Opętanie - Forum Fahrenheita\nRejestracja: ndz, 26 sty 2014 19:50\nPost autor: Elenwena » ndz, 20 kwie 2014 10:17\nWitam :) wrzucam wam moje kolejne opowiadanie licząc na to, że stosownie się nim zajmiecie ;) muszę przyznać, że odczuwam lekki dreszczyk, dzięki wam znów poznam kolejną część moich błędów ;)\nMichiko cicho przygotowała śniadanie nie chcąc obudzić męża. Wczoraj wrócił późno ze spotkania z przyjaciółmi. Ubrała się i już stała w progu, gdy podszedł do niej Hiro.\n− Wybierasz się gdzieś?\nKobietę owionął zapach alkoholu.\n− Idę do świątyni złożyć ofiarę i spotkać się z moją matką.\n− Chcesz iść sama? Przecież możesz spotkać po drodze jakiś mężczyzn. Wiem jak patrzą na ciebie mieszkańcy naszej wioski…\nMichiko była bardzo ładną kobietą. Hiro jeszcze cztery miesiące temu należał do grona wielbicieli jej piękna. Wiedząc, że jej rodzice nie zgodzą się na ślub, uwiódł ją, chcąc pokazać, że może zdobyć najładniejszą dziewczynę po tej stronie gór. Trzy miesiące temu doszło do ślubu.\n− Zaczyna szerzyć się zaraza, powinniśmy wyprosić opiekę dla mojej matki – powiedziała.\n− Dla twojej matki? Nie lepiej wyprosić opiekę dla siebie?\n− Modli się za nas i za naszą wioskę, a za nią nikt.\n− Nigdzie nie idziesz – złapał ją za rękę. – Teraz wiele osób idzie do świątyni, a nie wszyscy mają dobre intencje.\nMichiko przez moment spoglądała na męża, ale opuściła głowę i odeszła od drzwi. Późnym popołudniem poszli do pobliskiego lasu, by zebrać drewno. Nawet nie spostrzegła, kiedy Hiro zniknął jej z oczu. Zobaczyła za to młodego mężczyznę, który wyróżniał się białym strojem.\n− Jak ci na imię dziecko? – odezwał się do niej.\nKobieta podskoczyła przestraszona. Zaczęła panicznie rozglądać się, czy w pobliżu nie ma jej męża.\n− Dlaczego się boisz?\n− Nie wolno mi rozmawiać z innymi mężczyznami – wymamrotała ze spuszczoną głową.\n− Nie musisz się obawiać, jestem wysłannikiem ze świątyni. Jesteś Michiko, prawda?\n− Skąd zna pan moje imię?\n− Przysyła mnie twoja matka, powiedziała, że na pewno będę wiedział, że ty to ty.\n− Nie pojawiłaś się dziś w świątyni. Od dłuższego czasu prosiła mnie o pomoc. Wiesz o zarazie, prawda?\n− Więc, czy chcesz przyjąć pomoc, o którą tak bardzo prosiła dla ciebie twoja matka?\n− A co z nią? Przecież ona też może zachorować…\n− Przykro mi to stwierdzić, ale już jest chora, jeszcze o tym nie wie – powiedział ze smutkiem, − jej życzeniem jest ocalić ciebie i twoich najbliższych. Dobrze się stało, że dziś nie wyszłaś poza wioskę.\nDziewczyna przed dłuższą chwilę z niedowierzaniem spoglądała na mężczyznę. Nie mogła w to uwierzyć, ale widziała w jego oczach smutek. Padła na kolana starając się powstrzymać płacz. Skryła twarz w dłoniach.\n− Spójrz na mnie… Chcesz przyjąć pomoc, o którą prosiła? – powiedział do niej łagodnie, klękając przy niej. – To jest jej życzenie.\n− Naprawdę? – zapytała powstrzymując łkanie.\n− Nie okłamałbym ciebie.\n− A nie możesz jej uratować? Moja wioska jest odseparowana, zaraza może do nas w ogóle nie dotrzeć. Błagam cię uratuj ją!\n− Mogę ochronić przed chorobą, a nie z niej wyleczyć. Takie mam zadanie. Jaka jest twoja decyzja?\nMichiko wciąż płakała. Prosiła przybysza o ratunek dla matki, ale on uparcie jej odmawiał.\n− Zrozum dziecko, to moja jedyna forma pomocy, jaką mogę ci ofiarować. Uszanuj decyzję twojej matki.\n− Dobrze, oddam się pod twoją opiekę.\n− Podaj mi rękę.\nWyciągnęła przed siebie morką od łez dłoń. Mężczyzna dotknął jej paznokci i zniknął. Dziewczyna przez moment z niedowierzaniem spoglądała przed siebie. Po chwili podbiegł do niej Hiro.\n− Co się stało? – zapytał, spoglądając na jej zapłakaną twarz.\n− Mam… przeczucie, że z mamą dzieje się coś złego – powiedziała.\nNie miała odwagi przyznać się, że spotkała mężczyznę, chociaż zniknął tak szybko jak się pojawił.\nPo kilku dniach młoda mężatka przestała odzywać się do otaczających ją ludzi, w nocy nie spała, tylko spoglądała w niebo nieruchomym wzrokiem. Przestała też chodzić. Czasem szeptała do siebie niewyraźne słowa. Dom Hiro często odwiedzali sąsiedzi, chcąc na własne oczy zobaczyć Michiko.\n− Co się jej mogło stać? – spytał naczelnik wioski uważnie przyglądając się pięknej kobiecie.\n− Może to kara? – zagadnęła sąsiadka. – Może rzuciła na nią klątwę jakaś zazdrosna kobieta, bo jej mąż zbyt często się za nią oglądał?\nWieśniacy próbowali znaleźć w domu jakiś przedmiot, które mogłyby być nośnikiem klątwy, ale nic nie znaleźli. Plotki o rzekomej karze rozeszły się szybko i podsunięto nawet pomysł, że może Michiko zdradziła męża, a to był efekt jej czynu.\nJuż trzeciego dnia dziwnego zachowania Michiko do domu małżeństwa przychodziła młodziutka Nanami pomagając Hiro w opiece nad domem i chorą. Mężczyzna już dwa dni później zaczął coraz częściej wychodzić z domu pod byle, jakim pretekstem. Dziewczyna początkowo nie chciała go o nic wypytywać, ale przełamała się, gdy przestał wracać na noc.\n− Dlaczego wczoraj i przedwczoraj nie wróciłeś w nocy do domu? Coraz rzadziej tu zaglądasz i wiem, że nie spędzasz czasu z mężczyznami z wioski…\nMężczyzna obrzucił dziewczynę potępiającym wzrokiem.\n− Co tym możesz o tym wiedzieć… jesteś mężczyzną? Wiesz, co to znaczy mieć kaleką żonę? Może ona rzeczywiście mnie zdradziła i to jest jej kara…\n− Michiko by tego nigdy nie zrobiła… spędzałyśmy tyle czasu razem! Ja też bym nigdy cię nie zdradziła…\nHiro westchnął ciężko i położył się na swoim miejscu nawet nie spoglądając na swoją żonę.\n− Idź już do siebie… przepraszam, nie powinienem na ciebie krzyczeć.\nPo dwóch tygodniach do wioski wezwano kapłana ze świątyni. Mężczyzna przybył dopiero po ośmiu dniach tłumacząc się zarazą. Był młody, ledwo po ostatnich inicjacjach. Zabrał pieniądze na ofiarę, odprawił krótki rytuał i oświadczył, że nie ma już nic do zrobienia. Rozwiązanie zostawił w rękach wieśniaków.\n− Została opętana przez lisa.\nSłowa te rozeszły się po wiosce lotem błyskawicy. Demon był podobno zbyt silny żeby odprawić egzorcyzm. Hiro został zmuszony przenieść Michiko do opuszczonego domu leżącego na obrzeżach wioski. Mieszkańcy po wyjeździe kapłana zebrali się, by podjąć odpowiednie decyzje.\n− Nieszczęście chodzą parami – odezwał się naczelnik wioski. – Nie dość, że w okolicy panuje choroba, to jeszcze u nas jest opętana.\n− Nie może tu zostać – oświadczył jeden z mężczyzn.\n− Nie ma sensu próba zabójstwa – dopowiedziała stara kobieta. – Demon opuści jej ciało, żeby nie stała się mu krzywda i może szukać zemsty.\n− Jest tylko jedno wyjście – odezwał się starzec. – Mąż musi opuścić z nią wioskę.\nDnia następnego oddelegowano Nanami do domu, gdzie przebywało małżeństwo. Stanęła przy wejściu, ale nie miała odwagi przekroczyć progu. Teraz cieszyła się, że nie jest tak ładna jak Michiko, gdyby było inaczej to ją mógł opętać lis.\n− Mogę cię na chwilę poprosić? – zagadnęła nieśmiało.\nHiro spojrzał na stojącą w progu dziewczynę. Michiko nawet nie zareagowała, nieruchomym wzrokiem spoglądając przed siebie. Podniósł się z ziemi i wyszedł przed chatę.\n− Wioska zadecydowała – powiedziała cicho Nanami. – Masz odejść ze swoją żoną.\nMężczyzna zbladł. Przez moment zastanawiał się, co ma powiedzieć.\n− Mówiąc szczerze spodziewałem się takiej reakcji – oświadczył, – ale czy muszę odchodzić z nią? Nie można tego w inny sposób rozwiązać?\nNanami przez moment spoglądała na mężczyznę z szeroko otwartymi ustami.\n− Obawiam się, że nie, ale… jeśli tylko chcesz pójdę z tobą – wyrzuciła z siebie pochylając gwałtownie głowę, żeby ukryć rumieńce.\nHiro przez dłuższą chwilę spoglądał przed siebie.\n− Dobrze, skoro tego chcą… A ty nie powinnaś skazywać się na tułaczkę ze mną i moją chorą żoną.\n− Na pewno będzie ci łatwiej, jeśli będę ci towarzyszyć – powiedziała cicho. – Poza tym może dzięki temu złagodzimy gniew wygnanego lisa.\nMężczyzna przyglądał się dziewczynie. Nie miała rodziców, nic jej tutaj nie trzymało. Mieszkała z ciotką, która wykorzystywała ją do najgorszych prac.\n− Robisz to tylko na swoją własną odpowiedzialność. Jutro o świcie wyruszamy, zabierz ze sobą jedzenie i najważniejsze rzeczy.\n− Tak! – niemal wykrzyknęła.\nHiro jeszcze przez chwilę wpatrywał się w jej oddalającą się sylwetkę. Wiedział, że nie był to najrozsądniejszy pomysł, ale samemu będzie mu zbyt trudno, a ona już zajmowała się jego chorą żoną.\nDnia następnego Nanami z bagażem i Hiro z Michiko na plecach opuścili wioskę. Mieszkańcy dopiero wieczorem odważyli się pójść do chaty, by się upewnić, że opętana na pewno odeszła.\nWędrowali przez tydzień nim skończyły się im zapasy. Szli przez góry, więc podróż była wyczerpująca. Hiro coraz bardziej zdawał sobie sprawę z tego, że to wszystko go przerasta. Nie potrafił wyobrazić sobie kolejnych dni. Nie tego oczekiwał żeniąc się z piękną dziewczyną. Michiko stawała się jakby coraz cięższa. Wciąż była nieobecna, nie potrafiła chodzić. Przestała tylko szeptać. Wsparciem była dla niego Nanami. Może nie była zbyt ładna, ale była zdrowa i chętna do pomocy.\nHiro znał tą okolicę, wiedział, że o godzinę drogi stąd jest niewielka wioska. Dał Nanami pieniądze i kazał kupić jedzenie. Chciał pomyśleć w samotności.\n− Może ty pójdziesz? – zaproponowała nieśmiało dziewczyna. – Ja popilnuję Michiko. Przyda ci się odpocząć, wyjść między ludzi. Jesteś coraz bardziej poddenerwowany.\nMężczyzna obrzucił Nanami potępiającym wzrokiem. Dziewczyna speszyła się i bez słowa poszła w wyznaczonym kierunku. Gdy oddaliła się, Hiro podszedł do swojej żony.\n− Słyszysz mnie? – odezwał się do niej.\nKobieta nawet na niego nie spojrzała.\n− Michiko ocknij się. Będę musiał cię zostawić, rozumiesz? Nie mogę tak z tobą żyć. Nie możesz być żoną w takim stanie. Daj mi jakikolwiek znak.\nŻadne z jego słów do niej nie dotarło. Mężczyzna przygryzał wargę, nerwowo spoglądając na piękną kobietę. Po chwili westchnął ciężko i przeczesał włosy palcami.\nGdy wróciła Nanami ruszyli w dalszą drogę, ale Hiro zmienił nieco kierunek wędrówki. Po dwóch dniach, w nocy, starając się być jak najciszej wziął na ręce swoją żonę. Zaniósł ją do niewielkiej jaskini znajdującej się o godzinę drogi od ich obozowiska. Znajdowali się w odludnej części gór, więc wiedział, że Michiko nie powinna zostać zbyt szybko odnaleziona.\nRankiem, gdy się obudzili, Nanami wpadła w panikę. Hiro nie chcąc się zdradzić, zaproponował poszukiwania, ale omijał miejsce, gdzie ją zostawił. Wrócili do obozu popołudniu. Podjęli decyzję, by poszukać jej jeszcze jutro. Dziewczyna z jednej strony cieszyła się, że Michiko zaginęła, ale z drugiej wstydziła się tego uczucia. Dzięki temu Hiro stał się znów wolny.\nNastępnego dnia powłóczyli się po okolicy i zostali na noc w obozowisku. Każde z nich głęboko w duchu liczyło, że kobieta się nie pojawi. Rankiem Hiro chciał jak najszybciej wyruszyć, co Nanami przyjęła z ulgą. Nie chcieli wracać do swojej rodzinnej wioski, więc poszli w przeciwnym kierunku.\nTrzeciego dnia po tym jak Hiro zostawił Michiko, odwiedził ją niespodziewany gość. Samotny, stary wędrowiec chciał znaleźć miejsce, gdzie mógłby przeczekać deszcz. Nie zamierzał tam wejść. Znał w tym miejscu inną jaskinię, ale coś go tam przyciągnęło. Leżała tam niebywale piękna kobieta. Złapał ją za rękę, chcąc ją odwrócić, ale coś zwróciło jego uwagę. Pod wpływem jego dotyku jej skóra zapadła się i z trudem odzyskała swój kształt. Dziewczyna była odwodniona. Przez kilka godzin podawał jej ostrożnie wodę.\n− Lisie, dlaczego opętałeś tą biedną kobietę? – zapytał.\nKobieta w żaden sposób nie zareagowała.\n− Nie jesteś dzikim lisem, tylko zenko. Jesteś sługą bóstwa z lokalnej świątyni.\tDziewczyna po raz pierwszy spojrzała na niego pytającym wzrokiem, ale nie odezwała się ani słowem.\n− Byłem kiedyś mnichem, przez wiele lat praktykowałem – powiedział jakby domyślając się, o co może chcieć zapytać. – Głównie zajmowałem się egzorcyzmami. Inaczej opętują nogitsune, inaczej zenko. Gdybyś był dzikim lisem ta kobieta nie byłaby taka spokojna i na pewno nie piłaby wody. Niedoświadczeni kapłani nie zobaczą różnicy. Dlaczego ją opętałeś?\nKobieta przez chwilę nie odezwała się, a potem pod nosem zaczęła mruczeć jakieś ledwo zrozumiałe słowa. Wędrowiec zbliżył się do niej. Po kilku chwilach zorientował się, że jest to zaklęcie, potężne zaklęcie odstraszające chorobę.