Zbigniew Libera - Pełna baza wiedzy na tematy związane ze sztukami wizualnymi - magazyn - Culture.pl Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujący z nami reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. Zmiany ustawień dotyczących plików cookie można dokonać w dowolnej chwili modyfikując ustawienia przeglądarki. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności . Culture.pl Culture.pl Zbigniew Libera - Pełna baza wiedzy na tematy związane ze sztukami wizualnymi - magazyn Culture.pl dla słabowidzących A A A PL / PL / Polski / EN EN English Chinese Deutsch Spanish French Japanese Russia Ukraine Aktualności Kalendarz wydarzeń Multimedia Baza wiedzy Film Teatr Sztuki wizualne Literatura Muzyka Fotografia Architektura Design Culture.plBaza wiedzySztuki wizualneZbigniew Libera Sztuki wizualne Zbigniew Libera\nSztuki wizualne Print Zbigniew Libera Karol Sienkiewicz\nZbigniew Libera przy jednej ze swoich prac wystawianych na wystawie retrospektywnej w Zachęcie, Warszawa, 15 stycznia 2010 roku, fot. Włodzimierz Wasyluk Urodził się 7 lipca 1959 roku w Pabianicach. Jest autorem obiektów, instalacji, filmów wideo, wideoinstalacji, fotografii, działań multimedialnych. Od 2006 roku prowadzi nomadyczny tryb zcia. Przez dwa semestry na przełomie 2008 i 2009 roku prowadził gościnną pracownię na Akademii Sztuk Pięknych (AVU) w Pradze. Działalność twórczą Libera rozpoczął na początku lat osiemdziesiątych. W grudniu 1981 roku w reakcji na wprowadzenie stanu wojennego projektował ulotki i plakaty przeciwko wydarzeniom w kopalni Wujek. Drukował też ulotki dla "Solidarności". Wiosną 1982 roku miał pierwszą indywidualną wystawę na łódzkim Strychu, jesienią został aresztowany przez Służbę Bezpieczeństwa i skazany na półtora roku więzienia za przygotowywanie i kolportaż antyreżimowych druków. Okres ten uważa się za formujący dla jego osobowości twórczej. Jak powiedział w wywiadzie udzielonym Arturowi Żmijewskiemu i Łukaszowi Gorczycy: "Jestem znanym niszczycielem. Właściwie większość rzeczy zniszczyłem, ale też nie robiłem ich dla innych, a raczej dla własnego doświadczenia". Po wyjściu z więzienia, w latach 1983-1986 działał w środowisku łódzkiej Kultury Zrzuty. Jednocześnie, pracując w domu, stworzył wówczas swe pierwsze prace wideo. "Odmiana w doświadczeniu Libery najbardziej wrogiego miejsca (więzienie) na najbardziej przyjazne (dom rodzinny) posłuży mu do podjęcia próby oswojenia świata, odbudowania zachwianej z nim relacji; będzie pretekstem do opowiedzenia o specyficznych podmiotowo-przedmiotowych zmaganiach Ja z 'rzeczywistością wpływu', ale również o 'relacji wzajemności' między jednostką a otoczeniem" - pisał Łukasz Ronduda. Owej "relacji wzajemności" dotyczą powstałe wówczas filmy. W tym okresie, przez dwa lata opiekował się swoją ponad dziewięćdziesięcioletnią babcią Reginą G., schorowaną, przykutą do łóżka, niekomunikującą się już ze światem zewnętrznym. W "Obrzędach intymnych" (1984) uwiecznił wykonywane przy niej intymne czynności - mycie, karmienie, przewijanie. "Perseweracja mistyczna" (1984) ukazuje powtarzaną przez kobietę czynność kręcenia nocnikiem wokół jego osi. Nocnik stał się w jej przypadku substytutem różańca. Jak pisał Libera, "Praca ta jest działaniem o charakterze mistyczno-magicznym, niezależnym od jakiejkolwiek znanej formy religii, magii lub sztuki. Nie tworzy ani nie kontestuje żadnego systemu. Powstaje codziennie, bez względu na aktualny stan układów politycznych, społecznych, kulturowych, towarzyskich, artystycznych, finansowych, oficjalnych i nieoficjalnych. (...) Opisywana praca jest immanentnie związana z egzystencją Reginy G. Jest bowiem jedyną, poza fizjologicznymi, czynnością wykonywaną samodzielnie. Jest jedyną formą kontaktu z rzeczywistością zewnętrzną". W filmie "Jak tresuje się dziewczynki" (1987) Libera podjął inny wątek wspomnianej przez Rondudę "relacji wzajemności" - przystosowania, przekazywania i przyswajania wzorców zachowań i ról płciowych, tytułowej "tresury". Na spowolnionym filmie (nakręconym z okazji rodzinnego spotkania) kilkuletnia dziewczynka jest uczona tworzenia swego wizerunku jako kobiety. Dłonie dorosłej osoby podają jej szminkę, pilniczek do paznokci, biżuterię, na jej twarz nałożony zostaje makijaż. W ten sposób następuje rytuał inicjacji, ale przede wszystkim przekazana zostaje podstawowa wiedza na temat tworzenia własnego obrazu przez kobietę, paradygmatów atrakcyjności, kontrolowania ciała. Izabela Kowalczyk zauważa, że "Wykonywane w dorosłym życiu czynności, przynależne do danej płci wydają się 'naturalne'. (...) Artysta podważa jednak ową 'naturalność' ukazując, jak zachowania płciowe są przez nas wyuczone, jak często nie uświadamiamy sobie ich sztuczności". Ronduda zwraca jednak uwagę, że "w intencji artysty film miał mówić o generalnych warunkach naszego przetrwania, o tym, iż jesteśmy skazani na estetyzację osobowości, autokreację, na zamianę wpływu świata w jakości fundujące naszą tożsamość". Sam Libera mówił w wywiadzie: "Dla mnie był to fenomenalny przykład procesów, których oczywistości jesteśmy świadomi, ale których zazwyczaj nie dostrzegamy, jakby nie zdajemy sobie sprawy z ich obecności w naszym życiu". W pierwszej połowie lat osiemdziesiątych Libera działał w środowisku łódzkiej Kultury Zrzuty i środowisku Strychu (niemal od początku istnienia galerii). Około 1985 roku jego związki z nimi uległy osłabieniu. Wówczas wspólnie z Jerzym Truszkowskim i innymi artystami (Barbarą Konopką, Jackiem Rydeckim) założył rodzaj artystycznej komuny, alternatywnej wobec Strychu. Wspólnie tworzyli obrazy, grali w zespole punkowym Sternenhoch, przeprowadzali działania artystyczne z pacjentami szpitala psychiatrycznego, w którym pracował Libera. Jak pisał Łukasz Ronduda, "stworzyli prowokującą, obrazoburczą siłę, wprawiającą w zakłopotanie nie tylko społeczeństwo, ale i kolegów artystów. Głównym ich celem było kreatywne, intensywne, 'kolorowe' życie". Pod koniec lat osiemdziesiątych Libera przez dwa lata mieszkał wspólnie z Zofią Kulik (pozując do jej fotografii) i Przemysławem Kwiekiem. Na przełomie lat 1989-1990, przez kilka miesięcy przebywał w Afryce. W latach dziewięćdziesiątych jego wcześniejsza twórczość została uznana za prekursorską wobec tzw. sztuki krytycznej, a on sam okrzyknięty "ojcem sztuki krytycznej". Zaczął wystawiać w galeriach, a jego prace spotkały się ze sporym odzewem. Libera rozpoczął też wówczas tworzenie rzeźb i obiektów. Jednym z nich był nawiązujący do bramy obozu w Auschwitz napis "Christus ist mein Leben" (1990). W kolekcji warszawskiego CSW znalazł się "Kąpielowicz" (1991), instalacja z wykorzystaniem wideo. Jej tytuł nawiązuje do żargonu pracowników zakładów pogrzebowych, którzy tak nazywają ciała obmywane po śmierci. W instalacji Libery przezroczysta, spiralna forma przypominająca rurę bierze swój początek w ekranie, na którym wyświetlany jest obraz odpływu - wiru wodnego, co tworzy alegorię odchodzenia, przemijania, śmierci. W latach dziewięćdziesiątych Libera powrócił do wątku obecnego w filmie "Jak tresuje się dziewczynki" tworząc serie fikcyjnych zabawek dla dzieci, "protez dorosłości w świecie dziecka" i instrumentów socjalizacji, służących w gruncie rzeczy do "tresury", wyuczania określonych zachowań, w końcu - przypisanych im ról płciowych. Zabawki służą tu przede wszystkim zobrazowaniu społecznych wyobrażeń na temat ciała i jego dyscyplinowania. Libera traktuje projektowany przez nie ideał w sposób przewrotny i ironiczny. "Ciotka Kena" (1994) przywraca realny wymiar ideałowi i standardowi urody (nienaturalnie szczupłemu) narzucanego przez lalkę Barbie (artysta użył tu w rzeczywistości lalki Sindy) - to jej postarzona i pogrubiona wersja, ubrana w nieco staroświeckie stroje. Wprowadza więc rysę na kanonie cielesności. Kolejną serię lalek Libera wyprodukował w 1996 roku - "Możesz ogolić dzidziusia" to zabawki o niemowlęcym wyglądzie, jednak pokryte owłosieniem pod pachami, w okolicach narządów płciowych i na nogach, charakterystycznym dla osób dorosłych. Jak pisała Izabela Kowalczyk, praca ta "odwołuje