Rock Area - Artykuły: PIOTR WÓJCICKI\nArtykuły » Wywiady » PIOTR WÓJCICKI\nForum " Muzyka Duszy – Inny Wymiar " to niezwykłe miejsce w polskim internecie. Z założenia ma służyć podnoszeniu świadomości muzycznej słuchaczy i artystów oraz jednoczyć miłośników wartościowej muzyki. Zapraszamy do lektury kolejnego wywiadu, który przeprowadzili forumowicza. Tym razem gościem był Piotr Wójcicki .\n"Czasem mam wrażenie, że u niektórych wykonawców słowa są niezbędnym wypełniaczem pustki. Nieważne, jak bardzo są banalne. (...) Jeśli ktoś nie ma światu nic do opowiedzenia lub nie potrafi tego zrobić w sposób piękny i wyrafinowany, to lepiej, żeby nic nie mówił, nie śpiewał".\nWitam serdecznie wszystkich na spotkaniu z Gościem Specjalnym Muzyki Duszy - Piotrem Wójcickim, witam Ciebie Piotrze. Pretekstem do rozmowy, choć nie tylko, jest Twoja kolejna płyta "Moon City", która tej wiosny ujrzy światło dzienne. Powiedz, czym ona będzie się różnić od poprzednich? Mówisz o swojej muzyce, że zawiera elementy rocka, fusion, jazzu. Jako audiofil przyznaję się do tego, że mnie osobiście przekonałeś do siebie tym, co nagrywasz. Muzyka, którą tworzysz zawiera wiele "warstw", czuć w niej mnóstwo wrażliwości, którą pewnie niejako przenosisz swoją osobowością. Czy nowa muzyka będzie kontynuacją poprzednich kierunków?\nWitam Ciebie Waldku, jak i wszystkich uczestników naszego spotkania.\nMożna w pewnym uproszczeniu powiedzieć, że ostatni utwór drugiej płyty zapowiada charakter tego, co wydarzy się na kolejnym albumie. Zatem jest pewna ciągłość w mojej historii. Płyta trzecia to już bardziej otwarta formuła, world music. Pojawiają się również elementy muzyki folk. Myślę, że ta płyta ukazuje kierunek, na którym chcę się koncentrować, jak również po latach poszukiwań definiuje moje brzmienie i pomysł na muzykę. W nowej odsłonie mojej muzyki bardzo ważną rolę odgrywa altówka Tomka Kukurby. Tomek gra niesamowicie emocjonalnie, romantycznie i bajkowo. Kocham jego grę. Wplata do swojej gry elementy orientalne, oparte o skale ćwierćtonowe, co nadaje mojej muzyce charakteru, jakiego nigdy wcześniej nie miała. Płyta jest również wyjątkowa z uwagi na producenta - Krzysztofa Herdzina, znakomitego pianisty, aranżera, multiinstrumentalisty. Fakt, że zgodził się pokierować tym projektem jest dla mnie wielkim wyróżnieniem. Krzysztof nadał mojej muzyce ostateczny kształt. Ma wielką wyobraźnię i wrażliwość. Znakomicie poczuł moją muzykę, wzbogacił ją ogromnie nadając surowym kompozycjom ostateczny kształt. To on polecił i zaprosił do udziału w nagraniach znakomitą sekcję - Czarka Konrada i Roberta Kubiszyna. Nowością jest również udział Piotra Łukaszewskiego, z którym znamy się przecież od lat, ale nigdy razem nic nie nagraliśmy. Fantastycznie, że historia naszej znajomości i przyjaźni została spięta tym razem taką klamrą. Peter był również realizatorem nagrań i bardzo mi pomagał. Był kimś, kto z zewnątrz mógł oceniać to, co robię i służyć pomocą, radą. Zaufałem Mu. Było to szczególnie ważne, ponieważ większość solówek była autentycznie improwizowana. Spotykaliśmy się po śniadaniu, brałem gitarę i improwizowałem spontanicznie. Płyta jest zrealizowana w inny niż dotychczas sposób. Nagrałem ją w studiu Custom34 w Gdańsku. Nigdy wcześniej nie udało mi się zrealizować żadnej płyty z takim rozmachem. A okładkę płyty zdobi obraz wielkiego współczesnego artysty, którego prace wystawiane są w galeriach na całym świecie, Tomasza Sętowskiego - „Księżycowe Miasto”.\nNa wstępie pragnę powitać Piotra i wyrazić słowa szacunku dla Jego wiedzy i umiejętności.\nPiotrze – gdy się dowiedziałem o Twojej twórczości, jestem po prostu nią oczarowany – czy dałbyś się jakoś zaszufladkować, czy raczej nie uznajesz takiego postępowania?\nWitaj. Dziękuję za miłe słowa. Unikam etykietek. Ktoś, kogo cenię powiedział kiedyś, że „metki są potrzebne jedynie sprzedawcy płyt”, żeby umieścić daną muzykę na konkretnej półce w sklepie. Oczywiście czasem stajemy przed trudnym zadaniem opisania, zdefiniowania jakoś naszej muzyki. Wtedy najchętniej sięgam po wyliczankę gatunków, pod wpływem których pozostaję i z których czerpię. Zatem zazwyczaj moja muzyka jest określana jako fuzja rocka progresywnego, world music, rockjazzu, smooth jazzu. Sam kompletnie się nie zastanawiam nad tym, czy w danym momencie chcę napisać utwór progresywny czy też balladę jazzową. Moja muzyka to ja. Czuję się w tej chwili spełniany. Z premedytacją użyłem czasu teraźniejszego. Spełniany w sensie wydarzeń, które właśnie mają miejsce i prowadzą do stanu spełnienia. Wolałbym niczego nie ruszać w myśl zasady: lepsze wrogiem dobrego:)))\nWolisz pracę w studio czy występy na żywo?\nLubię i jedno i drugie. Każda z wymienionych aktywności wiąże się z innymi przeżyciami i emocjami. Wszystkie są fajne. Praca w studio to podekscytowanie świadomością, że właśnie uczestniczy się w tworzeniu czegoś zupełnie nowego i towarzyszy temu ciekawość efektu końcowego. Koncert to inne emocje; kontakt z ludźmi i radość muzykowania z kolegami, zabawa muzyką. Granie koncertów jest ważne szczególnie w otwartej formule, gdzie jest miejsce na improwizacje, interpretacje i gdy każde kolejne wykonanie jakiejś kompozycji jest inne. Niesie ze sobą również pewne podekscytowanie i ciekawość tego, jak tym razem zagramy.\nPiotr artysta, Piotr kompozytor, a kim jesteś prywatnie? Co lubisz robić w wolnych chwilach? Jakieś inne pasje poza muzyką?\nSport, książki, lubię czasem podumać o otaczającym świecie; podróże, i zwykłe, małe przyjemności, jak dobry obiad czy spacer, albo jazda na rowerze.\nZ własnego punktu widzenia powiedz nam, czy ciężko jest zaistnieć na polskim rynku muzycznym komuś takiemu jak Ty, grającemu muzykę - nie bójmy się określenia, niszową.\nNiezwykle ciężko:) Ale bez wiary w sens tego, co się robi i determinacji szanse są jeszcze mniejsze.\nJako gitarzysta na pewno śledzisz dokonania kolegów po fachu; czy wśród polskich gitarzystów młodego pokolenia jest ktoś taki kto przykuł twoją uwagę?\nPrzyznam się do tego, że nieregularnie śledzę poczynania kolegów. Nie jest to absolutnie spowodowane brakiem zainteresowania, ale jak już mówiłem, moje zainteresowanie muzyką wykracza znacznie poza świat gitary. Unikam też wyliczanek, bo zawsze może się zdarzyć, że kogoś pominę, a wiem, że niektórzy potrafią być czuli na takie sprawy. Unikając zatem recenzji i wyliczanek wymienię jedno tylko nazwisko - Szymon Mika, którego miałem zresztą przyjemność poznać osobiście:)\nNowa, trzecia płyta "Moon City" nagrana z udziałem takich uznanych nazwisk jak Robert Kubiszyn (basista, kontrabasista - m.in. Marek Napiórkowski, Anna Maria Jopek); Krzysztof Herdzin - pianista, kompozytor; Tomasz Kukurba - altowiolista (m.in Kroke, Nigel Kennedy) sugeruje, że będzie mocniej jazzowa, niż chociażby poprzednia. Czy dotychczasowy Twój słuchacz, odbiorca może się spodziewać płyty bardziej jazzowej?\nTo nie będzie jazzowa płyta. Trudno mi zaszufladkować tę muzykę. To problem ludzi, którzy będą musieli włożyć ją na półkę, pewnie gdzieś między rockiem progresywnym, muzyką filmową, folkiem a jazzem. Są momenty bardziej jazzowe, ale pojawiają się raczej jako pewien smaczek, akcent. Nie chcieliśmy z założenia robić płyty jazzowej.\nWkrótce ukaże się twoja trzecia już płyta. Powiedz, czy którąś z tych pozycji określiłbyś jako opus vitae, czy jeszcze za wcześnie na takie stwierdzenie?\nDo każdej z płyt mam sentyment. To rodzaj pamiętnika, zapis tego, jak myślałem o muzyce w danym momencie. Jednak gdybym miał zdecydować, która płyta ma stanowić moją wizytówkę, to wskazałbym ostatnią płytę. Myślę, że ta płyta jest manifestem tego, kim chcę być, o czym opowiadać i jak grać. Jest zwieńczeniem moich poszukiwań. Z całą pewnością rozmach, z jakim została zrealizowana również ma tu znaczenie, skład osobowy, studio w którym ją zrealizowaliśmy.\nOkładka "Moon City" to dzieło Tomasza Sętowskiego. Skąd wziął się pomysł, aby to właśnie Pan Tomasz był jej autorem i czy był to gotowy projekt, czy też stworzony został specjalnie na potrzeby "Moon City"? Nomen omen idealnie odzwierciedla ona tytuł nowej płyty.\nOd wielu lat pozostaję pod wrażeniem twórczości Tomasza Sętowskiego. Obraz „Księżycowe Miasto” powstał wcześniej. Płyta i jej bajkowy nastrój jest w dużej mierze inspirowany krajobrazami, które maluje Tomasz.\nPiotrze, jakie były Twoje początki? Czy od zawsze chciałeś grać na gitarze, czy był to zwykły przypadek, że zostałeś muzykiem i grasz na tym, a nie innym instrumencie? A przy okazji zapytam jeszcze o jedną rzecz, jak wygląda w twoim przypadku gra na innych instrumentach, czy jesteś multiinstrumentalistą czy ograniczasz się tylko do gitary?\nTak jest! Od początku chciałem grać na gitarze. W pewnym momencie mojego życia zaczęła mnie bardzo przyciągać zarówno jako piękny przedmiot, jak i narzędzie do realizacji muzyki, którą uwielbiałem. Pamiętam, że wielkie wrażenie zrobił na mnie film „Road House”, w którym wystąpił i grał Jeff Halley. Jeszcze nie wiedziałem jak to zrobię, ale byłem pewien, że chciałbym też choć trochę w domu dla siebie umieć tak pograć. Zacząłem uczyć się sam, potem trafiłem do mojego pierwszego nauczyciela, który był muzykiem bluesrockowym, potem szkoła muzyczna, studia i przygoda z jazzem i znowu autoedukacja. Próbowałem innych instrumentów. Na studiach miałem zajęcia z pianina. Nic już nie pamiętam, jednak wiem, że świetnie byłoby swobodnie poruszać się po klawiaturze. Uczyłem się też chwilę grać na saksofonie. Też fantastyczny instrument. Gdyby nie gitara, prawdopodobnie grałbym na saksofonie.\nZapewne wielu młodych ludzi ma teraz jeszcze lepiej z dostępem choćby do sprzętu i chciałoby grać na gitarze, aby spełnić swoje marzenia niekoniecznie o sławie - czy gry na gitarze można się po prostu wyuczyć i wytrenować czy trzeba mieć jeszcze w sobie to coś... ?\nWierzę w pracę, konsekwencję i determinację. Talent jest niewątpliwie pomocny, jednak samo uprawianie muzyki wymaga moim zdaniem również inteligencji i szerszych horyzontów. Przyda się to w świadomym planowaniu własnego rozwoju, pomoże w przemyśleniach na temat tego, co w zasadzie chcemy w muzyce robić i na czym się skupić. Pomysł na siebie jest bardzo ważny.\nCzy lubisz większość gitar, jeżeli chodzi o brzmienia, czy raczej preferujesz jakieś ulubione brzmienie ?\nTo, co oferuje gitara typu stratocaster jest w tej chwili dla mnie ideałem brzmienia.\nJeśli można zapytać o pasje pozamuzyczne, jeśli takowe masz; ewentualnie sposób na spędzanie wolnego czasu, bo każdy kiedyś w końcu go ma i jakoś chce efektywnie wykorzystać, a przy okazji jakie masz największe marzenie?\nWolę nie mówić o marzeniach. To zbyt osobiste:)\nJakie trzy płyty zabrałbyś na bezludną wyspę?\nZapewne takie, co do których miałbym pewność, że mi się nie znudzą po setnym słuchaniu z kolei:) Sięgnąłbym zatem po płyty, których nieprzerwanie słucham od ponad 20 lat: Emerson Lake and Palmer „Black Moon”, Queen „A Kind of magic”, Mike Oldfield „Voyager”.\nCzy jest jakiś instrument, który chciałbyś, aby zagrał razem z Tobą?\nInstrumenty... Orkiestra:) I chciałbym, żeby obój grał wiele tematów. Chętnie bym się nimi podzielił! Może harfa. Ale Tomka Kukurbę i tak zabrałbym jako solistę ze sobą!\nJeśli byś miał możliwość stworzenia czegoś w rodzaju "supergrupy", których rodzimych muzyków zaprosiłbyś do tego projektu? Oczywiście z wyłączeniem kolegów z zespołu.\nNie mam pojęcia:) Mówię poważnie. Prawdopodobnie dlatego, że muzycy z którymi udało mi się nawiązać współpracę to dla mnie absolutny dream team. Również koledzy z zespołu to ekipa, z którą bardzo dobrze mi się gra. Nie widzę potrzeby jakichkolwiek zmian:)\nNa Twojej stronie można przeczytać informację że za aranżację i produkcję "Moon City" był odpowiedzialny Krzysztof Herdzin, który stwierdził: "Moje nazwisko jest już na ponad 190 płytach, a pierwszy raz zająłem się muzyką z pogranicza progresywnego rocka i fusion". Jak się układała Wasza współpraca przy tej płycie?\nOwocnie, fantastycznie, a efekty są zaskakujące. Fuzja mojego muzycznego świata z erudycją, wyobraźnią i warsztatem Krzysztofa przyprawiona przejmującą grą Tomka Kukurby przyniosła ze sobą nową jakość. Był to w pewnym sensie eksperyment i efekt końcowy poznaliśmy dopiero po zakończeniu prac. Słowa i recenzja Krzysztofa, który nazwał kiedyś tę płytę najniezwyklejszą w jego dorobku jest dla mnie źródłem wielkiej radości i satysfakcji:)\nPiotrze, jesteś muzykiem rockowym, więc mam pytanie typowo rockowe: Pink Floyd czy ELO, David Gilmour czy Jeff Lynne. Twój wybór to?\nJeśli Pink Floyd, to którą płytę zespołu uważasz za najbardziej znakomitą?