\nRejestracja: śr, 01 lut 2012 19:57\nPost autor: Poc Vocem » ndz, 20 kwie 2014 13:03\nHm... Daleko mi do profesjonalizmu niektórych tutaj, niemniej spróbuję poszatkować nieco ten tekst. Może nawet napiszę coś z sensem.\nMamy trzy zdania, w których podmiot domyślny jest równie zdecydowany co do swojej płci, co dziecko wychowywane przez zdecydowanych zwolenników gender. W pierwszym podmiotem jest Michiko, w drugim Hiro, potem znów Michiko. Wspaniały chaos dla odbiorcy gratis.\nIdę do świątyni złożyć ofiarę i spotkać się z moją matką.\nChcesz iść sama? Przecież możesz spotkać po drodze jakiś mężczyzn. Wiem jak patrzą na ciebie mieszkańcy naszej wioski…\nCzy tylko mnie się jawi obraz wieśniaków będących zawodowymi mordercami i gwałcicielami?\nOżenek, zawarcie małżeństwa, cokolwiek innego zamiast tego paskudnego powtórzenia. Ponadto nie mogę się oprzeć wrażeniu, że dochodzi raczej do rzeczy od nas niezależnych. Ślub jest raczej świadomą decyzją obojga małżonków.\nTeraz wiele osób idzie do świątyni, a nie wszyscy mają dobre intencje.\nDziwne sformułowanie. Zaraza trwa raczej w długim przedziale czasowym, użyty czasownik zaś odwołuje się do chwili, w której bohater wypowiada te słowa. Winno być raczej chodzi.\nZaczęła panicznie rozglądać się, czy w pobliżu nie ma jej męża.\nBrzydka konstrukcja i ocierający się o zbędność zaimek.\nNie pojawiłaś się dziś w świątyni. Od dłuższego czasu prosiła mnie o pomoc.\nZaimek mocny w miejscu, w którym powinien być słaby.\nDom Hiro często odwiedzali sąsiedzi, chcąc na własne oczy zobaczyć Michiko.\nW świetle tego, co dowiedziałem się do tej pory o mieszkańcach wioski lub też samym młodym małżeństwie mam zgrzyt. Michiko miała zakaz spotykania z sąsiadami, gdyż dla jej kochającego męża, prawdopodobnie dotkniętego daleko posuniętą socjopatią, każdy był potencjalnym gwałcicielem i mordercą. Gdy jednak z dziewczyną coś się stało, Hiro pozwolił odwiedzać ją tabunom ludzi. Gdzie tu logika?\nMoże rzuciła na nią klątwę jakaś zazdrosna kobieta, bo jej mąż zbyt często się za nią oglądał?\nTo niedopuszczalne, aby mąż oglądał się za własną żoną! Wiem, że w dialogach można sobie pozwolić na większą swobodę niż przy narracji, ale takie zdanie wprowadza chaos przy odbiorze.\nJuż trzeciego dnia dziwnego zachowania Michiko do domu małżeństwa przychodziła młodziutka Nanami pomagając Hiro w opiece nad domem i chorą.\nAlbo "od trzeciego dnia" albo "przyszła".\nDnia następnego oddelegowano Nanami do domu, gdzie przebywało małżeństwo.\nZgrzyta mi ten szyk przestawny, nie pasuje do stylu reszty tekstu.\nMyślę nad logicznym uzasadnieniem takiego wyroku mieszkańców wioski i nie potrafię znaleźć logicznego powiązania z wydarzeniami. Owszem, niby decyzję podejmowali wieśniacy, mordercy i gwałciciele, a więc ludzie obdarzeni raczej nikłym intelektem, ale wniosek, aby wraz z opętaną kobietą pozbyć się jej męża nawet ze strony takiej społeczności wygląda dziwacznie, a cała sytuacja służy chyba tylko dodaniu dramatyzmu i ukazaniu nikczemnego charakteru Hiro.\nRobisz to tylko na swoją własną odpowiedzialność\nAlbo swoją albo własną.\nMieszkańcy dopiero wieczorem odważyli się pójść do chaty, by się upewnić, że opętana na pewno odeszła.\nWędrowali przez tydzień nim skończyły się im zapasy.\nAlbo Hiro i Michiko mieszkali bardzo daleko od wioski albo mieszkańcy szli bardzo wolno, skoro przez tydzień nie dali rady dotrzeć do chaty małżeństwa.\nPrzyda ci się odpocząć, wyjść między ludzi\nPaskudny błąd składniowy.\nTym fragmentem zostałem utwierdzony w przekonaniu, że Hiro ma problemy psychiczne. Nie wiem tylko czy taki był zamiar.\nGdybyś był dzikim lisem ta kobieta nie byłaby taka spokojna i na pewno nie piłaby wody. Niedoświadczeni kapłani nie zobaczą różnicy.\nSkoro jednego demona od drugiego da się odróżnić po tak prostych znakach, po co kapłanom doświadczenie? Mimo wszystko kapłanem nie zostaje się na zasadzie "Słuchaj Zenek, Mietka zeżarły borsuki, teraz ty będziesz nam kapłanił, tam jest ołtarz", tylko zapewnia się im jakiekolwiek przeszkolenie, na którym podstawowe informacje powinny się znaleźć.\nWreszcie mamy zakończenie, które chyba nie do końca pasuje do początku utworu. Michiko zostaje poddana egzorcyzmom, ale w międzyczasie rolę głównego bohatera opowieści zdążył przejąć Hiro, którego wątek urywa się nagle prostym "odszedł".\nNa dodatek zauważyłem kilka literówek i błędów interpunkcyjnych, których jednakowoż już nie chciałem wypisywać.\nPodsumowując mamy zatem do czynienia z wyjątkowo niespójnym jak dla mnie tekstem, obarczonym szeregiem błędów na wszystkich płaszczyznach. Historia jest naciągana i bazuje głównie na autorskim chciejstwie, a tworzona od początku atmosfera sprawia wrażenie sztucznej i przesadnie paranoicznej. Nie. To nie jest dobry utwór.\nI to tyle, bo wołają na obiad. Wesołych świąt.\nPost autor: JanTanar » ndz, 20 kwie 2014 22:14\nLisie opowieści cd?\nPrzeczytałem, ale chyba zbyt szybko. Nie zrozumiałem zakończenia. Spróbuję jeszcze raz po świętach.\nDwa momenty wpadły w oko. "Kobietę owionął zapach alkoholu." ę-ą\n"Mężczyzna obrzucił Nanami potępiającym wzrokiem." - coś mi zgrzytnęło.\nPost autor: Małgorzata » pn, 21 kwie 2014 15:29\nZgrzyta Ci kontaminacja frazeologiczna - najczęstszy błąd językowy pokolenia od X w górę, czyli tych, którzy dorastali już przy komputerze.\nObrzucić można wzrokiem, owszem, ale potępiające może być tylko spojrzenie. Ot, niuanse polszczyzny...\ne... Trochę się jeszcze poczepiam języka, bo zmęczyłam się żarciem i przekładem (codziennie jeden rozdział, ale tylko 20 000 znaków, drobiazg, tylko że plenus venter non laborat libenter... czy jakoś tak).\nMichiko cicho przygotowała śniadanie nie chcąc obudzić męża.\nPo pierwsze, przed wyboldowanym powinien być przecinek.\nPo drugie, użycie imiesłowu przysłówkowego współczesnego od "chcieć" jest trochę niezręcznie => miesza się wolę podmiotu z momentalnością i równoczesnością czynności podmiotu, uzależnia się tę wolę - chcenie/chęci - od wykonywanej czynności nadrzędnej, czyli tej opisanej orzeczeniem; mówiąc prościej: chęci nie zależą gramatycznie od podmiotu/osoby (Michiko), lecz od czynności jaką Michiko wykonuje (tu: przygotowanie śniadania). A tak chyba nie powinno być... :X\nZnaczy, jeden (bliżej nieokreślony=jakiś) mężczyzn? :P\nWiem[,] jak patrzą na ciebie mieszkańcy\nZdania cząstkowe podrzędne zawsze są oddzielone od zdania nadrzędnego w wypowiedzeniu - zwykle przecinkiem.\nWiedząc, że jej rodzice nie zgodzą się na ślub, uwiódł ją, chcąc pokazać, że może zdobyć najładniejszą dziewczynę po tej stronie gór.\nNie ma nic złego w imiesłowach, ale należy ostrożnie traktować te, które opisują cechy => wiedzę, chęci, uczucia. A na pewno nie należy w jednym zdaniu powtarzać składni z równoważnikiem imiesłowowym.\nDo tego spiętrzyłaś tutaj, Autorko, mnóstwo czynności. Dlaczego to musiało być jedno zdanie? Nie mogłaś zrobić dwóch? Na dodatek komu "H. chciał pokazać"? Tak tylko pytam...\n− Nigdzie nie idziesz – złapał ją za rękę.\nTo są DWA zdania. Osobne, czyli takie, które nie są częściami wypowiedzenia złożonego. Tego rodzaju zdania zawsze rozdzielone są kropką. Ergo:\n− Nigdzie nie idziesz. – Złapał ją za rękę.\nSzerzej o tym napisała Karola, por. Treść ważna, ale FORMA też...\njestem wysłannikiem ze świątyni. Jesteś Michiko\npowiedziała, że na pewno będę wiedział, że ty to ty.\n"Schodki" składniowe, czyli "że-że". Nieładny błąd stylistyczny.\nNo, na razie tyle. Odpoczęłam, więc mogę już zająć się przekładem i robić własne błędy... :)))\nPost autor: Juhani » pn, 21 kwie 2014 22:12\nJa też tylko na szybciutko do jednego się przyczepię. Ot, do takiego fragmenciku:\nElenwena pisze: Hiro jeszcze cztery miesiące temu należał do grona wielbicieli jej piękna. Wiedząc, że jej rodzice nie zgodzą się na ślub, uwiódł ją, chcąc pokazać, że może zdobyć najładniejszą dziewczynę po tej stronie gór. Trzy miesiące temu doszło do ślubu.\nZrozumiałem z tego, że:\n- Hiro już nie należy do grona wielbicieli jej piękna (jak przed czterema miesiącami)\n- była łatwa do uwiedzenia\n- rodzice kłamali, że nie zgodzą się na ślub.\nRejestracja: czw, 24 kwie 2014 11:42\nPost autor: moleskine » pn, 28 kwie 2014 16:45\nI ja napisze coś od siebie. Całe lata tego nie robiłem, ale trzeba w końcu rdzę zetrzeć i zacząć.\nMichiko przez moment spoglądała na męża, ale opuściła głowę i odeszła od drzwi. Późnym popołudniem poszli do pobliskiego lasu, by zebrać drewno.\nTen fragment, czyli de facto pierwsze kilka zdań utworu, daje obraz tego, z czym mam do czynienia w całym tekście – kompletny brak logiki. Ciąg wydarzeń jest poszatkowany, wygląda to tak, jakby ktoś zapomniał co to jest ciąg przyczynowo-skutkowy. Dziewczyna cicho krząta się po kuchni, bo mąż śpi. W momencie jednak wychodzi i u progu podchodzi do niej mąż? Wstał? Nie spał w ogóle? Obudziła go? Przecież wszystko starała się robić jak najciszej. Inny przykład tego poszatkowania i braku sensu, to „uwiedzenie”. Albo Autor nie wie, co znaczy to słowo, albo zupełnie nie to chciał przekazać czytelnikowi. Facet wie, że rodzice kobiety nie zgodzą się na ślub. Więc ją uwiódł i się z nią ożenił. Ale jak? Skoro rodzice nie wydają pozwolenia na ślub, to jak? Chyba, że słowo klucz to „porwał” a nie „uwiódł”. Nic nam na razie nie wiadomo o tym, czy dziewczyna sprzeciwiła się woli rodziców i uciekła z facetem, czy jednak po negocjacjach, czterech podarowanych krowach i dwóch litrach sake ojciec Michiko zgodził się oddać rękę córki. Mało tego, cała ta sytuacja jest zupełnie nieistotna z punktu widzenia czytelnika, nic nie wnosi do historii, nie „rozgwieżdża” nam tekstu na nowe wątki. Ot, chcieliśmy dodać trochę trudnego romansu, to mamy. Jedyne co uda się nam wyciągnąć z tego wątku to fakt, że dziewczyna jest świeżo po ślubie (co nie jest istotne), że ma rodziców (co jest jeszcze mniej istotne, ale o tym za chwilę), oraz że jej facet jest kobieciarzem-zdobywcą, który chciał pyknąć najładniejszą laskę we wsi (to akurat jest najmniej ważne).\nKolejny przykład braku logiki to kwestia zarazy. Szerzy się po świecie (albo nie), ludzie umierają (albo nie), ogólnie sytuacja jest dramatyczna (albo i nie), by wszyscy w całej tej historii będą do niej wracać. Nic jednak o zarazie nie wiemy – i ja nie oczekuję tutaj wyjaśnienia, czym jest, skąd nadeszła i czym się objawia. Przydałoby się jednak kilka zdań jakiegokolwiek wyjaśnienia, o co w ogóle chodzi. Skoro bowiem utwór ma zakończyć się (ło-boże-tera-będzie-spojler) niebotycznych rozmiarów cliffhangarem właśnie na temat zarazy, wypadałoby ją czytelnikowi chodziaż jakkolwiek przybliżyć, zasiać w nim to ziarenko niepokoju. Tutaj jednak nie ma takiego zabiegu, a więc mamy pół-tragiczny (jak się później okaże) romans. Przy zarazie już będąc. Panuje nam ta zaraza, straszna niczem sama Buka, ale pójście do lasu po chrust nie stanowi problemu i żadnego zagrożenia? Idźmy dalej.\nNawet nie spostrzegła, kiedy Hiro zniknął jej z oczu. Zobaczyła za to młodego mężczyznę, który wyróżniał się białym strojem.\nWyróżniał się od czego, albo od kogo? Nie wiemy nawet jak ubierali się mieszkańcy wioski. Wyróżniał się z grupy innych mężczyzn, którzy łazili po lesie? Nie ma ich tam? Wyróżniał się „z lasu”? Człowiek w swej naturze (nie licząc snajperów) raczej wyróżnia się spośród innych stworzeń oraz leśnej flory tak czy siak.\nSam bym się bał, gdyby facet, którego dopiero zauważyłem gdzieś w lesie nagle zmaterializował się przy mnie i zaczął do mnie gadać. Jak to jest, że weszli do lasu, gdzieś między drzewami zniknął jej mąż i zauważyła (nie wiemy gdzie, blisko czy daleko) faceta w białym stroju. Nie wpadli na siebie, a przynajmniej nie wynika to z treści utworu.\nCzy skoro jest wysłannikiem świątyni, w której przesiaduje jej matka, Michiko, która – jak mniemam – matkę odwiedza często, nie rozpoznała tego gościa. To wioska, a nie 40-tysięczne miasto. Skoro facet był kimś obcym, ewidentnie skłamał, że jest wysłannikiem z świątyni (czyli kapłanem? Jakimś zakonnikiem?) i do tego wyróżniał się spośród innych znanych Michiko ludzi strojem, główna bohaterka okazuje się bardzo głupią kobietą rozmawiając z nim. Szczególnie w czasach zarazy. O! Zaraza – za moment znowu będzie coś o niej, szkoda, że dalej nic nie wiemy...