się do kulturowego kompleksu owłosionego ciała, które jest sprzeczne z pożądanym wyglądem kobiety. Włosy na ciele kobiety traktowane są zwykle jako coś dzikiego, nieujarzmionego, co nie powinno mieć miejsca, gdyż kobiece ciało powinno być idealnie gładkie". Tytuł pracy (i zarazem nazwa zabawki umieszczona na opakowaniu - "You can shave a baby") sugeruje określony typ postępowania - "zabawy". W swych pracach Libera podjął też wątek socjalizacji chłopców oraz wpajanego im stosunku do kobiet. "Eroica" (1997) to zestaw niewielkich figurek, analogicznych do zbieranych przez chłopców żołnierzyków czy Indian. Artysta stworzył jednak kolekcję nagich kobiet, w dodatku w pozach sugerujących taniec (w świetle reflektorów), ale też poddanie, ucieczkę czy uległość, sytuację opresji. Podkreślone to zostało na opakowaniach zabawek, umieszczone na nich napisy zachęcają do "zebrania ich wszystkich", wejścia w ich posiadanie, przy jednoczesnej sugestii, że figurki przeznaczone są dla dzieci w wieku dziesięciu lat i więcej. Kowalczyk zauważa, że "przedstawione w postaci figurek kobiece ciało staje się więc przedmiotem posiadania", ale także że "artysta wskazuje (...) na problem męskiej tożsamości, która jest redukowana do 'maczyzmu' i używania przemocy". Na wystawie w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie w 1996 roku Libera przedstawił "Urządzenia korekcyjne". Do chłopców adresowane była seria przyrządów służących do dyscyplinowania męskiego, nieletniego ciała i dążenia do wyimaginowanego "ideału". Jednym z nich jest "Body Master" dla dzieci do lat dziewięciu (1995), odpowiednio przeskalowany sprzęt do ćwiczeń fizycznych. Towarzysząca mu plansza sugeruje wzór, do którego dąży ćwiczące na nim dziecko - chłopca-kulturystę, swoistą karykaturę młodzieńca. Sam Libera mówił, że "przewrotność 'Body Master' polega na tym, że jako zabawka kopiująca prawdziwe urządzenia kulturystyczne (jedyna różnica to bardzo lekkie ciężary) ćwiczyć może jedynie psychikę dziecka. W konsekwencji produkuje przekonanie o oddziaływaniu siły woli na ciało". Artysta zaprojektował również urządzenie do wydłużania penisów (dla niemowląt i chłopców oraz dorosłych mężczyzn) - "Universal Penis Expander" (1995). Przyrząd ma pozwalać na "wydłużenie penisa nawet do 100 centymetrów". W konstruowanych przez siebie zabawkach Libera odwołuje się do kodów kultury masowej i krytycznie je analizuje, a nawet wyśmiewa. Podkreśla jednocześnie, że służą one "edukacji". Najsłynniejszą z "zabawek" Libery stała się praca "Lego. Obóz koncentracyjny" (1994), cykl fotografii i opakowań klocków lego, z których artysta sugerował zbudowanie obozu koncentracyjnego. Praca spowodowała dużo szumu w mediach (opartego głównie na zbyt dosłownym odczytaniu intencji artysty), a kurator polskiego pawilonu na Biennale w Wenecji w 1997 roku Jan Stanisław Wojciechowski nie dopuścił jej do wystawy, w wyniku czego sam artysta wycofał się z udziału w ekspozycji. Co więcej, praca sponsorowana był przez duńską firmę produkujący klocki, która zagroziła artyście procesem (ostatecznie do niego nie doszło). Zdaniem Kazimierza Piotrowskiego, "Z pewnością przypadek Libery wejdzie do kanonu dziejów światowego sponsoringu jako jeden z niewielu przykładów, gdy to artyście udało się inkorporować korporację, a nie na odwrót". "Lego. Obóz koncentracyjny" odczytywać można na wielu poziomach. Jacek Zydorowicz zebrał problemy, które praca porusza: kwestię dystansowania się od manipulacji rynkowych; potencjał przemocy zawarty w zabawkach; problem pamięci w kulturze; w końcu zagadnienia metaartystyczne. Sam Libera mówił: "Myśl, która doprowadziła mnie do zrobienia tej pracy, dotyczyła samej racjonalności, która jest podstawą systemu klocków lego, a która wydała mi się przerażająca: nie można z tych klocków zbudować nic, na co nie pozwala precyzyjny, racjonalny system". Praca znalazła się m.in. w zbiorach Muzeum Żydowskiego w Nowym Jorku. W ostatnich latach Libera poświęcił się w dużej mierze analizie przestrzeni mediów i problemu obrazu w kulturze masowej. W cyklu "Pozytywów" (2002-2003) wykorzystał powszechnie znane fotograficzne przedstawienia wojny i zagłady jako "negatywy" dla tworzonych przez siebie inscenizowanych wersji "pozytywnych": żołnierze podpalający cygaro półleżącemu mężczyźnie zamiast zwłok Che Guevary, kolarze w miejsce żołnierzy niszczących szlaban na przejściu granicznym ("Cykliści"), uśmiechnięte osoby w pasiakach zamiast więźniów obozów koncentracyjnych ("Mieszkańcy"), zmęczeni biegacze zamiast martwych ciał ("Porażka w przełaju"). Zdaniem Łukasza Rondudy, "w opartych na 'logice powtórzenia' 'Pozytywach' mamy do czynienia z laboratoryjną analizą relacji traumy do jej reprezentacji. Artysta zdaje się twierdzić, iż efekty działania traumy nie mogą być w pełni uobecnione (reprezentowane), mogą pojawić się jedynie w naszej wyobraźni na zasadzie powidoku - w procesie przypominania sobie przez widzów tej pracy Libery pierwowzorów jego zainscenizowanych zdjęć". Kontynuacją "Pozytywów" była seria fotografii "Ostateczne wyzwolenie", po raz pierwszy opublikowana w "Przekroju" w 2003 roku. Na okładce tygodnika znalazło się zdjęcie "Sen Busha", na którym Irakijka obejmuje amerykańskiego żołnierza. Mogące wprowadzać w błąd fotografie stanowiły trawestację działań wojennych, w rzeczywistości przedstawiające uśmiechniętych żołnierzy i Irakijczyków. Cykl "Mistrzowie" (2004) uważa się za reakcję artysty na ocenzurowanie jego pracy na Biennale w Wenecji. Libera stworzył fikcyjne strony z popularnych, wysokonakładowych gazet - "Gazety Wyborczej", "Magazynu Gazety Wyborczej", "Polityki", na których umieścił spreparowane artykuły na temat artystów neoawangardowych z lat siedemdziesiątych, swoich Mistrzów - Zofii Kulik, Jana Świdzińskiego, Anastazego Wiśniewskiego, Andrzeja Partuma. Praca stała się swoistym hołdem nim złożonym, ale także refleksją nad historią sztuki, procesem wykluczenia, kontekstem, w jakim działa sztuka oraz jej uwikłaniem we współczesne procesy marketingowo-promocyjne. Jak mówił Libera, "Prasa stała się jedynym wskaźnikiem tego, co w sztuce jest dobre i złe, ona lansuje i pogrąża. Tymczasem prasa nie jest tak naprawdę do tego przygotowana. Także ja, nie mając się do kogo zwrócić, musiałem użyć prasy, która przejęła rolę mediatora między społeczeństwem a sztuką". W 2005 roku wspólnie z poetą i prozaikiem Dariuszem Foksem Zbigniew Libera opublikował książkę "Co robi łączniczka", nawiązującą do historii powstania warszawskiego. 63 rozdziały autorstwa Foksa (ułożone w rodzaj lustrzanej narracji) odpowiadają 63 dniom powstania. Każdemu rozdziałowi towarzyszą fotomontaże Libery. Na tle warszawskich ruin pojawiają się na nich słynne aktorki zachodniego kina (m.in. Gina Lolobrigida, Anita Ekberg, Sophia Loren). Jak pisała Katarzyna Bojarska, "Foksa i Libery nie interesuje sfera faktów związanych z powstaniem warszawskim, ale ich reprezentacji, a w nich obecności i nieobecności pewnych elementów. Proponują wizję jak najbardziej nieoficjalną, w opozycji do narodowej, oficjalnej pamięci powstania, jaką proponuje warszawskie Muzeum Powstania Warszawskiego". Rzeczywistość medialną i miejsce obrazu we współczesnym świecie analizował Libera także w "Albumach fotograficznych" (2005), w których umieścił przefotografowane przez siebie zdjęcia z wybranych numerów prasy codziennej. Każdy z albumów poświęcony został innemu tytułowi prasowemu. Kolorowe magazyny stały się też punktem wyjścia dla serii fotografii "La Vue" (2004-2006), przypominających abstrakcyjne pejzaże, a powstających przez fotografowanie analogowym aparatem szczelin między kartkami pism. Na kolejny projekt, "The Gay, Innocent and Heartless", złożyła się seria fotografii oraz książka - sfingowany dziennik partyzanta i strony z czasopism. Całość opowiada fikcyjną historię, której przewodnim tematem stają się zmitologizowane wzorce męskości, skontrastowane z nierzeczywistością Nibylandii, do której uciekają współczesne wcielenia Piotrusia Pana. Jednocześnie w projekcie tym Libera powrócił do krytyki mediów i współczesnej kultury