Nowoczesne metody polepszania funkcjonalności poszczególnych samochodów | efreestyle.pl\nHome » Nowoczesne metody polepszania funkcjonalności poszczególnych samochodów\nMiłośnicy motoryzacji wiedzą o tym, że jeżeli chcą, aby ich pojazd charakteryzował się coraz korzystniejszymi właściwościami to powinni go przekazać w ręce ekspertów, jacy za pośrednictwem komputera zatroszczą się o to, aby konkretny pojazd prezentował się idealnie. Takie nowoczesne techniki ulepszania działania konkretnych pojazdów będą aż wymagane do wykonania przy niektórych modelach aut.\nChociażby dlatego dużo mówi się obecnie o tuningu, ponieważ taka technika od wielu lat się już dała sprawdzić, w takim samym stopniu przy samochodach osobowych, jak i przy ciężarowych. Tuning będzie mieć na celu nie tylko polepszyć wygląd konkretnego samochodu, ale dodatkowo i spowodować, by jego parametry były godne podziwu - zobacz tutaj.\nDlatego tak priorytetowe jest, by tuning był wykonany dopasowaną techniką pod określony model auta. Powinien on odbywać się w wykwalifikowanym warsztacie samochodowym, gdyż dzięki temu można oczekiwać najlepszych wyników. W dniu dzisiejszym można wyodrębnić kilka typów tuningu.\nWybranym z nich będzie eco tuning, jaki można zastosować w takim samym stopniu w odwołaniu do większych, jak i mniejszych aut. Za jego pośrednictwem dojdzie do zwiększania mocy silnika, przy równoczesnym zmniejszaniu spalania. I dokładnie z tego powodu jest to uznawane jako bardzo ekologiczne rozwiązanie w branży motoryzacyjnej.\nModyfikacja programu sterującego pracą silnika z którą ma się do czynienia po przeprowadzeniu eco tuningu podnosi komfort podróży, najbardziej w samochodach ciężarowych. Aczkolwiek na równi sprawdza się w autach osobowych. Z pewnością więc kierowcy, którzy cenią sobie proekologiczne rozwiązania powinni sporo dowiedzieć się o eco tuningu, gdyż ta alternatywa może ich szczególnie interesować.\nKażda osoba, której zależy na tym, by pojazd jakim się przemieszcza był sprawny, funkcjonalny i w dodatku przyjazny środowisku doceni wszystkie zalety, jakie będzie mieć do zaproponowania taka technika zmodyfikowania aut. Naturalnie, aby wszystkie wskaźniki zostały zapisane wzorowo należy zwrócić się do cenionego warsztatu, w który tego rodzaju tuning określa się jako najlepiej robiony. I chociaż to rozwijająca się dyscyplina to w Polsce można już odnaleźć wiele wykwalifikowanych warsztatów zajmujących się tymi świadczeniami. To alternatywa dla wielbicieli motoryzacji, jakim zależy na środowisku naturalnym.


Dwujęzyczność - seria szkoleń i warsztatów dla nauczycieli i młodzieży w Belgii i Holandii - Bilingual House\nW dniach 28-30 listopada 2014 poprowadzę Warsztaty Metodyczne dla Nauczycieli Polonijnych „Dwujęzyczność szansą rozwojową dla polskich dzieci w Holandii”.\n6 grudnia 2014 poprowadzę Warsztaty Metodyczne „Dwujęzyczność łączy i daje moc” w Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym przy Ambasadzie RP w Hadze.\n7 grudnia 2014 poprowadzę warsztaty dla młodzieży dwujęzycznej w Holandii „Jak w zgodzie ze sobą żyć i rozwijać się w dwóch językach i w dwóch kulturach?”. Warsztaty odbędą się pod hasłem „Dwujęzyczność, dwukulturowość, twoje atuty” i będą zawierały zajęcia dla młodzieży i konsultacje dla rodziców.\nZachęcam do zapisywania się 🙂\nwarsztaty dla młodzieży warsztaty dla nauczycieli warsztaty dla rodziców\nPoprzedni wpisDziecko dwujęzyczne a prestiż Polski i języka polskiego\nNastępny wpis DWUJĘZYCZNOŚĆ broszury dla rodziców i nauczycieli do bezpłatnego pobrania


Skuteczne golenie - jak to osiągnąć - Świat zakupów\nSkuteczne golenie – jak to osiągnąć Kwiecień 5, 2019\nPorządny mężczyzna ma możliwość wyboru wielu przyborów takich jak ałun, które pomagają utrzymać schludny wygląd. Co powinno się znaleźć na półce takiego faceta?\nWarto rozpocząć od przejrzenia szafki pod kątem kosmetyków. Różnego rodzaju kremy pozwolą nam zadbać o skórę. W różnym wieku skóra wymaga odmiennych witamin, przez to jeżeli mężczyzna jest np. po 50-ce to znajdzie serię kremów dedykowaną specjalnie dla tego przedziału wiekowego. Co więcej, przy pielęgnacji skóry warto zaopatrzyć się w balsamy, bo pomagają one zatroszczyć się o skórę po goleniu.\nGolenie to regularna czynność każdego mężczyzny. Pragnąć się dobrze prezentować należy zadbać o gładkie i dokładne golenie. Jest to karkołomne do osiągnięcia przy użyciu jednorazówek czy najtańszych maszynek kupionych w markecie. Najgładszą skórę uzyskamy przy zastosowaniu brzytwy do golenia, jednak nie jest to na pewno przyrząd dla niewprawnych rąk. Używanie brzytwy wymaga długiego treningu, ale daje świetne rezultaty. Tu dobrze jest kupić dobry pędzel do golenia.\nDrugą wartą rozważenia opcją jest klasyczna maszynka do golenia. Jako wkładów używa się tam żyletek. Są one bardzo solidnie wykonane i wytrzymałe. Te maszynki wspaniale się przedstawiają – ich chromowane obudowy naprawdę sprawiają że prezentują się znakomicie.\nPrzy skaleczeniach warto użyć ałun. Pozawala on na szybkie zatamowanie krwotoku. Jasne jest że nawet staremu wydze zdarzy się moment nieostrożności. Wtedy dobrze mieć ałun pod ręką, bo w takich sytuacjach potrafi on niezastąpiony.\nWarto przejrzeć swoją szafkę i zaopatrzyć ją w oryginalne i porządne przedmioty. Można nabyć najpierw zestaw do golenia i niezbędne kosmetyki. Pozostałe akcesoria typu dodatkowe kremy czy balsamy można dokupywać w czasie. Warto podczas zakupu patrzeć nie tylko na ceny, ale zwrócić uwagę na jakość. Przecież często raz kupiony sprzęt będzie nam służył przez lata.\nCzy masz ochotę poznać uzupełniające teksty? Jeżeli tak, to zobacz w witrynie (https://essenz.pl/product/3-olej-cbd-5-dekarboksylowany-15-ml) inne informacje dotyczące tej sprawy – link jest tutaj.\n← Czy spodobają nam się kalosze damskie? Nowoczesne sposoby pielęgnowania swojego ciała, co da się zrobić aby wspaniale wyglądać. →


Jak zapewnić dobrą wentylację w łazience? - DOM MODNY\nGłówna » Jak zapewnić dobrą wentylację w łazience?\nŁazienka to pomieszczenie, w którym panuje wyjątkowa atmosfera – jest tu wilgotno i zazwyczaj dużo cieplej, niż w pozostałych przestrzeniach mieszkania, czy domu. Nic więc dziwnego, że wywietrzniki wentylacyjne znajdują się właśnie tutaj, gdzie zapotrzebowanie na ich pracę jest największe. Jednak wentylacja łazienkowa pełni o wiele szersze funkcje, niż wymiana powietrza wyłącznie w pomieszczeniu kąpielowym.\nŚwieże powietrze w całym domu\nChoć wywietrzniki wentylacyjne zlokalizowane są w łazienkach, stanowią one element systemu wentylacji całego mieszkania – wyjaśnia ekspert firmy HTS. Powszechnie stosowana zasada architektoniczna nakazuje projektowanie przepływu powietrza z pokojów do łazienki, w której znajduje się wywietrznik. Dlatego bardzo ważne jest ułatwienie cyrkulacji w tym kierunku, m.in. przez wietrzenie mieszkania i zapewnienie odpowiednich otworów w drzwiach pokojów (ok. 80 mm2) oraz w drzwiach łazienkowych (ok. 200 mm2).\nNaturalna, a zatem niewymuszona mechanicznie wentylacja nazywana jest grawitacyjną. Otwór wywietrznika powinien znajdować się w miarę jak najwyżej. Trzeba także zadbać o to, by nic nie utrudniało przepływu powietrza przez samą kratkę, a zatem należy usuwać nagromadzony w niej kurz i nie wolno w żaden sposób jej zakrywać.\nDrugi rodzaj wentylacji wykorzystuje działanie mechanicznych wentylatorów montowanych na wlotach lub wylotach przewodów. Wentylację mechaniczną dzielimy na wywiewną oraz nawiewno-wywiewną, przy czym ta pierwsza montowana jest zdecydowanie częściej. Wady wentylacji wywiewnej ujawniają się w budynkach ze zbiorczymi kanałami wentylacji, ponieważ niewielka moc urządzeń powoduje wydmuchiwanie zanieczyszczonego powietrza nie dalej niż… do mieszkania sąsiada.\nEfekty złej wentylacji w łazience\nSkutki nieprawidłowej wentylacji zauważalne są najpierw w samej łazience, z której nie jest usuwana wilgoć – mówi specjalista firmy HTS. Para wytwarzana podczas kąpieli, prania i suszenia ubrań osadza się na lustrach, szybach (jeśli w łazience są okna), a także na samych ścianach. To z kolei prowadzi do rozwoju pleśni i grzybów, nie tylko bardzo niezdrowych dla człowieka, ale też niebezpiecznych dla konstrukcji budynku. Rezultaty niewystarczającej wymiany powietrza odczuwalne są w końcu w całym mieszkaniu, w którym panuje niezdrowy zaduch i ciężka, nieprzyjemna atmosfera.\npreviousJak wykonać sprawny i bezpieczny kominek?\nnextKilka słów o roletach


