"Życie to nie teatr, to bajka pisana na kacu...": 2010\nAutor: Irdine o 14:28:00 5 komentarzy: Linki do tego posta\n"Mój dzień" część II\nMoje drogie i wspaniałe czytelniczki! Jako iż mam dwa porządne projekty do wykonania, ustawę do wykucia i pełno pierdoł do obliczenia to... Napisałam kolejną część xD Mam nadzieję, że raduje was ten fakt i, że kiedy w końcu wylecę z uczelni to zapewnicie mi jakieś schronienie na te mroźne, zimowe wieczory ^ ^. O, zapomniałam o akwarelach jeszcze...\nDobra, kończę marudzić, zanim popadnę w jakąś depresje i może zabiorę się w końcu za coś konstruktywnego. Więc, zapraszam do kolejnej części, mam nadzieję, że się spodoba. Dziękować za komentarze (W sumie, jakbyście przestały je pisać to może bym się wzięła za jakąś naukę...Nie, nie róbcie tego! xD). A, i jeszcze jedno: Na razie nie powiadamiam, bo mam takiego marnego neta, że ledwo na swojego bloga się wbiłam. Zrobię to, gdy tylko miły pan Bogdan pójdzie w końcu po te cholerne zaczepy na kable i będę mogła podłączyć się do sieci akademickie, a nie lecieć na tym marnym, nie mającym nigdzie zasięgu, modemie! Właśnie... Ciekawe czy się ta notka w ogóle doda...\n- Dzień dobry, Hokage - zreflektował się po chwili blondyn, sztywnym krokiem wymijając czarnowłosego i wchodząc do gabinetu. Położył papiery na biurku i odwrócił się ku swojemu dawnemu przyjacielowi. - Raporty z ostatniego tygodnia. Przejrzane. Wystarczy tylko twój podpis.\nSasuke tymczasem zamknął drzwi i oparł się o nie wygodnie, zakładając ręce na ramiona. Przez chwilę mierzyli się wzrokiem, aż w końcu Naruto westchnął i ruszył ku wyjściu.\n- To wszystko, więc jeżeli pozwolisz...\nBlondyn zatrzymał się w pół kroku.\n- Co... - zaczął, ale jego wypowiedz została ponownie przerwana.\n- Nienawidzisz mnie - powtórzył czarnowłosy z wyraźnym samozadowoleniem. - To ja zostałem Hokage. Pomimo jawnej zdrady wioska uznała mnie za dobrego kandydata na to stanowisko. Nie musiałem praktycznie nic robić, podczas gdy ty jak szalony starałeś się każdemu dogodzić. Było już tak blisko spełnienia marzeń, czyż nie?\n- A to ja rezyduje w tym budynku, zasiadam na tym fotelu.\n- To wybór wioski - wtrącił Naruto, kurczowo zaciskając dłonie.\n- Ale czy słuszny? - W glosie Uchihy pobrzmiewała jawna kpina. - Powiedz sam, Naruto. Kto przy zdrowych zmysłach dokonałby takiego wyboru?\n- Oczyściłeś się z zarzutów - mruknął blondyn wbijając spojrzenie w swoje buty. Nie miał najmniejszej ochoty prowadzić rozmowy na ten temat. - Ludzie ci zaufali.\n- I? Ci ludzie to kretyni.\n- Jak możesz tak mówić? - Błękitne tęczówki z wściekłością spojrzały na czarnowłosego.\n- Jak możesz ich jeszcze bronić? - odparował Sasuke, a kpiący uśmiech na jego twarzy pogłębił się. Mężczyzna wolnym krokiem podszedł do Uzumakiego. - Za to co ci zrobili. Za nienawiść, którą wciąż do ciebie czują.\n- Nie masz prawa…\n- Może i nie. - Dłoń Sasuke chwyciła podbródek Naruto, a w jego oczach zalśniła czerwień sharingana. - Może i nie...\n- Jesteś idiotą – warknął blondyn, otrącając jego rękę.\n- Nie większym niż ty, mój drogi przyjacielu.\nNaruto niemalże biegł ulicami Konohy. Zasapany dotarł do swoje kawalerki, wchodząc trzasnął drzwiami, a z jego ust wydarł się okrzyk wściekłości.\n- Kretyn! – mruknął pod adresem czarnowłosego. Nie był wstanie wyobrazić sobie, jak Sasuke mógł stać się taki… taki… okrutny. Jego słowa niezmiernie zraniły blondyna i chociaż starł się tego po sobie nie pokazywać, to uśmiech Uchihy jasno wskazywał na to, że wiedział, iż udało mu się trafić w czuły punkt nosiciela dziewięcioogoniastej bestii.\nAle mówił prawdę.\nMężczyzna zacisnął zęby starając nie dopuścić do siebie czarnych myśli. Jednak… Coś w tym było. Sasuke miał rację w pewnych kwestiach.\nO ile nie we wszystkich.\n- Jasna cholera! – sapnął, rzucając się na łóżko. Ciężko mu było nie zgodzić się ze swoją podświadomością.\nTo prawda ,że od czasu powrotu Sasuke, Uzumaki czuł do czarnowłosego niechęć. Ale czy nie miał takiego prawa? Drań wtargnął ponownie w jego życie, niszcząc jego największe marzenie i sprawiając, że w oczach mieszkańców znowu stał się bezwartościowym potworem.\n- Nienawidzę swojego życia.\nCóż, to uczucie jest zapewne odwzajemnione.\nNiemalże poukładane życie legło w gruzach, tylko dlatego, że Uchiha łaskawie pojawił się w wiosce. To niesprawiedliwe. Ale kogo to obeszło? Po za tą garstką osób, które w niego wierzyły… Wyraz niedowierzania na twarzy Tsunade, gdy ogłoszono decyzję rady, głęboko wrył się w pamięć blondyna. Warknięcie Kakashiego również. I Shikamaru, ze swoim wiecznym komentarzem o upierdliwości życia. Jeszcze Iruka, którego dłoń wspierała blondyna, kiedy to usłyszał tą okrutną wiadomość. A reszta? Reszta odwróciła się do niego plecami, lub też nawet nie zauważyła, że coś w planach Naruto poszło kompletnie nie tak.\nJeszcze możesz to zmienić.\n- Ciekawe jak? – mruknął blondyn, jednak głos w jego podświadomości milczał uparcie, jakby czekając, aż niebieskooki sam wpadnie na rozwiązanie.\n- Prowadzenie konwersacji ze sobą samym nie świadczy za dobrze o twoim zdrowiu psychicznym.\n- Doprawdy? - Naruto obrócił się w kierunku głosu, który należał do jego siwowłosego mistrza. – A wiesz, że w moim mieszkaniu istnieje coś takiego jak drzwi?\n- Wprowadzam nowe trendy - powiedział Kakashi, zeskakując zgrabnie z okna do pokoju.\n- Byś chociaż zapukał.\n- O ramę? – Jonin zmrużył figlarnie oko, poczym bezceremonialnie rozgościł się na jedynym dostępnym w pomieszczeniu krześle.\nMłodszy mężczyzna posłał mu jedynie zirytowane spojrzenie i zwlókł się z łóżka.\n- Więc? Po co żeś przylazł?\nPomimo maski, wyraźnie było widać, iż wyraz twarzy Kakashiego zmienił się na poważny. Co nieco zmartwiło blondyna.\n- Byłeś u Uchihy.\nUzumaki odwrócił wzrok. Dobrze wiedział, że zarówno siwowłosy, jak i Tsunade, nie popierali tego, że pracował bezpośrednio pod komendą Sasuke.\n- Taka robota – mruknął po chwili. – Wypada, abym od czasu do czasu go widywał.\n- Zadręczasz się.\n- I robisz to niepotrzebnie. Nie musisz męczyć się za głupotę starszyzny. Słuchaj, Naruto…\n- Przestań – syknął Uzumaki, wwiercając spojrzenie w swojego mistrza. – Przerabialiśmy ten temat już setki razy. Nie mam zamiaru przez taką pierdołę rezygnować ze swoich marzeń!\n- Jakich marzeń? – zapytał sceptycznie Jonin. – Oszukujesz sam siebie. Z tego co pamiętam, to chciałeś zostać przywódcą wioski, a nie popychadłem faceta, który w dupie ma potrzeby mieszkańców i wioski.\nMoże on ci przemówi do rozumu.\nNaruto zamrugał nieco zdezorientowany. Wcale nie potrzebował, aby ktoś mu przemawiał do rozumu! Dobrych rad miał już po dziurki w nosie.\n- Kakashi… - zaczął i nie wiedział co powiedzieć dalej. Wbił spojrzenie w swoje stopy. – Zmień temat, albo się po prostu zamknij.\n- Słuchaj, dzieciaku…\n- Odwal się, nie jestem już dzieckiem.\n- To złap się za jaja i zachowuj jak mężczyzna – warknął Hatahe wstając gwałtownie. – Bo na razie coś ci nie idzie!\n- AGHR! Co cię to obchodzi, co?! Moje życie, moja sprawa!\n- Nie, jeśli owo życie na chama chcesz sobie spierdolić – odrzekł grobowym tonem. – Zastanów się poważnie. O wiele więcej możesz osiągnąć, nie będąc na smyczy naszego wspaniałego Hokage, więc dlaczego nie rzucisz tej posady w cholerę?\n- Bożeee, Kakashi…\n- Spoko! – Jonin wzniósł oczy ku niebu, jednocześnie podnosząc ręce w geście poddania. – Już nie marudzę. Ale błagam, obiecaj mi, że się poważnie nad tym zastanowisz. Może nawet łaskawie pozwolę ci dołączyć do mojego oddziału.\n- Nie, dzięki – prychnął blondyn. – Twoja banda obiboków ma na mnie zły wpływ.\n- Dajże spokój, to była jedna, malutka impreza urodzinowa…\n- Po której miałem trzydniowego kaca!\n- Bo to trzeba się wyćwiczyć w pewnych dziedzinach – Hakate wzruszył ramionami. – To co? Lecim na ramen?\n- Stawiasz? – Uzumaki podejrzliwie zmrużył oczy.\n- Niech stracę…\n- Co u Tsunade? – zapytał blondyn, sięgając po drugą miskę swojego ulubionego dania. – Dawno staruszki nie widziałem.\n- Jakbyś nie latał, jak pies na posyłki…\n- Zamartwia się – odpowiedział po chwili wahania Hakate. – Znasz ją. Niby wszystko gra, ale tak naprawdę nie śpi po nocach.\n- O mnie? Powiedz jej…\n- Nie tylko – przerwał Uzumakiemu. – O wszystkich. Rządy Uchihy powoli zaczynają mieć swoje konsekwencje. Cóż, starszyzna nie widzi żadnych problemów, ale prawda jest taka, że jeżeli Sasuke dalej będzie ignorował swoje obowiązki to może się to wszystko dla nas nieciekawie skończyć.\n- Aż tak źle? Co się dzieje? – spytał odłożywszy już pustą miskę. – Przecież ja bym wiedział…\n- Być może twój wspaniały szef utajnia przed tobą pewne fakty.\n- Kakashi! – W głosie młodszego mężczyzny zabrzmiała irytacja. – Mów, psia mać, albo ci przemebluje tą zamaskowaną facjatę!\n- To pogłoski… - zaczął siwowłosy.\n- Podobno Suna zastanawia się nad zerwaniem sojuszu. – Wyrzucił z siebie na jednym wydechu.\n- CO?! Że Gaara? Dlaczego?\n- Nie wiem. Z tego co udało mi się wywęszyć, wynika, że Sasuke nie chce dotrzymać warunków zawartych za czasów panowania Tsunade.\nNaruto splótł przed sobą ręce, ciężko opierając je o ladę. Nie podobało mu się to co przed chwilą usłyszał.\n- Chyba sobie kpisz – mruknął po chwili.\n- Przecież, jeżeli nie będziemy mieli wsparcia Suny…\n- To staniemy się łatwym celem. A wrogów nam nie brakuje.\n„Gaara by tego nam nie zrobił.”\nGaara jest przywódcą swojej wioski. Nie może przedkładać przyjaźni nad jej dobro.\nRacja. Cholerna racja. Rudowłosy na pierwszym miejscu musiał mieć na celu dobro mieszkańców Suny. I na nic nie zdawał się fakt, że od wielu lat są dobrymi przyjaciółmi. Jeżeli Naruto zostałby Hokage, to również musiałby tak postąpić.\nBlondyn skrzywił się. Czasami naprawdę chciał wyłączyć swoje dziwaczne myśli. Wstał.\n- A ty gdzie? – zapytał Kakashi.\n- Opieprzyć naszego wspaniałego przywódcę. Nie będzie mi drań rozwalać wioski pod moim nosem.\n- Sasuke! – wydarł się, niemalże wbiegając do gabinetu czarnowłosego. Darował sobie grzeczne formułki powitalne, a tym bardziej pukanie do drzwi. – Co ty sobie…\nStanął jak wryty. Hokage siedział za swym biurkiem, a i owszem, jednak nie był jedyną osobą znajdującą się w pomieszczeniu. Na kolanach Sasuke usadowiła się kuso ubrana blondynka, która najwyraźniej dopierała się do jego rozporka. Kobieta, po zauważeniu Uzumakiego, wstała, wygładziła swój skąpy strój, posłała blondynowi pogardliwe spojrzenie i kręcąc biodrami opuściła pokój.\n- Ja… - wykrztusił zaskoczony Naruto, gdy tylko drzwi zamknęły się za nieznajomą. – Nie…\n- Pozbawiłeś mnie rozrywki na dzisiejszy wieczór – powiedział Sasuke, tonem wskazującym na to, że wcale mu to nie przeszkadzało.\n- Słuchaj – warknął blondyn, otrząsając się z szoku. – Nie obchodzą mnie twoje zabawy. Masz mi natychmiast wytłumaczyć, czemu do cholery próbujesz pozbyć się naszych najsilniejszych sprzymierzeńców! Suna współpracuje z nami od dobrych kilki lat, a ty…\n- Dlatego… - zaczął czarnowłosy wstając. Najwyraźniej nie usłyszał ani słowa z wywodu Naruto. – To ty będziesz musiał mi ją zapewnić.\nAutor: Irdine o 23:19:00 4 komentarze: Linki do tego posta\n"Mój dzień" część I\nMoje drogie czytelniczki:\nZabiję xD (tak, Mechalice, to się tyczy głównie Ciebie!)\nBo to przez was naszło mnie na pisanie nowej historii, zamiast czytanie jakiś dziwacznych rzeczy na poniedziałkowe wykłady. Cóż... Zawsze są poprawki xD.\nWięc tak o to mam zaszczyt i przyjemność przedstawienia Wam mojej nowej historii o wdzięcznym tytule "Mój dzień". Część pierwszą proszę potraktować jako swoisty wstęp (Późniejsze będą sporo dłuższe). Kolejne party zapewne będę dodawać, ale nie mam pojęcia jak, gdzie i kiedy xD. Ta część... jest nieco zawiła i w sumie właśnie o taki efekt mi chodziło ^ ^.\nDobra, nie marudzę więcej, zapraszam do czytania ^ ^.\nTo miał być mój dzień.\nZ zagryzionymi ustami stoję przed drzwiami do gabinetu. Nie chcę tam w chodzić. Nie mogę. To… To wszystko nie miało tak się stać. Los miał się potoczyć całkiem innymi drogami.\nAsystent. Zostałem pieprzonym asystentem. Po tylu latach walki, nie tylko z wrogiem, ale i całą wioską. Tam wtedy… To miał być mój dzień.\nBiały materiał połyskiwał w słońcu. Palce blondyna delikatnie przebiegły po czerwonych wyszyciach. Na jego ustach pojawił się delikatny uśmiech. Jeszcze tylko kilka chwil, kilka minut, kiedy to w końcu z dumą będzie mógł przyodziać strój Hokage.\nCofam się kilka kroków. Jasna cholera.\nNie wejdę tam. Nie dam rady. A nawet jeśli… Nie zdołam się powstrzymać przed obiciem tej złośliwie uśmiechniętej gęby.\nNiebieskooki gwałtownie odwraca się w kierunku głosu. Swoje zmieszanie próbuje ukryć pod szerokim uśmiechem.\n- Jak jasna cholera – odpowiada, drapiąc się po karku. – Jak żeś to wytrzymała, babciu? Mnie zżera od środka przeczucie, że coś popisowo spartolę.