Dwa tysiące placówek oświatowych wycofało się ze strajku - Wykop.pl\n@malcolmmcv tvp.info #polska #ciekawostki #strajknauczycieli #nauczyciele #strajk #szkola #polityka\nKasy za strajk pomimo obietnic nie będzie! dodał: malcolmmcv z wykop.pl\n"Nauczyciele w Zachodniopomorskiem, których szkoły są podczas przerwy świątecznej zamknięte, otrzymali zalecenie, żeby podpisywali listy, a strajk okupacyjny prowadzili w domach – poinformował prezes zachodniopomorskiego okręgu ZNP Adam Zygmunt. "\n@malcolmmcv śmiesznie już było....teraz jest żenująco\n@malcolmmcv: może uczniowie niech dostaną egzaminy dzień wcześniej, zrobią w domu i przyniosą uzupełnione ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@malcolmmcv: Paliwo strajkowe już się wypaliło i rząd oleje ich ciepłym moczem, a do tego zwiększy pensum. ;)\n@Okayama: Tak prawdopodobnie będzie - ten rząd może wpaść na każdy zj?$%ny pomysł :) Już zresztą są podstawy żeby unieważnić egzaminy gimnazjalne (były przeprowadzone niezgodnie z prawem w wielu szkołach, gdzie Kuratoria powoływały ludzi z dupy do pilnowania).\n@malcolmmcv czyli strajkujący nuczyciele będą okupować świąteczne stoły?\n@malcolmmcv: szkoła,która mam obok do wtorku strajkowała cała i codziennie nauczyciele byli do 12-13 w szkole,ale w środę już przyjechało tylko kilkoro,w czwartek tez,w piątek podobno była tylko pani dyrektor:)\n@malcolmmcv: może będą okupować łazienkę\n@malcolmmcv: Czyli co? Konspiracya jak za woyny.\n@malcolmmcv haha strajk okupacyjny w domach, smiechłem...\nPamiętajcie, jak zapijecie i nie przyjdziesz do roboty, to zadzwoncie poinformować że prowadzicie strajk okupacyjny w domu to uja wam zrobią))└[⚆ᴥ⚆]┘\n@Okayama: Tak prawdopodobnie będzie - ten rząd może wpaść na każdy zj!!@ny pomysł :) Już zresztą są podstawy żeby unieważnić egzaminy gimnazjalne (były przeprowadzone niezgodnie z prawem w wielu szkołach, gdzie Kuratoria powoływały ludzi z dupy do pilnowania).\n@Cozzie: Ten zj!!@ny rząd ma gwarantowane 50%+ na wyborach do sejmu jak wyp#$#?@!i dyscyplinarnie wszystkich nauczycieli, którzy strajkowali.\nhaha strajk okupacyjny w domach, smiechłem...\n@lowrider4you: Idzie nowe. W końcu nauczyciele to elita która wskazuje nowe kierunki :DDD\n@ASLR: Powodzenia kiedy większość społeczeństwa popiera ten strajk ;)\n@Cozzie: A to się okaże na wyborach. :)\n@ASLR: Trybunał Stanu dla pisuarów już czeka.\nNastępny będzie strajk głodowy między śniadaniem i obiadem, obiadem i kolacją itd.i\nTak zwany "Rotacyjny strajk głodowy" :P\n@Shajo: Poniżej ekspert, mąż stanu, rewolucjonista i oraz jednocześnie mędrzec europejski daje wskazówki bazujące na ogromnym doświadczeniu praktycznym w temacie, na to jak sobie poradzić z tym zagadnieniem metodami godnymi nagrody pokojowej Nobla.\n@kierownik_internetu: To kolejny dowód na to gdzie jest mózg tych strajków. PiS dowalił PO uwalając pomysł karty LGBT+ i latarników w szkołach więc PO chce teraz odegrać się na froncie oświaty rozwaleniem matur i promocji uczniów do następnych klas.\na strajk okupacyjny prowadzili w domach\nCzyli okopują swoje prywatne mieszkania? Ja p@$$$#%ę, co za cyrk.\n@blargotron: Czekam na zagrożenie protestem głodowym... między posiłkami. ZNP robi nauczycielom iście krecią robotę. Poszli po podwyżki, wrócą ze zszarganą opinią ¯\__(ツ)_/¯ Jak myślicie? Na jesieni zobaczymy Broniarza z jedynką na listach POKO?\n@Nicolai: Sami sobie szargają opinie, nie można zrzucać winy na związek zawodowy.\nSami sobie szargają opinie, nie można zrzucać winy na związek zawodowy.\n@blargotron: Oczywiście, są sami sobie winni, ale "zasług" ZNP nie można pominąć. Bez nich nie byłoby tego całego cyrku... to oni obiecali nauczycielom gruszki na wierzbie (1000 złotych podwyżki za nic... rajt hir, rajt nał) bez konsekwencji (dostaniecie pensje za dni strajku) i podsunęli pomysł na okupację egzaminacyjną (no bo przecież nauczyciele na to nie wpadli).\n@Nicolai: Brzmi to trochę, jak podżeganie do popełnienia przestępstwa czy przewodzenie zorganizowana grupą przestępczą.\nmnie interesuje wątek przedszkoli=) Przedszkolanka to taka nauczycielka, tylko niedorozwinięta?\nPrzedszkolanka to taka nauczycielka, tylko niedorozwinięta?\n@longley: To taka nauczycielka, która przez pół dnia przekazuje dziecku podstawowe umiejętności życiowe i dba o jego wychowanie w najmłodszych latach życia, kiedy rodzice zap#$?%%$ają w pracy żeby było co do gęby włożyć. Trochę szacunku.\n@longley: Nauczyciel przedszkolny. Tak samo jak każdy inny nauczyciel musi mieć odpowiednie wykształcenie i kwalifikacje. "Przedszkolanka" to specjalizacja nauczyciela przedszkolnego. Inne branże mają podobnie, np. lekarz: chirurg, ortopeda, onkolog, czy informatyk: "programista", "bazodanowiec", "sieciowiec", itp.\n@Szab: szacun, ale jak ponazywam rzeczy, to jestem nazywaczem czy hejterem?\n@longley: wybacz, że się wtrącam, ale śmiem twierdzić, że trollem ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@longley: Jesteś wykopkiem który chce napisać hehe śmieszny komentarz dla kilku hehe plusów.\n@rooneq: nie p%%%!$$, nic dziwnego, że ziemia jest płaska dla absolwentów szkół\n@Szab: wykształconym w czarnej dziurze\n@rooneq: zdefiniuj trolla=) madam, jeśli nawet jestem, to ten troll, doznał zaszczytu rozpoznania..miało się ten polski\n@longley: zapomniałeś dodać klasycznego "ch$? ci w dupe pedale" ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n"Teraz możesz bezpiecznie wyłączyć komputer"\n@rooneq: specjalnie nie dodałem, żebyś się wykazał wszechwiedzą\n@Szab: Byłem skłonny uwierzyć że @longley ironizował z tą niedorozwiniętą nauczycielką, szybko jednak rozwiał wątpliwości w dalszych komentarzach ( ͡° ͜ʖ ͡°).\n@longley: nie tylko przedszkolanka,ale i domy kultury:)\n@longley: taka z zerówki to jesio lepiej niż przedszkola ka, odpowiedzialność mniejsza i można w opór fejsbuczka i wykopka przeglądać. Robota życia coś jak wfista co rzuca piłkę i wraca układać pasjansa :D\n@longley: Z własnego doświadczenia - przedszkolanka z powołania jest warta więcej niż 10 nauczycieli.\nJAK TAM TEN STRAJK SOMSIEDZIE? COŚ NIE WYPALA.\nmalcolmmcv dołączył 4 mies. temu\n211\twykopali 116\tzakopali 6.3 tys. wyświetleń


ja klar 2 - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 20 z 26 znalezionych dla zapytania ja klar 2 w 12 sklepach\nPodręcznik z płytą CD - oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę, - dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego, - słownictwo i proste struktury... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD' »\nPodręcznik z płytą CD - oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę, - dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego, - słownictwo i proste struktury gramatyczne wprowadzane są stopniowo i cały czas powtarzane oraz ćwiczone w różny sposób, - dołączona do podręcznika gratisowa płyta CD-audio zawiera nagrania tekstów z podręcznika oraz atrakcyjne piosenki do wykonania z klasą. Podtytuł: Szkoła podstawowa ISBN: 9788376082882 Kod paskowy: 9788376082882 Rok wydania: 2016 Kod wydawcy: 20152 Liczba stron: 96 Oprawa: Miękka PKWiU: 58.11.1 Format: 20.5x26.5cm Głębokość (mm): 5 Waga: 0.3 Języki: niemiecki, polski Grupa towarowa: Książka\nWięcej o Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD\nĆwiczenia dla klasy II szkoły podstawowej. Kurs dla początkujących. Pełen opis produktu 'Ja klar 2. Książka ćwiczeń' »\nWięcej o Ja klar 2. Książka ćwiczeń\nKategoria: Język niemiecki>Kursy>Ja klar!Wysyłka: do 7 dni\nJa klar! 2 CD audio - płyta CD audio do drugiego poziomu kursu Ja klar! z wyliczankami, piosenkami, a także dodatkowymi ćwiczeniami na rozumienie ze słuchu.... Pełen opis produktu 'Ja klar! 2 CD audio' »\nWięcej o Ja klar! 2 CD audio\nPodręcznik z płytą CD - oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę, - dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego, - słownictwo i proste... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD' »\nWięcej o Ja klar 2 książka ćwiczeń\nJa klar! 2 Übungsbuch - zeszyt ćwiczeń do drugiego poziomu kursu Ja klar! zawierający miłe dla dziecka oraz zabawne ćwiczenia sprawdzające, utrwalające i wspomagające... Pełen opis produktu 'Ja klar! 2 Übungsbuch' »\nJa klar! 2 Übungsbuch - zeszyt ćwiczeń do drugiego poziomu kursu Ja klar! zawierający miłe dla dziecka oraz zabawne ćwiczenia sprawdzające, utrwalające i wspomagające skuteczne zapamiętywanie poznanych słówek i konstrukcji gramatycznych. Zeszyt wykonany jest bardzo przyjemnej dla oka stylistyce, posiada dwukolorowy druk i zabawne rysunki towarzyszące ćwiczeniom. Autorzy: G. Gerngross, W. Krenn, H. Puchta Format 20,5x27cm 32 dwukolorowe strony, miękka okładka ISBN: 9788881489954\nWięcej o Ja klar! 2 Übungsbuch\nJa klar! 2 Lehrerhandbuch – poradnik metodyczny dla nauczyciela do drugiego poziomu kursu Ja klar! przedstawiający jego główne założenia dydaktyczne oraz sugestie... Pełen opis produktu 'Ja klar! 2 Lehrerhandbuch' »\nJa klar! 2 Lehrerhandbuch – poradnik metodyczny dla nauczyciela do drugiego poziomu kursu Ja klar! przedstawiający jego główne założenia dydaktyczne oraz sugestie i wskazówki dotyczące dodatkowych ćwiczeń i zabaw bazujących na podręczniku. Każda lekcja opisana jest pod kątem wprowadzanych funkcji komunikacyjnych, struktur językowych i wiadomości cywilizacyjno-kulturowych. Ponadto podręcznik metodyczny zawiera przeznaczone do kserowania strony z obrazkami do kolorowania dla dzieci. Autorzy: G. Gerngross, W. Krenn, H. Puchta Format 20,5x27cm 70 stron, miękka okładka ISBN: 9788853600462\nWięcej o Ja klar! 2 Lehrerhandbuch\nĆwiczenia dla klasy II szkoły podstawowej. Kurs dla początkujących.Podręcznik stwarza dzieciom możliwość kreatywnego i aktywnego pierwszego kontaktu z językiem niemieckim. Postacią przewodnią kursu jest... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 książka ćwiczeń' »\nĆwiczenia dla klasy II szkoły podstawowej. Kurs dla początkujących.Podręcznik stwarza dzieciom możliwość kreatywnego i aktywnego pierwszego kontaktu z językiem niemieckim. Postacią przewodnią kursu jest Toni Tiger. Ciekawe historyjki obrazkowe, piosenki, gry i zabawy oraz krzyżówki przyczyniają się do szybkiego i przyjemnego przyswajania języka.\nPodręcznik z płytą CD- oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę,- dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego,- słownictwo i proste struktury... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD' »\nPodręcznik z płytą CD- oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę,- dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego,- słownictwo i proste struktury gramatyczne wprowadzane są stopniowo i cały czas powtarzane oraz ćwiczone w różny sposób,- dołączona do podręcznika gratisowa płyta CD-audio zawiera nagrania tekstów z podręcznika oraz atrakcyjne piosenki do wykonania z klasą.\nSzeroki wybór różnego rodzaju ćwiczeń do wykonania zarówno na lekcji, jak i w domu, - zadania służące rozwojowi emocjonalnemu, intelektualnemu i motorycznemu dziecka - oprócz tradycjnych ćwiczeń polegających... Pełen opis produktu 'Ja klar! 2 podręcznik do języka niemieckiego dla klas I - III' »\nSzeroki wybór różnego rodzaju ćwiczeń do wykonania zarówno na lekcji, jak i w domu, - zadania służące rozwojowi emocjonalnemu, intelektualnemu i motorycznemu dziecka - oprócz tradycjnych ćwiczeń polegających na przyporządkowaniu czy uzupelnieniu, także zabawy jak: memory, tangram, domino itp. - ułatwiające prace instrucje zarówno w języku niemieckim, jak i polskim.\nWięcej o Ja klar! 2 podręcznik do języka niemieckiego dla klas I - III\nkrzyżówki przyczyniają się do szybkiego i przyjemnego przyswajania języka. W dwóch tomach kursu dzieci zapoznają się z następującą tematyką: 1. Los geht`s, 2. Zahlen, 3. Farben, 4. Schulsachen,... Pełen opis produktu 'Ja klar 2' »\nKurs stwarza dzieciom możliwość kreatywnego i aktywnego pierwszego kontaktu z językiem niemieckim. Postacią przewodnią kursu jest Toni Tiger. Ciekawe historyjki obrazkowe, piosenki, gry i zabawy oraz krzyżówki przyczyniają się do szybkiego i przyjemnego przyswajania języka. W dwóch tomach kursu dzieci zapoznają się z następującą tematyką: 1. Los geht`s, 2. Zahlen, 3. Farben, 4. Schulsachen, 5. Haustiere, 6. Alles Gute zum Geburtstag!, 7. Die Wochentage, 8. Kleider, 9. Gefühle, 10. Essen und Trinken, 11. Körper.Ponadto kurs oferuje rozdziały Landeskunde: Weihnachten, Ostern, Ein Minimusical, Das deutsche Alphabet.\nWięcej o Ja klar 2\nÄwiczenia dla klasy II szkoĹy podstawowej. Kurs dla poczÄ\ncych. PodrÄcznik stwarza dzieciom moĹźliwoĹÄ kreatywnego i aktywnego pierwszego kontaktu z jÄzykiem niemieckim. PostaciÄ\n... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 KsiÄ Ĺźka ÄwiczeĹ' »\nkursu jest Toni Tiger. Ciekawe historyjki obrazkowe, piosenki, gry i zabawy oraz krzyĹźĂłwki przyczyniajÄ\nsiÄ do szybkiego i przyjemnego przyswajania jÄzyka.\nWięcej o Ja klar 2 KsiÄ Ĺźka ÄwiczeĹ\nJa klar! 2 Deutsch als Fremdsprache für die Grundschule – podręcznik drugiego poziomu kursu Ja klar! Ja klar! to trzypoziomowy kurs do nauki... Pełen opis produktu 'Ja klar! 2 Deutsch als Fremdsprache für die...' »\nJa klar! 2 Deutsch als Fremdsprache für die Grundschule – podręcznik drugiego poziomu kursu Ja klar! Ja klar! to trzypoziomowy kurs do nauki języka niemieckiego przeznaczony dla dzieci w wieku około 8-11 lat odpowiadający poziomom A1-A2 Gemeinsamen Europäischen Referenzrahmens. Koncepcja kursu opiera się na założeniach psychologii kognitywnej i teorii inteligencji wielorakich, jak również na harmonijnym stymulowaniu dziecka do różnorakich form komunikacji (werbalnej, muzycznej, graficznej, fizycznej oraz emocjonalnej) w sposób naturalny i miły dla dziecka. Bohaterem kursu jest sympatyczny tygrysek Toni, który wraz ze swoimi przyjaciółmi towarzyszy dzieciom w nauce języka niemieckiego. Podręcznik składa się z dziesięciu jednostek lekcyjnych koncentrujących się wokół tematów związanych z realiami świata dziecięcego oraz codziennymi czynnościami . W każdej jednostce lekcyjnej znajduje się krótka historyjka obrazkowa (z użyciem fotografii, lub komiksu) oraz różnego rodzaju ćwiczenia, w tym historyjki do odegrania, gry logiczne, zgadywanki, piosenki i wyliczanki służące zabawom interaktywnym. Trzy specjalne sekcje powtórkowe umieszczone co kilka jednostek lekcyjnych pomagają dziecku w skutecznym zapamiętywaniu słówek i wyrażeń. Ponadto na końcu książki znajdują się dodatkowe informacje kulturowe, scenariusze scenek do odegrania, alfabet, oraz zestawienie słówek i wyrażeń pojawiających się w poszczególnych lekcjach. Spis tematów pojawiających się w poszczególnych rozdziałach: -Es ist schön, dich weider zu sehen -Im Klassenzimmer -Zahlen -Schule -Freizeit -Die Zeit -Freunde -Tiere -Mein Zimmer -Spiele, Spiele, Spiele -Ferien -Ein Theaterstück -Wörter, Ausdrücke und Schau genau! - Kästchen -Anhang Autorzy: G. Gerngross, W. Krenn, H. Puchta Format 20,5x27cm 96 kolorowych stron, miękka okładka ISBN: 9788881489947\nWięcej o Ja klar! 2 Deutsch als Fremdsprache für die...\npodręcznika oraz atrakcyjne piosenki do wykonania z klasą.Uwaga!! Bez prawa zwrotu, tylko na zamówienie specjalne. Nazwa - Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD Autor... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD - Gerngross G. , Krenn W. , Puchta H.' »\nOpis - Podręcznik z płytą CD - oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę, - dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego, - słownictwo i proste struktury gramatyczne wprowadzane są stopniowo i cały czas powtarzane oraz ćwiczone w różny sposób, - dołączona do podręcznika gratisowa płyta CD-audio zawiera nagrania tekstów z podręcznika oraz atrakcyjne piosenki do wykonania z klasą.Uwaga!! Bez prawa zwrotu, tylko na zamówienie specjalne. Nazwa - Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD Autor - Gerngross G., Krenn W. , Puchta H. Oprawa - Miękka Wydawca - LektorKlett Kod ISBN - 9788376082882 Kod EAN - 9788376082882 Rok wydania - 2008 Język - niemiecki, polski Seria wydawnicza - Ja klar! Format - 20.5x26.5cm Ilość stron - 96 Ilość elementów - 2 Szkoła - Szkoła podstawowa Typ podręcznika - Podręcznik Przedmiot - Język niemiecki Podatek VAT - 5%\nWięcej o Ja klar 2 Podręcznik z płytą CD - Gerngross G. , Krenn W. , Puchta H.\nPodręcznik z płytą CD- oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę,- dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego,- słownictwo i proste struktury gramatyczne wprowadzane są stopniowo i cały czas powtarzane oraz ćwiczone w różny sposób,- dołączona do podręcznika gratisowa płyta CD-audio zawiera nagrania tekstów z podręcznika oraz atrakcyjne piosenki do wykonania z klasą....\nĆwiczenia dla klasy II szkoły podstawowej. Kurs dla początkujących.Podręcznik stwarza dzieciom możliwość kreatywnego i aktywnego pierwszego kontaktu z językiem niemieckim. Postacią przewodnią kursu jest Toni Tiger. Ciekawe historyjki obrazkowe, piosenki, gry i zabawy oraz krzyżówki przyczyniają się do szybkiego i przyjemnego przyswajania języka....\nPodręcznik z płytą CD- oferuje różnorodne zadania motywujące dzieci do nauki przez zabawę,- dzieci zapoznają się z językiem niemieckim w prostych sytuacjach życia codziennego,- słownictwo i proste struktury... Pełen opis produktu 'Ja klar 2 Podręcznik' »\nWięcej o Ja klar 2 Podręcznik


Zostawił potrąconego przez pociąg psa przywiązanego do słupa - Wszystko o Psach\nWysłany: Sob 16:34, 06 Mar 2010 Temat postu: Zostawił potrąconego przez pociąg psa przywiązanego do słupa\nNajpierw wpadła pod pociąg a później, poraniona, zakrwawiona, z wyrwaną łapą została przywiązana do konstrukcji pod Wiaduktem Briańskim w Koninie. Mowa o suczce rasy amstaf, którą prawdopodobnie właściciel potraktował w wyjątkowo bestialski sposób.\nGdyby nie przypadkowy przechodzeń, który znalazł psa i powiadomił Straż Miejską, zwierzę wykrwawiłoby się na śmierć. Pies przeżył tylko dzięki błyskawicznej reakcji pracowników Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami i natychmiastowej operacji.\n- Piesek został przywiązany na własnej smyczy do konstrukcji stalowej pod mostem. Na pewno nie zrobiła tego osoba postronna, tylko właściciel. To wielka bezmyślność i okrucieństwo, nie rozumiem, jak można zostawić w takim momencie własnego psa – mówi Anna Deczyńska z Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Koninie.\nPrawie trzy godziny o życie psa walczył lekarz weterynarii Błażej Plaza. - Rana była strasznie zabrudzona, na początku musieliśmy ją oczyścić. Później usunęliśmy wszystkie martwe tkanki i zeszyliśmy. Po raz pierwszy spotkałem się z tak poważnym urazem. Pies ma wyrwaną przednią łapę z łopatką. Na szczęście podczas wypadku nie został uszkodzony kręgosłup - wyjaśnia weterynarz.\nPsa czeka jeszcze transfuzja krwi. Lekarz jest bardzo ostrożny w rokowaniach dotyczących dalszego życia suczki. - Jej stan jest bardzo poważny, ale jeżeli stanie na swoje trzy łapy, to pozostanie kwestia gojenia ran, a to może potrwać kilka tygodni.\nPies miał dużo szczęścia, że został znaleziony. Nic nie usprawiedliwia zachowania właściciela, który porzucił go wtedy, kiedy zwierzę najbardziej go potrzebowało. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami zgłosiło sprawę na policję, która będzie szukała właściciela. - Zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt za potraktowanie zwierzęcia ze szczególnym okrucieństwem grozi kara grzywny lub kara pozbawienia wolności do lat dwóch – informuje Renata Purcel-Kalus, rzecznik prasowy policji w Koninie\nSuczka jest młoda, ma około 2-3 lat. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami apeluje o pomoc w odnalezieniu właściciela psa. - Mam prośbę do wszystkich, którzy rozpoznali tego pieska i znają właściciela, o zgłoszenie się do nas. Chcielibyśmy porozmawiać z tym człowiekiem i dowiedzieć się, dlaczego tak zrobił - apeluje Anna Deczyńska z Towarzystwa Opieki Nad Zwierzętami w Koninie - Powinien też ponieść karę za swój czyn - dodaje.\nKonińska policja ustaliła właściciela psa, który został potraktowany w bestialski sposób. Jest nim 29-letni mieszkaniec Konina. Jeśli potwierdzi się, że to on zaniedbał suczkę, zostaną mu postawione zarzuty. Trwają czynności w tej sprawie.\nZa potraktowanie zwierzęcia ze szczególnym okrucieństwem grozi kara grzywny lub kara pozbawienia wolności do lat dwóch.\nPrzypomnijmy: Dwa dni temu pies wpadł pod pociąg, poźniej suczka poraniona została przeciągnięta na drugą stronę torów i przywiązana na własnej smyczy pod wiaduktem Briańskim. Amstafka cierpiała okrutnie, wyła i szczekała. Znalazł ją przypadkowy przechodzień. Pies przeżył, dzięki natychmiastowej operacji. Wszystko wskazywało na to, że będzie dobrze. Jednak obrażenia były tak duże, że suczka zdechła dziś w nocy.\nWysłany: Sob 19:21, 06 Mar 2010 Temat postu:\nSłyszałam już o tym wcześniej w radiu.\nJak można wykazać się aż takim brakiem jakiejkolwiek empatii. Ludzie nie mają serca. A może to wcale nie ludzie?\nDobrze, że media zainteresowały się tą sprawą. Może to pomoże coś w ukaraniu tego człowieka?\nO mój Boże. Do czego zdolni są "ludzie" ? Wstrząsnęło to mną. Makabra !\n(.....) Może to pomoże coś w ukaraniu tego człowieka?\nto nic nie da, znam wiele takich przypadków znęcania się nad zwierzętami. Co ztego że sprawy były zgłaszane w sądzie jak winowajca dostawał karę w zawieszeniu ze względu na małą szkodliwość i zostawał "pouczony".\nWysłany: Nie 11:49, 07 Mar 2010 Temat postu:\nNie pierwszy to i nie ostatni dowód ludzkiej głupoty.


Klub "Piórko Feniksa" - Page 3\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 18.04.16 9:28\nMój drogi rozpoczynające jej wypowiedź brzmiało jak subtelna uwaga, która w momencie go rozbawiła. Spojrzał na nią odruchowo, pociągnięty w jej stronę zaintrygowaniem i uniósł brew, wysłuchując jej słów. Nie była zagorzałą feministką i to sprawiało, że nie rodziła w nim agresji i niechęci. Nie była jednak potulną, naiwną gąską, która układała się pod życzeniem przyszłego męża, dzięki czemu w chwili stawała się bardziej interesująca i godna do rozmowy z nim. Śmiało mógł stwierdzić, że praktycznie od samego początku jawiła się dla niego jako godna kandydatka na żonę. Spełniała wiele kryteriów idealnej kobiety, przynajmniej dla kogoś kto miał światopogląd pokroju Mulcibera.\n— Oczywiście — skwitował, obniżając nieco głowę. — Mam prawdziwe szczęście, dlatego nie zamierzam pozostać niewdzięcznikiem. Jesteś niczym miód na moje serce, lady Ollivander — odpowiedział jej szarmancko, uśmiechając się jednostronnie przy tym. Zachowywał nutę tajemniczości i kłamstwa, balansując na granicy prawdy i fałszu, bo przecież... czy o kimś takim jak on można mówić, iż posiadał serce? Na każdym kroku udowadniał, że jego umysł odpowiadał za całe jego życie, sprowadzając ten jeden organ do funkcji utrzymywania przy życiu.\nZ przyjemnością obserwował tańczące na scenie tancerki, które były prawdziwą przyjemnością dla męskiego, ale jak Katya udowadniała również damskiego oka. To jednak ona wydawała mu się bardziej ciekawa, kiedy słodka buzia pozostawała zwrócona w stronę sceny, a delikatna dłoń wyznaczała tajemnicze ścieżki po obojczykach i dekolcie. Wyglądała zmysłowo, ponętnie, pozostając dziewczęco rozkoszna i niewinna. Niewinna do tego stopnia, iż myśl o tym iż miał zmienić ten stan rzeczy stawała się najbardziej podniecająca ze wszystkich. Bo kiedy zamknie ją w swoich ramionach na dobre, a ich dłonie złączy przysięga przestanie być tą samą, nieświadomą swoich walorów małą kokietką. Jej słodycz zostanie spita przez Ramseyowe wargi, wyssana powoli, a wypełni ją świadomość własnego ciała i siły, jaką emanowała. Stanie się równie brudna i wiecznie głodna nowych doznań, dzięki czemu... będzie z łatwością sama sięgać po to, czego pragnie.\n— Śmiałe słowa. Dlaczegóż jednak miałbym panienkę wyrzucać, kiedy to ja byłem gościem zdanym na panienki łaskę? Jeśli pragnęła panienka mojego towarzystwa to skorzystałem z tego, pragnąc tego samego od pierwszej chwili, gdy Cię ujrzałem, lady Ollivander — odparł cicho, nieprzerwanie przyglądając się jej profilowi, a po chwili jej wargom, gdy zwróciła ku niemu swoją twarzyczkę. Oczywiście nie był do końca szczery, gdyż nie chciał tego małżeństwa równie mocno co ona, lecz teraz? Przestało go to mierzić, a zaczęło sprawiać przyjemność. Podniecająca gra dwóch stron, które powoli przekonują się do tego, iż są sobie przeznaczeni, a skrajna odmienność charakterów jest w stanie doprowadzić ich na wyżyty ekstazy lub... śmierci. — Wypieki na panienki policzkach są jak najpiękniejsza wizytówka. Wrażliwość jaką się cechujesz, milady, jest zadziwiająca, ale i... niezwykła. Nie chciałbym abyś to traciła, wszak jest to dla mnie najlepszą informacją, że moje czyny nie pozostają bez echa . — Zdawał się niemalże szeptać, a dźwięk jego głosu zlewać się z grająca melodią. Dzięki temu mógł być słyszalny jedynie dla niej, szczególnie jeśli obserwowała ruch jego warg, aby dobrze go zrozumieć. Przeniósł wzrok na jej dekolt, tak bardzo chcąc znaleźć się teraz gdzie indziej i co innego robić, niż tkwić tu na przedstawieniu, które jedynie pobudzało jego zmysły. Wodził wzrokiem za jej palcami, które równie dobrze mogliby zamienić na drobne pocałunki jego warg, które schodziłyby nisko, na kształtne piersi, które unosiły się i opadały pod miarowmi oddechami piersi wyrywającej się z cienkiego, niezbyt sztywnego gorsetu. Jak szybko zajęłoby mu rozsznurowanie go i wyzwolenie jej ciała z krępującego ubioru? Ledwie chwilę.