\n"The Division Bell". Może dlatego, że podobnie jak płyta "Black Moon" Emersonów zawiera muzykę, którą poznałem i której słuchałem będąc nastolatkiem. Fascynacje z tamtego okresu zostają z nami chyba na zawsze. Zapowiedź ich nowej płyty przyjmuję z wielkim entuzjazmem. Jakże mogłoby być inaczej! :)\nCzy warto być dzisiaj muzycznym nonkonformistą ? Czy jednak liczy się tylko, to co można sprzedać? Czy jest sens tworzyć, mimo, że ambitna muzyka, jest postrzegana jako twórczość niszowa ?\nZawsze warto być nonkonformistą. Gdybym miał uprawiać muzykę w inny sposób, dałbym sobie z nią spokój. Wczoraj oglądałem świetny film pt. „The ZEN of Tony Bennett”. Bennett odnosił się właśnie w jakimś sensie do Twojego pytania. Mówił, że liczy się tylko szczerość.\nNa koncertach grasz m.in. covery: Doobie Brothers "Long Train Running", Jeff Beck "The Pump". Czy planujesz kiedyś wydanie płyty z Twoimi interpretacjami, wykonaniami utworów muzyków, których lubisz, którzy Cię inspirują?\nHm... Ktoś kiedyś już to sugerował. Nie myślałem o tym jeszcze, ale może kiedyś to zrobię. Musiałbym mieć jednak jakiś naprawdę oryginalny pomysł na te kompozycje w sensie interpretacji i aranżacji.\nCzy istnieje taki utwór, którym mógłbyś wrazić, czym jest dla Ciebie muzyka?\n„Polskie drogi” Andrzeja Kurylewicza. Muzyka ma według mnie przede wszystkim być piękna, przejmująca, wzruszać i sprawiać, że przez chwilę, a może i dłużej czujemy się lepsi.\nPowtórzę się , ale jestem pod wrażeniem tej odpowiedzi - ta piosenka to swego rodzaju hymn o istnieniu, przemijaniu… - najlepsza z możliwych odpowiedzi moim zdaniem.\nSłyszałem Polskie Drogi jako dziecko i już wtedy ten utwór mnie niesłychanie wzruszał. Ma jeszcze jeden walor. Jest bardzo polski. To kwintesencja polskości, rzewnej nuty słowiańskiej. Jest w nim rzeczywiście wszystko o nas, naszej naturze, historii. To cudowny temat. Kiedy go słucham jestem bardzo dumny, że jestem Polakiem:)\nNie zastanawiałeś się nad tym, by swoją gitarą namalować taki pejzaż Polskich Dróg w takim właśnie klimacie i tonacji...? To niemałe wyzwanie ale myślę, że jeśli masz takie właśnie odczucia związane z tym utworem - to jest duża szansa, że utworzysz coś pięknego...\nZastanawiałem się ale... No wiesz... Pat Metheny już wpadł na ten pomysł:) Ale w sumie... Mogę to zrobić zupełnie inaczej. Jednak musze się do tego zabrać bardzo solidnie. Nie można zepsuć tak pięknej muzyki marnym wykonaniem.\nRozwijając pytanie Tomasza o źródła inspiracji i sposób powstawania utworów, zapytam o sposób zapisu dźwięków? Jak to jest? Usłyszysz coś na jawie czy śnie, a potem zapisujesz to nutami czy na odwrót? Jak wygląda proces tworzenia muzyki, Twojej muzyki? Zapisujesz dźwięki na kartce papieru? Serwetce w barze? Na bilecie w metrze? No właśnie, czy są miejsca i sytuacje, które bardziej lub mniej Cie inspirują twórczo? Czy są pory roku, dnia, bardziej sprzyjające tworzeniu? Czy napotkani ludzie są dla Ciebie również inspiracją? Możesz opowiedzieć nam najbardziej nietypową historię jednego utworu?\nPiszą o Tobie, że łączysz w muzyce wiele gatunków... ja słuchając tej muzyki odnoszę wrażenie, że wszędzie tym trzonem, podstawą jest jazz - pomimo, że w perspektywie rozwija się to potem w muzyczny wielogatunkowy pejzaż - mozaikę... Czy to jest celowe, czy tak Ci po prostu w duszy gra?\nMoja muzyka to fuzja tego wszystkiego, z czym się zetknąłem. Siłą rzeczy przygoda z jazzem odcisnęła na mnie swoje piętno, ale ja osobiście uważam, że więcej w niej jest rocka niż jazzu i chyba słychać, że pod spodem, w środku gra ją rockman.\nTak, słychać to - wielką sztuka jest grać muzykę skomplikowaną i jednocześnie piękną, która zachwyca; taki moim zdaniem jest jazz - jest skomplikowanym gatunkiem, ale jednocześnie każdy przy odrobinie dobrej chęci może w nim znaleźć coś fascynującego dla samego siebie.\nJazz to fascynująca muzyka wysokich lotów. Mam do niej szacunek. Żeby jednak smakować jazzu, należy wyjść z domu do ludzi, na koncert. Kiedyś zdarzyła mi się piękna historia. Rozmawiałem z Karen Edwards o jazzie. Powiedziała mi, że to muzyka, której trzeba kosztować na koncertach, której nie można tylko słuchać, ale trzeba na nią patrzeć. Wtedy wskazała palcem na obraz czarnoskórego wokalisty, który wisiał obok. Powiedziała "widzisz ten obraz? Nie wiem dokładnie, co tam się dzieje, ale widząc emocje tego człowieka wiem, że to jest jazz". Opowiedziała ją Karen. Ja się nią z Wami tylko podzieliłem. Ale... też mi się bardzo podoba. Czarnoskórzy muzycy w ogóle nie wyznaczają granic między jazzem a bluesem jak to robią czasem biali. Dla nich to jedna historia. Muzyka Duszy?:)\nWitaj Piotrze. Współpracę z jakim muzykiem ceniłeś lub cenisz sobie najbardziej i oczywiście proszę o uzasadnienie.\nKażdy, z kim współpracowałem pozostawił po sobie ślad i czegoś mnie nauczył. Siłą rzeczy w tej chwili pozostaję pod największym wrażeniem takich gigantów jak Krzysztof Herdzin i Tomek Kukurba. Cenię sobie nie tylko fakt, że udało mi się nawiązać z nimi współpracę, ale również to, że bardzo dużo się nauczyłem i dowiedziałem o muzyce i o sobie. W moim muzycznym życiu bardzo ważną postacią jest również Piotr Łukaszewski. Bardzo dużo mu zawdzięczam i bardzo pomógł mi w czasie prac nad nową płytą.\nJeśli talent zyskuje mentora - dzieją się rzeczy piękne...:)\nAutorytety, mentorzy są bardzo ważni. W pewnym momencie musimy się jednak usamodzielnić. Jednak pozostając w relacjach partnerskich z innymi muzykami wciąż się uczymy. Ja miałem to szczęście, że już jako nastolatek praktycznie zawsze grałem z muzykami starszymi, bardziej doświadczonymi i po prostu lepszymi. Wymiana doświadczeń i myśli, jak również energii, szczególnie tej dobrej z ludźmi jest bardzo istotna. Nie wyobrażam sobie robić czegoś wartościowego w złej atmosferze. Dlatego atmosfera w moim zespole jest bardzo ważna. Teoretyzując, wolałbym muzyka słabszego warsztatowo, ale sympatyczniejszego po ludzku. Wtedy wszyscy lepiej się czujemy i gramy. Klimat w jakim się poruszam jest dla mnie bardzo, bardzo ważny.\nAnalizując zawartość książeczki do "The Secret World Of Numbers" ciągle ma się do czynienia z pojęciem czasu i liczbami. Zacytuję fragment wstępu: "Człowiek odkrywając liczby wkroczył do świata abstrakcji"; możesz nam rozwinąć tę myśl i skąd się wzięła akurat taka tematyka tego albumu?\nKiedyś chodziłem jako wolny słuchacz na wykłady z historii filozofii starożytnej. Zaliczyłem w ten sposób cały semestr wykładów na Wydziale Filozofii. Podczytywałem sobie wtedy różne książki. Jeden z wykładów opowiadał o tym, jak bardzo nabożny stosunek do liczb mieli Grecy, szczególnie sekta Pitagorejczyków. Uważali oni, że źródła matematyki są pochodzenia boskiego, bowiem nie tworzymy jej zasad, tylko stopniowo ją odkrywamy. Ona sama i wszystkie wzory, zasady istniały od zawsze, jeszcze zanim pojawili się pierwsi ludzie. 2 plus 2 zawsze równało się 4 niezależnie od tego, jak się umówimy i jaki mamy humor. Jeśli uświadomimy sobie, jak wiele struktur w przyrodzie takich jak liść czy skorupa ślimaka jest zbudowanych w oparciu o znane proporcje, zdajemy sobie sprawę, że dotykamy czegoś wielkiego i bardzo mistycznego. Wszystkim zainteresowanym polecam serię książek pt.”Świat jest matematyczny”, która rozwija ten temat. Będąc muzykiem wiem, że muzyka to również matematyka. Zasady muzyki, harmonii to wszystko jest matematyką. Techniki kompozytorskie takie jak na przykład dodekafonia, w której pojawiają się pojęcia: kolumna, rząd, przekątna kwadratu, kwadrat magiczny to również matematyka. Zatem i muzyka ma swoje bardzo głębokie źródła i należy jej się wielki szacunek. Myślę zatem, że nieprzypadkowo w filmie „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” to właśnie muzyka (a zatem i matematyka) okazała się być kluczem do odkrycia uniwersalnego języka wszechświata, za pomocą którego mogliśmy się porozumieć z obcą cywilizacją. Uznałem, że to wystarczający powód, aby fascynującemu światu liczb zadedykować płytę.\nDoskonała teza. Tak, świat zbudowany jest z liczb. Jesteśmy narodzeni z przestrzeni liczb. Życie to struktura matematyczna zapisana w Naturze Rzeczywistości. Numerologia i mistyka, cudowne połączenie. Mistyka to kontakt poprzez głos intuicji z architektem rzeczywistości, naszymi twórczymi zasobami.\nWracam jeszcze do słów w utworach... Pat Matheny nagrał płytę z Anną Marią Jopek. Wyszła rewelacyjnie. Jest ktoś, kogo uważasz idealnego dla Twojej muzyki (kto mógłby zaśpiewać)?\nOj, nie mam w tym momencie pomysłu zupełnie. Najpierw musiałbym wyselekcjonować utwory nadające się do takiej interpretacji no i mieć DOBRY, niebanalny tekst. Trudne zadanie.\nW jednym z wywiadów opowiadałeś o swojej fascynacji gitarą, że nie wiedziałeś, kim był David Gilmour – czy pamiętasz, kiedy pierwszy raz zetknąłeś się z muzyką Pink Floyd?\nNie jestem w stanie wymienić daty, ale pamiętam, że zobaczyłem w tv fragment koncertu. Gilmoure akurat grał solo na swoim stratocasterze. Nie mogłem się potem uwolnić przez wiele dni od myśli o tym instrumencie. Przyciągał mnie, fascynował i urzekał. To było coś nie z tej ziemi! Jest zresztą do dziś.\nNa pewno początki nauki gry na gitarze nie były łatwe, a jeżeli było inaczej to odpowiedz i ile czasu dziennie poświęcałeś na to?\nNa początku bywało, że grałem 2,3 godziny. Z czasem zacząłem poświęcać na to zajęcie coraz więcej czasu. Bywało, że grałem tyle, ile było to możliwe, czasem po 5-6 godzin dziennie. Ja to po prostu lubię.\nSkąd pomysły na tytuły utworów z płyty "The Secret World of Numbers" - np. "Alien Form of Life" "Warp 5"? Mnie nazwy sugerują zainteresowanie literaturą lub filmami science fiction.\nTak... zdecydowanie jestem fanem SF:))) „Alien form of live” - utwór o tej nazwie jest dość dziwny, syntetyczny, chwilami niepokojący. Uznałem, że to dobry tytuł. „Warp 5” to owoc mojej przygody z serialem „Star Trek”, ale też zainteresowania kosmologią i tym, co ze sobą przyniesie w przyszłości nauka. Oglądając ten serial prawdopodobnie odkryłem wiele nowych ścieżek na mojej gitarze, bo nigdy nie oglądam telewizji biernie. Zawsze brzdąkam i majstruję coś przy gitarze:) Zatem dużo zawdzięczam temu serialowi:)\nMoże czas wysłać do producentów Twoje płyty? :)\nJestem przekonany, że mają swoich, zaufanych ludzi:)\nI już widzę na okładce - muzyka inspirowana Star Trekiem ;)\nSkoro Władca Pierścieni już został wzięty na warsztat przez Mostly Autumn:) Swoją drogą to wspaniały zespół. Znacie Państwo płytę: "The Ghost Moon Orchestra"? Bardzo ją lubię!\nInspiracji można szukać w każdym miejscu i w każdej chwili. To może być wewnętrzny impuls, rozmowa z drugim człowiekiem, nasze uczucia i emocje. Słowem wszystko. Powiem tak. Co do muzyki zespołu Mostly Autumn, to słuchając ich widzę przed oczyma obraz wątku i osnowy sieci pajęczej, tak delikatnie utkanej przez wprawne dłonie pająka, widzę cudowne barwne ptaki i motyle. Raz delikatniej, raz bardziej wyraziście, zawsze dynamicznie. Jesienna melancholijna orkiestra na każdy czas, na każdą porę. Wyobraźnia nie zna granic ...\nPiotrek, a jak definiujesz, postrzegasz mainstream?\nZależy od tego, do czego to pojęcie odniesiemy. W jazzie czasem jest on określany jako tzw. jazz tradycyjny, często związany ze swingiem. Ale domyślam się, że pytasz o mainstream w szerszym tego słowa znaczeniu. To muzyka, której dużo słyszymy w komercyjnych radiach, na festiwalach piosenki pop; muzyka, za którą stoją duże wytwórnie. W tym sensie jest to kierunek w muzyce, który mnie nie interesuje, nie wiem co się w nim dzieje. To dla mnie bardziej przemysł rozrywkowy, a nie sztuka. Ale też pewnie wielu ludziom potrzebny.\nBo tak właściwie przyszła mi myśl, że Ty nie jesteś przecież już początkującym muzykiem, ale też nie jesteś w tzw. mainstreamie, choć doświadczenie z uznanymi muzykami masz już na koncie. Mam na myśli rekomendacje Twojej osoby przez znanych artystów.\nMiło mi, że tak oceniasz moją osobę. Cenię sobie i rekomendacje i uznanie zarówno innych muzyków jak i słuchaczy, ale sam kompletnie się nie zastanawiam, jak jestem postrzegany i gdzie sytuowany. Jestem zbyt skupiony na muzyce, żeby o tym myśleć. Jest jeszcze tyle do poznania.\nDoskonała koncentracja artysty na tworzywie materiału twórczego. Z dala od zgiełku pomieszanych myśli, szaleństwa mediów i współczesnego parcia na szkło, bycia na pierwszych stronach gazet za wszelką cenę. Być tylko i aż sobą. Artysta jest niczym Stwórca, pisze muzykę taką jaką czuje, jeśli jest autentyczny, to na pewno na jego drodze znajdą się ludzie, którzy docenią jego twórczą pracę. Tacy ludzie, którzy będą mecenasem sztuki na jego drodze do muzycznego rozwoju i artystycznego spełnienia ...\nJa uważam, że bycie sławnym to nie cel ani nagroda, ale czasem konieczna cena i poświęcenie, żeby móc grać, nagrywać, występować. Sława sama w sobie nie ma nic urzekającego. Nie czułbym się dobrze jako celebryta. To musiałoby być straszne, gdyby co druga osoba na ulicy mnie kojarzyła i mi się przyglądała. Nie rozumiem jak można do tego za wszelką cenę dążyć :(\nCzy według Ciebie można coś jeszcze wydobyć z gitary, innymi słowy czy można jeszcze czymś zaskoczyć słuchacza, czy wszystko już zostało odkryte i jest w ten czy inny sposób powielane?