Koniec świata na ulicy Łagowskiej | Wirtualny Sztetl\nStrona główna  Miejscowości  O  Opatów  Teksty i wywiady  Koniec świata na ulicy Łagowskiej\nKoniec świata na ulicy Łagowskiej\nPisząc o Żydach mieszkających w Opatowie zazwyczaj pokazuje się centrum miasta: rynek – dziś Plac Obrońców Pokoju (kiedyś – pl. Wilsona), ulice Wąską, Szeroką (kiedyś ul. Berka Joselewicza), Staro Wałową i Zatylną. W tym obrazie z pola widzenia giną ci, którzy mieszkali na przedmieściach, bo nie pasują do stereotypowego obrazu Żyda.\nObrzeża-peryferie miasteczka przyrastają powoli, zawsze prowadzą gdzieś poza, kończą się w polach, na łąkach, giną w wąwozach. Przedmieście bliższe jest krajobrazowi wiejskiemu niż miejskiemu. Tak było i jest w Opatowie. Niemal każdy na przedmieściu miał ogród, podwórko z kurami, czasem i dziś pieje tu poranny kogut. Do niedawna zobaczyć można było i prawdziwe zabudowania gospodarcze, a konie, krowy nie należały do rzadkości. Każdy miał swój kawałek ziemi lub dzierżawił go w granicach lub poza granicami miasteczka.\nA przedmieście – w odróżnieniu od centrum – nie zmienia się szybko, zostają te same rzeki, domy, ogrody, tylko ludzi mieszkających tu dawniej brak... Kiedyś (dziś także) chcąc z przedmieścia Opatowa udać się na rynek, powiadało się – idę do miasta.\nUlica, którą chcę odbyć podróż w czasie, prowadzi z miasteczka na zachód ku Łagowowi. Zmieniała ona często swą nazwę: najpierw przed wojną Łagowska, potem Legionów, w czasie wojny – Młyńska, potem na powrót Legionów (od 1948), od lat 50. – Armii Czerwonej, aż do 1990 r. kiedy to wróciła do przedwojennej nazwy – ulica Legionów. Będę używać dwóch skrajnych nazw zamiennie - ul. Łagowska i ul. Legionów, bo do dziś zwyczajowo tak się mówi. (Analiza samych nazw ulicy to ciekawy trop polityki historycznej zmieniającej się władzy lokalnej i państwowej.)\nAby wejść na główny zachodni trakt od miasta – na ulicę Łagowską, trzeba koniecznie przekroczyć rzeczkę – dopływ Opatówki, płynący zakolami wyżłobionymi w lessowym wąwozie od strony Marcinkowic, która łączy się przy dawnej posesji Mandelbauma z Opatówką (Łukawką), zdążającą od stóp Góry Truskolaskiej i dalej Doliną Opatówki zmierzając do Wisły.\nPrzemieście zachodnie Opatowa leży w widełkach tych dwóch rzek. Niby niedaleko stąd do kolegiaty i rynku, ale żyje się tu własnym rytmem na uboczu od centrum miasta. A kiedy z przeciwnej strony – jadąc od Łagowa – wjeżdżało się do Opatowa, trzeba było zjechać ostro w dół, by zanurzyć się w lessowym wąwozie. Kiedyś – przed erą samochodowej dominacji – ta stroma droga zmieniała się zimą w naturalną zjeżdżalnię dla sanek, bezpieczną, bo ruch był niewielki, przejeżdżały tylko sanie konne, rzadko samochody. A śniegi bywały wysokie, mrozy tęgie, sanna przednia.\nPrzed II wojną światową i długo po niej tą drogą od Łagowa w każdą środę na targ ciągnęły z okolicznych wiosek fury ze zbożem, bydłem, kobiety z kurami, obładowane koszami z jajami, nabiałem zawiniętym troskliwie w liście chrzanowe…\nAle wróćmy na mostek na rzeczce na początek ulicy Łagowskiej, a w czas przeszły, przedwojenny przeniosą nas wspomnienia Moszego Grinsteina:\n„Rzeka zaczynała się jako mały strumyk, zasilany przez inne źródełko, daleko za chrześcijańskim cmentarzem, i wiła się wolno obok domu Borkowskiego (wieloletniego burmistrza Apt), obok Szkoły Polskiej przez ogród Jankiela Badera, przecinała drogę Łagowską pod mostem i przepływała pomiędzy budynkami fabryki mydła, świec i chemikaliów Mandelbauma, aż do drogi na Ostrowiec, gdzie wielki żelazny most prowadzi do Bramy z wysokim historycznym murem (…).\nW każdy Szabas Żydzi z Apt, szczególnie młodzi, wychodzili na pole nawadniane przez rzekę, gdzie rosła piękna, dzika roślinność. Tu mieli piknik, rozkładali się na trawie i cieszyli się szabasowym odpoczynkiem pod błękitnym niebem (…)”.\nJak bardzo życie Żydów związane było z tymi rzeczkami, można zobaczyć na obrazach Mayera Kirschenblatta – wyprawy na majówkę, kąpiele, łowienie ryb. Pamiętam, że w czasach 60. i 70., wciąż rzeka była żywa, przyciągała dzieci i młodzież. Dziś płynie smutno, z daleko omijana, mało użyteczna.\nZanim w tej wędrówce przekroczymy most na rzece, na chwilę zatrzymajmy się tuż przed nim na ulicy Łagowskiej 2. Tu gdzie dziś rośnie dziki i gęsty zagajnik, a czasem kryją się wstydliwie w bezpiecznych zaroślach amatorzy piwa, stała mydlarnia Lejzora Mandelbauma, część większego przedsiębiorstwa pod nazwą Kantoria. Tu produkowano znane w Polsce mydło palmowe marki Słoń.\nZakład został założony w 1893 r., a potem po ojcu przejął go syn Mieczysław Mandelbaum – inżynier chemik. Zakład Kantoria miał jeszcze olejarnię na ulicy Kilińskiego. Z reklam firmowych można wyczytać, że produkowano olej: kokosowy, rycynowy, rzepakowy, lniany, konopny i pokost oraz oleiny, gliceryny i stearyny, a także świece stearynowe i parafinowe.\nMieczysław Mandelbaum z rodziną miał dom w Warszawie (na ul. Ceglanej 9, tel. 184-72) i też tam dział mydeł toaletowych, kosmetyków i perfum.\nDuże straty (sięgające 700 tys. złotych) spowodował pożar w 1938 r. w Mydlarni, wskutek którego 75% zakładu zostało zniszczone (ze sprawozdania z 2 września 1938 r., ze Starostwa). Opowiadano mi w rodzinie, że temperatura palącego się tłuszczu była tak wysoka, a kawałki rozżarzonego tłuszczu tak mocno strzelały w powietrze, że obawiano się o dom dziadków, choć był w miarę oddalony i polewano go wodą.\nDo legendy opatowskiej należy opowieść, że sam właściciel Mandelbaum obserwował pożar z góry z samolotu, którym krążył nad Opatowem. Ile w tej legendzie prawdy, nie wiadomo.\nNa zdjęciach z czasu wojny widać piękną ruinę, mury z wypalonymi oknami budynku zakładu. Część mieszkalno-biurowa od strony mostu ostrowieckiego ocalała, odbywały się tam nawet zajęcia tajnych kompletów (opowieści Stanisławy Filarowskiej). Inne części Zakładu Kantoria działały podczas wojny pod zarządem niemieckim.\nMieczysław Mandelbaum z żoną Ireną i synem Ludwikiem opuścił Polskę po wybuchu wojny w 1939 r. i przez Rzym dotarł do Palestyny.\n– Mądrze zrobił, w porę uszedł przed najgorszym! – komentowała moja rodzina.\nZ paszportu nr 729/12/39 wydanego przez Ambasadę Polską w Rzymie 1 grudnia 1939 r. można dowiedzieć się, że urodził się w Opatowie w 1899 roku. Był średniego wzrostu, miał ciemnie włosy i niebieskie oczy. W znakach szczególnych zapisano: brak palców lewej ręki.\nW paszporcie ojca Mieczysława jest też zdjęcie syna Ludwika, 6-letniego chłopca, poważnie i uważnie patrzącego na fotografa oraz żony Ireny – pięknej, uśmiechniętej kobiety.\nW porę wyjechali, zanim drzwi Historii się zatrzasnęły…\nTuż za mostem (idąc od miasta) po lewej stronie stał duży drewniany parterowy budynek – ul. Łagowska 1, zwany starą mykwą. W XIX w. była tu żydowska łaźnia, na planie z 1864 r. (znalezionym w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie) opisano jej położenie: „nad rzeką za Miastem”. Mayer Kirshenblatt wspomina, że był w niej ze swoim dziadkiem w końcu lat 20. XX w. i zażywali w niej kąpieli przed szabatem. Przed drugą wojną urządzono nową mykwę przy ulicy Iwańskiej, a stara służyła jako dom starców, którym opiekowała się gmina żydowska (w spisie właścicieli budynek ten należał do Izraela Rozenberga). W latach 30. mieszkali tu starzy, samotni ludzie, którzy nie mieli rodziny. Moja ciotka Helena wspominała, że idąc do tzw. czerwonej szkoły za mostem (w latach 1932–1936), codziennie mijała ten dom. W ciepłe dni na ławeczce przed domem siedziała stara Żydówka i robiła na pięciu drutach rękawiczki. Młodą dziewczynę bardzo te robótki fascynowały. Dom ten już nie istnieje, w czasie wojny został spalony. Stał w złym miejscu tuż koło mostu, który Niemcy cofając się przed nacierającym od wschodu frontem w styczniu 1945 r. wysadzili w powietrze.\nPo wojnie na placu po starej mykwie z tyłu stał transformator, a od frontu ktoś na skrawku ziemi sadził kartofle i warzywa.\nPo tej samej stronie ulicy – Legionów 3 – stoi duży murowany młyn Izraela Rozenberga. Zaliczał się on do najbogatszych Żydów w Opatowie (obok rodziny Mandelbauma). Młyn działał jeszcze w 1940 r., a zarejestrowany był wtedy jako "Młyn motorowy. Bracia Goldman i Rosenberg". W książce telefonicznej z 1938 r. miał numer telefonu 35. W ostatniej książce telefonicznej z 1941 i 1942 (gdy Niemcy zabronili Żydom prowadzić przedsiębiorstwa) ogólnie został określony jako handel, ale miał telefon numer 30.\nPo wojnie sam młyn długo był czynny. Ustawiały się przed nim kolejki furmanek ze zbożem do zmielenia. Mąkę robiono w dwóch sortach: pytlowa i poślednia. W otwartych szeroko wrotach stał biały od mąki młynarz – pan Sadaj i jego „pomocnik” – umączona pani Majewska.\nDziś w dawnym młynie wyremontowanym i unowocześnionym działa hotel i restauracja – Miodowy Młyn, w nazwie przechowując pamięć historii obiektu.\nPo drugiej stronie ulicy – Legionów 4 stoi dom Rozenbergów. Zbudowany został przed wojną. To duży, nowoczesny dom, z czerwonej cegły, wysoki parter z rozbudowanym mieszkalnym poddaszem. Parter domu wynajmował przed wojną rejent opatowski pan Byczkowski, a gospodarze zajmowali górę.\nRodzina Rozebergów była zasymilowana. Dzieci posyłali do Gimnazjum Koedukacyjnego im. Bartosza Głowackiego. Na zebraniu Rady Rodziców z 15.11.1931 r. obecni byli oboje rodzice – Izrael i Matla Rozenbergowie (według protokołu z archiwum szkolnego). Podpisali się też pod protestem rodziców wobec próby odwołania księdza Antoniego Pruegla ze stanowiska dyrektora gimnazjum. Ich córka uczyła się grać na pianinie u organisty z kolegiaty opatowskiej.\nW 1940 r. do Rozenbergów przyjechała rodzina z Puław Fajkuchen: Abram Hersz (ur. 1898) i Łaja Szosia (ur. 1895) wraz z synem (ur. 1924) i mieszkali tu do sierpnia 1941 r., kiedy to wszyscy musieli opuścić ulicę Łagowską i przejść do getta.\nPo wojnie w tym domu dach nad głową znalazła grupa ocalałych z Holokaustu Żydów. W spisie meldunkowym znaleźć można 15 osób. W dniach 10 i 22 sierpnia 1945 r. doszło do bandyckich napadów na mieszkańców domu. Śmierć poniósł Lejb Zylberberg mający 53 lata (urodził się w Opatowie w 1892 roku). Strzelanina była tak wielka, że sąsiedzi z okolicznych domów pochowali się w piwnicach, myśląc, że to następna wojna. Żydzi ci poczuli się zagrożeni i opuścili ten dom i Opatów.\nPo wojnie na parterze budynku mieściła się Przychodnia Zdrowia, a potem Przychodnia Przeciwgruźlicza, górę zajmowali prywatni właściciele. Dziś całość jest w prywatnych rękach, a dół zajmuje sklep spożywczy.\nObok domów Rozenbergów – ul. Legionów 8 stoi murowany dom, piętrowy, przed którym zawsze stała figura, stąd mówiło się „dom za figurą” (dziś trochę przesunięto ją w stronę domu Rozenbergów). Wystawiona została w 1848 r. przez legionistę Napoleońskiego w formie krzyża z napisem: „Józef Korotyński na chwałę Boga przedwiecznego”.\nWłaścicielem tego domu przed wojną był Lejzor Wrocławski, który zajmowała się handlem. Mieszkał tu także z rodziną Szlama Dawid Wrocławski, krawiec. Na parterze domu mały sklep spożywczy, zajmujący niewielkie pomieszczenie z wejściem od ulicy, należał do Joska Wrocławskiego. W domu mieszkali różni lokatorzy. Jednego udało mi się ustalić. Z pewnością mieszkał tu Ałter Działoszycki. W pismach urzędowych często występuje jako handlarz. W rejestrze z 1940 r. widnieje jeszcze wpis, że skupuje on nasiona i zboża, ale w sierpniu tego roku zlikwidował swą działalność.\nMiał on siostrę Piwę z Działoszyckich Herszman, która 17 marca 1942 r. urodziła córkę Leę, a brat zgłosił ten fakt do urzędu miasta.\nW księgach Urzędu Miasta rejestrującym zgony Ałter Działoszycki pojawia się jako świadek kilka razy. Dnia 12.08.1940 r. o godzinie 11 „stawili się Ałter Działoszycki, lat 33, i Pinkwas Ajzenman, lat 37, obaj handlarze i oświadczyli, że w dniu 12.08.1940 roku o godz. 2 zmarł w szpitalu urazowym Zysman Frajlich, syn Jakuba Joska i Ruchli z d. Ajenberg, urodzony 3.08.1930”.\nW 1942 r. Ałter zaświadczył też o śmierci na zapalenie opłucnej Josefa-Barucha Szrajbmanna oraz na tyfus plamisty i obrzęk płuc Beniamina Wajnberga.\nAłter Działoszycki był bardzo aktywny, na zdjęciu sprzed 1939 r., zamieszczonym w książce Andrzeja Żychowskiego, widać go na zdjęciu Betaru – prawicowej organizacji syjonistycznej.\nW Urzędowej Książce Telefonicznej Generalnego Gubernatorstwa z 1941 r. Ałter miał własny numer telefonu 58 (a numerów nie było wtedy wiele!).\nW czasie wojny w domu na Legionów 8 został zameldowany Nachman Działoszycki (ur. 1863 w Wiślicy), który przybył do Opatowa z Pacanowa 1 listopada 1941 roku. Być może był on ojcem Ałtera. O tym, że sam Ałter odznaczał się wysokim wzrostem, dowiedziałam się z relacji opisującej przybycie opatowskich Żydów do Treblinki. Stał przy małym zakratowanym okienku wagonu i głośno czytał nazwę stacji końcowej – Treblinka.\nDom na Legionów 8 stoi do dziś. Do lat 80. w sklepiku Joska działał sklepik spożywczy Społem. Dom przeszedł na skarb państwa i mieszkają tam różni lokatorzy. Niewiele zmieniły się mieszkania – są to jedno- lub dwu izbowe, z piecami. W podwórku stoją niewielkie oficyny i szereg komórek. Przy Opatówce – od północy oblewającej podwórko – jak przed wojną jest studzienka – źródło z dobrą wodą pitną.\nPo drugiej stronie ulicy, troszkę dalej pod numerem Legionów 13 stała jeszcze do niedawna obszerna kamienica. Był to dom murowany, parterowy z rozbudowanym poddaszem przeznaczonym na mieszkania, z jednej strony domu wykorzystano nierówność terenu i zbudowano suterenę, też mieszkalną. Na odkrytym bez dachu balkonie od podwórza budowano na Święta Namiotów z gałęzi kuczkę.\nDom należał do Szmula Zalcmana. Mieszkania w nim były jedno lub dwuizbowe (pokój i kuchnia), a mieszkały w nich liczne rodziny (wg spisu z 1931 r. w Polsce na mieszkanie przypadało 4,9 osoby, a ogółem w mieszkaniach 2-izbowych gnieździło się 79,4% mieszkańców Rzeczpospolitej).\nW rejestrach właścicieli domu można znaleźć: Szmula, Szlamę i Jankiela (Jakuba) Zalcmanów. W czasie wojny zameldowane tu było więcej osób.\nMieszkała tu Maria Glika Fajnkuchen (ur. w Opatowie w 1921 r.), która przybyła z Puław; rodzina Hochmanów (też z Puław) – Bencjan z żoną Esterą i maleńką córką Rut oraz krótko przybyła z Łodzi rodzina Kupferów – Chaim, Frajda wraz z małą córka Łają.\nSzmul Zalcaman był handlarzem zboża, a w środku kamienicy miał od frontu mały sklepik spożywczy prowadzony przez żonę; bardzo skromny, połączony z mieszkaniem, już za jajko można było coś kupić.\nW pierwszej sieni po lewej stronie mieszkała stara młynarka, wdowa – Hinda Necka Goldmanowa. Po świętach Pesach przynosiła do sąsiadów – moich dziadków – macę. Mama zapamiętała stąd króciutki wierszyk: „Mace cace, brojt nie cace”.\nJankiel i Szloma Zalcmanowie handlowali zbożem z sąsiadami, bo wielu mieszkańców z ulicy Łagowskiej miało pola uprawne. W podwórku domu stały murowane komórki, gdzie mieszkańcy trzymali opał. Dom nie miał ani kanalizacji, ani nawet studni w podwórzu. Jeszcze po wojnie nowi lokatorzy tego domu chodzili po wodę naprzeciwko do Kulikiewicza, a brudną wodę wylewało się do rynsztoka. Około 2000 r.– relacja pani Jadwigi Wróblewskiej – pojawił się na Łagowskiej potomek Szmula Zalcmana z rodziną, w chasydzkim stroju (z Kanady) i szukał kogoś z rodziny. Pytał ją, czy ktoś wrócił po wojnie. Zapadło ciężkie milczenie.\nKamienica w języku potocznym nazywana była pożydowską jeszcze długo po wojnie. Służyła za mieszkanie wielu rodzinom, a warunki życia nie różniły się od tych przedwojennych. Nie robiono remontów, jedynym osiągnięciem pod koniec lat 90. było doprowadzenie wody. Powoli wysiedlano lokatorów albo sami się wynosili. Trwało to do 2018 roku. Urząd Miasta sprzedał dom w prywatne ręce, który został szybko zburzony i pozostał po nim tylko skrawek czerwonego muru granicznego z sąsiednią posesją.\nNa chwilę z ulicy Legionów zboczmy w lewo w ulicę Dorzeczną. W domu się mówiło na tę uliczkę Wągródki, może dlatego, że z ulicy Legionów schodzi się wąwozem do rzeczki i dalej w prawo skręca ku Marcinkowicom.\nNa Dorzecznej 4 w maleńkim domku, raczej domeczku, mieszkał Abram Icek Zylberman, który był z zawodu murarzem. Niewiele o nim wiemy. Dziś malutki plac został włączony do sąsiedniej posesji.\nW czasie wojny w 1940 r. pod swój dach przyjął Abram trzyosobową rodzinę Kupferów z Łodzi z małym dzieckiem, a także w 1941 r. Lejbusia Sztarkmana z Warszawy. Jak się tam pomieścili?\nTuż przed domem Abrama rzeczułka zdążająca od Marcinkowic robiła piękne zakole, rozlewne, by dalej zmierzać leniwie ku miasteczku.\nPłukano w tej rzece upraną bieliznę jak przed wojną tak jeszcze w latach 70. XX w., a przed wojną Żydzi stali nad nią i modlili się w święto Rosz ha-Szana, zwane też Świętem Trąbek, czyli w żydowski Nowy Rok. W czarnych chałatach i w czarnych kapeluszach wyglądali jak na obrazie Gierymskiego (w proporcji prowincjonalnego miasteczka). Jednym z rytuałów tego święta jest wyrzucanie grzechów (taszlich), opróżnianie kieszeni ubrania z wszelkich okruchów i paprochów. Nie każda rzeka nadaje się do przyjęcia grzechów. Musi płynąć i muszą w niej żyć ryby. A w tej pływały rybki, a nawet raki (nawet w latach 70. XX wieku!). Wody rzeczki niosły grzechy do Opatówki, dalej do Wisły i do morza. Żydzi kiwali się jak płonąca świeca nad rzeczułką i modlili się tu przez stulecia. Dla sąsiadów mimo długiej obecności wciąż byli obcy, bo nie znali ich języka, kultury i religii.\nW Opatowie przed wojną było wielu antysemitów, a w edukacji dzieci antyżydowskie wierszyki podsycały te nastroje. Dlatego w tych rozmodlonych Żydów chłopcy rzucali bryłami. Gdyby rozumieli religijne znaczenie tego rytuału, może inaczej by się zachowali?\nPo wojnie brzeg rzeczułki wyłożono macewami z żydowskiego cmentarza, przywleczonymi z drugiego końca miasteczka, a ponieważ nie było w tym miejscu mostu, fury z Marcinkowic przejeżdżały wbród rzeczułkę, a ludzie przeskakiwali z macewy na macewę, nie zastanawiając się, po czym depczą… Dziś jest tu mostek, a kamienie nagrobne zniknęły w okolicy.\nWracając na ulicę Legionów, stańmy przed nieistniejącym domem pod numerem 26.\nBył tu drewniany, mały dom, dwuizbowy, przytulony plecami do lessowej ściany wąwozu. Właścicielem skromnego domku był Mendel Morelenbaum. Zajmował się z żoną Esterą skupem zboża i nasion, prowadzili też skład do przechowywania towaru (położony powyżej domu na lessowej grębie). W Księdze adresowej firm z 1930 roku już widnieje jego firma.\nW swych wspomnieniach Mayer Kirshenblatt opowiada o odwiedzinach u dalekich krewnych swej matki, którzy na Łagowskiej mieli drewniany domek. Być może to o nich pisał. Zapamiętał, że wokół rosły krzaki, drzewa (w pamięci zachował piękne bzy, które na Łagowskiej rosły w każdym ogródku). Kuzyni owi kupowali krowy, hodowali je jakiś czas, a potem sprzedawali. Do wodopoju w rzece na Dorzecznej mieli blisko. Niezapomniany smak – wspominał Mayer – miało zimne mleko w skwarny, letni dzień.\nNa tej posesji na rogu ulicy Łagowskiej i Zochcińskiej stała (i nadal tu jest) studnia z korbą. Morelenbaumowie byli chasydami, z sąsiadami dobrze żyli. Z relacji sąsiadki z vis a vis Jadwigi Wróblewskiej w dzień wysiedlenia Żydów z Opatowa przez Niemców (22.10.1942 r.) stała ona na rogu ulicy Kilińskiego i Sandomierskiej i poznała Medla w tłumie ludzi. On ukłonił się jej z daleka ze smutnym uśmiechem, jakby żegnał się z sąsiadami na zawsze.\nZe studni Morelbaumów po wojnie długo korzystali sąsiedzi, nawet niektórzy dźwigali dwa wiadra zawieszone na jarzmach do domu na samej górze ulicy Łagowskiej. Dom ten już od wielu lat nie istnieje.\nPo sąsiedzku na Legionów 28 stoi dom Udli, córki Morelenbauma, z charakterystycznym ściętym jednym rogiem. Jest to dom murowany, parterowy, z rozbudowanym poddaszem. Obok stoi spichlerz i stajnia. Jako właścicieli w dokumentach przedwojennych zapisano: Grojsman Kalma – Mendel und Morelenbaum Szmul und Eckerland.\nDom tylną ścianą przytulony jest do lessowej skarpy wąwozu. Mieszkała tu Udla z mężem Nachmanen Grojsmanem, a na pięterku , na stryszku brat Udli – Szmul Morelenbaum.\nNa rogu (tym ściętym) Udla miała mały sklepik spożywczy, łączący się z jej mieszkaniem.\nDo następnego domu musimy się wspiąć pod górę. Idąc w tym miejscu Łagowską czuje się zarys niegdysiejszego wąwozu lessowego, spadzisty i wymagający wysiłku. Stoimy przy Legionów 29.\nW spisie właścicieli tego domu z 1940 r. figuruje Icek Zalcman (handlarz zbożem) mieszkający na Joselewicza 64. W spisie powojennym (1957 r.) jako właściciele zostali zapisani: Szmul Lubliner i Stanisław Rembisz.\nBył to dom drewniany, parterowy, trzyizbowy, stojący frontem do ulicy. Miał charakterystyczne okiennice. W podwórku stał mały domeczek, gdzie mieszkał Choim, o którym żadne spis nie wspomina. Po wojnie długo ta chatka służyła za dom pani Majowej. Dom Zalcmana niedawno został rozebrany.\nTuż za nim na Legionów 31 była wysoka skarpa – znów ślad po wąwozie – na której stał drewniany dom czteroizbowy. W każdej izbie mieszkała inna rodzina z kilkorgiem dzieci, a w sieni stały 4 kozy, należące do każdej z rodziny. Kozy-żywicielki w dzień pasły się na rozległej skarpie, a na noc chowały w sieni.\nDom ten w połowie należał do Froima Grynblatta, a w drugiej do Leona Olbrychta. Do posesji należała duża, głębinowa studnia w dole tuż przy drodze do Łagowa. Dziś zupełnie zniknęła skarpa, dom na niej i studnia (pewnie woda płynie nadal pod nieustannie rozszerzającą się drogą). Dom ten stał jeszcze po wojnie, potem został rozebrany i dziś ślad po nim zaginął. Został tylko w pamięci mojej rodziny.\nZ tym domem łączy się też rodzinna opowieść. Grynblatt w tajemnicy przed żoną sprzedał kawał ziemi i za to kupił córce bilet do Ameryki. Kiedy żona się o tym dowiedziała, przybiegała na podwórko do dziadków i lamentowała:\n– Oj, wy katoliki, katoliki!\nNie mogła wybaczyć straty ziemi. Jeszcze wtedy nie wiedziała, że to uratowało córkę przed Zagładą.\nOstatnim domem, który trzeba odwiedzić w naszym spacerze, to dom przy Legionów 58 (?). Stoi do dziś – murowany, parterowy o trzech izbach, ze stodołą i murowanym chlewem, a za domem – z dużym sadem. Należała ta posesja do Izraela Morelbauma, brata Udli Grojsman (mieszkającej na dole wąwozu przy Legionów 28). Nazywano go imieniem Srułka, bo to zdrobnienie do imienia Izrael.\nIzrael miał ziemię i prowadził gospodarstwo, a przy tym prowadził działalność gospodarczą, w 1940 r. w spisie znalazłam tego ślad: skup i skład zboża i nasion.\nW czasie wojny w tym domu został też zameldowany Chaim Mordka Goldman z Ostrowca (1941), który potem wrócił do siebie. A także figuruje tam Jakub Moszek Frynger (ur. w 1912 r. w Warszawie), przybyły tu z Warszawy 15 maja 1941 r., który potem przeniósł się na ulicę Staro Wałową.\nPodobno Izrael Morelenbaum (Srułka) przeżył wojnę, podobno ukrywając się w pobliskiej wsi Tomaszowie. Podobno.\nWszyscy Żydzi z ulicy Łagowskiej zostali zmuszeni do wyprowadzenia się ze swoich domów i mieszkań i przeniesienia się do getta utworzonego w obrębie ulicy Wąskiej, Szerokiej (Berka Joselewicza), Staro Wałowej i Zatylnej. Getto zostało utworzone maju 1941 r., choć nie było zamknięte, to za opuszczenie go karano Żydów bardzo surowo.\nW spisie powojennym nieruchomości znalazłam jeden wspólnoty adres – Szeroka 86, a pod nim wpisani:\nSzmul Zalcaman, Mendek Morelbaum, Nachman i Udla Grojsman, Morelebaum Szmul, Lubliner Szmul, Izrael Morelenbaum, Abram Zylberman (z Dorzecznej 4), Izrael Rozenberg i Lejzor Wrocławski. Są w tym spisie wymienieni sami właściciel domów z ulicy Legionów, a za każdym z nich stoi rodzina, zazwyczaj liczna i lokatorzy. Jak to było możliwe, aby wszyscy mieszkali pod jednym adresem? Może to adres instytucji zajmującej się domami po wojnie tzw. Zarządu Domów Pożydowskich i Bezpańskich?\nWszystkich – biednych i bogatszych stłoczono w getcie. Cóż mogli zabrać ze sobą? Tylko rzeczy osobiste, cenniejsze, za które można było kupić jedzenie, lekarstwo.\nSzeroka to ich ostatni adres w Opatowie. Mieszkali tam do 22 października 1942 roku. Stąd zostali brutalnie wypędzeni na targowicę – opatowski Umschlagplatz – a potem kilkanaście kilometrów pędzono wszystkich pieszo do stacji kolejowej w Jasicach, by dalej w bydlęcych wagonach zawieźć do Treblinki.\nA na Łagowskiej? Sąsiedzi patrzyli na opustoszałe domu po przesiedleniu Żydów do getta. Z początku Niemcy zaplombowali opuszczone domy. Potem zajął się nimi niemiecki Urząd Komisaryczny Zarządcy Nieruchomości, na którego czele stał w Opatowie od 1940 r. Leon Uklejewski z Inowrocławia.\nPo zamordowaniu narodu żydowskiego z Opatowa ich własność zajęli Niemcy, cenniejsze rzeczy poszły do Trzeciej Rzeszy, część wywieziono żołnierzom na front wschodni, a pozostałe rzeczy sprzedawano ludności polskiej. Domy – odtąd zwane pożydowskimi – były powoli zasiedlane, niektóre sprzedawane. Do dziś wiele osób mieszka w nich, nie znając historii domów, mieszkań i ich mieszkańców.\nTamten świat się skończył, żyć może tylko w opowieściach, w pamięci żyjących.\nKirschenblatt-Gimbelt B., They called me Mayer July, Berkley 2007.