\nKiedy dotknęła jego przegubu, poruszył lekko palcami, odwracając wzrok na scenę i obserwując to, co się na niej działo. Starał się skupić na tym, co działo się przed nim, a nie obok, gdy jej subtelna dłoń spoczęła na jego udzie w tak subtelnym i pozoru niewinnym dotyku, a jednak lekkiej pieszczocie. Poruszała palcami, jawnie go prowokując, ale nie spojrzał na nią, twardo utrzymując wzrok przed sobą, choć przygryzł policzek od środka. Oddech lekko mu się spłycił bo ciało reagowało samoistnie na jej bliskość, nawet jeśli starał się nie dać po sobie poznać, że go to w jakikolwiek sposób rusza.\n— Wierzy panienka, że nic się nie zmieni? Nie sądziłem, że pragnie pani tego samego, co dotykało ją przez wiele lat, a zmiany, ułudy wolności i szczęścia, które do tej pory dawały jedynie podróże — odpowiedział jeszcze, i przeczuwając, że ktoś się zbliża do nich odwrócił głowę. Dostrzegł kelnera z tacą, który skupiony na swoim zadaniu zdawał się nie zauważać świata. Prawdziwym zrządzeniem losu było to, że potknął się i poleciał wprost na stolik przyszłego Państwa Młodych. Ramsey poderwał się gwałtownie do góry, chcąc uniknąć oblania jakimkolwiek trunkiem, lecz i dobry refleks nie uchronił go przed tym, aby wino z własnego stolika splamiło jego koszulę. W pierwszej jednaj chwili, gdy trzask spadającej tacy i tłuczonego szkła rozbrzmiał po sali, spojrzał na narzeczoną, wyciagając ku niej dłoń.\n— Wszystko w porządku?— spytał z niecodzienną (jakże wyuczoną) troską, przytrzymując lady z dala od źródła całego zamieszania. Zacisnął szczękę nerwowo, starając się nie dać puścić nerwom przy przyszłej żonie i nadepnąć młodemu chłopakowi wprost na dłoń, gdy przepraszał i bąkał coś pod nosem, zbierając resztki szkła. — Mam nadzieje, że nie ucierpiała panienka przez niezdarność tutejszej obsługi — wysyczał przez zaciśnięte zęby, przenosząc wzrok na elegancko ubraną kupkę marności, która kajała się pod jego nogami. Rozejrzał się po sali, szukając innego stolika i błyskawicznie dostrzegł jeden gdzieś na uboczu w rogu sali, dość daleko od sceny niefortunnie, ale nie było co zwlekać, skoro i tak zamieszanie ściągnęło ku nim wzrok większości. — Chodźmy — zaproponował, ujmując dłoń narzeczonej i pociągnął ją delikatnie w tamtym kierunku. Zatrzymał się dopiero przy ładnie nakrytym stoliku, na samym końcu, odsuwając jej krzesło. Wtedy też dostrzegł brzydka plamę na koszuli, która odznaczała się na jego brzuchu. — Wybaczysz mi na moment, moja droga? Zamówię wino i zrobię z tym tylko porządek — odparł już bez złości, uśmiechając się lekko i unosząc wzrok na jej błyszczące oczy.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 18.04.16 15:57\nKatya lubiła zadzierać nosa i pokazywać, że może mieć racje, której prawdopodobnie wcale nie ma, ale z powodu, że jest kobietą, to trzeba jej ustąpić. Znieważenie jej jako osoby i zignorowanie, gdy coś mówi mogło być powodem do rozpętania wojny, a przecież tak bardzo chciała tego uniknąć. Wzbudzając zatem zaintrygowanie w Ramseyu, zyskiwała odrobinę szansy na to, że jednak nie jest dla niego męcząca i nudna, a wręcz przeciwnie. On sam sprawiał, że chciała go obserwować, uczyć i zadawać masę bezsensownych pytań, które posiadają absurdalne odpowiedzi. Był człowiekiem o stu twarzach i ani jednej konkretnej, ale ta, którą jej pokazywał niemal ciągle sprawiła, że szukała tego jeszcze wytrwalej, bo jako szarmancki, urokliwy i niezwykle pewny siebie przedstawiciel płci męskiej uzyskał szacunek kobiety, która wymagała argumentów do tego, by ten respekt ofiarować.\nCóż wiec zrobiłeś, mój słodki Królu, że dostałeś to od razu?\n-Gdybyś postanowił być jednak niewdzięcznikiem... Honorowo uprzedzam, że... - zawiesiła głos, gdy nieznacznie nachyliła się w stronę narzeczonego i posłała mu szeroki uśmiech. -Dostanie to ktoś inny - i nie żartowała. Była śmiertelnie poważna, a bezczelnie mówienie mu, że otacza się mężczyznami miało jedynie odniesienie do jego bliskich kontaktów z kobietami. Dla niej oczywistym było, że granica smaku istniała, toteż swoich adoratorów zamykała w słownym flircie i nie pozwalała przekraczać barier bliskości. Przedarcie się przez tą jedną konkretną posiadał tylko Ramsey, który w rozkoszny sposób sprawiał, że Katya pragnęła poznać wszelki smaki płynące z obcowania i intymności, która winna ich połączyć już niebawem. Czekała cierpliwie, ale wszystko w niej narastało, a potrzeba sprowadzenia fali upustu z dalekich otchłani umysłu była potężna. Każdym spojrzeniem, uśmiechem, subtelnym ruchem i trzepotem długich rzęs zachęcała do tego, by się nie powstrzymywał, ale podsycanie ognia, o którym wspominał zdawało się być dużo ciekawsze niż rozchylenie ud i sprowadzenie tego do zwierzęcego zaspokojenia.\n-Nie wiem dlaczego wtedy przyszłam. Może byłam niesiona ciekawością i próbą zrozumienia tego, co się powinno między nami wydarzyć? Sądzisz, że popełniłam błąd? To co ze mną zrobiłeś było... - zawiesiła głos i przełknęła ślinę, a kolejny rumieniec oblał jej dziewczęcą buzię. -Nietypowe... Moje reakcje, te łzy i drżenie ciała sprawiło, że nie potrafię tego pojąć. To będzie mi pan czynił, kiedy już zostanę pańską żoną? - zapytała bez ogródek, bo nie czuła krępacji w prostym pytaniu. Chciała wiedzieć, czy po raz kolejny poczucie skraj emocjonalnej przepaści, bo jeśli tak - musiała się przygotować. Wiedziała, że to będzie trudne, wszak jasno dawał jej do zrozumienia, że doświadczeniem i siłą jest w stanie okiełznać nieposkromionego ducha i rozbudzić w niej czystą chęć sięgnięcia po więcej. On był dla niej niczym zakazany owoc, którym rozkoszowała się od dawna, a dopiero teraz mogła śmiało powiedzieć, że jest gotowa. Nie potrafiła jednak zrobić kroku w przód, jakby z obawy, że utracą cały ten czar. Dokładnie w momencie, kiedy to rozwiązałby delikatny gorset podkreślający talię osy i zdarł suknię z ramion, a następnie otaksował wątłe ciało, którym zapraszałaby go do wspólnego tańca. Myślała o tym wszystkim i ucisk w podbrzuszu zdawał się być nieznośny, a im dłużej odczuwała podniecenie płynące z ich gry, flirtu i przemierzającej kręte ścieżki, tym mocniej chciała postawić wszystko na jedną kartę.\n-Zawstydza mnie pan... Może potrafię śmiało mówić o pewnych rzeczach, ale to czego sie dopuszczam, mój Królu, jest dla mnie nowe... Nieznane i nikt wcześniej nie prowadził ze mną dyskusji w tak wysublimowany sposób. Jest to powodem, dla którego chcę więcej i proszę o... Więcej - szepnęła spokojnie, a zaraz potem przygryzła dolną wargę. Nie wstydziła się patrzeć mu w oczy, dotykać go, a także samej siebie. Dawała mu najpiękniejszy przedmsak tego, co mogło się stać. I strach wcale nie mącił spokoju jej ducha, który zdawał się lawirować na granicy świadomości. Może to dlatego sięgała ku materiałowi mulciberowskich spodni, a zaraz potem wędrowała ku górze? A co jeśli to była ciekawość wynikająca z próby, na którą pozwolił jej w biurze? Ollivander nie umiała tego uzasadnić, ale była gotowa uczyć się tak długo, by dać mu radość i satysfakcję. Możliwe, że już ją odczuwał, ale wiedziała, że stać ją na wiele i on musiał chcieć się o tym przekonać, doświadczyć i pokazać, że nie musi się już wstydzić.\n-Nie mogę żądać porwania mnie do innej części Europy? Sądziłam, że będzie pan spełniał moje zachcianki, ale... Cóż to za roczarowanie - rzuciła pod nosem z wyczuwalną drwiny, bo zaraz potem uśmiech rozpromienił delikatną buzię Katyi. -Oczywiście, że nie chcę, mój słodki, tego co się działo przez ostatnie lata i ufam, że z pańskiej ręki tego nie uświadczę - powiedziała całkiem poważnie i - o, ironio - to była piękna senna mżonka, choć przecież oboje nie zdawali sobie sprawy z tego, co się wydarzy, prawda?\nNa nogi postawiło ją pociągnięcie ku górze, a gdy zorientowała się, że kelner stracił panowanie i wywrócił całą wartość tacy, która niefortunnie skończyła na Ramseyu, spuściła wzrok. Wiedziała, że nie może bronić młodego chłopca, ale wierzyła, że narzeczony nie da się ponieść emocjom. Spojrzała kątem oka na jego koszulę, a serce uderzyło dwukrotnie szybciej. Nie mogła jednak długo stać w tej pozycji i przyglądać się bezczelnie plamie, bo od razu przypominała sobie wernisaż, kiedy to został uraczony przez panienkę Lovegood trunkiem.\n-Nic się nie stało, spokojnie... Życie takie już jest - skwitowała luźno i uniosła spojrzenie na linię oczu Mulcibera. -Pełne potyczek, które musimy zaakceptować. Nie powinniśmy dawać się ponieść emocjom, bo przecież każdemu z nas zdarzają się takie wypadki - przypominała kogoś nad wyraz dobrego, empatycznego, ale od dawna nie pamiętała tych cech. Jej spokój natomiast mamił i sprawił, że nagły ogień i złość mogły zrównać się z poziomem dna, by tylko nie dać upustu irytacji. Nabrała jeszcze powietrza w płuca i smukłymi palcami przesunęła po linii gorsetu, a zaraz potem ruszyła we wskazaną stronę. Szła blisko mężczyzny, by tylko nie zostać dotkniętą przez kogoś obcego, wszak nienawidziła tego najmocniej, ale kiedy już znaleźli się przy stoliczku, odetchnęła z ulgą.\n-Oczywiście, ale nie każ mi długo czekać, bo robię się wtedy naprawdę nieznośna - powiedziała grzecznie i usiadła na jednym z krzeseł. Tkwienie w tym miejscu straciło jednak urok, bo nastroje i przerwana gra sprawiły, że potrzebowała kolejnego bodźca, a naturalna chęć do wodzenia Ramseya za nos sprawiła, że zmieniła rozdanie. Sięgnęła do torebki po czerwoną szminkę, a chwilę później po haftowaną husteczkę z jej inicjałami. Bez zastanowienia napisała na niej krótkie zdanie, które było zaproszeniem do brnięcia w nieznane.\nZnajdź mnie wśród czterech łabędzi.\nMiało to wydźwięk dosłowny. Chciała go zachęcić do rezygnacji z górnolotnych planów i realizacji potrzeb. Prowokowanie się i wodzenie na pokuszenie zdawało się ciekawsze, toteż nim zdążył wrócić... Po Lady Ollivander nie było już śladu. Naiwnie wierzyła, że wie, o którym miejscu mówi i, że nie zrezygnuje z zabawy, która miała im dać prawdziwą frajdę i rozkosz. Nie zwróciła jednak, że srebrna bransoletką, która dostała na osiemnaste urodziny od matki zsunęła się z jej nadgarstka i została na stoliku. Była zbyt zaabsorbowana w rozpoczęciem gry w chowanego.\nJakiej nagrody oczekujesz, gdy już mnie znajdziesz?\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 18.04.16 20:55\nBynajmniej nie uważał, że bycie kobietą zmusza go do tego, by jej ustępować. Wręcz przeciwnie. Z jego podejściem do płci pięknej mógł chcieć jej utrzeć nosa, nieco ujarzmić jej niepokorny charakter, a może w jakiś sposób zabawić się z nią iście niepoważnie. Poniekąd kiedy ona wierzyła w swoją wolność i potencjał, on zdawał się być nieco rozczulony jej mrzonkami, ale bynajmniej w żaden sposób nie negował jej słów i nie sprowadzał jej na ziemię. Nie teraz, nie przed ślubem, nie w czasie, który oznaczał dla niego pewnego rodzaju karencję przed związaniem się z nią i wzięciem odpowiedzialności za ich dwójkę. Był zachowawczy, zdystansowany, chyba, że grał, pozwalając sobie na sztuczną otwartość i wymuszoną szczerość. Obserwował ją za to bardzo wnikliwie i uważnie, starając się rozdzielać jej filuterną rozgrywkę od prawdy o niej. Śledził każdy jej gest i ruch, nie chcąc przeoczyć najważniejszego — a to obawy, słabych punktów szukał. Chciał mieć ją w garści, chciał aby była mu posłuszna nie ze strachu, a pragnienia. Chciał zdobyć jej duszę i stać się całym jej światem, bo tylko tak mógł zapanować nad wszystkimi ewentualnymi problemami.\n— Mhm — mruknął, unosząc brwi, a ten krótki ruch zakrawał o lekka drwinę, jakby wcale jej nie wierzył. Gdyby tylko spróbowała pójść inną ścieżką, czekałby ją skandal, wydziedziczenie, choć dla niej więzy krwi niewiele znaczyły. Ale w tym właśnie szukał szansy dla siebie. — Urocze — wszedł jej w słowo, kiedy się zająknęła, by określić swoje własne zachowanie w gościnnej sypialni, kiedy odwiedziła go po kolacji z jej ojcem. Choć był już poważny, a jego wzrok spoczywał na jej ciemnych oczach, kąciki ust uniosły się lekko w górę. Mógł przysiąc, że jej twarz się czerwieni od tych zbereźnych myśli. On sam kiedy wracał do nich zdradzał się błyszczącymi oczami, nawet jeśli wyraz twarzy pozostawał ten sam, nieodmieniony, spokojny, przenikliwy i... lubieżny.