Wyróżniony zaproszeniem wpisu do Księgi Pamiątkowej chciałbym usprawiedliwić od razu sam wybór tematu. Materialna treść przestępstwa jest mi prawie tak samo bliska , jak osoba czcigodnego Jubilata. Pojęciu społecznego niebezpieczeństwa czynu zawdzięczam bowiem swój doktorat. Profesorowi Ratajczakowi zaś wcześniejsze nad nim dyskusje. Pozwoliły mi one zapewne w rozprawie uniknąć wielu błędów. Ale co ważniejsze dały mi również wczesną sposobność doświadczyć, poprzez kontakt z Profesorem, że spory naukowe niekoniecznie muszą prowadzić do konfliktu. Przeciwnie, że stanowiąc całkiem naturalną wymianę poglądów, pozwalają niekiedy odkryć przyjaźń. A więc także i takie doświadczenie, które przetrwało między nami dwie zupełnie odmienne, pod względem ustrojowym, epoki, a o czym godzi się wspomnieć, podejmując, w warunkach recydywy — problematykę, o tak przecież wyraźnych uwikłaniach, również politycznej natury.\n1. Mam świadomość , że w polskim prawie karnym czasu zmian systemowych, dla niektórych moich komiltonów już sama nazwa „społeczne niebezpieczeństwo czynu" ma wyjątkowo podejrzane, jeśli nie obrzydliwe konotacje. Wedle przekonania J. Kochanowskiego z roku 1990 — pojęcie to stanowiąc "nie tylko rodzaj znaku firmowego marksistowskiego, klasowego, czy też szerzej — konfliktowego sposobu rozumienia prawa karnego (...) należy do „najbardziej szkodliwych w dotychczasowym prawie karnym — instytucji, która spowodowała najwięcej szkód w praktyce sądowej, służąc jako wytrych pozwalający sądowi załatwić, zamknąć , czy też uniknąć istotnej analizy poprzez puste stwierdzenie, że coś jest lub nie jest społecznie niebezpieczne."\nW felietonach i pismach M. Filara, "społeczne niebezpieczeństwo czynu" jawi się z kolei „jako bolszewicki w swej istocie pomysł" , który pozwalał na karanie czynów, bez wyraźnego ich opisania w ustawie, gdyż „o tym co było, a co nie było przestępstwem, decydował nie tylko ustawodawca oraz norma części szczególnej, lecz Pan Zenek w Prokuraturze w Ustrzykach i Pani Zosia w Sądzie Rejonowym w Radziejowie." Skoro więc "pojęcie społecznego niebezpieczeństwa czynu pojawiło się w polskim prawie karnym materialnym na fali jego „usocjalistyczniania" to, jak konkluduje Autor, (którego nota bene smacznych esejów o problemach pornografii od lat jestem wiernym czytelnikiem), powinno ono także odejść w ślad za formacją, która je wypromowała. Pojęcie społecznego niebezpieczeństwa nigdy bowiem niczemu dobremu nie służyło, będąc w istocie tylko instrumentem politycznej manipulacji." Pominę już w tym miejscu wypowiedzi A. Strzembosza w tej materii, a którego zdaje się razić już nawet sam przymiotnik "społeczny", tak jakby w prawie karnym „niebezpieczeństwo" czy „szkodliwość" miały się odnosić nie do człowieka i jego społecznego otoczenia, lecz do fauny albo flory.\n2. Czytam o tym wszystkim ze zdumieniem. Także dlatego, że wcześniejsza twórczość tych autorów, w niczym nie zapowiadała tak surowej krytyki materialnego ujęcia przestępstwa. Myślę zaś, że krytyka ta miałaby zupełnie inny wymiar, także moralny, gdyby została podjęta nieco wcześniej. To jest w latach, gdy pisanie o sprawach niemiłych dla władzy i wbrew ideologii socjalistycznego prawa wymagało nie tyle emocji i zwyczajnego zacietrzewienia, co bardziej odwagi i charakteru. I dlatego być może warto przypomnieć, że w okresie, jak dziś zwykło się mówić, komunistycznego zniewolenia umysłów, nie brakowało przecież w Polsce autorów, którzy już wtedy niekoniecznie opisywali sens społecznego niebezpieczeństwa czynu z pozycji klęczącej. Mam tu na myśli przede wszystkim studium Marka Olszewskiego, którego wynik chłodnego a nieuprzedzonego wglądu w istotę materialnej treści przestępstwa już w roku 1958 usposobił do sformułowania postulatu nie wprowadzania pojęcia społecznego niebezpieczeństwa czynu do polskiego kodeksu karnego. Nie zapominam o pracach z przełomu lat 60 i 70 — tych, które biorąc za podstawę socjologiczną obserwację praktyki sędziowskiej zwracały uwagę, że pojęcie to stanowiło najczęściej zbitkę słów, lakonicznie powoływaną na stereotypowe uzasadnienie wyroków, które budziły podejrzenie, że sędzia zapychał luki rozumowania, lub nawet w ogóle zastępował rozumowanie powoływaniem się na społeczne niebezpieczeństwo czynu. Wykazywano na wiele sposobów, że sędzia powołując się na tę właściwość, zasłaniał się jednocześnie argumentem o tak dużej wymowie politycznej, że mógł on czuć się zwolniony od głębszej refleksji nad motywami racjonalnego wymiaru kary. Z tych m. in. powodów, niektórzy z cytowanych tu autorów, nie kwestionując znaczenia materialnej treści bezprawia dla opracowania teoretycznych podstaw nauki o przestępstwie, jednocześnie wypowiadali się przeciwko ujmowaniu społecznego niebezpieczeństwa w charakterze ustawowej dyrektywy sądowego wymiaru kary.\nW odpowiedniej jeszcze porze roku, chociaż niekonieczne we właściwym miejscu, do grona krytyków dołączył Wł. Mącior. Autor ten w roku 1989 na łamach zachodnioniemieckiego czasopisma z charakterystyczną dlań determinacją obnażał „smutne następstwa dla praktyki sądowej, jakie wyniknęły z wprowadzenia do polskiego ustawodawstwa dyrektywy społecznego niebezpieczeństwa czynu". Zapomniał on wszakże, iż na użytek polskiego czytelnika równie ekspresyjnie co konsekwentnie w tym samym czasie dowodził, że ta właśnie dyrektywa nie tylko że powinna być zaznaczona w ustawie, ale mieć dla wymiaru kary znaczenie główne, priorytetowe. Fakt ten nasuwać może smutną refleksję, że niekiedy i w nauce prawa karnego mamy do czynienia z lekkimi obyczajami, chociaż być może żenująca łatwość, z jaką niektórzy prawnicy zmieniają deklaracje co do żywionych preferencji ma swoje bardziej złożone przyczyny, przy których, jak pisał. Z. Ziembiński, „trwający przez całe pokolenia trening ideologiczny może powodować przerzucanie się od skrajności do skrajności".\n1. Krytyka materialnej treści przestępstwa, gdy jest podejmowana głównie jako sposób na odreagowanie dawniejszych związków z tzw. socjalistycznym prawem karnym, zwykle prowadzi do nieporozumień, bądź do stwierdzeń jawnie błędnych, czy uproszczonych.\nJakkolwiek kwestia rodowodu społecznego niebezpieczeństwa czynu ma dla mnie samego znaczenie zupełnie drugorzędne, to oczywiście nie prawdziwe jest twierdzenie A. Zolla, że „ustawowe (podkr. moje TK) określenie elementu materialnego wprowadzone zostało najpierw do ustawodawstwa radzieckiego (...) i stąd usprawiedliwione jest podejrzenie, że jest ono (...) charakterystyczne dla systemów totalitarnych". Od razu należy sobie powiedzieć, że akurat takie podejrzenie jest zupełnie nieuprawnione. Przykładowo bowiem materialne określenie przestępstwa znajdujemy już w rozdziale 1 § 2 Tereziany z 1768 r., czy w art.1 ustawy rosyjskiej z 1847 roku .\n2. Jako nieporozumienie odczytuję supozycję, że wprowadzenie do ustawy społecznego niebezpieczeństwa czynu osłabia funkcje gwarancyjne prawa karnego. Zasada nullum crimen sine periculo sociali została przecież w art. 1 k.k. z 1969 roku pomieszczona nie zamiast, lecz obok zasady nullum crimen sine lege anteriori. To zaś oznacza między innymi tyle, że ujęcie społecznego niebezpieczeństwa czynu w charakterze ustawowej cechy przestępstwa nie uchyla zasady „legalizmu" wyrażonej w art. 1 tego kodeksu, ani jej nie zastępuje, lecz jest tylko wymogiem dodatkowym odpowiedzialności karnej. Co więcej, ustawodawca z 1969 roku uwzględniając także wynikające z zasady nie ma przestępstwa bez ustawy, powszechnie uznawane postulaty,nie zaniedbał w części szczególnej kodeksu z użyciem ustawowych znamion bliżej określić i opisać jakie czyny społecznie niebezpieczne uznaje on za przestępstwa. Z tego powodu nie mogło być tak, że filarowy pan Zenek z Prokuratury w Ustrzykach wespół z panią Zosią z Sądu Rejonowego w Radziejowie dowolnie, czy (używając frywolnego języka Felietonisty) „po prostu jak im czapka stała", decydowali o tym, co było, a co nie było przestępstwem." Oczywiście bohaterowie M. Filara, podobnie jak sędziowie na całym świecie w postępowaniu karnym nie są bynajmniej, jak sądzono drzewiej tylko "ustami ustawy, które wygłaszają brzmienie praw". Przeciwnie, przyjmują oni, (z rozmaitych zresztą powodów, a o czym w gronie wykształconych prawników na ogół już wiadomo), także własne postawy oceniające. W obrębie już konkretnych przypadków i zdarzeń oceniają oni nie tylko społecznie ujemną treść czynu zabronionego, ale także i m.in. to, czy sprawca urzeczywistnił wszystkie jego znamiona w znaczeniu jakie wynika, czy może wynikać z intencji ustawodawcy. Oceniają, nie wymieniając już dalej, także winę sprawcy i jej stopień. Dzieje się to zaś dlatego, że sądowe stosowanie prawa jest procesem, w którym zawsze występują elementy wartościowania, i że nie da się ono sprowadzić do ustalenia prostej, poniekąd mechanicznej subsumcji stanu faktycznego do treści normy prawnej, która miałaby służyć odkryciu czegoś, co mogłoby istnieć niezależnie od ocen i wartościowania sędziego. W zależności od wyniku przyjętych ocen, w ostatecznym rachunku to oni decydują, czy w danym konkretnym przypadku podejrzanemu można, czy nie można przypisać takie czy inne przestępstwo. To zaś, że w swych ocenach, dotyczących przy tym bardzo różnych elementów, (a nie tylko społecznego niebezpieczeństwa czynu), sądy niekiedy mogą się mylić, ("wieszając ślusarza, chociaż kowal zawinił"), to już oczywiście zupełnie inna sprawa. Nie rozwijając jej, powiem tylko, że przy całej sympatii dla oczekiwań M. Filara, aby prawo karne pozwalało na rachunek pojęciami, niemal tak pewny, jak arytmetyka, cały kłopot leży w tym, że nie da się nijak zrekonstruować ani na podstawie żadnego zbioru przepisów prawa, ani na podstawie żadnej doktryny takiego modelu ściśle „mechanicznego", czy logicznego stosowania prawa, który byłby wolny od jakiegokolwiek wartościowania.\n3. Błędne jest także mniemanie, że akurat wprowadzenie do ustawodawstwa karnego pojęcia społecznego niebezpieczeństwa czynu, zadecydowało o deformacjach i nieprawidłowościach w stosowaniu prawa karnego w PRL. Bez żadnej obawy o ryzyko błędu przyjąć można, że wynaturzenia te pojawiłyby się w takim samym wymiarze i z równą intensywnością, gdyby czynnik materialny przestępstwa pozostał całkowicie poza ustawą, a ta zadawalałaby się wyłącznie jego formalnym określeniem. Zwykłym zaślepieniem prostolinijności byłoby przecież zakładać, że pominięcie w tym przypadku w ustawie społecznej treści przestępstwa mogłoby oznaczać, że ustawodawca w warunkach realnego socjalizmu tym samym byłby gotów tolerować opozycję polityczną i jej mniej lub bardziej wolnościowe aspiracje. Śmiem twierdzić, że posługując się li tylko i wyłącznie formalną bezprawnością, z taką samą determinacją i swobodą obejmowałby on zakazem karnym dokładnie wszystko to, co w jego ocenie godziło w ustanowiony przez niego porządek rzeczy. Mimo braku w ustawie pojęcia społecznego niebezpieczeństwa czynu, nic nie powstrzymałoby go od wprowadzenia formalnego zakazu nie tylko stowarzyszania się w celu wrogim dla ustroju, czy publicznego manifestowania społecznego nieposłuszeństwa, czy niezadowolenia, ale zapewne także rozpowszechniania pism, niekoniecznie z wyrazami uznania i poparcia dla reżimu i jego beneficjantów. Historia władzy autorytarnej daje akurat nadto wiele przykładów, że realizacja celów, jakie zakładała i ta władza, następowała zwykle w majestacie prawa. Zawsze z formalnym powołaniem się na wyraźny przepis stosownej ustawy. A jednak nikomu nie przychodzi na myśl, aby postulować usunięcie z ustawy zasady nullum crimen sine lege anteriori tylko dlatego, że w historii ludzkości nie jeden przecież raz, działaniem formalnych nakazów i zakazów karnych tłumiono podstawowe prawa i wolności człowieka.\nPrzeświadczenie co niektórych autorów, że nadużycia prawa to proste następstwa wprowadzenia do ustawy pojęcia społecznego niebezpieczeństwa czynu, zdaje się wynikać z braku dostatecznej wiedzy o złożonych mechanizmach funkcjonowania państwa i sztuki sprawowania w nim władzy. W konsekwencji także z deficytu pogłębionej refleksji o tym, że normy prawne, niezależnie jakie byłoby ich aksjologiczne przesłanie, służą zazwyczaj państwu dla ochrony jego porządku społecznego, nawet wtedy, gdy ów porządek w ogóle nie zasługuje na ochronę!\n4. Kolejna sugestia, że z odwoływania się do materialnej treści przestępstwa nie wynikają żadne pożytki wydaje się być znów zaskakująca na tle dość ogólnie akceptowanego poglądu, że chcąc w sposób prawidłowy odpowiedzieć na pytanie, co jest w prawie karnym zakazane, należy przyjąć punkt odniesienia poza prawem. Dopiero bowiem w płaszczyźnie metaprawnej możliwe jest ustalenie rzeczywistych powodów, dla których określone zdarzenia obejmujemy procedurą ich kryminalizacji. Określenie bowiem bezprawności jako sprzeczności zachowania z zakazem, którego da się ustalić czy wyinterpretować z tekstu przepisu prawnego wyjaśnia tylko nazwę bezprawności a nie jej istotę. Odpowiedź, że zakazane jest to, co bezprawne, być może jest wystarczająca dla egzegezy pozytywnych przepisów prawa, ale (na co już zwracali uwagę W. Makowski i W. Wolter) z logicznego punktu widzenia przedstawia się jako czysta tautologia: bezprawne jest to co zakazane, zakazane jest to co bezprawne .\nGdyby możliwość przezwyciężenia poprzez materialne definicje przestępstwa błędnego koła w określaniu jego istoty byłaby nawet i tylko jedyną ich zaletą, to jak sądzę, stanowi to już wystarczający powód dla twórczego uprawiania nauki o tzw. materialnej bezprawności. Nauka ta, o czym chyba nie do końca świadomi są jej „niedzielni" krytycy, uprawiana była od stuleci, i po dziś dzień wgląd w społeczną treść przestępstwa pojawia się niezmiennie w setkach publikacji, i to autorstwa uczonych z pierwszych rzędów europejskiej nauki. Imponujący stan piśmiennictwa, w tym prac także współczesnych autorów z samego tylko niemieckiego kręgu językowego, czytelnik znajdzie w zestawieniu literatury, dotyczącej materialnej istoty przestępstwa m.in. w podręcznikach H.H. Jeschecka, a przede wszystkimi C. Roxina.\nDostrzegając znaczenie, jakie także współczesna dogmatyka europejska, przypisuje w budowaniu teoretycznych podstaw ogólnej nauki o przestępstwie - jego materialnej treści, fascynacje niektórych polskich autorów mocno już „przedwczorajszym" sposobem objaśniania fenomenu i istoty przestępstwa, nie mogą nie razić swoją zaściankowością.\n5. Przezwyciężenie tzw. formalizmu w prawie nie następuje oczywiście przez sam fakt, że przy opisie poszczególnych instytucji prawnych lub przy łączeniu ich w wyższe kategorie systemowe przedstawi się w mniejszym albo większym zakresie, ich podłoże społeczne. Jego pełne przezwyciężenie będzie możliwe wtedy, gdy włączanie elementów kontekstu społecznego będzie następowało według pewnej metody. Trzeba bowiem wiedzieć dlaczego i w jaki sposób można włączać elementy spoza normy w obręb treści naukowych pojęć prawnych.\nOdnoszę wrażenie, że w perspektywie takiego właśnie oczekiwania - intelektualną świeżością w polskich dyskusjach ostatniego okresu o materialnych ujęciach przestępstwa zaskoczyć mogą wypowiedzi autorów, należących do najmłodszej, czy młodszej generacji prawników, zajmujących się teorią prawa karnego. Mam tu na myśli zwłaszcza Jarosława Majewskiego i Jarosława Wyrembaka. Wolni od uprzedzeń, obciążeń i zastarzałych niekiedy nawyków myślenia swoich mistrzów, czy poprzedników, zdają się odkrywać, jakby od nowa głębszy społeczny, a właściwy sens natury przestępstwa.\nTyle w oczyszczaniu przedpola zapowiadanego w tytule problemu.\n1. W nowym kodeksie karnym ustawodawca nie rezygnując z zaznaczenia materialnej treści przestępstwa, dla jej określenia użył nowej nazwy, "społecznej szkodliwości czynu". Materialna treść przestępstwa może i jest różnie nazywana. W tym wszakże wypadku użycie odmiennego, niż w kodeksie karnym z 1969 r., terminu na jej określenie zdaje się oznaczać coś więcej niż konwencjonalny, czysto terminologiczny zabieg. Myślę, że przyjęcie innej nazwy w tym wypadku stanowi istotny przekaz informacyjny przede wszystkim o tym, że wraz ze zmianą ustrojową zmieniły się miary społecznie ujemnego wartościowania zachowań, które ustawodawca chce objąć, czy obejmuje zakazem karnym.\nZ tego właśnie powodu można było się od razu także spodziewać, że osoby przygotowujące nowy kodeks karny zarekomendują inny, niż przyjmowany na tle kodeksu karnego z 1969 roku, sposób rozumienia społecznej treści przestępstwa, tudzież odmienne wyznaczą funkcje temu pojęciu.\n2. Zasadniczą zmianą w porównaniu do poprzedniego kodeksu, jest pominięcie w art.1§1k.k. społecznej szkodliwości czynu w charakterze dodatkowego wymogu odpowiedzialności karnej obok formalnego warunku ustawowej określoności czynu, jaki wynika z zasady nullum crimen sine lege anteriori. Materialna treść przestępstwa została natomiast zaznaczona w § 2 art.1 k.k., jako warunek wystarczający dla uchylenia przestępności czynu zabronionego, gdy jego społeczna szkodliwość jest znikoma.\nW domyśle takiego ujęcia leży, jak sądzę, teoretycznie i metodologiczne wadliwe założenie, że o tym jaki czyn jest, lub kiedy przestaje być społecznie szkodliwy decydować może tylko ustawodawca. Podczas gdy rola sądu ograniczona jest jedynie do ustalania, w obrębie konkretnych przypadków, tylko stopnia społecznej szkodliwości, w tym także jego znikomości, nigdy zaś samej społecznej ujemności czynu, bądź jej braku.\n3. Niewdzięczny obowiązek uzasadnienia przyjętego w nowym kodeksie sposobu ujęcia materialnej treści przestępstwa zdaje się, że przejął na siebie głównie A. Zoll, sądząc po częstotliwości jego wypowiedzi w tej mierze. Zdaniem tego autora jest sprawą bezsporną, że czynami zakazanymi pod groźbą kary przez ustawę mogą być tylko czyny, które godzą w chronione porządkiem prawnym dobra, i które z tego względu są społecznie niebezpieczne. Z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika, że ustawodawcy nie wolno zakazywać pod groźbą kary czynów, które nie godzą w dobra mające społeczną wartość.\nNa tle tego skądinąd trafnego założenia A. Zoll formułuje następnie generalny wniosek, że zasada nie ma przestępstwa bez społecznego niebezpieczeństwa czynu jest wyłącznie adresowana do ustawodawcy, i jako taka, mając charakter konstytucyjny powinna zostać wyrażona wyłącznie w ustawie zasadniczej. Pomieszczenie jej także w kodeksie karnym miałoby bowiem znaczenie czysto ideologiczne, co z natury rzeczy nie może być akceptowane.\n4. Stanowisko takie jest nieprzekonywujące, a nawet, jak sądzę niezupełnie uprawnione. Wystarczy zwrócić uwagę, że inna przykładowo zasada, nullum crimen sine lege, wyrażająca formalne ujęcie przestępstwa, chociaż swój doktrynalny rodowód wywodzi z myśli polityczno-prawnej Oświecenia i od początku do dnia dzisiejszego uchodzi za klasyczną regułę konstytucyjną, mimo to, (a może właśnie także dlatego), począwszy od prac A. Feuerbacha uznana została później również za fundamentalną normę prawa karnego. Normę, o której później R. von Hippel powie, że jest ona die wichtigste Kulturgrundlage des Strafrechts. Okazuje się zatem, że zasada nie ma przestępstwa bez ustawy, mimo że jest adresowana do ustawodawcy, to z tego powodu nie stanowi przeszkody, aby jej sformułowanie znalazło się w jednakowym brzmieniu zarówno w art. 42 Konstytucji, jak i w art. 1 kodeksu karnego. Ujęcie takie można co prawda usprawiedliwić, dodając zaraz, że chociaż istotnie zasada ta adresowana jest bezpośrednio i wprost do ustawodawcy, to jednak z jej sformułowania wynikają także postulaty dla sędziego w formie zakazu stosowania analogii i wykładni rozszerzającej, co uzasadnia statuowanie tej zasady zarówno w Konstytucji, jak i w kodeksie karnym.\n5. W tym miejscu możemy powiedzieć od razu, że sprawa przedstawia się dokładnie tak samo z zasadą, według której nie ma przestępstwa bez szkodliwości społecznej czynu. Zasada ta rozumiana jako reguła konstytucyjna adresowana do ustawodawcy oznacza, że w procesie tworzenia prawa zakresem penalizacji obejmowane mogą być tylko czyny społecznie szkodliwe. Jeśli założenie takie ma zachować jednakże swoją wewnętrzną logikę i praktyczny sens, to na gruncie stosowania prawa oznaczać z kolei musi zakaz orzekania przez sąd o odpowiedzialności karnej sprawcy czynu zabronionego, który w konkretnym przypadku będzie pozbawiony całkowicie społecznej szkodliwości. W tym znaczeniu przyjąć należy, że z zasady nullum crimen sine periculo sociali wynikają także określone postulaty, które są wyraźnie adresowane nie tylko do ustawodawcy, ale również i do sędziego.\nZ tego dalej wynika, że w prawie karnym społecznie ujemna zawartość czynu ustalana jest dwukrotnie: raz przez ustawodawcę, a drugi raz przez sąd. Przy czym wynik oceny w jednym i drugim wypadku, co podkreślić chcemy od razu i wyraźnie, nie musi być wcale i nie zawsze będzie identyczny. Przyczyna możliwych w tej mierze rozbieżności tkwi najogólniej w tym, że omawiana tu zasada, jako postulat kierowany do ustawodawcy wymaga od niego, aby ten określając ustawowy typ czynu zabronionego zgeneralizował jego społecznie ujemną treść. Uogólniając ją ustawodawca z natury takiego zabiegu wychodzi poza ocenę konkretnego zdarzenia i zmierza do wiążącego sąd - ustalenia, że takie a nie to zachowanie jest społecznie szkodliwe.\n6. Uwzględniając zatem, właściwy w procesie tworzenia prawa, zakres odniesienia społecznej treści przestępstwa — przyjąć należy, że urzeczywistnienie ustawowych znamion abstrakcyjnego typu czynu zabronionego, nie może ex definitione automatycznie przesądzać o społecznej ujemności konkretnego czynu, będącego już przedmiotem dowodzenia w postępowaniu karnym. W tym bowiem przypadku czyn sprawcy jawi się zawsze w dodatkowych okolicznościach, czy z udziałem różnorakich cech ściśle go już indywidualizujących, niepowtarzalnych, a które z tego względu pominięte w ustawowym opisie czynu zabronionego mogą, w razie ich wystąpienia, niekiedy całkowicie zmieniać jego społeczną ocenę. Tu „melduje się" od razu sporna kwestia określenia granic i zakresu, w jakich byłaby dopuszczalna korektura na gruncie praktyki sądowej, przyjętej i określonej przez ustawodawcę miary społecznej szkodliwości czynu.\n7. Zdaniem A. Zolla cechy indywidualizujące czyn mogą tylko powodować to, że założona przez ustawodawcę społeczna ujemność typu czynu zabronionego — w konkretnym przypadku osiągnąć może stopień subminimalny. „Oznacza to, że według przyjętego przez k.k. założenia - sędzia oceniając czyn sprawcy, nie będzie mógł poprzestać na stwierdzeniu, że czyn ten realizuje wszystkie znamiona typu czynu zabronionego i przejść od razu do ustalenia winy. Będzie musiał on zbadać wcześniej, czy badany czyn nie zwiera atypowo niskiej społecznej ujemności, a więc czy nie jest społecznie szkodliwy w stopniu znikomym".\nPrzypisywanie cechom indywidualizującym czyn wyłącznie roli okoliczności, która pozwala sędziemu skorygować jedynie założony w ustawie stopień społecznej szkodliwości czynu, nie wydaje się być założeniem, które w pełni oddaje naturę tych cech czynu. Uwzględniając całą możliwą różnorodność owych indywidualizujących okoliczności i właściwości czynu nie da się wykluczyć, że mogą one w konkretnych wypadkach również sprawić i to, że dany czyn w ogóle pozbawiony zostanie społecznej szkodliwości, a niekiedy nawet mogą one nadać mu wymiar zachowania społecznie oczekiwanego i w pełni aprobowanego.\nZnany jest przykład, gdy ojciec pozbawiony władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, chociaż nie uczuć względem niego, nadal z tego powodu interesował się jego losem. Matka, której dziecko powierzono jej wyłącznej opiece, z czasem gdy poznała swego nowego partnera życiowego, coraz częściej pozostawiała dziecko pod opieką zniedołężniałej babki. W czasie jednej z wizyt, ojciec podejrzewając u rozpalonego wysoką temperaturą dziecka, zapalenie płuc, bez zgody matki zabrał z jej domu dziecko i zawiózł do szpitala, w którym zresztą potwierdzone zostały jego obawy co do stanu zdrowia dziecka. Zachowanie ojca niewątpliwie wyczerpuje wszystkie znamiona czynu zabronionego w art. 211 k.k., i chociaż opisany w nim typ karalnego uprowadzenia małoletniego wbrew woli uprawnionego opiekuna pozostaje nadal w ogóle społecznie szkodliwy, to w tym konkretnym przypadku tej społecznie ujemnej treści jest całkowicie pozbawiony. Utrzymywanie zatem, iż w tym akurat wypadku zachowanie ojca byłoby społecznie szkodliwe w stopniu znikomym, trąciłoby oczywistą niedorzecznością\n8. Możliwość występowania takich wyjątkowych sytuacji najogólniej wynika stąd, że ustawodawca tworząc ustawowy typ czynu zabronionego, mając do czynienia z ogromną różnorodnością okoliczności, w które uwikłane są czyny ludzkie, siłą rzeczy zmuszony do pewnej generalizacji zjawisk, podaje tylko te najbardziej charakterystyczne, powtarzalne cechy, które typowo przesądzają o jego społecznej szkodliwości. Pomija natomiast te okoliczności, czy właściwości, które są wyjątkowe, niepowtarzalne i nietypowe. W konsekwencji, tak jak norma prawna, jako pewna powinność ogólna nie jest w stanie wyrazić sumy wszystkich możliwych konkretnych indywidualnych czynów, tak również znaczna nawet rozbudowa klasycznych kontratypów, nie mogłaby wyczerpać, wszystkich możliwych, a nie dających się z góry przewidzieć okoliczności, w razie wystąpienia których dany konkretny czyn zabroniony może stracić całkowicie piętno swej społecznej negatywności.\n9. W takiej perspektywie szczególnego znaczenia nabiera wprowadzenie do ustawy - ogólnej klauzuli, z której wynikałoby, że brak w czynie zabronionym społecznej szkodliwości pozbawia go charakteru przestępstwa. Rolę takiej klauzuli spełniał art. 1 kodeksu karnego z 1969 r. Ujęcie w nim obok formalnej cechy przestępstwa także jego materialnej treści określało społeczne niebezpieczeństwo czynu jako jeden z warunków odpowiedzialności karnej, co stosując rozumowanie a contrario - od strony negatywnej oznaczało, iż możliwy brak w czynie formalnie zabronionym, społecznie ujemnej treści, stanowi już warunek wystarczający, aby stracił on charakter przestępny. Zdaniem A. Zolla „uznanie przez sąd braku bezprawności czynu tylko na podstawie klauzuli generalnej, wyrażającej zasadę nullum crimen sine periculo sociali jest niedopuszczalne w państwie opartym na zasadzie podziału władz." Stanowisko takie polega na nieporozumieniu. Klauzula generalna określająca konsekwencje braku treści materialnej w czynie zabronionym, w przeciwieństwie do kontratypów, nie wyłącza przecież z tego powodu bezprawności czynu, bo uczynić tego nie może. Powoduje natomiast , podobnie zresztą jak przy klauzuli odwołującej się do "czynu zabronionego, którego społeczna szkodliwość jest znikoma", iż w danym konkretnym przypadku czyn taki, pozostając nadal formalnie bezprawnym traci swój charakter przestępny. Dzieje się to zaś tak dlatego, że bezprawność określana jest wyłącznie elementami tekstowymi ustaw karnych z wyłączeniem przesłanek natury społecznej. Czyny natomiast społecznie szkodliwe, leżąc w płaszczyźnie socjologicznej, tę swoją społecznie ujemną właściwość nabywają lub tracą na podstawie takich, czy innych elementów faktycznych,( nigdy zaś normatywnych). Z tego wynika dalej, że elementy faktyczne powodujące w danym wypadku utratę przez czyn cechy społecznej szkodliwości nie mogą automatycznie uchylać także bezprawności. Dane zachowanie się wobec braku społecznie ujemnej treści, chociaż dlatego nieprzestępne, nadal jest formalnie bezprawne, bo sprzeczne z normą tkwiąca w przepisie ustawy karnej. O uchyleniu bowiem zakazu karnego decydować może wyłącznie inny przepis prawa i wynikająca z niego norma , a nie okoliczność faktyczna.\n10. Przyjmując w przeciwieństwie do stanowiska A. Zolla, że zasada nullum crimen sine periculo sociali ma zarówno swój wyraźny wymiar konstytucyjny, jak i prawnokarny, i że z tego względu jej adresatem jest tak ustawodawca, jak i sędzia, uważam, że jej pominięcie w § 1 art. 1 k.k. nie ma żadnego merytorycznego uzasadnienia. Co więcej przyjęte w § 2 art. 1 nowego kodeksu karnego — sformułowanie, w myśl którego nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, bez możliwości jego odniesienia do ogólnej zasady, zgodnie z którą każde przestępstwo musi być społecznie szkodliwe, pozbawia takie sformułowanie logicznego sensu. Wobec pominięcia w nowym kodeksie takiej generalnej klauzuli — przepis art. 1 § 2 tego kodeksu pojawia się niczym przysłowiowy królik, wyciągnięty nieoczekiwanie z kapelusza prestidigitatora.\n1. Założenie, że społeczna szkodliwość czynu podlega podwójnej ocenie, nie oznacza oczywiście, aby przyjęte przez sąd ustalenie, że jakiś czyn np. przerobienie dokumentu w konkretnym przypadku pozbawione jest społecznie ujemnej zawartości, dezawuowało tym samym wyrażoną przez ustawodawcę generalną ocenę społecznej szkodliwości fałszowania dokumentu, jako abstrakcyjnego ustawowego typu przestępstwa W jednym i drugim wypadku co innego bowiem stanowi przedmiot tej oceny. W pierwszym: zachowanie w jego konkretno-indywidualnym wymiarze wobec którego ustawowo określony typ czynu społecznie szkodliwego okazał się zbyt szeroko zakrojony, gdyż, jeśli użyć plastycznego porównania W. Woltera — strzelił poza cel i uchwycił zdarzenie, które w danym układzie rzeczy, wskutek wystąpienia dodatkowych okoliczności indywidualizujących to zdarzenie, pozbawione jest społecznej szkodliwości. W drugim zaś takie czyny, które z punktu widzenia przyjętych przez ustawodawcę założeń aksjologicznych uznane zostały w sensie kategorialnym jako ustawowe typy społecznie szkodliwych zachowań.\n2. Przy ścisłym rozróżnieniu między tym, co konkretne, a co abstrakcyjne, zgadzam się natomiast bez reszty z A. Zollem, że w procesie stosowania prawa sędzia co do zasady nie może badać racji samego uznania przez ustawodawcę zachowań określonego typu za zabronione pod groźbą. kary. Nie może badać w szczególności czy dany ustawowy typ czynu zabronionego, (a więc czy np. kradzież „w ogóle") jest społecznie niebezpieczny. Badanie przez sędziego, czy zachowanie danego typu uznane przez ustawodawcę za przestępne jest w rzeczywistości społecznie szkodliwe byłoby w istocie wkraczaniem władzy sądowniczej w zakres zastrzeżony władzy ustawodawczej. Z tego punktu widzenia podzielam także w pełni celną krytykę A. Zolla dotyczącą tych, ostatnio dość licznych, orzeczeń Sądu Najwyższego, w których ten ustala, jakie okoliczności sprawiają, że określona kategoria czynów realizujących znamiona typu nie jest przestępstwem z uwagi na brak społecznego niebezpieczeństwa. Jest dla mnie rzeczą oczywistą, że z chwilą, gdy jakikolwiek sąd, w tym również najwyższej instancji, wyjdzie poza zakres konkretnego zdarzenia i zechce orzekać o braku społecznie ujemnej treści w ustawowym typie przestępstwa, którego społeczną szkodliwość przesądził już ustawodawca, to tym samym narusza on konstytucyjną zasadę trójpodziału władz i wkracza w rewiry nie dla niego zastrzeżone. I znów ma racje A. Zoll, tam gdzie wywodzi, że jeżeli sąd ma uzasadnione przekonanie, że ustawodawca wprowadzając karalność jakichś czynów, postąpił wbrew zasadzie nullum crimen sine periculo sociali, to może, a nawet powinien uruchomić przewidzianą w art. 11 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym właściwą procedurę zmierzającą do usunięcia przepisu naruszającego zasadę konstytucyjną, porządku prawnego.\n3. Inna sprawa, że z lektury niektórych orzeczeń SN, a także z wypowiedzi jego Pierwszego Prezesa, odnoszę wrażenie, że akceptacja niekiedy formułowanych tam tez, czy wyrażanych poglądów mogłaby wynikać jedynie z nadmiaru dobrej wiary ich czytelnika.\nW tym miejscu wydaje się, że warto odnieść się, chociaż na zasadzie pewnego tylko ekskursu, do tych orzeczeń Najwyższej Instancji Sądowej, które w okresie transformacji ustrojowej, jakby wychodząc poza granice konkretnych przypadków usiłowały dokonać generalniejszego społecznego przewartościowania takich czynów, o których dziś zwykło się mówić, iż wynikały one najogólniej ze sprzeciwu i opozycji politycznej do dawnego reżimu. Przykładowo mam tu na myśli dwie tezy SN z 1991 i 1994 roku. Według pierwszej - „działanie będące próbą przeciwstawienia się systemowi totalitarnemu podjęte w celu krytyki i naprawy istniejącej rzeczywistości i będące realizacją przysługujących każdej jednostce praw politycznych, chociaż formalnie wyczerpuje znamiona ustawy karnej (np. art. 270 § 1, art. 271 § 1 lub art. 282 k.k.) nie jest przestępstwem ze względu na brak w takim czynie społecznego niebezpieczeństwa." W drugiej wyrażony został ogólniejszy pogląd, że "społeczne niebezpieczeństwo czynu nie może być ocenione z punktu widzenia politycznych interesów grupy sprawującej władzę i w takim aspekcie uznawane za „niebezpieczne". Gdy niebezpieczeństwo odnosi się do interesów politycznych grupy, a nie społeczeństwa, nie jest niebezpieczeństwem społecznym, o jakim mowa w art. 1 k.k.".\n4. Tak sformułowane stanowisko SN budzić może wątpliwości zasadniczej natury. Jeśli, z punktu widzenia już nowych założeń aksjologicznych, nie bez powodu chcemy uznać i uznajemy ówczesną działalność będącą wyrazem „oporu społecznego" — za zachowania dzisiaj społecznie dodatnie, to czynimy to dlatego i tylko dlatego, że osłabiały one istniejący wtedy w Polsce niedemokratyczny porządek polityczny, i że z tego względu mając charakter destabilizujący ów porządek, posiadały dla tamtego systemu oczywiście swoją społecznie szkodliwą dla niego wymowę i treść. I w istocie jako szkodliwe dla tamtego ustroju były postrzegane również przez samych jego przeciwników, gdyż w przeciwnym razie nie podejmowali by oni działań przeciwko temu porządkowi, gdyby uważali, że leżą one akurat w interesie tego reżimu.\n5. Sąd Najwyższy formułując swoje stanowisko na użytek, jak sądzę, doraźnych tylko celów politycznych, jakby w ogóle nie zdawał sobie sprawy, że społeczna szkodliwość wyraża zawsze relację szkody do korzyści i bez uwzględnienia tej relacji nie da się sensownie ustalić, gdyż nie ma zarówno szkody jak i korzyści absolutnej czy oderwanej. Z tego wynika dalej, że ocena społecznej szkodliwości ma charakter zawsze relatywny i jest dokonywana zawsze z określonego punktu widzenia, co sprawia, że ten sam czyn dla jednych przedstawia się jako „szkodliwy" "niepożądany", dla drugich jako „korzystny", „pożądany". Świadomie upraszczając sprawę powiemy tu, że nawet w zakresie przestępstw najbardziej pospolitych kradzież postrzegana jest jako czyn szkodliwy, i dlatego nieakceptowalny, przez właścicieli mienia, nigdy zaś, a w każdym razie chyba zupełnie wyjątkowo, przez samych złodziei.\n6. Z tego punktu widzenia chybiona jest także, i to przynajmniej z dwóch powodów, teza SN, według której czynem społecznie ujemnym, może być tylko taki, który jest szkodliwy dla całego społeczeństwa , nie zaś, gdy narusza tylko interesy polityczne grupy sprawującej władzę.\nTeza taka po pierwsze wynika z przyjęcia fałszywej konsensualnej wizji społeczeństwa, jako jednolitej i zintegrowanej struktury, której funkcjonowanie oparte jest na domniemaniu pełnej społecznej aprobaty dla treści prawa karnego, jak i dla przyjętych w danym porządku prawnym zasad wymiaru sprawiedliwości. Jak uczy doświadczenie zbiorowe, takiego jak dotąd społeczeństwa nie zbudowano..\nUjmując społeczeństwo tak jak ono przedstawia się w swoim rzeczywistym wymiarze, a więc jako zbiorowość daleko zróżnicowaną pod względem nie tylko swoich potrzeb, dążeń i interesów, ale także podzieloną w zakresie przyjmowanych wartości i ich preferencji, teza SN, że społecznie ujemne może być tylko to co jest szkodliwe dla całego społeczeństwa, stanowi w istocie mistyfikację dla podtrzymywania złudzeń, że prawo stanowiąc formę woli zbiorowej jest wyrazem wspólnoty interesów całego społeczeństwa\nW omawianych orzeczeniach Sąd Najwyższy przyjmując, że o ocenie tego co dla danego porządku prawnego jest lub nie jest społecznie szkodliwe, rozstrzygać mogą miary społecznego wartościowania, obowiązujące w całkowicie odmiennym pod względem aksjologicznym systemie prawnym, wyraża w istocie i po drugie takie stanowisko, które jak dotąd nie potwierdza żadne doświadczenie historyczne, i które, jak sądzę, nie da się uzasadnić również na podstawie jakiejkolwiek doktryny prawa.\nW charakterze pewnej już końcowej refleksji nawiązać chciałbym do tych fragmentów Uzasadnienia projektu kodeksu karnego, z których miałoby wynikać, że tworząc nowy kodeks karny, jego twórcy nie dopuszczali nawet myśli aby jego rozwiązania mogły być instrumentem polityki czy wyrażać deklaracje ideologiczne.\nZałożenie, w myśl którego prawo karne może być wytrawione z pierwiastków polityki czy ideologii co prawda myślowo wyobrażalne, w konfrontacji z empirią przedstawia się jako zwyczajne złudzenie.\nRelacja jaka w rzeczywistości zachodzi, bądź zachodzić powinna miedzy rolą prawa jako instrumentu władzy publicznej oraz jako nośnika i obrońcy wartości, jest jednym z najżywiej w nauce dyskutowanych zagadnień i zarazem jednym z najistotniejszych z punktu widzenia praktyki tworzenia i działania prawa. Archetypem sporów wokół tej kwestii jest dramat Antygony i Kreona z klasycznej tragedii Sofoklesa.\nPrawo instytucjonalne, pochodząc od organów władzy publicznej (najczęściej państwowej), doznając z tego powodu ich wsparcia, zostaje nieuchronnie uwikłane w procesy sprawowania władzy. Problem nie polega więc na tym, aby usiłować pozbawić politycznego charakteru prawa, gdyż ta właściwość tkwi w samej jego naturze. Problem i jego osobliwa trudność polega natomiast na takim jego ukształtowaniu, aby prawo w urzeczywistnianiu celów, jakie zakłada władza publiczna, nie naruszało jednocześnie podstawowych a społecznie akceptowanych wartości. W takim ujęciu prawo przedstawia się jako pewien ideał, od którego bądź się oddalamy, bądź się niekiedy do niego zbliżamy, ale którego nigdy w pełni nie osiągamy.\nJeden z sądów już III Rzeczypospolitej, skazał lidera „Samoobrony" na karę pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem, za to, iż ten, brutalizując życie polityczne w Polsce, nazwał niegdysiejszego Marszałka Senatu — „gamoniem", przez co dopuścił się czynu o znacznym stopniu społecznego niebezpieczeństwa.\nW kilka dni później media przekazały, że z kolei Prokuratura Rejonowa umorzyła, z powodu znikomego stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu, postępowanie karne wobec bojówkarzy z Ligi Republikańskiej, którzy Prezydenta RP obrzucili m. in. epitetem „świńskiego ryja".\nInformacje te zdają się potwierdzać wcześniej wyrażoną przeze mnie myśl, że o wynaturzeniach praktyki sądowej nie decyduje samo pojęcie społecznego niebezpieczeństwa czynu, lecz zła wola osób, które chcą się nim posługiwać w sposób czysto instrumentalny.\nData publikacji: 03-12-2009


