29\tczerwca\t, 2012\nZapraszamy na stronę kolejnej edycji JDD 2012!\nPrzygotowania do JDD 2012 i materiały video z poprzedniej edycji!\n4\tczerwca\t, 2012\nRozpoczęliśmy już przygotowania do kolejnej edycji JDD. Tym razem planowana data to 25-26 Października 2012 w Krakowie, w hotelu Galaxy.\nNiebawem odświeżymy stronę a tymczasem zapraszamy do zakładki Materiały gdzie umieścilimy filmy z głównej scieżki konferencji.\n29\tlistopada\t, 2011\nW zakładce Materiały zostały umieszczone slajdy z prezentacji.\nJDD 11 zakończone\n25\tlistopada\t, 2011\nTegoroczna edycja JDD dobiegła końca. Zapraszamy do oglądania zdjęć tutaj.\nFinał konkursu Javamasters Challenge\n20\tlistopada\t, 2011\nNadal mamy jedno wolne miejsce w finałach Javamasters Challenge! Spróbuj swoich sił – kliknij: tutaj – do wygrania iPad2!\nFinały konkursu odbędą się we wtorek, drugiego dnia konferencji (22 listopada) o godzinie 12:00 w strefie sponsorskiej (będzie oznaczona w planerze konferencyjnym), gdzie rozstawione zostaną komputery, na których finaliści wykonywać będą specjalnie przygotowany test.\nCzekamy na Wasze zgłoszenia do wtorku, do godziny 8:00\n18\tlistopada\t, 2011\nKonferencja już w poniedziałek, dlatego przekazujemy Wam informator zawierający najważniejsze informacje dotyczące konferencji.\nZapraszamy również do wzięcia udziału w konkursach:\nJavamasters Challenge – do wygrania iPad2!\nJDD Team Competition – wyzwanie grupowe, gdzie wygrać można wejściówki na kolejną edycję JDD oraz aparaty fotograficzne!\nNadal mamy wolne miejsca na warsztatach:\nJoseph W. Yoder: Big Ball of Mud: Czy to wszystko na co stać zwinne metodyki?\nBartłomiej Kołakowski: Wymagania nowoczesnych formularzy – problemy każdego z nas.\nZapraszamy do zapisów tutaj.\nKonkurs last-minute – do wygrania darmowe wejściówki na JDD11!\n8\tlistopada\t, 2011\nRazem z naszym sponsorem – firmą J-labs, zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie, który jest ostatnią szansą na otrzymanie darmowej wejściówki na JDD11. Co należy zrobić? Wejść na stronę: http://www.j-labs.pl/jdd i udzielić trzech poprawnych odpowiedzi na pytania z zakresu programowania w Javie. Wygrywa co 16-ta osoba, która spełni powyższe warunki. Pamiętajcie – konkurs trwa tylko do 14.11.2011!\nZapraszamy na Warsaw Startup Weekend\n18-20 listopada odbędzie się druga edycja Warsaw Startup Weekend.\nTo impreza trwająca 54 godziny, podczas której programiści, graficy oraz specjaliści do marketingu i biznesu spotykają się w jednym miejscu by tworzyć internetowe startupy. W piątek wieczorem każdy uczestnik może zaprezentować swój pomysł i zbudować zespół, który będzie nad nim pracował. Spośród nich w głosowaniu zostanie wyłonionych 20 startupów, które będą rozwijane podczas weekendu. Od soboty zespoły będą wspierane przez liczne grono mentorów. Jeśli jesteś osobą kreatywną i myślisz o rozpoczęciu własnego biznesu, weź udział w Warsaw Startup Weekend: www.warsaw.startupweekend.org\nTurniej Javamasters Challenge na konferencji JDD\n7\tlistopada\t, 2011\nNadszedł czas walki, walki o dominację! Przy okazji tej edycji JDD startujemy z turniejem, w którym wyłonimy najlepszego dewelopera! Na zwycięzce czeka chwała, sława i iPad 2 16GB! Czas pokazać na co Cię stać i udowodnić światu swoje umiejętności! Szczegóły na podstronie turnieju.\nPanel dyskusyjny Welcome to the Javaland\n19\tpaździernika\t, 2011\nW czasie konferencji JDD odbędzie się panel dyskusyjny, w trakcie którego zaproszeni goście: Jacek Laskowski, Grzesiek Duda, Andrzej Grzesik, Anna Kołodziejczyk i Andrzej Targosz rozmawiać będą na temat historii rozwoju konferencji i społeczności Java w Polsce. Opowiemy o tym jak doszło do zorganizowania pierwszej imprezy, jak się rozwijały kolejne inicjatywy oraz jaka jest przyszłość spotkań Javy w naszym kraju.\nOdpowiemy na pytania dlaczego ważne jest organizowanie w Polsce technicznych konferencji, jak to się stało, ze bez wsparcia jednej mocnej firmy udało się doprowadzić do tak dynamicznego rozrostu społeczności Java w Polsce oraz dlaczego istnienie kilku podobnych eventów równolegle ma sens. Wspólnie zastanowimy się co zrobić, aby zwiększyć ilość uczestników zagranicznych w kolejnych konferencjach oraz co wyróżnia nasze imprezy na mapie Europy.\nBezpośredni link do Google Moderatora, gdzie można proponować pytania i sugestie tematów przewodnich znajduje się tutaj.\nAgenda konferencji opublikowana!\n12\tpaździernika\t, 2011\nZapraszamy na stronę www.11.jdd.org.pl/program/schedule, gdzie została opublikowana agenda konferencji!\nW tym roku dzień pierwszy podzieliliśmy na 3 ścieżki, natomiast w dniu drugim wykłady odbywać się będą w w ścieżce głownej, natomiast uruchomione zostaną 3 bloki warsztatów.\nPrzedłużyliśmy także okres trwania drugiej kwoty rejestracyjnej do 22 października.\nDodatkowo zapraszamy do udziału w mini-konkursie „Z pamiętnika developera…„, gdzie oprócz nagród rzeczowych, każdy uczestnik otrzymuje 20% kod rabatowy na udział w konferencji. Zapraszamy!\nPiersza wersja agendy opublikowana!\n5\tpaździernika\t, 2011\nZamknęliśmy już Call for Papers! W tej chwili analizujemy zgłoszenia i sukcesywnie będziemy publikować kolejne zgłoszenia. Tymaczasem zapraszamy do obejrzenia szkieletu agendy z pierwszymi nazwiskami!\nZapraszamy również do wzięcia udziału w dwóch konkursach:\nZ pamiętnika dewelopera historii kilka…\nKolejny prelegent na konferencji i zamknięcie CfP\n4\tpaździernika\t, 2011\nVenkat Subramaniam został kolejnym prelegentem na konferencji! Zamykamy już Call For Papers, także wkrótce opublikujemy kolejne nazwiska!\nDwa konkursy w zakładce „Konkursy i atrakcje”\n27\twrześnia\t, 2011\nZapraszamy do udziału w dwóch konkursach:\n„Z pamiętnika dewelopera historii kilka…”, gdzie zadaniem jest opowiedzenie anegdoty, krótkiej, nietypowej historii z pracy. Szczegóły na stronie.\nJDD Team Competition. Prawdziwe wyzwanie drużynowe gdzie przyjdzie się zmierzyć z budowaniem aplikacji „na szybko” w kilkuosobowych zespołach, gdzie najtrudniejszą weryfikacją będzie prezentacja publiczności. Szczegóły na stronie.\nJDD 11 to szósta edycja konferencji na temat technologii Java, rozwoju oprogramowania i procesów z tym związanych.\nAgenda: Program konferencji\nData: 21-22 listopada 2011\nOpłata za udział w JDD11 obejmuje:\nwstęp na wykłady i warsztaty\nprzerwy kawowe i lunch w czasie dwóch dni konferencji\nzaproszenie na imprezę konferencyjną\n469.00 zł Do 15 września 2011\n549.00 zł Do 22 października 2011\n629.00 zł Do 15 listopada 2011\n359.00 zł studenci Do 15 września 2011*\n439.00 zł studenci Do 22 października 2011*\n499.00 zł studenci Do 15 listopada 2011*\n1,019.00 zł Last Minute\nKwota rejestracji zawiera 23% podatek VAT.\n* W ramach procesu rejestracji należy przesłać skan legitymacji studenckiej.\nSystem rejestracyjny znajduje się tutaj.


Kolejne ataki na katolików - podpalono Kościół z wiernymi wewnątrz! Dramatyczne sceny! | Prawy.pl\nDo kolejnego ataku na Kościół katolicki doszło w kościele pod wezwaniem Królowej Pokoju w Ocala na Florydzie. Podczas gdy wierni przygotowywali się do porannej Mszy 23-letni mężczyzna staranował drzwi świątyni samochodem, rozlał w kruchcie benzynę i podpalił. Wiernym udało się uciec bez szwanku.\nWszystko odbywało się podczas sobotniego poranka. Podpaloną świątynię ugasili przybyli natychmiast na miejsce strażacy. Zamachowca podczas próby ucieczki z miejsca zdarzenia ujął jeden z zastępców szeryfa. Zatrzymanemu, Stevenowi Anthony Shieldsowi, postawiono szereg zarzutów, w tym próbę zabójstwa i próbę podpalenia budynku, w którym powinien spodziewać się obecności ludzi. O tym, że obiekt który napastnik wybrał nie był przypadkowy świadczy fakt uznania przez śledczych, że motywacją działania Shieldsa były uprzedzenia na tle religijnym. – Gwarantowana nam w Konstytucji wolność kultu jest wolnością, którą wysoce sobie cenimy. Moi funkcjonariusze i ja przysięgaliśmy chronić tego prawa i zawsze będziemy dbać o to, by nasi obywatele mogli modlić się w pokoju. Jestem dumny z moich zastępców, którzy tak szybko schwytali tego człowieka – powiedział szeryf Marion, Billy Woods.\nMiejsce ataku jest szczególne także z innego powodu. Posługę w kościele Królowej Pokoju w Ocala prowadzą księża z Bractwa Kapłańskiego Św. Piotra (FSSP). Jest to jedno z niewielu miejsc na środkowej Florydzie, gdzie wierni mogą uczestniczyć we Mszach w formie nadzwyczajnej czyli Mszy Trydenckiej. Co więcej, według informacji jednej z katolickich agencji prasowych niemal w tym samym momencie, gdy podpalono kościół w Ocala, w Los Angeles spłonęła misja założona jeszcze w XVIII w. przez św. Junipera Serrę.\nNiestety to nie pierwszy atak na katolików w Stanach Zjednoczonych w ostatnim czasie. W zeszłym miesiącu nieznani sprawcy skradli całe tabernakulum z kościoła pw. św. Elżbiety w Boone, w amerykańskim stanie Karolina Północna. Parafianie boją się, że konsekrowana hostia mogła zostać zabrana w celu przeprowadzenia jakiegoś rytuału satanistycznego. O tym, że celowo łupem padło tabernakulum z Ciałem Chrystusa świadczy fakt, że złodziej lub złodzieje nie zabrali wówczas ze sobą kilku innych o wiele lżejszych, wartościowych przedmiotów, w tym klejnotów monstrancji. Parafianie po kradzieży rozpoczęli modlitwy się o bezpieczny powrót Najświętszego Sakramentu i zachęcali do ofiarowania zadośćuczynienia za profanację kościoła i kradzież Jezusa Eucharystycznego. Zainicjowali też nowennę z odmawianiem siedmiu psalmów pokutnych. „Wzywamy do modlitw i bezpiecznego powrotu Najświętszego Sakramentu po tym, jak tabernakulum zostało skradzione z kościoła we wtorek wieczorem (…) Módlcie się i ofiarujcie zadośćuczynienie za zbezczeszczenie kościoła i kradzież Najświętszego Sakramentu” – można było przeczytać w specjalnym oświadczeniu na stronie internetowej parafii. Bezpośrednio do złodziei zwrócił się także proboszcz parafii. - Modlimy się, aby wasze serca zostały poruszone żeby zwrócić nam tabernakulum, ale przede wszystkim jego zawartość – powiedział ksiądz Brendan Buckler w oświadczeniu przekazanym przez diecezję Charlotte. Kradzieże Najświętszego Sakramentu w Stanach Zjednoczonych to coraz częstsze zjawisko. W maju 2019 roku portal LifeSiteNews donosił o dziewięciu konsekrowanych hostiach wystawionych na sprzedaż na jednej ze stron internetowych. Sprzedawca wyjaśniał, że hostia ma posłużyć do rytuałów czarnej magii.\nTego typu przykłady działania budzą duży niepokój. Chrześcijanie od początku swojej działalności spotykali się z prześladowaniami, z resztą zapowiedział je sam Jezus. Mimo wszystko jednak takie informacje mrożą krew w żyłach. Z kolejnymi latami intensywnej propagandy antykościelnej oraz propagowania lewicowych nurtów będących odwróceniem obowiązującego i naturalnego porządku świata, takie akcje niestety nasilają się. Niezależnie od tego czy hostie są kradzione z kościoła w celach rytuałów satanistycznych bądź kościół podpalany jest w celu manifestacji i otwartego ataku na wierzących – te sprawy przedstawiają konsekwencje ideologii, które od lat konsekwentnie obejmują nowe obszary i otumaniają dzięki odpowiednim zabiegom kolejnych ludzi.


