstała elementy konstrukcyjne. Hala robi duże wrażenie ponieważ oprócz szczegółów architektonicznych duże zainteresowanie i pewnego rodzaju szacunek budzą zainstalowane w niej urządzenia. Pracują tu głównie maszyny synchroniczne o imponująco dużych rozmiarach. Zakres mocy omawianych silników to 620 – 4800 kW. Są to konstrukcje zbudowane na napięcie średnie 6 kV współpracujące w większości ze wzbudnicami statycznymi. Urządzenia napędzane przez te maszyny to przede wszystkim tłokowe sprężarki gazu syntezowego oraz wirnikowe sprężarki powietrza. Ich przekrój wiekowy też jest szeroki. Od najstarszych konstrukcji jaką jest zbudowaną w latach 30-tych sprężarka azotu, do pochodzącego z roku 2016 silnika firmy DOLMEL napędzającego sprężarkę gazu syntezowego. W trakcie tej części wycieczki, zwiedzający mogli również zobaczyć Jednostkę Syntezy Amoniaku, dla potrzeb której zamontowany został, regulowany tyrystorowo grzejnik rozruchowy o mocy 700 kW. Uwagę należy też zwrócić na przygotowany komentarz, świadczący o doskonałej wiedzy na temat urządzeń i technologii. Osobą odpowiedzialną za przedstawienie tego szczególnego miejsca był pan Wojciech Florek specjalista elektryk w pionie organizacyjno- technicznym Centrum Nawozów\nJako element zamykający objazd po Zakładach organizatorzy zaproponowali wizytę w Elektrociepłowni EC II. Grupę poprowadził osobiście Dyrektor Centrum Energetyki w Grupie Azoty pan Zbigniew Wadach. Wraz z szefem produkcji tegoż Centrum panem Andrzejem Gańczarczykiem zapoznali zwiedzających z podstawowymi obiektami zakładu. Przedstawione zostało serce elektrowni – nastawnia. Miejsce to jest charakterystycznym przykładem obiektu o tym przeznaczeniu. Centralnie osadzony stół dyspozytorski, wokół szafy gdzie na tle jednokreskowego schematu rozmieszczono przyrządy pomiarowe i klucze sterownicze. Od pierwotnie zaprojektowanego przeznaczenia, miejsce to odróżnia się tym, że na tle tradycyjnego wystroju zlokalizowano stanowiska komputerowego sterowania ruchem elektrycznym oraz procesem technologicznym maszynowni i kotłowni. Przechodząc przez maszynownię zainteresowanie zebranych wzbudzały najstarsze z zainstalowanych, kondensacyjno – upustowe turbiny produkcji radzieckiej typu WPT z generatorami o mocy 31,5 MW. Przedstawione zostały również pochodzące z okresu rozbudowy zakładu węgierskie zespoły Lang GANZ oraz najnowszy, nie dawno oddany do użytku turbozespół kondensacyjny firmy Siemens. Kończąc spacer po elektrociepłowni EC II goście poprowadzeni zostali przez kotłownie, gdzie elementem imponującym jest gabaryt kotłów energetycznych.\nPo trudach i emocjach związanych ze zwiedzaniem wszyscy uczestnicy zaproszeni zostali do restauracji Kasyno, gdzie organizatorzy przygotowali kolację połączoną z wymianą wrażeń. Do wymienionego już grona dołączyli przedstawiciele Zarządu Grupy Azoty w osobach wiceprezesa Zarządu pana Witolda Szczypińskiego i członka Zarządu pana Artura Kopcia. Zaproszenie przyjęli również pan Antoni Maziarka piastujący jednocześnie funkcję wiceprezesa SEP i wiceprezesa tarnowskiego oddziału NOT oraz reprezentujący Spółkę Elzat, jej dyrektor techniczny pan Jacek Ramian. W spotkaniu uczestniczyli również członek Zarządu Koła nr 3 pan Władysław Łabuz, prezes Spółki ZBACH pan Roman Nowak, który jest członkiem naszego koła oraz inni zaproszeni goście.\nNa wstępie prezes Roman Kuczek wygłosił okolicznościowy referat, w którym opisał historię koła nr 3. Precyzyjnie wymienił założycieli i wszystkie osoby zarządów od początku istnienia do chwili obecnej. Zapoznał zebranych z charakterem organizacji, jej celami i miejscem na tle tarnowskiego oddziału SEP. Wiceprezes Zarządu Grupy Azoty S.A. w Tarnowie pan Witold Szczypiński w ciepłych słowach odniósł się do wypracowanych schematów współpracy z służbami elektrycznymi funkcjonującymi w Zakładach oraz o ich powiązaniach ze Stowarzyszeniem Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. Wyraził również swój pogląd na temat misji SEP na terenie Grupy Azoty oraz planów związanych z racjonalną gospodarką energią elektryczną i cieplną. Kończąc swą wypowiedź przekazał zebranym miłe słowa związane z tak znacznym jubileuszem. Podczas spotkania wiele zostało powiedziane o naprawdę dobrej współpracy z bratnią organizacją jaką jest SITPChem. Szczególnie w wypowiedzi jej prezesa pana Zbigniewa Paprockiego. Prezes SEP w Polsce Dr inż. Piotr Szymczak zwrócił uwagę na dobry klimat panujący w kole i wskazał na konieczność podjęcia kroków w kierunku szerszej integracji środowiska skupionego wokół stowarzyszenia. Padły pytania o kierunki działania organizacji i o wizje budowy szeroko pojętej integracji środowiska. Wykorzystując swoje doświadczenie akademickie prezes Szymczak zadawał pytania do momentu kiedy usłyszał opinie wszystkich zebranych. Każdy ze zgromadzonych miał swój pogląd na tę sprawę i w sposób mniej lub bardziej asertywny wygłosił swoje zdanie. Ten tryb prowadzenia spotkania w kole był zdecydowanie nowatorski i sądząc po nastrojach spodobał się wszystkim. Obecne władze SEP wyraźnie obrały kierunek na szeroko pojętą współpracę nie tylko z oddziałami, ale też z kołami zrzeszonymi w organizacji. Świadczyć o tym może fakt, że prezes SEP w Polsce pan Piotr Szymczak przyjął od prezesa Romana Kuczka zaproszenie na uroczystość 55-lecia koła nr 3 przy Grupie Azoty S.A. w Tarnowie, przypadające w przyszłym 2020 roku.\nPodsumowując, należy stwierdzić, że zorganizowana w ramach obchodów setnej rocznicy powstania SEP wycieczka po Grupie Azoty była dobrym sposobem na wypromowanie działań w ramach propagowania elektroenergetyki przemysłowej. O popularności wydarzenia może świadczyć wspaniała atmosfera panująca podczas całości zdarzenia oraz intensywność rozmów i wymiany poglądów. Zdaniem większości zgromadzonych elementem, który należy dopracować jest wewnętrzny sposób komunikacji. Należy wypracować metody skutecznej i praktycznej wymiany doświadczeń. Wycieczka wykazała, że w obrębie działalności członków koła jest ogromny obszar, którego owocem jest wiedza i doświadczenie zawodowe. Doświadczenie to może i powinno być przekazywane tym, którzy szukają wiedzy praktycznej i sprawdzonych rozwiązań. Z kolei obszarem, z którego chcielibyśmy czerpać to m.in. zagadnienia sieciowe, instalatorsko – montażowe oraz ogromne pole związane z działalnością naukową. Jak zostało już wspomniane pojedyncze Koła poruszają się w odrębnych zakresach tematycznych. Należy więc podjąć kroki w kierunku integracji środowiska i umożliwienia wymiany wiedzy zawodowej oraz związanego z wykonywaną pracą doświadczenia.\nNa zakończenie, jako że to relacja z obchodów jubileuszu 100-lecia istnienia Stowarzyszenia, panu prezesowi Dr inż. Piotrowi Szymczakowi życzymy powodzenia we wprowadzaniu nowej jakości działania stowarzyszenia, samych sukcesów w podejmowanych na rzecz organizacji działaniach oraz godnego not historycznych wprowadzenia organizacji w drugie stulecie istnienia.\nSkładamy również podziękowania za organizację tarnowskich obchodów 100-lecia SEP w Polsce. Szczególnie organizatorom tj. zarządowi tarnowskiego Oddziału SEP, władzom Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, tarnowskiemu oddziałowi NOT oraz panu prezydentowi Romanowi Ciepieli za mecenat honorowy. Podziękowania należą się również sponsorom, wolontariuszom oraz wszystkim osobom, które włożyły trud w przygotowanie i przebieg jubileuszu.