Szymon Mierzwa | Szymon Mierzwa\nTwoja Marka Osobista na Instagramie!\nZbuduj rozpoznawalną markę, która sama sprzedaje! ?\nZ tym kursem zaczniesz skutecznie promować swój biznes na Instagramie i zarobisz więcej niż kiedykolwiek wcześniej! ❤\nRozwiń markę na Instagramie\nZobacz wideo w którym dowiesz dlaczego warto zainwestować w ten kurs ?\nPokażę Ci, jak wykorzystać moc Twojego Instagrama!\nZbudujesz silny i spójny wizerunek na Instagramie, który pozwoli Ci budować relacje z odpowiednią grupą odbiorców.\nZaczniesz tworzyć skuteczne reklamy i sprzedawać więcej, nawet przy małym budżecie.\nPozyskasz nawet 500 nowych obserwatorów tygodniowo i nawiążesz nowe, dochodowe współprace.\nTego nauczysz się w kursie\nDzięki temu kursowi stworzysz własną markę osobistą na Instagramie i zaczniesz zarabiać na mediach społecznościowych!\n📈 Zdobędziesz nowych obserwatorów\nPokażę Ci niesamowicie skuteczne sposoby na dotarcie do odpowiednich odbiorców i zdobycie nawet 500 nowych obserwatorów każdego tygodnia!\n🙋♀ Nawiążesz relacje z odbiorcami\nNauczysz się używać Instagram Stories i Biogram, aby budować wartościowe relacje z Twoimi odbiorcami i powiększać swoje zasięgi.\n✍ Zaczniesz tworzyć wartościowe treści\nZrozumiesz swoją grupę odbiorców i będziesz dokładnie wiedział, jakich zdjęć, opisów i hashtagów użyć, aby przyciągać właściwych klientów i zwiększyć zaangażowanie pod postem.\n💰Poznasz tajniki promocji na Instagramie\nWiesz, że Twój post nie dotrze do wszystkich Twoich obserwatorów? Dlatego tak ważne jest, abyś poznał działanie Instagrama i zaczął używać efektywnych technik reklamy.\nDzięki temu kursowi stworzysz własną markę osobistą na Instagramie i zaczniesz zarabiać dzięki mediom społecznościowym!\nkurs będzie dla Ciebie bardzo skuteczny\nJesteś przedsiębiorcą lub freelancerem i szukasz nowych metod pozyskiwania klientów! Może masz już swoje produkty online i zależy Ci na dużej promocji… lub dopiero zaczynasz i chcesz nawiązać pierwsze współprace – świetnie, to jest kurs dla Ciebie!\nJesteś specjalistą i kochasz to, co robisz! Może jesteś fotografem, trenerem personalnym, kosmetologiem czy dietetykiem.. ważne jest to: chcesz dzielić się swoją wiedzą na dużą skalę oraz przyciągać do siebie odpowiednich odbiorców.\nJesteś managerem lub masz swój biznes i chcesz zadbać o dobry wizerunek firmy w social media. Zależy Ci na autentycznych relacjach z Twoimi odbiorcami i na stworzeniu długoterminowej strategii działania dla Twojego zespołu.\nOni już mi zaufali i osiągneli sukces!\nPoznaj opinie osób, które ze mną współpracowały i osiągnęły fenomenalne wyniki w social media.\n„Szymon Mierzwa to wybitny ekspert w zakresie tworzenia, budowania, prowadzenia profili na FB i Instagramie, przy czym chodzi zarówno o markę osobistą, jak i prowadzenie social media dla firm. Sam przekonałem się i przekonuję o skuteczności jego szkolenia i wskazówek, bo mój profil na Instagramie – dzięki Szymonowi Mierzwie – nareszcie ożył.”\n„Dzięki współpracy moje konto urosło z 3 tys. do 33 tys. obserwujących. Dostaje mnóstwo wiadomości od kobiet zainteresowanych współpracą. Kurs jest mega!”\nSpecjalista Network Marketingu\n„Efektem współpracy z Szymonem jest inne spojrzenie na sposób wykorzystania Instagrama i tworzenia w nim społeczności. Cenię przekazywaną wiedzę przez praktyków, a Szymon z pewnością jest osobą skuteczną w tym co robi i potrafiącą przekazać wiedzę tak, by móc szybko ją wdrożyć.”\nPoznaj tematy działów kursu, które pomogą Ci poznać Instagram i stworzyć Twoją skuteczną markę osobistą. Sprawdź, co znajdziesz w środku kursu!\nW module szóstym otrzymasz efektywne narzędzia oraz materiały wideo, które wspomogą Twoje działania na Instagrami\n🔥 OFERTA SPECJALNA\nZamawiając kurs do 30 czerwca otrzymasz wyjątkowe bonusy!\n🔥 OFERTA SPECJALNA 🔥\nDostęp do grupy na Facebooku da Ci wiele możliwości! Poznasz świetne i przedsiębiorcze osoby, nawiążesz nowe współprace, a także otrzymasz feedback Twoich materiałów!\nWartość dostępu do zamkniętej grupy: 397 zł\nKupując kurs „Marka osobista na Instagramie” do 30 czerwca, dostęp do grupy otrzymujesz bezpłatnie!\nComiesięczne spotkania na żywo\nSpotkajmy się online! LIVE call na ZOOM. Genialny format do rozmowy i nauki. Zadajesz pytania na żywo!\nSpotkania prowadzone są przeze mnie.\nWartość uczestnictwa w 12 spotkaniach ze mną: 747 zł\nKupując kurs „Marka osobista na Instagramie” do 30 czerwca, jesteś zaproszony na wszystkie spotkania!\n„Profil Osobisty na Facebooku”\nTo mini kurs online trwający ok. 1h. Dowiesz się z Niego w jaki sposób wykorzystać Profil Osobisty do budowania Marki online.\nWartość dostępu do mini kursu: 297zł\nKupując kurs „Marka osobista na Instagramie” do 30 czerwca, dostęp do mini kursu otrzymujesz bezpłatnie!