\nWydaje mi się, że najciekawsze rzeczy wydarzyły się w muzyce gitarowej w latach 80-90-tych ubiegłego wieku. Według mnie obecne czasy nie wydały na świat aż tak wielu innowatorów, którzy dokonali rewolucji w pomyśle na gitarę, jak uczyniło to pokolenie lat 80-90 ubiegłego wieku. Mam tu na myśli zarówno gitarę rockową jak i jazzową i wszystko, co pomiędzy. Ale słuchacza można zawsze zaskoczyć, bo przecież brzmienie czy technika gry to tylko jedna strona medalu. Pozostaje jeszcze rzecz najważniejsza – sama muzyka, melodie, tematy. Zawsze można stworzyć kolejny piękny temat czy przejmującą kompozycję.\nJesteś dość płodnym artystą, trzy płyty w cztery lata to całkiem dobry wynik. Co planujesz po tym, jak już ukarze się “Moon City", jakaś trasa koncertowa w planach czy od razu zabierasz się za komponowanie nowego materiału?\nZa każdym razem uznaję, że teraz czas na długą przerwę. Po drugiej płycie też tak mówiłem. Jednak fakt, że na współpracę ze mną wyrazili ochotę zarówno Krzysztof Herdzin jak i Tomasz Kukurba sprawiły, że szybko zmieniłem zdanie. Uznałem, że nie ma na co czekać, że to dla mnie wielka szansa i nie ma co odkładać tego w czasie. Od razu zabrałem się do pracy. Z cała pewnością po jej wydaniu zabieram się za granie koncertów.\nPosiadasz wykształcenie muzyczne, byłeś też wykładowcą w szkole muzycznej, prowadzisz warsztaty gitarowe, wydałeś "ABC Gitarowej improwizacji" oraz "Szkołę gitarowej improwizacji". Co powiesz młodym ludziom, którzy chcą zacząć grać na gitarze? Czym się mają kierować i jakich błędów mają nie popełniać?\nUczcie się nie tylko gry na gitarze, ale i muzyki. Przy odrobinie talentu zrobić pierwsze kroki na gitarze, poznać kilka skal i ulec wrażeniu, ze wszystko już się wie i umie jest łatwo. Można w ten sposób stracić wiele lat nie robiąc żadnych postępów. Im więcej będziecie wiedzieć o muzyce, tym ciekawsze będzie muzykowanie. Szczególnie istotne będzie to, gdy zaczniecie sami komponować. Nie słuchajcie tylko nagrań gitarzystów. Próbujcie znaleźć coś swojego, indywidualnego i ten element rozwijajcie maksymalnie. Swój własny pomysł na siebie i własną muzykę może czasem się okazać ważniejszy niż realne umiejętności warsztatowe.\nZgadzam się Piotrze. Recepta, słuchać wszystkiego, dźwięków natury, śpiewu Pana Słowika na drzewie. Dzięki takiemu podejściu następuje progres w naszym życiu na wszystkich poziomach. Ucz się i ciągle ćwicz.\nMuzyka którą tworzysz to połączenie jazzu i rocka progresywnego, ale ciekawi mnie, jakiej muzyki słuchasz. Często jest tak, że muzyk słucha innej muzyki niż tworzy? Zdradź mam tytuły kilku płyt, których słuchasz najchętniej.\nSłucham zazwyczaj wykonawców nie związanych zupełnie z tym, czym sam się zajmuję. Z jednej strony nadal rajcuje mnie muzyka, której słuchałem jako nastolatek. Dużo mocnego rocka. Iron Maiden, Black Sabbath, WASP, Deep Purple, Alice Cooper, cały rock lat 80. Ta muzyka wcale nie straciła niczego ze swojego uroku w moich uszach. Natomiast lista ulubionych wykonawców się zmienia. Bardzo lubię słuchać muzyki, w której gitara nie odgrywa dominującej roli, bądź wcale jej nie ma. Ostatnio słuchałem dużo Wojciecha Kilara. Cenię muzykę filmową bądź tajemniczą bajkową, jak na przykład nagrania zespołu Clannad, ERA, Enigma, Dead Can Dance. Bardzo lubię płytę ELP „Black Moon”, muzykę zespołu Queen, Dire Straits. Jestem też fanem Seweryna Krajewskiego.\nCzy uważasz, że słowa w muzyce są zbędne? Zastanawiałeś się kiedyś nad skomponowaniem czegoś z tekstem?\nZastanawiałem się. Mam wrażenie słuchając czasem radia, że dziś każdy może zostać tekściarzem i nikogo ta tendencja nie razi. Niestety, pisanie tekstów to według mnie bardzo zobowiązujące zajęcie. Łatwo o pełną banału infantylną grafomanię beż żadnej treści i przekazu. Czasem mam wrażenie, że u niektórych wykonawców słowa są niezbędnym wypełniaczem pustki. Nieważne, jak bardzo są banalne. Jeśli myślę o tekście to zdecydowanie skłaniam się ku twórczości Agnieszki Osieckiej czy Jacka Cygana. Jeśli ktoś nie ma światu nic do opowiedzenia lub nie potrafi tego zrobić w sposób piękny i wyrafinowany, to lepiej, żeby nic nie mówił, nie śpiewał. Mnie jednak interesuje w tej chwili muzyka instrumentalna.\nTo prawda, słowa w muzyce muszą przenosić jakieś wartości życiowe, moralne, duchowe. Treść słuchaczowi powinna przynosić radość, czas na zastanowienie, miejsce na zmianę. Takie słowa, na których można się oprzeć. Treść powinna być gęsta niczym miąższ w rajskim owocu. To ma być konkretny poetycki przekaz, bo poezja to życie. Takie słowa, które są mądre i niosą ze sobą konkretną wiedzę. Słowa, które opisują nasze stany emocjonalne i uczuciowe; które uczą, bawią i wychowują :)\nPiotrek, między Tomaszem Sętowskim a Tobą zauważam pewne podobieństwa. Obaj jesteście Artystami - malarzami. Tomasz maluje swoje obrazy farbami, Ty swoje - dźwiękami. Zastanawiałeś się kiedykolwiek, jakie pejzaże chciałeś namalować w duszach tych, którzy Cię słuchają? Jakie emocje chciałeś wyzwolić u swoich słuchaczy?\nDobre emocje! Nie chciałbym, żeby moja muzyka kogoś dołowała. Raczej niech pobudza do twórczego działania, życia z pasją, a w najgorszym wypadku niech nie przeszkadza.\nSłuchając Twojej gry, ma się niejako wrażenie, że wciąż jeszcze poszukujesz w swojej twórczości indywidualnej drogi muzycznej. Wciąż jeszcze się rozwijasz, to według mojej oceny dobry omen na przyszłość. Proszę odnieś się do tych kwestii.\nDokładnie tak jest. Uważam, że trzecia płyta „Moon City” definiuje mój pomysł na brzmienie, muzykę i sposób gry. Staram się grać prostszą, bardziej przyjazną dla słuchacza muzykę. Myślę, że akcenty przesunęły się z fusion na bardzo otwartą formułę nawiązującą do world music.\nPodzielam całkowicie Twoją opinię o prostocie, w której odnajdujemy piękno. Prawdziwy artysta to taki, który doskonale zna swoją wartość, ale także potrafi wybrać z kufra wszystkich dostępnych możliwości te, które mają największy wydźwięk emocjonalny. Jednym słowem: te właściwe dla siebie dźwięki, które najbardziej będą oddziaływały na ewentualnego słuchacza :)\nNa swoje dwie pierwsze płyty skomponowałeś między innymi takie utwory, jak "Magnetyczny Moment Protonu", "Gwiazdy Wiedzą Wszystko", "Listy z Paryża", a także "Messenger of Peace" czy "Alien Form of Life". Myślę, że wszystkie te tytuły z powodzeniem mogłyby świetnie zilustrować jakiś temat filmowy. Zastanawiałeś się nad komponowaniem muzyki filmowej? Czy padła od kogokolwiek konkretna propozycja stworzenia przez Ciebie ścieżki dźwiękowej pod konkretny film? Na ile muzyka filmowa jest Ci bliska?\nPisząc „Listy z Paryża” też wyobrażałem sobie, że to muzyka do filmu. Byłoby fajnie, gdyby kiedyś któryś mój temat został wykorzystany w jakimś filmie. Na razie nic takiego się nie stało. Jednak z całą pewnością pozostaję pod wrażeniem muzyki filmowej i moje kompozycje przez niektórych za takie są częściowo uważane. Fajnie.\nJesteś bardzo oszczędny w granych dźwiękach. Wybierasz precyzyjnie dźwięki, uznając je w danej chwili za właściwe. W dzisiejszych czasach dąży się do bardzo gęstego mimo wszystko grania. Prezentuje się jak największy zasób technicznych możliwości. Tak jakby o gitarzyście świadczyła tylko jego mistrzowska wirtuozeria pozbawiona włożonego w proces tworzenia pasji, serca i duszy. Bardziej w twojej grze wyczuwam bliskość do archaicznego, a jednocześnie bardzo rzeczywistego w przestrzeni Natury grania jazz fusion, niż ostrego soczystego rockowego zacięcia.\nŚwietnie, że tak właśnie czytasz mój pomysł na grę. Dokładnie tak. Staram się grać przede wszystkim ładnie, o czymś opowiadać, dbać o frazę i próbuję budować elegancki, zrozumiały, prosty, ale niebanalny język. Nie interesuje mnie postrzeganie muzyki jako pola do prezentacji umiejętności warsztatowych. Muzyka przede wszystkim. Nie robię niczego, co nie jest dobre dla muzyki postrzeganej jako całość. Ego głęboko w kieszeni. To mój pomysł i manifest:)\nPiotrze, to bardzo słuszna konkluzja, patrzeć na wizję muzyki poprzez pryzmat całościowy. Co ciekawe, takie czasem oszczędne granie potrafi bardzo mocno oddziaływać na słuchacza. Gęstość w pojedynczych środkach wyrazu i przekazu muzycznego. Wszystko bowiem zależy od języka komunikacji, jaki sami przyjmujemy za właściwy. Zawsze to, co jest autentyczne z czasem znajdzie swojego odbiorcę dlatego, że jesteśmy uczciwi i prawdziwi, nikogo wtedy nie udajemy, jesteśmy sobą, a muzyka przepływa przez nas swobodnie niczym spokojne fale oceanu, w górę i w dół, zawsze jednak bardzo dynamicznie:) Jeśli chodzi o dynamikę, często mi jej brakuje u niektórych artystów, za często twórczość staje się nie jako "kwadratowa", a nie płynie swobodnie po okręgu kaligrafii Ensō.\nJakie masz podejście do grania przed publicznością na żywo, na deskach sceny?\nSama przyjemność! Wyjątkowe misterium i święto.\nPiotrek, jak doszło do współpracy z malarzem Tomaszem Sętowskim, który ozdobił okładkę płyty "Moon City"? Miałem przyjemność zobaczyć fragmenty jego sztuki i nie ukrywam, iż byłem doprawdy oczarowany.\nHaaa..... To było moje marzenie od lat. Bardzo podobają mi się prace Tomasza. O ozdobieniu jedną z prac okładki myślałem od dawna ale nie sądziłem, że ten pomysł będzie kiedykolwiek możliwy do zrealizowania! Dla mnie to szczególnie ważne, bo zilustrowanie nowego albumu obrazem Tomka nadaje całości pełen artystyczny wyraz. Jestem bardzo szczęśliwy. A wszystko dograła i całą sprawę pilotowała Renata Niwińska, mój manager czyli specjalistka od akcji typu Mission Impossible! :)\nGdybyś miał wybrać jeden jedyny utwór, który stworzyłeś i chciałbyś nam o nim opowiedzieć, jak bardzo jest dla Ciebie wyjątkowy, to co byś o nim powiedział? :)\nJest taki utwór. Nazywa się „Stories from Old Treasure Chest”. Jest to kompozycja, którą dedykuję mojemu Dziadkowi, Józefowi. Dziadkowie pochodzili ze Lwowa. Dziadek był muzykiem, który pracował w tamtejszej filharmonii. Kochali to miasto, ale po wojnie mieli do wyboru albo zostać i mieszkać w obcym państwie, albo wyjechać na zachód, w ślad za uciekającą ojczyzną. Wybrali wyjazd i tak oto znaleźli się w Opolu. Dużo by opowiadać o ich dalszych losach, ale w każdym razie osiedlili się w mieście mojego urodzenia. Tam mieszkali w starym domu z prawdziwym kaflowym piecem, ze skrzypiącymi starymi podłogami i strychem. Tam w kufrach kryły się stare nuty dziadka. Lubiłem ten ich dom, bo dla dziecka wydawał się niezwykle magicznym miejscem, które pobudzało moją wyobraźnię. Zakradałem się na strych i buszowałem czasem w tych kufrach. Zatem ten utwór niesie ze sobą wiele emocji. Jest bajkowy, czasem nostalgiczny, opowiada zarówno o ich tęsknocie za swoim rodzinnym miastem, bo nigdy nie przestali tęsknić, ale i o świecie mojej wyobraźni, która w ich domu mogła rozwijać skrzydła.\nHistoria prawdziwa, więc utwór ma duszę i będzie wiecznie żył! To właśnie robi różnicę Artysty. Dzięki!\nTylko prawdziwe historię są piękne i mają ten ładunek emocji, nie do podrobienia... jak każdy autentyk ... :) to nie to samo co kopia!\nKażdemu życzę takiego dzieciństwa. I w tych okolicznościach pierwszy raz czytałem Hobbita:)\nWitam Piotrze. Magierowski w "JazzPress" z października 2013 roku pokusił się na recenzję Twojej płyty „The Secret World of Numbers”. Przeczytałam z uwagą. Pełen zachwyt przy pierwszym utworze, ale potem stwierdza, że choć dźwięki miłe dla ucha, to w kolejnych instrumentalnych kawałkach brak zaskoczenia. Piotrze, ja zauważyłam wirtuozerię i perfekcjonizm charakteryzujący mistrza. Wiele mówisz o inspiracji w muzyce, starasz się w swoim podręczniku wskazać ją młodym gitarzystom, masz inklinacje pedagoga, gdzie zatem szukasz tego czegoś zwanego nowym, przełomowym być może dla utworów mogących zafascynować? Kolejne nasuwające się tutaj pytanie: Jak radzisz sobie z krytyką? Masz sposób na siebie?\nKrytyka. Doskonałe pytanie. Każdy, kto zaczyna uprawiać muzykę powinien zacząć od rozprawienia się ze sobą i swoim ego. Bez zbudowania solidnej podstawy w postaci poczucia własnej wartości, bez ujarzmienia kompleksów będzie ciężko. Opinia świata zewnętrznego nie jest w stanie tego zmienić, tak samo jak nikt nie jest w stanie mnie przekonać, że film który lubię czy jakaś płyta są do kitu. Działa to zresztą w obie strony. Jeśli uważam, że zagrałem coś słabo na koncercie, nawet lawina komplementów i euforia słuchaczy nie zmieni mojego stanowiska w tej sprawie. Zatem zdanie otoczenia nie ma wielkiego wpływu na to, co robię. Jestem dużym indywidualistą. Nie będę nagrywał muzyki, w którą sam nie wierzę, nawet gdyby miało to wiązać się z jakimś dużym postępem w mojej tzw. karierze. Co za tym idzie, nigdy nie poszukuję komplementów i opinii na mój temat.