Quinny buzz – wózek, którego nie polubiłam\nTo jeden z popularniejszych wózków, gdyby spojrzeć na polskie ulice, ale też oferty sprzedażowe na allegro, olx czy innych serwisach. Quinny buzz przetestowałam w wersji 3 i 4 kołowej. Kupowałam ten wózek parę razy (serio!) i za każdym razem czułam pewne rozczarowanie. O tym dlaczego nie polubiłam Quinny Buzz będzie dzisiejszy wpis.\nZobacz aktualną ofertę, tutaj porównanie cen spacerowej wersji Quinny Buzz.\nZawsze, gdy chcę napisać recenzję wózka, który nie przypadł mi szczególnie do gustu odkładam to, jak mogę najdalej w czasie. Bo wiem, że są różne potrzeby, różne osoby, różne gusta i każdemu może pasować coś innego. A jednak, jak patrzę w miarę obiektywnie (staram się) to po przetestowaniu kilkudziesięciu wózków wiem, że są takie bardziej i mniej dopracowane, takie, na których łatwiej się zawieść i te, które posłużą niejednemu dziecku.\nLubię kupować wózki używane, bo przy takich łatwiej ocenić mi ich trwałość i inne elementy. Quinny buzz kupowałam kilka razy. Dwa razy odsyłałam do sprzedawcy, bo był absolutnie nieużywalny (zawodny system składania-rozkładania). Ostatnim razem kupiłam i choć nie był perfekcyjny to dwa dni spędziłam na praniu, smarowaniu, czyszczeniu, wymianie części itd., by był taki, jak powinien być w chwili kupna. Tylko z tym wózkiem miałam takie przygody, więc możliwe, że to też to w dużej mierze warunkuje moje negatywne nastawienie :)\nTo tak słowem wstępu.\nQuinny buzz 3 opisywany jest jako wózek nowoczesny o ciekawym designie. System składania oparty jest o hydrauliczne amortyzatory co pozwala go szybko złożyć do niewielkich rozmiarów. Tak twierdzi producent, a jak jest naprawdę? Czas na plusy i minusy.\nAha, na oficjalnej stronie widzę, że nie widnieje już zwykły Quinny Buzz 3 czy 4, ale jego wersja czterokołowa i usportowiona o przednie koła terenowe, czyli Quinny Buzz Xtra, ale na tyle, na ile oglądałam w sklepie to nadal identyczne w wielu miejscach wózki. A na końcu daję też podsumowanie czy lepsza jest wersja 3 czy 4 kołowa, czyli Quinny buzz 3 czy xtra.\nWersja głęboka Quinny Buzz\nWersja spacerowa Quinny Buzz :) w środku dwulatek - widać dokąd sięgają nóżki, ma nadal miejsce na głową\nWersja na cztery koła\nSiedzisko montowane przodem i tyłem do kierunku jazdy to na pewno plus, bo mniejsze dzieci mogą być przodem do rodzica, a większe do kierunku jazdy. Tutaj też podpowiem, że gdy siedzisko ustawione jest przodem do kierunku jazdy to wózek można złożyć razem z siedziskiem.\nSiedzisko jest kubełkowe, ale fajnie wyprofilowane. Regulowane jest w trzech pozycja przy ustawieniu przodem do kierunku jazdy i dwóch przy ustawieniu tyłem.\nRegulowana rączka do góry, czyli teleskopowo pozwala na ustawienie wysokości odpowiedniej dla niższej i wyższej osoby. Uwaga! W wózkach używanych ta regulacja teleskopowa jest bardzo często uszkodzona lub działa gorzej.\nŁatwe rozkładanie to plus, bo wystarczy spowolnić blokadę i wózek sam wstaje. Fajne i wygodne.\nMożliwość zamontowania fotelika Maxi Cosi to plus taki, że Quinny to ta sama „firma” co Maxi Cosi, więc często ten wózek można kupić w lubianym zestawie 3w1 z rozsądnym fotelikiem (rozsądnym, czyli takim po testach, a nie tylko z atestem – duża różnica, o wózkach 3w1 pisałam już czemu nie są najlepszym wyborem). W każdym razie w tym przypadku 3w1 może mieć sens :)\nGondola Foldable to gondola w nowych modelach wózka, ma ona według producenta spore wymiary 81 x 36 x 18 cm, to naprawdę dużo. W dodatku da się ją łatwo złożyć na płasko (plus przy przewożeniu samochodem). Ja miałam gondolę starszego typu, która nie była składana, więc jeśli interesuje Was wózek używany to trzeba zwrócić na to uwagę, bo ta „starsza” jest mniejsza i nieskładana. W środku obita jest takim misiem.\nRegulacja podnóżka to też fajny plus, choć nie jest to podnóżek „pełny”, więc nie wydłuża siedziska.\nPałąk, odpinany. Wiem, że wielu osobom na pałąku zależy, więc tu jest i w dodatku całkiem wygodny. Ani za nisko, ani za wysoko. Optymalnie :)\nDuży zestaw dodatków :) Dla wielu osób będzie to plus, w starszych wersjach jest wszystko, od torby, przez materacyk, moskitierę do gondoli, osobną do spacerówki, osobne folie, parasolki i co tam jeszcze dusza zapragnie. Brzmi cudownie i pewnie dla wielu osób to mega plus, ale to też zajmuje dużo miejsca i wcale się tak z tego nie korzysta.\nZacinające się koło przednie to minus dla starszych wersji, nowsze mają koła łożyskowane, które nie mają z tym problemu. Jednak ze względu na to, że staram się opisywać zarówno używane, jak i nowe to chcę o tym wspomnieć. Po prostu kupując warto spytać lub sprawdzić.\nTapicerka jest zdejmowana, u mnie była taka pianka nasuwana na takie mini szyny i tu uwaga, bo łatwo ją uszkodzić. W dodatku były dwa różne siedziska, mniejsze piankowe i większe dla większych dzieci tzw. 18m+. Teraz trudno mi znaleźć informację o tym większym siedzisku, ale też dopiszę, że w tym teoretycznie mniejszym dwulatek spokojnie dawał radę, więc to chyba taki bajer.\nMała budka to duży minus, jest designerska i… po prostu mała. Tyle. Nie osłania dostatecznie dziecka.\nNiewygodny hamulec to kolejny minus, umiejscowiony nad jednym kołem sprawia, że niewygodnie się z niego korzysta. Albo wózek lekko odjeżdża w bok, albo trzeba się siłować. Bardzo nie lubię tego hamulca.\nZawodny system składania. Niestety szybko się zużywa, to co początkowo działa super potem się zacina. Warto co jakiś czas nasmarować. Nowy oczywiście będzie działać lepiej, ale jeśli kupujecie używany to spytajcie 3 razy, czy na pewno składa się i sam rozkłada (tak powinien po zwolnieniu przycisku lub delikatnym pociągnięciu).\nNiewielki kosz na zakupy (montowany przed założeniem koła – to taka ciekawostka, ale troszkę kombinowałam). Kosz jest płyki, mały i choć można tam upchnąć koc i jakieś zakupy, to trzeba uważać by nic nie wypadło.\nSiedzisko się buja. Mi to przeszkadza, bo choć często siedziska kubełkowe mają takie „bujanie” przód tył wynikające z ich konstrukcji, ale tutaj w Quinny Buzz było naprawdę znaczne.\nŚrednie prowadzenie. W moim odczuciu, mimo trzech kół (co zazwyczaj idzie w parze z większą zwrotnością) Buzz prowadzi się średnio z naciskiem na ciężko. To nie jest wózek, który sam płynie, ale trzeba mocno go nakierować. Mi to przeszkadzało.\nW ustawieniu przodem do rodzica nie ma pełnego pionu, za to w kierunku zgodnej z kierunkiem jazdy są trzy pozycje (tyłem są dwie)\nRóżne dodatki np. moskitiera\nI taka na spacerówkę :)\nSkładanie z siedziskiem\nMała budka z małym okienkiem\nNiewielki kosz na zakupy, choć jak widać można :D\nTylne koła pompowane\nPrzednie koło, ono jest podwójne, więc to coś dla opornych przed trójkołowcami :)\nQuinny Buzz 3 czy 4?\nJako że testowałam zarówno wersję trójkołową, jak i czterokołową (obecnie cztery koła ma Xtra tylko bardziej sportowe w moim odczuciu) to mi lepiej jeździło się w wersji na 3. Koła można dokupić, więc teoretycznie można mieć wersję trójkołową, a jak nam się znudzi to możemy mieć cztery koła. Ot taki bajer :) Prawda jest jednak taka, że trzykołowy radzi sobie lepiej. Wózek nie jest za bardzo zwrotny, a w wersji czterokołowej jest mniej.\nJak kupić Quinny buzz?\nNowy Quinny Buzz w wersji głęboko-spacerowej to koszt ok. 2349 zł, kupisz go tutaj. Niektóre kolory są droższe, ten link ww. jest do czerwonego. Możesz też kupić samą spacerówkę, zerknij tutaj, od 1699 zł.\nUżywane to różnie (patrzcie niżej) od 500 do 1200 zł. No i tutaj zaczyna się jazda bez trzymanki, bo ofert używanych Buzzów jest bardzo dużo.\nNajstarsze Quinny Buzz, szacuję, że max do 2011 roku mają budkę inną niż na moich zdjęciach większą, z takimi bocznymi jakby osłonkami do wiatru. Tapicerka również jest bardziej „błyszcząca”.\nPotem Quinny Buzz miały dwa siedziska jedno mniejsze i drugie większe, a budkę już małą. Te są za ok. 700-1000 zł.\nNajnowsze Quinny, chyba od 2013 roku mają czarne, a nie srebrne koła.\nZa to te najnowsze są w zasadzie głównie Xtra, czyli przednie koła mają podwójne, czyli są wózkiem czterokołowym z tego co widzę :)\nKupując wózek używany bezwzględnie pytajcie o to:\nczy wózek ma sprawny system rozkładania i składania (czy składa się bez użycia siły, a rozkłada sam po spowolnieniu blokady). Proście zdjęcia rury, jeśli jest porysowana to znaczy, że wózek nie składa się bezproblemowo (!). Na zdjęciu poniżej macie wózek z uszkodzonym system składania, widać porysowaną rurę.\nczy działa rączka teleskopowa bez zacinania i równo z obydwu stron, a pianka nie jest pęknięta. To kolejna częsta wada w tych wózkach\nczy hamulec działa lekko\npoproście o zdjęcie kół, wszystkich. Przednie to pół biedy (tutaj pytajcie czy są łożyskowane), za to tylne upewnijcie się, że są dwa w takim samym stanie, a nie jedno wymieniane. Niestety dużo buzzów to składaki, stąd ważne jest mieć to na względzie.\nPoproście zdjęcia tapicerki, czy dolne logo jest wytarte/zmechacone\nTo chyba tyle. Można trafić zadbany wózek, wtedy macie wózek za rozsądne pieniądze, ale trzeba troszkę poszukać i popytać.\nPoproście zdjęcia rury, tutaj wózek, który kupiłam za pierwszym razem, rura porysowana, system składania nie działał prawidłowo\nWarto również poprosić zdjęcie detali, jak budka, czy nie ma przetarć, siedzisko itd.\nDla kogo Quinny Buzz?\nJeśli chcecie kupić wózek 2w1, używany, o ciekawym wyglądzie to jest to coś dla Was. Ogólnie na pewno wygląd jest dla wielu osób kuszący, szczególnie, że ta nowa wersja naprawdę wygląda atrakcyjnie.\nWaga to 11,4 kg, wózek złożony 85 x 64 x 37 cm (bez siedziska, za to z kołami). Siedzisko głębokie na 22,5 cm, wysokie na 47 cm.\nA jakie jest Wasze zdanie i doświadczenie w tym temacie? Podoba Wam się Buzz?\nBardzo kretywne wykorzystanie podnóżka :) Dopuszczalna waga zachowana ufff :) Niemniej fajny patent\nSiedzisko montowane na takie "szyny" uwaga by nie zaciągnąć\nPrzy składaniu podnóżek obija o rurę tworząc wyraźny ślad, również warto na to zwrócić uwagę\nI w wersji głębokiej\nChicco Urban Plus – miejski wózek, który zmienisz w gondolę i spacerówkę\nTym razem wózek Chicco Urban, czyli wózek o wielu możliwościach, bo za pomocą jednego elementu zmienisz go ze spacerówki w gondolę i odwrotnie :) Mi takie...\nTaka szkoda, że nie robisz testów fotelików samochodowych ;) oczywiście nie chodzi mi o testy zderzeniowe :p\nMam pytanie dotyczące ogólnie wyboru wózka 2w1?\nCzy uważacie, że okienko w budce spacerówki jest istotne?\nSzukam wózka niedrogiego. Zastanawiałam się nad Delti Amelis Pro ale tam właśnie nie ma takiego okienka. Wczoraj oglądałam w sklepie Adamex Pajero i tam był rozsuwany jeden klin w budce, ale przez tą siateczkę mało co widać. Czy to tylko mój wymysł z tym okienkiem? Tak sobie myślałam, że jak będę jechać ze spacerówką przodem do kierunku jazdy to fajnie móc podejrzeć dzieciaczka czy nie zasnął i nie leci mu główka albo czy czegoś tam nie kombinuje.\nBudka z okienkiem jest fajnym bajerem, ale niewiele wózków ma naprawdę trafioną, poza tym inny podgląd masz gdy dziecko jest rozłożone a inny gdy siedzi :) dla mnie bajer, choć go lubię bardzo. Jak mam to korzystam, jak nie mam to co jakiś czas zagladam na przód.\nNajlepsze są te foliowe a nie jakiś siateczkowe, fajnie, jak są zasłaniane.\nW wersji gondolowej do zniesienia, spacerówka – do kitu. To był mój pierwszy wózek i choć mam do niego sentyment to nikomu bym go nie poleciła :P\nDavidkowa mama- wózkowy świat bez tajemnic\nAch ten quinny , jedyny z wózków z którym nie chciałam mieć do czynienia dłużej niż jeden spacer ,jest okropny,z rozkładaniem i składaniem prawda ,system zawodzi po całości ,nawet David nie chciał w nim usiąśc na dłużej niż 5 min a do każdego absolutnie każdego wózka wskakuje z chęcią\nbuzz xtra ma fajna i duża budę znacznie większą od starych modeli… kusił mnie ale że Trzeciego rodzic nie planuje to tyle co sobie macałam u znajomej ;pp\nposiadaczka buza xtra\nPaulinko, na Twoim zdjęciu jest zwykła wersja 4 kołowego buzza. Xtra ma koła przednie terenowe. Posiadam ten wózek i z kołami terenowymi jest w stanie pokonać wszystko :) buda, kosz to owszem ogromne minusy. Co do składania to miałam problem na początku- tak jakby nie był wyrobiony. Nasz wózek często był składany do auta wiec są rysy ale teraz składa się ok.\nTak na moim jest zwykły buzz, ale xtra też ma cztery koła własnie takie bardziej terenowe, ale chyba nadal piankowe? muszę przyjrzeć się w sklepie :)\nRysy mozna zminimalizować smarując często wózek, jednak takie rysy ze zdarciem jednak są niepokojące, bo w końcu wózek powinien składać się lekko :)\nPompowane nie są ale te z buzza xtra mają SOLIDNY bierznik i dzięki temu te koła są jednak dużo lepsze niż te standardowe. Wszystkie wertepy pokonuje bez trudu :)\nto są te koła\na do jakiego wzrostu jest quinny buzz xtra, na stronie producenta podają że do ok.3,5 roku. Czy 2,5 letnie dziecko zmieści się do tego wózka? Bo jakiś taki małe te siedzisko się wydaje..\nMieliśmy i po pól roku został zmieniony na Baby Jogger City Elite <3\nJa mam Quinny Modd i też sie troche nim zawiodłam :( zastanawialam sie między bb cameleonem a tym, a ze camelon mi sie wizualnie nie podoba(l) to zdecydowałam sie na quinny.\nJezdzi mi sie nim bardzo dobrze, na różnych powierzchniach ale ma szeroki rozstaw tylnych kół więc w wąskich miejscach bywa ciężko.\nMój jestem w stanie jedna ręką prowadzić jeśli best taka potrzeba.\nBuda, malawa niestety, to samo z koszem na zakupy.\nNo i niestety waga dość duza, nie jest to wózek na szybkie składanie i przerzucanie go.\nMyślę, ze jakbym drugi raz kupowała to bym sie na niego już nie zdecydowała :/\nNiedawno dowiedziałam się, że jestem w ciąży więc wertuję domową w tę i spowrotem :) Co sądzisz o wózku coletto marcello i camarelo sevilla? Chciałabym kupić wózek nowy, 3w1 (oczywiście z porządnym fotelikiem- przejrzałam sporo artykułów na ten temat i skłaniam się ku maxi cosi Pebble) i dodatkowo za rozsądną cenę? Testowałaś te wózki? Co o nich sądzisz? Pozdrawiam cieplutko :)\nPoczytaj mój wpis o wózkach 3w1 :) http://domowa.tv/wady-wozkow-3w1-wielofunkcyjnych/\nPrzeczytałam i Ty tam negatywnie oceniasz wózki te ok 1000zł, powyżej 2tys. zrozumiałam że nie są takie złe. Podałaś argument tanich „fotelików” (nosidełek prędzej) który jak najbardziej rozumiem i takiego napewno nie kupię. Te wózki które wybrałam są naprawdę takie kiepskie? Proszę o szczerą odpowiedź, najwyżej zmienimy wózek na jakiś droższy i porządniejszy ;)\nBasia obydwa wózki to produkcje z okolic Częstochowy, raczej nie mają dobrej sławy. Trudno mi oceniać, bo no cóż, każdy z nas jest inny. Ale może zobacz jeszcze wózki uzywane w tej cenie?\nA jeśli chcesz polski to zerknij na jedo fyn.\nA co do wad 3w1 popatrz na spacerówkę :) o tym też pisałam. Przymierz w sklepie, pojeździj.\nMiałam chwilę i bardzo szybko się pozbyłam.\nja mam quinny moodd i poza mala budka nie widze wad !! wyglad,prowadzenie, skladanie, przemile siedzisko mmmm moje dziecko by z niego nie wychodzilo :) no moze jeszcze waga moglaby byc mniejsza… uzytkuje juz ponad rok i wciaz jestem w nim zakochana :) nic mi sie nie zacina ani kolo przednie/ a jezdze po piaskowych, nierownych drogach/ ani raczka. Rura nad koszem jest lekko otarta ale bardzo delikatnie ale u mnie nie swiadczy to o problemowym skladaniu wozka , sklada sie plynnie…\nZgadzam sie w 100% mam identyczna opinie o quinny moodd. ja sprzedałam po ponad roku ,ale tylko dla tego ,ze mam mały, sportowy samochod i nie mieścił sie zbytnio w bagażniku . Poza tym byłam bardzo zadowolona. Miałam wersje 3 i 4 kołowa.\nJa oczekuje bliźniąt i bardzo przekonalas mnie do Mountain buggy duet, ktory jest opisany na Twoim blogu ;) niestety nie wiem gdzie mozna go znaleźć…;/ szukam wersji glebokiej oraz spacerowej. Gdyby ktoras z was miala jakies informacje gdzie mozna by go dorwac bylabym wdzięczna :)\nFaktycznie oceniasz zwykłego buzz 3lub4 kołowego. Byłam w kilku sklepach i oglądałam jedna i druga (xtra) wersje. Nie mozna powiedziec, ze buzz 4kolowy to buzz xtra. Ma inne koła, siedzisko jest szersze a budka o wiele większa. Jest to najnowszy model wiec nie mozna go porównać do starszego bo ma 4kola..\nNa buzz 3/4 nie zdecydowałbym sie natomiast buzz xtra ma poprawione mankamenty na ktore duzo rodziców narzekało czyli przede wszystkim koła i mała buda, która teraz sięga do pałąka.\nSzkoda tylko, ze nowy kosztuje aż tak duzo :)\nMam pytanie, jak sie jezdzi w takim siedzisku maluszkom przechodzacym z gondoli? Takim powiedzmy 6cio miesiecznym? Nie sa za male? Mam na mysli takiego 7mio kg niemowlaka, prawie 74cm wzrostu.\nBez problemu i nie potzreba żadnej wkładki redukcyjnej w buzz xtra.\nA mnie stary buzz podszedł,ale dopiero za trzecim razem, gdy miałam go przednim kołem terenowym pompowanym.\nW wersji podstawowej jest tragiczny. No i te nowsze siedzonka, mniejsze piankowe i większe +18m są okropne, szybko się niszczą, one są zdaje się od 2008 roku.\nMy użytkujemy buzz xtra od dwóch miesięcy.\nMamy 2w1 primo rico i tutaj nie ma porównania do wagi, wielkości, funkcjonalności.\nNiestety po takim przejściu brakuje mi amortyzacji, bo rico buja się mocno, a tutaj tak sobie.\nNatomiast ogromnie jestem zaskoczona ilością miejsca w tak małym na pozór siedzisku. Córka ma 82cm i prawie 10kg (9 miesięcy), a pasy ma na najniższym poziomie, nóżki jeszcze na siedzisku, u góry miejsca do końca siedziska bardzo dużo. No i to jak trzyma stabilnie dziecko, które samo nie siedziało. W zwykłym wózku (nie kubełkowym) mała latała z boku na bok.\nJedyne co mnie nie do końca satysfakcjonuje to koła (znowu wina rico – wielkie pompowane), więc wymieniłam tylne na pompowane i już lepiej pokonuje kamyczki, korzonki, dziury itp. a teraz przymierzam się do przedniego terenowego pompowanego. I z 4-kołowca zrobię 3-kołowiec, ale komfort jazdy jest dla mnie ważniejszy.\nAha! Rewelacyjnie zdejmuje się tylne koła, bo akurat zdejmuję, by wózek zmieścić do auta. Mieści się z tylnymi kołami zdjętymi i siedziskiem osobno włożonym do fiata panda, więc rewelacja!\nTrzeba było sobie kupić Quinny moodd skoro tyle kupujesz\nwitam czy moze mi Pani pomoc bo juz zglupialam do reszty czy kupic quinny xtra czy jane rider reverse?\nAle to są dwa zupełnie różne wózki :)\na ktora wieksza\nno na nasze zimy i chodniki i gondolka ktora wieksza granica cenowa taka sama a kurcze dylemat duzy a Pani ktory by brala dla siebie – odpowiedzialnosc biore na siebie ;)\nKurcze, myślę sobie że musiała Pani wyjątkowo źle trafić kupując ten model Quinny. Ja jako wózko-maniaczka (przerobiłam ok. 30 wózków a moja mała ma 18 miesięcy :) ) Buzz, oprócz małej budki (tu się absolutnie zgadzam) jak dla mnie jest idealny. Miałam nowy ze sklepu i 2 używki jedną Buzz, a jedną Buzz Xtra. Faktycznie trzeba uważać co się kupuje, bo dopiero modele wyżej 2012 roku są godne uwagi (Quinny się uczy na błędach-mam wrażenie :) ale ten wózek to czołg, a jak się mu zamontuje koło terenowe na przód, to piach, śnieg, lód, wertepy mu nie straszne! Podobne zdanie mam o Maxi Cosi Mura, bo też jest niezawodny, ale Quinny Buzz jest dużo lżejszy i sprytniejszy :) Testowałam Bugaboo Frog, Cameleon, Donkey i niestety te wózki na pewnych podłożach po prostu NIE JADĄ, trzeba je ciągnąć, pchać i prosić :) z wieloma innymi jest podobnie, natomiast Quinny Buzz (z terenowym kołem z przodu) jest dla mnie faworytem (w wersji Xtra powiększyli budę- nie wygląda to cudnie, ale funkcję spełnia :). Może jakby Pani dała mu jeszcze raz szanse i kupiła nowy- obowiązkowo z wymiennym terenowym kołem, albo zdrową używkę to zmieniłaby Pani zdanie- gwarantuję :) Pozdrawiam serdecznie :)\nmam takie pytanie…jest możliwość kupienia gdzieś samego kosza na zakup do tego wózka,ponieważ mój jest nie kompletny i tylko tego mi brakuje..wierzę,że się da :)\nAdam poszukaj na allegro, widziałam kiedyś kosze. A czego mu brakuje?\nSzukałem,lecz nie mogę znaleźć… A mi tylko brakuje tego kosza zawieszanego na samym dole wózka..pytam,bo stwierdziłem ze jak ktoś miał kilka takich wózków to może się i mu jeden kosz ostał i by się z chęcią pozbył go\nDla nas buzz Xtra jest fantastyczny. Jedyny minus to mały kosz pod wózkiem. Budkę mamy ogromną, koła mamy 4 i prowadzi się go super. Bardzo prosty w obsłudze :)\nMoże jestem jedyna, ale ja ten wózek uwielbiam! Nie wiem, czy to wina tego, że kupiłaś używany, być może z jakimiś felerami (mam nadzieję ;), osobiście mam zupełnie inne odczucia! Prowadzi się go idealnie, mieszkam w okolicach, gdzie mamy dużo nieutwardzonych dróg, więc przetestowany jest w każdych warunkach ;) Wcześniej dla starszych dzieci miałam dwa inne (zachwalane często) modele i kiedy przesiedliśmy się na quinny od razu wiedziałam, że się polubimy :) Nawet budka mi wystarcza w swojej skromności ;)\nJestem posiadaczką wózka Quinny Buzz 4 3w1- czyli wersja czterokołowa. Rocznika nie znam, ale na moje oko jest to jeden z pierwszych wypustów, tzn. stary model. Niestety nie ma w sieci informacji na temat roczników tych wózków, a Quinny wyprodukowało masę wersji kolorystycznych itd – w jednych budka od spodu jest srebrna, w innych nie; pasy mają różne kolory, ale generalnie to tylko detale, a wózek jest cały czas na tej samej „bazie”. Kupowałam go, wiedząc nie wiele o nim i ogólnie o wózkach. Wiedziałam jak się składa i to mi pasowało i tyle. Mój Quinny buzz jest używany, ale działa składanie oraz regulacja rączki (trzeba mocno wcisnąć, ale działa). Użytkuję go od około 4 miesięcy (jestem już na etapie spacerówki na leżąco). Nie mam porównania do innych wózków. Czytając opinie o nim myślę sobie, że ten wózek się albo kocha, albo nienawidzi… Ja go lubię :) pasuje mi :). Prowadzi się dobrze. Faktem jest to, że budki i kosz pod wózkiem są małe, ale kosztem designu :) – z tym można se poradzić – zakupiłam torbę dopinaną pod spodem wózka na stelaż. Są także torby zapinane na rzep na rączkę. Jak by nie było polecam ten wózek lub też inny firmowy nawet używany, niż te nowe tzw bezfirmowe, bo jakość jest zdecydowanie inna – lepsza. To, co często na forach podawane jest za ich wadę, mianowicie „bujanie się”, „luzy” jest dla mnie na plus, bo w przeciwnym razie wszystko byłoby na sztywno, atak wózek pracuje i amortyzuje dzieciaczka, w dodatku, gdy wózek stoi w miejscu nawet na hamulcu, można leciutko „bujać” dziecko. Nie jest idealny, ale całkiem rozsądny i fajny. W dodatku budzi spore zainteresowanie na ulicy :) Plus to fotelik Maxi-Cosi, a nie nosidełko nie nadające się do bezpiecznego przewożenia dzieci. Ogólnie polecam.\nMi bardzo dobrze prowadziło się Quinny buzz i dla mnie to nie prawda, że gdy rurka jest porysowana to jest uszkodzone składanie moja jest porysowana a super się składa, jeżeli chodzi o siedzisko spacerowe to zazwyczaj gdy dziecko kończy 2 lata to kupuje się parasolkę.\nJestem posiadaczka nowego wózka Quinny Xtra. Nie wspomniałaś, iż wózki te nie maja kół pompowanych, wszystkie są z jakiegoś tworzywa. Budka w spacerówce jest dodatkowo rozkładana i chroni przed słońcem, ze spacerówki nie wyjmuje się już wkładki, rączkę ma z innego tworzywa i nie ma regulowanego podnóżka-zauważ że na ramie nie ma już cypelka. Quinny na swojej oficjalnej stronie wykasował wózek Quinny buzz a zostawił tylko quinny buzz xtra. Jeszcze na początku 2015 roku widniały na stronie ale około marca zniknęły. Quinny buzz xtra może być trójkołowy gdyż można dokupić koło „terenowe”.\nWitam czy orientuje się ktoś gdzie mogę dokupić pałąk do wózka Quinny Buzz 3\nPrzetestowałam wiele wózków quinny buzz jest jednym z najlepszych wózków na rynku.Lecz powiedziałabym do 1,5 roku dziecka.\nZ tego co widzę testowane były bardzo stare wózki quinny i bardzo kiepskim stanie!\nWręcz zabytkowe modele.Wiec z wieloma twierdzeniami się nie zgadzam.Zwłaszcza że cieżko sie prowadzi.Poza tym producenci zalecają raz w miesiącu wózek konserwowac,o czym ludzie nie pamietają.Nie mozna używac żadnych smarów.Polecam silikon w spraju.\nMam zabytkowy model – Vibskova – użytkuje 6 msc. Ale to jak jeździ – to poezja, idę z kubkiem po chodnikach (polskich) jedna ręką prowadząc wózek, do tego design i kolorki – uratował mnie ten wózek przed depresja porodowa :). To wózio do miasta, ale byliśmy w terenie i nawet z piankowym kołem daje rade. mechanizm rozkładania działa w tym modelu bezbłędnie. Ze względu na kręgosłup i auto szukałam wózka dobrze składającego sie i lekkiego (dlatego nie mood) . Jestem projektantem nie wstyd mi z tym wózkiem iść do klienta, czy na spotkanie z kolegami po fachu. Pewne mankamenty wózka – budka mi się składa sama,szybko rysuje sie rama, troche skrzypi, koło przednie blokuje na płytkach w sklepie, koła sa szeroko rozstawione, ale to tez na plus bo w tramwaju podczas hamowania nie boje się wywrotki dziecka, co niestety widziałam przy wózku firmy polskiej.\nUwielbiam ten wózek. Mam w domu 3 i jest to mój ulubiony. Miałam okazję jeździć wieloma innymi ( jako niania i u znajomych) i żaden nie był tak wygodny i zwrotny. Kupiłam nowy i wożę w nim już trzecie dziecko. Jest to jedyny wygodny wózek przy moim wzroście -180cm (dzięki wysuwanej rączce). Prowadzę jedną ręka, czasem nogą, a czasem jedzie sam ;) Jedyne co mnie denerwuje to ta budka. Akurat mam tą wersję z najmniejszą budką, bo wcześniejsze modele są ok. I ten najnowszy widzę też poprawili.\nA ja mam pytanie odnosnie wózków kubelkowych. Jako najlepszy z tego rodzaju? Szukam bo cora ma 10 miesięcy, obniżone napięcie miesniowe i jeszcze sama nie siedzi. Rehabilitanci polecają.\nKupiłam quinny moodd i po 3 dniach sprzedałam.Katastrofa dla mnie.\nPodziel się swoimi doświadczeniami ;-)\nCzy do tego wozka fotelik cybex pasuje czy tylko maxi cosi?\nMi ten wózek się bardzo spodobał, w szczególności wizualnie. Narazie jesteśmy 5 miesiący z nim a jak będzie dalej dam znać. Mam zwykłego bazza prawdopodobnie tego starszego na srebrnej ramię i felgach. Do tego spacerowke jak u Pani, ze zdjęcia z 2 wkładkami. I co jest tutaj ogromnym atutem? Chociażby to, że jest kompatybilny z fotelikiem maxi cosi oraz nowszym częściami quinny, tak jak było wspomniane ma masę dodatków i udogodnień. Swobodnie można wyprać tapicerkę i mimo tego co było na etykiecie, przetestowane zostało pranie w pralce pianki bez żadnych późniejszych szkód. Co prawda koło przednie niestety czasem się blokuje w wąskich obszarach np. Alejkach sklepowych ale na to nie jest jakiś duży problem. Wystarczy zablokować koło przednie i po kłopocie. Jak dla mnie jest zwrotny co szczególnie cenie na spacerach i łatwo się go prowadzi. Nawet z nim biegam od czasu do czasu. Kosz faktycznie nie jest jakiś duży no ale tak jak ktoś tu pisał coś kosztem czegoś. (design i niewielkie rozmiary ) A z tym sobie zawsze można dać radę, może być to nawet mobilizacja do czestszych spacerów z maluszkiem. Mniej zakowpow = więcej spacerów. Kupiłam używany i nie żałuję. Mechanizm jak wszędzie wiadomo, że się zużywa i żaden używany nie będzie chodzil tak pięknie jak nowy jeśli chodzi o składanie czy regulacje rączki. Gondole mam inną, składana od wózka Quinny Mood. I bardzo uwielbiam ten zestaw gdyż jednym z najważniejszych punktów dla Nas było zajmowanie miejsca w bagażniku, gdyż dużo podróżujemy. Mimo, iż mamy kombi, to na tak duże odległości, tego bagażu jest zawsze całkiem sporo a gdzie do tego jeszcze wózek…Prawda jest taka, że nie zajmuje on całego bagażnika a jakieś 1/3 dzięki czemu jesteśmy w stanie jeszcze pomieścić wiele innych rzeczy przy odpowiednim rozłożeniu. Pokonujemy nie małe odległości i naprawdę to jest dla Nas zbawienie. Fotelik też mam z innej parafii. I przyznam szczerze jest to dla mnie zestaw idealny. Jak narazie nie zamieniłabym go na inny model. No i na koniec dodam że cenie go też za lekkość bo nim kupiłam wózek naprawdę sporooo się ojeździlam w poszukiwaniu tego „leciutkiego”. U mnie na bloku niestety brak windy a mieszkam na 3 piętrze… Nie wyobrażam sobie wnoszenia innych kandydatów, których wcześniej miałam okazje poznać tak sięgając teraz pamięcią. Pozdrawiam serdecznie\nWitam gdzie produkowane sa wozki tej firmy?\nMam quinny buzz 3. 3 kolowiec i jestem w nim zakochana. Synek uwielbia w nim spac i siedzieć. Kupiłam samą spacerowke za smieszne pieniądze 220zl. Kuzyn kupil go w Holandii. Wózek sie prowadzi super jakby dziecka w nim nie było. Radzi sobie w kazdym terenie. Co do budki sie zgodze jest faktycznie mała i koszyk tez szalu nie robi. Ale poza tym jest wszystko super. Mam jednak pytanie o torbe do wozka. W moim nie było wiec kupilam na allegro i z tylu w kieszonce jest jakby worek? Pokrowiec? Na co to jest moze Pani wie?\nOdpowiedz na komentarz Agnieszka:


