Czarodziejka igly i nitki: RR forumowe 3 i minihafcik\nAutor: pelasia o 05:47\nChranna kwietnia 17, 2012\nŚpiący Witzy słodziutki. Też mam chrapkę na ten hafcik :)\nZula kwietnia 17, 2012\nKaczucha jest super :)\nPięknie Ci wychodzą hafciki!\nXymcia-dm kwietnia 17, 2012\nKaczorek słodki - kto by go nie pokochał ? :D\nFajne te wasze zabawy RR też marzę tylko czy bym sprostała takiej zabawie - nawet nie znam zasad za bardzo :( Nie mam doświadczenia !!! pozDrawiaM cieplusio :*\nlejdi.ana kwietnia 17, 2012\nhaftytiny kwietnia 17, 2012\nfajne obrazki, bez backstitchy to czasem nie wiadomo o co chodzi:D\nJagna kwietnia 17, 2012\nrenye kwietnia 17, 2012\nSuper hafciki Aniu :) A kaczuszka powala z nóg :) jest przesłodka:) Ciekawe o jakiego rodzynka chodzi ? :P\nLacrima kwietnia 17, 2012\nPięknie rośnie duży haft ale ta kaczusia powala na kolana:)\nDendrobium kwietnia 18, 2012\nSuper obydwa hafciki. Kaczorek uroczy, a ten kuchenny hafcik taki delikatny i słodki:)\nvioli igłą malowane kwietnia 18, 2012\npiękne wszystkie , podziwiam was za RR\nJola kwietnia 18, 2012\nZabawami kusisz, ale w tym roku nie zapisuję się już na żadne terminowe haftowanie. Jednak w przyszłym roku pewnie dołączę:-))\nAlojka kwietnia 19, 2012\nbardzo pyszny hafcik\nFajniusio się obrazeczki prezentują:)\nSzydełko i spółka kwietnia 30, 2012\nGratuluję zacięcia i wytrwałości:) hafty są naprawdę przepiękne a zwłaszcza kaczuszka:):) Mam sentyment do tych żółtych stworków, ponieważ tak nazywa mnie mój wujek odkąd tylko pamiętam:)


Ogrodzenia panelowe - kompleksowa budowa ogrodzeń - Ogloszenia Ostrołęka\nOferujemy Państwu kompleksową usługę budowy ogrodzeń posesyjnych jak również przemysłowych od A do Z\npocząwszy od wykonania fundamentu do montażu automatyki bram.\nW ofercie znajdziecie Państwo ogrodzenia panelowe bloczki typu Joniec, wypełnienia metalowe, automatykę bram oraz domofony czy wideodomofony.\nDo każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie zaczynając od projektu 3d do akceptacji przez klienta.\nNa wszystkie prace wykonane przez nas oraz dostarczony towar otrzymujecie Państwo gwarancję.\nWięcej szczegółów udzielamy telefonicznie lub drogą email.\nData dodania : 22:45, 08-05-2022\nData wygaśnięcia : 22:45, 22-05-2022


Konserwacja i smarowanie markiz\nOdpowiednia konserwacja markizy tarasowej pozwoli nam na jej długoletnie i bezawaryjne użytkowanie. Na co zatem zwrócić uwagę, by osłona zachowała swoje walory estetyczne i trwale chroniła nas przed błyskawicznie zmieniającą się pogodą?\nZapraszamy do lektury naszego najnowszego poradnika w którym zdradzimy, w jaki sposób tego dokonać.\nZamontowana markiza tarasowa, pozostaje trwale obciążona i narażona na zmieniające się warunki panujące na zewnątrz, co może spowodować poluzowania śrub bądź inne uszkodzenia konstrukcji. Dlatego też, tak ważne jest systematyczne kontrolowanie jej stanu technicznego oraz regularne smarowanie elementów ruchomych, takich jak prowadnice boczne, czy przeguby, co znacznie zmniejszy ryzyko pojawienia się nieodwracalnych uszkodzeń. Dobra konserwacja markiz to również pamiętanie o nie zwijaniu ich w momencie, gdy są one wilgotne. Zarówno po czyszczeniu, jak i skutkach nagłych opadów atmosferycznych świadomy właściciel, który nie chce by jego osłona została narażona na butwienie czy pojawienie się pleśni czeka ze zwinięcie tkaniny do całkowitego jej wysuszenia.\nOsłona posłuży nam dłużej, gdy do jej czyszczenia nie będziemy używać silnych środków chemicznych, niszczących strukturę materiału, z jakiego została wykonana.\nJeśli nie czujemy się na siłach lub na samodzielną konserwacje nie pozwala nam nasz napięty grafik, istnieje możliwość skorzystania z usług specjalistów, którzy profesjonalnie zajmują się konserwacją markiz i utrzymaniem ich wyglądu z dnia zakupu.\nKlienci ceniący komfort decydują się na markizy wykonane z tkanin samoczyszczących. To znacznie droższa alternatywa, posiadająca po zewnętrznej stronie małe włoski, przytrzymujące włoski i zabrudzenia. Użytkownicy tego typu produktów nie muszą martwić się o pojawienie się plam, po opadach deszczu ich markiza wygląda dokładnie tak samo, jak wtedy gdy zdecydowali się na jej zakup.\nKonserwacja markizy nie należy do skomplikowanych czynności. Bez trudu zdołamy wykonać każdy niezbędny zabieg samodzielnie. Najważniejsze jednak, by pamiętać o bezwzględnej systematyczności pielęgnacji naszej osłony tarasowej, co zagwarantuje jej wieloletnią datę przydatności i doskonałe spełnianie swoich funkcji każdego dnia.\nNasz artykuł jest artykułem bardzo ogólnym. Każdorazowo należy sprawdzić warunki czyszczenia i konserwacji u producenta swojej markizy, zapoznać się z jego wymaganiami i zaleceniami.\nZapraszamy do kontaktu ze specjalistami z naszej firmy.


Oglądaj filmy porno z młodymi gejami, nastoletni geje XXX - TWINKPORNVIDEOS.XXX\nFilmy porno z młodymi gejami\nTata i chłopiec\nNajlepsze kategorie porno Twink\nStary i młody Chudy Ruchanie Amator Grupowy Robienie loda Wysoka rozdzielczość Drobny Para Rozdziawianie Kutas Antyczny Student Kamerka internetowa Vintage Doktor Masaż Gangbang Latynos Prysznic Nauczyciel Hetero Domowe Uroczy\nNowe wyszukiwania - Teen Gay XXX Movies\nSzef Fijany kolega gej Młoda Młodzi Kąpieli Animacie Mały tyłeczek Biurze Lizanie Chuda\nNajpopularniejsze wyszukiwania - Porn Twink Videos\nMlody chlopak gay Szatni Mlodzi chlopczy gej Pierwszy Latynoskie Trzns man Homoseksualny Masturbacja Grupowy Latynoski\nPOLECAMY Filmy Porno z młodymi Twinks\nJaka jest najlepsza strona do oglądania filmów porno twink?\nNie ma wątpliwości - Twink Porn Videos XXX to najlepsza strona do oglądania filmów Twink. W przeciwieństwie do wielu innych twinkowych lamp XXX, oferujemy świetną mieszankę gatunków, o czym świadczy nasza pełna lista kategorii pornograficznych. Nie stronimy od hardcore'owych i tabu twinkowych klipów. Dokładamy wszelkich starań, aby codziennie dodawać nowe klipy twink XXX, co sprawia, że nasza kolekcja filmów twinkowych jest bezkonkurencyjna. Poznaj swoje gejowskie preferencje porno i ekstremalne pragnienia, obejrzyj najgorętsze filmy Twink na świecie.\nGay nastolatki występujące w twinkowych filmach XXX\nNajlepszy wybór młodziutkich filmów XXX z niesamowitymi gejowskimi nastolatkami. Ci młodzi chłopcy mają smukłe i kobiece ciała, długie nogi i niezwykle ładne twarze. Uwielbiają ssać kutasa, pieprzyć się w dupę na oklep, uwielbiają brutalne pieprzenie i zniewolenie. Nasz wybór twink porno jest bardzo zróżnicowany, więc masz gwarancję znalezienia wszelkiego rodzaju seksownych nagich chłopców, którzy pojawiają się w filmach porno twink. Nie zapomnij sprawdzić naszych popularnych, długich i nowych klipów twink, to wszystko całkowicie za darmo.


Bobotic Forte, krople doustne o zapachu malinowym, od 28 dnia życia, 30ml - Kolki - Zdrowe dziecko - Ciąża i dziecko - Apteka Internetowa Lek24.pl\nZawarty w wyrobie symetykon skuteczni obniża napięcie powierzchniowe ścian pęcherzyków gazu znajdujących się w jelitach, ułatwia ich łączenie i pękanie. Usprawnia to wydalanie gazów i zmniejsza napięcie jelit, które jest przyczyną bólu. Symetykon po podaniu doustnym nie wchłania się z przewodu pokarmowego i jest całkowicie wydalany z kałem w postaci niezmienionej.\nZastosowanie: wyrób medyczny Bobotic Forte przeznaczony jest do stosowania u niemowląt od 28 dnia życia i dzieci do 12 lat w celu łagodzenia objawów, takich jak kolka, wzdęcie, uczucie pełności, odbijanie, niestrawność, związanych z nagromadzeniem gazu w obrębie przewodu pokarmowego. Pomocniczo w przygotowaniu niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat do badan diagnostycznych jamy brzusznej, takich jak badania radiologiczne i ultrasonograficzne oraz wziernikowanie żołądka i dwunastnicy.\nZalecane spożycie: przed użyciem należy strząsnąć buteleczką do uzyskania jednolitego płynu. Butelka wyposażona jest w kroplomierz, za pomocą którego należy odliczyć zalecana ilość kropli, które można podać do buzi dziecka przy pomocy dołączonej do opakowania łyżeczki lub nakroplić na soczek przed podaniem do dziecku. Odmierzoną ilość płynu można wymieszać z niewielką ilością przegotowanej, ostudzonej wody, stosowanej odżywki (mleka) lub innego niegazowanego płynu. W celu łagodzenia objawów, takich jak kolka, wzdęcia, uczucie pełności, odbijanie niestrawność: niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 2 lat: 3 krople (20mg symetykonu) przed, w trakcie lub po każdym posiłku. Nie należy stosować więcej niż 18 kropli na dobę (120mg symetykonu). Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: 6 kropli (40mg symetykonu) przed, w trakcie lub po każdym posiłku. Nie należy stosować więcej niż 36 kropli na dobę (240mg symetykonu). W przypadku przygotowania do badań diagnostycznych: w dniu poprzedzającym badania należy przyjąć: niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 2 lat: 3 krople (20mg symetykonu) 2 razy na dobę. Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: 6 kropli (40mg symetykonu) 2 razy na dobę. Rano w dniu badania, na czczo, należy przyjąć: niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 2 lat: 3 krople (20mg symetykonu). Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: 6 kropli (40mg symetykonu). Wyrób medyczny bez konsultacji z lekarzem można stosować do 4 tygodni.\nSkładniki: symetykon, sodu benzoesan, kwas cytrynowy jednowodny, sacharyna sodowa, guma ksantanowa, aromat malinowy, woda oczyszczona.\n1ml kropli zawiera: symetykon 135mg.\n3 krople zawierają: symetykon 20mg.\nPrzeciwwskazania: nie należy stosować preparatu: w przypadku stwierdzonej wcześniej nadwrażliwości na symetykon lub którykolwiek ze składników preparatu, w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia perforacji lub niedrożności przewodu pokarmowego, u noworodków (tzn. do 28 dnia życia).\nPrzechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze pokojowej. Chronić od światła i wilgoci. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla małych dzieci.\nSimetiGast 40mg, 100 kapsułek\nKlienci, którzy kupili: Bobotic Forte, krople doustne o zapachu malinowym, od 28 dnia życia, 30ml, kupili również:


