Miracle is another name for hardwork : Trainee - 3\nPoczątkowo Fan ogłuszyła otaczająca ją z każdej strony kakofonia. Klubowe pomieszczenia wyglądały z reguły na dość ciasne, jednak to zdecydowanie do nich nie należało. Po podłodze kłębił się kolorowy dym, a w powietrzu unosił się zapach spoconych ciał. Wraz z dziewczynami usiadły w miejscach wyznaczonych przy największym stole, obok prezesa i reszty ekipy choreografów i stylistów. Pozostałe stoły w pobliżu zajęli inni podopieczni wytwórni, pogrupowani zespołami. Wszystko to było dokładnie zaaranżowane. W pewnym momencie muzyka ucichła, a światło jednego z reflektorów padało dokładnie na prezesa Yoon. Kelnerki krzątały się po pomieszczeniu, roznosząc butelki z szampanem i przekąski. Mężczyzna wstał i podniósł do góry kieliszek z szampanem. Fan rozejrzała się po pomieszczeniu i napotkała wzrokiem miłe spojrzenie Amber. Z zamyślenia wyrwał ją prezes Yoon, który odchrząknął głośno. Fan postanowiła przykleić na twarz jeden ze swoim uśmiechów.\n-Kochani, proszę o uwagę – zwrócił się do wszystkich w pomieszczeniu – Niektórzy z was już je znają – spojrzał na Sehun’a, Luhan’a i Kai’a, którzy nagle wydali się bardzo zakłopotani. Tao nawet na niego nie patrzył – ale teraz nadszedł czas, bym przedstawił je oficjalnie, oto 4Liars!\nKieliszki z szampanem uniosły się, a wszyscy w pomieszczeniu wznieśli toast na cześć dziewcząt.\nFan i HyeMin stały przy barze, sącząc kolejnego drinka. Co jakiś czas przemycały po szklance dla Iny, która wciąż była niepełnoletnia. Dziewczyna chyba za bardzo lubiła pić. EunSoo trzymała się od alkoholu z daleka, dzięki czemu liderka nie musiała się o nią martwić. Dziewczyny opierały się plecami o czarny, połyskujący blat. Fan głośno wypuściła powietrze z ust.\n-Jeśli Ina znowu się upije, ty trzymasz jej włosy. Nigdy więcej tego nie zrobię – rzuciła HyeMin.\n- Tym razem się nie upije. Zaufaj mi – Fan puściła jej oko -właściwie… stoimy tu już dobrą godzinę. Chodź się zabawić, przecież umiesz tańczyć!\n-Nienawidzę klubów –odparła HyeMin i trzymając piwo, znużona upiła spory łyk.\nFan złapała ją za rękę i obie wybiegły na parkiet. W wysokich obcasach nie było to łatwe zdanie, jednak dziewczyny bardzo szybko odnalazły rytm i zaczęły się dobrze bawić. Nie wiedziały, czy jest to kwestią wypitego alkoholu, ale naprawdę im się spodobało. Woń spoconych ciał wisiała w powietrzu, jednak nikt nie zwracał na to uwagi. Fan wpadła z trans, z którego bardzo trudno było się wydostać. Odczuwała muzykę każdą komórką swojego ciała. Jej przyjaciółka wciąż była spięta, lecz niedługo później udzielił jej się zabawowy nastrój liderki. Dziewczyny tańczyły to obok siebie, to w parze, to znów dalej od siebie, wciąż wymyślając nowe, szalone choreografie. Gdy ponownie skierowały się w stronę baru, by trochę odsapnąć, ktoś dotknął ramienia Fan. Za dziewczynami stali DongHae i EunHyuk. Idole z Super Junior byli kompletnie napruci.\n-Dobrze się bawiłyście – zaczął Donghae – może chciałybyście wyskoczyć z nami na drinka i zobaczyć jak wygląda prawdziwa impreza? – po jego głosie słychać było, że nie powinien więcej pić.\n-Hm.. chyba nie, ale dziękujemy za zaproszenie –Fan uśmiechnęła się do bruneta.\n-Twoja koleżanka też nie da się skusić? – EunHyuk objął HyeMin ramieniem, a dziewczynę przeszedł dreszcz strachu. Bała się pijanych mężczyzn, byli nieobliczalni.\n-Chyba jednak nie – odpowiedziała niepewnie w stronę blondyna.\nChłopcy z Super Junior byli bardzo przystojni, jednak dużo starsi od nich, a dziewczyny nie tak wyobrażały sobie ich zachowanie. W pewnym momencie Fan poczuła, jak ktoś dotyka jej dłoni, i opiekuńczym gestem odciąga ją od pijanego DongHae. Zanim zdążyła cokolwiek zauważyć, znalazła się przed klubem, wraz ze swoim wybawcą. Wciąż nie widziała twarzy bruneta.\n-Dziękuję, ale dałabym sobie z nimi radę – powiedziała lekko zadziornie.\n-Nie wątpię, jednak ratowanie pięknych dam w opresji uznaję za punkt honoru – odpowiedział brunet posyłając jej czarujący uśmiech.\nDopiero, gdy mężczyzna odwrócił się w jej stronę, Fan była w stanie go rozpoznać. Niewiele wyższy od niej, dobrze zbudowany, o silnych i pięknych dłoniach.\n-JONGHYUN! – krzyknęła, po czym zakryła usta dłońmi.\nStał przed nią. On. Jej pierwsza, ogromna, niespełniona miłość. Miała go teraz przez sobą. Jezu.\n-Gdzie jest fan? – spytała HyeMin młodszego chłopaka, któremu udało się odciągnąć ją od EunHyuk’a.\n-Spokojnie, JongHyun z nią wyszedł – odpowiedział z uśmiechem. Znacznie przewyższał ją wzrostem, więc nie była w stanie dostrzec jego twarzy.\nJONGHYUN. Przecież Fan szalała na jego punkcie. HyeMin nie znała jej długo, jednak zdążyła kilkukrotnie zauważyć zadołowanie na spodzie portfela zdjęcie członka SHINee.\n-Komu właściwie zawdzięczam uratowanie mnie? –spytała HyeMin, lekko się przy tym uśmiechając.\n-Naprawdę nie wiesz? –odpowiedział pytaniem na pytanie chłopak.\nHyeMin pokręciła głową. Naprawdę nie była w stanie dostrzec jego twarzy. Chłopak pstryknął palcami i wybiegł na parkiet. W przeciwieństwie do swojej przyjaciółki, HyeMin i jej wybawca wciąż znajdowali się we wnętrzu klubu. Czarnowłosa dziewczyna miała dobry widok, na wciąż stojących przy barze Donghae i EunHyuk’a. Chłopak zaczął poruszać się po parkiecie niezwykle szybkimi, przerywanymi ruchami. Znała ten styl tańca aż za dobrze. Popping. JEZUS MARIA, TO BYŁ TAEMIN.\nIna i EunSoo siedziały na jednej z klubowych kanap. Brunetka leżała leniwie na oparciu, popijając drinka, którego wcześniej nielegalnie przemyciła dla niej Fan. EunSoo pisała coś na telefonie, zupełnie pochłonięta ową czynnością. Z mieszaniny dźwięków i świateł wyłoniły się dwie wysokie postaci, które usiadły obok dziewczyn. Byli to Tao i Kai. Ina jeszcze nie zwróciła dziś na nich uwagi, jednak wyglądali oszałamiająco. Tao miał na sobie czarne, postrzępione spodnie i sportowe buty na kostkę, a całości dopełniała ciemna koszulka bez rękawów z białym nadrukiem „WOLF”. Kai ubrany był w szarą bokserkę i czarnego full cap’a, z daszkiem przekręconym do tyłu. Atrakcyjny efekt wzmagały brązowe buty, ciemne spodnie i koszula przewiązana w pasie.\n-Widziałyście może Fan? – spytał Kai uśmiechając się czarująco.\n-Ee-ee – Eunsoo pokręciła głową, nie odrywając wzroku od klawiatury telefonu.\n-Razem z HyeMin poszły z jakimiś dwoma chłopakami – uściśliła Ina, sącząc powoli zawartość swojej szklanki.\n-Z dwoma chłopakami? – Kai uniósł brwi – chyba się spóźniłem – dodał w zamyśleniu.\n-HyeMin chyba wciąż jest w klubie. Nie widziałam, żeby wychodziła – dodała EunSoo.\nZanim zdążyli się zorientować, Tao zerwał się z miejsca i zniknął w ciemnościach.\n-A temu co się stało? – spytała Ina, unosząc lekko brwi.\n-Naprawdę nie wiesz? – zaśmiał się Kai – nieważne, wiecie co z Fan?\n-Powinna być przed klubem.\n-Dziękuję – Kai ukłonił się czarująco, po czym wstał z miejsca i ruszył w stronę wyjścia.\n-Szczęściary – mruknęła Ina – dwie najlepsze partie w EXO…\n-Yhym – mruknęła EunSoo nie odrywając wzroku od telefonu.\n-Z kim właściwie tak piszesz?\n-T-to ty też masz chłopaka?\nIna spuściła głowę w teatralnym geście. Świetnie, tylko ona została sama. Aish, pomyślała, po czym upiła dużego łyka wódki z colą.\nKai badał wzrokiem otoczenie. Wybiegł przed lokal tak szybko, iż nie zauważył nawet, jak zimno jest na zewnątrz. Nic dziwnego, była późna jesień, a drzewa gubiły ostatnie liście. Wieczory były coraz chłodniejsze. Biegnąc koło szatni, zauważył na wieszaku połyskującą skórę Fan. Nie wzięła ze sobą kurtki. Będzie jej zimno? Na pewno jest jej zimno. Z kim do cholery ona teraz jest? Chłopak rozglądał się nerwowo i miał już wołać jej imię, gdy usłyszał perlisty śmiech dziewczyny. Wciąż stąpał po ziemi pewnie, jednak jego kroki zdradzały coraz więcej rozdzierających serce chłopaka emocji. Szedł za głosem, aż w końcu dotarł do niewielkiego ogródka, znajdującego się za klubem. Stał tam grill przeznaczony na letnie imprezy, a wokół niego porozstawiane były stoliki i ławki. Kai dostrzegł przy jednym z nich Fan, która siedziała przykryta czyimś płaszczem. Jej oczy lśniły jasno, a dziewczyna uśmiechała się, spijając każde słowo z ust rozmówcy. Nigdy na nikogo tak nie patrzyła. Kai poczuł ostry ból w klatce piersiowej, lecz ruszył zdecydowanym krokiem do przodu. Gdy szedł do stolika, jego dłonie mimowolnie zacisnęły się w pięści, a on gotów był poddać się najgorszym emocjom.\n-Kai! – dostrzegła go Fan – Co tutaj robisz? Właśnie rozmawiałam z…\n-Witaj Jongin! – mężczyzna odwrócił się machając mu dłonią.\nJongHyun. Najlepszy przyjaciel Kai’a. Wiedział o wszystkim. Kai zawsze zwierzał mu się w trudnych chwilach. Zachowywali się jak bracia. Pomimo ciągłych sprzeczek i przekomarzań mogli na siebie liczyć. Kai zacisnął zęby i złapał Fan za rękę.\n-Rozmowa skończona – warknął w kierunku przyjaciela i trzymając Fan za rękę ruszył przed siebie.\n-Idioto, co robisz?! – krzyczała Fan, usiłując wyrwać dłoń z jego uścisku – Kai, cholera jasna, zwariowałeś już do reszty? A ja głupia myślałam, że to Tao jest nieokrzesanym wariatem!\nGdy w końcu udało jej się uwolnić dłoń, stali przed lokalem. Chłopak utkwił w niej wzrok. Oddychając szybko, wypuszczał z ust białe obłoki pary, które znikały w mroku nocy równie szybko, jak się pojawiały. Rozjuszona Fan miała w oczach łzy. Podniosła dłoń, chcąc spoliczkować Kai’a, jednak chłopak powstrzymał ją. Ponownie złapał jej dłoń, po czym przyciągnął dziewczynę do siebie, mocno ją obejmując. Fan zaczęła uderzać pięściami o jego plecy, jednak po chwili przestała. Chłopak oparł głowę na jej ramieniu, a ona poczuła się kompletnie bezradna. Co właściwie teraz czuła?\nTao rozglądał się po klubie. Uwielbiał ciemność, jednak tym razem stała ona jedynie na drodze do odnalezienia jej, była kolejną przeszkodą. Co za kretynka, pomyślał. Nie dość, że prawie podejrzewano ją o romans z instruktorem, teraz zniknęła z jakimś kolesiem. Czy ja muszę się tutaj o wszystko troszczyć? Chłopak kopnął znajdującą się pod jego stopami puszkę po piwie. Przeczesał włosy dłonią i wydał z siebie niski, gardłowy dźwięk. Dlaczego właściwie się przejmował? Dlaczego czuł, że stanie się coś złego, jeśli jej nie znajdzie? Nagle ją zauważył. Siedziała na jednym z krzeseł przy barze. Była uśmiechnięta i klaskała z oczami utkwionymi w smukłej postaci, poruszającej się zwinnie po parkiecie. Nie musiał długo zastanawiać się, kto w SM jest prawdziwym królem parkietu. Chłopak był nawet lepszy od Kai’a. Taemin podszedł do HyeMin po czym zmierzwił jej włosy w przyjacielskim geście. Chciałeś dobrze, a wyszło jak zwykle, przemówił głos w głowie ZiTao. Dlaczego myślałeś, że może będzie cię potrzebowała? Nie dzisiaj kolego, jesteś zwyczajnym idiotą. Tao zacisnął usta w wąską kreskę i rzucił ostatnie spojrzenie na rozjarzone, błyszczące, błękitne oczy HyeMin. Był naprawdę zirytowany. Włożył ręce do kieszeni, i stąpając mocno po drgającej od głośnej muzyki podłodze, ruszył w kierunku toalety. Przemył twarz nad umywalką, po czym spojrzał w lustro. Obraz, który zobaczył, był doprawdy nędzny. Pozornie przystojny chłopak, którego twarz wyrażała wiele zmęczenia. Podkrążone oczy, szerokie ramiona. Wszystko to mogłoby wydawać się pozornie pociągające, jednak nie dla niej. Zaśmiał się sobie w twarz, ze wzrokiem wciąż utkwionym, w żałosnym chłopaku, który spoglądał na niego z lustra. Myślałeś, że możesz przestać? Wyjął z kieszeni malutką strzykawkę, poklepując się po skórze oznaczonej widocznymi żyłami.