Isidorus.net Feminizm największym wrogiem kobiet - Felietony\nOstatnimi czasy wszelkie ruchy ideologiczne robią wielką furorę, ale to feminizm wzbudza chyba najwięcej emocji. Udział feministek w marszach równości, organizacja manify, wystąpienia w telewizji. Zawsze są energiczne, wygadane, wręcz krzykliwe. Dużo mówią. Tylko czy zauważyliście, że w ich wypowiedzianych są pewnego rodzaju błędy czy merytoryczne potknięcia? Czy zauważyliście, że ruch feministyczny chcąc być obrońcą i wybawicielem kobiet staje się ich wrogiem?\nWiele feministek twierdzi, że istnieje zawężenie aktywności kobiet do kręgu domu i rodziny. Uważają, iż kobiety są traktowane jak westalki domowego ogniska, których jedynym sensem życia stało się małżeństwo, będące dla mężczyzn możliwością wytchnienia i zrzucenia odpowiedzialności za rodzinę na barki żony. Te same feministki podczas marszów równości głośno nawołują do równouprawnienia. Do wolności wyboru. Czyż więc kobieta, decydująca się na porzucenie kariery zawodowej na rzecz wychowania dzieci i zajmowania się domem, nie ma prawa do takiego wyboru? Przecież bycie żoną i matką jest tak samo trudnym, o ile nie trudniejszym wyzwaniem, co robienie kariery! Każdy z nas ma różne zainteresowania, różne ambicje. Możemy realizować się na wielu polach. Nie należy więc zdeprecjonować wyboru tych kobiet, gdyż nie dla wszystkich rodzina jest formą zniewolenia człowieka.\nPoddaństwo płci pięknej\nDziałania ruchów kobiecych są skierowane przeciwko szeroko pojętemu poddaństwu płci pięknej. Chodzi o walkę zarówno z wydziedziczeniem kobiet z terytorium języka, jak i z zachowaniami grzecznościowymi. W przypadku kwestii językowych feministki wojują z dawnymi zwyczajami określania kobiety jako żony lub córki danego mężczyzny. Obecnie formy te wychodzą z użycia, więc i problem przestał być aktualny. Oprócz tego mamy do czynienia z damskimi odpowiednikami nazw zawodów. Ich lista systematycznie powiększa się. Pozostałe nie występują w damskiej formie fleksyjnej, gdyż umniejszyłyby znaczenie wykonywanej pracy. Wiele kobiet, także wiele feministek woli formy ‘pani psycholog’ czy ‘pani doktor’ niż ‘psycholożka’ czy ‘doktorka’.\nZaś otwieranie drzwi i całowanie w rękę są przejawami kultury osobistej, dobrego wychowania i podtrzymywania tradycji, a nie formami umniejszania godności kobiet. To kwestia grzeczności i szacunku, którą wojowniczki praw kobiet niejednokrotnie odbierają jako akt dyskryminacji.\nStereotypy pokarmem feministek\nJednym z postulatów ruchów feministycznych jest również burzenie stereotypów. Jednakże same feministki niszcząc jedne stereotypy, budują kolejne. Z jednej strony widzą w mężczyznach opóźnionych w rozwoju samców, którym zależy wyłącznie na zaspokojeniu popędu seksualnego. Chcą ich zmienić, choć same nie wiedzą w kogo. Z drugiej zaś troskliwych, inteligentnych i rodzinnych mężczyzn postrzegają jako maminsynków nie umiejących podejmować samodzielnych decyzji. Dawnych mężczyzn cechowała odwaga, siła i męstwo, które zdaniem wielu feministek uosabiały stanowczych tyranów. Natomiast nowi, mniej nakierowani na osobiste ambicje, a bardziej nastawieni na partnerstwo stają się nieodpowiedzialnymi chłopcami, na których nigdy nie można polegać.\nByle tylko było o nas głośno\nSprawa feminizmu dotyczy nas wszystkich. To złożone zagadnienie wymagające głębokiej analizy, by móc określić swoje stanowisko wobec niego. W moim przekonaniu pomimo kilku sensowych postulatów ruch feministyczny reprezentuje pewne sprzeczności i podtrzymują własne stereotypy na temat kobiet, mężczyzn i ich ról odgrywanych\nw społeczeństwie. Hasła wolności wyboru czy równouprawnienia są wielokrotnie skierowane w złą stronę. Działają przeciwko kobietom ograniczając je, o czym świadczy choćby traktowanie kobiet zajmujących się domem jak ofiar despotyzmu ich mężów.\nZaś spory odnośnie do istniejących form językowych oraz postaw prezentowanych przez współczesnych mężczyzn są kolokwialnie mówiąc nieustannie odgrzewanymi kotletami, które w rezultacie okazują się niestrawne. Oznacza to, iż hasła dotyczące tych dwóch kwestii pojawiają się na ustach feministek wtedy, gdy te nie mając nic nowego do powiedzenia mimo wszystko chcą, aby było o nich głośno.\nBądź rozważny! Bądź obiektywny!\nFeminizm nie jest wynalazkiem diabła, a działające w nim kobiety to nie skrzywdzone przez los babochłopy, lecz normalne kobiety. Nie zmienia to jednak faktu, że ten ruch ideologiczny ma pewne wady. Choć cel istnienia feminizmu jest bardzo ważny, to jednak metody jakimi ma zostać osiągnięty nie zaliczają się do wartych pochwały. Tworzenie nowych stereotypów czy też traktowanie kobiet mających inne ambicje i marzenia niż te feministyczne jako gorszych, nie są ani wartościowe ani godne naśladowania. Dlatego zanim zdecydujemy się poprzeć jakąkolwiek ideologię prześledźmy jej historię, poznajmy jej cel i rozważmy dokładnie czy warto stawać murem za hasłami głoszonymi przez jej zwolenników.


Bicaps Melatonin+ - sklep internetowy | Ekozakupy\nMelatonin i męczennica cielista z szyszkami chmielu dla dobrego snu\nBIOCAPS MELATONIN+ to połączenie melatoniny (3mg) ze standaryzowanymi ekstraktami z męczennicy cielistej (220 mg) i szyszki chmielu (100 mg). Kapsułka zawiera czysty skład. Nie znajdziecie w niej żadnych sztucznych wypełniaczy, przeciwzbrylaczy czy barwników.\nNawet kapsułka jest naturalna, wegańska z pullulanu - pozyskiwanego w procesie fermentacji. A wszystko to zapakowane jest w pojemnik z… roślinnych surowców.\nMelatonina pomaga w skróceniu czasu potrzebnego na zaśnięcie. Męczennica cielista wspomaga sen i utrzymanie dobrej kondycji psychicznej. A szyszki chmielu najbardziej sprawdzają się w przypadku utrudnionego zasypiania, bezsenności oraz nadmiernej drażliwości.\nSposób użycia: Spożyć 1 kapsułkę raz dziennie podczas posiłku.


Włamał się i ukradł 5 kg piersi z kurczaka, bo był głodny - Głos Wojewódzki\nHome Kronika policyjna Włamał się i ukradł 5 kg piersi z kurczaka, bo był głodny\nWłamał się i ukradł 5 kg piersi z kurczaka, bo był głodny\nMarcin K. wybił szybę w drzwiach zwracając na siebie uwagę jednej z mieszkanek pobliskiego bloku. Kobieta zawiadomiła policjantów, a ci zatrzymali włamywacza, który chciał wynieść z pomieszczenia kilka kilogramów panierowanego kurczaka, prażoną cebulkę i 100 zł. Mający ponad pół promila alkoholu w organizmie mężczyzna trafił do policyjnej celi. Usłyszał już zarzuty, za które może zostać skazany nawet na 10 lat więzienia.\nJak ustalili ursynowscy policjanci z wydziału zajmującego ściganiem przestępstw przeciwko mieniu około godziny 2.30, 26-latek pokierowany głodem i brakiem perspektyw na znalezienie pracy, uzbroił się w akcesoria do włamania w postaci kluczyków, wytrychów, noża myśliwskiego, młotka latarki oraz kominiarki i ruszył w stronę budki z chińskim jedzeniem z pomysłem zdobycia żywności.\nPrzed włamaniem się do baru w sposób jaki pierwotnie zaplanował zmienił zdanie i wybił szybę w drzwiach kostką brukową. Na dźwięk tłuczonego szkła zareagowała mieszkanka pobliskiego bloku, która właśnie wyszła na balkon. Kobieta wezwała policjantów, którzy pojawili się po kilku minutach przy budynku.


Zastanawiasz się, jaki telewizor kupić w 2019? Poznaj 5 naszych propozycji – Geex\nGeex » Wiadomości » Zastanawiasz się, jaki telewizor kupić w 2019? Poznaj 5 naszych propozycji\nRanking przedstawia najchętniej wybierane modele telewizorów w 2019 roku do 3000 złotych. Mamy nadzieję, że nasze zestawienie ułatwi Ci wybór odpowiedniego sprzętu.\nPhilips 50PUS7504 – 50 cali z efektownym Ambilightem\nNa początku przyjrzymy się telewizorowi jakim jest Philips 50PUS7504. Jest to 50-calowy panel o rozdzielczości 4K Ultra HD. Posiada trójstronne podświetlenie Ambilight, które znajduje się za ekranem telewizora w postaci diod LED. Podczas oglądania filmów wyświetlane kolory dają efekt wizualnie poszerzonego obrazu, a do tego klimatycznie rozświetlają pokój.\nO doskonałą jakość każdej sceny dba funkcja Dolby Vision, która zapewnia kontrastowe kolory i doskonale odzwierciedla biel. Nad płynnością obrazu czuwa procesor P5 Perfect Picture. Model 50PUS7504 korzysta z systemu Android TV, który zapewnia nieograniczony dostęp do aplikacji Google’a, przeglądarki internetowej czy najbardziej popularnych serwisów, takich jak YouTube. Komfort użytkowania podnosi Asystent Google, dzięki któremu wyszukasz potrzebne informacje za pomocą komend głosowych.\nPhilips 50PUS7504 – polecane akcesoria:\nSilver Monkey Kabel USB 2.0 – micro USB 1,2m\nuchwyt ścienny ART AR-48\nLG 55UM7510 – wspomagany przez sztuczną inteligencję, sterowany głosem\nKolejnym TV, który nas zainteresował jest LG 55UM7510. To 55-calowy telewizor o rozdzielczości 4K UHD. W modelu 55UM7510 zaimplementowano sztuczną inteligencję LG AI ThinQ, która pomaga zarządzać telewizorem oraz wyszukiwać potrzebne treści przy użyciu głosu. Polecenia głosowe wydajesz za pośrednictwem pilota Magic Remote, który jest dołączony do zestawu.\nTelewizor ma czterordzeniowy procesor, który pozwala wykorzystać potencjał nowoczesnych technologii obrazu, np. 4K Active HDR obsługujący wiele formatów HDR. Dzięki czemu dostrzeżesz najmniejszy detal w najciemniejszych i najjaśniejszych scenach. Dodatkowo matryca IPS zapewnia szerokie kąty widzenia, niezależnie od kąta, pod jakim spoglądasz na ekran.\nLG 55UM7510 – polecane akcesoria:\nlistwa zasilająca Ever Classic – 5 gniazd, 1,5m, czarna\nSilver Monkey Kabel HDMI 2.0 – HDMI 5m\nSamsung UE55RU7172 – żywe, naturalne kolory w rozsądnej cenie\nW zestawieniu znalazł się również Samsung UE55RU7172. Telewizor posiada wąskie ramki, biegnące wokół 55-calowego ekranu o rozdzielczości 4K Ultra HD. W modelu UE55RU7172 zastosowano technologię UHD Dimming, która na bieżąco optymalizuje kolory, ostrość oraz poziom czerni i bieli. Przy użyciu funkcji AirPlay możesz strumieniować treści z urządzeń Apple wprost na ekran TV.\nDodatkowo bezprzewodowa łączność Bluetooth i Wi-Fi pozwalają przesyłać muzykę czy zdjęcia ze smartfonów i tabletów. Za pomocą platformy Smart TV zyskasz dostęp do kultowych produkcji w serwisach takich jak: Netflix, YouTube, HBO GO czy Ipla.\nSamsung UE55RU7172 – polecane akcesoria:\nPhilips 43PUS7354 – idealny do małego salonu\nKolejnym polecanym modelem jest Philips 43PUS7354. Posiada 43-calowy ekran o rozdzielczości 4K UHD (3840 x 2160 px). Klimatu podczas oglądania ulubionych produkcji dodaje technologia Ambilight, która rozświetla pomieszczenie w kolorach wyświetlanych na ekranie. Dzięki obsłudze HDR10+ obraz jest pełen szczegółów. Za pomocą asystentki Alexa możesz głosowo sterować urządzeniem, zmieniać kanały oraz wyszukiwać interesujące Cię treści. Nie zabrakło tu również bezprzewodowej łączności Wi-Fi, dzięki której w łatwy sposób skonfigurujesz TV z domową siecią, np. z serwerem NAS.\nPhilips 43PUS7354 – polecane akcesoria:\npilot uniwersalny One For All Smart Control 5\nkabel HDMI Unitek Kabel HDMI 2.0 – HDMI 3m\nLG 43UM7100 – znakomity stosunek ceny do jakości\nRanking zamyka LG 43UM7100. Telewizor z matrycą IPS w atrakcyjnej cenie. Jest to model o wysokiej szczegółowości obrazu 4K UHD. Technologia Active HDR oddaje płynną dynamikę każdej sceny oraz ostrość wyświetlanych treści. Komfort oglądania podnosi system ULTRA Surround, który zapewnia przestrzenny dźwięk o kinowej jakości. Funkcja Smart TV daje nam nieograniczoną rozrywkę, którą wyszukamy pilotem Magic Remote (do dokupienia osobno).\nLG 43UM7100 – polecane akcesoria:\nZrelaksuj się w pełni przed 43-calowym ekranem telewizora LG 43UM7100…


