Cztery miesiące, które wstrząsnęły światkiem... | Anarcho-Biblioteka\nTytuł: Cztery miesiące, które wstrząsnęły światkiem...\nPodtytuł: Uwagi na temat "Kampanii M-1" i polskiego środowiska anarchistycznego\nOsoba autorska: Mateusz Kwaterko\nTematy: anty-globalizacja, Federacja Anarchistyczna, krytyka, organizacja, polskie, ruch, sytuacjonistyczne\nData: Kwiecień 2001\nCztery miesiące, które wstrząsnęły światkiem...\nUwagi na temat "Kampanii M-1" i polskiego środowiska anarchistycznego\n"A królowie ziemscy, wielmoże i wodzowie, bogacze i możni, i każdy niewolnik i wolny ukryli się do jaskiń i górskich skał. I mówią do gór i do skał: "Padnijcie na nas i zakryjcie przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka, bo nadszedł Wielki Dzień Jego gniewu, a któż się może ostać'"\nJan Ewangelista, Apokalipsa\n"Im mniejsza jest ofiara, której żądamy od przeciwnika, tym mniejszego odeń możemy się spodziewać oporu, a co za tym idzie, tym słabsze mogą być nasze wysiłki. Dalej, im mniejszy jest nasz cel polityczny, tym mniejszą wartość będziemy do niego przywiązywać i tym łatwiej będzie nam się go wyrzec; zatem tym mniejsze będą z tego powodu nasze wysiłki."\nClausewitz, O wojnie.\nNiniejsza analiza będzie monotonna jak wycinek rzeczywistości, który opisuje. Czytelnik nie znajdzie w niej ani porządku, ani harmonii: temat na to nie zasługiwał. Dowie się z niej jacy są współcześni anarchiści, jakie są ich dokonania i zamierzenia, pozna ich myśli oraz pisma. Czytelników przywykłych do współczesnych pseudopolemik zaskoczy prawdopodobnie to, że autor nie stronił od argumentów ad hominem. Nie zamierzam się z tego usprawiedliwiać - bezkarność umarła. Innych czytelników, przeciwnie, oburzy to, iż autor pominął wielu znakomitych działaczy anarchistycznych, których poglądy zasługiwałyby na obszerne omówienie. Niestety, są czasy, kiedy należy oszczędnie dawkować obelgi, zasługuje na nie bowiem zbyt wiele osób...\nZ jakich źródeł korzystałem? Któż dałby im wiarę? W dzisiejszej epoce zniekształcone bajdy i nieuprawnione domysły są rozpowszechniane i podawane jako pewniki przez tych, którzy niegdyś chełpili się zmysłem krytycznym i zachowywali daleko posuniętą nieufność wobec panującego systemu kłamstw. Wiarygodność niniejszych rozważań, nie podlega jednak dyskusji, "bo choć je dyktuje złośliwość, to jednak pisze je prawda". Jestem pewien, że czytelnicy, którzy obcowali z polskimi anarchistami często i w różnych okolicznościach, przytakną mi i potwierdzą, że wszystko, co zamierzam tutaj powiedzieć, jest prawdziwe; inni natomiast dopóty będą uważać ten sąd za przesadny, dopóki sami dzięki własnemu doświadczeniu, o ile tylko zdarzy się im sposobność zetknąć się bliżej z anarchistyczną społecznością, nie ujrzą tej prawdy dostatecznie wyraźnie.\nW poniższym opisie korzystać będę przede wszystkim z deklaracji anarchistycznych myślicieli, które napływały każdego dnia, szerokim strumieniem kilobajtów, na internetową listę dyskusyjną o budzącej szacunek nazwie: "akcja". Przytaczając je zachowywałem oryginalną składnię i ortografię, przywracając jedynie polskie znaki diakrytyczne; licząc bowiem na to, że wśród czytelników znajdą się również osoby niezaznajomione z nowoczesnymi sposobami wyrażania mniej lub bardziej pokrętnych myśli, tym idealnym czytelnikom pragnąłem oszczędzić niepotrzebnej dezorientacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że jeśli chodzi o środowisko anarchistyczne, to pojawienie się internetu łacniej można nazwać karą Niebios niźli ich łaską.\nTrudno oszacować kiedy zrodził się polski ruch anarchistyczny, choć dociekliwi historycy kryją prawdopodobnie w zakamarkach szuflad niejeden klucz do rozwiązania tej interesującej zagadki. Jeszcze trudniej ustalić, kiedy nastąpił zmierzch tego ruchu, nie ulega jednak wątpliwości, że na naszych oczach rozgrywa się, by użyć modnego eufemizmu, jego post-historia. Samo istnienie ruchu anarchistycznego stało się wątpliwe, czego nie można powiedzieć o anarchistach, którzy, jak się okazało, trwają nadal, nie przejmując się utratą własnego ruchu: niewzruszeni. Niektórzy z nich łączą się nawet w grupy, ośrodki i federacje parodiując życie tam, gdzie zapanowała śmierć. Zamierzam przedstawić ów Totentanz i oddać głos hasającym kościotrupom, które, posuwając się w rozbawionym pierwszomajowym korowodzie, zachowywały nieodmiennie doskonałe samopoczucie.\nWarto się przyjrzeć projektowi o wdzięcznym kryptonimie "M-1", był to bowiem pierwszy od niepamiętnych czasów projekt realizowany przez środowisko anarchistyczne na podstawie uczonej kalkulacji. Anarchiści uznali, że jeśli tylko zabiorą się do przygotowania jakiejś "akcji" ze znacznym wyprzedzeniem i jeśli włożą w te przygotowania dostatecznie dużo wysiłku, rezultat powinien zadziwić świat. Cztery miesiące, które poniżej opiszę, nie wstrząsnęły jednak światem – co nietrudno było przewidzieć – wstrząsnęły jednak pewnym światkiem; nadszedł czas, by przeprowadzić jego autopsję.\nTak więc już w styczniu anarchiści zaczęli się gromadzić w "grupach roboczych", wytyczać palcem po mapie trasę przemarszu zbuntowanych mas, redagować i powielać ulotki, gromadzić fundusze, opracowywać hasła oraz insygnia "wielkiej manifestacji oszukanych przez władzę i kapitalistów" zdolnej "rozpalić wielki bunt na ulicach i w naszych głowach". Przyjrzymy się rozwojowi tej gigantomanii; zobaczymy, kto oszukiwał i kto był oszukiwany.\nJeśli chodzi o "bunt w głowach", to niezwłocznie po ogłoszeniu przez pomysłodawców wywrotowego zamysłu, w środowisku anarchistycznym ujawniła się tendencja, która ma szansę przejść do historii anarchistycznego bezruchu pod nazwą "Leszczyzmu" (uformowaną od nazwiska jej najznamienitszego, a zarazem najbardziej groteskowego przedstawiciela). W istocie już trzynastego stycznia łódzki anarchista, Rafał Leszczyński, oprócz cokolwiek kontradyktoryjnej sugestii, by trzymać się z dala od żydożerców i spróbować skaptować do organizacji "M-1" związek zawodowy "Sierpień 80", zaapelował o zalegalizowanie manifestacji i "unikanie konfrontacji z policją". Apel motywował tym, iż choćby - oszukani przez władzę i kapitał - manifestanci "nie wiem co robili", to i tak nie zdołają skutecznie walczyć ze strażnikami społecznego porządku. Przybierając ton wytrawnego stratega, zadawał retoryczne pytanie: "po co niepotrzebnie narażać naszych ludzi"; trudno mu odmówić racji: środowisko anarchistyczne czeka jeszcze wiele burzliwych starć z siłami starego świata - jak choćby "M-2" w 2002 roku - powinno więc, uwzględniwszy to zawczasu, oszczędnie dawkować siły i racjonalnie gospodarować aktywem.\nPonieważ mowa o strategii, warto pozostawić na chwilę z boku prężny rozwój leszczyzmu, żeby wspomnieć pewien tajemniczy okólnik, plan kampanii, "stenogram rozmów" prowadzonych przez organizatorów "M-1". Co wynikało z tych owocnych debat? "Głównym motywem jest kontakt z grupami protestującymi (od początku tego roku, lub też od końca poprzedniego)". Motyw niewątpliwie chwalebny, temporalne obostrzenia (które nieprzypadkowo przywodzą na myśl regulamin jakiegoś radykalnego konkursu) kuriozalne, ale - może właśnie dlatego - nieszczególnie zaskakujące. Stratedzy na wstępie wykluczają przymierza z partiami politycznymi, zaznaczają jednak, że są otwarci na pertraktacje z "grupami związkowymi", pod warunkiem, iż zaakceptują one "wstępną deklarację" (która miała oczekiwać, aż nastanie jej czas, w intermundium anarchistycznej potencjalności). Przede wszystkim marzy im się jednak sojusz z "małymi grupami" zbrojnymi w "konkretne postulaty ważne dla nich. Np. zbankrutowane zakłady przejęte przez załogi". Stratedzy zdają się dostrzegać pewne trudności w zawieraniu takich sojuszy, z których największą jest nieznajomość potencjalnych sojuszników. Wiadomo jednak, że anarchiści, niczym Marksowska "ludzkość", stawiają przed sobą tylko takie zadania, jakie mogą rozwiązać: "Należy czytać dużo gazet, aby zdobyć informacje o możliwie wielu lokalnych konfliktach i nawiązać kontakt z ich uczestnikami. Wyznaczyć dwie osoby do czytania gazet". Organizatorzy nie zamierzali zresztą poprzestawać na walnym przyczynianiu się do wzrostu poziomu czytelnictwa oficjalnej prasy, przewidywali także rozwój własnego, radykalnego piśmiennictwa: "Publikacja broszury, choćby małej, do kolportażu znacznie wcześniej. Z logiem Komitetu M-1. Musi w niej być coś o globalizacji, sytuacji grup pracowniczych, sytuacji młodzieży (perspektywy zatrudnienia), o systemie edukacyjnym. Dogadać się w sprawie pewnej wizji alternatywy do obecnego systemu". Ponieważ żadna broszura nie ujrzała światła dziennego, zasadne wydaje się przypuszczenie, że uznano ten projekt za nieprzemyślany, pochopny, skrajnie woluntarystyczny lub wręcz szkodliwy. "Bo w wielkiej mądrości, wiele utrapienia, a kto przysparza wiedzy - przysparza i cierpień"... Jeśli pominąć postulaty zredagowane trudnym do złamania szyfrem - "Pojeździć po środowiskach, żeby wynajęli autokary" - rozmowy członków znamienitego komitetu obracały się, jak można sądzić, wokół wspomnianych dylematów legalizmu; stratedzy pierwszomajowej rewolty potraktowali zresztą tę kwestię ze znaczącą wstrzemięźliwością: "Ewentualnie legalizujemy wiec i część przemarszu (???)"\nKiedy kilka osób wystąpiło z nieśmiałym protestem przeciw równie rozsądnej propozycji (dodajmy, iż rychło zaakceptowanej, z czysto formalnymi zastrzeżeniami, przez mgławicowy komitet organizacyjny "M-1", który ją - jak widzieliśmy - wysunął) patron i główny przedstawiciel "leszczyzmu" zarzucił im przywiązanie do archaicznej idei rewolucji. Powołując się na niedawne wybory prezydenckie i uogólniając, z naukową maestrią, swoje spostrzeżenia, jął dowodzić, że społeczeństwo popiera tylko opcje umiarkowane i centrowe, a ludzie pragną jedynie "polepszenia swojego życia w miarę łagodny sposób" odrzucają zaś wszelki ekstremizm. Opierając się na tym przenikliwym odkryciu, zażądał od anarchistów porzucenia XIX-wiecznych miazmatów, dostosowania się do społecznego zapotrzebowania na umiar, pracę i rozsądek, jednym słowem wypromowania ideologicznego towaru zdolnego zachwycić szerokie rzesze konsumentów; w końcu zaś swych oponentów zaczął wyzywać od obiboków, "napierdalatorów", pseudo-anarchistów i pijaków. Dodajmy jednak, że przygany i pochwały rozdzielał sprawiedliwie: tym, którzy pisali, iż "zgadzają się z Rafałem", serdecznie gratulował postawy.\nZatrzymajmy się przy zarzutach, które Rafał Leszczyński kierował pod adresem jednego ze swych oponentów. Zasługują na to.\n"Wypowiedź Pieczary dziwi mnie bardzo, ponieważ w Łodzi na przykład będziemy niedługo legalizować przemarsz manifestacji antyfaszystowskiej. Czyżby Łukasz Pieczara zapomniał o tym? A może nie uważał, gdy dyskutowaliśmy na ten temat na spotkaniu, co by mnie nie zdziwiło, bowiem od pewnego czasu Pieczara albo pali fajki na korytarzu i nie jest obecny na zebraniu FA ŁÓDŹ, albo czyta sobie ziny i nie wie co się dzieje wokół niego podczas spotkania. Jednym słowem Pieczara opierdala się ostatnio dość mocno, a jedynym przejawem jego aktywności było przyniesienie 28 stycznia flaszki jabola na foot not bombs i obnoszenie się z tym przed wszystkimi, chociaż wcześniej Pieczara krytykował punkowców, którzy przyszli na akcje FA z jabolami".\nKomizm tej pryncypialnej, biurokratyczno-moralizatorskiej krytyki obywa się bez komentarzy, warto jednak zwrócić uwagę, że jeśli te zarzuty miały, w zamierzeniu oskarżyciela, dyskredytować Pieczarę w oczach anarchistów z "akcji", to - niezależnie od swojej zasadności - musiały się opierać na założeniach przyjmowanych implicite przez uczestników tej listy dyskusyjnej, na zasadach powszechnie akceptowanych w tym gronie, a więc zakładać istnienie pewnej szczególnej moralności panującej w środowisku anarchistycznym. Ponieważ nikt nie poinformował Leszczyńskiego, że anarchiście w sutannie nie jest do twarzy, można uznać, że polscy anarchiści przyjmują etykę niedaleko odbiegającą od tej, która - w innych czasach - charakteryzowała rosyjskich narodników (wspomnijmy świetlaną postać Swierdłowa). Jest to etyka oparta na ascezie, towarzyszy jej skłonność do umartwiania się i samodoskonalenie ufundowane na wyrzeczeniach. Innymi słowy, jest to moralność chrześcijańska w jej idealnej postaci (dodać jednak należy, że pobrzmiewają w niej również echa skautingu, epopei radzieckich pionierów i burzliwych doświadczeń hunwejbinów); dążenie do doskonałości poprzez akceptację i interioryzację coraz bardziej surowych zakazów. Takie nastawienie można zresztą obserwować w środowisku anarchistycznym od dłuższego czasu. Z braku możliwości rzeczywistego radykalnego działania, wyznacznikiem anarchistycznej postawy stało się postępowanie zgodne z kodeksem opartym na mniej lub bardziej trudnych do przestrzegania zakazach: zakazie udziału w wyborach, zakazie spożywania mięsa, zakazie palenia papierosów na spotkaniach (obecnie ograniczonym do spotkań "organizacyjnych", niebawem rozciągniętym również na spotkania towarzyskie, jeśli tylko takowe przetrwają przygodę "M-1"), zakazie pożądliwego spoglądania na towarzyszki, zakazie publicznego picia alkoholu, zakazie noszenia skórzanych ubrań... Anarchistą doskonałym jest ten, kto stosuje się do największej liczby takich, z każdym dniem liczniejszych i najczęściej mgliście uzasadnianych zakazów. Postronny obserwator mógłby zapewne uznać na tej podstawie, że anarchiści po prostu nie lubią wolności. Nic bardziej mylnego. Anarchiści miłują wolność ponad życie i może właśnie w tym tkwi sedno problemu. Zresztą wymarzony przez nich świat jest, jak sami przyznają, bardzo odległy, nie ma więc powodów do nadmiernego niepokoju.