Oto jak usunąć My Office Hub z Windows 10\n1 Jak odinstalować aplikację My Office z systemu Windows 10\n1.1 1: Po prostu go odinstaluj\n1.2 2: Odinstaluj My Office za pomocą programu PowerShell\nPodczas przechodzenia między kompilacjami systemu Windows 10 Microsoft najwyraźniej popełnił niewielki błąd. Korzystam z niejawnej wersji systemu Windows 10 z kompilacją 17713 i nie widzę aplikacji Pobierz pakiet Office, tylko Moje biuro. Jednak tuzin raportów użytkowników stwierdza, że widzą zarówno aplikacje My Office, jak i Get Office zaraz po instalacji nowego systemu. Ponieważ obie aplikacje są w zasadzie po to, aby zaprosić Cię do pobrania pakietu Office, niezainteresowani użytkownicy chcą, aby zniknęli. A dzisiaj pokażemy, jak skutecznie radzić sobie z aplikacją Moje biuro.\nJak odinstalować aplikację My Office z systemu Windows 10\nPo prostu go odinstaluj\nOdinstaluj My Office za pomocą Power Shell\n1: Po prostu go odinstaluj\nAplikacja My Office zapewnia dobry wgląd w swój aktualny stan, biorąc pod uwagę aplikacje Office, w tym OneDrive. Oczywiście jest fabrycznie zainstalowany i możemy śmiało powiedzieć, że jest to znaczący element agresywnego marketingu pro-Office Microsoftu. Można nawet powiedzieć, że jest to bloatware, ale to samo dzieje się na różnych platformach i ciężko jest winić Microsoft za nadanie priorytetu własnym usługom. Ale za wszelką cenę użytkownicy powinni mieć możliwość odinstalowania go, jeśli uznają go za nadmierny lub niepotrzebny.\nI tu zaczynają się problemy. Niektórzy użytkownicy stwierdzili, że nawet po odinstalowaniu tej aplikacji aplikacja My Office wciąż się pojawiała. Ponieważ nie możemy z całą pewnością stwierdzić, że tak jest w ogóle, zalecamy najpierw odinstalowanie aplikacji My Office. Zanim przejdziemy do alternatyw.\nOto jak odinstalować My Office na Windows 10:\nSzukać Moje biuro w Programy lista.\nKliknij prawym przyciskiem myszy Moje biuro i kliknij Odinstaluj.\nAlternatywnie możesz otworzyć Ustawienia> Aplikacje> Aplikacje i funkcje. Poszukaj Moje biuro, rozwiń go i kliknij Odinstaluj.\n2: Odinstaluj My Office za pomocą programu PowerShell\nJeśli aplikacja Moje biuro nadal tam jest, nie martw się. Nadal mamy jeden lub dwa sposoby radzenia sobie z tą uciążliwością. Niektóre aplikacje systemowe zostaną ponownie zainstalowane automatycznie, jeśli spróbujesz je usunąć. Następnym razem, gdy pojawi się aktualizacja, wspomniana aplikacja wyskoczy jak grzyby po deszczu. Na szczęście można użyć wiersza polecenia programu PowerShell do indywidualnego usuwania wszystkich wstępnie zainstalowanych aplikacji. Obejmuje to Moje biuro.\nOto jak usunąć My Office z PowerShell na Windows 10:\nW wierszu polecenia skopiuj i wklej następujące polecenie i naciśnij klawisz Enter.\nPakiet Get-Appx * officehub * | Usuń pakiet Appx\nPo zakończeniu uruchom ponownie komputer i poszukaj zmian.\nTo powinno to zrobić. Istnieje inny sposób, aby usunąć całe bloatware z komputera z systemem Windows 10, a wyjaśniliśmy to w tym artykule. Upewnij się, aby rzucić okiem. Prosimy również o przesłanie nam opinii w sekcji komentarzy poniżej. Oczekujemy na kontakt zwrotny.\nOto jak usunąć My Office Hub z Windows 10 Link do głównej publikacji


Sporty rekreacyjne dla początkujących - Ciekawostki technologiczne\nNie od dziś wiadomo, że sport jest niezwykle ważny dla utrzymania dobrego stanu zdrowia. Sporty rekreacyjne są bardzo ciekawym rozwiązaniem, a korzystanie z takiego sprzętu jak Rollerblade Metroblade jest polecane osobom, które zaczynają swoją przygodę z łyżworolkami. Jest to polecany sport, zwłaszcza dla osób, które chcą się nieco poruszać ale nie mają na siebie pomysłu. Jazda na łyżworolkach jest stosunkowo łatwa, więc każdy może się tym zająć.\nCzy Rolllerblade Metroblade to dobry wybór na początek?\nRolki tego modelu to dobry wybór dla początkujących rolkarzy. Jest to solidny model, który umożliwi sprawną naukę jazdy na rolkach. Ważne jest, aby korzystać ze sprzętu wysokiej jakości ze względu na dbałość o swoje bezpieczeństwo. Renomowani producenci są w stanie zapewnić, że w czasie jazdy sprzęt nie ulegnie uszkodzeniu, co mogłoby spowodować lekki wypadek. Jednocześnie koszt takich rolek nie jest na tyle wysoki, by mógł odstraszać potencjalnych klientów, tak jak w przypadku koszty Rollerblade Metroblade.\nŁyżworolki jako sport towarzyski\nJazda na rolkach jest świetną propozycją jako sport towarzyski. Jest to forma rekreacji, która podobnie jak bieganie umożliwia tworzenie grup, w których ludzie się umawiają na wspólne sesje. Można umawiać się zarówno ze znajomymi, jak również z osobami poznanymi w Internecie przez specjalnie do tego dedykowane portale, które służą do kojarzenia osób, które szukają partnerów do uprawiania sportu. Jednak pierwszym krokiem jest zaopatrzenie się w dobry sprzęt, taki jak na przykład Rollerblade Metroblade. Jeśli ktoś nie ma partnera do jazdy, zawsze może zacząć jeździć samemu po okolicznych drogach lub parkach.


7,42 (1039 ocen\ti\t103 opinie) Zobacz oceny\nEnarien | 2014-11-15\nNa półkach: Przeczytane, New Adult, Warto wrócić, 2014, Love story\n"- Dlaczego to robisz? - spytał, odwracając się i patrząc na mnie.\n- Bo mogę tu leżeć i nikt się nie zorientuje, że płaczę."\nZaczytałam się, wzruszyłam i odłożyłam z uśmiechem.\nUrocza, nieco przewidywalna ale wciągająca historia o miłości co przezwycięży wszystko i jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki zmienia ludzi. Opisuje walkę o zdrowie, szczęście i przyszłość. I co mnie ujęło, zwraca uwagę na wartość jaką jest samo życie...\nW pewnych momentach trochę zbyt oczywista i prosta lecz w innych chwytająca za serce.


Czy popularna wypożyczalnia samochodów to dobra wypożyczalnia? - Szwajcarska Precyzja\nCzy popularna wypożyczalnia samochodów to dobra wypożyczalnia?\nGracja Tomaszewska–Usługi– 21 września, 2017\nChoć w Polsce odsetek osób korzystających z wypożyczalni samochodów osobowych nadal jest stosunkowo niewielki, to jednak widać tu pewną tendencje wzrostową. Wynika to z tego, że coraz więcej osób dostrzega zalety tego rozwiązania, jak i z tego, że sama oferta wypożyczalni samochodów osobowych stała się bardziej przystępna.\nTu jednak pojawia się zasadnicze pytanie: jak wybrać właściwą wypożyczalnie, by nie narazić się na dodatkowe, nierzadko ukryte koszty oraz by wynajętym samochodem podróżować bezpiecznie? Odpowiedzi na to pytanie postaramy się udzielić tutaj. Dla przykładu większość osób uznaje, że popularna wypożyczalnia samochodów osobowych w Gdańsku musi być dobra. I w zasadzie jest to słuszna logika, bo niewątpliwie tym co powinniśmy brać pod uwagę przy wyborze wypożyczalni są opnie byłych i obecnych klientów. Przy czym choć opinia to cenne źródło informacji, powinniśmy brać na nią lekką poprawkę, ponieważ nie wszystkie komentarze jakie uda nam się znaleźć w internecie muszą być prawdziwe. Niemniej na pewno warto to sprawdzić i z pośród tych polecanych wypożyczalni wybrać tą, która najbardziej odpowiada naszym potrzebom. By ją wyłonić, najlepiej porównać oferty wszystkich tych, które potencjalnie nas mogą interesować.\nSprawdźmy warunki najmu, porównajmy ceny. Sprawdźmy jak przedstawia się sytuacja, jeśli umowę najmu będziemy chcieli rozwiązać przedterminowo. Co bardzo ważne sprawdźmy także to jak wygląda polityka paliwowa danej wypożyczalni, bo to właśnie w tej kwestii można się najbardziej naciąć. Najbezpieczniejszą opcją wydaje się tu być rozwiązanie pełny bak- pełny bak. Oznacza to, że otrzymujemy samochód zatankowany i taki też zwracamy, jeśli tego nie dopełnimy zostaniemy dodatkowo obciążeni kosztami tankowania, jednak pozwala nam to samodzielnie zatankować auto, na wybranej stacji paliwowej, po odpowiedniej cenie paliwa, a co za tym idzie naraża to nas na najmniejsze koszty dodatkowo. Po sprawdzeniu tych elementów można już wyłonić wypożyczalnie, która najbardziej nam odpowiada. Tu jednak jedna uwaga, nawet jeśli już wybraliśmy to ważne jest to by umowę najmu dokładnie przeczytać nim ją podpiszemy, ponieważ i tu można się naciąć.\nJeśli czegoś nie rozumiemy warto poprosić konsultanta o wyjaśnienie, jeśli udziela on nam wymijających odpowiedzi, to warto pomyśleć jednak o zmianie wypożyczalni, bo oznacza to zwykle, że umowa wcale nie jest dla nas tak korzystna jak konsultant chce nam to przedstawić. Dopytajmy także czy samochód ma pełne ubezpieczenie OC, AC, NNW.\nSamochody jak z filmów akcji


Oczekiwanie na Pana. Adwent 2011 - Sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej\nOczekiwanie na Pana. Adwent 2011\nRozpoczęliśmy kolejny raz okres Adwentu. To czas niezwykły nie tylko w Kościele, ale także w naszym życiu, czas, w którym oczekujemy przyjścia na świat Zbawiciela. Jak zawsze skłania on do wyciszenia, refleksji, zastanowienia się nad dotychczasowym życiem. Warto zadać sobie pytanie czy jest w nim miejsce dla Boga i stawiać je nie tylko w okresie poprzedzającym narodziny Jezusa. Do przemyśleń nad sensem naszej egzystencji i celu, do którego zdążamy skłania także dekoracja umieszczona przy ołtarzu św. Franciszka w naszej Bazylice. Prosta, a jednocześnie bardzo głęboka w swej wymowie nie może pozostawić nas obojętnymi. Wpatrując się w nią, wielu zastanawia się zapewne jak blisko jest Boga, czy wykorzystuje ofiarowany czas na zbliżenie się do Niego.\nSą także osoby, które w wirze codziennych spraw, zabiegania nie myślą o takich sprawach, nie traktują swojego ziemskiego życia jak pielgrzymki w drodze do wieczności, żyją chwilą obecną, w której nie ma miejsca dla Boga. A Pan Bóg cierpliwie czeka; jest zawsze bardzo blisko każdego człowieka, zwłaszcza zagubionego, ponieważ kocha go miłością miłosierną. Trzeba tylko uwierzyć w tę ogromną miłość i nie zawieść zaufania, jakim darzy nas Bóg. Postarajmy się wyciszyć, a usłyszymy Jego głos. Pan Bóg mówi do nas każdego dnia poprzez ludzi, których stawia na naszej drodze, przez wydarzenia, także bolesne. Po raz kolejny przychodząc na świat, daje szansę na przeanalizowanie i przewartościowanie swojego życia, być może na powtórne narodziny. Czy skorzystamy z tej szansy, nie zmarnujemy jej jak poprzednich? Otwórzmy swoje serca na Bożą łaskę, bądźmy gotowi współdziałać z nią, a na pewno przemieni ona nasze życie, dokona cudu.\nWpatrujmy się przez kolejne dni Adwentowego oczekiwania na przyjście Zbawiciela we wspomnianą dekorację; umieszczona na symbolicznych stopniach postać małego Jezusa schodzi do nas, każdego dnia jest coraz bliżej; czy tym razem będziemy gotowi na spotkanie z Chrystusem? Oby ten Adwent nie okazał się ostatnim w naszym życiu.\nZatrzymajmy się na dłużej w naszej gonitwie za tym, aby mieć i przypomnijmy sobie słowa Jana Pawła II, wielokrotnie podkreślającego, że człowiek jest wielki nie przez to co posiada, lecz przez to kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.\nWarto zatem szczególnie w okresie Adwentu ponownie zastanowić się nad przesłaniem, jakie zostawił nam Ojciec Święty i realizować je w swoim życiu. A będąc bliżej drugiego człowieka, niosąc mu dobro i miłość, będziemy bliżej Boga.\nZachętą ku otwieraniu swego serca na innych niech będą Msze święte roratnie z homilią, odbywające się w naszej Bazylice od poniedziałku do soboty o godzinie 6.00 (przy zapalonych lampionach). Światło świecy zanoszone do domów i miejsc pracy winno być naszym świadectwem przynależności do Chrystusa i przypomnieniem innym ludziom o potrzebie nieustannego czuwania. Roraty ze szczególnym udziałem dzieci mają miejsce w poniedziałki, środy i soboty o godzinie 17.00.\n8 grudnia przypada uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, którą obchodzić będziemy przez całą oktawę; kazania będzie głosił ks. Franciszek Dziedzic. Msze święte o godzinie 18.30 poprzedzą nieszpory Maryjne z procesją o godzinie 17.45.\nZnajdźmy czas również 15 grudnia o godzinie 19.30. W tym dniu odbędzie się niepowtarzalny koncert zespołu „Fos-Zoe” zatytułowany „Adwentowe zamyślenia” - z poezją ks. Zbigniewa J. Czuchry MS. Każdy kto przynajmniej raz słuchał ks. Czuchry wie, że jego twórczość porusza do głębi, pozostając w pamięci.