Na Autodesk University w Las Vegas HP pokazała pierwszą na świecie mini stację roboczą przeznaczoną dla użytkowników oprogramowania CAD i przedstawicieli branż wymagających dużej mocy obliczeniowej.\nStylowo zaprojektowana, nowa HP Z2 Mini Workstation zapewnia dużą moc obliczeniową przy wielkości zaledwie 5,8x21,6x21,6 cm. Jest o 90% mniejsza od tradycyjnych stacji roboczych klasy biznesowej typu tower.\nDzięki temu produktowi firma HP tworzy nową kategorię stacji roboczych oferujących doskonałą wydajność, elegancję i efektywność.\nSprzęt serii Z firmy HP stał się standardem branżowym dla klientów wymagających stacji roboczych o pełnej wydajności. Opierając się na sukcesie HP Z240 SFF, HP Z2 Mini jest dwa razy mocniejsza niż jakikolwiek mini PC dostępny dziś na rynku i od razu po rozpakowaniu umożliwia obsługę sześciu monitorów.\nHP Z2 Mini została zaprojektowana dla użytkowników CAD poszukujących niezawodnego i wydajnego sprzętu o mniejszych wymiarach, zaprojektowanego bez kompromisów w zakresie akustyki.\nNowa stacja robocza HP Z2 Mini jest niższa niż filiżanka espresso, lecz umożliwia zaprojektowanie wszystkiego, od najnowocześniejszych urządzeń elektronicznych po domy i biura. Jest wyposażona w procesory Intel Xeon, profesjonalną kartę graficzną NVIDIA QUADRO oraz umożliwia skorzystanie z HP Z Turbo Drive.\nPrzestrzeń w miejscach pracy staje się coraz bardziej ograniczona, rośnie zatem zapotrzebowanie na mniejsze stacje robocze, takie jak HP Z2 Mini. Jej niezwykle kompaktowa forma przypomina bardziej superkomputer przyszłości, niż dzisiejsze komputery. Ośmiokątna forma HP Z2 Mini sprawia, że jest to najbardziej niepowtarzalnie zaprojektowana stacja w 35-letniej historii stacji roboczych firmy HP. Produkt posiada DNA firmy HP, w tym obszerną certyfikację ISV oraz 368 tys. godzin testów jakościowych\nCertyfikaty: AutoCAD, Vectorworks, MicroStation, Inventor, SOLIDWORKS, Solid Edge, Revit\nUltra kompaktowa i estetyczna stacja robocza zapewnia użytkownikom dużą wszechstronność: montaż na lub pod biurkiem, za wyświetlaczem HP Z lub na ścianie. Inżynierowie HP stworzyli specjalnie zaprojektowane wentylatory i system chłodzenia umożliwiający bardzo cichą pracę (o 63% ciszej niż Mini PC klasy biznesowej firmy HP) dla klientów, którzy potrzebują kluczowej niezawodności. Budowa i rozwiązania inżynieryjne HP Z2 Mini zmienią sposób myślenia o stacjach roboczych i stanowiskach pracy.\nRozpoczęcie sprzedaży stacji roboczej HP Z2 Mini planowane jest w regionie EMEA w grudniu, cena przewidywana jest od 850 euro.\nCo nam oferuje SolidWorks Education – licencje studenckie\n640 kart AMD FirePro S9150 do badań nad fizyką cząstek elementarnych\nNowy 25-cio calowy LCDek iiyamy


konstrukcje drewniane dla dzieci | papierowylatawiec.pl\nNajlepszym przypadku Smart Cover Alternatywa dla iPada 2 - Cyber ??Acoustics Leather Case iPad 2\nJeśli chcesz spróbować czegoś nowego za ochronę iPada 2, należy spróbować Leather Case iPad 2 oferowane przez Cyber ??Acoustics. Choć Smart Cover jest naprawdę świetny dodatek do ochrony ekranu iPada, może być zaintrygowany używanie futerału, który został zaprojektowany z myślą o tej samej koncepcji.\nNaprawdę wygodne i oszczędzania baterii funkcja, która zachwyca Smart Cover jest funkcja wake / sleep. Sprawa Cyber ??Acoustics oferuje tę samą technologię. Po zamknięciu sprawy, będzie można umieścić iPada spać, a kiedy jesteś gotowy, aby korzystać z urządzenia i otworzyć sprawę, że "budzi" go.\nChociaż konstrukcja tym przypadku nie jest tak smukły i elegancki, jak kilka innych, to nadrabia trochę więcej luzem z prawdziwie wielkich możliwości. Jest to prosty i klasyczny design przypadku, ochrona iPada 2 w całości i umożliwiając dostęp do wszystkich przycisków, gniazd, a nawet czujnik światła.\nTo daje rekwizyt kąt (podobny do Smart Cover) do pisania z łatwością i komfortem, lub mogą być stosowane jako pionowej podstawki do oglądania filmów lub filmów wideo.\nJest to stylowy, etui portfel typu wykonane z miękkiej skóry. Jest to idealny wybór dla zastosowań biznesowych, jak to wygląda bardzo profesjonalnie.\nWnętrze przypadku jest wyłożona miękkim materiałem, który będzie na bieżąco kurz i te brzydkie smugi w zatoce.\nPokrywa może być przekształcona w stojaku lub po prostu wpisując podpory składane z powrotem pokrywę i przesuwając na karcie znajduje się na odwrotnej stronie, podobnie jak Smart Cover. Kąty są właśnie dla zapewnienia zarówno solidną powierzchnię pisania i doskonałą podstawkę do oglądania swoje ulubione klipy wideo.\nIPad 2 jest mocno utrzymywany na miejscu w rogach z jasnych haki gumowych, unikalny system występuje wyłącznie w tym przypadku.


Policjanci znaleźli 75 g narkotyków w mieszkaniu w centrum Skierniewic - INFO Skierniewice PL\nStrona główna Wiadomości Policjanci znaleźli 75 g narkotyków w mieszkaniu w centrum Skierniewic\nPolicjanci znaleźli 75 g narkotyków w mieszkaniu w centrum Skierniewic\nSkierniewiccy policjanci w ostatnich dniach zabezpieczyli znaczne ilości narkotyków. Kryminalni ustalili, że w mieszkaniu przy ul. Gałeckiego mogą znajdować się osoby posiadające narkotyki.\n19 sierpnia 2018 r. policjanci pojechali na przeszukanie mieszkania, w którym przebywała 25-letnia kobieta i 33-leni mężczyzna. W trakcie przeszukania policjanci zabezpieczyli m.in. opakowania po lekach, w których schowane były torebki strunowe z różnymi substancjami. Tester narkotyków wykazał, że biały proszek to amfetamina, a susz to marihuana. Z zabezpieczonych prawie 75 g narkotyków, ponad 65 g stanowiła amfetamina.\n21 sierpnia 2018 r. skierniewiczanka usłyszała prokuratorskie zarzuty posiadania znacznej ilości substancji psychotropowych oraz posiadania środków odurzających. Następnego dnia takie same zarzuty usłyszał obecny w mieszkaniu 33-latek.\nDodatkowo jako środek zapobiegawczy został wobec nich zastosowany dozór policyjny.\nPoprzedni artykułDożynki Powiatowe 2018 w Bolimowie [ZDJĘCIA]\nNastępny artykułSprzedawał nielegalne papierosy w sklepie w centrum Skierniewic\nNo i dożywocie bez żadnej ulgi. Tymi śmieciami zabija się najczęściej dzieci.


Doutzen Kroes: Czuję się winna, że jestem seksowną modelką\nponiedziałek 28-10-13, czytany: 8273 razy, autor: JO\nDoutzen Kroes: Czuję się winna, że jestem seksowną modelką doutzen kroes wygląd gwiazd modelki aniołki victorias secret\nDoutzen Kroes / © FameFlynet Doutzen Kroes przyznała w rozmowie z New York Post, że zawód, który wykonuje może mieć wpływ na poczucie wartości wielu młodych kobiet.\n- Czasami czuję się winna, że pracuję w profesji, która niektórym dziewczynom niszczy poczucie pewności. Zawsze mówię, że nie wyglądam tak jak na zdjęciach – powiedziała modelka i dodała:\n- Jeśli zobaczysz mnie w złym świetle, bez zrobionej fryzury i bez makijażu, wcale nie jest dobrze... Czasami tuż po przebudzeniu, patrząc w lustro, zastanawiam się, kto jest w mojej łazience, bo wcale nie wyglądam jak na okładce magazynu – przyznała Doutzen.\nZapewne łatwiej zdobyć się na takie wyznania, będą aniołkiem Victoria`s Secret. Tylko czy aby Doutzen nie plecie andronów?\nGaleria zdjęć: Doutzen Kroes podczas sesji w bikini poprzednie\nTom Cruise pragnie kontaktu z córką! Odejdzie od sekty?Dlaczego Adele chciała ukryć przed światem, że jest już po ślubie?!Lindsay Lohan ofiarą rasistowskiego skandalu!Anna Starmach się zaręczyła! Kim jest jej ukochany?Selena Gomez ma plan. W ten sposób The Weeknd ma dochować jej wiernościZobaczcie, jak Dominika Gwit radzi sobie na parkiecie (ZDJĘCIA) Ostatnio dodane fotki:zobacz całą galerię »Doutzen KroesDoutzen KroesDoutzen KroesGwiazdy\nDoutzen Kroes nie jest już aniołkiem Victoria's Secret\tZ marką pożegnała się już kilka miesięcy temu.\tczytano: 9061 razy\nDoutzen Kroes na wybiegu VS 5 miesięcy po porodzie (FOTO)\tCo za ciało!\tczytano: 15975 razy\nNaturalna Doutzen Kroes z mężem na zakupach (FOTO)\tW tym roku też pójdzie po wybiegu Victoria's Secret.\tczytano: 14622 razy\nTłumy piękności na gali Glamour Women of The Year (FOTO)\tKto błyszczał najjaśniej?\tczytano: 15118 razy\nDoutzen Kroes bez makijażu i z córeczką w ramionach (FOTO)\tTo drugie dziecko modelki.\tczytano: 9995 razy


Gotuj razem ze mną!: Krakuski kruche herbatniki o smaku szarlotki - opinia\nKrakuski kruche herbatniki o smaku szarlotki - opinia\nPyszne ,kruche herbatniki o smaku szarlotki , zagościły w moim domu już na zawsze ,nim się obejrzę to opakowanie znika.Dzieciaki wprost je uwielbiają, zawsze po otwarciu są świeżutkie a w środku zaskakują nas kawałkami owoców,oraz nutką cynamonu.Herbatniki w smaku i zapachu przypominają mi mój rodzinny dom, święta ,gdzie na stołach zawsze gościła szarlotka. Każde ciasteczko wykonane w kształcie jabłuszka- co jest miłym zaskoczeniem.\nGorąco polecam Krakuski-kruche herbatniki o smaku szarlotki.\nCiasteczka Krakuski smakują doskonale już od wielu lat. Kontynuując krakowskie tradycje cukiernicze wypiekane są największą starannością , przy wykorzystaniu prostych , niezawodnych receptur.\nKrakuski - z pasją ,od serca\nProdukt: Krakuski kruche herbatniki o smaku szarlotki.\nOpakowanie :155 g.\n-białko 6,0 g\n-węglowodany 66,8 g\n-tłuszcz 21,0 g\nBahlsen jest synonimem najwyższej jakości wypieków, doskonałych procesów i struktur. Od pokoleń rozkosz jedzenia ciastek kojarzona jest z nazwiskiem Bahlsen. Znakomity smak, wysoka jakość i zaufanie do produktów uczyniły firmę Bahlsen tym, czym jest dzisiaj: nowoczesną, nieustannie odnoszącą sukcesy firmą rodzinną.Firma zmienia się wraz ze zmieniającymi się przyzwyczajeniami i upodobaniami konsumentów. Wychodzenie naprzeciw zmianom i śledzenie trendów to siła innowacyjności firmy Bahlsen. Zespół specjalistów pełnych doświadczenia, fachowej wiedzy i niezbędnej kreatywności pozwala firmie sprostać największym wymaganiom rynkowym. To dzięki ich fachowej wiedzy i zaangażowaniu konsumenci zawsze otrzymują produkty o niezmiennym wysokim poziomie jakości. Ponadto we wszystkich obszarach działalności przedsiębiorstwa duży nacisk kładziony jest na jakość.\nAutor: morning coffee o piątek, września 14, 2012\nNatalia Kurowska 14 września 2012 04:59\nMniam muszę spróbować :)\nOla 14 września 2012 05:18\nlubię szarlotkowe słodkości, kiedyś jadłam pierniczki i były po prostu przepyszne!\nmorning coffee 14 września 2012 07:14\nMonih 25 czerwca 2015 08:39


GIF wycofał z obrotu lek na nadciśnienie! Sprawdź, czy nie masz go w domu - Ciekawostki - MAXXX News | RMF MAXXX\nGIF wycofał z obrotu lek na nadciśnienie! Sprawdź, czy nie masz go w domu\ndate_range piątek, 7 czerwca 2019 (08:43)\nTabletki „Valzek”, stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca zostały wycofane z obrotu. Taką decyzję podjął wczoraj Główny Inspektorat Farmaceutyczny. Sprawdźcie koniecznie, czy nie macie tej serii w swojej apteczce!\nlabel Gif Główny Inspektorat Farmaceutyczny GIF wycowfanie leku decyzja GIF


malediwy – AgavaApartments.pl\nOsoby, które planują romantyczną podróż z ukochaną osoba bardzo często wybierają wyjazd na Malediwy. Rzeczywiście, miejsce to wydaje się być wprost stworzone do tego, by spędzić w nim romantyczne wakacje. Już sama geografia tych niewielkich wysp, których w całym archipelagu jest nico mniej niż tysiąc dwieście, sprawia, że panuje tutaj atmosfera wprost idealna do tego, by wypoczywać u boku ukochanej...\nJak wiadomo Republika Malediwów to niewielkie państwo położone na archipelagu wysp, które znajdują się na Oceanie Indyjskim. Warunki naturalne, jakie tu panują sprawiają, że państwo to stawia przede wszystkim na rozwój turystyki. Obecnie jest to najważniejsza i przynosząca największy dochód miejscowej ludności gałąź gospodarki. Oczywiście nie byłoby to możliwe gdyby nie fakt, że na Malediwach powstało wiele luksusowych ośrodków wypoczynkowych....


