Email Marketing 2\nSklep Online - pomysł na dochodowy biznes TWORZENIE STRON INTERNETOWYCH\nJak zarabiać na blogu ZARABIANIE PRZEZ INTERNET\nBiznes online - poradniki dla początkujących EMAIL MARKETING\nLista Mailingowa JAK ZARABIAĆ NA DOMENACH INTERNETOWYCH\nE kantory internetowe Marketing sieciowy - wielopoziomowy MLM\nOpinie, Firmy i metody zarabiania GOOGLE ADSENSE\nw Internecie GOOGLE ADWORDS\nDarmowe statystyki ile zarabia Twoja strona internetowa\nKursy, poradniki, szkolenia, artykuły, porady, informacje\nSkuteczny Mailing - Kurs\nSzkolenie Email Marketingowe\nRuszamy z zapowiadanym kursem, na który od dawna czeka wielu z Was. Zdradzamy jak zrobić newsletter, który zarabia pieniądze, jak wysyłać mailingi sprzedażowe i w jaki sposób email marketing przeniesie Twój biznes w zupełnie nowy wymiar.\nJak Ustawić Autoresponder I Kolejkę Follow-Up\nW 5 Minut Za Pomocą Narzędzi GetAll\nPoradnik krok po kroku. Włącz swój kombajn do automatycznego zbierania klientów w Internecie za pomocą gotowych narzędzi GetAll.\nDzisiaj prezentujemy jak ustawić wielokrotny autoresponder i całą kolejkę wiadomości follow-up, które będą automatycznie wysyłane do Twoich czytelników, subskrybentów i klientów. Poniżej znajdziesz ilustrowany poradnik - przewodnik / instrukcję krok po kroku, dzięki której kilkoma kliknięciami stworzysz własnego robota do sprzedaży i koszenia klientów w Internecie i uruchomisz swój automatyczny system mailingowy - korzystając z najlepszego narzędzia, jakie możesz znaleźć w sieci.\nRozpoczynamy cykl Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nE-mail marketing to rzeczywistość, w której musimy dbać o wysokie wskaźniki otwieralności, pisać charyzmatyczne maile, prowadzić naszych subskrybentów przez cały złożony proces sprzedażowy. Co jednak zrobić, gdy wszystko przygotowane jest na najwyższym poziomie, każdy detal jest przemyślany i dopracowany, a mimo to z nieznanej przyczyny nasze działania e-mail marketingowe nie działają?\nTa nieznana przyczyna może mieć miejsce jeszcze przed rozpoczęciem całego procesu sprzedażowego i ukrywać się pod nazwą\nReputacja IP i Domeny Nadawcy Mailingu cz.1\nDruga lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nWysoka reputacja nadawcy mailingu to nie tylko jego rozpoznawalność i dobra opinia wśród czytelników. Jest to oczywiście również niezwykle istotne. W tym miejscu mamy chodzi o coś więcej. Mianowicie o reputację wśród dostawców skrzynek odbiorczych, takich jak Gmail, Onet.pl itd. Dysponują oni bowiem wieloma narzędziami i mają wyspecjalizowane strategie do obrony przed spamerami. Istnieją nawet czarne listy, na które prędzej czy później trafia każdy spamer. Jeśli trafimy na jedną z takich list – wówczas możemy mieć pewność, że większość naszych mailingów nie trafi do adresatów. W świecie e-mail marketingu...\nTrzecia lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nNa temat reputacji nadawcy mailingu wśród providerów poczty elektronicznej (reputacja jego adresu IP, serwera i domeny) pisaliśmy w poprzednim artykule. Jest to jednak temat tak rozległy i gorący, że nie sposób wyczerpać go w jednym artykule. Dziś kontynuujemy temat reputacji IP i domeny, ale poruszymy tutaj kolejne istotne kwestie. Co to jest współczynnik odbić – hardbounce i softbounce, stały wolumen wiadomości, pułapki spam oraz kod html...\nInfrastruktura Wysyłki Email cz.1\nCzwarta lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nInfrastruktura i odpowiednie zaplecze techniczne ma podstawowy i ogromny wpływ na dostarczalność naszych mailingów.\nW większości firm najlepszym rozwiązaniem jest korzystanie z infrastruktury zewnętrznego usługodawcy. Wówczas w zamian za miesięczny lub roczny abonament mamy do dyspozycji profesjonalne zaplecze techniczne wraz ze stosownym oprogramowaniem, a wszystkim opiekują się specjaliści z firm zewnętrznych. Jest to zdecydowanie najprostsze i najtańsze rozwiązanie. W osobnych artykułach pisaliśmy o tym, jakie firmy dostarczają usługi tego typu zapewniając wysoką jakość, bezpieczeństwo danych i należyte standardy. Pisaliśmy także na jakie parametry zwrócić uwagę wybierając firmę zewnętrzną i czego oczekiwać.\nStworzenie własnej infrastruktury jest bardzo kosztowne, podobnie jak jej utrzymanie i zarządzanie. Ponadto jest to...\nPiąta lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nZgodnie z obietnicą przygotowaliśmy drugą część artykułu o infrastrukturze i środowisku email, jakim dysponować powinien każdy profesjonalny email marketer. Tym razem zajmiemy się kwestiami takimi jak bezpieczne serwery relay i proxy, wiarygodny adres IP (dedykowany czy nie koniecznie?) oraz Feedback Loop...\nSzósta lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nProfesjonalny e-mail marketer zawsze podejmuje działania zgodne z email marketingową etyką. Buduje legalne listy mailingowe. Wysyła swoim subskrybentom wartościowe treści. W świecie poczty elektronicznej jednak działają niestety również liczni spamerzy, hakerzy i oszuści, których poczynania nie mają z email marketingiem wiele wspólnego, a z prawem i etyką rozmijają się całkowicie.\nZ powodu oszustów cierpią nie tylko internauci, którzy padają ofiarami nadużyć, lawiny niechcianej korespondencji i wyłudzania danych. Najbardziej bowiem tracą na tym uczciwi i rzetelni email marketerzy, których wartościowa praca często bywa sabotowana z powodu działania cyberprzestępców. ...\nSiódma lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nSender Policy Framework - podstawowa metoda uwierzytelniania poczty elektronicznej Pierwszą z tych metod, której udało się zyskać sporą popularność to SPF, czyli Sender Policy Framework. Wprawdzie skrót ten pochodził pierwotnie od słów Sender Permitted From, jednak z czasem przemianowano go na Sender Policy Framework. Jest to metoda uwierzytelniania nadawcy. SPF zostało wprowadzone w celu zapobiegania sytuacjom, w których ktoś fałszuje adres nadawcy w celu wprowadzenia adresatów w błąd. Serwery pocztowe stosując tą metodę mogą odrzucać emaile, które pochodzą z nieuwierzytelnionych źródeł...\nÓsma lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nDomainKeys Identified Mail - kolejny oręż w walce o legalny mailing i wysokie wskaźniki dostarczalności.\nWobec rosnących i coraz bardziej uciążliwych kłopotów z wiązanych z atakami spamerskimi, phishingiem i spoofingiem, firmy i organizacje stoją przed koniecznością wprowadzania skutecznych metod walki z tym problemem. Uwierzytelnianie poczty poprzez SPF (Sender Policy Framework) nie jest skuteczne i wystarczające. W związku z tym wprowadzono nową ulepszoną broń w postaci specyfikacji DKIM. Co to jest DKIM?\nDziewiąta lekcja z cyklu Optymalizacja wskaźnika dostarczalności.\nDomain-based Message Authentication, Reporting & Conformance, czyli nowa generacja uwierzytelniania poczty elektronicznej.\nWobec rosnącego natężenia nadużyć związanych ze spamem i fałszywą pocztą internetową powstały i zyskały ogromną popularność metody uwierzytelniania wiadomości, jak SPF oraz DKIM. Znacznie przyczyniły się one do ograniczenia phishingu i spoofingu, ale okazały się niewystarczające.\nZ inicjatywy internetowych gigantów powstała nowa specyfikacja techniczna o nazwie DMARC, czyli Domain-based Message Authentication, Reporting & Conformance. Celem przedsięwzięcia była oczywiście potrzeba wprowadzenia nowych zabezpieczeń umożliwiających wysyłanie e-maili, których nie da się sfałszować i wyeliminowanie spoofingu oraz phishingu Pracują nad nią między innymi Google, PayPay, Amazon, Microsoft, Facebook.\nPrzedstawiamy nową część naszego kursu Skuteczny Mailing. Będzie to materiał pod tytułem Open Rate - Optymalizacja Wskaźnika Otwieralności Emaili. W całości zostanie on poświęcony skutecznym metodom email marketingowym, dzięki którym nasi subskrybenci zaczną coraz chętniej otwierać nadesłane przez nas wiadomości.\nJak zoptymalizować wskaźnik otwieralności emaili? Czyli co zrobić, aby wszyscy nasi subskrybenci zawsze chętnie otwierali nasze mailingi?\nW chwili rozpoczęcia kampanii mailingowej, a dokładniej po wysyłce mailingu do naszej listy adresowej, najważniejsze jest, aby jak największa liczba subskrybentów, którym wiadomość została dostarczona, otworzyła i przeczytała wysłaną przez nas wiadomość. Prawdopodobnie nigdy nie stanie się tak, że wszyscy otworzą otrzymaną wiadomość. Optymalizując wskaźnik otwieralności open rate, dążymy jednak do tego, by liczba ta była możliwie najwyższa. Omówimy więc jakie czynniki mają największy wpływ...\nCTR - Click Through Rate - Wskaźnik Klikalności\nDziś, w nowym cylku artykułów, przygotowanym w zakresie kursu Skuteczny Mailing, nauczymy Was najlepszych sposobów na zwiększenie Waszych wskaźników CTR, czyli współczynników kliklalności.\nPrzed nami nowy cykl artykułów przygotowanych dla Was w ramach kursu Skuteczny Mailing, w którym poruszamy wszyskie zagadnienia istotne z punktu widzenia podnoszenia skuteczności naszych mailingów. Będzie to cykl CTR - Optymalizacja Wskaźnika Klikalności. Omawiamy w nim jeden z najistotniejszych wskaźników KPI (Key Performance Indicators), czyli kluczowych wskaźników efektywności (nazywane też kluczowymi wskaźnikami wydajności) oraz najskuteczniejsze metody na maksymalne podniesienie współczynnika klikalności, tak aby nasze działania email marketingowe osiągnęły diabelsko miażdżącą skuteczność. Zapraszamy do lektury.\nCZYTAJ WIĘCEJ O EMAIL MARKETINGU:\nPORADY, ARTYKUŁY, PORADNIKI, SZKOLENIA...


Omlet z boczniakami królewskimi na śniadanie - Cafe Babilon\nZapraszam Was dzisiaj na przepyszny omlet z boczniakami królewskimi. To pierwszy z publikowanych przeze mnie przepisów, które przygotowałam do 24 numeru Magazynu KOCIOŁ. Bohaterami tego numeru są maliny i boczniaki, które właśnie wykorzystałam w tym daniu.\nJeśli jeszcze nie widzieliście świeżego numeru – serdecznie zapraszam – numer jest piękny i letni, a okładka oszałamiająca. Polecam też fajne artykuły, wywiad z naszą koleżanką Asią Aniszczyk oraz wyprawę do Raju Pstrąga, do Dominika i Asi.\nLubisz omlety? Jeśli tak – zobacz moje inne propozycje.\nSKŁADNIKI NA OMLET Z BOCZNIAKAMI:\n1 boczniak królewski\nBoczniaka oczyść a potem pokrój wzdłuż w plastry.\nNa małej patelni rozgrzej masło i na wolnym ogniu usmaż plastry boczniaka.\nJaja roztrzep z mlekiem i szczyptą soli. Wylej na podsmażone boczniaki.\nKiedy spód zacznie się ścinać, podnoś omlet lekko widelcem i przechylaj lekko patelnię aby surowa masa mogła wlać się pod spód.\nObróć omlet podrzucając go do góry lub korzystając z pomocy talerza i po chwili zdejmij z patelni i przełóż na talerz.\nPrzed podaniem posyp omleta świeżo mielonym pieprzem oraz szczypiorkiem. Podaj z ulubionym pieczywem i opcjonalnie z warzywami, na przykład sałatką z pomidorów.\nWygląda doskonale! Dokładnie tak, jak śniadanie robione i jedzone w stylu slow, którym można podzielić się z najbliższymi, siedząc na dużym tarasie. A coś takiego lubimy najbardziej! 🙂


rannik – Urok Natury\nOd kilku lat marzyłam o spotkaniu ranników. Kilka dni temu znalazłam na necie filmik nakręcony pod koniec marca 2016 roku w bydgoskim Parku Jana Kochanowskiego, na którym widać te kwiatki. W środę pojechałam tam specjalnie, chociaż pogoda nie była idealna. Wiał silny i lodowaty wicher. Słońce chowało się za chmury. Szłam powoli przez park i rozglądałam się dokoła. W końcu dostrzegłam w oddali żółte punkciki między drzewami. Ucieszyłam się ogromnie, że kwiatki były już rozkwitnięte, ale jednocześnie rozczarował mnie ich maluteńki rozmiar. Wyobrażałam sobie, że są wielkości ciemierników! Podczas fotografowania byłam świadkiem zabawnej wymiany zdań. W pewnym momencie podeszła grupka nastolatków z opiekunką. Jedna dziewczyna wyraziła zdziwienie, że kwitną już mlecze. Pani powiedziała jej, że to są pierwiosnki. Inna dziewczynka stwierdziła, że widziała tylko białe pierwiosnki. Śmiać mi się chciało z powodu tych głupot, ale powstrzymałam się od pouczającego komentarza.\n16 marca 2017 26 kwietnia 2019 uroknatury Otagowane kwiat, natura, park, przedwiośnie, przyroda, rannik, wiosna\tDodaj komentarz