Cover. Dodaj do ulubionych. „MBTM”, drugi półfinał | meakultura.pl\nRzadko który odcinek „Must Be The Music” zaczyna się tak dobrze. Tym razem o wysoki poziom drugiego półfinału siódmej edycji zadbała przeurocza grupa Kraków Street Band z, uwaga, Krakowa. Chętnie posłuchałabym jakiejś własnej kompozycji zespołu, panowie jednak ponownie uraczyli publiczność coverem. Utwór Hot Stuff Donny Summer potwierdził tylko tezę, że twórcy Kraków Street Band mają nie tylko wyczucie w doborze repertuaru do przearanżowania, ale również znakomicie te aranże realizują. Jest dziś moda na to, by taneczne hity (np. Rihanny) przekształcać w romantyczne ballady i ten chwyt się sprawdza. Członkowie Kraków Street Band wybrali natomiast inną ścieżkę – to ich opracowania są bardzo taneczne, utrzymane w swoistej, spójnej stylistyce, okraszone bogatą instrumentacją, przy czym danie główne to rewelacyjny, charyzmatyczny wokalista, Łukasz Wiśniewski. Nie tylko on jednak tu śpiewa. Na uznanie zasługują i chórki, i profesjonalni instrumentaliści, którym żadna solówka, a już tym bardziej modulacja nie straszna. Wy jesteście naprawdę piękni i młodzi! – skomplementowała panów Ela Zapendowska.\nSama byłam zaskoczona tym, że w ogóle tutaj jestem – powiedziała po swoim występie Klaudia Budner. Nie są to może słowa adekwatne dla walczącego o wygraną w show półfinalisty, dobrze jednak oddają naturę tej dziewczyny. Klaudia jest niewątpliwie utalentowana, ma przede wszystkim niebywałą wrażliwość na piękno, co widać nie tylko po ascetycznym charakterze jej aranżacji, ale także np. po ubiorze. Uczestniczka pozostała wierna „surowemu” wykonaniu – wokalne solo z własnym gitarowym akompaniamentem. Nie potrafię co prawda oddzielić, które vibrato w głosie Klaudii powodował muzyczny zamiar, a które – nerwy. Może tych dwóch płaszczyzn rozdzielać po prostu nie trzeba. W całym tym nerwowym zgiełku natomiast dziewczyna odważnie sobie radziła – gdy głos niknął, pojawiało się śmiałe wejście gitary. Trema w wydaniu paraliżującym nie sprzyja niestety czystości intonacji. Klaudii nie udało się uniknąć też zawodzącego tonu. Być może sposobem na strach przed publicznością byłoby nagrywanie prób. Radzę, by tak robić nie w celu wrzucenia nagrań na YouTube, lecz dla własnej informacji. Dobrym orężem na walkę z tremą jest także bardzo dobre przygotowanie. A uczestniczce na szczęście ambicji nie brakuje. Nie masz repertuaru, ale masz zjawiskowy głos – podsumowała Ela.\nBardzo udany występ stał się również udziałem zespołu Rootzmans. Wy siebie słuchacie. To jest fantastyczne – powiedział Adam Sztaba, chwaląc też nade wszystko czternastoletniego perkusistę. A perkusista prezentuje poziom zawodowy. Poza tym dobry, ciekawy wokal frontmana, przy czym proponuję jeszcze pracę nad precyzją śpiewu, nad wykończeń fraz czy w ogóle szerszym frazowaniem (nie po jednym takcie). I stale nad intonacją. Można by też pobawić się tempem czy rytmem. Dosyć szczególna atmosfera uniosła się podczas występu Rootzmans – a to komplement.\nAsa w rękawie ma zespół The Sixpounder, a jest nim obdarzony dobrym słuchem wokalista. Balladowa część pierwsza autorskiego utworu Dead Man Walking na potrzeby „MBTM” została nawet okrojona – w wersji oryginalnej zajmuje prawie dwie i pół minuty! Zastanawiam się, czy aby prezentacja półfinałowa nie była zbyt mozaikowa – trochę lirycznego śpiewu, trochę melorecytacji, trochę szeptu, do tego dynamiczny growl. Dość dużo różnych środków ekspresji… Super trouper – oceniła jednak występ Kora. Adekwatnie, wziąwszy pod uwagę tytuł utworu…\nTo świetnie, że uczestnicy sięgają po ambitny repertuar. Azzja i Hubert sięgnęli np. po bardzo trudną piosenkę Alicii Keys, Girl On Fire. Korę to wykonanie znudziło – ja powiedziałabym natomiast, że Azzja opowiedziała jakąś historię. Nie była to narracja arcyciekawa, ale też wokalistka nie próbowała na siłę pokazać wszystkich swoich możliwości. Potrzeba jeszcze pracy nad techniką i gustownym urozmaicaniem aranżacji. Plus ode mnie za zaskakujący fragment rapowany.\nAlbo i nie. Bardzo chwaliłam tę grupę po castingu. Pisałam, że gdyby panowie zagrali Żałuję, być może wynik byłby inny. Zagrali w półfinale i wynik był taki sam (3 x TAK). Inne jednak były uzasadniające go opinie jurorów, który mieli czas na „wybadanie terenu”. Nie wszyscy pewnie lubią taki typ muzyki – łączącej w sobie m. in. pop, i poezję śpiewaną. Faktem jest jednak to, że członkowie Albo i nie mają niemałe umiejętności, wybierają dobre teksty, pracują na własnym materiale.\nMało brakowało, by klapsa od Eli Zapendowskiej za brak własnego repertuaru dostała Karolina Charko. Tego wieczoru uczestniczkę usłyszeliśmy w piosence Diamonds (à propos ballad przearanżowanych z Rihanny). Karolina bardzo świadomie operuje barwą swojego głosu, a więc zna jej atuty. Tak jak i techniki sztuki wokalnej. Dość intensywne eksploatowanie tej barwy może zachwycać, lecz może też irytować. Wszak sami jurorzy nie byli jednomyślni.\nKolejna dawka pozytywnej energii, bez szarości i półcienia – Fila Band w piosence Ty masz w sobie coś. Z trudem się daje NIE tak sympatycznym gościom – wyznał Adam, dając zespołowi NIE. Panowie przyjemnie odtworzyli utwór, dodali trochę własnych przypraw. Nie było profesjonalnie, ale dość sprawnie. Solówki instrumentalne zrobiły na mnie wrażenie.\nWiele sporów zna ludzkość. Był spór między starożytnikami a nowożytnikami, było rozprawianie już o wyższości Świąt Wielkiej Nocy nad Świętami Bożego Narodzenia. Antoni Smykiewicz zaś wywołał w szeregach jurorskich spór o Jamesa Arthura. W półfinale jako jeden z niewielu uczestników Antek zrobił krok w stronę własnego repertuaru, pokazując się na estradzie z utworem Marka Kościkiewicza Już nie ty. Podczas gdy pozostali jurorzy próbowali w zawoalowany sposób powiedzieć, że piosenka sygnowana takim nazwiskiem nie bardzo przypadła im do gustu, Kora szczerze zrecenzowała: Sama piosenka beznadziejna. Ja dodam, że linia melodyczna nawet ładna, tekst z przebłyskami sensu, ale wszystko to zbyt popowe. Zbyt tanie to jest dla mnie. Artystyczna wizja Smykiewicza też nie dodaje tej muzyce ambicji, choć – co zauważyła Ela – warunki Antek ma. Trzymam kciuki za to, by wybierał wartościowe projekty.\nAbraxas Quartet bardziej podobał mi się w castingowym utworze Blue Moon. Młodzi dżentelmeni nadal zachwycają mnie wyborem tak trudnej materii, jaką jest jazz. W dodatku sięgają też np. po twórczość Hanki Ordonówny (Na pierwszy znak). Szukają własnego miejsca w muzyce, aranżują, próbują. I to z pewnością zaowocuje za kilka lat. Tymczasem radziłabym trochę przystopować ze sceniczną egzaltacją (zwłaszcza wokalisty).\n1 TAK-> 4 NIE\nDrugi półfinał za nami. Obejrzeliśmy dziesięć wykonań, w tym tylko troje uczestników z własnym repertuarem. I też nie zawsze satysfakcjonującym. W poprzednich edycjach śpiewanie coverów było w półfinałach bardziej piętnowane. Z pewnością mocną stroną tego odcinka jest fakt, iż nie wyłonił on kolejnego zespołu disco polo, jeden w finale w zupełności wystarczy. Szansę od widzów na następny występ dostały natomiast grupy: The Sixpounder oraz Kraków Street Band.\n„Moja muzyka nie dociera do twojego umysłu, ona dociera do twojej duszy” – historia Florence + The Machine\tSzlachetna panczenistka. Iwona Kmiecik i Kolor szlachetności\t"Najlepszy kawałek w tej edycji", "tajemnicza czarodziejka" i retinoll. MBTM, odcinek trzeci\tRobi z nami, co chce. Pani Galewska, The Best Of\tMust Be The Music. Tylko muzyka, 3 edycja, 3 odcinek na żywo, 29.04.2012\tKrzysztof Penderecki & Jonny Greenwood - "Threnody for the Victims of Hiroshima" / "Popcorn Superhet Receiver" / "Polymorphia" / "48 Responses to Polymorphia"