\n- Głupek. – Kobieta podchodzi do niego, nastrasza kołnierz jego bluzy i przyklepuje niesforne blond kosmyki chłopaka. – No, teraz lepiej. Szykuj się. Wyjdziesz tam i powalisz wszystkich na kolana.\nWolałbym już osobiście zostać klubowym zwierzakiem Akatsuki, niż wleźć do tego cholernego pomieszczenia. Rozglądam się dyskretnie dookoła. Jakby tak wcisnąć te papiery Kakashiemu? Tak w ogóle, to za jakie skarby zgodziłem się przyjąć tę posadę?\nNa ulicy słychać nagłe poruszenie.\n- Czyżby tłum fanów? – zapytuje Tsunade zaczepnym tonem. Jednak coś w tych odgłosach nie podoba się Naruto. Coś jest z pewnością nie tak.\nBlondyn z wahaniem podchodzi do okna.\nZa świstem wciąga gwałtownie powietrze.\nWznoszę oczy ku niebu, posyłając Bogu błagalne prośby o zesłanie spokoju na swoje biedne, skołatane nerwy.\n- Tak, Sai. Jak najbardziej.\n- To dlaczego od pięciu minut wgapiasz się w klamkę, jakby wymordowała pół wioski?\n- A skąd wiesz, że tego nie zrobiła? – pytam, zerkając na niego z ukosa.\n- Naruto, to klamka.\nAh, ta złośliwość rzeczy martwych.\n- To niemożliwe – niedowierzający szept wyrywa się z ust blondyna.\nPiąta również spogląda przez okno, a na to co widzi, reaguje zduszonym krzykiem.\nSai odchodzi, pozostawiając mnie z czarnymi myślami.\nDobra, czas skończyć z marudzeniem. Im szybciej załatwię sprawę z tymi papierzyskami, tym szybciej będę mógł odreagować spotkanie z obecnym Hogake.\nSięgam ku klamce, kiedy to drzwi ktoś gwałtownie otwiera z drugiej strony. I tak oto stoję, oko w oko z nim…\nMartwe ciało Orochimaru zostało brutalnie rzucone na dziedziniec przed głównym budynkiem. Wokół czarnowłosej postaci zebrał się już spory tłum ludzi. Osobnik odgarnia z czoła czarne pasma włosów i z uśmiechem samozadowolenia spogląda w kierunku Naruto, który gwałtownie cofa się od okna.\n- Nie, nie teraz… - mamrocze gorączkowo blondyn. – Dlaczego wracasz dzisiaj…\nNikt nie pamięta, że w tym dniu miałeś składać przysięgę. Miałeś zostać mianowany. Miałeś spełnić swoje marzenia…\nWszyscy za to zdają sobie świetnie sprawę z tego, iż w owym dniu Sasuke Uchiha wrócił. Zabił swojego mistrza, a jego truchło przywlókł do Konohy. Oczyścił swoje nazwisko. Na tyle, iż tłum skandujący jego imię, zdołał nakłonić starszyznę na zmianę wyboru Hokage.\nMało kto wie, że w tym dniu zawalił się twój świat.\nAutor: Irdine o 00:04:00 5 komentarzy: Linki do tego posta\nNo. Nareszcie! xD Dziękować za komentarze i zapraszam na kolejny rozdział. (Pisałam go od 20 do 3.30! Umieram, cholera! xD)\nKleopatra : A umie gotować? Bo jak tak, to chętnie go zarekwiruje. xD\nDeedwarda : Już wyzdrowiała? Bo mnie znowu jakieś grypsko próbuje dorwać. Ale ja mu się nie dam! Mwahaha!\nMechalice: Ha, mnie się kiedyś babka pyta o dowód, ja jej pokazuje, a ona mi bezczelnie mówi, że brakuje mi tydzień do 18-stki. Nie ogarnęłam o co jej chodziło, po chwili dopiero zaczęłam się zdzierać i mówię jej, że tak, tydzień, ale do 20-stki xD. "Oh, bo pani tak młodo wygląda." Nie, dalej nie posiadam niewolnika. A Twój żyje?\nTwoja wiedza na pewne tematy zaczyna mnie przerażać i nie, nie tworzę mody na sukces, aż tyle cierpliwości to ja nie mam xD. I nie znam "Queer as Folk", ale jak tylko wypierdzielą mnie ze studiów to uzupełnię swą wiedzę xD.\nCross *__________* [zwiecha]jak najbardziej jego fryz możemy przypisać dla Kyu[/zwiecha]\n- Widziałaś Sasuke?\nSakura uniosła wzrok znad dokumentów i spojrzała z roztargnieniem na siedzącego na parapecie Naruto.\n- Nie możesz wejść jak normalny człowiek przez drzwi? – zapytała zerkając ponownie na papierzyska. Chwyciła drugą ręką długopis, postawiła na jednej z kartek zamaszysty podpis i odłożyła ją na osobną stertę. – Nie, nie wiem. Myślałam zresztą, że chciałeś sobie dać spokój.\n- Eee… Zmiana planów.\n- To dobrze – stwierdziła. – Widzę, że plan Gobi podziałał.\n- Dobrze? Myślałem, że zareagujesz bardziej… - zaciął się. – Zaraz? Jaki plan?\n- Żebyś w końcu ruszył tyłek. Ta jej nawijka w szpitalu miała zmotywować cię do działania. Chociaż nie powiem, Sasuke pewnie…\n- Więc to, że gadali z nim w szpitalu, to naprawdę?\n- Dobra – mruknął przerywając dziewczynie. – To ja lecę szukać dalej.\nI zniknął. Sakura błyskawicznie zerwała się z krzesła i podbiegła o okna.\n- Ale, Naruto! – zwołała, jednak blondyn już jej nie słyszał. – Eh, ty nadpobudliwy dzieciaku…\nNaruto przykucnął na jednym z dachów. Westchnął ciężko, wbijając wzrok w ciemniejące niebo. Za cholerę nie mógł znaleźć Sasuke. A sprawdzał już wszędzie! No, przynajmniej w miejscach, w których można było się spodziewać obecności czarnowłosego drania. I nic. Że też cholerny pan Uchiha zawsze się pojawiał, gdy nie był potrzebny, a teraz zapadł się pod ziemię.\nOdwołał klony, które również były zaangażowane w poszukiwanie czarnowłosego. Niestety, żaden z nich go nie znalazł. Westchnął ponownie.\nA może… Może ma misje? Cholera, że też wcześniej o tym nie pomyślał. Tsunade powinna powiedzieć mu… No właśnie. Kurde, nie gadał z nią, odkąd się pokłócili. Najwyraźniej kobieta jeszcze była na niego wściekła.\nCóż, skoro miał zamiar pozałatwiać wszystkie sprawy, to również i z tą nie powinien zwlekać. Z wyrazem determinacji na twarzy ruszył w stronę budynku Hokage. Jeżeli blondynka będzie w dobrym nastroju, to może uda mu się nawet przywitać, bez oberwania jakimś ciężkim przedmiotem.\nDo jej gabinetu postanowił wejść dzięki niekonwencjonalnej dla niego metodzie, czyli pukając do drzwi. Niepewnie wcisnął przez nie głowę do gabinetu.\n- Bry – mruknął i wlazł do pomieszczenia. – Tentego…\nTsunade siedziała za biurkiem. Jedną rękę trzymała na blacie, równocześnie wspierając nią głowę, zaś w drugiej można było dostrzec butelkę. Co najdziwniejsze pełną. Kobieta bezmyślnym wzrokiem wpatrywała się w panoramę Konohy.\n- Eee… Babciu?\nBlondynka oderwała spojrzenie od widoku za oknem i przeniosła je na chłopaka. Wyglądała na nieco zdezorientowaną. Po chwili wpatrywania się w niego, zdecydowanym ruchem postawiła flaszkę na stole.\nNaruto obudził się. A obudzenie te pod każdym względem było przerażające. Miał kaca. Bolał go łeb, nogi… Cholera, napierdzielał go każdy mięsień.\nMruknął złowrogo i przekręcił, podciągając nogi pod brodę.\nMyśli leniwie krążyły po jego mózgu, niekoniecznie chcąc się ułożyć w jakąś logiczną całość. Po chwili udało mu się uformować z nich pytanie. Co tak właściwie się wczoraj działo?\n„Do dupy, chyba urwał mi się film” Pomyślał smętnie i otworzył jedno błękitne oko.\n„O jeżu…” Przypomniało mu się wszystko. No, a przynajmniej większość.\n„Hej joninie, hej! Wlej…hyk… se sake wlej! Ło, matko…”\nWiedział, że picie z Hokage nie było najlepszym posunięciem. Po prostu to wiedział! Pomijając tą kwestię, że właściwie to rzadko spożywał jakikolwiek alkohol. Plus to, że zawsze miał słabą głowę. Tsunade potrafiła wlać w siebie hektolitry rozmaitych trunków i wyglądać po tym, jakby co najwyżej siorbła herbatę z rumem. Więc co mu do łba strzeliło, aby usiąść przy tym pieprzonym biurku, chwycić za napełnioną czarkę i ochoczo wlać ją do gardła? Kilkanaście razy, tak podając w przybliżeniu. Bo na dobrą sprawę nie pamiętał ile wypił. Może jednak kilkadziesiąt? Cholera wie…\n„Nie brudź czarki, hej! Tylko w mordę lej! Hyk…”\nMoże to nawet lepiej, że się schlali. W końcu po alkoholu o wiele łatwiej powiedzieć co leży na sercu.\n- Jestem złym przywódcą – mruknęła Tsunade niewyraźnie.\n- Nie pieprz – prychnął chłopak. – Według mojej hierarchii klasyfikujesz się w pierwszej trójce najlepszych hokage jakich znałem osobiście.\nBrew blondynki powędrowała ku górze.\n- A ilu ich znałeś?\n- Eee… Dwóch.\nKąciki jej ust uniosły się w niemrawym uśmiechu.\n- Wątpliwy komplement. – Kobieta zamyśliła się na chwilę. – Powinnam była ci powiedzieć.\n- Fakt. – zgodził się dzieciak ochoczo napełniając czarki.\n- Wtedy nie zrobiłby się taki burdel…\n- Przestań. I tak bym coś dziwnego odwalił.\n- Ale byłbyś w pełni świadomy co ci grozi.\n- A co by to zmieniło? – burknął, zezując na butelkę. – No może tylko tyle, że nie miałbym wrażenia, że każdy coś knuje za moimi plecami. Przestań marudzić o pierdołach. Stało się i już. O! To, że nie jesteś takim przywódcą jakim będę ja…\nGłośne prychnięcie przerwało jego wywód.\n- Wmawiaj se.\n- Ha! Śmiesz wątpić? – krzyknął, przy okazji rozlewając nieco trunku na blat biurka.\n- Dobra, niech ci będzie – mruknęła powątpiewająco. – Z innej beczki… Raczej nie przylazłeś tu, aby słuchać moich wywodów.\n- Oh. – Chłopak zmarkotniał. – Chodzi o Sasuke.\n- Taaak? Co ty nie powiesz?\n- No dobra, no! Chcę z nim pogadać. Wyjaśnić wszystko i, do jasnej cholery, być z nim do końca swojego marnego żywota!\n- To żeś w końcu palnął coś konstruktywnego – stwierdziła. – Ale co ja mam do tego?\n- Bo go znaleźć nie mogę – mruknął. – I chciałem się dowiedzieć, czy przypadkiem nie wysłałaś go na misję.\n- Nie. – Blondynka z rozmachem odstawiła czarkę. – Minąłeś się z nim. Był u mnie, kilka minut przed twoim przybyciem.\nSake obficie polała się po blacie biurka, kiedy to Naruto gwałtownie zerwał się z krzesła.\nDalszego rozwoju sytuacji nie za bardzo mógł skojarzyć. Upojenie alkoholowe już nieźle dawało mu się we znaki, poprzez trudności z utrzymaniem pionu. Jednak na plus z pewnością mógł zapisać to, że procenty nie wpłynęły za mocno na jego mowę. W sensie, że jeszcze jako tako składnie mógł wypowiedzieć co prostsze zdania. I chwała za to. Co jednak nie zmieniło faktu, iż jego uszy ucierpiały niezmiernie od wrzasków Tsunade, której wiadomość, że niemalże połowę alkoholu szlak jasny trafił, wcale a wcale nie przypadła do gustu.\nTak więc Uzumaki pośpiesznie opuścił gabinet Hokage, przy głośnym akompaniamencie jej wrzasków i latających przedmiotów. Teraz o to właśnie niemalże czołgał się po ulicach Konohy, usilnie omijając latarnie, które najwyraźniej czaiły się tylko, aby przywalić mu w nos. I śpiewał. A raczej mruczał stare kawałki, które shinobi tak chętnie śpiewali na wszelakich weselach, imprezach awansowych, czy tam innych dożynkach.\n”Hej joninie, hej! Nie lej sake, już nie lej…”\nStanął gwałtownie, z lekkimi problemami przy utrzymaniu równowagi. Nieufnym wzrokiem rozejrzał się dookoła. Było cicho. Zdecydowanie za bardzo cicho. Nawet jak na tak późną porę. Po niedługim zastanowieniu wzruszył ramionami i ruszył przed siebie. Znaczy się… Albo jedna z lamp wyrwała się ze swojego posadowienia i faktycznie postanowiła mu przywalić, albo nie zauważył momentu, w którym w końcu się wychrzanił i jego twarz odbyła bliskie spotkanie z ziemią, albo też…\nUniósł twarz ku górze.\n- Teges… - mruknął, zerkając zaraz na swoje buty. Po chwili wcisnął nos w szyje czarnowłosego drania, w którego przed chwilą bezczelnie się wchrzanił. A później… A no właśnie… Sam bardzo chciałby wiedzieć co się działo później.\n„Jeżeli znowu się z nim przespałem, to… To… To… eee”\nNic sensownego nie przychodziło mu do głowy. Wiedział jedno. Miał kaca. Okrutnego, bezlitosnego kaca, który z zadziwiającą skrupulatnością wysysał z niego wszelkie życiowe płyny. I chyba właśnie zabrał się z trawienie jego mózgu, bo jakoś nie potrafił odczuć obecności tegoż organu w swoim ciele.\n- Masz. – Uchiha wcisnął mu w ręce szklankę zimnej wody. Najwyraźniej postanowił nieco docucić blondyna, zanim wyrwie mu płuca i zrobi sobie z nich pokrowiec na katanę. Jednak to nie za wiele obeszło Uzumakiego. Teraz najbardziej liczył się chłodny dotyk cieczy na spierzchniętych wargach. Odessał się od pustej szklanki, podał ją czarnowłosemu, z wyrazem twarzy jasno mówiącym, że ma poginać po dolewkę, inaczej stanie się szczęśliwym posiadaczem jego wysuszonych zwłok.\n- Aghr… - wymsknęło mu się warknięcie, kiedy bezwładnie opadł na poduszki. Niech go ktoś dobije, byle szybko i bezboleśnie.\nSasuke powrócił do pokoju, postawił naczynie z wodą na szafce stojącej przy łóżku i usiadł ciężko obok blondyna. Uzumaki wbił złowieszcze spojrzenie w szklankę i siłą woli spróbował ją przelewitować ku sobie. Cóż, nie wyszło mu.\n- Podaj – rozkazał tonem naburmuszonego dziecka.\nNajwyraźniej jednak Uchiha nie miał zamiaru ani trochę ułatwić mu życia i uraczył go jedynie wyniosłym spojrzeniem czarnych oczu. Gdyby Naruto miałby chociaż odrobinę więcej siły to wyzwałby czarnowłosego od najgorszych, wkurzających, neurotycznych buraków, które nadają się jedynie…\n- AGHR – sapnął jedynie i spróbował sięgnąć po upragniony napój. Nie szło mu najlepiej. A sprawa jeszcze bardziej się skomplikowała, kiedy to Uchiha pociągnął jego wyciągniętą rękę i niemalże bezwładne ciało blondyna wylądowało na umięśnionym torsie Sasuke. Przy czym jego twarz została wetknięta między ramię czarnowłosego, a poduszkę, która skutecznie odcinała mu wszelkie dopływy świerzego powietrza.\n- Uszesze… - wyartykułował w akcie wyjątkowej desperacji.\n- Uszesze! – wyartykułował odrobinę głośniej. Najwyraźniej pan Uchiha postanowił zlitować się nad swą ofiarą i przeniósł głowę niebieskookiego na swoją klatkę piersiową, dzięki czemu blondyn mógł zacząć swobodnie oddychać.