Wirtualna wizyta w muzeum sztuki - Zintegrowana Platforma Edukacyjna\nRembrandt van Rijn, „Wymarsz Strzelców”, 1642, Rijksmuseum, Amsterdam, Holandia, wikimedia.org, domena publiczna\nokreślać pochodzenie słów: pinakoteka, muzeum;\nwymieniać najważniejsze pinakoteki w Europie;\nwymieniać najważniejsze muzea w Polsce i na świecie;\nrozróżniać galerię od muzeum.\nAudiobook: Skąd się wzięło muzeum? Galerie obrazów istniały już w starożytnej Grecji i nazywano je pinakotekami – od dwóch słów pochodzących z języka starogreckiego pinaks – deska i theke, czyli skrzynia. Najstarsza publiczna pinakoteka znajdowała się w Atenach, w północno-zachodnim skrzydle Propylejów na Akropolu. Składała się ona z darów wotywnych ofiarowywanych bogini Atenie przez wiernych. W czasach hellenistycznych władcy tworzyli własne pinakoteki. Podobnie czynili Rzymianie. Nazwa pinakoteka jest używana także dzisiaj dla nazwania galerii malarskiej. Do najbardziej znanych w Europie należą: Pinakoteka Watykańska, Stara i Nowa Pinakoteka w Monachium, Pinakoteka Brera w Watykanie. Również muzeum było pomysłem starożytnych Greków. Słowo museion (Musejon) oznaczało przybytek Muz. Mogło to być miejsce kultu (gaj, wzgórze) lub świątynia z ołtarzem. Museion miał też funkcje literackie, naukowe oraz oświatowe. Miastem, w którym przez wiele lat kwitła kultura i nauka grecka była założona przez Aleksandra Wielkiego w 331 r. p.n.e. Aleksandria. To właśnie tam, po śmierci wielkiego władcy powstał museion, który stał się prawzorem dla późniejszej instytucji muzeum. Gromadzono tam bowiem i badano z myślą o przyszłych pokoleniach najważniejsze dzieła literatury greckiej, czym zajmowali się znakomici uczeni greccy. Tak rozumiane muzeum było więc ośrodkiem naukowym, który przyciągał najwybitniejszych uczonych z całego świata greckiego. Pośród nich byli nie tylko badacze literatury, ale i matematycy, lekarze, artyści. Przy muzeum powstała słynna Biblioteka Aleksandryjska, w której zgromadzono setki tysięcy zwojów. W muzeum znajdowały się: pomieszczenia do pracy naukowej, obserwatoria astronomiczne, a nawet ogród botaniczny i zoologiczny. Muzeum w Aleksandrii zostało zniszczone w III w. n.e. i już nigdy nie odzyskało dawnego znaczenia. W czasach rzymskich pojawiło się nowe rozumienie muzeum, które jest bliskie współczesnemu. Rzymianie definiowali museion jako specjalne miejsce, w którym przechowuje się kolekcje dzieł sztuki. Współczesne muzeum - Obecnie muzeum to instytucja, która spełnia wiele różnych funkcji. Oprócz przechowywania, gromadzenia i eksponowania dzieł sztuki, kultury, nauki oraz techniki, konserwuje je, upowszechnia i uprzystępnia wiedzę na ich temat. Prowadzi także działalność naukową. Do najbardziej znanych muzeów na świecie należą: Luwr w Paryżu, British Museum w Londynie, Ermitaż w Petersburgu, Galeria Borghese w Rzymie, Galeria Uffizi we Florencji, Metropolitan Museum of Arts w Nowym Jorku, Muzeum Narodowe Prado w Madrycie. W Polsce do najbardziej znanych muzeów należą: Muzeum Narodowe w Warszawie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie, Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie. Miejsca spotkań ze sztuką. Muzeum. W muzeum możesz zobaczyć najsłynniejsze arcydzieła wielkich artystów, zabytkowe przedmioty, które znajdują się w nich na stałe lub są wypożyczane do innych instytucji. Eksponaty o wielkiej wartości artystycznej bądź historycznej możesz obejrzeć, ale nie możesz ich kupić. W o odróżnieniu od galerii, w muzeum pracuje wiele osób dbających o gromadzenie dzieł, ich konserwowanie, a także staranne, przemyślane przygotowanie ekspozycji. Dzieła, które nie są zaprezentowane na wystawie, przechowuje się w magazynach. Galeria - To dział w muzeum poświęcony określonym zbiorom o wartości artystycznej i historycznej, np. galeria malarstwa pejzażowego, galeria rzeźby; Galeria - to instytucja, w której odbywają się wystawy indywidualne i zbiorowe najczęściej współczesnych artystów polskich i zagranicznych z zakresu malarstwa, grafiki, rzeźby, instalacji, realizacji video i innych. W niektórych galeriach można także zakupić wybrane dzieło sztuki.\nDokończ podane zdania: Słowo pinakoteka oznacza galerię malarstwa i powstało z połączenia dwóch słów: pinaks, czyli Tu uzupełnij i theke, czyli Tu uzupełnij. Najstarsza publiczna pinakoteka znajdowała się w Tu uzupełnij. Najsławniejsze współczesne pinakoteki w Europie to Tu uzupełnij, Stara i Nowa Pinakoteka w Monachium i Pinakoteka Brera w Watykanie.\nDokończ podane zdania:\nSłowo pinakoteka oznacza galerię malarstwa i powstało z połączenia dwóch słów: pinaks, czyli ............ i theke, czyli .................\nNajstarsza publiczna pinakoteka znajdowała się w ...............\nNajsławniejsze współczesne pinakoteki w Europie to ............................................, Stara i Nowa Pinakoteka w Monachium i Pinakoteka Brera w Watykanie.\nDokończ podane zdania: Museion (Musejon) pełnił funkcje literackie, 1. badacze literatury, 2. naukowe, 3. dzieła literatury greckiej i oświatowe.\nW Museionie (Musejonie) gromadzono 1. badacze literatury, 2. naukowe, 3. dzieła literatury greckiej.\nDo Museion (Musejon) przybywali uczeni z całego świata, tacy jak: 1. badacze literatury, 2. naukowe, 3. dzieła literatury greckiej, lekarze, matematycy, artyści.\nbadacze literatury, dzieła literatury greckiej, naukowe\nMuseion (Musejon) pełnił funkcje literackie, ...................................................... i oświatowe.\nW Museionie (Musejonie) gromadzono .......................................................\nDo Museion (Musejon) przybywali uczeni z całego świata, tacy jak: ......................................................, lekarze, matematycy, artyści.\nDokończ podane zdanie: Rzymianie definiowali museion jako specjalne miejsce, w którym przechowuje się Tu uzupełnij.\nDokończ podane zdanie:\nRzymianie definiowali museion jako specjalne miejsce, w którym przechowuje się .............................................\nUłóż zdanie z rozsypanki wyrazowej i wpisz je poniżej. Zdanie brzmi: 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która, 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która 1. Muzeum, 2. techniki, 3. zbiory, 4. gromadzi, 5. i, 6. to, 7. instytucja, 8. kultury, sztuki, nauki, 9. która.\nUłóż zdanie z rozsypanki wyrazowej i wpisz je poniżej.\nzbiory, instytucja, to, kultury, sztuki, nauki, i, która, gromadzi, Muzeum, techniki\nZdanie brzmi: ............................................ ............................................ ............................................, ............................................ ............................................ ............................................ ............................................ ............................................ .............................................\nPrzyporządkuj nazwy miast do nazw muzeów. Galeria Borghese Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja British Museum Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja Ermitaż Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja Luwr Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja Metropolitan Museum of Arts Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja Uffizi Możliwe odpowiedzi: 1. Nowy Jork, 2. Paryż, 3. Rzym, 4. Londyn, 5. Petersburg, 6. Florencja\nPrzyporządkuj nazwy miast do nazw muzeów.\nFlorencja, Paryż, Rzym, Petersburg, Londyn, Nowy Jork\nW którym muzeum znajduje się obraz "Portret damy z gronostajem"?\nSkąd się wzięło muzeum? Galerie obrazów istniały już w starożytnej Grecji i nazywano je pinakotekami – od dwóch słów pochodzących z języka starogreckiego: pinaks – deska i theke, czyli skrzynia. Najstarsza publiczna pinakoteka znajdowała się w Atenach, w północno‑zachodnim skrzydle Propylejów na Akropolu. Składała się ona z darów wotywnych ofiarowywanych bogini Atenie przez wiernych. W czasach hellenistycznych władcy tworzyli własne pinakoteki. Podobnie czynili Rzymianie. Nazwa pinakoteka jest używana także dzisiaj dla nazwania galerii malarskiej. Do najbardziej znanych w Europie należą: Pinakoteka Watykańska, Stara i Nowa Pinakoteka w Monachium, Pinakoteka Brera w Watykanie. Również muzeum było pomysłem starożytnych Greków. Słowo museion (Musejon) oznaczało przybytek Muz. Mogło to być miejsce kultu (gaj, wzgórze) lub świątynia z ołtarzem. Museion miał też funkcje literackie, naukowe oraz oświatowe. Miastem, w którym przez wiele lat kwitła kultura i nauka grecka, była założona przez Aleksandra Wielkiego w 331 r. p.n.e. Aleksandria. To właśnie tam, po śmierci wielkiego władcy powstał museion, który stał się prawzorem dla późniejszej instytucji muzeum. Gromadzono tam bowiem i badano, z myślą o przyszłych pokoleniach, najważniejsze dzieła literatury greckiej, czym zajmowali się znakomici uczeni greccy. Tak rozumiane muzeum było więc ośrodkiem naukowym, który przyciągał najwybitniejszych uczonych z całego świata greckiego. Pośród nich byli nie tylko badacze literatury, ale i matematycy, lekarze, artyści. Przy muzeum powstała słynna Biblioteka Aleksandryjska, w której zgromadzono setki tysięcy zwojów. W muzeum znajdowały się: pomieszczenia do pracy naukowej, obserwatoria astronomiczne, a nawet ogród botaniczny i zoologiczny. Muzeum w Aleksandrii zostało zniszczone w III w. n.e. i już nigdy nie odzyskało dawnego znaczenia. W czasach rzymskich pojawiło się nowe rozumienie muzeum, które jest bliskie współczesnemu. Rzymianie definiowali museion jako specjalne miejsce, w którym przechowuje się kolekcje dzieł sztuki. Współczesne muzeum Obecnie muzeum to instytucja, która spełnia wiele różnych funkcji. Oprócz przechowywania, gromadzenia i eksponowania dzieł sztuki, kultury, nauki oraz techniki, konserwuje je, upowszechnia i uprzystępnia wiedzę na ich temat. Prowadzi także działalność naukową. Do najbardziej znanych muzeów na świecie należą: Luwr w Paryżu, British Museum w Londynie, Ermitaż w Petersburgu, Galeria Borghese w Rzymie, Galeria Uffizi we Florencji, Metropolitan Museum of Arts w Nowym Jorku, Muzeum Narodowe Prado w Madrycie. W Polsce do najbardziej znanych muzeów należą: Muzeum Narodowe w Warszawie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie, Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie. Miejsca spotkań ze sztuką Muzeum - w muzeum możesz zobaczyć najsłynniejsze arcydzieła wielkich artystów, zabytkowe przedmioty, które znajdują się w nich na stałe lub są wypożyczane do innych instytucji. Eksponaty o wielkiej wartości artystycznej bądź historycznej możesz obejrzeć, ale nie możesz ich kupić. W odróżnieniu od galerii, w muzeum pracuje wiele osób dbających o gromadzenie dzieł, ich konserwowanie, a także staranne, przemyślane przygotowanie ekspozycji. Dzieła, które nie są zaprezentowane na wystawie, przechowuje się w magazynach. Galeria to dział w muzeum poświęcony określonym zbiorom o wartości artystycznej i historycznej, np. galeria malarstwa pejzażowego, galeria rzeźby. Galeria to instytucja, w której odbywają się wystawy indywidualne i zbiorowe najczęściej współczesnych artystów polskich i zagranicznych z zakresu malarstwa, grafiki, rzeźby, instalacji, realizacji video i innych. W niektórych galeriach można także zakupić wybrane dzieło sztuki.\nMiejsca spotkań ze sztuką\nW muzeumMuzeummuzeum możesz zobaczyć najsłynniejsze arcydzieła\nwielkich artystów, zabytkowe przedmioty, które znajdują\nsię w nich na stałe lub są wypożyczane do innych instytucji.\nEksponaty o wielkiej wartości artystycznej bądź historycznej\nmożesz obejrzeć, ale nie możesz ich kupić. W odróżnieniu\nod galerii, w muzeum pracuje wiele osób dbających\no gromadzenie dzieł, ich konserwowanie, a także staranne,\nprzemyślane przygotowanie ekspozycji. Dzieła, które nie są\nzaprezentowane na wystawie, przechowuje się w magazynach.\n(1) to dział w muzeum poświęcony określonym\nzbiorom o wartości artystycznej i historycznej,\nnp. galeria malarstwa pejzażowego, galeria rzeźby;\n(2) to instytucja, w której odbywają się wystawy\nindywidualne i zbiorowe najczęściej współczesnych\nartystów polskich i zagranicznych z zakresu\nmalarstwa, grafiki, rzeźby, instalacji, realizacji\nvideo i innych. W niektórych galeriach można także\nzakupić wybrane dzieło sztuki.\nCentra Sztuk Współczesnych (CSW) to instytucje kultury, w których gromadzi się, a także upowszechnia polską i światową sztukę współczesną.\nPrzykłady CSW w Polsce:\nCentrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasume8b587ebb12e5077_0000000000008Znaki Czasu w Toruniu\nCentrum Sztuki Współczesnej Łaźniame8b587ebb12e5077_0000000000009Łaźnia w Gdańsku\nCentrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowskime8b587ebb12e5077_0000000000010Zamek Ujazdowski w Warszawie\nJeżeli chcesz dowiedzieć się, jakie są aktualne lub planowane wystawy i wydarzenia w danym CSW, możesz odwiedzić stronę internetowąme8b587ebb12e5077_0000000000011stronę internetową:\nJak możesz spędzić czas w CSW?\nJeśli wybierzesz się do CSW, przekonasz się, że możesz:\nobjerzeć wystawę z przewodnikiem,\nwziąć udział w warsztatach artystyczno‑edukacyjnych,\nobejrzeć senas filmowy,\nodwiedzić czytelnię i bibliotekę.\nOpisz, co powinno znajdować się we wnętrzu muzeum.\nKtóre fotografie ilustrują wnętrza muzeum?\nNa mapie zaznaczono wybrane muzea w Polsce. Jeżeli chcesz się dowiedzieć, jakie muzeum znajduje się w wybranych miastach Polski, kliknij na link umieszczony w punkcie.\nIlustracja interaktywna przedstawia niebieską mapę Polski z podziałem na województwa oraz umieszczonymi na niej nazwami miast: Gdańsk, Kielce, Kraków, Łódź, Poznań, Szczecin, Warszawa i Wrocław. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Muzeum Narodowe w Gdańsku, 2. Muzeum Narodowe w Szczecinie, 3. Muzeum Narodowe w Poznaniu, 4. Muzeum Narodowe w Warszawie, 5. Muzeum Sztuki w Łodzi, 6. Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 7. Muzeum Narodowe w Kielcach, 8. Muzeum Narodowe w Krakowie.\nJakie muzeum znajduje się najbliżej Twojego miejsca zamieszkania? Zapytaj o to wybraną osobę lub poszukaj nazwy muzeum w Internecie. Odwiedź stronę i sprawdź, co można zobaczyć w wybranym przez Ciebie muzeum.\nIlustracja przedstawia Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. Na zdjęciu ukazany jest nowoczesny budynek, którego prosta bryła łączy w sobie czerwoną cegłę z elementami szkła. W sześcienne formy elewacji wpisany jest walec oszklonej klatki schodowej, nad którą umieszczony został na ażurowej konstrukcji, biały baner z napisem: „CENTRUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ ZNAKI CZASU, 14.06.2008, OTWARCIE – ZAPRASZAMY”. Budynek ustawiony jest w przestrzeni miejskiej, przed nim znajduje się szeroka jezdnia z torami tramwajowymi oraz duża, szara, ozdobna lampa uliczna.\nCentrum Nauki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu, 2008. wikimedia.org, CC BY 4.0\nIlustracja przedstawia Centrum Nauki Współczesnej „Łaźnia” w Gdańsku. Na zdjęciu ukazany jest wysoki budynek, na planie prostokąta z czerwonej cegły. Na parterze znajduje się pięć dużych okien oraz dwuskrzydłowe drzwi. Zarówno drzwi jak i okna zwieńczone są łukami. Nad parterowymi oknami umieszczono rząd małych, prostokątnych okienek, nad którymi wznoszą się kolejne wysokie na dwie kondygnacje, trójdzielne okna zwieńczone łukiem. We frontowej części budowli, nad drzwiami znajdują się trzy rzędy łukowatych okienek. Bryła Centrum przykryta jest kilkoma czerwonymi dachami z ceramiczną dachówką. Budynek ustawiony jest w przestrzeni miejskiej. Za budowlą znajduje się rząd kamieniczek, natomiast przed nią wybrukowana szarą kostką uliczka.\nCentrum Nauki Współczesnej, „Łaźnia”, w Gdańsku, polskieradio.pl, CC BY 3.0\nIlustracja przedstawia Centrum Nauki Współczesnej „Zamek Ujazdowski” w Warszawie. Na zdjęciu ukazana jest dwukondygnacyjna bryła budowli w stylu klasycystycznym z wysokim zielonym dachem. Po obu stronach bryły znajdują się wieże przykryte kopułami, które wieńczą latarnie. Budowla ustawiona jest w scenerii zielonego parku.\nCentrum Nauki Współczesnej, „Zamek Ujazdowski, Warszawa, 1974 (odbudowa), wikimedia.org, CC BY 3.0\nCSW Znaki czasu w Toruniu: http://csw.torun.pl\nCSW Łaźnia w Gdańsku: http://www.laznia.pl\nCSW Zamek Ujazdowski w Warszawie: https://u‑jazdowski.pl\ninstytucja, której zadaniem jest zbieranie, ochrona, odpowiednie eksponowanie i udostępnianie zabytkowych dzieł i przedmiotów posiadających wartość artystyczną bądź historyczną z różnych dziedzin, na przykład sztuki, nauki, techniki.\nw sztukach plastycznych, kolekcja dzieł sztuki (zwłaszcza malarstwa i rzeźby) istniejąca jako samodzielna instytucja lub stanowiąca dział większego muzeum; współcześnie także salon wystawowy, połączony ze sprzedażą dzieł sztuki.\nIlustracja przedstawia obraz „Wymarsz strzelców” autorstwa Rembrandta van Rijna. Dynamiczna, wielopostaciowa kompozycja ukazuje kompanię straży obywatelskiej z Amsterdamu. Artysta za pomocą światła po kolei opisuje postacie, wydobywając je z mroku obrazu. Na pierwszym planie znajduje się najlepiej oświetlona para kroczących mężczyzn. Wysoka postać po lewej ubrana jest na czarno to kapitan Frans Baningh Cocqa. Na głowie ma czarny kapelusz, pod szyją znajduje się biała kryza. Tułów przepasany jest czerwoną, szeroką szarfą. Mężczyzna ma brodę i blond, długie włosy. Wyciągnięta do przodu lewa dłoń i wyraz twarzy sugerują, że o czymś opowiada. Obok, po prawej stronie idzie niższy, ciemnowłosy mężczyzna w jasno-beżowym stroju. Kaftan ma przepasany w pasie białą szarfą, na głowie duży jasny kapelusz z białym piórem a na nogach żółte buty z wysokimi cholewkami. Postać w lewej ręce trzyma halabardę. Na dalszym planie w lekkim mroku ukazani są mężczyźni w dynamicznych pozach z różnego rodzaju bronią w ręku. Większość z nich ubrana jest w typowe dla epoki baroku stroje: krótkie, zapinane kaftany, bufiaste spodnie za kolana, kapelusze i kryzy pod szyją. Pośród nich znajduje się kilku żołnierzy w hełmach. Dla podkreślenia dynamizmu sceny artysta namalował również dodatkowe postacie: kobietę, dzieci, karła, psa. Najbardziej widoczną z nich jest jasno oświetlona dziewczynka w białej sukni, przypominająca zmarłą żonę malarza, Saskię. Dzieło utrzymane jest w wąskiej, ciemnej tonacji z dominacją ciepłych beży i ugrów. Obraz zamyka się w typowej dla baroku złotej kompozycji, która ma na celu skupienie uwagi odbiorcy na środku obrazu.\nIlustracja przedstawia obraz olejny „Mona Lisa” autorstwa Leonarda da Vinci. Dzieło ukazuje portret damy w sukni z ciemno-zielonym gorsetem i beżowymi rękawami. Na ramiona zarzucony ma niebieski płaszcz. Ciemne, drobno pofalowane włosy z przedziałkiem pośrodku głowy okrywa czarny, przezroczysty woal. Prawa dłoń ułożona jest na lewej. Na twarzy kobiety rysuje się delikatny uśmiech. Spokojna, pełna dostojeństwa postać ukazana jest na dynamicznym tle pełnym zakoli rzek, krętych ścieżek i ostrych szczytów pagórków. Dzieło utrzymane jest w wąskiej, ciemnej tonacji z dominacją ciepłych beży, zieleni oraz chłodnym błękitem w tle.\nLeonardo da Vinci, „Mona Lisa”, 1503-1507, Luwr, Paryż, Francja, wikimedia.org, domena publiczna\nIlustracja przedstawia obraz „Narodziny Wenus” autorstwa Sandro Botticellego. W centralnym miejscu dzieła ukazana jest postać nagiej, młodej dziewczyny z długimi, pofalowanymi włosami, stojąca w unoszącej się na morzu, dużej białej muszli. Postać ustawiona jest w kontrapoście z głową przechyloną w prawo, jej rude włosy, lekko unoszą się na wietrze. Prawa ręka lekko okrywa okrągłe piersi. Po lewej stronie obok Wenus unoszą się w powietrzu dwie splecione ze sobą postacie Zefirów ze skrzydłami, które dmuchając starają się zepchnąć muszlę na brzeg. Po prawej stronie znajduje się postać Hordy - bogini pór roku. Ubrana w białą suknię w drobny kwiecisty wzór kobieta trzyma czerwony płaszcz, którym stara się okryć postać Wenus. Prawą część tła wypełnia ciemny las. Dzieło, wykonane w technice tempery na płótnie, utrzymane jest w jasnej, ciepłej tonacji z dominacją ciepłych beży i zielonkawych błękitów.\nSandro Botticelli, „Narodziny Wenus”, ok. 1485, Uffizi, Florencja, Włochy, wikimedia.org, domena publiczna\nIlustracja przedstawia obraz olejny „Dama z gronostajem” autorstwa Leonarda da Vinci. Dzieło ukazuje portret Cecylii Gallerani w bogato haftowanej, niebiesko-czerwonej sukni z prostokątnym dekoltem. Jasno oświetlona postać wyłania się z mroku czarnego tła. Na twarzy młodej kobiety o delikatnych rysach i jasnej skórze rysuje się delikatny uśmiech. Głowa odwrócona jest zdecydowanie w lewą stronę, spogląda gdzieś za siebie. Włosy ma uczesane gładko z przedziałkiem na środku i przepasane cienką opaską przecinającą czoło. Dama, na rękach trzyma białego gronostaja, którego gładzi prawą dłonią o wysmukłych palcach. Dzieło, wykonane w technice olejnej z dodatkiem tempery na desce, utrzymane jest w wąskiej, ciemnej tonacji z akcentami czerwieni i błękitów stroju.\nLeonardo da Vinci, „Dama z gronostajem”, 1488-1490, Muzeum Narodowe, Kraków, wikimedia.org, domena publiczna\nIlustracja przedstawia Bramę Isztar znajdującą się w Muzeum Pergamońskim w Berlinie. Zdjęcie ukazuje dwie duże, sześcienne wierze, pomiędzy którymi znajduje się wejście zwieńczone łukiem. Całość zamyka u góry gzyms wykończony blankami – zębatym zwieńczeniem muru. Ściany budowli obłożone zostały glazurowaną cegłą w kolorze niebieskim, na której tle umieszczono reliefowe przedstawienia zwierząt (węże, smoki i byki) wykonane w kolorach żółci, zieleni, bieli i czerwieni. Dodatkowym elementem zdobniczym są pasy rozetek obramowujących płaszczyzny murów oraz zdobiących sklepienie przejścia.\nBrama Isztar, ok. 575 r. p.n.e, Pergamon museum, Berlin, Niemcy, wikimedia.org, domena publiczna\nIlustracja przedstawia obraz olejny „Na plaży w Asnieres” autorstwa Georgesa Seurata. Dzieło ukazuje grupę ludzi odpoczywających na brzegu rzeki. Na pierwszym planie znajdują się trzy postacie. Mężczyzna w czarnym meloniku, białej marynarce i brązowych spodniach leżący na trawie tyłem do widza, przy którym usadowił się rudy pies. Rudy chłopak z nagim torsem, w czerwonych spodenkach siedzi na brzegu pośród rozrzuconych ubrań z nogami zanurzonymi w wodzie. Dalej, na czerwonym kocyku siedzi postać z założonymi na zgiętych kolanach rękami. Ubrana jest w słomkowy kapelusz, jasnoniebieską bluzkę bez rękawów i podwinięte, ciemne spodnie. Po prawej stronie obrazu ukazany jest zanurzony w rzece po pas chłopiec w czerwonej czapce i czerwonych spodenkach. Skierowany jest w prawą stronę. Splecione dłonie ma przytknięte do buzi, jakby kogoś nawoływał. Za nim kąpie się drugi chłopiec. Malarz namalował jedynie jego plecy i tył głowy z jasnymi włosami, dolną partię ciała skrywa woda. W oddali, na rzece unoszą się małe łódki z żaglami i postaciami. Horyzont wieńczą zarysy budynków miasta. Nad brzegami po obu stronach rzeki górują zielone plamy wysokich drzew. Na błękitnym niebie rysuje się rozmyta, szara plama dymu wydobywającego się z wysokiego komina. Obraz został namalowany techniką pointylistyczną, poprzez nałożenie na płótno za pomącą drobnych pociągnięć pędzla czystego, jasnego koloru. Statyczna kompozycja obrazu skomponowana wokół przekątnej linii brzegu podkreśla sielską atmosferę obrazu. Dzieło utrzymane jest w jasnej, niebiesko-zielonej tonacji. Jedynym akcentem obrazu są ciemne spodnie oraz melonik postaci na pierwszym planie.\nGeorges Seurat, „Na plaży w Asnieres”, 1883-1884, National Gallery, Londyn, Wielka Brytania, wikimedia.org, domena publiczna


