« Szczegóły wielkich małych zmian od października\nWielkie małe zmiany – autobusy [komentarz] »\nWielkie małe zmiany – tramwaje [komentarz]\nZa nami pierwszy tydzień funkcjonowania komunikacji miejskiej po zapowiadanych wzmocnieniach. To dobry moment, by je dokładniej prześledzić, skomentować i ocenić jak się na razie sprawdzają. Dziś zajmiemy się liniami tramwajowymi, a w następnym artykule – autobusami.\n„Dziewiątka” od kilku lat cieszy się coraz większym powodzeniem, zwłaszcza na południowej części trasy. Jednym z powodów była likwidacja linii „51” w 2012, która wspomagała ją między Nowym Bieżanowem a rondem Mogilskim. W zamian wprawdzie wzmocniono „50”, jednak ta pokrywa się z „9” tylko na części trasy, siłą rzeczy więc ta ostatnia zyskała pasażerów. Tendencja nasiliła się jeszcze bardziej po zeszłorocznym otwarciu estakady Lipska – Wielicka: nowa, szybsza trasa „dziewiątki” stała się bardzo atrakcyjna i przyciągnęła dodatkowe zainteresowanie. Do tej pory, urzędnicy ratowali się wysyłaniem na linię dłuższych wagonów (składy wiedeńskie E1+c3), jednak teraz nadarzyła się okazja by wreszcie odpowiedzieć na rosnące zainteresowanie i po prostu wzmocnić rozkład.\nDzięki temu „9” w szczycie kursuje teraz co 10 minut, zamiast co 20. Zmianę oceniam na plus, choć zastanawiam się, czy w rejonach Bieńczyc i Mistrzejowic to akurat tę linię wytypowałbym jako pierwszą do wzmocnień. Dużo bardziej potrzebuje ich wg mnie „14”, w której tłok to chleb powszedni. Dlatego, głośno myśląc, zastanawiam się czy lepszym pomysłem nie byłoby:\nwzmocnić „9” tylko na odcinku Nowy Bieżanów – Wieczysta (np. w postaci dodatkowej szczytowej linii „49”, zsynchronizowanej z „dziewiątką”),\nw zamian „14” puścić w szczycie co 10 minut, na całej trasie.\nNowy Bieżanów, Bieńczyce czy Mistrzejowice wciąż zyskałyby tyle samo dodatkowych kursów. Długa wprawdzie straciłaby „7”, jednak przecież w zamian dostała znacznie częstszą „18”. A tak przynajmniej rozwiązałby się problem tłoków w „14” i ludzi jadących dosłownie w drzwiach. Zresztą sam ZIKiT rozważał skierowanie „siódemki” do Bronowic, powyższa propozycja byłaby zatem jedynie rozwinięciem tego zamysłu.\nZ innej beczki – warto przypomnieć, że kilkanaście lat temu „9” też kurowała co 10 minut i to przez cały dzień. Potem została pocięta w międzyszczycie (w zamian wzmocniono „14”), a następnie również w godzinach szczytowych.\nRozkład „9” w 2004.\nO tym, że ZIKiT planuje skorygować trasę „12”, wiedzieliśmy od paru miesięcy. Istnienie „dwunastki” krytykowałem od 2015, czyli od samego początku jej kursowania – powstała przez pocięcie linii „22” i tym samym przyniosła kolejne ograniczenia ilości kursów w Nowej Hucie. Wiadomo, że chodziło o oszczędności, jednak pod pretekstem pustych kursów „22” urzędnicy tak naprawdę stworzyli jeszcze większego pustaka. „Dwunastka” totalnie się nie sprawdzała, co zresztą było widać po ciągłych zmianach trasy i rozkładu. Najpierw jeździła do os. Dąbie, potem do Małego Płaszowa, potem do Wieczystej… no i jeszcze od drugiej strony skrócono ją z Borku Fałęckiego do Łagiewnik. I wciąż się nie sprawdzała, nawet mimo tego że od początku 2016 miała wzmacniać „19” w relacji Grzegórzecka – Rondo Mogilskie oraz „9” w relacji Rondo Grzegórzeckie – Mogilska.\nTeraz ZIKiT właściwie wycofuje się z cięć, które wprowadził dwa lata temu. „12” pojedzie do Huty, zatem „22” będzie na prawie całej trasie wzmocnione – tak jak było przed 2015. Skąd taka zmiana stanowiska? Cóż, Zarząd ma nowego dyrektor ds. Transportu, Łukasza Franka 😉 A czemu po prostu nie zlikwidowano „12” i nie uruchomiono tych dodatkowych kursów jako „22”? Primo, „dwunastka” ma inną trasę w Hucie – pojechała przez Ptaszyckiego, co jest spowodowane planowanym wyrzuceniem stąd linii „16” (która to ma trafić z powrotem na al. Solidarności i pod Kombinat). Aby więc ciąg Ptaszyckiego – Kopiec Wandy nie został z tylko jednym tramwajem („10”), skierowano tu właśnie „12”.\nDruga różnica między „22” a „12” to końcówki na południu miasta: ta ostatnia ma krótszą trasę i kończy w Łagiewnikach, zamiast w Borku Fałęckim. Oczywiście byłoby świetnie, gdyby „dwunastka” mogła trafić do Borku, jednak pamiętajmy, że ten rejon też właśnie dostał wzmocnienia w postaci częstszej „19”. W Borku to właśnie linie jadące przez Kalwaryjską mają największe zapełnienie (w szczególności „8”) i dlatego uważam ten wybór za bardzo trafny.\nDodajmy tylko, że korekta ta nawet nic nie kosztowała, bo w zamian za dłuższą trasę linia znów stała się szczytówką (przed wakacjami kursowała od rana do późnego popołudnia, bez przerw). To niestety oznacza też gorzkie wieści dla pasażerów z ul. Brożka, którzy do tej pory mieli tramwaj co 10 minut do centrum przez cały dzień („12″+”22”), a teraz poza szczytem mają już co 20. To jednak w mojej opinii chyba jedyny minus zmian na „12”.\n„Osiemnastka”, kiedyś traktowana jak piąte koło u wozu i zawieszana przy każdej możliwej okazji, odżyła całkowicie po skierowaniu jej do Czerwonych Maków i na Krowodrzę Górkę. Nowa trasa okazała się strzałem w dziesiątkę – od samego początku tramwaje zaczęły jeździć pełne, a od tego czasu tłok tylko rósł – m.in. dlatego, że na Ruczaj przeprowadziły się kolejne wydziały UJ. ZIKiT początkowo ratował się kierowaniem dłuższych wozów na wybrane kursy „18” (32-metrowe bombardiery NGT8 zamiast 26-metrowych NGT6), jednak były one potrzebne także na wielu innych liniach i trzeba było zabierać jednym, by dać drugim. Teraz sprawę udało się unormować i „18” w szczycie pojechała co 5 minut zamiast co 10.\nTrochę szkoda, że ostatecznie linia nie została wzmocniona również z weekendy. Pierwszy pogłoski mówiły o zwiększeniu częstotliwości także w soboty – pojawiły się nawet stosowne rozkłady – jednak nic z tego nie wyszło. Czuję tu pewien niedosyt, bo oto mamy linię która w soboty i święta pojawia się na przystankach cztery razy rzadziej (!) niż w dni powszednie w szczycie. Już „52” zadziwiało podobnym dysonansem – linia w dni powszednie kursuje co 5 minut, podczas gdy w niedziele ledwie co 20. Niestety „18” tę tendencję jeszcze pogłębia i nawet w soboty jest rzadko. Jasne, linia została wzmocniona i wypada to tylko chwalić. Chciałoby się jednak, by sygnał wysłany od urzędników do pasażerów był bardziej wyraźny: „hej, ta linia jeździ często przez cały tydzień, nie tylko w szczycie”.\nKolejny problem to swoista klęska urodzaju na Ruczaju, gdzie kursują teraz cztery linie tramwajowe, z czego dwie mocne („18” i „52”, obie co 5 minut w szczycie). Przez to pętla na Czerwonych Makach zwyczajnie nie wyrabia z obsłużeniem takiej ilości wozów, co skutkuje zajeżdżaniem się brygad, chaosem i opóźnieniami w odjazdach. Jestem ciekaw, czy urzędnicy mają jakiś pomysł na rozwiązanie tego problemu.\n„Dziewiętnastka”, sprowadzona do dość marginalnej roli po małej marszrutyzacji, również zaczęła z czasem wracać do łask. Pomogło przede wszystkim zeszłoroczne skierowanie jej przez tunel pod Dworcem Głównym. Zastąpiła tutaj „9” i „50”, przejmując tych pasażerów, którzy chcieli dostać się z rejonów ronda Mogilskiego choćby na Kazimierz. Na początku 2016 ZIKiT spróbował wzmocnić część jej trasy linią „12” (o tym pisałem powyżej), jednak średnio się to sprawdzało choćby z powodu kiepskiej synchronizacji obu tramwajów.\nRozwiązanie wprowadzone tydzień temu jest wg mnie zdecydowanie lepsze. Dzięki temu teraz „19” znów kursuje co 10 minut przez cały dzień, jak za dawnych czasów, a pasażerowie jadący z ronda Mogilskiego w stronę Grzegórzeckiej mają do dyspozycji mocny tramwaj od rana do wieczora. Skorzystali również podróżujący z Borku Fałęckiego, którzy mają teraz dwie mocne linie („8” i „19”) od Borku aż do Korony.\nRozkład „19” w 2003. Ech, kiedyś nawet w soboty jeździła co 10 minut! Dziś nie ma tak nawet „18” jeżdżąca w dni powszednie w szczycie co 5.\nW tekście wyszukiwałem głównie kłopoty, jednak nie zmienia to faktu że październikowe wzmocnienia tramwajów oceniam nad wyraz pozytywnie. Warto też zwrócić uwagę, że urzędnicy tak wybrali linie, by zyskało jak najwięcej różnych rejonów: trasy „9”, „18”, „19”, a także nowohuckiego odcinka „12” pokrywają się w minimalnym stopniu. To też oceniam na wielki plus, bo dzięki temu ze wzmocnień może skorzystać tym większa ilość pasażerów.