\n- Że się duszę. – Naruto stłumił ziewnięcie. Było mu tak niezmiernie miło. Tak wygodnie, tak ciepło, przyjemnie…\n- Nie waż mi się znowu zasypiać – ciche słowa czarnookiego skutecznie odwiodły go od tego pomysłu. Głupi, głupi Uchiha! Zaraz…\nCiche prychnięcie Sasuke w ogóle nie spodobało się Uzumakiemu.\n- Czyżbyś nie pamiętał pewnych faktów z wczorajszego dnia?\n- Eee… - zająknął się. – Czy my… Czy my coś…\nOh, po prostu wiedział, że jego twarz przybrała kolor w pełni dojrzałego pomidora!\nKolejne prychnięcie przerwało jego marną wypowiedź.\n- Nie sądzisz, że jakby odpowiednio zajął się twoim tyłkiem, to raczej nie miałbyś możliwości nie pamiętać o takim wydarzeniu? Zasnąłeś, młocie. Zaraz po tym, jak na mnie wlazłeś.\n- Nie musisz być aż tak… - Ręka Uchihy spoczęła na wyżej wymienionej części ciała blondyna. – Zabieraj łapska.\n- Wydaje mi się, że moim „łapskom” podoba się tam, gdzie są.\n- Ty dra…\n- To o czym tak namiętnie chciałeś ze mną podyskutować, że też uganiałeś się za mną przez cały dzień?\nUzumaki pokręcił głową i ponownie wetknął nos między poduchę, a Uchihe. Psia mać! Nie tak sobie wyobrażał przebieg tej rozmowy. Może jak ładnie poprosi, to uda mu się wyżebrać u czarnowłosego chociaż chwilę na przemyślenie…\n- Naruto – cichy głos Sasuke spowodował, że włosy zjeżyły się na karku blondyna. Ciepły oddech owiał jego policzek, a delikatne opuszki palców chwyciły go za podbródek. Niebieskooki westchnął i spojrzał w oczy przyjaciela.\n- Boże, co ty ze mną robisz – mruknął i oparł ciężko głowę o tors czarnowłosego chłopaka, którego ręce niemalże natychmiast oplotły go w pasie.\n„No przecież chyba po to cię szukałem, nie?”\n- Powiem – odpowiedział, wpatrując się gdzieś w bok. – Tylko nie wiem jak.\nRęce Uchihy wślizgnęły się pod ubranie blondyna.\n- Oh, dobra – mruknął, wciąż uparcie wpatrując się w obrany punkt. – Przeprasza. Eee… Przepraszam, za to, że cię unikałem, kiedy wróciłeś do wioski. Przepraszam, że ci przywaliłem, kiedy Gobi urządzała małą bitkę pod Konohą. No i za to, że na ciebie nawrzeszczałem. Przepraszam, że zachowywałem się jak kretyn. Po prostu za…\nDłoń Sasuke delikatnie zjechała na pośladek blondyna.\n- Um… Nie dajesz mi się skupić.\n- Bo na razie pierdzielisz głupoty.\n- Ty niewyżyty seksualnie…\n- O, nie przeprosiłeś mnie za to, że po naszej miłej nocy uciekłeś bez słowa.\nNaruto wpatrzył się w swój punkt obserwacyjny z jeszcze większym uporem.\n„Cholera. Cholera. Cholera!”\nDruga dłoń dołączyła do pierwszej.\n„Nosz do kurw…”\nBlondyn zamrugał, po czym spojrzał na Uchihe jak na największego debila stąpającego po ziemskim padole.\n- Ty… Jaja sobie robisz? Jak mógłbym…\nWtedy na twarzy czarnowłosego pojawił się uśmiech tryumfu. Psia mać, dał się podejść. Odetchnął.\n- Nie żałuję. Jak mógłbym żałować czegoś, co sam spowodowałem.\n- Miło, że traktujesz mnie, jako narzędzie służące do rozładowywania swojego seksualnego napięcia.\n- Ej! Wcale że nie! – fuknął na niego.\n- Więc kim dla ciebie jestem, Naruto?\nUsta blondyna rozdziawiły się nieelegancko. I cóż on biedny miał odpowiedzieć na tak poważne pytanie?\n- Jesteś… Jesteś moim przyjacielem – zaczął niepewnie. – Pierwszym, jakiego kiedykolwiek miałem. Oddałbym za ciebie życie, dobrze o tym wiesz. Zawsze cię podziwiałem, więc jesteś również moim wzorem. Niedoścignionym ideałem. Jesteś moim rywalem. Przecież od zawsze ze sobą rywalizowaliśmy. Jesteś moim kompanem w misjach, który współpracuje ze mną bez słów. Jesteś moim utrapieniem, bo zawsze byłeś we wszystkim lepszy, co nie jedna osoba mi wytykała. I… i…\n- Jesteś dla mnie wszystkim – stwierdził z prostotą. – Kocham cię, Sasuke. Chociaż jesteś neurotycznym burakiem, przez którego pewnie kiedyś nabawię się wrzodów żołądka, albo po prostu nerwicy. I wcale nie chcę, żebyś „dawał sobie spokój”, jak to określił ten cholerny demon. Nie wiem, co ci jeszcze nagadała w tym szpitalu i szczerze powiedziawszy nie wiele mnie to interere. Ale do jasnej cholery! Nie. Masz. Dawać. Sobie. Spokoju! Nie ze mną!\nNaruto był nawet zadowolony ze swojej przemowy. W końcu udało mu się z grubsza powiedzieć to, co miał do powiedzenia. I przy tym się nie poryczał. Więc kiedy szanowny pan Uchiha roześmiał się… Tak, ROZEŚMIAŁ… To nic dziwnego, że drobna żyłka na jego skroni zapulsowała znacząco w geście niezłego wkurzenia. To on tu się produkował niewiadomo ile, a ten drań zaczął się z niego śmiać!\n- Frajer – warknął i wstał z zamiarem szybkiego opuszczenia swojego wygodnego posłania. Udało mu się nawet zrobić ze dwa kroki, jednak dalsze jego plany zostały pokrzyżowane przez owego „frajera”, który nagle jakimś cudem wgniatał go swoim ciężarem w materac.\n- Puszczaj mnie, ty żałosna imitacjo człowieka – wysyczał wściekle, próbując jakoś się spod niego wyślizgnąć. – Złaź, idioto, bo jak sam cię ze mnie ściągnę, to nie będziesz w stanie chodzić przez co najmniej miesiąc! Słyszysz, bu…\nSasuke miał najwyraźniej dosyć obrażania jego osoby i postanowił go jakoś skutecznie uciszyć. A posłużyły mu do tego usta. Zarówno jego własne, jak i te należące do Naruto. Kiedy w końcu Uchiha oderwał się od blondyna, to nie był on w stanie ułożyć żadnej w miarę logicznej myśli. Nawet, jeżeli zależałoby od tego jego życie.\n- Słuchaj, kretynie – powiedział czarnowłosy po kilku głębszych oddechach. – Nie śmiałem się z ciebie. A raczej nie w tym sensie, o jakim pomyślałeś. Chodziło mi o to, że w szpitalu Gobi powiedziała mi, żeby po prostu zadbał o to, żebyś nie widział mnie przez kilka dni, a na dobrą sprawę sam do mnie przylecisz. Ja…\nBlondyn wytrzeszczył oczęta.\nTa przeklęta bestia nabiła go w butelkę? Co to miało być? Jakiś cholerny brazylijski serial, w którym ktoś robi z niego główną postać kobiecą?\n- Zabiję! – wycharczał przez zaciśnięte zęby. – Puść mnie, Uchiha. Idę popełnić mord, będąc w pełni świadomy i zdrowy zarówno… Aah…\nJęknął, kiedy palce czarnowłosego ponownie postanowiły wymacać jego tyłek, a język wyczuł wyjątkowo czuły punkt za uchem.\n- No… Może jednak… - wstrzymał gwałtownie powietrze, kiedy dłoń kochanka przeniosła się na miejsce, które z całą pewnością wymagało, aby poświęcone mu zostało więcej\nuwagi. – Ale…\nJakiś czas później Naruto obudził się. Było to chyba najmilsze przebudzenie, jakie spotkało go w życiu. Po pierwsze, było mu cieplutko. Po drugie, było mu niezmiernie wygodnie. Po trzecie, ręka osoby, którą kocha, obejmowała go luźno w pasie, a po czwarte…\nCholera, chciało mu się siku.\nSpróbował wyswobodzić się z uścisku. Już prawie mu się to udało, jednak najwyraźniej czarnowłosy również się przebudził i postanowił władczo przycisnąć niebieskookiego do siebie.\n- Gdzie? – warknął półsennie Sasuke.\n- Chyba nie próbujesz zwiać? – zapytał, a w jego oczach dało się ujrzeć błysk szkarłatu.\n- Nie wiem, czy jeszcze się nie zorientowałeś, ale dzisiaj przypieczętowałeś swój nędzny los i skazałeś się na moje wieczne towarzystwo.\n- Mam przerypane, nie? – zapytał po chwili.\n- I to nawet bardzo. Kocham cię, kretynie.\n- Ja ciebie też, draniu. – Uzumaki ponownie zagłębił się w jego ramionach. Jednak po chwili na jego twarzy pojawił się grymas niezadowolenia. – Dasz mi się w końcu odlać?!\nA więc doszliśmy do momentu, kiedy kończę to oto opowiadanie. Przynajmniej tymczasowo. Studia robią swoje i jak na razie nie mam za dużo czasu na pisanie co widać po ostępie między tą, a poprzednią notką. Ale o ile wen da, to powrócę tu z koleją częścią mojej historii jak tylko uporam się z kolejnym akademickim rokiem. Nie pozostaje mi nic innego jak podziękowanie wam o me wspaniałe czytelniczki, które poświęciły kilka minut swojego życia na przeczytanie moich wypocin i skrobnięcia kilku słów pod rozdziałem. Dziękuję, dziękuję wam bardzo :) Pozdrawiam,\nAutor: Irdine o 03:11:00 8 komentarzy: Linki do tego posta\nEee... Więc... Jak widać straciłam nieco zapał, po ostatnim maniakalnym wstawianiu notek co jakieś cztery dni, ale co jak co mam zamiar dokończyć to opowiadanie ^ ^. Nawet jeżeli to będzie oznaczać wklepywanie na chama jednego zdania dziennie! (W sumie ta część powstawała podobnie...) Dobra, nie marudzę...\nDziękuję, za życzenia powrotu do zdrowia ^ ^ Po kilku dniach męki udało mi się tego dokonać xD. Ale niestety osoba podająca kubek się nie znalazła (nie, Mechalice, nie udało mi się zamknąć nikogo w szafie xD.) Co do treści notki... Cóż chyba nikt nie trafił jak się akcja potoczy xD jakaż ja nieprzewidywalna xD. I niestety wybaczcie, ale nie będę zdradzać co będzie dalej i co się stało z niektórymi postaciami ^ ^. Przy odrobinie szczęścia na takie pytania odpowiem w kontynuacji pierwszej części opowiadania. O ile uda mi się ją kiedyś napisać xD. No to tyle, dziękuję za komentarze i zapraszam do kolejnej części. A i Kleopatra: Natycham Cię do pisania! Piiisz! xD Pomogło?\n- Co mu żeście nagadali? – Uzumaki zmrużył wściekle oczy.\n- Oh, nic takiego. – Kyu machnął od niechcenia dłonią.\n- Co, się pytam? – w cichym warkocie zabrzmiała nuta groźby. I najwyraźniej demony ją wyczuły.\n- Żeby dał sobie z tobą spokój. – Gobi jednak nie wyglądała na zbytnio zainteresowaną nastojem blondyna. W zamian za to z wyraźną fascynacją oglądała swoje paznokcie na wyciągniętej przed siebie dłoni. Zerknęła przelotnie na chłopaka. – Tylko się niepotrzebnie oboje męczycie. Jakby miało coś wyjść z waszego związku, to już by wyszło, nie?\nPowieka blondyna drgnęła w tiku nerwowym, a jego ręce zacisnęły się mimowolnie na prześcieradle.\n- Patrz na pozytywy, przestaniesz się nim zamartwiać.\n- Dał. Sobie. Spokój? – powtórzył przez zaciśnięte zęby.\n- No, i takie tam…\n- Takie. Tam?\n- Że tobie i tak nie zależy.\n- Nie. Zależy?\n- Przestań tak mówić, bo sobie szkliwo zarysujesz. – Sakura uspokajająco położyła mu dłoń na ramieniu. – I wiesz, właściwie to oni mają może rację. Twoje kłopoty z Sasuke już i tak za długo się ciągną.\n- Wiesz, bo ty chyba go nie kochasz. To pewnie tylko zauroczenia, czy coś tam.\n- Ja… - zaczął blondyn. Odetchnął. – Serio tak myślicie?\nBezradnie rozejrzał się po zebranych w pomieszczeniu, którzy z entuzjazmem kiwali głowami. Cholera… Nie miał pojęcia co myśleć.\n- Dobra – mruknął. – Dobra! Może faktycznie macie racje.\n- Oh, co do tego nie ma wątpliwości. – Gobi machnęła ręką, jakby tym gestem próbowała odegnać dręczące go myśli. – Więc teraz lepiej ściśnij poślady i chodźmy z tego cholernego miejsca, jestem głodna. A ten ryży burak nie ma przy sobie ani grosza.\nOkoło godziny później, po wszelakich nudnych badaniach, Naruto wolnym krokiem zmierzał w kierunku budki z ramen. Starając nie rzucać się w oczy, wbił wzrok w ziemię i maszerował równym krokiem. Niestety jego plan nie zwracania na siebie uwagi od początku był skazany na niepowodzenia. A winę za to ponosiły dwa upierdliwe demony, które nieustannie na siebie wrzeszczały.\nMała żyłka systematycznie pulsowała na jego skroni.\nCholera! Miał gorszy problem, niż te marudzące bestie, a przez ich jazgot nie mógł się na nim skupić! Chociaż pięcioogoniasta uparcie twierdziła, że nie ma co się nad owym problemem rozczulać…\nSasuke, och Sasuke. Dlaczego z tobą tyle zamieszania? Może lepiej było cię nie poznać i żyć w błogiej nieświadomości twojej egzystencji? Życie byłoby o wiele łatwiejsze… Ale jak? Bez widoku tych wściekłych, czerwonych oczu, rozwianej czupryny i elegancko skrojonych ust?\nNie. Już naprawdę wolał skręcać się teraz z niezdecydowania, niż nigdy nie ujrzeć owego widowiska.\n- Kyu, zamknij się.\n- Ale to ona…\n- Nie obchodzi mnie to. Zamknijcie się oboje! Boże, przy was nawet myśleć się nie da.\n- Dalej dręczy cię czarnowłosy książę? – zapytałą Gobi, wieszając się na jego ramieniu. – Mówiłam ci, daj se siana. Lepiej mi powiedz, czy daleko jeszcze do tego żarcia, bo zaraz naprawdę zejdę z głodu.\n- Co by było miłe…\n- Mówiłeś coś? – zaszczebiotała słodko, równocześnie posyłając Kyu spojrzenie mówiące, iż niedługo spotka go powolna, bolesna śmierć.\n- Dosyć tego! – warknął blondyn. Gwałtownym ruchem wyszarpnął z kieszeni portmonetkę w kształcie żaby i wcisnął ją w ręce kobiety. – Idźcie sobie z dala ode mnie, nie chcę was widzieć przez najbliższą godzinę.\nI ruszył pędem wzdłuż ulicy, zostawiając za plecami dwa osłupione demony.\n„Życie jest do dupy.” Pomyślał smętnie, wbijając ręce głęboko w kieszenie uniformu. Zwolnił nieco kroku i… wyrżnął twarzą w czyjeś plecy.\n- Ała! – jęknął, chwytając się za nos.\n- Oj, Naruto, jak zwykle za grosz intuicji…\n- Kakashi – mruknął blondyn, łypiąc wściekle na siwowłosą postać.\n- No już, już. – Hatake objął go opiekuńczo ramieniem i poprowadził go jedną z węższych uliczek. – Nie krzyw się tak, bo aż się serce kraje na widok tak kwaśnej miny.\n- Dajże mi spokój…\n- No dzieciaku, rozchmurzże się.\n- Masz jakąś sprawę, czy dręczysz mnie tak dla zasady? – zapytał Uzumaki, próbując wyrwać się z jego uścisku. – Nie miałeś być na misji do końca miesiąca?