samozatrudnienie a odpowiedzialność finansowa\nWątek: samozatrudnienie a odpowiedzialność finansowa\n27-03-2015, 08:18 #1\nWczoraj przy okazji debat a Germanwings w studio bodajże Polsatu rozmawiali Panowie Balcer i Kłopotowski.\nPoruszony został wątek tzw "śmieciówek" u pilotów i przytoczony został przykład jednej z linii która w ten sposób zatrudnia pilotów. Otóż podczas kołowania samolot wyjechał z pasa. Naprawa kosztowała 150 tyś USD i została pokryta przez ubezpieczenie. Ubezpieczyciel zaś wystąpił z żądaniem regresowym do pilotów prowadzących działalność gospodarczą i zażądał zwrotu 75 proc tej kwoty (czyli 105 000 USD) od CPT oraz 25 proc (czyli 45 000 USD) od FO.\nCzy taka praktyka jest powszechna ? czy jest na to jakieś obejście, że np linie opłacają także ubezpieczenie za swoich podwykonawców ? Bo jeże;li tak jest naprawdę, to przecież to jest idealny sposób na finansowe samobójstwo pilotów i wykluczenie z legalnej pracy na całe życie. Ubezpieczyciel wystąpi do sądu dostanie klauzulę wykonawczą po czym idzie do komornika i blokuje konta, zabiera majątek w postaci mieszkania, itp i jeszcze może to nie pokryć wartości odszkodowania tak wiec z każdej pensji będzie zabierał to co powyżej ustalonego minimum.\nPrzecież to też może być straszny czynnik stresowy dla pilotów. W przypadku umowy o pracę odpowiada się do wysokości 3 wynagrodzeń a tu całym majątkiem i do tego na kilka pokoleń.\nJeżeli tak to się odbywa to chyba lepsza zwykła praca w biurze przy przekładaniu papierków niż latanie.\n27-03-2015, 09:07 #2\nA to jest akurat jedna z tych "zalet" umów śmieciowych które są lekiem na ten wstrętny ZUS itp. Ale o tym i o wielu innych mało kto się martwi podpisując taką umowę. Jeżeli mówimy o samozatrudnieniu w formie działalności gospodarczej to umowa o świadczenie usług ma swobodny kształt jak każda umowa cywilnoprawna i o ile w samej tej umowie nie sprecyzuje się zasad odpowiedzialności to wynika ona z ogólnych zasad kodeksu cywilnego. W skrócie: umówiliśmy się że zrobisz to i to i nie dasz ciała. Ale dałeś, więc musisz naprawić moją szkodę.\n27-03-2015, 09:13 #3\nZ drugiej strony taka umowa ma wszelkie znamiona umowy o prace - zastanawiam sie czy w przypadku kiedy cos sie stanie nie bedzie mozna w sadzie pracy wykazac, ze tak naprawde byla to umowa o prace - bylismy w momencie zdarzenia pracownikiem - i zgodnie z kodeksem pracy odpowiadamy do trzech srednich pensji. Oczywiscie czeka nas dluga droga sadowa ale jak myslisz tigga czy to jest teoretycznie mozliwe?\nOstatnio edytowane przez thewho ; 27-03-2015 o 09:15\n27-03-2015, 09:18 #4\nOczywiscie czeka nas dluga droga sadowa ale jak myslisz tigga czy to jest teoretycznie mozliwe?\nPrawnikiem nie jestem, znam te zapisy o "warunkach podporządkowania" z konkretnego przypadku który akurat dotyczył umowy-zlecenia. Pewnie zaraz nadleci jakiś prawnik i objaśni .\nTrzeba też pamiętać że niekoniecznie zasada o "warunkach podporządkowania" musi funkcjonować w prawie niemieckim (a tego dotyczył 1szy post).\nczy jest na to jakieś obejście, że np linie opłacają także ubezpieczenie za swoich podwykonawców ?\nTo akurat było by bez sensu. Linia ubezpiecza się w TU a na dodatek jeszcze podwykonawców na wypadek regresu TU. Wystarczyło by zapisanie zasad odpowiedzialności materialnej. Ubezpieczyciel nie może sobie swobodnie decydować i wskazywać odpowiedzialnego i żądać regresu, musi to zrobić w oparciu o ustanowione zobowiązania. Tak samo ubezpieczyciel nie może żądać regresu w stosunku np. do magazyniera który rozdupcył nieumyślnie regał z towarem bo ubezpieczonego i pracownika wiąże relacja która ogranicza odpowiedzialność do trzech pensji.\n27-03-2015, 09:20 #5\nTak, tak ale chodzi mi o prawo polskie.\nU nas jeszcze dochodzi upadlosc konsumencka jako ostatnia deska ratunku.\n27-03-2015, 10:28 #6\nMuszę Cię rozczarować. Prowadzący działalność gospodarczą nie podlegają pod upadłość konsumencką.\n27-03-2015, 16:14 #7\nIstvan, Kazor, S.W.A.T and 1 others like this.\n27-03-2015, 17:20 #8\nSzczerze powiedziawszy to mam coraz silniejsze wrażenie że wszelkiego rodzaju dupochrony i przepisy ułatwiające uniknięcie odpowiedzialności (w tym n.p. niedoszacowanie ryzyka) ubezpieczycieli (i różnego rodzaju "BHP") mają coraz bardziej (hłe, hłe, dziwnym trafem) umocowanie w prawie...\n27-03-2015, 23:34 #9\nAle pod "zwykla" juz tak. Zreszta to, ze ktos pracuje na "smieciowce" nie musi oznaczac, że prowadzi też działalność gospodarczą. Może to być "działalność wykonywana osobiście" np. umowa o dzieło czy zlecenia. Linia lotnicza może oczywiście wykupić dla takiego "podwykonawcy" OC, ale w przypadku szkody przekraczającej kwotę ubezpieczenia reszta i tak będzie obciążała pilota.\nPilot z pierwszego postu odpowiada jednak na zasadzie winy, więc trzeba mieć jeszcze możliwość jej udowodnienia przed sądem.\n30-03-2015, 00:24 #10\nPo pierwsze dlaczego używacie ciągle podobnie jak politycy zwrotu "umowa śmieciowa"? Umowa pomiędzy dwoma firmami może być dobra lub zła, ale za śmieciami ma mało wspólnego.\nJeśli chodzi o odpowiedzialność, to każdy prowadzący działalność gospodarczą, musi być na tyle mądry aby posiadać polisę oc. (Tak wiem, wielu wspomni premiera Cimoszewicza którzy powiedział w trakcie powozi bardzo mądre słowa o ubezpieczeniach za które zrobiono z niego wroga narodu).\nJeśli ktoś jednak nie ma wykupionego OC, a do tego nie zadba aby w umowie z linią jego odpowiedzialność podlegała ich ubezpieczeniu, to znaczy że jest delikatnie mówiąc nieodpowiedzialny, a w gruncie rzeczy jest baranem.\nPozostaje oczywiście jeszcze kwestia tego o czym piszę Thewho. Jeśli pilot lata tylko i wyłącznie dla jednej linii i jedyne faktury jakie wystawia są właśnie dla tej linii, to bardzo łatwo udowodnić że własna działalność była tylko mykiem finansowym.\nmalgond and prz like this.\n30-03-2015, 07:48 #11\nProblem w tym, że pilota nigdy nie będzie stać na opłacanie składek ubezpieczenia z tak wysoką sumą ubezpieczenia, na jakie może sobie pozwolić linia. Nawet, gdyby pilot i linia wykupowały identyczne ubezpieczenia, to linia zawsze będzie płacić mniej za głowę, ze względu na większą ubezpieczaną jednorazowo "populację", bo przecież na tym działa idea ubezpieczenia, że im więcej osób się ubezpiecza, tym mniejsza składka, bo ryzyko wystąpienia zostaje w populacji takie samo, a składkowiczów jest więcej. Ktoś dobry ze staty by musiał się wypowiedzieć też, czy kalkulowane ryzyko błędu u pilota ubezpieczonego samodzielnie i grupowo jest takie samo, ale coś czuję, że statystyka powie, że w grupie ryzyko jest mniejsze, czyli niższa składka do zapłacenia.\nZatem jedyne rozsądne rozwiązanie, to zapis w umowie o podpięcie się pod ubezpieczenie linii. Problem jest, jak linia by nie chciała pozwolić na podpięcie się.\n30-03-2015, 08:32 #12\nPrzecież wiadomo, że to utopia, Taka polisa może kosztować kilkaset tyś a nawet iść w miliony PLN rocznie. Jak taki pilot miałby to opłacić z przychodów 2000-3000 USD miesięcznie.\nJeśli chodzi o odpowiedzialność, to każdy prowadzący działalność gospodarczą, musi być na tyle mądry aby posiadać polisę oc. .\n30-03-2015, 09:23 #13\nProblem w tym, że pilota nigdy nie będzie stać na opłacanie składek ubezpieczenia z tak wysoką sumą ubezpieczenia, na jakie może sobie pozwolić linia.\nTak naprawdę tu jest pies pogrzebany. Niby oczywistości, ale:\n1. Albo zatrudniają na etat za niewielkie pieniądze (niektórzy powiedzieliby że relatywnie, no ale jednak... biorąc pod uwagę koszt wejścia itp.)\n2. Albo zatrudniają na umowę b2b za lepsze pieniądze.\nNo, ale zakładanie, że 2. to metoda na lepsze pieniądze to troszkę takie samooszukaństwo jest, bo:\na) firmy zwykle mają niższe ubezpieczenia/koszty/dodatkowe zabawki z uwagi na efekt skali\nb) firmy płacą nawet ciut mniej i mają dość skuteczny zakres środków w zakresie egzekucji od firmy-partnera.\nZatem teraz płacz, że następuje regres jest nieco nie na miejscu prawda? Jak to mawiał gospodarz Anioł/Sofronow - albo rybka, albo pipka.\n30-03-2015, 09:46 #14\nJa również protestuję przeciwko nazywaniu umów o dzieło / umów zlecenie / samozatrudnienia "umowami śmieciowymi".\nJest cała masa "luźnych" zawodów (przykłady z doświadczenia przychodzą mi głównie "twórcze": pisarz, artysta, fotoreporter, publicysta, wszelkiego rodzaju freelancerzy IT, kompozytor, architekt, projektant itp.), gdzie umowy o dzieło są podstawą egzystencji i jedyną sensowną formą wykonywania pracy.\nJestem świadomy, że są firmy, które używają tego typu umów do ograniczenia kosztów, ale są osoby, które rzeczywiście wykonują jakieś projekty na zlecenie dla różnych firm (czasem również kilka razy pod rząd dla tej samej firmy) i nie byłoby żadnego logicznego sensu w byciu na siłę zatrudnionym na umowę o pracę. Napiętnowanie umów o dzieło bardzo podnieca wielu polityków, ale prawda jest taka, że uchwały jaśnie nam panujących mogą znacząco utrudnić sensowną działalność i rozwój w wielu zawodach.\n30-03-2015, 10:28 #15\nw tych przypadkach, które wymieniłeś to owszem zgodzę się to ma sens, ale chyba przypadku pilota, maszynisty, kierowcy autobusu, tramwaju to coś jest nie tak z taką formą zatrudnienia. (Zresztą PKP to chyba zatrudnia na umowę o pracę).\n31-03-2015, 00:34 #16\nW tej chwili nie ma takiego produktu ubezpieczeniowego na rynku.\nIndywidualny produkt to w tej chwili wstepnie 30-40 tys zl na miesiac...\n31-03-2015, 09:51 #17\nObecnie to jest raczej "albo rybka, albo wypad z zawodu". W większości przypadków nie masz innej opcji - zwłaszcza jak zaczynasz w zawodzie pilota.\nCo do regresu, to większość pilotów jest świadoma tego zagrożenia. Ale co z tego? "albo rybka, albo wypad".\n31-03-2015, 10:07 #18\nPodobnie jest w zawodzie kierowcy zawodowego i podobnie ludzie nie mają wyboru. Tutaj skala jest o wiele większa ale kwoty mniejsze, jednak jeżeli nastąpi wypadek z winy kierowcy a towar jest znacznej wartości to podobnie nie ma możliwości aby taki kierowca był w stanie się wypłacić. Chociaż nie słyszałem jeszcze o przypadkach regresu, to pewnie jest kwestia czasu.\n31-03-2015, 13:51 #19\nWkrótce ludzie zaczną zmieniać branże za parę lat, nie wierzę że będą się godzić na coraz gorsze warunki. Zauważ że wśród załogi pokładowej już to się zaczęło, dużo ludzi nie jest zainteresowaną pracą na kiepskich warunkach mimo że nie mają na razie alternatywy.\n31-03-2015, 16:28 #20\nMoim zdaniem wcale niekoniecznie. Zależy to oczywiście od firmy, rozkładu, dokładnych postanowień umowy, więc nie chcę generalizować, ale jeśli pilot nie ma np. stałego wynagrodzenia, jest ono mocno uzależnione od ilości wylatanych godzin, dodatkowo ilość godzin jest mocno zróżnicowana w poszczególnych miesiącach (ilość godzin w powietrzu i np. ilość godzin w gotowości), to wcale nie musi to nosić znamion umowy o pracę. W umowie o pracę wynagrodzenie jest co do zasady stałe, oczywiście są premie itp. więc jego wielkość może się zmieniać, ale co do zasady większość stanowi wynagrodzenie zasadnicze - kwota stała. Również ilość pracy lub pozostawania w gotowości do świadczenia pracy w danym okresie jest przeważnie podobna, w przypadku pilota wcale niekoniecznie, w sezonie będzie więcej latać, niż poza nim.\nOczywiście zaraz znajdzie się ktoś, kto mi powie, że barmani latem też mają więcej pracy, operator koparki również, a kierowca piaskarki pracuje tylko zimą. Więc uprzedzając - z mojego zawodowego doświadczenia niestety nie każdą umowę potocznie zwaną śmieciową można by w sądzie uznać za umowę o pracę, przy czym bez konkretnej umowy i warunków danej linii moim zdaniem na to pytanie nie da się jednoznacznie odpowiedzieć.