\nZdjęcia - https://photos.app.goo.gl/z22CStFx7ZyQT41E8\nFilm - https://youtu.be/kCm4_RFRMQA\nZdjęcia - wycieczka do Grupy Azoty S.A. https://photos.app.goo.gl/ZnwWBAaVFvGPy1Db8\nZapraszamy do galerii zdjęć z tego wydarzenia. Link do galerii : https://photos.app.goo.gl/ZnwWBAaVFvGPy1Db8\nKazimierz Szpotański (1887-1966) (źródło: Przegląd Elektrotechniczny 1931, nr 7, s. 223)\nMieczysław Pożaryski (1875-1945) (źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe)\nStowarzyszenie Elektryków Polskich istnieje od 100 lat. W kilka miesięcy po zakończeniu I wojny światowej, po radosnych, listopadowych wydarzeniach 1918 r., kiedy odzyskano Niepodległość, odbył się w Warszawie, w dniach 7-9 czerwca 1919 r., Ogólnopolski Zjazd Elektrotechników Polskich, na którym powołano do życia Stowarzyszenie Elektryków Polskich (SEP) i uchwalono jego statut. Nie oznacza to, że wcześniej polscy inżynierowie elektrotechnicy różnych specjalności nie zrzeszali się. Było wręcz przeciwnie. Ale do zjazdu założycielskiego SEP organizacje te były podzielone granicami zaborów. Kiedy powstała Polska w sposób naturalny, bez przymusu i wręcz z potrzeby serca tak jak rozdartą zaborami Polskę, tak i środowisko polskich elektrotechników zszyto w jedną całość i powstało w ten sposób Stowarzyszenie Elektrotechników Polskich. Pierwszym prezesem w latach 1919-1929 był Mieczysław Pożaryski, ostatnim przed wybuchem II wojny światowej Kazimierz Szpotański. W 1939 r. SEP liczyło 1500 członków.\nWybuchła w 1939 roku II Wojna Światowa sparaliżowała działalność SEP. Jej członkowie w latach okupacji włączyli się czynnie w walkę z okupantem niemieckim. Koła SEP istniały w czasie wojny zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w obozach jenieckich na terenie Niemiec, w jakich znaleźli się polscy inżynierowie, członkowie SEP i jednocześnie żołnierze polscy, którzy dostali się do niewoli. Czas wojenny mocno ograniczył środowisko polskich elektryków, którzy ginęli podobnie jak i inni Polacy na polach bitew, w powstaniach, obozach koncentracyjnych i łagrach. Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych SEP wznowił swoją działalność, ale już w 1946 roku został scentralizowany jak i inne organizacje techniczne i włączony do sterowanej odgórnie przez nowe komunistyczne władze Naczelnej Organizacji Technicznej. Czasy stalinizmu przyniosły stagnację. Dopiero po tzw. odwilży w 1956 roku pomału SEP zaczął się odradzać przybierając nowe formy swojego działania, powołano wtedy chociażby Izbę Rzeczoznawców.\nEnergetyka tarnowska narodziła się w okresie przed I wojną światową. W 1910 r. uruchomiono w Tarnowie Elektrownię Miejską, której pierwszym dyrektorem został dr inż. Jan Studniarski, późniejszy rektor i wieloletni dziekan Akademii Górniczej w Krakowie.\nW pierwszym pookupacyjnym roku 1945 r. inżynierowie Okręgowego Zakładu Energetycznego w Tarnowie: Aleksander Zieliński, Henryk Słoniewski i Kazimierz Chróścikiewicz, jako pierwsi z tarnowskich elektryków, zgłosili akces do Oddziału Krakowskiego SEP. Prawie jednocześnie członkami Oddziału zostali prowadzący Biuro Projektów i Budowy inżynierowie Tadeusz Kossakowski i Henryk Ziemnicki.\nPierwsze Koło SEP w Tarnowie powstało przy Okręgowym Zakładzie Energetycznym w 1950 r. Liczyło 32 członków. Pierwszym prezesem został Leon Jakus, dyrektor OZET. Koło nr 2 powstało w 1951 r. przy budującej się Fabryce Silników Elektrycznych. Koło nr 3 powstało w 1965 r. przy Zakładach Azotowych w Tarnowie. Wszystkie Koła zrzeszone były w Oddziale Krakowskim SEP.\n22 stycznia 1970 r. podczas Plenarnego Zebrania Zarządu Głównego SEP w Warszawie wyrażono zgodę na utworzenie w Tarnowie Oddziału Stowarzyszenia Elektryków Polskich, niezależnego od Oddziału Krakowskiego. Uwieńczone zostały wieloletnie starania Komitetu Organizacyjnego, w którym czołową rolę odegrali Henryk Ziemnicki i Bolesław Kurowski. Pierwszym prezesem Oddziału Tarnowskiego SEP został Henryk Ziemnicki.\nOprócz zwyczajnej codziennej działalności organizacyjnej Oddziału można też wskazać kilka kamieni milowych, które podkreślają jego charakter i są jego dorobkiem. Takimi kamieniami milowymi są na pewno organizowane nieprzerwanie od 1996 roku Tarnowskie Dni Elektryki. Kolejnym kamieniem milowym jest „Biuletyn” OT SEP wychodzący nieprzerwanie od 1995 roku, który opisuje nie tylko życie toczące się w oddziale, ale i również jest publikatorem, gdzie ukazują się artykuły pisane nie tylko przez osoby związane z tarnowskim środowiskiem.\nPrzy Oddziale działa również Ośrodek Szkolenia, w którym są dwie komisje kwalifikacyjne SEP nadające uprawnienia zawodowe i Ośrodek Rzeczoznawstwa. Oddział organizuje także od wielu lat Spotkania Elektroinstalacyjne. Aby docenić młodzież średnich szkół technicznych regionu tarnowskiego organizowane są prawie corocznie od 1998 roku konkursy na najlepsze prace dyplomowe, a od 2002 roku konkursy na najlepsze prace dyplomowe dla studentów.\nUroczystości jubileuszowe stowarzyszenia obchodzone są w ramach „Tarnowskich Dni Elektryki”.\nPoczątki energetyki w Tarnowie – zdjęcia.\nBudynek Elektrowni Miejskiej w Tarnowie. Początek XX w.\nTarnowscy elektrycy poznają Elektromobilność w Państwie Środka.\nWpisując się w obchody 100-lecia Stowarzyszenia Elektryków Polskich, Członkowie Tarnowskiego Oddziału SEP w końcu kwietnia 2019 r. wyruszyli na kilka dni do środkowej Azji, do Chin. Celem merytorycznym wyjazdu była wizyta w jednej ze znaczących w świecie firm branży motoryzacyjnej należącej do koncernu BYD Company posiadającej innowacyjne rozwiązania w dziedzinie elektromobilności, napędów elektrycznych oraz specjalizującej się w nowoczesnych technologiach magazynowania energii elektrycznej.\nPonadto program wyjazdu obejmował pobyt w wielu kultowych dla tego kraju miejscach, przejazd szybkim pociągiem i zwiedzanie miast stanowiących wizytówkę „Państwa Środka”: Pekinu, Hangzhou, Wuzhen i Szanghaju.\nTarnowscy elektrycy w Chinach\nZasadniczym punktem programu była wizyta w jednym z największych koncernów świata - firmy należącej do koncernu BYD Company. Skrót nazwy firmy pochodzi od Build Your Dreams (z ang. „zbuduj swoje marzenia”). W czasie prezentacji firmy na dużej zgodnej z potencjałem goszczących nas gospodarzy Sali konferencyjnej przedstawione zostały misja i wizja firmy a także potencjał jakim dysponuje w realizacji nakreślonych celów.\nFirma jest dużym potentatem w sektorze motoryzacyjnym, zajmuje się produkcją komponentów szczególnie elektrycznych oraz produkuje samochody osobowe i autobusy pod własną marką. Buduje mocne kompetencje w dziedzinie elektromobilności – nie tylko na folderach lecz faktycznie w rzeczywistości, co potwierdza widok parkingu firmowego gdzie setki pojazdów pracowników przyłączone są do własnych punktów ładowania (każde miejsce parkingowe ma taki punkt).\nParking firmowy dla pracowników\nJest dużym graczem na rynku azjatyckim i światowym w produkcji pojazdów z napędem hybrydowym i elektrycznym. Firma specjalizuje się również w produkcji akumulatorów przeznaczonych do zasilania szerokiej gamy urządzeń poczynając od telefonów a kończąc na magazynach energii.\nPrzekrój samochodu hybrydowego BYD\nPrzykładowy asortyment produkcji\nPrezentacja wzbudziła ciekawość i chęć poznania przebiegu procesu produkcyjnego w takiej fabryce. Gospodarze umożliwili mam wejście na linie technologiczną i podglądnięcie przebieg procesu bezpośrednio na linii produkcyjnej montażu i testowania partii zestawów złożonych z pakietów akumulatorów litowo-jonowych – sterowalnych zasobników energii – przeznaczonych do zasilania urządzeń elektrycznych. Przechodząc przez wyższe kondygnacje budynku przez okna można było dostrzec, że wszystkie dachy obiektów pokrywają panele fotowoltaiczne, z których energia jest wykorzystywana do bieżącej produkcji w firmie.\nHale fabryczne pokryte fotowoltaiką\nDwudziestu uczestników spotkania, naszych kolegów miało również możliwość testowej jazdy samochodem hybrydowym marki BYD na przyfabrycznym torze sprawdzając jego przyspieszenie. Komfort jazdy oraz stabilność przetestowano pokonując tor przeszkód na odcinku specjalnym wjeżdżając na 5 metrową pochylnię oraz zjeżdżając z niej.\nBYD w akcji\nBędąc w Państwie Środka nie można nie zobaczyć obiektu, który wielu do tego Kraju przyciąga czyli Wielkiego Muru Chińskiego. Potężne korki iście chińskie nie pozwoliły nam na długi pobyt w tym miejscu jednym z siedmiu cudów świata. Ale zrobiliśmy swoje czyli, spacerowaliśmy ok 2 godzin po najlepiej zachowanym jego odcinku, wspinając się na poszczególne strażnice, podziwiając kręte i wysokie jego ściany oraz zapierającą dech panoramę na otaczające masywy górskie i doliny.