\nPo pierwsze – wszyscy, nawet czytelnik, wiedzą już o zarazie. Cała wieś wie o zarazie. Po drugie – dziewczę z mężem WYSZLI POZA WIOSKĘ! Poszli do lasu! Zresztą, inna sprawa – świątynia jest poza wioską? To dlaczego mieliby na Michiko ślinić się inni mężczyźni z wioski? Po trzecie – O! Jest coś o zarazie! Wiemy już, że matka jest chora. Ale na co? Ale że umrze? Czy też może ma tylko lekki katar, albo co gorsza inne objawy alergii?\n– Naprawdę? – zapytała powstrzymując łkanie.\nAaaa! A więc wioska jest odseparowana. Dobrze, że Autor zdecydował się na tak wygodne rozwiązanie, oszczędzając sobie – po raz kolejny – jakichkolwiek trudów w opisie zarazy, jej przebiegu czy nawet objawów. Nikt nie jest chory, wszyscy zdrowi i szczęśliwi. Ale skoro Michiko może wyjść do świątyni, inni mieszkańcy też mogą. I naprawdę nikt nie zaraził się w świątyni, w której przecież zachorowała jej matka? Problem takich wygodnych zabiegów upraszczających świat utworu jest taki, że gruba nić, którą to wszystko jest pozszywane bardzo łatwo rzuca się w oczy.\nPrimo – jak to „pod opiekę”? Skąd dziewczę wiedziało, że facet w białym stroju będzie jej w jakikolwiek sposób patronował. Skoro był wysłannikiem z świątyni to logika nakazuje raczej spodziewać się jakiegoś specjalnego błogosławieństwa kapłana, jakiegoś leku, który miałby uchronić dziewczynę i jej bliskich (czyli męża, o ojcu zapomnijmy, bo ewidentnie nie ma go w tej opowieści, choć jeszcze 3 miesiące temu nie zgadzał się na ślub. I tyle go widzieli) przed zarazą. Ten jednak dotyka paznokci dziewczyny. Domyślam się, że w geście tym chodziło pewnie o maksymalną tajemniczość i magiczność, ale dotykanie paznokci jest jest... dziwne, a same wyrażenie „dotknął jej paznokci i zniknął” wywołało u mnie uśmiech. Miało być pewnie inaczej – miałem się zastanawiać, kim był ten facet, miało to we mnie zasiać to ziarenko niepokoju, o którym pisałem wcześniej. Ale nic takiego się nie wydarzyło. Po chwili do dziewczyny dotkniętej w paznokcie podbiega mąż. To znaczy, zgubił się o znalazł ją? Czy widział to co się stało? (Oczywiście, że nie widział, to byłoby zbyt niewygodne dla historii)\n„- Ok – powiedział Hiro. - Zbieraj dalej chrust. Robię dzisiaj małą imprezę dla kolegów i ma być ciepło w chatce. Widze, że płaczesz i jesteś roztrzęsiona, ale miejmy już z głowy te zbieranie i wracajmy. Co na obiad?”. Czy naprawdę sądzisz Autorze, że zostawienie takiej dziury w fabule jest w porządku. Mąż Michiko jest dosłownie pustą figurą, która potrzebna Ci była do wydumanego, nieszczęśliwego romansu rodem z najprostszych anime. Znajduje swoją kobietę zapłakaną w lesie i... na tym kończy się wątek. Michiko zresztą jest również figurą – posłusznej, uległej i kompletnie głupiej młodej kobiety, nieszczęśliwie zamężnej. Ten obrazek spotkać można również w słabych anime. Tak prawdę powiedziawszy, ta historia coraz bardziej zaczyna mi tanim anime pachnieć. Uprzedzam fakty – będzie tak do samego końca.\nDziewczyna zapada na zdrowiu, a jako że wygodnicki autor nie uraczył nas opisem zarazy, nie wiemy co się dzieje. Dziewczyna przestaje mówić i spać. Aha i przestaje też chodzić. Wieśniacy robią najmniej logiczną rzecz – w czasach zarazy, wiedząc, że młoda mężatka jest na COŚ chora, odwiedzają ją. No przecież to najlepszy z pomysłów w czasach, gdy tylu ludzi choruje (lub nie choruje...).\nW czasach wielkiej zarazy, która (podobno) panuje, rozchorowana, sparaliżowana kobieta nie wzbudza paniki czy niepokoju. Ludzie wchodzą, wychodzą, przeszukują mieszkanie. Pierwsza myśl – klątwa, zdrada, kara. Serio? Najbardziej podpada mi tutaj właśnie ten brak logiki, bo sam fakt, że ktoś wydedukował, iż może rzucona została klątwa akurat mi nie przeszkadza.\nW jednym akapicie poznajemy nową bohaterkę historii, zresztą bez żadnej osobowości i charakteru, która – jakież to wygodne – okazała się dobrą przyjaciółką Michiko (co wyniknie później). Bardzo rzuca się też w oczy to przesadne przywiązanie do czasu w tym akapicie. Zupełnie niepotrzebne. „Już trzeciego dnia zjawiła się Nanami”, „już dwa dni później Hiro zaczął wychodzić z domu”. Wiem, że Autor chciał przekazać nam dwie podstawowe rzeczy – że Nanami jest dobrą dziewczyną, która od razu zareagowała na chorobę swojej (podobno) bliskiej koleżanki oraz że Hiro mając w domu pomoc ze strony dziewczyny zaczął wychodzić z domu, imprezować i sypiać z innymi kobietami. Autor uczynił to jednak tak brzydko, że bardziej rzuca się w oczy słabo sklecone zdanie niż sens akapitu. Ten fragment jest zresztą kolejną próbą nadania jakiegokolwiek wymiaru mężczyźnie, czego dowodem jest zresztą odbywający się zaraz po tym wstępie dialog:\nNagle okazuje się, że Michiko i Nanami spędzały ze sobą kupę czasu, podczas gdy wcześniejsza część historii uświadamia nas, że Hiro był chorobliwie zazdrosny i nawet do świątyni swojej żony nie wpuszczał. Myślę, że przyjaźń pomiędzy tymi dwoma kobietami byłaby na tyle istotna dla wciąż trzymanej pod dachem Michiko, że Autor wcześniej raczyłby nas o tym poinformować. Tak się jednak nie stało. Nanami jest kolejnym wygodnym zabiegiem, by pokazać nam zły, zepsuty charakter Hiro – co się oczywiście nie udało. Po kilku dniach (a przynajmniej takie wrażenie odniosłem z akapitu wcześniej) młoda Nanami znajduje w sobie dość woli, by wygarnąć panu tego domostwa, że nie wraca na noc. Skąd ona wie? Zamieszkała tam? Oczywiście, że nie – tego dowiemy się później. Inną sprawą jest fragment „Ja też bym nigdy cię nie zdradziła…”. Kolejna próba nadania tej płaskiej, bezwyrazowej historii jakichś śladów tragicznego romansu. Platonicznie zakochana w Hiro Nanami zbliża się swego ukochanego dzięki chorej żonie, którą się na co dzień opiekuje. Szkoda, że wcześnie nie wiedzieliśmy nic na temat tej bohaterki, tego, że jest przyjaciółką Michiko, że podkochuje się w Hiro. Nie wiedzieliśmy nawet, że Hiro ma wzięcie we wsi. De facto, prócz imion i nieudolnych prób nadania im charakteru przez zbiór nielogicznych i często wygodnickich zabiegów, nie znamy tych postaci. Nie mam żadnego emocjonalnego związku z Hiro, który jest tekturową wycinanką stereotypowego quazi-japońskiego wieśniaka, który pracuje, pije i zdobył młodą żonę, bo uprzedmiotawia kobiety. Nie czuję nic do Michiko, która jest również mierną, bezwyrazową próbą nakreślenia stereotypowej, znanej z anime młodej, pięknej wiejskiej dziewczyny. Niewinnej, bogobojnej i dobrej. Problem w tym, że kompletnie obdartej z charakteru. Nie wiem nawet po co w tej historii znajduje się Nanami. Jest dla mnie nikim, bo jak inaczej nazwać postać, która nagle wyskakuje z tłumu innych bezwyrazowych wieśniaków, jest jakimś cudem bliską przyjaciółką chorej bohaterki i prócz tego, że czuje coś do Hiro nie wiemy o niej nic. Kreacja bohaterów tej historii jest jednym z najsłabszych jej elementów. Każda postać jaką kreujesz Autorze jest bez wyrazu. Żona- piękna, mąż – szowinista, młoda dziewczynka – zakochana i zazdrosna. Tyle.\nDlaczego dopiero po dwóch tygodniach? Co ich zatrzymało przed wezwaniem go natychmiast? Pewnie zaraza. Dlaczego jednak przybywa on dopiero po ośmiu dniach? Pewnie zaraza. Zaraz jest w Twojej historii wytrychem, który otwiera każde drzwi, rozwiewa wszelkie wątpliwości i nakazuje przestać zastanawiać się nad szczegółami, które są bardzo słabo dopracowane. Dlaczego droga z świątyni, do której Michiko chciała wybrać się rankiem nie pakując nic ze sobą trwała osiem dni – zaraza. Dlaczego wieśniacy nie reagują na to, że w ich wiosce, odseparowanej od reszty świata nikt nie reaguje na potencjalnie zarażoną kobietę – zaraza. Dlaczego do teraz nie wiemy co się stało z ojcem tej kobiety, dlaczego nie przybył do chorej córki – pewnie zaraza. Dlaczego ta cała historia w ogóle nie trzyma się kupy – zaraza.\nJa już wiem, co jest zarazą w tej opowieści – lenistwo. Chciał Autor opowiedzieć historię. Rodem z anime to historia – o młodej, trochę nieszczęśliwej młodej mężatce i jej facecie, standardowym japońskim szowiniście. Jak jednak sprawić, by z tej obyczajówki wyszło coś więcej? Najlepiej dodać element fantastyczny – zarazę i opętanie. Problem w tym, że te dwa wymyślone na poczekaniu, proste jak budowa cepa i płytkie jak kałuża elementy nie wystarczą.\nI już napiszę dlaczego. Mamy krainę, w której panuje zaraza. Mamy też wioskę, cudownie ocaloną. Pierwszym elementem, na który czytelnik zwróci uwagę jest świat, do którego go Autorze zapraszasz. A zaprosiłeś mnie do krainy, w której nie ma nawet cienia realizmu. Skoro zaraza – to jaka? Do teraz nie wiem nic na temat tej tajemniczej choroby, która toczy ludność tej krainy. Skoro wioska-azyl, to jaka? Czym jest to miejsce, w którym dzieje się akcja? Wciąż tłuczesz o zarazie i tragedii, ale nigdzie jej nie widać. I nie wmawiaj mi, a próbujesz, że wioska jest cudownie ocalona i odseparowana. Gdyby tak było, pod bramami tłoczył by się spory tłum ludzi, chcących schronić się w miejscu, gdzie zaraza nie dociera, handel zupełnie by zamarł, a ludzie mieliby kompletny zakaz opuszczania tego miejsca. Gdyby było tak jak piszesz, zaraza i tak miałaby wpływ na życie ludzi w tym miejscu. Problem jednak w tym, że w tej mieścinie życie w ogóle się nie toczy. Michiko leży i pachnie – gotuje obiady i jest piękna. Hiro – imprezuje i jest zazdrosny. A reszta... no cóż, reszty niemalże nie ma. Oprócz kilku momentów, gdy ci ludzie coś robią, o czymś rozmawiają i podejmują jedną decyzję, de facto w tym świecie nie dzieje się nic.\nOpętana przez lisa. Czyli przez zwierzę? Jeśli „lis” miał być nazwą własną demona, proponowałbym pisać od dużej litery. A teraz do treści... Demon był zbyt silny, by odprawić egzorcyzmy, mąż zmuszony zabrać żonę w odludne miejsce na skraju wioski, mieszkańcy (żywi i aktywni) zbierają się, by podjąć jakąś decyzję. Pytanie tylko – po co. Znów Autor stwierdził, że tego czytelnik wiedzieć nie musi. Co to za demon i jaki wpływ jego obecność będzie miała na mieszkańców? Od bliżej nieokreślonego czasu (choć biorąc pod uwagę niektóre zapiski, przynajmniej od miesiąca) opętana leży sobie w domu, milczy, nie rusza się, nikomu nie wadzi. I nagle wielkie przenosiny, zebrania i decyzje? Ale po co? Znów się fabuła nie trzyma kupy, a kapłan został wstawiony do tej opowiastki tylko o to, by podrzucić kolejny element fantastyczny, by ten bardzo nieudany romans mógł się znaleźć na forum Fahrenheita – czyli demony. Uuuu.\nJasna cholera. Jaki popaprany świat Autorze mi przedstawiasz. „Nie ma sensu próba zabójstwa”... o co w ogóle chodzi? Jakiego zabójstwa? Dlaczego Michiko nie może zostać w wiosce? Dlaczego ten demon jest tak groźny? DLACZEGO CZYTELNIK TEGO NIE WIE (i – tutaj spojler – nigdy się nie dowie!). No i ostatni element układanki. Starszyzna wioski wysyła z komunikatem małą dziewczynkę. Autor stwierdza, że za mało jeszcze wiemy o tej arcyważnej bohaterce, albo – z lenistwa – nie chciało się mu wymyślić kogoś nowego. To się naprawdę nie trzyma kupy. Ja gdzieś, pod tym całym pogmatwaniem i brakiem logiki widzę pomysł. Ale ten pomysł, a raczej jego ślad, to za mało.\nZrobiła to z pewnością słodkim głosem wprost z anime (wiem, zaczynam robić się wredny, ale to opowiadanie zaczyna coraz bardziej denerwować).\nHiro zbladł, zabrakło mu języka w gębie, po czym stwierdził twardo „Spodziewałem się”. Kolejny raz wytykam brak logiki. Naprawdę zaczyna mnie to już nudzić i irytować. Po drugie – dziewczę wyrzuciło z siebie jakiś tekst, po czym spuściło głowę by ukryć rumieńce.... AAAAANIIIIIMEEEEEEEEEE!\nCzym jest wygnany lis? Jak można złagodzić jego gniew? Odchodząc z wioski w składzie chora kobieta, stereotypowy japoński mężczyzna i mała dziewczynka? Być może jakieś pradawne zwoje kryją w sobie odpowiedź na to nurtujące pytanie. Szkoda, że nie mam ich pod ręką, bo to opowiadanie żadnej odpowiedzi mi nie udziela.\nWidać natomiast wyraźnie, że w tym momencie miał się tutaj potencjalnie utworzyć już bardzo wyraźnie miłosny trójkąt. Mąż, chora żona i dziewczyna, która opiekuje się żoną i kocha w mężu. Problem w tym, że prócz zarysu tego pomysłu nie ma tutaj nic, a dziury w treści teraz zamiast zarazy łata się słowem „demon” i jemu pochodnymi „lis”, „wygnany lis” i tak dalej.