Konflikt między sąsiadami trwa. Sprawa drzew trafi do sądu? - Portal Gostynin\nKonflikt między sąsiadami trwa. Sprawa drzew trafi do sądu?\nOpublikowano: pt, 2 gru 2016 07:00 2016-12-02T07:00:00.000Z\nWiadomości Pierwszego dnia grudnia w sali konferencyjnej Urzędu Miasta miało dojść do pojednania między walczącymi od 12 lat sąsiadami. Do konfrontacji niestety nie doszło, gdyż na spotkaniu zabrakło właścicieli drzew, które zagrażają zdrowiu i życiu pozostałym mieszkańcom osiedla Fabiszewskiego.\nPierwszego dnia grudnia w sali konferencyjnej Urzędu Miasta miało dojść do pojednania między walczącymi od 12 lat sąsiadami. Do konfrontacji niestety nie doszło, gdyż na spotkaniu zabrakło właścicieli drzew, które zagrażają zdrowiu i życiu pozostałym mieszkańcom osiedla Fabiszewskiego.\nPrzypomnijmy, że konflikt między sąsiadami trwa od 2004 roku, a problem stanowią drzewa znajdujące się na posesji jednego z mieszkańców. Ich rozmiary powodują, że gałęzie wychodzą poza obręb jego posesji. Zdaniem sąsiadów, 20-metrowe kolosy zagrażają zdrowiu i życiu ich rodzin, przy okazji redukując dopływ promieni słonecznych.\nPrzez nieobecność właścicieli drzew na spotkaniu, radna Wiesława Radecka zaproponowała zorganizowanie komisji terenowej na osiedlu Fabiszewskiego. Z jej pomysłem nie zgodził się radny Grzegorz Gospodarowicz, który oznajmił, że ufa mieszkańcom i zdaje sobie powagę z zaistniałej sytuacji.\n- Problem jest poważny, lecz nie ma sensu organizowania komisji w terenie. Jeżeli właściciele drzew nie chcieli się dziś z nami spotkać, to jestem przekonany, że nie zechcą nas nawet wpuścić na swoją posesję - dodaje radny.\nZdaniem wiceburmistrz Haliny Fijałkowskiej, miasto nie może zmusić właścicieli działki do przycięcia drzew. Zostali jednak poinformowani, że w przypadku wyrządzonych szkód przez gałęzie, to oni będą musieli ponieść odpowiedzialność finansową. Wiceburmistrz dodała, aby pod żadnym pozorem nie ścinać drzew na własną rękę, ponieważ grozi za to wysoka kara.\nW sprawie głos zabrał także Jan Głodowski, który oznajmił, że nie widzi innego wyjścia, jak tylko zgłosić sprawę do sądu.\n- Drzewa mogą sobie rosnąc, ale w odpowiedniej odległości od sąsiedniej działki, a nie przy samym płocie. Nie widzę rozwiązania w tej sprawie, o wszystkim musi zadecydować sąd. Swoją pomoc na poprzednim spotkaniu zaoferował prawnik z Urzędu Miasta, może on pomóc stworzyć odpowiedni pozew do sądu. Prosiliśmy, aby właściciele drzew przyszli, lecz nie zastosowali się do naszej prośby. Mamy czekać, aż coś się komuś stanie? - pyta radny.\nMieszkańcy jednogłośnie stwierdzili, że sąd jest jedynym i ostatecznym wyjściem. Radna Wiesława Radecka zapewniła, że jeszcze w tym tygodniu spotka się z konfliktowymi sąsiadami, aby spróbować dojść do jakiegokolwiek porozumienia. Jedna z sąsiadek właścicieli drzew spotka się natomiast już w przyszłym tygodniu z adwokatem, aby przedstawić dokumentację sprawy i objaśnić całą sytuację.