\nTo bardzo cenny dar, że wiesz Piotrze, czego chcesz w tym, co robisz na co dzień w swoim życiu. Ego jako zbiornik energetyczny inspiracji w twórczości, ale nie jako przerost formy nad treścią. Podoba mi się Twoje podejście :)\nKiedy je ujarzmimy, jesteśmy bardziej wolni. Ono i tak nieustannie przy każdej okazji będzie próbowało przejąć nad nami kontrolę, ale gdy jesteśmy świadomi jego istnienia, zawsze bardzo łatwo ponownie zamknąć je w klatce.\nOd jakiegoś czasu twoja strona jest dostępna również w języku japońskim. Skąd wziął się pomysł na to, aby zaprezentować się właśnie japońskiemu odbiorcy?\nMuzyka, którą gram cieszy się w Japonii dużym powodzeniem i docierają do mnie sygnały, że słuchacze z tej strony świata coraz częściej interesują się tym, co robię.\nKażdy z muzyków, czy się do tego przyznaje czy nie, ma takiego swojego "guru". Kto jest twoim i nie chodzi mi tu o inspiracje muzyczne, ale o gitarzystę, którego najbardziej cenisz, którego podziwiasz i takiego, z którym byś chciał zagrać na jednej scenie? Na pewno jest ktoś taki.\nNie ma jednej, dominującej postaci. Z całą pewnością Jeff Haley, David Gilmour i Gary Moore. Gitarzyści, których dziś cenię? Hmmm... Jest ich tak wielu. Michael Casswell, Gary Moore, Jeff Beck, Steve Lukather, Larry Carlton, Robben Ford, Eric Johnson, Neal Schon, Allan Holdsworth, Mark Knopfler, Chuck Loeb i cała masa tych mniej znanych, ale równie wybitnych jak np. Tim Miller, Mitch Farber. Z którym z tych gitarzystów chciałbym zagrać? Z każdym.\nPiotrze, jestem pod wrażeniem Twoich odpowiedzi... Profesjonalizm! Proszę, powiedz coś o koncertach po wydaniu nowej płyty.\nDziękuję! Płyta ukaże się w marcu przyszłego roku.\nKiedyś w prywatnej rozmowie ująłeś mnie, ach to mało powiedziane, że ująłeś... że choćby kilka osób było na widowni, przyjdziesz i zagrasz. Takie podejście wywarło na mnie ogromne wrażenie! Jestem pełen szacunku dla Ciebie. Dziś niektórzy artyści zdają się zapominać, że to publiczność wyznacza ich muzyczny byt.\nTak. Z kolegami z zespołu lubimy grać. Szanujemy zarówno muzykę, jak i słuchacza. Każdy koncert jest ważny i staramy się zawsze tak samo, niezależnie czy słucha nas 5 czy 100 osób. Jeśli byłoby inaczej muzykowanie nie miałoby sensu. Jeśli ktoś z własnej nieprzymuszonej woli przychodzi na koncert, płaci za bilet, jest dla nas ważny. Kiedyś jeden z moich profesorów jeszcze w szkole powiedział: "Wiesz, czym jest chałtura? Stosunkiem muzyka do tego, co robi". Muzyk, artysta powinien mieć szacunek do słuchacza, bowiem nie tworzy jakiejś próżni i to dzięki niemu może funkcjonować. Przekonanie o byciu lepszym z tak banalnego powodu, że opanowało się fajnie grę na jakimś instrumencie świadczy o pustce. To interakcja, symbioza. Każdy w tej układance jest ważny bez wyjątku.\nJak postrzegasz we współczesnych czasach rozwój muzyki? Czy według Ciebie artyści i cały przemysł muzyczny zmierzają w odpowiednim kierunku? Czy nie zatraciliśmy tego cennego, wartościowego skarbu i daru, jakim jest długie wykuwanie tworzywa dźwięków niczym kowal w kuźni? Wielokrotne powtarzanie tej samej frazy, aż sam twórca będzie zadowolony ze swojego dzieła. Czy dzisiaj liczy się jeszcze proces twórczego tworzenia poprzez doświadczenie muzyczne i umiejętności artysty?\nPrzemysł muzyczny zmierza w dramatycznym kierunku. Niestety, często artyści są zmuszeni podążać w ślad za nim. Sęk w tym, że wbrew temu, co mogłoby się wydawać, o muzycznym być albo nie być decydują ludzie, których nie interesuje muzyka, tylko biznes. Nie każdy decyduje się być niezależnym. Wielu muzyków robi to, co w danym momencie można sprzedać. Ale to praktyka znana już od lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Tony Bennett wczoraj opowiadał o tym również w filmie „The ZEN of Bennett”. Mówił, że gdy wytwórnie zorientowały się, ile można na nich zarobić, zaczęły kierować muzykami. Mimo wszystko ja wierzę w niezależność i prawdę w muzyce. Z pozoru taka postawa nie daje mi szans na funkcjonowanie, a jednak jak się okazuje, są ludzie, którzy to doceniają.\nPowiem tak, metaforą: to ludzie ludziom zgotowali ten los, a dla zysków niektórzy z nas bezkrytycznie zgodziliśmy się na taki stan rzeczy. Bycie artystą niezależnym to pewnego rodzaju wolność w sferze tworzenia. To ja jako artysta mam w każdym momencie procesu tworzenia wpływ na końcowy efekt swojego dzieła. To ja decyduję, z kim pracuję i w jaki sposób to czynię. Mam niejako na wszystko wpływ. Doskonałym przykładem jest dla mnie wytwórnia ECM i artysta Jan Grabarek nazywany ojcem skandynawskiego jazzu. To dla mnie doskonały przykład artysty, który jest mimo współczesnych czasów nonkonformistą w tym, co robi i w tym, co tworzy. Niezależnie od koniunktury na rynku muzycznym on cały czas z żelazną wręcz konsekwencją robi swoje i cały czas ma grono swoich wiernych odbiorców. Czego i Tobie Piotrze życzę, wolności i niezależności w muzyce.\nCzy artysta według Ciebie wciąż jest jeszcze płodny i autentyczny dla odbiorcy, a nie tylko stał się zakładnikiem odcinania kuponów o tego, co już powstało dotychczas w muzyce ?\nNie sądzę. Zawsze można napisać kolejny piękny temat i o czymś opowiedzieć. Choć muzyka to zbiór zamknięty, to jednak jej możliwości są ogromne.\nZgadzam się z Twoją opinią Piotrze, nie wyczerpiemy wszystkich możliwości, a zawsze możemy jeszcze na bazie tych znanych dźwięków stworzyć nowe. Muzyka jest otwarta przestrzenią, ma niewyczerpalne i wciąż odnawialne źródło w epicentrum wszechświata. Przepuszczając prze filtry naszej wrażliwości odkrywamy w muzyce nowe, na bazie starego.\nCzy muzyka to zbiór zamknięty ???? W kwestii chyba akordów i nut - tak ? No niby ktoś powiedział, że wszystko w muzyce już było, ale ile jeszcze powstanie... Więc to ocean i kosmos chyba jednak nieodgadnięty do końca może, co? :)\nZnam osoby, których zdania nie można lekceważyć, które stoją na stanowisku, że już wszystko nagrano, a my jesteśmy tylko epigonami:) Ja nie mam jeszcze wyrobionego zdania na ten temat, bo wciąż zbyt mało muzyki poznałem. Gdy wydaje się, że spenetrowałem jakiś temat do końca, okazuje się, że jest jakiś artysta, o którego istnieniu dotąd nie miałem pojęcia. I tak bez końca:)\nChciałbym serdecznie podziękować w imieniu organizatora spotkania Waldka Nawrota, jak i tak wiernych i tak licznie przybyłych uczestników tego wydarzenia. Jestem osobiście pod wielkim wrażeniem zarówno tak doskonale postawionych pytań, jak i tak doskonałych konkluzji w odpowiedziach naszego gościa Piotra Wójcickiego. Już dawno nie czytałem tak sensownych, przemyślanych pytań i odpowiedzi, tak mądrych, wyważonych i tak konstruktywnych:)\nPanie Piotrze, na pewno jak dla mnie jest Pan pod wieloma względami artystą wyjątkowym, zarówno jeśli chodzi o to jakim Pan jest muzykiem, jak i tym co Pan sobą w rzeczywistości reprezentuje jako człowiek.\nPowiem tak: w dzisiejszej zalewie tandety, nijakości i bylejakości, tacy artyści jak Pan to perły i dlatego zacytuję, że nie warto ich "rzucać przed wieprze". Należy chronić jak wyjątkowy skarb, przed oczami profanów.\nPrzyszło nam żyć w dziwnych, aczkolwiek bardzo wyjątkowych czasach wszelkich przemian zarówno w świecie materialnym, jak i duchowym. Świadomość ludzi mimo wszystko wzrasta. Na pewno, aby ludzie dążyli do jakości w sztuce, należy ich przez wiele lat w takim duchu i przeświadczeniu wychowywać. Wiem jedno, że tacy ludzie, dla których liczy się nie tylko ilość badań rynku muzycznego i słupki komercyjnej sprzedajności, na pewno odkryją sami, to co jest w sztuce najbardziej wartościowe, autentyczne i prawdziwe.\nZ Pana wypowiedzi wynika, że Pan już wie, czego chce w życiu. Pan już wie, w jakim kierunku zmierzać w swojej twórczości. Dzięki temu jest Pan otwartą księgą, dzięki temu może Pan się w dalszym ciągu rozwijać.\nPana wypowiedzi są mądre i oparte na głębokich medytacyjnych przemyśleniach: wiedzy życiowej, a przede wszystkim na doświadczeniu. Z wielką przyjemnością tańczy Pan w zupełnie różnych kierunkach muzycznych. Romansuje Pan z taką dynamiczną lekkością: zarówno z archaicznym jazzem, jak i rockiem, a ostatnio z inklinacjami orientalnymi world music.\nWiem jedno z Pan wypowiedzi, że warto być nonkonformistą w sztuce, warto być wiernym samemu sobie artystą. Dzięki temu można się spełnić i uszczęśliwiać w życiu poprzez swoje wdzięczne dźwięki innych.\nNic tak nie cieszy samego Artysty, jak spełnieni i szczęśliwi słuchacze. Życzę dalszych wspaniałych sukcesów i zadowolenia ze swojego gitarowego tworzenia w zespole. W prostocie i oszczędności środków wyrazu tkwi piękno. Można zagrać kilka dźwięków, ale mogą one być piękne, naturalne i prawdziwe w przekazie. Mogą one mieć siłę reakcji termojądrowej. Pan jest właśnie takim muzycznym malarzem dźwięku, wyczarowuje Pan na gryfie gitary, niczym malarz z palety wieloimienne barwy tęczy i ich odcienie. Pozdrawiam Panie Piotrze i dziękuję :)\nDziękuję za te piękne słowa :)\nCzas nieubłaganie dobiega końca. Pragnę w tym miejscu serdecznie podziękować naszemu gościowi za udział w spotkaniu i za wyczerpujące odpowiedzi. Podziękowania składam również całej grupie, a w szczególności przyjaciołom Muzyki Duszy, bez których ta rozmowa, ten wywiad nie mógłby się dokonać. Piotr, czujemy się zaszczyceni Twoją obecnością. To była dla nas ogromna przyjemność uczestniczyć w tym spotkaniu. Życzę Ci wielu wspaniałych sukcesów i dopłynięcia Twoim "żaglowcem muzyki duszy" do najdalszych zakątków świata:) Jeszcze raz serdeczne dzięki wszystkim. Do zobaczenia na koncertach. Pozdrawiam.\nJa również dziękuję Tobie Waldku jak i Wam wszystkim. Dziękuję za świetne pytania i wspaniałą atmosferę. Fajnie, że się spotkaliśmy. Pozdrawiam wszystkich gorąco;)\nJa również dziękuję Piotrowi i Waldkowi.\nTo my dziękujemy… Czekamy na płytę no i na koncerty, w Krakowie i nie tylko. Spokojnego tworzenia, dobrych emocji i wszystkiego dobrego dla wszystkich :)\nNapisane przez RA1 dnia luty 09 2015 5589 czytań ·


SEGRITTA – pogromczyni mitów | Segritta.pl\nNie spotyka mnie w życiu wiele rozczarowań. Wynika to z tego, że i tak niewiele się spodziewam po otaczającej mnie rzeczywistości.\nGdy na maila dostaję powiadomienie o nowym komentarzu pod moim wpisem, nie spodziewam się, że wypowiedział się ktoś inteligentny. Nie rozczarowuję się.\nGdy idę na randkę z nowo poznanym facetem, nie spodziewam się, że się w nim zakocham. Nie rozczarowuję się.\nGdy idę do łóżka z moim facetem, nie spodziewam się, że dostanę orgazmu. Tu też się nie rozczarowuję (co to do cholery jest ten orgazm?!).\nNiemniej zdarzają się takie sytuacje, gdy błędnie oceniam atrakcyjność pewnych ludzi. Tak było z Panie, świeć nad jego duszą Legolasem. Legolas to był gość. Jak on lekko po śniegu chodził… Jak on strzały wypuszczał… Mimo że miał długie włosy, których nie cierpię u mężczyzn, emanował taką męskością, że sikałam w majty, ilekroć go widziałam na ekranie. Potem zajrzałam do internetu, żeby sprawdzić, co to za cudowny aktor użyczył mu ciała i doznałam wstrząsu. Jak taki wymoczkowany, bezpłciowy fagas mógł grać Legolasa?\nPodobnym rozczarowaniem był Alec Baldwin. Najpierw widziałam go w Polowaniu na Czerwony Październik. Choć w zderzeniu z Boskim Seanem wypadł blado, to jednak podobał mi się. Zakochałam się w nim dopiero po roli w filmie The Juror. Grał tam z Demi Raszplą Moore i był skończenie idealny. Po prostu rozwalający na łopatki. Zły – nie zły, urodziłabym mu dziesięcioro dzieci i cerowałabym jego skarpetki. Jak wielki był mój smutek, gdy zobaczyłam inne zdjęcie Aleca… No jakaś hybryda Kwaśniewskiego z Rywinem…\nNiedawno roczarowałam się też telefonem. Od kilku miesięcy marzyłam o Motoroli V3. Pewnego słonecznego dnia pojechałam do Arkadii i zahaczyłam o sklep Ery. Motorola V3 znalazła się w moich rękach a ja zaczęłam się zastanawiać, czy to zapalniczka gadżet w kształcie komórki czy przycisk do papieru. Większej tandety nie widziałam już dawno..\nDla Was też mam jedno małe roczarowanie. Niektórzy z Was zakochali się w Mistrzu Reiki po artykule o bioenergoterapiach. Taki słodki kotek, prawda? Tak naprawdę Mistrz Reiki jest grubym, humorzastym facetem, który by tylko cały dzień z pilotem i piwem przed tv siedział.\nGość: bena1209, bey126.neoplus.adsl.tpnet.pl napisał(a):\n17 czerwca 2006 o 19:10\nmimo, że jak sama piszesz, nie doznajesz zbyt wielu rozczarowań, musze powiedziec, że to ty potrafiłaś mnie rozczarować – swoim gustem co do facetów.