\nStanowisko głównego teoretyka leszczyzmu usiłował wyważyć inny zasłużony działacz, podpisujący się Żaczek, podkreślając, iż w czasie manifestacji nie powinno dochodzić do aktów wandalizmu (co tylko "potwierdzałoby głupie stereotypy o anarchistach"), za to z policją można ewentualnie wejść w szranki, pod warunkiem jednak, "że dla wszystkich będzie jasne, że zostaliśmy sprowokowani". Jak widać, nawet dla umiarkowanych zwolenników anarcho-leszczyzmu, w przeciwieństwie do przedstawicieli bardziej tradycyjnych nurtów anarchizmu, sam fakt istnienia policji, nie jest jedną wielką i oburzającą prowokacją... Trudno się jednak dziwić: anarchiści tolerują się wzajemnie od tak dawna, że niczego nie potrafią już znienawidzić.\nPod koniec stycznia pojawiły się pierwsze oznaki znużenia. Niektórzy aktywiści zaproponowali, by zmniejszyć nieco regularność spotkań, dotychczasowa frekwencja wywoływała bowiem radykalną zadyszkę, a w dalszej perspektywie prowadziłaby zapewne do rozpadu całego środowiska anarchistycznego. Anarchiści zmuszeni spotykać swoich współwyznawców kilka razy w tygodniu, po krótkim czasie wybraliby emigrację - zewnętrzną lub wewnętrzną. Najbardziej zdesperowani popełniliby samobójstwo, najzdolniejsi zasililiby kadry partii politycznych i szeregi przemysłu reklamowego lub też - jeśli tylko zachowaliby odrobinę godności - pogrążyliby się w pijaństwie... Któż mógłby ich za to ganić? "Bo z wielu zajęć przychodzą sny, a mowa głupia z wielości słów".\nRafał Leszczyński, tymczasem, z mozołem wznosił fundamenty nowej anarchistycznej doktryny. "Trzeba zaprzestać wygłaszać rewolucyjne chasła, bo dla ludzi współczesnych są to chasła martwe, ale zaproponować ludziom tworzenie alternatywnej rzeczywistości, alternatywnych struktur społecznych". Niewątpliwie: w erze internetu i multipleksów, komputerowych gier i chatów - "alternatywna rzeczywistość" może się wydawać czymś pożądanym, żywym i znajomym; czego nie da się powiedzieć o XIX-wiecznych mitach: rewolucyjnych hasłach i ortografii.\nDyskusja obracała się wokół konkretnych zagadnień: legalizować manifestację, czy też nie; stawić niepokorne, anarchistyczne czoło siłom porządku, czy raczej unikać równie bezzasadnych gestów, zdolnych jedynie "nakręcać agresję zomowców" (sic!). Zwolennicy radykalnych działań w granicach prawa stopniowo zdobywali przewagę. Wytoczyli najcięższe armaty w obronie legalizmu. Spośród mężnych artylerzystów leszczyzmu na uwagę zasługuje niejaki Jackowski, który ujął się za mieszkańcami stolicy, uderzając w ton iście apokaliptyczny: brak legalizacji, klarował, byłby policzkiem wymierzonym w zwolenników zarówno publicznych, jak i prywatnych środków transportu; jeśli nikt nie pokieruje ruchem, ogół zmotoryzowanego społeczeństwa będzie narażony na przykre zetknięcie z "oszukanymi przez władzę i kapitalistów" masami. Świat utknie w gigantycznym korku i trzecia część samochodów dozna zniszczenia. Wagę argumentu wysuniętego przez Jackowskiego pomniejszało jednak to, że sam Jackowski nie należał do ścisłego Komitetu organizacyjnego "M-1". Zajmijmy się zatem innymi argumentami, argumentami właściwymi: tymi, które przytoczył sam Komitet. Organizatorzy poinformowali wszystkich zainteresowanych, że na 1 maja przewidują mnóstwo wspaniałych i wielce artystycznych atrakcji. Starcia z policją mogłyby tylko zepsuć doskonałość programu, w którym wszystko zostało szczegółowo przewidziane, a każdy happening miałby ściśle określony czas, precyzyjnie wyznaczone miejsce i starannie wyreżyserowany przebieg. Ponadto, organizatorzy wypożyczają na akcję drogi sprzęt muzyczny, będą go musieli strzec jak źrenicy oka, działania zaczepne nie wchodzą zatem w rachubę. Na użytek ewentualnych malkontentów, których równie znakomite wyjaśnienia nie zdołały przekonać, przywołano inny jeszcze argument. Dlaczego zalegalizowanie manifestacji jest niezbędne? - "Ponieważ chcemy włączyć do naszej akcji nie tylko punków i anarchistów lecz także inne niezadowolone grupy, a oni (sic) rozmawiają z nami nt. legalnego protestu". Tak więc jednym z naczelnych motywów legalizacji miało być stanowcze stanowisko nie-anarchistycznych i nie-subkulturowych środowisk.... Oczywiście informacja o równie nieprzejednanej postawie - przyjmowanej przez środowiska niezadowolenia, które nie wzniosły się jeszcze na wyżyny anarchistycznej organizacji i świadomości - wzbudziła zainteresowanie tych anarchistów, którzy nie mieli zaszczytu należeć do "komitetu organizacyjnego - Fikcja". Próbowali się dowiedzieć, z jakimi to grupami trwają tak zaawansowane pertraktacje. Początkowo członkowie komitetu usiłowali zbagatelizować tę niestosowną dociekliwość, stosując w tym celu sprawdzoną biurokratyczną metodę: nie odpowiadając na pytania. Później zaś, gdy metoda ta okazała się zawodna, przeszli do kontrataku: "Najlepiej jakbyście sami założyli własne sekcje kontaktowe i udzielili własnej odpowiedzi na to pytanie"; "Kto się spodziewa że już teraz będziemy mieli deklaracje uczestnictwa od jakiś związków zawodowych? Zobaczymy jak będzie, pracujemy nad tym. Niech każdy się zajmie swoją działką. Jak coś będzie wiadomo na pewno to się o tym dowiecie". Te wypowiedzi wystarczyły, by najbardziej nieprzejednani sceptycy nabrali wody w usta. Niezadowolone grupy, z którymi nikt się nie kontaktował, rozmawiały z organizatorami "M-1" na temat legalnego protestu... Tego rodzaju informacja mogłaby się wydać osobliwa, ba! - podejrzana, przeciętnie rozgarniętemu homo sapiens. Anarchiści przyjęli ją jednak za dobrą monetę, nic bowiem nie zdoła zaskoczyć tych ludzi, którzy żyją od tak dawna w odwróconym świecie myślenia życzeniowego, dając się okłamywać ponieważ chcą być okłamywani.\nUczestnicy akcji śledzili z zapartym tchem rozwój antagonizmów społecznych na świecie. Polscy anarchiści są bowiem "wybornie poinformowani o zamiarach sułtana tureckiego, o rewolucjach w Niderlandach, o sytuacji we Włoszech i ostatnich odkryciach dokonanych w Indiach". Nic więc dziwnego, że na listę nadeszła wiadomość następującej treści: "INCHON, Południowa Korea, 22 lutego. Około 500 demonstrantów protestujących przeciwko zwolnieniom z południowoamerykańskiej fabryki daewoo motor obrzuciło bombami zapalającymi specjalne oddziały koreańskiej riot police. Świadkowie mówią, że związkowcy z koreańskiej konfederacji związków zawodowych, wspierani przez studentów, metalowymi rurami zaatakowali 2000 oddział policji. Raport dotyczący liczby rannych nie jest jeszcze dostępny. Do zamieszek doszło na uniwersytecie w Inchon ok. 30 km (19 miles) od Seoulu. W ciągu ostatniego tygodnia setki pracowników z daewoo motor i ich rodziny wzięły udział w otwartych protestach przeciwko zwolnieniu 1,750 robotników z koncernu samochodowego. W czasie środowych (wczorajszych) protestów na ulicach rannych zostało 10 demonstrantów. Protestujący podpalili koktajlami mołotowa dwa puste policyjne busy".\nCzy koreańscy robotnicy i studenci legalizowali swoje manifestacje? Nic o tym nie wiadomo. Prawdopodobnie w Południowej Korei nie ma Federacji Anarchistycznej. W przeciwnym razie, jej członkowie wytłumaczyliby tamtejszym "napierdalatorom", że należy się wystrzegać nakręcania agresji policjantów, rewolucyjna przemoc zaś jest dobra, tzn. spektakularna, tylko wtedy, gdy patrzy się na nią z daleka.\nZapładniającą wymianę poglądów przerwała gorąca dyskusja na temat ustroju panującego na Kubie. Niektórzy anarchiści wyrazili pogląd, że wyspa szczególnie pojmowanej wolności "nie jest taka zła, jak ją malują", inni zaś, bardziej przywiązani do doktrynalnej czystości, z oburzeniem jęli przypominać, że na Kubie "nie ma teraz wolności słowa, ani zgromadzeń i zrzeszania się. Nie ma szans na wolną prasę, radio itd.". Na szczęście wszyscy zgodzili się, że Kuba jest w chwili obecnej państwem, na "M1" postanowiono jej zatem nie zapraszać.\nList od przedstawiciela jednej z mgławicowych trockistowskich partyjek - Nurtu Lewicy Rewolucyjnej - zmusił organizatorów "M-1" do bliższego określenia warunków, jakie muszą spełniać osoby i ugrupowania pragnące uczestniczyć w "powszechnej zmowie przeciw rządowi". Zgodzono się, że trockiści w zmowie tej nie mogą brać udziału. Anarchiści wytykali wielbicielom Lwa Bronsteina zajęcie niewłaściwej postawy w 21 roku (Kronsztad, Machno); szybko okazało się jednak, że kością niezgody były nie tyle historyczne zaszłości, ile manifestowana przez wielu anarchistów niechęć do wszelkich ugrupowań określających się jako "lewicowe". Zgodnie z anarchistyczną logiką grupy lewicowe są albo propaństwowe (jak PPS czy Unia Pracy), albo totalitarne, przy czym znaczenie tego drugiego określenia nie jest do końca jasne (czyżby chodziło o knowania IV Międzynarodówki mające na celu, jak wiadomo, obalenie polskiej konstytucji i wprowadzenie kartek na mięso?). Nie ma to zresztą większego znaczenia, gdyż góra lodowa, o którą rozbiła się współpraca między anarchistami a "lewakami" nie była górą doktrynalną. Chodziło o zwykłą sprzeczność interesów, konkurencję na rynku niezadowolenia. "Problemem - jak pisał jeden z anarchistów - jest to, że możemy zostać zdominowani przez jakąś opcję, np. 100 czerwonych flag bądź hasła antysemickie". Widmo "stu czerwonych flag", które miałyby - o zgrozo! - zdominować pochody pierwszomajowe, zaczęło krążyć nad kampanią "M-1", przyprawiając jej organizatorów o zimne dreszcze. Nie znaczy to jednak, by anarchiści zamierzali się dać prowadzić na bolszewicką rzeź niczym stado potulnych baranów... Postanowili w okrutny sposób pomścić dzielnych marynarzy z Kronsztadu i bohaterskich ukraińskich powstańców, a jednocześnie przeciwstawić się grożącej Polsce bolszewizacji, nie dopuszczając trockistów do udziału w "M-1". Chytre komuchy mogłyby - a obawę tę wyraziło wielu anarchistów - zbić kapitał polityczny uczestnicząc w "M-1". Nie w ciemię bici wolnościowcy zamierzali jednak pozostać jedynymi beneficjantami heroicznego zrywu niezadowolonych. Ortodoksyjni anarchiści rzucili hasło "ani jednego czerwonego na "M-1", podczas gdy stronnicy Realpolitik proponowali dopuścić do udziału w manifestacji poszczególne czerwone indywidua, pod warunkiem, że będą one kroczyć na samym tyle pochodu, broń boże nie wymachując jakąś niestosowną flagą (w ostateczności mogłyby sobie nawet machać, byle nie dostrzegły tego czujne oczy fotoreporterów). Znalazł się też nieroztropny dowcipniś, który napisał: "Zaczynam mieć wrażenie, ze niektórzy nawet Bakunina i Kropotkina nie wpuściliby na M1, bo "za bardzo czerwoni"". Został szybko skarcony. Niestosowne żarty!\nTrudno ganić anarchistów za niechęć żywioną do trockistowskich pogrobowców. Wydaje się jednak znamienne, że anarchiści, szeroko komentując "lewackie podchody", nie zadali sobie pytania, dlaczego owi szkaradnie totalitarni bolszewicy chcą uczestniczyć w "M-1". Odpowiedź byłaby bowiem bolesna: jeśli abstrahować od mętnych różnic doktrynalnych, jeśli odmienności między anarchistami a trockistami poszukiwać nie w mglistych zaświatach społeczeństwa "porewolucyjnego", ale w kształcie organizacyjnym oraz zdolności mierzenia się ze współczesnymi problemami, zdolności rozwijania nowoczesnej krytyki społecznej i podejmowania stosownej praxis - wówczas okazałoby się, w jak nikłym stopniu potomkowie Bakunina różnią się od dzieci Lenina.\nProblem czerwonego spisku zmusił anarchistów do wzmożonej refleksji taktycznej. Warto przytoczyć doskonałe pomysły zaproponowane przez poznańskich wolnościowców: pierwszy polegał na tym, żeby urządzić manifestację w tym samym czasie, co "czerwoni"; poznaniacy, słusznie rozumując, że żaden przedmiot nie może się znajdować w dwóch miejscach jednocześnie, uznali, że prawo to dotyczy również lewaków. Chytry poznański plan utrudniłby tedy wielbicielom Trockiego uczestnictwo w "M-1". Kolejny pomysł był jeszcze wspanialszy i świadczył o nielada strategicznych talentach: należy zaprosić do uczestniczenia w "M-1" organizację, z którą czerwoni w żadnym razie nie chcieliby współpracować. Niestety pomysł ten nie został rozwinięty, trudno zatem powiedzieć na kogo padłby wybór: czarną sotnię, Święte Oficjum, czy może antropofagów z Borneo. Dalsze pomysły były mniej malownicze: zorganizować antybolszewickie służby porządkowe, lub przeprowadzić całą akcję pod antyleninowskimi hasłami.