Wysłany: 9:44:00 10-07-11 Temat postu:\nBiedny Rex nie akceptuje siebie... Trochę przeraziło mnie, gdy powiedział wybacz mi to co zrobię, błagam - to trochę tak, jakby usprawiedliwiał się już na wypadek, gdyby nie zdołał się opanować i siłą wziął to, co jego zdaniem, mu się należy... Mam nadzieję, że jednak do tego nie dojdzie i wszystko skończy się dobrze\nTegan i Roxy... wiedziałam, że to będzie ona, ale gdzieś po cichu liczyłam może na jakąś śmiertelniczkę, której uratuje życie podczas patrolu Nie wiem, ale w Roxy jest coś, co mi się nie podoba. Może to jednak dlatego, że w sumie bardzo niewiele o niej wiemy\nPozdrawiam i jak zwykle z niecierpliwością czekam na new:D\nWysłany: 16:19:04 10-07-11 Temat postu:\nNo, no, no... Roxy i Tengan... Kto by pomyślał...\nW sumie cieszę się, że on też tam sobie kogoś znalazł...\nRex jest mieszańcem... Neli zrozumiała wreszcie, że powinna poddać się temu, co czuje do Rexa... W sumie się cieszę, że oni też sobie wszystko wyjaśnili...\nCiekawa jestem, co się wydarzy dalej...\nWysłany: 22:58:18 10-07-11 Temat postu:\nDzięki dziewczynki za komentarze\nNami - nie wiem czy pomiędzy Rexem i Neli wszystko jest do końca wyjaśnione. Powiedziałabym, że przede wszystkim dziewczyna zrozumiała kim jest Rex i dlaczego zachowuje się wobec niej w taki sposób\nagam - muszę powiedzieć, że trafiłaś w sedno jeśli chodzi o Rexa i jego usprawiedliwienie się. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego kim jest i jak może zareagować więc jedyne co mu pozostaje przeprosić za coś co może zrobić ....\nCo do Tegana i Roxy - nie byłabym taka surowa co do tej dziewczyny ma charakterek i jest tajemnicza dlatego do tej pory nic o niej nie wiecie ale obiecuję, że to się zmieni wkrótce\nJeśli chodzi o śmiertelniczkę to się jeszcze zobaczy, bo muszę przyznać, że mam pewien pomysł, ale to jeszcze nic pewnego Na razie muszę ogarnąć te wątki, które poruszyłam co do reszty to się jeszcze zobaczy. Może będę musiała napisać drugi sezon ???\nWysłany: 19:29:51 13-07-11 Temat postu:\nSara wyszła ze swojej sypialni i skierowała się do schodami w dół. Dom wydawał się taki pusty kiedy nie było w nim Alexa, Tegana i całej reszty. Poza tym nie mogła znaleźć Neli i to coraz bardziej ją martwiło. Usłyszała czyjeś głosy w Sali treningów i skierowała się w tamtą stronę. Stanęła w drzwiach i oparła się o framugę. Dante ćwiczył ze sztangą, chodź wcale nie było mu to potrzebne, a Roxy siedziała na stole i sprawdzała swoją kuszę.\n-\tMożna cię wyczuć na kilometr – powiedziała Roxy i uśmiechnęła się pod nosem patrząc na Sarę z rozbawieniem. Dante usiadł na ławeczce i spojrzał raz na jedną raz na drugą dziewczynę.\n-\tNic na to nie poradzę – powiedziała Sara i podeszła do Roxy – jedyne co potrafię to zatuszować swoją obecność mentalną. Zapach to coś zupełnie innego. Nie umiem go ukrywać tak jak wy, nie zapominaj, że nie jestem wampirem – dodała ze smutkiem i sięgnęła po jeden ze sztyletów leżących na stoliku obracając go w dłoni. Roxy przygryzła policzek od środka nad czymś się zastanawiając.\n-\tSaro nikt nie ma do ciebie o to pretensji – pocieszył ją Dante uśmiechając się łagodnie.\n-\tWiem, ale to nie zmienia faktu, że nie jestem w stanie wam pomóc w taki sposób w jaki to by się wam przydało. Muszę się jeszcze wielu rzeczy nauczyć jeśli chodzi o swoją moc, ale w pewnych kwestiach pozostanę dla was ciężarem – dodała i przeczesała włosy palcami. Odłożyła nóż i oparła się plecami o stół.\n-\tPrzestań gadać głupoty – powiedziała Roxy i zeskoczyła z gracją ze stołu – potrafisz zatuszować swoją obecność mentalnie więc nauczymy cię maskować swój zapach chodź na krótką chwilę – powiedziała i odłożyła kuszę na stół. Sara spojrzała na nią z powątpieniem.\n-\tJak masz zamiar to zrobić? – zapytał Dante i oparł łokcie o kolana unosząc brwi z zaciekawieniem.\n-\tNie twierdzę, że umiejętności Sary będą dorównywały naszym, bo to niemożliwe, ale może przez pewien czas zamaskować swoją obecność. To będzie trudne, ale wiem, że się uda – uśmiechnęła się pewna siebie – masz zdolności parapsychiczne prawda? Wyczuwasz wroga, potrafisz wznieść barierę by nikt nie wszedł do twojego umysłu, zgadza się? – zapytała. Sara kiwnęła twierdząco głową – właśnie. Wampiry też mają takie zdolności tylko może trochę bardziej wyczulone i bardziej rozwinięte.\n-\tCo według ciebie miałabym zrobić? –zapytała Sara patrząc na Roxy wyczeująco. Wampirzyca zerknęła na Dantego, a kiedy ten kiwnął jej z przyzwoleniem podeszła do Sary\n-\tRozluźnij się – poleciła i stanęła za nią – zamknij oczy i skup się na swoim umyśle – poinstruowała – znajdź w swoich wspomnieniach miejsce. Takie w którym czułaś się bezpieczna, w którym nikt nie mógłby cie odnaleźć – Sara kiwnęła jedynie głową i zrobiła co kazała Roxy. Poszukała w swoim umyśle takiego miejsca. Wróciła wspomnieniami do pewnych wakacji kiedy Lilith zabrała ją na wycieczkę. Wtedy Sara była dzieckiem nie miała pojęcia do kogo tak naprawdę pojechały. Dwupiętrowy dom w przyjemnym otoczeniu. Pamiętała ogród, pełen róż. We wszystkich możliwych kolorach. Pamiętała Lilith, która przechadzała się po tym ogrodzie a kiedy mijała kwiaty każdy z nich zwracał się w jej stronę, kłaniał się oczkując, że może jej dotknie. Lilith zawsze to robiła. Delikatnie dotykała każdego kwiatu i mówiła do nich jak do starych przyjaciół. Wtedy Sara tego nie rozumiała z czasem kiedy stała się starsza wiedziała kim jest jej babka i wszystkie te bajeczne sceny jakich była świadkiem zaczęły nabierać sensu. Te same sytuacje towarzyszyły pozostałym czarownicom jakie mieszkały w tym domu. Były przyjaciółkami Lilith. Wtedy Sara nazywała je ciotkami, dziś wiedziała, że są to najpotężniejsze czarownice na świecie. Takie, które dorównywały mocy jej babki. Drzewa kładły gałęzie by mogły usiąść, koronami chroniły je przed deszczem. Wiatr zdmuchiwał z drogi przeszkody.\nSara pamiętała, że czuła się tam bezpiecznie. Zupełnie tak jakby ich dom był całkowicie odizolowany od zła tego świata. Tak jakby nic nie miało prawa przedrzeć się przez zaklęcia jakie wtedy rzuciły na dom jej przyszywane ciotki. Odtwarzając w myślach cały ten wspaniały krajobraz i atmosferę usiadła na trawie i zamknęła oczy – doskonale – jak przez mgłę usłyszała głos Roxy – a teraz postaraj się tam pozostać. Wyślij tam swoją duszę. Złącz się z nią cienką nicią. Taką która pozwoli jej wrócić, ale tez taka której nikt inny nie dosięgnie. Pozostań tam gdzie nic nie może ci się stać i wróć do nas powoli – poprosiła. Sara powoli otworzyła oczy i powracając do świadomości spojrzała lekko zamglonym wzrokiem na Dantego. Wampir zmarszczył brwi i przyglądał jej się uważnie.\n-\tSaro? – powiedział cicho. Dziewczyna zamrugała kilka razy i odetchnęła głęboko tak jakby obudziła się ze snu. Spojrzała na Dantego a później na Roxy.\n-\tDziwnie się czuję – przyznała i dotknęła opuszkami palców swojej szyi jakby sprawdzając czy naprawdę tu jest.\n-\tTo normalne, rozdzieliłaś się ze swoją duszą. Nie powinnaś czuć się dobrze – powiedziała Roxy uśmiechając się delikatnie – jesteś silniejsza niż mi się wydawało. Nic nie czuję. Nawet odrobiny twojego zapachu – przyznała a Dante kiwnął głową z aprobatą.\n-\tJa też nie. Nie sądziłem że to możliwe – uśmiechnął się do Roxy.\n-\tA jednak – mrugnęła do niego – a teraz zamknij oczy i wróć w tamto miejsce – zwróciła się do Sary - Wróć po swoją duszę. Połącz się z nią na nowo – poleciła. Sara zamknęła oczy i powoli wróciła do znanego jej ogrodu. Usiadła na trawie w tym samym miejscu w którym pozostawiła swoją duszę. Poczuła nagle przyjemne ciepło kiedy połączyła się na nowo z najważniejszą swoją częścią. Wstała powoli z trawy i rozejrzała się dookoła – a teraz wróć do nas Saro – usłyszała w umyśle ciepły głos Roxy – ruszyła przed siebie kiedy nagle poczuła jakby niewidzialna siła ją zatrzymywała. Odwróciła się i spojrzała na dwupiętrowy biały dom. Zmarszczyła brwi – Saro nie rób tego – znów odezwała się Roxy. Starała się mówić pewnie, ale wyczuwało się w jej głosie lęk - nie możesz zostać tam dłużej. Wracaj proszę – poprosiła, ale jej głos coraz bardziej drżał. Była zaniepokojona. Sara wyczuwając to odwróciła się by wyjść z tego miejsce czym prędzej. Jednak kiedy zrobiła krok poczuła jak coś porywa ją w górę i ciągnie to tego domu – nie!!! – usłyszała jak przez mgłę krzyk Roxy. Nie mogła jednak się ruszyć. Coś wciągnęło ją przez okno rzucając nią o ścianę. Upadła na podłogę. Jęknęła z bólu i uniosła się powoli na rękach. Jej wzrok zatrzymał się na dobrze znanej jej twarzy. Nad ciałem jednej z czarownic pochylał się ten sam wampir który zabił jej babkę. Uśmiechnął się do niej z cynizmem i wbił kły z szyję nieprzytomnej kobiety. Sara powstrzymała mdłości i odwróciła wzrok. Pod ścianą leżała martwa czarownica. Była to druga z przyjaciółek Lilith. Te bestie zabiły ją w ten sam sposób w jaki zamordowały jej babkę. Sara uniosła z obrzydzeniem wzrok. Jej oczy błysnęły pomarańczowo. Wampir zaśmiał się szyderczo i puścił bezwładne ciało aż upadło z hukiem na podłogę po czym ruszył w jej stronę. Sara zacisnęła powieki i skupiła całą moc jaką posiadała. Wrzasnęła głośno i spojrzała wampirowi prosto w oczy odrzucając go z niewyobrażalną siłą na przeciwległą ścianę.\n-\tSaro!!! – Roxy krzyczała nawołując dziewczynę – cholera jasna! – zaklęła. Sara opadła na kolana kurczowo trzymając się za głowę i krzycząc z bólu. Po jej policzkach płynęły łzy.\n-\tCo się dzieje? – zapytał Dante klęcząc nad dziewczyną, która wiła się po podłodze nie mogąc znieść cierpienia. Roxy odgarnęła jej włosy z twarzy.\n-\tCoś ją porwało – rzuciła cały czas skanując jej umysł – staram się ją ściągnąć, ale siła jaka ją tam trzyma jest silniejsza. Potrzebujemy Alexa inaczej jej nie odzyskamy – powiedziała przerażona – cholera! Cholera! Cholera! – położyła głowę Sary sobie na kolanach. Dziewczyna zaczęła trząść się jak w spazmach, oczy miała zaciśnięte, paznokcie wbijały jej się w dłoń aż do krwi. – Nie! Saro na miłość boską nie! – krzyknęła a głos jej się załamał.\n-\tCo jest? – zapytał Dante nie mając pojęcia co powinien a czego mu nie wolno w takiej sytuacji.\n-\tDaj mi coś twardego żeby mogła na tym zacisnąć zęby – poleciła – szybko! – warknęła kiedy Sara coraz bardziej odpływała – Saro proszę cie wróć – załkała – cholera jasna co ja narobiłam – przeklęła się – nie powinnam była zaczynać całej tej sesji – powiedziała i spojrzała Dantemu w oczy. Wampir podał jej jakiś gruby sznur. Roxy wsadziła go Sarze w usta by mogła na czymś zacisnąć zęby.\n-\tTo nie twoja wina – powiedział Dante szczerze.\n-\tWytłumacz to Alexowi – rzuciła wściekła na siebie – obedrze mnie ze skóry – dodała zrozpaczona. Chciała dobrze a wyszło jak zwykle. Nie powinna była brać się za to czemu mogła nie dać rady – kretynka ze mnie – przeklęła. Sara złapała ją kurczowo za dłoń i zaczęła coraz bardziej krzyczeć. Łzy jak grochy płynęły jej po policzku. Roxy zacisnęła powieki i skupiła całą swoją moc na Sarze. Musiała ją stamtąd wyciągnąć. Musiała ją ochronić. Oczyściła umysł z emocji i odnalazła Sarę. Chwyciła ją najmocniej jak potrafiła i mentalnie starała się zabrać z tego miejsca, które miało być dla niej azylem a stało się źródłem niebezpieczeństwa.\n-\tCo tu się do diabła dzieje? – do sali wpadł jak furia Alex. Natychmiast uklęknął obok Sary. Spojrzał czerwonymi oczami na Dantego a później na Roxy – ktoś mi to do diabła wyjaśni? - ryknął rozjuszony i spojrzał na Sarę. Odgarnął jej włosy z twarzy i chwycił za rękę – Saro wróć do mnie – poprosił a jego oczy zaszkliły się od łez – Boże błagam…. – wyszeptał i ucałował jej dłoń. Sara nadal się trzęsła. Nic nie słyszała ani nie widziała. Nic do niej nie docierało. Była jak w innym świecie.\n-\tPróbowałam pomóc – powiedziała cicho Roxy. Mięśnie Alexa napięły się do granic możliwości – chciałam nauczyć ją jak maskować swój zapach……prosiłam by znalazła takie miejsce w którym czuła się bezpiecznie…… Wszystko było w porządku aż ….. – urwała, bo Alex ryknął jak dzikie zwierze i rzucił się na Roxy przypierając ją do ściany.\n-\tMiałaś się nią opiekować – warknął patrząc na nią czerwonymi palącymi oczami – czy do cholery prosiłem o zbyt wiele? – wysyczał potrząsając nią lekko. W tym samym momencie jak spod ziemi stanął przed nim Tegan warcząc na niego z furią. Obnażył kły a jego oczy zalśniły niebezpiecznie.\n-\tSzanuję cie Alex jako naszego księcia. Kocham cie jak brata, ale nie pozwolę ci dotknąć Roxy – powiedział pewny siebie. Z wyzwaniem patrzył przyjacielowi w oczy, wojowniczo uniósł podbródek. Cały czas zasłaniając Roxy swoim ciałem. Alex łypnął na niego gniewnie.\n-\tAlex – przez warkot wampirów przedostał się cichy szept Sary. Książę natychmiast znalazł się przy niej. Ujął ją za dłoń patrząc w oczy. – to nie wina Roxy – powiedziała cichutko, policzki miała mokre od łez, powieki opadały jej z wyczerpania. Na czole lśniły kropelki potu. Oddychała słabo i powoli jakby bała się, że więcej powietrza jej płuca nie zmieszczą.\n-\tNic nie mów – poprosił Alex i wziął ją na ręce. Bez słowa wyminął Tegana i wyszedł z sali.\nWysłany: 20:33:12 13-07-11 Temat postu:\nOh, ależ Ty mieszasz... Ciekawa jestem co a może raczej kto porwał Sarę. Czyżby Lucien miał aż takie moce? I Tegan stający w obronie Roxy Zrobiło się gorąco\nI tak jeszcze zupełnie na marginesie - może oni powinni spróbować się skontaktować z tymi pozostałymi czarownicami? W końcu mają wspólnego wroga i mogliby sobie pomóc\nWysłany: 20:45:05 13-07-11 Temat postu:\nMieszam??? Na pewno nie tak dobrze jak Ty\nCo do tego kto porwał Sarę to cierpliwości wszystko się wyjaśni\nA czerownice? .... cóż......z tym może być problem....a może wcale nie będzie to możliwe?\nWysłany: 20:48:54 13-07-11 Temat postu:\nZ tymi czarownicami to tak mi się nasunęło I tak się zastanawiam, czy tym czarownicom też nie powinno zależeć na tym, by ocalić Sarę? No ale znowu pojawia się pytanie dlaczego w takim razie Lilith powierzyła opiekę nad wnuczką wampirowi a nie swoim przyjaciółkom? Nic już nie wiem\nWysłany: 22:42:22 13-07-11 Temat postu:\nOwszem Aguś czarownicom powinno zależeć na tym by ocalić Sarę, biorąc pod uwagę jak wielką ma w sobie moc i pewnie Lilith też by powierzyła opiekę na wnuczką swoim przyjaciółkom gdyby nie fakt, że nie miała za bardzo ku temu okazji to raz, a dwa kto powiedział że mogła to zrobić? Może powierzenie im kogokolwiek, albo czegokolwiek jest po prostu fizycznie niemożliwe? Dobra nic już nie mówię korci mnie, żeby naprowadzić Cię na odpowiedź ale nie będzie zabawy i zaskoczenia, więc odpowiedź na Twoje pytania pojawi się w następnym odcinku\nWysłany: 22:45:52 13-07-11 Temat postu:\nNo to teraz tak mi zakręciłaś, że już nie wiem co myśleć ale absolutnie mi to nie przeszkadza - w końcu najważniejsze w tym wszystkim zabawa i zaskoczenie\nWysłany: 23:29:48 13-07-11 Temat postu:\nJejku, w pierwszej chwili myślałam, że Sara nie wróci... Dobrze, że jednak wszystko skończyło się w miarę dobrze...\nAlex nie powinien aż tak agresywnie reagować... Roxy nie mogła wiedzieć, co się stanie... Chociaż w sumie można go zrozumieć- bardzo kocha Sarę... Ale i tak powinien nauczyć się panowania nad sobą, jeśli chodzi o nią...\nJestem strasznie ciekawa dalszego ciągu...\nWysłany: 23:23:49 15-07-11 Temat postu:\nNami - dzieki za koma.\nMoże masz rację i Alex nie powinien tak reagować, ale nie bój się na pewno zrozumie\nA teraz nic już nie mówię, tylko zapraszam na kolejny odcinek\nAlex wszedł do sypialni i ułożył Sarę delikatnie na łóżku. Miała przymknięte powieki. Książę wyciągnął dłoń i odgarnął jej zbłąkany kosmyk włosów z czoła. Dziewczyna powoli otworzyła oczy i wbiła łagodne spojrzenie w Alexa.\n-\tNie powinieneś był tak traktować Roxy – powiedziała ledwie słyszalnie – to nie jej wina to co się stało – dodała.\n-\tNie powinna była w ogóle zaczynać całej tej sesji skoro zdawała sobie sprawę, że może sobie nie poradzić z konsekwencjami – odparł Alex z dezaprobatą.\n-\tPo pierwsze nic by się nie stało gdybym zaparła się w sobie i szybko się stamtąd zabrała – powiedziała Sara i odetchnęła głęboko przymykając na moment powieki. Widać było ile ją kosztuje rozmowa z Alexem kiedy jest w takim stanie, ale musiała mu powiedzieć co myśli – po drugie – otworzyła oczy – to twoi przyjaciele. Najbliższe ci istoty, które są gotowe za ciebie oddać życie. Robią wszystko by cię nie zawieść i ochronić mnie bo takie jest twoje życzenie – stwierdziła. Alex potarł nasadę nosa – nie możesz na nich wyładowywać swojej złości za każdym razem gdy coś idzie nie tak. Nawet wtedy kiedy to ja sama jestem winna temu co się dzieje. Tak jak w tym przypadku – powiedziała łagodnie, ale w jej głosie dało się słyszeć złość na to jak Alex potraktował swoich przyjaciół.\n-\tZawsze musisz dawać mi reprymendy, bo nie właściwie traktuje przyjaciół? – zapytał ze śmiechem. Jednak nie było w tym cienia wesołości a bezradność i gniew. Gniew na siebie za to jak ostatnio się zachowywał i gniew na to, że Sara znów miała rację.\n-\tBędę to robić dopóki nie przestaniesz zachowywać się jak dziecko – powiedziała delikatnie unosząc kąciki ust w uśmiechu – poza tym mam nadzieję, że przeprosisz Tegana i Roxy za swój dzisiejszy bezpodstawny wybuch – dodała patrząc na niego wyczekująco. Alex jednak pokręcił głową.\n-\tDo czego kobieto chcesz mnie przekonać? Mieli cie pilnować, a to oznacza nienarażanie cie na niebezpieczeństwo i zapobieganiu sytuacjom w którym może się pojawić. Nie wymagam zbyt wiele – zaoponował gwałtownie. Nigdy niczego nie musiał udowadniać, ale w tej chwili bardziej niż o Tegana i przeprosiny chodziło mu o to, że ktoś coś na nim wymusza. Nie był przyzwyczajony do tego by ktoś w tak swobodny sposób odważył się głosić mu reprymendy. Pozwalał na to tylko jednaj osobie. Teganowi. Do tej pory nikt oprócz niego nie złajał go za złe postępowanie. Może dlatego, że zawsze sam potrafił przyznać się do błędu. Teraz koniecznie chciał pokazać, że jego słowo jest zawsze ostatnim, że to on wie najlepiej i że nie myli się nigdy. To było dziecinne, wiedział o tym doskonale, ale mimo to nie umiał inaczej. Sara wywoływała w nim takie zachowanie. Nie wiedział czy chciał jej w ten sposób zaimponować.\n-\tWymagasz bardzo wiele od swoich przyjaciół bardzo wiele – zauważyła patrząc mu w oczy – ale od siebie wymagasz jeszcze więcej. Nie musisz mi niczym imponować, bądź sobą – powiedziała z błyskiem w oku. Alex zmarszczył brwi i spojrzał na nią zaskoczony. Sara znów usłyszała jego myśli. Był przekonany, że doskonale je przed nią ukrył, ale się mylił. Nie potrafił już tego zrobić, a ta dziewczyna świetnie umiała to wykorzystać.\n-\tOd jak dawna możesz czytać moje myśli? – zapytał zaciekawiony opierając dłonie na materacu po obu jej bokach. Uśmiechnął się zmysłowo i pochylił nad nią.\n-\tOd kiedy dałeś mi swoją krew – przyznała – na początku nic się nie działo. Dopiero po jakimś czasie zauważyłam, że słyszę pojedyncze twoje myśli. Kiedy się zorientowałam, że to potrafię robiłam wszystko by ich nie usłyszeć – powiedziała i spuściła głowę.\n-\tDlaczego? – zapytał ciekawy. Przekrzywił głowę w bok a kiedy Sara nie odpowiedziała ujął jej podbródek i zmusił by spojrzała mu w oczy.\n-\tPonieważ sama nie znoszę kiedy ktoś czyta w moich myślach. Nie mam prawa przebywać w twojej głowie tylko dlatego, że mam taką możliwość, to twoja prywatna sprawa.\n-\tNo tak – zaśmiał się – subtelnie ale jednak utarłaś mi nosa – powiedział patrząc jej w oczy – wiesz, że robię to z przyzwyczajenia. Poza tym nie mam nic przeciwko żebyś znała moje myśli. Nie mam nic do ukrycia – przyznał.\n-\tWiem, ale to nie o to chodzi czy masz coś do ukrycia czy nie. Myśli są prywatną sprawą każdego z nas. Moją, twoją, Tegana, Roxy, Neli czy pozostałych i nikomu nawet tobie nie wolno do nich zaglądać – stwierdziła i powoli poprawiła się na łóżku podciągając się na poduszkach. Alex bez słowa przyglądał jej się przez jakiś czas.\n-\tJesteś bardzo podobna do Lilith – zauważył. Kiedy wspomniał o swojej nieżyjącej przyjaciółce posmutniał. Jego oczy stały się odległe, pełne cierpienia i tęsknoty. Miał w sobie pustkę, której nikt nie będzie w stanie nigdy wypełnić – ona też zawsze mówiła tak rozsądnie. Potrafiła mnie do czegoś przekonać wysuwając logiczne argumenty z którymi ja nie miałem szans polemizować – uśmiechnął się na wspomnienie chwil kiedy Lilith nie raz, czy dwa pomagała mu w podjęciu jakiejś decyzji. Doradzała i za każdym razem miała rację. Alex spojrzał na Sarę. Wlepiła wzrok w jakiś mało znaczący punkt na ścianie a jej oczy zaszkliły się od łez – co się tam stało? – zapytał w końcu bardziej odgadując o czym Sara sobie przypomniała. Spojrzała na niego zaszklonym wzrokiem.\n-\tWidziałam jak wampiry zabijają przyjaciółki mojej babki – przyznała. Kiedy Alex zmarszczył brwi dodała – kiedyś, kiedy byłam mała Lilith bardzo często zabierała mnie do swoich dwóch przyjaciółek. Wtedy nie wiedziałam kim są. Były najlepszymi czarownicami na świcie podobnie jak moja babka. U nich w domu czułam się zawsze bezpiecznie i swobodnie – powiedziała. Zawiesiła na moment głos powstrzymując cisnące się do oczu łzy – kiedy Roxy powiedziała żebym znalazła miejsce w którym nikt czułabym się bezpieczna i takie którego nikt nie zna – odezwała się po chwili - pomyślałam o ich domu, do którego jeździłam. Wszystko było w porządku do czasu aż coś nagle porwało mnie z ziemi. Wpadłam przez okno do jakiegoś pokoju. kiedy dotarło do mnie gdzie jestem – dodała i spojrzała mu w oczy - byłam w jednej z sypialni na górze w ich domu. Obje leżały na ziemi nieprzytomne a nad ich ciałem pochylał się jakiś wampir – przełknęła ślinę, bo zbierało jej się na mdłości. Odetchnęła głęboko – to był ten sam, którego widziałam w śnie w którym zabijali Lilith – powiedziała wystraszona. Alex patrzył na nią przez chwilę w milczeniu analizując to co przed momentem usłyszał.\n-\tMyślisz, że twoje wizje albo sny mogą mieć coś wspólnego z rzeczywistością? – zapytał po chwili patrząc na nią uważnie. Sara przeczesała włosy palcami i wzruszyła ramionami.\n-\tNie mam pojęcia – przyznała- jednak widziałam w śnie śmierć Lilith. Coś co już się wydarzyło. Teraz widziałam śmierć jej przyjaciółek. Boje się, że widzę coś co już się wydarzyło – powiedziała wystraszona. Przymknęła powieki a po jej policzku popłynęły samotne łzy – najgorsze jest to, że w obu przypadkach widziałam tego samego wampira. Tego samego, który napadł na kwaterę kilka dni temu – przyznała.\n-\tRozpoznałabyś go? – zapytał Alex naprężając wszystkie mięśnie. Dziewczyna jedynie kiwnęła głową. – dobrze – powiedział książę z aprobatą nad czymś się zastanawiając – to bardzo może nam pomóc – stwierdził. Sara spuściła głowę i przygryzła policzek od środka. Alex ujął ją pod brodę zmuszając by na niego spojrzała. – nic ci się nie stanie obiecuję – powiedział a jego oczy w kolorze płynnego złota błysnęły czerwienią – złapiemy ich i zniszczymy. Nikogo więcej nie skrzywdzą. Przysięgam ci – powiedział ocierając kciukiem z jej policzka łzę. Sara patrzyła mu w oczy z taką ufnością, że Alexowi krajało się serce. Objął ją mocno i przytulił do siebie – będziesz bezpieczna – wyszeptał. Ujął jej twarz w dłonie i spojrzał w oczy – jesteś dla mnie wszystkim i nie mogę cie stracić, rozumiesz? – zapytał, ale wcale nie czekał na odpowiedź. Pochylił się i musnął jej usta w delikatnej pieszczocie. W tym pocałunku było wszystko. Czułość, tęsknota, zapewnienie bezpieczeństwa i strach przed tym, że jednak zawiedzie. Sara całkiem poddała się i odwzajemniła pocałunek. W tym samym momencie ktoś zapukał do drzwi.\n-\tAlex? – za drzwiami stał Vincent. Książę oderwał się od Sary i oparł czoło o jej czoło – mogę wejść?\n-\tTak – odezwał się i pocałował Sarę w czoło nie odzywając się już słowem. Vincent powoli wszedł do sypialni i stanął przy łóżku krzyżując ręce na piersi.\n-\tRoxy powiedziała mi o wszystkim co się stało – przyznał patrząc na Alexa przepraszająco. Książę jednak pokręcił jedynie głową.\n-\tNic się nie stało. Zareagowałem trochę za gwałtownie – powiedział i przeczesał włosy palcami.\n-\tByć może – rzucił Vin. Alex spojrzał na niego marszcząc brwi – Roxy powiedziała, że w swojej wizji widziałaś dwie czarownice, tak? – zwrócił się do Sary. Dziewczyna kiwnęła głową.\n-\tOwszem. To przyjaciółki mojej babki. Czasem do nich jeździłam. Widziałam jak ktoś je zabijał – powiedziała a głos jej się załamał - Czemu pytasz? – zapytała. Vincent niepewnie spojrzał na Alexa a później znów na Sarę – przed chwilą sprawdziliśmy co nie co – przyznał – czy te czarownice nazywały się Serano? – zapytał. Sara zmarszczyła brwi i zerknęła na Alexa. Patrzył na Vincenta jakby komunikował się z nim mentalnie i wiedział co za chwilę usłyszą.\n-\tTak. Były siostrami – odpowiedziała Sara – o co chodzi?\n-\tSaro….. one zostały naprawdę zamordowane – powiedział w końcu – i to tydzień przed tym jak zginęła twoja babka……\nWysłany: 12:40:03 16-07-11 Temat postu:\nAlex jednak przeprosił\nJuż się dobrze dogaduje z Sarą... Mam nadzieję, że nikt ani nic tego nie zepsuje...\nCzyli te czarownice naprawdę zamordowano? To chyba znaczy, że Sara widziała przeszłe wydarzenia... Kim jest ten wampir, który zabija czarownice, i przede wszystkim po co to robi? Czyżby był na usługach Luciena? A może robi to dla własnych korzyści? Pytania mnożą się...\nWysłany: 18:25:20 16-07-11 Temat postu:\nAleż ta Sara ma wpływ na naszego księcia W sumie trochę liczyłam na jakąś gorącą scenkę, a tu nic tylko same problemy... Doczekamy się w końcu jakiegoś +18 z Sarą i Alexem czy zostawiasz to na sam koniec jako happy end? No nieważne. Ciekawe co z tymi czarownicami. Czuję, że za tym stoi Lucien, ale nie rozumiem po co miałby je zabijać...\nPozdrawiam i czekam na new ;D\nWysłany: 22:06:26 16-07-11 Temat postu:\nOwszem Sara ma wpływ na naszego księcia tak miało być\nCo do gorącej scenki to mogę zdradzić, że pojawi się za kilka odcinków ( może nawet szybciej niż Wam się wydaje) więc nie na sam koniec ale o tym w swoim czasie.\nCo do czarownic, to Nami faktycznie zostały zamordowane, ale kto za tym stoi i dlaczego to się okaże później. Wiem, że w tej chwili pojawiają się same pytania, no ale cóż.....musi być trochę zamieszania, bo inaczej opowiadanie byłoby nudne. Mam jeszcze kilka pomysłów...także zobaczymy jak to będzie\nWysłany: 22:13:00 16-07-11 Temat postu:\nJa nie mam nic przeciwko temu, żeby to opowiadanie trwało i trwało Wampiry, czarownice i inne dziwadła to dość plastyczny temat, a jeszcze jak do tego dołożyć Twoją fantazję, to spokojnie można ciągnąć to do 100