\nHyeMin wciąż się uśmiechała. Taemin potrafił ją rozbawić. Chłopak pląsał wokół niej tanecznym krokiem, a ona zdawała się nie widzieć świata poza nim. W aparycji radosnego maknae z SHINee było coś ujmującego. Był nieśmiały, lecz wszystko taktował z pozornie nienaturalną lekkością. Co ciekawsze, widać było, że nie udawał. Wydawał się beztroski, i to właśnie najbardziej jej imponowało. Chciała oderwać się od wszystkich problemów. Kang Woo, wiecznie niezadowolonego Tao, rodziców, którzy za nią nie tęsknią i własnych kompleksów. Wierzyła, że przy Taemin’ie będzie to możliwe. Chciała w to wierzyć całą sobą.\nFan położyła dłonie na piersi Kai’a, odsuwając go delikatnie od siebie. To był dziwny wieczór. Wiedziała, że jest atrakcyjna, jednak czy Kai musiał reagować w ten sposób? Ona i JongHyun jedynie rozmawiali. Zresztą.. czy Kai coś do niej czuł? Przez większość czasu, który ze sobą spędzali, zachowywali się jak rodzeństwo, zwyczajni kumple. Kumple chodzący na ramen i robiący zawody, kto głośniej beknie.\n-Kai… - zaczęła powoli.\n-Cśś – przerwał jej chłopak, wciąż trzymając głowę na jej ramieniu – zostańmy tak jeszcze chwilę.\n-Dobrze – odpowiedziała cicho\n-Dziękuję – Kai objął ja w pasie i zamknął oczy.\nZitao podniósł nieobecny wzrok znad umywalki. Usatysfakcjonowany uśmiechnął się do siebie przeciągle. Teraz możesz się bawić, pomyślał, po czym wyszedł z łazienki. Jego oczy zbombardowały kolory zdecydowanie bardziej intensywne niż dotychczas, a zmysły chłopaka były wyostrzone i pracowały na zwiększonych obrotach. Dopiero teraz czuł, że może się wyluzować. Był nieobecny, ale lubił to uczucie. Potrząsnął włosami i ruszył tanecznym krokiem na parkiet. Rzucił ostatnie spojrzenie w stronę siedzącej przy barze HyeMin. Wciąż była z Taemin’em. Nie wiedział co robi, jednak w ostatniej chwili postanowił do nich podejść. Chłopak przybrał na twarz nieobecny uśmiech.\n-Witaj kolego – powiedział do Taemin’a, kładąc mu dłoń na ramieniu – widzę, że dobrze się bawisz.\n-Nie lepiej niż ty – uciął maknae, patrząc na zamglony wzrok Zitao.\n-Co masz na myśli? – prawie wybuchnął śmiechem Tao.\n-Myślę, że wiesz – odparował Taemin.\nHyeMin przyglądała się tej scenie z nieskrywanym niepokojem. Nie podobało jej się zachowanie Tao. Czy on naprawdę wziął sobie za punkt honoru, by uprzykrzyć jej życie? Czarnowłosy dostrzegł przeszywające spojrzenie dziewczyny.\n-Gdyby wzrok potrafił zabijać, pewnie już bym nie żył – roześmiał się Tao – Aigoo, jaka ty jesteś urocza – nachylił się, patrząc HyeMin w oczy.\nDziewczyna osłupiała. Wiedziała, że z chłopakiem jest coś nie tak, jednak nie miała pojęcia, co zrobić. Analizowała dokładnie każde możliwe posunięcie, jednak okazało się to niepotrzebne.\n-Masz rację pando, ale nie musisz być tak blisko – Taemin położył dłoń na ramieniu Tao, z powrotem ściągając go do pozycji pionowej.\n-Nie pozwalaj sobie – chłopak zrzucił dłoń maknae ze swojego ramienia.\n-YAH, CO TU SIĘ DZIEJE?! – podbiegły do nich Ina i EunSoo – EunSoo, zawołaj Kai’a! – krzyknęła brunetka.\nJongin odsunął się od Fan, uśmiechając się niepewnie. Chciał jednym spojrzeniem powiedzieć jej wszystko, czego nie potrafił. Może faktycznie źle to rozegrał? Traktował ją jak najlepszego kumpla, nie jak dziewczynę. Po prostu jak innego faceta. Aish, ty kretynie, pomyślał, po czym zmierzwił włosy dłońmi. Widząc ten całkiem zabawny gest, Fan zaśmiała się cicho.\n-No co? –spytał lekko urażony Kai.\nDwójka wymieniła uśmiechy, a całe napięcie, które do tej pory im towarzyszyło, zupełnie zniknęło. Kto przewidziałby, co może się teraz stać, gdyby przed klub nie wybiegła zdenerwowana EunSoo?\n-Kai! – podbiegła do niego zdyszana.\n-Co się stało? – spytali jednocześnie Jongin i Fan, wymieniając ukradkowe spojrzenia.\n-Tao chyba zaraz przyłoży Taemin’owi – odparła żałośnie.\n-Cholera jasna! – Kai delikatnie dotknął dłoni Fan, po czym zniknął na schodach prowadzących w dół.\nChłopak wbiegł do klubu, starając się zlokalizować wzrokiem kumpla. Ten wieczór był naprawdę parszywy. Jeden przyjaciel chciał sprzątnąć mu sprzed nosa dziewczynę, drugi zaraz zostanie uderzony przez jego kumpla z zespołu. Kai dostrzegł jak Tao szykuje się do wymierzenia ciosu. Czas jakby zwolnił, a jedyne na czym skupił się chłopak, było przerażenie na twarzy HyeMin, która zakrywała usta dłońmi. Jongin wkroczył pomiędzy nich, zatrzymując dłoń Tao w ostatnim momencie.\n-Zwariowałeś?! – warknął na czarnowłosego.\n-Nie wtrącaj się.\nKai zorientował się, że tak naprawdę mają przed sobą sporą grupkę gapiów, złożoną z randomowych bywalców klubu. W pierwszym rzędzie stał JongHyun, poklaskując w dłonie.\n-Brawo, Kim Jongin zawsze niezawodny – roześmiał się, po czym odwrócił się na pięcie i odszedł.\nKai zignorował sarkastyczną uwagę, jednak przyjaciel skutecznie zadziałał na jego nerwy. Chłopak złapał Tao za koszulkę i pociągnął za sobą.\n-Wracamy do domu, zanim ktokolwiek zobaczy cię w takim stanie –warknął.\n-Idę z wami – odparła szybko HyeMin, rzucając TaeMin’owi przepraszające spojrzenie.\nZiTao szedł chwiejnym krokiem, potykając się o stopień. Kai zarzucił jego rękę na swoje ramie, nie szczędząc obraźliwych komentarzy pod adresem bruneta.\n-Jesteś pewna, że chcesz iść? – spytał Jongin.\n-Tak – odparła zdecydowanie HyeMin – chyba musze z nim porozmawiać, jak tylko się ocknie.\nTłum gapiów zdążył się już rozejść, lecz Ina wciąż stała w miejscu, obejmując swoje ramiona dłońmi. Z zamyślenia wyrwał ją Luhan, który nagle zmaterializował się bóg wie jeden skąd przy jej boku.\n-We are EXO, we are one? – zacytowała sarkastycznie motto zespołu.\n-No cóż – blondyn wzruszył ramionami – w każdej rodzinie zdarzają się konflikty – wciąż patrzył na jej zmartwioną twarz – nie przejmuj się, poradzą sobie.\nIna przytaknęła, jednak nie byłaby tego taka pewna. HyeMin poszła z nimi, jednak Ina wiedziała coś, z czego nie miał prawa zdawać sobie sprawy Luhan. Widziała swoją koleżankę z zespołu niejednokrotnie płaczącą z powodu przykrych słów, które ZiTao miał w zwyczaju do niej kierować.\n-Ina? – Luhan pomachał jej dłonią przed nosem – ziemia do Iny!\n-Przepraszam, zagapiłam się.\n-Słyszałem, że lubisz piwo. Chodź, kupię ci jedno. W takich sytuacjach zawsze pijemy z chłopakami.\n-Dzięki – uśmiechnęła się radośnie w stronę LuHan’a.\n-Oppa?! Jak To? YAH! – łzy napływały do oczu EunSoo.\nDziewczyna stała samotnie przed lokalem, trzęsąc się z zimna. Ściskała telefon całą siłą swojej delikatnej dłoni, a usta zacisnęła w wąską kreskę.\n-Przepraszam, ale to chyba nie ma sensu. Ja jestem w Stanach, ty tutaj. Zróbmy sobie przerwę – spokojny głos dobiegał z wnętrza słuchawki.\n-Przepraszam EunSoo, to koniec – po drugiej stronie rozległ się sygnał zakończonego połączenia.\nDziewczyna upadła na kolana, nie zważając na to, iż podrze nowe i pewnie warte fortunę rajstopy. Zaczęła szlochać głośno, gdy poczuła, jak ktoś zarzuca ciężką, skórzaną kurtkę na jej zmarznięte ramiona. Stał za nią Sehun, który przyglądał się dziewczynie z kamienną twarzą. Przykucnął przy EunSoo, po czym wyciągnął szczupłą dłoń w jej kierunku. Dziewczyna otarła z policzków łzy.\n-Nie patrz się na mnie – zaczęła – mam rozmazany makijaż.\n-W takiej chwili masz do tego prawo – uśmiechnął się delikatnie. Nigdy nie umiał pocieszać.\nAutor: Nana Herondale o 20:53\npandaholic- 13 listopada 2013 22:07\nKolejny niesamowity rozdział. :) Dziękuję !\nNana Herondale 14 listopada 2013 22:02\nNaff 14 listopada 2013 15:40\nJeeej. Tak wiele dzieje się w tym rozfdziale, że aż namieszało mi się w głowie XD! Zaskoczyłaś mnie tym braniem narkotyków Tao :O. W ogóle to wiesz? Najbardziej polubiłam u ciebie HyeMin ^___^ nie wiem czemu. I szkoda mi EunSoo t.t.\nDziękujeeeeee ~~ HyeMin miała być odzwierciedleniem mnie~.\nRin ♥ LinYoung 14 listopada 2013 21:57\nHahah... ZiTao - narkoman, znów. xD Ten rozdział przyniósł wiele nowych rzeczy, z niecierpliwością czekam na następny. EunSoo singielka, czyżby Sehun wkroczył do akcji? ;> /Rin\nMoja początkowa koncepcja nie zawierała Tao jako narkomana i wciąż nie zawiera ;) to będzie jednorazowy, bardzo szybko zakończony wątek ^^\nKusonoki Akane 16 listopada 2013 14:25\nO jejku, tego to się nie spodziewałam ;) Pozdrawiam\nNana Herondale 18 listopada 2013 11:05\nJeszcze nie raz cię zaskoczę :D\nYui Tamashi 17 listopada 2013 19:11\nAkcja rozwija się coraz ciekawiej. Początkowo trochę nie ogarniałam, bo nie czytałam jeszcze drugiego rozdziału, ale zaraz to nadrobię :)\n,,Nadzieja zarzewiem rewolucji"\nTrainee - 4


Dla naszego Klienta, międzynarodowej organizacji z sektora usługowego o rozproszonej strukturze, poszukuje osoby na stanowisko Kontroler Finansowy/ Starszy Analityk Finansowy. Osoba ta będzie ściśle współpracowała z Zarządem, Finance Managerem oraz zespołami rachunkowości. Będzie wspierała inicjatywy w zakresie efektywność kontroli wewnętrznych w obszarze finansowo-biznesowym i wdrożeń rozwiązań informatycznych.\nMiędzynarodowa organizacja z branży usługowej ulokowana na Mokotowie.\nTerminowość i jakość cyklicznego raportowania grupowego i lokalnego, za ustalenie jego zakres i przebieg\nWspółpracuje z innymi osobami w zespole controllingu, ustala podział prac dotyczących raportowania- zajmuje się najtrudniejszymi przypadkami\nPodjęcie rozbudowy efektywnego procesu raportowania\nPodniesie jakości informacji finansowej na poziomie spółki, identyfikacja słabości organizacji i procesów finansowych, wspieranie usprawnień, nadzór nad procesem analizy informacji finansowych, kontroli P&L\nOdpowiedzialność za raportowanie zarządcze oraz grupowe\nWspieranie zespołu kontrolingu biznesowego\nWsparcie we wdrożeniach systemów i narzędzi informatycznych - BI, ERP, workflow\nDbanie o terminowe raportowanie do Zarządu oraz Grupy\nIdentyfikacja i eliminacja procesów nieefektywnych i niepotrzebnych\nWsparcie unifikacji (zmiany charakteru) informacji dostarczanej przez kontrakty do działu księgowego\nMinimum 5 letnie doświadczenie zawodowe w controllingu na samodzielnym stanowisku związanym z raportowaniem lub 5 letnie doświadczenie w firmie consultingowej\nDoskonałe umiejętności techniczne - osoba o wysokich umiejętnościach analitycznych, zdolności rozumienia i analizy informacji finansowej, wyciągania wniosków, dostrzegania zależności i trendów pomiędzy danymi finansowymi, pozyskiwania danych finansowych ze złożonych plików i systemów - warunek konieczny\nWysoko rozwinięte umiejętności techniczne Excel, mile widziana znajomość SQL i VBA\nPraca w międzynarodowej firmie o ugruntowanej pozycji na rynku, lidera w swojej branży


Cały film Głowa do góry (2004) online - Filmowicze.tv\nOglądaj Głowa do góry (2004) film online\nTytuł oryginalny filmu: House of D\n2004 | Dramat | Komedia\nData dodania: 21/01/2016 08:51\nOpis filmu: Głowa do góry online bez limitu\nAmerykański malarz mieszkający w Paryżu Tom Warshaw nagle zdaje sobie sprawę, że całe życie ucieka przed swoją przeszłością. Postanawia więc wreszcie się z nią zmierzyć. Wraca do Nowego Jorku, by raz jeszcze odkryć miejsce swojego dzieciństwa, ludzi, którzy mieli na niego tak wielki wpływ, przyjaźnie bez których nie byłby tym kim jest i wreszcie samego siebie. Ta podróż pozwala mu na nowo odkryć radość życia i pogodzić się z faktem, że świat nie jest idealny.\nFilm online Głowa do góry z roku 2004 (tytuł oryginalny: House of D). Oglądaj film za darmo bez limitów - na filmowicze.tv oglądasz z takich serwisów jak ekino, cda, zalukaj, vshare, openload itp. Film Głowa do góry online znajduje się w kategoriach: Dramat, Komedia. Film został oceniony przez użytkowników Filmowicze.tv na 4.08 / 6 przez 18 użytkowników. Film Głowa do góry 2004 został oglądnięty 187 razy. Oglądaj film Głowa do góry teraz - z lektorem lub napisami w jakości HD.\nSłowa kluczowe: cały film głowa do góry online, głowa do góry 2004 ekino, głowa do góry cda online, głowa do góry zalukaj, głowa do góry openload, głowa do góry vshare, głowa do góry 2004 z lektorem, głowa do góry z napisami, głowa do góry 2004 po Polsku, głowa do góry 2004 hd.\nPodobne filmy online do Głowa do góry (2004) bez limitu\nFilm House Party: Tonight’s The Night\nFilm Dom z kart\nFilm Dom chłopców\nFilm House of the Rising Sun\nFilm House of Versace\nFilm Prywatka 2\nKomentarze do filmu Głowa do góry 2004 (0)\nPliki filmu Głowa do góry (1)


