Bazylika Konkatedralna w Kołobrzegu - SERCA ZAWSZE SZEROKO OTWARTE\nSERCA ZAWSZE SZEROKO OTWARTE\n3 i 4 grudnia odbędzie się rejestracja potencjalnych dawców pod nazwą\n„Dzień Dawcy Szpiku dla Kamili i Innych”.\nPodczas Dnia Dawcy Szpiku wszystkie zdrowe osoby, w wieku 18-55 lat mogą bezpłatnie zarejestrować się w bazie potencjalnych dawców komórek macierzystych Fundacji DKMS.\nZajmuje to tylko chwilę, polega na przeprowadzeniu wstępnego wywiadu medycznego, wypełnieniu formularza z danymi osobowymi oraz pobraniu 4 ml krwi lub wymazu z wewnętrznej strony policzka. Gorąco zachęcamy1 do zapoznania się ze szczegółami bycia potencjalnym dawcą szpiku oraz ewentualnej rejestracji. Szpik nie jest pobierany z kręgosłupa. Istnieją dwie metody pozyskania komórek macierzystych:\n*Pierwsza z nich to pobranie komórek macierzystych z krwi obwodowej. Metoda ta stosowana jest w 80% przypadków. Zazwyczaj wiąże się ona z jednodniową wizytą w klinice pobrania.\n*Drugą metodą jest pobranie szpiku z talerza kości biodrowej. Metoda ta wiąże się z 23 dniowym pobytem w szpitalu ze względu na konieczność znieczulenia ogólnego.\nGorąco zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami bycia potencjalnym dawcą szpiku oraz ewentualnej rejestracji.\n"Dzień Dawcy Szpiku dla Kamili i Innych” odbędzie się na terenie miasta i gminy Kołobrzeg w następujących lokalizacjach:\nKołobrzeg, Urząd Miasta, ul. Ratuszowa 13, godz: 10:00-17:00\nKoszalin, CH Atrium, ul. Paderewskiego 1, godz: 12:00-21:00\nKołobrzeg, Urząd Miasta, ul. Ratuszowa 13, godz: 11:00-17:00\nKołobrzeg, Świetlica „Na Ogrodach”, ul. Czarnieckiego 5F, godz: 10:00-16:00\nKołobrzeg, Punkt Informacji Turystycznej, ul. Morska 1, godz: 11:00-16:00\nGrzybowo, Świetlica, ul. Szkolna 1, godz: 11:00-16:00\nDźwirzyno, Punkt Gastronomiczny (obok Biedronki), ul. Wyzwolenia 8, godz: 11:00-16:00\nTrzebiatów, Urząd Miejski, ul. Rynek 1, godz: 12:00-18:00\nDrzonowo 13, Zespół Szkół w Drzonowie, godz: 11:00-17:00\nUstronie Morskie, Urząd Gminy, ul. Rolna 2, godz: 11:00-17:00\nGościno, Dom Kultury, ul. Matejki 2, godz: 11:00-17:00\nKoszalin, CH Atrium Koszalin, ul. Paderewskiego 1, godz: 12:00-18:00\nKamila Barszczewska to 34-letnia energiczna i przedsiębiorcza dyrektorka hotelu w Kołobrzegu, mieszkanka Grzybowa. Aktywność fizyczna, a w szczególności crossfit zajmował znaczną część czasu Kamili. Lubi dobre jedzenie, spotkania towarzyskie i podróże. „Teatr, muzyka i śpiew oraz smakowanie życia to moja pasja” – mówi Kamila. Najważniejsza jednak jest dla niej rodzina. W sierpniu rozpoczęły się problemy zdrowotne Kamili, które po licznych badaniach zostały zdiagnozowane, jako chłoniak B-komórkowy o wysokiej agresywności. „Nowotwór zmienił wszystko w moich planach. Nie gonię już za materialnymi środkami. Jedyne, czego pragnę to wyzdrowieć i móc patrzeć jak dorasta moja córka….Chcę po prostu żyć i być zdrowa”. Silny charakter i wola walki Kamili nie pozwalają jej czekać bezczynnie. Wraz z przyjaciółmi i znajomymi zainicjowała akcję rejestracji potencjalnych Dawców szpiku, apelując do mieszkańców Kołobrzegu i okolic: „Każdy z was może pomóc pacjentom poprzez dołączenie do bazy dawców. Przyjdzie i zarejestrujcie się. Wielu Pacjentów czeka na swojego bliźniaka genetycznego. Ja jestem jednym z nich”\nFundacja DKMS zarejestrowana została 28 listopada 2008 roku jako niezależna organizacja typu non-profit, a swoją działalność rozpoczęła 25 lutego 2009 roku. Do dzisiaj udało się nam zarejestrować i przebadać ponad 970 000 (wrzesień 2016) potencjalnych dawców. 3 440 (wrzesień 2016) osób oddało już swoje komórki macierzyste ratując życie tym, którzy potrzebują tego najbardziej.


Elektroniczny dom – FOXBLOG\nW każdym domu obecnie coraz więcej jest urządzeń, które sterują poszczególnymi rzeczami. Sterowanie domem to już nie element filmu fantastycznego ale realia. Programując odpowiednio urządzenie, możemy sobie zagwarantować, że zawsze będziemy mieli ciepło w domu wtedy, gdy w nim przebywamy, w nocy temperatura będzie spadać, podobnie jak wtedy, gdy nikogo nie będzie w domu.\nTo samo odnosi się do ciepłej wody. Co ważniejsze, w tej chwili możemy zaprogramować systemy w domu, by zapalały światła w domu wieczorem, gdy wyjeżdżamy na weekend lub urlop. To doskonały sposób na ewentualnych złodziei. Gdy w domu wieczorem będą się zapalały światła, będzie sprawiać wrażenie, jakby ktoś w nim był. Wiele osób również w taki sposób programuje wieże czy też telewizory, by wieczorem włączały się o określonych porach, na kilka godzin. Elektroniczny dom wyposażony w instalacje elektryczne, automatykę bram czy odkurzacz centralny, to obecnie coś normalnego, dzięki temu żyje się nam wygodniej i bezpieczniej.\nBezpieczniej również dlatego, że jest w nim coraz częściej wiele systemów, które dbają o nasze bezpieczeństwo. Nie tylko systemy alarmowe przeciwwłamaniowe ale również czujniki dymu i czadu, zraszacze i oddymiacze, które reagują, gdy w budynku dojdzie do zaprószenia ognia. Wyposażenie domu w takie urządzenia zabezpieczające, sterujące sprawia, że owszem żyje nam się wygodniej ale za to jest spory problem w przypadku awarii prądu. W takich sytuacjach gaśnie piec, nie mamy ciepłej wody, wszelkie czujniki również przestają działać. Wciąż mało osób inwestuje w generatory prądu, głównie dlatego, że przedłużające się awarie sieci do niedawna nie były w naszym kraju problemem. Sytuacja się zmieniła w ostatnich latach, gdy wyraźnie zwiększyła się siła wiatrów przechodzących nad naszym krajem. Coraz częściej dochodzi do zrywania linii energetycznych, przez co prądu w domu może nie być nawet kilka dni.\nBramy i ogrodzenia palisadowe


Jeśli poszukujesz cudownego preparatu na powiększanie piersi to powinnaś zaznajomić się z rankingiem najlepszych preparatów. Ranking obejmuje wiele zestawów kremów i kapsułek przyczyniających się do powiększania piersi. Zapewniamy, iż jest to ciesząca się znacznym zainteresowaniem alternatywa dla operacyjnego powiększania piersi, dodatkowo w stu procentach bezpieczna. Środki zawierają tylko naturalne składniki, dzięki czemu nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Dodatkowo podkreślamy, że regularne stosowanie kremu zezwoli powiększyć piersi nawet o dwie miseczki. Przekonaj się o tym już teraz. Wybierz jedyny w swoim rodzaju medykament na powiększanie piersi i usatysfakcjonuj siebie i ukochanego.


Warszawa pod bronią!\nWarszawa pod bronią!(Korespond. Ilustr. Kuryera Codz.)Warszawa, 9 sierpnia Warszawa interesowała się zawsze życiem żołnierza z wysokości mostu Poniatowskiego. Z okazyi popołudniowych ulubionych przechadzek po tym moście....\nMoralna odporność żołnierza przewyższa oczekiwanie.\nAmerykański wojskowy o polskim froncie bojowym. Warszawa, 9 sierpniaWybitny oficer amerykański, świeżo przybyły z nad Stochodu, major Griffith, zechciał się podzielić ze współpracownikiem „Kuriera Porannego” całą...\nW dniu 9 bm. Płock przeżył kilka godzin paniki. „Kurjer Polski” tak ilustruje stan rzeczy tego dnia: „Płockowi w ciągu ostatnich godzin groziło niebezpieczeństwo – wiecznej...\nPlany pomocy zagranicznej dla Polski\nDwie dywizye angielskie i flota w drodze do Polski(telefonem od naszego korespondenta)Wiedeń, 9 sierpnia (C): „Polittiken” podaje: w ostatnim tygodniu znajdowało się w Kopenhadze wiele angielskich okrętów. Większość...


Budowa serca leczenie, objawy i przyczyny\nNaczynia własne serca:\nGłówne naczynia tętnicze przebiegają w bruździe wieńcowej => noszą nazwę naczyń wieńcowych. Odchodzą one tuż powyżej zastawek aortalnych. Wyróżniamy dwie główne tętnice:\nTętnica wieńcowa lewa:\npo 1cm przebiegu w lewej części bruzdy wieńcowej?? dzieli się na gałąź międzykomorową przednią i gałąź okalającą przednią.\nścianę lewej komory bez okolicy bruzdy międzykomorowej tylnej\nścianę prawej komory serca w pobliżu bruzdy międzykomorowej przedniej\nprzedni i środkowy odcinek przegrody międzykomorowej (2/3)\nprzebiega w prawej bruździe wieńcowej , początkowo pokryta uszkiem prawym serca a później na granicy pomiędzy lewym i prawym sercem. Jej końcowa gałąź międzykomorowa tylna biegnie w bruździe międzykomorowej tylnej.\nścianę prawej komory serca bez pobliża bruzdy międzykomorowej przedniej\nścianę lewej komory serca w pobliżu bruzdy międzykomorowej tylnej\ntylny odcinek przegrody międzykomorowej (1/3)\nprawy przedsionek z węzłem zatokowo-przedsionkowym i przedsionkowo-komorowym => jej zablokowanie powoduje zaburzenie rytmu serca\nOdgałęzienia tych tętnic nie tworzą zespoleń, które są odgałęzieniami końcowymi;\nWiększość żył wpada do zatoki wieńcowej, ale żyły przednie (np. największa – żyła Galena) samodzielnie uchodzą do prawego przedsionka a żyły najmniejsze serca uchodzą do wszystkich jam serca.\nPoza wymienionymi wyróżniamy:\nżyłę wieńcową lewą= żyła wielka serca\nżyłę wieńcową prawą = żyła mała serca\nżyłę międzykomorową serca\nZapalenie mięśnia sercowego Po łacinie: myocarditis. Zapalenie mięśnia sercowego może być wywołane przez czynniki zakaźne – bakterie, wirusy, riketsje,...\nTags: serce, tętnica wieńcowa, żyła wieńcowa\n← Zastawki serca\nRozrusznik serca →


Amica PGA7101 - Zakupy Mojegotowanie.pl\nAmica PGA7101 Ocena produktu:\nPalnik WOKPlanujesz imprezę i chcesz zaserwować gościom swoje ulubione azjatyckie danie przyrządzane w woku? mając płytę gazową Amica z Palnikiem Wok, zrobisz to koncertowo! Palnik tego typu ma potrójny płomień i rewelacyjnie pasuje do przygotowywania dań w wielkich garnkach, patelniach albo naczyniach typu wok.\npozwala na prędkie równomierne smażenie lub gotowanie, bez ryzyka przypalenia, niedosmażenia czy utraty substancji odżywczych. Tobie pozostaje tylko pyszna zabawa. Stabilne ruszty żeliwneNiestabilne ruszty, które ponadto trudno domyć to już przeszłość.\nW płytach gazowych Amica zaimplementowano nowoczesne, potężne i w pełni stabilne ruszty żeliwne. Kiedy zechcesz przesunąć garnek, zrobisz to bez obaw, że wraz z garnkiem przesunie się ruszt. Znakomity design w służbie kuchennej wygodzie.\nPowierzchnia nierdzewnaKuchnia to serce domu, a tym samym pomieszczenie, które jest solidnie eksploatowane. Szczególnie płyta narażona jest na większe niebezpieczeństwo - często kapnie rozgrzany olej lub rozleje się wrząca woda.\nJeśli zależy ci na tym, żeby twoja kuchnia zawsze wyglądała jak nowa, wybieraj te sprzęty, które są wyjątkowo wytrzymałe i nieskomplikowane w pielęgnacji. Płyta gazowa wykonana ze stali nierdzewnej to idealne rozwiązanie.\nJest prosta do utrzymania czystości, trwała i niepodatna na uszkodzenia. Elektryczny zapalacz gazu w pokrętleKoniec z palcami poparzonymi od zapałek i wiecznie psującymi się zapalarkami do gazu. Dzięki Elektrycznemu zapalaczowi gazu w pokrętle odpalenie gazu stanie się bajecznie proste i komfortowe.\nWszystko zrobisz jedną ręką. Wciśnij i przekręć pokrętło, a palnik zapłonie. Gotuj się na komfort w kuchni. Zabezpieczenie przeciwwypływowe gazuKiedy palnik przypadkowo zgaśnie, może się zrobić niebezpiecznie.\nNie w sytuacji płyt gazowych Amica, w których zastosowano specjalny zawór odcinający dopływ gazu. Bezpieczeństwo ponad wszystko!\nPG9711SRB Q-TYPE staranny dobór wielkości płomienia, dzięki FlameControl PG9711SRB Q-TYPE precyzyjny dobór wielkości płomienia, dzięki FlameControl Palnik Booster Palnik Booster Możesz rozszerzyć...