\nBOŻE! Nareszcie! Wiem, kim jest Nanako. Nie, zaraz... Nanaki? Nanamo? Nanami? Tak bardzo interesuje mnie ta postać, że naprawdę trudno zapamiętać jej imię. Drastycznie teraz ironizuję, ale chcę uświadomić, że na tym etapie, ta postać nawet z najtragiczniejszą historią, w ogóle nikogo nie obchodzi. Zresztą, trudno powiedzieć by ktokolwiek mnie w tej historii obchodził.\nTak, to bardzo logiczne, szczególnie biorąc pod uwagę, że w lesie miał zamiar pozbyć się żony. Ups, spojler. Taki twist zepsuć...\nKolejna nielogiczna decyzja – po co zabiera ze sobą tę dziewczynkę. Wiemy już, że żony nie kocha, jest dla niego ciężarem. Teraz kazali mu się z nią wynieść. Robi to bardzo, bardzo niechętnie. Za kilka akapitów okaże się, że po prostu w tym lesie ją porzucił. Po co brać ze sobą tą małą?\nDnia następnego Nanami z bagażem i Hiro z Michiko na plecach opuścili wioskę.\nWłaśnie wyobraziłem sobie młodą dziewczynkę, która niesie ogromny plecak, na tym plecaku siedzi facet, na plecach mają swoją chorą żonę. Silna jest ta Nanami. Nudna, ale silna.\nTo nikt tego nie nadzorował? Nikt tego nie przypilnował, by opuścili wioskę? Kolejny przykład już nie braku logiki, ale skrajnego debilizmu starszyzny z tej mieściny. Jakim cudem osada oparła się zarazie, przecież biorąc pod uwagę podejście tych ludzi do podejmowania ważnych decyzji, ta wioska jako pierwsza powinna wymrzeć.\nWędrowali przez tydzień nim skończyły się im zapasy. Szli przez góry, więc podróż była wyczerpująca. Hiro coraz bardziej zdawał sobie sprawę z tego, że to wszystko go przerasta.\nDopiero teraz? A nie wtedy, gdy jego żona przestała chodzić? Gdy wymykał się, by zaliczać inne kobiety, wypierając tym samym świadomość domowej tragedii? Nie wtedy, gdy dowiedział się, że to nie choroba a opętanie? Nie wtedy, gdy kazali mu się wynieść? Dopiero, gdy ją niósł?\nWidzisz, Autorze, przez Twoje niechlujstwo ten akapit sugeruje, że Hiro dotychczas dzielnie znosił trudy codzienności, był dobrym i kochającym mężem, opiekował się żoną, a dopiero ta wędrówka zaczyna go przerastać. Tak jednak nie było. Kolejny raz wpuszczasz czytelnika w maliny.\nWsparciem była dla niego Nanami. Może nie była zbyt ładna, ale była zdrowa i chętna do pomocy.\nTo znaczy, że zaraza Nanami nie dotknęła... Uff, bo już się bałem, że w końcu dowiemy się, czym jest zaraza. Na szczęście Autor czuwa.\nKolejna wygoda Autora. Wioska była ODSEPAROWANA, a więc zwiedzanie okolicy raczej nie wchodziło w grę. Hiro czas swój spędzał na nie-wiadomo-czym, na pewno chlał i zaliczał panny. Nie był traperem, ani drwalem, a przynajmniej my tego nie wiemy. Skąd mógł znać tamte tereny? Wędrowali już ponad tydzień, pokonali kawał drogi.\nPozwólcie, że spróbuję tutaj coś podsumować. Nie wiadomo kiedy zaczęła się zaraza, ale akcja w opowiadaniu trwa przynajmniej miesiąc. W tym czasie zaraza (uuuuuu!) rozprzestrzenia się po krainie. Hiro nie był tej okolicy przynajmniej od czasu, gdy obserwujemy mrożące krew w żyłach przygody małżonków (i młodej Nanako... Nanami!). Niemniej, Hiro – będąc mężczyzną z krwi i kości, w dodatku japońskim i na wskroś przerysowanym – wysyła młodą dziewczynkę do jakiejś wioski, ryzykując, że po prostu się zarazi, wróci i zarazi jego. F**k logic. Skąd w ogóle wiedział, że dziewczyna tę wioskę znajdzie. Wędrowali PRZEZ GÓRY, nie jakimś traktem. On znał okolicę, ale ona nie. Niemniej, dał jej pieniądze (cholera wie, skąd je miał, skoro z tego co wiemy był bezrobotnym lowelasem) i wysłał. Geniusz.\nPrzykład bezpodstawnego trwonienia słów. Te kilka linijek tekstu można byłoby zamknąć w dwóch zdaniach, gdy Hiro z trudem (chyba) wyznaje jej, że będzie zmuszony ją zostawić. Tutaj jednak pojawia się opis każdego jego ruchu, przygryzanie warg, przeczesanie włosów, nerwowe spojrzenie i westchnienie. Gdzieś, kiedyś, widziałem już takie niepotrzebne kawalkady gestów, przerysowanych i znajdujących się tam tylko po to, by wzmocnić i tak już niemożebnie mocne i widoczne emocje bohatera.... ANIME! Hiro brakuje jedynie wyimaginowanej, wielkiej kropli potu (niebieskiej!), która spłynie po jego czuprynie. Albo w okolicach skroni. Autorze, zamiast skupiać się na oddawaniu teatralnych, nic nie znaczących gestów, skup się na treści dialogów, tam pokazuj emocje.\nSkąd Hiro wiedział, że jest tam jakaś jaskinia... Aaaa, no tak – bo tak było najwygodniej dla Autora. Dlaczego wszystko w tej opowieści jest albo dwa dni, albo o godzinę drogi od czegoś innego? Inna sprawa – skąd Hiro wiedział, że wioska czy jaskinia są akurat o GODZINĘ drogi od miejsca, gdzie się znajdował? Mierzył czas? Jakim cudem?\nCoraz bardziej dociera do mnie, że Nanami cierpi na cyklofrenię. Gdy jest w fazie depresyjnej spada jej samoocena (przyznaje np. przed sobą, że nie jest tak ładna jak Michiko), wycofuje się z kontaktów społecznych (opuszcza wioskę z małżeństwem), a gdy w fazie maniakalnej nagle ma urojenia (Michiko jest jej przyjaciółką), ma zawyżoną samoocenę i odhamowanie seksualne (stara się zdobyć mężczyznę, mimo że ten przeżył rodzinną tragedię). Jako, że wiem iż nie był to zabieg celowy – szczególnie że Hiro i Nanami po następnym akapicie znikną i nigdy się nie dowiemy, co się z nimi stało – wydaje mi się, że Autor powinien poważnie przemyśleć to, jak buduje swoje postaci, na czym się wzoruje, jakie cechy im nadaje.\n− Nie jesteś dzikim lisem, tylko zenko. Jesteś sługą bóstwa z lokalnej świątyni.\nDziewczyna po raz pierwszy spojrzała na niego pytającym wzrokiem, ale nie odezwała się ani słowem.\nOstatni fragment zostawiam w całości. Bo jest to idealny przykład zakończenia bez zakończenia. Kompletnie nieudanej próby rozwiązania historii, którą się wymyśliło i popełniło. Trójkąt romansowy już się zamknął. Młoda Nanami i Hiro zostawili chorą i odeszli, może będą razem, a może nie – mało istotne. Mamy tragiczny koniec małżeństwa. Zły mąż zostawia kochającą żonę i odchodzi. Pomysł się wyczerpał i trzeba było teraz jakimś cudem sprzątnąć ten bałagan w fabule, który się narobiło. No to jedziemy.\nW mało dostępnej i odludnej części gór nagle znalazł się wędrowiec, były mnich-egzorcysta-wagabunda. Wow, co za przypadek, co za niespodziewany zabieg literacki. Wprowadzić tak ciekawego i zaskakującego bohatera, a jednocześnie tak przydatnego dla całej historii! Szapo-ba! No więc, ten to mnich-egzorcysta zauważył, że kobieta jakimś cudem pije wodę. Czyli – mam rozumieć – że początkujący egzorcysta tego nie wiedział? Nie spytał nawet o to? Sposób odróżnienia jednego demona od innego jest tak prosty, a pierwszy egzorcysta go nie znał? Bulszit, powiadam, bulszit. Kobieta mamrocze, mnich-egzorcysta się pochyla i rozpoznaje potężne zaklęcie odstraszające chorobę. DU-DU-DUUUUUUM! W końcu jest! Trzęsienie ziemi jak u Hitchcocka, zawias na koniec fabuły taki, że człowiek w głowę zachodzi, co było dalej, nie da się spać, paznokcie do krwi wygryzione... Dobra, koniec ironii. Czy chcesz mi, Autorze, powiedzieć, że istniało zaklęcie, które odstrasza zarazę i ten mnich-egzorcysta je znał? Skoro je rozpoznał to je znał. Czy chcesz mi powiedzieć, że rozwiązaniem wszystkich problemów tej krainy było to, by ktoś w wiosce mamrotał po nosem zaklęcia? I nikt na to nie wpadł? Nikt o tym nie pomyślał? Ten jeden, cudownym przypadkiem spotkany mnich-egzorcysta znał to zaklęcie? To zakończenie jest gorsze niż finałowy odcinek ostatniego sezonu „Jak poznałem waszą matkę”.\nPodsumowując ten arcydługi post – splotły się w tym utworze dwa pomysły bardzo średnie. Jest zaraza i tylko jedna osoba może uratować swoich ludzi, ale oni ją odrzucają – to jeden. Jest małżeństwo, ale jest też ta trzecia, pojawia się trójkąt tragiczny … i potem coś wymyślę dalej – to drugi.\nAni jeden ani drugi pomysł nie został nawet odpowiednio przemyślany. Ja nie mówię o pisaniu, ale o przemyśleniu, o opracowaniu tego, co chciało się zawrzeć w opowiadaniu. Dziur jest tutaj więcej niż w serze szwajcarskim, dialogi sztampowe i nudne, wieje konwencją anime z każdego niemal kąta, a do tego udało Ci się, Autorze, stworzyć zupełnie nijakich, mało interesujących, a nawet – o zgrozo – irytujących bohaterów. W Twoim opowiadaniu nikt nie miał tak naprawdę niczego do powiedzenia. Większość z tego, co zostało im włożone w usta to oczywistości. Do tego kuleje tutaj logika i sposób budowania fabuły. Nie wypisałem tutaj błędów, na które się natknąłem. Lepiej robią to ode mnie inni. To wszystko, zamykam w końcu ten edytor tekstu i idę coś zjeść, bo przesiedziałem na tym sporo czasu. Pax!\nPost autor: Małgorzata » wt, 29 kwie 2014 21:33\nPoc Vocem, Moleskine - uwielbiam Was. Zwłaszcza Wasze rozważania dotyczące Hiro. Cudne! :)))\nPlan, Autorko. Trzeba mieć plan fabuły, żeby widzieć związki między epizodami i postaciami. A potem trzeba się zastanowić, które cechy bohatera są istotne dla opowieści. I które postacie są dla opowieści.\nZwłaszcza postacie. Bo inaczej to, czego nie ujęłaś w karby fabuły, Czytelnik, ta przebiegła bestia, okrutnie wykręci... I to Twoja wina. Tylko Twoja. :P\nPost autor: sprutygolf » śr, 30 kwie 2014 22:36\nKoleżeństwo bardzo pięknie rozsiekało „Opętanie”, prawie nic nie zostało, więc jeno dodam parę drobiazgów.\nNnno tttak się smakowicie zaczęło, że człowiek już nabrał ochoty na jednego (Ty, Natasza, chcesz wodku czy spirita? Ach, sama nie znaju, jedno i drugie takie pyszne!), a tu ani razu w dalszym tekście alkohol się nie pojawił… więc po co zaistniał na początku? Aby sobie ustawić złego męża do bicia? Oj, chyba sam wynajdę jakiś powód... może na końcu?\nPrzy okazji spróbuję wyjaśnić sprawę ożenku: rodzice Michiko nie zgodziliby się na ślub z Hiro, więc uwiódł ją i wtedy już, że tak powiem... musieli! :) Ale jest haczyk: już po miesiącu zorientowali się, że dzioucha zaciążyła? Bo ciąża to chyba jedyne wytłumaczenie. Jeśli nie, to pozostaje brak logiki.\nAle mamrotać wolno? Uwielbiam kobiecą logikę! ;)\nPadła na kolana starając się powstrzymać płacz.\nNiestety, płacz, choć przygnieciony kolanami, wybuchnął niepowstrzymanym strumieniem… hm, czy to aby na pewno był płacz?\nMoja wioska jest odseparowana\nWieśniaczka ma bogate słownictwo. Zresztą jest to problem absolutnie wszystkich postaci: mówią w ten sam sposób, używaja takich samych słów i stylu, no massakra, nawet „stara kobieta” zamiast rzec np. „a łońskiego roku ogórcy nie obrodzili” wygłasza sieriozno:\nNie ma sensu próba zabójstwa\nStraszne to jest. Wszystkie postacie papierowe do bólu. A niektóre wyrazy są po prostu nie na miejscu, niczym ten horrorowy przecinek w poniższym zdaniu:\nMężczyzna już dwa dni później zaczął coraz częściej wychodzić z domu pod byle, jakim pretekstem.\nWyciągnęła przed siebie morką od łez dłoń.\nMorką, ok, literki się przestawiły.\nw nocy nie spała, tylko spoglądała w niebo nieruchomym wzrokiem.\nNo proszę, Autorka dyskretnie nam przekazuje, że niedobry mąż wystawiał na noc żonkę za drzwi, aby sobie niebo podziwiała? Przy okazji mamy inny przekaz: biedna żona oślepła… parę godzin takiego nieruchomego wzroku i szlag musi trafić spojówki, rogówki itd., wyschną jak amen w pacierzu.\nDemon był podobno zbyt silny żeby odprawić egzorcyzm.\nBez sensu. Demon miał ten egzorcyzm odprawić (na sobie?), ale był zbyt... silny?\nNo ja myślę! Też bym odczekał słuszny czas, by się nie narazić na nagły atak opętanej chaty.\nNie-nie, Autorka nie mogła mieć na myśli naszej Mich(n)iko! Przecież wszyscy mieszkańcy wiedzieli, że bidula już nie chodziła, więc w żaden sposób nie mogła „na pewno” odejść, no nie?\nMoże i tak… jeno zwracam uwagę, że wszystkie zapasy niosła ta - drobna zapewne - jak-jej-tam Nonejma, a mąż dźwigał lubą żoneczkę, więc sporo kalorii potrzebowali. Ale niech tam.\nKażde z nich głęboko w duchu liczyło, że kobieta się nie pojawi.\nNaprawdę? Hiro też głęboko w duchu liczył, że jego ledwo ciepła żona, którą osobiście umieścił w jaskini na pewne umarcie, się nie pojawi? BEZ SENSU!\nNie zamierzał tam wejść. Znał w tym miejscu inną jaskinię, ale coś go tam przyciągnęło.\nZnał inną jaskinię, byli po bruderszafcie nawet w tym miejscu. Tam-tym-tam… taram. Przyciągnęło go przerośnięte pacholę za pomocą długieeego kostura? No bo przecież nie zamierzał tam wejść.\nZłapał ją za rękę, chcąc ją odwrócić.\nSpodziewał się złotego dukata pod tą ręką czy co? Ją-ją.\nNie jesteś dzikim lisem, tylko zenko.\nTa, jasne, nie ma jak wprowadzać coraz to nowe istoty (?) na finał, by czytelnika zaskoczyć.\nInaczej opętują nogitsune, inaczej zenko.\nInaczej furfulle, inaczej manginki. No nie, litości! Zenkowe nogi opętane, znaczy... pochlał se chłop?\nHa! Więc mamy rozwiązanie tego zagadkowego ankoholu z początku! ;)\nPost autor: Małgorzata » sob, 03 maja 2014 08:19\nNie powinnam chyba czytać łapanek, bo właśnie napisałam w przekładzie, nad którym pracuję: "wycisnął morką koszulkę". :/\nTe błędy są jak dżuma, roznoszą się przez kontakt...\nPost autor: JanTanar » czw, 08 maja 2014 22:39\nZgodnie z obietnicą przeczytałem ponownie.\nJeszcze bardziej nie rozumiem zakończenia.\nAlbo autorka nie mogła się zdecydować o czym ma być ten tekst, albo zakłada u czytelnika (zbyt optymistycznie) rozległą wiedzę o lisach-opętaczach i kontekstach występujących w legendach (chiny, japonia, korea?)\nTrzeba by jednak krótko ale jasno wyjaśnić na przykład czym różnią się lisy dzikie od świątynnych, i czy w ogóle to istoty dobre czy złe, szczere czy podstępne, uczciwe czy zakłamane. (albo dać więcej poszlak do odgadnięcia tego z tekstu)\nCzy lis bohaterkę uratował czy oszukał, i po co te ceregiele ze zgodą na przyjęcie, bądź nie, pomocy.\nPost autor: Elenwena » ndz, 25 maja 2014 13:24\nSkłaniam przed wami głowę...\nZgłoszę się jeszcze do was jak się trochę ogarnę, żeby było widać chociaż cień poprawy :)