\nPekin pamięta jeszcze letnią olimpiadę z 2008 choć przygotowuje się już do Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 roku. Zwiedziliśmy nadal imponujące obiekty sportowe letniej olimpiady, spotkaliśmy się z niekonwencjonalnym leczeniem w Centrum Medycyny Chińskiej i mieliśmy okazję do zapoznania się z techniką hodowli pereł słodkowodnych i podziwiania biżuterii z przepięknymi perłami. Poznaliśmy miejsca o szczególnym dla Chińczyków znaczeniu, miejsca ich kultury i historii: Świątynię Nieba, która jest jednym z najpiękniejszych parków w Pekinie i cennym zabytkiem historycznym, Letni Pałac - kompleks parkowo-pałacowy, który stanowił miejsce letniego odpoczynku cesarzy chińskich z dynastii Qing, i Plac Niebiańskiego Spokoju (Tiananmen) będący świadkiem współczesnej historii. Ten największy i najważniejszy plac "Państwa Środka" sąsiaduje z gmachami Mauzoleum Mao Zedonga i Parlamentu i rozciąga się przed Bramą Niebiańskiego Spokoju stanowiącą wejście od południa do Zakazanego Miasta. Po przekroczeniu Bramy zwiedziliśmy wybudowany w XV w. Pałac Cesarski, w którym 9999 komnat pełniło funkcję rezydencji 24 cesarzy z dynastii Ming i Qing. Zakazane Miasto jest największym zespołem pałacowym na świecie i znajduje się na liście światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Po wyjściu na Wzgórze Węglowe podziwialiśmy z zachwytem Park Jingsan z panoramą miasta i Cesarski Pałac.\nZakazane Miasto widok z Wzgórza Węglowego\nTrasę z Pekinu na wschodnie wybrzeże do Hangzhou jednej z dawnych stolic siedmiu królestw, położonej na południowym krańcu Wielkiego Kanału pokonaliśmy w 6 godzin (ok 1300 km) szybkim pociągiem. Pociąg rozpędza się do prędkości ponad 300 km/h i nie ma odczucia wielkiej prędkości – jazda po torach jest bardzo cicha i bardzo płynna.\nHangzhou to jedno z mniejszych (ok 7 ml mieszkańców) ale bardzo dynamicznie rozwijających się miasteczek. Zwiedziliśmy buddyjskie klasztory z Świątynią Lingying, czyli Świątynią Natchnionego Odosobnienia, sięgającej swoją historią pierwszej połowy IV wieku, gdy na tym terenie po przybiciu mnichów wzniesiono jej pierwsze pawilony. Emocje wzbudził durian, najbardziej śmierdzący aczkolwiek smaczny owoc pokryty żółtą lub zielonkawą kolczastą skórką. Degustujący go stali się abstynentami gdyż spożywany z alkoholem (podobno) tworzy trujący związek.\nWizytę w Hangzhou zakończyliśmy rejsem łodzią po Jeziorze Zachodnim, będącym jedną z głównych atrakcji miasta, wizytą na polach herbaty i w herbaciarni oraz zwiedzaniem Ogrodu Rodziny Guo, stanowiącego prawdziwe arcydzieło sztuki ogrodowej. Aby pozostać w atmosferze relaksu udaliśmy się tym razem autokarem do usytuowanej na sieci kanałów Wuzhen - jednej z najpiękniejszych wiosek wodnych w całych Chinach, nazywanej "chińską Wenecją". Niesamowita atmosferę tworzyło wieczorne delektowanie się sztuką w tym operową przy kanalikach żeglownych miasta, przechadzki i podziwianie zawieszonej nad wodą zabudowy i dotykającej wody zwisającej tropikalnej zieleni. Muzeum Krępowanych Stóp - trudna do akceptowania ale specyficzna dla Chin ocena kobiecego piękna, muzeum Wesela, lokalne rzemiosło i wystawy obrazujące miejscowy folklor to ma do zaoferowania ta miejscowość stanowiąca dla oddalonego ok 100 km Szanghaju weekendowe wytchnienie.\nSzanghaj – największe miasto Świata ok. 26 mln mieszkańców. W fabryce jedwabiu zapoznaliśmy się z procesem produkcji nici i wykorzystywania jedwabiu do produkcji tkanin, rozkoszowaliśmy się stylem iście azjatyckim jednej z niewielu świątyń buddyjskich w mieście - Świątynia Nefrytowego Buddy - oraz stylem starego miasta przypominającym cesarskie Chiny z słynną herbaciarnią. Spacerowaliśmy po Bund - znanym szanghajskim nabrzeżu, zwiedziliśmy Perłę Orientu - najwyższą wieżę TV w Azji, Szanghajskie Muzeum z znakomitą kolekcją, obrazującą życie społeczeństwa Chin i rozwój sztuki chińskiej na przestrzeni dziejów.\nStare miasto, w tle najwyższy budynek Szanghaju (632 m.)\nNowe oblicze Szanghaju\nChiny jakie zobaczyliśmy to szybko rozwijający się kraj, tygrys gospodarczy, którego główne miasta są nowoczesnymi metropoliami a równocześnie olbrzymimi placami budów. Przeobrażają się błyskawicznie, wyprzedzając inne znane metropolie czystością i doskonałym zorganizowaniem miejskiej infrastruktury.\nZmieniający się Szanghaj\nGdzie jest prawdziwa stolica Chin? W Pekinie, gdzie od XV w. do dziś Zakazane Miasto - siedziba Cesarzy - przypomina o tym, że tzw. Północna Stolica jest tą jedyną słuszną w Państwie Środka? Pekin jest wizytówką Chin, ale czy jedyną? A może prawdziwa stolica jest w Szanghaju? Wielki biznes widać tu na każdym kroku, a podobno władza to pieniądze... Można zadawać sobie te pytania, szukać odpowiedzi w literaturze, internecie, relacjach ze spotkań korporacyjnych i blogach podróżników. A może Hangzhou - jedna z starożytnych stolic i stolica zielonej herbaty?\nCzy spotkanie z Chinami, Chińczykami, budowlami i technologią było pięknym wstępem do dalszego poznawania uroków Azji czy jest raczej koniecznością na przyszłość dla rozumienia mentalności, wzmocnienia więzi i rozwoju wzajemnych relacji biznesowych.\nDziękujemy firmie Erbus z Mielca i Panu Andrzejowi za życzliwość i „uszycie” wyjazdu na miarę naszych potrzeb oraz Pani Annie Czarneckiej, która dla naszej grupy była przewodniczką służąc nam ogromną wiedzą i chińskim doświadczaniem pełniąc opiekę jako pilot w czasie podróży.\n上海 znaczy Szanghaj\nSzanghaj, ostatnie miasto na trasie naszego wyjazdu po wschodnich terenach Chin to zarazem miejsce, w którym jak w soczewce skupia się dzisiejsze państwo środka.\nJedno z największych miast świata, główny port morski Azji i siedziba jednej z najważniejszych światowych giełd. Już to pokazuje znaczenie miasta w dzisiejszym zglobalizowanym świecie. Szanghaj musi robić wrażenie na przyjeżdżających z całego świata turystach. Na nas zrobił. Ilość nowoczesnych wieżowców w dzielnicy Pudong może przyprawić o zawrót głowy.\nShanghai Tower – 632 m, Shanghai World Financial Center (popularnie nazywany otwieraczem) – 492,3 m, Jin Mao Tower – 421 m i wreszcie Oriental Pearl Tower - 468 m to chyba najbardziej znane Szanghajskie budynki. Z ostatniego z nich mieliśmy możliwość podziwiania panoramy miasta stojąc na jednej z trzech zlokalizowanych w wieży platform widokowych. Jedyna w budynku platforma z przeszkloną podłogą znajduje się na wysokości 263 m i to właśnie na nią wjechaliśmy jedną z sześciu szybkich wind. Podobno przy dobrej widoczności z najwyższej platformy można obserwować widoki w promieniu nawet 100 km. My nie wjechaliśmy na wysokość, która pozwoliłaby zweryfikować prawdziwość tej informacji. Nie mniej jednak rozpościerający się przed nami widok i tak był imponujący. Dodatkowych wrażeń dostarczała jeszcze przeszklona podłoga.\nKonstrukcyjnie wieża jest piątym co do wielkości tego typu obiektem na świecie. Jej fundamenty sięgają 18 m w głąb ziemi. Łączna waga budynku to 120 000 ton. Cała konstrukcja opiera się na trzech pionowych, żelbetonowych słupach o okrągłym przekroju. Dla wzmocnienia całości Jia Huan Cheng, architekt budowli zastosował między nimi poprzeczki, a w dole wieży słupy dodatkowo podparto skośnymi belkami. Trzy filary o średnicy 9 metrów każdy podtrzymują konstrukcję budynku. Na rdzeniu opierają się trzy pokłady w kształcie kuli. Im wyżej tym kule są mniejsze. Średnice kul, to odpowiednio: 50, 45 i 14 m.\nNa szczęście Szanghaj oprócz nowoczesnego oblicza światowej metropolii (bądź co bądź to obecnie największe miasto świata) ma do zaoferowania także swoją bogatą i niebanalną historię. Wprawdzie drapacze chmur próbowały nam jeszcze nadal towarzyszyć w trakcie zwiedzania historycznej, szanghajskiej starówki wciskając się nachalnie z oddali pomiędzy zabytkowe budynki, ale to nie one przyciągały w tym miejscu naszą uwagę.