Bonifacy, nikt mnie nie pyta o takie rzeczy. To diox sobie wymyślił samodzielnie, że będzie wstawiał taką kropkę. Nie przywiązuję wagi do tego, że ktoś kopiuje moje zachowania. Aczkolwiek zastanawiam się na ile świadome te kropki, bo ja mam jednak określony cel je stawiając.\nXP Pro SP3, powiększenie 100%, DPI - 96. IE8.\nTak jest tylko w głównym oknie forum.\nZ boku okna głównego (@Bonifacy i @Kate) oraz wewnątrz działów jest OK.\nNajładniejsze są te gwiazdki ustawione do pionu. Porządek musi być.\nEdytowane 27 Marca 2013 przez wieslaw531\nTa deformacja zdjęć w indexie forum i gwiazdek w profilach na IE8 zachodzi także na forum IPSu na domyślnym skinie, zgłosiłam na tracker: KLIK. Niedopatrzenie z ich strony, nie zaktualizowali szablonów. Naprawiłam zgodnie z podanymi instrukcjami. Ponoć ten fix regeneruje jakiś inny "relatywnie drobny bug" załatwiony w 3.4.4 inną metodą, nie wiem o co im chodzi.\nNa razie uzbierały się takie dodatkowe bugi:\n- Cytat ma datę z przesunięciem jednominutowym: KLIK.\n- Przycisk Cytatu w menu CKEditor w ogóle nie reaguje w Internet Explorer (IE9 i IE10 testowane), chyba że z klawiatury ENTER i powrót kursora do miejsca, gdzie miał być wstawiony cytat. Zwrócił na to uwagę wieslaw531. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\n- KolegaDudysa raportował na liście zespołu moderacyjnego dymki pokazujące tagi HTML. Zgłosiłam na trackerze: KLIK\n- Goście mają wyłączone śledzenie tematów, a mimo to nadal widzą w widoku forum opcję "Oznacz forum jako przeczytane". Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\n- W Pomocy BBCode dane nie korespondują do nowych formatów i nie jestem w stanie idealnie poprawić tych treści, gdyż strona ta nie parsuje nowych formatów tagów. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\n- Wprawdzie spolszczyli kalendarz wyszukiwarki, ale jednak niepełnie, minikalendarze w szukaniu na liście użytkowników nadal po angielsku. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\nWiększość zostanie naprawiona w zbliżającym się wydaniu 3.4.4. Minikalendarze wyszukiwarki planują poprawić w znacznie późniejszej wersji.\nPicasso do pracy czas naprawić buttony w artykułach https://www.fixitpc.pl/topic/48-konsola-odzyskiwania-naprawianie-windows/\nKate, o tym już mówiłam w poście numer #12:\n- Linki z przyciskami: (...) Ta wersja forum ma bug: niedomyślny tag definiujący URL jest parsowany jako tag URL a nie tag pierwotny. To spowodowało, że moje fikuśne przyciski przestały działać i musiałam je zlikwidować + zastosować obejścia. Tagi przycisków nie wrócą, dopóki nie poprawią tego błędu. Mam jeszcze kilka swoich starych artykułów, gdzie tagi są nadal rozwalone, ale poprawię to potem.\nWiem dokładnie w których pracach to nie jest poprawione (korekta była tylko dla najczęściej używanych przyklejonych) i że aktualnie linki wyglądają jak druga wojna światowa. Ale mam pewien dylemat. Nadchodzi kolejna poprawkowa wersja forum 3.4.4, być może szybciej niż obstawiłam, która ma właśnie naprawiony ten bug. To by oznaczało, że mogłabym przyciski buttonów odtworzyć i nie musiałabym ręcznie mozolić się z korektą linków. Nad tym się zastanowię. EDIT: Dobra, poprawiłam to we wszystkich swoich artykułach usuwając te uszkodzone tagi.\nZnalazłem jeszcze jeden błąd: nie działa linia pozioma, choć wstawiłem ją za pomocą Specjalnego BBCode.\nTen bug z linkiem do trackera już dopisałam wcześniej do pierwszego posta. Tag hr będzie naprawiony w 3.4.4.\nZałożyłam ticket w supporcie na temat tych podwójnych przecinków w cytatach skórki mobilnej. Support to zreprodukował, będzie naprawione w 3.4.4: KLIK.\nJeszcze coś poza tematem aktualizacji: godzina w informacjach na dole jest ustawiona o godzinę do tyłu.\nJa widzę tam poprawną godzinę. Godzina do tyłu na całym forum jest w czasie letnim, jeśli:\n- W swoich ustawieniach profilu nie masz zaznaczonej korekcji DST (Automatycznie wykryj czy moja strefa czasowa używa czasu letniego)\n- Goście zawsze widzą wszystko godzinę do tyłu i nie ma dla nich ustawień jak dla użytkowników zalogowanych.\nWprawdzie już jest IPB 3.4.4, które koryguje prawie wszystkie uciążliwości tu namierzone (wiesław531: nawet ten zgłoszony przez Ciebie przycisk Quote w IE), ale z testów przeze mnie przeprowadzonych wynika, że nie mogę aktualizować forum. Wersja 3.4.4 ma nowy paskudny bug, który rozwali niedomyślne BBCode (obcinany HTML w nich) i zrujnuje posty u nas. Nie da rady tego rozwiązać jakimś dzierganiem. Czekam więc albo na patch, albo na kolejną wersję...\nMam nadzieję, że dacie radę przetrzymać w aktualnych warunkach.\nZwykli użytkownicy raczej nie odczują tego boleśnie Dla mnie najbardziej uciążliwe jest automatyczne zamienianie quote'acji na postać graficzną, przez co jak się pisze coś dalej, to tekst się nie pokazuje (ani pod cytatem, ani w nim) i trzeba się cofnąć, a tagi quote wstawiać na koniec\nMoże coś źle robię... i tak ostatnio żadko odpisuję lub robię cokolwiek na forum.\nDla mnie najbardziej uciążliwe jest automatyczne zamienianie quote'acji na postać graficzną, przez co jak się pisze coś dalej, to tekst się nie pokazuje (ani pod cytatem, ani w nim) i trzeba się cofnąć, a tagi quote wstawiać na koniec\nTe graficzne wersje Quote i Code to wg mnie spartolona robota i tylko pozory łatwiejszej obsługi (jest wręcz przeciwnie, teraz łamanie Quote czy wychodzenie z Quote "w dół" i "w górę" to sadomasochizm, a pod maską cyrki). Niestety całkowita deaktywacja tej wizualnej postaci nie jest możliwa. Ale nie rozumiem do czego zmierzasz z tekstem, możesz mi przedstawić obrazek z efektem "tekst się nie pokazuje"?\nPoza tym, nie zapominaj o przycisku przełączającym tryb edytora , w trybie BBCode możesz skorygować pozycję zamknięć quote (gdzie siedzi tekst w cytacie a gdzie poza), po korekcie przełączyć się na WYSIWYG. Z jednym wyjątkiem:\nW edytorze można zanotować następujące dewiacje:\nW trybie BBCode zachodzi wymazywanie nowych linii po specyficznych tagach (np. cytatu): KLIK. Problemu nie ma w WYSIWYG.\nTworzenie nowych linii wiarygodne / możliwe aktualnie tylko w WYSIWYG...\nJuż tłumaczę, było późno i może źle to sfromuowałem.\nSkopiowany fragment tekstu zaznaczyłem i użyłem przyciku Quote i zacząłem pisać, pomimo, że pisałem to nie było tekstu, tak jakby quote wszystko zasłaniał.\nByć może wtedy coś źle robiłem, bo teraz jak tak robię, to normalnie tekst się wpisuje w pole Quote\nJedynym logicznym wyłmaczeniem jest to, że próbowałem pisać coś, nie będąc w edytorze, czyli że gdzieś kliknąłem poza pole edycyjne i niby coś pisałem, a się nie pokzywało.\nTrochę zamieszania wporwadziłem ;/\nByć może chodziło o aktywne okno / inny element w oknie niż pole edycji, ale nie potrafię tego odtworzyć.\nJako że korzystam głównie z mobilnej wersji forum, to i na niej zauważyłem drażniący szczegół... Mianowicie, pod ostatnim postem w każdym temacie wyświetla się znak równości.\npeter2012, owszem widzę to u nas, ale waham się czy to zgłaszać na tracker. Zastanawia mnie bowiem obrazek z mobilnego urządzenia podany przez technika, który prowadził mój ticket o przecinkach w cytatach i zgłaszał ten bug za mnie: KLIK. Na jego obrazku tego nie widać, obrazek robiony był z poziomu ich forum, a nie mogę sobie przypomnieć czy wtedy mieli już testowe 3.4.4 zainstalowane. Czy możesz sprawdzić z Twojego urządzenia czy ten efekt w tematach widać na oryginalnym forum IPS (IPB 3.4.4)?\nJeśli u nich tego nie będzie widać, przypuszczalnie nowsza wersja ma fix. Jak mówiłam, nie mogę aktualizować do 3.4.4, bo mocno zdewastuje posty z custom BBCodes, a na razie nie ma żadnych widoków na rozwiązanie tego.\nNa forum IPS-u nie widać tego defektu. Co ciekawe, testowo postawiłem forum na IPB 3.4.3 ze spolszczeniem (w razie gdyby to miało wpływ) - tam również tego nie widać...\nMoże zwyczajnie trzeba zajrzeć do template'u mobilnej skórki?\nProblem rozwiązany. Zresetowałam topicViewTemplate skinu mobilnego i ten znaczek = zniknął. O tyle to dziwne, że skin nie był w żaden sposób modyfikowany ręcznie, a recache wszystkich skinów było prowadzone od razu po aktualizacji.\nDziś odbędzie się aktualizacja forum do wersji IPB 3.4.5.\nInternet Explorer ma ogólne trudności przy edycji tagów code, trzeba kliknąć aż dwa razy, gdyż pierwszy klik tylko "zaznacza" obszar: KLIK.\nW tagu code oraz jego pochodnych (moje niedomyślne tagi noparse + codeplain) jest problem z zapobieganiem parsowaniu. Następuje degradacja znaczników BBCode (są one kompletnie wycinane i zostaje tylko to co było pomiędzy nimi) lub nieoczekiwane przetwarzanie BBCode np. typu bold. Do rzeczy ma tu ilość użytych tagów CODE, w pierwszym wszystko normalnie, lecz każdy kolejny po nim wykazuje defekt. Obejście: tylko jeden tag CODE na post, jeśli zawiera te treści. Nie ma za to problemu z większą ilością CODE jeżeli w ogóle nie mają takich danych. Ten bug niespecjalnie mnie martwi, gdyż tu na forum nie robimy w CODE nic takiego, co by spotęgowało efekt.\nNie działa tag "strike", za to jego krótki ekwiwalent "s" tak: KLIK\nNie działa tag "hr": KLIK\nW trybie BBCode wklejanie tagów IMG starego formatu powoduje błąd konwersji tagów, jeśli zastosowano sekwencję: wklejenie starego formatu i wysłanie posta (następuje autokonwersja tagu na nowy format) > edycja posta i wklejenie kolejnego starego tagu > skutkiem jest uszkodzony tag numer 2. Tu na trackerze mój opis jak to zreprodukować: KLIK. Problem nie występuje w WYSIWYG.\nW trybie BBCode następuje samozanikanie tagu Background, moje zgłoszenie na trackerze: KLIK. Problem nie występuje w WYSIWYG i pod warunkiem, że nie przełączano na BBCode.\nW trybie WYSIWYG podświetlenie tekstu i po tym dopiero użycie przycisku CODE (a nie odwrotnie: najpierw przycisk > wklejenie do okna) dodaje nadwyżkowe linie: KLIK.\n(...) uzbierały się takie dodatkowe bugi:\nCytat ma datę z przesunięciem jednominutowym: KLIK.\nPrzycisk Cytatu w menu CKEditor w ogóle nie reaguje w Internet Explorer (IE9 i IE10 testowane), chyba że z klawiatury ENTER i powrót kursora do miejsca, gdzie miał być wstawiony cytat. Zwrócił na to uwagę wieslaw531. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\nKolegaDudysa raportował na liście zespołu moderacyjnego dymki pokazujące tagi HTML. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\nGoście mają wyłączone śledzenie tematów, a mimo to nadal widzą w widoku forum opcję "Oznacz forum jako przeczytane". Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\nW Pomocy BBCode dane nie korespondują do nowych formatów i nie jestem w stanie idealnie poprawić tych treści, gdyż strona ta nie parsuje nowych formatów tagów. Zgłosiłam na trackerze: KLIK.\nWersja 3.4.4 ma nowy paskudny bug, który rozwali niedomyślne BBCode (obcinany HTML w nich) i zrujnuje posty u nas. Nie da rady tego rozwiązać jakimś dzierganiem. Czekam więc albo na patch, albo na kolejną wersję...\nDrobna uwaga, tag Background nadal nie zachowuje się jak należy, tym razem w trybie WYSIWYG, ale to nie jest zbyt duży problem: KLIK.\nPS. Instalacja nadpisała mi spolszczenia BBCode i w Pomocy BCode oraz menu edytora nadal są niektóre treści po angielsku. Poprawię to w wolnej chwili.\nBłąd w wersji mobilnej forum.\nChodzi ci o te rozjechane przyciski na górze? Faktycznie, też to mam od dawna, nie zwracałem uwagi. Jest jeszcze kilka miejsc w których to występuje - m.in widok tematu.\nPowód: przyciski mają z góry ustaloną długość - 50px - w której napisy się nie mieszczą. Można to zmienić, ale zależy od urządzenia, bo na mniejszych ekranach i tak się nie mieszczą, choć wtedy powiększa się też reszta przycisków.\nTak sobie przetestowałem (w Firefoxie) i wyszło, że jeśli długość nie byłaby ustawiona na sztywno, lecz np. za pomocą reguły min-width ustawiona na około 75px, byłoby OK.\nW angielskiej wersji językowej defekt nie występuje. Problemem jest polskie tłumaczenie, które rozbija przyciski (w konsekwencji zachodzą na ogłoszenia administracyjne). Plan przewiduje zmniejszenie czcionki na tych przyciskach. Zrobimy to w wolnej chwili.\nEDIT: Naprawione. Zmniejszanie czcionki ją zbyt unieczytelniało, więc jednak szerokość przycisków została nieco rozszerzona, by zmieścić polskie napisy.\nDziś wyszła wersja poprawkowa IP.Board 3.4.6. Szczerze mówiąc nie wiem czy będziemy aktualizować. Dużo fiksów w tej wersji nas i tak nie dotyczy (mamy wyłączone określone funkcje), a część i tak już mamy załadowaną patchami. Instalacja zdaje się na pierwszy rzut oka być nieopłacalna. Wiecie jak to jest z aktualizacjami, po każdej wychodzą nowe bugi, a aktualnie uzyskany stan jest zbyt zadawalający. Jeszcze się zastanowię...