\n— Och, lady Ollivander... Zapewniam panienkę, że bedę czynił rzeczy... o wiele g o r s z e— mruknął, nachylając się w jej kierunku, tuż do jej ucha, choć nie dotknął jej wcale, a jedynie omiótł swoim oddechem i ledwie wyczuwalnym zapachem perfum. Nie mógł sobie pozwolić na nic bardziej dosadnego, nawet na subtelny dotyk, muśnięcie jej odsłoniętej szyi, na skosztowanie jej warg, bo wkoło byli ludzie, którzy nawet jeśli nie zwracali na niej większej uwagi — czuwali nad zasadami.\nStanął więc bliżej niej, spuszczając wzrok na swoją poplamioną koszulę i to jakby ona była tematem ich rozmowy, powiedział znów:\n— Moja Księżno... dostaniesz o wiele więcej. Czym są jednak moje obietnice w obliczu czasu, który... pozostawia je zawieszone w próżni, tak dalekie od realizacji? Mógłbym obiecać ci pola kwiatów. Mógłbym obiecać czereśnie każdego pojedynczego ranka. Mógłbym... mógłbym obiecać gwiazdy z nieba. Pozostawię to jednak twojej wyobraźni, nie wybiegając przed twoje pragnienia. Póki co — masz mnie.\nDać wodzić się za nos. Mógł. Chciał, więc pozwalał. Mógł. I to było wszystko. P o k o r n i e korząc się przed damą, która miała zostać jego żoną. Był jej wiernym, pozornie uległym narzeczonym. Niczym nie różniącym się od gromadki innych mężczyzn, którzy stali tuż obok, którzy adorowali ją latami, którzy chcieli zdobyć jej serce. Mógł nie różnić się dla niej niczym nie różnić od mugoli, którzy zatrwożyli jej duszą, a jednak... pozostawał tak kompletnie różny w swojej kreacji, jakby wcale nie był prawdziwy. Jakby był wytworem cudzych snów, a może jej własnych? Może to ona go stworzyła na wzór własnych pragnień, na wzór potrzeb i snów podczas długich, zimnych i samotnych nocy? Może był tym,c czego jej było potrzeba, spełnieniem jej wyobrażeń?\nUniósł wzrok na nią powoli i przelotnie ujął jej dłoń. Gdyby wiedział, że się pożegnają, ucałowałby ją chociaż, kosztując jej niemalże zapomnianego smaku skóry. Dotknąłby jej miękkich, puszystych włosów, we własnych myślach pochłonął zapalczywie karmin z jej ust. Lecz nie zrobił z tego nic, kierując się wprost do łazienki, by jedynie spojrzeć w lustro. Plama na koszuli wcale go nie obchodziła. Umył jedynie ręce i odliczał sekundy zwłoki, które sobie i jej zapewnił, podkładając kelnerowi umyślnie nogę. Nikt nie widział. Nikt nie mógł tego udowodnić. Chciał się jednak stąd wydostać, z tego ciasnego pomieszczenia, pełnego ludzi, którzy go nie obchodzili. Chciał wyjść, zaczerpnąć świeżym powietrzem, zaznać chłodu zbliżającej się zimy. Dostał to, czego chciał, gdy wrócił, a ona pozostawiła mu na stoliku zaproszenie do wspólnej gry. Ujął jej delikatną chusteczkę w palce i przyłożył do nosa, by zaciągnąć się słodkim zapachem kwiatów. Był już na tropie. Na drodze do niej, bo jej woń mogła poprowadzić go niczym matka dziecko za rękę. Pozostawiwszy więc galeony na obrusie, ruszył w kierunku wyjścia, w jednej dłoni gniotąc pozostawiony mu symbol pożegnania, coś na otarcie łez po jej zniknięciu, a w kieszeni palcami kręcąc srebrną bransoletką.\nCo chcesz w zamian, milady?\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 29.10.16 1:49\nTo było bardzo dobre pytanie, na które nie koniecznie nawet on sam umiał udzielić odpowiedź. Nie był typem, który przesiadywał w barach. Tym bardziej nie był też typem, który przesiadywał w takich barach jak ten. Zawsze był tym spokojnym, wyrachowanym mężczyzną, który posiadał jakieś cele, aspiracje i wartości. Ale staczał się. Powolutku, ale nabierając coraz większej prędkości i rozmachu. Niczym kulka śniegu tocząca się z górki. Coraz większa, coraz szybsza i ostatecznie mogąca narobić szkód. Kwestią godną postawienia pytania było - czy ktoś go zatrzyma nim coś takiego się stanie?\nPóki co jednak był tą małą kulką, która bardziej szkodziła sobie, niż innym. Zamykał się we własnym świecie, odcinał się i dawał się okrążać przez wszystkie cienie i zmartwienia, które bytowały w jego głowie. Nie odpędzał ich, nie odganiał się od nich. Pozwalał im być. Ciągle, nieustannie. Czuł ich ciężar na swoich ramionach i czasami miał wrażenie, że są tak ciężkie, iż nie jest w stanie dalej iść, czy ustać na nogach. Wtedy też zagłuszał to na swój sposób. Początkowo było nim odcięcie się od bliskich, wyjechanie ze znanych sobie miejsc, które przywracały wspomnienia. Gdy to nic nie dało, pojawił się alkohol. I on dawał dużo lepsze rezultaty.\nDzisiaj także miał gorszy dzień. I choć starał się z tym walczyć poległ bardzo szybko. Początkowo starał się zagłuszyć złe samopoczucie poprzez spacer na zimnym powietrzu, jednak nawet dość dalekie oddalenie się od domu niewiele pomogło. Wtedy poddał się, a jego wola walki prysnęła niczym bańka mydlana. Skręcił więc do najbliższego baru. I okazało się nim być właśnie ,,Piórko Feniksa".\nPoczątkowo poczuł się nieswojo w takim miejscu. Szybko jednak zagłuszył głosik wyrzutów sumienia i zasiadł przy barze, zamawiając pierwszego drinka. Za nim przyszła kolej na kolejnego. I kolejnego. I kolejnego. W pewnym momencie przestał liczyć, skupiając się raczej na tym całkiem przyjemnym uczuciu ciepła, które rozchodziło się po jego ciele. I na szumie w uszach, który zagłuszył jego złe myśli i zmartwienia. Zaczynał czuć się coraz lepiej. Cóż... był pijany.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 29.10.16 18:14\nTo dziwne ale mimo tego, że Judith na co dzień wydawała cię chodzącą definicją cynizmu i ironii nie miała najmniejszych problemów w znalezieniu sobie odpowiedniego dla niej towarzystwa. Kto tym razem? Grupka turystów z Paryża którym zamarzyła się noc pełna przygód i to w samym Londynie. Natknęła się na nich w Piórku no by niby gdzie mieli skończyć? Dużo alkoholu? Oczywiście! Jeszcze dużo śmiechu, na w pól wulgarnych żartów i panien które tańczyły na scenie. Czy można było prosić o coś lepszego? Wyuzdani Francuzi w Londynie! I nagle życie stawało się jakoś weselsze! Jude musiała na chwilę przeprosić swoich towarzyszy. Czemu zawsze to biologia musiała psuć najlepsza zabawę?\nStanęła przed lustrem poprawiając makijaż i kosmyki włosów, które przypadkiem wymsknęły się z misternie ułożonej fryzury. Teraz znów wyglądała idealnie, mogła wrócić do dalszej zabawy i co z tego, że jutro będzie zsyłać na to miejsce najgorsze przekleństwa? Wróciła na salę zatrzymując się jeszcze przy samym barze. Chciała zamówić jeszcze kilka dodatkowy drinków dla siebie i dla swoich towarzyszy. Oparła się plecami o blat baru chcąc obejrzeć końcówkę przedstawienia. Chwilę później zobaczyła, że ktoś się niebezpiecznie zaczyna chwiać na krześle ( choć może się jej tylko wydawało ) niemal machinalnie powstrzymała biedaka posyłając mu jeden ze swoich najładniejszych uśmiechów. - Wszystko w porządku? - jej cichy głos w końcu przebił się przez muzykę i ogólną wrzawę. - Chyba za szybko ci idzie - ruchem brwi wskazała na prawie opróżnioną szklankę. Miała dziś wyjątkowo dobry humor i zresztą sama już sporo wypiła nie było czasu by bawić się w kurtuazyjne uprzejmości. Zresztą co dzieje się w Piórku zostaje w Piórku…tak jak i każdym miejscu gdzie sprzedają alkohol. - Brak ci towarzystwa -dodała po chwili posyłając mu kolejny uśmiech. Pewien rodzaj przygnębienia który bił od tego mężczyzny zbyt mocno kontrastować z jej radością ale to przecież jeszcze nie powód by uciekać. Chyba, że odburknie jej teraz coś nieprzyjemnego a ona będzie musiała udać urażoną i oddalić się mocno stukając obcasami o ziemię. Chociaż może nawet wtedy nie ruszyłaby się z miejsca. Przecież nie ma nic bardziej zabawnego niż nieszczęśliwe kulki?\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 29.10.16 20:11\nGłośna muzyka, alkohol, tańczące, piękne panie. Czegoż tu chcieć więcej? Czy Alan był o zdrowych zmysłach, skoro nie przepadał za miejscami tego typu? Cóż, większość mężczyzn z pewnością odpowiedziałoby - nie. Tymczasem on taki po prostu był. Prawy, o bardzo dużym kręgosłupie moralnym. Momentami może i aż ZA DUŻYM. Dzisiaj jednak nie zamierzał wybrzydzać. Nie miał na to ochoty. Był przecież smętną kulką, która jedyne czego potrzebowała to alkohol. A może jeszcze czegoś? No cóż. Tego już nie wiedział. To się miało okazać dopiero potem, prawda?\nTak więc zwilżał i palił swoje gardło jakimiś drinkami, których smak coraz mniej go interesował. Szklanka za szklanką, łyczek za łyczkiem - czuł się coraz bardziej pijany. I czuł się z tym faktem dobrze, lepiej, coraz lepiej. Świat dookoła niego stał się jakiś lekko rozmazany, w uszach zaczęło mu szumieć. Całkiem lubił ten stan, czuł się rozluźniony, odprężony, pozbawiony zmartwień. I zamierzał utrzymywać, a może nawet i pogłębiać ten stan, zamawiając kolejny koktajl, w którym whiskey grało główną rolę, w akompaniamencie jakichś innych, mniej interesujących go alkoholi. I piłby tak sobie w spokoju i samotności, ale wtedy usłyszał kobiecy głos. Chwilę zajęło mu zrozumienie, że słowa, które wypłynęły z jej ust były skierowane właśnie do niego. Wtedy dopiero spojrzał na nią.\nNie znał jej. Był pijany, ale nie na tyle, by nie rozpoznać kogoś, kto znał. Tej kobiety nie znał, a czy ona znała jego? Nie wyglądało na to. Co więc od niego chciała? Zastanowił się nad tym chwilkę, ale szybko zrezygnował, uznawszy, że nie chce mu się nad tym myśleć.\n- Jak najbardziej. - Mruknął, oczywiście kłamiąc. Nic nie było w porządku. Choć teraz może i było? - Ależ idzie mi tak, jak iść powinno. - Dodał. Zero uszczypliwości, zero ironii. Jego głos był zaskakująco łagodny. Wziął w dłoń nową szklankę z alkoholem, uniósł ją lekko i zabujał nią, patrząc na Judith. Uśmiechnął się przy tym lekko, może nieco zadziornie, po czym upił łyka, zerkając na nią kątem oka. Czy zrobiłby coś takiego na trzeźwo?\n- Trafiłaś w samo sedno. Choć jeszcze minutę temu powiedziałbym, że towarzystwo szklanki z dobrym alkoholem całkowicie mi wystarcza. - Dodał po chwili, upijając kolejny łyk. A potem zerknął na nią kątem oka. - Co kobieta robi samotnie w takim miejscu jak to? - Nawet on czuł, że tu nie pasuje. A ona? Kobieta, całkiem urodziwa, szykowna. Tym bardziej.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 30.10.16 21:17\nJude zlustrowała postać mężczyzny od stóp do głów. Miała mieszane uczucia odnośnie tego czy pasował do tego lokalu czy też nie. Na pewno nie czuł się tutaj najlepiej i nawet wypity alkohol mu w tym nie pomagał. Jego odpowiedź tylko uświadczyła ja w tym przekonaniu. Chociaż z drugiej strony nie mogła się powstrzymać od lekko uśmiechu. Bardzo trafnie to ujął, musiała mu to przyznać. zmierzam w stronę urwanego filmu i pustki w portfelu Dodała za niego w myślach po czym przeniosła wzrok na barmana. Podał jej kilka zamówionych drinków. Zabrała jednego dla siebie a resztę odesłała do stolika przy którym siedzieli jej byli towarzysze. Tak, byli bo teraz znalazła sobie kogoś dużo ciekawszego. Judith nie wiedziała z jakiego matraiłu został zbudowany kręgosłup moralny tego mężczyzny ale miała pewne podejrzenia. Chętnie sobie popatrz jak to mozolnie budowana konstrukcja pęka i niszczeje. Dla tego usiadła obok niego i chwyciła naczynie w dłonie. Upiła z niego niewielki łyk i odstawiła ponownie na blat.\nJudith kiwnęła głową w geście zrozumienia. - Taaak mężczyźni z reguły w końcu wolą towarzystwo czyjejś pięści albo kobiecych ramion - odpowiedziała cichym i spokojnym głosem. To jeszcze nie była żadna insynuacja, żadne zaproszenie. Nikt nie powie, że w jej słowach nie było prawdy. Co nie zmienia faktu, że ta jej bezpośredniość w końcu zaprowadzi ją na stos. Znów sięgnęła po szklankę upijając z niej kilka drobnych łyków. Przyjemne ciepło ponownie rozlało się po jej ciele automatycznie niszcząc resztę społecznych hamulców i przy okazji niedobitki zdrowego rozsądku. Słysząc kolejne pytanie Judith uśmiechnęła się z lekkim rozbawieniem. - To samo co wszyscy, to samo co pewnie i ty - wskazała ruchem ręki na resztę sali i roześmianego towarzystwa. - zapominam o realnym świecie - dodała z lekko przesłodzonym uśmiechem\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 01.11.16 1:43\nTrzeba było jej przyznać - lepszego określenia znaleźć nie mogła. Zmierzać w stronę urwanego filmu i pustego portfela... Choć Bennett nigdy w życiu nie powiedziałby jej tego na głos, podświadomie z pewnością zdawał sobie sprawę z tego, że tak właśnie było. Może pusty portfel nie był jego marzeniem, a i urwany film można było zamienić na stan przed urwaniem filmu, ale generalnie chodziło o to, aby się upić i dobrze bawić. I to jak najszybciej. Dobrze też odgadła, że nie pasował tutaj zbytnio. Było to widoczne bardzo szybko, tak samo jak fakt, że nie przywykł do rozmawiania z kobietami w takich miejscach. I w taki sposób. Jego odgryzy były całkiem niesforne i niewinne. Ale czy to nie dodawało im jedynie uroku?