wizualnej, zachęcając do bardziej uważnego ich odbioru. W późniejszych projektach kontynuował doświadczenia fotografii jako przedmiotu manipulacji, zarówno tych bliższych manipulacji znaczeniowej (jak w "Pozytywach"), jak i czysto wizualnej (jak w "La Vue"). Doświadczenia "Pozytywów" kontynuowała realizacja "Wyjście ludzi z miast", zaprezentowana po raz pierwszy w 2010 roku na wystawie "Early Years", przygotowanej w Kunstwerke w Berlinie przez zespół Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jest to panoramiczne zdjęcie przedstawiające świat po katastrofie, w wyniku której ludzie zmuszeni są opuścić miasta. Sesję wykonano na nieużywanym odcinku autostrady pod Płockiem. To futurystyczna wizja czy kadr jak z filmu katastroficznego, ale w kontekście polskim także dalekie echo exodusu ludności stolicy po upadku powstania warszawskiego 1944 roku. Badania nad relacją między dwuwymiarowością i trójwymiarowością kontynuuje projekt zatytułowany "Rzeczywistość jest płaska", nad którym Libera zaczął pracować w 2010 roku, a którego wstępny etap zaprezentowano na wystawie w Fundacji Profile. Projekt zakłada zbudowanie prototypu samochodu osobowego, który odzwierciedlałby skróty perspektywiczne i inne zniekształcenia obrazu właściwe dla aparatu fotograficznego czy kamery filmowej. Nieprzypadkowo obiektem tego "odczarowania" staje się samochód, przedmiot w jakimś stopniu kultowy, dla wielu wyznacznik społecznego i finansowego statusu. Nowym wątkiem w działalności Libery jest dydaktyka. Na przełomie 2008 i 2009 roku artysta przebywał w Pradze na zaproszenie tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych (AVU), gdzie zgodził się poprowadzić pracownię gościnną (co notabene wydawałoby się niemożliwe w przypadku polskich uczelni artystycznych). Na wstępie postawił jednak warunki, które nie pozwalały na wciągnięcie go w szkolne rygory i hierarchie - zamieszkał w pracowni, studenci odwiedzali go w jego domu, a sama pracownia znajdowała się z dala od budynków Akademii. Swą metodę Libera oparł na teorii Formy Otwartej Oskara Hansena, samemu będąc spadkobiercą tej tradycji "w drugim pokoleniu" - przez przyjaźń z Zofią Kulik i Przemysławem Kwiekiem i studia w ich archiwum. Swą pracownię nazwał Studiem Formy Otwartej. Inaczej niż w Warszawie czyni to profesor Grzegorz Kowalski, również do pewnego stopnia rozwijający idee Hansenowskie w dydaktyce, Libera skupił się na formalnym modelu ćwiczeń wprowadzanych przez Hansena w Pracowni Kompozycji Brył i Płaszczyzn. Jak pisał Łukasz Ronduda, "Działalność Libery na uczelni pedagogicznej paradoksalnie motywowana była chęcią powrotu do etapu sprzed wszelkiej edukacji, do poziomu najprostszych gestów, kreowania sytuacji wspólnej zabawy, radosnej spontanicznej kreatywności". W innym miejscu Ronduda dodaje też: "Cechą niezwykle ważną metody Libery było permanentne nasycanie ćwiczeń z przeszłości elementem medialnym, działaniami z kamerą. Artysta wprowadził tzw. aktywną dokumentację, w ramach której student uczył się działać i dokumentować działanie w tym samym czasie. Uczył się również prostego z pozoru faktu, iż żadna dokumentacja nie jest obiektywna". Autor: Karol Sienkiewicz, grudzień 2007; aktualizacja: czerwiec 2011. Wystawy indywidualne: 1992 - "Zbigniew Libera" - Galeria Laboratorium, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 1993 - "Prace Z powietrza i elektryczności" - Galeria na Mazowieckiej, Warszawa 1996 - "Urządzenia korekcyjne" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 1997 - "Zbigniew Libera" - Galleri Faurschou, Kopenhaga, Dania; "Zbigniew Libera" - Gallerie Wang, Oslo, Norwegia 1998 - "Correct me If I'm Wrong" - Guy McIntyre Gallery, Nowy Jork, Stany Zjednoczone 2000 - "The Other Type of Prison" - American-European Art Associates, Nowy Jork, Stany Zjednoczone. 2004 - "Mistrzowie i pozytywy" - Atlas Sztuki, Łódź; Państwowa Galeria Sztuki, Sopot; Galeria a.r.t., Płock; "Positives" - Casino Luxembourg, Luksemburg 2005 - "Atlasy fotograficzne i inne wydawnictwa" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Co robi łączniczka" - Galeria Kronika, Bytom (z Darkiem Foksem); Galerie Anne de Villepoix, Paryż (z Marthą Rosler); 2006 - "Works from 1984-2004" - University of Michigan, School of Art&Design, Ann Arbor, Stany Zjednoczone; "Co robi łączniczka" - Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała (Z Darkiem Foksem); "Fotografie" - Galeria Raster, Warszawa. 2007 - "Photographs" - Galerie Krinzinger - Wiedeń; "Pozitivy" - European House of Photography, Bratysława 2008 - "The Gay, Innocent and Heartless" - Fundacja Profile, Warszawa; "Mistrzowie i Pozytywy" - BWA, Zielona Góra; "Le Vue" - Fotograficka Galerie Fiducia, Ostrawa 2009 - "Libera. Prace 1981-2009", Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2010 - "Libera. Prace 1981-2009", BWA Awangarda, Wrocław; - "Rzeczywistość jest płaska", Fundacja Profile, Warszawa; - "Wyjście ludzi z miast", Bytomskie Centrum Kultury, Bytom. Wybrane wystawy zbiorowe: 1987 - "Co słychać" - dawne Zakłady Norblina, Warszawa; 1988 - "Teraz jest teraz" - Galeria Wyspa, Gdańsk 1990 - "Bakunin w Dreźnie" - Kunstpalast, Dusseldorf, Niemcy; Kampfnagelfabrik, Hamburg, Niemcy; "Querspur Videofestival" - Linz, Austria; "AVE FESTIVAL" - Arnheim, Niemcy 1991 - "Podwójna tożsamość" - Landesmuseum, Wiesbaden, Niemcy; "Kunst Europa" - Bonner Kunstverein, Bonn, Niemcy; "Doppelte Identität" - Landesmuseum, Wiesbaden, Niemcy 1992 - "Perseweracja mistyczna i Róża" - Państwowa Galeria Sztuki, Sopot; "Current Situation 3:3" - Otso Gallery, Espoo, Szwecja; 1993 - "Unvollkommen" - Museum Bochum, Bochum, Niemcy; "Emergency" - Aperto 93, 45. Biennale w Wenecji 1994 - "Videoprzestrzenie" - Państwowa Galeria Sztuki, Sopot; "Medienbiennale" - Minima Media, Kunsthalle Elsterpark und Fabrikhallen der Ehemaligen VEB Buntgarnwerke, Lipsk, Niemcy; "Europa, Europa" - Kunst und austellunghalle der Bundesrepublik Deutschland, Bonn, Niemcy 1995 - "Antyciała" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Beyond Belief" - Museum of Contemporary Art, Chicago, Stany Zjednoczone; "New I's for New Years" - Kunstlerhaus Bethanien, Berlin, Niemcy; "Universalis" - 23. Biennale, Sao Paulo, Brazylia 1996 - "The Thing Between" - Technisch Sammlungen der Stadt, Drezno, Niemcy 1998 - "W tym szczególnym momencie" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Medialization" - Edsvik Konst, Sztokholm, Szwecja; Gallerie Faurschou, Kopenhaga, Dania 1999 - "After the Wall" - Moderna Museet, Sztokholm, Szwecja; "Generations. Polish Art from the End/Beginning of the Century" - Central Exhibition Hall, St. Petersburg, Rosja; "Rondo" - Ludwig Museum, Budapeszt, Węgry; "Pink for Boys, Blue for Girls" - NGBK, Berlin, Niemcy; "Negocjatorzy Sztuki" - Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk; "Refleksja konceptualna w sztuce polskiej. Bieżące praktyki, ruchome horyzonty" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Absence / Presence" - Nash Gallery, University of Minnesota, Minneapolis, Stany Zjednoczone 2000 - Scena 2000 - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "In Freiheit/Endlich" ("Na Wolności/W Końcu") - Staatliche Kunsthalle, Baden-Baden, Niemcy; Muzeum Narodowe, Warszawa (2001); "Postindustrial Sorrow" - Kunsthalle, Wiesbaden, Niemcy; "After the Wall" - Hamburger Bahnhof, Berlin, Niemcy; "L'autre Moitie de l'Europe" - Jeu De Paume, Paryż, Francja 2001 - "IRRELIGIA" - Museum Atelier 340, Bruksela, Belgia; "Anteprima bovisa milano europa 2000" - Mediolan; "Negocjatorzy Sztuki" - Bunkier Sztuki, Kraków 2002 - "Mirroring Evil" - The Jewish Museum, Nowy Jork, Stany Zjednoczone 2004 - "From my Window" - Econe Nationale Superieure des Beaux-Arts, Paryż, Francja; "Memoires du Temps de L'immaturite" - Passage de Retz, Paryż, Francja; "Paisages Mediatics" - Fundacio la Caixa, Lleida, Tarragona, Hiszpania; "Pod flagą biało-czerwoną. Nowa sztuka z Polski" - Estonian Art Museum, Tallin, Estonia; Contemporary Art Center, Wilno, Litwa; National Centre for Contemporary Arts, Moskwa, Rosja 2005 - "Broniewski" - Galeria