\nAleja_Jana_Pawła_II, Aleja_Pokoju, Bombardier_NGT6, Bombardier_NGT8, Borek_Fałęcki, Czerwone_Maki, Dworzec_Towarowy, Estakada, Kopiec_Wandy, Krowodrza_Górka, linia_12, linia_14, linia_18, linia_19, linia_22, linia_51, linia_7, linia_9, Mistrzejowice, Nowy_Bieżanów, Ptaszyckiego, Łagiewniki\nThis entry was posted on 11 października, 2016, 9:27 am and is filed under Opinia. You can follow any responses to this entry through RSS 2.0. You can leave a response, or trackback from your own site.\n#1 by Michał P. (@Mikaoellion) on 11 października, 2016 - 6:54 pm\nJa myślę, że jeśli by wprowadzić „14” co 10 minut to ZIKiT chciałby jednak ograniczyć ponownie „9” do kursowania co 20 minut w dodatku do zlikwidowania „7” bo pewnie by się wszystko rozchodziło o dodatkową kasę. Nie sądzę, żeby idea szczytówki z Wieczystej do NB była rozważana. Szczerze powiedziawszy nie lubię takiego „rozdrabniania” linii, ale widzę sens stworzenia takiej, która będzie jeździć na jakimś odcinku trasy. Ale wtedy, skoro mają podobno od przyszłego roku wykorzystywać wolne numery zamiast tworzenia nowych jak „49” [szczególnie, że już od dawna nie mamy linii wspomagających 4x w Krakowie] to może po prostu wykorzystaliby wolny numer jak „7” [jeśli miałaby być zlikwidowana] albo choćby „15”. Alternatywą byłoby „29”, ale to już ekstremum mimo, że linia o takim numerze dwa razy istniała i nawet jeździła do Nowego Bieżanowa. Pętla na Wieczystej znowu stoi pusta, więc może ma to jakiś sens. 🙂 Szczególnie, że wagony z „52” odstawiają na Rondo Hipokratesa, więc Wieczysta jest do wykorzystania.\nNie wiem też czy dokładanie kursów w soboty na Czerwonych Makach coś da, jeśli nawet przed wzmocnieniem „18” pętla nie wyrabiała a pasażerowie byli wysadzani na trawce przed pętlą w wielu przypadkach. Trzeba by wykroić trochę miejsca z placu autobusowego i przeprowadzić drugi tor z nowym peronem. I tak jak na Nowym Bieżanowie, w teorii jeden tor byłby dla linii o częstotliwości 5 min a drugi dla tych, które jeżdżą rzadziej. Na NB kiedyś na jednym torze ustawiały się „3” i „13” [co 10 min], a na drugim „9” i „23” [co 20 min]. Teraz to w praktyce jest wymieszane często.\nPS. Kiedy hajtasz się z dyrektorem Łukaszem Frankiem? Bo w każdym wpisie jak tylko go wspominasz jesteś jak dumna żona. 😛\n#2 by kaszmir on 20 października, 2016 - 6:05 pm\nMi właśnie o to chodzi, by zlikwidować „7” a jej kursy przejęłaby „14”. I czemu uważasz, że linia Wieczysta-Nowy Bieżanów nie miałaby możliwości istnienia? Skoro „7” z Dąbia istnieje, to i takie „29/49” by mogło. Generalnie w tej propozycji największa zmiana to to, że do Huty pojechałaby częściej „14” zamiast „9”. Reszta to bliźniacze kopiowanie obecnej sytuacji – po prostu zamiast „7” byłoby „29/49”. Czyli tyle samo linii-potworków co obecnie, a nawet trochę lepiej – bo „29/49” w całości dublowałoby linię macierzystą „9”, w przeciwieństwie do „7” która obie końcówki ma inne niż „14”.\nPS. No, generalnie go chwalę bo to konkretny i rzeczowy człowiek 😉 Lecz nie jestem bezkrytyczny – najlepszym przykładem choćby powyższy artykuł.\n#3 by Ppp on 12 października, 2016 - 5:30 pm\nZauważ, Kaszmirze, że na „9” zmienił się tez tabor – ostatnio regularnie widuję „akwaria”, zatem poprawa sytuacji wynika z tego, że się krócej czeka, ale przepustowość niewiele się zmieniła. Nie ma sensu zatem kombinować, że „na Mistrzejowicach nie jest tak bardzo potrzebna” – na pierwszych 3-4 przystankach usiądziesz, ale już pod Wandą sporo ludzi stoi.\n#4 by kaszmir on 20 października, 2016 - 5:53 pm\nTo jednak jest wg mnie spora poprawa. Skład akwariów pomieści ok. 200 osób, czyli możemy przewieźć teraz 1200 osób/h. Dawniej były składy wiedeńskie, mieszczące ok. 260-280? Zatem było ok. 800 miejsc/h, czyli jest spory przyrost.\nNie twierdzę też, że „9” jeździ pusta, lecz pytanie ile tych pasażerów równie dobrze mogło pojechać „52” albo – gdyby jeździła częściej – „14”? Wciąż uważam, że w Hucie wzmocniona powinna być właśnie „czternastka”. Mistrzejowice i tak by zyskały 😉\n#5 by tramwajarz on 13 października, 2016 - 10:00 am\nCzyli na niektórych liniach wracamy z częstotliwością do 2003 roku czyli pierwszej kadencji Jacka Majchrowskiego. Niszcząc komunikację przyczynił się do inwazji szrotu poniemieckiego i rakotwórczego smogu. Estakady i autostrady za mld zł nie usunęły korków z miasta.\nPętla Czerwone Maki zostanie poprawiona przy budowie tramwaju do Skotnik;)\nKM w pozaszczycie, święta nadal są nieprzyjazne mieszkańcowi.\nFinanse pozwalają tylko taboru, kierowców nie ma?\n#6 by kaszmir on 20 października, 2016 - 5:49 pm\nTeraz już ciężko ocenić, bo było trochę wzmocnień. W Hucie na ten przykład – „139” jeździ teraz wzmocnione na całej trasie (czyli lepiej niż dawne „139”+skrócone „169”), „501/511” mają więcej kursów (dawniej 6/h, teraz 8). „9” wprawdzie odzyskała częstotliwość tylko w szczycie, lecz w zamian pojawiło się przecież też „52” które jeździ częściej niż dawna „10” z Piastów. Itp. itd.\nPowraca (ponownie) linia „12” | krabok\nOdpowiedz na Ppp Anuluj pisanie odpowiedzi


> KOT>Kosmetyki, pielęgnacja>Inne preparaty\nInne preparaty Jest 24 produktów.\nFeliway Feromony dla Kota 48ml -...\nHERBAL Pets Kocia mięta 5g Kocia mięta jest to naturalny produkt zachęcający koty do zabawy. Służy do wyznaczania stref i miejsc przebywania kotów domowych, uatrakcyjniania kocich zabawek. Skład: kozłek lekarski. Kozłek lekarski jest rośliną, której zapach koty uwielbiają. Opakowanie: 5g.\nFeliway Wkład 48 ml do urządzenia\nWkład uzupełniający 48 ml do urządzenia elektrycznego Feliway®


Lotus wprowadził cztery nowe, limitowane wersje Elise, każda z żywą i charakterystyczną paletą kolorów, która jest hołdem dla pionierskiej i odnoszącej sukcesy historii wyścigów.\nZewnętrzne kombinacje kolorów są czarne i złote; czerwony, biały i złoty; niebieski, czerwony i srebrny; i niebiesko-biały. Słynny czarno-złoty nawiązuje do barw modelu Lotus Type 72D, który Emerson Fittipaldi odniósł pięć zwycięstw w sezonie Formuły 1 w 1972 roku.\nCzerwień, biel i złoto nawiązują do Type 49B, w którym ścigał się Graham Hill w 1968 roku, podczas gdy niebieski, czerwony i srebrny inspirowany jest modelem Lotus Type 81 z 1980 roku prowadzonym przez Nigela Mansella, Elio de Angelisa i Mario Andrettiego.\nCzwarta nowa Elise, wykończona w kolorze niebieskim i białym, jest hołdem dla modelu Lotus Type 18 z 1960 roku. Dokładnie 60 lat temu był to pierwszy samochód Lotus, który osiągnął pole position i zwycięstwo w Formule 1 dzięki uprzejmości zmarłego Sir Stirlinga Mech, na Grand Prix Monako.\nOficjalnie zwane Elise Classic Heritage Editions, wszystkie cztery oferują ulepszoną specyfikację zewnętrzną i wewnętrzną w stosunku do Elise Sport 220, na której są oparte. Są już w sprzedaży na wybranych rynkach międzynarodowych.\nOprócz unikalnych schematów kolorystycznych - natychmiast rozpoznawalnych przez fanów sportów motorowych na całym świecie - każdy samochód ma na desce rozdzielczej wyjątkową „tabliczkę znamionową”, która nawiązuje do ograniczonej produkcji. Wyprodukowanych zostanie w sumie tylko 100 samochodów, a ostateczna liczba każdego wariantu podyktowana będzie popytem klientów.\nKażdy samochód ma standardowo szereg funkcji, które wcześniej znajdowały się na liście opcji. Należą do nich radio cyfrowe DAB z czterema głośnikami, klimatyzacja, tempomat, ultralekkie kute felgi aluminiowe z wyścigowym wykończeniem barw, dwuczęściowe hamulce tarczowe i czarny dywan z dywanikami podłogowymi.\nPakiet kolorów wewnętrznych Elise jest teraz również standardowo zintegrowany. Elementy obejmują górną tapicerkę drzwi i środkową wstawkę siedziska wykończoną w taki sposób, aby pasowały do nadwozia, z detalami na drzwiach, obramowaniem dźwigni zmiany biegów i deską rozdzielczą, które wybierają kluczowe kolory. Jedyny, który jest inny, to niebiesko-biały samochód, który ma czerwone siedzenia z alcantary.\nCeny są bardzo proste - wszystkie cztery samochody kosztują dokładnie tyle samo, w wysokości 46 250 £ (47 848 €). To o 6350 funtów więcej niż standardowa Elise Sport 220, z 11 735 funtami dodanych funkcji stanowi wyjątkowy stosunek jakości do ceny.\nLotus Elise to ikona lekkiej konstrukcji i inżynierii samochodów. Zbudowany wokół wnętrza zorientowanego na kierowcę, zapewnia czyste, wciągające i ekscytujące wrażenia na drodze z wyjątkową jazdą i sterowaniem.