Adgam Blog: Zima czy wiosna? Szalone przygotowywania do DIY\nZima czy wiosna? Szalone przygotowywania do DIY\nSiemanko ♥ Kilka dni temu, kiedy zachwycałam się piękną wiosenną pogodą, jak na złość spadł śnieg :/ Możecie sobie wyobrazić moją rozpacz, kiedy wstałam rano wystarczająco przygnębiona i dodatkowo zobaczyłam za oknem całkowitą biel. Na szczęście śnieg topnieje. Mimo tego, postanowiłam przygotować coś wiosennego. Od dłuższego czasu zbieram się, żeby zrobić dla was jakieś diy. Uwielbiam tworzyć coś z niczego, a wiosna (której niestety nie widzę) jest do tego idealnym pretekstem. Filmik z 3 wiosennymi pomysłami diy postaram się dodać w weekend ;)\nNaprawdę nie wierzę, że dodałam to zdjęcie niżej xd\nKamo 6 marca 2015 19:02\ntez ostatnio spadl u mnie snieg haha! strasznie sie zdziwilam, ale juz po 2h go nie bylo\nPaulaVlog 6 marca 2015 19:19\nŚliczne zdjęcia. :D Czekam na twój filmik. ;)\nVera Stark 6 marca 2015 19:39\nW marcu jak w garncu! Anomalie pogodowe czasem się dzieją na zewnątrz.\nOla K. 6 marca 2015 21:32\nŚwietnie wyglądasz. Ja kocham wiosnę i czekam na nią baardzo :)\nKocham tą piosenkę! ♥\nMonika H 6 marca 2015 21:50\npatricia leegne 7 marca 2015 01:06\nU mnie na szczęście jest wiosenna pogoda.Czekam z niecierpliwością na filmik :)\nNippi 7 marca 2015 08:06\nMuminek 7 marca 2015 13:36\nCzekam na filmik z DIY. :) W Marcu jak w garcu, haha. Prześliczne zdjęcia i wygląd bloga. Pozdrawiam.\nMarta 7 marca 2015 13:41\nZa tą pogodą nie nadążysz... a podobno klimat UMIARKOWANY.\nAlaAnia Paulina 7 marca 2015 14:23\nmiszka 7 marca 2015 15:07\nOstatnie zdjęcie jest świetne! :D haha\nFajny kubek, czyżby z pepco?\nAdgam Blog 7 marca 2015 19:44\nDorota Koltarz 7 marca 2015 15:12\nu mnie od 3 dni co rano jest śnieg a koło 7:30 już go praktycznie nie ma\nKarolina ♥ 7 marca 2015 16:22\nCzekam na film, świetny outfit :)\nVans AuthenticKod produktu0TSV8PY\nmadd_aa 7 marca 2015 16:40\nPrzedostatnie zdjęcie jest po prostu najlepsze *.*\nassymetryczna 7 marca 2015 18:38\nBardzo ładne zdjęcia, coraz lepiej pozujesz do nich : ) czemu nie wierzysz, że je dodałaś, jest fajne, pokazuje Ciebie prawdziwą, zwariowana, nie rozumiem czemu ludzie wstydzą się dodawać takie zdjęcia. A najbardziej podoba mi się to zdjęcie oka w kwiatach.\nczekam z niecierpliwością na filmik z Diy!\nwicy wikaaa 7 marca 2015 18:57\nNie mogę się doczekać filmiku z diy :) Super zdjęcia !\nNutka Ludka 7 marca 2015 19:08\nŚliczne zdjęcia. Czekam na filmik :*\nMonika 7 marca 2015 19:25\nA u mnie w dalszym ciągu bardzo wiosennie! I mam nadzieję, że tak już pozostanie :)\nDaria 7 marca 2015 21:37\nOch, ja właśnie nie lubię DIY :c Może dlatego, że nie jestem w ogóle kreatywna? Zapewne.\n+Piękne zdjęcia! Ślicznie na nich wyszłaś.\nKarina 7 marca 2015 21:54\nRobi się coraz ładniejsza pogoda, chociaż u mnie też ostatnio padał jeszcze śnieg :)\nBartek Rochniak 7 marca 2015 21:57\nPanmalofel 8 marca 2015 01:10\nLensooon 8 marca 2015 10:33\nDziennik Międzymiastowy 8 marca 2015 10:54\nMarznę kiedy patrzę na te zdjęcia - poświęcenie jak widzę na najwyższym poziomie :P U mnie dziś wiosennie i słonecznie na szczęście :)\nFresh Is Yummy 8 marca 2015 11:35\nTeż u mnie padał śnieg! Masakra! A zdjęcia jak zwykle świetne:) Super post!\nAnna B 8 marca 2015 11:40\nU mnie o zimie chyba można już zapomnieć :) Ślicznie wyglądasz :)\nPovaga Blog 8 marca 2015 12:29\nŚliczne pozytywne zdjęcia! ;)\nŚliczne wesołe pozytywne zdjęcia! :)\nJessica Nicol 8 marca 2015 12:59\nŚwietne zdjęcia. Czekam na filmik :)\nangelouxxxx 8 marca 2015 14:41\nMichał 8 marca 2015 15:02\nUwielbiam ta piosenkę rihanny\nAsia 8 marca 2015 15:50\nU mnie ostatnio tylko lekko poprószył śnieg, więc zaraz go nie było ;)\nsue 8 marca 2015 16:08\nNika , 8 marca 2015 16:56\nMagda Carvalho 8 marca 2015 22:31\nHello! Love the photos :)\nPatrycja Krzus 10 marca 2015 18:53\nEwelina Troszczyńska 10 marca 2015 19:11\nHaha, szalona ! :)\nU mnie wiosna pełną parą <3\nMiodzia 11 marca 2015 20:49\nhahaha to ostatnie zdjęcie świetne ^^!\nmnie tez zdenerwował ten śnieg !!!


Terminy proceduralne - Węgry\nCo do zasady czynności procesowe służące osiągnięciu pożądanego skutku prawnego mogą być zwykle podejmowane w terminach określonych w ustawodawstwie. Przepisy w tym zakresie znajdują się zarówno w prawie materialnym, jak i w prawie procesowym.\nOdnośne warunki wynikające z prawa materialnego są częściowo określone w przepisach dotyczących środków zaskarżenia, a częściowo regulowane przepisami dotyczącymi przedawnienia. Określają one terminy wszczynania postępowań cywilnych. Odstępstwa od tych ograniczeń są przewidziane w przepisach prawnych wyłącznie w celu zapewnienia bezwarunkowej egzekucji roszczeń (na przykład roszczeń majątkowych). Niektóre czynności procesowe można podejmować zgodnie z prawem wyłącznie w określonym terminie. W niektórych przypadkach termin jest wyraźnie określony w przepisach prawa, na przykład termin dochodzenia roszczeń (termin ustawowy), podczas gdy w innych, na przykład termin na usunięcie braków, jest uzależniony od postanowienia sądu (termin sądowy).\nMetoda ustalania terminów w prawie materialnym różni się znacznie od metody stosowanej w prawie procesowym, podobnie jak skutki prawne niedochowania tych dwóch rodzajów terminów. Niedochowanie terminu w prawie materialnym prowadzi do utraty praw i sytuacji tej nie można naprawić, przedstawiając uzasadnienie. Uzasadnienie przyjmuje się tylko wówczas, gdy zastosowanie ma termin przedawnienia, i tylko zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa materialnego. W przypadku terminów procesowych należy rozróżnić terminy podmiotowe i przedmiotowe. Terminy podmiotowe obejmują terminy, których bieg musi rozpocząć się w dniu, w którym zainteresowana strona otrzymała powiadomienie, a ich niedochowanie można na ogół naprawić, występując z wnioskiem o przywrócenie terminu (wniosek o przedłużenie terminu), podczas gdy terminy przedmiotowe nie są powiązane z otrzymaniem powiadomienia przez zainteresowaną stronę, a ich niedochowania nie można naprawić, występując z wnioskiem o przywrócenie terminu.\nZgodnie z § 102 ust. 1 ustawy nr I z 2012 r. – Kodeks pracy następujące dni są dniami wolnymi od pracy: 1 stycznia, 15 marca, Poniedziałek Wielkanocny, 1 maja, Poniedziałek Zielonoświątkowy, 20 sierpnia, 23 października, 1 listopada oraz 25 i 26 grudnia.\nTerminy wyraża się w dniach, miesiącach lub latach. Terminy wyrażone w dniach nie obejmują pierwszego dnia. Pierwszym dniem jest dzień, w którym miała miejsce czynność lub inne zdarzenie (np. doręczenie, ogłoszenie) powodujące wszczęcie biegu terminu. Terminy wyrażone w miesiącach lub latach kończą się w dniu miesiąca, w którym upływa termin, odpowiadającym dniu rozpoczęcia terminu lub – jeżeli w miesiącu upływu terminu nie występuje taki dzień – w ostatnim dniu tego miesiąca. Jeżeli ostatnim dniem terminu jest dzień wolny od pracy, termin upływa dopiero w pierwszym dniu roboczym następującym po tym dniu. Termin upływa z końcem ostatniego dnia; terminy składania wniosków do sądu lub podejmowania czynności w sądzie upływają jednak w tym dniu z końcem godzin urzędowania. Przepisy ogólne odnoszące się do terminów we wszystkich innych postępowaniach cywilnych są określone w § 103–112 ustawy III z 1952 r. – kodeks postępowania cywilnego („kodeks postępowania cywilnego”).\nPierwszym dniem jest dzień, w którym miała miejsce czynność lub inne zdarzenie (np. doręczenie, ogłoszenie) powodujące wszczęcie biegu terminu. Terminy wyrażone w dniach nie obejmują pierwszego dnia.\nJeżeli chodzi o obliczanie terminów, w kodeksie postępowania cywilnego nie wprowadza się żadnego rozróżnienia pomiędzy różnymi metodami doręczania dokumentów. Zastosowanie mają jednak niektóre przepisy szczególne, jeżeli dokumenty są przekazywane droga elektroniczną. Niektóre dokumenty przesyła się biegłemu w wersji papierowej, nawet jeżeli biegły pozostaje z sądem w kontakcie za pomocą środków elektronicznych. Sąd dostarcza biegłemu załączniki do dokumentów sądowych w wersji papierowej lub na innym nośniku danych, jeżeli, ze względu na dużą ilość załączników lub charakter nośnika danych, digitalizacja stanowiłaby nadmierne lub niemożliwe do pokonania obciążenie lub jeżeli autentyczność dokumentu w wersji papierowej budzi wątpliwości. Jeżeli z powyższych względów przesyłanym przez sąd dokumentom elektronicznym towarzyszą załączniki w wersji papierowej, podstawą obliczenia terminu jest data otrzymania załącznika. Składanie pism procesowych i doręczanie dokumentów sądowych w przypadkach określonych w kodeksie postępowania cywilnego odbywa się już drogą elektroniczną. Dni, w których system doręczeń służący temu celowi nie funkcjonuje przez co najmniej cztery godziny, nie uwzględnia się w terminie określonym w ustawie lub wyznaczonym przez sąd.\nJeżeli komunikacja w ramach postępowania odbywa się drogą elektroniczną, skutki niedochowania terminu nie mają zastosowania, jeżeli pismo procesowe wysłano do sądu drogą elektroniczną najpóźniej ostatniego dnia terminu, zgodnie z wymogami informatycznymi. Przy obliczaniu terminu pismo procesowe uważa się za złożone po tym, jak system informatyczny sądu wysłał potwierdzenie odbioru, zgodnie z przepisami ustawy. Prezes Krajowego Biura Sądownictwa udostępnia formularz składania pism procesowych na nośniku danych. Nośnik danych należy złożyć do sądu osobiście lub przesłać pocztą nie później niż trzy dni robocze po otrzymaniu przez osobę kontaktową ds. korespondencji elektronicznej potwierdzenia odbioru formularza przez sąd. Za pośrednictwem systemu powiadomień o doręczeniach sąd automatycznie przesyła potwierdzenie otrzymania nośnika danych osobie kontaktowej ds. korespondencji elektronicznej. Pismo uważa się za doręczone w dniu określonym na potwierdzeniu odbioru formularza przez sąd.\nTerminy wyrażone w dniach nie obejmują pierwszego dnia. Pierwszym dniem jest dzień, w którym miała miejsce czynność lub inne zdarzenie (np. doręczenie, ogłoszenie) powodujące wszczęcie biegu terminu.\nW przypadku gdy termin jest wyrażony w dniach, wskazana liczba dni oznacza dni kalendarzowe. Jeżeli jednak ostatnim dniem terminu jest dzień wolny od pracy, termin upływa dopiero w pierwszym dniu roboczym następującym po tym dniu.\nTerminy wyrażone w miesiącach lub latach kończą się w dniu miesiąca, w którym upływa termin, odpowiadającym dniu rozpoczęcia terminu lub – jeżeli w miesiącu upływu terminu nie występuje taki dzień – w ostatnim dniu tego miesiąca.\nOprócz przypadków wspomnianych powyżej sąd może, z ważnego powodu, przedłużyć wyznaczony przez siebie termin tylko jeden raz; termin wraz z przedłużeniem nie może przekraczać czterdziestu pięciu dni, chyba że wymagany jest dłuższy termin na uzyskanie opinii biegłego. Terminy ustawowe można przedłużać jedynie w przypadkach przewidzianych przepisami prawa. Okresu od 15 lipca do 20 sierpnia każdego roku nie uwzględnia się w terminach wyrażonych w dniach (z powodu wakacyjnej przerwy w pracy sądu). Jeżeli termin wyrażony w miesiącach lub latach upływa podczas wakacyjnej przerwy w pracy sądu, upłynie on w dniu kolejnego miesiąca odpowiadającym dniu rozpoczęcia biegu terminu lub, jeżeli dzień ten przypada także w trakcie wakacyjnej przerwy w pracy sądu, w pierwszym dniu następującym po takiej przerwie. W przepisach prawa przewidziano także wyjątki od wakacyjnej przerwy w pracy sądu. Sąd ma obowiązek zwrócić uwagę stron na takie wyjątki. W postępowaniu pozasądowym regulowanym w ustawach innych niż kodeks postępowania cywilnego przepisy dotyczące wakacyjnej przerwy w pracy sądu można stosować wyłącznie wtedy, gdy jest to przewidziane w odrębnej ustawie.\nCo do zasady środek odwoławczy można wnieść w terminie 15 dni od daty doręczenia orzeczenia, a w sprawach dotyczących weksli – w terminie 3 dni.\nSąd może, z ważnego powodu, przedłużyć wyznaczony przez siebie termin tylko jeden raz; termin wraz z przedłużeniem nie może przekraczać czterdziestu pięciu dni, chyba że wymagany jest dłuższy termin na uzyskanie opinii biegłego. Terminy ustawowe można przedłużać jedynie w przypadkach przewidzianych przepisami prawa.\nW przepisach postępowania cywilnego na Węgrzech nie przewidziano przedłużenia terminu ze względu na miejsce zamieszkania stron. Niedochowanie terminu można jednak usprawiedliwić, jeżeli strony z uzasadnionego powodu nie były dostępne pod adresem wskazanym w danych osobowych i w rejestrze adresów.\nO ile odpowiednie przepisy nie stanowią inaczej, czynności procesowe podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Konsekwencje niepodjęcia takich czynności, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach prawa, powstają automatycznie, bez wcześniejszego zawiadomienia. Jeżeli, zgodnie z prawem, konsekwencje niedochowania terminu powstają wyłącznie po otrzymaniu uprzedniego zawiadomienia lub na wniosek strony przeciwnej, czynność, w przypadku której nie dochowano terminu, można podjąć w okresie wskazanym w zawiadomieniu lub do chwili złożenia wniosku lub, jeżeli wniosek przedstawiono na rozprawie, do chwili wydania stosownego orzeczenia. Jeżeli którakolwiek ze stron nie dokonała czynności w terminie z powodu powszechnie znanego zdarzenia wywołanego działaniem sił natury lub innej przeszkody, na którą nie miała wpływu, niewykonania tej czynności nie uznaje się za niedochowanie terminu. Konsekwencje niedochowania terminów nie mają zastosowania, jeżeli pismo procesowe wysłano do sądu listem poleconym nie później niż ostatniego dnia terminu.\nStrony mogą złożyć wniosek o przywrócenie terminu w celu uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających niedochowanie terminu. Sąd rozpatruje wniosek zgodnie z zasadami sprawiedliwości.\nW przypadku gdy strona lub jej pełnomocnik nie stawią się w sądzie w oznaczonym dniu lub nie dochowają terminu z przyczyn od nich niezależnych, konsekwencje takiego niedochowania terminu – z wyjątkiem przypadków, o których mowa poniżej – można naprawić, przedstawiając uzasadnienie niedochowania terminu. Uzasadnienia nie można przedstawić, jeżeli możliwość przedstawienia takiego uzasadnienia jest wyłączona z mocy prawa, jeżeli konsekwencjom niedochowania terminu można zapobiec bez uzasadnienia, jeżeli niedochowanie terminu nie pociągnęło za sobą żadnego niekorzystnego rozstrzygnięcia w orzeczeniu sądu lub jeżeli strona nie dochowa nowego terminu wyznaczonego na podstawie wniosku o przywrócenie terminu.\nWnioski o przywrócenie terminu można składać w terminie piętnastu dni. Ten termin zaczyna biec od dnia, w którym dany termin upłynął, lub od ostatniego dnia niedochowanego terminu. Jeżeli jednak strona lub jej pełnomocnik powezmą wiedzę o niedochowaniu terminu w późniejszym czasie lub jeżeli przeszkoda zostanie usunięta dopiero w późniejszym czasie, termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu zaczyna biec od momentu powzięcia wiedzy o niedochowaniu terminu lub usunięcia przeszkody. Wniosku o przywrócenie terminu nie można złożyć po upływie trzech miesięcy od momentu niedochowania terminu.\nWe wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać przyczyny niedochowania terminu i okoliczności uprawdopodobniające fakt, że uchybienie terminowi było niezamierzone. W przypadku niedochowania terminu w momencie składania wniosku o przywrócenie terminu należy również dokonać czynności, której termin nie został dochowany.\nJeżeli możliwość przedstawienia takiego uzasadnienia jest wyłączona z mocy prawa lub jeżeli wniosek o przywrócenie terminu złożono po terminie, wniosek odrzuca się bez rozstrzygania co do istoty sprawy. To samo dotyczy sytuacji, w której – w przypadku niedochowania terminu – na chwilę składania wniosku strona składająca wniosek o przywrócenie terminu nie dokonała czynności, której terminu nie dochowała.\nIstnieje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu.