\n- Z tego co wymieniłaś zdecydowanie wybieram to drugie. - Uśmiechnął się, zerkając na nią kątem oka, a następnie zwilżając usta. Upił spory łyk alkoholu, który sprawiał, że aż szumiało mu w uszach. Świat, choć lekko zamglony, zdawał mu się znacznie ciekawszy, kiedy był w tym stanie. Gdyby był trzeźwy zapewne nie pozwoliłby sobie na tego typu rozmowę. I nie odpowiadałby jej w ten sposób. Jego odpowiedź jednak wcale by się nie zmieniła. Z dwojga wymienionych pozycji zdecydowanie wolałby kobiece ramiona. Nie był zbyt dobry w bójkach. Ostatni raz bił się z Kruegerem - kilka miesięcy temu. A wcześniej chyba dopiero w Hogwarcie. Czyli całą masę czasu temu. Jaki wstyd przyniosłaby mu ewentualna bójka podczas której, z pewnością, po prostu zbierałby łomot... A może nie byłby aż taki zły? No cóż, nie było co ryzykować kiedy był w tym stanie. Mógł się zapomnieć i użyć różdżki. A kto wie czy nie było tu jakichś mugoli? Z pewnością było i to całkiem sporo.\n- Tak, to zdecydowanie dobre miejsce do zapominania. - Odparł, upijając łyk. I za nim kolejny. Kolejna szklanka stała się niemalże pusta. Barman zerkał na niego niepewnie, nie będąc pewnym, czy podsuwać mu pod nos rachunek, czy sprzedać jeszcze jednego jeżeli ten będzie chciał. Alan jednak nie dopił resztki trunku. Jeszcze nie. - Akurat tutaj jestem pierwszy raz. Ale nie jestem częstym bywalcem w miejscach tego typu. - Wyznał, być może niepotrzebnie. Po co to mówił? Nie wiedział, ale jego umysł był teraz mocno zamroczony przez alkohol. Chyba nie robił sobie zbyt dobrej reklamy tymi słowami. A może robił? No cóż. Był pijany. Nie przejmował się tym już.\n- Następnego ja stawiam. Zamawiaj co tylko chcesz. - Dodał po chwili, patrząc na jej szklankę. Nie martwił się o pieniądze, miał ich wystarczająco. Nic dziwnego skoro przez ostatnich kilka lat pracował całymi tygodniami i nie miał nawet czasu na wydawanie zarobionych pieniędzy.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 01.11.16 16:50\nCo widzisz Judith? Brązowe włosy i szare oczy, nie warto przecież spoglądać na całą twarz. Alkohol i tak spaczył jej zarys i przerysował typowe grymasy. Może należało się skupić na kolorze oczu? Szare, podobne do tych, jakie posiadała Skamander? Nie, one miały zielonkawy odcień a jej niebieski. Kryło się za nimi coś wyjątkowego? Coś czego jeszcze nie zdążył spaczyć wypity alkohol? Pytania, znowu tysiące pieprzonych pytajników. Judith odwróciła od niego spojrzenie. Już przecież wiedział, że mu się przygląda, że przez jego oczy próbowała dotrzeć do ukrywanej duszy i jeszcze jej uśmiech, delikatny i dobry. Może jednak niczego nie dostrzec, przecież nie musiał…zresztą co za różnica.\n- Tak - przyznała spokojnie - Szkoda byłoby przecież niszczyć taką ładną twarz - sięgnęła po swoją szklankę ukrywając za nią swoje rozbawienie. Nie, to była raczej auto ironia. Dobrze wiedziała, że swoim zachowaniem przypominała pannę z saloonu gdzieś na dzikim zachodzie. Teraz wystarczyło już tylko siedzieć, słuchać i wyglądać na wyjątkowo zainteresowaną. Jej towarzysz tylko potwierdzał jej przypuszczenia. Może powinna mu współczuć, to przecież tylko smutny człowiek szukający chwili wytchnienia. Ale po co ma mu współczuć jeśli może mu pomóc. Są przecież lepsze środki by zapomnieć o całym złym i niedobrym świecie.\n- Ładna twarz i dobra dusza - zauważyła z trochę nienaturalnym spokojem i opanowaniem. Sęk w tym, że jeżeli większość ludzi robi się po alkoholu wybuchowa i wojownicza to panna Skamander wydaje się łagodna i spokojna niczym baranek. Po co komu melisa i rumianek skoro mona mieć burbon i gin? - Trzeba cię stąd jak najszybciej zabrać zanim tacy jak my ściągną cię na złą drogę- dodała opróżniając swoją szklankę z ostatnim kropli mocnego trunku. Ciężko stwierdzić czy mówiła szczerze czy tylko żartowała. Sama nie była do końca pewna o co jej chodziło.\nGdy zaoferował, że zapłaci za jej kolejnego drinka miała ochotę się roześmiał. Biedny aniołek znalazł się wyjątkowo daleko od domu. Ale mogła się już tylko uśmiechnąć i skinąć na barmana by ten ponownie napełnił jej szklankę. - Dziękuję - zwróciła się w końcu do swojego towarzysza. - Jak mogę się odwdzięczyć? - spytała uśmiechając się delikatnie.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 12.11.16 21:03\nPrzyglądała mu się. Wiedział to, choć był w takim stanie, że mało się tym przejmował. Podświadomie nawet odczuwał, że całkiem mu się to podoba. Choć pozostające w nim resztki przyzwoitości (której zazwyczaj miał aż za dużo) nie pozwalały mu się do tego przyznać. Nawet przed samym sobą. A może zwłaszcza przed samym sobą? Dlatego jeszcze bardziej zawzięcie wbijał wzrok w szklankę. Mętny wzrok kogoś, kto był już całkiem mocno pijany.\nZaśmiał się cicho, jakby sam do siebie, kiedy skomentowała jego twarz po raz pierwszy. Zakołysał resztkami przezroczystego, procentowego trunku w szklanym naczyniu. Spojrzał na nią znad niego, zaśmiał się znów i ponownie wbił w nie wzrok. Rozbawiła go, a także na swój sposób zaskoczyła. Czy wszystkie kobiety w tego typu miejscu są takie? Czy to po prostu on miał "szczęście", że trafił właśnie na nią. Szczęście lub nieszczęście. Jeszcze nie wiedział bowiem jak ta cała sprawa się potoczy, prawda?\n- Komplement? Pozostaje mi teraz za niego podziękować. Odpowiadanie komplementem na komplement w tej sytuacji brzmiałoby sztucznie i nieszczerze. - Spojrzał na nią z zaciekawieniem obserwując jej reakcje. Sprawiał wrażenie, jakby chciał jeszcze zapytać ,,czyż nie?" i to właśnie w jej twarzy szukał odpowiedzi. Upił kolejny łyk trunku, a gdy tylko odstawił szklankę na blat baru, z jego gardła ponownie wydobył się śmiech. Zadziwiająco naturalny jak na taką nietypową dla niego sytuację. Oraz scenerię.\n- I ponownie komplement. Dlaczego mam wrażenie, że to bardzo drogie komplementy, za które będę musiał zapłacić? Jaka cena? - Zapytał, unosząc brew. Na jego twarzy malowało się zaś rozbawienie, które mogło być najlepszym dowodem na to, że jedynie żartuje, droczy się, prowadzi gierkę słowną. Gdyby jego trzeźwe "ja" obserwowało go teraz, złapałoby się za głowę. Nawet nie wiedział, że tak potrafił. Kiedy on ostatnio flirtował z jakąkolwiek kobietą? Nie pamiętał.\n- Tacy jak my? - Powtórzył, patrząc na nią z niemym pytaniem odbijającym się w oczach. Odpowiedź na te pytanie interesowała go zdecydowanie bardziej niż na poprzednie. Poczekał więc na nią, postawił jej drinka (jak na gentlemana przystało), a gdy zadała pytanie o odwdzięczenie się, w jego mózgu zapanowała istna burza. Przyzwoitość prowadziła zaciekłą walkę z odurzeniem alkoholowym.\n- A co proponujesz? Taniec? Jestem kiepskim tancerzem. Co powiesz więc na zwykłe spędzenie jeszcze kilku chwil z tym marudnym, nieznanym facetem, którzy samotnie upija się przy barze? No. Teraz już nie samotnie. I zdecydowanie pasuje mi opcja wykreślenia tego słowa z mojego obecnego opisu.\nOj, Bennett. Żebyś Ty zawsze był taki gadatliwy, bystry i elokwentny.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 02.12.16 19:05\nPoczuła się jak dziwka słysząc o zapłacie. Tak, bo przecież tak to właśnie wygląda. Kobieta przystrojona w kolorowe piórka prawi mężczyźnie komplementy by trochę go podbudować a potem otwiera przed nim swój największy skarb i najbardziej przerażającą broń, bezdenną dziurę między nogami. Na koniec dostaje zapłatę, kilka złotych monet. Z regału dużo mniej niż zasłużyła ale przecież mężczyźni już tacy są. Nie doceniają tego co zesłał im los albo są zwyczajnymi sknerami. Judith uśmiechnęła się pod nosem. Ciekawe czy to już objawy paranoi. Mogłaby przysiąc, że czułe jak brązowe tęczówki Sama wkręcają się w jej duszę. Co mówią? To co zawsze: „co ty najlepszego wyprawiasz Jude?”. Kolejny powód dla którego nie należało schodzić z tego przeklętego statku.\n- Twoja dusza - uśmiechnęła się zadziornie. Ciekawe ilu ludzi takich jak jej towarzysz podpisałoby pakt z samym diabłem gdyby tylko mieli gwarancje, że nie będą więcej cierpieć? Z ust panny Skamander wydobył się cichy niewinny śmiech. Chwilę później moczyła już usta w kolejnym drinku za który oczywiście podziękowała swoim najpiękniejszym uśmiechem.\n- Istoty które nie mają już nic do stracenia. - chude ramiona wzniosły się lekko ku górze. Nie jest człowiekiem więc nie mogła tak o sobie powiedzieć. Jakoś nie obawiała się, że mogłaby mu powiedzieć za dużo. Był pijany, na pewno bardziej niż ona a zresztą…nie ważne.\nSłuchała go dalej. Słuchała a z każdym jego słowie sumienie coraz głośniej obijało się o ściany jej podświadomości. Wiedziała, że ten człowiek obudzi się jutro rano i będzie żałować każdej sekundy dzisiejszego wieczoru. Oczywiście, że mogła go zabrać w jakiś ustronniejsze miejsce i odpowiednio się nim…zaopiekować. Ale czy naprawdę chciała być częścią wyrzutów sumienia? Nie, skoro już miała być dziwką to przynajmniej niech wiąże się to z odrobiną przyjemności. Duch starszego Skamandera zwyciężył ale tylko ten jeden jedyny raz! -Nie, szkoda takiej dobrej duszy. - zbliżyła się do niego, chwyciła brodę między palce i lekko musnęło jego usta. - Tobie jeszcze daleko do zatracenia - szepnęła tajemniczo i w końcu wyprostowała się. Przywołała do siebie jednego z kelnerów i włączyła mu w dłoń kilka złotych moment. - Dopilnuj, żeby ten pan wrócił bezpiecznie tam skąd przybył - obdarzyła chłopaka słodkim uśmiechem i zerknęła jeszcze na biedną pijaną przybłędę by się upewnić, że jeszcze nie spadł z krzesła.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 16.12.16 2:03\nDusza... Zaśmiał się pod nosem, kręcąc głową. Początkowo miał wrażenie, że się przesłyszał, jednak kilka spojrzeń posłanych w jej stronę utwierdziło go w przekonaniu, że jednak nie. A więc odstawił kieliszek na blat i spojrzał na nią. Przez chwilę w milczeniu lustrował ją mętnym, pijanym wzrokiem, przekręcając przy tym głowę. A potem uśmiechnął się nieco szerzej.\n- Dość drogie te komplementy. - Mruknął.\nCzy był typem, który oddałby duszę za to, aby więcej nie cierpieć? W tym momencie - prawdopodobnie tak. Miał tego cierpienia już trochę dość, gdy uderzyło w niego znacznie silniej, niż mógłby się tego spodziewać. I silniej niż kiedykolwiek wcześniej. Był jednak na tyle rozsądny (pomimo upijania się po barach), że zastanowił się nad podjęciem decyzji. Czy oddałby duszę? Cóż, to było bardzo dobre pytanie. Ale jest jedna rzecz, za którą bez wahania oddałby wszystko co miał, nawet duszę - za przywrócenie matki do życia. W tej chwili jednak udało mu się o tym nie pamiętać. Czyż nie po to zawitał w tym barze?\nZaśmiał się i wzruszył ramionami na jej kolejne słowa. Wypijając kolejnego drinka, robił nieodwracalny krok do przodu. A on popychał go w dalsze czeluści upojenia alkoholowego. Odbierały mu ostrość widzenia oraz trzeźwość myślenia. Popychały go w sfery, których nie znał u siebie na co dzień. Zaczął flirtować, być wygadany, elokwentny. Co zamierzał tym uzyskać? Cóż, nie myślał raczej o seksie. Chyba po prostu był samotny. Ale czy to nie znaczyło tego samego? Czy również nie prowadziło do seksu? Dobre pytanie. Ale tego wieczoru miał nie uzyskać na nie odpowiedzi.\nNa chwilę zdawał się wytrzeźwieć, kiedy poczuł miękkie usta na swoich wargach. A jednak zamroczenie umysłu wróciło dość szybko i nieoczekiwanie. Nie bardzo wiedział co się wydarzyło, ale kobieta zaczęła się oddalać, znikać z pola widzenia, mijając tańczących ludzi. Zachwiał się na krześle, jakby chcąc wyrwać do przodu i ją złapać, ale w porę zorientował się, że to pomysł, który najprawdopodobniej skończyłby się upadkiem. Wbił więc wzrok w blat i na chwilę zastanowił się nad tym wszystkim na tyle, na ile pozwalało mu upojenie alkoholowe. W głowie pobrzmiewały mu jej słowa, ciągle czuł zapach jej perfum, a na ustach smak jej warg. Co Ty wyprawiasz, Bennett?\nDopił drinka do końca, a potem zapłacił i odszedł z lokalu. Nietrzeźwy, chwiejący się, ale jakoś dał sobie radę. Chyba też dlatego, że czuwał nad nim ktoś, kto postanowił wziąć sobie do serca "prośbę" Judith.