Rabat -20% Na Struktura Zawodowa Rynku Pracy W Polsce. Systemy Informacyjne I Prognozy Ebook\nEbook Struktura zawodowa rynku pracy w Polsce. Systemy informacyjne i prognozy\nAutor: Artur Gajdos, Kwiecień 2017 , 282 stron\nW publikacji zaprezentowano kompleksowe analizy zmian struktury zawodowej rynku pracy w Polsce przeprowadzone w celu budowy systemów informacyjnych dla rynku pracy i systemu edukacji z elementami prognoz zmian liczby pracujących. Jak wskazuje autor, warunkiem koniecznym prowadzenia efektywnej polityki w obszarze edukacji i rynku pracy jest dostęp do aktualnej i wiarygodnej info rmacji na temat procesów zachodzących w społeczeństwie, szczególnie w czasie dynamicznych zmian struktury popytu na pracę i podaży pracy. W monografii eksplorowano dwa zasadnicze wątki. Teoretyczny - dotyczący barier i możliwości badania struktury zawodowej rynku pracy oraz praktyczny - w zakresie perspektyw wykorzystania analiz i prognoz struktury zawodowej do poprawy funkcjonowania rynku pracy w Polsce poprzez budowę systemów informacyjnych. Przeprowadzone badania umożliwiły sformułowanie wielu wniosków na temat analiz i prognoz w przekroju zawodowym na rynku pracy oraz systemów informacyjnych dla rynku pracy. Pojawiło się również wiele nowych wątków do badań, które mogą być pogłębiane w przyszłości. Doświadczenia krajowe i zagraniczne wskazują, że analizy i prognozy przekrojowe dla rynku pracy stanowią obecnie ważny obszar badań, którego poznawanie leży u podstaw rozwoju nowoczesnych społeczeństw. Ebook porusza temat Struktura. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: zawodowa. Jeśli interesuje Cię: Polsce, to ebook dla Ciebie. Dużo wiedzy na temat: Systemy w formacie EPUB, MOBI i PDF. Hasło przewodnie tego ebooka to informacyjne. Jeśli szukasz ebooków o: prognozy, to jest pozycja dla Ciebie.\nISBN 978-8-3808-8278-2. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Struktura zawodowa rynku pracy w Polsce. Systemy informacyjne i prognozy Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Ardanowski: Jeżeli nie zredukujemy populacji dzików, nie poradzimy sobie z ASF\nStrona główna Hodowla Ardanowski: Jeżeli nie zredukujemy populacji dzików, nie poradzimy sobie z ASF\nMinister rolnictwa i rozwoju wsi, Jan Krzysztof Ardanowski chce jak najszybciej uporać się z kwestią wirusa afrykańskiego pomoru świń. Szef resortu rolnictwa jako wzór walki z ASF podaje Niemców, którzy chociaż są krajem wolnym od wirusa, stosują zdecydowane działania zapobiegawcze.\n– Niemcy mówią, że jeżeli nie dokonacie zmniejszenia populacji dzików, to nie poradzicie sobie z tą chorobą. Sama bioasekuracja nie wystarczy. Profilaktycznie Niemcy wybili u siebie bardzo dużą liczbę dzików. Myśliwi mają tu nałożone obowiązkowe indywidualne odstrzały, które muszą wykonać i robią to – stwierdził minister rolnictwa.\nWedług ministra rolnictwa problem wirusa ASF jest w tym momencie problemem globalnym, którego zwalczanie jest interesem zbiorowym.\n– Podobnie jak poszczególne kraje, działając w pojedynkę nie rozwiążą problemu głodu na świecie, tak nie poradzą one sobie też z epidemiami wśród zwierząt, jak afrykański pomór świń – uważa Ardanowski, zaznaczając przy tym, że Polska przez lata chroniła Europę Zachodnią przed ASF i ponosiła przy tym wielomilionowe koszty.