\n- I zostawić Irukę na tyle czasu? Zwariowałeś? Jeszcze ktoś by mi go sprzątną sprzed nosa.\n- Jasne – sapnął, dając sobie spokój z wyrywaniem się. – Więc? Dlaczego go nie męczysz, tylko mnie?\n- Bo delfinek jest przekonany, że powinien ktoś przeprowadzić z tobą męską rozmowę.\n- Wybacz, Kakashi, ale nie potrzebuję rozmów o ptaszkach i pszczółkach…\n- W to nie wątpię – zaśmiał się siwowłosy, a Uzumaki zerknął na niego podejrzliwie. Nie spodobał mu się ten komentarz. – Interesuje mnie raczej kwestia, czemuż to jeszcze nie uwiłeś sobie z Uchihą jakiegoś miłego gniazdka i nie spładzacie potomków?\n- Zwariowałeś? Nawet jeśli… Kurwa, Kakashi!\n- Zawsze przecież możecie intensywnie próbować, nie? – Starszy mężczyzna zmrużył radośnie widoczne oko. Zdecydowanie za dobrze się bawił…\n- Daj mi spokój – jęknął ponownie Naruto. Cholera! Pozbył się dwóch upierdliwych towarzyszy, to przypałętał się kolejny, jeszcze bardziej marudny! – Ludzie! Nie potrzebuje waszych pouczeń…\n- Bo oczywiście sam wspaniale dajesz sobie radę.\nBlondyn zatrzymał się gwałtownie. Przygryzł wargę wbijając ponury wzrok w ziemię. Nie, nie radził sobie. Dobrze o tym wiedział. Ale po tym co powiedziała Gobi… No właśnie. Pięcioogoniasta i Sakura twierdziły, że za długo to już się przeciąga. I miały rację. Ale jak mógł sobie dać spokój z Sasuke? No właśnie, ni jak. Nie wyobrażał sobie życia bez… No kurde, przecież na dobrą sprawę… AGHRRR!\n- Więc co mam robić, Kakashi? Co? Jeżeli ja naprawdę nie czuję do niego nic więcej, niż tylko głupie szczeniackie zauroczenie, które przejdzie mi po tygodniu, czy dwóch?\nStarszy mężczyzna spoglądał na niego z uwagą. Podrapał się po brodzie, a po chwili poklepał przyjacielsko Uzumakiego po ramieniu.\n- Boisz się, że go zranisz?\nBlondyn spojrzał na niego w niemałym szoku.\nCholera… Hatake miał racje. W jednym, krótkim zdaniu zdołał określić to, co dręczyło Uzumakiego od wielu tygodni. On naprawdę nie martwił się o siebie, o to, jak zareaguje, jeżeli czarnowłosy go odrzuci. Głównym problemem był sam blondyn, a raczej jego niestabilne uczucia…\n- Myślę, że niepotrzebnie się zadręczasz takimi pierdołami.\n„Pierdołami?” Pomyślał smętnie. Z jakiegoś dziwnego powodu wszyscy posiadali łatwą receptę na rozwiązanie jego problemów, a on… A on nie widział żadnego wyjścia z tej sytuacji. Co za pasztet!\n- Zawsze uważałem, że jesteś odważnym shinobi…\n- Bo jestem! – warknął, wyrywając się z zamyślenia.\n- Więc udowodnij to Naruto i staw czoła swoim własnym uczuciom.\nMiał zamiar zastosować się do rady Kakashiego. Naprawdę. Rozważał wszystkie pozytywne i negatywne aspekty w różnych sytuacjach i…\n- Długo jeszcze będziemy ukrywać się w tych krzakach?\nBlondyn łypnął groźnie na młodszego kolegę.\nSpotkał Konohamaru zaraz po rozmowie z Kakashim. I wraz z nim schował się w pobliżu pól treningowych, aby odpocząć od tego zakręconego świata, w którym wszystko sprowadzało się do Sasuke! Po prawdzie mieli początkowo zamiar trochę poćwiczyć…\n- Tak długo, aż to będzie konieczne.\n- Czyli, aż nie wykombinujesz co z Sasuke?\nSpojrzenie niebieskookiego z rozdrażnionego zmieniło się w zaskoczone.\n- Nie – jęknął głośno. – Błagam, tylko nie praw mi żadnych fascynujących rozmów na temat tego czarnowłosego drania! W ogóle co to ma być? Główny temat w konohańskich gazetach? Nie macie o czym plotkować, tylko o moim życiu uczuciowym?\n- Bo wszyscy się martwią.\n- Martwią, martwią – mruknął wściekle – Byście wszyscy…\nNagle twarz dzieciaka znalazła się zdecydowanie za blisko jego własnej. I nie widniał na niej wyraz radości.\n- Przestań zachowywać się jak kretyn – powiedział grobowym tonem, równocześnie łapiąc blondyna za poły uniformu. – I idź do niego.\n- Zwariowałeś? I co ja mu powiem?\n„Och, cześć Sasuke! Mam nadzieje, że nie jesteś zły za to, że po naszej upojnej nocy zostawiłem cię samego w łóżku, nie? Przecież to takie przyjacielskie droczenie się. Każdy to robi! No to, skoro już to sobie wyjaśniliśmy, to chodźmy na ramen! Albo lepiej na mały, szybki numerek. No może nie taki mały…”\n- Prawdę, debilu!\nUzumaki nadymał policzki.\n- Niby jaką prawdę?\n- Że żyć bez niego nie możesz.\nBlondyn wyszarpał swoją kamizelkę z dłoni młodszego chłopaka i cofnął się kilka kroków.\n- Co z tego – mruknął wbijając wzrok w ziemię.\n- Nie poznaje cię, szefie. – Dzieciak pokręcił głową. – Ty chcesz zostać Hokage, nie potrafiąc sobie poradzić z własnymi problemami? A co, jeżeli pod twoimi rządami ktoś zaatakowałby wioskę? Tygodniami byś rozmyślał czy podjąć jakieś działania obronne, bo to przecież mogłoby zranić uczucia prześladowców?\n- Hej, to nie to samo!\n- Może i nie. – Konohamaru wzruszył ramionami. – Co nie zmienia faktu, że powinieneś szybko podjąć decyzję.\n- Ale jeżeli coś mi się odwidzi i…\n- I co z tego? Ryzyko zawodowe, czy jak to tam nazwiesz.\n- No jak to: co? Przecież…\n- Jeżu! Najwyżej wam nie wyjdzie! Bo to mało takich sytuacji na świecie? Jakby każdy roztrząsał sprawy miłosne tak jak ty, to gatunek ludzki już dawno byłby na wymarciu.\n- No, ale skąd mam widzieć, że on coś do mnie czuje? – zapytał po dłuższej chwili wahania.\n- Ty jesteś ślepy, czy jak?\n- To dlaczego nie przyszedł do mnie do szpitala?! – Jego głos stawał się coraz bardziej piskliwy.\n- A o to możesz go sam zapytać.\nNaruto westchnął przeciągle. Żeby to było takie proste…\n„To jest proste.”\nZamrugał zdziwiony swoimi własnymi myślami. Ale, cholera… Z nagłą determinacją spojrzał na Sarutobiego.\n- Mam? – Dzieciak wydawał się być zaskoczony. Zaraz jednak się otrząsnął. – No jasne, że mam, szefie!\n- Jestem Naruto Uzumaki! Przyszły, najlepszy w całej historii Konohy, Hokage! I nie dam się stłamsić takimi pierdołami! – Swój wywód zakończył maniakalnym śmiechem, co nieco przestraszyło Konohamaru.\n- Więc? Co teraz?\n- Teraz? – Blondyn przez chwilę delektował się tym słowem. – Teraz idę opierdzielić księcia Uchihe, za to, że przez niego nie byłem sobą!\nI już go nie było. Jedynym śladem po jego obecności były wzniecone tumany kurzu.\nKonohamaru pokręcił głową. Tak, to był jego szef. Roztrzepany, ale zawsze pewny siebie.\n- Hej! – wydarł się. – A mój trening?!\nNaruto w radosnych podskokach zbliżał się do centrum Konohy. Świat nabrał pięknych barw, ptaki śpiewały radośnie, drzewa szumiały w takt własnej melodii, a gdzieś niedaleko ktoś urządzał burdę.\nWciągnął głośno powietrze, przymykając równocześnie oczy. I powlekł się w stronę odgłosów walki. Miał dziwne wrażenie, że jeżeli się tam nie pojawi, to Konoha może doznać wielu zniszczeń.\nNie pomylił się. Gdy udało mu się przecisnąć przez tłum gapiów, ujrzał dokładnie to, co spodziewał się zobaczyć. Dwie ogoniaste bestie walczyły ze sobą zażarcie. Ściślej, to jedna walczyła, a druga próbowała nie dać się zaszlachtować. Jednak najbardziej blondyna zdziwiła reakcja mieszkańców wioski. Zamiast rzucić się do ucieczki, ludzie z fascynacją przypatrywali się walce, tworząc wokoło walczącej pary coś na kształt okręgu.\n- Hej! – wydarł się, po przeciśnięciu się przez ludzi stojących najbliżej. – Co wy wyrabiacie?!\nOba potwory jawie go zignorowały.\n- O co ci chodzi, kobieto? To był komplement! – wrzasnął desperacko Kyuubi.\n- Komplement? KOMPLEMENT?! A insynuacje, że zamówiłam za dużo?!\n- Bo nie stać nas było na tyle żarcia!\nMała żyłka na skroni Naruto ponownie zaczęła intensywnie pulsować. Chodzi o jedzenie? O PIEPRZONE JEDZENIE?\n- Zwariowaliście? – zapytał blondyn niebezpiecznie niskim tonem, chwytając obie bestie za kołnierze ich strojów. – Lejecie się o takie pierdoły? Powaliło was?! Mieliście nie odwalać nic głupiego!\n- Nic o tym nie wspominałeś – mruknął lis, wciąż nieufnie spoglądając na pięcioogoniastą. – Tylko, że mamy ci się na oczy nie pokazywać.\nNaruto prychnął z irytacją. Mógł się w sumie spodziewać, że Gobi i Kyu odwalą jakiś dziwaczny numer.\nOh, mniejsza z tym!\nPociągnął demony za sobą, aby móc porozmawiać z dala od tłumu gapiów.\n- Dobra… - sapnął, gdy znaleźli się w jednej z opustoszałych uliczek. Gobi i Kyu wpatrywali się w chłopaka niewinnymi spojrzeniami. – Już przestańcie udawać skruszonych, nie mam zamiaru na was wrzeszczeć.\n- Nie? Więc po co nas tu przytargałeś?\n- A no właśnie, tak przy okazji. – Patrząc uważnie na kobietę złożył pieczęć, a w jego dłoniach pojawił się zwój. – Chyba wiem, co powinienem zrobić z tobą i z tym nieszczęsnym kontraktem.\nOba potwory spojrzały na niego z wyraźnym oczekiwaniem.\n- Więc? – ponagliła go Gobi.\nBlondyn wyciągnął kontrakt w jej kierunku.\n- Chcę, żebyś była wolna.\nBiałowłosa zmarszczyła brwi.\n- Co masz na myśli? Przecież…\n- Zniszczę kontrakt. Nie będę twoim właścicielem, nie będą obowiązywać cię żadne wymyślne przyrzeczenia, przez które spalisz się żywcem, jeżeli coś odwalisz. Będziesz wolna, w każdym znaczeniu tego słowa.\n- Dlaczego? – zapytała po dłuższej chwili milczenia.\n- Bo chyba tego pragniesz, nie?\n- Ale dlaczego TY mi to dajesz? Przecież jestem jednym z ogoniastych! Dobrze zdajesz sobie z tego sprawę. Nawet ciebie usiłowałam zabić! Czy ty nie wiesz, że wszyscy mieszkańcy tej przeklętej ziemi uważają mnie za potwora?! Więc dlaczego akurat ty chcesz mi pomagać?\nZaległa cisza. Po chwili twarz Narto rozjaśniła się tym jego pogodnym uśmiechem.\n- Bo mnie też uważa się za bestie.\nKobieta wpatrywała się w niego z niedowierzaniem. Tymczasem Kyu podszedł do dzieciaka i położył mu rękę na ramieniu.\n- Widzę, że w końcu zacząłeś być sobą – stwierdził.\n- W końcu – przytaknął dzieciak.\nZwój w jego dłoni zaczął się powoli rozpadać. Drobne kawałki papieru rozwiały się pod wpływem delikatnego podmuchu powietrza.\n- Obiecaj tylko nie rozrabiać za dużo. A teraz wybaczcie, ale muszę w końcu z kimś poważnie porozmawiać.\n- Z Uchihą?\n- Taa… Nie będzie łatwo. Ale Ty, Gobi, Sakura, Kakashi, Konohamaru… Cholera, długo by jeszcze wymieniać. Dzięki wam wszystkim mam zamiar jeszcze dzisiaj rozwikłać tą popapraną sytuację. – Uśmiechnął się jeszcze radośniej. – Oczywiście na swoją korzyść.\nI ruszył w kierunku rezydencji czarnowłosego.\nDwa demony wciąż stały nieruchomo, obserwując blondyna, dopóki nie zniknął im za zakrętem. Poczym lis delikatnie chwycił dłoń kobiety.\n- Wolna – wyszeptała cicho, wbijając wzrok w ziemię.\n- Ty… płaczesz?\n- Chciałbyś – warknęła, konspiracyjnie próbując otrzeć policzki.\n„Jesteś naprawdę intrygującym człowiekiem, Uzumaki Naruto.”\nAutor: Irdine o 16:27:00 4 komentarze: Linki do tego posta\nDobraaa... Wyszło jak wyszło, miałam część zmieniać, ale czuję się okrutnie. Gorączka, ból gardła i cieknący nos mogą nieźle poryć człowiekowi beret. Zwłaszcza gdy w pobliżu nie ma nawet osoby, która poda mi kubek herbaty! >.< Ciężkie me życie... Więc rozdział dodaję bez planowanych poprawek, cóż... Ale jako, że mam już spokój z projektami przynajmniej do połowy października, to z radości muszę coś wrzucić xD. (Dostałam 5! Dostałam 5! *taniec szczęścia*) Czyli po protu mam przed sobą miesiąc spokojnego opierdzielania się xD\nMechalice: Ale to bardzo ładny palec od stopy! Nie to nie, Twoja strata xD. A więc, aby mieć tą scenę za sobą: "Omygy! Jakie to było słit, zaloffciankowałam się do śmierci!!!11oneone1!!" xD Mam nadzieję, że owa śmierć nadejdzie szybko i bezboleśnie, brat mnie niedługo znienawidzi za włączanie tych piosenek XD.\nMiałam niewątpliwą przyjemność czytania tej sceny... W akcie wyjątkowej desperacji i nudy i naprawdę, nie musisz mi o niej przypominać *dreszcze*.\nCo do poduszek... Nie dzielę się xD Ja jestem narażona na gorsze obicia, niż Ty!\nKleopatra: Piękna, wspaniałomyślna, inteligentna... A nie, to miałam o notce, a nie o sobie? Szkoda... Chciałam się dowartościować xD.\nPrzy mnie ogólnie nie wolno posiadać ostrego sprzętu. Przy moim szczęściu zrobię sobie nim krzywdę...\nProszę Irduś nie bić, bo Irduś i tak nie domaga. Dziękować za komentarze i zapraszam do czytania.\n- Zostawię was samych…\n„A więc to zapewne ona cię znokautowała. Że też nie rozpoznałem jej chakry.”\nOrochimaru opuścił ich, a Naruto powoli zaczynał panikować.\n„Jakim cudem ona żyje? Przecież ten specyfik Sakury powinien ją wykończyć, nie? NIE?!”\n„Teraz? Módl się, aby nas nie zabiła.”\nW tym właśnie momencie kobieta chwyciła blondyna za podbródek, boleśnie wbijając w niego paznokcie. Obróciła jego twarz, przyglądając się mu badawczo. Poczym delikatnie zjechała dłonią na klatkę piersiową chłopaka.\n- Chcę gadać z Kyuubim – warknęła wściekle.\n- Miała pani umówiony termin? – mruknął, z pewną dozą podejrzliwości zerkając na rękę białowłosej. Ledwo powstrzymało się o wrzasku, kiedy jej pazury z łatwością rozerwały materiał kamizelki i przeorały skórę. Drobne strumyki krwi pociekły na skalne podłoże.\n„Ożesz…” Wstrzymał powietrze, gdy uderzył go piekący ból. I krzyknął, gdy po raz kolejny poczuł mocne trzepnięcie prądem.\n„Nie… używaj cha…kry…” Pomyślał słabo.