MAŁA BIAŁA KUCHNIA: przytulna aranżacja kuchni ZDJĘCIA urzadzamy.pl\nUrzadzamy Kuchnia Aranżacje kuchni MAŁA BIAŁA KUCHNIA: przytulna aranżacja kuchni ZDJĘCIA\nPoprzednia mała kuchnia była kolorowa, utrzymana w odcieniach zieleni i wrzosu, tym razem jednak Agnieszka i Tomasz postawili na biel i połysk, postanowili, że biała kuchnia będzie najlepsza. Nie odstraszyły ich uwagi znajomych (na ogół posiadaczy typowych wnętrz umeblowanych szafkami z ciemnego drewna): „Mówię ci, to będzie wyglądać jak w szpitalu”. Albo: „Przekonasz się, jakie to niepraktyczne”. Agnieszka i Tomasz uparcie obstawali przy swojej decyzji, a krytykom mówili: „Jeszcze zobaczycie!”. I zobaczyli. Teraz, gdy znajomi przychodzą w odwiedziny, przyznają, że biała kuchnia jest piękna i pełna domowego ciepła.\nBiała kuchnia: mała kuchnia z połyskiem\nMeble kuchenne w białej kuchni są z lakierowanej na wysoki połysk płyty MDF zaprojektowane zostały wspólnie przez Agnieszkę i architektkę Dorotę Dąbrowską. Meble wykonano je w zakładzie stolarskim Tomasza Kolady. Właściciele małej kuchni zrezygnowali z uchwytów na rzecz wcięcia we frontach szafek. Dzięki temu zabudowa kuchenna sprawia wrażenie bardziej jednolitej.\nBlat kuchenny jest z płyty Silestone - kombinacji kwarcogranitu i żywicy poliestrowej. Dzięki połączeniu tych dwóch składników materiał ma wszystkie zalety oraz wygląd kamienia naturalnego, a dodatkowo charakteryzuje się zwiększoną odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Na ścianie w małej kuchni, pomiędzy blatem a szafkami kuchennymi, zamontowany został panel z hartowanego malowanego szkła.\nTekst: Joanna Dobkowska Stylizacja: Eliza Mrozińska Zdjęcia: Marcin Czechowicz Źródło: M jak mieszkanie


11 września 2020 11 września 2020 Redaktor\nDziałki leżą w pośredniej strefie wsi oraz gminy. Działka o nr ewidencyjnym 334 położona jest przy drodze publicznej relacji Krosno – Chorkówka – Toki. W przypadki działki nr 335 dojazd przez grunty sąsiednie. Lokalizacja przeciętna atrakcyjna. Otoczenie bliskie to tereny wykorzystywane rolniczo oraz tereny średnio zurbanizowane. Kształt płaski o regularnym ukształtowaniu granic. Uzbrojenie działki: brak, niepełne na działkach sąsiednich. Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Chorkówka nie obowiązuje od dnia 31.12.2002 r. Zgodnie ze wskazaniami zawartymi w Studium Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Chorkówka działka nr 335 stanowi w części stanowi tereny o symbolu o symbolu MU ,,Tereny zabudowy mieszkaniowej i mieszkaniowo – usługowej o niskiej intensywności’’ w części tereny o symbolu ,,RO’’ tereny otwarte w użytkowaniu rolniczym. Działka nr 334 stanowi tereny o symbolu o symbolu MU ,,Tereny zabudowy mieszkaniowej i mieszkaniowo – usługowej o niskiej intensywności’’ Sposób zagospodarowania: Zgodny z przeznaczeniem. Przedmiotowe działki nie są objęte obowiązującą decyzją o warunkach zabudowy. Okazanie granic nieruchomości odbywa się na wniosek i koszt nabywcy. Do ceny sprzedaży zostanie zastosowana stawka podatku od towarów i usług zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień transakcji. Na dzień podania niniejszego ogłoszenia do wiadomości, zgodnie z art.43 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz.106) przedmiot przetargu zwolniony jest z podatku VAT. W. w nieruchomość nie jest przedmiotem żadnych zobowiązań ani obciążeń.\n16 października 2020 r. w siedzibie Urzędu Gminy Chorkówka- sala nr 9, o godz. 9.00.\n← Jesienna akcja szczepienia lisów\nSzatnia mobilna dla LKS „Orzeł” Faliszówka →


Jakie pojazdy kempingowe można wynająć na jakiś czas? | Mam Pytanie\nPodróżowanie kamperem lub samochodem z przyczepą kempingową w ostatnich latach staje się coraz bardziej popularne. Tego typu odpoczynek, czy wyjazd związany ze zwiedzaniem ciekawych miejsc jest bardzo atrakcyjny i zupełnie różny od wczasów stacjonarnych. Jego miłośnicy mogą poczuć się wolni, gdyż nie ogranicza ich czas ani miejsce wyjazdu.\nWynajem „domu na kółkach”\nPrzygodę z podróżowaniem pojazdem kempingowym warto zacząć od jego wypożyczenia, a następnie przekonania się czy taka forma odpoczynku jest satysfakcjonująca. Obecnie pojawia się coraz więcej wypożyczalni oferujących taki sprzęt. Można więc z łatwością wybrać to co nas interesuje. Jedną z możliwości jest wynajęcie przyczepy kempingowej. Dostępne są one w różnych wielkościach i konfiguracjach. Trzeba się liczyć z tym, że kierowanie samochodem, do którego jest ona doczepiona jest znacznie utrudnione, jednak daje dużą wolność i nie trzeba rozstawać się ze swoim ulubionym samochodem, którym bez problemów można wjechać do centrów miast.\nAlternatywą może być kamper\nDużo wygodniejsze wydaje się podróżowanie kamperem, który jest przestronny, mieści nawet do sześciu osób. Wypożyczalnie takich „domów na kółkach” zwykle mają w ofercie kilkuletnie, zadbane samochody, które zapewniają bezpieczeństwo i komfort podróży. Wynajem kosztuje od trzystu do ponad tysiąca złotych za dobę, co zależy od wielkości i klasy pojazdu. W cenie za wynajem kampera zawarte jest jego ubezpieczenie, co pozwala pozbyć się obaw o ewentualne koszty związane z uszkodzeniem. Za dodatkowe wyposażenie, takie jak bagażnik rowerowy, czy telewizor zazwyczaj trzeba dopłacić.