Raster, Warszawa; BWA, Zielona Góra (2006); "POLES APART" - Rubell Family Collection, Miami, Stany Zjednoczone; "W stronę Innego. Obserwacje i interwencje" - BWA, Katowice; Ośrodek Propagandy Sztuki, Łódź (2006); "Second Present" - Trafo Gallery, Budapeszt; "Post_Modellismus" - Krinzinger Projekte, Wiedeń, Austria; "International Biennale Of Contemporary Art" - Praga, Czechy; "Jak rozmawiać o sztuce współczesnej?" - Galeria Arsenał, Białystok; "Potencjał" - budynek Metropolitan, Warszawa; "Revenge on Realism" - Krinzinger Projekte, Wiedeń; "Falsche Erwartungen" - Kunsthalle, Darmstadt, Niemcy 2006 - "Faites vos Jeux! Kunst und Spiel seit Dada" - Museum für Gegenwartskunst, Siegen, Niemcy; "The 80's. A Topology" - Museum Serralves, Porto; "Umysłowość:" - Łódź Biennale, Łódź; "Letnia miłość" - Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; "Post Modelism:" - Bergen Kunsthalle, Bergen; "Manipulacje. O ekonomii kłamstwa" - Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk; 2007 - "History Repeats Itself" - Kunstverein, Dortmund; Kunstwerke, Berlin; "Attitude 2007. House of Human Beings" - Contemporary Art Museumj - Kumamoto; "Lego" - Space, Bratysława; "Artyści polecają się nawzajem" - Appendix2, Warszawa; "Depresja" - Galeria Arsenał, Białystok; "Asteizm" - Galeria Program, Warszawa; "Mamidło" - Galeria Program, Warszawa; "Manipulacje. O ekonomii kłamstwa" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2008 - "Opowiedziane inaczej" - Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk; "Historia się powtarza" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Zabawy dużych chłopców" - Appendix2, Warszawa; "Efekt czerwonych oczu" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Medium... Post... Mortem" - Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk 2009 - "Crossing Frontiers" - Galeria Miejska, Praga, Czechy; "Schizma. Sztuka polska lat 90." - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Na okrągło. 1989-2009" - Hala Stulecia, Wrocław; "Międzynarodowa kolekcja sztuki współczesnej. Edycja 5" - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; "Gender Check" - MUMOK, Wiedeń; "The Social Critique 1993-2005" - Kalmar Konstmuseum, Kalmar; "Szczyt bohaterów" - Bunkier Sztuki, Kraków; "Fragmenty", Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń; - "Poszliśmy do Croatan", Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń; - "Interwencje!", Muzeum Narodowe, Warszawa; - "Sukienka", Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia, Radom 2010 - "Powtórka z teorii widzenia", Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; - "To nic ważnego, to tylko sztuka", Galeria Anaid, Bukareszt; - "Polityka - polskie wybory 1944-2010", Muzeum Sztuki Współczesnej - Oddział Muzeum Narodowego, Szczecin; - "Ostatni film", Galeria Raster, Warszawa; - "Early Years", Kunstwerke, Berlin; - "Apogeum - nowa ekspresja 1987", Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń; - "I Could Live in Africa" - Witte de With, Rotterdam; - "Mógłbym żyć w Afryce", Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa; - "Sąsiedzi", Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk; - "Sukienka", Centrum Kultury Zamek, Poznań; - "Minimal Differeces", White Box, Nowy Jork 2011 - "Studio Formy Otwartej Zbigniewa Libery", tranzitdisplay, Praga; - "Historia w sztuce", Muzeum Sztuki Współczesnej (MOCAK), Kraków; - "The Power of Fantasy", Palais des Beaux-Arts (BOZAR), Bruksela Zobacz także "Fotografie" Zbigniewa Libery Podziel się Culture.pl poleca Komunikat po spotkaniu Rady IAM ZOBACZ WIĘCEJ » Kultura spotyka się z biznesem ZOBACZ WIĘCEJ » Literatura William Stanley Merwin laureatem Nagrody Herberta ZOBACZ WIĘCEJ » Podobne Sztuki wizualne "Fotografie" Zbigniewa Libery Artystyczna wędrówka Zbigniewa Libery to trzydzieści lat mierzenia się z historią. Tę drogę opisuje album fotografii, który wydała współpracująca z artystą Galeria Raster. ZOBACZ WIĘCEJ » Sztuki wizualne Maurycy Gomulicki Grafik, fotograf, autor instalacji i krótkich form filmowych. Urodził się 27 marca 1969 roku w Warszawie. ZOBACZ WIĘCEJ » Zobacz także Film Polskie kino faburalne przełomu wieków W odróżnieniu od kinematografii rumuńskiej czy greckiej, które po 2000 roku uczyniły swym znakiem rozpoznawczym konkretne tematy i filmową estetykę, nowe polskie kino broni się różnorodnością. ZOBACZ WIĘCEJ » Film Katarzyna Klimkiewicz Za dokument o zwaśnionych dzielnicach Berlina otrzymała nagrodę na Berlinale, a za "Hanoi-Warszawa" - Europejską Nagrodę Filmową dla najlepszego filmu krótkometrażowego. Zrealizowana w Wielkiej... ZOBACZ WIĘCEJ » Multimedia Literatura "Katalog wypadków" w krakowskiej Galerii Zderzak [foto] ZOBACZ WIĘCEJ » Przejdź do multimediów


Co rząd zaproponuje medykom? "Rozmowy bezpośrednie, nie za pomocą kamer" - Polityka zdrowotna\nAutor: oprac. PG • Źródło: Rynek Zdrowia • 22 września 2021 10:16\nJutro druga tura rozmów ministerstwa zdrowia z protestującym w Białym Miasteczku medykami. Jaki plan rozmów ma rząd? Co zaproponuje medykom? - Propozycje przedstawimy bezpośrednio w rozmowie - mówił Adam Niedzielski.\nAdam Niedzielski zachęca medyków do rozmów trójstronnych. PAP/Piotr Nowak\nJakie propozycje dla protestujących medyków ma ministerstwo na czwartkowe spotkanie? O to pytany był minister Niedzielski podczas konferencji po ogłoszeniu zakończania rozmów z ratownikami medycznymi.\nMinisterstwo mówi o sukcesie, środowisko mocno podzielone i wskazuje, że resort zdrowia dogadał się tylko z jednym związkiem zawodowym.\nPytanie więc, jak potoczą się teraz rozmowy z medykami z Białego Miasteczka, jakie propozycje dla protestujacych ma ministerstwo?\n- Przedstawimy je jutro bezpośrednio w rozmowie, bo chcielibyśmy żeby te rozmowy toczyły się w takim partnerskim ujęciu, a nie za pomocą kamer - powiedział Adam Niedzielski.\nCzytaj także: Niedzielski o porozumieniu z ratownikami: nie będzie problemów z obsadą karetek\nProtest medyków: minister zdrowia za wzór stawia rozmowy z ratownikami medycznymi\n- Myślę że wczorajsze spotkanie (z ratownikami medycznymi - przyp. red.) też pokazuje, że pewnego rodzaju wyciszenie służy tworzeniu po prostu lepszej atmosfery. Tutaj zastosowaliśmy formułę trójstronną, która nie polega tylko i wyłącznie na rozmowie z wybranymi partnerami. Przypominam państwu, że w ramach zespołu trójstronnego mamy Związek Zawodowy "Solidarność", mamy Związek Zawodowy OPZZ, mamy pracodawców, którzy nie uczestniczą w proteście i my z nimi również prowadzimy dialog: na temat budowania takiej ścieżki wzrostu wynagrodzeń, która będzie wykorzystywała fakt że nakłady na zdrowie w najbliższych latach będą rosły do poziomu 7% PKB- mówił minister zdrowia.\n- Chcemy rozmawiając z komitetem protestacyjnym też zaprosić na rozmowy trójstronne i do rozmowy, która będzie uwzględniała nie tylko punkt widzenia tej wybranej grupy, która znajduje się w komitecie protestujących, ale właśnie całości środowiska i to nie tylko środowiska po stronie związków zawodowych, ale też po stronie pracodawców. Rozwiązania, które są wypracowywane właśnie bez takiego wspólnego spojrzenia bardzo często są potem kontestowane przez pozostałe strony, które w tych porozumieniach nie uczestniczą.


Akcesoria dla dziecka - smoczki - Apteka internetowa Allecco\nNUTRICIAMEAD JOHNSONPHILIPS AVENTMAPA DR MULLER & PROF.BALTERSCANPOL\nButelka + SmoczekSmoczek\n1,55 zł23,31 zł\nNasz nowy smoczek sprawia, że karmienie staje się bardziej naturalne dla Ciebie i dziecka. Smoczek jest wyposażony w innowacyjne płatki\nSmoczek Philips Avent Natural do gęstych pokarmów dedykowany jest rodzicom, który takowe zaczynają wprowadzać do dziecięcej diety. Wyposażony w innowacyjne płatki, dzięki którym wyglądem przypomina pierś.\nLOVI FOLKY GIRL Smoczek silkonowy, dynamiczny (0-3) 2 szt.\nLOVI INDIAN SUMMER BOY Smoczek silikonowy, dynamiczny (0-3) 2 szt.\nLOVI INDIAN SUMMER BOY Smoczek silikonowy, dynamiczny (3-6) 2 szt.\nLOVI INDIAN SUMMER GIRL Smoczek silikonowy, dynamiczny (3-6) 2 szt.\nLOVI INDIAN SUMMER GIRL Smoczek silikonowy, dynamiczny (6-18) 2 szt.