Kwiecień | 2013 | Grupa projektowa Radom | Page 2\nPosted on 11 kwietnia 2013 by mlodzi_radom\nTrochę o nas…\nUczęszczamy do PG nr 3 w Radomiu. Z ramienia Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie uczestniczymy w programie Młody Obywatel. Postanowiliśmy stworzyć bloga, na którym uwiecznimy wszystkie działania. Nasza grupa składa się z dziesięciu osób. Wśród nich jest jedna niezastąpiona dziewczyna. Do udziału w projekcie zostaliśmy wyłonieni przez naszą opiekunkę, nauczyciela wos-u, po dyskusji punktowanej, która odbyła się na jednej z lekcji na początku roku szkolnego. Najaktywniejsi z dyskutantów znaleźli się w grupie projektowej. Po pierwszym spotkaniu ustaliliśmy cele i plan działania. Sukcesywnie będziemy je przedstawiać. Zacznijmy od naszej pierwszej wizyty, której nie mogliśmy jeszcze wtedy opisać na blogu…\nWizyta w Redakcji ” Echa Dnia „\nDnia 10.01.13r. odwiedziliśmy redakcję lokalnej gazety „Echo Dnia”, w której zapoznaliśmy się z formą pracy w redakcji. W archiwalnych numerach znaleźliśmy artykuły związane ze sprawami swojego środowiska lokalnego.Oprócz tego zasygnalizowaliśmy redaktorom problem związany z miejscami niebezpiecznymi osiedla, co wiąże się bezpośrednio z realizacją projektu. Efektem naszej interwencji jest artykuł na ten temat w w/w gazecie ( z dnia 11.01.13r.), a także powiadomienie Straży Miejskiej o problemie.\nZ wizyty jesteśmy bardzo zadowoleni. Spotkanie okazało się ciekawe, a dzięki archiwom gazety dowiedzieliśmy się o wszystkich najważniejszych wydarzeniach, które miały miejsce na osiedlu. Przy okazji było to nawiązanie znajomości i pozyskanie bardzo ważnego sojusznika, ponieważ dzięki publikacjom gazety o naszym projekcie dowie się większe grono ludzi. Jakby ktoś z nas chciał być dziennikarzem, redakcja stoi przed nim otworem.\nPosted in Bez kategorii, Młody Obywatel - edycja 2012/13\t| Leave a reply\nStronę odwiedzono: 32108 razy


Dekoracja sal weselnych powinna być odpowiednikiem państwa młodych oraz musi zachwycać i powodować zadowolenie gości jak i nowożeńców. Wszyscy zgodnie potwierdzą, że odpowiednie udekorowanie robi niesamowite wrażenie i sprawia wiele radości. W dzisiejszych czasach możemy pozwolić sobie na bardzo wiele. Wszystko jest dostępne i możliwe do wykonania. Liczy się przede wszystkim nasza wyobraźnia i pomysły. To na czym nam zależy zawsze jest najważniejsze. Jeśli chodzi o opcję dla leniwych zawsze można wynająć firmę, która wszystko załatwi i udekoruje salę zgodnie z najnowszą modą i obowiązującymi trendami. Wtedy nie musimy się o nic martwić i skupiamy się na rzeczach zupełnie innych jak na przykład menu weselnym.„Jeśli chodzi o dekorację sali to ta, którą wynajęłam była już wspaniale udekorowana” opowiada Edyta. W sumie nie musieliśmy nic robić i nic ustalać bo podobało się nam tak jak było. Pytania dotyczyły bardziej ustawienia stołów, ale z tym również nie mieliśmy najmniejszego problemu. Po co zmieniać coś co jest dobre. Nie miałam zamiaru kombinować i cudować. Pierwsza opcja jest najlepsza i jej się trzymałam. Sala była duża, przestronna, miała podest dla zespołu,a każdy kawałek był w jakiś sposób udekorowany. Kolor sali to piękny brzoskwiniowy z dodatkowymi elementami bieli i delikatnego różu. Nie było balonów, ale zupełnie mi to nie przeszkadzało. Powiem szczerze, że i bez nich sala wyglądała jak z bajki i w stu procentach przypominała salę weselną. Jestem bardzo zadowolona i polecam takie gdzie dekoracja sal weselnych jest gotowa i nie trzeba nic zmieniać.”\nDekoracja sal weselnych – na co zwracać uwagę?\nCo możemy zrobić kiedy w grę wchodzi dekoracja sal weselnych i na co zwracać uwagę, aby wszystko wyszło idealnie? Na pewno wybierając salę weselną należy dokładnie dowiedzieć się czy płacimy za udekorowaną już salę, czy mamy możliwość wynajęcia firmy i zmiany wystroju oraz czy może oni sami mogą zorganizować zmiany i za jaką cenę. Sale weselne zazwyczaj są udekorowane i właściciele nie chcą, aby coś zmieniać, ale zdarza się i tak, że możemy organizować takie dekoracje jakie tylko chcemy i nie ma z tym największego problemu.\nW końcu nie zawsze musi się nam podobać aktualna dekoracja i powinniśmy mieć prawo do zmiany. Możemy też wynająć salę w ogóle nie udekorowaną i wszystko urządzać sami.\n„Znalazłam razem z chłopakiem sale za miastem i była ona w ogóle nieudekorowana. Jeśli chodzi o jedzenie to normalnie można było umówić się co do menu, ale sala musiała być dekorowana samodzielnie, a później albo się sprzątało, albo zostawiało te ozdoby. Wszystko było zależne czy chcemy je odzyskać i czy nie należą do firmy, która nam dekorowała. Akurat jeśli chodzi o nas to sami wszystko kupowaliśmy, a potem zdejmowaliśmy- kto wie może jeszcze kiedyś komuś się przydadzą. Było mnóstwo balonów z naszym imieniem, różnorodne sznury pod sufitem w kolorze bieli i różu- wszystko wspaniale” twierdzi Ela.\nDekoracja sal weselnych od zawsze była i będzie ważną częścią organizacji wesela. Zarówno para młoda jak i goście chcą czuć się znakomicie i mieć przyzwoite warunki do zabawy: chodzi o czystość, miłą obsługę oraz pięknie udekorowaną salę. „U mnie wszystko musiało być idealnie i również wspaniale udekorowana sala, ponieważ mąż mnie zamęczał, że każdy ma czuć się adekwatnie do sytuacji, a nie później obgadywać nas, że zostało coś zrobione byle jak. No troszkę to dziwne, ale każdy ma swoje priorytety. Ja robiłam to dla siebie, a to co ktoś myśli o moim weselu niech zostawi to dla siebie bo i tak mnie to nie obchodzi. Mąż myśli, że jeśli nic nie słyszał to pewnie nikt nic nie gadał, ale zawsze coś tam zostanie zauważone i przekazane między gośćmi i nie ma szans na usłyszenie wszystkiego. Zabawne to było, ale cóż każdy wie, że mężczyźni to takie małe dzieci- udają tylko twardzieli, a tak naprawdę liczą się z każdą opinią” śmieje się Żaneta. Fakt, faktem każdy z nas miło odbiera kiedy sala jest pięknie udekorowana. Dlatego warto wykazać troszkę swojej inicjatywy i mieć wpływ jak to wszystko ma wyglądać i co, gdzie powinno się znajdować. Dekoracja sal weselnych nastraja bowiem państwa młodych jak i gości do wspaniałej zabawy do samego rana.\nDekoracja sal weselnych, 10.0 out of 10 based on 2 ratings\nNext post: Organizacja wesela\nPrevious post: Koszty wesela


kardamon | gotuje z corka\nZawsze lubilam kiedy mama robila nam racuchy. Ciesze sie, ze teraz moge przygotowywac je razem z coreczka. Mam nadzieje, ze kiedy dorosnie, tez beda przypominaly jej beztroski okres.\nDo zrobienia racuchow potrzebujemy:\n1 szklanke maki,\n1 lyzeczke proszku do pieczenia,\n1/3 lyzeczki sody oczyszczonej,\n1 – 2 lyzeczki cukru,\n1/2 lyzeczki kardamonu lub cynamonu – ja zrobilam z kardamonem,\ncukier puder lub dzem do posmarowania\nDo miski wlac mleko, wbic jajko, dodac sode, proszek do pieczenia, kardamon, cukier i wymieszac – taka kolejnosc mieszania skladnikow wynika z faktu, ze robi to moja coreczka. Gdybym zaczela od maki mogloby sie to skonczyc mala katasrofa kuchenna\nW kolejnym kroku dosypuje powoli make i ciagle mieszam,\nMiksuje jablko razem ze skorka i dodaje do ciasta,\nNa koniec wsypuje otreby,\nSmaze z obu stron na mocno rozgrzanym oleju,\nPozniej odsaczam na papierowym reczniku,\nPodaje z domowym dzemem z dyni z dodatkiem kardamonu, cytryny, imbiru i pomaranczy.\njablka, kardamon, mleko, otreby, racuchy


27 października 2009 roku o godzinie 14.00, odbędzie się w Muzeum Bursztynu, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Gdańska uroczyste wręczenie nagród laureatom pierwszej edycji konkursu ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku?. Gdańsk - oficjalny portal miasta\n27 października 2009 roku o godzinie 14.00, odbędzie się w Muzeum Bursztynu, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Gdańska uroczyste wręczenie nagród laureatom pierwszej edycji konkursu ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku?.\nWe wrześniu ubiegłego roku, po raz pierwszy ogłoszono ogólnopolski konkurs ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku?, propagujący w bardzo szerokim zakresie wiedzę o bursztynie. Jego organizatorem i pomysłodawcą jest X Liceum Ogólnokształcące z Gdańska. Celem konkursu jest ukazanie znaczenia bursztynu dla rozwoju sztuki, życia kulturalnego i naukowego oraz jego związków między historią Pomorza i historią miast leżących na dawnym szlaku bursztynowym.\nWspółorganizatorem konkursu, ze względu na jego tematykę oraz cele, zostało Muzeum Bursztynu oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników, natomiast swego patronatu użyczyli: Marszałek Województwa Pomorskiego, Prezydent Miasta Gdańska, Pomorski Kurator Oświaty, Pomorska Regionalna Organizacja Turystyki oraz Muzeum Inkluzji w Bursztynie UG.\nDo konkursu przystąpiło ponad 30 szkół z całej Polski, a oceny nadesłanych sprawozdań podjęła się Kapituła w składzie: przewodnicząca: Joanna Grążawska - kierownik Muzeum Bursztynu w Gdańsku, Ewa Rachoń ? komisarz targów Amberif i Ambermart, Elżbieta Sontag ? kierownik Muzeum Inkluzji w Bursztynie UG oraz Robert Pytlos pełnomocnik ds. Prezydenta Gdańska ds. bursztynu.\nZe względu na wysoki poziom merytoryczny nadesłanych prac, ich różnorodność zarówno w sferze planowania projektów jak i ich realizacji, pomysłowość w doborze środków ilustrujących wykonany projekt, decyzją Kapituły przyznano więcej tytułów i wyróżnień niż pierwotnie planowano.\nTytuł ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku? przyznano 4 szkołom, ponadto przyznano 7 wyróżnień dla szkół oraz 2 wyróżnienia dla za konkretne elementy projektów.\nWyróżnionymi przedsięwzięciami zostały:\n- Skecz ?Amanda? ujęty w sprawozdaniu Publicznego Gimnazjum im. Jana Heweliusza w Żukowie\n- kolekcja ?amber fashion show? autorstwa XV LO w Gdańsku\n- SP nr 17 z oddziałami integracyjnymi im Bronisława Koszutskiego w Kaliszu,\n- SP nr 80 im Budowniczych Portu Północnego Gdańsku,\n- SP w Jantarze\n- SP nr 86 w Gdańsku,\n- SP im. Leopolda Staffa we Włynówku,\n- SP nr 14 w Gdańsku\n- Zespół Szkół Samochodowych w Gdańsku\nTytuł : ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku? został przyznany następującym szkołom:\n- SP nr 12 W Gdańsku\n- Publiczne Gimnazjum im Jana Heweliusza w Żukowie\n- III LO im. Mikołaja Kopernika w Kaliszu\nNagrodę główną i tytuł: ?Szkoła na Bursztynowym Szlaku? otrzymał:\nSzczegółowe omówienie zwycięskich projektów oraz wyników tegorocznej edycji konkursu połączone z konferencją dla uczniów i nauczycieli odbędzie się również 27.10.2009 w Radzie Miasta Gdańska o godzinie 10.00.