Sztuka leniuchowania. O szcz�ciu nicnierobienia / Urlich Schnabel - opis i recenzja na Granice.pl\n5.0 Wydawnictwo: Muza Data wydania: 2014-01-15 Kategoria: Psychologia ISBN: 9788377585764 Liczba stron: 256\nDoda�/a ksi��k�: elibri Doda�/a recenzj�: Karolina Mucha Obok takiego tytu�u nie mo�na przej�� oboj�tnie. Zw�aszcza, �e Sztuka leniuchowania brzmi nie tylko intryguj�co, ale i abstrakcyjnie. Przecie� niemal wszyscy uwa�amy, �e doba ma zbyt ma�o godzin, a ten, kto chce co� osi�gn��, nie powinien marnowa� ani chwili. Kto dzi� mo�e sobie pozwoli� na nicnierobienie?\nChcia�oby si� powiedzie� – ka�dy. Ale to nie taka prosta sprawa. Co si� bowiem stanie, je�eli my przystaniemy, a �wiat pop�dzi dalej? Czy nie zostaniemy rozdeptani? Co wi�cej – czy nie zmarnujemy �ycia?\nCi, którzy ch�tnie podj�liby debat� na ten temat lub szukaj� odpowiedzi, czy mo�na jeszcze wysi��� z coraz szybciej kr�c�cej si� karuzeli codzienno�ci, powinni si�gn�� po ksi��k� niemieckiego fizyka i dziennikarza, redaktora naukowego tygodnika o znamiennym tytule Die Zeit, Ulricha Schnabela. Czas z nim sp�dzony z pewno�ci� nie b�dzie stracony, bowiem Schnabel porusza kwestie wa�ne i bliskie ka�demu przedstawicielowi rozp�dzonej wspó�czesno�ci. W dodatku swoj� g�ówn� tez� – �e mo�na, a nawet trzeba leniuchowa�, cho� obecnie jest to trudniejsze ni� kiedykolwiek wcze�niej – popiera argumentami z rozmaitych dziedzin, odwo�uj�c si� m.in. do historii, rozwoju technologicznego, bada� nad mózgiem, spraw transcendentalnych, przemian spo�ecznych, wspó�czesnej mentalno�ci. Wobec takiej ilo�ci i ró�norodno�ci faktów, danych, wyników bada�, cytatów oraz osobistych do�wiadcze�, trudno pozosta� nieprzekonanym. Ale co si� stanie, je�li uwierzymy Schnabelowi, �e dla swojego zdrowia psychofizycznego powinni�my od czasu do czasu oddawa� si� pró�niaczemu nicnierobieniu? Czy ta ksi��ka zmieni nasze �ycie?\nOczywi�cie, �e nie – jej lektura to stanowczo za ma�o, by w jednej chwili upad�y otaczaj�ce nas mury kulturowych nawyków. Od urodzenia karmieni my�l�, �e "wi�cej" znaczy "lepiej", �e o znaczeniu cz�owieka �wiadczy jego status spo�eczny i pozycja zawodowa, przyzwyczajeni do kolekcjonowania prze�y� (wiadomo, nawet wakacje musz� by� intensywne, po brzegi wype�nione atrakcjami), nie zaznamy w jednej chwili spokoju. Taki stan wymaga wiele wysi�ku, pracy, odwagi – wcale nie jest �atwo przystan��, cieszy� si� czasem sp�dzanym w korkach, odda� bezcelowym spacerom czy medytacji, kiedy w tym czasie inni wyprzedzaj� nas o kilka kroków.\nAle warto próbowa�! Bo dzi�ki temu w ko�cu zobaczymy i pochwycimy prawdziwe �ycie, które dot�d przecieka�o nam przez palce, gdy byli�my zaj�ci snuciem blisko- oraz dalekosi�nych planów. Schnabel wielokrotnie przypomina, �e �ycie toczy si� tu i teraz, a ka�da jego chwila – zarówno ta sp�dzona na popo�udniowej drzemce albo rozmowie z kole�ank�, jak te� ta na kursie j�zykowym czy podczas spotkania na szczycie – jest tak samo warto�ciowa. Galeria wielkich leniuchów oraz liczne przyk�ady wplecione w pozosta�e cz�ci ksi��ki dowodz�, �e sekret wa�kich osi�gni�� nie tkwi w nieko�cz�cej si� harówce czy w ca�kowitym wyrzeczeniu si� wolnego czasu. O wiele bardziej donios�e rezultaty przynosi umiej�tno�� znalezienia równowagi pomi�dzy prac� a twórczym (w swoich skutkach) nicnierobieniem i czyst� rado�ci� egzystencji. Trzeba tylko pami�ta�, i� w tym uj�ciu leniuchowanie nie polega na zabijaniu czasu za pomoc� pilota czy komputerowej myszki. To raczej �wiadome prze�ywanie chwili obecnej, wyzwolenie spod presji po�piechu i dyktatorskiej w�adzy zegara.\nLektura obowi�zkowa dla mi�o�ników egzystencjalnych debat, rozwa�a� o zabarwieniu filozoficzno-spo�ecznym oraz dla wszystkich przera�onych pr�dko�ci�, z jak� mijaj� im kolejne dni.\nPrzeczytane:2014-01-30, Ocena: 5, Na p�kach: Przeczyta�em,52 ksi��ki 2014,W poszukiwaniu szcz�cia. Poradniki,


