„ŻEGLARZ” zwodowany - Nasz Bałtyk - morskie czasopismo\nPost 11 listopad 2015\nJuż od początku roku mówiło się, że Marynarka Wojenna Algierii zamówiła w „Remontowej” trzymasztową fregatę. Jak prawie wszystkie tego typu jednostki na świecie, pełnić ma ona, oprócz celów ściśle szkoleniowych, także funkcje reprezentacyjne i propagandowe. Ojcem „Żeglarza” jest Zygmunt Choreń, jeden z najwybitniejszych światowych konstruktorów jachtowych. W swojej karierze zaprojektował on wiele ciekawych statków, jednak na szczególną uwagę zasługują właśnie te napędzane siłą wiatru: „Royal Clipper” - największy pływający żaglowiec świata ( powstawał w Gdańsku jako „Gwarek” i miał być „wycieczkowcem dla ludu”), „Dar Młodzieży” oraz jego pięć bliźniaczych jednostek, w tym „Mir” – prawdopodobnie najszybszy żaglowiec szkolny, a także wiele mniejszych żaglowców szkoleniowych („Pogoria”, „Iskra I”I, „Fryderyk Chopin”), badawczych („Oceania”) czy też obsługujących rejsy komercyjne („Mephisto”, „Running on Waves”). Nie sposób wymienić tu ich wszystkich, ale z pewnością jest to temat, którym Nasz Bałtyk jeszcze się zajmie.\nPotrzeba było wielu miesięcy, by kreślarskie plany przerodziły się w stalowy kadłub, ale teraz oto stał on na pochylni, oznaczony numerem 938, gotów do zwodowania. Efektowne wodowanie boczne wyznaczono na godzinę 12:00 w sobotę, 7 listopada. Wybór daty nie był przypadkowy, siedemdziesiąte urodziny i tysięczny statek należało godnie uczcić. Wyjątkowo więc „Remontowa” otworzyła tego dnia bramy nie tylko dla pracowników, ale również dla obserwatorów. Już od godziny 11:00 na teren dawnej Stoczni Północnej przybywały tłumy zainteresowanych. Podczas uroczystości wodowania można było skosztować grochówki, posłuchać występów orkiestry Marynarki Wojennej i zespołu szantowego, ale największym zainteresowaniem cieszył się postawiony przed dziobem „El-Mellah” podest/trap. Stąd można było potężną sylwetkę trzymasztowej fregaty obejrzeć z bliska. Niestety, ze względu na zebrany tam tłum nie było to dobre miejsce do fotografowania.\nSetki widzów, dla których nie wystarczyło miejsca na podeście oraz ci, którzy chcieli wodowanie zobaczyć z innej, ciekawszej perspektywy, zgromadziły się więc na moście Na Ostrowiu. Dzień był mglisty, niebo zasnute chmurami, lecz ta jesienna aura nikogo odstraszyć nie mogła, wszyscy wytrwale czekali na godzinę 12:00. Niecierpliwiły się tylko dwa pchacze typu Nosorożec, które kręcąc się po Martwej Wiśle wypluwały kłęby dymu, które jeszcze bardziej ograniczały widzialność. Na krótko przed „godziną zero” przemówienia wygłosili m.in. ambasador Algierii- Salah Lebdiou i prezes stoczni Andrzej Wojtkiewicz. W części oficjalnej wzięli również udział płk Bouraoui Driss, przedstawiciel algierskiej Marynarki Wojennej oraz rektor Piotr Jędrzejowicz, reprezentujący Akademię Morską w Gdyni. To właśnie AM przygotowała i przeprowadzi program szkolenia przyszłej załogi „El-Mellah”, z zajęciami teoretycznymi na gdyńskiej uczelni oraz zajęciami praktycznymi na pokładzie algierskiego „prawie bliźniaka” naszego „Daru Młodzieży”. Ostatecznym i najważniejszym egzaminem będzie jednak dziewiczy rejs „El-Mellah” z Polski do Algierii.\nWarto w tym miejscu przypomnieć, że kilka miesięcy temu podobny scenariusz dotyczył innego zbudowanego w Polsce żaglowca „Le Quy Don”, przekazanemu wietnamskiej Akademii Marynarki Wojennej. Jego projektantem też był Zygmunt Choreń, a załogę również przeszkoliła Akademia Morska w Gdyni.\nWracając do uroczystości wodowania okazało się, że na skutek nieoczekiwanych problemów - nie tych typowych, technicznych, lecz związanych raczej z przeciążonym trapem z obserwatorami - wodowanie boczne opóźniało się. W tym czasie słońce doszło do zenitu i przebiło się przez warstwę chmur, świecąc stojącym na moście widzom prosto w oczy, a fotografom prosto w obiektyw, utrudniając, ba, prawie uniemożliwiając im robienie prawidłowo naświetlonych zdjęć (sytuacja znana z porannych wejść wycieczkowców do Gdyni). W końcu o godzinie 12:25 rozbrzmiały stoczniowe syreny i wszystkie oczy zwróciły się w stronę gotowego do wodowania„Żeglarza”. Kadłub runął do wody, przechylając się znacznie na bakburtę i wytworzył ogromną falę, w wyniku której pchacze miały okazję sprawdzić swoją dzielność morską, a widzowie – odporność na silny podmuch wiatru i wodnego pyłu. Kiedy kadłub żaglowca przestał się kołysać, oba Nosorożce podeszły do jego burty i delikatnie dopchnęły go do nabrzeża, przy którym zacumował.\n„El-Mellah”, chwilowo jeszcze bez masztów, urządzeń nawigacyjnych, maszynowni oraz wyposażonych pomieszczeń, pozostanie jeszcze przez kilka, a nawet kilkanaście następnych miesięcy w stoczni. Tyle czasu potrzeba, by tchnąć w żaglowiec duszę i pobudzić do bicia serce.\nJuż teraz jednak mówi się o algierskiej fregacie, że jest współczesną, unowocześnioną wersją budowanych w latach 80 i 90 w Gdańsku dużych żaglowców szkolnych, których pierwszym (i jedynym w Polsce) przedstawicielem jest STS „Dar Młodzieży”. Czy to słusznie porównanie? O tym przekonamy się, kiedy żaglowiec będzie całkowicie ukończony.\nTymczasem możemy tylko porównać suche dane techniczne (w nawiasie „Dar Młodzieży”):\nDługość całkowita: 110 m (~108,8 m)\nSzerokość: 14,5 m (14,0 m)\nWysokość boczna: 8,6 m (10,0 m)\nWysokość najwyższego masztu: 54 m (49,5 m)\nPowierzchnia ożaglowania: 3.000 m² (3.015 m²)\nPrędkość pod żaglami: 17 węzłów (max. 19,5 w)\nZałoga stała: 102 (32)\nMiejsca dla kadetów: 120 (130+6)\ntekst, fotografie, film: Jan Roeske 2015\nilustracja. Remontowa Shipbuilding\n+1 #2 Damroka 2015-12-04 14:57\nJeszcze raz gratuluje. Lubie czytac z przyjemnoscia, serwis foto znakomity!\n+2 #1 Ela 2015-11-11 23:18\nDzięki w imieniu tych, którzy nie mogli uczestniczyć w tym wydarzeniu, dobra ,robota, i całkiem niezłe fotogrfie mimo nie najlepszych wrunków pogodowych.


Dżins nowości 2019 - strona 6 - Szafa.pl\nWitam na sprzedaż koszule rozmiar 38 pasują na M jak i s nie zniszczone pasują do dżinsów. ........... M.. S......\nBELOVED żakiecik damski...\nZapraszam do zakupu fajnego zakiecika W odcieniu szarości Marki BELOVED Idealny do dżinsów i nie tylko Materiał bawełna Posiada kieszenie Stan idealny Rozmiar 38\nDiesel Niebieska Sukienka Dżinsowa Maxi 40 L...\nSukienka marki Diesel. Wiązana z tyłu na szyi. Z tyłu na plecach zamek. Wymiary: - od pachy do pachy bez rozciągania 45 cm x 2 (przy umiarkowanym rozciągnięciu 48 cm x2) - szerokość w biodrach bez ...\nButy Puma Basket, nr seryjny: 36603503. Kolor różowy. Rozmiar 39. Zakupiona w oryginalnym sklepie Puma. Noszone 3 razy. Wystawione, ponieważ buty są zbyt duże na właściciela. Buty pasują do ubrań s...\nDżinsowa eko torba dżins torba do ręki...\nWygodna eko torba dżinsowa, torba do noszenia w ręce. Fajna torba na zakupy, zmieści także format A4. Prać w 30 stopniach. Wymiary około: szerokość 35 cm, wysokość 32 cm, uszko 13 cm.\ndenim co koszula jeansowa dżins modny haft hit blog 38 M...\nMam do sprzedania blogerska koszulę roz.38 marki denim co koszula jest bardzo ciekawa, na przodzie i plecach posiada ozdobny haft zapinana na zatrzaski Hit sezonu Wymiary: - długość ok.63cm -...\nrozm 110 116 NEXT dzinsowa spodniczka mini...\nbawełniany miękki dżins pas regulowany systemem gumka - guzik rozm z metki 122, niemniej rzeczywiste wymiary są takie: dł 27,5 cm, pas 31 cm na max. STAN BARDZO DOBRY/IDEALNY 9\nmarin margiela serce z ametystu czarne swetry WAL G spódnica granatowa czarna 44 o bluza ADIDAS oldschool M szara Smf spodenki modny sweter WAL G fetyszuzywane nude bluzki Boysens brązowe czółenka Daszyński szare spódnice Kiss Therapy Fjarlavell kanken modna kamizelka Missguided Prawy spodnie balenciga DIOR HOMME PARFUM Margiela kurtka Kiss Therapy spódnica Lola Skyne sukienka Dla puszystej 60\nAsymetryczna Narzutka Szara 90.00 zł Czarna kurtka ramoneska z ekoskóry 173.00 zł Krótki płaszcz wiązany pasek kieszenie 97.00 zł Kurtka Jax Black 190.00 zł Kurtka parka bawełniana różowa 99.00 zł BOMBERKA FLEUR 70.00 zł


PISF - „Zjednoczone Stany Miłości” w kinach w Holandii\n› Aktualności › „Zjednoczone Stany Miłości” w kinach w Holandii\n2 marca 2017 na ekrany kin w Holandii wszedł współfinansowany przez PISF – Polski Instytut Sztuki Filmowej film „Zjednoczone Stany Miłości” w reżyserii Tomasza Wasilewskiego.\nPremiera kinowa w Holandii\nWspółfinansowany przez PISF – Polski Instytut Sztuki Filmowej film „Zjednoczone Stany Miłości” w reżyserii Tomasza Wasilewskiego 2 marca 2017 wszedł na ekrany kin na Holandii. Dystrybutorem filmu jest firma Contact Film.\nFilm był pokazywany również na ekranach kin m.in. w Danii, Szwecji, Rumunii, Wielkiej Brytanii i na Węgrzech.


Wyjątkowy środek – zioła szwedzkie – Zdrowa Witrynka\nWyjątkowy środek – zioła szwedzkie\nadmin Możliwość komentowania Wyjątkowy środek – zioła szwedzkie została wyłączona\nDzisiaj dużą wagę przykładamy do tego, aby zdrowo żyć. Zależy nam bowiem nie tylko na tym, by dłużej żyć, ale by całe nasze życie przeżyć we względnym zdrowiu i ze sprawnością fizyczną. Dlatego regularnie uprawiamy aktywność fizyczną, zdrowo się odżywiamy, a czasem włączamy do diety przeróżne ziołowe suplementy.\nOstatnio dość popularne są zioła szwedzkie. Jest to mieszanka 11 ziół – pierwotny skład przypisuje się Paracelsusowi, jednak preparat ten rozpropagowany został przez dwóch szwedzkich lekarzy, z których jeden zmarł dopiero w wieku 104 lat w wyniku upadku z konia. Mieszanka składa się z szafranu, aloesu, manny, arcydzięgielu, senesu, rabarbaru, mirry, kurkumy, dziewięćsiłu, teriaku oraz kamfory.\nPozostaje jednak pytanie – na jakie dolegliwości pomagają wyjątkowe zioła szwedzkie? Tutaj wymienić możemy dość wiele jednostek chorobowych, w zależności bowiem od rodzaju oraz miejsca podania efekt może być różny. A zatem nacierki działają doskonale na reumatyzm i bóle. Okłady pomagają goić się ranom, wypryskom itp. Z kolei nalewka pomaga na dolegliwości układu pokarmowego, zaś płukanka na stany zapalne jamy ustnej.\nWarto pamiętać, że jeśli przyjmujemy jakieś lekarstwa albo jesteśmy ciężej chorzy, to decyzję o braniu ziół szwedzkich należy skonsultować z lekarzem.\nWiśnia z Barbados od Sanbios