GMINA ZBLEWO - KRZYSZTOF TRAWICKI. To my jesteśmy solą naszej ziemi\nKRZYSZTOF TRAWICKI. To my jesteśmy solą naszej ziemi\nJak Państwo pamiętacie, a szczególnie wierni Czytelnicy „KZ”, w ostatnim „okienku” część swojej wypowiedzi poświęciłem wizycie naszego Honorowego Obywatela Gminy Zblewo Jego Ekscelencji Ks. Biskupowi Janowi Bernardowi Szladze, którego miałem przyjemność witać w imieniu naszej społeczności w kościele parafialnym podczas bierzmowania. Nigdy nie przypuszczałbym, że będzie to ostatnia wizyta duszpasterska Jego Ekscelencji, a tym bardziej, że będą to ostatnie pozdrowienia dla całej społeczności gminy...\nKłaniając się przed pogrzebem w pałacu biskupim świętej pamięci naszemu Biskupowi uświadomiłem sobie, jaki wielki wpływ miał również na działalność naszą jako samorządowców. Jego coroczne spotkania z wójtami i wielokrotne wizyty w gminach, a w naszej w szczególności, były zawsze obdarzone troską o problemy sprawy małych ojczyzn. Jego zawsze konkretne oceny i podpowiedzi były doceniane przez społeczności i przez to obdarzano Go tytułami honorowego obywatela gmin. Bardzo się cieszę i jestem usatysfakcjonowany, że i ten tytuł przypadł również naszemu Biskupowi w gminie Zblewo.\nOsobiście wielokrotnie spotykałem się z Biskupem. Każde spotkanie wywierało na mnie niesamowite wrażenie co do Jego refleksji, skojarzeń, głębi myśli, znajomości działania samorządowego, jak i pozycji i roli każdego mieszkańca naszych małych ojczyzn w kreowaniu przyszłości i rozwoju naszej gminy. Zawsze dodawał otuchy i mówił, że zostajemy przewodnikami naszych ojczyzn nie po to, by nam się kłaniano za populistyczne decyzje, ale żebyśmy mieli odwagę iść pod wiatr i przewidzieć rozwój przynajmniej na kilka albo kilkanaście lat. A kiedy byłem posłem i odpowiadałem za losy naszej całej ojczyzny, to zwracał mi uwagę na wartości, które były u zarania powstawania naszej państwowości i ojczyzny, i na te przywary, niedoskonałości oraz zwykłe niechlujstwo, które przyczyniły się w historii do naszych upadków, z jakich z wielkim trudem jako państwo musieliśmy się podnosić, nie wspominając ile ofiar pochłonęły.\nTyle moich nasuwających się refleksji co do śmierci naszego Biskupa.\nPo raz pierwszy połączyliśmy dwie imprezy - obchody Dnia Strażaka i Święto Ludowe. Patrząc na sztandary obu organizacji, tak bardzo historycznie związanych z krajobrazem wsi polskiej, pomyślałem i podkreśliłem to w swoim przemówieniu, że na tych sztandarach jest cała wielkość ludzi wsi polskiej, bo na sztandarze strażackim napisane jest „Bogu na chwałę, bliźniemu na pożytek”, a na zielonym sztandarze PSL-u „Żywią i bronią”. Przez te napisy strażacy, ludowcy, wieś polska mówią o wartości, którą stanowią ludzie wsi. Dzisiaj, gdy słucham mediów, które poszukują nowej definicji patriotyzmu, mogę powiedzieć, że nie trzeba w ogóle jej szukać, bo ona jest zawarta dokładnie w tych dwóch hasłach widniejących na sztandarach strażackich i PSL-u, które mają wielowiekową tradycję. Kiedy trzeba było, to i strażacy, i chłopi nie tylko żywili, ale i bronili i przed wrogiem, i przed nieszczęściami dnia codziennego. I jako wiceprezes Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP i prezes Zarządu Gminnego OSP, i jako szef ludowców PSL-u na Pomorzu chylę czoła przed działalnością strażaków, rolników i społeczności wsi pomorskiej i kociewskiej, i mówię - nie dajmy się ogłupić w tym poszukiwaniu nowej formuły patriotyzmu. To my jesteśmy solą naszej ziemi, ojczyzny, Polski. Tu mała dygresja. Nie wstydźmy się, co w mediach próbują kompromitować, utworu, który wygrał konkurs na hymn Euro 2012 „Koko euro spoko”, bo to jest utwór z duszy ludu, a nie z komercyjnych zamówień.\nNiektórzy widząc mnie w mundurze strażackim są zaskoczeni. Ale ja byłem od 1974 r. czynnym strażakiem - drużyny młodzieżowej w Piecach. Do dziś nie zapomnę mojego udziału w dwóch pożarach - u państwa Fenskich w Piecach, gdzie paliła się od pioruna stodoła, i pożaru domu, już nie pamiętam czyjego, też w Piecach. Tam po raz pierwszy widziałem pożar całego poszycia pokrytego eternitem. To było szalenie niebezpiecznie, gdy te płyty pękały i latały wokoło. Zostałem przez to nawet lekko ranny.\nA teraz z naszego gminnego podwórka. Rozpoczęliśmy inwestycję, która miała być zakończona do końca ubiegłego roku, ale w związku z interwencją co niektórych znanych wszystkim moich oponentów, związaną ze znalezieniem fragmentów wysypanego eternitu, musiałem przeprowadzić dodatkowe badania, prosić Pana Marszałka, żeby zechciał nie odbierać nam dofinansowania na inwestycję budowy parkingu przy starej plebanii, dokończenia Placu 700-lecia i placu za remizą strażacką, jak i całego wjazdu do szkoły w Zblewie. W tym miejscu dziękuję Panu Marszałkowi za zrozumienie i przesuniecie dofinansowania naszej inwestycji na rok bieżący.\n6 czerwca razem z panią skarbnik podpisuję umowę z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska na dofinansowanie termomodernizacji obiektów użyteczności publicznej i liczę, że te inwestycje przebiegną sprawnie. Realizujemy cały czas dużą inwestycję kanalizacyjną, o czym Państwo się dowiecie na innych stronach „Kuriera”.\nW dniu 25 maja z pierwszą wizytą od czasu powołania był u nas, w UG, minister rolnictwa Bogdan Dąbrowski. Poprzedni minister był dyrektorem Związku Gmin Pomorskich, gdzie jestem wiceprezesem. Po części było to spotkanie kurtuazyjne, a po części poświęcone sprawom rolnym, a szczególnie wymarznięciom zbóż i obecnie panującej suszy, którą obserwujemy z niepokojem.\nWszystkim nam, a w szczególności rolnikom życzę deszczu. A wszystkim, którzy w dniu moich urodzin 24 maja złożyli mi mnóstwo wspaniałych życzeń (jedne utkwiły mi w pamięci szczególnie: „Panie wójcie, sto lat, a jak będą panu dawać 150, to bierz je pan też”) - serdeczne dzięki.