Marko: Sainz nie powinien gryźć ręki, która karmi - ŚwiatWyścigów.pl\nMarko: Sainz nie powinien gryźć ręki, która karmi\nHelmut Marko ostrzegł Carlosa Sainza Jr przed tym, by nie wypowiadał słów, które mogą zaszkodzić jego dalszej karierze, a raczej skupił się na jeździe, by udowodnić, że zasługuje na swoje miejsce.\nW czwartek Sainz Jr stwierdził, że jego celem jest znalezienie się w zespole Red Bull Racing, a ze względu na to, że w najbliższej przyszłości raczej nie dojdzie do roszady zawodników w ekipie z Milton Keynes, Hiszpan stwierdził, że jest gotowy, by szukać swojej szansy w innej stajni. Sainz Jr obecnie rywalizuje już trzeci sezon w Toro Rosso, zaś szef Red Bulla Christian Horner powiedział dziś, że nie ma wątpliwości co do tego, że kierowca pozostanie w obecnej ekipie.\n„Wykorzystaliśmy jego opcję, więc obowiązuje go kontrakt. Mamy możliwość zatrzymania go w przyszłym roku i w następnym, więc będzie on w Toro Rosso w przyszłym sezonie” – powiedział Horner w rozmowie ze Sky Sports.\nDo tej pory żaden kierowca nie był w Toro Rosso przez cztery lata z rzędu, jednak opcja wejścia do Red Bulla na chwilę obecną nie wchodzi w grę z powodu aktualnych umów Maxa Verstappena i Daniela Ricciardo. Helmut Marko stwierdził, że Sainz przede wszystkim powinien skupić się na jeździe, ponieważ Hiszpan w tym sezonie dopuścił się już kilku niepotrzebnych błędów.\n„Myślę, że jest trochę zdezorientowany. Dostrzegam to po jego jeździe. W tym sezonie popełnił już kilka głupich błędów. Kontrakt jest przejrzysty. W Austrii zwykliśmy mawiać ‘Nie gryzie się ręki, która karmi’. Właśnie ja wspólnie z panem Mateschitzem umieściliśmy Sainza w Toro Rosso. Nikt inny nie dałby mu szansy” – powiedział Marko.\n„Wysłaliśmy mu list z informacją, że skorzystamy z tej opcji i z tego co mi wiadomo kierowca nie decyduje, co się stanie z kontraktem. Wszystko zależy od szefa, który podejmuje decyzje. Myślę, że powinien skupić się na jeździe. W ostatnich wyścigach Kwiat zawsze był lepszy w kwalifikacjach” .\nMarko zasugerował również, że Red Bull byłby gotowy zwolnić Sainza z umowy, jeśli taki zespół jak Ferrari byłby zainteresowany pozyskaniem Hiszpana.\n„W zeszłym roku mówiłem mu, że jeśli przyjdzie możliwość związana z Ferrari, możemy porozmawiać. W ubiegłą sobotę spotkałem się jednak z Gino [Rosato] i [Maurizio] Arrivabene, którzy nie wspomnieli nic o nim. Być może to jego ojciec liczy na więcej. Jego tata jest tutaj, rozmawia ze wszystkimi, którzy chcą go słuchać. To zawsze jest zabawna sytuacja” .\n« Bottas: Samochód spisał się wyśmienicie\nSzafnauer: Honda cierpi z powodu długiego czasu poza F1 »


Problem, stary xbox. | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez DenzeLL, Październik 7, 2017.\nPaździernik 7, 2017 #1\nDenzeLL Użytkownik Użytkownik Świeżak\nWitam, może był gdzieś podobny temat. Jeżeli był to z góry przepraszam.\nPo 5 latach znalazłem swoją starą konsole.\nChciałem ją odpalić ale niestety wyskakuje mi błąd 16.\nKonsola ma zamonotwanego chipa (link poniżej)\nDa rade jeszcze jakoś tego xbox'a naprawić?\nDenzeLL, Październik 7, 2017\nPaździernik 8, 2017 #2\n16 to chyba błąd z dashboardem. Wrzuć autoinstaller na płytce do napędu i niech się odpali. Zainstaluj na nowo i powinno śmigać\na_team, Październik 8, 2017\nPaździernik 8, 2017 #3\nRozumiem, a byłbyś taki miły i podał mi linka do tego autoinstaller'a?\nDenzeLL, Październik 8, 2017\nPaździernik 8, 2017 #4\nPaździernik 8, 2017 #5\nDzieki wielkie Jutro napisze jak poszło mi z instalatorem BO dzisiaj niestety nie mam plyty zeby to wypalic ;/\nPaździernik 8, 2017 #6\nzwariowany33 Świeżak Świeżak\nSzukam downloadu Fify 18 na x360 lt 3.0. ktoś coś?\nzwariowany33, Październik 8, 2017\nPaździernik 8, 2017 #7\nzwariowany33 napisał: ↑\ndavex, Październik 8, 2017\nPaździernik 8, 2017 #8\nWitam nagrałem na plyte autoinstaller ale niestety nie czyta mi tej plyty.\nNagrywałem programem ImgBurn.\nCiagle wyskakuje mi ten blad 16 ;/\nMam jeszcze nieprzerobionego xboxa który też leżał w szafie i o dziwo odpala i chodzi normalnie.\nPaździernik 8, 2017 #9\nW sumie dziwne. Masz chip w środku i logo EvoX się wyświetla. Powinno odpalić installer.\nPaździernik 8, 2017 #10\nWłaśnie nic nie czyta. Ani oryginalnych płyt ani installatorów. Mam parę oryginalnych gier samochodowych i żadna nie odczytuje.\nNie wiem czy coś jeszcze można z tym zrobić ;/\nPaździernik 9, 2017 #11\nKod 16 to wyzerowany zegar (jeśli dobrze pamiętam). Czyli za długo konsola wyłączona z prądu a nie może pobrać z HDD. Spróbuj podpiąć kabel od neta do konsoli i pouruchamiaj kilka razy, gdzieś czytałem, że może zatrybić. Jeśli nie, to pomysł mam taki, żebyś rozkręcił konsole obydwie. Najpierw włącz konsole niech się odpalą. Później wyłącz, wyciągnij dysk z tej nieprzerobionej i włóż do tej przerobionej. Powinna konsola odpalić, ustawi sobie zegar a potem włożysz dysk ten co był wcześniej. Wtedy nawet jakby na tej przerobionej dashboard był uszkodzony, to powinien Ci odpalić autoinstaller. Jak to nie zadziała, to pisz. Będziemy próbować dalej\na_team, Październik 9, 2017\nPaździernik 9, 2017 #12\nNiestety... po powrocie do domu podłączyłem ja pod router. 30 min co chwila odpalałem. EvoX i oryg na tej konsoli. Ciagle to samo.\nDysk przemienilem z nieprzerobionego Xbox'a i wyskakuje blad 21\nA jeszcze pytanie ta zatyczka w dysku gdzie ma byc ustawiona Master/Slave czy gdzies jeszcze indziej? bo mam ustawiona na Master prawdopodobnie.\nOstatnia edycja: Październik 9, 2017\nDenzeLL, Październik 9, 2017\nPaździernik 9, 2017 #13\nZworka na hdd chyba na cable select miałem ustawione.\nCzy teraz na błędzie 21 odpala autoinstaller ? Pytanie czy działa chip, bo jeśli nie, to możliwe, że musisz zrobić softmoda na dysku xbox’a.\nPaździernik 9, 2017 #14\nNa dysku z nieprzerobionego xboxa udalo mi się odpalić Autoinstaller.\nNa dysku przerobionym teraz wyskakuje błąd 7. A na nieprzerobionym dysku odpala autoinstaller.\nZ dysku nieprzerobionego\nJak wkładam plyte oryginalna jest znaczek xboxa (dysk nieprzerobiony wpięty w konsole z chipem) potem znaczek microsoft ale po chwili wyskakuje blad 21.\nPaździernik 9, 2017 #15\nJeśli Ci nie zależy na tym nieprzerobionym dysku, to zainstaluj na nim dashboarda skoro możesz. Z drugiej strony trochę dziwne, bo powinien być zablokowany pod konsolą.\nPaździernik 9, 2017 #16\nDobrze a bylbys taki mili i powiedzial jak to zrobic albo jakis film z yt? bo sie na tym nie znam ;/\nTylko tez zauważ, że na dyski C, D etc mam 0 mb...\nPaździernik 9, 2017 #17\nJak odpalisz autoinstaller to podaj mi opcje jakie są, bo już nie pakiętam\nPaździernik 9, 2017 #18\nZobacz na tego screena\nTam gdzie sa dyski C,D,E itd jest 0 mb nie wiem czy tak powinno byc? bo na filmikach jest tam pamiec dostepna.\n1 reset/ reebot\n2 Save Bios\n3 New Install / FUll Rebuild\n4 Apps Upgrades lock format\n5 change startup dashboard\n7 eeprom / flash mod chip or xbox tsop\n9 power off obox\nTen dysk jest prawdopodobnie zablokowany bo nie moge ani go sformatowac tym autoinstallatorem ani zainstalowac nic...\nPaździernik 9, 2017 #19\nNo bo powinien być zablokowany i pewnie jest a odblokować go możesz tylko pod konsolą, z której go wyciągnąłeś A co z dyskiem starym na przerobionej ? Nie odpala autoinstaller ? Jeśli nie odpala, to pytanie czy chip działa ?\nPaździernik 10, 2017 #20\nWłaśnie nie odpala. A jak go odblokować z tej konsoli nieprzerobionej?\nA jak bym wziął dysk np z komutera (bo gdzies posiadam taki u babci i lezy w komputerze który jest nieużywany) to by dało rade odpalic autoinstaller i zainstalowac wszystkie potrzebne rzeczy?\nDenzeLL, Październik 10, 2017\nLT2.0 Problem z czytaniem starych gier\nqweasdqweasd, Listopad 1, 2011, na forum: Dla świeżaków


Bateria do laptopa Toshiba Portege M602 | bateriabuy.pl\nBateria do laptopa Toshiba Portege M602\nBateria do laptopa Toshiba Portege M602 (10.8V, 4400mAh )\nBateria do Toshiba Portege M602 został starannie zaprojektowany i przetestowany. Akumulator zastępczy laptopa spełnia lub przekracza specyfikacje OEM, w 100% kompatybilny z oryginalną baterią, parametry produktu bateria do laptopa Toshiba Portege M602 są następujące.\nBateria do laptopa Toshiba Portege M602 (10.8V, 6600mAh )\nWymienna baterii w laptopie Toshiba Portege M602 wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa Toshiba Portege M602 w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Toshiba Portege M602 ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Toshiba Portege M602 są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa Toshiba Portege M602, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa Toshiba Portege M602?\nJak naładować bateria do laptopa Toshiba Portege M602?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa Toshiba Portege M602 nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa Toshiba Portege M602?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa Toshiba Portege M602, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze


Marzenie. cel. działanie. Wskazówki dla kobiet. które chcą świadomie realizować swoje cele prywatne i zawodowe [Eva Wlodarek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00056 011132 21078801 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Eva Wlodarek Liczba stron:\nISBN: 978-83-62180-70-7 Data wydania:\nEva Wlodarek Marzenie, cel, działanie Wskazówki dla kobiet, które chcą świadomie realizować swoje cele prywatne i zawodowe przekład: Urszula Goebel Fragment Wydawnictwo BC.edu\nOtwarty list od Uniwersum Moja Droga (oczywiście także Mój Drogi)! Cieszę się, że zdecydowałaś się wkroczyć na drogę realizacji swoich marzeń. Sprawia mi to wielką satysfakcję, ponieważ dzięki temu możesz rozwinąć wszystko, co w tobie głęboko ukryte – swoje wewnętrzne piękno, witalność, radość, talenty. Wiedz, że to właśnie pragnienia pomagają realizować największe życiowe pasje. Spełnianie marzeń to znakomita metoda rozwoju własnej osobowości. Jednak pamiętaj, najskrytsze marzenia nadal się nie urzeczywistniły, najwyraźniej musisz nad tym jeszcze popracować. Ale głowa do góry – we właściwym momencie spotkasz odpowiednie osoby, które podadzą Ci pomocną dłoń, znajdziesz książki, dzięki którym poznasz odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Inspirowałem już wielu autorów książek poświęconych spełnianiu marzeń. Chociaż ten temat stał się dziś bardzo popularny, tak naprawdę nie jest on żadną nowością. Pisano o tym już dużo wcześniej, ponieważ każde pokolenie ma swoje marzenia, tylko nieco inaczej je definiuje i wyraża. O życzeniach i ich spełnianiu pisali m.in. żyjący w ubiegłych stuleciach Prentice Mulford, Joseph Murphy, Norman Vincent Peale, Ralph Waldo Emerson. Jednak ich język i przytaczane przez nich przykłady straciły nieco na aktualności. Dlatego też postanowiłem skłonić kilkoro żyjących obecnie autorów do podjęcia na nowo tego ważnego tematu, wyartykułowania go we współczesnym języku i osadzenia w aktualnych realiach. Autorzy wywiązali się z tego zadania znakomicie, co mnie niezwykle cieszy. Bardzo podoba mi się pomysł przekazywania starych prawd w formie pewnej tajemnicy – wiem, że zachowaliście dziecięcą ciekawość świata, lubicie dokonywać różnych odkryć. Niektóre książki przypominają w swej formule czarodziejskie przewodniki – są fantastyczne! Ciekawym zamysłem jest też potraktowanie mnie jako pewnego rodzaju firmy usługowej, która przyjmuje zamówienia na realizację poszczególnych