Państwo Franków - geneza, rozwój terytorialny, ustrój polityczny\n26.01.2015 , aktualizacja: 12.06.2009 15:45 A\nA\tKarol Wielki (domena publiczna)\nPrzyjęcie chrztu przez Chlodwiga Frankowie byli grupą plemion germańskich, która w 356 roku osiedliła się, za zgodą Rzymian, na terenach między Mozą a Skaldą (tereny północno-wschodniej Francji). Początkowo widoczna była religijna i kulturowa separacja Germanów od mieszkającej tam ludności romańskiej. Rzymianie z góry patrzyli na przybyszów z północy traktując ich jako wpółdzikich. Ale Frankowie mieli jedną przewagę w stosunku do innych plemion germańskich. Za sprawą swojego króla Chlodwiga, wywodzącego się od legendarnego Meroweusza, przyjęli w roku 496 chrześcijaństwo w wersji katolickiej. To pozwoliło im na zapoczątkowanie procesu integracji z ludnością romańską i uzyskania opieki ze strony papiestwa. Inne istniejące państwa germańskie przyjęły chrześcijaństwo, co prawda, wcześniej, ale w wersji ariańskiej, uznawanej przez Rzym za herezję. Co skłoniło Chlodwiga do przyjęcia chrztu i to w wersji katolickiej? Nie negując wpływu jego katolickiej żony, i nie odrzucając legendy o podjęciu tej decyzji w dramatycznym momencie bitwy prowadzonej z Alamanami, należy sobie uświadomić, że działanie Chlodwiga miało głębszy kontekst polityczny. Nie był on bowiem jedynym królem Franków i jego celem stało się podporządkowanie wszystkich współplemieńców pod swoją władzę. Intensywnie więc zabiegał o poparcie kościoła i zamieszkującej tereny jego państwa ludności romańskiej. Wkrótce Chlodwig zaczął realizować swoje zamierzenia. W 507 roku pokonał Alaryka II, króla Wizygotów, dzięki czemu pod jego władzę dostała się południowa Galia. Oprócz panowania nad całą, zjednoczoną już Galią, Chlodwig utrzymywał łączność z współplemieńcami zamieszkującym prawy brzeg Renu. Terytorialną budowę państwa Franków dokończyli jego synowie przyłączając Burgundię. Organizacja państwa Franków Państwo Franków wyrosło na gruncie demokracji wojennej. Najwyższa władza należała do wiecu, który tworzyli wszyscy, zdolni do noszenia broni, mężczyźni. Wiec odbywał się raz do roku w marcu i podejmował najważniejsze decyzje dotyczące państwa. To wiec decydował o wojnie i pokoju, o podziale łupów wojennych, do niego należał wybór władcy. Dokonywał się on przez podniesienie elekta na tarczy. Chlodwig starał się ograniczyć uprawnienia wiecu, sprowadzając go do corocznego przeglądu wojsk. Od jego czasów elekcja zacieśniła się do członków jego rodu czyli dynastii Merowingów. Można przyjąć, że właśnie za panowania Chlodwiga zaczęła w państwie Franków funkcjonować monarchia patrymonialna, czyli typ monarchii, gdzie władca uważa państwo za swoja osobistą własność. To rodziło liczne konsekwencje. Na przykład naturalną rzeczą wydawał się podział państwa między synów po śmierci władcy. Tak jak dzieli się ojcowiznę, tak dzielono władzę i ziemie pomiędzy potomków władcy. Państwo patrymonialne nie znało pojęcia urzędów państwowych. Dwór królewski składał się z dostojników świeckich i duchownych powołanych do obsługiwania osoby władcy, którzy spełniali funkcje publiczne na mocy każdorazowego zlecenia króla. Na czele dworu stał intendent dworski mający tytuł majordoma. Oprócz tego funkcjonowała administracja terytorialna oparta na jednostkach wywodzących się jeszcze z czasów rzymskich nazywanych w państwie Franków ziemiami (pagami). Zarządzane były one przez komesów (zwanych też grafami czy hrabiami), którzy mieli władzę cywilno-wojskową. Ponieważ Frankowie wykazywali szczególną niechęć wobec podatków bezpośrednich np. pogłównego, uważając, że jest to zamach na ich status wolnych ludzi, były problemy z zapełnieniem królewskiego skarbca. Dlatego też władcy frankijscy zaniechali wypłacania wynagrodzenia swoim urzędnikom w formie pieniężnej, a zaczęli nadawać im majątki ziemskie. W czasach Chlodwiga dokonano kodyfikacji zwyczajowego prawa frankijskiego, zwanego salickim. Stanowiło ono przeciwwagę dla prawa rzymskiego, którym posługiwała się podbijana przez Franków ludność galijska. Osłabienie władzy Merowingów Po śmierci Chlodwiga nastąpił podział państwa Franków pomiędzy jego czterech synów. Rządzili oni wyjątkowo zgodnie, czego nie można powiedzieć o ich następcach. Rozpoczął się okres wojen domowych, które doprowadziły do rozpadu monarchii frankijskiej na cztery części : Neustrię (północno-zachodnia Galia), Austrazję (wschodnia Galia i prawy brzeg Renu), Burgundię i Akwitanię. Tak więc brak zasady primogenitury (zasada dziedziczenia przez najstarszego syna) przyczynił się do osłabienia pozycji dynastii merowińskiej. Nie bez znaczenia był też fakt genetycznej degeneracji tego rodu, którego przedstawiciele często umierali w bardzo młodym wieku. Równocześnie stale rosła ranga możnowładztwa, a szczególnie pozycja najwyższych w hierarchii urzędników dworskich - majordomów. Przejmowali oni rządy w poszczególnych dzielnicach państwa. W połowie VII wieku doszło nawet do próby detronizacji Merowingów przez ambitnego majordoma Austrazji - Grimoalda, ale zakończyła się ona niepowodzeniem. Więcej szczęścia miał jego potomek Pepin z Heristalu, któremu udało się pokonać swoich konkurentów z Neustrii i Burgundii i zjednoczyć te królestwa pod swoją kuratelą. Pozycje zdobyte przez Pepina umocnił jego syn z nieprawego łoża Karol Młot. Na okres jego rządów przypadł wzrost zagrożenia ze strony Arabów. Kiedy zaatakowana została, pozostająca poza władztwem Karola Młota, Akwitania, wojska frankijskie pośpieszyły jej z pomocą. Efektem tego było zwycięstwo Karola Młota nad Arabami pod Poitiers w roku 732. Mimo bardzo silnej pozycji Karol Młot nie zdecydował się powtórzyć ryzykownego kroku Grimoalda i utrzymywał fikcję w postaci marionetkowych rządów przedstawiciela dynastii merowińskiej. Dopiero jego syn Pepin Krótki (Mały) odważył się sięgnąć po koronę królewską. Przejęcie władzy przez Karolingów Pepin Krótki marząc o koronie zadawał sobie sprawę, że obalenie Merowingów, którzy - choć słabi i pozbawieni realnej władzy - byli uznawani przez Franków za prawowitych królów - może wywołać wśród możnych bardzo nieprzychylne reakcje. Aby więc pozyskać atuty w czekającej go rozgrywce postanowił poszukać jakiegoś silnego sojusznika. Jego wybór padł na papiestwo, znajdujące się w tym czasie w trudnym położeniu. Wobec słabości Cesarstwa Bizantyjskiego i zagrożenia Rzymu przez najazdy Longobardów papieże zaczęli oglądać się za protektorem, który odparłby najeźdźców, a jednocześnie nie chciał ograniczać papieskiej samodzielności w Rzymie. Do odegrania roli takiego sprzymierzeńca idealnie nadawał się Pepin Krótki. Dlatego kiedy jego wysłannik zjawił się w Rzymie u papieża Zachariasza II i zadał mu słynne pytanie " Którego z dwóch mężów należy nazwać królem , czy tego, który rzeczywiście rządzi, czy tego, który jedynie pozornie sprawuje władzę ? " - papież bez wahania wypowiedział się za druga ewentualnością. Pepin Krótki mógł więc bez przeszkód usnąć z tronu ostatniego z Merowingów, karząc go obstrzyc (Frankowie wierzyli, że włosy są oznaka monarszej charyzmy) i zesłać do klasztoru. Pepin Krótki chciał jednak umocnić swoją pozycję . Nie wystarczało mu wyniesienie na tron poprzez podniesienie na tarczy. Schrystianizował ceremoniał monarszy. Wzory zaczerpnął ze Starego Testamentu. Jego koronacja naśladowała akt nadania godności królewskiej Saulowi i Dawidowi. Namaszczenie świętymi olejami dawało mu tytuł "pomazańca bożego" czyli rządy królewskie uzyskały sankcję religijną. Pogląd, że władza monarchy pochodzi od Boga i ten typ koronacji stał się obowiązującym wzorem na następne stulecia. Pepin Krótki bardzo szybko miał okazję odwdzięczyć się papiestwu. Wezwany na pomoc przez papieża Stefana II, odparł najazd Longobardów, a ziemie im odebrane przekazał nie Bizancjum, ale papieżowi tworząc Państwo Kościelne, które przetrwało do wojen napoleońskich Panowanie Karola Wielkiego Po śmierci Pepina Krótkiego jego państwo na krótko uległo podziałowi pomiędzy jego dwóch synów : Karola i Karlomana. Jednak rychły zgon tego drugiego zapobiegł bratobójczym walkom. Cała władza przeszła w ręce najwybitniejszego przedstawiciela dynastii karolińskiej - Karola Wielkiego. Kontynuował on politykę sojuszu z papiestwem, jego interwencja we Włoszech zakończyła się pokonaniem Longobardów, zdetronizowaniem ich króla i rozciągnięciem władzy króla Franków na niemal całe Włochy. To zapoczątkowało politykę podbojów Karola Wielkiego. Prowadził on wojny z Arabami, zajmując Półwysep Pirenejski po rzekę Ebro, po ciężkich walkach pokonał Sasów, przyłączył Bawarię, podporządkował sobie zachodnich Słowian i uwolnił Europę od najazdów plemion Awarów. Jego państwo rozciągało się od Atlantyku na zachodzie po rzekę Łabę na wschodzie. Aby skutecznie zarządzać tak rozległym terytorium Karol Wielki musiał przeprowadzić liczne reformy. Zreorganizował administrację dzieląc swoje państwo na hrabstwa. Wprowadził nowa srebrną monetę - denara. Inspirował zakładanie nowych i reformowanie już istniejących szkół. Za jego czasów wprowadzono nowy typ pisma - majuskułę karolińską. Na dworze Karola Wielkiego funkcjonowała szkoła dworska, a on sam otaczał się gronem wybitnych uczonych. Mimo, że nie posiadał stałej rezydencji, najchętniej przebywał w Akwizgranie upiększając go wspaniałymi budowlami. Jego czasy określa się mianem renesansu karolińskiego. Ponieważ państwo Karola Wielkiego nabrało cech mocarstwowych w otoczeniu króla pojawiły się pomysły odnowienia tytułu cesarskiego. Marzono o cesarstwie uniwersalnym, czyli jednym, obejmującym zarówno Zachód jak i Wschód. Do koronacji doszło na Boże Narodzenie 800 roku. Wówczas to Karol Wielki przybył do Rzymu, aby udzielić wsparcia papieżowi Leonowi III, który znieważony i okaleczony przez wrogów potrzebował pomocy przeciwko nastającym na jego życie rodom rzymskim. 25 grudnia 800 roku na koniec mszy świętej papież Leon III włożył koronę na głowę zaskoczonego, jak pisze jego biograf Einhard, monarchy. W wyniku koronacji Karola Wielkiego doszło do odnowienia Cesarstwa na Zachodzie opartego na kulturze łacińskiej i pogrzebania marzeń o wskrzeszeniu cesarstwa uniwersalnego obejmującego także Wschód oparty na kulturze greckiej. Ugruntowało to ostateczny podział świata na dwie niezależne od siebie ośrodki władzy. Rozpad monarchii Franków Osoba Karola Wielkiego była jednym z najważniejszych czynników spajających państwo Franków. Jego autorytet i osobiste talenty pomagały sprawnie funkcjonować temu rozległemu terytorium. Po jego śmierci dały znać o sobie czynniki odśrodkowe. Ziemie wchodzące w skład państwo Karola Wielkiego różniły się stopniem rozwoju gospodarczego, strukturą społeczną, tradycjami, a nawet używanymi przez ludność językami. Tak więc fakt, że utrzymało się po jego śmierci przez blisko 30 lat, gdy rządził jego syn - Ludwik Pobożny, należy przypisać szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. Jednak wnukowie Karola Wielkiego doprowadzili do rozpadu stworzonej przez niego jedności. W843 roku na mocy traktatu z Verdun państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części. Karol Łysy odziedziczył część zachodnią, zamieszkana przez ludność romańską, Ludwik Niemiecki część wschodnią, zamieszkaną przez ludność germańską. Trzecia z wydzielonych części, środkowa, przypadła w udziale najstarszemu Lotarowi, który odziedziczył także tytuł cesarski. Znaczenie podziału dokonanego w Verdun polegało na tym, że w jego ramach zaczęły kształtować się dwa nowe państwa narodowe : Francja i Niemcy. Plemienne państwo Franków stało się przeszłością. Jedynie terytorium Lotara nie stworzyło podstaw do powstania trwałej jedności państwowej. Zobacz także\nBardzo ciekawy temat, dziękuję za opisanie go. Napisany, krótko, zwięźle i na temat.\nMożna byłoby go rozwinąć, jednak są kluczowe informacje :)