ZAMIESZCZONE DNIA 2013-10-01\nW 1944r. po oswobodzeniu Rybnika Wydział Szkolenia Zawodowego przystąpił do organizowania szkoły, która miała przygotować kadry dla dozoru kopalni.\nW listopadzie 1945 r., po wielkich trudach podpisano umowę o najem budynku od S.S Urszulanek w Rybniku przy ulicy Zawadzkiego nr 14\nWynajęto budynek stary, podniszczony, ale jedyny jak na ówczesne możliwości. Kierownik Wydziału Szkolenia inż. Franciszek Gorzelany i z-ca kier. mgr Maria Górska ogłosili w kopalniach Rybnickiego Zjednoczenia zapisy do 3-letniej Szkoły Przemysłowo-Górniczej Rybnickiego Zjednoczenia PW. Dnia 5 grudnia 1945 r. rozpoczęto uroczyście rok szkolny 1945/46 na dwóch wydziałach: górniczym (36 uczniów) i mechaniczno-elektrycznym (58 uczniów). Uczniowie to synowie górników z powiatu rybnickiego. Kopalnie: Anna, Ema, Rydułtowy, Rymer, Jankowice, Czerwionka kierowały uczniów do szkoły, sprawując nad nimi opiekę. W pierwszych latach przyjmowano uczniów w różnym wieku. Pierwsi wykładowcy to przeważnie inżynierowie z Dyrekcji Rybnickiego Zjednoczenia posiadający przygotowanie pedagogiczne.\ninż. Jan Kropiński Urodził się 4 lutego 1879 roku we Lwowie. Pierwszy dyrektor szkoły, to on właśnie położył przysłowiowy „kamień węgielny” pod przyszłą świetność Technikum Górniczego.\nW 1950r. szkoła otrzymuje nowy 3-piętrowy budynek przy ulicy Kościuszki 5. Budynek przeznaczony jest na cele szkoły, a inwestorem jest Dyrekcja R.Z.P.W. Szkoła posiada 10 sal wykładowych, salę gimnastyczną, pokój konferencyjny, pokój dyrektora, sekretariat, rachubę. Trzy pokoje zajmuje Wydział Szkolenia Zawodowego.\nNowy budynek Technikum Górniczego przy ul. Kościuszki 5.\nLiceum Górnicze Nr 1 w Rybniku.\nNastępuje kolejna reorganizacja. Gimnazjum Przemysłowo- Górnicze R.Z.P.W. staje się szkołą 5-letnią. Czynne wydziały:- górniczy, mechaniczno-górniczy.\nW roku 1952 nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Funkcję tę w związku z przejściem inż. Jana Kropińskiego na urlop zdrowotny, przejął Feliks Popek, a jego zastępcą został Józef Ciuła.\n4 grudnia 1955 roku szkoła obchodziła jubileusz dziesięciolecia swego istnienia. Odbyło się uroczyste spotkanie z wychowankami.\nWe wrześniu 1957 roku do uczniów Technikum Górniczego dołączyła młodzież ostatnich klas likwidowanego Technikum Budowy Maszyn Górniczych, zasilając wydział eksploatacji złóż węglowych\nW historii szkoły lat pięćdziesiątych na uwagę zasługują powstałe dzięki staraniom dyrekcji pracownie automatyki i chemii. Dzięki nim uczniowie mogli doskonalić swoje umiejętności.\nW roku szkolnym 1960/61 zastępcą dyrektora został mgr Jan Bujak; dotychczasowy zastępca – Józef Ciuła – ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował z tej funkcji. Zmarł nagle 19 stycznia 1969 roku.\nZ. Słobudzki, L. Hanzel, J. Bujak, R. Stacha, A. Mura, J. Ciuła, T. Heimroth T. Tomanowski, H. Sierna, F. Popek, J. Ochojska, H. Wilde, S. Warchoł, S. Meca, M. Ziewiec\nW roku szkolnym 1961/62 wzrósł nabór do klas pierwszych na wydziale eksploatacji złóż węglowych, został także otwarty wydział budowy kopalń dla uczniów po zasadniczych szkołach górniczych. Uruchomiono punkt konsultacyjny Wydziału dla Pracujących jako filię zaocznego Technikum Górniczego w Katowicach. W roku 1961/62 rozpoczęto kolejne ważne inwestycje konieczne do efektywnego przygotowania uczniów do zawodu – budowę hali maszyn, którą ukończono w roku 1962/63, oraz budowę sztolni. Inwestycje te mogły być zrealizowane dzięki dużej pomocy KWK „Marcel” i KWK „Rymer".\nW związku z dynamicznym rozwojem szkoły i znacznym wzrostem liczby uczniów dyrektor Feliks Popek podjął decyzję o przebudowie gmachu i dostosowaniu go do zwiększających się potrzeb. Modernizacja miała uczynić szkołę bardziej funkcjonalną. Internat został przeniesiony do nowo powstałego budynku przy Rybnickiej Fabryce Maszyn. W miejsce zburzonej sali gimnastycznej zbudowano skrzydło północne, aulę zamieniono na salę gimnastyczną, a także podwyższono ostatnie piętro. Wkrótce jednak ilość sal lekcyjnych pozostających w dyspozycji Technikum Górniczego zmniejszyła się na skutek utworzenia w Rybniku w roku 1968 filii Politechniki Śląskiej z siedzibą właśnie w Technikum Górniczym. W tym samym roku w budynku tym rozpoczęła działalność ZSZ „Transgór”. Tu miał także swą siedzibę punkt konsultacyjny Akademii Ekonomicznej w Katowicach.\nZnaczącym wydarzeniem w historii Technikum Górniczego było nadanie szkole imienia Bolesława Krupińskiego. 29 stycznia 1973 roku w szkolnej auli odbyła się podniosła uroczystość, podczas której Technikum Górnicze otrzymało imię wybitnego profesora zasłużonego dla polskiego górnictwa i geologii. Tablicę pamiątkową odsłonił ówczesny minister górnictwa i energetyki - Jan Mitręga. Szczególnie serdecznie witanym gościem był brat B. Krupińskiego – dr nauk medycznych Henryk Krupiński\nPATRON SZKOŁY - BOLESŁAW KRUPIŃSKI\nWkrótce nastąpiło kolejne istotne wydarzenie w życiu szkoły. Sprawujący od roku 1952 funkcję dyrektora Feliks Popek odszedł na emeryturę, a jego następcą od 1 września 1974 roku został mgr Jan Bujak. Funkcję zastępcy dyrektora do spraw pedagogicznych przejął mgr inż. Mieczysław Ślusarz, a w roku szkolnym 1975/76 stanowisko zastępcy dyrektora w Technikum dla Pracujących objął mgr inż. Henryk Macek.\nOsiągnięcia Technikum Górniczego, jego rola w kształceniu wysoko kwalifikowanych pracowników kopalń znalazły uznanie władz miasta, czego wyrazem było uhonorowanie szkoły w dniu 11 lipca 1979 roku Złotą Odznaką „Zasłużony dla miasta Rybnika”\n1 września 1981 r. powołano dzienne Technikum Zawodowe Przedsiębiorstwa Spedycyjno – Transportowego Przemysłu Węglowego „Transgór” w Rybniku. Zostało otwarte również Policealne Studium Zawodowe oraz Policealne Studium Zawodowe dla Pracujących Ministerstwa Górnictwa i Energetyki\nDnia 30 listopada 1981 r. na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych został powołany mgr inż. Mieczysław Ślusarz. W roku szkolnym 1981/82 funkcję zastępcy objął mgr inż. Lech Wawrzyniak, a od roku 1982/83 drugim zastępcą dyrektora został mgr inż. Paweł Frater, mgr inż. Henryk Macek pozostał na stanowisku dyrektora Wydziału dla Pracujących\nW 1985r. powstało Technikum Energetyczne.\nKurator Oświaty i Wychowania Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach podjął 9 sierpnia 1985 roku decyzję w sprawie otwarcia Technikum Energetycznego Elektrowni „Rybnik”. Od tego momentu historię szkoły (wówczas Zespołu Szkół Zawodowych Ministerstwa Górnictwa i Energetyki) zapisywali nie tylko absolwenci Technikum Górniczego, ale i Technikum Energetycznego. Zgodnie z potrzebami elektrowni funkcjonowała również zasadnicza szkoła zawodowa, a swoje kwalifikacje podnosili także pracownicy elektrowni uczęszczający do 3-letniego Technikum dla Pracujących.\nElektrownia „Rybnik” sprawując swój patronat nad szkołą przyczyniła się do wzbogacenia bazy dydaktycznej. W efekcie szkoła była pierwszym budynkiem oświatowym Rybnika, na którym zainstalowano talerz anteny satelitarnej. Pracownie komputerowe wraz z na bieżąco unowocześnianymi komputerami, pracownia energetyki cieplnej, wyposażenie siłowni i innych obiektów sportowych szkoły, sprzęt radiowo-telewizyjny, osprzęt oświetleniowy, przyrządy pomiarowe, elementy elektryczne i elektroniczne będące wyposażeniem pracowni elektrotechnicznych, narzędzia i materiały wykorzystywane podczas zajęć warsztatowych, układ automatycznej regulacji CO, to efekt troski władz Elektrowni o stworzenie swoim wychowankom jak najlepszych warunków kształcenia\nLata osiemdziesiąte to początki pracowni informatycznej w naszej szkole.\nJej organizatorem był mgr inż. Paweł Frater. Z jego inicjatywy zakupiono pierwsze komputery – mikrokomputer Meritum, później kilka sztuk ZX – Spectrum oraz sieć komputerów Meritum. W grudniu 1990 r. szkoła wzbogaciła się o pierwszy komputer IBM. Pod koniec roku szkolnego 1986/87 został uruchomiony dzięki ogromnej pracy dyrektora Fratra i uczniów funkcjonalny i nowoczesny ośrodek audiowizualny, wspomagający pracę dydaktyczną nauczycieli..\nW latach dziewięćdziesiątych zmieniały się profile kształcenia. Zmieniały się programy nauczania, kierunki kształcenia, ale charakter szkoły silnie tkwiącej w śląskiej tradycji pozostawał ten sam.\nW styczniu 1991 roku stanowisko z-cy dyrektora d/s Technikum dla Pracujących objął mgr inż. Andrzej Pałach, nauczyciel przedmiotów zawodowych. Zastąpił on na tym stanowisku mgr inż. Henryka Macka. Nowym dyrektorem został mgr inż. Lech Wawrzyniak, który ze szkołą jest związany od roku 1965, kiedy to jako czternastoletni absolwent szkoły podstawowej przekroczył jej mury, nie przypuszczając, że będzie z nią związany na długie lata.\nW 1992 roku powstało Policealne Studium Zawodowe o specjalności - technik informatyk.\nSzybko wkraczająca w nasze codzienne życie informatyka musiała znaleźć również swoje miejsce w szkole. Otwarcie w 1992 roku Policealnego Studium Zawodowego o specjalności technik informatyk wymusiło powstanie kolejnych pracowni informatyki z dostępem do internetu.\nRok 1993 przyniósł zmianę nazwy szkoły. W miejsce Zespołu Szkół Państwowej Agencji Węgla Kamiennego utworzono Zespół Szkół Technicznych, w skład którego weszły następujące szkoły: Technikum Górnicze im. B. Krupińskiego o 5-letnim cyklu kształcenia, Technikum Górnicze o 3-letnim cyklu kształcenia na podbudowie ZSZ, Technikum Zawodowe „Transgór” o 3-letnim cyklu kształcenia, Zasadnicza Szkoła Zawodowa „Transgór”, Policealne Studium Zawodowe, Technikum Energetyczne Elektrowni „Rybnik” o 5-letnim cyklu kształcenia, Zasadnicza Szkoła Zawodowa Elektrowni „Rybnik” /szkoła zakładowa/, Technikum Górnicze dla Pracujących na podbudowie ZSZ, Technikum Zawodowe dla Pracujących na podbudowie ZSZ, Policealne Studium Zawodowe dla Pracujących, Technikum Energetyczne Elektrowni „Rybnik” dla Pracujących na podbudowie ZSZ.\nDzięki otwarciu w 1994 roku Technikum Ochrony Środowiska możliwa była rekrutacja dziewcząt. Technikum kształciło w specjalności gospodarka odpadami. Niestety, nabór prowadzono jedynie przez dwa kolejne lata i w roku 2000 szkołę opuszczają ostatni absolwenci. Uczniowie tych klas wyróżniali się wysokimi notami w nauce, a także stanowili podporę życia kulturalnego i sportowego szkoły.\n10 czerwca 2000r. odbyły się uroczystości związane z obchodami "Złotego Jubileuszu" szkoły czyli 50-lecia Technikum Górniczego oraz 15-lecia Technikum Energetycznego Elektrowni "Rybnik".\nUroczystości rozpoczęły się od mszy św. w intencji nauczycieli i absolwentów w Bazylice św. Antoniego w Rybniku której przewodniczył arcybiskup Damian Zimoń a towarzyszyli mu księża - absolwenci szkoły\nPotem nastąpił przemarsz gości i jubilatów do szkoły na obiad do specjalnie na tą okazję postawionego namiotu\nRok szkolny 2000/2001 rozpoczął się od dość istotnych zmian. Technikum Energetyczne, które do tej pory było szkołą Elektrowni "Rybnik" zostało przejęte przez Urząd Miejski w Rybniku. W ten sposób szkoła straciła znaczącego sponsora, dzięki któremu udało się wiele dobrego zrobić. W związku z nową sytuacją społeczno-gospodarczą ulega również zmianie system kształcenia, likwidowane są kierunki górnicze pozostaną natomiast kierunki elektroniczne i samochodowe realizowane w liceum profilowanym.\n21 czerwca po mszy kończącej rok szkolny, grono pedagogiczne i wszyscy pracownicy szkoły spotkali się z dyr. mgr inż. L. Wawrzyniakiem. Dyrektor nie bez wzruszenia podziękował wszystkim za 10- letnią współpracę i przekazał władzę w ręce dotychczasowego zastępcy mgr inż. Andrzeja Pałacha. Wszyscy życzymy Mu powodzenia i liczymy na owocną, pozbawioną konfliktów współpracę. W wyniku głosowania Rady Pedagogicznej nowym zastępcą dyrektora została mgr inż. Grażyna Kohut.\nZST przeżywało szereg zmian strukturalnych związanych z reformą oświaty oraz decyzjami podejmowanymi przez władze miasta. W roku szkolnym 2001/2002 nie przeprowadzono naboru do klas technikum. W 2002 roku pierwsi absolwenci gimnazjów rozpoczęli naukę w utworzonym I Liceum Profilowanym, które kształci w następujących kierunkach : zarządzanie informacją, elektronika, elektrotechnika, transport i spedycja, mechatronika, kształtowanie środowiska. Zasadnicza Szkoła Zawodowa nr 1 nadal kształci w kierunku elektromechanik pojazdów samochodowych.\nW tym samym roku zakończyło swą działalność pięcioletnie Technikum Górnicze. Kształcenie w tym kierunku przejęło Technikum dla Dorosłych, w którym po kilku latach przerwy reaktywowano klasę o profilu górniczym.\nNie odbył się również nabór do Policealnego Studium Zawodowego, które zostało włączone do Centrum Edukacji Zawodowej. Jednakże w kolejnym roku wznowiło ono nabór do klasy o profilu technik informatyk.\nW roku 2005 szkołę opuścił ostatni rocznik absolwentów pięcioletniego Technikum Energetycznego, zdający maturę według dotychczasowych zasad. W tym samym roku zakończył też naukę pierwszy rocznik uczniów Liceum Profilowanego, który z kolei zdawał Nową Maturę.\nSzkoła wciąż rozszerzała swoją ofertę edukacyjną, dostosowując ją do potrzeb i oczekiwań środowiska. W Szkole Policealnej nr 1 powstały klasy o profilu : technik mechanik urządzeń górnictwa podziemnego oraz technik elektryk urządzeń górnictwa podziemnego. W Szkole Policealnej dla Dorosłych nr 1 rozpoczęto kształcenie w kierunkach : technik spedytor, technik bhp, technik mechanik, technik informatyk a w Technikum Uzupełniającym dla Dorosłych - technik mechanik, technik elektryk, technik g górnictwa podziemnego.\nJednocześnie Dyrekcja szkoły czyniła starania o możliwość przywrócenia klas technikum górniczego w szkole dziennej.\nWskutek presji społecznej władze miasta postanowiły reaktywować czteroletnie technika , począwszy od roku szkolnego 2006/2007. Tak więc po kilkuletniej przerwie uczniowie znów będą mogli kształcić się w Technikum Górniczym.\nW połowie roku szkolnego 2003/2004 na emeryturę odeszła wieloletnia wicedyrektor mgr Iwona Durdzińska. Decyzją Dyrektora A. Pałacha jej miejsce zajął dotychczasowy nauczyciel historii mgr Waldemar Wollny.\nSzkoła stale wzbogacała swą bazę techniczną. Powstały nowe pracownie komputerowe, zwiększono ilość sal przeznaczonych do nauki języków obcych. Dokonywano też niezbędnych remontów, które podniosły estetykę wielu pomieszczeń.\nOd listopada 2002 roku w szkole działa punkt gastronomiczny prowadzony przez p. Danutę Małolepszy. Fakt ten spotkał się z ogromną aprobatą uczniów i pracowników. Konsekwencją reformy oświaty jest również ustawiczne podnoszenie kwalifikacji przez nauczycieli, którzy podlegają nowym zasadom awansu zawodowego. Jako pierwszy tytuł nauczyciela dyplomowanego uzyskał w 2002 roku dr inż. Stefan Wyciszczok. Rok później w gronie liczącym 81 nauczycieli było już 8 dyplomowanych, a w następnych latach liczba ta stale będzie wzrastać.\nKadencja Dyrektora Andrzeja Pałacha zakończyła się w 2006 roku i wówczas przeszedł na emeryturę. W wyniku przeprowadzonego konkursu stanowisko Dyrektora ZST objęła dotychczasowa wicedyrektor i absolwentka tejże szkoły mgr inż. Grażyna Kohut. Na swoich zastępców powołała ponownie mgr Mieczysława Smiatka oraz mgr Waldemara Wollnego. Trzecim wicedyrektorem został , pracujący w ZST od 2003 roku, geograf mgr Alojzy Zimończyk.\nW roku szkolnym 2018/2019, po odejściu na emeruturę mgr inż. Grażyny Kohut, stanowisko Dyrektora ZST objął ówczesny wicedyrektor mgr inż. Piotr Tokarz. Na zastępców powołał ponownie mgr inż. Małgorzatę Kunkę oraz mgr Sebastiana Cyronia, mgr Gabrielę Smyczek - Jądro oraz mgr inż. Monikę Kordułę.