\nUwaga! Oferta kończy się za:\nKurs i bonusy 2 138 zł, tylko teraz 497 zł!\nRoczny dostęp do kursu „Marka osobista na Instagramie!”\nPoznaj opinie osób, które wzięły już udział w kursie online „Marka osobista na Instagramie!”\nW kursie nie ma ogólników „twórz angażujące treści”, tylko same konkrety: co to dokładnie znaczy i co trzeba zrobić teraz, z tym co już mamy. Jedyne co musimy zrobić to wziąć telefon do ręki, zacząć je tworzyć i cieszyć się efektami. Z pomocą Szymona to naprawdę jest aż tak proste!\nNazywam się Szymon Mierzwa, jestem specjalistą od Social Media.\nOd lat szkolę i pomagam firmom osiągać świetne rezultaty sprzedażowe, a także współpracuję z osobami ze świata show biznesu i klientami indywidualnymi. Pomagam im dotrzeć do większej liczby odbiorców i zarabiać więcej ze swojej obecności w Internecie. Cała idea tego, co robię zawiera się w jednym zdaniu:\n„Uwielbiam inspirować ludzi do zmiany, bo liczą się ludzie, nie liczby.”\nTo właśnie z takim nastawieniem wygrasz w Social Media! Weryfikują to wyniki moich klientów oraz to, co do dzisiejszego dnia udało mi się osiągnąć.\nDołącz do kursu i rozwiń Twoją Markę Osobistą na Instagramie!\nOni już osiągają sukcesy z moim kursem!\nMam Ci coś jeszcze do powiedzenia…\nZobacz wiadomość, którą muszę się z Tobą podzielić!\nOczywiście! Dla mnie najważniejsze są relacje z moimi obserwatorami i klientami. Jako klient otrzymujesz dostęp do zamkniętej grupy na Facebooku, którą moderuję każdego dnia. Dołącz teraz!\nOtrzymujesz dostęp na 365 dni. Możesz logować się do platformy z każdego miejsca na ziemi i uczyć się kiedy tylko chcesz. Zacznij już teraz!\nAkceptuję płatności klasycznym przelewem, PayPal i Tpay. Dołącz teraz!\nW trakcie kursu „Marka osobista na Instagramie” udostępnię Ci ponad 5 godzin materiału wideo, w którym przeprowadzę Cię przez cały proces – od założenia konta, przez promocję, do osiągnięcia fenomenalnych wyników. Zamów już teraz!\nTak, faktura jest z podatkiem VAT (23%). Otrzymasz ją automatycznie kilka minut po zakupie. Również będzie ona dostępna na platformie po zalogowaniu. Dołącz teraz!\nSkuteczna Marka na Instagramie\nPraktyczna wiedza, konkretne wskazówki i przydatne narzędzia!\nZałożenie konta na Instagramie to jedno, ale dopiero otrzymanie konkretnej wiedzy i strategii, które rzeczywiście działają, pomoże Ci wznieść Twoją sprzedaż na nowy poziom!\n© Szymon Mierzwa 2019\n© Szymon Mierzwa 2019 | Polityka Prywatności | Regulamin Świadczenia Usług


Tragiczna wiadomość obiegła media. Nie żyje Kazimierz Pająk | Pacjenci.pl\nTragiczna wiadomość obiegła media. Nie żyje Kazimierz Pająk\nfot. https://pixabay.com/ Arcaion\nNie żyje Kazimierz Pająk. Całe życie poświęcił lokalnemu samorządowi, a jego publikacje doczekały się wielu pozytywnych ocen. Za jego czasów, przy Podchorążych utworzono bibliotekę, halę sportu, park naukowo-techniczny oraz w pełni nowoczesny campus akademicki. Wkład profesora w szkolnictwo i edukację obywateli Piły jest nieoceniony.\nNie żyje prof. Kazimierz Pająk. Był pierwszym rektorem PUSS, czyli Państwowej Uczelni Stanisława Staszica. Wielu studentów bardzo dobrze go wspomina. Jak podaje portal Pila.naszemiasto.pl, Kazimierz Pająk był wykładowcą Katedry Ekonomii PUSS w Pile oraz Kierownikiem Katedry Polityki Gospodarczej i Samorządowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.\nLekarze dawali Jerzemu Stuhrowi 3 miesiące życia. Żona aktora opowiedziała o jego walce z chorobąCzytaj dalej\nCałe życie poświęcił lokalnemu samorządowi. Jego prace doczekały się wielu publikacji między innymi "Rola samorządu terytorialnego w kształtowaniu rozwoju lokalnego".\nZaledwie trzy lata temu Uniwersytet Finansowy w Kijowie uhonorował go tytułem doctor honoris causa nadany mu przez. Jako największe osiągnięcie profesora uznaje się współtworzenie uczelni w Pile. Był tam również rektorem przez dwie kadencje.\nPrzy Podchorążych utworzono bibliotekę, halę sportu, park naukowo-techniczny oraz w pełni nowoczesny campus akademicki. Wkład profesora w szkolnictwo i edukację obywateli Piły jest nieoceniony. Za swoją aktywność profesor w 2009 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Piły.\nProfesor otrzymał jeszcze następujące tytuły i nagrody: Lidera Sukcesu (2005 r.), Odznaka Honorowa za zasługi dla województwa wielkopolskiego (2005 r.), wpis do Księgi Pamiątkowej Miasta Piły wraz z przekazaniem medalu-wizerunku Stanisława Staszica – wyróżnienie przez Prezydenta Miasta Piły (2005 r.), HIT Regionu 2005 (2006 r.), Statuetka HIPOLITA oraz Certyfikat „Najlepsze w Polsce” za wybitny rozwój organizacyjny szkoły oraz krzewienie idei pracy organicznej (2006 r.), HIT Regionu 2006 – za dokonania w zakresie tworzenia nowoczesnej bazy dydaktycznej Uczelni, ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania środków Unii Europejskiej (luty 2007); Kryształowy HIT 2007 (2007 r.), Certyfikat „Najlepsze w Polsce” THE BEST in POLAND za „EUROPEJSKI POZIOM NAUCZANIA” nadany przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego, Wielkopolskie Zrzeszenie Handlu i Usług oraz Radio Merkury, POLSKA Głos Wielkopolski, TVP S.A. Oddział w Poznaniu, Europartner.