Trasa rowerowa Dookoła Dzierżna Dużego - Traseo.pl\nLokalizacja: Polska, śląskie, Gliwice, Dzierżno, Taciszów, Rzeczyce\nTrasa łatwa jak chodzi o ukształtowanie terenu ale trudna ze względu na brak wytyczonych a tym bardziej oznaczonych ścieżek rowerowych. Szczególnie w zachodniej i północnej częsci jeziora trasa biegnie po terenie błotnistym (szczególnie po opadach deszczu) lub też trudnoprzejezdnymi ścieżkami leśnymi, polami a fragmentami wzdłuż torów kolejowych (5,7 km trasy). Kto nie lubi wertepów powinien przekroczyć Kanał Gliwicki na moście w kierunku miejscowości Dzierżno i prawym brzegiem kanału dojecheć do jez. Dzierżno Małe. Wycieczka raczej dla upartych ;-)\n- Śluza Dzierżno 8 km trasy (w 2013 r w remoncie). Niezaleznie od remontu nie ma tam możliwości przejazdu na drugą stronę Kanału Gliwickiego co pozwoliłoby zamknąć petlę wokół jeziora bez wyjazdu na drogi publiczne.\n- fragment trasy pomiędzy plażą w Rzeczycach a jazem na Kłodnicy biegnący w większości wspaniałą, leśną ścieżką rowerową


