Kup i pobierz za 36,90 zł 26,94 zł ($ 6,78)\nPod spodem Zyborka, pod klockami domków, pod dziurawym asfaltem, pod pieńkami drzew, które rosły jeszcze niedawno wzdłuż jezdni, pod brudną wodą rzeki i pod fundamentami zamku coś jest. To coś jest zbutwiałe, pachnie gazem. Nie oddycha, ale wciąż żyje.\nTo pieczenie w żołądku, ostatni raz czułam, gdy poznałam Cyryla, chudego i pięknego Cyryla z pokłutymi rękoma, który opowiedział mi o Klubie Puchatka.\nAby zająć się czymkolwiek, zaczynam przeglądać gazety. Na stojaku są pisma dla nastolatek, wyklejanki z pokemonami, jeden smętny numer gazety z gołymi babami, krzyżówki, żadnych tygodników ani miesięczników. Zaraz, pomiędzy „Kurierem Zyborskim” a sklepową gazetką ogłoszeniową, leży jeden numer „Gazety Krajowej”. Biorę go do rąk. Zaraz, zaraz.\nSłyszę, jak Agacie dzwoni telefon, ale nie zwracam na to uwagi, bo pieczenie w żołądku nagle zamienia się w lodowate zimno, które zalewa mnie od stóp do głów.\n– Halo? – mówi gdzieś w tle Agata i po chwili dodaje: – O Jezus Maria!\nCzasami jest tak, że o czymś pomyślisz nagle, jakaś myśl przychodzi znikąd i nie jest żadnym skojarzeniem, asocjacją, po prostu nagle wybucha jak fajerwerk, i co jest najstraszniejsze – ta myśl po chwili się materializuje, zawsze jest sprawdzoną przepowiednią, trafioną wróżbą.\nCzasami ta myśl poprzedza to, co sama zapowiada o ułamki sekund, więc trudno tak naprawdę oddzielić ją od swojej reakcji. Ale można to zrobić. Można to zrobić, gdy wytrwale obserwuje się własne myśli.\n– Chodź, Justyna, idziemy – mówi Agata i klepie mnie w ramię.\n– Poczekaj – odpowiadam. – Poczekaj chwilę.\nNa okładce widać napis: „Piekło «Klubu Puchatka». Strona dwadzieścia trzy. Tylko u nas”.\nCztery strony drobnego druku. Obrazek z misiem z wydłubanymi oczyma, któremu z oczu leci czarna krew. „Zapowiadamy pierwszy z cyklu wstrząsających reportaży dotyczących podziemia pedofilskiego w Polsce. Autor: Artur Kolarek”.\nNie wiem, kim jest Artur Kolarek, ale napisał mój artykuł. Z moich materiałów. Tych, które miał On. Które dostał na przechowanie i miał ich nikomu nie pokazywać.\n– Chodź, idziemy już. Chodź, bo muszę obiad im ugotować – ponagla Agata.\n– Rok mojej pracy – mówię głośno do siebie, patrząc w gazetę. Zimno przelatuje mi przez całe ciało, zaraz wycieknie mi przez oczy. Nic gorszego, nic bardziej upokarzającego niż publicznie się popłakać.\n– Siatki pani weźmie – mówi dziewczyna z ufarbowanymi na czerwony kolor włosami, nie wiadomo, czy do mnie, czy do Agaty.\nTransportowy peugeot podskakuje na dziurach w asfalcie, które zajmują więcej powierzchni niż jezdnia, a właściwie to jezdnia jest wielką, pofałdowaną dziurą z niewielkimi, nieregularnymi obszarami wzniesień. Justyna boi się o podwozie samochodu, ale ojciec macha na to ręką. Za stan nawierzchni odpowiedzialność ponoszą oczywiście ludzie burmistrzowej. Robią to szybko i źle, po pijaku i na odpierdol, zalewają dziury gorącym żużlem, który kruszy się przy pierwszym mrozie. Za każdym razem, gdy samochód podskakuje, moją obwiązaną bandażem głowę przeszywa długa, cienka igła. Ten ból jest trochę jak dźwięk. Justyna nawet nie odwraca się w moim kierunku.\nZa oknem wykluwa się świt. Jest przymglony i spatynowany, teraz nie wybucha, ale powoli przesącza się w niebo, jakby ktoś napuszczał strzykawką czerwieni w czerń. Ten świt nie zapowiada słońca. W radiu zapalczywie bredzi dwóch polityków, coś o nagłym zaostrzeniu sytuacji międzynarodowej. Mój ojciec po chwili ścisza radio.\n– Oni tak plują, jak mówią, że nawet ja się muszę wycierać, jak tego słucham – mówi.\nSiedzę pośrodku na dwuosobowym pasażerskim siedzeniu, między ojcem, który prowadzi, a Justyną, która patrzy przez szybę, nic nie mówiąc i paląc papierosa. Ojciec pozwolił jej palić, dlatego że, jak twierdzi, ma elementarne poczucie sprawiedliwości. Olczak i Odys, pracownicy mojego ojca, którzy na co dzień jeżdżą tym autem, również w nim palą.\n– Jak jarają, to przynajmniej na chwilę zamykają mordy – mówi ojciec.\nJest piąta rano, w samochodzie pachnie benzyną, zepsutym jedzeniem oraz świeżym chlebem; ten ostatni zapach jest tak wszechobecny, że aż wydaje się sztuczny, jakbyśmy nie wieźli z tyłu kilkudziesięciu skrzynek pełnych świeżego chleba, ale kanistry skoncentrowanego zapachu do rozpylenia w hipermarketach.\n– Do jakiej wioski jedziemy najpierw? – pytam ojca.\n– Do takiej, żebyście zobaczyli, co tu się naprawdę dzieje – odpowiada.\n– Czyli do jakiej? – pyta Justyna.\n– Najpierw do Pustek. A potem do Popielowego Sadu – odpowiada jeszcze raz.\nTe nazwy coś mi mówią, wiem, że te miejscowości istnieją, ale nigdy w nich nie byłem.\n– Tak wcześnie nas zerwałeś, że myślałem najpierw, że jedziemy na ryby – mówię chyba po to, aby powiedzieć cokolwiek.\n– Wy się nie nadajecie na ryby. Nie potraficie cicho siedzieć – stwierdza ojciec.\n– Ja nic nie mówię – odzywa się Justyna.\n– Ale się wiercisz – odpowiada. Jedziemy tam, gdzie jedziemy, bo ojciec rozwozi chleb. Codziennie rano po połowie sklepów w Zyborku, a potem po wszystkich okolicznych wsiach. Mógłby tego nie robić, ale nikomu nie ufa. Bez niego nikt nic nie zrobi dobrze, twierdzi. Zatrudnia trzech piekarzy oraz Olczaka i Odysa, którzy są w piekarni od wszystkiego oprócz pieczenia – sprzątają, wożą, ładują na pakę, rozładowują.\nOjciec rozwozi chleb również tym, których na niego nie stać. Jego chleb jest zwykły, ani dobry, ani zły. Bułki tak samo – poznańskie bułki z dupką, które dawano nam na przerwie w szkole podstawowej, z serkiem homogenizowanym i szklanką kakao.\nGdy dojeżdżamy do wsi, trochę się przejaśnia. Ojciec zatrzymuje auto na poboczu. Wieś leży wzdłuż drogi, to kilkanaście domów, niektóre stare, z czerwonej cegły, jeszcze przedwojenne, inne zbudowane po wojnie, płaskie i zapuszczone.\nZatrzymujemy się pod sklepem, burym, szarym domkiem, jakby ulepionym z gliny i kurzu. Kolorowa, metalowa tabliczka ogłasza po prostu: SKLEP. Na ścianie budynku jest tablica ogłoszeń, na niej informacja o discopolowym koncercie grupy Aneks, ogłoszenie: „Nie podpisuj ugody, tracisz prawo do odszkodowania, kontakt”, następne ogłoszenie: „Nie masz skąd pożyczyć, wyczerpałeś możliwości, kredyt na dobrym oprocentowaniu, bez dokumentów, telefon”, wyblakły, żółty plakat reklamujący nadchodzący festyn Święto Kłosu, nekrolog faceta, który nazywał się Edmund Magiera i żył 85 lat. Drzwi do sklepu tarasuje przerdzewiała krata.\nOjciec otwiera przyczepę, patrzy przez chwilę na skrzynki z chlebem, odwraca się w kierunku drogi i wtedy, jakby na jego życzenie, właśnie na jego życzenie, pojawia się nadjeżdżający samochód, rozklekotany, szaro-brudny golf. Ojciec obserwuje go przez chwilę, następnie podchodzi do kraty i zaczyna nią łomotać, skobel metalowej kłódki uderza o przerdzewiałe pręty.\nZ samochodu wysiadają Olczak i Odys. Zdążyłem ich poznać wczoraj, po pogrzebie. To czerstwi i prawdomówni ludzie. Sprawiają poważniejsze wrażenie, niż chciałby je odmalować mój ojciec. Olczak jest wysoki, dobrze zbudowany, przed czterdziestką, ma modną fryzurę z przedziałkiem z boku, krzywe zęby i jakby początek obłędu w oczach. Jest rozbiegany, podryguje w miejscu do piosenki, którą tylko on słyszy, rozgląda się co chwila na boki i wciska but w ziemię, jakby już trenował rozgniecenie papierosa, który jest jeszcze w jego ustach.\n– Ty, a tobie co się stało? – pyta, patrząc na mój bandaż. Widać, że jest człowiekiem, którego interesują wszelkie możliwe urazy.\n– Przewróciłem się na schodach – odpowiadam.\n– Głową w mur waliłeś? – pyta Odys, jego kolega. To starszy facet, po pięćdziesiątce, o rozwianych, rzadkich, dawno niestrzyżonych włosach i zgniecionej życiem i wódą twarzy, która ma w sobie jednak jakąś delikatność, refleksję, może przez jej ostry, ptasi rysunek.\nNie pamiętam ich obu. Olczaka nie znałem, bo chodził do zawodówki, a ja nieszczególnie znałem gości z zawodówki, to znaczy znałem ich o tyle, że czasami nas gonili, zabierali drobne i spuszczali wpierdol. Być może Olczak był wśród nich. Dzisiaj chyba jednak nie okrada nikogo z drobnych, za to regularnie chodzi do Panamy, dyskoteki znajdującej się w piwnicach nieczynnego browaru, położonego nieopodal zamku. To konkurencyjny lokal wobec Undergroundu. Podobno lepszy – ma więcej świateł, głośniejszą muzykę, właściciel, niejaki Alf, kumpel Maciusia ze starych czasów, nie chrzci wódki na barze, tak jak Wariat w Undergroundzie. Wiem to wszystko od Grześka. Od ojca wiem, że Olczak upłynnia w Panamie całą wypłatę, a potem jeszcze się zapożycza; jego popisowym numerem jest rozebranie się do naga i tańczenie macareny z gołą dupą, a następnie chodzenie na rękach. Mój ojciec ma Olczaka za człowieka, któremu nie pomoże nawet oddział zamknięty w szpitalu psychiatrycznym.