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 25.01.17 1:04\nDzisiejszego wieczoru wyglądałem doprawdy żałośnie. Elegancka szata, idealnie układająca się na moich ramionach oraz nienaganna fryzura. Nie brzmi jak scenariusz z horroru, prawda? Miałem tendencję do dramatyzowania, ale mniejsza z tym. Nogi zaprowadziły mnie dziś wieczorem do klubu, w tym nie było nic nadzwyczajnego. Nie bywałem w „Piórku” nieczęsto. Z reguły potrafiłem pojawiać się tutaj dość regularnie, w zależności od ilości obowiązków, które na siebie brałem, a ostatnimi czasy nie tylko w moim życiu było dość spokojnie. Nawet okupujący szatnię pucybut nie miał co dzisiejszego wieczoru liczyć na zarobek. Może miałbym inne zdanie o własnej sytuacji, gdyby nie to, że pierwsze swe kroki skierowałem ku barowi. Chociaż z pozoru nie było powodu, dla którego mógłbym zaglądać do butelki to każdy, kto wiedział co tak uparcie skrywam przed światem, wiedziałby dlaczego robię to z taką regularnością i zapamiętaniem. Nie spojrzałem nawet w stronę sceny, gdzie śpiewała właśnie jakaś młoda dziewczyna. Nie wyczekiwałem też pokazów burleski (a może tak tylko mi się zdawało?), chociaż z początku to one były przedmiotem mojego zainteresowania i ostatecznym elementem, dla którego zdecydowałem się zaprosić tutaj Theseusa. W tej chwili potrzebowałem jedynie zwilżyć gardło czymś przyjemnie palącym oraz najpewniej dokarmić raka, niechże tylko znajdę papierosy. Mijały minuty, a moje uparte poklepywanie się po kieszeniach nie zdawało egzaminu w takim stopniu, w jakim bym to sobie wyobrażał. Wreszcie machnąłem na to ręką. Przywołałem barmana niedbałym gestem dłoni, życząc sobie butelki Ognistej Whisky i opakowania papierosów, co by dopełnić ten obraz nędzy i rozpaczy. Zupełnie nie miałem oporów przed zaczęciem bez Traversa. Wiedział, że nie należę do najcierpliwszych jeżeli już potrzebuję utopić smutki w alkoholu i zapewne spodziewał się, że kiedy już wejdzie do Piórka Feniksa, ja będę już mocno wstawiony. Cóż, póki co nie byłem, to był mój niewątpliwy sukces i pewien postęp. Za to zdążyłem już napełnić szklaneczkę whisky i sączyłem ją niespiesznie, raz po raz zaciągając się dymem z zaczarowanego papierosa. Wzrok skupiłem wreszcie na scenie, obserwując jak zaczyna się na niej poruszać pierwsza z tańczących dzisiaj dziewczyn. Moja twarz nie zdradzała przy tym nic poza znużeniem, ale postanowiłem wreszcie nie dbać o zachowanie pozorów. Nie musiałem przed nikim prezentować sztucznego, dobrego nastroju, a już tym bardziej nie w towarzystwie przyjaciela.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 27.01.17 0:25\nMars z mojego czoła nie chciał zniknąć od samego rana, znaczył je brzydko, przekreślając smagłe ciało, na którym nie zdążyło się jeszcze odcisnąć piętno brytyjskiej bladości. Nie żebym specjalnie się tym przejmował, wiedziałem przecież, że w miejscu, do którego zmierzam bardziej liczy się zawartość mojego portfela niż to co sam sobą prezentuję. Poza tym, nie oszukujmy się, najbardziej mimo wszystko moje zainteresowanie wzbudzał nie sam lokal i atrakcje przezeń oferowane, a towarzysz, z którym byłem umówiony... Na ósmą, dziewiątą? Merlinie, za nic nie mogłem sobie przypomnieć. Nie, dałbym sobie rękę uciąć, że uzgodniliśmy późniejszą godzinę, jednak przekraczając progi Piórka i z daleka widząc przyjaciela siedzącego przy barze wiedziałem, że się pomyliłem. Nie odjęło mi to animuszu, bynajmniej. Dzielącą nas odległość pokonałem krokiem pewnym, można by powiedzieć, że całkiem rytmicznym, bo pod nosem wygwizdywałem jedną z bardziej znanych szant, której głównym motywem był Francuz dyndający na stryczku. Co właściwie było całkiem ironiczne zważywszy na moje korzenie – matka wyjątkowo lubiła mi przypominać, że nie tylko brytyjska krew przelewa się przez moje żyły.\n– To chyba jeden z bardziej przygnębiających widoków - zagaiłem, siadając z rozmachem na stołku przy czarnowłosym czarodzieju i kiwając głową na barmana, by polał jeszcze jedną kolejkę trunku zamówionego przez Greengrassa. - Samotny facet wgapiający się w barmana i kieliszek, ale oto przybywam ci z ratunkiem, moja ty, Penelopo - ostatnie słowo okruszyłem wybuchem śmiechu, sięgając do papierośnicy i wyjmując z niej jednego wonnego skręta, którego podpaliłem za pomocą różdżki. Zaciągnąłem się mocno, po chwili wypuszczając bardzo wolno dym z przepracowanych płuc, aż otoczył nas gęstym kłębem, który najchętniej rozgoniłbym machnięciem ręki. Kątem oka zerknąłem na Raleigha, próbując oszacować czy bardzo się na mnie gniewa.\nZazwyczaj byłem punktualny jak sama śmierć, jednak niekiedy gdy coś, a raczej ktoś, zbytnio mnie rozproszył, zatracałem umiejętność funkcjonowania jak w zegarku, uciekając myślami w kierunku, w którym wcale nie powinny biec. Chciałem je przystopować, naprawdę! Ale czy istniał do tego lepszy sposób niż pochłonięcie morza alkoholu z przyjacielem? Szczerze w to wątpiłem.\nTemat: Re: Klub "Piórko Feniksa" 27.01.17 18:01\nCzy w ogóle powinienem to komentować? Zagubiony we własnych myślach, pochłonięty pesymizmem i tym cholernym weltschmerzem skłonny byłem nawet udać, że jego obecność kompletnie mną nie poruszyła. Zresztą, moja twarz i tak była tak martwa, że gdyby nie delikatny poblask czarnych oczu, najpewniej wywoływany przez alkohol, można by podejrzewać, iż w istocie przy barze nie ma nikogo poza samym ciałem. Nie chciałem wracać na ziemię z wyżyn własnych, wewnętrznych rozpraw, a mimo wszystko przemogłem się. Nie mogłem być tak zwyczajnie nieczułym, wszak to ja byłem inicjatorem tej wizyty w Piórku Feniksa. Nie chciałem, nie mogłem, cóż za puste słowa, prosta wymówka. Kierując się narzuconymi mi schematami działania nie dotarłbym aż tutaj. Poślubiłbym pannę Lestrange i nigdy nie musiałbym przywdziewać obcych twarzy dla własnej, chorej (a jakże) satysfakcji. Które życie okazałoby się być wygodniejsze? Nie potrafiłem stwierdzić, a przynajmniej nie w tym momencie. Nie po alkoholu i nie przed całym tym show na scenie.\n- Well, I'm so lonely… I'll be there so lonely, I could die - zacytowałem, zresztą w rytm odpowiedniej melodii i dopiero wówczas odwróciłem spojrzenie od szklanki wypełnionej whisky. Zmierzyłem przyjaciela badawczym spojrzeniem i dopiero po zakończeniu oględzin uderzyłem szklanką o jego szklankę. - Koszmarnie wyglądasz - zauważyłem bezlitośnie, chociaż swoją milczącą niechęcią do wszystkiego na pewno przyćmiewałem Theseusa na tym polu. Poza tym, wcale nie prezentował się aż tak okropnie. Najpewniej oceniłem go tak jedynie dla własnej satysfakcji, ale i do tego ciężko było mi się przyznać nawet przed samym sobą. Spopielona końcówka papierosa ukruszyła się łagodnie, niemalże wypalając mi dziurę w szacie, którą minęła o milimetry, lecz ja zdawałem się tego nie zauważać. - Poradź coś na to, ekspercie do spraw sytuacji kryzysowych - poprosiłem, choć przez suchość mego głosu mogło zabrzmieć to zgoła odmiennie. Ostatnią rzeczą na jaką miałbym ochotę było wydawanie mu poleceń, więc po sekundzie zerknąłem ponownie na twarz Traversa. - Dobrze Cię widzieć - stwierdziłem jeszcze, zgniatając resztki papierosa w ozdobnej popielniczce i to byłoby na tyle, jeżeli chodziło o sentymentalną część tego spotkania. I tak za dużo już mówiłem. Poza tym chyba nie potrzebowałem udowadniać mu, że był ważnym elementem mojego życia. Zaufanie jakim go darzyłem zdecydowanie wykraczało poza jakiekolwiek inne, które łaskaw byłem rozdać w swoim dwudziestopięcioletnim życiu, a on o tym wiedział i przynajmniej powinien pamiętać.


ROWENTA Forever Sharp TN6000F4 Trymer - ceny i opinie w Media Expert\nDodatkowe końcówki służą do stylizowania brody o różnej długości: nasadka 1 mm do bardzo krótkiej, nasadka 3 mm do 3-dniowego zarostu i nasadka 5 mm do 10-dniowego zarostu.\n3 nasadki, Kabel USB, Ładowarka\nRafik 31 października 2021\nUrządzenie bardzo dobrej jakości! Trymer jest wygodny i prosty w użyciu, sprawdza się idealnie przy zaroście dłuższym, jak i krótszym. Nie powoduje podrażnień, nie wyrywa zarostu tylko precyzyjnie go przycina. Nic nie ciągnie, a więc zero bólu. Głośność sprzętu jest umiarkowana, nie działa zbyt głośno. Bardzo proste jest czyszczenie produktu, bo można zrobić to pod bieżącą wodą.\nRafał 30 października 2021\nOgólnie trymer jest świetny, pod wodą również super działa. Jednym jego minusem jest to, że niestety raz się lekko zaciął, ale do tej pory działa naprawdę super, więc może to kwestia tego, gdzie włoski wpadły tam, gdzie nie trzeba. Wyczyściłem i dalej się sprawdza. Warto kupić, bo wydaje mi się, że cena jest odpowiednia względem jakości. Korzystajcie, będziecie zadowoleni!\nDarek 1 grudnia 2021\nZachęcony pozytywnymi opiniami skusiłem się na to "cudo". Niestety przy pierwszym użyciu przyszło wielkie rozczarowanie. Ten sprzęt się nie nadaje do golenia. Nawet z kilkudniowym zarostem ma problem. Może przy stylizacji brody się sprawdzi, ale do golenia się nie nadaje. W mojej ocenie były to wyrzucone pieniądze.\nMariolka 20 października 2021\nSuper trymer, mąż zachwycony z prezentu. Zdecydowanie polecam, bo zarost męża wygląda teraz dobrze. Jest wodoodporny i ma wytrzymałą baterię. Dodatkowym plusem jest to, że można przycinać zarost na różne długości! Będziecie z niego zadowoleni!\nBogdan 30 października 2021\nMożna używać wszędzie\nProdukt rewelacyjnie sprawdza się podczas pielęgnacji zarostu. Akumulator trzyma dość długo. Za taką ceną naprawdę nie ma się do czego przyczepić. Fajne jest również to, że jest wodoodporny. Śmiało wybierajcie! Będziecie z niego zadowoleni!\nRemigiusz 29 października 2021\nPierwsze wrażenie na plus. Praktyczne urządzenie, którego można użyć w dowolnym miejscu. Zarost można dowolnie przycinać, podcinać, równać. Ma odpowiedni kształt, więc bardzo wygodnie się z niego korzysta. Ogólnie rewelka dla mnie!\nseba 15 października 2021\nDo krótkiej i długiej brody\nBardzo fajnie, że sprawdza się też w przypadku dłuższego zarostu. Nie muszę mieć do tego osobnego urządzenia.\nSprzęt dobrze strzyże. Bezawaryjny. Bardzo poręczny. Zdecydowanie polecam, bo sprawdza się na co dzień!\nRobert 27 listopada 2021\nGorąco polecam. Maszynka szybko się ładuje, dobrze strzyże, bez szarpnięć. Spełnia moje oczekiwania.\nSuper, że można używać trymer w kontakcie z wodą. Często korzystam z tej możliwości.


Samochody chłodnie - w jakich branżach się sprawdzą? - RytmDnia.pl\nSamochody chłodnie – w jakich branżach się sprawdzą?\nJesteś przedsiębiorcą i potrzebujesz samochodu, w którym możesz przewozić towar, który musi przebywać w odpowiedniej i niskiej temperaturze? W takim razie potrzebny jest Ci samochód chłodnia, jednak pojawia się pytanie, jak go wybrać, a także czy warto kupić nowy model. Istnieje możliwość wypożyczenia tego rodzaju pojazdów. Chcesz wiedzieć więcej na ten temat? W takim razie koniecznie zapoznaj się z naszym poradnikiem i dowiedz się wszystkiego, co najważniejsze.\nCzy warto mieć samochód chłodnie?\nZanim zdecydujesz się na kupienie samochodu chłodni koniecznie przekonaj się, czy jest Ci potrzebny. Tego rodzaju pojazdy są potrzebne tylko w określonych branżach i przy charakterystycznych towarach. Niezbędne są w branży gastronomicznej. Jeśli prowadzisz sklep spożywczy koniecznie zaopatrz się w takie auto, ponieważ przewożenie mięsa, lodów, napojów, a nawet owoców i warzyw wymaga zapewnienia im odpowiednich warunków w czasie drogi. Do tego nie wystarczą przenośne lodówki, ponieważ nie mają one takiej mocy jak chłodnie. Jeśli więc chcesz zadbać o jakość swojego towaru i zapewnić wysoką jakość oferowanych usług koniecznie wybierz samochód, który jest Ci do tego niezbędny.\nJak kupić samochód chłodnie?\nKolejnym aspektem, o którym nie można zapomnieć jest oczywiście rodzaj pojazdu. Jeśli chcesz go kupić, lub wypożyczyć koniecznie sprawdź jego przebieg, napęd i jakość. Decyduj się na pojazdy, które są sprawne i nie zawiodą Cię w środku drogi. Wybieraj tylko takie modele, w których możesz poczuć się bezpieczni i pewnie. Warto wiedzieć, że kupienie takiego pojazdu to bardzo duża inwestycja. Jest jednak dużo lepsze i tańsze rozwiązanie, czyli wypożyczalnia samochodów chłodni. Warto zapoznać się z ofertami różnych wypożyczalni, zapoznać się z opiniami innych przedsiębiorców i osób, które zdecydowały się na skorzystanie z ich usług. Dodatkowo można porównać oferty cenowo i wybrać dla siebie tą najatrakcyjniejszą, która naraża Cię na najmniejsze koszty.\nGdzie wypożyczyć samochody chłodnie\nZastanawiasz się, gdzie możesz wypożyczyć chłodnie? Koniecznie wybierz wypożyczalnie chłodni Warszawa, które cieszą się dużą popularnością i zaufaniem klientów. Wynajem chłodni warszawa to nie tak trudne zadanie, jak może się wydawać, Wystarczy sprawdzić osobę, która wynajmuje auta, sprawdzić ofertę i zdecydować się na pojazd, który doskonale sprawdzi się w Twojej firmie.\nOkazuje się, że wypożyczenie chłodni może być lepszym i tańszym rozwiązaniem dla większości przedsiębiorców.