Wersja w nowej ortografii: Geografia Francji\nFrancja jest panstwem lezacym w Europie Zachodniej, ktore od zachodu oblewaja wody Oceanu Atlantyckiego, od polnocy nalezace do owego oceanu wody kanalu La Manche. Od poludnia, a dokladniej od poludniowego wschodu granice kraju stanowi Morze Środziemne. Od poludnia kraj graniczy z obszarem Polwyspu Iberyjskiego. Od wschodniej czesci Francja sasiaduje ze zwarta czescia kontynentu europejskiego. Francja jest trzecim (po Rosji i Ukrainie) co do wielkosci krajem Europy. Rzezba, klimat i krajobraz tego duzego kraju jest zroznicowany. Francja ma za soba trwajaca ponad tysiac lat historie, a obecnie kraj ten nalezy do najlepiej rozwinietych panstw swiata.\n3 Budowa geologiczna i rzezba\n3.2 Basen Akwitanski\n3.3 Masyw Armorykanski\n3.6 Obnizenie Rodanu i Saony\n4.2 Klimat umiarkowany przejsciowy\n4.4 Klimat gorski\nFrancja metropolitarna: 551 695 km²\nFrancja metropolitarna (bez jezior i lodowcow wiekszych niz 1 km²): 543 965 km²\nNa polnoc – Bray-Dunes, Nord 51°05′N 2°32′E/51,083333 2,533333\nNa poludnie – Îles Lavezzi, na Korsyce 41°20′N 9°15′E/41,333333 9,250000\nNa zachod – Île d'Ouessant, w Bretanii 48°27′N 5°08′W/48,450000 -5,133333\nNa wschod – okolice Cervione, Haute-Corse 42°17′N 9°33′E/42,283333 9,550000\nFrancja graniczy z nastepujacymi panstwami:\nWlochy – 488 km,\nz Andora • z Belgia • z Hiszpania • z Luksemburgiem • z Monako • z Niemcami • ze Szwajcaria • z Wlochami\nGranice terytoriow zamorskich\nz Brazylia (Gujana Francuska) • z Holandia (na wyspie Saint-Martin) • z Surinamem (Gujana Francuska)\nz Austria • z Dania • z Imperium Osmanskim\nFrancja posiada dwa wybrzeza, pierwszym jest wybrzeze Oceanu Atlantyckiego, ktore stanowi 67% ogolnej dlugosci brzegu morskiego, a drugim jest wybrzeze Morza Środziemnego. Wybrzeze to, zwane Lazurowym, stanowi 23% brzegu morskiego Francji. Pozostale 10% brzegu morskiego Francji to brzegi wysp, glowny tu udzial ma najwieksza wyspa Francji – Korsyka, usytuowana na Morzu Środziemnym, ktora od stalego ladu Europy dzieli Morze Liguryjskie.\nWybrzeze atlantyckie ma dobrze rozwinieta linie brzegowa. Jego poludniowa czesc, nad Zatoka Biskajska jest wyrownana, praktycznie pozbawiona polwyspow i zatok. Okolo 50 km na polnoc od 45°N linia brzegowa ulega naglym zmianom. Zmiane rozpoczyna gleboka i waska zatoka Gironde, ktora jest przedluzonym ujsciem poludniowej rzeki Francji – Garonny. Dalej na polnoc linia brzegowa odbija lekko na zachod i jest bardziej urozmaicona, skladaja sie na nia zatoki i polwyspy oraz liczne wyspy przybrzezne. Brzeg morski kierujac sie dalej na polnoc i na zachod uklada sie w charakterystyczny rog Francji. Na zachodnim krancu kraju lezy najwiekszy polwysep – Polwysep Bretonski o powierzchni 24 tysiecy km². Nastepnie brzeg morski kieruje sie na wschod, gdzie linia brzegowa wciaz jest urozmaicona (polwyspy i przybrzezne wyspy). Nastepnie na wysokosci Paryza znajduje sie wysuniety w kierunku polnocnym drugi co do wielkosci polwysep Cotentin o powierzchni 2 tysiecy km². Za nim linia brzegowa kierujac sie na polnocny wschod, jest nieco mniej urozmaicona, a normandzkie wybrzeze i dalej wybrzeze Pikardii tworza wyrownane odcinki oddzielone niewielkimi i waskimi zatokami bedacymi przedluzeniem ujsc rzek: Sekwany i Sommy. W poblizu granicy z Belgia wybrzeze jest malo urozmaicone, wrecz wyrownane.\nLinia brzegowa Morza Środziemnego nie jest tak urozmaicona jak linia brzegowa Atlantyku i wchodzacego w jego sklad Kanalu La Manche. Ciagnaca sie od Hiszpanii Zatoka Lwia ma wyrownana postac. Kierujac sie na zachod brzeg morski, mniej wiecej od ujscia Rodanu, jest nieco bardziej urozmaicony. Do granicy z Wlochami linie brzegowa urozmaicana seria niewielkich, skalistych polwyspow wysunietych w glab morza na zaledwie kilka kilometrow.\nBudowa brzegu morskiego jest roznorodna. Poludniowa czesc wybrzeza Atlantyckiego jest generalnie plaska, w niektorych miejscach, zwlaszcza w rejonie miasta Arcachon (okolice Bordeaux) nacechowana wydmami. Wybrzeze Bretanii jest klifowe z pionowymi scianami o wysokosci dochodzacej do 100 m. Wybrzeza normandzkie sa niskie i piaszczyste. Wybrzeze srodziemnomorskie jest na ogol niskie, poza skalistymi odcinkami w rejonie Agde i Sète. W rejonach ujsc rzecznych wybrzeze jest podmokle. Wschodnia czesc wybrzeza jest zbudowana z twardych i odpornych skal. Wystepuja tam formy zblizone do riasowych i klifowych. W obnizeniach Lazurowego Wybrzeza wystepuja plaze, co sprzyja turystyce.\nWokol wybrzeza Francji ciagna sie setki przybrzeznych wysp. Najwiecej wysp posiada atlantyckie wybrzeze, lancuchy licznych wysp ciagna sie od zatoki Gironde do polnocnej czesc polwyspu Cotentin. Najwieksza jest Oléron (powierzchnia 175 km²). Wzdluz brzegu srodziemnomorskiego wysp jest zdecydowanie mniej. Nie ma ich wzdluz Zatoki Lwiej. Nieliczne przybrzezne wyspy wystepuja mniej wiecej od ujscia Rodanu do okolic Cannes. Najwieksza wyspa Korsyka o powierzchni 8680 km², znajduje sie 150 km na poludniowy wschod od brzegow Lazurowego wybrzeza.\nBudowa geologiczna i rzezba[edytuj | edytuj kod]\nTerytorium Francji cechuje sie zroznicowaniem krajobrazu i rzezby terenu. Ponad polowa powierzchni kraju zajmuja plaskie i pagorkowate niziny o wysokosci do 200 m n.p.m. Średnia wysokosc kraju wynosi 342 m n.p.m. Obszary o wysokosci 100–250 m n.p.m. zajmuja 36,4%, a tereny o wysokosci 250–500 m n.p.m. kolejne 20,4% Reszte stanowia obszary niskich, srednich gor, zas 1,5% powierzchni Francji zajmuja gory wysokie, powyzej 2000 m n.p.m. Znaczna czesc kraju jest nizinna, a charakterystycznym elementem rzezby Francji sa tzw. baseny czyli tereny polozone na niskich wysokosciach otoczone zewszad terenami wyzszymi. Obszary wybitnie nizinne zajmuja 25,4%.\nStarymi obszarami gorskimi i wyzynami zlozonymi z hercynskich masywow o zrebowej budowie sa: Masyw Armorykanski, lezacy w obrebie Polwyspu Bretonskiego, Masyw Centralny, lezacy w poludniowej czesci kraju i Wogezy lezace na wschodnim krancu Francji, ulozone rownolegle do niemieckiego Schwarzwaldu. Obszary te sa rozdzielone wspomnianymi wyzej sedymentacyjnymi obnizeniami – basenami. Glownymi basenami sa: Basen Paryski na ktorego terenie znajduje sie stolica Francji i Basen Akwitanski lezacy w zachodniej czesci kraju, gdzie na jego obszarze plynie rzeka Garonna. Innym waznym basenem jest Basen Loary, jak sama nazwa wskazuje lezy on w obnizeniu w ktorym plynie Loara (lezy on u nasady Polwyspu Bretonskiego). Baseny skladaja sie z utworow pochodzacych z mezozoiku i trzeciorzedu. Na poludniowym zachodzie i wschodzie rozciaga sie obszar mlodych faldowan alpejskich, od ktorych naleza Pireneje na poludniowym krancu Francji, bedace tez naturalna granica francusko-hiszpanska i Alpy na wschodzie.\nBasen Paryski lezacy pomiedzy Masywem Armorykanskim, Masywem Centralnym, Wogezami, Ardenami i wybrzezem kanalu La Manche, spoczywa na starym hercynskim podlozu. Obszar ten ma postac otwartej rowniny nachylonej w kierunku polnocnym. Centralna czesc basenu zajmuje region Île-de-France. Region ten zbudowany jest z trzeciorzedowym wapieni i piaskowcow i wznosi sie na wysokosci od 90 do 180 m n.p.m. Rozcina go gesta siec zbiegajacych sie tu doplywow Sekwany. Od poludniowego wschodu Basenu Paryskiego rozciaga sie poludniowo-wschodni i srodkowy region Loary. Od polnocy basen zamyka region nadbrzezny obejmujacy wschodnia Normandie i Pikardie. Na wschodzie wznosza sie do 390 m n.p.m. progi Lotaryngii. Progi te zbudowane sa z triasowych wapieni.\nBasen Akwitanski[edytuj | edytuj kod]\nNa poludniowym zachodzie Basen Paryski laczy sie z Basenem Akwitanskim poprzez Brame Poitou i Aunis. Wieksza czesc tego basenu wypelniona utworami trzeciorzedowymi w postaci glin i margli. W polnocno-wschodniej czesci Basenu Akwitanskiego wystepuja jurajskie wapienie. Doliny rzeczne basenu wyscielone sa pochodzacymi z czwartorzedu pokrywami piaskowo-zwirowymi o duzej miazszosci. Zachodnia czesc basenu – Landy, to plaska nizina nadmorska zasypywana przez nadmorskie piaski.\nMasyw Armorykanski[edytuj | edytuj kod]\nMasyw ten jest obszarem niewysokich wzniesien maksymalnie do 417 m n.p.m. Obszar tego masywu zbudowany jest z odpornych granitow i gnejsow oraz kwarcytow pochodzacych z prekambru. Masyw ten jest mocno rozczlonkowany, a obnize tego obszary wypelniaja mlodsze osady geologiczne – lupki krystaliczne o mniejsze odpornosci niz granity i gnejsy.