Maciej "mat_eyo" Matejko | Maracaibo, czyli eurostatkiem w suchy rejs ZnadPlanszy.pl Maracaibo, czyli eurostatkiem w suchy rejs – Maciej "mat_eyo" Matejko\nW nowe gry wspomnianej wyżej trójki nadal chętnie zagram, jednak nie czekam już na nie z wypiekami na twarzy. Stosunkowo nowych, mocnych nazwisk na scenie projektanckiej mamy kilka, jednak u mnie szybsze bicie serca wywołuje zdecydowanie Alexander Pfister.\nMuszę przyznać, że jego gry zazwyczaj trafiają w mój gust. Great Western Trail uważam za wybitną, Wyspę Skye, Broom Service i Tybor the Builder to pozycje bardzo dobre. Blackout był solidny, ale miał trochę problemów. W zasadzie jedyna jak dotąd gra, która mnie rozczarowała, to Expedition to Newdale. Zanotowana ocena na BGG sugeruje, że mocno mi ten tytuł podpadł, niestety nie pamiętam czym dokładnie, bo udało się wyprzeć rozgrywkę z pamięci 😉 Reasumując, w moim mniemaniu Pfister ma na koncie zdecydowanie więcej hitów niż kitów i dlatego też warto uważnie śledzić jego nowe projekty.\nKim byłbym, gdybym nie stosował się do własnych rad? Dlatego też Maracaibo było pierwszą nowością z ubiegłorocznego Essen, którą sprawdziłem. Cena była dosyć wysoka, zwłaszcza jak na grę euro, jednak spis komponentów sugerował dobry przelicznik kilogramów na złotówki, a ładna okładka sugerowała, że elementów będzie nie tylko dużo, ale też będą one ładne. Pierwsza część tego założenia się spełniła, druga absolutnie nie.\nElementów w pudełku jest zatrzęsienie. Cała masa kart, żetonów, planszetek, drewienek i kafelków. Wszystko w solidnej, niemieckiej i miłej sercom eurograczy jakości. Jeśli chodzi o samą jakość wydania, to brakuje jedynie wypraski, która pomogłaby utrzymać w pudełku porządek. Nie mówię tu nawet o jakiejś kosmicznej, plastikowej wyprasce z miejscem na każdy element, jak choćby w Endeavorze. Chodzi mi o… jakąkolwiek wypraskę, bo w Maracaibo wszystkie elementy poupychane w woreczkach wrzucamy bezpośrednio do pudełka. Przypomina to sposób wydawania gier z początku ubiegłej dekady.\nNie tylko brak wypraski zabiera nas w sentymentalną podróż do początku XXI wieku. Jak już wspomniałem, elementów w grze jest mnóstwo i wykonane są one solidnie. Niestety, oprawa graficzna jest brzydka i archaiczna. Nic dziwnego, że odpowiadają za nią aż trzy osoby, jedna zwyczajnie nie dałaby rady zrobić czegoś tak złego. Plansza jest nieestetyczna, a co gorsza w wielu miejscach także nieczytelna. Karty są (w większości) czytelne, ale dobór ikon, kolorów i układ wyglądają, jak kiepski projekt na zaliczenie, wykonany na ostatnią chwilę przez studenta, który szybko wyleciał z uczelni. Co gorsza, na kartach również mamy problem z użytkowością. W lewej części karty znajdują się dwie, maleńkie ikony, które w trakcie gry są dosyć istotne. Absolutnie nic nie stało na przeszkodzie, żeby były dużo większe, rozmiaru punktów zwycięstwa i pieniędzy nad nimi. Karta gorzej wyglądać już nie mogła, a byłaby choćby w pełni użyteczna. Jeśli chodzi o ilustracje, to są one najlepszych elementem oprawy. Nie świadczy to o niej zbyt dobrze, bo grafiki są generyczne, niezbyt ładne i często się na kartach powtarzają.\nJuż od dłuższego czasu marudzę na oprawę graficzną, co może dziwić. Jeśli pierwszy raz czytacie moją recenzję, to śpieszę poinformować, że najczęściej grafiki nie mają dla mnie większego znaczenia, gra ma być solidnie wykonana i mieć świetną mechanikę, a nie wyglądać. Dlaczego więc tak się czepiłem nieszczęsnego Maracaibo? Bo ono wygląda nie jak krok, a salto w tył, jeśli chodzi o projekt graficzny w grach planszowych. Ludzie ciągle atakują biednego Klemensa Franza i jego kulfonowate grafiki. Rzućcie okiem na Newtona. Gra możne nie imponuje urodą, ale grafiki są spójne i czytelne, stonowane. Teraz wróćmy do Maracaibo i rzućmy okiem na planszę. Przecież ona wygląda, jakby komuś wylały się na nią farby i nawet nie chciało mu się tego sprzątać.\nKończąc tę przydługą część poświęconą wykonaniu, powiem tylko, że pierwotnie chciałem napisać, że Maracaibo wygląda jak gry wydawane dziesięć lat temu. Później uświadomiłem sobie, że dokładnie tyle czasu minęło od premiery Kupców i Korsarzy. Obie gry klimatycznie mówią o tym samy, czyli o rozbijaniu się statkiem po Karaibach. Porównajcie ich plansze, karty z ilustracjami ludzi czy choćby planszetki przedstawiające nasz statek. KiK nie jest najpiękniejszą grą świata, a i tak oba te tytuły dzieli przepaść.\nNo dobrze, zostawmy już wykonanie, które przecież nie jest w grach najważniejsze i przejdźmy do mięska. Czym jest Maracaibo od strony mechanicznej? Najłatwiej powiedzieć, że swoistym konglomeratem pomysłów z wcześniejszych gier Pfistera. Po pierwszej lekturze instrukcji miałem ochotę wejść na BGG i wysłać do autora wiadomość o treści „Alex, to j***ie!”. Postaram się przynajmniej pobieżnie przybliżyć zasady gry, choć nie będzie to proste zadanie.\nRozgrywka trwa cztery rundy, których długość jest zmienna i zależna od graczy. Plansza podzielona jest na 20 pól, część z nich to miasta, pozostałe są wioskami. W każdej turze musimy poruszyć naszym statkiem po Karaibach, wykonująco od jednego do siedmiu kroków. To, co zrobimy dalej, zależy od tego, jak daleko popłynęliśmy i gdzie skończyliśmy ruch. Jeśli macie poczucie, że z czymś Wam się to kojarz, to jak najbardziej słusznie, ponieważ mocno przypomina to system ruchu z Great Western Trail.\nPo zawinięciu do miasta możemy dostarczyć do niego towar, jeśli jeszcze jest na to popyt. Polega to na odrzuceniu z ręki karty z odpowiednim, jak wspominałem wcześniej słabo widocznym, symbolem. Nagrodą jest możliwość ulepszenia naszego statku. Bez względu na fakt, czy udało nam się dostarczyć towar, możemy wykonać akcję miasta. Wśród nich znajdziemy sporo mniejszych efektów, typu weź kilka monet, punktów zwycięstwa, walki czy wpływów, a także dwa ważniejsze. Pierwszym jest eksploracja, czyli poruszenie naszego pionka po specjalnym torze i zebranie bonusów z pola, na którym się zatrzymamy. Walka to swojego rodzaju minigra, dość pokrętnie opisana w instrukcji. Losujemy żeton i wybieramy jedną z widocznych na nim frakcji. Wybór ten determinuje, ile specjalnych punktów będziemy mieć do wydania w trakcie tej walki. Pulę tę można zasilać naszymi punktami walki, zbieranymi na planszetce statku. Wydajemy je na różne akcje walki (standardowo dostępne są dwie, ale można odblokować ich więcej poprzez rozbudowę statku i zagrywanie kart). Akcje walki mają za zadanie przesuwanie na planszę kostek wybranej przez nas frakcji i umacnianie naszego wpływu u niej, co na koniec gry przekłada się na punkty zwycięstwa. Porównać to można do znanego z Mombasy inwestowania w udziały kompanii handlowych.\nW przypadku, kiedy ruch naszego statku skończy się poza miastem, mamy dostęp do maksymalnie trzech akcji wiejskich, w zależności od tego, ile pól pokonaliśmy. Akcje wiejskie opierają się głównie na manipulacji kartami w ręce, pozwalając na ich zagrywanie po uiszczeniu kosztu w złocie. Niektóre z kart mogą posiadać dodatkowy koszt (np. odrzucenie marynarza) i wymagania (np. obecność trzech kostek Hiszpanii na mapie). W akcji wiejskiej możemy również dobrać jedno złoto albo odrzucić wszystkie karty z ręki, żeby dostać dwie sztuki złota. Podobnie, jak w przypadku miast, w trakcie gry możemy odblokować kolejne akcje wiejskie, które najczęściej będą pozwalały odrzucać karty z konkretnymi, skandalicznie małymi symbolami, aby otrzymywać złoto czy punkty. Maracaibo to gra, w której nie ma co się przyzwyczajać do kart na ręce. Zagrać na stół uda się tylko część, zdecydowanie częściej będziemy je odrzucać. Na szczęście w dowolnym momencie tury możemy wyłożyć kartę na jedno z trzech miejsc w naszej „poczekalni”. Karta ta przestaje być częścią naszej ręki, więc nie możemy odrzucić jej na potrzeby symbolu, ale będzie bezpiecznie czekała na moment, w którym ją zakupimy i wyłożymy na stół. Zarządzanie kartami i możliwość ich zarezerwowania do późniejszego zakupu przypominała mi nieco Blackout: Hongkong, natomiast fakt, że karta może być użyta na kilka różnych sposobów, przywodzi na myśl grę Tybor the Builder.\nPo co zagrywamy karty na stół? Większość kart ma nadrukowaną pewną liczbę punktów zwycięstwa, które będzie warta na koniec gry, dodatkowo otrzymujemy też efekt karty. Część z nich zwiększa nam przychód (złota bądź punktów), który otrzymujemy na koniec rundy. Inne mogą dać jakiś jednorazowy bądź działający pasywnie do końca gry efekt. Ostatnim typem są karty, które pozwalają wystawić nam pomocnika w konkretnej lokacji na mapie.\nJeśli zatrzymamy się na takim polu, to zamiast wykonywać przynależne nam akcje miasta bądź wioski, możemy skorzystać z akcji oferowanej na karcie naszego pomocnika. Są one często korzystniejsze od tych normalnych, a jeśli zdecydujemy się z nich zrezygnować (bo zrobimy w danej lokacji coś innego albo w ogóle ominiemy ją na szlaku), to dostaniemy skromną rekompensatę w postaci punktów zwycięstwa.\nOstatnią rzeczą, którą możemy wykonać w swojej turze, jest wykonanie zadania. Są to specjalne żetony, leżące na niektórych lokacjach. Po zatrzymaniu się obok żetonu zadania i zrezygnowania z innych akcji możemy podjąć się jego wykonania, co sprowadza się najczęściej do odrzucenia kart z konkretnymi symbolami.\nPo poruszeniu naszego statku i wykonaniu jednej z dostępnych akcji musimy dobrać karty do limitu naszej ręki, dociągając je w ciemno lub kupując ze specjalnej wystawki, a nasza tura się kończy.\nCo powstrzymuje nas od wykonywania mikroruchów co turę i w efekcie generowania sporej liczby akcji w każdej rundzie? Sprytny mechanizm, przerzucający odpowiedzialność za regulowanie tempa gry na… graczy. Wspominałem wcześniej, że plansza składa się z dwudziestu pól, więc można „przelecieć” ją w trzech turach. W momencie, kiedy pierwszy z graczy dotrze do ostatniego pola, przeciwnikom pozostaje jedna tura (bądź dwie w ostatniej rundzie gry). Jako rekompensatę za wykonanie mniejszej liczby tur, ten kto dopłynął pierwszy, otrzyma pewną liczbę punktów zwycięstwa. Ważniejsza jest jednak możliwość ograniczenia ruchów przeciwnikom. Widząc, że ktoś zagrał kilka kart wystawiających pomocników i ma zaplanowane kilka tur, można celowo przyspieszyć i zakończyć rundę. Jasne, sami zrobimy mniej ruchów, ale przy dobrym planowaniu przeciwnik może stracić na tym dużo więcej. Jeśli jednak każdy przy stole będzie grał spokojnie, to rundy mogą się rozwlec w czasie, a z nimi cała rozgrywka. Często przytaczane jest to jako wada Maracaibo, ale ja postrzegam to jako pewien aspekt rozgrywki, który przy świadomym wykorzystaniu może być ważną częścią strategii. Dodatkowo potrafi zmienić rozgrywkę w wyścig, dodając emocji.\nWiemy już, co możemy robić w grze, teraz przyjrzyjmy się, po co te akcje wykonujemy. Jak w większości standardowych eurosucharów, wygrywa zdobywca największej liczby punktów, których znajdziemy w grze kilka źródeł. Wspomniałem już, że zakupione karty najczęściej dają jakieś punkty zwycięstwa. Nie wspominałem jednak o tzw. budynkach prestiżowych, czyli kartach punktujących na koniec gry. Przed grą losujemy ich cztery i odkrywamy jedną przed każdą rundą. Zawsze, kiedy możemy kupić jakąś kartę, możemy zamiast tego odblokować sobie punktacę z budynku prestiżowego. Jest to drogie, ale opłacalne, bo karty te potrafią przynieść sporo punktów na koniec gry. Zgrzytem jest fakt, że odkrywamy je co rundę, przez co może okazać się, że pod koniec gry ktoś dostanie możliwość mocnego zapunktowania za coś, co i tak robił w trakcie rozgrywki. Problem ten dostrzegł sam autor i pobłogosławił wariant, w którym wszystkie cztery budynki prestiżowe są odkryte od początku gry. Nie ma absolutnie żadnego powodu, żeby z tego wariantu nie korzystać.\nInnym źródłem punktów jest tor eksploracji. Nie znajdziemy tam ich dużo, ale mocno inwestując w ruch naszego odkrywcy, coś tam się uciuła. W trakcie gry punkty wpadają też z akcji poszczególnych lokacji, wykonywania zadań, używania naszych pomocników. Jednak w moich partiach wszystkie one bledły w zestawieniu z punktami pochodzącymi z torów wpływu. W opisie akcji walki zaznaczyłem, że służy ona „wypluwaniu” kostek danej frakcji na planszę i zdobywaniu u niej wpływu. Na koniec gry liczymy puste pola (z których zabraliśmy kostki danej frakcji) i mnożymy przez wartość mnożnika, wynikającego z naszej pozycji na torze. Raz wystawione kostki na plansze nie wracają już na tor, jeśli w trakcie gry zostaną usunięte, to odkładamy je do pudełka, nie zmniejszając już potencjału punktowego danej frakcji. Nie jest to więc aspekt tak bolesny i podatny na działania przeciwników, co udziały w kompaniach handlowych z Mombasy, ale nadal stanowi główne źródło punktów w znakomitej większości partii. Oczywiście może się okazać, że w danej sytuacji (np. karty budynków prestiżowych punktujących inne aspekty gry) również inne źródła punktów będą intratne, ale tor wpływów opłaca się w każdej partii. W moich rozgrywkach bardzo rzadko wygrywał gracz, który skupił się na czymś innym, a nawet wtedy nie odpuszczał całkowicie toru wpływów, ale podczepiał się pod frakcję, którą do przodu pchali inni. Nie można powiedzieć, że jest to wada, bardziej cecha, jednak po lekturze instrukcji spodziewałem się po Maracaibo większej otwartości.\nPoniższy akapit zawiera niewielkie spoilery, więc jeśli masz na nie alergię, to rusz żwawo do opisu skalowania, znajdującego się pod następnymi zdjęciami 🙂\nCzas wspomnieć o czymś, co z reguły poruszam na początku recenzji, czyli o klimacie. Jeśli mnie znacie, to wiecie, że hołduję zasadzie, iż w grach euro klimat służy tylko łatwiejszemu tłumaczeniu zasad. W Maracaibo klimat jest pretekstowy i nie klei się z mechaniką. Akcja walki to abstrakcyjny koszmarek, którego tłumaczenie przysparza sporo trudności. Konia z rzędem (łajbę z żaglem?) temu, kto klimatycznie wytłumaczy ulepszenia odblokowywane na planszy statku. Gra jest bardzo sucha, co w normalnych okolicznościach niewiele by mnie obchodziło. Niestety Alexander Pfister przejawia niewytłumaczalną ciągotę do ubierania swoich gier w scenariuszowe i kampanijne ciuszki. O Mój Zboże otrzymało fabularny dodatek, w Tyborze znajdziemy układające się w historię scenariusze, a Expedition to Newdale posiada kampanię. Maracaibo również zostało dotknięte tą przypadłością. Efekt można co najwyżej skwitować uśmiechem politowania i rzuconym pod nosem „zawzięty jest ten Pfister, nie ma co”. Fabuła kampanii jest absolutnie sztampowa i nieporywająca. Wybory graczy są iluzoryczne, bo historia rozwija się w z góry założony sposób. Teoretycznie fajnym rozwiązaniem są karty fabuły, które sprawiają, że na planszy pojawiają się nowe elementy, np. w danej lokacji odkryliśmy miasto, z zupełnie nową akcją. Jednak rozwiązanie to byłoby zdecydowanie lepsze, gdyby te nowe elementy pojawiały się w kampanii między partiami, a nie w trakcie rozgrywki. Na szczęście można grać w Maracaibo bez kampanii, na jednym z trzech predefiniowanych układów. Wisienką na torcie jest fakt, że jeden z nich to po prostu plansza ze stanem jak na koniec kampanii. Jeśli więc ktoś postanowi przed kampanią poznać grę „na sucho”, to czeka go później niemiła niespodzianka.\nBardzo się rozpisałem, więc czas trochę przyspieszyć. Gra całkiem nieźle się skaluje. Na dwie osoby jest najszybciej i łatwo pilnować przeciwnika, wtedy też aspekt kontroli tempa rozgrywki ma największą wagę. Przy trzech osobach jest nadal bardzo przyjemnie. Czwarty gracz nie dodaje do gry niczego poza wydłużeniem rozgrywki, dlatego partie w takim składzie podobały mi się najmniej.\nMaracaibo posiada całkiem ciekawy wariant solo. Spełnia on moje dwa założenia odnośnie gry w eurasy w pojedynkę. Obsługa wirtualnego przeciwnika nie jest trudna ani upierdliwa, a gra w tym trybie nie polega na porównaniu swojego wyniku z tabelką. Zamiast tego gramy ze sztucznym oponentem, który w swój sposób zdobywa punkty. Ciekawe i może być satysfakcjonujące, jednak przykłada zbyt dużą wagę do zadań, które trzeba wypełniać, bo inaczej bot odjeżdża z punktami niemiłosiernie. Wyłącznie dla wariantu solo tej gry bym nie kupił, ale jeśli grywacie sami od czasu do czasu, to będzie on miłym dodatkiem.\nRegrywalność z czysto matematycznego punktu widzenia jest bardzo duża. Jest sporo zmiennych elementów już na etapie setupu, w każdej partii używamy też tylko części kart. Do tego różne cele punktujące na koniec gry, rozkładające akcenty na inne aspekty rozgrywki. Do tego kampania, która choć żenująca pod kątem fabularnym, to na pewno zmieniająca rozgrywkę z partii na partię. Z drugiej strony tor wpływów jest elementem dominującym, a pozostałe elementy gry najczęściej stoją na drugim planie. Wydaje mi się, że jeśli Maracaibo totalnie nie odrzuci Was w pierwszej partii, to nie powinniście narzekać na zmienność kolejnych partii.\nGdybym miał opisać wrażania z rozgrywki jednym sformułowaniem, to wybrałbym „stosunkowo satysfakcjonująca”. Maracaibo to solidny, rzemieślniczy produkt, w którym czegoś zabrakło. Być może ostatecznych szlifów, co widać choćby w bezsensownej zasadzie odkrywania kart punktujących co rundę. Nie mogę powiedzieć, że gra jest kiepska albo nie działa, jestem w stanie zrozumieć, że dla kogoś będzie to wyśmienity projekt. U mnie jednak, po początkowej ekscytacji i umieszczeniu Maracaibo w zestawieniu najlepszych gier z 2019 roku, zapał do tego tytułu mocno opadł. Great Western Trail jest moim zdaniem dużo lepszą, bardziej zwięzłą grą, tytułem wybitnym. Maracaibo to najzwyczajniej w świecie solidna gra, ale przecież nie solidności oczekujemy od najlepszych projektantów, prawda?\nDwa zdjęcia Kupców i Korsarzy pochodzą z BGG, a ich autorami są odpowiednio Oliver Melcher (therealbateman) oraz Gary James (garyjames).\nTagi: Alexander Pfister, Fishbone Games, Game's Up\nCartographers, czyli chodź namaluj mój świat Watergate, czyli mała gra o wielkiej aferze


