Trwają odbiory w Centrum Wystawienniczo-Kongresowym - Biznes i Styl\nBudowa Centrum Wystawienniczo-Kongresowego w&nbspJasionce dobiega końca. Inwestor zastępczy – Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. - 10 grudnia br. rozpoczął proces odbiorów częściowych obiektu.\n- To ważny i&nbsphistoryczny moment. Ta niezwykle trudna inwestycja zmierza do szczęśliwego końca. Jestem przekonany, że Centrum Wystawienniczo-Kongresowe będzie wizytówką naszego województwa. To, co zdążyłem już zobaczyć, wygląda imponująco – mówi marszałek Władysław Ortyl.\nNa II kondygnacji części kongresowej zostały odebrane pomieszczenia biurowe, małe sale konferencyjne oraz sanitariaty. Dokonano również odbioru kuchni wraz z&nbspzapleczem, mieszczącej się na parterze części kongresowej budynku. Łączna powierzchnia odebranych pomieszczeń to około 1500 m&nbspkw. Odbiory są na bieżąco kontynuowane przez komisję odbiorową, w&nbspskład której wchodzą przedstawiciele zamawiającego, Inżyniera Kontraktu, branżowi inspektorzy nadzoru, przedstawiciele wykonawcy oraz podwykonawcy.\nW&nbspponiedziałek odbywał się odbiór pomieszczenia w&nbspczęści kongresowej na parterze oraz na pierwszym piętrze obiektu. Są to m.in. dwie duże sale konferencyjne oraz sala bankietowa, a&nbsptakże kolejne sanitariaty, pomieszczenia socjalne, magazyny, itp. Ich łączna powierzchnia to około 2 tys. m&nbspkw.\nObecnie, jak informuje rzecznik marszałka, Tomasz Leyko, na budowie CWK pracuje każdego dnia ponad 400 pracowników. Rozpoczęto już wyposażanie obiektu, trwa montaż wyposażenia kuchennego oraz sanitariatów. W&nbspnajbliższych dniach rozpocznie się również montaż foteli audytoryjnych w&nbspsali kongresowej oraz dostawa mebli do całego obiektu. Do obiektu ma zostać także podłączone napięcie prądu. Wówczas rozpocznie się pobieranie paliwa gazowego, co pozwoli na ogrzewanie całego budynku.\nJak zapewnia Janusz Fudała, prezes RARR, procedury odbiorowe będą kontynuowane w&nbspnajbliższych dniach, tak aby umożliwić przejęcie przez zamawiającego całego obiektu CWK do końca grudnia 2015 r. Do końca roku musi też zostać zakończone rozliczenie finansowe samorządu województwa z&nbspPARP-em, by nie trzeba było zwracać pieniędzy do unijnej kasy. Przypomnijmy, że CWK zostało dofinansowane z&nbspprogramu Rozwój Polski Wschodniej kwotą ponad 64 mln zł. Oddanie CWK do użytku nastąpi prawdopodobnie w&nbspI kwartale przyszłego roku.


Kontroluj swoje Indego Connect z dowolnego miejsca na świecie! Dzięki modelom Indego Connect, pielęgnacja trawnika jest niezwykle prosta. Teraz kosisz trawę z dowolnego miejsca: ogrodu, kanapy, pociągu a nawet w czasie swoich wakacji z dala od domu! Dzięki aplikacji Bosch Smat Gardening możesz uruchamiać, zatrzymywać czy wysyłać Indego do stacji dokującej, konfigurować ustawienia ręcznie lub w sposób inteligentny ustawić harmonogram cięcia - zdalnie dostosować ustawianie kosiarki. Dzięki naszej nowej funkcji ""SmartMowing"" możesz nawet usawić automatyczny kalendarz koszenia, który uwzględnia prognozę opadów deszczu czy szybkość wzrostu trawy - Indego autumatycznie dostosuje harmonogram cięcia trawy.\nMasz teraz całkowitą swobodę w zarządzniu trawnikiem, jak tylko chcesz.\nFunkcje są dostęne we wszystkich modelach Indego np. Indego 10C/13C, Indego 1000/1100/1200, Indego 350/400 Connect i Indego S+ 350/400.


Ognisko Bożego Pokoju – Łódź – Suchcice\nOgnisko Bożego Pokoju - Artykuły\nprzez Agnieszka Szmurło · Published 21 czerwca 2022\n“Drogie dzieci, gdybyście mi tylko z pełnym zawierzeniem otworzyli swoje serce, wszystko byście pojęli “. W programie: Codzienne Msze św., Nabożeństwa i adoracje, modlitwa na Górze Objawień, Droga Krzyżowa na Kriżewac, Spotkanie we Wspólnocie...\nNieustanna adoracja w Ognisku rozpoczęła się 31 grudnia 2018 r. po nabożeństwie na zakończenie starego roku. A jakie były początki? Początkowo adoracja była w małej kaplicy pw. KrólowejPokoju, którą poświęcił Śp. Bp Stanisław Stefanek....\nprzez Agnieszka Szmurło · Published 2 czerwca 2022 · Last modified 3 czerwca 2022\nOgnisko Bożego Pokoju w Łodzi Nasze Ognisko Bożego Pokoju w Łodzi prowadzi Wspólnota Królowej Pokoju. Moderatorem Ognisk jest o. Eugeniusz Śpiołek z zakonu Pijarów. Adoracja w Ognisku rozpoczęła się 8 września 2005r. w sposób spontaniczny, bez...\nW dniach 21 i 22 maja 4 osoby z naszego Ogniska Bożego Pokoju(w Suchcicach i Łodzi) wzięły udział w X Krajowym Forum Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu. W sobotę Mszy Świętej przewodniczył JE ks. Abpa...


„Monsieur Dakar” znów najlepszy, Rodewald wygrywa w swojej klasie - ŚwiatWyścigów.pl\nDecydującym momentem dla rywalizacji w klasie samochodów był odcinek specjalny numer 10 prowadzący z Belén do leżącego u podnóża And miasta La Rioja. Peterhansel początkowo miał tam problemy z nawigacją i złapał kapcia, ale po tym jechał pełnym gazem i wyszedł na prowadzenie w rajdzie, którego nie oddał już do końca. Nasser Al-Attiyah stracił tego dnia godzinę do Francuza, ale ubiegłoroczny zwycięzca w następnych dniach jechał niesamowicie szybko i finalnie przegrał o niespełna 35 minut. Podium zamknął reprezentant RPA Giniel de Villiers ze stratą 1:02 godziny, który może nie jechał świetnym tempem, ale nie popełniał błędów i to pozwoliło mu na tak duży sukces. Zaledwie dwie minuty do niego stracił debiutant Mikko Hirvonen, który zaskoczył wszystkich obserwatorów. Jechał coraz szybciej z odcinka na odcinek i zasłużenie zdobył tak wysokie miejsce. Piąty finiszował rodak de Villiersa - Leroy Poulter ze stratą 1:30 godziny do Peterhansela. Sébastien Loeb prowadzący na półmetku miał spore kłopoty w drugiej części dystansu. Dwukrotnie rolował, ale rajd zakończył zwycięstwem na ostatnim OS-ie i ostatecznie uplasował się na bardzo dobrym 9. miejscu. Carlos Sainz na OS9 musiał się wycofać z rywalizacji po awarii układu napędowego. Utytułowany Hiszpan w tamtym momencie był liderem.\n15. miejsce w samochodowym debiucie w Dakarze zajął Jakub Przygoński, któremu zdarzały się przygody, ale dobre tempo na odcinkach pozwoliło mu na taką wysoką pozycję. Tuż za nim uplasowali się Miroslav Zapletal z Maciejem Martonem jadący bardzo solidnie przez całe dwa tygodnie. W drugiej połowie rywalizacji awansowali aż o 8. miejsc. Benedikt Vanagas w parze z Sebastianem Rozwadowskim zajęli 27. lokatę, a Marek Dąbrowski i Jacek Czachor 29. Adam Małysz po usterce sprzęgła pod koniec pierwszego tygodnia miał bardzo ciężkie zadanie. Musiał się przebijać wśród maruderów i ciężarówek, ale ostatecznie awansował na 53. miejsce.\nToby Price wygrał w motocyklowej klasie będąc niezwykle konkurencyjnym na wydmach. Nie pierwszy raz okazuje się, że to dopiero wydmy decydują o kolejności na mecie Dakaru. Drugi był Słowak Stefan Svitko ze stratą 39 minut do Australijczyka, który wygrał w swoim drugim starcie na pustyni w Ameryce Południowej. Kolejne 9 minut stracił Chilijczyk Pablo Quantanilla, który wygrał OS13 i po raz pierwszy w karierze znalazł się na podium najtrudniejszego rajdu świata. W czołówce nie zaszły ogromne zmiany w drugim tygodniu. Lider po półmetku - Paulo Gonçalves miał duże kłopoty, dostawał kary za nieregulaminową naprawę motocykla, a na OS11 ostatecznie wycofał się z rajdu.\nJakub Piątek zajmował bardzo dobrą pozycję po pierwszym tygodniu jazdy, ale później jego postawa była jeszcze bardziej niesamowita. Polak awansował z 29. na 20. miejsce, co jest świetnym wynikiem dla zawodnika startującego w Dakarze po raz drugi. Maciej Berdysz również zanotował duży postęp i awansował z 82. pozycji na 65.\nPo wypadku Ignacio Casale i awarii Rafała Sonika w ubiegłym tygodniu, stało się jasne, że o zwycięstwo wśród quadowców powalczą wyłącznie bracia Marcos i Alejandro Patronelli. Marcos na mecie miał 5 minut przewagi nad swoim bratem, co jest niezwykle małą różnicą zważywszy na fakt, że zwycięzca spędził na trasie odcinków specjalnych niespełna 59 godzin. Dało mu to już trzecie zwycięstwo w tej rywalizacji. Na najniższym stopniu podium rywalizację zakończył reprezentant RPA Brian Baragwanath, ale on stracił do młodszego z braci już ponad 100 minut. Czwarty był Rosjanin Sergiej Karjakin, któremu do podium zabrakło zaledwie 2,5 minuty. Pierwszą piątkę zamknął Argentyńczyk Jeremias Gonzalez Ferioli ze statą ponad 2 godzin do triumfatora.\nZ największą różnicą na mecie pomiędzy zwycięzcą, a resztą stawki mieliśmy do czynienia w klasie ciężarowej, która ostatecznie okazała się najszybszą na całym Dakarze. Triumf odniósł zespół Iveco w składzie Gerard de Rooy, Moises Torrallardona i Dariusz Rodewald. De Rooy wygrał ten rajd już po raz drugi, a jego partnerami byli wtedy Rodewald, a także Tom Colsoul. Dariusz był pierwszym Polakiem wygrywającym Dakar, a teraz jest także jedynym, który dokonał tej sztuki dwukrotnie. 70 minut do nich stracili Rosjanie: Ajrat Mardejew, Ajdar Beljajew i Dimitrij Swistunow z teamu Kamaz. Kolejne pół godziny straty zanotowała argentyńska załoga Federico Villagra, Jorge Pérez Companc oraz Andres Memi. Holender Peter Versluis prowadzący po OS7 miał problemy techniczne, a później nie mógł dorównać tempu de Rooya i finalnie pojawił się na mecie na 9. miejscu.\nJuż 37. Rajd Dakar za nami. Zgodnie z oczekiwaniami było bardzo szybko, zaskakująco i emocjonująco. Obyło się bez większych kraks i każdy z zawodników startujących w tej edycji cały i zdrowy dotrze do domu. Kolejna edycja już za rok i można być więcej niż pewnym, że poziom emocji zostanie utrzymany.


Autor: dr inż. Jacek Alenowicz Data publikacji: 27.04.2022 r. Numer wydania: Autostrady 3/2021\nMateriał omawia zagadnienia związane ze stosowaniem geotekstyliów jako warstwy odcinającej w budowie nawierzchni drogowych. Podano wymagania ogólne, jakie stawia się geotekstyliom w omawianym zastosowaniu. Przedstawiono klasyfikacje wykorzystywane w wybranych krajach oraz wymagania stosowane w Polsce. Zwrócono uwagę na czynniki wpływające na prawidłowy wybór właściwości geotekstyliów do wykonania warstwy odcinającej.\nUżycie geotekstyliów jako warstwy separacyjnej w budowie dróg należy do jednych z pierwszych zastosowań geosyntetyków w budownictwie. Zauważono, że oddzielenie materiałów wyraźnie różniących się pod względem uziarnienia, na przykład warstwy podbudowy z kruszywa od podłoża gruntowego, daje namacalne korzyści techniczne i ekonomiczne w czasie budowy i eksploatacji nawierzchni. Jako separatory stosuje się geotekstylia, czyli geowłókniny i geotkaniny. Obecnie warstwy odcinające z geotekstyliów praktycznie wyparły klasyczne warstwy odcinające, wykonywane z piasku o odpowiednim uziarnieniu. Przyczyną jest niski koszt geotekstyliów i robocizny w porównaniu z rozwiązaniem tradycyjnym, przy jednoczesnym spełnieniu wymagań technicznych stawianych warstwie odcinającej.\nPomimo powszechności stosowania w Polsce geotekstyliów w omawianej funkcji wydaje się, że zestawienie podstawowych wymagań stawianych geotekstyliom oraz zasad ich doboru może przyczynić się do lepszego wykorzystania tych materiałów w warstwach odcinających nawierzchni. Artykuł składa się z trzech zasadniczych części:\nomówienie cech geotekstyliów istotnych w przypadku funkcji separacyjnej,\npraktyczne zasady wyboru geotekstyliów na warstwę odcinającą w wybranych krajach,\npolskie wymagania w odniesieniu do geotekstyliów stosowanych jako warstwa odcinająca.\nWymagania ogólne względem geotekstyliów do warstwy odcinającej\nWedług dokumentu WWiORB  warstwa odcinająca to „warstwa stosowana w celu uniemożliwienia przenikania cząstek drobnych gruntu do warstwy nawierzchni leżącej powyżej”. Definicja o podobnej treści znajduje się również w Katalogach typowych nawierzchni, stosowanych w Polsce.\nWarstwa odcinająca z geotekstyliów będzie pełniła właściwie swoją funkcję, jeżeli nie ulegnie uszkodzeniom mechanicznym (perforacja, rozdarcia) w czasie wbudowania na niej warstwy kruszywa oraz w czasie eksploatacji nawierzchni. W związku z tym podstawowe wymagania w odniesieniu do geotekstyliów dotyczą wystarczającej odporności na oddziaływania mechaniczne.\nRys. 1. Schemat badania „grab” (źródło: „Geotekstylia Typar SF”, Du Pont)\nFot. 1. Warstwa odcinająca z geotkaniny (zdjęcie własne)


Zupełną nowość w tej edycji stanowi prezentacja idei „DOBREGO MONTAŻU” w formie sztuki ulicy oraz profil „DOBRY MONTAŻ” na Instagramie. Od jesieni w działania komunikacyjne zaangażowane będą blogerki wnętrzarskie i lifestylowe. Nie zabraknie również filmu promocyjnego. Projekt, w charakterze Partnerów, wspierają wiodące marki z polskiej branży stolarki budowlanej. – Edukacja branżowa to kluczowy element w strategii spółki KRISPOL. Bardzo cieszymy się, że w ramach kampanii będziemy mogli promować zawód „montera stolarki budowlanej” oraz edukować klientów detalicznych w zakresie wysokiej jakości usług montażowych.\nJesteśmy również nastawieni na poszerzanie wiedzy naszych partnerów i ekip montażowych odnośnie prawidłowej instalacji stolarki oraz wsparcie przyszłego rynku usług montażowych. „DOBRY MONTAŻ” to istotny projekt społeczny, ważny dla całej branży budowlanej. Nasza współpraca dopiero się zaczyna, jednak wierzymy, że przyniesie ona wiele korzyści – mówi Radosław Gibki, Dyrektor Sprzedaży Krajowej firmy KRISPOL, jednego z Partnerów „DOBREGO MONTAŻU”.