\n– Jego żona to porządna dziewczyna. Nie chcę, aby ciągnęła to sama, i dlatego on u mnie robi – powiedział, gdy zobaczyłem Olczaka po raz pierwszy. Wyciągając do mnie rękę, splunął pod nogi.\nTeraz Olczak bez pytania trąca Justynę barkiem i chociaż zardzewiała krata wciąż jest zamknięta, chwyta skrzynkę i z cichym sapnięciem stawia ją pod kratą.\n– Ile potrzebuje? – pyta ojca.\n– Przyjdzie, to powie – odpowiada mój ojciec i jeszcze raz potrząsa kratą.\n– No, i już idzie. – Z podwórka za sklepem wyłania się kobieta, krępa, w nieokreślonym wieku, w swetrze, dresie z czterema paskami i klapkach, otwierająca furtkę, wściekła na cały świat, oganiająca się co chwila od niewidocznego, ale namolnego owada.\n– Już, już, moment, pospać byście dali – rzuca. Ma niski i gorzki głos, jakby przeżarty przez sypaną kawę z rdzawą wodą i tanimi fajkami.\n– Ty, patrz – umarł Magiera – mówi Odys, patrząc na nekrolog.\n– To ten od miłości? – pyta mój ojciec.\n– Od miłości? – Justyna jest zdziwiona.\n– To smutna historia była. – Śmieje się. – Bardzo smutna, romantyczna wręcz.\n– Szkoda go – mówi Odys.\n– Jaka historia? – pytam.\n– Ech, ten Magiera to pracował na kolei. I zakochał się w babie, dziewczynie, Elce Powierskiej z Zyborka. To było jeszcze w latach sześćdziesiątych. Kochał ją szaleńczo, rozumiesz. Zobaczył ją na zabawie, na motorze, z innym chłopem. No i honorem musiał się wykazać, jako i męskością, tego chłopa pogonił i ją pogonił, i potem wyjechał, rozumiesz, do Niemiec, no bo on był Mazur. A potem wrócił, po trzydziestu latach, nagle. Chałupę odzyskał, tę tam. – Odys pokazuje zdewastowany budynek na końcu drogi. – No i jak wrócił, to pierwsze, co zrobił, to do tej Elki. Ona już wdową była wtedy. Z bukietem kwiatów do niej przyjechał, serenady jej pod oknem wył. Oż kurwa jedna, jak on wył. Aż stary Galewski, co mieszkał obok, pierdolnął w niego garnkiem. No ale po trzydziestu latach, wyobraź sobie.\n– No i co dalej? – pyta Justyna. Patrzę na nią, ona nie patrzy na mnie, ale po raz pierwszy od wczoraj się uśmiecha. To dobrze. Jeszcze parę godzin temu było tak ciężko, że wciąż wszystko mnie boli. Zwłaszcza głowa.\n– No i ona poszła do niego i ze trzy lata ze sobą byli, ale potem wywaliła go nagle z domu na ulicę, do sądu polazła, że on się nad nią znęca, a on za nią wciąż z kwiatami łaził. Powiedziała, że ma na muniu, próbowała go ubezwłasnowolnić, tak naprawdę to jej o tę chałupę chodziło i o forsę, on trzydzieści lat w Niemczech robił, kierownikiem pociągu był, forsy miał dużo, a w jej wyobraźni to sto razy więcej. Awanturę zrobiła, że ją gwałcił, lał. Przekabaciła sąsiadki, żeby zeznawały na jej korzyść. Bzdura wszystko.\n– On przyszedł z kwiatami i pierścionkiem. I Romea i Julii fragmenty mówił. W sali w sądzie, przy ludziach, przy wszystkich. On był naprawdę chłop romantyczny – stwierdza Odys i wypija łyk kawy, a Justyna znowu zaczyna się śmiać. To dobrze, że się śmieje.\nWieczorem płakała. Ja trochę wypiłem. Najpierw z Grześkiem, potem jeszcze trochę sam, pod domem. To przez wizytę u mamy. Piwo, potem drugie i trzecie, i tak dalej. Grzesiek znalazł jakiś bimber. Smakował jak ropa, raził prądem; wypiliśmy go trochę, ale jednak. Słuchaliśmy Black Sabbath. Ja mówiłem o grobie mamy, że nie wiem, czemu ojciec uważa, że jest brudny; Grzesiek mówił o tym, że Ozzy Osbourne powinien już dawno umrzeć, chociaż jakby zagrali w Zyborku w oryginalnym składzie, to może by i poszedł na ten koncert. I tak dalej, i tak dalej.\nPotem Grzesiek poszedł gdzieś do miasta, a ja wróciłem do domu. Wturlałem się po schodach. Po drodze wpadłem na Agatę. Zaczęła coś do mnie mówić, coś o Justynie, powiedziałem, aby dała mi spokój. Ten bimber był straszny na tyle, że zanim porozmawiałem z Justyną, wszedłem do łazienki i oblałem sobie głowę zimną wodą.\nJustyna nienawidzi mojego picia. Uważa, że zamieniam się wtedy w ożywioną szmatę do podłogi. Że nie dotknęłaby mnie nawet przez inną szmatę.\nGdy wszedłem do pokoju, starając się iść prosto, zobaczyłem, że leży na łóżku i płacze. Paliła się jedynie mała, nocna, cepeliowa lampka z kryształu soli, którą przywiozła z domu. W wątłym, złotawym świetle nasz pokój upodabniał się do tego, czym był kiedyś – do strychu.\nZareagowała chyba przy trzynastym pytaniu, o co chodzi. Pokazała palcem gazetę, która leżała na biurku. Zacząłem czytać.\n– Opublikowali ci artykuł? – zapytałem.\n– Jesteś głupszy od dziecka, tak się upiłeś – odpowiedziała.\n– Nie jestem pijany – skłamałem jak idiota.\n– Nie rozumiesz, opublikowali wszystko pod jakimś obcym nazwiskiem – powiedziała, naprawdę płacząc, zalewając się łzami, czerwona i opuchnięta, jakby ogromna pszczoła ukąsiła ją w sam środek twarzy.\n– Wszystko rozumiem. Ten twój... chłopak, twój chłopak, pan prezes zarządu trochę cię wyrolował – powiedziałem. Byłem pijany i zadowolony z siebie, bo przecież nie powiedziałbym tego na trzeźwo.\n– Co ty pierdolisz, Mikołaj? – odrzekła. Wstała z łóżka.\n– Wydymał cię. I dosłownie, i w przenośni. Wydymał cię, że tak powiem, w semantycznej pełni wydymania – mówiłem i czułem, że zaraz zacznę się śmiać z własnych słów.\n– Słuchaj, idź do Grześka, zanim będzie za późno – powiedziała.\n– Bo na co będzie za późno, Justyna? Już jest za późno – odpowiedziałem, wstałem również, już nie przejmowałem się staniem prosto, wziąłem gazetę, rzuciłem ją na podłogę. Krzyknęła coś, abym się wynosił.\n– Nigdy o tym w sumie nie gadaliśmy – odparłem, bo to była prawda, nigdy w sumie o tym nie gadaliśmy. – A powinniśmy pogadać. Gadajmy, Justyna. Ja nie wiem, co się stało. Ile razy się z nim dymałaś? Od kiedy się z nim dymałaś? Powiedz mi. Powiedz mi, chyba mam prawo wiedzieć – mówi mi się tak lekko, że mam wrażenie, że śpiewam.\nLubię być pijany. Każdy lubi być pijany, ale ja lubię to podwójnie. Po około pięciu lufach przestaję się przejmować. Mam gdzieś, czy wszystko będzie dobrze, czy źle. Zupełnie przestaję się starać, bać się, myśleć o konsekwencjach. Obłożony kompresem mózg uwalnia ciało, znikają powbijane w nie druty, pojawiają się z powrotem kości i mięśnie.\n– Teraz? – zapytała i odpowiedziała za mnie: – Nie, nie teraz.\nCzułem się strasznie lekki. Pomyślałem, nie wiedzieć czemu, że tak muszą czuć się ludzie, którzy są opętani.\n– Lepiej cię dymał?\n– Przestań – powiedziała cicho.\n– Miał dłuższego chuja? Ja to zrozumiem. Naprawdę. Nie mam jakiegoś, nie wiem... – I chyba żeby pokazać jej dokładniej, o czym mówię, rozpiąłem rozporek.\n– Nie teraz – powiedziała jeszcze ciszej.\n– Jeśli jestem gównem, zerem, Justyna, to chciałbym wiedzieć, z jakiego powodu, chyba że jestem po prostu gównem, po prostu, tak zwyczajnie, bo śmierdzę i jestem brązowy i wyleciałem z czyjejś dupy, nieważne, bo z każdej dupy wylatuje to samo, prawda? – Byłem przekonany, że to, co mówię, jest trafne i zabawne, zwłaszcza ze spodniami opuszczonymi do połowy.\n– Co ty robisz? – zapytała.\n– Pomagam ci – odpowiedziałem, śmiejąc się. – Zmniejszam twoje wyrzuty sumienia.\n– Idź do Grześka, proszę cię – powtórzyła.\n– Wszystko dla ciebie. Aby tylko ci pomóc. Zobacz. Pomagam ci. – Wziąłem coś z biurka, chyba kubek, i rzuciłem nim o ścianę.\nStało się to, co się stało, takie rzeczy się dzieją i nie można ich cofnąć, takie rzeczy zostawiają niespieralne plamy, podeszła i mnie popchnęła, a ja popchnąłem ją, wtedy wylądowała na łóżku i wydała głuchy krzyk, a ja stałem przez chwilę, a potem podbiegłem do niej i wsiadłem na nią, i to coś (byłem przekonany o koleżeństwie, o wspólnocie z tym czymś) sprawiło, że położyłem się na niej i położyłem na jej twarzy dłoń. Poczułem, że coś boli mnie w dole brzucha.\nWiedziałem, że gdy zdejmę dłoń z jej twarzy, ona zacznie się strasznie drzeć.\n– No i co, panie Głowacki? Burdel, nie? – pyta kobieta.\n– No co pani opowiada, Zybork to jak Przystanek Alaska, oaza spokoju. – Olczak się śmieje.\n– Temu Bernatowi to się po prostu makówa przegrzała, jak na mój rozum, polazł i się zgubił – mówi Odys, stojąc obok. Łakomie patrzy na lodówkę z piwami. Na siwych wąsach zostały mu brązowe ślady po papierosach. Ma połamane czarne paznokcie, do połowy wyżarte przez brud.\n– Tobie się makówa przegrzała, Odys – mówi mój ojciec.\n– Tak jak Wiedźminowi – mówi kobieta, zalewając wrzątkiem szklankę sypanej kawy.\nJustyna parska śmiechem, po raz pierwszy od dwóch tygodni.\n– Wiedźminowi? – pyta.\n– A, takiemu jednemu – odpowiada ojciec i pokazuje palcem na szklankę kawy. – Tereso, prezydentowo, ja też bym się napił.\n– No był u nas taki jeden, młody Blaszka, co się uczył na leśnika w Rucianem Nidzie – mówi pani Teresa, szykując kawę dla mojego ojca.\n– Na jakiego leśnika on się uczył, on kosze w ohapie wyplatał – mówi Olczak, biorąc lizaka z plastikowego pojemnika. – To półgłówek jest przecież.