\nMasyw Centralny lezacy na wschod od Basenu Akwitanskiego, jest wyzynno-gorzystym, hercynskim zrebem zajmujacym 1/6 powierzchni Francji. Cecha te obszaru jest roznorodnosc rzezby. Wystepuja tam gleboko wciete doliny rzeczne i masywy. Najwyzej polozona jest jego poludniowa czesc gdzie wznosi sie Mont Lozère o wysokosci 1702 m n.p.m. Wysoka jest takze wschodnia czesc masywu, gdzie znajduje sie Mont Mèzenc o wysokosci 1754 m n.p.m. Najwyzsze szczyt masywu sa wygaslymi stozkami wulkanicznymi, gdzie najwyzszym szczytem Masywu Centralnego jest Puy de Sancy, wznoszacy sie na 1885 m n.p.m. Krajobraz wulkaniczny jest charakterystyczny dla owego regionu.\nWogezy bedace wypietrzeniem tektonicznym sa od wschodu ograniczone rowem Renu, od zachodu zas obszar sie obniza przechodzac w Basen Paryski. Wogezy sa srednio-niskimi gorami, ktorych najwyzszy szczyt Grand Ballon wznosi sie na 1426 m n.p.m. Poludniowa czesc – Wogezy Wysokie zbudowane sa ze skal krystalicznych, w sklad ktorych wchodza glownie granity. Czesc polnocna – Wogezy Niskie, ktorych srednia wysokosc wynosi od 800 do 1000 m n.p.m. zbudowana jest z mezozoicznych piaskowcow. Gory zostaly sfaldowane w czasie trzeciorzedowych ruchow gorotworczych.\nArdeny sa obszarem gorskim, ktorych zachodnia krawedz lezy na obszarze Francji, reszta zas na terenie Belgii. Gory te sa przedluzeniem Renskich Gor Łupkowych. Ardeny sa gorami bardzo niskimi, ktorych srednia wysokosci wynosi zaledwie od 450 do 500 m n.p.m.\nObnizenie Rodanu i Saony[edytuj | edytuj kod]\nObnizenia to leza na wschod od Masywu Centralnego, na dnie ktorych plynie Rodan i wpadajaca do niego od polnocy Saona. Czesc polnocna rowu (obnizenie Saony) o przebiegu poludnikowym stanowi plyta zbudowana z wapieni jurajskich, ktore sa przykryte osadami trzeciorzedowymi. W czesci srodkowej gdzie Saona wpada do Rodanu i dalej na poludnie przewaza material morenowy i fluwioglacjalny, ktory wypelnia doline. Intensywna dzialalnosc akumulacyjna Rodanu spowodowala wytworzenie sie delty na odcinku ujsciowym. W strefie ujscia Rodanu licznie wystepuja jeziora.\nAlpy sa najwyzszym obszarem gorskim Francji. Wschodzace w sklad Alp Zachodnich ciagna sie pasmem o szerokosci 100–150 km wzdluz wschodnich granic Francji. Alpy maja budowe plaszczowinowa, a trzon tych gor stanowia krystaliczne masywy wewnetrzne, ktore pokrywaja skaly osadowe. Czesc polnocna Alp francuskich to: Alpy Graickie, Sabaudzkie i Delfinackie. Obszar ten sklada sie z masywow poprzecinanych dolinami. W tej czesc Alp wznosi sie najwyzszy szczyt Francji i Europy – Mont Blanc o wysokosci 4807 m n.p.m. Obszar tej czesci Alp charakteryzuje sie krajobrazem glacjalnym. Podluzna depresja Bruzdy Alpejskiej oddziela polnocna czesc Alp od poludniowej. Poludniowa czesc Alp to: Alpy Kotyjskie, Nadmorskie i Prowansalskie. Gory te maja bardzo skomplikowana budowe. Poludniowa czesc Alp jest nizsza, ale gory te i tak sa dosc wysokie, najwyzsze szczyty lezace w Alpach Kotyjskich wznosza sie do 3370 m n.p.m. Doliny wystepujace w poludniowej czesci Alp francuskich maja charakter kanionow i sa niedostepne.\nTe sredniej wysokosci gory przylegaja do Alp od polnocnego zachodu i stanowia przedalpejskich obszar mlody gor. Faldowe obszary tychze gor zbudowane sa z jurajskich i kredowych wapieni. Ich polnocno-zachodnia czesc ma charakter wyzynny i gdzie teren opada ku dolinie Saony. Najwyzszym szczytem Jury jest Crêt de la Neige o wysokosci 1723 m n.p.m.\nPireneje stanowia naturalna granice Francji z Hiszpania i ciagna sie na prawie calej dlugosci styku zwartego ladu Europy, i Polwyspu Iberyjskiego. Gory rozpoczynaja swoj bieg okolo 40 km od miasta Perpignan ciagna sie pasmem na dlugosci ponad 300 km, a na zachodnim krancu ich obszar lezy juz poza granicami Francji. Pasmo Pirenejow na terenie Francji jest szeroko na 30–40 km. Pireneje zarowno po hiszpanskiej jak francuskiej stronie naleza do gor wysokich, ktorych srednie wysokosci wynosza od 2500 do 3000 m n.p.m. Wyzsze partie gorskie maja charakter glacjalny, a nizsze fluwialny. Trzon Pirenejow zbudowany jest z utworow krystalicznych starego masywu hercynskiego. Najwyzszy szczyt francuskich Pirenejow – Vignemale wznosi sie na 3298 m n.p.m.\nZe wzgledu na duzy obszar jaki zajmuje Francja i rzezbe terenu, klimat kraju jest zroznicowany i mozna go podzielic na cztery typy. Sa to klimat umiarkowany oceaniczny, klimat umiarkowany przejsciowy z cechami kontynentalnymi, klimat podzwrotnikowy (srodziemnomorski) i klimat gorski. Najwieksze obszary zajmuje strefa klimatow umiarkowanych z uwzglednieniem takze gorskiego, gdzie wystepuja pietra klimatyczne. Duze mniejsze obszary obejmuje klimat podzwrotnikowy, ktory skupia sie w strefie nadbrzeznej poludniowej Francji, siegajac okolo 100 km na polnoc i do 2 00 km w regionach lezacych nad Zatoka Biskajska, gdzie wystepuje oceaniczna odmiana klimatu podzwrotnikowego.\nKlimat ten obejmuje zachodnia czesc Francji, wybrzeze Oceanu Atlantyckiego, gdzie na pogode (opady, wilgotnosc i temperatury) ma wplyw ocean. Najbardziej intensywne pod wzgledem wplywow morskich sa obszary Bretanii, ktorej polwysep ponad 100 km w glab oceanu tworzac swoisty rog.\nKlimat tych obszarow cechuje sie duza wilgotnoscia powietrza i znacznych opadach deszczu. Średnie wartosci opadowe wynosza od 700 do 1000 mm rocznie. Opady wystepuja glownie w postaci deszczu, a liczba dni ze z opadami sniegu jest niewielka. Rocznie notuje sie 200 dni z opadami.\nTemperatury maja lagodny przebieg roczny jak i dobowy. Najbardziej lagodne wartosci reprezentuje zachodnia Bretania i tam tez liczba dni mroznych jest niewielka. Średnia jest tam 15-16 dni z mrozami. Zima w najzimniejszym miesiacu styczniu srednie wartosci wynosza 7 °C. i obnizaja sie w miare oddalania sie od oceanu. Latem jest chlodno i maksymalne wartosci dla Bretanii to 17 °C.\nStolica kraju – Paryz lezy na granicy wplywu oceanu, a wnetrza europejskiego ladu. Panuje wiec tam klimat bardziej zblizony do przejsciowego, choc przewaza wplyw oceanu. Zima wartosci termiczne wynosza okolo 4-5 °C, latem zas 18-19 °C. Opady sa oczywiscie nizsze niz w Bretanii i wynosza nieco ponad 600 mm rocznie.\nKlimat umiarkowany przejsciowy[edytuj | edytuj kod]\nStrefa ta obejmuje tereny na polnocy Francji, a jej zachodnia krawedz przecina Paryz, lezacy mniej wiecej na styku dwoch podstref klimatu umiarkowanego. Obszar tego typu klimatu ciagnie sie do granicy z Niemcami, gdzie w Nancy nabiera widocznych cech kontynentalnych. Jednakze warto tu dodac, ze obszary wschodniej Francji sa zalicza do klimatu przejsciowego tak samo jak Polska.\nNa tych terenach wplyw oceanu jest mniejszy co nie znaczy, ze nie ma go wcale. Zimy sa bardziej surowe, a latem cieplejsze, ale obfitujace w opady. W polroczu zimowym we wschodniej Francji opady maja glownie postac sniegu, wiosna, latem i jesienia -deszczu. Opady zmniejszaja sie w kierunku wschodnim z okolo 700 do 600 mm rocznie. Liczba dni z opadami wynosi w granicach 150 rocznie.\nTemperatury na przykladzie Nancy wynosza w styczniu okolo 0 °C, gdzie w nocy powszechne sa przymrozki i mrozy. Latem zas jest cieplo i srednie wartosci wynosza 19 °C. Latem wystepuja dni z upalami, a ich liczba podobnie jak w wielu innych krajach z klimatem przejsciowym jest co roku inna. Średnio rocznie notuje sie do 80-90 dni mroznych.\nKlimat podzwrotnikowy, ktory wystepuje na poludniu Francji z pominiecie obszarow alpejskich i wysokich Pirenejow, dzieli sie na dwie odmiany. Pierwsza jest odmiana srodziemnomorska, obejmujaca cala Prowansje i Langwedocje, nad Morzem Środziemnym. Druga odmiana to bardziej oceaniczna, wystepujaca nad Zatoka Biskajska.\nRoslinnosc poludniowej Francji\nKlimat srodziemnomorski cechuje sie lagodna zima i deszczowa zima, oraz cieplym (z dosc duza liczba dni upalnych) i suchym latem. Opady deszczu sa nie sa zbyt wysokie i skupiaja sie w okresie jesienno-zimowym, obejmujac tez okres wiosenny. Lato zaczynajace sie w maju i konczace w pazdzierniku jest w zasadzie suche, ale opady deszczy maja miejsce i takze latem. Średni opad to 540 mm rocznie. W miescie Marignane opady roczne dochodza do 800 mm rocznie. W Marsylii opady dochodza do 600 mm rocznie. Śnieg nalezy do rzadkosci.\nTemperatury zima sa lagodne i rzadko obnizaja sie ponizej 10 °C. Średnia wartosc dla calego regionu to 7,5 °C. Latem jest bardzo cieplo i srednie wartosci oscyluja w granicach 22-24 °C. Liczba dni mroznych jest niewielka, srednio 10-15 dni w roku.\nKlimat o wplywach oceanicznych nie rozni sie zbytnio od tego, ktory panuje w strefie srodziemnomorskiej. Jedyna glowna roznica wieksza wilgotnosc, nieco wyzsze opady i wieksza liczba dni wietrznych, szczegolnie nad samym wybrzezem oceanu. W rejonie w przy graniczy z Hiszpania roznica sa takze nieco nizsze i lagodniejsze temperatury.