W sieci z JACKIEM KOTARBIŃSKIM | Prestiz trojmiasto\nNależę do grupy, która zaczyna dzień od Facebooka. Traktuję go jako platformę kontaktu z innymi ludźmi, nie tylko tymi, których znam osobiście. Facebook jest najszybszy w przekazywaniu informacji i udostępnianiu treści. Followuje kilka wybranych serwisów informacyjnych, np. BBC. To ułatwia mi dostęp do wiadomości. Mój codzienny rytuał to również aplikacje, które zbierają informacje. Czytam Newsweeka, Forbesa, Politykę oraz śledzę ich facebookowe profile. To dla mnie wiarygodne źródła informacji. Z typowych kanałów cyfrowych obserwuję INNPoland.pl i naTemat.pl.\nJeśli chodzi o sprawy zawodowe świetnym rozwiązaniem jest Twitter. Używam go wyłącznie do komunikacji anglojęzycznej. Staram się unikać kanałów informacyjnych, stron www, co do których mam wątpliwości. Ważnymi źródłami informacji ze świata są dla mnie kanały organizacji gospodarczych, np. American Marketing Association - przekazuje rzetelne wiadomości o tym, co się dzieje w marketingu. Ufam też ośrodkom, które publikują raporty badawcze.\nW internecie interesuje mnie obszar wiarygodnych influenserów. Cenię sobie to co pisze zawodowo Brand24, Sotrender, Michał Górecki, Michał Szafrański. Oni są trochę z innych bajek, ale robią to rzetelnie. Oglądam również vlogi. Tu śledzę poczynania Radka Kotarskiego. Moją prywatną strefą inspiracji jest serwis F5, gdzie proponowane są interesujące rozwiązania produktowe oraz ciekawe ujęcia przyrodnicze prezentowane na Instagramie. Na tle zawodowym śledzę inspirujące projekty marketingowe, kampanie reklamowe, które bacznie przeglądam na YouTube. Są one dla mnie źródłem inspiracji.\nNie czuję się osobą, która jest totalnie uzależniona od social mediów, internetu. Wyobrażam sobie takie chwile, gdy nie mam dostępu do wirtualnego świata. Maciek Budzich użył kiedyś takiego sformułowania, że w tym cyfrowym świecie można mieć takie poczucie, że jak się na chwilę wyłączymy, to może coś stracimy. Myślę, że jest to wyłącznie kwestia naszej psychiki. Ja nie mam takiego poczucia odstawienia.\nW mediach społecznościowych drażni mnie zjawisko hejtu, fake news oraz coraz bardziej popularna mowa nienawiści w marketingu. Często powtarzam opinię: „stajesz się tym co czytasz, słuchasz czy oglądasz”. W zasadzie całe otoczenie informacyjne ma wpływ na to kim się stajemy, jakich dokonujemy wyborów. Sto lat temu żyliśmy w niedoborze informacji, dziś mamy ich nadmiar…\nStaram się nie być niewolnikiem jednego parametru. Jestem użytkownikiem Instagrama i Snapchata. Snapchat nie jest jednak narzędziem dla mnie, bo nie daje możliwości zapamiętywania treści. A dla mnie zaglądanie do rzeczy archiwalnych jest ważne. Na Instagramie nie koncentruję się na tym, aby ilość osób, które lubią zdjęcie była niewiarygodnie duża. Nie funkcjonuję w świecie internetowego celebryctwa. Traktuję tę aplikację jako formułę albumu fotograficznego, który przechowuje moje wspomnienia. Czasem jest to rodzaj autopromocji, gdyż publikuję zdjęcia swoich felietonów w magazynie Forbes, odpowiednio nadając hasztagi.\nHasztagów używam głównie na Twitterze. Jeśli chodzi o Instagram to obserwuję hasztag #białekoty, ponieważ sam wrzucam zdjęcia swojego białego kota i czasem sobie przeglądam jakie są inne, fajne, białe koty na świecie. Z punktu widzenia zawodowego wyszukiwane hasztagi to: ekonomia, marketing i rynkologia.\nObserwuję również hasztag swojego nazwiska. Niedawno pewna kobieta wrzuciła zdjęcie z moją książką „Sztuka rynkolgii” oznaczając mnie „#kotarbiński”. Ujęcie było dość interesujące. Książkę trzymała pomiędzy swoimi pięknymi, długimi nogami. Ucieszyłem się, że mam takie atrakcyjne czytelniczki i to co robię, jest doceniane.\nEkonomista, uznany autorytet świata marketingu, autor bestsellerowej "Sztuki rynkologii". Praktycznie wspiera firmy w zakresie rozwoju ich konkurencyjności, innowacji i marketingu. Trener biznesu, coach i konsultant zarządów. Pracował dla takich firm i marek jak: Lotos, Energa, Polpharma, Coca-Cola, Orange, Balex Metal, EWE, Enea, Masterlease, Nikon, Deloitte, Agros Nova, Dr. Oetker, Onet.pl, Kompania Piwowarska, Kamis, Darboven, sieci banków spółdzielczych i wielu innych. Jego e-book „Sztuka marketingu” już po czterech miesiącach znalazł się na drugim miejscu iTunes w kategorii „Biznes i Finanse”. W 2015 roku pojawił się na liście „100 najbardziej inspirujących osób polskiej branży interaktywnej”. Studiował w Niemczech, Austrii i Polsce. Doktorant Uniwersytetu Gdańskiego. Wykładowca wielu prestiżowych uczelni. Publikuje felietony w magazynie „Forbes”. Pomysłodawca fanpage'a Bareizmy Wiecznie Żywe (169 tys. fanów). Autor bloga kotarbinski.com.


