PPT - Prawo zobowiązań cz. II PowerPoint Presentation - ID:3760914\nPrawo zobowiązań cz. IIPowerPoint Presentation\nPrawo zobowiązań cz. II\n<iframe src="https://www.slideserve.com/embed/3760914" width="600" height="485" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" style="border:1px solid #CCC;border-width:1px 1px 0;margin-bottom:5px" allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen> </iframe>\nPrawo zobowiązań cz. II - PowerPoint PPT Presentation\nPrawo zobowiązań cz. II. Świadczenie w miejsce wykonania – datio in solutum. celem zwolnienia się z zobowiązania, dłużnik spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie od pierwotnie ustalonego\nPowerPoint Slideshow about 'Prawo zobowiązań cz. II' - sumana\nŚwiadczenie w miejsce wykonania – datio in solutum\ncelem zwolnienia się z zobowiązania, dłużnik spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie od pierwotnie ustalonego\nnp. A zobowiązał się do zapłaty B kwotę 100zł., następnie A za zgodą B w celu zwolnienia się z zobowiązania przenosi na rzecz B własność konia wartego 100 zł.\nOdnowienie – novatio\numowa zawarta miedzy wierzycielem a dłużnikiem, w której strony postanawiają, za dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone w związku z powstaniem nowego stosunku zobowiązaniowego. Ten nowy stosunek zobowiązaniowy powinien różnić się od dawnego:\n1) albo innym świadczeniem, lecz juz nie samym tylko zmienionym sposobem jego wykonania (terminem, miejscem),\n2) albo inna podstawa prawna nawet przy niezmienionym świadczeniu dawnym,\nA jest winien B z tytułu reszty ceny sprzedaży 100 zł.\n1) strony postanawiają że treścią nowego zobowiązania będzie przeniesienie własności konia\n2) A nadal jest zobowiązany do zapłaty A 100 zł., ale nie z tytułu umowy sprzedaży, ale np. z tytułu umowy darowizny.\nPojęcie umowy i jej skutki prawne\nUMOWA – zgodne oświadczenie woli dwóch lub więcej stron, których celem jest wywołanie określonych w treści umowy skutków prawnych o charakterze majątkowym.\nnastępuje powstanie, zmiana lub zniesienie wzajemnych praw i obowiązków stron\noprócz skutków prawnych wynikających bezpośrednio z treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nzasad współżycia społecznego\nZasada swobody umów treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nSwoboda umów- kompetencja do kształtowania przez podmioty wiążących je stosunków prawnych w drodze dwu lub wielostronnych oświadczeń woli. W jej zakresie wyróżnia się swobodę kształtowania treści umów oraz swobodę zawierania umów.\nAutonomia woli-pojęcie szersze od swobody umów obejmuje także inne niż umowa postacie kształtowania stosunków cywilnoprawnych mocą własnych decyzji zainteresowanych podmiotów.\nZakres swobody umów treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:-zasada swobody umów\nArt. 353§1.Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.\nArt.. 58 Cel czynności prawnej ma doniosłość prawną. W razie sprzeczności umowy z normą względnie wiążącą norma ta nie znajduje zastosowania, a treść stosunku zobowiązaniowego reguluje umowa, na odwrót jest przy konflikcie z normą imperatywną czy semiimperatywną.\n(SN) Umowy dławiące- niezgodne z zasadami współżycia społecznego, polegają na jednostronnie narzuconej formie zaspokajania potrzeb ludności na trudno dostępne dobra (chodziło o garaże) wraz z rażącą nieadekwatnością świadczeń wzajemnych.\nGranica swobody umów treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nstanowi ją poszanowanie interesów osób trzecich i łączącą się z tym zasadą bezpieczeństwa obrotowego (właściwość). Niedopuszczalnym jest aby stosunek umowny ukształtował sytuację stron w ten sposób że jedna z nich mogłaby dowolnie określać swoje obowiązki lub obowiązki drugiej strony (SN).\n(SN) wynikająca z art. 353§1 swoboda kontraktowania obejmuje także możliwość kreowania czynności abstrakcyjnych, nie ma bowiem żadnych przeszkód aby strony stosownie do swej woli konstruowały zobowiązania wyabstrahowane , odłączone od istniejącego stosunku prawnego, albo istniejące niezależnie od niego.-to było w sprawie gwarancji bankowej-w odniesieniu do stosunków obrotu profesjonalnego.\nZasada treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:pacta sunt servanda-\numów należy dotrzymywać.\numowa zawarta z przekroczeniem którejkolwiek z granic umów jest w myśl art. 58 bezwzględnie nieważna, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.\nNiemożność świadczenia treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nPole swobody umów ograniczają także przepisy o niemożliwości świadczenia. Art. 387 § 1. Umowa o świadczenie niemożliwe jest nieważna.§ 2. Strona, która w chwili zawarcia umowy wiedziała o niemożliwości świadczenia, a drugiej strony z błędu nie wyprowadziła, obowiązana jest do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o niemożliwości świadczenia.-termin przedawnienia 3 lata.\nZawarcie umowy treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\npolega na złożeniu przez strony umowy zgodnego oświadczenia woli\na co w sytuacji gdy umowa zawierana jest masowo???\nWzorce umów treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nwłaściwe poinformowanie drugiej strony o wzorcu umowy = podstawową przesłankę skuteczności prawnej wzorca.\njeżeli przepis odrębny nie stanowi inaczej wzorce umowne powinny być doręczane w całości. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały.\npostanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta, nie tyczy to przedsiębiorcy.\numowa jest ważna zaś wzorzec w tych miejscach gdzie jest sprzeczny z umową jest bezskuteczny. Konsumentowi należy doręczyć wzorzec. Zmiana treści istniejącego stosunku zobowiązaniowego przez wydanie wzorca po raz pierwszy albo kolejny, dopuszcza jej wyłączenie na podstawie klauzuli modyfikującej, zawartej w umowie lub we wzorcu, albo na podstawie, szczególnego przepisu prawnego,\nSposoby zawarcia umowy treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nOferta treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\njest to oświadczenie woli osoby fizycznej lub prawnej (oferenta) skierowane do innej osoby fizycznej lub prawnej (oblata), które zawiera propozycję zawarcia umowy i określa jej istotne postanowienia.\nGdy oferta zawiera określony termin, to oferent jest nią związany aż do upływu oznaczonego terminu\nJeżeli oferta nie zawierała określenia terminu, to należy odróżnić dwie sytuacje:\noferta została złożona w obecności drugiej strony albo za pomocą telefonu. Oferta taka przestaje wiązać, jeżeli nie zostanie przyjęta niezwłocznie,\noferta została złożona listownie, telegraficznie itp. Oferta taka przestaje wiązać z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź, wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia. Przyjęcie oferty powoduje zawarcie umowy, jeżeli oferta zostanie zaakceptowana w całości i bez zastrzeżeń.\nPrzetarg treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\njest szczególnym trybem zawierania umów i stanowi coraz częstszy sposób zawierania umów. Na przetarg składają się następujące etapy:\n1) ogłoszenie przetargu,\n2) składanie ofert,\n3) przyjęcie wybranej oferty.\nPrzetarg ustny treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nnazywamy licytacją lub aukcją, polega on na tym, że ogłaszający przetarg oczekuje coraz korzystniejszych ofert. Złożona oferta obowiązuje aż do momentu złożenia korzystniejszej oferty przez innego licytanta, albo, gdy przetarg zostanie zamknięty bez wybrania oferty. Do zawarcia umowy dochodzi w momencie wyboru oferty, stwierdzanego tzw. przybiciem.\nPrzetarg pisemny treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\npolega na pisemnym składaniu ofert, w celu wybrania najkorzystniejszej oferty. Ofert można składać w określonym terminie. Oferta zostaje przyjęta w trybie sformalizowanym, przewidzianym w ogłoszonych warunkach przetargu. Przetarg może zostać zamknięty bez przyjęcia oferty, jeżeli żadna z ofert nie spełniała jego oczekiwań. Oferta przetargowa przestaje obowiązywać, gdy składający ofertę zostanie powiadomiony o wybraniu innej oferty.\nRokowania treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z: (negocjacje)\nstosowane są wówczas, gdy chodzi o zawarcie umowy skomplikowanej, dotyczącej znaczących przedsięwzięć gospodarczych, dużych inwestycji, wielkich dostaw towarów, współpracy finansowej itp. Do zawarcia umowy dochodzi, gdy strony dojdą do porozumienia we wszystkich sprawach, które były przedmiotem rokowań.\nZabezpieczenie wykonania umów treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nZadatek art. 394 KC treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\npewna sumie pieniężnąlub rzecz dana przy zawarciu umowy,\nZastrzeżenie zadatku przewyższającego wartość należnego świadczenia można uznać za sprzeczne z natura tego zobowiązania (właściwościami stosunku) i tym samym niedopuszczalne na podstawie art 58 KC. Natomiast zadatek wysokości niższej lub równej wartości świadczenia nie narusza granic, wyznaczonych jego funkcja.\nSkutki Szczególna rola zadatku ujawnia się w razie niewykonania umowy z powodu okoliczności, za które dłużnik ponosi wyłączną odpowiedzialność. W przypadku takim wierzyciel może bez wyznaczania terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli go sam dał, może żądać sumy dwukrotnie wyższej (394§1), i to bez względu na to czy poniósł szkodę i w jakiej wysokości. Przedawnienie - 10 lat. Dany zadatek pełni tu funkcje surogatu odszkodowania za niewykonane umowy i dlatego wierzyciel nie może domagać się uzupełniającego odszkodowania na zasadach ogólnych. Wierzyciel może obstawać przy umowie domagając się wykonania według reguł ogólnych. Dłużnikowi nie przysługuje prawo do zwolnienia się z zobowiązania przez rezygnacje z przedmiotów danych tytułem zadatku. Zastrzeżenie to umacnia sytuacje prawna wierzyciela.\nJeśli dłużnik spełni świadczenie, zaostrzenie zadatku nie odgrywa roli. Pieniądze lub rzeczy dane tytułem zadatku zalicza się wówczas na poczet świadczenia tej strony która je dala. Jest to jednak możliwe wtedy gdy są one tego samego rodzaju co przedmiot świadczenia. W przeciwnym razie ulęgają zwrotowi (394§2) i nie uwzględnia się ich przy dalszych rozliczeniach miedzy stronami.\nRozwiązanie umowy na skutek zgodnego oświadczenia woli stron albo mocą orzeczenia sadu powoduje zgaśniecie zastrzeżenia zadatku ze względu na to ze stanowi on integralna jej część. W związku z tym art 394§3 karze w takim przypadku zwrócić zadatek.\nTaki sam obowiązek zwrotu zadatku przewiduje art 394§3 w razie niewykonania umowy wskutek okoliczności za które zadana ze stron nie ponosi odpowiedzialności albo za które ponoszą odpowiedzialność obie strony.\nKara umowna art. 483 treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nPojęcie i funkcje\nkara umowna (zwana odszkodowaniem umownym) strony postanawiają ze naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy pieniężnej (483§1).\nKara umowna zastępuje odszkodowanie przewidziane w razie niewypełnienia zobowiązania i dlatego dłużnik nie może bez zgody wierzyciela zwolnic się z zobowiązania przez zapłatę kary umownej (483§2). Jako surogat odszkodowania należy się ona tylko wtedy, gdy dłużnik ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (471).\n2. Ochrona dłużnika\na) wierzyciel nie może żądać od dłużnika odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary, chociażby wykazał ze poniósł większą szkodę. Jednakże strony mogą w umowie kwestie te uregulować odrębnie (484§1 zd. 2)\nb) dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej w dwóch przypadkach :\n1) gdy jest ona rażąco wygórowana w porównaniu z poniesiona szkoda\n2) gdy zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane (484§2)\nKara umowna należy się wierzycielowi bez względy na wysokość poniesionej szkody, natomiast brak szkody stanowi podstawę do obniżenia wysokości kary umownej.\n3. Kara ustawowa\nPrzepisy o karze umownej należy stosować również do przypadków, gdy dłużnik na mocy przepisu szczególnego - bez zastrzeżenia umownego - obowiązany jest do zapłacenia wierzycielowi określonej sumy pieniężnej w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (485)\nPrawo odstąpienia treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nzastrzeżenie zawarte w umowie, zgodnie z którym jednej lub obu stronom umowy przysługuje w ciągu oznaczonego terminu prawo do odstąpienia od umowy,\no skorzystaniu z tego prawa należy poinformować drugą stronę umowy przez złożenie oświadczenia woli,\nzastosowanie tej instytucji powoduje taki stan rzeczy jak gdyby umowa nie była w ogóle zawarta.\nPrawo odstąpienia za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne) treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nUstawa zezwala na zastrzeżenie prawa odstąpienia (art 395). Prawo to polega na tym ze stosownie do treści dokonanego zastrzeżenia - jedna albo każda ze stron umowy może od niej odstąpić bez konieczności uzasadnienia tej decyzji (395§1). Art 395§1 wymaga by w zastrzeżeniu o umownym prawie odstąpienia podany był termin, w ciągu którego uprawniony może odstąpić od umowy.\nW razie wykonania prawa do odstąpienia od umowy umowie uważa się za niezawarta (skutek ex tunc). Uprawniony może od umowy odstąpić również po całkowitym lub częściowym jej wykonaniu, jeżeli nie minął zastrzeżony termin. Art 395§2 rozwiązuje ten problem w ten sposób ze nakazuje stronom zwrócić to wszystko co sobie świadczyły i to w stanie niezmienionym, chyba ze zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Ponadto za korzystanie z rzeczy należy się odpowiednie wynagrodzenie. Art 396. W zastrzeżeniu tym strony uzależniają prawo do odstąpienia od zapłaty określonej sumy pieniężnej.\nOświadczenie o odstąpieniu jest skuteczne tylko wtedy gdy zostało złożone jednocześnie z zapłatą odstępnego - art. 396 KC\nUmowa przedwstępna – pactum de contrahendo art. 389 KC treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\njedna lub obie strony zobowiązują się do zawarcia w przyszłości oznaczonej umowy,\nzawarcie umowy przyrzeczonej jest świadczeniem,\n,oże mieć charakter jednostronnie lub dwustronnie zobowiązujący.\nPrzyjęcie przez sprzedawcę przedpłaty na przyczepę kampingową w wysokości odpowiadającej jej cenie stanowi zawarcie definitywnej umowy sprzedaży, a nie tylko umowy przedwstępnej (SN)\nArt. 389 treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z: § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określaćistotne postanowienia umowy przyrzeczonej\nJeżeli umową definitywną jest Np. sprzedaż to w umowie przedwstępnej należy określić, co najmniej rzecz i cenę.\nDla jej zawarcia ustawa nie przewiduje formy szczególnej. Nie musi być uwzględniony termin, aczkolwiek może być. Wtedy jego ewentualny upływ powoduje wymagalność roszczenia uprawnionego i wyznacza początek biegu terminu przedawnienia.\nArt. 389 § 2. Jeżeli termin, w ciągu, którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.\nSkutki nie zawarcia umowy treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nsłabszy- obowiązek naprawienia szkody,\nsilniejszy-nie zawarcie umowy art. 64 - tylko wtedy, gdy umowa przedwstępna czyni zadość wymaganiom, od których zależy ważność umowy przyrzeczonej. Np. forma szczególna- przeniesienie nieruchomości.\nJeszcze możliwe jest zastosowanie art. 475 - Np. dłużnik nie dopełnił czynności koniecznych do uzyskania niezbędnego zezwolenia administracyjnego.\nRoszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym umowa przyrzeczona miała być zawarta.\nJeżeli sąd oddali żądanie zawarcia umowy przyrzeczonej, roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym orzeczenie stało się prawomocne.\nOdpowiedzialność kontraktowa treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nSystem prawny łączy z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania odpowiedzialność odszkodowawczą dłużnika, określaną mianem odpowiedzialności kontraktowej. Jej przesłankami są:\n1) Zdarzenie, z którym system prawny wiąże czyjąś odpowiedzialność;\n2) Związek przyczynowy miedzy tym zdarzeniem a powstałą szkodą\nOdpowiedzialność kontraktowa obejmuje tylko szkody majątkowe.\nZgodnie z regułą art. 361 § 2 dłużnik odpowiada zarówno za:\na) stratę - wartość utraconego przez wierzyciela świadczenia lub zmniejszona wartość świadczenia, wynikająca z nienależytego jego spełnienia. Mogą to być także wydatki poniesione dla zrekompensowania szkody oraz tzw. szkody następcze, stanowiące rezultat niewłaściwego wykonania zobowiązania - zwłaszcza złej jakości przedmiotu świadczenia\nb) utracone przez wierzyciela korzyści - przy ich określaniu trzeba mieć na uwadze czy istnieje dostatecznie wysoki stopień prawdopodobieństwa uzyskania spodziewanych korzyści. Jest to np. utrata korzyści z dalszej umowy, jaką zrealizowałby wierzyciel, gdyby dłużnik należycie wykonał swe zobowiązanie\nRodzaje umów i ich funkcje treści umowy wywołuje ona również inne skutki prawne – wynikające z:\nliczba podmiotów, na których spoczywa obowiązek świadczenia - umowy jednostronnie zobowiązujące, - umowy dwustronnie zobowiązujące (umowy wzajemne)\nkwestia uregulowania w obowiązujących przepisach - umowy nazwane - umowy nienazwane - umowy mieszane\nuzyskanie korzyści majątkowej przez jedną lub obie strony - umowy odpłatne - umowy nieodpłatne\n„Dziecko ma prawo być sobą Ma prawo do popełniani błędów Ma prawo do posiadania własnego zdania -„dziecko ma prawo być sobą ma prawo do popełniani błędów ma prawo do posiadania własnego zdania ma prawo do\nPrawo karne i prawo wykroczeń -Przestępstwo. zasady odpowiedzialności. dwie metody definiowania\n-Prawo. Źródła prawa. Źródła prawa. konstytucja ratyfikowana umowa międzynarodowa ustawa rozporządzenie. większości. większość zwykła (względna) za > przeciw większość bezwzględna za > przeciw +\nPrawo autorskie -Prawo autorskie. czym jest prawo autorskie? co może zrobić użytkownik programu zgodnie z prawem autorskim? czego nie może zrobić użytkownik programu? piractwo komputerowe jak zapobiegać piractwu? zakup programu\n-Prawo administracyjne. art. 2 rzeczpospolita polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. konstytucja rp. prawo administracyjne obejmuje przepisy\n-Prawo procesowe i. wykład 8 : p rawo procesowe ii. proces legisakcyjny. gai\nPrawo autorskie -D la nauczycieli. §. prawo autorskie powstało… w xviii wieku. http://www.gutenberg.czyz.org/word,24870. ustawa z dn. 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity dz.u . z 2006 r. nr 90\nPrawo Pascala -Definicja. ciśnienie zewnętrzne wywierane na ciecz lub gaz znajdujące się w naczyniu zamkniętym rozchodzi się jednakowo we wszystkich kierunkach. zastosowania. podnośnik hydrauliczny układ hamulcowy młot pneumatyczny\nPRAWO WODNE -Radca prawny jędrzej klatka [email protected] ochrona wÓd. ochrona wód polega na zapewnieniu ich jak najlepszej jakości, w tym utrzymywanie ilości wody na poziomie zapewniającym ochronę równowagi biologicznej, w\nPrawo rzeczowe -Wykład v prawa na rzeczy cudzej. iura in re aliena prawa na rzeczy cudzej – ograniczone prawa rzeczowe. służebności zastaw emfiteuza superficies. zastaw. zastawca - zastawnik. rozwój historyczny. fiducia cum\nPrawo budowlane po zmianach -Ustawa z dnia 12 lutego 2009 r. obiekty budowlane. obiekty małej architektury. budynki z instalacjami i urządzeniami. budowle. trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród\nPrawo Pascala i Kartezjusza -Informacje ogólne. prawo pascala sformułowane w xvii w. przez blaise’a pascala. jest prawdziwe wówczas, gdy można pominąć siły grawitacji i inne siły masowe oraz ciśnienia wywołane przepływem płynu.\n-Międzynarodowe prawo podatkowe. opodatkowanie dochodu z pracy. dochód z pracy najemnej. art.15 um-oecd 1. z zastrzeżeniem postanowień art.16 [ wynagrodzenia dyrektorów ] art.18 [ emerytury ] i art.19 [ pracownicy państwowi ].\nPrawo o ruchu drogowym -Czyli jak nie dopuścić do wypadku. prawo o ruchu drogowym. spis treści. trochę teorii film „dekalog myślącego kierowcy” skutki i koszty wypadków drogowych\nPrawo pierwotne i wtórne WE -Dr edyta martini. prawo pierwotne i wtórne\nPrawo procesowe pod zaborami -Powszechny proces cywilny. procedura austriacka i pruska z końca xviii w. zasada dyspozycyjności zasada\nPrawo konkurencji ćwiczenia - spotkanie 6 -Łukasz grzejdziak. prawo konkurencji ćwiczenia - spotkanie 6. kontrola koncentracji. program ćwiczeń. pojęcie „koncentracja” wspólnotowy wymiar koncentracji zakres obowiązku zgłoszenia\n,,Godne życie to moje prawo” -Autor: dorota sowińska klasa: iiia zespół szkół ponadgimnazjalnych nr 7 ruda Śląska. z. „godne Życie, to moje prawo”. 1/16. ,, godne życie, to moje prawo”. ,, dzisiejsze nieśmiałe dziecko,