Proliferacja glejowa powoduje grudki glejowe. W mózgach pacjentów, którzy zmarli w późniejszym okresie choroby, dominuje zanik korowy.3,4,11,20-22 Wyniki serii autopsji różnią się tym, czy niektóre obszary mózgu są szczególnie wrażliwe na wirusa wschodniego końskiego zapalenia mózgu. Farber i in. zasugerował, że jądra podstawy i pień mózgu są najbardziej dotknięte 4; Hauser zasugerował śródmózgowie.21 Dent badał pacjentów Hausera, ...\nChociaż leczenie zydowudyną znacząco zmniejsza prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) z matki na niemowlę, zakażenie okołoporodowe nadal stanowi większość nowych przypadków zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS) u dzieci.2. Zydowudyna była zalecana w leczeniu tych dzieci, ale nie przeprowadzono kontrolowanych badań w celu porównania jej z innymi lekami przeciwretrowirusowymi lub terapiami sk...\nDodatkowe dostosowanie w przypadku czynników dietetycznych, spożycia alkoholu, stosowania witaminy lub kwasu acetylosalicylowego oraz aktywności fizycznej nie miało istotnego wpływu na ryzyko względne (0,67; przedział ufności 95%, 0,59 do 0,76). Ponieważ korekta tych dodatkowych zmiennych miała niewielki wpływ na wyniki, ale ograniczyłaby populację do osób żyjących w 1980 r., Kiedy zaczęliśmy gromadzić te dane, kolejne oszacowania nie są dos...\nNajpierw obliczyliśmy krzywe przeżywalności Kaplana-Meiera od momentu pojawienia się objawów w grupie z zapaleniem mięśnia sercowego olbrzymiokomórkowego (tj. Przesunięcie krzywej przeżycia w lewo u pacjentów z zapaleniem mięśnia serca olbrzymiokomórkowego) (Figura 2A). Przeżycie w grupie z limfocytarnym zapaleniem mięśnia sercowego obliczono z czasu randomizacji w teście leczenia mięśnia sercowego. W drugiej analizie porównano krzywe Kapla...\nNajnowsze zdjęcia w galerii cialis tabletka :\npłynna keratyna rossmann\nhttp://www.gimgryf1.pl 751#marek polkowski ginekolog , #masażer próżniowy efekty , #rdzeń odcisku , #ćwiczenia z małą piłką , #torbiele czekoladowe , #powietrze w żołądku , #chomik rasy panda , #krwiaki na języku , #biopsja tarczycy gdańsk , #rzadkie oddawanie stolca ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - cialis tabletka


Flexidium400 - sprawdzona formuła na zdrowe stawy ⋆ sparklings.pl\nFlexidium400 – czy warto?\nFlexidium400 to zaawansowany preparat, które receptura opiera się na kilku składnikach o kluczowym znaczeniu dla prawidłowego funkcjonowania stawów. W odróżnieniu od wielu innych suplementów dedykowanych osobom zmagającym się z problemami układu stawowego, Flexidium400 zawiera wyłącznie składniki o sprawdzonym, pewnym działaniu a jednocześnie jest preparatem całkowicie bezpiecznym, przez co może być z powodzeniem stosowany również w celach profilaktycznych.\nFlexidium400 – co to?\nFlexidium400 jest preparatem, który kompleksowo wspiera pracę stawów. Wielowymiarowe działanie jest możliwe dzięki zróżnicowanej recepturze, zawierającej kilka niezwykle ważnych składników. Flexidium400 to dokładnie zbalansowana obecność takich substancji czynnych, jak:\nNajważniejszymi substancjami czynnymi wchodzącymi w skład Flexidium400 są oczywiście Kolagen oraz Kwas hialuronowy. Ten pierwszy stanowi podstawowy budulec stawów. Często nasz tryb życia, intensywna aktywność fizyczna lub też po prostu postępujący wiek sprawiają, że poziom kolagenu w stawach spada. Wiąże się to z początkiem dolegliwości stawowych, mogących prowadzić do wielu poważniejszych problemów. W preparacie Flexidium400 jest optymalna dzienna dawka kolagenu w postaci wysoce przyswajalnego kolagenu rybiego, który odznacza się znacznie lepszymi efektami, niż powszechnie stosowany kolagen wieprzowy.\nKwas hialuronowy stanowi z kolei składnik mazi stawowej. To właśnie owa maź odpowiada za prawidłową, elastyczną pracę chrząstek stawowych. Kiedy mazi stawowej jest zbyt mało, chrząstki zaczynają ocierać się o siebie podczas pracy stawów, co stanowi najczęstszą przyczynę bólu stawowego.\nKolejne trzy składniki Flexidium400, a więc Witamina C, Cynk oraz Selen wykazują istotne działanie wspomagające wpływ Kolagenu oraz Kwasu hialuronowego. Witamina C przede wszystkim więc zwiększa przyswajalność Kolagenu. To właśnie dzięki jednoczesnemu zastosowaniu wysoce przyswajalnego Kolagenu rybiego oraz dodatkowemu wsparciu w postaci Witaminy C Kolagen wchodzący w skład jest naprawdę przyswajany przez nasz organizm, przez co regularne zażywanie preparatu prowadzi do wyraźnej poprawy czynności stawów.\nCynk jest składnikiem wykazującym niezwykle istotny wpływ nie tylko na kondycję włosów, skóry oraz paznokci, ale także bezpośrednio wpływającym na stan tkanki kostnej. Niedobory cynku stanowią jedną z częstszych przyczyn prowadzących do zwyrodnień układu kostnego, które bardzo często korelują z problemami stawowymi. Selen z kolei wykazuje wyraźny, udowodniony naukowo wpływ profilaktyczny w zakresie powstawania stanów zwyrodnieniowych układu stawowego.\nJakie korzyści daje stosowanie Flexidium400?\nJuż kilkutygodniowe przyjmowanie prowadzi do wyraźnej poprawy kondycji stawów oraz kości. Preparat zawiera także składniki wpływające na kondycję skóry (kolagen rybi, cynk) a także działające detoksykacyjnie (selen), dzięki czemu oprócz samej poprawy czynności układu stawowego, regularne stosowanie przynosi również wyraźną poprawę witalności całego organizmu.\nZe względu na obecność w składzie Kolagenu a także Kwasu hialuronowego, Flexidium400 prowadzi także do szybkiej eliminacji dolegliwości bólowych.\nCo ważne, preparat może być stosowany także jako element profilaktyki dolegliwości ze strony układu stawowego. Wszystkie wchodzące w skład substancje czynne są nie tylko całkowicie bezpieczne, ale powinny również codziennie dostarczane naszemu organizmowi w odpowiednich ilościach. Profilaktyczne stosowanie Flexidium400 jest zalecane przede wszystkim osobom starszym, osobom regularnie uprawiającym intensywną aktywność fizyczną oraz osobom, u których z innych przyczyn istnieje podwyższone ryzyko wykształcenia się problemów ze stawami.\nPingback: Arthrelix - sposób na poprawę stawów? ⋆ sparklings.pl


Tissot - Tissot Supersport Chrono T125.617.16.041.00 - UTS/3130\nReferencja: T125.617.16.041.00 | Model: UTS/3130\nTissot Supersport Chrono T125.617.16.041.00 łączy styl i wydajność, nie ujmując niczego żadnej z tych cech. Inspiracje sportowym oraz casualowym stylem definiują zarówno wygląd, jak i funkcjonalność zegarka. Czasomierz zachowuje pełną wydajność narażony nawet na ciśnienie 10 barów dowodząc, że pasja do sportów wodnych i zamiłowanie do wyrafinowanych szwajcarskich mechanizmów kwarcowych mogą iść ramię w ramię. Chronograf, tachymetr, datownik, najlepsze na rynku szkło szafirowe czy wskazówki i indeksy pokryte warstwą Super-LumiNova®, czynią ten szwajcarski czasomierz Tissot Supersport Chrono T125.617.16.041.00 niezastąpionym elementem codziennych stylizacji. Prezentowany model potwierdza nie raz już udowodniony talent Tissot do łączenia funkcjonalnej doskonałości z imponującym wzornictwem.


Urlop na żądnie - adwokat Iwo Klisz\nUrlop na żądanie to specyficzne uprawnienie pracownika, które umożliwia mu uzyskanie określonej ilości dni wolnych od pracy w zasadzie z dnia na dzień, bez wcześniejszych ustaleń z pracodawcą. Jak prawidłowo korzystać z tego przywileju i czy naruszenie procedury związanej z udzieleniem takiego urlopu może skończyć się dyscyplinarką dla pracownika?\nTryb udzielenia urlopu na żądanie ? czy pracownik może sobie sam udzielić urlopu?\nUrlop na żądanie, podobnie jak każdy inny rodzaj urlopu, musi zostać udzielony przez pracodawcę. Tzn. pracownik nie może po prostu nie przyjść do pracy twierdząc, że właśnie wykorzystał przysługujący mu urlop na żądnie.\nZgłoszenie wniosku o udzielenie urlopu na żądnie mu zostać zaakceptowane przez pracodawcę. Dopiero po uzyskaniu takiej akceptacji pracownik jest zwolniony z konieczności obecności w zakładzie pracy.\nCo więcej, jeśli pracownik nie uzyska od pracodawcy zgody na skorzystanie z urlopu na żądanie, jego nieobecność w pracy będzie nieusprawiedliwiona i będzie upoważniać pracodawcę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych.\nKodeks pracy nie zawiera wskazówek co do tego, w jaki sposób wystąpić z wnioskiem (pisemnie, ustnie, mailowo, telefonicznie, przez sms itp.). Można zatem przyjąć, że każdy sposób na złożenie takiego wniosku jest dobry byleby doszedł on do pracodawcy, a pracodawca zdążył na niego odpowiedzieć. Należy jednak zwrócić uwagę, że nieraz procedurę uzyskania urlopu wypoczynkowego reguluje regulamin pracy (znasz regulamin pracy obowiązujący u Twojego pracodawcy?) albo zwyczajowa praktyka w zakładzie pracy.\nZgodnie z przepisami prawa pracy oraz stosownym orzecznictwem sądowym wniosek o skorzystanie z urlopu na żądanie pracownik powinien złożyć najpóźniej w dniu, w którym zamierza z niego skorzystać, ale przed czasem, w którym powinien rozpocząć wykonywanie pracy.\nWażne jest to, że żaden przepis nie wymaga aby pracownik wyjaśniał pracodawcy przyczyny, dla których zdecydował się na wystąpienie o udzielenie urlopu na żądanie. Jednak w niektórych przypadkach podanie tych przyczyn, będzie istotne ? o tym dalej.\nZgodnie z kodeksem pracy pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi urlopu na żądanie. W praktyce jednak zdarza, iż pracownicy korzystają z tego urlopu w innych celach niż zakładali twórcy tej instytucji (np. celem organizacji strajku, kiedy wszyscy lub większość pracowników wnoszą o udzielenie urlopu na żądanie). Dlatego od pewnego czasu w orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę na konieczność uwzględnienia interesu pracodawcy. W związku z tym uznawany jest pogląd, że z ważnych powodów (paraliż produkcji w zakładzie pracy, brak możliwości wykonania pewnych istotnych zadań w zakładzie pracy podczas nieobecności pracownika itp.) pracodawca może odmówić udzielenia urlopu na żądanie.\nW wyjątkowych sytuacjach może się zdarzyć, że sąd będzie ważył czyj interes (pracodawcy czy pracownika) w danej sytuacji wymagał szerszej ochrony. Może być bowiem tak, że zarówno pracodawca miał uzasadnione podstawy, ażeby urlopu nie udzielać, a pracownik był w takiej sytuacji życiowej, że udzielenie mu tego urlopu było ze wszech miar słuszne. Właśnie w takich sytuacjach warto żeby pracownik wyjaśnił pracodawcy dlaczego potrzebuje urlopu na żądanie.\nPrevIle dni urlopu na żądanie\nArt. 39 kp – okres ochronny przed emeryturąNastępny


Tuligłowy: Zderzenie trzech pojazdów - ezamosc.pl\nwtorek, 21 maj 2019 21:36\nwypadek, Tuligłowy, 20 maja,\nDo groźnego zdarzenia doszło w poniedziałek w godzinach popołudniowych na drodze krajowej nr 17 w miejscowości Tuligłowy (gm. Krasnystaw). Wstępne ustalenia wskazują, że kierujący Hondą zjechał na przeciwległy pas ruchu i zderzył się ze Skodą. Na Skodę najechał Renault. Do szpitali trafiło 5 osób.\nDo wypadku doszło po godzinie 16:00 w miejscowości Tuligłowy.