UM Grodzisk Wielkopolski :: Ważna informacja dla osób objętych kwarantanną domową\nStrona główna / Aktualności / Ważna informacja dla osób objętych kwarantanną domową /\nWażna informacja dla osób objętych kwarantanną domową\nkażdego dnia coraz większa liczba osób objętych zostaje kwarantanną domową. Również na naszym terenie liczba ta wciąż rośnie. Już ponad 50 – ciu mieszkańców powiatu grodziskiego w tym mieszkańców naszej gminy, zobowiązana została do zachowania tych szczególnych środków ostrożności.\nZ myślą o nich Ministerstwo Cyfryzacji przygotowało bezpłatną aplikację pod nazwą Kwarantanna domowa, która ułatwia i usprawnia przeprowadzenie tej szczególnej i dotkliwej formy odizolowania od pozostałych członków społeczności.\nAplikacja daje też m.in. możliwość zgłoszenia się do lokalnych ośrodków pomocy społecznej, które w uzasadnionych sytuacjach, mogą dostarczać leki, czy artykuły spożywcze. Dzięki niej, szybko można skontaktować się z pracownikiem socjalnym.\nWAŻNE - aplikację należy ściągnąć po otrzymaniu oficjalnego smsa z zachętą. Oznacza on bowiem, że Państwa dane zostały już dodane do systemu.\nW razie jakichkolwiek problemów technicznych z aplikacją można zadzwonić na przygotowaną specjalnie infolinię - 22 165 57 44.\nWięcej informacji: https://www.gov.pl/web/koronawirus/kwarantanna-domowa\nJak korzystać z aplikacji: https://www.youtube.com/watchtime_continue=11&v=Wg_SsmkHU7M&feature=emb_logo\nZARZĄDZENIE Nr 6/2020 BURMISTRZA GRODZISKA WIELKOPOLSKIEGO\nTrujące powietrze znów pojawiło się nad naszym miastem\nPrzypominamy zasady segregacji odpadów 2020 r.


Ekstraklasa. Hit kolejki dla Korony Kielce! Piłka nożna - Sport.pl\nsierp 16.10.2010 21:21\nEkstraklasa 2010/11 - 9. kolejka\nSobota 16.10.2010 godzina 19:15\nPiłkarze Korony umocnili się na pozycji wicelidera ekstraklasy. W sobotnie wieczór na Ściegiennego podopieczni Marcina Sasala pokonali trzeci w tabeli GKS Bełchatów 3:1. Do niezwykłej sytuacji doszło 10 minut przed końcem regulaminowego czasu gry, gdy sędzia spotkania omyłkowo zakończył, a po chwili wznowił mecz.\nKielczanie wyszli na prowadzenie w 19 minucie. Paweł Sobolewski idealnie zauważył na skrzydle Ediego, ten dośrodkował w pełnym biegu, o piłkę w powietrzu powalczył Andrzej Niedzielna i z pomocą interweniującego Zlatko Tanevskiego skierował ją do siatki. Telewizyjne powtórki rozstrzygnęły, że było to samobójcze trafienie obrońcy gości.\nBełchatowianie wyrównali sześć minut po przerwie - wzorcowo wyprowadzony kontratak zakończył pozostawiony bez opieki Maciej Małkowski. Od 55 minuty piłkarze GKS-u musieli jednak radzić sobie w dziesiątkę, gdy za drugą żółtą kartkę z boiska wyleciał Mate Lacić. I Korona grę w przewadze wykorzystała już w kolejnej akcji. Po dośrodkowaniu z rzut rożnego Ediego strzałem z woleja Łukasz Sapelę pokonał Maciej Tataj. 31-letni napastnik jeszcze przed przerwą zastąpił kontuzjowanego Niedzielana. Tataj miał również udział przy trzecim golu dla Korony, gdy po indywidualnej akcji wywalczył "jedenastkę, którą na gola pewnie zamienił najlepszy na boisku Edi Andradina.\nW 80. minucie meczu sędzia Sebastian Jarzębak zakończył mecz przed upływem regulaminowego czasu gry. Reakcja piłkarzy była natychmiastowa, bo po uświadomieniu arbitrowi, że się pomylił, wznowili mecz. Nic znaczącego się już jednak nie wydarzyło, a Korona ostatecznie wygrała 3:1 - zachowując tym samym pozycję wicelidera Ekstraklasy.\nJagiellonia zachowuje fotel lidera ?\nRafał Grodzicki: Kibicuję Cracovii, jeśli z nią nie gram


Schroniska Baligród - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 6 ofert noclegowychofert (0 w Baligrodzie oraz 6 w okolicy)\nSchroniska w Baligrodzie, województwo podkarpackie, powiat leski\nSchroniska w miejscowości Baligród. Porównaj możliwość zakwaterowania w Baligrodzie w zależności od standardu oraz ceny. Baligród, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Baligrodzie:


Prezes URE zatwierdził taryfę gazową PSG - Cleaner Energy\nPKN Orlen dostarczy milion maseczek\nPrezes URE zatwierdził taryfę dla usług dystrybucji paliw gazowych ustaloną przez Polską Spółkę Gazownictwa (PSG). Wzrost stawek opłat dystrybucyjnych Spółki wyniesie średnio 3,5 proc. Kompleksowe rachunki odbiorców wzrosną w konsekwencji ok. 1 proc. – informuje Urząd.\n„Odbiorcy zużywający najmniejsze ilości gazu, korzystający z tego paliwa głównie w celu przygotowywania posiłków (tzw. „kuchenkowicze”, grupa taryfowa W-1.1.), zapłacą średnio ok. 27 groszy więcej miesięcznie. Odpowiednio więcej zapłacą klienci, którzy zużywają stosunkowo duże ilości gazu, tj. np. używają go także do ogrzania domów. Tacy odbiorcy (grupa taryfowa W-3.6) zapłacą o ok. 2,93 zł. więcej miesięcznie” – czytamy w informacji.\nURE podkreśla, że rachunek odbiorcy gazu składa się z części płaconej sprzedawcy za towar, jakim jest gaz oraz dystrybutorowi za usługę jego dostarczenia do konsumenta. Do wyliczenia całkowitych skutków wzrostu taryfy dystrybucyjnej dla odbiorców w gospodarstwach domowych uwzględniono zatem: nową taryfę PSG oraz taryfę PGNiG Obrót Detaliczny, która obecnie nie ulega zmianie.\nPSG jest spółką w pełni zależną od PGNiG i największym krajowym dystrybutorem gazu – obsługuje blisko 7 mln odbiorców w całym kraju.\nPrezes URE zatwierdził taryfę gazową PSG – Cleaner Energy


Czy ramówki marzeń dyrektorów telewizji są też ramówkami marzeń widzów?\nEmisja seriali maksymalnie tydzień po premierze, głośne zagraniczne premiery i najnowsze kino polskie. Albo też: rodzime seriale, docusoapy i nasze własne reality show. A może dokumenty, reportaże i teatr telewizji? Co chcielibyśmy oglądać w telewizji, a co oglądać będziemy?\nNa stronie internetowej czasopisma Press pojawił się bardzo interesujący artykuł autorstwa Elżbiety Rutkowskiej zatytułowany "Ramówki marzeń dyrektorów telewizji", w którym stawia ona pytanie o to, co moglibyśmy oglądać w największych polskich stacjach, gdyby nie ograniczał ich budżet. Wyłania się z niego niezwykle ciekawy, skłaniający do kilku refleksji, obraz polskiego widza i tego, jak radzi sobie telewizja w erze Internetu.\nTym, co przede wszystkim rzuca się w oczy jest brak jednomyślności przy pomysłach na "ramówkę marzeń". Co dla niektórych może wydać się zaskakujące, wcale nie jest tak, że najchętniej oglądalibyśmy same głośne i kasowe produkcje, w dodatku najchętniej importowane z zachodu. Dyrektor TVP 1, Piotr Radziszewski, właśnie je widziałby najchętniej w programie swojej stacji i to jeszcze najlepiej wyświetlane jak najszybciej po światowej premierze, ale w opozycji do niego stoi Maciej Grzywaczewski, wiceprezes ATM Grupy, który postawiłby na formaty produkcji własnej. Z kolei Jerzy Kapuściński, dyrektor TVP 2, chciałby w ramówce zmieścić jak najwięcej seriali dokumentalnych i programów reportażowych. Wynika z tego, że rozmaite realizacje, o których powszechnie twierdzi się, że powstają, bo nie ma pieniędzy na "coś lepszego", mają jednak swoje wierne i najwyraźniej duże grona odbiorców. Nie jest to może wniosek szczególnie odkrywczy, ale wart odnotowania. Często zapomina się, iż przy tak powszechnej w Internecie krytyce kolejnych docusoapów czy telenowel i stawiania pytań o to, kto to będzie oglądał, grupa wiekowa 50+ jest w tej przestrzeni słabo reprezentowana.\nPolskie kontra zagraniczne\nW większości wypowiedzi nie brak ambicji, by emitować polskie seriale. Co może zaskakiwać - wyraźnie dominują one nad chęcią nadawania seriali zagranicznych. Dyrektorzy woleliby rodzime produkcje, niż na przykład licencje na amerykańskie, choćby i wyświetlane w dniu światowej premiery. Z czego to wynika? Czynników jest kilka, ale najistotniejszym jest to, że tak jest po prostu bardziej opłacalnie. Polskie formaty cieszą się zwyczajnie większym zainteresowaniem ze strony ogółu widzów, są też tańsze w produkcji i istnieje możliwość sprzedaży ich zagranicznym telewizjom. A ci, którzy chcą obejrzeć nowy odcinek "Gry o Tron" czy "The Walking Dead" i tak to zrobią. W Internecie.\nNie brak głosów że tradycyjne media nie nadążają za rozwojem Internetu i nie są w stanie przystosować się do nowych warunków i oczekiwań ze strony widowni. Artykuł pokazuje dwie rzeczy. Po pierwsze, że tego typu komentarze to opinie tylko jednej, wcale nie najliczniejszej, grupy odbiorców i próba pełnego sprostania jej oczekiwaniom nie przyczyniłaby się wcale do sukcesu komercyjnego. Po drugie zaś, że w obliczu dynamicznych zmian zachodzących w sposobie konsumpcji rozrywki, telewizja, nie będąc w stanie im sprostać ze względu na budżet, zmienia strategię i usiłuje zadowolić innych widzów - tych, którzy chcą oglądać propagujące pozytywne wartości "M jak Miłość" czy wypełnione tanimi emocjami i quasi-sensacją "Trudne Sprawy", a nie epatującą przemocą i seksem "Grę o Tron" lub kasowe filmy kinowe. Osobną kwestią jest oczywiście piractwo, które zresztą cieszy się powszechną, w najlepszym razie milczącą, aprobatą. Gdyby nawet telewizja chciała emitować odcinki zagranicznych produkcji w dniu premiery, większość z nas i tak obejrzy je w Internecie, bo raz, że już do tego przywykliśmy, a dwa, że tak jest zwyczajnie wygodniej. Zaś na polski serwis VOD z prawdziwego zdarzenia raczej nie ma co liczyć, bo skierowany wyłącznie na polski rynek, szybko musiałby zbankrutować.\nBłędne koło abonamentu\nTelewizja publiczna zobowiązana jest do szerzenia tzw. społecznej misji programowej, a jej podstawowym zadaniem nie jest generowanie zysków. A skoro tak, to nietrudno o zażenowanie widząc w programie TVP1 takie audycje, jak na przykład "Rolnik szuka żony". Ani Radziszewski, ani Kapuściński, nie uciekają w swoich ramówkach marzeń od produkcji kulturalnych, mających wartość edukacyjną czy generalnie, które byłyby w jakikolwiek sposób "rozwijające". Jednak sprawa jest o wiele bardziej złożona - okazuje się bowiem, że wpływy z abonamentu radiowo-telewizyjnego to raptem 20% budżetu "Jedynki". Próba wycofania się z emisji treści bardziej komercyjnych (choćby tylko w prime time) wiązałaby się ze spadkiem oglądalności, brak zainteresowania ze strony reklamodawców, a w konsekwencji - z upadkiem. Nie chcemy płacić abonamentu RTV, bo telewizja nie realizuje swojej misji, a telewizja nie może realizować swojej misji, bo nie płacimy abonamentu. Wydaje się, że w tej kwestii potrzebne jest jakieś radykalne rozwiązanie. Choć z drugiej strony - czy faktycznie zależy nam jeszcze na tych wszystkich programach przyrodniczych, teatrach telewizji i przeglądach piosenek aktorskich?\nTagi: filmy w tvpolskie serialeprogramy telewizyjneramówka tvpramówki tvseriale w tv