marzeń. Słowo „zamówienie” brzmi wprawdzie nieco świecko, wcześniej mówiono „modlitwa o…”, ale cóż, nie bądźmy drobiazgowi. Przede wszystkim chodzi tu o wyrażenie prawdy, że człowiek dzięki potędze swoich uczuć i myśli może przenosić góry oraz że nie warto zniechęcać się przeciwnościami losu i niesprzyjającymi okolicznościami. Bardzo zależało mi na przekazaniu tej wiedzy, dlatego dołożyłem starań, aby zapewnić tym książkom sukces. Jednak coś wymknęło mi się spod kontroli. Przypadkowo zajrzałem ostatnio do kilku publikacji podejmujących problematykę skutecznej realizacji marzeń i wręcz oniemiałem. Niektórzy autorzy, najwyraźniej zafascynowani tym tematem, stracili wszelki umiar. Zapewniali bowiem, że można osiągnąć dosłownie wszystko – wystarczy tylko mocno w coś uwierzyć i odpowiednio to sobie wyobrazić. To czysta szarlataneria! Przychodzi mi tu na myśl uczeń czarnoksiężnika z ballady mojego przyjaciela Goethego. Młody czarnoksiężnik chciał wyczarować wodę w wannie, jednak jego wiedza okazała się na tyle powierzchowna, że czary zakończyły się zalaniem całego domu. Aforystycznie tę rzecz ujmuje Wilhelm Bush w wierszu „Żaba”: „Jeśli ktoś, kto nie potrafi wspinać się po drzewach, myśli, że może stać się ptakiem, ten się grubo myli”. Powróćmy jednak do rzeczywistości. Na podstawie przytoczonych przykładów chciałem dowieść, że nawet jeśli autorzy posiedli część mojej mądrości i zdołali ją skutecznie wypróbować, nie stali się automatycznie najwyższymi autorytetami w tej dziedzinie. Zresztą na drodze osobistego rozwoju sami wkrótce to zrozumieją. Obiecuję, że i ja będę miał w tym swój udział. Martwi mnie jednak, że mogłaś odnieść mylne wrażenie, iż wystarczy tylko mocno uwierzyć, a życzenie samo się spełni. Przy tym założeniu czeka Cię wiele rozczarowań, a (często pozorna) porażka wywoła u Ciebie poczucie winy. Tymczasem jej przyczyny mogą mieć zupełnie inne źródła i pozostawać bez związku z siłą Twojej wiary i woli. Może tkwi w tym głębszy sens, który mogę pojąć tylko Ja, nie zaś zwykły ludzki rozum? Boli mnie to, że głębokie duchowe prawdy dotyczące energii wewnętrznej i jej sprawczych sił są banalizowane i sprzedawane w pseudomagicznej formule. No cóż, tak już jest i nic na to nie poradzę. Pocieszam się tylko tym, że jednak istnieją książki ukazujące świat w szerszym, nie tylko materialnym, wymiarze. Pomogą Ci one zrozumieć, że „są rzeczy na niebie i ziemi, o których nie śniło się filozofom”, jak mawiał mój przyjaciel Shakespeare. Ja też postanowiłem dodać coś od siebie. Na szczęście znalazłem autorkę, która zgodziła się ze Mną współpracować, pisać w Moim imieniu. Dokładnie objaśniłem jej, które kwestie są dla mnie najważniejsze: zaprezentowanie niezbędnych „duchowych” narzędzi pracy, służących do spełnienia marzeń; czytelność i funkcjonalność instrukcji podawanych czytelnikowi; rzetelna informacja o realności i skuteczności poszczególnych działań i metod; szczera i częsta zachęta do realizowania własnych marzeń. Jestem pewien, że dobrze się zrozumieliśmy, bo kiedy autorka zapytała: „Uważasz więc, że nie można oferować czytelnikom drabiny, która ma tylko górne szczeble? Im potrzebne są wszystkie szczeble, aby mogli – ostrożnie i stopniowo – realizować swoje pragnienia, zgadza się?”, odpowiedziałem: „Tak właśnie myślę”. Zatem, Moja Droga Czytelniczko (Mój Drogi Czytelniku), oddaję w Twoje ręce tę książkę. Pomoże Ci ona żyć z głową w chmurach i jednocześnie mocno stąpać po ziemi. Przede wszystkim życzę Ci, żeby pomogła spełnić Twoje marzenia. Obiecuję, że uda Ci się zrealizować wszystkie pragnienia płynące z głębi serca – nawet takie, których jeszcze nie znasz. Pozdrawiam Cię z miłością, Twoje Uniwersum\nRozdział 1. Poznaj swoje marzenia Skoro już dobrze wiesz, czego dotyczą twoje marzenia, zapewne chciałabyś znać metodę na ich szybkie spełnienie. Obiecuję, że poznasz ją już wkrótce, ale na razie proszę o trochę cierpliwości. Tak jak przed wyścigiem Formuły 1, tak i tu przed „startem” wszystko trzeba dokładnie sprawdzić, przetestować, abyś mogła bezpiecznie dotrzeć do celu. Powinnaś koniecznie przeanalizować, czy realizacja twoich życzeń rzeczywiście wyjdzie ci na dobre i czy naprawdę opłaca się w nie inwestować. Dlatego nie pomijaj kolejnych fragmentów tej książki – stanowią one podstawę całej strategii spełniania marzeń. Chciałabym, abyśmy się dobrze zrozumiały – nie uzurpuję sobie prawa do orzekania, czy dane życzenie jest dla ciebie korzystne, czy nie; nie powiem ci np. „Nie potrzebujesz torebki Gucciego, jest za droga”, „Słusznie pragniesz być zdrowa”, „Willa z kominkiem i stiukami na suficie? Przy twoich dochodach to nierealne”, „Jeśli zamierzasz kręcić filmy, musisz się jeszcze wiele nauczyć” albo „To wspaniale, że szerzysz pokój na Ziemi, postępuj tak nadal”. Mówiąc „przeanalizować” nie mam na myśli określania, co jest „dobre”, a co „złe”, lecz sprawdzenie, czy spełnienie danego życzenia naprawdę przyniesie ci szczęście. Dobrą radę daje amerykański doradca przedsiębiorstw Stephen Covey, zalecając: „Sprawdź, czy twoja drabina sukcesu opiera się o właściwy dom, zanim po niej wejdziesz”. Zmodyfikuję nieco tę wskazówkę: sprawdź, czy twoja drabina marzeń opiera się o właściwy dom, zanim po niej wejdziesz, w przeciwnym razie czeka cię frustracja i złość z powodu zaprzepaszczonego czasu, energii i środków. Zgodnie z nieco suchą, słownikową definicją podaną w leksykonie Brockhaus życzenie oznacza „potrzebę pozyskania wyobrażanego obiektu”. Niemieckojęzyczna Wikipedia podaje opis bardziej dokładny i wyczerpujący: „Życzenie jest pożądaniem lub pragnieniem pewnej rzeczy lub pewnej umiejętności, to dążenie do zmiany lub przynajmniej nadzieja na zmianę istniejących realiów lub na osiągnięcie celu dla siebie lub dla innych”. Tyle o ogólnych definicjach życzenia. Okazuje się, że to bardzo szerokie pojęcie, dotyczy bowiem kwestii osobistych, pomijając oczywiście uniwersalne pragnienia zdrowia, miłości, dobrobytu materialnego, sukcesu i pokoju. Przepytaj znajomych, a przekonasz się, jak różne są ich marzenia. Moi przyjaciele najczęściej pragną: „zdać egzamin na homeopatę”, „wreszcie kupić sobie parę fajnych rzeczy”, „w końcu pogodzić się z ojcem własnego syna”. Ważniejsze od samych marzeń jest jednak to, czy ich spełnienie przyniesie ci szczęście, czy jesteś pewna, że obrałaś właściwy cel. Zanim odpowiesz sobie na te pytania, poznaj praktyczny podział marzeń. Dwa typy marzeń Wszystkie indywidualne życzenia można w prosty sposób podzielić na dwie kategorie. Ten system zastosowali w kontekście nastawienia do jedzenia Leonard i Lillian R. Pearson w poradniku zatytułowanym The psychologist’s eat-anything diet, dzieląc uczucie łaknienia na dwie grupy: „wabienia” i „szeptania”. „Wabienie” w kontekście jedzenia oznacza, że potrzeba łaknienia nie pojawia się samoistnie, lecz wywołują ją bodźce zewnętrzne. Przykładowo: idziesz rano do kiosku po gazetę. Nagle czujesz dochodzący z piekarni zapach świeżo pieczonych croissantów. „Croissant na śniadanie to całkiem niezły pomysł” – myślisz. Wchodzisz więc do piekarni i kupujesz od razu dwa rogaliki – croissant cię zwabił. „Szeptanie” odnosi się do tych sytuacji, kiedy apetyt na określone jedzenie przychodzi samoistnie. Nasze ciało wysyła komunikat w formie wilczego apetytu, że koniecznie potrzebuje właśnie tego konkretnego pożywienia. Łaknienie może mieć podłoże fizyczne lub duchowe. Załóżmy, że właśnie siedzisz przy biurku i nagle oczami wyobraźni widzisz soczystego, aromatycznego hamburgera. Już na samą myśl o nim leci ci ślinka. Bezskutecznie próbujesz stłamsić to pragnienie, lecz już wkrótce wręcz zaczynasz czuć smak hamburgera. Ostatecznie poddajesz się i ruszasz do najbliższego baru, kupujesz i… w końcu czujesz się szczęśliwa. Za pomocą kategorii „wabienia” i „szeptania” można różnicować nie tylko rodzaje łaknienia, lecz także wszelkie inne pragnienia. Marzenia wabiące Marzenia wabiące to takie, które w pewien sposób przejęłaś od otoczenia. Być może obiekt twoich pragnień pojawił się nagle w reklamie telewizyjnej, dostrzegłaś go podczas zakupów lub u kogoś znajomego. Nie chodzi tu wyłącznie o rzecz materialną. Być może swoje nastawienie do życia przejęłaś w czasie dorastania, z tradycji rodzinnej. Źródłem marzeń wabiących mógł się także stać krąg twoich znajomych, przyjaciół, kolegów z pracy lub z klubu sportowego. Małe życzenia wabiące są efektem przypadkowego, spontanicznego pragnienia. Rodzą się pod wpływem zewnętrznego impulsu. Na przykład nagle wpada ci w oko wiszący na wystawie szykowny szal – myślisz: „Muszę go mieć”. Albo przyjaciółka rekomenduje ci: „Ten krem działa cudownie, koniecznie musisz go wypróbować”. Zaspokojenie dużych pragnień wabiących, tych z górnej półki, bywa znacznie trudniejsze. Od zeszłego lata marzysz o szykownym kabriolecie albo po zwiedzeniu Queen Mary, zacumowanego w porcie, czujesz nieodpartą chęć na odbycie rejsu tym luksusowym statkiem? Być może życzysz sobie szerszych kontaktów towarzyskich, niż ma twoja koleżanka, albo chciałabyś posłać córkę do szkoły językowej, o której słyszałaś wiele pochlebnych opinii. Może chcesz zdobyć dyplom stomatologa, bo już od dzieciństwa wmawiano ci, że w przyszłości obejmiesz praktykę po swoim ojcu. To, czy życzenie jedynie wabi, rozpoznasz na podstawie następujących symptomów: dopóki go nie poznałaś, obiekt nie budził twojego pożądania; obiekt jest związany z panującą modą lub trendem; wiele osób z twojego otoczenia posiada ów obiekt; chęć posiadania go została zapożyczona z otoczenia; posiadanie obiektu wiąże się z uznaniem społecznym; bliscy i znajomi dopingują cię w staraniach zdobycia obiektu; pragnienie obiektu pojawiło się w związku z jego reklamą. Marzenia szepczące Marzenia szepczące pozostają w ścisłym związku z tym, kim jesteś, co najchętniej robisz lub najbardziej lubisz. Odpowiadają twoim talentom i uzdolnieniom. I przede wszystkim – nie pochodzą z zewnątrz, lecz są wynikiem wewnętrznej potrzeby. Może się jednak zdarzyć, że taka uśpiona potrzeba zostanie obudzona na skutek szczególnego (czasem dramatycznego) zajścia, doświadczenia, lektury lub spotkania z określonym człowiekiem. Jednak nie stanowią one zewnętrznego źródła, lecz jedynie iskrę zapalną dla pragnień, które od dawna w tobie dojrzewały. Małe marzenia szepczące najczęściej dotyczą hobby i zamiłowań. Przykładowo: lubisz malować i w związku z tym nosisz się z zamiarem zakupu kompletu farb. Jako namiętna kucharka chciałabyś mieć w swojej kuchni żeliwną patelnię. Kochasz operę i dlatego fundujesz sobie abonament. Małe marzenia szepczące czasem objawiają się jako drobne olśnienia („Przecież ja też od zawsze o tym marzyłam!”), ale najczęściej dochodzimy do nich świadomie. Obiekt pragnień pozostaje w ścisłym związku z osobowością i zamiłowaniami pragnącego, może nim być określony gatunek wina, nóż do sushi, hodowla róż, seminarium z feng-shui, kurs gotowania lub uczestnictwo w maratonie. W przypadku małych pragnień szepczących liczy się ich najwyższa jakość i zgodność z wyobrażeniami. Dlatego starannie selekcjonujemy takie marzenia, badamy, porównujemy, chętnie radzimy się ekspertów. Małe życzenia szepczące są nas warte. Większe życzenia szepczące to prawdziwe, głębokie pragnienia, odnoszące się do ciała i duszy. Czujemy, że nie zaznamy pełni szczęścia, dopóki ich nie zrealizujemy, a nawet – z pewną przesadą – że jeśli się nie spełnią, nasze życie będzie przegrane. Jednak te większe życzenia szepczące nie spełniają się tak łatwo, zazwyczaj wymagają dużego zaangażowania lub odwagi. Przykładowo: marzysz o zmianie pracy, a nawet przekwalifikowaniu się. Albo bardzo pragniesz urodzić dziecko i musisz poddać się skomplikowanej terapii hormonalnej. W przypadku marzeń szepczących musi być spełnione jedno z poniższych kryteriów: pragnienie wypływa z głębi twojego jestestwa; to twoje najgłębsze pragnienie; czujesz je od bardzo dawna; to ukryte marzenie, o którym nikomu jeszcze nie mówiłaś; jesteś gotowa wiele znieść, aby tylko się spełniło; życzenie ma związek z twoimi uzdolnieniami i talentami; jego spełnienie jest tak samo ważne, jak praca, jedzenie i bezpieczeństwo.