Strona główna›Co po The Medium? Bloober Team już to wyjawił\nDokładnie tydzień temu ukazało się The Medium na PC i Xbox Series X. Gra Bloobera zebrała świetne noty, a krakowiacy kują żelazo, póki gorące i już przyznają się do tworzenia kolejnej gry.\nZ jednej strony to oczywiste, że po zrobieniu jednej gry studio zabiera się za tworzenie drugiej. Z&nbspdrugiej w&nbspostatnich latach sporo zmieniło się po względem komunikacji. Developerzy po premierze najczęściej są skupieni na tworzeniu poprawek i&nbspDLC, a&nbspszefowie firm bardzo niechętnie przyjmują pytania dziennikarzy o&nbspdalsze plany.\nZ kolei sam moment zapowiedzi nowej gry najczęściej jest mocno celebrowany albo towarzyszy mu seria tajemniczych zapowiedzi. Na zapowiedzi pewnie przyjdzie jeszcze czas, ale teraz Bloober wali prosto z&nbspmostu:\n"Medium było fajne, prawda? Prawda, ale jeszcze fajniejsze jest to, że pracujemy już nad nowym, dużym projektem" -&nbsppisze Artur Łączkowski z&nbspBloobera i&nbsppodaje listę stanowisk, na które firma poszukuje nowych pracowników. I&nbspprzy okazji daje mocną wskazówkę.\nBloober Team szuka m.in. Combat Programmera, a&nbspwięc programisty, który zna się konkretnie na tworzeniu systemów walki. Mało tego, w&nbspogłoszeniu wypunktowane jest konkretnie, że taka osoba powinna mieć doświadczenie i&nbspw&nbsptworzeniu walki wręcz, i&nbsptej na odległość. Czyli wszystko wskazuje na to, że po "The Medium" zobaczymy "dużą grę", w&nbspktórej znajdą się elementy strzelania.\nCo to wszystko oznacza? Obstawiam zdecydowanie bardziej "elementy" strzelania niż choćby coś w&nbspstylu "The Evil Within". Fajnie, że po tylu dobrych grach Bloober szuka nowych kierunków i&nbspzaproponuje coś nowego od chodzenia i&nbspoglądania rzeczy. Oby tylko ambicja nie była większa od możliwości -&nbspbo standardy i&nbspwymagania graczy tylko rosną.\nThe Medium, czyli dwa kroki naprzód i jeden w tył [Opinia]\nBloober Team i Epic Games grają do jednej bramki. Efekty już wkrótce


Nigdy więcej - Rozdział 19 część 1 - opowiadanie - Opowi.pl\nNigdy więcej - Rozdział 19 część 1\nByliśmy w drodze na kolejną misję. Ja tradycyjnie siedziałem za sterami, a F po mojej prawej. Nie miałem pojęcia, czy to cholerne wesele się już odbyło, czy nie. Nie miałem zamiaru pytać, bo nie chciałem się kłócić, a z pewnością by do tego doszło. Musiałem się opanować z tą zazdrością. Nie byliśmy razem, nie miałem prawa robić jej scen, ale to było silniejsze ode mnie. Nie mogłem znieść myśli, że ktoś inny mógłby ją dotykać, a co dopiero widzieć jak to robi na własne oczy. Zacisnąłem dłonie mocniej na sterach. Jak tylko pomyślę o tej pieprzonej jaszczurce, to mnie krew zalewa.\nMusiałem się uspokoić, bo jeszcze sam zacznę kłótnię. Przecież obroniła mnie, ryzykując własne życie. A czyny mówiły więcej niż słowa. No i powiedziała, że jestem lepszy. Po co miałaby kłamać? Do zmieszania kogoś z błotem zawsze jest pierwsza. Moje mięśnie się rozluźniły i dopiero teraz poczułem na sobie palący wzrok F. Spojrzałem na nią, a ona właśnie odpięła pasy i wstała. Co ona wyprawia? Podeszła do mnie, włączyła autopilota, po czym usiadła mi na kolanach. Serce oszalało, a w brzuchu obudziły się motyle, gdy ujęła moją twarz w swoje dłonie.\n– Co ty robisz? – Zapytałem, wpatrując się w jej czarne oczy. – Mówiłaś, że masz dość czułości.\n– Daję ci szansę – odpowiedziała cicho, przybliżając się tak, że prawie stykaliśmy się nosami. – Daję sobie szansę – dodała szeptem, muskając moje usta swoimi.\nSzansę na co? Chociaż gdzieś w środku dobrze wiedziałem. Serce tłukło mi się w piersi i miałem wrażenie, że zaraz wyskoczy. Położyłem dłonie na jej biodrach, zastanawiając się czy to czasem nie był sen.\n– Wysyłasz mi sprzeczne sygnały – zamruczałem z ustami na jej.\n– Nie gadaj, tylko mnie całuj.\nUśmiechnąłem się i pocałowałem ją czule, żeby zobaczyć co zrobi. Ku mojemu zdziwieniu oddała pocałunek równie czuły, ale zaraz potem przygryzła moją dolną wargę. Odrobinę za mocno i chyba zdała sobie z tego sprawę, bo przejechała delikatnie po niej językiem, a następnie rozchyliła nim moje usta, by dotknąć mojego języka. Nawet nie zarejestrowałem, kiedy odpiąłem pasy i zanim się zorientowałem, przyciskałem F do podłogi statku swoim ciężarem. Całowaliśmy się żarliwie, jakby jutra miało nie być, błądząc dłońmi po naszych ciałach, by w końcu trafić na zamki kombinezonów. Po chwili półnaga F obejmowała mnie nogami w pasie z dłonią wplecioną w moje włosy, a ja sięgałem do zapięcia stanika, składając pocałunki na jej szyi.\nNagle do moich uszu dotarł charakterystyczny dźwięk. Komputer pokładowy sygnalizował, że przed nami znajduje się przeszkoda. Autopilot zmniejszył prędkość statku niemal do zera, a my oderwaliśmy się od siebie dysząc ciężko, chociaż wcale nie chcieliśmy tego robić. Wyplątałem się z objęć F zirytowany, by sprawdzić co to za głupia przeszkoda śmie nam przerywać. Zamarłem, gdy zobaczyłem, co to było. Przed nami unosiły się szczątki statku kosmicznego. W dodatku komputer pokładowy zdążył je przeskanować i znalazł kod, którym MAO znaczy swoje statki.\nZanim zdążyłem się odezwać, F stała już obok mnie, zapinając kombinezon. I to by było na tyle z naszego czasu dla siebie.\n– Co tu się stało? – Zapytała, patrząc w próżnię.\n– Nie mam pojęcia, ale cokolwiek to było, rozwaliło statek w drobny mak.\n– Nie widzę żadnych ciał. Myślisz, że…\n– Komputer przeskanował całą okolicę i nie trafił na żadne organiczne szczątki. Może ktoś się uratował. Powinniśmy sprawdzić najbliższe planety.\nF usiadła w swoim fotelu i wzięła się do roboty.\n– Jest tylko jedna. Wysłałam sygnał do kapsuły ratunkowej, ale nie dostałam odpowiedzi.\n– Sprawdźmy mimo to. Może system komunikacyjny został uszkodzony i nie mają się jak skontaktować z MAO.\n– To na co czekamy? Dopóki nie wejdziemy w atmosferę, nie sprawdzimy jej składu. Jeśli tam nie ma tlenu, to nawet jeśli przeżyli, długo nie pociągną.\nZapiąłem pasy i przejąłem stery, wyłączając autopilota. Liczył się czas, więc ustawiłem silniki na najwyższą moc i manewrując między szczątkami, skierowałem statek w stronę planety. Przedarliśmy się przez atmosferę bez większych problemów. F próbowała się kolejny raz skontaktować z kapsułą ratunkową, ale bez powodzenia.\nGdy tylko znaleźliśmy się na odpowiedniej wysokości, zwolniłem, by komputer pokładowy zaczął skanować otoczenie w poszukiwaniu kapsuły. Była oznakowana tym samym kodem, co zniszczony statek, dzięki czemu szukanie jej było o wiele łatwiejsze. Niestety obszar był ogromny, a czasu coraz mniej. Zerknąłem na F i nasze spojrzenia się spotkały.\n– Kapsuła nadal nie odpowiada. Myślisz, że w dobrym miejscu weszliśmy w atmosferę?\n– Na moje oko mniej więcej w tym samym, co kapsuła. Powinniśmy już na nią trafić. Ale jeśli będzie trzeba, to przeszukamy całą planetę.\n– Powiadomić MAO, że porzucamy misję? – Zapytała F.\n– Jeszcze nie. Może uda nam się załatwić obie sprawy – odpowiedziałem. – To nie jest czasowa misja, no nie?\n– Nie. Dobrze, panie kapitanie, sam ich potem powiadomisz.\n– Czy ty właśnie nazwałaś mnie kapitanem?\nZerknąłem na nią. Patrzyła na mnie, uśmiechając się zadziornie, ale po chwili przeniosła wzrok na ekran komputera pokładowego.\n– K, tam jest! Ląduj! – Zarządziła nagle, siadając prosto.\n– Wydawało mi się, że to ja jestem kapitanem – powiedziałem, przygotowując się do lądowania.\n– No właśnie. WYDAWAŁO.\nUśmiechnąłem się, bo lubiłem te nasze przekomarzania. Na początku mnie irytowały, nie raz doprowadzając do białej gorączki, ale teraz chyba nie mógłbym bez nich żyć. Nie mógłbym żyć bez F. I to mnie trochę przerażało. Czy mamy przed sobą jakąkolwiek wspólną przyszłość?\nPo wylądowaniu od razu rzuciliśmy się biegiem do kapsuły. Gdy do niej dotarliśmy, okazało się, że była uszkodzona i dlatego nie odpowiadała na nasz sygnał. Poza tym była pusta. Ktokolwiek nią przyleciał, wydostał się z niej o własnych siłach i musiał być gdzieś w pobliżu. Najprawdopodobniej.\nRozpoczęliśmy poszukiwania, ale utrudniał nam to las. Wszędzie było pełno wystających korzeni i przerośniętych krzaków. Kapsuła znajdowała się na polanie i tam też zostawiliśmy statek. Nie wiedzieliśmy czy szliśmy w dobrą stronę, ale ścieżka wyglądała na wydeptaną, co było dziwne. Ale dziwniejsze było to, że panowała tu nieznośna cisza. Nie było słychać śpiewu ptaków, jakby las był wymarły.\nNagle F puściła się biegiem do przodu, przeskoczyła przez wystający korzeń, który sięgał jej do kolan, i prawie zniknęła mi z oczu. Ruszyłem za nią i po chwili wypadłem na kolejną polanę, mniejszą niż poprzednia. Czarnowłosa klęczała na jej skraju, przy ciele w identycznym kombinezonie jak nasze, sprawdzając puls.\n– Nie żyje – powiedziała, aż siadając z wrażenia.\nSpojrzałem na ciało. To była kobieta. Zwykła agentka, bo nie miała maski. Z ust ciekła jej stróżka zielonkawej substancji razem z pianą. Oczy miała otwarte, ale ziały pustką. F założyła z powrotem swoją rękawiczkę i zamknęła jej powieki.\n– Nie wygląda jakby doznała śmiertelnych obrażeń podczas ataku na statek czy lądowania – powiedziałem.\n– Widzisz tą zieloną ciecz? Może natknęła się na trującą roślinę, przedzierając się przez las.\n– Możliwe. Ale czy my też nie powinniśmy byli się na nią natknąć w takim razie?\n– Może trucizna działa z opóźnieniem?\nUsłyszałem szelest za plecami, ale gdy się odwróciłem, było już za późno. Oberwałem czymś w głowę i upadłem na ziemię. Nie straciłem przytomności, ale uderzenie ogłuszyło mnie na tyle, że nie mogłem się podnieść. Zaskoczona F też nie zareagowała w porę i zanim zdążyła sięgnąć do broni, złapali ją w trzech, po czym przyłożyli nasączony czymś kawałek materiału do jej nosa i ust.\nSpodziewałem się, że F zaraz odleci, ale nic takiego nie miało miejsca. Zaczęła się wyrywać. Udało jej się uwolnić rękę, więc złapała jednego faceta za fraki i sekundę później jego twarz spotkała się z jej kolanem. Drugiemu podarowała swojego słynnego sierpowego, a do trzeciego strzeliłem ja, bo w końcu się pozbierałem. Ból głowy dokuczał mi niemiłosiernie, ale nie miałem czasu się tym przejmować. Chciałem sparaliżować pozostałych, korzystając z tego, że walczyli z F. Wycelowałem, ale zanim nacisnąłem spust ktoś z tyłu podciął mi nogi, po czym wytrącił broń z dłoni i strzelił do mnie. Sparaliżowany wylądowałem na ziemi. Znowu. Jednak tym razem tak szybko się nie podniosę. Co za wstyd – zostać postrzelonym z własnej broni.\nNa szczęście, albo na nieszczęście, upadłem tak, że doskonale widziałem F. Zdołała powalić swoich przeciwników, ale na polanę wyszli kolejni i rzucili się na nią. Jeden z nich użył paralizatora, dzięki czemu zdołali ją złapać. Teraz trzymali ją w czterech, ale nie zrobili tego, co poprzednim razem. Wyglądali, jakby czekali na rozkazy. Po chwili podszedł do nich mężczyzna w skórzanej kurtce, z irokezem i wytatuowanymi bokami głowy.\n– Szefie, to chyba ona. – Odezwał się jeden z tych, którzy trzymali F.\nFacet z irokezem przystawił końcówkę ostrza sztyletu do brody czarnowłosej.\n– Zaraz się przekonamy – powiedział, a F zacisnęła szczękę.\n– A co z nim? – W zasięgu mojego wzroku znalazł się kolejny mężczyzna z długimi włosami, związanymi w kucyka.\n– Jest człowiekiem. Wystarczy, że go unieszkodliwiliście. Pozbądź się paraliżu u Dave’a.\nA co ma do tego to, że jestem człowiekiem? Wspaniałomyślnie mnie nie zabiją? I czego, do cholery, chcieli od F?\nFacet z kucykiem sięgnął do kieszeni swojej skórzanej kurtki, wyjął strzykawkę z jakimś płynem, po czym podszedł do sparaliżowanego i wstrzyknął mu zawartość. Nie minęły dwie minuty, a koleś wstał. Co? Jak oni to zrobili? Zerknąłem na F. Wszystko obserwowała i widziałem po niej, że coś kombinowała. Jednak zanim zdążyła cokolwiek zrobić, przywódca tych świrów złapał ją za gardło i siłą wlał do ust zielonkawą ciecz.\nMoje serce przyspieszyło, a żołądek zacisnął się w supeł. To ta sama substancja, która zabiła naszą koleżankę. Chcieli zabić F? Ona umrze? Nie, to niemożliwe.\n– Połykaj! – Warknął na nią, widząc jak się krztusi. – Puśćcie ją – zwrócił się do trzymających ją mężczyzn.\nPosłusznie wykonali rozkaz, a F upadła na ziemię, plując zielonkawym płynem. Spróbowała wywołać wymioty, chcąc zwrócić truciznę, ale nie udało jej się to. Nagle pojawiły się jej skrzydła. Chyba sama była tym zaskoczona, tym bardziej, że faceci w skórach ucieszyli się z tego faktu.\n– Brać ją – rozkazał wytatuowany łeb.\nF w mgnieniu oka przewróciła się na plecy, chowając skrzydła, jednocześnie sięgając do buta po sztylet. Sekundę później stała już na nogach, gotowa do ataku. Wbiła ostrze w szyję pierwszemu, który się na nią rzucił, a potem obracając się podcięła gardło drugiemu. Doskoczyła do trzeciego, tego z kucykiem i sztylet znalazł się w jego oku. Przeszukała jego kieszenie, a kiedy znalazła strzykawkę, rzuciła się biegiem do mnie. Czwarty z facetów ani ich szef nie zareagowali.\nF była już prawie przy mnie, ale nogi zaczęły się jej plątać i upadła. Wyglądała jakby zaraz miała zemdleć. Czemu tak nagle osłabła? To przez tą zieloną truciznę? A może przez substancję, którą nasączony był materiał? Na czworakach dotarła do mojego sparaliżowanego ciała, trzęsącymi dłońmi schowała sztylet do buta i zębami zdjęła osłonę z igły. Już miała mi ją wbić w ramię, gdy facet z irokezem złapał ją za włosy i odciągnął.\n– Nie zmuszaj mnie, żebym go zabił. My, ludzie, powinniśmy się trzymać razem, ale jeśli mnie wkurwisz, to go zabiję. A uwierz mi, niewiele mi brakuje. Zabiłaś moich podwładnych.\nCiągnął ją po ziemi, trzymając za włosy, które jak zwykle związane miała w kucyka. F próbowała się wyswobodzić z jego uścisku, ale prędzej zostałaby łysa niż by się to jej udało. Poza tym była coraz słabsza. Sięgnęła do buta po sztylet i jednym ruchem odcięła sobie włosy, kawałek za gumką. Przewróciła się na brzuch i od razu zaczęła się do mnie czołgać. Mimo że słabła coraz bardziej, walczyła dalej. A ja nie mogłem się ruszyć. Nie mogłem nic zrobić, żeby jej pomóc.\n– Ty bhaloriańska dziwko! – Wytatuowany łeb kopnął ją w brzuch, a ona wydała z siebie zduszony jęk, kuląc się. – Za długo cię szukałem, żeby teraz dać ci uciec.\nZłapał ją za nogę i zaczął ciągnąć w przeciwną stronę. Wyprostowała się, wyciągając do mnie rękę, ale zdążyła tylko musnąć swoimi palcami moje. Widziałem jak traci przytomność, ale do ostatniej chwili patrzyła mi w oczy. Było w nich coś takiego…\nPróbowałem się ruszyć, ale bez skutku. Głupie ciało! Pieprzone paraliżujące pociski! Zabierali mi F, a ja mogłem tylko patrzeć. Nie mogłem nic zrobić. NIC!\n– Zajmij się nim – rozkazał szef, patrząc na kogoś za mną.\nZapomniałem, że tam był jeszcze jeden. Ten, który do mnie strzelił. Ten, który… mnie zabije? Nie, nie mogę w taki sposób pożegnać się ze światem. Nie kiedy mają F i Bóg jeden wie, co planują jej zrobić. Nagle straciłem ją z oczu, bo jedyne co widziałem to ciemność.\nObudził mnie potworny ból głowy. Z trudem otworzyłem oczy, a oślepiające światło wcale nie pomagało. Zobaczyłem zalaną słońcem polanę i martwe ciało agentki. Co się stało? Po chwili jednak wszystko mi się przypomniało i zerwałem się na równe nogi, ignorując ból.\n– F! – Wrzasnąłem, rozglądając się dookoła. – F!\nW niektórych miejscach trawa przybrała kolor krwi, ale ciał napastników, których zabiła czarnowłosa, nie było. Znalazłem jedynie jej odcięte włosy.\nKurwa, kurwa, kurwa! Porwali ją. Przeze mnie. Bo jak debil dałem się podejść od tyłu i postrzelić z własnej broni. Miałem ochotę rwać sobie włosy z głowy. Byłem wściekły. Na siebie. Na nich. Na pieprzony rasizm i dyskryminację rasową. Chcieli ją tylko dlatego, że jest Bhalorianką. Tylko po jaką cholerę? Co ludzie mogli chcieć od Anioła Śmierci? Musiałem ją znaleźć. Jak najszybciej.\nSkontaktowałem się z MAO, wyjaśniłem sytuację, po czym obszedłem polanę w poszukiwaniu jakichkolwiek śladów. Na marne. Będę to musiał zostawić technikom. Wskoczyłem do swojego statku i ruszyłem w drogę powrotną do kwatery głównej. Jeśli miałem uratować F, to musiałem się uzbroić. Pozabijam ich. Wyrżnę w pień. Nie oszczędzę nikogo.\nMAO miało swoje sposoby na znalezienie agentów, więc liczyłem, że gdy dotrę na miejsce, będą już mieli dla mnie współrzędne miejsca, do którego zabrali moją partnerkę.\nIdąc przez kwaterę główną, wszyscy usuwali mi się z drogi. Nawet bliźniacy. Zobaczyli mnie i jak zwykle otwierali już gęby, żeby coś powiedzieć, ale gdy zgromiłem ich wzrokiem, w sekundzie zeszli mi z oczu. Udałem się prosto do szefostwa i zażądałem najszybszego statku, oddania dowodzenia misją ratunkową mnie oraz zniesienia nakazu użycia prawdziwych nabojów tylko w ostateczności. Zgodzili się od razu. Chyba widzieli, że nie zamierzałem z nimi negocjować. Próbowali mnie tylko namówić na wizytę w skrzydle szpitalnym, żeby mnie przebadano, ale odmówiłem.\nGdy wyszedłem od szefostwa, poszedłem prosto do Zacka. Tradycyjnie powitał mnie szerokim uśmiechem i zaczął opowiadać jakieś bzdury, ale zignorowałem to. Wyjąłem swoje bronie i rzuciłem mu magazynki z paraliżującymi pociskami na ladę.\n– Daj mi prawdziwe naboje – powiedziałem może odrobinę za ostro. – I sztylet.\n– Słucham? – Zaskoczony spojrzał na mnie, jakbym spadł z księżyca.\n– Głuchy jesteś? Prawdziwe naboje i sztylet – syknąłem, a on zmarszczył brwi.\n– Za dużo czasu spędzasz z F. Już nawet gadasz jak ona.\n– Jeśli się zaraz, kurwa, nie ruszysz, to robaki będą spędzać czas z jej martwym ciałem! – Warknąłem, uderzając pięściami o blat, a on aż podskoczył.\n– Tyle ile możesz mi dać.\n– A jakieś „proszę” to nie przejdzie ci przez gardło, męska wersjo F?\nCzy on chce mnie, kurwa, wyprowadzić z równowagi? Zamknąłem oczy, próbując się uspokoić. Wziąłem głęboki wdech, ale nie rozluźniłem dłoni.\n– Proszę – wycedziłem przez zaciśnięte zęby.\n– Od razu lepiej, nie sądzisz? – Poklikał coś w tablecie i zabrał się za kompletowanie mojego „zamówienia”.\nPo dłuższej chwili położył na ladzie magazynki z prawdziwymi nabojami, po czym znowu zniknął między regałami. Dwa od razu wsadziłem do pistoletów, a te do kabur na udach. Pozostałe schowałem do kieszonek przy pasku. Zack wrócił ze sztyletem w pochwie, ale kiedy chciałem po niego sięgnąć, podstawił mi tablet. Szybko zdjąłem rękawiczkę i przyłożyłem dłoń do ekranu.\n– Dziękuję – Zack zabrał tablet i wręczył mi sztylet.\n– Dzięki – rzuciłem, przypinając pochwę z ostrzem do łydki i wyszedłem.\nNastępne części: Nigdy więcej - Rozdział 19 część 2 Nigdy więcej - Rozdział 20 część 1 Nigdy więcej - Rozdział 20 część 2\nŁo rany, znowu, co tu się odwaliło xD K, ratuj F!\nMasakra, swoją drogą mu naprawdę współczuję... Być sparaliżowanym i nie móc nic zrobić, wobec gości, którzy okładają i porywają miłość twojego życia ;_: K, zbieraj dupę w troki i do roboty! Szczególnie, że już na początku rozdziału miało być tak pięknie.. A tu takie coś, wrr. :c\nNo właśnie, miało być tak pięknie...