\n– A ty to jesteś, cholero, profesor – odpowiada Teresa i wszyscy wybuchają śmiechem.\n– Nadzwyczajny. – Olczak się uśmiecha.\n– No Wiedźmin, tam gdzie jest opuszczony dom po Niemcach w lesie, niedaleko rzeki, on się tam wprowadził, bez prądu mieszkał. Biblii na pamięć się uczył, sam się próbował ukrzyżować, rękę sobie gwoździem do deski przybił, ale drugiej się nie dało. Antosiaka młodego wziął, żeby ten mu pomógł z drugą ręką. No ale Antosiak wziął pieniądze i uciekł.\n– I co, i niby Bernat tak samo zrobił? – pyta Olczak. – Niby tak samo? Cyganie z Mławy się na wszystkich wkurwili, i tyle. Na niego, na Maciusia, na Maciejaka. Przestali się im opłacać, Bernat to w ogóle dług miał u tego Cygana, Gawola starego, jak mu tam, Tobka...\n– Olczak, weź ty już zamknij mordę – mówi mój ojciec.\nTeresa kręci głową, wyciera nos w materiałową chusteczkę. Jest chuda, żylasta i twarda, gdy otwiera usta, w jej górnej szczęce widać srebrną jedynkę. Mój ojciec odstawia szklankę z fusami na blat i ociera usta.\n– Musimy jechać.\n– No i co, kiedy robicie kolejną pikietę? Bo my tu z Pustek przyjedziemy – mówi Teresa, wychodząc zza lady. Mój ojciec patrzy na tę małą, żylastą, suchą kobietę z powagą i szacunkiem.\n– Teraz to już referendum – odpowiada ojciec.\n– Sołtys przyjedzie, wszyscy przyjadą. Przecież to nie może być tak, że ta kurwa sobie wymyśliła, że ludziom domy poburzy. – Teresa przy słowie „kurwa” odruchowo spluwa na czystą podłogę swojego sklepu.\n– Nie może być – powtarza mój ojciec i ona dopiero wtedy puszcza jego rękę, wcierając butem plamę śliny w podłogę.\nZabrałem dłoń z jej ust. Wiedziałem, że nie krzyknie, ale bałem się, że mnie ugryzie. Chciałem ją wyruchać. Chciałem, aby z niej wypadł. W ten sposób próbowałem go zabić. Wyruchać ją tak, jak on ją ruchał. Po prostu. On nawet się nad tym nie zastanawiał. Byłem tego pewien. Byłem pewien, że gdzieś ją zobaczył i wpadł na pomysł, że ją sobie weźmie. Tak jak człowiek wpada na pomysł, że zrobi sobie kanapkę albo wypije piwo. Nieważne, że miała obrączkę na palcu. Nieważne, że na początku (być może) mu odmówiła. To nie miało znaczenia. Są tacy ludzie, którzy coś widzą i od razu chowają to coś do kieszeni. Nigdy nie przestaną mnie zadziwiać. Tacy ludzie są czarnoksiężnikami. Nie można z nimi wygrać, bo nie uznają zasad, działają w poprzek rzeczywistości. W porównaniu do nich zawsze jest się gównem.\n– Opowiedz mi, jak to robił. – Próbowałem ściągnąć jej spodnie. Na początku nie reagowała.\n– To gwałt małżeński – odpowiedziała głosem zimnym jak chirurgiczna stal.\n– Lizał ci cipę? – Naprawdę mnie to interesowało. Po chwili sama zasłoniła sobie usta.\n– Jak to robiliście? Powiedz mi, Justyna – zapytałem.\n– Szybko – odpowiedziała.\n– Szybko? – Zaśmiałem się. Ściągnąłem jej spodnie do kolan, zdarłem majtki. Jej ciało było chłodne, wszystkie mięśnie napięte i skurczone.\nPrzycisnąłem usta do dłoni, którą trzymała na twarzy.\n– To gwałt, Mikołaj – powiedziała jeszcze raz. Bardzo cicho. Usłyszałem, jak ktoś chodzi po pierwszym piętrze. To pewnie Jasiek szedł do łazienki. Uśmiechnąłem się do niej. Tym bardziej nie mogła krzyknąć. Pomyślałem nagle, nie wiedzieć czemu, że nienawiść to taka mocno pobrudzona miłość. Miłość pełna tłustych plam, miłość, którą wytarło się podłogę. Wbiłem kolano mocno pomiędzy jej nogi, próbując je rozszerzyć.\n– Będziesz tego żałował, Mikołaj. – W jej oczach pojawiły się łzy.\n– Wtedy też płakałaś? – zapytałem, próbując wepchnąć w nią kutasa.\nOdkąd o tym powiedziała, w Warszawie ani razu nie poszliśmy do łóżka. Tak naprawdę nawet mnie nie pocałowała. Dotykała mnie najwyżej przez przypadek, wpadała na mnie, gdy nie mieściliśmy się w jednej przestrzeni, w przedpokojach, w drzwiach. To chyba normalne. Chyba tak zachowują się ludzie, którzy się zdradzili. Do pewnego momentu. Zdradzili. Myślę, że wiele słów jest nietrafionych, mijających się ze swoim prawdziwym znaczeniem; wiele, ale nie to.\n– Będziesz żałował, Mikołaj – powtórzyła.\n– Jak ty w ogóle mogłaś, kurwa, to zrobić? – zapytałem.\nNajpierw straciłem wzrok, a dopiero potem mnie zabolało, wszystko naraz, i wtedy zrozumiałem, że spadłem z łóżka. Ból rozlał mi się po głowie jak ciepła parafina. Gdy otworzyłem oczy, zobaczyłem, jak stoi nade mną z solną lampą w ręku.\n– Zrób to jeszcze raz, a cię zabiję – zagroziła.\nPoczułem, że we włosach mam coś mokrego i ciepłego.\n– Musisz wezwać pogotowie – powiedziałem.\n– Zostań na podłodze – odparła.\nChciałem, aby zobaczyła, co zrobiła. Schowałem fiuta do spodni. Spróbowałem się podnieść. Nie wyszło mi. Opadłem z powrotem na podłogę.\n– Wyjeżdżam stąd. Za kilka dni – powiedziała cicho i spokojnie jak zawsze, gdy mówiła na poważnie, a ja osunąłem się w ołowiany i ciężki sen, przez ostatnią sekundę świadomości myślałem, że umieram.\nA potem obudził mnie głos mojego ojca, pytający ją, co mi się stało.\n– Przewrócił się na schodach – usłyszałem, jak mówi, i muszę przyznać, że nawet mnie to rozbawiło. Mniej rozbawiła mnie głupota, którą zrobiłem mojej własnej żonie. Do teraz ściska mi czaszkę. Jakby ktoś przywiązał mi do głowy kawał szyny, aby ją dociążyć.\nAuto już nie podskakuje, głowa boli mnie mniej, droga jest w miarę gładka, wzdłuż niej rozciągają się pola poprzecinane wąskimi tunelami rzeczek i śluz. Jest już jaśniej, słońce wygląda nieśmiało zza ściany chmur i przegląda się w wodzie, zamieniając rzeczki na ułamki sekund w lśniące, świetlne węże, spadając na pojedyncze drzewa, paliki, słupy elektryczne, które bezładnie pokrywają ten niby zamieszkany, ale jednak dziki teren. Droga kluczy, wije się, prowadzi do sosnowego lasu, aby gwałtownie go opuścić. Jest siatką, która łączy porozrzucane obok siebie pojedyncze domy kolonii wsi Popielowy Sad. Gdzieś w tle, za drzewami, za słupami, widać kontury budynków, zaczynam je sobie przypominać, jeździliśmy tutaj rowerami z Trupolem i Bylem palić trawę, tam jest stara cegielnia, tam gorzelnia, a tam, jeszcze dalej, dwa kilometry za lasem, była fabryka mebli.\n„Ktoś, kto opowiada ten świat, opowiada go z premedytacją źle i na wspak” – myślę. „Ten ktoś jest podejrzany, że ma nieczyste intencje; że ten świat jest jak ze złej bajki, że potrafi oszukiwać, maskować się; potrafi to zwłaszcza w słońcu, słońce jest jego najlepszym kamuflażem; czyni go migotliwym i drżącym, nadaje mu zdradziecki połysk”.\nDroga gwałtownie skręca, ojciec zwalnia i wjeżdża na most, na którym jest kolejna śluza, jedzie jeszcze przez chwilę przez niewielki leśny zagajnik, po czym nagle wypada we wsi, tuż przy małej, pomalowanej na seledynowy kolor kapliczce. Skręca w prawo, nawet nie wrzucając kierunkowskazu. Przejeżdżamy obok szkoły, prostokątnego, pomalowanego na pomarańczowy kolor budynku, przed którym widnieje nowy orlik z szatniami, a obok, jakby skrępowana, wciąż stoi zbutwiała, drewniana stodoła, i dojeżdżamy do sporego gospodarstwa, składającego się z budynku z czerwonej cegły i dwóch prostopadle ustawionych do niego stodół.\nOlczak i Odys wysiadają ze swojego samochodu. Na ich powitanie wybiega sfora psów. Nie gryzą ich, ale ujadają; słyszę ze środka, jak Olczak krzyczy:\n– Noż kurwa, i co, znowu mamy petardami w nie rzucać?!\n– Sio! Sio, kocmołuchy! – wrzeszczy ojciec, wysiadając z auta, i kilkanaście psów posłusznie, jedną falą, ucieka w kierunku zagrody.\n– Oj, do Walinowskich to więcej trzeba przywieźć, jak do sklepu – dowcipkuje Odys.\n– A u ciebie to mało było, siódemkę dzieciaków narobiłeś – odpowiada mu Olczak.\n– Nie trzeba mi tego zawsze wypominać. – Odys wzrusza ramionami, wtykając papierosa w usta.\n– Powinienem to zrobić, jak tę książkę pisałeś. – Ojciec odwraca się do mnie.\n– Co zrobić? – pytam.\nOjciec zatacza ręką po wsi, obejmując jednym gestem niebo, słońce, szkołę, zagrodę, domy i psy.\n– Zawieźć cię tutaj. Przewieźć. Pokazać to wszystko – mówi. – To może byś takich, kurwa, głupot nie pisał.\n– Inne rzeczy wtedy cię interesowały – przypominam mu.\nNa krótką chwilę przybiera ten sam wyraz twarzy, który miał zawsze, gdy próbowałem mu cokolwiek odpyskować. Twarz mu tężała, zmieniała się w maskę, skóra naciągała się na policzkach i skroniach, jakby odrobinę rosła mu czaszka; jego oczy się zwężały, a ja nie mogłem nic poradzić, lecz natychmiast się kuliłem, wtedy on uśmiechał się kącikiem ust i na moment podnosił dłoń, jakby chciał mnie uderzyć, ale po prostu drapał się nią po głowie albo pocierał twarz.\n– Wchodzimy? – pyta Olczak.\n– Oni jeszcze cali w kołdrach, to szlachta jest, przed dziesiątą toto nie wstaje – odpowiada cicho Odys.\nPrzez podwórko, przez ciżbę spacyfikowanych przez mojego ojca psów, idzie kobieta, szczupła, ze spiętymi w kok włosami, w kolorowym swetrze, legginsach i zużytych trampkach. Ma specyficzną urodę, wielkie, czarne oczy i ciemną cerę, idzie prosto i energicznie, mocno uderza stopami o ziemię.