Tanie hity kosmetyczne #5! | O wszystkim co mnie otacza\nTanie hity kosmetyczne #5!\nZapraszam Was dzisiaj na notkę z serii 'tanie hity kosmetyczne'.\nJako, że zima znów zaczęła się na dobre nie możemy zapominać o naszych dłoniach. Jeżeli wychodzimy na dwór koniecznie zakładajmy rękawiczki. W domu kremujmy dłonie po każdym umyciu. Pamiętajmy też o grubej warstwie kremu na noc.\nDzisiejszy bohater jest pewnie większości z Was znany, pochodzi z Rossmanna. W regularnej sprzedaży zapłacimy za niego coś ok.6 zł, ja kupiłam go w promocji za ok. 4zł.\noczywiście mowa o kremie Isana z 5% mocznikiem\nStandardowa, miękka tubka, z której łatwo wydobyć produkt.\nKrem jest dość gęsty, nie wchłania się szybko dlatego używam go wyłącznie w domu. Świetny również na noc.\nKojarzy mi się z kosmetykami dla dzieci. Jest dość mocno wyczuwalny ale niedrażniący trochę ciepły, trochę świeży. Po aplikacji na dłonie szybko traci na intensywności.\nProdukt genialnie regeneruje zniszczone dłonie. Skóra długo po jego użyciu jest miękka i gładka. Pozostawia delikatny film, przez co nasze dłonie są bardziej odporne na wiatr czy mróz kiedy akurat sięgamy po rękawiczki. Używam go również raz na jakiś czas do stóp sprawdza się równie dobrze.\nUwaga: w przypadku mocno wysuszonych i zniszczonych dłoni może podrażniać! Wydaje mi się, że to ze względu na perfumy w składzie.\n+pozostawia na długo uczucie nawilżenia\n+cena jest jego niewątpliwym plusem\n-może podrażniać bardzo zniszczoną skórę\nCodziennie wracam do tego kremu. Szybko przywraca skórę do dobrego stanu. Musiał więc znaleźć się tanich hitach kosmetycznych! :)\nZnacie ten krem? Lubicie? A może macie już swoich faworytów, których nie zamienicie na innych?\nisana , mocznik , tanie hity kosmetyczne , Uroda


ASPEKTY PRAWNE PPP W POLSCE A FUNDUSZE EUROPEJSKIE - PDF\nDownload "ASPEKTY PRAWNE PPP W POLSCE A FUNDUSZE EUROPEJSKIE"\n1 ASPEKTY PRAWNE PPP W POLSCE A FUNDUSZE EUROPEJSKIE\n2 Spis treści Akty prawne PPP w przepisach dot. Funduszy Europejskich Aspekty prawne w poszczególnych modelach łączenia PPP oraz Funduszy UE Wnioski\n3 Akty prawne Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publicznoprywatnym; Ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi; Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju\n4 Akty prawne Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności [ ] Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 [ ]\n5 Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju art. 28 w ramach projektu operacyjnego dofinansowane mogą być takŝe projekty realizowane w formie partnerstwa publiczno-prywatnego na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. ustawa nie zawiera takiego zapisu odnośnie koncesji\n6 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 Preambuła pkt 40 oraz 41 zaleca, aby programowanie zapewniało koordynację funduszy z innymi instrumentami finansowymi (np. EBI) takŝe w partnerstwach publicznoprywatnych. Ponadto wskazuje, Ŝe finansowanie z wykorzystaniem funduszy powinno być bardziej dostępne do celów inwestowania w partnerstwo publiczno-prywatne\n7 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 art. 52 określający jak mają być kształtowane wskaźniki wkładu funduszy, w pkt d) wskazuje, Ŝe wkład ten moŝe być kształtowany takŝe w świetle wskaźnika udziału prywatnych źródeł finansowania, w szczególności w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego art. 53 wkład funduszy na poziomie programów operacyjnych oblicza się w odniesieniu do całkowitej kwoty wydatków kwalifikowanych, w tym wydatków publicznych i prywatnych\n8 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 Art. 43 wskazuje na partnerstwo publiczno- prywatne jako jeden z rodzajów projektów, w których inwestycje mogą podlegać refundacji Art. 46 wskazuje, Ŝe fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich finansowane z funduszy strukturalnych mogą inwestować w partnerstwa publiczno-prywatne\n9 Wniosek (duŝe projekty pow. 50 mln EUR) o potwierdzenie pomocy na mocy art. 39 do 41 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego/Fundusz Spójności Inwestycje w Infrastrukturę Sekcja B.4.2 (techniczny opis inwestycji w infrastrukturę) punkt d) wymaga aby w przypadku budowy infrastruktury w ramach PPP, dokonać opisu formy PPP tj. procedurę wyboru partnera prywatnego, strukturę PPP, uzgodnienia w zakresie własności infrastruktury, uzgodnienia dotyczące podziału ryzyka. NaleŜy równieŝ opisać w jaki sposób infrastruktura będzie zarządzana po zakończeniu projektu (tj. zarządzanie publiczne, koncesje, inna forma PPP)\n10 PPP w przepisach dot. Funduszy UE Obowiązujące przepisy nie stanowią przeszkody w łączeniu PPP oraz funduszy unijnych Beneficjenci funduszy UE (w przypadku dotacji na realizację zadań publicznych) spełniają wymogi definicji partnera publicznego Dofinansowanie projektu PPP z funduszy UE musi spełniać szczegółowe kryteria: a) Transparentny i konkurencyjny tryb wyboru partnera publicznego b) Otwarty (publiczny) dostęp do wybudowanej infrastruktury c) Ochrona interesu publicznego (eliminacja nadmiernych zysków)\n11 Aspekty prawne na przykładach Model 1 powierzenie partnerowi eksploatacji publicznej infrastruktury (koncesja) Infrastruktura wybudowana z wykorzystanie funduszy UE Odrębne umowy na budowę infrastruktury i na zarządzanie Umowy muszą być zawarte w trybie konkurencyjnym Zakaz zmian majątkowych zarówno na poziomie składników majątkowych jak i kapitałowym (zapewnienie trwałości projektu) Zakaz uzyskania nieuzasadnionych korzyści z tytułu realizacji projektu przez podmiot publiczny lub prywatny Zmiana operatora nie powinna utrudnić dostępu do infrastruktury lub prowadzić do zwiększenia kosztów korzystania\n12 Aspekty prawne na przykładach Model 2 DBO (Zaprojektuj/Wybuduj/Eksploatuj) Całość lub część budowanej infrastruktury jest finansowana przez partnera publicznego i pozostaje jego własnością; Efektywny udział funduszy UE w projekcie obniŝony; Skomplikowany kontrakt, podział ryzyk zgodnie z kryteriami Eurostat utrudniony Faza eksploatacji utrudniona ze względu na kryteria unijne (np. zakaz nadmiernego zysku)\n13 Aspekty prawne na przykładach Model 3 DFBO (Zaprojektuj/Finansuj/Wybuduj/Eksploatuj) Wspólne finansowanie przedsięwzięcia przez partnera publicznego i prywatnego; O finansowanie występuje spółka celowa powołana do realizacji przedsięwzięcia; Wkład własny środki publiczne, prywatne w tym finansowanie dłuŝne Projekt obarczony duŝym ryzykiem odnośnie harmonogramu realizacji; Ze względu na polskie regulacje zakazujące zmian umowy po jej podpisaniu szczególnie trudne ustalenie treści umowy o PPP\n14 Wnioski Obowiązujące przepisy nie wprowadzają Ŝadnych istotnych ograniczeń co do rodzaju projektów, które mogą być realizowane w ramach PPP przy wykorzystaniu funduszy UE; W niektórych rodzajach projektów, w zasadzie nie będzie moŝliwe uniknięcia takiego połączenia np. projekty wodno-kanalizacyjne; Pomoc publiczna istotnym zagadnieniem.\n15 DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ Michał Kurzyński International Partner tel. +48 (22)\nPPP w gospodarce ściekowej. Budowa małych energooszczędnych systemów kanalizacyjnych w formule PPP organizacja projektu i warunki wdroŝenia.\nPPP w gospodarce ściekowej Budowa małych energooszczędnych systemów kanalizacyjnych w formule PPP organizacja projektu i warunki wdroŝenia. Budowa oczyszczalni ścieków Obecny stan w Polsce ETAP I - Przetarg\nFundusze unijne na realizację zadań publicznych\nFundusze unijne na realizację zadań publicznych 1 Plan prezentacji Fundusze strukturalne UE Fundusze unijne na realizację zadań publicznych moŝliwości wsparcia Praktyczne aspekty aplikowania o fundusze\nZnaczenie partnerstwa publiczno-prywatnego w nowej perspektywie finansowej dla organizacji pozarządowych\nZnaczenie partnerstwa publiczno-prywatnego w nowej perspektywie finansowej 2014-2020 dla organizacji pozarządowych Okres transformacji w Polsce wymusił na administracji publicznej duże zmiany. Należało