Klimatyzacja Świebodzice - serwis i montaż - WASO KLIM\nHome > Klimatyzacja > Klimatyzacja Świebodzice\nWASO KLIM to firma o ugruntowanej pozycji na rynku z wieloletnim doświadczeniem, która oferuje rozwiązania klimatyzacyjne w Świebodzicach. Nasze urządzenia pochodzą od renomowanych i cenionych na całym świecie producentów, co zapewnia najwyższą jakość naszych systemów klimatyzacyjnych, a przede wszystkim komfortowe korzystanie przez długie lata. Oficjalnie partnerują nam znane marki, jak LG, Sinclair i Mitsubishi Heavy. W naszej szerokiej ofercie można znaleźć klimatyzację do biura, a także do mieszkań. Proponujemy Państwu niezawodne rozwiązania klimatyzacyjne i pełną ofertę montażową urządzeń w Świebodzicach. Nasi profesjonalni doradcy chętnie służą pomocą w wyborze oraz przedstawią bezpłatną wycenę i plan wykonywanych prac. Serdecznie zapraszamy do kontaktu telefonicznego.\nKlimatyzacja WASO KLIM Świebodzice – serwis, montaż, przeglądy\nKażde zlecenie realizujemy z dokładnością i rzetelnością, do każdego z naszych klientów podchodzimy indywidualnie i dobieramy najlepsze rozwiązanie klimatyzacyjne. Nasi fachowcy pomogą w wyborze odpowiedniej klimatyzacji do biura, ale także do domu na terenie Świebodzic i okolic. Wyróżniamy się dokładnością i ofertą najbardziej energooszczędnych klimatyzacji w Świebodzicach. Gwarantujemy najbardziej profesjonalną obsługę i konkurencyjne ceny w Świebodzicach. Zapraszamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą.\nWASO KLIM, to zespół najbardziej doświadczonych ludzi, którzy świadczą usługi montażu klimatyzacji w Świebodzicach. Bardzo dokładnie sprawdzamy specyfikę pomieszczeń, w których montujemy nasze urządzenia, a prace przeprowadzamy z zachowaniem najwyższych norm jakości i bezpieczeństwa, w pełni komfortowo dla osób przebywających w budynku. Zapewniamy również pełną obsługę serwisową oraz napraw gwarancyjnych i pogwarancyjnych. Przeprowadzamy też usługi konserwacyjne i przeglądy okresowe z ewentualnym czyszczeniem jednostek. Działamy również z montażem klimatyzacji w Katowicach – serdecznie zapraszamy!


Problems or glitches with SportLemons? IT IS DOWN.\nNie możesz połączyć się z SportLemons? Próbujesz otworzyć SportLemons, ale witryna nie działa i wygląda na to, że jest dzisiaj offline? Sprawdź problem poniżej, jeśli jest bezczynny dla wszystkich innych lub tylko dla Ciebie!\nW Isnotdown możesz od razu sprawdzić, czy SportLemons działa idealnie, czy wręcz przeciwnie, rejestruje jakiś problem w oferowaniu swoich usług.\nWydaje się, że usługa SportLemons działa!\nSportLemons częste awarie\nProblem rozwiązany? Nadal nie możesz połączyć się z SportLemons? Przejdź do kroku 2.\nNadal utknąłem i nie cieszę się z SportLemons, a następnie przejdź do kroku 3.\nKrok 3: Twoja zapora sieciowa mogła zablokować SportLemons\nTymczasowo wyłącz program antywirusowy lub zaporę ogniową działającą w tle. Jeśli teraz możesz uzyskać dostęp do SportLemons, pamiętaj, że Twoje oprogramowanie zabezpieczające powoduje problemy. Spróbuj dodać SportLemons do zestawu zaufanych witryn.\nDNS to usługa, która tłumaczy SportLemons na odczytywalny maszynowo adres zwany adresem IP. W większości przypadków ta praca jest wykonywana przez dostawcę usług internetowych. Jeśli nie otwierają się tylko określone witryny, prawdopodobnie ulegną uszkodzeniu.\nPoproś o bezpośrednią pomoc administratorów SportLemons\nIstnieje sposób, aby poprosić administratorów SportLemons o pomoc w sprawie aktualnych przestojów. Po prostu przejdź przez dowolny z poniższych przycisków i skopiuj poniższy adres URL i wklej go na Facebooku, na stronie próbki lub na forum, aby uzyskać pomoc, prosząc o pomoc.