Ochrona konsumencka a status konsumenta: sprawą zajmie się TSUE\nKomu pękają gacie na tyłku, czyli o statusie konsumenta i fałszywej narracji banków\nFinanse dołącz do dyskusji (17) 16.02.2021\nTwierdzenie, że z ochrony konsumenckiej może skorzystać tylko osoba nieświadoma, kiepsko wykształcona, a najlepiej intelektualnie opóźniona, nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. No, poza chęcią uniknięcia konsekwencji przez wielkie korporacje za popełnione błędy.\nPorządne gacie to skarb dla mężczyzny. Nie uwierają w miejscach, w których mniej porządne potrafią uwierać. Szew nie wchodzi w część ciała, w którą wchodzić nie powinien. A materiał jest przyjemny dla skóry, a nie odparzający pachwiny. W efekcie rozsądny polski mężczyzna z przyjemnością pójdzie do sklepu i zapłaci za dobre jakościowo majtki. A gdy wyda już ciężko zarobione pieniądze, to oczekuje, iż bielizna mu przez pewien czas będzie służyła. Jeśli by się więc okazało, że gacie, niby takie świetne, rozeszłyby się podczas pierwszego założenia na – pardon – dupie, to człowiek miałby pełne prawo być niezadowolony. Ba, miałby prawo uznać, że sprzedawca zrobił go w trąbę. Złożenie reklamacji bądź skorzystanie z prawa do rękojmi byłoby więc oczywistą oczywistością.\nI teraz docieramy do kluczowej kwestii: czy jakiekolwiek znaczenie dla sprawy miałoby to, czy gacie rozeszłyby się na tyłku prawnikowi, czy hydraulikowi? Czy fachowiec od paragrafów powinien być gorzej potraktowany w sklepie niż specjalista od kolanek? Każdy przyzna, że byłby to absurd.\nA dokładnie do tego stara się nas przekonywać sektor bankowy. Tyle że nie w kontekście gaci, lecz w sprawie znacznie istotniejszej dla wielu Polaków – tzw. kredytów walutowych.\nBankierzy, przy udziale Związku Banków Polskich, twierdzą bowiem, że z unijnej ochrony konsumenckiej powinni korzystać jedynie ci, którzy nie rozumieli umów, które podpisywali. Bo jeśli rozumieli, to – zdaniem korporacji – nie ma podstaw do udzielenia ochrony. Chronić nie należałoby także, oczywiście zdaniem przedsiębiorców, osób rezolutnych i zorientowanych, które nie przeczytały tego, co podpisują. A przecież tym twierdzeniem bankierzy sami sobie zaprzeczają: ktoś, kto nawet nie przejrzał swojej umowy kredytowej zawieranej na kilkadziesiąt lat, nie może być rozsądny; jest idiotą.\nStanowisko sektora bankowego trafnie punktuje rzecznik finansowy. Podkreśla on, że przepisy unijnej dyrektywy 93/13, która jest podstawą ochrony konsumenckiej w państwach członkowskich UE, nie wprowadzają żadnego dodatkowego kryterium dla ustalenia statusu konsumenta. W konsekwencji nie można osoby fizycznej pozbawić statusu konsumenta w odniesieniu do umowy, która dotyczy działań niezwiązanych z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, z uwagi na jej wiedzę, zaangażowanie, wykształcenie lub zawód.\nA piszę o tym teraz, bo niebawem sprawą zajmie się Trybunał Sprawiedliwości UE. Jeden z polskich sądów, podczas rozpatrywania sprawy frankowej, nabrał bowiem wątpliwości, czy należy chronić osoby rozumiejące, co czytają (bądź co mogłyby przeczytać, a nie przeczytały).\nOdpowiedź jest prosta: z ochrony konsumenckiej korzysta każdy konsument.\nNie ma znaczenia, czy jest profesorem prawa, czy bezrobotnym, który ledwo ukończył szkołę podstawową. Wynika to zresztą wprost z brzmienia art. 2 lit. b unijnej dyrektywy. Przepis ten stanowi, że „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną, która w umowach objętych niniejszą dyrektywą działa w celach niezwiązanych z handlem, przedsiębiorstwem lub zawodem. A zatem w sprawie związanej z tzw. kredytem walutowym konsumentem będzie i świetnie wykształcony prawnik, i dziennikarz piszący na co dzień o sprawach finansowych, i osoba niepiśmienna oraz niepotrafiąca przeczytać ze zrozumieniem jednego zdania. Warunkiem jest jedynie to, aby nabywana nieruchomość była kupowana do celów prywatnych (osobistych), a nie np. na magazyn, w którym składowane mają być porządne gacie przewożone następnie do centrów handlowych.\nA dla korporacji, którym ta odpowiedź się nie podoba, mam drobną radę: po prostu nie wprowadzajcie ludzi w błąd, nie podtykajcie pod nos umów z niedozwolonymi postanowieniami umownymi. Wówczas kłopotu nie będzie, bo i profesor, i bezrobotny nie będą mieli podstaw do reklamacji.\nTagi:: kredyty walutowe , ochrona konsumencka , Rzecznik Finansowy , Trybunał Sprawiedliwości UE , związek banków polskich