Darmowe przejazdy i ulgi autobusowe dla mieszkańców sąsiednich gmin – Portal Informacyjny o Stalowej Woli\nDarmowe przejazdy i ulgi autobusowe dla mieszkańców sąsiednich gmin\nUczniowi, seniorzy oraz osoby niewidome z Gminy Zaleszany i oraz Gminy i Miasta Nisko mogą korzystać z ulgowych oraz bezpłatnych przejazdów autobusami Zakładu Miejskiej Komunikacji Samochodowej w Stalowej Woli. Ulgi obowiązują od 1 sierpnia.\nJak informuje stalowowolski ZMKS, mieszkańcy tych gmin mogą korzystać z ulg zarówno przy przejazdach w granicach administracyjnych oraz poza granicami administracyjnymi Stalowej Woli. Ulgi wyglądają następująco:\n– z biletów ulgowych okresowych mogą korzystać uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych, ponadgminazjalnych i policealnych, nie dłużej jednak niż do 25. roku życia. Uprawnienie przysługuje tylko w przypadku zakupu biletów okresowych, nie dotyczy biletów jednorazowych,\n– z biletów seniora (jednorazowych i okresowych) mogą korzystać osoby w wieku 70-75 lat. Jednorazowy bilet seniora kosztuje 1 zł, okresowy półroczny 40 zł, a okresowy roczny 60 zł,\n– przejazdy bezpłatne przysługują osobom, które ukończyły 75 lat, a także niewidomym i ociemniałym wraz z przewodnikiem (symbol schorzenia 0-4O). Przewodnikiem lub opiekunem może być osoba, która ukończyła 13 lat.\nPo ul. Przemysłowej do remontu idzie ul. Klasztorna\n37 tys. osób na “Lecie z Radiem”