Program i Cele - Zobaczyć Jutro\nopracowanie i wdrożenie programu przesiewowych badań wzroku dzieci;\nprowadzenie kompleksowych badań okulistycznych dzieci;\nopracowanie modelowej profesjonalnej diagnozy ortoptycznej (prowadzonej przez dyplomowanego ortoptystę) wraz z odpowiednim opisem dostrzeżonych wad i dysfunkcji narządu wzroku oraz wskazówkami dalszych działań;\nprowadzenie zindywidualizowanej rehabilitacji ortoptycznej i pleoptycznej dzieci;\nrozpowszechnianie wśród rodziców i nauczycieli wiedzy na temat problemów związanych ze wzrokiem, sposobów ich wykrywania, możliwości prowadzenia ćwiczeń i rehabilitacji w celu ich zniwelowania;\nopracowanie programu stypendialnego dla dzieci z rodzin najuboższych w celu umożliwienia im bezpłatnej diagnozy i rehabilitacji ortoptycznej wraz z leczeniem narządu wzroku.\nDo realizacji naszych celów zakupiliśmy najwyższej klasy profesjonalny sprzęt okulistyczny i ortoptyczny, umożliwiający prowadzenie przesiewowych badań wzroku na terenie szkół, przedszkoli i innych miejsc publicznych (np. centrów handlowych) w Polsce, jak również umożliwiający leczenie i rehabilitację wzroku w naszej siedzibie w Warszawie.\nLekarze i ortoptyści\nSwoje cele Fundacja realizuje poprzez stałą współpracę z profesjonalistami: lekarzami okulistami i ortoptystami, mającymi wieloletnie doświadczenie w pracy z małym pacjentem oraz ogromną wiedzę i doświadczenie w zakresie prowadzonej przez Fundację działalności. Staramy się o wsparcie i finansowanie części naszych działań przez samorządy, tak aby program badań przesiewowych wzroku objął wszystkie szkoły podstawowe na terenie Warszawy i okolic, a docelowo – w całym kraju.\nProgram Fundacji odpowiada na ważną potrzebę społeczną: w Polsce nie istnieje powszechny program przesiewowych badań wzroku dzieci w wieku szkolnym. Nasze badania dowodzą również braku podstawowej wiedzy wśród rodziców i nauczycieli na temat problemów związanych z narządem wzroku, ich objawów i negatywnych skutków dla funkcjonowania dziecka w różnych obszarach jego aktywności.\nProblemy dzieci związane z narządem wzroku, takie jak niedowidzenie, czy zez, są w naszym kraju powszechnym problemem społecznym i dotyczą wysokiego odsetka dzieci i młodzieży.\nBadania przesiewowe dzieci w wieku szkolnym dowodzą, że około 50% z nich cierpi z powodu zaburzeń widzenia obuocznego (m.in. zaburzeń akomodacji, konwergencji, fuzji obrazów, stereoskopii), nierzadko mimo prawidłowej ostrości wzroku i braku wady refrakcji.\nW związku z bijącymi na alarm statystykami świadczącymi o pogłębiającej się epidemii krótkowzroczności dzieci w Polsce, jak również w związku z brakiem podstawowej wiedzy na temat problemów ze wzrokiem, postanowiliśmy stworzyć program obliczony na zahamowanie i odwrócenie tego trendu. W oparciu o zebrane doświadczenie, konsekwentnie zalecamy podjęcie wczesnej diagnostyki oraz rehabilitacji i leczenia zaburzeń w obrębie narządu wzroku dzieci, prowadzimy badania przesiewowe wzroku, propagujemy pełne diagnozy ortoptyczne, prowadzimy zindywidualizowaną, pełną rehabilitację ortoptyczną i pleoptyczną dzieci oraz konsultacje okulistyczne. Celem naszego programu jest ponadto uświadamianie społeczeństwa i propagowanie podstawowej wiedzy wśród opiekunów na temat skali problemu oraz możliwości podejmowania odpowiednich działań profilaktycznych zmierzających do poprawy stanu wzroku. Odpowiednio wczesna diagnostyka narządu wzroku wpływa na jakość życia, chroni przed wykluczeniem z możliwości wykonywania wielu zawodów oraz inwalidztwem wzrokowym.\nDla dzieci z rodzin ubogich istnieje możliwość finansowania przez Fundację leczenia oraz rehabilitacji ortoptycznej i pleoptycznej. Każdy taki wniosek rozpatrywany jest indywidualnie.\nPoniżej przedstawiamy przykładową listę typowych zachowań dzieci obserwowanych podczas pisania, rysowania, czy czytania (w tym na komputerze), mogących świadczyć o problemach dziecka z narządem wzroku:\nMrużenie, tarcie oczu\nObniżona ostrość wzroku, zwłaszcza gdy występuje ona tylko w jednym oku (niedowidzenie)\nPrzechylanie głowy lub całego ciała w jedną stronę\nOgólna niechęć do czytania, pisania, rysowania\nPrzekręcanie kartki w różne strony\nPomijanie poszczególnych liter przy czytaniu lub pisaniu\nTrudności w czytaniu drobnych (niewielkich) liter\nPisanie przez dziecko liter z zachowaniem odstępów (przerwy) pomiędzy poszczególnymi literami w wyrazie\nPisanie poza liniaturą\nSkarżenie się na bóle głowy, oczu,\nMrużenie oczu, łzawienie, tarcie oczu,\nPodkreślanie palcem czytanego fragmentu\nPowolność i robienie błędów przy przepisywaniu\n„Zjadanie” poszczególnych liter w wyrazie, przestawianie, lub „przeskakiwanie” do tekstu położonego linijkę wyżej lub niżej\nCzęste potykanie się, zaburzenia równowagi, niezauważanie przedmiotów, nie trafianie piłką do celu, lub inne zachowania świadczące o problemach z orientacją przestrzenną.\nW przypadku stwierdzenia przez rodzica przynajmniej kilku z wyżej wymienionych zachowań, rodzic powinien niezwłocznie udać się do odpowiedniej placówki medycznej celem przeprowadzenia badania narządu wzroku przez lekarza okulistę oraz przeprowadzenia diagnozy ortoptycznej.