KYÖKU z monitorami JBL 306P MKII | uptone.pl - Sprzęt muzyczny, koncerty, poradniki i recenzje\nStrona główna Studio&Tech KYÖKU z monitorami JBL 306P MKII\n„KYÖKU poprosiła mnie o pomoc przy wyborze monitorów do produkcji i do miksowania muzyki. Kierowałem się przede wszystkim na czytelności góry i środka…” – komentuje Szwed SWD z Hemp Studio. Wybór padł na odsłuchy studyjne JBL 306P MKII.\nKYÖKU postawiła na monitory studyjne JBL Professional 306P MKII. „KYÖKU poprosiła mnie o pomoc przy wyborze monitorów do produkcji i do miksowania muzyki. Kierowałem się przede wszystkim na czytelności góry i środka. Poleciłem jej monitory JBL, ponieważ chciałem, żeby usłyszała więcej szczegółów w środkowym i górnym paśmie i miała szeroką panoramę stereo.” – powiedział producent Szwed SWD z Hemp Studio, który polecił jej monitory studyjne JBL 306P MKII.\nJBL 306P MKII w rękach Maćka Polańskiego


oneczna jest nieprzeceniona, a jej odpowiednie użytkowanie poprawi komfort życia, poprzez zmniejszenie bądź całkowite wyzerowanie rachunków za wodę i prąd. Solary przetworzą promienie słońca w ciepło, które nagrzewa wodę lub cały\nRachunki za prąd obciążają Twój budżet? Żona nieustannie zużywa ciepłą wodę i płacona suma wzrasta z miesiąca na miesiąc? Fotowoltaika może Ci pomóc! Energia słoneczna jest nieprzeceniona, a jej odpowiednie użytkowanie poprawi komfort życia, poprzez zmniejszenie bądź całkowite wyzerowanie rachunków za wodę i prąd. Solary przetworzą promienie słońca w ciepło, które nagrzewa wodę lub cały budynek. Panele sło\nCzy ktoś wie jak cyklinować parkiet?Drainage problem - What now?Wynajem dekoracji weselnychNa szybko o geodezji i sprawach z nią związanychWyposażenie kuchni - ważny tematKwestia wyboru salonowego autaBathroom emergencyO zabawkachKontrola postępów leczenia ortopedycznegoJak wybrać dobry zakład pogrzebowy?O typach i rodzajach ogrodzeniaWakacyjnie - wybrzeże HiszpaniiPojazdy drogowe - serwis i utrzymanieDrukarnie w centrum uwagiCo można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Nowoczesne sposoby jak transportować ponadgabaryty w każdych warunkachNa temat dentystów i leczeniu u nich zębówZobacz te 5 ciekawostek o tym jak odmłodzić cerę w prosty sposóbObrabiarki do metaliO sztukateriiFrezarki - kilka faktów i ciekawostekO czystych i brudnych dywanachJak chronić motocykl przed deszczem?Lubisz wypożyczyć stół? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!Wesele - wszyscy powinni się dobrze bawićKilka ciekawostek i ceremoniach pogrzebowychPoradnik dla biznesu - co to jest SEOCoraz niższa cena, coraz lepszy drukDla zainteresowanych - wspinaczka górskaCo musisz wiedzieć o produktach dla dzieci


Hansgrohe Słuchawka prysznicowa MySelect S Vario kupuj w OBI\nNr produktu: 6187884\nZ systemem oszczędzania wody EcoJoy\nZ systemem SpeedClean przeciw osadom wapiennym\nHansgrohe Główka Crometta Vario\nSłuchawka prysznicowa - MySelect S Vario , marki Hansgrohe.\nJest to słuchawka prysznicowa 3-strumieniowa.\nW celu zwiększenia komfortu użytkowania, słuchawka wyposażona została w system SpeedClean przeciw osadom wapiennym.\nDzięki wysokiej jakości wykonania, słuchawka charakteryzuje się estetycznym wyglądem, przez co stanowi stylowy i elegancki element wyposażenia każdej łazienki.\nDodatkowym atutem słuchawki jest to, iż posiada system oszczędzania wody EcoJoy.\nGrohe Słuchawka prysznicowa Vitalio Go\nOBI Wentylator biurkowy 23 cm 30W biały


ROK WIELKICH WYZWAŃ – MAGAZYN HUTNICZY\nROZMOWA Z SANJAYEM SAMADDAREM PREZESEM ZARZĄDU, DYREKTOREM GENERALNYM ARCELORMITTAL POLAND\nW 11. raporcie zrównoważonego rozwoju ArcelorMittal Poland podsumowujemy 2020 rok, który przyniósł wiele wyzwań i już teraz zasługuje na miano „przełomowego”. Jak wyglądał on z perspektywy Zarządu?\nPrezes Sanjay Samaddar.\nS.Samaddar: Ostatni rok faktycznie był czasem wyzwań dla naszej firmy , ale również globalnie, dla całego otoczenia rynkowego. Zawsze – nie tylko przez wzgląd na charakter naszej działalności – w pierwszej kolejności zwracamy uwagę na bezpieczeństwo. Jednak w zeszłym roku to pojęcie nabrało nowego wymiaru – pierwszy raz na taką skalę musieliśmy również stawić czoła zewnętrznemu, bezpośredniemu zagrożeniu zdrowia, jakim jest pandemia COVID-19. Codziennie uczyliśmy się nowych praktyk i intensywnie pracowaliśmy nad bezprecedensowymi rozwiązaniami, które miały zapewnić bezpieczeństwo naszej załodze.\nSztandarowy program naszych służb BHP, czyli „Bezpieczeństwo to MY”, dodatkowo umacnia prawidłowe podejście do codziennych obowiązków , z zachowaniem wzmożonej ostrożności.\nNiestety w 2020 roku stanęliśmy przed poważnym wyzwaniem w zakresie możliwości kontynuowania wszystkich programów szkoleniowych z powodu obostrzeń spowodowanych pandemią.\nJak ArcelorMittal Poland zareagował na wybuch pandemii i jakie działania wdrożył?\nS.Samaddar: Jeszcze zanim w Polsce odnotowano pierwszy przypadek zarażenia, rozpoczęliśmy analizę potencjalnych zagrożeń, a następnie wewnętrzną kampanię informacyjną. Każda nasza decyzja była wypadkową opinii wielu ekspertów, ponieważ niezwłocznie powołaliśmy sztab kryzysowy, złożony z najbardziej doświadczonych pracowników z różnych jednostek organizacyjnych.\nNasze zakłady i biura zostały wyposażone w dozowniki płynów dezynfekujących, a odpowiednie służby rozpoczęły regularne zamgławianie pomieszczeń specjalną substancją do odkażania. Jednocześnie rozpoczęliśmy kontrolne pomiary temperatury, rozdysponowaliśmy wśród pracowników maseczki ochronne, rękawiczki, a także wprowadziliśmy zasady dotyczące niezbędnego społecznego dystansu.\nOd tamtej pory na każdym kroku widać było u nas plakaty, komunikaty w prasie wewnętrznej i kanałach elektronicznych, mówiące o konieczności przestrzegania zasad sanitarnych. W dodatku tam, gdzie fizyczna obecność pracowników nie była niezbędna, uruchomiliśmy na szeroką skalę tryb pracy zdalnej, żeby zapobiec transmisji choroby .\nJuż od ponad roku wielu z nas pracuje zdalnie i, ze względów bezpieczeństwa, nadal zamierzamy korzystać z tego rozwiązania dopóki szczepienia nie spowodują spadku zachorowań.\nZwróciliśmy ponadto uwagę na nasze otoczenie, interesariuszy zewnętrznych, którzy potrzebowali naszego wsparcia – tutaj nieocenione okazały się budowane przez lata relacje. Natychmiast poszerzyliśmy współpracę z placówkami w województwach: śląskim, małopolskim i opolskim.\nNasza firma zapewniła wsparcie w postaci środków ochrony indywidualnej 10 placówkom medycznym, którym przekazaliśmy m.in. niezbędne kombinezony, maseczki ochronne, płyny do dezynfekcji, rękawiczki czy fartuchy.\nNie tylko pandemia w ubiegłym roku dotknęła branżę hutniczą.\nS.Samaddar: Zgadza się. Od dawna mówiliśmy o problemach, z jakimi boryka się przemysł stalowy – w Polsce i Europie. COVID-19 pogłębił istniejący już kryzys na rynku stali, wywołany m.in. rosnącymi opłatami za emisje CO2 w ramach systemu ETS, wysokimi cenami energii i nieuczciwym importem stali spoza Unii Europejskiej.\nTo wszystko ma niebagatelny wpływ na naszą kondycję, bo utrudnia konkurowanie z producentami z krajów, które nie są obciążone kosztami emisji CO2. Będąc już zaangażowani w walkę ze zmianami klimatycznymi, oczekujemy równych szans dla przemysłu ciężkiego, które jeszcze nie zostały wypracowane.\nCzy te czynniki miały bezpośredni wpływ na podjęcie decyzji o wyłączeniu części surowcowej w Krakowie?\nS.Samaddar: Niestety tak. Te wyjątkowo trudne warunki rynkowe sprawiły, że ostatecznie byliśmy zmuszeni podjąć tę decyzję. W czasie, gdy zapotrzebowanie na stal w Europie gwałtownie spadło, Komisja Europejska podjęła decyzję o kolejnym zwiększeniu kontyngentów bezcłowych na import wyrobów stalowych spoza Unii Europejskiej. W dodatku ceny energii i uprawnień do emisji dwutlenku węgla błyskawicznie rosły, a na horyzoncie pojawiły się jeszcze opłaty w ramach rynku mocy. Niestety, nie doczekaliśmy się skutecznych środków ochrony europejskiego rynku i w tej – już ekstremalnie trudnej sytuacji – pandemia COVID-19 jeszcze pogłębiła kryzys. Przez nią praktycznie wszystkie branże stalochłonne ograniczyły działalność, a my musieliśmy dostosować nasze moce produkcyjne do niższego popytu.\nPragnę jednak wyraźnie podkreślić, że nasz krakowski oddział, z działającą koksownią, dwoma nowoczesnymi walcowniami oraz linią cynkowania i malowania blach, wciąż stanowi ważny punkt na hutniczej mapie Europy .\nCzy w obliczu wszystkich tych wyzwań produkcja stali ma przed sobą przyszłość?\nS.Samaddar: Okoliczności, w jakich funkcjonuje nasza branża, zmieniają się w bardzo szybkim tempie, czego przykładem są obecne plany związane z dekarbonizacją przemysłu. ArcelorMittal Europe do 2030 roku chce zmniejszyć emisję dwutlenku węgla o 30 proc, a do 2050 roku osiągnąć neutralność klimatyczną.\nTraktujemy to wyzwanie bardzo poważnie, opracowując koncepcje produkcji stali przyjazne środowisku przy uwzględnieniu najwyższych standardów jakościowych, korzystając z wiedzy i doświadczenia ekspertów. Wiemy już, że przyszłość zakładów metalurgicznych będzie nierozłącznie związana z procesami dekarbonizacyjnymi.\nPonadto Polska obrała nowy kierunek rozwoju dla sektora energetycznego, który został uregulowany jako „Polityka energetyczna Polski do 2040 roku”. Jest to zwiastun intensywnego rozwoju pod kątem odnawialnych źródeł energii i dążenia do gospodarki niskoemisyjnej. Istotną rolę w przemianach odegra rozwój infrastruktury niezbędnej do pozyskiwania „zielonej” energii. Rozwiązania OZE wymagają olbrzymich ilości stali, więc przemysł stalowy będzie kluczowym ogniwem w nadchodzącej transformacji.\nSzybkość, efektywność i koszt dekarbonizacji będą decydować o przyszłości sektora stalowego w każdym kraju. Niższego śladu węglowego i ostatecznie neutralności klimatycznej nie da się osiągnąć bez wsparcia państw członkowskich i inicjatyw poszczególnych rządów. Jesteśmy mocno zaangażowani w rozmowy z przedstawicielami rządu i kontynuujemy prace nad wspólnym celem.\nJakie znaczenie dla firmy o takiej skali działalności mają relacje z lokalnymi społecznościami?\nS.Samaddar: Dialog ze społecznościami lokalnymi wszędzie tam, gdzie mamy swoje zakłady, jest niezbędny do odpowiedzialnego planowania naszych inwestycji i przyszłości. Jestem przekonany, że gdybyśmy przed laty nie nawiązali tak bliskich kontaktów z lokalną służbą zdrowia, to wzajemne wsparcie po wybuchu pandemii nie przebiegałoby tak sprawnie, jak miało to miejsce.\nTo jeden z wielu przykładów, gdzie dialog i wyznaczanie wspólnych celów przekłada się na realne, efektywne działania. Bardzo zależy nam na otwartych i regularnych kontaktach z naszymi interesariuszami – pracownikami, władzami lokalnymi, placówkami edukacyjnymi, organizacjami pozarządowymi oraz mieszkańcami okolicznych gmin.\nJakie są priorytety firmy na przyszłość?\nS.Samaddar: Bezpieczeństwo naszych koleżanek i kolegów jest dla nas sprawą fundamentalną – tutaj nic się nie zmienia. Wciąż będziemy dążyć do osiągnięcia naszego nadrzędnego celu, jakim jest zero wypadków w miejscu pracy i rozwijać inicjatywy umacniające odpowiednie postawy wśród pracowników.\nNiestety w 2020 roku nie byliśmy firmą wolną od wypadków śmiertelnych. Oprócz tego jesteśmy u progu przemian związanych z dekarbonizacją procesów hutniczych. Za niespełna dekadę emisje dwutlenku węgla w europejskich zakładach ArcelorMittal będą o 30 proc. niższe, a to osiągniemy jedynie poprzez zintensyfikowanie prac nad innowacyjnymi rozwiązaniami produkcyjnymi. Jako lider branży stalowej posiadamy świetne zaplecze technologiczne, badawcze i intelektualne, aby proponować najlepsze rozwiązania w tym zakresie.\nW 2021 roku jako Grupa ArcelorMittal wprowadziliśmy już markę XCarb™, która obejmuje wszystkie nasze wyroby tworzone z uwzględnieniem niskoemisyjnych metod produkcji, a także inne inicjatywy służące środowisku naturalnemu.\nNajbliższa przyszłość to także rozwój nprojektów na rzecz różnorodności i integracji społecznej wśród naszych pracowników. Z myślą o sprawiedliwości w każdym aspekcie naszego życia, w pierwszym kwartale 2021 roku rozpoczęliśmy kampanię podnoszącą świadomość na temat zagrożeń wynikających z wykluczenia. Na całym świecie ludzi czeka jeszcze wiele wyzwań w kontekście walki z uprzedzeniami wobec określonych grup, dlatego wyraźnie deklarujemy podjęcie wysiłków promujących nmotwartość, np. poprzez przełamywanie stereotypów czy wzmacnianie roli kobiet w przemyśle. Naszym celem jest miejsce pracy z równowagą płci i jesteśmy zobowiązani do jego osiągnięcia.\nPodsumowując, z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju, priorytetami dla mnie i mojego zespołu są zdrowie i bezpieczeństwo, dekarbonizacja, a także różnorodność i integracja społeczna.\nRozmowę z prezesem Sanjayem Samaddarem zamieszczoną w „Raporcie Zrównoważonego Rozwoju ArcelorMittal Poland” przeprowadził Marcin Przeor.