Jesteś tutaj: Home / Projekt II Konferencji „Psychoterapia a kultura” / Historia konferencji / I Konferencja PaK „Diagnoza cywilizacji sukcesu” / Streszczenia\n„Ulepszanie siebie” jako praktyka w kulturze neoliberalnej – prof. dr hab. Wojciech Burszta\n„Ulepszanie siebie” wpisuje się w najnowszy trend strategii budowania tożsamości osobowej, zwany reinwencją. O ile koniec XX stulecia został nazwany czasem refleksyjności, o tyle druga dekada XXI wieku jest powszechnie określana jako era reinwencji. W wystąpieniu ukazane zostaną różne strategie ulepszania siebie (ciało, psyche, „bycie w ruchu” – nomadyzm, reinwencja korporacyjna). Mechanizmom i procesom reinwencji podlega również wewnętrzna struktura człowieka.\nObrona doświadczenia. Perspektywa filozofa kultury – prof. dr hab. Zofia Rosińska\nW referacie zostanie przedstawiona próba określenia, czym jest doświadczenie. Nie jest ono eksperymentem, lecz przeżyciem (niem. Erlebnis). Dążenie do sukcesu w kulturze korporacyjnej jest celem, który często nie sprzyja autentycznemu doświadczeniu i nie rozwija tożsamości. „Doświadczenie należy do najmniej wyjaśnionych pojęć, jakim dysponujemy” – pisze Gadamer. Współczesna literatura na temat doświadczenia mówi o jego ubóstwie, jego kryzysie, o braku szans na autentyczne doświadczenie, wreszcie o śmierci doświadczenia. Niezdolność do posiadania i komunikowania doświadczenia uznawana jest za jedną z nielicznych pewnych rzeczy. Chciałabym przedstawić te przekonania, stojącą za nimi argumentację, zastanowić się, co jest źródłem tego stanu rzeczy oraz jak to zmienia człowieka..\nKapitalizacja pragnienia. Uczucia jako obszar i narzędzia wyzysku – dr Jacek Drozda\nKrytyka zaawansowanego kapitalizmu, a więc tego, który przeważnie utożsamiany jest z okresem po 1945 roku, wydała na świat niezliczone teorie i dzieła poświęcone metodom kreowania potrzeb jednostek. Wbrew temu, co sugerują niekiedy krytycy kultury czy publicyści, system ekonomiczny, którego kluczowym komponentem jest konsumpcja dóbr i usług oraz jej symboliczno‑ideologiczny entourage, nie może być oparty przede wszystkim na wszechogarniającej „dyktaturze przyjemności”, przemawiającej do nas wszystkimi możliwymi kanałami komunikacyjnymi. Gdyby tak było, zapewne można by poukładać świat na nowo podług podstawowych kontrkulturowych reguł, ponieważ granice między podstępem a uczciwością, między projektem nastawionym na zysk a tym hołdującym idei dobra wspólnego byłyby dosyć wyraźne. Wszak niedostępność joie de vivre stanowi czynnik najczęściej wywołujący bunt, a w absurdalnym świecie, dającym się sprowadzić do hasła „bądź szczęśliwy”, jednostkom, które nie mogą osiągnąć takiej, zredukowanej do uniwersalnego sloganu, wersji szczęścia, dużo łatwiej byłoby się zorganizować.\nZatem, aby skuteczniej i bezpieczniej ekstrahować ludzki potencjał, którym żywi się współczesny neoliberalny kapitalizm, należy postawić na różnorodność i łączyć rozmaite pola wyzysku. Zamiast wskazywania samych tylko źródeł szczęścia, należy wytwarzać problemy, których emocjonalnym „operatorem” jest strach (przed porażką, ubóstwem, utratą zdrowia, ostracyzmem itd.). Dzięki temu uzyskuje się niewyczerpane zasoby, które pozwalają podporządkowywać hegemonii neoliberalnej kolejne obszary życia. Podobnie jak biopolityka i ujarzmianie ciał, regulacja pragnień odgrywa coraz większą rolę ekonomiczną w systemie, którego inherentnym składnikiem jest kryzys o wielu twarzach.\nPowyższy opis może brzmieć jak wstęp do jakiejś dystopijnej wizji przyszłości, lecz odnosi się on do jak najbardziej realnych i teraźniejszych wydarzeń. Przechwytywanie pragnień, zarządzanie nimi oraz symultaniczne wytwarzanie przekonania o rozpadaniu się zmurszałego świata ograniczeń, zastępowaniu pracy przez paraartystyczną kreatywność są równie istotnymi elementami neoliberalizmu, co finansjeryzacja zglobalizowanej gospodarki. Francuski ekonomista i filozof Frédéric Lordon przeciwstawia neoliberalnemu zawłaszczeniu pragnień wolność realizowaną w ramach egalitarnej res communa, podobnie zresztą jak bardzo wielu innych teoretyków i aktywistów, podejmujących refleksję nad możliwością wyłonienia się postkapitalistycznych alternatyw. Warto zatem zastanowić się, jak w rzeczywistości, w której pragnienie jest niezwykle stanowczo dyscyplinowane poprzez wskazywanie akceptowalnych dla systemu źródeł szczęścia i zagrożeń oraz wykluczanie tych niepożądanych, a jednocześnie stanowi instrument ekonomiczny, istotny w kreowaniu popytu, zmiana mogłaby przebiegać.\nWewnętrzna i zewnętrzna „cywilizacja sukcesu” – Tomasz Teodorczyk\nGdy mówimy o skutkach psychicznych „cywilizacji sukcesu”, to musimy określić znaczenie słowa „sukces” w danej społeczności/kulturze i odnieść je do indywidualnego procesu rozwojowego jednostki. Człowiek nie jest bowiem, jak uważał Elliot Aronson, „istotą społeczną”, lecz jedynie „zwierzęciem umiarkowanie stadnym”, a Carl Gustav Jung twierdził, że człowiek bez szkody dla siebie może przyjąć jedynie umiarkowaną dawkę kultury.\nPsychologia procesu jest kontynuacją myśli taoistycznej, dla której najważniejsze było życie zgodne z tao – więc tak pewnie rozumieliby „sukces”, choć na pewno nie użyliby tego słowa.\nAnegdota mówi, że gdy wysłannicy cesarza przybyli do Zhuangzi, namawiając go do przyjęcia eksponowanego stanowiska, ten zapytał ich:\n– Słyszałem, że na dworze cesarz ma świętego żółwia, który nie żyje już od\n3 tysięcy lat, jest owinięty w chustę i trzymany w bambusowym pudle. Czy ten żółw wolałby być martwy i żeby czczono jego szczątki, czy żywy, żeby mógł włóczyć ogonem w błocie?\n– Wolałby, żeby żywy mógł włóczyć ogonem w błocie – odpowiedzieli wysłannicy.\n– Odejdźcie – rzekł Zhuangzi, ja też chcę dalej włóczyć ogonem w błocie.\nW pracy z procesem kontynuujemy ten typ myślenia i śledzimy niespójności w psychice człowieka, które są dla nas sygnałem na odejście jednostki od jej wewnętrznego poczucia „indywidualnego sukcesu”, który jest w zgodzie i wynika z tao.\nTymi sygnałami są różne wydarzenia wewnętrzne (symptomy fizyczne, choroby, niepokojące sny, odmienne i ekstremalne stany świadomości, uzależnienia itp.) oraz zewnętrzne (trudności i kłopoty relacyjne, synchroniczności itp.). Wskazują one na to, że człowiek mniej lub bardziej oddala się od tao, od swojego całościowego procesu, od drogi swojej wewnętrznej „cywilizacji sukcesu”. „Bacz, byś wyrzucając diabły z siebie, nie wyrzucił tego, co jest w tobie najlepsze” – mówił Nietzsche.\nKłopot współczesnej medycyny i psychoterapii polega na tym, że tego typu wydarzenia/doświadczenia spostrzegają jako „patologię” lub przynajmniej jako coś, co powinno zostać wyeliminowane, zamiast zobaczyć w tym informację na temat koniecznej zmiany i kierunku „dostrojenia” funkcjonowania człowieka do jego całościowego wewnętrznego wzorca. W ostatnim okresie obserwujemy dramatyczne nasilenie się tego typu rozbieżności. Psychoterapia zorientowana na proces stara się obserwować sygnały odejścia od wewnętrznej „cywilizacji sukcesu” i traktować je jako kierunek zmiany w celu przywrócenia tej bazowej zgodności w życiu człowieka.\nKompleks Iksjona a globalna kultura manii – dr Tomasz Olchanowski\nZdaniem Junga mityczny Iksjon symbolizuje ludzkość przywiązaną do koła egzystencji i nękaną przez wiatry natury. Jest przykładem istoty ludzkiej, która staje się ofiarą natury, kiedy się od niej odrywa. Iksjon, król Lapitów, mimo popełnionej zbrodni na ojcu swej wybranki, został z litości zaproszony przez Zeusa do stołu z ambrozją i nektarem zapewniającym nieśmiertelność, co miało go oczyścić. A jednak nawet wobec naczelnego władcy Olimpu nie potrafił zachować się godnie, usiłując uwieść Herę. Za karę został przywiązany do płonącego, wirującego bez przerwy koła o czterech szprychach i rzucony w przestrzeń Tartaru. Jego męce nawet czas nie przyniesie kresu.\nCzas przeżywany przez człowieka nowoczesnego społeczeństwa nie jest ani cykliczny, ani linearny, lecz jest czasem punktowanym, jak pisze Zygmunt Bauman. Taki czas wyróżnia się obfitością pęknięć, brakiem ciągłości, a więzy pomiędzy punktami czasu są rozrywane co chwila. Jednostka popychana przez impulsy przemieszcza się w przestrzeni, pozbawiona głębszych motywów i idei, a osiągany przez nią punkt nie jest nawet chwilowym przystankiem, gdyż w tym samym momencie dezaktualizuje się.\nProces socjalizacji, jak to zauważył Lowen, polega niewątpliwie na podporządkowaniu ciała umysłowi. Wiąże się z tym pragnienie panowania nad impulsami, funkcjami cielesnymi i środowiskiem. Umysł pogrążony w iluzji o własnej wyjątkowości, oderwany od ciała, płonąc nienasyceniem, unosi się w balonie narcystycznej inflacji, by za chwilę zacząć spadać na dno depresji.\nWraz z rozwojem cywilizacji utraciliśmy zdolność do tolerowania wszelkich napięć i frustracji. Nie tylko drobne niepowodzenie urasta do rangi kosmicznej katastrofy, lecz sama pogłoska o niepowodzeniu, uderza w umysł niczym grom Zeusa. Rację ma James Hillman, kiedy stwierdza, że prowadzimy w coraz większym stopniu życie maniakalne.\nKorzystanie z Facebooka przyczynia się do zmniejszonej potrzeby snu, wywołuje wzmożoną wirtualną rozmowność, ulotność kontaktu, gonitwę myśli, trudności w koncentracji. Dzięki wirtualnej pornografii, wirtualnym firmom bookmacherskim i wirtualnym pieniądzom (kartom kredytowym) możemy łatwo angażować się w seks, hazard i podejrzane inwestycje, padając ofiarą złudzeń i maniakalnych wyobrażeń. Na iluzji bycia w centrum wydarzeń budujemy, pozbawieni korzeni, własną samoocenę i poczucie wielkości. Sukces okazuje się być sukcesem urojonym, wiarą w nieomylność wymyślonych przez człowieka technologii, których siła polega na wpędzaniu jednych ludzi w poczucie genialności, a pozbawianiu godności innych (np. zdolności, predyspozycje, stan zdrowia, naukowa wartość osiągnięć mierzona jest w punktach). Znaleźliśmy się\nw pułapce procesów, które wymknęły się spod kontroli i doprowadziły do powstania globalnej kultury manii.\nEpidauros. Rzecz o dawnej medycynie – dr Jerzy T. Bąbel\nLudzkość od samego zarania swoich dziejów nękana była przez najprzeróżniejsze choroby, czego dowodzą liczne świadectwa archeologiczne. Pierwszymi lekarzami zapewne byli szamani, który poszukiwali przyczyn chorób przede wszystkim w świecie czarów, duchów i demonów, jako że dominującym był wówczas animistyczny paradygmat poznawczy.\nOd najdawniejszych czasów przywiązywano dużą wagę do pozytywnego nastawienia pacjenta w procesie leczenia. Stąd też brała się duża rola talizmanów, rytuałów ofiarniczych, oczyszczających, modlitw itd. Wiele z nich pełniło, z naszego punktu widzenia, wyłącznie funkcje placebo.\nW starożytności panowało przekonanie, że człowiek winien rozwijać się harmonijnie. Nacisk kładziono zarówno na rozwój umysłowy, jak i fizyczny. Powstawały różne koncepcje łączące człowieka z Kosmosem, żywiołami itd. Istniały też rozbudowane ryty inicjacyjne. Ogromne znaczenie miały wyrocznie, wielką wagę przywiązywano do snów i ich właściwej interpretacji. Budowano pierwsze szpitale i swego rodzaju kliniki.\nHolistyczne traktowanie pacjenta znajdowało swoje odbicie w praktykach lekarskich w takich ośrodkach jak Epidauros w Grecji czy Pergamon na terenie dzisiejszej Turcji. Dokumenty pisane z czasów ich funkcjonowania dowodzą skuteczności terapii, a nawet istnienia takich uzdrowień, które w chrześcijaństwie aż do naszych czasów noszą nazwę cudownych.\nWspółczesna medycyna robi ogromne postępy, ale jej mankamentem jest daleko idąca specjalizacja i przywiązanie do wyłącznie fizyko‑chemicznego aspektu procesu leczenia. Pacjent przechodzi od lekarza do lekarza, a zaaplikowane środki lecznicze pomagają na jedne schorzenia i szkodzą innym. W tym kontekście żart, że „jeśli pacjent chce wyzdrowieć, to nawet medycyna jest bezradna”, nabiera swoistego sensu.\nPraktyka filozoficzna i coaching w dobie kultury sukcesu – dr hab. Andrzej Kapusta\nCelem wystąpienia jest prezentacja społeczno‑kulturowych uwarunkowań powstania „kultury siebie” na przykładzie doradztwa filozoficznego i coachingu. Autor chce wskazać podobieństwa i różnice między tymi praktykami. Skąd bierze się coraz większa popularność coachingu, jakie są jego założenia naukowe i antropologiczne? Jakim przekształceniom ulega współczesna filozofia? Czy doradztwo filozoficzne rzeczywiście sięga do samych korzeni filozofii, czy raczej stanowi próbę jej komercjalizacji i zaistnienia na rynku praktyk terapeutycznych?\nObok prezentacji antropologicznych, aksjologicznych, epistemologicznycvh oraz naukowych (neurokognitywnych) założeń i podstaw praktyki filozoficznej i coachingu, zostaną przedstawione ich relacje wobec psychoterapii i koncepcji edukacji zdrowotnej.\nKultura terapeutyczna – Natalia Żuk\nPsychoterapia stanowi fenomen kulturowy, a więc jest częścią różnorodnych przemian społecznych i ideologicznych. Kluczowa dla wykonywania zawodu pomocowego jest – moim zdaniem – samoświadomość, w tym świadomość katalogu wartości, które w procesie psychoterapeutycznym promuje terapeuta. Stanowią one nie tylko „drogowskazy aksjologiczne” dla klientów, ale mogą też stać się narzędziem władzy, a w patologicznym układzie – przemocy symbolicznej. Psychoterapeuta nie jest neutralny, ponieważ reprezentuje kulturę terapeutyczną, której wartościami są zdrowie, dialogowość, optymizm, samowystarczalność, samorealizacja podmiotów (vide „Kultura indywidualizmu”, M. Jacyno).\nKultura terapeutyczna korzeniami sięga starożytności (vide pojęcie „kultury Siebie” u Foucaulta, który pokazał, że już Epiktet postulował pracę nad samopoznaniem i troskę o siebie). Według Małgorzaty Jacyno współczesna kultura terapeutyczna posiada podbudowę ideową zbliżoną do ideologii neoliberalnej, dzięki czemu dyskurs terapeutyczny mógł stać się świecką, „odczarowaną” wersją eschatologii.\nPrzemiany życia społecznego ukształtowały współczesny podmiot ulokowany między samostanowieniem a samouprzedmiotowieniem, między psyche a rynkiem, między potrzebą bycia sobą a potrzebą bycia zaakceptowanym. Dokonały się następujące „podstawienia”, zachowujące pierwotny charakter funkcjonalno‑strukturalny: (1) terapeuta, psycholog, ekspert zdrowego żywienia, lekarz zamiast księdza i mistrza, a także klient zamiast pacjenta, (2) wyznanie, „stanięcie w prawdzie” zamiast spowiedzi oraz nieszczerość zamiast grzechu zatajenia, 3) empatia zamiast przebaczenia, (3) „holistyczny sukces” zamiast zbawienia.\nKrytycy kultury terapeutycznej uważają nowy podmiot, nieustannie zajęty sobą i samorozwojem, za amoralny (narcystyczny i hedonistyczny) oraz bezproduktywny społecznie. Natomiast według Katie Wright zajmowanie się emocjonalnym i egzystencjalnym cierpieniem ludzi ma wymiar moralny i może być traktowane jako narzędzie rozwiązywania problemów społecznych, politycznych i strukturalnych poprzez zmianę „ja”, a w szerszym planie jako sposób pozyskania siły przez tych, którzy do tej pory jej nie posiadali i czuli się dewaloryzowani.\nPsychoterapia ze swoim nieustannym dążeniem do samodoskonalenia może stać się narzędziem opresyjnej ideologii sukcesu, nakazującej stawanie się coraz lepszą wersją siebie, a właściwie – bytem idealnym. Z drugiej strony, klienci deklarują chęć poczucia wolności, poznania, zrozumienia siebie i chcą wsparcia w samoaktualizacji, często wiążącej się z przeciwstawieniem się kontekstowi społecznemu, interpersonalnemu, w którym funkcjonują. Niektórzy są przekonani, że mogą stać się takimi, jakimi tylko chcą, o ile tylko bardziej się postarają.\nPojawiają się w tym miejscu pytania o granice zmiany, a także to, czy terapeuta ma prawo zmieniać klienta. Według mnie psychoterapia ma być narzędziem odkrywania siebie, czyli twórczym odpowiadaniem na pytanie: „jaką osobą jestem?” i budowaniem własnych autodefinicji, niezależnie od tego, czy jest to zbieżne z interesami dominującej kultury, czy nie. Choćby kulturą dominującą w danym momencie historycznym była sama kultura terapeutyczna.\nW ponowoczesnej rzeczywistości, w której koegzystują i ścierają się niespójne prądy filozoficzne, polityczne, społeczne i psychologiczne, występuje wiele (często nieujawnionych) paradoksów. Dobre samopoczucie jednostki zależy od wykonania strategicznego planu, złożonego ze zidentyfikowania potrzeb, pragnień i celów, wskazania rozwojowych priorytetów, przy jednoczesnej chęci wyzwolenia się z niepotrzebnych obciążeń oraz realizacji strategii. Jednocześnie istnieje także wektor odwrotny – strategia nie jest „sztywna”, podlega modyfikacjom w zależności od sytuacji życiowej w danym momencie oraz wewnętrznym drgnieniom ciała i duszy. W przeciwnym bowiem razie nie umożliwiałaby ona osiągnięcia wolności i plastyczności, które są cenionymi przymiotami jednostek.\nSytość i głód. Przemiany adolescencji we współczesnej Polsce – dr Cezary Żechowski\nWystąpienie zawiera dokumentację fotograficzną koncertów rockowych odbywających się w Polsce w latach 1978–1982 i współcześnie. Analizie poddane zostaną takie aspekty jak ekspresja emocjonalna, wyraz twarzy, dystans pomiędzy słuchaczami, wiek, reprezentacja płci, przejawy seksualności.\nWyniki zostaną zinterpretowane w oparciu o teorię psychoanalityczną oraz neuropsychoanalizę, ze szczególnym uwzględnieniem kategorii „głodu i sytości” jako metafory aktywacji lub deaktywacji układu SEEKING (wg J. Pankseppa) – głównego systemu motywacyjnego umysłu. Referat zostanie uzupełniony materiałem klinicznym opisującym formy głodu i przesytu w kulturze współczesnych nastolatków.\nDepresja i tanatoza w ujęciu antropologicznym – prof. dr hab. Bohdan Wasilewski\nObjawy depresyjne powszechnie występują jako reakcja na negatywne wydarzenia życiowe oraz w przebiegu chorób somatycznych, wymagając\nw znacznym odsetku chorych specyficznego leczenia. Mimo wieloletnich badań nadal niejasny jest mechanizm powstawania objawów depresyjnych oraz ich klasyfikacja nozologiczna. Możliwe, że przeszkodą w tym wypadku jest nadmierna medykalizacja postrzegania zjawiska depresji. Polega to na postrzeganiu jej jedynie jako choroby związanej z patologią określonych struktur organizmu.\nAutor zakłada, że większość przypadków depresji towarzyszącej chorobom somatycznym stanowi jedynie objawy adaptacyjne, będące przejawem prawidłowego działania organizmu. Sygnalizują one podobnie jak ból chorobę, wyłączając jednostkę z funkcji socjalnych, co pozwala na zyskanie energii do walki z chorobą.\nDepresja, która w znaczeniu fizjologicznym jest reakcją obronną, staje się stanem chorobowym, jeśli utrzymuje się długo. Przedłużające się stany depresji, uzupełnione negatywnymi sygnałami od osób tworzących środowisko chorego, prowadzą do zjawiska tanatozy.\nZjawisko tanatozy stanowi proces analogiczny do komórkowego mechanizmu apoptozy, czyli autoeliminacji komórki. Jest to aktywowany przez jednostkę ludzką proces programowalnej śmierci. Dla uruchomienia tanatozy jako kontynuacji reakcji depresyjnej kluczowe jest naruszenie więzi społecznych. Wzrost występowania stanów depresyjnych jest w dużej mierze wynikiem zachodzącego współcześnie przełomu cywilizacyjnego, czego przejawem jest naruszenie więzi społecznych oraz dotychczasowych schematów rozumienia świata i sposobów postępowania. Autor rozwija powyższą tezę i poddaje ją krytycznej dyskusji.\nZdrowie integralne i zdrowie psychiczne w kulturze zachodniej – Zenon Waldemar Dudek\nIdea zdrowia integralnego zakłada, że pacjent jest istotą somatyczną, psychologiczną, społeczną, a także kulturową. Diagnozujemy i leczymy człowieka, a nie chorobę, objawy, narząd czy wyizolowany problem. Koncepcja zdrowia integralnego na polu medycyny, psychiatrii i psychoterapii może być odpowiedzią na destrukcyjne i dezintegracyjne procesy cywilizacji sukcesu, która w izolowany sposób postrzega sferę ciała, psychiki, funkcje i role społeczne oraz dziedzinę kultury i ducha.\nZdrowie w kontekście kultury jest doświadczeniem inicjacyjnym. Jest nazwą, ale także przeżyciem wewnętrznym, obrazem i symbolem, wzorcem. Podlega procesom rozwojowym i kryzysowym (stan chorobowy). Choroba jest elementem procesu inicjacji, który odwołuje się do wyobraźni i sfery uczuć. W procesie naprawy (samoregulacja, leczenie) biorą udział wszystkie wymiary. Integracja znaczeń dotyczących sensu zdrowia obejmuje całego człowieka – sferę biologiczną, psychiczną, społeczną, kulturową.\nW cywilizacji sukcesu medycyna, psychiatria, ale też psychoterapia nie doceniają czynników społecznych i kulturowych. Są one ujmowane w teorii, ale w praktyce marginalizowane. Tymczasem pacjent chce być traktowany integralnie i intuicyjnie opowiada się za integralnym rozumieniem zdrowia, zgodnie z którym choroba i leczenie są powiązane z wzorcami społecznymi i wartościami kulturowymi.\nInicjacyjny model zdrowia zobowiązuje jednostkę i społeczeństwo do działania w wypadku realnej choroby, ale także nakazuje działania edukacyjne i profilaktyczne, zanim stanie się ona faktem biologicznym, psychologicznym czy społecznym. Kultura dba o zdrowie, a nie tylko o zwalczanie chorób. Inicjacja do zdrowia może się dokonać poprzez osobiste doświadczenie choroby i cierpienia, przez społeczne uczenie się bądź w ramach edukacji kulturowej. Zdrowa kultura odtwarza w sferze symbolicznej archetypowe wzorce wskazujące dwubiegunową wartość zdrowia i choroby oraz wielowymiarowy sens bólu, samotności, cierpienia, współczucia, opieki i leczenia.\nIntegralna koncepcja zdrowia wskazuje, że zdrowie psychiczne jest powiązane ze sferą biologiczną, warunkami społecznymi oraz wymiarem kultury. Zwracają na to uwagę różne idee terapeutyczne i społeczne, jak psychiatria środowiskowa, ruch higieny psychicznej, antypsychiatria oraz metody pomocy terapeutycznej (np. ruch AA, arteterapia, trening umiejętności społecznych).\nZgodnie z przesłaniem Junga, który mówi o teleologicznej funkcji psyche, czy Gadamera, które w dziele sztuki widzi trafny opis teraźniejszości, jak też wskazówkę do zmiany, w doświadczeniach pacjenta somatycznego i psychicznego, jak też osoby doświadczającej wykluczenia społecznego możemy znaleźć kulturowe wzorce zdrowia. Ślady te prowadzą do matryc procesów kreatywnych i prozdrowotnych, sprzyjających naprawie, samoregulacji i leczeniu człowieka jako istoty integralnej.\nNa relację między zdrowiem psychicznym a treściami kultury zwróciła uwagę psychoanaliza, poddając badaniu korelację między życiem psychicznym i mitami kulturowymi. Wyrazem takiego podejścia może być terapia odwołująca się do mitów jako wzorców doświadczeń i zachowań psychicznych (mity personalne, mity rodzinne, terapia narracyjna, mitoanaliza).\nWychodząc z tych założeń, autor wyróżnia kilka głównych motywów mitologicznych, które obrazują podstawowe doświadczenia człowieka (mity walki i zwycięstwa, mity ofiary i transformacji, mity nadziei i rozwoju oraz mity centrum). Są one treścią wiodących wyobrażeń w snach i na jawie, występują w fobiach, obsesjach i urojeniach, a w wersji artystycznej występują w literaturze, sztuce i działaniach kreatywnych. w tym drugim przypadku można je traktować jako przejawy profilaktycznych i leczniczych oddziaływań kultury.\nPsychoterapia jako kompensacja maniakalnych trendów kultury – dr Krzysztof Dorosz (wprowadzenie)\nPrzeszło 270 lat temu Jonathan Edwards, najsłynniejszy amerykański teolog i kaznodzieja, wygłosił kazanie, w którym zacytował znane słowa z listu św. Pawła do Hebrajczyków: „Straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żyjącego”. Sparafrazujmy te słowa i przenieśmy parafrazę do wieku XXI: „Straszną jest rzeczą wpaść w ręce kiepskiego psychoterapeuty”. Tą parafrazą nie chcę krytykować psychoterapeutów, ale kulturę sukcesu, która powołała ich do życia. Powołała, ponieważ jest na nich duże zapotrzebowanie. Wynika ono co najmniej z dwóch powodów.\nPo pierwsze: traktowana jako technika, tyle że niematerialna, psychoterapia ma naprawiać i poprawiać zacinającą się psychiczną skrzynię biegów, regulować kompleks Edypa lub Elektry, usuwać bezboleśnie dziecięce traumy i w sumie prowadzić do pełniejszego i bogatszego życia. Po drugie, psychoterapia próbuje pomóc ofiarom kultury sukcesu, ludziom, którzy nie są w stanie sprostać jej wymogom. A ponieważ psychologia od dawna już święci triumfy jako najwspanialsza i wszechwiedząca nauka o człowieku, wiara w jej usługi zatacza coraz szersze kręgi. Ta wiara rodzi zapotrzebowanie na psychoterapeutów, zapotrzebowanie pomnaża ich liczbę, ta zaś – jak mawiano za czasów komunizmu – przechodzi w bylejakość.\nDo byle jakiego psychoterapeuty zatem przychodzi byle jaki pacjent i podnosi się kurtyna, odsłaniając życie wewnętrzne tego ostatniego. Ale czy rzeczywiście? Byle jaki psychoterapeuta posuwa się po omacku, uzbrojony w kilka sprzecznych ze sobą koncepcji człowieka, byle jaki pacjent, zachwycony poświęconą mu uwagą i kilkoma trafnymi spostrzeżeniami swego rozmówcy, podekscytowany możliwością mówienia o sobie, odnosi wrażenie, jakby właśnie został prześwietlony psychicznym aparatem rentgenowskim, który – jak niegdyś przysłowiowa Cyganka – jeno prawdę mówi. Idylla.\nOczywiście ta idylla jest karykaturą autentycznego procesu terapeutycznego, ale i jemu daleko do jednoznacznej prostoty wycięcia wyrostka robaczkowego. Dlaczego? Czy jest to niedostatek psychoterapii czy cywilizacji, w której żyjemy. Chyba tej drugiej. Czy to nie ona tworzy byle jakich psychoterapeutów i byle jakich pacjentów, którzy nie potrafią odróżnić dobra od zła, prawdy od fałszu i piękna od brzydoty? Należą do coraz liczniejszej i potężniejszej grupy „próżnych ludzi”, jak nazwał ich wielki poeta angielski XX wieku, Thomas Stearns Eliot. Oddajmy mu głos:\nCiche i bez znaczenia są nasze głosy\nKształty bez formy cienie bez koloru\nJeśli więc rzeczywiście po świecie chodzi coraz więcej byle jakich ludzi, od żebraków do prezydentów, jeżeli – jak powiada Eliot – są oni próżni, wypchani, a w głowach mają słomę, to należy zapytać, co spowodowało ten stan rzeczy. Czy cywilizacja sukcesu jest skutkiem czy przyczyną bylejakości? Czy pragnienie sukcesu jest autoteliczną cechą człowieka, czy gorączkowym wypełnianiem duchowej i aksjologicznej pustki, powstałej po upadku wiary w Boga, którego europejska kultura uznała za urojenie? A jeśli tak, to czy psychoterapia jest właściwym remedium na bylejakość i pustkę? Jeśli zaś nie psychoterapia, to poszukująca sensu istnienia logoterapia? Lecz czy poczucie sensu, poza sensem doraźnym i praktycznym, można wykuć w trakcie psychoterapeutycznych sesji? Czy człowiek jest w stanie ów sens wysnuć z siebie jak pająk pajęczynę?\nEric Voegelin, amerykański myśliciel austriackiego pochodzenia, jeszcze przed drugą wojną światową zwracał uwagę na duchową pustkę i zanik poczucia ładu w ludzkim świecie. Przyczyn tych zjawisk upatrywał z jednej strony w zalewie irracjonalnych sił demonicznych, które wcieliły się w narodowy socjalizm, z drugiej zaś w życiu zdominowanym przez pragnienia i namiętności, pozbawionym nastawienia na summum bonum. Czy można więc domniemywać, że brak owego nastawienia i zanik poczucia ładu powoduje nasze nerwice i lęki, które próbujemy leczyć za pomocą psychoterapii bądź ukryć i roztopić w dążeniu do sukcesu? Czy zatem terapia – jak powiedziałby James Hillman – potrzebna jest nie tyle jednostkom, co całej kulturze?\nJuż w XVII wieku zaczęła wkraczać na scenę zachodniej kultury świadoma siebie jednostka – ludzki podmiot. Tym samym przesunięty został akcent z rzeczywistości obiektywnej, całkowicie władającej ludźmi, na rzeczywistość subiektywną, gdzie człowiek sam staje się sterem, żeglarzem i okrętem. Lecz wraz z utratą summum bonum z ludzkiego pola widzenia proces ten poszedł zbyt daleko. Jednostka wyodrębniła się wprawdzie z grupy, zyskując w ten sposób wolność i odpowiedzialność, lecz z czasem popadła w tak daleko posunięty indywidualizm, że tracimy sens poczucia więzi z ludźmi lub nawet z jednym wybranym człowiekiem.\nCzy psychoterapia jest w stanie nam pomóc? Czy potrafi znaleźć archimedesowy punkt, z którego ogarnie całego człowieka i jego świat wrodzonych\ni nabytych wartości? Czy jest tylko dzieckiem naszej kultury, zagubionym z jej chaosie i bezładzie, nieświadomym zła, które niekiedy mimowolnie wyrządza, niepewnym ani prawdy, ani dobra, ani miłości. Bo cóż powie psychoterapeuta człowiekowi, który zawstydzony własną porażką uczuciową, zacytuje tylko przywołany już tutaj wiersz Eliota?\nGłos w panelu – dr Ireneusz Kaczmarczyk\nSukces kompensuje ontologiczny lęk. W rzeczywistości tej dekady trudno znaleźć trwałe punkty odniesienia. Rozwój komunikacji w epoce technologicznej wykorzenia z natury, przenosząc ludzi z jednego miejsca w drugie, utrudnia odnalezienie „swojego miejsca”. Nowe technologie zmieniają funkcje czasu i styl pracy. Internet jest miejscem nawiązywania ważnych relacji. Wiedza o rzeczywistości jest zapośredniczona przez seriale; media wskazują cele życiowe, celebrują sukcesy zwycięzców. Biznes obiecuje sukces i trwale wiąże ludzi w swoich strukturach.\nŻyjemy w erze psychologicznej bezdomności. Sukces staje się emocjonalnym wskaźnikiem sensu istnienia. Wiedza, zwłaszcza psychologiczna, pod hasłem praktycznego zastosowania produkuje poradniki i kreuje ekspertów od wszystkiego. Specjaliści proponują rozliczne warsztaty rozwijające kompetencje, coaching ukierunkowuje na cele, mentoring na autorytet, konsulting na działanie. Różnego rodzaju substancje farmakologiczne kontrolują emocje.\nCzłowiek oddala się od doświadczenia i doświadczania, a rozwój osobowości oddziela się od osoby. Próby kompensacji sukcesu kończą się fiaskiem – jedni są wykluczani, inni podejmują kolejne ryzykowne przedsięwzięcia, wrażliwi na sens przeżywają pustkę, zagubienie i dramat. Na tych, którzy się przebudzili, czekają porady ekspertów od kryzysów. Psychoterapia, choć pomocna, stanowi jedynie kompensację tych rozległych i głębokich ran. Ale nie każda. I nie w każdym przypadku.\nUrszula Benka polityka psychologia narracyjna terapia wychowanie sprawozdanie życie psychiczne postjungiści Paweł Możdżyński Sławomir Murawiec Lidia Grzesiuk pedagogika Andrew Samuels madonna symbol Zbigniew Lew-Starowicz transkulturowe mity greckie narracje Mirosław Piróg islam polityka na kozetce ścieżki baśni praca z procesem duchowość nominacja polityka genderowa Krystyna Węgłowska-Rzepa medycyna Ewa Machut Mendecka