LosyZiemi.pl - Sicily\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for Sicily\nWłochy – Temperatury na Sycylii osiągnęły 30 st.C. w połowie października\nsobota, 20.10.2012 23:07 wibi. Kategorie: Anomalie pogodowe, Europa, Rekordy ciepła Tagi: Heat, Italy, Sicily, Sycylia, upały, Włochy\nChoć mamy już drugą połowę października a od zakończenia lata mija miesiąc, nad Włochy dotarła kolejna fala upałów. Temperatura na Sycylii sięga 30 st. C, a nawet w północnej części kraju dobija 25 stopni. Temperatura na Półwyspie Apenińskim jest aktualnie wyższa średnio o 10 stopni niż zazwyczaj o tej porze roku.Najgoręcej ... Czytaj więcej\n10 gości, 144 bots, 0 członków


Boże mój, Miłosierdzie moje! I cóż Ty widzisz we mnie, który jestem przyczyną wszelkiego zła minionego, teraźniejszego, przyszłego i możliwego?\n[239a] Wiem, o mój Boże (lecz przez zasługi Pana naszego Jezusa Chrystusa i przez nieskończone swe miłosierdzie daj to w pełni zrozumieć, tak mnie jak i wszystkim stworzeniom przeszłym, teraźniejszym i przyszłym), że przez cały bieg mego życia, w każdej sytuacji, okazji, niebezpieczeństwie czy pokusie, w jakich wypadło mi się znaleźć, a w jakich nie doszedłem do popełnienia wszystkich przestępstw wszelkiego rodzaju ani wszystkich grzechów, które zostały popełnione i które można łby było.popełnić od początku do końca świata, jak również to, że czynnie nie dopuszczam się wszelkich możliwych przestępstw, mnożonych co do wielkości i liczby, tak jak by się to dało w wyobraźni pomnożyć — wszystko to winienem przypisać najczystszemu, nieskończonemu miłosierdziu Twemu.\n[A winienem to] tym bardziej, że wskutek mojego niedbalstwa, niewdzięczności, lenistwa, a nade wszystko z tego powodu, że będąc przyczyną wszelkiego zła fizycznego i moralnego, przeszłego, obecnego, przyszłego i możliwego, bez granic zasługiwałem w każdej chwili po nieprzeliczone razy na to, aby mię łaska Twoja opuściła na zawsze.\n[239b] A zatem: Wsław siebie, Panie, sławą Twą odwieczną [por. J 17, 5], mnie zaś napełnij hańbą i wieczną wzgardą; lecz przez nieskończone miłosierdzie Twoje, przez nieprzebrane zasługi Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez zasługi i wstawiennictwo Najśw. Maryi i wszystkich Aniołów i Świętych oraz całego Kościoła walczącego użycz mi wiary, nadziei i miłości, daj serce skruszone i pokorne [por. Ps 50, 19] wraz z pozostałymi cnotami kardynalnymi i ewangelicznymi, i moralnymi, jak i innymi darami Twoimi, a całe życie moje niech będzie zniszczone, natomiast życie Jezusa Chrystusa, mego Pana, niech będzie życiem moim! Niechaj unicestwione będzie wszystko, co jest we mnie, a niech pozostanie we mnie teraz i na wieki wszystko, co jest w Tobie, Bogu moim Ojcu i Synu, i Duchu Świętym (Oświadczenie generalne).\nBoże mój, Jezu mój, pragnę, bym w każdym momencie przez wieczność całą minioną i przyszłą kochał Cię pełną ową miłością, jaka była, jest i będzie, jaka mogła i winna być w czasie i w wieczności, oraz całą nieskończoną miłością Twoją (Oświadczenie generalne).\n[239c] Jezu mój! Ukazałeś cuda cierpienia, by cierpiąc, pociągnąć mnie swą miłością [por. Jr 31, 3], [mnie] — bez żadnego porównania bardziej niecnego i niegodziwego niż wszyscy szatani i potępieńcy, jacy są i będą. [Cudów tych] zdziałaj jeszcze tyle, by niecny ten i naj większy grzesznik, sprawca wszelkiego fizycznego i moralnego zła


Dentysta i jego gabinet czyli leczenie kanałowe jastrzębie giena jamy ustnej pozwoli uniknąć większości możliwych problemów z jamą ustną i jej chorobami. Dobrze jest dbać nie tylko o same zęby, ale również dziąsła i przestrzenie między zębowe. Wszędzie tam mo\nDodane: 23-03-2016 09:54\nStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachPoradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiCzas na wizytę u stomatologaNowa metoda leczenia kanałowego zębów - endodoncjaCzasami jak boli to trzeba. Wyprawa do stomatologaSilny ból zęba - czas na pogotowie stomatologiczneCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiDo dentysty!Higiena jamy ustnej i stomatologiaCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaPostaw na nowoczesny gabinet stomatologicznyCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiKilka faktów o stomatologii i implantachOgólnie o tym jak dbać o zębyCzy ktoś też potrzebuje leczyć zęby?Nie bój się dentystyWybór dentysty i protetyka, czym się kierować?O dentystachDbaj o zęby!Z wizytą u dentysty. Krótko o stomatologiiO stomatologii, dentystach i zębachWybieramy się do stomatologaDbaj o zęby!O dentystachCzy ktoś też potrzebuje leczyć zęby?Dbaj o zdrowie swoich zębówPorady na zdrowie. O zębachO leczeniu zębów - stomatologia zachowawczaO kwestiach stomatologicznych - kilka poradZęby - jak o nie dbać i kiedy chodzić do stomatologa?


"Osiem miesięcy w południowym meksyku czyli Oaxaca od środka"\nBroszura będąca cegiełką benefitową na działania społeczne prowadzone przez autorkę wśród meksykańskich Indian mieszkających w regionie Loxichia.\nPoniżej prezentujemy fragment broszury:\nRegion Loxicha leży w wysokich meksykańskich górach na południu stanu Oaxaca, w okolicy miasta Pochutla. Zamieszkują go 32 lokalne społeczności, których łączna liczba mieszkańców wynosi 35 000. Używają swojego języka zapoteca, dziedzictwa po przodkach Xiches. 60% Indian mówi tylko w tym języku. 80% z nich to analfabeci. Tylko 7 wiosek ma elektryczność. Nie ma tam żadnego źródła wody zdatnej do picia. Dowożą ją specjalne beczkowozy, ale w porze deszczowej droga jest tak rozmiękła, że nie są w stanie nią przejechać. Na cały region jest tylko jeden doktor i pielęgniarka. Wiele wiosek jest oddalonych o 8-12 godzin od miejsca, gdzie można uzyskać poradę lekarską. Powszechne są więc takie dolegliwości jak niedożywienie, anemia, biegunka.\nSpołeczność Indian Loxichi, aby sobie poradzić w trudnych warunkach i przetrwać wytworzyła swój rodzaj kolektywu i pracy zbiorowej oraz wzajemnej pomocy. Po swoich przodkach odziedziczyli organizację lokalnej władzy, kościelną i pracowniczą zwaną Tequio. Ta organizacja to nic innego jak praca na rzecz całej społeczności bez pobierania za to żadnej opłaty. Wszystkie ważne decyzje podejmowane są na walnych zebraniach całej wioski przez konsensus, podczas nich w wyborach bezpośrednich wybiera się też lokalne władze. Ludzie zawsze wybierają tych co najwięcej pracują na rzecz społeczności i są odpowiedzialni. To jest rodzaj uznania i poparcia społeczności lokalnej dla ich pracy.\nWłaściwą treść broszury stanowią e-maile wysyłane przez autorkę do przyjaciół w Polsce, będące czymś w rodzaju pamiętnika spisywanego na żywo w czasie pobytu na meksykańskiej ziemi. Mamy więc tu zarówno działania społeczne, opisy meksykańskiego ruchu wolnościowego i praw człowieka, imprezy z tamtejszymi punkowcami jak i coś o ludowych zwyczajach. Dodatkowo w broszurze umieszczono tłumaczenia ulotek, artykułów oraz wywiad na temat ruchu Zapatystów z portugalskim pisarzem i laureatem Nagrody Nobla, Jose Saramago.


Home » Osiedlenie się » Formalności po przeprowadzce do Niemiec: prawo jazdy i kwestia przerejestrowania pojazdu\nPo jakim czasie pobytu trzeba wymienić polskie prawo jazdy na niemieckie? Kiedy Polak musi przerejestrować auto na niemieckie numery? Wyjaśniamy\npo dwóch latach zwykłego pobytu, jeśli posiadasz prawo jazdy ważne bezterminowo\nPo jakim czasie należy przerejestrować samochód na niemieckie numery rejestracyjne?\nW przypadku pobytu tymczasowego samochodem na polskim tablicach rejestracyjnych można poruszać się w Niemczech przez okres maksymalnie 12 miesięcy. Za tymczasowy uważa się pobyt w celach odbycia urlopu, odwiedzenia przyjaciół lub rodziny, udział w szkoleniu lub targach.\nW każdym innym przypadku należy przerejestrować samochód na niemieckie tablice jak najszybciej po przybyciu do Niemiec i nie później, niż po upływie 183 dni pobytu. Zgodnie z przepisami pobyt przekraczający 6 miesięcy uznawany jest za dowód, iż RFN jest miejscem stałego pobytu i głównym ośrodkiem interesów życiowych właściciela pojazdu. (Czytaj dalej pod zdjęciem)\nPodatek drogowy KFZ-STEUER\nPosiadacze samochodów użytkowanych na terenie Niemiec zobowiązani są do opłacania raz w roku podatku drogowego (Kfz-Steuer).\nWysokość podatku zależy od rodzaju samochodu. Na stronie internetowej niemieckiego ministerstwa dostępny jest wygodny KALKULATOR PODATKU DROGOWEGO\nPojazdy elektryczne zarejestrowane po raz pierwszy od 18 maja 2011 r. Do 31 grudnia 2020 r .: zwolnione są opłacania podatku Kfz-Steuer przez okres dziesięciu lat od daty pierwszej rejestracji.\nUlgi podatkowe przysługują osobom niepełnosprawnym. W zależności od rodzaju i stopnia niepełnosprawności przyznaje się pełne zwolnienie podatkowe lub ulgę podatkową w wysokości 50%. Kierowcy uprawnieni do tej ulgi podatkowej mogą zamiast tego skorzystać z bezpłatnych przejazdów środkami transportu publicznego.\nOstatnia aktualizacja: 26.04.2019 r


Wesoła i Wawer po wyborach | PolitykaWarszawska.pl\nherby Wesołej i Wawra\nW najmłodszej z dzielnic Warszawy sytuacja de facto się nie zmienia. Ponownie rządzić będzie tu koalicja Platformy Obywatelskiej oraz lokalnego stowarzyszenia Wesoła 2014 (bezpośredniego spadkobiercy stowarzyszenia Wesoła 2010, które współrządziło do tej pory). Co ciekawe, po wyborach nie zmienił się także skład zarządu dzielnicy – już trzecią kadencję na fotelu burmistrza zasiadał będzie Edward Kłos (PO), a jego zastępcami pozostaną Krzysztof Kacprzak (Wesoła 2014) oraz Marian Mahor (PO).\nSkład rady dzielnicy, jak już wcześniej informowaliśmy, obejmuje 4 kluby – Platformę Obywatelską – 9 radnych, Prawo i Sprawiedliwość – 7 radnych, Wesołą 2014 – 3 radnych oraz komitet Sąsiedzi dla Wesołej z dwom mandatami. Do Rady swoich przedstawicieli nie wprowadziły dwa pozostałe komitety, startujące w dzielnicy – Kongres Nowej Prawicy oraz Sojusz Lewicy Demokratycznej.\nW Wawrze władzę utrzymała Platforma Obywatelska, choć niezbędne było podpisanie koalicji. Współrządzić największą pod względem powierzchni dzielnicą Warszawy, razem z PO, będzie Wawerska Inicjatywa Samorządowa. Na czele zarządu nie stanie już jednak radna sejmiku mazowieckiego Jolanta Koczorowska. Na II sesji rady na stanowisko burmistrza został wybrany dotychczasowy wiceburmistrz – Łukasz Jeziorski. Jego zastępcami zostali dotychczasowy radny i przewodniczący komisji kultury fizycznej i sportu – Leszek Baraniewski oraz wiceburmistrz dzielnicy w latach 2003-2010 – Zdzisław Gójski.\nRada dzielnicy, podobnie jak w Wesołej, składa się przedstawicieli 4 komitetów – PO (klub ma 9 radnych), PiS (8 radnych), Wawerskiej Inicjatywy Samorządowej (4 mandaty) oraz stowarzyszenia „Wawer” (2 mandaty). Do rady nie weszli przedstawiciele Nowej Prawicy, Warszawy Społecznej oraz Warszawskiej Wspólnoty Samorządowej.\nMieszkańcy Rembertowa, Targówka, Wawra oraz Wesołej głosowali na tych samych kandydatów do Rady Warszawy. Do obsadzenia było 9 mandatów. Pięć z nich przypadło przedstawicielom Platformy Obywatelskiej (Piotr Kalbarczyk, Ewa Masny-Askanas, Krystyna Prońko, Tomasz Tretter oraz Iwona Wujastyk), a cztery kandydatom Prawa i Sprawiedliwości (Cezary Jurkiewicz, Andrzej Melak, Ewa Samonek oraz Alicja Żebrowska).