Iwan (i Ida) | Stawiamy na łapy\nIwan (i Ida)\nIda (i Iwan)\nIda i Iwanek to kocie rodzeństwo, które trafiło do Fundacji z al. Pokoju, cud, że udało im się przeżyć w tym miejscu. Zostały odłowione na kastrację jako dzikie koty wolnożyjące ale nie bardzo miały już gdzie wrócić, gdyż miejsce bytowania było skrajnie niebezpieczne.\nTak dostały szansę na lepsze życie, którego warunkiem było zakumplowanie się z człowiekiem, a Ida z Iwankiem tą szansę bardzo dobrze wykorzystały.\nIwanek to piękny i dostojny czarny kocurek, uwielbia wszelkie zabawy wędkami, piłeczkami, wspinanie po drapakach, „polowanie na ptaszki” przez okno i długie drzemki w kartonie po odkurzaczu. Nauczył się, że człowiek może być fajny, a zwłaszcza jest fajnym kompanem do zabaw, lubi głaskanie głównie po plecach włącza wtedy swój traktorek. Do obcych jest trochę nieufny ale też ciekawy.\nOboje z bratem są fanami surowego mięska i różnych kocich przysmaków, Ida za kawałek surowego indyka daje się nawet szybko pogłaskać:) Kuwetę maja opanowaną perfekcyjnie. Ida z Iwankiem szukają swojego najlepszego nazawszowego domu, który da im tyle czasu ile będzie im potrzeba na oswojenie się z nowym miejscem i będzie to ich wspólny dom gdyż jak to często w kocim życiu bywa są ze sobą bardzo zżyte.\ndata urodzenia: sierpień 2020


wodzirej w Brzeszczach - dj na wesele, studniówki i inne imprezy\nwodzirej w Brzeszczach dj na wesele, studniówki i inne imprezy\nwodzirej Brzeszcze Wybierz inną kategorię\nwodzirej w okolicy Brzeszczy\ndj weselny Brzeszcze\nTakie usługi jak wodzirej są w Brzeszczach niezwykle cenione, ponieważ mieszkańcy dobrze bawią się przy dobrej muzyce, a jak wiadomo najlepsza jest muzyka na żywo. Każdy może posłuchać sobie w dowolnej chwili muzyki na odtwarzaczu mp3 lub innym, jednakże muzyka na żywo ma w sobie wiele pozytywnych cech. W Brzeszczach fachowiec, który wykonuje swoje usługi np. takie jak wodzirej Zawsze znajdzie klientelę , ponieważ ludzie cenią sobie fachowców w swojej branży. Nieważne czy jest to montaż okien czy wodzirej, zasada jest ta sama. Brzeszczy jest miejscem gdzie rozrywka jest bardzo popularna i rozwój kultury zależy bardzo często od zespołów muzycznych i osób związanych z teatrem oraz muzyką. Według większości specjalistów, Brzeszczy będzie rozwijać się stabilnie jednakże rozwój przede wszystkim zależy od tego jak zachowają się mieszkańcy. Widać jednakże, że mieszkańcy Brzeszczy są bardzo przedsiębiorczy i oferuję różne usługi jak np. wodzirej oraz produkty. Wielu mieszkańców Brzeszczy chce po zakończonej pracy się trochę zabawić i spędzić w miłym otoczeniu wolny czas. Najlepiej to wychodzi podczas zabaw tanecznych, które z kolei dają pracę różnym zespołom muzycznym oraz przede wszystkim szkołom tańca, które nauczają młodych adeptów sztuki tanecznej.


Exporter.pl : Unia Europejska, VAT - europejski numer VAT.\nVAT - europejski numer VAT\nCoraz częściej przedsiębiorcy pytają o tzw. NIP europejski, który będzie wymagany po wejściu Polski do Unii. O jaki numer chodzi?\nPodatnicy, którzy mają kontakty handlowe z firmami z innych krajów Unii (w tym i z krajów, które do Unii wstępują razem z nami, np. Litwą, Słowacją, Czechami itp.) powinni wystąpić do właściwego ze względu na miejsce rejestracji podatnika VAT urzędu skarbowego z wnioskiem o nadanie numeru VAT UE. Ten numer będzie po prostu numerem NIP poprzedzonym literami PL, a samo nadanie odbędzie się w drodze zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R. Formularz zgłoszenia VAT-R i VAT-R.UE dostępny jest na stronach Ministerstwa Finansów.\nFormaty numerów VAT\nNie ma jednego europejskiego formatu takiego numeru. Poniżej przedstawiono stosowane numery VAT w poszczególnych krajach UE:\nPaństwo Kod Numer VAT Liczba znaków Uwagi\nAustria AT U12345678 9 Pierwszy znak to zawsze U\nBelgia BE 123456789 9 tylko cyfry\nCypr CY 12345678X 9 Litera na ostatniej pozycji\nCzechy CZ 12345678 lub123456789 lub1234567890 8, 9 lub 10 tylko cyfry\nDania DK 12345678 8 tylko cyfry\nEstonia EE 123456789 9 tylko cyfry\nFinlandia FI 12345678 8 tylko cyfry\nFrancja FR 12345678901 11 Na pierwszym i drugim miejscu może również wystąpić litera (za wyjątkiem I oraz O)\nGrecja EL 123456789 9 tylko cyfry\nHiszpania ES X12345678 lub12345678X lubX1234567X 9 Na pierwszym lub ostatnim miejscu występuje litera\nHolandia NL 123456789B12 12 Końcówka składa się z litery B i dwóch cyfr\nIrlandia IE 1234567X lub1X23456X 8 Litera na ostatnim miejscu. Na drugim może być litera, cyfra lub znak + lub*\nLitwa LT 123456789 lub123456789012 9 lub 12 tylko cyfry\nLuksemburg LU 12345678 8 tylko cyfry\nŁotwa LV 12345678901 11 tylko cyfry\nMalta MT 12345678 8 tylko cyfry\nNiemcy* DE 123456789 9 tylko cyfry\nPolska PL 1234567890 10 tylko cyfry\nPortugalia PT 123456789 9 tylko cyfry\nSłowacja SK 123456789 lub1234567890 9 lub 10 tylko cyfry\nSłowenia SI 12345678 8 tylko cyfry\nSzwecja SE 123456789012 12 tylko cyfry\nWęgry HU 12345678 8 tylko cyfry\nWielka Brytania GB 123456789 lub123456789012 lubGD123 lubHA123 5, 9 lub 12 Numer pięcioznakowy zawierający litery GD oznacza podmiot rządowy, litery HA podmiot służby zdrowia\nWłochy IT 12345678901 11 tylko cyfry\nNiemcy są szczególnym przypadkiem, gdyż podmioty posiadają tam dwa numery VAT: jeden dla celów wewnętrznych, drugi dla potrzeb handlu wewnątrz wspólnotowego. Format tego drugiego podany jest w tabeli, natomiast ten dla potrzeb krajowych składa się z 10 lub 11 cyfr o różnej strukturze, w zależności od landu.\nDo czego potrzebny jest ten numer?\nNumer VAT UE potrzebny jest do stosowania stawki 0% przy dostawie bądź nabyciu wewnątrzwspólnotowym. W związku bowiem z likwidacją granic celnych pomiędzy państwami Unii nie jest już możliwe stosowanie dokumentu SAD i odprawy celnej jako warunku do korzystania z zerowej stawki VAT przy eksporcie. Zresztą, przy transakcjach pomiędzy podmiotami z państw Unii stosujemy termin wewnątrzwspólnotowego nabycia lub dostawy, a pojęcie eksportu i importu zarezerwowane jest dla transakcji z podmiotami spoza UE. W związku z utratą możliwości kontroli zasadności zastosowania stawki 0% VAT, konieczne stało się wprowadzenie innego mechanizmu. Mechanizmem tym jest właśnie specjalny numer VAT UE oraz baza informacji o podatnikach VAT. Warto zauważyć, że jeżeli naszym odbiorcą jest firma z innego państwa UE, to przed zastosowaniem zerowej stawki VAT musimy się upewnić, że nasz kontrahent jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE. Inaczej, grożą nam sankcje związane z błędnym zastosowaniem stawki podatku VAT. Nie dziwmy się więc, jeśli również nasi dostawcy nalegać będą na przedstawienie stosownych potwierdzeń. Nie jesteśmy jednak ograniczeni wyłącznie do przedstawianych nam dokumentów.\nJak sprawdzić numer VAT?\nNumer VAT można sprawdzić poprzez bazę informacji o podatnikach VAT. Każdy kraj prowadzi taką bazę i można tam sprawdzić, czy numer VAT jest prawidłowy oraz czy odpowiada podanej nazwie i adresowi firmy. Samą poprawność numeru (bez adresu i nazwy) można również sprawdzić w bazie prowadzonej przez Komisję Europejską:\nOczywiście, numery VAT będzie można sprawdzać poprzez polskie urzędy skarbowe.\nCzy specjalny numer VAT to jedyny warunek?\nNa posiadaniu i stosowaniu numeru VAT UE nie wyczerpują się wymogi związane ze stosowaniem zerowej stawki VAT. Warunki stosowania zerowej stawki VAT określa art. 42 [w projekcie ustawy był to art. 37] nowej ustawy o VAT: "Art. 42.\ndokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.\nW przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:\n5 - 10 [pominięto - dotyczą nowych środków transportu]\nJeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.\nOtrzymanie przez podatnika dowodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie późniejszym niż określony w ust. 12 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, w której wykazał dostawę towarów.\nPrzepisy ust. 1-4 i 11-13 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.\n10 - 16 [pominięto - dotyczą delegacji dla Ministra Finansów do wydania rozporządzeń]"\nJak widać z powyższego artykułu dokumentacja dostawy wewnątrzwspólnotowej nie będzie prosta i należy zbierać wszelkie dokumenty mogące służyć uzasadnieniu zastosowania zerowej stawki VAT. Jeszcze raz należy podkreślić, że skutki błędnego zastosowania zerowej stawki VAT obciążają wystawcę faktury i tym większa powinna być staranność podatnika.\nZgodnie z zamierzeniem rządu w niektórych przypadkach podmioty rejestrujące się jako podatnik VAT UE będą musiały wpłacić kaucję gwarancyjną (art. 97 ustawy). Będzie tak jeżeli podatnik rozpoczął wykonywanie czynności opodatkowanych w okresie krótszym niż 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o nadanie statusu podatnika VAT UE. Jeżeli podatnik nie wpłaci (bądź nie zabezpieczy, np. obligacjami Skarbu Państwa) kaucji, to zostanie mimo wszystko zarejestrowany, z tym że czas zwrotu podatku wydłuży się do 180 dni. To zabezpieczenie interesów fiskusa było krytykowane jako bardzo restrykcyjne (wysokość kaucji wynosi 250 000 zł) jednak zostało utrzymane.\nW związku z handlem wewnątrzwspólnotowym pojawi się jeszcze jeden obowiązek, a mianowicie podmioty dokonujące transakcji wewnątrzwspólnotowych będą musiały sporządzać tzw. informacje podsumowujące.\nInformacje podsumowujące składane są kwartalnie do urzędu skarbowego i polegają na podaniu obrotów z każdym z zagranicznych kontrahentów (z UE) z podaniem ich numerów VAT. Informacje podsumowujące wymieniane są pomiędzy państwami Unii i są system kontroli prawdziwości deklarowanych przez podatników transakcji.\nTekst ustawy oraz rozporzadzeń znaleźć można na stronach Ministerstwa Finansów:\nOpracowanie: EIC w Warszawie


Jej 8-miesięczny synek dostał ataku histerii. Mama ukryła kamerę, aby poznać powód\nOddanie dziecka pod opiekę jest bardzo trudnym momentem dla każdej matki. Przy wyborze odpowiedniej osoby można jedynie kierować się opinią i intuicją. Resztę trzeba zostawić nadziei, że to własciwa osoba. Nigdy bowiem nie można mieć pewności.\nDopiero po jakimś czasie można dostrzec powody do niepokoju wzbudzające naszą czujność…\n26-letnia Elena Lewendowa jest mamą 8-miesięcznego chłopca. Mieszka Nieftiejugansku w Rosji. Zatrudniła nianię do opieki na synkiem 31-letnią Anastazję Zeljabową. Opiekunka, która szybko nawiązała kontakt z jej synkiem, zrobiła bardzo dobre wrażenie na Elenie. Kobieta wierzyła, że dokonała dobrego wyboru.\nAle niedługo potem dostrzegła zmiany w zachowaniu synka. Zrobił się nerwowy, bez powodu wpadał w histerię. Na początku Elena myślała, że to normalny etap rozwoju, ale gdy ataki zaczęły się powtarzać, postanowiła sprawdzić jak synek zachowuje się przy niani.\nZamontowała kamery w domu. Nie miała pojęcia, że zobaczy coś takiego.\nTo, co zarejestrowały kamery dosłownie nią wstrząsnęło.\nKobieta, która miała zajmować się jej dzieckiem, troszczyć o jego rozwój i bezpieczeństwo znęcała się nad nim!\nElena natychmiast zawiadomiła policję. Zeljabowa została aresztowana i oskarżona o znęcanie sie nad dzieckiem. Oczekuje na proces, grozi jej 10 lat więzienia.\nPodziel się z innymi ku przestrodze!