\nSelekcja marzeń Na podstawie suchych treści trudno jednoznacznie zakwalifikować poszczególne życzenia jako wabiące lub szepczące. Może być też tak, że to, co w jednym szepce, innego jedynie wabi. Mój sąsiad Piotr jest zapalonym motocyklistą. Długo odkładał pieniądze, aż w końcu udało mu się zebrać na Harleya-Davidsona. Przy najmniejszym zabrudzeniu od razu biegnie po szmatkę i poleruje maszynę na wysoki połysk, tak że wciąż wygląda jak nowa. Każdą wolną chwilę spędza na swoim motorze, przemierza tereny północnych Niemiec, a potem z zachwytem opowiada mi o tym, co zobaczył. Jego marzeniem jest udział w evencie Daytona Bikeweek drogą 66. W przypadku Piotra pragnienie posiadania motoru było wyraźnym wewnętrznym podszeptem. Natomiast u znajomego właściciela agencji reklamowej, którego drogi motor stoi zaparkowany obok Porsche w garażu, najwyraźniej była to tylko wabiąca zachcianka. Mężczyzna zafundował sobie tę wspaniałą maszynę na pięćdziesiąte urodziny, ale tak naprawdę chciał w ten sposób zaimponować innym. Tylko raz odbył z przyjaciółką przejażdżkę po Włoszech i na tym motocyklowe szaleństwo się skończyło. Obie historie wyraźnie pokazują, jakiego rodzaju życzenia kierowały tymi mężczyznami. Większość marzeń można bez problemu przyporządkować jednej z kategorii. Jeśli jednak kategoryzacja przysparza wiele trudu, należy dać sobie trochę czasu na bliższe rozpoznanie charakteru danego marzenia. Jedynie ty możesz ocenić, jakie ma ono dla ciebie znaczenie. Spróbuj dokładnie je „przefiltrować”, wysłuchać, czy szepce, czy jedynie wabi. Czy wynika z twojej osobowości i zamiłowań, czy też przejęłaś je od swojego otoczenia? Spróbuj teraz ocenić swoje trzy największe marzenia. Poniżej zanotuj wnioski płynące z tego porównania: ................................................ ................................................ ................................................ Jeśli już wiesz, do której grupy należą twoje najważniejsze pragnienia, sprawdź, czego możesz się spodziewać, gdy spełnią się już marzenia z każdej z tych kategorii. Jak działają na nas marzenia wabiące? Małe życzenia wabiące mają swój urok. Sama przyznaję, że czasem trudno mi się im oprzeć. Para butów w promocji, album ze zdjęciami mojego ulubionego fotografa w jednej chwili stają się moją własnością, chociaż tak naprawdę nie są mi aż tak bardzo potrzebne. Tego typu małe życzenia wabiące często pełnią funkcję pocieszającą, służą poprawie nastroju. Ich spełnienie ma ożywcze działanie i nic w tym złego, odrobina radości w życiu należy się każdemu. Problem pojawia się wtedy, gdy stajemy się zbyt rozrzutni, nieprawidłowo zarządzamy czasem, pieniędzmi i energią. W jednym z artykułów w „Cosmopolitan” autorka Karolin Köhler opisuje, w jaki sposób małe życzenia wabiące skutecznie wstrzymywały realizację jej prawdziwych marzeń. W myśl „Nie odmówię sobie tego” spełniała swoje wszystkie drobne zachcianki – niezliczone latte machiato, drobne przekąski, apetyczne ciasteczka, świece w sklepie z herbatą, parę ciuchów z wyprzedaży, kilka godzin spędzonych u osobistego trenera, parę kieliszków wina w barze. Ostatecznie wyszła z tego pokaźna suma i niewiele pozostało na realizację prawdziwych marzeń. Dyscyplinę warto zachować także w przypadku małych marzeń wabiących. Pomóc w tym mogą pytania: Czy jest mi to naprawdę potrzebne? Czy mam już coś podobnego? Czy nie lepiej przeznaczyć pieniądze na coś innego? Te pytania odnoszą się również do wydatkowania czasu i energii: Czy na pewno muszę iść na tę imprezę? Czy muszę obejrzeć ten film? Duże życzenia wabiące to już inny kaliber. Nie można spełnić ich ot tak, od niechcenia, wymagają zaangażowania, zainwestowania czasu, energii i pieniędzy. Niestety na ogół ta inwestycja się nie opłaca, gdyż radość nie trwa zbyt długo. Szybko przyzwyczajamy się do własności, np. do luksusowego auta czy komfortowego mieszkania. Fachowo to zjawisko nazywa się habituacją lub adaptacją. Spełnione życzenie wabiące już po krótkim czasie przestaje cieszyć, co da się wytłumaczyć naukowo – każda nowa informacja wprowadza komórki nerwowe w stan niezwykle silnego napięcia, które im większe, tym szybciej musi zostać stonowane. Oznacza to, że dla następnej ekscytacji potrzeba będzie kolejnego, jeszcze większego bodźca. Tak się nakręca spirala konsumpcji i pożądania. Przykładem może tu być rosyjski miliarder Roman Abramowicz, który ledwie odebrał ze stoczni swój luksusowy jacht, natychmiast złożył inne, większe zamówienie. Zrealizowanie życzenia wabiącego nie daje nam oczekiwanego efektu, ponieważ w ferworze walki o jego spełnienie nie dostrzegamy, że postawiliśmy na niewłaściwego konia. I ostatecznie sami przed sobą musimy przyznać, że to, za czym tak goniliśmy, wcale nie przyniosło nam spodziewanej satysfakcji. Na domiar złego często jesteśmy rozczarowani i niezadowoleni z tej inwestycji. Zofia (39 lat, kosmetyczka) dała się namówić matce na kupno mieszkania. „Mając własny kąt, możesz robić, co chcesz, żaden najemca nie będzie ci niczego dyktował, zabraniał i narzucał, a przy okazji to dobry kapitał na przyszłość” – roztaczała wspaniałe wizje matka. Zaoferowała się nawet przekazać część swojej renty, żeby pomóc córce w zakupie mieszkania. Zofia w końcu przekonała się do tego pomysłu i wzięła wieloletni kredyt. Mieszkanie, które kupiła, było ładne, jasne, posiadało balkon i znajdowało się w spokojnej okolicy. Urządzanie go sprawiało Zofii wiele przyjemności. Ale teraz już nie wygląda na szczęśliwą posiadaczkę własnego kąta. „Będę musiała z tak wielu rzeczy zrezygnować, zaciskać pasa przez tyle lat” – skarży się. – „O podróżach i lepszych ciuchach mogę zapomnieć. Żałuję, że nie zostałam w moim starym, wynajmowanym mieszkaniu”. Jak działają na nas marzenia szepczące? Wiesz już, że życzenia szepczące dotyczą osobowości, talentów, upodobań, mają związek z tym, co nas zajmuje i naprawdę porusza. Efekt zrealizowanych marzeń szepczących jest zawsze pozytywny – spełnienie nawet tych najmniejszych przynosi trwałą radość. Barbara (42 lata, dziennikarka) z ogromną przyjemnością odręcznie pisuje listy. Z dumą mówi: „W czasach poczty elektronicznej to coś wyjątkowego”. Ostatnio zafundowała sobie drogie pióro. „Ono tak cudownie ślizga się po papierze” – zachwyca się i za każdym razem, gdy wyjmuje pióro z etui, przepełnia ją radość. Wielkie życzenia szepczące to tzw. głębokie pragnienia. Warto w nie inwestować, gdyż radość z ich spełnienia jest trwała. To, co sprawdza się w przypadku małych marzeń szepczących, jest prawdziwe tym bardziej w przypadku dużych pragnień. Spełnione życzenie szepczące przynosi prawdziwą radość, szczęście, a nie tylko krótkotrwałe zadowolenie czy ulgę. Duże życzenia szepczące uruchamiają ponadto wielkie zasoby energii. Podczas działań ukierunkowanych na spełnianie wielkich marzeń doświadczamy ogromnego przypływu sił. Często wpadamy w swoisty trans, zupełnie zapominamy o upływie czasu i nic nie jest w stanie przeszkodzić nam w osiągnięciu celu. To prawda, że również duże życzenia wabiące wymagają znacznych nakładów energii, na przykład jeśli chodzi o zrobienie kariery lub zarobienie pieniędzy – zauważ jednak, że jest to zupełnie inny jej rodzaj. Energia, którą inwestujesz w realizację dużego życzenia wabiącego, wiąże się z ogromnym wysiłkiem – wciąż musisz się przełamywać, zmuszać do pracy i przezwyciężać opór. Wytrwać pomaga ci jedynie wizja efektu końcowego. Tymczasem w przypadku dużych pragnień szepczących droga do ich spełnienia wydaje się o wiele lżejsza. Tutaj nawet obiektywne problemy postrzegane są jako „eustres” (stres dobry – tak Hans Selye, prekursor badań o stresie, nazwał pozytywne wyzwanie). Ponieważ kochasz to, co robisz, możesz wytrwale i intensywnie dążyć do wyznaczonego celu. Gdy przyjaciel amerykańskiego menedżera Georga Halasa ubolewał, że tamten musi tak wiele pracować, nawet w weekendy, menedżer odrzekł mu z uśmiechem: „Ale to nie jest dla mnie praca. Praca jest wtedy, gdy chce się być gdzie indziej”.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Marzenie__cel__dzialanie__Wskazowki_dla_kobiet__ktore_chca_swiadomie_realizowac_swoje_cele_prywatne_i_zawodowe-ebookRO/p0401784i040" target="_blank" title="Marzenie. cel. działanie. Wskazówki dla kobiet. które chcą świadomie realizować swoje cele prywatne i zawodowe [Eva Wlodarek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Marzenie. cel. działanie. Wskazówki dla kobiet. które chcą świadomie realizować swoje cele prywatne i zawodowe [Eva Wlodarek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Ukraina – wysokie zbiory jabłek wpłyną na ceny? - Fresh-market\nUkraina – wysokie zbiory jabłek wpłyną na ceny?\nZe względu na wyjątkowo wysokie zbiory na Ukrainie i w Europie oraz trudności z ich eksportem do Azji, ukraińscy sadownicy będą musieli sprzedawać jabłka po cenach z 2019 roku.\nNa Ukrainie i w wielu regionach UE spodziewane są rekordowe zbiory jabłek handlowych, co może doprowadzić do załamania ich cen.\nBiorąc pod uwagę planowane zbiory w tym roku, ceny jabłek mogą osiągnąć poziom z 2019 roku, gdzie średnia cena w sezonie wynosiła około 6-7 UAH/kg. Jednak ostatnie partie zostały sprzedane przez producentów po wysokiej cenie na poziomie 20-35 UAH/kg.\n„Niewątpliwie anomalie pogodowe, takie jak grad czy ulewny deszcz, mogą uszkodzić plon, co może wpłynąć na jego wartość. Jednak dzisiaj w naszym kraju i Europie prognozowane są wysokie zbiory jabłek, chociaż ostateczna cena zostanie ukształtowana we wrześniu po zbiorach” – powiedział w wywiadzie dla Delo.ue Taras Basztannik, prezes Ukraińskiego Stowarzyszenia Producentów Owoców i Warzyw (UPOA).\nWedług niego owoce będą sprzedawane w kraju i na eksport. Ukraina z roku na rok zwiększa swoją obecność w Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Indonezji, Singapurze, Europie. Ale jabłka na rynki krajów azjatyckich i wschodnich są dostarczane drogą morską, a logistyka morska przeżywa obecnie ciężkie czasy.\n„Teraz jest to drogie i trudne. Jeśli problemy z logistyką morską zostaną rozwiązane, jabłko popłynie do Azji i krajów arabskich. Dużo łatwiej jest wysłać go do Europy, ponieważ jest dostarczany drogą lądową – podsumowuje Basztannik.\nSpadek cen jabłek przewiduje również ekspert FAO Andrij Jarmak. Według niego ukraińskim sadownikom trudno będzie zarobić ze względu na wyjątkowo wysokie zbiory i niski popyt. Ponadto UE nadal posiada rezerwy z poprzednich zbiorów jabłek, a przy niskim popycie ich ceny są niższe.\nJednocześnie dodał, że ze względu na problemy z logistyką morską (nie ma wystarczającej ilości kontenerów na eksport) ten rodzaj transportu stał się znacznie droższy niż zwykle. Dostawy jabłek drogą lądową są możliwe tylko do Europy, gdzie obecnie następuje gwałtowny wzrost produkcji.\nW Polsce spodziewany jest wzrost produkcji jabłek o 30 procent, mimo że sezon wegetacyjny był trudny ze względu na ulewne deszcze. A w Mołdawii odnotowano już gwałtowny spadek cen wczesnych jabłek ze względu na fakt, że poprzedni zapas nie został w pełni zrealizowany. Federacja Rosyjska, która jest jedynym znaczącym importerem w regionie, również uzyska rekordowe zbiory jabłek, dlatego też import zostanie ponownie znacznie zmniejszony. A to oznacza, że Mołdawia i Serbia będą musiały gdzieś sprzedać jabłko, które kiedyś trafiało do Federacji Rosyjskiej.\nSłowa kluczowe: jabłka, ceny jabłek, zbiory jabłek, eksport jabłek, owoce, Ukraina\nCzy mołdawscy handlowcy są gotowi obniżyć ceny jabłek w celu dywersyfikacji eksportu? Czy Mołdawska dywersyfikacja kierunków eksportu jabłek może się odbić na eksporcie tych owoców z Polski? czytaj dalej