Pycha | Reż. Lionel Baier - News O.pl\n6 maja do polskich kinach zawita film Pycha w reżyserii Lionela Baiera. Pokazywany w Cannes i Locarno komediodramat opowiada o tym, co nieuniknione. W jednej z głównych ról będzie można oglądać muzę Pedro Almodóvara – Carmen Maurę.\n„Pycha”, reż. Lionel Baier – kadr z filmu (źródło: materiały prasowe organizatora)\nSędziwy architekt David Miller nie zamierza dać zaskoczyć się śmierci. Sam postanowił zdecydować, kiedy umrze. Jego decyzja jest ostateczna i nieodwołalna. Wszystko dokładnie zaplanował. Wybrał miejsce, określił czas, a także znalazł niezawodny – jak mu się przynajmniej wydawało – sposób. Niestety, zgodnie z teorią chaosu, jeśli coś może się popsuć, to się popsuje. Nie inaczej jest w tym przypadku.\nW noc, która miała być ostatnią w życiu Davida na ziemi, dojdzie do zdarzeń, które nie śniły się bohaterowi. W towarzystwie Esperanzy, kobiety, która miała pomóc mu w opuszczeniu tego świata, oraz Trépleva, młodego Rosjanina zarabiającego ciałem na chleb (w jednego z jego klientów wcielił się sam reżyser), David jeszcze raz przekona się, jak zaskakujące i psotliwe potrafi być życie, a także jak naiwne jest planowanie przyszłości.\nTags Aurora Films Carmen Maura Lionel Baier\nPoprzedni news Docs Against Gravity – pokazy nagrodzonych filmów w NInA\nNastępny news Sto lekcji o Kolekcji


Czapka z daszkiem NIKE Metal Swoosh Cap w kolorze czarnym idealnie chroni przed słońcem, doskonale sprawdza się do noszenia na co dzień oraz do biegania. Wykonana jest z wysokiej jakości miękkich materiałów, które podnoszą trwałość czapki na wysoki poziom. Z przodu bejsbolówka ozdobiona jest metalowym logo producenta podkreślającym sportowy charakter czapki. Metalowa regulacja z tyłu pozwala na perfekcyjne dopasowanie czapki Nike Swoosh do każdej głowy. Komfort noszenia zapewniają otwory wentylacyjne na górze czapki sportowej oraz krój złożony z sześciu paneli. Ta klasyczna czapka z daszkiem doskonale sprawdzi się podczas upalnych dni latem.


Po napisach końcowych | Filmy i seriale.: Niech dzieci pozostaną dziećmi (Obdarowani 2017)\nCzasem idąc na film, nawet po obejrzeniu trailera nie wiesz czego się spodziewać. Przyznać muszę, że od długiego czasu przestałam trailerom wierzyć, bo wszyscy wiemy, że zazwyczaj przedstawiają całkiem inny film, niż ten, który ostatecznie dany jest nam obejrzeć na dużym ekranie. Są jednak takie filmy, które niczym nie są w stanie nas zaskoczyć i trudno powiedzieć nawet, że prezentują NAJLEPSZE fragmenty filmu. Nie dlatego, że film sam w sobie jest zły i takowych nie ma, a dlatego, że po prostu to typowy gatunkowy przeciętniak z przewidywalną fabułą, który zwyczajnie nie jest w stanie nas niczym zaskoczyć, bo już po pierwszych 30 sekundach trailera wiemy, jak się skończy.\nTak właśnie było z Obdarowanymi. Obejrzałam trailer i pierwsza myśl: Tę historię widziałam już co najmniej ze 3 razy, ale to nic, obejrzę raz jeszcze. W chodzeniu do kina nie chodzi o to, by oglądać tylko wybitni zapowiadające się filmy, czasem trzeba dać szansę przewidywalnym przeciętniakom, które przyjemnie wypełniają czas. No i przyznaję się, już w trailerze kupiła mnie ta złotowłosa dziewczyneczka, która podczas seansu skradła moje serce. Moje pierwsze zdanie wypowiedziane po seansie brzmiało: Przynajmniej dziecko było cute!\nW historii nie ma niczego odkrywczego, no może poza talentem słodkiej 7 latki do rozwiązywania skomplikowanych równań matematycznych, które dla mnie wyglądają jak rządki hieroglifów. Frank (Chris Evans) utalentowany wujek owej "geniuszki" po śmierci swojej siostry staje się opiekunem jej córki – przez 6 i pół roku odgrywa rolę wujka poświęcającego całe swoje życie dla niezwykle utalentowanej dziewczynki, starając się zapewnić jej jak najnormalniejsze dzieciństwo – o ile można tak powiedzieć o dziecku, które zamiast przygód Kubusia Puchatka czyta zaawansowane podręczniki matematyczne, których tytułu brzmią jak zlepek przypadkowych wyrazów. Tak czy inaczej, mając w pamięci to, jak wyglądało życie jego siostry, której apodyktyczna matka kazała siedzieć w książkach, zamiast robić rzeczy typowe dla dorastających dziewczynek, Frank wbrew zdaniu wszystkich zainteresowanych postanawia nie wysyłać małej Mary do szkoły dla geniuszy i pozwolić jej być po prostu dzieckiem. Oczywiście słodka sielanka przystojnego amerykańskiego wujaszka Sama nie trwa długo, bo na horyzoncie pojawia się babcia, która wywęszyła kolejnego geniusza w rodzinie, sądy i zaginięcie jednookiego kota.\nObdarowani może nie są gorącą premierą tego lata, ale jeśli zmęczeni jesteście głupimi komediami, czy wymagającymi filmami wojennymi możecie skoczyć do kina, by przyjemnie zabić 101 minut. Dzieciak jest bystry, Chris Evans przystojny, jednooki Fred świetnie sprawdza się w roli ukochanego pupila rodziny a do tego wszystkiego Octavia Spencer w roli pomocnej dłoni – sąsiadki z sercem na dłoni i zaostrzonym pazurkiem. Wstydu nie ma. Choć wrażenie, że już to widzieliśmy towarzyszy przez cały seans :)


"One Tree Hill" - 7 sezon bez Lucasa i Peyton? - primeTV.pl\nPortal donosi również o tym, że producenci serialu zapewe spróbują zdenentować te doniesienia tak jak robili to już wcześciej. Jednakże źródło tych informacji jest tak rzetelne iż autorzy newsa wierzą mu w 100% Fanom serialu pozostaje wierzyć, że dopóki stacja jak i aktorzy nie wydadzą w tej sprawie oficjalnych oświadczeń jest szansa aby oboje wystąpili w 7 sezonie serii.\nOboje aktorzy są związani z serialem od początku jego istnienia, a perypetie Lucasa i Peyton (zarówno te wspólne jak i osobne) są jednymi z głównych wątków jego fabuły.\nPoprzedni Poprzedni wpis: The CW przedłuża pięć serii!\nNastępny Następny wpis: Nowa figurka „Dextera”


-30% Torebka klasyczna do ręki i na ramię marki David Jones\nElegancka i wygodna torebka damska marki DAVID JONES. Klasyczny wzór. Do ręki i na ramię, wykonana z najwyższej jakości skóry ekologicznej w kolorze wg. producenta: camel (odcienie beżu). Na zewnątrz z przodu, delikatny, stylowy, nie rzucający się w oczy napis David Jones Paris. Torebka trzyma fason i zachowuje kształt nawet w najtrudniejszych warunkach - posiada usztywniane dno.\ncamel (odcienie beżu)\n25 cm x 30,5 cm x 10 cm\n135 cm (regulowany, odpinany)\n4 (3 w środku w tym 1 na zamek i 1 na zewnątrz na zamek)\nKolor beżowy, w logo David Jones\nTorebka Damska wizytowa,...


Nie podchodzi czy nie potchodzi? - JakSięPisze.pl\nNie podchodzi czy nie potchodzi?\nJeden komentarz do “Nie podchodzi czy nie potchodzi”?\nZadaniem naszego serwisu jest możliwie najbardziej przystępne i klarowne przedstawienie czy forma nie podchodzi jest poprawna oraz szczegółowe objaśnienie jaka jest nie podchodzi zasada pisowni. Poprzez przedstawienie także form błędnych (w tym konkretnym przypadku rozpatrujemy parę nie podchodzi czy nie potchodzi) nasi czytelnicy otrzymują pełny zestaw informacji, pozwalający uniknąć wszelkich błędów językowych. Nasz słownik JakSięPisze to miejsce, w którym omawiamy zagadnienia takie jak nie podchodzi definicja, a także wyjaśniamy szczegółowo jak piszemy nie podchodzi. Dodatkowo umożliwiamy czytelnikom zadawanie pytań językowych do naszej redakcji - w tym oczywiście tych tyczących się poruszanego tu zagadnienia nie podchodzi czy nie potchodzi. Dziękujemy za korzystanie z naszych treści i zachęcamy do pozostawienia komentarza - bo to właśnie czytelnicy są siłą naszego serwisu. Przypominamy również o wbudowanych w nasz serwis mechanizmach sprawdzania pisowni oraz funkcjonalnej wyszukiwarce, w którą w razie niepewności wpisywać można również niepoprawne formy słów.\nNaj skrytszy czy najskrytszy\nMelotia czy melodia\nNiejedyni czy nie jedyni\nSamopoczóciu czy samopoczuciu


MobileNavigator bardziej kompatybilne z iPhone - Serwis iPhone Szczecin - AppleMobile.pl\nHome Newsy MobileNavigator bardziej kompatybilne z iPhone\nMobileNavigator bardziej kompatybilne z iPhone\nNAVIGON oferuje twórcom aplikacji ich integrację z oprogramowaniem MobileNavigator. Efektem będzie jeszcze wygodniejsze korzystanie z funkcji nawigacji w telefonach iPhone.\nNAVIGON udostępnia otwarty interfejs AppInteract, który umożliwia twórcom aplikacji na iPhone’a ich integrację z oprogramowaniem nawigacyjnym NAVIGON MobileNavigator. Wszystkie potrzebne informacje techniczne dostępne są pod adresem www.navigon.com/appinteract.\nDzięki AppInteract użytkownicy mogą uruchomić MobileNavigator?a jednym kliknięciem, bezpośrednio z aplikacji, z której w danej chwili korzystają. Pozwala to na automatyczne przekazanie adresu docelowego do oprogramowania nawigacyjnego, dzięki czemu od razu dostajemy wskazówki dotarcia do celu. ?Współpraca z twórcami aplikacji daje nam możliwość tworzenia innowacyjnych rozwiązań nawigacyjnych dla naszych klientów? – mówi Gerhard Mayr, odpowiedzialny za nowe rynki i rozwój produktów dla telefonii mobilnej w firmie NAVIGON.\nAplikacje oferowane dla telefonów iPhone ułatwiają zaplanowanie dnia, przykładowo, użytkownicy mogą przeczytać recenzję filmu i wyszukać znajdujące\nsię w okolicy kina. Do momentu udostępnienia interfejsu AppInteract, po wyborze miejsca docelowego za pomocą innej aplikacji, trzeba było zapisać adres, a następnie wprowadzić go do programu nawigacyjnego.\nPoprzedni Zmodyfikujesz iPhone OS. Dostaniesz bana na AppStore\nNastępny Steve Jobs osobowością mobilnego świata


Clementoni, zabawka edukacyjna Robot DOC - Clementoni | Sklep EMPIK.COM\nSprzedaje Berpo 99,90 zł\nSprzedaje Brykacze 102,00 zł\nSprzedaje Symag 113,76 zł\npraktyczna nauka robotyki i programowania\nmożliwość zaprogramowania robota na samodzielne wędrówki\nmożliwość zaprogramowania na poruszenie się wg. poleceń\nNazwa: Clementoni, zabawka edukacyjna Robot DOC\nWymiary w opakowaniu [mm]: 284 x 99 x 426\nWaga w opakowaniu [g]: 1983\nWłaśnie zrecenzowałem Clementoni, zabawka edukacyjna Robot DOC\nzabawka edukacyjno-interaktywna uczy liter, cyfr, kolorów i nazw zwierząt praktyczna nauka robotyki i programowania możliwość zaprogramowania robota na samodzielne wędrówki możliwość ...\n03-01-2019 o godz 13:02 Anonim dodał recenzję:\nFajna zabawka, dziecko zapoznaje się z programowaniem, polecam, trafiony prezent.\n01-01-2019 o godz 19:33 Marta Oberwan dodał recenzję:\nZabawka fajna ale na chwilę ponieważ szybko się nudzi.Kupilam ponieważ myślałam że dziecko zmotywuje do nauki literek czy liczenia a okazało się że tylko 7 literek jest na planszy a i liczyć do 6 da się bo na tyle pozwalają okienka,jak dla mojego 5 latka to za słabe w mig poradził sobie.\n13-12-2018 o godz 07:15 Anonim dodał recenzję:\nŚwietna gra dla całej rodziny. Syn ma 4 lata I uwielbia ta grę.\n24-11-2018 o godz 01:09 Anonim dodał recenzję:\n17-03-2018 o godz 11:07 Jarosław Sitarz dodał recenzję:\nPyszna zabawa także dla dorosłych, niby do końca nic skomplikowanego, a jednak i dziecko i dorosły może się pomylić. Polecam zdecydowanie.\nOsobiście jesteśmy sceptycznie nastawieni do łączenia gier komputerowych z planszowymi, ale z robotami wręcz przeciwnie, niech przykładem będą chociażby wszystkim dobrze znane karaluchy. Tym razem nieco większy robot i dlatego jeszcze więcej frajdy. „DOC Mówiący Robot Edukacyjny” to zabawka kreatywna, ponieważ sercem jest automat, ale jednocześnie mamy tutaj grę planszową i edukacyjną. Produkt dla dzieci w wieku od 4 lat. W opakowaniu znajdziemy robota DOC, 9 niebieskich kart dla trybu gry, 21 czerwonych dla trybu swobodnego, 12 wielkich dwustronnych puzzli, 16 dwustronnych żetonów kierunkowych. Robot z wyglądu przypomina astronautę z możliwością jego programowania przez uczestników zabawy. „Mój mikrochip się nudzi”, no to startujemy! Plansza składana jest z ogromnych dwustronnych puzzli, są całkiem mocne, nawet kiedy dziecko na nie siada nic złego się nie dzieje. Kart wydaje się trochę mało, ale możliwości dotarcia do celu jest wiele, a to już cieszy. Żetony są kwadratowe, wystarczająco mocne, a symbole logiczne, ukazane na obu ich stronach. Mamy tutaj kilka opcji zabawy. Swobodna jazda to trenowanie ruchów – dziecko nauczy się, że każda sekwencja składa się z poszczególnych mniejszych części, w tym przypadku proces ruchu dzieli się na większą liczbę mini-kroczków i obrotów. To wszystko jest bardzo podobne do gimnastyki mechaników przy taśmie produkcyjnej, gdzie działanie każdego z nich ostatecznie tworzy kompletny produkt wypuszczany przez fabrykę. Każdy podzespół buduje większą, finałową całość. Dziecko patrzy na czerwone karty i widzi na poszczególnych żetonach, które guziki należy naciskać, jakie ruchy wykonać, aby dotrzeć ze startu do mety. Ten tryb pokazuje, jak rozumują roboty. W trybie edukacyjnym robot ograniczony jest brzegami planszy. To on przedstawia nam kolejne punkty, do których musimy dotrzeć. Dziecko przypomina sobie podstawowe kolory litery, dźwięki wydawane przez zwierzęta. Tryb gry to poruszanie się w labiryncie z przeszkodami. Należy dojechać do określonego obiektu, wykonać czynność i dotrzeć do wybranej lokacji na planszy. Są także pachołki utrudniające poruszanie się, trawniki oraz mury- brzegi planszy. Każda losowana karta warta jest określoną liczbę punktów, jeśli oczywiście zaprogramowany przez nas robot wypełni wszystkie polecenia prawidłowo. Kto zdobędzie najwięcej punktów wygrywa. Młody Giercownik, żeby poprawnie zaprogramować robota musiał czasem stanąć i obrócić się w identyczną stronę, córka oczywiście liczyła też pola na planszy i korzystała z żetonów, żeby zapamiętać guziki do naciśnięcia. Gra bardzo nam się podoba, ponieważ nie jest taka łatwa jak się początkowo wydaje i kojarzy nam się odrobinę z łamigłówkami dla dzieci. Musimy myśleć kilka ruchów na przód, uważnie obserwować tor poruszania się robota, zrozumieć zasadę stron świata w zależności od kierunku jazdy DOCa. Dla nas wydawać to się może proste, ale przedszkolaki śpiewające pioseneczki o poruszaniu lewą lub prawą nogą naprawdę mogą się mylić i pogubić, podobnie ze znajdywaniem najprostszej, najszybszej drogi do celu. Ta gra rozwija te umiejętności! http://mlodygiercownik.pl/2017/07/21/recenzja-zabawki-kreatywnej-doc-mowiacy-robot-edukacyjny/\n13-12-2017 o godz 18:00 Kamilla Nowaczyk dodał recenzję:\n15-08-2017 o godz 18:21 tomdra dodał recenzję:\nUroczy robot, ogromna plansza- labirynt, po której się porusza, a dla dziecka nauka planowania ruchów, konstruowania, elementów robotyki. Moja recenzja na mlodygiercownik.blog.pl gdzie każdego dnia opisuję inną grę, klocki lub zabawkę kreatywną - zapraszam i polecam ten produkt!