Archiwum Historii Mówionej - Edward Zalewski\nEdward Zalewski „Jur”\nPochodzę z rodziny robotniczej. Mieszkałem na przedmieściach. Kolejowa, Bema – to było kiedyś przedmieście Warszawy. Mieszkałem na ulicy Wesołej. Teraz tej ulicy nie ma, bo zrobili na niej magazyny. Pierwsza ulica Wesoła została spalona. Niemcy obiecywali, że jak tylko będą wychodzić, to spalą, zburzą. Wymordowali ludzi. Mój ojciec zginął... Chodziłem do szkoły na Bema. Do wybuchu wojny skończyłem tylko pięć klas szkoły podstawowej, bo ten wiek akurat na to wskazywał. Jestem z Warszawy, jestem rodowitym warszawiakiem.\nNas było sześcioro. Ojciec pracował w Ogrodzie Saskim, w gazowni miejskiej na Kasprzaka. Matka w domu. Mieszkaliśmy bardzo biednie. Pochodzę z biednej rodziny.\nZ wybuchu wojny zapamiętałem to, że starsi ludzie płakali, a my – dzieci w tym wieku co ja – cieszyliśmy się, że będziemy mieli dostęp do rozbitych sklepów i będziemy mogli pojeść słodyczy. Tak to było. Cieszyliśmy się, że jak będzie gdzieś rozbity sklep, to będzie wreszcie coś słodkiego. Jak podkreślałem, pochodzę z biednej rodziny i w domu nie było za dużo słodyczy. Uważałem, że czekoladę, miód i takie inne artykuły, to tylko królowie mogą jeść. Do szkoły nie brałem żadnych kanapek, bo musiałbym wziąć tylko chleb ze smalcem, a koleżanki, koledzy nazywaliby mnie: dziad. Wolałem nie brać. Dla mnie szynka była rzeczą nieosiągalną. Mówię tak, jakbym chciał, żebyście mnie do partii wciągnęli z uwagi na to, że taki biedny jestem. Nie, ja tylko mówię, jak było. […]\nMa pan jeszcze inne wspomnienia z września 1939 roku?\nZ 1939 roku mam takie wspomnienia, że mama wysłała nas: mnie (miałem wtedy dwanaście lat), siostrę młodszą ode mnie o trzy lata i siostrę o rok starszą ode mnie kolejką Grójecką […] gdzieś za Grójec, bo brat tam się ożenił. To było niesamowite przeżycie. Niemcy bombardowali kolejkę. To było już w połowie września, jak uciekaliśmy tą kolejką. Ja wtedy pierwszy raz w życiu zobaczyłem świnie, krowy… Moje najszczęśliwsze czasy, wakacje były na gliniankach. Na gliniankach topiły się koty, psy, konie, krowy. Myśmy się w tym kąpali. Takie niewesołe było moje życie.\nCzyli pierwszy okres spędziliście z rodzeństwem poza Warszawą.\nTak. Później wróciliśmy. Nasz dom był już rozwalony. Dwa razy rozwalali nam dom: w 1939 roku i w Powstaniu. W Powstaniu to już doszczętnie.\nCzym zajmował się pan w okresie od początku wybuchu wojny do Powstania?\nPierwszy raz w życiu widziałem krowy (tak jak mówiłem), a później starsi bracia na wiosnę zawieźli mnie, żebym krowy pasł. Pasłem krowy przez cały sezon i uchodziłem za jednego z najlepiej pasących, bo mi krowy w szkodę nigdy nie wchodziły. Chwalili mnie za to niesamowicie. Szczekałem i piałem, bo jeszcze teraz nazywali mnie: Chmielewskiego pies albo kogut. […] Nigdy nie puszczałem krów w szkodę. Miejscowy pastuch przyprowadził krowy, to miał czas pospać, a ja i o czwartej godzinie [wstawałem], jak tylko słońce wschodziło... Mi nie dawali spać, tylko musiałem po ogrodzie chodzić i patyki zbierać. Taki mój zakichany los, całe życie tyrać i tyrać. Spałem tylko pod [wieczór], ale krowy nigdy nie poszły w szkodę.\nDo Warszawy wróciłem w 1940 roku, a w 1941 roku zacząłem pracować w firmie „Niekrasz i Borowicz”. Gdy właściciel przyjmował mnie, to mówił do brata: „Ja chciałem chłopaka, a pan mi dziecko przyprowadził”. I od tej pory byłem w firmie „Niekrasz i Borowicz”, Targowa 36, lakiernia. Tam pracowałem.\nI tam po raz pierwszy zetknął się pan z konspiracją?\nI tam ci dwaj szefowie mnie wciągnęli. Do nich przychodzili faceci i słyszałem rozmowy, szepty i czułem, że ten... „A co to za chłopak?”. – „A to z porządnej rodziny”. – „A to go wciągnąć i już”. – „Edek, chcesz być zołnierzem?” – [spytał się] tak żartobliwie, a ja, dzieciak, mówię, że tak. Miałem to szczęście, że to było AK. Później dostałem pseudonim, tylko nie pamiętam, czy składałem przysięgę w kościele na Skaryszewskiej, czy u Niekrasza w mieszkaniu, Targowa 30. Tego nie pamiętam. Szef wybrał mi pseudonim „Jur”. Mój pseudonim to „Jur”. Była to 21. kompania Śródmieście, porucznik „Trojan” [Jan Jedliński (?)].\nCzym się tam zajmowaliście? Na czym polegała wasza działalność?\nNasza działalność to [była] tylko zbiórka, rozbierało się broń, ćwiczyło tyralierę. Punkt był jeden. Pamiętam, że jeden mieliśmy na Kieleckiej, na parterze. Tam było takie [dramatyczne], bo to na parterze, a tu Rakowiecka, a tam przecież szkopy stały. Idzie patrol (takie blachy mieli), a my tu mamy rozłożoną broń. Zosia miała stać przed bramą i ostrzegać. Jej nie było, poleciała gdzieś. My tu stoimy i dopiero ten nasz przełożony zorientował się i mówi, żeby wesoło było, żeby się śmiać (to było widać z okien). No to zaczęliśmy i szkopy przeszli. Zosia dopiero później dostała wygawor i popłakała się.\nRano, około godziny dziesiątej, z moim przyjacielem Wackiem, z którym razem pracowałem, byłem na podwórku na Wesołej. Strzelaliśmy na ganku z grochu. Przyszli starsi ode mnie koledzy. Podleciałem do nich. „Bierz opatrunek i żywność na dwadzieścia cztery godziny. Szybko. Czekamy”. Poleciałem szukać tego opatrunku, ale żywności nie szukałem, bo nie było. Ojczulek mój (ostatni raz się z ojcem widziałem): „Czego ty szukasz?”. Znalazłem ten opatrunek. Ojciec [złapał] mnie za rękę: „Co to jest?”. Ja mówię, że nic, a on do mnie: „Ty, a może ty…”. – „Tak tatusiu, idę, bo dzisiaj prawdopodobnie..”. (A nikt nie wiedział, tylko mój kolega Wacuś) – „A to ty jesteś zorganizowany?”. Inny rodzic to by [powiedział]: „Nie puszczę cię.”, a mój ojciec powiedział: „Edziu. Ty uważaj na siebie. Jestem z ciebie dumny”. Ucałowaliśmy się i nic więcej. Wtedy widziałem ojca ostatni raz.\nPotem ojca już pan nie wiedział?\nJuż nie widziałem. Ojciec zginął. Całą Wesołą od razu spalili, wszystkich... Jak odchodziłem, powiedziałem do Wacusia, że w razie czego, jakbym gdzieś zginął, to powiedz, że nie byłem żadnym bandziorem (bo to różnie bywa).\n[Było takie wydarzenie], które nauczyło mnie dyscypliny i obowiązku. Piękna pogoda, moi koledzy rówieśnicy chodzą gdzieś nad Wisłę, a ja nie, bo w niedzielę mieliśmy różne zebrania. W końcu [postanowiłem], że nie pójdę [na zebranie] i poszedłem z nimi. Telefon do Sikory (bo u nas nie było w warsztacie telefonu), że ciotka chora. Już wiedziałem, o co chodzi. Idę. „Dlaczego żeś nie przyszedł?”. – „A bo to, bo to..”. Taki łepek zaczyna się plątać, a oni to wiedzą. „Ty gnoju, co ty myślisz, że to harcerstwo!? Jeszcze raz nam taki numer wywiniesz, to cię matka znajdzie z tabliczką »zdrajca«!”. Ja się rozpłakałem, oni zrobili swoje – nastraszyli gnojka. I wtedy już, czy to zimno, deszcz czy nie deszcz, to byłem już zawsze. Tego mnie nauczyli. Teraz zawsze jestem na czas.\nPana rodzeństwo było też w konspiracji?\nNikt w rodzinie nie był, tylko ja jeden, a nas było sześcioro. [Byłem] tylko dlatego, że pracowałem z panami, którzy należeli. Jeden miał [pseudonim] „Żbik”, a drugi „Ryś”. A który miał jaki pseudonim, to nie wiem. Wiem tylko, że „Żbik” i „Ryś”. […]\nGdzie pan się udał po opuszczeniu domu 1 sierpnia?\nNajpierw […] zbiórka była w Alejach Ujazdowskich. Te pierwsze budynki, to było liceum Królowej Jadwigi, a dwa budynki (dzisiaj jeszcze jest, ci siłacze trzymają) – nie wiem, czy w pierwszym, czy w drugim, mieliśmy zbiórkę na piątym piętrze. […] Moim dowódcą był Zenon Wiktorczyk, później, w „Bełcie”. Zbiórkę mieliśmy w tych dwóch budynkach na piątym piętrze. Tam czekaliśmy dość długo. „Proszę od okien. Nie podchodzić do okien”. Czekaliśmy nerwowo. To się przeciąga. „Kto ma gdzieś blisko rodzinę, to na pół godziny z górą niech wyleci”. Miałem brata na Kruczej 20. Poszedłem. Wziąłem sucharów, bo brat pracował w Czerwonym Krzyżu, jeździł rikszą. Miał na klapie czerwony krzyż. Sucharków zawsze trochę [było] z tego Czerwonego Krzyża. Przynajmniej tych sucharków wziąłem sobie do Powstania. Przyszedłem i stamtąd, z piątego piętra, przenieśliśmy się do Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych. Pamiętam tam taką przykrą dla mnie przygodę, jak przyszedł facet – interesant – załatwiać jakąś sprawę do tego instytutu. Przyszła ta godzina. „Proszę na podłogę, ręce wyprostować i nie odwracać się!”. Ten człowiek, Polak, leżał tak. Leżał i nasi dopiero zrywali podłogi. Stamtąd wyciągali jakieś karabiny, jakąś broń. To było dla mnie takie… „O Boże, przyszedł załatwiać jakąś…”. Na placu Trzech Krzyży mieli potyczki z YMCA. Na Konopackiej czy Konopnickiej jest YMCA i my żeśmy tam [walczyli], ale wszystka broń zardzewiała. Pamiętam, [że ktoś] w czapce z elektrowni miejskiej podciągał się z erkaemem pod YMCA. „No i on teraz im da”. [Erkaem] zaciął się, dalej nie może [strzelać] i musiał wracać. Walili po nim, ale go nie trafili. Dowództwo później zobaczyło, że tutaj nie da rady. Pogadali sobie i w nocy się przenosimy. Mżył deszczyk – kapuśniaczek.\nZ 1 na 2 sierpnia przedostaliśmy się na Czerniaków. To trwało parę godzin. To parę kroków, a tu kupa ludzi. Parę kroków – siad, parę kroków – siad. Przechodziliśmy, na Ludnej gazownia czy coś, byli szkopy, my ich widzieliśmy. A tu kupa ludzi. Przenieśliśmy się tam. Rano szkopy trochę nas tam ostrzelali. Były wiaty, takie magazyny bez drzwi, bez niczego. Szkopy wyczuli – jak zaczęli pruć po tym… Ale większych szkód nam nie zrobili. Dowódcy zrobili zbiórkę i [mówią]: „Kto gdziekolwiek może się przedostać, to niech się przedostaje, bo tu jest za dużo ludzi, mało broni”. Ja miałem tylko dwie butelki, byłem rozwiązany. Przyszedłem na Kruczą (tak jak powiedziałem, że brat mieszkał na Kruczej) i przeczytałem wywieszkę, że ktokolwiek z jakiegoś powodu nie mógł dostać się do swoich oddziałów, proszę przychodzić do... Ja się zarejestrowałem u Zenona Wiktorczyka – porucznik „Wik”, a 21. kompania Śródmieście była na placu Trzech Krzyży, [dowódcą był] porucznik „Trojan”, nazwiska nie pamiętam. Ja go tylko raz widziałem w Powstaniu. W Powstaniu walczył pan tam...\nI już do końca walczyłem. Z tej walki miałem przykre i wesołe [wspomnienia]. […] Stoję na Nowogrodzkiej pod numerem 28 czy 18. Stanowisko mieliśmy na drugim piętrze, a okna, balkon wychodził wzdłuż Nowogrodzkiej. Tam przed wojną było kino „Roma”, a później po wojnie operetka. Tam podobnież byli Węgrzy czy Rumuni. Stoję i patrzę, na dole, codziennie o jednakowej godzinie „Pach!”, jakiś strzał i ktoś leży. „Gołębiarze” szukali wszędzie, gdzie mogli. Codziennie jedna, dwie osoby. Na balkonie miałem stanowisko: worki, karabin. Patrzę, błysnęło koło kina „Roma”, a właściwie to prawie w kinie „Roma”, a tu już ktoś leży. Wziąłem lornetkę (bo mieliśmy lornetki), patrzę, balkon jakiś. To już kikuję. Na drugi dzień o tej samej godzinie „Pach!”. No to ja już sobie karabin [przyszykowałem]. Powiedziałem wachmistrzowi „Trzasce” o tym, bo nie dowódca, tylko wachmistrz „Trzaska” – mój plutonowy (ja z porucznikiem to może z jedno, ze dwa słowa przez całe Powstanie mogłem zamienić). Ustawiłem sobie [karabin], odchodziłem, odchodziłem i patrzę [ta sama] godzina. Wchodzi, a ja „Pach!”. Widziałem jak łapy rozłożył, jakieś paluchy były dłuższy czas. Załatwiłem go. Ale to tak na marginesie.\nDrugi moment, kiedy przyczyniłem się, żeby szkopa złapać: kwaterowaliśmy, a przynajmniej jedliśmy posiłki (nie pamiętam, gdzie spaliśmy) w takiej kawiarence czy restauracyjce „Podhalanka” przy Hożej 26. Obsługiwała nas kelnerka. Jej mąż był zatrudniony jako kucharz. Ja zdobyłem cukierki, bo poszliśmy oczywiście oddziałem, drużyną, na zdobycz do konsulatu czeskiego na Pięknej. To było narażenie się, bo nie było budynków. Przebiegaliśmy przez plac, a szkopy do nas walili jak do kaczek. I tam żeśmy zdobyli cukierki, serki topione. W worki [pakowaliśmy] i trzeba wracać. I znowu jak do kaczek. Ja miałem szczęście, że mnie tylko raz palnęli w worek, a kolega to miał chyba z pięć pocisków w worku. Ale jakoś szczęśliwie. Nie oddałem wszystkich cukierków, włożyłem w spodnie. Rozdawałem dzieciakom mniejszym ode mnie. A ta, co jej mąż pracował w kuchni, mówi do mnie: „Słuchaj. Na waszym terenie ukrywa się Niemiec, folksdojcz – mówi – to gestapowiec. Słuchaj”. A ja: „Tak, tak.”, bo ja taki mało obrotny byłem chłopak. „Słuchaj! Ja do ciebie mówię!”. Wzięła mnie za ręce „Tu. I tylko nie mów, kto ci mówił, bo ja chcę żyć. Pamiętaj, powiedz dowódcy, swojemu przełożonemu, że tu mieszka, w tym pokoju się ukrywa”. No jak już mnie tak dobitnie wzięła i doszło do mnie, to mówię wachmistrzowi, że tak i tak, że prosiła, żeby nikomu [nie mówić]. „Ja panu mówię, tu się w tym pokoju ukrywa szkop”. No to poszliśmy. On ukrywał się w „Podhalance”, Hoża 23. Poszliśmy tam. Pytamy dozorcy: „Gdzie jest ten?!”. – „A nie ma. Jego żonę wzięli, włosy ogolili, i nie ma jej”. – „A on gdzie jest?”. – „Nie wiemy”. No to idziemy. Idziemy z wachmistrzem „Trzaską” do tego właściciela. „Proszę otworzyć. Co to za pokój?”. – „Służbowy”. – „Proszę otworzyć!”. – „Nie mam kluczy”. –„Proszę otworzyć!”. Otwiera, a tam na leżance, na tapczaniku leży sobie facet. „Co pan tu robi?”. A on po polsku „Ja boję się wychodzić, wolę sobie poleżeć”. – „Dokumenty!”. Ma jakieś dokumenty. Rewizja, nic nie ma. „Proszę zdjąć buty”. Szukają pod materacem – nie ma. Ciach, ciach i go wzięli. Pytam później wachmistrza „Trzaski”: „Co z nim?”. – „A, to już nie twoja sprawa. On już nikomu nie zaszkodzi”.\nTeraz [opowiem] wesołą rzecz. Koniec Powstania. Mnie wysłali gdzieś, żebym coś załatwił (nie pamiętam już co). To było około 22 września. Idę, patrzę, a tu wszystkie szkopy, co mieli broń – artyleria, samoloty, różne „krowy” – to wszystko waliło na Śródmieście. Jedno piekło. Lecę, patrzę, takie wysokie chłopisko idzie. „Ale się urżnął” – patrzę na dół, a tu krew. No to lecę do niego. Zakrwawiony. „Co jest?”. On był wysoki, a ja taki łepek niedożywiony (człowiek nie jadł; psy, koty, wszystko się jadło). Biorę go na plecy i ciągnę. Ciągnę go i tak ciągnę. Patrzę, leci sanitariuszka: „Mogę ci tu parę domów pomóc, ja też lecę” – pomogła mi. Ja taki zmordowany, zakrwawiony cały jestem. Przyprowadziłem go na Wspólną 27 [...], bo w piwnicy był szpital. Przyprowadzam go, a lekarz nerwowy, rozmawia z jakąś panią, a ja tak stoję z nim, a on tak jęczy. Już nie mogłem wytrzymać. Poczułem, że spełniłem obowiązek i mówię: „To ja takiego rannego tu przyprowadziłem, a pan tu rozmawia i rozmawia i nie zajmie się nim”. – „Chodź tu szczylu!”. Jak mnie wziął za kołnierz, jak odsunął kotarę. A tam świeczki, smród, jęk. Mówi: „Ty gnoju! To wszystko przez was! Ja – mówi – już dwa tygodnie nie śpię, nic jem, a ty mnie będziesz pouczał?!” – i kopa [dostałem] na koniec. Wyszedłem i mówię: „Miał rację”. Oj, to taki bohater, też miałem takie przygody.\nPóźniej miałem taką „bohaterską” przygodę. To była Marszałkowska, [cukiernia] „Szwajcarska”, tam staliśmy. „Szwajcarska”, naprzeciw [nas] (Marszałkowska była wąską ulicą, nie tak jak teraz) był budynek „Wedla” z czerwonej cegły […] i tam byli szkopy. Od okna wszędzie [była] nasypana ziemia, bunkier, twierdza. No i nasze dowództwo powiedziało, żeby zaatakować to butelkami i granatami. Wachmistrz „Trzaska” przyszedł do nas i [mówi]: „Pięciu na ochotnika, spalić »Wedla«”. Nikogo nie ma. Jawna śmierć wychodzić na ulicę, w każdym oknie mają... „No, bo będę wyznaczał – »Jur«„. No, „Jur” jest. „Dąbek”, pijaczek, przez którego bym życie stracił. On [szedł] środkiem ulicy. Mi nie wypadało zwrócić mu uwagi. On się naćpał i szedł, a ja koło niego. Wysłali nas gdzieś, szedłem koło niego. Szkopy widzieli, że mogą w nas walić, bo dalej nie było wyjścia. Jak zaczęli pluć, to ledwo zdążyłem do bramy. Nasza brama [była] zabarykadowana. Zaczęliśmy prosić, to nam trochę uchylili. No, ale o tym „Dąbku”. [Ja i „Dąbek”] to już mamy dwóch. Trzech wyznaczył, no i zadanie. Przed każdym domem, przynajmniej przed tymi na Szwajcarskiej, na chodniku były takie klapy. Do tych klap sypali koks, którym opalali budynek (nie wiem, czy budynek, czy pomieszczenia tej kawiarni). Tą klapą mieliśmy wyjść, przebiec do „Wedla” i z powrotem albo do „Kleszcza”. „Kleszcz” już też był wypalony. „Kleszcz” – tak nazywali taki wysoki budynek (czemu „Kleszcz” to nie wiem). Do czego zmierzam – ja, taki skromny chłopak, a starsi przynoszą tu takie piękne adamaszkowe kołdry, rwą je, żebyśmy sobie nogi [obwiązali], żeby nie było słychać, jak będziemy lecieć. No i czekamy na tą godzinę. To było o jedenastej piętnaście. Otwieramy tą klapę. Na klapie pełno szkła, pełno gruzu. Zrobił się jarmark, szur. Szkopy zapalili rakietę, oświetlili. Jak zaczęli walić w tą klapę, to ledwo uciekliśmy z życiem. Musieliśmy gasić, bo koks się zapalił. Na jawną śmierć bym poszedł. A jeszcze do czego zmierzam: takie napięcie, nerwówa, ja się bałem jak cholera i naraz zaczynam chrapać. Udaję, że śpię i chrapię. Ci starsi (ja miałem wtedy siedemnaście lat, a oni mieli po dwadzieścia parę) mówią: „To szczeniak. To gnój. Ja mało w portki nie zrobię, a on sobie śpi”. A ja nie spałem...\nJeszcze kiedyś miałem taką sytuację. W bramach były zrobione labirynty z chodników, żeby szkop nie wleciał od razu do bramy. Stałem tam, szkopy zaczęli do nas walić, do tej bramy. To też było chyba w „Szwajcarskiej”. Jak zaczęli walić z granatów, to wszystko obsunęło się na mnie, karabin został. Ledwo z życiem wyszedłem. Przychodzę, a wachmistrz „Trzaska” mówi do mnie: „A gdzie masz broń?!”. Ja mówię: „A tam została”. – „A ty gnoju, co żeś zrobił?!”. Ja płacząc, poszedłem i grzebię, a tam szkopy... To horror był! Walili, a ja dorwałem tę broń i przyniosłem. Wspominam to przeżycie, ale broń przyniosłem.\nNieraz idzie się na stanowisko (bo nie miałem swojej broni, tylko jak się szło, to karabin już był), wszyscy już poszli, zaglądam, a tam nic nie ma ani w magazynku, ani w lufie. A człowiek też sobie zbierał. Miałem dwie „pestki”, trzy nieraz. Mówię, że to dobrze, że mam jeden pocisk albo dwa.\nPóźniej też miałem takie wydarzenie, którym przyczyniłem się w Powstaniu. Stałem w „Szwajcarskiej” na piątym piętrze na styku jako obserwator. Tak było, że jeden patrzył, a drugi [stał] koło niego, żeby w razie czego przekazywać. Sztukasy bombardują, dom się kołysze, a tu na dachu dziura, dziura, dziura. Leci jakiś szrapnel, kręci się cały, gorący jak cholera. Ja patrzę jako obserwator, a w domu na Marszałkowskiej 91 […] była studnia, skąd ludzie pobierali wodę. Szkopy wymacali i walili tam z granatników, nie wiadomo skąd. Co chwilę ginęli ludzie. Na każdym przejściu, skrzyżowaniu była tabliczka „Uwaga! Silny obstrzał. Do tej pory zginęło tyle i tyle osób”. Miałem dwóch braci. Nie kazałem im nigdzie wychodzić, bo nie wiedzieli. Kiedyś bratu powiedziałem: „Patrz. Idziesz i zobacz. Jak nie wiesz, jakbyś po wodę szedł, to tu ci huknie. Patrz, zobacz, jak pójdę nisko, to on mnie nie widzi, a zobacz tylko troszeczkę wyżej…”. Wziąłem jakąś szmatę i strzał po tej szmacie. Nigdy ich nie dopuszczałem. Tu, gdzie tą wodę ostrzeliwali, patrzę […] i wymacałem, skąd strzelali. Powiedziałem wachmistrzowi, a wachmistrz przekazał dalej. Z kilku stron zaczęli jednocześnie ostrzeliwać te baraki i szkopy uciekali w piżamach ze wszystkim. [Najpierw] walili, a później już nie atakowali tej studni.\nJak na walki pańskiego oddziału reagowała ludność cywilna?\nSzedł rozprowadzający: „»Jur«, tu stój i pilnuj, jak ustawiają barykady”. Na Marszałkowskiej przy Wspólnej czy gdzieś. Barykady były wszędzie naokoło. Jak robili zrzuty, to paliło się ogniska. Kacapy rzucali. Powiem, jak kacapy zrzucali żywność, pomoc: amunicja bez worków, karabiny niemieckie, a broń sowiecka. W ogóle to nie pasowało. Żywność – suchary czarne jak smoła. Jedliśmy w nocy, bo były robaki. Tak nam dawali pomoc. […] Byli już pod Warszawą, w Warszawie na Pradze. My się cieszyliśmy, że już są ich samoloty, to my im machamy. To nasi – pomoc. A oni po oknach strzelają, taka pomoc była sowiecka. A teraz ludność: „Tu stój i pilnuj, jak układają barykady”. No to stoję. Skromniutki chłopak, bo ja zawsze, jak starszemu miałem coś powiedzieć... Stoję. Ach! Dostał jakiś facet w ramię. Och! krzyk. Patrzę, a ci starsi panowie: „A ty szczylu! Ty tu będziesz..”. I mi kopa na środek ulicy „Układaj ty!” – no i układałem worki na plecach.\nW piwnicach nigdy nie byłem. Zrobili zasadzkę na Niemców. Nikogo nie ostrzegli, że w podziemiu było przejście. Czuli, że tam są szkopy. Leciałem tamtędy, zrobili tam takie wnyko z prądu. Wsadziłem głowę w to wnyko. Jak mnie zaczęło rzucać, Chryste Panie, ledwo się uratowałem! Nie powiedzieli, więc w to wpadłem. Doczekałem tak zwanego wyzwolenia i to w tych dreliszkach, bo ciuchów [nie miałem]. [...] W lutym przyszliśmy zobaczyć, czy nasze domy stoją. To tak: brata dom spalony, ja tam nawet do pieca wsadziłem swoje dokumenty, legitymację. Myślałem, że tu ocaleje nawet wtedy, jak wyburzą. A to wszystko spalone, zwalone, nic nie było. Później, jak wracaliśmy, to gdzieś około siedemdziesięciu kilometrów... Szliśmy zimą w lutym i w tych ciuszkach. Brata ciągnęło, bo to młody chłop, miał młodą babkę, dwoje dzieci... A ja już nie wyrabiałem się, bo byłem taki chłopaczek zabiedzony. I on mówi: „To słuchaj – później żałował, mało nie płakał. – To ty sobie odpocznij i przyjdziesz. To już jest niedaleko, jakieś dwanaście kilometrów”. I mnie w noc mroźną zostawił w polu, daleko od chałup. I ja tak siedziałem na takim zydelku. Miałem tam coś, jakieś pudełko, coś jeszcze i tak siedziałem. I tak mi się dobrze siedzi, ale przecież się czyta, że ludzie zamarzają w ten sposób. Nie mogłem się ruszyć. Miałem tylko zwykłe ciuszki. Nagle przewróciłem się, zacząłem się trząść, latałem, krzyczałem... Idę do jednej chałupy, żeby mnie przenocowali – nie. Do drugiej – nie. Do trzeciej – nie. Mówię: „Boże, żebym miał zapałki, to bym ich po kolei palił, przecież ja zamarznę”. Dopiero taka kobiecina w piątej chałupie: „Boże, jak ty wyglądasz dziecko. Chodź”. Do takiej komory mnie wsadziła, dała mi worków… Nie do mieszkania, ale już pod dachem. Nakryłem się tymi workami. Miałem taką czapkę, jak na poczcie nosili. Czapkę zdjąłem, w nogi, w stopy sobie włożyłem i tak się trzęsłem cały do rana. Rano zrobili mi kawy, mleka mi dali gorącego, pajdkę [chleba]. Nie mogę powiedzieć, bo ci mnie [dobrze] potraktowali. Wyszedłem. Przyszedłem do brata i mówię: „Jak mogłeś mnie..”. – „Ja się nie zastanawiałem – mówi – i to była mroźna noc”. I człowiek przetrwał. To takie zwierzenia. A do partii nigdy się nie zapisałem.\nCzy był pan po zakończeniu wojny w nowym ustroju represjonowany?\nNie, nie byłem, bo nic nie mówiłem. W wojsku nic nie mówiłem, bo później to mówiłem kolegom, jak już „odwilż” była. Później w wojsku miałem przyjaciela (fajny chłopak, inteligentny) z Łomży czy skądś – Zbyszek Majewski. Kulturalny chłopak. Na pianinie grał, matka jego była nauczycielką. Zaczął mi nawijać, że był w konspiracji, [mówi]: „Jesteśmy w wolnej Polsce”. Mówię: „Nie wiem Zbyszku, ja nie wiem, ale słyszałem, że takiego jak ty, co za dużo powiedział, to wsadzili”. – „Nie”. I za jakiś miesiąc przyjeżdżają matrosy i już go ciach. Siedem lat siedział. A ja nic nie mówiłem.\nUważam, że było potrzebne, bo bylibyśmy republiką sowiecką albo jakąś inną. […]\nEdward Zalewski Pseudonim: „Jur” Stopień: strzelec Formacja: 21 kompania WSOP, Batalion „Bełt” Dzielnica: Czerniaków, Śródmieście Zobacz biogram