Odpowiedzialność karna emitenta obligacji - Prawo Karne - dr Aleksandra Rychlewska-Hotel\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji jest dziś często poruszanym tematem. W swej praktyce adwokackiej spotykam się z problemem naruszenia warunków emisji i niewypłacalności emitentów. Obligatariusze co do zasady czują się w tym sytuacjach pokrzywdzeni, by nie powiedzieć – „oszukani” przez emitenta. Nic dziwnego. Wysokooprocentowane obligacje są atrakcyjnym źródłem dochodu, bardziej korzystnym niż lokata bankowa. Dużo osób lokuje w ten sposób pieniądze, które niejednokroć stanowią oszczędności ich życia. Gdy okazuje się, że nie będzie nie tylko odsetek, lecz również wpłaconego kapitału, sytuacja jest niezwykle nerwowa…\nCzy emitent dopuścił się oszustwa na szkodę obligatariuszy? Czy mamy tu do czynienia z innym przestępstwem? Odpowiedź na te pytania nie zawsze jest pozytywna. Z uwagi na wiele wątpliwości, jakie rodzi odpowiedzialność karna emitenta obligacji, w niniejszym wpisie chciałabym przybliżyć tę tematykę: począwszy od instrumentu finansowego w postaci obligacji, po prawnokarne środki ochrony prawnej obligatariuszy.\nJak wynika z definicji zawartej w art. 4 ust. 1 Ustawy o obligacjach, Obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji, zwanego dalej „obligatariuszem”, i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. To, że obligacje są emitowane w serii, oznacza, że obligacje reprezentują prawa majątkowe podzielone na określoną liczbę równych jednostek.\nW praktyce obligacje są to papiery wartościowe, ukierunkowane na pozyskanie kapitału dłużnego, który pozwoli emitentowi na realizację konkretnych inwestycji. Emisja obligacji sprowadza się do przekazaniu kapitału spółce przez inwestorów, w zamian za papier wartościowy, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się do spłaty kapitału wraz z odsetkami. To właśnie kapitał i odsetki są najczęściej owym świadczeniem zwrotnym na rzecz obligatariusza. Odmiennie od akcji, obligacje nie przyznają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta, w szczególności prawa do dywidendy czy uczestnictwa w walnych zgromadzeniach. Można zatem kolokwialnie powiedzieć, ze obligacje są formą pożyczki udzielanej emitentowi przez obligatariuszy.\nObligacje można dzielić według różnych kryteriów. Zasadniczym kryterium jest przy tym podział związany z podmiotem, który je emituje. Wyróżniamy mianowicie trzy grupy obligacji:\nobligacje skarbowe – emitowane przez Skarb Państwa;\nobligacje komunalne – emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego;\nobligacje korporacyjne – emitowane przez prywatne przedsiębiorstwa.\nObligacje skarbowe choć mają zazwyczaj najniższe oprocentowanie, tak charakteryzują się najwyższą pewnością zwrotu kapitału. Obligacje korporacyjne mają a contrario najwyższe oprocentowanie, niemniej charakteryzują się największym ryzykiem.\nRyzyko inwestycyjne oceniane jest na postawie tzw. ratingów, oznaczających jakość kredytową papierów wartościowych. W prawie polskim nie ma jednak obowiązku nadawania ratingu obligacjom, z zastrzeżeniem emisji, które kierowane są na rynki zagraniczne.\nZgodnie z powyższym, najbezpieczniejsze obligacje emitowane są przy tym przez Skarb Państwa. Inwestowanie w te instrumenty jest najmniej ryzykowne, niemniej zysk nie jest duży. Z drugiej strony, choć inwestycja w obligacje korporacyjne może przynieść ponadprzeciętny zysk, jest ona obciążona największym ryzykiem. To, czy inwestycja finansowana ze środków pozyskanych od obligatariuszy, okaże się sukcesem, nie zawsze zależny od przedsiębiorcy-emitenta. Zawsze istnieje ryzyko, że inwestycja się nie zwróci, a emitent ogłosi upadłość. Inwestując w obligacje mieć należy to na uwadze. Zwłaszcza w przypadku obligacji korporacyjnych istotna jest tym samym weryfikacja emitenta i planowanego przedsięwzięcia.\nKto jest uprawniony do emisji obligacji?\nKatalog podmiotów, które uprawnione są do emisji obligacji, wynika zasadniczo z art. 2 Ustawy o obligacjach. Przepis ten brzmi w sposób następujący:\n“Obligacje mogą emitować:\n1. osoby prawne, w tym osoby prawne mające siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (a) prowadzące działalność gospodarczą lub (b) utworzone wyłącznie w celu przeprowadzenia emisji obligacji,\n2. osoby prawne upoważnione do emisji obligacji na podstawie odrębnych ustaw,\n3. spółki komandytowo-akcyjne,\n4. spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,\n5. gminy, powiaty oraz województwa, zwane dalej „jednostkami samorządu terytorialnego”, a także związki tych jednostek oraz jednostki władz regionalnych lub lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,\n6. instytucje finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska lub Narodowy Bank Polski, lub przynajmniej jedno z państw należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), lub bank centralny takiego państwa, lub instytucje, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy regulujące działalność takich instytucji na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i zawierające stosowne postanowienia dotyczące emisji obligacji\n– zwane dalej „emitentami”.”\nNiezależnie od powyższego katalogu, obligacje mogą być również emitowane przez Skarb Państwa oraz Narodowy Bank Polski. Emisja obligacji przez te podmioty regulowana jest jednak innymi przepisami niż wspomnianą Ustawą z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach.\nOdpowiedzialność karna za niedozwoloną emisję obligacji\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji może powstać już na wczesnym etapie. W miejscu tym warto mianowicie zwrócić uwagę, iż emisja obligacji przez podmiot nieuprawniony stanowi przestępstwo. Zgodnie mianowicie z art. 87 Ustawy o obligacjach:\n“1. Kto dokonuje emisji obligacji, nie będąc do tego uprawnionym, lub przy emisji nie zachowuje warunków określonych w ustawie, podlega grzywnie do 5 000 000 zł i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.\n2. Tej samej karze podlega, kto działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, dopuszcza się czynu określonego w ust. 1.”\nPrzepis ten penalizuje tak właściwie dwa odrębne typy czynów zabronionych: dokonanie emisji obligacji przez osobę nieuprawnioną oraz dokonanie emisji przez osobę uprawnioną, niemniej z naruszeniem warunków określonych w ustawie. W miejscu tym skupię się na pierwszym wskazanym typie przestępstwa. Sprowadza się on do dokonania emisji obligacji przez osobę spoza wskazanego wyżej katalogu, np. osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, która zbiera zapisy na obligację i wydaje dokumenty poświadczające nabycia praw majątkowych. Co istotne, czyn z art. 87 ust. 1 Ustawy o obligacjach ma charakter formalny, wobec czego karalność nie jest uzależniona od wystąpienia rzeczywistej szkody w majątku osób, które nabyły takie „obligacje”. Nawet jeśli przedsiębiorca wywiąże się ze swych zobowiązań, mówić należy o popełnionym przestępstwie.\nW art. 87 ust. 2 Ustawy o obligacjach przewidziana została odpowiedzialność karna menadżerów, działających w imieniu danego podmiotu. Przepis ten znajdzie zastosowanie do przypadków, gdy „emitentami” będą podmioty zbiorowe, umożliwiając ukaranie osoby, która działała w ich imieniu. Byliby to przykładowo wspólnicy spółki jawnej, która – nie będąc podmiotem uprawnionym – dopuszcza się emisji obligacji.\nCo grozi za niedozwoloną emisję obligacji?\nZgodnie z treścią przytoczonego wyżej przepisu, sprawca przestępstwa z art. 87 ust. 1 Ustawy o obligacjach podlega grzywnie do 5 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5. Choć w ustawodawca posłużył się tutaj koniunkcją (grzywna „i” kara pozbawienia wolności) doktryna uznaje to za oczywistą omyłkę. Mając na uwadze treść przepisu art. 92 czy 93 Ustawy o obligacjach, gdzie znajdujemy jednoznaczne stwierdzenie, że sąd może sprawy wymierzyć obie te kary, zgadzam się z tym poglądem.\nUstawowe warunki emisji obligacji\nTak jak katalog podmiotów uprawnionych do emisji obligacji jest ściśle określony przez ustawę, ustawa ta reguluje również wymogi, które w każdym przypadku muszą zostać spełnione przy emisji obligacji. Naruszenie tychże warunków stanowi odrębne przestępstwo na gruncie art. 87 ust. 1 Ustawy o obligacji, o czym mowa była powyżej, a co zostanie rozwinięte w dalszej części wpisu. Już w tym miejscu godzi się jednak poczynić pewne rozróżnienie. Czym im są bowiem ustawowe warunki emisji obligacji, stanowiące przesłanki emisji zgodnej z prawem, a czym im warunki emisji, będące dokumentem określającym prawa i obowiązki emitenta oraz obligatariuszy z tytułu konkretnej emisji. Podkreślić przy tym trzeba, że sankcja karna przewidziana w art. 87 ust. 1 ustawy o obligacjach dotyczy jedynie naruszenia ustawowych warunków emisji. Postępowanie emitenta, będące jedynie naruszeniem dokumentu – warunki emisji obligacje, jest z tej perspektywy irrelewantne. Nie będzie to oczywiście wykluczać odpowiedzialności cywilnoprawnej i roszczeń przysługujących obligatariuszom z tego tytułu.\nUstawowe warunki emisji obligacji wynikają zasadniczo z rozdziałów I oraz IV Ustawy o obligacjach. Poniżej przykładowe wymogi.\nSporządzenie warunków emisji\nJednym z podstawowych wymogów jest sporządzenie przez emitenta dokumentu w postaci warunków emisji. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o obligacjach, świadczenia wynikające z obligacji, sposób ich realizacji oraz związane z nimi prawa i obowiązki emitenta i obligatariuszy określają warunki emisji. Warunki emisji należy sporządzić w formie jednolitego dokumentu w języku polskim, (z zastrzeżeniem warunków emisji obligacji o wartości nominalnej stanowiącej równowartość co najmniej 100 000 euro, które mogą zostać sporządzone w języku angielskim).\nJak wynika tymczasem z art. 6 ust. 1 Ustawy o obligacjach, treść takiego dokumentu powinna obejmować szczególności:\n“1. rodzaj obligacji (na okaziciela albo imienne, etc.);\n2. oznaczenie emitenta, w tym jego nazwę (firmę) i siedzibę, a w przypadku emitenta podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru dodatkowo numer wpisu do rejestru;\n3. wskazanie adresu strony internetowej emitenta;\n4. wskazanie decyzji emitenta o emisji, a w przypadku emitenta mającego siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowo oświadczenie o posiadaniu uprawnień do emitowania obligacji zgodnie z właściwym dla niego prawem;\n5. wartość nominalną i maksymalną liczbę obligacji proponowanych do nabycia;\n6. opis świadczeń emitenta wynikających z obligacji, wysokość tych świadczeń lub sposób, w jaki będzie ona ustalana, oraz termin, miejsce i sposób ich spełniania, a także określenie dni, według których ustala się uprawnionych do świadczeń;\n7. informację o ustanowionych lub planowanych do ustanowienia zabezpieczeniach wierzytelności wynikających z obligacji albo braku zabezpieczenia;\n8. miejsce i datę sporządzenia warunków emisji;\n9. podpisy osób upoważnionych do zaciągania zobowiązań w imieniu emitenta.”\nW zależności od konkretnego przypadku, niezbędne mogą się okazać dodatkowe postanowienia. W miejscu tym warto przytoczyć art. 6 ust. 2 Ustawy o obligacjach, w myśl którego:\n“1. przewidywane jest oprocentowanie – wysokość tego oprocentowania lub sposób, w jaki będzie ustalana, datę, od której będzie naliczane, oraz termin, miejsce i sposób jego wypłaty, zwane dalej „warunkami wypłaty oprocentowania”;\n2. przewidywane jest świadczenie niepieniężne – zasady przeliczania wartości świadczenia niepieniężnego na świadczenie pieniężne;\n3. przewidywana jest możliwość zaliczenia wierzytelności z tytułu wykupu na poczet ceny nabycia obligacji nowej emisji – wskazanie tej możliwości;\n4. określony został cel emisji – wskazanie tego celu;\n5. ustanowione zostało zabezpieczenie wierzytelności wynikających z obligacji lub emitent zobowiązał się do ustanowienia takiego zabezpieczenia lub dodatkowego zabezpieczenia w przyszłości – wysokość, formę i warunki tego zabezpieczenia, w tym informację o sposobie zaspokojenia z przedmiotu zabezpieczenia, datę ustanowienia zabezpieczenia lub planowany termin jego ustanowienia oraz wycenę, o której mowa w art. 30, lub skrót tej wyceny i uzasadnienie wyboru podmiotu dokonującego wyceny;\n6. zawarta została umowa z administratorem zastawu lub administratorem hipoteki – wskazanie podmiotu pełniącego te obowiązki.”\nWarunki emisji mogą wreszcie zawierać postanowienia dotyczące zgromadzenia obligatariuszy. Decyzja co do ustanowienia zgromadzenia obligatariuszy należy do emitenta. Jeśli emitent zdecyduje się natomiast na ustanowienie tej instytucji, musi to znaleźć odzwierciedlenie w warunkach emisji. W takim wypadku warunki emisji powinny także określać zasady zwoływania i organizacji zgromadzenia obligatariuszy (w tym miejsce odbycia) oraz zasady podejmowania uchwał przez zgromadzenie. Co znamienne, jeśli udział w zgromadzeniu obligatariuszy przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej byłby niedopuszczalny, w warunkach emisji należy wyraźnie to zastrzec.\nZdematerializowana forma obligacji\nZgodnie z obecnym brzmieniem art. 8 Ustawy o obligacjach, obligacje nie mogą mieć formy dokumentu. Obligacje muszą mieć tym samym postać zdematerializowaną. Podlegają one zarejestrowaniu w depozycie papierów wartościowych, prowadzonym zgodnie z przepisami Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.\nW miejscu tym zwrócić muszę uwagę na jedną istotną okoliczność. Otóż ocena zgodności emisji obligacji z ustawowymi wymogami musi być oceniana na moment emisji. Wymóg zdematerializowanej formy obligacji obowiązuje dopiero od 1 lipca 2019 r., a obligacje w formie papierowej wyemitowane przed tą datą pozostają rzecz jasna ważne. Gdyby w obowiązującym stanie prawnym obligacje miały mieć jednak formę papierową, jest to naruszenie art. 8 ust. 1 Ustawy o obligacjach.\nTryb emisji obligacji\nEmisja obligacji może nastąpić w dwóch trybach. Jak wynika z art. 33 Ustawy o obligacjach:\nw trybie oferty publicznej papierów wartościowych, lub\nprzez proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż w trybie oferty publicznej.\nW myśl art. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia dyrektywy 2003/71/WE, ofertą publiczną będzie dowolny komunikat skierowany do co najmniej 150 obiorców za pomocą dowolnych środków, przedstawiający wystarczające informacje na temat warunków oferty i oferowanych papierów wartościowych, w celu umożliwienia inwestorowi podjęcia decyzji o nabyciu lub subskrypcji tych papierów wartościowych.\nEmisja obligacji w trybie innym niż oferta publiczna sprowadzać się powinna do udostępnienia przez emitenta propozycji nabycia obligacji. Udostępnienie to może zasadniczo nastąpić w dowolnej formie i za pomocą dowolnych środków komunikacji. Zastrzec niemniej trzeba, że musi być to forma, która ogranicza możliwość zapoznania się z jej treścią do maksymalnie 149 osób. W przeciwnym wypadku zastosowanie znajdować już będzie tryb oferty publicznej.\nW miejscu tym warto jednocześnie przytoczyć treść art. 34 Ustawy o obligacjach, zgodnie z którym:\n“1. W propozycji nabycia zamieszcza się warunki emisji oraz informacje, które umożliwiają ocenę sytuacji finansowej emitenta. Emitent jest obowiązany do udostępnienia w szczególności informacji dotyczących:\n3. Emitent prowadzący działalność dłużej niż rok jest obowiązany udostępnić w propozycji nabycia sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień bilansowy przypadający nie wcześniej niż 15 miesięcy przed datą udostępnienia propozycji nabycia wraz ze sprawozdaniem z badania. Emitent korzystający z możliwości połączenia sprawozdania finansowego za okres od rozpoczęcia działalności do końca przyjętego roku obrotowego ze sprawozdaniem finansowym za rok następny, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2017 r. poz. 2342 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 62), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”, udostępnia pierwsze sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania.\n4. Emitent w propozycji nabycia wskazuje również cenę emisyjną obligacji lub sposób jej ustalenia.”\nBrak koniecznego elementu w treści propozycji nabycia obligacji stanowić będzie naruszenie ustawowych warunków emisji.\nOdpowiedzialność karna za emisję sprzeczną z prawem\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji obejmować może nielegalną emisję. Treść przytoczonego wcześniej przepisu art. 87 Ustawy o obligacjach przesądza, że pomiot, który przy emisji nie zachowuje warunków określonych w ustawie, podlega grzywnie do 5 000 000 zł i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5. W przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, do odpowiedzialności karnej emisję sprzeczną z prawem mogą zostać pociągnięte osoby działające w imieniu lub w interesie emitenta. Choć podstawa prawna ku temu wynika wprost z art. 87 ust. 2 Ustawy o obligacjach, odpowiedzialność karna menadżerów da się zarazem wyprowadzić z ogólnej zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej.\nWarto odnotować, iż w zakresie emisji sprzecznej z prawem, przestępstwo z art. 87 ust. 1 Ustawy o obligacjach ma charakter indywidualny: może go popełnić wyłącznie emitent (odpowiednio osoba działająca w jego imieniu bądź w jego interesie). Także tutaj karalność zachowania sprawca nie jest warunkowana wystąpieniem szkody po stronie obligatariuszy, a odpowiedzialność karna grozi za samo naruszenie ustawowych warunków emisji. Nie powinno budzić wątpliwości, iż im więcej naruszeń po stronie emitenta, tym większa społeczna szkodliwość zachowania, a w konsekwencji – perspektywa surowszej kary.\nOdpowiedzialność karna emitenta za podanie nieprawdziwych danych\nW kontekście wymogu udostępnienia przez emitenta propozycji nabycia obligacji w przypadkach emisji dokonywanej w innym trybie niż oferta publiczna (art. 33 ust. 2 Ustawy o obligacjach), przytoczyć jednocześnie trzeba treść art. 90 Ustawy o obligacjach:\n“1. Kto, przy emisji obligacji zgodnie z art. 33 pkt 2, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, które mogą w istotny sposób wpłynąć na ocenę zdolności emitenta do wykonania zobowiązań wynikających z obligacji, podlega grzywnie do 5 000 000 zł i karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.\n2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.”\nPrzyjąć konsekwentnie trzeba, że brak udostępnienia propozycji nabycia może rodzić odpowiedzialność karną z art 87 Ustawy o obligacjach. Odpowiedzialność karna emitenta obligacji za podanie błędnych informacji regulowana jest natomiast przez art. 90 tejże ustawy.\nKtóre dane mogą mieć istotny wpływ na ocenę zdolności emitenta do wykonania zobowiązań wynikających z obligacji? W doktrynie wyrażany jest pogląd, iż ocena ta będzie zbieżna z oceną “cenotwórczości” informacji poufnej, o której mowa w art. 7 Rozporządzenia MAR. W rachubę wchodzić tu mogą w szczególności dane explicite wymienione w art. 34 ust. 1 Ustawy o obligacjach dotyczące wartości zaciągniętych zobowiązań oraz perspektyw rozwojowych emitenta. Każdy przypadek wymagać przy tym będzie indywidualnej oceny.\nDodać zarazem trzeba, że przestępstwo z art. 90 Ustawy o obligacjach (podobnie z resztą jak czyny penalizowane w art. 87 tejże ustawy) są przestępstwami umyślnymi. Oznacza to, że sprawca musi świadomie podać nieprawdę bądź zataić prawdę. Przypadki omyłkowego podania błędnych informacji w propozycji nabycia nie będzie stanowiły podstawy odpowiedzialności karnej emitenta lub osób działających w jego imieniu bądź w jego interesie.\nOdpowiedzialność karna za naruszenie innych obowiązków ustawowych\nW ustawie o obligacjach przewidziana została odpowiedzialność karna także za naruszenie innych obowiązków, nie związanych bezpośrednio z etapem emisji obligacji.\nNieprzekazanie wydruków informacji i komunikatów\nPrzepis art. 88 Ustawy o obligacjach odnosi się do obowiązku przekazywania wydruków informacji i komunikatów z art. 16 tej ustawy. Zgodnie mianowicie z tym przepisem:\n1) nie przekazuje wydruków informacji i komunikatów publikowanych na stronie internetowej emitenta, zgodnie z art. 16 ust. 1,\n2) będąc do tego obowiązanym, nie przechowuje wydruków przekazanych przez emitenta przez wymagany okres\nW ramach przypomnienia, art. 16 ust. 1 Ustawy o obligacjach nakłada na emitenta obowiązek przekazywania dokumentów, informacji i komunikatów związanych z emisją papierów wartościowych, które publikowane są na jego stronie internetowej, w postaci drukowanej do notariusza, banku krajowego, instytucji kredytowej prowadzącej działalność bankową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zagranicznej instytucji kredytowej prowadzącej działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub firmy inwestycyjnej. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 2 Ustawy o obligacjach, podmiot, któremu przekazano wydruki, powinien je przechowywać do czasu upływu przedawnienia roszczeń wynikających z obligacji.\nRealizacja obu powyższych obowiązków sankcjonowana jest właśnie w art. 88 ust. 1 Ustawy o obligacjach: w pkt 1 jest to odpowiedzialność karna emitenta obligacji, w pkt 2 – „podmiotu przechowującego”.\nZwrócić należy uwagę, iż w art. 88 Ustawy o obligacjach przewidziane zostało alternatywne zagrożenie karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Co do zasady sąd wymierza sprawcy tylko jedną z tych kar. Wybór kary należy już jednak do uznania sędziego.\nNieudostępnienie wyceny lub jej aktualizacji\nCzynem karalnym jest również nieudostępnienie wyceny przedmiotu zastawu lub hipoteki, zabezpieczających wierzytelności z obligacji, bądź też aktualizacji tej wyceny. Co oczywiste, obowiązek taki ciąży na emitencie tylko w sytuacji ustanowienia zastawu lub hipoteki jako zabezpieczenia obligacji. Zgodnie z art. 30 ust. 1 Ustawy o obligacjach, emitent jest wówczas zobowiązany poddać przedmiot zabezpieczenia wycenie przez podmiot, posiadający doświadczenie i kwalifikacje zapewniające rzetelność wyceny oraz zachowujący bezstronność i niezależność.\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji wynika w tym zakresie z art. 89 Ustawy o obligacjach, który stanowi:\n“1. Kto w przypadku, o którym mowa w art. 30 ust. 2, nie udostępnia wyceny lub w przypadku, o którym mowa w art. 30 ust. 3, nie udostępnia aktualizacji wyceny, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.\n2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu lub interesie emitenta.”\nPrzepis ten sankcjonuje tym samym dwa obowiązki emitenta. Jak wynika z art. 30 ust. 2 Ustawy o obligacjach, Emitent jest obowiązany, na żądanie osoby zainteresowanej, do nieodpłatnego dostarczenia wyceny w postaci drukowanej w miejscu przyjęcia żądania, jeżeli w warunkach emisji zamieszczony został skrót tej wyceny. W sytuacji zatem, gdy w dokumencie zawierającym warunki emisji zamieszczona została cała wycena, odpowiedzialność karna emitenta obligacji z art. 89 ust. 1 pkt 1 Ustawy o obligacjach jest wyłączona.\nW myśl tymczasem art. 30 ust. 3 Ustawy o obligacjach emitent może się zobowiązać w warunkach emisji do okresowej aktualizacji wyceny. W tych przypadkach aktualizacja wyceny powinna być udostępniana obligatariuszom w taki sam sposób, w jaki zostały udostępnione same warunki emisji. Stwierdzić należy odpowiednio, że jeśli emitent nie zobowiązał się do okresowej aktualizacji wyceny, o odpowiedzialności karnej nie powinno być mowy.\nNieudostępnienie sprawozdań finansowych\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji jest zakreślona stosunkowo szeroko. Przestępstwem na gruncie Ustawy o obligacjach jest także nieudostępnianie bieżących sprawozdań finansowych. Otóż zgodnie z art. 91 ustawy:\n“1. Kto nie udostępnia sprawozdań, o których mowa w art. 25 ust. 4, lub sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 35 ust. 3 oraz art. 37-39, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.\nPrzepis ten penalizuje tym samym naruszenie konkretnych obowiązków ciążących na emitencie. Z art. 25 ust. 4 Ustawy o obligacjach, emitent obligacji przychodowych zobowiązany jest do udostępnienia obligatariuszom, co najmniej na 14 dni przed każdym terminem wypłaty świadczeń z obligacji przychodowych, jednakże nie rzadziej niż raz w roku, sprawozdanie zawierające informacje o sumie przychodów z przedsięwzięcia finansowanego za środki pozyskane z emisji obligacji. Zgodnie tymczasem z art. 35 ust. 3 ustawy, emitent, który prowadzi działalność dłużej niż rok, obowiązany jest udostępnić w propozycji nabycia sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień bilansowy przypadający nie wcześniej niż 15 miesięcy przed datą udostępnienia propozycji nabycia wraz ze sprawozdaniem z badania.\nPrzepis art. 37 ustawy nakłada dodatkowy obowiązek udostępniania obligatariuszom rocznego sprawozdania finansowego (wraz ze sprawozdaniem z badania) w okresie od dokonania emisji do czasu całkowitego wykupu obligacji. Jeśli emitent sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, obowiązki te odnoszą się do sprawozdania skonsolidowanego (art. 38 Ustawy o obligacjach).\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji na gruncie art. 91 Ustawy o obligacjach sankcjonuje te właśnie obowiązki. Za ich naruszenie przewidziana z kolei została grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.\nZagrożenie obligacji przychodowych\nOdrębnym czynem zabronionym pod groźną kary jest działanie polegające na zagrożeniu obligacji przychodowych. Jak wynika z art. 92 Ustawy o obligacjach:\n“Kto nie przechowuje środków będących przychodami z przedsięwzięcia na rachunku bankowym, zgodnie z art. 26 ust. 1, lub wypłaca zgromadzone środki w sposób sprzeczny z art. 26 ust. 2 i 3, podlega grzywnie do 5 000 000 zł, karze pozbawienia wolności do lat 2 albo obu tym karom łącznie.”\nZaznaczyć w tym miejscu trzeba, że obligacje przychodowe są raczej rzadkością na polskim rynku finansowym. Godzi się niemniej wskazać, iż w zakresie, w jakim obligatariusze obligacji przychodowych uprawnieni są do zaspokojenia swoich roszczeń z przychodów z danego przedsięwzięcia, wszystkie przychody z tego tytułu muszą wpływać na specjalny rachunek bankowy. Z rachunku tego emitent nie może co do zasady dokonywać żadnych wypłat na cele inne niż zaspokojenie roszczeń uprawnionych obligatariuszy. Co więcej, w odniesieniu do środków znajdujących się na takim rachunku, nie przysługuje emitentowi prawo potrącenia. Odpowiedzialność karna emitenta obligacji z art. 92 Ustawy o obligacjach sprowadza się do naruszenie tych obowiązków.\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji za naruszenie celu emisji\nSzczególnej uwagi wymaga w tym miejscu przepis art. 93 Ustawy o obligacjach. Wprowadza o bowiem odpowiedzialność karna emitenta obligacji za naruszenie celu emisji. Zgodnie z tym przepisem:\n“Kto przeznacza środki pochodzące z emisji obligacji na inne cele niż określone w warunkach emisji, podlega grzywnie do 5 000 000 zł, karze pozbawienia wolności do lat 2 albo obu tym karom łącznie.”\nElementy, które powinny się znaleźć w warunkach emisji, zostały przytoczone powyżej. W myśl art. 6 ust. 2 pkt 4 Ustawy o obligacjach, w przypadku, gdy określony został cel emisji obligacji, w warunkach emisji cel ten powinien być wskazany. Nie powinno budzić wątpliwości, iż – obok kondycji finansowej emitenta – cel emisji obligacji stanowi istotny czynnik wpływający na podjęcie przez inwestora decyzji o nabyciu obligacji. Na jego bowiem podstawie obligatariusze mogą ocenić, czy sposób wydatkowania środków pozwoli w przyszłości na ich zwrotu wraz z oprocentowaniem. Cel ten może być w zasadzie dowolny: budowa hali produkcyjnej, zakup towaru na eksport, bieżąca działalność przedsiębiorstwa, spłata dotychczasowych zobowiązań.\nIm bardziej cel emisji zostanie skonkretyzowany, tym środki obligatariuszy są bezpieczniejsze w tym znaczeniu, że emitent ma mniejszą swobodę w ich dysponowaniu. Przykładowo, że środki miały być przeznaczone na zakup konkretnej nieruchomości, to jakiekolwiek zadysponowanie nimi w inny sposób będzie prowadziło do naruszenia celu emisji. Odmiennie natomiast, zapis, iż środki będą przeznaczone na bieżącą działalność, pozwala de facto na zadysponowanie pieniędzmi obligatariuszami w dowolny sposób, byleby tylko był on związany z działalnością emitenta.\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji wtedy wchodzi w rachubę, gdy pozyskane środki finansowe zostały przeznaczone na inny cel, niż przedstawiony obligatariuszom: zamiast na budowę hali produkcyjnej, ukierunkowanej zasadniczo na generowanie zysku w przyszłości, przeznaczone zostały za spłatę zadłużenia emitenta, co do zasady nie przynoszącą dodatkowego przychodu.\nJuż w tym miejscu godzi się nadmienić, iż w zakresie, w jakim emitent umyślnie wprowadził inwestorów-obligatariuszy w błąd co do celu emisji, przestępstwo z art. 93 Ustawy o obligacjach często wyczerpywać może zarazem znamiona oszustwa z art. 286 k.k. Jeżeli jednak zamiar przeznaczenia środków z obligacji na inny cel niż wskazany w warunkach emisji pojawił się dopiero później, a nie istniał w momencie proponowania nabycia obligacji, zarzut prawnokarnego oszustwa nie będzie uzasadniony. W rachubę jednak w dalszym ciągu będzie wchodziła odpowiedzialność karna na podstawie art. 93 Ustawy o obligacjach. Kwestia ta wymagać będzie szczegółowej analizy stanu faktycznego sprawy, na podstawie której ustala się w praktyce zamiar sprawcy.\nPrzestępstwa związane z nieuprawnionym nabyciem obligacji\nZanim przejdę do omówienia przestępstw związanych z nieuprawnionym nabyciem obligacji, warto przytoczyć treść art. 76 Ustawy o obligacjach. Przepis ten stanowi mianowicie:\n“1. Emitent może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich umorzenia.\n2. Emitent nie może nabywać własnych obligacji po upływie terminu do wykonania wszystkich zobowiązań wynikających z obligacji, określonego w warunkach emisji.\n3. Emitent będący w zwłoce z wykonaniem zobowiązań wynikających z obligacji nie może nabywać własnych obligacji.”\nZasada jest tym samym taka: emitent może nabyć własne obligacje tylko wtedy, gdy zamierza je umorzyć. Nie może on ich zatem nabyć celem dalszej odsprzedaży. Działania ukierunkowane na ponowne puszczenie obligacji w obieg realizować tymczasem mogą znamiona przestępstwa z art. 96 Ustawy o obligacjach. W myśl tego przepisu: Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta, proponuje nabycie obligacji nabytych na podstawie art. 76, podlega grzywnie do 1 000 000 zł.\nW art. 97 Ustawy o obligacjach przewidziana natomiast została podstawa prawna odpowiedzialności karnej za naruszenie dalszych zakazów. Otóż: Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta, nabywa obligacje z naruszeniem zakazów, o których mowa w art. 76 ust. 2 i 3, podlega grzywnie do 1 000 000 zł.\nDodać należy, iż mamy tutaj do czynienia z przestępstwami umyślnymi. Oznacza to, że sprawca musi mieć świadomość okoliczności, leżących u podstaw zakazów nabycia bądź dalszej odsprzedaży własnych obligacji.\nPrzestępstwa związane z udziałem w zgromadzeniu obligatariuszy\nO tym, że w warunkach emisji emitent może przewidzieć instytucję zgromadzenia obligatariuszy, wskazywałam nieco wcześniej. Zgromadzenie obligatariuszy ma kompetencje do podejmowania uchwał w przedmiocie tzw. „kwalifikowanych postanowień warunków emisji”, a w konsekwencji – modyfikacji warunków emisji obligacji i treści długu z obligacji. Zgodnie z art. 49 Ustawy o obligacjach:\n“1. Uchwała zgromadzenia obligatariuszy może dotyczyć:\n5) zasad zwoływania, funkcjonowania lub podejmowania uchwał przez zgromadzenie obligatariuszy\n2. Emitent w warunkach emisji obligacji może wskazać inne postanowienia warunków emisji, których zmiana w wyniku uchwały zgromadzenia obligatariuszy jest dopuszczalna.”\nKompetencje zgromadzenia obligatariuszy są zatem znaczne. Najpewniej z tego właśnie powodu, instytucja ta – wprowadzona do polskiego porządku prawnego w 2015 r. przepisami nowej ustawy o obligacjach – nieczęsto występuje w praktyce. Niezależnie od tego, przyjrzeć należy się odnośnym przepisom karnym.\nZgodnie z treścią art. 94 Ustawy o obligacjach:\n“Kto w celu umożliwienia bezprawnego głosowania na zgromadzeniu obligatariuszy wystawia fałszywe zaświadczenie, o którym mowa w art. 55 ust. 1a, albo przekazuje lub udostępnia fałszywą listę obligatariuszy uprawnionych do uczestnictwa w zgromadzeniu obligatariuszy, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”\nPrzepis art. 95 Ustawy o obligacjach stanowi natomiast:\n“Kto w głosowaniu na zgromadzeniu obligatariuszy posługuje się fałszywym zaświadczeniem, o którym mowa w art. 55 ust. 1a, albo fałszywym świadectwem depozytowym, o którym mowa w art. 55 ust. 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”\nW ramach wyjaśnienia, jak wynika ze wskazanego art. 55 ust. 1a ustawy, obligacje zapisane w ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych prowadzonej przez agenta emisji (ustanowionego zgodnie z przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi) dają prawo uczestniczenia w zgromadzeniu obligatariuszy, jeśli zostanie złożone u emitenta zaświadczenie wystawione przez agenta emisji, potwierdzające, że obligacje nie będą przedmiotem obrotu do chwili utraty ważności przez to zaświadczenie albo jego zwrotu przed upływem terminu ważności. W myśl natomiast art. 55 ust. 2 ustawy, w przypadku obligacji zarejestrowane w depozycie papierów wartościowych prowadzonym zgodnie z przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi prawo uczestniczenia w zgromadzeniu obligatariuszy daje świadectwo depozytowe.\nOdpowiedzialność karna banku-reprezentanta\nW ustawie o obligacjach przewidziana została zarazem podstawa odpowiedzialności karnej za naruszenie obowiązków banku-reprezentanta. Otóż zgodnie z art. 78 ust. 1 Ustawy o obligacjach, przed rozpoczęciem emisji obligacji emitent może zawrzeć z bankiem krajowym lub instytucją kredytową umowę o reprezentację obligatariuszy wobec emitenta. Jak wynika tymczasem z art. 84 ustawy:\n“1. Do obowiązków banku-reprezentanta, po stwierdzeniu naruszenia przez emitenta obowiązków wynikających z warunków emisji, należy:\n1) niezwłoczne zawiadomienie obligatariuszy o zaistnieniu okoliczności stanowiących naruszenie obowiązków emitenta wobec obligatariuszy;\n1) podjęcie działań mających na celu ustanowienie przez emitenta dodatkowego zabezpieczenia wierzytelności wynikających z obligacji;\n2) zawiadomienie emitenta o wymagalności zobowiązań wynikających z obligacji w przypadku jego zwłoki w wykonaniu w terminie, w całości lub części, zobowiązań wynikających z obligacji albo opóźnienia nie krótszego niż 3 dni, chyba że warunki emisji wskazują krótszy okres;\n4) zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości emitenta.”\nNaruszenie tychże obowiązków stanowi czyn karalny na podstawie art. 98 Ustawy o obligacjach, w myśl którego Kto, działając w imieniu banku-reprezentanta, nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 84 ust. 1, podlega grzywnie do 5 000 000 zł.\nJak dochodzić należności z tytułu obligacji?\nDla obligatariuszy optymalną sytuacją jest niewątpliwie terminowa spłata odsetek zgodnie z warunkami emisji oraz wypłata kapitału po upływie terminu wykupu obligacji. Niestety nie zawsze emitent dochowuje terminów płatności, co po stronie obligatariuszy spotyka się rzecz jasna z niepokojem oraz obawą o zwrot zainwestowanych środków.\nCo istotne, obligatariusze mogą zacząć działać jeszcze przed tym, gdy emitent nie wykupił obligacji. Innymi słowy, nie muszą czekać na niewykupienie obligacji w terminie, a mogą podejmować kroki celem odzyskania zainwestowanych pieniędzy jeszcze przed nastaniem terminu wykupu obligacji. Aby roszczenie było jednak zasadne, najpierw trzeba je postawić w stan wymagalności. Ustawodawca zabezpieczył pod tym kątem obligatariuszy, wprowadzając instytucję natychmiastowego wykupu obligacji.\nInstytucja natychmiastowego wykupu obligacji uregulowana została zasadniczo w art. 74 ust. 2 Ustawy o obligacjach. Zgodnie z tym przepisem:\n„Jeżeli emitent jest w zwłoce z wykonaniem w terminie, w całości lub części, zobowiązań wynikających z obligacji, obligacje podlegają, na żądanie obligatariusza, natychmiastowemu wykupowi w części, w jakiej przewidują świadczenie pieniężne. Obligatariusz może żądać wykupu obligacji również w przypadku niezawinionego przez emitenta opóźnienia nie krótszego niż 3 dni, chyba że warunki emisji wskażą krótszy okres.”\nZasadnicza przesłanką żądanie natychmiastowego wykupu obligacji jest tym samym opóźnienie w wykonywaniu zobowiązań wobec obligatariusza. Jeśli opóźnienie wynika z przyczyn zawinionych przez emitenta, wynikających z niedochowania należytej staranności, z żądaniem takim można wystąpić już następnego dnia po upływie terminu spełnienia zobowiązania. Jeśli opóźnienie wynika z przyczyn niezależnych od emitenta, za które nie ponosi on odpowiedzialności (np. awaria systemu bankowego), z żądaniem takim można wystąpić dopiero po upływie trzech dni, chyba że co innego wynika z warunków emisji. Kiedy w praktyce powinno się wystąpić z takim żądaniem? Wszystko zależy od indywidualnych okoliczności sprawy. Zawsze warto się wcześniej skontaktować z samym emitentem i wyjaśnić przyczynę opóźnienia. Jeżeli emitent unika kontaktu, zalecać należy szybkie podjęcie działań.\nPrzepis art. 74 ust. 3 Ustawy o obligacjach przewiduje dodatkową podstawę wystąpienia z żądaniem natychmiastowego wykupu obligacji. Otóż,\n„Jeżeli emitent nie ustanowił zabezpieczeń w terminach wynikających z warunków emisji, obligacje podlegają, na żądanie obligatariusza, natychmiastowemu wykupowi w części, w jakiej przewidują świadczenie pieniężne.”\nW tym wypadku obligatariusz nie musi czekać dodatkowych kilku dni, a swe żądanie może złożyć od razu po upływie terminu wskazanego w warunkach emisji.\nJeżeli pomimo złożenia żądania natychmiastowego wykupu, emitent nie zrealizuje swoich należności, czyli nie zapłaci, kolejnym krokiem jest złożenie powództwa do sądu celem uzyskania nakazu zapłaty bądź wyroku. Szybkie uzyskanie tytułu wykonawczego jest kluczowe w dochodzeniu roszczeń od emitenta. Jeśli emitentowi grozi niewypłacalność, w praktyce środki najczęściej uzyskują jedynie te osoby, które szybko i sprawnie podjęły działania w sprawie.\nWytoczenie powództwa nie ogranicza obligatariusza do porozumienia się z emitentem na każdym etapie postępowania. Czasami bowiem wstrzymanie się z egzekucją może przynieść więcej korzyści. Mowa tu np. o sytuacji, w której wszczęcie postępowania egzekucyjnego „zablokowałoby spółkę” i uniemożliwiło pozyskanie finansowanie zewnętrznego (przykładowo od nowego inwestora). W takim przypadku obligatariusz co prawda mógłby uzyskać kilka procent swojej należności od razu, jednakże sam sobie zablokowałby możliwość odzyskania całości środków. W innych jednak wypadkach, sprawna egzekucja może być jedyną możliwością ubiegania się o zwrot pieniędzy. Wszystko tak naprawdę zależy od konkretnego przypadku, a w szczególności od kontaktu z emitentem i jego postawy w przekazywaniu wiarygodnych informacji oraz ugodowego załatwienia sporu. Każdą sprawę należy oceniać indywidualnie, przy czym pomoc adwokata zawsze będzie wskazana.\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji za oszustwo na szkodę obligatariuszy\nPrzejść należy wreszcie do kwestii oszustwa. Odpowiedzialność karna emitenta obligacji za oszustwo na szkodę obligatariuszy opierać się będzie w większości przypadków na ogólnym przepisie art. 286 § 1 k.k. Zgodnie z jego treścią:\nNietrafiona inwestycja w obligacje co do zasady będzie się rzecz jasna kwalifikować jako niekorzystne rozporządzenie mieniem. Odpowiedzialność karna emitenta obligacji aktualizować będzie się jednak tylko w tych przypadkach, gdy emitent celowo wprowadził inwestorów w błąd co do okoliczności mających istotne znaczenie dla podjęcia decyzji o zakupie obligacji. Najczęściej mowa jest tutaj o kondycji finansowej emitenta, celu emisji bądź samej możliwości realizacji planowanego przedsięwzięcia. Zamiar wyłudzenia pieniędzy musi już przy tym istnieć w momencie oferowania papierów wartościowych. W kontekście tym odsyłam Państwa także do poprzedniego wpisu: Czy niewykupienie obligacji w terminie jest oszustwem?\nNa marginesie, za oszustwo odpowiadać może nie tylko emitent, ale także pośrednik oferujący obligacje – jeśli to on wprowadzać będzie w błąd inwestorów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W kontekście tym odsyłam Państwa także do odrębnego wpisu: Odpowiedzialność karna pośredników w sprzedaży obligacji. Co więcej, możliwa jest również sytuacją, gdy obligatariusz, który dowiedział się o fakcie przekazania mu nieprawdziwych informacji przy emisji, będzie zainteresowany w sprzedaży swoich papierów wartościowych inne osobie na rynku wtórnym. Jeżeli wprowadzi on przy tym tę osobę w błąd przekazując jej nieprawdziwe informacje (co do których sam wie, że są nieprawdziwe) lub umyślnie zatai fakty, będzie on sam odpowiadał za oszustwo.\nW zakresie, w jakim wprowadzenie w błąd wiąże się z naruszeniem określonego celu emisji, zachowanie emitenta może być kwalifikowane łącznie jako przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. oraz art. 93 Ustawy o obligacjach. Z drugiej strony, jeśli wprowadzenie w błąd nastąpiło poprzez nierzetelne przedstawienie w propozycji nabycia obligacji danych, które w istotny sposób wpływają na ocenę zdolności emitenta do wykonania zobowiązań wynikających z obligacji, oszustwo z art. 286 § 1 k.k. pozostawać będzie w zbiegu z art. 90 Ustawy o obligacjach. Kumulatywna kwalifikacja pozwala oddać całość bezprawia, którego dopuścił się emitent.\nTyp kwalifikowany oszustwa\nPrzestępstwo oszustwa zagrożone jest zasadniczo karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Ustawodawca wprowadził jednak również typ kwalifikowany. W myśl art. 294 § 1 k.k., jeśli sprawca dopuścił się oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Mieniem wielkiej wartości jest mienie o wartości przewyższającej w chwili czynu równowartość kwoty 200.000,00 zł.\nObligatariusz jako pokrzywdzony (poszkodowany)\nW kontekście przestępstwa z art. 286 k.k. zwrócić muszę uwagę na jedną istotną okoliczność: status pokrzywdzonego przestępstwem. Z art. 49 § 1 k.p.k. wynika, że status osoby pokrzywdzonej przestępstwem przysługuje osobie fizycznej lub prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Procesowy status pokrzywdzonego o tyle jest istotny, że tylko pokrzywdzony uprawniony jest do występowania w charakterze strony postępowania oraz dochodzenia obowiązku naprawienia szkody w ramach procesu karnego. O tym natomiast, kogo tak właściwie winno się uznać za pokrzywdzonego danym przestępstwem, przesądzają przepisy prawa materialnego. W pewnym uproszeniu można przyjąć, że decydujące jest w tym zakresie dobro prawne, chronione przez dany przepis karny.\nZgodnie z wcześniejszymi uwagami, oszustwo z art. 286 k.k. chroni dobro prawne w postaci mienia. Dysponenci mienia naruszonego popełnionym przestępstwem oszustwa będą konsekwentnie uznani za pokrzywdzonych. Jeżeli zatem emitent dopuścił się oszustwa w związku z emisją obligacji, obligatariusze będą mogli być uznani za osoby pokrzywdzone. Problem powstaje wtedy, gdy odpowiedzialność karna emitenta obligacji ogranicza się do przestępstw z ustawy o obligacjach. Przepisy tej ustawy nie są ukierunkowane w pierwszym rzędzie na ochronę interesów majątkowych obligatariuszy. Dobrem chronionym jest tutaj przede wszystkim zaufanie do obligacji jako instrumentów obrotu finansowego oraz efektywność rynku papierów wartościowych. W tym zakresie brak jest bezpośrednio osoby pokrzywdzonej.\nChoć obligatariusz może złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia konkretnego przestępstwa z ustawy o obligacjach, tak jeśli nie mamy jednocześnie do czynienia z oszustwem na jego szkodę, nie będzie on mógł dochodzić obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym. Okoliczność ta nie wyklucza rzecz jasna dochodzenia swych praw na drodze cywilnej.\nOdpowiedzialność karna emitenta obligacji winna być rozważana także z innej perspektywy. W miejscu tym zwrócić chciałabym uwagę na odrębne przestępstwo tzw. oszustwa kapitałowego. Przepis art. 311 k.k. stanowi mianowicie:\n“Kto, w dokumentacji związanej z obrotem papierami wartościowymi, rozpowszechnia nieprawdziwe informacje lub przemilcza informacje o stanie majątkowym oferenta, mające istotne znaczenie dla nabycia, zbycia papierów wartościowych, podwyższenia albo obniżenia wkładu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”\nW zakresie, w jakim ustawodawca posługuje się tutaj ogólnym pojęciem papierów wartościowych, zakres kryminalizacji art. 311 k.k. nie ogranicza się wyłącznie do obligacji. Jeżeli nierzetelne dane dotyczą jednak obrotu obligacjami, wskazana może się okazać kumulatywna kwalifikacja z art. 90 Ustawy o obligacjach. Jeśli doszło jednocześnie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a sprawca działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, odpowiedzialność karna emitenta obligacji powinna także uwzględniać art. 286 § 1 k.k.\nJak udowodnić zarzut oszustwa?\nW świetle powyższego, nie każdy przypadek naruszenia warunków emisji lub braku wykupu obligacji w terminie podpadałby pod art. 286 § 1 k.k. Konieczne jest ustalenie, że emitent od samego początku działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wyłudzenie pieniędzy i brak zwrotu. Dodatkowo, niezbędne jest stwierdzenie celowego wprowadzenia w błąd bądź wykorzystania błędu. Ustalenia te muszą każdorazowo znajdować oparcie w materiale dowodowym. Dowodem na tę okoliczność mogą być pewne dokumenty, korespondencja mailowa czy zeznania świadków: wszystko co w sposób niebudzący wątpliwości przesądzać będzie o nastawieniu psychicznym sprawcy co czynu.\nW świetle powyższego, odpowiedzialność karna emitenta obligacji nie zawsze jest oczywista. Choć w przypadku naruszenia przepisów ustawy bądź warunków emisji przyjętych dla danej serii obligacji emitent, musi się liczyć z ryzykiem odpowiedzialności karnej, każda sprawa wymaga dokładnej analizy: uwzględniającej nie tylko sam fakt braku spłaty obligatariuszy, lecz wszystkie okoliczności stanu faktycznego. W każdym przypadku warto skonsultować się z adwokatem, który doradzi, jakie środki ochrony prawnej będą w danym przypadku odpowiednie.\nPomoc profesjonalnego pełnomocnika może się okazać nieoceniona zarówno dla obligatariuszy, jak i samych oskarżonych (podejrzanych) o nadużycia przy emisji. W zakresie, w jakim przepisy prawa karnego sankcjonują tutaj naruszenia na rynku papierów wartościowych, stawiane zarzuty uwzględniać muszą specyfikę obrotu tymi instrumentami. W praktyce organy ścigania często przechodzą jednak nad tym do porządku dziennego, a ciężar wyjaśnienia odnośnej kwestii spoczywa na obronie.\nOsoby zainteresowane odsyłam równocześnie do oferty: Przestępstwa związane z obligacjami.\nPrevPoprzedniODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA ZA OSZUSTWO (art. 286 k.k.)\nNastępnyOdpowiedzialność karna pośredników w sprzedaży obligacjiNastępny