Szarlotka ~ Gotowanie od święta\nNajprostsza szarlotka na świecie. Proste ciasto, uprażone jabłka, piana z białek. Prosto i pysznie. Polecamy :)\n1 kg jabłek (np. szara reneta),\nZagnieć ciasto ze wszystkich składników (można w malakserze). Gotowe ciasto podziel na dwie części.\nBlachę wyłożoną papierem do pieczenia wypełnij jedną częścią ciasta a następnie włóż ją do lodówki. Pozostałe ciasto owiń w folię i włóż do zamrażalnika.\nJabłka obierz, pokrój w kostkę, włóż do garnuszka, podlej odrobiną wody i dodaj kilka kropli olejku lub aromatu migdałowego. Jabłka gotuj na małym ogniu około 15 minut. Kiedy są gotowe pozostaw je do przestudzenia. Kiedy jabłka są lekko przestudzone, wyjmij blachę z lodówki i przełóż owoce na warstwę ciasta.\nZ białek ubij sztywną pianę. Wyłóż ją na jabłka, wierzch posyp brązowym cukrem. Wyjmij z zamrażalnika resztę ciasta i zetrzyj je na tarce bezpośrednio na pianę. Ciasto włóż do piekarnika i piecz przez około 40 minut.\nSzarlotka najlepiej smakuje podana na ciepło z dodatkiem lodów.\nczwartek, maja 08, 2014 4 komentarzy\nAgata Broncel 8 maja 2014 07:50\nTakie bym teraz zjadła :) wygląda wyśmienicie!!!\nGotowanie od święta 8 maja 2014 15:32\nAgata, zatem do dzieła:)\nKarmel-itka. 8 maja 2014 15:44\nuwielbiam! u mnie będzie na dniach :p\nGotowanie od święta 12 maja 2014 16:06\nI jak Karmel-itka, smakowało?:)


7 praktycznych wskazówek, jak nie zwariować podczas kwarantanny. – Mama na całego\nTeraz dni zlewają się w jedno. Łatwo popaść w rutynę, kiedy każdy dzień jest podobny do drugiego. Lekcje z dziećmi, zabawa z młodszymi, własna, zdalna praca, codzienne obowiązki typu sprzątanie czy gotowanie – sprawy te wydają się zapełniać cały dzień i są “oczywiste”. Może jednak warto w tej codzienności zaplanować dzień tak, by znalazło się w nim coś “dodatkowego”. Na przykład nauka nowej umiejętności, którą zawsze odkładaliśmy na “kiedyś”, albo coś twórczego, co uwielbiamy robić, ale też brakowało czasu, (np. haftowanie, projektowanie grafik komputerowych lub doskonalenie sztuki makijażu) albo specjalna aktywność z dziećmi (np. dawno zapomniany wieczór gier rodzinnych albo nauka nowych gier). Można też zaplanować sobie generalną re-organizację szafy albo drobny remont. Oczywiście nie chodzi o to, by biegać od razu po marketach budowanych i szukać idealnego odcienia farby. Raczej o to, by nie mieć poczucia, że dni przeciekają przez palce. Naszą aktywność trzeba dostosować do własnych możliwości. Lepiej odpuścić sobie wielkie plany, mając dwójkę małych dzieci i świadomość, że doświadczymy więcej frustracji, niż korzyści.\nBardzo istotne, szczególnie teraz jest zaangażowanie domowników w obowiązki domowe. Nastolatki – które również są w domu i nie mają mnóstwa zajęć są również odpowiedzialni za porządek w domu i jego wygląd a zasadę – sam pijesz – sam myjesz powinni mieć w jednym palcu.\nPamiętaj również o tym, by ubierać się każdego dnia i robić te wszystkie rutynowe czynności, które robiłaś zazwyczaj – fryzurę, makijaż, dbanie o paznokcie czy mycie zębów po wstaniu, ścielenie łóżka. Oczekuj tego również od swoich dzieci.\n2. Zadbaj o to, by mieć samotną chwilę dla siebie.\nJest to niezwykle ważne dla zachowania zdrowia psychicznego. Nawet dusze towarzystwa potrzebują chwili samotności, by uporać się z emocjami i odetchnąć. Zamknięcie w domu grupy ludzi sprzyja przeładowaniu emocjami oraz rozwojowi konfliktów i sporów.\nŹródło spokoju, cierpliwości i miłości szybko się wyczerpie, jeśli mama albo tata da z siebie za dużo i nie zadba o to, by zregenerować siły. A wiemy, że to rodzice są odpowiedzialni za relacje z dzieckiem, nie odwrotnie. Aby zachować cierpliwość, znieść i uspokoić złość dziecka, które przecież też jest w zamknięciu i targają nim różne emocje czy też spór rodzeństwa zmierzający ku bójce – samemu trzeba zachować zimną krew i spokój. Ale czy da się to zrobić, kiedy brakuje samotnych chwil na separacje i regeneracje?\nWarto więc w swoim “planie dnia” uwzględnić chwilę samotności. Niech będzie to przyjemna chwila dla siebie, z filmem, książką, kąpiel w wannie, zwykłe siedzenie z zamkniętymi oczami albo samotne poprasowanie. Czemu nie? Mnie osobiście prasowanie bardzo uspokaja (o ile ktoś nie woła co chwilę “mamo” 😉 ). Sami najlepiej wiemy, co sprawi nam największą przyjemność, pozwoli zregenerować siły i uspokoić układ nerwowy.\nChwilą dla siebie może być również chwila dla dwojga. Romantyczny wieczór tylko z mężem jest również jak najbardziej wskazany – myślę jednak, że nie za często (np. nie codziennie), żeby nie popaść w rutynę i nudę. Niech będzie to coś szczególnego, na co czekamy z utęsknieniem.\n3. Wychodź z domu.\nMoże to “niepoprawne politycznie”, że zachęcam do tego, zwłaszcza teraz, kiedy w mediach wciąż pojawiają się komunikaty o ograniczaniu poruszania się po przestrzeni publicznej – nie można biegać, jeździć na rowerze, uprawiać innych sportów, spacerować a ponadto pojawiły się kary za chodzenie po ulicy czy do lasu.\nPrzyznam szczerze, że niektórych ograniczeń nie rozumiem, choć być może tak musi być, zwłaszcza, kiedy pogoda sprzyja wycieczkom. Jednakże dla zachowania zdrowia psychicznego odmiana i wyjście z domu jest konieczne. Zresztą sam minister zdrowia wypowiadał się na ten temat i mówił, że jest to ważne dla “higieny psychicznej”. Jeśli mamy ogródek – korzystajmy z niego, jak najczęściej. Jeśli jest możliwość pojechania do lasu, w miejsce, gdzie na pewno nikogo nie spotkamy – zróbmy to. Izolacja jest ważna, ale nie możemy zwariować kisząc się w czterech ścianach.\nPamiętać należy przede wszystkim o tym, by nie tworzyć dużych zgromadzeń, nie wychodzić zbyt często, robić rzadziej większe zakupy. Jednakże słońce, wiatr, powietrze są nam niezwykle potrzebne – dla zachowania równowagi psychicznej oraz odporności.\nJeśli nie masz dokąd lub nie chcesz wychodzić – wietrz dom. Wpuszczaj do niego nowe, świeże powietrze.\n4. Zadbaj o zdrowie fizyczne.\nZaleganie na kanapie (celem nie zrozumiałego dla mnie “nadrobienia zaległości w serialach”) nie pomoże w zachowaniu dobrej kondycji psychicznej, a ruch uaktywnia pracę mózgu i mięśni, sprawia, że lepiej się śpi a także jest się bardziej odpornym na stres. Niestety musimy odpuścić sobie ulubione sporty – długie wycieczki, wypady rowerowe, siłownie, baseny. Ale ćwiczyć można w domu. W internecie znajdziemy mnóstwo propozycji ćwiczeń, z filmikami i instrukcjami. Każdy znajdzie coś dla siebie, co polubi i będzie dla niego odpowiednie. Ja gorąco polecam blog i kanały w socjal mediach Katarzyny Zaręba – W kondycji.pl. Długo szukałam odpowiednich dla mnie ćwiczeń a te od razu mi się spodobały. Jeśli polecasz inne – zostaw link w komentarzu 🙂 Oczywiście każdy wybiera taką formą aktywności fizycznej, jaka mu pasuje – jeśli wolisz tańczyć – tańcz, jeśli wolisz spokojną jogę – praktykuj jogę, jeśli jedyne co możesz to “berek po domu z dziećmi” – bawcie się w berka (wierzę, że jest bezpieczny). Wybierz taką formę ruchu, która jest dla Ciebie najlepsza i możesz ją z powodzeniem wykonywać w domu. W domu z dziećmi i innymi “przeszkadzaczami”.\nInnym ważnym elementem zadbania o zdrowie fizyczne (a za tym idzie dbałość o zdrowie psychiczne) jest dobra dieta, zbilansowana dieta. Dla odporności bardzo ważne jest, by jeść zdrowo (warzywa, owoce, mięso) i się nie przejadać. Wierzę, że każdy wie, jaka dieta jest dla niego najlepsza.\nBardzo dobrym sposobem na zachowanie dobrej kondycji fizycznej i psychicznej jest medytacja i dbanie o oddech. Ćwiczenia oddechowe, relaksacyjne świetnie uspokajają układ nerwowy, pozwalają pozbyć się napięcia, wyciszają i uruchamiają pokłady energii. Relaksacja może okazać się najlepszym pomysłem na “chwilę dla siebie”, o której wspominałam wyżej.\nDla zdrowia istotny jest również sen. I tak, jak nie mamy pewnie problemu ze spaniem nad ranem (o ile nie zżerają nas lęki i stres), tak wieczorami chętnie siedzielibyśmy z myślą “jeszcze jeden odcinek” albo “skoro wszyscy śpią, nareszcie jest czas na napisanie postu na blog”. Pamiętajmy jednak, że sen jest niezwykle ważny dla odporności i zarywanie nocy, bo “nie trzeba rano wstawać” nie jest dobrym pomysłem.\n5. Ogranicz czytanie wiadomości ze świata, które powodują stres i wzbudzają negatywne emocje.\nNic tak nie wzbudza lęku, jak czytanie, oglądanie wiadomości, które wzbudzają sensację i podsycają ogólną panikę. Są to zazwyczaj specjalnie zaprezentowane spekulacje albo niesprawdzone plotki, których celem jest właśnie zagranie na ludzkich emocjach.\nKażdego z nas kusi, by sprawdzić, co tam nowego a takie sensacje same wyświetlają się nam na ekranach smartfonów, kusząc swoimi clickbajtowymi tytułami. Oczywiście warto wiedzieć, co się dzieje, ale trzeba też odróżniać sensację o prawdziwych informacji. Polecam znaleźć sobie jedno źródło informacji, o którym wiemy, że jest wiarygodne z poprzednich doświadczeń. (Powiadają, że najlepsze są strony rządowe i pojawiające się tam aktualizacje, strona Ministerstwa Zdrowia czy WHO).\nO naukowych aspektach koronawirusa osobiście polecam kanał Tomasza Rożka Nauka. To lubię.\nJakąkolwiek stronę wybierzesz dobrze jest ograniczyć czytanie informacji na ten temat – na przykład – do jednego razu dziennie. Czy da się zrobić? I pamiętać, by nie wieczorem. I absolutnie nie przed snem!\n6. Utrzymuj kontakt z ludźmi, zwłaszcza z rodziną i przyjaciółmi.\nTo paradoksalne, że dawniej uczyliśmy się tego, jak ograniczyć korzystanie z facebooka a znani coachowie radzili, by ze znajomymi spotykać się tylko w realu i nie korzystać z messengera. A teraz messenger, what’s up czy inne komunikatory pozwolą nam kontaktować się bezpiecznie z przyjaciółmi i rodziną. Możemy nawet zobaczyć, co u nich i zjeść wspólne, choć na odległość śniadanie wielkanocne. Dobrze jest też czasem po prostu zadzwonić i pogadać, nie tylko wymieniać krótkie wiadomości tekstowe.\nDla zdrowia psychicznego warto też zagadać do sąsiada, z którym dzielimy płot. Uwierzcie mi, że od tego się nie zarazimy, nie musimy wcale oboje stać przy tym płocie i podawać sobie ręki.\nOdpuść sobie i innym. Pielęgnuj raczej dobre relacje z dziećmi, niż pilnowanie, by zrobiło na czas zadanie i szybko wysłało je pani. Odpowiedz sobie na pytanie, co jest teraz ważniejsze?\nTematyka szkoły i tak zwanego “zdalnego nauczania” jest kolejnym problemem, który pojawił się w obliczu kwarantanny i poruszę go w innym wpisie.\nPlan, o którym pisałam na początku jest ważny, zwłaszcza dla osób, które pracują. Zadania, które sami sobie narzuciliśmy wykonujmy, ale nie za wszelką cenę. Jeśli masz dość – zregeneruj się, odpocznij, dbaj o siebie. Bądź wdzięczna za to, co masz 🙂\nPozostań w dobrym zdrowiu – fizycznym i psychicznym.\n07/04/2020\t 10 komentarzy\nOpublikowany w Blog, Codzienne wyzwania i działania., Z psychologią w tle.Tagi: czas kwarantanny, jak dbać, jak nie zwariować, kondycja psychiczna, kwarantanna, kwarantanny, relacje, relacje z dziećmi, zwariować\n10 wątków z “7 praktycznych wskazówek, jak nie zwariować podczas kwarantanny.”\n20/04/2020 z 21:30\nZe wszystkim się zgadzam w 100 %. Dla mnie ważna jest chwila dla SIEBIE i KUBEK :)…na swoim miejscu.Każdy z Nas funkcjonuje w jakiejś przestrzeni. Każdy z nas ma potrzebę porządkowania i oswajana tego czym się otacza. Przestrzeń i przedmioty są ważnym elementem naszego życia, zmniejszają uczucie niepokoju i wpływają na rytm naszych codziennych zadań. Jak ważne jest żeby rzeczy były na swoim miejscu. Przypomnij sobie jak czujesz się kiedy ktoś z domowników odłoży Twój ulubiony kubek nie na swoje miejsce. ..\nPorządek daje spokój.\nMyślę „jestem u Siebie”\nDostaję sygnał „wszystko jest dobrze”\n18/04/2020 z 19:50\nU mnie zdecydowanie sprawdza się nr 1 i 2. Artykuł w punkt!\n16/04/2020 z 13:37\nBardzo przydatne wskazowki, ja jeszcze bym dodala rutyne i rytualy codzienne, Wazne zeby miec jakis schemat dnia i cos czego mozna sie trzymac. To pomaga gdy codziennie ma sie ustalone czynnosci m.in dbania o siebie. Co do wychodzenia z domu to mieszkam we Wloszech i tu naprawde jest to restrykcyjnie przestrzegane, ale nawet jesli nie mozna wyjsc to warto wyjsc na balkon wystawic twarz do slonca i poodychac swiezym powietrzem.\nDokładnie tak 🙂 Wszystkiego dobrego i dzięki za komentarz 🙂\n12/04/2020 z 18:30\nPrawie codziennie robię jakieś ćwiczenia, drobne spacery i oczywiście pracuję – wszystko wedle Pani rad 🙂 Dziękuję 🙂\n09/04/2020 z 17:30\nŚwietne podpowiedzi. Nie wyobrażam sobie izolacji bez ogródka. Ja jestem w tej komfortowej sytuacji, że mam dwa psy i park 100 metrów od domu 🙂\n09/04/2020 z 10:54\nTego właśnie mi było trzeba! Świetne porady, żeby nie zwariować. Najbardziej doceniam punkt: odpuść sobie. Caly czas bylismy zaganiani, teraz mamy chwile zeby zwolnić. Damy radę!\n10/04/2020 z 12:04\nKarolina Łucja Kozioł powiedział:\n07/04/2020 z 13:13\nOj, oj, do łamania prawa koleżanka namawia 😉\n07/04/2020 z 22:24\nKtórego 😉 ?