Podlaskie wakacje cz. 5 | Głos Szklarskiej Poręby\nPodlaskie wakacje cz. 5\nOd Teresopla prowadził nas drogowskaz “Sanktuarium unickie w Kostomłotach”. Nie skojarzyłam wtedy różnicy. Weszłyśmy na podwórze cerkiewne, jakiś człowiek podlewał ogródek. “Możemy wejść do środka ? Moja babcia i mama były prawosławne, więc chciałam”…. Marzenka nie skończyła mówić, gdyż człowiek syknął z oburzeniem “To cerkiew unicka, nic z prawosławiem wspólnego nie ma !”\nO cholera. Robiąc dobrą minę do złej gry, unikając ponurego wzroku gospodarza, obejrzałyśmy wszystko z wierzchu i w środku, zrobiłyśmy fotki i w długą. A wieczorem telefon “Kaśka jak to z tymi unitami było ?”. Bo z premedytacją nie wzięłyśmy laptopów – by się odciąć. A potem plułyśmy sobie w brody, w końcu internet to skarbnica wiedzy, a na każdej podlaskiej wsi mają wi-fi.\nOstatecznie wiedzę zdobyłam, gdy od katolickiego księdza w Hrudzie pożyczyłam na noc i “na gębę” reprint książki mgr Górskiego z 1939 r. “Monografia powiatu bialskiego województwa lubelskiego” . Dowiedziałyśmy się wszystkiego. Oczywiście polityka i religia przeplata się ze sobą nie tylko współcześnie. Zawsze praktycznie obowiązywało “cuius regio eius religio” . Tak więc w ślad za polityczną unią polsko-litewską nastąpiła religijna unia brzeska (1596 r.), na mocy której prawosławne parafie, zachowując obrządek wschodni, przeszły pod zwierzchnictwo katolickiego papieża. Unici. Jasne, że część prawosławnych dokumentu nie uznała i zaczęły się wojny za wiarę. Atak prawosławnych przybrał znacznie na sile, gdy Podlasie znalazło się pod zaborem rosyjskim. Świątynie unickie przekształcano siłą w cerkwie, wobec wiernych stosowano szykany, ze śmiercią włącznie. Jednym z wielu był mord kilkudziesięciu unitów broniących cerkwi w Pratulinie w 1784 r., dokonany przez sotnię kozacką. Są teraz świętymi, a ich relikwie znajdują się w Kostomłotach. Sanktuarium w Kostomłotach jest jedyną w Polsce świątynią neounicką – kościołem katolickim obrządku bizantyjsko- słowiańskiego – dla ok. 120 wiernych.\nZachwyciłam się archaiczną polszczyzną mgra Górnego i obojętna mi była prawda historyczna, która z reguły stoi pośrodku. Marzenka natomiast poczuła ciut się urażona brakiem naukowego obiektywizmu naszego mentora.\nPoprzedni artykułPodlaskie wakacje cz. 4\nNastępny artykułObwodnica i parkingi, bo będzie źle!\nMichał Pyrek 24 stycznia 2019\tW\t17:29\nUtworzenie kościoła unickiego to była grubsza akcja, jezuicka. W planie było przejęcie wiernych obrządku bizantyjskiego przez Watykan i podporządkowanie kościołowi rzymskiemu Carstwa Rosyjskiego. Ważnym elementem tej europejskiej, czy jak byśmy dziś określili geopolitycznej rozgrywki była Rzeczpospolita Obojga Narodów i fanatyczny katolik na tronie Zygmunt III Waza. Rosjanie to do tej pory pamiętają (zwłaszcza okres wielkiej smuty i wojny domowej, okrucieństwo Lisowczyków, dewastację Kremla), a Polacy niekoniecznie.\nMarianna 24 stycznia 2019\tW\t21:11\nPolacy pamiętają głównie swoje dni chwały albo dni bohaterstwa, o reszcie wolą nie wiedzieć.