\nPojawił się także inny, niemniej śmiały projekt: porzucić "skompromitowaną tradycję" pierwszomajową i zapoczątkować nową - świętować dzień później, drugiego maja. Można przypuszczać (a entuzjastyczny odzew z jakim owa propozycja się spotkała wystarcza, by przypuszczenie to uznać za pewnik), że pomysł ten nie padł w głuche uszy; w 2002 roku "zmowa powszechna przeciw rządowi" będzie zatem musiała czekać o jeden dzień dłużej na swoją manifestację. Pomysł ów zmierza w każdym razie we właściwym kierunku, jeśli uwzględnić antylewicową fobię, która ogarnęła wielu prominentnych działaczy anarchistycznych. Niewykluczone, iż w nieodległej przyszłości polscy anarchiści będą obchodzić swoje święto trzeciego maja.\nJak pisze Leopardi: "Piękne i miłe jest owo złudzenie, które sprawia, że dni przypadające w rocznice jakichś wydarzeń, choć w rzeczy samej nie mają z tamtymi wydarzeniami więcej wspólnego niż każdy inny dzień, jednak na pozór mają z nimi więź szczególną, i że dzięki takim dniom bez mała jakiś nikły cień przeszłości pojawia się ponownie, co roku powracając i stając nam przed oczyma: uśmierza to po części smutne myśli o rozpraszaniu się wszystkiego, co istniało, i ujmuje bólu po wszystkim, co zostało utracone, gdyż owe rocznice sprawiają, że dzięki ożywczym złudzeniom wydaje się, iż to, co przeminęło i nie powraca, nie zostało jednak unicestwione i w pełni utracone". W gruncie rzeczy, fetyszyzm dat nie jest bardziej żałosny niż propozycja jego pozornego przezwyciężenia. Oszukane przez władzę i kapitalistów masy niewiele obchodzi, czy anarchiści będą świętować swoją rocznicę pierwszego, drugiego czy trzeciego maja, września czy grudnia, przemierzając ulice Warszawy, Krakowa czy Kutna pieszo, konno lub powozem. Trudno im się dziwić.\nWspomniane antylewicowe fobie znajdowały wyraz w licznych pouczeniach, przywoływaniu do porządku, nawet inwektywach. Nie tylko okazało się, że anarchizm nie jest ruchem czysto lewicowym, ale także, że jest on nie do pogodzenia z jakąkolwiek lewicowością (egeria warszawskiego ruchu anarchistycznego - Natalia Krajewska - wyraziła to z żołnierską prostotą: jeśli ktoś jest anarchistą i lewicowcem to znaczy, że cierpi na rozdwojenie jaźni; powinien tedy powstrzymać się przed zawracaniem innym głowy swoimi klinicznymi przypadłościami). W propozycji listu otwartego do związków zawodowych i "innych grup" anarchiści przyznali, że "nie posiadają określonej opcji politycznej" (rzeczywiście: posiadają opcję wyjątkowo nieokreśloną; dziw bierze, iż się do tego przyznają) oraz, że są "otwarci na współpracę z grupami zarówno lewicowymi, jak i prawicowymi". Jak już mieliśmy się okazję przekonać, organizatorzy niechętnie, delikatnie rzecz ujmując, widzieli współpracę z grupami "lewicowymi" (lękając się by "sto czerwonych flag" nie załopotało na pierwszomajowym wietrze), co stawia tę wypowiedź w dość mętnym świetle.\nOrganizatorzy "M-1" byli wystawieni na prześladowania ze strony wszystkich sił represji starego, przed-pierwszomajowego, świata. UOP inwigilował aktywistów i przechwytywał ich korespondencję; bolszewicy próbowali podstępem wkraść się w ich łaski, jednej działaczce skradziono nawet komputer; last but not least wśród anarchistów pojawili się renegaci i zdrajcy. I w akwariach bywają burze, jak pisał Wiktor Hugo.\nOd rozpoczęcia przygotowań do "M-1" minęły cztery miesiące bez mała, a członkowie "grupy kontaktowej" nie zdążyli się z nikim skontaktować, chyba że z innymi członkami tego bajecznego grona. Tempo przygotowań do "M-1" potwierdziło słuszność komunału wygłoszonego przez Clausewitza: "Człowiek powolny jednak działa pomału nie dlatego, że chce zużyć więcej czasu, ale ponieważ z natury swojej potrzebuje go więcej". Trawestując z kolei dawne porzekadło powiedzieć można, że gdyby śmierć dobierała sobie posłańców spośród członków grupy kontaktowej "M-1" - zapewniłoby to ludzkości nieśmiertelność. Oczywiście nikt się tym nie przejmował. Od początku było bowiem jasne, że oficjalne uzasadnienie kampanii "M-1" - próba nawiązania kontaktu ze "środowiskami niezadowolonych" - nie było niczym innym jak tylko pretekstem. Celem "M-1" było wyrobienie w środowisku anarchistycznym przeświadczenia o tym, że FA jest poważną organizacją zdolną podejmować poważne wyzwania i uczestniczącą realnie w ruchu społecznego niezadowolenia. Po drugie zaś, hałas wokół "M-1" miał uzasadnić organizowanie ogólnopolskiej manifestacji anarchistycznej w Warszawie. Warszawscy anarchiści marzyli o tym, ponieważ samodzielnie żadnej manifestacji nie potrafiliby zorganizować. Działacze z innych miast również tego chcieli, z identycznych względów. Ogłoszenie bez ogródek na czym polega koncepcja "M-1" nie wchodziło jednak w rachubę, oznaczałoby to bowiem przyznanie się poszczególnych ośrodków do własnej słabości, co więcej mogłoby zostać odebrane jako kapitulacja przed nieuzasadnionymi roszczeniami nielubianej "warszawki". Tak więc jedni oszukiwali ponieważ mieli w tym interes, inni zaś, z tego samego powodu, dawali się oszukiwać. Nikt nie odczuwał potrzeby podejmowania innych działań prócz pozorowanych. Ograniczenie przygotowań "wielkiej manifestacji oszukanych" do działań pozornych było tym łatwiejsze, iż sam projekt "M-1" - nawet w swej wersji deklaratywnej, "oficjalnej" - był od początku mglisty. Sprowadzał się do dwóch banałów: dobrze byłoby nawiązać kontakt z "grupami niezadowolonych"; owe grupy powinny się określać w opozycji do istniejących sił politycznych (przede wszystkim zaś partii obecnych w parlamencie). Co oznacza owa powinność? Gdyby anarchiści rozumieli pod tym pojęciem, iż tylko to niezadowolenie, które nie daje się zaanektować przez władzę i spektakl, może liczyć na jakąkolwiek wywrotową skuteczność, trudno byłoby cokolwiek zarzucić takiemu stanowisku. Dyskusje, które toczyły się na liście "akcja", jak również rychłe zawężenie grup niezadowolonych do "związków zawodowych", wskazują jednak, że chodziło o coś innego: ustalenie z jakimi grupami anarchistom wypada współpracować. Warto się zastanowić dlaczego związki zawodowe cieszyły się - w tym wolnościowym rankingu - taką niezasłużoną popularnością. Nie tyle bowiem "zakaz" współpracy z partiami politycznymi, ile postulat "otwarcia się" na związki zawodowe wydawać się musi kuriozalny. Historia ruchu robotniczego pokazuje, że jedną z podstawowych przeszkód na drodze do całkowitej emancypacji pracowników jest właśnie zintegrowana z systemem kapitalistycznym biurokracja związkowa. Reformistyczne związki zawodowe wielokrotnie okazywały się wrogami radykalnych rewindykacji proletariackich, a co za tym idzie wrogami rewolucyjnego projektu społeczeństwa bezpaństwowego i bezklasowego, który w lepszych czasach nosił miano anarchizmu. Anarchiści często podważali roszczenia związków zawodowych do reprezentowania pracowników (podobnie jak podważali roszczenia posłów czy ministrów do reprezentowania społeczeństwa). Dzisiejsi anarchiści mają oczywiście prawo do zakwestionowania takiego stanowiska, mogą uznać, że związki zawodowe (nie mówiąc już o posłach albo ministrach...) pełnią obecnie rewolucyjną funkcję. Abstrahując od zasadności takiej tezy, warto zauważyć, że anarchiści powinni jednak wpierw dojść do takiego - teoretycznego - wniosku; niestety, oznaczałoby to konieczność poświęcenia tej kwestii minimalnej choćby refleksji. Otóż anarchiści uznali, że załatwili się z nią przez to tylko, że nie chcą o niej nic wiedzieć. Doprowadziło to zresztą do zabawnego qui pro quo: Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych, w którym anarchiści pokładali największe nadzieje, oznajmił "niespodziewanie" swoje zaślubiny z PSL-em; heroiczna pielęgniarka stała się, z dnia na dzień, persona non grata.\nDlaczego anarchiści z taką ślepą ufnością podchodzili do związków zawodowych (wspomniane "podchodzenie" nie powinno być zresztą rozumiane dosłownie, do żadnego spotkania, jak już stwierdziliśmy, nie doszło)? Odpowiedź jest bardzo prosta, anarchiści nie widzą nic niestosownego w zasadniczej funkcji związków zawodowych, tzn. w reprezentowaniu pracowników. Jest to bowiem również marzenie Federacji Anarchistycznej. Kto, jeśli nie reprezentanci - polityczni, związkowi - może pomóc niezadowolonym w spełnieniu ich postulatów? Prawdziwa, tzn. radykalna odpowiedź na to pytanie brzmi jednoznacznie: sami niezadowoleni. Organizatorzy "M-1" zdają się nieustannie sugerować inną odpowiedź - biurokratyczną i partyjną: to anarchiści winni uświadomić społeczeństwu jakie są jego marzenia i jak może je urzeczywistnić. Przy czym nawiązanie przyjaznych stosunków z anarchistami wydaje się już, w tej optyce, wystarczającym zwieńczeniem owych marzeń: domaganie się czegoś więcej byłoby, ze strony niezadowolonych, nieroztropnym ekstremizmem; w każdym razie anarchiści uważają, że niezadowolonym owo spotkanie powinno w zupełności wystarczyć; sami zaś zadowalają się czystą i krzepiącą ideą takiego spotkania. Stąd też bierze się strach przed "przechwyceniem" wielkiego wolnościowego święta przez bezpośrednich konkurentów anarchistów - lewackie grupki, które w identyczny sposób pojmują swoją powszechnodziejową misję.\nPoczątkowo opór budziło nawet firmowanie planowanej akcji nazwą "M-1". Opór ten był zresztą ze wszech miar uzasadniony. Jeśli działalność FA polega, a wszystko na to wskazuje, na promowaniu samej Federacji Anarchistycznej (czyżby ktoś się jeszcze łudził, że chodzi o radykalizowanie konfliktów społecznych?), niespodziewana zmiana szyldu wydawać się musiała nieuzasadniona, by nie powiedzieć absurdalna. Organizatorzy "M-1" wysunęli jednak argument trudny do obalenia: niezadowolonym słowo "anarchizm" źle się kojarzy, należy więc najpierw zdobyć ich serca a dopiero później - w decydującym momencie, tzn. przed telewizyjnymi kamerami - odsłonić przyłbicę.\nCel (cel deklaratywny, cel "w sensie pickwickowskim") pierwszomajowej akcji był więc ściśle określony, a zarazem typowo spektakularny: grupki niezadowolonych winny przemaszerować ulicami miast pod anarchistycznymi sztandarami, skandując opracowane przez anarchistów hasła i starając się wypaść fotogenicznie. Można by jeszcze zrozumieć taki projekt (czy raczej: pretekst), gdyby anarchiści mieli do zaproponowania rzeczywiście spójną i prawdziwą krytykę społeczną wyrastającą z analizy dzisiejszej postaci ruchu znoszącego wszystkie zastane warunki. Niestety, anarchiści mogli się podzielić z niezadowolonymi, w najlepszym razie, kilkoma frazesami oraz krzepiącym biurokratyczne serca obrazem czarno-czerwonej gwiazdy wodzącej tuziemskie plemiona. Organizatorzy wielokrotnie podkreślali, że należy tak przedstawić koncepcję "M-1", żeby nikogo nie wystraszyć, nie powiedzieć zbyt wiele. Abstrahując od biurokratyzmu takiego podejścia (uwypuklonego przez swoje pseudo-strategiczne uzasadnienie) można zauważyć, że z punktu widzenia organizatorów kampanii mielibyśmy, z jednej strony, nieświadome siebie niezadowolenie, z drugiej zaś - anarchistycznych działaczy zbrojnych w całą potęgę swojej radykalnej świadomości, którym do pełnego szczęścia brakowałoby jedynie "materialnej siły": gotowego do wykorzystania społecznego niezadowolenia. Organizatorzy "M-1" ani razu nie zająknęli się na temat koniecznego przekształcenia samej FA czy, szerzej, całego środowiska anarchistycznego, bez czego projekt "wychodzenia z getta" wydawać się musiał całkowicie sztuczny, a owo postulowane "spotkanie" - przypadkowe. Anarchiści marzą o tym, by odgrywać rolę "organizatorów" społecznego buntu, by obudzić "niezadowolonych" z marzeń sennych. Tymczasem sami zdają się od dawna pogrążeni w biurokratycznej drzemce.\nW złotym okresie anarchizmu nie brakowało zrzeszeń, sprzysiężeń i federacji skupiających stronników obalenia państwa. Niektóre z nich były biurokratyczne (co przejawiało się w powielaniu, wewnątrz poszczególnych organizacji, teoretycznie znienawidzonej hierarchii, podziale na "decydentów" i "wykonawców" itp.) inne zaś - quasi-biurokratyczne (poprzestawały bowiem na śmiesznym i zwyczajowym żądaniu od swoich rekrutów rękojmi tradycyjnie pojmowanej moralności). Nie znaczy to jednak, że wszystkie organizacje anarchistów, wraz z nieodłącznymi ograniczeniami, które narzucają swoim członkom, stawianymi im wymogami etc., są naznaczone piętnem biurokratyzmu. Biurokracja panuje tam, gdzie wypowiada się wojnę twórczej energii, inteligencji oraz woli walki cechującym nieprzyjaciół istniejącego ładu; rządzi ona tam, gdzie wypowiada się wojnę prawdzie (jak wiadomo, "tylko prawda jest rewolucyjna"). Te formy organizacji, które odpowiadają wymogom wyznaczanym przez warunki historyczne określające toczoną walkę i utrzymują się na tym poziomie nie są biurokratyczne. Czy polska Federacja Anarchistyczna jest organizacją biurokratyczną?