Każdy kolejny trener Deportivo z gorszymi wynikami - Aktualności - LigaHiszpanska.com - Wszystko o LaLiga Santander\nStrona główna » Aktualności » Każdy kolejny trener Deportivo z gorszymi wynikami\nKażdy kolejny trener Deportivo z gorszymi wynikami\nDeportivo Cezary Kawecki @11.03.2018 | Przeczytano 248 razy\nNiesłychanie niepewna pozycja każdego z trzech trenerów Deportivo La Coruna, którzy pracowali w tym sezonie, ma swoje odzwierciedlenie w dorobku punktowym każdego z nich.\nSezon Deportivo jest tak katastrofalny, że nawet kilkukrotna zmiana menedżera nie przyniosła nawet najmniejszych skutków. Najgorsze z tego wszystkiego jest to, że nie tylko nowi trenerzy nie spisują się na miarę oczekiwań, ale także każdy z nich osiąga gorsze rezultaty, niż jego poprzednim.\nOstatnim i najbardziej dobitnym przykładem tej tezy jest Clarence Seedorf. Jedyną rzeczą, którą Holender do tej pory poprawił, jest praca, optymizm i nadzieje. Poprawi poziom defensywny, dzięki czemu Deportivo traci niewiele ponad jedną bramkę na spotkanie, ale w zamian za to, drużyna z Galicji jest najgorsza w ataku, strzelając tylko jednego gola w ostatnich sześciu starciach. Saldo punktowe (2 na 18 możliwych) jest katastrofalne.\nObecny menedżer sporo traci w porównaniu ze swoim poprzednikiem, Cristobalem Parralo, który z kolei dokonał tego samego względem Pepe Mela. Pomimo obiecującego startu i domowego zwycięstwa nad Leganes, były opiekun drużyny młodzieżowej odniósł jeszcze tylko jeden triumf i wywalczył zaledwie 9 punktów w 13 meczach (0,7 na jedno spotkanie).\nJego wielkim obowiązkiem była oczywiście poprawa defensywy, ale biorąc pod uwagę terminarz w tamtym czasie (Barca, Atletico, Valencia czy Real), drużyna traciła ponad 2,5 bramki na jedno starcie (łącznie 33).\nPostawa zespołu w ofensywie pod wodzą Parralo nie różniła się znacząco od czasów pracy Pepe Mela (nieco ponad jeden gol na mecz). Hiszpan zdobył osiem punktów w 9 meczach tego sezonu, co i tak jest lepszym wynikiem, niż może pochwalić się jego dwóch następców.\nTagi: Clarence Seedorf,\tCristobal Parralo,\tDeportivo La Coruna,\tpepe mel\nAktualności: Gil: Pepe Mel dał nam zastrzyk... Aktualności: [OFICJALNIE]: Clarence Seedorf...\nOjciec De Jonga: Najlepszą opcją jest Barcelona\nDeportivo Alaves czeka z nową umową dla Abelardo Niekwestionowany bohater klubu z Vitorii, Abelardo jest chwalony praktycznie z każdej strony, ale wciąż niepewna jest jego przyszłość.


A tak wygląda #rozsada wilca pierzastego niecałe dwie doby po wysianiu. On ma takie śmiesznie pokręcone te przylistki.\nPobierz obrazek (211.2kiB)\n2019/03/30 12:43:54 przez www, 3 ♥\n#rozsada od niechcenia zajrzałam do miniszklarni z wysianym wczoraj wilcem, a on już kiełkuje. Minęła niecała głowa. Moczenie nasion jest naprawdę skuteczne (sprawdzić, czy nie kanna).\n2019/03/29 14:43:13 przez www, 2 ♥\n[^malalai] [^deli] A jeśli masz jakieś heavenly blue czy blue star, to połowa kwietnia będzie w sam raz. #rozsada\n2019/03/28 18:27:14 przez www, 0 ♥\n[^malalai] Zwykłe jeszcze nie, można od razu na zewnątrz po 15 maja - jeśli chcesz trochę podpędzić, to koło 1 maja i wystawić za okno po ewentualnych przymrozkach/ochłodzeniu. #rozsada\n2019/03/28 18:10:20 przez www, 0 ♥\n#rozsada posiałam też do doniczek torfowych I. nil morning call i scarlett o'hara, oraz wilec pierzasty, o którym w ogóle zapomniałam. Mam nadzieję, że w tym roku będzie miał inne kolory niż tylko czerwony i biały.\n2019/03/28 18:07:35 przez www, 0 ♥\n#rozsada Przesadziłam tunbergię do doniczki docelowej, część siewek jest jeszcze mała, ale dwie pierwsze przerastają już doniczki. Kiełkowała słabo, ale siedem roślin mam.\n2019/03/28 18:06:42 przez www, 0 ♥\nTargi Green Days w Ptaku takie sobie, z jasnych punktów wystawa bonsai oraz pooglądaliśmy sobie piły. Oraz kupiłam worek ziemi ogrodniczej, ale to i tak za mało, jak będę przesadzać dziwaczki, będę potrzebować jeszcze 2x tyle #rozsada\n2019/03/23 20:45:19 przez www, 1 ♥\n[^deli] Oraz w jednej z doniczek torfowych nagle wykiełkowały cztery kolejne pałczatki. Ale tylko w jednej, poza tym siewki nadal mają tylko pierwsze liścienie. #rozsada\n2019/03/21 13:06:56 przez www, 1 ♥\nW #rozsada tunbergii jedna z siewek zaczęła gnić - chyba udało mi się ją zalać, co mnie dziwi, bo to pierwszy raz. Pozostałe wyglądają na zdrowe i mam nadzieję, że tak zostanie.\n2019/03/21 13:05:58 przez www, 0 ♥\nKupiłam sobie Gewächshaus #rozsada\nPobierz obrazek (4466.6kiB)\n2019/03/19 22:13:13 przez m.blabler, 2 ♥\n#rozsada Tunbergia po 10 dniach trafiła do większej mini-szklarni, ma 6 siewek, z obu odmian, żółtej i białej. Pałczatka ma 6 malutkich siewek po 5 tygodniach.\n2019/03/17 12:09:25 przez m.blabler, 2 ♥\n[^deli] Zobaczymy, czy teraz azaryna pójdzie szybciej do góry, czy nadal będzie rosła tak powoli, ale przynajmniej mam już miejsce w większej mini-szklarni na tunbergię. #rozsada\n2019/03/16 17:00:34 przez www, 0 ♥\n[^deli] Poszłam po doniczki dla dwóch sadzonek kanny i #rozsada azaryny - i odkryłam, że najstarszy dziwaczek ma pęd wysoki na kilka centymetrów, więc też przyniosłam na górę. Wszystko przesadzone i otoczone siatką.\n2019/03/16 16:59:57 przez www, 0 ♥\nTymczasem #rozsada tunbergii zaczęła kiełkować na dobre, brakuje mi miejsca w mini-szklarni, więc powinnam pójść do piwnicy po doniczki i siatkę i przesadzić azarynę oraz kannę do doniczek docelowych.\n2019/03/16 15:39:37 przez www, 1 ♥\n2019/03/13 16:37:47 przez www, 0 ♥\n#rozsada Wykiełkowała pierwsza tunbergia. Szkoda, że sobie nie zaznaczyłam, które doniczki są które, bo nie wiem, czy zwykła żółta, czy może biała. Stawiam na żółtą.\n2019/03/12 21:03:06 przez www, 2 ♥\nStan #rozsada po miesiącu - azaryna rośnie sobie powoli, kanna wciąż 2/7, ale bardzo ładnie, z pałczatki 5 siewek w 4 doniczkach (z 6, w których ją wysiałam). Tunbergia wysiana trzy dni temu na razie nic, ale przez pierwszy tydzień się nie denerwuję.\n2019/03/09 17:10:56 przez www, 0 ♥\n[^deli] Posiałam namoczone przez noc nasiona tunbergii (zwykłej i białej) do doniczek torfowych #rozsada, a po wszystkim sprzątnęłam kuchnię i łazienkę. I robię obiad.\n2019/03/07 13:27:09 przez www, 0 ♥\n[^deli] No dobra, dołożyłam do zamówienia nasiona dla teściowej i butelkę nawozu do roślin balkonowych. Nie, stanowczo nie jestem normalna, skoro w ramach pocieszenia kupuję #rozsada.\n2019/03/06 20:16:52 przez www, 2 ♥\n[^deli] #rozsada Oraz zaczęła wreszcie kiełkować pałczatka, mam 4 malutkie siewki, mniejsze nawet od azaryny. A ja jestem przyzwyczajona do dużych siewek, wilców, dziwaczka, nawet tunbergii. Zobaczymy, jak będzie dalej.\n2019/03/02 13:44:16 przez www, 0 ♥


Buntowniczki z Afganistanu (okładka miękka)\nBuntowniczki z Afganistanu (okładka miękka) 1 szt. 9788328096943\nBuntowniczki z Afganistanu (okładka miękka) 9788328096943\nGLATT JOHN Zaginione dziewczyny (okładka miękka) 1 szt.\nORNACKA EWA Skazana (okładka miękka) 1 szt.\nMIESZCZANEK ANNA Dzień bez teleranka. Stan wojenny - pomysły na życie (okładka miękka) 1 szt.\nKORUS JAKUB Surogatki. Historie kobiet, które rodzą "po cichu" (okładka miękka) 1 szt.\nCLARKSON JEREMY Świat według Clarksona. Czy da się to przyspieszyć? (okładka miękka) 1 szt.\nSTORTI CRAIG Nieosiągalny Everest. Zanim nadeszli zdobywcy (okładka twarda) 1 szt.\nOstatni świadek. Historie strażników hitlerowskich skarbów (okładka miękka) 1 szt.\nSekrety życia seksualnego zwierząt (okładka twarda) 1 szt.\nAntylopa z Podbeskidzia (okładka twarda) 1 szt.\nMonster. Aileen Wuornos – zrozumieć seryjną zabójczynię (okładka twarda) 1 szt.\n- Walczę w domu, walczę w pracy, walczę ze społeczeństwem – przyznaje jedna z bohaterek książki Ludwiki Włodek. - To zabiera mnóstwo energii. Ledwo skończyłam 30 lat, a już mam siwe włosy. O włosy zresztą też musiałam walczyć. Jak obcięłam je do ucha, ojciec chciał mnie wyrzucić z domu. Nie mógł zrozumieć, dlaczego nie może mi kazać nosić długich. Kiedy dostałam pierwszą pensję, usłyszałam od niego, że wolałby żeby to mój brat tyle zarabiał. Ale się nie poddałam. Dzięki tej walce jestem silna. Nikt mnie nie zatrzyma.\n„Buntowniczki z Afganistanu” opowiada o walce Afganek o niezależność. Pokazuje jaką drogę musiały przejść żeby stać się znanymi polityczkami, artystkami, działaczkami. Włodek rozmawiała z kobietami, dla których udział w modernizacji kraju był rodzinną tradycją, ale też z dziewczynami, które musiały postawić się nawet własnym rodzicom, żeby pokonać stereotypy i ograniczenia narzucane przez patriarchat i specyficznie rozumianą tradycję.\nZa swoją niezależność płaciły ogromną ceną. Były obiektem ataków i hejtu. Talibowie umieszczali ich nazwiska na listach do odstrzału, konserwatywni mułłowie wytykali je palcem. Atakowane były one same i ich najbliżsi.\nWłodek zna swoje bohaterki od lat. Z wieloma się przyjaźni. Śledziła rozwój ich karier, towarzyszyła im w sukcesach zawodowych i w życiu prywatnym. Była z nimi w kontakcie gdy w sierpniu 2021 roku talibowie zajmowali Kabul, z niektórymi spotkała się w Polsce. Jej książka pokazuje, że walka o prawa kobiet w Afganistanie (i nie tylko) nigdy się nie kończy, a kobieca solidarność może zdziałać cuda.\n230 x 23 x 150


życie! – Miss Ferreira\nAutor: Miss Ferreira 14 maja, 2021\nJest bardzo duże prawdopodobieństwo, że jeśli gdzieś mnie spotkacie, to będę tak właśnie ubrana. To mój ukochany zestaw ostatnimi czasy. Nigdy w życiu bym nie pomyślała, że będę fantastycznie czuć…\nCzy zdarza Wam się, że coś, co uznawaliście za brzydkie czy wręcz odstręczające, zaczyna Wam się podobać? I to podobać szalenie. Jakbyście od uczucia nienawiści płynnie przeszli do miłości. Wszak…\nKochani, przybywam dziś ku pokrzepieniu Waszych serc. Chcę Wam powiedzieć, że jeśli Wasz dzień również układa się w kształt włochatego, nie powiem czego, którym tak chętnie sygnują nasz kraj wandale…\nAutor: Miss Ferreira 25 marca, 2021\nŚroda, zaraz dwunasta. Dzień trochę przeciekł przez palce, trwoniony lekką ręką. Dopiero był ranek, świat stał otworem. Już jest południe, otwór się zwęża. Niby jest słońce, czekałam na nie. A…