Primer do gum - aktywator do klejenia i malowania na Ataszek.pl\nSpecjalistyczny podkład do gumy\nPromotor powierzchni służący do zagruntowania - zwiększenia przyczepności do powierzchni gumowych. Do klei nie reakcyjnych. Grunt szybko wysycha i jest przeźroczysty z lekkim zabarwieniem żółtawym. Wystarczy przetrzeć powierzchnie pędzlem lub natrysnąć i odczekać do wyschnięcia. W przypadku powierzchni schropowaciałej schniecie może się wydłużyć do ok. 10 min w zależności od temperatury nakładania.\nDo jakich gum stosujemy ?\nNBR - kauczuk akrylonitrylo-butadienowy\nEPDM - kauczuk syntetyczny\nCR - kauczuk chloroprenowy\nBR - kauczuk butylowy\nNR - kauczuk naturalny\n- nie stosujemy do gum silikonowych !\nDo jakich klei :\npolimerowe (np. typu ATK 812)\nPodkład ten stosujemy na przygotowaną powierzchnię gumy czyli przeszlifowaną oraz odtłuszczoną. Nanosimy pędzlem, wacikiem, natryskowo lub zanurzeniowo i zostawiamy do wyschnięcia minium 5 min. Po tym czasie kleimy lub malujemy.\nWarto pamiętać i wiedzieć:\nprzed właściwym klejem zrób test na zbędnym materiale /lub miejscu mało widocznym przyczepności do powierzchni z i bez\npowierzchnia gumowa powinna zostać minimum zmatowiona papierem ściernym jednak zalecane jest przetarcie frezem lub innym kamieniem, który w miejscach primera i późniejszego klejenia zrobi zadziory i usunie pierwszą warstwę tlenków.\nnie stosujemy to klei reakcyjnych jak kleje cyjanoakrylowe lub rozpuszczalnikowe np. ATK 901


Wizje - MojeMiasto.org.pl\nHistoria pewnego zauroczenia czyli opowieść o tym dlaczego obiekty dziedzictwa są ważne, w jaki sposób takimi się stają oraz co zrobić aby ważnymi się stały. Zapraszam do lektury, tym razem na łamach kwartalnika Res Publica Nowa : http://publica.pl/teksty/historia-pewnego-zauroczenia\nRozrywka i kalkulacja, czyli do czego prowadzi nawigacja w epoce Google Earth.\nInternetowy program do oglądania zdjęć satelitarnych Google Earth czyni różne zakątki Ziemi dostępnymi jak nigdy dotąd. Fot. Dexae, Flickr, CC by SA\nJak zmieni się nasza autopercepcja, gdy spojrzenie z przestworzy przestanie być już tajemnicą?\nObrazy Ziemi widziane oczami satelitów to obecnie najpotężniejszy materiał graficzny public relations zglobalizowanego świata. Od dwóch lat Google Inc. udostępnia w internecie wykonane w wysokiej rozdzielczości zdjęcia Ziemi i gwiazd. W ślad podążył Microsoft z ofertą Virtual Earth. Wspólnota, znana pod nazwą internautów, otrzymała nową zabawkę. Dokonał się przedostatni krok do pełnej obserwacji z okołoziemskiej orbity. Ostatnim będzie widok na nas samych w czasie rzeczywistym.\nProgramy do zdjęć satelitarnych Google zachwycają funkcjonalnością i możliwościami zastosowania, a dziecinna pokusa, by w powiększeniu zobaczyć widok własnego domu czy placu kempingowego z przedostatniego lata, wprawiła w ruch miliony dłoni. Sterowany myszą globus tańczy na monitorze niczym niegdyś na czubku palca Charliego Chaplina. A ponieważ niegdyś była to technologia wojskowa, służąca do wizualnej kontroli terenu z powietrza, społeczności internetowe na całym świecie debatują, jakie z punktu widzenia wojskowego lub strategicznego ważne miejsca pozostają niedostępne dla oczu klientów Google. Jest ich niewiele. Zdjęcia Ziemi, udostępniane przez Google i Microsoft, otwierają nową epokę totalnego wizualnego panowania nad przestrzenią.\nEpokowy przełom, który miał oddać technologie satelitarne w służbę komercji i rozrywce, stał się możliwy dzięki satelicie Quick Bird 2 wystrzelonemu w październiku 2001 roku. Quick Bird 2 z wysokości 450 kilometrów spogląda na naszą planetę, okrąża Ziemię w czasie od trzech do siedmiu dni, w zależności od tego, wzdłuż którego stopnia szerokości przebiega jego orbita. Każde wykonane przez satelitę zdjęcie, obejmujące kwadrat powierzchni Ziemi o długości boku 16,5 kilometra, jest zapisywane w jego 128-gigabitowej pamięci.\n18 września 2007 r. firma Digitalglobe, zaopatrująca Google w zdjęcia powierzchni planety, wystrzeliła nowego satelitę WorldView-1, okrążającego Ziemię w ciągu 1,2 dnia na wysokości prawie 500 kilometrów i wykonującego codziennie fotografie 750 tys. kilometrów kwadratowych powierzchni Ziemi. WorldView-2 ma zostać wysłany na orbitę w przyszłym roku i z wysokości 750 kilometrów robić zdjęcia 975 tys. kilometrów kwadratowych Ziemi w czasie jednego jej okrążenia.\nWszystkie te osiągi i dane nie są podawane do wiadomości zwykłym użytkownikom internetu. Ziemia fotografowana przez satelity, które w kosmos wysłała firma, nie jest bowiem ani żywym światem, ani wspaniałym widokiem, lecz komercyjną przestrzenią, którą tak szybko, jak to możliwe, należy zapełnić dającymi się sprzedawać informacjami. Z nieba łatwiej sprzedaje się domy i działki, z nieba lepiej kieruje się ruchem, z nieba lepiej kontroluje się posiadłości. Za pomocą satelitów mieszkaniec komercyjnej przestrzeni łatwiej może realizować swoje zachcianki. Gdzie szybko mogę zamówić pizzę? Gdzie najtaniej kupię benzynę? Niegdyś takie pytania kierowano w niebo tylko z rozpaczy, dziś otrzymujemy stamtąd precyzyjne odpowiedzi. Hybryda stworzona ze zdjęcia i mapy pokaże nam, dokąd się udać. Stamtąd dostaniemy również wszystkie inne adresy na potrzeby prywatne, publiczne czy biznesowe, o jakie tylko zapytamy.\nDrogę do najbliższej wypożyczalni samochodów niebiański sygnał pokazuje ciągle jeszcze z mapą, która nie jest dzisiejszym zdjęciem. Fotografie liczą sobie niekiedy dwa lata i bledną wobec ludzkiego marzenia o spojrzeniu na siebie z nieba w czasie rzeczywistym. Na razie fotografowanie Ziemi pozostaje, jak się kiedyś mówiło, martwym spojrzeniem. Ową olbrzymią kartografię próbują obecnie ożywiać miliony internautów - martwe zdjęcia wzbogacają tak zwanymi overlays, czyli graficznymi nakładkami na satelitarne zdjęcie wybranego terenu z dodatkowymi informacjami dotyczącymi tego terenu. We wszystkich możliwych punktach przybliżanej Ziemi można znaleźć zaznaczone miejsca, pod którymi kryją się fotografie lub filmiki wideo, które można otworzyć kliknięciem myszki.\nDla archipelagu hawajskiego w Google Earth znajdziemy film o surferach. Wirtualna podróż do Paryża pokazuje już nie tylko czubek wieży Eiffla, ale również klip jej okolic. Medialny sojusz Google Earth i YouTube pozwala internautom głębiej zanurzyć się w wirtualne przeżycia, ale ten zbiór plików wideo stanowi ledwie marną namiastkę przyszłych możliwości obserwowania wszystkiego w czasie rzeczywistym. Wojskowe zdjęcia rozpoznawcze z kosmosu trafiają właśnie na monitory wygłodniałej globalnej widowni, a prawdopodobne jest, że któregoś dnia możliwe będzie połączenie zdjęć satelitarnych w czasie rzeczywistym z niezliczonymi kamerami monitorującymi, co na razie jeszcze pozostaje zastrzeżone do użytku policji. Świat definitywnie stanie się obiektem monitorowanym publicznie.\nW przyszłości nasz świat medialny będzie zmierzać do wprowadzenia pojedynczego urządzenia, które zapowiedział już brytyjski matematyk Alan Turing. Urządzenie to jako hardware będzie obejmować, w formacie kieszonkowym, komputer, telewizor, telefon, internet oraz nawigator. To matematyka umożliwia te wszystkie poważne i mniej poważne zabawy. W sercu chipa odbywają się obliczenia, których szybkość okazuje się dla nas ciągle zbyt wolna. Niecierpliwość jest demonem postępu technicznego. Oprogramowanie Google i Microsoftu, które pozwala na odnalezienie w kilka sekund praktycznie dowolnego punktu na Ziemi i obejrzenie go w formie coraz aktualniejszych zdjęć, stawia nas w zupełnie nowym punkcie odniesienia wobec naszej planety. Jesteśmy rozdarci. Nasza jedna strona lubi się bawić. Internauta jako istota wygodna korzysta przy tym z możliwości, jakie rewolucja technologiczna daje nam do ręki. Nasza druga strona objawia się, gdy wyłączamy nasz domowy komputer, zamykamy za sobą drzwi i próbujemy przebić się przez dżunglę komunikacji i meandry globalnej ekonomii. Tutaj popadamy w zależność od tych uniwersalnych urządzeń, które kierują światową komunikacją.\nAntropologiczne pytanie, którym rozpoczęła się epoka nowożytna, brzmiało „Kim jestem?". Po „Kim jesteś?" ery chrześcijaństwa, na które to pytanie nasi praojcowie odpowiadali: „grzesznikiem", bezradne pytanie, które Wolter postawił przed erą nowożytną, brzmiało: „Czym jestem, gdzie jestem, dokąd zmierzam i skąd pochodzę?".\nNasze pytanie skierowane do niebios i ziemskich nauk brzmi, już bez metafizycznego zniecierpliwienia: „Gdzie jestem?". Odpowiada na nie medialny sojusz satelitów, kart elektronicznych, operatorów telefonii komórkowej i sprzętu do nawigacji. Odpowiedzi udziela dziś kilku operatorów komórkowych w połączeniu z Google Maps. Wykorzystanie dostępnego w internecie oprogramowania do map drogowych Google wraz z chipem GPS, podającym lokalizację za pośrednictwem przekaźników telefonii komórkowej, pomaga nam w dość precyzyjnym określaniu położenia. Tylko w miejscach niewystarczającego zagęszczenia masztów przekaźnikowych istnieje ryzyko, że niebiańskie informacje będą zbyt ogólnikowe.\nPrzed 50 laty Sputnik otworzył drogę do stałej obserwacji Ziemi. Zdumienie wywołane wówczas tym faktem stało się dziś oczywistością oscylującą między przyjemną rozrywką a twardą ekonomiczną kalkulacją. Bądź co bądź Google udostępnia także zdjęcia zdolne wywołać wzniosłe uczucie, jakiego doświadczał Kant, gdy myślał o niebie gwiaździstym nad nami i prawie moralnym w nas. Zamiast tego prawa mamy kamery monitorujące nas na każdym rogu. Google Earth daje jednak również możliwość obejrzenia zdjęć z kosmicznego teleskopu Hubble'a, który z gwiaździstego nieba odbiera sygnały z dzieciństwa wszechświata. Wirtualne spojrzenie w miliardy lat świetlnych kosmosu zachowuje w pytaniu „Gdzie jestem?" resztkę metafizyki i kwestii bez odpowiedzi.\nźródło: prof. Manfred Schneider Neue Zürcher Zeitung, cytat bardzo a propos treści tego bbloga pochodzi z archiwum Tygodnika Forum\nZielona łąka w centrum Poznania?\nPark Wolności na Placu Wolności - taka jest propozycja Grobelnego na ożywienie i zagospodarowanie tego miejsca. - Od dawna męczy mnie ta pusta przestrzeń i chyba nie jestem w tym odosobniony - tak patrzy dziś na centralny plac w mieście młody poznański projektant, absolwent Architektury i Wzornictwa na ASP.\nPomysłów jak to zmienić miał kilka. Najpierw chciał stworzyć na placu plażę, ustawić leżaki. - Ale w rezultacie postawiłem na trawnik, bo nie mamy w centrum Poznania zbyt wielu zielonych miejsc - tłumaczy.\nArchitekt proponuje na kilka letnich tygodni przykryć betonowe płyty placu sztuczną trawą, gdzieniegdzie zamontować oparcia z płyty OSB (także pokryte murawą), na których można wygodnie usiąść i odpocząć. - Projektując Park Wolności myślałem przede wszystkim o zbliżającym się Festiwalu Malta. To, czego mi co roku brakuje na Malcie to miejsce, gdzie ludzie mogą pobyć pomiędzy spektaklami, przejrzeć program. Dotąd maltańscy widzowie chowali się po knajpach - mówi.\n- Już skontaktowałem się ze szawajcarską firmą, która realizuje tzw. murawy dekoracyjne. Nie trzeba ich pielęgnować ani podlewać - relacjonuje projektant. Wstępnie oszacował także koszt powstania Parku Wolności. Nie jest mały. - Żeby zapełnić cały plac trawą potrzeba ok. 1 mln zł, ale ostatecznie można zmniejszyć powierzchnię łąki, a zatem i koszty jej realizacji - tłumaczy. Jest gotów poszukać sponsorów przedsięwzięcia. - Jak już wymyślam projekt to chcę, by został realizowany. Nie lubię robić rzeczy do szuflady - zaznacza.