Rekonstrukcja rządu. Michał Woś ma się zająć "dawaniem odporu agendzie lewicowej" - "DGP" - TVN24\n29 września 2020, 11:27\n"DGP", tvn24.pl, PAP\nMichał Woś o stanowisku ministra bez teki ds. praw obywatelskich i tożsamości europejskiejRadio ZET\nZuzanna Dąbrowska o doniesieniach "DGP" na temat rekonstrukcji rządu i stanowiska dla Michała WosiaTVN24\n"Wzięcie obszaru resortów siłowych pokazuje, jakie są preferencje Kaczyńskiego"TVN24\nRadio ZETMichał Woś o stanowisku ministra bez teki ds. praw obywatelskich i tożsamości europejskiej\nObecny minister środowiska Michał Woś po rekonstrukcji rządu ma zostać ministrem bez teki w kancelarii premiera. Miałby się zajmować "prawami obywatelskimi i tożsamością europejską" - informuje "Dziennik Gazeta Prawna". Rozmówcy gazety z koalicji rządzącej twierdzą, że jego zadaniem byłoby "dawanie odporu agendzie lewicowej". Rzecznik rządu Piotr Mueller potwierdził, że Solidarnej Polsce przypadnie "jeden minister bez teki z określonym portfolio", ale szczegóły, w tym personalia i zakres obowiązków, ma przedstawić premier.\nW sobotę liderzy Zjednoczonej Prawicy Jarosław Kaczyński, Zbigniew Ziobro i Jarosław Gowin podpisali nową umowę koalicyjną. Jej treść nie została jednak opublikowana. Nowe porozumienie między trzema formacjami politycznymi to efekt toczących się od tygodni negocjacji w tej sprawie. Obecnie w koalicji rządzącej trwają ustalenia dotyczące zaplanowanej rekonstrukcji rządu Mateusza Morawieckiego.\n"DGP": minister bez teki z Solidarnej Polski ma "dawać odpór agendzie lewicowej"\n"Dziennik Gazeta Prawna" napisał we wtorek, że jednym z uzgodnień dotyczących rekonstrukcji jest wskazanie przez Solidarną Polskę i Porozumienie po jednym ministrze bez teki w kancelarii premiera.\nJak pisze "DGP", minister wskazany przez Solidarną Polskę miałby się zajmować "prawami obywatelskimi i tożsamością europejską". Rozmówcy dziennika mówią, że minister na takim stanowisku miałby "dawać odpór agendzie lewicowej". - Oczywiście jego moc sprawcza zależeć będzie od instrumentów, jakimi będzie dysponował. A tu wiele zależy od PiS i premiera Morawieckiego - powiedział rozmówca "DGP" z obozu rządzącego.\nJak wynika z ustaleń dziennika, takie stanowiska miałby objąć Michał Woś, obecny minister środowiska.\nRzecznik rządu: Solidarna Polska dostanie ministra sprawiedliwości i ministra bez teki\nO ewentualne powołanie Wosia na stanowisko ministra bez teki był pytany rzecznik rządu Piotr Mueller w radiowej Trójce. - Jeśli chodzi o samą rekomendację, to jest już decyzja Solidarnej Polski. Ona publicznie jeszcze nie padła.\nZapytany, czy takie stanowisko jest przewidziane w rządzie po rekonstrukcji, rzecznik odpowiedział: - Jest przewidziany dla Solidarnej Polski jeden minister w Ministerstwie Sprawiedliwości, jeden minister bez teki z określonym portfolio, które będzie opublikowane w najbliższych dniach.\nTakie "portfolio" - mówił Mueller - określi premier Morawiecki. - Ono jest już ustalone, ale premier to zrobi (przedstawi je - red.) dopiero gdy będziemy publikować cały skład rządu - dodał.\nWoś: Widzimy ataki na wartości chrześcijańskie. Tym ta osoba ma się zająć\nWoś był pytany w Radiu ZET, czy zostanie wskazany na ministra bez teki z ramienia Solidarnej Polski. - U nas zasady demokratyczne są bardzo ważne. Nie ma jeszcze uchwały zarządu Solidarnej Polski w tej sprawie - odpowiedział.\nProwadząca dopytywała Wosia o doniesienia "DGP" i o to, czym miałby się zajmować sprawami "praw obywatelskich i tożsamości europejskiej". Stwierdził, że "w ostatnim czasie mamy sporo naruszeń praw obywatelskich, a niestety rzecznik praw obywatelskich nie angażuje się po właściwej stronie sporu". - Nie angażował się tam, gdzie drukarz był prześladowany przez aktywistów i w innych przypadkach - przekonywał.\nDodał, że "widzimy skalę rozprzestrzeniania się pewnych działań różnych aktywistów, ataków na wartości chrześcijańskie, ataków na to, co bliskie wielu członkom Solidarnej Polski". - Tym ta osoba ma się zająć. Otoczeniem prawnym związanym z obroną praw obywatelskich, jeżeli taki będzie ostateczny kształt tego urzędu - powiedział.\nDąbrowska: pomysł ośmieszający zmianę rządową, dziecinny\nZuzanna Dąbrowska z "Rzeczpospolitej" komentowała doniesienia "DGP" na antenie TVN24. -\nOceniła, że "nazwa tego stanowiska brzmi niezwykle poważnie, a jednocześnie szeroko" i "jest idealna na otarcie łez dla ustępującego właśnie ministra Wosia".\n- Jeśli w kompetencjach jest przeciwstawianie się "agendzie lewicowej", to można sobie zadać pytanie jakimi instrumentami będzie dysponował taki specjalny członek rządu. Czy będzie miał jakieś siły policyjne? A może będzie to działało na zasadzie białego wywiadu i zbierania informacji? Może tych wszystkich lewaków będą odwiedzać o 6 rano jakieś służby, by badać na ile niebezpieczna jest ta agenda? Tutaj pytań jest nieskończenie wiele - powiedziała Dąbrowska.\nJej zdaniem "to jest pomysł ośmieszający zmianę rządową, kompletnie dziecinny".\nWoś: Gender studies to antynaukowy bełkot. Trzeba zakazać finansowania\nMichał Woś był we wtorek gościem Radia ZET, gdzie mówił między innymi o gender studies na polskich uczelniach. - To jeden z postulatów Solidarnej Polski. Zakazać, zwłaszcza finasowania. Nie powinniśmy finansować gender studies. To antynaukowy bełkot mówiący o mnogości płci - powiedział.\nJego zdaniem "mamy dwie płcie, a jakakolwiek promocja na uczelni i realizacja toku studiów przecząca temu wydaje się aberracją".\nDopytywany o sytuację na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie transpłciowi i niebinarni studenci będą decydować o tym, jak mają się do nich zwracać wykładowcy, odparł, że to "szerokie, trochę oderwane od rzeczywistości regulacje". - Indywidualny przypadek bez problemu można rozważyć. Każdą sprawę można indywidualnie ogarnąć. Ale wprowadzanie powszechnego obowiązku jest czymś dziwacznym - ocenił Woś.\nWoś: Gender studies to antynaukowy bełkot. Trzeba zakazać finansowaniaRadio ZET\nŹródło: "DGP", tvn24.pl, PAP\nŹródło zdjęcia głównego: Adam Warżawa/PAP\nSasin o "niezwykle prawdopodobnym scenariuszu" w sprawie nowego składu rządu\nJaka będzie struktura rządu?\nUderzyli w dzika, potem w drzewo, auto spłonęło. Nie żyją dwie osoby, próbują je zidentyfikować


Helena Bonham Carter i Tim Burton mają oddzielne domy - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Helena Bonham Carter » Helena Bonham Carter i Tim Burton mają oddzielne domy\nHelena Bonham Carter i Tim Burton zawsze uchodzili za parę ekscentryków, więc pomysł, by związek podzielić na dwa domy, nikogo nie zdziwił.\nPara ma razem dwoje dzieci, jednak noce spędza osobno. Dlaczego?\nDopiero po latach takiego życia aktorka zdradziła przyczynę.\nOkazuje się, że Tim... chrapie i Helena nie może przez niego spać.\nZamiast poddać się zabiegowi reżyser i jego partnerka wolą na noc wracać każde do osobnego domu, które ze sobą sąsiadują. I - jak twierdzi Bonham Carter - takie rozwiązanie bardzo dobrze wpływa na związek, bo zapewnia "prywatną przestrzeń" dla każdego z nich.\nBrzmi co najmniej dziwnie? Jesteśmy pewni, że wiele "zwykłych" par mogłoby skorzystać na takim "niezwykłym" rozwiązaniu.\nZapraszamy na seans z Heleną - dziś polecamy Wam film Rozmowy z innymi kobietami.\nDziecko dostała niemal pod choinkę. Alanis Morisette dostała chyba najlepszy prezent na święta - dziecko. Piosenkarka urodziła zdrowego chłopca 25 grudnia. Zarówno mama, jak i synek czują się dobrze. - Wszyscy są zdrowi ... czytaj więcej