Zarządzenie Nr 17/2009 Wójta Gminy Brenna z dnia 20 lutego 2009 roku - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "Zarządzenie Nr 17/2009 Wójta Gminy Brenna z dnia 20 lutego 2009 roku"\n1 Zarządzenie Nr 17/2009 Wójta Gminy Brenna z dnia 20 lutego 2009 roku W sprawie: wprowadzenia instrukcji poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacenia wynagrodzenia za inkaso. Na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 08 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz ze zm), Wójt Gminy zarządza co następuje: 1 Wprowadza instrukcję poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacenia wynagrodzenia za inkaso stanowiącą załącznik nr 1 do niniejszego zarządzenia. 2 Wykonanie zarządzenia powierza się Skarbnikowi Gminy 3 Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia.\n2 Załącznik Nr 1 do zarządzenia Nr 17/2009 Wójta Gminy Brenna z dnia 20 lutego 2009 r. Instrukcja poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacania wynagrodzenia za inkaso. Postanowienia ogólne 1 Instrukcja określa zasady poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalania i wypłacania wynagrodzenia za inkaso. 2 Ilekroć w instrukcji jest mowa o: 1. Gminie rozumie się przez to Gminę Brenna. 2. Wójcie rozumie się przez to Wójta Gminy Brenna. 3. Urzędzie rozumie się przez to Urząd Gminy Brenna. 4. Skarbniku rozumie się przez to Skarbnika Gminy Brenna 5. Pracowniku kasy rozumie się przez to pracownika zatrudnionego na stanowisku ds. obsługi kasowej w Urzędzie Gminy. 6. Ustawie Ordynacja podatkowa rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). 7. Inkasencie rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej zobowiązaną na podstawie zawartej umowy do pobrania opłaty miejscowej i jej wpłacenia organowi podatkowemu. Pobór opłaty miejscowej przez inkasenta 3 Inkasent dokonuje poboru opłaty miejscowej na podstawie umowy zawartej z Urzędem. 4 Dokumentem potwierdzającym pobranie opłaty miejscowej przez inkasenta jest: 1. pokwitowanie wpłaty kwitariusz przychodowy K-103 lub, 2. faktura, rachunek lub paragon fiskalny zawierające informację o pobraniu opłaty miejscowej oraz jej wysokości Kwitariusz przychodowy K-103 stanowi druk ścisłego zarachowania. 2. Inkasent pobiera druk kwitariusza przychodowego K-103 za potwierdzeniem w kasie Urzędu. 3. Wzór potwierdzenia odbioru kwitariusza stanowi załącznik nr 1 do niniejszej instrukcji.\n3 4. Na podstawie potwierdzeń odbioru kwitariuszy przychodowych K-103 pracownik kasy prowadzi ewidencję pobranych kwitariusz. 5. Pobór opłaty miejscowej inkasent dokumentuje, przez wystawienie pokwitowania na druku K Pokwitowanie to wystawia się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden przekazuje podatnikowi, drugi pozostaje u inkasenta, a trzeci przekazywany jest wraz z rozliczeniem do Urzędu. 6. Pokwitowanie na druku K-103 winno zawierać następujące dane: a. imię i nazwisko osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty miejscowej, b. adres zamieszkania osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty miejscowej, c. datę dokonania wpłaty d. nazwę należności np. opłata miejscowa za okres od do ilość osób e. kwotę należności z tytułu opłaty miejscowej wyrażoną za pomocą liczb i słownie f. podpis inkasenta. 6. Pokwitowanie na druku K-103 winno być wolne od błędów. 7. Poprawek na druku pokwitowania K-103 dokonuje się przez skreślenie błędnego zapisu i wpisanie prawidłowego. Skreślenie winno być opatrzone parafka inkasenta. 8. W przypadku błędnego wystawienia druku pokwitowania K-103, druk należy przekreślić, zaparafować i zwrócić do Urzędu w 3 egzemplarzach. 6 Faktura, rachunek lub paragon fiskalny potwierdzający pobranie przez inkasenta opłaty miejscowej winien posiadać wyodrębnioną pozycję ze wskazaną wysokością pobranej opłaty miejscowej oraz ilością osób i dni pobytu. Rozliczanie opłaty miejscowej pobranej przez inkasentów 7 1. Rozliczenie pobranej przez inkasenta opłaty miejscowej winno nastąpić nie później niż do 5 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym ją pobrano. 2. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. 3. W terminie do dokonania rozliczenia inkasent winien dokonać wpłaty organowi podatkowemu pobranej opłaty miejscowej Rozliczenie pobranej przez inkasenta opłaty miejscowej udokumentowane drukami pokwitowań K następuje na podstawie zestawienia stanowiącego załącznik nr 2 do niniejszej instrukcji. 2. Do rozliczenia inkasent dołącza kopie wystawionych pokwitowań K Rozliczenie, o którym mowa w pkt 1 inkasent przedkłada pracownikowi kasy i dokonuje wpłaty gotówkowej kwoty pobranej opłaty miejscowej. 4. Złożone przez inkasenta rozliczenie podlega sprawdzeniu, czy a. zostało złożone przez inkasenta, z którym zawarto umowę,\n4 b. zostało złożone w terminie wyznaczonym do jego złożenia, c. obejmuje wszystkie pokwitowania K- 103 zgodnie dołączonymi kopiami dowodów, d. czy jest wolne od błędów rachunkowych. 5. Kontroli, o której mowa w pkt. 5 dokonuje pracownik kasy, potwierdzając te fakt na druku rozliczenia. 6. Po weryfikacji rozliczenia pracownik kasy przyjmuje pobraną przez inkasenta kwotę opłaty miejscowej i wydaje inkasentowi potwierdzenie w formie dowodu wpłaty K Następnie pracownik kasy przekazuje rozliczenie do sekretariatu Urzędu w celu zarejestrowania go w dzienniku korespondencyjnym i w tym samym dniu odbiera je za potwierdzeniem odbioru Rozliczenie pobranej przez inkasenta opłaty miejscowej udokumentowane fakturami, rachunkami lub paragonami następuje na podstawie zestawienia stanowiącego załącznik nr 3 do niniejszej instrukcji. 2. Rozliczenie, o którym mowa w pkt 1 inkasent składa w sekretariacie Urzędu, lub przesyła za pośrednictwem poczty. W przypadku przesłania rozliczenia za pośrednictwem poczty decyduje data nadania rozliczenia w urzędzie pocztowym. 3. Pracownik stanowiska ds. obsługi kancelaryjnej potwierdza wpływ rozliczenia umieszczając na nim datę, a w przypadku przesłania rozliczenia za pośrednictwem poczty do rozliczenia dołącza kopertę z potwierdzoną data nadania w Urzędzie Pocztowym. 4. Sprawozdanie podlega zaewidencjonowaniu w dzienniku korespondencyjnym i w tym samym dniu jest przekazywane za potwierdzeniem odbioru pracownikowi kasy. 5. Złożone przez inkasenta rozliczenie podlega sprawdzeniu, czy a. zostało złożone przez inkasenta, z którym zawarto umowę, b. zostało złożone w terminie wyznaczonym do jego złożenia, c. czy jest wolne od błędów rachunkowych. 6. Kontroli, o której mowa w pkt. 5 dokonuje pracownik kasy, potwierdzając te fakt na druku rozliczenia. 7. Pobraną opłatę miejscową udokumentowaną fakturami, rachunkami lub paragonami inkasent przekazuje na rachunek urzędu gminy lub wpłaca w kasie Urzędu. 8. W przypadku wpłaty gotówkowej pracownik kasy przyjmuje pobraną przez inkasenta kwotę opłaty miejscowej i wydaje inkasentowi potwierdzenie w formie dowodu wpłaty K Zweryfikowane rozliczenie stanowi dokument księgowy. Ustalenie i wypłacenie wynagrodzenia za inkaso Wynagrodzenie za inkaso wypłacane jest na podstawie zawartej umowy w wysokości określonej uchwałą Rady Gminy.\n5 2. Wypłata wynagrodzenia następuje na rachunek bankowy wskazany przez inkasenta w terminie 7 dni od daty złożenia rozliczenia pobranej opłaty miejscowej W przypadku inkasentów będących osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej podstawą wypłacenia wynagrodzenia za inkaso jest rachunek wystawiony do umowy zlecenia. 2. W przypadku inkasentów będących osobami prawnymi, jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej lub osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarcza podstawą wypłacenia wynagrodzenia za inkaso jest nota obciążeniowa lub inny dokument określony w umowie Kontroli formalnej i merytorycznej dokumentów, o których mowa w 12 dokonuje pracownik kasy lub Sekretarz Gminy Brenna. 2. Kontroli rachunkowej dokumentów, o których mowa w 12 pkt 1 dokonuje pracownik stanowiska ds. kadr i płac lub inna osoba wyznaczona do dokonywania tych czynności. 3. Kontroli rachunkowej dokumentów, o których mowa w 12 pkt 2 dokonuje pracownik stanowiska ds. rachunkowości budżetowej lub inna osoba wyznaczona do dokonywania tych czynności.\n6 Załącznik nr 1 do instrukcji poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacania wynagrodzenia za inkaso. Potwierdzenie wydania kwitariusz przychodowego K-103 inkasentowi opłaty miejscowej Imię nazwisko lub nazwa inkasenta Adres zamieszkania Nr umowy dotyczącej inkasa Data wydania kwitariusza przychodowego K-103 Ilość blankietów pokwitowań Od numeru Do numeru Data i podpis osoby wydającej kwitariusz Data i podpis inkasenta\n7 Załącznik nr 2 do instrukcji poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacania wynagrodzenia za inkaso. Rozliczenie pobranej opłaty miejscowej udokumentowane drukami pokwitowań K-103 Imię nazwisko lub nazwa inkasenta Adres zamieszkania Nr umowy dotyczącej inkasa Data wydania kwitariusza przychodowego K-103 Ilość wydanych blankietów pokwitowań Od numeru Do numeru Data przedstawienia pokwitowań do rozliczenia Ilość pokwitowań przedstawionych do rozliczenia Od numeru Do numeru W tym ilość błędnie wystawionych pokwitowań do zwrotu Numery błędnie wystawionych pokwitowań Ilość pokwitowań pozostająca do rozliczenia Od numeru Do numeru Miesiąc podlegający rozliczeniu Łączna kwota pobranej opłaty miejscowej Data i podpis inkasenta Data i podpis osoby przyjmującej rozliczenie Data i podpis osoby dokonującej weryfikacji rozliczenia\n8 Załącznik nr 3 do instrukcji poboru i rozliczania przez inkasentów opłaty miejscowej oraz ustalenia i wypłacania wynagrodzenia za inkaso. Rozliczenie pobranej opłaty miejscowej udokumentowane fakturami, rachunkami lub paragonami fiskalnymi Imię nazwisko lub nazwa inkasenta Adres zamieszkania Nr umowy dotyczącej inkasa Miesiąc podlegający rozliczeniu Łączna kwota pobranej opłaty miejscowej Data i podpis inkasenta Data i podpis osoby przyjmującej rozliczenie Data i podpis osoby dokonującej weryfikacji rozliczenia\nWÓJT GMINY SOMONlNO 83-314 SOMONlNO ul. Ceynowy 2.1 ZARZĄDZENIE Nr 137/2017 Wójta Gminy Somonino z dnia 29 grudnia 2017 r. w sprawie wprowadzenia instrukcji ewidencji i poboru opłaty za gospodarowanie\nZarządzenie Nr 5 /OR /2018 Wójta Gminy Łodygowice z dnia 17 stycznia 2018 roku\nZarządzenie Nr 5 /OR /2018 Wójta Gminy Łodygowice z dnia 17 stycznia 2018 roku w sprawie wprowadzenia regulaminu udzielania, kontroli i rozliczania dotacji celowych na realizację zadań publicznych Gminy