\n„To jak mam cię uleczyć, głupi dzieciaku?!”\n„Ni jak.” Odetchną głęboko. „Psia mać… Kyu, zaczyna mi się tu nie podobać.”\n„To daj mi…”\n„Nie!” Mentalne warknięcie było nazbyt ostre. „Jak przejmiesz moje ciało, to wtedy z pewnością nas zabije. Jak nie ona, to to pierdolone cholerstwo, którym jestem związany.”\n„Kyu, zamknij się i daj działać mojemu urokowi.”\n„Czyli jak nic, zginiemy marnie…”\n- Wyłaź, ty podstępny zdrajco – syknęła zbliżając usta do ucha Naruto. Dzieciak wzdrygnął się, gdy jego policzek został owiany jej gorącym oddechem.\n- Nie ma jak. – Blondyn łypną na nią smętnie. – Widzi panienka te łańcuchy? Jak Kyuubi się pojawi, to spalą go żywcem. Mnie przy okazji też. Ale ja z chęcią dotrzymam ci towarzystwa.\n„A co mam powiedzieć? Ty stara wiedźmo?”\n„To już by bardziej do niej pasowało.”\n- Chcę Kyuubiego!\n„Uh, ach, ależ jestem pożądany.”\n- Dobra, spoko! To porozmawiaj z tym gadem, który się tobą wysługuję to może…\nOczy Gobi błysnęły niebezpiecznie.\n- Żaden śmiertelnik się mną nie wysługuje – krzyknęła ponownie wbijając pazury w jego ciało.\n- Nie? – sapnął z trudem blondyn. – A więc, co ci obiecał w zamian za pomoc w schwytaniu mnie?\n- Przyjemność rozczłonkowania dziewięcioogoniastego na części pierwsze.\n„Oho, ktoś tu został nieźle naciągnięty.”\n… I roześmiał się złośliwie.\n- Jeżu, nie myślałem, że spotkam w życiu osobę bardziej naiwną od siebie!\nSiarczysty policzek, który zafundowała mu kobieta, ani trochę nie popsuł mu nastroju.\n- Słuchaj, ten padalec jawnie cię oszukał! – zaczął, nie zważając na dzikie wrzaski kobiety. – To przecież jasne, że nie kiwnąłby nawet palcem, żeby mnie złapać, tylko dla twojej przyjemności. Wykorzystał cię! Pewnie teraz zostawił nas samych, tylko po to, żebyś mogła mnie podręczyć, aby to uśpiło twoją czujność. Przyznaj się, na razie nie pozwolił ci mnie zabić!\n- Zamknij się! – krzyknęła chowając twarz w dłoniach. – ZAMKNIJ SIĘ!\n- A jak już uzyska moją moc – kontynuował kpiącym tonem. – To bez większych skrupułów ciebie też załatwi.\nRęce Gobi, niewiadomo kiedy, zacisnęły się na jego szyi.\n- Zamknij się… - powtórzyła przez zaciśnięte zęby.\n- Prawda w oczy…? – wysapał z trudem. I nie dokończył, gdy pięcioogoniasta wzmocniła ucisk.\n„Widzę, że Gobi zaczyna stosować twoje chwyty.”\n„Doigrasz się kiedyś…”\n- Powró…cił pan i wła…dca? – wycharczał do kobiety.\nBiałowłosa puściła go bez słowa i z krwiożerczym błyskiem w oku obróciła się ku Orochimaru. W następnej chwili Naruto nie wiedział, czy śmiać się, czy raczej zacząć poważnie rozmyślać nad spisaniem testamentu.\nSanin stał zszokowany, a jego strój powoli zmieniał barwę na krwistoczerwoną. W jego piersi tkwiły wydłużone pazury Gobi, które najwyraźniej dążyły do przebicia mężczyzny na wylot.\n- Nikt – syknęła. – Nikt, nie będzie robił mnie na szaro.\nI jej pazury dokonały swojego celu. Wyszarpnęła dłoń z ciała Orochimaru, które bezwładnie osunęło się na ziemię. W tym samym czasie łańcuch, którym skrępowany był Naruto, roztrzaskał się na drobne kawałeczki i chłopak wylądował na kolanach.\n„Tyle lat męczyliśmy się z tym gadem, a wystarczyło tylko wysłać na niego rozwścieczoną Gobi. Rachu ciachu i po sprawie.”\n„Bo to zła kobieta jest.”\n„Nie używaj jeszcze chakry.” Blondyn przymknął na chwilę oczy. Nie czuł się za ciekawie. Najwyraźniej stracił odrobinę za dużo krwi. „ To coś, co sprawiało, że nie mogłem rozerwać tego łańcucha, chyba jeszcze się mnie trzyma.”\n„No to mamy problem, bo panna pięcioogoniasta nie wygląda jakby miała pokojowe zamiary.”\nStopa Gobi posłała kopniakiem Naruto na przeciwległą ścianę. Rzeczywiście, nie wyglądała jakby miała ochotę na przyjazną rozmowę przy herbacie. Blondyn osunął się na podłogę, lądując twardo na tyłku.\nKobieta zbliżyła się do niego i podniosła chłopaka za poły kamizelki, tak, żeby móc swobodnie spoglądać mu w oczy.\n„Czy mogę liczyć na jakikolwiek przebłysk szczęścia?”\n„Wydaje mi się, że wyczerpałeś już limit w tym roku.”\nGobi nagle zamarła. Puściła blondyna i cofnęła się kilka kroków w tył, w szoku wpatrując się w swoje ręce.\n- Pa… li… - wyszeptała przerażona.\n„Oh, sakurza substancja chyba zaczęła działać.” Pomyślał półprzytomnie, bez większego zainteresowania obserwując, jak kobieta zaczyna panikować.\n„Ty chyba masz jakieś pieprzone konto premium…”\n„Że w kwestii szczęścia? Najwyraźniej…”\nWidok przed jego oczami zaczął dziwacznie się rozdwajać.\n„Nie mdlej mi tu!”\nNastąpiła ciemność. Naruto pogrążył się w błogim stanie nieświadomości.\n„Dzięki, młody. Po prostu piękne dzięki!”\n- Złaź z niego. Jeszcze coś mu połamiesz. Przecież to tylko człowiek!\n- Och, dajże spokój.\n- Dziwie się, że jeszcze żyje, skoro ma w sobie takiego pasożyta jak ty.\n- Hej! Nie odzywaj się w tej kwestii! W końcu to twój jinhuriki aktualnie wącha kwiatki od spodu.\nNaruto zmarszczył czoło i stęknął.\nCoś ciężkiego przygniatało jego klatkę piersiową. I w dodatku czyjeś upierdliwe marudzenie nie pozwalało mu spać dalej!\nWciągnął nosem dość nieprzyjemny zapach, który coś mu przypominał. Tylko za bardzo nie był w stanie sobie przypomnieć co. Jeszcze raz zaczerpnął powietrza. I omal nie jękną.\nSzpital! Tylko jedno miejsce miało taki charakterystyczny smród!\nOtworzył gwałtownie oczy i wrzasną.\nSiedział na nim Kyuubi.\nLis, w swojej człowieczej postaci, umieścił swoje cztery litery na klatce piersiowej blondyna i zbliżał swój nos niebezpiecznie blisko jego. Tak, że Uzumaki z bliska mógł przyjrzeć się czerwonym oczom, które spoglądały na niego z zaciekawieniem i blizną na policzkach, które wyglądały jak jego własne. Kyu nawet nie zareagował na dziki krzyk blondyna.\nBez większych ceregieli Naruto zrzucił z siebie rudzielca. I wrzasnął ponownie, kiedy udało mu się rozejrzeć po pomieszczeniu. Na krześle przy jego łóżku siedziała Gobi. GOBI, do jasnej cholery!\n- Nie drzyj się – mruknął Kyu, wynurzając się spod łóżka. – Bo zaraz zleci się tu zgraja pielęgniarek i nas pogonią.\nBrwi Naruto powędrowały ku górze.\nSiedzi w pokoju z dwoma demonami i ma nie wrzeszczeć. Nie no, spoko. Przecież to normalna sytuacja. Odetchnął.\n- Okej – powiedział. – Już jest okej. Tylko powiedz mi łaskawie, jak się tu znalazłem, co się właściwie stało kiedy straciłem przytomność i co panienka ogoniasta robi w szpitalu, bo z tego co pamiętam, to ostatnio wyglądała jakby miała zakończyć swój żywot.\n- Skończ już z tą panienką, dziecko – odezwała się Gobi. – Mam na karku kilka tysięcy lat, więc takie określenie naprawdę już do mnie nie pasuje.\n- Stara panno? – zapytał Kyu z wrodzoną złośliwością.\n- Odezwał się lowelas, a jakoś nie widzę przy twoim boku hordy fanek.\n- Naruto je skutecznie odstrasza…\n- Jeżu – westchnął blondyn wznosząc oczy ku niebu. Jeden demon wykańczał go psychicznie. Ale dwie ogoniaste bestie na raz… To już przegięcie. A mógł po prostu dać się zaszlachtować Gobi, kiedy ta jeszcze nie miała ochoty urządzać sobie zawodów w dogryzaniu sobie nawzajem wraz z lisem. Albo pozwolić na wyssanie swojej duszy Orochimaru. Teraz nie miał co liczyć na żadną z tych opcji. Chociaż... Zawsze pozostaje trzymać kciuki za Akatsuki…\n- Nie prawda! Nie rozdwajają mi się końcówki!\nDzieciak powrócił myślami do dwójki obecnej w pokoju.\nPociągnął Kyu za długie rude kłaki, co spowodowało, że z pozycji stojącej, w jakiej się przed chwilą znajdował, wrócił do siedzenia na szpitalnym łóżku. Jednakże tym razem na jego skraju, a nie na samym blondynie.\n- Proooszę – jękną przeciągle. – Uspokójcie się na chwilę.\n- Ale to ona zaczęła!\n- Nie prawda…\n- Ha! A jednak ma ten dzieciak trochę oleju w głowie!\n- AGHHHR! – wrzasnął Uzumaki łapiąc się za głowę. Nie no, zaraz coś go trafi.\nKtoś zapukał do drzwi i jak na komendę demony uspokoiły się.\n- Można? – Do pomieszczenia wetknęła głowę Sakura. Co ciekawsze, w ogóle nie zdziwiła się na widok osób, które oprócz blondyna tam przebywały. – Po wrzaskach stwierdziłam, że już się obudziłeś.\n- Jak widać – mruknął blondyn patrząc nieprzychylnie na winowajców, którzy nie dali mu w spokoju spać. – Wchodź, Sakurcia. Może przy tobie będą odrobinę spokojniejsi.\nHaruna posłała wściekłe spojrzenie lisowi.\n- Obudziłeś go? – zapytała niebezpiecznie niskim tonem.\n- Chyba mówiłam, że musi wypocząć, nie?\nTo było fascynujące. Widzieć jak najpotężniejsza bestia na świecie mięknie pod wściekłym spojrzeniem zielonych oczu.\n- Ja mu dam nauczkę! – zakrzyknęła ochoczo Gobi, jednak owo spojrzenie przeniosło się na nią i zmniejszyło jej zapał.\n- Też to słyszałaś. – warknęła Sakura. – I o ile pamiętam, obiecałaś przypilnować Kyuubiego.\n- To my może… - zaczął lis, miarowo przesuwając się w stronę drzwi. Białowłosa podążała jego śladami. - Nie będziemy wam już przeszkadzać!\nBestie uciekły z pokoju. Aczkolwiek jeszcze przez chwilę dało się usłyszeć ich rozmowę, w której często padało słowo „przerażająca”. Zapewne tyczyło się ono Haruno.\n- Przepraszam – mruknął Naruto, po dłuższej chwili milczenia.\n- Za co? – W głosie dziewczyny pojawiło się coś na kształt zaskoczenia.\n- Bo to przeze mnie cię porwali. – Wbił wzrok w swoje ręce. Po prawdzie różowowłosa nie wyglądała jakby stało jej się cokolwiek, jednak to nie zmieniało faktu, że Naruto miał okrutne wyrzuty sumienia.\n- Głupi jesteś. – Dziewczyna usiadła na skraju łóżka. – To ja powinnam cię przeprosić. Gdybym nie dała się tak kretyńsko złapać… Yh, dorwali mnie w moim własnym domu! I nie usprawiedliwia mnie to, że byłam po dyżurze…\n- A właśnie, że usprawiedliwia – przerwał jej blondyn. – Masz prawo oczekiwać, że nie zostaniesz zaatakowana we własnym domu.\n- Dobra, przestańmy z tym wreszcie. Stało się i kropka.\nHaruno uśmiechnęła się blado.\n- Dobrze, że nic ci nie jest – westchnęła. – Poważnego, znaczy się. Jak się czujesz?\n- Świetnie – zakrzyknął optymistycznie. – Już mógłbym wracać do siebie…\n- O nie, mój drogi. – Dziewczyna pogroziła mu palcem. – Od badań się nie wywiniesz.\n- Ta jes, mamo – mruknął, krzywiąc się. – Ty mi lepiej powiedz, jak się tu znalazłem.\n- Kyuubi cię przyniósł. Wystraszył nam trochę strażników. Ta durna blokada, która zaczepiła się na tobie po założeniu tych dziwacznych łańcuchów, nie chciała samoistnie zleźć. Nawet po śmierci stwórcy. Wiec jakoś wylazł z twojego ciała i przytaszczył cię i Gobi tutaj.\n- Mnie i Gobi?\n- Yhm, z tego co wiem, podróżował w formie lisa. Dopiero pod bramą się zmienił. Nie, żeby to kogokolwiek uspokoiło. Żebyś widział, jaka panika była. No dopóki Shikamaru nie przyleciał powiadomić hokage, że jakiś rudy facet w czerwoniastym kimono przywlekł właśnie twoje zwłoki i mówi, że jeśli ktoś zaraz nie przyśle do niego medyka to zdmuchnie Konohe z powierzchni ziemi. Tsunade jakoś udało się ogarnąć całą sytuację.\n- Babcia jest pewnie na mnie wściekła – jękną Naruto, na myśl o rozmowie, jaką będzie musiał z nią zapewne przeprowadzić. Znowu tyra o tym, że sam dla siebie stwarza zagrożenie życia.\n- Bardziej na siebie.\n- Serio? – Uzumaki spojrzał na nią niedowierzająco.\n- No, cały czas sobie wyrzuca, że powinna ci jednak wszystko powiedzieć.\n- Bo powinna!\n- I niby byś nie poleciał mnie ratować? – zapytała retorycznie. – Przestań, każdy kto cię zna powie, że i tak byś jakoś zwiał z wioski.\n- Dobra – przyznał. – Masz rację.\nNaruto spojrzał uważnie na przyjaciółkę. I poklepał ją po ramieniu.\n- Dla ciebie wszystko, Sakurcia.\n- WAHAAA! – Dziki wrzask przerwał tę jakże przyjemną scenę. Do pomieszczenia wpadł Kyuubi. Dosłownie. Wychrzanił się w progu, na czworaka podpełzną pod łóżku i wgramolił się na nie, próbując schować się pod pościelą, a tym samym ponownie lądując na Naruto.\nDzieciak zerknął na niego. A potem przeniósł wzrok na Gobi, która pojawiła się w drzwiach. I spojrzał na okno, z nadzieję, że jednak Akatsuki go zaatakuje. Teraz. Niestety owa nadzieja okazała się płonna.\n- Ty rudy buraku! – wydyszała wściekle. – Za dzieckiem się chowasz?!\n- Ja bym powiedział „na”.\n- Wyłaź i zachowuj się jak chociaż namiastka mężczyzny!\n- Nie ma mowy! Nie po to cię ratowałem, żebyś teraz sklepała mi twarz!\n- Ratowałeś?! RATOWAŁEŚ?! Co to za ratunek, gdy wybawiciel pozostawia ci do wyboru, albo zdechnięcie w męczarniach, albo dożywotni kontrakt?!\n- Jaki kontrakt? – wtrącił Naruto, zanim białowłosa zdążyła rozwrzeszczeć się na dobrze.\n- Ha! – Kyu wynurzył się spod kołdry, złożył pieczęć i w jego dłoniach pojawił się zwój. Podał go blondynowi. – Ten kontrakt. Tak zasadniczo to jesteś jej właścicielem. Możesz wprowadzać drobne poprawki za obopólną zgodą. Według tego świstka Gobi nie może tknąć żadnej żywej istoty, no chyba, że we własnej obronie. W innym wypadku się zjara.\n- Że zwój? – zapytał dla pewności dzieciak.\n- Nie, że ona. – Lis wskazał na kobietę, która w tym momencie nie wyglądała na zadowoloną z życia.\n- Hej, zaraz! Dlaczego ja? – zbulwersował się Uzumaki po chwili zastanowienia. – Ja wcale nie chcę odpowiadać za kolejnego demona!\n- No przecież ja nie będę! Zresztą wybacz, nie miałem za wiele osób do wyboru.\n- Bo bym to na pewno podpisała, jakby widniało tam twoje imię – sarknęła Gobi.\n- Dobra – poddał się. – Zostawmy to na później. Jak to w ogóle się stało, że się dogadujecie?\n- Dogadują się? – zapytała zdziwiona Sakura.\n- No… Nie chcecie się powybijać nawzajem.\n- I po prostu doszliśmy do porozumienia.\n- Tak po prostu? Boże, Gobi, przecież ty chciałaś nas rozszarpać…\n- Oh, przestań już to drążyć. Powinieneś być raczej zadowolony, że się tak nie stało. Zresztą, kobieta zmienną jest, czyż nie?\nNaruto przewrócił oczami. Masakra. Gobi i Kyu darli koty gorzej niż on i Sasuke. Oh, no właśnie…\n- Dziwię się, że jeszcze tu nie wpadł. - Najwyraźniej Sakura również rozmyślała o czarnowłosym. Z psotnymi iskierkami w oczach spojrzała na Uzumakiego. – Może dlatego, że Tsunade nafaszerowała go środkami uspokajającymi. Jak go ostatnio widziałam, to wyglądał na nieźle otumanionego.\n- Uuu, chodzi o tego czarnookiego przystojniaka, z którym przed chwilą rozmawialiśmy?\nBlondyn zamarł, w skupieniu analizując podaną przez Gobi informacje.\nNie spodobała mu się ona. Bardzo, ale to bardzo się nie spodobała.\nAutor: Irdine o 19:07:00 4 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: Irdine o 22:31:00 4 komentarze: Linki do tego posta