"Przeze mnie przegraliśmy na tych schodach". Małgorzata Rozenek-Majdan szczerze o udziale w "Azja Express" | Viva.pl\n• 16 listopada 2016 20:45\n„Jestem osobą która umie przegrywać, ale nie lubi” - mówi Małgorzata Rozenek-Majdan, spytana o przegraną w „Azja Express”. Razem z mężem Radosławem Majdanem odpadli z programu już w czwartym odcinku. Gorycz porażki osłodziła jej sympatia widzów i to, że po programie jej kariera nabrała tempa. Jak zmieniła ją azjatycka przygoda? O programie TVN i nie tylko Małgorzata Rozenek-Majdan opowiedziała Romanowi Praszyńskiemu w wywiadzie do najnowszej VIVY!.\nCzy spodziewała się, że „Azja Express” przyniesie jej taka popularność?\n- Szczerze? Nie spodziewałam się. Miałam nadzieję na przygodę życia - mówi prezenterka. I udało się - Pojechaliśmy w miejsca, gdzie sami byśmy się nie wybrali. Z czystym sumieniem mogłam zostawić dzieci, bo nie jechałam na wycieczkę, ale do pracy. Sprawy finansowe też raczej były bardzo na plus. Efekt przerósł oczekiwania - zdradziła w wywiadzie.\nPrzygoda skończyła się jednak szybko. - To było trudne. Jestem osobą, która umie przegrywać, ale nie lubi. A tam każdemu z nas włączyła się ludzka rywalizacja. Chęć zwyciężenia - nie kryje żalu Małgorzata Rozenek.\nMałgorzata Rozenek-Majdan o porażce w Azja Express\nPrzypomnijmy, że w czwartym odcinku Małgorzata i Radosław zostali prześcignięci przez Izę Miko i Leszka Stanka i musieli pożegnać się z programem. Zajęli siódme miejsce. Fani programu za porażkę pary winią między innymi Renatę Kaczoruk, która zachowała się niekoleżeńsko - wbrew wcześniejszej umowie, ukradła im transport, który zdołali zatrzymać. Małgorzata zdradziła w wywiadzie, że za porażkę w programie obwinia przede wszystkim siebie i swoją opieszałość na jednym z etapów wyścigu. - Wściekła byłam bardzo na tych schodach. Na siebie. (…) Miałam nadzieję, że Radosław nie będzie zły na mnie, bo to przeze mnie przegraliśmy na tych schodach. Przez to moje pakowanie plecaka. 30 kilogramów. Spakowałam się jak jakaś blondynka do Azji - powiedziała w VIVIE!.\nMałgorzata Rozenek-Majdan: Azja pokazała mnie prywatną\nNa szczęście smutek po programie nie trwał długo. - Żal bardzo szybko nam minął, bo wróciliśmy do domu, do chłopaków, do normalnego życie. Mam wrażenie, że byliśmy tam odpowiednią ilość czasu. Poczuliśmy przygodę, a nie zdążyliśmy zmęczyć się wyścigiem - mówi teraz Małgorzata Rozenek Majdan i zdradza, że udział w programie odbiera bardzo pozytywnie. - Dostaję ogromne oznaki sympatii od ludzi. Bardzo dużo osób mówi mi bardzo dużo miłych rzeczy. To bardzo buduje, bo tak kiedyś nie było. Ale dawnego postrzegania mnie nie odbieram jako porażki, ale jako lekcję - mówi.\nUdział w programie TVN zmienił trochę w jej życiu. Przede wszystkim pozwolił jej pokazać się z innej strony. Dla widzów, którzy do tej pory kojarzyli ją głównie z „Perfekcyjną Panią domu” i "Projektem Lady", jej azjatycka przygoda była dużym zaskoczeniem. Niektórzy właśnie po „Azja Express” ją polubili. - Ten program pokazuje prawdziwą twarz każdego z nas. I to było fajne - komentuje Małgorzata Rozenek-Majdan. Czego widzowie mogli dowiedzieć się o niej z programu? - Jestem w nim bardziej prywatna, jak w relacjach z moimi przyjaciółmi, z moimi bliskimi. Azja pokazała mnie prywatną. Nie tylko telewizyjną - mówi i dodaje, że w takim programie utrzymywanie pozorów jest możliwe przez… pierwsze dwa dni, ponieważ później „jesteś zbyt zmęczonym, głodnym. I kamery pokazują prawdę”.


Wzornik do paznokci – ulubiony gadżet pasjonatki manicure i doświadczonej profesjonalistki! - abcslubu.pl\nCzym jest wzornik i jakie ma zastosowanie?\nWzornik do paznokci to tylko na pierwszy rzut oka niepozorny gadżet, który jest nieistotny i można się bez niego obejść. Przedmiot ten, dzięki swojej konstrukcji, doskonale prezentuje całą paletę barw, znajdującą się w asortymencie stylistki. Wzorniki najczęściej mają postać szablonów o zróżnicowanych kształtach, na które można położyć kolorowe tipsy. W zależności od wybranego modelu liczba dostępnych miejsc jest różna, dlatego podczas dokonywania zakupu warto zwrócić na to szczególną uwagę. Aby wzornik do paznokci jak najdłużej spełniał swoją funkcję należy pamiętać o tym, żeby podczas zakupu sprawdzić materiał, z jakiego został wykonany. Warto zadbać o to, żeby był on trwały i wytrzymały, ale jednocześnie stosunkowo lekki. Takie parametry sprawią, że każda stylistka paznokci będzie sięgała po ten gadżet z przyjemnością.\nRola wzornika w odpowiednim przechowywaniu i organizacji produktów do paznokci\nWzorniki do paznokci można z powodzeniem stosować w celu uporządkowania dostępnych lakierów. Zastosowanie tego rozwiązania pozwala na ograniczenia ich otwierania za każdym razem, gdy klientka będzie chciała zobaczyć wszystkie odcienie dostępne w ofercie stylistki. Wykorzystanie tego gadżetu w dłuższej perspektywie wpłynie na jakość produktów. Jest to niezwykle ważne, ponieważ pozwoli na ograniczenie dopływu lub nadmiernego wtłaczania powietrza do buteleczki z lakierem. Wzornik do paznokci oprócz prezentacji gamy dostępnych barw może również pomóc stylistce w promowaniu nowych trendów, dotyczących zdobienia i stylizacji paznokci. Warto zaznaczyć, że na tipsach łatwo wykonać niewielkie lub bardziej skomplikowane wzory. Użycie wzornika zachęci klientki do wybierania\nChcesz się wyróżnić? Inwestuj w profesjonalne akcesoria i produkty!\nStylizacja paznokci to jedna z tych dziedzin, w których o końcowym efekcie i zadowoleniu decydują właściwe akcesoria. Podczas ich wyboru warto postawić na praktyczność oraz dobry stosunek ceny do jakości. Właściwy asortyment pomaga w promowaniu usług. Odpowiednie produkty wpływają również na budowanie wizerunku profesjonalistki, który w tym zawodzie jest niezwykle cenny.


Język hiszpański w podróży z elementami języka biznesowego- poziom A1.2- A2 - Uniwersytet Otwarty UAM\nJęzyk hiszpański w podróży z elementami języka biznesowego- poziom A1.2- A2\nProwadzący: mgr Monika Wojtysiak\nJęzyk: polski/ hiszpański\n1. środa 13.02.2019 17:00 - 18:30\n2. środa 20.02.2019 17:00 - 18:30\n3. środa 27.02.2019 17:00 - 18:30\n4. środa 6.03.2019 17:00 - 18:30\n5. środa 13.03.2019 17:00 - 18:30\n6. środa 20.03.2019 17:00 - 18:30\n7. środa 27.03.2019 17:00 - 18:30\n8. środa 3.04.2019 17:00 - 18:30\n9. środa 10.04.2019 17:00 - 18:30\n10. środa 17.04.2019 17:00 - 18:30\n11. środa 24.04.2019 17:00 - 18:30\n12. środa 8.05.2019 17:00 - 18:30\nRozwijanie pięciu kompetencji komunikacyjnych (mówienie, słuchanie, czytanie, pisanie, interakcja) na poziomie A1+/A2.\nUtrwalanie kompetencji z poziomu A1.\nPoznanie praktycznych aspektów języka, użyteczne zwroty i zagadnienia związane z pracą i wyjazdem do kraju hiszpańskojęzycznego.\nĆwiczenie poprawności gramatycznej na poziomie A1+/A2.\nZapoznanie uczestników z wybranymi zagadnieniami kulturowymi Hiszpanii oraz Ameryki Łacińskiej.\nCzas wolny i hobby (prezentacja własnej osoby). Restauracja (czytanie menu, podstawowe potrawy krajów hiszpańskojęzycznych). Wynajem hotelu / mieszkania (czytanie ofert, negocjacje). Lotnisko, taxi (pytanie o drogę, wskazówki). Wizyta u lekarza (części ciała, choroby, leki). Rozwiązywanie sytuacji kryzysowych (awarie, wypadki). Pisanie wiadomości e-mail, obsługa klawiatury i systemu operacyjnego po hiszpańsku. Korespondencja z klientem (prezentacja produktu, odpowiadanie na reklamację). Prezentacje w języku hiszpańskim, przydatne zwroty. Hiszpański kolokwialny (zwroty grzecznościowe vs zwroty codzienne).\nUtrwalenie czasowników regularnych i nieregularnych w czasie teraźniejszym. Peryfraza ir+a+infinitivo. Czasownik doler. Czas przeszły Pretérito Perfecto. Zwroty grzecznościowe. Zwroty w korespondencji z klientem. Słownictwo związane z podróżami, transportem samolotem i taksówką. Słownictwo- komputer i internet.\nHiszpański na świecie (różnice między Hiszpanią a krajami Ameryki Łacińskiej). Wybrane zagadnienia kulturowe Hiszpanii i krajów Ameryki Łacińskiej. Zachowania, interakcje międzyludzkie, podstawowe święta, muzyka, sztuka.\nUczestnik zajęć po zakończeniu kursu:\nZna podstawowe formy językowe stosowane w życiu codziennym (podczas wyjazdów turystycznych lub/i służbowych). Bierze udział w komunikacji ustnej dotyczącej prostych codziennych interakcji. Potrafi obsłużyć urządzenie elektroniczne w języku hiszpańskim, redagować proste komunikaty w formie sms, email. Jest zaznajomiony z kulturą hiszpańską, potrafi stosować formy komunikacji adekwatne do sytuacji i miejsca, w którym się znajduje. Stosuje, w zależności od potrzeb, czas przeszły lub czas teraźniejszy.\nZajęcia prowadzone przede wszystkim metodą komunikacyjną. Uczestnicy będą pracować głównie w parach lub małych grupach, po zaprezentowaniu materiału leksykalnego. Prowadząca korzysta zarówno z tradycyjnych jak i audiowizualnych materiałów. Nacisk będzie położony na praktyczne aspekty języka i przykłady z życia. Na zajęciach uczestnicy będą utrwalać materiał leksykalno-gramatyczny. Stosowane techniki mogą ulec zmianie w zależności od potrzeb uczestników.\nJedne zajęcia zostaną przeprowadzone na temat zaproponowany przez uczestników.


DIAPASON DRY MASKA DO WŁ. SUCHYCH 1000ml | M-Style Poznań\nDIAPASON DRY MASKA DO WŁ. SUCHYCH 1000ml\nilość DIAPASON DRY MASKA DO WŁ. SUCHYCH 1000ml\nNapisz pierwszą opinię o “DIAPASON DRY MASKA DO WŁ. SUCHYCH 1000ml” Anuluj pisanie odpowiedzi


Ręcznie robiony prezent - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nRęcznie robiony prezent - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » W KRĘGU DOMOWEGO OGNISKA » Ręcznie robiony prezent\n1 Temat przez FollowMe 2010-09-05 21:33:03\nTemat: Ręcznie robiony prezent\nMoże podsuniecie mi jakiś ciekawy pomysł na prezent ręcznie wykonany? Wymyśliliśmy sobie z narzeczonym, że tym razem na zbliżającą się rocznicę podarujemy sobie coś co sami od początku do końca ręcznie wykonamy. Materiały do tego wykonania to max 15zł. Także budżet jest dość mocno ograniczony i liczy się głównie inwencja twórcza\nNiestety nie jestem zbyt dobra w szyciu czy malowaniu farbkami, chociaż jakbym się bardzo postarała może by coś z tego wyszło Bardzo żałuję, no ale niestety prace plastyczne nigdy nie były moją najmocniejszą stroną\nNajbardziej frustrujące jest to, że on już coś wymyślił, chowa się po kątach i coś tam knuje Nie mam pojęcia jakim cudem tak szybko wpadł na jakiś pomysł, ale strasznie mu zazdroszczę a ja nie mogę wpaść na nic bajeranckiego, co powaliłoby go na kolana.\nMacie kochane, jakieś oryginalne pomysły? Błagam, pomóżcie )\nPrezent od byłego\n2 Odpowiedź przez anela 2010-09-28 16:04:32\nOdp: Ręcznie robiony prezent\nMam nadzieje, ze "problem" aktualny My tez sobie z chlopakiem robiliśmy takie prezenty i wyszło całkiem nieźle Co prawda oboje wpadliśmy na to, żeby podarować sobie zdjęcia On zrobił ciekawy kolaż na komputerze, a ja wywołałam widok ze wspólnych wakacji i ozdobiłam ramkę. Banalne, ale oboje byliśmy bardzo zadowoleni Ważne, żeby to było bardzo osobiste - tylko dla Was\n3 Odpowiedź przez FollowMe 2010-09-28 19:34:40\nAktualny, zostało mi parę dni:). U nas zdjęcia już były więc to odpada. Ale wymyśliłam z braku pomysłów i natchnienia,że upiekę mu ciasteczka i ozdobię je różniście. Nie jest to niestety oryginalne ale cóż...\n4 Odpowiedź przez yadgaa 2010-09-28 20:22:30\nTo może zrób ciasteczka o dziwnych smakach np. pikantne ciasteczka. Albo umieść w środku ciasteczka jakieś niespodzianki.\n5 Odpowiedź przez FollowMe 2010-09-29 09:04:24\nHmmm ciekawe:) A niespodzianki to jakie masz na myśli yadgaa?\n« Golarka do ubrań | Czym doczyścić metalowe okucia przy torebce?? »


WARSZAWA Ulica Brzozowa | Roman Mirowski\nStrona główna » Inne » WARSZAWA Ulica Brzozowa\nWARSZAWA Ulica Brzozowa\nNazwa: Brzozowa – ustaliła się dla tej uliczki dopiero od roku 1771 Poprzednio, to jest od 1669 roku nazywano ją „między spichlerzami”. Prowadziła ona terenem nasypowym, poniżej północno wschodniego odcinka muru obronnego, od Góry Gnojowej /stanowiącej wówczas miejskie wysypisko nieczystości/ do ulicy Mostowej.\nPo stronie zachodniej, nieparzystej, zabudowę Brzozowej tworzyły tylne oficyny i budynki gospodarcze Jezuickiej, Rynku /strony Barssa/ i Krzywego Koła. Na przełomie XVI i XVII wieku budynki te przekroczyły istniejącą wcześniej uliczkę podmurną, wchłonęły a następnie też przekroczyły mur obronny, by wreszcie przekształcić się w odrębne całkiem kamieniczki ulicy Brzozowej. Stronę wschodnią, parzystą, tworzyć zaczęły pojawiające się tu najwcześniej spichlerze; od wieku XVIII powstawały także dworki i budynki folwarczne, zastępowane potem przez kamieniczki. Jak cała warszawska Starówka, tak i ulica Brzozowa zniszczona została w roku 1944. Odbudowano ją w latach 1959-62.\nGłównym walorem Brzozowej jest jej malowniczość, szczególnie w godzinach przedpołudniowych słonecznego dnia. Wtedy to właśnie strona wschodnia uliczki pogrążona jest w cieniu a zachodnia w ostrych promieniach słońca.\nDo najciekawszych kamieniczek Brzozowej zaliczyć należy tę pod numerem 5, stanowiącą narożnik wiodącej od Rynku ulicy Celnej. Na arkadach, wspartych o dawny mur, przesklepiających ówczesną uliczkę podmurną, wzniesiono późnogotycki spichlerz przylegający do Bramy Gnojnej. Później w wieku XVII, obiekt ten przekształcono w kamieniczkę. Po zniszczeniach z roku 1944 kamieniczkę odbudowano w latach 1956/7 z wielkim pietyzmem odtwarzając przesklepienie dawnej ulicy podmurnej i jej ostrołukowy wylot ku ulicy Celnej.


