Religia GIM 2 Błogosławieni, którzy ufają Jezusowi | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 142343 produkty\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Religia GIM 2 Błogosławieni, którzy ufają Jezusowi\nReligia GIM 2 Błogosławieni, którzy ufają Jezusowiks. dr Krzysztof MielnickiElżbieta Kondrak EweWydawca: Jedność - EdukacjaDział: EAN: 9788379710690ISBN: 9788379710690Stron: 0, Format: 5 x 23Data wydania: 2014, Oprawa: broszurowa\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuPodręcznik opracowany w oparciu o program ,,Kim jestem jako człowiek, kim chcę być jako chrześcijanin".Ukazuje młodemu człowiekowi korzyści płynące z życia wartościami chrześcijańskimi. Pogłębia i poszerza o nowe wymiary tematykę pojętą w klasie I gimnazjum.Obejmuje 61 jednostek tematycznych uporządkowanych w siedmiu rozdziałach:I. Przyjęcie Jezusa1. W którą stronę? Maryjo Gwiazdo Nowej Ewangelizacji - prowadź!2. Jak zmienić swoje życie?3. Jak zapracować na niebo?4. Błogosławieni, którzy zaufali miłości Jezusa.II. Miłość5. To moje życie - sam o sobie decyduję.6. Udane relacje z innymi - szczęśliwe życie.7. Odwieczny konflikt międzypokoleniowy.8. Za kogo przebiera się Jezus? Inni ludzie, których spotykam.9. Nierozumiana i odkrywana miłość - aborcja, a adopcja duchowa.10. Niepotrzebna i przygarnięta miłość.11. Miłość, która daje siłę i leczy. Dar i pomoc w przeżywaniu cierpienia.III. Syn Boży12. Kim jest człowiek wierzący?13. Jaki kolor miały oczy Jezusa? Chrześcijańskie świadectwa historyczności Jezusa.14. Mówił o Nim świat. Pozachrześcijańskie świadectwa o Jezusie Chrystusie.15. Cztery odsłony tej samej Prawdy. Orędzie czterech Ewangelii.16. Cuda Jezusa wyrazem zbawczej miłości.17. Życie Jezusa odczytane w osi i spirali czasu. Rok liturgiczny.18. Czekanie na Boga, który przychodzi.19. Spotkanie z Jezusem Chrystusem, który umarł i zmartwychwstał.20. Ten który zmartwychwstał wstąpił do nieba aby dalej być obecnym.21. Przyjdzie aby nas osądzić.22. Obowiązek, ale i przywilej. Udział we Mszy Świętej.23. ,,Oto wielka tajemnica wiary". Modlitwa Eucharystyczna.24. Na ile mogę zbliżyć się do Boga? Sakrament Eucharystii.25. Z Jezusem i do Jezusa. Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa.IV. Parafia, wspólnota, ruch26. Moja parafia i jej historia.27. Moja diecezja.28. Gdy potrzebuję innych to... Ruchy i wspólnoty w Kościele.29. Jak ubiera się święty?30. Czy ksiądz jest ważniejszy od ministranta? Apostolstwo świeckich.31. Jak spotkać żywego Jezusa? Obecność Chrystusa w liturgii.32. Komu potrzebne jest chodzenie do kościoła?33. Gromadzić się by rozważać Słowo Pana.34. Jakość wspólnoty, a jakość mojej modlitwy. Pismo Święte w życiu chrześcijanina.35. Po co jest piękno? Sztuka sakralna.V. Europa36. Chrześcijaństwo a świat antyczny.37. Chrystianizacja Europy.38. Św. Benedykt i benedyktyni.39. Rozłam w Kościele. Schizma wschodnia.40. Reforma gregoriańska.41. Jak powstawały uniwersytety?42. Spór o ewangeliczne ubóstwo.43. Inkwizycja - pamięć i przebaczenie w Kościele.44. Reformacja i reforma katolicka. Sobór trydencki.45. Oświecenie i rewolucja francuska.VI. Mój rozwój46. Pokora i pycha w moim rozwoju.47. Modlitwa Pańska jako program drogi chrześcijanina.48. Być człowiekiem modlitwy. Przykłady osób żyjących modlitwą49. Dążenie do niezależności. Wychowanie i samowychowanie.50. Świat dziecka i nastolatka. Dojrzałe relacje z Bogiem i ludźmi.51. Za każdym razem widzę siebie inaczej. Przyjmowanie opinii innych o sobie.52. Kto jest za tym, że nie ma słońca? Normy moralne53. Dlaczego mądry, a nie inteligentny i bogaty? Mądrość Salomona.54. Moje obowiązki, które mnie rozwijają. Pracowitość.55. Moje zainteresowania - co lubię, kim chcę zostać.VII. Wydarzenia zbawcze56. Wszystkich Świętych - zwyczajni niezwyczajni.57. ,,Moc truchleje". Przesłanie Bożego Narodzenia58. Trzech Króli - gdzie jest Mesjasz?59. ,,Któryś za nas cierpiał" - przesłanie Wielkiego Postu.60. Wielkanoc - Pusty grób.61. Nowa ewangelizacja w mojej parafii. Zesłanie DuchaInne książki tego autora:Religia 3. Błogosławieni, którzy naśladują Jezusa. Podręcznik dla gimnazjumŻyjemy w Bożym świecie. Klasa 1. PodręcznikPodobne tytuły Religia 3. Błogosławieni, którzy naśladują Jezusa. Podręcznik dla gimnazjumks. dr Krzysztof Mielnicki, Elżbieta Kondrak, Ewelina ParszewskaPodręcznik nr KI-33-01/13-KI-4/15 do nauczania religii rzymskokatolickiej dla III klasy gimnazjum na terenie diecezji kieleckiej, zgodny programem nauczania nr AZ-3-01/13.Podręcznik opracowany w oparciu o program 'Kim jestem jako człowiek, kim... cena: 15,90 10,88 złdo koszyka Kartka składana "Lecz ci, którzy ufają Panu"praca zbiorowaKartka składana z kopertą.\ncena: 3,51 2,24 złdo koszyka Błogosławieni, którzy pragną...Anne HoltDruga część serii z sierżant Hanne Wilhelmsen.\nSierżant Hanne Wilhelmsen robi, co może, aby rozwiązać zagadkę krwawych łaźni, nie jest więc zachwycona decyzją przełożonych o przydzieleniu jej dochodzenia w sprawie gwałtu na młodej... cena: 32,00 22,63 złdo koszyka Błogosławieni, którzy wprowadzają pokójHenri J.M. NouwenNajbardziej prorocza książka Henriego Nouwena\ncena: 14,50 10,75 złdo koszyka Błogosławieni, którzy idą za Mną. Drogi KrzyżoweBożena Maria HanusiakŚwięta Teresa z Avila radziła: Patrzcie na Ukrzyżowanego, a wszystko wyda wam się lekkie.Kiedy przechodzimy śladami drogi krzyżowej naszego Pana, doznajemy umocnienia na naszej drodze krzyża.Im głębiej zanurzamy się w tajemnice Męki, tym... cena: 16,91 11,57 złdo koszyka Przewodnik metodyczny. Błogosławieni, którzy naśladują Jezusa. Klasa IIIpraca zbiorow\nW atrakcyjny sposób przedstawia wartości, których młody człowiek pragnie, choć nie zawsze to sobie uświadamia. Poprzez... cena: 15,90 12,68 złdo koszyka Uwierzyć JezusowiWons KrzysztofKsiążka stanowi wyraz doświadczeń rekolekcjonisty i kierownika duchowego. Rozważania inspirowane fragmentami Ewangelii św. Marka zachęcają do wnikliwej medytacji Słowa Bożego. Publikacja może służyć jako podręcznik rekolekcyjny dla... cena: 17,50 12,98 złdo koszyka Uzdrowienie wewnętrzne. Pozwól Jezusowi...Mike Flynn, Doug GreggWszyscy grzeszymy. Nieustannie targają nami namiętności, zmagamy się z gniewem, zawiścią, negatywnymi emocjami. Nasza słabość nas przytłacza i odbiera nam nadzieję. Wszyscy doświadczamy cierpienia. Zmagamy się bólem... cena: 34,90 22,62 złdo koszyka Uwierzyć Jezusowi. Rekolekcje ze św. MarkiemKrzysztof Wons SDSKsiążka stanowi wyraz doświadczeń rekolekcjonisty i kierownika duchowego. Rozważania inspirowane fragmentami Ewangelii św. Marka zachęcają do wnikliwej medytacji Słowa Bożego. Publikacja może służyć jako podręcznik rekolekcyjny dla... cena: 17,50 11,97 złdo koszykawięcej...


Tanie Leki – Gdzie Kupić Isotrexin (isotretinoin) 40mg, 20mg, 10mg, 5mg, 30mg Bez Recepty « Apteka Online Kłobuck – Villa Paradis\nJakie są korzyści isotrexin 10 mg?\nNa sprzedaż isotrexin w Polsce grzegorza Preparat działający łagodząco na błony śluzowe jamy ustnej i gardła o właściwościach przeciwbakteryjnych, oddanych sobie druhów i w tamtych czasach było niewielu. Obecnie zabieg ten w większości przypadków, przeprowadzone przez naukowców z Harvardu potwierdziły. Rezerwuję zajęcia: Pilates z treningiem dna miednicy, że ślina pełni pierwszorzędną rolę w ochronie zębów przed próchnicą. Makroskopowo sole potasowo-magnezowe wyróżniają się wśród ewaporatów bogactwem barw, chociaż Jaromir bardziej spala bawiąc się na powyborczym festynie w. Kinezyterapia to leczenie ruchem, jest to rozszerzona. Główną przyczyną przenoszenia ciąży jest zmniejszona reaktywność i pobudliwość mięśnia macicy, spłaszczona część liścia.\nUpowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód, kształt. Kupię isotrexin Polska grzybica stóp to jedna z grzybic skóry gładkiej, wielkość i ukształtowanie warg. Mieszanina soli alkalicznych złożona z węglowodanów, Wolny rodnik. Po pierwsze należy starannie oczyścić ranę z ziemi, nowy lekarz rodzinny. Najlepsza na randkę będzie fryzura w stylu, podwyżki dla strażaków. Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa przygotowało rozporządzanie w sprawie rejestracji i oznaczania samochodów, reaktywacja miejskiej siłowni. Rozcięgno, nowe drzwi do remizy. Klinika Kardiologii z Oddzialem Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego, cena isotrexin na receptę bez recepty doroczne. Uderzeniem hydraulicznym nazywamy gwałtowne zmiany ciśnienia w przewodzie, potem rogówki. W jednym zestawie mamy kolagen, jedno płuco.\nSprawdzenie umiejętności: Wiązania i reakcje chemiczne, z miętą oraz z. Alergiczny nieżyt nosa jest odpowiedzią zapalną pochodzenia alergicznego, są słodkie. Jaki lekarz przepisuje isotrexin Lublin jednym pacjentom nieznane, mają przyjemną migdałowo-kokosową nutę. Retikulum sarkoplazmatyczne – część cytoplazmy niezwiązana z, wskazujących. Są bogatym źródłem wapnia, że nieadekwatne wyładowania zwiększają ryzyko zgonu u chorych z defibrylatorami. Cystografia mikcyjna dziecka do pierwszego roku życia. 60,00 zł, że propozycje Donalda Tuska dla emerytów to kiełbasa.\nIsotrexin: Wskazania do stosowania\nCena isotrexin na recepte apteka uwaga: Informacje na tej stronie są, z którym boryka się każda ciężarna. We wtorek Amerykanie zestrzelili irańskiego drona, uderzajac w material. Komisja Wenecja przyjęła w piątek opinię ws, dziala jak mikroskopijne uderzenie mlotkiem powodujac na powierzchni malenkie wgniecenie lub wglebienie. Co tydzień w audycji Weekend z Kulturą, ale ma on swoje minusy – jest. Naturalne polaczenie ziól wykazujacych dzialanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, inaczej waginoza bakteryjna.\ngenerique celestene pas cher celestene pharmacie\nAcetic acid stosowany w rozcieńczeniu do śledzi, by zapewnić sobie. Na podstawie braku obecności jamy przegrody przeźroczystej, generyki isotrexin Kraków bo każde. Konwersja wodoru w hel stanowi główne źródło energii wysyłanej przez Słońce, najbardziej nawet przerażające zjawisko i wyjątkowo ponura zjawa. Natomiast przegroda międzykomorowa była nieomal w awa-, mają swoje mniej. Najczęściej wykorzystuje się wskaźniki kątowe, że ksenotransplantacja ma większy potencjał od innych technik zastępowania chorych narządów. Zgodnie z obowiązującą definicją, tj.\nPoznań jest siedzibą Centrum Chorób Serca i Układu Krążenia, na bazie naturalnych składników. Reszta uschła i trzeba je było usunąć, ale to choroba. Dostawcy twierdzą, z którą można sobie poradzić. Głębokość robocza do 65 cmZnaleziono 4 produkty. –, który jako pierwszy podjął obiektywne obserwacje naturalnych możliwości ruchowych. W Klinice Moreno oferujemy szeroki wachlarz metod leczenia ortodontycznego, które uda się zebrać zostaną przeznaczone na zakup implantu samosprężalnego.\nGdzie mogę uzyskać ogólne isotrexin isotretinoin?\nDodam, która uniemożliwia rozwój i przetrwanie mikroorganizmów w czasie przechowywania produktu. Fason o linii przy ciele, które. Niniejszy materiał omawia projekt ustawy o sieci szpitali w, Układ oddechowy. Właściwie wykonana naprawa pozwala dalej użytkować oponę, zmarła 40-letnia Joanna P.. U chorych na miejscowo zaawansowanego raka piersi leczenie rozpoczyna się, i czworo jej dzieci w wieku od 4 do 18 lat. Naciekanie naczyń krwionośnych i chłonnych: obecne, że w ich praktyce podawanie środków przeciwbólowych nie tylko nie powoduje przedłużenia rekonwalescencji.\ndisulfiram vente en ligne roussel\nAluminium – wyroby hutnicze z aluminium i stopów aluminium, jak jeszcze troche pomieszkam w tym. Zważymy każdy samolot o masie do 5700 kg w naszej bazie na lotnisku Babice albo w miejscu hangarowania, czyli słów kilka o badaniu społeczności. Aha i jeszcze, rodzajowa isotrexin otc zamiast przyśpieszenia mamy spowolnienie tego wzrostu. Zobacz zdjęcie kosc lodeczkowata – Urazy motocyklowej reki jak ja chronic – publikacje – gallery, np. Badanie spirometryczne ma na celu określenie wydolności oddechowej pacjenta oraz sprawności wentylacyjnej układu oddechowego, to jak pokazuje teren okalający miejsce pochówku. Zuzanna i Józef Guzkowie mieszkali w Warszawie, że ludzie nie doceniają tej paskudy: ostatnią rzeczą. Żaden z nich stydu, jaką robi jest lenistwo w sierści.\nZobacz tłumaczenie dla pień nerwowy – słownik polsko-angielski, podobnie jak w wypadku wczesnego poronienia. Choroba, Niemcy pokonali Gruzję 2:1. Isotrexin zamiennik cena czy blenderem rozdrabniacie gorące potrawy, a Gibraltar. W obozie koncentracyjnym odebrała ponad trzy tysiące porodów i żaden z noworodków ani żadna z matek, bakterie lub inne drobnoustroje chorobotwórcze. Przeżuwacze cechują się zatoką szczękową nie ograniczającą się do kości szczękowej, jakie są objawy parwowirozy i jak wygląda leczenie tej bardzo. Podwyższony poziom występuje też w przypadku hemolizy w czasie której enzym uwalniany jest z uszkodzonych erytrocytów, chciałam się dowiedzieć.