\nKlimat gorski[edytuj | edytuj kod]\nKlimat ten obejmuje zarowno pas klimatu umiarkowanego jak podzwrotnikowego. Czyli wystepuje w Alpach jak i w Pirenejach, tak wiec tam gdzie wystepuja wysokie gory i pietrowosc klimatyczno-roslinna. Na tych obszar podstawowa cecha jest obnizanie sie temperatury wraz z wysokoscia, 0,6 °C, na kazde 100 m. Druga wazna cecha jest wzrost opadow wraz ze wzrostem wysokosci.\nW gorach opady na obszary Francji sa najwyzsze i siegaja 3000 mm rocznie. W polroczu zimowym opad atmosferyczny wystepuje w postaci sniegu, latem – deszczu. Wysoko w gorach ponad 2500 m n.p.m. tylko sniegu. Tam tez na tych wysokosciach przebiega granica wiecznego sniegu.\nU podnoza gor temperatury sa zblizone do wartosci charakterystycznych dla danego regionu. Wysoko w gorach rzadko przekraczaja 0 °C, a na wysokosciach ponad 2500 m n.p.m. caly rok panuje mroz umozliwiajac istnienie wiecznego sniegu i lodowcow.\nCecha lokalnego francuskiego klimatu jest wystepowanie wiatrow o nazwie – mistral. Poziomy roznych mas powietrza w atmosferze powoduje wystepowanie wiatrow o kierunkach uwarunkowanych uksztaltowaniem terenu. W dolinie Rodanu wystepuje mistral, ktore jest zimnym i suchym wiatrem obnizajacym temperature, ale przynoszacym sloneczna i bezchmurna pogode. Wiatr ten wieje w kierunku wybrzezy Morza Środziemnego i wystepuje w okresie wiosenno-zimowym.\nLoara najdluzsza rzeka we Francji\nW zwiazku wystepowaniem duzych opadow deszczu i sniegu na obszarach gorskich i ogolnie dostatecznej ilosci deszczu na obszarze calego kraju, siec rzeczna Francji jest gesta. Poza rzekami wystepuja liczne kanaly zbudowane przez czlowieka w celu ulatwienia transportu wodnego. Łaczna dlugosc kanalow wynosi 4450 km. Kanal Briare (najstarszy, z XVII w.) laczy Loare z Sekwana, Burgundzki – Saone z Sekwana, Centralny – Loare z Saona, kanaly Marna–Ren i Marna–Saona lacza Sekwane z Renem i Rodanem; Kanal Poludniowy – Garonne z Morzem Środziemnym. Glownym zlewiskiem Francji jest Ocean Atlantycki (Zatoka Biskajska, kanal La Manche), do ktorego uchodzi wiekszosc rzek kraju. Drugim co do wielkosci zlewiskiem jest Morze Środziemne, do ktorego uchodza rzeki plynace glownie we wschodniej i poludniowej Francji.\nNajwazniejsza, a zarazem najdluzsza rzeka jest Loara, ktora ma 1020 km dlugosci i powierzchnie dorzecza 115 120 km². Rzeka ta bierze swoj poczatek w Masywie Centralnym i plynac na polnoc, tworzy dlugi luk, by skierowac swoj bieg w kierunku Oceanu Atlantyckiego. Loara charakteryzuje sie wysokimi stanami wody w zimie. Druga wazna rzeka jest Sekwana, ktora plynac przez polnocna Francje uchodzi do Kanalu La Manche. Sekwana jest rzeka nizinna i ma swe zrodla na wysokosci zaledwie 471 m n.p.m. Sekwana jest dluga na 776 km, a powierzchnia jej dorzecza wynosi 90 tys. km². Kolejna wazna rzeka jest Rodan, ktory uchodzi do Morza Środziemnego, a wyplywa z lodowcow w centralnej Szwajcarii. Rodan jest dlugi na 812 km, lecz dlugosc jego toku na terytorium Francji liczy tylko 522 km. Powierzchnia dorzecza jest zblizona do powierzchni Sekwany. Rodan jest najzasobniejsza w wode rzeka Francji ze wzgledu na charakter zrodla (wyplywa z lodowcow, a po drodze jest zasilany licznymi wodami gorskimi i opadami). Przeplyw wynosi 1800 m³/s. Czwarta wazna rzeka kraju jest wyplywajaca z Pirenejow w Hiszpanii Garonna, ktora uchodzi do wod Zatoki Biskajskiej. Garonna liczy 575 km, a na obszarze Francji – 524 km. Garonna charakteryzuje sie gwaltownymi wezbraniami.\nJeziora we Francji sa nieliczne. Najwiekszym jest Jezioro Genewskie, ktore Francja dzieli ze Szwajcaria. W delcie Rodanu, w Langwedocji i wzdluz Zatoki Biskajskiej wystepuja liczne jeziora przybrzezne.\nWysoko w Alpach wystepuja lodowce, ktorych powierzchnia w wyniku globalnego ocieplenia ulega zmniejszaniu.\nGleby Francji sa w wiekszosci zyzne. Na przewazajace czesci obszaru kraju wystepuja gleby brunatne, utworzone pod lasami lisciastymi. Gleby brunatne jak i tez plowe wystepuja na obszarach nizinnych i sa powszechnie wykorzystywane rolniczo. Obszary nizinne klimatu srodziemnomorskiego sa pokryte glebami czerwonymi – "terra rossa", ktore wytworzyly sie na skalach wapiennych. Na wybrzezu atlantyckim wystepuja gleby bielicowe, a dna dolin rzecznych wypelniaja mady. Tereny gorskie pokrywaja gleby brunatne kwasne, ktore zawieraja duzo czesci szkieletowych. Gleby te wystepuja pod lasami iglastymi.\nMont Blanc najwyzszy szczyt we Francji\nŚwiat roslinny Francji ze wzgledu na wielkosc kraju i rzezbe jest urozmaicony. Pierwotna roslinnosc Francji zostala w znacznym stopniu przeobrazona. W jej miejsce powstaly liczne pola uprawne i laki. Miejsce naturalnych lasow zajely sztuczne drzewostany. Francja dzieli sie na dwie glownie strefy roslinne: prowincja eurosyberyjska obejmuja znaczna czesc kraju i srodziemnomorska obejmujaca poludniowa czesc kraju. Trzecim typem jest roslinnosc gorska.\nLasy zajmuja 28% powierzchni kraju. Pierwotnym lasem Francji byl las lisciasty, ktory wciaz obejmuje spore obszary kraju skupiajac sie na polnocy i w srodkowej czesci kraju, pomijajac jedynie obszary gorskie i srodziemnomorskie. We wschodniej i srodkowej i polnocnej Francji rosa lasy z udzialem buku, debu z domieszka grabu, jaworu, oraz jodly. W regionach lezacych bliskim sasiedztwie Atlantyku (klimat oceaniczny) rosna lasy lisciaste w Normandii, a na poludniu iglaste gdzie dominuje sosna atlantycka.\nW gorach wystepuje pietrowy uklad roslinnosci. W nizszych partiach gor rosna lasy z udzialem buka, nastepnie jodly, zas wyzej lasy iglaste gdzie przewaza swierka, modrzewia oraz sosny. Gorna granica lasu przebiega na wysokosci miedzy 1800 a 2300 m n.p.m. Ponad strefa lasy rosnie kosodrzewina i wystepuja hale wysokogorskie.\nRegion prowincji srodziemnomorskiej wyznacza granica zasiegu oliwki. Miejsce pierwotnych lasow lisciastych z debem korkowym i ostrolistnym zajely odporne na susze zarosla makii i gaje oliwne. W tym regionie zachowaly sie lasy kasztanowe i miejsca gdzie rosnie dab korkowy, lecz w znaczne mierze szata roslinna zostala przeksztalcona. Zarosla i karlowate lasy zostaly zastapione przez rosliny egzotyczne jak palmy, agawy i eukaliptusy, ktore przystosowaly sie do panujacych tam warunkow. Wazna roslina uprawna Francji w regionach gdzie panuje klimat srodziemnomorski jest oliwka i winorosl.\nŚwiat zwierzat typowy dla obszarow Europy, zostal on w duzym stopniu przetrzebiony. Wplyw na taki stan rzeczy mialo silne przeksztalcenie srodowiska przyrodniczego w zwiazku z intensywnym rozwojem gospodarczym kraju, a takze popularne we Francji lowiectwo. Zwierzat w duzych liczbach sztuk zyje tylko w miejscach niedostepnych, glownie wysoko w gorach i na terenach objetych ochrona.\nBardzo niewielka jest liczba ssakow, gdzie np. wilki zostaly calkowicie wytepione. Nielicznie wystepuja rysie, bobry, lisy i zyjace na obszarach gorskich niedzwiedzie brunatne. Do ssakow kopytne, ktore zyja w lasach naleza: jelenie, sarny, daniele i dziki, a wysoko w gorach kozice i koziorozce. W Alpach do spotykanych gatunkow nalezy swistak, zas w Pirenejach rzadko wystepujacy desman pirenejski. Takze swiat ptakow jest ubogi. W niewielkich ilosciach zyja puchacze, orly przednie, orlosepy brodate i sepy plowe. W duzych ilosciach wystepuja owady jak cykady oraz kulinarny przysmak francuskiej kuchni slimak winniczek.\nWe Francji spotykane sa takze gatunki szeroko rozpowszechnione w Afryce. Do takich zwierzat nalezy zyja w srodkowej i poludniowej Francji zeneta, oraz wystepujacy na Korsyce kot nubijski, w delcie Rodanu spotkac mozna flamingi.\nOchrona objeto 12% powierzchni kraju (2008) w tym 6 parkow narodowych z ktorych 3 znajduja sie w Alpach.\nEncyklopedia Geograficzna Świata: Europa. Wydawnictwo OPRES Krakow 1998 ISBN 83-85909-36-02\nŹrodlo: „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Geografia_Francji&oldid=40946670”\tKategoria: Geografia Francji\tMenu nawigacyjne\nEdytuj linki\tDziobas RAR Player, djvu !!POLECAM!: Bob Lewis, Tadeusz Felsztyn, Zapasy na Igrzyskach Panamerykańskich 1999, Żejmo, Andrzej Liebich, Do przejżenia: Zespół Pierre'a Robina, Subaru BRZ, Kopalnia Węgla Kamiennego Teresa, Koziorożec (komiks), Tramwaje w Olsztynie, polityka, religia Wszystko od Zalesie male To jest kopia strony Wikipedia na licencjji CC, historia i autorzy\nTe strone ostatnio zmodyfikowano o 13:49, 14 lis 2014.