Pozwól dziecku myśleć i używać argumentów! - MatkaPrezesa.pl\nSpołeczeństwo ma wizję dziecka idealnego. To idealne dziecko nie zachowuje się jak dziecko. Bardziej przypomina dorosłego, tyle, że miniaturowego. Robi to co dorosły, chodzi tak jak dorosły i zachowuje się tak jak dorosły ze wszystkim obowiazującymi regułami. Tyle, że przecież takie dzieci są nieszczęśliwe. Prawda?Dziecko ma prawo psocić i robić coś na opak, bo dzięki temu poznaje świat. Świat niekoniecznie taki, który skonstruowany jest z samych zakazów.\nAle nie jest to proste rozwiązanie.\nSą sytuację, kiedy trzeba tłumaczyć 100 razy i dziecko nie może w żaden z możliwych sposobów ingerować w Twoją decyzję. Jest to chociażby azyl bezpieczeństwa domowego: ,,Nie wkładamy paluchów do kontaktu!” ,,Nie dotykamy gorącego garnka!”.\nDlaczego więc nie uczysz dziecka kompromisu, argumentowania i w sumie to dlaczego zawsze musi wyjść na Twoje?\nAha. Bo jesteś rodzicem i wydaje Ci się, że zawsze musi być tak jak Ty chcesz.\nA to wcale nie tak!\nUzmysłowiłam sobie, że kiedy Prezes ma prawo wyboru o wiele łatwiej jest nam się komunikować, niż kiedy wymuszam na nim coś bez wyboru. Jeżeli on mówi, że nie zje chleba z masłem, bo nie lubi, to idiotyzmem z mojej strony byłoby, aby ten chleb z masłem zjadł. W końcu ja też wielu rzeczy nie lubię i tknę, a on po prostu nie lubi masła (rzadko, ale jednak czasem da się to masło przemycić). A, że moje dziecko jest człowiekiem ma również prawo czegoś nie lubić.\nUwzględniajac moje stanowisko w tej kwestii, kiedy próbuję sytuację określić z różnych perspektyw dochodzę do wniosku, że dziecko jest człowiekiem. To takie oczywiste! Ale czy na pewno?\nA będąc człowiekiem ma prawo wyboru, ma prawo popełniania błędów i ma prawo wymagać. Jeżeli proszę aby założył zielone spodnie, które poprzedniego dnia wyprasowałam mu do przedszkola, a on mówi, że nie, on chce czerwone i upiera się, że chce czerwone to co robi rodzic?\nKto w tym momencie ma większą moc? Dziecko, które te spodnie będzie nosiło i tak naprawdę to jego spodnie, czy rodzic, który odmawia tylko dlatego, że nie chce mu się wyciągać innych spodni?\nCo daje rodzicom dyskusja z dzieckiem i przechodzenie na kompromis?\nDziecko jest istotą myślącą. Jest też istotą, która ma stosunkowo wysokie IQ i to na tyle wysokie, że potrafi określić swoje wymagania, a czasem (jeżeli rodzic mu na to pozwoli!) potrafi wykazywać się nawet ogromną ilością argumentów. Tylko dlaczego tak mało dzieci argumentuje swoje racje i potrafi swoje racje argumentować?\nDlatego, że od dawien dawna panuje przekonania, że dzieci i ryby głosu nie mają, tak bardzo popularne w czasach naszych ,,babć”. Zabijało się wtedy w dzieciach cząstkę jestestwa, tę cząstkę, która można wypracować w dziecku w obecnych czasach, żeby wyrosło na pewnego siebie człowieka.\nNie jestem ekspertem, a prawdopodobnie jestem też najbardziej nieidealną matką, jaką mogłes spotkać na swojej drodze, ale … nauczyłam moje dziecko rozmawiania. Rozmawiania o emocjach. Nauczyliśmy go też używania argumentów w dyskusji. I wtedy zdałam sobie sprawę, że jako członek naszej rodziny ma takie samo prawo na wyrażanie własnego zdania jak my.\nI w sumie to dlaczego my mamy tego zdania nie szanować?\nA przy okazji wychowywanie.\nZasady są jasno określone, mimo iż mieliśmy chwile zwątpienia w te zasady.\nOt moje dziecko tak dawało w kość, że klękajcie narody.\nI czyja to była wina?\nMoja. A jakże.\nNie mojego dziecka, a moja. To, że nie zachowywał się tak jak powinien i przekraczał wszelkie granice dobrego smaku – było tylko i wyłącznie moją winą. I jeżeli tata Prezesa użył wobec mnie słów: ,,No to teraz masz!” były one jak najbardziej odpowiednie. A wpajanie dziecku zasad dobrego zachowania to nic innego jak długa rozmowa o wszystkim i o niczym i używania argumentów.\nCo więcej! Dziecko jest w stanie zrozumieć natłok informacji jakie napłyną do jego małej główki, tym bardziej jeżeli rozmawia się z nim oko w oko.\nI zapewniam Was – pisze to matka, która miała z dzieckiem akcje wszystkie z możliwych – od Allahów na środku chodnika, po zwalanie wszystkiego z półek sklepowych.\nA teraz oto mam dziecko, które całkiem nieźle się zachowuje.\nZnajomi się pytają, czy moje dziecko rozniosło już przedszkole.\nJa natomiast dumnie wypinam (niemałą) pierś i mówię:\n– Moje? Nie! Moje jest w przedszkolu bardzo grzeczne i ułożone.\n(w myślach dodaję: serio! i chyba zaczynam się poważnie tego obawiać!).\nA jak rozmawiać z dzieckiem?\nTo tata Prezesa po raz pierwszy wymusił na mnie, bym za każdym razem jak rozmawiam z Prezesem kucała, by mówić na jego wysokości. Jest to u nas tak dalece zakorzenione, że chyba nigdy nie zdarza mi się mówić do niego ,,z góry”.\nNawet wtedy jak już wychodziłam z siebie i stawałam obok kucałam.\nI w ten sposób rozmawiałam na jego poziomie.\n– Cześć i czołem! To ja Twoja mama! I wiesz co? Tak bardzo Cię kocham, że nawet jak mnie nie słuchasz, to i tak jestem z Ciebie dumna, bo Twój upór tez kocham!\nPosted on Wrzesień 17at 7:21 pm\nJa z kolei chyba przeginam w drugą stronę, bo ilekroć J. się buntuje, zarzucam go setką różnych ‚dlaczego?’ 😉\nPosted on Wrzesień 17at 8:17 pm\nTo też dobre! 🙂\nPosted on Wrzesień 17at 8:07 pm\nTo jak sobie radziłaś,gdy kładł się na chodniku,lub uciekał,manifestował swoje zdanie w podobny sposób? Właśnie mój synek zaczyna takie akcje odstawiać,odkrył swoją niezależność i teraz nie mogę nawet kupić mu bułki,bo się wyrywa i teatr odstawia. Chciałabym w jakiś cywilizowany sposób to przetrwać 😉 Więc jak Ty robiłaś?\nWiem, że jest to trudne i czasami sobie śpiewałam pod nosem, żeby siebie samą (gotująca się) uspokoić. Ale to ignorowanie czyniło cuda.\nOn bęc na chodnik, a ja sobie stanęłam i czekałam aż się wykrzyczy i wytupie.\nPotem te ,,Allahy” zaczęły się skracać aż przestał to robić całkowicie. 🙂\nPosted on Wrzesień 18at 7:39 am\nPotwierdzam. Ignorowanie to najlepszy sposób. Chyba każdy rodzic to przechodzi (zaczyna się w okolicach buntu 2 latka i nigdy nie kończy 🙂 ) Grunt to nie przejmować się „co ludzie pomyślą” niech myślą co chcą tu chodzi o mnie i moje dziecko i żeby nie dać wejść sobie na głowę. Nie ma publiczności nie ma teatru. Dziecko sobie odpuszcza jak widzi że nie robi to na rodzicach wrażenia. Ja raz nawet mojej córce mówiłam jak ma histeryzować. Krzyczała, a ja jej na to żeby sobie jeszcze nogą tupnęła a najlepiej to położyła się na chodniku. Popatrzyła zdziwiona i atak przeszedł, chyba nie takiej reakcji się spodziewała 🙂\nPosted on Wrzesień 17at 8:38 pm\nJa też staram się wpajać sobie i dzieciu takie postępowanie. Nie narzucam, za wyjątkiem kwestii bezpieczeństwa. Nawet staram się wprowadzać układy. Może trochę za wcześnie, ale żeby dziecko widziało, że jego zachowanie powoduje określoną moją reakcję. Więc jeżeli dziecko uparcie wchodzi na półkę gdy bawimy się na łóżku to ma mówione, że nie powinno, bo jest wysoko i może spaść. Sama niby mówi :”nie wolno”, ale i tak robi swoje. Jeśli dalej próbuje to mówię, że za następnym razem przestajemy bawić się na łóżku i idziemy na podłogę. Ona nawet potakuje wtedy, jakby rozumiała. Mimo wszystko próbuje dalej, więc egzekwuję umowę, przypominając, ze wcześniej tak było umówione. I jest o wiele spokojniej niż jak wcześniej notorycznie ja ściągałam a ona znowu właziła.\nDziała również poproszenie, by popatrzyło się na mnie, gdy chcę coś jej powiedzieć. Wtedy wydaje mi się więcej do niej dociera i bardziej możemy się dogadać.\nPosted on Wrzesień 17at 8:48 pm\nHowgh. Mój syn jest jeszcze małym Jasiem (18 mcy), ale tez staram się (staram staram..!!) traktować Go zawsze podmiotowo..I mam straszne wyrzuty jak tak mocniej za rękawek pociągnę – bo cholera ciągły brak czasu i ta niecierpliwość – a mały człowieczek mógłby godzinę\nw jednej kałuży chlupać i zaraz potem w następnej 🙂\nSchodzenie do poziomu dziecka bardzo mi się podoba – zaimplementuję 🙂\nPosted on Wrzesień 18at 9:50 am\nja w ogóle uważam, że dzieci często nie przyjmują pewnych zmian, bo się ich o nich nie uprzedza! To też jest ważne, na przykład poinformowanie o tym, co będzie na obiad, albo co będziemy robić, jeżeli plan dnia się zmienia. I faktycznie bardzo pomaga schodzenie do poziomu dziecka, albo branie go na kolana.\nPosted on Wrzesień 18at 1:49 pm\njeszcze kilka takich postów, a będziesz do telewizji zapraszana jako fachowiec z dziedziny wychowania dzieci;)\nPosted on Wrzesień 18at 4:22 pm\nAhahaha! 😀 Weeeź!


Léa Rosemary Hayton\nby Léa Rosemary Hayton on Wto Wrz 24, 2013 8:13 pm\n1. Imiona: Léa Rosemary\n2. Nazwisko: Hayton\n3. Data urodzenia: 19.03.1996r.\n4. Miejsce urodzenia: Bridlington, Anglia\n5. Miejsce zamieszkania: Bridlington, Anglia\nMatka: Sarah Blackwell. Miłośniczka magicznych stworzeń, którym poświęciła się w całości. To jedyna rzecz jaką Léa wie na temat swojej matki. Sarah uciekła od rodziny, kiedy jej córka miała zaledwie dwa lata. Do tej pory odezwała się jedynie raz - kilka miesięcy po odejściu z domu. Kobieta poinformowała jedynie męża, że musiała tak postąpić i nie życzy sobie, aby ktokolwiek próbował ją odnaleźć. Tak też zostało.\nOjciec: Nathaniel Hayton. Czterdziestosiedmioletni były pracownik Ministerstwa Magii, obecnie prowadzący swój sklep z zaopatrzeniem i specyfikami medycznymi. Po odejściu żony w pełni oddał się swojej pracy, zostawiając w tym czasie dwójkę dzieci pod opieką ojca. Dwa lata temu podjął poważną decyzję o rezygnacji z obecnego stanowiska. Usprawiedliwiał się wypaleniem zawodowym, lecz cała rodzina wiedziała, że zrobił to na rozkaz swojego taty. Nie jest to człowiek, który toleruje bunt i ma swoje zasady - takie jak niedzielne obiadki spędzone w rodzinnym gronie, czy wpojona przez jego rodziców niechęć do mieszania krwi.\nBrat: Christpher Hayton. Starszy od Léi tlyko dwa i pół roku. Dla swojej młodszej siostry jest w stanie skoczyć w ogień. Po skończeniu szkoły postanowił 'odnaleźć prawdziwego siebie', cokolwiek to znaczy. Jak na razie jest szczęśliwy ze swojej egzystencji. Niedawno stwierdził jednak, iż chce się dalej rozwijać i uczyć. Co z tego wyjdzie? Z Chrisem nigdy nic nie wiadomo. To u Hayton'ów rodzinne.\nDziadek: Benjamin Hayton. Cichy, lecz wymagający i despotyczny starszy człowiek pasjonujący się eliksirami i magicznymi stworzeniami, dzięki czemu poznał swoją żonę, które nie żyła długo. Zmarła jeszcze przed ślubem syna. Obecnie pan Benjamin prowadzi spokojne życie w rodzinnym mieście w Anglii, zajmuje się posiadłością Hayton'ów i pomaga synowi w prowadzeniu sklepu.\n2. Pokrewieństwo: nie dotyczy\n3. Przedmioty: eliksiry, astronomia, zielarstwo, opcm, zaklęcia, starożytne runy, numerologia\nCechy charakterystyczne: dwie prostopadłe do siebie blizny po prawej stronie szyi\n2. Opis szczegółowy: Stając twarzą w twarz z Léą od razu zauważalne jest brązowe, głębokie spojrzenie, którym dziewczyna lubi rozbrajać swoich rozmówców. Nieustanny błysk w oku oraz nieco zadarty nos często chowa za zasłoną blond loków, każdego ranka układających się jak chcą, co jest prawdziwą zmorą dziewczyny. Cała szopa gęstych i długich włosów do bioder nijak ma się do sylwetki panienki Hayton. Nader szczupła; jej to nie przeszkadza, ale według innych ludzi jest nieco niedożywiona, więc może rzeczywiście ma z tym jakiś problem... Dwie widoczne blizny na szyi szóstoklasistki są częstym tematem, który poruszają jej rozmówcy. Dziewczyna nie lubi o tym opowiadać, dlatego też najczęściej zbywa ludzi i zmienia temat rozmowy.\nUbiór Léi jest zależny od jej samopoczucia danego dnia, ale najczęściej można zobaczyć ją w bluzkach na ramiączka lub dużych swetrach oraz idealnie przylegających do nóg spodniach. Chociaż jej stroje mogą mówić o roztrzepaniu, w żadnym wypadku tak nie jest. Noszenie spódnic jest dla niej istną katorgą, dlatego przez bardzo długi czas nie mogła przekonać się do szkolnego mundurka. Niestety gubienie, palenie, czy cięcie go nie dawało żadnych efektów i w końcu dała za wygraną. Jeden do zera dla spódnic.\nPoza głębokim i często irytującym spojrzeniem Hayton posiada dość charakterystyczny uśmiech, który pokazuje zaledwie na sekundę lub dwie. Lekkie dygnięcie warg nie jest częstym zjawiskiem, ponieważ dziewczyna najczęściej uśmiecha się sama do siebie. Taki typ.\n1. Opis charakteru: Co można o niej powiedzieć? Ktoś stwierdzi, że jest niemiła, inny powie, że szczera do bólu. Tak na prawdę tylko jej starszy brat zna prawdziwą Léę Rosemary. Panienka Hayton przywdziewa przeróżne maski do każdej sytuacji. Potrafi być nader miła, a godzinę później arogancka. Dlatego trzeba z nią spędzić trochę czasu, aby rozgryźć każde z tych zachowań.\nNa pierwszy rzut oka Léa jest cicha i zamyślona, często też niedostępna, co za tym idzie odpycha od siebie niektórych ludzi. Nie lubi opowiadać o sobie, znacznie bardziej woli słuchać innych i zadawać im mnóstwo pytań. Często wypowiedziom Léi towarzyszy sarkazm, który nie zawsze stosuje świadomie. Jeśli już ktoś sprawi uśmiech na jej twarzy może być pewien, że nie ma się czego obawiać, Hayton go nie pobije, nie pogryzie i nie spali mu domu. Wystarczy czymś ją urzec, albo zdobyć kawałek serca, żeby wiedzieć, że w razie jakiejkolwiek potrzeby przybiegnie z pomocą. Sama zaś stara się radzić sobie bez według niej zbędnych porad od ludzi. Jedyną osobą, której zawsze się posłucha jest jej brat, ale na szczęście nikt z jej znajomych nie pomyślał o tym, żeby zwracać się do Chrisa. Léa lubi dowodzić w grupie, ale nie cierpi kiedy ktoś jej rozkazuje, przez co często pakuje się w przeróżne kłopoty.\nPomimo wybuchowości nie lubi pokazywać swoich słabości i smutku, chociaż często nie potrafi zahamować wybuchów złości. Co za tym idzie, ciężko z nią wytrzymać, dlatego rzadko bywa w dłuższych i poważnych związkach.\nIstny wulkan, a może wszystkie te nastroje są zależne od pogody? Kto to wie.\n#nie znosi nosić spódnic\n#lubi odkrywać nowe miejsca\n#zawsze cieszy się kiedy ktoś zdobędzie się na odwagę, żeby z nią porozmawiać\n#ma kota Leona\n#jest wielkim śpiochem\n#powinna nosić okulary, ale zakłada je bardzo rzadko\nLéa urodziła się w Bridlington w posiadłości od pokoleń należącej do jej rodziny i tam też była wychowywana. Przed przygodą jakiej doświadcza w Szkole Magii i Czarodziejstwa jej dziadek Benjamin uczył zarówno jej jak i swojego drugiego wnuka podstaw magii, co nieco pomogło obojgu na starcie w szkole. Pomimo swojego pokręconego charakteru Hayton zawsze znajdywała czas na to, żeby odrabiać prace domowe i uczyć się do egzaminów. Przez te drobne rączki przewinęło się już wiele pergaminów, a to jeszcze nie koniec. W trzeciej klasie zaprzyjaźniła się z jedną uczennic o dwa lata starszej od niej. Od tej pory jest stałym bywalcem na wszelkiego rodzaju karach i szlabanach. W końcu bez ryzyka szlabanu nie ma dobrej zabawy. Obecnie utrzymują ze sobą kontakt, lecz to już nie jest to samo. Léa liczy na to, że w jej życiu pojawi się jeszcze ktoś taki.\n» Libra Rosemary Leander\n» Rosemary Dawkins\n» Rosemary Garroway


Zobacz fikcyjny plakat ekranizacji Wonder Woman | Gadżetomania.pl\nCo prawda nadal nie wiadomo, czy w ogóle powstanie ekranizacja Wonder Woman z DC Comics, lecz najwyraźniej istnieje kilka osób, które bardzo by tego chciało. Taką osobą jest artysta Josh McMahon (to on stworzył także wizerunek Kristen Bell jako Harley Quinn). Postanowił on sam wykreować pierwszy teaserowy plakat do potencjalnego filmu. Nigdy nie byłem fanem tej postaci, a próba ekranizacji wydawała mi się co najwyżej zabawna, ale muszę przyznać, że poster jest bardzo klimatyczny.\nSwego czasu adaptacją komiksu był zainteresowany producent Joel Silver i bracia Wachowscy w roli reżyserów. Mieli nawet pomysł na film, ale musieli zrezygnować, gdyż skoncentrowali się na innym projekcie. Jak podaje MTV: "Być może nadejdzie czas, kiedy wrócą do Wonder Woman. To bardzo utalentowani goście. Ich wizje filmów — nie ważne, czy odniosły sukces czy nie — są zawsze wyjątkowe."\nNajlepsze gry na PlayStation Mobile [cz. 4]. Zabawy dziwne i szalone 64-Bitowe Slackware staje się faktem Aż 80% pirackich wersji Windows 7 jest zarażone Jak zrobić idealne zdjęcie do serwisu randkowego? Zaskakujące wyniki badań A jak Ty byś się cieszył z nominacji do Złotych Globów? W samym sercu Tokyo Game Show Gadżet tygodnia  – znamy wyniki głosowania. Co wybraliście? Niesamowite środowisko 3D stworzone za pomocą jednej tekstury [wideo] Man on Wire ? najlepiej oceniany film świata Nienawiść czy szacunek? Wzajemne komplementy i uszczypliwości Gatesa i Jobsa Mroczny rycerz: słynny zwiastun z Wizard World wreszcie on-line! Nowa usługa od Google: Miejsca