| Anna Gorczyca | Agata Kulczycka |\nZwykli ludzie wyręczają państwo. Właściciel prywatnego biurowca zamienił go w hostel dla 600 uchodźców z Ukrainy\nPrzedsiębiorca z Leska zamienił swój biurowiec na hostel dla uchodźców z Ukrainy. Codziennie kilkadziesiąt osób znajduje tu bezpieczne schronienie. To kolejne miejsce stworzone przez zwykłych ludzi, którzy wyręczają w obowiązkach państwo i samorządy.\nBiegły ustalił, co było przyczyną śmierci 31-letniej Dominiki G. Kobieta zmarła dwa dni po porodzie\n31-letnia Dominika G. zmarła 15 grudnia ub. roku w Szpitalu Powiatowym w Nisku. Dwa dni wcześniej, po długim porodzie zakończonym cesarskim cięciem, urodziła zdrowego chłopca. Biegły z Zakładu Medycyny Sądowej w Lublinie podał przyczynę jej śmierci.\nNowy Styl solidarny z Ukrainą. Firma wycofuje się z rynku rosyjskiego\nWywodząca się z Krosna firma Nowy Styl zapowiedziała, że na znak solidarności z Ukraińcami wycofuje się z rynku rosyjskiego. Utworzony został także fundusz pomocy ukraińskim pracownikom.\nRzeszów. Wpłynęła petycja o usunięcie pomnika Wdzięczności Armii Radzieckiej\nRzeszowscy radni będą musieli zająć się sprawą pomnika Wdzięczności Armii Radzieckiej. Do biura rady miejskiej wpłynęła petycja w sprawie usunięcia tego monumentu.\nSytuacja na przejściach granicznych z Ukrainą. Rano nie było kolejek pieszych. Samochody czekały po kilka godzin\nSytuacja na przejściach granicznych zmienia się z godziny na godzinę. We wtorek wieczorem w Korczowej, wg danych podawanych przez stronę ukraińską, na odprawę czekało 1,4 tys. osób. W środę rano odprawy odbywały się na bieżąco.\nMedyka. Płaczący malec z filmu, który obiegł świat, nie szedł do granicy sam. Pogranicznicy sprawdzili: "To 4-letni Walerij"\nW sieci krąży rozdzierający serce filmik przedstawiający małego zapłakanego chłopczyka wędrującego samotnie w kierunku granicy. Według towarzyszących mu często opisów dziecko miało samo przekroczyć granicę w Medyce. Strażnicy graniczni sprawdzili: -...\nLudzie z całego świata wynajmują mieszkania na Ukrainie. Płacą za wynajem, choć tam nie jadą\nZnalazłam mieszkanie w Kijowie. Mam zamiar je wynająć na weekend za pośrednictwem portalu Airbnb. Nie pojadę, ale tak pomogę jego właścicielowi. Tak robi tysiące ludzi na całym świecie\nStalowa Wola. 14-latek zabił 20-centymetrowym nożem. Grozi mu za to poprawczak\nW niedzielę około godziny 20 w pobliżu przystanku autobusowego przy Alejach Jana Pawła II w Stalowej Woli 14-letni chłopiec ugodził nożem 35-letniego mężczyznę. Mężczyzna zmarł.\nPomnik Wdzięczności Armii Czerwonej stoi w centrum Rzeszowa. IPN chce dokończenia dekomunizacji\nW mediach społecznościowych pojawiły się wpisy, żeby w geście solidarności zlikwidować pomnik Wdzięczności Armii Czerwonej w Rzeszowie. Ukraińcy mówią: To zbędny gest.\nWizz Air wspiera ukraińskich uchodźców. Przewoźnik zaoferował 100 tys. bezpłatnych miejsc w swoich samolotach\nZero euro - tyle będą kosztować bilety taniej linii lotniczej Wizz Air dla uchodźców ukraińskich, którzy będą wylatywać w marcu z krajów sąsiadujących z Ukrainą, czyli z Polski, Słowacji, Węgier i Rumunii. Z Jasionki Ukraińcy będą mogli polecieć do...\nMilion uchodźców po 11 dniach wojny na Ukrainie\nW niedzielę wieczorem liczba uchodźców z Ukrainy przekroczy milion. Wśród nich są Ukraińcy i przedstawiciele ponad 100 innych narodowości.\nSekretarz stanu USA Antony Blinken: USA przeznaczy 2,7 mld dolarów na pomoc Ukrainie. Polska pokazała hojność i przywództwo\n- USA przeznaczą 2,7 mld dolarów na pomoc Ukrainie. Będą to pieniądze m.in. na pomoc uchodźcom - zapowiedział w Rzeszowie sekretarz stanu USA Antony Blinken. Podkreślił, że siły NATO będą bronić każdej piędzi terytorium NATO. - W chwili kryzysu...\nKobiety jadą na wojnę. Ana przywiozła córki do Polski i wraca na Ukrainę. "Pójdę z mężem do obrony terytorialnej"\nAna ma zmęczoną twarz, włosy byle jak ściągnięte gumką. Przewiozła przez granicę córki i wraca na Ukrainę. Jarosław był kierownikiem w polskiej firmie w Żarach. - Szef nie chciał mnie puścić. Mówił, żebym ściągnął rodzinę do Polski i nie wracał na...\nKorczowa. 1,5 tysiąca łóżek w jednej hali. Kiedyś były tu sklepy, teraz śpią Tadżycy, Uzbecy i inni uchodźcy [ZDJĘCIA]\nUl. Żytomierską w Hali Kijowskiej zajęli Uzbecy, na ulicy Konstantynowskiej gromadzą się Tadżycy. Są też studenci z Emiratów Arabskich i Jordanii. Czekają na samoloty do siebie. Pośród tysiąca łóżek dzieci próbują się bawić.\nCiężarne kobiety uciekały przed wojną. Dzieci urodziły się w przemyskim szpitalu\nW przemyskim szpitalu urodziło się troje ukraińskich dzieci. Tu również chirurdzy uratowali nogę i życie Ukraińcowi, któremu ledwo udało się przejść granicę. Do Klinicznego Szpitala Wojewódzkiego nr 1 trafiła na konsultacje mama z czterodniowym...\nPolacy "odwiedzają" restauracje w Rosji: "Putin popsuł nam apetyt". Internet znalazł sposób na rosyjską cenzurę\nW Rosji informacje o wojnie na Ukrainie, o śmierci ukraińskich cywili nie docierają do wszystkich mieszkańców. Nie działa Twitter ani Instagram. Internauci znaleźli sposób, żeby Rosjanie dowiedzieli się, jak naprawdę wygląda sytuacja na Ukrainie....\nPodkarpacie. Prawie 200 tys. uchodźców z Ukrainy. Największy ruch na przejściu granicznym w Medyce\nPonad 187 tys. osób wjechało i weszło do Polski z Ukrainy przez przejścia graniczne na Podkarpaciu.\nObcokrajowcom trudno wydostać się z Ukrainy. W sieci krąży filmik, na którym widać, jak są źle traktowani\nZ Ukrainy uciekają przed wojną nie tylko Ukraińcy. Ucieka również bardzo wielu obywateli innych krajów, którzy tam przebywali. Ci, którym się to udało, opowiadają o złym traktowaniu ich przez ukraińskie służby. W sieci krąży filmik, na którym...\n11-letni Andriy, 10-letnia Olena chorują na białaczkę, leczenie przerwała wojna. Są już w Klinice Onkohematologii w Rzeszowie\nDzieci chorują na białaczkę. Ich leczenie przerwała wojna. Dzięki pomocy polskich organizacji Andriy i Olena trafili do Kliniki Onkohematologii Dziecięcej w KSW nr 2.\nCovid Detector, urządzenie firmy ML System, ma służyć szybkiemu wykrywaniu zakażenia koronawirusem. Dzięki nowemu rozporządzeniu Rady Ministrów może być już używane do badań przesiewowych. To pierwszy krok do tego, żeby wyniki badań wykonanych przez...\nTysiące ludzi na przejściu granicznym w Medyce. Idą całe rodziny. Czekają na nich auta z całej Polski i z Europy [ZDJĘCIA]\nDrugi dzień wojny Rosji z Ukrainą. Na przejściu granicznym w Medyce nieprzerwany strumień ludzi płynie od granicy. Idą całe rodziny, z dziećmi w wózkach, na rękach. W walizkach, torbach niosą dobytek, który może będzie musiał im wystarczyć na...\nPakowali się w pośpiechu, za oknem wystrzały. Pociąg z Odessy dotarł do Przemyśla po 18 godzinach [ZDJĘCIA]\nJedni wsiedli w Odessie, inni już w drodze: we Lwowie czy samym Kijowie. Przyjechali do Przemyśla całymi rodzinami. Od maleńkich dzieci w wózkach po starsze kobiety. Byleby tylko być jak najdalej od wojny. Dopiero w Przemyślu poczuli się bezpiecznie.\nUkraińcy na dworcu w Przemyślu. Dramat rozdzielonych rodzin: tam został mąż, syn, rodzice\nDecyzję o wyjeździe podjęła w kilka minut. Kolejne 10 minut zajęło Ewelinie spakowanie bagaży dla siebie i dwójki dzieci. Amina i Alina nawet nie zdążyły rozpakować walizek, z którymi przyjechały na ferie do domu, rodzice kazali im wracać do Polski....\nPodkarpacie z pomocą dla Ukraińców. Zbiórka darów, infolinia, pomoc uczniom, słowa wsparcia\nW Rzeszowie powstanie infolinia i punkty pomocy w rejonie dworca PKP. Będzie też zbiórka darów. Tarnobrzeg chce pomóc ukraińskiej młodzieży uczącej się w tamtejszych szkołach.\nPociągi z uchodźcami przyjadą do Przemyśla. Na Podkarpaciu nie będzie ośrodków dla uchodźców, tylko punkty recepcyjne\nJeden z pierwszych punktów recepcyjnych powstaje na dworcu kolejowym w Przemyślu. Spodziewany jest przyjazd uchodźców pociągami z Kijowa.\nDymitr przekroczył granicę z żoną i niemowlakiem: "Uciekamy przed wojną". Mieszkańcy Lwowa w kolejkach po benzynę i gotówkę\nPierwszy dzień wojny na Ukrainie. Mieszkańcy Lwowa stoją w kolejkach po benzynę i po gotówkę do bankomatów. W Medyce pojawili się ludzie, którzy mówią, że uciekają przed wojną. Dymitr ma 30 lat, jego żona 28, a dziecko pięć miesięcy. Mieszkali w...\nWojna na Ukrainie. Amerykańscy żołnierze przenieśli się bliżej polsko-ukraińskiej granicy, na przejściach na razie spokojnie\nNa Ukrainie już toczy się wojna. Na granicy z Polską na razie jest spokojnie, ale Amerykanie zakładają bazę wojskową bliżej polsko-ukraińskiej granicy - w gminie Bircza.\nRzeszów. Posłowie chcą dymisji Zbigniewa Ziobry po zabójstwie psycholożki w zakładzie karnym. "Ma Pan resztki honoru?"\nPo tragicznej śmierci 39-letniej funkcjonariuszki z Zakładu Karnego w Rzeszowie posłowie chcą powołać specjalną komisję śledczą. Chcą wyjaśnienia okoliczności zdarzenia. Joanna Frydrych (KO) pyta ministra sprawiedliwości o dymisję: "Panie Ziobro, ma...\n| Anna Gorczyca | Patryk Ogorzałek |\nLeżajsk. Chasydzi przylecieli świętować jorcait, rocznicę śmierci cadyka Elimelecha. Nie odstraszył ich konflikt na Ukrainie [ZDJĘCIA]\nOkoło tysiąca Żydów z całego świata modliło się we wtorek przy grobie cadyka Elimelecha. Kolejne grupy będą się modlić do piątku. W ubiegłym roku z powodu pandemii na podróż do Leżajska zdecydowało się niewielu chasydów, w tym roku nie odstraszyło...\nZagraniczni dyplomaci i biznesmeni z Ukrainy nocują na Podkarpaciu. Amerykanie w Przemyślu, Koreańczycy w Bolestraszycach\nAmerykańscy dyplomaci, którzy przebywają we Lwowie, mają nocować w Polsce i wracać w ciągu dnia do Lwowa. Spora grupa Amerykanów już przebywa w hotelu Gloria w Przemyślu. Hotel Villa w Bolestraszycach na tymczasowe miejsce pobytu wybrali...\nNie żyje psycholożka zaatakowana przez aresztanta w Zakładzie Karnym w Rzeszowie. Osierociła dwoje dzieci\nKobieta pracowała z Zakładzie Karnym w Rzeszowie jako psycholog. Mężczyzna osadzony w areszcie tymczasowym zadał jej kilka ciosów nożyczkami w szyję. Psycholożka nie przeżyła.\nAtak w Zakładzie Karnym w Rzeszowie. Aresztant rzucił się na psycholożkę. Kobieta walczy o życie\nDo ataku doszło we wtorek w rzeszowskim zakładzie karnym na Załężu. Mężczyzna zadał pani psycholog kilkanaście ciosów nożyczkami.\nStarosta jasielski z PiS chce zlikwidować 150-letnie liceum. Absolwent Jarosław Gowin też protestuje\n- Starosta jasielski Adam Pawluś (PiS) nie potrafi przyznać się do błędów. Przegrał pięć spraw w sprawie I LO, więc teraz rękami radnych chce tę szkołę zlikwidować - mówią jaślanie. Nie godzą się na to, zbierają podpisy pod protestem, organizują w...


Trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw nie wzmaga planów zwolnień i obniżek płac\nBEZROBOCIE Trudna sytuacja finansowa przedsiębiorstw nie wzmaga planów zwolnień i obniżek płac\nW połowie kwietnia 6 na 10 firm notuje spadek przychodów, a 11 proc. firm zgłasza, że brakuje im funduszy, by przetrwać nawet miesiąc. W najtrudniejszej sytuacji pozostają mikrofirmy. Jedocześnie co 4 firma ma trudności z regulowaniem zobowiązań, a co 3. z wyegzekwowaniem należności – wynika badania kondycji przedsiębiorstw, przeprowadzonego przez Polski Instytut Ekonomiczny i Polski Fundusz Rozwoju. Przy tak trudnej sytuacji finansowej, co trzecia firma planuje obniżki wynagrodzeń w związku z pandemią, a 14 proc. pracodawców planuje zwolnienia w związku z pandemią koronawirusa. Na oba te wskaźniki były wyższe odpowiednio po 14 punktów procentowych.\nAnalizując zmiany przychodów przedsiębiorstw w kwietniu br., można zaobserwować, że spadek przychodów zgłosiło 61 proc. firm, z czego w przypadku 43 proc. przedsiębiorstw mieliśmy do czynienia ze spadkiem większym niż 25 proc. Najbardziej ucierpiały firmy z sektora handlu, które doświadczyły spadku łącznej wartości sprzedaży o 53 proc. W dalszej kolejności uplasowały się firmy usługowe, spośród których 46 proc. zanotowało spadek przychodów oraz produkcyjne, gdzie podobne zjawisko wystąpiło w przypadku 34 proc. firm. Skutki pandemii są także odczuwalne w postaci malejącego popytu. Spadek zamówień odnotowało 62 proc. firm. W przypadku 45 proc. przedsiębiorstw spadek zamówień przekroczył 25 proc. Wyzwaniem stają się również narastające zatory płatnicze. Problemy w tym obszarze zgłasza 23 proc. firm. Prawie jedna trzecia badanych przedsiębiorstw (32 proc.) deklaruje, że nieopłacone w terminie należności stanowią od 25 do 50 proc. wszystkich należności przedsiębiorstwa. Z kolei egzekwowanie należności stanowi wyzwanie dla 36 proc. przedsiębiorstw, a 7 na 10 firm ocenia, że sytuacja pod tym względem pogorszyła się w porównaniu do lutego.\n– Polska gospodarka zaczyna odczuwać skutki wyhamowania aktywności na skutek rozwoju pandemii koronawirusa. Świadczą o tym zarówno spadki przychodów przedsiębiorstw, mniejsza liczba zamówień, jak i zauważalny spadek popytu na pracę. W marcu liczba nowych ofert pracy zamieszczonych w serwisach internetowych była niższa o 35 proc. wobec liczby z marca 2019 r. 47 proc. firm deklaruje, że będące w ich dyspozycji środki finansowe pozwolą im przetrwać maksymalnie kwartał. Z drugiej strony, 79 proc. przedsiębiorców twierdzi, że zamierza utrzymać dotychczasowy poziom zatrudnienia. Musimy jednak pamiętać, że szereg reperkusji będzie miał charakter długofalowy. Niemal ¼ firm ma problemy z regulowaniem zobowiązań wobec kontrahentów, a 36 proc. ma trudności w egzekwowaniu należności. Zatory płatnicze to jeden z wielu elementów, które mogą utrudnić bezbolesny powrót na ścieżkę wzrostu gospodarczego – mówi Piotr Arak, dyrektor Polskiego Instytutu Ekonomicznego.\nCzy pracownicy powinni się obawiać?\nW sytuacji kryzysu spowodowanego pandemią koronawirusa bardzo ważne jest monitorowanie sytuacji na rynku pracy oraz planów firm w zakresie polityki zatrudnienia. 13 proc. mikrofirm planuje zmniejszenie zatrudnienia, ale aż 80 proc. z nich nie ma takich planów, co jest sygnałem pokazującym, że w pierwszej połowie kwietnia zwalnianie pracowników mniej pożądanym elementem strategii firm w dobie kryzysu. Wyniki badań PIE i PFR wskazują, że także wśród małych, średnich i dużych firm plany dotyczące redukcji zatrudnienia nie są podstawowym sposobem przetrwania trudnych czasów. W przypadku małych firm zmniejszenie zatrudnienia planuje 18 proc., odmienne plany ma 73 proc. Jeżeli chodzi o średnie przedsiębiorstwa, to redukcję etatów deklaruje 11 proc., a 85 proc. jej nie planuje. Spośród dużych firm, zmniejszenie zatrudnienia planuje 16 proc., zaś 74 proc. nie planuje zmian w wielkości zatrudnienia. Najbardziej narażeni są pracownicy sektora handlu, w którym zwolnienie od 10 do 25 proc. załogi deklaruje 38% proc. firm oraz sektora produkcji, w którym 35 proc. przedsiębiorstw planuje redukcję zatrudnienia o od 25 do 50 proc.\nPierwsze dane z rynku pracy, obejmujące już okres zamrożenia części gospodarki, uwidoczniły tendencję do redukcji zatrudnienia w firmach. Nie są to zjawiska jeszcze najbardziej pesymistyczne i porównywalne z tym co występuje między innymi w USA, ale widać, że część przedsiębiorstw chcąc przetrać stawia na zwolnienia. Warto jednak odnotować, że w naszych badaniach odsetek firm które planują takie kroki zmalał względem końca marca z poziomu 28 proc. do obecnych 14 proc. Może to oznaczać, że po pierwszym szoku i uderzeniu kryzysu sytuacja zatrudnieniowa ulegnie uspokojeniu – podkreśla Andrzej Kubisiak, zastępca dyrektora w Polskim Instytucie Ekonomicznym.\nNawet jednak ci pracownicy, którzy utrzymają stanowiska, mogą doświadczyć obniżki wynagrodzeń. Cięcia płac planuje bowiem 36 proc. dużych firm, 37 proc. średnich, 35 proc. małych i 25 proc. mikrofirm. Utrzymanie dotychczasowego poziomu wynagrodzeń deklaruje 59 proc. mikrofirm, 50 proc. firm małych, 51 proc. średnich i 44 proc. dużych. Plany w tym zakresie różnicują przedsiębiorstwa w zależności od sektora działalności w znacznie mniejszym stopniu, aniżeli statystyki dotyczące spadku przychodów oraz zwolnień. Utrzymanie wynagrodzeń na obecnym poziomie zgłasza 51 proc. firm z sektora handlu, 56 proc. przedsiębiorstw produkcyjnych oraz 52 proc. firm usługowych. Z kolei obniżkę płac planuje 32 proc. firm handlowych, 30 proc. produkcyjnych oraz 33 proc. przedsiębiorstw z sektora usług.\nBadanie na zlecenie Polskiego Instytutu Ekonomicznego oraz Polskiego Funduszu Rozwoju przeprowadzone przez IBRiS w dniach 15-17 kwietnia 2020 r. wśród właścicieli firm lub osób decyzyjnych w przedsiębiorstwach na temat ich sytuacji i planów po nastaniu w Polsce epidemii koronawirusa. Badanie przeprowadzono za pomocą wspomaganych komputerowo wywiadów telefonicznych (CATI) na próbie losowo-kwotowej obejmującej 400 firm, w 4 kategoriach wielkości i 3 sektorach branżowych. Na podstawie tej próby możemy przeprowadzić wnioskowanie o populacji polskich przedsiębiorstw przy poziomie ufności 0,95, a błąd szacunku wskaźników struktury wyniesie 5 proc.\nPoprzedni artykułJak w czasie COVID-19 działają firmy na rynku biurowym\nNastępny artykułTesty na koronawirusa dostępne przy Westfield Arkadia w Warszawie


Motoryzacja inne, strona 39 - Ogłoszenia Warszawa\nMotoryzacja inne Warszawa, strona 39\nWYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW Białystok REZERWACJE INTERNETOWE 03.09.2015\nAUTOWYNAJEM WYNAJEM WYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW ECAR Białystok 03.09.2015\nŁap okazję na olej przekładniowy, oleje mobil 0w40 i 10w40 w Motochemii 02.09.2015\nInternetowy sklep Motochemia zaprasza do grona swych klientów wszystkich użytkowników samochodów, którzy pragną utrzymywać swe pojazdy w nienagannym stanie. Oferujemy niezwykle rozbudowaną gamę różnoro...\nNowy Peugot 301 na wynajem 01.09.2015\nNowy Peugot 301 na wynajem . Atrakcynjne wyposażenie auta , ubezpieczenie w cenie najmu. Niskie koszty wynajmu. 99- 129 pln netto/doba 1 999 pln netto/miesiąc...\nWynajem Renault Traffic LONG New Model długość paki 2,9 metra 01.09.2015\nSieć wypożyczalni samochodów dostawczych KANGOOR wynajmie: Renault Traffic LONG New Model długość paki 2,9 metra Cena: 119 pln - weekend 159 pln - doba 2 699 pln - 24 miesiące 2 799 pln - 12 mi...\nUsługi transportowe – towary, autolawety 01.09.2015\nUsługi transportowe – towary, autolawety Firma Kangoor oferuje Usługi transportowe towarów 1,2 pln/km netto liczone w dwie strony pow.400 km Usługi transportowe laweta ...\nSkup aut dostawczych 01.09.2015\nOferujemy Państwu usługę odkupienia od Państwa samochodu półdostawczego lub dostawczego do 3,5 t. Interesują nas wszystkie marki o dowolnym wyposażeniu samochodu czy też liczbie miejsc. Auta z roczn...\nKupimy Zadłużone Spółki - Obrót udziałami w spółkach kapitałowych. Jesteśmy firmą działającą na rynku obrotu spółkami od wielu lat. Pomagamy wybrnąć z najbardziej skomplikowanych sytuacji finansowych. ...\nSprzedam Autokar Marki Autosan H9-21 po całkowitej odbudowie 30.08.2015\nSprzedam autokar marki Autosan H9-21 Piękny pojazd w idealnym stanie i ciągłej eksploatacji! Autosan jest po całkowitej odbudowie, którą przeprowadziliśmy pod koniec 2007 roku - nowoczesny przód i...\ntelefon: 600 447 880\nIwo-Ago Wypożyczalnia Przyczep Samochodowych i Lawet 29.08.2015\nWypożyczalnia Przyczep i Lawet IWO-AGO oferuje przyczepy samochodowe od jednoosiowych lekkich po dwuosiowe ciężkie , quad , motorowe , lawety. Ceny przyczep od 30 do 70 zł na dobę. A laweta 85 zł n...\nAUTOWYNAJEM WYNAJEM WYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW ECAR Białystok 21.08.2015\nWYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW Białystok REZERWACJE INTERNETOWE 21.08.2015\nJesteś kontaktową osobą ? Lubisz jeździć ? Potrzebujesz pracy? Sprawdź! 21.08.2015\nSzukamy osób do pracy w charakterze kierowcy prywatnego . System pracy zmianowy - 12/24 Wymagania : - opanowanie , wysoka kultura osobista , prezencja, - wiek od 21 lat ( warunek konieczny), -...\nZabezpieczenie i polerowanie lakieru - auto detailing w Diamentowe Auto 19.08.2015\nDiamentowe Auto to profesjonalne studio pielęgnacji i kosmetyki samochodów zapewniające najwyższy standard w zabezpieczaniu i ochronie lakieru samochodowego i różnego rodzaju tapicerek. W ofercie firmy...\nBlacharstwo, lakiernictwo, mechanika pojazdowa! Konkurencyjnie! 19.08.2015\nAutomark S.A jest firmą motoryzacyjną obecna na rynku od 1992 roku. Świadczymy kompleksowe usługi serwisowe w zakresie: kompleksowy serwis pojazdów osobowych i dostawczych do 3,5 t, naprawy blac...\nMotorki Spalinowe DirtBike 50cm Kurier cała Polska 18.08.2015\nCross Mini Bike Koła 10cali - Model 2015 - + Sportowy filtr powietrzny + Wydech sportowy Dane techniczne: Model: DB-M002 Motor: 1-cylinder, 2-skokowy Chłodzenie: chłodzony powie...\nnawigacja dla ciężarówki łódzkie 17.08.2015\nErmid Electronics związany jest z sektorem motoryzacyjnym. W asortymencie znajdą Państwo urządzenia elektroniczne do samochodów, m. in. nawigacje, czujniki ciśnienia opon, power banki. Prowadzimy spr...\ntelefon: 733 846 740\nWYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW BIAŁYSTOK ECAR 12.08.2015\nWypożyczalnia samochodów ECAR Białystok dostosowuje swoją ofertę do oczekiwań Klientów. Maksymalnie obniżyliśmy ceny za wynajem samochodów w celu zwiększenia satysfakcji naszych Klientów. Ceny za wynaj...\nAUTOWYNAJEM WYNAJEM WYPOŻYCZALNIA SAMOCHODÓW ECAR Białystok 12.08.2015