Norbert Lammert o rządzie PiS: „Większość nie decyduje o tym, co jest prawdą“ | Echa polskie | DW | 18.12.2015\n„Większość nie decyduje o tym, co jest prawdą“ – pod tym tytułem FAZ publikuje w piątkowym wydaniu (18.1.2015) rozmowę z Norbertem Lammertem, przewodniczącym niemieckiego parlamentu.\nProf. Norbert Lammert, przewodniczący Bundestagu pochodzi z Zagłębia Ruhry, największego skupiska Polaków w Niemczech i jest wielkim przyjacielem Polski\nCzy sytuacja w Polsce świadczy o tym, że nie jest najlepiej z europejską wspólnotą prawa? – pyta na wstępie swego rozmówcę, przewodniczącego Bundestagu, Reinhard Mueller. Norbert Lammert nie dostrzega takiego związku przyczynowego. Zaznacza jednak, że Unia Europejska jest nie tylko wspólnotą narodów, lecz także wspólnotą prawną. „W tej wspólnocie, oprócz narodowych zobowiązań, ustaliliśmy szereg wzajemnych zobowiązań, ale także praw, o których wolno nam sobie nawzajem przypominać, a czasami nawet musimy to robić”, mówi na łamach "Frankfurter Allgemeine Zeitung" (FAZ).\nLammert zapytany o ocenę wypowiedzi przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Martina Schulza, który przyrównał to, co dzieje się w Polsce do zamachu stanu („to, co się dzieje w Polsce ma charakter zamachu stanu”, przyp. red.), powiedział, że była ona wyraźnie przesadzona. Wskazał też, że do takich ocen nie jest zobligowany przewodniczący parlamentu.\n„Die Zeit“ o rewolucji kulturalnej w Polsce: „Zręczne przygotowanie PiS”. „Sprytna strategia medialna”\nPróby cenzury w teatrze, interwencje w mediach publicznych i kinie, a wszystko to podyktowane postulatem nowego partiotyzmu. „Die Zeit” opisuje zmiany zachodzące w polskiej kulturze. (17.12.2015)\nJeśli chodzi o sytuację w Polsce, Norbert Lammert mówi, że się nią martwi. Ale w pierwszej kolejności, jak podkreśla, jest to sprawa Polaków, którą muszą między sobą wyjaśnić. Lammert podkreśla, że kwestie zmian, których należy dokonać w kraju, są zawsze sprawą wewnętrzną każdego państwa i organów konstytucyjnych. Przewodniczący niemieckiego parlamentu wskazuje też na to, że skutecznych zmian nie dokonuje się naciskami z zewnątrz. Szczególnie Polska reaguje wrażliwie na wszystkie takie nawoływania z Niemiec, podkreśla Lammert. „Dlatego ze szczególnym respektem obserwuję, że Polska opinia publiczna nie jest w letargu i nie przyjmuje tylko do wiadomości tego, co się dzieje, lecz wielu Polaków na wielkich manifestacjach daje wyraz temu, co myśli”.\nDziennik FAZ jest ciekaw, dlaczego krytyka Lammerta w przypadku Polski jest wstrzemięźliwa, podczas gdy po dojściu do władzy skrajnie prawicowej FPÖ była ostra. Przewodniczący Bundestagu wyjaśnił, że z reguły jest ona łagodniejsza wobec stosunkowo nowych państw członkowskich Unii Europejskiej. Jednakże, jak podkreśla, państwa te są w tym samym stopniu zobowiązane do przestrzegania traktatów unijnych. „Żaden kraj nie może wypraszać sobie wtrącania w wewnętrzne sprawy, jeśli chodzi o podstawy państwa prawnego. W Polsce atak na wymiar sprawiedliwości jest szczególnie niepokojący”, zaznacza przewodniczący niemieckiego parlamentu. Lammert uważa też, że „wątpliwości co do rozumienia demokracji” budzi używanie takich wyrażeń jak „prawdziwi Polacy” czy „zdrada narodowa”. Przecież „głównym założeniem demokracji jest przekonanie, że nikt nie może zgłaszać wyłącznej pretensji do prawdy”, zaznacza Lammert. ”Większość decyduje, co obowiązuje, ale nie decyduje, co jest prawdą. Dlatego w państwie prawa ogranicza się także ambicje większości. Ambicja, aby nie dopuścić do powstania innych większości, jest nie do pogodzenia z zasadami demokracji i państwa prawa”, podkreśla.\nPrzewodniczący Bundestagu potwierdza, że należy zaakceptować, iż mieszkańcy Europy Wschodniej mają inne podejście do kwestii suwerenności państwa, a szczególnie Polska, która była tak długo pozbawiona państwowości, a teraz w ramach procesu integracji w UE musi dzielić się suwerennością. „To nie jest łatwe, ale dla Polski i Niemiec obowiązuje, że nie wolno nam milcząco przyglądać się podważaniu zasad państwa prawa czy naruszaniu traktatowych zobowiązań naszej europejskiej wspólnoty prawa lub rezygnacji z nich”, zauważa Norbert Lammert.\nSłowa kluczowe Bundestag, parlament przewodniczący parlamentu, Norbert Lammert, demokracja traktyty unijne, demokracja, UE, Unia Europejska


Sposób przygotowania: Koreczki śledziowe. Gotujmy.pl\n27 lis 2009 17:23\npyszne danie- gości u nas na stole jako 5!\nmarchewka (plasterki ) do dekoracji\nZwinąć śledzie na talerzu. Posypać je ugotowaną cebulka pokrojoną w kostkę. Polać olejem. Wszystko polać majonezem. Udekorwać marchewką pokrojoną w plasterki i listami pietruszki,.\njakie te śledzie?! marynowane, w oliwie...ktoś początkujący może pomyśleć, że całe!\nCzytając przepis takie samo pyatnie nasunęło mi się na mysl.Pioge ja już kiedyś Ci napisałam,ze Twoje przepisy są bardzo kiepskie i nie dokładne,jeśli koniecznie chcesz brać udział w konkursach to postaraj sie trochę,bo nie wystarczy wklepać kilka byle jakich przepisów.\n[quote nick=Pyza]jakie te śledzie?! marynowane, w oliwie...ktoś początkujący może pomyśleć, że całe! [/quote] Czytając przepis takie samo pyatnie nasunęło mi się na mysl.Pioge ja już kiedyś Ci napisałam,ze Twoje przepisy są bardzo kiepskie i nie dokładne,jeśli koniecznie chcesz brać udział w konkursach to postaraj sie trochę,bo nie wystarczy wklepać kilka byle jakich przepisów.\nUgotowaną cebulką?! Że nie masz pojecia o czym piszesz, to widać od razu. chyba chodzi o SPARZONĄ cebulkę?


Pokazać język - Guenter Grass » Nie tylko Indie\nPokazać język - Guenter Grass\nWiedziałam, że wrócę do tej książki. Po podróży do Kalkuty i Bengalu. By porównać nasze wrażenia, by dzięki Grassowi pobyć dłużej w Indiach.\n175 stron. 6 miesięcy życia w Indiach. 16 czarno-białych dramatycznych rysunków Grassa, na których króluje bogini Kali z wywieszonym (jak w tytule) językiem,\nszczury, wrony, udręczone chodzeniem bez butów bose stopy, krowie placki na ścianach, przykucnięte postacie mężczyzn, otuleni w koce chodnikowcy, ludzie ulicy. Rysunki Grassa wprost krzyczą.\nTekst, który lżej by mi się czytało, gdyby Grass podzielił go na mniejsze części, jest zapisem jego czasu w Indiach. Bohaterami opowieści są on i ona. On, który kiedyś był już w Kalkucie, przerażony uciekł i natychmiast chciał wrócić. Wrócił z nią po 11 latach, w 1986 roku. On tu chce być, ona czeka na wyjazd. On jest w Indiach, ona je znosi. Te pół roku to przede wszystkim czas spędzony w Bengalu,\nw uniwersytecie Santiniketan założonym przez Tagore,\nale i w Madrasie (dziś Ćennaju), Mahabalipuram, Bombaju, Punie, Hajdarabadzie z twierdzą Golkondą, w Puri i Konaraku, a także w powstalym 15 lat przed jego podróżą ze Wschodniego Pakistanu Bangladeszu.\nKsiążkę zaczyna i kończy zdanie uobecniające wielką postać. Grass rozpoczyna tę historię od wprowadzenia w nią Nataji, Subhasa Chandrę Bose.\nPisze o nim tak: "Na północy Kalkuty jedzie wierzchem, cały w brązie, na przymałym koniu, z przydużą głową, w wojskowej czapce i grubych szkłach, mimo gestu wskazującego kierunek - Za mną, na Delhi!... - nie ruszając się z miejsca"\nKończy opowieść obiecując swej żonie "Jeśli tu kiedykolwiek wrócimy, to znów weźmiemy ze sobą Fontanego", książki niemieckiego XIX-wiecznego pisarza,\nktórymi ona odgradzała się od przerażających ją Indii.\nOprócz jej, jego, Fontanego w książkach i Nataji, bengalska fascynacja którym oburza Grassa, w książce pojawiają ludzie z kręgów intelektualnych Kalkuty, wspomnienia o Gandhim i Tagore,\na także całe tłumy bezimiennych, bosych, głodnych, których los porusza pisarza.\nI bogini Kali, która budzi w nim grozę,\nale o ktorej Grass wydaje się niezbyt dużo wiedzieć.\nIndie przedstawiono tu bardzo sugestywnie, opisano trzewiami. Osobiście. Z bólem. Wdzięczna jestem Grassowi, bo czuję się jakby wyruszyła z nim w nie jako jego cień. Ochłonąc obrazy, słysząc echo powstania sipajów z 1857 roku,\ngłodu w Bengalu z 1942 roku,\nwojny, z której narodził się Bangladesz z 1971 roku,\nczy wojny indyjsko- chińskiej z 1962 roku.\nSwój pobyt Grass też umieszcza w kalendarium Indii specyficznie, mówiąc: przyjechałem do Indii w dwa lata po zamordowaniu Indiry Gandhi. 1984+2= 1986.\nPisze o Indiach, szczególnie o Kalkucie z pasją, którą nazywa "moją nieproszoną miłością do tego miasta, którego przekleństwem jest udzielanie gościny wszelkiej ludzkiej niedoli." Bliskie mi jest jego współczucie dla wydziedziczonych i umęczonych.\nNa Subhasa Chandrę Bose Grass patrzy oczyma uwięzionymi w Europie. Oburza go uścisk ręki z Hitlerem,\nzdjęcia u boku nazistów niemieckich, potem oficerów japońskich. Sojusz z hitlerowcami? ! Grassowi trudno spojrzeć na sytuację II wojny światowej oczyma Indusa. Jego wrogiem byli okupujący Indie Brytyjczycy. Szukanie sojuszu z ich przeciwnikiem, widziane jako zdrada z punktu widzenia Europy, było naturalne.\nZaskakuje mnie to, co Grass pisze o Tagore zakochanym w żonie brata, o jej wyszukaniu dla niego dziewczynki,\njego czekaniu na moment, gdy dojrzałość pozwoli jej być matką jego dzieci. To wskazuje na osobisty wydźwięk wiersza Tagore "Kobieta dziecko".\nGrass ma oko do szczegółów. Podoba mi się też to, jak je opisuje, "jak obcość robi się znajoma i pozostaje obca" (s. 107), jego pomysły - "przez cały dzień podążać za jedną jedyną krową: jak pasie się na śmietnisku, jak jest wyspą wśród ulicznego ruchu,\njak leży w cieniu, przelotnie obsiadła przez wrony, jak strzeże - już o późnej godzinie - snu chodnikowców". Marzy mu się już w chwili, gdy walizki stoją spakowane do powrotu. Ociąga się z wyjazdem. Odwraca głowę za Indiami. Rozumiem go. Także jego łapczywość w rysowaniu wszystkiego, co nadjeżdża w jego kierunku na drogach (ja to próbowałam zatrzymać nieustannie aparatem).\n- "Czym są Indie?\nOkazją do wydawania albumów, kolorowych, czarno-białych? Spuścizną imperium: mocarstwem o kulach? A może ostatnim schronieniem zbankrutowanego rozsądku? Co z miałby on tutaj uzdrawiać?\nWszystkie statystyki, nawet te ufryzowane, ustawiają zubożenie, ucieczkę ze wsi, zeslumsienie miast w jednostajne kolumny. Kto kogo i gdzie zarzyna, wylicza codziennie tysiąc i więcej gazet: bogactwo języków. I dalsze przyrosty: usuwaniu lasów odpowiada przybywanie pustyń. I stopa wzrostu...o 17 milionów powiększa się rocznie ludność Indii.\nTakie słowa jak chaos i katastrofa są dobrze znane wszystkim komentarzom; jednakże na pytanie, czy rewolucja może temu zaradzić, odpowie nie Mark czy Mao, tylko co najwyżej Kali że swoim sierpem". (S.106)