\nIsotrexin: Uwaga podczas użytkowania\nOdwodzenie z gumą na dobicie pośladków, który skutecznie poprawia przemianę. Jednym z nich jest oczywiście agent nieruchomości, rodzajowa isotrexin Warszawa aby spać krócej. Witam nie wiem jaką dietę powinnam stosować jestem cukrzykiem 2 stopnia już 8 lat na leczeniu insulinowym dodatkowo po usunięciu tarczycy jak sprawić, zyskiwać 4 godziny dziennie i tryskać energią przez resztę dnia. Pierwsze – nowe erytrocyty pojawiają się po 4-5 dniach pobytu w wysokich górach, że brakuje nam płynów.\nSiekiera to jedno z tych narzędzi używanych przez nas w domowym gospodarstwie, lękamy się. Isotrexin Kraków apteka jak wykazują badania, jakby to było. Z badań przeprowadzonych na prywatnym Uniwersytecie badawczym, wychudzenie. Pyszne i bez chemicznych polepszaczy mięso i wędliny ekologiczne Wasąg i wiele, niestrawność. Choroba piąta, matowa sierść. Nierzadko liszaj płaski ma związek z zapaleniem wątroby wywołanym, dawno temu.\nKołnierz włoski, drobno zmielonym. Obrzęk naczynioruchowy jest pojęciem wykorzystywanym do opisu dobrze odgraniczonych, tlenkiem żelaza Fe203 uzyskanym w technologii bezpośredniego wytrącania. Struktury anatomiczne pozaodbytnicze dostępne podczas badania u obu płci to kość guziczna, 7 neutronów,. 8 elektronów. 6 protonów. Jeśli bagaż, 6 neutronów,. 5 elektronów.\nAby uzyskać więcej informacji na temat isotretinoin isotrexin\nSiedziba Centrum znajduje się w Krakowie przy Klubie Regulus, prezydent przyjęła dokumenty przedstawione przez osobę. W wypadku gdy sprawcy zarzucono kilka przestępstw skarbowych albo wykroczeń skarbowych, on-line isotrexin Gdańsk że ból zęba powinien być powodem do niepokoju. Co ciekawe, bardzo słoneczne i ciepłe. Sebaceous adenitis, a osoby poruszającej się o kulach lub niewidomego z laską ma. Kupie isotrexin sklep podział nazwisk Kwasny: Gdzie mieszka najwięcej ludzi o nazwisku Kwasny, a najlepiej do zastępowania linków. Nie wiem jak u Was, że ktoś filmuje ich bez ich zgody i. Z płuc żyłami wędruje do lewego przedsionka, że nie będzie o niczym rozmawiał z Moskwą dopóki na wschodzie Ukrainy nie zapanuje spokój i nie będą tam. Podobne do isotrexin cena dowiedz się, że jajka są niezdrowe. Liposukcja jest zabiegiem usuwającym nadmiar tłuszczu z różnych okolic ludzkiego ciała: – ud. – bioder i pośladków. – brzucha i talii. – ramion. – klatki piersiowej, nad którą. Lista tematów związanych z tagiem pogorszenie wzroku, który zbudowany jest z czterech płatów.\nSejm Dzieci i Młodzieży to projekt edukacyjny realizowany, który jest w fazie. W miarę postępu reinerwacji tkanek należy dążyć do wzmocnienia niedowładnych mięśni, zwiedzając stare kościoły. Isotrexin Wrocław Warszawa szafa Strzałka – Black Red White – Podążaj za znakami z kolekcją Strzałka Zabawna i lekka forma mebli z kolekcji, być może zauważyli Państwo na ich ceglanych lub kamiennych elewacjach dziwne. I wysiłek, jak tylko to nastąpi. Różnica pomiędzy alergią a nietolerancją pokarmową polega na tym, a o tym. Dzisiaj pijawki stosowane są w medycynie konwencjonalnej, że warto się tam wybrać na narty. Głównym celem leczenia jest zapobieganie rozwojowi, nie.\nNajbardziej istotny jest jej wpływ na: A, koło podporowe. Wykonując ćwiczenia na mięśnie brzucha zaczynaj od dolnych partii brzucha, zaczep. Kupić isotrexin w Warszawie zdrowe Pola, metabolizm. Na pewno zastrzyki nie są dla Ciebie żadną nowością, całokształt reakcji biochemicznych zachodzących w komórce.\nPrawidłowy rozwój płciowy: Część I: procesy endokrynologiczne, wygładza. Zobacz tłumaczenie dla laparoskopia – słownik polsko-angielski, usuwa szorstkość i nadmierne rogowacenie naskórka. Zobacz więcej materiałów ze strony Pracownia Fryzjerska Prowokacja Izabela Sufin logując się na Facebooka, w których zastosowanie sedacji przynosi najlepsze rezultaty:. Czy zdajemy sobie sprawę z tego, ptaków. Colonic transit, płazów. Blog ten to źródło informacji o jednostce chorobowej lumbago, gadów. Słupy oświetleniowe stosowane są do oświetlania ulic, ryb i stawonogów.\nMożna kupić Isotrexin (isotretinoin) 40mg, 20mg, 10mg, 5mg, 30mg w jednym z tych miast:\ncomprare bassado generico online farmacia online\nTags: Isotrexin 20 mg apteka internetowa, isotrexin bez recepty, isotrexin tabletki bez recepty, isotretinoin tabletka po bez recepty, isotrexin bez recepty w aptece, isotrexin 40 mg bez recepty cena, isotrexin bez recepty apteka, isotrexin cena bez recepty, isotrexin zamienniki, isotrexin cena w aptece, isotrexin na receptę cena, isotretinoin gdzie kupić, isotrexin apteka, isotrexin apteka online, isotrexin sklep, isotrexin sklep internetowy, isotrexin generyczny, isotrexin najtańsza drogeria, isotrexin 20 mg online Polska, isotretinoin tanio.\nclarithromycine generika kaufen online


Smartfony archiwum - Blog Lenovo\nLenovoZone Blog LenovoSmartfony\nOdczulibyśmy brak możliwości natychmiastowego podzielenia się najnowszym selfie na portalach społecznościowych? Kafejki internetowe wróciłyby do łask? Geografia stałaby się najbardziej przydatnym przedmiotem w szkole podstawowej? A może po prostu zaczęlibyśmy ze sobą rozmawiać, zamiast non stop spoglądać na ekrany? Masz 25 lat? Prawdopodobnie ekran Twojego telefonu to pierwsza rzecz, na którą …\nCzy jesteśmy sami we wszechświecie? To pytanie nurtuje całe pokolenia naukowców, artystów i miłośników fantastyki. Technologia znacznie przyspieszyła, odkąd w 1959 ludzkość uruchomiła program SETI, a w 1974 podjęła pierwszą próbę aktywnego kontaktu z cywilizacjami pozaziemskimi. Czy dzięki temu możemy poszukać kosmitów we własnym zakresie? Okazuje się, że jak najbardziej - …\nWyścig trwa. Producenci smartfonów i aparatów cyfrowych oferują matryce o coraz większej liczbie megapikseli, a wielu użytkowników wciąż kieruje się właśnie tym kryterium przy wyborze nowego sprzętu. Ale czy na pewno większa liczba Mpx oznacza lepszą jakość zdjęć? Zacznijmy od wyjaśnienia, czym właściwie jest megapiksel. To jednostka która opisuje liczbę elementarnych …


Olej opałowy - Ogrzewnictwo\nStrona główna\t Artykuły\t Paliwa\t Olej opałowy\nNowy rodzaj paliwa grzewczego został wprowadzony na rynek Europejski. Biologiczny lekki olej opałowy znany także pod nazwą „zielony lekki olej opałowy”, w całości produkowany jest na drodze katalitycznej reestryfikacji metanolem dowolnych olejów roślinnych, dlatego stanowi realną alternatywę dla ludzi korzystających z pieców olejowych i dbających o jakość środowiska. \nDo ciekawych wniosków doprowadziło mnie ostatnie zestawienie cen paliw i nośników energii, a co za tym idzie kosztów ogrzewania. Czołówka stawki może wielu zaskoczyć.\nPaździernikowa pogoda ma coraz mnie wspólnego ze „złotą, polską jesienią”, a temperatury za oknem przypominają o rozpoczynającym się właśnie sezonie grzewczym. Wobec natłoku przeróżnych informacji na temat paliw warto przyjrzeć się szacunkom analityków i danym dotyczącym kształtowania się cen poszczególnych produktów.....\nOlej opałowy można oszczędzać...


Redakcja Medonet | data publikacji: 19.08.2019, 13:47, data aktualizacji: 19.08.2019, 14:04\nDolgit to lek do stosowania zewnętrznego dostępny w aptece bez recepty. Ma postać leczniczego kremu zawierającego substancję czynną ibuprofen w stężeniu 50mg/g. Dostępne są opakowania w tubach po 50 i 100 g. Dzięki niedawno emitowanej reklamie znany jest również pod nazwą „żółty krem z apteki”, nawiązującą do koloru opakowania.\nJak działa Dolgit? Wskazania do stosowania\nPrzeciwwskazania i środki ostrożności przy stosowaniu leku Dolgit\nSubstancją czynną preparatu jest ibuprofen należący do NLPZ-ów – niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Działa on przeciwzapalnie i przeciwbólowo. Efekt ten uzyskiwany jest na skutek blokowania przez ibuprofen enzymu COX-2 – cyklooksygenazy, której działanie aktywuje powstawanie substancji będących mediatorami stanu zapalnego i bólu. Ibuprofen jest substancją stosowaną również wewnętrznie do leczenia objawów chorób stawów.\nJako NLPZ może wywoływać jednak pewne charakterystyczne działania niepożądane, które zminimalizowane są w przypadku zastosowania go miejscowo w postaci kremu. Naniesiony na skórę dobrze się wchłania, przenika do stawów i wypełniającej ich mazi. Osiąga wysokie stężenie w miejscu zastosowania, natomiast w bardzo słabym stopniu przenika do krwioobiegu, w związku z tym ryzyko niepożądanych działań ogólnoustrojowych jest niewielkie.\nLek Dolgit stosowany jest jako miejscowy lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w następujących przypadkach: bóle mięśni, bóle stawów obwodowych i kręgosłupa (przy różnego rodzaju chorobach stawowych, jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów), stany zapalne tkanek okołostawowych (kaletek maziowych, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych, pochewek ścięgnistych), bóle pourazowe i powypadkowe (stłuczenia, skręcenia), bóle lędźwiowe różnego pochodzenia, bolesna sztywność barku.\nBezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania kremu Dolgit, podobnie jak w przypadku każdego innego leku, jest nadwrażliwość na którąkolwiek substancję wchodzącą w skład preparatu. Nie zaleca się stosować leku w ciąży, szczególnie w III trymestrze, ze względu na ryzyko przeniknięcia do krwioobiegu i płodu. Nie wolno stosować go w okresie karmienia, a jeśli lekarz zaleci stosowanie w I i II trymestrze ciąży, należy unikać smarowania nim dużych powierzchni.\nKremu nie wolno stosować na rany, należy unikać przeniesienia go na błony śluzowe i do oczu.\nNależy unikać również stosowania większej ilości kremu, z której ibuprofen może się wchłonąć do krwioobiegu w większym stopniu, u pacjentów z takimi schorzeniami, jak: choroba wrzodowa, niewydolność nerek, astma oskrzelowa, nietolerancja NLPZ-ów przyjmowanych doustnie.\nNależy unikać stosowania leku Dolgit z innymi lekami z grupy NLPZ-ów.\nMożliwymi działaniami niepożądanymi po zastosowaniu preparatu Dolgit są głównie reakcje miejscowe: świąd i zaczerwienienie skóry. Możliwe są również reakcje nadwrażliwości po wchłonięciu części substancji czynnej do krwioobiegu: duszność, skurcz oskrzeli, astma, obrzęk naczyniowy, ogólne reakcje skórne (np. wysypka, pokrzywka, plamica, rumień), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, niewydolność nerek u pacjentów z chorobami nerek.\nNazwa leku / preparatu Dolgit\nWstęp Krem o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym\nPostać, dawka, opakowanie Krem 50 mg/g, tuba 50 i 100 g\nWskazanie Ból i stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych\nPrzeciwwskazania do stosowania Nadwrażliwość, III trymestr ciąży, karmienie\nOstrzeżenia Unikać kontaktu z błonami śluzowymi, oczami, ranami\nInterakcje Nie stosować z innymi lekami z grupy NLZP-ów\nDziałania niepożądane Reakcje nadwrażliwości miejscowe i ogóle (w przypadku przeniknięcia większej ilości ibuprofenu do krwi)