Polityka Corner - Strona 285 - DarkW.pl\n282 283 284 285 286 287 288 345\n#3582853 • Wysłany: 05 lut 2020, 19:23\nTo owoce morza.\nZ marchewki zrobili owoc, to i z ryby można\n#3585070 • Wysłany: 05 lut 2020, 21:21\nCo wam się nie podoba? Ja uważam, że to genialny pomysł. Im więcej tak genialnych pomysłów, tym bliżej do rozwalenia tego komunistycznego tworu.\n#3597468 • Wysłany: 06 lut 2020, 22:09\nTypowa lewacka mentalność. Ludzie nie chcą przestać pić alkoholu? Dowalić podatek od alkoholu. Ludzie nie chcą przestać palić? Dowalić podatek od papierosów. Ludzie nie chcą przestać pić słodkich napojów? Dowalić podatek od cukru.\nCóż za piękne samozaoranie.\n#3598791 • Wysłany: 07 lut 2020, 03:55\nLudzie nie chcą przestać pić alkoholu? Dowalić podatek od alkoholu. Ludzie nie chcą przestać palić? Dowalić podatek od papierosów. Ludzie nie chcą przestać pić słodkich napojów? Dowalić podatek od cukru.\nTo trochę nie tak. Podatki od w/w przyjemności są właśnie dlatego, że każdy rząd świata chętnie sięga po w miarę pewne pieniądze. Nie wiem, czy jakikolwiek rząd świata (może poza Skandynawami) naprawdę chciałby, aby wszyscy obywatele zostali abstynentami. Zysk z papierosów można by ewentualnie odpuścić. Czy istnieje jakikolwiek kraj bez akcyzy albo innego równorzędnego podatku? Ty jak zwykle udajesz, że mieszkamy na Księżycu.\n#3605591 • Wysłany: 07 lut 2020, 15:22\nWŁAŚNIE DOSTAŁEM RACHUNEK ZA PRĄD!\nOd 18 Stycznia 20% podwyżki z 0,2406 na 0,2877 zł za kWh + więcej za opłate sieciową, składnik jakościowy, opłatę stałą za przesył\nLubią to: Flipflap7\n#3605851 • Wysłany: 07 lut 2020, 15:40\nTeż dostałem. Dokładnie 7 zł więcej niż w tamtym roku\n#3605854 • Wysłany: 07 lut 2020, 15:40\nJa wykupowałem energie elektryczną i faktycznie prąd podrożał.... Za 4 dychy jedynie 31 kwh.\n#3610158 • Wysłany: 07 lut 2020, 19:12\nZysk z papierosów można by ewentualnie odpuścić.\nTyle że w przypadku mięsa jest inna kwestia. Obecne ceny prawdziwego mięsa są za niskie w porównaniu z kosztem produkcji sztucznego.\nChcąc nie chcąc, ktoś traci grube pieniądze. Lobbowanie sztucznego mięsa trwa, jak widać robią wszystko by odwrócić sytuację.\nCiekawe co znów wymyślą z Brazylią? Zaczną im truć bydło?\nNa chwilę obecną, tak porobiono że u nas nawet dla siebie nie opłaca się trzymać zwierząt.\nZa kilka lat jak nie wyjdziemy z tego patosu europejskiego, to będzie pokolenie które nigdy w ustach nie będzie miało prawdziwego mięsa.\nJuż dzisiaj rodzą się dzieci które nigdy nie widziały Krowy, Konia, Świnii na żywo.\nTo na prawdę smutny obraz, co zawdzieczamy unii europejskiej, w dalszej perspektywie głód, możesz żoładek napchać pachaną ale i tak nie zastąpisz produktu naturalnego.\nPrzykład. Puszki z miesem z pomocy unijnej, rozpakowujesz i dajesz pod nos psu czy kotom a te powochają i idą od tego zdala.\nJak szybko filmiki z tym pojawiły się w sieci, tak szybko te puszki znikły z materiałów rozdawanych ludziom.\nTak o nas zadba unia europejska.\nCo do podwyżek prądu, to jakieś dziwy nad dziwami. Skąd to ździwienie? Prąd jest robiony wunglem a opłaty klimatyczne nie maleją.\nRemis znów szalejesz.\nDowiemy się w końcu, kim jest twój antysystemowy kandydat na prezydenta?\nNie pisz że to ten z którego się fumfle na wizji śmiali.\n#3614013 • Wysłany: 07 lut 2020, 23:35\nyle że w przypadku mięsa jest inna kwestia. Obecne ceny prawdziwego mięsa są za niskie w porównaniu z kosztem produkcji sztucznego.\nMożliwe - ja spożywam mało mięsa według zasady: wolę mniej, ale zdecydowanie lepiej (i tym samym dużo drożej). Nie wyobrażam sobie kupować mięso w markecie.\n#3644542 • Wysłany: 10 lut 2020, 19:00\nKrążą plotki, że nasi umiłowani rządzący planują regularnie podnosić akcyzę na wyroby tytoniowe. W ciągu 10 lat ma to wywindować cenę paczki papierosów do...60 zł...tak sześćdziesięciu złotych polskich. Rzekomo dla naszego zdrowia Ehh nie mogę się doczekać powrotu melin rodem z PRL. Piękne czasy wracają.\n#3645079 • Wysłany: 10 lut 2020, 20:00\nUważam, że szatańskie trujące papierosy to produkt szatana.\nNie będzie mi szkoda palaczy.\nNiech bulą nawet 500 zł za paczkę, może wtedy się odtrują!\n#3645929 • Wysłany: 10 lut 2020, 21:08\nJa nie palę, więc mój somsiad też nie będzie palił! Myślenie typowego Polaka.\n#3647706 • Wysłany: 10 lut 2020, 23:07\nSkandaliczne zachowanie kodziarzy, którzy dziś obrażali w Pucku Prezydenta. A Kidawa jeszcze do nich poszła i gratulowała. Nie ma co. Chcą zaorać peło do samej ziemi.\n#3657765 • Wysłany: 11 lut 2020, 19:32\n^ To tylko mowa miłości. W wydaniu totalnym.\n#3666593 • Wysłany: 12 lut 2020, 18:50\nNo to już jest hit. Łukasz Schreiber minister PIS w rządowej telewizji nazywanej dla zmylenia przeciwnika telewizją publiczną wciska farmarozy, że podatek cukrowy to nie PODATEK Pelikany pewnie łykną\n#3666993 • Wysłany: 12 lut 2020, 19:32\nPis kombinuje z podatkami bo brakuje pieniędzy tak jak każda inna władza po 89 roku, wzrost podatku cukrowego spowoduje wzrost cen wszystkich produktów zawierających cukier... Oczywiście uderzy to w najbiedniejszych, przeczytałem artykuł i niby jest mowa o napojach słodzonych i alkoholu, ale nie zdziwie się jeżeli wszystkie ceny produktów zawierających cukier pójdą w góre.\n#3667074 • Wysłany: 12 lut 2020, 19:39\nRaczej trzeba osiągnąć ten cel\nokoło 27mld w błoto(40 mld za PO) to sama obsługa długu publicznego do PKB. Pewnie chcą obniżyć i na tym zaoszczędzić, bo ten dług do PKB ma się obniżać w ciągu najbliższych lat\n#3674065 • Wysłany: 13 lut 2020, 13:16\nCzasem kiedy przeglądam różne portale przychodzi taka chwila kiedy mówię sobie KONIEC Z INTERNETEM NA DZIŚ\nWczoraj był taki moment\n#3678404 • Wysłany: 13 lut 2020, 17:11\nOj, nieładnie tak zazdrościć pani Jolce\nW razie czego stosowny wątek jest niedaleko\n#3679112 • Wysłany: 13 lut 2020, 18:03\nKażda chce przytulić Andrzeja. Tylko jej się udało.\nTime: 0,1858s | Queries: 8 | Memory Usage: 17.85 MiB


Pierwsze opaski bezpieczeństwa trafiły do mieszkańców Gminy Trzciana. - trzciana.pl\nPierwsze opaski bezpieczeństwa trafiły do mieszkańców Gminy Trzciana.\nWojewództwo Małopolskie w partnerstwie z Caritas Diecezji Kieleckiej oraz Stowarzyszeniem Europejski Instytut Rozwoju Regionalnego z Suchej Beskidzkiej realizuje projekt "Małopolski Tele-Anioł", będący wsparciem osób, które z powodów zdrowotnych, niepełnosprawności lub podeszłego wieku są niesamodzielne.\nOsoby, które zakwalifikowały się do pomocy, dostały za darmo – specjalną opaskę dzięki której mogą szybko się skontaktować z Centrum Teleopieki i otrzymać fachową pomoc. Urządzenie przypomina z wyglądu elektroniczny zegarek, ale działa jak telefon komórkowy. Zamiast wyświetlacza ma trzy przyciski. Żeby wezwać pomoc w nagłych przypadkach, trzeba wcisnąć i przytrzymać przez kilka sekund czerwony przycisk z napisem "SOS". Urządzenie połączy się z Centrum Teleopieki, w którym całodobowo pracują ratownicy medyczni. Opaska ma wbudowany mikrofon i głośnik, można więc swobodnie rozmawiać. Jest ona wyposażona także w kartę SIM oraz indywidualny numer i można zadzwonić do jej właściciela. Żeby odebrać połączenie, posiadacz opaski musi nacisnąć zielony przycisk. Trzeci, żółty przycisk z symbolem "ludzi" służy do odsłuchiwania komunikatów, m.in. o aktualnej godzinie oraz liczbie przebytych kroków.\n-„Jest to bardzo pomocne urządzenie w opiece nad osobami zależnymi od innych- mówi Anna Kasińska opiekun medyczny GOPS Trzciana- jestem o wiele spokojniejsza kiedy nie świadczę pracy dla swoich podopiecznych, bo wiem, że znajdują się pod fachową pomocą 24 h/dobę. Polecam Projekt wszystkim osobom niesamodzielnym, które z powodu złego stanu zdrowia, niepełnosprawności czy podeszłego wieku, powinny być objęte stałą opieką – a nie są, bo np. mieszkają same"\nPomoc w realizacji projektu "Małopolski Tele-Anioł" w zakresie dotarcia do osób najbardziej potrzebujących, pomocy w wypełnianiu i przesłaniu formularza zgłoszeniowego jest udzielana przez pracowników Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Trzcianie tel: 146136002. Dokumenty zgłoszeniowe można wysyłać bezpośrednio do podmiotów wyznaczonych w ramach bazy teleadresowej projektu: https://www.malopolska.pl/_userfiles/uploads/TELEANIO%C5%81/Za%C5%82.%201_Baza%20teleadresowa.pdf


Dialog wielokulturowy w Krakowie - Obserwatorium Dialogu Obywatelskiego bada potencjał i potrzeby ngos - Organizacje Pozarządowe\nObserwatorium Dialogu Obywatelskiego, działającego przy Uniwersytecie Jagiellońskim, przeprowadza badanie dotyczące potencjału i potrzeb organizacji pozarządowych w obszarze budowania dialogu wielokulturowego w Krakowie. W tym celu zaprasza krakowskie ngos do wypełnienia ankiety.\nPrzygotowana przez Obserwatorium ankieta ma na celu pozyskanie opinii krakowskich organizacji pozarządowych działających w obszarze wielokulturowości, na temat ich zdolności organizacyjnych oraz doświadczeń dotyczących współpracy z innymi organizacjami pozarządowymi oraz Gminą Miejską Kraków.\nAnkieta składa się 15 pytań. Odpowiedzi nie zostaną bezpośrednio przekazane Gminie Miejskiej Kraków. Zebrane na podstawie ankiety opinie oraz wnioski zostaną zawarte w raporcie końcowym. Ankieta jest anonimowa (nie jest konieczne podawanie nazwy organizacji).\nObserwatorium Dialogu Obywatelskiego tworzą pracownicy, doktoranci oraz studenci Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej w ramach porozumienia o współpracy zawartego pomiędzy Gminą Miejską Kraków, a Uniwersytetem Jagiellońskim.\nTAGI: organizacje pozarządowe, polityka społeczna, badania, wielokulturowość, dialog