\n– Witam panów szanownych. – Otwiera furtkę, mój ojciec wchodzi do środka i macha nam, abyśmy poszli za nim.\nOlczak i Odys ściągają z paki dwie skrzynki chleba. Justyna pytająco pokazuje kobiecie niedopałek, ta wskazuje jej leżącą na ziemi plastikową miskę z dnem pokrytym warstewką błota.\n– Gdzie zanieść? – pyta Olczak.\n– Do domu. Jedziemy? – pyta kobieta mojego ojca.\n– Nie chcecie wejść do środka?\nOjciec macha ręką.\nOdys i Olczak znikają we wnętrzu domu, by po chwili wyjść z powrotem i znowu stanąć pod furtką, zmęczeni i skrępowani.\n– Mamy rodzinny dom dziecka. Z mężem jest nas dziewięcioro – mówi kobieta, jakby rzeczywiście czuła się w obowiązku wytłumaczyć, po co jej tyle chleba. Zarazem intensywnie wpatruje się we mnie z promiennym uśmiechem. Ta kobieta dożyje kiedyś osiemdziesięciu lat, ale jej uśmiech wciąż będzie miał dwadzieścia.\n– Mikołaj, no do cholery jasnej. Przecież ja uczyłam cię plastyki w czwartej klasie. Dziesięć lat miałeś. Musisz mnie pamiętać – mówi.\n– Pojedziesz z nimi? – pyta ją mój ojciec, wskazując palcem Olczaka i Odysa.\n– Ja pojadę z nimi – mówi Justyna, nawet na mnie nie patrząc. Wsiada do auta Olczaka. Razem z kobietą wchodzimy do samochodu ojca. Teraz ją pamiętam. Rzeczywiście. W szkole wołali na nią Murzynka. Pamiętam, że potem wyprowadziła się z Zyborka na wieś razem z mężem, wąsatym olbrzymem o dobrym uśmiechu, który przyjeżdżał po nią pod szkołę dużym fiatem, chociaż wszyscy już wtedy wstydzili się dużych fiatów. Byli nawet kiedyś u nas w domu. Moja mama pożyczała im jakieś pieniądze. Jej mąż zabawnie mówił, dukał, jego polski był sztywny, kanciasty, nie mieścił mu się w ustach, i mama powiedziała mi wtedy, że to Mazur, jeden z ostatnich, którzy tu zostali.\nRuszamy dalej. Jedziemy przez szutrowe i żwirowe drogi, porozrzucane po zagajnikach kilkudomowe wioski, ojciec robi koła, kluczy, zostawia chleb jeszcze w dwóch sklepach spożywczych. Kobieta milczy, ale wciąż się uśmiecha.\n– Nie byłam na pogrzebie, nie mogłam, Kajtek chory – zwraca się do mojego ojca.\n– Trzecią apelację do Sądu Najwyższego złożyli. Ale ci mówią, że to jest wiążące, że referendum musi być. Tysiąc osób to jest dziesięć procent osób uprawnionych do głosowania – odpowiada ojciec.\n– Myślałam, że będzie więcej – odpowiada kobieta i wtedy po raz pierwszy przestaje się uśmiechać.\nWjeżdżamy do kolejnej wsi. Z daleka widok jest piękny. Świeżo pomalowane płoty, nowe elewacje, ogródki, przystrzyżona trawa, kwiaty. Na ulicy nie ma prawie nikogo. Odwracam się, w brudnej, tylnej szybie widzę kontur samochodu Olczaka i Odysa.\n– Pamiętasz, jak się nazywam? – pyta mnie kobieta.\n– Ela Walinowska – mówi mój ojciec, zanim zdążyłem sobie przypomnieć.\nAle po chwili płoty, elewacje i ogródki znikają i zjeżdżamy z asfaltu w kolejną nieutwardzoną drogę, gdzie po obu stronach pleni się gęste zielsko; po chwili na jej końcu wyłaniają się szare, azbestowe, niskie i prostokątne zabudowania. Są puste, zdewastowane jak stare schrony przeciwatomowe. Mijamy górujący nad szarymi, płaskimi zabudowaniami główny budynek PGR-u, zdemolowany, szary prostopadłościan pokryty eternitowym dachem, upstrzony czarnymi jamami okien, w których dawno już wybito wszystkie szyby, i jedziemy w kierunku drobnych konturów kilku sześcianików, z tej odległości wyglądających jak małe i brzydkie kostki mydła – to popegeerowskie bloki, dwupiętrowe domki ze spadzistymi dachami i odłażącą elewacją. Nie pamiętam, abym kiedykolwiek tu był.\nKup i pobierz za 36,90 zł 26,94 zł ($ 9,28 $ 6,78)


Szkolenie ze strategii Carry Trade w Forex-University już w piątek! - Akademia Forex\nZapraszam na cykl internetowych szkoleń pt. “Strategia Carry Trade” cz. 2-4, wprowadzające w świat profesjonalnego handlu.\nPierwsza część cyklu odbyła się 28 listopada. Brał w niej udział Jacek Białobrzewski, który zrelacjonował szkolenie w artykule Forex University uczy jak stosować strategię Carry Trade. Na tych wstępnych warsztatach dowiedział się, na co warto zwracać uwagę w stosowaniu strategii inwestycyjnej carry trade na rynku walutowym, a także jakie elementy na nią wpływają i ile dzięki niej można zarobić.\nKolejne szkolenia także prowadzi Łukasz Zembik z Forex University. Pan Łukasz jest ekspertem rynku metali szlachetnych. Ma wieloletnie doświadczenie jako trader z podejściem fundamentalnym. Specjalizuje się w zakresie analizy międzyrynkowej. Bada wpływ carry tradingu na długoterminowe cykle na rynku walutowym.\nZajęcia odbędą się w formie trzech webinarów, które będą miały miejsce następująco: 13 grudnia, drugie 20 grudnia, natomiast trzecie już w nowym roku, 7 stycznia 2014, w godzinach 18.00 czasu polskiego.\nZapoznasz się z kompletną strategię inwestycyjną z wykorzystaniem carry trades dla indywidualnych inwestorów,\nNauczysz się jak skutecznie łączyć analizę techniczną z fundamentalną,\nZrozumiesz jak wykorzystywać miary apetytu na ryzyka do podejmowania właściwych decyzji inwestycyjnych,\nPoznasz sprawdzone modele zarządzania kapitałem,\nBędziesz uczestniczył w sesjach analizy rynku na żywo,\nOdkryjesz zasadnicze cechy analizy międzyrynkowej (giełdy – towary – Forex).\nOprócz tego m.in.:\nForex-University prześle ci komplet prezentacji,\nWeźmiesz udział w sesjach „pytań i odpowiedzi” z prowadzącym,\nUczestnikom zostaną rozesłane nagrania video ze szkoleń (możesz oglądać ile razy chcesz),\nOtrzymasz wybrany przez siebie cykl Forex-University z 2013 roku gratis o wartości 615 PLN(m.in. Trading po pracy, Skuteczny Daytrading, Forex prosty jak ABC, Technika Ichimoku…),\nAkademia Forex podjęła współpracę z serwisem Forex University. Dzięki temu – jako nasz czytelnik – możesz otrzymać promocyjną cenę za udział w webinarze. Zapłacisz 499,99 zł zamiast 615 zł. Wystarczy, że podczas rejestracji na kolejne webinaria wpiszesz w polu „kod” hasło: akademia.\nWszystkich zainteresowanych udziałem w kolejnych częściach szkolenia z Carry Trade i indeksu VIX, zapraszam na stronę rejestracji na webinar w Forex University.\nUczestnicy zajęć Forex-University mogą uzyskać pełny zwrot kosztów szkolenia, jeśli otworzą transakcje o łącznym nominale 30 lotów przez 6 miesięcy od rozpoczęcia webinarów, na dowolnej platformie w DM TMS Brokers S.A.\nTagi: , carry trade, forex-university, indeks zmienności, łukasz zembik, strategia inwestycyjna, strategie, szkolenie, tms brokers, vix, webinar\nNAB: Wycena dolara australijskiego coraz bardziej wyolbrzymiona\nWeź udział w szkoleniu i naucz się inwestować na rynku towarowym


Ziaja pro kwas 40% migdałowy i azelainowy 100ml (5901887033028) - Zakupy Kasianafali.pl\nKwasy 30% pirogronowy + laktobionowy Ziaja Pro (program do eksfoliacji) to kosmetyk mający niskie pH – w zakresie od 1,0 do 2,0 – dzięki temu działa głęboko i aktywnie. Rozluźnia przyleganie...\nAntybakteryjny żel przemywający Ziaja Pro (program oczyszczający do cery trądzikowej) znakomicie radzi sobie z porami, bliznami i zmianami potrądzikowymi. Zabieg ten polecany jest także na okolice...\nNormalizujący żel przemywający Ziaja Pro (program oczyszczający dla każdego typu cery) powstał z myślą o pielęgnacji skóry każdego typu. Kosmetyk ten skrupulatnie oczyszcza skórę, aktywnie nawilża...\nKrem nawilżający Ziaja Pro (program oczyszczający dla cery suchej i normalnej) asygnowany jest do pielęgnacji cery suchej i normalnej. Celem pielęgnacji jest precyzyjne oczyszczenie skóry, aktywne...\nneutralizator kwasów ca2+/b5 program do eksfoliacji (01441) marki Ziaja pro\nNeutralizator kwasów Ca2+/B5 Ziaja Pro (program do eksfoliacji) gromadzi wysokie stężenia substancji łagodzących rozpuszczonych w wodzie demineralizowanej. Dzięki temu przywraca naturalny...\nEksfoliator AHA 25% Ziaja Pro (program do eksfoliacji) powstał z myślą o pielęgnacji cery w przypadku trądziku pospolitego, cery tłustej, łojotokowej, przebarwienień skórnych, blizn potrądzikowych...\nSerum kojące z alantoiną i prowitaminą B5 do ultradźwięków Ziaja Pro (program naprawczy dla cery naczynkowej) asygnowane dla każdego typu cery. Zmiękczają zewnętrzne komórki naskórka. Świetnie...\nEksfoliator AHA 35% Ziaja Pro (program do eksfoliacji) powstał z myślą o pielęgnacji cery w sytuacji trądziku pospolitego, cery tłustej, łojotokowej, przebarwienień skórnych, blizn potrądzikowych...\nAktywator złuszczania Ziaja Pro (program do eksfoliacji) wydajnie odtłuszcza każdy typ skóry. Przygotowuje do dynamicznego złuszczania i oczyszczania oraz widocznie nawilża i odczuwalnie zmiękcza...\nŻel Apis Ultrasound Gel jest dedykowany do zabiegów z wykorzystaniem ultradźwięków, sonoforezy, jonoforezy, mezoterapii bezigłowej, fal radiowych, liposukcji ultradźwiękowej, a także do fotonowego...