Prowincjonalna nauczycielka: Małgorzata Gutowska-Adamczyk. Cukiernia pod Amorem. Hryciowie.\nMonika Badowska października 05, 2011 13 Gutowska-Adamczyk\nMoją ulubienicą jest Gina. :D\nRównież czułam niedosyt, ale ostatecznie doszłam do wniosku, że takie zakończenie do sagi pasuje :)\nAleż Ty masz tempo! :)\nJa dopiero dzisiaj zdobyłam ten tom. I to też na wyrost, bo przecież drugi ciągle czeka na przeczytanie. Może w końcu w listopadzie? :S\nChyba lepiej, że są takie przypisy, w końcu czytelnicy bywają różni i różny mają zasób słów i pojęć. U mnie "Cukiernia..." nadal in spe.\nJestem właśnie w trakcie czytania i bardzo mi się podoba. Szkoda, że to ostatni tom.\njuż się nie mogę doczekać kiedy dostanę ją w swoje łapki :)\noj, pasuje, pasuje!\nno mi miłego... W przyszłości:-)\ncóż - wszystko co dobre kiedyś się kończy:-)\nJakoś tak bez przekonania....w trakcie czekania na tom II tomu zdążyłam już zapomniec I i nie wiedziałam do końca kto jest kto. Przydałoby się na początku ksiazki zwięzłe streszczenie albo jakieś drzewo gen. bo niestety czas pomiędzywydaniem kolejnych tomów jest dość długi i znowu wszystko zapomniałam :(\nja dopiero skończyłam pierwszy tom ale jestem strasznie ciekawa co będzie dalej i jak cała saga się zakończy :)\nZdecydowanie, Gina Weylen, to bardzo barwna i ciekawa postać. Ale jestem ciekawa, jak zakończyła się historia współczesnych bohaterów książki, bo tam też była niezła intryga. Nie mogę się doczekać, aż trzeci tom sagi znajdzie się w moich rękach. Jest świetnie napisana. Wciąga. Szkoda, że autorka nie domknęła wszystkich wątków, ale może jeszcze planuje jakiś dalszy ciąg?\nI jak tu wygospodarować trochę czasu na tę perełkę...? Chyba kilka nocy będzie trzeba poświęcić :) dziekuję za recenzję :P\nJa także czuję pewien niedosyt. Ponadto czuję się zawiedziona. Myślałam, że ostatni tom zrobi na mnie ogromne wrażenie, jak dwa poprzednie, tymczasem... miałam wrażenie, że wszystko było takie trochę na siłę.\nSagę odsłuchałam i... szkoda mi, że to już konniec. Dobrze się słuchało, kilka nocy się zarwało, chciałoby się jeszcze, jeszcze...\nSięgnij po "Różę..." - klimat jest podobny:-)


Calvin Klein - Torebka K60K606181, torebka - Butyk.pl\ntorebka Calvin Klein - Torebka K60K606181\nNumer produktu: 2936747\nOpis produktu: torebka Calvin Klein - Torebka K60K606181\nDuża torebka z kolekcji Calvin Klein. Zapinany model wykonany ze skóry ekologicznej. - Zapięcie na suwak. - Długie uchwyty. - Mieści format A4. - Dołączony pokrowiec. - Długość uchwytów: 48 cm. - Głębokość: 13 cm. - Wysokość: 28 cm. - Szerokość u podstawy: 36 cm. Wzór: gładkie Wielkość: mieści A4 Materiał: imitacja skóry licowej Rodzaj: shopper i tote Skład: 100 % Poliuretan ID produktu: 4901-TOD023 Kod producenta: K60K606181


Są w czołowych klubach Europy - KobiecaPilka.pl - piłka nożna kobiet\nZnakomity sezony w wykonaniu Polek w zagranicznych klubach. Medale naszych piłkarek w Niemczech, Włoszech, Francji.\nSezon 2018/2019 w większości lig położonych na zachód od naszego kraju już się zakończył. Trzeba przyznać, że był on znakomity dla reprezentantek Polski. Jeszcze nigdy piłkarki z Polski nie uzyskały w zagranicznych ligach tak dobrych wyników jak teraz. Polki razem ze swoimi klubami zdobywały w tym sezonie medale w najmocniejszych ligach Europy grając przy tym w markowych i znanych na całym świecie klubach piłkarskich.\nNajwiększą wygraną tego sezonu bez wątpienia jest Ewa Pajor. Oprócz ponownego dubletu w postaci zdobycia mistrzostwa Niemiec i Pucharu Niemiec z VfL Wolfsburg została również królową strzelczyń Bundesligi. Trzy trofea to najlepszy wynik osiągnęły kiedykolwiek przez piłkarkę z Polski w obcym kraju. Dodajmy, że Pajor to druga w historii polskiej piłki kobiecej zawodniczka, która została najskuteczniejszą strzelczynią najwyższej klasy rozgrywkowej w obcym kraju - dotychczas jedyną była Luiza Pendyk, która w 1999 i 2000 roku była królową ligi szwedzkiej, ale to były wówczas zupełnie inne czasy.\nDwie swoje przedstawicielki mamy we Francji. Razem z Paris Saint-Germain wicemistrzostwo Francji zdobyła po raz kolejny kapitan reprezentacji Polski - Katarzyna Kiedzynek oraz grająca w Paryżu od półtora roku Paulina Dudek. Obie wystąpiły w 16 z 22 ligowych meczów swojego zespołu. PSG w ligowej tabeli zostało wyprzedzone tylko przez Olympique Lyon, który trzynasty raz z rzędu wygrał swoją krajową ligę. Klub z Paryża w całym sezonie ugrał o pięć punktów mniej niż Lyon (Paryżanki przegrały w sezonie tylko jeden mecz - właśnie z Lyonem) oraz miały przewagę aż 18 punktów nad trzecim w lidze Montpellierem co pokazują jak dominującą pozycję Lyon i Paryż mają w lidze.\nPajor została pierwszą Polką, która została królową strzelczyń niemieckiej Bundesligi, a we Włoszech pierwszą Polką, która zdobyła mistrzostwo Włoch została Aleksandra Sikora. Jej Juventus wygrał zarówno rozgrywki Serie A jak i zdobył również Puchar Włoch. Dla Sikory był to drugi sezon w lidze włoskiej i pierwszy w Juventusie. Inna z Polek grających w tym kraju - Katarzyna Daleszczyk ten sezon razem ze swoim Sassuolo zakończyła na 5. miejscu w lidze.\nSukcesy Ewy Pajor, Katarzyny Kiedrzynek, Pauliny Dudek i Aleksandry Sikory w krajowych ligach mogą nas napawać ogromnym optymizmem i zachęcać inne piłkarki do spróbowania swoich sił za granicą. Spory plusem jest także fakt, iż nazwy takich klubów jak PSG, Wolfsburg czy Juventus mocno przyciągają zainteresowanie mediów i kibiców piłki nożnej, przez co w ostatnich dniach w różnych mediach było można przeczytać o zagranicznych sukcesach naszych piłkarek. Oby za rok było ich jeszcze więcej i oby były to również sukcesy w Lidze Mistrzyń bo w tym sezonie ich zabrakło.\nPowołania na eliminacje U19\nUśmiechem na dyskryminację!\nDerby Szczecina (foto)\nCzekamy na gole Adamek\nDewicka wybrała II ligę\nNowa siła z Gdyni


Współcześnie ludzie coraz entuzjastyczniej wychodzą na miasto, aby spotkać się z przyjaciółmi i przy okazji zjeść apetyczne danie. Odwiedzanie kawiarni jest coraz to bardziej popularne i używamy to, jako istotny aspekt życia towarzyskiego. Z tego powodu posiadacze takich miejsc dokładają sporo atencji, aby realizować pragnienia swoich klientów i wciąż pozyskiwać kolejnych.\nRelewantne jest, aby tak samo wystrój, jak i jedzenie było zadowalające, bo całość świadczy o konkretnym miejscu i decyduje, czy dany klient odwiedzi je ponownie. Należałoby wobec tego poświęcić trochę czasu na poszukiwanie informacji w internecie, jeżeli zależy nam na konkretnym miejscu i chcemy dokładnie zaprojektować sobie wyjazd - P2. Szukając dobrych restauracji we Wrocławiu dobrze jest zobaczyć osiągalne w sieci rankingi. W podziale na typy dań oceniają poszczególne restauracje, dzięki czemu zdołamy wybrać najlepszą na śniadanie, obiad lub kolacje. Dla osób, jakie wybierają się na weekend do konkretnego miasta jest to z pewnością niezwykle istotne. Jeśli w związku z tym interesuje nas ekskluzywna restauracja (kuchnia libańska w Warszawie) Wrocław należałoby właśnie takie hasło wyszukać w sieci. Pozyskamy sporo intrygujących adresów i opinii klientów, dzięki którym bez wątpienia wybierzemy coś dobrego.\nWarty polecenia tekst? Jeżeli tak uważasz, przeczytaj dodatkowe porady na rozpatrywany temat - bez marudzenia kliknij tu, więcej zobaczysz w linku (http://cafepanamera.com/kolumbia-excelso).\nNależy zapoznawać się z tego typu rankingami, bowiem często zawierają fascynujące ciekawostki na temat pojedynczych restauracji. Możemy także na zdjęciach przeglądnąć wystrój i klimat konkretnego miejsca. Jeżeli chodzi o ekskluzywne restauracje Wrocław może pochwalić się faktycznie sporym zapleczem.\nNa rynku zobaczymy mnóstwo tego rodzaju lokali, w których bezspornie posmakujemy wyśmienitych dań - ekskluzywne restauracje wrocław. Poszukując w internecie polecane restauracje Wrocław możemy też liczyć na ocenę indywidualnych dań, co dla osób niezmiernie niezdecydowanych będzie ogromną pomocą. Nie można ukryć, że gro osób z ogromną przyjemnością odwiedza restauracje i kawiarnie, by miło spędzić czas z bliskimi. Dobrze jest więc selekcjonować miejsca, w jakich możemy wyśmienicie zjeść.


Bart Air - Lionelo\nRowerek biegowy Bart Air to stylowy i dopracowany pojazd, który zapewni godziny wspaniałej zabawy na świeżym powietrzu. Magnezowa konstrukcja oraz duże możliwości regulacji sprawiają, że Bart stanowi doskonałe wsparcie wszechstronnego rozwoju maluszka.\nBart Air został wyposażony w pompowane 12-calowe łożyskowane koła z bieżnikiem, które zapewniają przyczepność i zwrotność, tak potrzebne małemu kierowcy. Wytrzymałe dętki i opony, a także metalowe elementy mocujące oraz stalowe łożyska i obręcze kół gwarantują dużą odporność na uszkodzenia, pozwalając jednocześnie zachować niską wagę rowerka.\nRegulowane siodełko i kierownica sprawiają, że Bart Air będzie wygodny dla dzieci o różnej budowie ciała, a mały kierowca szybko z niego nie „wyrośnie”. Na kierownicy znajdują się antypoślizgowe nakładki, które znacznie ułatwiają manewrowanie, a wraz z blokadą skrętu znacznie ograniczają ryzyko kontuzji.\nNa ramie znajduje się także wygodne wytłoczenia służące jako podnóżek oraz uchwyt pozwalający na komfortowe przenoszenie rowerka.\nIdealny dla dzieci już od 2. roku życia\nKoła: pompowane, 12″\nWymiary: 88 x 39 x 50 cm