\nStara dzielnica pamiętająca jeszcze czasy wojen opiumowych pełna małych sklepików, oferujących lokalne przysmaki restauracyjek i urokliwych zaułków przenosiła w czasy cesarstwa i mieszkających w niej zamożnych handlarzy jedwabiem. Faktem jest, iż obecnie jest to miejsce mocno skomercjalizowane. Jakby przygotowane pod „orientalne wyobrażenia” zachodniego turysty. Z drugiej jednak strony miejsce na swój sposób niezwykłe. Przede wszystkim jednak na wskroś autentyczne. Co z tego, że na tle nowoczesnych biurowców robi trochę nierealne, a nawet baśniowe wrażenie? Przecież właśnie te trochę wyidealizowane wyobrażenia dawnych Chin chyba każdy z nas miał gdzieś w podświadomości, a dzięki temu miejscu dane nam było to poczuć.\nCzasem za sprawą stylizowanego wystroju mijanych lokali można było poczuć dekadencki klimat lat dwudziestych ubiegłego wieku. Czasu kiedy handlarzy jedwabiem zastąpili nie mniej bogaci przybysze z całego świata. Często o bardzo wątpliwej reputacji. Dzisiaj jest to miejsce, do którego obowiązkowo trafiają odwiedzający miasto turyści.\nOstatnim akcentem zwiedzania miasta był spacer po słynnej nadbrzeżnej promenadzie znanej jako Bund. Znajduje się ona na prawym brzegu rzeki Jangcy. Architektonicznie nawiązuje swoim stylem do baroku, renesansu ale także art déco. Po pierwszej wojnie opiumowej i otwarciu portu dla cudzoziemców na tym terenie powstała brytyjska osada. Pierwotnie był to bagnisty wymagający osuszenia teren. Jednak już na przełomie XIX i XX wieku Bund pełnił rolę najważniejszego finansowego centrum Azji Wschodniej. Obecnie znajdują się tam siedziby światowych organizacji finansowych i hotele. Prawdę mówiąc można było przez chwilę zapomnieć, że znajdujemy się na dalekim wschodzie. Zabudowa sugerowała raczej Nowy Jork, Londyn czy Paryż i to bynajmniej nie ten współczesny ale z początków ubiegłego wieku. To wszystko potwierdza tylko w jak niezwykłym miejscu byliśmy. Miejscu, w którym przez wieki krzyżowały się drogi kupców podążających jedwabnym szlakiem, europejskich ekspedycji kolonialnych, prowadzących tu swoje interesy gangsterów, a w końcu światowych korporacji i wielkiej finansjery. Dużo jak na jedno miasto.\nTrzy jakże odmienne oblicza Szanghaju. Nowoczesne centrum, tradycyjna chińska architektura starówki i kolonialny Bund pozwoliły nam chociaż częściowo odkryć teraźniejszość i przeszłość tego fascynującego kraju jakim bez wątpienia są dzisiejsze Chiny.\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbędzie się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy ANLUX producenta osprzątu elektrycznego nt:\n"Nowości asortymentowych firmy ANLUX".\nFirma Anlux istnieje od 1995 roku i zajmuje się produkcją energooszczędnych elementów oświetleniowych. W asortymencie sklepu mogą Państwo znaleźć szereg produktów, które wykorzystacie we własnym domu. Jednym z podstawowych artykułów przedsiębiorstwa Anlux są źródła światła LED.\nW naszym sklepie znajdziesz naświetlacze LED z czujnikiem ruchu, które idealnie sprawdzą się jako oświetlenie przed dom czy podjazd do garażu. Do oświetlenia tarasu czy pod ganek polecamy plafony hermetyczne LED BARI z czujnikiem ruchu. Producent Anlux oferuje rozwiąznaia nie tylko do domu - szeroka gama produktów z branży oświetlenia przemysłowego zaczynając od opraw liniowych LED IP65 kończąc na oprawach LED High-Bay z serii TUNG, TANT i o wysokiej sprawności 140 lm/W serii Highbay LED IRID.\nZarządu Tarnowskiego Oddziału SEP zorganizował konferencję "Rozwiązania typu Smart Grid w sieciach dystrybucyjnych" która odbyła się w środę 20.03.2019 r. od godz. 9:00 w Tarnowie ul. Lwowska - TAURON Sala Błękitna.\nWymogi rozdziału energii w warunkach użytkowania, funkcjonalność i struktu- ry stale się zmieniają. Sieci zasilania podlegają poważnym zmianom przepływu energii z powodu odnawialnych źródeł energii. W przyszłości sieci te będą też obciążone pojazdami elektrycznymi pobierającymi prąd w stacjach ładujących.\nPrzejrzyste przepływy energii to warunek wstępny stabilności inteligentnych sieci. Odpowiednio do tego rzeczywiste sta- ny sieci muszą być łączone w inteligentny sposób, żeby do- pasować zasilanie i zapotrzebowanie. Jest to niezwykle istot- ne w celu zbilansowania silnie wahających się przepływów energii powodowanych przez zmienne źródła zasilania z jednej strony i szczyty zużycia powodowane przez stale rosnącą ilość pojazdów elektrycznych pobierających prąd do ładowania z drugiej strony.\nW celu umożliwienia operatorom sieci zapewnienia nieza- wodności sieci dystrybucyjnych oraz w celu dokonania wy- dajnych kosztowo dostosowań infrastruktury konieczny jest stały pomiar i monitorowanie obciążeń dynamicznych w sie- ciach dystrybucyjnych. Przy pomocy Modułu Interfejsu Smart Grid (sieci inteligentnej), punkty pomiarowe można łatwo i tanio implementować jako punkty strategiczne w sieciach dystrybucyjnych.\nKompaktowe i modułowe\nW przyszłości operatorzy sieci, firmy przemysłowe i jed- nostki zarządzające obiektami będą zależne od ciągłej dostępności wartości pomiarowych i danych dotyczących obciążeń ich sieci dystrybucyjnych w celu zapewnienia niezawodnego działania. Dane te muszą być dostarczane w czasie nieomal rzeczywistym, żeby można było wyko- nywać pomiary kontrolne, zwłaszcza w gorących punk- tach, takich jak lokalne stacje sieciowe.\nSpełnienie tego wyzwania wymaga przetestowanych i sprawdzonych rozwiązań: prostego montażu w istnie- jących systemach bez przerw w zasilaniu, elastyczności w zakresie ilości punktów pomiarowych, jak również sprzętu, który może być obsługiwany bez wcześniejszego obszernego szkolenia. Przez Moduł Interfejsu Smart Grid (z angielskiego Smart Grid Interface Module - SGIM) firma EFEN opracowała modułowy system zbierania pa- rametrów elektrycznych i innych parametrów fizycznych w szafkach rozdzielczych oraz rozdzielniach kablowych.\nlastyczne i rozbudowywalne\nPoza elementem zasilającym i procesorem można opcjo- nalnie skonfigurować inne funkcje. W obudowie modułu zatrzaskowego można zainstalować do 5 modułów po- miarowych do monitorowania 3-fazowego oraz do 10 przyłączy niskiego napięcia. Dodatkowo dostępne są trzy gniazda wtykowe do modułów uniwersalnych, takich jak interfejsy GSM albo OFC albo moduły I/O ze stykami bezpotencjałowymi.\nKompaktowe i dokładne\nCewki Rogowskiego dają znaczne korzyści przy ograni- czonym miejscu na bieżący pomiar. Kompaktowe wymia- ry i prosty montaż przy pomocy opasek zaciskowych do linii zasilania albo szyn bardzo skracają czas i nakład pra- cy podczas modernizacji. Ponieważ cewki Rogowskiego nie wykazują efektu nasycenia, to można mierzyć szeroki zakres prądów pierwotnych bez wpływu na dokładność. Cewki te odpowiadają klasie dokładności 1 zgodnie z EN 61869, eliminując w ten sposób potrzebę kalibracji cewki i modułu pomiarowego.\nDzięki swojej podstawie montażowej Moduł Interfejsu Smart Grid można łatwo zainstalować w istniejących szafkach rozdzielczych albo w nowych systemach w celu zapewnienia, że sprzęt będzie przygotowany do przyszłych potrzeb. Obudowa modułu zawierająca modułową elektronikę pomiarową może być łatwo wstawiona w podstawę montażową i można ją też bez większego wysiłku usunąć.\nPrzy zmodernizowaniu istniejących systemów Moduł Interfejsu Smart Grid wyraźnie przewyższa konwencjonalne systemy dzięki łatwemu monta- żowi i instalacji.\nSGIM można zamontować na szynie pod napię- ciem bez ryzyka przypadkowego zwarcia. Po pro- stu zainstaluj podstawę montażową na szynie. Nie ma potrzeby odłączania zasilania systemu\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbyła się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy MILOO LIGHTING producenta osprzątu elektrycznego nt:\n"Nowości asortymentowych firmy MILOO LIGHTING".\nPlakat ►MILOO LIGHTING\nMILOO LIGHTING - Nie ważne co potrzebujesz oświetlić biuro, sklep, magazyn, hale produkcyjną...\nW siedzibie Hurtowni Materiałów Elektrycznych „MEGA” Tarnów ul. Towarowa 11 odbyła się w godz. 9.00 - 11.00 prezentacja firmy HENSEL producenta osprzątu elektrycznego nt:\n"Nowości asortymentowych firmy HENSEL".