Przemówienie Prezesa NIK: Analiza wykonania budżetu - Najwyższa Izba Kontroli\n24 lipca 2013 09:59\nW 2012 r. budżet państwa i budżet środków europejskich były wykonywane\nw warunkach pogłębiającego się spowolnienia wzrostu gospodarczego w Polsce, recesji w Unii Europejskiej i pogorszenia sytuacji w gospodarce światowej.\nKraje Unii Europejskiej odnotowały ujemny wzrost PKB, w tym strefa euro na poziomie minus 0,6%. Kryzys w Unii Europejskiej miał wpływ na obniżenie tempa wzrostu całej gospodarki światowej, w tym gospodarki Polski. Dynamika PKB w Polsce jest silnie uzależniona od wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej.\nProdukt krajowy brutto w Polsce zwiększył się realnie o 1,9% wobec wzrostu o 4,5%\nw 2011 r. i 3,9% w 2010 r. W odróżnieniu od lat poprzednich, głównym czynnikiem wspierającym wzrost gospodarczy w 2012 r. był eksport, a nie popyt krajowy. Spowolnieniu wzrostu gospodarczego towarzyszyło zahamowanie wzrostu produkcji sprzedanej przemysłu, sprzedaży detalicznej i spadek produkcji budowlano-montażowej.\nPrezes NIK Jacek Jezierski przemawia w Sejmie [skrót wystąpienia]\nAnaliza wykonania budżetu państwa 2012\nSkala spowolnienia wzrostu gospodarczego okazała się nieco większa niż zakładano. Tempo wzrostu PKB było o 0,6 punktu procentowego niższe niż przyjęto w uzasadnieniu do projektu ustawy budżetowej. Osłabienie wzrostu gospodarczego spowodowało stagnację na rynku pracy. Stopa bezrobocia rejestrowanego na koniec roku wyniosła 13,4% i była o 1,1 punktu procentowego wyższa niż zakładano. Średnioroczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych w 2012 r. wyniósł 3,7% i był wyższy o 0,9 punktu procentowego od przyjętego na etapie planowania. Z uwagi na pogorszenie sytuacji gospodarczej i wysoką inflację przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto - w ujęciu realnym - nieznacznie obniżyło się w porównaniu do poprzedniego roku.\nW 2012 r. wdrożono pewne zmiany systemowe, których celem było ograniczenie wzrostu długu publicznego i deficytu sektora finansów publicznych.\nNa poziom dochodów wpływ miało między innymi podwyższenie stawki akcyzy na olej napędowy, opodatkowanie akcyzą węgla i koksu, wprowadzenie nowego podatku\nod wydobycia niektórych kopalin oraz wzrost stawki VAT na odzież, dodatki odzieżowe dla niemowląt i obuwie dla dzieci.\nZmniejszenie wzrostu wydatków wynikało głównie z zastosowania przy opracowaniu ustawy budżetowej tymczasowej dyscyplinującej reguły wydatkowej oraz ograniczenia tempa przyrostu wynagrodzeń.\nRealizowane były także przedsięwzięcia mające poprawić sytuację finansów publicznych w perspektywie wieloletniej. Efektem tego było przede wszystkim uchwalenie w maju 2012 r. ustaw, które zawierają zarówno rozwiązania stopniowego podwyższania\ni zrównywania wieku przechodzenia na emeryturę kobiet i mężczyzn, jak i wprowadzają nowy system emerytur dla funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych. Zdaniem NIK podjęte działania mogą jednak okazać się niewystarczające, żeby w sposób trwały poprawić sytuację finansów publicznych.\nNajwyższa Izba Kontroli ocenia ogólnie pozytywnie wykonanie budżetu państwa\ni budżetu środków europejskich. Taką ocenę uzasadniają trzy fakty:\n1) wykonanie budżetu zgodnie z ustawą budżetową,\n2) w większości pozytywne oceny za wykonanie budżetu przez dysponentów części budżetowych i dysponentów państwowych funduszy celowych,\n3) pozytywne wyniki audytu ksiąg rachunkowych i sprawozdań budżetowych.\nMimo niesprzyjających okoliczności, budżet państwa i budżet środków europejskich w 2012 r. zostały wykonane zgodnie z ustawą budżetową.\nNie przekroczono limitów wydatków budżetu państwa i deficytu ustalonych w ustawie budżetowej. Wydatki budżetu państwa były niższe o 3,3% niż planowano, a dochody\no 2,1%. W rezultacie deficyt był o 14,3% niższy od planowanego. Lepiej niż w roku poprzednim został zrealizowany budżet środków europejskich. Dochody wykonano w 89,1%. Limit wydatków wykorzystano w 88,6%. Wykonanie budżetu środków europejskich zamknęło się deficytem niższym o 19,4% od planowanego.\nNiższe niż planowano deficyty budżetu państwa i budżetu środków europejskich przyczyniły się do ograniczenia dynamiki wzrostu długu publicznego.\nSkala i waga nieprawidłowości stwierdzonych w kontroli wykonania budżetu państwa i budżetu środków europejskich była niewielka i mniejsza niż przed rokiem. Kontrola została przeprowadzona w 262 jednostkach. Skontrolowaliśmy 93 dysponentów części budżetowych oraz wybranych dysponentów niższego stopnia,\nw tym realizujących programy finansowane z udziałem środków europejskich. Kontrolą objęliśmy także plany finansowe 27 państwowych funduszy celowych, wybranych agencji wykonawczych i państwowych osób prawnych. Skontrolowaliśmy również wybrane jednostki samorządu terytorialnego otrzymujące dotacje z budżetu państwa, a także sposób obsługi budżetu państwa i budżetu środków europejskich przez Narodowy Bank Polski i Bank Gospodarstwa Krajowego.\nSzczegółowe wyniki kontroli wraz z ocenami zawarto w odrębnych informacjach, które zostały przekazane komisjom sejmowym. Przeważają oceny pozytywne. Jest ich\n96 - o 15 ocen więcej niż w roku 2011. Ocen pozytywnych mimo stwierdzonych nieprawidłowości wydaliśmy 28, podczas gdy w 2011 r. było ich 43. Negatywnie oceniliśmy wykonanie w 2012 r. planu finansowego Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców.\nChciałbym teraz przedstawić kilka spraw charakterystycznych dla realizacji budżetu\nw 2012 r., zarówno tych o wydźwięku pozytywnym, jak i negatywnym.\nPo raz pierwszy od 2007 r. obniżyły się w 2012 r. relacje państwowego długu publicznego oraz długu sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB.\nNa koniec 2012 r. relacja państwowego długu publicznego do PKB wyniosła 52,7%. Relacja ta była o 0,7 punktu procentowego niższa niż w 2011 r. Wynikało to z wdrożenia zmian systemowych - oddziałujących na dochody i wydatki publiczne - oraz konsolidacji fiskalnej, czyli wykorzystania wolnych środków jednostek sektora finansów publicznych do zarządzania płynnością. Oszacowano, że dzięki konsolidacji fiskalnej przyrost długu był mniejszy o 26 mld zł.\nTrzeci rok z rzędu relacja państwowego długu publicznego do PKB przekraczała jednak 50%, tj. pierwszy próg „ostrożnościowy” wynikający z ustawy o finansach publicznych. Przypomnę, że istnieje realne zagrożenie przekroczenia drugiego progu ostrożnościowego ustalonego na poziomie 55%. Przekroczenie to wiązałoby się\nz koniecznością podjęcia znacznie bardziej restrykcyjnych działań, w tym istotnego ograniczenia wydatków sektora publicznego w kolejnych latach.\nMimo obniżenia relacji długu do PKB, wysoki poziom długu przyczynia się nadal\ndo pogłębienia nierównowagi budżetu państwa. W 2012 r. koszty obsługi długu wzrosły o 17,1%, podczas gdy pozostałe wydatki budżetu państwa tylko o 3,4%. Udział wydatków na obsługę długu publicznego w wydatkach budżetu państwa wzrósł z 11,9% w 2011 r. do 13,2% w 2012 r.\nPolska jako członek Unii Europejskiej zobowiązana jest do wypełnienia kryteriów konwergencji w zakresie deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych. W 2012 r. należało obniżyć deficyt do 3% PKB. Celu tego nie udało się w pełni osiągnąć. Deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w relacji do PKB zmniejszył się z 5,0% w 2011 r. do 3,9% w 2012 r. i nadal przekraczał dopuszczalny poziom. Oznacza to, że w 2013 r. Polska jest objęta procedurą nadmiernego deficytu instytucji rządowych i samorządowych nałożoną przez Radę Unii Europejskiej.\nDane z ostatnich pięciu lat o długu publicznym i deficycie sektora finansów publicznych wskazują, że dług i deficyt liczony metodą krajową był niższy od długu i deficytu liczonego zgodnie z metodologią stosowaną przez Unię Europejską. Różnica ta z roku na rok staje się coraz większa.\nRozbieżność między deficytem obliczonym według metodologii stosowanej w Unii Europejskiej, a deficytem obliczonym w oparciu o ustawę o finansach publicznych wynikają przede wszystkim z szerszego zakresu podmiotowego sektora oraz metody ujmowania danych. Do sektora instytucji rządowych i samorządowych włączone są na przykład fundusze administrowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego - Krajowy Fundusz Drogowy i Fundusz Kolejowy. Różnica między deficytem liczonym na potrzeby krajowe i unijne wynika także z tego, że Ministerstwo Finansów nie eliminuje środków przekazywanych z budżetu państwa do Otwartych Funduszy Emerytalnych przy obliczaniu dochodów publicznych, o co wnioskowała Najwyższa Izba Kontroli. Naszym zdaniem stosowanie różnych metod ustalania długu publicznego, a także deficytu sektora publicznego na potrzeby krajowe i zagraniczne powoduje, że stan finansów publicznych staje się niejasny, a ostre procedury ostrożnościowe ulegają osłabieniu. Zdaniem NIK należy dążyć w dłuższej perspektywie do stosowania jednej metody ustalania tych wielkości.\nDochody budżetu państwa, zaplanowane w ustawie budżetowej nie zostały wykonane. Były niższe od planowanych o 6,2 mld zł. Spowodowało to przede wszystkim niskie wykonanie dochodów podatkowych. Z tego tytułu pozyskano o 16,5 mld zł mniej niż prognozowano, w tym z podatku od towarów i usług o 12,2 mld zł. Niższe wykonanie dochodów podatkowych to efekt głównie mniej korzystnej niż prognozowało Ministerstwo Finansów sytuacji makroekonomicznej, przeszacowania skutków zmian regulacji mających wpływ na wzrost dochodów podatkowych ale także - co wykazały kontrole NIK - pogorszenia skuteczności poboru podatków. Dochody podatkowe, w tym z VAT byłyby jeszcze niższe i to o około 3 mld zł, gdyby w ostatnich dniach grudnia 2012 r. nie został zmieniony sposób rozliczania zwrotów VAT. NIK ocenia pozytywnie samą zmianę. Wskazuje jednak, że niewłaściwy był sposób jej implementacji ze względu na brak odpowiednich uzgodnień i fakt, że została wprowadzona w końcu roku, którego dotyczyła.\nPrzekroczony został o 36,9%, tj. o 10,0 mld zł, plan dochodów niepodatkowych.\nZasadniczy wpływ na poziom ich wykonania miała nieplanowana wpłata\nz zysku NBP za 2011 r. w kwocie 8,2 mld zł. W trakcie prac nad projektem ustawy budżetowej Narodowy Bank Polski nie przewidywał wypracowania zysku w 2011 r.\nObniżyła się ściągalność bieżąca dochodów podatkowych oraz zaległości z lat ubiegłych. Szybciej niż w latach poprzednich rosły zaległości podatkowe. Na koniec 2012 r. wynosiły one 27,1 mld zł i były wyższe o 18,3% niż w 2011 r. Tempo wzrostu zaległości podatkowych było wyraźnie wyższe niż w poprzednich latach.\nWydatki budżetu państwa były o 10,8 mld zł niższe od limitu ustalonego w ustawie budżetowej. W porównaniu do 2011 r. wydatki wzrosły o 5,1%. Najwięcej - w relacji do wydatków z 2011 r. - wzrosły wydatki na obsługę długu publicznego o 17,1% i na wpłaty do budżetu UE o 8,2%. Zmniejszeniu - w porównaniu do roku 2011 - uległy wydatki majątkowe i na współfinansowanie projektów z udziałem środków Unii Europejskiej. Najwyższy stopień wykonania planu wydatków odnotowano w grupie Dotacje\ni subwencje (99,1%), Środki własne Unii Europejskiej (98,7%) oraz Świadczenia na rzecz osób fizycznych (98,6%).\nLepsze niż przed rokiem było wykonanie wydatków budżetu środków europejskich. Wskaźnik wykonania do planu ujętego w ustawie budżetowej był wyższy niż w latach 2010-2011. W budżecie tym 55,6% wydatków stanowiły wydatki majątkowe, a 43,6% dotacje na zadania bieżące.\nW 2012 r. wydatki majątkowe wyniosły ponad 54 mld zł, w tym 38,0 mld zł\nz budżetu środków europejskich. Dane te wskazują, że wydatki majątkowe w 2012 r. finansowane były głównie z budżetu środków europejskich, a tylko 30%,\ntj. 16 mld zł z budżetu krajowego. Pokazuje to rolę, jaką środki z budżetu Unii Europejskiej odgrywają w rozwoju infrastruktury społecznej i technicznej.\nNależy jednak podkreślić, że rok 2012 był kolejnym rokiem, w którym zmniejszyły się wydatki majątkowe na zadania finansowane w całości ze środków krajowych. Wydatki te były o 9,0% mniejsze niż w 2011 r. i o 13,2% od zaplanowanych.\nZnacznymi środkami na realizację współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej programów dysponowały agencje pełniące funkcję agencji płatniczych, tj. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Agencja Rynku Rolnego. Środki te nie były ujęte w planach finansowych tych agencji. Naruszało to - co Najwyższa Izba Kontroli sygnalizowała już w poprzednich latach - zasadę przejrzystości finansów publicznych.\nDochody budżetu środków europejskich pozwoliły na sfinansowanie 94,7% wydatków tego budżetu. Różnica miedzy dochodami a wydatkami budżetu środków europejskich w kwocie około 3,7 mld zł nie wynikała z rzeczywistego deficytu tych środków, gdyż na koniec 2012 r. na rachunkach bankowych różnych programów prowadzonych w NBP pozostało ponad 2,5 mld euro. Zdaniem NIK postępowanie takie naruszało zasadę kasowego ujęcia wydatków. Deficyt budżetu środków europejskich nie był skutkiem rzeczywistego braku środków na wydatki, lecz był wynikiem przyjętego przez Ministra Finansów sposobu dysponowania tymi środkami.\nSaldo bieżących rozliczeń Polski z Unią Europejską w 2012 r. wyniosło\n11,9 mld euro i wzrosło w porównaniu do poprzedniego roku o 1,4 mld euro.\nZ budżetu Unii Europejskiej wpłynęły do Polski środki w wysokości 15,4 mld euro, o 7,7% więcej niż w 2011 r. Polska wpłaciła - z tytułu składki oraz zwrotów - do budżetu Unii Europejskiej 3,6 mld euro, tj. o 5,3% mniej niż w 2011 r. Napływ środków z UE był uzależniony głównie od realizacji programów operacyjnych. Na sfinansowanie wydatków związanych z programami perspektywy finansowej 2007-2013 przekazano\n11,1 mld euro, a na dofinansowanie Wspólnej Polityki Rolnej 4,9 mld euro.\nDochody budżetu państwa i budżetu środków europejskich wyniosły w sumie\n352,3 mld zł i były wyższe o 8,0% od dochodów uzyskanych w roku 2011. Także zrealizowane wydatki w kwocie 386,3 mld zł były o 6,3% wyższe od wydatków poniesionych w roku 2011. Różnica między dochodami a wydatkami wynosząca\nminus 34,1 mld zł była o 8,8% niższa niż w 2011 r., tj. o 3,3 mld zł. Zmniejszenie deficytów w 2012 r. wpłynęło na obniżenie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa.\nPotrzeby pożyczkowe netto budżetu państwa okazały się niższe od kwoty planowanej o ponad 8 mld zł. Rzeczywiste potrzeby pożyczkowe netto wyniosły\n37,3 mld zł. Ponad 91% tej kwoty przeznaczono na finansowanie deficytu budżetu państwa i deficytu budżetu środków europejskich. Deficyty te zostały wykonane w kwocie o 5,5 mld zł niższej od planu. Potrzeby pożyczkowe powstały także w wyniku\nudzielenia przez Skarb Państwa 3,0 mld zł pożyczki dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na wypłatę świadczeń gwarantowanych przez państwo oraz przekazania 4,7 mld zł na sfinansowanie ubytku składek przekazanych do OFE, które nie miały pokrycia we wpływach z prywatyzacji. Skarb Państwa kolejny raz udzielił pożyczki Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych na wypłatę świadczeń gwarantowanych przez państwo. Z tytułu pożyczek na koniec 2012 r zobowiązania Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wobec Skarbu Państwa wyniosły 18,9 mld zł. Stały przyrost tych pożyczek wskazuje, że mają one charakter systemowego finansowania Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Pożyczki te zastępują dotacje i nie są zaliczane\ndo wydatków budżetu państwa. Tym samym zaniżony zostaje deficyt budżetu państwa.\nMinister Finansów, wykorzystując dostępne instrumenty zarządzania płynnością, zapewnił pełną i terminową obsługę zobowiązań krajowych i zagranicznych Skarbu Państwa. Wolne środki były lokowane na rachunkach bankowych. W dniu 31 grudnia 2012 r. stan środków zgromadzonych na rachunkach Ministra Finansów wynosił\n42,1 mld zł i był wyższy niż w końcu 2011 r. o około 10 mld zł. Gromadzenie kwot przekraczających potrzeby pożyczkowe może powodować jednak szybszy wzrost zadłużenia i wzrost kosztów jego obsługi.\nWiększość państwowych funduszy celowych zrealizowało swoje zadania prawidłowo i zgodnie z planami finansowymi. Negatywnie oceniliśmy tylko wykonanie w 2012 r. planu finansowego Funduszu Restrukturyzacji Przedsiębiorców w związku\nz wypłaceniem pomocy publicznej przed uzyskaniem końcowej decyzji Komisji Europejskiej.\nNa koniec 2012 r. funkcjonowało 28 państwowych funduszy celowych, których zarówno przychody i wydatki wyniosły ponad 212 mld zł. Przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowiły 81,8% przychodów wszystkich funduszy, a wydatki 83,0% wydatków tych funduszy. Stan funduszy na koniec 2012 r. wyniósł 3,5 mld zł i był o 10,5% wyższy od stanu na koniec roku 2011.\nNajwyższy stan środków pieniężnych na koniec roku wystąpił w Funduszu Pracy -\n7,3 mld zł, Funduszu Reprywatyzacji - 5,4 mld zł oraz Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - 4,3 mld zł. Środki gromadzone na tych funduszach są objęte konsolidacją finansów sektora rządowego i mogą być wykorzystane, w zastępstwie środków zewnętrznych, do sfinansowania potrzeb pożyczkowych. Nie powinno to być jednak podstawowym celem ich działalności w dłuższym czasie, szczególnie w obliczu spowolnienia wzrostu gospodarczego i trudności na rynku pracy. W omawianym okresie na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu przeznaczono znacznie mniej środków Funduszu Pracy niż w latach 2009-2010.\nCałkowicie odmiennie kształtowała się sytuacja Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, którego kondycja finansowa się pogorszyła. Stan Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na koniec 2012 r. był ujemny i wyniósł minus 19,0 mld zł. Zdaniem NIK brak działań wpływających na zmniejszenie nierównowagi między dochodami i wydatkami Funduszu Ubezpieczeń Społecznych może stanowić w najbliższych latach poważne zagrożenie dla finansów państwa.\nNiezależnie od opisanych powyżej różnych aspektów wykonania ustawy budżetowej, chciałbym dodać, że w dalszym ciągu nie zostały rozwiązane problemy dotyczące wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Nie są także uregulowane zasady przyznawania świadczeń rzeczowych osobom zajmującym kierownicze stanowiska państwowe.\nNIK uznała również, że brak jest wystarczających podstaw prawnych do finansowania\nz budżetu państwa świadczeń zdrowotnych realizowanych przez Ministra Zdrowia\nw ramach programów polityki zdrowotnej.\nUregulowane natomiast zostały zasady udzielania zaliczek na rzecz realizacji umów\nna dostawy uzbrojenia i sprzętu wojskowego. Wprowadzone zostały odpowiednie zmiany w ustawie - Prawo zamówień publicznych. W 2012 r. o ponad 30% w stosunku\ndo 2011 r. zmniejszyła się kwota przedpłat udzielonych przez Ministerstwo Obrony Narodowej, do czego zapewne przyczyniły się wnioski NIK.\nNajwyższa Izba Kontroli oceniła pozytywnie wykonanie założeń polityki pieniężnej w 2012 r., pomimo że w okresie od stycznia do września inflacja kształtowała się powyżej celu inflacyjnego i górnej granicy dopuszczalnego przedziału odchyleń od celu inflacyjnego. Średnioroczna inflacja w 2012 r. wyniosła 3,7%, lecz w grudniu obniżyła się do 2,4%, tj. poniżej celu inflacyjnego.\nNIK uznała, że Rada Polityki Pieniężnej podjęła właściwe działania w celu wykonania założeń polityki pieniężnej. NBP nie miał bezpośredniego wpływu na czynniki zewnętrzne, powodujące podwyższenie inflacji. Decyzje o kształtowaniu wysokości stóp procentowych podejmowane były z uwzględnieniem celów i zasad określonych w Założeniach, w szczególności projekcji inflacji i danych o przewidywanym rozwoju sytuacji gospodarczej.\nW ramach kontroli wykonania budżetu państwa przeprowadziliśmy audyt sprawozdań budżetowych oraz sprawozdań w zakresie operacji finansowych. Opinię o rocznych sprawozdaniach budżetowych wydaliśmy na podstawie wyników kontroli wiarygodności ksiąg rachunkowych oraz poprawności zapisów księgowych. Audyt ksiąg rachunkowych przeprowadzono w 192 jednostkach. Skontrolowane zostało około 28 tysięcy dowodów księgowych o łącznej wartości transakcji 6,0 mld zł. Chciałbym podkreślić, że dowody księgowe były badane nie tylko pod względem formalnej poprawności i sposobu ujęcia w księgach rachunkowych. Kontrolowana była przede wszystkim legalność, celowość i gospodarność operacji gospodarczych, których te dowody dotyczą. Odnotowaliśmy poprawę jakości prowadzenia ksiąg rachunkowych wyrażoną wzrostem liczby opinii pozytywnych na temat ich wiarygodności, a także poprawności formalnej zapisów i dowodów księgowych. Nie było opinii negatywnych.\nAudyt przeprowadzony w ramach kontroli wykonania budżetu państwa stanowił podstawę do wydania przez NIK pozytywnej opinii o rzetelności sprawozdania Rady Ministrów z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia\nKolegium Najwyższej Izby Kontroli w czerwcu tego roku podjęło uchwalę, w której wyraziło pozytywną opinię w sprawie udzielenia Radzie Ministrów absolutorium\nOceniając pozytywnie wykonanie budżetu państwa w 2012 r., Kolegium NIK wyraziło jednak obawę, że wprowadzone zmiany systemowe są niewystarczające do rozwiązania problemów finansów publicznych.\nKategorie: budżet państwa, kontrola budżetowa, Prezes NIK, współpraca z Sejmem\nPlik w formacie pdf Analiza wykonania budżetu państwa i założeń polityki pieniężnej w 2012 r. (plik PDF) Rozmiar: 3,96 MB