Wujek oszalał - Sadistic.pl\naż sprawdziłem i to prawda. Ale nie taki jednak google zły, bo dał w pierwszej dziesiątce białą parę\nps: gender was zeżre\nwhite couple należy stwarzać a nie szukać na googlach !!\na jak się wpisze black couple to same węgliczki wychodzą przypadek? No nie sądzę!\nWpiszcie "white scientist" już tyle czarnych gęb nie wyskakuje ciekawe czemu :coffe:\na sprawdźcie sobie "black man working" i "white man working" lol\nAle po wpisaniu ''normal couple'' wszystko jest w normie\nPolecam duckduckgo, jakaś alternatywa by nie sponsorować google.\nA oto przykład dyskryminacji na tle rasowym, który nie dawno znalazłem (białych nie ma, czarni są - jak by było odwrotnie to...):\nTakie są efekty nierozumienia działania wyszukiwarek internetowych. Google szuka dwie frazy "white" i "couple", a następnie znajduje te zdjęcia, które są najpopularniejsze. W tym wypadku opisane np. tytułem "Black And White Couple". Akceptuje zatem z tytułu słowo "Black". Polecam zamiast tego wpisać np.: "white couple" -black\nSamo windowanie na górę zdjęć par czarno-białych świadczy wyłącznie o naszym zainteresowaniu tym ewenementem. Czyli właściwie nawet przez sam fakt publikowania takich rzeczy, jak tutaj, podbijacie pozycję zdjęć przedstawiających pary różnorasowe. W tym momencie 4 i 6 zdjęcie w google (oba widnieją w tym temacie) pochodzi z Reddita. Jeśli nazwałeś temat "white couple" i wwaliłeś do niego masę zdjęć kobiet z czarnym, to nie ma się czemu dziwić, że takie wyniki pojawiają się w wyszukiwarkach.\nSami tworzycie lewactwo, mówiąc o nim w necie.\nMogę dodać jedynie to, że ludzie zazwyczaj interesują się rzeczami odbiegającymi od normy lub dziwnymi. Kto i po co miałby szukać lub pisać o białej parze skoro są wszędzie dookoła? Tak więc sam fakt pojawiania się tego typu zdjęć świadczy raczej przeciwko słuszności ideologii lewicowej. Cokolwiek słowo "słuszność" miałoby tutaj oznaczać\nPoza tym, na ch*j Google miałoby robić takie rzeczy? Ludzie są ślepi, będą myśleć, że zdjęcie przedstawia białą parę, gdy widzą na nich czarnego? Jest jednostka do zadań specjalnych, która siedzi i selekcjonuje wyniki, by podawały wizję zgodną z ich prawda? Nie róbcie jaj. Na Polskę chyba nie starczyło kasy od żydów, bo "biała para" zwraca zdjęcia butów, kotów, gołąbków i kaczyńskiego z żoną\n...powiedział koleś z bambusem w avatarze. Niggerlover?\n@up, tak. Wszystko prawda i poważnie, podobnie jak tytuł "administracja kwejka" i podpis "Pedicabo ego vos et irrumabo".