\n2. ZUS wygadał się jak powiększyć swoją emeryturę. Rozwiązanie jest proste, a wiele osób nie korzysta\nCo więcej, jak podaje serwis Pila.pl, za uznaniu wybitnych zasług w działalności publicznej dla pożytku lokalnej społeczności trzykrotnie wyróżniony przez lokalne media tytułem „Człowiek roku” w kategorii „Służba zdrowia, oświata i działalność społeczna” (w 2004, 2006 i 2007 r.).\nTony Halik zostawił kopertę, którą żona miała spalić po jego śmierci. Zajrzała jednak do środka i zamarła, kiedy zobaczyła zawartość;\nKrzysztof Jackowski nie wytrzymał. Ostrzega Polaków przed czymś gorszym niż epidemia


Amouage Sunshine Man - Nez de Luxe\nSunshine Man to najnowsze perfumy marki Amouage. Sprawiły mi sporo trudu, bo to zapach kapryśny, zmienny i nietypowy.\nPatrząc na spis nut można odnieść wrażenie, że wiele wspólnego nie ma Sunshine Woman, ale tak naprawdę klimat obu kompozycji jest zbliżony, choć osiągnięty różnymi drogami.\nW Sunshine Man na pierwszy plan wybija się lawenda, którą przełamuje wyraźna nuta nieśmiertelników. W rezultacie zapach jest ciepły, męski i posiada szlachetną nutę kurzu. To wcale nie jest niemożliwe. Wrażenie przyjemnego kurzu w perfumach mogą kreować różne składniki, ale najbardziej znanym jest właśnie olejek kocankowy (nieśmiertelnikowy). Jednocześnie lawenda pozostaje dość ostra i sucha, więc naprawdę ciekawie gra w parze z kocanką.\nWarto też powiedzieć o drugim ważnym wątku, którym jest słodycz. W wersji damskiej mieliśmy porzeczkę, tytoń i migdały. Sunshine Man obfituje w wanilię i przede wszystkim bób tonka, który jest moim ulubieńcem. Słodycz w Amouage jest jednak wysokich lotów i pięknie wtapia się w lawendę i bukiet nieśmiertelników.\nJeśli przy słodyczy jesteśmy wspomnieć należy o dość ciekawym zjawisku, które ma miejsce w akordzie głowy. Twórcy kompozycja zawarli tam akord pomarańczowej brandy. W rzeczywistości pachnie to jednak jak kandyzowana skórka pomarańczowa i jest ciekawym efektem wprowadzającym.\nOpinia końcowa o Amouage Sunshine Man\nZapach ma swoje wady, ale na pewno należy go ocenić jako oryginalną, nietypową i urodziwą kompozycję lawendową. W swojej kategorii Sunshine Man to więcej niż dobre perfumy.\nNuty: nieśmiertelnik, lawenda, pomarańczowe brandy, jałowiec, bergamotka, bób tonka, wanilia, drewno cedrowe\nTagi: 7/10, Amouage, Lawenda, Nieśmiertelnik, Opinie, Perfumy, Pomarańcza, Recenzje\nKtórą odsłonę oceniłbyś wyżej: damską czy męską i dlaczego?\nOne są na tym samym poziomie. Gdybym już miał wybierać to pewnie męską, bo bardziej lubię nieśmiertelniki. No i jej plusem jest bardzo nietypowa nuta pomarańczowa na otwarciu.\nA Ty? Znasz obie?\nJa lepiej czuję się w męskiej odsłonie Sunshine, wydaje mi się subtelniejsza. Damska jest dla mnie trochę "zapychająca". Podobnie mam z Memoir, wolę męski.\nWłaśnie mam oba zapachy na nadgarstakch dla porównania i …zdecydowanie wolę męski. Więcej się z nim dzieje, jest oczywiscie tytułowe słońce. Natomiast niefortunny akord który na mojej skórze trąci gumowym wężem, pobrzmiewa dopiero gdzieś na szarym końcu. Damskie przez moment też mnie zachwyciły, ale wyżebrałam probkę w Missali, za drugim , trzecim razem jakoś przestały zachwycać.Zwłaszcza po tym jak Lalique Living okazały się na mnie pachnieć opdobnie przy czterokrotnie niższej cenie. Nie warta skórka za wyprawkę.


Fizykoterapia w gabinecie Biorel w Bielsku Białej oferuje bogatą ofertę zabiegów dla pacjentów.\nLeczenie polem magnetycznym znane już było w starożytności, a Hipokrates w sposób naukowy opisał jego lecznicze działanie na człowieka. Badania przeprowadzane przez ostatnie 25 lat wykazały, że pod wpływem pola magnetycznego jony znajdujące się w komórkach ciała ulegają przemieszczeniom, powodując hiperpolaryzację błony komórkowej i tym samym przyśpieszają przemianę materii- przede wszystkim w trakcie zachodzących procesów energetycznych.\nKrioterapia, czyli leczenie zimnem polega na oziębieniu miejscowym (obniżenie temperatury skóry, mięśni, stawów) lub oziębieniu całkowitym (ogólne schłodzenie organizmu). Organizm człowieka w różny sposób reaguje na zimno. Reakcje ustroju i ich charakter zależą przede wszystkim od różnicy między temperaturą ciała, a temperaturą oziębienia.


Pod Grzybem: marca 2014\nAutor: Pod Grzybem o 17:55 Brak komentarzy:\nEtykiety: bankructwa, Jagna Marczułajtis-Walczak, korupcja, koszty igrzysk, olimpiada zimowa w Krakowie, przekręty, referendum w Krakowie, Ryszard Niemczyk, ZIO Kraków 2022\nII. Islandia, Chorwacja, Hiszpania...\nJak to się ma do Polski? U nas kredyty we frankach zaciągnęło ok. 700 tys klientów, z czego problemy ze spłatą ma jakieś 3%. Niby nie jest więc najgorzej, jednak i u nas wzrost kursu franka szwajcarskiego okazał się na tyle znaczący, że wiele budżetów domowych stało się po prostu przepompownią wypracowanego bogactwa do banków. Innymi słowy – klient stał się chłopem pańszczyźnianym banku, odnosząc mu większość dochodów i ledwie wiążąc koniec z końcem, tym bardziej, że ceny spłacanych nieruchomości zeszły często poniżej kwoty kredytu. Na to nakładają się nieuczciwe poczynania banków. Przykładowo, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zakwestionował takie praktyki, jak: - proceder dowolnego ustalania sobie przez banki tabel walutowych na podstawie których ustalano ratę kredytu w oderwaniu od cen rynkowych czy np. średniego kursu NBP; - dowolne modyfikowanie umów na podstawie niejednoznacznych zapisów umowy (to bank Millenium, r. 2010); - zmiana wysokości oprocentowania kredytu w trakcie trwania umowy (to z kolei BRE Bank, r. 2009). Niedawno natomiast grupa 200 osób wniosła pozew zbiorowy przeciw Getin Noble domagając się unieważnienia tabel walutowych ustalanych przez bank i zawyżających kurs franka, w oparciu o które bank naliczał raty kredytu, bądź unieważnienia umów w całości.\nSkolonizowane gospodarczo kraje dojone są na dwa sposoby. Sposób pierwszy, to drenowanie zasobów przez dług publiczny, w wyniku którego budżet państwa staje się przepompownią kapitału od podatnika do wierzyciela – instytucji finansowej - wykupującego obligacje Skarbu Państwa. Sposób drugi, to zadłużenie indywidualne, gdy wkręceni na możliwie masową skalę w kredyt walutowy „konsumenci” stają się niewolnikami tyrającymi przez większość czasu na spłatę rosnącej wraz z kursem franka pożyczki. W obu przypadkach pieniądze wypływają gdzieś w siną dal, zubożając gospodarkę narodową eksploatowanego państwa. Ktoś mógłby powiedzieć, że przecież w ręku kredytobiorcy zostaje nieruchomość (dom, mieszkanie). To prawda, ale też do czasu. Gdy już bowiem spłaci po latach lichwiarski kredyt, to przechodzi wkrótce na głodową emeryturę... a wtedy znów pojawia się bank oferując mu „odwróconą hipotekę” - i w ten oto sposób nieruchomość po pewnym czasie tak czy inaczej staje się własnością banku.\nJak napisałem kiedyś w tekście „Gra kredytem”, kredyt walutowy to hazard: klient zakłada się z bankiem, że kurs nie wzrośnie w znaczącym stopniu, bank zaś „gra” na opcję przeciwną. I jestem dziwnie pewien, że banki konstruując ofertę doskonale wiedziały, że kurs franka będzie rosnąć. Jestem również przekonany, że celowo zniechęcano klientów do kredytów w rodzimych walutach (tak twierdzą choćby klienci banku Getin Nobel), by nagonić ich do kredytu we frankach szwajcarskich. Krótko mówiąc - kredytowa szulernia, gdzie jedna ze stron zna z góry wynik „zakładu”.\nAutor: Pod Grzybem o 18:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: banki, Chorwacja, finanse, Hiszpania, Islandia, klienci kontra banki, kredyt we frankach, kredytowa szulernia, kredyty walutowe, narzędzie spekulacyjne, neokolonializm, ryzyko kursowe, Węgry\nSkoro na Krymie formalnie harcują jakieś bliżej niezidentyfikowane bandy, to należałoby ogłosić „operację antyterrorystyczną”.\nI. Lekcja Kosowa\nPo raz kolejny potwierdza się, że rację mieli ci, którzy poparcie Zachodu dla secesji Kosowa uznawali za niebezpieczny precedens, którego długofalowe negatywne skutki mogą okazać się większe niż korzyści z dania po nosie popierającej Serbię Rosji. Kosowo funkcjonuje jako bandyckie, mafijne państewko w sercu Bałkanów, zatruwając wokół atmosferę niczym nie czyszczony wychodek, Rosja zaś skwapliwie powołuje się na ten casus ilekroć przyjdzie jej ochota uszczknąć co nieco z terytorium sąsiadów. Tak było z Abchazją i Osetią Płd, tak jest obecnie z Krymem. Otwartą pozostaje kwestia, czy Putin będzie chciał zrobić z Krymu niby-niepodległe państewko (może z Janukowyczem w roli marionetkowego prezydenta?), czy zadowoli się nieuregulowanym statusem tego terytorium z faktyczną dominacją Rosji a la Naddniestrze, czy też może włączy Krym do Federacji i stworzy zmilitaryzowaną enklawę na wzór Kaliningradu.\nTak czy inaczej, Krym pozostanie rozsadnikiem niepokojów i bazą dla dalszej destabilizacji sytuacji na Ukrainie do wykorzystania, gdy Zachodowi znudzi się już popieranie obecnych władz w Kijowie i uzna, że koszty przewyższają korzyści, lepiej więc dogadać się z Putinem. A jak takie dogadywanie się wygląda w praktyce mogliśmy zaobserwować przy okazji wojny w Gruzji, kiedy to dopiero pod wpływem wyprawy Lecha Kaczyńskiego wraz z pozostałymi przywódcami krajów naszego regionu, Sarkozy (Francja sprawowała wówczas europrezydencję) poleciał do Moskwy zawierać lipne porozumienie, którego Kreml od samego początku nie zamierzał respektować. Ot, taka kolejna mała Jałta w wyniku której Gruzja i Saakaszwili pozostali na lodzie. Kwintesencją było słynne „Kim ty k...a jesteś, żeby mnie pouczać?” rzucone do słuchawki przez Siergieja Ławrowa podczas rozmowy z Davidem Milibandem, szefem brytyjskiego MSZ. Nie wiemy wprawdzie, czy Ławrow powiedział coś w tym stylu podczas niedawnej rozmowy do Johna Kerry'ego, ale byłoby to z punktu widzenia Rosji jak najbardziej na miejscu po tym jak Obama dał się ruskiemu czekiście koncertowo „wyresetować” w geopolitycznej rozgrywce.\nII. Jeż w gaciach\nSwoją drogą, ciekawe czy Nikita Siergiejewicz spodziewał się przekazując Krym Ukraińskiej SRR, że sprzedaje zatruty pocałunek? Raczej nie, przypuszczam, że chodziło tu bardziej o uporządkowanie administracyjne Kijowskiego Okręgu Wojskowego, niemniej po rozpadzie ZSRS okazało się, że Moskwa dostała do ręki darmową, autonomiczną piątą kolumnę w strategicznym regionie – z rosyjskojęzyczną większością i de facto eksterytorialną bazą marynarki wojennej. Słowem, narzędzie do wykorzystania, gdyby poszło coś nie tak i Ukraina zechciała pożegnać się ze statusem „chwilowo odłączonej” części imperium.\nW tych figurach rodem z Krym-inał tango, jakie wytańcowują wokół siebie Niemcy, USA i Rosja, cokolwiek ponad ukraińskimi głowami, zastanawia mnie bierność po-majdanowskich władz w Kijowie. Zwróćmy uwagę – Putin dokonuje inwazji, a Kijów poprzestaje z grubsza rzecz biorąc na apelach, pozostawia swych żołnierzy, ukraińską i tatarską mniejszość na Krymie samym sobie i w całości zdaje się na dyplomatyczne zabiegi Zachodu. Tego samego Zachodu, który nie chce słyszeć o sankcjach wobec Rosji, bo woli z nią robić interesy i którego przywódcami kremlowski czekista szczerze gardzi uznając wzorem Chruszczowa, że można im bezkarnie „wrzucić jeża w gacie”. No więc wrzucił i patrzy z radochą na niezborną miotaninę „zapada”.\nTymczasem, Putina można by zahaczyć jego własną, propagandową bronią. Spójrzmy. Putin twierdzi, że nie ma żadnej interwencji sił rosyjskich, że uzbrojone oddziały to nie żaden Specnaz, tylko miejscowa samoobrona, która ekwipunek kupiła sobie w sklepach survivalowych. No więc trzymajmy Władimira Władimirowicza za słowo. Skoro na Krymie nie harcują siły zbrojne Federacji Rosyjskiej, tylko jakieś bliżej niezidentyfikowane grupy, to należałoby ogłosić rozprawę ze zbrojnymi bandami. Innymi słowy – wszcząć „operację antyterrorystyczną”. Przypominam, że z chwilą ogłoszenia przez USA wojny z terroryzmem, Putin ochoczo skorzystał z tej retoryki i ogłosił, że on na Kaukazie nie prowadzi żadnej wojny, pacyfikacji, tylko „walczy z terrorystami”, których dopadnie „nawet w kiblu”. W ten oto sposób sprawił, że Zachód skwapliwie odwrócił głowę od ludobójstwa w Czeczenii. Ten sam propagandowy oręż Kijów mógłby wykorzystać na Krymie – my nie walczymy z Rosją, Specnazem, tylko ścigamy terrorystów i przywracamy porządek na swym terytorium, oraz bierzemy pod opiekę prześladowane przez władze autonomii mniejszości ukraińską i tatarską... Ciekawe, jak Putin zareagowałby na takie postawienie sprawy... Bo wtedy to on miałby w gaciach jeża.\nIII. „Wśród serdecznych przyjaciół...”\nZ jakichś względów ukraiński rząd tego jednak nie robi. Na miejscu krymskich Tatarów i ukraińskich oddziałów poczułbym się zdradzony. Albo się boją wejść głębiej w konflikt (choć i tak mają ten konflikt na karku), albo nie są pewni dowództwa własnej armii w której jak słyszałem wciąż silne są sowieckie sentymenty. Możliwa jest również inna opcja – taka mianowicie, że Niemcy i Amerykanie wymogli na Kijowie bierność by nie „eskalować napięcia”, a rząd Ukrainy grzecznie się posłuchał, by z kolei nie dać swym patronom pretekstu do wymiksowania się z tej całej awantury. Dziwne to, zważywszy, że już chyba wiadomo na ile można polegać na „gwarancjach” międzynarodowych – czyżby Kijów miał jeszcze jakieś złudzenia? Czy też może padło ultimatum „nie wierzgajcie Putinowi, bo nici z pomocy finansowej”, na wzór pamiętnej pogróżki Radka Sikorskiego „wszyscy zginiecie”? Możliwe też, że rozochoconym majdanowcom „sojusznicy” porządnie zmyli głowę za niedotrzymanie umowy z ludźmi Janukowycza i nie chcą teraz przeciągać struny.\nI tak już na zakończenie. Ciekawe, jak silny jest w USA kac po resecie. Przecież gdyby nie upojenie Obamy Putinem, to dziś zapewne trwałyby już prace nad instalowaniem w Polsce elementów tarczy antyrakietowej, co dawałoby Obamie zdecydowanie silniejszą pozycję w konfrontacji z Rosją. A tak, to może sobie co najwyżej pogadać i w Waszyngtonie muszą sobie z tego zdawać sprawę. No i jeszcze jedno – czy w Polsce wreszcie ktoś ochłonie i dojdzie do wniosku, że NATO i Unia swoją drogą, lecz jeśli chcemy się skutecznie bronić, to powinniśmy w pierwszej kolejności zacząć polegać na sobie, a nie na „serdecznych przyjaciołach” pośród których „psy zająca zjadły”?\nAutor: Pod Grzybem o 17:32 Brak komentarzy:\nEtykiety: konflikt na Krymie, Krym, Majdan, NATO, Putin, Rosja, Ukraina, Unia Europejska, USA, Zachód\nI. Poprawnościowa cenzura\nSytuacja na Ukrainie odbija się od czasu do czasu na naszym prawicowym podwórku ciekawymi refleksami. Na przykład, z tego co pamiętam, „Gazeta Polska” po objęciu w 2005 roku stanowiska RedNacza przez Tomasza Sakiewicza wydrukowała felieton Kazika Staszewskiego, odrzucony wcześniej przez dodatek telewizyjny „Gazety Wyborczej”, bo Kazik przejechał się w nim po Kwaśniewskim. W efekcie Kazik zrezygnował ze współpracy z „Wyborczą”, a jego felieton ukazał się w „GP”. Był to wyrazisty symbol zmiany polityki redakcyjnej tygodnika, który u schyłku rządów Wierzbickiego staczał się w otchłań salonowszczyzny - obok powtórnego pojawienia się na jego łamach Rafała Ziemkiewicza, zwerbowania do współpracy Stanisława Michalkiewicza czy Waldemara Łysiaka... Któż to jeszcze pamięta?\nDziś natomiast „Gazeta Polska” cenzuruje tekst ks. Isakowicza-Zaleskiego, bo temu nie spodobała się obecność neo-banderowców na Majdanie i w majdanowskim rządzie „samostijnoj” Ukrainy. Wskutek tego ks. Isakowicz-Zaleski zerwał współpracę z mediami Sakiewicza. Takie to czasy – niegdyś „Gazeta Polska” mogła wydrukować autora ocenzurowanego przez „Wyborczą”, choć wiadomo było, że w szeregu spraw poglądy Kazika w dość znaczący sposób odbiegają od generalnej linii pisma, teraz sama cenzuruje zasłużonego, wieloletniego współpracownika, bo ten w jednej sprawie odstąpił od redakcyjnej ortodoksji. O zaleganiu z honorariami (to z kolei przez „GPC”), które w całości były przeznaczane na działalność charytatywną księdza Tadeusza nawet szkoda gadać. „Gazeta Polska” ta sama, ale już nie taka sama...\nOczywiście, nie ma obowiązku zgadzać się z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim, któremu wątek post-rezuńskich sił w ukraińskiej rewolucji przesłonił szerszy kontekst tamtejszych wydarzeń, a przede wszystkim to, że Ukraina wyłuskana z rosyjskiej strefy wpływów w znaczący sposób ogranicza możliwość kontynuowania neoimperialnej polityki Kremla w odniesieniu do „bliskiej zagranicy” - ze szczególnym uwzględnieniem Polski. Rozumiał to Jerzy Giedroyc, który z braku innych kart przetargowych otwarcie dowartościowywał w swej „Kulturze” ukraińskich nacjonalistów – mimo oburzenia licznych środowisk emigracyjnych. Nie oznacza to jednak, że problem renesansu ukraińskiego szowinizmu nie istnieje i obecnie nie ma doprawdy powodu, by w ramach jakiejś dziecinnej kokieterii tego nie zauważać, czy wprowadzać absurdalną cenzurę przekazu. W przeciwieństwie bowiem do czasów gdy Giedroyc formułował doktrynę ULB (Ukraina-Litwa-Białoruś jako bufor bezpieczeństwa między Polską a Rosją), mamy obecnie nieco więcej możliwości dogadywania się z Ukraińcami niż giedroyciowska historyczna „gruba kreska”. Szerzej pisałem o tym w tekstach „W pętach Giedroycia” i „Post-giedroyciowska dziecinada”, zatem nie będę się tu powtarzał. Zapraszam do lektury.\nII. Sekciarstwo narodowców\nW podobną pułapkę wąskiej perspektywy wpadli narodowcy – i nie mówię tu o różnych post-PAXowskich, peerelowsko-rusofilskich popłuczynach, tylko o zdominowanym przez endecką młodzież Ruchu Narodowym, który na naszych oczach popełnia spektakularne harakiri. Nie mam informacji na ile w szeregach RN czynni są ruscy szatani i jaki jest ich ewentualny wpływ na postawę młodych narodowców, ale uporczywe sprowadzanie sytuacji na Ukrainie do jednego tylko z nurtów politycznych (choć idącego wraz z pozostałymi na oligarchicznym pasku finansowym), nie najlepiej świadczy o realizmie, który wszak ma być wyznacznikiem odrodzonej formacji narodowej. Zamiast endeckiego realizmu mamy do czynienia z histerią, momentami wręcz powtarzającą kremlowską propagandę.\nCzy liderzy Ruchu Narodowego nie zdają sobie sprawy jak to zostanie odebrane w kontekście historycznych uwikłań części endeckich środowisk dla których „realizm” bywał często usprawiedliwieniem dla zwykłej kolaboracji z sowieckim okupantem, a obecnie wiernopoddańczego rusofilstwa utopionego w panslawistycznym sosie? A tu z jednej strony mamy kultywowanie pamięci o Żołnierzach Wyklętych, Marsze Niepodległości i wchodzenie w środowiska kibicowskie wśród których żywa jest tradycja insurekcyjno-niepodległościowa oraz antysowieckie i antyrosyjskie nastroje, a z drugiej – jazgot przeciw ewidentnie antyrosyjskiemu przebudzeniu Ukraińców, w którym RN chce widzieć jedynie odrodzenie banderowszczyzny. Toż to tak niespójne, że aż żal słuchać. Szkoda, bo renesans tradycji narodowej demokracji jest Polsce potrzebny, tymczasem liderzy formacji mającej owego renesansu dokonać miotają się od ściany do ściany niwecząc wypracowany w ostatnich latach kapitał zaufania. Powtarzam, nie wiem, czy jest to efekt działania moskiewskiej agentury w Ruchu Narodowym, czy po prostu jego działacze tak bardzo starają odróżnić się od PiS, że dostali od tego jakiegoś małpiego zacietrzewienia, ale efektem może być jedynie osunięcie się środowisk narodowych na powrót w polityczne sekciarstwo.\nIII. Błędne taktyki\nMamy zatem do czynienia z dwiema błędnymi taktykami. PiS, którego przedstawicielem jest grupa mediów „Gazety Polskiej” każe milczeć w kwestii recydywy banderowszczyzny i sekuje ks Isakowicza-Zaleskiego, którego spojrzenie mimo różnych wad pozwala zobaczyć kwestię ukraińską z innej perspektywy. Z kolei narodowcy chcą narzucić optykę sprowadzającą się wyłącznie do banderowskiego zagrożenia, co jak raz jest po myśli i linii Putina.\nTymczasem, sytuacja nie jest prosta. Ukraina – z szeregu powodów – wykonała korzystną dla nas woltę, którą warto i należy wspierać na miarę naszych możliwości. Jednak obecne są tam również siły nad którymi nie można ot tak sobie przejść do porządku dziennego. A już kompletną aberracją byłaby jakaś infantylna egzaltacja spod znaku „kochajmy się” i zadekretowana amnezja o polskiej hekatombie na Kresach. Pomijając już absolutnie podstawową kwestię, że jesteśmy winni pamięć setkom tysięcy ofiar, to zamiatanie pod dywan sprawy historycznych zaszłości i obecnego wybielania na Ukrainie ludobójców, byłoby polityczną głupotą. Tak jak nic nie ugrała Polska przymykając oczy na flirt tonącego Juszczenki z banderowcami, tak i obecnie nasze milczenie w tej sprawie może tylko utwierdzić radykalne siły na Ukrainie w przekonaniu, że można z nami wszystko.\nA przecież wystarczyło wydać prosty komunikat w stylu: „Niepodległościowy zryw narodu ukraińskiego, prozachodni kurs obecnych władz ukraińskich oraz pragnienie wyjścia z rosyjskiej strefy wpływów oceniamy pozytywnie, gdyż jest to w polskim interesie. W tej materii Ukraina może liczyć na nasze pełne poparcie. Nie zapominamy jednak o przeszłości i w związku z tym niepokoi nas obecność sił politycznych nawiązujących do ludobójczej tradycji OUN i UPA. Wyrażamy w związku z tym nadzieję, że po ustabilizowaniu sytuacji władze Polski i Ukrainy zechcą rozwiązać dzielące nas problemy nie na zasadzie fałszywej „symetrii win”, lecz na gruncie historycznych faktów, zaś siły gloryfikujące zbrodniarzy znajdą się w politycznej izolacji, tak jak w innych krajach izolowane są ruchy nawiązujące do hitleryzmu”. Byłoby to uczciwe i zgodne z polską racją stanu postawienie sprawy. Czy naprawdę takie to trudne?\nAutor: Pod Grzybem o 17:51 Brak komentarzy:\nEtykiety: Gazeta Polska, interes narodowy, konflikt na Ukrainie, ks Tadeusz Isakowicz-Zaleski, PiS, Polska, Ruch Narodowy, Ukraina\nI. Islandzka podmiotowość\nWśród dramatycznych doniesień z pro-unijnego „Euromajdanu” zginęła jakoś informacja o zapowiedzianym przez rząd Islandii wycofaniu wniosku o członkostwo w Unii Europejskiej. Przypomnijmy, iż negocjacje zapoczątkowane w czerwcu 2010 roku przez lewicowy rząd socjaldemokratów i Zielonej Lewicy zostały zawieszone w ubiegłym roku przed wyborami parlamentarnymi. Obecnie zaś centroprawicowa koalicja zadecydowała o rezygnacji ze starań akcesyjnych.\nZ tej historii płyną dwa wnioski. Po pierwsze, niewielka Islandia dochowała się elit, które dbają o interes własnego kraju i zdają się być odporne na zagraniczne naciski. Nie dały się skorumpować wizją brukselskich apanaży, a jeśli nawet ciągoty do unijnych grantów i splendorów gdzieś siedziały im w głowach, to wybiło im je islandzkie społeczeństwo, które niezmiennie jest przeciwne wejściu ich kraju do UE. Mamy więc do czynienia z rzadko dziś spotykaną podmiotowością i odpornością na propagandowe manipulacje.