Klub ponownie wypożyczy Woodburna\nLiverpool będzie chciał tego lata ponownie wypożyczyć Bena Woodburna, którym interesuje się wiele klubów z Anglii i innych krajów.\n20 latek spędził ostatni sezon w Oxford United, ale z powodu urazów rozegrał tam tylko 16 spotkań. Podobna sytuacja miała miejsce rok wcześniej, gdy z podobnych powodów nie udało mu się zabłysnąć w Sheffield United.\nJednak The Reds są podobno pod wrażeniem tego jaki wpływ na zawodnika miał czas spędzony w drużynach młodzieżowych, a także tego jak dojrzał grając na Kassam Stadium oraz jak wykorzystał czas, gdy rozgrywki były zawieszone.\nObecnie Woodburn jest już w pełni sprawy, a sztab szkoleniowy Liverpoolu jest zaskoczony tym, jak dobrze wygląda zawodnik z Walii pod względem fizycznym i uważa, że nigdy nie wyglądał on lepiej. Klub cały czas wierzy, że młody piłkarz może się rozwinąć i uznał, że priorytetem jest znalezienie mu odpowiedniego miejsca do dalszego rozwoju. Liverpool Echo donosi, że pomocnikiem interesuje się m.in. Fortuna Düsseldorf oraz inne kluby z Niemiec, Anglii, Belgii oraz Holandii.\nLiverpool nie podjął jeszcze decyzji co do kolejnego miejsca wypożyczenia Woodburna, ale cały czas monitoruje sytuację i robi wszystko, aby następny klub walijczyka był dla niego odpowiedni.\ncezarkop 09.08.2020 15:54 #\nLepiej chyba byłoby go sprzedać,z możliwością wykupienia za określoną kwotę.Te jego kontuzje są niepokojące i warto byłoby się zabezpieczyć taką klauzulą tym bardziej że to najmłodszy strzelec gola w Liverpoolu.