NOWE ŚLĄSKIE- dom klinowy w zabudowie szeregowej\nOFICJALNE BIURO SPRZEDAŻY - Zielona Góra, Kupiecka 50,\nWSZELKIE INFORMACJE NA TEMAT INWESTYCJI: tel. 794 777 238\n***POMAGAMY W UZYSKANIU KREDYTU***POMAGAMY W UZYSKANIU KREDYTU***POMAGAMY W UZYSKANIU KREDYTU***\nNa sprzedaż dom w zabudowie szeregowej na nowo powstającym osiedlu w Zielonej Górze - NOWE ŚLĄSKIE.\n****WIĘCEJ INFORMACJI - tel. 794 777 238 **** www.artado.pl ****\nKomfortowe osiedle, gdzie dostęp do najważniejszej infrastruktury jest na wyciągnięcie ręki!\nJest to osiedle domów jednorodzinnych podzielonych na trzy ciągi budynków w zabudowie szeregowej.\nAtutem domów są zaprojektowane wnętrza, które dają dużo możliwości aranżacji.\nDOM NR 17, działka 286mkw.\nPowierzchnia użytkowa 112,95 mkw..\n- pomieszczenie gospodarcze i toaleta\n- salon z jadalnią (o pow. 29,54mkw.)\n- pokój (o pow. 9,13mkw.)\n- trzy sypialnie (o pow. 18,46mkw., 11,95mkw. i 12,87mkw.)\n- garderoba(o pow. 8,2mkw)\n- o powierzchni ok. 27mkw. z możliwością adaptacji na cele mieszkalne.\nZgrabne połączenie tradycyjnej bryły z nowoczesną elewacją i przestrzennym wnętrzem.\nDomy oprócz przyjaznej i eleganckiej formy oferują maksymalny komfort użytkowania. Funkcjonalna przestrzeń daje ogromne możliwości aranżacji wnętrz. NOWE ŚLĄSKIE powstaje z myślą o osobach szukających alternatywy dla mieszkania w bloku i zwolenników ekonomicznych w eksploatacji, nowoczesnych domów.\nOsiedle NOWE ŚLĄSKIE jest kontynuacją Osiedla Śląskiego w Zielonej Górze. Starannie przemyślany wybór lokalizacji pozwoli korzystać zarówno z kojącego sąsiedztwa natury jak i wszelkich dobrodziejstw współczesnej cywilizacji.\nZe względu na położenie nasze domy są idealnym rozwiązaniem dla:\nPAR I MAŁŻEŃSTW Z DZIEĆMI * OSÓB DOJRZAŁYCH * SINGLI\n- przystanek MZK, linia nr 8 odjazdy co 15 minut\n- mnogość placów zabaw\n- sąsiedztwo lasów i terenów zielonych\n- mnogość sklepów, marketów, punktów usługowych\n- szybki dojazd do centrum miasta (tylko 6 km do ścisłego centrum!)\nDomy sprzedawane są w stanie deweloperskim. Każda działka posiada dostęp do drogi publicznej.\nPowyższa oferta ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art.66 par.1 kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych.


Darmowe wektory: Iglasty, 2 000+ obrazów w formatach AI, EPS\nWektory z kategorii Iglasty\n2 433 zasoby\nLas z sosnami\nSamochód z bagażem na dachu na drodze w nocy\nWieczorna mgła nad wierzchołkami drzew lasu sosnowego\nJodła z dekoracjami, prezentami i czapką mikołaja\nSosnowe gałęzie na białym tle rysunek ręka zestaw ilustracji\nZestaw poziome bannery realistyczne krajobrazy leśne z jelenie i ptaki na niebie na białym tle\nMglisty krajobraz z mgłą w sosnie i lesie na zboczach gór, ilustracja scena natury\nKolekcja szyszek sosnowych ręcznie rysować w stylu vintage grawerowanie czarno-białe clipart\nKsiężyc w pełni na nocnym niebie i ciemnym leśnym krajobrazie\nDzika przyroda transparent z wilkiem siedzącym w lesie o zachodzie słońca. wektorowa strona docelowa z ilustracja kreskówka krajobraz lasu z sosnami, górami na horyzoncie, dzikim zwierzęciem i słońcem na niebie wieczorem\nWilk siedzi w lesie w nocy. ilustracja kreskówka wektor lato krajobraz z lasów iglastych, sosny, góry na horyzoncie, dzikie zwierzę i księżyc w pełni na niebie\nWesołych świąt tapety z uroczym tygrysem na wygaszacz ekranu telefonu komórkowego. ilustracja wektorowa smartfona z kreskówkami tła z kotkiem w czerwonym kapeluszu świętego mikołaja z pudełkiem w zimowym lesie\nLetni krajobraz z sosnami, strumieniem wody i górami na horyzoncie. wektor paralaksy tło dla animacji 2d z ilustracja kreskówka z zieloną łąką, strumykiem i skałami\nLetni krajobraz z rzeką i zielonymi drzewami w lesie, łące i górach na horyzoncie. tło paralaksy wektorowej dla animacji 2d z ilustracją kreskówki sceny przyrody ze strumieniem w lesie\nKrajobraz przyrody z lasem, górami i słońcem\nKartka merry christmas z tygrysem w zimowym lesie\nJesienny krajobraz z rzeką, lasem i górami\nNocny krajobraz lasu z drzewami i skałami. ciemne dzikie drewno naturalne tło, tajemnicze miejsce z roślinami, trawą i miejscami na ziemi w świetle księżyca wpadającym przez korony, ilustracja kreskówka wektor\nJaskinia w skale z rzeką, lasem i górami na zewnątrz. wektor paralaksy tło dla animacji 2d z kreskówkowym letnim krajobrazem z kamiennym wejściem do jaskini, strumykiem i drzewami iglastymi\nLetni krajobraz z sosnami i strumieniem wody w górskiej dolinie o zachodzie słońca. ilustracja kreskówka wektor sceny przyrody z zieloną łąką, strumykiem i skałami na horyzoncie wieczorem\nSłodki tygrys z pudełkiem w zimowym lesie z choinką w nocy. wektor ilustracja kreskówka krajobrazu lasu z jodłą, śniegiem i zabawnym kotkiem w czerwonym kapeluszu świętego mikołaja z prezentem\nParalaksy tło las iglasty z jeziorem\nGórski krajobraz z jeziorem i drzewami na wybrzeżu w nocy. ilustracja kreskówka wektor północnej przyrody dekoracje z białymi skałami, las iglasty na brzegu rzeki, mgła nad wodą i gwiazdy na niebie\nTurysta człowiek z mapą i plecakiem w lesie z drzewami iglastymi, kamieniami i górami na horyzoncie. wektor paralaksy tło dla animacji 2d z kreskówkowym letnim krajobrazem lasu z turystą\nNocny krajobraz z sylwetkami jeziora, gór i drzew na wybrzeżu. ilustracja kreskówka wektor scenerii przyrody z lasem iglastym na brzegu rzeki, skały, księżyc, chmury i gwiazdy na niebie\nGórski krajobraz z jeziorem i balonami na ogrzane powietrze\nGórski krajobraz z jeziorem, drzewami i drogą samochodową\nChoinka jodła gałąź bezszwowe tło. ilustracja wektorowa eps 10\nZachód słońca z jeziorem i balonami na ogrzane powietrze\nBalony na ogrzane powietrze przelatują nocą nad górskim jeziorem\nLetni krajobraz gór i lasów iglastych w godzinach porannych. tło wektor paralaksy z warstwami dla efektu przewijania. ilustracja sosen, zielonej doliny i białych skał na horyzoncie\nNocny krajobraz z jeziorem, górami i drzewami na wybrzeżu. ilustracja kreskówka wektor sceny przyrody z lasów iglastych na brzegu rzeki, skały, księżyc i gwiazdy w ciemnym niebie\nAurora borealis, zorza polarna na arktycznym nocnym niebie z gwiazdami na zakładkach. wektor pionowe banery z kreskówka zimowy krajobraz z jeziorem, sylwetki drzew i zorzy polarne\nZachód słońca z jeziorem, górami i drzewami\nBoże narodzenie oddział na przezroczystym tle. realistyczna choinka\nKrajobraz burzy z deszczem i błyskawicami\nWschód słońca krajobraz z jeziorem, górami i drzewami na wybrzeżu. ilustracja kreskówka wektor scenerii przyrody z lasem iglastym na brzegu rzeki, skały, mgła nad wodą i ptaki na różowym niebie\nZachód słońca z polami, wzgórzami i lasem\nSylwetki drzew jodłowych.\nWidok na panoramę lasu. sosny. świerkowy krajobraz przyrody. tło lasu. zestaw sosny, świerku i choinki na białym tle. sylwetka lasu tle. ilustracji wektorowych\nAbstrakcyjny wzór zielonego lasu iglastego\nEvergreen sosna jodła iglaste hemlock tree forest z creek river dla hill camp adventure vintage logo\nProste minimalne logo sosny leśnej sosna z okręgiem lub okrągłym w tle\nRęcznie rysowane szablon transparent bożonarodzeniowy lasu sosnowego zestaw sylwetka różnych kanadyjskich sosen\nIlustracja krajobraz góry, drzewa, sztuka\nIlustracja krajobraz góry, las, rzeka\nRealistyczny wzór kamuflażu leśnego moda leśna bezszwowa tekstura moro


21.07.2018 J. SELLIN: TRUDNA DLA SENATU BĘDZIE DECYZJA WS. WNIOSKU PREZYDENTA DOT. REFERENDUM WS. ZMIAN W KONSTYTUCJI\nDecyzja dot. wniosku prezydenta ws. referendum dot. zmian w konstytucji będzie trudna dla Senatu i mojego środowiska politycznego – mówił w sobotę wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego Jarosław Sellin. Jak ocenił, proponowany przez prezydenta termin referendum nie jest najszczęśliwszy.\nPrezydent Andrzej Duda złożył w piątek w Senacie projekt postanowienia o zarządzeniu referendum ogólnokrajowego w dniach 10-11 listopada 2018 roku dotyczącego zmian w konstytucji. Projekt zawiera 10 pytań, w tym m.in. o system prezydencki.\nJarosław Sellin, który był gościem radiowej Trójki, podkreślił, że jest zwolennikiem dyskusji na temat nowej konstytucji w Polsce.\n„Jestem zwolennikiem nowej konstytucji w Polsce. Rozumiem, że pan prezydent już od ponad roku, proponując to referendum, chce wszcząć debatę – ona już się zresztą toczy – przybliżyć ten tzw. moment konstytucyjny, kiedy wszyscy poczujemy albo większość poczuje, że nowa konstytucja w Polsce by się przydała” – powiedział wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego.\nW ocenie wiceszefa MKiDN pytania proponowane przez prezydenta „są interesujące”.\n„Sam dokonałem takiej autoanalizy tych pytań (…) i stwierdziłem, że jeśli takie pytania są, to chętnie swój głos oddam i na te pytania odpowiem, więc ja już na pewno tę frekwencję powiększę. Myślę, że te pytania są zachęcające właśnie do tego, żeby frekwencja była wyższa” – stwierdził Jarosław Sellin.\nJak dodał, zapisany w projekcie prezydenta termin przeprowadzenia referendum „nie jest najszczęśliwszy”.\n„Na 10 i 11 listopada zaplanowaliśmy różne wielkie (…) uroczystości o charakterze państwowym i również różne wydarzenia o charakterze kulturalnym. Wolałbym, żebyśmy w tych dniach się skupiali właśnie na tej wspólnej refleksji nad wielkim osiągnięciem naszych przodków, jakim było odzyskanie niepodległości i żeby w tych dniach nie było jakichś wydarzeń, które mają charakter dzielący, bo jednak referendum, to jest fakt polityczny” – zwrócił uwagę.\nPytany, czy ze względu na termin wniosek prezydenta może zostać odrzucony przez Senat, Jarosław Sellin odparł, że nie wie, jaka będzie ostatecznie decyzja, ale jej podjęcie na pewno będzie trudne dla Senatu i jego środowiska politycznego.\n„Myśmy mówili dosyć jasno, że np. uważamy, że dobrym terminem takiego referendum mogłyby być wybory do europarlamentu w maju przyszłego roku, bo one też by powiększyły frekwencję tych najsłabszych pod względem frekwencji wyborach, jakie mamy” – przypomniał Jarosław Sellin.\nNiedawno rzecznik PiS Beata Mazurek oceniła, że referendum w sprawie zmian w konstytucji w terminie wskazanym przez prezydenta będzie trudne do przeprowadzenia. Według niej trudno łączyć referendum ze Świętem Niepodległości.\nPrzed rokiem, 3 maja Andrzej Duda zaproponował, by w 2018 roku, w stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości odbyło się referendum, które da odpowiedź na pytanie, jakich zmian w konstytucji chcą Polacy.\nZgodnie z ustawą o referendum ogólnokrajowym prezydent przekazuje Senatowi projekt postanowienia o zarządzeniu referendum, zawierający treść pytań lub wariantów rozwiązania w sprawie poddanej pod referendum, a także termin jego przeprowadzenia. Senat w terminie 14 dni od dnia przekazania projektu postanowienia podejmuje uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na zarządzenie referendum.