Turniej Siatkówki Plażowej - turnieje plażówki Łomża - napiachu.pl\nTurnieje plażówki Łomża\nKompleks sportowo-rekreacyjny MOSiR Łomża (dawna strzelnica)\nZgłoś swoją drużynę i podejmij wyzwanie! Już w najbliższą niedzielę 17 września zapraszamy serdecznie na kolejną edycję Turnieju Siatkówki Plażowej! Zawody rozpoczną się o godz. 10.00 na boisku kompleksu rekreacyjno-sportowego MOSiR przy ul. Konstytucji 3 Maja w Łomży.\nZapraszamy do wzięcia udziału w turnieju zespoły dwuosobowe żeńskie, męskie lub mieszane. Oczekujemy zamiłowania do siatkówki i podstawowych umiejętności. Dla najlepszych zawodników przewidziane są puchary!\nWarunkiem uczestnictwa jest ukończenie 16 roku życia. Zgłoszenia (nazwa drużyny, nazwiska uczestników oraz daty urodzenia) prosimy wysyłać do 15 września drogą email na adres: ameczkowska@mosir.lomza.pl lub zgłaszać telefonicznie pod numerem: 86 215 06 05.\nZapraszamy także kibiców- zapewniamy sportową atmosferę i dobrą zabawę!\n1 Dominika Mackiewicz + Bartłomiej Taranko +\n2 Piotr Andraka Adrian Zajkowski\n3 Bartos Dziekoński + Bartosz Łęgowski +


Bieszczadzki niedźwiedź | Film | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nSą dwa niebezpieczne niedźwiedzie, które grasują w rejonie Bieszczad. Jeden z nich zaatakował, zabił i zjadł dwa żubry, nie tak dawno mówiono o tym w ogólnopolskich oraz regionalnych gazetach. Drugi atakuje ludzi – ten drugi niedźwiedź jest tak naprawdę człowiekiem. Kiedyś pracował jako strażnik graniczny, po oskarżeniu o zabójstwo uciekł z aresztu i schował się w lesie. Z czasem zamienił się właśnie w niedźwiedzia. Zarósł, przybrał na wadze, zaczął stronić od ludzi, stał się coraz bardziej mrukliwy. Wybrał życie bez telefonu komórkowego, w nieogrzewanej norze.\nW drugim sezonie „Watahy” powraca ujęcie, gdy widzimy z wysoka, jak wyjęty spod prawa Wiktor Rebrow brnie przez błota i zaspy nisko na nogach, zgięty – przez moment wydaje się, że pobiegnie dalej na czterech łapach. Jest królem tego lasu. Mój kolega po obejrzeniu pierwszych odcinków nowej „Watahy” bardzo się zdenerwował, nie mógł uwierzyć, że ktoś mógł wpaść na pomysł, żeby Rebrowa, granego przez Leszka Lichotę, zamienić w latającego jak postrzelony po Bieszczadach niedźwiedzia. W odróżnieniu od mojego szwagra, nie oglądał pewnie nigdy serialu dokumentalnego „Drwale i inne opowieści Bieszczadu”. Tam panów, którzy znaleźli sobie budę w lesie i postanowili w niej zamieszkać, jest więcej niż sporo. Na przykład w odcinku 13 jeden z bohaterów, zaraz po literatce alkoholu opowiada tak: „Myślę sobie: kupię sobie budę, postawię sobie, mieszkam sobie. Trochę mi się skrzywiła, mówią mi: podniósłbyś ją! Czym ją podniosę? Przewróci ci się, mówią. Jak się przewróci, łóżko postawię sobie w inną stronę”. Tej „innej stronie” towarzyszy tajemnicze zgięcie ręki w łokciu, które ilustrować ma sposób przyszłego ustawienia łóżka.\nW każdym razie Rebrow w swojej budzie siedzi już od czterech lat. Choć do tych czterech lat, które upłynęły od finału pierwszego sezonu, się w drugim w ogóle nie wraca, a przecież w żadnej mierze ten pierwszy nie skończył się tak, żeby można było na cztery lata spokojnie zasnąć. Scenarzyści postanowili jednak uśpić swoich bohaterów – nie wiemy nic: ani jak Reblow szukał swojej budy, ani co się stało z jego zdradzieckim przyjacielem Grzywą, ani jak się przez ten czas rozwijała kariera prokuratorki Igi Dobosz. Wszystkim to wyszło na zdrowie.\nW fabule pierwszego sezonu było tyle bzdur, z odcinka na odcinek rozmnażających się w zastraszającym tempie, że nie było sensu ich zasypywać. Pozostawało tylko uciec do przodu. I tak właśnie się stało. Równocześnie realizatorzy powtórzyli otwierający pierwszy sezon gest – w drugim znów wszystko zaczyna się od kilkunastu trupów. Tym razem są to imigranci, znalezieni w kontenerze w środku lasu. Ich śmierć ściąga w Bieszczady raz jeszcze Dobosz, rzuca cień na Grzywę i wpływa na Rebrowa – oto w jego budzie ląduje dwójka ocalałych uciekinierów: matka z synkiem, który wycieńczony drogą, trzęsie się w gorączce. Równocześnie stary gangster wychodzi w więzienia, w góry przybywa oficer ABW. I się zaczyna. A potem zgrabnie się kręci – scenarzyści co jakiś czas zmieniają w swoim rowerku przerzutki, nie piłują już całej trasy na jednej. Raz za razem wchodzą kolejni podejrzani, jedni bardziej, drudzy mniej, raz za razem pojawiają się kolejne tropy w śledztwie – tropy, którymi trzeba się zająć, które trzeba porządnie zbadać, żeby można je było wykluczyć. Ale żeby porządnie je zbadać, trzeba mieć czas, a czasu nie ma, bo włączają się we wszystko media i politycy, którzy jak najszybciej chcą efektów. Naciski rodzą złe decyzje, złe decyzje rodzą dodatkowe ofiary, a potem każą wrócić do punku wyjścia, gdzie niektóre ślady uległy już zatarciu. Mamy tu więc i ciuciubabkę, i zgaduj-zgadulę. Zagadkę kryminalną i dzisiejszą Polskę.\nTo, co w debiutanckim sezonie było dobre, nadal jest dobre albo nawet lepsze – przyrody zdaje się jakby więcej, może właśnie dlatego, że Rebrow mieszka w lesie. Nie ma zbyt wielu seriali, w których przyroda byłaby tak intensywnie obecna. I tak dziwna – jeśli ktoś nie był na przykład nigdy w górach, oglądając „Watahę” może czuć się zagubiony. Niektórzy pewnie będą przekonani, że jest tutaj całkiem sporo błędów montażowych, bo przecież nie może być tak, że facet idzie najpierw nasłonecznionym, porośniętym trawami i kosodrzewiną wzgórzem, a potem schodzi do doliny zasypanej śniegiem. Tych nagłych przeskoków jest dużo – raz, że zamieniają całą scenerię w coś na kształt „Alicji w Krainy Czarów”, dwa – podkreślają, że z przyrodą nie ma żartów i że jej akurat nijak nie da się kontrolować. Pasaży przyrody, szczególnie tych z lotu ptaka, jest może w serialu za dużo, ale nie narzekam – zawsze lepiej gapić się z wysokości chmur na szczyty gór niż na dachy wieżowców. Najważniejsze, że ten serial o Bieszczadach kręcony był w Bieszczadach, a nie w Żeraniu. W Bieszczadach, ale ciągle w Polsce.\nDrugi sezon nie oddycha już całe szczęście tak mocno męskimi feromonami, oddycha nie tylko naturą, ale wreszcie także i światem, i Polską – serial dobrze pokazuje, że świat i Polska wydzielają różne zapachy i że wcale nie tak łatwo da się je ze sobą połączyć. Mamy i tragedię uchodźców, i rosnących w siłę nacjonalistów, władze centralne, które wolą odsuwać od siebie wszystkie problemy, i prowincję, żyjącą w poczuciu, że nikt się o nią nie upomni. Tematy z pierwszych stron gazet i ludzi, którzy raczej do gazet nie zaglądają. Publicystycznych połajanek twórcy jednak się wystrzegają, koncentrują się na emocjach, podbijanych przez uprzedzenia i pieniądze. I przede wszystkim na samym śledztwie.\nProwadzą je równolegle Rebrow i Dobosz – każde z nich po swojemu, przy użyciu innych metod. Brną do tego samego celu, ale wcale nie znaczy to, że ich interesy są zbieżne. Twórcy darowali sobie tym razem wycieczki do najciemniejszych ostępów ich jaźni, zamiast wikłać się w psychologię postanowili pokazać ich w działaniu. Teraz, patrząc na nich, człowiek już nie zastanawia się, czy czasami nie brakuje im aby piątej klepki, bez której wydają się po prostu ślepi. Oczywiście, tym razem też popełniają błędy, zachowują się nieodpowiednio, za szybko wyciągają wnioski. Teraz jednak nie są one wynikiem nierównej walki ze swoją głową. Tylko właśnie z czasem. Pojawiają się one także pod wpływem presji ze strony świata i Polski, bo od świata i Polski – nawet gdy jest się niedźwiedziem i wybiera się życie w bieszczadzkiej norze – nie da się uciec.


Cekinowa suknia kryształy CL6291\nSukienki gorsetowe z koronką , druhny,...\nChabrowa sukienka 3/4\nSzyfonowa długa turkusowa suknia w kwiaty\n109,47 zł Oczekiwanie na dostawę\nSukienki pin-up na szyję, chabrowa CL006046\nKwiatowa sukienka CL7501, hurtownia...\nŻółta długa suknia CL6066 | hurtownia...\nŻółta długa suknia CL6066 | hurtownia sukienek\nSukienki wieczorowe dla druhen, hurtownia...\nJesteśmy producentem marki LEJDI. W naszej hurtowni znajdziesz sukienki na każdą okazję, wieczorowe, na wesele. Również sukienki dla dziewczynek na wesela, chrzty, komunie. Nasze sukienki są wykonane z dbałością o detale , z wysokojakościowych szyfonów, koronek. Współpracujemy bezpośrednio z dużymi fabrykami, które wykonują produkty zgodnie z naszymi wskazaniami, dzięki czemu mamy najniższe ceny i wysoka jakość. Nasze produkty są oryginalne - zdjęcia są zdjęciami faktycznie sprzedawanych sukienek ( nie są to kopie szyte na wzór zdjęcia ). Sprzedajemy wyłącznie legalnie działającym firmom, w Polsce jak również w całej Unii Europejskiej - po dokonaniu rejestracji prosimy o przesłanie na nasz adres mailowy: zamowienie@lejdi.sklep.pl dokumenty firmowe nip, regon, wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Po otrzymaniu dokumentacji i zweryfikowaniu poprawności aktywujemy konto ze statusem "hurtownik". Wystawiamy faktury VAT , wystawiamy również faktury 0% vat dla podmiotów zagranicznych ( posiadamy odpowiednie uprawnienia do realizacji sprzedaży zagranicznej oraz korzystne umowy ze spedytorami DHL, GLS).\nCeny podane w hurtowni są cenami netto.


Topic: Tamron 70-300 | DIGITAL FOTO VIDEO\nStrona główna › Fora › Foto › Sprzęt › Tamron 70-300\n19 grudnia, 2011 at 12:42 pm\nJestem ciekawy Waszych opini o obiektywie Tamron SP AF 70-300mm f/4-5.6 Di VC USD (Nikon) ,test na optyczne czytałem -czy warto go kupowac czy dużo drozszego nikorka 70-300 VR (nowe) co o nim sądzicie i co możecie poradzić\n19 grudnia, 2011 at 3:05 pm\nBardzo fajne szkło. Miałem to w Sony i byłem zadowolony.\nNikkor ma tę przewagę, że ma dwustopniową stabilizację. Poza tym są moim zdaniem porównywalne. Ach, jest jeszcze jedna różnica – w Nikkorze możesz ręcznie doostrzać. W Tamronie niby też, ale jednocześnie w instrukcji jest adnotacja, że “nie zaleca się”.\nZmieniając system kupiłem Nikkora, bo akurat miałem kasę i stwierdziłem, że chociaż jeden systemowy obiektyw sobie kupię. Ale równie dobrze można kupić Tamrona, moim zdaniem do amatorskich zastosowań jest równie dobry.\nAcha – Nikkor jest made in Taiwan, Tamron made in China.