Mapa wód wędkarskich okręgu PZW Rzeszów - Ogólne - Podkarpacki Serwis Wędkarski\nMapa wód wędkarskich okręgu PZW Rzeszów\nJune 1, 2010 in Ogólne\nDzisiaj przeglądałem mapę wód wędkarskich okręgu PZW Rzeszów, za którą musiałem zapłacić 3 zety.Dopatrzyłem się tam dziwnej rzeczy, a natomiast, kolorem różowym zaznaczona jest granica okręgu PZW w Rzeszowie,która swoim zasięgiem obejmuje część rzeki San w okolicach Dynowa.Z tego co wiem, to są wody PZW w Przemyślu i na dzień dzisiejszy żadnego porozumienia nie ma na tym odcinku z okręgiem rzeszowskim.Opłacając kartę wędkarską w tym roku pytałem się jakie są porozumienia z innymi okręgami i poinformowano mnie że wszystko zostaje tak jak w ubiegłym roku.Więc mam pytanie do kolegów czy się coś zmieniło w ostatnim czasie, czy okręg w Rzeszowie świadomie wprowadza wędkarzy w błąd?Bo wyobraźmy sobie taką sytuację, jedzie ktoś na ryby nad San w te okolice świadomy że może legalnie tam wędkować i podchodzi do niego Państwowa Straż Rybacka i co wtedy, kto będzie po stronie prawa, według mapy PZW Rzeszów, po stronie prawa jest wędkarz z drugiej strony PSR bo oni raczej nic nie będą wiedzieć o takowym udostępnieniu tej wody.\nCieszę się z otwarcia tego tematu, gdyż od dawna już nosiłem się z zamiarem wyjaśnienia innej (dla mnie) niejasności. Otóż Stobnica jest obecnie w całości zarządzana przez okręg w Rzeszowie. Dodatkowo, jest to tylko jeden obwód, tj. Stobnica I. Dotychczas sądziłem, że w całości jest wodą górską, a tu niespodzianka: Stobnica powyżej mostu w Domaradzu oznaczona jest jako rzeka nizinna. Wiem, że to Forum odwiedzają osoby blisko z ZO PZW Rzeszów współpracujące - czy mogę prosić o komentarz w tej kwestii?\nPS. Proponuję, by nasi działacze dostali swój dział na tym Forum, tak by każdy wiedział gdzie wyjaśniać wszelkie wątpliwości.\nNie chcę zakładać nowego tematu żeby nie zaśmiecać forum więc zapytam tutaj - co oznaczają krzyże puste w środku oraz pomarańczowe ?\nZ legendy się niestety nie dowiedziałem .\nKrzyże puste w środku oznaczają kościoły. Krzyże pomarańczowe oznaczają kościoły zabytkowe.\nWitam!.Czy nie ma ktoś do odsprzedania mapy okręgu PZW Rzeszów -czasami bywam w Waszych stronach i poruszam się trochę po omacku .Jakby co to proszę o kontakt na pw.Pozdrawiam . Marek\nMiko mozesz wrzucić na forum całą mapę .\nZ tym kopiowaniem i umieszczaniem całej mapki na naszym forum to ostrożnie (prawa autorskie),pewno nie spodobało by się to włodarzom naszego zacnego okręgu;).Czerpią z tego profity.\nRapala ma rację, nie umieszczajmy na forum materiałów do których nie mamy praw autorskich.\nDobra nie wrzucaj mapy na forum, wklej link z opcej strony internetowej ze zdjęciem mapy z dopiskiem :\nteraz opuszczasz serwis www.fishing.org.pl i przechodzisz do ogladania obrazka\nW tej mapie są wykorzystane moje foty, bez mojej wiedzy, nigdzie nie jest napisane, że są mojego autorstwa. Widnieje adnotacja, że zdjęcia są własnością Zarządu Okręgu PZW w Rzeszowie, nie przypominam sobie żeby ktoś je ode mnie kupił. Szczerze mówiąc nie przeszkadza mi to że są tam moje fotki, a nawet mnie to cieszy. Więc jak ktoś umieści mapę na naszej stronie to nic nam nie grozi\nWięc jak ktoś umieści mapę na naszej stronie to nic nam nie grozi\nI kolejna ciekawostka:)\nZalew w Wilczej Woli jest w naszym okregu\nWięc możemy na nim łowić do woli?\nCiekawy jestem,kto uczestniczył w opracowywaniu tej mapki?Czy nie przypadkiem znany nam Mateusz P.? .\nHehehe, "ON" już jest wszędzie!!! A tak na dobrą sprawę, to myślę, że Oktawian może spokojnie iść na Akacjową i poprosić "betonową władzę" o wytłumaczenie jak weszła w posiadanie zdjęć autorstwa kolegi.\nJa wiem w jaki sposób.\nA właśnie spróbujcie znaleźć drodzy koledzy na tej mapie łowisko nr 6 Zbiornik Łętownia.\nPominęli. Następna sprawa to taka że za ta mapę już raz płaciliśmy przy opłacie karty. "Akacjowy beton" wpadł na pomysł w zeszłym roku żeby zrobić taką mapę bo ułatwi to życie naszym wędkarzom. Zobligowali koła do zakupów tej że mapy a koła to odsprzedają za różne ceny różnym ludziom i sklepom. Tak to wygląda.\nJest na tej mapie zaznaczony Rudnik nad Sanem taką zieloną obwódką. Tutaj Akacjowa zrobiła kolejny przekręt w stylu Wilczej Woli. Woda jest tam nasza i opiekuję się nią koło z Nowej Sarzyny ale koło Rudnik nad Sanem Należy do okręgu Tarnobrzeskiego czyli jednym słowem "niezłe jaja" delikatnie mówiąc.\nBo cała idea tej mapy to o kant dupy otrzeć a jak w tamtym roku chciałem podziękować to powiedziano mi że mapki są dla wszystkich i kupić musi każdy.\nA teraz refleksja:\nBędą mi wymyślać mapy łowisk i inne pierdoły , ale nikt nie pomyśli że wystarczyłoby umieścić ją na stronie PZW , a w ogóle to krew mnie zalew jak pomyśle w jaki sposób prowadzona jest ta strona: żadnych konkretnych informacji ,ale mapkę sobie wymyślili żeby kasę od ludzi wyciągać - bo to potrafią najlepiej .. a może oni tylko to potrafią.\nWedług mnie pomysł takiej mapki nie jest najgłupszy bo zawsze warto coś takiego w plecaku nosić nawet w erze GPS-ów. Jest zrobiona z dobrego papieru, gorzej z treścią merytoryczną. Można się spierać czy pomysł i chęci dobre ale zajęli się tym nie odpowiedni ludzie czy ktoś chciał dać komuś zarobić (ale to już chyba teoria spiskowa )\nW teoriach spiskowych na fazie jestem najlepszy:D\nCiekawe rzeczy opowiadacie.\nW tamtym roku przy opłacie karty mapki były wydawane za darmo a jeśli ktoś wam kazał płacić to zrobił z Was jelenia.Rudnik nad Sanem należy do okręgu Rzeszów, wystarczy dobrze przeczytać wykaz wód jaki znajduje się w pozwoleniu.\nAle najprościej krytykować.\nRudnik należy do okręgu Tarnobrzeg ale zbiornik który się tam znajduje do Rzeszowa tak samo jak zbiornik w Ulanowie.\nJa znalazłem jest na granicy "niby"okręgu.\nPorównałem numeracje z mapy, z numeracją w zezwoleniu i o dziwo się zgadza.\nWłaśnie o tym pisałem - ktoś z Rudnika nie wędkuje na " swojej wodzie" tylko innego okręgu. A co do map to w moim kole niestety nie rozdawali tylko była sprzedawana w sklepach.\nJednak w Leżajsku jest solidne koło.\nAż sprawdzę jak wrócę z pracy. A jeśli jest tak jak napisałeś to umieścili go nie tam gdzie powinien być.\nNo i faktycznie znalazła się 6 ale całkiem w innym miejscu tak jak myślałem.\nNiestety w obecnych czasach już nic nie jest za darmo. Za mapy też płacimy. Zarząd Koła w Leżajsku w ubiegłym roku podjął uchwałę, że zakupi te mapy ze środków Koła i przekaże je wędkarzom nieodpłatnie podczas opłacania corocznych składek. Dlatego nasi wędkarze mogli je mieć w ramach opłacanej składki o czym już informowałem na tym forum. oraz na naszej tablicy gdzie przez kilkadziesiąt dni ta mapa wisiała z opisem gdzie można ją odebrać.\nEdited February 25, 2011 by wifer


Utrzymanie porządku w kuchni - jak się za to zabrać, o czym pamiętać - Perfect Cleaning\nUtrzymanie porządku w kuchni – jak się za to zabrać, o czym pamiętać\nMimo że przeważnie kuchnia jest dość niewielkim pomieszczeniem – a coraz częściej stanowi jedną przestrzeń połączoną z salonem – to właśnie w niej dzieje się najwięcej. Przygotowywanie i spożywanie posiłków sprawia, że wnętrze staje się szczególnie trudne w sprzątaniu, dlatego warto wiedzieć, jak się za nie zabrać. Poniżej przedstawiamy kilka porad, które skutecznie pomogą Ci w utrzymaniu porządku w kuchni.\nPrzemyśl aranżację wnętrza\nO zachowaniu czystości w kuchni warto pamiętać już na etapie jej wykończenia i aranżacji. Projekt powinien uwzględniać podział pomieszczenia na strefy, z których poszczególne odpowiadają za:\nprzechowywanie – ta strefa obejmuje lodówkę, szuflady, szafki i inne miejsca, w których gromadzone są produkty spożywcze,\nprzygotowywanie – krojenie, obieranie, mycie i inne czynności związane z przygotowywaniem posiłków powinny odbywać się w okolicach zlewozmywaka, blatu i stołu, dlatego należy umieścić je blisko siebie,\ngotowanie – piekarnik i kuchenkę również warto zlokalizować w tym samym miejscu.\nDzięki takiemu podziałowi utrzymanie porządku w kuchni jest łatwiejsze, ponieważ zapewnia on efektywną organizację pracy, a to jeden z kluczowych warunków pozwalających na zachowanie czystości w tym pomieszczeniu. Jeśli chodzi o aranżację wnętrza, bardzo duże znaczenie z punktu widzenia utrzymania porządku ma odpowiednie wyposażenie. Szafki, szuflady, półki, stoły, krzesła i blaty powinny być ergonomiczne, funkcjonalne, odpowiednio pojemne i wytrzymałe, a także odpowiednio rozmieszczone w całej kuchni. Uzyskanie oczekiwanego efektu wymaga wykonania precyzyjnego projektu, dlatego warto nawiązać współpracę z architektem, który zajmie się jego przygotowaniem.\nPozornie przechowywanie żywności wydaje się proste – wystarczy przecież poszczególne produkty włożyć do lodówki lub ułożyć w szafkach. Czy jednak gromadzenie artykułów spożywczych w opakowaniach, w których są sprzedawane, jest optymalnym wyborem? Nie do końca. Po pierwsze utrudnia organizację – poszczególne grypy artykułów lepiej trzymać w jednakowych pudełkach, np. produkty sypkie, jak ryż, mąka, sól czy cukier, na jednej półce w naczyniach z tej samej serii. Po drugie firmowe opakowania są nieporęczne i często się rozrywają, przez co łatwo zabrudzić szufladę, szafkę czy półkę. Również mięso czy nabiał wymagają przechowywania w odpowiednich opakowaniach w celu zachowania świeżości i pierwotnych właściwości smakowych, a nie w plastiku, który po otwarciu nie zapewnia odpowiedniej ochrony.