Krok drugi - CZEGO NAPRAWDĘ POTRZEBUJEMY W DOMU czyli funkcjonalność.\nGdy już określiliście styl własnego domu, ale zanim zaczniecie cokolwiek dobierać musicie dokładnie przemyśleć funkcje każdego pokoju. Oczywiście to jaki pokój ma być jakim i czyim wiecie już w momencie budowy lub zakupu, ale dopiero później okazuje się, że np. w salonie oprócz miejsca do wypoczynku dla całej rodziny przydałby się jeszcze kącik do pracy. Właśnie w tym momencie wkracza temat ergonomii pomieszczeń czyli opracowania tak naszej przestrzeni by była ona jak najbardziej funkcjonalna. Aby ją określić odpowiedzcie sobie na cztery krótkie pytania:\n1. Co robisz w danym pokoju?\n2. Jak dużo czasu w nim spędzasz?\n3. Jak dużo poruszasz się po nim?\n4. Ile osób jednocześnie korzysta z tego pokoju?\nStarajcie się by odpowiedzi były zgodne z waszymi codziennymi przyzwyczajeniami. Odpowiedzi na te pytania stworzą automatycznie pewne strefy w obrębie każdego pomieszczenia, a to z kolei pomoże wam określić ilość i rodzaj potrzebnego wyposażenia, a nawet określić nasycenie kolorów.\nBardzo częstym problemem przy urządzaniu jest ilość wstawianych rzeczy i znalezienie odpowiedniego dla nich miejsca. Stworzenie konkretnych stref w pokoju rozwiązuje te problemy, ponieważ strefa odpowiada konkretnej czynności więc określa odpowiednie dla niej wyposażenie. I tak mamy na przykład salon w domu czteroosobowej rodziny i odpowiadamy na nasze pytania:\n1. Cała rodzina wspólnie ogląda telewizję, tylko mama czasem lubi coś poczytać, a tata codziennie przegląda służbowe dokumenty i wiadomości w internecie.\n2. Każde popołudnie i wieczór.\n3. Salon jest pokojem przechodnim z jednej strony do kuchni, a z drugiej na resztę domu.\nWedług odpowiedzi salon automatycznie dzieli się na trzy strefy:\n- strefa największa to część wypoczynkowa w której gromadzi się cała rodzina, potrzebujemy tu przede wszystkim kanap, foteli, stolika i odpowiedniego oświetlenia\n- strefa do czytania w postaci niewielkiego kącika w możliwie jak najdalszej odległości od telewizora w której umieścimy siedzisko np. fotel oraz mebel na książki odpowiadający wielkością naszej biblioteki, pamiętajmy o dobrym doświetleniu tej strefy.\n- strefa do pracy może znajdować się tuż obok strefy do czytania, wystarczy tu wstawić jedynie mebel który posłuży za biurko.\nZe względu na przebywanie w nim jednocześnie czterech osób należy zadbać o odpowiednią wielkość kanap - ilość miejsc siedzących (oczywiście dobierajmy meble odpowiedniej wielkości do wielkości pokoju). Wszystkie strefy możemy wyodrębnić bądź meblami, bądź też elementami typu kwiaty czy rodzajem podłogi. Mogą one również pozostać otwarte i płynnie przechodzić do strefy następnej. Ze względu na to, że pokój jest przechodni musimy pamiętać o ciągach komunikacyjnych biegnących przez salon do kuchni i dalszej części domu, dlatego wydzielmy drogi na których nic nie stawiamy abyśmy mogli sprawnie przemieszczać się w różnych kierunkach. Jak widać po krótkiej analizie możemy szybko i precyzyjnie określić czego potrzebujemy w każdym wnętrzu, oczywiście jeżeli okaże się, że dysponujemy jeszcze wolnym miejscem a bardzo kochamy bibeloty lub koniecznie chcemy coś wyeksponować możemy dostawić co nie co, ale pamiętajmy NIE ZAGRACAJMY !!!\nFunkcjonalność ma szczególne znaczenie w kuchni. Ponieważ przeważnie spędzamy w niej dużo czasu powinniśmy ją tak urządzić, aby się po prostu nie nachodzić. Tutaj również pojawią się strefy np. miejsce spożywania posiłków, miejsca robocze. Wg ergonomii wchodząc do kuchni w pierwszej kolejności napotykamy lodówkę, następnie zlewozmywak, a na końcu płytę grzewczą . Każdy z tych sprzętów rozdzielamy blatami roboczymi - im więcej miejsc roboczych tym lepiej. Ważna jest ilość szafek, aby wszystko pochować a także materiał z jakiego są wykonane, aby łatwo utrzymać czystość.\nPodsumowując funkcjonalność pomieszczeń jest ważna, ponieważ ułatwia nam życie we własnym domu, prawidłowa organizacja przestrzeni to komfort przy każdej czynności ale...\nkażdą funkcjonalność należy dopasować do siebie samego (wszystkie zasady trzeba trochę naginać do własnych potrzeb, w innym przypadku prędzej czy później przestaniemy je stosować).\nNASZ DOM MA BYĆ DLA NAS JAK NAJWYGODNIEJSZY FOTEL więc funkcjonalność równa się nasza wygoda.\nW następnym wpisie krok trzeci O KOLORACH czyli JAKĄ ATMOSFERĘ TWORZĄ KOLORY\nEtykiety: ergonomia funkcja funkcjonalność meble organizacja przestrzeni strefy wyposażenie