Rolniku! Zachowaj bezpieczeństwo w czasie żniw. Apel prezesa KRUS - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nAktualności » 16 lipca 2019, godz. 08:25 » komentarzy:\n„Pracujcie w butach chroniących przed poślizgnięciem i upadkiem, nie przewoźcie ludzi na załadowanych przyczepach, pomostach oraz dyszlach i błotnikach maszyn. Stosujcie przerwy na odpoczynek i regenerację sił, a w upalne dni ograniczcie ekspozycję ciała na działanie słońca i wysokich temperatur. Nie zapomnijcie też o zapewnieniu właściwej opieki dzieciom oraz wydzieleniu specjalnego miejsca do zabawy, z dala od wykonywanej pracy w gospodarstwie. „Tegoroczne żniwa mogą być bezpieczne! Wszystko zależy od Państwa postawy i zaangażowania. Życzę dobrej pogody i obfitych zbiorów, a przede wszystkim bezwypadkowej pracy” – przekonuje rolników w swym Apelu Aleksandra Hadzik, Prezes KRUS.\nPrezes zachęciła do skorzystania ze specjalnie przygotowanej przez KRUS w internecie strony dla dzieci, na której można znaleźć absorbujące konkursy, między innymi kurs e-learningowy Bezpiecznie na wsi mamy - upadkom zapobiegamy. Opracowany w nowoczesnej formie kurs ma na celu uświadomienie najmłodszym mieszkańcom wsi zagrożeń, jakie mogą wystąpić w gospodarstwie rolnym, a także uczy właściwych zachowań podczas przebywania na jego terenie. Trzeba przypomnieć, że KRUS opracował i propaguje listę prac szczególnie niebezpiecznych związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, których nie wolno powierzać dzieciom poniżej 16 lat. Jest ona dostępna na stronie internetowej KRUS.\nKRUS organizuje podczas wakacji turnusy rehabilitacyjne (21 dni) dla dzieci rolników ubezpieczonych w Kasie, które mają wady postawy i schorzenia układu ruchu lub układu oddechowego. Dla przykładu, dzieci z terenu OR KRUS w Częstochowie są kierowane w wakacje do Centrów Rehabilitacji Rolników KRUS w Horyńcu Zdroju oraz Iwoniczu Zdroju. Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników, któremu szefuje prezes Kasy, dofinansowuje w 80 procentach kolonie i obozy letnie i zimowe dla dzieci.\nTagi: KRUS, Żniwa, Bezpieczeństwo, Apel, Mszana