\nZachowaj regularność w sprzątaniu i dobrą organizację na co dzień\nJednym z kluczowych warunków, które należy spełnić, żeby ułatwić sobie utrzymanie czystości w kuchni na co dzień, jest regularność i dobra organizacja w sprzątaniu. Wystarczy odkładać po sobie wszystkie przedmioty na swoje miejsce, zmywać od razu po zjedzeniu i zakończeniu gotowania i rozsądnie układać wyposażenie w szafkach, szufladach i na półkach, żeby znacząco ułatwić sobie porządki w kuchni. Dotyczy to również wszelkiego rodzaju sprzętów AGD, jak lodówka, mikser, piekarnik czy robot kuchenny, które należy myć na bieżąco i nie dopuszczać do ich zabrudzenia.\nKompleksowe sprzątanie raz na kilka tygodni\nZachowanie porządku na co dzień to jedno, jednak raz na jakiś czas przydaje się także kompleksowe sprzątanie. Dokładne czyszczenie szafek i szuflad, mycie mebli, okien, lodówki i piekarnika, usuwanie trudnych plam, których trudno się pozbyć na szybko – to tylko przykładowe czynności, które warto wykonać podczas gruntownych porządków w kuchni. Należy je przeprowadzać raz na kilka tygodnia, np. raz w miesiącu, dzięki czemu uda się uchronić wnętrze przed trwałymi zabrudzeniami.\nKorzystaj z odpowiednich preparatów\nKuchnia to szczególna przestrzeń, dlatego wymaga specjalnych preparatów. Ich dobór powinien zależeć od rodzaju czyszczonych powierzchni – osobne produkty należy kupić z myślą o podłodze, kuchence, piekarniku, zlewozmywaku czy blacie. W wyborze detergentu duże znaczenie ma także materiał wykonania danej powierzchni – przykładowo, blat czy podłogę z naturalnego kamienia myje się zupełnie innymi środkami niż np. drewno. Zanim więc rozpoczniesz sprzątanie, dokładnie się zastanów, jakie preparaty będą Ci potrzebne i dobierz je prawidłowo.\nZleć utrzymanie porządku firmie sprzątającej\nJak widzisz, utrzymanie porządku w kuchni to dość trudne zadanie, które wymaga odpowiedniej organizacji pracy, czasu i dużych nakładów energii. Jeżeli nie chcesz lub nie możesz zająć się sprzątaniem wnętrza we własnym zakresie, powierz ten obowiązek firmie sprzątającej. Jako Perfect Cleaning pozostajemy do dyspozycji niezależnie od tego, czy chodzi o jednorazowe zlecenie, czy regularną współpracę. Gwarantujemy sprzątanie kuchni na najwyższym poziomie niezależnie od jej wielkości, wyposażenia i stopnia zabrudzenia. Zapraszamy do kontaktu!


Regulamin | ŚLUB W DECHĘ\nSklep – sklep internetowy prowadzony pod adresem www.slubwdeche.pl, którego właścicielem jest firma Labsters, adres: Leksandrowa 81, 32-720 Nowy Wiśnicz, NIP 868 181 80 29, REGON 365085769, e-mail: slubwdeche@gmail.com\nKlient na prawach konsumenta - Klient będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), który zawiera Umowę związaną bezpośrednio z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, gdy jednocześnie z treści Umowy wynika, że nie posiada ona dla niego charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej udostępnionego w CEIDG (w tym w szczególności z numerów PKD)\nKupujący – zarówno Klient, Konsument oraz Klient na prawach konsumenta\nSprzedawca – firma Labsters, adres: Leksandrowa 81, 32-720 Nowy Wiśnicz, NIP 8681818029\nRegulamin – niniejszy regulamin dostępny pod adresem www.slubwdeche.pl, określający zasady korzystania ze sklepu\nSprzedawca prowadzi sprzedaż detaliczną za pośrednictwem Sklepu. Zamówienia są przyjmowane za pośrednictwem strony internetowej Sklepu.\nInformacje znajdujące się na stronie internetowej Sklepu nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Kupujący składający zamówienia za pomocą strony internetowej Sklepu, składa ofertę kupna określonego towaru na warunkach podanych w opisie produktu. Zdjęcia produktów mają charakter poglądowy a finalny produkt może różnić się nieznacznie w zakresie kolorystyki, rozmiarów lub detali. Przedmioty znajduące się na zdjęciach poza produktem, którego dotyczy sprzedaż, mają charakter dekoracyjny i nie stanowią przedmiotu sprzedaży. Sprzedawca ma prawo do umieszczania logo Sklepu na każdym produkcie.\nKupujący może złożyć zamówienie po założeniu konta jako zarejestrowany klient albo bez zakładania konta jako gość.\nZamówienie może być złożone za pośrednictwem systemu znajdującego się na stronie internetowej Sklepu.\nKażde złożone zamówienie otrzymuje swój numer, który Kupujący jest obowiązany podać przy każdym kontakcie ze Sklepem. Brak podania numeru zamówienia, może skutkować wydłużonym czasem oczekiwania na odpowiedź.\nPrzy składaniu zamówienia Kupujący jest zobowiązany do podania adresu do wysyłki wraz z numerem telefonu oraz adresem email dla dostawcy.\nDla niektórych produktów obowiązuje minimalna ilość kupowanych produktów, która wynosi określoną w opisie produktu ilość sztuk jednego typu.\nZamówienie zostanie przekazane do realizacji po uzgodnieniu specyfikacji towaru przez Kupującego ze Sprzedawcą, a w przypadku produktów z pełną personalizacją także po ostatecznej mailowej akceptacji projektu produktu z pełną personalizacją.\nRozpoczęcie realizacji zamówienia nastąpi po zaksięgowaniu płatności za zakupiony towar i jest liczone od następnego dnia roboczego po zaksięgowaniu wpłaty. W przypadku produktów z pełną personalizacją realizacja zamówienia następuje po otrzymaniu wszystkich informacji niezbędnych do realizacji zamówienia i po otrzymaniu płatności za zamówienie i jest liczona od następnego dnia roboczego po spełnieniu tych dwóch przesłanek.\nSprzedawca nie ingeruje w informacje podane przez Kupującego na potrzeby realizacji zamówienia, w szczególności nie poprawia błędów ortograficznych ani odmian gramatycznych podanego tekstu. Zrealizowane zostanie dokładnie to co zostało wprowadzone w kreatorze zamówienia lub zmienione na wyraźną prośbę Kupującego.\nWszelkie zmiany w treści po złożonym zamówieniu należy zgłaszać drogą elektroniczną na adres mailowy Sklepu.\nSklep realizuje zamówienia według indywidualnych wzorów Kupujących jedynie po wcześniejszej konsultacji i akceptacji.\nTermin realizacji zamówienia jest indywidualny dla każdego produktu i jest wskazywany przez Sprzedawcę. Realizacja ekspresowa jest możliwa po wcześniejszym uzgodnieniu ze Sprzedawcą i następuje w terminie uzgodnionym ze Sprzedawcą licząc od następnego dnia roboczego po zaksięgowaniu wpłaty na rachunku bankowym Sprzedawcy. W przypadku, gdy zamówienie składa się z kilku produktów o różnym czasie realizacji całość zamówienia jest realizowana zgodnie z najdłuższym terminem realizacji.\nW przypadku braku możliwości realizacji zamówienia w powyższym terminie z przyczyn niezależnych od Sprzedawcy, Sprzedawca poinformuje o tym Kupującego wraz z podaniem nowego terminu realizacji zamówienia.\nSklep wykonuje projekty graficzne dla produktów z opcjami personalizacji. Na pozostałe produkty Sklep nie wykonuje projektów graficznych.\nProjekty graficzne przesyłane są od 3 dni do dwóch tygodni roboczych, a w przypadku zamówień w trybie expres w ciągu 1-3 roboczych, licząc od dnia zaksięgowania wpłaty za zamówienie na koncie Sprzedawcy.\nSklep wysyła projekt graficzny w postaci pliku JPG lub PDF na wskazany przez Kupującego adres e-mail. Do odczytania plików jest potrzebny program Adobe Reader.\nW cenie zamówienia są 3 poprawki do projektu graficznego. Każda kolejna poprawka wynosi 15 zł.\nPóźniejsze domówienie dodatkowej ilości wcześniej zamówionych produktów generuje dodatkowy koszt dodruku w wysokości 30 zł do wartości domówienia. Minimalna wartość domówienia wynosi 10 sztuk.\nCeny towarów podane na stronie internetowej są cenami brutto. Sklep zwolniony jest z podatku VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.\nNa prośbę Kupującego Sklep wystawi na rzecz Kupującego fakturę i prześle ją drogą elektroniczną na wskazany przez Kupującego adres e-mail.\nTermin płatności za zamówiony towar wynosi 7 dni.\nJedyną akceptowaną formą płatności jest przelew bankowy na rachunek Sklepu.\nW tytule przelewu za zamówienie Kupujący jest obowiązany podać prawidłowy numer zamówienia. Wskazanie błędnego numeru zamówienia może wydłużyć termin realizacji zamówienia.\nDostępne do wyboru sposoby dostawy zamówienia opisane są na stronie internetowej Sklepu.\nKoszty wysyłki zamówienia pokrywa Kupujący. Koszty wysyłki zamówienia są uzależnione od ilości zamówionych produktów.\nW przypadku, gdy zamówienie składa się z kilku produktów zamówienie jest wysyłane jedną przesyłką chyba, że zamówienie przekracza maksymalny dostępny gabaryt paczki.\nPrzesyłki są wysyłane za pomocą firmy kurierskiej lub paczkomatu. Czas dostawy przesyłki przez firmę kurierską nie wlicza się do czasu realizacji zamówienia.\nW przypadku niedostarczenia przesyłki przez firmę kurierską, Kupujący zobowiązany jest niezwłocznie poinformować o tym Sklep wraz z podaniem numeru zamówienia.\nSprzedawca ma obwiązek dostarczyć produkty wolne od wad i jest odpowiedzialny względem Kupującego za wady fizyczne lub prawne zakupionych produktów – rękojmia.\nJeżeli Kupujący stwierdzi wadę produktu powinien poinformować o tym Sprzedawcę wskazując:\nswoje roszczenie lub składając stosowne oświadczenie zgodnie z kodeksem cywilnym,\nswoje dane kontaktowe – ułatwi to i przyśpieszy rozpatrzenie reklamacji przez Sprzedawcę.\nReklamacja zakupionych produktów może być złożona za pomocą poczty elektronicznej na adres e-mail Sprzedawcy, pocztą tradycyjną na adres Sprzedawcy, a w przypadku zarejestrowanych klientów także za pośrednictwem konta w Sklepie.\nKupujący ma możliwość skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń, m. in.:\nzwrócenie się do wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej,\nskorzystania z pomocy powiatowego miejskiego rzecznika praw konsumenta lub organizacji społecznej, do której statutowych zadań należy ochrona konsumentów.