Mieszkanie na sprzedaż, Kraków, Krótka\n204 075 EUR\nProperty ID: APH-MS-12686\n925 000 PLN 204 075 EUR\nCena 925 000 PLN\nCena/m2 15 948 zł/m²\nCzynsz administracyjny 330 PLN\nOpłaty w czynszu CO, monitoring, ochrona, wywóz śmieci\nDO SPRZEDAŻY 3 POKOJOWY APARTAMENT W REZYDENCJI POD ZŁOTYM GLOBEM TUŻ PRZY RYNKU GŁÓWNYM SKŁADAJĄCY SIĘ Z:\nMieszkanie w pełni umeblowane i wyposażone w wysokim standardzie pod okiem architekta wnętrz z dbałością o każdy szczegół wykończenia. Salon jasny i przestronny połączony z kuchnią. Narożna sofa, stolik kawowy, szafki, TV. Kuchnia w pełni wyposażona w sprzęt AGD( lodówka z zamrażarką, zmywarka, płyta grzewcza, piekarnik). Stół jadalniany z krzesłami. W jednej z sypialni podwójne łóżko oraz pojemna szafa. W drugiej szafa i możliwość aranżacji wg własnego projektu. Nowoczesna łazienka z kabiną prysznicową. Przestronny przedpokój z wbudowanymi szafami. Mieszkanie funkcjonalnie zaprojektowane z wykorzystaniem przestrzeni.\nPod Złoty Globem zastosowano najnowsze rozwiązania technologiczne:\n„Inteligentne” instalacje elektryczne połączone w systemie BMS, kontrola dostępu sterowana systemem BMS oraz monitoring, cichobieżna winda, solary słoneczne – zgodnie z Europejskim trendem oszczędności energetycznych, własna stacja uzdatniania wody, Nowoczesny system klimatyzacji „DAIKIN”, stacja pogodowa, integralną częścią budynku jest profesjonalne Centrum SPA, granit, marmur, mosiądz połączony ze szkłem hartowanym oraz kamienie szlachetne to główne materiały zastosowane w budynku, 2 recepcje obsługiwane 24h / dobę.\nPołożona zaledwie parę minut od Rynku Głównego gdzie tętni życie Krakowa. Blisko ale jednocześnie ulica bardzo cicha, zielona i spokojna. Blisko Plac Targowy. Wkoło sklepy, punkty usługowe i banku. Komunikacja miejska kilka minut id inwestycji.\n925 000 zł + 8 % VAT\n143 400 EUR\nKraków , Św. Tomasza\n187 525 EUR\n242 675 EUR\nKraków , Bajeczna\nCena: 958 000 PLN\n211 350 EUR\n+48 795 795 492


Wszystko, czego potrzebujesz, masz w sobie - Fundacja Rozwiń Skrzydła\nwarsztat dobrej relacji z samym sobą\nWyobraź sobie, że zapisujesz się na górską wycieczkę. Na polanie spotykasz sześciu innych ludzi. Jest też przewodnik. Na jego znak ruszacie razem, jednak każdy idzie osobno. Rzadko rozmawiacie. Na tej wycieczce podstawą jest bowiem dialog ze sobą.\nPrzewodnik prowadzi drogą, którą – masz wrażenie – dobrze znasz. Wszystko już widziałeś. A jednak… jakby światło było inne. I jakieś zakręty, jaskinie, gdzie można zajrzeć, a można tylko popatrzeć bezpiecznie z daleka. Ty decydujesz.\nIdziesz za głosem.\nOdkrywasz nowe polany, doliny, przeskoki. Jest czas na zaczerpnięcie wody ze strumienia i wypoczynek pomiędzy.\nKiedy wracacie na polanę zadziwiasz się, że już. Rozglądasz się po towarzyszach podróży – są. Jednak jakby inni. Czujesz dobre zmęczenie. Dobry ból. Dobrą radość.\nPrzewodnik dziękuje za wspólną podróż. Mówi, że zaprasza za rok, dwa… To może być dobry pomysł.\nCzas: około 4 godziny (sobota, 15.00)\nPrzewodnik: Anna Malec\nZapisy: spotkania@rozwinskrzydla.org (imię, nazwisko, telefon kontaktowy, tytuł warsztatu)\nZapisz się już teraz. Poinformujemy, jak zbierze się pozostałych sześciu podróżnych. Spokojnie, nie ma przypadków. To będzie właściwy czas.\nCo powiedzieli Ci, którzy już byli:\nDobry czas na zrobienie porządku w sobie samym, na odkrycie starego, nowego, obecnego siebie. Czas oczyszczenia, dający światło na dalszą podróż, w zmroku i mgle, które nas otaczają każdego dnia. Dobry czas dla siebie.\nWarsztat przenosi w czasie. Pozwala zobaczyć trudy i zwycięstwa przeszłości, szanse na przyszłość i moc, która tkwi w „teraz”. Ważne. Dziękuję.\nSpotkanie owocne, trudne, dobre (…).\n„Oczyszczenie” – tym jednym słowem mogłabym opisać efekt warsztatu. Dużo emocji, dużo trudu, dużo przemyśleń. Jeśli potrzebujesz „powycierać kurze” w swoim życiu – przyjdź, to się wydarzy, jeśli na to pozwolisz. Nie jest łatwo – ale warto! Polecam.\nMEGA INTENSYWNY URLOP. Można wiele przepracować. Można wiele zobaczyć. Można ułożyć przeszłość, oddzielić się od niej i wytyczyć kurs na przyszłość. Pokochać siebie… Bardzo polecam.\nDziękuję za ten czas z samą sobą i dla samej siebie. Za przypatrzenie się sobie inaczej niż zawsze i poszukanie drogi spotkania z samą sobą, która mi wiele pokazała. Dobrze sobie przypomnieć oczywiste oczywistości ☺ Dziękuję za pokazanie, że mam w sobie dobro mimo trudności i ja te trudności przełamywać.


MŚ w Oberstdorfie. Michal Doleżal ogłosił skład Polaków - RMF 24\nNiedziela, 14 lutego (21:11)\nMichal Doleżal, trener polskich skoczków ogłosił, kto pojedzie na Mistrzostwa Świata w narciarstwie klasycznym, które odbędą się w Oberstdorfie. W Niemczech będzie nas reprezentowało sześciu zawodników.\nTrener polskich skoczków Michał Dolezal i jego asystent Grzegorz Sobczyk podczas serii próbnej przed konkursem indywidualnym zawodów PŚ w Zakopanem / Grzegorz Momot /PAP\nKamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Klemens Murańka i Jakub Wolny - to skład polskiej reprezentacji na Mistrzostwa Świata w narciarstwie klasycznym w Oberstdorfie. Informację przekazał trener biało-czerwonych Michal Doleżal.\nMichal Doleżal powołał skład reprezentacji Polski na najbliższe MŚ w narciarstwie klasycznym, które odbędą się w niemieckim Oberstdorfie w dniach 23.02-07.03.2021. Polskę reprezentować będą: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Klemens Murańka, Jakub Wolny — Skaczemy.PL (@SkaczemyPL) February 14, 2021\nMistrzostwa rozpoczną się w niemieckim Oberstdorfie 23 lutego i potrwają do 7 marca.\nTo nie koniec informacji\nWiemy też, kto pojedzie do najbliższe zawody Pucharu Świata w skokach narciarskich w rumuńskim Rasnovie.\nTrener Michal Doleżal zabiera ze sobą na kopejne zawody PŚ w rumuńskim Rasnovie Kamila Stocha, Dawida Kubackiego, Piotra Żyłę, Andrzeja Stękałę, Pawła Wąska, Klemensa Murańkę oraz Jakuba Wolnego. — Skaczemy.PL (@SkaczemyPL) February 14, 2021\nKamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Paweł Wąsek, Klemens Murańka oraz Jakub Wolny - to szczęśliwa siódemka, która będzie nas reprezentowała w kolejnych zawodach. Odbędą się one w piątek i sobotę 19-20 lutego.\nSprawdź, jak poszło Polakom w Zakopanem:\nPŚ w skokach: Andrzej Stękała z pierwszym w karierze podium\nPŚ w skokach: Granerud triumfuje. Podium bez Polaków\nNieudany konkurs Polaków w Zakopanem. Andrzej Stękała został zdyskwalifikowany\nW klasyfikacji Pucharu Świata Halvor Egner Granerud po niedzielbym zwycięstwie w Zakopanem umocnił się na pozycji lidera. Ma już 1542 pkt i o 525 pkt wyprzedza drugiego Niemca Markusa Eisenbichlera. Trzeci jest Stoch ze stratą 678 pkt.\nKlasyfikacja PŚ (po 21 zawodach)\n2. Markus Eisenbichler (Niemcy) 1017\n3. Kamil Stoch (Polska) 864\n4. Robert Johansson (Norwegia) 750\n5. Anze Lanisek (Słowenia) 749\n6. Dawid Kubacki (Polska) 708\n7. Piotr Żyła (Polska) 698\n8. Marius Lindvik (Norwegia) 592\n9. Ryoyu Kobayashi (Japonia) 559\n10. Karl Geiger (Niemcy) 506\n14. Andrzej Stękała (Polska) 435\n26. Jakub Wolny (Polska) 134\n29. Klemens Murańka (Polska) 124\n37. Aleksander Zniszczoł (Polska) 81\n69. Stefan Hula (Polska) 2\n71. Tomasz Pilch (Polska) 1\n1. Norwegia 4729 pkt\n2. Polska 4126\n3. Niemcy 3204\n4. Austria 2724\n5. Słowenia 2321\n6. Japonia 2112