Rząd planuje kolejne ułatwienia dla imigrantów - Media Narodowe\nAktualności, Gospodarka, PolitykaRząd planuje kolejne ułatwienia dla imigrantów\nMieszkający w Polsce imigranci będą mogli w łatwiejszy sposób uzyskać prawo do stałego pobytu. Projekt zmian w tej sprawie przygotował PiS. O sprawie poinformował ,,Dziennik Gazeta Prawna”.\nJeśli zmiany wejdą w życie Polska stanie się jednym z najbardziej liberalnych krajów w Europie jeśli chodzi o politykę imigracyjną. Zgodnie z projektem nowych przepisów, przebywający w naszym kraju na podstawie zezwolenia na pracę i pobyt obcokrajowiec, będzie mógł wystąpić o udzielenie zgody na pobyt stały po dwóch i pół roku zatrudnienia. Cudzoziemcy otrzymają także udogodnienia w kwestii sprowadzania rodzin do Polski. – Już po roku pracy na zezwoleniu (imigrant – red.) będzie mógł sprowadzić najbliższą rodzinę, której członkowie także otrzymają możliwość pracy w Polsce – podaje DGP.\nNielegalni imigranci z Afryki dotarli do Polski! Zatrzymała ich Straż Graniczna\nPomysłodawcy zmian podkreślają, że nowe przepisy będą skierowane jedynie do obcokrajowców, którzy „mogą być zatrudnieni w Polsce w oparciu o oświadczenia”. Będą oni mogli pracować tylko ,,w kluczowych dla Polski zawodach”. Ich lista zostanie niedługo opublikowana przez rząd. – Zmiany mają na celu wprowadzenie ułatwień dla osiedlania się w Polsce obywateli państw bliskich kulturowo, którzy posiadają kwalifikacje w zawodach pożądanych dla polskiej gospodarki – napisano w projekcie.\n– Jeśli weźmiemy pod uwagę, że rocznie przebywa w Polsce od pół miliona do miliona Ukraińców, to potencjalnie zainteresowanych skorzystaniem z takich możliwości może być od 200 do 400 tys. imigrantów znad Dniepru. Oczywiście nie wszyscy się do tego mogą kwalifikować – stwierdza ,,Dziennik Gazeta Prawna”.\nTagi:imigranciPiSpracaprawo do pobyturząd


W połowie listopada br. Ministerstwo Rozwoju i Technologii udostępniło do konsultacji publicznych projekt nowelizacji rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie Atlasa – lidera wśród producentów materiałów chemii budowlanej – zmiany mają słuszny kierunek i tylko niektóre zapisy wymagają uściślenia lub doprecyzowania.\nRozporządzenie dotyczące warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki to jeden z najczęściej nowelizowanych obszarów w polskiej legislacji. Z punktu widzenia producentów materiałów budowlanych aktualnie proponowane i skierowane do konsultacji publicznych zmiany trudno określić jako zmiany bardzo istotne. Z drugiej strony jednak nie są to zmiany wyłącznie kosmetyczne.\n– Proponowane zmiany koncentrują się wokół dwóch głównych obszarów: bezpieczeństwa pożarowego obiektów budowlanych, tak elewacji jak i powierzchni wewnętrznych oraz obszaru hydroizolacji zewnętrznej części obiektów. Wspólnym mianownikiem proponowanych zmian jest bezpieczeństwo i trwałość użytkowa obiektów budowlanych. To jak najbardziej słuszny kierunek. Można powiedzieć, że wreszcie coraz szerzej dostosowujemy pod tym względem krajowe rozwiązania do tego, co funkcjonuje na dojrzalszych rynkach. Na doprecyzowaniu przepisów i zaostrzeniu wymogów w zakresie materiałowym skorzystają zwłaszcza inwestorzy, którzy często nie mają wystarczającej wiedzy technicznej – komentuje Paweł Kisiel, prezes zarządu Atlasa.\nDla producentów materiałów proponowane zmiany oznaczają m.in. konieczność posiadania dla oferowanych wyrobów obowiązkowych badań w zakresie reakcji na ogień tam, gdzie dotychczas nie były one jeszcze wymagane.\n– Dla Atlasa to nic nowego, od lat traktujemy te kwestie jako konieczny i zdroworozsądkowy wymóg. Są jednak producenci, którzy dotąd, przy braku jednoznacznych regulacji, nie ponosili kosztów tego typu badań. Czeka ich zatem konkretna decyzja budżetowa i być może weryfikacja oferty rynkowej. Jeśli proponowane przez Ministerstwo zmiany wejdą w życie, rzeczywiście niektóre dotychczas stosowane do prac wykończeniowych materiały i systemy, nie będą już mogły być wbudowywane w miejscach innych niż mieszkania lub będą musiały zostać dodatkowo przebadane. Poza zaostrzeniem wymogów w dziedzinie odporności ogniowej materiałów i w trosce o trwałość użytkową obiektów, zmiany w warunkach technicznych obejmą również obszar zewnętrznych izolacji przeciwwodnych i przeciwwilgociowych. W tym wypadku zawarte w projekcie zapisy wymagają jeszcze doprecyzowania, by wyeliminować wszelkie wątpliwości – dodaje Paweł Kisiel, prezes Atlasa.\nZnowelizowane Warunki techniczne dotyczące budynków i ich usytuowania jak zawsze stanowić będą przede wszystkim wymagania do pracy projektantów i architektów. Muszą ich również przestrzegać kierownicy budów. Dla producentów natomiast zmiany oznaczają przymus odpowiedniego dostosowania do nowych wymogów oferowanych na rynek rozwiązań materiałowych. W przypadku niektórych produktów pociągnie to za sobą oczywiście dodatkowe koszty.\n– Trzeba się z tym pogodzić i trudno się na to obrażać. W pewnych obszarach po prostu nie ma miejsca na kompromis. Dobrze, że w przepisach z zakresu bezpieczeństwa budynków dochodzimy wreszcie do momentu, gdzie zamiast słów „powinno być” pojawią się sformułowania typu „ma być”. Chodzi przecież o sprawy fundamentalne – o bezpieczeństwo ludzi oraz o trwałość użytkową obiektów budowlanych – podsumowuje prezes Atlasa.\nObecnie projekt został poddany konsultacjom. Nowe przepisy mogą wejść w życie jesienią przyszłego roku.


Rynek bardziej skoncentrowany, ale nadal konkurencyjny - (komentarze, ) - Finanse - waluty i notowania walut, giełda, GPW, surowce - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plRynek bardziej skoncentrowany, ale nadal konkurencyjny\nautor: Łukasz Wilkowicz30.10.2019, 08:21; Aktualizacja: 30.10.2019, 09:32\nDwie instytucje kontrolowane przez Skarb Państwa: PKO BP, czyli numer jeden na naszym rynku, i zajmujący trzecią pozycję pod względem wielkości aktywów Pekao są wymieniane wśród najbardziej prawdopodobnych nabywców czwartego co do wielkości gracza. Kilka tygodni temu niemiecki Commerzbank zapowiedział sprzedaż większościowego udziału w mBanku.\nGdyby któryś z nich zdecydował się na zakup, byłaby to pierwsza od wielu lat fuzja w pierwszej piątce polskiej bankowości (poprzednia miała miejsce w 2007 r., gdy Pekao wchłonął większą część Banku BPH). Na piątym miejscu znalazłby się zaś zajmujący obecnie szóstą pozycję BNP Paribas Bank Polska. W efekcie, biorąc pod uwagę dane na koniec 2018 r., udział największej piątki wzrósłby do ok. 55 proc., czyli najwyższego poziomu od początku stulecia. Znaczenie największych pięciu banków to jedna z najbardziej popularnych miar koncentracji rynku.\n– Po pierwsze, wzrost koncentracji w sektorze bankowym oznacza ograniczenie konkurencji między dostawcami usług finansowych, a więc gorszą pozycję klientów banków. Mimo że w kilku krajach europejskich stopień koncentracji jest wyższy i ceny usług bankowych również są wyższe, a poziom konkurencji niższy, to nie znaczy, że powinniśmy je naśladować. Po drugie, powoduje wzrost hazardu moralnego w wyniku tworzenia lub umacniania banków „zbyt dużych, aby upaść”, co odbywa się głównie kosztem zwiększonego ryzyka dla podatników. Po trzecie, jeśli koncentracja w sektorze bankowym wiązałaby się z rozszerzeniem kontroli państwa, to byłby to proces stopniowej nacjonalizacji, groźny dla rozwoju gospodarczego w dłuższym okresie, czego doświadczyliśmy w gospodarce centralnie planowanej – komentuje Leszek Pawłowicz, profesor Uniwersytetu Gdańskiego.\nWiększość ekspertów nie obawia się jednak wzrostu koncentracji. – Polski sektor bankowy ani nie jest nadmiernie skoncentrowany, ani nadmiernie rozproszony. Jeśli doszłoby do takiego przejęcia przez któryś z największych banków, nastąpiłoby zwiększenie koncentracji, ale nie byłby to pułap, który wyraźnie zagrażałby konkurencyjności i w średnim czy długim okresie przełożyłby się np. na poziom cen usług bankowych – komentuje Krzysztof Pietraszkiewicz, prezes Związku Banków Polskich, zastrzegając, że to jego osobista opinia.


News: Kilka porad technicznych - Olejów na Podolu\nRemek 1 dzień\nMariaStrag 2 dni\nWitamy po Świąteczno-Noworocznej przerwie. Przydało się trochę wypoczynku, teraz jak to się mówi, "akumulatory podładowane", no i przy okazji kolejne porządki w wirtualnych szufladach. Na ukończeniu kilkanaście artykułów. Będziemy je publikować w najbliższych tygodniach.\nDziś jednak coś nietypowego: cztery "poradniki techniczne" dla naszych Użytkowników i Gości serwisu "Olejów na Podolu". Mamy nadzieję, że się przydadzą, szczególnie osobom dopiero zaczynającym swoją przygodę z internetem i z naszą stroną.\nZa tydzień zakończymy publikację załozieckiej kroniki szkolnej. Z tej okazji będzie też mały "Dzień Załoziec", czyli kilka artykułów powiązanych z tą miejscowością. Oraz (nie związana za Załoźcami) seria poprawek i uzupełnień do różnych już opublikowanych artykułów, ostatnie odkrycia z naszych poszukiwań w starych źródłach.\nDodane przez Remek dnia styczeń 12 2009 02:25:41 0 Komentarzy ˇ 2414 Czytań\n10875376 Unikalnych wizyt


MIKROPROCESOROWY STEROWNIK KOMINKA Z PRZEPUSTNICĄ FI 100 MSK/P100 KRATKI.PL - hurtownia instalacyjna on-line | HAP Armatura\nMIKROPROCESOROWY STEROWNIK KOMINKA Z PRZEPUSTNICĄ FI 100 MSK/P100\nKod producenta: MSK/P100\nKod EAN: 5901350034002\nKod hurtowni: 1241KR28825\nZestaw MSK PLUS z przepustnicą fi 100 mm to nowoczesny sterownik kominka z ekranem, który można stosować do wszystkich wkładów powietrznych i z płaszczem wodnym. Wielkością kontrolowaną jest temperatura powietrza ogrzanego przez wkład lub temperatura wody w płaszczu wodnym. Umożliwia kontrolę temperatury w 3 różnych punktach instalacji oraz niezależne sterowanie 4 urządzeniami takimi jak: pompy, wentylatory lub elektrozawory. Jego zadaniem jest dozowanie za pomocą przepustnicy elektronicznej zimnego powietrza (do spalania) z zewnątrz budynku do komory spalania, w taki sposób, aby było ono maksymalnie efektywne jednocześnie utrzymując zadaną wartość kontrolowanej temperatury\nCzujnik temperatury z silikonowym kablem o długości 1 metr\nPrzepustnica jest wyposażona w specjalną uszczelkę, dzięki której odcięcie powietrza (do spalania) z zewnątrz jest całkowite. Po wygaśnięciu żaru we wkładzie sterownik automatycznie zamyka dopływ zimnego powietrza z zewnątrz, dzięki czemu nie następuje natychmiastowe wychłodzenie paleniska i mieszkania\nUWAGA! W kominkach w wersji żeliwnej czujnik nie może być położony na wkładzie, ponieważ pod wpływem temperatury może się stopić. Sterowanie piecem olejowym lub gazowym w układzie z kominkiem następuje automatycznie. Jeżeli zaczniemy palić w kominku automatycznie sterowanie od pieca olejowego lub gazowego odnotuje zwiększenie temperatury w domu, a co za tym idzie nie załączy się piec olejowy lub gazowy do momentu, kiedy nie przestaniemy palić w kominku. W nocy, kiedy już będzie kończyło się drewno w kominku i zacznie spadać temperatura, automatycznie załączy się piec olejowy lub gazowy. Nie ma więc potrzeby połączenia sterownika kominka ze sterowaniem pieca olejowego lub gazowego.


Mercury Milan - Speed Zone\nAmerykański Mercury wprowadza na swój rynek nowego sedana średniej wielkości o nazwie Milan. Do salonów trafi jesienią.\nPojazd może być napędzany jednym z dwóch silników. Podstawowym motorem jest jednostka o pojemności 2.3l i mocy 160 KM, współpracująca z pięciobiegową przekładnią automatyczną lub\nDrugi, mocniejszy silnik wyciąga 210 KM. Jest sześcio cylindrowy i ma pojemność trzech litrów. Współpracuje on z zaawansowaną automatyczną skrzynią sześciobiegową.\nWłaściciel Mercurego, firma Ford, ostro stawia na\nrozwój tego typu przekładni. Na razie w USA tylko 1% pojazdów porusza się z sześciobiegowym automatem, to według wszelkich prognoz w 2010 roku będzie ją posiadać już 15-20 procent pojazdów, a pięć lat później – nawet połowa.\nPrace nad wszystkimi wersjami Mercurego Milana nie są jeszcze zakończone. W ciągu najbliższego roku zadebiutuje wersja czteronapędowa, a na 2008 rok zaplanowano premierę Milana Hybird, który będzie drugim, po Marinerze, samochodem hybrydowym tej marki.