\nBardziej szczegółowych informacji na temat pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń, Kupujący może szukać pod adresem: https://www.uokik.gov.pl/pozasadowe_rozwiazywanie_sporow_konsumenckich.php\nKupujący może skorzystać również z platformy internetowego rozstrzygania sporów platforma ODR zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia WE nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE. Platforma ODR jest dostępna pod adresem: http://ec.europa.eu/consumers/odr/. Adres poczty elektronicznej Sprzedawcy do pierwszego kontaktu to: slubwdeche@gmail.com\nJeżeli w wyniku realizacji procedury reklamacyjnej dotyczącej reklamacji zgłoszonej przez Kupującego nie dojdzie do rozwiązania kwestii spornej, Sprzedawca przekaże Kupującemu na papierze lub innym trwałym nośniku oświadczenie o zgodzie lub braku zgody na udział w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Podmiotem uprawnionym jest Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej.\nWiększość produktów, które można zakupić za pośrednictwem Sklepu, jest personalizowana i wykonywana na zamówienie według specyfikacji Kupującego. W stosunku do takich produktów Kupującemu będącemu Konsumentem oraz Klientem na prawach konsumenta nie przysługuje prawo odstąpienia od umowy. Poniższe postanowienia dotyczące Konsumenta stosuje się wprost do Klienta na prawach konsumenta.\nW przypadku pozostałych produktów innych niż produkty personalizowane i wykonywane na zamówienie według specyfikacji Kupującego, który zawarł umowę na odległość, może w terminie 14 dni kalendarzowych odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów, z wyjątkiem kosztów określonych w ust. 9 poniżej. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy może zostać złożone:\npisemnie na adres firmy: Labsters, Leksandrowa 81, 32-720 Nowy Wiśnicz\nelektronicznie na adres: slubwdeche@gmail.com\nOdstępując od umowy Konsument może posłużyć się formularzem odstąpienia od umowy znajdującym się w Załączniku nr 3 do niniejszego Regulaminu, jednak nie jest to obowiązkowe.\nW razie odstąpienia od umowy Konsument zobowiązany jest do zwrotu produktu niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni kalendarzowych od dnia, w którym odstąpił od umowy, na poniżej podany adres firmy:\nLabsters, Leksandrowa 81, 32-720 Nowy Wiśnicz\nDo zachowania terminu wystarczy odesłanie produktu przed jego upływem. W przypadku odesłania zwracanego produktu Sprzedawca zaleca dopisanie na przesyłce informacji „ZWROT” oraz załączenie formularza odstąpienia od umowy celem ułatwienia identyfikacji odstąpienia od umowy.\nSprzedawca dokonuje zwrotu płatności w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy, ale może wstrzymać się ze zwrotem tych płatności do czasu otrzymania produktu lub do czasu dostarczenia Sprzedawcy dowodu jego odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.\nKonsument ponosi następujące koszty odstąpienia od umowy:\nJeżeli Konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez Sprzedawcę, Sprzedawca nie jest zobowiązany do zwrotu Konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów,\nPrawo odstąpienia od umowy nie przysługuje Konsumentowi także w pozostałych wypadkach określonych szczegółowo w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta.\n9. PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH I PLIKI COOKIES\nSprzedawca przetwarza dane osobowe zgodnie z zasadami określonymi w Polityce Prywatności Załącznik nr 1 do niniejszego Regulaminu.\nSprzedawca wykorzystuje pliki cookies zgodnie z zasadami określonymi w Polityce plików cookies Załącznik nr 2 do niniejszego Regulaminu.\nSklep świadczy na rzecz Kupującego usługi drogą elektroniczną, tj.: formularz zamówienia i konto.\nSklep umożliwia Kupującemu składanie ofert kupna produktów za pomocą formularza zamówień dostępnego na stronie internetowej Sklepu. Korzystanie z formularza zamówień polega na wyborze produktów dostępnych w Sklepie poprzez dodanie ich do koszyka, a następnie określenie ich specyfikacji, wybór formy dostawy i płatności zgodnie z wyświetlanymi instrukcjami oraz zatwierdzeniu zamówienia poprzez przycisk potwierdzający złożenie zamówienia. Usługa formularza zamówienia ma charakter jednorazowy i jest świadczona od chwili udostępnienia formularza zamówienia do chwili złożenia zamówienia lub odstąpienia od złożenia zamówienia.\nKupujący ma możliwość założenia konta w Sklepie, na którym przechowywane są jego dane oraz historia zamówień w Sklepie. Do założenia konta konieczne jest wypełnienie przez Kupującego formularza rejestracji, w tym określenie swojego loginu i hasła do logowania. Kupujący otrzyma na wskazany przez siebie adres e-mail link do potwierdzenia założenia konta w Sklepie. Z chwilą potwierdzenia przez Kupującego założenia konta w Sklepie dochodzi do zawarcia umowy o świadczenie usługi konta. Usługa świadczona jest przez czas nieoznaczony. W każdej chwili Kupujący ma możliwość złożenia żądania usunięcia konta i tym samym rozwiązania umowy o świadczenie usługi konta.\nPodczas korzystania z usług świadczonych przez Sklep drogą elektroniczną zabronione jest dostarczanie przez Kupującego treści o charakterze bezprawnym.\nUsługi świadczone przez Sklep drogą elektroniczną są nieodpłatne. Odpłatne są natomiast umowy sprzedaży zawierane za pośrednictwem Sklepu.\nReklamacje związane z usługami świadczonymi drogą elektroniczną Kupujący może zgłaszać za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: www.slubwdeche@gmail.com">www.slubwdeche@gmail.com. Prawidłowo złożona reklamacja powinna zawierać co najmniej następujące dane: 1 oznaczenie Kupującego imię oraz adres email, 2 opis problemu będącego podstawą złożenia reklamacji przedmiot reklamacji, okoliczności uzasadniające złożenie reklamacji. Reklamacje będą rozpatrywane w terminie 30 dni od ich otrzymania. Sklep przekaże Kupującemu swoje rozstrzygnięcie drogą elektroniczną na adres e-mail Kupującego.\n11. INFORMACJE O SZCZEGÓLNYCH ZAGROŻENIACH ZWIĄZANYCH Z KORZYSTANIEM Z USŁUG ŚWIADCZONYCH DROGĄ ELEKTRONICZNĄ\nSklep informuje, że korzystanie z usług świadczonych drogą elektroniczną może wiązać się z potencjalnymi zagrożeniami związanymi z korzystaniem z usług świadczonych drogą elektroniczną. Do podstawowych zagrożeń należą m.in.\nspam – otrzymanie niezamówionej informacji handlowej w drodze elektronicznej;\nzłośliwe oprogramowanie ang. Malware – różnego rodzaju aplikacje lub skrypty mające szkodliwe, przestępcze lub złośliwe działanie w stosunku do systemu teleinformatycznego użytkownika sieci, takie jak wirusy, robaki, trojany;\nprogramy szpiegujące ang. Spyware – programy śledzące działania użytkownika, które gromadzą informacje o użytkowniku i wysyłają je – zazwyczaj bez jego wiedzy i zgody – autorowi programu;\nwyłudzanie poufnych informacji osobistych, np. haseł ang. Phishing;\nniedozwolony podsłuch ang. Sniffing – wykorzystanie programu komputerowego, którego zadaniem jest przechwytywanie i ewentualne analizowanie danych przepływających w sieci;\nczynności kryptoanalizy tj. odnalezienie słabości systemu kryptograficznego i umożliwienie jego obejścia lub złamania.\nSklep podejmuje niezbędne działania mające na celu minimalizację ryzyka wystąpienia zagrożeń wskazanych w ust. 1 powyżej, a także podnoszące bezpieczeństwo korzystania ze Sklepu.\nNiezależnie od działań podejmowanych przez Sklep wskazanych w ust. 2 powyżej, Kupujący, aby znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia zagrożeń wskazanych w ust. 1 powyżej, powinien zaopatrzyć swój komputer i inne urządzenia elektroniczne, które wykorzystuje podłączając się do Internetu, w program antywirusowy i zaporę sieciową firewall, a także stale je aktualizować. Ponadto Kupujący powinien stosować różne hasła do urządzeń elektronicznych, które wykorzystuje oraz do aplikacji internetowych, z których korzysta o długości co najmniej 8 znaków, zawierających oprócz małych i dużych liter, także cyfry i inne znaki, w tym interpunkcyjne, a także okresowo zmieniać hasła.\nzmiana warunków technicznych świadczenia usług drogą elektroniczną przez Sklep, w tym wprowadzenie nowych usług, rozbudowa lub zmiana funkcjonalności Sklepu,\nzmiana warunków lub procesu zawierania umów z Kupującymi;\npoprawa obsługi Kupujących, w tym przeciwdziałanie nadużyciom;\nzmiana danych, w szczególności nazw, numerów identyfikacyjnych, adresów elektronicznych, zamieszczonych linków lub danych teleadresowych wskazanych w Regulaminie,\npotrzeba usunięcia z treści Regulaminu ewentualnych błędów, omyłek pisarskich lub niejasności,\nkonieczność dostosowania postanowień Regulaminu do przepisów prawa.\nJeżeli na podstawie Regulaminu doszło do zawarcia z Kupującym umowy o charakterze ciągłym np. świadczenia usługi elektronicznej utrzymania konta w Sklepie zmieniony Regulamin wiąże Kupującego, jeżeli został powiadomiony o zmianach i nie wypowiedział umowy w terminie 14 dni od dnia powiadomienia o zmianach.\nJeżeli na podstawie Regulaminu doszło do zawarcia z Kupującym umowy o charakterze innym niż ciągły np. umowa sprzedaży zmiany Regulaminu nie będą naruszać praw nabytych Kupujących będących Konsumentami przed dniem wejścia w życie zmian Regulaminu, w szczególności nie będą miały wpływu na złożone zamówienia oraz zawarte umowy sprzedaży.\nRegulamin obowiązuje od dnia 23.03.2022r.