Identyczne suknie ślubne i obrączki, dwie panny młode i dwa pany młodych, których nie można od siebie odróżnić.\nTak wyglądają podwójne wesela dla bliźniąt jednojajowych, które poślubiają bliźnięta jednojajowe. Z zewnątrz wydaje się to bajką, chociaż psychologowie nie są zaskoczeni takimi związkami. Mel opowiada historie par, które składają się z dwóch par bliźniaków, które poślubiają się nawzajem.\nBliźnięta Moses i Aaron Wilcox kupili tu w 1818 roku działkę i zaczęli ją sprzedawać w częściach po niskich cenach, aby przyciągnąć osadników. Później zaproponowali zmianę nazwy nowego miasteczka z Millsville na Twinsburg, aw zamian przeznaczyli miejsce na plac miejski i sponsorowali otwarcie szkoły publicznej.\nTwinsburg zasłynął z największego na świecie, według Księgi Rekordów Guinnessa, corocznego festiwalu bliźniaków. Po raz pierwszy odbył się w 1976 roku i odwiedziło go ponad 77 000 par bliźniaków.\nNa festiwalu bliźniacze uniwersytety badawcze tworzą laboratoria terenowe, a konwencja okazała się doskonałym miejscem dla tych bliźniaków szukających partnera.\nIdentyczne bliźnięta Brittany i Briana Dean spotkały identycznych bliźniaków Jeremy'ego i Josha Selyersów ostatniego dnia festiwalu w Twinsburgu, po tym, jak wpadli na siebie na korytarzu hotelu. W 2019 roku bliźnięta zostali celebrytami, sprzedając prawa do nakręcenia specjalnego programu o ich podwójnym ślubie amerykańskiemu nadawcy TLC.\nW sierpniu 2020 roku obie pary ogłosiły, że w tym samym czasie spodziewają się pierwszego dziecka. Dziewczyny podzieliły się wiadomościami na swojej stronie na Instagramie, którą śledzi 80 tysięcy subskrybentów. W jednym z wywiadów wspomnieli, że chcieliby zsynchronizować ciążę, aby ułatwić doświadczanie rodzicielstwa.\nDziewczyny przyznały, że zawsze marzyły o poślubieniu bliźniaków, choć ich otoczenie nie potraktowało tego poważnie.\n„Ludzie, którzy nie mają brata lub siostry bliźniaka, mają trudności z wyjaśnieniem szczególnej więzi między nami. To jak urodzić się ze swoją bratnią duszą i uważać to za naturalny stan rzeczy. Byli faceci, którzy byli zazdrośni o mój związek z moją siostrą. Często słyszałem pytanie: „Czego Ci brakuje?” Nie chciałem zranić czyichś uczuć, ale starałem się być ze sobą szczery i czułem, że nie rozumiem, dlaczego nie masz kogoś tak znaczącego jak ja mają ”, wyjaśniają Brittany i Briana.\nJeremy i Joshua oświadczyli się siostrom tego samego dnia, ale żeby nie zgadły, podeszli do sztuczki. Zaprosili ekipę filmową, ogłaszając dziewczynom, że podobno zostały zaproszone do występu w reklamach, a podczas inscenizowanych zdjęć prezentowali pierścionki. Ten film był widziany w kilku amerykańskich firmach telewizyjnych, w wyniku czego bliźniacy zgodzili się z TLC nakręcić specjalny numer o ich ślubie. Nawiasem mówiąc, obrączki dziewcząt są takie same — w postaci znaku nieskończoności.\nTeraz w tym samym domu mieszkają dwie rodziny: dla bliźniaków, którzy całe życie spędzili obok siebie, jest to naturalny stan rzeczy, choć przyznają, że rozumieją, dlaczego ludziom wydaje się to dziwne.\nNa festiwalu w Ohio spotkała się kolejna para bliźniaków, Mark i Craig Sanders oraz Darlene i Diane Nettemeyer. Według Marka zakochał się w Dianie od pierwszego wejrzenia, ale nie odważył się zbliżyć do sióstr, które zauważył w tłumie: jego brata bliźniaka nie było w pobliżu.\n„Bałem się, że ich odstraszę, jeśli spróbuję spotkać się sam, jak jakiś samotny facet na imprezie dla bliźniaków, więc musiałem go znaleźć i pokazać, że też jestem tu z jakiegoś powodu!” Mark wspomina.\nW Twinsburgu dziewczyny odwiedzały krewnych, więc bracia musieli pojechać na pierwszą randkę do rodzinnego miasta dziewczynek, Houston. To był debel — bliźnięta poszli na mecz baseballowy. Przez rok związek trwał głównie na odległość. Po tym, jak bracia oświadczyli się dziewczynkom — również tego samego dnia.\n„Byliśmy podekscytowani: jeśli jedno z nas się oświadczy, co pomyśli drugie, gdy siostra podzieli się z nią wiadomością? Czy ona też zostanie zaproszona do małżeństwa? Potem zdecydowaliśmy, że musimy to zrobić w tym samym czasie ”- mówi Craig.\nBliźniaczkom łatwiej było wspólnie zaplanować uroczystość. Na przykład w sklepach ślubnych Diana mierzyła połowę sukienek, Darlene — drugą: rzeczy, które pojawiły się jako pierwsze, były w twarz, a drugie. Ponieważ dziewczynki chciały, aby ojciec odprowadził ich oboje do ołtarza w tym samym czasie, musiały zrezygnować z bufiastych spódnic na rzecz prostszego kroju. W przeciwnym razie po prostu nie starczyłoby miejsca dla tej trójki w wąskim przejściu kościoła. Sukienki, podobnie jak obrączki, były takie same.\nObie rodziny budowały własne domy na sąsiednich działkach. Mają wspólny ogród, w którym odpoczywają z pięciorgiem dzieci.\nOficjalnie dzieci są kuzynami, ale genetycznie można je uznać za krewnych, ponieważ urodziły się z dwóch par bliźniąt\nCraig i Diana wychowują bliźniaków. Nie spodziewano się narodzin bliźniąt w rodzinie: narodziny bliźniąt w różnych pokoleniach tej samej rodziny nie wynikają z dziedziczenia. Bliźnięta jednojajowe powstają w wyniku spontanicznego oddzielenia zapłodnionego jaja w macicy. Więc szansa, że bliźnięta jednojajowe mogą mieć bliźnięta jednojajowe, wynosiła jeden na milion.\nPsycholog kliniczny Ramani Darvasula uważa, że nie jest zaskakujące, że para genetycznie identycznych bliźniaków, wychowanych w tym samym domu i wychowanych w podobny sposób, ostatecznie wybiera partnerów, którzy mają ze sobą wiele wspólnego. Ponadto bliźnięta mogą pogrążyć się w opowieści o sobie, a postawa „bycia bliźniakiem” staje się częścią ich tożsamości, bez której nie wyobrażają sobie siebie.\nOd pierwszych dni życia bliźnięta mają stałego towarzysza i często pełnią dla siebie rolę ważnej osoby – dla jedynego dziecka w rodzinie może to być np. rodzic. Dlatego nie jest im łatwo znaleźć partnera: nie każda osoba będzie gotowa pogodzić się ze szczególnym związkiem między bliźniakami.\nBadanie przeprowadzone w Szwecji w 2012 roku wśród żonatych bliźniąt wykazało, że im bardziej małżonkowie bliźniaków byli ze sobą związani przed ślubem, tym małżeństwo obu par było bardziej harmonijne.\nNaukowcy za szczęśliwe uważali także małżeństwa, których małżonkowie rozumieli i akceptowali potrzeby współmałżonka, który ma bliźniaka w utrzymywaniu relacji z bratem lub siostrą. Z kolei odrzucenie tego było drugim najczęstszym powodem rozwodów wśród takich par.\nSzczególną relację między bliźniętami, której nie chcą ryzykować, zaczynając z kimś na poważnie umawiać, naukowcy rozważali także jeden z powodów, dla których bliźnięta często mają tendencję do zakładania rodziny później niż ich rówieśnicy, jedyne dzieci w rodzinie.\nRodzaj relacji między bliźniętami wpływa również na życie rodzinne każdego z nich. Uczestnicy szwedzkiego eksperymentu przyznali, że kiedy znaleźli dla siebie chłopaka lub dziewczynę, ich bliźniakowi trudno było to zaakceptować. Jedna z badanych dziewczyn powiedziała na przykład, że kiedy wprowadziła się do swojego chłopaka, jej siostra bliźniaczka kilka razy poprosiła ją o powrót do domu, podkreślając jej pogarszający się związek z matką.\nW ten sam sposób związek między małżonkami może wpływać na komunikację bliźniąt. Relacja jednego uczestnika badania z jego bratem uległa pogorszeniu, ponieważ jego żona nakłaniała go do konkurowania z nim w osiągnięciach życiowych. Ale po rozwodzie komunikacja między braćmi poprawiła się.\nWysłano: 20.05 19:19


Nowoczesne technologie w kosmetologii i laseroterapii – YASUMI Professional\nSzkolenie z lasera diodowego DioShiro\nLaser diodowy to najskuteczniejsza metoda redukcji owłosienia oraz fotoodmładzania skóry – BBL poprzez wpływ na ekspresję genów odpowiadających za starzenie. BBL to nowość wyznaczająca nowe sposoby radzenia sobie z dolegliwościami skóry w wyniku procesów starzenia i ekspozycją na promienie słoneczne. Stosowanie terapii BBL stymuluje geny komórek skóry odpowiedzialnych za młody wygląd skóry. Fotoodmładzanie pozwalają odmłodzić skórę twarzy, szyi czy dekoltu. Przy pomocy impulsowego źródła światła skóra staje się dotleniona, przebarwienia zredukowane a teleangiektazje wyciszone.\nZasada działania lasera diodowego polega na niszczeniu włosa za pomocą światła laserowego, które wypala jego komórki odżywcze (znajdujące się w mieszku włosowym) i tym samym zapobiega ponownej regeneracji włosa i jego odrastaniu. Światło lasera wnika głęboko w skórę właściwą, gdzie energia optyczna z wiązki laserowej jest wybiórczo absorbowana przez barwnik znajdujący się we włosie (melaninę), co powoduje szybkie ogrzanie trzonu włosa i mieszka włosowego tak, że następuje jego uszkodzenie i uszkodzenie macierzy. Skutkiem uszkodzenia mieszka włosowego jest usunięcie włosa, brak jego regeneracji i nieodrastanie. Zabiegi odbywają się w różnych odstępach czasowych mając bezpośredni wpływ na fazę wzrostu włosa. Szkolenie z lasera diodowego wyjaśnia procesy zachodzące w mieszku włosowym i skórze, przeciwwskazania do zabiegów laserowych oraz ich poprawne wykonanie.\nomówienie zasady działania lasera diodowego,\nwskazania i przeciwwskazania do wykonania zabiegu depilacji laserowej oraz BBL,\nprocedura zabiegowa (wyznaczenie miejsc newralgicznych, obsługa urządzenia, dobór parametrów, nauka wykonywania zabiegu depilacji laserowej),\nSzkolenie z lasera IPL\nIPL to urządzenie wykorzystujące intensywne światło pulsacyjne, składające się z sekwencji impulsów i interwałów o regulowanej długości. Dostarcza energię świetlną, która jest absorbowana przez określone chromofory w skórze lub krwi. Energia świetlna jest pochłaniana i zamieniana w energię cieplną, co podnosi temperaturę tkanki zawierającej określone chromofory. Prowadzi to do jej osłabienia lub destrukcji, ale bez uszkodzenia otaczających ją tkanek i komórek. Jest to proces tzw. selektywnej fototermolizy.\nDodatkowo urządzenia typu IPL wyposażone w technologię SHR częściowo wykorzystują ścieżkę melaniny (40-50%), a połączenie technologii In Motion, poprzez delikatne podgrzewanie skóry pomaga wniknąć do mieszków włosowych. W związku z tym, za pomocą lasera SHR energia jest przekazywana przez tkanki wiele razy (około 10 razy na sekundę) w ciągłym ruchu, przy niskim zużyciu energii, ale z dużą częstotliwością (ok. 4-5 Hz).\nPołączenie powyższych technologii powoduje, że urządzenie można skutecznie wykorzystywać w: usuwaniu owłosienia, terapii przeciwzmarszczkowej, fotoodmładzaniu, redukcji przebarwień, uszczelnianiu naczynek i leczeniu trądziku. Najnowocześniejsze IPL mają także funkcję odmładzania skóry na poziomie materiału genetycznego.\nomówienie zasady działania IPL,\nwskazania i przeciwwskazania do wykonania zabiegu fotoepilacji, terapii przeciwzmarszczkowej, fotoodmładzania, redukcji przebarwień, uszczelniania naczynek i leczenia trądziku,\nprocedura zabiegowa (obsługa urządzenia, dobór parametrów, nauka wykonywania zabiegów przy użyciu IPL),\npielęgnacja skóry w warunkach domowych oraz zalecenia pozabiegowe.\nSzkolenie zawiera : materiały szkoleniowe, akcesoria oraz kosmetyki potrzebne do przeprowadzenia szkolenia, przerwę w postaci obiadu oraz kawy/herbaty, modelkę\nSzkolenie z HIFU Med Lift\nTechnologia HIFU wykorzystuje skoncentrowane ultradźwięki o wysokiej częstotliwości, które przenikają przez warstwę naskórka bez uszkadzania go, a następnie skupiają się na określonej głębokości. W miejscu koncentracji ultradźwięków dochodzi do podgrzania tkanek do temperatury 60-70oC. Energia ta stymuluje produkcję kolagenu, liftinguje skórę, poprawia owal twarzy, redukuje drugi podbródek, zwiotczenia skóry, poprawia napięcie i ujędrnia skórę.\nDzięki zastosowaniu wymiennych kartridży, które koncentrują ultradźwięki na różnej głębokości, urządzenia HIFU można wykorzystywać do zabiegów zarówno na twarz jak i ciało. Do dyspozycji operatora są kartridże skupiające ultradźwięki na głębokości: 1,5 mm, 3,0 mm, 4,5 mm, 6,0 mm, 8,0 mm, 10,0 mm, 13,0 mm, 16,0 mm, 18,0 mm. Wybierając odpowiedni kartridż można uzyskać odmienne efekty pozabiegowe. Urządzenie doskonale sprawdzi się w przypadku redukcji zmarszczek (kartridże 1,5 mm oraz 3,0 mm), liftingu skóry twarzy (4,5 mm), redukcji obwisłości skóry na ramionach (6,0 mm, 8,0 mm), a także do konturowania sylwetki i redukcji tkanki tłuszczowej (kartridże 10 – 18 mm). Wieloliniowe pole zabiegowe umożliwia osiągnięcie spektakularnych rezultatów, dzięki stałej odległości pomiędzy poszczególnymi liniami.\nomówienie zasady działania HIFU,\nwskazania i przeciwwskazania do wykonania zabiegu liftingu twarzy oraz konturowania sylwetki za pomocą HIFU,\nprocedura zabiegowa (wyrysowanie pola zabiegowego obsługa urządzenia, dobór parametrów, nauka wykonywania zabiegów przy użyciu HIFU),\nSzkolenie z lasera Nd:YAG Carbon Peel & Tattoo Laser\nUrządzenie Carbo Peel & Tatoo Laser to laser Neodymowo – YAG-owy, który wytwarza monochromatyczne, pulsujące światło laserowe o długości fali 532 nm, 1064 nm lub 1320 nm. Technologia Carbo Peel & Tatoo Laser polega na wnikaniu ultrakrótkich (nanosekundowych) impulsów światła laserowego w głąb skóry. Dzięki temu zjawisku, w trakcie usuwania tatuaży, przebarwień lub zmian pigmentacyjnych oddziałuje się wyłącznie na barwnik, bez uszkodzenia skóry otaczającej. Laser nie pozostawia blizn pozabiegowych, a czas rekonwalescencji jest wyjątkowo krótki. Poprzez zastosowanie 3 długości fali można skutecznie i selektywnie pozbyć się przebarwień lub usunąć tatuaże w różnych kolorach. Ciekawą opcją terapeutyczną jest możliwość wykonania zabiegu laserowego oczyszczania twarzy (peelingu węglowego).\nMechanizm działania urządzenia polega na podgrzaniu barwnika zlokalizowanego w skórze, dzięki czemu następuje rozbicie komórek, w których zawarty jest barwnik. Rozbity pigment zostaje pochłonięty przez makrofagi (komórki żerne), a pozostałości przesuwane są ku górze naskórka. Podczas trwania kolejnych sesji zabiegowych proces powtarza się, aż do osiągnięcia zadowalających dla klienta efektów.\nomówienie zasady działania lasera Nd:YAG,\nwskazania i przeciwwskazania do wykonania zabiegu usuwania tatuaży, przebarwień i peelingu węglowego,\nprocedura zabiegowa (obsługa urządzenia, dobór parametrów, nauka wykonywania zabiegów przy użyciu lasera Nd:YAG),