Gra edukacyjna Tangram Alexander Puzelek.pl\n» Gra edukacyjna Tangram Alexander\nGra edukacyjna Tangram Alexander\nKod produktu: 5906018023787\nNowa seria produktów terapeutyczno rehabilitacyjnych polskiej firmy Alexander.\nKlasyczna gra logiczna. Zestaw zawiera 42 różnorodne, drewniane figury geometryczne, w dużych poręcznych rozmiarach. W zabawie dysponujemy instrukcją z 61 wzorami, prezentującymi jedynie konkury obrazka. Wyzwanie polega na ułożeniu odpowiedniego wzoru przy wykorzystaniu dowolnych siedmiu figur.\nDrewnienie elementy o sporych rozmiarach zostały zaprojektowanie tak, aby ułatwić chwyt osobom starszym oraz po przebytych urazach, po udarach, czy w trakcie choroby Parkinsona.\nW zestawie znajduje się: duże trójkąty prostokątne - 12 szt., średnie trójkąty prostokątne - 6 szt., małe trójkąty prostokątne - 12 szt., kwadraty - 6 szt., równoległoboki - 6 szt., żetony - 60 szt., instrukcja.\nCałość w estetycznym i solidnym pudełku tekturowym o wymiarach: 30,5 cm x 24,5 x 5 cm.\nLiczba graczy: 1-6 Dedykowany wiek: 4-107.


KIDL: badanie „żywej kropli krwi” to praktyki „znachorskie” \_\_ W związku z pojawianiem się coraz większej ilości ofert badania tzw. „żywej kropli...\nW związku z pojawianiem się coraz większej ilości ofert badania tzw. „żywej kropli krwi”, Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych przypomina, że badanie to nie jest procedurą medyczną z zakresu diagnostyki laboratoryjnej.\nW celu zwrócenia uwagi pacjentów i diagnostów laboratoryjnych na ten problem Izba ponownie zamieściła stanowisko w tej sprawie na swojej stronie internetowej.\nIzba podkreśla, że mikroskopowa ocena żywej kropli krwi nie jest procedurą medyczną z zakresu diagnostyki laboratoryjnej. Samorząd zawodowy diagnostów laboratoryjnych stanowczo sprzeciwia się przeprowadzaniu temu procederowi i stawianiu go na równi z medycznym badaniem laboratoryjnym, na podstawie którego ocenia się stan kliniczny pacjenta.\nOcena „żywej kropli krwi” wykonywana jest przez osoby nieuprawnione i poza medycznym laboratorium diagnostycznym, dlatego jest poza obszarem kontroli Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych.\nKrajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych wielokrotnie informowała Ministerstwo Zdrowia, stacje sanitarno-epidemiologiczne oraz prokuraturę o wprowadzaniu w błąd społeczeństwa polskiego poprzez ukazywanie oceny „żywej kropli krwi” jako procedury umożliwiającej ocenę stanu klinicznego pacjenta. Ważna jest świadomość społeczeństwa, które wybiera, czy chce wiarygodnych laboratoryjnych badań diagnostycznych, czy usług „znachorskich”, podkreśla Izba.\nŹródło: www.kidl.org.pl, stan z dnia 13 sierpnia 2014 r.


www.gosc.pl → Jak bezpiecznie kupić używane auto? Przewodnik\nZakup samochodu to zawsze poważny i dość kosztowny krok. Niezależnie od tego, jaki mamy budżet, chcemy nabyć najlepszy możliwy pojazd, który się w nim zmieści.\nA dobre auto to takie, które spełnia większość stawianych mu przez nas warunków. Na co zwrócić uwagę, kupując używany samochód? Jak nie dać się naciągnąć i podjąć najlepszą możliwą decyzję? Sprawdzamy!\nPierwsza zasada zakupów tego typu głosi – jeśli coś wydaje się nieprawdopodobne, nie wierz w to. Samochód jak nowy, przebieg prawie niezauważalny, a cena bardzo niska? Niestety, takie cuda się nie zdarzają. Jeśli czujemy, że coś jest z danym pojazdem nie tak, istnieje spora szansa, że mamy rację. Nikt nie sprzeda nam prawie nowego auta za cenę zdezelowanego staruszka. Bądźmy czujni, obserwujmy uważnie, czytajmy wszystkie dokumenty, pytajmy. Nie dajmy się zwieść trickom wyszkolonych sprzedawców. Jeśli nie jesteśmy ekspertami motoryzacyjnymi, postarajmy się zabrać ze sobą na oględziny kogoś, kto zna się na samochodach nieco lepiej niż my. Wprawne oko szybko oceni, czy informacje z ogłoszenia są prawdziwe, czy może to wynik bujnej wyobraźni sprzedającego. Nigdy nie podejmujmy decyzji pod wpływem emocji, chwilowego zauroczenia. Nie kupujmy „na już”. Dajmy sobie czas i przestrzeń do namysłu. Zachwyt nie jest tutaj dobrym doradcą.\nNa początek – zanim jeszcze umówimy się na spotkanie w komisie – ustalmy budżet, który chcemy przeznaczyć na zakupy. To podstawa jakiekolwiek dalszej aktywności. Inne samochody będziemy oglądać, mając do dyspozycji 10 tys. zł, inne przy budżecie kilkukrotnie większym. Mierzmy siły na zamiary, ale nie obniżajmy za bardzo swoich potrzeb. W razie potrzeby warto wesprzeć się przy takich zakupach kredytem na samochód, który pozwoli nam zainwestować w pojazd w lepszym stanie. Lepiej wydać nieco więcej i mieć pewność, że auto nie zepsuje się po pierwszym zakręcie, niż wydać kilka tysięcy mniej i dzień później witać się z mechanikiem. Kredyty samochodowe potrafią naprawdę bardzo pomóc. Pamiętajmy jednak, by zaciągnąć je tylko u zaufanych partnerów. Santander Consumer Bank – bank od kredytów będzie dobrym wyborem. Szukając auta, określmy też dokładnie nasze potrzeby. Czy zależy nam na dużym samochodzie rodzinnym, czy raczej zwinnym, niewielkim pojeździe do miasta? A może marzy nam się SUV z podwyższonym zawieszeniem?\nOglądając samochody, pamiętajmy, żeby dokładnie je sprawdzać. Chodzi nie tylko o stan techniczny, który pomoże nam ocenić doświadczony pomocnik, ale też o stan prawny pojazdu. Koniecznie przeanalizujmy, czy wszędzie znajdziemy taki sam numer VIN. Sprawdźmy dowód rejestracyjny i kartę pojazdu – czy nie ma tu wpisów o zastawach i kredytach? Kolejna rzecz – ważna polisa OC. Dokładnie zbadajmy też dane sprzedającego, upewnijmy się, że na pewno jest on właścicielem pojazdu – najlepiej zrobić to na podstawie umowy sprzedaży lub faktury zakupu.\nNie zapominajmy oczywiście o tym, by upewnić się, że auto jest w dobrym stanie i czy stan ten odpowiada opisowi z ogłoszenia. W tym celu najlepiej udajmy się ze sprzedającym do ASO – eksperci skrupulatnie sprawdzą wszystkie elementy samochodu i wydadzą swoją opinię na jego temat. Jeśli sprzedający nie zgadza się na takie oględziny, możemy zacząć coś podejrzewać. Jeśli nie ma nic do ukrycia, nie będzie mieć problemu ze skrupulatnym badaniem w stacji obsługi.\nKolejna rzecz – jazda próbna. Zabierzmy na nią ze sobą kogoś, kto zna się na motoryzacji. Tylko doświadczone ucho będzie w stanie ocenić pracę silnika i sprawdzić, czy wszystko chodzi, jak należy. Jazda próbna to ważny punkt na zakupach samochodowych. Jeśli sprzedawca nie chce się na nią zgodzić, powinna zapalić nam się lampka ostrzegawcza. Im więcej będziemy wiedzieć przed zakupem, tym pewniejsi będziemy, że samochód posłuży nam długie lata. Więc sprawdzajmy, analizujmy, dowiadujmy się. Dla własnego dobra.\ndodane 02.10.2020 00:00