Programy dla transportu i spedycji - Maciosoft - ingfinanse.pl\nPrzedsiębiorstwo Maciosoft to pomysłodawca oprogramowania SPEDTRANS. Program obejmuje CRM oraz umożliwia tworzenie ofert i cenników, rozmaitych zleceń transportu i spedycji, dokumentacji kosztowej. Dzięki modułowej budowie z systemu mogą skorzystać niewielkie, jak i duże firmy z branży TSL - transportowej, spedycyjnej, logistycznej, a także produkcyjnej lub handlowej. SPEDTRANS ma ponad 200 opcjonalnych modułów, które można dowolnie dostosować do indywidualnych potrzeb.\n© 2018 Programy dla transportu i spedycji - Maciosoft


Cervinia – na tych stokach nigdy nie brakuje śniegu | Ski Fashion\nCervinia to idealne miejsce na wyjazd narciarski. Tutaj nigdy nie brakuje śniegu. Nie bez powodu Cervinia jest nazwana Królową Śniegu. Ta stacja narciarska leży na wysokości 2050 m n.p.m. w północno-zachodniej części Włoch, u podnóża Matterhorn.\nNa tamtejszych nartostradach możemy przejechać na nartach setki kilometrów i to dosłownie. Łączna długość nartostrad to 360 km, w tym 75 km tras łatwych, 220 km tras średnich oraz 65 km tras trudnych. Na trasy narciarskie możemy dostać się jednym z wyciągów, a jest ich aż 56. Wyciągów kabinowych jest 18, krzesełkowych 23 i orczyków 15.\nTutaj każdy narciarz znajdzie coś dla siebie\nNa osoby początkujące oraz najmłodsze czekają szkółki narciarskie, łagodne stoki, ośle łączki i niebieskie trasy przeznaczone specjalnie do nauki.\nNatomiast na narciarzy o bardzo dobrych umiejętnościach i wysokich wymaganiach, czeka specjalna trasa Ventina o łącznej długości 11 km. Rozpoczyna się na lodowcu Plateau Rosa i schodzi do Cervini. Oprócz tego warta uwagi jest czarna trasa Cervinio w Cretaz. Na powyższych trasach trzeba mieć mocne nerwy i duże umiejętności.\nSnowboardziści mogą skorzystać z Indian Parku położonego najwyżej w całej Europie, znajduje się on na wysokości 3051 m n.p.m. Znajdziecie go w Plam Maison, znajdziecie w nim hopki i boarder cross.\nW Cervinia czeka na narciarzy jeszcze wiele innych atrakcji. W tym miejscu możecie iść na dyskotekę do Bianconiglio gdzie wieczorami grają muzykę na żywo lub na dyskotekę L’Etoile albo odwiedzić jakich lokalny pub.\nOsoby, które nie lubią głośnej muzyki i nocnych szaleństw mogą skorzystać z basenu, lodowiska, pojeździć po stokach, na które można dostać się jedynie helikopterem (heliski), pojeździć po oświetlonych stokach lub skorzystać z klubu fitness.\nTo jak, przekonaliśmy Cię do wyjazdu?\nTagi: Cervinia, narty, snowboard


Obowiązki domowe. Jak je podzielić? - Specjaliści Relacji Karolina Plichta\nKarolina Kochasz, Wychowujesz\tmałżeństwo, obowiązki domowe, Ola Budzyńska, pedagogika Montessori, przekonania, relacje, terapia par\t0\nTo pytanie spędza sen z powiek niejednej parze. Chyba wiem, dlaczego. Bo najczęściej to pytanie zadają kobiety. Czy słusznie? W tym artykule będzie się działo dużo, więc usiądź wygodnie, włącz tryb otwartego umysłu, analizuj i przemyśl, jak podzielić obowiązki domowe w kontekście swojego życia.\nróżnicach między małżeństwem XX i XXI wieku\nsposobie przeprowadzania rozmowy z rodziną o obowiązkach domowych\npodziale obowiązków w domu terapeutki par 🙂\nprzydatnych miejscach w sieci, które pomogą Ci poukładać domowe obowiązki\nZmieniające się role kobiet i mężczyzn\nŻeby zrozumieć, dlaczego podział obowiązków w małżeństwie XX wieku wyglądał tak, a nie inaczej, musisz sobie przypomnieć co nieco z historii. Mianowicie w czasach sprzed rewolucji przemysłowej, kobiety i mężczyźni pracowali r a z e m. Owszem – mięli inne zadania, ale spotykali się na przykład podczas wspólnych posiłków. Wraz z rozwojem przemysłu, mężczyźni zaczęli wyjeżdżać z domów i po prostu ich nie było. Kobieta zostawała w domu, którym się zajmowała i wychowywała dzieci. Nie jestem historyczką, więc wybaczcie mi uogólnienia, ale sądzę, że jest to bardzo ważne, aby dzisiejsze role kobiet i mężczyzn widzieć w szerszym kontekście.\n[products limit=”3″ columns=”3″ orderby=”rating”]\nPodział obowiązków domowych – XX i XXI wiek\nW XX wieku ten podział nadal się utrzymał, mimo że okoliczności zaczęły się zmieniać. Mianowicie: kobiety poszły do pracy, ale obowiązków domowych nikt im nie odjął. Nie przeprowadziłam na ten temat badań, ale z moich obserwacji wynika, że na razie w większości domów główny ciężar finansowy spoczywa na mężczyznach. Kobiety również pracują, ale zarabiają mniej oraz są odpowiedzialne za dom. Można powiedzieć, że model małżeństwa XX wieku jest kontynuowany. Mężczyzna zarabia więcej, bo jest przyzwolenie (społeczne i rodzinne), aby nie było go w domu przez długie godziny. I w taki sposób ten układ się utwierdza i racjonalizuje: kobieta nie będzie pracować dłużej/ gdzie indziej, ponieważ mąż zarabia więcej. Zatem jest to “sprawiedliwe”, że ona ma na głowie jeszcze dom. Ale gdyby zrobiła biznes plan i zaproponowała odwrócenie ról, zapewne mąż by się nie zgodził. 😉 Moją intencją nie jest krytykować taki podział. To jest moja osobista obserwacja, którą się dzielę.\nZ kolei małżeństwo XXI wieku jest dopiero w fazie konstytuowania się. Kobiety w ostry i wyrazisty sposób sprzeciwiają się klasycznemu podziałowi obowiązków, ale mężczyźni nie za bardzo wiedzą, co z tym zrobić, ponieważ przez ostatnie lata ruchy feministyczne skupiały się wyłącznie na roli kobiet. Dziś to się już zmienia. Zupełnie oczywistym jest, że kobiety chodzą do pracy i mają możliwość zarabiania takich samych bądź większych pieniędzy niż ich mężowe. Świetnie sobie przy tym radzą, bo – mam wrażenie – są wspierane przez “ducha czasu”. Z kolei mężczyźni są pozostawieni samym sobie. Nie za bardzo wiedzą, kim mają być, jeśli już nie “głową rodziny”, “utrzymującym rodzinę”.\nBezsensownie byłoby oceniać, który z tych podziałów obowiązków jest lepszy czy gorszy, ale z pewnością powinien zostać u z g o d n i o n y. Najlepiej jeszcze zanim podejmie się decyzję o małżeństwie. W którym wieku sytuuje się Twoje małżeństwo? 😉 Daj znać w komentarzu!\nJak przeprowadzić rozmowę o obowiązkach domowych z całą rodziną?\nZanim dojedzie do rozmowy o podziale, warto zacząć od obserwacji faktów i zaprosić do tego całą swoją rodzinę (dzieci również). Ważne, aby członkowie rodziny nie poczuli się ocenieni, więc obserwacja ma służyć wyłącznie ustaleniu rzeczywistego wykonywania obowiązków. Możesz mieć wrażenie, że WSZYSTKO jest na Twojej głowie, tymczasem okazuje się, że od dwóch lat nie zatankowałaś samochodu. Chodzi o jak najbardziej zbliżony do rzeczywistości obraz tego, kto, co, kiedy i ile razy wykonuje w Waszym domu. Myślę, że możesz też przygotować tablicę z obowiązkami domowymi i powiesić ją w widocznym miejscu, nie mówiąc przy tym NIC. Członkowie rodziny i tak najprawdopodobniej zapytają Cię “cóż to takiego powiesiłaś na ścianie”. Ten etap może przynieść duże zmiany w Waszej rodzinie. Zazwyczaj nikt nie chce wylądować z pustymi polami pod koniec tygodnia. 😉\nPodsumuj obserwacje i porozmawiaj z mężem\nPo pierwsze: doceń. Podziękuj za sposób, w jaki Twój mąż troszczy się o dom. Może płaci rachunki? Zajmuje się samochodem? Naprawia, przenosi, ulepsza? Po prostu podziękuj i zaproś go do przeanalizowania tablicy. Bardzo ważne jest, aby ta rozmowa odbywała się w spokojnej atmosferze, bez roszczeń z Twojej strony, bez zamierzenia wprowadzenia rewolucji. Domyślam się, że możesz czuć się przemęczona i doskonale to rozumiem, ale rewolucja i wprowadzanie gwałtownych zmian zazwyczaj przynosi konflikt, a nie rozwiązanie Twojego kłopotu. Przecież chcesz z m i a n y na lepsze, prawda? Zatem trzeba uzbroić się w cierpliwość, a jeśli naprawdę nie potrafisz jej z siebie wykrzesać i od razu chcesz rewolucji – musisz przygotować się na konsekwencje, czyli: smród, brud, kłótnie i generalnie – burzliwą domową atmosferę.\nPytaj – nie oznajmiaj\nJest zasadnicza różnica w wyrażaniu swoich oczekiwań i potrzeb, jeśli ubieramy je w pytanie, a nie oznajmujący ton. Przykłady:\nCzy widzisz możliwość, abyś w ciągu tygodnia mógł zapakować trzy zmywarki? Kiedy by Ci to pasowało?\nPo drodze z pracy masz po drodze sklep. Może miałbyś czas, żeby codziennie kupować chleb? Obok jest kiosk. Mógłbyś przy okazji wstąpić sobie po gazetę.\nChciałabym zapisać się na angielski. Myślisz, że moglibyśmy coś zmienić w naszym planie dnia, abym mogła zapisać się na zajęcia raz w tygodniu?\nMożesz sobie pomyśleć: “co to za służalczy ton? mnie się to należy, jak psu buda!”. Okej, być może. To tylko propozycja, ALE.\nGdyby mój mąż chciał wprowadzić zmiany w MOJE życie po to, aby ON coś sobie mógł zrobić/poukładać/gdzieś pójść itd., to WOLAŁABYM, aby użył właśnie takich formuł, jakie przedstawiłam wyżej. Starałam się w nich zawrzeć informacje zarówno o mojej potrzebie, jak i okazać szacunek drugiej osobie oraz wzięłam pod uwagę możliwość odmowy.\nUstal z mężem, czy i jak angażować dzieci w obowiązki domowe\nWiele osób uważa, że dzieciństwo to nie czas na pranie, gotowanie, sprzątanie. Być może, ale z pewnością dzieciństwo jest czasem n a u k i dbania o to, co ważne: o siebie, o bliskich i o dom również. Zatem w wypadku dzieci również bardzo istotne jest, jak im przekazujemy informacje i czego je uczymy! Każąc im prać, gotować i sprzątać po to, aby stały się sługami jest niedopuszczalne! Natomiast nie ma NIC złego w tym, aby wyjaśnić dzieciom, że dom jest wspólnym dobrem i są przestrzenie wspólne, o które każdy powinien zadbać, a to j a k dana osoba ma o konkretne miejsca dbać – można ustalić.\nWażne, abyście z mężem mieli wspólną wizję, a jeśli jej nie macie, to warto poszukać punktów styku tych różnych wizji i dopiero te punkty styku przedstawiać dzieciom. Być może poniższa sekcja o tym, jak obowiązki domowe rozkładają się w naszej rodzinie, pomoże Ci wyobrazić sobie, w jaki sposób w s z y s c y (nawet 22 miesięczne dziecko!) mogą być zaangażowani w ukochiwanie domu. Tak, bo my – poprzez nasze sprzątanie, pranie, podklejanie i co nie tylko – przytulamy nasze wspólne dobro, jakim jest nasz dom (a konkretniej – nasze mieszkanie).\nObowiązki domowe w naszej rodzinie\nW angażowanie Hani (naszej prawie dwuletniej córki) w obowiązki domowe duży wpływ miała Pani Swojego Czasu, czyli Ola Budzyńska oraz… żłobek.\nOla napisała i powiedziała o obowiązkach domowych dzieci dość sporo. Poniżej macie linki do dwóch miejsc:\nArtykuł, w którym Pani Swojego Czasu tłumaczy, dlaczego kobiety i generalnie rodziny nie mają czasu dla siebie. W skrócie: zajmują się życiami innych ludzi (na przykład swoich dzieci 🦸🧚🤹🤼🤸), więc na swoje już nie mają miejsca w harmonogramie 🤷.\n#kawazbudzynska (cotygodniowy live, jaki prowadzi Ola) O SAMODZIELNOŚCI DZIECI, w którym również mówiła o przeżywaniu życia ZA nasze dzieci, co naprawdę nikomu nie wychodzi na dobre.\nNie ma podziału obowiązków domowych, który da się zastosować do każdej sytuacji rodzinnej. Każda para musi to ustalić między sobą i zdecydować, uwzględniając takie okoliczności:\nw jakim wieku są dzieci i ile ich jest\nw jakiej kondycji zdrowotnej (fizycznej i psychicznej) są członkowie rodziny\njakie są aktualne priorytety członków rodziny? Na przykład ktoś ma egzamin maturalny, więc tymczasowo zostaje zwolniony ze wszystkich obowiązków.\nkto i co l u b i robić (często o tym zapominamy!)\nco Ty dopiszesz do tej listy? Podziel się w komentarzu pod tym artykułem, co j e s z c z e należy\nPodział w naszej rodzinie\nW naszym domu kierujemy się zasadą, że nic nie jest nam dane raz na zawsze: chcemy być elastyczni i uważni na codzienność. W związku z tym obowiązki domowe t e r a z wyglądają tak:\nKarolina: gotowanie, zakupy, opłacanie rachunków związanych z mieszkaniem, sprzątanie, zawożenie Hanny do żłobka\nAdam: wszystko, co dotyczy samochodu (tankowanie, sprzątanie, ubezpieczanie, naprawy), dbanie o sprzęty domowe i firmowe (oboje prowadzimy działalność gospodarczą i mamy dość dużo różnych sprzętów), ubezpieczenie mieszkania, sprzątanie, przywożenie Hanny ze żłobka do domu, wszechogarnianie spraw urzędowo-formalnych\nHanna (22 mc): wyciąganie i wkładanie sztućców ze zmywarki, pomaganie w rozwieszaniu prania, nastawianie pralki i zmywarki, sprzątanie swoich zabawek. UWAGA: trzeba rozróżnić tutaj wyraźnie n a w y k i od obowiązków domowych. Hania obecnie uczy się myć zęby i jest to nauka nawyku, a nie jej obowiązek. Tak samo jest z samodzielnym jedzeniem, czy ściąganiem pampersa przed kąpielą.\nObowiązki córki są egzekwowane różnie. Na razie bardzo chętnie się ich podejmuje, ale to nie jest tak, że zmywarka nie zostanie włączona, dopóki Hania jej nie włączy, co w przyszłości być może będzie miało miejsce. “Jeśli nie włączysz zmywarki – to nie będziemy mieli czystych naczyń, co nam wszystkim utrudni funkcjonowanie.” W moim odczuciu jednak nie czas na razie na takie stawianie sprawy. Przede wszystkim zależy nam na tym, aby Hania uczyła się, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za nasze mieszkanie. Jesteśmy wdzięczni, że je mamy, a jego stan i estetyka zależą prawie wyłącznie od nas. Wszystkich.\nNasz podział jest elastyczny. Mogę powiedzieć, że nasze małżeństwo wkroczyło w XXI wiek. Adam również sprząta mieszkanie, również robi drobniejsze zakupy. Ja raz na jakiś czas tankuję czy próbuję ogarnąć jakąś formalną czy urzędową sprawę. Jeśli chciałybyście o coś dopytać i interesują Was kulisy naszego podziału obowiązku, pytajcie w komentarzu lub pod tym postem na Facebooku.\nCo mówią obowiązki domowe o Waszej relacji?\nBrak porozumienia małżonków w kwestii podziału obowiązków domowych bywa tak frustrujący, że niejedna para zgłasza się na terapię. Jest to temat, z którym spokojnie możecie przyjść do terapeuty! To, jak dzielicie obowiązki w domu jest w dużej mierze wynikiem Waszego porozumienia, sposobu komunikacji, bliskości i okazywania sobie szacunku. Te czynniki z kolei wypływają z Waszych przekonań, a przekonania zostały wypracowane w toku wychowania i socjalizacji. Tak oto dochodzimy do tego wniosku, co zawsze: jeśli chcesz wprowadzić jakieś zmiany w związku, musisz zacząć od siebie. A co to oznacza dokładnie? Zapoznać się ze swoim sposobem funkcjonowania, który wynika z tego, gdzie i przy kim się urodziłaś, jak zostałaś wychowana, co zostało Ci “wpojone” do głowy. Trzeba to zlustrować i zastanowić się, czy to służy budowaniu Twojej relacji.\nByć może Ty jesteś już w XXI wieku, a Twój mąż jeszcze się waha. Nie wie, kim ma być. Gdyby zaczął spełniać Twoje oczekiwania, poczułby się upokorzony. Myślę, że jest to naprawdę adekwatne słowo. Dla mężczyzny XX wieku latanie ze ścierą po domu jest nie do pomyślenia. Jakby miał zostać odarty z godności. Ja się nie śmieję. Ja mówię poważnie i uważam, że należy to wziąć pod uwagę, kiedy zaczyna się tematy związane z rolami kobiet i mężczyzn, których wyrazem jest na przykład podział obowiązków domowych.\nJesteś dzieckiem czy dorosłym w związku?\tJak rozmawiać z mężem? Terapeutka par podpowiada


Surround w kieszeni - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nSurround w kieszeni\n16.04.2003, godz. 10:00\nSamsung zaprezentował przenośny odtwarzacz plików MP3 YP-55, wyposażony w tuner radiowy oraz system WOW, symulujący dzwięk przestrzenny.\nYP-55 dostępny będzie w dwóch wersjach, różniących się pojemnością pamięci - jedna wyposażona będzie w 128 MB, zaś druga - w 256 MB pamięci flash. Niepowtarzalne doznania dźwiękowe ma zapewnić jego użytkownikom system surround WOW firmy SRS Labs - przedstawiciele Samsunga zapewniają, że YP-55 będzie pierwszym przenośnym odtwarzaczem audio, w którym zastosowano takie rozwiązanie.\nUrządzenie ma również wbudowany tuner radiowy oraz złącza USB i minijack. To ostatnie umożliwia rejestrowanie dźwięku z zewnętrznych źródeł - np. mikrofonu czy odtwarzacza CD. Obsługę YP-55 ułatwia duży, czytelny wyświetlacz LCD.\nOdtwarzacz dostępny będzie pod koniec kwietnia. Kosztować będzie 170 USD (wersja 128 MB) lub 205 USD (wersja o pojemności 256 MB).