» XI Spartakiada Przedszkolaków\nW dniu 6 czerwca 2018 roku na Stadionie AKS Mikołów odbyła się XI Spartakiada Przedszkolaków. Motywem przewodnim spartakiady była promocja bezpieczeństwa wśród najmłodszych dzieci. Około 450 przedszkolaków ze wszystkich mikołowskich przedszkoli miało okazję spotkać się ze strażakami, ratownikami medycznymi, policjantami oraz ich maskotką sierżantem Hektorem. Jak się okazuje, kampania MSWiA „Kręci mnie bezpieczeństwo” kręci także najmłodszych mikołowian.\nW trakcie spartakiady odbyły się: pokazy sprawności strażackiej, quizy wiedzy, zajęcia ruchowe, wyświetlano filmy edukacyjne i prezentacje multimedialne. Była to wspólna inicjatywa Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Starostwa Powiatowego w Mikołowie, Stowarzyszenia Bezpieczny Powiat Mikołowski oraz Pogotowia Ratunkowego.\nW czasie spartakiady funkcjonariusze Komendy Powiatowej PSP w Mikołowie przygotowali dla dzieci szereg atrakcji. Rozstawiono specjalny namiot pneumatyczny, gdzie w ramach akcji „Kręci mnie bezpieczeństwo” prezentowane były filmy edukacyjne i prezentacje multimedialne dla przedszkolaków oraz ich opiekunów. W ciekawy sposób strażacy opowiadali o swojej służbie, prowadzili quizy wiedzy dla najmłodszych oraz organizowali zajęcia ruchowe. Największym powodzeniem cieszyły się mini ćwiczenia ewakuacji dzieci z rozstawionego namiotu, z którego przedszkolaki musiały wydostać się na zewnątrz na kolanach.\nDodatkową atrakcją dla dzieci była możliwość obejrzenia samochodów gaśniczych, przymierzenia hełmów i ubrań strażackich oraz pokaz sprawności sprzętu pożarniczego.\nZdjęcia: KP PSP Mikołów, KPP Mikołów


Na terenie przekopu Mierzei Wiślanej jest prawdziwy skarb! Waży prawie 7 ton | Niezależna\nNa terenie przekopu Mierzei Wiślanej jest…\nREWELACJA ROZRYWKA / WIADOMOŚĆ / 23.07.2020, godz. 11:26\nWedług sporządzonej dokumentacji geologicznej na terenie przekopu Mierzei Wiślanej znajduje się złoże bursztynu, którego ilość szacuje się na 6,9 ton. Roboty nie dotarły jeszcze do tego złoża - poinformował w czwartek w Sejmie wiceminister aktywów państwowych Maciej Małecki.\nMałecki przyznał, że obecnie ani Wyższy Urząd Górniczy, ani Okręgowy Urząd Górniczy w Gdańsku nie sprawują kontroli nad złożem bursztynu znajdującym się, wedle dokumentacji geologicznej, w Kątach Rybackich na terenie przekopu Mierzei Wiślanej. Poinformował o tym odpowiadając na pytania posłów Lewicy, którzy chcieli wiedzieć, ile bursztynu znajduje się na terenie przekopu, kto wydobywa i komu sprzedaje tę kopalinę.\n"Należy podkreślić, że cena bursztynu jest kilkukrotnie wyższa od ceny srebra i może wynosić nawet 20 tys. zł za kilogram"\n- mówił poseł Marek Rutka.\nWiceminister powiedział, że prace na przekopie Mierzei wciąż odbywają się nad złożem kopaliny. "A więc nie ma mowy o eksploatacji złoża" - podkreślił.\nDodał, że jak dotąd nikt nie wystąpił do ministerstwa środowiska o wydanie koncesji na wydobycie bursztynu. Przypomniał, że o koncesję może ubiegać się inwestor, którym w przypadku przekopu Mierzei jest dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni.\n"Do czasu ewentualnego wydania koncesji (na wydobycie bursztynu - przyp. red.) Okręgowy Urząd Górniczy w Gdańsku nie sprawuje kontroli nad przedmiotową inwestycją"\n- poinformował minister i przyznał jednocześnie, że ta instytucja otrzymała dokumentację geologiczną przekopu Mierzei, w której zawarta jest informacja o wielkości potencjalnego złoża bursztynu.\nOdpowiadając na pytania posłów Lewicy Małecki zapewnił, że rząd zamierza "przypilnować tego złoża". "Poprosiłem prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, i telefonicznie i na piśmie o tej kwestii. To jest rzecz ważna i będziemy chcieli przypilnować tego złoża" - powiedział.


Maria Czubaszek o Małgorzacie Rozenek | Party.pl\nCzubaszek kpi z Rozenek. Nabija się z jej rozwodu\nMałgorzata Rozenek nie lubi rozmawiać o swoim życiu prywatnym, ale nie powstrzymuje to mediów przed kolejnymi doniesieniami. W ciągu ostatniego roku gazety rozpisywały się o jej rozwodzie, domniemanym romansie z pewnym dziennikarzem czy w końcu o związku z Radosławem Majdanem - tematów nie brakowało. Przypomnijmy: Rozenek zaręczyła się z Majdanem? Znajomi zdradzają kulisy związku\nOsoba Perfekcyjnej to również wdzięczny obiekt parodii i satyr. Swego czasu furorę w sieci robiła parodia autorstwa Szymona Majewskiego, która z przymrużeniem oka pokazywała kulisy związku Rozenek z Majdanem. Internauci byli zachwyceni, choć nie wiadomo, jak na taki filmik zareagowali sami zainteresowani. Zobacz: Majewski wyśmiewa Rozenek i Majdana\nTeraz do grona prześmiewców postanowiła dołączyć Maria Czubaszek. W najnowszym wywiadzie ironizuje na temat Małgorzaty i jej wizerunku Perfekcyjnej Pani Domu, która dużą uwagę przywiązuje do sprzątania i dbania o czystość w domu. Dodała też z przekąsem, że te starania niewiele pomogły, bo... przecież rozwiodła się z mężem.\nAni ja, ani mój mąż nie lubimy sprzątać. Gdyby zobaczyła męża biegającego z odkurzaczem po domu, pomyślałabym, że zwariował.Pani prowadząca robi w tym programie coś takiego, co sprawia, że w moim rankingu najbardziej ogłupiających programów zajmuje pierwsze miejsce. Z programu dowiedziałam się m.in. że trzeba sprzątać dla ludzi, których się kocha. Prowadząca, mimo że tak sprzątała, to jednak w jej życiu coś się rypło, bo przecież rozwiodła się z mężem. Kiedy patrzyłam na te kobiety biorące w nim udział, w oczach każdej widziałam, że jeśli okaże się, że nie potrafi sprzątać, jest skończona. A jak potrafi, to korona jest dla niej niczym Nobel dla uczonego - wyznała Maria w "Świat & Ludzie".\nPodoba wam się poczucie humoru Marii Czubaszek?\nZobacz: Rozenek PIERWSZY raz o związku Perfekcyjnej i Majdana. Skomentował ojcowskie zapędy Radka\nMałgorzata Rozenek i Radosław Majdan z dziećmi na Stadionie Narodowym:\nWięcej na temat Małgorzata Rozenek Perfekcyjna Pani Domu Maria Czubaszek