• BIURO RACHUNKOWE GORZÓW - katalog.inforam.pl\nBiuro rachunkowe Iwona Suś ma wieloletnie doświadczenie z zakresu obsługi księgowej, a oprócz tego rachunkowej firm/działalności jednoosobowych/przedsiębiorstw. Funkcjonujemy na terenie aglomeracje Gorzów Wielkopolski i posiadamy doświadczoną kadrę pracowników pomagających w rozpoczęciu działalności gospodarczej oraz optymalizacji kosztów prowadzenia spółki. Zaufało nam wielu klientów, jako biuro rachunkowe w Gorzowie posiadamy korzystne ceny usług także dla korporacji dopiero rozpoczynających działalność. Po szczegóły zapraszamy na naszą stronę internetową.\nTytuł Biuro rachunkowe Gorzów\nadres strony www.biurorachunkowesus.com.pl\nSłowa kluczowe rachunkowość Gorzów, biuro rachunkowe w Gorzowie, usługi rachunkowe Gorzów\nBiuro rachunkowe Kraków Veratax oferuje kompleksowe i fachowe usługi księgowe oraz prowadzenie spraw kadrowych firm, stowarzyszeń i fundacji. Specjalizujemy się outsourcingu usług księgowych redukując koszty obsługi w wielu firmach. Zapewniamy fachową i kompetentną kadrę, pracujemy na najlepszym oprogramowaniu firmy Comarch. Gwarantuje to bezpieczeństwo i spokój naszych klientów.Oferujemy również profesjonalne usługi finansowania biznesu poprzez bogatą ofertę kredytów, leasingu oraz faktoringu.\nSzukasz firmy, która zapewni Tobie i Twojemu biznesowi efektywną obsługę księgową? PHU TOMEK Tomasz Ślósarczyk w Warszawie to kompleksowa księgowość w najlepszej cenie! Oferuję prowadzenie ksiąg rachunkowych i handlowych, rozliczenia roczne - PIT, wyprowadzanie zaległości, listy płac i wiele innych usług, jakie prezentuję na stronie. Jeśli potrzebujesz kalkulacji, sprawdzenia stanu Twoich aktywów i pasywów - zapraszam do kontaktu.


Pogoda dla Wysowej-Zdroju na 25 czerwca 2019 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Wysowej-Zdroju na 25 czerwca 2019\nWe wtorek 25 czerwca, w Wysowej-Zdroju będzie przeważnie słonecznie.\nBędzie cieplej. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny czwartej, wyniesie ona 15 stopni Celsjusza. Od tego momentu będzie ona rosła i około godziny siódmej wynosić ona będzie 17 stopni. Maksymalną temperaturę 24 ºC termometry wskażą o godzinie czternastej, a temperatura odczuwalna będzie wyższa o 4 stopnie. Wieczorem zanotujemy spadek temperatury i o 22:00 termometry pokażą 18 stopni Celsjusza.\nPowieje słaby wiatr z północnego wschodu z prędkością 8 km/h. Najsilniejsze podmuchy mogą osiągnąć prędkość do 21 km/h, zwłaszcza między godziną drugą a trzecią.\nSłońce wstanie o 4:29, a zajdzie o 20:45. Dzień potrwa 16 godzin i 15 minut. Będzie to jeden z najdłuższych dni w roku.\nWschód Księżyca nastąpi o 0:50, a zachód o 12:29. Księżyc znajdzie się w trzeciej kwadrze.


Warto jest łączyć siły dla osiągnięcia wspanialszego rezultatu • Scantype\nKlaster IT ma szansę nas zadziwić własnymi możliwościami Zazwyczaj dzieje się tak, iż każdy koncentruje się na własnych priorytetach, a co się z tym łączy różnorakie instytucje i grupy działające w konkretnej społeczności lokalnej nie podejmują żadnej współpracy ze sobą.\nJednak jak znacznie częściej pokazuje klaster IT, należy doprowadzić do chwili, w której przedsiębiorcy, władze lokalne i stanowiska naukowe w danym rejonie łączą się ze sobą, żeby zacząć kolejną inicjatywę i razem ze sobą działać. Dzięki takiemu połączeniu można uzyskać więcej, bo każdy ma wiedzę na inny, szeroki temat, a jej złączenie i wykorzystywanie tzw. burzy mózgów, może podarować nieprawdopodobne szanse, o których wcześniej nie miało szansy być mowy.\nWarto zobaczyć co takiego ma szansę zdziałać różna współpraca przedsiębiorstw\nWarto bez wątpienia powiedzieć, iż kiedy kilka firm (zobacz kredyt pod kontrakt) wiąże swoje siły mają szansę zaoszczędzić więcej, nie jedynie dzięki wymianie swojego doświadczenia, lecz też oraz dzięki środkom finansowym, które są w stanie w to wszystko włożyć. Co więcej bez wątpienia zaskoczy nas fakt, że dzięki takiemu połączeniu władze lokalne będą spokojne o rozwój gminy, ponieważ będą zaznaczyły, że inwestycja nie będzie mogła zostać zabrana, a z drugiej znowu strony przedsiębiorstwom będzie łatwiej chronić się przed inną konkurencją, działającą na tym samym rejonie.\nDzisiaj prezentujemy ten materiał – jeśli jest on przydatny również dla Ciebie, to kliknij, a więcej zobaczysz tu. Upewnij się, może to także okaże Ci się ciekawe.\nZ pewnością taka współpraca przedsiębiorstw (zobacz więcej) kiedy będzie odpowiednio pokierowana, ma szansę podarować wszystkim wielkie szanse.\nRazem ciągle możemy zrobić więcej\nZ pewnością wciąż musimy pamiętać, że razem możemy otrzymać dużo więcej, a co się z tym wiąże, każda ze stron, a szczególnie władze lokalne, powinny dążyć do tego, aby na ich terytorium jak najczęściej przychodziło do połączenia wspólnych wysiłków, które zawsze okażą się pozytywne dla konkretnej społeczności lokalnej, szczególnie iż każda kolejna inwestycja wiąże się też z kolejnymi miejscami pracy oraz jednocześnie również z nowymi, do tej pory nieznanymi możliwościami.\nTagged instytucje, inwestycja, IT, korzyści, społeczności, strona internetowa, współpraca\nChcielibyśmy zmienić laptopa, ale nie wiemy na jakie rzeczy zwrócić uwagę? Łatwo to sprawdzić! A najlepiej przeczytać ten artykuł


MlodaGdynia.pl - Pierwszy tydzień wakacji w PPP nr 2 w Gdyni dobiegł końca\nPierwszy tydzień wakacji w PPP nr 2 w Gdyni dobiegł końca\nZakończyły się zajęcia psychoedukacyjne dla rodziców i wychowawców „WAKACYJNA SZKOŁA DLA RODZICÓW I WYCHOWAWCÓW”, które oprowadziły nasze doświadczone psycholożki Izabela Derewicz-Czupryniak i Mariola Cirson.\nZaskoczyła nas duża frekwencja i zainteresowanie tą formą doskonalenia, dlatego postanowiliśmy poszerzyć naszą ofertę o dodatkowe zajęcia w sierpniu (7-9 sierpnia 16:30-19:00) tym razem w popołudniowych godzinach a nie porannych. Dużo radości doświadczyły dzieci z klas I-III szkoły podstawowej uczestnicząc w zajęciach „WAKACJE NA WESOŁO”, gdzie w różnorodnych grach i zabawach mogły wykazać się twórczością i kreatywnością działania. W tych zajęciach pracowały pod opieką pań Beaty Wojciechowskiej oraz Joanny Kubiak.\nTrwają zajęcia „PLANSZOFANII”, na których - pod czujnym okiem pani Joanny Folejewskiej i Izabeli Łady - uczniowie klas młodszych i starszych szkoły podstawowej integrują się, relaksują, poznają się wzajemnie, wczuwają się w nieznane dotąd role, doskonalą umiejętności podejmowania decyzji i ponoszenia odpowiedzialności za nie, rozwijają swoją wyobraźnię oraz doskonalą pamięć. Co jeszcze w przyszłym tygodniu?\nOd 3 do 6 lipca w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 2 w Gdyni odbędą się spotkania z grami typu Role Playing Games. RPG to fabularna gra towarzyska oparta na narracji, w której gracze wcielają się w role fikcyjnych postaci. Cała rozgrywka toczy się w fikcyjnym świecie, istniejącym tylko w wyobraźni grających. Jej celem jest rozegranie gry według zaplanowanego scenariusza i osiągnięcie umownie określonych lub indywidualnych celów, przy zachowaniu wybranego zestawu reguł. Gra będzie przeplatana rozmową z prowadzącymi psychologami (Mateusz Grygiel, Andrzej Pawełko), dzięki czemu uczestnicy będą mogli jeszcze bardziej rozwinąć swoją kreatywność, wyobraźnię i umiejętności interakcji z grupą. Serdecznie zapraszamy młodzież od 15 roku życia.\nA dla najmłodszych … WAKACJE Z ROBOTEM – NAUKA KODOWANIA - zajęcia dla uczniów klas I-III szkoły podstawowej, których celem jest zapoznanie dzieci z podstawami kodowania i programowania oraz rozwój myślenia logiczno-matematycznego. W programie spotkań: praca z robotem Cubetto, trening koncentracji uwagi (urządzenie Mindwave), gry i zabawy logiczno-matematyczne – zajęcia poprowadzą Karolina Podrażka i Dominika Reglińska (02.07.18r. - 04.07.18r. - godz. 9:00-12:00).\nNa pozostałe zajęcia zapraszamy po naszym urlopie od 30 lipca 2018 roku. Szczegółowe informacje można znaleźć na naszej stronie www.ppp2gdynia.szablon.pl i na Facebooku.\nAutor (hs za: Marzanna Mróz/PPP nr 2)\nOpublikowano we wtorek, 3. lipca 2018 o godzinie 00:11