Zmarszczki | Kobiecy Portal\nStrona główna Tags Posts tagged with "zmarszczki"\nPowiększanie i modelowanie ust, wypełnianie zmarszczek, korygowanie kształtów twarzy czy redukcja wiotkiej skóry na dłoniach – to tylko kilka możliwych zastosowań kwasu hialuronowego. Nie powinna zatem dziwić tak ogromna popularność…\nGładka, jędrna skóra bez widocznych niedoskonałości to marzenie niemal każdej kobiety. Jednak niewiele z nas może pochwalić się idealnym stanem skóry. Kobiety w każdym wieku pragną pozbyć się szpecących znamion…\nMedycynaMedycyna estetycznaNa twarzZabiegi\nZ wiekiem nasza skóra traci elastyczność. Zaczynają się na niej pojawiać nieestetyczne zmarszczki, które dodają lat. Niektóre z nich są na tyle głębokie, że nie da się ich zredukować przy…


Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych: 2019\nSara Pennypacker, "Pax"\nChciałabym opowiedzieć o niezwykłej książce, którą niedawno przeczytałam. Jej autorką jest Sara Pennypacker - autorka wielu książek dla dzieci i młodzieży m.in.Klementynki.\n„Pax” to przejmująca opowieść o przyjaźni chłopca i małego liska. Główny bohater –Peter znalazł swego rudowłosego przyjaciela, gdy ten był zupełnie malutki. Stali się nierozłączni. Niestety wojna zmieniła wszystko. Ojciec chłopca wstępuje do wojska i oddaje Petera pod opiekę, mieszkającego bardzo daleko, dziadka. Mimo wielkiej rozpaczy syna, lisek zostaje porzucony w lesie. Peter dręczony wyrzutami sumienia, ucieka od dziadka i wyrusza w niebezpieczną podróż, by odszukać swego rudowłosego przyjaciela.\nAutorka zastosowała fascynujący sposób narracji. Cała historia jest opowiadana z punku widzenia Petera i liska. Czytelnik ma okazję poznać rozterki, rozpacz, niepewność i inne uczucia, które targały dwoma bohaterami opowieści.\n„Pax” to piękna opowieść o przyjaźni, oddaniu, wierności i samotności. To historia dojrzewania i dorastania 12-letniego chłopca i rosnącej świadomości liska, który odkrywa piękno dzikiej natury.\n„Pax” to również opowieść o wojnie, o bolesnych przeżyciach z nią związanych i o stratach, które jej towarzyszą. Mimo, że nie ma w książce opisów bitew, rozlanej krwi, każdy czytający wyczuwa okrucieństwo, które wiąże się z wojenną rzeczywistością.\nKsiążkę „Pax” polecam wszystkim czytelnikom. Byłoby cudownie, gdyby dzieci czytały ją razem ze swoimi rodzicami.\nRecenzja spisana z wypowiedzi Leny Sieliwończyk, 5a – klub recenzentów „Zgryz”\nAutor: Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych o 13:07 Brak komentarzy:\nEtykiety: Recenzje dla dzieci i młodzieży\nAleksander Fredro, "Zemsta"\nLektury zazwyczaj uważane są za nudne. Wielu uczniów nadal zastanawia się, dlaczego nauczyciele je tak chwalą. Ostatnio kolejny raz odkryłem, że nawet lektury mogą okazać się ciekawe i intrygujące. Doszedłem do wniosku, że nigdy nie polubimy książki, którą nam narzucono, jeśli od początku nastawiamy się, że będzie nudna i zabierze tylko nasz „cenny czas”. Moja dzisiejsza recenzja dotyczy ”Zemsty”. Bardzo zależy mi na tym, aby potraktowano tę wypowiedź jako recenzję książki, a nie lektury.\n"Zemstę" napisał hrabia Aleksander Fredro, XIX wieczny komediopisarz. Urodził się on pod koniec XVIII wieku w Surochowie, a zmarł 15 lipca 1876 roku w wieku 83 lat. Podczas swojego barwnego życia pisarz zaciągnął się do wojsk Księstwa Warszawskiego i pomaszerował na Moskwę z Napoleonem. W 1815 r. wrócił do domu i rozpoczął swoją karierę pisarską. Zaczął pisać komedie. Jego utwory były niezwykle popularne w czasach, w których żył i - jak się okazuje - nie straciły swej świeżości w XXI wieku. Jednym z najbardziej znanych teksów Fredry jest "Zemsta". Pisarz, przeglądając pewne stare papiery, natknął się na historię wieloletniej waśni miedzy dwoma rodzinami. Historia ta zainspirowała autora do stworzenia jednej z najbardziej rozpoznawalnych komedii w naszym kraju.\n„Zemsta” opowiada o sporze pomiędzy dwoma szlachcicami: Cześnikiem i Rejentem. Mieszkają oni w dwóch skrzydłach starego zamku, a oba skłócone rody dzielił zniszczony mur. Komizm tego utworu opiera się w dużej mierze na całkowicie nieskutecznych intrygach Raptusiewicza i Milczka, na intrygach, które dają rezultat odwrotny do oczekiwanego. Obaj bohaterowie przedstawieni są na zasadzie kontrastu, choć jednocześnie łączy ich tak popularne wówczas wśród szlachty pieniactwo i bezsensowna próba stawiania na swoim. Narastający konflikt pomiędzy seniorami rodu nie wpłynął na potajemną i odwzajemnioną miłość Wacława - syna Rejenta do bratanicy Cześnika, Klary Raptusiewicz. Utwór Fredry opiera się na komizmie postaci, sytuacji i słowa. Jednym z barwniejszych i fascynujących bohaterów "Zemsty" jest niewątpliwie Papkin. Z początku wydaje się lichym człowiekiem, który boi się wszystkiego. To jednak pozory. Jest on cwany i sprytny. W miarę bezpiecznie żongluje między dwoma walczącymi ze sobą szlachcicami i robi wszystko, by przy ich bezsensownej walce ugrać coś dla siebie. Komedia ta nie jest zwykłą satyrą, czy krytyką szlachetczyzny. Wydaje się, że stanowi ona rodzaj smutnej parodii polskiego charakteru narodowego, który chyba nadal tkwi w nas - Polakach.\n„Zemstę”, mimo że jest lekturą, czyta się z przyjemnością. Wydarzenia obfitują w zabawne zwroty akcji, szybko nabierają tempa i - mimo że ta komedia jest napisana wierszem, łatwo ją zrozumieć.\nJeżeli jeszcze do tej pory nie mieliście okazji poznać tego wyjątkowego dzieła doby romantyzmu, serdecznie do tego zachęcam. Jeśli omawialiście ten utwór na lekcji, podzielcie się swoimi opiniami w komentarzu!\nFilip Bryła, 7a - Koło Recenzentów „Zgryz”\nAutor: Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych o 12:16 Brak komentarzy:\nWykład Anny Szpadzińskiej-Koss "Caravaggio...niespokojny duch"\n31 października w Bibliotece GSA odbył się wykład pod tytułem „Caravaggio – niespokojny duch”, który wygłosiła malarka, nauczycielka rysunku i historii sztuki Anna Szpadzińska-Koss.\nMądry, cierpliwy, pracowity to cechy artysty najczęściej wymieniane przez uczestników spotkania – uczniów i uczennice klas 7 GASP. Caravaggio zupełnie nie pasuje do tego wyobrażenia. Jego życie było ciągłą ucieczką przed prawem, sprawiedliwością i karą. Włoski malarz, autor obrazów, które uważa się za genezę baroku, był hulaką i awanturnikiem. Popadał w konflikty, a jeden z nich zakończył się zabójstwem jego adwersarza.\nMimo konfliktów z prawem Caravaggio pozyskał przemożnego mecenasa kardynała del Monte. Dzięki takiemu wsparciu miała dużą swobodę tworzenia – malował martwe natury, sceny mitologiczne i biblijne. Caravaggio swoimi pracami wywrócił renesansową koncepcję malarstwa. Na bohaterów swoich obrazów nie wybierał pięknych modeli – to zwykli ludzie z ulicy dali twarz postaciom Caravaggia.\nSpotkanie zakończyło się odwzorowaniem obrazu Caravaggia „Powołanie św. Mateusza”.\nAutor: Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych o 08:38 Brak komentarzy:\nStrachy na lachy - zajęcia dla najmłodszych\nPaździernik w naszej bibliotece był miesiącem literatury grozy. Postanowiliśmy tę tematykę, przygotowaną w odpowiedniej formie, zaprezentować uczniom klas 0-3. Badania pokazują, że dzieciom w tym wieku nieobcy jest strach. Najczęściej boją się ciemności, niektórych gatunków zwierząt oraz… wielu książkowych postaci. Mimo strachu większość dzieci lubi czytać opowieści o różnych stworach, dziwadłach i baśniowych potworach. Oczywiście każdy z takich tekstów powinien zostać opatrzony dodatkowym komentarzem osób dorosłych. Na zajęciach 28-29.10.2019 r. w specjalnie przygotowanej prezentacji omawialiśmy strachy, które towarzyszą wielu osobom od dzieciństwa, a uczniowie - naprowadzeni przez panią A.Mionskowską - sami dochodzili do wniosku, że uczucia strachu są produktem naszej wyobraźni. Po części wprowadzającej pani Ania pokazała dzieciom dwie zabawne książeczki: „ Leksykon potworów domowych” i „Encyklopedię domowych potworów”. Uczniowie poznali m.in. złośliwą „Awanturellę”, egoistycznego „Chciwuska”, agresywne „Siostry Słodyczki” i profesora „Zgubika”. Dzięki tym postaciom uczniowie zrozumieli, że nie trzeba się wszystkiego bać. Na zakończenie zajęć pani Ania przeczytała tekst Pawła i Piotra Sitkiewiczów „W Gdańsku straszy”. Zwieńczeniem spotkania było wspólne wykonanie zabawnej dyni. Sukcesem tych zajęć była spora gromadka najmłodszych czytelników, którzy postanowili wypożyczyć książki prezentowane podczas spotkania.\nAutor: Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych o 11:14 Brak komentarzy:\nWykład "Figura wampira" dr hab. Katarzyny Szalewskiej\nW piątek 25 października w Bibliotece GSA gościła dr hab. Katarzyna Szalewska. Podczas wykładu opowiedziała o motywie wampira w literaturze i kulturze popularnej. Wraz z uczniami i uczennicami porównała opowiadanie Aleksieja K. Tołstoja „Rodzina wilkołaka” z tekstem „Berenica” E.A. Poe.\nPodczas zajęć udało się omówić symbolikę charakterystyczną dla tekstów grozy, sposób budowania przestrzeni oraz nastroju. Prowadząca podała wiele przykładów występowanie postaci wampira w kulturze popularnej – przede wszystkim w filmie. Porównując wyobrażenie wampira w klasycznych tekstach z XIX wieku ze współczesnym kanonem, jednoznacznie widać różnicę w sposobie kreowania bohatera. Kiedyś był to odrażający potwór, najczęściej kobieta, obecnie przystojny nastolatek.\nSpotkanie pozwoliło na przypomnienie ikonicznych tekstów grozy oraz poszukanie nowych tropów ich interpretacji.\nAutor: Biblioteka Gdańskich Szkół Autonomicznych o 10:39 Brak komentarzy:\nRecenzje dla dorosłych (75)\nRecenzje dla dzieci i młodzieży (45)\nWykład Anny Szpadzińskiej-Koss "Caravaggio...niesp...\nWykład "Figura wampira" dr hab. Katarzyny Szalewsk...