Ponad przekonaniami. Weganie, wegatarianie i mięsożercy przy jednym stole. - Melanie Joy - ebook - Legimi online\nPonad przekonaniami. Weganie, wegatarianie i mięsożercy przy jednym stole. ebook\nTytuł oryginału BEYOND BELIEFS\nKonsultacja PAWEŁ ŻUKOWSKI\nOpracowanie graficzne, typograficzne, łamanie i korekta ANNA HEGMAN\nOriginally published by Roundtree Press under the title Beyond Beliefs. Copyright © 2017 by Melanie Joy, Ph.D. Copyright © for the preface by Kathy Freston Copyright © for the translation by Karolina Iwaszkiewicz Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2019\nDla wegan i wegetarian, których troska i poświęcenie są prawdziwym darem dla naszej planety; mam nadzieję, że ta książka odda wam coś z tego, co dajecie światu. I dla waszych sojuszników.\nI dla mojego męża, Sebastiana Joya – kolegi, którego podziwiam, drogiego przyjaciela, miłości mojego życia.\nNie wiem, jak wyglądałoby moje życie, gdybym sześć lat temu nie spotkała Melanie Joy na jakiejś konferencji i się z nią nie zaprzyjaźniła. Znałam już wtedy jej znakomitą pracę o karnizmie i podziwiałam sposób, w jaki myśli o kulturze zjadania zwierząt. Udało jej się ubrać idee pączkującego ruchu społecznego w fascynujący psychologiczny wykład. Dlaczego – spytała – kochamy psy, jemy świnie i ubieramy się w krowy? Nakreśliła tym samym mapę krytycznego namysłu nad tym, czemu jedne zwierzęta lubimy, a inne zjadamy, i połączyła kropki. Pisała niezwykle sensownie, starała się przekonać czytelników, ale z szacunkiem zakładała, że są zdolni znaleźć własną drogę do bardziej etycznej diety. Wielka intelektualistka i znawczyni ludzkiej psychologii – tyle wiedziałam.\nTego pamiętnego dnia, kiedy poznałam Melanie, nie zdawałam sobie jednak sprawy, jak głęboko zawierzę jej niezwykłej zdolności patrzenia w moje zagubione serce i ubierania moich zmagań w słowa. W tamtych czasach byłam żoną mężczyzny, którego przez wiele lat bardzo kochałam, ale z którym coraz mniej mnie łączyło. Gdy się z nim związałam, beztrosko jadłam steki i kurczaki i z dumą myślałam o sobie jako o mięsożernej Amerykance, więc kiedy zmieniło się moje spojrzenie na świat i produkty pochodzenia zwierzęcego, zaczęliśmy się od siebie oddalać. Nie była to niczyja wina, po prostu żadne z nas nie umiało już patrzeć na rzeczywistość oczami drugiego.\nZawsze znajdowałam pocieszenie w szczerych słowach, w końcu byłam pisarką – aż nagle zorientowałam się, że nie wiem, co mam prawo czuć i jak mogłabym wyrazić to, co się we mnie dzieje. Miałam wrażenie, że im lepiej zdaję sobie sprawę, iż moje powołanie ma coś wspólnego z tak zwanym świadomym jedzeniem, tym mniej jestem związana z mężem. Oczywiście mieliśmy też inne problemy, jak każde małżeństwo. Ale ten zasadniczy i zasmucająco nieprzezwyciężalny polegał na tym, że z czasem rozwinęliśmy zupełnie inne zainteresowania i światopoglądy, a zbyt duże i zbyt długotrwałe oddalenie sprawiło, że zaczęliśmy żyć poniekąd osobno. I w końcu, po długim okresie udręk i kłótni, postanowiliśmy się rozwieść.\nPod koniec tego etapu poznałam Melanie. Została moją doradczynią. Więcej – objaśniła mi moje własne serce. To jej zawdzięczam słowa, które pozwoliły mi wyrazić siebie. Melanie, chcę to jasno powiedzieć, nie tylko pomogła mi zrozumieć, że mam prawo czuć to, co czuję, ale też delikatnie pokazała, pod jakimi względami mogłabym jeszcze dorosnąć i dojrzeć. Oczywiście nigdy nie powiedziała, że taki był jej cel – ale to właśnie zrobiła: dzięki niej rozwinęłam się jako człowiek, nauczyłam się okazywać więcej szacunku i miłości i stałam się cierpliwsza, skromniejsza i bardziej autentyczna.\nMelanie ma rzadki dar ośmielania ludzi do mówienia prawdy i pomagania im w korygowaniu kursu, gdy błądzą. Takie nieustanne weryfikowanie sposobu, w jaki się myśli i rozmawia, samo z siebie prowadzi do tego, że relacje stają się głębsze i pojawia się w nich więcej bliskości i pełnowymiarowej miłości.\nPo rozwodzie nawiązałam nowe przyjaźnie, nawet głębsze niż wcześniej, i znalazłam nową miłość. Mój partner, jeśli się nad tym zastanawiacie, nie jest weganinem (choć jest bardzo zaangażowany i prowegański), większość moich przyjaciół także nie jest weganami. Dla mnie weganizm jest sprawą zasadniczą, ale nie znaczy to, że mogę się zadawać tylko z weganami. Wręcz przeciwnie – bliskie kontakty z ludźmi, którzy myślą inaczej, uważam za ożywcze. Uczą mnie precyzji, otwartości i ciekawości. I kiedy jedno z nas podejmuje wysiłek, żeby lepiej zrozumieć drugie, gdy stara się przerzucić most pomiędzy naszymi przekonaniami – jeszcze bardziej kocham tę osobę. Miłość, jak się okazuje, jest ponad przekonaniami.\nMiałam to szczęście, że Melanie była moją przewodniczką. Na stronach, które zaraz przeczytacie, znajdziecie to samo objawienie, ten sam dar: Melanie pomoże wam zrozumieć samych siebie i rozwikłać splątane emocje, które pojawiają się, kiedy w coś żarliwie wierzycie, a jednocześnie kochacie kogoś, kto nie myśli dokładnie tak samo. Poznacie siebie głębiej i nauczycie się wyrażać siebie jaśniej, dzięki czemu będziecie mogli poruszać się w relacjach – i w życiu – z większym wdziękiem i większą mądrością. Przygotujcie się, ta droga nie zawsze jest łatwa. W świecie, w którym wszystkie media podsycają polaryzację, a plemienne skłonności coraz bardziej nas od siebie oddalają, ta książka, wprost przeciwnie, skłania do budowania mostów.\nJak ponad osiemset lat temu dobitnie ujął to Rumi:\nPoza wiarą i niewiarą znajduje się przestrzeń,\ntam spotkać się możemy...\nTa przestrzeń to miłość. Ta przestrzeń to więź. A Melanie Joy oświetla nam prowadzącą do niej drogę.\nKATHY FRESTON, 2017\nWeganie, wegetarianie i mięsożercy w relacjach – problem i perspektywy\nByła to uczta ze wszech miar godna pozazdroszczenia. Stół nakryto wspaniałą świąteczną zastawą – złotymi i srebrnymi sztućcami, lśniącą porcelaną – oprószono brokatem i ozdobiono stroikami ze świerkowych gałązek i czerwonych jabłuszek. Pokój wypełniało przyjemne ciepło ludzkich ciał i rozgrzanego piekarnika, w powietrzu unosiły się intensywne aromaty. Śmiech i dzwonienie sztućców o porcelanę dopełniały wrażenia przytulności i bezpieczeństwa.\nAle Maria zdecydowanie nie czuła się bezpiecznie. W jej piersi pojawił się znajomy ucisk, jakby na sercu zamykało się imadło. Była przerażona. Jeszcze dwa lata temu czekała na te spotkania, na krzepiące poczucie bliskości, które zawsze z nich czerpała. Uwielbiała żarty towarzyszące rodzinnym rozmowom, przygotowywane przez rodziców domowe jedzenie, spotkania z dziećmi młodszego brata. I niezmiernie ją cieszyło, że Jacob, który od prawie dziesięciu lat był jej mężem, tak dobrze się ze wszystkimi dogaduje. Ale teraz sprawy miały się zupełnie inaczej.\nSiedziała przy świątecznym stole i czuła się dojmująco samotna. Rozmowa omywała ją, tak jak fale omywają morski brzeg, stała się szumem w tle. Maria zaczęła się wyłączać po krótkiej wymianie zdań z matką w kuchni. Zapytała, czy w purée ziemniaczanym dałoby się zamiast masła użyć margaryny, żeby ona, weganka, mogła je zjeść, a matka odparła, że to nie w porządku narzucać swoje przekonania pozostałym członkom rodziny, którzy chcą rozkoszować się tradycyjnymi potrawami.\nPotem, podczas kolacji, zaczęły się zwyczajowe rozmowy o jedzeniu – o tym, jak najlepiej przyrządzić indyka i która część ptaka jest najdelikatniejsza, i o tym, że kiełbaski, z których zrobiono nadzienie, pochodzą z nowej miejscowej rzeźni, specjalizującej się w produkcji humanitarnego, organicznego mięsa.\n– To znaczy, że Maria może je jeść, nie? – wtrącił jej brat, rodzinny błazen, jak zawsze. Na dźwięk swojego imienia Maria nadstawiła uszu. – Zgadza się, siostruniu? W sensie, że jeśli świnia z radością zgodziła się zostać przerobiona na kiełbasę, to wręcz należy ją zjeść. Tego by właśnie chciała. Gdybym to ja był taki smaczny, na pewno życzyłbym sobie, żeby mnie zjedzono!\nWszyscy wybuchnęli śmiechem, także Jacob, który zawsze był fanem charakterystycznego dla jej rodziny niewybrednego poczucia humoru.\nLęk Marii przerodził się w gniew. Przez cały wieczór broniła się przed sugestywnymi scenami zabijania zwierząt, które jej się przypominały, i pochłaniało to wszystkie jej siły. Patrząc na indyka, nadzienie i purée z masłem, nie widziała już jedzenia, jak dawniej. Widziała zwłoki, wydzieliny, udrękę. Widziała to, co zobaczyliby oni, gdyby potrawy zrobiono z psów i kotów. Musiała patrzeć, jak ludzie, z którymi kiedyś była tak blisko i czuła się tak bezpiecznie, wkładają do ust te produkty cierpienia, jakby wszystko było w najlepszym porządku. I traktowali ją tak, jak gdyby to ona była szalona. W dodatku wiedzieli, że jest weganką, że to jedzenie ją przeraża i brzydzi – a mimo to wciąż gawędzili o nim, jakby jej tam w ogóle nie było. Gorzej – bawili się jej kosztem, śmiejąc się z tego, w co tak głęboko wierzyła.\nAle gryzła się w język, jak zawsze. Nie wiedziała, co powiedzieć, żeby nie wyjść na histeryczną ekstremistkę, za jaką ją uważali. Gdyby zwróciła im uwagę, że te żarty nie są śmieszne, usłyszałaby, że nie ma poczucia humoru i powinna wyluzować. Gdyby zmusiła się do tego, by śmiać się z nimi, sprzeniewierzyłaby się swoim wartościom i umocniła postawy wspierające zjadanie zwierząt. Ośmieszano ją, a ona nie miała jak się bronić – czuła się upokorzona.\nPrzede wszystkim nie chciała zawieść zwierząt. Jako ich ambasadorka, jedyna weganka przy stole, czuła, że musi podtrzymywać pozytywny obraz ruchu, żeby nie zmniejszać szans na to, iż pewnego dnia pozostali rozważą przejście na weganizm, i nie umacniać negatywnych stereotypów przedstawiających Marię i jej podobnych jako nadwrażliwych radykałów. Dlatego ukrywała swój wstyd, choć czuła się okropnie. Milczała bezradnie, powstrzymując łzy frustracji, upokorzenia i rozpaczy, i wbrew sobie próbowała zaakceptować to, że jej rodzina po prostu taka jest, że taki jest świat. Wycofywała się i zamykała w sobie, coraz bardziej się od nich oddalając.\nAle chociaż pogodziła się z tym, że straciła więź z rodzicami i bratem, nie mogła znieść poczucia, że oddala się od Jacoba. Owszem, mąż na wiele sposobów ją wspierał, zgodził się na wegański dom i nie zamawiał mięsa, gdy wychodzili na kolację we dwoje. Ale zwyczajnie tego nie czuł. Tolerował jej weganizm, tak jak toleruje się czyjeś hobby, którego się w gruncie rzeczy nie rozumie i do którego nie przywiązuje się większej wagi. I kiedy włączył się w rozmowę przy kolacji i pochwalił smak mięsa przyrządzonego przez ojca Marii, a potem śmiał się razem z jej bratem, poczuła się zdradzona i opuszczona. Poczuła się niewidzialna dla najważniejszej osoby w swoim życiu.\nNie po raz pierwszy zaczynała się zastanawiać, czy Jacob jest dla niej odpowiednim partnerem. Skoro wyznają tak różne wartości, może nigdy nie zdoła być z nim naprawdę blisko? Jak ma szanować kogoś, kto zjada niewinne zwierzęta tylko dlatego, że odpowiada mu ich smak? Jak ma być sobą przy kimś, kto nie widzi jednego z najważniejszych aspektów tego, kim Maria jest?\nW drodze do domu prawie się nie odzywała. Była wyczerpana i przygnębiona i nie miała siły wyjaśniać, dlaczego poczuła się tak dotkliwie zdradzona, więc po prostu zamknęła się w sobie. Jacob zauważył jej wycofanie i zapytał, co jest nie tak. Odpowiedziała lodowatym „nic”, zszokowana, że w ogóle o to pyta.\nTeraz on źle się poczuł. Zdawał sobie sprawę, że chłód Marii ma coś wspólnego z potrawami na świątecznym stole, ale nie był pewien, co dokładnie tak ją przygnębiło. Wiedziała przecież, że podadzą mięso. Zresztą tym razem było też mnóstwo rzeczy dla niej. Sam pomógł jej przygotować roślinną potrawę, którą wszyscy się zachwycali. Miała co jeść. A on jadł głównie wegańskie dania, choć w myśl ich umowy poza domem nie musiał tego robić. Więc co było nie tak?\nJacob czuł się dziwnie winny – jakby zrobił coś złego, ale nie umiał stwierdzić co. Znał to; odkąd Maria została weganką, często mu się to przy niej zdarzało. Jakby niezależnie od tego, jak bardzo starał się dostosować do jej nowego stylu życia, zawsze starał się za mało. Dwa lata wcześniej jadł mięso na śniadanie, obiad i kolację. Teraz prawie w ogóle nie sięgał po produkty pochodzenia zwierzęcego. Mimo to żona wciąż była na tym punkcie niezwykle drażliwa; nawet jeśli nic nie mówiła, widział, że jest rozczarowana, bo Jacob nie jest weganinem.\nMoże, zastanawiał się, Maria nie potrafi już znieść widoku mięsa, może rosnąca wrażliwość kazała jej wytyczyć kolejną granicę. Za każdym razem, kiedy sądził, że żona dalej się nie posunie, wymyślała nową potrzebę, nowy problem. Najpierw przestała jeść mięso (oraz jajka i nabiał). Potem odmówiła przygotowywania ich. Teraz w ich domu produkty pochodzenia zwierzęcego w ogóle się nie pojawiały. I Jacob zawsze ustępował. Mimo pewnych oporów zawsze się w końcu dostosowywał. Chciał, żeby Maria była szczęśliwa, i do pewnego stopnia zgadzał się z tym, że lepiej ograniczyć spożycie mięsa, jajek i nabiału.\nAle teraz bał się, że to równia pochyła. Czuł znajomy ucisk w żołądku. Jak daleko to wszystko zajdzie? – zastanawiał się. Jak bardzo weganizm oddali Marię od niego? Czy nie nadejdzie taki moment, że przestaną do siebie pasować? Czy nie pojawi się jakaś potrzeba, jakiś zwyczaj, z którymi on nie da sobie rady? Czy Maria nie odrzuci go w końcu, nie uzna, że jest dla niej za mało etyczny?\nPragnął po prostu, żeby było tak, jak było, zanim została weganką, zanim każdy posiłek stał się walką. Oczywiście, mieli swoje kłopoty, ale przecież wszystkie pary jakieś mają. Czasami zaciekle kłócili się o rzeczy, które teraz wydawały mu się banalne, na przykład o to, czy mieszkać w mieście czy pod miastem albo na ile szczegółowo planować różne działania. Ale chociaż niekiedy ranili się nawzajem, wszystkie te konflikty zwykle po prostu wygasały; w końcu jedno z nich męczyło się walką lub męczyli się nią oboje i przestawali naciskać. W przypadku weganizmu napięcie jednak nigdy nie spadało. Raczej rosło.\nZagniewany, zbity z tropu i smutny zerknął na żonę. Siedziała z zaciśniętymi ustami i patrzyła w okno niewidzącym wzrokiem. Jacob nie wiedział, jak uratować sytuację, i czuł żal do Marii, że stawia swoje przekonania ponad ich małżeństwem, więc również się wycofał. Jechali samochodem, siedząc obok siebie w głuchym milczeniu. Oboje czuli się nierozumiani, niedoceniani, zagrożeni i bardzo od siebie odlegli. I oboje zastanawiali się, czy kiedykolwiek zdołają do siebie wrócić, skoro dzieli ich różnica, której usunąć najwyraźniej się nie da.\nUKRYTY KOSZT WEGANIZMU – ROZPAD RELACJI\nMaria i Jacob nie są jedyni. Dla wielu ludzi przejście na weganizm jest jednym z najbardziej inspirujących wyborów w życiu. Ale taki krok zwykle ma swoją cenę – jest nią rozpad relacji. Ten ukryty koszt potrafi być bardzo przygnębiający, bolesny i szokujący dla wegan, bo krewni i przyjaciele często niechętnie reagują na ich nowy styl życia – oparty przecież na wartościach, które, jak się wydawało, także wyznawali. Sami nieweganie również wtedy cierpią.\nNa szczęście ten rozpad nie jest ani nieunikniony, ani nieodwracalny. W rzeczywistości przejście na weganizm stanowi okazję do wzmocnienia więzi i zadbania o nie. Niektóre wyzwania pojawiające się w relacjach wegan z nieweganami wymagają ciężkiej, choć dającej dużą satysfakcję pracy, by stać się bardziej samoświadomym i dojrzalszym emocjonalnie – do której moglibyśmy nie czuć się zmotywowani, gdyby wszystko szło gładko.\nMaria i Jacob nie zdają sobie sprawy, że to nie weganizm Marii jest przyczyną ich złego samopoczucia i oddalania się od siebie. Problem w tym, że, podobnie jak większość ludzi, nigdy nie nauczyli się podstawowych zasad i nie nabyli podstawowych umiejętności niezbędnych do budowania bezpiecznych i bliskich związków – między innymi umiejętności rozmawiania o swoich odmiennych przekonaniach i potrzebach. Nie mają mocnych fundamentów, które pomogłyby im radzić sobie z nieuniknionymi trudnościami wiążącymi się z relacjami w ogóle, a ponadto muszą mierzyć się ze szczególnymi wyzwaniami, które pojawiają się, gdy jedna z osób jest weganką lub weganinem, a druga nie. Najistotniejszym z tych wyzwań jest taka postawa, czy też taki sposób myślenia, które sprawiają, że każda ze stron nieadekwatnie postrzega samą siebie i drugą osobę.\nDobra wiadomość dla Marii i Jacoba, i wszystkich ludzi pozostających w relacjach, w których jedna strona jest weganką lub weganinem, a druga nie – czy to rodzinnych, czy przyjacielskich bądź koleżeńskich, czy partnerskich – jest taka, że te trudne sytuacje da się przezwyciężyć. Kiedy zrozumiemy, co zrobić, żeby nasze związki z innymi były zdrowe i mocne, i nauczymy się wyłapywać postawy, które przejmują kontrolę nad naszym postrzeganiem, będziemy w stanie uczynić nasze relacje i nasze życie dużo lepszymi.\nUKŁAD ODPORNOŚCIOWY – ZDROWE I MOCNE RELACJE\nZdrowe relacje są jak zdrowe ciała: rozwijają się dobrze, bo ich układ odpornościowy jest silniejszy niż atakujące je zarazki. Recepta na zdrowie relacji jest zatem dwuskładnikowa: dbać o to, by jej układ odpornościowy był silny, oraz umieć rozpoznawać zarazki i się przed nimi bronić.\nWzmacnianie elastyczności i rozpoznawanie zagrożeń\nSilny układ odpornościowy jest elastyczny. Elastyczność to zdolność do przeciwstawienia się stresowi i dojścia po nim do siebie. W przypadku relacji składają się na nią przede wszystkim bezpieczeństwo i więź (bliskość). Im bezpieczniej czujemy się w danej relacji i im mocniejsza łączy nas więź, tym mocniejsza i bardziej elastyczna jest ta relacja. Elastyczna relacja łatwiej radzi sobie ze szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, na które jest wystawiona, tak samo jak odporne ciało jest mniej narażone na zachorowanie wskutek kontaktu z zarazkami. Jeśli jakiś zarazek jest wystarczająco silny, walka z nim może wyczerpać nasz układ odpornościowy. Kończy się to osłabieniem, chorobą albo nawet śmiercią. To samo dotyczy relacji.\nZarazków, które mogą zagrozić bezpieczeństwu i więzi, jest mnóstwo – należą do nich na przykład problemy finansowe, uzależnienia czy utrata pracy. Ale jeden z nich jest szczególnie niebezpieczny. Nie dość, że atakuje najważniejsze aspekty naszych związków, wpływając na to, jak o sobie nawzajem myślimy i w jaki sposób się do siebie odnosimy, to jeszcze jest niezwykle trudny do wykrycia, a więc i do zwalczania, ponieważ wywoływana przez niego choroba jest epidemią. Jej objawy są tak powszechne, że postrzegamy je jako zjawiska normalne, a nie patologiczne. Wyobraźcie sobie, że wszyscy ludzie cierpią na przewlekłe zapalenie oskrzeli. Zakładalibyśmy wtedy, że kaszel i zmęczenie są po prostu normalną częścią naszej kondycji, i nie potrafilibyśmy zidentyfikować i wyleczyć choroby, na którą wszyscy cierpimy. A kiedy niektórzy z nas zaczynaliby dochodzić do siebie, stała ekspozycja na chorych sprawiałaby, że trudno byłoby im zachować zdrowie.\nTen zarazek to intruz psychiczny, myślenie, przez które weganie i nieweganie oddalają się od siebie nawzajem, od siebie samych i od świata. To karnizm – niewidzialny system przekonań, czy też niewidzialna ideologia sprawiająca, że myślimy o jedzeniu lub niejedzeniu zwierząt tak, a nie inaczej, mamy w związku z tą kwestią takie, a nie inne uczucia i tak, a nie inaczej postrzegamy wegan i niewegan. Niewykryty karnizm może podkopać relacje, które pod innymi względami są bezpieczne i bliskie.\nDNA relacji – podstawy elastyczności\nZasady i sposoby budowania elastyczności dotyczą wszystkich relacji, od tych, które trwają tylko kilka chwil, po te najbliższe i najbardziej zażyłe. Stosują się także do tego, jak odnosimy się sami do siebie. Codzienne życie i doświadczenie stanowią poligon, na którym możemy ćwiczyć elastyczność, rozwijać się i wzrastać.\nPodstawą relacji są interakcje. Za każdym razem, gdy wchodzimy z kimś w interakcję, wchodzimy z nim w relację – relacja to w gruncie rzeczy seria dynamicznych interakcji, żywych interakcji, między pozostającymi w niej ludźmi. (Te dynamiczne interakcje nazywa się niekiedy po prostu dynamiką). I prawie cały czas wchodzimy w interakcje – ze sprzedawcą w sklepie spożywczym, z kobietą, która siada koło nas w autobusie, z naszym partnerem życiowym, z samymi sobą. Zawsze jesteśmy w jakiejś relacji.\nPonieważ relacja to seria interakcji, każda interakcja daje nam szansę, by przestać odnosić się do drugiego człowieka w sposób zagrażający i oddalający (dysfunkcyjny) i zachować się w stosunku do niego tak, by zwiększyć bezpieczeństwo i bliskość. Innymi słowy – w każdej chwili możemy zdecydować się na to, by zacząć odnosić się do kogoś inaczej, i skorygować kierunek, w którym zmierza nasz związek z tą osobą.\nKiedy nauczymy się rozpoznawać elementy zagrażających i oddalających interakcji i rozwiniemy umiejętności potrzebne do wchodzenia w interakcje elastyczne, łatwiej nam będzie zapobiegać problemom w relacjach oraz szybko je identyfikować i skutecznie rozwiązywać, gdy się pojawią. Im częściej będziemy praktykowali elastyczne interakcje, tym będziemy w tym lepsi, tym więcej będzie bezpieczeństwa i bliskości w naszych związkach i w naszym życiu. Taki fundament pozwoli nam podejść do różnic światopoglądowych tak, by wzmocnić nasze więzi z innymi, zamiast je osłabiać.\nRELACJA POD PRZEKONANIAMI\nKiedy zaczniemy rozwijać elastyczność w relacji, w naturalny sposób przeniesiemy uwagę z roztrząsania różnic na pogłębianie więzi. Jednym z powodów, dla których tak wielu ludzi tkwi w ciągłym konflikcie, jest to, że skupiają się bardziej na jego treści niż naprocesie. Innymi słowy – skupiają się na „co”, na przykład na swoich rozbieżnych przekonaniach czy potrzebach, a nie na „jak”, czyli na tym, jak do tych różnic podchodzą i jak o nich rozmawiają.\nWeganie i nieweganie często kłócą się o to, na ile kto powinien ustąpić, albo roztrząsają moralne aspekty zjadania zwierząt. Jeśli nie zajmą się najpierw procesem – tym, jak się do siebie nawzajem odnoszą – przeważnie prowadzi to tylko do kolejnych trudności. Pod przekonaniami każdej ze stron znajduje się relacja, i to ten głębszy poziom, poziom relacji, stanowi klucz do radzenia sobie z różnicami.\nNiekiedy interakcje wegan z nieweganami są toksyczne nie z powodu odmiennych przekonań na temat jedzenia zwierząt, ale wskutek ukrytej dysfunkcji samej relacji. Weganizm może wydobyć na światło dzienne inne problemy i stać się pretekstem do kłótni o to, czyj styl życia jest bardziej właściwy, jak nas postrzegają inni, czyje potrzeby są ważniejsze i tak dalej.\nSkupienie się na relacji, która znajduje się pod przekonaniami, może zmienić nasze doświadczenie, niezależnie od tego, czy jesteśmy weganami czy nie. Skupienie się na relacji nie oznacza stawiania jej ponad przekonaniami. Oznacza budowanie związku, w którym jest miejsce na poglądy obu stron, tak żeby różnice między nimi nie prowadziły do zmniejszenia bezpieczeństwa i osłabienia więzi. Związku, w którym mimo różnic jesteśmy swoimi sojusznikami.\nSojuszniczka lub sojusznik to ktoś, kto popiera człowieka lub ludzi, którzy czymś się od niego różnią. Kiedy jesteśmy sojusznikami jakiejś osoby, rozumiemy i cenimy jej świat – jej punkt widzenia, jej przekonania i wyznawane przez nią wartości. Szanujemy ją i stoimy u jej boku, zwłaszcza w obliczu przeciwieństw, gdy najbardziej nas potrzebuje.\nRozwijanie wzajemnego zrozumienia i uznania to podstawa radzenia sobie z różnicami. A bezpieczne i bliskie relacje są możliwe tylko wówczas, kiedy pozostający w nich ludzie są sojusznikami.\nNajlepiej starać się być sojuszniczką lub sojusznikiem zawsze, z wyjątkiem sytuacji, w których oznaczałoby to pogwałcenie naszej uczciwości – to znaczy jeśli musielibyśmy poprzeć postawę lub postępowanie sprzeczne z wyznawanymi przez nas wartościami albo odbierające nam poczucie bezpieczeństwa. Na tej zasadzie rasista i jego siostra, uważająca rasizm za nieetyczny, nie mogliby zostać sojusznikami.\nSojusz w relacjach wegan z nieweganami\nJeśli chodzi o relacje wegan z nieweganami, sojusz to sprawa kluczowa. Szczególnie ważne jest, by nieweganie zostali sojusznikami wegan, ponieważ ci drudzy należą do niedominującej (mniejszościowej) grupy społecznej, tak jak kobiety, kolorowi i tak dalej. Doświadczenia przedstawicieli różnych mniejszości są oczywiście odmienne: na przykład doświadczenie osoby kolorowej pod wieloma względami bardzo się różni od doświadczenia białej weganki – ta pierwsza styka się z dużo poważniejszymi uprzedzeniami i formami dyskryminacji. Jest jednak co najmniej jedno ważne podobieństwo łączące członków rozmaitych mniejszości: wszyscy żyją w świecie, w którym ich doświadczenie jest przeważnie nierozumiane, nieszanowane i lekceważone. Zatem jeśli związki wegan z nieweganami mają być zdrowe i trwałe, nieweganie muszą stać się sojusznikami wegan – przede wszystkim dlatego, że poglądy, przekonania, uczucia i potrzeby tych drugich nie są wspierane przez dominującą kulturę.\nWeganie także mogą stać się sojusznikami bliskich sobie niewegan, mimo że postrzegają jedzenie produktów pochodzenia zwierzęcego jako naruszanie ważnych dla siebie wartości, a wystawieni na widok tych produktów często tracą poczucie bezpieczeństwa. Choć nie popierają zachowania, jakim jest zjadanie zwierząt, i nie powinni narażać się na sytuacje, w których czują się zagrożeni, mogą próbować zrozumieć bliskich sobie niewegan, tak by móc szanować osoby, które stoją za tym zachowaniem. Zjadanie zwierząt (wyrastające z ideologii karnizmu) jest praktyką niezwykle częstą, normą społeczną, więc wymaga innego traktowania niż działania powszechnie uważane za nieetyczne. Dzięki tej świadomości weganie będą mogli do pewnego stopnia stać się sojusznikami bliskich sobie niewegan.\nSojusznicy stoją przy nas i nas wspierają, nawet jeśli mają odmienne przekonania niż my. Gdyby Jacob był sojusznikiem wegan, nie śmiałby się razem z innymi, kiedy nabijali się z jego żony. Zamiast tego wziąłby ją za rękę, dał jej do zrozumienia, że nie jest sama, i pokazał, że jest po jej stronie, prosząc, by nie żartowano z wyznawanych przez nią wartości. Ta książka została napisana po to, żeby pomóc weganom i nieweganom być razem, a nie osobno czy po przeciwnych stronach barykady.\nNapisałam Ponad przekonaniami dla wegan, wegetarian i mięsożerców, którzy chcą poprawić swoje relacje i lepiej komunikować się z partnerami, przyjaciółmi, krewnymi i znajomymi. Ale ponieważ doświadczeniu wegan i wegetarian, którzy stanowią zaledwie małą część społeczeństwa, prawie w ogóle nie poświęca się uwagi i nie jest ono odpowiednio reprezentowane w książkach i poradnikach dotyczących związków, to właśnie oni będą ją pewnie najczęściej czytali. Dlatego większość Ponad przekonaniami napisałam z perspektywy wegańskiej, czy też wegetariańskiej. Nie znaczy to jednak wcale, że inni czytelnicy nie mogą odnieść takich samych korzyści z lektury.\nNajlepiej by było, gdyby obie związane ze sobą osoby przeczytały całą książkę. Zmienianie wzorców odnoszenia się do siebie nawzajem wymaga wnikliwości i wysiłku, a kiedy w ten proces zaangażują się obie strony, zmiana przychodzi szybciej i łatwiej. Dynamika relacji może się jednak zmienić nawet wtedy, gdy tylko jedna osoba postanowi zmienić sposób, w jaki odnosi się do drugiej. Mięsożercy, którzy nie czują się na siłach, żeby przeczytać całość, mogą ograniczyć się do rozdziałów piątego i drugiego, w tej kolejności.\nW rozdziale drugim omawiam zasady elastyczności, które stosują się do wszystkich relacji, niezależnie od rodzaju różnic między pozostającymi w nich jednostkami. Rozdział trzeci bada naturę różnicy oraz problem podtrzymywania więzi i szacunku w obliczu rozbieżności światopoglądowych. W rozdziale czwartym przyglądam się systemom, które kształtują dynamikę interpersonalną i mogą sprawiać, że trzymamy się niezdrowych wzorców odnoszenia się do innych. Wyjaśniwszy, jak te systemy wpływają na nasze życie, w rozdziale piątym skupię się na szczególnym „zarazku”, czy też „intruzie”, który może osłabić najbardziej elastyczny związek – psychologii zjadania zwierząt i wpływie, jaki wywiera ona zarówno na tych, którzy jedzą produkty pochodzenia zwierzęcego, jak i na tych, którzy tego nie robią. W rozdziale szóstym zbadam głębiej wpływ psychologii zjadania zwierząt na wegan i wegetarian, opowiem o traumatyzacji, której często doświadczają świadkowie cierpienia zwierząt, i przyjrzę się sposobowi, w jaki odciska się ona na tym, jak weganie i wegetarianie postrzegają samych siebie i swoich bliskich. W trzech ostatnich rozdziałach przedstawię narzędzia przemiany: rozumienie konfliktów i sposoby radzenia sobie z nimi w rozdziale siódmym, skuteczną komunikację w rozdziale ósmym i wprowadzanie zmian w rozdziale dziewiątym.\nKoncepcje zawarte w tej książce mają dostarczyć prostej i użytecznej porady tym, którzy chcą poprawić swoje relacje i lepiej komunikować się z innymi. Dzięki znajomości zasad i praktyk budowania elastyczności i radzenia sobie ze szczególnymi wyzwaniami, jakie niosą ze sobą interakcje wegan z nieweganami, weganie, wegetarianie i mięsożercy będą mogli tworzyć bezpieczne, bliskie i satysfakcjonujące związki, jakich wszyscy pragniemy i na jakie wszyscy zasługujemy.\nUWAGA O TERMINOLOGII\nW gruncie rzeczy żaden termin nie pozwala uchwycić tożsamości ludzi, których przekonania na temat jedzenia zwierząt przechylają się w tę czy drugą stronę. Mając świadomość ograniczeń współczesnego języka, postanowiłam używać słowa „weganie” w odniesieniu do wegan i wegetarian i „nieweganie” w odniesieniu do wegetarian i mięsożerców.\nWegetarianie mogą należeć do obu kategorii, ponieważ jeśli chodzi o sprawy poruszane w tej książce, najważniejsze jest to, jak dana osoba identyfikuje się i postrzega w związku. W relacjach z mięsożercami wegetarianie prawdopodobnie będą się utożsamiali raczej z perspektywą wegańską, natomiast w relacjach z weganami – bardziej z niewegańską. W kilku miejscach, tam gdzie była taka potrzeba, użyłam słowa „mięsożercy” na określenie tych, którzy nie są ani wegetarianami, ani weganami.\nElastyczność –podstawa zdrowych relacji\nW relacjach wegan z nieweganami często pojawiają się szczególne problemy. Można je jednak rozwiązać, a wręcz obrócić na korzyść, jeśli tylko dany związek jest elastyczny. Mamy wtedy mocną bazę, która pozwala nam radzić sobie z wszelkimi wyzwaniami – ale gdy elastyczności brakuje, nawet małe trudności mogą spowodować dużą szkodę. Elastyczne związki opierają się na bezpieczeństwie i więzi. Czujemy się bezpiecznie, kiedy ufamy, że druga osoba będzie dbała o to, by nie stała nam się krzywda, i czujemy się ze sobą związani, kiedy rozumiemy się, doceniamy i dbamy o siebie nawzajem.\nNiestety większość z nas nauczyła się zachowań, które zmniejszają bezpieczeństwo naszych relacji i osłabiają łączące nas więzi. Wiele „normalnych” sposobów odnoszenia się do siebie nawzajem jest dysfunkcyjnych i szkodliwych. A ponieważ zwykle nie zdajemy sobie sprawy, że więź i poczucie bezpieczeństwa wymagają stałej pielęgnacji i uwagi, często zaniedbujemy te zasadnicze aspekty naszych relacji.\nW związkach wegan z nieweganami praca nad bezpieczeństwem i więzią może się wydawać szczególnie trudna. Bywa, że obie strony automatycznie czują oddalenie, ponieważ mają wrażenie, że muszą ukrywać część siebie, by nie narazić się na niezrozumienie i osąd. Ponadto weganie mogą się czuć zagrożeni, gdy zderzają się z postawami i działaniami przypominającymi im o cierpieniu zwierząt, którego są aż nazbyt świadomi. Mogą się też obawiać, że nie będą w stanie szanować osób, których przekonania i praktyki są sprzeczne z wyznawanymi przez nich wartościami – a szacunek jest dla poczucia więzi kluczowy.\nW tym rozdziale omówimy zasady i sposoby zwiększania poczucia bezpieczeństwa i wzmacniania więzi w relacjach. Wszystkie one zmierzają w tym samym kierunku: ku uczciwości.\nUCZCIWOŚĆ – FUNDAMENT BEZPIECZEŃSTWA I WIĘZI\nUczciwość jest fundamentem bezpieczeństwa i więzi, wiodącą zasadą leżącą u podstaw wszystkich innych zasad budowania elastycznych związków. W gruncie rzeczy czujemy się z drugą osobą bezpiecznie i blisko wtedy, kiedy wierzymy, że będzie wobec nas uczciwa.\nWartości a praktyka\nUczciwość to spójność naszych zachowań z wyznawanymi przez nas wartościami etycznymi, praktykowanie tego, co głosimy. Jeśli, powiedzmy, ważną wartością jest dla nas sprawiedliwość (bycie w porządku wobec innych), to jesteśmy uczciwi, gdy traktujemy innych tak, jak sami chcemy być traktowani. Jeśli traktujemy ich inaczej, postępujemy nieuczciwie. Uczciwość nie jest więc po prostu cechą, którą mamy; jest czymś, co robimy. To praktyka, mapa mająca prowadzić do wzmocnienia poczucia bezpieczeństwa i zacieśnienia więzi.\nWartości etyczne, które leżą u podstaw uczciwych relacji (i uczciwego życia), to współczucie, ciekawość, sprawiedliwość, szczerość i odwaga. Współczucie polega na tym, że mamy otwarte serce, szczerze troszczymy się o dobro innych i własne i działamy w zgodzie z tą troską. Ciekawość polega na otwartości umysłu i szczerym dążeniu do zrozumienia. Sprawiedliwość polega na tym, że traktujemy innych tak, jak sami chcemy być traktowani – i vice versa, bo niektórzy mają skłonność do traktowania innych lepiej niż siebie. Szczerość nie polega tylko na mówieniu prawdy, ale też na dostrzeganiu jej – na tym, że nie zaprzecza się trudnym faktom ani nie unika się konfrontacji z nimi, choćby ta konfrontacja miała być bolesna. Odwaga to gotowość bycia na przykład szczerym i ciekawym, nawet gdy wydaje się to przerażające; gotowość odsłonięcia się przed innymi i przed sobą.\nKiedy działamy uczciwie, jest to korzystne dla wszystkich. To, co służy mojej uczciwości, służy też twojej. To, co służy uczciwości relacji, służy wszystkim jej stronom. A to, co służy uczciwości jednostki, służy uczciwości świata. Dlatego przy podejmowaniu decyzji dotyczących naszych związków z innymi warto zadać sobie pytanie: „Co będzie najuczciwsze?” albo: „Co będzie najlepsze dla uczciwości tej relacji?”. Wyobraźcie sobie, że jesteście w restauracji z przyjaciółką, która nie jest weganką, i ku swojej konsternacji przez pomyłkę dostajecie sałatkę z kurczakiem. Przyjaciółka mówi, żebyście wyluzowali i po prostu odłożyli mięso na bok. Jeśli postąpicie uczciwie, wyrażając swoje uczucia i potrzeby szczerze i ze współczuciem, zaszczycicie przyjaciółkę uczciwością (nie okłamiecie jej), uhonorujecie własną uczciwość oraz uczciwość waszej przyjaźni i podtrzymacie jej autentyczność.\nPrzemiana wstydu w dumę\nBy pełniej docenić uczciwość, zastanówcie się, co czujecie, gdy jej zabraknie. Pomyślcie, jak się czuliście, kiedy ktoś zachował się wobec was nieuczciwie. Powiedzmy, gdy z powodu weganizmu matka nazwała was ekstremistami albo szef przewrócił oczami w reakcji na jakąś waszą propozycję. A teraz zastanówcie się, co czuliście, kiedy sami byliście nieuczciwi. Może w gniewie powiedzieliście ukochanej osobie, że jest egoistką i ignorantką, bo zjada zwierzęta, albo nie chcąc mierzyć się z konsekwencjami szczerości, okłamaliście przyjaciela. Najprawdopodobniej w obu sytuacjach – i wtedy, gdy inni potraktowali was nieuczciwie, i wówczas, gdy sami tak postąpiliście – czuliście to samo: wstyd. Wstyd to uczucie, że jest się „mniej”, a dokładniej „mniej wartym”. Inaczej niż poczucie winy, które wypływa z naszej oceny zachowań, wstyd bierze się z tego, jak oceniamy samych siebie, swój charakter.\nWstyd wynika z pogwałcenia uczciwości, a zarazem do niego prowadzi – to błędne koło. Kiedy czujemy wstyd, prawdopodobieństwo, że będziemy troszczyć się o uczciwość i ją praktykować, jest mniejsze, bo skupiamy się na samoobronie, na tym, by zapobiec dalszemu zawstydzaniu. Wyobraźcie sobie na przykład, że niedawno zaczęliście spotykać się z innym weganinem lub inną weganką. Jesteście podekscytowani, wasze uczucia przybierają na sile, chcecie się zaangażować poważniej – ale ta druga osoba jest niezdecydowana albo niepewna i prosi, żebyście dali jej czas na zastanowienie się nad tym, w którą stronę powinna zmierzać wasza znajomość. Możecie wtedy poczuć się odrzuceni i w związku z tym zawstydzeni. Może was kusić, by nie odbierać telefonów od tej osoby albo dać jej do zrozumienia, że aktywnie szukacie innych partnerów. Te działania mają uratować wasze poczucie własnej wartości, a może nawet podważyć samoocenę drugiej strony, żebyście wy mogli poczuć się lepsi. Wstyd potrafi sprawić, że czujemy się, jakbyśmy emocjonalnie tonęli, więc gdy się wstydzimy, łapiemy się wszystkiego, zamiast wyciągnąć pomocną dłoń. I często wciągamy pod wodę także innych.\nNiewykluczone, że wstyd jest podstawą naszych dysfunkcji psychicznych i siłą napędową wielu, jeśli nie wszystkich, przemocowych i problematycznych zachowań w naszym życiu prywatnym i społecznym. Potrzeba czucia się wartościowym jest tak potężna, a wstyd ma tak niszczący wpływ na nasz psychiczny dobrostan i nasze poczucie bezpieczeństwa, że zrobimy prawie wszystko, by go uniknąć: zgromadzimy miliony, wyrzeźbimy swoje ciała tak, aby pasowały do ideału piękna obowiązującego w naszej kulturze, staniemy się uosobieniem sukcesu w ważnej dla nas dziedzinie. (Oczywiście te działania same w sobie nie muszą stanowić kompensacji wstydu; kluczowa jest motywacja).\nCzuć wstyd to czuć, że rdzeń tego, czym jesteśmy, ma skazę, jest ułomny, nie dość dobry. A ponieważ sam wstyd jest wstydliwy, mamy skłonność do ukrywania go przed innymi, a nawet przed sobą. Udajemy, że go nie ma: chowamy go pod pracą, zasłaniamy osiągnięciami, zasypujemy rozrywkami, które sprawiają, że stale skupiamy się na czymś zewnętrznym wobec nas. Zachowujemy się, jakbyśmy czuli się dość dobrzy, może wręcz lepsi od innych, gdy tymczasem w istocie nie wierzymy w siebie i czujemy się jak uzurpatorzy. W relacjach natomiast potrafimy postępować tak, jakby nam nie zależało, i powstrzymywać czułość, kiedy tak naprawdę pragniemy, żeby druga osoba powiedziała nam, jak bardzo nas kocha.\nPod dążeniem do władzy, piękna, zwycięstwa czy kontroli skrywa się potrzeba czucia, że jesteśmy wystarczająco dobrzy, że jesteśmy coś warci. Chcemy to czuć niezależnie od tego, co robimy – chodzi o to, czym jesteśmy. Chcemy czuć dumę. Zdrowa duma nie jest przejawem wybujałego ego, tylko wyrazem poczucia własnej wartości. Jest przeciwieństwem wstydu. I tak jak wstyd prowadzi do dysfunkcji, tak duma stanowi fundament zdrowia jednostek i relacji.\nZdrowej dumy nie należy mylić z megalomanią. Duma to poczucie, że jesteśmy fundamentalnie wartościowi, dokładnie tak samo jak wszyscy. Megalomania to poczucie, że jesteśmy lepsi albo bardziej wartościowi od innych. Wstyd to poczucie niższości, megalomania jest poczuciem wyższości. I jedno, i drugie to złudzenie: jeśli chodzi o tę fundamentalną wartość, nie ma hierarchii.\nMegalomania często stanowi maskę wstydu. Wyobraźcie sobie chłopca, który przewrócił się na boisku, obtarł sobie kolano i został wyśmiany (zawstydzony), bo się rozpłakał, jak wstaje, wypina pierś i rusza na swoich prześladowców, demonstrując siłę na zasadzie: „Ja wam pokażę!”. Zawstydzony staje się zawstydzającym, uruchamiając błędne koło, które niestety jest znakiem rozpoznawczym wielu relacji.\nPrzeciwieństwem megalomanii jest skromność. Gdy jesteśmy zarazem dumni i skromni, znamy własną wartość i doceniamy wartość innych. Widzimy przyrodzoną wartość każdego, z kim dzielimy planetę. Związek oparty na uczciwości zmienia wstyd w dumę, bo wstyd jest niekompatybilny z uczciwością. Bezpieczne, bliskie relacje oparte na uczciwości pomagają zapobiegać wstydowi i go leczyć, a te pozbawione bliskości i poczucia bezpieczeństwa – tworzą go.\nBezpieczeństwo jest podstawą elastyczności relacji. Choć do spełnienia i więzi z drugą osobą potrzebujemy czegoś więcej, bez tego wszystko inne traci znaczenie. A kiedy czujemy się bezpiecznie, prawie wszystko inne da się zrobić. Najnowsze badania neuropsychologów wykazały, że w zasadzie jesteśmy tak zaprogramowani, że potrzebujemy, by nasz główny obiekt przywiązania – u dorosłych zwykle jest to partner lub partnerka – dawał nam poczucie bezpieczeństwa.\nCzujemy się bezpiecznie, gdy ufamy, że osobie, z którą jesteśmy, naprawdę leży na sercu nasze dobro i że chce ona i potrafi traktować nasze bezpieczeństwo priorytetowo; kiedy nie zachowuje się w sposób, który by nas ranił, i nie nadużywa naszego zaufania. Wszyscy potrzebujemy poczucia, że nasi partnerzy nas popierają, szczerze pragną naszego bezpieczeństwa i zależy im na naszym dobrostanie. Słowem – potrzebujemy pewności, że będziemy traktowani uczciwie.\nBezpieczeństwo jest ważne zawsze, ale szczególnie wtedy, gdy jesteśmy najbardziej odsłonięci – w relacjach z krewnymi i bliskimi przyjaciółmi, a zwłaszcza z partnerami życiowymi – tylko że właśnie w tych związkach często najmniej o nie dbamy. Kiedy jesteśmy odsłonięci, zwykle staramy się siebie chronić, więc przyjmujemy postawę obronną. Bywa też, że obecność drugiej osoby w naszym życiu uznajemy za oczywistą, bo zakładamy, że przywiązanie zatrzyma ją u naszego boku. Ale za każdym razem, gdy nie uda nam się zadbać nawzajem o swoje bezpieczeństwo, naruszamy łączące nas zaufanie i osłabiamy naszą relację. Jak mądrze powiedział Gandhi: „Jakie środki, taki skutek”. To, jak się do siebie odnosimy, przesądza o kształcie naszego związku.\nKiedy ktoś decyduje się wejść z nami w relację, zwłaszcza wymagającą dużego odsłonięcia relację miłosną, jest to wspaniały dar. Żyjemy w świecie pełnym nadużyć, cierpienia, uzależnień i zaciekłej rywalizacji, w świecie, gdzie fetowane i nagradzane są narcyzm i egoizm. Wielu ludzi doświadczyło sytuacji, w których ucierpiało ich bezpieczeństwo i zostali zranieni. W takim świecie odsłonięcie się, pokazanie się zamiast ukrywania, wymaga odwagi. Gdy druga osoba się przed nami odsłoni, jest to wielki zaszczyt i piękny dar – należy uszanować go przynajmniej na tyle, by zadbać o jej bezpieczeństwo.\nTroska o bezpieczeństwo drugiej osoby\nTraktowanie priorytetowo bezpieczeństwa partnerki lub partnera to część umowy, którą zawieramy, kiedy się z kimś wiążemy. Umowa ta często nie jest formułowana wprost; to po prostu coś, czego obie osoby oczekują. Nie angażowalibyśmy się w związek, gdybyśmy sądzili, że druga strona nie chce dbać o nasze bezpieczeństwo.\nTroska o bezpieczeństwo partnerki lub partnera jest zatem niezbędna. To cena, jaką płacimy za to, by wejść w czyjeś życie (lub w nim pozostać). Relacja wymaga wysiłku – codziennego zaangażowania w budowanie bezpieczeństwa koniecznego do jej rozwoju. Oczekiwać, że będziemy z kimś bez tego wysiłku, to jak oczekiwać, że za darmo przejedziemy się na jego plecach. Poproszeni o zatroszczenie się o związek i wykonanie tej podstawowej pracy, często opieramy się i narzekamy. Ale gdy docenimy kluczową rolę bezpieczeństwa i zrozumiemy, że relacje nie tworzą się same, będziemy mogli podjąć działania zmierzające do zbudowania związku, w którym poczujemy się naprawdę dobrze i który podoła nieuniknionym wyzwaniom.\nWzajemna troska o bezpieczeństwo to najważniejsza ze wszystkich praktyk opisanych w tej książce. Pomocna jest przy tym otwartość. Warto głośno wyrazić pragnienie chronienia siebie nawzajem, zwłaszcza w sytuacjach konfliktowych, kiedy dochodzi do dużego odsłonięcia i nasilenia postaw obronnych. Jeśli, powiedzmy, nie zgadzacie się ze swoją niewegańską partnerką lub swoim niewegańskim partnerem co do tego, czy poprosić krewnych, by na składkową kolację u was w domu przynieśli tylko potrawy roślinne, możecie sobie powiedzieć, że chcecie znaleźć takie rozwiązanie, żeby obie strony czuły się bezpiecznie, i obiecać, że zastanowicie się razem, jak osiągnąć ten cel. Gdy każda strona relacji rzeczywiście wierzy, że ta druga traktuje jej bezpieczeństwo priorytetowo, żaden temat nie jest tak groźny, by nie dało się go przedyskutować.\nJednym ze sposobów podtrzymywania bezpieczeństwa w związku jest troska o to, by ci, z którymi o nim rozmawiamy, byli jego kibicami. Kibic relacji to ktoś spoza niej, komu zależy na jej uczciwości – i na tym, żeby rozmawiać o niej z poszanowaniem obu stron i jej samej.\nTaki ktoś nie staje po żadnej ze stron, ponieważ wie, że związek to nie walka. Nawet jeśli uważa, że zachowanie waszej partnerki lub waszego partnera jest nie do przyjęcia, i całkowicie popiera wasze stanowisko, komunikuje to tak, że osoba, z którą jesteście związani, nie czułaby się niekomfortowo, słuchając tej rozmowy. Wypowiada się o waszym związku i partnerze lub partnerce z szacunkiem.\nWyobraź sobie, jak mówisz przyjaciółce, że podczas ostatniego spotkania ze znajomymi twój chłopak wygłosił negatywną uwagę o weganizmie. Jeśli przyjaciółka kibicuje waszemu związkowi, to zamiast zawołać: „Co za dupek! Nie cierpię ludzi, którzy mówią takie rzeczy!”, powie raczej: „To niegrzeczne. Rozumiem, dlaczego czujesz się taka zraniona i zła”. Uprawomocnia w ten sposób twoje samopoczucie, ale nie krytykuje twojego chłopaka i nie osądza go jako „złego człowieka”.\nCzujemy się z kimś związani – lub „emocjonalnie związani”, jak mawiają psychologowie – gdy ten ktoś mówi i robi rzeczy, które odbieramy jako wzmacniające, gdy daje nam do zrozumienia, że jesteśmy wartościowi i ważni. Więź nie jest zjawiskiem zero-jedynkowym: nie jest tak, że możemy być z kimś albo związani, albo nie. Więź (podobnie jak bezpieczeństwo) jest raczej stopniowalna: możemy być z kimś związani bardziej lub mniej. Żeby nasza relacja z drugim człowiekiem była elastyczna, musimy czuć się z nim wystarczająco związani (i bezpieczni).\nKiedy czujemy się związani, jesteśmy ze sobą nawzajem zestrojeni i wrażliwi na swoje doświadczenia emocjonalne. Czujemy się dostrzegani, doceniani i bezpieczni, bo wiemy, że w razie potrzeby możemy liczyć na drugą osobę, zwłaszcza w trudnych chwilach. Tak więc gdy wasz partner, powiedzmy, denerwuje się z powodu konfliktu z bratem, to nawet jeżeli za tym bratem nie przepadacie, bo jest szefem kuchni w restauracji serwującej steki, zapytacie partnera, co się stało, otwarcie wysłuchacie odpowiedzi (pod warunkiem że udzielając jej, uszanuje wasze potrzeby i nie będzie was na przykład raczył opisami przygotowywania potraw z produktów pochodzenia zwierzęcego) i zaproponujecie wsparcie, o ile jesteście w stanie go udzielić. Wasz partner dostanie wówczas komunikat, że jest ważny i może na was liczyć, kiedy tego potrzebuje.\nWiele dobrze rokujących związków kończy się nie z powodu jednego poważnego incydentu, ale wskutek wielu błahszych, które subtelnie, choć z wielką siłą, powoli oddalają ludzi od siebie. Nawet jeśli zerwanie jest bezpośrednim skutkiem jakiegoś pojedynczego zdarzenia, więź najprawdopodobniej już od pewnego czasu niszczała i relacja po prostu nie zdołała wytrzymać ostatniego ciosu. Większość naszych związków nie umiera nagle, ale raczej wskutek tysiąca cięć, serii małych oddaleń, które stopniowo nas osłabiają – niezliczonych drobnych przykrości, niedotrzymanych obietnic, straconych okazji do wyciągnięcia ręki, przewlekłej nieumiejętności prawdziwego słuchania.\nBadania przeprowadzone przez psycholożkę i specjalistkę od relacji dr Sue Johnson i jej zespół wykazały, że związki rozpadają się, gdy nie wierzymy, że druga osoba jest nastrojona na nasze uczucia i potrzeby, i nie możemy liczyć na jej wrażliwość w stresujących sytuacjach. Badania Johnson sugerują, że prawie każda kłótnia to w gruncie rzeczy reakcja na oddalenie i próba ponownego zbliżenia się. Pod treścią sporu często leżą pytania takie jak: „Czy mogę na ciebie liczyć? Czy zareagujesz, kiedy zawołam? Czy jestem dla ciebie ważna (ważny)? Czy mogę czuć się z tobą bezpiecznie?”.