Salon kosmetyczny i Day SPA Vision of You Kielce » Kwas hialuronowy pogromcą zmarszczek\nHome » Bez kategorii » Kwas hialuronowy pogromcą zmarszczek\nKwas hialuronowy pogromcą zmarszczek\nKwas hialuronowy to glikozoaminoglikan, będący jednym z głównych składników tkanki łącznej. W skórze właściwej łańcuchy kwasu hialuronowego przeplatają się wzajemnie, tworząc nieregularną sieć nadającą skórze jędrność. Dzięki zdolności do wiązania bardzo dużych ilości wody tworzy w skórze żel, którego właściwości można przyrównać do funkcji pełnionych przez gąbkę w materacu. Zapewnia skórze sprężystość i odpowiednie nawodnienie. Pełni także rolę przeciwutleniacza, chroniąc skórę przed destrukcyjnym wpływem wolnych rodników, które przyspieszają proces starzenia skóry. Wykazuje także działanie przeciwzapalne, a dzięki właściwościom błonotwórczym, chroni przed drobnoustrojami. Wpływa na procesy regeneracyjne, różnicowanie keratynocytów, produkcję filagryny, ceramidów, czego efektem jest przyspieszenie gojenia ran oraz wzrost poziomu nawilżenia skóry.\nWraz z wiekiem zmniejsza się zawartość kwasu hialuronowego w skórze, co prowadzi do spadku jej nawodnienia, jędrności, elastyczności oraz powstawania zmarszczek.\nDzięki nowoczesnym zabiegom z zakresu kosmetologii, wykorzystującym właściwości kwasu hialuronowego, można skutecznie spowalniać zmiany zachodzące w skórze w wyniku procesu starzenia. Działanie preparatów kosmetycznych zawierających kwas hialuronowy będzie zależeć przede wszystkim od rozmiaru cząsteczek kwasu hialuronowego oraz stosowania promotorów przenikania.\nFragmenty kwasu hialuronowego o dużej masie będą wykazywać doskonałe właściwości ochronne oraz nawilżające – wiążąc wodę na powierzchni naskórka. Preparaty zawierające cząsteczki kwasu hialuronowego o średniej masie to świetne kosmetyki nawilżające, ale także przyspieszające regenerację skóry np. po oparzeniu. Najsilniejsze działanie przeciwzmarszczkowe wykazuje kwas hialuronowy o bardzo małej masie cząsteczkowej, gdyż wpływa na aktywność fibroblastów. Udowodniono, że kwas hialuronowy o wielkości 50 kilodaltonów może łączyć się z receptorami na fibroblastach i pobudzać syntezę kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego.\nAby ułatwić cząsteczkom kwasu hialuronowego pokonanie bariery, jaką stanowi naskórek, stosuje się metody zwiększające przenikanie substancji aktywnych przez skórę, do których należy mezoterapia bezigłowa oraz niezwykle skuteczna mezoterapia mikroigłowa. Zabieg mezoterapii mikroigłowej polega na wykonywaniu na skórze rollerem licznych nakłuć, które stanowią wrota dla substancji aktywnych, w tym kwasu hialuronowego. Dodatkowo zabieg uruchamia szereg procesów regeneracyjnych skóry, czego efektem jest jej odmłodzenie. Dzięki wykorzystywaniu tytanu do produkcji igiełek, zabieg jest prawie bezbolesny oraz nie stanowi ryzyka alergii oraz innych powikłań pod warunkiem, że zostanie wykonany przez doświadczonego kosmetologa.\nW nowoczesnych zabiegach kosmetologicznych w składzie preparatów kosmetycznych pojawiają się oprócz kwasu hialuronowego inne substancje o działaniu przeciwzmarszczkowym, takie jak peptydy biomimetyczne, antarktycyna, witamina C czy związki krzemu, co potęguje efekty terapii.\nKwas hialuronowy jest bez wątpienia jedną z najbardziej obiecujących substancji wykorzystywanych we współczesnej kosmetologii. W połączeniu z metodami wpływającymi na wzrost przenikania substancji przez skórę oraz innymi substancjami o właściwościach przeciwzmarszczkowych, daje wspaniałe efekty w odmładzaniu skóry.


UŚMIECHNIJ SIĘ – Anonimove\nCo jakiś czas łapie mnie melancholia. Mówiłem już jej setki razy, że nie mam drobnych i żeby się ode mnie odwaliła, a ta dalej swoje. Pojawia się wtedy w człowieku taki stan pt. „Moje życie nie ma sensu, dajcie mi spokój i nie, wcale nie chcę iść o tym pogadać przy papierosie”. Cóż zrobić? Każdego czasami dopada takie gówno. Ja wtedy puszczam sobie pewną piosenkę i idę w miejsce, które dość dobitnie obrazuje mi fakt, że życie jest zbyt krótkie, aby kontemplować smutek.\nNa cmentarz, porozmawiać z rodziną.\nNie zdałeś klasy? Trudno. Mi też raz się zdarzyło.\nI zdaję sobie sprawę, że Tobie też jest z tym trudno. Ale nie martw się. To ludzie, w naszym kraju zrobili z tego tragedię życia. Ty zawiniłeś tylko i wyłącznie tym, że przez jeden rok byłeś kretynem i teraz musisz, najzwyczajniej w świecie, za to odpokutować.\nCholera, ależ jestem autokrytyczny.\nCoś znowu Ci nie wyszło? Z czymś znowu sobie nie poradziłeś? Don’t be a pussy! Nie użalaj się nad sobą. Użalanie się, jest dla nauczycieli matematyki i studentów ASP. Weź się w garść. Będzie trudno, być może nawet trudniej niż możesz to sobie wyobrazić, ale to jest do zrobienia. Widzisz tą górę, tam po lewej? Spoko, ja też nie. Spróbuj jednak ją sobie wyobrazić. Dodajmy teraz do niej pewną zmienną: pomnóż ją przez to, jak bardzo smutny jesteś.\nKurdę, rzeczywiście spora.\nAle spokojnie, razem sobie z nią poradzimy. Tzn. pomoże nam jeszcze jeden gość:\nBył sobie pewien chłopak. Gdybym był gejem, to powiedziałbym o nim, że nawet całkiem przystojny. Chłopak ten miał pewne marzenie. Bardzo piękne marzenie. Chciał zaliczyć oba bieguny i tym samym zostać najmłodszym ich zdobywcą. Był tylko jeden mały problem – w 2001 roku stracił on w wypadku prawą rękę oraz lewą nogę.\nNawet nie chcę sobie wyobrażać, co działo się po tym zajściu w jego głowie. To musiało być straszne.\nJednak co by to nie było, to udało mu się to gówno przezwyciężyć. Rozjebał je w drobny mak i ostatecznie udało mu się spełnić swoje marzenie.\nChłopak ten nazywał się Jaś Mela.\nI wiem, twoje życie może być naprawdę beznadziejne. Może być także lepsze od tego, jakie trafiło się Jaśkowi, lecz twoja psychika może być słabsza.\nAle nie poddawaj się. Choćbyś nie wiadomo jak dużo razy mi powtarzał, żebym się od Ciebie odpieprzył i dał Ci spokój, bo ty chcesz pobyć w samotności, to Ci na to nie pozwolę.\nOdepchniesz mnie, a ja ponownie wrócę, żebyś mógł się na mnie wyżyć.\nOdepchniesz mnie raz jeszcze, a ja pożegnam się z Tobą tylko po to, aby napisać tekst na blogu o tym, że tak naprawdę nigdy nie zostajesz ze swoimi problemami sam i każdy z nich jest do przezwyciężenia.\nUśmiechnij się. Bo ja nigdzie się nie wybieram.\n18 czerwca 2015\tprzez Kacper Ożóg\nTO CO POCIĄGA MNIE W KOBIETACH NAJBARDZIEJ…\nBĄDŹMY DLA SIEBIE, NIE DLA SWOJEGO EGO – Czyli czego nauczył mnie film „Birdman”?\nPingback: DLACZEGO JESTEŚ NIESZCZĘŚLIWY? | Anonimove()\nJa od miesiąca mam depresje i wiele tekstów czytałam, ale dopiero ten mi coś uświadomił. Dziękuję.\nTen post doprowadził mnie do łez i mam jeszcze większą ochotę z Tobą pokonwersować.\nKacper, dziękuje Ci za ten tekst. Po prostu dziękuje.\ndzięki, tego było mi trzeba. idę zakopać się w łóżku z książką i odreagować stres. miłego wieczoru. jeszcze raz dzięki\nJakbyś czytał mi w myślach, że tylko i wyłącznie marzyłam dzisiaj o takim tekście od Ciebie. Mam tak fatalny nastrój, humor, że szkoda gadać. Bynajmniej czytając ten tekst troszkę się uśmiechnęłam i stwierdziłam, że ”zawsze może być gorzej”. Małe pocieszenie, zawsze coś kiedy nie ma się aktualnie chęci na porozmawianie z kimkolwiek. Pewnie opuszczając twojego bloga znowu poczuję się fatalnie, więc chyba przeczytam tekst jeszcze z 5 razy żeby poczuć się lepiej. ☺\nDzięki Kacper, jesteś wielki! ;)\nBynajmniej się nie uśmiechnęłaś czy przynajmniej się uśmiechnęłaś?\nAle i tak zgadzam się z powyższym :)\nWielkie dzięki za poprawę!\nDziękuję, również miłego!\nhttps://www.facebook.com/pages/Black-Angel-m/304119496452187 Black Angel m/\nFilm „Mój biegun”to mocny wyciskacz łez ;-;\nWłaśnie miałem pisać, że jest beznadziejny\nBujaj się xd\nBardzo dobry tekst, ostatnio takie chwile zdarzają się nam niestety coraz częściej. Chętnie czytam Twojego bloga, dziękuję ;)\nZapraszam również do mnie: http://zyciowaabstrakcja.blogspot.com/\nJak to chciał zaliczyć oba bieguny północne, skoro jest jeden? Ten drugi to południowy, nie? :D Ale tak poza tym to fajny tekst :>\nKocham wracać do tego tekstu gdy mam gorsze dni, nie raz się przy nim popłakałam


Wpisy roku 2016 o problematyce atrakcje Hiszpanii\nZwiedzaj Hiszpanię, wypożycz auto VIK Gran Hotel Costa del SolWypożyczalnia rowerów w hotelu Vik gran Costa del SolGoście przebywający w hotelu Vik gran Costa del Sol mają zapewniony dostęp do wielu udogodnień i atrakcji. Standardem jest dostęp do Internetu, zarówno w pokoju hote Czytaj dalej...\nNie masz planów na wakacje? Wybierz słoneczną Hiszpanię i zwiedzaj bez przeszkód: wypożyczalnia samochodów malagaO turystycznej stronie Hiszpanii:Burzliwa historia, która pozostawiła ślad w postaci bardzo wielu zabytków i licznych, bogatych w eksponaty muzeów oraz jeden z najciep Czytaj dalej...\nNie masz planów na wakacje? Wybierz słoneczną Hiszpanię i zwiedzaj bez przeszkód: malaga hiszpania Nietuzinkowe wakacje? Oczywiście! Każdy człowiek potrzebuje czasu na regenerację sił. Niestety w codziennym życiu mało mamy możliwości do tego, by bezstresowo usiąść, popijać kawkę Czytaj dalej...\nNie masz planów na wakacje? Wybierz słoneczną Hiszpanię i zwiedzaj bez przeszkód: wypożyczalnia samochodowa costa del solO costa del solCosta del Sol (pol. Słoneczne Wybrzeże) ? region turystyczny w Andaluzji (Hiszpania), obejmujący wybrzeże śródziemnomorskie między Gibraltarem a Czytaj dalej...\nNie masz planów na wakacje? Wybierz słoneczną Hiszpanię i zwiedzaj bez przeszkód: wypożyczalnia aut malaga Czas na upragniony urlop Każdy z nas ma prawo do tego, by w ferworze codziennych obowiązków znaleźć czas wyłącznie dla siebie. Jest to zupełnie normalne i naturalne, a jedn Czytaj dalej...\nPlanujesz wyjazd do Hiszpanii? Pomyśl o wypożyczeniu samochodu: Hotel Sol Don PabloNie oszczędzaj na najlepszych hotelach za granicąJeśli planujesz wakacje za granicą, powinieneś koniecznie pamiętać o zarezerwowaniu odpowiedniego hotelu, który zagwarantuje Ci najwyższy komfort i Czytaj dalej...\nJak zwiedzać Hiszpanię? Wypożyczonym samochodem Hotel Villa SolZapewnij sobie najlepszy hotel na wakacje w egzotycznym państwieJeśli planujesz wyjazd do egzotycznego, ciekawego kraju, koniecznie powinieneś dokładnie zorganizować wszystkie aspekty swojej podróży. W tym celu zareze Czytaj dalej...\nNiezapomniany urlop w Hiszpanii. Skorzystaj z oferty wypożyczalni samochodów: hotel puente realCzy wszystkie hotele są takie same?Jeśli zależy Ci na komfortowym urlopie, powinieneś zadbać o jego każdy szczegół. Dzięki temu będziesz miał pewność, że spędzony na wakacjach czas będz Czytaj dalej...\nHiszpania - warto poznać ten kraj! Polecamy skorzystanie z oferty wypożyczalnie samochodów: Hotel BalmoralTylko dobre hotele mogą sprawić, że urlop będzie przyjemnościąCzy wiesz od czego zależy powodzenie Twojego wyjazdu? Składa się na to wiele czynników, takich jak odpowiedni śr Czytaj dalej...\nWymarzone wakacje w Hiszpanii? Nie zmarnuj okazji na zwiedzenia tego kraju - wypożycz auto TorrequebradaPoczuj się swobodnie w najlepszym hoteluJeśli już od dawna marzysz o słonecznym urlopie oraz atrakcyjnych wakacjach, to nie powstrzymuj się zbyt długo i jak najszybciej zdecydu Czytaj dalej...\nSpełnij swoje wakacyjne marzenie - zapraszamy do Hiszpanii! Hotel BaliHotele w popularnych miejscach wakacyjnychSkąd mamy wiedzieć, jak wybrać dobry hotel w popularnym miejscu wakacyjnym, odwiedzanym przez wielu turystów? Czasem może się to wydawać dość trudne, dlatego lepiej pod Czytaj dalej...