Strona główna›Brothers: A Tale of Two Sons - recenzja. O dwóch takich, co szukali magii\nRzadko kiedy tytuł gry tak bardzo pasuje do jej treści. Dzieło studia Starbreeze to przygoda dwóch braci. Nie znamy ich imion, ba - nie rozumiemy nawet języka, którym się porozumiewają. Świat gry od pierwszych momentów jest dla gracza absolutną zagadką, a wraz z kolejnymi rozdziałami... robi się tylko dziwniejszy.\nBracia Nie są bliźniakami. Jeden - nie bez powodu - wpada w panikę na widok głębszej wody, ma problem z operowaniem ciężką maszynerią i dosięgnięciem do wyższych platform. Pewnie nie zaskoczy was fakt, że brat jest jego przeciwieństwem. Fizyczna wątłość też czasem się jednak przydaje - chociażby po to, by przemknąć przez kraty, na które starszy brat jest za szeroki w barach. Interakcja z napotkanymi postaciami ograniczona jest do minimum przez wzgląd na obcy język, którym porozumiewają się mieszkańcy tej nienazwanej krainy. Mowa gestów wystarczy jednak, by gracz domyślił się, co ma zrobić. Jeśli jeden z braci nie może się dogadać, spróbujcie drugim. Także w kontaktach z innymi nie są tacy sami.\nNie myślcie tylko, że mówimy o kolejnej grze z dwójką bohaterów, między którymi przełączamy się w zależności od sytuacji. W Brothers każdy z braci jest przypisany do jednej z analogowych gałek (ruch) i spustu (akcje). Bez doświadczenia z dwugałowych strzelaninpierwsze chwile z grą mogą być lekkim szokiem, który jednak szybko minie. Co jakiś czas zdarzało mi się pogubić w sterowaniu, ale Brothers nie jest grą, która czyha na taki moment, by spróbować Was zabić.\nTo opowieść, nie walka. To tajemniczy, baśniowy i zaskakujący świat, którego - niestety solidnie ograniczona liniowością - eksploracja często prowadzi nawet jeśli nie do zachwytu, to do zadumy. Gracz wciąż czuje się obco. Nie wie, czy wielkie domostwo, w którym najwidoczniej mieszka olbrzym to dobry znak, czy zapowiedź kłopotów. Czy troll pomoże naszym bohaterom, czy zrobi z nich gulasz. Czy... Nie, lepiej nie wchodzić w takie wyliczanki, bo nie chciałbym kraść Wam tych bezcennych momentów zaskoczenia i niepewności towarzyszących przygodzie, która - jak większość baśni - rozpoczyna się niewinnie. I smutno.\nSynowie Nasi podopieczni nie są tylko braćmi. Są też półsierotami, które stają przed ewentualnością utracenia także drugiego rodzica. Od razu widać, że wyścig po lek dla chorego ojca nie będzie pisany radosnymi zgłoskami i tańcem. Starbreeze mistrzowsko manipuluje emocjami gracza. Potrafi przytłoczyć, dać odpocząć, potem wprawić w euforię tylko po to, by za moment poruszyć do żywego. Jestem 28-letnim gościem, który nie wstydzi się łez wylanych na "Królu Lwie", łatwo się wzrusza, ale gęsią skórkę na rękach uznaje za oznakę kunsztu autorów, a nie braku testosteronu. W trakcie tej opowieści takich momentów nie brakowało.\nPodróż W trakcie podróży zwiedzimy z braćmi kilka fantastycznych krain. Niech początkowe miasteczko nie wyda Wam się zapowiedzią sztampy w projektach lokacji. To bardzo mocny element Brothers. Nie można narzekać tu na brak różnorodności czy kopiowanie wcześniejszych pomysłów. Co najwyżej na kamerę, która nie zawsze potrafi pokazać nam to, co chcielibyśmy zobaczyć.\nKilka pierwszych etapów swoimi zagadkami przywodziło mi na myśl Ico i te skojarzenia nie opuściły mnie do końca przygody. Pamiętam, z jakim zaciekawieniem przyglądałem się tamtemu światu. Obcując z produkcją Starbreeze czułem podobny zachwyt, choć technicznie obie gry nie były majstersztykami. W Brothers nie ustrzeżecie się drobnych, aczkolwiek zauważalnych błędów graficznych, przenikania obiektów czy najgorszego - blokowania się postaci bez widocznego powodu. Gdy myślę o grze, pisząc recenzję nie wspominam tych rzeczy z wielką niechęcią, ale pamiętam, że w trakcie rozgrywki potrafiły mnie wkurzyć. Brothers przydałaby się też wyższa rozdzielczość, by siedząc na jednej z porozstawianych na poboczach ławek móc docenić piękno widoków bez potrzeby używania wyobraźni.\nTa przydaje się, do "podkolorowywania" niektórych widoków, ale już przy zagadkach nie trzeba się specjalnie wysilać. To nie jest gra, w której każda komnata stanowi wyzwanie. Ba, te wymagające odrobiny faktycznego pomyślunku należą tu do rzadkości.\nCzy to źle? Osobiście lubię pomęczyć szare komórki, ale siłą Brothers jest opowieść. Jednoczesna współpraca obu braci, by gdzieś wskoczyć, wspiąć się ze świadomością, że ten drugi w razie czego nas ubezpiecza, czy poprzełączać kilka dźwigni w zupełności wystarcza tu, by się nie nudzić. Nie wymaga od gracza poświęcenia całej uwagi, więc ten może delektować się widokami. Nie stawia przed nim horrendalnie trudnych wyzwań, więc nigdy nie gubi ze wzroku celu swojej misji.\nTa nie jest długa. Napisy końcowe obejrzycie pewnie po czterech godzinach, w zależności od tego, ile uwagi poświęcicie opcjonalnym zadaniom. A może lepiej mówić tu o okazjach? Czasem natkniecie się na sytuację, w której możecie zboczyć na moment (naprawdę na bardzo krótko) z głównej ścieżki. Nie będę Wam podpowiadał, co i jak, ale bywa i śmieszno, i straszno. Ale głównie zagadkowo, a tylko od nas zależy, czy dane zdarzenie wpiszemy jakoś w kontekst świata, czy nie.\nWerdykt Brothers: A Tale of Two Sons to słodko-gorzka podróż przez tajemniczy, piękny, ale i bardzo obcy świat. Opowieść działa na wyobraźnię i z łatwością wyrywa nas z dusznej codzienności prosto w fantastyczne krainy, których nie powstydziliby się bracia Grimm. Rozgrywka nie staje na drodze historii, a techniczne niedociągnięcia szybko odchodzą w niepamięć, gdy podróżując przez kolejne rozdziały wciąż zastanawiamy się, co czeka nas na końcu. Jeśli lubicie baśnie, to musicie przeżyć i tę. Jeśli marzy Wam się łamanie głowy nad zagadkami, to akurat tego za dużo tu nie znajdziecie.\nGra jest dostępna od dziś w Xbox Live Arcade, w cenie 1200 MSP. Wersje na PC i PS3 pojawią się później.\nrecenzje360ps3xblapsnstarbreezebrothers a tale of two sonsdystrybucja cyfrowa


Grundfos | Blog Sklep HYPO\nArchiwa kategorii: Grundfos\nWielu z was posiada pomieszczenia znajdujące się w podpiwniczeniu, gdzie zamontowany jest sedes, pralka lub prysznic. W związku z tym powstaje pytanie: jaką przepompownię wybrać? Na co należy zwrócić szczególną uwagę i czym kierować się podczas wyboru? Czytaj dalej Czym różnią się przepompownie do WC i na co należy zwrócić uwagę przy wyborze. →\nCzytaj dalej Jak podnieść ciśnienie w sieci miejskiej? →\n14 października 2013 Pawel Kowalski\tDodaj komentarz


Czasy, gdy płytki ceramiczne były jedynym materiałem, jaki kładziono na ściany w łazience, zdecydowanie już minęły. Dziś chętnie sięgamy po różne materiały wykończeniowe, także laminaty kompaktowe. Dzięki temu łatwiej osiągamy to, na czym naprawdę nam zależy: spójności stylistycznej całej domowej przestrzeni – z łazienką włącznie.\nCzy w każdej łazience na ścianach muszą być płytki ceramiczne? Zdecydowanie nie. Coraz częściej do zabudowy łazienek wykorzystywane są inne surowce, takie jak: drewno, szkło, kamień naturalny, cegła, tapety i wielkoformatowe grafiki (tkaniny) ścienne, farby, płyty laminowane, płyty oklejane HPL, beton architektoniczny. Większość z nich, podobnie jak płytki, dobrze zachowuje się w środowisku wilgotnym. (O niektórych materiałach pisaliśmy już przy okazji omawiania ścianek przyblatowych: Szkło, metal, beton, płytki czy HPL – jaki materiał jest najlepszy na ścianki przyblatowe?). Dobór materiałów wykończeniowych zależy w dużej mierze od pomysłowości architekta wnętrz, wielkości i układu łazienki oraz zasobności portfela inwestora.\nNajbardziej zauważalnym kierunkiem łazienkowych aranżacji jest dbałość o to, aby nie tylko odpowiadały aktualnym modom, ale przede wszystkim wpisywały się w klimat całego domu lub mieszkania. Pokoje i kuchnia w stylu industrialnym, loftowym? Takaż sama powinna być również łazienka.\nWnętrze w dowolnym stylu stworzymy właśnie z pomocą laminatów HPL. Ich nieocenioną zaletą jest bowiem dostępność w wielu dekorach i strukturach. Poza tym mają właściwości, które są cenne dla współczesnych użytkowników: powłoki antybakteryjne, powierzchnie łatwe do pielęgnacji oraz możliwość czyszczenia bez użycia silnych detergentów.\nMożna używać ich do budowy ścianek działowych, stosować jako okładziny ścienne oraz jako materiał do produkcji szafek i półek. Nie powinny być jednak stosowane w miejscach, w których miałyby ciągły kontakt z wodą, czyli na przykład w kabinie prysznicowej.\n„Produktami, które sprawdzą się w każdej łazience, są laminaty Duropal HPL compact. To materiały wręcz stworzone do wnętrz narażonych na działanie wilgoci i intensywnie użytkowanych. Są bardzo wytrzymałe i odporne, także na uszkodzenia mechaniczne – zarysowania, wgniecenia”\n– mówi Aldona Słapa Nowacka, Product Manager Pfleiderer.\nKilka łazienkowych trendów a możliwości Duropal HPL Compact:\nKamień, beton, drewno, złociste metale (np. mosiądz) – to modne materiały wykończeniowe do łazienek, ponieważ inspiracje naturalnością, przyrodą są cały czas bardzo popularne. Efekt użycia każdego z wymienionych materiałów możemy uzyskać, stosując laminaty HPL Compact z odpowiednimi dekorami, np.: Bellato Szary – przydymiony tynk, beton; Ceramic Rust – ciemny metal, z mocnymi śladami rdzy; Marmur Carrara – jasny, klasyczny marmur, z naturalnym żyłkowaniem, ponadczasowy; Wiśnia Szlachetna – szlachetne, złociste drewno.\nMatowa czerń, ale też błękit i ciepłe pastele – to jedne z najmodniejszych kolorów, ze szczególnym wyróżnieniem matowej czerni, która dobrze komponuje się z aranżacjami w stylu industrialnym, minimalistycznym i wykorzystywana jest w projektach mebli i do zabudowy ścian. W kolekcji Pfleiderera to na przykład Czerń Wulkaniczna oraz inne dekory jednobarwne – w tym: Błękit Krystaliczny, Magnolia (pastelowy fiolet).\nSzafki podumywalkowe i umywalki wpuszczone w szafkę – wydaje się, że te funkcjonalne rozwiązania znowu wracają do łask. Bardzo ciekawie prezentują się moduły, w których umywalka i szafka są precyzyjnie ze sobą zintegrowane. Są niczym jeden, wielofunkcyjny mebel. Wykonanie szafki po umywalkę z Duropal HPL Compact – ze względu na szeroką gamę dekorów – umożliwi utrzymanie spójności stylistycznej wnętrza lub doda mu wyrazistości.\nWarto próbować różnych rozwiązań, aby mieć łazienkę wpisującą się w klimat całego domu. To może być trudne, ale nie jest niemożliwe – Inspirations are close to you.


Minimalnie: Czy minimalizm jest zimny i surowy\nWychodzi na to, że minimalista to po prostu krypto-sknerus albo, w najlepszym razie, współczesny asceta, który satysfakcję czerpie głównie z tego, że czegoś nie potrzebuje.\nA kanapa w salonie kłóci się z ideą minimalizmu. Sam salon właściwie też.\nW tych rozważaniach o wzorcowym, a więc dość abstrakcyjnym minimalizmie umyka uwagi fakt, że "mało" wcale nie znaczy równocześnie "brzydko" i "smutno", a ograniczanie się ma niebagatelny wymiar pozytywny i nie polega na narzucaniu sobie dobrowolnych umartwień.\nNie będę się tutaj rozpisywać o minimalizmie luksusowym, jaki propaguje pani Loreau. Ani o designerskim, w wydaniu rozmaitych biur projektowych albo kreatorów mody, bo to nie ta półka. Generalnie jednak, na poziomie codzienności, minimalizm może być przecież znakomitą ścieżką do podniesienia, nie zaś obniżenia jakości tego, czym się otaczamy.\nZależy, jak się go wykorzysta.\nWłaśnie wtedy, kiedy mamy niewiele rzeczy, ich wygląd i dobry gatunek nabierają szczególnej wagi. Minimalista przecież nie musi decydować się na opcje najtańsze albo po prostu marne. Rozstrzygająca jest nie najniższa cena, lecz najbardziej korzystna relacja między ceną i jakością. I to we wszystkich dziedzinach - kiedy wybieramy żywność, kupujemy meble, ubezpieczamy dom albo planujemy urlop.\nTaka postawa na pewno nie ma nic wspólnego ze skąpstwem. Trzeba jedynie nauczyć się oceniać, kiedy warto wydać więcej.\nTrawestując stare powiedzenie, że biednych nie stać na rzeczy tanie: minimalistów nie stać na zbędne i byle jakie. I to właściwie wszystko. Każdy sam ustala sobie, co jest dla niego zbędne na tym etapie życia, na jakim właśnie się znajduje. Wystarczy trochę prób i cierpliwego testowania. Inna jest optyka singla, inna rodziny z dziećmi; domatorzy mają odmienne preferencje, niż amatorzy częstych wyjazdów. Jeśli przyjmujemy gości, którzy mieszkają u nas przez kilka dni, to musimy mieć dla nich dodatkową pościel i ręczniki. No i miejsca do spania. Jeśli dzieciaki zapraszają kolegów i przesiadują z nimi w ogródku, lepiej trzymać dla tego towarzystwa jednorazowe talerze i sztućce, niż szukać potem w trawie widelców od kompletu. Cudów nie ma, kiedy prowadzi się dom otwarty, do niezbędnego minimum trzeba dorzucić trochę rzeczy nie używanych na co dzień.\nA odpowiednia jakość? Tu sprawa trudniejsza, gdyż często, zwłaszcza w przypadku rzeczy bardziej złożonych technologicznie, właściwie nie mamy możliwości, żeby sprawdzić, co kryje się za obietnicami producentów i jak długo wybrany sprzęt będzie nam służył. Ja staram się wtedy działać zdroworozsądkowo: jeśli czytam dane techniczne telefonu i większość jego możliwości nic mi nie mówi, albo wiem, że nie będę z nich korzystać, to szukam czegoś prostszego, bardziej dopasowanego do moich potrzeb. Natomiast jeśli wiem, że w czasie podróży będę coś pisać, a nie wyłącznie sprawdzać wiadomości i pocztę, to kupuję tablet z Windows i jeszcze dodatkowo zewnętrzną klawiaturkę. Tablet ma wtedy możliwości laptopa, a wielkość niedużej książki, mieści się w torebce i nie obciąża ramienia, co ma dla mnie znaczenie nie tylko w czasie wyjazdów.\nI tak ze wszystkim. Przy wyborach, co kupić, co zatrzymać, a czego się pozbyć, funkcjonalność niewątpliwie odgrywa rolę pierwszoplanową. A funkcjonalność to podstawowy warunek wygody. Pomiędzy minimalizmem i wygodą nie ma sprzeczności; dotyczy to zarówno rzeczy prostych, jak i skomplikowanych, ubrań i dodatków tak samo, jak mebli i różnych utensyliów domowych. Fotele nie są zbędnym nadmiarem, jeśli dobrze się w nich siedzi, natomiast jeśli nie - to właściwie po co je trzymać? Dla ozdoby? Można znaleźć inne, wygodniejsze, a przy tym pasujące do wnętrza.\nI tu w grę wchodzi kolejny czynnik:estetyka. Wbrew pozorom, minimalistyczne wnętrza mogą być i efektowne, i ciepłe, gdyż mając do dyspozycji niewiele elementów, łatwiej je ze sobą harmonizować. Jeśli musimy dopasować do siebie dywany, zasłony, firany, obicia mebli, narzuty i poduszki, to potrzebujemy ekwilibrystycznej zręczności linoskoczka, no i jeszcze odpowiedniego wyboru w sklepach, żeby wszystko razem się zgrało. Jeśli z tego zestawu usuniemy ze dwa, trzy elementy (ja uznałam, że dywany i firany są zbędne), z pozostałymi będziemy mieć mniej kłopotów. Decydując się na niewiele mebli, zwiększamy szanse na utrzymanie jednorodnej stylistyki. Wybierając wyłącznie meble drewniane, mamy pewność, że bez wielkiego kłopotu uda się je odświeżyć, a w razie potrzeby - poddać renowacji.Takie ograniczenia zawsze mają swój aspekt pozytywny.\nSą takie przedmioty, które ujawniają swoją urodę dopiero wówczas, kiedy uwolnimy je z natłoku innych rzeczy wokoło.\nA poza tym - to nie ilość rzeczy decyduje, czy wnętrze jest wygodne i miłe dla oka, lecz ich właściwy wybór i wzajemne dopasowanie. Formy i kolory. Dlatego z kilku zaledwie sprzętów można stworzyć całość bardzo harmonijną.\nAutor: Rubia o 15:40\nBardzo się cieszę, że powróciłaś do pisania. Nie zaglądałam tu już tyle czasu, wpadłam dziś, a tu TAKA MIŁA niespodzianka. Lubię czytać Twoje przemyślenia, nie są powierzchowne, ale dotykają głębi. Są nietuzinkowe. I do tego piękna, poprawna polszczyzna, nie zawsze spotykana na polskich blogach. Czekam na dalsze wpisy. Pozdrawiam Iza\nRubia 2 czerwca 2015 21:43\nBardzo Ci dziękuję za te miłe słowa. To dla mnie zachęta do dalszego pisania :)\nmini 7 czerwca 2015 22:35\nChciałam napisać dużo, ale co tutaj pisać, skoro ze wszystkim zgadzam się w stu procentach. Zatem komentuję minimalistycznie:)\nRubia 8 czerwca 2015 08:57\nMam nadzieję, że kiedyś będziesz zgadzać się ze mną tylko w pięćdziesięciu procentach, a wtedy napiszesz dłuuugi komentarz :)