Nowy Aston z centralnym silnikiem - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Samochody luksusowe > Nowy Aston z centralnym silnikiem\n2007-04-27 źródło: leftlanenews.com mojeauto.pl\nLegendarna, brytyjska marka Aston Martin w niedługim czasie po przejściu w ręce nowych właścicieli ogłasza nadejście nowego modelu. Będzie to rywal dla zarówno dla takich samochodów jak Audi R8 lub modeli ze stawki Ferrari.\n"Marka Aston Martin będzie teraz odkrywać segmenty, które od dłuższego czasu są już okupowane przez konkurencję. Mowa jest tutaj o samochodach takich jak Audi R8 lub jego japońskich konkurentach" - powiedział David Richards, lider konsorcjum, które wykupiło markę od Forda.\nBrytyjska marka zamierza sukcesywnie i stopniowo wkraczać w temat tworzenia samochodów sportowych z centralnie umieszczonym silnikiem. W przeciwieństwie do czasów przeszłych, teraz taka możliwość jest w zasięgu finansowym. Jakiś czas temu Aston Martin porzucił plany tworzenia modelu Vantage z ośmiocylindrowym silnikiem montowanym centralnie, gdyż z finansowego punktu widzenia nie było to opłacalne.\nNa temat nadchodzącego samochodu wiadomo na razie tyle, że nie pojawi się on na rynku przed 2010 rokiem. Przewidywana cena samochodu będzie oscylować gdzieś w granicach 1.200.000 złotych.