\nFederacja Anarchistyczna jest niewątpliwie biurokratyczna w tym sensie, że jej uczestnicy dzielą się na doskonale zapowiadających się biurokratów oraz na tych, którzy ich tolerują. Tym niemniej Federacja Anarchistyczna nie jest biurokratyczna o tyle, o ile nie jest w ogóle organizacją sensu stricto. Jest raczej skupiskiem jednostek, które oburza istniejący "system". Nie jest jednak luźnym skupiskiem, lecz takim, które nadaje sobie pozory organizacyjne. Usiłuje być czymś więcej niż dawna "Międzymiastówka Anarchistyczna", czymś więcej niż sieć wymiany między poszczególnymi "ośrodkami" i autonomicznymi jednostkami. Federacja zawiązała się ponieważ wiele osób odczuwało potrzebę koordynacji działań anarchistycznych w skali całego kraju. To, że poszczególne ośrodki znacznie się od siebie różniły, że w polskim ruchu anarchistycznym istniały rozmaite, mniej lub bardziej sprecyzowane kierunki, nadało Federacji Anarchistycznej szczególny kształt: musiała ona odzwierciedlać tę różnorodność, a z drugiej strony powinna była stać ponad nią (spełniła, co prawda ów wymóg, ale źle go interpretując). W założeniu Federacja Anarchistyczna miała czerpać bogactwo i siłę ze wspomnianej różnorodności, w praktyce okazało się, że różnorodność znacznie ograniczała zakres jej działań. Deklaracje sygnowane przez FA, "kampanie" przez nią prowadzone, wreszcie próby samookreślenia (kolejne "Platformy") musiały być efektem kompromisów. Federacja Anarchistyczna pozostawała więc, sama w sobie, całkowicie nieokreślona, jej "program" sprowadzał się do kilku mętnych frazesów, komunałów, które wszystkie poszczególne ośrodki mogły zaakceptować i uznać za swoje. Wraz z powstaniem FA zaczęły się zacierać różnice między poszczególnymi ośrodkami, dominującą praktyką stało się tłumienie wszelkich potencjalnych konfliktów (które niechybnie osłabiałyby możliwość działania FA), czemu towarzyszyły narodziny nowej ideologii: niechęci do "idejek", które, z punktu widzenia FA, musiały się wydawać niebezpieczne (stanowiąc "siłę dzielenia, a nie łączenia").\nPo pewnym czasie okazało się, że anarchiści w całym kraju coraz bardziej utożsamiali się właśnie z Federacją Anarchistyczną i lansowaną przez nią beztreściową ideologią - oszczędzającą trud myślenia i autonomicznego działania. Tęczowa różnorodność - rzekomo broniona przez FA - przerodziła się w powszechną amorficzność jednej anarchistycznej, niezróżnicowanej czerni; pozostała cenioną wartością, ale stała się uboga pod względem zarówno treści, jak i formy. W praktyce oznaczało to zawężenie możliwych działań do akcji defensywnych (w obronie aresztowanych działaczy), protestów przeciw powszechnemu obowiązkowi służby wojskowej, wyborom i podatkom (z którymi to protestami również prokapitalistycznie nastawieni "anarchiści" mogli się utożsamiać)... Tak skodyfikowany ruch anarchistyczny stał się ruchem martwym: bezruchem. Utracił tę atrakcyjność, która dawniej wyrastała z jego spontaniczności, skandaliczności, radykalizmu, pomysłowości, itp..\nAnarchiści, pogodziwszy się z tą stratą, postanowili dążyć do uzyskania innego rodzaju atrakcyjności, atrakcyjności medialnej. Kampania "M-1" pokazała, że Federacja Anarchistyczna jest na dobrej drodze do tego, żeby zasilić szeregi strażników społecznego snu. Uczyniła już pierwszy krok przyjmując spektakularną taktykę, uznając, że jedynym sposobem wykorzystania mediów jest wyrobienie sobie medialnego, tzn. akceptowalnego oblicza. Polscy anarchiści, gdyby tylko mogli, w celu pozyskania sympatii społeczeństwa, lub choćby tej jego części, która skupia w swoich rękach środki masowej komunikacji, zastosowaliby się prawdopodobnie do zalecenia sformułowanego przez pewnego starożytnego filozofa i staliby się ciasteczkiem lub słodkim winem. Usilnie nad tym pracują...\nTymczasem ruch, którego projekt jest skandaliczny z punktu widzenia wszystkich dominujących ideologii, musi nieustannie dowodzić swojej skandaliczności, nie zaś rezygnować z niej, by upodobnić się do tego wszystkiego, co z założenia odrzuca. Zdarzało się wielokrotnie, że systemowi udawało się integrować te siły, które usiłowały go zwalczać. Taktyka przyjęta przez polskich anarchistów wskazuje jednak, że oto, po raz pierwszy w historii, najśmielszym marzeniem radykałów jest integracja z systemem, zdobycie spektakularnego uznania: przekształcenie się w oficjalnych reprezentantów niezadowolenia.\nRewolucjoniści wiedzą, że żyjemy w świecie spektaklu. Anarchiści ukorzyli się przed tym faktem. Z tego, iż spektakl jest odpowiedzialny za panującą pasywność (izolując ludzi, oddzielając ich od warunków pozwalających na zrozumienie własnych przeżyć, zakazując autentycznej komunikacji) wyciągają błędny wniosek, że należy ograniczyć rewolucyjne zapędy do symulowania rewolucji w świecie spektaklu. Rewolucja będzie transmitowana w telewizji, albo nie będzie jej wcale - oto nieujawnione hasło przyświecające przygotowaniom do "M-1".\nCzekając zaś na tę wyreżyserowaną rewolucję przygotowują jej krótkie spoty reklamowe. Ich bunt stał się tak ubogi, że - podobnie jak człowiek wędrujący po piaszczystej pustyni marzy o kropli zwyczajnej wody - anarchiści wydają się teraz, szukając pokrzepienia, tęsknić tylko do jakiegoś wątłego przedstawienia "buntu w ogóle". To, że tak niewiele im obecnie potrzeba, może być miarą tego, jak wiele utracili.\nFederacjoniści, którym wydawało się dotychczas, że stoją ponad wszelką radykalną krytyką (swój "anarchizm" traktują bowiem jak potężny talizman chroniący przed wszelkimi, choćby najbardziej uzasadnionymi zarzutami) prawdopodobnie przemilczą te uwagi, w najlepszym razie odpowiedzą na nie wytrenowanym wzruszeniem ramion lub też wydając z wolnościowych piersi kilka wątłych głosów oburzenia: "zamiast gadać, zacznij działać". Można się zgodzić z La Rochefoucauldem: "Wywieść z błędu człowieka przeświadczonego o swej wartości, znaczy oddać mu przysługę równie lichą, jak ta, którą oddano owemu wariatowi w Atenach, który myślał, że wszystkie okręty wpływające do portu należą do niego". Członkowie Federacji Anarchistycznej nie dadzą się zresztą tak łatwo wyprowadzić z błędu. Trudno im będzie zrozumieć, iż nie są depozytariuszami społecznego niezadowolenia, a jeszcze trudniej, że cechujący ich w coraz większym stopniu biurokratyzm nie pozwala im nawet na samo uczestnictwo w tym niezadowoleniu. Prawdopodobnie pojmą swój błąd dopiero wtedy, gdy ruch społecznego niezadowolenia, po omacku próbujący uświadomić sobie czym jest i czym może być, obróci się przeciw nim.\nNa zakończenie dodać muszę, że choćby ów tekst nikogo nie przekonał, nie zgodzę się z tymi, którzy nazwą mój wysiłek próżnym. Żaden z czytelników nie będzie już mógł dłużej utrzymywać, że "o niczym nie wiedział"... Mój wysiłek zadowoli się tą nagrodą.\n Reakcyjni prześmiewcy uznaliby zapewne wyrażenie "scenopis" za bardziej adekwatne. To, że od początku do końca mieliśmy do czynienia ze spektaklem, w najmniejszym stopniu nie uzasadnia jednak równie niewybrednych ataków.\n Niezorientowanym czytelnikom spieszę wyjaśnić, że impreza "food not bombs" to ostatni krzyk mody w środowisku anarchistycznym. Polega na rozdawaniu potrzebującym jedzenia, raz na kilka miesięcy, w celu poprawy społecznego wizerunku Federacji Anarchistycznej, przy równoczesnym ratowaniu ofiar neo-liberalizmu. Jest to rodzaj działalności charytatywnej, radykalnie różniącej się od innych działalności charytatywnych tym, że dobroczynność jest anarchistyczna, a rozdawana żywność - bezmięsna (i odwrotnie). Jak widać działalność ta nie polega, jak sugeruje Leszczyński, na obalaniu starego świata poprzez organizację meczów piłkarskich. Nikogo jednak nie zaskoczy wiadomość, że i takie inicjatywy pojawiały się już w tym, niesłychanie pomysłowym, środowisku. Użyte przez Leszczyńskiego określenie "ziny" również zasługuje na objaśnienie. "Ziny" są to gazetki anarchistyczne (choć nieobce także innym sub- i kontrkulturom). Dawniej odznaczały się małym zużyciem papieru a niepomiernym wzroku; obecnie, szata edytorska wielu zinów znacznie się poprawiła, toteż sarkastyczna uwaga wyrażona przez pewnego Hiszpana zachowuje trafność jedynie w odniesieniu do treści zinów: "sami już ich nie mogą czytać, ani nikt inni nie śmie ich tknąć w obawie, że zabrudzi sobie ręce o wymięte stronice, których nawet myszy nie chciały już zjadać, aby nie przyprawić się o bezpłodność".\n W tym gnomicznym zaleceniu można się dopatrzyć trawestacji znanego powiedzenia Kandyda o konieczności uprawiania swojego ogródka; trawestacji wyjątkowo zresztą dowcipnej i wieloznacznej, jeśli pomnimy, że jej autor, wspomniany już Żaczek, zabłysnął, również na łamach "akcji", niezwykle szlachetną postawą, zaznaczając, iż jest zwolennikiem reprywatyzacji "nie tylko dlatego, że może zostać spadkobiercą działki w centrum Warszawy".\n Lektura wspomnianych platform dostarcza mocnych wrażeń intelektualnych. W jednej z nich natknąć się nawet można na takie anarchistyczne credo: "Każda istota żywa a nawet każdy kamień czy źródło ma w życiu.


2021-07-26, godz. 16:49, Patronaty - polecamy 78. Tour de Pologne UCI World Tour: Z Lublina do Krakowa To największej impreza sportowa w Polsce i już wiadomo, że będzie niezwykłym wydarzeniem. Kolarski wyścig Tour de Pologne UCI Worl Tour rozpocznie się 9 sierpnia. Przed uczestnikami 7 etapów. Uroczysty start na placu Zamkowym w Lublinie… » więcej 2021-07-22, godz. 17:25, Patronaty - polecamy Sprawdź, co MBP w Opolu szykuje dla dzieci i młodzieży podczas tegorocznych wakacji! Miejska Biblioteka Publiczna w Opolu zaprasza dzieci i młodzież do wspólnego spędzenia wakacji. W programie liczne spotkania, warsztaty i gry. » więcej 2021-07-22, godz. 15:45, Patronaty - polecamy Polonijny Festiwal Polskiej Piosenki - zgłoszenia przyjmowane są jeszcze tylko do 30 lipca Stowarzyszenie Wspólnota Polska Oddział Opolski zaprasza artystów polonijnych do wzięcia udziału w V Polonijnym Festiwalu Polskiej Piosenki. Zgłoszenia przyjmowane są do 30 lipca. Festiwal odbędzie się w tym roku od 20 do 23 sier… » więcej 2021-07-22, godz. 13:14, Patronaty - polecamy II Festiwal Reportażu Sportowego "Patyk" - nabór trwa! Do 10 września chętni wzięcia udziału w II Festiwalu Reportażu Sportowego „PATYK” mogą przysyłać swoje zgłoszenia. Spośród nich do konkursu głównego zakwalifikowanych zostanie 20 wideo reportaży. Na laureatów czekają atrakcyjne… » więcej 2021-07-21, godz. 12:52, Patronaty - polecamy Strażackie zawody z użyciem zabytkowych sikawek konnych X Regionalne Zawody Sikawek Konnych odbędą się w najbliższą sobotę (24.07) w Pokrzywnicy, małej wiosce w gminie Reńska Wieś. Uczestnikom będzie można pokibicować od godz. 15:00 na tamtejszym boisku sportowym. Zawody zakończy strażacka… » więcej\n1234567 5134 na 1027 stronach


18 maja 2008, 22:39 Wybór zestawu CO2 (#1)\nWłaśnie w sklepie RA chciałbym (może) zakupić pełen zestaw do CO2, ale mam troszkę pytań:\n1. Do czego służy indykator i w jakich sytuacjach jest konieczny\n2. Dziwne: szklane kolanko... po co?\n3. Jeżeli chcę umieścić reaktor CO2 zrobiony z korpusu filtra w szereg z filtrem (ex700) to co będę potrzebował oprócz: butli, reduktora, zaworka do regulacji i przeciwzwrotnego, licznika bąbelków? Skoro to i tak idzie do reaktora to chyba więcej nie potrzeba.\nPS. Co najlepiej wsadzić do tego reaktora aby CO2 się dobrze rozpuszczało?\n19 maja 2008, 23:33 (#2)\n1. Indykator sluzy do mierzenia poziomu CO2 w wodzie. Wlewa sie do niego dedykowany plyn, ktory zmienia kolor jesli dwutlenku wegla jest za malo. Plyn wystarcza na ok 3-4 tygodnie. Oczywiscie indykator jest caly czas pod woda.\n2. "Bajer" jesli nie chcesz aby z akwarium wystawaly wezyki a cenisz sobie efektownosc szklanych gadzetow i brakuje Ci tego do kolekcji.\n3. Zgadza sie raczej niczego wiecej nie potrzebujesz.\nW reaktorze mozna umiescic plastikowe biobale - takie sa np. w dyfuzorze aquaemdica (model 1000).\n20 maja 2008, 20:42 (#3)\n10 cze 2008, 18:57 (#4)\nChciałbym się dowiedzieć coś o szklany dyfuzorze ze sklepu SMRW, czy do niego muszę coś jeszcze włożyć bo wydaje się jakby tam brakowało czegoś co rozpuści co2 np jakiegos wkładu. Poza tym co to jest dyfuzor ze spiekiem?


Krystian Zaród 2 deals\nOd 5 lat tworzę strony Internetowe, sklepy i aplikacje Internetowe. Do tego czasu zrealizowałem ok. 88 stron WWW, 7...\nKrzysztof Janik 60 deals\nOferuje szeroki zakres usług dotyczących reklamy w Internecie, w tym : – prowadzenie kont firmowych na facebooku –...\nJolanta Podolszańska 4 deals\nWitam. Zajmuję się Copywritingiem od 2014 roku, od kiedy to zaczęłam pracować jako Copywriter zdalnie dla agencji...\nKatarzyna B 6 deals\nRealizuję usługi w zakresie szeroko rozumianego copywritingu oraz SEO copywritingu. Posiadam wieloletnie...\nWitamy Serdecznie Zajmujemy się szeroko rozumianym marketingiem internetowym, a wiec nasza praca nie jest tylko...