Tiara i korona. Rozdział trzeci – RodzinaKatolicka.pl\nTiara i korona. Rozdział trzeci\nSłońce dopiero wychylało się spoza Alp, kiedy Bertold nazajutrz się przebudził. Spał w niskiej, ponurej izbie, skąpo oświetlonej małym okienkiem. Oprócz łóżka i zydla nie było tu żadnego innego sprzętu. Wykwintny dygnitarz dworski przywykły w pałacach Henryka IV do obszernych komnat obwieszonych dywanami, zasłanych skórami rzadkich zwierząt, skrzywił się na widok nagich ścian nieodświeżonych od wielu lat.\nZiewnął, przeciągnął się na posłaniu i klasnął w dłonie.\nNa ten znak przez uchylone drzwi wpadł wyrostek w czarnym płóciennym kubraku i stanąwszy tuż przy łóżku zakrzyczał piskliwym głosem:\n– Waszej Szlachetności podoba się?\n– Przede wszystkim podoba mi się – zgromił Bertold chłopca – abyś nie wlatywał do mnie jak rozhukane źrebię, a potem naucz się przemawiać do pana bez wrzasku, jeśli twój grzbiet nie chce zapoznać się z rózgą.\nChłopak zadygotał na obnażonych od kolan nogach i wytrzeszczył na pana wystraszone oczy.\n– Przywołaj moją służbę!\nPo chwili ukazało się trzech ludzi, z których jeden niósł przybory do golenia, dwaj inni drewnianą wannę.\nZapach róży rozszedł się po izbie.\nBertold, który leżał w łóżku zupełnie nagi, zanurzył się w pachnącej wodzie. Gdy orzeźwiony kąpielą stanął bosą stopą na kamiennej posadzce, służba otuliła go długim, białym płaszczem i podsunęła mu zydel.\nSzybko, zręcznie oczyścił golarz twarz pana z niepotrzebnego zarostu, wykręcił mu wąs i natarł go olejkiem różanym. Z wielką starannością czesał i układał włosy przypalając je gorącym żelazkiem.\nKiedy Bertold brał z rąk szatnego jedwabną koszulę, na progu ukazał się podkomorzy i oznajmił:\n– Burgrabia Wecel zapytuje, czy się Waszej Szlachetności podoba przyjąć jego pozdrowienie.\n– Podoba się – odpowiedział Bertold.\nDo izby wszedł krępy, barczysty starzec podpierający się mieczem jak laską. Z ram siwych włosów i siwej brody wyglądała twarz czerstwa, rozjaśniona parą niebieskich, jeszcze młodych oczu.\n– Witajcie, burgrabio – odezwał się Bertold wyciągając rękę do sędziwego rycerza. – Dlaczego nie widziałem was wczoraj na przystani, kiedy dobijałem do brzegu?\nStarzec serdecznie uścisnął prawicę młodzieńca.\n– Wybaczcie, panie – rzekł głosem grubym, przypominającym mruczenie niedźwiedzia – ale obowiązki służby idą przed obowiązkami serca. Pilnowałem wczoraj aż do późnej nocy sprzętu (1) żyta w Egolsheimie, bo młody pan Rudolf z Grimmingen odgraża się, że nam spali plony.\n– Bez powodu nie ośmieliłby się pan Rudolf najeżdżać sąsiada – zauważył Bertold.\n– Przydybałem zimą jednego z pachołków grimmińskich w naszych lasach. Polował sobie niecnota na sarenki, za co kazałem mu uciąć prawą rączkę, jak przepisuje stary obyczaj salicki.\n– I za tę słuszną karę mści się pan Rudolf?\n– Wykrzykuje w Konstancji, w winiarni, że nie spocznie dopóty, dopóki nie weźmie za ową uciętą rękę grimmińską naszych dwudziestu. Trzy razy już najeżdżał zamek egolheimski, spędzał nam bydło z pastwiska, a obecnie grozi spaleniem plonów.\n– Cóż na to hrabia okręgu? (2)\n– Wasza Szlachetność mówi, jak gdyby nie znała naszych sądów. Każdy sobie sędzią, kto ma dobrą pięść, warowne gniazdo i hufiec drapichrustów gotowych na wszystko. Hrabia okręgu taki sam zbój jak inni. Zeszłego miesiąca złupił kupców, co ciągnęli z włoskiej krainy, a jednego z nich, który się tęgo bronił, kazał powiesić na jego własnym wozie. Trzeba czuwać dzień i noc, gdy się chce jeść zimą chleb i łyknąć sobie od czasu do czasu haust wina.\nSkargi burgrabiego nie zdziwiły bynajmniej Bertolda, bowiem w całej rzeszy niemieckiej zaczęła w jedenastym stuleciu słabnąć powaga władzy. Wprawdzie bez zmiany istniał jeszcze doskonały ustrój państwowy stworzony przez Karola Wielkiego, ale zabrakło ludzi, którzy by chcieli być gorliwymi stróżami porządku publicznego. Wojewodowie, palatyni i margrabiowie, przywykli w swoich dzielnicach do samodzielnej gospodarki, zapomnieli, iż byli tylko urzędnikami korony. Wzbogaciwszy się na lennach trzymanych z łaski króla niechętnie ulegali prawu. Za przykładem możnych szli mniejsi. Najdrobniejszemu rycerzowi siedzącemu na własnym zamku ciążył nadzór rządu. Każdy, kto posiadał dobry miecz i silne ramię, chciał być na swoich śmieciach panem samowładnym.\nBertold jako doradca korony (3) znał stosunki państwa. Przeto nie zdziwiło go opowiadanie burgrabiego.\nSłużba włożyła na niego tymczasem krótkie spodnie z zielonego jedwabiu i długie pończochy, które przymocowała do paska złotymi sznurami. Z ciekawością i lekceważeniem starego wilka zamkowego ubierającego się przez całe życie w grube samodziały, burgrabia przypatrywał się miękkim sukniom pana. Kiedy szatny wniósł do izby jedwabny kaftan, rycerz ostrożnie dotknął go palcami, jakby się lękał, żeby lśniąca tkanina nie rozleciała się w jego ręku i zaśmiał się z cicha śmiechem rozbawionego dziecka.\n– Buty i koszulkę srebrną! – rozkazał Bertold służbie.\nZaś do burgrabiego rzekł:\n– Pojadę dziś z wami do Egolsheimu. Gdyby ludziom pana Rudolfa przyszło na myśl niepokoić naszych żeńców, sprawimy im taką łaźnię, że odechce się im najeżdżać ziemie meersburskie.\nWdziawszy na pończochy długie buty z żółtej skóry, wyjął ze szkatułki małą książeczkę, ukląkł przed łóżkiem, nabożnie się przeżegnał i zaczął odmawiać po łacinie psalm poranny.\n– Domine, Deus meus, in te speravi; salvum me fac ex omnibus persequentibus me et libera me… (4) – czytał półgłosem, co burgrabiego tak zdziwiło, że wpatrywał się w pana z rozdziawionymi ustami jakby ujrzał potwora.\nZnajomość języka łacińskiego i tajemnic pisma była w jedenastym stuleciu na ziemiach germańskich czymś tak niezwykłym, iż budziła z jednej strony zabobonną trwogę, a z drugiej wzgardę. Trwogę, bo tylko duchowni modlili się z książek, a oni pośredniczyli między niebem i ziemią. Wzgardę, bo rycerz uwielbiający głównie siłę cielesną lekceważył wszelkie dzieła pokoju. Jedynie panujący i najwyżsi dostojnicy korony przyswajali sobie ubogą wiedzę swojego czasu, by mogli przewodniczyć na sądach i układać dokumenty urzędowe.\nBertold wychowany na dworze cesarskim uczył się razem z Henrykiem języków, prawa krajowego, sztuki pisania i czytania.\nSkończywszy psalm poranny, przeżegnał się znów i trzykrotnie dotknął czołem posadzki. Teraz jeden ze służących podał mu lampkę wina zaprawionego kroplami rumbarbarowymi (5). Pokrzepiwszy się rozgrzewającym napojem, wypłukał usta miętą i włożył na siebie koszulkę kutą ze srebrnych ogniwek. Szatny przypiął mu do butów złote ostrogi i zarzucił na jego ramiona obszerny biały płaszcz bez rękawów, zwany kapą, podbity zielonym jedwabiem.\nPrzypasawszy miecz rzekł Bertold do burgrabiego:\n– Chciałbym, żebyśmy dziś spotkali w granicach państwa meersburskiego pana Rudolfa z Grimmingen. Możemy jechać!\nSpod czoła burgrabiego padło na jego wytworną postać szybkie spojrzenie. Była w nim jakby litość zmieszana z obawą. Mówiło ono: „Ty chciałbyś się zmierzyć z Rudolfem z Grimmingen, ty, delikatny paniczu?”.\nNa dziedzińcu zamkowym czekało na koniach pięćdziesięciu wojowników. Wszyscy mieli na piersiach i na goleniach żelazne blachy, a na głowach szyszaki zakrywające z tyłu cały kark, lecz z przodu otwarte. Tylko nosa broniła gruba listwa przymocowana powyżej czoła (6). Spod napierśników wysuwały się fałdziste poły żółtych kaftanów.\nByła to stała załoga zamku meersburskiego składająca się z ubogich rycerzy, wolnych kmieci i poddanych Bertolda. Członkowie stanu szlacheckiego wyróżniali się białym pasem.\nSłużba przyjęła pana gromkim okrzykiem. On skłonił się uprzejmie wąsatym rębaczom i dosiadł konia. Hufiec schodził ostrożnie z góry zamkowej. Dopiero kiedy stanął na równinie, ruszył z kopyta.\nBertold pędził przodem, mając po jednym boku burgrabiego, po drugim giermka, który niósł za nim szyszak, puklerz i kopię…\nMgły poranne już opadły skropliwszy się rosą na trawach i kwiatach. Słońce posuwało się wolno ku środkowi bezchmurnego nieba.\nDzień zapowiadał się ciepły, pogodny.\nBertold promiennym wzrokiem rozglądał się po okolicy. Wszakże były to jego rodzinne strony, których nie widział od pięciu lat.\nW ostatnich czasach ciągłe burze zbierały się nad tronem Henryka. Możni lennicy buntowali się, Rzym groził „mieczem świętego Piotra”. Doradca korony nie mógł opuścić w chwilach ciężkich pana i przyjaciela. Dopiero zwycięstwo nad Unstrutą pozwoliło mu wytchnąć w zamku ojczystym bez troski o niepewne jutro, lecz tylko na krótko, bo już w październiku miała wyruszyć nowa wyprawa przeciw Sasom.\nDroga wiła się zrazu wśród pól srebrzących się dojrzałym zbożem, potem zaczęła się piąć pod górę, nierówna, zasłana kamieniami. Kraj robił wrażenie jednej wielkiej warowni. Wszędzie, gdzie się gromadka chat przytuliła do ściany wzgórza, broniły ich wały, ostrokoły i zamknięte bramy. A wysoko nad nimi, na skałach i urwiskach, przysiadły szare baszty, wieże i zamki, niby sępy poważne, czuwające z nastroszonymi piórami, aby ich pisklętom nie stała się krzywda.\nNawet kosiarzy w polu strzegli zbrojni mężowie.\nPo godzinie szybkiej jazdy hufiec Bertolda zbliżał się do wsi Egolsheim, która stanowiła granicę państwa meersburskiego. Po jednej stronie drogi był tu las, po drugiej ciągnęły się długie, wysokie zagony przedzielone rowami. Z łanu dolatywał brzęk sierpów.\n– Dziesięciu pachołków będzie pilnowało robotników, reszta zaś ukryje się w lesie – rozkazał Bertold.\nWłożył na głowę szyszak, wziął z rąk giermka puklerz i kopię, i stanął za grubym dębem, spoza którego mógł widzieć wszystko, co się działo na polu.\nDaremnie jednak wytężał wzrok w stronę zamku Grimmingen, który uczepił się skalistego wierzchołka prostopadle ściętej góry. Gniazdo rycerskie spoglądało tak spokojnie w dolinę, jak gdyby było zapomnianym przez ludzi żywych grobowcem.\nBertold zaczął się już niecierpliwić, kiedy rozległ się tętent galopującego konia.\nWsunąwszy puklerz na lewe ramię, ostrożnie wyjrzał na drogę.\nTętent ucichł po jakimś czasie. Ktoś wolno zbliżał się brzegiem lasu.\nBertold wychylił się spoza drzewa i podniósł szybko rękę do oczu, zasłaniając je przed słońcem. Czyżby mylił go wzrok? Ale nie… Na zielonym tle boru zarysowała się ta sama postać niewieścia, która powitała go wczoraj na jeziorze. Siedziała z niedbałym wdziękiem na rosłym mierzynie, wpatrzona w drogę prowadzącą do Meersburga. Miała na sobie żółtą, jedwabną suknię podpiętą z boku, na niej purpurową kapę obramowaną gronostajem, a na głowie wysoki kapelusz z pawich piór przywiązany złotym sznurem do ramienia.\nNa ustach Bertolda zaigrał swawolny uśmiech.\nWypadłszy z kryjówki, stanął tak nagle przed nieznajomą, iż jej koń rzucił się gwałtownie w tył. Ale ona nie straciła przytomności. Ściągnęła wodze silną ręką i bez obawy spojrzała na rycerza.\nBertold uchylając przed nią miecza rzekł:\n– Nieznajomą przyjaciółkę wita na swojej ziemi Bertold z Meersburga.\n– Sąsiadka przeprasza wolnego pana na Meersburgu, że wtargnęła bezwiednie w granice jego państwa – odpowiedziała nieznajoma.\nJej duże, czarne, błyszczące oczy obrzuciły Bertolda ciekawym spojrzeniem.\n– Przeproszenia przyjąć nie mogę – mówił Bertold – nieznajomość bowiem nie uwalnia przestępstwa od kary. Kto staje na mojej ziemi płaci myto. Serdeczny pocałunek z waszych ust zmaże winę.\nChciał się do niej zbliżyć, ale ona powstrzymała go ruchem ręki.\n– Opowiadają w kraju, że na dworze króla Henryka nikt nie szanuje wstydliwości niewieściej – odrzekła prostując się na siodle – ale ja nie wierzę, iżby Bertold z Meersburga chciał znieważyć Judytę z Hohenau.\n– Judyta? – zawołał Bertold zdziwiony, wpatrując się uważnie w twarz dziewczyny. – Zaiste, ty jesteś Judytą! Teraz dopiero poznaję te dobre oczy, które wylewały zawsze potoki łez, ilekroć odjeżdżałem na dwór królewski. Ale któż odgadłby w przepięknym barwnym motylu drobną, szarą poczwarkę? Byłaś jeszcze dzieckiem, kiedy nawiedzałem Meersburg po raz ostatni. Lecz dlaczego nie towarzyszyłaś wczoraj mojej matce? Twoje miejsce jest przy niej.\nJudyta z Hohenau niespokojnie spojrzała poza siebie.\nBertold chciał powtórnie zbliżyć się do niej, lecz ona wyciągnęła przed siebie obie ręce.\n– Nie zbliżaj się do mnie, nie pomnażaj mojej winy – prosiła.\n– Winy? Ciemną jest dla mnie treść twojej mowy. Byłożby powitanie narzeczonych grzechem? Chyba zapomniałaś, że ojcowie złączyli twoje losy z moimi jeszcze w kołysce.\n– Gdybym była zapomniała o postanowieniu naszych ojców, nie wykradałabym się wczoraj na jezioro i nie przybyłabym dziś nad granicę twojego państwa w nadziei ujrzenia ciebie z daleka. Wiem, że zgrzeszyłam ciężko, jednak dobroć Boga przebaczy sercu kobiety nieposłuszeństwo katoliczki.\nBertold pochylił głowę przygryzając usta.\nTeraz dopiero zrozumiał, dlaczego Judyta lękała się jego dotknięcia. Był wyklęty, a Kościół groził tą samą karą każdemu, kto by się ośmielił obcować z nieszczęśliwym, wykluczonym ze społeczności chrześcijańskiej. Powiedziano Judycie, iż dotykając się jego ręki, splami się, zbruka, narazi duszę na wieczne potępienie.\nSpojrzał spod czoła na urodziwą dziewczynę. Widział on niejedną piękną kobietę i niejedną obejmował w gorącym uścisku, bowiem na dworze Henryka lekka miłość należała do powszednich zabawek. Sam król, wielki łowca w wonnym gaju Wenery, świecił swojemu otoczeniu gorszącym przykładem, a Bertold, ulubieniec dam pałacowych, naśladował go skwapliwie. Ale od żadnej ze strojnych pań, które go pieściły, nie bił taki blask czystej młodości jak od Judyty. Pociągały go oprócz tego do niej wspomnienia lat dziecięcych. Ilekroć przybywał dawniej do domu, bawili się razem, ona, grając z ucieszną powagą rolę żony, on męża, opiekuna. Powtarzano im ciągle, że będą kiedyś parą.\n– Uto! – odezwał się głosem miękkim, który płynął z serca. – Trzeba koniecznie ażebyśmy się porozumieli.\nOna przycisnęła ręce do piersi i odparła:\n– Ach, pragnęłabym tego gorąco, ale nie wiem, nie wiem…\nObejrzała się znów poza siebie.\n– Surowe oczy śledzą moje kroki, surowe napomnienia straszą mnie przez cały dzień – mówiła ze smutkiem. – Rozdzieliło się moje serce i nie wiem, w którą stronę się zwrócić.\n– Gdybyś przybyła do nas, do Meersburga… prosił Bertold – może byśmy…\nAle Judyta przerwała mu żywo:\n– Tam nie mogę, nie wolno mi…\n– Gdybyś mi zaręczył rycerskim słowem – odezwała się po chwili – że uszanujesz moją bojaźń przed karą niebios…\nZawahała się spoglądając bezradnie na Bertolda.\n– Przyszłabym może tu, pod wieczór którego dnia, przed zachodem słońca – dodała głosem cichym. – Będę potem leżała przez całą noc krzyżem, aby mi słodki Jezus odpuścił winę… Ale przysięgnij, że nie zbliżysz się do mnie…\nGorący rumieniec pokrył jej białą twarz.\nBertold przyłożył dwa palce do głowicy miecza.\n– Bądź przekonaną, iż nie dotknę ustami, bez twojego pozwolenia, nawet rąbka sukni – ślubował.\nWtem odezwał się w pobliżu róg myśliwski.\n– Moi stróże! – zawołała Judyta. – Niech Bóg prawdy oświeci twoją zbłąkaną duszę.\nRzekłszy to szybko się oddaliła.\nBertold patrzył za nią dopóty, dopóki purpurowy płaszcz migotał pomiędzy drzewami. Gdy ją zakrył las, doznał przykrego uczucia samotności, którego nigdy nie doświadczył, chociaż niejednokrotnie żegnał się z kochankami.\nI przypomniał sobie, jak jego ojciec pragnął tego związku, jak Judyta była dla niego zawsze dobrą, jak tłumaczyła go przed matką, prosiła za nim, gdy jego chłopięca pustota zasłużyła na karę.\nHulaszcze życie dworskie, szybko po sobie idące wyprawy wojenne i troski rządu przesłoniły mu obraz małej narzeczonej. Teraz widział znów przed sobą drobną, ruchliwą dziewczynkę, nazywającą go „panem i mężem”, słyszał jej mowę pieszczotliwą i uśmiechał się do tych wspomnień najszczęśliwszej doby życia ludzkiego i kochał je i pragnął, aby wróciły. Wobec nich zbladły jaskrawe dni rozwiązłej miłości, gasła pamięć namiętnych szałów. Od Judyty wiał spokój szczerego, wiernego uczucia. Miałżeby ją stracić?\nKlątwa papieska groźnym cieniem stanęła między nim a Judytą.\nNa dworze królewskim, w Wormacji, Goslarze, w Spirze i Bambergu nie czuł dotąd na sobie ciężaru gniewu Hildebranda. Tam, zastawieni powagą tronu, nieposłuszni katolicy nie troszczyli się o wyrok Rzymu. Chociaż odtrącono ich od łona Kościoła, korzystali mimo to z jego dobrodziejstw, brali udział w nabożeństwach i przystępowali do Stołu Pańskiego. Wyklęci biskupi i kanonicy spełniali służbę ołtarza drwiąc z „piorunów świętego Piotra”.\nNajmożniejsi panowie świeccy i duchowni ubiegali się na dworze o względy Bertolda, a tu, w zapadłym kącie, odciętym Alpami od świata, własna narzeczona lękała się dotknięcia jego ręki. Byłażby potęga starego Rzymu jeszcze tak wszechwładną w pobliżu Italii? Ale dlaczego w takim razie biskup Otton rządził w Konstancji bez żadnej przeszkody, aczkolwiek Hildebrand zawiesił i jego w urzędzie?\nWięc nie sama tylko klątwa rzuciła na niego ów cień, co wznosił się pomiędzy nim a Judytą. Jakieś inne wpływy działają na trwożliwe serce dziewczyny. Ktoś rozmyślnie straszy jej duszę pobożną, aby oderwać ją od narzeczonego.\n– Burgrabio! – zawołał Bertold.\nA kiedy nadbiegł stary sługa, zapytał:\n– Czy nie możecie mi powiedzieć, kto nawiedza najczęściej zamek Hohenau?\n– Wolna pani z Hohenau wróciła dopiero niedawno z klasztoru szafuskiego, gdzie uczyła się przez cztery lata różnych mądrych rzeczy – odpowiedział burgrabia. – Na zamku jej dotąd pusto i cicho. Oprócz naszej pani i przydanego jej przez hrabiego okręgu opiekuna ludzie nie widzieli nikogo w Hohenau.\n– A kogoż mianował hrabia okręgu opiekunem?\n– Hrabia przydał do boku pani z Hohenau starego pana z Grimmingen, który powiada się jej krewniakiem.\nBertold roześmiał się wesoło.\n– Grimmingen krewniakiem wolnej pani z Hohenau? – mówił. – Czy ludzie już zapomnieli, że ojciec Wernera z Grimmingen był poddanym dziada pani Judyty?\n– Starzy ludzie pamiętają o tym na całym pobrzeżu jeziora, ale któż ośmieliłby się przypominać bogaczowi nieprzyjemną prawdę? Nieboszczyk pan z Hohenau był prawdziwym panem. Swoich wyzwolonych poddanych hojnie obdarował, a gdy mu wiernie służyli, przepasywał ich mieczem rycerskim. Staremu wilkowi z Grimmingen dał od razu zamek. Resztę dorobił sobie ten zbój najazdami i łupem kupieckim. Dziś Grimmingenowie należą do możniejszego rycerstwa naszych stron i nie każdy ma ochotę zasłużyć na ich gniew.\n– I pani z Hohenau poddała się bez oporu samowoli hrabiego okręgu? – pytał Bertold. – Jej, sierocie, służy prawo odwołania się do wyroku samego króla.\n– Cóż miała robić? – odpowiedział burgrabia. – Nasz pan, czwarty Henryk, daleko, a zamek Grimmingen wisi ciągle dzień i noc nad siedzibą pani z Hohenau grożąc jej setką ostrych włóczni. Z takimi sąsiadami lepiej żyć w zgodzie.\n– Albo ich zdeptać jak szkodliwą gadzinę – rzekł Bertold. – Nasz pan, Henryk, nie jest tak daleko, jak się wam wydaje, stary. Mój goniec znajdzie go wszędzie. Powiedzcie mi jeszcze, czy Werner z Grimmingen nie nadużywa opieki.\n– Nic o tym dotąd nie słychać. Jego podczaszy, stary Hubald, opowiadał mi kiedyś, gdy siedzieliśmy w Konstancji przy lampce wina, że pan Werner strzeże mienia pani z Hohenau tak troskliwie, jak własnego dobra. I kto wie, czy ziemie hohenauskie nie złączą się wkrótce z zamkiem Grimmingen. Od czasu, kiedy wolna pani wróciła z Szafuzy, pan Rudolf uczy się podobno ubierać i mówić po dworsku…\nNagle zamilkł burgrabia i spojrzał uważnie w stronę zamku.\n– Cofnijmy się, panie – rzekł. – Zdaje się, że zbóje pana Rudolfa zstępują w dolinę.\nWśród zarośli, z których wychylał się zamek Grimmingen, migotały iskry, to gasnąc, to ukazując się na innym miejscu. Promienie słoneczne łamały się widocznie na jakichś polerowanych przedmiotach.\nPo jakimś czasie wysunął się spoza zielonego płotu jeden jeździec, potem drugi, trzeci, dziesiąty, dwudziesty. Równocześnie z pola nadleciał krzyk przerażonych robotników. Gromadnie, w popłochu, poddani Bertolda uciekali do lasu.\n– Sam pan Rudolf prowadzi swoich junaków – odezwał się burgrabia.\n– Który to? – spytał Bertold.\n– Ten z czarną kitą na szyszaku.\n– Dobrze. Panu Rudolfowi ja sam obrzydzę niebezpieczną zabawkę, wy zaś podzielicie hufiec na dwie części i wpadniecie dwoma klinami na jego drużynę. Czekać na mój znak!\nMimo wyraźnego rozkazu burgrabia nie opuszczał boku pana.\n– Śpieszcie się! – zawołał Bertold. – Ludzie pana Rudolfa rozwijają się już w półkole. Chcą otoczyć naszych chłopców. Bić tęgo! Nie szczędzić pięści i miecza.\nBurgrabia chrząknął nie ruszając się z miejsca.\n– Nie podobają się wam moje rozkazy? – rzekł Bertold niecierpliwie.\n– Gdyby Wasza Szlachetność raczyła… – odezwał się burgrabia nieśmiało.\n– Mówcie prędko, już idą.\n– Pan Rudolf wysadza z siodła najlepszych rycerzy… Miałbym wielką ochotę zmierzyć się z tym zuchem. Gdyby mi go Wasza Szlachetność zechciała odstąpić…\nBertold spojrzał bystro na zafrasowaną twarz starego wojaka. Odgadł, że burgrabia lęka się o niego.\n– O to wam idzie? – odparł z uśmiechem. – Nie obawiajcie się o moją skórę. Jako doświadczony rycerz powinniście wiedzieć, że rozumna zręczność zawsze bije głupią siłę.\n(1) Koszenia i zwożenia.\n(2) Hrabia okręgu (Gaugraf) – urzędnik królewski, naczelnik cywilny i wojskowy okręgu (Gau). Od jego wyroków służyło każdemu prawo apelacji do hrabiego-palatyna (Phalzgraf), który był bezpośrednim zastępcą samego króla.\n(3) Dawniej: minister.\n(4) (Łac.) Panie, Boże mój, w Tobie zaufałem; ocal mnie od wszystkich przeciwności i zbaw mnie.\n(5) Dawniej: rabarbarowymi.\n(6) Pełną zbroją, okrywającą całego rycerza, posługiwano się dopiero w dwunastym stuleciu.