Motorynka MUGEN - JAWA 50 i OGAR 200 FORUM\nWysłany: Śro 13:00, 30 Cze 2010 Temat postu: Motorynka MUGEN\nMoja motorynka [link widoczny dla zalogowanych]\nZobaczcie sami i ocencie łączenie tłumika z rurą jest troche wiejskie ale bedzie inne ja tylko je zaamalowałem farbą zeby mi nie zajzewiało [/code]\nCzy te działo przeciwlotnicze nie pogarsza osiągów?\nWysłany: Śro 18:07, 30 Cze 2010 Temat postu:\nSzczerze to wiocha trochę, wygląda jakbyś podczepił tłumik z poloneza.\nWysłany: Śro 18:23, 30 Cze 2010 Temat postu:\nTe tłumik jest cięższy niż cała motorynka.\nNawet, ale ten tłumik, wiocha jak dla mnie.\nWysłany: Śro 19:02, 30 Cze 2010 Temat postu:\nMotorynka ogólnie fajna . Ale ten tłumik wez to wywal jak to wogóle wygląda!\nnagraj filmik jak chodzi:D\nWysłany: Śro 21:33, 21 Lip 2010 Temat postu:\nco wy gadacie, tlumik masz zajefajny, wyglada jak silnik odrzutowy ;d\nzmienil bym tylko podswietlenie tablic ;0\nTak bardzo fajny, kursnij sie w spodenkach i na nodze zostanie przepiękny ślad\nWysłany: Sob 7:20, 24 Lip 2010 Temat postu:\nHehehe ładne xDDDD koniecznie musisz dac filmik jak to chodzi ^^\nWysłany: Sob 10:19, 24 Lip 2010 Temat postu:\ntadek333 bo się jeszcze zdziwisz. Jak mu przegazuje to pewnie ogniem pluje. Tłumik rzeczywiście trochę toporny jak na taki mały sprzęt. Podświetlenie tablicy ładniej wyglądałoby w kolorze białym. Jestem ciekaw czy jak jedzie to czy go przechyla XD\nWysłany: Sob 13:43, 24 Lip 2010 Temat postu:\nAż tak źle to chyba nie jest ^^ Ale jak to sie mowi " ogień z rury Chu* do góry "xDD\nWysłany: Sob 15:15, 24 Lip 2010 Temat postu:\nten tłumik chyba cię bardziej obciąża ???\nWysłany: Nie 9:21, 25 Lip 2010 Temat postu:\n" ogień z rury Chu* do góry "xDD\nNie mogę z tego tekstu... Hahahahaha!!!!\nKurde. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że dzisiaj mi ten tłumik nawet trochę pasuje XD\nWysłany: Nie 17:50, 25 Lip 2010 Temat postu:\nWszyscy czekamy na jakiś fajny filmik.\n"Mugen" to ze względu na tłumik? Ciekaw jestem jak to brzmi Zapodaj filmik koniecznie