Marchewka Z Jabłkiem Do Słoika - Smaker\nPrzepisy Smaker / marchewka z jabłkiem do słoika\nPrzepisy na temat: marchewka z jabłkiem do słoika\n..., - 1-2 łyżki kaparów, - 1,6 - 2 kg roastbeefu, - 50 g sklarowanego masła, - 150 - 200 ml zredukowanego bulionu wołowego, - 150 g śmietany, - 60 g tartego chrzanu (ze słoika), - jabłko i mięta do(...) ziemniaczaną doprawić solą, pieprzem, (ew. lekko skropić wodą spod korniszonów). Roastbeef pokroić w plastry. Serwować z sałatką ziemniaczaną i sosem oraz kremem z chrzanu. Dekorować jabłkiem i miętą. Czas...\n...zawiera: 1680 kJ/401 kcal Puree ziemniaczane z buraczkami i jabłkiem Składniki na 4 porcje: 400 g buraków 500 g ziemniaków sól 1 jabłko 150 ml mleka 50 g masła gałka(...) tymianku 80-100 ml mleka pół słoika (370 ml ) aiwaru Przygotowanie: Ziemniaki obrać i pokroić na duże kawałki. Gotować w osolonym wrzątku ok. 20 minut. Paprykę pokroić w kostkę i dodać...\nArtykuły na temat: marchewka z jabłkiem do słoika\n...i łyżkę oleju ze słoika z suszonymi pomidorami. Smażyć przez 2-3 minuty, delikatnie mieszając. Jajka roztrzepać w miseczce, dodać do nich sól, pieprz i wlać na patelnię. Przykryć patelnię i smażyć wszystko...\n...z cytryny. Mocz warzywa i owoce w tej miksturze przez 10 minut, a następnie porządnie wypłucz pod bieżącą wodą. 5. Dżemy, galaretki i przeciery rób sama Zamknięte w puszkach i słoikach sklepowe warzywa...\n..., włóż je do słoika lub kamiennego garnka, zalej gazowaną wodą mineralną i odstaw na noc w chłodne miejsce. Następnego dnia wyjmij śledzie i je osącz. Jabłko umyj, obierz, pokrój w drobną kostkę(...) purpurowa marchewka Kolorową marchew obierz i pokrój na plasterki, odstaw. Marchew umyj w zimnej wodzie, obierz, pokrój w drobną kostkę i wrzuć do garnka z rozgrzaną oliwą. Smaż ją około 10 minut, od...\nserniki na dukanie


Kupię 2 kubiki tarcicy sosnowej suchej gr. 5cm Kosina - Oferteo.pl\nKupię 2 kubiki tarcicy sosnowej...\nKupię tarcicę budowlaną i OSB Łańcut\nZapytanie ofertowe nr 185060\nzakupię 2 kubiki tarcicy sosnowej suchej gr. 5cm z małą ilością sęków i flisowana.\nProszę o ceny z transportem.\nNr zapytania ofertowego: 185060\nNajlepsi specjaliści: Tarcica budowlana w Łańcucie\nTarcica budowlana, Żywice poliestrowe Łańcut, Materiały izolacyjne Łańcut, Dachówka tondach Łańcut, Zakupię Łańcut, Kupie cegłę Łańcut, Żywice poliestrowe, Materiały izolacyjne, Dachówka tondach, Zakupię, Kupie cegłę Żywice poliestrowe Podkarpackie, Materiały izolacyjne Podkarpackie, Dachówka tondach Podkarpackie, Zakupię Podkarpackie, Kupie cegłę Podkarpackie,\nKupię drewno na więźbę dachową - zaimpregnowane i strugane. Dom o powierzchni zabudowy wynoszącej...\nWitam, Kupię: - 8 m3 drewna impregnowanego na dach do domu jednorodzinnego: krokiew, murłata, kleszcze, płatew, wymian, deska. - drewno zaimpregnowane na konstrukcję dachową klasy K27: - krokiew: 5,18 m3 - 10/18 cm - murłata: 0,7 m3 - 14/14 cm - kleszcze: 1,56 m3 - 8/18 cm - płatew: 0,49 m3 - 14/...\nKupię strzechę ...\nKupię szalunki stropowe komplet (nowe lub używane). ...\nKupię więźbę dachową ok. 16m3 z transportem\nKupię więźbę dachową ok. 16m3. Pełną specyfikację elementów więźby prześlę po przekazaniu mi orientacyjnej ceny m3 wraz z impregnacją. Proszę o cenę transportu w okolicy...\nKupię stemple drewniane do podstemplowania stropu. Stemple długości 3 m - 100 sztuk oraz długości 2.80 - 40 szt. ...\nWitam, zakupię drzewo na dach: - krokwie 16*8 560mb 7.2 kubika, - deski 1 cal 9,5 kubika, - murłaty 127mb 2,6 kubika, ponadto: - gont dachowy ciemny brąz 370m, - gąsiory 80mb, - styropian podłoga gr. 10cm ...\nKupię: - krokiew 8,0*18,0 dł 735,0cm 32szt. - jętka 8,0*16,0 dł 450,0cm 14szt. - murłata14,0*14,0 dł 1420,0cm 2szt. - płkal 12,0*12,0 dł 1420,0cm 1szt. -...\nGatunek pierwszy (bez sęków lub mała ilość). Minimalne rozmiary pojedynczej deski - 760x760mm, grubość - 14-20mm. Mile...\nProszę o wycenę drewnianych elementów konstrukcyjnych dachu zawartych w załączniku. Proszę określić koszty...\nOd ponad 20 lat wykonuję i montuję drzwi zewnętrzne i wewnętrzne dla indywidualnych klientów; schody drewniane:...\nSpecjalizujemy się w dystrybucji materiałów drewnopochodnych, głównie sklejki (szalunkowej, wodoodpornej, melaminowanej w różnych kolorach, antypoślizgowej, suchotrwałej). Posiadamy w ciągłej sprzedaży najchętniej kupowana sklejkę w bu...\nSprzedaż Tarcicy dębowej i Jesionowej. Pośrednictwo Handlowe. Tłumaczenia w Branży drzewnej z języka niemieckiego na polski i odwrotnie. Tłumaczenia ustne jak wyżej w sposób konsekutywny. Obsługuję Firmy przerabiające tarcicę...\nKim jesteśmy i co możemy dla Ciebie zrobić? Najważniejsze dla mnie, jako właściciela firmy Timberpol, jest ciągłe stawianie sobie i pracownikom nowych wyzwań, podnoszenie standardów oferowanych produktów. Projekty zawsze realizowane są zgodnie z wytycznymi klienta oraz przy użyciu najlepszych i sprawdzonych materiałów...\nFirma ALPEX pochodząca z Legnicy, zajmuje się produkcją i montażem konstrukcji stalowych oraz drewnianych tj.: -Altanki -Wiaty garażowe -Tarasy -Place zabaw -Drewutnie -Wiatrołapy -Zadaszenia -Bramy wjazdowe Do każdego zamówienia podchodzimy indywidualnie. Zapraszamy...\n-\tpłyty meblowe -\tpłyty wiórowe -\tpłyty HDF -\tpłyty OSB -\tpłyty na wysoki połysk -\tsklejkę szalunkową -\tsklejkę przeciwpoślizgową -\tlaminaty HPL -\t...\nDeska elewacyjna profil Softline z modrzewia syberyjskiego 19/135/6000. Cena dotyczy 1m2. Wilgotność 16%, klasa A/B. Posiadamy...\noferujemy Państwu wykonanie elemetów więźb dachowych pod zamówienia klienta - możliwość impregnacji zanurzeniowej drewna i transportu. jesteśmy tartakiem - producentem tarcicy dębowej, sosnowej, brzozowej, olchowej, bukowej. Posiadamy własne suszarnie dod drewna....\nKupię podłogę, panele Łańcut\nKupię drzwi Łańcut


Nom. Ja też tam wysłałem zaproszenie i nic.\nWysłany: Pon 22:51, 01 Mar 2010 Temat postu:\nTrzeba porozsyłać ten link gdzie się da\nWysłany: Wto 7:48, 02 Mar 2010 Temat postu:\nJa ten link wpisałem z prośbą o oddanie głosu na Pogoń Lwów na nk do 4 Lwowskich profilów >Sparta,6 p.Lotników,Biały Orzeł i RKS<\nWysłany: Wto 14:58, 02 Mar 2010 Temat postu:\nJuż zdaje się dogoniliśmy te Olszyny\n62 POGOŃ LWÓW 13\n264 LKS POGOŃ LWÓW 2\n341 POGOŃ LWOW 1\n467 PKS ''POGOŃ LWÓW'' 1\nPanowie niech jeden z was to ogarnia na bieżąco. Admin tej strony to musi być straszny nygus, że nawet mu się nie chce tego sprawdzać, że na jedną drużyne głosuje sie po 4 razy.. Inni tez tak maja ale im nie pomagajmy bo to nie nasz interes\nJeszcze w tym tygodniu zrobie uderzenie na fora dyskusyjne w których biore udział z prośbą o poparcie. Z obecnymi 17 głosami jestesmy juz w pierwszej 50tce. Czy ktos orientuje sie do kiedy ten konkurs?\ntu jest już poprawiony link\nPonieważ nie ma kontaktu z administratorem profilu Pogoni Lwów na naszej klasie założyłem nowy , po wpisaniu w wyszukiwarkę ,,Pogoń Lwów" go znajdziecie, dziś zaczynam z niego wysyłać zaproszenia oraz wiadomości prywatne zachęcające do oddania głosu.\nKażdy z nas kto ma profil na naszej klasie powinien wkleić do śledzika link do filmiku na YT który zachęca do głosowania na Pogoń.\nZ profilu Pogoni Lwów na naszej klasie nie mogę wysyłać wiadomości ponieważ ochrona przez spamami nie pozwala wysyłać wielu wiadomości do nieznajomych więc na obecną chwilę trzeba zaprosić z profilu Pogoni Lwów jak najwięcej znajomych.\nJeśli tak to zapraszam na priv\nWysłany: Śro 0:03, 03 Mar 2010 Temat postu:\nZrobione (z profilu prywatnego i Czarnych Lwów)\nWysłany: Śro 0:14, 03 Mar 2010 Temat postu:\nJelonki meldują wykonanie zadania!\nWysłany: Śro 14:23, 03 Mar 2010 Temat postu:\nGotowy text do wrzucania na śledzika !!\nhttp://www.youtube.com/watch?v=wCLH04iMdyU Wchodzimy na [link widoczny dla zalogowanych] --> na dole strony są różne zakładki, w tym KONKURSY. Jak w nią wejdziecie i klikniecie pierwszy z góry konkurs, będziecie mogli zagłosować! POGOŃ LWÓW !\nMichal ja moge troche powysylac zaproszen i porobic cos przy koncie w wolnej chwili. Wyslij mi tylko dane do konta na n-k..\nOstatnio zmieniony przez k-14 dnia Śro 14:58, 03 Mar 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 15:15, 03 Mar 2010 Temat postu:\nJa również mogę działać tylko dane wyślij.\nWysłany: Pią 20:53, 05 Mar 2010 Temat postu:\nNasze głosy nadal nie zostały zsumowane !!\nKtos pisał do nich w tej sprawie?\n426 LKS \_"POGOŃ\_" LWÓW 1\n369 PKS ''POGOŃ LWÓW'' 1\n305 LKS "POGOŃ" LWÓW 1\n250 LKS POGOŃ LWÓW 2\n47 POGOŃ LWÓW 16\nCzyli Pogoń ma w sumie 21 głosów i jest na 39 pozycji !! Pniemy się w górę więc nie dawać za wygraną !!\nTak przy okazji jesli ktos z was ma neostradę to ma zmienne ip więc może głosować wiele razy !!\nW tabeli jest równiez ...... Victoria Jedwabne !! hahaha chyba będę jej fanem od dziś\nOstatnio zmieniony przez k-14 dnia Pią 21:07, 05 Mar 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 1:28, 06 Mar 2010 Temat postu:\nGdyby wszyscy zarejestrowani na tym forum raczyli zagłosować to spokojnie bez zakładania dodatkowego konta na naszej klasie i bez promocji na YT mielibyśmy 1 miejsce.\nheheeh Victoria Jedwabne ;d dobre;d\nWysłany: Sob 7:04, 06 Mar 2010 Temat postu:\nA może całe Jedwabne (i nie tylko) liczy na Victorię Pogoni Lwów w tym konkursie\nMichał jako admin masz opcje wysłania wiadomości do wszystkich użytkowników forum w tym prawdopodobnie równiez na maila. Skorzystaj z tego..\nWysłany: Sob 10:34, 06 Mar 2010 Temat postu:\nNie chcę się wtryniać ale wieści już chyba były rozsyłane przez admina na priwy...