Teatr Lalek: Schulz nasz współczesny | Konrad Szczebiot\nSchulz nasz współczesny | Konrad Szczebiot\nNa pierwszy rzut oka adaptacja sceniczna czy filmowa prozy Schulza domaga się inscenizacyjnego nadmiaru, rozbuchania, rozkołysania formy. Wspaniałe w swym bogactwie, oniryczne imaginarium jego wyobraźni, podbudowane jedynym w swoim rodzaju, poetyckim i – choć połączenie to wydaje się niemożliwe – metaforycznie-konkretnym językiem, uwiodło wielu twórców. Romanse z twórczością Schulza wydały jednak zaskakująco niewiele udanych interpretacji. Jak dotąd kongenialną wersję zaproponował tylko Wojciech Jerzy Has w filmie Sanatorium pod Klepsydrą. Inni wychodzili zwycięsko z tych miłosnych batalii tylko, gdy zastosowali uniki bądź wytrychy. Dobrym przykładem jest tu Traktat o manekinach Piotra Tomaszuka, który na podstawie kilku zaledwie stron oryginalnego tekstu skomponował własną opowieść o geopolitycznej tragedii wielonarodowej Rzeczpospolitej w dobie szalejących totalitaryzmów.\nKieleccy twórcy postanowili zadać sobie trud odpowiedzi na pytanie, co Sklepy cynamonowe mogą nam powiedzieć o współczesnym świecie. Co aktualnego może skrywać utwór napisany prawie wiek temu, w sytuacji, gdy masakry i zniszczenia dwóch wojen oraz totalitaryzmy cywilizacyjne mentalnie i społecznie przeorały naszą część Europy nie do poznania. Utwór, dodajmy, głęboko zakorzeniony w ówczesnej codzienności – bytu, wyobrażeń, symboli, języka (a właściwie języków)...\nA jednak, pod warstwą polsko-żydowskiego Drohobycza, sklepów kolonialnych, „CK monarchii”, archaicznego i nieznośnie pogmatwanego języka kryje się coś, co młodym ludziom w drugiej dekadzie XXI wieku jest bliskie.\nRobert Drobniuch wraz ze wspomagającym go w adaptacji Tomaszem Damulewiczem ze Schulzowskiego „ogrodu o rozwidlających się ścieżkach” wybrali jeden tylko motyw: relacji ojciec – syn, oglądanej oczami tego drugiego w momencie uświadamiania nieodwołalności wchodzenia w dorosłość i związanej z tym traumy. I co niezwykłe, zachowującniepowtarzalny smak języka Schulza, stworzyli opowieść konsekwentną i klarowną tak treściowo, jak i formalnie. A do tego, dla przeciętnego młodego widza, całkowicie zrozumiałą.\nJózef Drobniucha/Damulewicza jest mniej więcej w tym wieku, co grający go Karol Smaczny. Zdążył osiągnąć już jako taką samodzielność życiową, przeżył szaleństwa młodości i pierwsze rozczarowania. Teraz nastał czas pierwszego poważnego podsumowania. Spogląda na swoje życie, przymierzając je do jedynego wzoru, który posiada – domu rodzinnego z dominującą postacią ojca. Ten powrót przypomina Józefowi bezgraniczne poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji, radość i beztroskę ograniczonego dziecięcym rozumem odkrywania i testowania świata.\nMiasto i jego anonimowi, lecz dostrzegalni mieszkańcy; przestrzeń domu – ściany i plamy prześwitującego słońca, ojciec, matka, służąca i ptaki (dziwne hobby ojca); wreszcie pies: pierwszy przyjaciel. Prawie każdy z nas posiada w swojej głowie podobny gabinet dziecięcych osobliwości. Ponadprzeciętne emocjonalne zaangażowanie, z którym sceniczny Józef prezentuje widzom ten intymny świat swego dzieciństwa, ujawnia chęć ucieczki od obowiązków i wyzwań dorosłości. Wraz z odchodzeniem ojca staje się jasne, że niedługo do domu rodzinnego nie będzie już powrotu.\nZ chwilą śmierci rodziców jedynym, co może pozostać w nas z dziecka, jest owo intymne imaginarium. To imaginarium naznaczone zostaje jednak skazą całkowitego oderwania od realności. By się w nim dalej móc chronić, Józef musi wprowadzić do niego rodziców, już nie jako żywe osoby, lecz manekiny własnego teatru wyobraźni. To stąd w inscenizacji Roberta Drobniucha tak znaczący pierwiastek rozpadu i umierania, widziany jednak w jakimś krzywym zwierciadle zlewającym rzeczy, które obiektywnie istnieją osobno. W ten sposób, mimo na wskroś współczesnego przesłania, kieleckie Sklepy cynamonowe pozostały wierne duchowi Schulza.\nMimo udanej adaptacji nie byłoby to możliwe bez kilku jeszcze składowych. Wybrzmiewających tym silniej, że konstrukcja i inscenizacja spektaklu skłaniają się ku minimalizmowi. Pierwszym jest aktorstwo Karola Smacznego – ekspresyjne i psychologicznie wiarygodne. Poetyckość, a czasami wręcz infantylność dziecięcych wizji Józefa mogłaby stać się afektowana i nieznośna, gdyby nie całkowite skupienie młodego i utalentowanego aktora na kluczowym elemencie każdej ze scen. Obojętnie, czy jest to opowieść, emocja, oglądana w tle wizja, czy wyimaginowana plama słońca na podłodze, całe ciało Józefa staje się rezonatorem tego elementu. Józef jest zaangażowany we własną opowieść do tego stopnia, że płynie ona z jego ust wartko i energicznie, niezależnie w jak karkołomnej pozie znajduje się na scenie. Czasami wydaje się, że zapomina wręcz o prawach fizyki rządzących jego ciałem i ograniczających go w działaniu. Pozostali aktorzy – Ewa Lubacz jako Adela i Matka oraz Andrzej Kuba Sielski jako Ojciec – w dużo skromniej skrojonych rolach starają się dorównać Karolowi Smacznemu. W porównaniu z Józefem ich „wejścia” to jednak epizody zasadzone na jednym, konkretnym aktorskim zadaniu. Wykonanym jednak jak najrzetelniej.\nKolejnym godnym podkreślenia elementem jest muzyka grana na żywo przez Michała Górczyńskiego na klarnecie basowym – na wpół improwizowana, energiczna i abstrakcyjna, bardziej podkreślająca emocje niż ilustrująca wydarzenia.\nWreszcie scenografia – równoprawny bohater przedstawienia. Zaaranżowana przez Cengiza Özeka i animowana wraz z nim przez grupę kieleckich aktorów (Ewę Lubacz, Andrzeja Kubę Sielskiego oraz Grzegorza Karkowskiego). Zbudowana na zasadzie teatru cieni i intensywnie żyjąca poprzez odbicia lalek i grę efektów świetlnych, tworzonych przy użyciu prostych zwierciadeł. Prawie monochromatyczna, prosta i klarowna w swym przekazie, stanowi doskonałą ilustrację światów kołaczących się w głowie Józefa. Wymyślona z doskonałym wyczuciem przez znanego twórcę tradycyjnego tureckiego teatru cieni karagöz, nie narzuca się, lecz dopełnia i przybliża wyobrażenia opisywane przez Karola Smacznego. Jest doskonale zharmonizowana z jego działaniami, rytmem tekstu i abstrakcyjną muzyką.\nDawno nie widziałem w polskim teatrze lalek spektaklu tak korespondującego ze współczesnością, przemyślanego, harmonijnie skonstruowanego, dobrze zagranego i bogatego w znaczenia mimo prostoty użytych środków. Udał się więc karkołomny zamysł, by połączyć dwie odległe czasowo i geograficznie tradycje lalkarskie, na bazie zdawałoby się anachronicznej podstawy literackiej. Poddany tej próbie Schulz okazał się nie tyle współczesny, co uniwersalny.\nSklepy cynamonowe, Bruno Schulz. Adaptacja Tomasz Damulewicz. Inscenizacja i reżyseria Robert Drobniuch, scenografia Cengiz Özek, muzyka Michał Górczyński, Karol Nepalski. Teatr Lalki i Aktora Kubuś, Kielce. Premiera styczeń 2015.


Monday, 26/6/2017 UTC+2 Zdrowie i zioła – czy to da się połączyć?\nUnited States 0C Nowości:\nYou are here: Home / Lekarze / Gabinet ginekologiczny Gabinet ginekologiczny\nCo pewien czas powinno się chodzić na wizyty kontrolne do lekarzy, ponieważ trzeba kontrolować, czy nic złego nie dzieje się w naszym organizmie. Jednak są gabinety lekarskie, które zazwyczaj wywołują w nas przykre odczucia i unikamy odwiedzania ich. Dlaczego tak jest? Czy można te odczucia zmienić na dobre? Gabinet ginekologiczny to jedno z takich miejsc. […]\nCo pewien czas powinno się chodzić na wizyty kontrolne do lekarzy, ponieważ trzeba kontrolować, czy nic złego nie dzieje się w naszym organizmie. Jednak są gabinety lekarskie, które zazwyczaj wywołują w nas przykre odczucia i unikamy odwiedzania ich. Dlaczego tak jest? Czy można te odczucia zmienić na dobre?\nGabinet ginekologiczny to jedno z takich miejsc. Często ciężko jest się przemóc kobiecie, by bez lęku i obaw pójść do ginekologa. Dlaczego? Ponieważ wiele z nas może czuć wstyd przed rozebraniem się przed, w gruncie rzeczy, obcą osobą. Należy jednak pamiętać, że lekarz to osoba profesjonalna i on tylko wykonuje swój zawód, w wizycie nie ma nic personalnego i nie należy się jej bać. Lekarze ginekolodzy szczególnie starają się o pozyskanie stałych klientek, by móc na bieżąco zajmować się ich ewentualnymi problemami bez dodatkowego stresu, ponieważ klientka przyzwyczajona do swojego prowadzącego lekarza nie odczuwa obaw przed wizytami. Jest to szczególnie ważne dla kobiet w ciąży.\nW dzisiejszych czasach zakłady lekarskie, zwłaszcza prywatne, są bardzo przyjaźnie nastawione do klienta i starają się zapewniać jak najlepszą opiekę lekarską. Warto korzystać z usług proponowanych przez nich przez wzgląd na własne zdrowie.\nPodobne wpisy tematyczne o medycynie:niedziela, Luty 26th, 2017 Pieczenie w miejscach intymnychczwartek, Lipiec 21st, 2016Hydrominum opinieponiedziałek, Październik 31st, 2016 Neutrogena opinieczwartek, Wrzesień 22nd, 2016ŻYLAKIniedziela, Styczeń 22nd, 2017 Stabilizator stawu skokowegosobota, Kwiecień 8th, 2017 Alkoholizmniedziela, Czerwiec 11th, 2017 Osrodek leczenia uzaleznienwtorek, Grudzień 6th, 2016 Bezdechy nocne leczenieczwartek, Wrzesień 22nd, 2016SZCZEPIENIAniedziela, Luty 26th, 2017 Opieka medyczna dla pracownikówsobota, Kwiecień 8th, 2017 Zabiegi estetyczneponiedziałek, Październik 17th, 2016Zamiast pigułki na ból głowyczwartek, Wrzesień 22nd, 2016 Nefrolog Krakówczwartek, Wrzesień 22nd, 2016 Diabetolog Krakówsobota, Kwiecień 8th, 2017 Gabinety stomatologiczneczwartek, Luty 23rd, 2017Depilacja laserowa efektyponiedziałek, Styczeń 2nd, 2017 Chrapanie leczenieniedziela, Luty 26th, 2017 Rehabilitacja dzieci Warszawaponiedziałek, Styczeń 2nd, 2017 Kolonoskopia w znieczuleniu ogólnymponiedziałek, Styczeń 2nd, 2017 Opieka medyczna\nKontakt do nas:Emailadmin[malpa]burlesque.com.plTel(036) 876 46 49MiastoKoszalinAnkieta:\nCzy w Koszalinie medycyna jest na odpowiednim poziomie?\nKomentarze:Błąd lekarza odszkodowanie1 rok ago"Warto czasami odwiedzać waszą witrynę :-)"Portal medyczny, Przydomowe oczyszczalnie ścieków1 rok ago"Jeszcze więcej takich wpisów!"Osrodek leczenia alkoholizmu, Chrapanie, Potencja, Follixin1 rok ago"Sympatyczny ten blog internetowy!" Artykuły:\nMenopauza – inaczej przekwitanie – to okres w życiu kobiety wiążący się z wygaśnięciem wszystkich funkcji służących rozmnażaniu się. Następuje on po pokwitaniu oraz okresie dojrzałości płciowej. Do menopauzy przeciętna kobieta przygotowuje się już w ok. 35 roku życia, natomiast…\nspedycja miedzynarodowa Przydomowe oczyszczalnie ścieków\nanatomia palpacyjna Osrodek leczenia alkoholizmu\nOsrodek leczenia alkoholizmu, Chrapanie, Potencja, Follixin - Medycyna, Lekarze, Zdrowie - Koszalin (Błąd lekarza odszkodowanie w Koszalinie - medyczny portal internetowy online!)


Jaka wiertarko wkrętarka jest warta uwagi? – Tanie elektronarzędzia\nZalety i wady wiertarko-wkrętarki akumulatorowej\nNajwiększymi zaletami wkrętaki akumulatorowej jest oczywiście elastyczne i bardzo wygodne użytkowanie. Wiertarki akumulatorowe są niemal idealne do pracy w trudno dostępnych miejscach. Rewelacyjnie sprawdzają się przede wszystkim do pracy na bardzo dużych wysokościach. Dużym plusem tych urządzeń jest także lekkość i łatwa obsługa. Największą wadą jest oczywiście konieczność ładowania. Nawet najlepsze akumulatory mogą rozładować się podczas długotrwałej pracy, przez co przerywa ją w najmniej spodziewanym momencie. Niektóre modele posiadają bardzo niewielką moc, dlatego też nie nadają się do wszystkich zadań.\nNajwiększą zaletą profesjonalne wiertarko-wkrętarki sieciowej jest to, że zawsze gotowa jest do pracy i co najważniejsze może pochwalić się bardzo dużą mocą i zdecydowanie wyższymi momentami obrotowymi. Wadą są oczywiście przewody, które w wielu przypadkach mogą być po prostu za krótkie, przez co konieczne jest skorzystanie z pomocy przedłużacza. Modele sieciowe są zazwyczaj o wiele cięższe od modeli akumulatorowych.\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Zastosowanie szlifierki kątowej\nNastępny: > Następny wpis: Wkrętarka – podstawa w domowym warsztacie


Perspektywy są najlepsze od 2008 r. - Puls Biznesu - pb.pl\nPerspektywy są najlepsze od 2008 r.\nPerspektywy gospodarcze dla strefy euro są dziś najlepsze od siedmiu lat.\nJednak cykliczna poprawa nie rozwiązuje sama w sobie wszystkich problemów — uważa Mario Draghi, szef EBC. Zaapelował do rządów europejskich, by wykorzystały ten moment do podjęcia reform strukturalnych. Jako niezbędne do dodania gospodarce energii wymienił m.in. wyeliminowanie biurokracji oraz ułatwienia w zatrudnianiu i zwalnianiu pracowników. Odrzucił argumenty, że uelastycznienie tych zasad daje rezultat tylko w długiej perspektywie i może zaszkodzić obecnemu niepewnemu ożywieniu gospodarki. Tematem forum EBC w Portugalii były sposoby na obniżenie bezrobocia. W strefie euro wynosi ono...\nJednak cykliczna poprawa nie rozwiązuje sama w sobie wszystkich problemów — uważa Mario Draghi, szef EBC. Zaapelował do rządów europejskich, by wykorzystały ten moment do podjęcia reform strukturalnych. Jako niezbędne do dodania gospodarce energii wymienił m.in. wyeliminowanie biurokracji oraz ułatwienia w zatrudnianiu i zwalnianiu pracowników. Odrzucił argumenty, że uelastycznienie tych zasad daje rezultat tylko w długiej perspektywie i może zaszkodzić obecnemu niepewnemu ożywieniu gospodarki. Tematem forum EBC w Portugalii były sposoby na obniżenie bezrobocia. W strefie euro wynosi ono 11,3 proc., ale wśród młodzieży w Hiszpanii i Grecji — 50 proc.\nPAFPIO pożyczy na dobroczynny biznes\nYouNick patrzy na ludzi\nW polskich firmach zmiany, zmiany\nEBC , Mario Draghi , Forum , Archiwum\nInne / Perspektywy są najlepsze od 2008 r.