Warto powiedzieć na samym początku, iż panele, jak i siatka to takie rodzaje ogrodzeń, które można zamontować łatwo i szybko. Dodatkowo, są one zdecydowanie w bardziej przystępnej cenie niż ogrodzenia murowane lub kute. Stąd również tego typu popularność tego rodzaju ogrodzeń. Niemniej, cena to nie jedyny plus. Sprawdźmy czym różnią się od siebie takie dwa rodzaje ogrodzeń, zarówno w sposobie montażu i wytrzymałości. Jakie wybrać ogrodzenie: z metalu czy drewna? To klasyczny dylemat wszystkich, którzy aranżują wygląd swoich ogrodów.\nRead more about Wciąż bezpieczniej czujemy się za ogrodzeniem\nSzykowne stoliki kawowe to perfekcyjny pomysł nie tylko dla kawoszy – pięknie prezentują się w wielu pokojach, zwłaszcza w salonie bądź niezwykłej kuchni, zobacz więc ofertę Belle Maison. Teraz takie stoliki można znaleźć w najrozmaitszych wariantach designerskich – od ultramodern, doskonale wyglądających w minimalistycznych oraz awangardowych wnętrzach, aż po olśniewające ozdobne stoliki w stylu art deco. Zdecydowanie warto przekonać się samemu, w jakim stopniu stoliki kawowe są różne , a także w jaki sposób mogą ożywić wnętrze. Wbrew pozorom dekoracje to nie tylko drobnostki, które poza dekorowaniem pokoi wyłącznie zbierają kurz – nieraz pełnią dużo bardzo praktycznych funkcji.\nRead more about W jaki sposób udekorować obecnie dobrze swój dom\nJak w genialny sposób ozdobić teraz własne mieszkanie\nDużo osób przy remoncie lub przeprowadzce zastanawia się, jak dobrze udekorować mieszkanie. Trudno teraz zaskoczyć swoich znajomych ,jak również powalić ich na kolana urokiem swojego lokum. Poza idealnym dobraniem i ustawieniem mebli dosyć ważne są ściany – ich barwa oraz deseń.\nRead more about Jak w genialny sposób ozdobić teraz własne mieszkanie


Majewska Wypadek - Pomponik\nArtykuły na temat: majewska wypadek\n...przeżywa się ten pierwszy raz. Na wypadek 'gdyby', człowiek układa sobie w głowie długie podziękowania. Pan nigdy nie zapomina o żonie. - Niektórzy mnie za to besztają. A to Magda jest moim...\nAdam (Michał Tatarek), znawca literatury symbolicznej, cudem przeżył wypadek samochodowy, w którym zginęli jego ukochana, Basia (Anna Mielczarek) i jego najlepszy przyjaciel, Kamil (Szymon Budzyk). Decyduje się porzucić karierę wykładowcy akademickiego i zatrudnia się w hipermarkecie jako kasjer. Próbuje mu pomóc ciotka Xenia (Elżbieta Okupska). Intelektualistka, wielbicielka literatury, jego...\n"Krew poety" na 8 ścianach i 24 minitorach\n...jest długa. "Rycerz", "Lot Świerkowej Gęsi", "Ewangelia według Harry'ego", "Basquiat", "Pokój Saren", "Wypadek", "Wojaczek", "Angelus" czy "Ogród rozkoszy ziemskich" prezentowane były na wielu...\n...miesięcy. Tematem scenariusza "21 gramów" są egzystencjalne przeżycia trzech osób. Wypadek niespodziewanie łączy ich losy. Każda z postaci będzie musiała stawić czoła nowej sytuacji - wybrać miłość(...) o prawo do opieki nad swoimi dziećmi. Jack głęboko angażuje się w działalność religijną. Ich losy połączy tragiczny nieszczęśliwy wypadek. Paul zmierzy się ze swoją śmiertelnością, Cristina będzie...\n...z zespołem Czerwono-Czarni i założył własną Nową Grupę . Ale pracę z nią przerwał wypadek samochodowy. Powrócił na scenę w roku 1974 z solowym albumem "Bądź szczęśliwa". I znowu sukces: "Warszawa jest(...)-Białej, odbył się koncert zorganizowany przez Fundację Kultury i Edukacji Europejskiej "Alfa i Omega". Wystąpili m.in. Halina Frąckowiak, Alicja Majewska, Edward Hulewicz, Andrzej Dąbrowski i Bogusław...\n...? - To rodzaj planu B na wypadek, gdyby jednak coś nie wypaliło. Poza tym, psychologia bardzo przydaje się w zawodzie aktora. Z Klaudią Halejcio rozmawiała Jolanta Majewska-Machaj. Najlepsze programy...


Trampolina - Katalog stron Redslim\nfalownik, falowniki, portal, przekładnie, konferencje, zdrowie, firma, projektowanie wnętrz, ubezpieczenia, ślub, porady, nieruchomości, regulacja napędów, reduktory, silniki, wizytówki, prace licencjackie, motovario, falowniki omron, wesele, marketing, prace magisterskie, księgowość, styczniki, Softstarty, biuro rachunkowe, lenze, producent, aranżacja wnętrz, noclegi\ntrampoliny ogrodowe, trampolina, trampolina 312, najtańsze trampoliny, trampolina 244, trampolina dla dzieci, trampolina z siatką, trampoliny dla dzieci, trampoliny, trampolina ogrodowa\nBirety szkolne, czapki absolwentów i birety dla studentów. Rozpoczęcie lub koniec nauki szkolnej to znamienna chwila w życiu każdego młodego człowieka. Dla wychowanka, frajda z faktu ukończenia szkoły największa jest podczas uroczystości wręczania świadectw i dyplomów. ... szczegóły wpisu »\nChciałbyś kupić swoim pracownikom ubrania ochronne? Zapoznaj się z naszą ofertą. Nasza odzież ochronna robocza, jest szyta z dobrej jakości surowca, który uniemożliwia urazy skóry, dzięki czemu zapewnia bardzo wysoki stopień bezpieczeństwa Posiadamy również szeroki wybó ... szczegóły wpisu »\nSklep Andy Fashion to idealne miejsce dla osób, które mają zamiar zakupić najwyższej jakości odzież ze skóry oraz oryginalne futra po bardzo niskiej cenie. W naszym sklepie mogą Państwo zrobić wygodne i bezpieczne zakupy online. Klienci mogą liczyć na fachowe doradztwo ... szczegóły wpisu »\nCienki kocyk przedszkolaka, dedykowany dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Z jednej strony pokryty najwyższej jakości bawełną, z drugiej natomiast wykonany z wyjątkowego, mięciutkiego pluszu Minky. Lekki, bez ocieplającego wypełnienia. Kocyk Minky jest idealny jako elemen ... szczegóły wpisu »\nDom Sztuki Ludowej PolArt- stacjonarny i internetowy sklep stworzony przez etnografów z miłości do polskiego folkloru i rękodzielnictwa i chęci propagowania najlepszych, tradycyjnie wyrabianych produktów lokalnych. W ofercie ceramika, rzeźba, polska sztuka ludowa najwyż ... szczegóły wpisu »\nKatalog posiada 7899 stron internetowych w 15 kategoriach i 511 podkategoriach. Gości online 9. Stron oczekujących 6.


Nieprawidłowe publikowanie usług w BUR – dublowanie Kart Usług\nW związku z przypadkami dublowania przez Podmioty Kart Usług publikowanych w Bazie Usług Rozwojowych (BUR) informujemy, że taki proceder jest niezgodny z zapisem Regulaminu BUR, o którym mowa w § 7 ust. 10:\n„Dana usługa rozwojowa może zostać opublikowana jedynie za pomocą jednej Karty Usługi”.\nJednocześnie w kwestii usług doradczych Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przypomina, że od 5 listopada 2018 r. cena usługi doradczej dotyczy przedsiębiorcy (uczestnika instytucjonalnego), a nie uczestnika indywidualnego.\nZgodnie z pkt 8. Instrukcji wypełniania Karty Usługi doradztwo:\nPole „Cena za usługę” dotyczy ceny za usługę na przedsiębiorstwo a nie na osobę.\nOznacza to, że przy doradztwie Podmiot wskazuje jedną cenę na przedsiębiorstwo rozumiane jako "uczestnik instytucjonalny", tym samym niezależnie czy w doradztwie będzie uczestniczył jeden pracownik firmy, czy 5 pracowników cena będzie dotyczyła przedsiębiorstwa.\nTym samym niezasadne jest publikowanie kilku takich samych usług w Bazie, na które oddzielnie zapisuje się inna osoba z tego samego przedsiębiorstwa.