Wakacje to dla maluchów czas sielanki oraz zabawy, jednak we wrześniu są zobligowane znowu iść do szkoły - Dziecko - nauka i zabawa\nKto by tam w lato dumał o szkole? Nauka dopiero co się zakończyła i szkraby radują się, że mają wakacje.\nDzieciaki kochają wakacje, ponieważ jest to dla nich czas, kiedy mają prawo spać do południa i ciągle grać na podwórku.\nNiestety czas prędko pędzi i ani się człowiek obejrzy, a już pierwsze liście spadają z drzew i trzeba znów iść do szkoły. Każdy wie, że należy wówczas zamówić wszelkie niezbędne podręczniki oraz ćwiczenia. Jednak, lista potrzebnych rzeczy jest dłuższa i na pewno zalicza się do niej plecak szkolny. Nie zapominajmy o tym, że nie powinien być to byle jaki szmaciany plecaczek, gdyż może to spowodować nieodwracalne zmiany w postawie naszego potomka. Jeżeli nie zamówimy porządnego plecaka, to może to grozić skrzywieniem pleców. A to z kolei wiąże się z długą rehabilitacją, wizytami u ortopedów i niechcianym bólem. Zatem lepiej zapobiegać niż leczyć i zamówić plecak szkolny odpowiedni do wzrostu i wagi naszego oseska.\nChcesz czytać więcej na zbliżony temat? Żaden problem. Wystarczy tylko najechać na poniższe hiperłącze do źródła (https://e-sentiell.com/pol_m_Bizuteria-Srebrna_Bransoletki-srebrne_Damskie_Z-cyrkonia-485.html) i przejdziesz na inną witrynę.\nTornister powinien mieć usztywniane plecy i szerokie ramiączka z szansą regulacji, tak żeby plecak prawidłowo układał się na plecach – ani zbyt nisko, ani zbyt wysoko. Na dodatek, musi mieć kilka przegródek – na książki, ubranie na W-F oraz drugie śniadanie.\nNie chcielibyśmy przecież, aby nasza kruszyna miała kanapki wraz z trampkami, prawda? Istotnym elementem niejednego tornistra są również odblaski, dzięki którym nasz smyk będzie dostrzegalny z dużej odległości dla kierowców na wszelkich ulicach.\nTagi: ćwiczenia, czas, człowiek, ręczniki, szkoła


Które biuro detektywistyczne jest najlepsze w Łodzi? - WKM\nKtóre biuro detektywistyczne jest najlepsze w Łodzi?\nStart » Przedsiębiorstwa » Doradztwo » Które biuro detektywistyczne jest najlepsze w Łodzi?\nDodano: 2016-10-31Kategoria: Przedsiębiorstwa / Doradztwo\nWspółcześnie ludzie korzystają zdecydowanie częściej niż dawniej z usług detektywistycznych. Jest to spowodowane wieloma czynnikami. Przede wszystkim jednak powodem jest chęć pozyskania w danej sprawie materiałów dowodowych, które są gromadzone dla potrzeb prowadzonych śledztw, czy postępowań sądowych. Z usług detektywów korzystają rozwodzący się małżonkowie, wspólnicy kończący prowadzone razem interesy, czy wiele innych osób. W odpowiedzi na takie właśnie potrzeby Polaków powstała firma KOBRA. To darzone obecnie ogromnym szacunkiem przez Klientów biuro detektywistyczne. Łódź i okolica to teren, na którym jednostka ta działa. Zatrudnia profesjonalnych detektywów, którzy na swoim koncie mają liczne sukcesy zawodowe, prowadzenie zaawansowanych postępowań, a nawet akcji poszukiwawczych. To biuro detektywistyczne (Łódź - siedziba firmy) wyróżnia ogromna skuteczność i szybkość działania. Dodatkowo dotychczasowa praktyka pokazuje, że profesjonaliści z KOBRA posiadają nowoczesny, innowacyjny sprzęt. To jeszcze bardziej uskutecznia ich pracę.\nKosmetyki ekoligicznie dla wrażliwej skóry\nJeżeli masz wrażliwą cerę ze skłonnością do podrażnień, to powinnaś unikać kosmetyków produkowanych na szeroką skalę. Dla ciebie znacznie lepszym i bezpieczniejszym wyborem są kosmetyki ekologiczne, wolne od parabenów, sztucznych środków barwiących czy konserwa...\nProducent eleganckich mebli pokojowych\nMeble pokojowe w stylu klasycznym bądź nowoczesnym zamówimy w salonie Meblomat, specjalizującym się też w produkcji mebli do lokali gastronomicznych oraz obiektów hotelarskich. Niewygórowane ceny za zestawy meblowe wykonane z najlepszych gatunkowo materiałów, wzmocniony...\nSolidne biuro rachunkowe na Górnym Śląsku\nNie sposób sobie wyobrazić prowadzenia skutecznej działalności gospodarczej bez korzystania z usług firmy rachunkowej. Nie chodzi przy tym o przedsiębiorstwo, które dość rutynowo i z niedokładnością podchodzące do obowiązków, a o biuro, które wykonuje solidnie i k...\nKolorowe masy cukrowe do ciast\nMasa cukrowa to bardzo prosty w użyciu surowiec, który jest używany na całym świecie przez profesjonalistów do produkcji niezwykle wymyślnych tortów. W Polsce masa cukrowa w wielu rodzajach dostępna jest w sklepie Cukierniczy Raj. Masa jest bardzo plastyczna, dzięki cze...\nOdzież online dla kobiet\nNasza firma to profesjonalna hurtownia odzieżowa online, oferująca bardzo szeroki asortyment produktów. W szczególności posiadamy bardzo szeroki katalog produktów dla kobiet - począwszy od różnych wariantów bielizny, poprzez bluzki, koszule, spodnie, a skończywszy na d...\nRozwijające zabawki dla małych dzieci\nData Comp oferuje autorski program do kadr i płac\nKolczyki i naszyjniki ze złota\nDobre typy regranulatów\nSzukasz zestawów malarskich? Sprawdź ofertę sklepu Artmal


Niniejszy regulamin zawiera zasady działania strony internetowej http://www.sklep.skyblue.com.pl\nbędącego własnością SKY BLUE SP. Z O. O. z siedzibą: ul. Domaniewska 47, 02-672 w Warszawie.\nNazwy wykonawców i tytuły utworów należą do ich właścicieli i umieszczone są na stronach sklepu w celach informacyjnych.\n1. Aranżacje karaoke udostępniane są w postaci plików zapisanych w formatach:\nMP3, Midi, Karafun.\n1. Klient składając zamówienie, zawiera umowę ze SKY BLUE SP. Z O. O. na podstawie, której następuje świadczenie usługi oferowanej przez SKY BLUE SP. Z O. O.\n2. Klient dobrowolnie przekazuje SKY BLUE SP. Z O. O. swoje dane osobowe, jednocześnie wyrażając zgodę na ich przetwarzanie, zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych. Przekazanie danych i wyrażenie zgody na ich przetwarzanie jest dobrowolne, jest jednak konieczne do zawarcia umowy, o której mowa powyżej.\n3. Użytkownik oświadcza, że podane przez niego dane osobowe są kompletne i zgodne ze stanem faktycznym oraz, że zapoznał się z niniejszym regulaminem i zobowiązuje się go przestrzegać.\n1. Zamówienia przyjmowane są po rejestracji oraz po zalogowaniu się na stronie http://www.sklep.skyblue.com.pl\n2. Podstawowym warunkiem realizacji usługi jest prawidłowe przekazanie informacji:\n- dane osobowe, wg formularza\n3. SKY BLUE SP. Z O. O. nie ponosi odpowiedzialności za podanie nieprawidłowych danych, niedziałających adresów e-mail, powodujących niedostarczenie przesyłki.\n4. Użytkownik składając zamówienie oświadcza, że przesłuchał wersję demo zamawianych aranży i nie ma zastrzeżeń co do ich jakości i formy.\n5. Zamówienia można składać 24 godziny na dobę. Nie będą realizowane zamówienia wzbudzające wątpliwości, z nieprawidłowo wypełnionym formularzem.\n6. Ceny podkładów są cenami brutto.\n1. Realizacja przyjętego zamówienia następuje w ciągu 24 godzin od momentu zaksięgowania wpłaty na koncie\nSKY BLUE SP. Z O. O.\n2. Jeśli w ciągu 7 dni od daty złożenia zamówienia, na konto SKY BLUE SP. Z O. O. nie wpłynie zapłata za zamówione podkłady muzyczne karaoke, zamówienie uznaje się za anulowane.\n3. SKY BLUE SP. Z O. O. nie ponosi odpowiedzialności za brak możliwości przesłania Klientowi podkładów, w przypadku, gdy konto pocztowe Użytkownika ma ograniczenia i przyjmuje tylko e-maile o małym rozmiarze (kilku MB).\n1. Jakakolwiek odsprzedaż, wymiana lub inna forma rozpowszechniania podkładów muzycznych ze strony http://www.sklep.skyblue.com.pl (m.in. udostępnianie w Internecie) jest PRAWNIE ZABRONIONA!!!\n2. Użytkownik zobowiązuje się do przestrzegania przepisów prawa (w szczególności Prawa Autorskiego) i postanowień niniejszego Regulaminu.\nODPOWIEDZIALNOŚĆ SKY BLUE SP. Z O. O.\n1. SKY BLUE SP. Z O. O. ma prawo do przerw lub zakłóceń w realizowaniu usług, a także w udostępnianiu serwisu http://www.sklep.skyblue.com.pl jeżeli jest to spowodowane:\n- koniecznością naprawy, rozbudowy, modyfikacji lub konserwacji sprzętu lub też oprogramowania,\n- przyczynami niezależnymi od SKY BLUE SP. Z O. O. (działania lub zaniechania osób trzecich,\nna które SKY BLUE SP. Z O. O. nie ma wpływu).\n2. SKY BLUE SP. Z O. O. nie ponosi odpowiedzialności z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania świadczeń, jeżeli niewykonanie lub nienależyte wykonanie nastąpiło z winy nieumyślnej.\n3. SKY BLUE SP. Z O. O. nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonywanie świadczeń, jeżeli jest to spowodowane przez osoby trzecie (w szczególności operatorów telekomunikacyjnych, dostawców łączy telekomunikacyjnych i energii elektrycznej). Ograniczenie to obejmuje także odpowiedzialność z tytułu szkód spowodowanych przez wirusy komputerowe i inne tego typu oprogramowanie.\n4. SKY BLUE SP. Z O. O. zastrzega sobie prawo do udostępniania danych Użytkownika, jeżeli obowiązek udostępnienia uprawnionym osobom wynika z obowiązujących przepisów prawa.\n5. SKY BLUE SP. Z O. O. zastrzega sobie prawo do zmian w Regulaminie. Zmiany wchodzą w życie w momencie opublikowania ich na stronie http://www.sklep.skyblue.com.pl\n6. Wyłącznym źródłem zobowiązań SKY BLUE SP. Z O. O. jest niniejszy Regulamin.\nWszelkie inne informacje, niezależnie od źródeł ich pochodzenia i miejsca publikacji, nie są wiążące dla SKY BLUE SP. Z O. O.\n7. SKY BLUE SP. Z O. O. posiada wyłączne prawa autorskie do wszystkich produktów znajdujących się na stronie http://www.sklep.skyblue.com.pl.\n8. Wszelkie udostępnianie i kopiowanie zakupionych plików jest surowo zabronione!\n10. Klient sklepu http://www.sklep.skyblue.com.pl oświadcza, że akceptuje treść regulaminu i zgadza się z jego warunkami\n1. Szczegóły Reklamacji:\n2. Użytkownik może kierować reklamacje oraz uwagi w sprawach związanych z działalnością sklepu bądź jakością zakupionych plików na adres e-mail podany na stronie www.sklep.skyblue.com.pl. Reklamacje i uwagi sprzeczne z regulaminem nie będą rozpatrywane jako typ reklamacji\n3. SKY BLUE SP. Z O. O. rozpatruje reklamacje w terminie 14 dni roboczych od otrzymania reklamacji, przy czym okres ten może zostać przedłużony, w przypadku gdy rozpoznanie reklamacji wymaga dłuższego czasu. SKY BLUE SP. Z O. O. zastrzega, że rozpatrzenie reklamacji może wymagać uzyskania dodatkowych wyjaśnień od Użytkownika - czas udzielania wyjaśnień przez Użytkownika przedłuża okres rozpoznania reklamacji. O przedłużeniu terminu reklamacji, o konieczności złożenia dodatkowych wyjaśnień, albo o odmowie uwzględnienia reklamacji\nSKY BLUE SP. Z O. O. poinformuje Użytkownika.\n4. Reklamacje należy zgłaszać w ciągu 21 dni od daty zakupu podkładu, po upływie terminu reklamacje nie będą rozpatrywane z wyjątkiem szczególnych spraw uznanych wg norm Kierownika działu sprzedaży.\n5. Podstawą do reklamacji nie jest:\n- plik prawidłowo odtwarzany na sprzęcie komputerowym,\na nie odtwarzany w instrumencie.\n- podkład nie spełniający oczekiwań, wyobrażenia dot. twórczości aranżacji, podkład jest stworzony wg norm naszego aranżera i nie podlega wszelkim uwagom.\n6. Każda reklamacja jest rozpatrywana indywidualnie.\n7. Odstąpienie od umowy kupna aranżów przez Użytkownika może nastąpić w chwili uznania reklamacji przez\nSKY BLUE SP. Z O. O. – wówczas przysługuję Użytkownikowi zwrot pieniędzy, które zapłacił w dniu zakupu, lub wymiana na inną aranżację utworu wybranego z biblioteki sklepu www.sklep.skyblue.com.pl o tej samej wartości w zł.