[Brazylia] Warszawa: Powstańcy spotkali się w swoim muzeum | Brazylia w Patriot24.net - Polacy na Świecie\nLet's boycott Nobel Peace Prize from Norway because of "Legal Kidnapping" there!\tWarszawa: Powstańcy spotkali się w swoim muzeum\n02 sierpień 2016, 21:10\nW parku Wolności przy Muzeum Powstania Warszawskiego odbyło się spotkanie powstańców z prezydentem RP i prezydent m.st. Warszawy, Hanną Gronkiewicz-Waltz.\n- Z wielkim szacunkiem witam na uroczystościach tych, którzy 72 lat temu dali dowód swego patriotyzmu walcząc na ulicach swojego miasta. – powiedziała podczas uroczystości Prezydent Warszawy. - Dziś patriotyzm to przede wszystkim praca i służba dla kraju. Wtedy patriotyzm oznaczał ofiarę krwi. Wspomnijmy więc bohaterów Powstania Warszawskiego, którzy za wolność stolicy i całej Polski zapłacili cenę najwyższą. Dowody tego poświęcenia są wyryte tu, na Murze Pamięci, gdzie odczytać możemy nazwiska kilkunastu tysięcy poległych.\n- Tożsamość współczesnej Warszawy, Waszej Warszawy, wyrasta z jej historii, gruzów zburzonego miasta i postawy jego mieszkańców, którzy przez okres wojny, okupacji i Powstania Warszawskiego udowodnili, że stolica jest miastem nieujarzmionym. Dzisiaj to już wnuki pokolenia Kolumbów – ludzie młodzi budują Warszawę. Warszawa rozwija się dynamicznie, odzyskuje wdzięk i ożywa. Łączy tradycje z nowoczesnością, jest stolicą Europy Środkowej. Patrząc na dzisiejszą Warszawę jesteście z niej dumni. – podkreśliła Hanna Gronkiewicz-Waltz.