Kurs w El Chorro, 20 listopad 2010 – salony w La Garganta, pulsometr i GBajty na kartach | www.szkola-alpinizmu.pl\nKurs w El Chorro, 20 listopad 2010 – salony w La Garganta, pulsometr i GBajty na kartach\ntags: Andaluzja, ekspozycja, El Chorro, El Polvorin, Friendy, Hiszpania, kruchy teren, kruszyzna, Kurs skałkowy, Kursy wspinaczki, la Garganta, lina podwójna, lina wspinaczkowa, Lufthansa, Skały, wycof\nTym razem, przepełniony wiarą w solidność niemieckiego przewoźnika, nawet nie zerknąłem w internecie na listę nadchodzących “llegadas” w Maladze. Spokojnie spakowałem auto i punkt 12:00 w południe ruszyłem w kierunku lotniska, zahaczając o Velez Malaga w poszukiwaniu camping gazu – omal sam się nie spóźniłem na terminal nr 3, tym bardziej, że Lufthansa z Warszawy (5h przez Madryt) wylądowała punktualnie. Na pytanie: “jak tam w Polsce?” usłyszałem: “Zimno”, wskazałem więc wyjście z terminalu i resztę pytań (m.in.o partię Palikota, zakaz palenia itp.) zostawiłem na później. Po drodze tradycyjnie Mercadona (żółte koszule w prążki), tapa-bar, bocadillo, a potem wiraże do El Chorro.\nPonieważ od 2 tygodni Finca La Campana jest pełna, Agnieszka z Robertem wybrali spanie w hotelu La Garganta w samym środku El Chorro – bardziej już się nie da, chyba że na kocu, na peronie stacji kolejowej między tunelami. Zaletą La Garganty okazały się olbrzymie pokoje (ponad 3m wysokości!), luksusowe łazienki z dużymi wannami, podświetlany basen, leżaki, a nawet działające ogrzewanie, co w nocy o tej porze roku bywa przydatne, zwłaszcza, gdy w pokoju hotelowym jest tylko prześcieradło i cienki kocyk. W każdym razie dla zwolenników trzech gwiazdek hotel La Garganta na pewno trzyma mocny standard.\nPierwszego dnia zarządziliśmy zbiórkę o 9:00, co było błędem o tyle, że bar hotelowy otwierają o godz. 9:05, więc ekipa zjawiła się prawie na czczo i bez porannej kawy/herbaty. Po chwili jednak wrzątek bulgotał w moim czajniku na tyłach hultaja, a po kolejnej chwili rozpuszczał kawę instant w termosie Agi. Rozdzieliliśmy sprzęt i ruszyliśmy w górę do pobliskiego Castrojo na rozgrzewkowe/rekonesansowe wspinaczki i zjazdy. Słońce świeciło cały dzień, a silny (raczej porywisty) wiatr pędził po niebie cumulusy.\nNastępnego dnia, na początek podejście (przez agawy, juki i sosny) – Robert testował swój pulsometr, wieczorem zrzucając dane na kompa – co dziennie spalał średnio 3000 kalorii, przynajmniej tak twierdził program producenta, a Robert świętował: “Una cerveza por favor!” (wieczorkiem). Po wspięciu się na filar “Edelweiss” (“górskie” IV, przydatna lina podwójna, duża ekspozycja i omijanie kruszyzny), długim zjazdem (40m) minęliśmy gigantyczne okno skalne. Po 2-gim śniadaniu wybraliśmy się na pierwsze 2 wyciągi przepięknej “Valentine’s Day”, żeby przećwiczyć operacje sprzętowe i zjazdy z przepinką. Wiało jak skur…czybyk, zwiewało linę na bok, a embalse de El Chorro iskrzyło się w popołudniowym słońcu – tak właśnie było nic dodać, nic ująć.\nNastępnego dnia między wąwozami spotkaliśmy “braci Czechów” w grupie 6 osób (liny statyczne i ósemki nadal w użyciu). Przeszliśmy przez rzekę i podeszliśmy pod masywną ścianę El Polvorin. Dwa, rzadko chodzone (własna asekuracja) wyciągi “Paco Genuine” dają poczuć smak prawdziwej wspinaczkowej przygody. Ta droga to swoisty rarytas w królestwie spita i kotwy: stanowiska z haków i pętli, stare spalone słońcem repy, haki “wycofy” i ryski na małe rocksy – genialne. Do tego miejscami kruszyzna, więc trzeba być czujnym na prowadzeniu.\nWyginaliśmy się też na sportowo, na Albercones, a sympatyczni (choć byli kolonialiści) Angole z pecikiem na pewno nie zapomną tego wrzasku na wahadle – spłoszeni, demonstracyjnie poszli do sąsiedniego sektora w poszukiwaniu “lepszych 6a+” – skończyło się wycofem z karabinka na 35 metrowej 6b, który później zdjeliśmy, ale Angoli już nie było – poszli kolonizować następny sektor – karabinek oddam pojutrze, pewnie ich tam spotkam.\nWieczorami biesiadowaliśmy w La Garganta (w środę wywaliło korki, kelner podał świece) i zrzucaliśmy z kart ciężkie GB zdjęć i filmów – które póki co, odleciały do Polski, więc tu wrzucam kilka fotek z “małpki”.\n← Barranco de Cazadores, 100 metrowe trawersy\nEmbalses de Guadalhorce: pojezierze El Chorro →\nOj tam, oj tam, zaraz wrzask;) Tak się z gardła wyrwał okrzyk a byli kolonialiści widocznie strachliwi 😉\nPrzy tej okazji dzięki za świetnie wykorzystane dni na kursie. Nauczyliśmy się sporo, mieć instruktora na wyłączność – za to można kartą,ale instruktora z takimi pokładami cierpliwości, lekkim słowem, profesjonalizmem, humorem i entuzjazmem jak Janek – bezcenne 😉\nJak już podzięki to dzięki też dla Roberta współkursanta za stoicki spokój w asekurowaniu i wysłuchiwaniu komendy “blok” powtarzanej jak mantra;)\nA co do hotelu ,wanna z gorącą wodą po wietrznych godzinach na skale z gorąca wodą poezja:)


Kuchnia ogrodowa – podawaj posiłki na świeżym powietrzu - stolpo.pl\nCiepła wiosna i upalne lato to idealne pory na to, aby podawać posiłki na świeżym powietrzu. Pomoże nam w tym nowoczesna kuchnia ogrodowa, czyli przestrzeń stworzona do grillowania. W skład takiej przestrzeni wchodzi przede wszystkim dopasowane do naszych potrzeb miejsce do biesiadowania, jak również nowoczesny grill. Jakie produkty wybrać, aby nasza kuchnia ogrodowa zachwycała?\nKuchnia ogrodowa dopasowana do potrzeb\nAby nasza kuchnia ogrodowa spełniała swoje zadania przede wszystkim potrzebujemy wygodnych mebli ogrodowych. Zestaw składający się z sześciu wygodnych foteli i wysokiego stołu jadalnego powinien okazać się strzałem w dziesiątkę. Producenci zaproponują nam dzisiaj piękne stoły z blatami z naturalnego, litego drewna oraz fotele z naturalnego rattanu. Takie połączenie pozwoli na podniesienie estetyki otoczenia i zapewnienie komfortu wszystkim biesiadnikom!\nKuchnia ogrodowa to również grill – wybierzmy go z rozwagą. Nowoczesne grille zaskoczą nas nie tylko funkcjonalnością, ale też ilością ciekawych rozwiązań. Wśród najchętniej kupowanych modeli wymienia się grille gazowe z kilkoma palnikami. Dzięki obszernemu rusztowi możliwe jest grillowanie wielu potraw naraz, przez co znacząco oszczędzamy czas. Kuchnia ogrodowa wyposażona w grilla gazowego z pewnością spełni oczekiwania najbardziej wymagających użytkowników i sprawi, że każdy posiłek na świeżym powietrzu stanie się jeszcze przyjemniejszy.\nKuchnia ogrodowa osłonięta przed słońcem\nChcąc, by nasza kuchnia ogrodowa była miejscem wygodnym do wypoczynku warto zadbać o odpowiednie jej wyposażenie. Jednym z elementów, który rekomendowany jest na tarasach jest nowoczesne zadaszenie. Zadaszenia wznosi się na aluminiowych konstrukcjach modułowych, na których szczycie osadzany jest dach wykonany z uchylnych listew. Taki dach ochroni nas nie tylko przed silnym słońcem, ale również przed niespodziewanym deszczem.\nTags: grill gazowy, grill ogrodowy\nPrevious Post Jakie świadczenia socjalne przysługują polskim pracownikom w Niemczech?\nNext Post Mocne, nowoczesne zadaszenie tarasu\ndywany do ogrodu parasol pokrowce dywany na taras