Nie ma to jak zacząć niedzielny poranek w towarzystwie uzbrojonej kobiety. Dzisiaj startujemy znad Wisły i nad Wisłą jest cel naszej podróży, tyle że kilkadziesiąt kilometrów na południe. Bulwary wiślane, to najwyraźniej miejsce spotkań głodnych aktywności fizycznej: co chwila mija nas jakiś biegacz lub rowerzystka.\nJedziemy obok rzeki w stronę Wilanowa. Droga dla rowerów przy Czerniakowskiej mogłaby być szersza, ale jedzie się nam dość sprawnie, nawierzchnia nie jest zła. Za estakadami Trasy Siekierkowskiej, już na Powsińskiej, droga przenosi się na drugą stronę jezdni. Jakoś nie potrafimy zrozumieć, czemu drogi dla rowerów w Warszawie nie mogą biec po obu stronach jezdni.\nZaraz za Skwerem Ormiańskim przy Okrężnej, jest Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej - oddział Muzeum Wojska Polskiego. Ekspozycja chyba niemetaforycznie oddaje stan polskiej armii – wystawione eksponaty bardziej niż muzeum przypominają złomowisko. Ale dzisiaj jest radośniej, metalowe sprzęty zostały umajone lampkami, a Mikołaj dostał do dyspozycji myśliwski samolot – to dobry pomysł, bo chyba tylko on potrafi wystartować tym czymś.\nMijamy Pałac w Wilanowie i Miasteczko Wilanów. Trudno znaleźć jakieś punkty wspólne między tymi dwiema rzeczywistościami. Jedziemy techniczną drogą wzdłuż Przyczółkowej, to popularna trasa dla jeżdżących na rowerach i biegających.\nNa wysokości Powsina droga dla rowerów kończy się i dalej trzeba przemieszczać się jezdnią, albo przedeptem po trawniku. Często tak bywa, że na styku miejscowości, wraz z osłabnięciem „jurysdykcji” zanika też rowerowa infrastruktura.\nNa wysokości ulicy Łukasza Drewny pojawia się droga dla rowerów, pewnie gdzieś tu jest granica Konstancina i stąd ten luksus. Jednak szczęście nie jest trwałe i przed torami kolejowymi droga dla rowerów kończy się ślepo. I dalej jedziemy już po jezdni. Dziwne są tutejsze rozwiązania, bo co prawda droga zanikła, ale za to przy wiacie przystanku autobusowego urządzono zadaszony rowerowy parking. Konstancin ma też rower publiczny, który wystartuje na nowo chyba w maju. Tak więc trochę jest rowerowych rozwiązań, a trochę nie ma.\nPrzejeżdżamy mostkiem nad rzeką Jeziorką, mijamy Starą Papiernię (jeszcze uśpioną o tej porze) i odbijamy w stronę Obór.\nA w Oborach, za płotem z wielką kłódą, ukrywa się barokowy dwór, powstały w XVII wieku. Jak można przeczytać w Wikipedii, „Obecnie (druga dekada XXI wieku) jest to budynek murowany, parterowy, z mieszkalnym poddaszem. Posiada układ wnętrz dwutraktowy, z holem, sienią, klatką schodową na osi. Wnętrze ze stylowymi meblami. Przez dziesięciolecia siedzibę swą miał w nim Dom Pracy Twórczej Związku Literatów Polskich Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiego Pen Clubu. W 2015 roku dwór wrócił do rąk spadkobierców przedwojennych właścicieli. W styczniu 2020 roku podano, że dwór przeszedł w ręce Fundacji Rodziny Staraków, która zamierza go wyremontować i przeznaczyć na cele publiczne”.\nW oborach spotykamy jeszcze całkiem nowe przedszkole, jakieś zabudowania przemysłowe (może dawny młyn) i jakby popegierowskie domy.\nA potem jedziemy drogą w wariancie, który Marcin lubi najbardziej, czyli asfalt przez las. Mijamy bagnisty rezerwat Olszyna Łyczyńska, przecinamy Kanał Habdziński i meldujemy się w Gassach.\nJesteśmy coraz bliżej celu, czyli Góry Kalwarii. Drogi w okolicach Gassów i Góry Kalwarii, to znane trasy wyznawców jazdy na rowerach szosowych. Zastanawiamy się, czy spotkamy dzisiaj kogoś, bo zimą koleżeństwo szosowe zwykle preferuje jazdę na trenażerach. A tu proszę, jedzie dziarsko peletonik.\nPo prawej stronie wyraźnie widzimy już skarpę wiślaną, to znak, że za chwilę dojedziemy na miejsce. Jeszcze drobna, acz uciążliwa wspinaczka Lipkowską i jesteśmy u celu: Góra Kawiarnia.\nJak można przeczytać na stronie kawiarni, miejsce powstało dzięki Maciejowi Grubiakowi. Najpierw był to zdecydowanie mniejszy lokal w pobliżu obecnego miejsca. Kawiarni towarzyszą dwa murale: jeden poświęcony Ryszardowi Szurkowskiemu, drugi Michałowi Kwiatkowskiemu.\nPrzed kawiarnią jest stojak na rowery, ale zdecydowanie inny od tych, do których jesteśmy przyzwyczajeni. Najwyraźniej szosowe rowery wiesza się za siodełko.\nCo ciekawe, wewnątrz można sobie pożyczyć zabezpieczenie klasy kawiarnianej, żeby przypiąć swojego węglowego rumaka.\nMy wykorzystaliśmy podpory stojaka by zostawić ślad po sobie.\nGóra Kawiarnia to wielofunkcyjny lokal. Można oczywiście napić się kawy i zjeść ciacho. Obaj pijemy kawę, a Piotrek jeszcze zamawia pieczoną owsiankę - i napitki i ciacho dobre. A w dodatku Piotrek został obdarzony kawą w rozmiarze oversize – bardzo miło traktują tu klienta.\nJest tu także sklep. Można kupić rowery, odzież, akcesoria.\nNa suficie jest coś w rodzaju muzeum.\nA na podłodze stoją dwa trenażery z ekranami i najwyraźniej można umówić się na trening. Podczas naszej wizyty dwie panie energicznie pedałowały.\nGóra Kawiarnia to klimatyczne miejsce. Dużo tu przedmiotów związanych z rowerami. Proporczyki, odznaki, zdjęcia, plakaty.\nNawet przy kablach biegnących na suficie są umieszczone rowerki.\nRowerowa kawiarnia dedykowana jest jeżdżącym na rowerach szosowych, względnie na gravelach. To jak wiadomo nie nasze klimaty. My się nie ścigamy, my po prostu przemieszczamy się na co dzień na rowerach i oglądamy świat z siodełka. Nie mniej czuliśmy się tu dobrze. Miejsce nie ma w sobie żadnego zadęcia, jest zwyczajnie. Poza amatorami kolarstwa szosowego, sporo osób weszło podczas naszej obecności, jest to też ewidentnie miejsce także dla lokalsów, którzy wpadają na kawę czy ciacho. Właściciele wspaniale wykorzystali rowerowe walory okolic miejscowości. I świetnie promują samą Górę Kalwarię. Ciekawe czy współpracują z samorządem?\nPora jednak się ruszyć w stronę domu. Robimy rundkę przez Dominikańską i jesteśmy zaskoczeni wyglądem koszar - ostatnim razem były ruiną. Teraz jest czysto, elegancko. Hotel, restauracja, pełen wypas. I armaty prężą lufy jakby bardziej dziarsko niż poprzednio.\nKalwaryjską wyjeżdżamy z miasta. Zamierzamy ostatnią część wycieczki pokonać pociągiem. Napotykamy rowerową stację naprawczą z logo Krainy Jeziorki, przedsięwzięcia firmowanego przez Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Zlewni Rzeki Jeziorki. Hasło "Raj dla Rowerzystów" brzmi kwaśno na ciągu pieszo rowerowym, który właśnie urywa się z niewiadomych przyczyn.\nPrzy ulicy Rybie przyciąga nas wpółotwarta brama. To cmentarz ewangelicki: biedny i zaniedbany, szczególnie w kontraście z nieopodal leżącym cmentarzem katolickim. Choć nie tak zaniedbany jak ten, który kiedyś napotkaliśmy podążając śladami Olendrów.\nTeraz już naprawdę opuszczamy Górę Kalwarię i kierujemy się w stronę Czachówka - trzymamy się torów kolejowych. Trafiamy na jakieś ścieżyny, na szczęście podmarznięte; nieźle byśmy tu brodzili, gdyby było kilka stopni powyżej zera.\nPogubiliśmy się z lekka i wylądowaliśmy w miejscowości Dobiesz. Czachówek oddalił się, a nasz pociąg już jedzie. Szybka decyzja i jedziemy do Ustanówka. Na stację wpadamy w ostatniej chwili. Zziajani wskakujemy do pociągu. Po pół godzinie jesteśmy na Zachodniej.\nTagi: #NWR #Rower #Warszawa #Piotr Todys #Piotrek Todys #Marcin Kowarzyk #Warszawska Syrenka #Wilanów #Konstancin #Trasa Siekierkowska #Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej #Góra Kawiarnia #Góra Kalwaria #Cmentarz Ewangelicki #Ustanówek