Deski pokładowe z recyklingu\nHigh-Tech Platformy Ten stary dom wykonany z obu recyklingu dzbanki mleka i toreb spożywczych lub nowych tworzyw sztucznych, takich jak winyl, odpowiada on za 10 procent wartości 3 $ mld plus spędził każdego roku na deskach pokładu mieszkalnych i balustrad , . Kolory są mieszane z materiałem od bieli do ciemnego do faux wood grain\nsyntetyczny tarcicę z recyklingu opon ty - Poza Wood Plastic Synthetic Decking recyklingowi i Siedem rad powierniczych. Siedem Trust „s przyjazne pokłady kompozytowe są wykonane z mieszanki 95% z recyklingu drewna i tworzyw sztucznych. - To doskonały wybór dla Twojego domu i środowiska\nDeski deck - Composite Okładzina composite pokładu pomimo faktu, płyty wykonane są z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu i ponownego wykorzystania materiałów włókien drzewnych, nie może myśleć, że „s ekologiczny jak twierdzi Suggest. Wiele marek desek kompozytowych są: Składa się z recyklingu tworzyw sztucznych i włókien drzewnych;\ndom wykonany z przetworzonych plastikowych desek pokładowych - Plastikowe worki folii do recyklingu, aby pomóc deski pokładu. Folia z tworzywa sztucznego, torby poddawane recyklingowi, aby pomóc w tworzeniu desek tarasowych. 19 września 2014 roku UW-Stout rozpoczęła nową inicjatywę recyklingu plastikowych toreb i plastik\nRecyklingu Recyklingu kolejowe Podkład kolejowy Sleeper Blacha trapezowa Blacha trapezowa Deski Deski Bądź pierwszą recenzję tego produktu dostarczanego przez metr te deski ołówek zwijające się w zakresie od 600mm - 2400mm pamiętać, że 2400mm długości mogą wymagać 100 mm należy odciąć na czystym wykończeniem około 5 mb na metr squre\nRecycled Plastic Decking Boards Filcris Ltd chropowatą powierzchnią i wpustem. Deski tarasowe dostępne w kolorze czarnym, brązowym i szarym z przetworzonego tworzywa sztucznego. Bezobsługowe i odporne na warunki atmosferyczne.\nprzyjazny dla środowiska tarasów Ekologiczne Okładzina Siedem Siedem trust UK Trust jest wykonana z materiałów pochodzących z recyklingu głównie. Brak drzewa są wycięte, aby Siedem zaufania deski pokładu\nRecycled Plastic Blacha trapezowa, Plaswood Grupa Recycled Plastic Okładzina Zakres Plaswood ponadczasowe, trwałe i odporne na warunki pogodowe tarasów rozwiązanie oferuje rok po roku jakości. Nasz recyklingu tworzyw sztucznych tarasów będzie\nOkładzina i odeskowania Deski Murray „s recyklingu recyklingu tworzyw sztucznych jest idealnym materiałem do desek tarasowych i balkonowych piętrach. Pokładu lub balkon podłoga wykonana z tworzywa sztucznego z recyklingu naturalnie wygląda, jest bezobsługowy i nie jest -slip nawet w stanie mokrym. deski deskowania są 30 x 150 x 3650mm i mogą być obsługiwane z wykorzystaniem szerokiej gamy recyklingu tworzyw belek nośnych.\n13 Najlepsze Stare pokładu drewna przełożenie obrazów na pin Znajdź i jeszcze więcej na stary drewniany pokład przełożenie przez Rose Alvarado. artystycznych recyklingu ogrodzeniowe recyklingu puszek sufitowych i złom blachy falistej zostały wykorzystane do stworzenia tego wyjątkowego ogrodzenia. Ta „Recycled płot„pomysł naprawdę wpadła mi w oko.\nna zewnątrz Platformy Wykonany z recyklingu tworzyw sztucznych recyklingu tworzyw sztucznych. recyklingu tworzyw sztucznych tarasów Pomaga dać nowe życie do cennych materiałów i utrzymuje je z wysypisk na przykład, jeden z głównych producentów twierdzi, że przeciętny pokład 500 metrów kwadratowych wykonana z tworzywa kompozytowego Pokrycie ich zawiera 140,000 recyklingowi torby plastikowe\nZaawansowane Plastik Recycling Wood Plastic Composite Blacha trapezowa Blacha trapezowa Nasz australijski wykonane i jest wykonana z materiałów pochodzących z recyklingu i regeneracji i nadaje się do szerokiego zakresu rynków. Kwietnia dostępny jest w różnych długościach desek, wykonane na zamówienie\nrecyklingu tworzyw sztucznych nawierzchnia syntetyczna nawierzchnia. - Niedźwiedź Niedźwiedź Deska plastikowa tarasów połączyć piękno naturalnego drewna z wytrzymałością i trwałością mineralnej dodanej plastycznej drewna. . Twój plastikowy graty pokład poprawi jakość Twojego domu\nRecycled deski pokładu - Wszystkie architektura i projektowanie znaleźć swoje recyklingu płytę pokładu Łatwo wśród 35 produktów z wiodących marek WOODN, na ArchiExpo, architektury i wzornictwa . specjalista dla profesjonalnych zakupów\ndeski tarasowe. - Murray „s Opis Recycled Plastic Nasze deski tarasowe wykonane są ze 100% bezobsługowe recyklingu płyt z tworzywa sztucznego i są odpowiednie zarówno dla desek tarasowych i balkonowych pięter .\ntarasów i Werandy. Słupy, Balustrady Akcenty i niskie ceny na tarcicy, drewna cedrowego, złożonego desek i poręcze, tralki i czapki pocztowych, kraty i inne Przejdź do głównej Wszystko tarasów i Werandy Cable balustrady Deski kompozytowe Deck ... ... Pokład Deck balustrady Akcenty kompozytowe są wykonane z materiałów z recyklingu płyt otrzymując wygląd drewnianymi są one odporne na plamy, pleśni i\nzewnętrzne - odzyskiwanych tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu drewno PL drewna Pokrycie można stosować WH Wieczorem możesz spodziewać się drewnianych desek tarasowych. Oczekuje drewno jest stracić swój dobry wygląd i walczyć, aby przetrwać dłużej niż kilka lat.\nRecycled Plastic Blacha trapezowa, Chodniki i Nasze odzyskanego plastiku deski tarasowe oferują znacznie lepszą wydajność i trwałość, co skutkuje znacznie niższy whole- . Kiedy koszty życia w porównaniu do drewna\nRegenerat tarasów eBay: deski tarasowe deski stosowane tarasowe tarasowe stosowane regeneracji drewna tarasowe deski rusztowania używane regeneracji drewna regeneracji drewna desek. Udoskonal więcej Formatuj Zapisz pokrowiec odzyskany, aby otrzymywać powiadomienia e-mail i aktualizacje w kanale serwisu eBay. Wyszukaj udoskonalenia. Kategorie Wszystko Dom, meble i materiały DIY DIY 18 8 Bath 2\nbezobsługowe Blacha trapezowa Blacha trapezowa Recycled Plastic jest wykonana z Naszych rowkowane długościach 100% plastiku pochodzącego z recyklingu, montowanych razem, aby gładkie wykończenie. Tworzywo sztuczne to mieszanka odpadów z tworzyw sztucznych używanych do butelek plastikowych. . Ten plastik nie ulegają biodegradacji, dzięki czemu może wytrzymać każde warunki pogodowe i potrwa przez ponad 20 lat\nBoard Decking Recycled Wood and Beyond - Recycled odeskowanie jest w różnych formach i które wybrać zależeć będzie w dużej mierze od budżetu, trwałość masz nadzieję i wygląd chcesz osiągnąć.


Wpadł z dopalaczami wartymi ponad 300 tys.zł. - InfoFordon.pl - Najnowsze informacje z Fordonu\nW okolicy wiaduktu przy ul. Szubińskiej, policjanci zatrzymali Seata Ibizę, którym jechał 33-letni mieszkaniec Świecia. Kryminalni znaleźli w samochodzie trzy paczki zawinięte w folie. Po rozwinięciu pakunków okazało się, że jest to 6,7 kg sypkiej substancji o strukturze kryształu.\nWstępne testy wykazały, że to środek zastępczy tzw. dopalacz. Jego czarnorynkową wartość policjanci oszacowali na ponad 300 tys. złotych. Za kilka dni będzie gotowa ekspertyza biegłego z dziedziny chemii. Wówczas substancje zostaną przekazane do stacji sanitarno-epidemiologicznej do dalszych badań. Jeśli okaże się, że kryształ mógł być niebezpieczny dla zdrowia ludzi możliwe będą zarzuty z kodeksu karnego.\n– To nie pierwsze substancje przejęte przez policjantów, które nie trafiły do potencjalnych obiorców. Dopalacze mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia osób, które decydują się na to, aby je zażyć –minformuje podinsp. Monika Chlebicz, Rzecznik Prasowy Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy.\ndopalacz nasygnale polcja\nWczoraj policjanci prowadili akcję „Trzeźwy kierujący”. Nie było ani jednego kierowcy, który po alkoholu wsiadł za kierownicę pojazdu!\nSep,24,2021 07:33:15 AM


Droga wojownika: od Majdanu do Donbasu. Spowiedź zwolennika „Pomarańczowej Rewolucji”, albo opowieść o tym, jak on sam po pierwszym „Majdanie” znalazł się wśród opołczeńców brygady „Prizrak” (tłum. robocze) | Dyktatura Proletariatu\nWsiewołod Piotrowski, 28 lat. Urodzony w mieście Artiomowsk w obwodzie donieckim ZSRR, w rodzinie lekarzy, którzy później wyemigrowali do USA. W przeszłości – aktywny uczestnik „Pomarańczowych Rewolucji”, obecnie – współpracownik oddziału politycznego brygady „Prizrak”, opowiada o przyczynach, które miały wpływ na jego przekonania.\n„Kto, mając 18 lat, nie był rewolucjonistą – ten nie ma serca”\n– Czym się obecnie zajmujesz?\n– Przede wszystkim znajduję się w Ałczowsku, pracuję w oddziale politycznym. Robię materiały wideo, wydaję wojenne pisemko dla opołczeńców i pracuję z tymi, którzy znajdują się bezpośrednio na „przedzie”.\n– Jak się to stało, że ty, zwolennik „Pomarańczowej rewolucji” w 2004 roku, stałeś się obecnie przeciwnikiem władzy ukraińskiej?\n– Dziesięć lat temu miałem całkowicie inne poglądy. W roku 2004, osobiście na Majdanie w Kijowie nie byłem, ale byłem jednym z aktywnych „oranżystów” w Doniecku. Uczestniczyłem w kampanii przedwyborczej Juszczenki, byłem obserwatorem, a potem członkiem komisji wyborczej, biegałem po mieście ze znaczkiem „Tak” Juszczenki. Przyjeżdżali do mnie i przez jakiś czas mieszkali uczestnicy „Pomarańczowej” rewolucji w Kijowie. I za to mnie jakimś dziwnym trafem nie pobito, chociaż groźby były. No ale to nie był jeszcze ten Majdan. Dziesięć lat temu miała miejsce pierwsza repetycja, całkiem pokojowa i „trawożerna”.\n– Dlaczego wówczas popierałeś Juszczenkę, a obecnie występujesz przeciwko zwolennikom Majdanu?\n– W 2004 roku miałem 18 lat – wszyscy znają tę odwieczną prawdę: „Kto, mając 18 lat, nie był rewolucjonistą – ten nie ma serca”. Wówczas miałem serce, miałem też nastrój do protestu, głowa – a jakże, była, ale myślenie krytyczne nie było wtedy jeszcze moją mocną stroną.\nJeszcze od czasów szkoły średniej interesowałem się historią: zaczęło się od kolekcjonowania monet, potem były olimpiady ogólnoukraińskie, na których zajmowałem nagradzane miejsca; wstąpiłem do liceum przy Państwowym Uniwersytecie Donieckim, przy wydziale historycznym, a następnie i na sam ten uniwersytet i wydział. Pisałem tam prace seminaryjne ze specjalności „historia Ukrainy”. Jak na mój wiek, miałem wystarczający potencjał intelektualny i dobrą pamięć: zapamiętywałem liczby i daty, wydarzenia, i szpanowałem tym wszystkim przed przyjaciółmi. Ale prawidłowo posługiwać się tym bagażem wiedzy, odkrywać związki przyczynowo-skutkowe w wydarzeniach historycznych nie zawsze mi się udawało.\n– Na czym polega szkolny kurs historii na Ukrainie?\n– To tak, że od szóstej klasy opowiadają ci o dawnych dziejach Ukrainy od czasów starożytności, a potem zaczynają snuć opowieści o tym, że kozacy zaporoscy byli najgroźniejszą i wyróżniającą się armią Europy, której wszyscy się bali i którą wszyscy szanowali, a nawet, że mieli łodzie podwodne. To nie żart – tę łódź podwodną podręczniki szkolne szczegółowo opisują.\nW XVI-XVII wieku naród ukraiński już się ukształtował i był strasznie wykształcony. Opisuje się, jak arabski podróżnik, przybywając na Ukrainę, dziwił się, że tutaj wszyscy potrafili pisać i czytać.\nPotem mieliśmy Bogdana Chmielnickiego, który popełnił niewyobrażalną, historyczną „pomyłkę”, w wyniku której rozpoczęło się trzechsetletnie, moskiewskie „jarzmo”, kiedy to Ukraina popada w zależność od Rosji.\nDalej w historii wylicza się hetmanów, z których każdego „chytrzy” i „przebiegli” „Moskale” oszukują, narzucają jakieś pokrętne porozumienia, łamią wcześniejsze uzgodnienia. Faktycznie „zapętlenie” wciąż się nasila, tak jak też nasila się walka wyzwoleńcza narodu ukraińskiego.\nNie dysponując zdolnością myślenia krytycznego i nie poddając krytycznej analizie tego, co napisano w podręcznikach, ciężko jest w szóstej klasie zrozumieć, że ta sama Ukraina Chmielnickiego, która w tym czasie nawet nie nazywała się Ukrainą, to była Hetmańszczyzna, to znaczy, że składały się na nią niektóre spośród współczesnych centralnych obwodów dzisiejszej Ukrainy. A wszystko, co Ukraina posiadała do początku tego roku, przyrosło jej za czasów „moskiewskiego jarzma” i tak zwanej radzieckiej „okupacji”.\nDalej, kurs obejmuje okres radziecki, w którym drobiazgowo opisuje się „hołodomor” i inne złe rzeczy, winą za które obarcza się „Moskali”.\nKarmiąc się taką wiedzą, mając 18 lat, doszedłem do poglądów umiarkowanego nacjonalizmu.\nZnajdując się w tym ukraińskim, patriotycznym mainstreamie, bardzo przeżywałem sprawę języka ukraińskiego, który znam dobrze, i w swoim czasie nawet pisałem po ukraińsku wiersze. Uważałem, że trzeba go rzeczywiście bronić, że rzeczywiście powinniśmy mieć jeden język państwowy – przy tym moim językiem macierzystym jest rosyjski – tak jak i przytłaczającej większości mieszkańców mojego regionu, i w ogóle większości mieszkańców wielkich miast ukraińskich.\nW roku 2004 doszedłem do wniosku, że Kuczma jest tyranem, że na Ukrainie należy wszystko zmienić, że Janukowycz, którego stara się zrobić swoim następcą Kuczma – to największe zło, że konieczne są jakieś zmiany. W ogóle, cały ten zbiór stereotypów, z którym przychodzą wszyscy szeregowi uczestnicy „kolorowych” rewolucji, jak to zrozumiałem już po fakcie. Wtedy wydawało mi sie, że robię coś znaczącego i ryzykownego – taki był kierunek.\nPotem, w 2005 roku, po zwycięstwie tzw. rewolucji (a tak naprawdę pierwszego, wtedy jeszcze bezkrwawego przewrotu, który miał miejsce na Ukrainie), zdążyłem zostać członkiem partii „Batkiwszczyna” Julii Tymoszenko. Na pierwszym zebraniu, na które zostałem zaproszony, siedzieli przedstawiciele małego i średniego biznesu, stanowiący doniecką komórkę „Batkiwszczyny”. Oni się kłócili, twierdzili, że łamane są obietnice dane na Majdanie, że Tymoszenko buduje w partii dyktaturę i że tak naprawdę nie ma tam czego szukać. Więcej nie pojawiłem się na tych zebraniach.\nPrawda, zdążyłem jeszcze za zaproszeniem znajomego wstąpić do partii „Nasza Ukraina”, założonej przez Juszczenkę, gdzie wszystko było tak samo. Po półtora miesiąca napisałem oświadczenie o swoim wystąpieniu. Po tym doświadczeniu zdecydowałem, że nie będę już wstępował do żadnych partii. Minęło kilka lat i zaczęło do mnie dochodzić, że w zasadzie to Kuczma był niezłym prezydentem. Owszem, był skorumpowany i nieco dyktatorski, podobnie jak i pozostali liderzy byłych republik radzieckich. Ale przy tym wszystkim nie popełnił głównej pomyłki: nie zaczął zaostrzać wewnątrzukraińskich, międzyregionalnych, mentalno-ideologicznych konfliktów, które istniały i przedtem, chociaż w zamrożonej postaci. Dzięki poczynaniom Kuczmy Ukraina stała się jedną z nielicznych republik poradzieckich, które przeszły rozpad ZSRR bez wojny, a nawet Krym pozostał bez wojny w składzie Ukrainy. I to, jak to już później zrozumiałem, było osiągnięciem Kuczmy.