Afera w dużej polskiej firmie. Do akcji wkracza CBŚ - WP Finanse\nvatpranie brudnych pieniędzycbśzatrzymanieoszustwa\nAfera w dużej polskiej firmie. Do akcji wkracza CBŚ\nCBŚ zatrzymało 10 osób zajmujących kierownicze stanowiska w jednej z największych w kraju spółek węglowych. Pięć osób trafiło do aresztu, pięć objęto dozorem policyjnym. Są podejrzani m. in. o oszustwa, wyłudzanie podatku VAT i pranie brudnych pieniędzy na kwotę ponad 85 mln zł.\nDo rozbicia grupy doszło dzięki wspólnym działaniom m.in. policjantów CBŚ, bydgoskiej prokuratury okręgowej, Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Urzędu Kontroli Skarbowej w Bydgoszczy.\n- Niewykluczone są kolejne zatrzymania. Niewykluczone też, że osoby zatrzymane usłyszą także inne zarzuty - poinformowała Monika Chlebicz z bydgoskiej policji.\nRzecznik Komendy Głównej Policji Mariusz Sokołowski podał, że funkcjonariusze zabezpieczyli także gotówkę, samochody, kosztowne maszyny i urządzenia na poczet przyszłych kar i wyrządzonych przestępstwami szkód.\nChodzi o spółkę działającą w woj. kujawsko-pomorskim. Zatrzymani to osoby z kierownictwa firmy składywęgla.pl w Białych Błotach k. Bydgoszczy, zaangażowane również w powiązaną z nią kapitałowo spółkę MM Group, mieszczącą się pod tym samym adresem.\nDo zatrzymań doszło w siedzibach spółki na terenie kilku województw.\n- Zatrzymaliśmy 10 osób ze ścisłego kierownictwa oraz zabezpieczyliśmy dokumentację firmy. Prokuratura postawiła im zarzuty m.in. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw i przestępstw skarbowych, oszustwa przy sprzedaży węgla, wyłudzenia podatku VAT i prania pieniędzy - powiedział Sokołowski.\nŚledztwo jest prowadzone pod nadzorem Wydziału VI do spraw Przestępczości Gospodarczej Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy.\nRzecznik prokuratury Jan Bednarek poinformował, że wobec pięciu z zatrzymanych skierowano wnioski do sądu o aresztowanie i wszystkie zostały uwzględnione. Wśród tymczasowo aresztowanych na trzy miesiące są podejrzany o kierowanie zawiązkiem przestępczym, założyciel firm składywęgla.pl i MM Group Marcin W. oraz prezes obu spółek Arkadiusz P. Pozostałych pięciu podejrzanych objęto dozorem policyjnym, a także zastosowano wobec nich zakazy opuszczania kraju i poręczenia majątkowe.