Układ pokarmowy człowieka pozwala na pobieranie i trawienie spożywanych pokarmów oraz płynów, aby dostarczyć organizmowi odpowiedniej ilości składników odżywczych. W układzie tym zachodzi również proces ich przyswajania, a pozostałości po procesie trawienia zostają usunięte. Poszczególne elementy przewodu pokarmowego są ze sobą połączone, jednak każdy element odpowiada za inny etap procesu trawienia.\nDroga każdego pokarmu\nKażdy kęs, który trafia do naszych ust jest dokładnie gryziony, rozdrabniany przy użyciu zębów, a także wymieszany ze śliną, w której zawarta jest amylaza ślinowa. Następnie uformowany kęs pokarmowy, który wędruje w dalszą drogę przez gardło i przełyk do żołądka. Gardło jest elementem wspólnym układów pokarmowego i oddechowego, więc jeżeli fragment pokarmu zamiast do gardła trafi do dróg oddechowych, to możemy mówić o zakrztuszeniu. Następnie kęs pokarmowy przez przełyk trafia do żołądka. Tam następuje proces trawienia. Żołądek można porównać do dużego worka, do którego trafiają wszystkie pokarmy. Gruczoły żołądkowe, które się w nim znajdują, wytwarzają kwas solny oraz pepsynę, które przygotowują pokarm do dalszego trawienia. Kolejny etap procesu trawienia następuje w jelicie cienkim. Na tym etapie pokarm poddawany jest działaniu enzymów pochodzących między innymi z wątroby i trzustki. Ściany jelita cienkiego kurczą się, przesuwając pokarm w kierunku jelita grubego, a także rozgniatają i mieszają go. Następnie pokarm trafia do ostatniego elementu układu pokarmowego – jelita grubego, gdzie gromadzą się niestrawione resztki pokarmowe, czekając na proces wydalania.\nDzięki niemu każdy pokarm, który spożywa człowiek, rozkładany jest do elementów prostszych, ulegających wchłonięciu na poszczególnych etapach tego procesu. Wspomagany on jest przez gruczoły przewodu pokarmowego: ślinianki, wątrobę i trzustkę. Prawidłowy proces trawienia może być zaburzony, a objawami tego są zaparcia, nadkwaśność, wzdęcia czy zgaga, dlatego warto dbać o układ pokarmowy i nie dopuszczać do jego przeciążenia.\nJeżeli pomimo prawidłowego odżywiania i zbilansowanej diety występują problemy ze strony układu pokarmowego, to warto skonsultować się z lekarzem, aby odkryć ich przyczynę.


World Explorer 6 Podręcznik + CD - Michele Crawford, Jennifer Heath, Marta Mrozik-Jadacka, Jolanta Sochaczewska-Kuleta (Książka) - Księgarnia PWN\nWorld Explorer 6 Podręcznik + CD(Miękka)\nSeria / cykl: WORLD EXPLORER\n„World Explorer” 6, podręcznik do nauki języka angielskiego dla uczniów klasy 6 szkoły podstawowej, rozbudza ciekawość świata i równomiernie rozwija wszystkie sprawności językowe. Jest dostosowany do wymogów wieloletniości.\nPrzygotowuje do używania języka angielskiego w codziennych sytuacjach.\nRozwija wszystkie umiejętności językowe w każdym rozdziale.\nRozbudza ciekawość świata i zachęca do nauki języka dzięki zdjęciom National Geographic Learning, sekcjom Explorers’ Club i Extra Culture oraz ciekawostkom Guess What?.\nPrzedstawia nowe zagadnienia gramatyczne w kontekście poprzez ich wykorzystanie w historyjce obrazkowej.\nWspiera zrozumienie nowego słownictwa dzięki pięknym zdjęciom i ilustracjom oraz słowniczkom w każdym rozdziale.\nKształci systematycznie poprawną wymowę dzięki sekcjom Play with Sounds.\nPozwala ćwiczyć w domu rozumienie ze słuchu dzięki płytom dołączonym do podręcznika.\nUczy pracy w grupie dzięki projektom w każdym rozdziale.\nUrozmaica powtarzanie materiału poprzez wykorzystanie różnorodnych ćwiczeń oraz gry planszowej.\nNr MEN: 497/3/2014/2016\nFollowing on from the internationally bestselling The Art of Happiness, the Dalai Lama and Howard Cutler bring us the inspiring The Art of Happiness in a Troubled World. This inspirational book brings the successful East-meets-West pairing together aga...


Kopice - Rozwój Wsi Opolskiej Program Odnowy Wsi\nKopice po raz pierwszy w dokumentach zostały wymienione w 1289 roku, a potem w 1371 roku. W XIV wieku należały do rodziny von Borsnitz, a w połowie kolejnego stulecia do rodziny von Beess.\nW 1531 roku właścicielem był Baltazar von Neckern, a od 1678 (lub 1682) do 1717 roku rodzina Heymann von Rosenthal. Kolejnym gospodarzem Kopic był Gottfried von Spätgen, którego córka Anna Katharina Hedwiga poślubiła hrabiego Josepha Alberta von Sierstorpff wnosząc mu w wianie Kopice. Para miała syna – Heinricha Kaspara, urodzonego 19 maja 1750 roku w Hildesheim.\nNowy klasycystyczny pałac powstał z inicjatywy Heinricha Kaspara barona von Sierstorpff w miejscu starszej rezydencji spalonej w 1780 roku. Prace zapoczątkowano w 1783 roku. Trzy lata później Heinricha Kaspara został obdarzony tytułem pruskiego hrabiego. Właściciel majątku dożył wieku 92 lat, a po jego śmierci rodzina postanowiła sprzedać wieś wraz z pałacem. W 1859 roku Kopice oraz okoliczne dobra stały się własnością Hansa Ulricha Schaffgotscha, którego potomkowie mieszkali w pałacu do 1945 roku.\nPierwszy kościół w Kopicach, wówczas pod wezwaniem św. Jadwigi, wzmiankowany był w latach 80. XVI wieku. Do 1627 roku należał do ewangelików, potem był rekatolicyzowany. Obecna klasycystyczna świątynia pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego powstała w latach 1802-1822, po rozebraniu w 1801 roku starszej budowli. Zachodnia fasada, jak i wieża w stylu neorenesansowym, zostały przekształcone pod koniec XIX stulecia. Kościół jest orientowany, salowy, zamknięty apsydą od wschodu. We wnętrzu regencyjna ambona z pierwszej połowy XVIII wieku, obraz ołtarzowy Ukrzyżowanie z 1822 roku, neoklasycystyczne stalle, konfesjonały i Droga Krzyżowa z XIX wieku.\nObok kościoła, po zachodniej stronie, znajduje się neoklasycystyczne mauzoleum rodziny Schaffgotsch. Zostało ufundowane przez właścicieli majątku w drugiej połowie XIX wieku w formie greckiej świątyni. Po zniszczeniach poprzez wieloletnie zaniedbania obecnie trwają prace mające na celu uratowanie i zabezpieczenie zabytku.\nPałac w Kopicach to budowla, która należała do najwspanialszych rezydencji na Śląsku. Poznajmy więc również historię jej fundatorów i właścicieli, która jest równie ciekawa i fascynująca. Przez wielu porównywana jest do bajki o Kopciuszku, lecz co najważniejsze, ta historia jest prawdziwa.