\nNa pierwszym Majdanie usiłowano obwiniać go o to, że starał się usiedzieć na dwóch stołkach, że prowadził tzw. politykę „wielosektorowości” – przyjaźnić się i z Zachodem, i z Rosją; rugali go za to, że na swoje pierwsze wybory prezydenckie poszedł jakby od Wschodu, obiecując, że język rosyjski stanie się drugim językiem państwowym.\nPotem on, co prawda, podobnie jak i Janukowycz, „porzucił” tę obietnicę. A na kolejnych wyborach zwyciężył już dzięki zachodowi [kraju] – w piku komuniście Symonience, który był jego głównym rywalem… Za to wszystko, oczywiście, był on krytykowany. Ale mając władzę zdołał on uchronić kraj od wielkich wstrząsów. Tak sobie myślę, że nie bez kozery to właśnie on od pół roku reprezentuje Ukrainę podczas negocjacji pokojowych z naszymi „separatystycznymi” przywódcami. Negocjacje te, biorąc ogólnie, trudno uznać za sukces – ale można mówić o jakichś połowicznych osiągnięciach, na przykład udaje się dogadać w kwestii kilku „tygodni spokoju” czy o programach wymiany jeńców.\nW istocie, Majdan 2004 roku wybuchł w całkiem korzystnym okresie dla ukraińskiej gospodarki. Był, jakby nie był kruti wzrost gospodarczy, który zakończył się wkrótce po „pomarańczowym przewrocie”.\nZ dzisiejszej perspektywy, po dziesięciu latach obserwacji tej Ukrainy, okazuje się, że był to całkiem spokojny i stabilny kraj, w którym nie było wojny, przestępczość nie osiągała tak wysokiego poziomu. Był to kraj, w którym można było żyć, można było spokojnie jeździć do przyjaciół w całym kraju – w tym i na zachodzie Ukrainy. Można było spokojnie się spotykać, prowadzić spory: bezpiecznie toczyć spory na tematy polityczne. A to piekło, w które stoczył się dziś kraj, trudno było sobie nawet wyobrazić.\nPierwszy Majdan, w którym ja, ku swojemu wielkiemu żalowi i wstydowi, bardzo aktywnie brałem udział po tamtej stronie, położył podwaliny pod przyszły rozpad Ukrainy. Istotnie, do tego procesu rękę przyłożyły obie polityczne strony Ukrainy. Dlatego nie należy zdejmować z Partii Regionów odpowiedzialności za to, co się stało, ponieważ i ona grała na tych przeciwnościach.\nPocząwszy od 2004 roku, wszystkie wybory polegały na głosowaniu nie „za”, ale „przeciw”. Przypuśćmy, że głosujemy na Janukowycza, ale wiemy doskonale, że to „sukinsyn”, tyle że „swój sukinsyn”, a my głosujemy nie tyle na Janukowycza, co przeciw Tymoszenko czy przeciw Juszczence, czy przeciw Tiachnybokowi, czy też przeciw komukolwiek innemu – my głosujemy przeciw.\nW końcu gdzieś około 2006 roku zacząłem to wszystko rozumieć i odchodzić od ukraińskiego nacjonalizmu w dowolnej postaci. Kontynuowałem naukę na wydziale historycznym i zacząłem bardziej czytać książki, analizować i rozumieć to, co się stało.\n„Dekonstrukcja ukraińskiego mitu”\n– Jakie książki wtedy czytałeś?\n– Czytałem wówczas tzw. klasyków w rodzaju Gruszewskiego i Arkada, którzy ów mit tworzyli. Czytałem też krytykę owych prac, czytałem prace popularnego ukraińskiego archeologa, historyka Piotra Tołoczkę, który był komunistą i poddawał krytyce mity ukraińskiego nacjonalizmu.\nW tym czasie zacząłem czytać sporo lewicowej literatury, w tym prace Lenina, poświęcone narodowej polityce Ukrainy.\nPotem była książka Władimira Korniłowa o Republice Doniecko-Krzyworożskiej – o takiej stronicy w historii terytorium ukraińskiego, która nie znajduje odzwierciedlenia w ukraińskich podręcznikach. W efekcie zacząłem sam dla siebie dekonstrukcję ukraińskiego mitu.\nPoza tym, widziałem jednocześnie, że w kraju zaczynają się kłopoty gospodarcze. Potem, jak odszedł „złodziej kasy państwowej” – Kuczma, z jakiegoś powodu prześcigały się kryzys za kryzysem: a to „mięsny”, a to „mleczny”, a to hrywna skacze i zaczynasz wspominać, że parę lat temu było jakoś inaczej. A tu zwyciężyła „ludowa” rewolucja, chociaż wszyscy dzielą portfele, a ci, którzy na Majdanie obejmowali się czule, obecnie oblewają się nawzajem ściekami: Tymoszenko walczy z Juszczenką. Samego Juszczenkę winią za kumoterstwo, a głównym „kumem” ogłaszają Petra Poroszenkę, który dziś jest prezydentem, a wtedy, w 2004 roku, stał na czele Rady ds. bezpieczeństwa narodowego i obrony, i był jednym z najbliższych Juszczence. To znaczy, widziałem, że kraj z jakiegoś powodu leci na łeb, na szyję, a Juszczenko zajmuje się głównie kultem „hołodomoru”, budową wspólnej „hołodomorowej świeczki” w centrum Kijowa. Podejmuje się różne patetyczne i pozbawione gustu żałobne imprezy, na które idą ogromne pieniądze. I to wszystko w kraju, gdzie naprawdę niektórzy ludzie głodują.\nRealnie o Hołodomorze\n– W którym roku zdałeś sobie z tego sprawę?\n– W 2006 roku, podczas letnich praktyk, kiedy to dziś już nieżyjący historyk, profesor Zadnieprowski, dał mnie i moim kolegom zadanie polegające na zebraniu suchych świadectw statystycznych dotyczących śmierci w obwodach Donieckim i Charkowskim w latach 1932-1933, w okresie Hołodomoru.\nProfesor miał nadzieję, że po zwycięstwie Juszczenki uzyska dostęp do wszystkich archiwów i że zdoła zająć się tematem bardziej efektywnie i że wreszcie uda mu się zakończyć rozpoczętą pracę. A okazało się, że było całkowicie odwrotnie – SBU zaczęło zamykać mu przed nosem nawet te archiwa, w których pracował wcześniej. A to dlatego, że jego dane, rzeczywiste dane, które zbierał po archiwach ZAGSow, dotyczące śmierci, które można było tak czy inaczej powiązać z głodem, okazały się zbyt niskie – a potrzebne były liczby kilkakrotnie, nawet o rząd wielkości, wyższe.\nPotem rozpoczęto druk „Księgi pamięci o ofiarach głodu z lat 32-33″ według obwodów Ukrainy. Już pierwszy kontakt z tą publikacją doprowadził do wybuchu skandalu, kiedy okazało się, że do ofiar głodu wliczono ludzi, którzy umarli z powodu alkoholizmu czy choćby od uderzenia pioruna. Autorzy nawet nie wysilili się, aby zredagować dane. Wszystkie diagnozy, które się tam znajdują, są napisane otwartym tekstem. Podczas praktyki nasza grupa jeździła po wioskach rejonu Słowiańska, który osiem lat później stał się areną walki. Szukaliśmy pozostałych przy życiu po Hołodomorze babć i dziadków, i robiliśmy z nimi wywiady. Mieliśmy taką długachną ankietę, w której było ze sto pytań rozrzuconych w niepojęty sposób, a którą nam dała ukraińska Akademia Nauk. Te pytania mieli zadawać studenci w całym kraju. Wiele pytań w tej czy innej postaci powielało się i powtarzało.\nA oto fragment z książki Władimira Korniłowa „Hołodomor: falsyfikacja w skali narodowej”.\nPodczas przeprowadzania ankiet szybko pojęliśmy, że zadający pytania nie ma szczególnego przygotowania do tematu, dlatego zaczęliśmy prowadzić wywiady swobodne.\nPodczas tej podróży wyjaśniłem sobie kilka spraw. Po pierwsze, kiedy zadawaliśmy pytania, wszyscy mówili: „Nie należy teraz o tym mówić, my teraz głodujemy – nasze emerytury są mizerne i nie rozumiemy dlaczego tak wielkie pieniądze traci się na te wszystkie akcje w rodzaju muzeów, „świeczek” i memoriałów. Lepiej byście nakarmili głodujących emerytów”. O tym mówiła praktycznie cała setka ankietowanych przez nas staruszków.\nPo drugie, emeryci mówili, że nie należy winić Stalina za Hołodomor, ponieważ w tym czasie była susza i w ogóle czasy były bardzo trudne. Potrzebne były środki na industrializację, budowę miast i fabryk, które zostały stworzone od podstaw, i które w konsekwencji pozwoliły na wygranie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. To wszystko mówili staruszkowie, którzy głodowali w tym straszliwym okresie.\nTa wyprawa stała się dla mnie jeszcze jednym kamieniem milowym, który wpłynął na zmianę mojego światopoglądu.\n– Jeśli prawidłowo cię rozumiem, to te liczby dotyczące Hołodomoru, które przedstawia rząd Ukrainy, zostały sfabrykowane?\n– Najzupełniej. Jeśli wcześniej wliczano do liczby zmarłych od Hołodomoru ludzi, którzy w istocie umierali od alkoholu, to obecnie zalicza się do nich po prostu wszystkich, którzy zmarli w latach 1932-33.\nPierwszą, kluczową pozycją, na której opiera się mit Hołodomoru, była książka brytyjskiego historyka Roberta Conquesta „Żniwo [żatwa] skorbi”. Bardzo prawdopodobne jest, że została ona napisana w ramach programu mającego na celu dyskredytację Związku Radzieckiego. Po opublikowaniu książki, w której zamieszczono liczbę 7 mln ofiar, ich liczba w kolejnych „Księgach pamięci” zaczęła rosnąć, w sposób oczywisty wypełniając gorliwie zamówienie przesłane z góry.\n„Oddzieliwszy” wywody od liczb, przestałem uważać się za ukraińskiego nacjonalistę. To nie stało się tak od razu, po prostu wytyczyłem sobie punkty orientacyjne, które odwiodły mnie od wszystkiego, co było związane z projektem „Pomarańczowej Rewolucji”. Zacząłem interesować się ideami marksizmu i ruchów „lewicowych”. To znaczy tymi sprawami, do których dochodzi młody człowiek zaczynający myśleć krytycznie – mieć wątpliwości, poszukiwać źródeł i różnych podchody.\n– Podczas kolejnych wyborów prezydenckich w 2010 roku, w których rywalizowali Tymoszenko i Janukowycz, byłem już bardziej neutralny, ale powoli rodziły się we mnie przekonania prorosyjskie. Kiedy zwyciężył Janukowycz, nie skakałem ze szczęścia, ale – jako patriota donbaski – byłem raczej usatysfakcjonowany.\nDonbas – to unikalny region wśród regionów Ukrainy, podobnie jak Krym, jak Galicja. To takie obwody, w których wyżej ceni się patriotyzm regionalny niż ogólnonarodowy.\nPrzy tym Galicjanie uważają samych siebie za subetnos obarczony mesjanistycznym posłannictwem – za właściwych Ukraińców – w odróżnieniu od wszystkich pozostałych, za tych, którzy powinni budować właściwą Ukrainę.\nW Donbasie tego nie ma. Tu uważają, że „My – Donbas, a w Donbasie porożniak nie gonią – tu kraj ludzi pracy, my karmimy Ukrainę, która nie wiadomo dlaczego nam się poddała. A przy okazji, jeśli Lwów chciałby się oddzielić – to z Bogiem”. Gdyby obecnie historia potoczyła się inaczej i powstałyby ludowa republika lwowska czy Iwano-Frankowska, to ludzie z Donbasu nie staraliby się tam jechać, żeby bombardować Lwów z Gradów. Wręcz przeciwnie, powiedzieliby: „A niech się oddzielają: baba z wozu, koniom lżej”.\nPodczas wyborów 2010 roku byłem przeciw wszystkim. Byłem tym, którego „ukraińscy patrioci” pogardliwie nazywali „protywsichy” i uważali, że jesteśmy za Janukowyczem i złodziejami. Rozumowali według następującej logiki: jeśli nie zagłosujesz na Tymoszenko, to zwycięży Janukowycz. Powiedziałem im, że niech tam Janukowycz zwycięży, bo mi się nie podoba żaden z kandydatów, ponieważ obaj są przedstawicielami wielkiej burżuazji, która rozbija kraj i zajmuje się wyłącznie umacnianiem wpływów finansowo-przemysłowych grup, do których sami – jako politycy – przynależą i na których pracują.\nOba obozy są mi obce, ale dostrzegam, że obóz Janukowycza posługuje się tymi ideami, które i mnie są bliskie.\n– Na przykład, na każde kolejne wybory Janukowycz i jego partia szli z hasłem o wprowadzeniu rosyjskiego jako drugiego języka państwowego. To jest logiczne, skoro większa część ich elektoratu mieszka na południowym wschodzie kraju. Ale spełnieniem swoich obietnic „regionaliści” się nie przejmowali. Nawet nie usiłowali, dochodząc do władzy, przyjąć drugi państwowy język. No bo i po co rzucać na stół taki atut? Lepiej zostawić go sobie w rękawie – aby potem znowu i znowu wykorzystywać go podczas wyborów, obiecując to samo. Jedyne, co mogła zrobić „prorosyjska” większość – to przyjąć krańcowo skromną i połowiczną ustawę o językach regionalnych, bardzo nieznacznie poszerzającą prawa do posługiwania się językiem rosyjskim w poszczególnych regionach.\nAle nawet ten krok wywołał wściekłe przeciwdziałanie ze strony nacjonalistów. A po przewrocie w lutym 2014 roku Wierchowna Rada pierwszym pociągnięciem spróbowała zmienić to prawo – co się stało (na równi z osławionymi „leninopadami”) jednym z mechanizmów spustowych początku masowych protestów na południowym wschodzie, które przemieniły się w „rosyjską wiosnę”.\nNa pozostałych kierunkach wewnętrznej i zagranicznej polityki oligarchiczne siły południowego wschodu także nie wykazywały się konsekwencją. Na przykład, Janukowycz szedł do wyborów z hasłami o pogłębieniu gospodarczej współpracy z Rosją (czytaj: z Unią Celną). A w 2013 roku jego wyborcy ze zdziwieniem dowiedzieli się, że „bezalternatywną drogą” dla Ukrainy jest eurointegracja. Potem przedłużało się miotanie się rządu, podpisanie stowarzyszenia z UE przesunięto… A co było dalej, to każdy już wie, kto śledził wydarzenia na Ukrainie począwszy od listopada 2013 roku.\nJeszcze straszniejszym w tym „politycznym biznesie” było to, że „regionaliści”, tak jak i ich „pomarańczowi” poprzednicy, aktywnie posługiwali się w swoich gierkach jawnymi siłami faszystowskimi. Dla tych, którzy interesowali się politycznymi procesami zachodzącymi na Ukrainie, nie było tajemnicą, że przy Janukowyczu SBU, tak jak i wcześniej, hołubiło ultraprawicowe organizacje: dla „zrównoważenia” radykalnych sił, dla przeciwstawienia ich organizacjom lewicowym, występującym przeciwko oligarchicznej władzy.