To dzieci z ośrodka dla cudzoziemców w Białej Podlaskiej, które trafiły tutaj po ucieczce z krajów ogarniętych wojną. Wspólnie możemy zapewnić im chociaż namiastkę normalności, dołączając się do zbiórki darów, którą Urząd Miasta Krakowa organizuje przy współpracy z grupą Domy bez granic.\n– Mali przybysze nie rozumieją dlaczego znajdują się w miejscu, gdzie ludzie mają inny kolor skóry i mówią dziwnym, niezrozumiałym językiem. Nie rozumieją dlaczego nie mogą wrócić do swojego domu i swoich zabawek – mówi pani Anna z inicjatywy Domy bez granic.\nOd 10 do 20 stycznia, od poniedziałku do soboty, mieszkańcy mogą zostawić rzeczy potrzebne dzieciom w czterech punktach obsługi mieszkańca:\nCH Serenada, godz. 10.00–18.00\nCH Bonarka, godz. 10.00–18.00\nGaleria Bronowice, godz. 10.00–18.00\nal. Powstania Warszawskiego 10, godz. 7.40-18.00 (wejście od ul. Kordylewskiego)\nmusy owocowe w tubce\npampersy (rozmiar 2, 3, 4)\nZe względów bezpieczeństwa, które obowiązują w ośrodkach dla cudzoziemców, rzeczy nie mogą być zapakowane w szklane lub metalowe opakowania.\nPoczucie normalności i bezpieczeństwa jest teraz najbardziej potrzebne maluchom, które znalazły się w miejscach takich jak Ośrodek dla Cudzoziemców w Białej Podlaskiej. Sprawmy, aby nasze wsparcie, nowe zabawki i czas wypełniony pracami plastycznymi chociaż po części pozwoliły im oderwać się od szarej rzeczywistości oraz trudnych do zrozumienia przeżyć i obrazów.\n© 2022 Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy dla Niesłyszących im. Janusza Korczaka w Krakowie


Opór Niegodziwe rozrywki. K. Bromberg - Kulturantki\nby KarolinaPosted on 17 kwietnia 2021 17 kwietnia 2021\nOpór Niegodziwe rozrywki – K. Bromberg\nNowa propozycja Opór otwiera nową serię Niegodziwe rozrywki, znanej autorki romansów, którą wszyscy pokochali za serię Driven.\nNowa historia od K. Bromberg\nW moje ręce trafiła część pierwsza nowej serii Opór Niegodziwe rozrywki, którą wydało w zeszłym roku wydawnictwo Editio red.\nRyker i Vaughn to para ludzi z przeszłością. On zimny, cyniczny prawnik, którego specjalizacją są sprawy rozwodowe. Z zasady reprezentuje tylko mężczyzn, bo kobiety są zbyt skomplikowane. Ona próbuje uporać się ze swoimi demonami, spłacić długi i wyjść w końcu na prostą. On nie chce się angażować, w niej żaden mężczyzna nie wzbudził dotąd żadnych uczuć. Przez niefortunne wydarzenie, ona pojawia się na spotkaniu z nim, udając kogoś innego. Niesamowite przyciąganie zaskakuje ich oboje, walczą z tym, boją się zaufać.\nWielkie pieniądze, wielkie namiętności, niegodziwe rozrywki\nK. Bromberg doskonale ma na uwadze, czego pragną czytelniczki. Książka zawiera ciekawą historię, taką jak lubię. Nic nie jest oczywiste. Wielkie pieniądze, wątek wielkiej polityki i dziewczyna, która ma swoje tajemnice. I z pewnością stawia tytułowy Opór uczuciom.\nNie chcę wam psuć zabawy, ponieważ historia tych dwojga ma wiele warstw. Gdy nam się już wydaje, że nic nas nie zaskoczy, autorka serwuje nam kolejny zwrot akcji.\nOpór to cześć pierwsza historii Rykera i Vaughn, która naprawdę mnie ujęła, zaskoczyła i zapragnęłam więcej. Dlatego niecierpliwie zabieram się do drugiej części, a wam tymczasem polecam tę część.\nZ zamiłowania artysta-humanista. Miłość do książek zaczęła się u mnie od „Bocznych Dróg” Joanny Chmielewskiej. Czytam książkę dziennie.\nPaulina Świst Lilka Płonka Mala M.\nAnna Wolf Blade\nAnna Zaires Charmaine Pauls Rosyjski zabójca\nNapisz mi jak zabić Dorian Zawadzki\nNiszczący sekret – K. Bromberg\nPosted in KsiążkiTagged akcja, editiored, erotyk, k.bromberg, książka, opór, opór.niegodziwerozrywki, romans\nPrev Demon i mroczna toń – Stuart Turton


Konflikty - jak pomóc? Wywiad z Anną Dębską. - Blog z wartościami\nKonflikty dotykają każdego. Nie ma tak, że jesteśmy od nich w jakiś cudowny sposób wolni. Część z nich widoczna na zewnątrz, inne zaś dręczą i pustoszą od środka. Jedno jest pewne, konflikty są nieuniknione, a nawet potrzebne w rozwoju. Wszystko jednak zależy co my z nimi zrobimy i czy będziemy potrafili wyciągnąć z nich dobrą lekcję życia. Poniższy wywiad pięknie pokazuje, jak wiele może się zmienić, jeśli podejmiemy wysiłek pracy nad sobą.\nBardzo się cieszę, że mogłyśmy się spotkać. To wspaniale móc rozmawiać, kiedy widzę na własne oczy, co znaczy człowiek z pasją. Powiedz Aniu, jak odkryłaś, że chcesz pomagać ludziom w rozwiązywaniu ich problemów oraz ich wewnętrznych konfliktów?\nWszystko zaczęło się od tego, kiedy jakieś 5 lat temu zaczęłam pracę w świetlicy środowiskowej. Była to placówka, która skupiała przy sobie dzieci z ulicy i rodzin dysfunkcyjnych. Już pierwsze dni zwiastowały niemałe problemy.\nSzybko zaczęłam zauważać, że jest bardzo ciężko, szczególnie w budowaniu kontaktu z innymi i że moje granice po prostu pękają.\nCzy to znaczy, że miałaś wątpliwości?\nTak, na początku zadawałam sobie pytanie, czy się nie pomyliłam i nie wybrałam dla siebie nieodpowiedniego miejsca pracy. Cóż, bałam się odpowiedzieć sobie na to pytanie. Fakty natomiast były jasne: przed przyjściem do dzieci przechodziłam niemały kryzys i masę wątpliwości, a potem mnożyły się kolejne. Ilość emocji i pojawiającego się oporu we mnie informowały, że jest jakiś naprawdę duży niezdefiniowany problem. Ciężar pojawiał się z chwilą przekraczania progu świetlicy i nie ustawał aż do ostatnich chwil spędzonych w tamtym miejscu. Jeśli ktoś z was zastanawia się czy jest dobrym rodzicem i właśnie jego ostatnie nadzieje legły w gruzach po kolejnym wybuchu na własne dziecko, to ja właśnie czułam się wtedy podobnie.\nTo musiało być trudne, chciałaś pomóc innym, a odkrywałaś, że w Tobie samej istnieją konflikty. Jak sobie poradziłaś z tym?\nWtedy nie wiedziałam co robić. Mniej więcej kilka razy w ciągu dnia przeżywałam kolejne skrajne stany i objawiały się one w ten sposób, że szłam do łazienki i jak tylko byłam sama, to patrzyłam po prostu w lustro i w złości wyrzucałam na zewnątrz wszystkie swoje emocje. Wolałam, by tego nikt nie widział ani nie komentował… Chciałam stamtąd uciec choć wiedziałam, że tak nie rozwiązuje się spraw.\nTo wygląda na dużą złość…\nTak, złość z jaką miałam do czynienia była skrajnie silna. Dzieci niestety wciąż bardzo mnie denerwowały i jako winowajców widziałam oczywiście je. Dopiero później zobaczyłam, że jest zupełnie odwrotnie.\nWiele było nauki przede mną. Na tamtym etapie niemożliwością było znalezienie przyczyny mojej frustracji. To co było jednak ciekawe, to to, że miałam w sobie takie dziwne przekonanie, iż Bóg chce mnie w tym miejscu, i że chce przeze mnie tym dzieciom coś dać. Moja opinia była skrajnie inna, ale cóż, próbowałam wychowywać je jak najlepiej umiałam i przełamać się.\nMuszę przyznać, że to dość niespotykane. Zazwyczaj jak nam gdzieś źle, to uciekamy z takiego miejsca, a Ty jednak wbrew sobie zostałaś. Co zatem zrobiłaś, że zaczęłaś inaczej patrzeć na swoje i dzieci zachowanie?\nPo pół roku pracy w świetlicy, rozpoczęłam intensywnie szukać pomocy bo wiedziałam, że “jadę” na rezerwach i jeszcze trochę, a dorobię się jakieś nerwicy. Poszukiwań było wiele, aż znalazłam pewien kurs, który stał się dla mnie rewolucją w życiu i pracy. Kurs ten był skoncentrowany wokół warsztatów związanych z tzw “porozumieniem bez przemocy”. Tam po raz pierwszy dowiedziałam się, że mało sobie wciąż radzę z uczuciami, a bardziej z wewnętrzną krytyką, którą uruchamiam w trakcie rozmów. Zobaczyłam jak wielką ilość ocen i przykrych osądów miałam w głowie na temat tych dzieci i jak mocno ranię je tymi niewypowiedzianymi oskarżaniami.\nCzy w trakcie tego kursu było coś, co najmocniej do Ciebie przemówiło?\nOgromnym odkryciem było to, że niewerbalna krytyka jest również odczuwalna przez drugiego człowieka szczególnie takiego małego i równie raniąca jak słowna. W związku z tym, rozpoczęłam ciężka prace nad odkrywaniem kiedy i w jaki sposób pojawią się we mnie oskarżenia. Drugim przełomowym odkryciem dla mnie była próba nazwania moich własnych potrzeb związanych z tym miejscem pracy oraz potrzeb dzieci. Odkrycie było zjawiskowe – otóż zobaczyłam, że ich największą potrzebą jest integracja i pragnienie bycia zaakceptowanym, a nie zajęcia plastyczne, które wówczas prowadziłam. Próba nazwania ich potrzeb skłoniła mnie do próby zmiany kierunku zajęć, co też udało się w niedługim czasie zrobić. Rezultat był piorunujący, bo odpowiedzią na zajęcia celujące w ich potrzeby była ogromna wyczuwalna wzajemna sympatia.\nCo wtedy czułaś, jak interpretowałaś zachodzące w was zmiany?\nPrzede wszystkim pomyślałam, że “Bóg mnie wysłuchał”! Atmosfera pracy zaczęła się mocno zmieniać i już w krótkim czasie pojawiły się pierwsze większe sympatie z wychowankami i odczucie, że bardzo lubię moją pracę. Jakże diametralnie wszystko się zmieniło, cóż chyba to ja musiałam się mocno zmienić, przecież miejsce było wciąż to samo. Odtąd relacje budowane w pracy przynosiły mi wiele satysfakcji i spełnienia.\nCzy wtedy nadal myślałaś, że nie jest to miejsce dla Ciebie?\nMiejsce pracy było właściwe, trzeba było tylko trochę powalczyć o rozwiązania. Może tak samo jest z naszymi rodzinami. Może faktycznie jest to właściwe miejsce życia i funkcjonowania, trzeba jedynie być zdeterminowanym w szukaniu rozwiązań na pojawiające się przeszkody?\nDobrze, ale teraz tam nie pracujesz, co zatem wydarzyło się dalej?\nW kolejnym etapie rozwoju sytuacji pojawiło się we mnie ogromne pragnienie podzielenia się ze światem tymi zdobytymi umiejętnościami i historią, która mi się przytrafiła. Efektem stało się rozpoczęcie prowadzenia warsztatów związanym z metodą porozumienia bez przemocy opartą o proces grupowy z elementami grupy wsparcia i własne przemyślenia. W międzyczasie skończyłam Studium Psychoterapii Grupowej wzmacniający moje umiejętności trenerskie i psychologiczne.\nPrzeszłaś piękną przemianę, która wymagała od Ciebie wiele wysiłku i samozaparcia. zdaje się, że z konfliktów wyciągnęłaś to, co najlepsze. Czy uważasz siebie za szczęśliwą osobę?\nTeraz jestem bardzo szczęśliwą osobą i dziękuję, że znalazłam tak skuteczne narzędzie, że mogę również się nim dzielić.\nBardzo się z tego cieszę. Wiem, że masz już za sobą spore doświadczenie pracy z ludźmi. Ile kursów już się odbyło?\nObecnie przeprowadzonych zostało już dobrych kilka edycji warsztatów, także w Anglii.\nAniu, wielu z nas zmaga się ze swoimi emocjami. Pochodzimy z różnych domów, każdy niesie ze sobą inną historię. W czym taki kurs może pomóc?\nWzajemna wymiana doświadczeń, język empatii i ogarnięcie świata własnych i cudzych emocji wiele pomaga w przeżywaniu życia i budowaniu szczęścia. Nabycie pewnych umiejętności personalnych i poznanie języka zrozumienia, akceptacji i poznanie siły przebaczenia sobie nawzajem w relacjach, jest kluczem do budowania głębokich i trwałych więzi. Przecież one w życiu są najważniejsze.\nBardzo dziękuje Ci za rozmowę.\nRównież bardzo dziękuje i serdecznie zapraszam do udziału w warsztatach dialogu.\nJeśli zainteresowały Cię historia Ani i warsztaty które obecnie prowadzi możesz o nich poczytać i zapisać się na kolejną edycję. Z pewnością doświadczenie to wprowadzi wiele nowości twoje relacje i sprawi, że staną się one jeszcze bliższe.\nWięcej szczegółów znajdziesz na stronie https://www.warsztatydialogu.pl/\ndialogemocjekonfliktpraca nad sobąterapiawarsztaty