Ponad tysiąc mieszkań podłączonych do centralnego ogrzewania. Kolejne “za chwilę” – Mieszkaniec\nPonad tysiąc mieszkań podłączonych do centralnego ogrzewania. Kolejne “za chwilę” 18 lutego 2020, 05:49\n„Ciepło sieciowe w budynkach komunalnych” to projekt dzięki któremu w 2019 r. w 64 miejskich nieruchomościach (najwięcej na Pradze Północ i Pradze Południe) uruchomiono centralne ogrzewanie .\nMiasto zapowiada, że w latach 2020-2022 do sieci c.o. zostanie podłączone ponad 1,2 tys. lokali w 74 budynkach. W budżecie zabezpieczone jest na to 27,6 mln zł.\nZ początkiem stycznia 2020 r. ciepło dotarło do kolejnych czterech budynków z ok. 50 lokalami. Dodatkowo wydano warunki techniczne umożliwiające podłączenie do sieci ciepłowniczej dla następnych 25 nieruchomości komunalnych z 580 lokalami.\nInstalacje podłączane są w ramach rewitalizacji nieruchomości. Stare i zniszczone budynki przechodzą prawdziwe metamorfozy, są remontowane, w niektórych instalowane są windy.


Zapiekanka Makaron I Cukinia - Smaker\nPrzepisy Smaker / zapiekanka makaron i cukinia\nPrzepisy na temat: zapiekanka makaron i cukinia\nArtykuły na temat: zapiekanka makaron i cukinia\n...dużo wody, np. cukinia, pomidory, bakłażany. Wtedy dno formy wykładam kromkami tostowego pieczywa, które wchłonie nadmiar płynu. Można je potem usunąć lub zjeść. Za tłuste Jeśli na wierzchu zapiekanki zebrał się tłuszcz, jego nadmiar zbieram papierowym ręcznikiem. Napęczniałe Żeby zapiekanki zbytnio nie pęczniały podczas pieczenia, wkładam w nie kilka rurek makaronu, przez które uchodzi...\nbakłażan z kurczakiem imbir\npanierowane krewetki koktajlowe\nszybka wytrawna kolacja\nkrem z soczewicy z suszonymi pomidorami\nkrem orzechowy do pi\ndietetyczny majonez domowy\npr na pyszny piernik\nryż prażony jak zrobić\ntorty w kształcie 1\nbułki z mąki pszennej razowej\nmarchewka z groszkiem z bulka tarta jak zrobic


Powtórki – Stare Zapiski Kiepsko Uczesane\nbartoszcze\tWszystko\t 12 marca 2015 1 Minute\nWe wtorek Real grał u siebie rewanżowy mecz z Schalke 04, po wyjazdowej wygranej pewnie się zastanawiał, czy tym razem uda się nawiązać wynikiem do nazwy rywala. Skończył porażką 3:4, i całkiem niewiele dzieliło go od porażki dwiema bramkami (Huntelaar dwa razy trafił do siatki, a trzeci w poprzeczkę). Statystycy znaleźli szybko, że poprzednim razem w Lidze Mistrzów Real stracił u siebie tyle goli piętnaście lat temu (2:4 w drugiej fazie grupowej).\nGrał wtedy również z niemiecką drużyną (Bayern). W bramce Realu stał ten sam zawodnik.\nW środę Chelsea grała u siebie rewanżowy mecz z PSG, po wyjazdowym 1:1. Od 30 minuty grała w przewadze po wyrzuceniu z boiska Ibrahimovica (co było decyzją przesadzoną), prawdopodobnie należał się jej karny za faul na Coście. Na kilka minut przed końcem dogrywki straciła gola na 2:2 i odpadła bramkami wyjazdowymi.\nSędzia Kuipers pewnie zostanie nowym Ovrebo, choć jak sześć lat temu, tak i tym razem zamiast mówić o fucking disgrace „The Blues” powinni mówić o własnym frajerstwie.\nPrevious Post Słyszymy: partia, myślimy: Lenin\nNext Post O, svickovo!


Tymczasowo wstrzymano sprzedaż iPhone’a 4S w Chinach - SwiatiPhone.com – Blog Apple, iPhone, iPod, iPad oraz Mac, Sklep iPhone, Akcesoria do iPhone i iPad\nChaos spowodowany przez chińskich fanów Apple uniemożliwił rozpoczęcie sprzedaży iPhone’a 4S w tym kraju. Tuż przed oficjalną premierą smartphone’a firmy z Cupertino doszło do konfliktów pomiędzy osobami zgromadzonymi przed wejściami do sklepów. Sytuację udało się opanować dopiero po kilku godzinach, jednak nie obeszło się bez wyrządzenia jakichkolwiek szkód materialnych.\nPo ogłoszeniu informacji o chwilowym wstrzymaniu sprzedaży tłum znowu zaczął sprawiać problemy. W stronę witryn sklepowych poszybowało sporo przedmiotów np. jajka oraz kamienie.\nAktualnie w pobliżu gmachów dystrybucyjnych zapanował spokój, ale czy na długo?\nCiekawe kolczyki 😉\nNowe zrzuty ekranu z NFS Undercover\nLiczba odsłon wpisu: 101\nData opublikowania wpisu: sobota, 14 Styczeń 2012, 10:16.\nTagi: Chiny, iPhone 4S, wstrzymanie sprzedaży, zamieszki


Pielęgnacja skóry pleców - Pielęgnacja ciała - Upiększalnia Lubin\nŁadne, wypielęgnowane plecy to niewątpliwy atut. Jednak bardzo często skóra pleców podobnie jak skóra twarzy boryka się z różnymi niedoskonałościami tj. zaskórniki, krosty, blizny potrądzikowe.\nW zależności od problemu i stopnia zanieczyszczenia skóry pleców proponowane są następujące zabiegi, które mogą być wykonywane osobno lub w połączeniu: złuszczanie kwasami, mikrodermabrazja lub oczyszczanie manuale / kawitacyjne.\nSkóra pleców jest dużo grubsza i odporniejsza od skóry twarzy dlatego najlepsze efekty przynoszą zabiegi łączone dobierane indywidualnie do stanu skóry i potrzeb klienta.\nKawitacja + ampułka + maska 150zł\nKawitacja + złuszczanie kwasami 190zł\nOczyszczanie manualne 150zł\nZłuszczanie kwasami od 150zł


Zastosowanie serwera NAS – Komputerowe Spa\nSerwer NAS, to urządzenie, które pozwala korzystać z wielu urządzeń cyfrowych w tym samym czasie. Dzięki niemu jest możliwy wzajemny dostęp do danych: dokumentów, plików. Serwer podłączony odpowiednim przewodem do telewizora, umożliwia wyświetlanie zawartości na ekranie. Inwestycja w NAS jest częstym zjawiskiem w niewielkich firmach w celu wspólnego dostępu do danych oraz backupu. Co oznacza nazwa – serwer NAS? Network Access Server to pełna nazwa narzędzia, które pracuje jako brama udostępniające strzeżone treści i zasoby połączonych urządzeń. Administracja serwerem jest prosta, gdy sieć jest w rękach doświadczonych specjalistów.\nWyróżnia się dwa rodzaje serwera NAS: wolnostojący oraz serwer w tzw. szafie RACK, czyli obudowie, która mieści kilka urządzeń i ich przewodów. Zastosowanie ich znajdujemy w kilku kategoriach.\nPierwszą jest archiwizacja i zapis danych, tworzenie kopii zapasowych i ich przechowywanie. Dobrze przygotowane zaplecze pamięci pozwala na dostęp do informacji sprzed kilku lat i urządzeń.\nKolejna funkcja to udostępnianie danych między urządzeniami, które użytkownicy mogą pobierać, dodawać, korzystać z nich na podstawie nadanych przez administratora uprawnień.\nGaleria zdjęć –ta opcja pozwala na porządkowanie i katalogowanie obrazów nie tylko w kontekście zasobów domowych, lecz także firmowych. Odpowiednie zaplecze pamięciowe pozwala na\nNAS świetnie sprawdza się także w obsłudze monitoringu. Jest rejestratorem kamer, które są podpięte pod sieć LAN.\nUdostępnianie danych jest pod kontrolą, pod warunkiem dobrego zarządzania serwerem. Wrażliwe dane, chronione tym bardziej, że w 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych, są bezpieczne nawet przy udostępnianiu ich na kilka urządzeń.\nSerwer NAS pozwala na bezprzewodowe odtwarzanie multimediów: muzyki, filmów, zdjęć. Dostępne w pamięci serwera pliki mogą zostać otworzone na urządzeniu takim jak np. tablet, laptop czy telewizor.\nZarządzanie bazą danych jest prostsze z wykorzystaniem NAS. Urządzenie może posłużyć jako serwer mailowy lub strony WWW. Osoba, która planuje blogowanie, może również rozważyć inwestycję w taki sprzęt. CMS, czyli System Zarządzania Treścią dobrze współpracuje z serwerem.\nSerwer NAS może posiadać ogromną pojemność pamięci. Jednodyskowe urządzenie pomieści nawet 10 TB danych. Dodawanie kolejnych dysków to kolejne terabajty. Zaopatrzenie się w 4 dyski da nam pojemność do 40 TB. Zaopatrując się w taki sprzęt należy skupić się na funkcjach bezpieczeństwa danych, złączach (do domowego użytku poleca się LAN), poziomie trudności zarządzania nim. Do składowych wydajności zalicza się szybkość pracy, procesor i pamięć oraz ilość slotów na karty LAN.\nPrevious Bezpieczeństwo pracy z domu\nNext REKLAMA NA LINKEDIN


Trwało to zbyt długo - WPS Office 11.1.0.8372 | przystajnik\nPublished date 4 kwietnia, 2019\nWPS Office 2019 dla Linuksa\nWPS Office 11.1.0.8372, bo to o tej wersji mowa, w końcu zrównuje się możliwościami z priorytetowym dla twórców wydaniem 2019 dla Windowsa. Ostatnimi czasy nie było to takie oczywiste, gdyż wersja dla naszego systemu leżała sobie odłogiem, podczas gdy użytkownicy wiodących rozwiązań mogli cieszyć aktualizacją do jakiś czas. Obecnie niemal wszystkie wydania prezentują jak nie taki sam, to bardzo zbliżony poziom. Tym samym WPS Office ma szansę na drugą młodość na Linuksie. Kto wie, może uwiedzie nas odświeżony interfejs, zgodność z ekranami o wysokiej rozdzielczość i inne:\nnowe pomysły na wygląd głównego okna,\nszybkie dostęp do ostatnio edytowanych dokumentów,\nwsparcie dla SVG i kodów QR,\ngenerowanie podglądu podczas zmiany rozmiaru fontów,\nkompletnie nowy panel narzędziowy,\nfunkcje uzupełniające brakujące fonty,\nzoptymalizowany wgląd „przestrzeni dla użytkownika”,\npoprawiony eksport do formatu PDF,\nCzy to wydanie będzie hitem? Wiele osób można zaciekawić zachwalana zgodność z wiodącym pakietem biurowym – według wielu osób lepsza, niż w LibreOffice. Niemniej, aby się o tym przekonać trzeba najpierw pobrać paczkę deb lub rpm ważącą bez mała około 200MB. Znajdziemy ją pod tym adresem.\nTags:linuxpakiet biurowywps office


Fairytale Dream: "Błędny Anioł" cz.XI\nAutor: Klaudia Cloudeen o 11:30\nNatalia Lightwood 31 maja 2014 11:36\nCześć. Chciałaś zaobserwować mój blog... Musisz najpierw wejść w swój Pulpit Nawigacyjny, a potem dodać mój blog do listy czytelniczej:)\nKasia 31 maja 2014 12:24\nWygląd bloga jest cudowny :D\nTa część jest bardzo ciekawa i mi się podoba (jak większość cześci "Błędnego Anioła").\nNie wiem czy pisałam, czy nie, ale świetnie piszesz.\nNienormalna 31 maja 2014 13:07\nFajny szablon! ;3\nA rozdział cudny! Pisz szybko kolejny! ;3\nMstrzal 31 maja 2014 19:58\nSzkoda, że nie mam dłuższej chwili żeby przysiąść i poczytać. Od środka to nie będę wiedziała o co chodzi :(\nMartyna Ewa 31 maja 2014 20:32\nNie wiem czy już Ci pisałam, ale nowy wygląd Twojego bloga jest totalnie niesamowity i cudowny! Rozdział świetny, trzymasz wysoki standard :)\n"Lepiej spróbować i żałować niż żałować, że się nie spróbowało"\nSylwia Klimek 1 czerwca 2014 20:22\nSuper! Szablon jest także ciekawy, a na następny rozdział czekam z niecierpliwością!:-)\n#Zosia# 2 czerwca 2014 19:52\ncudny rozdział :)!\nTa część (z reszta jak każda inna)również bardzo mi się podobała mam nadzieję że skomentuje ją więcej osób w NIEDŁUGIM czasie albo przynajmniej w bardziej krótkim.Pozdrawiam serdecznie\nstylstynka 4 czerwca 2014 20:21\nAle przyjemnie mi się to czytało! Czekam na więcej :D\nKropko Saphirani 7 czerwca 2014 12:27\nWow miło się czyta :) pisz dalej bo serio warto ;)\nbędzie więcej niż 25 kom xd\nobserwuje prosze o to samo\nAdrian Poniedziałek 7 czerwca 2014 13:01\nSzczerze mówiąc, nie przeczytałem całego... xd Ale zapowiada się ciekawie :D\nWielce uprzejmie zapraszam: chyba-oczytany.blogspot.com\nzakręcona 7 czerwca 2014 21:56\nPrzeczytałam całe Twoje opowiadanie i muszę powiedzieć, że jest naprawdę świetne, więc może wspólna obserwacja?\nCzekam na odpowiedź u mnie na blogu :)\nkolorowy kwiatuszek 8 czerwca 2014 13:11\njulka - paulinaa 9 czerwca 2014 16:13\nświetny rozdział, czekamy na następny z niecierpliwością!\nmogłabyś poklikać w banery? dla Ciebie to tylko chwila :)\nGoszczę tu dopiero od pierwszego rozdziału. Jak narazie ciekawie,ale nie wiem o co chodzi ;) Postaram się przeczytać od początku :)\nMoje życie, moje zasady :33 10 czerwca 2014 15:38\nmasz fajny styl pisania. Swietny wygląd bloga bardzo mi się podoba :)\nBlack Shadow 10 czerwca 2014 16:29\nPodoba mi się to opowiadanie. Zmieniłabym słowo "poczekalnia" na "sekretariat". Oprócz tego nie mam żadnych zastrzeżeń :)\nA co do szablonu to jest naprawdę cudny :)\nAgnysia ツ 12 czerwca 2014 13:17\nCiekawa część :D Zgadzam się z innymi, że szablon jest cudny :P\nMartyna Ewa 12 czerwca 2014 19:41\nMoja Droga mam dla Ciebie pewną informację mianowicie zmieniłam adres bloga - myślę, że obecny bardziej pasuje do tematyki - pozdrawiam :)\nMarcia 14 czerwca 2014 10:10\nAnia 15 czerwca 2014 14:49\nMiło się czyta. Nie lubię 'mrocznych' wyglądów, ale ten mi się akurat podoba.\nMagda Wójcik 17 czerwca 2014 18:58\nWspomnisz o mnie u siebie? Dopiero zaczynam ;)\nWerxDD 19 czerwca 2014 18:16\nlekko i fajnie się czyta, moja droga, talentu to Ci inni muszą zazdrościć. Uwielbiam tą część, fajnie, że w końcu się doczekałam. a wygląd też jest świetny. :)\nJapanese~child 20 czerwca 2014 16:32\nMagda nawet trenera uwiodła... XD\nBaardzo fajne opowiadanie *o*\nKrystian 21 czerwca 2014 15:17\nBardzo ciekawe opowiadanie, nie nudzi się podczas czytania :D\nZosia Kesil 22 czerwca 2014 14:03\nmyślę że ktoś kto komentuje negatywnie tylko ci zazdrości\nAdrian Poniedziałek 26 czerwca 2014 15:33\nCo mogę powiedzieć innego niż "świetnie"? :D\nchyba-oczytany.blogspot.com (ten adres już znasz, chyba nie muszę mówić, co tam jest :D)\ngreaseblow 25 października 2014 14:53