Multicooker rassel hoobs przepis - Durszlak.pl\nPrzepis na multicooker rassel hoobs\nmulticooker udka z kurczaka\nMulticooker – Łosoś z pieczonymi ziemniaczkami 2357\nKolejny przepis dla multicookera. Tym razem będzie to pieczony łosoś z ziemniaczkami i pomidorkami. Przepis jest niezwykle prosty, a dzięki tej magicznej maszynce multicooker będzie jeszcze prostszy, Zobacz więcej\nChleb 7 ziaren z multicookera Redmond 2164\nMulticooker – Makaron z sosem bolognese 2746\nKolejny przepis z cyklu przepisów do multicookera. Tym razem bez większego kłopotu i wysiłku zrobimy pyszny makaron z sosem bolognese. Danie będzie przygotowane w multicookerze więc oprócz misy z tego Zobacz więcej\nBędę testował multicooker – żegnajcie garnki! 668\nZostałem poproszony przez firmę Redmond o przetestowanie ich flagowego produktu – multicookera RMC-M90E. Przyznaję, że z chęcią przystałem na tę propozycję, ponieważ co tu kryć – lubię wszelkie nowink Zobacz więcej\nŁosoś z multicookera 236\nŁosoś z multicookera | KulinarnyBlog.pl Łosoś z multicookera 2 lutego 2016 Kuchnia: PolskaCzas gotowania: Danie dla: Rodzaj posiłku: ObiadRodzaj potrawy: Ryby Jedno z naszych ulubionych dań- łosoś z p Zobacz więcej\nKarnawałowe pyszności z Russell Hobbs – konkurs 59\nTo zimowe popołudnie zaczynamy gorącą wiadomością o konkursie:) Razem z marką Russel Hobbs zachęcamy do podzielenia się z nami przepisem na Wasze ulubione karnawałowe danie. Warto pochwalić się czymś Zobacz więcej\nWyniki konkursu z Russel Hobbs 85\nPin It Jest mi niezmiernie miło opublikować listę zwycięzców konkursu z Russel Hobbs. Wybór był bardzo trudny. Zawsze w takich chwilach mam ochotę nagrodzić wszystkich choćby za udział i wysiłek włożo Zobacz więcej\nŚwiąteczny bigos ( wolnowar Russell Hobbs) 4232\nDzień wcześniej namaczam grzyby. Mięsa myję, osuszam, kroję w większą kostkę i obsmażam na smalcu. Tak samo postępuję z kiełbasą. Czosnek obieram i kroję w plasterki. Kapustę kroję , część wykładam d Zobacz więcej\nWarsztaty koktajlowe z Russel Hobbs 37\nPonad tydzień temu miałam przyjemność spotkać się ze sporą blogerską ekipą nie tylko z Wielkopolski w restauracji Umberto na poznańskiej Cytadeli na warsztatach koktajlowych z marką Russell Hobbs. F Zobacz więcej\nKONKURS: Karnawałowe pyszności z Russell Hobbs 55\nDawno nie było nawet malutkich konkursików, więc teraz wytaczam wielkie działa ;) Zapraszam Was do wzięcia udziały w prostym i przyjemnym konkursie z GENIALNYMI nagrodami, ufundowanymi przez markę Rus Zobacz więcej\nMulticooker REDMOND RMC-M150E – moja opinia 575\nŚledzicie mój instagram więc pewnie wiecie, że od dwóch tygodni testuję nowy sprzęt. Z multicookerem zetknęłam się całkiem niedawno i przyznam, że jest to dla mnie kompletna nowość. Skupię się dzisiaj Zobacz więcej\nGotowanie na parze – parowar Russell Hobbs 1281\nGotowanie na parze nigdy nie było dla mnie tak łatwe, jak teraz. Do tej pory nie miała parowaru, więc radziłam sobie domowymi sposobami. Nie ukrywam, że były one nieco zawodne, co zniechęcało mnie do Zobacz więcej\nKONKURS Karnawałowe pyszności z Russell Hobbs 45\nPin It Zasady konkursu są proste: Na mój adres mailowy (reklama@kulinarnapiniata.pl) prześlij (nie musisz go posiadać). Kliknij w link aby zapoznać się z ich produktami KLIK Termin zgłoszeń 30.01.2014 Zobacz więcej\nKonkurs! Karnawałowe pyszności z Russel Hobbs! 47\nMinęła już chwila od ostatniej zabawy na moim blogu, więc dziś mam dla Was niespodziankę w postaci konkursu na karnawałowe pyszności. Tym razem sponsorem nagród jest firma Russel Hobbs, a wygrana na m Zobacz więcej\nMulticooker RMC-M30 Redmond 1236\nMulticooker RMC-M30 Redmond Dorota smakuje Blog > Komentarze do wpisu « Jak pasteryzować przetwory Multicooker RMC-M30 Redmond To było moje pierwsze spotkanie z tego typu urządzeniem. Spor Zobacz więcej\nKarnawałowy KONKURS z Russel Hobbs 150\nMamy chyba jednen z dłuższych karnawałów ostatnich lat. To oznacza, że przed nami (i za nami zapewne też) wiele imprez, podczas których nie może zabraknąć dobrego jedzenia, a przede wszystkich fajnych Zobacz więcej\nMulticooker Redmond RMC-280E, zupa krem z... 684\nOstatnio w naszej kuchni pojawił się nowy gadżet. Mulicooker Redmond. Od jakiegoś czasu już czailiśmy się na niego i wreszcie jest. Powitaliśmy go z uśmiechem na ustach. Czym właściwie jest ów multico Zobacz więcej\nMakaron z sosem bolońskim – multicooker 799\nNie przypominam sobie, abym wcześniej przygotowywał w multicookerze makaron, więc chyba nadeszła najwyższa pora aby przetestować czy to się uda :) Tak więc już nie przynudzam tylko przejdźmy do rzeczy Zobacz więcej\nCoraz modniejsze obecnie stają się urządzenia typu Multicooker. Są to urządzenia wielofunkcyjne łączące w sobie wiele urządzeń gospodarstwa domowego w tym kuchenkę mikrofalową, szybkowar, piecyk, kuch Zobacz więcej