Według oceny SAI Platform z 2019 roku Polska wraz z Brazylią przodują na świecie pod względem stopnia zaawansowania prac związanych z implementacją praktyk rolnictwa zrównoważonego. Naszym rolnikom nie brakuje więc determinacji w sięganiu po coraz wyższe standardy produkcji żywności.\nPolskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego ASAP jest pierwszą w Polsce organizacją, która wprowadziła audyt służący ocenie stopnia zaawansowania praktyk rolnictwa zrównoważonego w polskich gospodarstwach. Jest on przeprowadzany na podstawie Listy Kontrolnej, powstałej na bazie Farm Sustainability Assessment (FSA), narzędzia opracowanego przez międzynarodową organizację SAI PLATFORM. Lista zawiera 112 pytań dotyczących różnych obszarów działalności rolniczej: m.in. zarządzania gospodarstwem i środkami produkcji, stosowanych w nim rozwiązań agrotechnicznych, jego stabilności finansowej i odpowiedzialności społecznej oraz środowiskowej. Audyt rozpoczyna się ogólnym wywiadem na temat specjalizacji gospodarstwa, a następnie jego wizytacją, w trakcie której weryfikuje się kolejne punkty wspomnianej Listy. Kończy natomiast oceną poziomu zaawansowania praktyk rolnictwa zrównoważonego (poziom złoty, srebrny lub brązowy) wraz z doradztwem i zaleceniami dla dalszego rozwoju w tym kierunku.\nRolnicy o korzyściach z audytu\nRosnące zainteresowanie audytem pokazuje, że polscy rolnicy dostrzegają konieczność podążania za standardami, jakie wyznacza globalny rynek żywności. Przekonują się też do zrównoważonego modelu zarządzania jako opłacalnej alternatywy prowadzenia działalności rolniczej. Audyt ASAP jest narzędziem, który dla wielu gospodarstw staje się niejako punktem odniesienia lub kolejnym krokiem w realizacji długofalowej strategii rozwoju.\nW lutym tego roku skorzystał z niego p. Krzysztof Ławrenowicz, właściciel Gospodarstwa Nasiennego ze wsi Podgóry (gm. Kępice, Powiat Słupski), który na co dzień stosuje dobre praktyki rolnicze oraz rozwiązania rolnictwa precyzyjnego. Intencją przeprowadzenia tego audytu w gospodarstwie było dalsze doskonalenie jego działań w kierunku zrównoważonej produkcji. Pan Krzysztof postawił na większą efektywność w zarządzaniu oraz pewność, że prowadzona przez Niego działalność rolnicza sprzyja ochronie zasobów naturalnych i dobrym relacjom z otoczeniem. Tym samym gwarantuje, że wytwarzane w gospodarstwie produkty są bezpieczne i dobrej jakości. Audyt został przeprowadzony we współpracy gospodarstwa z bankiem BNP Paribas, który jako członek Stowarzyszenia ASAP, na co dzień doradza swoim klientom, jak efektywnie inwestować w zrównoważoną produkcją rolną. Pan Krzysztof czeka obecnie na wyniki audytu oraz zalecenia.\nNarzędzie to oceniły dla nas gospodarstwa rolne, u których audyt przeprowadzono już kilka lat temu:\n„Audyt ASAP nie jest certyfikatem produkcji bezpiecznej żywności, natomiast posiada większość wspólnych zagadnień z Global G.A.P., dlatego może pomóc w przygotowaniu gospodarstwa do tej certyfikacji. Porusza on jednak jeszcze inne, ważne kwestie związane ze stabilnością gospodarstwa i jego długofalowym rozwojem. Jeśli ktoś myśli o swojej firmie wyłącznie tu i teraz, a nie perspektywicznie, to ten audyt niekoniecznie będzie dla niego. Nasze gospodarstwo Farm Frites Poland Dwa Sp. z o.o. w Bobrownikach od ponad 15 lat stosuje praktyki rolnictwa zrównoważonego, a poddanie się temu audytowi umożliwiło nam ocenę poziomu ich zaawansowania oraz zgodności standardów naszej produkcji ze standardami innych polskich oraz zagranicznych gospodarstw. Zrównoważony rozwój zakłada ciągłe doskonalenie się w wielu obszarach, które niekoniecznie brane są pod uwagę przy czysto finansowym podejściu do zarządzania. Dotyczą one wpływu działalności rolniczej na społeczność lokalną i środowisko, zapewnienia pracownikom odpowiednich warunków pracy oraz stabilności i przewidywalności wyniku finansowego, a nie jego maksymalizacji za wszelką cenę.” – Jarosław Wańkowicz, Farm Frites Poland Dwa Sp. z o.o. Bobrowniki (gm. Damnica, Powiat Słupski), Dyrektor ds. Zarządzania Surowcem w Farm Frites Poland S.A. w Lęborku.\n„Jesteśmy 1,5 tys. hektarowym gospodarstwem rolnym, specjalizującym się w uprawie zbóż oraz ziemniaka. Audyt ASAP został u nas przeprowadzony już kilka lat temu i pozwolił na weryfikację działań w różnych obszarach funkcjonowania naszego gospodarstwa, a co za tym idzie, na ich usystematyzowanie. Dzięki temu mogliśmy zachować wysokie standardy produkcji oraz zagwarantować, że nasze produkty są bezpieczne i dobrej jakości, w dodatku wytwarzane w sposób przyjazny środowisku. Standardy te wyróżniają nas na rynku żywności i decydują o konkurencyjności naszego gospodarstwa, co realnie przekłada się na większą opłacalność zawartych kontraktów. Audyt polecam wszystkim tym rolnikom, którzy myślą o rozwoju w kierunku zrównoważonej produkcji rolnej oraz planują certyfikację w tym zakresie oraz w zakresie bezpieczeństwa żywności.” – Arkadiusz Puchała, Dyrektor Gospodarstwa Rolnego „Natura” Sp. z o.o. w Rumsku (gm. Główczyce, Powiat Słupski).\nPoprzedni artykułJak koronawirus wpłynie na sektor owoców i warzyw?\nNastępny artykułCzy branża mięsna jest gotowa na koronawirusa?\nPiotr 12 maja 2020\tAt\t08:07\nZainteresowanych zapraszamy do skorzystania z usług doradczych związanych z certyfikacją SAI


Buty Dla Dziewczynki Zimowe Allegro. Wejdź i znajdź to czego szukasz. Mamy modele do biegania wspinaczki tańca i zabawy. Dowiedz się wszystkiego o zakończonej ofercie.\nbuty do biegania gel runmiles 2 meskie asics buty do biegania nike tanio buty do biegania na co zwrocic uwage buty do biegania victory buty do biegania o ile wieksze buty do biura 2019 buty do czarnych rajstop buty do garnituru 2016\nButy dla dziewczynki zimowe na Allegropl - Zróżnicowany zbiór ofert najlepsze ceny i promocje.\nButy dla dziewczynki zimowe allegro Takie buty zimowe dla dziewczynki najlepiej wybrać w wersji ze skóry by móc je zaimpregnować i łatwo wyczyścić. Kup buty zimowe dla dziewczynki w kategorii Kozaki dziecięce Dziewczynki na Allegro - Najlepsze oferty na największej platformie handlowej. Każde będą genialnie wyglądać i do spodni czy legginsów i do spódniczki.\nWejdź i znajdź to czego szukasz. Wyniki wyszukiwania - buty dla dziewczynki - Koszalin w Archiwum Allegro. Buty dla dziewczynki 30 w kategorii Buciki.\nButy dla dziewczynki 28 w kategorii Buciki. Porównaj szybko ceny w najpopularniejszych polskich sklepach online na jednej stronie. Buty zimowe dla dziewczynki na Allegropl - Zróżnicowany zbiór ofert najlepsze ceny i promocje.\n19 cm Materiał Skóra naturalna Dodatkowe informacje Znak Zdrowa Stopa Sztywny zapiętek Wkładka. Nie ulega wątpliwości że buty dziecięce powinny być przede wszystkim dobrze dopasowane i zapewniać komfort noszenia. Najpiekniejsza markowa odzież w atrakcyjnych cenach.\nButy dla dziewczynek znanych marek tylko w sklepie Super Express. Wejdź i sprawdź propozycję modnych rzeczy na lato. Buty dla dziewczynki 29 w kategorii Buciki.\nButy dla dziewczynki 26 w kategorii Buciki. Dowiedz się wszystkiego o zakończonej ofercie. Wyniki wyszukiwania - buty dla dziewczynek zimowe - w Archiwum Allegro.


Radom wernera szarych szeregów - artykuły | Echo Dnia Radomskie\nRadom wernera szarych szeregów\nRadom. Trwa przebudowa skrzyżowania Wernera-Szarych Szeregów-Mireckiego. Drogowcy pracują bez zamykania jezdni\nFirma Budromost ze Starachowic modernizuje jedno z najbardziej ruchliwych skrzyżowań w mieście. Chodzi o ulicę Wernera, Mireckiego i Szarych Szeregów.\nRadom. Kolejny nocny wypadek na skrzyżowaniu ulic Wernera/Szarych Szeregów. Nie ustąpił pierwszeństwa\nW nocy z soboty na niedzielę doszło do kolejnego wypadku na feralnym skrzyżowaniu Wernera/Szarych Szeregów.\n18 lutego 2018, 9:43\nAsfaltują dniem i... nocą. Ulice Szarych Szeregów i Wernera będą miały nową nawierzchnię\nTrwa wymiana nawierzchni na obu jezdniach ulicy Szarych Szeregów. Prace mają zakończyć się za około dwa tygodnie.\n22 lipca 2015, 6:00\nNOWE Łaźnia w Radomiu zaprasza na popołudnie artystyczne "Między sztukami"


metale – Ace Market U\nPosty otagowane metale\n17 czerwca 2021 12:22 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nNa temat miedzi wypowiedziałem się dziś w komentarzu porannym na naszym kanale AceMarketU-TV dostępnym poniżej więc zachęcam do obejrzenia szczególnie od 10:45 minuty filmu. Strategie na miedź można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla miedź w ostatnich miesiącach. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\njak zarobić na giełdzie?, jak zarobić na miedzi?, Miedz, strategia inwestycyjna, surowce, system inwestycyjny, system transakcyjny\nZłoto w korekcie spadkowej\n16 czerwca 2021 12:27 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nNa temat złota wypowiedziałem się dziś w komentarzu porannym na naszym kanale AceMarketU-TV dostępnym poniżej więc zachęcam do obejrzenia szczególnie od 13:18 minuty filmu. Strategie na złoto i dla dwóch innych towarów można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla złota z ostatnich miesięcy. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\njak zarobić na złocie?, strategia inwestycyjna, surowce, system inwestycyjny, system transakcyjny, Złoto\nWielka szansa dla złota\n11 czerwca 2021 14:50 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nZachowanie złota i obligacji amerykańskich jest prawie lustrzane czyli korelacja między tymi dwoma instrumentami finansowymi jest bardzo silna i pokazuje, że jeśli obligacje są sprzedawane to sprzedawane jest także złoto, a jeśli obligacje są kupowane to kupowane jest także złoto. Łatwo to zrozumieć ponieważ złoto jest traktowane jako alternatywa dla bezpiecznych obligacji, która jednak nie płaci odsetek czyli jeśli obligacje rosną na rentowności to dają więcej zarobić więc złoto jest sprzedawane bo nie daje zarobić odsetek i odwrotnie, jeśli obligacje drożeją to dają zarobić coraz mniej odsetek czyli lepiej trzymać kapitał w złocie. Wniosek: teraz gdy mocno zaczynają drożej obligacje amerykańskie złoto ma szanse nie tylko trwale wybić nad poziom 1900 usd ale ruszyć także w rejon 2000 usd i wyżej. Strategie na złoto i dla dwóch innych towarów można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla złota z ostatnich miesięcy. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\ninflacja, strategia inwestycyjna, surowce, system inwestycyjny, system transakcyjny, Złoto\nPrognozy dla rynku metali\n11 czerwca 2021 13:05 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\n9 czerwca 2021 13:03 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\n2 czerwca 2021 13:02 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nZłoto na wykresie 3D\n2 czerwca 2021 10:23 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nZłoto dzielnie walczy o poziom 1900 usd, a ostatnia próba wzrostu nie przyniosła punktowego testu zniesienia 61,8 % całej ostatniej rocznej fali spadkowej wywołanej wzrostami rentowności amerykańskich obligacji. Powiązanie obligacji z zachowaniem inflacji opisałem tu: https://acemarketu.com/?p=395525. Jeśli rynek długu zacznie bać się inflacji to rentowności znów zaczną rosnąć więc powstanie presja na rzecz spadku cen złota, a jeśli rentowności zaczną spadać to pewnie cena złota znów zacznie rosnąć, co ładnie widać na wykresie poniżej. Ale co będzie w przyszłości? Jak rynek uważa, że się stanie na cenie złota czyli pośrednio na amerykańskich obligacjach i perspektywach dla inflacji w USA? Pomocny jest tu wykres 3D dla złota uśmiechów opcyjnych, który dla poszczególnych delt (równych odległości od spot – opcji ATM) nanosi na siebie zmienności (popyt na opcje CALL i PUT jest niezależny i to bardzo ważne spostrzeżenie w tej analizie), a im wyższa/niższa zmienności tym wyższy/niższy popyt na daną opcję co łatwo zinterpretować jako wskaźnik badający, w którą stronę rynek spekuluje lub zabezpiecza się na wypadek wystąpienia kolejnego ruchu w średnim i długim terminie. Okazuje się, że bez względu na termin wygasania opcji na złoto opcje CALL (na wzrosty) są bardziej cenne niż opcje PUT (na spadki) a to oznacza, że rynek nastawia sie na wzrosty cen złota czyli zakłada spadki rentowności amerykańskich obligacji i prognozuje, że w kolejnym roku inflacja nie będzie już rosnąć. I na koniec ostateczny wniosek: im dalej w przyszłość tym obstawianie wzrostów cen złota jest mocniejsze czyli na rynku nie ma strachu przed inflacją. Dlaczego złoto nie jest traktowane jako najlepsze zabezpieczenie przed inflacją? Bo złoto nie płaci odsetek, a obligację płacą. Strategie na złoto i dla dwóch innych towarów można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla złota z ostatnich miesięcy. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\njak inwestować na rynku opcji?, jak zarobić na złocie?, opcje, strategia inwestycyjna, surowce, system inwestycyjny, system transakcyjny, Złoto\nInflacja, złoto i USD\n28 maja 2021 14:49 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nCzy inflacja ma wpływ na cenę złota na przestrzeni ostatnich 2 lat, gdy przeżyliśmy krach, recesję oraz hossę? Właśnie okazało sie, że inflacja PCE, na którą szczególną uwagę skupia FED, wzrosła bardziej niż zakładały prognozy i jest na poziomach najwyższych od IX 2008 roku, a w ujęciu core nawet od 1993 roku, co widać na wykresie poniżej, więc przełożenie tych faktów na wycenę USD i złota powinno wystąpić. Korelacja z ostatnich dwóch lat pokazuje, że spadek inflacji działa niekorzystnie na wycenę USD, a wzrost inflacji pozytywnie dla USD ale powiązanie jest raczej małe (-0,227). Natomiast znacznie wyższe jest to powiązanie dla złota, spadek inflacji daje wzrosty cen złota, a wzrost inflacji spadek ceny złota (korelacja -0,561, a korelacja złoto i EURUSD to 0,417). Czy mając to na uwadze czeka nas wkrótce spadek cen złota w średnim i długim terminie?… Strategie na złoto i dla dwóch innych towarów można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla złota z ostatnich miesięcy. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\nEURUSD, forex, jak zarobić na złocie?, strategia inwestycyjna, system inwestycyjny, system transakcyjny, Złoto\n28 maja 2021 13:04 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nMiedz, surowce, Złoto\nZłoto, obligacje i inflacja\n26 maja 2021 11:30 Napisz komentarz Napisany przez Andrzej Stefaniak\nCena złota zaczyna dynamicznie rosnąć, a wybicie nad poziom 1900 usd to zapowiedź ataku na zniesienie 61,8 % całej fali spadkowej sprzed roku czyli na opór w okolicach 1923 usd. Ostatnie dni to przyspieszenie trendu wzrostowego powiązane z powrotem do spadków rentowności amerykańskich obligacji, które są z kolei alternatywą dla złota. Na wykresie poniżej naniosłem cene złota z zachowaniem inflacji CPI w USA na przestrzeni lat i wyraźnie widać jak silna jest korelacja zwłaszcza w sytuacjach, gdy inflacja w USA zaczyna rosnąć. Powiązanie jest bardzo wyraźnie widoczne – gdy rośnie inflacja to rośnie cena złota, a gdy inflacja spada to cena złota ma tendencję do spadku i konsolidacji na niskich poziomach. Z kolei obligacje są powiązane z zachowaniem USD, ale to już temat na inną dyskusję. Skoro teraz mamy perspektywę kilku miesięcy z wysokimi odczytami inflacji to wynika z tego, że cena złota ma szanse przebić poziom 1923 usd i zaatakować maksima wszech czasów więc to jest właśnie scenariusz bazowy. Strategie na złoto i dla dwóch innych towarów można obserwować śledząc mój portfel, poniżej przykładowa historyczna krzywa kapitału dla złota z ostatnich miesięcy. Chcących obserwować mój portfel proszę o wysłanie emaila na adres: wiecejinfo@acemarketu.com\njak zrobić na złocie?, strategia inwestycyjna, system inwestycyjny, system transakcyjny, Złoto