Miesiąc: Kwiecień 2017 | Strona 7 | Tanie książki. Porównaj ceny książek i kupuj najtańsze książki! Prasa. Kursy. Szkolenia. | Tanie książki. Porównaj ceny książek i kupuj najtańsze książki! Prasa. Kursy. Szkolenia. - Part 7\n21 Kwi 2017\tPrzemysław Pufal\nKonkurs na żonę Katarzyna Miller Suzan Giżyńska\n„Historia rodem z amerykańskiej komedii romantycznej. Książka miejscami zabawna, a także słodko-gorzka, którą czyta się z prawdziwą przyjemnością. Jest to doskonała lektura dla wszystkich tych, którzy lubią opowieści o miłości z całą plejadą niebanalnych bohaterów. Warto przeczytać!” – Agnieszka Lingas-Łoniewska, pisarka\n„Zaskakująca i emocjonująca lektura, od której nie sposób się oderwać. Beata Majewska skradła moje serce, a bohaterowie tej powieści zostaną w mej pamięci na długo. Serdecznie polecam!” – K.N. Haner, autorka serii o Morfeuszu i powieści „Na szczycie”\n„Powieść pełna intryg, emocji i misternych splotów akcji. Książka o miłości, przyjaźni i więzach rodzinnych – o tym, co w życiu cenne i ważne. Dostarczy czytelnikowi całej gamy wrażeń – od śmiechu po łzy.” Małgorzata Garkowska, pisarka, autorka powieści Układanka z uczuć.\n„Konkurs na żonę rozbudza ciekawość intrygującym tytułem i subtelną okładką. Ta piękna powieść o najistotniejszych aspektach życia pozostawia po sobie ślad w duszy, nie pozwalając wyrzucić się z pamięci. Polecam serdecznie miłośnikom dobrej literatury.” Hanna Greń, autorka powieści kryminalnych i obyczajowych.\n21 Kwi 2017\tpowieść\n21 Kwi 2017\tporadniki\n20 Kwi 2017\tPrzemysław Pufal\nGĘSIA SKÓRKA WYWOŁANA PIERWSZYM DOTYKIEM, SPRAWIA CI ZARÓWNO ROZKOSZ, JAK I BÓL, DAJE OBEZWŁADNIAJĄCE SZCZĘŚCIE I PODSZYWA LĘKIEM KSIĄŻKA, PO KTÓREJ NIGDY NIE BĘDZIESZ TAKA SAMA Emily Wayborn otrzymuje osobliwą wiadomość. Na poczcie głosowej nagrywa się jej przyjaciółka z dawnych lat, z którą Emily od dawna nie miała kontaktu. W przeszłości kobiety spędziły razem szalone chwile na dzikich imprezach, lecz ich drogi się rozeszły. Mimo to nawet po takim czasie, Emily potrafi dostrzecże nie jest to zwykła wiadomość. Owszem, pozornie brzmi wesoło i neutralnie, jednak Amber użyła słowa, które stanowiło ich ściśle tajny kod używany w sytuacjach kryzysowych. Instynkt nie zawodzi Emily. Po krótkim rozeznaniu Emily odkrywa, że Amber zaginęła! Mimo że kobiety nie utrzymywały od dawna bliższych kontaktów, Emily jest zdeterminowana, aby odnaleźć koleżankę. Kierując się szeregiem tajemniczych wskazówek, wpada na pewien trop. Wówczas na jej drodze los stawia Reeve’a Sallisa, znanego hotelarza i tajemniczego miliardera, który ma reputację ogiera, jakich mało. Misją Emily staje się uwiedzenie bogacza, aby odkryć jego sekrety i miejsce pobytu Amber. Z czasem niebezpiecznie przywiązuje się do mężczyzny, mimo że cichy, niepokojący głos w głowie podpowiada jej, że to jej wróg. Cóż z tego, skoro cholernie ją pociąga. W pewnym momencie musi podjąć kluczową decyzję mogącą podważyć jej lojalność wobec Amber. Czy ma ocalić przyjaciółkę czy swoje serce? KIEDY NIE WIESZ, CZY DRESZCZYK NA KARKU WYWOŁANY JEST ROZKOSZĄ CZY STRACHEM… ____ Wykreowana w niezwykły sposób kompozycja napięcia, uwodzenia i seksu gorącego do granic możliwości. – Alessandra Torre, bestsellerowa autorka „New York Timesa” ___ Laurelin Paige – amerykańska pisarka, autorka powieści erotycznych i romansów. Miłośniczka seriali typu Gra o tron czy Walking Dead. Wielbicielka Michaela Fassbendera. Członkini Międzynarodowego Klubu MENSA. Prywatnie żona i matka trzech córek.\n20 Kwi 2017\tpowieść\n20 Kwi 2017\tedukacja\nJak z prostych składników zrobić efektowne i pyszne dania? Odpowiedź znajdziesz w debiutanckiej książce kucharskiej Eryka Wałkowicza, stuprocentowego roślinożercy, autora jednego z najpopularniejszych blogów o kuchni roślinnej w Polsce – erVegan.com. Zamień marchewkę w przepyszny pasztet, ciecierzycę w słodkie ciasto, a jarmuż w chrupiące chipsy! Z tej książki dowiesz się dlaczego urozmaicone posiłki to podstawa diety roślinnej oraz jak łączyć podstawowe składniki w kuchni, aby uzyskać nie tylko smaczne i sycące potrawy, ale również w pełni zbilansowane posiłki. A to wszystko z punktu widzenia faceta i dyplomowanego dietetyka. Gotowanie jeszcze nigdy nie było tak proste!\n20 Kwi 2017\tkulinaria\n20 Kwi 2017\tporadniki\n19 Kwi 2017\tPrzemysław Pufal\nGdzie jest Wiktor Forst? To pytanie zadają sobie zakopiańscy śledczy, gdy topniejący w Tatrach śnieg odsłania makabryczny widok na zboczach Giewontu. Odnalezione zostają zwłoki grupy kobiet, których za życia nic ze sobą nie łączyło. Żadna wycieczka nie zaginęła zimą na szlakach, a wszystkie ofiary wypadków w górach zostały odnalezione. W dodatku na ciałach nie ma żadnych śladów świadczących o tym, by doszło do zabójstw. Kiedy w Zakopanem znikają jednak kolejne kobiety, nie ma wątpliwości że na Podhalu pojawił się seryjny zabójca. Policja odkrywa ślad prowadzący do Wiktora Forsta. Problem polega na tym, że nikt nie wie, gdzie od roku przebywa były komisarz…\n19 Kwi 2017\tkryminał i sensacja\nPrzenieś się do Stumilowego Lasu i znów spotkaj ulubionych bohaterów z dzieciństwa: Kubusia Puchatka, Krzysia, Prosiaczka, Tygryska, Kłapouchego i resztę przyjaciół. Te ciepłe, zabawne historie to ponadczasowe lekcje przyjaźni, pokazujące siłę dziecięcej wyobraźni. Nieważne, czy masz 5 czy 55 lat. Nowe przygody Kubusia Puchatka to obowiązkowa lektura rozchmurzająca w każdym wieku. Oficjalna kontynuacja klasycznych opowiadań A.A Milne’a w wykonaniu najlepszych współczesnych pisarzy dla dzieci z nowymi pięknymi ilustracjami w stylu E.H. Sheparda i w znakomitym tłumaczeniu Michała Rusinka.\n19 Kwi 2017\tliteratura dla dzieci i młodzieży


Pokoje Gościnne Podświaniarka - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 77 ofert noclegowychofert (0 w Podświaniarce oraz 77 w okolicy)\nPokoje gościnne w Podświaniarce, województwo małopolskie, powiat suski\nPokoje gościnne w miejscowości Podświaniarka. Porównaj możliwość zakwaterowania w Podświaniarce w zależności od standardu oraz ceny. Podświaniarka, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Podświaniarce:


Hotele — Santiago Laxopa | Hotels.com\nHotele w mieście Santiago Laxopa\nHotele - Santiago Laxopa\nWięcej informacji — Santiago Laxopa\nNajlepsze hotele w mieście Santiago Laxopa\nSantiago Laxopa — ogólne informacje\nSantiago Laxopa to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Santiago Laxopa — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Santiago Laxopa. Santiago Laxopa to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Santiago Laxopa — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Santiago Laxopa?\nSantiago Laxopa — ceny noclegów zaczynają się od 144 PLN. Skorzystaj z jednej z ofert i uzyskaj rabat aż do 10% na pobyt w hotelu.\nSantiago Laxopa — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nSantiago Laxopa — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Santiago Laxopa?\n• Oaxaca, Oaxaca (OAX-Międzynarodowy port lotniczy Xoxocotlan), 47,6 km od centrum miasta Santiago Laxopa\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Santiago Laxopa?