REKOLEKCJE GNIEŹNIEŃSKIE. NOTATKI (16.02.2016)\nCIOCIA TERENIA (02.02.2016)\nJEDNOPROCENTOWO I FIOLETOWO (27.01.2016)\nPODZIAŁ DOMU (02.01.2016)\nCOŚ SIĘ STAŁO, NIC SIĘ NIE STAŁO (21.12.2015)\nPOD ORĘDZIE (15.12.2015)\tMasz głos...\nDawnom nie brał udziału w zawodach, na których mnie innych towarzyszy biegaczy tak rozpieszczono. Przepraszam, rozpieszczano (czasownik niedokonany jest w tym miejscu daleko bardziej stosowny, ponieważ owo rozpieszczanie odznaczało się wyjątkową nieustannością). Przepraszam też z jeszcze jednego powodu…\tczytaj dalej\nREKOLEKCJE GNIEŹNIEŃSKIE. NOTATKI\n1. Rzadko w zajawce piszę o pieśni, którą chciałbym umieścić we wpisie. Dzisiaj to zrobiłem. Bo warto. Tym bardziej, że artyście, imiennikowi mojego Dziadka ze strony Mamusi (Dziadka, który zginął podczas budowania jednego z poznańskich osiedli, gdy piszący te słowa miał raptem 8 miesięcy) zawdzięczam pierwsze spotkania z panem Norwidem. Nie pamiętam jedynie, czy był to ten utwór, czy...\tczytaj dalej\nodwiedzin: 348711\tdo góry


Laptopy Huawei - Allegro.pl\nLaptop HUAWEI MateBook D14 Ryzen 5 SSD512 GB 8GB\n174,90 złx 20 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nLaptop 2w1 Huawei MateBook E i5-7Y54 8G 256G Win10\nHUAWEI Matebook X Pro i5/16GB/512GB SSD/MX250/W10\n274,85 złx 20 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nHuawei MateBook D14 2020 Ryzen5/8GB/256GB/Win10\nNowy polski Huawei MateBook D15 2020 Ryzen5 256GB\nHUAWEI Matebook 13 2020 I5-10210U 8/512GB WIN10 FV\nHuawei MateBook X 2020 i5 16GB 512SSD W10\nLaptop HUAWEI MateBook D14 Ryzen 5 SSD512GB 8GB\n169,85 złx 20 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 405,99 zł z dostawą\nLAPTOP HUAWEI MATEBOOK D 15 15,6 8 GB RAM 256 GB\n2 992,99 zł z dostawą\nLaptop HUAWEI MateBook X Pro i7 8G 512SSD MX250 WH\nLaptop HUAWEI MateBook 13 i5 8GB 512 SSD W10H\nLaptop HUAWEI MateBook X Pro 2020 i7 16GB 1TB SSD\nLaptop HUAWEI MateBook i5-16G/512 SSD MX250 2GB WP\nHuawei Matebook X 2020 i5-10210U/16 GB/512 GB\nHuawei Matebook X Pro i7/16GB/512SSD/Win10P FV23%\nMatebook X Pro 2020 i5 + Myszka Huawei GWARANCJA\nHuawei MateBook D i5 8GB 120SSD+1TB MX Win 10\nHUAWEI MATEBOOK D14 KOMPLET GWARANCJA JAK NOWY\nHUAWEI MateBook D14 i5/8GB/512GB SSD/14"/W10\nUltrabook Huawei MateBook 13 13'' 256GB 8GB Win10\nHUAWEI MateBook D14 Ryzen 5 3500U 8/256GB SSD W10\nLAPTOP HUAWEI Matebook X Pro i7 16GB 1TB SSD MX250\n7 584,72 zł\n379,24 złx 20 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n6 246,08 zł\n312,30 złx 20 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nHUAWEI MateBook D14 512GB\nLaptop HUAWEI MateBook D Ryzen 5/8GB/ uszkodzony\nHuawei MateBook 13 R5-3500U 8GB 512PCIe IPS Win10\nLAPTOP HUAWEI MateBook D14 SSD M.2 512GB SSD\n318,90 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nMATEBOOK HUAWEI 13"SSD/8/256/INT.CAL.I5\nHuawei MateBook D15 15,6 " Łódź sklep raty\n3 198,99 zł z dostawą\nLaptop Huawei Huawei MateBook D15 15,6 "\n499,50 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nHuawei MateBook 13 2020 i5 8GB 512SSD W10\nlaptop HUAWEI MateBook D14 Ryzen 5 3500U 512GB SSD\nHuawei MateBook X 2020 Srebrny\nNotebook HUAWEI D14 AMD Ryzen 5 512SSD 8GB WIN10\nNotebook Huawei MateBook D15 8GB RAM 256 SSD 15,6\nNotebook Huawei MateBook D15 8 256SSD 15,6 RYZEN 5\nHUAWEI MATEBOOK X PRO 16GB I5-10210U NVIDIA MX250\n4 618,00 zł z dostawą\nLAPTOP HUAWEI MATE BOOK X PRO NOTE BOOK ZASILACZ\n423,50 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n315,80 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 507,49 zł z dostawą\nzakończona 4 grudnia 2020 o godzinie 12:22:47\nHuawei Matebook D 15 Ryzen 5 3500U/15,6"\n3 527,06 zł\n352,71 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 536,05 zł z dostawą\nHuawei MateBook D14 Ryzen 5 3500U 14" Vega 8\n3 454,02 zł\n345,40 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nHuawei MateBook D14 Ryzen 5 3500U/14" FullHD\n3 842,99 zł\n3 851,98 zł z dostawą\n306,90 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 081,99 zł z dostawą\nLaptop HUAWEI MateBook 2020 i5-10 8GB 256SSD W10H\nLaptop Huawei MateBook D14 RYZEN 5 8 GB/512SSD W10\n342,00 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 429,90 zł z dostawą\nHuawei MateBook D15 2020 Ryzen5/8GB/256GB/Win10\n305,47 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\n3 063,71 zł z dostawą\nLaptop HUAWEI Matebook D14 i5-10210U 8GB 256GB W10\n335,90 złx 10 ratraty zeroszczegóły w ofercie\nBiznesowe laptopy Huawei – idealny sprzęt do pracy\nSprzęty Huawei są tworzone przede wszystkim z myślą o mobilnej pracy. Laptopy wyposażono w świetne podzespoły, które gwarantują wydajną pracę w dowolnych programach użytkowych. Producent zadbał o lekkość i wytrzymałość, więc laptop Huawei bez problemu możemy zabierać ze sobą w podróże. Warto zwrócić uwagę także na pojemność baterii – mobilna praca wymaga tego, by komputer mógł jak najdłużej działać bez konieczności ładowania.\nLaptopy Huawei mają wszystkie najważniejsze cechy pełnoprawnych, biznesowych sprzętów do pracy. Oczywiście bardzo istotne jest w tym wypadku szybkie działanie sprzętu. Producent zastosował więc dyski SSD, aby wczytywanie danych oraz ich przenoszenie nie sprawiało najmniejszych problemów i odbywało się w płynny sposób. W zależności od dostępnego budżetu oraz preferencji możemy wybrać dowolną pojemność laptopa.\nOsoby zajmujące się zawodowo grafiką komputerową przy wyborze odpowiedniego dla siebie sprzętu powinny zadbać o wysokiej klasy matrycę. Laptopy Huawei oferują najczęściej wyświetlacz w technologii IPS. Oznacza to, że barwy są odwzorowane realistycznie, dzięki czemu tworzenie projektów staje się zarówno wygodne, jak i proste. Dodatkowo warto zwrócić uwagę na modele z matową powłoką. Jej zadaniem jest niwelowanie odbić na ekranie. W tym wypadku również możemy, zależnie od budżetu oraz preferencji, wybrać matrycę o dowolnym rozmiarze czy rozdzielczości. Producent bowiem zapewnia szeroką gamę ciekawych, biznesowych rozwiązań. Ponadto laptopy Huawei oferują minimalistyczną, stylową obudowę. Sprzęt wygląda nowocześnie i elegancko, co nie jest bez znaczenia w przypadku biznesowych urządzeń.\nZarówno podczas pracy, jak i rozrywki bardzo istotne są zastosowane podzespoły. W programach użytkowych do tworzenia grafiki, montażu wideo czy kalkulacji biurowych najważniejszy jest oczywiście procesor oraz pamięć RAM. W laptopach Huawei znajdziemy rozwiązania wyposażone w topowe konstrukcje na rynku. We wszystkich urządzeniach zadbano o wydajne działanie systemu oraz pracy nawet na kilku programach jednocześnie.\nW zależności od dostępnego budżetu i wymagań możemy dobrać odpowiedni model z określoną mocą obliczeniową. Niektóre zadania, zwłaszcza te związane z tworzeniem animacji i grafik, mogą wymagać odpowiedniej karty graficznej. W laptopach Huawei wykorzystuje się w tym celu zintegrowany z procesorem układ lub dedykowane sprzęty. Takie rozwiązania oferują wystarczającą wydajność do obsługi nawet bardziej profesjonalnych programów.\nJeśli zaś szukamy biznesowego laptopa, warto także zwrócić uwagę na wygodę podczas jego użytkowania. Komputery Huawei są wyposażone w niskoprofilowe, często podświetlane, klawiatury. Dzięki temu praca na laptopie nie sprawia w tym wypadku problemów. Urządzenia od Huawei charakteryzuje również dość wysoka wytrzymałość. Nie musimy więc obawiać się drobnego zalania lub uszkodzeń mechanicznych podczas codziennej pracy. Bardziej zaawansowane laptopy posiadają też klawiaturę numeryczną. Jest to przydatne rozwiązanie między innymi dla księgowych oraz analityków.\nOczywiście sprzęt przeznaczony do pracy powinien mieć możliwość podłączenia kilku zewnętrznych urządzeń. Laptopy Huawei posiadają szereg złącz użytkowych takich jak USB, HDMI czy Thunderbolt. Oprócz standardowych przewodów lub sprzętów możemy także połączyć się z komputerem za pomocą bezprzewodowej łączności. Niektóre modele posiadają wbudowany moduł Wi-Fi oraz Bluetooth.\nDodatkowe zalety laptopów Huawei\nLaptopy Huawei są przeznaczone przede wszystkim do pracy. W komputerze często przechowujemy wrażliwe dane oraz dokumenty, o które warto zadbać. Oczywiście bardzo istotne jest tutaj odpowiednie oprogramowanie antywirusowe, jednak to nie wszystko. Laptopy Huawei posiadają często wbudowany czytnik linii papilarnych, aby w ten sposób odblokować urządzenie i dostać się do danych. Jest to znacznie lepsze i przede wszystkim bezpieczniejsze rozwiązanie niż wpisywanie hasła.\nNie można zapominać, że laptop do mobilnej pracy powinien być także łatwy w transporcie. Firma Huawei zadbała w swoich urządzeniach o maksymalne ograniczenie wagi oraz rozmiaru sprzętu. W ten sposób bez problemu zmieścimy laptop w standardowej torbie lub plecaku. Producent dostarcza urządzenia przeznaczone zarówno dla mniej, jak i bardziej wymagających użytkowników. Droższe modele są również wyposażone w ekran dotykowy. Możemy je więc używać zarówno w trybie standardowego komputera, jak i większego tabletu. Takie rozwiązanie docenią między innymi osoby pracujące przy grafice komputerowej.\n2160 x 1440 21\n3000 x 2000 19\nAMD C 1\nInny procesor 0\nGrafika zintegrowana 74\nGrafika dedykowana 27\nNVIDIA GeForce MX250 22\nUSB 2.0 typ A 3\nUSB 3.0 typ C 5\nUSB 3.1 typ A 18\nUSB 3.1 typ C 43\nminijack 3,5 mm (audio) 35


Agent Tomek usłyszał zarzuty ws. "Willi Kwaśniewskich". Chodzi m.in. o "tworzenie fałszywych dowodów" | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\noprac. Aleksandra Chłapińska 23.06.2021 15:39\nZnany jako agent Tomek Tomasz K. usłyszał zarzuty w ramach śledztwa prowadzonego w sprawie "wilii Kwaśniewskich" w Kazimierzu Dolnym. Jak ustalił reporter RMF FM, agent Tomek usłyszał zarzuty m.in. tworzenia fałszywych dowód oraz składania nieprawdziwych zeznań.\nRMF FM informuje, że Prokuratura Krajowa w Katowicach postawiła podejrzanemu Tomaszowi K. zarzuty w związku z jego oświadczeniem z grudnia 2019 r. Wówczas Agent Tomek miał wziąć udział w konfrontacji w śledztwie, które dotyczyło uchylenia się od opodatkowania w związku ze sprzedażą willi w Kazimierzu Dolnym, która miała rzekomo należeć do Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich.\nZobacz wideo Kwaśniewski: Konfederacja to groźna formacja nacjonalistyczna\nAgent Tomek i "willa Kwaśniewskich". Tomasz K. usłyszał zarzuty\nW 2019 r. Tomasz K. wydał oświadczenie, z którego wynika, że wcześniej składane przez niego zeznania były wynikiem poleceń, które otrzymywał od ówczesnego szefostwa CBA. Miały one być niezgodne z prawdą, a ich celem była dyskredytacja byłej pary prezydenckiej.\nJak przekonywał w prokuraturze Tomasz K., miał on być zmuszony przez CBA do tworzenia fałszywej dokumentacji w sprawie willi z Kazimierza. Podobne zeznania Agent Tomek składał podczas wcześniejszego przesłuchania.\nJak podaje RMF FM, śledczy zwrócili uwagę, że obecne zeznania Tomasza K. są sprzeczne z tymi, które były składane 10 lat temu. Ma to stanowić ostateczne dowody, że zeznania dostarczone przez Tomasza K. były fałszywe. Wobec tych ustaleń Agent Tomek usłyszał zarzuty składania fałszywych zeznań, fałszywego oskarżania oraz tworzenia fałszywych dowodów.\nCzarzasty o areszcie dla "agenta Tomka": Życzę mu, by się przez przypadek nie powiesił\nZa powyższe zarzuty Agentowi Tomkowi grozi do 8 lat pozbawienia wolności. Obecnie Tomasz K. jest zobowiązany do wpłaty 100 tys. zł. poręczenia. Musi również zgłaszać się na komisariacie.\n"Willa Kwaśniewskich". O co chodziło w postępowaniu CBA?\nWilla w Kazimierzu Dolnym przy ul. Góry, zdaniem CBA miała być zakupiona w 2009 r. na Marka Michałowskiego, osobę podstawioną przez Jolantę i Aleksandra Kwaśniewskich. Centralne Biuro Antykorupcyjne ujawniło w 2020 r. na swoich stronach część materiałów pochodzących ze śledztwa Prokuratury Regionalnej w Katowicach.\nMateriały, w których posiadaniu jest CBA, mają potwierdzać, że była para prezydencka jest właścicielem domu w Kazimierzu Dolnym. Co więcej, CBA stwierdza, że m.in. Jolanta Kwaśniewska i Marek Michałowski "korzystali zasad konspiracji, używając umówionego szyfru, opracowano również metody wymiany informacji".\nProkuratura w Katowicach umorzyła w 2010 r. śledztwo w sprawie legalności majątku Aleksandra Kwaśniewskiego i jego żony. W 2016 r. ponownie podjęto się śledztwa. Postępowanie jest obecnie prowadzone.