12 listopada 2015 Niepełnosprawność\nObecnie istnieje wiele fundacji, które pomagają osobom niepełnosprawnym. Z ich pomocą są między innymi organizowane spotkania osób dotkniętych niepełnosprawnością, które stanowią dla nich wspaniałe wsparcie. Często dana fundacja zaprasza do współpracy sławne osoby, które również angażują się w pomoc niepełnosprawnym. Trzeba przyznać, że daje to naprawdę wielką satysfakcję. Jeśli sami czujemy się na siłach i mamy chwilę wolnego czasu, koniecznie powinniśmy również zjawić się w wybranej przez siebie fundacji z propozycją o pomoc. Tutaj przyda się każda dodatkowa para rąk. Ponadto, fundację możemy również wesprzeć finansowo. Wystarczy przekazać chociaż mały datek na jej działalność, ponieważ w tej kwestii liczy się każdy grosz. Pomóc może każdy z nas, wystarczy tylko odrobina dobrej woli. Jeśli nie wiemy, gdzie szukać adresów fundacji, koniecznie powinniśmy wejść do internetu. W sieci natrafimy na oficjalne strony, które pomogą nam zapoznać się z funkcjonowaniem konkretnej fundacji. Będziemy wiedzieli, czym dokładnie ona się zajmuje oraz jakie wsparcie jest najpotrzebniejsze. W internecie możemy znaleźć naprawdę wiele interesujących informacji, które pomogą nam zrozumieć, na czym polega praca w fundacji.


POLITECHNIKA GDAŃSKA – UCZELNIA DLA WYJĄTKOWYCH\nW laboratoriach uczelni realizowane są interdyscyplinarne projekty, często w międzynarodowych konsorcjach, których efekty wpływają na rozwój nowoczesnych technologii i poprawiają jakość życia społeczeństw.\nPracownicy naukowi oraz absolwenci Politechniki Gdańskiej nieustannie uczestniczą w życiu i rozwoju regionu. Z ich udziałem realizowane były i są flagowe miejskie inwestycje: Tunel pod Martwą Wisłą, Europejskie Centrum Solidarności, Stadion Energa Gdańsk, Pomorska Kolej Metropolitalna czy Muzeum II Wojny Światowej.\nPolitechnika Gdańska, we współpracy z biznesem, pracuje nad nowymi prototypami implantów zębowych i ortopedycznych, które mają jak najszybciej związać się z żywą tkanką i być wdrożone do produkcji przemysłowej. Gdańsk ma szansę stać się ważnym ośrodkiem implantologii w Europie.\nZespół naukowców Politechniki Gdańskiej, we współpracy z amerykańskimi badaczami, stworzył diamentowy bioczujnik, który w ślinie pacjenta wykryje patogeny wywołujące grypę. Artykuł na ten temat ukazał się w prestiżowym „Scientific Reports” na portalu nature.com\nŚwiat czeka na materiały, które nie generują strat prądu. Naukowcy z Politechniki Gdańskiej są współodkrywcami kilku nadprzewodników. Razem z badaczami z amerykańskich uczelni realizują projekt, którego celem jest opracowanie dwóch nowych metod odkrywania nadprzewodników.\nPolitechnika Gdańska od lat realizuje badania z dziedziny bezpieczeństwa i obronności. Przykładem takiej działalności są systemy obrony przeciwminowej. Podczas morskich misji NATO wykorzystywane są zaprojektowane na uczelni pojazdy głębinowe: „GŁUPTAK” i „MORŚWIN”. Naukowcy PG pracują też nad tzw. tarczą antyterrorystyczną, która dzięki kurtynie elektromagnetycznej ma chronić przed zdalną detonacją ładunków wybuchowych.\nNa Politechnice Gdańskiej realizowane są prace badawcze i wdrożenia w zakresie elektrochemii oraz korozji dla zakładów przemysłowych z branży chemicznej i ciepłowniczej.\nGeneryczny lek na osteoporozę – OSTEMAX 70 Comfort dzięki naukowcom z Politechniki Gdańskiej produkowany jest już od ponad 10 lat. Na uczelni trwają prace nad kolejnymi potencjalnymi lekami, w tym przeciwnowotworowymi.\nChemicy z Politechniki Gdańskiej, wspólnie z przemysłem, prowadzą badania dotyczące środowiska, w tym uciążliwości zapachowej na terenie aglomeracji miejskich oraz projekty związane z prozdrowotną żywnością funkcjonalną.\nNa uczelni w obszarze IT wyróżnia się biometryczny system weryfikacji klientów bankowych oraz skomercjalizowane i nagrodzone godłem TERAZ POLSKA Cyber Oko służące do diagnozy i terapii pacjentów w śpiączce i stanie wegetatywnym.\nTo na Politechnice Gdańskiej powstał TRISTAR – nowoczesny system zarządzania ruchem na obszarze Trójmiasta, który działa na 160 skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną i obejmuje kilkaset pojazdów transportu publicznego.\nPolitechnika Gdańska od dziesięcioleci jest kuźnią kadr dla przemysłu stoczniowego. Studenci – przyszyli konstruktorzy – dzięki bardzo nowoczesnemu basenowi modelowemu mogą testować wszystkie modele statków.\nNa Politechnice Gdańskiej ponad 60 lat temu powstał pierwszy w Polsce niezależny Parlament Studencki, który stał się szkołą demokratycznego myślenia dla studentów z całego kraju. Dziś studenci mają możliwość rozwijania zainteresowań w kilkudziesięciu kołach naukowych. Na Politechnice Gdańskiej studiuje młodzież z ponad 60 krajów z całego świata. Uczelnia uczestniczy w programie Erasmus+, który umożliwia wyjazdy do europejskich ośrodków akademickich.\nDzieci, młodzież szkolna, dorośli i seniorzy już wkrótce będą mogli zostać studentami Politechniki Gdańskiej biorąc udział w projekcie pod nazwą „Politechnika Wielu Pokoleń”. Projekt ten w grudniu 2018 r. został jednym z najwyżej ocenionych i dofinansowanych najwyższą kwotą w konkursie MNiSW i Narodowego Centrum Badań i Rozwoju „Trzecia Misja Uczelni”.\nInżynier Lisa Aditya, pochodząca z Indonezji studentka Politechniki Gdańskiej, przekazała ufundowaną przez rektora PG nagrodę specjalną zdobytą w tegorocznej edycji konkursu Czerwonej Róży na budowę szkoły podstawowej w rodzinnym kraju. Budynek jest już prawie gotowy, a prezes międzynarodowej organizacji humanitarnej ACT, która zbierała na ten cel środki, przesłał specjalne podziękowania dla Politechniki Gdańskiej.\nPolitechnika Gdańska od 16 lat współorganizuje Bałtycki Festiwal Nauki – największy festiwal nauki na Pomorzu! Blisko 500 studentów i naukowców przygotowuje co roku niemal 200 propozycji z 24 dyscyplin naukowych – od architektury po biocybernetykę dla dzieci, młodzieży i dorosłych. W festiwalu bierze udział rokrocznie 20 tysięcy osób.\nTo na Politechnice Gdańskiej powstał i występował legendarny kabaret „Bim Bom” ze Zbyszkiem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą na czele. Chór Politechniki Gdańskiej koncertuje od 50 lat i osiąga sukcesy godne zawodowców w Polsce i na świecie.\nW 2018 roku na uczelni odbył się pierwszy koncert plenerowy „Muzyka wody i ognia”. W sobotni czerwcowy wieczór kampus wypełnił się ponad dwoma tysiącami gości!\nUczelnia piąty raz z rzędu zajęła III miejsce w klasyfikacji generalnej Akademickich Mistrzostw Polski oraz po raz szósty z rzędu została drugą najlepszą uczelnią techniczną.\nZespół koszykarek pod nazwą Sunreef Yachts Politechnika Gdańska w sezonie 2018/19 występuje w rozgrywkach Energa Basket Ligi Kobiet.


Poziomica laserowa – jaką wybrać? Jaka najlepsza? - Budujesz.pl\nRemont mieszkania niesie ze sobą wiele pracy i, z pewnością, masę wyrzeczeń. Potrafi być męczący, a często nieprzewidywalny, dlatego warto wybierać narzędzia, które ten proces ułatwią i sprawią, że efekt końcowy będzie taki, jaki sobie wymarzyliśmy.\nPoziomica – co to jest?\nPoziomica – zasady działania\nTradycyjna, laserowa czy cyfrowa? Którą wybrać, jaka jest najlepsza?\nJak sprawdzić czy poziomica jest dobra?\nNiewątpliwie poziomica jest bardzo przydatnym urządzeniem podczas remontu. Co więcej, podstawowe modele nie wymagają dużych nakładów finansowych.\nPoziomica w podstawowym zakresie służy do prac powierzchniowych na płaszczyznach pionowych i poziomych. Poziomica pomaga gdy potrzebne jest wyrównanie – rzutowanie linii na płaszczyznę. Mówiąc wprost, poziomica przyda się kiedy chcemy równo powiesić szafkę czy obraz na ścianie. Przyda się również przy malowaniu ścian i sufitów, a nawet przy układaniu glazury.\nNa rynku znajdziemy szeroki przekrój urządzeń poziomujących - zwykła poziomica laserowa, poziomica laserowa samopoziomująca czy laser krzyżowy - to tylko niektóre propozycje. Tak na prawdę, wybór odpowiedniej poziomicy należy pozostawić wielu czynnikom.\nTradycyjna poziomica przyda się w zastosowaniu domowym. Działanie tradycyjnej poziomicy opiera się na wykorzystaniu zjawiska przyciągania ziemskiego. Podstawowym elementem takich poziomic jest jedna lub kilka libelli rurkowych, które znajdują się w obudowie. Tradycyjne poziomice możemy podzielić na jeszcze dwie kategorie: libellowe oraz wężowe. Te pierwsze, wyposażone są w zamknięte ampułki z cieczą i pęcherzykiem, drugie zaś działają na zasadzie dwóch poziomych rurek z podziałką określającą wysokość słupka wody. Połączone są one za pomocą giętkiego przewodu wypełnionego wodą.\nPoziomica laserowa polecana jest dla bardziej zaawansowanych majsterkowiczów, ale przyda się również do standardowych prac domowych. Ta wersja jest dużo wygodniejsza w zastosowaniu – nie musimy jej trzymać, a ustawić na statywie. Poziomica ustawiona na statywie wysyła wiązkę lasera, która wyznacza idealnie proste linie płaszczyzny. W wybranym punkcie. Następnie wystarczy zaznaczyć ołówkiem lub taśmą malarską odpowiedni zakres i gotowe.\nZ kolei poziomica cyfrowa stosowana jest do precyzyjnych prac wykończeniowych. Wyniki pomiaru takiego narzędzia pokazywane są na wbudowanym wyświetlaczu. Pozwala to na uzyskanie czytelnej informacji dotyczącej kątów oraz stopnia nachylenia. Niektóre modele używają alarmu dźwiękowego, aby poinformować o uzyskaniu wybranego kąta. Wyposażone są też w dodatkowy ręczny mechanizm do poziomowania. Nie są tanie i z tego względu przeznaczone są głównie dla profesjonalistów i nadzoru budowlanego.\nZobacz pełną ofertę poziomic\nZasięg poziomicy czyli odległość, powyżej której widoczność linii świetlnej będzie maleć. Zasięg ma duże znaczenie przy pracach budowlanych. Czy warto stosować ja w przypadku drobnych prac domowych? Niekoniecznie. Poziomice laserowe mają różny stopień dokładności (+/- 0,3 mm/m – +/- 0,8 mm/m) i różnią się między sobą klasą lasera. Przy prostych pracach takich jak wieszanie półek, karniszy, tapetowaniu czy wieszaniu obrazów wystarczy poziomica laserowa emitująca jedną wiązkę o zasięgu lasera 5 do 10 m. Jest to dużo praktyczniejsze i tańsze rozwiązanie. Bardziej zaawansowana poziomica laserowa może wyświetlać większą ilość linii w tym linie poziome i pionowe, a ich zasięg może sięgać nawet 50 m. Tego typu poziomice najlepsze są dla glazurnika, a także do układania płytek czy do podwieszanych sufitów.\nJeżeli zależy nam na dużej precyzji powinniśmy wybrać poziomicę cyfrową. Jest to urządzenie bardzo nowoczesne i wszechstronne. Poziomice cyfrowe znajdują się na wyższej półce cenowej i przeznaczone są raczej dla profesjonalistów. Przykładem takiego urządzenia może być poziomica firmy Bosh. Posiada wbudowany laser cyfrowy i umożliwia przeniesienie kątów nachylenia do 30m. Dodatkowo, wyposazona jest w wyświetlacz, który obracając się automatycznie, zapewnia dobrą widoczność wyników.\nKupując poziomicę do domu, zaufaj znanym markom. Najlepsze urządzenia do domowych zastosowań produkują firmy takie jak: Bosh, Sola, Limit, Stabila czy Manutan.\nZwykłą poziomicę należy przyłożyć do powierzchni poziomej lub pionowej I sprawdzić, czy bąbel powietrza znajduje się w połowie okienka oraz zaznaczyć ołówkiem końce poziomicy. Następnie, przyłóż ją w odwrotną stronę I sprawdź czy bąbel zachowuje się tak samo. Jeżeli nie, świadczy to nieprawidłowym działaniu.