Lotnisko we Wrocławiu Strachowice. 2018r. - Polot\nLotnisko Strachowice - Wrocław.\nDecyzja o budowie trzeciego lotniska obok Wrocławia zapadła w 1934 roku. Do tej pory głównym Lotniskiem Wrocławia był Gądów Mały. Było to Lotnisko ogólnego użytku, a nadzór na nim był cywilny. Trzecim, niewielkim Lotniskiem była Klecina. Nowe Lotnisko zlokalizowano na terenie wsi Strachowitz (Strachowice), leżącej na zachód od Wrocławia. Niemcy nie ukrywali, że nowe lotnisko będzie typowo wojskowe.\nPo wybuchu drugiej wojny światowej Lotnisko Strachowice pełniło rolę bazy remontowej, bazy szkoleniowej, a także lotniska przerzutu zaopatrzenia na fronty wojenne. W lutym 1945 roku, kiedy zbliżył się front, Lotnisko służyło jako punk ewakuacji cennych przedmiotów i osób z Twierdzy Wrocław. W chwili rozpoczęcia oblężenia Wrocławia, z końcem stycznia 1945 roku, Lotnisko z dnia na dzień okazało się niedostępne i to dla obu stron. Obrońcy Wrocławia korzystali z Lotniska Gądów Mały. W maju 1945 roku Lotnisko zostało zajęte przez sowietów. To we Wrocławiu Rosjanie planowali umieścić swoje naczelne dowództwo wojskowe na podbitą Polskę. Lotnisko było im bardzo potrzebne. Lecz Wrocław okazał się bardzo zniszczony. (Do kapitulacji, Wrocław nie został zdobyty przez sowietów). Problemem jednak okazało się znaczne zniszczenie infrastruktury miejskiej. Trudności z uruchomieniem wodociągów, kanalizacji i elektryczności. Dlatego sowieci zwinęli żagle i przenieśli się do prawie nie zniszczonej Legnicy.\nKiedy Rosjanie zajęli Lotnisko Strachowice, nastąpiła dalsza degradacja Lotniska. W wyniku niewłaściwej eksploatacji zniszczono wodociągi i kotłownie centralnego ogrzewania. Zatkano kanalizację. W zimie palono ogniska w pomieszczeniach, a kiedy było za gorąco wybijano okna. Później zatykano je tekturą, sklejką lub blachą.\nRuch na Lotnisku był bardzo duży. Od czerwca 1945 roku, do wiosny 1946 roku utrzymywany był także ruch cywilny, reaktywowany przez PLL LOT. Przewoźnik wykonywał przede wszystkim loty okrężne, które rozpoczynały się w Warszawie, samolot lądował na kilku lotniskach i lot kończył w Warszawie. Przykładowa trasa: Warszawa - Łódź - Poznań - Wrocław - Katowice - Łódź - Warszawa. Z uwagi na złe relacje Polsko - rosyjskie PLL LOT przeniósł się na Lotnisko Gądów Mały.\nPrzypuszczalnie w 1950 roku, zapadła decyzja Moskwy o przekazaniu Lotniska Strachowice Wojsku Polskiemu. Ponieważ 3. PLM miał został przezbrojony w samoloty z napędem turboodrzutowym należało wybudować nową, betonową DS. Prace te wykonano w okresie 1952-1953. W sprawie informacji o betonowej DS. nie ma pewności, kiedy powstała. Gdyby została zbudowana przez niemców podczas drugiej wojny światowej umieszczono by ją naprzeciwko hangarów. Mało tego, powstałyby trzy DS. na planie trójkąta, jak np. w Mierzęcicach. Tak się nie stało. Pamiętajmy, iż Lotnisko Strachowice nie było dla germańców strategiczne w czasie drugiej wojny światowej (1940r.-1944r.). Wybudowanie DS. na nowym terenie, na zachód od istniejącego pola wzlotów, gdzie było więcej miejsca, nasuwa poważne przypuszczenie, iż pierwsza betonowa DS. powstał właśnie w 1952-1953.\n3 PLM stał się nowym gospodarzem Lotniska Strachowice. 3. PLM w 1953 roku rozpoczął przeszkalanie pilotów na samoloty z napędem turboodrzutowym. Pierwszym typem staje się Jak-23, a samolotem szkolnym Jak-17 W Agata.\nW 1957 roku, nastąpiła w Lotnictwie Polskim znaczna zmiana organizacyjna. Nie wdając się we wszystkie szczegóły, to w ich efekcie 3. PLM przeniesiony zostaje z Lotnictwa Wojskowego do Lotnictwa Obrony Przeciw Lotniczej Obszaru Kraju. Nie ma już dywizji, a największą jednostką organizacyjną jest korpus. 3. PLM zostaje przypisany do 3. Korpusu OPL OK. z dowództwem we Wrocławiu. Oprócz 3. PLM w jego skład weszły; 38. PLM z Powidza, 45. PLM z Babimostu, 62. PLM z Krzesin. Dodatkowo 3. Korpus OPL OK. ma do dyspozycji: 44 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego (Wrocław), 14. Pułk Artylerii OPL (Wrocław), 98. Pułk Artylerii OPL (Poznań), 18. Batalion Radiotechniczny (Poznań-Ławica), 22. Batalion Radiotechniczny (Strachowice).\nW 1958 roku, na Lotnisko Strachowice wróciły przewozy pasażerskie. Głównym powodem był brak betonowej DS. (RWY) na Lotnisku Gądów Mały. Ponownie na Lotnisku Strachowice lądują i startują samoloty PLL LOT. Są to samoloty: Douglas DC-3, Lisunow Li-2, Iliuszyn Ił-12 B, Iliuszyn (VEB) Ił-14 P.\nOkoło 1959 roku, 3. PLM przyjął na uzbrojenie pierwsze samoloty myśliwskie typu PZL Lim-5. Samoloty pochodziły z ostatnich serii produkcyjnych. Pierwsza partia liczyła 12 maszyn. Samoloty te na okres około 10 lata stały się podstawowym myśliwcem w Pułku. Użytkowane były w Pułku do końca 80-tych lat XX wieku.\nNa przełomie 60/70-tych lat Pułk otrzymuje na wyposażenie pierwsze MiG-21 PF i MiG-21 PFM, które stały się podstawowym typem używanym w Pułku. Pozwoliły one na całkowite przezbrojenie Pułku na myśliwce naddźwiękowe, chociaż w 3 eskadrze lotniczej nadal używano samoloty typu Lim-5.\nOkoło 1980 roku Pułk otrzymał na wyposażenie pierwsze egzemplarze samolotów MiG-21 M / MF. 11. PLM (jako jednostka JW. 1456) działa w składzie trzech eskadr; 1 i 2 z samolotami MiG-21 M / MF, a 3. eskadra z samolotami PZL Lim-5. Samoloty MiG-21 PF / PFM zostały przekazane do innych jednostek.\nW 1989 roku, Pułk został zobowiązany do przekazanie kilku samolotów MiG-21 MF do 62 PLM w Krzesinach. Jednak już w 1990 roku samoloty te powróciły do Starachowic, gdyż w Krzesinach nie było dostatecznej bazy osobowej i materiałowej do eksploatacji tych samolotów. W 1990 roku zapadła w MON decyzja o wycofaniu samolotów MiG-21 PF / PFM z eksploatacji w Lotnictwie Polskim. W 1991 roku Pułk posiadał na stanie 24 MiG-21 MF, 5 MiG-21 UM oraz około 4 TS-11 Iskra.\nW 1989 roku, na bazie sprzętu 2. eskadry 11. PLM w Strachowicach utworzono 2. Eskadrę Lotnictwa Myśliwskiego w Mierzęcicach. Była to jednostka organizacyjnie podległa pod 11. PLM, lecz faktycznie była samodzielna. Większość je kadry nie pochodziła ze Strachowic.\nW 1991 roku, nastąpiła zmiana nazwy jednostki, konieczna z uwagi na przemiany społeczno-gospodarcze w Rzeczypospolitej. Nazwa 11. Brandenburski Pułk Lotnictwa Myśliwskiego, zmienia się na 11. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego. W sierpniu 1994 roku, na podstawie Decyzji MON, patronem Pułku został pilot i dowódca – płk Bolesław Orliński. Wreszcie Pułk ma prawdziwego patrona, wspaniałego Polaka i lotnika, który na dodatek jest pochowany we Wrocławiu.\nZ początkiem 1999 roku, została rozformowana 2. ELM Mierzęcice. Samoloty powróciły do 11. PLM Strachowice. Lecz już jesienią 1999 roku zapadła decyzja o rozformowaniu także 11. PLM. Wszystkie jego sprawne MiG-21 MF przekazano do 3. PLM (były 62 PLM) w Krzesinach i 10. PLM w Łasku. Dzięki temu wszystkie będące jeszcze w użyciu MiG-21 MF skupiono w tych dwóch pułkach.\nJuż w styczniu 1992 roku, dla rozwoju lotnictwa komercyjnego na Lotnisku Strachowice utworzono spółkę Port Lotniczy Wrocław S.A. W 1992 roku rozpoczęto rozbudowę dworca lotniczego dostosowując go do obsługi ruchu międzynarodowego, przewidzianego dla obsługi do 500 000 pasażerów rocznie. W kwietniu 1993 roku uruchomiono pierwsze połączenie zagraniczne z Wrocławia do Frankfurtu nad Menem. Potem były kolejne połączenia z: Wiedniem i Kopenhagą.\nW 1998 roku, terminal przebudowano i podzielono na krajowy i zagraniczny.\nW 1999 roku, uruchomiono terminal cargo. W 1999 roku, uruchomiono system monitorowania pogody, a jego głównym elementem była pogodowa stacja radiolokacyjna.\nW 2000 roku, oddano do użytku nową, cywilną remizę Lotniskowej Straży Pożarnej. Do tej pory akcje ratunkowe przeprowadzała Wojskowa Straż Pożarna zlokalizowano w wojskowej części lotniska.\nW 2001 roku, oddano do eksploatacji nową wieżę kontroli lotów.\nW 2005 roku, ogłoszono konkurs na patrona Lotniska Strachowice. W dniu 6 grudnia 2005 roku ogłoszono, że Port Lotniczy we Wrocławiu otrzymał imię Mikołaja Kopernika.\nPort Lotniczy we Wrocławiu bardzo szybko umocnił się na piątym miejscu w Polsce, po Warszawie, Krakowie (Balice), Katowicach (Pyrzowice), Gdańsku (Rębiechowo). W 2007 roku, po raz pierwszy obsłużono ponad 1 000 000 pasażerów. (1 270 tysięcy osób). W 2014 roku po raz pierwszy obsłużono ponad 2 000 000 pasażerów.\nW 2006 roku, przewoźnik Wizz Air rozpoczął loty z Wrocławia.\nW 2005 roku, dworzec lotniczy (terminal) był za ciasny. Dlatego podjęto decyzję o budowie nowego terminalu na nowym miejscu z dużym terenem parkingowym. Nowy terminal planowano uruchomić z początkiem 2012 roku, tak aby mógł obsługiwać kibiców i piłkarzy na Mistrzostwa Europy w piłce nożnej, które między innymi odbywały się na nowym stadionie we Wrocławiu. Tak się też stało. W sierpniu 2009 roku rozpoczęto budowę nowego terminalu pasażerskiego. Jego oddanie do użytku nastąpiło w dniu 11 marca 2012 roku. Nowy terminal został tak zaprojektowany i zbudowany, że możliwe jest dobudowywanie kolejnych segmentów budynku, a dzięki temu zwiększanie ilości odprawianych pasażerów. Nowy budynek posiada kubaturę 330 429,81 m³. Budynek ma cztery poziomy, w tym jeden podziemny. Obecny terminal jest w stanie obsłużyć 3 500 000 pasażerów. W obiekcie jest 8 stanowisk kontroli bezpieczeństwa, 22 stanowiska odpraw biletowo-bagażowych, 8 kas przewoźników, restauracje, sklepy, toalety, sale konferencyjne, kaplica. Budynek i teren zewnętrzny jest monitorowany. Wartość terminalu to kwota 300 milionów złotych.\nW 2012 roku, przewoźnik Ryanair wybrał Wrocław jako pierwszą swoją bazę w Rzeczypospolitej. W 2015 roku Ryanair utworzył tutaj swoją bazę techniczną.\nPodstawowe dane portu lotniczego. 2018 rok.\nPort Lotniczy im. Mikołaja Kopernika we Wrocławiu. ul. Graniczna 190, 54-530 Wrocław. e-mail: airport@airport.wroclaw.pl. informacja o odlotach i przylotach: tel. +48 71 358 13 81. informacja o zagubionym bagażu: tel. +48 71 358 13 87. Aktualny rozkład lotów znajduje się na stronie: www.airport.wroclaw.pl. Kod IATA - WRO. Kod ICAO - EPWR. Elewacja 123 m npm. Współrzędne geograficzne: 51 stopni 06 minut 34 sekundy N, 16 stopni 52 minuty 49 sekund E. RWY: o wymiarach 2 500 m x 45 m, na kierunku 11/29. Nawierzchnia asfalto-beton. Częstotliwość radiowa - Wieża - Wrocław Tower 120,250 MHz. Wykonywanych jest tutaj ponad 30 000 operacji rocznie.\nZarząd Spółki Port Lotniczy Wrocław S.A: Akcjonariuszami Spółki Akcyjnej Port Lotniczy Wrocław S.A. są: Miasto – Gmina Wrocław – 49,25% akcji, Województwo Dolnośląskie – 31,01% akcji, Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” – 19,74% akcji. Wysokość kapitału zakładowego wynosi 206.830.000,00 – PLN. Wysokość kapitału opłaconego wynosi 206.830.000,00 – PLN.\nPort Lotniczy Wrocław S.A. posiada też udziały własne: we WRO-LOT Usługi Lotniskowe Sp. z o.o. 50%, w Lotniczym Dworcu Towarowym Wrocław Sp. z o.o. 40,7 %.\nParkingi o pojemności ponad 3 000 samochodów osobowych. Krótki postój przed terminalem (do 10 minut) - bezpłatny.