Wypad do stolicy mody | Mediolan (Włochy) - wnieznane.pl\nDuomo St. Maria Nascente di Milano (foto: wnieznane.pl)\nMediolan » Relacja z podróży » Co warto zobaczyć » Zdjęcia » Porady i wskazówki » Informacje ogólne » Przydatne słówka\nocena miejsc: 4.1 / 7\nWypad do stolicy mody\nMediolan jest jednym z najtańszych kierunków lotniczych w południowej części Europy. Nic więc dziwnego, że od kilku lat stanowi dla Polaków weekendowy punkt wypadowy. Postanowiliśmy sprawdzić, co miasto ma do zaoferowania turystom. Okazuje się, że całkiem sporo, choć ciężko pod tym względem miasto porównać z wieloma w samych Włoszech, o innych krajach nie wspominając.\nMediolan stanowił jeden z trzech punktów naszej majowej wyprawy do Północnych Włoch. Pogoda w tym okresie jest dosyć zmienna. My trafiliśmy na temperaturę ok. 23 stopni, ale jednocześnie szare, ponure niebo.\nTrudno powiedzieć, żeby nasze pierwsze wrażenia z Mediolanu były szczególnie pozytywne. Jak w niemal każdym włoskim mieście, korki ciągną się tu kilometrami, kierowcy nie przestrzegają żadnych przepisów drogowych, a sytuacji nie ułatwia ograniczenie wjazdu do centrum. O tym jednak trochę więcej w naszych poradach.\nGłówny dworzec kolejowy w Mediolanie (foto: wnieznane.pl)\nPierwszy rzut oka na Mediolan? To miasto zakupów i mody - eleganckie butiki i sklepy zobaczyć można na każdym kroku. Nawet mapy turystyczne koncentrują się na galeriach i centrach zakupowych... Do tego należy dołożyć trochę mniej lub bardziej ciekawych zabytków. Niewątpliwie największą atrakcję stanowi piękna katedra, choć jej wnętrze nieco rozczarowuje. Będąc w Mediolanie, warto wybrać się obejrzeć słynny fresk Ostatnia Wieczerza.\nPunkt obowiązkowy - katedra\nKatedra zdecydowanie wyróżnia się spośród innych budynków w Mediolanie. Przylega do niej bardzo duży betonowy plac, przy którym znajdują się muzea, sklepy i restauracje. Na placu niemal zawsze jest tłoczno. Nie brakuje też imigrantów m.in. z krajów Afryki Północnej, którzy handlują czym się da. Nierzadko także po prostu okradają nieświadomych turystów. Ponieważ w okolicach katedry spędziliśmy dosyć dużo czasu, na własne oczy widzieliśmy kilkakrotnie przekazywanie i opróżnianie portfeli czy saszetek ukradzionych turystom. Warto więc pamiętać, żeby dobrze pilnować swoich rzeczy. Wracając jednak do katedry... Nawet jeśli ze sztuką mamy nie po drodze, uwagę przyciągną fantastyczne detale na elewacji. Wszystko zbudowano z marmuru. Wnętrze robi już mniejsze wrażenie.\nFasada katedry w Mediolanie (foto: wnieznane.pl)\nOczywiście to nasza subiektywna opinia i subiektywne porównanie do innych tego typu obiektów, które mieliśmy okazję oglądać. Nie można jej odmówić wielkości - wysokie sklepienie i rzędy kolumn dodatkowo podkreślają rozmiar świątyni. Naszą uwagę zwróciły ogromne kolorowe witraże, których w katedrze jest sporo. Warto zerknąć na wskazany na podłodze południk, który przebiega przez miasto.\nZeszliśmy również do krypty, gdzie znajduje się skarbiec oraz szczątki św. Karola Boromeusza. Ten sam bilet upoważnia nas do wstępu do podziemi, gdzie oglądamy pozostałości dawnej świątyni, która stała w tym miejscu.\nNie możemy także pominąć spaceru po dachu katedry, skąd widać nie tylko wszystkie detale architektoniczne budowli, ale można również obserwować panoramę miasta. Może i nie rzuca ona na kolana, ale też przecież Mediolan ma inną zabudowę niż np. Rzym czy Florencja.\nGalleria Vittorio Emanuele II i La Scala\nPrzy placu katedralnym znajduje się wejście do słynnej galerii handlowej - Galleria Vittorio Emanuele II. Wchodząc tutaj, znajdujemy się w nieco innym świecie. Jej budowa rozpoczęła się w 1865 r. i wykorzystano do niej żelazo i szkło, na podobieństwo ówczesnych paryskich dworców kolejowych. Trzeba przyznać, że szklany dach z wielką kopułą naprawdę zrobił na nas wrażenie. Jeśli do tego dołożymy mozaiki na podłodze, malowidła i ozdoby na budynkach, daje to bardzo eleganckie wnętrze. Nie może zresztą być inaczej, bowiem mieszczą się tu butiki ekskluzywnych, drogich marek i kawiarnie, które także nie są na każdą kieszeń. Nam pozostało jedynie popatrzeć i zrobić zdjęcia, ale miłośnicy zakupów, zwłaszcza z zasobnym portfelem, poczują się tu jak w raju.\nGalleria Vittorio Emanuele II (foto: wnieznane.pl)\nWystarczy przejść głównym korytarzem, by znaleźć się na placu Piazza della Scala. Na jego środku stoi pomnik Leonarda da Vinci. z tyłu, za Palazzo Marino, jest kolejny plac, z pomnikiem Alessandro Manzaniego, a przy nim dwa kościoły - Chiesa di San Fedele oraz Chiesa Santa Maria della Scala in San Fedele. Wracając jednak do Piazza della Scala. Z lewej strony, patrząc od galerii, stoi jeden z najsłynniejszych budynków nie tylko w Mediolanie, ale na całym świecie. To teatr operowy La Scala. Szczerze mówiąc, gdybyśmy nie wiedzieli, który to budynek, z całą pewnością byśmy się nie domyślili, tak bardzo jest niepozorny. Trudno go z zewnątrz porównać choćby z operą paryską, której elewacja jest bogato zdobiona, ale w tym przypadku efekt podobno robią wnętrza, których nie dane nam było zobaczyć na żywo, więc się nie wypowiemy :)\nO ile Mediolan to duże i pełne życia miasto, o tyle jego najważniejsze zabytki skoncentrowane są na dosyć niewielkim obszarze. Mając więc trochę czasu przed obowiązkowym numerem dwa w Mediolanie, czyli Ostatnią Wieczerzą, zdecydowaliśmy się na spacer po centrum.\nMistrz parkowania (foto: wnieznane.pl)\nNajpierw dotarliśmy do Piazza Filippo Meda, gdzie stoi nowoczesna błyszcząca konstrukcja, niepodobna chyba do niczego. Wkrótce doszliśmy do innego placu - San Babila, przy którym stoi ładny, wyróżniający się z otoczenia kościół o tej samej nazwie - Chiesa di San Babila. Szerokim deptakiem Cosro Vittorio Emanuele II ruszyliśmy dalej. Mieszczą się tu różnego rodzaju sklepy, nie tylko drogich marek, ale też znane sieciówki, których nie brakuje również u nas. Oczywiście wszystko jest odpowiednio droższe.\nPrzemieszczamy się "za plecami" katedy, mijając kolejne butiki i nie wyróżniające się niczym ulice, aż dochodzimy do ruchliwego skrzyżowania, przy którym stoi kościół San Bernardino Alle Osse. Kawałeczek dalej jest mały kościół z wielką wieżą Campanile di San Gottardo in Corte. Wreszcie wychodzimy na Piazza Armando Diaz, który to plac zbudowano w linii prostej z Gallerią Vittorio Emanuele II. Zerkamy jeszcze na ciekawą bryłę kościoła San Satiro, który jest wciśnięty pomiędzy inne budynki, by wkrótce ponownie znaleźć się na placu katedralnym.\nNawet będąc ignorantami odnośnie sztuki i malarstwa, nie mogliśmy przegapić fresku Leonarda da Vinci Ostatnia Wieczerza. Trzeba przyznać, że kupić bilety nie jest łatwo. Konieczny jest zakup z dużym wyprzedzeniem i tylko przez internet. Wejściówki udostępniane są z 3-miesięcznym wyprzedzeniem, na konkretne dni i godziny, bez możliwości zwrotu, ale i tak rozchodzą się błyskawicznie, ponieważ ich liczba jest mocno ograniczona.\n3 miesiące wcześniej dokonaliśmy więc zakupu, przeczytaliśmy całą listę obostrzeń i zakazów, po czym udaliśmy się do kościoła Santa Maria delle Grazie, w którego refektarzu znajduje się malowidło.\nKościół Santa Maria delle Grazie (foto: wnieznane.pl)\nWarto zajrzeć również do samej świątyni, bo skromna bryła kryje całkiem przyjemne wnętrze. Ten, kto nie ma wejściówki, może ją zakupić od oferujących swoje usługi pośredników. Oczywiście za odpowiednią dopłatą. Jeśli kogoś szczególnie interesują detale malarskie i technika, może oglądac dzieło z przewodnikiem. Nam wystarczyła własna ocena. Po dłuższym oczekiwaniu wreszcie mogliśmy wejść. I tutaj kolejne przypomnienie - nie wnosić jedzenia, nie dotykać, nie robić zdjęć... Kamery monitorują chyba każdy centymetr pomieszczenia, więc byłoby to raczej niemożliwe. Do malowidła przechodzi się przez specjalne komory powietrzne. Czas na jego obejrzenie jest ograniczony, ale dla nas było go aż nadto. Naprzeciwko słynnego działa znajduje się inne, podobnych rozmiarów malowidło. I teraz podstawowe pytanie - czy warto wydać 8 euro, by zobaczyć Ostatnią Wieczerzę? Malowidło jest bardzo zniszczone, dużo mniej wyraźne niż na pocztówkach czy fotografiach w albumach i książkach. Mimo to, na nas zrobiło duże wrażenie, chyba przede wszystkim ze względu na rozmiary. Samo obejrzenie oryginalnego dzieła sprzed kilkuset lat jest niesamowitym przeżyciem.\nJednym z ciekawszych miejsc w Mediolanie jest Castello Sforzesco. Była to książęca siedziba rodu Sforzów. W przeszłości wielokrotnie zamek przebudowywano, zmianie ulegały również jego funkcje - od fortecy obronnej, przez koszary, prywatną rezydencję, aż po centrum kulturalne i muzealne.\nCastello Sforzesco (foto: wnieznane.pl)\nObecnie w ogromnym kompleksie znajdują się liczne zbiory sztuki antycznej, użytkowej, obrazów, różnego rodzaju wystawy czasowe. Warto obejrzeć choćby samą budowlę i obszerny dziedziniec, nawet nie wchodząc do żadnego z muzeów.\nDalej jest plac, oddzielony od zamku zbiornikiem wodnym i parkiem, a na nim kolejny ważny zabytek Mediolanu. To Arco della Pace. Budowla pochodzi z XIX w. i ma 25 m wysokości. Zdobienia łuku wykonane są nie tylko z marmuru, ale również z brązu czy drewna. Swoją konstrukcją przypomina nieco Łuk Triumfalny w Paryżu.\nArco della Pace (foto: wnieznane.pl)\nPóźnym popołudniem wróciliśmy na Piazza Duomo, by tam oczekiwać na zachód słońca. Efektownie prezentuje się podświetlona po zmroku Galleria Vittorio Emanuele II, a także... dach katedry. I w zasadzie tylko dach, bo frontowa fasada już mniej. Mimo wszystko, Mediolan, jak wiele innych miast, nabiera nocą innego charakteru i dodatkowego uroku.\nKatedra w Mediolanie nocą (foto: wnieznane.pl)\nŻałujemy jedynie, że nie udało nam się zobaczyć kanałów Naviglio, ale one również najlepiej prezentują się wieczorem, a mając do dyspozycji tylko jeden dzień, musieliśmy dokonać wyboru. Czy wrócimy jeszcze do Mediolanu? Raczej nie, ale jak mówi powiedzenie - nigdy nie mów nigdy.\nBrugia • Kreta • Paryż • Chorwacja • Stambuł • Zakynthos • Bretania • Wenecja • Bodrum • Piza • Palanga i Lipawa • Bruksela • Cypr • Budapeszt • Irlandia • Fatima • Edynburg • Andaluzja • Bratysława • Peloponez • Riwiera Turecka • Beauvais • Wyspy Kanaryjskie • Kordoba • Praga • Rodos • Kadyks • Londyn • Algarve • Thassos • Buenos Aires • Gibraltar • Kopenhaga • Kijów • Barcelona • Wiedeń • Fethiye i Oludeniz • Kusadasi • Alicante • Włochy Północne • Argentyna • Madryt • Czarnogóra • Segowia • Brno • Mykonos • Haarlem • Toledo • Saloniki • Wilno i Troki • Dublin • Chopok • Ateny • Liverpool • Santorini • Malta • Gozo • Costa de la Luz • Alpy Austriackie • Salzburg • Florencja • Chalkidiki • Rzym i Watykan • Gandawa • Katalonia • Ronda • Lizbona • Jerez de la Frontera • Bergamo • Sewilla • Trondheim • Korfu\nMediolan - pogoda:\nDziś, 21 maja 2018\nwiatr: SSW 7 km/h\n+31° C / +22° C\nNa zdjęciu w tle: Duomo St. Maria Nascente di Milano (foto: wnieznane.pl)


Gdynia, Działki Leśne | ZnanyLekarz.pl\n„Polecam Świetny lekarz i profesjonalne podejście do pacjenta, takich lekarzy ze świecą szukać w obecnych czasach .”\n„Świetny, pełen empatii specjalista. Efekty współpracy widać gołym okiem już po niespełna dwóch miesiącach. Widać, że… Pan Mateusz autentycznie angażuje się w indywidualną sytuację pacjenta, i pomaga dobrać realistyczne rozwiązania, które dużo łatwiej wprowadzić w życie niż tradycyjnie rozumiane diety.” Więcej\n„Przemiła Pani doktor, ze świetnym podejście do dziecka. Wszystko szczegółowo wyjaśnione. Syn miło wspomina wizytę …Polecamy” Więcej\nul.Śląska 35-37, Gdynia • Mapa\nOKO-Publiczne Centrum Medyczne Gdynia\n„Po niemal roku regularnych wizyt, z ogromną przyjemnością pragnę polecić Panią Bożenę. Jej wnikliwość oraz podejście… do pacjenta jest wyjątkowe i pozwala poczuć się wysłuchanym i zrozumianym. Bardzo efektywna terapia, która pomaga zrozumieć sedno problemów i zminimalizować ich negatywny wpływ na pacjenta.” Więcej\n„Jestem bardzo zadowolony z wizyty u Pana Piotra! Bardzo rzeczowy i kompetentny człowiek. Śmiało wszystkim polecam!”\nOlsztyńska 1/u2, Gdynia • Mapa\n„Jestem bardzo zadowolona z wizyty Pani Monika wszystko mi wytłumaczyła bardzo dokładnie zero pośpiechu czułam się na… wizycie bardzo ważna przez tak duże zaangażowanie P Moniki.Bardzo sympatyczna i uśmiechnięta. Polecam ! ;)” Więcej\n• 188 zł\nlek. dent. Piotr Peliksze\n„Bezboleśnie, rzeczowo, skutecznie i w przyjaznej atmosferze. Na pewno będę wracać. Polecam Pana doktora z całego ser…ca!” Więcej\nJoachima Lelewela 1, Gdynia • Mapa\n„Wszystko poszlo bardzo sprawnie. Przyjezdzam raz na jakis czas do Polski i pani Basia zrobiła mi przegląd i odrazu n…aprawiła wszyskto co było do naprawienia. Serdecznie polecam” Więcej\nIndywidualna Praktyka Lekarska Barbara Rymkiewicz-Sławińska\n„Doktor ma bardzo dobre opinie i nie bez powodu. Choć zajęłam o wiele więcej czasu, niż trwa wizyta, nie zbył mnie, d…o końca tłumaczył wszystko dokładnie, analizował i rozważał różne przyczyny problemów zdrowotnych. Nawet jeśli nie uda się znaleźć tej przyczyny, jest to zdecydowanie wspaniałe podejście, zwłaszcza na tle lekarzy, którzy na podstawie jednego badania wyrokują, że nic się nie dzieje. Przejrzał wyniki i wypisy także niezwiązane z endokrynologią, co jest, niestety, rzadkością wśród lekarzy, i wyciągnął na ich podstawie wnioski. Oby jak najwięcej takich lekarzy jak Pan.” Więcej\n• 216 zł\n„Wizyta przebiegła w miłej atmosferze. Pan doktor jest bardzo komunikatywny i profesjonalny, a także cierpliwie odpow…iada na wszystkie pytania. Polecam!” Więcej\nSzczecińska 20/1, Gdynia • Mapa\nSpecjalistyczny Gabinet Chirurgiczny Andrzej Nowik\n„Przyszłam do Pani Anety prawie 3 miesiące temu z otyłością, spowodowaną zmianami hormonalnymi. Od tego czasu, przy …profesjonalnych poradach, zastosowaniu się do przygotowanego planu żywieniowego oraz ogromnego wsparcia psychicznego ze strony Pani Anety udało mi się już schudnąć ponad 10kg (bez głodzenia się, z wakacyjnymi poradami czy świętami po drodze). Polecam spotkania z Panią Anetą każdemu, kto jest zdecydowany na zdrowe zmiany w swoim życiu.” Więcej\n„Bardzo rzeczowa porada Otrzymałem potrzebne leki oraz skierowania na alergiczne testy. Dziękuję za poradę i polecam… Pana Doktora. Dziękuję I polecam polecam.dr. . Derek Bernat” Więcej\n„Pani Kasia jest bardzo wszechstronną, empatyczną, komunikatywną, zaangażowaną i profesjonalną dietetyczką. Jestem wł…aśnie po pierwszej wizycie i jeszcze nigdy wcześniej nie rozumiałam tak dokładnie co powinnam dalej robić i z czego wynikają poszczególne zalecenia. Czuję się dobrze zaopiekowana.:) Do tego przyjemny gabinet znajduje się bardzo blisko przystanku kolejki SKM (5 minut), łatwo dojechać na wizytę z każdego punktu w Trójmieście. Polecam!” Więcej\n„Bardzo dobry kontakt dieta dopasowana indywidualnie modyfikowana podejście z dużym zaangażowaniem u chęcią pomocy or…az uzyskania przez klienta wymarzonych wyników.” Więcej\n„Pani Wiktoria uważnie słucha moich wypowiedzi, dogłębnie wyjaśnia zadane pytania,przekonywująco rozwiewa wątpliwości….czuję że trafiłam pod właściwy adres i na bardzo empatyczną i pełną kwalifikacji osobę.Dziekuje pani Wiktorio.” Więcej\ndr n. med. Małgorzata Dobrowolska\n„Niezwykle sympatyczna Pani Doktor. Z zainteresowaniem wysłuchała mojej relacji dopytując po drodze o różne szczegóły…. Wszystkie zalecenia zapisała. Naprawdę fajnie trafić na taką lekarkę. Myślę, że po takiej wizycie każdy byłby w pełni usatysfakcjonowany. Szczerze polecam. :)” Więcej\n„Otwarta postawa lekarza. Miła rozmowa, wyjaśnienie zagadnień, pytań, wątpliwości. W gabinecie przydał by się POS.”\nGdańska 34, Gdynia • Mapa