JANA PAWŁA II NA ŚWIATOWY DZIEŃ POKOJU 1 STYCZNIA 2005 ROKU | John Paul II\n1 STYCZNIA 2005 ROKU\n1. Na początku nowego roku jeszcze raz zwracam się do odpowiedzialnych za narody i do wszystkich ludzi dobrej woli, którzy uświadamiają sobie, jak konieczne jest budowanie pokoju w świecie. Jako temat Światowego Dnia Pokoju roku 2005 wybrałem pouczenie św. Pawła z Listu do Rzymian: « Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj » (12,21). Zła nie zwycięża się złem: na tej drodze bowiem, zamiast pokonać zło, zostaje się przez nie pokonanym.\nPokój jest dobrem, które należy wprowadzać poprzez dobro: jest on dobrem dla poszczególnych osób, dla rodzin, dla narodów świata i dla całej ludzkości; jest zatem dobrem, którego należy strzec i które należy rozwijać wybierając i czyniąc dobro. Tak więc zrozumiała staje się głębia prawdy zawartej w innej maksymie św. Pawła: « Nikomu złem za złe nie odpłacajcie » (Rz 12,17). Jedynym sposobem, by wyjść z błędnego koła odpłacania złem za złe, jest posłuchać słów Apostoła: « Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj » (Rz 12,21).\nJeśli szukać będziemy najgłębszej istoty zła, okaże się, że w ostatecznym rozrachunku jest ono tragicznym uchybieniem wobec wymogów miłości.1 Dobro moralne natomiast rodzi się z miłości, objawia się jako miłość i kieruje się ku miłości. Jest to szczególnie oczywiste dla chrześcijanina, który wie, że udział w jednym Ciele Mistycznym Chrystusa rodzi szczególną relację nie tylko z Jezusem, ale i z braćmi. Logika miłości chrześcijańskiej, która w Ewangelii stanowi pulsujące serce dobra moralnego, prowadzi w następstwie aż do miłości nieprzyjaciół: « Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód — nakarm go. Jeżeli pragnie — napój go » (Rz 12,20).\n« Gramatyka » powszechnego prawa moralnego\nMówiąc przed dziesięcioma laty do Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o wysiłku wspólnie podejmowanym w służbie pokoju, nawiązałem do « gramatyki », jaką stanowi powszechne prawo moralne.2 Przypomina o niej Magisterium Kościoła w licznych wypowiedziach na ten temat. Inspirując wspólne wartości i zasady, to prawo jednoczy ludzi między sobą, mimo różnorodności kultur, i jest niezmienne; « istnieje wśród zmieniających się poglądów i obyczajów oraz wspiera ich postęp... Chociaż podważa się jego podstawy, to nie można go zniszczyć ani wyrwać z serca człowieka. Odżywa ono zawsze w życiu jednostek i społeczności ».3\nAby osiągnąć dobro pokoju, trzeba wyraźnie zdać sobie sprawę, że przemoc jest niedopuszczalnym złem i że nigdy nie rozwiązuje problemów. « Przemoc jest kłamstwem, ponieważ sprzeciwia się prawdzie naszej wiary, prawdzie naszego człowieczeństwa. Przemoc burzy to, czego chciałaby bronić: godność, życie, wolność istot ludzkich ».4 Niezbędne jest zatem podjęcie wielkiego dzieła wychowania sumień, które będzie formowało wszystkich, przede wszystkim nowe pokolenia w dobru, otwierając przed nimi horyzont integralnego, solidarnego humanizmu, który Kościół wskazuje i którego pragnie. Na tych założeniach można zbudować porządek społeczny, gospodarczy i polityczny, liczący się z godnością, wolnością i podstawowymi prawami każdej osoby.\n5. By wprowadzać pokój, zwyciężając zło dobrem, trzeba zwrócić szczególną uwagę na dobro wspólne 5 oraz jego formy społeczne i polityczne. Kiedy bowiem na wszystkich płaszczyznach krzewi się dobro wspólne, krzewi się pokój. Czyż osoba może się w pełni realizować, nie uwzględniając swej natury społecznej, czyli bycia « z » innymi i « dla » innych? Dobro wspólne dotyczy jej z bliska. Dotyczy z bliska wszystkich form, w jakich wyraża się społeczna natura człowieka: rodziny, grup, stowarzyszeń, miast, regionów, państw, wspólnot ludów i narodów. Wszyscy w jakiś sposób uczestniczą w budowaniu dobra wspólnego, w stałym poszukiwaniu dobra bliźnich, tak jakby chodziło o nasze własne dobro. Ta odpowiedzialność spoczywa w szczególności na władzy politycznej na każdym szczeblu jej sprawowania, ponieważ jest ona wezwana do tworzenia tych wszystkich warunków społecznych, które pozwalają człowiekowi na integralny rozwój własnej osoby i ułatwiają go.6\nDobro wspólne wymaga zatem poszanowania i dowartościowania osoby oraz jej podstawowych praw, jak też poszanowania i krzewienia praw narodów w znaczeniu uniwersalnym. Na ten temat Sobór Watykański II mówi: « Z coraz ściślejszej, rozszerzanej stopniowo na cały świat współzależności wynika, że dobro wspólne (...) staje się dziś coraz powszechniejsze, a co za tym idzie, obejmuje także prawa i obowiązki, które odnoszą się do całego rodzaju ludzkiego. Wobec tego wspólnota winna brać pod uwagę potrzeby i uzasadnione dążenia innych grup, a co więcej, dobro wspólne całej rodziny ludzkiej ».7 Dobro całej ludzkości, również dla przyszłych pokoleń, wymaga prawdziwej współpracy międzynarodowej, w którą każdy naród winien wnieść swój wkład.8\nJednakże wizje zdecydowanie upraszczające ludzką rzeczywistość przekształcają dobro wspólne w zwykły dobrobyt społeczno-ekonomiczny, odbierają mu wszelkie ukierunkowania transcendentne i pozbawiają go jego najgłębszej racji bytu. Tymczasem dobro wspólne ma również wymiar transcendentny, ponieważ to Bóg jest ostatecznym celem dla swoich stworzeń.9 Chrześcijanie wiedzą ponadto, że Jezus ukazał w pełnym świetle realizację prawdziwego dobra wspólnego ludzkości. Ku Chrystusowi zmierza i w Nim osiąga szczyt historia: dzięki Niemu, przez Niego i ze względu na Niego każda ludzka rzeczywistość może znaleźć całkowite spełnienie w Bogu.\n6. Zważywszy na to, że dobro pokoju wiąże się ściśle z rozwojem wszystkich narodów, niezbędne jest branie pod uwagę etycznych implikacji używania dóbr ziemi. Sobór Watykański II stosownie przypomniał, że « Bóg przeznaczył ziemię wraz ze wszystkim, co się na niej znajduje, na użytek wszystkich ludzi i narodów, dlatego też dobra stworzone powinny w słusznej mierze docierać do wszystkich; przewodniczy temu sprawiedliwość, a miłość jej towarzyszy ».10\n7. Trzeba dziś dostrzegać ścisły związek między dobrem pokoju a nowymi dobrami, które przynosi rozwój nauki i postępu technicznego. W myśl zasady powszechnego przeznaczenia dóbr ziemi, również te dobra muszą służyć zaspokajaniu pierwszorzędnych potrzeb człowieka. Stosowne inicjatywy na płaszczyźnie międzynarodowej mogą w pełni urzeczywistnić zasadę powszechnego przeznaczenia dóbr ziemi, zapewniając wszystkim — jednostkom i narodom — podstawowe warunki, pozwalające uczestniczyć w rozwoju. Będzie to możliwe, gdy usunie się bariery i monopole, które spychają na margines tak liczne ludy.11\n8. Zasada powszechnego przeznaczenia dóbr pozwala ponadto znaleźć stosowną odpowiedź na wyzwanie ubóstwa, przede wszystkim biorąc pod uwagę fakt, że ponad miliard ludzkich istot żyje jeszcze w nędzy. Wspólnota międzynarodowa na początku nowego tysiąclecia postawiła sobie za pierwszoplanowy cel zmniejszenie tej liczby o połowę do roku 2015. Kościół pochwala i popiera to zobowiązanie, i zachęca wierzących w Chrystusa, by w konkretny sposób i w każdym środowisku dawali wyraz miłości preferencyjnej ubogich.12\nDramat ubóstwa wydaje się jeszcze ściśle związany z kwestią zadłużenia zagranicznego krajów ubogich. Pomimo znacznych postępów, jakie zostały dotychczas dokonane, nie znaleziono jeszcze odpowiedniego rozwiązania tej kwestii. Minęło piętnaście lat, odkąd zwróciłem uwagę opinii publicznej na fakt, że zadłużenie zagraniczne krajów ubogich « łączy się ściśle z szeregiem innych problemów, takich jak inwestycje zagraniczne, właściwe działanie głównych organizacji międzynarodowych, cena surowców i tym podobne ».13 Zastosowane ostatnio mechanizmy redukcji zadłużenia, uwzględniające w większym stopniu potrzeby ludzi ubogich, niewątpliwie pozytywnie wpłynęły na jakość wzrostu ekonomicznego. Jednak z racji na szereg czynników jest on jeszcze niewystarczający ilościowo, zwłaszcza dla osiągnięcia celów rozwoju postanowionych na początku nowego tysiąclecia. Sytuacja krajów ubogich przypomina błędne koło: niskie dochody i powolny wzrost ograniczają możliwości oszczędzania, a z kolei niskie inwestycje i nieskuteczne wykorzystanie oszczędności nie wspomagają wzrostu.\n9. Jak stwierdził Papież Paweł VI i ja sam potwierdziłem, jedynym prawdziwie skutecznym środkiem zaradczym, pozwalającym państwom stawić czoło dramatycznemu problemowi ubóstwa, jest dostarczenie im koniecznych środków poprzez zagraniczną pomoc finansową — publiczną i prywatną — udzielaną na dostępnych warunkach, w ramach międzynarodowych stosunków handlowych, regulowanych według zasady sprawiedliwości.14 Niezbędna i konieczna jest mobilizacja moralna i ekonomiczna, w której z jednej strony będą szanowane porozumienia na korzyść krajów biednych, a z drugiej będzie możliwa rewizja uzgodnień, które okazały się zbyt kosztowne dla określonych krajów. W tej perspektywie wydaje się wskazane i konieczne nadać nowy rozmach państwowej pomocy dla rozwoju i poszukiwać, wbrew trudnościom, które można spotkać na tej drodze, propozycji nowych form finansowania rozwoju.15 Niektóre rządy już analizują obiecujące z tego punktu widzenia mechanizmy, znaczące inicjatywy, które należy rea- lizować w sposób zakładający autentyczne współ- uczestnictwo i w poszanowaniu zasady pomocniczości. Trzeba też kontrolować, by gospodarowano zasobami ekonomicznymi przeznaczonymi na rozwój krajów ubogich, zgodnie ze skrupulatnie opracowanymi kryteriami dobrej administracji, zarówno od strony dawców, jak i odbiorców. Kościół zachęca do tych wysiłków i wyraża swe poparcie dla nich. Wystarczy dla przykładu przytoczyć tu wartościowy wkład wnoszony za pośrednictwem licznych katolickich agencji pomocy i rozwoju.\n10. Na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 w Liście apostolskim Novo millennio ineunte wspomniałem, że pilnie potrzebna jest wyobraźnia miłosierdzia,16 by szerzyć w świecie Ewangelię nadziei. Staje się to szczególnie oczywiste, gdy przyglądamy się tak licznym i delikatnym problemom, które utrudniają rozwój kontynentu afrykańskiego: wystarczy pomyśleć o licznych konfliktach zbrojnych, o epidemiach tym bardziej groźnych, że szerzą się w warunkach nędzy, o niestabilności politycznej, z którą wiąże się powszechny brak zabezpieczenia społecznego. Są to dramatyczne fakty, które każą wejść na drogę radykalnie nową dla Afryki: konieczne jest stworzenie nowych form solidarności o charakterze dwustronnym i wielostronnym, z bardziej zdecydowanym zaangażowaniem wszystkich, w pełnej świadomości, że dobro narodów afrykańskich stanowi niezbędny warunek osiągnięcia powszechnego dobra wspólnego.\nOby narody afrykańskie mogły same wziąć w swe ręce własny los i rozwój kulturalny, cywilny, społeczny i ekonomiczny! Niech Afryka nie będzie tylko przedmiotem pomocy, lecz stanie się odpowiedzialnym podmiotem świadomego i wydajnego współ- uczestnictwa! By osiągnąć te cele, konieczna jest nowa kultura polityczna, zwłaszcza w zakresie współpracy międzynarodowej. Raz jeszcze chciałbym podkreślić, że niewypełnienie tylekroć ponawianych obietnic odnoszących się do państwowej pomocy dla rozwoju i nadal otwarta kwestia uciążliwego zadłużenia międzynarodowego krajów afrykańskich oraz brak specjalnych względów dla nich w międzynarodowych relacjach handlowych, stanowią poważne przeszkody na drodze do pokoju, a zatem pilnie trzeba zająć się nimi i je przezwyciężyć. Dziś, jak nigdy dotąd, szczególnie decydująca dla osiągnięcia pokoju w świecie jest świadomość współzależności między krajami bogatymi i biednymi, dla których « rozwój albo stanie się powszechny we wszystkich częściach świata, albo ulegnie procesowi cofania się również w strefach odznaczających się stałym postępem ».17\n11. W obliczu tylu dramatów dręczących świat chrześcijanie wyznają z pokorną ufnością, że tylko Bóg pozwala człowiekowi i narodom przezwyciężać zło, by osiągnąć dobro. Swoją śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystus odkupił nas i nabył « za wielką cenę » (1 Kor 6,20; 7,23), uzyskując dla wszystkich zbawienie. Z Jego zatem pomocą dla wszystkich możliwe jest zwyciężanie zła dobrem.\nJeśli w świecie obecna jest i działa « tajemnica bezbożności » (2 Tes 2,7), to nie można zapominać, że człowiek odkupiony ma w sobie wystarczającą siłę, by się jej przeciwstawić. Stworzony na obraz Boga i odkupiony przez Chrystusa, który « zjednoczył się w pewien sposób z każdym człowiekiem »,18 może on czynnie współpracować w triumfie dobra. Działanie Ducha Chrystusa « wypełnia ziemię » (Mdr 1,7). Chrześcijanie, zwłaszcza wierni świeccy, « nadziei tej nie powinni ukrywać w głębi serca, lecz stale dawać jej wyraz swym postępowaniem oraz walką “przeciw rządcom świata tych ciemności, przeciw duchowym pierwiastkom zła” (Ef 6,12), także przez struktury życia świeckiego ».19\n12. Żaden człowiek dobrej woli — mężczyzna czy kobieta — nie może uchylać się od obowiązku walki, by zło zwyciężać dobrem. Jest to walka, którą toczy się skutecznie jedynie bronią miłości. Kiedy dobro zwycięża zło, króluje miłość, a gdzie króluje miłość, króluje pokój. Jest to nauczanie Ewangelii przypomniane przez Sobór Watykański II: « Podstawowym prawem doskonałości ludzkiej, a co za tym idzie przemiany świata, jest nowe przykazanie miłości ».20\nJest to prawdą również w zakresie społecznym i politycznym. W związku z tym mój czcigodny Poprzednik Leon XIII pisał, że wszyscy, których obowiązkiem jest troska o dobro pokoju w relacjach między narodami, winni podsycać w sobie i rozniecać w innych « miłość, panią i królową wszystkich cnót ».21 Chrześcijanie mają być przekonanymi świadkami tej prawdy. Powinni umieć świadczyć swoim życiem, że miłość jest jedyną siłą zdolną doprowadzić do doskonałości osobistej i społecznej, jedynym źródłem energii, która jest w stanie kierować bieg historii ku dobru i pokojowi.\nNiech w tym roku poświęconym Eucharystii, dzieci Kościoła odnajdą w najwyższym Sakramencie miłości źródło wszelkiej komunii: komunii z Jezusem Odkupicielem, a w Nim z każdą ludzką istotą. Mocą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, uobecnianych za każdym razem, gdy sprawujemy Eucharystię zo- stajemy wybawieni od zła i stajemy się zdolni czynić dobro. Mocą nowego życia, którym On nas obdarzył, możemy rozpoznać w sobie nawzajem braci, niezależnie od wszelkich różnic języka, narodowości, kultury. Jednym słowem, to mocą udziału w tym samym Chlebie i w tym samym Kielichu możemy czuć się « rodziną Bożą » i równocześnie wnosić specyficzny, skuteczny wkład w budowę świata opartego na wartościach sprawiedliwości, wolności i pokoju.\n(2) Por. Przemówienie do Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w 50-lecie jej powstania (5października 1995), 3: Insegnamenti XVIII/2 (1995), 732.\n(5) W szeroko przyjętym znaczeniu tego pojęcia jako dobro wspólne rozumie się «sumę tych warunków życia społecznego, które pozwalają bądź to grupom, bądź poszczególnym jego członkom pełniej i szybciej osiągnąć ich własną doskonałość». Sobór Wat. II, Konst. duszpast. o Kościele wświecie współczesnym Gaudium et spes, 26.