Ruckus Wireless dystansuje konkurencję w testach CARNet\n21 lipiec 2015 .\nTesty przeprowadzone przez organizację Chorwackich Sieci Naukowych i Akademickich (Croatian Academic and Research Network - CARNet ) wykazały ogromną przewagę punktów dostępowych Ruckus Wireless nad konkurencją. Różnice między rozwiązaniami różnych producentów były tym większe, im większa była liczba klientów podłączonych do jednego punktu dostępowego (AP). Przykładowo: dla 13 klientów przewaga AP Ruckusa nad najlepszym konkurentem wynosiła 17,8%, dla 36 klientów 39%, a dla 60 klientów 43%! Im większa liczba klientów, tym większa stawała się różnica przepustowosci pomiedzy różnymi modelami AP poszczególnych producentów. Przykładowo - dla 60 klientów różnica pomiędzy najlepiej a najgorzej wypadającym AP wynosiła aż 6 razy, choć dla testu z małą liczba klientów różnica między tymi samymi AP była minimalna.\nW testach uczestniczyło wielu dostawców sprzętu, m.in. Aerohive, Aruba, CISCO, Xircom i inni. Zbadano 19 modeli AP. Praktycznie we wszystkich testach stawce przewodzą AP-eki Ruckusa.\nTest jest pierwszym kompleksowym badaniem, w którym wykorzystano "mix" klientów 802.11n oraz 802.11ac, pracujących w pasmach 2,4 oraz 5 GHz. Środowisko labolatoryjne odzwierciedlało typową konfigurację "biurową". Klientami były zarówno tablety Android (Samsung) jak i IOS, a także laptopy kilku producentów (Apple, Lenovo, HP):\nWygląd sali testowej\nTesty wykazały też znaczą przewagę AP klasy Enterprise, tj. produktów Ruckus, Aruba, Aerochive, CISCO nad tańszymi rozwiązaniami.\nWięcej informacji: raport i slajdy.\nTags: biuro producenci ruckus 802.11ac testy


Kocie Podróże: JAPONIA 09 - Kioto - Gejsze, Gion, Yasaka Shrine i demoniczne koty\nJAPONIA 09 - Kioto - Gejsze, Gion, Yasaka Shrine i demoniczne koty\nHanamachi (połączenie słów kwiat i miasto) to określenie dzielnicy gejsz. Gion w Kioto, jest najsłynniejszą z nich.\nWysokobudżetowa amerykańska produkcja "Wyznania gejszy" jest ekranizacją książki Arthura Goldena. Akcja osadzona w przedwojennym Kioto, pokazuje nam świat gejsz, jakiego już od dawna nie ma. Wciągająca historia, hipnotyzująca muzyka Johna Williamsa, do tego film jest perfekcyjny wizualnie - zasłużony Oscar za zdjęcia, kostiumy i scenografię. Właśnie dla takich produkcji warto pomyśleć o zakupie telewizora 4K (no bo chyba nie dla przeładowanych efektami specjalnymi infantylnych produkcyjniaków o superbohaterach ;)\nJednak sporo krytyki spadło na dzieło Roba Marshalla za to, że w rolach gejsz nie wystąpiły japońskie aktorki, tylko Chinki. Trzeba jednak pamiętać, że to hollywoodzka produkcja w języku angielskim, kręcona z myślą o rynku międzynarodowym, gdzie statystyczny widz nawet nie zauważy różnicy pomiędzy Japonką a Chinką. Poza tym Zhang Ziyi, Gong Li i Michelle Yeoh, miały już na swoim koncie występny w amerykańskich i hongkońskich hitach, a nie przypominam sobie by w 2005 roku jakiejś japońskiej aktorce wróżono międzynarodową karierę. A, że bardzo lubię obie muzy Zhanga Yimou (Zhang Ziyi dodatkowo już wcześniej zachwyciła mnie w "Przyczajonym tygrysie, ukrytym smoku") to też jakoś specjalnie mi to nie przeszkadzało i po prostu lubię ten film.\nO ile "Memoirs of a Geisha" to tytuł większości z Was zapewne znany, poniżej przedstawiam listę 7 najciekawszych już JAPOŃSKICH filmów o gejszach.\nZnajdują się na niej tylko te pozycje, które w interesujący i barwny sposób portretują życie kobiet-kwiatów, włącznie z pokazaniem zasad panujących w domu zarządzanym przez "matkę" (okasan), w którym gejsze i maiko mieszkają (okiya) i ich występami podczas bankietów (ozashiki) w herbaciarniach (ochaya) - takie cztery "O" :)\nDlatego zabrakło miejsca dla tytułów jak "Tales of a Golden Geisha" nieodżałowanego Juzo Itami (główna bohaterka jest gejszą przez pierwsze 15 minut, później zostaje sekretarką), "RoboGeisha" Noboru Iguchi (krwawa jatka dla wielbicieli złego smaku), czy "My Geisha" (w ramach podstępu, za gejszę przebiera się... Shirley MacLaine). Również nie mógłbym umieścić na tej liście "Sea is Watching" (na podstawie scenariusza Akiry Kurosawy) i "Sakuran" - wprawdzie na pierwszy rzut oka, można pomylić się i uznać bohaterki tych dwóch filmów za gejsze, w rzeczywistości są to jednak kurtyzany. Można poznać ich profesję nie tylko po frywolnym zachowaniu, ale też po ubiorze - bardziej kolorowych kimonach, pasach obi wiązanych z przodu, a nie z tyłu, czy fryzurach i dużej ilości ozdób we włosach.\nGEISHA HOUSE (Omocha) (1998)\nPolecam też dokument "Secret Lives of Geisha" dostępny w całości na youtube.\nZwiedzanie rozpoczęliśmy oczywiście od kotka (w dodatku z liściem na głowie :)\nPo dziesiątej wieczorem, na wąskich uliczkach dzielnicy Gion, praktycznie nie było już turystów.\nW sumie nie tylko turystów, bo gejsz też nie zauważyliśmy... ;)\nKubę zaciekawił znak objaśniający, czego nie wolno robić.\nNajpierw pomyślałem, że to jakaś świątynia, a to tylko Gion Kaburenjo. Teatr, gdzie każdego roku w kwietniu odbywają się występy gejsz zwane Miyako Odori.\nSpóźniliśmy się o ładny miesiąc, więc bez żalu ruszyliśmy na dalsze zwiedzanie.\nSpacer po klimatycznych uliczkach Gion wieczorową porą, to czysta przyjemność.\nW wejściach do herbaciarni wiszą charakterystycznie japońskie zasłony noren.\nSą też czasami dyskretne wejścia od podwórza.\nŻadnej gejszy nie spotkaliśmy. Oczywiście można było stać kilka godzin przed wybraną herbaciarnią z przygotowanym do "strzału" aparatem, licząc że w środku bawi akurat gejsza i może uda się pstryknąć jej szybko fotkę, gdy będzie już wychodzić. Tylko po co. Ani mnie, ani Kuby gejsze jakoś specjalnie nie kręcą - ot, pospacerowaliśmy chwilę po Gion, wystarczająco doceniając ciszę i spokój, zwłaszcza, że jeszcze parę godzin wcześniej byliśmy w jakże gwarnej Osace.\nGdybym miau "kota" na punkcie gejsz, to też nie odstawiałbym jakiejś żałosnej akcji niczym z taniego filmu szpiegowskiego, tylko starał się zobaczyć gejsze podczas występu (jak wspomniane wcześniej Miyako Odori). Pojawiają się one licznie również podczas niektórych festiwali (np. Mifune Matsuri). Proszona wizyta w herbaciarni na pewno wymagałaby znacznie większego zachodu - dla gaijina byłaby trudno osiągalna, ale przecież nie niemożliwa :)\nMożna sobie wyobrazić, że może właśnie za tym murem znajduje się okiya, gdzie mieszkają gejsze i maiko.\nWeszliśmy do Kennin-ji - najstarszej świątyni Zen w Kioto.\nPowstała w 1202 roku i praktykuje się tu zen w stylu Rinzai.\nPomedytowaliśmy chwilę nad planem świątyni, próbując "doczytać", gdzie najlepiej się udać.\nW końcu poszliśmy po prostu tam, gdzie nas nogi poniosły :)\nI chyba było warto!\nW pawilonie Dharmy (Hatto) odbywają się nauki.\nW dzielnicy Gion można też dostrzec malutkie świątynki.\nWychodząc z labiryntu wąskich uliczek hanamachi, spostrzegłem coś wielkiego czerwonego na końcu ulicy - postanowiliśmy podejść bliżej.\nWprawdzie mieliśmy już wracać spać, bo do naszego ryokanu było ładnych kilka kilometrów "z buta", ale (kocia) ciekawość, by zaglądnąć do środka zwyciężyła :)\nWejścia do Yasaka-jinja pilnują dwa kotowate(?) komainu. Wprawdzie tłumaczy się to jako "koreański pies", ale czy Wam to przypomina psa? ;)\nOczywiście "inu", bez wątpienia znaczy po japońsku pies, ale nazwa "koma" wywodzi się od starożytnego królestwa Goguryeo, obejmującego tereny Mandżurii i północnego fragmentu Półwyspu Koreańskiego. Sami Japończycy uważają raczej, że chodzi tu o coś "obcego", "zagranicznego", a więc oczywiście chińskiego, bo w dawnych czasach to Państwo Środka miało największy wpływ na rozwój kultury i religii w Kraju Kwitnącej Wiśni.\nPoza tym w Chinach jeszcze przed naszą erą, znane były strażnicze lwy, które ustawiano przed świątyniami, pałacami a nawet domami niektórych urzędników, w celu ochrony przed złem.\nI do nich komainu są bardzo podobne, gdyż wywodzą się z tej samej "rodziny".\nAle w środku można zobaczyć i innych przedstawicieli fauny - jak zając.\nI inne kotowate :)\nBudowa sanktuarium w tym miejscu rozpoczęła się już w 656 roku! To blisko 140 lat wcześniej od momentu, kiedy to cesarz Kammu ustanowił stolicę w Kioto (794r).\nYasaka Shrine kojarzy się, z wywodzącego się stąd słynnego festiwalu Gion Matsuri.\nLatarnie ze znakami hojnych sponsorów Gion Matsuri, na codzień wiszą na scenie.\nTeren sanktuarium jest bardzo rozległy.\nCzynne jest całą dobę, a wstęp nic nie kosztuje. Warto wybrać się późno wieczorem, kiedy nie ma już turystów i można na spokojnie chłonąć klimat tego miejsca.\nByliśmy po północy i właściwie to nie spotkaliśmy żywego ducha.\nPoza jedną osobą, która akurat przyszła pomodlić się o tak później porze.\nChōzubachi - miejsce gdzie należy się rytualnie oczyścić, przemywając wodą ręce i usta.\nOmikuji zawieszone na gałązkach - warto o tym pamiętać, zwłaszcza gdy wróżba okaże się niefortunna i trzeba zniwelować jej działanie.\nNo i samo dzwonienie też nie jest dla zabawy, choć często korciło mnie by pociągnąć za sznurek i usłyszeć jaki tym razem rozlegnie się dźwięk. Pamiętajcie przy tym o pokłonach, klaskaniu i jeszcze paru innych zasadach.\nKami, czyli japońskie bóstwa są na ogół łaskawe dla nie znającego wszystkich zwyczajów turysty - ważne, by po przekroczeniu bram Torii, po prostu zachowywać się z szacunkiem, a wszystko powinno być OK :)\nLatarnie. Te stare, kamienne, które zapala się już chyba tylko przy specjalnych okazjach, oraz nowsze, co rozświetlały nam drogę.\nYasaka Shrine odwiedzili też bohaterowie anime "Tsuki ga Kirei" (w 4 odcinku poświęconym wycieczce do Kioto).\nOraz bohaterki "Citrus" w odcinku 11 (za dnia) i 12 (w nocy).\nLedwo opuściliśmy teren Yasaka Shrine, a czekała już kolejna przygoda.\nSłyszałem, że Maruyama Koen, to piękny park słynący z kwitnących wiśni - niestety na hanami było o jakieś dwa miesiące za późno.\nKuba poszedł szukać sklepu, a mnie jakaś nieznana, tajemnicza siła skłoniła do wejścia do parku...\nNagle ktoś podbiegł - Duch? Kot?\nZ całą pewnością. Ale nie taki zwyczajny - spójrzcie na ten nienaturalnie długi ogon. To musiał być bakeneko! Bakeneko należy do rodziny demonicznych yokai ("bake" to po japońsku przemiana, a "neko" to oczywiście kot) i potrafi (podobnie jak np. Tanuki i lisy Kitsune) przybrać ludzki kształt, a nawet mówić ludzkim głosem (choć zapewne tylko po japońsku :)\nJak podaje Wikipedia "Kot może stać się bakeneko na wiele sposobów: może osiągnąć określony wiek, być hodowanym przez określoną liczbę lat, urosnąć do odpowiedniego rozmiaru lub mieć dozwolone noszenie długiego ogona. W ostatnim przypadku ogon rozdwaja się i bakeneko jest nazywany wówczas nekomatą". Nie do końca jest to prawda, bo ponoć zdarzają się bakeneko z rozdwojonym ogonem, które wcale nie są nekomatami. Tylko bakeneko potrafi przybrać ludzki kształt, nekomata nie - za to może chodzić na tylnych łapkach. Poza tym, nekomacie zaczyna rozdzielać się ogon co 10 lat, a gdzieś czytałem, że najpotężniejszy jaki żył miau ich aż 7(!)\nTo są po prostu dwa różne yokai'e - choć oba kocie :)\nOczywiście nie wszystkie bakeneko są złe jak w tej historii o kocie z Nabeshimy, chociaż większość bywa złośliwa. Ale np. w jednej z nadmorskich prefektur, żył sobie pewien kot bakeneko, który zamieniał się w człowieka, tylko dlatego, by uczestniczyć w zawodach sumo :)\nW dawnych czasach, doceniano jak bardzo pożyteczne są kotki, ale były obawy, że zamienią się w bakeneko. Dlatego stosowano praktyki obcinania niektórym kotom ogonów - tak na wszelki wypadek. Na szczęście ich nie zabijano (tak jak w średniowiecznej Europie masowo pozbywano się czarnych kotów), bo w Japonii wierzy się, że zabicie kota sprowadza klątwę na całą rodzinę - i to przez siedem pokoleń! Dlatego nawet jak niechcący, w skutek jakiegoś przypadku, zaniedbania, uśmierci się kota, to aby przebłagać bóstwo, trzeba zrobić coś dobrego - na przykład postawić w tym miejscu (kocią) świątynię... ale to już temat na inną opowieść, bo o Tashirojimie czyli Kociej Wyspie.\nAha, ponoć często bakeneko zostają właśnie rude(!) koty, którym rośnie coraz dłuższy ogon ;)\nW książce "Mitologia Japonii", Jolanta Tubielewicz pisze:\n"Szczególną złośliwość i złą moc przypisuje się kotom bardzo sędziwym, oraz tym z długimi ogonami (...). Ważny jest też kolor kota - najniebezpieczniejsze są podobno koty rude.\nZaraz po nich idą trójkolorowe, chociaż w niektórych rejonach kraju mike-neko (czyli trójkolorowe) traktowane są z dużym szacunkiem i uważane za przyjaciół. Mike, zwłaszcza w osadach rybackich, uważa się za zwierzęta przynoszące szczęście. Białe lub całkiem czarne mniej są biegłe w sztukach magicznych, chociaż czarne posiadają zdolność przepowiadania pogody i dlatego żeglarze lubili mieć je na statkach."\nPrzytacza też japońską opowieść z dreszczykiem:\n"...że jego prawdziwa matka od dawna nie żyje, zgładzona przez rudego przybłędę. Poszczuł rzekomą matkę psami, które ją rozszarpały na sztuki."|\nZe spotkania z rudym bakeneko Koci Podróżnik wyszedł bez szwanku :) Jednak dopiero opuszczając zalesione wzgórze i widząc znajdujący się pod parkiem oświetlony parking, uświadomiłem sobie że znów jestem we współczesnej Japonii. Kuba już czekał, z dopiero co zakupionymi dwoma puszkami zimnego piwka Asahi, coby uzupełnić siły przed wyruszeniem w dalszą, długą drogę :)\nGdy spotkacie jakiegoś kotka w parku i zechcecie go nakarmić, należy (jak to w Japonii) przestrzegać pewnych zasad.\nNie tak daleko od Yasaka Shrine, były kolejne ciekawe i tajemnicze miejsca, jednak gdybyśmy mieli zaglądać do każdej napotkanej po drodze świątyni czy chramu, to do rana byśmy nie doszli do hotelu...\nNocą często wykonuje się ekspresowe remonty ulic.\nTo nic, że o tej porze nie jeździ wiele samochodów, koparki są dobrze widoczne, a teren oświetlony i oznaczony słupkami - zawsze na przedzie i z tyłu, znajduje się pan, który widząc już na horyzoncie nadjeżdżający leniwie samochód, zaczyna energicznie machać oświetlonym wskaźnikiem, informując, że należy ominąć przeszkodę. Ów pracownik, zarabiający pewnie najniższą krajową, z całym szacunkiem (podobne jak wszyscy inni pracownicy w Japonii) wykonuje swój obowiązek, dążąc przy tym do perfekcji.\nKluczyliśmy po wąskich uliczkach, starając się iść mniej więcej w kierunku północno-zachodnim.\nPo prostu wyłączyliśmy google maps - przecież nie ma nic fajniejszego, niż zgubić się w Kioto o trzeciej nad ranem ;) Ale dzięki temu szliśmy takimi oto dróżkami, a pośród domów mijaliśmy co chwila mniejsze lub większe "anonimowe" świątynie. Znane zapewne ludziom mieszkającym w pobliżu, ale ukryte przed wścibskimi (długimi) nosami gaijinów, zapatrzonych jedynie w to co można wyczytać w przewodnikach.\nW kolejnym rozdziale pokażę Wam taką jedną malutką (za to kocią :) świątynię, o której nikt w Polsce wcześniej nie pisał, a i chyba mało kto słyszał - tymczasem natknąłem się na Tanuki! Od razu przypomniała mi się strona tanuki.pl zajmująca się recenzjami mang i anime (ale ocenę 1/10 dla "School Days" to zawsze będę Wam wypominał ;)\nŻarty żartami, ale jeśli nie znacie jeszcze pewnego wybornego filmu animowanego, prosto z legendarnego studia Ghibli, to czym prędzej marsz przed telewizor oglądać "Pom Poko" (polski przekład to "Szopy w natarciu", choć tanuki to nie do końca jest szop). Piękne kino z ważnym przesłaniem, do tego jakże aktualny dziś temat. Ten film obowiązkowo powinno się pokazywać każdemu ministrowi ochrony środowiska, bo niektórzy, pomimo powierzonej im funkcji, mają wyraźne problemy ze zrozumieniem na czym taka ochrona środowiska polega...\nJeśli jednak następny będzie miau jaja jak u Tanuki, a rozumek większy od zwykłej szyszki, to wszystko powinno być dobrze ;)\nJeszcze chwilka na krótkie podziwianie księżyca świecącego nad rzeką Kamo.\nNiedługo potem dotarliśmy wreszcie do ryokanu i położyliśmy się na te kilka krótkich godzin spać, pomimo moich sugestii by kupić sake i iść na górę Inari oglądać wschód słońca ;)\nAutor: Miauchaś o 15:34\nŁukasz Dziatkiewicz 8 kwietnia 2017 11:35\nWarto było poczekać na kolejny wpis / rozdział!\nLeland 23 kwietnia 2017 13:54\nNie ma to jak nocne wędrówki, co za klimat! A z następnej wyprawy powinieneś przemycić jakiegoś potężnego bakeneko i napuścić go na wiadomego ministra...