Zobacz wystawę wodociągów na Politechnice Lubelskiej - NaszeMiasto.pl\nZobacz wystawę wodociągów na Politechnice Lubelskiej\nDrewniana rura z XVI wieku, która jest fragmentem staropolskiego wodociągu lubelskiego to największa atrakcja wystawy "MPWiK Lublin: Początki - Teraźniejszość", którą otworzono we wtorek w holu Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej przy ul. Nadbystrzyckiej 36.\nTematyka wystawy obejmuje historię wodociągów lubelskich od czasów najdawniejszych, czyli XVI wieku do współczesności. Poza sosnową rurą z XVI w. pracownicy Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji przygotowali wiele ciekawych eksponatów, jak choćby: starodawne zdroje uliczne, kolanka, wodomierze, hydranty, czy opaski. - Wszystkie te sprzęty są wyjątkowe nie tylko dlatego, że przedstawiają historyczny przekrój lubelskich wodociągów, ale także dlatego, że zwykle znajdują się pod ziemią, a więc są niedostępne dla oczu zwykłego śmiertelnika - mówi Hanna Celoch, zastępca dyrektora biblioteki Politechniki Lubelskiej.\nCzytaj także: Pseudokibice z Lublina i Chełma handlowali narkotykami?\nZbiór jest bardzo wartościowy, bowiem poza elementami, z których składają się wodociągi w ekspozycji wystawy jest też wiele dokumentów i ilustracji. - Mamy planszę z umową z 13 lutego 1506 roku, która została zawarta pomiędzy rurmistrzem Janem z Nowego Sącza a rajcami Miasta Lublin. Umowa dotyczyła budowy i eksploatacji sieci wodociągowej - zachęca Celoch.\nTo jednak nie koniec niezwykłych eksponatów, które możemy zobaczyć na wystawie. - Prezentujemy też szereg rycin, na których przedstawiono staropolskie wodociągi. Wśród nich znajdują się obrazy wieży wodnych m.in. takiej jak niegdyś istniała na Placu Wolności. W gablotach znajdują się też fotografie budowy sieci wodociągowej i kanalizacji, którą realizowano w lublinie w latach 1925-29 - wylicza Iwona Czajkowska-Deneka, rzeczniczka Politechniki Lubelskiej.\nWystawę można zobaczyć do 20 maja.\naktualizacja: 11.05.2011 10:32\nŹródło: Zobacz wystawę wodociągów na Politechnice Lubelskiej - Lublin NaszeMiasto.pl\nwystawa mpwik polite...\nwystawa wodociągów l...\nmpwik początki teraź...\nZ dniem 1 stycznia 2019 roku maestro Przemysław Fiugajski otrzymał mianowanie na stanowisko nowego dyrektora artystycznego TM w Lublinie.