Wilcza Ostoja - psiolubne miejsce z duszą - Psiamatka.pl\nCze 23, 2018 Psiamatka 4 Psiamatka poleca\nWilczą Ostoję znalazłam zupełnie przypadkiem, nie jest to miejsce, które szczególnie się reklamuje. Wilcza Ostoja to domek w stylu skandynawskim na Pojezierzu Drawskim, tuż obok jeziora Siecino. Położony jest na dużym, ogrodzonym i zalesionym terenie. Na zdjęciach Wilcza Ostoja prezentowała się wspaniale, ale dopiero „na żywo” można poczuć wyjątkową atmosferę tego miejsca, na którą składają się dbałości o detale i naturalne piękno otaczającej przyrody.\n„Na jej magiczną przestrzeń składają się piękne miejsca,otoczone zielonymi lasami, czystymi jeziorami i rzekami oraz rozległymi łąkami. Nie znajdziecie tu hałasu i wielkomiejskiego zgiełku… Codzienność wypełniona jest ciszą i spokojem, które udzielają się każdemu przybyszowi. Bliskość natury oraz wyjątkowo sielska atmosfera sprawiają, że można zapomnieć tu o problemach dnia codziennego, odprężyć się i oddać błogiemu wypoczynkowi.”\nI tak jest w istocie. Choć byliśmy tam tylko na weekend, długo je wspominałam: leniwe poranki urozmaicone dźwiękami żurawi z pobliskiego jeziora, śniadania na świeżym powietrzu (jakoś tak jest, że jedzenie pod chmurką smakuje bardziej) i co najważniejsze bezpieczną swobodę dla mojego psa, który mógł hasać po ogrodzonym terenie i tarzać się w pobliskich łąkach.\nDom składa się z przestronnego salonu z jadalnią i kącikiem kanapowym, sypialni z podwójnym łóżkiem (materac jest wygodny i nie rozdzielony) oraz przedpokoju i łazienki z oknem ♥. Wokół domku rozpościera się 60 metrowy częściowo zadaszony taras, wykończony deską o przyjemnej fakturze, na którym można: przesiadywać, opalać się, grać w karty, pić wino i co tylko dusza zapragnie – wszystko w przyjemnym kontakcie z otaczającą naturą. Jest to idealne rozwiązanie dla mieszczucha, który lubi mieć dostęp do kuchni i łazienki na wyciągnięcie ręki, a jednocześnie może z przyjmnością spędzać czas na świeżym powietrzu. Konstrukcja domu jest dokładnie przemyślana i każda jego część zaadaptowana tak by w pełni umilić czas jego gościom. Nie można zapomnieć o niesamowitej antresoli z okrągłym oknem, gdzie można spać albo czytać książkę – być razem i osobno z innymi domownikami. Wilcza Ostoja pomieści do 6 osób – jest to idealne miejsce noclegowe zarówno dla par, jak i małej grupki znajomych. Właściciele Wilczej zadbali, o umilenie pobytu w domu jego wyposażeniem, mamy tu: ekspres do kawy z prawdziwego zdarzenia, grill, hamak, leżaki, wi-fi, odtwarzacz dvd z filmami do wyboru, mini biblioteczkę oraz zmywarkę 😉 Kuchnia jest w pełni funkcjonalna, tak więc z przyjmnością można w niej pichcić wyglądając przez okno z widokiem na drzewa 🙂 Duże okna pozwalające na kontakt z otoczeniem to kolejny plus przestrzeni. Pomyślano także o pieskach, które mają swój koszyk/legowisko, a od naszego pobytu wyścielone zostało psią matką.\n„Wnętrze domu jest naprawdę wyjątkowe. Inspiracją do jego wystroju była postać Wilczycy. Dodatki o tematyce wilczej spotkać można na każdym kroku. (…) Cały dom wypełniony jest naturalnością i przytulną aurą.”\nWilcze elementy, spójność i konsekwencja w urzędzeniu domu niewątpliwie dodają mu nieodpartego uroku. Co tu dużo mówić – nie ma drugiego takiego miejsca. A aura i energia w domu (i wokół domu) jest rzeczywiście dobra, zdrowa – w takich miejscach można naprawdę wypocząć. Bez zbędnych spojrzeń sąsiadów (w okolicy jest tylko jeden dom), głośnych dźwięków miasta można na chwilę zanurzyć się w sobie i naturze.\nDługo zastanawiałam się co jest głównym czynnikiem, który powoduje, że w Ostoi człowiek się tak dobrze czuje i doszłam do wniosku, że urządzenie domu z sercem i dbałością + piękno przyrody wokół jest kompilacją, która pozytywnie odziaływuje na gości domu. Z całą pewnością jest to miejsce z duszą, które dba o swoich gości. Wystrój wnętrza jest na tyle inspirujący, że zaczęłam myśleć jak mogę zaaranżować moje mieszkanie by czuć się w nim tak dobrze jak Wilczej Ostoi (sic!). Jaki wybrać motyw przewodni? Jakie dodatki kupić, może w końcu zazielenić taras ? – na co ciągle nie mam czasu… takie pytanie zrodziły się w mojej głowie po pobycie.\nJak już zapewne zdążyliście zauważyć miejsce mi się spodobało. A co o nim myśli Noaś?\nPo krókim zapoznaniu się z terenem, Noaś został przepięty na 15 metrową linkę, która ciągnęła się za nim gdy on eksplorował 10000 metrów² terenu. I jakie było moje zdziwienie gdy okazało się, że piesek wcale nie probuje natychmiast uciec z działki, tylko trzyma się blisko, jest w zasięgu wzroku i wraca na zawałanie. Miałam okazję przekonać się, że Noaś to mamisynek i pies podwórkowy 😉 Większość dni spędzał spokojnie na zewnątrz – wylegując się na tarasie. Tak duży prywatny teren daje ogromne możliwości fajnej zabawy z psem, z czego korzystaliśmy. Uwielbiam patrzeć jak Noasiek lata jak dziki i nie bać się, że wpadnie pod samochód. Myślę, że te przyjemne warunki dla Noaśka również wpłynęły na mój stan ducha i wypoczęcia. Absolutnie marzymy o takim tarasie w naszym przyszłym domu 😉 Na spacery higieniczne wychodziliśmy na przechadzki dwa razy dziennie i przy okazji zwiedziliśmy okolicę.\nNajłatwiej do Wilczej Ostoi dojechać samochodem. Z Warszawy jest to około 5,5 h drogi – nie jest to krótka przejażdżka, ale warta odbycia. Trasa jest przyjemna i znaczną jej część pokonuje się autostradami. Dokładna mapka jak dojechać i trafić pod drzwi Dobrosława 7 znajduje się na stronie klik (zjedź paskiem w dół). Biorąc pod uwagę, że Wilczą Ostoję od Kołobrzegu dzieli jedynie godzina drogi – wypad w to urocze miejsce można połączyć z wyjazdem nad morze – tak jak i my zrobiliśmy.\nGłównymi atrakcjami, które czekają na Pojezierzu Drawskim jest piękna przyroda i spokój. Nie znajdziecie tu (przynajmniej w najbliższej okolicy) lunaparku ani klubów, ale raczej nie o to chodzi. Długie spacery, spływ kajakowy, bujanie się na hamaku, opalanie na tarasie, wysypianie się w ciszy i ciemności (daleko od świateł miasta), kąpiel w jeziorze to bonusy, które są dostępne dla gości Wilczej Ostoi. Moją osobistą „atrakcją” była kąpiel przy świecach w pięknie urządzonej łazience. Chwila relaksu w ciepłej wodzie – bezcenna 😀 W Wilczej Ostoi czas biegnie wolniej, a małe rzeczy cieszą bardziej i można je celebrować z uwagą.\nNiedaleki dystans od Kołobrzegu, pozwala na np. jednodniową wycieczkę nad morze. Z uwagi na krótki pobyt wybraliśmy spacery po okolicy i odpoczynek na terenie Wilczej Ostoi. Ale jeśli będziemy tam jeszcze raz, to z wielką ochotą odwiedzę:\n„Największą w Polsce hodowlę jeleniowatych, która znajduje się w Jeleniewie tuż za Ostrowicami. Widok, który tam zastaniecie jest naprawdę niezwykły: setki przechadzających się danieli, łań, jeleni . Szczególnie polecamy obserwację latem, najlepiej późnym popołudniem, gdy ciepło-żółte światło ściele się po polach.”\nWłaścicielami Wilczej Ostoi jest małżeństwo – Kasia i Mariusz Koseccy, których mieliśmy przyjemność poznać. Prywatnie są opiekunami czterech psów, w tym trzech adopcyjniaków! To oni przywożą i odbierają klucze, a także dbają o wysoki standard w domu. (Do tej pory nie wspomniałam, że w domku jest czyściutko, mamy do dyspozycji świeżą pościel i ręczniki.) Kasia była pomysłodawczynią wystroju wnętrzna i z całą pewnością jej się udało. Bez względu na to czy ktoś lubi wilki czy nie (kto nie lubi wilków ? ;>) będzie oczarowany tym miejscem. My byliśmy i na pewno tam wrócimy!\n*Cytaty pochodzą ze strony www.wilczaostoja.pl\nChcesz, żeby Psiamatka odwiedziła Twoje psiolubne miejsce i napisała o nim na blogu? Zapraszam do kontaktu -> kontakt@psiamatka.pl\ndomek w stylu skandynawskim, gdzie na urlop z psem, miejsce z duszą, psiolubne miejsce nad jeziorem, urlop z psem, wakacje z psem, wakacje z wilkami, wilcze miejsce, z psem nad jezioro, z psem nad morze\nWioluszka z prawieowczarkowelove\nWielkie dzięki za pokazanie miejsca całkowicie trafiającego w nasze potrzeby. Mimo, że mamy do przejechania całą Polskę, żeby tam dotrzeć- nie ma opcji nie odpuścimy i na pewno tam trafimy 🙂 Napisałaś, że teren jest ogrodzony, a mimo to Noaś był na lince. To tak dla własnego spokoju, czy chodzi o jakieś mankamenty ogrodzenia?\nNa pewno nie będziecie żałować, miejsce jest super! Odnośnie Twojego pytania, to Noaś był na lince przede wszystkim dlatego, że 15 metrów ciągnącej się za nim pomarańczowej linki, pozwalało mi umiejscowić go na mapie działki 😉 która jest dosyć duża. A ja mam lekką paranoję, jak znika z pola widzenia 😉 Choć takich sytuacji praktycznie nie było, bo tak jak pisałam, Noaś łaził za mną wszędzie 😉 Ogrodzenie jest solidne, nowe, jedynie pod bramą wjazdową od dołu jest „szczelina” ale raczej przeszedłby przez nią mały pies – no i centralnie musiałby szukać tego miejsca. Na Instagramie są dwa filmiki gdzie Noaś sobie swobodnie pomyka przez działkę, a na drugim leży na tarasie, a linka leży zwinięta obok.\nDzięki wielkie za rozwianie wątpliwości. Jednak solidne ogrodzenie to ogromny plus takich domków do wynajęcia a mam wrażenie, że ciągle jest o nie (ogrodzenie) bardzo ciężko. Niby zdziwiłam się, po co Ci linka skoro teren jest ogrodzony, ale w głębi duszy wiem, że na tak dużym terenie łaziłabym wszędzie za Luną i sprawdzała, czy nie przekopała się już i nie bryka w sąsiedniej wsi, mimo że raczej nie ma takich zapędów. Też jestem przewrażliwiona więc linka to rzeczywiście fajny pomysł 🙂\nPingback: Weekend z psem - Psiamatka.pl


OF4127 - PRODUKT WYCOFANY Z OFERTY\nOprawy świetlówkowe do oświetlania hal fabrycznych oraz innych pomieszczeń o dużym zapyleniu. Korpus i odbłyśnik stalowy malowany proszkowo. Przewidziane do zawieszania. IP54, 2x36, 2x40W, KVG zobacz więcej »\nOF4128 - PRODUKT WYCOFANY Z OFERTY\nOprawy świetlówkowe do oświetlania hal fabrycznych oraz innych pomieszczeń o małym zapyleniu. Korpus i odbłyśnik stalowy malowany proszkowo. Przewidziane do zawieszania. IP20, 2x36, 2x40W, KVG zobacz więcej »


Notatnik kulturalny: Krótka wymiana ognia - Zyta Rudzka, czyli matki i córki\nKrótka wymiana ognia - Zyta Rudzka, czyli matki i córki\nCzytaliście już notkę o najnowszej powieści Strout?\nJa naprawdę czytam nie tylko kryminały i rzeczy rozrywkowe, choć przyznaję, że zwykle te mi idą najszybciej :) Najczęściej mam 4-5 tytułów równolegle w czytaniu, a każdy trochę "z innej parafii". Zyta Rudzka miała być na DKK, ale na spotkanie nie dotarłem, coś jednak zainteresowało mnie w tej książce i postanowiłem ją dokończyć.\nPo pierwsze doceniam język, umiejętność tworzenia nowych słów, zabawy w ich przetwarzanie, by miały w sobie jeszcze większy ładunek emocji, wyrażały lepiej to co się chce powiedzieć. W tym gąszczu czasem denerwujących zdań, odkrywałem prawdziwe perełki, które na długo potem zostawały w głowie.\nPo drugie w całym tym absurdzie i chaosie jaki jest w tej powieści, wybebeszaniu, czy nawet ekshibicjonizmu bohaterki, w goryczy jaka tu wybrzmiewa odnajduję coś bardzo prawdziwego i szczerego. Można się czasem uśmiechnąć, wzruszyć ramionami z politowaniem, ale czuje się w trakcie lektury również współczucie dla niej, zrozumienie dla jej tęsknot.\nLiteracko to nie jest na pewno lektura łatwa i przyjemna. Ciągłe grzebanie się w przemyśleniach podstarzałej poetki, zgorzkniałej, wściekłej, że już nikt jej nie pożąda, użerającej się nie tylko z własnym życiem, ale i z opieką nad ekscentryczną mamą, opuszczonej przez córkę, skoki w czasie, miejscu - to wszystko raczej drażni niż budzi ciekawość. Jeżeli chcemy słuchać jej zwierzeń, to nie ze względu nawet na to co mówi, ale ze względu na nią samą, próbując ją zrozumieć, poczuć do niej coś więcej niż obojętność. Gdybym skupiał się na sensie tych słów: np. faceci to idioci, bezmyślne zwierzęta kierujący się wiadomo czym, szybko bym odpuścił sobie lekturę, za tymi słowami i emocjami, złośliwością i autoironią czuło się jednak dużo więcej, o czym nie zawsze chciała mówić wprost: zranienia, zdrady, niespełnienie.\nBy zrobić taki przegląd życiowych porażek, klęsk i niezrealizowanych pragnień, obejrzeć się za siebie i zobaczyć ile zostało z tego co wydawało się ważne, trzeba mieć odpowiednią perspektywę. Dlatego to książka, która pewnie nie wszystkim się spodoba, nie będzie zrozumiana. O przemijaniu, tak dosadnie i wprost, nawet wulgarnie też nie zawsze chcemy czytać. A tu jeszcze zaskakuje to połączenie: rwane zdania, monolog wewnętrzny, w którym się można pogubić, język przebojowy i prawie młodzieżowy jak u Masłowskiej, a bohaterka przecież już wiekowa. Jest ciekawie, ale raczej nie dla wszystkich.\nBy przynadziei - listopada 28, 2018\nEtykiety: groteska, książki, polski


Zmiana organizacji ruchu na Dworcu Gdańsk Główny\nW nocy z 21 na 22 stycznia br. o północy zamknięty zostanie tunel z holu Dworca Głównego na perony dalekobieżne 1 i 2. Dojście do peronów wydłuży się o ok 50 metrów. Zamknięcie wiąże się z koniecznością budowy nowego stropu, na którym znajdzie się tor Szybkiej Kolei Miejskiej prowadzący do powstającej stacji Gdańsk Śródmieście.\nW związku ze zmianami, na dworcu pojawi się dodatkowe oznakowanie. Pomocy podróżnym udzielać będą również mobilni informatorzy. Nowa organizacja ruchu będzie obowiązywała do 14 lutego. Przepraszamy za utrudnienia.


Tramwaje Śląskie S.A. » Konkurs: Wybierz imię dla nowych tramwajów!\nKonkurs: Wybierz imię dla nowych tramwajów!\nPierwsze nowe tramwaje firmy Pesa wożą już pasażerów na liniach nr 16 i 36 w Katowicach. Ich oficjalna nazwa to 2017N. Pora nadać im ładne imię dlatego spółka Tramwaje Śląskie S.A. ogłasza konkurs na imię dla nowych wagonów.\nW krajobraz Bytomia przez lata wrosły, obsługujące na zmianę linię nr 38, Hildka i Paulek – dwa wagony typu N. W 2000 roku zadebiutowały pierwsze wagony niskopodłogowe do dziś zwane Karlikami, choć ich nazwa handlowa brzmiała „Citadis 100 Katowice”. Dostarczone wiosną tego roku do Katowic krótkie wagony z Modertransu, przez producenta oznaczone jako MF10AC, otrzymały dziewczęce imię Kasia, nawiązujące do ich drobnych gabarytów i ładnego wyglądu. – To tylko kilka przykładów imion naszych tramwajów. Teraz, kiedy tabor Tramwajów Śląskich wzbogacił się o nowy typ tramwaju, pora nadać mu imię. Chcemy, by wszystkie 27 wagonów typu Pesa 2017N otrzymało jedną nazwę, która – mamy nadzieję – będzie się dobrze kojarzyć i przylgnie do nich na stałe – mówi Andrzej Zowada, rzecznik spółki Tramwaje Śląskie S.A.\nAby wziąć udział w konkursie, wystarczy wysłać e-mail na adres: tramwaj@tram-silesia.pl w tytule wpisując słowo konkurs, a w treści wpisać proponowane przez siebie maksymalnie 3 propozycje imion. Swoje propozycje można zgłaszać do niedzieli 8.11.2020 r. Dla autora zwycięskiej koncepcji przewidziano nagrody rzeczowe.\nW przypadku osób niepełnoletnich zgłoszenie musi zawierać Oświadczenie opiekuna prawnego zawierające zgodę na uczestnictwo w konkursie.