REVITALIFT LASER X3 WALCZ Z OZNAKAMI\nNasz numer 1 w pielęgnacji\n*źródło: Nielsen YTD październik 2018, bazy IRI, SRI; rynek masowy pielęgnacja twarzy.\nREVITALIFT LASER X3 Krem anti-age dzień\nKrem do twarzy REVITALIFT LASER X3 L’Oréal Paris to wysokie stężenie składników aktywnych i potrójne działanie anti-age\nRekomendowana cena detaliczna: 49,99 zł* * Ostateczną cenę ustala punkt sprzedaży.\nDziała na wszystkie oznaki starzenia skóry,\ntakie jak: Zmarszczki, utrata jędrności skóry,\nnierówna powierzchnia, nierównomierny koloryt\nREVITALIFT LASER X3 Przeciwzmarszczkowy Peeling Glikolowy w Płatkach\nPrzeciwzmarszczkowy Peeling Glikolowy w Płatkach REVITALIFT LASER X3 to domowy peeling tak łatwy, jak nigdy dotąd. Efekty jego stosowania zauważysz już po 7 dniach!\nSiła skutecznych składników zamknięta w każdym płatku:\nREVITALIFT LASER X3 Krem na noc\nKrem REVITALIFT LASER X3 na noc łączy właściwości odbudowujące w rewolucyjnej formule kremu-maski przeciwzmarszczkowej. Potrójne działanie anti-age.\nPomaga przywrócić skórze właściwości ochronne\nREVITALIFT LASER X3 Krem pod oczy\nKrem REVITALIFT LASER X3 pod oczy to zaawansowana pielęgnacja anti-age. Dodatek kofeiny i lekka formuła dają natychmiastowy efekt świeżości.\nRedukuje opuchnięcia i pozostawia lekki film ochronny\nNapina skórę i stymuluje mikrokrążenie.\nREVITALIFT LASER X3 Serum anti-age\nSerum anti-age REVITALIFT LASER X3 regeneruje, rozświetla i udoskonala skórę twarzy, zostawiając ją aksamitną w dotyku. Szybko się wchłania. Potrójne działanie anti-age.\nWyjątkowa formuła kremu zwalcza\noznaki starzenia skóry - zobacz jak\nZobacz spot REVITALIFT LASER X3\nFormuła Pro-Xylane™ w stężeniu 3%\nOpatentowany składnik aktywny, wygładza zmarszczki, zagęszcza skórę i modeluje kontur twarzy\nFragmentowany Kwas Hialuronowy\nKluczowy składnik pielęgnacji skóry. Szybko wnika w skórę, odbudowując ją i dokładnie wygładzając zmarszczki.\nPo 1 tygodniu zmarszczki i drobne linie są zredukowane* (badania kliniczne po 1 tygodniu)\nPo 4 tygodniach – zwalcza wszystkie oznaki starzenia skóry takie jak: zmarszczki, utrata jędrności skóry, nierówności, koloryt* (badania kliniczne po 4 tygodniach)\nDziałaj na 100% oznak starzenia\nskóry z kremem REVITALIFT LASER X3*\n1. ocena kliniczna - 4 tygodnie - 47 kobiet 2. ocena kliniczna - 4 tygodnie - 58 kobiet 3. ocena kliniczna - 8 tygodni - 42 kobiety 4. test instrumentalny - 1 tydzień - 56 kobiet *Oznaki starzenia się skóry rozumiane jako: zmarszczki, utrata jędrności, niejednolita powierzchnia skóry, niejednolity koloryt skóry\nKrem anti-age na dzień REVITALIFT LASER X3 to zaawansowana formuła i wysokie stężenie składników aktywnych. Dzięki zawartości kwasu hialuronowego oraz opatentowanej cząsteczki młodości PRO-XYLANE™ 3% wypełnia skórę, redukuje zmarszczki, zagęszcza skórę oraz modeluje kontur twarzy.\nkrem anti-age dzień,\nKrem-maska anti-age na noc REVITALIFT LASER X3 to terapia regenerująca, która dzięki zawartości opatentowanej cząsteczki młodości PRO-XYLANE™ 3% oraz wyciągu roślinnego z Centella Asiatica, wypełnia skórę, redukuje zmarszczki, poprawia strukturę powierzchni skóry oraz pomaga przywrócić skórze właściwości ochronne.\nkrem anti-age noc,\nPrzeciwzmarszczkowy Peeling Glikolowy w Płatkach REVITALIFT LASER X3 to nowy krok w pielęgnacji przeciwzmarszczkowej. Zawarty w płatkach 10% kwas glikolowy wygładza skórę i ujednolica jej koloryt, a alantoina i panthenol koją i łagodzą podrażnienia. Perfekcyjnie oczyszczona skóra lepiej chłonie składniki anti-age, dlatego najlepsze efekty uzyskasz stosując peeling razem z kremem na dzień.\nRegenerujące serum anti-age REVITALIFT LASER X3 to zaawansowana formuła, która dzięki zawartości kwasu hialuronowego oraz opatentowanej cząsteczki młodości PRO-XYLANE™ 3% wypełnia skórę, redukuje zmarszczki, przywraca gęstość, zwęża pory i wygładza.\nKrem anti-age pod oczy REVITALIFT LASER X3 to zaawansowana pielęgnacja, która dzięki zawartości kwasu hialuronowego oraz opatentowanej cząsteczki młodości PRO-XYLANE™ 3% wypełnia skórę, redukuje zmarszczki i opuchnięcia pod oczami oraz napina skórę.\nREVITALIFT LASER X3, ZAAWANSOWANA PIELĘGNACJA\nANTI-AGE POD OCZY\nELISABETH BOUHADANA Ekspert L’ORÉAL PARIS\nKREM Na dzień jak aplikować?\nEtap 1 Opuszkami palców wskazujących nanieś\nkrem bezpośrednio na policzki i czoło.\nEtap 2 Pozostałą ilość kremu nałóż na skórę szyi i dekoltu. Rozprowadź energicznie okrężnymi ruchami za pomocą opuszków palców, od dołu twarzy ku górze, unikając uciskania.\nEtap 3 Zakończ aplikację wygładzaniem skóry, od szyi aż po czoło.\nKrem na noc jak aplikować?\nKrem na nocMaska na noc\nStosować codziennie, dla wszystkich rodzajów skóry.\n1. - Zmyj makijaż i dokładnie oczyść skórę.\n2. - Pobudź mikrokrążenie na twarzy metodą szczypania.\n3. - Nabierz niewielką ilość kremu.\n4. - Nałóż niewielką ilość kremu na brodę, policzki i dolną część czoła.\n5. - Rozprowadź emulsję okrężnymi ruchami wymiatającymi ku górze.\nStosować regularnie, raz w tygodniu, dla wszystkich rodzajów skóry, przede wszystkim dla skóry suchej i delikatnej.\n3. - Nabierz krem w ilości odpowiadającej łyżeczce do herbaty.\n4. - Nakładaj na całą twarz cienką warstwę kremu jak maskę ruchami wymiatającymi ku górze.\n5. - Pozostaw do wchłonięcia, aby dokładnie zregenerował skórę. Dodatkowa wskazówka: Nie usuwaj nadmiaru kremu. Wzmocni to jego wygładzające działanie.\nSerum jak aplikować?\nNałóż serum bezpośrednio na zewnętrzną stronę dłoni, a następnie nanieś za pomocą palca wskazującego na policzki i czoło. Nie należy stosować na skórze nosa i brody, aby nie eksponować zbytnio środkowej części twarzy.\nRozprowadzaj serum za pomocą delikatnych ruchów okrężnych, od środka w kierunku zewnętrznym.\nPocząwszy od środkowej części twarzy, pociągłymi ruchami rozprowadzaj serum brzegiem dłoni, zaczynając od dołu twarzy, aby pobudzić fibroblasty.\nRuchy powinny przesuwać się od dołu szyi aż do kości policzkowych.\nAplikując serum na czole, użyj całej powierzchni dłoni, kierując się od wewnątrz do zewnątrz.\nZakończ aplikację wygładzaniem skóry, kierując się od dołu ku górze, i używając zagłębienia dłoni. Rozpocznij od szyi i zakończ na czole.\nW przypadku nadmiaru kremu, rozprowadź go na dekolcie i szyi oraz na płatkach usznych.\nPod oczy Jak aplikować?\nZa pomocą metalowego aplikatora nałóż odpowiednik dużej kropli w odległości 1 cm od zewnętrznego kącika oka.\nDelikatnie masując, rozprowadzaj krem wokół oczu, kierując się od środka do zewnątrz. Zaczynaj od dolnej powieki i przesuwaj się w stronę łuku brwiowego, aplikując krem zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, następnie rozprowadź go pod oczami. Unikaj wcierania, pozwól aby produkt naturalnie wchłonął się w skórę.\nDla poprawy działania kremu w ciągu dnia: 1 do 2 kropli przy zewnętrznych kącikach oczu. Okrężnymi ruchami rozprowadź krem wokół oczu, kierując się zawsze od wewnątrz do zewnątrz.\nPrzeciwzmarszczkowy Peeling Glikolowy w Płatkach Jak aplikować?\nEtap 1 Nasączony płatek jest gotowy do użytku, bez konieczności dodawania innych produktów. Użyj dowolnej strony płatka - w zależności od tego, jak mocnego peelingu potrzebuje Twoja skóra.\nEtap 2 Kolistymi ruchami delikatnie masuj twarz za pomocą płatka, omijając okolice oczu i ust.\nEtap 3 Nie spłukuj. Pozostaw do wchłonięcia się w skórę. Dla uzyskania lepszych efektów nałóż krem REVITALIFT LASER X3. Stosuj na noc na oczyszczoną skórę.\nPoznaj wrażenia użytkowniczek\nUNCOMMENT THIS BEFORE DEPLOY ON PRODUCTION


Zenwalk Live 6.0 - OSWorld.pl\nHome Newsy Zenwalk Live 6.0\nprzez Kamil Porembiński - 12 maja 2009, 11:21\nPierrick Le Brun poinformował o wydaniu systemu Zenwalk Live 6.0. Wydanie to działa jako LiveCD i bazuje na dystrybucji Slackware. Całość działa pod kontrolą jądra 2.6.28.7 z łatkami dla Aufs, Squashfs, LZMA wraz z sqlzma. Poprawiono znalezione błędy oraz zaktualizowano takie aplikacje jak LiloFix oraz LiveClone. Dodano w nich kilka nowych funkcji.