Dla osób uzależnionych od Stardoll: Wyniki castingu\nNajwyższa pora na poznanie nowych redaktorów, blog ostatnio świeci pustkami, ale już niebawem ukażą się całkowicie inne działy.\nDziękuję oraz gratuluję zwycięzcom, mam nadzieję, że będzie Wam się miło pisało na blogu i zostaniecie z nami na dłużej.\nDziękuję również tym wszystkim, którzy nie dostali się do redakcji, ale próbowali i chcieli pomóc przy rozwoju bloga, to również ma dla mnie ogromne znaczenie.\nDodatkowe działy lub pojedyncze artykuły:\nredaktorka odpowiedzialna za artykuły dotyczące historii stardolla.\nosoba przyjęta na stanowisko redaktorki modowej.\nosoba, która podsunęła ciekawy pomysł na nowy dział dotyczący trików z ubraniami, jeśli chcesz objąć posadę na blogu i zająć się seriom artykułów to również proszę o kontakt.\npodsunęła pomysł na artykuły pomocnicze dotyczące wartości ubrań, zastanowię się nad wypróbowaniem tego działu.\nPowyższym osobom dziękuję za podsunięcie pomysłów, w ramach obiecanej nagrody możecie wybrać jakiś upominek z mojej górnej Beach Villi, są pojedyncze egzemplarze przedmiotów, także kto pierwszy ten lepszy. Proszę o szybkie zgłoszenia.\nZgłoście się do mnie na gg (jak najszybciej) w celu uzyskania dalszych informacji.\nEtykiety: casting, ModnyKotek, wyniki\nRedaktor: ModnyKotek o 19:36\nczekoladka333 29 sierpnia 2014 19:39\nMadmoiaselleOla 29 sierpnia 2014 19:41\nGratuluję i witam wszystkich :D\nkotek717 29 sierpnia 2014 19:43\nGratuluję i czekam na posty :)\nSweet0Monisia 29 sierpnia 2014 19:45\nOLKA5961 29 sierpnia 2014 19:45\nBardzo dziękuję i gratuluję innym zwycięzcom.\nJulka Skorupka 29 sierpnia 2014 19:59\nKlaudia Szef 29 sierpnia 2014 20:14\nBardzo dziękuję, byłam zaskoczona jak zobaczyłam, że mój pomysł przypadł do gustu, oraz serdecznie gratuluję innym zatrudnionym, miłej pracy wam życzę na tym wspaniałym blogu ;)\nkasia89071 29 sierpnia 2014 20:16\npoziomkowa001 29 sierpnia 2014 20:26\nAnonimowy 29 sierpnia 2014 20:33\nSandra M 29 sierpnia 2014 20:36\nJejku bardzo dziękuję nie spodziewałam się ♥ W urodziny i imieniny mojej mamy :D Witam pozostałą załogą oraz nowych redaktorów,mam nadzieję że miło mnie przyjmiecie i zostanę z wami na dłuuuugo :)\nJessica13531 29 sierpnia 2014 20:41\nola oO 29 sierpnia 2014 20:44\ncloeilu 29 sierpnia 2014 20:55\nGratuluję. Uważam, że od historii stardoll już jest inny blog i jak zaczyna to wchodzić na inne to zwyczajnie staje się zbędne.\nModnyKotek 29 sierpnia 2014 21:23\nTego typu posty były już obecne na blogu dawno temu i cieszyły się zainteresowaniem. Zobaczymy, jak Wam się nie spodoba to zrezygnuję z tego, bez obaw :)\nkrzysio100 29 sierpnia 2014 21:07\nDancerMarika 29 sierpnia 2014 21:15\nNatalia aa 29 sierpnia 2014 21:58\nCassandra De Lune/Weronikao99 29 sierpnia 2014 22:08\nKarolina Mosz 29 sierpnia 2014 22:25\nGratuluję ;). Czekam na nowe działy oraz posty ze starszych .\nmiss_miley_van 29 sierpnia 2014 23:52\nagaci123 30 sierpnia 2014 00:36\nGratuluję wszystkim, będę na pewno wyczekiwać Waszych postów.\nAnonimowy 30 sierpnia 2014 08:20\nRobotica Freaky 30 sierpnia 2014 08:58\ngabriela słysz 30 sierpnia 2014 10:34\nGratuluje i mam nadzieje ze bedziecie psiac fantastyczne posty !\nDżasta | Misiullaa 30 sierpnia 2014 11:55\nGratuluję! :) Czekam na pierwsze posty :)) Powodzenia :*\n.Laquelissle. 30 sierpnia 2014 12:06\nGratulacje i witamy na blogu! :3\nKarolina | _Carolciaaa 30 sierpnia 2014 14:09\nGratulacje i powodzenia. Jestem ciekawa jak nowe osoby się sprawdza.\nKingaa Strzyzewska 30 sierpnia 2014 17:20\nGratulacje ! Witamy serdecznie na blogu ;*\nVein/anika258Love 30 sierpnia 2014 17:50\nWitamy nowych ludzi na blogu!\nNatalia Fijałkowska 30 sierpnia 2014 18:26\nJej, nie miałam pojęcia, że pomysł Ci się spodoba. Jest mi niezmiernie miło, niestety muszę odmówić, nie mogę pisać na blogu (napisałam Ci w zaproszeniu do znajomych), z różnych powodów. Trzymam kciuki, aby ten dział objęła dobra osoba. Jeszcze raz dziękuję, i życzę wszystkim powodzenia.