Woda - część I\nWoda jest podstawą życia, prawda? Bez niej wszystko by umarło. Ale to już wiecie, jak sądzę. A co by się stało, gdyby ta woda zniknęła? Tak właśnie się stało - na Ziemi, z niewyjaśnionych przyczyn, cała woda wyschła. Rzeki, jeziora, morza oraz oceany. Wszystko zniknęło. Nawet woda butelkowana, po prostu wszystko. Z napojów także, pozostała z tego jedynie papka cukru i innych tego typu rzeczy. Owoce spotkał ten sam los. Bez wody ludzkość wytrzyma... Bo ja wiem?\nWoda - część II\nWyszedłem na zewnątrz z plecakiem oraz dwoma pustymi butelkami i zacząłem szukać ludzi. A tak właściwie jednego człowieka. Byłem okropnie spragniony. Myślałem tylko o krwi. Po chwili znalazłem świeże ciało jakiegoś faceta, na oko, miał koło trzydziestki. Chyba zmarł z odwodnienia. Cóż, przynajmniej nie będę musiał nikogo zabijać...\nWoda - część III\nDo wieczora oglądałem wiadomości w telewizji. Pieprzenie o żołnierzach, biednych ludziach dziennie umierających z odwodnienia bądź niekoniecznie naturalnie i o prośbach zaprzestania picia krwi. To co my mamy, do cholery, pić? Wyłączyłem telewizor i spoglądnąłem na zegar wiszący na ścianie pomalowanej obrzydliwą, żółtą farbą. Dochodziła już dwudziesta druga, tak więc położyłem się spać. Gdy już zasypiałem, obudziło mnie walenie do drzwi. Popatrzyłem przez wizjer kto puka. Ogromnie się zdziwiłem widząc tam całego zakrwawionego Jacka, okropnie przerażonego zresztą. Miał krótkie, czarne włosy, błędny wzrok, a jego ubrania były w większości czerwone od krwi. Wpuściłem go i zapytałem się co się stało.\nWoda - część IV\nRano nad miastem unosiła się mgła, która stopniowo opadała. Była bardzo gęsta. Wyjrzałem przez szparę pomiędzy deskami przybitymi do okna. Zauważyłem we mgle jakieś sylwetki zmierzające powoli w naszą stronę.\nWoda - część V\nPatrzę w lustro i się zastanawiam. Czym się stałem? Czy tak naprawdę nie różnię się wcale od tamtych białych potworów? Minął chyba tydzień, przynajmniej tak mi się wydaje. W ciągu owego tygodnia zabiłem już jedenastu ludzi. Jacka jak na razie nie odnalazłem, obawiam się najgorszego. Uspokoiłbym się, gdybym chociaż znalazł jego zwłoki, ale tak? W sumie skoro tamta kobieta, którą niegdyś widziałem, stała się bestią, to czemu z Jackiem nie miałoby się stać tak samo? Nienawidzę się. Nienawidzę tego świata. Zastanawiałem się nad samobójstwem, ale najpierw chcę się dowiedzieć co się stało z przyjacielem. Bo cóż mogę tutaj zmienić? Nasuwa się też jeszcze jedno pytanie. Gdzie podział się Bóg? Czy zapomniał o nas? Znalazłem cytat Goethego w książce, którą dostałem właśnie od Jacka.\nWoda - część VI\nWoda - część VII\nWoda - część IX


Jak wyposażyć firmę sprzątającą? - NAJLEPSZE PORADY - Praktyczne darmowe porady online.\nNajlepsze Porady BiznesJak wyposażyć firmę sprzątającą? Ocena 5 na podstawie 2 komentarzy\nZałożenie profesjonalnej firmy sprzątającej nie ogranicza się wyłącznie do uzyskania odpowiedniego kapitału, zatrudnienia i przeszkolenia pracowników czy zakupienia podstawowych elementów wyposażenia. Im bardziej nasz biznes będzie się rozrastał, tym więcej trzeba będzie zainwestować w zaawansowany i profesjonalny sprzęt, który nie tylko będzie odciążał pracownika, ale również jest gwarancją szybkiego i efektywnego sprzątania. W miarę rozwoju firmy powinna wzrastać oferta wszystkich usług. W jakie maszyny czyszczące wyposażyć firmę sprzątającą, aby pomogły one szybko i sprawnie zwrócić się całej inwestycji?\nNa sam początek firma sprzątająca powinna być wyposażona w podstawową chemię do czyszczenia mocnych zabrudzeń, a także akcesoria, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania. Jednym z pierwszych profesjonalnych urządzeń dla firmy sprzątającej powinien być wysokiej jakości wózek do sprzątania https://www.elinea.pl/kategoria/wozki-do-sprzatania-7401.html, który jest wykonany z tworzywa sztucznego lub stali chromowanej. Obowiązkowo wózek powinien być wyposażony w cichoskrętne koła, które umożliwiają wygodne manewrowanie z minimalnym nakładem siły nawet w trudno dostępnych miejscach. Standardem w wózkach do sprzątania są uchwyty na worki o zwiększonej pojemności, wiadra, a także wyciskarka do mopów, dzięki której nie będziemy musieli brudzić rąk, a także nie zachlapiemy nadmiernie podłogi. Ciekawym pomysłem do wózka do sprzątania jest przesłonka, dzięki której całość będzie prezentowała się dyskretnie i elegancko.\nOdkurzacz na sucho i szorowarka\nKolejnym ważnym sprzętem, w który warto wyposażyć swoją firmę sprzątającą, jest odkurzacz profesjonalny, który pozwala nie tylko na czyszczenie zabrudzeń na sucho, ale również na mokro. Lekka i prosta konstrukcja pozwoli na skuteczną i bezpieczną pracę niemal w każdych warunkach. Odkurzacze https://www.elinea.pl/kategoria/odkurzacze.html pozwolą nie tylko na zbieranie rozlanych zabrudzeń z posadzek, ale również na czyszczenie plam z dywanów czy wykładzin. "Must have" każdej firmy sprzątającej jest zdecydowanie szorowarka, która umożliwi początkującej firmie sprzątającej czyszczenie różnorodnych powierzchni.\nodkurzanie wózki do sprzątania odkurzacze profesjonalne firma sprzątająca\nW każdej firmie sprzątającej powinna być odpowiedna chemia do czyszczenia oraz dobrej jakości odkurzacze.


Powrót do gry - likewedoit\nCzym zaskoczył nas pierwszy rok (POZA)szkolny\nLifestyle? Tylko tyle, czy aż tyle?\nAutor: Ola Kiedy: Sierpień 2016\nKoniec wakacji - najwyższa pora na nowości!\nOj, długo go u mnie nie było.\nLada moment będzie 60 dni, ponad 8 tygodni!\n2 miesiące przerwy!\nPrzerwy nie do końca zamierzonej, która na pewno nie miała trwać, aż tak długo.\nZ różnych powodów wyszło jednak inaczej.\nW dodatku ilość wakacyjnych treningów, które udało mi się zrobić w między czasie na pewno nie powala ani swoją długością, ani intensywnością.\nTo oznacza tylko jedno:\nBędę nieźle cierpieć po powrocie!\nzawody 99 Problems, lipiec 2016\nJednak na pocieszenie samej siebie znalazłam zalety aktualnej sytuacji!\nTo świetna okazja do tego, aby w końcu dopracować porządnie podstawy, a pewnych rzeczy nauczyć się nawet i od nowa, dbając przy tym szczególnie o standardy.\nBez jakiegoś specjalnego pośpiechu i bez wyścigów, a także ze sporą dawką dystansu do całej swojej dotychczasowej crossfitowej wiedzy i umiejętności.\nZapowiada się obiecująco, tym bardziej, że będzie się to działo w nowym boxie.\nCzyli taki mały nowy początek - trochę tak jak niespełna 3 lata temu.\nPoprawa techniki i wytrzymałości we wszystkich najważniejszych elementach CrossFitu.\nA jak już uda mi się ogarnąć na nowo, to być może start w zawodach rangi podobnej jak te, które miały miejsce w lipcu w Warszawie. Oczywiście nie po to, aby cokolwiek tam wygrywać, tylko po to, aby się sprawdzić i iść dalej.\nDobrze byłoby zacząć od sprawdzenia aktualnych PR'ów (Personal Record). Dobrze byłoby też część wyczynów nagrywać, po to aby przejrzeć na oczy, kiedy będzie mi się wydawało, że technicznie ogarnęłam już dany temat :)\nByć może uda się czasem coś nagrać lub sfotografować, a to oznacza, że (nareszcie!) będzie trochę więcej crossfitowego spamu - najwięcej pewnie na Instagramie i w Stories, a czasem może skleję też coś na YouTuba.\nZa mną weekendowe warsztaty fotografii. Dzięki nim nareszcie zaczęłam choć trochę rozumieć i dostrzegać możliwości naszego aparatu fotograficznego.\nAby warsztaty przyniosły efekty i nauka nie poszła w zapomnienie, będę ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć.\nJak to się przełoży na bloga?\nNa pewno pojawią się tu wpisy typowo fotograficzne, które wzbogacą naszą kronikę i bloga wizualnie.\nOczywiście nie będą to żadne dzieła fotograficzne, ale jak na moje umiejętności to i tak będzie pewnie szał! :)\nPlany pozaszkolne od września mamy wyważone, choć pod względem logistyczno-czasowym ambitne. Istnieje zatem spore prawdopodobieństwo, że dziennie będziemy latać to tu, to tam, czyli okazji do focenia będzie więcej.\nCałe szczęście, że przynajmniej do szkoły dziennie latać nie musimy - nie wiem jak mielibyśmy się wtedy wyrabiać ;)\nTo wszystko oznacza, że zapowiada się dla nas kolejny ciekawy i intensywny czas, więc tych, którzy chcą nam towarzyszyć i kibicować niezmiennie zapraszam raczej na naszego Instagrama niż na Facebooka.\nI oczywiście na bloga, który jak już wspominałam TUTAJ, będzie dojrzewał sobie w swoim tempie.


Nawigacja morska w pytaniach i odpowiedziach, Piątek Zbigniew Pan Tadeusz\nStrona główna / Sport / Nawigacja morska w pytaniach i odpowiedziach - Piątek Zbigniew\nNawigacja morska w pytaniach i odpowiedziach\nAutor: Piątek Zbigniew\nNasza cena: 48,00 zł 42,20 zł\nDzisiejsza technologia oferuje nam wspaniałe urządzenia nawigacyjne. Za pomocą tych urządzeń w łatwy sposób potrafimy określić pozycję obserwowaną jachtu bez względu na porę dnia czy warunki pogodowe. Problemem pozostaje interpretacja wskazań tych urządzeń oraz ich stopień niezawodności. Co robić gdy elektronika na jachcie wysiądzie? Odpowiedź na to pytanie jest prosta; konieczne jest posiadanie wiedzy o nawigacji klasycznej.\nPodręcznik Nawigacja morska w pytaniach i odpowiedziach, w sposób niezwykle przystępny przekazuje wiedzę niezbędną do praktycznego stosowania nawigacji klasycznej, a także do posługiwania się i interpretowania wskazań elektronicznych przyrządów nawigacyjnych. Systematyzuje i porządkuje wiadomości, wyrabia w Czytelniku dobre nawyki i pomaga opanować wiedzę, która sprawia, że załoga jachtu czuje się pewnie i bezpiecznie.\nLiczne kolorowe rysunki, schematy poglądowe i przykłady zaczerpnięte z praktyki morskiej sprawiają, że książka może być przydatna również doświadczonym nawigatorom.