Jakie są najczęstsze objawy alergii na sierść zwierząt? | tylkomedycyna.pl\nautor: admin ( 2019-04-09 11:43 )\nNajczęstsze objawy alergii na sierść zwierząt Z objawami alergii na sierść zwierząt boryka się wiele osób. Najczęściej wywołują ją psy i koty. Ponieważ to właśnie te czworonogi Polacy trzymają w domach najchętniej, ekspozycja na ich alergeny jest olbrzymia. Przejawia się zazwyczaj katarem i kaszlem, łzawieniem oczu, wysypką, a nawet dusznościami. Warto jednak wiedzieć, że określenie ,,uczulenie na sierść” jest mylące, ponieważ alergenem jest nie samo futro, ale to, co się na nim znajduje.\nCo dokładnie oznacza alergia na sierść zwierząt?\nJeśli chodzi o najczęstsze alergie, czyli alergie na psa i kota, to wywołują je liczne białka wydzielane przez gruczoły łojowe, łzowe, okołoodbytnicze. Oznacza to, że owe białka, znajdujące się w futrze psa - czyli Can f, oraz te pochodzące od kota - Fel d, rozpowszechniają się w przestrzeni poprzez ich ślinę, łzy, mocz, sierść, a także złuszczony naskórek. A w związku z tym, że te odzwierzęce alergeny zachowują się podobnie, jak pyłki roślin lub roztocza kurzu domowego, łatwo roznoszą się w powietrzu i potrafią utrzymywać w środowisku przez długi czas. Dlatego też u osób nadwrażliwych objawy alergii na sierść mogą pojawić się nawet wówczas, gdy w pobliżu nie ma żadnego czworonoga. Jako przykład niech posłuży fakt, że obecność Can f odnotowuje się w domach, w których pies nie przebywa, ale w których często gości się psich właścicieli. Dla alergików oznacza to jedno - objawy uczulenia na sierść mogą dopaść ich wszędzie, nawet w miejscach dla zwierząt niedozwolonych - bo alergeny obecne są w całej przestrzeni publicznej.\nObjawy alergii na sierść mogą pojawić się bardzo szybko, bo już w kilka minut po kontakcie z alergenem albo uaktywnić się dopiero po jakimś czasie, maksymalnie po sześciu godzinach. Dostanie się drażniącej substancji do organizmu wywołuje reakcję obronną, w wyniku której układ odpornościowy wysyła do krwioobiegu różne substancje, odpowiadające za pojawienie się różnych dolegliwości. Do najczęstszych objawów uczulenia na zwierzęta futerkowe należą dysfunkcje związane z:\nukładem oddechowym - często pojawia się suchy, duszący kaszel oraz uczucie drapania w gardle. Możliwe jest również pojawienie się problemów z oddychaniem;\nnosem - typowym objawem alergii na sierść zwierząt jest wodnisty katar, częste kichanie, może także dojść do obrzęku błony śluzowej nosa;\noczami - alergeny powodują łzawienie, opuchnięcie powiek, podrażnienie spojówek, swędzenie i pieczenie;\nskórą - w wyniku alergii może dojść do wystąpienia wysypki lub wykwitów skórnych przypominających bąble pokrzywkowe.\nW niektórych przypadkach objawy uczulenia na sierść zwierząt mogą przerodzić się w przewlekłe zapalenie zatok, a także wywołać astmę oskrzelową, której ciężki przebieg często występuje u uczulonych na zwierzęta dzieci.\nCo zrobić, gdy pojawią się objawy alergii na sierść zwierząt?\nKiedy pojawiają się uciążliwe symptomy, typowe dla alergii na sierść zwierząt, warto udać się do poradni alergologicznej w celu wykonania dokładnej diagnostyki. Może się zdarzyć, że uczulające są nie białka znajdujące się w futrze psa czy kota, ale obecne w nich roztocza kurzu domowego lub pasożyty.\nPodczas konsultacji alergologicznej lekarz najpewniej zleci wykonanie testów alergicznych, które z dużą dokładnością wskażą przyczynę uczulenia. Oprócz testów skórnych pacjent może zostać skierowany na badanie krwi, mające określić poziom obecnych w organizmie przeciwciał IgE.\nJak wygląda leczenie objawów alergii na sierść zwierząt?\nZawsze pierwszym krokiem w walce z alergią jest jej zapobieganie, czyli ograniczenie ekspozycji na czynniki drażniące. Jeżeli jednak działania prewencyjne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, przechodzi się do wdrożenia typowych leków antyalergicznych. Z reguły są to preparaty przeciwhistaminowe i obkurczające naczynia krwionośne, dzięki którym zwalcza się objawy alergii na sierść - świąd, obrzęk, kaszel i katar. Dodatkowo w leczeniu stosuje się także sterydy wziewne bądź donosowe działające przeciwzapalnie.\nInną metodą w pokonaniu uciążliwych reakcji alergicznych jest odczulanie na konkretny czynnik, jednak o immunoterapii musi zadecydować lekarz alergolog.\nWięcej informacji doczytasz na stronie o zwierzętach Wamiz.