Bańki mydlane na różne okazje – Libreria\nUwielbiane przez dzieci, wywołują też uśmiech na twarzach dorosłych. Bańki mydlane, bo o nich mowa, kojarzone są z beztroską i bajkowym klimatem. Uświetniają coraz więcej różnego rodzaju uroczystości, nie tylko tych dziecięcych. Pojawiają się na przykład na ślubach, jako oprawa przed kościołem lub salą weselną. Sposobów na robienie baniek jest całe mnóstwo, ważne jest tylko to, żeby mieć odpowiedni płyn.\nPłyn do pięknych baniek mydlanych\nJednym ze sposobów, na urozmaicanie różnego rodzaju uroczystości, jest zakupienie sprzętu do puszczania baniek mydlanych. Można oczywiście robić to tradycyjnie, poprzez dmuchanie lub nabieranie płynu na specjalne sznurki i podnoszenie ich na powietrzu. Jednak jeżeli chcemy uświetnić bańkami większe imprezy, takie jak urodziny, czy nawet wesela, to warto zainwestować w specjalny sprzęt, który sam produkuje bańki. nie jest to drogi wydatek, a daje niesamowity efekt. Ważne jest też to, żeby mieć odpowiedni płyn. Najlepiej kupić sprawdzony płyn do baniek mydlanych 5L, który starczy nam na długo. Takie płyny można łatwo zamówić przez Internet. Warto zwrócić uwagę na ich skład. Gliceryna w składzie daje nam gwarancje, że produkowane bańki będą duże, mocne i bardzo kolorowe. A na tym na pewno nam zależy. Bez względu na to, czy banki mydlane kupujemy dla naszych dzieci, czy też na imprezę dla dorosłych, każdemu sprawiają one wiele radości i przywołują na myśl dziecięcą beztroskę. Dają też ciekawe efekty wizualne.\nBańki mydlane jednoznacznie kojarzą się z dzieciństwem. Mimo to ich urok powoduje, że używane są nie tylko na dziecięcych imprezach. Coraz częściej spotkać je można na przykład na osiemnastkach, czy też na weselach. Żeby bańki mogły cieszyć nasze oczy wieloma kolorami, potrzebujemy do nich odpowiedniego płynu.\nOpublikowano 19 maja 2020 Autor: Jan Wiśniewicz


Jestem smutny. Czy Bóg mnie nadal kocha? | Stepowy Wilk\nKiedyś na tym blogu pisałem o tym, że praktyki religijne spełniane tylko ,,na w razie czego” by nas coś złego nie spotkało (bo za brak różańca od razu grozi nam Boża kara) jest nawet nie tyle jakimś „pogaństwem”, co jest po prostu nie w porządku wobec Boga, który nas zwyczajnie kocha, a nie myśli przez całą wieczność, jak tu jeszcze ukarać i upodlić. Nie chcę tego powtórnie rozwijać. W tę narrację jednak wpisuje się pewna postawa (nas wierzących), którzy myślimy, że radosny jest ten, kto ma bliską więź z Bogiem. Ten, kto się smuci, o: ten to już podejrzany, ten to widocznie wielki grzesznik.\nZnam wielu radosnych niewierzących. Znam wielu chrześcijan, którzy aż kipią radością, to się z nich wylewa, do tego stopnia wylewa, że aż sam spijam trochę z tej radości.\nTylko że ja jestem często smutny. W sumie to też dużo się uśmiecham, ogólnie to w pracy i poza nią jestem pogodny. Tylko że ten sam ja jest też smutny, i ogólnie to mam takie niewesołe usposobienie, jakieś melancholijne.\nKultura, wszystkie te coachingi i współczesne filozofie mówią jednak, że masz się ciągle cieszyć, radować, że wręcz ,,zabawić się na śmierć” (wiem wiem, przywoływanie tu tego tytułu książki to grubo nie na temat).\nNie chcę z tej pozycji powoływać się na Pismo, nie będę się mądrzyć, bo nie jestem teologiem, ani księdzem. Pewnie się więc mylę. W Ewangelii trafiam na takie słowa, że jeśli ktoś nie potrafi zbudować relacji małżeńskiej z drugim człowiekiem, to jedną z przyczyn może być to, że ,,ludzie go takim uczynili”. Może analogicznie ktoś niewiele się w życiu cieszy, bo też to inni w nim zasiali takie ziarno? Czy smutnego człowieka też kocha Bóg? Nie mam wątpliwości. Podważanie tego może byłoby herezją.\nA może nie? Bo przecież radość to też przymiot Boga i owoc relacji z Nim.\nCzytając np. ,,Kwiatki świętego Franciszka z Asyżu” trafiamy na wielu stronach na ,,radość doskonałą”. Gdy czytasz Ewagriusza z Pontu, to wiesz czym jest tzw. duch acedii. Na biegunie jest też ,,ciemna noc duszy”, tylko że nie oszukujmy się: nie jesteśmy wszyscy mistykami, może trafi się jeden lub dwóch na kilkaset osób. A jeśli uważasz, że to, co właśnie czujesz, to nie jakaś pustka a właśnie przeżycie mistyczne, to być może spotkała cię specjalna łaska, ale być może to jakiś zły podszept, który próbuje cię zwieść.\nPomiędzy tą radością a smutkiem/pustką odnajduję jeszcze jeden, moim zdaniem genialny przykład. To C.S. Lewis. W jego autobiografii ,,Zaskoczony Radością” pisze on o tytułowej ,,Radości”. To raczej łaska, niż jakieś siedzenie całą dobę i śmianie się. Lewis – ateista raczej wojujący w środowisku ówczesnej inteligencji (on jako profesor wśród profesorów, czyli elity intelektualnej XX wieku) poczuł ,,Radość”, której początkowo nie rozumiał, która kazała mu się poddać, którą poczuł w sercu, duszy, w przekonaniach, na gruncie kulturalnym. Mówiąc krótko: nawrócił się, tak nagle, coś błysnęło, padło jak na Szawła. Lewis nazwał to ,,Radością” i długo próbował zrozumieć, czym to jest, aż w końcu uległ jej i stał się jednym z najbardziej znanych „pop-teologów” XX wieku (używam tego sformułowania by nazwać teologię podawaną w mainstreamie w sposób popularno-teologiczny).\nBóg przychodzi w ciszy, jak wiemy. Bóg, którego spotykam ja, przychodzi też subtelnie, wie kim i jaki jestem i On przemawia do mnie takim językiem i przez taką wrażliwość, jaką rozumiem. On nie przemawia do mnie przez ,,Pasję św. Mateusza” J.S. Bacha, ale przez to, że gdy z kimś rozmawiam, to nagle jakieś słowo nie daje mi spokoju. Albo gdy czytam, to coś tam się przebija. Albo przez jakiś film.\nNajczęściej Go spotykam, gdy miałem trudny dzień, gdy ktoś coś mi powiedział. Jestem wtedy smutny i przygnębiony, wtedy mam ochotę pogadać, bo tak na co dzień to raczej wolę być małomówny. Chcę z nim rozmawiać, gdy jest mi źle, niedobrze, smutno, podle. I to nie jest tak, że ,,jak trwoga to do Boga”. Gdy opada ten pancerz oczekiwań innych ludzi: oczekiwanie, że będę ciągle pogodny i radosny (czego wymaga praca z ludźmi), że jako mężczyzna to ja będę podporą, zachowam zimną krew i emocjonalne opanowanie. Gdy okazuje się, że mogę być słaby, że nie muszę mówić: ,,Boże, jestem taki szczęśliwy…” ale mogę powiedzieć: ,,Panie, we mnie to kuleje jeszcze to…” (co nie znaczy, że to mi się udaje wykonywać w życiu, może bardziej wolałbym, by tak było). Bo prawda jest taka, że i ja ten radosny i opanowany, i ja ten przygnębiony, to nadal ten sam ja. I że obie te natury są we mnie, obie są potrzebne, i żadna nie jest zła. Smutek i radość, ani to pierwsze nie jest złe, ani to drugie dobre. Emocje z natury po prostu są – i są neutralne, to czyny dopiero je wartościują.\nNo bo jak to jest, że ktoś kogoś krzywdzi i to sprawia mu radość, a ja wychodzę z kościoła po Adoracji Najświętszego Sakramentu i czuję doła. Jak to jest, że ktoś wychodzi z mszy i podskakuje, bo właśnie spotkał się z Bogiem, a drugi wychodzi z tego samego spotkania i też spotkał Stworzyciela, ale czuje (daj Boże, żeby tylko) przygnębienie, bo tu jeszcze może przyjść apatia.\nJestem smutny, jestem więc za mało wierzący, pewnie to Bóg mi zesłał ten smutek albo sam się do tego doprowadziłem, bo mam za słabą z Nim relację (o którą nie dbam) – mogę usłyszeć. A może jestem smutny, powinienem więc pójść do lekarza?\nJestem smutny, coś jest więc ze mną nie tak w tym świecie wiecznej radości i ekstazy.