EBE24 - Wiadomości Bełchatów - Wiadomości - Mistrzostwa Polski Iron Man: Kimmer mistrzem! Stawowczyk i Cieśla w dobrej formie!\nMistrzostwa Polski Iron Man: Kimmer mistrzem! Stawowczyk i Cieśla w dobrej formie!\nśroda, 08 września 2021 15:26\nDoskonały występ Iron Menów z powiatu bełchatowskiego na Mistrzostwach Polski w Malborku. Jakub Kimmer z Zelowa po raz kolejny udowodnił swoją moc broniąc tytułu Mistrza Polski! Pod majestatycznym zamkiem krzyżackim w ramach Castle Triathlon Malbork rywalizowali także Waldemar Stawowczyk (Osina) na dystansie pełnego IM i Robert Cieśla (Bełchatów), który wystartował na „połówce" dystansu.\nW miniony weekend do Malborka zjechała absolutna czołówka polskich zawodników w triathlonie. To właśnie rzeka Nogat i historyczne okolice krzyżackiego zamku były areną wyścigów w ramach Castle Triathlon Malbork. Nie zabrakło też przedstawicieli powiatu bełchatowskiego. Do rywalizacji, zresztą w roli faworyta, stanął zelowianin, Jakub Kimmer. Wygrał, pokonując łącznie: 3,8 km w wodzie, 180 km na rowerze i ponad 42 km w biegu w 8 godzin 58 minut. To dało mu 5. lokatę w klasyfikacji open i 1. miejsce w kat. M 30.\nZelowianin, podkreśla, że ma po tegorocznym, malborskim starcie duży niedosyt, zwłaszcza po etapie kolarskim, w którym walczył z kontuzją pleców. Na pierwszej rowerowej pętli Kimmer - jak sam to podkreśla - czerpał ze startu czystą przyjemność, dodaje, że starał się nawet oszczędzać, by nie przesadzić. Niestety na drugim okrążeniu (z czterech, każde po 45 km) pojawił się przeszywający ból.\n- Na początku miałem średnią 39 km/h i byłem przekonany, że śmiało to utrzymam. Ostatecznie średnia jazdy wyszła 36,6 km/h, więc to jest najlepszy dowód, jak bardzo spadła moja wydolność. Pod koniec musiałem już jechać około 33 km/h. Tak złego wyniku jeszcze nigdy nie miałem - mówi Jakub Kimmer.\nA co poza tym działo się na trasie? Jak Kimmer ocenia etap pływacki, w którym wielu zawodnikom dokuczało przenikliwe zimno?\n- To jest chyba mój szósty strat w Malborku, tu zawsze jest zimno. W tym sezonie dużo pływałem na otwartych zbiornikach, choćby jadąc na triathlon do Tallina, zatrzymywaliśmy się w Augustowie, w Suwałkach i tam pływałem po jeziorach. Dodatkowo celowo zrezygnowałem z treningu w wodzie, wiedziałem, że będzie zimna, a przy temperaturze powietrza na poziomie 7 stopni to nie był najlepszy pomysł. Do startu ruszyłem więc na suchą piankę i to jest klucz w dziesiątkę, rano było mi ciepło, a widziałem, że inni dygotali - podsumowuje Jakub Kimmer.\nBiegowe wyzwanie po zejściu z roweru z bólem było dla zelowianina, jak to sam określił było czymś na co już nie mógł się doczekać.\n- Na maratonie też się oszczędzałem, bo po zejściu z roweru miałem tak dużą stratę, byłem chyba 13., albo 15. , więc byłem przekonany, że ja nie mam co gonić. Biegłem sobie swoje, dopiero późnej, miałem całą rodzinę, support i oni krzyczeli mi na każdym okrążeniu, który jestem, ile tracę czy zyskuje czy doganiam i dopiero wtedy uwierzyłem, że można… Choć maraton też nie był jakiś super w moim wykonaniu, bo już w tym sezonie biegałem dużo szybciej - dodaje Jakub Kimmer.\nNiezależnie od zdrowotnych przypadłości Jakub Kimmer pokonując wszystkie trzy etapy w czasie 8 godzin 58 minut i 9 sekund wszedł na najwyższy stopień podium MP w kategorii M 30 (amatorów).\nZdecydowanie więcej czasu na przepłynięcie, przejechanie i przebiegnięcie całej trasy Iron Mena potrzeba było drugiemu reprezentantowi powiatu bełchatowskiego. Waldemar Stawowczyk na wszystkie trzy etapy potrzebował 11 godzin 47 minut i 36 sekund. Do Malborka jechał z nastawieniem przełamania 11 godzin 30 minut, ale jak sam podkreśla, po pierwszych przepłyniętych metrach w lodowatym dla niego Nogacie, szybko swoje plany startowe zweryfikował.\n- Wychodząc z wody od razu na podeście i pierwszym schodku zaliczyłem glebę. I pytanie co jest grane? Nie czuję nóg… Wstałem po poręczy i jakoś ruszyłem do strefy T1. Przed rowerowym etapem ubrałem się niby ciepło i ruszyłem na trasę kolarską. Nogi odmarzły mi po 65 km i dopiero wtedy miałem komfort cieplny - relacjonuje Waldemar Stawowczyk.\nJak sam podkreśla, jego rowerowe założenia oscylowały wokół średniej 30/31 km/h i tak, by ukończyć kolarski etap w 6 godzin.\n- I tak sobie spokojnie kręciłem do samego końca. Ciągle miałem wrażenie, że jestem w ogonie stawki, serce mówiło: „przyspiesz", głowa: „chyba zwariowałeś, maraton przed tobą"… - dodaje żartobliwie zawodnik.\nZałożenie sprzed biegu bełchatowianin zrealizował na sto procent. 180 km przejechał w 5 godzin i 56 minut.\n- Na biegu się zaczęło, doganianie i wyprzedzanie kolejnych i kolejnych. Trzymałem się zasady że maraton to mistrzostwa w jedzeniu i piciu i może dlatego, że na każdym punkcie był postój żywieniowy, sekundy uciekały, ale to były pozytywne sekundy, które zrobiły robotę. Tak sobie dobiegłem do końca, zaliczając co 2,5 km postój na wodę, banany, colę, bułki z marmoladą i ciastka. Stąd miałem energię na samolot na mecie - podsumowuje etap biegowy.\nWaldemar Stawowczyk uplasował się w kategorii open prawie w środku stawki. Na 201. zawodników był 112. w wiekowej kategorii M40 był 31. na 50. startujących.\nZ dystansem 1/2 Iron Mena mierzył się w miniona niedzielę trzeci przedstawiciel regionu bełchatowskiego - Robert Cieśla. Do rywalizacji w tej kategorii stanęło 265 triathlonistów z całego kraju. Bełchatowianin pokonał cały dystans w 5 godzin 6 minut i 16 sekund, co pozwoliło mu na zajęcie 93. miejsca w klasyfikacji open. W kategorii wiekowej M30 Cieśla był na pozycji 23. na 55. reprezentantów.\nWklej tut aj kod osadzenia...


GPW: w sprawie zmiany Uchwały Nr 268/2019 Zarządu Giełdy z dnia 28 marca 2019 r. - Bankier.pl\nGiełdaGPW: w sprawie zmiany Uchwały Nr 268/2019 Zarządu Giełdy z dnia 28 marca 2019 r.\nGPW: w sprawie zmiany Uchwały Nr 268/2019 Zarządu Giełdy z dnia 28 marca 2019 r.\nUchwała Nr 277/2019 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 29 marca 2019 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr 268/2019 Zarządu Giełdy z dnia 28 marca 2019 r.\nNa podstawie § 20 ust. 5 Statutu Giełdy, Zarząd Giełdy postanawia, co następuje:\nW tytule i treści Uchwały Nr 268/2019 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie zawieszenia obrotu na Głównym Rynku GPW akcjami spółki ZAKŁAD BUDOWY MASZYN ZREMB-CHOJNICE S.A. W RESTRUKTURYZACJI, skreśla się wyrazy "W RESTRUKTURYZACJI".\nZmiany, o których mowa w § 1, wchodzą w życie z dniem podjęcia.\njanuszbob 2019-04-01 16:05\nDo zarządu ZAKŁAD BUDOWY MASZYN ZREMB-CHOJNICE S.A czy kiedyś będzie s-p notowana na GPW? A może wam jest to nie potrzebne żeby spółka była notowana na giełdzie? Potrzebne były tylko pieniądze z GPW !!!!!!


Nieruchomości Tychy | Kolejna witryna oparta na WordPressie | Strona 2\nW dużych miejscowościach należy liczyć się z istotnie większymi kosztami, które należy ponosić na zakup poszczególnych rodzajów nieruchomości. Z tego powodu w przypadku nabywania mieszkań istotne jest często korzystanie z dodatkowych źródeł finansowania. W tym samym czasie duża liczba osób decyduje się na korzystanie takżez usług wynajmowania mieszkań. Gdy Nabywa się się wynajem mieszkań Poznań […]\nW obrębie ofert sprzedaży mieszkań można decydować się tak na zakup z wykorzystaniem ofert developerskich, jednak można również zdecydować się na zakup w ramach ofert firm pośrednictwa nieruchomościami. Kolejnym wyjściem są Mieszkania wrocław sprzedaż oferowane do sprzedaży na rynku wtórnym. Jeżeli chce się kupić nowe mieszkanie, jednak w znacznie niższych cenach w takim wypadku wyjściem […]\nZnalezienie domów oferowanych na dużo bardziej korzystnych warunkach w temacie cen sprzedaż dość często wymaga czasu. Zwłaszcza posiadające świetne położenie nieruchomości są znacznie szybciej kupowane niż apartamenty wrocław. Bardzo często domy posiadające doskonałe cechy w ogóle nie pojawiają się w ramach publicznie dostępnych ofert. Z tego powodu samodzielne szukanie nieruchomości pod zakup nie zawsze bywa […]


frotograf froty: "Medley"\nAnia znów wywiaduje. Tym razem Dorotę Kolak. "Myślę, że rodzicom mojego pokolenia nie udawało się zbudować w nas poczucia własnej wartości. Pewna mądra pani psycholog, z którą rozmawiałyśmy na bankiecie posiłkując się sporą butelką porządnego wina, powiedziała mi: Pokolenie twoich dziadków zajmowało się tym, żeby w ogóle przeżyć. Pokolenie twoich rodziców zajmowało się tym, aby przeżyć, ale ekonomicznie. Dopiero twoje pokolenie ma szansę na to, żeby zająć się dzieckiem i je po prostu kochać. Miała rację. Moi rodzice byli zarobieni, mama pracowała na dwóch etatach, ojciec stale dorabiający, a rozmowy w domu dotyczyły tego, komu kupić buty na zimę. Dziś rozumiem, że nie mieli czasu na troszczenie się o moje poczucie wartości.". Całość do poczytania na łamach Trójmiasta.pl.\nAutor: Joanna frota Kurkowska o 10:29\nEtykiety: foto, gdańsk, portrety, teatr wybrzeże\nAnonimowy 21 marca 2013 10:33\nJak już przekazywałam, super sesja. Kolory i wykorzystane światło zastane super! Ten fragment wywiadu, też mi się najbardziej podoba. Butelka porządnego wina zawsze zrobi robotę! Wiadomo. No i pozazdrościć modelki. Koniecznie do obejrzenia i poczytania na portalu.