Okruchy: sierpnia 2010\nNie było na ten temat żadnego plebiscytu czy głosowania przez aklamację, a jednak lato dobiegło końca i to w najmniej elegancki ze znanych sposobów. Mimo iż opad ciągły jest na zewnątrz, w domu zimna wilgoć wchodzi nawet pod rękawy polaru i nadzieje na wyschnięcie jakiejkolwiek partii prania są marne. Suszarka na krześle suszy właśnie galowe rajstopy Skakanki, z których różowa siła odplamiania nie zmyła śladów plakatówki, i nie wiem, czy szlag trafi najpierw suszarkę, czy mnie.\nA przecież przeciwności losu, nie mówiąc już o pogodzie, wypadałoby znosić z jakąś szlachetną rezygnacją. Wkładam więc kolejną parę skarpet i myślę, jak my to przetrwamy i w duchu listy ślę do elektrociepłowni, by sezon grzewczy zakończony w czerwcu na nowo już rozpoczęli.\nGdy ja tak z nosem w tłumaczeniu i kubku gorącego rooibosa, boski Andy kupuje dziecku pepegi na w-f. Tym razem to on zbierze cięgi od ekspedientki i zapłaci kto wie ile za obuwie made in china. Potem dzieci zrobią mu kocówę, jak mi wczoraj, by nie zdążył się rozpłakać. A kocy u nas na szczęście pod dostatkiem.\nAutor: Okruchy o 19:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npanienka z okienka albo casting na jędzę\nPięć bloków w różnych formatach potrzebne jeszcze było i kredki bambino oraz akwarelki. Może jeszcze niełamiące się BIC-ki, kredki ołówkowe znaczy. Zamiast pójść do sklepikarza na ruchliwym skrzyżowaniu, biorę dzieci do sklepu wielkopowierzchniowego. I to jest dzisiejszy mój błąd numer jeden.\nZapowiadam wizytę jedynie w dziale "papier" i "odzież", i tak też czynimy. Dodam, że na nic więcej nie byłoby już siły. Znalezienie kredek bambino, schowanych pod obrazkami z najkoszmarniejszych kreskówek (dziś nawet Kubuś Puchatek wydaje mi się koszmarny), zajmuje nam godzinę i dwadzieścia minut. Znaczy generalnie jakieś są, ale te z dużym napisem Disney kosztują 30 zł. Blok mały techniczny - 4 złote. O reszcie nie wspomnę, a należy pamiętać, że nie jestem sknerą.\nWięc jesteśmy w realu. Momentami myślę, że koszmarnym śnie, których ostatnio do wyboru do koloru (ostatnio na przykład Yola z piłą elektryczną - może po seansie Book of Eli - Yolu, pozdrawiam i wybacz!). Ale nie, niech czytelnicy dobrze zapamiętają markę niemieckiego krwiopijcy, który z rodzica zedrze ostatnie slipy.\nIdę następnie odebrać bon za wydanie bajońskiej sumy na kredki i bloki, i mówię pani w okienku, że już zapłaciłam za bony w wywindowanych marżach na kredki. Tak to jest jak się wszystko zostawia na ostatnią chwilę - marszczy się z wyższością pani w okienku o wyglądzie utlenionego wyżła - ja wszystko kupiłam w czerwcu. W okienkach zawsze widać baby jagi, innych nie zatrudniają. Proszę o nazwisko, wychodzę i ogłaszam dzieciom, że teraz będę płakać.\nAutor: Okruchy o 17:00 3 komentarze: Linki do tego posta\nPrzecież nie mieliśmy pojęcia, że wrzesień zacznie się jeszcze w sierpniu chłodnymi wieczorami i zmrokiem - jak gdybyśmy nie potrafili korzystać z wiedzy gromadzonej od lat. Więc jesteśmy z jednej strony kompletnie zaskoczeni i zbici z tropu, z drugiej zaś - przecież przygotowani. Mamy bowiem lampę. Co prawda przez jakiś kompletny zbieg okoliczności nabytą, bo kupowaliśmy ją od ośmiu lat i przeciwwskazania finansowe nakładały się na wiek dzieci, grożący kalectwem lampy bądź potomstwa. A tu w jedno popołudnie podjęliśmy decyzję - i jest jak znalazł.\nMontaż nie był łatwy. Boski Andy musiał nawet po raz pierwszy w życiu ubrać na siebie gumowe rękawice, dokładnie takie, jakie nosiła Hiacynta Bucket w Co ludzie powiedzą - w bijącym po oczach kanarkowym kolorze. Żarówki halogenu, którą trzeba było samodzielnie poskładać z części, nie można bowiem dotknąć palcami. Ja, jako abnegat instrukcji, pewnie bym to zrobiła i halogen świeciłby krzywo lub wcale. Boski Andy dołączył jednak do galerii migawek z prac domowych w kolejnej twarzowej odsłonie, trochę jak udomowiona drag queen. Tym, co nie czytali mnie archiwalnie przypomnę, że podczas wiercenia sufitu pod lampę sufitową z rok temu, miał na sobie twarzowe okulary do pływania - i nie zdjął ich również wówczas, gdy do dzieci przyszedł pediatra.\nZobaczymy, w co uda się przebrać przy następnej lampie.\nW zakonie, ponieważ obowiązywało milczenie, w pewnych godzinach nawet ścisłe, gdy człowiekowi akurat przypomniało się coś ważnego czy śmiesznego, miał obowiązek donieść to do czasu czterdziestominutowej rekreacji, po obiedzie lub wieczorem. Można było, mając za pazuchą kartkę i maleńki ołówek, zapisać sobie, a następnie, gdyby pamięć zawiodła, zerknąć.\nPodobnie z pisaniem teraz. Dni mijają i wiele ich godzin układa się we frazy, których zapisać się od razu nie da, bo dajmy na to akurat zakupy, czy gary, czy stan wyjątkowy. Potem te frazy lądują na ogromnym śmietnisku niezapisanych słów, słów utraconych na zawsze i bezpowrotnie. Zawsze można założyć, że nie były ważne, ale jeśli nikt ich nie czytał, przecież nie wiadomo.\nWięc dla porządku pisania tych ostatnich dni: gość z UK w jednym kawałku dotarł do domu w czwartek nad ranem, a wsiadłszy na dobę po operacji do samolotu, wykazał się nadludzką siłą fizyczną oraz hartem ducha. Sobota dzisiejsza rozwinęła się w kierunku kupna lampy, która ma podnieść w naszym domu czytelnictwo, sprzątania oraz wizyty u teściów, i jestem bardzo zmęczona, jeszcze bardziej na myśl, że nie udało się nicnierobić. Spod lampy podnoszącej czytelnictwo to piszę.\nPo tylu weekendach tułaczki, nareszcie leniwa sobota w domu. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak wielką radość sprawił mi deszcz i niska temperatura, ogłaszające całkowity zakaz wychodzenia z domu bez ważnego powodu. Przechadzam się więc w turbanie z ręcznika, ciesząc się, że ślady porządków i remanentów jeszcze wyglądają zza szyb kredensów i szaf bibliotecznych, i nic niespodzianie nie spada na głowę, nawet ściany mają jakiś przyjazny kolor i nie przeszkadza suszarka na pranie w centrum naszego salonu wielkości szatni klubu trzecioligowego. Cały dom wypełnia muzyka Markomanii i głos Niedźwieckiego, któremu nigdy nigdzie się nie spieszy. Dzieci układają mozaiki, boski Andy wraca z pomidorami i dopóki nie stwierdzimy, że musimy coś w trybie dokonanym dzisiaj ZROBIĆ - dzień będzie wolny jak wiatr za oknem.\nAutor: Okruchy o 11:50 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nszyderczy uśmiech budżetówki\nPani uchyla okienko szkolnej portierni i uśmiecha się: co, Pani się spodziewa, że już będzie plan lekcji? Albo godzina rozpoczęcia roku szkolnego? Fakt, nie przypuszczałam że to sprawa opatrzona pieczęcią tajemnicy państwowej i może gdyby nie podawano tych danych do publicznej wiadomości, Niemcy nie zaatakowaliby Polski przed pierwszowrześniowym apelem. Dzień przed niech Pani przyjdzie, powinno już być wiadomo.\nI tak to pracownik budżetu udziela mi pouczenia, iż instytucja zawsze będzie górą, od pierwszego oddechu mojego dziecka w jej murach. Że Instytucja ma gdzieś to, że jeśli się dziś nie umówię z uczennicą, która zamawia u mnie serię lekcji w przyszłym tygodniu, to nie zarobię i na ZUS zapłaci pensja Andy'ego.\nInstytucja patrzy z politowaniem na fakt, że rodzic ma obowiązek utrzymania dzieci, bo jeśli nie, to mu je odbiorą w majestacie prawa. Instytucja również wypina się na to, że - według najnowszych doniesień biegłych - syn mój powinien, poza przedszkolem, mieć sześć godzin intensywnej pracy: na basenie, z logopedą, pedagogiem specjalnym i fizjoterapeutą. Instytucja śmieje się z faktu, że na to wszystko też trzeba będzie zarobić samemu, ponieważ czuwający nad nami NFZ obciął fundusze i starcza jedynie dla dzieci z ciężką niepełnosprawnością, a gdy Grzybek pójdzie ze wszystkimi swoimi deficytami za dwa lata do Instytucji, to Instytucja nie udzieli mu promocji do następnej klasy, bo nikt nie będzie uczył go pisać po lekcjach.\nLudzie, łączcie się ponad instytucjami.\nAutor: Okruchy o 15:14 3 komentarze: Linki do tego posta\nGość z Pakistanu, przebywszy zabieg operacyjny jako klient, nie pacjent, wrocławskiej kliniki, leży w pokoju obok. Poszukujących sensacji informuję, iż operacja nie była skutkiem podanej obiadokolacji w ramach kuchni w stylu fusion, ani też zamachu terrorystycznego ze strony słuchaczy Radia Maryja. Okazuje się bowiem, że NFZ bywa tańszy od Health Care Service, jedynie u nas z językiem angielskim bywa różnie, a lekarz - to nadal nieuchwytna kometa przelatująca nad chorym. Dobrze, że jest ogon pielęgniarek, które poinformują o tym i owym, oraz wręczą fakturę VAT oraz wizytówkę nieuchwytnej komety, jakby co. Domyślam się, że numer telefonu podany tamże działa jak mój domowy - tylko na papierze i z równym powodzeniem można się dodzwonić do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.\nNasz blok za to awansował znowu do internacjonalnego meeting place, ze swoją zawieszoną pod sufitem spłuczką w toalecie - jak w prawdziwym skansenie PRL. Gość, który Pakistan odwiedzał lotem z UK, uspakaja mnie, że tam widział podobne. Jaki ten świat jest mały.\nNie mogąc zabłysnąć polskim schabowym, gotuję dania lekkie i tłumaczę ulotki lekarstw, w których informacje na wszelki wypadek podano tylko po polsku. Ale jaka tam ze mnie siostra oddziałowa.\nAutor: Okruchy o 18:33 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nNie wiem, czy nie powinnam do obiadu dodać stroju ludowego. Nie wiem, czy o naszym gościu można napisać "Pakistańczyk", gdyż to obywatel Wielkiej Brytanii. Z pewnością żyjemy w kraju multikulturalnej nędzy, i gdy odwiedza nas przedstawiciel zakorzeniony w tak odmiennej strefie czasowej, a do tego, powiedzmy sobie szczerze, muzułmanin, tworzy się klimat pewnej sensacji. Tyle już razy miałam do ściany przybić mapę świata, żeby jego środek przestał wypadać we Wrocławiu, a lepiej jeszcze - w Warszawie, gdzie problemy z polskością są mniejsze niż tu, gdzie mamy poniemieckie muzea, uczelnie i szpitale - i nie udało się. Po ostatnich remanentach, za radą Ali McB, zafoliowałam sobie ręcznie mapę Europy i UK, i teraz zdobią drzwi home office, z elegancką ramką z bristolu. Tak, wchodząc i wychodząc mijam nasz stary kontynent, ze wszystkimi powodami do chluby z postępu cywilizacyjnego, z całą nadętą filozofią Greków i Rzymian, którą ulubiony mój Emmanuel Levinas nazwał przecież filozofią wojny, nie dialogu. I gdy tak przechodzę obok powieszonej Europy, środek nadal wypada koło Warszawy, powiedzmy gdzieś w Pruszkowie czy Markach - na pierwszy rzut oka widać. I myślę, jak się mieści w głowie tylu Polakom, że Jezus był Żydem i jadał rękami, a co gorsza, Jego Matka - również. Podejrzewam, że uważają to za dziejową plotkę, gdyż wszyscy wiedzą, że naprawdę w ich żyłach płynęła czysta sarmacka krew, a święty Józef miał zakład stolarski na Woli.\nJemy leczo z cukinii i między jednym a drugim kęsem pytam, jak tam relacje z Hindusami. Bardzo dobre, gdy się z nimi rośnie w jednej dzielnicy podlondyńskiego miasta.\nLubię te momenty, gdy środek świata wypada tam, gdzie stoi drugi człowiek, z całą swoją, jakże metafizyczną, odmiennością.\nAutor: Okruchy o 23:17 5 komentarzy: Linki do tego posta\nPowinnam się martwić, bo nie rozumiem czarnych komedii i nie jestem post-modern, oraz przytyłam cztery kilo w stosunku do wagi z lepszych czasów, choćby zeszłego roku. Ale martwię się tylko trochę.\nDziś odjeżdżają goście z Pomorza, krainy obrosłej mitem Arkadii i miejsca akcji większości wakacyjnych przygód dzieciństwa, z podpaleniem stawu włącznie, i myślę, że czarne komedie obejdą się beze mnie. Oglądam zdjęcia z pogrzebu, patrzę, jakie duże są nasze dzieci i to także jest nie do wiary. Jeszcze chciałoby się wrócić do czasów objadania się zielonymi papierówkami przy drodze, łapania żab do skarpetek i spania na sianie. Do szaleńczych wojen na poduszki z kuzynostwem i zabaw w chowanego w nocy, na podwórzu, zaraz po przyjeździe. I do mojej domowej roli tamże, roli Julki od krojenia chleba, bo przecież by wykarmić tak liczną gromadę, Ciocia musiała rozdzielać obowiązki.\nKiedyś myślałam, że to dlatego, że wieś, że tam ludzie są weselsi, bo nie zatruci miejską manierą. Więc wydawało mi się, że to zbieranie się na wspólne posiłki i kawę o stałych porach, ta ogólna wesołość, gdy roboty było tyle, że i noc za krótka, wynikała z szerokości geograficznej i tych połaci pól dookoła. Bo przecież nie może być smutny i słaby człowiek, któremu słońce kłania się rano wieczorem na rozległym horyzoncie. Dziś wiem, że to ludzie tworzyli, i tworzą, ten otwarty na oścież dom. Niektórzy z nich już odeszli i zastanawiam się, ile jeszcze mamy czasu i ile z tamtych dziecięcych ról potrafilibyśmy jeszcze odegrać, pomimo całej naszej dorosłej powagi. I jestem wdzięczna tym, co przebyli te paręst dzielących nas kilometrów i przywieźli ze sobą kawałek tamtego domu, co pachniał krojeniem chleba i mądrością ubraną w śmiech.\nAutor: Okruchy o 19:20 3 komentarze: Linki do tego posta\nDziś rano brutalność Rewersu nie przyprawia mnie już o mdłości, ale dalej nie rozumiem, co się stało w połowie filmu z tą błyskotliwą komedią. Nadal się czuję, jakby Lankosz mi z ekranu chlusnął wiaderkiem z szaletu i nie wiem, nie rozumiem, z jaką intencją, poza tym, by pokazać: tego w polskim kinie jeszcze nie było. Ano nie było. Kiedyś też ludzie nie wieszali się w internecie, a jeszcze gorzej - inni nie patrzyli na te sceny z zapartym tchem. A Lankosz mówi w wywiadzie: trzeba było coś zrobić z tą 20-minutową sceną w jednym pokoju, żeby się widz nie znudził. Więc ćwiartkę wykorzystał na gwałt, a ćwiartkę na umieranie. I widz miał uciechę.\nW połowie komedii nie funduje się jednak gwałtu i śmierci rozkładanej w wannie, tak jak po wiadomościach tv nie puszcza się kolorowych reklam. Ponieważ nikt nie wpadł na pomysł, że powinien wtedy spadać na ekran czarny kir - zamiast uśmiechniętej pogodynki w dolce gabana. Od lat więc nie oglądam wiadomości, a od wielu miesięcy - tv w ogóle. I nie przeszkadza mi to.\nAutor: Okruchy o 10:05 1 komentarz: Linki do tego posta\nPrzespałam dziś bitą godzinę i trzydzieści minut, i w sumie powinnam się cieszyć, że chociaż tyle. Ostatnia biała noc miała miejsce z dziesięć lat temu, na skutek nieszczęśliwego zakochania, zanim nadeszła era boskiego Andy'ego - prawdziwej miłości mojego życia, niech zabrzmi patetycznie, a co tam.\nNa skutek ograniczonej przytomności, światła czerwone mylą mi się z zielonymi i naprawdę nikt nie powinien wsiadać za kierownicę w takim stanie, powiedziałaby Autorka Wieczornego. Ale nie spóźniamy się na umówioną o świcie wizytę u neurologa. Grzybek robi postępy w tempie geometrycznym i to kolejny powód do radości. Chciałabym móc przypisać zasługę faktowi, że jesteśmy świetną rodziną, ale cóż - prawda jest taka, że mamy swoje momenty chwały, a oprócz nich wiele kolein stereotypów, oraz całkiem nieudane sekwencje, które dobry reżyser może by i wyciął.\nAutor: Okruchy o 09:49 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nMożna obejrzawszy film nie zasnąć, jestem tego żywym przykładem. Obecnie nie potrafię już rozróżnić, czy przy całkowitej przytomności umysłu utrzymują mnie wrażenia z małego ekranu, czy wypity o dwudziestej napój energetyzujący verva, czy ta adrenalina na myśl, jak ja ten dzień - kolejnych zmagań z lekarzami i NFZ w sprawie Grzybka - przeżyję.\nNie rozumiem, czemu film wzbudził tak wielki poklask i zachwyt rzesz. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, iż ulegamy serii chwytów marketingowych w postaci kilku naprawdę brutalnych scen. Powiedzmy sobie szczerze, kilku z nich nasze kino jeszcze nie widziało, wplecionych w zwykłą warstwę obyczajową, komediową wręcz. Ja wiem, przy takich scenach aktor może się wyżyć i zmierzyć, pokazać kunszt, pojechać po bandzie. Jakby to ująć: ja i bez tego umiem powiedzieć, kto jest zdolnym aktorem, a kto chałturnikiem. Buzkowej i Dorocińskiemu zwyczajnie na ekranie wierzę, ten test był niepotrzebny.