Ragg pokiwał głową, wstając z krzesła. Jakiś gość wszedł do gospody, lecz nie wyglądał na mnicha; z twarzy również go Iscar nie kojarzył.\n- Nie no, nie ma sprawy. Powiem tylko Pazurowi, żeby cię wpuścił, jak zakołatasz jakoś w nocy. - powiedział Sorg. Pazur najpewniej był jednym z wykidajłów. Można było to wnioskować chociażby po tym, że odwrócił się, usłyszawszy tę ksywę.\n- No, to my się będziemy zbierać. Do zobaczenia jakoś niedługo. - zagadnął ojczym Iscara, ściskając dłoń Sorgowi. Zaraz ten podał dłoń również i żółtookiemu.\nWstał i uścisnął dłoń Sorgowi, by zaraz po chwili sięgnąć po swą torbę i rozsznurować ją. Wyjął z niej płaszcz i zarzucił go na plecy po czym zapiął pasy na piersi i zaciągnął na głowę kaptur. Droga do domu nie była daleka, lecz noce bywają zimne a płaszcz dawał dużo ciepła dzięki podszytemu futru. Zaciągnął sznur przy swej torbie i przywiązał ją do kostura po czym przełożył go przez ramię i ruszył wraz z ojcem do wyjścia.\nz/t do Sklep łowczego Ragga\nByłbym głupcem gdybym przed podróżą nie pociągnął porządnie z kufla. Wiedziałem, że wyprawa do Teolii może być dosyć wyczerpująca, zwłaszcza że niezbyt dobrze znałem drogę i musiałem się jakoś zorientować którędy dostanę się tam najszybciej. "Pod stołem" było dobrym miejscem na zdobycie takiej informacji, bo wielu gości tej knajpy zapewne często urządza wędrówki między dwoma największymi miastami na wyspie. Bywałem tu już kilka razy i nigdy nie udało mi się trafić na żadną awanturę, mimo że niekiedy po paru głębszych sam jej szukałem. Dzisiaj z kolei nie miałem ochoty na żadne atrakcje... Varengard już mi obrzydł i chciałem się stąd wyrwać jak najszybciej. Dojdę spokojnie, bez żadnych przeszkód do Teolii, udam się na brzeg, wsiądę na statek i przedostanę się do większego świata, w którym z pewnością będzie dla mnie dużo do roboty. Plan wydawał się być prosty, ale największą wadą planów było to, że lubiły nie wypalać już przy pierwszej części realizowania. Otarłem rękawem pot z czoła, odgarnąłem włosy z twarzy i poprawiłem sznur związany w pasie. Z torby na plecach wyjąłem trzy sztuki srebra, które według mnie powinny pokryć moje potrzeby aż nadto. Ostrożnie uchyliłem drzwi gospody i wszedłem pewnym krokiem nie oglądając się na pozostałych gości. Kierowałem się prosto w kierunku oberżysty mając już przyszykowane w dłoni trzy srebrne krążki, z którymi z żalem będę się żegnał, jednak wielokrotnie przyznawałem samemu sobie rozrzutność. Do kupowania trunków i informacji zawsze miałem otwartą sakiewkę, a i tym razem chodziło mi właśnie o te dwie rzeczy. Widząc oberżystę skinąłem lekko głową i podałem mu z miejsca przygotowane monety nie odzywając się póki co słowem. Wiedziałem dobrze, że rozpoczęcie od takiego gestu było najlepszym powitaniem i nie musiałem zbytnio nic więcej robić by zadowolić oberżystę. Musiałem jednak szybko podać powód mojej hojności, bo jeszcze uznałby to jako zapłatę za wejście.\nPiwa, jeśli łaska. Muszę coś w siebie wlać przed wędrówką. - powiedziałem nieco ochrypłym głosem, który zaraz musiałem naprawić nieznacznym chrząknięciem. Czekałem cierpliwie na naczynie z trunkiem, którym mógłbym sobie przepłukać gardło, aby następnie móc wypytać karczmarza o jakieś wskazówki co do podróży. Wiedziałem, że najlepsze informacje zawsze można było pozyskać od właśnie oberżystów, zwłaszcza że ten też kiedyś był mieczem na sprzedaż. Musiał podróżować po całej wyspie i nawet jeżeli było to dawno to lepiej mieć przestarzałe informacje niż ich brak. W oczekiwaniu na piwo oparłem się o ladę i dopiero teraz zacząłem dyskretnie zerkać na wnętrze gospody próbując rozeznać się w jej wizytatorach. Może ktoś też wybiera się do Teolii i nie będzie mu przeszkadzało moje towarzystwo?\nKarczma w dniu dzisiejszym była zaskakująco pusta. Trudno było określić powód dla takiego stanu. Mimo to, wszystkie krzesła były pozajmowane, a w pomieszczeniu roznosił się lekkim szum rozmów. Nie umywało się to jednak do wieczorów, gdy "Pod Stołem" było wypełnione po same brzegi i wciśnięcie palca byłoby sporym wyczynem.\nFakt ten dało się zauważyć po pracownikach. Dwójka ochroniarzy, którzy zazwyczaj uważnie obserwowali obecnych, wyszukując tych, którzy mogli mieć ochotę na jakąś burdę, teraz rozsiadła się leniwie na drewnianych krzesłach i olewając całą resztę świata, grali sobie w karty. Kelnerka, córka karczmarza, błąkała się po pomieszczeniu, aby być do dyspozycji gości. Nikt jednak niczego nie zamawiał, wszyscy mieli to, czego chcieli. Nawet sam właściciel tego przybytku, stojąc za ladą, jakoś tak niechętnie wycierał kufel, który trzymał w ręku. Zamyślone spojrzenie wbił w ścianę i nawet nie zwrócił uwagi na przybycie nowego gościa. Dopiero kiedy Akolita podszedł do niego i wyłożył z miejsca trzy srebrne smoki, karczmarz wyrwany z zamyślenia zerknął na Tehacella z roztargnieniem, a potem spojrzał pytająco na monety. Po krótkiej chwili dotarło do niego, iż gość zamówił u niego trunek. Chrząknął, odkładając kufel.\n- Jasne. - Burknął tylko, zgarniając zapłatę. Co prawda piwo kosztowało mniej, postanowił jednak nie uświadamiać w tym przybyłego. Zresztą skądś chyba go kojarzył. Wyjął spod lady czysty kufel, a następnie podszedł do jednej z beczek umieszczonych na ścianie za jego plecami i zaczął nalewać zamówiony trunek\n- A gdzie to się wybierasz? - Spytał cichym głosem, który przypominał trochę pierwsze oznaki burzy. Karczmarz wydawał się pytać jednie z obowiązku zabawienia gościa, bowiem nie wyglądał na szczególnie zainteresowanego planami Tehacella. Z drugiej strony nuda dzisiejszego dnia mogła sprawić, iż po prostu potrzebował otworzyć do kogoś gębę. Jakkolwiek jednak by nie było, dał Akolicie idealną okazję, aby spróbować dowiedzieć się czegoś na temat wędrówki do Teolii.\nNie ukrywam, że bardzo ceniłem dni, w które gospody nie były wypełnione po brzegi. Dzisiaj taki dzień ceniłem nad wyraz, bo miałem wszystko czego potrzebowałem - spokój, zimne piwo i oberżystę skłonnego do rozmowy. Mogłem nawet próbować jeszcze rozejrzeć się za jakąś robotą, ale wolałem wziąć nowe zlecenie w Teolii. Oparty wygodnie o ladę pociągnąłem solidny łyk z kufla i zorientowałem się, że to jeden z lepszych napojów jakie ostatnimi czasy piłem. Delektowałem się więc później już mniejszymi łykami, bo miałem świadomość że przez najbliższy czas nie będzie mi dane spróbować tego trunku. Pieniądze zarobione za ostatnie zlecenie pewnie skończą się szybko, zwłaszcza że w większym mieście mogę okazać się bardziej rozrzutny, a ceny bardziej wygórowane. Musiałem wyruszyć szybko toteż nie owijałem w bawełnę, tylko krótko i treściwie odpowiedziałem na pytanie zadane przez karczmarza.\nNa południe - do Teolii. Oby piwo było tam tak zimne jak tu. - odpowiedziałem mężczyźnie rzucając dodatkowo pochlebstwem, które w istocie było faktem. Po jeszcze jednym łyczku postawiłem kufel na blacie i spytałem karczmarza prosto z mostu:\nNie wiesz jak najszybciej tam teraz dotrzeć? Nie chciałbym niepotrzebnych kłopotów po drodze.\nW moim pytaniu starałem się nie dać po sobie poznać, że nie mam zielonego pojęcia jakie w ogóle możliwe drogi prowadzą do tego miasta, ale miałem nadzieje że za hojną zapłatę otrzymam w miarę klarowną i przede wszystkim zgodną z prawdą odpowiedź. Nie chciałem stosować innych sztuczek, by skłonić mężczyznę do gadania, bo ani nie miałem na to ochoty, ani nie miałem zbytniego powodu by być niewdzięczny za dobry napój. Czekałem cierpliwie na odzew oberżysty powoli czyszcząc kufel z reszty płynnego złota, która niewątpliwie zmusi mnie do przynajmniej dwóch postojów już w przeciągu najbliższej godziny...\nOberżysta pociągnął nosem i zabrał się za polerowanie wcześniej odłożonego kufla. Właściwie to naczynie było już dosyć czyste, ale mężczyzna chyba potrzebował czymś zająć ręce. Nagle jednak wydarzyła się scena dosyć nietypowa, chociaż nie jak na to miejsce. Właściciel karczmy szybko odłożył kufel, sięgnął pod ladę i wyciągnął spod niej mały toporek. Nim Tehacell zdążył chociażby odstawić swoje piwo, oberżysta cisnął bronią i zza pleców Akolity dobył się głośny krzyk. Gdy się odwrócił, ujrzał mężczyznę zwijającego się z bólu oraz jego dłoń, leżącą na podłodze w kałuży krwi.\n- To cię nauczy trzymać ręce przy sobie, ty pierdolony psie - warknął oberżysta w stronę nieszczęśnika, a potem skinął na ochroniarzy. - Wypierdolić go - polecił zwięźle. Nie trzeba było dwa razy powtarzać tego samego. Chwilę później nie było śladu po jakimkolwiek zajściu. Dzień jak co dzień, jakiś głupiec poważył się na wymacanie córki właściciela tego przybytku. Cała akcja wprowadziła odrobinę ożywienia, jednak chwilę potem powróciła senna atmosfera, jakby zupełnie nic interesującego się nie wydarzyło. Oberżysta ponownie polerował kufel.\n- Teolia, co? - Zagadnął, jakby ignorując całe zajście, chociaż był jego głównym bohaterem. Rozmyślał przez chwilę nad tym, co poradzić mniej doświadczonemu koledze. Można było nawet odnieść wrażenie, że po prostu go olał, ale w końcu się odezwał.\n- Najszybciej będzie rzeką. Ale też najdrożej. Wielu jest takich, co chcą olać to zadupie i skosztować innego świata. Dlatego ludzie zniuchali okazję. Przewoźników jest sporo, ale chętnych jeszcze więcej, bo nikt o zdrowych zmysłach nie będzie się przedzierać przez Norwel. - Odpowiedział ponurym głosem, który wcale nie dodawał otuchy. Charknął i splunął na bok. - Jak chcesz zaoszczędzić, to zawsze też możesz się przeprawić lasem za Norwel... jeśli masz odwagę. - Dodał i nawet pozwolił sobie na krótki, złowieszczy uśmiech. Ten mężczyzna zdecydowanie wiedział o czym mówił i potrafił oceniać skalę niebezpieczeństwa danego przedsięwzięcia. Niestety nie był zbyt skłonny do dawania wielu wskazówek lub porad. Właściwie ciężko było cokolwiek wyczytać w jego kamiennej twarzy albo wywnioskować coś z ponurego głosu. Równie dobrze mógł w tej chwili zwodzić Tehacella i cieszyć się swoim małym przedstawieniem, prowadząc Akolitę ku zgubie. Tylko po co miałby tak postępować?\nOczywiście w tym miejscu nie byłoby ciekawie, gdyby nie polała się od czasu do czasu krew. Polała się ona właśnie w momencie gdy dopijałem swoje piwo i omal nie rzuciłem na podłogę kufla gdy oberżysta wydobył z pod lady mały toporek, a następnie cisnął nim kawałek ode mnie. Przez chwile miałem obawy, że to ja w jakiś sposób naraziłem się na gniew karczmarza, ale po chwili stwierdziłem, że nie zrobiłem nic co skłoniłoby go do oskalpowania mnie. Okazało się, że córeczka właściciela gospody jest oczkiem w głowie tatusia i jakakolwiek próba dobierania się do jej wdzięków mogła skończyć się utratą jakiegoś kawałka mięcha. W tym przypadku jeden z gości pożegnał się z dłonią i na pewno sporą ilością krwi, sądząc po coraz to większej czerwonej kałuży na podłodze gospody. Łasy na córkę oberżysty facet szybko został wyniesiony za drzwi, co niewątpliwie dało dwójce ochroniarzy chwilę rozrywki i oderwania od rutyny. Mi osobiście też zaimponował ten rzut, toteż w stronę karczmarza zrobiłem minę uznania i pokiwałem nieznacznie głową. Po chwili mój kufel był całkowicie pusty, więc postawiłem go na ladzie i wytarłem lekko zarośniętą gębę rękawem płaszcza, po czym poprawiłem torbę na moich plecach na znak, że będę się zbierał do wyjścia. Dowiedziałem się wszystkiego czego chciałem się dowiedzieć, nawet jeśli informacje nie były do końca zgodne z prawdą. Miałem ogólny zarys dróg, które mogłem pokonać i wiedziałem też mniej więcej, którą z nich wybiorę. Oczywiście zapuszczać się w las lub ruiny było na prawdę świetnym pomysłem i z pewnością udałbym się w tamtą stronę, jednak tylko w przypadku gdy ktoś zleciłby za jakąś sumkę się tam udać. Skoro miałem ryzykować za darmo to po co narażać swoje życie w chwili gdy mam okazję posmakować lepszego życia? Pójdę nad rzekę, zobaczymy co mnie tam czeka... jeżeli nie będzie możliwości przeprawić się przez nią na rozsądnych warunkach to będę musiał nadłożyć drogi i po prostu ją w jakiś sposób okrążyć, najpewniej idąc lasem. Ruiny u źródła rzeki nie cieszyły się najlepszą sławą jeśli chodzi o podróże...\nWybywam zatem, dzięki za wszystko. - powiedziałem spokojnym głosem do właściciela gospody, po czym lekko skinąłem głową w ramach pożegnania. Zacząłem spokojnie kierować się do wyjścia zważając by żaden toporek, nóż czy bełt nie zagrodził mi drogi. Jeszcze burdy mi brakowało przed wyjściem... Ciekawe w jakiej pogodzie przyjdzie mi podróżować.\nGospodarz uważnie obserwował swojego gościa, nie odzywając się przy tym ani słowem, chociaż można było odnieść wrażenie, że chciałby jeszcze coś od siebie dodać. Zaniechał jednak tego, jedynie kiwnął głową, kiedy Tehacell oznajmił mu, iż dosyć szybko opuści jego lokal. Cóż, przyszedł tylko po informacje na temat drogi, trudno było mu się dziwić.\n- Bywaj, podróżniku. Niech Ererecez ma cię w swej opiece - pożegnał go i już chwilę później zajął się swoimi sprawami. Nic nie przeszkadzało Akolicie w opuszczeniu gospody. Po drodze minął córkę właściciela, która mrugnęła do niego zalotnie. Nie trudno było odkryć, dlaczego stawała się zgubą dla tak wielu mężczyzn przychodzących tutaj.\nJeszcze przed drzwiami Tehacell minął dwójkę ochroniarzy. Spojrzeli na niego, jednak bardzo szybko stracili zainteresowanie i ponownie skupili się na rozgrywanej partii, która wyglądała na niezwykle zaciętą.\nGdy Akolita opuścił budynek, na jego twarzy spoczęły promienie słońca. Pogoda wydawała się idealna do podróży, niebo było bezchmurne, lekki wiaterek orzeźwiał, a słońce przyjemnie grzało. Nic tylko wyruszyć i cieszyć się okolicznościami przyrody. Wydawało się to całkiem niezłą zapowiedzią czekającej Tehacella przygody.\n// Tehacell zt\nMiejsce odwiedzane przez Ranhara pomimo tego, że pochodzi z Teolii i tam też jest obywatelem, nazywa się gospodą "Pod stołem". Dlaczego? Pewnie nie trudno się domyślić, że chodzi o ogromną ilość pijaczyn, która wlewa w siebie ogromne ilości wszelakiej maści alkoholu - począwszy od piwa, a skończywszy na winie. Jednak pomimo tego, że Cień zawitał w takie miejsce to nie zamierzał nawet wlewać w siebie alkohol, bowiem kto wie? Może właśnie zaraz ktoś przez przypadek zaczepi go i ogarnie, że jest kimś o dosyć niechcianej profesji jakim jest złodziej, a raczej najemnik - złodziej. No cóż... Ludzi w tym fachu na pewno nie brakuje, a przecież to czasem niektórzy sięgają po takie, a nie inne usługi.\nPrzeprawiając się między stołami czasem ktoś machnął kuflem, że o mało nie uderzył nim o głowę rudowłosego. Łoo! Uważaj... Nie chcesz chyba stracić swojego trunku, co? Hehehe...-odpowiedział lekko rozweselony Ranhar unikając nadlatującego naczynia z alkoholem. Po tym jeszcze kilka szybszych kroków i susów między stolikami, aż w końcu znalazł wolny stół. Usiadł przy nim na krześle wygodnie się usadawiając na nim i dosłownie rozwalił się na nim. Wzdychnął głęboko-Ach... Trochę zmęczyłem się tą podróżą... Trzeba coś ogarnąć do roboty, bo nuuuda... Ciekawe czy dałoby radę tutaj wywiesić jakieś ogłoszenie...-pomyślał sobie samotnie siedzący obywatel Teolii, po czym rozglądnął się po sali, ale nic takiego jak jakaś tablica ogłoszeń nie widniała na ścianach ani nic-Aj... szkoda... Takie życie najemnika-złodzieja... Ciężko o jakąś robótkę... A może tym razem sam czegoś poszukam? Albo napadnę... No dobra... Pora oblukać siedzących tutaj... Może jakiś rozkojarzony pijaczyna szuka kogoś kto by opróżnił jego kieszenie? Hmmm...-po tym zaczął spokojnie przeskakiwać wzrokiem po każdej osóbce przebywającej obecnie w tym lokalu.\nRanhar, dzięki swojej wypracowanej przez lata zwinności, zdołał uniknąć nagłego zderzenia z półpełnym kuflem. Człek, który go dzierżył, był na tyle trzeźwy, żeby dostrzec swoje niezbyt miłe poczynania. Może i większość surowych, czasem nawet oschłych wojowników Varengardu nawet nie zwróciłaby na to uwagi, ale widocznie rudowłosemu udało się trafić na jakiegoś względnie uprzejmego typa.\n- Hoho, przepraszam, nie widziałem cię, przyjacielu! - zagadał i klepnął go po plecach. Nie starał się jednak nawiązać rozmowy, choć pewnie nie miałby też nic przeciwko. Chwilę później skierował uwagę ponownie na kilku swoich kolegów, z którymi raczył się złotawym trunkiem.\nWykidajło stojący przy drzwiach drgnął niespokojnie, widząc zajście. Dostrzegł jednak, że sytuacja jest całkiem w porządku, więc nie przerywał nawet podpierania ściany. Drugi z bramkarzy był skierowany na zewnątrz; dziś Pod Stołem był całkiem duży ruch, więc praktycznie co kilka minut jeden z ochroniarzy musiał przyglądać się kolejnemu gościowi, by rozpoznać, czy aby ten nie wygląda na takiego, co mógłby sprawiać niepotrzebne kłopoty.\nRahnar z kolei ogromnym fartem znalazł pusty stolik, bo aktualnie w pomieszczeniu znajdowały się jedynie dwa takie cuda i niecały tuzin krzeseł. Miał o tyle dużo szczęścia, że przed chwilą jeden człek zalał się w trupa, a pozostali jego kumple też jakoś niemrawo wyglądali, więc zostali wyproszeni z karczmy. Sorg - gospodarz tego przybytku - w takie dni zarządzał, by gości, którzy nie przyniosą już nic dobrego, zwyczajnie wypraszać, by móc przygarnąć więcej trzeźwych i z pełnym trzosem.\nA propos pełnego trzosa, Rahnar niestety nie widział chwilowo nikogo, kto by takowym dysponował. Obserwował otoczenie od ładnych kilku chwil, ale każdy z tutejszych wojowników nie wyglądał na szczególnie zamożnego. Zresztą, sam pomysł kieszonkowej kradzieży w Varengardzie był dość ryzykowny, bo w wypadku odkrycia tak niecnych zamiarów, można było błyskawicznie skończyć bez ręki. W mieście wojowników mało kto tracił czujność i finezję w posługiwaniu się ostrzem, nawet i po wypiciu kilku głębszych.\nGdy już powoli ulatywały z niego nadzieje, dostrzegł, że do gospody wchodzi jakiś nowy gość. Wyglądał dość niecodziennie: blady, zmęczony, jakby spracowany i jednocześnie zestresowany. Trochę jakby nie wiedział, co ze sobą zrobić, i na dobrą sprawę nie będąc wcale pewnym, czy powinien znajdować się teraz w tym miejscu. Miał dosyć długawe, szarobrązowe włosy, gdzieniegdzie posklejane od potu, którego kropelki widoczne były na jego skroniach. Miał podkrążone, czerwone oczy, jakby wcale tego dnia nie spał. No i miał całkiem obszerną sakiewkę. Ta była jednak przykryta długim, szarym płaszczem; jej kształt jednak wyraźnie się spod niego odznaczał. Dla wprawnego, złodziejskiego oka Rahnara, dostrzeżenie jej nie było szczególnym wyzwaniem.\n- Sorg... dasz mi trochę wody? Muszę gdzieś w spokoju posiedzieć, zebrać myśli. - dało się słyszeć, choć nowo przybyły wcale donośnego głosu nie miał.\n- Pewnie, chwilunia. - odparł człek za ladą, wychodząc na zaplecze. Chwilę później wrócił z kuflem wypełnionym raczej wodą, dostając za to garść najmniejszego nominału. Sorg wskazał przybyszowi dłonią stolik Rahnara, przy którym były jeszcze trzy wolne krzesła. Widać karczmarz mało przejmował się prywatnością gości, a przynajmniej Cienia. Człek z kuflem wody podszedł tedy do stolika i odsunął krzesło.\n- Można? - zapytał, nie bardzo interesując się odpowiedzią, po czym usiadł. Położył swe naczynie na stoliku, po czym odsunął się, szurając krzesłem o podłogę. Jakby usiłował zwiększyć odstęp między sobą a kolegą ze stolika. Chwilę później zanurzył twarz w dłoniach, jakby pogrążając się w myślach. Albo w strachu, a może i w rozpaczy. Trudno było jednoznacznie to określić.


mama – Karmię Cię\nBYĆ NIEDOSKONAŁĄ MATKĄ\nDobra rada nie jest zła / Lifestyle / MacierzyństwoLeave a comment\nOd dłuższego czasu szykowałam w głowie post zatytułowany „prawie wcale nie bawiłam się dziś z moimi dziećmi”. To nie miał być, wbrew pozorom, ostro samokrytyczny tekst o tym, jak niedoskonałą jestem matką. Zazwyczaj daję sobie prawo do bycia taką, …\nJAK KARMIĆ PIERSIĄ? – INSTRUKCJA OBSŁUGI\nWarto dobrze zacząć. Dlatego na początku, podczas nauki karmienia, najlepiej pamiętać o kilku prostych i pomocnych zasadach. O jednej z nich – „złotej zasadzie” – pisałam tu. A dziś kompletna „instrukcja obsługi”. Niezależnie od tego, w jakiej pozycji karmisz …\nPodobno „terror laktacyjny” jest powszechny. Internet aż huczy na ten temat. I podobno polega na tym, że matki karmiące piersią lub „zwolennicy karmienia piersią” pomiatają tymi matkami, które piersią nie karmią, nie karmiły, ewentualnie karmić nie zamierzają (również te, którym …\nDobra rada nie jest zła / Karmienie piersią / MacierzyństwoLeave a comment\nDziś o tym, jak karmić wygodnie. A złota zasada brzmi: przystawiaj dziecko do piersi, a nie pierś do dziecka. Dość trudne, wbrew pozorom, dla początkujących matek, kiedy tak bardzo jesteśmy dla dziecka, że nie tylko odruchowo pochylamy się do niego – …


Moje książki...: Angielski Gamebook z ćwiczeniami Near Death Experience\nGłównym bohaterem książki jest niejaki Hugo, wiodący szalenie nudne życie. Wszystko zmienia się w chwili, gdy znajduje tajemnicze zdjęcie. I ... to by było wszystko, co na temat fabuły mogę powiedzieć. Specyficzność książki polega bowiem na tym, że to właśnie czytelnik decydować będzie, jak potoczą się dalsze losy naszego bohatera. Być może znajdzie się wśród złodziei dzieł sztuki, a może ... w ramionach wyjątkowo pięknej Hinduski - możliwości jest naprawdę sporo a każda z nich coraz bardziej zaskakuje.\nCiekawa forma i zwariowane rozwiązania sprawiają, że trudno oderwać się od tej pozycji i oprzeć pokusie, by poznać wszystkie możliwe wersje wydarzeń. Większość trudniejszych słówek w tekście została pogrubiona, a ich tłumaczenie znajduje się na marginesie książki, dzięki czemu nie musimy wertować słownika i łatwiej nam skupić się na fabule. Poziom tekstu pozwala osobie, która opanowała język w stopniu średnio zaawansowanym, pojąć ogólną problematykę, natomiast zapewne pojawią się tutaj słówka, z którymi nigdy wcześniej nie miała do czynienia.\nKażda z historii wymaga od czytelnika podjęcia 4 decyzji, a jej lektura zajmuje około 20 minut. Z jednej strony chciałoby się, aby były one nieco dłuższe, łatwo jednak można sobie wyobrazić, jak musiałoby to wpłynąć na rozmiary całej książki. Stosunkowo krótkie opowiastki mają jednak swoje plusy. Po pierwsze stosunkowo łatwo jest wygospodarować sobie dość czasu, by przeczytać wybraną wersję. Czytając kolejne, będziemy powracać do fragmentów, z którymi mieliśmy już wcześniej do czynienia, a co za tym idzie, mamy okazję utrwalić nowo poznane słówka.\nWarto również wspomnieć, że w książce znajduje się szereg dodatkowych ćwiczeń weryfikujących zrozumienie przeczytanego tekstu, poziom opanowania trudniejszych słówek czy też znajomości konstrukcji gramatycznych.\nJeżeli miałabym wskazać jakąkolwiek wadę pozycji, byłby to fakt, że dialogi zostały umieszczone w tekście. Te rozwiązanie, zastosowane zapewne po to, by nieco zmniejszyć objętość książki, momentami sprawia, że łatwo stracić orientację, kto w danej chwili się wypowiada. Ta drobnostka nie zmienia jednak faktu, że całość jest bardzo udana, a praca z książką dostarcza sporej dawki rozrywki. Mam nadzieję, że wkrótce pojawią się kolejne gamebooki, bo trzeba przyznać, że praca z nimi jest nie tylko atrakcyjna ale i skuteczna. Polecam.\nZ fragmentem książki możecie zapoznać się TUTAJ.\nAnn RK 13 grudnia 2015 22:26\nŚwietny pomysł i chętnie bym sprawdziła jak to wygląda w praktyce. Niestety należę do tych, którym bardzo ciężko zmobilizować się do nauki.\ncyrysia 14 grudnia 2015 19:09\nDopiero rozpoczynam naukę języka angielskiego, dlatego powyższa pozycja chyba jeszcze nie dla mnie. Ale za jakiś czas będę miała ją na uwadze.