Jakie donice na balkon warto wybrać - SKD\nHome » Zakupy » Ogród, Rośliny » Jakie donice na balkon warto wybrać\nMieszkanie w mieście niesie za sobą pewne korzyści i wady. Dlatego też fajnie jest wtedy, gdy nasze mieszkanie posiada balkon, który jest dla nas taką oazą spokoju i miejscem, gdzie odpoczywamy od zgiełku tego całego miasta. Chroni nas przed upalnymi dniami. Możemy również w jego zaciszu delektować się kawą, czytać książkę lub spędzać ten czas, leżąc po prostu na leżaku. Aby to wszystko było możliwe, warto zadbać o odpowiednie wyposażenie naszego balkonu, a właściwie o jego roślinność, która jest dużym walorem estetycznym. I wtedy też zadajemy sobie pytanie, jakie donice na balkon warto wybrać. Te, które oferowane są przez sklepy, idealnie sprawdzą się w każdej porze roku. Takie donice na balkon wykonane sa z różnych materiałów. może to być plastik, drewno, czy tez inne tworzywa sztuczne.


Wisielec na parze GBPUSD - czy to już koniec? - Forex Biznes\nWisielec na parze GBPUSD – czy to już koniec?\nWisielec jest tematem dzisiejszego artykułu. Zanim jednak przejdę do omówienia tej świecy chcę zwrócić uwagę na konieczność korzystania z wakacji. Rozpoczęły się wakacje, jednak rynek nie zna takiego pojęcia. Jedyne wolne, na jakie może sobie pozwolić rynek to dwudniowa przerwa. Zachęcam cię jednak do korzystania z lata i zrobienia sobie chwili wolnego od szaleństwa forex. Właściwie, dobrze przemyślany plan działania na tym rynku powinien zakładać częste wakacje dla chłodnego spojrzenia na wykres i nabrania nowych sił do działania.\nWisielec zapowiedzią zmian\nPara walutowa, jaką chciałbym przedstawić dzisiaj jest GBPUSD ze względu na pojawienie się formacji świecowej wisielca w ubiegłym tygodniu w ramach czasowych dziennych. Szczegółowo omawiam ten temat w ramach lekcji analizy Tx4 w praktyce i ciebie zapraszam do lekcji Wisielec na GBPUSD – to już koniec! Wisielec jest obrazem emocji i jeżeli występuje w miejscu wskazującym na wyczerpanie popytu może posłużyć jako element twojej strategii. Na wykresie 1 wisielec daje nam wskazówki jak możemy interpretować bieżącą sytuację i jakie decyzje inwestycyjne podjąć na parze GBPUSD. Pamiętaj, że wisielec jest elementem analizy technicznej ale też może być traktowany jako sygnał systemu. Nie można mylić tych pojęć ponieważ efekty mogą być przeciwne do zamierzonych.\nWykres 1. Wisielec na parze GBPUSD, D1.\nNa powyższym wykresie oznaczyłem trend główny wzrostowy, który jeszcze się nie skończył. Podejmowanie decyzji o otwarciu pozycji na podstawie wisielca może okazać się ryzykowne. Z drugiej strony jest to pierwsza oznaka słabości popytu. Jak sam widzisz, analiza techniczna służy wyłącznie do oceny prawdopodobieństwa zaistnienia danej sytuacji. Aby móc uruchomić strategię, przede wszystkim powinieneś ją posiadać a po drugie kryteria twojej strategii powinny uwzględniać taką sytuację.\nNa wykresie dziennym, sytuacja jest niejednoznaczna. Mamy nadal trend główny wzrostowy, który trwa od początku czerwca. Po wybiciu z formacji flagi możemy możemy podejrzewać, że jest on bliski wyczerpania. Czy faktycznie wisielec odegra tu główną rolę? W najbliższym czasie wisielec może być sprawcą zamieszania na parze GBPUSD i pojawienia się wątpliwości co do dalszych wzrostów.\nSzczegółową analizę wisielca przeprowadziłem w lekcji WISIELEC NA GBPUSD – TO JUŻ KONIEC! Jeżeli chciałbyś poznać charakterystykę zachowania się inwestorów w trakcie tworzenia się wisielca oraz podejście do analizy rynku po pojawieniu się formacji wisielca na wykresie zapraszam cię do korzystania z bezpłatnych lekcji analizy Tx4 w praktyce.\n07/07/2014 /0 Komentarzy/by Czesław Mazur\nTagi: GBPUSD, Świece japońskie, Trend, Tx4\nhttp://forex-biznes.pl/wp-content/uploads/2015/09/Analizy-forex.png 200 220 Czesław Mazur http://forex-biznes.pl/wp-content/uploads/2017/11/Forex-Biznes.png Czesław Mazur2014-07-07 14:11:002017-03-01 22:07:36Wisielec na parze GBPUSD - czy to już koniec?\nStrefa wsparcia EURUSD\nŚwieca impulsu w analizie Tx4\nAnaliza EURUSD - Tx4\nWisielec na GBPUSD – to już koniec! Analiza fundamentalna forex – zagrożenie!


Wymanewrowanie agresora ostrzałem z dna Bałtyku - Kurier365.pl\nMało kto zdaje sobie sprawę, że wydarzenia na Krymie i w wschodniej części Ukrainy wejdą do historii wojskowości. Nie ze względu na ich znaczenie geopolityczne, tylko pojawienie się nowego typu wojny, której nie opisali teoretycy wojskowości i która wymyka się regułom prawa międzynarodowego.\nDo tej pory wojny polegały na tym, że – w uproszczeniu - armia jednego państwa wkraczała na terytorium drugiego państwa. Były fronty, walczące oddziały, naloty, jawnie ostrzeliwujące się okręty.\nNa Ukrainie niczego takiego nie ma. Są jakieś dziwne paramilitarne oddziały „separatystów" z najnowszą rosyjską bronią, były dziwne referenda. Plus takie zdarzenia jak „tajemnicze" wysadzenie rurociągu i totalna wojna propagandowa. Czy to jest wojna między państwami? Praktycznie tak, ale formalnie jeszcze nie.\nDo tego może dojść inny rodzaj wojny – cybernetycznej. Rano się budzimy, a tu internet szwankuje, banki sparaliżowane, przerwy w dopływie prądu... I tak przez parę dni. Cybernetyczny atak może bez jednego wystrzału unieruchomić na jakiś czas państwo.\nDlatego o bezpieczeństwie narodowym trzeba myśleć w kategoriach nowego typu wojny. Na przykład tworząc „bataliony" informatyków zdolnych do odpierania wrogich cybernetycznych ataków. Oraz zabezpieczając się przed wszelkimi wrogimi działaniami nie poprzez mnożenie pancernych pułków, bo tu np. Rosji nie przebijemy, tylko wyposażając się w broń, która może przysporzyć ogromnych strat potencjalnemu agresorowi.\nTaką bronią są okręty podwodne z pociskami manewrującymi. Poziom zasolenia Bałtyku i ukształtowanie jego dna powodują, że manewrowanie okrętów podwodnych wymaga w tym akwenie dużego kunsztu, zarazem jednak pozwala na doskonałe maskowanie. Wyposażone w nowoczesne systemy okręty podwodne mogą tygodniami leżeć na dnie bez wynurzania, praktycznie będąc „niewidocznymi" dla agresora.\nWystrzelone z nich pociski manewrujące potrafią przelecieć na niskiej wysokości do tysiąca kilometrów, trafiając wybrane cele z dokładnością do kilkudziesięciu metrów. Mogą uderzać np. w rafinerie i inne duże zakłady chemiczne, elektrownie jądrowe i konwencjonalne, węzły przesyłania gazu i ropy, newralgiczne węzły kolejowe czy porty morskie. Rezultatem takiego uderzenia może być sparaliżowanie znacznej części gospodarki i wywołanie paniki wśród ludności, szczególnie zamieszkałej wokół trafionych celów.\nMielibyśmy więc broń nie „frontową", tradycyjną, lecz „punktową", nowoczesną, która każdemu potencjalnemu agresorowi każe bardzo dobrze się zastanowić przed podjęciem działań zaczepnych.\nI teraz dobra wiadomość. Jak informuje agencja Newseria Biznes, podczas debaty „Bezpieczny Bałtyk" zorganizowanej przez Instytut Jagielloński, gen. dyw. Anatol Wojtan, pierwszy zastępca szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego stwierdził, że „jeśli wszystko dobrze pójdzie, to okręty podwodne dla Marynarki Wojennej RP mają zostać wyposażone w pociski manewrujące". Gdyby słowa generała się ziściły, dołączylibyśmy do elitarnego grona państw dysponujących jedną z najgroźniejszych broni we współczesnym świecie.\nI dodatkowy bonus – włączenie polskiego przemysłu stoczniowego w budowę i serwisowanie okrętów oznaczałoby utworzenie kilku tysięcy miejsc pracy w różnych branżach gospodarki na kilkadziesiąt lat oraz skok technologiczny.\nAle łatwo nie będzie. Nie brakuje takich, którzy uważają, że w razie ataku nic nam nie pomoże, albo że pomoże Zachód, że lepiej wydać pieniądze na inne cele. Albo że Rosja na pewno nie zaatakuje państw członkowskich NATO. Słowa brytyjskiego polityka Enocha Powella, że „historia pełna jest wojen, o których każdy wiedział, że nie wybuchną", nadal są aktualne.\nWięcej w tej kategorii: « Dalsze problemy z sygnałem telewizyjnym Są tacy, którzy umieją płacić podatki »


Sesja ślubna w Tatrach - Fotograf na wesele - kamerzysta na wesele - fotografia ślubna\nZdjęcia ślubne w Tatrach to nie lada wyzwanie zarówno dla fotografa jak i dla młodej pary i wiąże się z wielkim poświęceniem z obu stron. Przede wszystkim pogoda, od tego trzeba zacząć planowanie takiej sesji, następnie to pomysł na miejsca i czas jaki trzeba poświęcić na realizację takich zdjęć. Plener ślubny w Tatrach\nPogoda w górach a szczególnie w Tatrach bywa bardzo zmienna i lubi bardzo zaskakiwać. Przekonałem się o tym osobiście realizując plener nad Morskim Okiem, gdy ogromna czarna chmura zmusiła nas do przerwania sesji plenerowej. To właśnie Morskie Oko jest najczęściej wybieranym miejscem na plenery ślubne w Tatrach i wcale mnie to nie dziwi. Miejsce to jest magiczne i niepowtarzalne, nigdzie indziej nie znajdziemy takich widoków i takich możliwości. Decydując się na zdjęcia w Tatrach należy pamiętać że będziemy na terenie Parku Narodowego i trzeba się dostosować do wszelkich praw jakie tam obowiązują. Ponieważ nie ma tutaj taryfy ulgowej nawet dla młodych par.\nZaczynając sesję zdjęciową, zawsze umawiamy się z naszymi klientami na parkingu przed bramą główną wcześnie rano, około godziny 6:00, później niestety już nie ma tam miejsca. Teraz czeka nas już tylko wspaniała wyprawa i około 9 km szlaku. Realizację naszej sesji zaczynamy od zdjęć pod schroniskiem przy samym brzegu jeziora, więc musimy być tam jednymi z pierwszych. Ponieważ to właśnie tutaj napierają największe tłumy turystów i amatorów fotografii. Gdy zdjęcia w tym miejscu mamy już za sobą to przemieszczamy się w kierunku wodospadu. Tam na szczęście już mamy mniej ludzi i więcej spokoju gdyż zdecydowana większość z nich raczy się piwkiem w schronisku. Dla nieco odważniejszych młodych par, którym zależy na pięknych widokach jest jeszcze jedna alternatywa, jest to szlak na Czarny Staw. Znajdziemy tam totalnie inną perspektywę do zdjęć z widokiem na Morskie Oko, tym razem w dolinie, widok zapierający dech.\nPlener ślubny nad Morskim okiem to wyprawa prawie na cały dzień. Zawsze wiąże się to z dużym poświęceniem ale efekty są tego warte. Morskie Oko jest najbardziej odwiedzanym i obleganym miejscem w Tatrach, jest to największe jezioro w polskich Tatrach. Mówi się o nim że jest to jedno z najpiękniejszych jezior na świecie. Polecam gorąco to miejsce na niepowtarzalny plener ślubny.\nfilmowanie weselfotograf na weselefotograf ślubnykamerzysta na weselenajlepsze filmy ślubnenajlepszy fotograf na weseleplener nad morskim okiemplener ślubnysesja ślubna


Vairatka Handmade: Liście\nAutor: vairatka o 14:03:00\nKarmeleiro 24 listopada 2012 16:29\nTe spadające liście dają świetny efekt!\nnoomiy 24 listopada 2012 16:48\nDobrze, że potrzebujesz!\nŚwietnie Ci wychodzą :)\nmag349 24 listopada 2012 22:45\nEch,jak pięknie te liście spadają...\nmagdalena 25 listopada 2012 22:02\nPrzeszycia wspaniałe, świetny pomysł! Miło oglądać TAKIE próby :)\nhania739 26 listopada 2012 09:45\nWspaniale wyglądają listki jakby uwiązane pajęczą nicią :)) LO wyszło Ci wspaniale. Dziękuję za udział w wyzwaniu HopmArt\nOla (Ikemo) 26 listopada 2012 17:35\nCo Ci nie wychodzi!!! Jestem zachwycona Twoją pracą!!! Super!\nOla (Ikemo) 26 listopada 2012 17:41\nA tak w ogóle to kapitalna ta mapka do której zrobiłam pracę ;)\nbossanova 28 listopada 2012 10:09\nbardzo fajny scrapek, te liście spadajace super :)\nWiśnia 4 grudnia 2012 16:48\npiękne LO, bardzo ciekawe te przeszycia, dziękujemy za udział w wyzwaniu Hopmart\npiedra preciosa 4 grudnia 2012 20:16\nWarstwy, przeszycia, cudo!Dziękuję za udział w wyzwaniu HopmArtu.