Autonarratywa psychologiczna Zenona - PINEZKA\nNa pomysł napisania książki o samotności Zenon nie wpadł tak sobie z dnia na dzień. Właściwie na pomysł napisania książki nie wpadł w ogóle, a skrypt, który teraz wymagał już tylko dopisania pierwszego zdania i kilku stron podążającego za nim rozdziału, zrodził się jakby samoistnie. Samotność, której doświadczał już przynajmniej dziesięć lat i która tak bardzo mu doskwierała, powodowała permanentny dyskomfort psychiczny i musiała go w końcu doprowadzić do decyzji o podjęciu pewnego rodzaju terapii. Właśnie w starannie zapisanej autonarratywie widział zbawienie, którego nie mógł doświadczyć u żadnego psychologa, z prostego względu – zanim znalazł dobrego psychologa i zdążył się do niego przyzwyczaić, zmuszony był przenosić się w inne miejsce. Dlatego nigdy nie udało mu się dokończyć czy nawet podjąć na dobre żadnej terapii, do czego naprawdę starał się dążyć. Leczenie się przestało być proste, a świat pojmowalny.\nTrudności ze znalezieniem psychologa wynikały po części z tego samego, z czego wynikała też i samotność Zenona, i właściwie z czego wynikało ostatnio wszystko, co Zenona. Przenoszenie się z miejsca na miejsce nie było przecież fanaberią, a życiową koniecznością, która, choć z początku była nawet zabawna i podatna na dorabianie pozytywnych teorii (np. że im więcej miejsc się odwiedzi, tym więcej ciekawych ludzi się pozna), od dłuższego już czasu zaczęła poważnie Zenonowi doskwierać.\nZenon, jak wielu, jeśli nie wszyscy, padł ofiarą nieodwracalnych przemian w zasadach kontraktowania do pracy, przez co zamiast ciepłej posadki w nigdy nieplajtującej firmie, jedyne, co udało mu się znaleźć, to wieczna tułaczka po całym kraju z kontraktu na kontrakt, czasem jedno-, czasem dwuletni. W związku z może powoli, ale jednak stanowczo rosnącymi kosztami zatrudnienia pracowników, przez co pracodawcy musieli odprowadzać do kasy państwa coraz to większe miesięczne opłaty na coraz to nieefektywniej funkcjonujące systemy zabezpieczeń pracowników, kwoty, które przekazywane były do kasy państwa i na pochodne fundusze, powoli zaczęły przewyższać same wypłaty dla pracowników i powodować kompletną nieopłacalność zatrudniania. W podobnych okolicznościach pracownicy przyjmowani byli do pracy na okres próbny, po którym podpisywano z nimi tymczasowy kontrakt, a po nim następny. Kontraktów można było podpisać tylko tyle, żeby przepracować maksimum dwa lata, po których pracownik przestawał być pracownikiem, a chcąc odzyskać swój uprzywilejowany status, musiał szukać nowego pracodawcy, Bóg wie, w którym tym razem zakątku kraju.\nPracy na rynku nie brakowało, jednak była poważnie rozproszona. Początkowy stres Zenona, że po wygaśnięciu kontraktu nie znajdzie następnego, został wkrótce zastąpiony beztroską wynikającą z pewności, że jakieś zatrudnienie jednak znajdzie, która to beztroska z kolei przerodziła się w wieczną tułaczkę i frustrację tułaczką. Miasta, mieszkania, przyjaciół zmuszony był zmieniać jak rękawiczki i choć starał się grać twardziela, każde następne rozstanie z otoczeniem przeżywał coraz gorzej. Po kilku latach podjął starania o dobrego psychologa, a po dwóch następnych, podczas których okazało się, że miejsca zamieszkania zmienia szybciej, niż pozwalałoby to na skuteczną kurację u psychologa – o znalezienie alternatywnej drogi uleczenia się. Samouleczenia się.\nNa pomysł terapii przez autonarratywę wpadł sam, ale po skonsultowaniu kilku podręczników nowoczesnej psychologii. Kiedy metoda zaczęła przynosić pewne rezultaty, okazało się też przy okazji, że Zenon stworzył niezwykły kawałek literatury – zapis wszystkiego, co przychodziło mu do głowy, a bywało, że w związku z nabawioną się w międzyczasie poszerzoną percepcją były to rzeczy niebanalne. Jednak obrazem tym Zenon z nikim nie mógł się podzielić. Zenon był wszakże naprawdę samotny. Niezwykły kawałek literatury pozostawał niezwykły póki co wyłącznie dla niego.\nI tutaj właśnie zupełnie nagle Zenon dotrał do sedna dyskomfortu życiowego, którego doświadczał: znaleźć kogoś, z kim mógłby się podzielić autonarratywą, a więc doświadczeniem samotności, oznaczało prawdopodobnie wyleczenie się z samotności i wszelkich dołączonych syndromów. Opublikowanie książki jego życia stało się więc sprawą życia i śmierci, bo miało być pomostem pomiędzy samotną duszą Zenona, która nie była w stanie znieść samotności, a światem i ludźmi, których obojga tak bardzo łaknął.