Zamiast do rzecznika - do sekcji skarg i wniosków, czyli gdzie może poskarżyć się pacjent - Polityka zdrowotna\nZamiast do rzecznika - do sekcji skarg i wniosków, czyli gdzie może poskarżyć się pacjent\nAutor: MZ/Rynek Zdrowia 01 lipca 2010 10:27\nOd 2 lipca zadania i obowiązki rzeczników praw pacjenta w wojewódzkich oddziałach NFZ przejmą pracownicy sekcji skarg i wniosków w wydziałach spraw świadczeniobiorców.\nJak informuje resort zdrowia, głównym powodem zmian jest powołanie Rzecznika Praw Pacjenta w randze ministra. Zdaniem ministerstwa, niemożliwe stało się funkcjonowanie różnych, bo niepowiązanych ze sobą administracyjnie i organizacyjnie podmiotów o tej samej nazwie: Rzecznika Praw Pacjenta na szczeblu centralnym i rzeczników praw pacjenta w oddziałach NFZ. Ci podlegający Funduszowi przestają zatem od 1 lipca br. pełnić swoje funkcje. Nie oznacza to jednak, że pacjenci zostaną pozbawieni lokalnego organu, któremu mogą złożyć skargę lub zapytać o poradę w kwestii świadczeń zdrowotnych.\nZadania i obowiązki pełnione przez dotychczasowych rzeczników przejmą pracownicy sekcji skarg i wniosków departamentu spraw świadczeniobiorców w Centrali NFZ i wydziałach spraw świadczeniobiorców w wojewódzkich oddziałach Funduszu. Szczegółowe informacje na ten temat będzie można znaleźć na stronach internetowych oddziałów NFZ.\nPacjenci, których prawa zostały naruszone, mogą też kierować skargi do: Rzecznika Praw Pacjenta, kierownika ZOZ, w ktorym doszło do naruszenia praw pacjenta, Okręgowej Izby Lekarskiej (jeśli naruszenie jest spowodowane działalnością lekarza) lub do Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych (jeśli naruszenie jest spowodowane działalnością pielęgniarki lub położnej).


Nastał stan w jakich kasy finansowe są wymagane przez prawo. Stanowią wówczas narzędzia elektroniczne, służące do rejestracji sprzedaży i kwot podatku należnego ze sprzedaży niehurtowej. Za ich brak pracodawca może stać ukarany pokaźną karą pienieżną, która wyraźnie prowadzi jego zarobki. Nikt nie chce więc ryzykować opiece i grzywnej.\nCzasem sprowadza się, że pracę gospodarcza przeprowadzane jest na znacznie małej powierzchni. Właściciel spinięża swoje wyroby w budów, oraz w magazynie głownie je przechowuje to jedyna niezajęta przestrzeń ostatnie ostatnia, gdzie dostaje się biurko. Urządzenia finansowe są jednak to tak toż potrzebne gdy w sukcesu sklepu mającego dużą przestrzeń handlową.\nNie przeciwnie stanowi w wypadku osób, które działają w rejonie. Ciężko wyobrazić sobie, że pracodawca odnosi się z szeroką kwotą fiskalną i wszelkim zapleczem koniecznym do jej prawidłowego korzystania. Są proste na zbytu, kasy fiskalne przenośne. Stanowią one niskie rozmiary, mocne baterie i bezproblemową obsługę. Kształtem przypominają terminale do stosowania umów kredytowych. Robi to spośród nich piękne rozwiązanie do roli w dziale, a czyli np. to gdy zoobowiązani jesteśmy łatwo udać się do odbiorcę.\nKasy fiskalne są i istotne dla indywidualnych klientów, i nie tylko dla pracodawców. Dzięki druczku kasowemu, który jest drukowany, odbiorca ma moc dokonania reklamacji opłaconego usługi. W celu to pokwitowanie jest jedyny dowód naszego zakupu. Istnieje również potwierdzeniem, że pracodawca prowadzi legalną pracę i prowadzi podatek od rozpowrzechnianych produktów i usług. Kiedy zdarzy nam się ewentualność, że dania finansowego w butiku są odłączone lub stoją bezczynnie możemy zgłosić toż do urzędu, który wszczynie odpowiednie akty prawne wobec przedsiębiorcy. Grozi mu to pokaźne wysoka grzywna, a często nawet proces.\nKasy fiskalne pomagają również przedsiębiorcom monitorować finanse w firmie. Pod koniec każdego dnia, drukowany jest bowiem raport dobowy, a pod koniec miesiąca możemy wydrukować całe zestawienie, które pokaże nam ile szczegółowo zyskaliśmy pieniędzy. Dzięki temu potrafimy łatwo skontrolować, czy któryś z ludzi nie przywłaszcza sobie naszych pieniędzy albo po prostu czy swój interes jest ciepły.\nNauka jezyka czeskiego jelenia gora


Kino ARS zaprasza na najnowsze premiery kinowe tego tygodnia, m.in. „Alicja po drugiej stronie lustra”, „Lato Sangaile”, „Szermierz”.\nwystępują: Johnny Depp, Mia Wasikowska, Helena Bonham Carter, Anne Hathaway, Sacha Baron Cohen\nDługo wyczekiwana kontynuacja „Alicji w Krainie Czarów” z gwiazdorską obsadą – Johnny Depp, Mia Wasikowska, Helena Bonham Carter czy Anne Hathaway.\nAlice Kingsleigh (Mia Wasikowska) ostatnie kilka lat spędziła, przemierzając morza i oceany świata, jak niegdyś robił to jej ojciec. Po powrocie do Londynu Alicja natrafia na magiczne lustro, dzięki któremu ponownie przenosi się do fantastycznej Krainy Czarów. Tam czekają na nią starzy znajomi: Biały Królik, Pan Gąsienica, Kot z Cheshire i Szalony Kapelusznik (Johnny Depp). Okazuje się jednak, że ten ostatni wpadł w poważne tarapaty i nie jest już sobą. By ratować przyjaciela, Alicja wyrusza w przeszłość, podejmując nierówną walkę z Czasem, w której stawką jest ocalenie Kapelusznika.\nwystępują: Julija Steponaityte, Aiste Dirziute, Jurate Sodyte\nkraj produkcji: Francja, Holandia, Litwa\nSangaile (Julija Steponaityte) ma 17 lat i spędza wakacje wraz z rodzicami w domu nad jeziorem. Od zawsze fascynuje się samolotami, jednak nigdy nie miała odwagi nawet wejść do kokpitu, ze względu na paniczny lęk wysokości. W czasie letniego pokazu lotnictwa poznaje Auste (Aiste Dirziute) – dziewczynę odważną i żyjącą pełnią życia. Sangaile podzieli się z nią swym największym sekretem i dziewczyny szybko połączy silna więź.\nreżyseria: Klaus Haro\nwystępują: Mart Avandi, Lembit Ulfsak, Kirill Karo\nkraj produkcji: Finlandia, Niemcy, Estonia\nEndel Neils, współpracownik stalinowskiej tajnej policji, ucieka z Leningradu do zapomnianej przez wszystkich, odległej estońskiej wsi. Zatrudnia się jako nauczyciel w miejscowej szkole, przy której otwiera klub szermierski.\nMiejscowe dzieci szybko łapią bakcyl sportu. Neils okazuje się zdolnym i wyrozumiałym nauczycielem, który do wychowanków podchodzi z miłością. Dzięki takiemu podejściu przekonuje do siebie rzesze podopiecznych. Wielu uczestników jego kursu to sieroty, które straciły rodziców w wyniku akcji przesiedleńczych organizowanych przez Sowietów.\nTags: kino ARSpremiera filmowaLato SangaileAlicja po drugiej stronie lustraSzermierz\nKrakowski Festiwal Filmowy w Kinie ARS