Zygmunt III, pochodzący po kądzieli z domu jagiellońskiego, był władcą Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a więc państwa demokratycznego, w którym sejm, zwoływany regularnie co dwa lata, miał istotne znaczenie polityczne. Ograniczało w dużym stopniu, w sposób naturalny, swobodę monarchy tak w zakresie polityki wewnętrznej jak i zagranicznej.\nMożliwości królewskie ograniczały ponadto „Artykuły henrykowskie” i pacta conventa. W tych pierwszych, będących swego rodzaju konstytucją państwa polsko-litewskiego, zawarto groźny dla władcy artykuł zwany de non praestanda oboedientia. Stwarzał on możliwość wypowiedzenia monarsze posłuszeństwa przez szlacheckich obywateli, jeśli nie będzie on przestrzegał prawa państwowego. Król zobowiązany był także do powołania instytucji senatorów rezydentów (szesnastu), którzy zmieniając się co kwartał mieli służyć monarsze radą i kontrolować, czy przestrzega prawa. Ograniczono ponadto możliwość wypowiadania wojny, była ona warunkowana zgodą sejmową. Jak więc widać swoboda królewska była ograniczona przez prawo.\nJak w tej sytuacji prawnej próbował realizować własną politykę Zygmunt III? Główne narzędzia umożliwiające każdemu panującemu sprawowanie władzy to rozdawnictwo dóbr królewskich oraz polityka nominacyjna. Na początku panowania młodego monarchy niemal wszyscy członkowie elity władzy zawdzięczali swą karierę poparciu kanclerza i hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego, który za rządów Stefana Batorego był drugą osobą w państwie. Zamierzał też rządzić nowym, niedoświadczonym i nieznającym polskich realiów monarchą. Zygmunt III nie chciał być jednak marionetką w rękach potężnego ministra. Przystąpił natychmiast do budowy stronnictwa regalistycznego, co musiało wywołać konflikt z Zamoyskim. W pierwszym rzędzie udzielili królowi poparcia byli stronnicy kanclerza, którzy znaleźli się z nim w konflikcie pod koniec panowania Stefana Batorego. Najważniejsi z nich to: prymas Stanisław Karnkowski, marszałek wielki koronny Andrzej Opaliński czy magnacka rodzina Gostomskich. Król przeciągnął na swoją stronę także niektórych ważnych stronników habsburskich: biskupa kujawskiego Hieronima Rozdrażewskiego i biskupa wileńskiego Jerzego Radziwiłła. Tak więc na samym początku panowania nowego monarchy utworzone zostały solidne fundamenty pod budowę stronnictwa regalistycznego. Stopniowo dołączali do niego inni ludzie związani z kanclerzem (przede wszystkim duchowni). Kiedy podjęta przez Zamoyskiego na sejmie inkwizycyjnym w 1592 roku próba detronizacji króla a przynajmniej takiego jego skompromitowania, żeby sam zrezygnował z tronu, zawiodła, kanclerz nawiązał współpracę z monarchą. Trwała ona aż do 1603 r. Zamoyski uzyskał wprawdzie znaczący wpływ na politykę nominacyjną dworu, ale nowomianowani zachowywali przeważnie lojalność wobec króla. Na początku XVII wieku Zygmunt III mógł liczyć na poparcie przeważającej części elity władzy. W drugiej połowie 1605 roku, po śmierci kanclerza, niemal wszyscy jego sojusznicy albo przeszli do obozu królewskiego albo pozostawali wobec niego życzliwie neutralni.\nPrzykład rokoszu pokazuje, że Zygmunt III wykorzystując wierną mu elitę władzy i poparcie większości szlachty, zdołał wyjść zwycięsko z największego kryzysu politycznego XVII stulecia\nW tej sytuacji Zygmunt III usiłował na sejmie 1606 roku przeprowadzić program reform usprawniający państwo. W instrukcji na sejmiki przedsejmowe zaproponował, aby na sejmie zastanowić się, jak zapobiegać rozrywaniu zgody sejmowej przez grupę kilku posłów i jak poszukać stałych środków finansowych na powiększenie sił zbrojnych Rzeczypospolitej. Propozycje te zostały określone przez resztkę zamoyszczyków z Mikołajem Zebrzydowskim, wojewodą krakowskim i radykalną opozycję z Januszem Radziwiłłem, podczaszym litewskim jako wprowadzanie absolutum dominium. W rezultacie doszło do rokoszu Zebrzydowskiego (1606-1608), który na szereg lat zahamował dążenia do niezbędnych reform w państwie. Przebieg rokoszu jest znany, chcielibyśmy podkreślić tylko dwa aspekty z nim związane, a wiążące się z interesującym nas tematem. Po pierwsze w odpowiedzi na zjazd opozycyjnej szlachty i zawiązanie w Sandomierzu konfederacji rokoszowej król nie użył siły, lecz zwołał do Wiślicy (na ten sam czas) zjazd całej szlachty i senatorów. W Wiślicy także zawiązano konfederację i obradowano nad tą samą problematyką co rokoszanie, a więc nad kwestią naprawy Rzeczypospolitej. Monarcha wiele zaryzykował, przecież do Wiślicy mogła przyjechać niewielka liczba szlachty i nastąpiłaby kompromitacja Zygmunta III, co oczywiście wykorzystaliby rokoszanie. Okazało się jednak, ze monarcha cieszy się dużym poparciem wśród szlacheckich obywateli, większym niż radykalna opozycja. Druga kwestia to wykorzystanie tej części elity władzy, która była wcześniej w stronnictwie zmarłego kanclerza, do rokowań z rokoszanami. Doprowadziło to na przełomie 1607 i 1608 roku do pacyfikacji politycznej i ostatecznej kapitulacji przywódców ruchu rokoszowego. Przykład rokoszu pokazuje, że Zygmunt III wykorzystując wierną mu elitę władzy i poparcie większości szlachty, zdołał wyjść zwycięsko z największego kryzysu politycznego XVII stulecia, a przypomnijmy tylko, że rokosz w czerwcu 1607 roku wypowiedział mu formalnie posłuszeństwo.\nUspokojenie sytuacji wewnętrznej w państwie wykorzystał monarcha do najbardziej samodzielnego przedsięwzięcia w polityce zagranicznej, mianowicie do rozpoczęcia wojny z Moskwą w 1609 roku. Ponieważ prawo zabraniało monarsze wypowiadania wojen ofensywnych, Zygmunt III wykorzystał pacta conventa, które nakazywały mu odzyskanie ziem odpadłych od państwa polsko-litewskiego, a ponieważ Smoleńsk utraciła Litwa w 1514 r. na rzecz Moskwy, działanie władcy miało więc podstawę prawną. Dodać też można, że już wcześniej, bo w 1600 roku, monarcha wykorzystał pacta conventa, które nakazywały mu inkorporację szwedzkiej Estonii do Rzeczypospolitej i przepisał tę krainę na rzecz państwa polsko-litewskiego, zaznaczyć należy, że był to wówczas jedyny skrawek ziemi królestwa szwedzkiego należący jeszcze do króla. Tak jak w 1600 Zygmunt III doprowadził do wojny między Polską a Szwecją, tak w 1609 r. wywołał wojnę z Moskwą. Król trzymał się w trakcie działań wojennych ściśle pactów conventów i zajmował się osobiście przez dwa lata jedynie oblężeniem Smoleńska. Pozostałe operacje militarne, które miały charakter obronny, ale toczone były poza ziemią smoleńską, powierzył Stanisławowi Żółkiewskiemu, hetmanowi polnemu koronnemu.\nZygmunt III na czele armii zaciągniętej za własne pieniądze (na kredyt) wyruszył w drugiej połowie 1612 r. na odsiecz polskiej załodze obleganej na Kremlu przez moskiewskich powstańców\nKonsekwencją zwycięskiej bitwy z Moskwą pod Kłuszynem (1610) było uznanie przez bojarów królewicza Władysława za cara moskiewskiego, jednak za cenę odstąpienia od oblężenia Smoleńska i pozostawienie tej ważnej twierdzy w państwie moskiewskim. Takiego rozwiązania Zygmunt III nie mógł zaakceptować, gdyby to zrobił, pokazałby opinii publicznej, że cała wyprawa pod Smoleńsk była jedynie zasłoną dymną dla osadzenia królewicza na tronie moskiewskim, innymi słowy realizacją interesu dynastycznego monarchy, a nie racji stanu Rzeczypospolitej. Król zatem dokończył oblężenia Smoleńska, ale wojska polsko-litewskie weszły do Moskwy i utrzymały się w stolicy ponad dwa lata. W ręce polskie dostała się cała rodzina carska i na sejmie 1611 r., zwołanym po zdobyciu Smoleńska, odbył się hołd cara Wasyla Szujskiego, złożony królowi i państwu polsko-litewskiemu. Wojnę z Moskwą, w której wybuchło antypolskie powstanie, należało kontynuować. Jednak sejm uchwalił podatki, które nie wystarczyły nie tylko na dalsze prowadzenie działań militarnych, ale nawet na zapłacenie całego żołdu dla wojska za okres 1609-1611. W tej sytuacji Zygmunt III na czele armii zaciągniętej za własne pieniądze (na kredyt) wyruszył w drugiej połowie 1612 r. na odsiecz polskiej załodze obleganej na Kremlu przez moskiewskich powstańców. Zanim wojska te dotarły do celu, Polacy z powodu głodu musieli kapitulować i cała wyprawa królewska zawróciła do kraju. Wojna toczyła się nadal, gdyż stroną atakującą stało się państwo moskiewskie z nową dynastią Romanowych. W rezultacie wyprawy na Moskwę królewicza Władysława, podjętej w latach 1617-1618 za zgodą sejmu, zawarto rozejm, sankcjonujący zdobycze terytorialne Rzeczypospolitej. Można bez przesady stwierdzić, że był to największy sukces domu Wazów i Rzeczypospolitej w całym XVII stuleciu.\nZygmuntowi III udało się w 1629 r. doprowadzić na sejmie do reformy systemu podatkowego. Wprowadzono wówczas nowy rodzaj podatku zwanego podymnym (płacony od dymu, czyli od domu). Był on, przynajmniej w teorii, bardziej efektywny niż dotychczasowy podatek łanowy.\nPodsumowując, król zachował w systemie parlamentarnym dużą samodzielność, w żadnym wypadku nie był zakładnikiem szlachty. Nawet wymuszone przez rokosz powołanie na sejmie 1607 instytucji senatorów rezydentów potrafił zamienić na swój sukces. Dołączył bowiem do senatorów rezydentów, ministrów i niektórych senatorów regalistów. Z nowym nieformalnym ciałem zwanym senatus consulta (rady senatu) monarcha konsultował swoje posunięcia. Oczywiście aktywność polityczną króla krępował brak stosownych środków, a te mógł zapewnić poprzez uchwalane podatki sejm.


rzeźnia w serwisie Polska Niezwykła\nŁódź - Rzeźnia Miejska\nRzeźnia Miejska powstała w roku 1901. Była największą i najnowocześniejszą rzeźnią w Królestwie Polskim. Posiadała sieć gazową, własną elektrownię. Obecnie na jej terenie stoi hipermarket. Przet... zabytki: zabytkowe budynki\nOdolanów - Dawna rzeźnia z 1897 r.\nPrzy ulicy Bartosza znajduje się budynek dawnej rzeźni pochodzący z 1897 r. Dobrze zachowany, parterowy obiekt z czerwonej, nietynkowanej cegły wraz z sąsiednim domem mieszkalnym oraz zapleczem twor... zabytki: zabytkowe budynki\nKościan - Zabytkowy zespół rzeźni miejskiej\nPierwszą w pełni zorganizowaną rzeźnię miejską zbudowano w Kościanie w latach 1884-1885, według projektu berlińskiego architekta Wilhelma Reinhardta. Jednakże postępujący rozwój gospodarczy s... zabytki: zabytkowe budynki\nWołczyn - Dawny zespół rzeźni miejskiej (XX)\nZnajdujący się na obrzeżach miasta dawny zespół rzeźni miejskiej składał się z budynków rzeźni, administracji oraz budynku mieszkalnego. Główny obiekt, czyli ubojnia powstał&n... zabytki: zabytkowe budynki


Prześcieradło z gumką 140x200 frotte Turkusowe | Nyks\n» Prześcieradło z gumką 140x200 frotte Turkusowe\nPrześcieradło z gumką 140x200 frotte Turkusowe\nKod produktu: PFRO-1420TURK\nPrześcieradło w kolorze turkusowym to doskonały wybór do każdej sypialni - zarówno dziecięcej, jak i tej, w której śpią dorośli. Turkus pasuje do większości zestawień kolorystycznych, dlatego można go łączyć z całą paletą barw. Proponowane prześcieradło zostało wykonane z wysokiej jakości dzianiny frotte, w której skład wchodzi 82% bawełny i 12% poliestru, a jej gramatura wynosi aż 180g/m2. Taki skład sprawia, że produkt jest wytrzymały i odporny na rozciąganie i kurczenie w trakcie prania. Sprytnie wszyta gumka jest niewidoczna dla oka i znacznie ułatwia zakładanie prześcieradła na materac, jednocześnie gwarantując, że się ono nie zsunie. Nasz produkt idealnie pasuje na materace, których grubość nie przekracza 15 centymetrów. Wymiar prześcieradła wynosi 140x200 centymetrów. Produkt w całości wykonany w Polsce.