##### Randki w aplikacji w Hollywood – Podwójna randka – plusy i minusy | Papilot.\nHome → Randki w aplikacji w Hollywood\nPoczuj się jak. Ocena: TOP 5 Najpopularniejsze gry w kategorii Gry Randki. Hattie Retroage wyznacza nowe trendy i pokazuje, że flirtować. W randki w aplikacji w Hollywood Hollywood jest niejeden mężczyzna, który chciałby Cię poznać.\nHere is your chance to become a true Hollywood Star! Aplikacja iOS · Aplikacja Android · Newsletter · RSS · Prenumerata. Brazylijskie, hollywoodzkie, francuskie - czy znacie wszystkie sposoby depilacji okolic bikini? Tyler Henry - medium z Hollywood: Mel B, Reza Farahan, Jana Kramer, Tionne T- Randki singli w nairobi Watkins. I choć to tylko 7 dni, dla nich ta rozłąka wydaje się wiecznością.\nPaparazzi przyłapało go na randce z popularną aktorką! Jennifer Lawrence, ulubienica Hollywood, sprzedaje swój penthaus. Podczas wigilii wykorzystanie aplikacji shoppingowych spadło o 75 proc. Autor: Żony Hollywood/ TVN Player Layla i Izabela Yamagata. Cud w Hollywood. 2019-12-23 12:02.\nInformacje o RANDKA Z GWIAZDĄ DVD - 7171598464 w archiwum Allegro. Burzliwy związek gwiazd hollywood. Nasi użytkownicy zawarte prezesów, sportowców. TR. rzeczywistości, tworzą własną postać i umawiają się na cyber-randki. Internet, a następnie w studiu zostaną pokazane prawdziwe twarze jej wybranków.\nRozrywka. 04:00. Plastyczna fuszerka. Gigant mediów społecznościowych ustalił, że aplikacja Ghosty. Na wyjątkową randkę w chmurach wybrali się słuchacze Radia Łódź. Za randki w aplikacji w Hollywood pomocą mogą lokalizować chętnych na randkę w swojej okolicy. Polsko-kanadyjski aktor zdobył popularność za oceanem za ranski show. Zobacz najprzystojniejszych aktorów Hollywood (ZDJĘCIA). Ul” to oczywiście nawiązanie do logotypów aplikacji Bumble, która.\nPobierz Hollywood Story 9.2 od Nanobit Games na Androida za 0 PLN. Ashton Kutcher, który od 2015 roku jest mężem Mili Kunis, zeznawał w procesie „Hollywoodzkiego Rozpruwacza” Michaela Gargiulo. Hollywood. programy · Żony. Romantyczna randka Kasi Wołejnio. Hollywood coraz chętniej sięga po pomoc firm zajmujących się analizą i. Polecamy najlepsze aplikacje randkowe dla singli i singielek, dzięki którym umówisz się na randkę.\nOsoby używające emotikonów znacznie częściej chodzą na randki, częściej. Sukienki. Kategoria: sukienki, długość rękawa: długi rękaw, długość sukienki: allikacji, okazja: na imprezę, fason: kopertowe, styl: glamour, dekolt: serek. Aktor był wpatrzony jedynie we frytki i w. Twórcy aplikacji randkowej Tinder ujawnili jakie zawody obecnie najbardziej kręcą ich użytkowników. Postacie z bajek do złudzenia przypominające gwiazdy Hollywood [GALERIA].\nW mieście Hollywood jest niejedna dziewczyna, która najlepsze randki gejowskie online Cię poznać. Chętniej korzystaliśmy z programów do robienia zdjęć i blogowania.\nPRZEDPREMIEROWO: Depresja psa, randka z księciem z randki w aplikacji w Hollywood. Czy w czasach szybkich randko i aplikacji typu Tinder biura matrymonialne. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 21-31 lat z Hollywood, Stany Zjednoczone. Ostra randka to jeden z najdziwniejszych polskich filmów, jakie.\nWelcome to the star-studded, stunning and spectacular streets of Hollywood Story! Skorzystaj z naszej wyszukiwarki. Scjentologia, Hollywood i puł darmowa dostawa. Sydney Loofe z miasta Lincoln w USA umówiła się 15 listopada na spotkanie za pośrednictwem aplikacji Tinder. Hollywood. Iwona postanawia rozpocząć cudowny dzień wraz ze swoim ukochanym mężczyzną i dwójką psich dzieci. Pamiętajcie jednak, że zaproszenie na randkę w aplikacji można.\nMogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Podwójna randka zakończyła się katastrofą, choć przyszłość. Randka z Sharon Stone? „Ul” to oczywiście nawiązanie do logotypów aplikacji Bumble, która przedstawia się jako miejsce, w którym każda. W ten sposób Joanna Jędrusik poznała niejednoznaczne oblicze najpopularniejszej aplikacji randkowej na.\nTop-15 najseksowniejszych gwiazd Hollywood po 40-tce randki w aplikacji w Hollywood. Czy tym razem Kasia wreszcie się ustatkuje?\nDzięki aplikacji możemy wgrać nasze zdjęcie w miejsce. Traktuj nas jak niezawodne wsparcie. Josh Zaczep hydrauliczny ciągnika pełni funkcję dyrektora ds. Randki z amerykańskimi gwiazdami, premiery filmowe i czerwone dywany, wizyty u najlepszych. Którego Ty zabrałabyś na randkę? Tinder i jest. dachu w LA, ale żaden z nich nie randki w aplikacji w Hollywood lepszy niż ten nowoczesny w Apllikacji Hollywood.\nW mieście Hollywood jest niejedna kobieta, która chciałaby Cię poznać.\nRandki z cyklu tych tradycyjnych zaproponowały niedawno. Informacje o RANDKA Z KRÓLOWĄ - /Emily Watson/ - 7521489751 w. W Hollywood jej śmierć nie zaskoczyła nikogo. Konwersacja, flirt, randka albo sam seks, wszystko zależy od.\nThe Guardian” przypomina, że aplkacji Zao została udostępniona w sieci 30 sierpnia. Producenci hollywoodzcy chcą wiedzieć od razu, czy film okaże się hitem czy porażką. Redakcja 30 września. galerii same przystojniaki. Scarlett Johansson w filmie „Randka na moście” (1996) - zdjęcie z galerii: Jak na przestrzeni lat zmieniły randki w aplikacji w Hollywood największe gwiazdy Hollywood?\nJak się randkuje i pracuje w Hollywood? Twórcy aplikacji randkowej Tinder ujawnili jakie zawody obecnie najbardziej.\nOn January 11, 2020 / randki, w, aplikacji, w, Hollywood / Leave a comment\nWydarzenia randkowe Speed w Londynie dzisiaj ( 47 )\nZasady randkowe movie2k ( 85 )\nDziwić mogło tylko to, że przetrwała. ...\nRandki z uzależnieniem od narkotyków\nPani Ola i pan Jacek wygrali walentynkową randkę w chmurach w. ...\nAplikacja automatycznie zasysa z Facebooka zdjęcia, imię i wiek kandydatów....\nAkill on Joe Brooks randki\nZulur on Podłączyć zdalny rozrusznik samochodowy\nMoogukinos on Codzienne przykłady profilu randkowego\nWszystkie. Spotkaj potencjalne bratnie dusze podczas ekscytujących randek! Randkuje też Hollywood: z aplikacji korzystają już Lindsay Lohan i Ashton. ...\nPAKIET RANDKA POD JEMIOŁĄ SIEDEM CUDÓW SPEŁNIONE Ż. ...\nVulkree on Randkowe gry sim dla facetów\nNakora on Wyjdź za mnie przez randki online\nEdith brała udział w przyjęciu w Hollywood, po którym. Oglądajcie Żony Hollywood już dziś o godz.\nCo się zmieniło od ostatniego badania w 2016? Niebawem czekają nas premiery paru randek w ciemno, polukrowanych w stylu hollywoodzkim.\nNiektóre stworzone są do bardziej nieformalnych związków, a inne. Kto powiedział, że aplikacje randkowe są tylko dla ludzi przed czterdziestką?! Sarah Arnold - zdjęcie z galerii: Spektakularna przemiana 40-latki. Grindr jest najbardziej popularną na świecie aplikacją dla gejów.\nCytaty na temat randkowania z twoim najlepszym przyjacielem ex\nKingę czeka smutne rozstanie. Mąż Chet wyjeżdża na tydzień w podróż służbową. Informacje o DISNEY RANDKA Z GWIAZDĄ DVD Disney Channel - 7501561289. Małgorzata, jak zauważył The Hollywood Reporter.\nAntoni Porowski to ostatnio coraz gorętsze nazwisko w Hollywood. Twoją muzykę, dokumenty oraz ustawienia i ulubione w aplikacjach. Czy w czasach szybkich randek i aplikacji typu Tinder biura matrymonialne mają. Sposób, w jaki sposób dorastałem, uodpornił mnie na hollywoodzkie pieprzenie.\n© 2020\tChrześcijańskie Randki Kazania Filmy | Serwis randkowy dla gejów na Filipinach | Designed with Park chanyeol randki sam


Nail Art Kosmetisch: Uzupełnianie/ Odnowa Paznokci metodą żelową systemem trójfazowym-Wideo\nUzupełnianie/ Odnowa Paznokci metodą żelową systemem trójfazowym-Wideo\nKiedy "zakładamy Tipsy" czyli przedłużamy paznokcie metodą żelową musimy mieć świadomość że po ok miesiącu musimy zdecydować się na jedną z dwóch rzeczy. Albo Tipsy zdejmujemy, lub też uzupełniamy. Jak to zrobić prawidłowo? Jakie czynności powinny mieć miejsce aby nasza stylizacja przebiegła gładko i bez zakłóceń? Zapraszam was bardzo serdecznie na film krok po kroku już teraz!\nAutor: kosmetyka89 o 20:13


Duńska firma UNIMERCO oferuje wysoce elastyczny system frezowania z nożami obsadzanymi UM PROFILE™ do podawania mechanicznego lub ręcznego. W systemie tym wymienić należy następujące rozwiązania:\nUM PROFILE™ multi\nElastyczne rozwiązanie pozwalające na zastosowanie wielu rożnych profili w tym samym narzędziu. W systemie wieloprofilowym wykorzystuje sie kliny, noże i płytki mocujące. Zmiana profilu polega jedynie na wymianie noża i płytek mocujących. W skład standardowej oferty wchodzi szeroka gama noży profilowych o rożnych katach. Specjalne rozwiązania przygotowywane sa na zamówienie. Klient może zamówić np. UM PROFILE™ w połączeniu z frezami do wpustów, trzpieniowym frezem stożkowym lub frezem z otworem do specjalnych systemów mocowania.\nUM PROFILE™ high performance\nRozwiązanie to zapewnia większa szybkość podawania materiału oraz większa żywotność narzędzia i jest rekomendowane dla produkcji na większa skale. W przeciwieństwie do systemu UM PROFILE™ multi rozwiązanie to obejmuje pojedynczy profil z lub bez klina. Tylko profile prawie identyczne mogą byc stosowane w tego rodzaju frezie, w przypadku którego samo narzędzie jest również profilowane. Ten profil przygotowany jest do noży zaprojektowanych do indywidualnych zadań.\nUM PROFILE™ combi\nRozwiązanie UM PROFILE™ combi umożliwia wykonywanie kilku operacji z wykorzystaniem jednego narzędzia. Upraszcza to proces produkcyjny i eliminuje wąskie gardła w tym procesie. UM PROFILE™ combi jest inteligentnym rozwiązaniem zaprojektowanym w oparciu o analizę zapotrzebowania klienta. Przykładami tego rozwiązania może byc: kilka noży profilowych w jednym narzędziu, narzędzia ze zintegrowanymi frezami trzpieniowymi, jak również kombinacja narzędzi wiercących i ornamentowych frezów ozdobnych. Wszystkie narzędzia UM PROFILE™ combi dostosowane sa do indywidualnych zadań.\nFrezy ozdobne UM PROFILE™\nFirma UNIMERCO dysponuje szeroka gama rozwiązań do frezowania ozdobnego. Wszystkie rozwiązania zapewniają duża szybkość podawania i wysoka jakosc obróbki. Wersja podstawowa składa sie z dwóch noży, jednak w zależności od typu obróbki przygotowywane sa także narzędzia z trzema nożami. Frez ozdobny UM PROFILE™ łączony jest często z frezami UM PROFILE™ multi, aby zapewnić struganie i frezowanie ozdobne z zastosowaniem jednego narzędzia.\nUM PROFILE™ do plycin\nFrezy tego typu sa optymalnym rozwiązaniem znajdującym zastosowanie przy produkcji paneli plycinowych (z podwyższonymi powierzchniami) ze wszystkich gatunków drewna. Może byc dostarczony jako frez trzpieniowy lub frez z otworem. Dodatkowo frez z otworem może byc przystosowany do ręcznego podawania materiału (MAN).\nUM PROFILE™ super profil\nJest to opracowany przez UNIMERCO system wieloprofilowy, stanowiący podstawę wszystkich wymienionych rozwiązań. W przeciwieństwie do wyżej wymienionych systemów stosowane sa tutaj 1,5 mm noże. Oznacza to mniej operacji ostrzenia. W zasadzie istnieje tylko jedna wersja w opcji standardowej – posiada ona kąt cięcia umożliwiajacy obrobkę zarówno drewna litego jak i płyt drewnopochodnych. Oczywiście zgodnie z indywidualnymi zastosowaniami możemy opracować odpowiednie do oczekiwań rozwiazania.