Chwilówki - szybka gotówka w nagłej sytuacji - niezbędne informacje | Galeona\nChwilówki pozwalają szybko rozwiązać nagłe kłopoty finansowe. Takie pożyczki często udzielane są bez BIK oraz dodatkowych dokumentów z miejsca pracy. Możemy je otrzymać już w 15 minut. Musimy jednak kilka istotnych kwestii, by poradzić sobie ze spłatą otrzymanej pożyczki i móc cieszyć się z urlopu, czy też po prostu nie myśleć bez przerwy o tym co zostało w portfelu. Przede wszystkim w miarę możliwości nie korzystajmy z usługi przedłużenia czasu spłaty pożyczki i nie odkładajmy wykonania przelewu do ostatniego dnia.


Co tak naprawdę powiedział szef Apple? Prawda jest ponura\nSzef Apple zapowiedział w wywiadzie telewizyjnym produkt, bez którego nie będziemy mogli żyć. Pod tą piarową nowomową kryje się ponura prawda o celach wielkich korporacji.\nTim Cook udzielił na początku maja wywiadu telewizji CNBC. Podczas rozmowy z Jimem Cramerem padły zapowiedzi ekscytujących (a jakże) produktów. Szef Apple dał do zrozumienia akcjonariuszom, że nie powinni martwić się najsłabszymi wynikami firmy od 13 lat. Wywiad miał pokazać odbiorcom, że koncern ma asa w rękawie.\nW wystąpieniach prezesów wielkich firm, szczególnie technologicznych, zawsze padają piękne słowa. Ich rolą jest „opakowanie” rzeczywistości, nawet tej niezbyt ekscytującej, w piękne pazłotko. Chodzi o to, by słuchacze nie mieli wątpliwości, że jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej. A jeżeli jest źle, to jest dobrze. Właśnie tak można interpretować jedną z obietnic Cooka, która padła w wywiadzie. Ma ona jednak drugie dno. W gruncie rzeczy pokazuje ponurą prawdę o celach, jakie stawiają sobie wielkie korporacje.\n„Chcemy dać ci rzeczy bez których nie będziesz mógł żyć, o których dziś nawet nie wiesz, że ich potrzebujesz. Spojrzysz wstecz i uświadomisz sobie: jak mogłem żyć bez tego?” – powiedział szef Apple. Na pozór nic nadzwyczajnego. To Steve Jobs nauczył swojego następcę, że słowo „amazing” i jego wszelkie synonimy mają być kluczowe w języku Apple. Można by więc przejść łatwo do porządku dziennego i stwierdzić, że mamy do czynienia z prężeniem muskułów i zaklinaniem rzeczywistości, czarowaniem jej. Zwłaszcza w sytuacji, gdy konkurencja jest bardzo silna. To zbyt proste. Uwierzmy Cookowi i pomyślmy, co znaczą jego słowa.\nBez czego nie możemy żyć? Bez wody, powietrza, pożywienia, wydalania – słowem odżywiania ciała i czynności fizjologicznych, jeżeli patrzymy przez pryzmat biologicznego przetrwania. Gatunkowo rzecz ujmując dodamy reprodukcję. Gdy uwzględnimy psychologię, być może dopiszemy do tej listy relacje z innymi ludźmi. Oczywiście w dzisiejszych czasach trudno funkcjonować bez prądu, samochodu, pracy zarobkowej. Prawda jest taka, że bez tych rzeczy dałoby się przeżyć. Z trudem, zwłaszcza gdy ktoś jest mieszczuchem z krwi i kości, nieodróżniającym siana od słomy i kury od koguta, ale jednak. Gdy przyjrzymy się piramidzie potrzeb Maslowa tylko u jej podstawy znajdziemy te czynniki, od których zależy nasze biologiczne życie. Wyżej zaś będą potrzeby, które – w ogromnym uproszczeniu – odróżniają nas od zwierząt.\nJeżeli potraktujemy słowa Tima Cooka poważnie dowiemy się, że jego firma chce stworzyć produkt, który wpisze się w najważniejsze życiowe potrzeby.\nJasne, zdroworozsądkowo powinniśmy ująć tę deklarację w cudzysłów. Jeśli dobrze się zastanowimy, dojdziemy do wniosku, że w pewnym sensie amerykańska firma dostarczyła nam już takie urządzenie. I robi to nadal. Razem z licznymi konkurentami.\nW 2015 roku producenci sprzedali 1432,9 mln smartfonów - wynika z danych IDC. W stosunku do roku 2014 nastąpił wzrost o 10 procent. Samsung, Apple, Huawei, Lenovo i Xiaomi podzielili między siebie rynek. W biedniejszych częściach świata powstają urządzenia sprzedawane za kilkanaście złotych w przeliczeniu. Cel jest oczywisty. Nieważne, czy mieszkasz w nowojorskim drapaczu chmur, brazylijskich fawelach czy w slumsach Kalkuty. Powinieneś posiadać smartfon.\nKażda z firm funkcjonujących na rynku chce odkryć świętego Graala. Tim Cook nazwał ten cel bez ogródek. Tłumacząc jego słowa z piarowego bełkotu na nasze i biorąc pod uwagę sytuację rynkową, można bez dużej nadinterpretacji powiedzieć, że szef Apple chce mieć w swoim portfolio urządzenie, które całkowicie uzależni użytkowników od firmy. Nie chodzi nawet o dość pojemną kategorię produktową, jaką są smartfony, ale konkretny model, który ma wywołać przemożną chęć posiadania. Niby truizm. Walka gigantów trwa przecież od lat. Ale, co istotne, nazwany po imieniu.\nGdy byłem parę lat temu w Berlinie w U-Bahnie zaskoczył mnie widok ludzi masowo wpatrzonych w smartfony. W Polsce królowały wtedy nadal ficzerfony. Nie minęło wiele czasu i podobne obrazy da się zobaczyć w naszej komunikacji miejskiej, pociągu czy kawiarni. Mimo że sam dość intensywnie używam smartfona, nadal niektóre obserwowane sceny przemawiają do mnie wyjątkowo mocno. Dość często przyglądam się na przykład dzieciakom jadącym małymi grupami ze szkoły do domu. Niby są razem, ale w rzeczywistości osobno. Wszyscy wpatrują się w ekrany. Prawie nie zamieniają ze sobą słowa. A jeśli już, burczą coś o tym, co widzą w swoich gadżetach.\nTen pojedynczy obrazek dość dobrze pokazuje już dziś o czym mówi Cook. Trudno nawet wyobrazić sobie, jaki musiałby być nowy iPhone, by jeszcze bardziej uzależniać użytkowników.\nTagi: Appleiphonejak żyć bez iPhone'anowy iphonesmartfonyTim Cookżycie bez iPhone'a


Brak kontrolki hamulca ręcznego - Hamulce, felgi, opony - Passat Forum\nBy Zibi75, August 9, 2018 in Hamulce, felgi, opony\nMam problem ze swoim samochodem Passat, sedan, rok 2009, 2.0 tdi 110 koni wersja UK.\nProblem zaczął się od awarii hamulca ręcznego czyli miałem wszystkie objawy jakie były wymieniane na tym forum: czyli blokowanie kół sygnalizacja dźwiękowa i świetlna na desce itp.\nPo przeczytaniu istniejących postów skończyło się na wymianie przycisku na desce. Przycisk nowy z serwisu. Awaria została usunięta ale pojawił się nowy problem mianowicie przestała się pojawiać kontrolka zaciągniętego hamulca ręcznego czyli ten czerwony wykrzyknik w czerwonym kółku, która powinna się świecić razem z przyciskiem.\nUsterka kuriozalna lecz może się okazać problemem przy przeglądzie w Irlandii nie mówiąc o tym, że nikt nie lubi jak jedno się naprawi a drugie zepsuje\nPodłączenie komputera nic nie dało niby wszystko ok ale jednak\nProszę o pomoc przy tym drobnym problemie zakładając nowy post nie znajdując odpowiedzi w już istniejących. Z góry dziękuję\nWyszły 3 wersje tych przycisków z końcówkami numerów A,B,C. Może w tym jest problem. Ja mam to samo, jakoś nie zwróciłem uwagi do czasu aż przeczytałem Twój post. Jutro porównam nr i dam znać czy czymś się różnią\nSpoko choć sprawdzałem i numer seryjny na przycisku się nie różni a w serwisie zapewniali, że ten jest właściwy.\nSprawdziłem przed chwilą, oryginalny miałem z końcówką B a teraz mam C ilość pinów taka sama. Dla próby założyłem stary przycisk i czerwona kontrolka na desce też się nie zapaliła i zdurniałem?\nCoś mi się zdaje, że to będzie ciekawy temat\nChyba znam rozwiazanie Twojego problemu, ja miałem taki sam przypadek lecz po wymianie zegarów z czerwonych na białe nie miałem kontrolki zaciągniętego ręcznego wcześniej nie zwracałem wsumie uwagi czy była czy nie, ale zacząłem grzebać temat i nic. Więc postanowiłem wymienić moduł od hamulca ręcznego i po wymianie kontrolka działa, więc u CB może być ta sama sytuacja. Moduł poprostu nie wysyła sygnału do zegarów.\nWitam. Dzięki też tak myślę więc dlatego moduł zamówiłem wcześniej. Jutro zakładam i zobaczymy czy to to ;)


KOZAKI VENEZIA - 286IQ NEW NER - Klasyczne - markoweobuwie.com.pl\n> DAMSKIE>Kozaki>Klasyczne>KOZAKI VENEZIA - 286IQ NEW NER\nModel 286IQ NEW NER\nNieocieplane damskie kozaki firmy VENEZIA. Wierzch wykonany z miękkiej, naturalnej skóry z ozdobnymi nacięciami będącymi hitem tego sezonu. Klasyczny odcień głębokiej czerni dodaje charakteru i jest idealny na jesienne dni. Kozaki zapinane są na zamek ulokowany z tyłu dzięki czemu nogi są optycznie wysmuklone. Górna część cholewki posiada możliwość wywinięcia nadając kozakom typowego wyglądu muszkieterek. Środek z materiału zaś wkładka ze skóry. Niski obcas i podeszwa z wysokogatunkowego tworzywa dodaje komfortu podczas noszenia. Gorąco polecamy!


fotografia portretowa a ogólniej portret [fr. < łac.], konterfekt, przedstawienie podobizny osoby lub grupy osób;\njeden z najważniejszych tematów sztuk plastycznych, o wielorakich funkcjach i znaczeniach, realizowany we wszystkich technikach, w skali od miniaturowej po monumentalną.tyle mówi encyklopedia PWN.\nCóż więcej można dodać? No może to, iż portret to przedstawienie określonego człowieka z uwzględnieniem jego cech indywidualnych i stanu psychicznego, stosowany w malarstwie, rzeźbie, grafice, fotografii.\nOczywistym jest, że ewoluował na przestrzeni wieków, w zależności od aktualnej mody. Odmienność typów portretu zależy od ujęcia modela (twarz, popiersie, półpostać, cała postać), od liczby przedstawianych osób (portret pojedynczy, podwójny, grupowy), od sposobu usytuowania portretowanej osoby (stojący, siedzący, frontalny, profilowy, itd.)\nWykonanie wartościowego portretu fotograficznego jest bardzo trudnym zadaniem. Optymalną sytuacją jest portretowanie osoby, którą się zna – u której widzimy emocje, zachowania, wiemy co lubi, co ją denerwuje, w jaki sposób reaguje na otaczający ją świat i u której jesteśmy w stanie wywołać pewne zachowania. Niestety bardzo często są to osoby nam najbliższe, na które patrzymy przez pryzmat codziennego współżycia, a wyniki prac są obarczone piętnem „rodzinnym” – ciężko nam obiektywnie ocenić takie prace. W większości przypadków, są to jednak osoby obce. Wtedy w zasadzie pokazujemy tylko fizyczność i nasz sposób obserwacji świata. Możemy się tylko uzbroić w cierpliwość i czekać na jakiś „magiczny” moment. Czy da się w takich warunkach zrobić dobry portret? Ależ oczywiście! Mało tego – jeden z najciekawszych i najbardziej znanych portretów to wynik nie fotografii stricte portretowej ale reportażu. Zapewne każdy kojarzy przecież portret zielonookiej Afganki? Autor, Steve McCurry powiedział kiedyś, że warto poczekać na moment kiedy osoba fotografowana zapomniała o obiektywie – wtedy jej dusza wpadnie prosto na zdjęcie. Coś w tym jest….Bardzo lubimy portret studyjny. Teoretycznie daje nam możliwość kontroli warunków oświetleniowych, w praktyce okazuje się naprawdę trudnym wyzwaniem. Dlatego, ciągle się doskonaląc zapraszamy wszystkich chętnych na sesje w studiu. A nuż powstanie coś więcej niż tylko fotka do albumu?