CHEMIA BUDOWLANA » internetowy sklep budowlany - Weber - samopoziomujący podkład podłogowy Floor 4310\nProdukt nr: 24210\nCementowy, samopoziomujący podkład podłogowy wzmocniony włóknami polipropylenowymi, w formie suchej mieszanki, gotowy do użycia po wymieszaniu z wodą. Wyrób zgodny z PN-EN 13813; modyfikowany polimerami; CT-C25-F7\nDo wykonywania gładkich i wypoziomowanych podkładów podłogowych pod wykładziny dywanowe, PVC, korkowe, linoleum, panele podłogowe, parkiet, mozaikę, płytki ceramiczne i kamienne:\nna izolacjach akustycznych np. z maty akustycznej, wełny mineralnej, styropianu itp. (wymagana ściśliwość izolacji poniżej 3 mm) - grubość układania 20-50 mm,\nna warstwie rozdzielającej z folii, papy itp. - grubość układania 20-50 mm,\nna płytkach ceramicznych, kamiennych, PVC, lastriko, podkładach anhydrytowych, magnezytowych - grubość układania 4-50 mm,\ndo zatapiania elementów grzejnych w systemach z ogrzewaniem podłogowym elektrycznym lub wodnym - grubość układania 25-50 mm (w tym, co najmniej 10 mm nad przewodami grzewczymi),\nna deskach, płytach OSB itp. - grubość układania 10-50 mm,\nna parkiecie - grubość układania 20-50 mm,\npodkłady związane z podłożem betonowym, jastrychami cementowymi - grubość układania 2-50 mm.\nJako podkład pod posadzki dekoracyjne weber.floor DESIGN.\nDo stosowania wewnątrz nowych lub remontowanych budynków mieszkalnych oraz w biurach, szpitalach, szkołach, sklepach, kinach itp. obiektach użyteczności publicznej.\nPodkładu z weber.floor 4310 nie zaleca się eksploatować bez wyżej wymienionych warstw nawierzchniowych.\nPodłoże musi być nośne, stabilne, wolne od zanieczyszczeń i warstw osłabiających wiązanie (np. tłuszcze, pyły, kleje, resztki farb i zapraw, fragmenty słabo związane z podłożem). Otwory w podłożu uszczelnić, aby nie dopuścić do wyciekania masy.\nPodkłady pływające, systemy na izolacji akustycznej weber.floor AKUSTIC\nWykonać niwelację podłoża, zaznaczając docelowy poziom podkładu podłogowego na ścianach. Podłoże wstępnie wyrównać na przykład suchym Leca® KERAMZYTEM lub suchym prażonym piaskiem. Leca® KERAMZYT zagęścić około 10% ubijakiem płytowym o wymiarach 50x50 cm. W przypadku, gdy istnieje ryzyko transportu pary wodnej z pomieszczenia poniżej, położyć warstwę folii paroizolacyjnej. Położyć izolację akustyczną, np. matę weber.floor 4955, lub inną o ściśliwości poniżej 3 mm - z wełny mineralnej, styropianu, gąbki itp. Aby uniknąć powstania w podkładzie naprężeń i przenoszenia dźwięku do sąsiednich pomieszczeń, wokół ścian, słupów, rur itp. wykonać dylatację obwodową, stosując np. taśmę dylatacyjną weber.floor 4960. Dylatacja musi wystawać ponad docelowy poziom podkładu podłogowego. W przypadku stosowania wełny mineralnej lub styropianu, na izolacji ułożyć folię budowlaną lub geowłókninę o gęstości minimum 150 g/m2 (na zakład około 10 cm), z wywinięciem na ściany. Styki skleić taśmą samoprzylepną. Ułożyć siatkę wzmacniającą (na zakład około 10 cm), zależnie od rodzaju podłoża i przeznaczenia podkładu:\ndo grubości 25 mm siatkę podłogową z włókna szklanego weber.floor 4945,\nw przypadku grubszych warstw, siatkę stalową np. O 4 mm 10x10 cm.\nPodkłady związane z podłożem cementowym\nPodłoże starannie odkurzyć i zagruntować preparatem weber.floor 4716. Szczegółowe informacje dotyczące gruntowania zawarte są w karcie technicznej wyrobu. Wokół ścian, słupów, rur itp. wykonać dylatacje obwodowe stosując np. taśmę dylatacyjną weber.floor 4960.Podłoża drewniane np. deski, płyty OSB, sklejka, płyty wiórowe itp. Oczyszczone, odtłuszczone, suche i starannie odkurzone podłoże zagruntować preparatem weber.floor 4716 rozcieńczonym wodą w proporcji 5:1 (grunt : woda). Roztwór weber.floor 4716 wylewać na podłoże, równomiernie rozprowadzać przy użyciu szczotki i natychmiast posypywać niewielką ilością suchej zaprawy weber.floor 4310 (ok. 1,0-1,5 kg/m2). Powstały szlam wetrzeć szczotką w podłoże i pozostawić do wyschnięcia. Następnie powierzchnię odkurzyć i zagruntować preparatem weber.floor 4716 rozcieńczonym wodą w proporcji 1:3 (grunt : woda). Ułożyć siatkę podłogową weber.floor 4945 na zakład ok. 10 cm. Wokół ścian, słupów, rur itp. wykonać dylatacje obwodowe stosując np. taśmę dylatacyjną weber.floor 4960.\nPłytki ceramiczne, PVC, lastriko\nOczyszczone, odtłuszczone, suche i starannie odkurzone podłoże zagruntować preparatem weber.floor 4716 rozcieńczonym wodą w proporcji 1:1 (grunt : woda). Roztwór weber.floor 4716 wylewać na podłoże, równomiernie rozprowadzać przy użyciu szczotki i natychmiast posypywać niewielką ilością suchej zaprawy weber.floor 4310 (ok. 1,5 kg/m2). Powstały szlam wetrzeć szczotką w podłoże i pozostawić do wyschnięcia. Następnie powierzchnię odkurzyć i zagruntować preparatem weber.floor 4716 rozcieńczonym wodą w proporcji 1:3 (grunt : woda). Jeżeli jest to konieczne, ułożyć siatkę podłogową weber.floor 4945 na zakład ok. 10 cm. Wokół ścian, słupów, rur itp. wykonać dylatacje obwodowe stosując np. taśmę dylatacyjną weber.floor 4960.\nPodłoża anhydrytowe, magnezytowe\nPodłoże starannie odkurzyć i zagruntować preparatem weber.floor 4710. Grunt wylewać na powierzchnię i równomiernie rozprowadzać gumową raklą, a następnie rolować wałkiem w celu usunięcia rozlewisk i kałuż w nierównościach podłoża. Mokry grunt posypać z nadmiarem suchym prażonym piaskiem kwarcowym o uziarnieniu 0,2-0,7 mm (zużycie ok. 2,0-3,0 kg/m2). Gdy warstwa gruntująca jest sucha (po ok. 5-6 godzinach) usunąć niezwiązany z podłożem piasek i całą powierzchnię dokładnie odkurzyć. Powierzchnię chronić przed zbrudzeniem lub zapyleniem. Wokół ścian, słupów, rur itp. wykonać dylatacje obwodowe stosując np. taśmę dylatacyjną weber.floor 4960. Samopoziomujący podkład podłogowy weber.floor 4310 należy ułożyć w czasie 1-3 dni od gruntowania.\nWeber Floor 4310 - Karta techniczna


Forest Vitamin - Kwas Alfa Liponowy w proszku 50g - kup w sklepie - Forest Vitamin, Oxford Vitality i inne suplementy\nForest Vitamin - Kwas Alfa Liponowy w proszku 50g\nKwas Alfa Liponowy ( Alpha Lipoic Acid ) 50g\nFOREST VITAMIN - Kwas Alfa Liponowy 50g W POSTACI PROSZKU + MIARKA\nKwas alfa-liponowy ma wszechstronne zastosowanie: wspomaga leczenie cukrzycy, miażdżycy, choroby wątroby, spowalnia procesy starzenia. Ułatwia odchudzanie, wspomaga pracę serca i poprawia zdolności wysiłkowe.\nKwas alfa-liponowy wpływa przede wszystkim na metabolizm. Powoduje zwiększenie energetyczne przy jednoczesnym obniżeniu apetytu. Co więcej, obniża stężenie glukozy we krwi oraz zmniejsza nasilenie procesu starzenia się.\nALA przenika przez barierę krew-mózg. Dzięki swojej zdolności do rozpuszczania się zarówno w wodzie, jak i w tłuszczu, ALA jest szeroko rozpowszechniony, "wchłonięty" i wykorzystywany w całym układzie nerwowym. Szybko przekracza barierę krew-mózg i jest jednym z jedynych suplementów do tego. (Jednym z wyzwań związanych z podnoszeniem glutationu za pomocą suplementów jest wprowadzenie go do mózgu, a zatem glutation musi być pozyskiwany pośrednio z prekursorami lub substancjami regeneracyjnymi).\nBardzo pozytywne działanie obserwuje się za pomocą suplementacji kwasu alfa-liponowego w neuropatii cukrzycowej. Chorzy na te przypadłość narzekają na ból, uczucie odrętwienia, a kwas alfa-liponowy, dzięki swojemu działaniu przeciwutleniającemu, ogranicza braki w dostawie krwi do nerwów i uszkodzenia błon nerwowych, gdzie pozwala zredukować objawy.\nSubstancja zwiększa również wrażliwości tkanek na insulinę, przez co eliminuje przyczynę choroby.Kwas alfa-liponowy znajduje się w mięśniach i organach, gdzie przekształca węglowodany w energię, jeśli natomiast uda się go suplementować w takiej ilości, by otrzymać jego nadwyżkę, posiada własciwości antyoksydacyjne- działa w całym organizmie i wzmacnia efekty przyjmowania innych przeciwutleniaczy: jak witaminy C i witaminy E.\nDziałanie przeciwutleniające kwasu alfa-liponowego spowalnia również proces starzenia się organizmu.\nALA jest silnym przeciwutleniaczem i regeneruje inne przeciwutleniacze. Zdolność ALA do walki ze stresem oksydacyjnym jest wielokrotnie silniejsza niż inne lepiej znane przeciwutleniacze, takie jak witamina C lub E. Badania pokazują, że ALA pomaga w recyklingu witamin C i E, a także CoQ10 i glutationu, kluczowego przeciwutleniacza dla funkcji układu nerwowego.\nNiskie poziomy glutationu są związane z wieloma zaburzeniami mózgu, w tym z autyzmem, ADHD i schizofrenią. ALA zapewnia również ochronę tkanki przeciwutleniającej w komórce, na zewnątrz komórki i wewnątrz błon komórkowych.\nBadania pokazują, że ALA pomaga usuwać neurotoksyczne metale ciężkie, w tym rtęć. Jak wiadomo, rtęć została znaleziona w dużych ilościach w owocach morza, jak również w produktach wytworzonych przez człowieka (takich jak CFL) i może łatwo przekraczać bariery krew-mózg i łożyska.\nWątroba jest narządem o zdolności do regeneracji, jednak stałe działanie na nią substancji toksycznych może spowodować trwałe szkody nie tylko w wątrobie, ale wszystkich związanych z nią procesach przebiegających w organizmie.\nOpakowanie 50g % EU RWS*\nKwas Alfa Liponowy ( Alpha Lipoic Acid ) ---------------------------------- 50g / 50.000mg\nSposób użycia: 3 razy dziennie najlepiej w trakcie posiłku .\nJedna porcja: 1 miareczka 150mg\nBez dodatku cukru, środków konserwujących, środków słodzących i barwników . Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu chronić przed światłem.\nNajlepiej spożyć przed i numer partii: patrz na opakowaniu. Zawartość opakowania: 50g


Leśno Rajza – IT life ideas running\nJakże ta piękna idea ostatnio dostaje po dupie. Dla miłośników spiskowych teorii dziejów z kilometra pachnie to na sabotaż. Żeby ludziom nie chciało się tam jeździć. Żeby jeszcze więcej piaskowni w środku lasu powstało.\nDla tych nieuświadomionych. Mamy w naszych okolicznych lasach przepiękne ścieżki rowerowe, które ostatnimi czasy zostały pokryte tłuczniem o rozmiarach sprawiających problemy nie tylko dla rowerzystów, ale i piechurów.\nZa to pojawiło się w naszych przepięknych lasach kilka, można by powiedzieć leśnych autostrad, którymi przemierzają wyładowane po końce burt ciężarówki wypełnione piaskiem.\nNiech tam. Ale co z naszą Leśną Rajzą?\nVideo z wkurzenia\nPosted on June 25, 2017 June 30, 2017 Author Piotr GogolinCategories Travel\n2 thoughts on “Leśno Rajza”\nRowerem Po Śląsku says:\nTakie drogi jak ta w filmiku to mały ułamek całego szlaku, który w zdecydowanej większości prowadzi po drogach leśnych z dobrą nawierzchnią. Mi Leśno Rajza bardzo się podobała… Tutaj moja relacja: http://roweremposlasku.pl/lesno-rajza/\nPingback: FiveFingers. Nowy rozdział. – IT life ideas running\nPrevious Previous post: 2 PETy z liścia\nNext Next post: Windows i błąd mapowania zasobu