przez Jean Lewis » 23 Maj 2011, o 20:01\nZ zamyślenia wyrwały ją krzyki niezbyt zadbanego mężczyzny, który opierając się o blat barmańskiego stołu, dawał wszystkim wyraźnie do zrozumienia, że nie ma najlepszego humoru.\nBez namysłu, w przypływie ogromu chęci porozmawiania z kimś, o sprawach nie dotyczących problemów które nią targały, usiadła na krześle barowym tuż przy wzburzonym gościu.\nZałożyła nogę na nogę, jak miała w zwyczaju, zamówiła kolejny orzeźwiający, bezalkoholowy napój, po czym rzekła:\n- Witaj nieznajomy. Widzę, że nie tylko ja nie miałam dziś udanego dnia. Ale cieszmy się, że może lepiej się skończyć niż tego rodianina, który rozsiewa dookoła zarazę swoim zachlanym bytem.\n- Może masz ochotę porozmawiać z kimś, kto spędził większość swojego życia na wysłuchiwaniu cudzych problemów. I tobie to dobrze zrobi i mi. - uśmiechnęła się lekko, a na jej zaróżowionych policzkach pojawiły się maleńkie dołeczki.\nprzez Mistrz Gry » 23 Maj 2011, o 20:35\nMężczyzna otaksował kobietę wzrokiem, nieco dłużej zatrzymując oczy na jej biuście, co było odruchem równie niekontrolowanym, co zdrowym. W pierwszej chwili pomyślał, że musi to być jakaś prostytutka, ale zanim wygłosił stosowny komentarz, przypomniał sobie, że Joe, właściciel knajpy, nigdy by jej tu nie wpuścił.\n-Dzień był jak najbardziej udany - mruknął przenosząc wzrok z nóg Jean na jej twarz. - Przynajmniej do czasu, kiedy ten skur... przepraszam... ten dureń odmówił mi zapłaty za wykonaną pracę... Szkoda gadać... - łyknął whisky, po czym nagle klepnął się dłonią w czoło jakby sobie o czymś przypomniał. - Ale ze mnie prostak! Reed Flynn, prywatny detektyw - wyciągnął dłoń w stronę kobiety w jednym z najstarszych gestów znanych ludzkości.\nprzez Jean Lewis » 24 Maj 2011, o 10:58\n- Jean Lewis, dziennikarka New Republic Daybreak, na przymusowym, aczkolwiek chwilowym urlopie - wyciągając rękę, drugą nieudolnie starała się, dyskretnie poprawić dekolt bluzki, aby ukryć nieokiełznane piersi. Spojrzenie rozmówcy wyraźnie ją zdekoncentrowało. Mimo świadomości swoich atutów, wciąż nie mogła przyzwyczaić się do zainteresowania ze strony obcych mężczyzn. Dotychczas wystarczała jej adoracja męża.\n- Mówisz, że jesteś detektywem? a jaka jest skuteczność procentowa przeprowadzonych przez ciebie akcji? i jakimi sprawami się zajmujesz? - zapytała.\nGodzina była późna, więc ruch w kantynie znacznie się zwiększył. Dookoła słychać było śmiechy, rzucane z ogromną lekkością przekleństwa, oraz kłótnie.\nJean poczuła się lepiej, orzeźwiające napoje zagłuszyły okropny ból głowy i zmęczenie.\nprzez Marko Ramius » 26 Maj 2011, o 17:47\nZ bliżej nieokreślonego kierunku, przez główne wejście kantyny 'Cichy Joe' wszedł kolejny klient. Ubrany w ciężki i mocno znoszony płaszcz mężczyzna z grzywą przydługich włosów nie okazując większego zainteresowania kimkolwiek bądź czymkolwiek skierował się prosto do kontuaru. Ruch w kantynie dzięki późnej porze był już całkiem spory lecz Dante Maloy nie miał problemu ze znalezieniem wolnego stołka. Korelianin gestem ręki przywołał barmana i zamówił kufel ciemnego mocnego piwa. Po otrzymaniu szkliwa starzejący się przemytnik zapłacił za napitek i z nie smakiem stwierdził, że pozbył się tym samym niemalże do końca swojej gotówki. Ostatnio nie wiodło mu się najlepiej. Jego niegdyś lśniący frachtowiec zaczął ostatnio przypominać kupę złomu, której nie powstydził by się nawet sam Han Solo. Korelianin pocieszał się jedynie faktem iż jego 'Samotnik' latał lepiej niż wyglądał. Maloy pociągnął tęgi łyk z kufla i przymknął oczy wspominając kilka ostatnich lat. Pamięć podsunęła mu obraz kobiety, którą spotkał na stacji Zordo. Jak jej tam było? Duch? zastanowił się przemytnik. Tak, jakoś tak kazała siebie nazywać. Dante skrzywił się na wspomnienie współpracy, którą nawiązał z nią kilka lat temu. Co prawda współpraca skończyła się tak samo szybko jak się zaczęła lecz gdyby ich wspólny interes wypalił, Dante na pewno wiódł by teraz dostatniejszy tryb życia. Ehh gdyby tylko nie napatoczył się wtedy ten sukinsyn, kontrahent z którym Dante nie do końca się rozliczył. Jak to w życiu bywało galaktyka pomimo swych nieogarniętych niemalże rozmiarów czasami stawała się na prawdę małym miejscem. Maloy miał wtedy wybór - albo brać nogi za pas, albo skończyć jako karma dla Banth. Wybrał tą pierwszą opcję i wtedy zaczęła się dla niego ciężka orka. Korelianin miał problemy ze znalezieniem dobrych zleceń i skończył tak jak skończył. Cóż może teraz, gdy znów zacznie na rodzinnej planecie los się odwróci. Przynajmniej taką miał nadzieję. Przemytnik otworzył oczy i pociągnął kolejny łyk piwa. Jego wzrok spoczął niemalże natychmiast na kobiecie siedzącej kilka metrów dalej. Maloy uśmiechnął się zawadiacko i ujął swój już do połowy osuszony kufel. Wstał i ruszył w kierunku kobiety, która jak zdążył zauważyć rozmawiała z mało atrakcyjnym typem. Dante szybkim ruchem przejechał wolną ręko po twarzy i sądząc po długości swojego zarostu doszedł do wniosku, że sam również nie oszałamiał prezencją. Nie tracąc jednak rezonu pokonał odległość dzielącą go od dwójki rozmawiających i przysiadł tuż przy nich na miejscu, które akurat się zwolniło. Postanowił nie wtrącać się do rozmowy. Przynajmniej jeszcze nie teraz.\nprzez Jean Lewis » 26 Maj 2011, o 22:30\nJean rozmawiając z detektywem, poczuła jak w kieszeni rozlega się stłumiony odgłos przychodzącej wiadomości na comlink'a.\nBez namysłu, zaniosła się z zamiarem sięgnięcia do spodni, lecz w momencie zginania łokcia zahaczyła nim o szklankę, stojącą na blacie.\n- Niech to szlag ! - krzyknęła raptownie zeskakując z krzesła barowego.\nZdecydowanie nie była to szklanka z wodą, napój śmierdział niemiłosiernie, a plama na spodniach nie była bezbarwna.\nNieudolnie walcząc z nią, podniosła rozgniewany wzrok na właściciela feralnego trunku.\n- Gdzie masz oczy człowieku? Pilnuj swoich rzeczy, tak aby nie wadziły innym, hmm? - Lewis była bardzo rozgniewana.\nWzrok sprawcy był niewinny i nie dało się ukryć, że on sam ... pachniał bardzo przyjemnie, męsko.\nJean była wyczulona na zapach męskich perfum. Lubiła kupować je mężowi, często nawet bez okazji. Kiedy wyjeżdżał w dalekie, służbowe podróże, zużywała pół flakonu, wylewając je na poduszkę, leżącą przy jej głowie. W ten sposób zawsze miała poczucie, że jest on blisko. Kiedy wracał, śmiał się z jej pomysłów na radzenie sobie z tęsknotą. 'Każdy sposób jest dobry' - zwykł mówić, przytulając twarz do jej długich włosów.\nKantyna zamarła, zaistniała przed momentem niekomfortowa sytuacja, pozwoliła wszystkim odetchnąć od gadatliwych bądź przynudzających towarzyszy. Dziennikarka i nieznajomy zdecydowanie byli w centrum uwagi.\nprzez Marko Ramius » 27 Maj 2011, o 12:49\nKorelianin z żalem pożegnał się z resztkami swojego piwa. Dobrą stroną utraty trunku był fakt, że Dante miał na reszcie okazję ujrzeć w całej okazałości kobietę dla której siadł w ogóle przy barze. Co prawda to nie on wylał na nią trunek, ale przynajmniej nie będzie musiał szukać powodu do nawiązania rozmowy. Powód znalazł się sam. Maloy jednym płynnym ruchem poderwał się z miejsca i stanął twarzą w twarz z kipiącą gniewem nieznajomą.\n- Proszę o wybaczenie droga pani - powiedział gdy miał już miał za sobą gniewną tyradę, którą wygłosiła pod jego adresem kobieta - racz jednak zwrócić uwagę, że to przez własną nieuwagę wylałaś na siebie moje piwo - dodał i uraczył kobietę jednym z uśmiechów, tych z kategorii które niejednokrotnie ratowały go przed pewnym dostaniem w pysk od przedstawicielek płci pięknej. Nie dając nieznajomej okazji do wykonania jakiegokolwiek ruchu Dante ujął jej dłoń i schylił głowę z zamiarem złożenia na jej wierzchu delikatnego pocałunku. Zamiast jednak dopełnić tradycji zatrzymał usta tuż nad wierzchem dłoni, tak aby kobieta poczuła na skórze ciepło jego oddechu. Wszystko to nie trwało nie dłużej niż trzy sekundy - przemytnik kolejnym płynnym ruchem wyprostował się i uwolnił dłoń kobiety z delikatnego uścisku.\n- Dante Maloy, do pani usług - przedstawił się z lekkim uśmiechem na ustach i utkwił spojrzenie w oczach kobiety ciekaw jej reakcji.\nprzez Jean Lewis » 27 Maj 2011, o 17:37\nLewis czując oddech nieznajomego na swojej dłoni, poczuła się dość niezręcznie. Starała się ze wszystkich sił opanować wstępujące na policzki rumieńce.\n'Opanuj się kobieto!' - strofowała się bezgłośnie.\n- Jean Lewis - odrzekła, nie spuszczając wzroku z twarzy nieznajomego.\nW całym tym ambarasie, zapomniała o otrzymanej przed momentem wiadomości. Wykonując kilka kroków wstecz, tak aby tym razem o nic nie zahaczyć wyciągnęła z kieszeni komunikator.\n' Zanim cokolwiek zrobisz, przemyśl to dwa razy, bo ktoś może ucierpieć ' - po jej ciele przebiegły ciarki. Poczuła się tak jakby dostała obuchem w głowę. Szumiało jej w uszach i oczy zaszły mgłą. Nogi się pod nią ugięły i prawie osunęła się na podłogę..\nprzez Mistrz Gry » 29 Maj 2011, o 19:57\n- Dziennika NRD? No, no – detektyw łyknął zawartość szklanki, wycierając wierzchem dłoni usta – ilu z was za mną nie przepada, to już nie zliczę – uśmiechnął się.\nKiedy chciał dalej ciągnąc dyskusję, która mogła być dla niego owocna, gdyż tej dziennikarki nie znał, a nóż, mógł wyciągnąć od niej całkiem intratne informacje, obok przysiadł się młody mężczyzna. Lawina wydarzeń z wylanym trunkiem, irytacją kobiety, jak również, o zgrozo, szarmanckiej reakcji wcale niebrzydkiego faceta, wręcz zmierziła Reeda.\nCoś musiało się stać, gdy po chwili dziennikarka ni z tego, ni z owego wstała i wyciągając jakieś niewielkie urządzenie, które nie mógł rozpoznać detektyw ze względu na słabe oświetlenie, zamarła. Stojąc tak przez moment, nie zwróciła uwagi, że jakiś podstarzały bywalec kantyny lekko ja popchnął, mamrocząc coś pod nosem.\n- Coś się stało, panno Lewis? Wszystko w porządku? – zapytał zatroskanym głosem detektyw, wpierw spoglądając pogardliwie na Maloy’a. – Może pani usiądzie i powie, co się stało?\nChwilowe zastępstwo Popka, do momentu jego powrotu. Y.\nprzez Jean Lewis » 29 Maj 2011, o 20:57\nJean starała się ogarnąć.\nPo tym co przeczytała przed momentem na ekranie, straciła wszystkie złudzenia. Wiedziała, że sama nie poradzi sobie z ciężarem, który spoczywał już tak długo na jej barkach.\nMiała świadomość tego, że ostatecznie jest tylko kobietą, wątłą, delikatną, kruchą. Zwykłą dziennikarką, wdową, zrozpaczoną matką.\n- Nie jest w porządku ... - zaczęła, spoglądając z zatrwożonym wzrokiem na dwie pary, wpatrzonych w nią, męskich oczu.\n- Nie jest w porządku odkąd zostałam samotną matką. Odkąd mój mąż wyjechał z zamiarem szybkiego powrotu. A zamiast jego powróciły tylko jego rzeczy i wieści, że nie żyje... a potem one ... - przerwała potok swych słów. Kantyna pustoszała, na zewnątrz zaczynało już świtać. Lewis czuła presję czasu, od tego momentu liczyła się każda godzina, a wręcz każda minuta. Jej instynkt podpowiadał jej, że dzieci wciąż żyją. Czekają na swoją matkę, na swojego jedynego rodzica, w którym pokładają wszelkie nadzieje.\nJean nie miała wyboru..\n- Potrzebuje pomocy ... - rzekła bardzo cicho, spoglądając wymownie najpierw na dziennikarza a potem na Dantego.\nprzez Marko Ramius » 30 Maj 2011, o 13:40\nDante wciąż przyglądał się Jean. Patrzył jak po zrobieniu kilku kroków w tył kobieta wyciąga coś z kieszeni by chwilę później nieomalże zemdleć. Już miał ruszyć jej z pomocą gdy z zamiaru tego wyrwał go głos mężczyzny towarzyszącego Lewis. Maloy rzucił okiem w jego stronę akurat w momencie gdy ten obdarzył go pogardliwym spojrzeniem. Przemytnik odpowiedział nie mniej pogardliwym uśmiechem i opanował dziką chęć przefasonowania facetowi buźki. W duchu pogratulował sobie tego gdyż słowa Jean utwierdziły go tylko w przekonaniu, że postąpił słusznie. Wysłuchał tego co miała do powiedzenia i nim jej obmierzły towarzysz zdążył wyjąkać choćby słowo, podszedł do kobiety i delikatnie położył jej dłoń na ramieniu:\n- Bardzo mi przykro z powodu twojego męża - powiedział po raz pierwszy od bardzo dawna szczerze - proszę powiedz mi czego potrzebujesz. Transportu? Pieniędzy? Informacji? Wiem, że poznaliśmy się dopiero kilka chwil temu i nie wiesz na mój temat nic oprócz tego jak się nazywam, ale obiecuje, że postaram ci się pomóc jak tylko zdołam.\nPodczas wygłaszania tej krótkiej mowy Maloy nieprzerwanie patrzył w oczy kobiety. Poczucie straty i ból który z nich bił poruszył serce przemytnika po raz pierwszy od bardzo dawna. Przemytnik potrafił zrozumieć co oznacza utrata kogoś bliskiego. Co prawda był sierotą. Nie znał swoich rodziców ale w końcu znalazł się ktoś kogo Dante mógł nazywać ojcem. Kapitan O'Neal. Ale teraz i on nie żył. Korelianin skrzywił się w duchu na wspomnienie śmierci swojego przyszywanego ojca, lecz jego wyraz twarzy wciąż pozostawał niezmienny. Mężczyzna odepchnął od siebie bolesne wspomnienia i uśmiechnął się zachęcająco i ciepło:\n- Zaufasz mi, Jean?\nprzez Mistrz Gry » 30 Maj 2011, o 14:29\nReed ponownie spod byka zerknął na Maloy’a. Ten chłopak go irytował. Młodszy, bardziej przystojny, to jedno. Cóż, detektyw nigdy nie lubił konkurencji, jednak teraz ważniejsze były interesy.\nFlyn miał długi, wiec liczył się każdy pieniądz, każdy klient.\nA dziennikarka na pierwszy rzut oka nie wyglądała na bogatą, jednak nawet i te kilkadziesiąt kredytów poratowałoby mężczyznę. Chociaż na kilka następnych dni, dopóki nie znalazłby bardziej intratnej roboty. Ale już po chwili światełko w tulu rozjaśniało – miała bogatego męża i szukała dzieci. A na sprawach rodzinnych zawsze można nieźle zarobić, a klient jest w stanie wyskrobać kredyty nierzadko w bardzo dziwny sposób. Sposób, na który wcześniej nie zdołali się zdobyć.\nJednak nowopoznany chłopak był czarujący, na swój obrzydliwy sposób. I jeszcze kiedy zaproponował jej pomoc, perspektywa zarobienia niemałej sumy, oddalała się. Reed nie sądził, że chłopak może albo mu przeszkadzać, albo, co gorsza, samoistnie zgarnąć pulę kredytów wdowy. QA nie mógł sobie na to pozwolić i ryzykować w ten sposób.\nPostanowił zaryzykować winny i postawić wszystko na jedną kartę.\n- Widzę, że masz kłopoty, że kogoś szukasz. Lepiej nie mogłaś trafić – uśmiechnął się najserdeczniej, jak potrafił. – Jestem detektywem i mogę ci pomóc. – Tu przerwę na chwilę, zastanawiając się, co dalej powiedzieć. – Nie będę ukrywał, że nie za darmo. Mam doświadczenie, kontakty i pragnę jedynie ubić wspólny interes, a nie – tu spojrzał na Dantego – wdawać się w romanse, mając ukryte i niezrozumiałe zamiary. Zdaj się na mój nos, ten chłopak jest dziwnie podejrzany, więc z nim nie będę w ogóle współpracował. Wybieraj, pani Lewis.\nKiedy skończył, poczuł, ze poleciały mu strużki potu pod pachami. Miał nadzieję, że przekonał kobietę i że już niebawem spłaci część długów.\nprzez Jean Lewis » 30 Maj 2011, o 15:30\nJean była zaskoczona odpowiedziami mężczyzn. Nie spodziewała się, że przyjdzie jej wybierać spośród tych, którzy będą kiedykolwiek oferować pomocną dłoń.\nSpojrzenie Dante'go emanowało czułością i troską. Detektyw natomiast, korcił swymi kontaktami i znajomością tematu.. Lewis nie miała wątpliwości którego z nich wybrać..\n- Panie Reed ... - zaczęła.\n- Być może faktycznie, pańskie wpływy i znajomości byłyby pomocne, jednak proszę zwrócić uwagę, że pan Dante nie stawia mnie pod ścianą i nie każe dokonywać wyboru, w takim momencie ... Przypuszczam, że gdybym mogła wybrać was obu, Maloy nie miałby mi tego za złe... - spuściła na chwilę głowę, by dokończyć :\n- W takiej sytuacji w jakiej się znalazłam, pieniądze dla mnie nie mają znaczenia, proszę mi wierzyć, że stać mnie na zatrudnienie co najmniej pięciu takich jak pan. Ale wolę te pieniądze przeznaczyć na to, aby brać czynny udział w tych poszukiwaniach. Siedzenie w domu i rozmyślanie o tym, czy moje dzieci jeszcze żyją... niszczy mój umysł i nie pomoże w ich odnalezieniu. - zakończyła, po czym dopiła swój napój.\n- Dobrymi chęciami, schody do piekła są wybrukowane panie Reed. - rzekła wstając z krzesła.\n- Ruszamy panie Maloy? po drodze opowiem panu na czym stoimy. -\nprzez Marko Ramius » 30 Maj 2011, o 19:55\nDante choć pozornie nie zwracał uwagi na gadkę detektywiny, tak na prawdę chłonął każde jego słowo. Po zachowaniu mężczyzny mógł stwierdzić jedno - facet czuł się zagrożony. Maloy pozwolił sobie na leciutki uśmiech i wysłuchał słów kobiety. Widać argumenty oferującego swe usługi nie przekonały jej... a może to urok osobisty przemytnika? Chwilę później korelianin wyprowadził się z błędu. Przejechanie dłonią po policzku przypomniało mu, że nie golił się od dobrego tygodnia. Zanotował w pamięci, że pierwszą czynnością po powrocie na pokład 'Śmiałka' będzie porządna toaleta. Tak czy siak na plus zaliczył fakt iż Jean nie przeraził jego widok. Zapewne teraz bardziej przypominał okolicznego obszczymurka niż koreliańskiego zawadiakę. Tak czy siak ucieszony, że kobieta wybrała jego pomoc powiedział:\n- W takim razie ruszajmy. Dziękujemy za ofertę pomocy panie Reed - tu zwrócił się do siedzącego przy kontuarze baru mężczyzny. Odwrócił się w jego stronę i oszczędnie skinął głową na pożegnanie. Gdy odwracał się na powrót ku Jean ni to specjalnie ni przypadkiem, wyćwiczonym ruchem ręki odsunął poł płaszcza ukazując dyndający swobodnie w kaburze pistolet blasterowy DL-44. Czynność nie trwała długo jednak przemytnik był pewien, że detektyw Reed zrozumie aluzję.\n- Proszę przodem pani Lewis - powiedział przepuszczając kobietę ku wyjściu - i jeszcze jedno. Nie jestem żadnym panem, samo Dante w zupełności wystarczy - mruknął na dokładkę i posłał kolejny ciepły uśmiech strapionej towarzyszce.\nprzez Jean Lewis » 30 Maj 2011, o 21:13\nJean kierując się w stronę swojego śmigacza, czuła przypływ pozytywnej energii.\nOtwierając bagażnik, rzekła do swojego towarzysza :\n- Więc Dante, skoro mamy razem rozwikłać tą sprawę, musimy ustalić kilka rzeczy. Myślę, że wiele nam to ułatwi ... - uśmiechnęła się, przerzucając rzeczy z tylnego siedzenia do bagażnika.\n- Po pierwsze, faktycznie mówmy sobie po imieniu, Jean - wyciągnęła rękę do Dante'go.\n- Po drugie postarajmy się w miarę możliwości być ze sobą szczerzy, uważam, że podstawą jakikolwiek relacji międzyludzkich jest szczerość i otwartość. I właśnie ze względu na to, chciałabym abyś miał świadomość, że głównym powodem, dla którego rozpoczynamy tą eskapadę, jest zaginięcie moich dzieci. Nie zamierzam nawiązywać żadnych bliższych, bądź też bardzo bliskich relacji z płcią przeciwną ... jeśli rozumiesz, co mam na myśli.. - Lewis nie była dobra w takich przemówieniach. Rozum podpowiadał jej słowa na język, zaś serce głośno protestowało. W końcu ono znało ją najlepiej i wiedziało, że trudno jej przyznać się przed samą sobą, jak bardzo tęskni za silnymi, męskimi ramionami, w których mogłaby zasypiać i budzić się każdego ranka. Mężczyzny - towarzysza rozmów, powiernika sekretów i problemów. Wiedziała, że jej mąż, chciałby aby na nowo ułożyła sobie życie, by ich dzieci miały nowego ojca, który będzie z nimi spędzał możliwie tyle czasu, co on sam im poświecił.\nDziennikarka spojrzała na Maloy'a oczekując jego reakcji. Zarost, którego co pewien czas dotykał musiał mieć kilka dni. Pewnie sympatycznie drapałby, gdyby jego twarz znalazła się na jej brzuchu.. bądź też, nieco wyżej ..\nWsiadając do swojego okurzonego śmigacza i zajmując miejsce pasażera, wygodnie rozsiadła się w fotelu i krzyknęła do Dante'go :\n- No mój kolego, ja już swoje wyjeździłam, dlatego chętnie zajmę to miejsce, a tobie pozwolę poprowadzić moje maleństwo.. tymczasem opowiem ci na czym stoimy - jej uśmiech był bardzo promienny. Albo doskonale się maskowała, albo towarzystwo mężczyzny działało na nią wręcz kojąco.\n- Wszystko zaczęło się 5 lat temu, kiedy zginął, a właściwie został brutalnie zamordowany mój mąż David. Był czynnym aktywistą, którzy przeciwstawiał się rządom Imperialnym. Delikatnie mówiąc, nie potrafił trzymać swoich emocji na wodzy i zaszedł wielu za skórę.. David, był wspaniałym ojcem... - tu przerwała na moment, spoglądając w szybę i starając się zapanować nad łzami.\n- Samo wspomnienie, uśmiechu całej trójki, kiedy wracali z podwórka po meczu, zapasach, czy kiedy usypiał ich do snu .. Doskonale radził sobie z dziećmi, nie miały przed nim sekretów, dogadywali się bez słów.. Można by rzec, że byliśmy idealną rodziną, dopóki nie wydarzyła się ta tragedia, która pociągnęła za sobą niewłaściwe sznurki, w rękach niewłaściwych ludzi.\nDavid, zostawił po sobie ogromną spuściznę, nie tylko w postaci rzeczy materialnych .. Kiedy Imperialni wpadli na trop dokumentów, zdjęć itp. i zdali sobie sprawę, że to wszystko należy teraz do dwójki nieletnich i zrozpaczonej wdowy, postawili sobie za cel dopisanie tego majątku do listy rzeczy 'swoich'.\nA jak najprościej się za to zabrać?\nMary i Jose wracali ze szkoły, słonecznym popołudniem. Za rogiem naszej ulicy, dosłownie 3 minuty od domu... porwali ich. Ze względu na swoją i męża pozycję mogłam przyśpieszyć całą procedurę rozpoczęcia poszukiwań, przez policję. Dodatkowo mam tam sporo znajomych, jeden z nich był mi winien przysługę.. jednak 2 miesiące pracy śledczych nie przyniosło rezultatów. Moje dzieci nadal są w łapach tych drani i wiem, że oni nie odpuszczą, dopóki nie dostaną spuścizny David'a.\nA ja .. obiecałam, że tak się nie stanie, że to będzie ostateczność. - zakończyła swoją opowieść Jean.\nprzez Marko Ramius » 31 Maj 2011, o 00:49\nKorelianin wyszedł z lokalu na nową towarzyszką. Dopiero teraz miał okazję przyjrzeć jej się uważniej... i musiał stwierdzić, że Jean bez większych problemów biła na głowę praktycznie wszystkie napotkane do tej pory przez niego kobiety. Nie mógł stwierdzić tego na pewno ale obstawiał, że była w wieku korelianina, może odrobinę starsza. Przemytnik złapał się na tym, że jego wzrok mimowolnie wędruje ku poruszających się hipnotyzująco, mile zaokrąglonych biodrach. Nie małym wysiłkiem woli Maloy zmusił swoje oczy do patrzenia wyżej, wbił spojrzenie w plecy Jean i szedł za nią do zaparkowanego nie daleko 'Cichego Joe' śmigacza. Niezłe cacko - pomyślał podziwiając opływowe kształty maszyny. Dante wysłuchał słów kobiety i uśmiechnął się po raz kolejny.\n- Nie musisz się obawiać Jean - rzekł i uścisnął lekko wyciągniętą dłoń kobiety - potrafię oddzielić sprawy zawodowe od prywatnych - dodał. W myślach jednak doszedł do wniosku, że tym razem niezwykle trudno będzie mu wznieść się ponad żądze ciała. Musiał sam przed sobą przyznać się, że osoba dopiero co poznanej kobiety przyciągała go niczym magnes. Jak można by inaczej wytłumaczyć bezinteresowną pomoc, którą kilka minut temu zaproponował kobiecie o której praktycznie nic nie wie. No tak, motywował to dobrze sobie znanym uczuciem straty, ale nie mógł okłamywać samego siebie i wmawiać, że to był jedyny motyw. Gdy Jean zaproponowała mu pilotowanie korelianin wzruszył jedynie ramionami i nie zawracając sobie głowy otwieraniem drzwi wehikułu wskoczył bezpośrednio na fotel kierowcy. Utrzymywany na repulsorach pojazd zakołysał się pod jego ciężarem by chwilę później zastygnąć w bezruchu. Przynajmniej do czasu zanim Dante uruchomi jednostkę napędową śmigacza. Silnik zamruczał niczym togoriański kociak i gdy Maloy zwiększył odrobinę moc pojazd Lewis pomknął przed siebie niczym wystrzelony z procy. Prowadzony wprawną ręką pilota przemierzał kolejne ulice miasta a w tym czasie Jean kontynuowała opowieść. Korelianin pokiwał głową w zadumie. Wszyscy wiedzieli jak kończy się prędzej czy później zbyt ostentacyjne sprzeciwianie się Imperium. Przemytnik nie mógł być zaskoczony faktem iż Jean miała rodzinę. Mąż, dzieci, spokojne życie... Poczuł lekkie ukłucie zazdrości. Oto miał obok siebie osobę, która zażyła tak wiele w swoim życiu. Tak jak i tych dobrych, tak też tych złych. A jak sprawa miała się z Dante? Co tak na prawdę w życiu osiągnął? Nic. Żył z dnia na dzień, nie myślał o przyszłości. Miało to swoje plusy jaki i minusy. Teraz z biegiem lat jednak, korelianin zaczynał widzieć coraz więcej minusów... a raczej same minusy. Bezwiednie pilot dodał gazu i przemykał pomiędzy innymi członkami ruchu z coraz mniejszym zapasem odległości. Odetchnął głęboko i zmusił się do spokoju i słuchania snutej przez Jean opowieści. Wieść o porwaniu dzieci również nie zdziwiła go zbytnio. Jeżeli informacje zgromadzone przez Davida Lewisa na prawdę były istotne nie można było wykluczyć ingerencji w sprawę Wywiadu Imperialnego. Opieszałość policji jak i brak postępów w śledztwie były niestety zrozumiałe. Nawet rząd Korelii nie chciał mieć na pieńku z Imperium. Szczególnie w świetle wojny, którą Imperium ostatnio prowadziło nadspodziewanie sprawnie. Dantego zdziwił jednak brak jakichkolwiek żądań ze strony porywaczy, szczególnie skoro informacje były tak ważne, że imperialni posunęli się do porwania. Coś mi tu śmierdzi - pomyślał - i to bardzo brzydko. Gdy Jean skończyła mówić milczał przez moment aby w końcu powiedzieć:\n- Cóż, sprawa nie będzie łatwa. Skoro informacje, które zgromadził David są tak istotne dla Imperium nie myślałaś może o próbie skontaktowania się z Republiką? - zapytał. Pokierował śmigaczem tak, że po dobrych 15 minutach lotu okrężną drogą dotarli wreszcie do lądowiska gdzie Maloy pozostawił swój frachtowiec YT-2400. Dante zaparkował się na pobliskim wyznaczonym do tego miejscu i wysiadł z pojazdu. Skinął na Jean i powiedział:\n- Myślę, że nasze poszukiwania powinniśmy zacząć od poszukania kilku informacji w sieci. Mój mały współpracownik będzie idealnie nadawał się do tego zadania - mruknął uśmiechając się i mając na myśli swojego astromecha R2-N8. Podszedł do drzwi śmigacza z drugiej strony i uprzejmie pomógł kobiecie wysiąść z wehikułu. Następnie poprowadził ją w głąb lądowiska i wprowadził na pokład z pozoru rozklekotanego frachtowca.\n- Niech cię nie zwiedzie wygląd 'Samotnika'. Może i wygląda jak kupa złomu ale prędkością i siłą ognia dorównuje nie jednej nowszej jednostce - mruknął i od razu skierował się ku kokpitowi. Tam też znalazł swojego robota astromechanicznego czekającego na powrót pana. Neight powitał korelianina kilkoma świergotliwymi dźwiękami. Maloy poklepał go lekko po kopułce i rzekł:\n- Neight będę potrzebował twojej pomocy. Musisz połączyć się z komputerem kosmoportu i poszukać kilku informacji - przerwał na moment i sprecyzował o co chodzi - Postaraj się poszperać w policyjnych rejestrach i znaleźć wszelkie informacje na temat Jean, Davida, Mary i Jose Lewis. Raporty, doniesienia, wszystko co uznasz za stosowne - droid świergotliwie przyjął polecenie i podtoczył się do portu danych. Wiedząc, że wyszukiwanie - jeśli w ogóle uda się coś znaleźć - zajmie trochę czasu zaproponował Jean siedzenie drugiego pilota a sam tak jak sobie zamierzył udał się do modułu łazienkowego gdzie wreszcie zgolił zbyt długą brodę. Pozostawił sobie jedynie typowy dla siebie, krótki zarost i kilka minut później wrócił do kokpitu z dwoma zrobionymi kilka chwil wcześniej kubkami stymherbaty. Usiadł ciężko w swoim wysłużonym fotelu pilota i powiedział:\n- Jak się domyślam wiesz już kim jestem] - zrobił krótką pauzę i upił łyk gorącego napoju - i mam nadzieję, że nie przeszkadza ci, że jestem prostym pilotem zajmującym się przewożeniem różnych towarów - dodał i mrugnął do Jean z porozumiewawczym uśmiechem na ustach. Liczył na domyślność kobiety w tej sprawie i żywił głęboką nadzieję, że pranie się 'przewozem różnych towarów' Jean nie uzna za zbrodnię przeciw ludzkości lecz za zwykły sposób na utrzymanie się w tej parszywej galaktyce. Tak czy siak wszystko miało się wyjaśnić dopiero kilka minut później...\nDante Maloy i Jean Lewis Przenosza się do [Ryloth] - Czasami przeszłość lepiej zostawić za sobą\nprzez Jerry O'Connor » 19 Sty 2013, o 21:35\nDziewczyna szybkim krokiem weszła do kantynty. Drzwi zatrzasnęły się za nią z hukiem. Nie zwracając uwagi na te wszystkie spojrzenia. Szybko znalazła się przy barze.\n-Jedno piwo - rzuciła roztrzęsiona - albo w sumie, to ze trzy.- dodała. Barman nalał butelkę piwa do kufla, stawiając obok dziewczyny otwieracz do kapsli.\nRoztrzęsione ręce sięgnęły do kieszeni. Áine rzuciła na blat ostatnie posiadane kredyty.\nTak, była kompletnym bankrutem. Pozostało jej mieszkanie, trochę ciuchów, zestaw hazardzisty (znaczone karty, specjalne kosci) no i statek. Zastanawiała się nawet chwilę nad sprzedażą mieszkania. Mogłaby zamieszkać na statku, ale na pieniądze można czekać dużo czasu.\nSprzedaż statku natomiast nie wchodził w rachubę. Był to jej najlepszy sposób zarobku. Dodatkowo był bardzo pewny.\nMożna było jeszcze grać w karty lub baiwć się w fałszerstwo, ale to groziło aresztowaniem, bądź pogrążeniem się jeszcze bardziej.\nÁine widziała wiele alternatyw, ale nie potrafiła się skupić na rozważaniu żadnej z nich. Tak więc chwyciła resztki pieniędzy w dłoń, weszła na pokład statku i popędziła na Korelię. Dlaczego tak daleko? Otóż nie chciała się budzić na planecie, która dała jej wszystko, żeby potem to odebrać.\nCo zaś się tyczy miejsca w jakim była, to chciała utopić smutki w alkoholu. Nigdy nie miała mocnej głowy, toteż parę butelek powinno wystarczyć.\nNie śpieszyło się jej jednak z piciem. Powolnymi łykami opróżniała kufel. Z trudem utrzymywała szklane naczynie w dłoniach, była roztrzęsiona. Paradoksalnie przybycie do kantyny pobudzało wspomnienia. Kobieta wiedziała jednak, że to niedługo się zmieni. Wystarczyło tylko poczekać, aż złocisty napój zacznie działać jak powinien.\nprzez Mistrz Gry » 22 Sty 2013, o 23:29\n-Chodzi o mężczyznę, prawda? - odezwał się barman opierając się o ladę naprzeciwko kobiety. Jeśli kiedykolwiek wcześniej była w tej knajpie, mogła zdawać sobie sprawę z tego, że nie ma przyjemności z właścicielem lokalu, a jednym z jego pracowników. Na oko był krótko po trzydziestce, miał krótko przystrzyżone brązowe włosy i przykuwając wzrok, zielone oczy. - Jeśli jakikolwiek facet doprowadza kobietę do takiego stanu, by przyszła do baru i zaczęła pić... to znaczy, że nie jest jej wart, proszę pani.\nprzez Jerry O'Connor » 23 Sty 2013, o 21:15\nDziewczyna uniosła wzrok znad kufla słysząc głos barmana. Zdziwiło ją jego zainteresowanie, chociaż raczej powszechne było przekonanie, że barmani zajmują się pocieszaniem upijających się klientów.\nNie cieszyła się jednak z tego. Nie przyciągnęła go jej osoba, ale jej rozpacz. Nie ma nic gorszego. Ale barman nie miał złych chęci, wręcz przeciwnie. Próbował ją pocieszyć, ale nie dało to dużo. Áine wypiła jedynie kolejny łyk. Uznała, że cisza trwa zbyt długo. Bądź co bądź wypadało się odezwać. Ot tak, byle tylko "odbębnić" rozmowę i nie wypaść na gburowatą osobę.\n-Nie jest jej wart... a może to ona nie jest warta jego? Nie była w stanie wyczuć jego oszustwa, przewidzieć pewnych problemów. Zawsze jest druga strona medalu. Nie można obwiniać tylko kogoś, lub tylko siebie. W każdym działaniu udział ma więcej niż jedna osoba, czasem nawet minimalny, ale znaczący- powiedziała i dopiła piwo z kufla do końca - Przepraszam, po piwie zaczynam mówić dziwne rzeczy- dodała z lekkim, wymuszonym uśmiechem - Mam pytanie...- zaczęła. Najpierw chciała zapytać się, czy mają stół do sabaka. Jednakże wydało się jej to bez sensu. Nie miała pieniędzy, żeby zagrać chociaż jedno rozdanie- Nie ma tutaj jakiejś roboty?- oczywiście dziewczyna nie szukała czegoś koniecznie legalnego. Nie mogła jednak tego powiedzieć wprost, bo nie każdy barman propagował takiego typu prace.\nprzez Mistrz Gry » 24 Sty 2013, o 14:16\nBarman wiedział kiedy za język gości nie ciągnąć - i choć wypowiedź kobiety go zainteresowała - postanowił dać jej spokój i nie kontynuować tematu. Zwłaszcza, że jeszcze bardziej zaintrygowało go pytanie o jakąś pracę. Zmierzył Aine od stóp do głów, jej wygląd połączył z niejasnym tłumaczeniem kłopotów i doszedł do wniosku, że wie o co chodzi.\n-To nie tego typu lokal - wyjaśnił spokojnie. - Myślę, że łatwiej byłoby ci znaleźć klientów gdzie indziej. A najlepiej, rzuć to zajęcie w cholerę i poszukaj innej pracy - dodał tonem, być może nieco mentorskim, ale pozbawionym nuty nagany.\nprzez Jerry O'Connor » 24 Sty 2013, o 18:59\nDziewczyna z początku nie zrozumiała, o co barmanowi chodzi. Jednakże po chwili uderzyła ją przerażająca myśl.\n- Czy on właśnie... czy ja naprawdę tak wyglądam?- pomyślała. Odstawiła więc kufel i wyrzuciła z siebie jedno, proste zdanie:\n-Nie jestem dziwką, jeżeli o to Ci chodzi.- zdziwiła ją własna bezpośredniość, ale w sumę postawiła sprawę jasno. Głupio byłoby jej, jeżeli barman miał na myśli coś zupełnie innego, tak więc nawet nie czekając zaczęła -Mam na myśli transport. Mam statek, mogę kogoś przerzucić na jakąś planetę, dostarczyć większy ładunek...- dorzuciła. Nie wspomniała ani słowem o przemycie, bo mężczyzna stojący za ladą zdawał się nie pochwalać... pewnych praktyk.


Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama\nNapisz opinię o Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama, 100 ml i odbierz 5 % rabatu na swoje zamówienie\nModel: Dezodorant do butów, Shoe Fresh, Bama A37\nKod EAN13: 4053201055801\nDostawa Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama, 100 ml\nOstatnio 8 osob(-y) kupiło(-y) Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama, 100 ml\nProdukt Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama, 100 ml został dodany do sklepu: 2016-05-27 06:51:07. Ostatnia aktualizacja produktu: 2022-06-29 18:54:33.\nDeo Fresh Sport, Bama odświeżacz do obuwia sportowego z formułą neutralizującą nieprzyjemne zapachy w obuwiu. Produkt w atomizerze, bardzo łatwy w użyciu, pomaga zachować higienę w obuwiu. Specjalna formuła działa 48 godzin.\nDezodorant do butów, neutralizator brzydkiego zapachu Show, 250 ml\nDezodorant do butów neutralizator brzydkiego zapachu 250 ml. Dezodorant do butów marki Show eliminuje i dezynfekuje przykrą woń obuwia. Pozostawia lekki i świeży zapach. Duże opakowanie 250 ml marki Show.\nPreparat antygrzybiczny, nanocząsteczki srebra do higieny wkładek\nPreparat antygrzybiczny Nanocząsteczki srebra do higieny wkładek obuwia. Preparat do higieny wkładek i obuwia który ze względu na cząsteczki srebra działa antybakteryjnie, redukuje nadmierną potliwość, neutralizuje przykre zapachy w obuwiu, nadaje przyjemny zapach. Długa skuteczność działania. Zalecane stosowanie raz na miesiąc.\nPreparat antygrzybiczny, nanocząsteczki srebra 30 ml, do wkładek\nPreparat antygrzybiczny Nanocząsteczki srebra 30 ml, do higieny wkładek obuwia. Preparat do higieny wkładek i obuwia który ze względu na cząsteczki srebra działa antybakteryjnie, redukuje nadmierną potliwość, neutralizuje przykre zapachy w obuwiu, nadaje przyjemny zapach. Długa skuteczność działania. Zalecane stosowanie raz na miesiąc.\nWkładka do butów z pamięcią, pianką memory, damska, Sensero, Kaps\nWkładka do butów z pamięcią Sensero damska dopasowuje się do stopy. Sensero to luksusowe, ultra lekkie wkładki, wykonane z wysoko elastycznej pianki, która idealne dopasowuje się do kształtu stopy. Zapewniają wyjątkowy komfort zarówno podczas stania, spaceru czy biegania\nNabłyszczacz Bama S36, super połysk, Bama, bezbarwny do skóry licowej\nNabłyszczacz Bama S36 super połysk, bezbarwny Bama. Płyn Super połysk. Nabłyszcza i odświeża kolor. Do wszystkich kolorów skóry. Pojemność 75ml.\nWkładka do uprawiania tenisa, badmintona, squosha, Racket Bama\nWkładka do uprawiania tenisa badmintona squosha Racket Bama posiada anatomiczny kształt zapewniający idealne dopasowanie do stopy i rozłożenie nacisku. Wyposażono ją w: element stabilizujący stopę i kostkę - dla poprawienia stabilności i równowagi gracza, specjalne żelowe części, które redukują powtarzające się wstrząsy podczas gry.\nMydło do skóry licowej o przyjemnym zapachu, Leather Soap, Collonil, 200 ml\nMydło do skóry licowej o przyjemnym zapachu, Leather Soap, Collonil, 200 ml. Preparat czyści i pielęgnuje wszystkie skóry gładkie. Leather Soap to specjalne mydło do skóry o przyjemnym zapachu do czyszczenia skóry. Potrząsnąć pojemnik, nanieść piankę na szmatkę, wetrzeć równomiernie, pozostawić do wyschnięcia i wypolerować\nCzarno-niebieskie, trekkingowe sznurówki do butów, 150 cm\nCzarno-niebieskie, trekkingowe sznurówki do butów, 150 cm, Halan idealne do nawlekania 14-16 oczek w cholewce obuwiowej. Szerokość sznurówek 4 mm.\nOpinia o deozorant do butów sportowych Bama\nopinię napisał(a) Marta w dniu Dezodorant do butów sportowych, Shoe Deo Fresh, Sport, Bama, 100 ml 1 z 1 użytkowników uznało tą ocenę za pomocną\nBardzo łatwa aplikacja dezodorantu. Przekręcasz, wkładasz do buta, naciskasz i już. Przyjemny zapach, wygoda w użyciu i skuteczność działania.