S-pl.pl - XIX pielgrzymka parlamentarzystów, pracowników administracji rządowej i samorządowej województwa podlaskiego\nXIX pielgrzymka parlamentarzystów, pracowników administracji rządowej i samorządowej województwa podlaskiego\nPo raz XIX. podlascy parlamentarzyści, samorządowcy i pracownicy administracji publicznej modlili się w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. W niedzielnym nabożeństwie, różańcu i złożeniu kwiatów przy Krzyżu Administracji Rządowej oraz przy Krzyżu Samorządowców i Parlamentarzystów Województwa Podlaskiego uczestniczył wojewoda podlaski Bohdan Paszkowski.\n„Już po raz dziewiętnasty spotykamy się na tym Wzgórzu Krzyży i choć przez ten czas, który upłynął od pierwszej pielgrzymki, otaczająca nas rzeczywistość ogromnie się zmieniła, to jedno pozostaje niezmienne, żyjemy w wolnej, niepodległej Ojczyźnie” – mówił wojewoda podlaski Bohdan Paszkowski. „To wielki dar , o którym powinniśmy pamiętać, zwłaszcza w roku wielkiego jubileuszu setnej rocznicy odzyskania niepodległości” – dodał.\nUroczystości w Świętej Wodzie otworzyła o 11.00 wspólna modlitwa różańcowa do Siedmiu Boleści Matki Bożej na Wzgórzu Krzyży. Pielgrzymce przewodniczył duszpasterz parlamentarzystów i pracowników administracji publicznej. ks. dr Jarosław Grzegorczyk.\nNastępnie zostały złożone wieńce przy Krzyżu Samorządowców i Parlamentarzystów Województwa Podlaskiego i przy Krzyżu Administracji Rządowej.\nW południe, przy Grocie została odprawiona Msza św., której przewodniczył Ks. Arcybiskup Senior Archidiecezji Białostockiej Edward Ozorowski.\nW uroczystościach obok wojewody podlaskiego wzięli udział m.in. posłowie na Sejm RP Bernadeta Krynicka oraz Dariusz Piontkowski, samorządowcy, a także władze Wasilkowa, radni białostoccy, przedstawiciele służb mundurowych, harcerze i mieszkańcy Wasilkowa. Nabożeństwo różańcowe i Msza św. odbyły się w asyście pocztów sztandarowych podlaskich służb mundurowych.\nData dodania artykułu: 2018-09-19


Wszystkie filtry do silnika Yanmar 4TNE98 dostępne od ręki. Wysyłka\nOferujemy do silnika Yanmar 4TNE98 wszystkie wersje filtrów silnikowych. Są\nsilnikami Yanmar 4TNE98. Skontaktuj się z nami.\nFiltry Yanmar 4TNE98T\nFiltry Yanmar 4TNE98A\nFiltry Yanmar 4TNE98-TLB\nPrzebieg ssania w silnikach przedstawia się na rysunkach najczęściej jako prostą, w rzeczywistości wcale tak nie wygląda. Wskutek zmiennej prędkości tłoka, prędkość zasysanego (albo wtłaczanego) czynnika jest również zmienna. Wywołuje to różnicę oporów przepływu, co odbija się na ciśnieniu świeżego ładunku. Oczywiście, że ogromny wpływ na wahania ciśnienia czynnika w czasie suwu ssania ma również prędkość obrotowa silnika.


10 sty 2017, o 19:05\nja ostatnio na Puls2 oglądam Agenci NCIS od poniedziałku do środy o 20:00 - ale teraz trzeba pamiętać że Polsat przesunął kanały i teraz jest na 157 miejscu\n10 sty 2017, o 19:00\na co byście powiedzieli na super bajkę wieczorem dla maluszków i ciut większych dzieciaczków -polecam Jimmy Neutron: mały geniusz. Niezła bajeczka o dziesięcioletnim geniuszu i wynalazcy na Puls2\n17 sie 2016, o 19:26\nTemat: smartfon do 1000zł\nmój mąż zdenerwował się do reszty w poniedziałek na swój telefon z windowsem - poszukał w necie i tak oto jesteśmy w posiadaniu podobnego telefonu co Wędrowniczka3 ale inny model Allview x3 pro - a myślałam że te telefony to raczej nieznane są a tu proszę -pewnie zdobywa popularność dzięki swojej za...\n18 paź 2015, o 07:32\nTemat: Robicie kopytka?\nRe: Robicie kopytka?\nu mnie w domu niekoniecznie jada się pierogi, kopytka i tego typu rzeczy. Pierogi z truskawkami jada mój syn - ja tam lubię wszystkie ale jak sobie kupię paczkę to starcza mi na 2-3 razy. A kopytka to najlepsze robi moja mama - ona już wie, że jak robi to zaprasza mnie na małe co nieco\n18 paź 2015, o 07:27\nSluchajcie, biore tabletki, ale zdarza mi się, że nie robię tego na czas. Przypomnienia w telefonie nie zdały egzaminu... ;) Czy są jakieś aplikacje, które skutecznie pomogą mi poradzić sobie z tym problemem ? ;) Doradźcie proszę :) Kiedyś słyszałam o czymś takim. Sama nie używałam ale u nas w prac...\n13 paź 2015, o 18:12\nHadassa pisze: Róża powiedz potem jak się na nich czujesz\nod dwóch miesięcy moje samopoczucie znacznie się poprawiło\n- bóle głowy, huśtawka nastrojów, zmęczenie, obrzmiałe piersi - te objawy znacznie się zmniejszyły. Już prawie ich nie odczuwam. Oby tak dalej\n9 paź 2015, o 17:30\nTemat: Depilacja ...\nRe: Depilacja ...\nZupełnie nie wiem o czym mówicie. Czy to jakaś nowość? Chętnie się dowiem więcej, bo sama męczę się z włoskami. dla mnie już nie nowość - w wielkim skrócie - zaliczasz kilka wizyt w gabinecie podczas których robią Ci depilację woskiem lub masą cukrową a następnie nakłada się tzw. aktywator a na kon...\n27 sie 2015, o 20:46\nTemat: Legia Mistrz 2012/13\nRe: Legia Mistrz 2012/13\nno póki co nie wygląda to ciekawie 1:1 - muszą się pilnować\nmuszę się poprawić 2:1 - piętka Guilerme\n18 sie 2015, o 17:46\nRe: Kora sosnowa\njak szukasz takiej prawdziwej prawdziwej - to chyba poszperaj w necie i wyszukaj jakiś tartak albo dobry zakład stolarski - oni powinni mieć tego pod dostatkiem\n18 sie 2015, o 17:41\njakby któraś z Was miała chętkę na wygranie tuszu a może i lepszej nagrody to Maybelline ogłosił konkurs pod nazwą #jestemzjawiskowa\n13 sie 2015, o 20:49\nmój lekarz stwierdził ostatnio - oczywiście po wnikliwej analizie, że czas zmienić mi choćby na jakiś czas tabsy. Przepisał mi vixpo, że niby niweluje objawy pms. Pozażywamy - zobaczymy - ocenimy\n2 sie 2015, o 12:33\ntrochę niestandardowo - jeansy i stanik\n2 sie 2015, o 12:30\nRe: Ostatni posiłek :P\nna zmianę banan i arbuz\n2 sie 2015, o 12:28\nTemat: UVAga słońce!\nRe: UVAga słońce!\nWędrowniczka3 ma rację jeśli chodzi o to mleczko - dodatkowo oni maja także serię dla dorosłych zarówno do twarzy jak i ciała. Do twarzy z filtrem 50 a w ciepłym klimacie to na początek wskazane jest. Do ciała też mają wysokie filtry 50 i 30.\n24 lip 2015, o 17:08\nTemat: Uzależnienie od for\n22 lip 2015, o 20:51\nTemat: 10 grzechów według Feng-shui\nRe: 10 grzechów według Feng-shui\njakiś czas temu słyszałam o tych suchych kwiatach i niby nie wierzę tak do końca w takie rzeczy to jednak wywaliłam wszystkie. O klapie od wc nie wiedziałam ale i tak mam alergię na uniesioną deskę\n22 lip 2015, o 20:45\nja tam mam krzesło typowo biurowe ale z dobrym podparciem pleców - bądź co bądź spędzam na nim ok 9 godz - od czasu do czasu oczywiście przechadzka po sklepie ale głownie siedzenie\n22 lip 2015, o 20:42\nnowy krem Miracle sleeping - jeszcze chwila i pójdę go wypróbować - ponoć po przebudzeniu skóra twarzy ma być wypoczęta - no to niedługo urlop i wtedy zobaczymy czy da radę\n13 lip 2015, o 16:31\nKarolowaOla pisze: Epilfree to dla mnie cudo nadal się zastanawiam dlaczego wcześniej o tym nie słyszałam.\nJa też od zawsze stawiałam na tradycyjną metodę pozbywania się niechcianego owłosienia tu i tam. Jakiś temu natrafiłam na wzmiankę o epilfree i teraz mogę powiedzieć że maszynkę rzuciłam w kąt\n13 lip 2015, o 16:20\nTemat: pijecie kawe?\nRe: pijecie kawe?\njeśli do kaw zalicza się zbożówkę to i owszem\ntakiej prawdziwej nie tykam bo śmiem twierdzić, że po filiżance małej czarnej lecą ze mną na sygnale na SOR