Chińskie władze wykryły siedem nielegalnych dużych banków - Puls Biznesu - pb.pl\nChińskie władze wykryły siedem nielegalnych dużych banków\nopublikowano: 19-12-2006, 12:29\nChińskie władze wykryły siedem dużych nielegalnych banków, które „wyprały” ponad 14 mld juanów (1,75 mld USD). Policja aresztowała 44 osoby. Największy z wykrytych nielegalnych banków „wyprał” ok. 5 mld juanów (630 mln USD). Działał w Szanghaju i pośredniczył finansowo w handlu między 25 największymi miastami w Chinach i Singapurem.\nGIP o kontrolach w placówkach handlowych\nMenedżer Dudka: rozmawiamy tylko z Liverpoolem\nŚwiat / Chińskie władze wykryły siedem nielegalnych dużych banków


Głównym zadaniem piekarza jest wyprodukowanie pieczywa, które jest podstawowym produktem spożywczym. Oprócz chleba odznaczającego się walorami, których brak innym artykułom spożywczym, prawie każda piekarnia produkuje także galanterię piekarską, jak np.: rogale, chałki, babeczki czy słodkie bułki drożdżowe. Obecnie asortyment wielu liczących się piekarni sięga blisko 200 pozycji i na półkach obok tradycyjnego pieczywa mieszanego, pszennego czy żytniego pojawiają się pity, ciabatty, chlebki śródziemnomorskie, a także chleby Inków, szkockie czy irlandzkie.\nDo najbardziej charakterystycznych zajęć wykonywanych przez piekarza należy przygotowanie surowców do produkcji. Obejmuje ono takie czynności: jak: przygotowanie mąki, wody, wytworzenie zawiesiny drożdży, wytworzenie roztworów soli i cukru oraz emulsji tłuszczu.\nDopiero po tych czynnościach może być prowadzony rozrost ciasta, a następnie jego dzielenie i kształtowanie. Kolejne czynności wykonywane przez piekarza obejmują nadzór nad rozrostem końcowym ciasta oraz jego wypiek. Wymienione zadania wchodzą w zakres typowych dla piekarza obowiązków. Oprócz tego, każdy z nich może spotkać się z obowiązkami specyficznymi tzn., gdy piekarnia specjalizuje się w produkcji różnego rodzaju pieczywa np. pszennego, żytniego, razowego, galanterii piekarniczej czy pieczywa półcukierniczego. W takim przypadku obowiązkiem piekarza jest zapoznanie się z technologią (recepturami) produkcji poszczególnych rodzajów pieczywa i przestrzeganie ich.\nPraktycznie na każdym etapie produkcji pieczywa piekarz musi dokonywać oceny, bo tylko wtedy można mówić o udanym wypieku. Początek stanowi ocena surowców, z jakich będzie wypiekane pieczywo, a w następnej kolejności ocenie podlegają wszystkie fazy fermentacji ciasta i procesu wypieku. Dzisiaj piekarz to nie tylko sprawne ręce, ale i obycie techniczne, bo chociaż w piekarniach nadzór nad sprawnością urządzeń sprawują mechanicy to jednak drobne naprawy sprzętów w wielu piekarniach należą również do obowiązków piekarza podobnie jak dbałość o czystość. I to nie tylko pomieszczeń produkcyjnych i magazynów, ale i sprzętu wykorzystywanego w pracy, jak np. dzieży, koszyków czy foremek.\nOsoba zatrudniona na stanowisku piekarza jest obowiązana do zaznajomienia się i przestrzegania instrukcji z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciwpożarowych.\nPiekarz produkując pieczywo w swojej pracy obsługuje różne maszyny i urządzenia takie jak: mieszarki do ciasta, dzielarko-zaokrąglarki, zaokrąglarki do chleba, dozowniki/mieszacze do wody, schładzacze do wody, wałkownice do ciasta, krajalnice, rogalikarki, dzielarki do chleba oraz różnego rodzaju piece piekarskie. Od tego jak duża jest piekarnia, a także, jaki jest jej stopień mechanizacji i automatyzacji zależy stopień trudności obsługi urządzeń. Dobry piekarz powinien na bieżąco śledzić nowoczesne technologie i radzić sobie z obsługą coraz to nowszych maszyn i urządzeń.\nUnowocześnianie technologii wymusza na piekarzach konieczność uczenia się i poznawania nowych czynności, a także nowych składników używanych do produkcji, bo dzisiejszy konsument jest coraz bardziej wymagający. A jeśli wyprodukowane pieczywo okaże się wadliwe, to piekarz musi się liczyć z tym, że to właśnie do niego będzie należeć zagospodarowanie tego pieczywa.\nBez dobrej współpracy piekarzy na poszczególnych stanowiskach trudno mówić o smacznym, dobrze upieczonym i pozbawionym wad chlebie, bo jak nigdzie indziej ich zaniedbania będą nie tylko widoczne, ale i odczuwalne.\nIlość odsłon: 516936508


Zarabianie w Internecie | Zarabianie w Internecie - Part 2\nWraz z popularyzacją komputerów wzrosła liczba ludzi, którzy szukają sposobów na to, by wykorzystać najnowszą technologię. Bardziej pomysłowi mają plan, jak nie wychodząc z domu zarobić na tyle dużo, by móc utrzymać siebie i rodzinę. Wytrwałym z całą pewnością się to udaje. Będąc specjalistą w dziedzinie mody lub pomysłowym fotografem można założyć blog tematyczny, który po pewnym czasie zacznie przynosić zyski. Przy takiej formie działalności najważniejsze jest regularne zamieszczanie wpisów na swojej stronie, a także promowanie się na innych blogach. Zdobywając stałych czytelników, można się przekonać, że z czasem zarabianie w internecie okaże się proste jak bułka z masłem. Wielce prawdopodobne, że zyski przekroczą wysokość pensji, którą zarabiało się, pracując w biurze od rana do wieczora. Warto zatem rozważyć taką formę pracy, bo być może okaże się ona wymarzoną posadą, a dodatkowo motywacją do dalszych działań w obranym kierunku. Zyska się wtedy dodatkowy czas dla siebie i bliskich.\nDuże zamieszanie tworzą ci, którzy piszą po prostu o pracy w Internecie, nie rozróżniając wielkich, internetowych przedsięwzięć i prostych, pojedynczych zleceń. Internet daje mnóstwo możliwości, z czego jedne mogą posłużyć jako zwyczajne dorobienie do pensji, a drugie mogą wręcz zrewolucjonizować nasze życie zawodowe. Oczywiście pozostaje pytanie – co wybrać? Czy lepszy będzie dla nas wielki biznes online, czy może jakieś proste zadania realizowane jako freelancer? Tu wszystko zależy od nas samych.\nZarabianie w Internecie, które polega na prowadzeniu własnej, internetowej firmy, to duże i trudne wyzwanie. Pomijając już wszystkie formalności w Urzędach, musimy zadbać o księgowość (i często jest to księgowość internetowa, którą należy prowadzić samodzielnie!), wirtualne biuro, profesjonalną kampanię reklamową. Warto postawić sobie więc pytanie, czy jesteśmy to w stanie udźwignąć? Może lepiej być freelancerem i jedynie przyjmować zlecenia? W wielu przypadkach na pewno będzie to bardziej adekwatne.\nO pracy online powstało już mnóstwo mitów. Jedni wychwalają ją pod niebiosa, sprawiając wrażenie, że praca tradycyjna jest archaiczna i nie może się równać z pracą internetową pod żadnym względem. Inni natomiast dyskredytują pracę internetową i wskazują (często w sposób przesadzony) na niskie stawki z nią związane. Prawda leży jednak po środku, a więc praca internetowa nie jest ani idealna, ani beznadziejna – po prostu ma swoje zalety i wady.\nCzego powinien szukać początkujący? Najlepiej czegoś prostego, bo gdy weźmie się od razu za budowanie biznesu online, może się szybko zniechęcić. Gdy natomiast np. napisze kilka prostych tekstów reklamowych, zobaczy, czy taka forma zarobku jest dla niego adekwatna. Bo nie każdemu musi przecież odpowiadać siedzenie w domu, nie każdy ma do tego warunki itd. Podsumowując, o tym, czy zarabianie w Internecie jest czymś dla nas, przekonamy się dopiero, gdy podejmiemy się takiej formy zdobywania pieniędzy – czym innym jest bowiem teoria, a czym innym praktyka.\nPożyczka hipoteczna – na jakich warunkach\n8 czerwca 2013 Biznes dla najlepszych, Biznes i Ty, Biznes w Twoim domu, Konta bankowe, Kredyty, Zarabianie w Internecie\nW naszym kraju każdego roku jest udzielanych kilkadziesiąt tysięcy kredytów hipotecznych, a więc służących do zakupu różnego rodzaju nieruchomości, są to generalnie domy, mieszkania, czasami działki budowlane, ilość udzielanych tego rodzaju kredytów jest zależna od wielu czynników, a więc miedzy innymi od koniunktury na rynku, cen mieszkań czy domów, zaleceń wydawanych przez Komisję Nadzoru Finansowego. Jest też na naszym rynku produkt bardzo podobny w nazwie, jednak różniący się de facto od kredytu hipotecznego – jest to tak zwana pożyczka hipoteczna lub kredyt pod hipotekę. Cecha wspólna obu produktów jest właściwie tylko to, że zabezpieczeniem w obu przypadkach jest nieruchomość, poprzez wpisanie do jej hipoteki, że nieruchomość zostaje obciążona zobowiązaniem finansowym ciążącym na jej właścicielu czy właścicielach. Pożyczka hipoteczna to rodzaj kredytu gotówkowego, gdzie głównym zabezpieczeniem jest właśnie hipoteka – bardzo często jest wykorzystywana w celu przeprowadzenia remontu, odnowienia danej nieruchomości, chociaż nie jest to reguła, bowiem kredytobiorca otrzymane pieniądze może spożytkować w zasadzie na dowolny cel. Jest to produkt kredytowy dość korzystny dla wnioskodawcy, bowiem oprocentowanie pożyczki, a więc koszty, jakie ona powoduje, są generalnie dużo niższe niż koszt tradycyjnego kredytu gotówkowego o takiej samej wysokości.\nCzy warto wziąć kredyt studencki\nPolska szczyci się tym, że mamy bardzo wysoki odsetek osób posiadających wyższe wykształcenie – co roku mury wyższych uczelni rożnego rodzaju opuszcza około jednego miliona absolwentów. Jednak nie wszystkich młodych ludzi stać na to, aby studiować – wiążą się z tym przecież ogromne koszty. Aby dać młodym, ambitnym ludziom taka szanse, przed kilkunastu laty na naszym rynku usług finansowych pojawił się produkt zwany kredytem studenckim. Jest to bardzo specyficzny rodzaj kredytu, bowiem – w odróżnieniu od wszystkich innych – nie jest on wypłacany studentowi od razu, lecz w miesięcznych ratach – przez cały okres kontynuowania studiów, jednak nie dłużej, niż przez okres 5 lat, czyli przez 50 miesięcy (rocznie student otrzymuje 10 wypłat, obecnie wysokość takich rat to 600 złotych każda). Wzięcie kredytu studenckiego jest bardzo korzystna oferta, z uwagi na kilka czynników, głównym z nich jest wysokość oprocentowania. Jest ono bardzo niskie, uzależnione od poziomu stóp procentowych ustalanych przez Radę Polityki Pieniężnej, a że obecnie stopy procentowe są na historycznie niskich poziomach ta tendencja będzie się utrzymywała, to i oprocentowanie kredytów studenckich jest obecnie szalenie atrakcyjne. Inne korzystne elementy kredytu studenckiego to brak konieczności jego spłaty od razu po zakończeniu studiów – kredytobiorcy daje się 2 letni okres czasu na znalezienie pacy i osiągniecie dochodów umożliwiających swobodna spłatę kredytu – oraz to, że jest on spłacany przez okres dwukrotnie dłuższy niż całkowity czas jego pobierania.


przygotowujace - Nexto - ebooki, audiobooki, prasa, książki, muzyka, filmy, zabawki. Publikacje elektroniczne w formacie dla Kindle mobi, PocketBook epub a także pdf i mp3\nTesty przygotowujące do egzaminu z kwalifikacji A.32 Organizacja i monitorowanie przepływu zasobów i informacji w jednostkach organizacyjnych – książka\nTesty przygotowujące do egzaminu z kwalifikacji A.36 – książka\nTesty przygotowujące do egzaminu z kwalifikacji AU.30 (A.27). Organizacja i prowadzenie kampanii reklamowej – książka\nTesty przygotowujące do egzaminu z kwalifikacji AU.31 Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów – książka\nZbiór zadań testowych i praktycznych przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji AU.31. Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów; typ szkoły: technikum; 320 zadań testowych i 8 zadań praktycznych Zbiór zawiera 8 zestawów przygotowujących do egzaminu potwierdzającego kwalifikację AU.31. Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów. Każdy zestaw zawiera 40 zadań testowych...\nKotki Koloruję i rysuję po śladzie – książka


Rzeczywistość i prawda | Krystyna Sai Kręt (Szlosek)\n„… A Bóg rzekł do Mojżesza: <<JESTEM, KTÓRY JESTEM>>. I dodał: <<Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was>>.” (Wj 3,14)\n„… Postanowiłem, więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chetyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód…” (Wj 3,17)\nWszystkie historie w życiu człowieka na Ziemi są wielkim symbolem. Historia Mojżesza wyprowadzającego cały naród do ziemi obiecanej jest wielką metaforą, która ma miejsce właśnie dzisiaj. Inkarnacja Jezusa jest jednym wielkim punktem tego procesu. Przyszedł na świat jako Avatar „wziął nasze grzechy” (karmę całego świata) i transmutuje te energie w czyste światło. Kto zrozumie Jego nauki i podąży Jego drogą zmieni w jednym życiu swoją karmę na czyste światło. Przez Jezusa odkupienie (grzechów) będzie możliwe nasze wniebowstąpienie.\n1. Zrozumienie gęstości formy trójwymiarowej i lżejszej formy czterowymiarowej.\nSpirytualne wniebowstąpienie – wyzwolenie duszy poprzez uwolnienie się od ciała fizycznego. Każda dusza, która z sukcesem się budzi, wznosi się i rozumie jak powinna wejść w spirytualne wniebowstąpienie. Jak powinna postępować, aby po śmierci wstąpić do „Nieba.”\nFizyczne wniebowstąpienie – jest to zdolność zabierania ciała w wyższą rzeczywistość. Ten proces zazwyczaj odbywa się przy zamykaniu się wielkiego cyklu co 26.000 lat.\nZa każdym razem kiedy kończył się Wielki Cykl – 26.000 lat, zawsze było selekcjonowane kilka dusz, które masterowały fizyczne, emocjonalne, mentalne i spirytualne wartości we wszystkich swoich życiach i były przeniesione w wyższą rzeczywistość. W obecnym czasie będzie miało miejsce większe wniebowstąpienie, około 20 milionów, nie tylko spirytualnie, ale również poprzez fizyczne wejście, zabranie ze sobą ciała fizycznego.\nThis entry was posted on Kwiecień 28, 2017, in AKTUALNOŚCI. Bookmark the permalink.\tDodaj komentarz\nModlitwa na podniesienie wiary we własne siły i możliwości →