Słodki klincz - WP Finanse\nNie dość, że mamy jedne z najwyższych cen cukru w Europie, to na dodatek pasą się na nim krewni i znajomi polityków Platformy i PSL. To najlepszy przykład, jak regulacje podbijają ceny w sklepach i sprzyjają łamaniu prawa.\nNie dość, że mamy jedne z najwyższych cen cukru w Europie, to na dodatek pasą się na nim krewni i znajomi polityków Platformy i PSL. To najlepszy przykład, jak regulacje podbijają ceny w sklepach i wypaczają prywatyzację.\nWszystko zaczęło się od tego, że w 2006 roku Bruksela wprowadziła limity produkcyjne na cukier. Regulacja miała chronić przemysł cukrowniczy oraz plantatorów ze Wspólnoty, a uderzyła w sektor spożywczy, rykoszetem bijąc po kieszeni klientów. Polska musiała obniżyć produkcję 20 proc. W efekcie w marcu 2011 roku ceny cukru w niektórych sklepach przekroczyły 5 zł.\nDzisiaj zamiast być potentatem w produkcji cukru, borykamy się z jego brakiem, a to winduje ceny. W konsekwencji wszyscy przepłacamy rocznie aż 2 mld zł.\n40 proc. tej kwoty musimy dopłacić, kupując cukier w sklepie, resztę nabywając jego przetwory, takie jak słodycze, dżemy czy napoje.\nTymczasem, jak pisze "Polityka", największa polska spółka cukrowa zarabiająca na nas krocie stała się eldorado dla polityków i ich znajomych. Jest także areną nielegalnych działań biznesu, który walczy o kontrolę nad nią.\nDzięki limitom Krajowa Spółka Cukrowa obraca rocznie 3 mld zł, a jej zysk sięga pół miliarda złotych. Od lat Skarb Państwa próbuje firmę sprywatyzować. Z informacji "Polityki" wynika jednak, że w spółce zatrudnieni są krewni i znajomi liderów PSL, dawnego SKL, a także siedleckich posłów Platformy Obywatelskiej. Jak przypomina tygodnik, jest to region wyborczy Marka Sawickiego z PSL oraz Marka Halickiego z PO.\nW konsekwencji sprzedaż KSC zablokowano. Dano wprawdzie możliwość sprzedaży jej udziałów, lecz tylko pracownikom spółki oraz plantatorom dostarczającym buraki cukrowe. Ci jednak w efekcie wysokiej wyceny spółki nie mają na to pieniędzy. Sytuację starają się wykorzystać odbiorcy cukru. Efekt jest taki, że sprawą zainteresowało się CBA. Biuro podejrzewa, że Maspex podstawiał osoby uprawnione do zakupu akcji KSC, aby przejąć w niej udziały.\nFirma zaprzecza tym zarzutom.\n- Już kilka miesięcy temu potwierdziliśmy, że nasza spółka udostępniła środki finansowe w formie pożyczek plantatorom i pracownikom uprawnionym do zakupu akcji Krajowej Spółki Cukrowej. Naszym celem było wsparcie idei akcjonariatu plantatorsko-pracowniczego poprzez jej wzmocnienie o udział akcjonariusza branżowego. Wszystkie nasze działania, jak również współpracujących z nami plantatorów, były w każdym aspekcie zgodne z prawem - mówi Dorota Liszka, rzeczniczka Maspexu.\nRolnicy oraz pracownicy domagają się obniżenia wyceny KSC. To pozwoliłoby im taniej nabyć akcje. Chcą także, aby spółka udzieliła im kredytu na taką transakcję, rozłożonego na siedem lat.\nCiężko liczyć na przejrzystość dalszych przekształceń. Sytuacja nie zmieni się, dopóki działalność cukrowni będzie opłacalna niezależnie od jakości zarządzania. Szansa na to będzie na początku grudnia. Wówczas Parlament Europejski zajmie się reformą polityki rolnej. Wśród proponowanych zmian jest całkowite uwolnienie rynku cukru w ciągu 3-4 lat. Zdaniem ekspertów spowoduje to spadek cen. Aby w takich warunkach KSC mogła chwalić się zyskiem, Wówczas spółką trzeba będzie zacząć profesjonalnie zarządzać, by ta wypracowywała zysk, upychanie tam kolegów z partii i znajomych przestanie mieć sens. Bo ci nie poradzą sobie


ok. 1350 r. Pergaminowa karta z Godzinek ze zdobieniami złotem oraz namalowanym smokiem (A17) – e-cymelia.pl\nok. 1350 r. Pergaminowa karta z Godzinek ze zdobieniami złotem oraz namalowanym smokiem (A17)\nSprzedana. Chcesz kupić podobną? Napisz: a@e-cymelia.pl\nJęzyk rękopisu: łacina – w średniowieczu język uniwersalny – powszechnie używany i znany w całej wykształconej Europie, także w Polsce (dotyczy to także pism świeckich – np. dokumenty prawne sporządzano po łacinie – w tym ówczesnym międzynarodowym języku…)\nTego typu modlitewniki, brewiarze, Biblie czy innego rodzaju pergaminowe rękopisy trafiały na nasze ziemie ze skryptoriów zachodniej Europy najczęściej jako dary dla dostojników, szlachty czy ważnych postaci…\nUWAGA – karta jest pergaminowa. Nie jest to rękopis na papierze, ale na specjalnie wyprawionej skórze. Tak w średniowieczu powstawały książki rękopiśmienne… Fragment jednej z nich mogą Państwo nabyć za niewielkie pieniądze… Gwarantowana trwałość takiej karty to kolejne kilkaset lat…\nNiezwykle rzadki ślad dawnego średniowiecznego skryptorium. Dobra lokata kapitału i gwarancja autentyczności w zalewie chińskich podróbek…(pojawiają się już niestety także doskonałe kopie „średniowiecznych” rękopisów – wykonane współcześnie w Azji – pamiątki, niczym papirusowe egipskie zwoje). W przypadku naszej oferty gwarantujemy autentyczność i datowanie.\nNabywca z kartą otrzyma opis sporządzony przez naukowca – na odwrocie opisu jest skan obu stron karty – w skali 1:1, co uniemożliwia użycie tej pisemnej analizy do np. sprzedaży innego rękopisu.\nCharakterystyka rękopisu z XIV wieku sporządzona przez dr hab.\nKarta pergaminowa zawierająca fragment modlitwy tzw. Godzinek, ku czci Najświętszej Marii Panny, pochodzi z XIV w., z Francji. Tekst łaciński napisany typowym dla tego czasu pismem gotyckim na wytwornym, eleganckim pergaminie zwanym welinem. Książka miała podręczny format (wymiary karty: 12,8 x 18,2 cm), służyła osobistej modlitwie, była przedmiotem luksusowym. Zawiera fragment Starego Testamentu – Psalm 95, a także modlitwę zwaną kolektą. Jest to fragment mszy za zmarłych.\nNa karcie widoczny kunsztowny inicjał „U” napisany niebieskim i czerwonym atramentem oraz złotem. Dekorację na obu stronach uzupełnia piękna, bogato zdobiona złota bordiura, uzupełniona niebieską i czerwoną farbą, przedstawiająca fantazyjnie narysowanego smoka złączonego z motywem roślinnym. Poniżej odczyt i tłumaczenie fragmentu, rozpoczynającego się od inicjału „U”1 (sześć wersów).\n-mus Deo salutari nostro\npreoccupemus faciem in\nconfessione et in psal-\n-mis iubilemus ei.\nwznośmy okrzyki na cześć Opoki naszego\nZbawienia. Przystąpmy przed Oblicze\njego z dziękczynieniem, radośnie śpiewajmy Mu pieśni.\n1W średniowieczu zamiast „V” pisano „U”- i na odwrót.


Superbohater zwany dupkiem, recenzja filmu Hancock - drugie spojrzenie | Gadżetomania.pl\nNajnowszy film Petera Berga, który zabrał się m.in. za ekranizację najnowszej ekranizacji Diuny Franka Herberta, Hancock — pomimo niezłego pomysłu na fabułę, zdradza ogromne niedociągnięcia scenariusza. Szyta grubymi nićmi intryga rozłazi się niczym strój głównego bohatera. Jednak jedno trzeba przyznać scenarzystom — z takiego natłoku "oryginalnych" pomysłów ciężko było zlepić jeden film.\nSam pomysł na historię jest nietypowy. Oto poznajemy Hancocka, czarnoskórego superbohatera, którego wszyscy nazywają dupkiem. Pomimo nadnaturalnych zdolności każda jego bohaterska akcja kończy się zniszczeniami ubocznymi, kłótniami z niewdzięcznymi mieszkańcami, co w rezultacie tylko pogłębia problemy wewnętrzne Hancocka. Jego wyolbrzymiony "kontest" rzeczywistości ogląda się z dużą dozą sympatii i zrozumienia. Każdy z nas kiedyś czuł się tak, jak Hancock.\nFilm trzyma bardzo dobry poziom mniej więcej do połowy. Potem jest już coraz gorzej. Pierwsza z rytmu wytrąciła mnie nachalna reklama serwisu YouTube i już nic nie było takie same. Następnie Mix Hulka z Pan i Pani Smith i obyczajowym filmem rodzinnym do końca zawrócił mi w głowie. Podobno nie miesza się alkoholi. Mimo więc, że dość szybko poczułem nudności, chciałbym jeszcze raz pogratulować scenarzystom, którzy potrafili z tak pogmatwanej historii skleić jeden film. Po seansie z moją dziewczyną naliczyliśmy ok. 7 konfliktów z jakimi borykają się główni bohaterowie, do tego dochodzi sporo akcji i całkiem niezłych efektów specjalnych (w sumie większość polega na efektownym rzucaniu czymś lub kimś) oraz parę efektownie obciętych dłoni. Tylko co z tego…\nPomimo niejednoznacznej wymowy filmu, Hancock pozostanie tylko letnim, lekkim filmem, o którym zapomina się tuż po wyjściu z kina. Obdarzony sporą ilością dobrego humoru ocieka niestety amerykańskim patosem, co przy tak nietypowym pomyśle widać aż zbyt wyraźnie.\nZobacz również: Anty-superbohater. Recenzja filmu Hancock\nKrytycy są zgodni: God of War III będzie największą grą 2010 Jest wideo z gameplayem Duke Nukem: Forever Zobacz plakat kontynuacji Mrocznego rycerza! Zostaw pistolet, weź cannoli - wspaniałe plakaty z Ojca Chrzestnego Gadżetomania: Na Creative Zii Egg Plaszma można też grać w gry Buzzmarketing, czyli o "szemranych" komentarzach w sieci Problemy budżetowe filmu Bioshock niezła recenzja: Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki Afrykańska uczta filmowa Dodatek w polskim wydaniu Loki Już teraz możecie mieć nowego YouTube'a. Jak to zrobić? YouTube zacznie sprzedawać gry