Wyrafinowany pragmatyzm. Ekskluzywne baterie łazienkowe, Baterie łazienkowe premium - LivingRoom24\nTekst Magda Pawluk • Zdjęcia JAQUAR GROUP www.jaquar.pl\nCzym byłyby umywalki, wanny lub kabiny prysznicowe bez stosownej armatury? Dopiero w towarzystwie dobrze dobranych akcesoriów stają się one pełnoprawnym sanitarnym sprzętem. Wobec tak ważnej roli, baterie przybierają coraz doskonalsze formy. Jak prezentują się te najbardziej luksusowe?\nElegancki i efektowny design to podstawowa cecha, jaką wyróżniają się przedstawiciele ekskluzywnego wyposażenia łazienki. Właściwa mu estetyka przekłada się przecież na postrzeganie całego pomieszczenia. Takie założenie przyświeca również projektantom nowoczesnej armatury. Bo chociaż baterie nie należą do pierwszoplanowych bohaterów stylizacji, nie sposób im odmówić wyrazistości. O wzorniczym sukcesie można mówić jednak dopiero wtedy, gdy w ślad za atrakcyjnym wyglądem podąża funkcjonalność. Formie wtórować mają więc długa żywotność, ergonomia, łatwość obsługi oraz bezpieczeństwo użytkowania. Suma tych jakości charakteryzuje produkty najwyższej klasy.\nWybierając zestaw łazienkowej armatury, po pierwsze bierzemy pod uwagę styl, w jakim utrzymana jest dana seria, oceniając czy bardziej interesuje nas np. nurt minimalistyczny czy organiczny. Do wyboru mamy w tej mierze bardzo rozbudowaną gamę rozwiązań, a poszczególne kolekcje, mimo że pełnią tę samą funkcję, różnią się od siebie pod wieloma względami. Znajdziemy wśród nich wersje z niską lub wysoką wylewką – statyczną bądź ruchomą, modele jednouchwytowe albo te z dwoma tradycyjnymi kurkami. Ciekawie prezentują się wyniosłe korpusy nawiązujące do wyglądu dawnych pomp ręcznych, jak i kompaktowe trzy- lub czterootworowe opcje wannowe. Nowoczesny design to także domena wariantów do zabudowy podtynkowej w postaci niewielkich płytek zintegrowanych ze skierowaną ku dołowi wylewką.\nWysokiej klasy baterie łazienkowe powstają przy użyciu innowacyjnych technologii produkcji, dzięki czemu mogą poszczycić się doskonałymi parametrami i długowiecznością. Niebagatelny wpływ na jakość baterii wywiera także ich wykończenie. Doskonałym wyborem będą modele galwanizowane, pokryte warstwą chromu. Te sprawiają, że armatura staje się nietykalna dla niszczycielskiej korozji. Dodatkowo, pieczołowicie wypolerowany produkt dzięki metalicznej powłoce nabiera szlachetnego wyglądu, zachwycając lśniącą lustrzaną powierzchnią. Idealnie gładki korpus jest też łatwy w utrzymaniu w czystości.\nLuksus to nie tylko wizualne doznanie. Czujemy go w pełni, gdy doświadczamy komfortu. Ta sama zasada obowiązuje w przypadku armatury. Niezmiernie ważny jest więc aspekt jej wygodnego użytkowania. Godne polecenia baterie wyróżniają się płynnym działaniem, co gwarantuje szeroki zakres ruchu uchwytu, pomyślany tak, aby każdy użytkownik bez kłopotu dostosował ciśnienie strumienia wody i jej ciepłotę do indywidualnych potrzeb.\nUznani producenci dbają o to, aby oferowany przez nich asortyment wpisywał się w proekologiczne idee, szczególnie dzięki możliwości zmniejszenia zużycia wody. Pomagają w tym innowacje i specjalne rozwiązania techniczne. Jednym z nich jest zintegrowany z baterią perlator – element napowietrzający strumień, optycznie zwiększając jego objętość. W efekcie oszczędzamy nawet do 60% wody. Alternatywną propozycją są modele z przyciskowym zaworem czasowym. Nie mają one uchwytu ani kurka, a jedynie guzik, po wciśnięciu którego zaczyna płynąć woda. Strumień wydobywa się z wylewki jednak tylko przez określony czas. Po jego upływie proces zostaje wstrzymany. Aby ponownie uruchomić baterię, należy jeszcze raz nacisnąć włącznik. Według szacunków, dzięki tej opcji w porównaniu do tradycyjnych baterii, codziennie zużywamy nawet o trzy czwarte mniej wody.\nBardzo istotną kwestią podczas korzystania z łazienkowej armatury jest bezpieczeństwo. Choć wydawać by się mogło, że w tej kwestii nie powinno nam nic grozić, rzeczywistość płata figle, których wynikiem są groźne poparzenia. Z tego powodu producenci skupiają się na tym, aby ich asortyment pozwalał ustawić odpowiednią temperaturę wody. Doskonale w tej roli sprawdzają się baterie termostatyczne. Są nieocenione w utrzymaniu tej samej ciepłoty strumienia. Zyskujemy tym samym pewność, że wypływająca z wylewki woda nie będzie ani za gorąca, ani zbyt zimna – słowem, idealna, podobnie jak luksusowy design baterii.


Ludzie - Tempo wzrostu płacy minimalnej może okazać się zabójcze dla niektórych firm | Łazienka.pl\n12 lip 2016 15:09\nDr Grzegorz Baczewski, dyrektor departamentu pracy, dialogu i spraw społecznych Konfederacji Lewiatan\nRząd zaproponował od 2017 roku podwyższenie płacy minimalnej do 2 tys. zł brutto. Dr Grzegorz Baczewski, dyrektor departamentu pracy, dialogu i spraw społecznych Konfederacji Lewiatan uważa, że nie powinna ona wynieść więcej niż 1900 zł.\nObecna sytuacja na rynku pracy coraz częściej porównywana jest do roku 2008, który wśród analityków rynku pracy uchodzi za najlepszy od początku transformacji gospodarczej. Wówczas stopa bezrobocia spadła do historycznego poziomu 6,6% (w październiku wg Eurostatu), a rosnący popyt na prace przy malejącej puli poszukujących pracy wywołał presję płacową.\nWynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wzrosło w ujęciu realnym o 5,4% (8,1% nominalnie). Spektakularny był także wzrost płacy minimalnej, która przekroczyła wtedy poziom 1000 zł, rosnąc o 190 zł, czyli o ponad 20%. Stanowiło to ogromny skok w stosunku do kilkuprocentowych wzrostów z lat poprzednich.\nW 2016 roku stopa bezrobocia już w marcu osiągnęła poziom 6,8%, (wg Eurostatu) a do urzędów pracy napływają tysiące nowych ofert zatrudnienia. Miesięczne wzrosty przeciętnego wynagrodzenia w ujęciu realnym przekraczają 5% r/r, a zatrudnienie wyraźnie przekroczyło 16 mln osób. Czy w takich warunkach powinniśmy przyspieszać wzrost płacy minimalnej?\nW ostatnich latach nasza płaca minimalna rosła relatywnie szybko. Od 2008 r. wzrosła z 1126 zł do 1850 zł, łączny wzrost wyniósł zatem 724 zł ( ok. 9% rocznie). Na rękę pracujący za minimalną płacę dostaje dziś 1355 zł zamiast 851 zł, jak było w 2008. Jednak koszt dla pracodawcy wzrósł z 1306 zł do 2231 zł, jeśli dodamy wszystkie obowiązkowe narzuty na wynagrodzenia. Zatem dochody pracownika zarabiającego minimalną płacę wzrosły o 504 zł, a koszty pracodawcy przy takiej pensji o 925 zł. Jeżeli rząd zrealizuje swoją propozycję na 2017 r. to wzrost płacy minimalnej do poziomu 2000 zł będzie oznaczał faktyczny wzrost kosztu zatrudnienia pracownika za płacę minimalną do poziomu 2 412,20 zł (o ponad 180 zł).\nGłówna różnica jaką mamy dziś w porównaniu z rokiem 2008 jest taka, że wówczas rząd działał w warunkach inflacyjnych a dziś wynagrodzenia zyskują w ujęciu realnym (po uwzględnieniu inflacji) ponieważ mamy do czynienia z deflacją. To dlatego kiedy obliczymy wymagany wzrost płacy minimalnej wynikający z ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (wzrost cen i PKB), okazuje się, że powinno ono wzrosnąć nieznacznie, o ok. 12 zł, czyli niespełna 1%. Wynika to z faktu, że poważnie przeszacowano wskaźnik wzrostu cen w 2015 r. wykorzystany do wyliczenia płacy minimalnej. Zamiast wzrosnąć o 2,3% ceny spadły o 0,9%.\nWarto zwrócić uwagę na relację płacy minimalnej do przeciętnego wynagrodzenia. Związki zawodowe postulują żeby minimalne wynagrodzenie stanowiło co najmniej 50% przeciętnego. Tylko, że istnieją badania wskazujące na to, że optymalny poziom tej relacji w Polsce powinien kształtować się w okolicach 40-41%. Jest to najwyższy poziom płacy minimalnej, który nie powoduje ubytku miejsc pracy, czyli zwalniania pracowników i ucieczki do szarej strefy. Obecnie w Polsce relacja ta przekroczyła już 45% a 2000 zł niebezpiecznie przybliżają nas do 50%, czyli poziomu przy którym ubędzie miejsc pracy, przynajmniej tych słabiej płatnych, w mniejszych miejscowościach oraz w firmach mikro, w niskodochodowych sektorach gospodarki i na obszarach oddalonych od centrów rozwoju, gdzie rynek pracy jest słabo rozwinięty.\nKonfederacja Lewiatan płaca minimalna


DKF: Tragiczne losy załogi rosyjskiego okrętu atomowego. Dziś seans filmu "Kursk" [ZDJĘCIA/ZWIASTUN] - NaszeMiasto.pl\nDKF: Tragiczne losy załogi rosyjskiego okrętu atomowego. Dziś seans filmu "Kursk" [ZDJĘCIA/ZWIASTUN]\nArkadiusz Kosiński 27.05.2019 Zaktualizowano 27.05.2019\nfot. Gutek Film/materiał prasowy\nInspirowana prawdziwymi wydarzeniami filmowa historia rosyjskiego okrętu podwodnego z napędem atomowym, który 19 lat temu zatonął podczas manewrów na Morzu Barentsa, wieńczy majowe spotkania z kwidzyńskim Dyskusyjnym Klubem Filmowym „Powiększenie”. Na film „Kursk”, m.in. z Colinem Firthem w obsadzie, zapraszamy już dziś o godz. 19. Bilety: 10 zł.\n10 sierpnia 2000 roku okręt podwodny Kursk, stalowy kolos o rozmiarach pary jumbo jetów, długości dwóch boisk piłkarskich i napędzie jądrowym, wyrusza na pierwsze od dekady ćwiczenia wojenne. W wielkich manewrach Floty Północnej niezatapialna duma rosyjskiej marynarki bierze udział w towarzystwie 30 okrętów i trzech innych łodzi podwodnych. Dwa dni później potężna eksplozja, którą zarejestrowały nawet sejsmografy na Alasce, posyła Kursk na dno arktycznych wód Morza Barentsa. Według docierających informacji katastrofę przeżywa zaledwie 23 ze 118 obecnych na pokładzie marynarzy.\nRozpoczyna się desperacka akcja ratunkowa, która przykuwa uwagę całego świata. Chociaż szanse na ocalenie oraz zasoby tlenu żołnierzy maleją z godziny na godzinę, Rosjanie konsekwentnie odmawiają przyjęcia pomocy z Zachodu. Przez kolejne 9 dni trwa porażający dramat. Biorą w nim udział walczący o życie marynarze Kurska, ich rodziny, a w wśród nich wierząca w ocalenie męża, Tanya Averin (Lea Seydoux), sztaby dowódcze najważniejszych mocarstw świata i kapitanowie jednostek, gotowych ruszyć na pomoc Rosjanom, w tym brytyjski komandor, David Russell (Colin Firth).\nkino kwidzyn kursk\nrepertuar kina kwidz...\ndkf powiększenie kur...\nRuskie bandyty 30.05.2019 11:43:47\nHooj w dupe tym bolszewickim chamom. Tak to jest jak sie żyje w tyrani rządzonej przez bandytów z KGB i jest sie sługusem Putina a raczej mięsem armatnim a nie żołnierzem. 40% populacji Rosji to Rosjanie reszta to Mongoły i Pasztuny radzieckie. 3mln zaćpanych dzieci i morderstwa wsrod nastolatków do lat 16. Państwo scierwo i szambo a nie Federacja\nGKW 27.05.2019 11:42:06\nhttps://dzierzgon-twojemiasto.pl/2019/05/27/tragiczny-wypadek-na-trasie-sztum-kwidzyn-smierc-na-miejscu-poniosla-27-latka/ brać przykłady a nie głupoty pisac\nW rocznicę aresztowań członków Konfederacji Obrony Wiary i Ojczyzny\nWyniki Super Szansy z wczoraj (22.07.2019) są już oficjalne. Sprawdziliśmy, jakie liczby wylosowano podczas wczorajszego losowania o godz. 14:00, a także jakie liczby padły w trakcie drugiego losowania Super Szansy 22.07.2019 o godz. 21:40. Przekonaj się, że liczby wylosowane wcz...\nzawody strażackie ga...\nstraż pożarna gardej...\n10 Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych z całego powiatu kwidzyńskiego wzięło udział w III Powiatowych Młodzieżowych Zawodach Sportowo-Pożarniczych, które w sobotę odbyły się w Gardei. Druhny i druhowie musieli zaprezentować musztrę, zmierzyć się z rozwinięciem bojowym, a także rywa...