\nTo znaczy jestem smutny tylko czasem, nie cały dzień. Ale pewnie powinienem nie mieć dołów w ogóle.\nGdy jestem smutny, jakoś łatwiej mi być bliżej Boga, łatwiej z Nim rozmawiać, jakoś lepiej widzę siebie, i jakoś tak opadają ze mnie różne pancerze i stroje, w które ubierają mnie ludzie oraz ja sam siebie. Może ja tego do końca nie rozumiem, ale może te chwile smutku w ciągu dnia lub w ciągu tygodnia to właśnie łaska od Boga, może On chce przez to ze mną się spotykać, bo przecież On mnie zna lepiej niż ja siebie (a może On, jak zawsze, z tego co negatywne wyprowadza jakieś dobro). Nie wiem, dla mnie jest to tajemnicą. Może otrzymam odpowiedź szybko, może jeszcze poczekam.\nAle proszę tylko o to, by nie oceniać czyjegoś smutku tylko przez pryzmat choroby albo tego, że nie chichra się cały dzień i nie przeżywa jakiejś ekstazy tylko dlatego, że ma złą relację z Bogiem albo że niewystarczająco modli się/nie odmówił pięćdziesięciu różańców, przy czym radość spływa przy pięćdziesiątym pierwszym. Nikt z nas tak naprawdę nie wie, jaka łączy go więź z Bogiem, tylko sam Bóg. Może wielu smucących naprawdę nie potrafi być blisko Niego, a może wielu z tych, co się radują, nie radują się z wiary, a z miliona innych powodów (wiele uniesień religijnych wynika z bliskiej więzi duchowej z Panem, ale wiele to też owoc wzbudzania w sobie emocji na gruncie psychologicznym).\nWracałem niedawno po bardzo ciężkim dniu w pracy, trochę się denerwowałem. Zakładam słuchawki, szukam piosenki w telefonie, ciemno, styczeń, wieczór, Lublin. Nagle odnalazłem piosenkę, podnoszę wzrok: przechodzę obok księdza. Zazwyczaj widząc osobę duchowną z daleka, ściągam słuchawki i ją pozdrawiam. Ale byłem już blisko przez to grzebanie w telefonie, plus ciemno i mniej widać. Bach, jestem już tak blisko. Tu w tych słuchawkach, nagle, szybko, z piosenką na uszach mówię odruchowo: ,,Szczęść Boże!”. Ksiądz patrzy na mnie, tylko się uśmiechnął, przekonany pewnie, że i tak bym nie usłyszał odpowiedzi. Ja miałem trudny dzień, ale to nagle wyrzuciło ze mnie złe emocje, dało ukojenie, taki niewielki optymistyczny gest. On pewnie też nie unika w życiu smutku. Dla mnie świadectwem prawdziwej więzi z Bogiem, dobrej więzi z Bogiem jest to, gdy potrafisz spojrzeć komuś w oczy i się uśmiechnąć, i robisz to ze spokojem wypływającym z serca. Minąłem księdza, piosenka którą w trakcie drogi losowo właśnie odtwarzałem na YouTube okazało się ,,Chcę widzieć Cię” zespołu Fisheclectic (dałbym sobie rękę uciąć, że przerwałem swoje słuchanie na Amy Winehouse). Słowa piosenki były jak terapia po ciężkim dniu. Pisałem już, że Bóg przemawia do mnie takim językiem i taką (popkulturalną) wrażliwością, jaką rozumiem ja. Choć często czuję smutek (i nawet jest mi z nim po drodze), częściej uświadamiam sobie, ile w moim życiu jest radości. Dopóki nie nabawiłem się podczas biegu kontuzji i złamania, nie doceniałem jak wspaniałą maszyną są ludzkie nogi, każdy staw, ścięgno i paliczek. Myślę, że gdyby nie smutek, nie docenialibyśmy radości.\nPoprzedni wpisŻeby nie zostawić dowodów krzywdyNastępny wpisSpokój, który przychodzi z wiekiem


Prezes Wizanu: to moja ostatnia nagroda | Andrychów Nasze Miasto\nPrezes Wizanu: to…\nPrezes Wizanu: to moja ostatnia nagroda\nSławomir Bromboszcz 20.03.2017\nPrezes Chylewski jest też zapalonym kibicem piłkarskim Bogumił Storch\nJerzy Chylewski, prezes Wizanu, przysięga, że już nie będzie zdobił ścian swojego gabinetu statuetkami, bo teraz myśli o emeryturze.\nW andrychowskiej siedzibie spółdzielni Wizan panuje duży ruch. Najwięcej osób czeka tu na rozmowę z prezesem Jerzym Chylewskim.\nKontrahenci i księgowi muszą jednak poczekać na swoją kolej, bo pierwszeństwo ma pani Basia, pracownica jednego ze sklepów należących do sieci. Prezes z uśmiechem wręcza jej karnet do salonu odnowy biologicznej.\n- To dodatkowa nagroda za obrót, który zrobiła. Każdego pracownika trzeba docenić, choćby w taki sposób. Nie wystarczy po prostu tylko wypłacać pensji i gonić do roboty - tłumaczy.\nJego zdaniem, właśnie dlatego lokalne sklepy pod szyldem Wizanu z powodzeniem konkurują z dużymi sieciami handlowymi.\n- Tu liczy się też człowiek. Nie ma mowy, żeby ktoś pracował u mnie na umowę śmieciową. Chciałbym nawet zrezygnować z otwierania sklepu w niedzielę i dać tym dziewczynom pobyć z rodzinami, ale nie mogę, konkurencja nie ma takich skrupułów - zaznacza.\nWizan to obecnie największa gminna spółdzielnia w Polsce, która prowadzi aktualnie 67 sklepów w 32 miejscowościach, w jedenastu gminach, w powiatach: wadowickim, oświęcimskim i suskim. Pracuje w niej prawie 450 ludzi. Członków ma tysiąc.\nPowstała w listopadzie 1945 r. jako GS Samopomoc Chłopska Andrychów. W 1972 r. połączyła się z GS Wieprz, a w 1999 r. z GS Zembrzyce. Potem były kolejne, ale to od liter pierwszych trzech spółdzielni pochodzi obecna jej nazwa.\n- Na końcu jest „N”, czyli nieznana, jako symbol, że dołączą kolejne - wyjaśnia Jerzy Chylewski. - Ci, którzy połączyli się z nami, wkrótce zwiększyli obroty. Tych, którzy tego nie zrobili, już na rynku nie ma - mówi bez ogródek.\nCztery ściany gabinetu prezesa Chylewskiego zdobią liczne nagrody i puchary. W tym ostatnia, otrzymana zaledwie kilkanaście dni temu, po tym, jak zwyciężył w plebiscycie „Gazety Krakowskiej” „Osobowość Roku 2016” w kategorii biznes. - To już moja ostatnia nagroda. Przysięgam. Nie będę więcej stawał w szranki w jakichkolwiek konkursach. Pora na młodszych, ja myślę o emeryturze, mam już 60 lat - uśmiecha się.\nGIS ostrzega: to niebezpieczna żywność. Wycofane produkty Biedronka, Lidl, Lewiatan. Odnieś je i zażądaj zwrotu pieniędzy [1.03.2021]


jak dobrze - mrspolkadot\nStałam w nocy przy oknie, z wysokiego piętra patrzyłam na miasto.\nTo była Warszawa, nocowaliśmy w jakimś obcym mieszkaniu. Dziewczynki już spały, a ja stałam i patrzyłam z góry. Coś dziwnego spadało z nieba, leciało powoli między szczytami budynków, zniżając swój lot. Poruszało się jak helikopter, kształtem przypominało wagonik zabawkowej kolejki. Nagle zaczęło płonąć, leciało w dół jak kula ognia, której światło ukazało następne…były ich dziesiątki, setki, wszystkie w pewnym momencie wybuchały i płonąc szybowały w dół, powoli, lecz nieuchronnie, wirowały nad miastem jak jakieś śmiercionośne płatki śniegu. A więc stało się – pomyślałam – wojna. Zaczyna się tu i teraz na moich oczach. Dzieci! Chronić dzieci! Schować gdzieś, zabrać, jezusmaria, ale gdzie?! Jesteśmy przecież w tej cholernej Warszawie, mamy ze sobą tylko kilka ubrań i nie wiem, gdzie się ukryć!\nPodniosłam się gwałtownie, z trudem łapiąc oddech i wybuchłam płaczem. Poczułam strach o dzieci tak silny, że poryczałam się i trzęsłam z przerażenia. Jeszcze kilka razy budziłam się tej nocy, potrzebując chwili, żeby uzmysłowić sobie, że wszystko jest w porządku. Długo nie mogłam zasnąć, zastanawiałam się, co bym zrobiła, gdyby rzeczywiście zaczęła się wojna, gdyby obudziło mnie bombardowanie czy strzały. Co bym ze sobą zabrała, dokąd uciekła? Jak obroniłabym dziewczynki? Ten sen spowodował, że zaczęłam analizować takie czarne scenariusze. No wiecie – czy powinnam trzymać gotówkę w skarpecie? Mieć generator prądu i zapasy wody pitnej w piwnicy? Żeby mieć jakiś plan na wypadek gdyby szaleństwo Wladimira okazało się jeszcze bardziej szalone.\nTen sen sprawił też, że rano o mało nie podusiłam dziewczyn, o mało nie połamałam im kości od uścisków, bliska byłam zacałowania. Tuliłam to małe mocno i delikatnie jednocześnie, wąchałam łapczywie, ze łzami w oczach napawałam się jej śmiesznym gaworzeniem. Jak dobrze, że ona zna tylko dobro i ciepło. Jak dobrze, że Zośka może być teraz w szkole, a my w tym łóżku. Mój mąż w pracy, a nie na froncie. Jak cudownie mieć to życie i swoje w nim problemy – mieć za mało: odpoczynku, misek do sałat i pokoi w mieszkaniu. Nie mieć: czasu na ufarbowanie włosów, etatu ani planów na wakacje. Mieć: dzieci, męża, rodziców, dom, spokój i miłość. Tyle spokoju mieć i tyle miłości!