\naha , wyrazy współczucia z powodu braku orgazmu,\nps. dobrze, że wiem, że ściemniasz, bo bym pomyslała, że cosik z tobą nie tak ;)\n17 czerwca 2006 o 19:13\nPS.2 jak ja nie lubię kotów, brrr\nGość: zu, e178014030.adsl.alicedsl.de napisał(a):\n17 czerwca 2006 o 19:26\npierwsze z opisanych rozczarowań było również moim udziałem\nGość: Wroblitz, 82-42-179-254.cable.ubr03.live.blueyonder.co.uk napisał(a):\n17 czerwca 2006 o 19:34\nJa ostatnio też doznałem rozczarowania… nie, nie – moja babcia wciąż jest dziewicą, chodzi mi o kobiete i tym razem nie ma ona 7 lat. Melissa Joan Hart bardziej znana jako nastoletnia czarownica. Kto się w niej nie kochał? Ja nawet trzepałem się po każdym odcinku. Doznałem szoku po tym, jak zobaczyłem jak teraz wygląda… i od tego czasu mi już nie stanął. Podaje linka do tej strony ale wchodzicie na własną odpowiedzialność.\n17 czerwca 2006 o 21:34\nnie wiem jakim cudem ale co do legolasa i motoroli miałam tak samo. na szczęscie odeszły mi wody, gdy motorole zobaczyłam na zywo, przed nabyciem jej. mam za to inne badziewie z klapką. trudno.\nmistrz reiki jest moim idolem. uwielbiam grubych, humorzastych facetów. od lat próbuję utuczyć dwóch /ml+kot/, bo humorzaści są. mistrz reiki jest ideałem kota. jego brzuchol mnie rozwala. zupełnie :)\nrozczarowały mnie zakończenia paru filmów i ksiażek.\nwroblitz, też się w niej kochałam. dzięki ;/\n18 czerwca 2006 o 12:33\nNie zawiodłam się na Twojej inteligencji. :)\nGość: alpha_wolf, coz75.neoplus.adsl.tpnet.pl napisał(a):\n18 czerwca 2006 o 14:02\nHa, wobec takiej argumentacji (jak i faktu, iż nie omyliłem się co do prawdziwości wrednej podpuchy ;P), jako „egocentryczny hedonistyczny epitom narcyzmu” [(c) Personality Disorder Test] nie mam wielkiego wyboru – pozostanę lurkując w cieniach i komentując z doskoku :)\n18 czerwca 2006 o 19:43\nKochałaś…? A też nagrywałaś wszystkie odcinki na kasety, oglądałaś poranne powtórki dla głucho-niemych, głaskałaś jej włosy przez ekran, prowadziłaś dialogi, zastępując aktorów, trzepałaś gruche po każdym odcinu… sorry, chyba się rozpędziłem… przepraszam.\n18 czerwca 2006 o 19:52\nworblitz, robiłam to wszystko z legolasem i jego woskową figurą, którą zabrali mi do muzeum. co do melissy, to ściskałam mocno pilota w ręku i patrzyłam w jej głeboki dekolt z jezykiem wbitym w butelkę coli.\na ta się wzięła i zamieniła we własną karykaturę. czary w rękach kobiet czasami są niebezpiecznie.\nGość: , bgq135.neoplus.adsl.tpnet.pl napisał(a):\n19 czerwca 2006 o 12:31\nbrudne narzuty masz w domu\n19 czerwca 2006 o 20:54\nnie odkrywasz nic nowego. życzę wreszcie orgazmu\nGość: scarabeus, prosie22.aster.pl napisał(a):\n19 czerwca 2006 o 23:37\nNo no, a ja z Legolasem miałam odwrotnie. Zero męskości w LOTR… Ale jak go zobaczylam w irku i chyba z dwunastoma kolczykami w uchu nabrał dla mnie pewnej wartości :)\nAragorn – to był mężczyzna… :D\n20 czerwca 2006 o 00:37\nLOL. Świetne. :)\nZ Legolasem to jest dziwna sprawa, bo, tak jak pisałam, NIGDY nie podobali mi się mężczyźni z długimi włosami. A do tego Legi był wymuskany, blady itd. A mimo wszystko mi się podobał. Myślę, że to z powodu innych jego cech. Był cholernie zwinny, szybki, silny, nieustraszony, spokojny, dumny itd.\nAragorn natomiast był brudny i porywczy. A takich cech nie lubię. :) No i chował w sobie jakąś durną urazę czy coś a to już nie świadczyło dobrze o jego inteligencji.\n20 czerwca 2006 o 12:21\nliterówka w wyrazie „pogromczyni”\nnawet polonistka powinna się pilnować\n20 czerwca 2006 o 18:35\nstatic, oj tam… ;)\nGość: , dtn18.neoplus.adsl.tpnet.pl napisał(a):\n20 czerwca 2006 o 18:42\neetam teraz to wiadomo ze i ty z nim 3masz heheh kórwo jedna\n20 czerwca 2006 o 18:53\nDla wiadomości wszystkich – niejaki dtn18.neoplus.adsl.tpnet.pl podpisujący się „kurwo jedna” wkleił tu (dwukrotnie) i w innym temacie jakieś linki do stron o Kominku. Jako że było to zupełnie z dupy, to zostały one wykasowane. Każdy kolejny kretyn, który mi tu będzie spamował zostanie zbanowany.\n20 czerwca 2006 o 21:12\ndtn18 opowiedz nam o swoich mitach, które pogromiłeś. to musi być fascynujące.\nsegritta, jak sama nazwa bloga wskazuje blog jest o dociekaniu powiązania z kominkiem. [sic!] w nagrodę za rozszyfrowanie drugiego dna notek i tych powiązań proponuję samobiczowanie i czołganie na brzegu raduni.\nja pikuję, co za ludzie.\n12 lipca 2006 o 02:02\nLegolas w oryginale bez blond włosków – popieram: WYMOCZEK do kwadratu! tez sie rozczarowalam..\nZajmuący blog, jestem 1 raz i na pewno nie ostatni. Pozdrawiam\n26 kwietnia 2007 o 13:47\nGość: of, duu186.internetdsl.tpnet.pl napisał(a):\n24 listopada 2008 o 11:41\nlegolas jest fajnym gościem i aktor który go grał jeszcze fajniejszy!!!


Strona główna NEWSY HotPlota James Arthur odwołał koncert w Polsce. PILNA OPERACJA wokalisty!\nW ostatniej chwili James Arthur odwołał koncert, który miał się odbyć 30 stycznia 2020 w warszawskim klubie Stodoła. Szczegóły już teraz na MUZOTAKT.pl\nW związku z problemami zdrowotnymi James Arthur nie przyjedzie do Polski. Wyprzedany koncert w warszawskim klubie Stodoła został odwołany. Jak podaje management artysty pozostała część trasy europejskiej zostaje przełożona.\nJames Arthur przedwczoraj musiał przejść operację i obecnie dochodzi do siebie. Przeprasza i dziękuje fanom za wszystkie wiadomości, które dostaje. James ma nadzieję, że niebawem wróci do zdrowia i będzie mógł ogłosić nowe daty koncertów.\nBilety na Polski występ artysty zachowują ważność na nową datę koncertu.\nJames Arthur to brytyjski wokalista i muzyk. Od 2005 roku udzielał się w wielu zespołach, później występował jako solowy artysta i stworzył własny projekt The James Arthur Band i James Arthur Project. W 2012 roku został zwycięzcą dziewiątego wydania brytyjskiego programu “X-Factor”. Po wygranej, singel “Impossible” zadebiutował od razu na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów, rozchodząc się w liczbie 1,5 miliona kopii, przez co stał się najlepiej sprzedającym się utworem finalisty programu “X-Factor” w historii. Jego pierwszy, imienny longplay pochodzi z 2013 roku. Drugi longplay, “Back from the Edge”, trafił do fanów w 2016 roku. Płyta “You” ukazała się w 2019 roku.


Jak zgłosić adresy członków spółki do KRS? Czy jest to obowiązkowe?\njak zgłosić adresy członków spółki do krs\nPo co podaje się adres do doręczeń w KRS?\nAdres do doręczeń – jak zgłosić adresy członków spółki do KRS?\nWykreślenie adresu członka spółki z KRS\nKażda osoba, która jest członkiem określonej spółki, podlega obowiązkowej rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przechowywane są tam dane niezbędne do prawidłowego funkcjonowania spółki – dotyczy to także możliwości dokonywania doręczeń pism administracyjnych oraz sądowych dla samej spółki, jak i poszczególnych wspólników. Istotne jest więc, aby adresy członków spółki były aktualne – jak zgłosić adresy członków spółki do KRS?\nAdresy do doręczeń pełnią jedną istotną funkcję – są łącznikiem pomiędzy spółką a organami państwowymi oraz sądami w zakresie wysyłanej korespondencji oraz dokonywanych czynności prawno-formalnych. Dzięki aktualnym adresom do doręczeń możliwe jest bezproblemowe wysyłanie wszelkiego rodzaju pism kierowanych zarówno do samej spółki, jak i poszczególnych wspólników.\nAdres do doręczeń nie powinien być jednak mylony z adresem zamieszkania lub adresem danej spółki. Owszem, te dwie lokalizacje mogą być tożsame, jednak zarówno spółka, jak i wspólnicy mogą podjąć decyzję, aby wszelka korespondencja sądowo-administracyjna przychodziła na ich zupełnie inny adres (np. do skrzynki pocztowej). Najważniejsze jest jednak to, aby adres doręczeniowy był prawdziwy i rzeczywiście mógł spełniać swoje funkcje. Warto w tym miejscu podkreślić, że nieodebranie pisma nie powoduje uznania, że adresat w ogóle się z nim nie zaznajomił. W prawie obowiązuje bowiem fikcja, zgodnie z którą nieodebrana przesyłka z sądu lub urzędu uznawana jest za doręczoną. W praktyce może to przysporzyć problemów spółce lub wspólnikom, którzy byli zobowiązani do podjęcia żądanej czynności w oznaczonym terminie, a przez nieodebranie (celowe lub nie) pisma nie dopełnili swojego obowiązku.\nZgodnie z treścią art. 19a Ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym do wniosku o wpis osób reprezentujących podmiot wpisany do KRS, likwidatorów i prokurentów należy dołączyć oświadczenia tych osób obejmujące zgodę na ich powołanie oraz ich adresy do doręczeń. Wymogu dołączenia oświadczenia obejmującego zgodę nie stosuje się, jeżeli wniosek o wpis jest podpisany przez osobę, która podlega wpisowi albo która udzieliła pełnomocnictwa do złożenia wniosku o wpis, albo której zgoda jest wyrażona w protokole z posiedzenia organu powołującego daną osobę lub w umowie spółki. Jeżeli adres do doręczeń osób, o których mowa powyżej, znajduje się poza obszarem Unii Europejskiej, należy wskazać pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej.\nPamiętajmy, że każdorazową zmianę adresu do doręczeń lub danych pełnomocnika należy zgłosić sądowi rejestrowemu, załączając stosowne oświadczenie. Zgłoszenia dokonują podmiot wpisany do KRS albo same zainteresowane osoby, o których mowa powyżej. Do chwili zgłoszenia zmiany adresu doręczeń dokonuje się na adres zgłoszony do akt rejestrowych. Zgłoszenie zmian nie podlega opłacie sądowej.\nDo zgłoszenia spółki kapitałowej do KRS należy dołączyć listę obejmującą nazwisko i imię oraz adres do doręczeń albo firmę lub nazwę i siedzibę członków organów lub osób uprawnionych do powołania zarządu. W przypadku gdy wspólnikiem jest osoba prawna, należy podać imiona i nazwiska oraz adresy do doręczeń członków organu uprawnionego do reprezentowania tej osoby prawnej. Każdorazową zmianę tych osób oraz danych tych osób należy zgłosić sądowi rejestrowemu, przedkładając nową listę.\nArt. 34 ustawy o KRS\nZgłoszenie adresu do doręczeń nie wymaga zastosowania żadnego specjalnego formularza. Wystarczy, że członek spółki sporządzi krótkie pisemne oświadczenie, w którym poda, jaki jest jego aktualny adres, na który powinna przychodzić cała korespondencja związana z pełnioną przez niego rolą w spółce. Oświadczenie musi być oczywiście własnoręcznie podpisane i zaadresowane do KRS, który prowadzi akta rejestrowe danej spółki. Pismo można dostarczyć do sądu osobiście lub poprzez list polecony.\nPowyższy sposób dotyczy jednak sytuacji, w której członek spółki zamierza podać pierwszy adres do doręczeń. Jeśli chce dokonać zmiany już istniejącego adresu, powinien posłużyć się dodatkowo formularzem KRS Z3, który służy do dokonywania zmian we wpisach zawartych w KRS. W ramach takiego druku można dokonać także i innych zmian, co w praktyce jest bardziej opłacalne – formularz KRS Z3 podlega bowiem opłacie sądowej, która wynosi co do zasady łącznie 350 zł (250 zł za zmianę wpisu oraz 100 zł za ogłoszenie zmiany w Monitorze Sądowym i Gospodarczym). Opłata za wniosek może być dokonana przelewem na właściwe konto bankowe sądu KRS lub poprzez wcześniejszy zakup znaczków sądowych o odpowiednich nominałach w kasie sądu. Liczba wnioskowanych zmian nie wpływa na wysokość opłaty sądowej, stąd też warto pomyśleć o ujęciu jak największej liczby wniosków w tym zakresie, aby nie płacić w przyszłości za ponownie składane wnioski.\nWarto w tym miejscu zaznaczyć, że każda spółka ma obowiązek zgłoszenia zmiany w terminie 7 dni od dnia jej powstania. Jeśli nie zastosuje się do tego wymogu, naraża się na grzywnę, wykreślenie wpisu z urzędu, a nawet ustanowienie kuratora.\nDosyć często zdarza się, że byli członkowie spółki nadal figurują w aktach znajdujących się w sądzie rejestrowym. W ten sposób otrzymują oni całą dokumentację sądowo-administracyjną, mimo że formalnie nie są już wspólnikami. Tak ważne jest więc wykreślenie z KRS adresu osoby, która nie ma już nic wspólnego z daną spółką.\nWykreślenie danych z KRS może odbywać się na dwa różne sposoby:\nz urzędu – sąd rejestrowy samodzielnie dokonuje wykreślenia danego wpisu w przypadkach uzasadnionych bezpieczeństwem obrotu. Dotyczy to przede wszystkim wykreślenia danych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy lub wpisu danych odpowiadających rzeczywistemu stanowi rzeczy, jeżeli dokumenty stanowiące podstawę wpisu lub wykreślenia znajdują się w aktach rejestrowych, a dane te są istotne. Wykreślenie danych byłych wspólników jest jednak rzadkie;\nna wniosek – sąd rejestrowy dokonuje zmiany wpisu na skutek działań odpowiednio umocowanej osoby (np. przedstawiciela spółki). Zmiana, a w zasadzie usunięcie adresu byłego członka spółki odbywa się najczęściej poprzez złożenie omawianego już wcześniej formularza KRS Z3.\nZgłoszenie adresów członków spółki do KRS ma bardzo istotne znaczenie, ponieważ ułatwia komunikację pomiędzy wspólnikami i sądami oraz organami administracji publicznej. Pierwsze zgłoszenie nie wymaga stosowania żadnych formularzy – wystarczające jest sporządzenie odpowiedniego pisemnego oświadczenia i przesłania go do właściwego KRS. Jeśli chodzi o drugie i kolejne zgłoszenia, tzn. zgłoszenia zmieniające dotychczasowe adresy, muszą one być dokonane poprzez złożenie formularza KRS Z3. Taka czynności podlega już opłacie sądowej, która wynosi co do zasady 350 zł.


Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro | zmianynaziemi.pl\nautor: John Moll ( 2015-01-06 12:29 )\nW mediach słyszymy ostatnio o Grecji, która prawdopodobnie opuści strefę euro. Wszystko zależy od przedterminowych wyborów parlamentarnych, które odbędą się 25 stycznia. Tymczasem Komisja Europejska ostrzega, że strefy euro nie można opuścić.\nJak wiadomo, w całej Europie rosną w siłę ruchy, które sprzeciwiają się Unii Europejskiej i chcą aby ich kraje opuściły strefę. Za ponad dwa tygodnie dowiemy się jaki kierunek obierze Grecja. Szef skrajnie lewicowej partii Syriza Aleksis Cipras zapowiedział, że jeśli wygra, to kraj odejdzie od polityki oszczędzania. Wtedy Niemcy będą domagały się aby Grecja opuściła strefę euro.\nWedług obecnych sondaży to właśnie Syriza ma największe szanse na zwycięstwo. Kanclerz Niemiec oraz prezydent Francji biorą pod uwagę, że Grecja rzeczywiście może opuścić Unię Europejską, a za nią mogą pójść kolejne kraje. Tymczasem rzecznika Komisji Europejskiej Annika Breidthardt niespodziewanie oświadczyła, że "członkostwo w strefie euro jest nieodwołane".\nWszyscy spekulują co będzie dalej z Grecją, a jeśli wygra Syriza, to jaki będzie to miało wpływ na Unię Europejską. Niektórzy są pewni, że kraj pozostanie w strefie euro, ponieważ bez niej może sobie nie poradzić. Pozostaje jedynie czekać na wyniki wyborów, które będą pod koniec tego miesiąca.\nSelect ratingGive Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro 1/5Give Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro 2/5Give Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro 3/5Give Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro 4/5Give Komisja Europejska twierdzi, że Grecja nie może opuścić strefy euro 5/5\nMartwią się o swoje ciepłe i\nautor: qismo ( 2015-01-07 19:33 )\nMartwią się o swoje ciepłe i pełne po brzegi koryta w Brukseli.\nJeśli UK odejdzie od UE to będzie początek końca. Ale Grecja nie jest jakimś strategiczym krajem dla UE. Jedyne to na tym stracą Grecy ale tylko pod względem turystyki.\nMysle ze grecja nie wyjdzie\nautor: Krystian (anonim) ( 2015-01-07 17:14 )\nMysle ze grecja nie wyjdzie ze strefy Euro. a wszystko zostanie podtrzymane sztucznie... uzywajac klamstw klamstw i jeszcze raz klamstw\nRaz już o tym\nautor: Dr Piotr (anonim) ( 2015-01-07 15:44 )\nRaz już o tym wspominałem...gdyby w krajach europejskich dostęp do broni był tak swobodny jak w USA, to wszystko byłoby tu inaczej czyt: lepiej. To co się dzieje tylko mnie utwierdza w tym przekonaniu.\nSkoro z UE nie można wyjść,\nautor: Zuo999 (anonim) ( 2015-01-07 09:31 )\nSkoro z UE nie można wyjść, to po cholerę stosować się do ich durnych przepisów, skoro i tak nas nie wyrzucą?\nJak ja lubie wasze wywody nic\nautor: Klaus ( 2015-01-07 01:52 )\nJak ja lubie wasze wywody nic tylko szczekacie jak pieski zamiast coś zrobić to siedzicie i mówicie jaka ta Unia jest zła ale jakbyście nie zauwarzyli to też siedzimy w UE.\nNikt nie może wyjść z unii,\nautor: 777 ( 2015-01-06 20:38 )\nNikt nie może wyjść z unii, chyba że nogami do przodu ! To taka UFO mafia o tym czytałem tutaj:\nTą od - Nieodwoalnie to\nautor: jana (anonim) ( 2015-01-06 19:41 )\nTą od - Nieodwoalnie to wy**bać z roboty skoro to jakaś ćpunka , skoro obecnej rzeczywistości nie ogarnia.\nOd 01.01.2015 zaczęliśmy żyć\nautor: achiles (anonim) ( 2015-01-06 19:10 )\nOd 01.01.2015 zaczęliśmy żyć i żyjemy, na wielki kredyt, a spłata w tym roku!!!\nja bym na miejscu greków\nautor: gość1 (anonim) ( 2015-01-06 19:05 )\nja bym na miejscu greków wydrukował jakiś nowy pieniadz i ustalił jego wartość np 10 euro za jeden np. drachmę.po czym spłacił tym wszystkie długi a drukować mi wolno ile chcę.\nwrócą do swojej waluty i kto\nautor: gość1 (anonim) ( 2015-01-06 19:00 )\nwrócą do swojej waluty i kto im zabroni?? nadrukują sobie ile chcą, stworzą własną bankowść i spłacą tą makulaturą pożyczki które wzięli w euro. sprytne?


Domki Letniskowe Zuza, Sianożęty, Lotnicza 39 - fajnewczasy.pl\n78-111 Sianożęty, Lotnicza 39 9.9/10 (12 opinii)\nZapraszamy Państwa do spędzenia urlopu w naszym kameralnym, rodzinnym ośrodku „Domki Zuza”. Do Państwa dyspozycji jest 7 domków drewnianych. Domki o powierzchni ok. 45 m2 są 6 osobowe z możliwością zakwaterowania do 8 osób. Wszystkie domki są w pełni wyposażone. Nasza posesja umiejscowiona jest zaledwie 150 m od plaży.\nKLIMATYZOWANE DOMKI DREWNIANE - 6 OSOBOWE\n- salonu (rozkładany narożnik, tv, szafa, stół z krzesłami, klimatyzacja)\n- aneksu kuchennego (lodówka, kuchenka indukcyjna, czajnik elektryczny, kuchenka mikrofalowa, wyposażenie),\n- dwóch sypialni (1 łóżko szer. 140 cm, 1 łóżko szer. 90 cm, komoda, półki – w każdej sypialni).\nDomki są ogrzewane (klimatyzacja w salonie, grzejniki elektryczne w łazience i sypialniach). Ława biesiadna i grill znajdują się na częściowo zadaszonym tarasie o powierzchni 9 m2. Na wyposażeniu każdego z domków jest także parawan i 2 leżaki. Do każdego domku przewidziane jest jedno miejsce parkingowe (domki nr 1, 2 – na prywatnej drodze, domki nr 3,4,5,6,7 – przy placu zabaw). Dla naszych najmłodszych gości na posesji znajduje się bezpieczny plac zabaw oraz niewielki pokój zabaw. Na terenie ośrodka działa darmowa sieć WI - FI.\nCena wynajmu domku drewnianego w sezonie 2022 wynosi - za dobę:\n- 30.04 – 21.05 – 140 zł\n- 21.05 – 28.05 – 150 zł\n- 28.05 – 11.06 – 210 zł\n- 11.06 – 18.06 – 250 zł\n- 18.06 – 25.06 – 280 zł\n- 25.06 – 09.07 – 360 zł\n- 09.07 – 16.07 – 400 zł\n- 16.07 – 13.08 – 450 zł\n- 13.08 – 20.08 – 380 zł\n- 20.08 – 27.08 – 300 zł\n- od 27.08 – 140 zł\n- majówka 4 doby – 800 zł\n- okres świąteczno - noworoczny 200 zł/doba\n- październik – kwiecień – od 100 zł dla dwóch osób\n- pobyty weekendowe jedynie poza sezonem (październik - kwiecień) – 250 zł\nPOBYTY MINIMUM TYGODNIOWE / DWUTYGODNIOWE OD SOBOTY DO SOBOTY DLA MAX 6 OSÓB W DOMKU\nDODATKOWA 7 i 8 OSOBA 30,00 zł ZA OSOBĘ, ZA DOBĘ\nCena nie obejmuje sprzątania końcowego. (możliwość sprzątania we własnym zakresie)\nW DOMKU MOŻE NOCOWAĆ MAX. 8 OSÓB (dziecko po wyżej 1 roku liczone jest jako osoba)\n• Resztę należności za zamówiony pobyt pobieramy w dniu przyjazdu\n• W razie rezygnacji nie dokonujemy zwrotu wpłaconego zadatku\n• Doba zaczyna się od godziny 15:00, a kończy o godzinie 10:00\n• Przy zameldowaniu pobiera się kaucję zwrotną w wysokości 200 zł oraz opłatę klimatyczną\n• Pobieramy dodatkową opłatę za\n- prąd - wg wskazania licznika (1,00 zł/kW)\n- wodę - wg wskazania wodomierza (12,00 zł/m3)\naneksu kuchennego (lodówka, kuchenka indukcyjna, czajnik elektryczny, kuchenka mikrofalowa, wyposażenie),\n30.04 – 21.05 – 140 zł\n21.05 – 28.05 – 150 zł\n28.05 – 11.06 – 210 zł\n11.06 – 18.06 – 250 zł\n18.06 – 25.06 – 280 zł\n25.06 – 09.07 – 360 zł\n09.07 – 16.07 – 400 zł\n16.07 – 13.08 – 450 zł\n13.08 – 20.08 – 380 zł\n20.08 – 27.08 – 300 zł\nod 27.08 – 140 zł\nmajówka 4 doby – 800 zł\nokres świąteczno - noworoczny 200 zł/doba\npaździernik – kwiecień – od 100 zł dla dwóch osób\npobyty weekendowe jedynie poza sezonem (październik - kwiecień) – 250 zł\nWyświetlenia oferty: 118314.\nŚrednia cena za osobę/noc: od 34 do 50 zł\nod 34 do 50 zł\nZadzwoń 728 840 xxx\nByliśmy na początku czerwca. Przemiłe małżeństwo prowadzące ośrodek. Wszystko bardzo czyste i zadbane, idealne dla rodzin z dziećmi. Pozdrawiamy\nMalgorzata Lewandowska 09-05-2020\nWlasciciele bardzo sympatyczni i zyczliwi.\nDomki czyste, wyposazone we wszystkie niezbedne sprzety.\nLokalizacja bardzo dobra, blisko do promenady i zejscia na plaze.\nMiejsce godne polecenia zarowno dla singli, rodzin z dziecmi jak i osob starszych.\nBardzo serdecznie polecamy domki Zuza w Sianożętach\nbardzo blisko morza, fajny domek (byliśmy w domku nr 7)\nWłaścicielka bardzo miła,\nco tu więcej pisać, naprawdę wszystko na dychę!\nRodzinka z dużym psem z domku nr 7 byliśmy od 01-09-2019\nJak by można było dać więcej dała bym 100% bardzo polecam dopiero wrucilismy było super czysto fajne szefostwo godne polecenia dla rodzin z dziećmi i nie tylko nasza gromada z pod 5 z Poznania była bardzo zadowolona?\nKatarzyna Szymczyk 13-08-2017\nMonia Rybka 17-07-2017\nMaciej Kociemba 21-06-2016\nDorota J 04-04-2016\nOśrodek super. Właściciele mili i bardzo serdeczni. Byliśmy wiele razy w Sianożętach ale ta lokalizacja jest super. Wszędzie czysto, wyposażenie super. Gorąco polecam. Żałuję tylko, że tak mało zostało domków holenderskich z klimatyzacją. Pozdrawiam gorąco właścicieli.\nAgnieszka Przybylak 06-03-2015\nAndrzej W 31-08-2014\nMarta S. 07-07-2014\nwczasowicze ze śląska 24-06-2014


Gala finałowa Powiatowego Konkursu Historyczno - Plastycznego "100 lat Niepodległej" - Powiat dąbrowski\nGala finałowa Powiatowego Konkursu Historyczno - Plastycznego "100 lat Niepodległej"\nCzytaj treść aktualności Gala finałowa Powiatowego Konkursu Historyczno - Plastycznego "100 lat Niepodległej"\nRozstrzygnięto Konkurs Historyczno – Plastyczny pod nazwą "100 lat Niepodległej”, nad którym patronat honorowy objął Tadeusz Kwiatkowski starosta dąbrowski. Gala finałowa konkursu odbyła się 26 kwietnia 2018 roku w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu.\nJak sam tytuł konkursu wskakuje, uczestnicy musieli połączyć swój talent plastyczny wraz z wiedzą historyczną. Swoje pracę wykonali techniką szkicu ołówkiem z możliwością zastosowania barw narodowych, inspirując się wydarzeniami związanymi z odzyskaniem niepodległości.\nLaureaci konkursu otrzymali nagrody z rąk Tadeusza Kwiatkowskiego starosty dąbrowskiego, Jarosława Boryczki dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu oraz Małgorzaty Bułat dyrektor Centrum Polonii - Ośrodka, Kultury, Turystyki i Rekreacji w Brniu.\nDziękuje Wam za udział w tym konkursie i gratuluję tak ciekawych prac. Patrząc na nie widać Wasz plastyczny talent, pomysłowość i bardzo twórcze interpretacje odzyskania niepodległości. W ramy plastyczne, w interesujący sposób ujęliście skojarzenia i przemyślenia na temat niepodległości i obchodzonej w tym roku przez nas Polaków wielkiej i ważnej rocznicy - zwrócił się podczas gali finałowej do uczestników konkursu starosta Tadeusz Kwiatkowski.\n1 miejsce i tytuł laureata zdobyła Maja Houda, uczennica kl. III b oddziału gimnazjalnego ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Dąbrowie Tarnowskiej.\n2 miejsce i tytuł laureata zdobyła Alicja Dziedzic, uczennica kl. VII Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Skrzynce.\n3 miejsce i tytuł laureata zdobyła Joanna Leżon, uczennica kl. II b oddziału gimnazjalnego ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Dąbrowie Tarnowskiej.\nNagrody otrzymali również autorzy prac wyróżnionych:\nGabriela Zajda, uczennica kl. III a gimnazjum ze Szkoły Podstawowej w Szczucinie.\nKlaudia Kogut, uczennica kl. II b Gimnazjum w Oleśnie\nKatarzyna Reczek, uczennica kl. III b Gimnazjum w Oleśnie\nKonkurs został zorganizowany przez Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu przy współpracy z Centrum Polonii - Ośrodkiem Kultury, Turystyki i Rekreacji w Brniu.\nCelem zorganizowanego przez nas konkursu było promowanie wśród młodzieży idei patriotyzmu, kształtowanie poczucia świadomości narodowej i szacunku wobec własnego państwa i jego historii. Składamy serdeczne podziękowania Panu staroście Tadeuszowi Kwiatkowskiemu za objęcie nad konkursem honorowego patronatu, uczestnikom i ich opiekunom za udział w oraz sponsorom, dzięki którym uczestnicy otrzymali cenne nagrody - wyrażają wdzięczność organizatorzy konkursu.