Przedłuża się remont na ul. Dąbrowskiego | Głos Wielkopolski\nPrzedłuża się remont na ul. Dąbrowskiego\nKARC 16.10.2015 Zaktualizowano 16.10.2015\nPrzedłużają się prace modernizacyjne na węźle ul. Dąbrowskiego i ul. Żeromskiego. - Termin zakończenia jest przedmiotem trwających negocjacji z wykonawcą - informuje Urząd Miasta Poznania.\nUl. Dąbrowskiego będzie oddawana etapami, by udrożniać jak najwięcej kierunków ruchu dla komunikacji kołowej i tramwajowej.\n- Dokumentacja projektowa, która trafiła do PIM, nie uwzględniała aktualnego stanu infrastruktury podziemnej na placu budowy. Wymusiło to konieczność przeprowadzenia dodatkowych prac inwentaryzacyjnych - informuje Hanna Surma, rzecznik UMP.\nUMP nie informuje, kiedy remont się zakończy. Wiadomo jednak, że zmiany w czasowej organizacji ruchu są na bieżąco uzgadniane z Miejskim Inżynierem Ruchu, policją, ZTM i ZDM.\nOBSERWATOR 18.10.2015 20:01:05\nA może by tak kamery zamontować w tych miejscach jak Kaponiera Bałtycka Gdyńska i Dąbrowskiego i zobaczyć jak z tą pracą jest naprawdę......................................\npyra 17.10.2015 15:22:51\nnie zostanie oddane na czas? W tym mieście to niemożliwe przecież :P Tu zawsze wszystko jest na czas - głównie dodatkowa kasa za dodatkowe roboty. By żyło się wiecznie bez PIS-u to byłby raj co nie?\nprofesor Ansdrzej Kw...\nAndrzej Kwilecki soc...\nAndrzej Kwilecki Ins...\nW wieku 90 lat zmarł profesor Andrzej Kwilecki, wybitny polski socjolog przez wiele lat związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza. Były prorektor tej uczelni.


W Bełchatowie odbędzie się wyjątkowy koncert. Kto wystąpi w parafialnych ogrodach? - Dzień Dobry Bełchatów\nOpublikowano: 7 września 2020 09:08\nKultura i edukacja Już w najbliższą środę, 9 września w Bełchatowie odbędzie się koncert w wykonaniu artystów łódzkiego Teatru Wielkiego. Muzycy wystąpią w ogrodach parafii farnej przy ul. Kościuszki, a program koncertu poświęcony będzie św. Janowi Pawłowi II.


Wybór alkoholu na prezent zależy od wielu czynników, wśród których na pierwszym planie zazwyczaj są upodobania osób obdarowywanych oraz nasz budżet. Bez względu na to czy szukamy konkretnego produktu, czy też mamy tylko ogólne wyobrażenie o poszukiwanym prezencie, fachowy doradca będzie dużą pomocą w nawigowaniu pośród setek produktów oferowanych przez sklep. Bogactwo oferty napojów alkoholowych produkowanych na świecie może przyprawić o zawrót głowy! Szukając prezentu zwracamy uwagę zarówno na treść, czyli smak i historię butelki, ale również na formę, która ma podkreślać charakter prezentu. Nie zawsze treść i forma idą w parze, dlatego oferujemy opakowania prezentowe, które mogą być również personalizowane.\nW naszym katalogu znajdą Państwo wyselekcjonowane, ekskluzywne, niedostępne powszechnie alkohole polskich i zagranicznych firm.\nOd lat pracujemy ze sprawdzonymi dostawcami, którzy gwarantują najwyższą jakość swoich produktów. Mogą mieć Państwo pewność, że wręczane przez Was prezenty będą niepowtarzalne. Niezależnie od proponowanych przez nas gotowych zestawów alkoholi, możemy przygotować dedykowaną propozycję upominków, spełniającą Państwa wyjątkowe potrzeby i wymagania. Możemy wykonać dla Państwa spersonalizowane prezenty, tj:\nSprawdź nasze propozycje zestawów prezentowych z winem >>


7,35 (405 ocen\ti\t30 opinii) Zobacz oceny\nJane Rachel | 2014-01-22\nNa półkach: Biblioteczka domowa, Przeczytane, Sprzedane/wymienione, Recenzje, Egzemplarze recenzenckie, 2014\nZjadacz Świata wciąż grasuje po Efemerze. Nic nie jest w stanie go powstrzymać. Sprawiedliwość serca uczyniona przez wyklętą Gloriannę Belladonnę pomogła, ale go nie zatrzymała. Wściekłość Zjadacza rośnie, a wraz z nim rośnie również pragnienie zemsty na Gloriannie i chęć zajęcia całej Efemery. Glorianna musi poradzić sobie sama. Tylko ona może powstrzymać szerzone przez Zjadacza zło. Może liczyć na wsparcie rodziny, lecz tylko ona może go pokonać.\nW tym samym czasie do świata Michaela wdzierają się zupełnie nowe, obce nuty. Brzmią jak obietnica. Młody wędrowiec czuje, że powinien za nimi podążać i znaleźć drogę prowadzącą go do niej – do kobiety, którą ma przed oczami, ale której nie zna. Jego muzyka może pomóc jej zniszczyć Zjadacza.\nAnne Bishop znam z kilku jej cudownych dzieł, takich jak Głos, Sebastian i Pisane szkarłatem. Autorka udowodniła, że jest naprawdę dobrą pisarką, a jej wyobraźnia nie ma granic. Jak więc po tak dobrych lekturach mogłabym porzucić losy Sebastiana, Lynnei, Glorianny i Lee, nie sięgając po drugą część Efemery? Od książek Anne Bishop trudno się uwolnić – Pisane szkarłatem i Sebastian są tego idealnym przykładem, a kontynuacja Efemery czyli Belladonna dowodem.\n„Nadzieja serca leży w belladonnie. Nie musimy rozumieć, co to znaczy. Musimy tylko wierzyć, że to nas ocali.”\nW drugiej części losów ogromnej Efemery dzieje się trochę więcej. Zachodzą pewne zmiany i dochodzą nowe rzeczy. Tym razem nie idziemy przez Efemerę z Sebastianem w roli przewodnika, lecz z samą niebezpieczną, Mroczną i Mądrą Glorianną Belladonną, którą mieliśmy okazję poznać w pierwszym tomie. Jej historia jest tragiczna i smutna, ale świetnie pokazuje, że pomimo tylu przeciwności losu, nienawiści ludzi i poważnego problemu w postaci nieakceptacji jej mocy przez środowisko, dziewczyna potrafi sobie poradzić. Mało tego – staje się jedyną szansą Efemery na pokonanie Zjadacza Świata, choć niektórzy ludzie wciąż jej nie ufają.\nGlorianna jest dla mnie bardzo ciekawą postacią. Polubiłam jej charakter. Ta inteligentna trzydziestojednolatka to kobieta z pazurem i swoim „charakterkiem”. Jest typem kobiety, która zna swoją wartość, swoje możliwości i nie daje sobą pomiatać, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę ze swoich słabych stron. Zakochałam się w jej relacji z Michaelem (da się zakochać w relacji? No cóż, jestem dowodem na to, że można!). O tak, ta dwójka była naprawdę cudowna! Michael sam w sobie jest bardzo interesującą postacią. Spodziewałam się kogoś pewnego siebie, poważnego, doświadczonego i dostojnego, a tymczasem… okazał się zupełnym przeciwieństwem! Ten wolno żyjący mężczyzna już jako nastolatek wędrował po świecie i widział dużo, ale kiedy wkracza do rzeczywistości Glorianny czuje się taki… zagubiony. To właśnie jego ludzkie błędy i przyznawanie się do nich skradły moje serce. Co ja mówię! On cały skradł moje serce (o nie, nie oddam go Gloriannie. Co to, to nie!).\nO kreację pozostałych bohaterów nie musimy się martwić. Pojawiają się ci znani nam z poprzedniej części (jak Sebastian, Lynnea, Lee, Yoshani i wielu innych) oraz całkiem nowi. Myślę, że przybliżanie Wam ich imion i roli nie ma teraz sensu. Pragnę jedynie uwzględnić, że mistrzyni tego gatunku świetnie poradziła sobie z ich charakterami. Nie są to puste postacie, bez grama życia czy też (o zgrozo!) schematyczne. Zacznijmy od tego, że cała Efemera (a przynajmniej dwa pierwsze tomy) nie mają w sobie nic ze schematu. Obrazą Anne Bishop byłoby powiedzenie, że Sebastian i Belladona są szablonowi. Dodając dwa do dwóch wychodzi na to, że postacie pani Bishop również nie mają w sobie grama szablonowości, co z resztą potwierdzam w tej recenzji.\n„I jeśli zadowolisz się czymś, do czego łatwo sięgnąć, zamiast wybrać to, czego naprawdę pragniesz, możesz nigdy nie odkryć nadziei, która żyje w twoim sercu.”\nNa samym początku wspomniałam, że w Belladonnie więcej się dzieje. O tak, prawda, święta prawda. O ile Sebastiana uważałam za ciekawą książkę, tak tutaj pomysł goni pomysł, jedno wydarzenie następuje po drugim, elementy układanki szybko wskakują na swoje miejsca, a wszystko to na tle ogromnej Efemery. W recenzji Sebastiana napisałam, że w obliczu wyobraźni pani Bishop moja wyobraźnia zaczęła trochę szwankować, przez co Efemera w mojej głowie wyglądała jak wielkie, zimne, puste miejsce (ale nie tyczyło się to wiecznie żywego Gniazda Rozpusty). Tutaj sytuacja troszkę się zmienia. Ta część, która była dla mnie nieprzyjemna dalej nią pozostała, ale państwo Michaela widziałam jako gamę barw, ludzi i miejsc, chociaż ojczyzna muzyka wcale nie słynęła z dobroci. Nie zmienia to faktu, że ta cząstka Efemery była bardzo interesująca. Chyba dokładnie o ten efekt chodziło autorce – chciała stworzyć żywe miejsce, pełne aktywności i kolorów, które byłoby przykrywą prawdziwej natury mieszkańców. No, no, pani Bishop znów pokazała że jest świetnym strategiem.\nUcieszyłam się, że w tej części autorka skupi się na Gloriannie. W pierwszym tomie przywiązałam się do niej, ale nie liczyłam na to, że stanie się główną bohaterką kontynuacji. A tu takie miłe zaskoczenie! Oprócz tego Glorianna przecież nie jest sama, bo dzięki muzyce jej serca dociera do niej Michael. Po trochę nieprawdziwych rekomendacjach Sebastiana, jakoby pierwszy tom Efemery miał być „Erotyczny, zmysłowy i romantyczny” uspokoiłam się i pozwoliłam, aby autorka znów przeniosła mnie do swojego świata (chociaż zależy to też od Waszej definicji słowa „erotyczny” – dla niektórych są to po prostu brzydkie myśli, a dla innych gorące sceny łóżkowe, a tych szczególnie nie trawię w książkach). Moje przypuszczenia się potwierdziły. Belladonna wciąga, zapewnia długą zabawę, nie pozwala wyjść ze swojego świata i dostarcza wielu emocji. Ponad to mamy niesamowitą przyjaźń, jedyną w swoim rodzaju miłość, kochającą rodzinę (jak dobrze było ujrzeć ich w komplecie!), czyhające niebezpieczeństwa i mnóstwo, mnóstwo przygód.\nStyl pani Bishop to bajka. Jest naprawdę bardzo dobry. Autorka lubi wnikać w emocje bohaterów i ich myśli, lecz oprócz tego spotkacie też niesamowicie mądre i zabawne dialogi. Tak jak w przypadku Sebastiana, tak i tutaj trzeba skupić się na tekście, aby go zrozumieć – zwłaszcza wtedy, kiedy wgłębiamy się w naturę Efemery. Hm, co mogę o niej powiedzieć? Jest bardzo złożona. W pewnym momencie odebrałam to za drobny minus Belladonny. Podziwiam panią Bishop za misternie utkany świat i za to, że tak nad nim panowała (prądy mocy, Mrok i Światło, sprawiedliwość serca i wiele, wiele innych), ale po jakimś czasie te wszystkie duchowe i sercowe sprawy zlewają się w całość. Nie jest to odpychające, ale trochę niezrozumiałe i niekiedy nudne (zwłaszcza kiedy pani Bishop-Najlepszy-Strateg układa z bohaterami plan zniszczenia Zjadacza Świata). Nie bierzcie tego za powód do powiedzenia książce „nie”, bo jest za mały i (szczerze powiedziawszy) nie zmienia magicznej postaci Belladonny.\n„Musisz się wyrwać na kilka dni. Rozumiem to. Czasami trzeba spojrzeć na gwiazdy z innego miejsca, żeby opatrzyć zranione serce.”\nCóż jeszcze mogę dodać? Chyba nic. To co powinno zostać uwzględnione przedstawiłam, teraz Wasza kolej. Mam nadzieję, że choć trochę Was przekonałam. Jeśli nie sięgnęliście jeszcze po Sebastianie, to śmiało, nie wahajcie się! Ale jeśli Sebastian Was nie zachwycił i zastanawiacie się nad Belladonną, to z ręką na sercu mogę Was zapewnić, że drugi tom jest znacznie lepszy. Teraz Wasza kolej.