Wieczorna.pl edycja Gliwice: Władzo, nie wkurzaj obywatela!\nPoniższa historia niestety jest prawdziwa, wydarzyła się w 2004 roku w Granby w stanie Kolorado i rozpaliła opinię publiczną do czerwoności. Marvin Heemeyer, tragiczny bohater tej historii prowadził własny, niewielki biznes, warsztat samochodowy w którym wymieniał tłumiki. Jego znajomi i przyjaciele określali go jako osobę empatyczną i przyjacielską, choć dla swoich wrogów uparta i nieprzejednaną.\nW 2001 roku wdał się w spór administracyjny z włodarzami miasta, którzy w planie zagospodarowania przestrzennego miasta odcięli jego posesję od drogi dojazdowej, na rzecz mającej powstać w sąsiedztwie jego działki fabryki cementu. Znaleziona w jego domu dokumentacja sporu, zawierająca pisma urzędowe i listy świadczy o tym, że miasto skazało jego biznes na finansową katastrofę nie tylko pozbawiając drogi dojazdowej, ratusz pozostawał nieugięty także na prośbę o wybudowanie nowej drogi dojazdowej, dodatkowo bezpardonowo atakując przedsiębiorcę w lokalnych mediach.\nAle nie dla niego.\n"Killdozer Marvina Heemeyera (fot http://www.gulaypole.info)\nUrzędnicy ucieszyli się, że Marvin przystał na ich propozycję nie do odrzucenia. Po sześciu miesiącach miał opuścić posesję, oddając ją w dzierżawę firmie wywożącej śmieci. czas ten wykorzystał by "udoskonalić" zakupiony wcześniej buldożer (którego później media nazwały "killdozer"), tworząc z niego doskonałe narzędzie zemsty. Trzydziestocentymetrowy pancerz ze stali i betonu, liczne kamery umieszczone na zewnątrz pojazdu i klimatyzacja świadczyły o tym, że Marvin przygotował się doskonale.\n4 czerwca 2004 roku wkurzony przedsiębiorca zaspawał się w środku maszyny (sam właz ważył ponad 900 kg) i ruszył w miasto by wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Z łatwością zniszczył zabudowania fabryki która doprowadziła go do takiej desperacji, po czym ruszył w kierunku miasta. Podczas kilkugodzinnego rajdu przez miasto próbowano go zatrzymać na wiele sposobów, włącznie ze sprowadzeniem brygady antyterrorystycznej SWAT, lecz pancerz nie imał się strzałów z broni długiej, a nawet granaty i pociski przeciwpancerne nie wyrządziły żadnej krzywdy pojazdowi. Długotrwały ostrzał próbował znaleźć słaby punkt w konstrukcji pancerza. Bezskutecznie. W tym czasie udało mu się zniszczyć trzynaście budynków powiązanych z ludźmi, którzy wyrządzili mu krzywdę ( m. in. ratusz i dom burmistrza ). Zemsta Marvina kosztowała Granby ok. 7 milionów dolarów.\nPozostałości domu burmistrza Granby zniszczonego przez buldożer (fot. http://www.tcnj.edu)\nSiły porządkowe także sięgnęły po ciężki sprzęt, jednak "normalne" spychacze i ciężki sprzęt nie mogły się równać z siejącym zniszczenie potworem Marvina.\nPomimo potępienia przez media i lokalne władze wymierzania sprawiedliwości według własnego uznania, czyn Marvina stał się symbolem walki i sprzeciwu wobec władzy, korupcji i niekompetencji. Walki obywatela popchniętego przez nadużycia władzy d oostateczności


Centuś Restauracja & Catering, Podgórze, Kraków - GdzieZjesc.info - Catering Kraków Podgórze, Klasztor w Mogile, Przystań żeglarska w Mogile, Kąpielisko, Przystań żeglarska Bagry\nCentuś Restauracja & Catering Kraków Podgórze\nNr 1 z 22 lokali w kategorii: Firmy Cateringowe , Kraków\nŚrednia ocena: 4.3 (26 recenzji, 86 głosów)\nInformacje - Centuś Restauracja & Catering\nul. Pułkownika S. Dąbka 13, Kraków\nGaleria zdjęć - Centuś Restauracja & Catering\nCentuś Restauracja & Catering 6\nCentuś Restauracja & Catering 7\nCentuś Restauracja & Catering 8\nOpis - Centuś Restauracja & Catering\nMenu i ceny - Centuś Restauracja & Catering\nPolędwiczka wieprzowa otulona boczkiem z sosem musztardowo- miodowym\nPomidory z mozzarellą i bazylią/oliwa z oliwek\nŻurek z jajkiem, kiełbasą, ziemniakami\nBarszcz czerwony z różnymi dodatkami\nPolędwiczki z serem wędzonym i żurawiną\nFileciki zapiekane ze szpinakiem i mozzarellą\nBrizol z indyka z pieczarkami\nPappardelle ze szpinakiem, fetą, pomidorami, bazylią, czosnkiem, parmezanem\nPappardelle z suszonymi pomidorami, kurczakiem grillowanym, cebulą, oliwkami\nCamembert grillowany z żurawiną z sałatką wiosenną z winegret\nCukinia faszerowana kaszą gryczaną i warzywami zapiekana serem z sosem czosnkowym\nNaleśniki ze szpinakiem w sosie serowym z parmezanem\nSAŁATKI (do każdej sałatki pieczywo czosnkowe)\nZ panierowanym camembertem z żurawinowym sosem\nRecenzje - Centuś Restauracja & Catering\nNa wynos Autor: Gość napisał(a) dnia 2021-08-06 16:00:00 Data wizyty: 2021-08-06 16:00 Zamawiamy co jakiś czas na wynos, jedzenie bardzo smaczne, porcje i ceny bardziej niż w porzadku. Polecam\nDziękuję Autor: Gość napisał(a) dnia 2021-07-08 13:00:00 Data wizyty: 2021-07-08 13:00 Moje ulubione miejsce z którego zamawiam jedzenie. Pyszne za każdym razem, cieplutkie, bardzo Wam dziękuję, że tak o mnie dbacie. Pozdrawiam :)\nNajlepsi w okolicy Autor: Gość napisał(a) dnia 2021-06-02 16:00:00 Data wizyty: 2021-06-02 16:00 Pyszne jedzenie, super obsługa, pierogi pierwsza klasa. Zdecydowanie Centusia mogę polecić każdemu, w okolicy nic na wynos lepszego nie znajdziecie\nSmacznie i domowo Autor: Gość napisał(a) dnia 2020-08-07 07:00:00 Data wizyty: 2020-08-07 07:00 Jedzenie bardzo smaczne, porcje duże, barszczyk przepyszny. Na jedzenie czeka się krótko, a ceny są bardzo dobre. Można polecić na obiad\nSmaczne domowe obiady Autor: Gość napisał(a) dnia 2020-03-05 15:00:00 Data wizyty: 2020-03-05 15:00 Smaczne domowe obiady, porcje duże i niedrogie. Jedyny minus to, że są kawałek od centrum, ale mi to nie przeszkadza.\nSpotkanie rodzinne Autor: Gość napisał(a) dnia 2020-01-18 16:00:00 Data wizyty: 2020-01-18 16:00 Zorganizowane przyjęcie dla rodziny odbyło się bez problemów, jedzenie bardzo smaczne, a obsługa godna polecenia. Będę polecała.\nAż chce się wracać Autor: Gość napisał(a) dnia 2019-12-06 18:00:00 Data wizyty: 2019-12-06 18:00 Niezły dojazd, przepyszne jedzenie (pierogi zwłaszcza), przemiłą obsługa. Wszystko na wysokim poziomie, aż chce się wracać.\nSmacznie Autor: Gość napisał(a) dnia 2019-07-03 07:29:27 Data wizyty: 2019-07-02 18:00 Zamawiałam wielokrotnie i zawsze byliśmy zadowoleni. Jedzenie bardzo smaczne, porcje uczciwe. Pozostaje mi tylko polecić :)\nPycha Autor: Gość napisał(a) dnia 2019-05-31 17:00:00 Data wizyty: 2019-05-31 17:00 Super miejscówka z mega klimatem i przesympatyczną obsługą. Jedzonko pycha, jak domowe, ceny też super. Do polecenia.\nJedna z lepszych Autor: Gość napisał(a) dnia 2019-03-22 17:00:00 Data wizyty: 2019-03-22 17:00 Byłam już kilka razy i ani razu się nie zawiodłam. Kuchnia zdecydowanie staje na wysokości zdania, a obsługa jedna z lepszych w Krakowie.\nPycha obiady Autor: Gość napisał(a) dnia 2018-12-10 06:39:52 Data wizyty: 2018-12-07 15:00 Pycha obiady, porcje i ceny zdecydowanie na plus. Staram się korzystać tak często jak mogę, zawsze zadowolony :)\nSmaczne miejsce Autor: Gość napisał(a) dnia 2018-04-24 22:05:58 Data wizyty: 2018-04-20 20:00 Bardzo dobre jedzenie i obsługa też w porządku. Skorzystam z przyjemnością z cateringu przy najbliższej okazji.\nNajlepsze jedzenia w miesciw Autor: Gość napisał(a) dnia 2017-11-21 15:23:21 Data wizyty: 2017-11-21 15:00 Organizowalam komunie corki. Bylo fantastycznie. Oprocz oczywistego pysznego jedzenia, kelnerzy pomagali corce pokroic tort. Bardzo mile,dyskretne zaangazowanie uwiecznione na fotografii\nSmaczne obiady Autor: Gość napisał(a) dnia 2017-08-31 11:44:12 Data wizyty: 2017-08-23 14:00 Zamawiamy czasem obiady do firmy i w tej cenie to rewelacja. Spore porcje, smaczne, na czas. Zamawiałbym i do domu, ale niestety poza obszarem :(.\nPysznie! Autor: Gość napisał(a) dnia 2017-03-28 10:40:30 Data wizyty: 2017-03-28 10:00 Prawdziwie dobra kuchnia i wyjątkowa obsługa. Polecamy każdemu, a my skorzystamy z cateringu. Mam nadzieję, że będzie równie pysznie.\nw Centusiu Autor: Gość napisał(a) dnia 2017-01-24 18:40:26 Data wizyty: 2017-01-13 16:00 W Centusiu byliśmy nie tak dawno temu - miła obsługa, całkiem fajne domowe jedzenie (można się naprawdę najeść za rozsądne pieniążki) i taki lokal na odpoczynek. Polecamy\nsmaczne miejsce Autor: Gość napisał(a) dnia 2016-11-15 08:44:15 Data wizyty: 2016-11-11 14:00 W Centusiu byłam już któryś raz i uważam, że to miejsce godne polecenia tym, którzy jak ja - nie zawsze mają czas na gotowanie, a chcą zjeśc dobrze i domowo. bardzo fajne miejsce.\nsmacznie Autor: Gość napisał(a) dnia 2016-09-14 15:10:37 Data wizyty: 2016-09-10 16:00 Całkiem fajne miejsce z dobrym domowym jedzeniem. Porcje bardzo sycące, ceny poprawne. Generalnie warto tu wpaść na obiad w przerwie w pracy!