LG G3 przeżył test na wodoodporność (wideo)\nLG G3s na wideo 5 lat temu\nWprawdzie Koreańczycy nie mówili nic o wodoodporności swojego najnowszego flagowca, jednak znalazł się ktoś, kto ją przetestował. Efekty eksperymentu zaskakują.\nModę na odporne na wodę smartfony i tablety zawdzięczamy Sony. W ślady Koreańczyków poszedł Samsung, jednak ani HTC One (M8) ani LG G3 nie są odporne. Teoretycznie...\nZnalazł się śmiałek, który sprawdził odporność na wodę w przypadku drugiego ze smartfonów. Swój eksperyment uwiecznił na filmie i wrzucił do sieci. Żeby nie psuć niespodzianki, nie zdradzę, jak LG G3 zachował się po wyjęciu z wody, w której przeleżał 2 godziny. Warto dodać, że laik nie sprawdzi, jakie ewentualne uszkodzenia stały się udziałem smartfonu i mogą wyjść w niedługim czasie.\nLG G3 przeżył test na wodoodporność (wideo) - opinie i komentarze (5)\n19-05-2016 - 10:23:48\nWspółczuję, ze trafiłeś na bubla ;) Mój G3 spędził w zimie 3 godziny leżąc na ulicy w dziurze wody zmieszanej z błotem przy padającym strugami deszczu ze śniegiem. Wypadł mi z kieszeni i zajęło trochę czasu zanim go odnalazłam :) Po znalezieniu uznałam, że nikt przynajmniej nie zwinął danych, ale byłam przekonana, że telefon zdechł na śmierć. Okazało sie, że działa perfekcyjnie - tyle co go podniosłam i zadzwoniła znajoma ;) Działał mikrofon, wyświetlacz i cała reszta. Działa po dziś dzień (po paru miesiącach). Jak na smarta bateria trzyma 2 dni po 1.5 roku używania. Mam zamiar trzymać się go dopóty dopóki nie zemrze śmiercią naturalną (bo upadki i inne jak widać mu nie straszne) ;))\n23-02-2015 - 14:40:46\nAle ściema. LG G3 to szmelc. Wiem to z autopsji. Zakupiłem go w sieci Plus. Używałem 3 miesiące i po „ingerencji cieczy” musiałem wyrzucić. Nie zalałem telefonu, po prostu dostała się para wodna, możliwe, że z wilgotnych rąk. To tylko opinia serwisu, bo oddając go do naprawy, zrobiłem zdjęcie środka aparatu, kontrolka zalania była biała ….. a dostałem zwrot telefonu już z czerwoną. Zresztą, przyszedł już zepsuty, dioda powiadomień nie działała. Obudowa …. porysowana po tygodniu noszenia w kieszeni. Masz za dużo pieniędzy …. kup.\n28-09-2014 - 20:11:05\nWodoszczelność mimo braku takowej w projekcie - to może świadczyć tylko o dobrym spasowaniu urządzenia i braku luzów w obudowie. Brawa dla LG !\n12-07-2014 - 09:32:09\nczy ten telefon będzie dostępny w ofercie\n12-07-2014 - 10:32:16\nWitam serdecznie. Na chwilę obecną nie posiadamy niestety informacji, kiedy ten model zostanie wprowadzony u nas do oferty. Pozdrawiam\nLG G3s na wideo\nPrzyjrzyj się dokładniej urządzeniu, które tylko trochę ustępuje pola flagowcowi Koreańczyków, wynagradzając to jednak dobrą ceną.\nCechuje się tym samym eleganckim wyglądem, który charakteryzuje także LG G3, posiada także większość jego unikalnych funkcji oprogramowania. Ten model różni się literką „s” w nazwie i ceną. Tych, którzy zastanawiają się, czy nie uczynić go towarzyszem na co dzień, zachęcamy do przeczytania naszego testu i obejrzenia wideo.\nLG G3s dla klientów indywidualnych\nLG G3s na wideo - opinie i komentarze (0)\nNadchodzi Huawei Ascend D3. Zobacz go na zdjęciu\nZTE Nubia Z7 w trzech wariantach


Mieszko, praliny o smaku adwokatu Advocat Flavour - Recenzja, wartości odżywcze, kalorie, skład\n05/06/2020 04/06/2020 Olga\nMimo iż przez problemy z żołądkiem alkohol piję ultrarzadko – a jeśli już, wybieram białe wino wytrawne albo piwo – do moich ulubionych likierów należą klasyczny Sheridan’s, irish cream i adwokat. Ostatni z wymienionych zaszczycał moją gardziel w czasach pełnego zdrowia najczęściej. Kocham jego gęstość, słodycz wymieszaną ze spirytusowym szczypaniem języka i obłędną słodkojajeczność żółtek.\nZ uwagi na sympatię żywioną do adwokata przychylnym wzorkiem spoglądam na wszystkie nadziewane nim słodycze, nawet cukierki na wagę (choć tych ostatnich nie kupuję ze względu na rozmiar). Praliny o smaku adwokatu od Mieszka to pozornie idealni przedstawiciele gatunku słodyczy doskonałych. Za możliwość ich spróbowania dziękuję darczyni, czyli Marcie.\nMieszko praliny o smaku adwokatu Advocat Flavour\nPrzez wzgląd na obfitą przesyłkę od Marthy i konieczność szybkiego zjedzenia tego, co nie może czekać do wiosennych upałów, w krótkim czasie zawiodło mnie kilka rodzajów czekoladek Mieszka. Tak oto oficjalnie straciły opinię dobrych słodyczy (cieszę się z weryfikacji). Nie mogę im jednak odmówić pięknego wyglądu. Praliny adwokatowe mają schludny, minimalistyczny design. Są pełne nadzienia. Nie ma mowy o skąpstwie producenta. A przynajmniej ilościowym, wszak jakość…\nPraliny o smaku adwokatu Advocat Flavour marki Mieszko dostarczają 517 cal w 100 g.\n1 pralinka Mieszko adwokat waży ok. 13 g i zawiera 67,5 kcal.\nPraliny o smaku adwokata pachną ciemną czekoladą i… hmm, wcale nie tytułowym adwokatem. Według mnie to raczej Marc de Champagne, znany chociażby z doskonałych czekoladek Truffel Marc de Champagne Niedereggera. Mimo iż niezgodny z nazwą, aromat wydaje mi się urzekający.\nCenicie walory ciemnej czekolady, zwłaszcza niską słodycz? Nie liczcie zatem, że praliny adwokatowe Mieszka przypadną wam do gustu. To kolejne czekoladki, które uczestniczą w konkursie na najszybsze zirytowanie odbiorcy morderczym poziomem cukrowości. Polewa jest kakaowa i cierpkawa, ale co z tego? Rozpuszcza się ślisko i gęsto, by tuż potem zniknąć. Droczy się z degustatorem, dając nadzieję na bagienko, lecz koniec końców ją odbiera. Pylistość przekracza granicę przyzwoitości.\nCzekoladki z adwokatem wypełnia krem mięciuteńki, acz na tyle zwarty i gęsty, że można zgryźć całą grubą czekoladę z zewnątrz, a on pozostanie niemal nienaruszony (dowód na zdjęciu). Jest lepki, kleisty. Podczas gdy czekolada straszy proszkowatością, krem dokłada do pieca irytacji cukrową ziarnistość. Smakuje żółtkojajecznie, spirytusowo i słodko, czyli adekwatnie do nazwy.\nPraliny o smaku adwokata Mieszka cierpią na tę samą przypadłość, co ich siostry i kuzynki. Są nijakie i do bólu przeciętne. Ani dobre, ani niedobre. Smakują w porządku, ale niczym się nie wyróżniają. Konsystencją nie obrzydzają, jednak nie zachęcają do sięgnięcia po kolejną porcję.\nUważam, że czekoladki adwokatowe Mieszka to typowe cukierki na wagę z marketu. Jeśli chcecie, żeby ładnie wyglądały w miseczce poczęstunkowej… Jeśli macie zamiar zaprosić (nielubianych) gości i podać im cokolwiek, byle zawierało cukier… Jeśli sami przedkładacie bezrefleksyjne degustacje ponad rozkładnie słodyczy na części i analizowanie smaku (to nie obelga!) – sprawdzą się świetnie.\nPS Pisząc recenzję pralinek o smaku marcepanu Mieszka, irytowałam się słowem marcepan (i dalszą częścią opisu: z śliwką). Z kolei tworząc tekst o pralinkach o smaku adwokatu, denerwowałam się na wyraz adwokat. Dlaczego producent wybrał formy rzeczowników (przypominam: w dopełniaczu), których nie mogę znieść?! Pamiętajcie jednak, że słowa zostały odmienione poprawne. Można mówić: marcepana i marcepanu oraz adwokata i adwokatu (uwaga: w przypadku zawodu tylko adwokata).\nSkład: czekolada (49%) [cukier, miazga kakaowa, tłuszcze roślinne (palmowy, masłosz, mango, sal) w zmiennych proporcjach, tłuszcz kakaowy, tłuszcz mleczny, emulgatory: lecytyny (z soi) i E476, stabilizator: E 492; aromat], syrop glukozowy, tłuszcz roślinny (palmowy, masłosz), cukier, alkohol etylowy (3,6%), serwatka w proszku (z mleka), laktoza, białka mleka, śmietanka w proszku, częściowo odtłuszczone mleko w proszku, żółtko jaja w proszku (0,6%), substancja utrzymująca wilgoć: sorbitole, tłuszcz mleczny, emulgator: lecytyny (z soi), aromat. Czekolada: masa kakaowa minimum 43%. Czekolada oprócz tłuszczu kakaowego zawiera tłuszcze roślinne. Może zawierać orzeszki arachidowe i inne orzechy, zboża zawierające gluten.\nWartości odżywcze w 100 g: tłuszcz 28 g (w tym kwasy tłuszczowe nasycone 16 g), węglowodany 54 g (w tym cukry 49 g), białko 3,9 g, sól 0,03 g.\nOpublikowany w eating on my ownTagged adwokat, ciemna czekolada, cukierki i czekoladki, Mieszko\n13 myśli na temat “Mieszko, praliny o smaku adwokatu Advocat Flavour”\n05/06/2020 o 5:32 am\nLubię je ale szału nie ma. Wolę wypić alkohol :P\nZ drugą częścią się zgadzam, z pierwszą nie :P\n05/06/2020 o 7:16 am\nCzy ja dobrze rozumiem, że wolisz odmianę 'adwokata i marcepana’ od 'adwokatu i marcepanu’ ? Dla mnie ta pierwsza wersja brzmi strasznie, brrr.\n05/06/2020 o 9:39 am\n05/06/2020 o 7:17 am\nO ile słodkości o smaku adwokata całkiem lubię (ostatnio coraz bardziej), tak samego adwokata nigdy nie piłam :p Z tej serii czekoladek chyba jadłam ten smak i był całkiem ok, ale wtedy jeszcze nie rozkładalam słodyczy na czynniki pierwsze do recenzji, więc nie zwróciłam uwagi na konsystencję. Z tych pralinek bardziej smakowała mi orzechowa, pistacjowa, kokosowa i marcepanowa (bez śliwki!). Adwokat był niestety gdzieś na końcu stawki ;p ale i tak wyprzedził rumową, wiśniową i brandy & Orange :D\n05/06/2020 o 9:41 am\nOch, spróbowałaś wielu smaków! Szacun. Ja zdecydowanie nie sięgnę po kolejne.\n05/06/2020 o 10:07 am\nŚmieję się ze zdania: „Kocham jego gęstość, słodycz wymieszaną ze spirytusowym szczypaniem języka i obłędną słodkojajeczność żółtek.”, bo wymieniłaś w nim dokładnie to, za co adwokata nienawidzę. Streściłaś to po prostu pięknie, zwłaszcza te „słodkojajeczność żółtek” – ostatnio czułam to w jednej nadziewanej czekolady (nie była alkoholowa) i… aż mnie w końcu od tego zemdliło. Na te wyszczególnione cechy psychika mi aż na fizyce osiada. :> Mama jednak interesuje się większością słodyczy w tym wariancie.\nŻe nawet zapach nie taki, jak trzeba? Może, skoro to Mieszko, nie ma co się dziwić.\nŚliska i gęsta polewa… może akurat te cechy by mi aż tak nie przeszkadzały? Aż nie wierzę, że to piszę. Chociaż… w takiej pralince pewnie wszystko by mi przeszkadzało, więc piszę to tak trochę na luźno. Ostatnio uzmysłowiłam też sobie, że dopóki czuję odpowiednią cierpkość i goryczkę kakao, jestem bardziej wytrzymała na wysoką słodycz, w momencie gdy wysoka słodycz + prawie brak kakao (często w mlecznych) odbieram jako męczącą i „bez sensu jeść”. Oczywiście nie mówię o produktach, które właśnie aż mordują cukrem, bo takie w większości są złe i koniec.\nZastanawiałam się, czym wnętrze będzie walić. Zaskoczyłaś mnie.\nPodoba mi się takie „PS”. Swoją drogą, wyjątkowo nie podoba mi się forma „marcepana”, a z „adwokatem” jest mi obojętne.\n05/06/2020 o 7:12 pm\nW takim razie ja też się odniosę do fragmentu Twojej wypowiedzi, który jest idealnym przeciwieństwem moich poglądów. Chodzi o: „Ostatnio uzmysłowiłam też sobie, że dopóki czuję odpowiednią cierpkość i goryczkę kakao, jestem bardziej wytrzymała na wysoką słodycz, w momencie gdy wysoka słodycz + prawie brak kakao (często w mlecznych) odbieram jako męczącą i „bez sensu jeść”.”. Mogę jeść przesłodzone mleczne czekolady bez odczuwalnego kakao i wystawiać im wysokie oceny w związku ze szczerą przyjemnością. Z kolei kiedy ciemna czekolada jest choć odrobinę za słodka, czuję gigairytację. Z tego powodu nie cierpię czekolad deserowych.\n09/06/2020 o 11:00 am\nWiem, wiem. Tylko że u mnie to się wiąże z tym, że w sumie nie odczuwam potrzeby jedzenia słodyczy, lubię czuć kakao, stąd i to, że chodzi mi o kakao. Ale „nie odczuwam potrzeby” tak ogółem, jak trafia się coś słodkiego, smaczne i nawet nie kakaowego to czasem miło coś takiego dla odmiany zjeść.\nCzekolady ciemne o niskiej zawartości jem przeważnie z dodatkami, więc aż tak nie irytuję się na cukrowość, bo uwaga rozchodzi się też na dodatki. Te takie droższe mają tyle nut, ta słodycz nie jest chamska to z nimi też sprawa wygląda inaczej. Jak jednak próbuję takie tzw. „deserowe” to niezbyt mi podchodzą. Stąd i niechęć do podziału na „gorzkie” i „deserowe”. Wolę jednak przesłodzoną, smaczną 60 % niż zasładzającą białą z wanilią, mimo że mogłabym je ocenić np. kolejno 6/10 i 8/10. Po prostu lubię smak kakao, nawet w parze z cukrem, ale ciemna nie powinna być tak przecukrzona i moja przyjemność z jedzenia jest umiarkowana, a białej jako czysta słodycz… czasem nie widzę sensu jedzenia, wolę sobie zjeść coś innego, ale potrafię docenić, że np. jest dobrze zrobiona. Taką mogę spróbować, trochę zjeść, ale nie za dużo, bo mnie nudzi i fizycznie męczy (nie lubię drapania w gardle itp.). Z kakao to nawet drapania w gardle aż tak bardzo nie czuję, częściej jako lekkie drapanie w gardle + przyspieszone bicie serce.\n09/06/2020 o 5:09 pm\nNie miałam pojęcia, że w Twoim jedzeniu czekolad chodzi głównie o kakao. Że ono niejako stanowi warunek udanej degustacji. Interesujące.\n27/06/2020 o 10:34 am\nA o co miałoby chodzić? To właśnie z kakao przecież płyną wszelkie nuty.\nW sensie np. „nuta wiśni z kakao” nigdy nie będzie tym samym co „nadzienie wiśniowe” albo „nuta śmietanki z kakao” to też nie czekolada śmietankowa.\n05/06/2020 o 2:45 pm\nJa kiedyś lubiła czekoladki z adwokatem ,nie pamiętam co to była z firma one były w sreberkach nie w takich szeleszczących papierkach i i były smaczne . Ale od jakiegoś czasu nie smakują mi słodycze z alkoholem a kiedyś lubiłam .\n05/06/2020 o 7:08 pm\nBrzmi jak czekoladki wawelskie.


Polemika z artykułem Roberta Ryssa "Czy bitwa pod Cedynią była pod Cedynią?" (GCh nr 32-33)\n"Dzieło, na które patrzymy, nie powstało z nienawiści. Zrodziła je miłość głęboka Ojczyzny (...), zrodziła je miłość i wdzięczność dla tych przodków naszych, co nie po łup, nie po zdobycz szli na pole walki, ale w obronie dobrej, słusznej sprawy zwycięskiego dobyli oręża (...). Pragniemy gorąco, by każdy Polak spoglądał na ten pomnik jako na znak wspólnej przeszłości, świadectwo wspólnej chwały, zapowiedź lepszych czasów, jako na cząstkę własnej, wiarą silnej duszy" (z przemówienia fundatora Pomnika Grunwaldzkiego Ignacego Paderewskiego, Kraków 1910)\nAutor artykułu posługuje się fragmentami książki "Pomorze plemienne" prof. Jana M. Piskorskiego. Książki tej nie znam, nie jestem też zawodowym historykiem. Moja polemika odnosi się do publicystycznego sposobu, w jaki wykorzystał ją R. Ryss dla poparcia swoich tez.\nNieścisłe jest twierdzenie, jakoby "z przyczyn ideologicznych mit Cedyni wkrótce po 1945 roku okazał się użyteczny i zaczął żyć własnym życiem, odrywając się od podstawy źródłowej". Tradycja bitwy była żywa w całej polskiej historiografii. Pisało o niej wielu, a światowego formatu filozof historii prof. Feliks Koneczny tak: "Margraf Odon uzbroił wielką wyprawę na Wielkopolskę, ale Mieczysław był gotów do obrony i w bitwie nad rzeką Cydyna, w której dowodził drugi brat Mieczysława, Czcibor, ponieśli Niemcy straszną klęskę" ("Dzieje Ślązka", Kraków, UJ 1896). Zatem w tradycji przetrwała pamięć czy przeczucie o lokalizacji bitwy nad rzeką.\nOtóż w latach 1945-56 wcale nie mówiono o bitwie w sposób naukowy. Szalał wówczas terror bolszewicki, dla którego właściwe dzieje świata rozpoczynały się od Komunistycznej Międzynarodówki. Z tej perspektywy historia katolickiej i "pańskiej" Polski nadawała się tylko do zniszczenia i zohydzenia, wypaczano ją też dowolnie na bieżące potrzeby brutalnej "walki klasowej". Dopiero po 1956 roku, gdy terror stalinowski zelżał, a przywódcy partyjni podjęli próby stopniowego uniezależnienia od ZSRR, zaczęto w sposób naukowy badać polską historię oraz uprzystępniać ją społeczeństwu, jak np. Paweł Jasienica. Badania i prace wykopaliskowe na terenie Pomorza Zachodniego, w tym Cedyni i jej grodziska, rozpoczęto w 1958 r. i prowadzono z przerwami po lata 80. i dalej. Wybitni historycy zajmujący się tym problemem, profesorowie Władysław Filipowiak i Benon Miśkiewicz, na podstawie wszechstronnych analiz z zakresu historii wojskowości, topografii, archeologii, filologii umiejscowili bitwę pod znaną nam Cedynią k. Chojny. Oczywiste było już wtedy, że wyniki ich badań, w obliczu szczupłości źródeł pisanych, były hipotezą, wprawdzie dobrze udokumentowaną, ale dającą tylko ok. 90% pewności. Nie można bowiem z całą pewnością stwierdzić, że bitwa miała miejsce pod Cedynią. Nie da się jednak wykluczyć, że odbyła się właśnie tam! Stąd wielu badaczy ostrożnie, lecz jednak skłania się ku stwierdzeniu, że zapisana w kronikach biskupa Thietmara "Cidini" to Cedynia, jak np. prof. Edward Rymar.\nSugerowanie, że powojenni historycy pracowali na ideologiczne zamówienie, to jakby powiedzieć, że pracowali nierzetelnie, co jest, delikatnie mówiąc, poważnym nadużyciem. "Ideologiczną" nazwałbym raczej postawę polegającą na negowaniu w czambuł wyników badań tylko dlatego, że miały miejsce w okresie PRL-u. Zakłada ona bowiem z góry, że wszystko w tym czasie było zafałszowane, w tym praca i wysiłek ludzi nauki, a to przecież nieprawda. Przypomnijmy, że właśnie wtedy polska szkoła archeologii osiągnęła światowe sukcesy w dziedzinie badań starożytności Bliskiego Wschodu.\nOdpowiedź na pytanie, czy brat Mieszka I miał na imię Czcibor, czy - jak chce prof. Piskorski, Zdibor (wg pisowni łacińskiej "Cidibor"), rozszerza naszą wiedzę, ale dla istoty zagadnienia nie jest najistotniejsza. Wiemy przecież, że języki na przestrzeni wieków ulegały zmianom, nazwy własne spolszczano, przeinaczano. Jest faktem, że ów Mieszkowy brat z całą pewnością uczestniczył w bitwie i spuścił Hodonowi lanie.\nProf. Piskorski nazywa bitwę pod Cedynią "potyczką". Stosując dzisiejsze kryteria, można byłoby tak powiedzieć o bitce na miecze, włócznie, łuki i proce. Jak skuteczna jednak we wprawnych rękach była ta broń, wzmiankuje Thietmar: "Czcibor, zadał im klęskę, kładąc trupem wszystkich najlepszych rycerzy". Zważmy też: populację Europy w 1000 r. szacuje się na ok. 42 mln, Polski na 1 mln. Wystawienie np. 100-tysięcznej armii, co odpowiadałoby dzisiejszym wyobrażeniom, oznaczałoby, że co dziesiąty człowiek zamieszkujący państwo Polan musiałby być żołnierzem! Kto karczowałby lasy, uprawiał pola i zajmował się rzemiosłem? Żydowski kupiec i podróżnik Ibrahim ibn Jakub, opisując państwo Polan, relacjonuje: "Ma on (Mieszko) 3000 pancernych podzielonych na oddziały, a setka ich znaczy tyle, co dziesięć secin innych wojowników. Daje on tym mężom odzież, konie, broń i wszystko, czego tylko potrzebują". Owi "pancerni" to zapewne kawaleryjski trzon armii Mieszka, jak byśmy dziś powiedzieli, wojsko zawodowe. Możliwe, że na czas wojny zaciągano dodatkowe siły zajmujące się logistyką, zaopatrzeniem, taborami. Również i ci ciurowie mogli stanąć do walki jako piechota. To być może "inni wojownicy", występujący w relacji Ibrahima w proporcjach z pancernymi jak 10:1. Nawet zakładając, że Ibrahim przesadził, a część pancernych dozorowała w tym czasie pozostałe rubieże kraju, można przyjąć, że po stronie Mieszka brała udział armia liczona w tysiącach. Hodonowych mogło być nieco mniej - Sasi uchodzili wówczas za doskonale uzbrojonych i niezrównanych żołnierzy. Trudno jednak wyobrazić sobie, że bogaty margraf i doświadczony dowódca idzie na wojnę z grupką znajomych. Tak więc liczba kilku tysięcy ludzi po obu stronach wydaje się prawdopodobna.\nW tamtych czasach konfrontacja militarna o takiej skali była poważnym starciem, stąd osobista interwencja cesarza Ottona I Wielkiego, bawiącego wtedy we Włoszech. Sprawę tę tak opisuje prof. Koneczny: "Gdy cesarza doszła wieść o porażce niemieckiego wojska, dotknęła go wielce i wysłał natychmiast posłów do Odona i Mieczysława, nakazując Odonowi, żeby się nie ważył wojny dalej prowadzić, a Mieczysławowi polecając, żeby się też nie mścił dalej na Niemcach, ale czekał, aż cesarz wróci. Cesarz obiecywał, że te spory sprawiedliwie rozsądzi. Skoro wrócił, zaczęli go książęta i margrafowie niemieccy podburzać na Polskę; cesarz miał jednak podejrzenie, czy mu szczerą prawdę mówią, a nie chciał krzywdzić książęcia nawróconego. Zwołał tedy zjazd do Kwedlinburga w r. 973, na który wezwał margrafa Odona, a zaprosił Mieczysława; przyjechał też Bolesław Czeski. Cesarz uznał, że słuszność po stronie polskiej, a Mieczysława ogłosił publicznie swoim przyjacielem. Za to Mieczysław uznał, że koronowany przez papieża cesarz rzymski jest pierwszym monarchą chrześcijaństwa i na znak, że taka władza cesarska, jak ją Otton I rozumie, sprawiedliwa i chrześcijańska, nie tylko nikomu nie szkodzi, ale nawet pożyteczna byłaby dla wszystkich narodów, hołd cesarzowi złożył. Hołd ten nie odnosił się do królewskiej niemieckiej korony, lecz do cesarskiej rzymskiej".\nGdyby bitwa była lokalną "potyczką", czy angażowałby się w nią cesarz, polityczny przywódca całej chrześcijańskiej Europy?\nWedług R. Ryssa cedynianie mają prawo do świętowania rocznic bitwy ale, jak mówi - "pod jednym warunkiem: że władze gminy, dom kultury, miejscowe szkoły i stowarzyszenia zaangażują się w oczyszczanie bitwy z dotychczasowych fałszów i naleciałości politycznych, propagandowych, ksenofobicznych. Konieczny jest zdrowy dystans bez narodowo-patriotycznego zadęcia. Bo dzisiaj tradycyjny, daleki od prawdy (...) fałszywy mit bitwy pod Cedynią może naszą tożsamość co najwyżej zniekształcić i osłabić". Zażartuję, że w obliczu wyniku bitwy z 972 r. miałbym pewne obawy przed stawianiem cedyniakom jakichkolwiek warunków... A poważnie: zgadzam się z tym, że wiedza i prawda powinny stanowić podstawę naszej tożsamości. Jednak, jak wykazano wyżej, podawane przez autora "najnowsze wyniki badań historycznych" wcale nie obalają naszej dotychczasowej wiedzy i wyobrażeń o bitwie! "Chodzi o to, by zaprzestać doszukiwania się czystości etnicznej i prapolskości tych ziem (bo się tego nigdy nie znajdzie), lecz wręcz przeciwnie: skupić się na kresowości, a więc postrzeganiu tego regionu jako wieloetnicznego i wielokulturowego". Tu też nie rozumiem intencji autora, bo przecież właśnie w opisanym przez niego kierunku szły ustalenia powojennych badaczy, które kilkanaście zdań wcześniej deprecjonuje. Dzięki nim tak wiele wiemy o lechickich plemionach Słowian, zamieszkałych na tych terenach we wczesnym średniowieczu.\nZ całym szacunkiem, ale wydaje mi się, że autor trochę się zagalopował. Nie podając racjonalnych podstaw, proponuje nam całkowitą rewizję i odrzucenie tradycji, którą mielibyśmy zamienić na niewiadomego pochodzenia "produkt promocyjny reklamujący gminę na zewnątrz", a bitwę wpisaną nierozerwalnie w historyczną tożsamość Polski na bliżej nieokreśloną "kotwicę tożsamości regionalnej". Powiedziałbym nawet, że jego artykuł, w którym podpiera się profesorskim autorytetem, nosi cechy intelektualnego zastraszenia i to właśnie w nim można wyczuć nutę "naleciałości propagandowych i politycznych". Dlaczego mielibyśmy odrzucić piękną tradycję bitwy, stojącej u początku ponad 1000-letniej sekwencji wydarzeń i uporczywych wysiłków pokoleń, budujących polską państwowość? Kogo razi piękny, monumentalny pomnik wyobrażający orła spoglądającego ponad Odrą na zachód, usytuowany na wzgórzu Czcibora? Jeśli bitwa rozegrała się faktycznie w tych okolicach - jego lokalizacja jest idealna. A jeśli rozegrała się gdzie indziej? W Krakowie stoi Pomnik Grunwaldzki, ufundowany w 1910 r. przez Paderewskiego, zniszczony przez Niemców w czasie wojny i odbudowany w latach 70. Nawiasem, niektórzy twierdzą, że bitwa pod Grunwaldem była przez Polaków... przegrana! Tradycja narosła wokół bitwy pod Cedynią ma cechy narodowego mitu, nie jest to jednak "fałszywy mit". Może miejscem bitwy była "Sidzina czy Siedzina względnie Szczytno lub Sitno", jak mówi prof. Piskorski, czy może - jak twierdził w XVIII w. ks. Adam Naruszewicz - Szczecin lub jak prof. Koneczny - okolice jakiejś "rzeki Cydyna"? A jeśli to właśnie Cedynia, jak utrzymywali badacze powojenni?!