\nZrozumiałabym jeszcze, że można pokazać kilka naprawdę brutalnych scen, po których i aktorzy mają nudności, jak wynika z reportażu z planu, dla jakiejś większej idei, dla oddania sprawiedliwości dziejowej, odarcia historii z widza o niej wyobrażeń. Ale termin "czarna komedia" w odniesieniu do tego, co wiem na temat stalinizmu, to jest, za przeproszeniem, nieporozumienie.\nWięc Bartosz Lankosz, rzekłabym polski Tarantino, popada dla mnie w pułapkę pisania kina pod widza Big Brothera i czytelnika tabloidu, gdzie liczy się voyeryzm, czyli podglądactwo, cal po calu. Proszę państwa, tak wygląda gwałt, tak wygląda umieranie na żywo, a tak rozpuszczanie zwłok kwasem solnym. Miarą zaś wielkości kina - szok, z którym widz wychodzi z seansu.\nTo nie są czasy dla wrażliwych ludzi.\nPS. Moja miłość do Jandy pozostaje b.z.\nAutor: Okruchy o 03:25 7 komentarzy: Linki do tego posta\nNa wystawie żelazek dostaję prezent od Opatrzności. Czasami Opatrzność puszcza do mnie oko, i tak na przykład w dniu imienin leci w radio Koncert Fortepianowy e-mol, albo mruga porozumiewawczo bez imienin, jak dzisiaj, gdy ja po uszy siedzę zagrzebana w szufladzie w warstwie idei i realistycznie w kończącym się właśnie remanencie przedmiotów użytku codziennego.\nOtóż na dziedzińcu Muzeum Narodowego, Jana Napoli - skądinąd mi zupełnie nieznana - zainstalowała gigantyczny pokój z szuflad. To projekt upamiętniający powódź w Nowym Orleanie, gdy szalała Kathrina, i z wielu domostw pozostały jedynie właśnie szuflady. Ze Skakanką odnajdujemy wzrokiem w tych szufladach przylepione do sklejki rachunki czy wyciągi bankowe, kawałki sznurka, pędzle i tym podobne.\nI gdy Napoli zapytuje o los dorobku życia, i co byśmy wzięli ze sobą, ja widzę ludzi, którzy się od szuflad uwolnili. A z drugiej strony pociesza mnie, że każdy ma swoje szuflady, nie do końca opanowane, nieposortowane, zmierzwione. I gdy ja z szufladami walczę, jak Don Kiszot z wiatrakiem, odwiedza nas Arturo i okazuje się, że na planecie ziemia, w dzielnicy obok, toczy się życie, w którym ludzie dużo się spotykają, jeżdżą na miłe wycieczki do małpiego gaju, szuflady mając za nic.\nPora kończyć szaleństwo przejmowania kontroli nad rzeczywistością, centymetr po centymetrze, odmruguję do Opatrzności. A szuflady, co porzuciły właścicieli, zobaczcie sobie sami.\nAutor: Okruchy o 16:25 Brak komentarzy: Linki do tego posta\na przecież wcale ładna\nI ja też mam problemy z work-life balance, w czasach gdy przecież wypada się pochwalić podobnym kłopotem. Niechybnie dobrze się wróży osobom, dla których work-life balance jest chwiejny, z zamachem na work: to nimi chwalić się będą korporacyjne gazetki.\nU mnie natomiast przechył jest w stronę life. Work w zasadzie od końca roku szkolnego przestało istnieć, gdy dzieci opuściły mury przedszkola i postanowiły dom przewrócić do góry nogami. Owszem, jeździmy, dziś przykładowo po kolei do wszystkich stopni decyzyjnych NFZ w sprawie rehabilitacji basenowej, a po drodze do Muzeum na wystawę żelazek.\nMoże cieszyłby mnie urlop taki, gdyby nie fakt, że wiem dokładnie, iż po powrocie we wrześniu, gdy szala "work" odchyli się nieznacznie (cóż można zrobić między przedszkolem, szkołą na drugą zmianę, kuchnią, basenami i ćwiczeniami Grzybka? - retorycznie pytam), zastanę swoje home office w stanie zapaści. Gdy ja bowiem mam urlop, ZUS ściąga swoje należności, a rynek idzie do przodu. Rynek bowiem się nie ogląda, nawet za uroczą blondynką o niebieskich oczach, z nieznaczną przecież tylko tendencją do tycia i garbienia się.\nbez strychu nad głową\nPotrzebny jest mi strych.\nZastanawiam się, czy nie wynająć gdzieś porządnego strychu, ale strych musi mieć tę właściwość, by być jednocześnie daleko i blisko. Na tyle daleko, by stale pozostawał poza zasięgiem wzroku, na tyle blisko - by zawsze był dostępny. Zatem wynajęty gdzieś w centrum czy nawet ulicę dalej - odpada.\nLudzie, co mają strychy, mogą we wnętrzu skrzyń o dosyć ostatecznym wyglądzie zamykać swoją przeszłość, a jednak nie są zobowiązani jej wyrzucać. W razie nagłej potrzeby mogą i w kapciach się wybrać, podnieść wieko i z przeszłością swoją wejść w dialog, czy to sprawdzić, co z niej zostało.\nNie tak, jak gdy się strychu nie posiada. Przeszłość wypada wówczas z szuflad teraźniejszości, przeszłość się nachalnie naprasza wchodząc sama w ręce i człowiek nie wie, na ile udało mu się z przeszłości wyrosnąć. Weźmy na przykład zdjęcia, te sterty zdjęć, a potem jeszcze dziesiątki rolek klisz. Weźmy książki ulubione dawno temu, które miejsca miały ustąpić następnym. Weźmy notatki, struny od gitary i śpiewniki, prace magisterskie, których nikt nigdy nie czyta, mimo że miały być dziełem życia, które zrewolucjonizuje krytykę literacką - i nic. Weźmy dziesiątki map regionów, zgromadzone przez boskiego Andy'ego, które wyrzuciłam dziś z szuflady do dużej torby. Migrują czarnym szlakiem od szafki do szuflady, dalej do toreb i z powrotem do szuflad - raz nawet otarły się o śmietnik, ale boski Andy je z powrotem ze śmietnika przyniósł. I do szuflady zapakował.\nGdy człowiek bez strychu, na niskim metrażu, próbuje się od przeszłości uwolnić, może ją bowiem jedynie spakować do starej reklamówki i wyrzucić. Ale czy można tak się obchodzić z przeszłością? - oto jest pytanie.\nPierwszy mój rejs polega na tym, że trzymam w ręku jeden cienki sznurek i dbam o to, by mały żagielek z przodu nie furkotał na wietrze. Muszę znać komendy "prawy foka szot" i "lewy foka szot", ale zasadniczo wiatru prawie nie ma, łódka mimo to płynie, a ja zajmuję miejsce na dziobie, plecami do masztu. Kapitan Kijanu, na co dzień doktor nauk informatycznych, informuje mnie, że to miejsce dla klasy biznes, i staram się skupić na urodzie krajobrazu i nie myśleć, co słychać o reszty mojej rodziny na brzegu. Ala McB dba o ster, chociaż nikt nie widział żyroskopu, i wydaje mi się, że żeglarstwo to bułka z masłem - i dlaczego nigdy wcześniej nie miałam przyjemności spróbować.\nW drugi mój rejs wyruszam z kapitanem Arturo, na co dzień programistą, i dostaję do rąk wszystkie sznurki oraz ster. Nie pomagają argumenty, że na pokładzie jest moje dziecko lat sześć i pół, oraz że przechyły łódki wywołują u mnie natychmiastową panikę. Arturo na łajbie nie mówi już po polsku, więc gdy ja rozpaczliwie pytam, co robić, odpowiada: odpadaj, wyostrzaj, wybieraj - i podobno nie są to inwektywy. Ostrzegam, że luz jest niewskazany, gdyż jako kompletnie nieopatentowany członek załogi mogę nas wszystkich wysłać do Wiecznej Toni, ale nie zmienia to pedagogii kapitana. Przez moment jest pięknie, żeglujemy motylkiem czy podobnym insektem, ponoć szybciej się nie da. W końcu, gdy brzeg wydaje się w zasięgu rzutu kamieniem, pociągam za coś - nie wiem sama, co - i bom (dolna belka grota - dużego żagla) przelatuje na drugą stronę łódki, w zasadzie wyrzucając z niej kapitana, który, uruchomiwszy nieznane dotąd umiejętności ekwilibrysty, pozostaje jednak na burcie. Skakanka płacze, a ja dowiaduję się, iż wykonałam zwrot przez rufę.\nGdy dopływamy do brzegu i opuszczamy żagiel, bom spada Skakance na głowę. Na szczęście żaden parlamentarzysta nie wnioskuje o odebranie mi praw rodzicielskich, ale zastanawiam się, kiedy nam się znów zamarzą wakacje pod żaglami. Arturo znowu mówi po polsku, z radością witam pod stopami ląd.\nżeglarstwo dla majsterkowiczów\nPan z wypożyczalni sprzętu wodnego nie usłyszał żadnego przykrego w związku z jakością żaglówki i chyba dlatego przywiózł drugą - oczywiście za dopłatą.\nŻaglówka przychodzi w częściach jak meble kuchenne z ikei i potrzeba kilku godzin, by ją zmontować. Okazuje się jednak być rasową regatówką. Ma to coś drugie z przodu, co nazywa się "fok" - taki mały dodatkowy żagielek. Ponadto jest "samoodpływowa", jakkolwiek zagadkowo dla wszystkich by to nie brzmiało.\nPremierowy rejs kończy się jednak dramatycznie. Nasi szaleńcy, Arturo i Kijanu, nabierają wody po pas i nic samo nie odpływa.Na wypadek, gdyby samoodpływowość oznaczała nagłe odpłynięcie łódki nocą, Kijanu nurkując cumuje ją do podwodnej bojki, zaś Arturo tańczy na dziobie, by łódkę dodatkowo połączyć lądem.\nNa drugi dzień pada i spędzamy czas w luksusowym i tanim jak kino w Wąchocku aquaparku, które w Międzyrzeczu wybudowała UE. Spodziewamy zastać przy pomoście już tylko czubek masztu, gdy łódź napełni się litrami opadów na centymetr kwadratowy, i prawie rzeczywiście tak jest.Gdy wszyscy mówią piątego dnia z udziałem trefnych łódek, by żaglówkę odesłać panu z wypożyczalni z końskim łbem w pakiecie, z pomocą przychodzi korek od wina, plastelina i dywanik samochodowy Szwagra. Potem wszystko dzieje się jak w programie Adama Słodowego: samoodpływowe właściwości łódki zostają zatkane i - zaczynamy regaty.\nAutor: Okruchy o 10:36 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nZanim całkiem utonę w praniu i remanentach (czasami myślę, że łatwiej byłoby wszystko puścić z dymem, wyniósłszy ulubione rzeczy na kupkę przed blokiem), chciałabym wrócić pamięcią do wakacyjnych sportów wodnych.\nWspomniani onegdaj dwaj szaleńcy, Arturo i Kijanu, postanowili bowiem uświetnić nasz pobyt w Parku Krajobrazowym obecnością łodzi żaglowej z wypożyczalni. Taka wypożyczalnia to złoty interes, gdy ma się wyrozumiałych klientów. Pierwsza nasza łódka wyglądała jak proste narzędzie do wędkowania, któremu ktoś dla hecy przyprawił drewniany maszt. Wiele radości dostarczyła nam obserwacja, jak łódź, nie zdążywszy odpłynąć od pomostu, ląduje w trzcinach; kapitan zacumowanego nieopodal jachtu nazwanego imieniem męskim na głos wyrażał swój sceptycyzm odnośnie umiejętności załogi. Załoga szaleńców jednak udowodniła swą wyższość moralną i hart ducha, gdyż w końcu opłynęli całe jezioro - na pełnym jednym żaglu.\nI w tym to momencie tryumfu, pękł maszt. Sam z siebie pękł. Nad pobytem zawisło widmo wraku, przepraszam: braku, żaglówki.\nCiąg dalszy nastąpi jak się uwinę z remanentem. Chyba że jednak podpalę.\nAutor: Okruchy o 16:44 2 komentarze: Linki do tego posta\nPodróż odbywam szynobusem, z Georgianną wymyślamy takie dzieciom atrakcje. To przyjemne, w pół godziny znaleźć się w zupełnie innym mieście, pozwiedzać zabytki i place zabaw oraz zjeść obiad w restauracji. Georgianna dodaje, że satysfakcja płynie również z tego, że nie zamówiło się za dużo jedzenia, które trzeba potem w siebie wciskać - i się zgadzam. Mamy wiele zasług tego rodzaju, o kórych nie donoszą ani dzienniki, ani portale dla nowoczesnych kobiet.\nDzień kolejny wyjmuję z kalendarza i ze zmęczenia uciekają mi słowa. Można by zaryzykować stwierdzenie, że im większe zmęczenie, tym mniej satyry i człowiek robi się sentymentalny. W taki dzień jak dzisiaj myślę, że na życie nie składają się żadne wielkie czyny i wyczyny. Podróż szynobusem w te i z powrotem, zalegające torby z bagażem, zalegające zdjęcia i wspomnienia z wakacji, z obawą, że wkrótce się przeterminują i pamięć skompostuje je w jedną papkę - ot, drobne takie sprawy. Powinnam się martwić brakiem mięsa na zupę, stanem podłogi w pokoju Grzybka, a martwi mnie brak czynów godnych pamięci, brak słów zasługujących na utrwalenie. Cóż za dysonans.\nAutor: Okruchy o 21:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPyta mnie Autorka Wieczornego, jak ja się odnajduję po urlopie, i prawda jest taka, że wcale się nie odnajduję. Podejrzewam nawet, że podczas pobytu na urlopie musiałam się gdzieś zawieruszyć i wróciłam do domu bez siebie. Szukałam w torbie, w księgarni, lumpeksie, a nawet i w lodówce, gdzie ani śladu mleka do kawy. Jeszcze kilka wyjazdów wakacyjnych i będę musiała wywiesić ogłoszenia, czy ktoś mnie nie widział. Mam jeszcze taką nadzieję, że jak porządnie posprzątam chaos, ktory niepodzielnie zapanował pod naszym dachem, gdzieś się znajdę. Kanapę trzeba by odsunąć, może przejrzeć płyty i półeczkę ze skarpetkami z domieszką wszelkich innych części odzieży. W końcu wrzesień blisko, szkoda, bym nie zdążyła na rozpoczęcie roku i sezonu jesiennego.\nA w międzyczasie, wyglądając za swoim powrotem z wakacji, urządzam sobie nowe poletko do obrabiania. Zapraszam tu. Kiedy mam na to czas? Kiedy inne kobiety piorą i sprzątają, dlatego u mnie nigdy nie ma Wersalu. Ale czymże jest Wersal w domu wobec krótkości żywota...\nAutor: Okruchy o 20:00 3 komentarze: Linki do tego posta\nprzepis na kibuc\nRóżni ludzie przyjeżdżają nad jezioro, pisząc o libacji w zaroślach, dodam że z udziałem kapitana jachtu nazwanego imieniem męskim, miałam na myśli jeden typ turysty polskiego. Wspomniany - zawiera przypadkowe znajomości, gdyż wspólnota butelki jest niewybredna, za to przejściowa. Kończy się z ostatnią kroplą i porannym kacem, jak przypuszczam, i nikt już nie pamięta szaletowego bełkotu, który jej towarzyszył.\nInaczej z kibucem. Potrzebny jest domek, najchętniej z salonem, kanapami i kominkiem, jezioro - najchętniej w parku krajobrazowym - oraz grupa szaleńców. Decyzje podejmowane w kibucu odnośnie tego, co będziemy jeść i gdzie spędzać czas, są wypadkową wszystkich pomysłów. Księgowość prowadzi ochotniczo zawodowy księgowy, tutaj - boski Andy, który w arkusz kalkulacyjny wciąga makaron, mleko i tosty. Opaleni przywożą wyposażenie swojego living roomu i kuchni, Mirella - brytfannę schabu i matę plażową, na której mieszczą się w końcu wszyscy. Dwójka szaleńców organizuje samozatapialną łódź żaglową, ale o tym później.\nRano dzieci i dorośli wraz, w charakterze teleferii, oglądają Psa cywila względnie Pana Samochodzika czy Hecę na 14 fajerek. Wieczorem - snują narracje, grają w mafię albo carcasson; Opalona i Mirella hipnotyzują się rummikubem, do którego i ja się dołączam.\nI tak rok za rokiem, niedzisiejsi, kompletnie passe, jakbyśmy wszyscy razem z księżyca spadli.\nAutor: Okruchy o 10:41 Brak komentarzy: Linki do tego posta\npowrót z wakacji drogą krajową\nświat mija w przybrudzonym lusterku puderniczki\nnachylone pod pewnym kątem - odbija\nuciekające korony drzew wzdłuż drogi\nodstępy między nimi\nwidzę też na własnej twarzy\ngdy gąbka przykładana do nosa czoła powiek\npróbuje jeszcze naprawić czy ukryć\nodległości między pakowaniem tam i z powrotem\nlatem zeszłym i obecnym\ndzieckiem i rodzicem\nzamykam puderniczkę i patrzę jeszcze przez szybę\nna placki słońca i przelotny deszcz\nw plasterkach - jak rarytas - rzadko ułożone\nna ciemne kromki\nWciągam do torby niewielką kotwicę, łączącą przedwyjazdowe wczoraj i powyjazdowe jutro, w postaci kilku książek. Taki łącznik z rzeczywistością, takie poklepanie się po plecach, że wszystko jakoś wróci do codzienności.\nPakowanie książek to nic w porównaniu do tego, czym jest pakowanie naszego kibucu, który nas żywił, nocował i dostarczał rozrywki w ciągu minionego tygodnia. Składanie masztu i zwijanie żagli w żaglówce 470 zatkanej korkiem od wina, rozpompowywanie dmuchanych środków transportu wodnego oraz redukcja maszynowni kuchennej do formatu A5 - zajmuje wszystkich od blisko dwóch godzin.\nA ja się wzruszam nad książką, wiernym towarzyszem, który nie opuści Cię nigdy - chyba, że stracisz wzrok. Ale nawet wtedy jeszcze w pamięci będziesz mógł obracać słowa, jak przedwczoraj nocą na pomoście, choćby i przy akompaniamencie alkoholowej libacji gdzieś za plecami w zaroślach, gdy komary ucztowały na gołych moich stopach.\nTe sentymenty oczywiście dziś są szczególnie żywe, w obliczu kolejnej tego lata przeprowadzki. Boski Andy leży na oponie, by spuścić z niej resztki powietrza, Opalona przywraca rzeczom ich właścicieli, Mirella zmywa lakier do paznokci, Arturo odłącza od gniazdka dvd, Kijanu będzie leciał wcześniej, Mirek sprawdza, czy wszyscy mają tyle samo bagażu i zastanawiam się, czy wypadamy dobrze na tle. A ja - ja, jak zwykle w trudnych momentach - piszę. Zapisuję, jak ostatnie chwile ery kibucu przechodzą właśnie do historii.\nAutor: Okruchy o 11:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta