Gdański casting do You Can Dance Wideo\nCasting do programu odbył się w Filharmonii Bałtyckiej.\nUtalentowani tancerze walczą o swoje marzenia\n15 grudnia 2015 (33 opinie)\nStypendium w jednej z topowych szkół tańca na świecie oraz 100 tys. zł - o takie nagrody powalczą uczestnicy kolejnej odsłony popularnego programu telewizyjnego "You...\nYou Can Dance - casting 15 grudnia 2015 (wtorek)\nOpinia do artykułu Zobacz artykuł Utalentowani tancerze walczą o swoje marzenia\nTego "Readaktora" chyba za karę tam wysłali..\nteż nie chciałbym tam być.\nJaaacy utalentowani artysci...?! Czys ty czlowieku oszalal? Gdzie ty takich tam widziales? To sa zdolni ale amatorzy!!! Pragnacy szybkiej slawy i rozglosu!\na gdzie ty masz w tekście "artystów"?\nJest tancerz:) na miano tancerza trzeba sobie zapracowac! Profesjonalny tancerz=artysta\nJestem kobieta (2)\nBrak tolerancji czesto oznacza ciagotki:) pozdrawiam\nKażdy sądzi po sobie :) (1)\nUdowodnione przez naukowcow:)))\nMoze warto zaryzykowwac i odnalezc szczescie:))) pozbedziesz sie nienawisci\npodziwiam jak ktoś ma pasję i ją rozwija,\nale żal mi tych ludzi co mają takie parcie na szkło ;)\nprawdziwie zdolni są pokorni\nszczerze? takie tam wyginańce, nic szczególnego... -ot dzisiejsza młodzież, chcąca od razu osiągnąć sukces za jednym machnięciem różdżki. oczywiście nie wszyscy, bo są też mądrzy i zdolni młodzi ludzie, ale Ci właśnie zachowują większą pokorę, bo są świadomi swojego talentu.\nJak ktoś jest w czymś dobry, i wkłada w to bardzo dużo pracy to prędzej czy później osiągnie sukces bez takich programów. zamknij się w swojej salce, w studiu, w szopie i ćwicz, dużo ćwicz - a sukces w końcu przyjdzie sam...\njak to powiedział pewien polski kolarz: "żeby osiągnąć cel trzeba poświęcić wszystko i jeszcze troszkę...."\nMłodzi zamiast zająć się czymś pożytecznym pchają się do talnetshow, w wieku 30 lat płaczą, że nic nie mają i mało zarabiają. Trzeba zejść na ziemię, taka kariera trwa parę lat, potem problemy ze stawami nie pozwalają na zbyt wiele. Taniec to może być hobby, a nie sposób na życie...\nRównież brałam udział w castingu,a uczęszczam do najlepszej szkoły w trójmieście- 3 LO w Gdynii :)\nNie sądzę, żeby mój udział w tym bardzo zamykał przede mną możliwości i powodował, że "w wieku 30 lat będę płakać, że mało zarabiam" wręcz przeciwnie, jest to ciekawe doświadczenie.\nCo to za nuta w 29minucie reportazu ?:)\nMoja dziewczyna, a co?\nPytanie na poziomie gimbusa.\nOdpowiedz na poziomie Janusza z dzialu melancholii:)\nNie zalapales zartu kolego smutny.\nZdecydowanie wolę taniec towarzyski od tych solo wygibańców.\nChlopaki maja (2)\nJeden mial tez chyba gustowna apaszke po dziadku..\nto broda i sukienka\nznacie kogoś kto ostanio wygarł tego typu program? (1)\nw pstatnich latach\nChyba jakiś tancerz coś wygrał, ale mógł to być też tancerz. Nie pamiętam dokładnie :(\nKim jest ten Pieróg?! (1)\nProjektantem mody, instruktorem tańca, prezenterem a może dziennikarzem?\nczy wystarczy by ubrać kapelusz przypiąć sobie łańcuch do nosa aby być celebrytą?


HOLIKA HOLIKA, ALOE 99% SOOTHING GEL - LAKIEROWA MANIA MANI beauty blog\nHOLIKA HOLIKA, ALOE 99% SOOTHING GEL Reviewed by MANIA blog on 10:43:00 Rating: 5\nazjatyckie Holika Holika PIELĘGNACJA\nJoa nowa (Joasiaczek) 14.05.2016, 18:56\nAloes ma cudowne właściwości, a żel aloesowy od dawna mam chęc wypróbować :)\nLilka 24.07.2016, 13:05\nTrafiłam właśnie na fajną promocję tego żelu i planuję kupić w najbliższych dniach. Zapowiada się całkiem fajnie, zwłaszcza ze względu na jego szerokie zastosowanie. Właśnie w upały mam problem z opuchniętymi i nabrzmiałymi nogami, a że zapowiada się kilka cieplejszych dni, więc nie omieszkam go wypróbować na pozbycie się opuchlizny. :)\nSwoją drogą trafiłam na Twojego bloga właśnie w poszukiwaniu opinii na temat tego żelu i muszę przyznać, że bardzo mi się podoba. Świetne posty, a i wygląd bloga umila czytanie. :)\nDuoaloes 17.10.2016, 11:56\nCzy z perspektywy czasu jesteś zadowolona ze stosowania tego żelu? Próbowałaś może innych produktów i jesteś w stanie podzielić się opinią? Planuję zakup pierwszego żelu aloesowego i nie wiem co wybrać\nMANIA blog 24.10.2016, 22:19\nTak, bardzo, kończę właśnie drugie opakowanie. Stosowałam też Skin79 ale HH jest bez porównania lepszy:)\npospolite-ruszenie 05.12.2016, 08:36


opublikowano: 08-04-2020 W związku z ogłoszeniem na terenie Rzeczpospolitej Polskiej stanu epidemii (rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r., Dz. U. poz. 491 i 522) oraz Postanowieniem Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 lutego 2020 r. w sprawie... Czytaj więcej\nopublikowano: 07-04-2020 Jednostki samorządu w Jedlinie-Zdroju, wspierają inicjatywę mieszkańców polegającą na szyciu maseczek dla mieszkańców naszego miasta głównie seniorów tzw. grupy wysokiego ryzyka zarażenia COVID -19. Włącz się i TY!!! Czytaj więcej\nPoprzednia strona 1 ... 6 7 8 9 10 11 12 ... 84 Następna strona


Nie wiesz, co robić? Rób dobro. - Jak osiągnąć szczęście wykorzystując Prawo Przyciągania\nHome > Zero Waste > Nie wiesz, co robić? Rób dobro.\nMarta Koczkodaj, 3 lata ago 4 min read 2411\nObejrzałam wystąpienie Grety Thunberg na sztokholmskim TEDzie i się popłakałam. Potem obejrzałam je jeszcze raz i popłakałam się znowu. Ale wszystko to nie z powodu zmian klimatycznych, o których mówiła. Popłakałam się z powodu jakości, która z niej emanuje.\nGreta działa szlachetnie – robi to, co należy robić w momencie, w którym należy to robić. I jest to coś więcej niż tylko głos nastolatki poruszonej tym, co się dzieje. To potężny głos wołający o zmianę i to nie tylko w tym jednym kontekście. Według mnie, o zmianę świadomości.\nJest jeszcze jeden powód dla którego ta niepozorna dziewczyna tak mnie porusza. Osią tego, o czym od lat piszę, jest wewnętrzna moc, a ona ewidentnie korzysta ze swojej. Bo – jak sama mówi – skoro grupa nastolatków mogła stać się sensacją na całym świecie tylko dlatego, że nie poszła do szkoły, to jak wiele my możemy dokonać…\nWewnętrzną moc ma każdy, choć w większości z nas skutecznie została ona stłumiona przez zranienia, które nosimy, naszą edukację, ale przede wszystkim kulturę patriarchatu, w której żyjemy.\nPatriarchat boi się “wywrotowców” i wszystko chce mieć pod kontrolą. Wmawia więc nam, że nic nie możemy. Oczywiście, gdy tak myślimy, bardzo łatwo nami kierować. Będziemy się wtedy automatycznie podłączać do tego, kto jest najgłośniejszy, najsilniejszy albo kto najbardziej przekonująco obiecuje, że się nami zajmie. Historia pokazuje jednak, że obiecanki-macanki niekoniecznie mają odzwierciedlenie w rzeczywistości.\nJest takie powiedzenie, że wkurzony człowiek może zrobić dosłownie wszystko. Dobrze jest więc poczuć w trzewiach boski gniew i przypomnieć sobie o własnej sprawczości.\nA sprawczy jesteśmy na wszystkich poziomach – od naszej energii i świadomości aż po ręce, którymi pracujemy. A nawet ci, co rąk nie mają, zajebiście radzą sobie innymi członkami. Grunt, to wiedzieć, że przepełnia nas ogromna życiowa moc.\nTo nie są czary, to są decyzje\nNie tak dawno temu zrobiłam podsumowanie czwartego miesiąca zero waste. Zdjęcie garstki moich śmieci wrzuciłam na jedną z grup tematycznych. Odzew jaki miała to fotka, przerósł wszelkie moje oczekiwania. Okazało się, że jestem inspiracją dla mnóstwa osób, które też tak chcą, ale najzwyczajniej w świecie nie wierzyły, że to możliwe.\nPrawda jest taka, że jeszcze kilka miesięcy temu, ja też miałam wątpliwości czy uda mi się tak bardzo zredukować ilość odpadów. Postanowiłam jednak udowodnić sobie, że w tym temacie mogę wszystko.\nSedno śmieciowego przykładu nie leży jednak w tym, że dokonałam czegoś niezwykłego. Przecież nie wyczarowałam różowego królika. Ja się po prostu wzięłam do roboty. Zaczęłam podejmować decyzje, które – w zaistniałych okolicznościach – należy podejmować. Zaczęłam robić to, co jest słuszne. Reszta jest tego naturalną konsekwencją. Za “akcją” zawsze pojawi się bowiem efekt. Dlaczego? Bo jestem sprawcza. Bo to, co robię, ma sens. Bo to co robię, ma moc.\nSkoro więc ja, poprzez moje codzienne słuszne wybory uwiecznione na jednym zdjęciu mogłam zainspirować tak wiele osób, to co mogą zrobić ci, którzy mają większą “władzę”?\nAdekwatnie do możliwości\nW kulturze patriarchatu istnieją przeróżne sztuczki za pomocą, których można sprawić, że jednostka będzie się czuła bezradna i bezsilna. Jeden z prostszych trików polega na tym, by przerzucić odpowiedzialność na tych, którzy mają zakres działania totalnie nieadekwatny do tej odpowiedzialności. To dlatego co rusz słyszymy przekaz w stylu: “chcesz zmienić świat? To go zmień.” Nie możemy jednak pozwalać w taki sposób sobą manipulować.\nTak jak Greta, która jest nastolatką, podejmuje działania adekwatne do swoich możliwości, tak i każdy z nas – zależnie od sytuacji życiowej i okoliczności – będzie podejmować kroki adekwatnie do swoich możliwości.\nJeżeli jesteś matką samotnie wychowującą dzieci, to Twoje szlachetne decyzje będą wyglądać inaczej, niż szlachetne decyzje przedsiębiorcy, szlachetne decyzje urzędnika, czy szlachetne decyzje jakiegokolwiek lidera.\nMamy różne przestrzenie, w których działamy, ale żadne z tych działań nie jest pozbawione mocy. Najważniejsze, by było słuszne.\nTeraz jest ten moment w naszej historii, gdy jako ludzie najbardziej potrzebujemy właśnie szlachetności. Potrzebujemy powrócić do tego, że moje “chcenie” nie jest najważniejsze. Moje “chcenie” musi uwzględniać dobro innych.\nPotrzebujemy wrócić też do myślenia o nas ludziach jak o wspólnocie. A we wspólnocie jeżeli wszyscy mamy problem, to WSZYSCY mamy problem. Czas pożegnać się z podejściem w stylu: “w sumie mam fajne i wygodne życie, więc nie muszę się przejmować śmieciami. Ten temat pewnie nie dotknie mnie tak bardzo.”\nPatryjarchat skutecznie nas od siebie oddzielał, wmawiając, że jesteśmy wolnymi elektronami samotnie przemierzającymi świat. W rzeczywistości jest wręcz odwrotnie. Stanowimy nieodłączne elementy jednego nieskończonego organizmu. Jesteśmy jak komórki w ludzkim ciele, jak koła zębate w olbrzymiej maszynie. Każde kółko jest ze sobą połączone, każde na siebie wpływa. Każde kółko – bez względu czy duże czy małe – jest niesamowicie ważne i każde ma swoje zadanie do wykonania. Bez jednego kółka maszyna nie będzie działać tak, jak powinna.\nJest taki suchar, który pojawia się zawsze w okolicach urodzin albo Nowego Roku. Mówi się wtedy: “życzę ci szczęścia a nie zdrowia, bo na Titanicu wszyscy byli zdrowi tylko szczęścia nie mieli”. Dziś, parafrazując słowa Grety, życzę nam wszystkim nie nadzieji ale szlachetnych decyzji. Gdy będziemy podejmować szlachetne decyzje, nadzieja znajdzie się wszędzie. Za szlachetnymi decyzjami szybko przyjdą dobre efekty.\nŚwiat naprawdę nas potrzebuje – świadomych, aktywnych i szlachetnych.\nTags\t#bez plastiku\t#CSR\t#eko\t#ekologia\t#less waste\t#minimalizm\t#samoświadomość\t#świadomość\t#zakupy zero waste\t#zero waste


Magdalena Blok-Krampa. Biuro tłumaczeń - Tłumacze Wejherowo • pkt.pl\nTłumaczenie pisemne i ustne, specjalistyczne i techniczne\n84-200 Wejherowo, 3 Maja 17 lok. L2, woj. pomorskie\nDojazd do Magdalena Blok-Krampa. Biuro tłumaczeń\nGdańsk, al. Grunwaldzka 76-78 lok. p.213\nGłównym profilem mojej działalności jest wykonywanie tłumaczeń z języka ukraińskiego na polski oraz...\nElbląg, Wiejska 19/V lok. 1\nSpecjalizuję się w przygotowywaniu tłumaczeń z języka niemieckiego na język polski oraz z języka po...\nKoszalin, Izydora Maćkowicza 8 lok. 2\nZajmujemy się zarówno tłumaczeniami przysięgłymi, jak i zwykłymi. Oferujemy przekłady z języka angi...\nSiedziba naszego biura tłumaczeń MBK mieści się w Wejherowie, w województwie pomorskim. Prowadzimy działalność od 2004 roku. Osobą decyzyjną i zarządzającą jest Magdalena Blok-Krampa.\nZachęcamy także do odwiedzenia naszych placówek w Pucku, przy ul. gen. Hallera 1, tel. 724 24 34 33 oraz w Kartuzach, przy ul. Kościuszki 12, tel. 697 951 199.\nOferta naszego biura MBK obejmuje tłumaczenia pisemne oraz ustne wszystkich języków europejskich. Dzięki współpracy z tłumaczami wyspecjalizowanymi w określonych dziedzinach, możemy Państwu zaoferować usługi translatorskie z zakresu prawa karnego, administracyjnego, rodzinnego, budowlanego oraz medycyny pracy i medycyny sportowej. Oferujemy także przekład dokumentów ze stomatologii, onkologii, chirurgii, informatyki oraz marketingu i zarządzania. Podejmiemy się również usług translatorskich z zakresu motoryzacji i wielu innych.\nWykonujemy zarówno tłumaczenia przysięgłe, jak i zwykłe. Wyróżniamy się zawodową dyskrecją, dlatego bez obaw mogą nam Państwo powierzyć wyniki badań lekarskich, umowy, kontrakty, akta notarialne, wyroki sądowe, testamenty oraz inne poufne dokumenty. Dodatkowo udzielamy kompleksowej pomocy w rejestracji pojazdów z zagranicy.\nWszystkie zlecenia realizujemy rzetelnie i terminowo. Zachęcamy do kontaktu telefonicznego i na naszą stronę internetową.\nKontakt Magdalena Blok-Krampa. Biuro tłumaczeń\ntłumaczenie poczty elektronicznej,\ndarmowa wycena dokumentów,\ntłumaczenia dokumentów do rejestracji pojazdów,\ntłumaczenia dokumentów do rejestracji samochodów,\ntłumaczenia zaświadczeń o zatrudnieniu,\ntłumaczenia zaświadczeń o zarobkach,\ntłumaczenia świadectw szkolnych,\ntłumaczenia umów kupna sprzedaży\nOpinie o firmie Magdalena Blok-Krampa. Biuro tłumaczeń\nUwierzytelnione tłumaczenia, sprawne usługi, terminowo. Polecam.\nTłumaczyli mój akt ślubu, który musiałam oddać do urzędu w kraju, którym mieszkam. Sprawne tłumaczenie, z czego jestem zadowolona i wdzięczna. Dziękuję i polecam ich usługi.\nRzetelnie, profesjonalnie, a przede wszystkim terminowo. Polecam serdecznie.\nRegularnie współpracujemy, przekładają ważne dla mnie dokumenty techniczne. Zawsze rzetelnie i dokładnie, a także terminowo. Jestem zadowolony ze współpracy i mam nadzieję, że potrwa ona jeszcze wiele lat. Polecam.\nMusiałem przetłumaczyć dokumenty samochodowe. Ich ofertę polecił mi znajomy, który regularnie korzysta z ich usług. Po skontaktowaniu się dostarczyłem dokumenty, które zostały przetłumaczone w szybkim terminie. Byłem zdziwiony, że tak szybko mogę już odebrać dokumenty. Super, polecam serdecznie.\nBardzo profesjonalne biuro. Oddałem im do tłumaczenia ważne dokumenty firmowe, które przetłumaczyli w ciągu kilku dni. Zależało mi bardzo na czasie, a oni go dotrzymali. Wszystko przełożone bardzo profesjonalnie i dokładnie. Można liczyć na stały kontakt telefoniczny. Firma godna polecenia.


tagi: puszcza konie kąpielisko kajaki grzyby\nGospodarstwo Agroturystyczne "Pod Lipami" położone jest w samym sercu Zielonej Puszczy Kurpiowskiej, nieskażonej żadnym przemysłem (najbliższy zakład przemysłowy znajduje się w odległości 40 km). W pobliżu znajduje się zbiornik wodny o powierzchni 50 ha. Wokół gospodarstwa szumią przepiękne kurpiowskie lasy sosnowe, w których w okresie wiosenno jesiennym można zebrać różnorodne grzyby.\ntagi: tenis rzeka pilica konie basen\nNasze gospodarstwo znajduje się 200 m od rzeki Pilicy w cichej i spokojnej wsi Góry. Piękne otoczenie ośrodka w Dolinie Pilicy wpływa na gości relaksująco i pozwala odpocząć w ciszy od przesiąkniętych smogiem, hałaśliwych ulic miejskich. Okolica wyróżnia się walorami przyrodniczo-krajobrazowymi (naturalny, nieuregulowany bieg rzeki, siedliska wodno-błotne z cennymi ostojami ptactwa, mozaika malowniczych łąk, szuwarów).\nGospodarstwo Agroturystyczne Trzcinskich nad Liwcem\ntagi: wyżywienie rzeka puszcza park konie\nNasz ośrodek jest położony w pięknej i malowniczej wsi Świniotop nad rzeką Liwiec w Puszczy Kamienieckiej, na terenie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego, ok. 50 km od Warszawy. Dysponujemy wysokim standardem zakwaterowania - kilkuosobowe pokoje wyłożone boazerią, w łazienkach z glazurą i terakotą do wyboru wanny i prysznice.\nAgroturystyka "HENRYKA GNIWEK"\ntagi: wyżywienie puszcza las grzyby domki\nGospodarstwo nasze położone jest we wsi Słowiki w odległości 10 km od Kozienic w stronę Puław. Już od czterech lat prowadzimy działalność Agroturystyczną przyjmując naszych gości i z każdym rokiem nabieramy coraz większego doświadczenia. Doświadczenie to procentuje i przejawia się dając efekty w naszym działaniu konsekwentnego wprowadzania udogodnień mających na celu polepszenie standardów pobytu dla naszych klientów...\nGOSPODARSTWO AGROTURYSTYCZNE "Alicja i Bogusław Królasik"\ntagi: zwierzęta wyżywienie rowery konie basen\nGospodarze Alicja i Bogusław Królasikowie serdecznie zapraszają wszystkich miłośników wypoczynku na łonie natury z dala od wielkomiejskiego zgiełku do swojego gospodarstwa agroturystycznego w Konstantowie. Gospodarstwo położone jest w okolicy Błonia - 27 km. od Warszawy. Dojazd pociągiem z Warszawy do Błonia, autobusem lub samochodem. Możliwy i łatwy dojazd od tras: Poznań - Warszawa, Skierniewice - Warszawa, Katowice - Warszawa...\nGospodarstwo Agroturystyczne "Chmielew"\ntagi: wyżywienie wędkowanie staw rowery łódki\nMamy przyjemność zaprosić Państwa do Gospodarstwa Agroturystycznego, położonego we wsi Chmielew, prowadzonego przez Bożenę Olszewską. Gospodarstwo to nastawione jest przede wszystkim na zapewnienie gościom ciszy i spokoju z dala od zgiełku miasta. Mamy nadzieję, że znajdą w nim Państwo miejsce, które na zawsze pozostanie w Państwa pamięci...


Royal canin instinctive 12x85 g w sosie - Internetowy sklep dla zwierząt Zoona.pl\nStrona główna Wszystkie kategorie Kot Żywienie i przysmaki dla kota Karma mokra dla kota Royal canin instinctive 12x85 g w sosie\nRoyal canin instinctive 12x85 g w sosie - Informacje\nKarma o wysokiej smakowitości dla dorosłych, wyjątkowo wybrednych kotów.\nKoty dorosłe, wybredne. Nawet najlepiej przygotowany pokarm nie jest nic warty, jeśli kot nie chce go jeść.\n• na smakowitość karmy wpływa wiele czynników, smak ma zdecydowanie drugorzędne znaczenie ,\n• u kotów dorosłych, zwłaszcza po sterylizacji, wzrasta ryzyko powstawania kamieni moczowych,\n• odpowiednia dieta musi zapewniać kotu nie tylko wszystkie składniki pokarmowe, ale też sprzyjać idealnej kondycji i zdrowiu.\n- Kawałki w sosie o bardzo wysokiej smakowitości i recepturze doskonale dostosowanej do potrzeb dorosłych kotów, nawet tych najbardziej wybrednych.\n- Ochrona układu moczowego kota, dzięki zmniejszeniu koncentracji minerałów w moczu, odpowiedzialnych za powstawanie kamieni moczowych.\n- Umiarkowany poziom energii pozwalający kotu zachować idealną kondycję.\nmięso i podroby, ryby i produkty pochodzenia rybnego, zboża, wyciąg z białka roślinnego, produkty pochodzenia roślinnego, sole mineralne\nRoyal canin instinctive 12x85 g w sosie opinie, Royal canin instinctive 12x85 g w sosie cena, Royal canin instinctive 12x85 g w sosie zastosowanie, Royal canin instinctive 12x85 g w sosie przeciwwskazania, Royal canin instinctive 12x85 g w sosie przeznaczenie\nRoyal canin instinctive 12x85 g w sosie\nKod produktu: 5909997000473\nRoyal canin instinctive 12x85 g w sosie cena Royal canin instinctive 12x85 g w sosie opinie\nRoyal canin instinctive in loaf 12x85g pasztet


Pracownicy PRS na konferencji MARTECH 2020 - GospodarkaMorska.pl\nPracownicy PRS na konferencji MARTECH 2020\n08.12.2020 15:58 Źródło: PRS\nStrona główna Przemysł Stoczniowy, Stocznie, Statki Pracownicy PRS na konferencji MARTECH 2020\nW Polskim Rejestrze Statków prowadzone są wewnętrzne prace badawcze, których celem jest między innymi opracowanie algorytmów wykonywania obliczeń wytrzymałościowych. PRS rozwija swoją wiedzę poprzez współpracę z uczelniami, udział pracowników w grupach roboczych organizacji międzynarodowych takich jak: IACS International Association of Classification Societies, ISSC - International Ship and Offshore Structures Congress.\n- Weryfikujemy nasze rozwiązania również poprzez uczestnictwo w konferencjach naukowych.– zauważa Monika Warmowska-Gadzińska dyrektor Pionu Naukowo – Badawczego. Rezultaty prac R&D przekazywane są w formie specjalistycznego oprogramowania inspektoratom pionu okrętowego, prowadzone są szkolenia wewnętrzne. Wyniki analiz stanowią materiał źródłowy nowych wymagań technicznych przepisów PRS.\nW dniach 16-19 listopada 2020 pracownicy PRS brali udział w konferencji naukowej MARTECH 2020, która wyjątkowo w tym roku została zorganizowana w formie wideo-konferencji. Regularnie co dwa lata, konferencja MARTECH gromadzi ekspertów z całego świata zajmujących się szeroko pojętą tematyką inżynierii morskiej. Podczas konferencji, Mateusz Jabłoński (pracownik pionu DR, a jednocześnie student Politechniki Gdańskiej) zaprezentował referat dotyczący analizy skręcania kadłuba kontenerowca, który powstał przy współudziale Krzysztofa Wołoszyka oraz dr. inż. Mariana Bogdaniuka (specjalistów pionu DR PRS). Referat spotkał się z przychylnym przyjęciem ekspertów podczas dyskusji. Zauważono, że zaproponowana przez PRS metoda jest łatwa w aplikacji, a jednocześnie poprawnie odwzorowuje zachowanie się kadłuba kontenerowca podczas skręcania, pozwalając tym samym na optymalne wymiarowanie elementów konstrukcji kadłuba.\nWięcej informacji na temat przeprowadzonych analiz można odnaleźć tutaj.\nPrzedstawiona praca stanowi część projektu PRS, mającego na celu opracowanie nowoczesnych przepisów strukturalnych dla kontenerowców.\nPRS wystawia certyfikaty na statki w wersji elektronicznej 25.11.2020\nWykaz Materiałów Niebezpiecznych (IHM) pod kontrolą – aplikacja PRS 16.11.2020


Tomasz Korniejew 14.11.2018 13:21\nPierwszy punkt sprzedaży samochodów pojawił się na polskich ziemiach w 1896 r. 10 lat po skonstruowaniu pierwszego samochodu przez Gottlieba Daimlera i Carla Benza. Od tego czasu polska motoryzacja systematycznie się rozwijała, mniej więcej do czasów Polski Ludowej.\nPrzed pierwszą wojną światową w rękach Polaków było około 1000-2000 samochodów (z 300-400 w Warszawie). Samochód był tak drogi, jak dziś samolot. Jednak chętnych do zakupu nie brakowało.\nCo więcej, w 1909 roku powstało w Warszawie Towarzystwo Automobilistów Królestwa Polskiego, które zgromadziło w swoich szeregach polską elitę finansową. Zamożni wizjonerzy propagowali m.in. rozwój sieci dróg, która była wtedy bardzo skromna.\nSkonstruowanie samochodu przez długi czas było stosunkowo proste. Inżynierowie wykorzystywali do tego m.in. ramy dorożek, w których montowali silniki spalinowe.\nJeszcze w II RP były próby upowszechnienia samochodu wśród klasy średniej, ale nie powiodły się. Po drugiej wojnie światowej sytuacja rysowała się inaczej. Są głosy, że nasi inżynierowie w okresie Polski Ludowej nie byli w stanie skonstruować nic lepszego niż Syrena.\nTakie stwierdzenie jest krzywdzące. Więcej informacji w załączonej rozmowy wideo z Tomaszem Szczerbickim z Narodowego Muzeum Techniki w Warszawie.


Przekaż 1% podatku - Fundacja Szczęśliwe Dzieciństwo w Lublinie\nOśrodek Młodzieżowy w Motyczu Leśnym pod Lublinem, prowadzony przez Fundację Szczęśliwe Dzieciństwo potrzebuje rozbudowy. Powstały w 2000 roku ośrodek jest już za mały dla potrzeb realizacji misji Dobrego Wychowania.\nPodatnik opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.\nPodatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i korzystający z liniowej, 19-procentowej stawki podatku.\nPodatnik osiągający dochody z kapitałów pieniężnych, np. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, wymienionych w art. 30b Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nAby przekazać 1% podatku Fundacji Szczęśliwe Dzieciństwo prosimy o wypełnienie odpowiedniej rubryki w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-28, PIT-36, PIT-36 L, PIT-37, PIT-38).\nPo obliczeniu, ile podatku będziemy mieli do zapłacenia w danym roku podatkowym, we właściwych rubrykach zeznania podatkowego, zatytułowanych „Wniosek o przekazanie 1% podatku należnego na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP)”, należy wpisać:\nNumer KRS: 0000094228\nWnioskowana kwota: nie może ona być większa niż 1% wyliczonego wcześniej podatku, który mamy do zapłacenia Urzędowi Skarbowemu (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół). O tę kwotę zmniejszy się kwota przekazana Urzędowi Skarbowemu.\nWzory wypełnienia pitów:


Pożeracz słów: Drach - Szczepan Twardoch\nNa temat twórczości Szczepana Twardocha krążą różne opinie, niejednokrotnie dość skrajne. Jedni zachwycają się dosłownie wszystkim, co wychodzi spod jego pióra, inni wręcz przeciwnie. Przy okazji premier kolejnych książek autor narażony jest na falę krytyki zarówno ze strony recenzentów jak i czytelników. Sama cenię sobie książki, które budzą kontrowersje i chętnie po nie sięgam, by wyrobić sobie własne zdanie na temat tej czy innej pozycji. Na Dracha zdecydowałam się więc z czystej ciekawości.\nGłównymi bohaterami powieści Szczepana Twardocha są Josef Magnor i Nikodem Gemander. Pierwszy z nich jest pradziadkiem drugiego, urodzonym na Śląsku uczestnikiem pierwszej wojny światowej. Nikodem uważany jest za jednego z najbardziej obiecujących współczesnych architektów i choć ze Śląska się wywodzi, nie czuje do niego przynależności. Zarówno Josef, jak i jego prawnuk muszą zmierzyć się z tym, co przygotował dla nich okrutny los. Magnor właśnie wrócił z wojny i próbuje na nowo odnaleźć się w otaczającej go rzeczywistości. Gemander przed kilkoma miesiącami porzucił rodzinę dla młodszej o kilka lat kobiety, która teraz zdecydowała odejść od niego.\nLosom bohaterów przygląda się Drach. Jest on narratorem wszystkowiedzącym, obojętnym obserwatorem wydarzeń – wie wszystko i widzi wszystko. Po prostu jest. Nie osądza, nie daje ponieść się emocjom. Podaje jedynie suche fakty.\nBohaterami powieści Twardocha są przede wszystkim mężczyźni. To oni walczą na wojnie, uczestniczą w kolejnych powstaniach, ciężko pracują na utrzymanie rodziny, przeżywają miłosne uniesienia i w męskim gronie dyskutują na polityczne tematy. Śląskie kobiety skazane są na samotność, rzadko walczą o swoje szczęście, pozostają w cieniu swoich mężów, biernie przyjmują to co zesłał im los. W Drachu o miłości mówi się niewiele lub wcale.\nDrach jest historią śląskiej rodziny, pozbawioną porządku chronologicznego sagą. Zdecydowana większość akcji przypada na początek XX i XXI wieku, jednak autor błyskawicznie zmienia wątki, miejsce i czas akcji. Z jednej strony zabieg ten może wprowadzać sporo zamieszania, z drugiej zaś wyzwala w czytelniku chęć poznania kolejnych wydarzeń z życia wykreowanych przez Twardocha postaci.\nŚląska rzeczywistość jest brutalna, naznaczona ciężką pracą w kopalni, walką o godność, zachowanie tożsamości i terytorialnej przynależności. Czy bohaterowie tej powieści są Polakami, Ślązakami, czy Niemcami? Kim czują się w zależności od sytuacji, w jakiej się znajdują? Na przykładzie Josefa oraz następujących po nim pokoleń, w tym Nikodema, autor przybliża zmiany, jakim uległ światopogląd Ślązaków i Polaków w ogóle. Josef wiedzie proste życie, nie posiada wykształcenia, nie jest świadomy otaczających go wydarzeń i zależności. Choć Nikodem tę wiedzę posiada, zdobył wykształcenie i prestiż w swojej dziedzinie nie pozwala mu to być człowiekiem szczęśliwym – otoczony luksusem wciąż poszukuje własnej tożsamości.\nDrach jest moim pierwszym spotkaniem z prozą Szczepana Twardocha. Po początkowej irytacji narracją oraz nagromadzeniem śląskich i niemieckich dialogów przyszło zainteresowanie losami bohaterów oraz tym, co autor chciał przekazać swoim czytelnikom. Nie sposób wymienić wszystkich poruszanych przez autora wątków i myśli. Część z nich to trafne spostrzeżenia na temat naszej egzystencji, z którymi trudno się nie zgodzić. Ponadto Twardoch przybliża trudną historię Górnego Śląska, który na przestrzeni lat był boleśnie doświadczany przez kolejne konflikty zbrojne i wynikające z nich zmiany polityczne. Całość jest spójna, ale wymaga niemałego skupienia ze strony czytelnika. Podobno Twardoch nie pisze książek po to, by czytało się je łatwo. Cóż, łatwo z pewnością nie było, ale warto było podjąć wyzwanie i zmierzyć się z Drachem.\nKsiążkę przeczytałam w ramach wyzwań: 52 książki 2015; Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę III, Przeczytam tyle, ile mam wzrostu (3,1 cm); Z literą w tle (T);\nEtykiety: 52 książki 2015, 7/10, Egzemplarze biblioteczne, LITERACKIE, Literatura polska, Polacy nie gęsi... III, Przeczytam tyle ile mam wzrostu 2015, Twardoch Szczepan, Z literą w tle\nUnknown 28 lipca 2015 13:37\nTwardoch póki co to dla mnie tylko znane nazwisko, ale obiecuję sobie, że to zmienię. Mam nadzieję, że się uda.\nWioleta Sadowska 28 lipca 2015 14:55\nI ja bym się zmierzyła z tą książką. Lubię takie wyzwania.\nOlga Majerska 28 lipca 2015 15:34\nO Twardochu ostatnio głośno, ale niestety nie z powodu jego twórczości. A szkoda, bo to naprawdę dobry autor. Czytałam jego opowiadania i "Morfinę", i nadal jestem pod wrażeniem. Na pewno zabiorę się kiedyś za "Dracha" :)\nChabrowa 28 lipca 2015 15:43\nMimo tego, że to trudna książka chciałabym przeczytać. Warto mierzyć się z takimi pozycjami :)\nUnknown 28 lipca 2015 21:49\nCzasami warto sięgnąć po trochę trudniejszą lekturę. :) O prozie Twardocha już dużo dobrego słyszałam i chętnie przeczytam jakąś jego książkę. :)\nBanshee 28 lipca 2015 21:57\nChyba obecnie nie mam ochoty na tak ciężką książkę. Może kiedyś...\nFranca 28 lipca 2015 23:15\nJa tylko zastanawiam się, którą z książek Twardocha przeczytać jako pierwszą. Fascynuje mnie tematyka, którą porusza on w swojej twórczości.\nEmilia Teofila Nowak 30 lipca 2015 15:58\nI w moim przypadku "Drach" to pierwsze spotkanie z twórczością Szczepana Twardocha. "W Drachu o miłości mówi się niewiele lub wcale" - piszesz. Może i tak, ale wydaje mi się, że to przez miłość (lub własnie z powodu jej braku) główni bohaterowie wpadają w takie bagno emocjonalne.\nPodobnie jak Ty, uważam, że to nie była najłatwiejsza lektura, z jaką miałam przyjemność się zetknąć, lecz właśnie, przyjemność to była ogromna. I satysfakcja. Że sprostałam, że dałam się ponieść tej starej jak świat przygodzie i zrozumieć choć w maleńkiej cząstce obyczajność Ślązaków.\nWiki 30 lipca 2015 19:00\nJeszcze nie czytałam nic tego autora. Może kiedyś się na coś skuszę ;)


00291 004684 18976721 na godz. na dobę w sumie\nSamo Sedno - Networking w karierze. Jak odnieść sukces dzięki sieci kontaktów? - ebook/epub\nDzięki książce dowiesz się, jak zbudować swoją sieć kontaktów i jak ją rozbudować, by zaczęła przynosić korzyści twojej karierze. Praktyczne ćwiczenia pozwolą ci rozwinąć kompetencje networkingowe...\nPlanowanie w systemie kanban - case study - ebook/pdf\nKanban jest prostym narzędziem kontroli zapasu, przesyłania informacji i synchronizacji operacji w ramach całego procesu produkcji, który zapewne znajduje zastosowanie w Twoim dziale produkcyjnym. Dowiedz się, poprzez lekturę niniejszego poradnika, czy w pełni wykorzystujesz jego funkcje i związane z nim możliwości. Może nie jest to jednak kanban, tylko Pull wdrożony zgodnie z ideami filozofii Lean...


Czyli wszystko to co myślę o przeczytanych książkach: Nora Fraisse - "Marion, córeczko, dlaczego cię zadręczyli?"\nNora Fraisse - "Marion, córeczko, dlaczego cię zadręczyli?"\nGatunek: Dokument, dramat, literatura faktu, biografia, literatura współczesna\nKolejna z książek wydawanych przez Amber z serii "Moja historia". Cenię tą serię na równi ze "Skrzywdzonymi". Poruszające, tragiczne i szokujące historie oparte na faktach. Niejednokrotnie po odłożeniu pozycji myślę: Jak to możliwe, że dzieje się to na prawdę i to niejednokrotnie tuż obok?"\nMarion Fraisse miała zaledwie trzynaście lat, gdy postanowiła opuścić ukochaną rodzinę oraz przeklętych znajomych.\n"Nie umiałam powiedzieć wam o wszystkim, co leży mi na sercu, ale robię to teraz, chociaż moje serce już nie bije. Moje życie stało się koszmarem i nikt nic nie zauważył."*\nCo się musiało stać by dziecko zrobiło tak drastyczny krok? By dziewczynka się powiesiła, a tuż obok siebie powiesiła na kablu telefon? Jak się okazuje nie aż tak wiele. Przemoc. Tak fizyczna jak psychiczna potrafi złamać każdego. Pomyślcie jak łatwo zrobić krzywdę drugiemu człowiekowi słowem czy gestem. Marion zaczęli gnębić znajomi z klasy i szkoły. Jak by mało było tych ataków właśnie tam dodatkowo zaczęli ją dręczyć także przez telefon i facebook. Dziewczynka nie potrafiła sobie poradzić, a nikt niczego nie zauważył. Nikt nie zareagował. Stała się ofiarą. Bała się i wstydziła dlatego milczała. Wybrała niezwykle tragiczny sposób na przerwanie tego milczenia - samobójstwo.\nPo tym akcie jej matka postanowiła rozpocząć śledztwo co tak na prawdę się stało. Najgorsze w tym wszystkim było nie tyle milczenie co odwracanie się wszystkich tyłem. Uczniowie, nauczyciele, dyrektor... Wszyscy uważali, że nie mają z tym nic wspólnego, a powodem samobójstwa Marion były problemy w domu. Nikt nie czuł się winny, nikt nie zareagował. Nora próbowała przemówić do każdego - do córki, która już nie żyje, do siebie samej, do uczniów, do nauczycieli. W końcu do ministra oraz do samego prezydenta.\nCzym jest przemoc w szkole? To gnębienie, dręczenie i prześladowanie. Dzieci młodszych, spokojniejszych, brzydszych, z nadwagą, tych co się nie uczą lub wręcz przeciwnie tak zwanych kujonów. Dlaczego? Bo taka osoba jest inna, odstaje od reszty, nie pasuje do grupy, nie chce robić tego co jej się mówi. W jaki sposób? Słowny i psychiczny - przezwiska, groźby, rozkazy, zakazy, zastraszanie. Fizycznie - bicie, grożenie, poszturchiwanie, popychanie, znęcanie się.\nKto z nas miał okazję się spotkać się z przemocą w szkole, ale się do tego nie przyzna? Kto jej efekty odczuje dopiero po latach? Kto próbował o tym mówić, ale nikt go nie słuchał?\nTa książka to wołanie o pomoc, ale i ostrzeżenie - dla uczniów, nauczycieli i rodziców. Uważajcie i rozglądajcie się. Obserwujcie i działajcie. Reagujcie, gdy jest jeszcze czas.\nRodzice Marion są w o tyle nieciekawej sytuacji, że pewnie nigdy nie dowiedzą się co tak na prawdę spotkało ich córkę. Dlaczego? Bo ona sama nic im nie powiedziała, a wszyscy których pytają milczą i tworzą mur nie do przebicia. Nie dziwię się, że Norze nasuwa się tyle pytań i na każde z nich chciała by odpowiedzi, że próbuje wejść każdymi drzwiami. Ale przez to książka staje się zbyt zagmatwana, zbyt wiele pytań, które się powtarzają, zbyt duży nacisk na politykę. Mimo to książka warta przeczytania i chciała bym by było więcej pozycji poruszających tematykę przemocy w szkole. Warto otworzyć na nią oczy i działać póki jest szansa.\n* - Cytat z "Marion, córeczko, dlaczego cię zadręczyli?" Nora Fraisse, str 26\nEtykiety: biografia, dokument, dramat, książka, literatura współczesna, Marion córeczko dlaczego cię zadręczyli, Moja historia, Nora Fraisse, Recenzja\nAlicja 29 stycznia 2017 17:21\nZaciekawiła mnie ta książka i coś czuję, że będzie kolejną pozycją do przeczytania.\nInna_odInnych 29 stycznia 2017 17:34\nEee tam, co to 104 książki :P Ja planuję podsumowanie filmów, w samym kinie widziałam ich 81, więc w sumie też wyjdzie jakoś ponad 100 :P Dziś chyba nie uda mi się tego napisać, ale może w tym tygodniu, przed wylotem do Hamburga... :)\nMyśl, myśl, polecam Pocketa, to świetna rzecz :)\nAgnieszka Kaniuk 9 lutego 2017 22:55\nMam i już niebawem przeczytam bo jak wiesz lubię tę serię.


Tanuki-Anime - Komentarze użytkownika Kanaria.\nKanaria.\t31.10.2014 17:42\nPisząc, że czekałam na komentarze odnośnie mojej negatywnej (nie, właściwie nie negatywnej, ale powiedziałabym raczej neutralnej) opinii, miałam na myśli tylko i wyłącznie to, że było do przewidzenia, że w końcu ktoś na mój post odpowie. To wszystko. Nie rozumiem skąd ta „burza” i wielki ukłon w stronę kumatej społeczności tanuki.\nKanaria.\t31.10.2014 11:14\nCzekałam, normalnie czekałam aż w końcu ktoś stanie w obronie tej serii.\nCóż mogę odpowiedzieć na Twój komentarz?\nKanaria.\t5.10.2014 13:46\nPo pozytywnej recenzji i wysokich ocenach spodziewałam się, że seria ta naprawdę będzie wyjątkowa. Rzeczywiście okazała się być wyjątkowa…wyjątkowo usypiająca.\nZdziwiło mnie tak ogromne zafascynowanie serią i czytając wszystkie te pozytywne komentarze, trochę głupio mi wystawiać ocenę niższą niż wszyscy. Ale cóż…\nNiezależnie od pory, w której oglądałam odcinki, skutek zawsze był ten sam – niepohamowana senność. Nie ważne czy oglądałam rano, w południe czy wieczorem, odcinek za odcinkiem wydawał mi się być coraz to nudniejszy.\nPod koniec było trochę lepiej, nawet historie wydawały się być ciekawsze i przyznam, że fajnie się oglądało. Bywały odcinki, w których rozwiązania fabularne potrafiły zaskoczyć, zazwyczaj takie gdzie nie było happy endu, a co jest ogromnym plusem. Praktycznie cała seria jest utrzymana w ponurym i dosyć smutnym tonie. Wszyscy bohaterowie wydawali się być nijacy, nieco ociemniali. To prawda, że byli to zazwyczaj wieśniacy, żyjący skromnie i w prostocie i rzeczywiście seria dokładnie to ukazuje. Najbardziej denerwowało staroświeckie spojrzenie na niektóre sprawy. W wielu odcinkach poznawaliśmy zamknięte społeczności, które to z premedytacją wykluczały swoich członków, tylko dlatego, że byli oni inni, inaczej się zachowywali, mieli dziwne przypadłości. Tutaj nasuwa mi się historia hmmm kliknij: ukryte „bambusowych dzieci”. Naprawdę ciężko było nie współczuć bohaterom, którzy zostali zaatakowani przez Mushi, a którzy nie otrzymywali ze strony rodziny i sąsiadów oczekiwanego wsparcia. Mushisi doskonale piętnuje te wady ludzi, bo przecież to nasza szara rzeczywistość i przypadłość, że odrzucamy to czego nie rozumiemy. Tak jest np. z chorymi ludźmi, których spotykamy na ulicy, gdzie po krótkiej myśli współczucia od razu narzekamy, że pojawia się publicznie i wprowadza nas w zły nastrój. Taki prymitywny jest człowiek.\nNie zmienia to jednak faktu, że seria jest zwyczajnie przydługa. Generalnie swoim materiałem mogła spokojnie zmieścić się w 13. odcinkach, a nie 26. Ze wszystkich 26. historii zapamiętałam tylko kilka.\nKomentarz do recenzji "Natsume Yuujinchou"\nKanaria.\t5.10.2014 11:20\nKomentarz do recenzji "Jormungand"\nMowa oczywiście o wyrazie twarzy Koko, który momentami był po prostu przerażająco‑komiczny. W pewnym momencie zaczęłam go nazywać „uśmiechem bazyliszka”, a biorąc pod uwagę charakter Koko, te wyrażenie nawet do niej pasuje.\nW oczy rzuca się przede wszystkim wysoki poziom graficzny serii. Tła i widok drapaczy chmur prezentują się naprawdę wspaniale. Przeszkadzać mogą jedynie zbyt jasne scenerie, włączając w to samą Koko, która jest po prostu przerażająco blada, a kolor jej włosów tylko potęguje ten efekt. Można się jednak do tego przyzwyczaić.\nSeria dosyć ciekawa, nie brakuje tu zwrotów akcji i fajnie zrealizowanych scen. Pościgi, strzelaniny, wszystko to robi wrażenie. Co prawda nie zapamiętałam ani jednej nazwy wykorzystywanych przez bohaterów broni, ale nie jest to mi do niczego potrzebne.\nBohaterowie jak bohaterowie, jedni się wyróżniają inni mniej, ale na szczęście nie trafił się jakiś zbytnio irytujący osobnik. Co prawda każdy z podwładnych Koko musi mieć jakąś tragiczną przeszłość, ale coś musi w końcu trzymać ich przy takiej wariatce.\nAkurat uwierzę, że dziewczyna w wieku Koko może stać na czele handlarzy bronią…ale jeśli przymkniemy oko na kilka piętrzących się fal absurdu, to oglądanie będzie przyjemnością.\nNo i ogromny plus za ścieżkę dźwiękową! To było wspaniałe.\nKanaria.\t21.08.2014 18:15\nKomentarz do recenzji "Higashi no Eden"\nTo cud, że mogłam usłyszeć opening w wykonaniu jednej z moich ulubionych kapel (która niestety już nie istnieje). Czy jest ktoś kto nie zna „Wonderwall” lub utworu „Supersonic” w ich wykonaniu? Oczywiście Noel świetnie poradził sobie z ”Falling Down”. Ogromny plus dla serii!\nAnime o wciągającej fabule, to na pewno. Co prawda bywają wzloty i upadki, ale generalnie całość odbieram jak najbardziej pozytywnie. Bywały momenty jednego wielkiego WTF gdzie ni z gruchy ni z pietruchy akcja zmienia swój tor i skupia się na innym wątku. Wydaje się wówczas, że duża część anime dzieje się po za odcinkiem, a widz dostaje suche fakty. Tak jak z całym tym kliknij: ukryte Edenem Wschodu, gdy dowiedzieliśmy się o klubie dopiero gdy wplątałaś się w to Akira. Miałam tutaj niezłą zgryzotę by zrozumieć sens odcinka.\nUwielbiam Akire i recenzja idealnie oddaje charakter tej postaci. Ciężko jest go zaszufladkować i przypisać łatkę z cechą jaką reprezentuje. Jest on niezwykle optymistyczną postacią, która jak magnez przyciąga ludzi wokół siebie, ale również widza. Z ciekawością śledzi się jego poczynania, zastanawiając się co zrobi teraz. Gdy pojawia się na ekranie akcja od razu nabiera tempa i widać jak bardzo wpływa on na inne postacie, a szczególnie na Saki. Umie rozsądnie myśleć, a co najważniejsze nie użala się nad sobą, przy czym nie udaje, że nic się nie stało i problemu nie ma. Jest to naprawdę świetnie wykreowana postać, a podobnej w anime to ze świecą szukać.\nSaki rzeczywiście wypada przy nim blado. Często jest zbyt nachalna, ale jest to zrozumiałe biorąc pod uwagę postać Akiry, a co wygląda bardzo przekonująco i dziewczyna nie udaje, że Akira wcale jej nie interesuje.\nSzkoda, że nie mogliśmy poznać całej dwunastki wybrańców, ale ile treści mogło zmieścić się w 11 odcinkach? Śmiech na sali.\nByło też kilka dziwnych scen, jak ta z początkowych odcinków, kliknij: ukryte gdzie nikt nie zwrócił uwagi na zakrwawionego mężczyznę konającego w parku, czy epizod o hikikomorim i jego utraconych spodniach (przecież to było niedorzeczne!). Nie wspominając już o słodkiej, fiołkowowłosej masochistce.\nCo prawda opening sprawia, że można dostać oczopląsu, ale generalnie bardzo mi się podobał. Z resztą cała szata graficzna ładnie wyglądała. Akira przypominał mi trochę Hauru z Howl Moving Castle, natomiast ani on ani Saki nie wyglądali na swój wiek. Oboje mają po dwadzieścia ileś lat, a przypominają raczej uczniów gimnazjum.\nKanaria.\t12.08.2014 18:18\nKomentarz do recenzji "Rozen Maiden "\nCzy Rozen Maiden byłoby Rozen Maiden gdyby nie Ali Project? Uwielbiam openingi z serii tego anime! Każdy kto zna Rozen Maiden przyzna mi rację, czołówki są najbardziej charakterystyczną stroną tego serialu.\nWielki plus należy się serii za to, że w końcu bohaterem jest ktoś inny niż licealista/ licealistka, a w końcu na ekranie pojawia się student.\nOd zawsze moją ulubioną lalką była Suigintou, ale również Kanaria. Ta rezolutna i wesoła lalka wprowadziła na ekran nieco dobrego ducha, nie wspominając już o aktorce podkładającej jej głos, czyli Yumi Shimurze (gościnnie występowała w Clannadzie). Na medal spisała się też Miyuki Sawashiro czyli Shinku (lub Celty z Durarary!!!).\nTę odsłonę oceniam lepiej niż pozostałe serie. Fabuła była ciekawie skonstruowana, dla rozrywki dodano komediowe kłótnie Shinku i Suigintou oraz wreszcie pojawia się nowa lalka, której historia niestety nie kończy się happy endem, ale którą można polubić.\nPolubiłam też Juna, który nie był dłużej wkurzającym dzieciakiem, a młodym mężczyzną, który potrafił myśleć. Ciekawe również było, o dziwo, jego życie prywatne. Cała ta praca w księgarni i pomoc dla Saito.\nKanaria.\t7.08.2014 21:25\nPrzeraziła mnie cielesność, którą zaserwowali nam twórcy. Oglądanie półnagiej kilkunastoletniej dziewczynki było po prostu niesmaczne, szczególnie w scenach dwuznacznych i nie na miejscu (przykład początkowych odcinków i scena s kliknij: ukryte marowania Miny balsamem…fuuujjj). Nie wiem kto to wymyślił.\nPoziom graficzny serii jest straszny. Chociaż projekt postaci Miny był bardzo udany, widać było, że dziewczynka wyróżnia się z tłumu, to ta wyjątkowość była widoczna tylko w zbliżeniach twarzy, która chyba jako jedyna została dopracowana. Sylwetki postaci są niekształtne, a z większej odległości wyglądają koszmarnie. Minę ratują tylko gotyckie suknie, w których występuje. Denerwujące zbliżenia na oczy bohaterów, nie wiem w jakim celu, dziwnie wyglądające.\nPrzyznam, że była kilka elementów serii, które mi się podobały. Na pewno fakt, że Królowa Wampirów to dziecko (gdy byłam młodsza czytałam nawet książkę, gdzie występował podobny schemat, i chociaż jej postać w niektórych sytuacjach była kontrowersyjna, szczególnie gdy zestawimy ją z postacią 17. letniego Akiry kliknij: ukryte i ciekawej znajomości tej dwójki, to i tak całość była dla mnie interesująca, niespotykana. Na swój sposób piękna i oddająca całą naturę naszego postrzegania wampirów i ich uczuć względem siebie kliknij: ukryte (wiele razy spotkałam się z wątkiem miłości wampirów, których dzieli przepaść pod względem wieku). Plus również za brak wielokątów romantycznych, bo Akira praktycznie od początku do końca wierny był tej jedynej, a uczucia innych nie wpłynęły na akcję, nie wprowadzały zamieszania. Tutaj nawet max punktów dla Yuki, która potrafiła pogodzić się z decyzją Akiry (chociaż i tak była irytująca i niepotrzebna).\nFabuła jednak to wielowarzywna sałatka, która nie ma smaku, nawet po dodaniu masy przypraw. Zapowiadało się dobrze, jawne wypowiedzenie „wojny” przez wampiry, ale potem wszystko zaczęło się sypać. Temat szkolny jak dla mnie był zupełnie bez sensu, wprowadzony z braku lepszych pomysłów, bo przecież w anime MUSZĄ być licealiści i licea. Do tego masa wątków, które nie trzymają się kupy, a po seansie jest więcej pytań niż odpowiedzi. I pomijając już fakt, że wszyscy uczniowie (włącznie z zakonnicą – nauczycielką) nazywali Minę Księżniczką…Od razu zaakceptowali jej obecność i traktowali z wyższością. To tak jakby z dnia na dzień człowiek uznał przywódcę królestwa zmutowanych wiewiórek, akceptując wyższość stworków. Może trochę więcej inwencji?\nGeneralnie jednak seria mnie urzekła. Przede wszystkim postacią Miny, ale również kliknij: ukryte tym niespotykanym, może dziwacznym uczuciem łączącym ją z Akirą, no bo jak by nie patrzeć jest to historia o królowej demonów i chłopcu, który bronił jej ze wszystkich swoich sił.\nKanaria.\t31.07.2014 11:45\nPozazdrościć tatusia…chociaż….właściwie to go lubię.\nKomentarz do recenzji "Sankarea"\nCiężko jest napisać komentarz, w którym wyrazi się jednocześnie swoją niechęć do anime jak i pozytywną ocenę.\nBardzo ciekawa fabuła, gdzie nie brakowało równie ciekawych wątków pobocznych, niestety nie rozwiniętych czy wytłumaczonych. Gdyby twórcy trochę odbiegli od tematu wiodącego, zwiększyli czas antenowy i dodali kilka odcinków więcej, seria naprawdę byłaby świetna.\nStrasznie żałowałam małej Mero, która została zepchnięta na dalszy plan (pomijając jeden odcinek, gdzie i tak główne skrzypce grały jej dziwne koleżanki) i nie skorzystano z okazji ukazania jej życia, które naprawdę mogło zainteresować. W scenie, gdzie twórcy delikatnie nam zasugerowali (choć może mi się zdaje…) kim może/ mogła być matka Mero i Chihiro, zaraz o tym zapomniano i fabuła wróciła do głównego duetu. Jaka szkoda!\nRodzina Rei to kolejna niespodzianka.\nOjciec dziewczyny, którego nie mogłam nie lubić (bardzo fajnie ucharakteryzowana postać, od nienawiści do zrozumienia i współczucia), a który wiedział czego chce, a który na koniec stracił swoją charyzmę, entuzjazm i upór. kliknij: ukryte Wystarczyła jedna „poważna rozmowa” z 16. letnim licealistą, a cały jego światopogląd runął i spłynął w potoku łez. Jakże wybitne, pozbawione klasy zakończenie wątku.\nAria, która polubiłam dopiero pod koniec, a która jako jedyna w całej tej serii reaguje normalnie na to co dzieje się wokół niej.\nKilka niedorzecznych scen, które całkowicie rujnowały odcinki, a których nie da się zapomnieć (Przykład? P kliknij: ukryte rzebieranki Rei, jakie zaserwowały jej pokojówki).\nWidać też było, że twórcy sami nie wiedzieli jaki obraz zombie mają nam przedstawić. kliknij: ukryte Na początku widzimy Babu, który staje się zombie po śmierci, a który też po zgonie dostaje specjalną miksturę. Przykład Rei jednak całkowicie obala tą tezę, bo w końcu dziewczyna została zombie po tym jak wypiła miksturę i potem zmarła. Na koniec dziwny przypadek Chihiro, który zostaje pół‑zombie po kontakcie ze śliną zombie. Dziwnie to wszystko się składa i momentami wzajemnie wyklucza.\nTak czy inaczej, serię oceniam dość wysoko, bo się wyróżnia z masy innych tytułów.\nKanaria.\t31.07.2014 11:36\nAnime ciekawe, ale brakowało mi tutaj odrobiny ciągłości między poszczególnymi scenami. Bohaterowie pojawiali się i spotykali w niewyjaśnionych okolicznościach, a całość wyglądała jak układanka ułożona z niepasujących do siebie kawałków.\nBohaterowie byli jednak dość dobrze wykreowani. Widać było nieco inne, ciekawsze podejście do poruszonego tematu, gdzie bohaterowie wreszcie rozmawiają o uczuciach i potrafią wyrazić to słowami a nie jąkaniem i burakiem na twarzy. Tutaj też brawa dla Haruto, który podwyższył moją ogólną ocenę serii za kilka rozsądnych i zadziwiająco naturalnych reakcji. Czasem denerwował jego brak zdecydowania, jednak wyraźnie widać było, że z Asuką łączą go inne relacje a niżeli z Yuzuki. Była to nie kończąca się pogoń za miłością z lat młodości, o której nie można zapomnieć.\nDużo złego można powiedzieć o fabule, o ciągłym oszukiwaniu się bohaterów, ale z drugiej strony, było to prawdziwe. Szczególnie ta niepewność widoczna jest gdy dzieciaki są jeszcze licealistami. Gdy są starsi dokładniej rozumieją swoje uczucia i potrafią nimi kierować. Niepewność uczuć jest bardzo naturalna i nie ma śmiertelnika, który przez podobną sytuację nie przechodził.\nSzkoda też, że pewne wątki zupełnie nie zostały poruszone, jak konflikt między siostrami Eba (bo zapowiadało się naprawdę na wielką kłótnię) albo sam powód wyjazdu Yuzuki do Tokio. To też wyglądało dość poważnie, zaczęłam się też zastanawiać czy przypadkiem Haruto nie jest jakimś sadystą, skoro jego ukochana musi przed nim uciekać.\nNie pasował mi też opening, zupełnie nie związany z treścią anime (roznegliżowane panny biegające po plaży, serio?)\nCałość odbieram raczej pozytywnie, ciekawa historia wielokąta romantycznego (chociaż może nie do końca) przedstawiona w zwięzły, przekonywujący sposób.\nKanaria.\t23.06.2014 18:42\n„Moje hobby to zbieranie e-maili różnych ludzi”\nHumor serii powala na łopatki – przy scenie z hmmm , nazwijmy to – „biciem Fafiego” – myślałam, że spadnę z krzesła.\nJeśli ktoś szuka serii dla poprawy humoru to trafił pod właściwy adres.\nProblem 30.- letniego prawiczka twórcy przedstawili jedynie w komiczny i prześmiewczy sposób, zabrakło więc w serii trochę poważnego podejścia do wątku i potraktowania Imagawy nie jak bezwartościowego, zakompleksionego faceta, który już dawno powinien „zaliczyć”, ale raczej jak samotnego człowieka, który co dzień stara się walczyć ze słabościami, bo przecież jak się okazało, wystarczy trochę chęci, a możliwe staje się możliwym.\nTak czy inaczej serię bardzo dobrze się ogląda, nie ma tu bezwstydnych scen, a pozostają jedynie podteksty. Oczywiście w tej kwestii pokłon należy zwrócić ku małym pomocnikom głównej pary.\nNo i brawo za Daigorou…on jest…genialny po prostu: „Nie zrobiłeś dużych postępów pomimo, że masz już dziewczynę od tygodnia. Pośpiesz się i ją zalicz.”\nKomentarz do recenzji "NHK ni Youkoso!"\nKanaria.\t27.05.2014 23:56\nkliknij: ukryte Relacja Nobu i Hachi, rzeczywiście wyglądała jak historia z bajki Disneya, jednak oboje byli na tyle dojrzali, że rozumieli swoją sytuacje. Nobu nie mógł wziąć odpowiedzialności za dziecko bo, jak sam powiedziałeś nie poradziłby by sobie z takim wyzwaniem. Do tego sparaliżował go fakt, że zamieszany był w to Takumi, który praktycznie sam zadecydował (i za Nobu i za Hachi) co dalej z nimi będzie. Dodatkowo Ichinose podszedł do całej sprawy bardzo formalnie, nie wkładając w to praktycznie żadnych uczuć, w przeciwieństwie do Nobuo, który naprawdę to przeżył, i przeżywał jeszcze bardzo długo. W jakich okolicznościach Nobuo dowiedział się o ciąży Hachi? Takumi mu o tym powiedział. Z góry założył, że to on weźmie odpowiedzialność za dziecko. Czy może być coś bardziej upokarzającego? Hachi też zawiniła bo nie dała Nobu żadnej odpowiedzi. Pamiętasz ich rozmowę gdy fakt ciąży wyszedł na jaw? Nobu klęczał przed jej łóżkiem, o ona wypłakiwała się w poduszkę i mamrotała „Przepraszam”. Oczywiście jej reakcja była naturalna, zważając na okoliczności.\nNie obwiniajmy jednak tylko Nobu, zwalając całą winę na niego. Jeśli już miałabym wskazywać winnego to jest nim Takumi, bo nie umiał pogodzić się z tym, że Hachi go zostawiła i nie chciał dać jej spokoju, cały czas mącąc w jej relacjach z Nobu.\nKanaria.\t22.05.2014 22:33\nRzeczywiście związek Hachi i Takumiego jest toksyczny, i miłości to w nim nie ma. Takumi jest typem zdobywcy, dlatego jak tylko poznał Hachi chciał ją mieć dla siebie. Nie z miłości, ale ze względu na jej urodę i urok osobisty. Prawdopodobnie zostawił by ją po jakimś czasie, gdyby na horyzoncie nie pojawił się Nobu. Takumi mógł go potraktować jak rywala, który może odebrać mu jego zabaweczkę, a tego przecież nie zniosło by jego męskie ego. Plus, Takumi nie jest typem którego można rzucić, to on zostawia dziewczyny. Jest to wpisane w zawód osoby sławnej, muzyka, który ma rzeszę fanek i wyrobił sobie pewien określony image. Takumiego nie można polubić, bo cała jego postać jest sprzeczna z wartościami, które są uznawane za najważniejsze, jak szacunek i wierność.\nZ kolei Hachi decydując się na Takumiego, mimo, że postępowała wbrew swoim uczuciom, nie mogła postąpić inaczej. On był ojcem jej dziecka i to był jego obowiązek na wzięcie odpowiedzialności za nie. Nie było to zadaniem Nobu. Być może Hachi była w tej kwestii mądrzejsza niż wszyscy razem wzięci.\nSzkoda mi jej, bo poświęciła własne szczęście, dla codziennego udawania, że jest szczęśliwa.\nI nie nazwałabym Hachi materialistką. W końcu zakochała się w Nobu,który był biedny jak mysz kościelna. A to, że pragnęła wielu rzeczy jest z natury domeną ludzką, szczególnie kobiet.\nA Nobu jest cudownym chłopakiem, powinien ułożyć sobie życie z kimś wartościowym i kimś wart jego miłości.\nKanaria.\t8.05.2014 22:37\nPoważne problemy USK...\nAnime pozytywnie mnie zaskoczyło, bo spodziewałam się kolejnej serii o wydumanych problemach typowych japońskich licealistów. I chociaż koncepcja ta w Kokoro Conect występuje, to element nadprzyrodzony wyraźnie całość ratuje. Szkoda jednak, że tak naprawdę nie dowiedzieliśmy się kim jest Heartseed i jaki jest jego cel. A co najważniejsze, dlaczego akurat to USK go zainteresował. Myślałam, że w ostatniej scenie nasz tajemniczy bohater się ujawni, co byłoby świetnym wstępem do ewentualnej kontynuacji, bo jednak wypadałoby żeby taka się pojawiła. Dla zasady, że nie kończymy czegoś bez koniecznego wyjaśnienia.\nBohaterowie byli sympatyczni, ale z żadnym zbytnio się nie utożsamiałam…chociaż właściwie może z Iori.\nWłaśnie. Nie mogę uwierzyć jak twórcy mogli tak spartolić jej wątek…Ok,zgadzam się na kliknij: ukryte problemy rodzinne,ale po co tak to wszystko rozwlekać? Ponadto kiedy pojawił się kolejny problem dziewczyny, tym razem – kliknij: ukryte niepewność co do swojej tożsamości, twórcy rozwiązali wszystko w 5 minutowej scenie, poprzedzonej jakże poważnymi rozmowami z jakże wykształconymi w tej dziedzinie Inabą i Taichim. Generalnie ich rozmowy były wyidealizowane, zupełnie oderwane od rzeczywistości, pomimo, że przekazane prostym językiem. Momentami miałam wrażenie, że Inaba mówi cały czas o tym samym. Trochę jak nawracające monologi Naruto Uzumakiego.\nI jakim prawem Iori kliknij: ukryte obwinia się o obecną sytuację jej rodziny? Mówi, że gdyby w dzieciństwie bardziej się postarała wszystko wyglądało by inaczej, co jest nielogiczne, bo jakim cudem dziecko może zmieniać swoje życie? Przecież to w kwestii rodziców leży jakie życie zagwarantują swoim dzieciom. Niezrozumiałe to wszystko….\nDo tego, obwinia wszystkich, że lubią tylko jej jedną twarz i nie wiedzą jaka jest naprawdę. Dlaczego więc Iori nie daje im szansy na poznanie prawdziwej siebie? Jak mogę lubić kogoś kto cały czas udaje i wścieka się gdy zacznie zachowywać się inaczej….\nWątek rywalizacji o uczucia Taichiego oglądałam z zażenowaniem na twarzy, szczególnie kiedy obie rywalki tak swobodnie o tym rozmawiały…Z jednej strony jest to zdrowa rywalizacja, z drugiej, jak się później przekonaliśmy, praktycznie niewykonalna.\nNie podoba mi się też wybór Taichiego, było to coś w rodzaju, kliknij: ukryte „Byłem w tobie zakochany, ale zaczęłaś świrować, więc zakochałem się w naszej wspólnej koleżance, wybacz”.\nTak czy inaczej, podobało mi się. Warto obejrzeć nawet ze względu na element fantastyczny, który wypada świetnie.\nKanaria.\t16.04.2014 23:34\nSeria o bishounenach...bez bishounenów???\nNiska ocena Diabolik Lovers rzeczywiście jest adekwatna do tego co możemy zobaczyć w odcinkach. Jest ich na szczęście mało i trwają dosyć krótko, więc szybko można zapomnieć o zdziwaczałych braciach.\nPseudo mroczny klimat też raczej śmieszył (te nietoperze w openingu…)\nCała szóstka głównych bohaterów była irytująca. Charaktery były…charakterystyczne, tak jak i ich zachowanie.\nZ drugiej jednak strony, zobaczyliśmy, że wampir jest wampirem i zachowuje się tak jak na ich gatunek przystało…\nIrytujące wampiry wszędzie za Yui łażą i mruczą swoje super podniecające teksty (można zwymiotować), traktują ją jak istotę im podległą, której zadaniem jest spełnianie ich zachcianek…to niehumanistyczne i masochistyczne zachowanie jest jednym plusem…\nNa dodatek projekty postaci były okropne (Subaru, Kanato, WTF!?). Jedyny bishounen, na którego można było popatrzeć to Ayato.\nGłupota głównej bohaterki nie ma granic. Ma możliwość ucieczki, ale zamiast brać nogi za pas, najpierw musi spakować walizkę i przy okazji stwierdzić, że jednak musi poznać „prawdę”. Postanawia więc zostać i tą prawdę poznawać. Na własne życzenie trafia jej się etat całodobowego automatu z krwią i maskotki dla sadystycznych braci. Jest przy tym tak dobroduszna, że zastanawia się dlaczego bracia są dla siebie niemili, podejmując marne próby ich pogodzenia. No ręce opadają.\nFabuła, jeśli jakaś się pojawi, zaraz się plącze jak makaron spaghetii. Yui musi chodzić do szkoły więc jak gdyby nigdy nic do szkoły idzie. To czy tam trafia zależy od tego, który z braci akurat się napatoczy. Jeśli ma szczęście – wyląduje w kuchni gotując przepyszne przystawki dla swojego oprawcy, jeśli nie – skończy na liczeniu grobów na cmentarzu.\nA ostatnich odcinków to już w ogóle nie zrozumiałam…\nRozśmieszył mnie jednak nieudolnie pokazany kliknij: ukryte pojedynek Richtera z Ayato.\nDawno oglądałam serię z jakimkolwiek haremem, więc myślałam, że Diabolik Lovers będzie fajnym przypomnieniem tego gatunku. Okazało się, że nie.\nKanaria.\t7.04.2014 23:46\nTaira, Yukio, Ryuusuke, Saku i Chiba\nWreszcie udało mi się zakończyć przygodę z Beckiem, a oglądanie szło mi naprawdę opornie.\nGłówny bohater na początku irytował. Fajtłapowaty, zakompleksiony, który zastanawia się 10 minut zanim wydusi z siebie jedno zdanie. Wydawało się, że duża część akcji serii dzieje się za jego plecami, a sam nie potrafi o sobie decydować (sam fakt, że zaczął trenować pływanie i brał udział w konkursie).\nZ drugiej strony, taki charakter bohatera był celowy dla podkreślenia przesłania serii, że nie ważne jaki jesteś, ważne jest to co chcesz robić i jakim pasjom chcesz się oddać. Jest to też zwyczajny czternastolatek, który powoli wkracza w dorosłość i dojrzewa, zaczyna dostrzegać wdzięki koleżanek, zakochując się i odkochując. Przy czym uczucia Tanaki były bardzo ładnie nakreślone i przedstawione.\nSzkoda, że nie poznaliśmy lepiej innych członków zespołu. Szczególnie liczyłam na przybliżenie nam postaci Tairy…niestety.\nSame przeskoki pomiędzy scenami były nieco dziwne, nie wiemy w jakim celu bohaterowie udali się w dane miejsce, czy skąd nagle wziął się tam bohater X czy Y.\nTechnicznie też mogło być lepiej. Ciągle zdarzały się jakieś nienaturalne ruchy czy miny, co potęgowały jeszcze „zawieszenia” postaci, tak jakby odlatywali do innego wymiaru…Już nie wspominając o dopasowaniu, a raczej jego braku, ruchu ust do głosu, szczególnie w trakcie śpiewania. A angielski w dialogach to po prostu tragedia. Jeśli chodzi o muzykę to tylko ending był warty przesłuchania, ewentualnie jeszcze Moon on The Water w wykonaniu Maho i Tanaki.\nTak jak czytamy w recenzji, wielkim plusem Beck jest jego naturalność. Bohaterowie nie są przerysowani, zresztą tak jaki i cały świat przedstawiony. Chłopcy nie uciekają w marzenia, a trzeźwo patrzą na losy zespołu, pracują i zarabiają. 16- latek uprawiający seks nikogo nie dziwi, tak jak palenie papierosów czy picie alkoholu. Tak wygląda prawdziwy świat. Beck musiał dużo się napracować by\nosiągnąć sukces i to również jest bardzo przekonywujące.\nSpodobała mi się budowa odcinka 26, a szczególnie przedstawienie fabuły w postaci pamiątkowych zdjęć z trasy.\nSerię oceniam dosyć wysoko, jednak niestety trochę się wynudziłam.\nKanaria.\t18.02.2014 11:35\nRe: Dobro i zło - pojęcia względne\nCiekawy komentarz, ale z jednym nie mogę się zgodzić\nkliknij: ukryte uważasz, że Maria i Mamoru rzeczywiście z własnej woli uciekli, gdy rozdzielili się z Saki i Satoru? Oczywiście jest to jeden z wielu nierozwiązanych wątków…Osobiście uważam, że już wtedy to Szczuroludzie zajęli się bohaterami…


Jak wybrać pościel dla niemowlaka? | Epki\nPosted on 17 lipca 2017 By adminPosted in DomTagged posciel dla niemowląt, pościel dziecięca\nWybranie pościeli dla niemowlaka jest bardzo istotne. Dziecko takie jest znacznie delikatniejsze od dorosłego człowieka i bardziej narażone na wszelkiego rodzaju podrażnienia. Dlatego też kupując pościel dla niemowlaka trzeba przede wszystkim sprawdzić, z jakiego materiału jest ona zrobiona.\nBardzo ważne jest to, aby komplet pościeli do łóżeczka był wykonany w pełni z naturalnych, przepuszczających powietrze materiałów. Niestety, ale sztuczne materiały są w stanie znacznie podrażnić skórę małego dziecka. Dlatego też tak ważne jest czytanie składu konkretnej pościeli na metce. Ponadto pościel ta powinna być miękka i delikatna. Niemowlak jest narażony tak naprawdę na podrażnienia ze wszystkich stron.\nNieodpowiedni materiał jest w stanie wywołać problemy skórne u małego dziecka. Ponadto przed zakupem odpowiedniej pościeli, warto poczytać na jej temat opinie w internecie. W dzisiejszych czasach opiniuje się tak naprawdę wszystko, więc nie ma problemu ze znalezieniem opinii również jeżeli chodzi o pościel dla małego dziecka. Im więcej pozytywnych opinii znajdziemy na temat takiego produktu, tym większe prawdopodobieństwo tego, że jest on wykonany z wysokiej jakości materiałów bezpiecznych dla małego dziecka.\nOstatecznie więc z takiego produktu możemy być zadowoleni. Jeżeli jednak będą przeważać opinie negatywne na temat takiego produktu, to ostatecznie nie warto decydować się na kupno takiej pościeli. Lepszym rozwiązaniem w tym przypadku będzie poszukanie innego producenta, którego produkty są lepsze jakościowo. Ważne jest również przeanalizowanie cen różnych produktów. Nie zawsze jest tak, że cena jest adekwatna do jakości produktu. Można nawet powiedzieć, że zdarza się to niezwykle rzadko.


Blog o skandynawskiej literaturze dla dzieci.: Jak to jest być dzisiaj autorem literatury dziecięcej w Polsce? Rozmowa z Barbarą Gawryluk.\nBarbara Gawryluk to pisarka dobrze znana. Mali czytelnicy lubią jej książki o zwierzętach. Nieco starsi doceniają jej opowieści o problemach polskich dzieci na emigracji. Spotkałam się z Barbarą w Oslo, gdzie była z krótką wizytą podczas swoich wakacji. Rozmawiałyśmy o problemach związanych z emigracją i tym, jak dzieci odbierają często „przymusowy” wyjazd z Polski. Tę część rozmowy możecie przeczytać tutaj.\nNasza rozmowa dotyczyła również kwestii związanych ze współczesną polską literaturą dla dzieci.\nJak to jest być dzisiaj autorem literatury dziecięcej w Polsce?\nNa pewno dużo się zmieniło w przeciągu ostatnich 10-15 lat na plus. Więcej się mówi o literaturze dla dzieci, wychodzi dużo fantastycznych książek. Wytworzyła się pewna wspólnota twórców dla dzieci, mamy przekonanie, że robimy coś ważnego, że mamy wpływ na to, co się dzieje. Ale jest w środowisku również poczucie niedowartościowania, nie przez czytelników, bo to w przypadku dzieci jest niemożliwe, tylko przez tych, którzy są na zewnątrz relacji autor - czytelnik. Myślę, że jest tu jeszcze dużo do zrobienia w Polsce. Rozmawiam o tym z moimi kolegami z zagranicy i wiem, że to nie jest tylko polska bolączka, że w wielu krajach literatura dla dzieci jest traktowana z pobłażaniem.\nJak wyraża się to niedowartościowanie?\nŻaden autor piszący dla dzieci nie powie „jestem pisarką” albo „jestem pisarzem”. Odpowie „jestem autorem książek dla dzieci” lub „jestem twórcą książek dla dzieci”. Ciężko nam przyznać nawet przed samym sobą, że jesteśmy pisarzami. Pisarz to jest Myśliwski, Tokarczuk. A my jesteśmy autorami małych książeczek, które nieraz składają się z kilkunastu zdań. I wiele osób myśli, że każdy mógłby coś takiego zrobić.\nNiech spróbuje… żeby zobaczyć jak jest to trudne.\nNie jest to łatwe choćby z tego względu, że te książki dla dzieci podlegają od razu bezpośredniej krytyce. Książka dla dorosłych może zawierać wszystko, i jeśli coś jest niezrozumiale dla odbiorcy, to może być uznane za kaprys twórcy. Ale w literaturze dla dzieci jest inaczej: albo dziecko przyjmie książkę, albo nie. Ale wracając do twojego pytania, na pewno bycie twórcą książek dla dzieci jest atrakcyjne, jeśli chodzi o sposób życia. Bo jeśli już taką książkę napisze i zdobędzie ona popularność, to jest się zapraszanym na spotkanie autorskie. I to jest cudowne wyzwanie stać np. przed grupą pięćdziesięciorga dzieci i zachęcać ich do przeczytania książek. Ja to uwielbiam. Druga rzecz jest również cudowna, jak się napisze popularną książkę, to ta książka żyje przez wiele lat. Mam takie książki, które mają siedem, osiem wydań i cały czas są wznawiane. Bo dzieci dorastają, ciągle rodzą się nowe.\nCzy można się utrzymać z pisania książek dla dzieci?\nMiałabym wątpliwości, honoraria są dosyć niskie i nieporównywalne z zarobkami ludzi piszących dla dorosłych. Inna sprawa, że autor tworzący dla dorosłych pisze np. jedną książkę na kilka lat, natomiast autor tworzący dla dzieci pisze oczywiście więcej.\nAutorzy książek dla dzieci zarabiają również na spotkaniach autorskich. Ale tutaj znowu są stawki niższe niż dla pisarzy tworzących dla dorosłych, około pięciokrotnie niższe.\nZ grupy kilkudziesięciu autorów tworzących dla dzieci tylko niewielka część utrzymuje się wyłącznie z pisania. Przeważnie każdy jeszcze coś robi, wiele osób pracuje w wydawnictwach, niektórzy są nauczycielami lub dziennikarzami, jak ja.\nRynek literacki jest bardzo chimeryczny i nierówny, często dotykają nas zmiany różnych przepisów. W Polsce są one niekorzystne dla twórców. Dobrą rzeczą są natomiast wypłacane od dwóch lat rozliczenia biblioteczne; twórcy dostają raz w roku pewną sumę za wypożyczenia ich książek z bibliotek (publicznych, a nie szkolnych). Natomiast nie ma w Polsce stypendiów dla ludzi piszących dla dzieci. Jest trochę nagród, ale one zawsze są niskie.\nJakie są najważniejsze trendy we współczesnej polskiej literaturze dziecięcej?\nWróciła popularność serii. Przykładem są książeczki dla przedszkolaków o Basi autorstwa Zofii Staneckiej i Mariany Oklejak. Seria jest tak popularna, że właśnie powstał film. Serią, którą bardziej cenię jest opowieść o ryjówce Florce Roksany Jędrzejewskej-Wróbel. Książeczki zostały zilustrowane przez Jonę Jung. Popularne są książki Grzegorza Kasdepke, szczególnie te, którego bohaterem jest detektyw Pozytywka. Warto też wskazać kontynuatorki naszej najlepszej poezji, czyli Dorotę Gellner, której książki są wydawane przez wydawnictwo Bajka. Druga autorka to Agnieszka Frączek, która wydaje po kilka książek rocznie w różnych wydawnictwach. W literaturze dla starszych dzieci wielką gwiazdą jest Marcin Szczygielski, który wygrywa wszystkie konkursy. Stał się bardzo popularny również w Niemczech. Kolejne nazwisko to Andrzej Maleszka, czyli człowiek, który przyszedł ze świata filmu, autor m.in. cyklu Magiczne drzewo.\nBarbara Gawryluk (ur. 1957) – pisarka, tłumaczka i dziennikarka. Jest uznaną autorką książek dla dzieci, które przyniosły jej wiele nagród. Książka Dżok. Legenda o psiej wierności została wpisana na Złotą Listę Fundacji ABC. Książki W zielonej dolinie i Czarna, Klifka i tajemnice z dna morza nominowane były do Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego, zaś powieść Zuzanka z pistacjowego domu otrzymała Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego.\nBarbara Gawryluk jest również laureatka nagrody IBBY za upowszechnianie czytelnictwa oraz Nagrody Krakowskiej Książki Miesiąca za biografię Wanda Chotomska. Nie mam nic do ukrycia.\nBohaterami książek Gawryluk często są zwierzęta: psy, foki, świnki, koty. Jest autorką, która z wielką sympatią i ciepłem potrafi przedstawić naszych „braci mniejszych”. Niektóre z jej zwierzęcych opowieści są dodatkowo oparte na faktach. Zarówno książki o zwierzętach, jak i dziecięcych bohaterach przekazują i promują pozytywne wartości, takie jak przyjaźń czy opieka nad słabszymi.\nAutorka napisała również cykl książek dla starszych dzieci, w których podjęła temat emigracji i jej wpływu na dziecko. Bohaterami książek Moje Bullerbyn, Kolczyki Selmy, Dziewczynka z fotografii i Dwa domy jest Natalka i jej rodzina, która emigruje do Szwecji.\nNa co dzień pracuje w Radiu Kraków, gdzie prowadzi m.in. autorski program o literaturze dla dzieci Alfabet.\nJeg snakket med den polske barnebokforfatteren Barbara Gawryluk. Den første delen av samtalen gjelder Gawryluks serie bøker om en polsk jente som flyttet med sine foreldre til Sverige. Vi lurer på hva betyr utvandring for barn? Samtalen er publisert her\nDen andre delen av intervjuet, som du kan lese på bloggen, gjelder dagens polske barnelitteratur. Barbara peke på noen av de «hotteste» navnene i polsk barnelitteatur slik som: Zofia Stanecka, Marianna Oklejak, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Grzegorz Kasdepke, Dorota Gellner, Marcin Szczygielski og Andrzej Maleszka.\nJeg spør også om det er lett å være barneforfatter i Polen?\n"Mye har endret seg de siste 10-15 årene. Barnelitteratur vekker interesse, mange fantastiske bøker kommer ut. I dag finnes mange verdens kjente polske illustratører", sa Barbara Gawryluk.\nMen hun innrømmer at det finnes noen problemer.\n"Barnebokforfattere tjener mye mindre en de som skriver for voksne. Derfor de fleste polske barneforfattere må ha en «vanlig» jobb. Mange jobber som lærere. Jeg er journalist".\nFinnes det positive sider med å bli barnebokforfatter?\n"Selvfølgelig! Jeg elsker å skrive for barn. Og jeg elsker å møte med leserne mine, og setter pris på alle tilbakemeldinger. Dessuten hvis du har skrevet an bok for barna, den lever i mange år fordi nye lesere fremdeles er født…".\nBarbara Gawryluk (født 1957) er en polsk barnebokforfatter, oversetter og journalist. Hun har utgitt mange bøker om dyr blant annet Dżok. Legenda o psiej wierności (Dżok. Legenden om hundens trofasthet) som er basert på en sann historie. Barbara forfattet også en serie om en polske jente som flyttet med sine foreldre til Sverige. Hun mottatt mange priser for eksempel IBBY.\nHun har oversatt fra svensk til polsk Martin Widmarks barnebøker.\nAutor: Marta Tomczyk-Maryon o 15:22\nJak to jest być dzisiaj autorem literatury dziecię...


Archiwa: Nasze artykuły - Strona 6 z 50 - Poradnik\nMieszkania deweloperskie cieszą się niemałym zaciekawieniem, w szczególności, że ofert zakupienia mieszkań deweloperskich jest aktualnie naprawdę multum. Na terenie Polski ciągle można zaobserwować powstawanie nowiuteńkich inwestycji bytowych, dlatego możemy bez kłopotu znaleźć mieszkania, jakie będą nam odpowiadać. Aczkolwiek, jeśli interesuje nas zakup mieszkania, które dopiero ma być budowane, na pewno powinniśmy zwrócić dużą uwagę na kilka istotnych aspektów, takich jak chociażby wybór dewelopera.\nJak powszechnie wiadomo budowa domu stanowi inwestycję na bardzo długi czas, a co za tym idzie warto zapewnić sobie materiały bardzo wysokiej jakości, jak również pomoc sprawdzonych profesjonalistów. Idealnym rozwiązaniem jej stosowanie w czasie budowy naturalnych materiałów, jak np. drewno, jakie jest nie tylko bardzo wytrwałe, ale też posiada właściwości prozdrowotne. Dom musi być zarówno stylowy, jak i komfortowy.\nWielu ludzi chciałoby mieć kominek w domu. Niektórzy mający piece kaflowe zamiast je rozebrać zmienili delikatnie ich wygląd i mają kominki z owych pieców. Ci, którzy zdemontowali stare kaflowe piece często żałują. Ale nie musimy załamywać rąk i powinniśmy porozglądać się za firmą, która zajmuje się sprzedażą kominków. Kominki z Dolnego Śląska to idealne rozwiązanie na ocieplenie wnętrza. W województwie dolnośląskim jest wiele firm zajmujących się sprzedażą kominków. Wystarczy dobrze się rozglądać. Poza tym firmy te od razu zajmują się również instalacją. Dodatkowo sporo zależy od tego, jaki kominek chcielibyśmy mieć. Niektóre kominki elektryczne mają jedynie być urozmaiceniem wnętrza i nie potrzeba do ich montażu większej filozofii. Musimy tylko wybrać odpowiednie miejsce, czy to w pokoju dziennym, czy w alkowie, w zależności od naszego pomysłu.\nW obecnych czasach każdy człowiek marzy o prywatnym domu. Mnóstwo osób pragnie mieć miejsce, w którym potrafi radować się czasem spędzonym z przyjaciółmi i nade wszystko odprężyć się po ciężkim dniu pracy. Może być to bez dwóch zdań powodem powstawania tak licznych domów wolnostojących.\nWiele osób pragnie wyprowadzić się z zatłoczonych miast i osiąść tam, gdzie ludzi jest nieco mniej, a życie można wieść spokojniej. Niezależnie od wieku, marzenie o posiadaniu willi nad morzem nie zawsze łatwo jest spełnić. Na szczęście okazuje się, że przytulne mieszkanie w Gdańsku bądź innym nadmorskim kurorcie można kupić bardzo często za mniej wygórowaną cenę.\nOstatnimi czasy wiele osób bierze pod uwagę nabycie mieszkania lub domu. Jest to jak najbardziej uzasadnione biorąc pod uwagę stosunkowo niskie ceny na rynku nieruchomości, będące konsekwencją nadwyżki mieszkań, oraz wysokość odstępnego wymaganego przez osoby wynajmujące, które tak naprawdę mogło by pokryć miesięczną ratę kredytu. Tę swoistą „wyprzedaż” zawdzięczamy znienawidzonemu już kryzysowi, z powodu którego banki dają kredytów mniej, a społeczeństwa nie stać na zakup za gotówkę. Mimo wszystko jest to opłacalna okazja dla wybrańców, którym się poszczęści.\nNajważniejszym elementem jest wyposażenie kuchni. powinny się w niej znajdować sztućce, garnki, patelnie oraz serwisy obiadowe. nie raz głowimy się nad tym jak w jakiej stylistyce powinniśmy wykończyć naszą kuchnię, aby była w głównej mierze funkcjonalna i zarazem przyjazna dla lokatorów. Jeżeli mamy małą kuchnię bardzo ważne jest, aby projekt był dokładnie przemyślany.\nJeśliby tak się zastanowić, to we wszystkim występuje pewna hierarchia, jest jakiś układ zadań i celów, dany porządek powinności i naszych najistotniejszych spraw. Ma tak każdy,bez wyjątku. Maja tak też ludzie, którzy wzdrygają się na samą myśl o jakimkolwiek uporządkowaniu ich życia, mają tak nawet artyści, choć często sprawiają wrażenie ludzi, którzy nic nie mają zorganizowane. To mit, gdyż przykładowo artysta tworzy w pewnych ramach, których musi się trzymać. Nie licząc eksperymentów literackich, to na przykład każdy pisarz musi potrafić trzymać się pewnej, założonej formy, tak żeby jego dzieło było jak najbardziej atrakcyjne do czytania. Tak samo jest z innymi, bardziej przyziemnymi sprawami.\nDylematem wielu, wybierających meble do domu lub mieszkania jest to, czy do sypialni oraz salonu wybrać szafy drewniane czy zdecydować się na najnowocześniejsze, designerskie szafy. Kolejnym istotnym punktem jest wybór rzeczy takich jak materace do spania, ponieważ stanowić one będą o wygodnym śnie domowników.Studiujący nierzadko preferują materace do spania zamiast na tradycyjne łóżko, ponieważ są według wielu szczególne funkcjonalne.


Strażnicy czasu (2001-2003) - FDB\nStrażnicy czasu 2001-2003\nGłówni bohaterowie serialu - robot Larry'ego 3000 i osiłek Buck Tuddrussel - to tytułowi Strażnicy Czasu, którzy mają za zadanie podróżować w czasie i naprawiać błędy, przez które mógłby się zmienić bieg historii. Pewnego dnia dołącza do nich mały Otto wychowany w sierocińcu. Jego znajomość historii jest tak wielka, że zgadza… zobacz więcej\nPamela Segall, Mark Hamill, Rob Paulsen\njako Otto Osworth (głos)\njako Larry 3000 (głos)\njako Buck Tuddrussel (głos)\njako Ben Franklin\njako Kuba rozpruwacz\njako Alfred Nobel\njako James Sherman\njako Kubla Khan (głos)\njako Krowa pani PaO'Leary\njako Dummy (głos)\njako Wilbur Wright (głos)\njako Śpiewak (głos)\nGłówni bohaterowie serialu - robot Larry'ego 3000 i osiłek Buck Tuddrussel - to tytułowi Strażnicy Czasu, którzy mają za zadanie podróżować w czasie i naprawiać błędy, przez które mógłby się zmienić bieg historii. Pewnego dnia dołącza do nich mały Otto wychowany w sierocińcu. Jego znajomość historii jest tak wielka, że zgadza się pomóc Larry'emu i Buckowi. Devastator\nrobot, sierota, podróż w czasie, historia zobacz więcej


*** AMINEVSKAYA HOTEL, MOSKWA ***\nAminevskoe Shosse 5, Moskwa, Federacja Rosyjska\nAminevskaya Hotel jest 3-gwiazdkowym obiektem usytuowanym mniej więcej w 7 km od Stadion Łużniki. Ten zaciszny hotel istnieje od roku 1978 i został wyremontowany w roku 2011. Hotel posiada 223 pokoi i oferuje przyjazne usługi świadczone przez profesjonalną obsługę.\nObiekt powstał w 12 km od Plac Czerwony.\nAminevskaya Hotel oferuje współcześnie urządzone pokoje wyposażone w płatną dodatkowo telewizję, sejf osobisty, telewizor płaskoekranowy, lodówkę i biurko, a w części kuchennej przygotowano czajnik elektryczny i ekspres do kawy/herbaty. Ponadto, dostępne są prywatne łazienki, wyposażone w wannę, prysznic i suszarkę do włosów.\nGoście mogą zjeść doskonałe dania kuchni rosyjskiej w restauracji hotelowej.\nObiekt szczyci się znakomitą lokalizacją, z lotniska Moskwa-Wnukowo jest zaledwie 25 minut jazdy.\nDo dyspozycji gości w hotelu wyznaczone miejsce do palenia, skrytka depozytowa i parking, wyświetlacz wideo, centrum biznesowe i rzutnik slajdów.\nAminevskaya Hotel, Federacja Rosyjska\nOśrodek wypoczynkowy Narcia 5*, Side: stronie internetowej;\nHotel Madeira Centro 4*, Benidorm: stronie internetowej;\nHotel Mont Park 3*, Benidorm: stronie internetowej;\nHotel apartamentowy Olly, Bolonia: stronie internetowej;\nHotel Truc An, Ho Chi Minh: stronie internetowej;\nHotel New Farah 3*, Agadir: stronie internetowej;\nHostel Saigon Smile 2*, Ho Chi Minh: stronie internetowej;\nHotel Cheap Zone 7.5, Cancún: stronie internetowej;\nHotel Roomers 5*, Frankfurt nad Menem: stronie internetowej;\nHotel The Villas By Grand Park Royal Cbe 5*, Cancún: stronie internetowej;\nHotel Aquamarina Beach 3*, Cancún: stronie internetowej;\nHotel Kim Ngoc 3*, Ho Chi Minh: stronie internetowej;\nHotel Yen's 2 3*, Ho Chi Minh: stronie internetowej;


Inhalator CBD Active Muud ● Muud\nInhalator CBD Active Muud\nINHALATOR MUUD. ACTIVE\nW 99,5% oparty na organicznym suszu z naszej własnej, certyfikowanej uprawy, wzbogaconym jedynie witaminami, naturalnymi aromatami i substancjami funkcjonalnymi. Bez THC, glikolu, nikotyny, GMO i innej chemii, której mamy serdecznie dość! Stworzony w oparciu o pełnowartościowy destylat broad-spectrum, o jakości weryfikowanej na każdym etapie produkcji. Zadbaliśmy o wszystko - czas na Twój ruch. Zależnie od predyspozycji osobistych, wystarcza na około 280 wziewów.\nBrak chęci do działania?\norzeźwiający aromat guavy, cytryny i limonki\nposzukaj inspiracji w naturze\nsięgnij po nią z MUUD Active 30 % CBD\nCeramiczna grzałka ukryta wewnątrz MUUD. nie przegrzewa rozcieńczonego destylatu CBD, pozwalając zachować jego naturalne dobro, wplecione w bukiet naturalnych ekstraktów roślinnych i aromatów. Inhalatory MUUD. to jednorazowe urządzenia, które nie nadają się do ponownego napełnienia.\nUrządzenie po rozpakowaniu jest gotowe do użytku – uruchamia się automatycznie podczas inhalacji. Jeśli jednak dioda na spodzie urządzenia mruga podczas inhalacji, naładuj swój inhalator ładowarką typu micro-usb (0,5 A / 500 mA).\nProdukty MUUD. to alternatywa dla olejków CBD. Marka oferuje inhalatory i pastylki do ssania. Ideą, która przyświeca MUUD. jest poprawa komfortu w trzech sferach: aktywności, spokoju i snu. Dodają energii, przywracają równowagę i pomagają w zasypianiu. Głównym celem jest niwelowanie uczucia wyczerpania, skutków stresu, problemów z zasypianiem.\nSkład Inhalator CBD Active Muud: MCT OIL, HEMP BROAD SPECTRUM DISTILLATE, AROMAS, VITAMIN E, VITAMIN D3\nJak używać Inhalator CBD Active Muud: Zalecaną dawką substancji ACTIVE używanej z intencją pobudzenia organizmu jest dawka odpowiadająca 2-3 wziewom. Jest to orientacyjnie podana ilość z racji na różnorodność pobierania produktu przez daną osobę, wziew wziewowi nierówny. Osoby posiadające szczególne problemy z brakiem energii mogą przyjąć większą dawkę substancji jednak nieprzekraczającą ilość odpowiadającą mniej więcej 50 wziewom. Działanie produktu powinno pojawić do 15 minut od przyjęcia substancji, lecz nie może być ściśle określone i może różnić się w zależności od osoby. Nie bierzemy odpowiedzialności za niewłaściwe użycie produktu.\nInhalator MUUD. ACTIVE 30% CBD\nOgromny zastrzyk energii kiedy potrzebuję.\n1 ml / 280 wziewów\n1 szt.99 zł\n2 szt.198 zł\n3 szt.297 zł\nTribulus Terrestis Nutridome + 32 zł\nPastylki CBD do ssania Muud + 34 zł\nTabletki dla mężczyzn na wsparcie sprawności fizycznej i umysłowej oraz odporność Monolit + 49 zł 29,40 zł\nCzy każdy może używać produktów MUUD.?\nNie zalecamy używania inhalatorów MUUD. jedynie osobom niepełnoletnim oraz kobietom w ciąży. Należy pamiętać, że przygotowane przez nas formulacje mogą oddziaływać w różny sposób na każdego z nas.\nCzy produkty MUUD. są uzależniające?\nNie, produkty MUUD. nie zawierają żadnych substancji uzależniających.\nCzy po użyciu produktów MUUD. mogę prowadzić samochód?\nPo użyciu produktów MUUD. można prowadzić samochód. Produkty MUUD. nie zawierają żadnych substancji odurzających ani psychoaktywnych. Nie zalecamy jednak używania funkcji SLEEP przed lub w trakcie kierowania pojazdu, użyj jej znajdując się w miejscu, w którym w pełni możesz się zrelaksować. Przed użyciem zapoznaj się z zaleceniami użycia dostępnymi na naszej stronie internetowej. Pamiętaj, że przygotowane przez nas formulacje mogą oddziaływać w różny sposób na każdego z nas. Zanim wsiądziesz za kierownicę sprawdź jak wpływa na Ciebie MUUD.\nDlaczego inhalatory MUUD. nie nadają się do ponownego napełnienia?\nZ uwagi na regulacje prawne oraz bezpieczeństwo naszych klientów inhalatory MUUD. nie nadają się do ponownego napełnienia. Jednorazowo napełnione urządzenie gwarantuje bezpieczeństwo i najwyższą jakości substancji zawartej w inhalatorze, na czym Tobie i nam zależy najbardziej. Po zużyciu swojego inhalatora zutylizuj go zgodnie z instrukcją dostępną na naszej stronie. Jako firma MUUD. cenimy kwestie dotyczące dbania o środowisko dlatego jesteśmy na etapie opracowywania programu recyklingowego, szczegóły niebawem.\nPaweł, lat 36\t zweryfikowany zakup\ndodano 2022-03-11 14:28:40\nInhalator MUUD. ACTIVE 30% CBD Inhalator CBD Active Muud\nSuplement diety z ekstraktem z alg morskich Nutridome Spirulina Nutridome\nMuud - Inhalator MUUD. ACTIVE 30% CBD Inhalator CBD Active Muud\n99 zł Obecnie oglądany produkt\nNutridome - Suplement diety z ekstraktem z alg morskich Nutridome Spirulina Nutridome\nRazem 99 zł


SNC-Lavalin ma ogromny kontrakt chemiczno-energetyczny - Budownictwo\nSNC-Lavalin ma ogromny kontrakt chemiczno-energetyczny\nSNC-Lavalin w konsorcjum z Sinopec Engineering Group podpisał kontrakt na budowę „pod klucz” fabryki kwasu siarkowego wraz z dwoma blokami energetycznymi w Arabii Saudyjskiej. Jego wartość opiewa na ok. 764 mln USD.\nZamawiającym jest górniczo-metalurgiczna spółka Ma'aden, a zlecenie obejmuje budowę trzech linii produkcyjnych o wydajności ponad 15 tys. ton kwasu siarkowego dziennie. W przedsięwzięciu zostanie wykorzystana technologia spółki MECS, zależnej od DuPont.


Rozwój wsi a dopłaty bezpośrednie - Dotacje i dopłaty\nAutor: farmer.pl/MP 16-02-2012 12:53\nRozwój wsi a dopłaty bezpośrednie\nJak wynika z wypowiedzi ministra finansów Jana Vincent-Rostowskiego, środki trafiające na wieś rekompensują różnicę w dopłatach bezpośrednich między rolnikami polskimi i unijnymi.\nZdaniem ministra finansów, kolejne rządy miały co do tego takie same zamiary.\n- Zwróciłbym także uwagę, że decyzją kolejnych rządów Rzeczypospolitej Polskiej zdecydowaliśmy się na bardzo znaczący udział Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w całości środków dostępnych dla Polski na rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich, i to dużo wyższy niż w innych krajach – mówił minister w Senacie podczas dyskusji nad budżetem na 2012 r. - Skutek tego jest taki, że modernizujemy wieś. Bezpośrednio może nie ma to aż takiego wpływu na dochody rolników, ale ma dużo większy wpływ na dochody ludzi mieszkających na wsi.\nMimo to wydatki na PROW minister dzieli na liczbę hektarów, otrzymując wsparcie rolnika porównywalne z europejskim:\n- Myślę, że warto pamiętać także o tym, że wszystkie dane dotyczące ilości dopłat na hektar, które mamy w Polsce, nie są aż tak dramatycznie niskie w porównaniu z niektórymi krajami Europy, starej Unii czy Europy Zachodniej, jak twierdzi opozycja, bo jeżeli uwzględnimy także wydatki na rozwój obszarów wiejskich i podzielimy to przez liczbę hektarów w Polsce, to wychodzi nam poziom w pełni porównywalny z poziomem francuskim, trochę niższy od niemieckiego.\nNASTĘPNY ARTKUŁ KRiR zaskoczona „modulacją” dopłat\nPan minister bredzi jak mały Kaziu po dużym piwie. W myśl zasady: ty o chlebie- on o niebie, ty o zupie-on o d..ie.\njfmat, 2012-02-17 22:48:41\nten człowiek dba o interesy żyda\nmaj, 2012-02-17 16:13:30\ndzierżawię 30 ha dopłaty bierze właściciel gruntu to moje pytanie o jakich dopłatach ten człowiek mówi\nkrzysztof3080, 2012-02-16 21:24:48\nJak on może dbać o interesy rolnika jak on nie ma pojęcia o pracy w rolnictwie i o wydatkach jakie ponoszą rolnicy. Że on ma dodatki w pensji na paliwo to nie znaczy że wszyscy je mają. Nie każdy korzysta z programów rozwojowych i nie każdy jest na porównywalnym poziomie z Francją.\nRR, 2012-02-16 20:40:48\nCzy ten człowiek dba o interesy polskiego rolnika?\nWitek, 2012-02-16 18:07:18


Jakimi metodami zareklamować swoją działalność gospodarczą? - pawliszyn.pl\nJakimi metodami zareklamować swoją działalność gospodarczą?\nChcąc założyć własną działalność trzeba zatroszczyć się o naprawdę mnóstwo rzeczy. Przede wszystkim należy mieć plan, kiedy już go mamy, jesteśmy jeden krok bliżej do odniesienia sukcesu, ponieważ dobry plan to już połowaścieżki, jaką musimy przebyć. Potem zaczynają się już schody, założenie działalności bowiem nie należy do łatwych zadań i rozsądnie jest zdobyć kilka informacji odnośnie tego jak się zabrać do zmierzenia się z tym wyzwaniem. Musimy pomyśleć czy nasza działalność posiada faktyczne szanse na rynku i czy to, co chcemy robić będzie miało grono odbiorców.\nJeżeli odpowiedź jest oznajmująca, możemy zabrać się za następne kroki, które nie zaliczają się do najłatwiejszych. Kolejnym etapem jest bowiem wycieczka po urzędach, w których musimy powalczyć o zdobycie potrzebnych nam dokumentów, które umożliwią założenie firmy. Kiedy już mamy niezbędne nam papierki, chociażby te, które są nam potrzebne na samym początku, możemy zacząć wymyślać nazwę dla naszej firmy – jest to stosunkowo twórcze zadanie i zapewne towarzyszy mu wiele frajdy - wizytówki taxi są popularne (wizytówki taxi są popularne). Warto, aby nazwa była intrygująca i z łatwością przyciągała atencję naszych przyszłych klientów. W pewnym momencie możemy poczuć się jak dzieci we mgle, bowiem załatwianie biurokracji jest naprawdę stosunkowo czasochłonnym i skomplikowanym procesem, dlatego zawsze warto jest posiadać osobę, która nam wskaże jak postępować i powie co mamy robić, chyba, że sami jesteśmy zorientowani na tyle, iż znamy szczegółowo każdy następny etap w zrealizowaniu naszego celu. Nie zapominajmy także, iż osób, które nie wiedzą od czego zacząć otwierając firmę jest wiele, dlatego w sieci pełno jest poradników, które mówią nam co zrobić i co istotne, w jakim terminie, bowiem wniosek złożony za późno nie będzie wzięty pod uwagę, co oczywiście utrudnia założenie naszej działalności. Istotne, byśmy również byli świadomi tego ile będzie nas kosztowało załatwianie tego typu formalności, abyśmy mogli oszacować wydatki. netprint.pl/wizytowki/budownictwo (netprint.pl/wizytowki/budownictwo)\nKażdy, kto prowadzi własną działalność gospodarczą, powinien być dobrze poinformowany w regułach finansowania przedsiębiorstw. Mniejsze oraz większe firmy – wszystkie wymagają wsparcia, które może pomóc im rozrosnąć się czy powiększyć swoje możliwości. Tak zwane fundusze unijne dla małych firm to niesamowicie często poruszana kwestia przez osoby znajdujące się w tym biznesie od jakiegoś czasu. Niemniej istotna kwestia jest to dla tych, którzy swoją firmę dopiero zaczynają rozbudowywać.\nKiedy już wszystkie formalności mamy za sobą i jesteśmy zwycięzcami posiadającymi swoją firmę, musimy zadbać o to, aby jak najszybciej usłyszała o niej jak największa liczba potencjalnych klientów. Co zrobić, aby nasz PR był skuteczny? Jeśli dysponujemy dużą ilością środków finansowych, możemy zgłosić się do firmy, która zajmie się promocją naszej działalności, jednakże jeżeli chcemy zaoszczędzić, możemy sami ją wylansować – do najprostszych sposobów należą plakaty, ulotki czy wizytówki. Zajmiemy się tymi ostatnimi, niezwykle istotne jest, aby były one przejrzyste, intrygujące i zawierały wszelkie ważne informacje, które ułatwią przyszłemu klientowi skorzystanie z oferowanych przez nas usług, czasami wystarczający jest tylko numer telefonu. Istotne jest także, by wizytówki zostawiać w miejscach, gdzie będzie je łatwo dostrzec, tak też swoje wizytówki taxi taksówkarz będzie miał w swojej taksówce, a budowlaniec swe wizytówki budowlane będzie pozostawiać je w sklepach, w których oferuje się materiały budowlane. Jeśli jesteśmy ciekawi prezentuje się taka wizytówka bądź nie mamy pomysłu na naszą własną, należy wpisać frazy wizytówka taxi bądź wizytówki budowlane, ukaże się wiele przykładów, które z pewnością będą dla nas inspiracją, a taka wizytówka to idealny sposób na promocję naszej działalności. Swe wizytówki taxi taksówkarz z pewnością uzna za idealną metodę promocji firmy, tak samo sprawdzą się wizytówki budowlane, które pokierują naszych przyszłych klientów wprost pod drzwi naszej firmy -


Optymizm na funcie pytanie na jak długo - Walutomat.pl\nOptymizm na funcie pytanie na jak długo\nDobrego sentymentu ciąg dalszy\nOd wczoraj na rynkach widoczny jest większy apetyt na ryzykowne aktywa. Nieco odżył też dolar w obliczu mniejszych obaw o sytuację w Korei Północnej i skalę zniszczeń po przejściu huraganu Irma. Odreagowanie na walucie amerykańskiej wynika też z ruchów na obligacjach amerykańskich. Wzrastająca rentowność wywindowała prawdopodobieństwo podwyżki stóp w grudniu z 30% jeszcze w piątek na 42%.\nNieco spokojniej więc ryzyko w cenie\nUspokojenie sytuacji geopolitycznej przełożyło się na przecenę aktywów uważanych za bezpieczne. Szczególnie w ostatnich dniach widoczna jest słabość franka szwajcarskiego. Być może też inwestorzy odwrócili się od szwajcarskiej waluty w związku z czwartkowym posiedzeniem SNB. Przekaz ze strony tamtejszego banku centralnego powinien być gołębi a co istotne prawdopodobnie obniżone zostaną prognozy wzrostu gospodarczego. Dane PKB ze Szwajcarii w ubiegłym tygodniu pokazały wzrost jedynie na poziomie 0,3% r/r. Najsłabszy odczyt od niemal 9 lat powoduje, że frank szwajcarski nie będzie łakomym kąskiem dla inwestorów i pozostanie pod presją sprzedających.\nDzisiaj najważniejsze informacje dotarły z Wielkiej Brytanii. Funt od dobrych kilku dni jest na fali wznoszącej po sporych spadkach. Zaczęło się od dobrych informacji na temat wymiany towarowej gdzie deficyt okazał się znacznie mniejszy od prognoz. Dzisiaj brytyjska waluta dostała kolejne wsparcie w postaci danych o inflacji. Ceny w sierpniu wzrosły o 2,9% przy prognozach na poziomie 2,8%. Inflacja bez cen energii i żywności jeszcze bardziej przekroczyła oczekiwania analityków.\nPo danych funt jeszcze bardziej zyskiwał na szerokim rynku. Znów zaczęto spekulować o konieczności podnoszenia stóp w Wielkiej Brytanii tym samym zakończenia luźnej polityki monetarnej. Sprawa jednak nie jest oczywista. Bank Anglii ma spory problem, owszem presja inflacyjna powinna powodować konieczność zacieśniania monetarnego. Ale w zderzeniu ze słabymi danymi o wzroście gospodarczym i niskim tempie wzrostu wynagrodzeń już takiej decyzji się nie podejmuje. Bo w tym wypadku należało by dalej stymulować gospodarkę. Wiele powinno się wyjaśnić jutro gdy poznamy dane o wynagrodzeniach. Jeśli wskazania przekroczą zakładany poziom 2,3% to może się okazać, że czwartkowa konferencja Marka Carneya przyjmie wydźwięk jastrzębi. To pozwoli brytyjskiej walucie utrzymać falę wzrostową.\nCzy Polska pójdzie pod prąd\nNa krajowej walucie względny spokój. Nieco zamieszania wywołały słowa członka RPP E.Łona ale okazały się nieco odosobnione. Pozostali członkowie póki co nie podzielają zdania o konieczności obniżki stóp w Polsce. Było by to dość zaskakujące biorąc pod uwagę, że na świecie powoli obiera się zgoła odmienny kierunek. Spore straty złoty ma od piątku do GBP i USD na fali umocnienia tych walut na szerokim rynku.


Systemy internetowe jakie pozwalają szybko i bez kłopotu rozliczyć się z podatków. » Jellspace\nStworzono programy elektroniczne, które umożliwiają prędko i bez problemu rozliczać się z podatku po to, aby sporo osób zechciało z tego korzystać i by zapewnione one były, że jest to sposób godny zaufania, jakiego nie ma potrzeby się bać. A patrząc na to, że obywatele w tej chwili o wiele bardziej są zachęceni do tego, aby załatwić różne rzeczy za pomocą Internetu to też w wypadku rozliczenia się z podatku jest to dla nich bardzo dobry sposób.\nTo opcja, jaka umożliwia bez wychodzenia z domu rozliczać się z podatków, a w wypadku zrobienia błędów każdorazowo można spodziewać się, że system natychmiast pokaże pomyłkę i da się wszystko poprawiać. I jak wiadomo, nie w każdej sytuacji jest to od razu możliwe w US. Podatnik w kilka minut może dokonać rozliczenia i niczym nie przejmować. Ktoś, kto zaznajomi się z tym, jak funkcjonuje program pit (zobacz instrukcja pit 37) będzie wiedzieć, że rzeczywiście postępuje właściwie, jeśli zdecyduje się z tego korzystać.\nElektroniczny system pit (zobacz program do rozliczeń pit) 2015 obowiązujący w ubiegłym roku pokazał dokładnie, że bezbłędnie funkcjonuje i że całościowa procedura z tym powiązana jest perfekcyjnie przygotowana. Podatnicy przede wszystkim docenili to, że funkcjonuje on intuicyjnie, bo jego obsługa okazała się dzięki temu prostsza. Następnie, ważne pozostawało dla nich powyżej już wspomniane wyłanianie błędów na bieżąco. Tu porady specjalistów: wpis.\nW zależności od tego, jaki obywatel ma druk do uzupełnienia to w taki sposób także podchodził do jego uzupełnienia. Na bazie uwag zgłoszonych do systemu z 2015 roku można było opracować znacznie dokładniej formularz na 2016 rok. W związku z tym w bieżącym roku już absolutnie nie będzie najmniejszych uwag, podczas gdy chodzi o uzupełnianie formularzy. Każda osoba dla której znaczące pozostaje to, by rozliczać się sprawnie musi w takim razie skorzystać z programu internetowego, o ile też nigdy wcześniej tego nie zrobiła. Jeżeli raz to zrobi to bezsprzecznie w kolejnym roku będzie znowu do tego zmotywowana.\nProgram do rozliczenia podatków jest opracowany w ten sposób, że nikt nie zgłasza wobec niego obiekcji. Wystarczy wyrobić podpis elektroniczny, aby zapisać się w systemie i dokonać rozliczenia podatku za pośrednictwem Internetu. Osoby, jakie już dotychczas się na to zdecydowały zaznaczają, iż jest to godna zarekomendowania procedura.


Wytrawne gofry - Pyszne naleśniki\n1 Ziemniaki i cebulę zetrzyj na tarce o małych oczkach. Odciśnij nadmiar wody. Skrobię, która się wytrąci, dodaj do ziemniaków, wodę wylej. Dodaj jajko, mąkę pszenną, mąkę ziemniaczaną, przypraw solą i pieprzem.\n2 Gofrownicę posmaruj oliwą, nakładaj ciasto, piecz około 8-10 minut. Gotowe placki posyp kawałkami sera i grubo mielonym pieprzem. Podawaj z sałatą i rukolą.


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > DŁUGIE ŻYCIE DLA NOWEGO CIAŁA. Szkic o Davidzie Cronenbergu (cz. 4)\nFilmowa historia przedstawia wydarzenia z życia Toma Stalla (Viggo Mortensen). Mieszka w prowincjonalnym miasteczku wraz z żoną (Maria Bello) i dwójką dzieci. Pewnego wieczoru do lokalu, który prowadzi bohater, wchodzi dwóch przyjezdnych. Po krótkiej, nerwowej wymianie zdań okazują się uzbrojonymi przestępcami, którzy zaczynają grozić pracownikom, a w jadłodajni Toma upatrzyli sobie miejsce na rozbój. W ostatnim momencie Stall interweniuje, rozbrajając w pojedynkę nieproszonych gości i zabijając ich obu, samemu wychodząc z opresji jedynie z ranną stopą. Bohaterski wyczyn spokojnego obywatela z małego miasta staje się lokalną sensacją. Wywiady ze świadkami zdarzenia oraz z samym Tomem sprawiają, że staje się on popularnym obywatelem, a jego jadłodajnię odwiedzają tłumy. Z owego tłumu wyłania się kilku mężczyzn w garniturach. Jeden z nich, Carl Fogaty (Ed Harris), twierdzi, że zna Stalla i wyraźnie czegoś od niego chce. Odnosząc się do Toma, używa jednak imienia „Joey”. To kolejny kameralny film Cronenberga. Nie tak minimalistyczny jak Pająk, lecz da się i tutaj odczuć atmosferę zamkniętego środowiska. Przynajmniej początkowo.\nWierny tradycyjnym efektom specjalnym reżyser hołduje swoim dawnym środkom wyrazu. Kamera nie szczędzi odbiorcy widoku postrzelonego w twarz bandyty z prologu ani nie ucieka od pokrytej paskudnymi bliznami facjaty Carla Fogaty’ego. Zamiast cenzury estetycznej są badawcze, niespieszne zbliżenia. Wszystko po to, by widz zwrócił uwagę na bezpośrednie następstwa przemocy fizycznej (i nie przegapił świetnej charakteryzacji). Jednak nie brak tu głębi, która czyni Historię przemocy błyskotliwym filmem psychologicznym. Następstwa strzelaniny w jadłodajni Toma oraz pojawienie się gangsterów w garniturach rzutuje na funkcjonowanie całej rodziny Stallów. Narastająca obawa o własne bezpieczeństwo, stały kontakt z szeryfem, konieczność oglądania się za siebie oraz strach o bliskich – frustracja i dyskomfort zdejmują z prowincjonalnej rodziny skórę i ujawnia to, co skrywają w sobie. Bardzo dobrze poprowadzony (i zagrany!) jest wątek młodego Jake’a, którego działania stają się echem poczynań Toma. Najjaśniejszym punktem tego filmu jest niewątpliwie Mortensen, debiutujący u Cronenberga i współpracujący z nim przy kolejnych dwóch filmach – Wschodnich obietnicach i Niebezpiecznej metodzie. Bardzo ciekawie ogląda się jego kreacje aktorskie w tych produkcjach. Trzy osobne obrazy, bardzo odmienne zagadnienia. Współpraca tego duetu przyniosła zacne owoce – zarówno dla miłośników twórczości Mortensena, jak i Cronenberga.\nbody horror Cronenberg dangerous method David Cronenberg długie życie dla nowego ciała history of violence Niebezpieczna metoda Szkic o Cronenbergu Viggo Mortensen Wschodnie obietnice