Samsung MC28H5015AK, promocja 2021 - znajdz-taniej.pl\nSamsung MC28H5015AK promocja 2021\nSzukając okazji cenowych warto sprawdzić więcej niż jedną ofertę. Znajdziesz tutaj 4 sklepy z produktem Samsung MC28H5015AK oraz 4 oferty cenowych. Najlepsza oferta zaczyna się od 519.0 zł. Wybierz swoją ofertę, zobacz szczegóły w sklepie i dokonaj zakupu.\nZdrowe i świeżo przygotowane posiłki w krótszym czasie\ndzisiaj masz pod ręką obszerny dobór świeżych i zdrowych pomysłów na posiłek dzięki 15 wstępnie zaprogramowanym trybom gotowania w kuchence Samsung Smart Oven MW5000H z funkcją termoobiegu, która sprawia, iż potrawy są optymalnie wilgotne, smaczne i idealnie przygotowane za każdym razem. Teraz możesz śmiało gotować wszystko, od brokułów po brązowy ryż, od filetów z kurczaka po świeże filety z łososia.\nDomowy jogurt kiedykolwiek zechcesz\nDelektuj się ciastem drożdżowym domowej roboty lub jogurtem kiedy jedynie zechcesz dzięki funkcji fermentacji, która wykorzystuje zaawansowaną technologię fermentacji w odpowiedniej temperaturze, oferując twojej rodzinie jeszcze więcej możliwości komponowania pysznych, świeżych posiłków na śniadanie, obiad czy kolację.\nKuchenka Smart Oven MW5000H jest nad wyraz wszechstronna. Została ona zaprojektowana specjalnie z myślą o zaganianych rodzinach – na przykład można wyłączyć funkcję obrotowego talerza, takużyć każdy centymetr dostępnej przestrzeni, umieszczając w kuchence obszerne, kwadratowe naczynia. Dzisiaj szybciej podgrzejesz potrawy w sporych naczyniach, co oznacza więcej czasu spędzonego na delektowaniu się posiłkiem przy stole.\nŻadnych przykrych zapachów\nZ kuchenką Samsung Smart Oven MW5000H niestraszne są kuchenne aromaty. Wystarczy uruchomić Pochłaniacz zapachów, aby powietrze z wnętrza urządzenia zostało wypchnięte na zewnątrz, a zapachy – zneutralizowane. Ta funkcja usuwa nieprzyjemne zapachy, dzięki temu posiłek zyskuje świeży i wyśmienity smak.\nSpełnij swoje marzenia o tradycyjnych smakach z dzieciństwa dzięki bogatej palecie wstępnie zaprogramowanych lokalnych potraw dostępnych w kuchence Samsung Smart Oven MW5000H. Dzisiaj przygotowanie posiłku to zaledwie jedno naciśnięcie przycisku, dzięki czemu unikniesz mnóstwa przygotowań i będziesz mieć więcej czasu na biesiadowanie.\nBez szorowania ani porysowanych powierzchni Ceramiczne wnętrze kuchenki mikrofalowej Samsung Smart Oven MW5000H zapewnia gładką powierzchnię, łatwą w czyszczeniu, która nie odbarwi się wraz z upływem czasu na skutek kontaktu z olejami albo osadami z tłuszczu. W porównaniu z wnętrzami ze stali rdzoodpornej i epoksydowanymi komora kuchenki Smart Oven jest równocześnie antybakteryjna, jak i wytrzymała na zarysowania, stanowiąc gwarancję wieloletniej najwyższej jakości.\nKuchenki mikrofalowe wykorzystują pewną ilość energii do utrzymania znaczących funkcji dodatkowo w trybie bezczynności. Dobór trybu ECO w nowej kuchence Samsung Smart Oven MW5000H stanowczo zniża zużycie energii, co przekłada się na comiesięczne oszczędności w rachunkach za energię elektryczną.\n- zróżnicowane tryby gotowania\n- Maksymalny czas gotowania: 99 min\n- Etapy gotowania\n- Podgrzewanie wstępne\n- samoczynne programy gotowania\n- automatyczne programy gotowania na parze\n- Gotowanie z automatycznym czujnikiem\n- Włączanie/jedynie talerza obrotowego\n- Sygnalizacja końca gotowania\n- Opcja zegara (12h/24h)\n- Zdrowe gotowanie, Wyrastanie ciasta / jogurt


Opinie Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk Warszawa - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nKeram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk\nOpinie o Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk\nWeronika 12.05.2018 18:57\nZachęcam was do umieszczenia najświeższych komentarzy dotyczących pracy w firmie Keram Usługi Kamieniarskie w Warszawie. Z wielką ochotą dowiemy się nowych informacji dotyczących kwestii rozrostu tej firmy, wątki o warunkach pracy oraz dodatkach pracowniczych również będą tu bardzo istotne. Jeszcze raz zapraszam was do nowych wpisów!\nWeronika 24.05.2017 15:50\n@Orzeszek to bardzo dobrze, że jesteś zadowolony z pracy w Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk. Na jakim stanowisku jesteś zatrudniony? Co więcej możesz napisać o plusach pracy w tej firmie? Komu poleciłbyś pracę w tym miejscu?\nOrzeszek 12.05.2016 19:33\nKeram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk to firma bardzo bardzo dobrze obbyślona, rodzinna, jedna z lepszych na rynku jeśli o to chodzi, generalnie ja bardzo ze swojej strony polecam i to każdemu na już\nbyły pracownik 28.08.2015 12:27\n*to miała być odpowiedź na: [xxxxx - 2015-05-13 19:33:08]\ndamian.georg 13.07.2015 11:58\nPracowałem w tej firmie, ekipa była zgrana owszem (ale nie wszyscy). Nie będę się tu rozpisywać. Pensję ( całe wypłaty ) dostawało kilka osób a reszta na zaliczkach. Owszem bo "klient" nie zapłacił bo coś. Cholerka bo inny pracownik ma większe dłuższe doświadczenie jest lepszy? Tak samo się tyra, plus nadgodziny, pracujące soboty a miał być tryb zmianowy dziś jedna ekipa za tydz druga. A się pracowało czasem 2 albo 3 soboty bo ktoś powiedział ja nie będę w sobotę. Tu nie chodzi że więcej zarabiał wiadomo (doświadczenie), chodziło jak się traktowało człowieka co wykonywał pracę. były przypadki że na prawdę do późna praca trwała.jakieś kilka godzin snu więcej i znów. To moja opinia. Dziś pracuję w swojej branży jak na razie się udaje. Pozdrawiam wszystkich.\nMarek Zińczuk 23.06.2015 08:11\nDroga Pani! Czytając Pani wypowiedź, chyba nikt się nie zdziwi, że Pani nie otrzymała u mnie zatrudnienia. Zaproponowałem Pani rozliczenie za te trzy dni pseudo pracy. Odmówiła Pani. Poza tym Pani znajomość programu Auto Cad pozostawiała wiele do życzenia, ale w CV wyglądało to zupełnie inaczej. Współczuję Pani kolejnym pracodawcom, no chyba, że pozostanie Pani przy tym co robi obecnie-sprzedaży hot dogów. Do tego zapewne Pani się najlepiej nadaje.\nanonim 20.06.2015 00:09\nbyły pracownik 28.08.2015 12:22\nZgadzam się z przedmówcą, szkoda czasu na pracę w tej firmie, straszne warunki pracy (pył w biurze zaowocował trudnościami zdrowotnymi), a dla właściciela firmy robisz za sprzątaczkę i kucharkę. Do tego Pan Marek Zińczuk potrafi się obrażać na pracownika i nie odzywać, a później prowadzić moralizującą rozmowę, co jest totalnie śmieszne.\nxxxxx 13.05.2015 19:33\nNie polecam tam pracować,po 3 dniach pracy kiedy ogarnęłam biuro, papiery po układałam, Pan M. Stwierdził że nie ma chemii (o ile co to miało znaczyc) i że on potrzebuje bezpieczeństwa :/ za te dni nie dostałam pieniędzy twierdząc że mi mówił :/ ale mądry człowiek słysząc że ma 3 dni za frajera robić to nikt by się nie zgodził, trudno ja nie zbiednieje a on się nie wzbogaciłam. Pisze tu dlatego żeby ostrzec innych którzy chcą pracować tam w drobnych pracach biurowych, tak może robić ze wszystkimi zatrudni przez 3 dni popracuję potem powie to samo co mi i się pożegna i tak kolejna i kolejna osoba praca będzie zrobiona a on nie straci kasy :/\newa 30.01.2015 18:53\nWidzę ze firma ma wielka renomę.... Szkoda ze w innym znaczeniu. Dzięki takim stronom można się uchronić przed tragiczna decyzja. PS szukam solidnej firmy do wykonania tarasów z granitu 60m2\nmarcin milczarek 13.02.2015 00:59\n@ewa 30.01.2015 18:53\npolecam Five Stones(usunięte przez administratora)\nMarcin Milczarek 18.12.2014 22:38\nO ile sobie przypominam to w czasie kiedy ja pracowałem w Keramie nikt inny o imieniu Marcin tam nie poracował, więc chyba pijesz do mnie Dominiko. Cóż, mylisz się bo choć pod wieloma względami mógłbym się z kolegą hipciem zgodzić, to nie ja napisałem tę opinię.To w Twojej wypowiedzi czuć naprawdę wiele goryczy. I kontrapunktując. O mój nowy biznes proszę się nie martwić idzie naprawdę nieźle a za życzenia powodzenie dziękuję i pozdrawiam. PS. Jak widzisz ja się podpisuję.\nDominika Zińczuk 04.12.2014 22:08\nMam nadzieję, że Marcinie (hipcio) teraz żyje Ci się lepiej. Masz godziwą płacę i warunki pracy. Szkoda, że tak długo blokowałeś etat, skoro tak Ci było źle. Następnym razem, jak już wypisuje się różne bzdury i kłamstwa, warto byłoby się podpisać imieniem i nazwiskiem, a nie być facetem bez JAJ. Kto tu jest zakłamany? A o keram proszę się tak nie martwić, nie wtedy, kiedy już się tu nie pracuje. Wypowiedź niestety pełna żalu i rozgoryczenia. Chyba ten Twój nowy biznes nie idzie za dobrze? Cóż współczuję i życzę powodzenia!\nkrytyk 14.11.2014 00:44\nJak mozna nazywac oszustow i kretaczy pracodawcami? Demokracja? Pojecie ustroju dalekie od prawdy w naszym kraju.Na szczescie zmienia sie to i malymi krokami swiadomosc spoleczna brnie ku dobremu. Jesli uwazasz ze jest wszystko ok bo prawie polowa tak robi to mnie nie dziwi ze istnieje taka znieczulica. Jedno jest pewne jesli swiadomosc ludzi bedzie uzupelniana wiedza o ich prawach i obowiazkach i jesli odwaga ludzka bedzie wspomagana prawem to takie firmy jak opisana tu beda musialy rozliczyc sie z sumieniem.\nhipcio 12.11.2014 17:36\nA ja proponuje pani sie zastanowic czy warto bronic tej waszej firemki bo sa ludzie na tym swiecie co moga ja zamknac i to bardzo szybko a nawet sprawic ze blyskotka z palca tez zniknie. Zaklamanie w waszej firmie jest tak wielkie ze nawet sami sobie z tego sprawy nie zdajecie. No coz to sa sprawy wasze a nas interesuje co i jak w tej firmie. Na poczatek placa albo jej Keramowska odmiana czyli zaliczka. Czesto poprzedzona wypowiedzai ze ciezko na rynku albo klient nie przelal itp. bzdury co istotne to czesto panstwa widzialem na zakupach z pelnymi wozkami wlasnie w tym okresie wyplat. Wazne by szef syty byl a ludziom sie kit wcisnie. Co do miejsca pracy to jak juz ktos napisal odstrasza na wejsciu ale coz nie wyglad swiadczy o jakosci ale tu niestety swiadczy bo jakos uslug to kpina z klienta. Niestety najgorsze jest to ze nie pracownicy robia cos zle ale szefostwo ich zmusza bo co moze taki powiedziec sprzeciwic sie jak niema wyplat szef zalega za 2 miesiace....?Wie pani doskonale ze polowa z waszych wytylkol. ych prac wola o pomstwe do nieba pod wzgledem technicznym pomijajac juz sztuke budowlana. Oczywiscie klient nic niewie bo mu sie wciska bajeczki a liczy sie kasa. Oczywiscie mozna wymieniac godzinami te nieprawidlowosci ale to nic nie zmieni bo do momentu jak sie nikt nie wezmie za takie firmy to mozna gadac i gadac. Wazne jest jedno jestes klientem tej firmy? Rada i porada moja omijaj to miejsce bo lepiej zaplacic wiecej i miec dobrze zrobione niz nasluchac sie glupot i obietnic a po kilku latach zrywac czy wymieniac fuszerke. Pamietajcie przy kliencie daje sie materialy wysokiej klasy ale gdy tylko oczy nie widza to sie wpycha byle co i byle jak by szybko i tanio wyszlo. Jesli sie zastanawiasz o pracy w tej firmi to moja rada jest jedna omijaj ten zaklad jak i wiekszosc w samej warszawie.Pracujesz jak niewolnik niema platnych urlopow a umowy zmieniaja jak chca bez.wiedzy pracownikow co jest nie tyle dziwne ale nielegalne.do tego placa jak chca i kiedy chca stawka niska bo przy sprzataniu ulic tez tyle zarobisz a nawet wiecej i pewniej bo tam placa a tu masz tylko na kartce godzinowej. Jestes zmuszany do oklamywania klienta do robienia fuszerki. Na koniec cos o wpisie na temat SPA otoz droga pani tam jest hotel i to jaki.... Jesli ktos nie widzial jak mieszkaja ludzie w hotelach przyzakladowych to polecam zerknac za prog tej firmy tylko prosze o zaopatrzenie sie w maseczki i rekawiczki i ostroznie wejsc by nie nadepnac na ogon szczurowi. Pozdrawiam serdecznie ekipe Keram.\nhela 13.11.2014 14:32\n@hipcio 12.11.2014 17:36\nPanie hipcio, jestem osoba nie związaną rodzinnie z tą firmą, dużo goryczy w Pana wpisie. Tylko to co Pan opisuje to dotyczy 1/3 pracodawców w tym kraju. To dała nam demokracja.\nhela 07.11.2014 09:41\ngdyby było tak źle to firma nie miałaby tyle realizacji, a jeśli chodzi o położenie firmy, to przecież nie jest hotel ze spa, tylko zakład kamieniarski i nie będzie pięknie.\nDominika Zińczuk 08.08.2014 21:18\nBaba pozdrawia!!! I proponuje cofnąć się do podstawówki, bo z ortogratią i posownią jest się na bakier. A swoją drogą, domyślam się, kto mógł ten wpis umieścić. Czyżby (usunięte przez administratora)?\nkrytyk 17.07.2014 07:49\nta baba musi zawsze miec swoje na wieszku . ,, setki do takiej dziury i to pewnie po szkolach kamieniarskich ,, bylem kilka razy tam jako klijent sciema za sciema slodzenie i parcie na kase a tak naprawde czulem sie jak klijent do wywalenia opowjesci nie z tej ziemi , a ja troszke sie znam na kamieniarstwie i niejest to jakas wielka filozofia . z dala\nDominika Zińczuk 16.11.2013 20:10\nPanie Anonimie! Długi okres czasu minął od czasu, kiedy poszukiwaliśmy pracowników. Owszem, mogło się tak zdarzyć, że kogoś przeoczyłam by podać informację o nieprzyjęciu do pracy. W tamtym czasie były u nas na rozmowach wręcz setki osób. Zawsze można się samemu odezwać i zapytać, czy się zostało przyjętym do pracy czy też nie. Kłamstwo to bardzo ostre określenie i cóż, raczej się cieszę, że Pan do nas nie trafił Panie Anonimie. Pozdrawiam!\ndominika.zinczuk 05.02.2012 19:29\nBardzo się cieszę, że trafiłam na to miejsce w internecie. Co do miejsca prowadzenia dzialalności. Cóż, mało kto chciałby mieć zakład kamieniarski z dwoma maszynami obok swojego domu. Proszę się przyjrzeć innym firmom kamieniarskim, gdzie są usytułowane, albo okolice cmentarza, albo z dala od domów prywatnych. Co do odpowiadania osobom będącym u nas na romowach, bardzo mi przykro, że taka sytuacja miała miejsce.\nmasakra 30.08.2011 15:25\nPołożenie firmy koszmarne, łąki dookoła, jakieś krzaki, strach zimową porą do domu wracać, istne pustkowie - tam diabeł mówi dobranoc. Na samą myśli o tym miejscu mam ciarki. Nigdy więcej tam nie zamierzam być, ani jako pracownik, ani jako klient.\nanonim 06.07.2011 12:30\nMoże i można się wiele nauczyć od specjalistów, i może jest fajnie i przyjemnie - tego nie wiem, więc wypowiedzieć się nie mogę. Natomiast mogę napisać jedno - byłem na rozmowie w/s pracy i niby miło, sympatycznie, kolorowo, jednym słowem pięknie, tylko nieszczerze. Właściciele nie wywiązują się z danego słowa, jeśli kobieta mówi, że ona lubi wszystkie sprawy kończyć i że ZAWSZE informuje potencjalnych kandydatów o wynikach rekrutacji i się zapiera, że poinformuje nawet gdy kandydat nie zostanie zatrudniony, a potem się nie odzywa, to chyba jednak coś jest nie tak, bo po co tak kłamać?!\nZostaw opinię o Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk - Warszawa\nChcę otrzymywać powiadomienie emailem o nowych opiniach w wątku Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk Warszawa\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Keram Usługi Kamieniarskie Marek Zińczuk\nul. Palmirska 1 03-892 Warszawa\nGaleriada Monika Kordjalik Import Export\nKvservis Sp. z o.o.\nMB Konsulting Monika Bębnowska\nZoyo Joanna Gajkowska\nMirosław Chmielewski Chmielewski Media Group


Biuletyn Informacji Publicznej - Urząd Gminy Glinojeck - Zarządzenia - Zarządzenie nr 156/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie...\nJesteś: Strona główna » Zarządzenia » Zarządzenie nr 156/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017...\n« Poprzednia wiadomość: Zarządzenie nr 155/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie oddania w użyczenie na rzecz Pana Waldemara Tyszkiewicz, komunalnego lokalu użytkowego w budynku Domu Kultury w miejscowości Ościsłowo 37, gmina Glinojeck« powrót do listy ZarządzeniaNastępna wiadomość: Zarządzenie nr 157/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie powołania Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych »\nZarządzenie nr 156/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie nieodpłatnego przejęcia do Zasobu Mienia Komunalnego Gminy Glinojeck nieruchomości gruntowej, z przeznaczeniem na pobocze drogi gminnej w miejscowości Sadek, gmina Glinojeck\nZarządzenie nr 156/2017 Burmistrza Miasta i Gminy Glinojeck z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie nieodpłatnego przejęcia do Zasobu Mienia Komunalnego Gminy Glinojeck nieruchomości gruntowej, z przeznaczeniem na pobocze drogi gminnej w miejscowości Sadek, gmina Glinojeck [309.35 KB]\nData wprowadzenia dokumentu do BIP: 05 stycznia 2018 09:28\n05 stycznia 2018 09:31 Aneta Licnerska - Opublikowanie dokumentu.\n05 stycznia 2018 09:31 Aneta Licnerska - Dodanie załącznika [zarzadzenie_nr_156_2017.pdf] do dokumentu. (Dokument nieopublikowany)\n05 stycznia 2018 09:28 Aneta Licnerska - Dodanie dokumentu. (Dokument nieopublikowany)


Ostry Anal W Ryn.\nFirma rozwija się więc dzięki internetowi, a Ostry anal w Ryn jej klienci, dzięki dostarczanym przez nich rozwiązaniom, wiedzą, jak są odbierani w Sieci, social mediach, i jak zadbać o Realne spotkania w Zary dalszy rozwój. Są nie tylko zaplanowane ale i zautomatyzowane, w ten sposób poszczególne działania content marketingowe. Koledzy, z którymi do tej pory współpracowałem, zaproponowali mi опасен десять proc. To pozwala podejmować Ostry anal w Ryn odpowiednie kroki aby ją zmieniać i optymalizować. Dzięki Google Analytics wiadomo, skąd użytkownicy przychodzą na stronę, jak długo na niej pozostają i co ich interesuje.\nWyciągając z tego wnioski, można dowiedzieć się, jakie materiały Ostry anal w Blachownia najlepiej zamieszczać i gdzie, aby były najbardziej efektywne. Pamiętaj, że niezależnie od tego na jakim etapie jest Twój biznes, analityka jest bardzo pomocna – zapewniają na swojej stronie internetowej przedstawiciele Brand21. Jednym z nich jest chociażby CoSchedule, prosty w obsłudze kalendarz, który pomaga zaplanować publikacje Ostry anal w Ryn postów w mediach społecznościowych. Świetnie prosperująca i prężnie rozwijająca się marka jeszcze pięć lat temu była niewiele dalej niż na etapie surowego i jak przyznaje niezbyt udanego kodu, w pięć lat do milionów Jak wspomina Szymański. Udziałów w wymyślonym przez siebie serwisie w zamian za „postawienie strony”.