1 sierpnia 1944 – 1 sierpnia 1994\nOd tamtych dni upłynęło pól wieku. Upłynęło...? To nie jest dobre słowo. Chyba że wyobrazimy sobie spływ dziką, rwącą rzeką pełną zasadzek: wirów, głazów, mielizn, nagłych uskoków, zakrętów i czających się na nadbrzeżnych drzewach jadowitych węży. Powiedzmy więc raczej, że minęło pół wieku. To szmat czasu. Okres liczący się już nawet w historycznej perspektywie, a w moim wypadku – dwie trzecie życia. Mimo to – pamiętam. I pamiętając, chcę pamiętać w milczeniu.\nW pięćdziesiątą rocznicę Powstania Warszawskiego spada na nas grad słów. Rozważa się zasadność decyzji dowódców o dacie i godzinie „Godziny W”, rzuca gromy na lewo i na prawo, wiedząc lepiej, jak było trzeba, a jak nie należało, obwiniając, sądząc, wyrokując. Słucham i pytam: czy właśnie teraz jest czas po temu, czy to ma być rocznica, czy proces? Czy chcemy w ciszy i skupieniu uczcić pamięć poległych, czy też zakłócić ich spokój jarmarcznym zgiełkiem? Jednocześnie wzlatują patetyczne, wzniosłe słowa: o zrywie, bohaterstwie, ofierze, kwiecie młodzieży... Słucham i pytam: ilu spośród tych, którzy przeżyli, ma dzisiaj prawo świadczyć o tych, którzy zginęli? Ilu spośród tych, którzy urodzili się później, ma dzisiaj prawo mówić cokolwiek o tamtych dniach? Ilu wypełniło testament wypisany krwią na warszawskim bruku?\nNieprawda, że giną! wtedy sam kwiat młodzieży. To bardzo poetyczne określenie. Ginęło bowiem coś stokroć cenniejszego: najprzedniejsze ziarno na siew, nadzieja dla przyszłych pokoleń. Walczyli i umierali bez wielkich słów. Bez świadomości, że są bohaterami. Bez pozy. Bez myśli o przyszłych zaszczytach i korzyściach. Walczyli, bo tak było trzeba, umierali, bo na nich wypadło. Jak w dziecięcej wyliczance, w grach, w które dopiero co przestali się bawić: „Na kogo wypadnie, na tego bęc! Raz, dwa, trzy, odchodzisz ty!” Więc odchodzili. Ginęli za Ojczyznę, honor, godność narodu, ale te pojęcia były gdzieś głęboko w nich i nie bezcześcili ich słowami bez pokrycia.\nOni sami byli Polską. Padali na ziemię, której bronili, bo była ich – własna. Padali na ziemię jak ziarno, o którym mówił Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje; lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje”. (Jn 12:24).\nOni umarli. Co stało się z owocem?\nNie wiem, czy na to pytanie istnieje dzisiaj jakaś jednoznaczna odpowiedź. Przed laty, tuż po wojnie, przez okres zarazem długi i krótki, ten owoc istniał jako owoc leśny – partyzancki. Niszczony nie tylko rękoma zewnętrznego wroga, przetrwał, by odrodzić się w podziemnym ruchu. Z nastaniem „Solidarności” zdawało się, że teraz dojrzeje najpiękniej, że obumarłe ziarno zaczyna wydawać swój obfity owoc. Ale nim zdążył dojrzeć, został zadeptany. Przez nas samych. Dopuściliśmy, by to, za co ginęli warszawscy powstańcy-Polacy, a wcześniej, w warszawskim getcie, powstańcy-Żydzi, zostało zbrukane i znieważone. Ojczyzna jest kartą przetargową w politycznych rozgrywkach, wolność wynaturzono w samowolę, najwyższe wartości służą wielu partiom za parawan skrywający dążenie do władzy za wszelką cenę. O honorze i godności nie wspomnę, bo to są pojęcia w naszym publicznym życiu niemal nieznane. Czy mamy skarżyć się jak Jeremiasz: „Zasiali pszenicę, a zbierają ciernie, wysilali się, lecz bez pożytku” (Jer. 12:13)?\nA jednak mimo wszystko, nie mogę uwierzyć, by stało się tak, jak mówił prorok Joel: „Ziarna wyschły pod swymi grudami...” (Jl 1:17).\nWidzę ich, jak z pistoletami maszynowymi w dłoniach biegli środkiem ulicy, ujęci w dwie ściany ognia. Ogień mówił Czy słyszeliście kiedyś, jak mówi ogień za ścianą z oknami bez szyb, gdy nikt go nie gasi i cały dom płonie od piwnic aż po trzecie piętro, otoczony drgającym od żaru powietrzem? Ogień mówił, a oni biegnąc śpiewali. Czy słyszeliście kiedyś, jak śpiewają chłopcy w okresie mutacji, biegnąc na śmierć? Widzę dziewczyny, jak czołgają się po bruku, pod ostrzałem, by podnieść rannego kolegę i nieruchomieją o krok od niego, trafione. Widzę oświetloną paroma świecami salę operacyjną w piwnicy, gdzie tynk opadał na otwarte rany, bo artyleryjski pocisk trafi! właśnie w dom. Widzę lekarza przyciskającego czoło do muru, by szeptem zawierzyć cegłom swoją przerażającą tajemnicę: „Nie ma już nic, ten zastrzyk był ostatni...”\nNiewiarygodne się wydaje, że w te miejsca wróciło życie, że chodząc dziś ulicami mojego miasta nie czuję oddechu pożarów, nie słyszę echa strzałów, krzyku umierających. Wiem, że tak być musi – pamięć tego, co wydarzyło się pół wieku temu, z każdym dniem odchodzi dalej w przeszłość. Ale nie do przyjęcia jest dla mnie, że wmurowując w ściany tablice, kładąc tam kwiaty, zapalając znicze, urządzając obchody – uważamy, że uczciwszy pamięć poległych zrobiliśmy wszystko, co do nas należy. Że czujemy się w porządku pokazując, że nie zapomnieliśmy. Czy nikt nie zdaje sobie sprawy z tego, że pamiętamy już tylko o tym, że oni polegli, ale postępujemy tak, jakbyśmy zapomnieli za co polegli?\nZa wolną Polskę – powiecie... Tak, jest wolna. Dostaliśmy ją od nich jako drogocenny spadek. Czy nie jest zbrodnią marnotrawienie go przez kłótnie i wyrywanie sobie z rąk prawa do zarządzania tym skarbem?\nPaweł powiedział: „...kto sieje obficie, obficie też żąć będzie” (II Kor. 9:6). Siewca ma w dłoniach ziarno, które rzuca obficie na rolę w nadziei obfitego plonu. Ci, którzy zginęli w Powstaniu, nasza młodzież, nie mieli nic prócz swego życia. I oddali ziemi siebie. Czy można zasiać obficiej? Obowiązek żniw przypadł następnym pokoleniom.\nCo uczyniliśmy z owocem tego siewu?


Barwna scenografia, piękne kostiumy, wspaniała gra aktorska, efekty świetlne oraz interesująca fabuła dotycząca rozwiązywania konfliktów, wiary w siebie i walki z przeciwnościami losu, dostarczyła najmłodszym wielu wrażeń.\nPrzedstawienie składało się z trzech baśni: „Świniopas”, „Brzydkie Kaczątko” i „Nowe szaty cesarza”, a każda historia była przedstawiona w innej technice aktorskiej i innym planie. Wszystkie postaci doskonale ukazywały karykaturę ludzkich zachowań, tak charakterystyczną dla świata Andersena. Pierwsza baśń została ukazana w formie żywego planu. Dzieci miały okazję poznać również świat teatru maski. Specjalne wyolbrzymione konstrukcje maskowe wciągały widza w iluzję przedstawionego świata, można było łatwo zapomnieć, że oglądane stworki, to ludzie-aktorzy. Trzecia baśń była przedstawiana w formie teatru lalek, które były poruszane przez aktorów.\nPrzedstawienie dostarczyło nam sporą dawkę śmiechu, ale i odrobinę dreszczyku emocji. Wspaniały występ dzieci nagrodziły brawami.