strony internetowe tanio warszawa, szukam !!! - Piszemy opinie o firmach | Biznes na topie\nStrona główna > Ekonomia > Projektowanie stron www > strony internetowe tanio warszawa, szukam !!!\nCześć. Czy strony www tanio jest w stanie wykonać dla mnie każda agencja reklamowa czy wyłącznie poniektóre? W jaki sposób powinienem szukać wykonawcy solidnej strony WWW?\nOdezwijcie się do mnie w prywatnej wiadomości, a polece Wam kogoś, kto wykonuje tanie strony www warszawa. Jego dodatkowym atutem jest to, że wystawia zwyczajną fakturę VAT.\nWydaje mi się, iż strony internetowe tanio wykonuje wiele przedsiębiorstwo. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest duża konkurencja w tej branży.\nBez wahania polecam Wam strony www tanio, które wykonuje owe przedsiębiorstwo: https://strony365.pl. Ich największym atutem jest indywidualne podejście do potrzeb każdego klienta. Przekonałem się o tym na swojej skórze, dlatego jestem ich wielkim zwolennikiem :)\nMam sprawdzoną receptę na to, jak pozyskać strony internetowe tanio. Z reguły korzystam z propozycji freelancerów, którzy są w stanie zaproponować niesłychanie konkurencyjne warunki współpracy. Niekiedy oferty firmy są równie atrakcyjne :-) Pozdrawiam serdecznie.\nWystarczy dobrze poszukać, aby natknąć się na ofertę, która pozwoli Wam zamówić strony internetowe tanio warszawa. Zapłaciłem zaledwie 450 złotych za moją stronę firmową :)))


Card, Orson Scott - "Siódmy syn" - katedra.nast.pl\nCard, Orson Scott - "Siódmy syn" (wyd.2)\nCard, Orson Scott - "Siódmy syn"\n„Siódmy syn” to powieść Orsona Scotta Carda z 1987 roku, otwierająca cykl Opowieści o Alvinie Stwórcy. Rok po premierze zdobyła Nagrodę Locusa a nominowana była między innymi do Hugo i World Fantasy Award, co pokazuje, że już w chwili publikacji była dużym wydarzeniem. Jej znaczenie dla literackiej fantastyki rosło z czasem, czego dowodzi powieść Terry’ego Pratchetta, „Czarodzicielstwo”, wzorowana właśnie na „Siódmym synie”, ale również zjawiska spoza świata literackiego, jak album metalowego zespołu Iron Maiden („Seventh Son of the Seventh Son” z piosenką o takim tytule), a nawet pojawienie się tego motywu w pierwszym sezonie polskiej edycji programu Big Brother (mniejsza o szczegóły, uwierzcie mi na słowo i nie traćcie czasu na sprawdzanie).\nCard przenosi nas do alternatywnej wersji Ameryki Północnej XIX wieku. Tu, w czasach zaludniania nowych ziem, magia jest rzeczą normalną. No, może nie normalną, bo dotyka tylko część społeczeństwa, obdarzoną talentami, ale ludzie są przyzwyczajeni do nietypowych zdolności niektórych pobratymców. Pewne zjawiska zwiększają szansę na posiadanie talentu i z jakichś powodów jednym z tych zjawisk jest wielodzietność. Może to sposób ewolucji na rozrost gatunku, ale jeśli akurat zdarzyło się wam być siódmym z kolei męskim potomkiem, to dysponujecie nie lada mocą. A co dopiero w sytuacji, kiedy jesteście siódmym męskim potomkiem mężczyzny, który sam jest siódmym męskim potomkiem, siódmym synem siódmego syna! Wtedy możecie posiąść moc stwórcy. Oczywiście sytuacje takie są niezwykle rzadkie, bo nawet w czasach sprzed rewolucji seksualnej i wynalezienia pigułek antykoncepcyjnych tak liczne potomstwo było rzadkością.\nAle rzadkość to zawsze dobry materiał na powieść. Albo sześć, jak w tym przypadku. W pierwszym tomie cyklu poznajemy Alvina Millera, tytułowego siódmego syna. Zaczynamy w zasadzie od poznania jego rodziny, bo historia zaczyna się jeszcze przed przyjściem bohatera na świat. Jak możemy się spodziewać, siódmy syn siódmego syna to postać niezwykła i w świecie pełnym magii: potencjalnie bardzo potężna. Co zaś z tym się wiąże – zostaje celem ataków równie potężnych przeciwników, a czasem tylko głupich ignorantów. Alvin doświadcza obu typów napaści od najmłodszych lat (a nawet przed narodzeniem). Równolegle, powoli, budzą się w nim ukryte moce i o tym traktuje pierwsza część cyklu.\nJednak nie tylko o tym. „Siódmy syn” jest również opowieścią o przyjaźni i rodzinnej miłości. O przeznaczeniu, jego wypełnianiu i nieuchronności. Jest też powieścią o magii i religii, o zabobonach i przesądach, wreszcie o fanatykach i poetach. Pokazuje ludzi w różnym świetle, od najlepszej i od najgorszej strony. Podkreśla możliwość wyboru i daje nadzieję.\nPowieść jest stosunkowo krótka, liczy raptem 250 stron podzielonych na 15 rozdziałów. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Dodatkowo recenzowana edycja zawiera posłowie pióra Andrzeja Sapkowskiego, w którym polski fantasta wytropił autentyczne postaci na stronach Carda i przypomniał, kim były w niealternatywnej historii Stanów Zjednoczonych. Dzięki temu lepiej widzimy, jak „Siódmy syn” zakorzeniony jest w dziejach Nowego Świata, co dodaje mu więcej uroku.\nDodano: 2016-08-22 10:53:56


Asceci - ludzie, którzy marnują swoje piękne życie otaczając się ludźmi, którzy ranią ich katuszami. - Cytaty w Butelce\n<< Poprzedni - Psychiczne grzechy rodzą się z zaniechania. Tylko to, o czym milczymy wywołuje w drugim poczycie zobowiązania. Przebiegłość nie wyraża swoich życzeń wprost, bo jest świadoma, że da tym samym czytelny i należny powód odmowy. Zbadać sprawę, często w istocie rzeczy znaczy… zatuszować ją. - Następny >>\nmateusz piecki schizoidalnyasceci ludziektórzymarnująswojepiękneżycieotaczając sięludźmiraniąichkatuszamiktórzy marnująmarnują swojeswoje pięknepiękne życieżycie otaczając sięotaczając się ludźmiktórzy raniąranią ichich katuszamiktórzy marnują swojemarnują swoje piękneswoje piękne życiepiękne życie otaczając siężycie otaczając się ludźmiktórzy ranią ichranią ich katuszamiktórzy marnują swoje pięknemarnują swoje piękne życieswoje piękne życie otaczając siępiękne życie otaczając się ludźmiktórzy ranią ich katuszamiktórzy marnują swoje piękne życiemarnują swoje piękne życie otaczając sięswoje piękne życie otaczając się ludźmi


Dobra nasza! Polska - przewodnik dla dzieci | Sklep Fundacji Bęc Zmiana\n» Dobra nasza! Polska - przewodnik dla dzieci\nDobra nasza! Polska - przewodnik dla dzieci\nMałgorzata Ruszkowska, Klaudia Kozińska, Dobra nasza! Polska - przewodnik dla dzieci\nMiasta i knieje, miejsca mocy i świątynie, zamki i domki, katakumby i kopalnie – z tym fascynującym przewodnikiem odkryjecie w Polsce rzeczy, o których wam się nie śniło!\nChcecie przepłynąć się podziemnym kanałem albo spojrzeć na stolicę z wysokości sokolego gniazda? Wolicie historie o świętych czy o diabłach i czarownicach? Interesują was rysie, wilki, żubry i niedźwiedzie? Jesteście gotowi na mumie i duchy? A może macie ochotę na podróż w czasie?\nMiłej lektury – i do zobaczenia gdzieś w Polsce!\n• Polecamy także inne książki wydawnictwa Dwie Siostry\n• Zobacz również: Beskid bez kitu, Ogień oraz Zwierzydełka\n• Dla miłośników i miłośniczek polskiej ilustracji\n• Dla poszukujących oryginalnego przewodnika po Polsce\n• Dla dzieci powyżej 8 roku życia, ale i dorosłych\n• Zobacz fragment książki\nAutor Małgorzata Ruszkowska, Klaudia Kozińska\nWymiary 15 x 23,5 cm