\nHania o poranku kulała się na kudłatym dywaniku z Ikei i w produktach Maylily:\nchusta bambusowa z pomponikami\nlekki kocyk bambusowy w piórka\npodusia bambusowa w piórka\nSesja powstała jako swoista rozgrzewka przed ciekawym projektem, który będę realizowała z tą marką. O jego owocach poinformuję Was w swoim czasie 🙂\npiżamka – Zara Home Kids\nchusta z pomponikamikocyk bambusowymaylilyniemowlęrajskie piórkasesja niemowlęca\nnajbardziej beztroska w rodzinie\nReply\tMaja Klonowska 19 lutego 2015 at 21:42\nJest idealna grubiutka cudna Hanka.\nStrach o dzieci jest nieodłączny i daje matkom przewagę nad resztą świata, że czujemy bezwarunkowo miłość i troskę.\nReply\tattea atea 19 lutego 2015 at 21:43\nOdkąd wybuchła wojna na Ukrainie często też o tym myślę.I o ludziach,którzy tam mieszkają.Moja babcia zawsze powtarzała,że nie ma nic gorszego od wojny,śmierci i choroby.Z resztą zawsze można sobie dać radę.Niestety muszę przyznać,że gdyby coś się wydarzyło wyjechałaby m z kraju.Może nie powinnam tak otwarcie o tym pisać ale rodzina jest dla mnie ważniejsza niż nasz kraj,Ich bezpieczenstwo nijak się ma do kryzysów,konfliktów i wojen jakie nam serwują politycy.\nReply\taldia arcadia 19 lutego 2015 at 21:44\nSłodka jest ta niunia 😉\nReply\tLu 19 lutego 2015 at 21:44\nŚwięte słowa ciotka i oby tak zostało! No może poza tymi wakacjami, mam nadzieje, że uda się Wam jednak gdzieś wyjechać 😉\nReply\tMagda Motrenko 19 lutego 2015 at 21:47\nNie budzę się w nocy, ale oglądam wiadomości i w głowie mi się nie mieści, że świat może być taki dziwny. Jeszcze niedawno wszystko było ok, znajomi wyjeżdżali na Ukrainę na wakacje, sama też taką wycieczkę planowałam. A teraz patrzymy na zrujnowane miasta, świeże groby, krew i dzieci żyjące w piwnicach. I te, które nie miały tyle szczęścia i już nie żyją. Obrazy jak na historycznych zdjęciach Warszawy zaraz po powstaniu, tylko teraz jakość fotografii lepsza i wszystko w kolorze. To jest tak absurdalne… taki głupi żart. Rosjanie płaczą, Ukraińcy płaczą, tylko jedna osoba chichocze. I poczucie winy, że nie daliśmy rady temu zapobiec. Smutno.\nReply\tmejflaj 19 lutego 2015 at 21:50\nSkończyłam właśnie seans “Snajpera” i z ulgą wstałam z fotela dziękując za to co mam. Trafnie to wszystko ujęłaś, Pola Dot…\nReply\tAga 19 lutego 2015 at 21:51\nTeż tak czasem mam i te chwile pomagają mi docenić to co jest tu i teraz. To że mamy siebie i wspólne plany i nie ma co narzekać bo życie jest kruche… Celebrujmy nasze małe, proste chwile: )\nReply\tbubulinka.pl 19 lutego 2015 at 21:57\nAh! jak ja uwielbiam te Wasze kolory!\nReply\tThe Mrs Grey 19 lutego 2015 at 22:27\nTak mało z naszego życia doceniamy..\nReply\tAgafia 19 lutego 2015 at 23:35\nTeż mam czasem takie myśli… Z jednej strony wydają się totalnie absurdalne, bo przecież żyjemy w XXI wieku, w cywilizowanym świecie, a z drugiej wystarczy spojrzeć na wschód. Dlatego pilnuję tego co mam i pilnuję choćby tego żeby nie położyć się spać pokłócona z M. Szkoda życia na pierdoły 😉\nSłodka jest! 🙂\nReply\tacalmliving 19 lutego 2015 at 23:37\nTeż często się boję patrząc na te obrazki w telewizji zza naszej wschodniej granicy. Zwłaszcza te rodziny, które w obawie przed bombardowaniem siedzą w piwnicach bloków, te malutkie dzieci, które nie mogą wyjść na zwyczajny spacer z rodzicami. A przecież tak niedawno w 2012 w Doniecku rozgrywane były mecze Mistrzostw Europy. Arena w Doniecku tętniła życiem!\nReply\to chlopcu I 20 lutego 2015 at 00:32\nPięknie to napisałaś … Ja, w tej okropnej Anglii, taka sie czuje odcięta od problemu… A on jest… Niestety\nReply\tIzabela Perez Harriette 20 lutego 2015 at 01:09\nOd jakiegoś czasu mam jak ty..nawet ostatnio wczoraj… a Hanka pięknie się tarza w pięknych szmatkach\nReply\tGosia Skrajna 20 lutego 2015 at 09:13\nMój Syn ostatnio pytał “a co zrobimy jak wybuchnie u Nas wojna?”… 🙁\nstaram się ograniczać oglądanie wiadomości do minimum. z drugiej strony nie mam wpływu na to co się stanie. tez się boję. staram się aby strach nie przysłonił mi cieszenia z tego co mam i kim jestem…\nale ten lęk z tyłu głowy nie znika…\nReply\tCEGmaRUTka 20 lutego 2015 at 09:37\nDziękuję Bogu, że żyjemy w kraju w którym jest pokój. Gdy widzę rodziny w zbombardowanych ukraińskich miastach, pozbawione pracy, jedzenia, dachu nad głową; matki martwiące się o los dzieci wiem, że mamy tak wiele za co możemy dziękować…\nReply\tAnonymous 20 lutego 2015 at 10:21\nDziękuję za ten wpis. Już myślałam, że tylko ja spoglądał z lękiem w stronę działań Putina. Jest za co dziękować, ale nie na co usypuac czujnosci.\nReply\tAnonymous 20 lutego 2015 at 12:08\nPolko najdroższa! Historia lubi się powtarzać, bo w twoją rocznicę wykonania testu ciążowego zrobiłam takowy i ja. Wygląda na to, że będzie październikowo/ listopadowy bejbul 😀 A tak marzyłam o wkraczaniu w cały ten noworodkowo- macierzyński świat wiosną! Majowe spacerki z wózkiem w cieniu kwitnącego bzu, kawki na trawie… A tu taka dupa blada w moim uporządkowanym i zawsze pod kontrolą życiu 🙂 Powiedz, że jesienne dzieciaki też są super. Uściski.\nPS: Jeszcze chwilę pozostanę anonimowa, bo to news nieoficjalny 😛\nReply\tNudy nie ma 20 lutego 2015 at 16:28\nAleż z niej jest słodziak <3\nReply\tMisako - matka po japońsku 20 lutego 2015 at 23:14\nTeż miałam ostatnio taki sen.stałam nad łóżkiem małej potem i wslczyłam z sobą, aby jej nie wziąć w ramiona, nie obudzić i gdzieś nie uciec…\nReply\tOla Z 20 lutego 2015 at 23:14\nTeż się boję… Nie mam dzieci, ale boję się, jak cholera! O męża, o bliskich, o siebie… Mam nadzieję, że te obawy są zupełnie niepotrzebne. Przecudne zdjęcia zrobiłaś!\nReply\tKasia G. 21 lutego 2015 at 18:43\nFajna ta Twoja córa, coraz ładniejsza 🙂 A ja mam niedosyt przepisów na śniadanka do szkoły, moja córka jest w drugiej klasie, nie lubi kanapek, wiec musze sie troche gimnastykowac, by zapewnic jej cos zdrowego i pozywnego – moze rzucialbys kiedys wiecej pomyslow? Pozdrawiam 🙂


Paweł Pawlak - NaszeMMA\nCzwarty w rankingu KSW, Paweł Pawlak, zmierzy się z piątym zawodnikiem tego zestawienia, Cezary Kęsikiem. „Polski Czołg” pokonał już kilku kolegów z maty „Plastinho”, dlatego łodzianin będzie chciał za wszelką cenę przełamać serię zawodnika z Puław. Zobaczcie zapowiedź tej niezwykle interesującej walki. KSW 69: Paweł Pawlak #4 vs Cezary Kęsik...\nPawlak: Kęsik jest moim zdaniem nieco niedoceniany\nBilety na galę KSW 69 są dostępne w serwisie eBilet.pl. Paweł Pawlak wszedł po raz pierwszym do okrągłej klatki na gali KSW 63 i zmierzył się z Damianem Janikowskim. W dobrym stylu wygrał to starcie, a sam bój okazał się na tyle efektowny, że został wybrany najlepszą walką wieczoru. Paweł...\nDoniesienia: KSW 69 zaplanowane na 23 kwietnia!\nZawodnik organizacji KSW Paweł Pawlak (19-4-1) zdradził w wywiadzie na kanale InTheCagePL termin gali KSW 69. Według „Plastinho” gala KSW 69 odbędzie się 23 kwietnia. Ponadto Pawlak zapowiedział również, że wystąpi na tej gali. „Na pewno w kwietniu się biję (…). Cały czas jestem w przygotowaniach. Gala KSW jest...\nBilety na galę KSW 63, która odbędzie się w ATM Studio w Warszawie, są już w sprzedaży w serwisie eBilet.pl. Paweł dysponuje pokaźnym doświadczeniem zdobytym w MMA, ale swoją przygodę w świecie sportów walki rozpoczął od kickboxingu. – Wszystko zaczęło się, gdy miałem czternaście lat – wspomina Paweł. – Właśnie...