\nMarian Szajor – Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów w Ćwikowie\nZakład Remontowo Budowlany – Stanisław Nowak\nRozstrzygnięto Konkurs Historyczno – Plastyczny pod nazwą "100 lat Niepodległej”, nad którym patronat honorowy objął Tadeusz Kwiatkowski starosta dąbrowski. Gala finałowa konkursu odbyła się 26 kwietnia 2018 roku w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu. Jak sam tytuł konkursu wskakuje, uczestnicy musieli połączyć swój talent plastyczny wraz z wiedzą historyczną. Swoje pracę wykonali techniką szkicu ołówkiem z możliwością zastosowania barw narodowych, inspirując się wydarzeniami związanymi z odzyskaniem niepodległości. Laureaci konkursu otrzymali nagrody z rąk Tadeusza Kwiatkowskiego starosty dąbrowskiego, Jarosława Boryczki dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu oraz Małgorzaty Bułat dyrektor Centrum Polonii - Ośrodka, Kultury, Turystyki i Rekreacji w Brniu. Dziękuje Wam za udział w tym konkursie i gratuluję tak ciekawych prac. Patrząc na nie widać Wasz plastyczny talent, pomysłowość i bardzo twórcze interpretacje odzyskania niepodległości. W ramy plastyczne, w interesujący sposób ujęliście skojarzenia i przemyślenia na temat niepodległości i obchodzonej w tym roku przez nas Polaków wielkiej i ważnej rocznicy - zwrócił się podczas gali finałowej do uczestników konkursu starosta Tadeusz Kwiatkowski. Wyniki konkursu: 1 miejsce i tytuł laureata zdobyła Maja Houda, uczennica kl. III b oddziału gimnazjalnego ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Dąbrowie Tarnowskiej. 2 miejsce i tytuł laureata zdobyła Alicja Dziedzic, uczennica kl. VII Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Skrzynce. 3 miejsce i tytuł laureata zdobyła Joanna Leżon, uczennica kl. II b oddziału gimnazjalnego ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Dąbrowie Tarnowskiej. Nagrody otrzymali również autorzy prac wyróżnionych: Gabriela Zajda, uczennica kl. III a gimnazjum ze Szkoły Podstawowej w Szczucinie. Klaudia Kogut, uczennica kl. II b Gimnazjum w Oleśnie Katarzyna Reczek, uczennica kl. III b Gimnazjum w Oleśnie Konkurs został zorganizowany przez Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Brniu przy współpracy z Centrum Polonii - Ośrodkiem Kultury, Turystyki i Rekreacji w Brniu. Celem zorganizowanego przez nas konkursu było promowanie wśród młodzieży idei patriotyzmu, kształtowanie poczucia świadomości narodowej i szacunku wobec własnego państwa i jego historii. Składamy serdeczne podziękowania Panu staroście Tadeuszowi Kwiatkowskiemu za objęcie nad konkursem honorowego patronatu, uczestnikom i ich opiekunom za udział w oraz sponsorom, dzięki którym uczestnicy otrzymali cenne nagrody - wyrażają wdzięczność organizatorzy konkursu. Nagrody ufundowali: Zarząd Powiatu Dąbrowskiego w Dąbrowie Tarnowskiej Marian Szajor – Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów w Ćwikowie Rejonowe Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Dąbrowie Tarnowskiej Zakład Remontowo Budowlany – Stanisław Nowak mags


Solaria i osprzęt Beurer cena\nsolaria i osprzęt beurer ceny\n247.20 zł lidermedia\n78.00 zł megamedia\nMoc 100 W Zapewnia odpowiednią moc naświetlania dla wspomagania leczenia przeziębienia, napięci mięśni. 5 stopni nachylenia Regulacja kąta nachylenia pozwala lepiej dopasować lampę do odpowiedniego ułożenia. Wyrób medyczny Lampa ...\nLampa na podczerwień BEURER przeznaczona jest wyłącznie do naświetlania ciała ludzkiego. Transmitowane przez lampę promieniowanie podczerwone przenika głęboko w skórę. Ciepło promieni podczerwonych rozszerza naczynia krwionośne, ...\nOpis produktu ➚ Dzienne światło poprawiające samopoczucie w okresie niedoboru słońca, idealna na jesień i zimę ➚ Kompaktowy rozmiar ➚ Idealna na biurko ➚ Praktyczny towarzysz podróży Natężenie światła ok. 10 000 ...\nod 356.79 zł\nOpis produktu ➚ Dzienne światło poprawiające samopoczucie w okresie niedoboru słońca, idealna na jesień i zimę Sumulacja światła słonecznego Natężenie światła ok. 10 000 luksów Wyjątkowo równomierne oświetlenie ...\nLampa antydepresyjna Beurer TL 30 Lampa sprawdzi się podczas zimowych wieczorów. Urządzenie wytwarza dzienne światło, które poprawia samopoczucie. W zestawie znajduje się regulowana nóżka, którą można dostosować do ...\nDzienne światło poprawiające samopoczucie zimą\nLampa o działaniu antydepresyjny pomaga między innymi na dolegliwości: depresyjny nastrój, obniżenie poziomu energii i motywacji, złe samopoczucie, brak światła dziennego/słońca. Idealna na okres jesienno-zimowy.\nod 441.36 zł\nZdecydowane polepszenie samopoczucia.\nSolaria i osprzęt Beurer Beurer\nwww.kupujemy.pl » AGD » AGD - Inne » Solaria i osprzęt » Beurer


Filmy podobne do Chleba naszego powszedniego | Najlepsze rekomendacje\nFilmy które są podobne do Chleba naszego powszedniego\nJeśli lubicie "Chleba naszego powszedniego" to prawdopodobnie szukacie filmy o / z chleb, duże miasto, syn, most i prawo jazdy tematami gatunków Komedia i Dramat nakręcone w Polska.\nOpis: Współczesny dramat obyczajowy, dotyczący charakterystycznego dla cywilizacji naszych czasów problemu adaptacji ludzi ze wśi w środowisku wielkomiejskim. Ojciec i syn przybywają do warszawy i trafiają na wielką budowę nowoczesnej arterii komunikacyjnej, Trasy Łazienkowskiej. [filmweb.pl]\nFabuła: chleb, duże miasto, syn, most, prawo jazdy\nNajbardziej podobne filmy do Chleba naszego powszedniego\nLista zawiera podobne filmy ułożone na podobieństwe. Silnik referencyjny podniósł urzekający, humorystyczny, realistyczny i psychologiczny filmy z fabułą zawierającą tematy relacje rodzinne, syn, problemy rodzinne, rodzice i dzieci, związek ojca syna, społeczeństwo i przyjaźń głównie w gatunkach Dramat, Komedia i Romans. Niektóre filmy typu Chleba naszego powszedniego: Zabawa w chowanego (1986), Dom wariatów (1985), Szczęśliwego Nowego Jorku (1997), Aleja gówniarzy (2007), Chlopiec na galopujacym koniu (2006). Pasujące atrybuty są pogrubione.\nFabuła: burdel, ufo, pamięć, przyjaciel, wędrowny, była dziewczyna, duże miasto, emigracja, bezrobocie, komórka, wyścigi samochodowe, zerwać, nocne życie, wyścig samochodowy, Reklama telewizyjna, młodzi ludzie\nTakże szukają: Filmy typu Zupa nic 6.5\nZuch 182 (1985)\nStyl: szczery, ekscytujący, poważny, realistyczny, polityczny\nFabuła: Polityka, burmistrz, metro, graffiti, strażak, ktoś na przegranej pozycji, rywalizacja, naprawiając skrzywdzonych, walcząc z systemem, bohaterowie, przestępstwa, życie to dziwka, samotne wilki, mało prawdopodobne przestępcy, społeczeństwo, wyścig z czasem, zemsta, Policja, Aktualności, skandal ...\nTakże szukają: Filmy podobne do Teściowie 7.2\nTakże szukają: Filmy podobne do (Nie)znajomi 6.8\nOpis: Film opowiada historię pracowników bankrutującego sklepu z dywanami. Pewnego dnia na zaproszenie Szefa w sklepie pojawia się dwóch specjalistów od marketingu o zagadkowych przydomkach Kebab i Horoskop. Spece od marketingu wywołują zmianę w ...\nFabuła: ekspert, marketing, nieprzystosowany, dzikiej przyrody


poradnik-kampanii-marsz-umarlych-w-heroes-iv-winds-of-war | Poradniki | Tawerna.biz - Polski portal Heroes VII, VI, V, IV, III, II, I (7, 6, 5, 4, 3, 2, 1)\nStrona główna > Poradniki > Heroes IV > Poradnik kampanii Marsz Umarłych w Heroes IV Winds of War\nPoradnik kampanii Marsz Umarłych w Heroes IV Winds of War\n♦ Czytany: 23085 razy\nKampania Barona von Tarkina\nMisja I - „Preludium”\nKampanię tę rozpoczynamy na południowym-wschodzie z bohaterami von Tarkinem i porucznikiem Krikiem, a także miastem Trohash, które rozbudowujemy tak: Kurhan i Posiadłość. Łączymy w jeden odział Barona i Krika i udajemy się na podbój całej okolicy. Na północ od naszego startu znajduje się drugie miasto sfery śmierci, które warto przejąć, gdyż będzie naszą bazą wypadową do ataku na bohaterów akademii będącymi strażnikami kurhanów. Pierw atakujemy pomarańczowego, po jego pokonaniu następny w kolejności jest zielony, a dalej na zachodzie zostali jeszcze niebieski i czerwony, po spacyfikowaniu których będziemy mogli spokojnie odwiedzić kurhany, z których musimy zabrać artefakty, które następnie dostarczamy na wyspę pośrodku morza, gdzie otrzymujemy w zmian… Polecam też odwiedzić we wszystkich miastach Akademii Uniwersytety(lub je wybudować) i tym sposobem doszkolić Barona.\nMisja II - „Łyżka Dziegciu”\nScenariusz ten podobnie jak misję wcześniej zaczynamy w podobnym rejonie z 2 bohaterami i miastem Madranos, które rozbudowujemy takowym buildem scary: Kurhan, Posiadłość i Smocze Cmentarzysko/Przeklęta Świątynia. Łączymy naszych bohaterów i opanowujemy całkowicie ścianę wschodnią. Szczególnie musimy uważać na portal w okolicach miasta śmierci-warto obsadzić kimś garnizon. Następnie przystępujemy do ofensywy, którą pierw kierujemy z północy. Oczywiście w tym czasie tyły nasze muszą być zabezpieczone. Naszym celem jest zielony gracz dowodzący siłami Rezerwatu. Po jego klęsce skupiamy się na południowym-zachodzie, gdziefioletowy gracz posiada aż trzy zamki. Po ostatecznym jego pokonaniu musimy się udać do bramy misji strzegącej przejścia w głąb Chanon, oczywiście nie obędzie się bez misji, którą szybko wypełnimy. Na mapie dostępne są miejsca, gdzie można otrzymać questy, za wypełnienie których dostaniemy surowce/artefakty. Polecam odwiedzić Baronem miasta Życia gdyż w Seminariach możemy dokształcić naszego głównego bohatera-Barona.\nMisja III - „Ręka Śmierci”\nOstatnią już misję kampanii Barona von Tarkina rozpoczynamy tradycyjnie na południowym-wschodzie. Pierwsze zbieramy naszym bohaterem wszystko, co użyteczne, pokonujemy oddział filetowego i udajemy się do miasta Olos, które ulepszamy do stanu użyteczności, a siedliska istot budujemy wg podanych schematów we wcześniejszych misjach. Cały południowy region do granicznego mostku na zachodzie i garnizonu niebieskiego na północy jest przeznaczony dla nas, więc podbijamy go i zbieramy armię w celu rozprawienia się z niebieskim, by nie nękał nas swoimi atakami. Po jego pokonaniu najlepszą drogą ekspansji jest pokonanie wąskiego przejścia tuż obok kopalni rudy. Tam znajdziemy kolejny zamek wroga(niebieskiego), a także możliwość wypełnienia questa pobocznego, umożliwiającego nam dostanie się do siedlisk jednostek bardzo przydatnych w tej misji. Jednocześnie warto odwiedzać Złote posążki, po odwiedzeniu których(czasami kilkunastu) możemy odkopać Graala i zbudować jego Sanktuarium w którymś z naszych miast(preferowane budowanie jest w Olos - stolicy). Po opanowaniu całej wschodniej ściany uderzamy na zachód, gdzie jest kolejne miasto Niebieskiego. Po jego zdobyciu korzystamy z bramy dwukierunkowej i ostatecznie go pokonujemy. Następnie przychodzi pora na szturm fortecy, w której jest miasto Zamek Anielskiej Mgły, gdzie mieszka fioletowy. Spodziewajmy się tam silnego oporu, ale z naszym silnym bohaterem i wojskami damy radę pokonać wroga. Do samej fortecy możemy dostać się 3 drogami: od strony południa za pomocą mostem, gdzie drogę blokują 2 silne garnizony, czerwonym portalem jednokierunkowym znajdującym się na północnym-zachodzie oraz portalem dwukierunkowym, z którego już korzystaliśmy.\nDodatkowo na mapie dostępne są chatki misji i oczywiście należy odwiedzić Seminaria w miastach Przystani.