Spotkania – Page 14 – Klub Kulinarnego Podróżnika w Wieprzu\nBy admin on Tuesday, April 6, 2010\nObrane ze skórki banany\nBrązowy cukier ( jeśli jest dostępny)\nPotnij banany i zanurz je w soku z cytryny i daj na patelnię.\nGdy będą brązowe wyjmij na talerz posyp gałką i cukrem .\nBy admin on Saturday, March 6, 2010\nSerdecznie zapraszamy na kolejną prelekcję w Klubie Kulinarnego Podróżnika w Wieprzu. Tym razem przeniesiemy się do Szkocji. Prelekcja odbędzie się 12.03.2010 o godzinie 19.00. Spotkanie poprowadzi jeden z stałych Prelegentów Kazimierz Skowron. Wszystkich chętnych gorąco zapraszamy.\nBy admin on Sunday, January 17, 2010\nZapraszamy na relacje z Kaszmiru. Spotkanie odbędzie się 12.02.2010 godz 19. Tym razem prelegentem będzie Bożena Kotlarczyk. Stali bywalcy kojarzą Bożenkę z relacji o Etiopii czy Kenii. Jak zwykle będziemy serwować lokalne danie, tym razem: curry, chapati, ryż.\nTrochę więcej o Kaszmirze.\nBlog roku cd.\nOd 16 stycznia można głosować na nasz blog w konkursie blog roku. Niestety glosowanie jest płatne. Na szczęście pieniądze zebrane przez organizatorów zostaną przekazane na szczytny cel: turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych.\nZapraszamy na relacje z Laosu.\nZapraszamy wszystkich zainteresowanych na relację z Laosu, która odbędzie się w najbliższy piątek ( 8.01.2010) o godzinie 19:00.\nRelacje poprowadzą Kinga i Zygmunt Novakowie, stali bywalcy pewnie kojarzą prelegentów z spotkania o Wyspach Zielonego Przylądka.\nPodczas spotkania będziemy podawać filet kurczaka w makaronie ryżowym.\nRelacja z Albanii:)\nKolejne spotkanie KKP odbędzie się 11.12.09 o godz 19:00. Tematem spotkania będzie relacja z wyprawy do Albanii. Gorąco zapraszamy.\nCome – discover Albania for yourself!\nUff wreszcie udało się znaleźć trochę czasu i uzupełnić zbiór naszych przepisów. Aktualnie w dziale przepisy zostało dodane około 20+ przepisów, w sam raz na pochmurne dni:)\nKolejne Spotkanie TADŻYKISTAN 13 listopada 2009\nZapraszamy na kolejne spotkanie. W przyszłym miesiącu będzie można posłuchać o kolejnym ciekawym państwie Azji środkowej, Tadżykistanie. Spotkanie odbędzie się 13 listopada o 19.00. Miejsce spotkania to dawny budynek ośrodka zdrowia w Wieprzu.\nBy admin on Thursday, October 8, 2009\nPo około rocznej przerwie w prowadzeniu strony nadrabiamy braki 🙂 Mamy nadzieję, że od teraz strona będzie regularnie aktualizowana:)\nWitamy na Florydzie – KKP Frydrychowice\nBy admin on Friday, July 31, 2009\n31 lipca KKP zagościł wraz ze słuchającymi opowieści na Florydzie. La Florida (ziemia kwiatów) to nazwa nadana temu miejscu w 1513 roku przez jego odkrywcę, Hiszpana Juana Ponce de León. Do roku 1821, (kiedy to USA kupiło Florydę) Hiszpanie bronili militarnie tego półwyspu, gdyż znajdował się on na szlaku powrotnym ich statków do Europy. Dzisiaj, jak można było usłyszeć, jest to bardzo ciekawe miejsce dla wielu odwiedzających. Atrakcje turystyczne cieszą się tam wielką popularnością, a są to niezliczone parki rozrywki wokół Orlando i wiele miast wzdłuż wybrzeża. Temperatura niespadająca na Florydzie poniżej zera i duża wilgotność powietrza powodują, że jest tam raj dla fauny, flory i ludzi.\nTeraz, chrupiąc orzeszki ziemne niejeden z nas pomyśli o Florydzie, bo właśnie tam są hodowane. Jak podkreślił prelegent, rekiny zamieszkujące wody oceanu wokół tego stanu są niegroźne dla ludzi, chyba że się im przeszkadza w ich naturalnym środowisku, bo rzadko kiedy przypływają do brzegów.\nPodobno przysmakiem florydzkich dzieci jest kakao i kanapki tostowe smarowane dżemem i masłem z orzeszków ziemnych, których mogliśmy posmakować. Melony były pysznym i orzeźwiającym deserem po słodyczy kanapek.\nJak to jest w tradycji KKP po obu spotkaniach można było wygrać monety i sprawdzić swoją wiedzę o nowo poznanych krajach odpowiadając na zadawane pytania.\nDziękujemy jak zawsze prelegentom, panu Sewerynowi Gałyszowi oraz naszemu sponsorowi, którym jest pan Stanisław Wysogląd i jego Ośrodek Szkolenia Kierowców mieszczący się w Wadowicach.\nWe wrześniu nowe kraje, nowe smaki i miejmy nadzieje, że nowe osoby, które dotrą na KKP do WDK we Frydrychowicach, by posłuchać, złapać bakcyla podróżnika i, być może, zostać kiedyś prelegentem.


WinMK Live: Daj się poznać 2016 - podsumowanie wielkiej gali\nWczoraj trochę zmęczenie, a trochę inne obowiązki sprawiły, że nic nie napisałem jeszcze o sobotniej gali DSP, ale dziś coś już napisać trzeba, zwłaszcza że sam Maciek do tego zachęca:\nTrochę czasu minęło od mojego najitensywniejszego okresu w społecznościach .NET. Zastanawiam się jak to się stało, że pomimo zwiedzenia dużego obszaru Polski nie spotkaliśmy się bliżej z Maćkiem w latach 2009-2011? Potem przeszedłem na nieco inne publiczne formy dzielenia się wiedzą czy to na MTS czy dalej w postaci artykułów do prasy, z blogowania też nigdy nie zrezygnowałem… ale muszę przyznać, że DSP anno domini 2016 wyzwoliło we mnie dodatkowe nowe pokłady energii (mimo że i tak planowałem coś zrobić z Android i iOS) i spowodowało tą “małą reaktywację”, zwłaszcza jeśli chodzi o występ na żywo. Do DSP zgłosiłem się pod koniec zapisów, podobnie jak do występu na gali, ale jestem ze wszystkiego bardzo zadowolony, niczego nie żałuję.\nDziś patrzę na różne sprawy inaczej niż kiedyś, nieco przeewoluowałem. Nie mogę określić siebie jako już tylko .NET-owca jak w czasach Silverlight, piszę wszak także i w Agularze czy HTML5. Kilka lat temu słowo Java by mi nie przeszło przez myśl czy gardło, dziś nie mam oporów by napisać i coś w Javie od czasów studiów czy jeszcze podziałać w innych językach czy platformach… Świat się zmienił, Microsoft się zmienił, więc też się zmieniam…\nJeśli chodzi o prezentacje dawniej pchałem prawie samo “mięso”, może nawet za dużo, tym razem poszedłem w pewne uproszczenia na rzecz obrazu. Oglądając prezentacje innych uczestników DSP, podziwiałem ich za prostotę formy przekazu i duży profesjonalizm. Zastanawiałem się, czy mój przekaz nadal nie będzie zbyt złożony… Zauważyłem, że większość nie użyła Power Pointa, tylko środowiska opartego na stronie Web – To znak pewnej epoki, może też faktu, że nie wszyscy byli związani mocniej z technologiami Microsoft. Ja podszedłem można powiedzieć bardziej tradycyjnie, podobnie zresztą jak choćby na konferencjach BUILD –\nOglądając wystąpienia jedne po drugich czuło się ducha świeżości, wiary, że coś można zrobić na nowo, coś wymyślić, coś zrobić czasami po to, by się czegoś nauczyć, a nie tylko by zrealizować po raz kolejny jakieś zlecenie wg. jakiegoś schematu. W tym właśnie tkwi klucz do innowacji. Nie są to zawsze wielkie rzeczy, ale od takiego klimatu właśnie się zaczyna. Bardzo mi się to podobało.\nZauważyłem jak już niektórzy pisali ogromną szczerość. Niektóre prezentacje mnie wręcz nieco wzruszyły. Trochę mnie może nawet przygnębiły, tam gdzie dzielono się swoim życiem, które nie zawsze jest kolorowe, nie wiadomo co czeka za zakrętem. Każda osoba, każda prezentacja to osobny kawałek historii. Te wszystkie nasze prezentacje coś łączy, mimo czasami zupełnie różnej technicznej tematyki.\nWidać było nieraz dominację powagi, zastanawiałem się w pewnym momencie czy aby spasuję ze swoim nieco imprezowym tematem, ale los (albo Maciek) sprawił, że przypadł mi ostatni slot i znakomicie to przypasowało, aby trochę wszystkich ożywić na koniec dnia czy wręcz rozgrzać wszystkich przed afterem – Przyznam się, że nie spodziewałem się aż takiego ożywienia wśród publiki i pozytywnego odzewu, chyba to mój najlepszy występ, a myślałem że będzie inaczej.\nUkładając prezentację, jako że po głosowaniu byłem po lekturze 69 blogów z finału miałem w głowie różne zdania, które do mnie z nich trafiły i postawiłem, że wspominając o czymś dodam, że ktoś także o czymś pisał co ja, czy napisał więcej ode mnie na jakiś temat (majac trzy technologie trudno bym wszędzie zaszedł tak daleko jak ktoś decydując się na węższy zakres technologiczny), czy zacytuję wręcz zdania, z ktorymi mogę się jakoś utożsamić czy do nich odnieść. Gdyby to było przed głosowaniem, to pewnie ta prezentacja, tak by nie wyglądała. Pomysł z głosowaniem w swoim kręgu przyczynił się do bliższego poznania, jeszcze przed galą, brawo Maciek!\nTak jest, zgadzam się, że to jest niepowtarzalne. Zarówno panująca atmosfera (chyba udało mi się nieco zaskoczyć publikę) czy sama prezentacja. To jest “towar luksusowy” tylko na specjalną okazję. Kto nie był na gali niech żałuje! A działy się tam rzeczy rodem… z Albanii, w dodatku o czwartej nad ranem – Mam ostatnio sporo przemyśleń związanych z muzyką, developowaniem czy IT, więc to nie był przypadek. Pisanie kodu to nieraz walka, a do tego trzeba czegoś, co doda nam nieco mocy.\nJa z kolei mogę żałować, że potrzebowałem już wracać do Krakowa (co już wyjaśniłem w tweecie) i po podgrzaniu temperatury… rozpłynąłem się trochę jak człowiek-widmo, after też mógł być bardzo udany. Przy którymś piwie mógłbym … odpalić app-kę na swoim telefonie – tę która była na nagraniu (dobrze Maciek, że mi go oddałeś, by bym zapomniał wracając ze sceny), poznałbym nieco bliżej wiele interesujących nowych ludzi z całego kraju, w każdym razie dodam sobie przynajmniej wszystkich was na twittera, jeśli kogoś nie miałem.\nEvent był bardzo udany, sprawnie przeprowadzony. Pewnym minusem były dość krótkie przerwy, było mało czasu by zamienić słowo, rozumiem czemu był zatem duży nacisk na after. Ale z drugiej strony mieliśmy aż tyle prezentacji w ciągu jednego dnia, co jest mega wartością samą w sobie.\nPozdrawiam Was wszystkich serdecznie, dzięki za odbiór, mam nadzieję, że się jeszcze nieraz gdzieś spotkamy.\nP.S Gala zainspirowała mnie by więcej używać tweetera. Przecież każdy dziennikarz, publicysta w tym kraju tyle tweetuje komentując wydarzenia, a my w sumie też publicyści, tyle że związani z IT, a nie np. polityką czy muzyką – W trakcie trwania konkursu DSP nie było za wiele czasu i w zasadzie moje tweety były z automatu, ale teraz jest luźniej, więc najwyższy czas na bardziej aktywną działalność.\nAutor: Marcin Kruszyński o 23:46


Hotele Hollywood | Hotels.comSee this page in Englishpolski (Polska)Zarezerwuj online lub zadzwoń 800 702 491Bezpłatnie z telefonu stacjonarnego Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00.022 306 0741 Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00.Strona głównaOferty hoteliGrupyZasady używania plików cookiePomocOpinia o stronieLogowanie i kontoZaloguj sięUtwórz kontoTwoje rezerwacjeWyraź opinię o hoteluHotels.com™ RewardsTwoje rezerwacjeHoteleHotele - Stany ZjednoczoneHotele - FlorydaHotele - Hollywood Hotele w mieście HollywoodWyszukiwanie hoteluMiasto, punkt orientacyjny, nazwa hotelu, adres lub kod pocztowyZameldowanieWymeldowanie Nie znam terminuPokoje123456789+Pokój 1Dorośli12345678Wiek 18+Dzieci01230-17Wiek w momencie zameldowania:1 dziecko :-?-<11234567891011121314151617Pokaż ofertyZdobądź ukryte ceny wybranych hoteli.Te ceny nie są dostępne dla wszystkich.Odblokuj terazOferta dniaCaribbean Resort Suitesod767 PLN626 PLNHollywood — zobacz wszystkie oferty (liczba ofert:178)Popularne miejsca i wyszukiwania w mieście: HollywoodNajczęściej rezerwowanyDiplomat Beach Resort Hollywood, Curio Collection by HiltonZnakomity 4,1 / 5( 1 143 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 532 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinySeminole Hard Rock Hotel and CasinoZnakomity 4,3 / 5( 731 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 289 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyMargaritaville Hollywood Beach ResortZnakomity 4,6 / 5( 409 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 262 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyCrowne Plaza Hotel - Hollywood Beach ResortZnakomity 4,0 / 5( 1 403 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 230 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyHoliday Inn Fort Lauderdale AirportZnakomity 4,1 / 5( 498 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 203 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyCaribbean Resort by the OceanZnakomity 4,0 / 5( 461 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 130 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyHollywood Beachside Boutique SuitesZnakomity 4,0 / 5( 1 056 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 107 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyMarriott Hollywood BeachZnakomity 4,1 / 5( 393 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 96 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyRiptide Oceanfront HotelDobry 3,9 / 5( 177 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 60 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyWalkabout Beach ResortZnakomity 4,4 / 5( 61 zweryfikowanych opinii )Hotels.com™ RewardsZdobądź 1 bezpłatny* nocleg za każde 10 zgromadzonych noclegów! 18 osób obejrzało ten hotel w ciągu ostatniej godzinyZobacz więcej hoteli w mieście HollywoodNajnowsze rezerwacjeFairfield Inn & Suites Fort Lauderdale Airport-Cruise Port2,5 gwiazdk.od 577 PLNBest Western Plus Fort Lauderdale Airport South Inn & Suites2,5 gwiazdk.od 374 PLNComfort Suites Fort Lauderdale Airport South & Cruise Port3 gwiazdk.od 550 PLNCrowne Plaza Hotel - Hollywood Beach Resort4 gwiazdk.od 619 PLNStay Inn2 gwiazdk.od 397 PLNPłać od razu lub później w większości hoteliDarmowe anulowanie rezerwacji większości pokojówGwarancja cenyPrzejdź do mapy hoteli w mieście: HollywoodPunkty orientacyjneKasyno Seminole Hard Rock w HollywoodKasyno i park wyścigowy GulfstreamHollywood North Beach ParkHollywood Beach Golf ResortTopeekeegee Yugnee ParkClub at Emerald HillsArt and Culture Center of HollywoodThe ArtsPark at Young CircleRezerwat im. Anne KolbNative VillageK1 SpeedSeminole Okalee Indian VillageHillcrest Golf and Country ClubOrangebrook Golf and Country ClubTransportHollywood Sheridan Street StationHollywood StationOkoliceHollywood BeachRodzaje hoteliHotele 4-gwiazdkowe (7 hoteli)Hotele 3-gwiazdkowe (18 hoteli)Hotele tanie (42 hoteli)Hotele luksusowe (8 hoteli)Hotele z basenem (41 hoteli)Hotele ze spa (6 hoteli)Najlepsze hotele w mieście HollywoodDzięki Hotels.com znajdziesz najlepsze hotele w mieście Hollywood.\nHollywood - porównaj hotele i zarezerwuj hotel również w najbardziej popularnych sieciach hoteli. W decyzji na pewno pomogą nasze opinie gości, którzy dokonali rezerwacji na stronie Hotels.com, w liczbie 16490. Aktualnie najbardziej popularnym wyborem w mieście Hollywood są hotele: Downtown Hollywood Boutique Hotel, Casa Pellegrino Boutique Hotel i Hollywood Sands Resort, a VRI resort.