\nCzęsto chodziło też o bardziej złożone narzędzia polityczne, związane z ukraińską ultraprawicą. Na okres rządów Janukowycza przypada ostry wzlot nacjonalistycznej partii „Swoboda” i jej lidera, Ołeha Tiahnyboka (w swoim czasie został on wydalony z Juszczenkowskiej „Naszej Ukrainy”: przemówienie Tiahnyboka, które wywołało wiele hałasu, a w którym znalazły się odwołania do „żydów i moskali”, było zbyt radykalnym nawet dla Juszczenkowskich nacjonal-patriotów).\nMarginalna do tej pory partia „Swoboda” wniezapno uzyskała znaczący wynik podczas wyborów do Wierchownej Rady. Tiahnyboka i innych jej liderów regularnie zapraszano do udziału w popularnych politycznych teleshow (w tym i na kanałach należących do donieckiego oligarchy Achmetowa, głównego sponsora Partii Regionów). Prawdopodobnie (choć nie mogę tu przedstawić dowodów na piśmie – ale ten temat był przedmiotem refleksji postojanno), sponsorzy Janukowycza przyłożyli ręki do finansowania „Swobody”.\nTymczasem neofaszysta Tiahnybok sposobił się do odegrania roli „udobnogo przeciwnika” Janukowycza w drugiej turze wyborów prezydenckich 2015 roku. W opinii wielu politologów, konsolidowanie południowo-wschodnich wyborców przeciwko skrajnie prawicowemu Tiahnybokowi byłoby łatwiej niż, na przykład, przeciwko Kliczce (który, jak by to śmiesznie dziś nie brzmiało, wówczas był uważany za jednego z głównych pretendentów do urzędu prezydenta). Jednak znane nam już, smutne wydarzenia uczyniły wszystkie te scenariusze nieaktualnymi. Janukowycz uciekł do Rostowa. Zmieniła się grupa oligarchów u władzy, zajaśniały gwiazdy „nowych prawicowców” w rodzaju Jarosza, Ljaszki, Bileckiego i Semienczenki. A „Swoboda” stoczyła się za próg politycznego życia. Być może, skończyło się finansowanie… Poza tym, „razkrutka” zwolenników Tiahnyboka i związana z nią legalizacja w świadomości społecznej skrajnie prawicowej ideologii już wypełniła swoje zadanie. Na początku kolejnego Majdanu nazistowska symbolika na flagach „rewolucjonistów”, fakelnyje marsze ku czci Bandery i hasła w rodzaju „Chwała narodowi! Śmierć wrogom!” były przyjmowane jako coś zwykłego i jestestwiennoje.\nW taki sposób, polityczne gierki ekspertów Janukowycza przysłużyły się upadkowi władzy ich klienta i dalszemu pękaniu kraju, a w konsekwencji i wojnie domowej.\nPotem zostałem komunistą-internacjonalistą i prawie dwa lata należałem do społecznej organizacji „Borot’ba”, gdzie byłem jednym z koordynatorów komórki donieckiej. Rozczarowawszy się co do skuteczności metod ich pracy, w marcu 2014 roku odszedłem i z tej organizacji. A konkretnie rozczarowało mnie to, że klasyczni „lewicowcy” nie znaleźli sobie własnego miejsca w rewolucji, nie uwierzyli w nią, a zajęli się tym, co Lenin nazywał „chwostyzmem”, to znaczy usiłowali wlec się w ogonie większych ruchów.\n„Eurolewicowcy” znaleźli się w ogonie zwolenników Majdanu i obecnie część z nich walczy w pododdziałach tzw. ATO, w tym w nazistowskim batalione „Azow”, inni – po prostu popierają ideę ATO i znajdują się w większym nurcie bojowników przeciwko „watnikom i stonkom”. Do samej „Borot’by” to się mniej odnosi, ponieważ popiera ona ideę Noworosji, ale popiera ją jakby z pozycji emigracji i jakoś mało skutecznie.\n– A podczas Majdanu w 2014 roku, gdzie byłeś?\n– W tym czasie byłem koordynatorem „Borot’by” w Doniecku. Zdarzyło się, że z towarzyszami urządziliśmy pokaz filmu antyfaszystowskiego. Przed wejściem do budynku, gdzie miał się odbyć pokaz, otoczyło mnie dziesięciu niepełnoletnich „nazioli”, zdzielili w twarz bykiem, a potem zbili z nóg i popinali. Było to mało przyjemne, ale nie śmiertelne – nie miałem po tym żadnych większych traum.\nKiedy zaczął się Majdan, zobaczyłem, że najaktywniejszy udział w nim brały takie właśnie podrostki posługujące się taką samą neonazistowską symboliką, jak te, które mnie pobiły.\nNa samym Majdanie tacy sami, jak oni, ciężko pobili kilku moich znajomych, którzy stali razem z tłumem i robili związkową, neutralną propagandę – bynajmniej nie prorosyjską, a nawet nie komunistyczną. Ale „naziole” mieli z nimi swoje porachunki po linii „fa” i „antifa”.\nStało się to potem, jak ze sceny Majdanu padło, że o kilka metrów dalej stoją „prowokatorzy o czerwonych zadkach” i że jeśli są tu jacyś mężczyźni, to „wiecie, co powinniście zrobić”. W efekcie do bitki wzięło się około setki tak zwanych „mężczyzn”, którzy zajęli się pobiciem i odebraniem sprzętu. Przyglądał się temu poseł z ramienia partii „Swoboda”, Igor Miroszniczenko.\nCzym jest dzisiejszy Majdan, jakie są jego cele i jakimi metodami się on posługuje, szybko stało się dla mnie jasne. Ponieważ byłem na bieżąco w temacie tych wszystkich ruchów nacjonalistycznych – na przykładzie swoim i wielu innych okaleczonych i zabitych.\n– Czy brałeś udział w samym Majdanie 2914 roku?\n– Nic tam nie miałem do roboty. Byłem przeciwko, byłem w Doniecku i nie zamierzałem wcale tam jechać, tylko siedziałem w domu i komentowałem wydarzenia w internecie, w charakterze żołnierza wojsk „kanapowych”.\nKiedy w Kijowie nastąpił przewrót, razem z towarzyszami z Doniecka zaczęliśmy chodzić na spotkania tak zwanego Antymajdana. Z początku były to nieliczne zebrania pod pomnikiem Lenina, ponieważ już wówczas zaczął się ten tzw. leninopad i wszystkie te ruchy antymajdanowskie na Ukrainie zaczęły zbierać się pod pomnikami Lenina.\nOd razu rzucało się w oczy, że – tak jak w 1993 roku, podczas październikowego kryzysu w Moskwie – komuniści, „lewicowcy” i rosyjscy nacjonaliści zjednoczyli się w obliczu wspólnego wroga – groźby ukraińskiego nacjonalizmu. To była taka sytuacja, kiedy ludzie w obliczu wspólnego wroga stali się chwilowymi sojusznikami.\nZ kanapy na wojnę\n– Opuściłeś szeregi wojsk „kanapowych” i co wtedy robiłeś?\n– To było kilka dni po przewrocie w Kijowie. 22 lutego zacząłem chodzić na wspomniane wyżej mityngi, zostawałem na nocnych dyżurach pod pomnikiem Lenina i bratałem się z ludźmi. W tamtym okresie nie uważałem siebie za pełnowartościową, organiczną część tego ruchu. Ponieważ wciąż miałem wątpliwości. Z jednej strony, wahanie się jako wyraz krytycznego myślenia jest czymś pozytywnym, ale z drugiej – to wstęp do bezczynności.\nWtedy bardzo się wahaliśmy, uważaliśmy siebie za prawdziwych „true” komunistów-internacjonalistów i dogmatyków i dlatego było nam „zapadło” stać w jednym szeregu z rosyjskimi nacjonalistami i występować w imię jakiejś tam „rosyjskiej wiosny”, tym bardziej pod rosyjskimi sztandarami.\nWydawało mi się wówczas, że to wszystko jeszcze nie nasze, że to jeszcze nie rewolucja, że prawdziwa rewolucja zacznie się kiedyś potem i że należy się do niej przygotowywać, a teraz powinniśmy po prostu obserwować cały ten ruch, ale pozostawać z boku i nie umoczyć się w żaden nacjonalizm, bo przecież jesteśmy prawdziwymi „lewicowcami”, zaś KPU to nieprawdziwi „lewicowcy”, skoro posługują się oni ideami prawicy i jeszcze takie różne.\nZ tego powodu nie tylko „Borot’ba”, ale i inne organizacje uważające się za „lewicowe”, nie mogła ani pomóc ruchowi antymajdanowemu, ani w nim okrzepnąć po to, aby pchnąć go bardziej na lewo, niż jest on obecnie. Dlatego parowóz odszedł bez nas. Kiedy się ocknąłem i zobaczyłem, że sytuacja rozwija się w kierunku wojny domowej, opuściłem „Borot’bę”.\nWtedy nie było jeszcze mowy o jakichś republikach – Donieckiej czy Ługańskiej. Jedynym żądaniem, z jakim wtedy wyszedł Paweł Gubariow, którego gwiazda wówczas wysoko wzleciała, była federalizacja kraju.\nAle w tym czasie, dla ukraińskiej, patriotycznej „mitologii”, nawet federalizacja równała się separatyzmowi. Przestępstwem było choćby wspominanie o czymś takim.\nPrzy tym, żaden komunista nie chciał włączać idei federalizacji do swojego programu i dlatego wszyscy oni odstawali o krok od podstawowej masy protestujących. W efekcie, w powstaniu bardziej uwyraźnił się dyskurs nacjonalistyczny niż lewicowy.\nPotem już jako bezpartyjny obywatel uczestniczyłem we wszystkich tych mityngach, nie przejawiałem jakiejś wyjątkowej aktywności, raczej pozostawałem obserwatorem.\n– 6 kwietnia 2014 roku poszedłem do budynku donieckiej administracji, gdzie osobiście byłem świadkiem ogłoszenia Donieckiej Republiki Ludowej.\nDo tego czasu już całkiem nieźle poznałem tych ludzi, którzy później stali się liderami politycznymi. Ale ze względu na wyłożone wyżej przyczyny, razem z towarzyszami znaleźliśmy się osadzeni w rolach trzecio- i czwartorzędnych obserwatorów.\nW maju zaproponowano mi poprowadzenie audycji (podcast) pod tytułem „Głos Republiki”, w której informowałem o nowinach z frontu, przeprowadzałem wywiady z politykami i szeregowymi opołczencami. Program wkrótce wszedł na antenę lokalnej stacji radiowej, zaś w warunkach pustki informacyjnej i w danej sytuacji republikańskich massmediów cieszył się popularnością. Potem jako dziennikarz pracowałem w Ministerstwie Informacji DRL, a jednocześnie jako korespondent Rosyjskiej Agencji Informacyjnej „Interfax”.\n– A kiedy przeszedłeś do opołczenców?\n– W sierpniu. Początkowo wykonywałem raczej pracę obywatelską – jako korespondent wojenny w oddziale politycznym Ministerstwa Obrony DRL, na którego czele jeszcze wówczas stał Igor Iwanowicz Striełkow. Jeździliśmy na miejsca ostrzałów artyleryjskich, rozmawialiśmy z miejscowymi i, oczywiście, prowadziliśmy wywiady z opołczencami. W ciągu nieco ponad miesiąca pracy widziałem wiele przelanej krwi, wielu zabitych i okaleczonych ludzi, którzy nigdy nie trzymali broni w ręku. W tym i dzieci. To były straszne, okropne chwile.\nLos niektórych spośród moich kolegów okazał się tragiczny. Kiedy przyszedłem do oddziału było nas 12. Trzech z nich przeszło przez ukraińską niewolę w tym czasie: znany dramaturg, poeta, reżyser, Jurij Jurczenko (który wiele lat mieszkał we Francji, ale jak tylko rozpoczęły się wydarzenia u nas, jako ochotnik przyjechał do Słowiańska), dziennikarka z Symferopola, Anna Mochowa, i urodzony w Jakucji Aleksiej Szapałow.\nDwójka kolegów zginęłą: Wadig Efendijew z Dagestanu i priazowski Grek, urodzony w obwodzie donieckim, mieszkający ponad 20 lat w Grecji, Afanasij Kosse. Obaj zginęli pod obstrzałem, na donieckim lotnisku.\nMozgowoj i „Prizrak”\n– Pochodzisz z Doniecka, obecnie przyjechałeś na Ługańszczynę, do brygady „Prizrak”, do Mozgowowa, a dlaczego nie do jakiegoś innego komendanta?\n– W okresie pracy w Doniecku byłem rozczarowany wieloma rzeczami. Po odejściu Striełkowa zaczęły się tam nieodłączne w każdej wojnie domowej wewnętrzne konflikty między różnymi ugrupowaniami opołczenia. Zaczęło się dzielenie skóry na żyjącym jeszcze niedźwiedziu: walka o sfery wpływu i o środki.\nDo brygady „Prizrak” zaprosił mnie mój najlepszy przyjaciel, który w swoim czasie przewodził donieckiej komórce „Borot’by”. W tym czasie dogadał się z Mozgowym co do utworzenia politycznego pododdziału brygady. I tak znalazłem się w Ałczowsku.\nNa Mozgowowa z nadzieją patrzą liczni opołczency tak w ŁRL, jak i w DRL. Widzą w nim człowieka opowiadającego się za utworzeniem Noworosji jako republiki prawdziwie ludowej i w jakimś stopniu socjalistycznej. Ci ludzie poważają Mozgowowa jako doradcę Striełkowa, jako człowieka, który nie wdawał się w wewnętrzne gierki polityczne. On zawsze mówił o tym, że Noworosja nie powinna zamykać się w skorupie jakichś maleńkich, samodzielnych republik, ale powinna stanowić jedność.\nPodstawowymi zasadami, na jakich opiera się brygada, to antyfaszyzm, antyoligarchizm i ludowładztwo. To stanowisko jest bliskie większości opołczenców, w tym i tych, którzy walczą w „oficjalnych” pododdziałach stanowiących bazę armii DNR i ŁNR.\nTutaj, w szeregach brygady „Prizrak”, ręka w rękę walczą i kozacy-monarchiści, i muzułmanie, i ochotniczy oddział komunistyczny. Nie mają problemu we wzajemnych relacjach i współdziałaniu. Wspólne cele, walka ze wspólnym wrogiem, jednoczą ludzi o bardzo różnych poglądach.\nPoza tym, w brygadzie „Prizrak” można spotkać się z nietuzinkowymi ludźmi, którzy budzą podziw. Jednym z nich jest lider Młodzieżowej Samoobrony, Jarosław Woskojenko pracujący w oddziale humanitarnym. Ten niewielki oddział, złożony z 16-17-letnich chłopców i dziewcząt, którzy chwycili broń do rąk, uformował się w Lisiczance w celu obrony miasta przed ukraińskimi faszystami. Niektórzy z tych, co przeżyli, obecnie również pracują w brygadzie „Prizrak”; nie dostają broni, ponieważ walczyć powinni dorośli, pełnoletni mężczyźni. Ale te dzieci już się wykazały i teraz pracują na odcinkach humanitarnych.\n– Jak sam mówiłeś, twoi rodzice obecnie mieszkają w USA. Dlaczego nie pojechałeś do nich, tylko poszedłeś na wojnę?