\npysznie ;) Autor: Gość napisał(a) dnia 2016-07-06 14:45:52 Data wizyty: 2016-07-01 13:00 Bardzo fajna restauracja - z dobrym jedzeniem, dużymi porcjami. W klasycznym stylu, bez specjalnej nowoczesności, co akurat jest wielką zaletą bo jest tu trochę jak w domu!\nsmaczne miejsce Autor: Gość napisał(a) dnia 2016-04-22 08:41:02 Data wizyty: 2016-04-15 15:00 Całkiem miłe miejsce - mają tu spory wybór smacznych obiadów, atmosfera sprzyja relaksowi. Mam nadzieję, że będę miał okazję tu wrócić.\ndomowo Autor: Gość napisał(a) dnia 2016-02-10 12:14:39 Data wizyty: 2016-02-04 15:00 Bardzo fajne miejsce - ciepłe, przytulne i do tego smaczne jedzenie mają tu bardzo domowe - wszystko co zamówiliśmy (choć polecam mega zupy) nam smakowało\ndomowo - do polecenia Autor: Gość napisał(a) dnia 2015-09-03 13:17:12 Data wizyty: 2015-08-28 16:00 Bardzo miłe i przytulne miejsce jedzenie smaczne, domowe atmosfera sprzyjająca odpoczynkowi do polecenia\ndomowo, niedrogo, dobrze Autor: Gość napisał(a) dnia 2015-06-23 12:43:30 Data wizyty: 2015-06-12 12:00 Wczesny obiad w Centusiu - smaczny, domowy, dobry generalnie warto to miejsce mieć na uwadze wraz z porannym głodem\nsmaczna kuchnia polska Autor: Gość napisał(a) dnia 2015-05-12 12:13:34 Data wizyty: 2015-05-08 16:00 Polecam żurek i pierogi, choć znajomy mówił, że pomidorówka i pieczeń też jest bardzo smaczna - całkiem fajna kuchnia polska w poprawnym wydaniu!\nCentuś - domowo i smacznie Autor: Gość napisał(a) dnia 2015-03-24 08:12:08 Data wizyty: 2015-03-13 14:00 Do Centusia warto wpaść na smaczny obiad (nie tylko pracowniczy) - przepyszne dania, niedrogie i spory wybór domowych pyszności. Miejsce godne polecenia!\nklasyczna kuchnia polska Autor: Gość napisał(a) dnia 2014-06-12 14:19:13 Data wizyty: 2014-06-05 14:00 świetne śledzie, bigos mega aromatyczny, a kotlet schabowy dokładnie taki, jak kiedyś robily nasze mamy!\nCentuś Restauracja & Catering, Kraków (0 km obok)\nRestauracja Wodnik, Kraków (4.9 km obok)\nRestauracja Bombonierka, Kraków (5.97 km obok)\nBhajan Cafe, Kraków (6.29 km obok)\nRestauracja Corleone, Kraków (6.57 km obok)\nPizzeria Trzy Papryczki, Kraków (6.59 km obok)\nRestauracja Balaton, Kraków (6.66 km obok)\nRestauracja "Smak Ukraiński", Kraków (6.69 km obok)


Spotkanie słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku, które odbyło się w dniu 9 lutego, poświęcone było miłości. Seniorzy śpiewali piosenki, recytowali wiersze i rozmawiali o różnych obliczach tego uczucia.\nOkolicznościowe dekoracje z czerwonych serc zapowiadały zamierzony temat "Zakochani są wśród nas", a dodatkowym jego potwierdzeniem były słowa wprowadzenia reżysera i autorki scenariusza spotkania - Heleny Fiutki. Zaaranżowane niby to spóźnienie członków zespołu artystycznego dodatkowo spotęgowało zainteresowanie studentów, a po chwili wszystko stało się jasne, że tuż, tuż przed Walentynkami i właśnie z tej okazji zorganizowana impreza będzie poświęcona miłości. I tak rzeczywiście było od początku do końca spotkania, podczas którego dzielono się refleksjami, wspomnieniami, przemyśleniami o wielu obliczach miłości, skojarzeniami z nią związanymi i symbolizującymi to uczucie kwiatami. Mówiono o miłości fałszywej, macierzyńskiej, rodzicielskiej i in., o fabułach filmów miłosnych, śpiewano także piosenki o tej tematyce, oraz recytowano wiersze, w tym wielce dramatyczną balladę Jurandota "O jednej Wiśniewskiej", jak i utwór śp. Wisławy Szymborskiej. W programie, który przekonał wszystkich, że miłość niejedno ma imię i różne oblicza, owocującym nadzwyczaj żywymi reakcjami słuchaczy, wystąpili artyści: Zofia i Jan Kuśmierczukowie, Maria Garbarz, Adela i Andrzej Podgórscy, Jadwiga Karpowicz, Maria Bartecka, Danuta Kogut, Teresa Łaba, Zofia i Tadeusz Kulikowie, Zofia Przybyła, Helena Fiutka oraz Jadwiga Dziedzic. Wyczerpanie repertuaru występu obejmującego utwory od okresu Młodej Polski do czasów współczesnych bynajmniej nie zakończyło spotkania, a co najwyżej stanowiło jego początek. Temat kontynuowano i to w nadzwyczaj bogatej i pełnej niespodzianek formule. Jedną z nich był np. test, któremu poddano dwie pary - pp. Kulików i pp. Fiutków, jako jubilatów obchodzących złote gody pożycia małżeńskiego. Piosenki miłosne, odpowiedzi na pytania dotyczące osobistych doświadczeń i recept na długoletnie życie w miłości - to tylko niektóre z punktów testu. Nagrodą za zaliczony śpiewająco sprawdzian był wręczony przez kierownik UTW Jadwigę Skawińską i Urszulę Szałapską obu parom patent małżeński i dyplom uznania, tulipan i gremialne odśpiewane "sto lat".\nNastępnie, już w luźniejszej atmosferze, przy kawie i herbacie oraz ciastach, zasadniczy temat spotkania kontynuowano, jako spontaniczny koncert. Złożyły się nań recytacje utworów własnych Marii Garbarz o miłości dojrzałej i Marii Borysowskiej o miłości platonicznej, a ponadto z piosenkami solo wystąpili m.in. Maria Uchman, Maria Bartecka, Krystyna Cyc, Zbigniew Skawiński i ponownie duet pp. Kuśmierczuków, a całość prezentowanego repertuaru, który zdawał się nie mieć końca, zamknął powszechnie znany i lubiany utwór pt. "Seniorzy, kochajmy się".


Warzywa mrozoodporne – lista gatunków – Ogarnij Ogród\nStrona Główna\tOgródWarzywnik\tWarzywa mrozoodporne – lista gatunków\nZima to okres spoczynku dla roślin, jednak wiele z nich to warzywa mrozoodporne i całkiem nieźle radzą sobie nawet przy wyjątkowo dotkliwych przymrozkach. Liczne gatunki warzyw doskonale wytrzymują mrozy, a przy tym często nie potrzebują szczególnego zabezpieczenia przed zimnem. Wśród zimowych odmian, które świetnie radzą sobie o tej porze na grządce wymienić możemy dość duży wybór roślin.\nLista gatunków odpornych na temperatury do -5 °C\nWśród gatunków, które całkiem dobrze radzą sobie w temperaturach sięgających kilku stopni poniżej zera wymienić możemy między innymi:\nrzodkiew japońską lub rzodkiew czarną;\nWarzywa korzeniowe i im podobne po pierwszym okresie przymrozków, które najczęściej pojawiają się już w okolicach miesiąca października, zaczynają lekko przybierać na wadze. Ich części naziemne pokrywa wówczas piękna biała warstwa szronu, niestety ich liście po rozmarznięciu nie prezentują się już zbyt estetycznie. Niektóre z warzyw, jak np. endywia i buraki liściowe mangold są w stanie przetrwać dłuższe okresy mrozów, bowiem ich serce pozostaje w doskonałej formie, a z nadejściem wiosny, warzywa te wypuszczają pierwsze delikatne pędy. Warzywa kapustne jak biała kapusta, czerwona kapusta czy kapusta włoska przetrwać mogą do maksymalnie -9 °C.\nOdmiany warzyw wytrzymujące do -10 °C\nOdmiany, które są wytrzymałe na tyle aby sprostać nawet wyższym przymrozkom sięgającym do -10 °C to między innymi:\njak również zioła jak tymianek, mięta czy lawenda.\nSzczególnie odporne są tutaj brukselki, które doskonale znoszą surowsze mrozy, jednak nie przepadają one za zbytnimi wahaniami temperatury. W efekcie zmiennych plusowych i minusowych temperatur ich różyczki mogą zacząć gnić. Jako roślina kapustna, brukselka całkiem dobrze radzi sobie podczas mrozów, jednak najlepiej postawić tutaj na odmiany takie jak 'Maczuga’, 'Explorer’ F1 czy 'Smasher’ F1.\nWarzywa mrozoodporne – por, autor: Sean James Cameron/flickr.com\nPory to również świetny gatunek warzyw, który zda egzamin w zimie. Jego bardziej odporne odmiany to np. 'Brabanter’, Carentan’, 'Pandora’, 'Herbstriesen’ czy 'Poros’. Wytrzymujące na mrozie warzywa to także szczaw, szczypiorek, skorzonera czy szalotka, jak również chrzan czy czosnek, które dodatkowo można lekko okryć agrowłókniną.\nWykaz gatunków całkowicie mrozoodpornych\nNa liście wyjątkowo wytrzymałych na niskie temperatury gatunków warzyw możemy wymienić odmiany takie jak:\nTrwałe i wyjątkowo odporne gatunki warzyw, którym nie straszny jest nawet bardzo ostry mróz, wytrzymują w trudnych warunkach jedynie wówczas, gdy ziemia nie jest zamarznięta. Pomocne w utrzymaniu na grządkach topinamburu czy pietruszki będzie zatem pokrycie z grubej warstwy liści lub agrowłókniny. Dobrą izolację dla podłoża daje również warstwa śniegu, jednak jest ona kłopotliwa, gdy chcemy skorzystać z naszych warzyw w zimowym okresie.\nJarmuż jako klasyczne warzywo zimowe dla pięknego wzrostu wręcz domaga się chłodu. Jego kędzierzawe liście z pewnością sprawdzą się jako cenne źródło składników odżywczych zimą. Doskonałą na wyjątkowo niskie temperatury będzie odmiana ‘Westländer Winter’, jak i 'Winterbor’ F1, 'Arsis’ F1 czy 'Reflex’ F1. W przypadku pasternaku, mrozy nie mają znaczenia, dlatego z powiedzeniem trwa on na grządkach do wczesnej wiosny – marca, a nawet kwietnia. Roszponka jako kolejna, całkowicie odporna na mróz roślina, z powodzeniem może pozostać w gruncie cały sezon zimowy. Dla poprawy jej smaku można z wyprzedzeniem, przed zbiorem, okryć jej sadzonki, aby zyskały lepszy smak.\nFot. główna: Rick Gordon/flickr.com