L'Océan Breton | Francja | Kemping w Bretanii | Zarezerwuj tanio domek!\nFrancja Bretania Camping L'Océan Breton\nWielorynnowe, Zjeżdżalnia rura, Zjeżdżalnia dziecięca, Leniwa rzeka\nWymarzone miejsce na rodzinne wakacje- bretoński ocean!\nTen pięciogwiazdkowy kemping w malowniczym regionie Finistere, o parku wodnym 2000 m2 ze zjeżdżalniami, na których Twoje dzieci z pewnością odnajdą przyjemność spędzania wakacji nad wodą, a Ty odpoczniesz wylegując się na czystej i ogromnej plaży. Nie zwlekaj i sprawdź ofertę L'Océan Breton!\nSłodka woda, Podgrzewany, maja - września\nW sezonie, maja - września\nPiasek /małe kamienie, 2 km\nWynajem boi, 2 km, Rampa dla łodzi, 2 km\njeśli dozwolone w zakwaterowaniu, Psy z 1. i 2. kategorii są zabronione, Max. 30 kg\nKemping w Bretanii\nlokalizacja na południowym wybrzeżu pięknego Finistere,\ndwa wspaniałe baseny kryty i otwarty,\nobszerne i komfortowe zakwaterowania,\nrozrywka dla każdego;\nKemping posiada park wodny o ponad 2000 m2 o licznych i różnorodnych zjeżdżalniach. Kryty basen odznacza się tropikalnym charakterem oraz dostępem do strefy SPA i odnowy biologicznej. Okoliczne plaże są olbrzymie, ze względu na dostęp do oceanu. Popularne sporty i atrakcje to przede wszystkim nurkowanie i podziwianie wodnych przestworzy, a także wszelkiego rodzaju sporty na wodzie. W trakcie sezonu na plaży co rano organizowane są zajęcia z jogi i fitnessu, by zadbać o formę naszych klientów. Na kempingu dostępne są oprócz tego korty do tenisa, boisko do piłki nożnej i koszykowej. Dla dzieci dostępny jest park wspinaczkowy oraz niewielka stajnia, gdzie Twoje dzieci będą mogły nauczyć się jazdy konno.\nDodatkowe atrakcje na kempingu\nJeśli już dzisiaj wiesz, że baseny nie wystarczą, by zużyć całą energię Twoich dzieci, kemping L'Océan Breton jest dla Ciebie idealny! Na kempingu wynajmiesz rowery dla całej rodziny, by móc zwiedzić ten piękny region. Warto przeznaczyć jeden dzień lub dwa na spływ kajakowy, odsłaniający najpiękniejsze miejsca w Bretanii. Kemping organizuje dla dzieci różnego rodzaju rozgrywki i konkursy, by móc poznać inne dzieci, często innych narodowości. Na wodzie będziesz mieć do dyspozycji takie sporty jak: paragliding, surfing, kitesurfing, windsurfing, siatkówkę plażową, skating park czy mini-golf. Kiedy Twoje dzieci będą szaleć z animatorami kempingu, Ty ze spokojem będziesz móc skorzystać z usług basenu, SPA, sauny i masaży.


6 rzeczy, na których nie oszczędzaliśmy w trakcie budowy | Budująca Mama - blog lifestyle parenting - budowlaniec, mama trójki\nBudująca Mama 1/04/2014 8 komentarzy budowa , budowa-porady , budować samemu , budująca poleca , Dom drewniany szkieletowy , koszty budowy , pani domu , porady Edit\nBudowa to ogromna inwestycja. Nie każdy ma nieograniczony budżet. My nie czekaliśmy na zebranie gigantycznego wkładu własnego, ani nie dostaliśmy połowy od rodziców (swoją drogą - tacy, to mają dobrze). My mieliśmy cel - mieć już swoje, teraz i jak najszybciej, żeby nasza rodzina mogła się szybciutko powiększyć :-)\nPrawie każdy inwestor staje więc przed wyborem - tanie, czy dobre. Droższe, czy gorsze? Poniżej przedstawiam 6 rzeczy, na których jakości nie oszczędzaliśmy i jesteśmy zadowoleni.\n1. Drewno i konstrukcja\nDrewno konstrukcyjne musiało być suszone komorowo, czterostronnie strugane i zaimpregnowane ciśnieniowo. Nie było mowy o żadnym dziadostwie z tym związanym. Na każdym elemencie, jaki dotarł do nas z fabryki widniała pieczątka z certyfikatem jakości. Ponadto dotarły do nas gotowe elementy konstrukcyjne (ściany i wiązary). Elementy były połączone za pomocą płytek kolczastych w fabryce, dzięki czemu jakość i dokładność wykonania była znacznie lepsza.\nStawianie pierwszych ścian konstrukcyjnych\nPieczątki świadczące o jakości drewna\n2. Okna i rolety\nTutaj też nie było miejsca na taniochę. Okna zamówiliśmy już przed rozpoczęciem budowy. Wybraliśmy 3 szybowe na profilu WEKA. Zdecydowaliśmy się na kolor jedynie z zewnątrz, co okazało się ich zaletą (białe wewnątrz zawsze pasują do wystroju).\nRolety zewnętrzne w kolorze okien z puszką montowaną nad oknem wypełnioną grafitowym styropianem. Niestety, rolety montowane na zewnątrz nie przypadły nam do gustu, a te z ukrytymi puszkami wymagały doinwestowania. Ponadto sterowanie. Zdecydowaliśmy się na sterowanie elektryczne za pomocą przycisków przy konkretnych oknach oraz z centralki.\nWidok na okna tarasowe\nWybraliśmy materiały ociepleniowe o dość dobrych parametrach cieplnych (ale bez przesady, nie cisnęliśmy lambdy o każdą setną, bo w pewnym momencie przestaje to mieć sens).\nZastosowaliśmy styropian ryflowany o grubości 15cm, dzięki temu dom będzie dobrze docieplony, a konstrukcja będzie miała szansę "wyrzucić" ewentualny nadmiar wilgoci.\nPoza tym wełna mineralna Unimata o grubości 15cm w ściany i 25 cm na dach.\nDzięki temu dom zyskał naprawdę dobry wynik certyfikatu energetycznego, ale sprawdzimy po roku użytkowania, jakie wyjdą nam rachunki.\n4. Dach - dachówki, rynny\nZa namową dekarza wybraliśmy dachówki ceramiczne, pomimo wcześniejszego nastawienia na betonową. Jego zdaniem betonowa często zarasta mchem i innymi badziewiami. Jest porowata i mniej odporna. Poza tym jest ładniejsza, a cena w promocji nie była dużo wyższa. Do tego orynnowanie PCV z porządnej firmy.\nWidok dachu po założeniu dachówki Bogen antracyt\nJak już pisałam w poście o ogrzewaniu wybraliśmy posadzkę Agilla z Lafarge'a, dzięki czemu nie musimy godzinami czekać na rozruch ciepła w domu. To bardzo ważne przy naszym typie ogrzewania. ale... zaoszczędziliśmy na kaloryferach :-)\nTo właściwie jedyne pomieszczenie w domu z nowymi meblami. Zdecydowaliśmy się na meble z IKEI. Wiedząc, że meble mają posłużyć nam długo, nie wybraliśmy tych najtańszych. Poza tym sprzęt też jest nowy (lodówka, płyta i piekarnik). Nie mieliśmy nic swojego (oprócz zmywarki), a kupowanie używanych sprzętów może okazać się ryzykowne, postanowiliśmy więc wybrać nowe, niekoniecznie z najwyższej półki, ale nie "byle buble". Kuchnię dobrze widać też TUTAJ\nTo by było na tyle. A co Wy uważacie za rzeczy najważniejsze? Na czym nie można oszczędzać nie tylko przy budowaniu, ale też w innych aspektach życia?\nBardzo przydatny post:) Nam proponują zamiast dachówki blacho-dachówkę. Co o tym myślisz? Pozdrawiam!\nBudująca Mama 5 stycznia 2014 20:56\nMieszkałam w domu z blachodachówką - jest dość głośno, pomimo ocieplenia wełną (która spełnia zadanie również izolacji akustycznej). Ja taką opcję zdecydowanie odrzuciłam. Jednak dom drewniany to konstrukcja lekka, taki dach zawsze lepiej dociąży, a tym samym ustabilizuje konstrukcję. Poza tym, w przypadku blachy ssanie wiatru jest dość istotnym obciążeniem. Na dachówkę wiatr raczej nie ma wpływu, ponieważ jest na tyle ciężka, że przewyższa siłę ssącą. Duża to jest różnica w cenie? Ja bym bazowała na konkretnych wycenach, i wtedy można kalkulować. Zdecydowanie blachodachówka jest prostsza do położenia, szybciej idzie, ale nasz dach położyli w tydzień dachówką... Cena naszego dachu, razem z oknami dachowymi (5 sztuk), całym orynnowaniem i opierzeniem zmieściła się w granicach 37tysięcy (materiał z robotą). Jak Wam to wyceniają?\nAle chyba nie wliczono więźby do tej ceny? Bo jeśli tak, to cena bardzo niska!! Nam jeszcze żadnych kosztów nie wyliczają, sugerują;) Jesteś już drugą osobą, która poleca przy tej konstrukcji dachówkę, chyba coś w tym musi być.\nBudująca Mama 6 stycznia 2014 21:20\nW domu szkieletowym więźba jest elementem konstrukcji i MUSI być wykonywana przez tą samą ekipę do dom, z tych samych materiałów i stanowić z nią jedną całość. Więźba, to tak naprawdę żaden wielki koszt. Nasza cena dotyczyła membrany, łatowania, dachówki, okien, wyłazu i dachówki z orynnowaniem i położeniem. Ja tam uważam, że na wszystko trzeba mieć wycenę. Polecam naszego wykonawcę, on zajmuje się też dachami. Chociaż w naszym przypadku wykonywał nam ją kto inny, bo cudem wykonawca całości domu znalazł czas na załatwienie naszej sprawy, o czym pisałam w poście http://budujacamama.blogspot.com/2013/12/caa-historia-rozpoczea-sie-w-maju.html\nDziękuję za wszystkie informację! Już się biorę do czytania postów:) Warto mieć opinie równych osób, w końcu budowa domu to nie zakup nowej pary butów;)\nBudująca Mama 6 stycznia 2014 22:30\nByć może nie znajdzie Pani wszystkiego, czego oczekuje, chętnie odpowiem na wszystkie pytania. Sami poświęciliśmy kupę czasu na wybór technologii. Sama skończyłam Politechnikę i jestem konstruktorem, więc miałam trochę łatwiej. Znalezienie wykonawcy też jest nie lada sztuką. Najlepiej znaleźć kogoś z polecenia. Z przyjemnością doradzę na co zwrócić uwagę. Polecam budowanie, to szkoła życia, uczy pokory, ale jest świetną przygodą.\nbernadetta bolek 12 lutego 2014 07:35\nOcieplenie jest bardzo ważne, jak ktoś nie ociepli starannie budynku to potem latami traci na ogrzewaniu, a niewiele osób wie że należy także ocieplić dom od dołu\nBudująca Mama 12 lutego 2014 10:31\ntak, tak... i lecą - tysiące za gaz... U nas pod posadzką jest 20cm styropianu :D


Kolejny dzień kampanii wyborczej w Łodzi i województwie — Radio Łódź\npia, 17 maj 2019 21:45:12 +0200\nPoseł Prawa i Sprawiedliwości Paweł Rychlik odwiedza kolejne miasta regionu. Podczas spotkania z dziennikarzami w Zduńskiej Woli namawiał nie tylko do głosowania na kandydatów jego partii, ale przede wszystkim do udziału w wyborach 26 maja. Chciałby, aby w tych wyborach frekwencja była znacznie wyższa niż poprzednio, gdy nie przekraczała nigdy 30%. - Wbrew pozorom są to bardzo ważne wybory. Musimy mieć świadomość, że ponad 50% prawa, które obowiązuje na terenie Polski, jest stanowione w instytucjach Unii Europejskiej. Niedziela jest Dniem Matki, ale myślę, że każdy może wygospodarować 10-15 min, aby iść do lokali wyborczych i oddać mądrze głos na tych, którzy będą nas godnie reprezentować oraz pilnować naszych interesów. Lista PiS i jej kandydaci chcą i będą reprezentować ziemię łódzką w Parlamencie Europejskim.\nCzytaj też: Konwencja wyborcza Prawa i Sprawiedliwości w Łodzi [ZAPIS TRANSMISJI, ZDJĘCIA]\nTymczasem o wzięcie udział w wyborach apelowali w tym tygodniu również inni kandydaci, np. z Koalicji Europejskiej, między innymi poseł PSL Paweł Bejda. - Liczę na to, że ta frekwencja będzie dużo większa niż 5 lat temu. Jeśli tak się stanie, to przypadnie więcej mandatów dla okręgu z całego województwa łódzkiego.\nZ frekwencją w wyborach w Polsce nie jest najlepiej od 15 lat. W zeszłych wyborach nie przekroczyła ona w poszczególnych okręgach 30%. Jaki jest tego powód? Zdaniem politologa z Uniwersytetu Łódzkiego dr. Michała Klonowskiego, wpływ na to może mieć na przykład skomplikowana ordynacja wyborcza. - My chyba też do końca nie rozumiemy Unii Europejskiej mimo tego, że jesteśmy w niej już 15 lat. Ordynacja w wyborach do Europarlamentu jest zupełnie inna niż chociażby w wyborach do parlamentu polskiego. Ludzie nie rozumieją ogólnie reguł wyborczych, a im więcej tych systemów muszą przyjąć i zrozumieć, tym są mniej chętni.\nPrzypomnijmy, że ordynacja w wyborach do europarlamentu między innymi zakłada brak stałej, przypisanej do okręgu, liczby mandatów. Oznacza to, że z województwa łódzkiego może być wybranych na przykład czterech albo tylko dwóch posłów. Wszystko zależy od frekwencji. W tym roku mamy do czynienia również z tzw. "mandatem uśpionym". - Jeden mandat będzie w tzw. "uśpieniu". To jest uzależnione od liczby głosów, które otrzymamy. 52 mandat będzie czekał, a jest to związane z obecnością lub jej brakiem w Unii Europejskiej - wyjaśnia dyrektor łódzkiej delegatury Krajowego Biura Wyborczego, Grażyna Majerowska-Dudek.\nTym bardziej ważne jest, żeby jak najwięcej osób oddało swój głos w nadchodzących wyborach. A te już za nieco ponad tydzień, 26 maja.\nWybory do Parlamentu Europejskiego. Audycje wyborcze w Radiu Łódź Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019. Sprawdź, na kogo możesz zagłosować w okręgu łódzkim\nMarek Markiewicz | Radio Łódź SLD szykuje się do wyborów Marek Belka: "Część osób z KE nic nie robiła" [WIDEO] PiS wygrywa w kraju wybory do PE z wynikiem 45,38 proc. Oficjalne wyniki PKW Wybory do PE: w Łodzi głosowali politycy