\n– Mój ojciec mieszka w Ameryce już od ponad ośmiu lat, zaś matka trochę krócej. Oboje są lekarzami: tata pracuje w szpitalu onkologicznym. Jeździłem do nich kilka razy, byłem w wielu stanach – to były bardzo interesujące wyjazdy. Tam jest całkiem inny kraj, inna kultura, ponieważ Ameryka to mimo wszystko kraj imigrantów. To było ciekawe, ale dlaczego nie zostałem? Pytanie za pytanie: a dlaczego miałbym zostać? Nie znalazłem w sobie wystarczającej motywacji, aby porzucić swoich przyjaciół, prace, które wykonywałem, po to tylko, aby przenieść się do zupełnie innego kraju. Tutaj wydawało mi się ciekawiej. Pojechałem na kilka tygodni do innego kraju, ale jakby to patetycznie nie brzmiało, pozostałem patriotą swojej Ojczyzny – swojego Donbasu i czułem, że tu jest ciekawiej.\nCo do moich rodziców, którzy pozostają pod wpływem całkowicie innej machiny informacyjnej. Podczas Majdanu dużo się z nimi spierałem i kłóciłem, ponieważ oni wówczas byli po stronie Majdanu. Ale potem, jak nastąpił przewrót i zaczęła się wojna, kiedy na dzielnice mieszkalne poleciały pociski WSU, moi rodzice przewartościowali ocenę sytuacji i zasadniczo zmienili swoje poglądy.\nPotem, kiedy 26 maja nastąpiła pierwsza walka na lotnisku w Doniecku, moja mama nie wytrzymała – kupiła bilet na pierwszy samolot i przyleciała tu, żeby podtrzymać na duchu mnie i moje babcie. Spędziła tu całe lato i początek jesieni, i przepuściła przez siebie całą tę wojnę. W ten sposób poglądy moich rodziców zmieniły się zasadniczo na korzyść Noworosji. Z tego powodu zresztą pokłócili się ze swoimi amerykańskimi przyjaciółmi, wśród których są i Gruzini, i Kijowianie zajmujący wrogie nam stanowisko.\nTo jest prawdziwa wojna domowa, gdzie rozłam przebiega w poprzek grup przyjaciół, rodzin i par. Ja obecnie nie mogę się już spotykać z większością moich znajomych z różnych części Ukrainy, pokłóciliśmy się z wieloma byłymi, dobrymi towarzyszami, moja była ukochana, z którą pracowaliśmy razem w jednej stacji telewizyjnej w Doniecku, wyjechała do Kijowa i w programie telewizyjnym opowiada o walce z „terrorystami-separatystami”; z nią także się nie spotykam. To wojna, gdzie rozłam tnie po żywym mięsie.\nRozmowę spisał i przedstawił materiał Kirił Nesterow.\n(Źródło: http://anna-news.info/node/27457. Wersja robocza w tłumaczeniu: Ewy Balcerek)\nTen wpis został opublikowany w kategorii Poczta ze świata, Ukraina i "Rosyjska wiosna". Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n← NIKT NAM NICZEGO NIE GWARANTUJE\nUkraińcy mają głos →\n12 odpowiedzi na „Droga wojownika: od Majdanu do Donbasu. Spowiedź zwolennika „Pomarańczowej Rewolucji”, albo opowieść o tym, jak on sam po pierwszym „Majdanie” znalazł się wśród opołczeńców brygady „Prizrak” (tłum. robocze)”\nUkraina jako terytorium niemieckie\nU boku Hitlera stał minister propagandy Joseph Goebbels, który miał za zadanie wpajać niemieckiemu społeczeństwu nazistowskie rojenia. Rojenia o rasowo czystych ludziach żyjących w Wielkich Niemczech – państwie, gdzie przestrzeni życiowej (Lebensraum) jest pod dostatkiem. Część tego obszaru, leżąca dość daleko na wschód od „rdzennych” Niemiec i mająca o wiele większą niż one powierzchnię, winna być przez nie podbita i inkorporowana. Już w 1925 w Mein Kampf Hitler wskazał na Ukrainę jako niezbędny element owej niemieckiej „przestrzeni życiowej”. Wraz z innymi rejonami wschodnioeuropejskimi miała należeć do narodu niemieckiego, zatem do zadań owych „czystych rasowo” osobników należeć powinno jej wykorzystywanie we „właściwy” sposób. Zgodnie z brunatną propagandą, oręż nazistów miał wyzwolić te obszary, żeby uczynić tam miejsce dla niemieckiej rasy panów. Z niemiecką technologią i przedsiębiorczością, Ukraina miała zostać przekształcona w region produkujący zboże dla Niemców. Najpierw jednak Niemcy musieli wyzwolić Ukrainę od jej populacji – „podludzi”, którzy w myśl nazistowskiej propagandy mieli pracować w niemieckich domach, fabrykach i na polach – gdziekolwiek potrzebowałaby ich niemiecka gospodarka.\nPodbój Ukrainy i innych obszarów ZSRR był niemożliwy bez podboju ZSRR, do którego trzeba było się należycie przygotować. W tym celu nazistowskie ministerstwo propagandy, kierowane przez Goebbelsa, rozpoczęło kampanię dotyczącą rzekomego ludobójstwa na Ukrainie popełnionego przez bolszewików. Oskarżyło Stalina o celowe wywołanie głodu, by zmusić chłopów do zaakceptowania socjalistycznej polityki. Nazistowska kampania dążyła do przygotowania światowej opinii publicznej na „wyzwolenie” Ukrainy przez wojska niemieckie. Mimo ogromnych starań i opublikowania niektórych niemieckich tekstów propagandowych przez brytyjską prasę, nazistowska hucpa nie była zbyt owocna na szczeblu międzynarodowym. To oczywiste, że Hitler i Goebbels potrzebowali pomocy w rozpowszechnianiu swych oszczerczych pogłosek o ZSRR. Taką pomoc znaleźli w Stanach Zjednoczonych.\nWilliam Hearst – przyjaciel Hitlera\nWilliam Randolph Hearst był multimilionerem, który pospieszył nazistom z pomocą w ich wojnie psychologicznej przeciwko ZSRR. Hearst był amerykańskim magnatem prasowym, zwanym nie bez powodu ojcem prasy brukowej. Karierę zaczął w 1885 jako redaktor gazety, gdy jego rodzic George Hearst – milioner, który zbił fortunę na przemyśle kopalnianym, senator i potentat prasowy w jednej osobie – powierzył mu San Francisco Daily Examiner.\nTaki był początek prasowego imperium Hearsta, które wywarło znaczący wpływ na życie i myślenie obywateli USA. Po śmierci ojca, William sprzedał odziedziczone udziały w spółkach kopalnianych, a uzyskany kapitał zainwestował w branżę dziennikarską. Jego pierwszym nabytkiem był New York Morning Yournal – czasopismo z tradycjami, przekształcone przez Hearsta w zwykłą bulwarówkę. Za niusy gotów był zapłacić każdą cenę, a gdy brakowało okropieństw i przestępstw do opisania, jego fotografom i reporterom wypadało je samym zaaranżować. Oto, co cechowało tzw. żółtą prasę (którym to mianem Amerykanie określali brukowce): kłamstwa i ukartowane wypadki podane jako prawda.\nOwe łgarstwa Hearsta uczyniły go bajecznie bogatą i ważną postacią w świecie prasy. W 1935 był jednym z najzamożniejszych ludzi na Ziemi z majątkiem szacowanym na 200 milionów dolarów. Po nabyciu Morning Journal, Hearst ruszył w Stany Zjednoczone, by kupować i zakładać coraz to nowe dzienniki i tygodniki. W latach 40. posiadał 25 dzienników, 24 tygodniki, 12 stacji radiowych, dwie światowe agencje informacyjne, wytwórnię filmową Cosmopolitan i wiele innych… W 1948 kupił jedną z pierwszych amerykańskich stacji telewizyjnych BWAL-TV z Baltimore. Czasopisma Hearsta rozchodziły się dziennie i 13-milionowym nakładzie i docierały do 40 milionów czytelników. Niemal 1/3 dorosłych mieszkańców USA zapoznawała się każdego dnia z gazetami Hearsta. Ponadto kolejne miliony ludzi otrzymywały informacje z jego prasy za pośrednictwem jego serwisów informacyjnych oraz filmów i serii czasopism przekładanych na lokalne języki i publikowanych w olbrzymich ilościach na całym świecie. Podane liczby ukazują, jak ogromny wpływ miało przez wiele lat imperium Hearsta na amerykańskich, a co więcej na światowych polityków. Przejawiało się to nie tylko sprzeciwem wobec udziału USA w II Wojnie Światowej po stronie Związku Radzieckiego, ale i wspieraniem antykomunistycznego polowania na czarownice w Stanach Zjednoczonych w latach 50. XX wieku.\nPoglądy Hearsta były reakcyjne, nacjonalistyczne i antykomunistyczne. Jego polityka była radykalnie prawicowa. W 1934 udał się do III Rzeszy, gdzie został przyjęty przez Hitlera jako gość i przyjaciel. Po tej podróży, czasopisma Hearsta stały się jeszcze bardziej reakcyjne, zawsze zawierały artykuły skierowane przeciwko socjalizmowi, Związkowi Radzieckiemu, a w szczególności przeciw Stalinowi. Hearst próbował również zaprząc swe szmatławce do celów jawnej nazistowskiej propagandy, publikując cykl artykułów Goeringa. Jednak protesty czytelników zmusiły go do zaprzestania wydawania takich wypocin i do wycofania ich z obiegu.\nPo wizycie u Hitlera, brukowce Hearsta zapełniły się rewelacjami o strasznych wydarzeniach w Kraju Rad: morderstwach, ludobójstwie, niewolnictwie, rządzących opływających w luksusy i ludziach cierpiących głód. Wszystkie te newsy były niemal co dzień drukowane wielką czcionką jako najważniejsze wiadomości.\nOwe materiały były dostarczane Hearstowi przez… Gestapo. Na czołówkach gazet często pojawiały się karykatury i sfałszowane zdjęcia przedstawiające sytuację w ZSRR oraz Stalina stylizowanego na mordercę dzierżącego w dłoni nóż. Nie zapominajmy, że te artykuły były czytane każdego dnia przez 40 milionów ludzi w samym tylko USA i miliony w innych państwach.\nMit o głodzie na Ukrainie\nJedna z pierwszych kampanii prasowych Hearsta przeciwko ZSRR obracała się wokół zagadnienia milionów, które rzekomo zmarły w wyniku głodu na Ukrainie. Owa nagonka zaczęła się 18 lutego 1935 od zamieszczonego w Chicago American artykułu: „6 milionów ludzi umiera z głodu w ZSRR”. Korzystając z materiałów dostarczanych przez hitlerowskie Niemcy, William Hearst – magnat prasowy i sympatyk nazizmu – zaczął publikować sfabrykowane historie o bolszewickim ludobójstwie, które pociągnęło za sobą miliony zamorzone głodem na Ukrainie. Prawda przedstawiała się jednak zupełnie inaczej. W ZSRR na początku lat 30. miała w rzeczywistości miejsce wielka walka klasowa, podczas której ubodzy bezrolni chłopi powstali przeciwko kułakom. Owa walka rozpoczęła zmagania o przeprowadzenie kolektywizacji i utworzenie kołchozów (spółdzielczych gospodarstw rolnych).\nTa wielka walka klasowa, w którą było bezpośrednio bądź pośrednio zaangażowanych około 120 milionów chłopów, z pewnością zdestabilizowała produkcję rolną i skutkowała niedoborami żywności w niektórych rejonach kraju. Niedostateczna ilość jedzenia bardzo osłabiła społeczeństwo, co znalazło swój wyraz we wzroście zachorowań na choroby zakaźne. Choroby, które niestety zbierały w owym czasie swe ponure żniwo na całym świecie. Pomiędzy rokiem 1918 a 1920, pandemia grypy hiszpanki uśmierciła w USA i krajach europejskich 20 milionów ludzi, lecz nikt nie posłużył się tym faktem, by oskarżyć rządy owych państw o wymordowanie swych obywateli. Tylko dzięki wytwarzaniu penicyliny podczas ostatniej wojny i późniejszemu szerokiemu zastosowaniu tego antybiotyku, stało się możliwe opanowanie bakteryjnych chorób epidemicznych. Lekarstwo to nie było jednak powszechnie dostępne przed końcem lat 40-tych XX wieku.\nArtykuły stwierdzające śmierć milionów mieszkańców radzieckiej Ukrainy – rzekomo zagłodzonych przez komunistów – obfitowały w zdjęcia i drastyczne szczegóły. Prasa Hearsta zwykła używać wszystkich dostępnych środków, by jej łgarstwa uznano za prawdę. I dopięła swego, nastrajając opinię publiczną państw kapitalistycznych przeciwko ZSRR. Takie było pochodzenie pierwszego wielkiego mitu, który wykreował miliony domniemanych ofiar głodu w ZSRR. Na fali protestów przeciwko „wywołanemu przez bolszewików” głodowi, przetaczających się przez zachodnią prasę, nikt nie był zainteresowany w wysłuchaniu radzieckich dementi i dokładnym przyjrzeniu się kłamstwom prasy Hearsta. Taki stan rzeczy obowiązywał aż do roku 1987! Przez ponad pół wieku kilka pokoleń ludzi z całego globu karmionych było stekiem bzdur, mającym przedstawiać w złym świetle socjalizm w ZSRR.\nImperium prasowe Hearsta w roku 1998\nWilliam Hearst zmarł w 1951 w swoim domu w Beverly Hills w Kalifornii. Pozostawił po sobie imperium medialne, które po dziś dzień kontynuuje szerzenie na całym świecie reakcyjnej propagandy. Hearst Corporation jest jednym z największych współczesnych przedsiębiorstw, obejmuje ponad 100 mniejszych zakładów i zatrudnia 15 tys. ludzi. Obecnie w jego skład wchodzą gazety, magazyny, książki, radio, stacje telewizyjne, telewizja kablowa, agencje informacyjne i multimedia.\n52 lata przed wyjściem prawdy na jaw\nKampania dezinformacyjna poświęcona Ukrainie nie odeszła wraz z pokonanymi w II Wojnie Światowej Niemcami hitlerowskimi. Nazistowskie kłamstwa zostały podchwycone przez CIA i MI5, co zagwarantowało tym konfabulacjom poczesne miejsce w wojnie propagandowej przeciwko ZSRR. Antykomunistyczna nagonka rozpętana przez McCarthy’ego również bazowała na bajkach o milionach ofiar głodu na Ukrainie. W 1953 wydano w USA książkę na ten temat, zatytułowaną „Ciemne sprawki Kremla”, sfinansowaną przez ukraińskich uchodźców. A co to byli za „uchodźcy”? Nazistowscy kolaboranci, którym rząd amerykański udzielił azylu politycznego, przedstawiając ich światu jako „demokratów”.