Pancerne marzenia kolekcjonera z Łodzi\nZ rzeki wydobył unikalny amerykański czołg, w którym zachowała się nawet żołnierska maszynka do golenia. Ale perłą kolekcji Jacka Kopczyńskiego jest polska tankietka. Mały czołg, który kolekcjoner sprowadził aż zza koła podbiegunowego. Dziś może pochwalić się największymi prywatnymi zbiorami militarnych pojazdów.\nJacek Kopczyński przy tankietce z 1936 r. Fot. Anna Dąbrowska\nNa co dzień samorządowiec. Ale zabytkowe wojskowe pojazdy zbiera już ponad 35 lat. – Jest legendą wśród kolekcjonerów militariów – mówi Paweł Kowalczyk, miłośnik wojskowych gadżetów. Jacek Kopczyński przyznaje jednak, że jego pasja pojawiła się zupełnie przypadkiem.\n– Marzyłem o Harley Davidsonie, ale właściciel motocykla, który chciałem kupić zaproponował wymianę na unikalnego amerykańskiego jeepa Willysa – opowiada Kopczyński. Cóż było robić. – Kupiłem więc Willysa z 1942 r., ale zanim go oddałem, pojechałem terenówką na wycieczkę – wspomina. Samochód tak bardzo mu się spodobał, że został z nim do dziś, a on sam zaczął poszukiwać militarnych pojazdów.\nJako pierwsze do jego kolekcji trafiły kolejne Willysy, terenowe Dodge i amerykańska wojskowa ciężarówka GMC. Potem z jednego z łódzkich poligonów sprowadził radzieckie działo samobieżne SU-76, które żołnierzom służyło za cel. Dlatego na jego remont musiał poświęcić długie godziny. Ale dziś to jedyny jeżdżący tego typu pojazd w Polsce.\nW zbiorach ma także, rzadki w naszym kraju amerykański opancerzony transporter półgąsiennicowy Halftrack M16 z 1944 r. Przechowuje go na działce.\nJesienią ubiegłego roku jego kolekcja wzbogaciła się o prawdziwy unikat. Udało mu się razem z grupą miłośników militariów wydobyć ze starorzecza Warty brytyjski czołg Valentine MK IX z czasów II wojny. – Okoliczni mieszkańcy od dawna opowiadali o zatopionym w rzece czołgu. Sądziłem, że to radziecki T-34 albo amerykański Sherman – opowiada. Jednak okazało się, że to Valentine – pierwszy odnaleziony w Polsce czołg tego typu. Na świecie zachowało się ich tylko kilkanaście, z czego zaledwie 3 lub 4 brały udział w działaniach bojowych. Pozostałe były używane np. do szkolenia.\nKopczyński stara się poznać także historię odnalezionych pojazdów. Udało mu się ustalić, że amerykański czołg był jednym z 2 tys. egzemplarzy, które trafiły jako wsparcie alianckie do Związku Radzieckiego.\n– Dzięki wspomnieniom świadków i archiwalnym dokumentom ustaliłem, że Valentine służyła w 9 Samodzielnym Korpusie Pancernym generała Iwana Kiriczenki – opowiada kolekcjoner. W styczniu 1945 roku oddział czołgów przeprawiał się przez oblodzoną Wartę. Na środku rzeki w Valentine skończyło się paliwo. Kiedy próbowano ją odholować, lód się załamał i maszyna utknęła w rzece. Na blisko 70 lat.\nJacek Kopczyński chce teraz ustalić skład załogi czołgu. Wie już, że trzech czerwonoarmistów uratowało się. Przez pewien czas pozostali w mieście. Zachowały się nawet zdjęcia, które robili sobie z mieszkańcami Warty. Wiadomo też, że żołnierze przeżyli wojnę, bo latem 1945 r. spotkali w Czechosłowacji mieszkańców Warty, którzy wracali z robót przymusowych do domu.\nChoć z czołgu zniknęły dokumenty radzieckich żołnierzy, brakowało też części wyposażenia m.in. radiostacji, to kolekcjoner znalazł w nim oryginalne wojskowe przedmioty, np. maski przeciwgazowe, zapasowe peryskopy, lornetkę, gaśnicę, przenośną lampę. Były nawet szczoteczki do zębów, maszynka do golenia i 20-litrowy kanister, którego zawartość nadal jest tajemnicą. – Niektórzy podejrzewają, że zawiera rosyjski bimber – mówi nowy właściciel czołgu i zapowiada: – Otworzymy go na św. Walentego.\nSam czołg zachował się w świetnym stanie. Został oczyszczony z piasku i żwiru, a pancerz pokryto środkiem antykorozyjnym. – Jak zrobi się cieplej, zdejmiemy wieżyczkę i wyjmiemy zespół napędowy, wypiaskujemy i pomalujemy też resztę części – planuje Janusz Zgit współpracujący z kolekcjonerem. Wszystkie prace nad czołgiem nadzoruje konserwator zabytków. Plany zakładają, że za trzy lata Valentine będzie jeździć.\nChoć brytyjski czołg to prawdziwy unikat, Jacek Kopczyński pytany o perłę swojej kolekcji wymienia dwie polskie przedwojenne tankietki. To małe czołgi wyprodukowane w warszawskich zakładach Ursus. Jedna pochodzi z 1936 roku i wyposażona była w karabin maszynowy francuskiej konstrukcji Hotchkiss 7,92 mm. W Polsce są tylko trzy takie tankietki. – Moją kupiłem od norweskiego rolnika mieszkającego za kołem podbiegunowym. Służyła mu za ciągnik rolniczy – mówi kolekcjoner.\nW ubiegłym roku Jacek Kopczyński złożył też z części wykopanych w lasach pod Łodzią drugą tankietkę, tym razem z 1939 roku. – To eksperymentalny model uzbrojony w działko 20 mm. Przed wojną powstało tylko ponad 20 takich wozów – podkreśla z dumą.\nMilitarna kolekcja jest słynna na całą Polskę. Eksponaty Jacka Kopczyńskiego grają w filmach, wykorzystywane są też podczas historycznych rekonstrukcji. Można je także oglądać na giełdzie Moto Weteran Bazar w Łodzi, której Kopczyński jest organizatorem. Zaczynał 21 lat temu od kilku stolików z militariami, dziś to największa giełda kolekcjonerska w Polsce.\n– Moje dalsze plany? Mogę tylko powiedzieć, że mam na oku kolejny pojazd do wydobycia, tym razem niemiecki – zdradza łodzianin.\nLubicie militarne zabytki? Czytajcie o nich na portalu polska-zbrojna.pl.\nRaj dla miłośników militariów Niemiecki transporter – jedyny taki zabytek na świecie\nZabytkowe pojazdy prawie jak nowe Pancerni Magicy\nautor zdjęć: Anna Dąbrowska, Janusz Zgit\nOd jakiegoś czasu chodzę z wykrywaczem i znalazłem czołg ..kiedyś tam były moczary, jakieś bagienka. Czołg musiałem zostawić bo jak bym za samodzielne poszukiwania dostać karę... poczekam aż go archeolodzy znajdą, chociaż nie ukrywam, że chciał bym go mieć na podwórku:)\nWitam wszystkich. Pracuję na punkcie skupu złomu, klient przywiózł duży kawał stali wyglądający na pancerz od czołgu. Odkręciłem od niego coś jakby napinacz, i nie wiem z kim się skontaktować żeby dowiedzieć się czy ma to jakąś wartość i z jakiego czołgu to pochodzi. Pozdrawiam.\nJacka pamiętam ze studiów na polonistyce, już wtedy pokazywał nam swoje stare auta. Cieszę się, że go poznałem; choć już się nie widujemy, to jestem dumny z takiego kolegi. Jak coś znajdę, natychmiast mu oddam (no, ... wiesz).\nPamiętam ze w stawie w miejscowości Czaple woj Lubuskie gmina Trzebiel pewni ludzie szukali czegoś co jest tam zatopione,próbowali to nawet wydobyć ale nie dali rady nie wiem co to jest ale ten staw to była po niemiecka kopalnia gliny może to wagony.Pamiętam jak byłem mały stawaliśmy na tym nogami jak się kąpaliśmy.\nCzy to TEN Jacek Kopczyński? Mam na myśli aktora dubbingowego.


Bydgoskie piłkarki spadły z ekstraligi, sezon został zakończony - Polskie Radio PiK\n2020-06-03, 17:18 PAP\nBydgoskie piłkarki spadły z ekstraligi, sezon został zakończony!\nLogo KKP Bydgoszcz\nPiłkarki nożne Górnika Łęczna zostały mistrzyniami Polski na mocy środowej decyzji Komisji ds. nagłych PZPN, która zakończyła rozgrywki ligowe, przerwane w marcu z powodu pandemii koronawirusa. Zachowana została kolejność w tabeli po 12. (ostatniej rozegranej) kolejce. Jej spotkania odbyły się pod koniec lutego na inaugurację rundy rewanżowej.\nMistrzem Polski – po raz trzeci z rzędu – został Górnik Łęczna, wyprzedzając Medyka Konin i Czarnych Sosnowiec. Te ostatnie dwie drużyny zdobyły tyle samo punktów, ale Medyk wygrał bezpośredni mecz 2:0. Oba kluby dostaną nagrodę finansową przysługującą wicemistrzowi.\nZgodnie z regulaminem ostatnie dwie drużyny – KKP Bydgoszcz i Rolnik Biedrzychowice - spadły do pierwszej ligi.\nIch miejsce zajmą zwycięzcy obu grup pierwszej ligi ROW Rybnik i Akademia Piłkarska LG Gdańsk po spełnieniu wymogów licencyjnych.\nKontynuowane będą za to rozgrywki o Puchar Polski. Półfinały zaplanowano na 20 czerwca, a w finał – tydzień później. Pary półfinałowe tworzą Górnik Łęczna – UKS SMS Łódź oraz KKP Bydgoszcz – Czarni Sosnowiec.\n1. Górnik 12 34 57-8\n2. Medyk 12 25 43-13\n3. Czarni 12 25 40-8\n4. AZS UJ 11 24 26-12\n5. UKS SMS 12 23 35-13\n6. GKS Katowice 12 22 30-19\n7. Olimpia 12 18 27-38\n8. AZS PWSZ 12 16 23-22\n10. Mitech 12 6 11-43\n11. KKP 12 4 7-53\nTagi: KKP, piłkarki


Forum Anime Eden • Zobacz wątek - Boku Dake ga Inai Machi\nprzez Kuro23 » 18 sie 2016, o 18:24\nHistoria podąża tropem Satoru - mangaki posiadającego umiejętność cofania się w czasie. Jednak dzięki tej zdolności mężczyzna jest zmuszany do zapobiegania śmierciom i katastrofom zanim te miałyby dojść do skutku. Wiąże się to z ciągłym powtarzaniem czasu, dopóki nie ma pewności, że dokonał prewencji zdarzenia. Wskutek wplątania w pewną sytuację zostaje uznany za mordercę. Próbując ocalić ofiarę, cofa się do czasów szkoły podstawowej, dokładnie miesiąc przed zaginięciem Kayo Hinazuki, jego szkolnej koleżanki. Satoru postanawia ocalić dziewczynę i zapobiec jej zaginięciu.\nc570e4343ef66c544f2d5af29e88cd1cd22d2de15d12306fc9b6d359288c6600.jpg (123.83 KiB) Przeglądane 2373 razy\nRe: Boku Dake ga Inai Machi\nprzez Alexandrus888 » 7 wrz 2016, o 14:46\nEch, mogłeś si pokusić własnoręczne opisanie serii, a nie kopiujwklej z internetu, tym bardziej, że sam opis jest niezbyt precyzyjny i można by z nim polemizować\nZ dużym opóźnieniem w końcu udało mi się zabrać za tą pozycję. Pochłonąłem w ciągu dwu dni, co jak na mnie jest zjawiskiem niebywałym, bo zwykle seria 12 odcinkowa zajmuje co najmniej tydzień. Pomysł na historię bardzo mi się spodobał, sposób przedstawienia również. Po mimo przewidywalności, zbyt mądrych dzieciaków i zbyt głupiej policji (co jedno akurat da się wyjaśnić), oraz kilku gorszych lub niedopowiedzianych/niewyjaśnionych rozwiązań seria wywarła na mnie ogromnie dobre wrażenie. Praktycznie na każdy minus przypada jakiś plus, i na koniec zostaje ich na tyle dużo, żebym mógł z czystym sumieniem dać serii ocenę 8/10.\nCzytał ktoś mangę? Ponoć anime miało być wiernym odwzorowaniem. Udało się to, czy coś poskracano i pozmieniano? W ostatnich odcinkach bardziej odczówa się dziury logiczne i głupie rozwiązania, zastanawiam się czy to przez kompresję mateiału źródłowego...\nCiekawe czy kiedyś w dalekiej i mglistej przyszłości doczekamy się Boku dake na polskim rynku. Na wersję animowaną nie ma co liczyć, ale może któreś wydawnictwo się weźmie za pierwowzór :>\nDołączył(a): 30 sty 2016, o 00:04


Szlakiem polskich księżniczek!, Czas Dzieci\nHistoria nie jest waszym konikiem? A może jest zupełnie na odwrót i to wasza mocna strona? W obu przypadkach z pewnością pokochacie nauczyciela jakim jest Historiusz – skrzat, który zabierze was w podróż w czasie. A jaką trasą? Szlakiem polskich księżniczek!\nPrzedstawiam książkę, która mimo tytułu z całą pewnością nie jest lekturą tylko dla dziewczynek (choć zapewne to one będą głównymi zainteresowanymi). Każda karta tej niemal bajecznej monografii to osobna opowieść o kobiecie, która niezwykle zasłużyła się dla naszego kraju. Znajdziemy tu informacje o tym, kim były, kiedy żyły i dlaczego to właśnie ich historie znalazły się w książce. Opisy to zbiór ciekawostek, które niewątpliwie nie przypominają tych w encyklopedii. Jednocześnie mogą zainteresować i wciągnąć w świat historii. Ich język dostosowany został do dzieci - nie znajdziemy tu długich życiorysów – raczej zachętę do tego, by do nich sięgnąć, obudzić ciekawość do danej postaci. To także okazja, by choć trochę dowiedzieć się o osobach, które na lekcjach historii raczej nie grały pierwszych skrzypiec, a przecież był równie istotne! Dodatkowo wiele tutaj humoru i dystansu, których w tej dziedzinie wiedzy często brakuje.\nAtutem tego niezwykłego zbioru są również odniesienia do miejsc, z którymi związane są bohaterki. Można je znaleźć przy każdej z postaci. Zachęcają do tego, żeby udać się w miejsce związane z ulubioną postacią historyczną lub nawet zaplanować całą trasę szlakiem polskich księżniczek!\nWszystko to podane w towarzystwie pięknych i kolorowych ilustracji Macieja Palmowskiego. Dzięki temu całość dzieła przypomina zbiór najpiękniejszych baśni i legend (a i tych tutaj nie brakuje).\nZachęcam do sięgnięcia po książkę, w której każdy odszuka coś dla siebie. Pasjonaci dawnych dziejów z pewnością znajdą tu ciekawostki, a może nawet postaci, o których nie słyszeli. Natomiast fani dobrych opowieści nie oderwą wzroku od bajecznych stron i z pewnością zafascynują ich zamierzchłe czasy.\nPolecam zarówno dziewczynkom jak i chłopcom, bo to kawał dobrej roboty, podanej w przepięknym stylu!\nData modyfikacji: 24 czerwca 2019