Planety "roninowe". Samotne, ale wolne\nNazwaliśmy je planetami "roninowymi" przez skojarzenie ze znanymi z japońskich legend roninami, samurajami bez pana. Być może ta nazwa przyjmie się w języku polskim zamiast smutnego określenia "planety samotne". Przydałaby się dobra nazwa, bo planet "wolnych", czyli nieokrążających żadnej gwiazdy, wałęsających się po kosmosie bezpańsko (1), jest znacznie więcej, niż się nam wydawało.\nW języku angielskim z kolei nazywa się je "rogue planets", co można przetłumaczyć jako "zbójeckie". Jednak, jakkolwiek je nazwiemy, wyniki obserwacji w ostatnich latach coraz silniej sugerują, że nie są one wyjątkami ani rzadkimi przypadkami. Planet we Wszechświecie, co wiemy już właściwie na pewno, jest wielokrotnie więcej niż gwiazd, bo prawie każda gwiazda ma wokół siebie układ planetarny. Zaś planet poza tymi układami, co dopiero zaczynamy sobie uświadamiać, może być również bardzo dużo.\nBadania egzoplanet, zarówno metodą tranzytów, jak i metodą wpływów grawitacyjnych na gwiazdy, wykazują, że nie tylko większość (jeśli nie wszystkie) z gwiazd może mieć wokół siebie planety, ale większość z nich może mieć wokół siebie światy o wielkiej różnorodności mas, rozmiarów i okresów obrotu orbitalnego.\nCałkiem możliwe jest, a nawet całkiem prawdopodobne, że gazowe olbrzymy, inaczej niż w naszym Układzie Słonecznym, krążą tam w wewnętrznych częściach swoich układów planetarnych. Planety, również olbrzymy, występują często w obrębie mniejszym niż odległość orbity Merkurego od Słońca. Z drugiej strony są planety krążące w odległościach znacznie większych niż Neptun w naszym Układzie. Wszystko to składa się na znacznie większą różnorodność światów i konfiguracji, niż to, co widzimy w naszym Układzie Słonecznym. Nie są nieprawdopodobne nawet takie układy, w których znajdziemy dziesiątki lub setki planet krążących wokół gwiazd.\nŚrednio możemy szacować, że na jedną gwiazdę w naszej galaktyce Drogi Mlecznej przypada prawdopodobnie mniej więcej dziesięć planet, choć trzeba podkreślić, iż jest to szacunek oparty na niekompletnych informacjach. Prawdziwą średnią może być mniejsza liczba, bliższa trzem planetom, lub większa, powyżej trzydziestu. Jednak dziesięć uznaje się za szacunek rozsądny, bazujący na tym, co wiemy do tej pory. Liczba ta reprezentuje tylko te planety, które przetrwały na swoich orbitach wokół gwiazd do dziś. Wiadomo jednak, że w trakcie długiej historii układu planetarnego wiele światów "znika" lub zostaje zniszczonych w wyniku kosmicznych kolizji i innych dramatycznych wydarzeń.\nWyrzutki i zbójnicy z urodzenia\nTakie rzeczy miały miejsce, jak obecnie się przyjmuje, w dziejach Układu Słonecznego. Co najmniej jeden duży obiekt o rozmiarach zbliżonych do Jowisza i Saturna został prawdopodobnie wyekspediowany gdzieś w wyniku dramatycznych wydarzeń zachodzących w fazie formowania się naszego Układu. Dziś przyjmuje się, że albo znajduje się na bardzo odległej orbicie wokół Słońca, albo… cóż, stał się "roninem". Nie można wykluczyć, że w podobny sposób "znikło" z wczesnego dysku wokół Słońca także kilka mniejszych ciał, ale o tym wiemy mniej, choć zaczynamy sobie to modelować.\nNaukowcy przeprowadzili symulacje, z których wynika, że układ planetarny podobny do naszego powinien składać się z co najmniej jednego gazowego olbrzyma i około pięciu do dziesięciu mniejszych, skalistych światów, które zostają wyrzucone w przestrzeń międzygwiezdną, gdzie będą bezpańsko błąkać się po galaktyce. Szacunki te zdają się sygnalizować, że liczba planet bez gwiazd w kosmosie jest porównywalna z liczbą planet krążących dziś wokół gwiazd.\nJednak uczeni uważają, że ci "wygnańcy", czyli planety, które kiedyś krążyły wokół gwiazd i zostały ze swoich rodzimych orbit wyrzucone przez grawitacyjny bilard większych graczy, to jedynie część "roninów". Obecnie uważa się, że większość błąkających się po Drodze Mlecznej bezpańskich planet nigdy nie miała swojego domu wokół jakiejkolwiek gwiazdy. Dlaczego naukowcy tak uważają?\nDawniej wydawało się, że w obłokach gazu w obszarach formowania się gwiazd rzeczy biegną według ustalonego schematu. Gaz skupia się w coraz większych kłębach i zapada się grawitacyjnie w miejscach, w których potem zaczyna się fuzja termojądrowa. Z pozostałej materii w postaci dysku powstają planety itd. W rzeczywistości jednak na każdą gorącą, niebieską, masywną gwiazdę, którą widzimy w takim obszarze, przypadają setki, a nawet tysiące mniej masywnych gwiazd, które są trudne do dostrzeżenia ze względu na to, że są o wiele mniej jasne. Trzy na każde cztery gwiazdy we Wszechświecie to czerwone karły, gwiazdy o małej masie wynoszącej od 8 do 40 proc. masy Słońca.\nNatomiast te, które najłatwiej dostrzec, mają masę dziesiątki, a nawet setki razy większą od masy Słońca. Te masywne gwiazdy wydmuchują gaz, z którego w przeciwnym razie powstałyby nowe gwiazdy. W ten sposób nie tylko zapobiegają dalszemu powstawaniu i wzrostowi gwiazd, ale również hamują grawitacyjne procesy wzrostu niedoszłych gwiazd, czyli skupiona masa zatrzymuje się w rozwoju, zanim stanie się gwiazdą.\nPozostawia to w gromadzie wiele nisko- i średniomasywnych gwiazd, ale także tworzy dużą liczbę gwiazd niedoszłych - zbitek materii, które nigdy nie przekroczyły progu, by stać się gwiazdą. Te zbitki, mimo że nigdy nie uformowały się wokół gwiazdy, są wystarczająco duże i masywne, aby pasować do geofizycznej definicji planety. Według badań przeprowadzonych jeszcze w 2012 roku, na każdą tworzącą się gwiazdę przypada od 100 do 100 tysięcy planet, które nigdy nie miały "swojej gwiazdy".\nPlanety "roninowe" mogą mieć zresztą różne, czasem egzotyczne pochodzenie, na przykład powstawać z fragmentów zniszczonych w wybuchach gwiazd lub innej materii "odpadowej".\n2. Obraz w podczerwieni kandydatki na bezpańską planetę CFBDSIR2149\nZ tych rozważań wynika, że planet bezpańskich jest we Wszechświecie prawdziwe zatrzęsienie. Dlaczego więc ich nie wykrywamy? Cóż, nasze metody detekcji w astronomii oparte są albo na emisji własnej obiektu, albo na identyfikowaniu interakcji z emisją innych ciał. Do tego sprowadza się metoda tranzytu a także inne techniki, np. te wykrywające zakłócenia grawitacyjne, mikrosoczewkowanie itd. Planety same w sobie niestety są pod tym względem słabe.\nMimo to udało nam się znaleźć potencjalne kandydatki na błąkające się po przestrzeni planety. Należy do nich np. CFBDSIR2149 (2), zobrazowana przez obserwatorium ESO w podczerwieni. Zakłada się, że jest gazowym olbrzymem. Bliską w sensie odległości kandydatką na zbłąkaną planetę jest obiekt WISE 0855-0714 znajdujący się w szacowanej odległości 7,27 ±0,13 lat świetlnych od Ziemi. We wrześniu 2020 r. astronomowie wykorzystujący techniki mikrosoczewkowania poinformowali o wykryciu po raz pierwszy planety tego rodzaju o masie zbliżonej do ziemskiej, nazwanej OGLE-2016-BLG-1928.\nObecnie na liście mniej lub bardziej prawdopodobnych planetarnych "roninów" figuruje prawie trzydzieści obiektów. W przeciwieństwie do wykrywania planet krążących wokół gwiazd naukowcy nie opracowali jeszcze metody "masowego" ich odkrywania. Jeśli się tym zajmą, nasz obraz kosmosu znów może zostać zrewolucjonizowany.


z kwitkiem - creativeideas\nKolumna, dn. 21 listopada 2016\nwithout squeezing too damn tight causing harm\n~Keaton Henson, Teach me\nByły już zapiski na pudełku\nod zapałek Umberto Eco, zastana-\nwiam się, czy były już zapiski na\nparagonach. Jeśli nie, to ja będę\npierwszy. A ten wpis na pewno nie\nCzasem to na czym piszemy\ndaje wydźwięk temu, co piszemy i\nw jaki sposób. Choć według mnie\nwiększą rolę odgrywa to, czym pi-\nszemy. No bo teraz będąc w pracy,\nwysuwam papier paragonowy z\nterminalu, sięgam po długopis\ni piszę. To długopis, piórko, tusz,\nołówek, maszyna do pisania\nnadaje duszę temu, co tworzymy.\nNie wiem czy zwróciliście uwagę,\nże z każdym długopisem jak\nz psami na smyczy - inaczej się\nje prowadzi. Pomimo, że niewiele\nnapisałem, to mały rozmiar papieru\nsprawia, że to wydaje się być dużo.\nOkienka komunikatorów są podo-\nKiedyś kiedy tu pisałem,\nmiałem obawy czy uda mi się zapeł-\nnić większą część pola tekstowego.\nCzęsto proces pisania trwał cały\ndzień. Dopisywałem różne rzeczy\nwraz z upływem dnia. Teraz raczej\nzależy mi po prostu na tym, żeby\nspisać to na czym mi zależy, bez\nmartwienia się o ilość zapisanego\npapieru. Jedyne o co się martwię,\nto o fakt, że jutro idę na uczelnię.\nI o tym mniej więcej chciałem napi-\nZawsze, odkąd pamiętam marzyłem o takim zajętym życiu, o grafiku wypełnionym po brzegi, tak jak teraz postanowiłem wypełnić przestrzenie pomiędzy marginesami tutaj. Chciałem być zabiegany, być odpowiedzialny za siebie samego, samodzielny. Brak czasu kojarzyłem po prostu z kilkoma pracami, których trzeba się podjąć, żeby spłacić czynsz i móc pójść do kina raz w miesiącu albo co tydzień. Żeby nie liczyć każej złotówki. Żeby kosztem odpoczynku, zarabiać pieniądze. Nie dlatego, że mama nie chce pomagać, ale raczej dlatego, że ja chcę pomagać mamie. Czuć, że to co robię i zarobię jest moje i mogę z tym zrobić, co uważam. Myślę i zawsze myślałem, że to bardzo istotna część życia człowieka - samostanowienie się.\nInspiracji do takiego trybu życia było kilka. Na pewno nuda czasu gimnazjum rozwinęła swoje wodze fantazji we mnie i kiedy studiowałem życie Lady Gagi, która zarabiała na swoje własne mieszkanie, tak żeby w wolnym czasie zajmować się sztuką. To było dla mnie bardzo ciekawe, proces powstawania takich osobistości. Tego, w jaki sposób pracują na swój sukces. Imponuje mi taka praca od zera. Szczególnie teraz, kiedy Gaga wydała swój piąty album i nie wydał się być przegrany, a wręcz przeciwnie.\nWracając do tematu, to miałem zawsze na myśli takie przyjemne zmęczenie tym wszytskim, co dzieje się dookoła. Nie wiem dlaczego. Miałem ochotę wiedzieć, że zrobiłem coś. Poczuć to, że coś zrobiłem. Być tak właśnie przyjemnie zmęczonym. Nie do końca wiedzieć, jak przeskoczyć czas. Nie mieć go tyle, żeby nie wiedzieć, co z nim robić, ale teraz, kiedy mam go tak niewiele, że nie wiem co ze sobą zrobić, moje spostrzeżenia nieco się zmieniły. To chyba cecha ludzka, że pożądamy coś, dopóki nie dostaniemy tego. Nie zawsze jest tak jakby się chciało. Czasem jest za dużo lub za mało. Oczywiście nie ze wszystkim tak jest i całe szczęście, bo dzięki temu odstępstwu od reguły utrzymujemy związki. Warto jednak zauważyć, że wiele rozpada się właśnie dlatego, że zależało nam tylko na zdobyciu tej osoby. Nie na poznaniu, nie na czymś głębszym, tylko po prostu udowodnieniu sobie czegoś bliżej nieokreślonego. Nie ma się co dziwić z drugiej strony, ponieważ nierzadko bywa tak, że niektórzy nie mają nic do zaoferowania albo chociaż nic, czym zainteresowana byłaby ta druga osoba. Zdarza się, jak mawiał Kurt Vonnegut w swojej Rzeźni numer pięć.\nZdarza się też, że wraca się zza granicy, bo są osoby, które mają tyle do zaoferowania, że nie można bez nich wytrzymać. Zdarza się. Należy wam się, to znaczy moim zdaniem, kilka słów wyjaśnienia, ponieważ wróciłem do kraju i jestem szcześliwy, pomimo że w Łodzi, w której to już od czterech lat i której to tak nie lubiłem. Miłość zsuwa z włosów na oczy różowe okulary czy jak niektóry wolą intstagramowe filtry. Także studiuję, pracuję i żyję w Łodzi.\nJeszcze wiele się może wydarzyć i na pewno wydarzy, trzeba tylko marzyć.\nprzezsen - 10/02/2018 15:27:42 z iPhone\nDlaczego już nic nie piszesz? :|\nmarianfoto - 08/02/2018 17:27:02\nnie wiedziałem , że z Łasku tyle ludzików na blogu\ncreativeideas, 24 lata


Herbata Earl Grey Blue (65g) - Bromberg Kaffee Herbata Earl Grey Blue (65g) - Bromberg Kaffee\nNaturalna czarna herbata Earl grey blue z naturalnym olejkiem bergamotowym, wzbogacona płatkami chabra bławatka. Charakterystyczny smak i zapach bławatka w połaczeniu z liśćmi naturalnej czarnej cejlońskiej herbaty tworzą napar, który zaspokoi każdego smakosza herbat. Przyjemnie relaksuje i rozgrzewa. Jedną z propozycji podania jest dodanie miodu wielokwiatowego lub miodu z dodatkiem owoców np malin. Dzięki tym naturalnym produktom, herbata zyskuje lekki slodki posmak oraz wzbogaca się o wartości odżywcze. Zalecamy parzenie w temperaturze 90-95°C.


Dakar 2022: Niezwykły prezent Nassera dla Rebellion Racing | RALLY AND RACE\nStrona głównaAktualnościDakar 2022: Niezwykły prezent Nassera dla Rebellion Racing\n„To prawdziwy książę!” – tymi słowami szef zespołu Rebellion Racing, Alexander Pesci, określił Nassera Al-Attiyah, który oddał zespołowi swoją zwycięską Toyotę Hilux po tym, jak auto Pesci’ego spłonęło na testach. Dzięki niezwykłemu gestowi Katarczyka Romain Dumas i Remi Boulanger będą mogli wystartować w rajdzie.\nRomain Dumas i Remi Boulanger jednak staną na starcie Rajdu Dakar 2022! Zdążyli się już pożegnać z tą myślą, bowiem przekazali swoje auto szefowi zespołu Rebellion Racing po tym, jak Buggy DXX Alexandra Pesci spłonęło na testach 4 dni przed startem.\nZ odsieczą przyszedł im Nasser Al-Attiyah, który postanowił przekazać zespołowi swoją Toyotę Hilux, którą wygrał Dakar 2019. Ta operacja udała się dzięki temu, że auto Nassera znajdowało się w jego muzeum w Doha, zatem udało się je szybko przetransportować do saudyjskiego Jeddah.\nW ten sposób zwycięska Toyota Nassera Al-Attiyah i Mathieu Baumela trafia w ręce Romaina Dumasa, francuskiego kierowcy specjalizującego się w wyścigach endurance – ma na swoim koncie m.in. 20 startów w 24h Le Mans, a także w Pikes Peak. U jego boku w Toyocie zasiądzie Remi Boulanger, który jest bratem Edouarda – pilota Stephane’a Peterhansela (wygrali razem Dakar 2021). Z pewnością start Toyotą Hilux będzie dla nich wyzwaniem, bowiem mieli w rajdzie startować autem typu buggy, więc będą musieli się „zaprzyjaźnić” z rajdówką 4×4.\n„To pozwoli mi kontynuować naukę. Chcemy się wjeździć bez pośpiechu w tę maszynę, która jest urzędującym mistrzowskim autem Pucharu Świata. Po prostu chcę być każdego wieczoru na biwaku, a przede wszystkim dotrzeć do finałowego podium…” – mówi Romain Dumas.\nPoprzedni artykułNowy taryfikator mandatów 2022 – pełna lista\nNastępny artykułDakar 2022: Harmonogram, faworyci, Polacy