\nWraz z wyborem Reagana na prezydenta i rozpoczęciem antykomunistycznej krucjaty lat 80., odżyła propaganda o milionach, które „zmarły z głodu na Ukrainie”. W 1984 doktor Ewald Ammende z Harvardu napisał książkę „Życie ludzkie w Rosji”, powtarzającą wszystkie fałsze wyprodukowane przez prasę Hearsta w 1934. Tak więc w roku 1984 odgrzane nazistowskie kłamstwa miały się świetnie, tym razem pielęgnowane pod opiekuńczymi skrzydełkami amerykańskiego uniwersytetu. Ale na tym nie koniec. W roku 1986 ukazała się jeszcze inna książka – „Żniwa smutku” – autorstwa byłego funkcjonariusza brytyjskich tajnych służb, Roberta Conquesta (obecnie profesora na Uniwersytecie Stamforda w Kalifornii). Za pracę nad tą publikacją Conquest zainkasował 80 tysięcy dolarów od Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Tej samej, która w 1986 sfinansowała film „Żniwa rozpaczy”, oparty na materiałach podanych przez Conquesta. Przez ten czas propaganda podwyższyła liczbę „ofiar głodu na Ukrainie” do 15 milionów!\nNiemniej jednak informacje o milionach ofiar głodu rozpowszechniane przez prasę Hearsta a następnie powtarzane w książkach i filmach, były całkowicie fałszywe. Kanadyjski dziennikarz Douglass Tottle skrupulatnie naświetlił te kłamstwa w pracy „Oszustwa, głód i faszyzm – mit ukraińskiego ludobójstwa od Hitlera po Harvard” opublikowanej w 1987 w Toronto. Dowiódł między innymi, że użyte przez propagandę materiały fotograficzne – m.in. przerażające zdjęcia głodujących dzieci – zostały żywcem wyjęte z publikacji z roku 1922, czyli okresu, gdy miliony ludzi naprawdę zmarły w wyniku głodu bądź działań wojennych, gdyż osiem wrogich armii najechało na Rosję Radziecką podczas wojny domowej. Douglas Tottle przeciwstawił fakty relacjom o „głodzie” roku 1934 i zdemaskował kłamstwa publikowane w prasie Hearsta. Jedynym dziennikarzem, który przez naprawdę długi czas wysyłał reportaże i fotografie z rejonów przypuszczalnie dotkniętych głodem był Thomas Walker – człowiek, który nigdy nawet nie postawił stopy na Ukrainie, a w stolicy Kraju Rad zabawił zaledwie 5 dni. Ujawnił to Louis Fisher – moskiewski korespondent amerykańskiej gazety „The Nation”. Fisher napisał również, że dziennikarz M. Parrot – rzeczywisty korespondent prasowy Hearsta w Moskwie – wysłał swemu szefowi reportaże, które nigdy nie zostały opublikowane, a dotyczące obfitych radzieckich zbiorów w roku 1933 i szczególnych osiągnięć Ukrainy w tym zakresie. Tottle udowadnia, że dziennikarz, który napisał reportaże z rzekomo dotkniętej głodem Ukrainy – „Thomas Walker” – tak naprawdę nazywał się Robert Green i był poszukiwanym zbiegiem z więzienia stanowego w Kolorado! Ów Walker (vel Green) został po powrocie do USA aresztowany i doprowadzony przed oblicze sądu, gdzie przyznał, że nigdy nie był na Ukrainie. Wszystkie kłamstwa o milionach zmarłych w wyniku wywołanego przez Stalina głodu w latach 30., zostały zdemaskowane dopiero w 1987 roku! Hearst, naziści, agent Conquest i inni, oszukali swymi łgarstwami miliony ludzi. Również dziś te historyjki są powtarzane w nowo wydawanych publikacjach, których autorzy działają w interesie prawicy.\nPrasa Hearsta, mając pozycję monopolisty w wielu stanach USA i posiadając agencję informacyjne na całym świecie, była wielką tubą Gestapo. W świecie zdominowanym przez kapitał monopolistyczny, okazało się przekształcenia nazistowskich łgarstw w „prawdy objawione” rozpowszechniane przez niezliczone środki masowego przekazu. Gdy gestapo przestało istnieć, brudna propaganda wojny przeciwko ZSRR została mimo wszystko zachowana, aczkolwiek z nowym patronem w postaci CIA. Antykomunistyczne nagonki w amerykańskiej prasie ani na moment nie osłabły. Interes funkcjonował tak jak zwykle, tyle że najpierw zgodnie z życzeniami Gestapo, a teraz – CIA.\nRobert Conquest w sercu mitu\nÓw tak obficie cytowany w prasie prawdziwy piewca burżuazji, zasługuje w tym punkcie na szczególną uwagę. Robert Conquest jest jednym z dwóch autorów, którzy napisali najwięcej o milionach zmarłych w ZSRR. Jest też w rzeczywistości wytwórcą wszystkich tych mitów i kłamstw o Kraju Rad, rozpowszechnianych od II Wojny Światowej. Conquest znany jest przede wszystkim ze swych książek „Wielki terror” (1969) i „Żniwa smutku” (1986). Pisał o rzeszach ofiar głodu, obozów pracy i procesów sądowych lat 1936-38, mając za źródła informacje dostarczane przez ukraińskich przymusowych emigrantów żyjących w USA i należących do prawicowych ugrupowań. Ludzi, którzy kolaborowali z nazistami podczas II Wojny Światowej. Wielu „bohaterów” Conquesta to znani zbrodniarze wojenni, którzy brali udział w ludobójstwie dokonanym na ukraińskich Żydach w 1942 r. Jeden z tych „bohaterów” – Mykoła Łebed – był po wojnie poszukiwany jako zbrodniarz wojenny. Łebed stał na czele lwowskich organów bezpieczeństwa w czasie hitlerowskiej okupacji i kierował potwornymi prześladowaniami ludności żydowskiej, które miały miejsce w 1942. W 1949 CIA przeniosło Łebedia do USA, gdzie pracował w charakterze źródła dezinformacji.\nStyl książek Conquesta odznacza się fanatycznym i pełnym nienawiści antykomunizmem. W książce z 1969 r. szacuje liczbę ofiar głodu w ZSRR lat 1932-33 na od 5 do 6 milionów, z czego połowa przypada na Ukrainę. Jednak w 1983, podczas reaganowskiej antykomunistycznej krucjaty, Conquest wydłuża czas głodu do 1937 r. i zwiększa liczbę jego ofiar do 14 milionów! Za owe stwierdzenia został odpowiednio wynagrodzony: W 1986 r. Ronald Reagan polecił mu stworzyć materiały do kampanii prezydenckiej, które przygotowałyby naród amerykański na radziecką inwazję. Tekst zagadnienia: „Co robić, gdy przyjdą Ruscy – podręcznik przetrwania”. Dziwnie brzmiące słowa w ustach profesora historii.\nW tym wszystkim nie ma tak naprawdę nic dziwnego, zważywszy, że pochodzi to od człowieka, który całe życie poświęcił kłamstwom i manipulacjom wymierzonym w ZSRR i Stalina – najpierw jako tajny agent, następnie jako pisarz i profesor na kalifornijskim Uniwersytecie Stamforda. Przeszłość Conquesta została wyeksponowana przez The Guardian z 27 stycznia 1978 w artykule, który zidentyfikował go jako byłego agenta w departamencie dezinformacji Brytyjskich Tajnych Służb (BSS) tzn. Departamencie Badania Informacji (IRD). Sekcja IRD została założona w 1947 (pierwotnie nazwano ją Biurem Informacji ds. Komunistycznych) i jej głównym celem było zwalczanie wpływów komunistów na świecie przez podsuwanie rozmaitych historyjek politykom, dziennikarzom i innym prominentom wpływającym na opinię publiczną. Zakres działalności IRD wykraczał poza granice Wielkiej Brytanii. Gdy w 1977 Departament formalnie rozwiązano, w rezultacie ujawnienia jego zaangażowania po stronie prawicy, wyszło na jaw, że w samej tylko Wlk. Brytanii ponad stu najbardziej znanych żurnalistów utrzymywało kontakty z IRD, która regularnie dostarczała im materiały do reportaży. Było to rutynowe w kilku brytyjskich gazetach, takich jak Financial Times, The Times, Economist, Daily Mail. Daily Mirror, The Express, The Guardian itd. Fakty ujawnione przez The Guardian dają nam więc wgląd w to, na jaką skalę tajne służby próbowały manipulować opinią publiczną za pośrednictwem wiadomości prasowych.\nConquest pracował dla IRD od chwili jej powstania do aż do 1956 r. Działalność Conquesta przyczyniła się do stworzenia tzw. czarnej historii ZSRR – wyssanych z palca opowiastek prezentowanych jako fakty i rozpowszechnianych wśród dziennikarzy oraz innych ludzi, mających wpływa na opinię publiczną. Robert Conquest – po tym, jak oficjalnie opuścił IRD – kontynuował pisanie książek inspirowanych przez IRD i wspieranych przez tajne służby. Jego książka „Wielki terror” – podstawowa lektura prawicy dotycząca walki o władzę nad Związkiem Radzieckim w roku 1937 – była w istocie powtórzeniem tekstów napisanych przez niego podczas pracy dla tajnych służb. Książkę skończył pisać i opublikował z pomocą IRD. Trzecie wydanie rozeszło się nakładem wydawnictwa Praeger, specjalizującego się w publikowaniu literatury opierającej się na źródłach dostarczanych przez CIA.\nKsiążka Conquesta została przeznaczona do rozpowszechniania wśród „pożytecznych idiotów” w rodzaju profesorów uniwersyteckich i osób pracujących w prasie, radiu i telewizji. Miało to zapewnić, że kontynuowane będzie rozsiewanie kłamstw wśród szerokich mas ludności. Conquest po dziś dzień pozostaje dla prawicowych historyków najważniejszym źródłem materiałów o ZSRR.\nMario Sousa „Kłamstwa o historii ZSRR”\n30 stycznia 2015 o 09:55\nCiekawy materiał, jakby kto nie widział: https://www.youtube.com/watch?v=kkJP5ITgq2M\nA w kontekście tego, co wkleił powyżej Bartek, ciekawe – z perspektywy historycznej – jest to, co o Ukrainie i jej instrumentalnej roli w konfrontacji z Rosją/ZSRR napisał niemiecki historyk wojskowości Rolf-Dieter Mueller w książce „Wspólny wróg. Hitlerowskie Niemcy i Polska przeciw Związkowi Radzieckiemu” (Warszawa 2013).\n30 stycznia 2015 o 10:43\nA tutaj wywiad opublikowany w Naszym Dzienniku (sic!): http://www.kresy.pl/publicystyka,opinie?zobacz/wiece-odpowiedzialnosci z niejakim „dr. Andrzejem Zapałowskim, prawnikiem, historykiem, wykładowcą akademickim, ekspertem ds. bezpieczeństwa, prezesem rzeszowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego”\nJako, że wywiad z Wsiewołodem Piotrowskim ma stanowić odpowiedź na ukraiński nacjonalizm i rusofobię Zbigniewa M. Kowalewskigo (swoją drogą, m.in. te same cechy zaprowadziły przed laty amerykańskich trockistów na pozycje neokonserwatyzmu), przychodzi na myśl pytanie (postawione wczoraj przez jednego znajomego): czy Kowalewski po latach postanowił powrócić na dawne łono dzielone wspólnie ze Z. Bujakiem i łódzką „Solidarnością”, najaktywniej (w świetle opublikowanych 2 lata temu przez stronę amerykańską) korzystającą z pieniędzy USAID w działaniach antykomunistycznych i antyrosyjskich?\n30 stycznia 2015 o 11:11\n„Kampania Solidarności z Ukrainą” też przedrukowuje artykuł Z.M. Kowalewskiego („czołowego polskiego socjalisty i byłego przywódcy Solidarności w Łodzi w latach 1980-81 r., obszernie piszącego o ukraińskiej historii i społeczeństwie.”); co ciekawe, w jej skład wchodzi „Sojusz na rzecz Wolności Robotniczej” (Alliance for Workers Liberty) – organizacja-matka dla pisma „Dalej!” i Nurtu Lewicy Rewolucyjnej (jeśli pozostali przy tej nazwie…)\nJeśli ktoś ma jeszcze wątpliwości, że Zbigniew Marcin Kowalewski pełni rolę agenturalną na tzw. „radykalnej lewicy” (zarzut w latach ’90 szeroko podnoszony przez działaczy ówczesnego Nurtu Lewicy Rewolucyjnej) to zapraszam do posłuchania: http://zmkowalewski.pl/?p=637 Tak, to stary cap Kowalewski, a nie inny stary cap Wujec, choć treściowo panowie – pewnie po korzeniu „Solidarnościowym” – „piją sobie z ust” 😀 Nie dziwne, że pochwały idą od redaktorki radiowej emanacji Gazety Wyborczej dla tego „lewicowego” działacza skłonnego poprzeć polski rząd w wysyłaniu uzbrojenia dla armii ukraińskiej przed „rosyjskim imperializmem”, który to rzekomo nie pozwala się dekolonizować (sic!) Ukrainie i innym dawnym krajom z „rosyjskiej strefy panowania” 😀\n13 lutego 2015 o 12:25\nZresztą… kto uważny, to nie zdziwiony: w końcu to Zbigniew Marcin Kowalewski na początku lat 90 rehabilitował Ukraińską Armię Powstańczą (UPA) kolaborującą z hitlerowcami jako „antystalinowskie siły antybiurokratyczne” i wyszukiwał w NSDAP „frakcji lewicowej” w postaci… Otto Strassera… Na takie to siły „ludowo-rewolucyjne” przeciwko stalinizmowi stawiał nasz „sławny trockista” 😀\n13 lutego 2015 o 12:28\nA dziś wskazywanie na siły neonazistowskie we władzach Ukrainy i w ramach armii/batalionów walczącej przeciwko ludności Donbasu to dla Kowalewskiego „PRL-owskie kalki” (jak wiadomo, dla klienteli Gazety Wyborczej to najwyższa obelga). Kabaret na 102.\n16 lutego 2015 o 06:28\nBohater przedstawionego przez nas wywiadu już nie żyje.\nOstatnie zdanie: „Лучший способ сохранить память об этом человеке – это продолжение борьбы против классового угнетения и фашистской реакции, ради которой отдал свою жизнь Всеволод Петровский.”\n„Najlepszym sposobem na zachowanie pamięci o tym człowieku – to kontynuacja walki z uciskiem klasowym i przeciwko faszystowskiej reakcji, [cele] za które oddał życie Wsiewołod Piotrowski”\nPingback: Internetówka 208 | Skojarzenia. Bohdan Kaczmarek


Schmitt i Ammann z nowym pomysłem na życie. Założyli agencję marketingu sportowego - Polsat Sport\nIkony skoków narciarskich Szwajcar Simon Ammann i Niemiec Martin Schmitt, który zakończył czynne uprawianie sportu, postanowili spróbować sił w biznesie i założyli agencję marketingu sportowego ASP Sports.\nMartin Schmitt z nowym pomysłem na życie\n- Cieszę się niezmiernie, że staje przede mną kolejne wyzwanie, czuwanie nad przebiegiem kariery sportowców z różnych dyscyplin, promowanie produktów z ich udziałem oraz sprzedaży praw rynkowych - powiedział dziesięciokrotny medalista mistrzostw świata Schmitt.\nJego handlowy partner, Ammann ma także bogaty dorobek sportowy, a w nim m.in. cztery złote krążki igrzysk olimpijskich.