Serwis Apple Warszawa – Pogwarancyjna naprawa iPhone, iPad, iMac, MacBook - MacWorks\nCo zrobić, gdy iPhone znalazł się nagle pod wodą? Gdy pęknie w nim levitra buying wyświetlacz? Bateria iPhone uniemożliwia normalną pracę? Proponujemy kontakt z naszym serwisem Apple iPhone w Warszawie.\nNajbardziej rozpoznawane urządzenie marki Apple, najczęściej sprawiające problemy. Od małej usterki po dużą naprawę – zajmiemy się nim.\nZalana klawiatura w MacBooku? Bateria szybko się rozładowuje? Zasilacz odmawia posłuszeństwa? Uszkodzona matryca LCD?\nZbity ekran, problemy z dyskiem, niedziałający gładzik – powodów, które sprowadzają Cię do naszego serwisu w Warszawie cialis on line pricing in canada może być wiele, wiemy, że MacBook to niezbędne narządzie do pracy dlatego dołożymy wszelkich starań aby Ci pomóc.\nSzyba w Twoim iMacu jest zakurzona? Grafika odmawia posłuszeństwa? Na ekranie iMaca viagra where to buy pojawiły się pasy?\niMac jest komputerem stacjonarnym, z tego powodu uszkodzenia z nim związane mają odrębny charakter, niż sprzętu mobilnego. Bez problemu usuniemy wszystkie usterki w Apple iMac.\niPad upadł? Zbita szyba w iPadzie? Dotyk przestał działać?\nTylko doświadczony serwis może profesjonalnie wymienić zbitą szybę w Twoim uszkodzonym iPadzie lub naprawić bardziej zaawansowane usterki takie jak przepięcia, zalania, uszkodzenie dock itp.. Pamiętajmy, że nasz get propecia prescription serwis jest w stanie naprawić najtrudniejsze usterki iPada.\nMac Mini ma za mało pamięci Ram? Dysk twardy w Twoim Mac Mini jest zbyt wolny lub za mały? Układ grafiki zawodzi? Może jest potrzebny reballing układu grafiki? Zasilacz kwalifikuje się do naprawy lub wymiany? A może w Mac Mini zebrał się kurz i viagra buy now wymaga czyszczenia? Odwiedź nas, a zdiagnozujemy, oczyścimy, naprawimy i canada cialis no prescription przyspieszymy Mac Mini.\nProblemy z układem grafiki, artefakty dokuczają? Mac Pro przegrzewa się albo jego wydajność spadła?\nProfesjonalny komputer Mac Pro jest narażony na wiele niespodziewanych usterek takich jak przegrzanie, uszkodzenie dysku HDD/SSD lub innych uszkodzeń wynikających z codziennej eksploatacji tego wydajnego sprzętu.\nW zegarku Apple pękł wyświetlacz? W Apple Watch urwał się pasek? Uszczelka została uszkodzona? Nie martw się, Apple Watch są nam doskonale znane.\nApple Watch najnowsze zegarki marki Apple dla najbardziej wymagających klientów, nie stanowią dla naszego ogólnopolskiego serwisu tajemnic.\nApple TV nie uruchamia się? Po burzy masz problem z poprawnym działaniem swojego Apple TV? Usterek może być wiele, ale nie martw się, poradzimy sobie z każdą. Przyjdź do MacWorks i Twój Apple TV zostanie naprawiony.\nTwój MacBook zwolnił? Na pulpicie wyskakują dziwne komunikaty? Nie możesz zalogować się na swoje konto? iPhone zawiesza się i restartuje? Utraciłeś ważne dla Ciebie dane? Nie martw się, MacWorks powstał po to, aby pomagać w nawet tak beznadziejnych sytuacjach.\nSzybka i profesjonalna naprawa Apple w Warszawie\nPunkt serwisowy Apple MacWorks: Śródmieście\nNaprawa urządzeń Apple – Warszawa\nProfesjonalny serwis naprawy urządzeń marki Apple to grupa specjalistów zajmujących się sprawdzaniem oraz naprawianiem różnego rodzaju usterek technicznych w produktach znanej i lubianej firmy oznaczonej symbolem jabłka. Nasz serwis Apple znajduje się w Warszawie, konkretne obszary placówki to Śródmieście. Świadczymy usługi z zakresu naprawy sprzętu Apple, w których mamy już niezwykle duże doświadczenie. Posiadane umiejętności pozwalają naszemu zespołowi na sprawną i solidną naprawę powierzanych nam zepsutych urządzeń. Działamy tak, aby dostosować naszą ofertę do upodobań naszych klientów serwisu Apple w Warszawie.\nOprócz stacjonarnych placówek na terenie Warszawy, nasz serwis funkcjonuje także w trybie naprawy na odległość. Usługa ta dociera do dużej ilości miast w Polsce. Nasz serwis Apple w Warszawie będzie idealny również dla firm, które używają urządzeń służbowych tej marki. Prowadzimy równocześnie różnorodne usługi dla różnych grup klientów, mimo tego do każdego zleconego nam zadania podchodzimy w sposób indywidualny, chcąc w jak najlepszy i najdogodniejszy sposób przeprowadzić ocenę stanu technicznego, a następnie naprawę urządzenia.\nOferta napraw Apple w Warszawie\nProwadzimy szeroką ofertę napraw urządzeń Apple w Warszawie. Do naszych usług zalicza się:\nSerwis Mac Mini,\nSerwis Mac Pro,\nSerwis Apple Watch,\nSerwis Apple TV,\nW poszczególnych kategoriach znajduje się wiele modeli urządzeń, zarówno tych nowszych, jak i starszych produktów rynkowych. Nasze usługi naprawcze serwisu Apple w Warszawie dostępne są w atrakcyjnych cenach. Dokładamy wszelkich starań, aby wszelkie działania naprawy przebiegły szybko i sprawnie. Dbamy o naszych klientów, ponieważ chcemy, aby byli zadowoleni z naszych usług. Zaufało nam już wielu posiadaczy urządzeń marki Apple, nie tylko w Warszawie, ale także na terenie całej Polski. Na nasz zespół składa się grupa profesjonalistów z cennym doświadczeniem w branży. Najważniejsze dla nas jest zaufanie klientów, którzy powierzają nam swoje zepsute urządzenia, wymagające naszej specjalistycznej pomocy, dlatego świadczymy usługi na najwyższym poziomie jakości. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą szczegółową ofertą oraz do skorzystania z naszego serwisu naprawy urządzeń Apple w Warszawie lub na odległość w wielu miastach Polski.\nApple dzieło Steve’a Jobsa\nInnowacyjność, wizjonerstwo i odwaga to główne cechy, po których można poznać firmę, wybijającą się ponad przeciętność. To również synonimy firmy i urządzeń Apple – niezaprzeczalnego lidera branży elektroniki użytkowej. Któż z nas bowiem nie zna, tudzież nigdy nie słyszał nazwiska Steve’a Jobsa? Tak, firmy Apple nie trzeba nikomu przedstawiać – znane jabłko będące logotypem firmy to znak bez problemu rozpoznawany przez miliony ludzi na całym świecie. Wraz z popularnością tej firmy powstało wiele serwisów Apple takich jak Macworks Warszawa.\nKiedy powstała firma Apple?\nFirma Apple powstała ponad cztery dekady temu i od samego początku pojawienia się na rynku zaskakuje niezwykłym i od samego początku nietypowym podejściem do biznesu – zarówno w kwestii projektowania swoich produktów, jak i samej idei firmy. Niezaprzeczalnie firma Apple to przykład marki, która pokonała drogę od przysłowiowego pucybuta do milionera. Komputer, któremu firma zawdzięcza nazwę – Apple I, powstał w zaciszu przydomowego ogródka, wykonany rękoma kilku marzycieli i wizjonerów – Steve’a Woźniaka, Ronalda Wayne’a i Steve’a Jobsa. Ten ostatni sprawił, że na przestrzeni czasu firma założona przez troje przyjaciół stała się potęgą, firmą zajmującą się produkcją elektroniki użytkowej na skalę światową. Obecnie w firmie Apple pracuj blisko sto tysięcy osób, a sama firma wyceniana w 2019 roku na ponad 800 miliardów dolarów rokrocznie generuje sprzedaż swoich produktów na setki tysięcy dolarów. Nie ma obecnie firmy, która mogłaby konkurować z Apple.\nCo jednak kryje się pod marką Apple?\nApple to firma, która na każdym polu odnosi ogromne sukcesy – to pierwsza z firm, która otwarcie przyznaje, że sukces zawdzięcza swoim pracownikom. Twórca firmy Apple, Steve Jobs wierzył bowiem w potencjał tkwiący w ludziach. Wierzył, że mądrość, pasja i energia są źródłem niezliczonych innowacji, które będą ułatwiać innym życie. Tak też się stało – dzisiaj trudno byłoby wyobrazić sobie świat bez niezawodnego komputera iMac, bez odtwarzaczy multimedialnych iPod, bez smartfonów iPhone czy bez tabletów iPad. Te produkty bez wątpienia całkowicie odmieniły świat elektroniki użytkowej. Każdy z tych sprzętów możesz naprawić w naszym serwisie Apple w Warszawie. To sprzęty, które nie tylko cechują się niezwykłą jakością i precyzją wykonania, ale też są szalenie intuicyjne i designersko wykonane. Śmiało można powiedzieć, że dzisiaj to marka Apple wyznacza pewien poziom i standard dla innych firm zajmujących się produkcją elektroniki.\nTelefony i komputery Apple\nSzalenie trudno wyobrazić sobie, że pierwszy komputer marki Apple jest dalekim protoplastą dzisiejszego bezkonkurencyjnego iMaca – warto bowiem zauważyć, że w latach 80. ubiegłego wieku komputer nie był rzeczą powszechną, wręcz przeciwnie – komputery były wówczas na ogół dostępne wyłącznie dla urzędników. Jednak Apple podbił serca inwestorów. Dzisiaj komputer obecny jest w każdym domu, ale szanujący się prawnik, doceniający ponadprzeciętną jakość informatyk czy ceniący wyjątkowy design i doceniający detale użytkownik wybiera właśnie iMaca. Podobnie kwestia wygląda z telefonami komórkowymi – to bowiem element elektroniki użytkowej, który posiada chyba każdy z nas. Jednak iPhone to nie jest tylko telefon. iPhone stworzony przez Apple to potężne urządzenie osobiste, które na każdym kroku ułatwia życie. To smartfon mający pełnić funkcję nie tylko telefonu komórkowego, ale także platformy rozrywkowej, wirtualnego miejsca spotkań i kontaktów z przyjaciółmi czy szeroko pojętego komunikatora internetowego. W prostym tłumaczeniu to telefon komórkowy, aparat fotograficzny, podręczne kino, osobisty odtwarzacz multimedialny, notatnik, mały komputer, kalendarz, a nawet portfel w jednym. Nasz serwis pozwoli Ci utrzymać swój sprzęt Apple w dobrym stanie przez wiele lat.\nZnane wszystkim iPhone, iPad, iMac oraz MacBook\nFirma Apple nie tylko tworzy elektronikę. Apple, jak żadna inna marka na świecie, stwarza u konsumentów potrzebę posiadania tych niezwykle przydatnych, ułatwiających życie, a przy tym pięknych, nowoczesnych i minimalistycznych urządzeń. Śmiało można stwierdzić, że iPhone czy iMac to nie tylko urządzenie, bez których tak trudno się już obejść. iPhone, iPad, iMac, Mac, MacBook to już zdecydowanie styl życia. Będąc użytkownikiem marki Apple korzystasz z urządzeń, które znasz i które lubisz. Dzięki nim możesz swoją pracę wykonywać sprawniej, być bardziej kreatywny i niezależny. Apple to marka dostępna na całym świecie – tym samym serwis Apple dostępny jest w kilkudziesięciu krajach na świecie. Zachęcamy do zaufania naszym serwisantom, którzy są specjalistami w naprawie urządzeń Apple. Zapraszamy do naszego serwisu Apple w Warszawie.\n[Głosów: 309 Average: 3.7/5]