„W zimie siła” To jakże prawdziwe zdanie można rozumieć na wiele sposobów.\nBieganie w różnych warunkach pogodowych hartuje organizm, usprawnia procesy termoregulacji, organizm uczy się reagować na zmieniające warunki pogodowe. Po wysiłku o umiarkowanej intensywności rośnie produkcja białych krwinek i immunoglobulin, które chronią nasz organizm przed drobnoustrojami. To sprawia, że osoby regularnie uprawiające aktywność fizyczną na świeżym powietrzu są dużo bardziej odporne na infekcje niż te siedzące w domu.\nBiegając zimą dotleniamy organizm. Jest to szczególnie ważne ponieważ o tej porze roku dużo mniej przebywamy na świeżym powietrzu niż latem. Gdy jesteśmy dotlenieni lepiej pracujemy (łatwiej nam się skoncentrować, poprawiamy wydajność pracy), stajemy się bardziej energiczni oraz unikniemy zimowej chandry.\nSilne mięśnie i nie tylko\nBieganie po śniegu, lodzie i nierównym terenie to świetny trening dla naszego układu nerwowego i mięśniowego. Wzmacniamy mięśnie, uczymy się utrzymania równowagi, poprawia się propriocepcja czyli czucie gdzie nasze ciało znajduje się w przestrzeni. Między innymi od szybkiej reakcji tych układów zależy czy wpadając w dołek podkręcimy kostkę czy nie. Dodatkowo biegając po nieubitym śniegu w naturalny sposób wzmacniamy nasze mięśnie. Po takim treningu żadna sucha alejka na wiosnę nie będzie nam straszna ;)\nPoczucie dużej satysfakcji, duma, radość, poprawa samooceny – te uczucia towarzyszą każdemu kto zmotywował się do wykonania treningu w trudnych warunkach pogodowych. Mając w pamięci przebiegnięte zimą kilometry jesteśmy dużo silniejsi psychicznie podczas wiosennych treningów i startów.\nZima to okres w którym rozpoczynamy przygotowania do wiosennych startów. Jest to moment, w którym budujemy przede wszystkim bazę tlenową oraz siłę mięśniową.\nW pierwszej części tego okresu warto skupić się na wykonywaniu długich biegów w pierwszym zakresie intensywności oraz treningach poprawiających siłę mięśni oraz sprawności. W planie treningowym powinny znaleźć się:\nDługi bieg podczas którego tętno będzie oscylowało w granicach 65-75% tętna maksymalnego*. (nie dłuższy niż 20-30% tygodniowego kilometrażu)\nKros czyli bieg po pofałdowanym terenie\nTrening siły ogólnej i sprawności. Jeśli nie masz czasu na oddzielną sesję wykonaj go po lekkim niezbyt długim biegu. Nie zapomnij o przysiadach, wykrokach, pompkach, ćwiczeniach wzmacniających mięśnie grzbietu i brzucha ( również wszelkiego rodzaju podpory). Zaopatrz się w piłkę lekarską lub / i piłkę swiss ball – te wspaniałe narzędzia tortur nie zajmują wiele miejsca a dodadzą wartości Twoim treningom.\nW drugiej części sezonu zimowego wprowadź:\nDługi biegi w drugim zakresie intensywności ok. 75-85% HRmax *\nTreningi siły biegowej. W ramach tej jednostki wykonuj marsz lub skip A, C (jeśli Twój poziom siły, gibkości i koordynacji ruchowej jest odpowiednio wysoki włącz też skip B i wieloskoki) oraz podbiegi LINK\nPrzebieżki (biegi „na technikę” o wysokiej intensywności ale nie na maxa) po krótszych biegach o niskiej i średniej intensywności. Pamiętaj aby prędkość dostosować do warunków atmosferycznych\nUtrzymaj trening siły ogólnej i sprawności.\n*Tempo biegów możesz również określić na podstawie kalkulatorów prędkości.\nDobrnęliście do końca? To nie pozostaje Wam nic innego jak zamknąć komputer, ubrać się i ruszyć na trening ;)\n» 2019-10-27 - Botaniczna Piątka Warszawa - edycja jesienna\n» 2019-11-11 - 31. Bieg Niepodległości\n» 2019-12-01 - Bieg Mikołajów\n» 2019-12-08 - Żoliborski Bieg Mikołajkowy


Powiat Bocheński chwali się realizowanymi inwestycjami na drogach. Wyda na nie 16 mln zł - Bochnianin.pl\nPowiat Bocheński chwali się realizowanymi inwestycjami na drogach. Wyda na nie 16 mln zł\n14 października 2020 | 15:30\nPonad 16 milionów złotych to łączna wartość inwestycji drogowych realizowanych tylko w tym roku przez samorząd powiatu bocheńskiego. Połowa tej kwoty pochodzi z dofinansowania z funduszu dróg samorządowych lub rezerwy subwencji ogólnej jak również dofinansowania samorządów gminnych. Obecnie trwają prace drogowe w prawie wszystkich gminach powiatu.\n– Modernizacja dróg jest ważnym czynnikiem mobilizującym rozwój naszego powiatu. Kompleksowa poprawa nawierzchni, remont i budowa chodników czy tworzenie zatok autobusowych wpłynie także na podniesienie bezpieczeństwa i komfortu jazdy użytkowników. Dlatego tak dużą uwagę przykładamy do tej sfery działalności. Dzięki współpracy z samorządami gminnymi i uzyskanej dotacji możemy poprawiać infrastrukturę drogową – wyjaśnia starosta Adam Korta.\nPrace trwają przy ul. Strzeleckiej w mieście Bochnia oraz w Pogwizdowie, gdzie wyremontowany zostanie prawie 2 kilometrowy odcinek drogi za blisko 1,3 miliona zł. Do tej pory drogowcy wykonali prace dotyczące obustronnego ścięcia poboczy na całym zakresie robót oraz lokalną wymianę podbudowy która była niezbędna. Prace potrwają do końca października.\nW Gminie Bochnia przebudowywana jest droga powiatowa w Zawadzie. Trwają prace dotyczące budowy kolektora deszczowego i zatok autobusowych. Inwestycja której koszt wyniesie prawie 280 tysięcy złotych zakończy się w połowie listopada.\nW Stradomce zakończyła się rozbudowa drogi na kilometrowym odcinku, a jej koszt to prawie 3,5 miliona zł. Ponadto na kolejnym odcinku w tej miejscowości wykonano 100 metrów chodnika oraz nową nawierzchnię drogi na odcinku 200 metrów.\nW Nieszkowicach Małych poszerzono jezdnię, przebudowano zjazdy, umocniono rowy oraz wykonano nową nawierzchnie na długości 993 metrów.\nW Nieprześni zaś powstaje zupełnie nowy przepust w miejscu starego mostu. Ponadto położony zostanie nowy asfalt na dojazdach do obiektu inżynierskiego, przebudowie i umocnieniu ulegnie także odcinek potoku jak również powstanie kanalizacja deszczowa i przebudują rów. Prace, których koszt wyniesie blisko 1 milion złotych zakończą się do końca listopada.\nW Rzezawie na ul. Pacynkowej drogowcy modernizują prawie kilometrowy odcinek drogi powiatowej. Trwają prace dotyczące budowy kolektora deszczowego oraz ułożenia krawężnika i obrzeży przy nowo budowanym chodniku. Całkowity koszt inwestycji to prawie 1,4 miliona złotych, a inwestycja zakończy się w listopadzie.\nPonad 5 milionów złotych wyniosła modernizacja dróg powiatowych na terenie Gminy Żegocina, Trzciana i Łapanów . Inwestycja została podzielona na trzy odcinki. W zakresie pierwszego odcinka usytuowanego w Łąkcie Górnej powstała ścieżka rowerowa. W przypadku drugiego odcinka w miejscowościach Łąkta Górna, Łąkta Dolna i Kierlikówka przebudowano drogę oraz pobocza i skrzyżowanie drogi powiatowej z drogami gminnymi na skrzyżowanie wyniesione. Jeśli chodzi o trzeci odcinek w Łapanowie wykonano ścieżkę rowerową oraz kolektor kanalizacji deszczowej i poszerzono jezdnię.\nNa terenie Gminy Nowy Wiśnicz , a dokładniej w miejscowości Królówka, również trwają intensywne prace. Ponad 3 miliony złotych wyniesie całkowita przebudowa drogi powiatowej na kilometrowym odcinku tej drogi. Obecnie drogowcy prowadzą prace na drugim odcinku drogi. W ramach inwestycji wykonano już kolektor deszczowy oraz lokalną wymianę podbudowy w newralgicznych miejscach, czyli tam gdzie doszło do spękań jezdni.\nTrwa budowa KN-2 – WIDEO Z DRONA\nTomasz Stodolny - 25 listopada 2020 | 18:48\nRozpoczęta dwa miesiące temu budowa ostatniego odcinka północno-zachodniej obwodnicy Bochni idzie pełną parą. Zobacz jak to wygląda z lotu ptaka!\nKrólówka. Uwaga kierowcy! W środę i czwartek utrudnienia w ruchu\nredakcja - 17 listopada 2020 | 15:19\nW środę i czwartek w godz. od 7.00 do 19.00 na drodze powiatowej w miejscowości Królówka wystąpią utrudnienia w ruchu. Jest to...\nUwaga kierowcy! Będą utrudnienia na ul. Krzeczowskiej przy nowym rondzie\nredakcja - 12 listopada 2020 | 11:11\nOd poniedziałku 16.11 do środy 18.11 kierowcy mogą napotkać duże utrudnienia na ul. Krzeczowskiej przy stacji paliw BP - poinformował bocheńskie starostwo.


Apartamenty w Champvent - Oferty apartamentów w Champvent - eSky.pl\nApartamenty w Champvent\nApartamenty - Champvent\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Champvent\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Champvent są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Champvent zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nChampvent - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Champvent charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Champvent z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Champvent znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Champvent?\nDostępne apartamenty w Champvent w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Champvent posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Champvent?\nUdogodnienia w apartamentach w Champvent są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Champvent przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Champvent?\nRezerwacja apartamentów w Champvent jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Champvent wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Champvent?\nCena apartamentu w Champvent jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Champvent są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.\nApartamenty w Montreux\nApartamenty w Krieglach\nApartamenty w Boeslunde\nApartamenty w Mänttä\nApartamenty w Hoscheid