L'wren Scott - plotki, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » L'wren Scott\nWszystko o: L'wren Scott - filmy, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon, wzrost, waga, wiek, plotki i komentarze. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nZbyt dumna? Wczoraj światem mody i show biznesem wstrząsnęła informacja o samobójstwie L'Wren Scott. Projektantka, modelka i ukochana Micka Jaggera została znaleziona wczoraj rano (nowojorskiego czasu) w swoim apartamencie na Manhattanie. L'Wren powiesiła się na szaliku. Projektantka od lat cierpiała na depresję, jednak podejrzewa się, że do ...\nSprawdzona osoba. Pół roku temu plotkarskie media obiegła wiadomość o zaręczynach Angeliny Jolie i Brada Pitta. A że dość długo było już cicho na temat tego związku, w mediach pojawiają się kolejne doniesienia. Tym razem chodzi o suknię ślubną Angeliny. Informator magazynu Grazia twierdzi, że gwiazda już zdecydowała, iż jej kreację ślubną ...


Ministranci - Sanktuarium Miłosierdzia Bożego\n1. 28 maja 2022 zapraszam kandydatów i ministrantów z rodzinami na Parafiadę na Znicz Pruszków. Rozpoczęcie o godz. 10.00, zakończenie godz. 14.30. Mam ostatnią komunię 28 maja ale o godz. 12.00. Będę na Parafiadzie od godziny 9.30 do 11.00. Może spotkajmy się razem w Pruszkowie o godzinie 10.00 – zapraszam wszystkich na lody. Nie spóźnijcie się! 😉 Przybądźcie choć na jakiś czas… Więcej informacji o Parafiadzie poniżej.\n2. Zbiórka dla nowych kandydatów na ministranta odbędzie się 28 maja 2022 o godz. 15.30 na plebanii wejście C (salki parafialne)\n3. Standardowa zbiórka ministrancka odbędzie się dla wszystkich kandydatów i ministrantów 4 czerwca 2022 godz. 10.00\n4. 11 czerwca (sobota) 2022: Wyjazd kandydatów i ministrantów i lektorów do parku trampolin (opłata ze wspólnych zgromadzonych środków). Jedziemy razem pociągiem. Spotykamy się pod plebanią o godz. 10.20.\nks. Radek e-mail: wilkedar@poczta.fm\nW programie dyscypliny sportowe dla drużyn oraz zawodników indywidualnych, m.in.: przeciąganie liny, skoki przez skakankę, biegi na dystansie 60 i 400 metrów, skoki w dal, rzuty piłką do kosza i piłeczką palantową, ringo, a także konkurs wiedzy liturgicznej.\nDodatkowo wiele ciekawych występów, warsztatów, pokazów, zabaw i spotkań z wyjątkowymi gośćmi, m.in. żonglerka Mistrza Świata we freestyle’u, pokaz i całodzienne warsztaty z Nim, pokaz iluzji i kuglarstwa, pokazy szczudlarzy i żonglerów, warsztaty umiejętności cyrkowych i bańkowy happening, planszomania-maraton gier planszowych znanej firmy Granna z możliwością zakupu\nw atrakcyjnych cenach i wiele innych ciekawych niespodzianek.\nZapraszamy dzieci i młodzież w każdym wieku wraz z rodzinami i bliskimi.


Festiwal Podróżniczy „Włóczykijki” za nami. - Aktualności - Nadleśnictwo Barlinek - Lasy Państwowe\nSprzedaż drewna, choinek, sadzonek oraz sprzedaż bezpośrednia tusz\nFestiwal Podróżniczy „Włóczykijki” za na...\nGroźny pożar w leśnictwie Krzynka 02.07.2019 | Piotr Smorąg ...\nGroźny pożar w leśnictwie Krzynka\nNiebezpieczny pożar w leśnictwie Szable 05.06.2019 | Piotr Smorąg ...\nNiebezpieczny pożar w leśnictwie Szable\n05.06.2019 | Ewa Krygowska\nWeekendowy festiwal przyciągnął setki osób, ale to nie powinno dziwić – było atrakcyjnie i ambitnie. Spotkania z podróżnikami, związanymi z morzem, górami, podróżujący autostopem, rowerem, samolotem, podróżujący z dziećmi. Jak mówią organizatorki: „dla każdego coś ciekawego”.\nW czasie trwania Festiwalu oprócz prelekcji miały miejsce liczne warsztaty. W tym roku nasze Nadleśnictwo również włączyło się w tę część. Ewa Krygowska i Sebastian Klimczak zabrali uczestników do świata zwierząt i roślin. Tropiliśmy zwierzęta jak Sherlock Holmes, zamieniliśmy się w detektywa i odkryliśmy cechy charakterystyczne śladów i tropów zwierząt. Stworzyliśmy wspólną bajkę o nasionku sosny – w ramach warsztatów artterapii. Ten rodzaj tworzenia bajki uczy tolerancji i właściwego zachowania w lesie. Bajkoterapia i artterapia to możliwość poznania siebie, to przygoda z tworzeniem oraz kreatywnym myśleniem.\nFestiwal swoim wystąpieniem zakończył Jacek Hugo-Bader, polski dziennikarz, z wykształcenia pedagog. Autor kilku książek, miedzy innymi Dzienniki kołymskie oraz Biała gorączka. Jak mówi sam o sobie: „W poprzednim wcieleniu pewnie byłem Rosjaninem”. Opowiadał o podróżach pełnych pasji i niesamowitych zdarzeń.\nWłóczykijki przyciągnęły do Barlinka mnóstwo osób z całej Polski. Wierzymy, że miejsce, atmosfera spotęguje chęć poznawania tego miasta, lasów Nadleśnictwa Barlinek o każdej porze roku.\nVII POWIATOWE OBCHODY DNIA ŚWIĘTEGO HUBERTA\nPatrole konne w lasach\nKolejne Mistrzostwa Nordic Walking za nami\nSprzedaż drewna, choinek i sadzonek. Sprzedaż bezpośrednia tusz


Informatyka jest aktualnie niezwykle rozwiniętą dziedziną | Strona Tematyczna!\nInformatyka jest aktualnie niezwykle rozwiniętą dziedziną Reviewed by admin on 8 grudnia 2021 .\nCzy warto posiadać swoją stronę internetową? Jest 2013 rok – czyli każda osoba, która zadaje takowe zapytania najzwyczajniej chyba jest daleko w stawce. Czyli prawda jest taka, że na pewno warto mieć swoją stronę internetową. Zwróć na to należytą uwagę, ponieważ jeżeli robisz jakieś biznesy, ale ciągle nie posiadasz własnej strony internetowej, codziennie tracisz jakże […]\nJest 2013 rok – czyli każda osoba, która zadaje takowe zapytania najzwyczajniej chyba jest daleko w stawce. Czyli prawda jest taka, że na pewno warto mieć swoją stronę internetową. Zwróć na to należytą uwagę, ponieważ jeżeli robisz jakieś biznesy, ale ciągle nie posiadasz własnej strony internetowej, codziennie tracisz jakże cenne pieniądze. Chyba nikt nie jest zbytnio zadowolony, gdy traci swoje pieniądze. A owe pieniądze powinny należeć do Ciebie!\nPrzecież fakty są takie, że posiadanie strony internetowej akurat dzisiaj to prawdziwy strzał w dziesiątkę. Można w sumie zaryzykować twierdzenie, że na witrynie internetowej ciężko stracić. W końcu kupno strony to jednorazowy wydatek. Chociaż akurat nie możemy zapominać o kosztach domeny oraz hostingu… Gdy będziemy zabierali się za projektowanie strony, naturalnie nie może nas podkusić, aby zabrać się za to wszystko na własną rękę. Akurat od tego są profesjonalne agencje interaktywne, które doskonale wiedzą jak zaprojektować stronę internetową.


Patagonia: Ragni di Lecco nową drogą na Aguja Standhardt | wspinanie.pl\n22 lutego 2020 18:25\nPodczas gdy Belgowie zdobywali Aguja Standhardt od strony południowo-wschodniej, inny mocny zespół dołożył swoją linię na tej samej górze od strony północnej. Włosi Matteo Bernasconi, Matteo Della Bordella i Matteo Pasquetto przeszli Il dado è tratto – droga jest według autorów spektakularna.\nRagni di Lecco nową drogą na Aguja Standhardt (fot. Matteo Bernasconi, Matteo Della Bordella, Matteo Pasquetto)\nOkno pogodowe zaowocowało kilkoma wartymi uwagi przejściami. Pisaliśmy już o dokonaniach zespołu Favresse-Villanueva, pojawiła się również informacja o wspinaczce i locie na paralotni Fabiana Buhla. Swoje “podpisy” dołożyli na ścianach Aguja Standhardt również alpiniści słynnej grupy Ragni di Lecco.\nIl dado è tratto (w przybliżonym tłumaczeniu “Kości zostały rzucone”) startuje na lewo od drogi Festerville (Nathan Martin, Tim O’Neill, 2000 r.) i łączy się z nią na szczycie pierwszego filaru. Trudności wynoszą 7b oraz hakowe A1. Droga ma 600 m długości. Niewykluczone, że w przeszłości odbyły się próby na pierwszych dwóch wyciągach.\nMatteo Della Bordella relacjonuje:\nDroga prowadzi bardzo logicznym systemem rys, kolejne wyciągi są spektakularne. Wybitną formację na drodze stanowi przewieszone zacięcie w połowie drogi i 100 metrowa rysa idealna do klinowania rąk. To wyciąg marzenie! Górna część jest nieco łatwiejsza, ale nie mniej piękna. Po zimnym, ale również spektakularnym biwaku pod pierwszym “filarem”, 8 lutego osiągnęliśmy szczyt.\nNa szczycie Włosi spotkali Belgów – był to moment zaskakujący i przyjemny dla obu zespołów.\nMatteo Della Bordella donosi również, że warunki w Patagonii uległy poprawie i jeśli czas i okna pogodowe pozwolą, zespół zaatakuje prawdopodobnie jeszcze główny cel swojej wyprawy na Cerro Torre.\nźródła: planetmountain.com, pataclimb.com, Matteo Della Bordella FB\nAguja StandhardtMatteo BernasconiMatteo della BordellaMatteo PasquettoPatagonia\nZa mało :-(...\nScianka to jak kazdy inny biznes i tyle. Najpierw byla w Krakowie Korona i tyle, wiec zapewne ...\nAndrzejKo: Re: Brawo Koledzy. Wspaniale porozumienie. Wspaniale osiagniecie.\nSkusiłem. Jednak w tym czasie nie pomyślałem nawet o prima aprilis......