Prezydent Wrocławia ma nowego pełnomocnika. Czym się zajmie Karol Przywara? • www.tuwroclaw.com\n(Fot. Grzegorz Rajter / UM Wrocławia)\nKarol Przywara i Jacek Sutryk\nKarol Przywara od grudnia we wrocławskim magistracie pełni funkcję Pełnomocnika Prezydenta Wrocławia ds. Współpracy z Zagranicą. Ma odpowiadać za kontakty międzynarodowe naszego miasta.\nPrzywara został powołany na nowe stanowisko 1 grudnia. - Moim zadaniem będzie wspieranie działań w zakresie inicjowania kierunków kooperacji oraz rozszerzania i podtrzymywania kontaktów międzynarodowych Wrocławia - poinformował. - Dziękuję serdecznie Panu Prezydentowi za powierzoną funkcję i zapraszam Państwa do współpracy - dodał.\nPrezydent chwali się, że otworzył nieczynne toalety w centrum. Tylko że wcale nie\nWrocław: trwa wojna na Ukrainie, prezydent ratuje niedźwiedzie\nJak Wrocław ma wyglądać w 2050 roku? Magistrat ma cztery scenariusze\nNowy pełnomocnik swoją funkcję będzie pełnił społecznie.\nKarol Przywara w przeszłości był Dyrektorem Wydziału Współpracy z Zagranicą w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Dolnośląskiego oraz jednym z inicjatorów utworzenia Dolnośląskiego Szlaku Piwa i Wina. W ostatnich wyborach samorządowych bezskutecznie kandydował na radnego miejskiego - startując z listy Bezpartyjnych i Samorządowców zdobył 1536 głosów. W ostatnim czasie związał się ze stowarzyszeniem Dolny Śląsk Wspólna Sprawa, któremu przewodniczy prezydent Jacek Sutryk.\nTagi: Karol Przywara, prezydent wrocławia, pełnomocnik ds. współpracy z zagranicą, jacek sutryk, urząd miejski wrocławia, stosunki zagraniczne\nWrocław: Godziny otwarcia urzędów w Wigilię i Sylwestra\nKarol Przywara i Jacek Sutryk (Fot. Grzegorz Rajter / UM Wrocławia)


Komunikat Rady Programowej Sejmików Wiejskich Zespołów Teatralnych 2015 – Sejmiki Teatrów Wiejskich\nRada Programowa w składzie: Władysław Dubaj, Bożena Suchocka, Lech Śliwonik (przewodniczący), Edward Wojtaszek, Jan Zdziarski – odbyła posiedzenie w dniu 7 lipca 2015 roku, po zakończeniu ostatniego planowanego w tym roku sejmiku.\nRada Programowa rozpatrzyła problemy wynikające z odwołania sejmiku w Bukowinie Tatrzańskiej. W połowie czerwca br organizator sejmiku w Bukowinie Tatrzańskiej powiadomił Zarząd Główny TKT, że tylko 4 zespoły potwierdziły uczestnictwo w przeglądzie: trzy zespoły z woj. małopolskiego i jeden z woj. podkarpackiego. Dwa zgłoszone zespoły z woj. śląskiego odwołały swój udział, ponieważ nie zdołały znaleźć środków na pokrycie kosztów przejazdu. W tej sytuacji obie strony – TKT i organizatorzy – uznały, że sejmik powinien zostać odwołany: wysiłek włożony w przygotowanie i poniesione koszty byłyby nieproporcjonalne do osiągniętego rezultatu. Organizator sejmiku – Małopolskie Centrum Kultury „Sokół” w Nowym Sączu – złożył propozycję uwzględnienia w kwalifikacji trzech zespołów, które do bukowiańskiego sejmiku zostały zakwalifikowane z dwóch przeglądów regionalnych odbywających się każdego roku w Małopolsce, tj. Posiadów Teatralnych na Orawie i Pogórzańskich Godów w Łużnej. W tym roku uczestniczyło w nich łącznie 27 zespołów, ocenianych przez jury, w którego skład wchodzili specjaliści powoływani stale do Komisji Artystycznej sejmiku w Bukowinie Tatrzańskiej.\nRada Programowa, mając na względzie dobro sejmików, w trosce o artystyczną różnorodność i reprezentatywność finałowego spotkania w Tarnogrodzie, postanowiła uwzględnić w kwalifikacji do Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej zespoły z orawskich Posiadów i Pogórzańskich Godów, rekomendowane przez jury tych imprez.\nRada Programowa dokonała kwalifikacji spektakli do Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej w Tarnogrodzie (9 – 11 października 2015); decyzja podjęta została na podstawie obserwacji sejmikowych przeglądów oraz dokumentacji sejmików międzywojewódzkich. Zaproszono następujące zespoły i przedstawienia:\nZespół Carniacy z Czarni (woj. mazowieckie) – „Przenosiny” – frg. wesela, oraz scenka „Chodzenie z krzyżem”\nZespół Pelagia z Leopoldowa (woj. lubelskie) – „Truś, truś, warkocku”\nZespół Czeladońka z Lubenki (woj. lubelskie) – „Baśń o Bialskim Smoku”\nZespół Czardasz z Niedzicy (woj. małopolskie) – „Czarna niedziela”\nOrawska Grupa Teatralna im. dr E. Kowalczyka z Lipnicy Wielkiej i Chyżnego (woj. małopolskie) – „Wojna o Stańcową”\nTeatr Obrzędowy Lubominianki z Boniewa (woj. kujawsko-pomorskie) – „Najświentsa Panienko w Tobie nadzieja”\nZespół Teatralny Zbierańce z Gościcina (woj. pomorskie) – „Ścięcie kani”\nZespół Regionalny im A. Markiewicz z Bukówca Górnego (woj. wielkopolskie) – „Purtelam”\nZespół PIGANECZKI z Pigan (podkarpackie) – „Dawne jarmarki – sprzedaż krowy”\nZespół JUTRZENKA z Dołhobrodów (lubelskie) – „Żniwna broda”\nZespół Folklorystyczny z Siedlec (świętokrzyskie) – „Kłosiorze, abło wyzwłolyny wilcka”\nZespół Folklorystyczny w Popowicach (łódzkie) – „Braterskie porachunki”\nTeatr Młodych im. Wojciecha Bogusławskiego z Lubochni (łódzkie) – „Tak dawniej chrzczono dzieci”\nZespół Śpiewaczo-Obrzędowy z Ożarowa (łódzkie) – „Miłosierdzie”\nRada Programowa – z uwagi na wysoki poziom artystyczny prezentacji – poleca gospodarzom XXXII Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej, aby w razie niemożności udziału któregoś z zakwalifikowanych zespołów, wzięli pod uwagę następujące spektakle:\n– Zespół GRABOWIANKI z Grabowa (woj. mazowieckie, pow. zwoleński) – „Dożynki przed dworem dziedzica”\n– Zespół ZAWSZE RAZEM z Woli Gutowskiej (woj. lubelskie) – „Jutro Św. Janek”\n– Zespół TOMASZOWIANIE Z Tomaszowic (woj. małopolskie) – „Posagowy bycek”.\nNastępny wpisNastępne 32 SEJMIK OGÓLNOPOLSKI – ZAPROSZENIE


Pogotowie śrem - artykuły | Śrem Nasze Miasto\nWypadek Śrem. Zderzenie trzech samochodów w obrębie skrzyżowana DW 434 i zjazdu Śrem-Kawcze\nWypadek Śrem. W czwartek 25 marca doszło do zdarzenia drogowego na obwodnicy Śremu w obrębie zjazdu Śrem-Kawcze. Droga była zablokowana. Na miejscu służby ratunkowe oraz policja.\n25 marca 2021, 16:22\nPolicja Śrem: wypadek w okolicach Zbrudzewa. Trasa Śrem-Poznań (DW 434) była zablokowana\nPolicja Śrem wyjaśnia okoliczności wypadku, do którego doszło we wtorek 2 lutego w okolicach Zbrudzewa. Do szpitala trafiło dwóch kierowców. Trasa Śrem-Poznań (DW 434) była zablokowana.\n2 lutego 2021, 13:08\nŚrem: policjanci wraz z ratownikami uratowali życie nieprzytomnemu mężczyźnie\nŚrem. O tym, że trzeba być zawsze gotowym do niesienia pomocy policjanci, ratownicy i strażacy wiedzą doskonale. Wszyscy oni doskonale znają zasady udzielania pomocy. Ta wiedza i umiejętności przydały się we wtorek 1 września w Śremie. Dzięki nim udało uratować się nieprzytomnego mężczyznę.\nuratowali mężczyznę śrem\n15 sierpnia 2020, 15:54\nAKTUALIZACJA Jezioro Grzymisławskie: pierwsze utonięcie w tym sezonie w powiecie śremskim\nW sobotę 8 sierpnia śremska straż pożarna powiadomiona została o tym, że w jeziorze Grzymisławskim w okolicach Gawron najprawdopodobniej utonął mężczyzna. Na miejsce wysłano zastępy wraz z łodzią, aby przeszukać jezioro. Niestety spełnił nie najgorszy scenariusz - doszło do pierwszego utonięcia w jeziorze Grzymisławskim w tym sezonie.\n8 sierpnia 2020, 17:47\n26 lipca 2020, 19:59\n24 marca 2020, 15:42\n12 lutego 2020, 16:41\n7 grudnia 2019, 21:01\ndachowanie pod śremem\nRatownikom na jeziorze Grzymisławskim udało się odnaleźć ciało młodego mężczyzny\nPod koniec trzeciego dnia akcji poszukiwawczej strażakom oraz nurkom udało się zlokalizować ciało 25-letniego mężczyzny, który zaginął we wtorek na jeziorze Grzymisławskim. Ciało zostało przyholowane do brzegu, gdzie stwierdzony zostanie zgon mężczyzny. Wszystkie okoliczności tego nieszczęśliwego zdarzenia badają policjanci wydziału kryminalnego śremskiej komendy policji.\nzaginięcie mężczyzny śrem\ntonący jezioro grzymisławskie śrem\nDziś zostaną wznowione poszukiwania ciała 25-latka w jeziorze Grzymisławskim\nWczoraj nie udało się odnaleźć 25-letniego mieszkańca gminy Zaniemyśl, który około godz. 13.30 stracił równowagę na desce typu SUP i wpadł do wody. Dziś o godz. 11.00 strażacy oraz nurkowie ponownie rozpoczną poszukiwania.\nZakończono na dziś poszukiwania młodego mężczyzny, który zaginął na jeziorze Grzymisławskim\n25-letni mieszkaniec gminy Zaniemyśl około godz. 13.30 stracił równowagę na desce typu SUP, którą płynął na jeziorze Grzymisławski i wpadł do wody. Mężczyzna się nie wynurzył. Na miejsce wezwano służby ratunkowe, niestety jak dotąd nie udało się go odnaleźć.\n25 czerwca 2019, 20:32\nTrwają poszukiwania młodego mężczyzny, który zaginął na jeziorze Grzymisławskim\nTuż przed godziną 13.30 służby ratunkowe otrzymały informację, że na jeziorze Grzymisławskim zaginął mężczyzna, który wypoczywał, korzystając z deski typu SUP. Na miejsce wezwano służby ratunkowe.\n25 czerwca 2019, 15:46\n12 czerwca 2019, 11:10\nśmiertelny wypadek dw 434 śrem\nWypadek na obwodnicy Śremu. Citroen spadł z nasypu drogi wojewódzkiej 434\nKiepska pogoda i mokre drogi z pewnością nie sprzyjają kierowcom. Przekonać się o tym mógł m.in. kierowca citroena, który w sobotę, 4 maja około godz. 18.15 jadąc od strony Dolska w kierunku Poznania, stracił panowanie nad samochodem i przejeżdżając na przeciwległy pas ruchu, przejechał krawędź drogi i zjechał z wysokiego nasypu. Na miejsce wypadku wezwano karetkę pogotowia, straż pożarną oraz policję. Kierową zajął się zespół karetki. Ze wstępnych ustaleń wynika, że kierowca nie odniósł poważnych obrażeń ciała i skończyło się głównie na strachu. Czy tak jest rzeczywiście, potwierdzą badania lekarskie. Przez ok. 20 minut obwodnica Śremu była zablokowana dla ruchu.\n11 kwietnia 2019, 10:14\n10 kwietnia 2019, 14:11\n9 kwietnia 2019, 9:20\nwypadek łęg sosnowiec\nuderzyła w drzewo śrem\nStraż pożarna, policja i pogotowie wezwane do DPS na ul. Farnej. Jeden z mieszkańców wyszedł na dach budynku\nW czwartek około godz. 19.15 na ulicę Farną wezwane zostały wszystkie służby ratunkowe oraz policja. Jak się okazało, powodem wezwania był starszy mężczyzna, który wszedł na dach budynku należącego do Domu Pomocy Społecznej. Jak wynika z naszych informacji, mężczyzna był zagubiony i nie wiedział gdzie jest. Zanim na miejsce dotarła wezwana pomoc, do starszego pana dotarł pracownik Domu Pomocy Społecznej. Wspólnie z przybyłymi na miejsce strażakami i policją sprowadził on pensjonariusza z dachu. Obecna na miejscu policja wyjaśnia, jak mężczyzna wszedł na dach stołówki, która na szczęście w całej sytuacji jest jednym z najniższych budynków DPS. Karetka pogotowia przewiozła sprowadzonego z dachu mieszkańca do szpitala, gdzie zostanie zbadany.\n4 kwietnia 2019, 20:21\nmężczyzna na dachu śrem\n17 marca 2019, 16:43


Arnold z Brescii - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nwystępował przeciwko świeckiej władzy papieży, głosił ideę ubogiego Kościoła; w czasie Soboru Laterańskiego II 1139 oskarżony o herezję; skazany na wygnanie, powrócił do Rzymu 1145, stanął na czele partii republikańskiej, doprowadzając do powstania lud.; ujęty przez wojska Fryderyka I Barbarossy, stracony; jego poglądy głosili tzw. arnoldyści do pocz. XIII w.