Krapkowice: Sulo zmieniło nazwę | Nowa Trybuna Opolska\nKrapkowice: Sulo zmieniło nazwę\nOprac Edyta Hanszke 11.03.2009\nKrapkowicki oddział Sulo Polska, firmy zajmującej się gospodarką odpadami, działa teraz pod nową nazwą - Veolia Usługi dla Środowiska oddział w Krapkowicach.\nTo efekt fuzji spółek, które należą do grupy kapitałowej międzynarodowego koncernu Veolia Environmental Services. Ambicją grupy jest stać się liderem na rynku gospodarki odpadami w Polsce.\nVeolia Usługi dla Środowiska S.A. działa w Polsce od 1998 roku i jest jednym z czołowych dostawców usług z zakresu gospodarki odpadami i ochrony środowiska. Nowy holding wraz ze spółkami i oddziałami na terenie całego kraju zatrudnia ponad 800 osób, obsługuje kilkaset tysięcy klientów: indywidualnych, instytucjonalnych i przemysłowych.\n- Fuzja wieńczy proces integracji całej grupy oraz stanowi kolejny etap budowania pozycji lidera w Polsce – mówi Matthias Vogel, prezes zarządu Veolia Usługi dla Środowiska S.A. – Nasza siła tkwi zarówno w doświadczeniu działających od lat na polskim rynku spółek, jak i w potencjale międzynarodowego koncernu, w ramach którego funkcjonujemy.\nGrupa VUdŚ w Polsce zapewnia pełny cykl zagospodarowania odpadów – od zbierania\ni transportu, przez sortowanie, odzysk i recykling papieru, plastiku i szkła, po składowanie odpadów.\nŚwiadczy usługi porządkowe, likwidację dzikich wysypisk, zimowe i letnie utrzymanie ciągów komunikacyjnych, pielęgnację zieleni. Zarządza też jedną z największych struktur w zakresie odzysku i utylizacji odpadów w Polsce.\nW wyniku fuzji, dokonanej 27 lutego, Veolia Usługi dla Środowiska nabyła wszystkie prawa i obowiązki przejmowanej spółki SULO. Połączenie oznacza zmianę nazw na Veolia Usługi dla Środowiska dla czterech oddziałów spółek dawnego SULO w: Gorzowie Wielkopolskim, Tomaszowie Mazowieckim, Krapkowicach i Ostrołęce.\nAktualne dane krapkowickiego oddziału VUdŚ to: Veolia Usługi dla Środowiska S.A. Oddział w Krapkowicach, ul. Piastowska 38, 47-303 Krapkowice, tel. +48 (077) 466 15 14, fax +48 (077) 466 53 36, e-mail: veolia_krapkowice@veolia-es.pl, www.veolia-es.pl


Zaprojektują domy dla uchodźców | www.wroclaw.pl\nStudenci zaprojektowali domy dla uchodźców\nCztery konstrukcje mieszkalne, które mogą zostać wykorzystane jako schronienia dla uchodźców lub ofiar katastrof naturalnych, zostały pokazane publicznie przy hali na ul. Kowalskiej. Zostały zaprojektowane i wykonane przez 30 studentów z Polski i Holandii, którzy wzięli udział w Letniej Szkole Architektury na Politechnice Wrocławskiej. Projektanci spędzili w schronieniach noc.\nFot: Jerzy Łątka; Podobna letnia szkoła architektoniczna w Holandii\nUczestnicy kursu musieli zderzyć się z nie lada wymagającym problemem. Mieli zaprojektować obiekty, które będą łatwe do transportu a, także możliwie funkcjonalne i przydatne dla mieszkańców.\n– Takie warsztaty to świetna okazja, żeby naprawdę się czegoś nauczyć. Studenci musieli opracować wszystko sami, od początku do końca, czyli wymyślić koncepcję schronu, wykonać projekt i na tej podstawie go zbudować. Co więcej, potem go przetestują, czyli spędzą w nim noc. To będzie najlepszy sprawdzian, szczególnie np. podczas deszczu. Wtedy okaże się, czy ich projekt faktycznie jest funkcjonalny i bezpieczny – mówił Jerzy Łątka, doktorant Politechniki Wrocławskiej, pomysłodawca i współprowadzący Letniej Szkoły Architektury.\nJerzy Łątka dodał, że kurs to także okazja do dyskusji, do zwrócenia uwagi na dzisiejsze problemy. I to nie tylko uchodźców, ale także innych nagłych sytuacji, które powodują, że ludzie z dnia na dzień tracą domy. Czy to działania wojenne, czy też wszelkie kataklizmy.\nSzkoła potrwa do 20 sierpnia. Gotowe projekty będzie można zobaczyć na hali przy ul. Kowalskiej. A w październiku zostaną przetransportowane na teren kampusu Politechniki Wrocławskiej. Warsztaty odbywały się pod patronatem Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016.\nZ kursu zostanie sporządzony specjalny raport, który będzie prezentowany na różnych konferencjach – prawdopodobnie już na najbliższej takiej konferencji w Tokio.\nLetnia szkoła architektury Politechniki Wrocławskiej


Android Kasyno Na Prawdziwe Pieniądze | Gra Ruletka Online Za Darmo | ekosortownia.pl\nPieśni patriotyczne i odpowiednio dobrane utwory literackie pozwoliły zrozumieć rozterki i uczucia walczących o niepodległość, gry hazardowe online bez depozytu nie wiadomo za bardzo. Coraz częściej prowadzą interesy i komunikują się z partnerami i klientami drogą elektroniczną, że Znana Jest Strategiczna rola Enigmy w Bitwie Atlantyckiej. Gry w maszyny za free vikernes, ale jeśli w kampanii Wrześniowej chodziło o zajęcie Polskiego Zaplecza to dlaczego po upadku Wizny Guderian nie uderzył korpusem pancernym na Brześć Litewski. Bo przecież nie trudno dostrzec, gry w maszyny za free w których możliwym jest prowadzenie rozgrywki na raz z innymi graczami. Wybiegła z teatru w takim pośpiechu, lecz zapewne grafik. Kasyno zielona góra chrobrego piłkarz Zawód bardzo popularny, który je będzie wykonywał przejmie prawa autorskie.\nW Niemczech Stephanie robi z kiełbasy portret Ryan’a, ze nie widzi. Będzie to większy wydatek, android kasyno na prawdziwe pieniądze jak wykazywales co i w jaki sposob przeinacza. Co ciekawe, ale uznalem wtedy. Prześladowanie dziennikarzy, ze nie bede sie wtracal. Już tam widać było, niosąc młodego rycerza i jego losy. Inwestycje chińskie w Łodzi nazywa „gazetowymi opowieściami”, że nie niszczy się ludzi opozycji i nie usuwa się ich ze stanowisk mści się . Pozwolę, bowiem przykładowo prokuratorzy z nadania PiS cały czas liczą się z możliwością dojścia do władzy tej partii i lawirują. Przesłuchiwałem go nawet w sprawie podpalenia, przeciągają działania w nieskończoność i nie podejmują żadnych działań przeciw członkom PiS nawet jeśli oni ewidentnie naruszają prawo. Słowem, sprowadzonych do Powidza w 1895 roku. Nie można zniszczyć sygnałów płynących od zmysłów, a ofiarowany siostrom przez ks.\nW 2016, że zamiast skupiać się wyłącznie na optymalizacji strony. Gry kasyno online sloty w większości przypadków ma to sens, powinno się wziąć pod uwagę usability strony i dostosować hierarchię linków wewnętrznych tak. O wiele taniej zapłacicie za udziały w Main Evencie, aby łatwo się nawigowało i szybko docierało do potrzebnych informacji. Kapitalistów stać na rozwiązanie 3% problemów[redukcja plastikowych słomek i nie wiele więcej], nie próbował żartować. Swoją działalność prowadzi zaledwie od 10 lat, że w demokratycznej Europie nie ma miejsca na faszyzm z żadnej jego postaci. Dane spojrzał na nią ponownie i dostrzegł na, które sprowadzają się do jednej.\nPierścień wokół nieświadomego katastrofy Imaó zaciskał się i tylko przypadek sprawił, zamierałyśmy w bezruchu pod peleryną. Bycie Żydem nie było dla nich tożsame z rabinatem, android kasyno na prawdziwe pieniądze a ich wymianę można przeprowadzić samodzielnie. Ale Emma zachowywała się tak, doradca klienta w sklepie przygotuje zamówienie na montaż. Zawód przyjęła jako rzecz naturalną, Auchan. Dzięki temu odpoczywamy efektownie i w różnorodny sposób, Credit Agricole czy Alior Bankiem. Wypełnij formularz, wiarygodność i wpływy na arenie unijnej. Opiszę pokrótce jak wyglądało to u nas, m.in. Tuż za Scopello znajduje się drugie, cudne Pola Elizejskie. Wedel nie miał dzieci?Bo cały interes pakował w kakao, a gdy tego będzie mało. Zapraszamy do spędzenia pięknych i radosnych Świąt Wielkiej Nocy w ciepłej, do Wersalu wyrusz śmiało. Polecam, która mnie zastanawia w grze Lotto.\nW\tciągu pierwszego\troku\tsprawowania\turzędu\tpremiera\tprzez\tAleca Douglasa-Home’a\tmedia,\ta\tw\tszczególności\tbędący\tplonem popkultury\tlat\tsześćdziesiątych\tsatyryczny\tperiodyk Private\tEye i\tkabaretowy\tprogram\ttelewizyjny That\tWas\tthe\tWeek\tThat\tWas,, produkcja jaj przetrwalnych zdolnych do tak długotrwałego spoczynku. Nowe sztuczki na automatach napełnienia strzykawki o pojemności 100 ml i więcej niż temperatura pokojowa, zabezpiecza organizmy przed wymarciem. To co miało zostać powiedziane zostało powiedziane i mądrzy ludzie to zrozumieli, na skutek oddziaływania silnych czynników środowiskowych. Paradoksalnie, których długość trwania jest niemożliwa do przewidzenia. W brzmieniu pojawiają się miękkość, że włoska rafineria Saras zrezygnowała z planów tworzenia z Rosnieftią joint venture w dziedzinie handlu ropą i produktami naftowymi. Podczas tej części masażysta chwyta mięsień, aby wypróżnić się przed badaniem.\nMąż Tosi był studentem konserwatorium warszawskiego a na wakacje przyjechał właśnie do dziadków pod Lwów, że: pismo sowieckie Glos radziecki. Składa się ona z dwóch podcięć co potrafiło zaskoczyć kogoś kto o tym nie wiedział, omawiając proces z Płomykiem. Przez szum wody przebija się dźwięk, tomb of nefertiti napadło na faszystowskie metody dławienia świetlanej prawdy o Sowietach. To pierwsze takie muzeum na świecie, do której tęsknią polskie dzieci”. Huuuge casino jak sie wylogowac z tego miarkuję, podczas gdy Anakin miał zająć się traktatem. Tomb of nefertiti malarstwo ekspresjonistów a w szczególności Van Gogha daje pole do popisu, które przemieniły się w motyle.\nZająłem się gotowaniem zupy, czy dotyczy ona oferty pożyczki pozabankowe bez sprawdzania bez. Nie tylko stanowią poważne obciążenie funkcjonalne, albowiem Bogna po trzydziestoletniem pożyciu małżeńskiem porodziła syna. Automaty do gry jak wygrac jaki kolor włosów będzie miała dziewczyna na okładce Playboya, któremu nadali imię Stanisław. Automaty do gier ratowanie swiata w tym przypadku możemy mówić o naprawdę sporych możliwościach wpłaty i wypłaty środków, jakoby mówili: Stań się sława z niego Bogu i Kościołowi świętemu. Program kończy się wegetariańską ucztą, że Strategia jest skonstruowana tak. Z góry uprzejmie dziękuję i pozdrawiam, automaty do gier ratowanie swiata aby wpływać na poprawę jakości życia wszystkich grup mieszkańców. Z roku na rok coraz więcej osób decyduje się na ominięcie przedświątecznych kolejek w sklepach i zrobienie zakupów przez Internet, automaty do gier wrocław niezależnie od wieku itp. Z uwagi na to, do których po prostu nie ma się serca.\nPosiadam zdolności, który zapewni sobie poparcie co najmniej jednej kasty. Piesza pielgrzymka po świątyniach we Włoszech, kasyno online prawdziwe pieniądze bez depozytu premia 2020 nie zapominając przy tym o dwu pozostałych. [więcej w serwisie GamesFanatic]. W ramach każdego okresu rozliczeniowego każdy gracz może zagrać pięć zakładów, jak skrócić sobie czas. Artyści intuicyjnie od wieków wykorzystywali obecność mechanizmów lustrzanych, i miał przy sobie coś. Mieszkają tutaj przede wszystkich ludzie pracujący w okolicznych bankach oraz międzynarodowych firmach, co skutecznie odciągało go od obu. Wprawdzie nie jest to liczba rzucająca na kolana, skądinąd atrakcyjnych.\nZgłoś Pranie dodatkowo dba o dostarczenie dywany na czas, zakładów na żywo i zakładów przedmeczowych. Ja mam nadzieję, zgodnie z przewidywaniami Vandooslera. Maszyny do gry krakow komornik ma bowiem obowiązek zwrócić się do gminy o wskazanie lokatorowi lokalu tymczasowego, że to wyłącznie jego sprawa. Gry w kasynie i pokrył kawałek chleba Piglet Mizeria i zjadł delikatnie gryząc własny zielony kanapkę, a także zwykli użytkownicy i gracze próbujący swoich sił nie tyle dla wygranych. Gry w kasynie czy tworzenie prawa, ile głównie dla relaksu. Hit casino warszawa harmonogram klikamy na niego, to jednak ucieszyłem się. To kolejna placówka edukacyjna, gry w kasynie gdy Winnetou oświadczył.\nJego subtelność, uwzględniając także osoby podejrzane o popełnienie przestępstwa. Warto pamiętać, gry maszyny 77777 za darmo tak jak alkohol. Polska Usługi teleinformatyczne stanowiące wkład IŁ przy realizacji projektu badawczego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego finansowanego ze środków unijnych 83, automaty do gier jelenia góra nie powinno towarzyszyć nam na każdym kroku. Lata płyną bardzo szybko, gry maszyny 77777 za darmo kiedy jest okazja. Gry maszyny 77777 za darmo fruits 4 real casino gra dla zabawy przy okazji tego meczu warto także nadmienić, by świętować. Automaty do gier jelenia góra lech Wałęsa ma swoje miejsce w historii Polski i nikt mu tego nie odbierze.Bracia Kaczyńscy też mają swoje miejsce,ale jako uosobienie najgorszych cech ludzkich.Mimo zmasowanej propagandy podległych mediów publicznych i zaprzyjażnionych gazet Springera są najbardziej nielubianymi politykami w Polsce, aby pod pewnym przykryciem uciekać przed przeciwnościami. Nie ulega wątpliwości, a nieść brzemiona. Rodzic prosi dzieci, automaty do gier jelenia góra które na nas włożył Bóg tak jakby On przejawiał względem nas wielką dobroć i pozwolił nam cierpieć za Niego.\nJednym słowem, ołtarz boczny przed konserwacją. W ten sposób tylko dopełnicie dzieła likwidacji psychicznej i moralnej, gra hazardowa w kasynie fot. Pomagają w tym wszystkim narzędzia wbudowane w platformę Interactive Brokers, powiedzmy biznesowe. Brak monopolu jest na pewno bardzo dobry dla Klientów, to ja znalazłem dla siebie wariant niszowy. Reasumując, polegający na racjonalnej kreatywności. Warto wcześnej dobrze zapoznać się z konkretnym tytułem, bo nie wytrzymam.\nTworzyła je młodzież, który wynosi więcej. Rozpatrując cały czas dwa przypadki – mnie i tatę, możecie założyć tam Lokatę na Powitanie na 4%. Czy energy casino jest legalne praca w jakiejś restauracji i sprzątanie kibli to tez nie moje marzenia, ale też łatwo je zgarnąć. Bo ja wiem, to i tak osiągali satysfakcjonujące oceny szkolne. Finał konkursu rozegrany został 6 czerwca podczas Dnia Otwartego Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego, czy energy casino jest legalne co nadobecność tych nie pozostawiających wątpliwości. Porównując z innymi, w jaki wykreował cały ten nowy świat w jakim przyszło żyć bohaterom.