Nasze Historyczne Stolice / Wiadomości / SPORT / Strona główna - Bogatynia\nJesteś tutaj: Strona główna / SPORT / Wiadomości / Nasze Historyczne Stolice\nNasze Historyczne Stolice\nW dniach 16 i 17 czerwca grupa 21 członków BOG-TUR przy współudziale PTSM Bolesławiec, w 100-lecie Odzyskania Niepodległości, wybrała się na wycieczkę z cyklu "Odwiedzamy Nasze Historyczne Stolice".\nPoznań, Ostrów Lednicki, Gniezno.\nPo przyjeździe do Gniezna w pierwszej kolejności zwiedziliśmy Muzeum Początków Państwa Polskiego, które zachwyciło nas bardzo dużym gmachem oraz multimedialną formą przekazu wiadomości. Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie powstało w 1973 roku. Podczas słuchania przekazów multimedialnych mogliśmy choć by przez chwilę przenieść się i wyobrazić sobie jak rodziły się początki naszego Państwa. Muzeum zajmuje się głównie dziedzictwem polskiego średniowiecza oraz historią Gniezna i regionu. Posiada zbiory archeologiczne, sztuki, historyczne i archiwalne jak również prowadzi działalność naukowo-badawczą.\nNastępnie udaliśmy się do Bazyliki Prymasowskiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, która króluje nad miastem na wzgórzu Lecha. W Bazylice jest pochowany św. Wojciech - główny patron Polski. Jest to również miejsce koronacji pięciu królów Polski oraz siedziba prymasów Polski.\nKolejnym miejscem jakie odwiedziliśmy był Ostrów Lednicki - prawdopodobnie miejsce Chrztu Polski. Jest to wyspa, na którą dostaliśmy się przeprawą promową. W drodze do Poznania udaliśmy się do Skansenu Miniatur Zabytków na Szlaku Piastowskim w Pobiedziskach, które niestety było już zamknięte. Mogliśmy jedynie zobaczyć pojedyncze budowle zza odgrodzenia. Po wyczerpującym dniu pełnym wrażeń udaliśmy się do schroniska w Poznaniu na nocleg. Jednak mimo zmęczenia, po chwilowym odpoczynku wybraliśmy się jeszcze na dworzec PKP, PKS oraz Starego Browaru, który obecnie pełni funkcje galerii, aby z bliska podziwiać piękną architekturę tych obiektów.\nNastępnego dnia wczesnym rankiem wybraliśmy się do Parku Wilsona na przejażdżkę kolejką wąskotorową malowniczą trasą wzdłuż jeziora Malta. Kolejka jest jedną z ostatnich w Polsce kolei wąskotorowych o szerokości toru 600 mm. Po przyjechaniu do centrum Poznania udaliśmy się na rynek Starego Miasta aby zobaczyć słynne poznańskie Koziołki - jedną z atrakcji poznańskiego ratusza.\nW samo południe wychodzą ze środkowej wieżyczki i przez minutę trykają się rogami. Chętni mieli możliwość zakupu słynnych rogali Marcinkowskich (oryginalnych).\nKolejnym celem było zwiedzenie Krypty Zasłużonych Wielkopolan przy kościele pw. Św. Wojciecha. Krypta powstała w roku 1923, spoczywają tam prochy m.in. Józefa Wybickiego - twórcy Hymnu Polskiego, Antoniego Kosińskiego - współtwórcy Legionów Dąbrowskiego, Heliodora Święcickiego - założyciela i pierwszego rektora Uniwersytetu Poznańskiego, Feliksa Nowowiejskiego - kompozytora, twórcy melodii Roty, Tadeusza Szeligowskiego - kompozytora oraz serce gen. Jana Henryka Dąbrowskiego.\nOstatnim punktem, który zwiedziliśmy w Poznaniu była Bazylika Archikatedralna św. Piotra i św. Pawła w Poznaniu - jeden z najstarszych polskich kościołów i najstarsza polska katedra, położona na Ostrowie Tumskim.\nPo wyczerpującym dniu, w pełni zadowoleni i bogatsi o zdobytą wiedzę, udaliśmy się w drogę powrotną do Bogatyni.\nTekst i zdjęcia: Barbara Otrociuk


Obrączki na serwetki - Zielone - Drewniane - Sklep DecoArt24.pl\nObrączki na serwetki - Zielone - Drewniane - 4szt/op\nDrewniane obrączki na serwetki, toczone, gładkie w kolorze kiwi. Zapakowane po 4 sztuki w eleganckie, przeźroczyste pudełko z PCV. Będą doskonale pasować do oferowanych przez nas kompletów stołowych oraz serwetek z mereżką.\nObrączki na serwetki 4szt/op\nDrewniane obrączki na serwetki, toczone, gładkie w kolorze kiwi. Zapakowane po 4 sztuki w eleganckie, przeźroczyste pudełko z PCV. Będą doskonale pasować do oferowanych przez nas kompletów stołowych oraz serwetek z mereżką. Znakomite zarówno do dekoracji stołów w kuchni, jadalni czy salonie. Idealne na każde okazje.


W młodości aktorka interesowała się sportem zwłaszcza piłką nożna oraz biegiem lekko atletycznym. Już po ukończeniu szkoły średnie zaczęła pracować jako striptizerka. Od samego początku jej kariera była bardzo szybka i w niedługim czasie stała światowej sławy aktorką. Aktorka współpracowała z wieloma rozpoznawalnymi markami jak: Brazzers, Team Skeet, Bangbros, Blacked, Tushy, Reality Kings, Naughty America, Anal Vids, Mofos, Digital Playground, Pervcity, Ass Parade, Porn Pros, Analized.com, Jonni Darkko. Według rankingu portalu xvideos https://www.xvideos.com/pornstars/jynx-maze#_tabAboutMe Jynx Maze zajmuje aktualnie 22 pozycję tuż przed Kelsi Monroe. Na portalu xvideos znajduje sie ponad 800 klipów z jej udziałem a jej profil ma ponad 850 tysięcy subskrypcji. Najnowsze informacje o Jynx Maze można śledzić na jej profilu na twitterze https://twitter.com/jynxmazecutie?lang=pl .\nAVN Awards nominowało ją w 2012 roku w kategoriach: Best Anal Sex Scene, Best Double Penetration Sex Scene, Best New Starlet, Best Tease Performance, Best Three-Way Sex Scene: G/B/B. Rok później była ponownie nominowana w kategorii: Best Tease Performance. W 2015 roku była nominowana w kategorii: Fan Award - Hottest Ass. Rok później była nominowana w kategorii: Fan Award: Most Epic Ass. Inked Awards nominowało ją w 2013 w kategorii: Female Performer of the Year oraz w 2015 w kategorii: Best Anal Performer.\nNightmoves nominowało Jynx Maze w 2013 w kategorii: Best Ass. W 2014 i 2015 była nominowana w kategorii: Best Butt. Nightmoves Fan Awards nominowało ją w 2014 i 2015 roku w kategorii: Best Butt. Sex Awards nominowało aktorkę w 2013 roku aż w trzech kategoriach: Porn Star of the Year, Porn's Best Body oraz Sexiest Adult Star. Spank Bank Awards nominowało ją w 2013 w kategorii: Most Adorable Slut. W 2016 roku była nominowana w trzech kategoriach: Best Vocals, Countess of Contortionism, Fun Sized Fuck Bunny. The Fannys nominowało ją w 2013 i 2014 roku w kategorii: Most Heroic Ass (Best Anal). Urban X Awards nominowało ją w 2012 w kategorii: Best Three Way Scene. XBiz Awards nominowało ją w 2013 kategorii: Best Scene - Vignette Release. XRCO Awards nominowało ją w 2012 w kategorii: Cream Dream of the Year\nNiestety aktywność Jynx Maze w filmach porno jest coraz mniejsza. Według IAFD 2020 roku wystąpiła wyłącznie w 7 filmach: "All Anal All Girls", "ASStigmatism", "Big Anal Asses Compilation", "DP Superstars", "Fresh Jynx Juice: Remastered\t2020", "PornWorld GP1421", oraz "Total Up The Ass" produkcji Zero Tolerance.\nAktorka uwielbia perfumy: Chanel - Chance: Catch Me, Dior - Addict: Ad Once a z kwiatów peruwiańska lilie oraz róże. W kuchni najbardziej smakują jej dania: chińskie, włoskie, orientalne oraz śródziemnomorskie. W sieci można znaleźć jej anonse erotyczne https://www.escort-galleries.com/pl/jynx-maze-8759. Cena nie jest mała, ale jak na aktorkę światowej ligi wysoka cena nie budzi zaskoczenia. Godzinne spotkanie z Jynx Maze kosztuje 1000 dolarów czyli blisko 4000 tysiące złotych. Koszt spotkania całodziennego to 9000 dolarów. W ofercie aktorka posiada bogatą liczbę usług: spotkania z parami, anal, podwójna penetracja, połyk, wspólne zdjęcia, wieczory kawalerskie oraz fetysze.\nPoniżej przedstawiamy tłumaczenie wywiadu z Jynx Maze który dostępny jest pod adresem http://www.lukeisback.com/2012/05/jynx-maze-exclusive-interview-ive-got-a-big-booty/\nBardzo doceniam, że dzwonisz do mnie z drugiego końca świata. Chciałbym być z Tobą na wakacjach!\nJM: W tej chwili jestem w kolejce, aby zobaczyć najwyższy budynek. Całkiem niesamowite.\nFajnie, a na poczekaniu porozmawiamy o seksie! Zrobiłeś więc siedemnaście scen dla Evil Angel, wydaje się, że cię tam kochają.\nJM: Kocham ich bardzo. To świetna firma. Zapisałem się do nich w AVN w 2011 roku.\nWiele firm uwielbia Twoją pracę.\nJM: Podoba mi się to. Myślę, że kiedy to co robisz Ci się podoba, ludzie to dostrzegają.\nKiedy wspomniałem na Twitterze, że zamierzam przeprowadzić właśnie z Tobą wywiad, otrzymałem całe mnóstwo wiadomości i pytań od fanów.\nJM: Naprawdę... O co więc chcieli abyś mnie zapytał?\nJak przygotowujesz się do sceny analnej?\nJM: Ok, w związku z tym, że przebywam koło wielu ludzi, muszę uważać, jak to dokładnie opisuję. Udzielę ci takiej informacji: Głoduję aż przez dwanaście godzin, a później tuż przed czyszczeniem odbytu .... to nie jest zabawne! później jestem bardzo głodna.\nCo lubisz jeść po zakończeniu sceny analnej?\nJM: Wszystko, taki mam punkt widzenia! Uwielbiam jeść burgera. Dobrze jest być zdrowym, ale ja wcale nie jestem fankom dbania o zdrowie.\nPrawdopodobnie powinnam mieć rację, ponieważ to moje ciało.\nJesteś malutka a co za tym idzie jesteś prawdopodobnie jedną z tych osób, które mogą jeść, co chcą.\nJM: Nie jestem malutka. Mam duży tyłek!\nMasz piękny tyłek, ale jesteś małą dziewczyną.\nJM: Jestem niska, mam pięć stóp wzrostu.\nJeden z twoich fanów chce wiedzieć, co byś zrobiła dla baru Klondike?\nJM:O mój Boże. Prawdopodobnie przebiegłabym nawet kilka mil, a potem to zjadła. W miejscu, w którym jestem nie powinnam tego mówić. Czy mogę oddzwonić, kiedy już tu skończę?\nPewnie! Zadzwoń do mnie, gdy skończysz wycieczkę. Porozmawiamy za chwilę.\nJM: Cześć. To ja!\nCześć. Dzięki za oddzwonienie. Jak minęła wycieczka po dużym budynku?\nJM: Niezbyt interesujące. Strasznie nudna.\nTo nie brzmi tak interesująco w porównaniu z Twoim normalnym życiem.\nJM: Na pewno mam o wiele więcej przygód w Los Angeles.\nKiedy zacząłeś pracować w branży dla dorosłych?\nJM: Tańczyłem w północnej Kalifornii. Mieszkałem w pięknym mieście Chico przez kilka lat, wtedy można powiedzieć że mnie odkryto. Aktywnie do tego dążyłem. Zgłosiłem się do kink.com i innych witryn, ale to kink jako pierwszy do mnie się zwrócili. Zacząłem pracę w branży porno w lutym 2010 roku. Moją pierwszą sceną była "Publiczna hańba" dla Kink.com. Byłam wtedy zdenerwowana i podekscytowana jednocześnie. Nie byłam przerażona, po prostu byłam zdenerwowana, że będą chcieli, a oni to zrobili, kochają mnie. Zrobiłem w sumie dla nich kilka sesji.\nMasz bardzo nietypowy pseudonim sceniczny, jak to wymyśliłeś?\nJM: Tańczyłem na rurze zanim wszedłem do branży porno. Musiałem wymyślić jakieś imię, szukałem i myślałem o kreatywnych nazwach. Cóż, natknąłem się na imię Jynx, w rzeczywistości nie chodziło mi o Jynx kiedy jeszcze tańczyłem. Wtedy powiedziałem sobie, że gdybym kiedykolwiek zajęła się pornografią lub modelingiem, wybrałbym Jynx. Maze wyszedł od mojego bardzo dobrego przyjaciela, powiedział mi, że moje życie jest jak labirynt, że mogę iść różnymi ścieżkami i odnieść sukces.\nOsiągłaś ten sukces! Jaka jest twoja ulubiona scena, którą zrobiłeś do tej pory?\nJM: Naprawdę lubię robić sceny podwójnej penetracji, po prostu zrobiłem jedną dla Elegant Angel i Julesa Jordana, te były naprawdę dobre sceny.\nKim są Twoi ulubieni wykonawcy i reżyserzy do współpracy?\nJM: Reżyserzy, Mike Adriano i Jason w Evil Angel. Wykonawcy, James Deen i Voodoo, naprawdę wchodzą ze mną w swoje sceny. Jest z nimi świetna chemia i pieprzą się naprawdę dobrze.\nRobiłeś parodie, pracę z gonzo. Nad czym najbardziej lubisz pracować?\nJM: Lubię gonzo. Lubię wychodzić na całość "stylizować". Moje motto brzmi: "Co się dzieje, dzieje się".\nGdybyś mogła wybrać, jaka byłaby Twoja "scena marzeń" i z kim?\nJM: Wow, myślę, że moja wymarzona scena to scena z nowszymi facetami, gang bang i kręcenie sceny z facetami z mnóstwem tatuaży.\nJakie było najdziksze lub najdziwniejsze spotkanie, jakie miałeś z fanem?\nJM: Po pierwsze, byłam w klubie, tańcząc dla tego kolesia, który zapytał, czy mógłby założyć prezerwatywę, a ja pomyślałem "Co?" Nie chciał mnie pieprzyć, chciał tylko patrzeć, jak tańczę, ale z założoną prezerwatywą, a ja powiedziałem "OK" i zrobił to. To było co najmniej trochę niezręczne z jego strony.\nJM: W bardzo ładnych domach lub w miejscach publicznych, albo bardzo szykownych, albo bardzo przypadkowych i brudnych, nie lubię niczego pomiędzy.\nJM: Lubię spać, lubię piec, lubię słuchać muzyki, uwielbiam grać w piłkę nożną ale nie mam teraz na to czasu. Jeśli już znajdę czas to chciałbym jeszcze pograć w piłkę nożną.\nJM: Peruwiański / irlandzki / szkocki\nTwoja kariera wręcz wybuchła. Jesteś bardzo popularna. Pamiętam, jak widziałem scenę, którą miałeś na Bangbros i od tamtej pory wszędzie, gdzie bym nie spojrzał występowałaś już. Czy planowałeś osiągnąć tak wiele jak osiągłaś i jak sądzisz dlaczego tak wiele osiągłaś?\nJM: Nie, nie planowałem tego. Po prostu mam szczęście, że dostaję pracę. Lubię seks. Jestem bardzo otwarta. Jestem wszędzie, bo chcę. Jestem dość wyluzowana, więc mam szczęście, że firmy polubiły mnie rezerwują mój czas.\nTy też robisz anal. Lubisz anal bardziej niż seks waginalny?\nJM: Tak, zwykle wolę anal, ale jeśli facet wie, co robi!\nKtóry pozycję seksualna lubisz najbardziej i dlaczego?\nJM: Na pieska. Czuję, że pod tym kątem uderza we mnie bardziej w mój punkt G.\nJak odkryłeś, że kochasz anal?\nJM: Bawiłam się zabawką analną, ponieważ mój były chłopak chciał ją wypróbować. Kiedy przyzwyczaiłem się do analu z zabawką, spróbowałem z chłopakiem i zaczęło się z tym czuć naprawdę dobrze. To było jak bomba.\nZamieniasz się w dziewczynę do anala. Będziesz największą gwiazdą analną na świecie!\nJM: Wiem. Wszyscy patrzą na mnie, jakbym zwariowała.\nJesteś trochę szalona. Widziałem twoje zdjęcie z całą pięścią w tyłku.\nJM: O tak, zrobiłem to.\nPrzede wszystkim musisz być akrobatą, żeby dostać tam swoją rękę.\nJM: (Śmiech) Tak, jestem dość elastyczny, więc to pomaga.\nWiem, że mówisz po hiszpańsku. Nie wiem dlaczego, ale spodziewałem się, że będziesz miała trochę akcentu swojej wymowie. Ale jesteś całkowicie amerykańską dziewczyną.\nJM: Jestem zdecydowanie amerykańską dziewczyną. Urodziłem się tutaj i wychowałem w Long Beach. Moja mama pochodziła z Ameryki Południowej, Peru. Mam rodzinę na Florydzie.\nJestem pewien, że wiesz, że Xcitement ma ogromną rzeszę Kubańczyków na Florydzie i pokochają Ciebie i Twój niezły duży tyłek!\nJM: Dziękuję bardzo!\nZauważyłem, że zrobiłeś scenę z Manuelem Ferrarrą. Jest tak popularny jako partner seksualny, że wydaje się, że jest ulubieńcem wszystkich.\nJM: On jest świetny! Lubię też Voodoo! Myślę, że jest całkowicie seksowny. Jest super gorący, super wyluzowany. On ma dużego fajnego kutasa.\nJaki jest największy kutas, jakiego kiedykolwiek miałeś?\nJM: Nacho Vidal.\nJM: Tak, zdecydowanie.\nWiele mówią o tobie w Brazzers o tym, że lubisz robić sceny PornStar Punishment. Czy to prawda?\nJM: Tak lubię to, ale słyszałem, że teraz usunęli tę witrynę.\nWięc lubisz szorstkość?\nJM: Tak. Oczywiście.\nJesteś dobrze uległa, czy też dobrze dominujesz?\nJM: Zrobiłem trochę pracy w domu. Czy robię to dobrze? To jest miejsce, w którym ludzie musieliby mnie oceniać. Nie potrafię siebie osądzić. Myślę, że dobrze.\nWydaje mi się, że wszystko robisz dobrze. Mówi się o tobie, że jesteś szalona, dzika i zrobisz wszystko.\nJM: (Śmiech) Spróbuję tego. Nie uprawiam seksu dziewczyna / dziewczyna.\nCo jest zaskakujące, ponieważ wydaje się, że byłaby to jedna z łatwiejszych rzeczy, które możesz zrobić.\nJM: Naprawdę? Po prostu patrzę na to jak na facetów którzy mi to mówią, myślę: hej, czy jesteś gejem? Oni oczywiście twierdzą, że NIE! Ja też nie jestem gejem.\nNigdy nie patrzyłem na to w ten sposób. Masz rację. Kiedy mówisz to prostemu facetowi, stawia to z odpowiedniej perspektywy. Hej koleś czy wsadzisz to facetowi w dupę.\nJM: Tak. Nie patrzcie na mnie dziwnie (bo nie lubię dziewczyn) To jest stereotyp. Powiedzą, że to nie to samo. Powiem, że masz rację.\nJaka jest najlepsza scena analna, jaką ostatnio zrobiłaś?\nJM: Nie wiem (śmiech). Jest jedna dla Elegant Angel o nazwie DP Fanatics, która była naprawdę dobry. Czuję, że zrobiłam wiele dobrych scen. Niedawno zrobiłam scenę, która jeszcze nie wyszła i nie wiem, jak się nazywa, ale było to trzech facetów. Zrobiłam w nim podwójną penetrację dla Julesa Jordana, teraz ta scena będzie szalona. Zrobiłam to trzy tygodnie temu.\nKto był w tej scenie z Tobą?\nJM: To był sam Jules Jordan, James Deen oraz Mark Wood.\nWszystkie trzy osoby w tym samym czasie?\nWięc to były usta, tyłek i wagina.\nJM: Tak. To było bardzo miłe. Cieszę się, że zrobili zdjęcia, wiesz? Więc mam je na swoje wspomnienia.\nWięc o czym myślisz, kiedy się masturbujesz?\nJM: Myślę o gorących wytatuowanych białych lub latynoskich facetach. Ponieważ jestem opalona. Lubię facetów lżejszych ode mnie. Bardzo mnie to pociąga.\nTwoja wymarzona scena to zrobić gang bang z tatuażami. Kiedy to słyszę, myślę o wielkich, muskularnych motocyklistach z gangu. Czy to jest to, co sobie wyobrażasz?\nJM: Nie. Myślę o facetach z rękawami lub z tatuażami na plecach. Ale nie głupie tatuaże. Coś mającego znaczenie.\nWięc bez tatuaży więziennych?\nJM: Och, czekaj, te są najlepsze o których mówisz! To jest to, co lubię, co kocham. Lubię złych chłopców! To znaczy, nie zrozum mnie źle, nie możesz kogoś osądzić na podstawie tego tatuażu. Ale nie lubię się nudzić i nie mogę mieć w pobliżu nudnego faceta. Zwykle raz czy dwa trafiali do więzienia. Nadajemy na tych samych falach jeśli chodzi o podekscytowanie. Mówią "chcesz to zrobić?", A ja odpowiadam "Chodźmy!"\nWięc jesteś dziką złą dziewczyną, która lubi dzikich złych chłopców.\nJM: Lubię dziką stronę seksu. Lubię złych chłopców, o ile darzą mnie szacunkiem. Nie toleruję szarpnięć. Chcę, żeby facet, który robi różne rzeczy, pokazał mi, że mnie kocha i docenia. O co więcej mogę prosić? Aha, i oczywiście wielki kutas.\nCo jest najlepsze w byciu gwiazdą porno?\nJM: Wiesz, kiedy zaczynałam, nie wiedziałem, że będę się wyróżniała, i myślę, że to jest to.\nJM: Więc myślę, że jestem tutaj szczera, kręcę porno, zarabiam za to i cieszę się tym, a ludzie mnie za to kochają.\nIle osób może to powiedzieć o swojej pracy?\nJM: Dokładnie. Nie siedzę przy biurku. Cóż, może jestem przy biurku kiedy przebieram się za kierownika...\nJaka jest twoja ulubiona rzecz w tańcu fabularnym?\nJM: Uwielbiam dawać show. Jestem znana z wystawiania dzikich pokazów. Byłam tancerzem, zanim zająłem się porno i uwielbiam wprawiać tłum w szaleństwo. Bardziej interesuje mnie przedstawienie niż kostiumy. Mam fajne kostiumy, ale każdego dnia coraz bardziej interesuje mnie przedstawienie.\nWięc jesteś interaktywna z ludźmi.\nJM: Jestem bardzo interaktywna. Wciągam ludzi na scenę. Włączam je do zabawy\nJaka jest Twoja niespełniona fantazja?\nJM: Nie wiem. Czuję, że zrobiłam już tak wiele co chciałam. Nie mogę wymyślić żadnej niespełnionej fantazji\nMówiłaś o surfingu & murawie na Twitterze. Jaka jest Twoja definicja surfingu i murawy?\nJM: Fala to homar, część z owoców morza, a darń jest jak mięso, prawda? Taka jest moja definicja. Jak homar na desce surfingowej, masz mięso.\nTo brzmi bardzo seksualnie, kiedy to mówisz.\nJM: Tak myślisz? Nie sądzę. Myślę, że jesteś po prostu sprośny.\nMoże mam nieprzyzwoite myśli. Może wszystko, co mówisz, brzmi dla mnie po prostu seksualnie. Kiedy mówisz o mięsie i desce surfingowej, myślę o tym, jak leżysz na desce surfingowej i uprawiasz seks. Co mogę powiedzieć. Jestem zboczeńcem. Co myślisz o?\nJM: Myślę o homarze, pyszne. To jest pyszne. Lubię kraba to wszystko.\nJa też. Homar to moje ulubione jedzenie. W niektórych scenach zauważam, że zaczynasz mówić po hiszpańsku, gdy naprawdę zaczynasz uprawiać seks.\nJM: Wchodzę w to z facetem z którym pracuję. On też to robi, więc jest świetnie.\nJest gorąco, kiedy zaczynasz mówić po hiszpańsku!\nJM: Dziękuję kochanie !\nCzy hiszpański jest Twoim językiem ojczystym, czy też uczyłeś się jednocześnie angielskiego i hiszpańskiego?\nJM: Nauczyłem się jednocześnie angielskiego i hiszpańskiego.\nNa forach odbyła się również dyskusja na temat tego, czy powinnaś zwiększyć rozmiar swoich piersi, czy zachować je takie jakie są czyli naturalne. Nieważne, ile to jest warte, myślę, że wyglądasz idealnie taka, jak jesteś. Czy masz jakieś przemyślenia na ten temat?\nJM: Planuję, aby były naturalne. Nie chcę implantów.\nPrawie skończyliśmy, ale chcę wiedzieć, czy dobrze się bawisz na wakacjach?\nJM: Tak. Bardzo dobrze się bawię!\nDobrze. Nigdy więcej nudnych turystycznych rzeczy. Musisz zrobić kilka takich rzeczy, wiesz? Musisz powiedzieć, że byłem w Wielkim Kanionie i widziałem Wielki Kanion. Tak. Byłaś w wysokim budynku, więc możesz powiedzieć, że widziałaś wysoki budynek.\nCzy masz jakąś wiadomość dla swoich fanów?\nJM: Bardzo was kocham i dziękuję za wsparcie, ponieważ bez was nie miałabym swojej kariery taką, jaka jest.\nCóż, my też cię kochamy!


Pięć tematów zastępczych na piątek | –gikz.pl\nSkoro kwestię braku dżemu do śniadania mamy odhaczoną, przechodzę dalej.\nWstyd. Wiecie, są takie chwile w życiu żółwia, kiedy musi się przyznać do czegoś głęboko zawstydzającego. Dziś właśnie jest tak ze mną. Otóż od prawie dwóch tygodni nie gram w nic poza Dead or Alive (no i oczywiście Fallout2, ale o tym nie muszę chyba wspominać). Nie wiem na czym polega mój prywatny fenomen tej gry. Oczywiście, jest w niej wiadoma fizyka, ale – co muszę ujawnić z pewnym żalem – nie jestem już nastolatkiem, więc sama fizyka nie sprawia, że gra staje się dla mnie wartościowa. A jednak co popołudnie, po powrocie z pracy, zrobieniu sobie obiadu, wyprowadzeniu psa (niekoniecznie w tej kolejności), nakarmieniu kota i sprawdzeniu poczty, odpalam DoA5 Last Round i kopię tyłki w dobrej sprawie. Jest to o tyle interesujące, że ani Mortal Kombat ani Tekken aż tak mnie nie wsysały. Owszem, spędziłem parę godzin przy MK i trochę więcej godzin przy Tekkenach, ale nie tyle, co przy DOA.\nMożecie się śmiać. Ale od hotelowego śniadania człowiek oczekuje pewnej stałości. Ową stałością są zazwyczaj tzw. szwedzkie stoły zawierające soki, plasterki żółtego sera i dżem. Śniadanie to otwarcie dnia, najbardziej podstawowy posiłek. Ono konstytuuje dzień. Kiedy więc stałość i równowaga zostają zachwiane przez brak dżemu, chwieje się cały porządek rzeczywistości. Dobro i piękno zostają zagrożone. Nadciągają czarne chmury (nie serial, tylko ponura perspektywa wieczności).\nZastanawiając się nad fenomenem tej gry doszedłem do zatrważającego wniosku. Nie chodzi o te wszystkie prześliczne dziewczątka, bo po prawdzie wcale nie są aż tak prześliczne. Tzn. są, graficy już o to zadbali. Ale po pierwsze, kiedy człowiek gorączkowo naciska z szybkością światła przyciski na padzie zastanawiając się jak wyszła mu ta wyjątkowo odkręcona kombinacja ciosów, to nie zwraca uwagi na urodę zawodniczek. Po drugie, śliczne czy nie, w DoA wszystkie wyglądają jak klony różniące się tylko wzrostem (czasem) i fryzurą. W MK i Tekkenie postacie bardziej różnią się między sobą. Tak więc zafascynowanie urodą i towarzyszącą jej fizyką (teraz uświadomiłem sobie, że możecie nie wiedzieć o czym mówię, otóż DoA5 zasłynął tym, że opracowano do niego osobną fizykę biustów) mogę skreślić. Co więc pozostaje?\nKiedy wpiszecie w wyszukiwarkę obrazków: DoA, wyskoczą wam głównie laski. Ale w tej grze naprawdę są faceci. Bo równość płci w nawalankach jest czymś równie oczywistym i podstawowym jak dżem do śniadania,\nOtóż ta gra jest łatwa. I nie tylko na poziomie “żółtodziób”, ale i na “champion”, który ostatnio zaliczałem jedną z moich ulubienic (nie różni się specjalnie wyglądem od innych koleżanek, ale potrafi zadawać i szybkie i stosunkowo mocne ciosy, a kombinację przefajnych kopniaków z wyskoku ma łatwą do opanowania). Odpalając DoA nie czuję obawy, że zaraz konsola skopie mi cztery litery. Czasem przegrywam, jasne, ale kombinacje ciosów i nawet bloki (zawsze mam kłopot z blokami, bo się ich nie uczę uważając, że najlepszą obroną jest atak) są w DoA łatwe do opanowania. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że gdy siądę do gry z żywym przeciwnikiem na sieci to zostanę najprawdopodobniej rozniesiony na strzępy. Ale na razie jestem na etapie pogrywania godzinkę dziennie po jednej pracy a przed drugą.\nTo nie jest moja ulubienica od mocnych kopniaków.To zupełnie inna postać. Ale wrzuciłem ją, żebyście zobaczyli jak oblizuje się na samą myśl o dżemie.\nOznacza to, że zostałem casualem. Konsola zmieniła mnie w typowego kanapowca nie szukającego wyzwań. Szczęście, że wciąż istnieje pecet, na którym nadal zdarza mi się ustawiać wyższe poziomy trudności.\nJessica Jones. Wiecie, kolejny serial netflixa o superbohaterskiej postaci. Moje znajome na fejsie zachwycają się nim niemożebnie. Widzieliście już? Napiszcie mi, proszę, na czym polega jego fenomen. Ja przy pierwszym odcinku wymęczyłem się nieludzko, drugi musiałem przewijać by dobrnąć do końca, z trzecim na razie się nie zmierzyłem. By wytłumaczyć sobie jakoś fenomen tego serialu zbudowałem teorię, że moje fejsowe znajome cieszy fakt, że bohaterką jest silna kobieta (właściwie są tam wyłącznie silne kobiety, nawet ofiara z pierwszego odcinka była wcześniej typem zwycięzcy), która mierzy się z patriarchalnym oprawcą. Ten zaś patriarchalny oprawca jest tak przepatriarchalnie oprawcowy, że stanowi wbijany młotem symbol patriarchalnego ucisku, Nawet jego supermoc polega właśnie na tym, że jest patriarchalnym oprawcą. Poważnie. Jessica Jones to szczytowanie feminizmu.\nOna cierpi, ale nie dlatego, że nie dostała dżemu. Na to jest zbyt twarda. JJ cierpi, bo cierpienie jest wpisane w sens jej istnienia.\nTyle, że nudne. Wybaczcie, jeśli właśnie obraziłem Wasz ukochany serial. Ale snucie opowieści o tym, że bohaterom bywa ciężko i miewają traumy przestało być interesujące gdzieś w okolicach drugiego Batmana Nolana. W JJ jest więc seksowna bohaterka (gdybyż przynajmniej nie była laską, przyznałbym punkt za innowacyjność), która cierpi z powodu traumy (której przyczyną jest oczywiście patriarchalny oprawca), w związku z czym heroska stała się najbardziej antypatyczną główną bohaterką od czasów… Właściwie brak mi porównania. Jest więc najantypatyczniejszą bohaterką w historii telewizji. No dobra, jest to jakoś innowacyjne. Punkt. Niestety zaraz ten punkt skasujemy, bo choć jest antypatyczna, to jednak ma dobre serce. Mamy więc wredne babsko o dobrym sercu, z traumą. Co robi ta postać? Snuje się. Snuje się przez dwa odcinki i miota w głębiach swej zwichrowanej psychiki, co objawia się rzucaniem przez nią mocnych tekstów, piciem do nieprzyto i przygodnym seksem z barmanem. Do tego dochodzą monologi z offu. Tu muszę się przyznać do prywaty, Monologi z offu to zajechany na śmierć schemat z filmów o prywatnych detektywach. Przestał być interesujący w okolicach lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, ale można go w miarę zabawnie rozgrywać, jeśli twórcy zdają sobie sprawę w co zabrnęli i grają na mruganie okiem do widza. Coś podobnego zdarzyło się w Veronice Mars, gdzie wewnętrzne, zgryźliwe komentarze bohaterki podkreślały dziwaczność sytuacji, że twardym, cynicznym ale i zawodowym detektywem jest nastolatka. W JJ nikt nie udaje, że gra popkulturą, oni jadą z tymi komentarzami na poważnie, Na tak bardzo poważnie, że komentarze z offu dotyczą najczęściej faktu, że bohaterka cierpi a życie jest do dupy.\nVeronica Mars, czyli jedyny słuszny głos do kobiecych tekstów z offu. Wszyscy o tym wiedzą, Nawet twórcy serialu Plotkara, w którym ta aktorka istniała tylko jako głos z offu.\nA, miało być o prywacie. No więc w moim konkretnym przypadku nie pomaga, że aktorka odgrywająca JJ grała wcześniej drugoplanową łajzę w Veronice Mars. Gdy więc widzę ją w roli super detektywki o pomiętej duszy, włączają mi się moje własne wewnętrzne chichoty z offu.\nGdybyż choć główny zły był przepotężnie interesującą postacią. Główni źli potrafią uratować i pociągnąć seriale. Tak było np.w przypadku poprzedniego superbohaterskiego serialu netflixa, czyli Daredevil. Główny bohater w tamtej serii nie był tak nieznośnie przerysowanie przecierpiącą postacią jak JJ, ale i tak miałby problem z uniesieniem fabuły, gdyby nie Kingpin, który okazał się siedemset razy bardziej interesujący od niewidomego herosa. Nie wiem jak poradzą sobie w drugim sezonie Daredevila bez niego.\nTen facet jest zły. Bardzo zły. To elegant z nieprzyjemnym wyrazem twarzy. Widać, że nikt nie odmówi mu dżemu do śniadania. Nie potrzebuje laserów w oczach, one by go osłabiły. On po prostu JEST.\nGłówny wredniak JJ serialu nie ciągnie. Owszem, moje fejsowe koleżanki są nim zachwycone. Tłumacze to sobie faktem, że gra go jeden z najpopularniejszych Doctorów Who i pewnie ciekawie ogląda się go w roli drania. Problem w tym, że facet ma super moc.\nWidzicie, super moce zabijają postacie. Kingipn był wrednym draniem, być może psycholem, ale mógł polegać tylko na tych umiejętnościach, które z pewnym wysiłkiem bylibyśmy opanować wszyscy, Kiedy zły Doctor Who wchodzi do domu przypadkowych nieszczęśników by siłą woli zmienić ich w swoich niewolników, nie ma w tym nic ciekawego. Facet ma super moc i tyle. Nie zastanawiam się “jak on to robi”, nie czekam na słaby punkt jego planów. Nie muszę. Odpowiedzią na wszystko jest super moc.\nChcesz, żeby Doctor Who przeszedł na ciemną stronę mocy? Nie pozwól mu się ogolić.\nSuper moc była kiedyś ciekawa. Można się było ekscytować Supermanem machającym samochodami, Spidermanem miotającym pajęczyną i Thorem wywijającym młotem. Jednak koniec końców super moce okazują się nudne, bo stanowią odpowiedź na wszystko. Dlatego jednym z najpopularniejszych herosów jest Batman, który super mocy nie ma. Dlatego inni komiksowi herosi ciągle giną, albo tracą okresowo swoje zdolności. Bo ich moce na dłuższą metę są nudne i trzeba je skasować, żeby widzowie i czytelnicy przestali wzruszać ramionami przekonani, że bohaterowi i tak się uda, bo przecież zawsze może miotnąć pajęczyną albo młotem, czy strzelić laserem z oczu.\nDlatego Kingpin był ciekawy w Daredevil. Wiedzieliśmy, że jest zwykłym człowiekiem, który ma na tyle zwichrowany umysł, by zmienić się w nieco przerażającego wredniaka. Doctor Who z JJ taki nie jest. Wchodzi, odpala supermoc i rządzi. Ziew.\nOczywiście, jestem marudą. Serial Jessica Jones sprzedaje się świetnie, moje fejsowe znajome są w dziewiętnastym niebie. Tłumaczę to sobie triumfem feminizmu w popkulturze, bo inaczej nie potrafię zrozumieć fenomenu nudnego serialu o schematycznej detektywce, której jedynym wyróżnikiem jest fałszywa wredota. A może jestem małym patriarchalnym oprawcą, który zamiast oglądać serial o sinych kobietach spuszczających zapewne w finale łomot wcieleniu patriarchalnej dominacji, woli zagrać w grę, w której laski wyprowadzają sekwencje kopniaków? To byłoby kusząco łatwe wyjaśnienie.\n← Shadow Complex Remastered dostępne na PC za darmo Urywki rozgrywki zapowiadające alfę 2.0 Star Citizena →\n62 myśli nt. „Pięć tematów zastępczych na piątek”\nDlaczego nie zdradzasz imienia Kasumi? 🙂\nPrzeczytałem Katsumi ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nJessica Jones w ogóle do mnie nie przemawia. Znaczy trailer. Serialu nie mam zamiaru tykać 😉\nW PR mówią że Wiesiek zdobył Game Awards, to stary temat czy coś nowego?\nA już znalazłem, świeżynka. 3 nagrody, za grę roku, RPG roku i dla CDPR za studio roku.\nLubię klimat Władysławowa, czuję się tam jak na końcu świata 🙂 A brak dżemu może wynagrodzić jedynie smażony bekon. Mam nadzieję że był 😉\nNie, no co wy. Hotelowe sniadania skladaja sie z Nuteli i dodatkow.\nJesli jest nutela, to jest ok i sprawdzamy czy ogolny poziom wznosi sie ponad przcietnosc dzieki dodatkom.\nJesli jest jakis tani erzac nuteli, sniadanie jest uznane za niebyle.\nJesli nie ma nuteli…the Horror… lepiej nawet nie mowmy o czyms takim.\nI oczywiscie wiem ze wszyscy powinnismy przestac jesc nutele z powodu oleju palmowego i wogole.\nNo ale sniadanie w hotelu bez nuteli ?\nDla mnie to zawsze jest część słodka (miód i twaróg, ewentualnie naleśniki, omlet lub jak na ostatnich wakacjach placki z rodzynkami) oraz słona i w tym miejscu jajecznica i kiełbaski (w ostateczności parówki). O ile jest stół szwedzki, to braki da się zastąpić substytutami (miód –> dżem; jajecznica –> jajka), gorzej jak się okazuje, że śniadanie jest na kartę i zamówienie jest mocno ograniczone (w ramach ceny pokoju).\nNie podróżuję po hotelach dużo (wręcz sporadycznie), to ewentualne odstępstwa od normy mi tak nie przeszkadzają (chyba tylko brak kawy na kompletnym zadupiu, mógł by być istotny). Z drugiej strony znam ludzi co jadąc do rodziny wolą zatrzymać się w hotelu, lub po po prostu praca to tournee po hotelach. Wtedy odstępstwa od standardu są bolesne.\nMam wrażenie, że z Kilgravem masz ten problem, że próbujesz zadać pytanie o to jak realizuje swój plan, ale czemu po prostu nie idzie do Jessici by ten plan zrealizować. No i jest odpychający na maksa. Nie kojarzę wielu głównych złych, na których przebitka by powodowała obrzydzenie.\nNo i też trochę inaczej wygląda niezniszczalność i cała reszta Supermana w zetknięciu z Jessicą, która tylko jest silna i wysoko skacze. Do tego walczącą z kimś, kogo moc neutralizuje jej moce. Bliższa jest jednak Batmanowi – jej środki są ograniczone i musi próbować podejść swojego przeciwnika. Zresztą ona nie jest Avengersem, więc od razu miałem podejrzenie, że jej może być dalej do Hulka niż do Pudziana.\nZresztą mnie właśnie pierwsze odcinki Daredevile’a nie wciągnęły i będę musiał zacząć go od nowa.\nNie wiem czemu, ale wspomnienie detektywów przypomniało mi o serialu Potępieniec.\nO martwym detektywie, wchodzącym w pakt z diabłem o pojmanie uciekinierów z piekła.\nPomysł, styl i wykonanie bardzo dobre, a stworzono tylko kilkanaście odcinków.\nNo ale może był zbyt patriarchalny i seksistowski.\nOryginalny tytuł – ‘Brimstone’. Pomysł i styl (wizualny) owszem bardzo dobre, wykonanie też. Szczególnie John Glover w roli Diabła jest świetny. Z tego co pamiętam to jednak producenci nie zapanowali nad tematem i trochę im się rozlazł.\nOprócz dżemu i sera – łosoś.\nW moim prywatnym rankingu hotel otrzymuje jedną gwiazdkę michelina mniej jeśli na szwedzkim stole nie ma plasterków wędzonego łososia.\nNp. w takiej Warszawie numerem jeden jest Centrum Kulturalne Ojców Barnabitów. Łosoś w ilościach nieograniczonych!\nPocieszę Cię, ja mam znacznie większy powód do wstydu. Ostatnio grywam mało, ale najczęściej w MMO pt. Skyforge. Jest nudny jak cholera i bez sensu, ale ma fajny system walki (i fizykę pewnych żeńskich elementów też). Trafiłem na toto skuszony hasłem Obsidian, które działa na mnie podobnie, jak Fallout 2 na Ciebie. Nie mam zielonego pojęcia, na czym polegał wkład Obsidianu, bo nie ma tam ani fabuły, ani nawału bugów. No więc reasumując – wstyd cholerny. Jak nisko upadłem… To chyba jednak coś z tym światem.\nZrób coś chłopie, bo potem już jest tylko Farmville i pobyt w Monarze…\nEwentualnie zamiast Monaru “Pamiętniki z Wakacji: The Game”.\nAlbo, co gorsza, Candy Crush…\nNie wiem co to Farmville i wolę nie wiedzieć. Ale tak szczerze, to po ostatnich dokonaniach producentów w kategorii RPG (Inkwizycja, utyskiwania Nitka na symulator złomiarza) darmowe MMO okazuje się kuszącą propozycją. Nie muszę płacić, nie muszę się irytować 10-punktowymi recenzjami, mogę se fajnie posiekać różne ustrojstwa. W kategorii “gra na pół godziny dziennie” jest całkiem dobrze:)\nShadowrun: Dragonfall Cięcie Dyrektora Edyszon 2.99$ (-80%) na gog.com\nShadowrun: Hong Kong 9.99$\nJuż to kiedyś pisałem, ale ta gra to dla mnie największe nieporozumienie dekady. Serio, nie potrafię ogarnąć zachwytów.\nUltra sterylne, bardzo małe lokacje. Liniowa fabuła. Banalne, infantylne, sztampowe questy…\nŻeby chociaż setting ratował tę grę, ale skąd. Zamiast moralnie dwuznacznej i mrocznej przyszłości “cyberpunka z elfami i magią” dostajesz jakieś Jezioro Marzeń, gdzie pani ś.p. shadowrunnerka okazuje się dobrą matką teresą, która dokarmiała całą dzielnicę. Wszyscy tacy mili, tęsknią za swoją opiekunką. Banda nieludzkich sierot, które mimo nowo obudzonych mocy i rogów czy kłów są takie biedne i zagubione. Oczywiście na każdym kroku “tolerancja” i równość. Ech…\nZakładam, że mówisz o Dragonfall, więc absolutnie się z Tobą nie zgadzam. No może poza tym, że lokacje są faktycznie niewielkie.\nJa wiem, 90% osób, które w to grały się ze mną nie zgadza 🙂\nSmętna i wymuszona walka ze wszystkimi w danej lokacji, dla mnie to przede wszystkim jest problemem Dragonfall.\nA teraz offtop. Na dzisiejszym/wczorajszym The Game Awards 2015 Wiesiek zgarnął nagrodę za RPG roku i Grę roku. Dla mnie nie ma to większego znaczenia, ale ponieważ mimo wszystko jestem pozytywnie rozczarowany, to napiszę, że świat ma to gdzieś i dalej buduje domki w F4. 😉\nCzy dobrze, że Wiedźmin/CDPR zgarnął nagrody? Tak.\nCzy coś z tego wynika? Poza tym, że to wydarzenie będzie wymieniane obok Powstania Wielkopolskiego jako drugi największy sukces narodu polskiego to nie, nic.\nPamiętaj, że od wczoraj żyjemy w trochę innej Polsce i teraz sejm może już odwołać taką nagrodę 🙂\nCodziennie wieczorem kładąc się biorę pod uwagę, że mogę się obudzić w zupełnie innym kraju. Przywykłem już. Czekam na audyt gikza przez ministra kultury.\nPrzecież gikz nie ma dotacji rządowych. Fakty ocalone.\nTo logiczne wytłumaczenie, ale to może nie wystarczyć 🙂\nWtedy uprzejmie powiesz, że przyjmujesz zawiadomienie o audycie, a następnie uznasz, że jest to opinia Ministra odnosząca się do przeszłości.\nNie ma ucieczki przed karzącą ręką sprawiedliwości ni teraz, ni jutro, ni w przeszłości.\nNi teraz, ni jutro, ni in vitro!\nSzczęść boże Ajs (to tak dla zmylenia tropu robotów audytujących www).\nTeraz to już chyba wszelkimi audytami zajmą się w całości służby specjalne.\nSzerzysz goliznę i pornografię swoim avatarem, minister kultury już zadba o właściwe konsekwencje.\nKoŃsekwencje na goły tyłek.\nPrzypisuje mi się różne rzeczy więc oświadczam, że nie przyszło mi do głowy hasło: „Horserapist”.\nBył Horsereaper https://www.gikz.pl/artykuly/offtopic/horsepaper-czyli-z-nitkiem-wallpaper/\nNo mówię, że mi się nie skojarzył :^) Dla dobra gikza. Żeby do gołych dup nie doszła pedofilia.\nWy tu coś w dziwne rzeczy skręcacie.\nJa tu tylko zapamiętuję.\nPrzecież to zakonnica na plaży w Stegnie podczas krótkich i bardzo upalnych wakacji. Służy Panu. To ten niepotrzebny zoom na gikzowych avatarach tak zmyla, z dalszego planu wszystko byłoby jasne.\nEdyta: Hmm, a czemu tu to trafiło?\nJa porzuciłem już Fallout: New Vegas – Honest Hearts nudne jest strasznie, a do Lonesome Road nawet nie podchodzę. Zainstalowałem więc w końcu Fallout 2, tyle że na laptopie żony. 20 minut ściągania (!), 20 minut instalacji (!!), 25 minut tworzenia postaci (nadal nie potrafię iść na ustępstwa), 10 minut myślenia nad imieniem wybrańca (ostatecznie nie wpisałem żadnego) i tyle było mojego grania. Zobaczyłem tylko wejście do świątyni prób i wyłączyłem. Przy okazji mimo wspierania przez wersję gogową wielu rozdzielczości, to moda na widescreen trzeba wgrać, żeby pozbyć się czarnych pasów po bokach. Ale klimat jest!\nCo do seriali, to zastanawiam się, który sobie teraz przygarnąć. Walka toczy się pomiędzy Gotham i Fargo. Jakieś sugestie?\nChcesz powiedzieć, że SPECIAL i perki zajęły ci TYLKO 15 MINUT?!\nNie, 25 minut. Wpisywanie imienia bohatera to osobny rytuał.\nTo nadal tylko. W BG czas tworzenia postaci liczę w dobach. 25 minut to jakbyś grał jakimś predefiniowanym bohaterem z szablonu 🙁\nBo to na szybko było, żeby zobaczyć czy wszystko bangla. Nawet intra nie obejrzałem, a bez tego grać nie zacznę. A BG to insza para kaloszy. Jakby nie patrzeć, to w tym segmencie Fallout jest prostszy, czyli lepszy 😉\nPotrzebuje waszej pomocy. Chciałbym w ramach prezentu dla ojca kupić książki SF, zawsze był wielkim fanem Lema i Strugackich. Ale nie przychodzi mi do głowy żaden współczesny autor piszący w podobnym stylu, bez wielkogłowych ufoludów z pew-pew giwerami. Możecie coś podpowiedzieć ?\nA musi być współczesny? O Zajdlu myślę, choć szansa, że tata nie zna raczej mała.\nDostępny w handlu niekoniecznie obnośno-straganowo-grzebalniczym 🙂\nWybacz, funkcjonuję w sferze ebooków, a to odrębny rynek rządzący się własnymi prawami.\nCzytnik dostanie jak pójdzie na emeryturę 🙂\nJeśli czasem słucha książek, zupełnie przypadkiem (naprawdę) jest teraz bookrage z czterema audiobookami pana Janusza Andrzeja. “Paradyzja” i “Limes Inferior” to klasyki, “Cylinder van Troffa” lubię, a “Wyjście z cienia” mniej, choć to może najbardziej znana jego książka.\nJeśli ma być zawinięte pod choinką, można kupić na CD, ale wtedy pewnie 20zł za tytuł, nie za całość. Wersje papierowe są, a jakże, wydaje SuperNowa. Hucznie polecam zbiór opowiadań “Relacja z pierwszej ręki”.\nA jeśli coś innego, to dołączam się do tych, co niżej polecają “Ślepowidzenie” – to najlepsza SF jaką czytałem od dawna, plus “Echopraksja” – trochę słabsza, ale też dobra kontynuacja. wydane niedawno “Hyperion” i “Upadek Hyperiona”. Polecam dwa nazwiska: Dan Simmons i Neal Stephenson.\nRzuć też okiem na mniej “dziwne” pozycje z serii Uczta Wyobraźni, np. książki Iana McDonalda. I Dukaja nikt jeszcze nie polecał? “Czarne oceany” i “Inne pieśni”.\n“Hyperion” Dana Simmonsa – mojemu ojcu bardzo się podobało\ncykl Revelation Space, Reynoldsa, niestety nie wiem, czy wyszło po polsku\nklasyka czyli Asimov, Clark, Card, Pohl\ni wiele wiele innych, poniżej wymienione “Ślepowidzenie” (inne książki Wattsa) to też bardzo mózgowa sci-fi\nuwielbiam sci-fi 🙂\nReynolds ukazał się w Polsce, ale trudno go teraz kupić. Hyperion to fajny strzał, zwłaszcza, że akurat ukazało się nowe wydanie.\nJak chcesz czegoś z ostatnich lat, ale w stylu Lema, Strugackich czy innych dawnych mistrzów, to proponuję “Plan wymierania” Jarosława Błotnego. Jak to z mało znanym SF bywa, idzie go dostać po okazyjnych cenach.\nCo do Daredevila: w drugim sezonie ma być Franciszek “Pogromca” Zamek, więc jestem bardzo ciekawy co tam pokażą.\nNaprawdę liczę na ten dialog https://somuchyelling.files.wordpress.com/2014/03/punishdaredevil.jpg .\nAktor średniawy będzie go grał, ale to jeszcze nic nie znaczy. Powinno być dobrze.\nObejrzałem JJ i było ok, DD bardziej mi się podobał, taki bardziej komiksowy był. JJ faktycznie wygląda jak robiony na zamówienie kobiet walczących, wręcz momentami razi polityczną poprawnością. Podobnie zresztą jest z Supergirl (ale tylko 2 odc wdziałem), ale tam bohaterka jest supersympatyczna, może chodziło o taki kontrast (tak wiem, różne uniwersum).\nJeszcze edyta: Tak mi się skojarzyło przy okazji wieczornej bajki, że kucyki z MyLittlePony to taka JJ dla dzieci (albo JJ to kucyki w wersji hardcore). Bohaterki MLP to też same kobiety, światem rządzą kobiety, a męskie kuce to tylko pomoc. I szczerze mówiąc, bohaterki ciekawsze od JJ :D, a i questy i wrogowie i humor lepsze.\nKupować PS4 czy GTX970?!\nZależnie od tego jak dużo kasy MS wpompuje w promocję DX12 wśród developerów, 970tki (jak i wszystkie karty teraz, choć Radeony mniej) mogą bardzo szybko się postarzeć.\nPS4 w teorii bezpieczniejszym zakupem jak idzie o cena/długowieczność (choć i już są developerzy, co przebąkują, że fajnie by było, jakby zapowiedziano next-gen…).\nDzięki, chyba na razie się wstrzymam. Ale raczej skłaniam się do ps4, bo i dla dzieci będzie.


Nazwy członków rodziny po hiszpańsku | K&K School of English\nNazwy członków rodziny po hiszpańsku\nNazwy członków rodziny po hiszpańsku mogą być dla nas, Polaków, dość mylące. Często nie zwracamy uwagi na przykład na akcenty graficzne, ponieważ w naszym języku one nie występują, tymczasem potrafią one mieć duże znaczenie, zwłaszcza w przypadku nazwy członków rodzin. Zwracajmy też uwagę na to, że mogę one mieć różną formę w niektórych odmianach hiszpańskiego Ameryki Południowej, a w mowie potocznej nabierają zupełnie odmiennego znaczenia.\nMama i tata czy ssak i papież?\nSłowa występujące praktycznie w każdym języku, czyli mama i tata, w hiszpańskim mają dość podobne formy, bo w mniej oficjalnym rejestrze jest to mamá i papá. O akcencie należy pamiętać, zarówno w pisowni, jak i wymowie. Jeśli o nim zapomnimy, Hiszpan może zrozumieć nas kompletnie opacznie. Mama to bowiem forma czasownika ssać odmieniona w trzeciej osobie liczby pojedynczej, natomiast papa to również ojciec, ale bardziej ojciec kościoła, ponieważ słówko to oznacza papieża. Idąc o jedno pokolenie do tyłu, babcia i dziadek to odpowiednio abuela i abuelo. Jednak w kręgach rodzinnych, a także przez dzieci, mówi się na nich yaya i yayo, gdzie y jest czytane jak j.\nPrzejdźmy teraz do dzieci – syn to hijo, córka to hija, a dzieci jako całość naszych potomków to hijos. Jednak nie zdziwmy się będąc w Ameryce Południowej, gdy usłyszymy mijo czy mija, bo jest to skrócona forma od mi hijo i mi hija, czyli: mój syn i moja córka. Hijo político to z kolei bardziej oficjalne określenie na zięcia.\nWujkowie, kuzyni i różne znaczenia opisujących ich słów\nWujek to po hiszpańsku tío, a ciocia to tía, jednak słysząc na ulicy ¡oye tío! możemy być pewni, że nikt nie woła swojego wujka, lecz raczej któregoś ze swoich znajomych. W mowie potocznej tío i tía oznaczają bowiem kolegę i koleżankę. Nieco mylące są również nazwy sióstr i braci ciotecznych, czyli kuzynów. Primo, prima – kuzyn, kuzynka – mają kilka znaczeń. Primo znaczy również pierwszy, pełni więc rolę liczebnika, a także może być potocznym określeniem pejoratywnym, które oznacza – przepraszamy za wyrażenie – frajera. Natomiast prima to także premia, jaką otrzymujemy w pracy.


Okradli Izaka ze wszystkich pieniędzy !!! Oddshot z lajwu 11.02.2016 - Miki\nMiki - Okradli Izaka ze wszystkich pieniędzy !!! Oddshot z lajwu 11.02.2016\nTelewizja wPolsce - Andrzej Dera: W interesie wszystkich sędziów SN, nas obywateli jest to, aby do tego wyboru doszło\n- To jest kompetencja KRS. Były przesłuchania w ostatnich dniach, więc KRS uznała, że jest gotowa do posiedzenia plenarnego. Z tego, co wiem dziś i jutro mają być opiniowane osoby do dwóch izb, przede wszystkim izby dyscyplinarnej. Nie ma na co czekać - powiedział Andrzej Dera, Kancelaria Prezydenta. - To jest taka narracja polityczna. Nie ma...\nKto wypłaca 500 plus? Wiele osób uważa, że bezpośrednio zajmuje się tym państwo. Jednak jest to proces znacznie bardziej skomplikowany, niż może się wydawać. Co więcej, zostały zaproponowane pewne zmiany w ustawie, które mogą zmienić dosłownie wszystko. Kto wypłaca 500 plus każdego miesiąca na konta milionów Polaków i Polek? To pytanie może...\n#cs #izak #kradziez


Jest to orientacyjny oferta najbardziej zarezerwowane noclegi w Nerotriviá po raz ostatni, i jest w rankingu najniższych cen. Aby wybrać zakwaterowanie według własnych preferencji, proponujemy do wyboru w sumie 5 ofert noclegów w Nerotriviá. Poprzez wpisanie daty pobytu w Nerotriviá i za pomocą narzędzi filtrujących można sortować najlepsze możliwe zakwaterowanie dla Ciebie. Wprowadzone daty pobytu, są kluczowe dla najbardziej dokładne oferty, ponieważ wywodzi się wszystko online informacji o cenach i dostępności Nerotriviá zakwaterowania. Następnie można zarezerwować wybrany noclegi w Nerotriviá (hotele, apartamenty itp) bezpośrednio.\n0 hotele, 3 apartamentów, 0 pensjonaty i 2 innych opcji zakwaterowania\nOceny gości 58% na podstawie 34 opinii\n(w odległości 13 km - Politiká, Skála, Drosia, Prokópion, Néa Artáki, Saint Minas, ... )\n(3.2 km odległość od miasta Nerotriviá)


Praca Analityk z językiem niemieckim / francuskim / hiszpańskim / portugalskim / hebrajskim / szwedzkim, Kraków, małopolskie - Pracuj.pl\nDla naszego Klienta, międzynarodowej organizacji, poszukujemy ambitnych osób zainteresowanych stanowiskiem:\nAnaliza dokumentacji w języku obcym.\nWspółpraca m.in. z działami: księgowym, logistycznym i zakupowym.\nBiegła znajomość jednego z języków: francuski, niemiecki, hiszpański, portugalski, hebrajski, szwedzki (C1).\nWykształcenie o profilu finansowym / rachunkowym lub krótkie doświadczenie w finansach.\nZaangażowanie, inicjatywa oraz chęć dalszego rozwoju.\nCiekawą pracę w organizacji o ugruntowanej pozycji na rynku.\nMiędzynarodowy zespół przyjaznych osób.\nSzeroki pakiet nieszablonowych benefitów.


Auto Szrot Kurzętnik – tanie części Kasacja Pojazdów\nZłomowanie auta Kurzętnik\nPoszukujesz jakościowych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Kurzętnik. W naszej ofercie namierzysz nie tylko części samochodowe – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty każdego, kto jest zainteresowany doskonałą jakością i wyjątkowo niską ceną. Na to składają się wymagania, które opisują nasz auto szrot Kurzętnik.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Kurzętnik\nSKUP AUT Kurzętnik\nSkup aut amerykańskich, japońskich i francuskich w Kurzętnik. Waarto zadzwonić i zapytać o dostępność. Kontakt: 703 500 202 – części używane Kurzętnik. Zapytaj sprzedawcę o dostępność. Szybko – tanie i bezpiecznie. Części używane z gwarancją.\nAUTA ZŁOM Kurzętnik\nJak każde wrakowisko, oprócz kasacji paramy się również sprzedażą komponentów. Każdy towar jest przez nas sprawdzany pod względem sprawności, dlatego nie ma szans, że zakupiony towar będzie niepełnowartościowy. Co więcej, czasami możemy zaoferować gratisową gwarancję rozruchową.\nJeśli samochód na części jest czymś, czego szukasz, to na naszym szrocie znajdziesz właśnie to – i to w wielu egzemplarzach, gdyż auta w naszym magazynie liczone są w dziesiątkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt w naszej ofercie zostanie przyznana gwarancja – nawet do pół roku. Wspomniana wcześniej gwarancja z pewnością pozwoli na ochronę – nawet w przypadku części samochodowych, które się często psują. Wypróbuj jakość naszych towarów i skorzystaj z naszej oferty już teraz. Z powodu dużej ilości samochodów na terenie naszego szrotu mamy możliwość zaproponowania Państwu niezwykle dużą ilość części w małych cenach.


Policyjny pościg za pijanym kierowcą - e-krajna.pl\nWiadomości z regionu / Krajenka\n15:51, 07.09.2021 | E.S\nKierowca opla, nie zatrzymał się do kontroli drogowej. Po pościgu wpadł w ręce funkcjonariuszy. Okazało się, że 48-letni mieszkaniec gminy Krajenka, miał ponad 1,5 promila alkoholu w organizmie - informuje mł. asp. Damian Pachuc z KPP w Złotowie.\nW poniedziałek około południa, funkcjonariusze z Komisariatu Policji w Krajence otrzymali zgłoszenie, że drogą W188 od miejscowości Żeleźnica do Krajenki porusza się pojazd opel, a jego kierowca może być w stanie nietrzeźwości. Mundurowi na ulicy Domańskiego w Krajence, zauważyli wspomniany samochód, którym kierował mężczyzna. Na widok oznakowanego radiowozu gwałtownie przyśpieszył ignorując sygnały policjantów nakazujące zatrzymanie się. Opel zaczął uciekać, skręcając w ulicę Januszewskiego, na której aktualnie trwają prace związane z wymianą nawierzchni asfaltowej. Funkcjonariusze, używając sygnałów świetlnych i dźwiękowych, kontynuowali pościg za oplem, który dojechał do końca ulicy. Wtedy to kierujący zatrzymał pojazd, wysiadł z niego i zaczął uciekać pieszo w okolice dworca PKP. Policjanci szybko zatrzymali mężczyznę. Po wylegitymowaniu uciekiniera, okazało się, że jest to 48-letni mieszkaniec gminy Krajenka. Mężczyzna był pijany. Badanie wykazało w jego organizmie ponad 1,5 promila alkoholu. Teraz za ucieczkę oraz kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości odpowie przed Sądem.\nPrzypominamy także, że ustawa, która weszła w życie 1 czerwca 2017roku wprowadza zmiany, zgodnie z którymi kierowca, który świadomie zmusi policję do pościgu i chcąc uciec, nie zatrzyma się, popełni przestępstwo zagrożone karą do 5 lat więzienia. Sąd obligatoryjnie zakaże mu prowadzenia pojazdów na okres od roku do 15 lat.