Telekomunikacja | ABB US Electrification\nDostarczamy unikatowe rozwiązania, technologię i usługi dla operatorów telekomunikacyjnych\nStrona główna › Rynki › Telekomunikacja\nSieci komunikacyjne obiegają świat i są wykorzystywane do zastosowań osobistych oraz biznesowych. W dążeniach do docierania do najodleglejszych miejsc na świecie firmy telekomunikacyjne muszą stosować... Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej\nSieci komunikacyjne obiegają świat i są wykorzystywane do zastosowań osobistych oraz biznesowych. W dążeniach do docierania do najodleglejszych miejsc na świecie firmy telekomunikacyjne muszą stosować najnowocześniejsze technologie. Firma GE Industrial Solutions może im pomóc, korzystając ze swojego bogatego doświadczenia w dziedzinie sieci szerokopasmowych i telefonii komórkowej, a nawet połączeń satelitarnych.\nDostarczamy unikatowe rozwiązania, technologię i usługi dla operatorów telekomunikacyjnych – od największych centrów danych do najbardziej oddalonych stacji górskich bez dostępu do sieci energetycznej – zapewniające stałe zasilanie ich sieci.\nNasze produkty i usługi są wykorzystywane przez dostawców usług telekomunikacyjnych oraz sieci szerokopasmowych przewodowych i bezprzewodowych w celu zapewniania nieprzerwanego zasilania i przetwarzania zasilania prądem przemiennym z podstawowego źródła, takiego jak sieć energetyczna, na precyzyjnie kontrolowane zasilanie prądem stałym, wykorzystywane w:\nmasztach telefonii komórkowej,\nzewnętrznych sieciach światłowodowych,\ninstalacjach w ośrodkach klientów dla zastosowań w dziedzinie mobilnego internetu i obliczeń w chmurze.\nPodczas gdy nasze produkty stale dostosowują się do zmieniających się potrzeb dostawców usług, nasz profesjonalny zespół usługowy opiera się na dziesięcioleciach doświadczeń i sprawdzonych metodach projektowania systemów oraz najlepszych zasadach wykonywania instalacji w celu bezpiecznego dostarczania wyników, które przewyższą oczekiwania klientów. Oferujemy również gotowe platformy lub rozbudowane usługi telekomunikacyjne – od projektów sieci i planowania, projektowania szczegółowego, dostarczania i instalowania po usługi serwisowe w terenie, dostarczanie części i naprawy – umożliwiając w ten sposób globalne przyspieszenie rynku.\nNasza oferta szkoleniowa pomaga w stawaniu się ekspertami w dziedzinie planowania, projektowania, wdrażania i optymalizacji naszych produktów, poprzez zajęcia praktyczne w laboratoriach w naszych zakładach lub kursy terenowe przystosowane do określonych wymagań.\nProgram modernizacji finansowania UPS


Uszy Hamana – White Plate\n15 maja 2008 ·Ciasta i ciasteczka\nUszy Hamana piecze się z okazji żydowskiego święta Purim, którego nazwa pochodzi od słowa „pur”, znaczącego „los”, ponieważ to właśnie za pomocą losów wróg narodu żydowskiego – Haman wyznaczył dzień jego zagłady.\nPurim upamiętnia ocalenie Żydów od rzezi, jaka im groziła w Persji. Haman, który był namiestnikiem, urażony przez Żyda Mordechaja, postanowił zgładzić wszystkich Żydów mieszkających w owym czasie w Persji. Jednak Mordechajowi udało się przy pomocy siostrzenicy Estery, która była żoną króla Ahaswerusa, udaremnić plan Hamana. Żydzi ocaleli, a Hamana wraz z jego synami powieszono.\nW wigilię święta Purim podawany jest mak w słodkim rożku dla uczczenia pamięci królowej Estery, która przez 3 dni pościła, żywiąc się tylko ziarenkami maku.\nDo tradycji tego święta należy pieczenie ciasta, zwanego hamanową kieszonką (bo Haman miał kieszenie pełne bogactw). Mogą one mieć też kształt sakiewki lub kapelusza. We Włoszech piecze się ciastka w kształcie wydłużonego oślego ucha o trzech rogach, które symbolizują Abrahama, Izaaka i Jakuba. Rożki te nadziewa się rodzynkami, orzechami, makiem lub powidłami.\nWprawdzie to nie czas święta Purim, ale nie mogłam się oprzeć tym pięknie wyglądającym ciastkom pełnym makowego bogactwa. W niektórych krajach podaje się smażone „uszy Hamana”. Ja zrobiłam pieczoną wersję.\nWszystkie składniki oprócz maku umieścić w małym garnuszku, zagotować, następnie dodać mak. CAŁY CZAS mieszając gotować na malutkim ogniu 5 minut. Odstawić do ostudzenia.\nNa posypanej mąką stolnicy rozwałkować ciasto na grubość ok. 1/2 cm. Szklanką wykrawać koła (o średnicy 8-10 cm).\nNa środku każdego placuszka układać łyżeczkę maku, następnie z trzech stron zlepiać tak, by powstał nam kapelusz w kształcie trójkąta. Jeśli ciasto się słabo klei, należy palce zmoczyć wodą.\nUszy układać na blasze wyłożonej papierem do pieczenia w odstępach 3-4 cm.\nPrzed wstawieniem do piekarnika posmarować rozbełtanym jajkiem wymieszanym z łyżeczką wody.\nPiec ciastka 15-18 minut.\nW Pracowni Wypieków umieściłam zdjęciową instrukcję lepienia.\n6 komentarzy “Uszy Hamana”\n17 maja 2008 at 17:35\nLisko gratuluje debiutu prasowego! 😀 jako wierna czyteliczka Twojego bloga doskonale wiedzialam, juz po pierwszych wersach artykulu, ze to o Tobie :)))\n16 maja 2008 at 21:41\nznalazłam takie nadzienie\n• 1 szklanka suszonych śliwek bez pestek\n• gorąca zaparzona herbata lub woda do zalania śliwek\n• 4 łyzki powideł śliwkowych\nteż może być pysznie\nA mi wszystko jedno czy to kapelusz czy uszy ,najważniejsze ,że zapowiadają się pysznie\n16 maja 2008 at 10:16\nPrzesliczne Lisko ! Musza smakowac wysmienicie 🙂\n15 maja 2008 at 20:36\nNo dla mnie to uszy zdecydowanie. W dodatku je uwielbiam. Ale mi smaka narobilas… I piekne zdjecie! 🙂\n15 maja 2008 at 18:46\nOch, jakbym chciala zatopic zeby teraz w takim kapeluszu! Oddalabym za to cala godzine albo i dwie zycia…\n15 maja 2008 at 15:53\nLisko ,ja jestem mało odporna na takie wypieki …..\nCoś pięknego i pewnie pysznego!\nPoczekam jednak(nie jest łatwo:-))jednak na fotorelację w pracowni.


Pozwólmy sobie na odrobinę luzu | T3M\nChodzimy do pracy lub szkoły ubierając się w dobry strój, który powinien zaznaczać nasze odpowiednie wychowanie, właściwe stanowisko, jak i też szacunek dla kolejnych. Nie mniej na co dzień, poza pracą, a już zwłaszcza na wakacjach powinniśmy zezwolić sobie na odrobinę swobody, a co się z tym łączy, zezwólmy sobie na ubranie koszulki, która będzie w śmieszny sposób odnosiła się do tego, co jest dla nas ważne, lub co nas otacza.\nMożemy wykorzystać tutaj własny pomysłCoraz więcej jest marketów, które namawiają nas, że warto samemu stworzyć swoją niesamowitą koszulkę, ponieważ jedynie wtedy będziemy posiadali pewność, iż jest ona niepowtarzalna oraz iż nigdzie nie zetkniemy się z osobą, która będzie posiadała podobną. Stworzenie takiej koszulki nie jest ciężkie, zwłaszcza że istnieje do tego niesamowicie sporo programów, w których wystarczy wybrać rozmiar, wstawić to co chcemy posiadać na koszulce, a następnie po prostu kliknąć na zaprojektuj koszulka.\nTutaj odnajdziesz dużo interesujących informacji na opisywany wątek – wystarczy kliknąć na odsyłacz do artykułu, a na pewno dane tam umieszczone będą cenne.\nCo istotne to śmieszne nadruki wniosą do naszego życia troszkę kreatywności, dodatkowo jeszcze będą wywoływały uśmiech na twarzach innych osób którzy będą je dostrzegali, a co się z tym wiąże, świat dookoła nas stanie się radośniejszy i bardziej barwny.Taki sklep ma gotowe propozycjeKiedy nie posiadamy swojego pomysłu, a chcielibyśmy żeby na pewno w naszej szafie pojawiła się koszulka z takim ciekawym napisem, to bez wątpienia idealnie zrobimy jeśli nawiedzimy taki sklepik z koszulkami. Tam będziemy mieli szansę obejrzeć przeróżne propozycje, a co się z tym wiąże, będziemy mieli szansę wziąć coś odpowiedniego dla siebie, coś co będzie nas bawiło oraz co równocześnie w jakiś sposób będzie się odnosiło do naszego postrzegania świata. Z pewnością trzeba tu powiedzieć, że takie koszulki możemy nabyć w wersji damskiej, męskiej i dziecięcej, więc cała rodzina ma szansę stworzyć sobie taki wesoły strój, który będzie przyciągał uwagę kolejnych ludzi.\nZ pewnością należy pamiętać o tym, iż nie ciągle trzeba być poważnym. Czasami trochę humoru, choćby na takiej koszulce ma szansę komuś poprawić dzień, a co się z tym łączy, ma szansę spowodować, że nawet najgorsze obowiązki nagle okażą się nie takie złe.\nNie wszystkiego dowiesz się się z tygodników. Jeżeli chciałabyś przeczytać o interesujących przypadkach wejdź na polecane www www.\nJakby nie było, warto posiadać w własnej szafie chociaż parę tego rodzaju koszulek, bo nigdy nie wiadomo, gdy najdzie nas chęć na porzucenie powagi oraz odrobinę zabawy.\nadmin 15 listopada 2019 15 listopada 2019 Handel - źródło przychodu


xTRI.pl - Triathlon Forum • Zobacz wątek - Jaka pianka na początek ?\nTeraz jest 05-08-2020, 08:27\nJaka pianka na początek ?\nprzez solo » 19-05-2019, 14:10\nWitam, z racji że jestem tu nowy wypadało by się przedstawić. Na imię mi Michał pochodzę z Kołobrzegu mam 25 lat, uwielbiam pływać jak i biegać jak chyba każdy tutaj\nChcę spróbować zacząć pływać na akwenach otwartych i przymierzam się do kupna pianki i mam dylemat jaką wybrać. Sezon się zbliża i nie wiem czy brać piankę przystosowaną głównie na cieplejsze dni (temp. wody 14-18*C) czy grubszą (10-14*C), nigdy takiej nie nosiłem i nie wiem czy jest duża różnica temperatury podczas ruchu.\n4mm: https://www.skatepro.de/34-32520.htm?st ... 001-A00/LT\n3mm: https://www.skatepro.de/34-28609.htm?vi ... ws#reviews\nCzekam na wasze propozycje a może inna firma ?\nDołączył(a): 17-05-2019, 21:42\nRe: Jaka pianka na początek ?\nprzez Willi » 19-05-2019, 17:36\npodstawa to jak pływasz Han Solo, 2mm to pianka na ciepłe dni gdy pływasz tak 1h, teraz gdy woda ma 14 stopni to mi bardzo komfortowo jest w 5mm, a morze to wiadomo w lecie i 7 stopni, tak więc na Kołobrzeg gdzie ciągle prądy z zimną wody są chyba bym w stronę 5mm szedł.\nNiech moc będzie z Tobą...\nprzez solo » 19-05-2019, 19:27\n[quote="Willi"]podstawa to jak pływasz Han Solo, 2mm to pianka na ciepłe dni gdy pływasz tak 1h, teraz gdy woda ma 14 stopni to mi bardzo komfortowo jest w 5mm, a morze to wiadomo w lecie i 7 stopni, tak więc na Kołobrzeg gdzie ciągle prądy z zimną wody są chyba bym w stronę 5mm szedł.\nNiech moc będzie z Tobą...[/quote]\nDzięki za odpowiedź willi na początek zamówiłem O'niell 3/2mm mam nadzieje że będzie komfortowo. Na razie tylko jeziora, później pomyśle o morzu. Mam jeszcze możliwość anulowania zamówienia jak myślisz czy nie będzie w niej za zimno ?\nprzez lehoo » 19-05-2019, 20:19\nTo chyba nie jest pianka pływacka.


Oświadczenie o ochronie prywatności obowiązuje dla witryny www.fesriadadarissa.com należącej do i obsługiwanej przez Riad Adarissa. Niniejsze oświadczenie o ochronie prywatności określa sposób zbierania przez nas i wykorzystywania informacji, m.in. danych osobowych, które udostępniasz na swojej stronie: www.fesriadadarissa.com. Opisuje również dostępne opcje w zakresie korzystania z Twoich danych osobowych, Twojego dostępu do nich oraz ich aktualizacji.\nJeśli nie wyrażasz zgody na przetwarzanie określone w punktach C-F, a możliwość rezygnacji z ich zapisywania nie jest bezpośrednio dostępna (np. w ustawieniach konta), skontaktuj się z obiektem contact@riadadarissafes.com .\nPolegamy na Tobie w kwestii dostarczenia nam kompletnych, dokładnych i aktualnych danych osobowych. Poinformuj nas bezzwłocznie o zmianach lub nieścisłościach w Twoich danych osobowych, kontaktując się z obiektem contact@riadadarissafes.com . Twoją prośbę spełnimy w ramach obowiązującego prawa.\nJeśli masz pytania lub uwagi do przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych lub jeśli chcesz skorzystać z dowolnego prawa, które przysługuje Ci w ramach niniejszego oświadczenia, skontaktuj się z obiektem: contact@riadadarissafes.com . Możesz również skontaktować się z miejscową jednostką zajmującą się ochroną danych osobowych.


Grupa Wirtualna Polska Grupa Wirtualna Polska S.A. - partner pierwszego wyboru Polaków, dostarczający angażujące informacje, rozrywkę i usługi oraz inspirujący w codziennych decyzjach. Niekwestionowany lider w kategorii mobile oraz poczta elektroniczna, w związku z dynamicznym rozwojem, poszukuje kandydatów do pracy przy projekcie na stanowisko: Product Manager Lifestyle /Pudelek Miejsce pracy: Warszawa Region: mazowieckie Opis stanowiska Do Twoich zadań będzie należeć:\nJako Product Manager będziesz kompleksowo odpowiadać za rozwój obszaru Lifestyle / Pudelek w Grupie Wirtualna Polska;\nDo twoich zadań będzie należało współtworzenie strategii obszaru oraz dbanie o jego rozwój w zakresie kluczowych parametrów;\nProwadzone przez ciebie projekty będą multidyscyplinarne i będą wymagać kontaktu z wieloma osobami z całej organizacji dzięki czemu poznasz nasz biznes od podszewki.\nWymagania Czego oczekujemy ?