\nPo drugie, Islandczycy dali się poznać jako naród skrzętny i praktyczny. Kwestię wejścia do Unii Europejskiej potraktowali jako interes, a nie w kategoriach mętnej, pan-europejskiej ideologii. Islandia bowiem uzależniona jest od rybołówstwa. Ryby stanowią trzy czwarte islandzkiego eksportu, rocznie poławia się ich ok 2 mln. ton, a tamtejsze wody są najczystsze na świecie. Islandczycy są zresztą na punkcie swej przyrody bardzo wyczuleni, skoro pieczołowicie dbają nawet o siedliska elfów i potrafią wstrzymać budowę autostrady, jeśli ta ma przebiegać przez „elfie” terytoria... Jest to zatem melanż praktycyzmu i swoistej mistyki, spod której... również wyziera praktycyzm – bo jeśli zdewastują swoją przyrodę, to kto zechce przyjeżdżać i podziwiać gejzery na wyspie słynącej poza tym głównie ze skrajnie surowego klimatu?\nDodajmy jeszcze, iż bezpośrednio połowem para się ok 7% zatrudnionych, ale do tego należy doliczyć silnie rozwinięty na bazie rybołówstwa przemysł. I pouczająca ciekawostka – wedle islandzkiego prawa, przedsiębiorstwa z branży rybołówczej mogą być własnością wyłącznie Islandczyków, lub spółek przez nich założonych. Podobne ograniczenia dotyczą również kilku innych sektorów (np. energetyki).\nII. Wara od naszych łowisk!\nWejście do Unii wiązałoby się nie tylko z dopuszczeniem innych państw do islandzkich łowisk, ale z przyjęciem całej brukselskiej „czapy” biurokratycznej z kwotami połowowymi, redukcją branży rybackiej, normami... Oznaczałoby to zniszczenie podstawy gospodarki i ekonomiczną degradację wielkiej części narodu. Wystarczy sobie przypomnieć jak przystąpienie do Unii załatwiło polskie rybołówstwo, by zrozumieć postawę Islandczyków.\nTymczasem, co ma Islandii do zaoferowania Unia? Szersze otwarcie rynków? Islandia i tak współpracuje z UE w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a poza tym ryby można sprzedawać gdzie indziej. Co jeszcze zatem? Fundusze strukturalne? Pieniądze na „przebranżowienie” islandzkich rybaków, którzy straciliby w wyniku akcesji podstawy niezależnej, ugruntowanej tradycją egzystencji? A jak tam powiodło się przebranżowienie polskich rybaków? Albo górników? Wszystkie te unijne dobrodziejstwa zaś obwarowane są biurokratycznymi barierami do przełamywania których trzeba by zatrudnić legion nowych urzędników bez gwarancji powodzenia w staraniach o fundusze. Przykładowo, Polska wg danych z 2013 roku zdołała wykorzystać zaledwie niespełna 60% środków w ramach polityki spójności, co i tak daje nam stosunkowo wysoką, siódmą lokatę wśród krajów Unii. Jednym słowem, z punktu widzenia Islandii są to jakieś śmiechu warte plewy. Wszystkie te brukselskie cukierki zwyczajnie nie są potrzebne 300-tysięcznej wyspie, która i bez tego (a może – mimo tego?) niezmiennie znajduje się w czołówce rankingów dotyczących poziomu życia obywateli. Nie bez znaczenia jest też stosunkowo świeżej daty niepodległość Islandii, której poważnym ograniczeniem byłoby wejście w unijne struktury.\nWygląda więc na to, że europejska integracja byłaby tu głównie interesem dla krajów Unii z silnie rozwiniętym rybołówstwem i odpowiednich koncernów, które mogłyby się dorwać do islandzkich łowisk, wygryzając z nich tamtejszych rybaków. Świadczy o tym nieustępliwość Brukseli w tej właśnie kluczowej kwestii. No, ale trzeźwo myślący (choć sporo pijący) Islandczycy nie dali się złamać – okazali się mądrzy przed szkodą.\nIII. Islandzki sposób na kryzys\nNa zakończenie jeszcze jeden wątek z niedawnej przeszłości. Otóż Islandia w modelowy sposób poradziła sobie z kryzysem finansowym, który uderzył w nią w 2008 roku. Początkowo wprawdzie islandzkie władze zachowywały się podobnie jak inne rządy, czyli starały się za wszelką cenę ratować grandziarzy i żebrały gdzie się da o pożyczki, jednak wkrótce pod wpływem rozmaitych okoliczności zmuszone zostały do zmiany polityki. Mianowicie, zamiast ładować pieniądze w instytucje „zbyt wielkie by upaść” pogłębiając tym samym finansową degrengoladę kraju i zadłużając się na koszt przyszłych pokoleń (jak zrobiły kraje UE, czy Stany Zjednoczone), rząd Islandii zwyczajnie pozwolił zbankrutować trzem największym bankom (Kaupthing Bank, Glitnir Bank i Landsbank), a następnie znacjonalizował je i objął zarządem komisarycznym. Rządowe pieniądze natomiast poszły do ludzi – zwykłych klientów, którzy potracili swe majątki. Zwrócono im depozyty, właścicielom zadłużonych nieruchomości zaproponowano umorzenie długów przekraczających 110% ich wartości, w końcu zaś Sąd Najwyższy (rok 2010) uznał kredyty indeksowane w obcych walutach za nielegalne.\nTo jeszcze nie koniec. Początkowo islandzki rząd zamierzał spłacić zagranicznych wierzycieli upadłych banków, ale wtedy na ulicę wyszli obywatele, którzy stanowczo odmówili zaspokajania międzynarodowych spekulantów z pieniędzy publicznych. Petycję do prezydenta podpisała 1/5 mieszkańców, a nieco później rządowy projekt legislacyjny (tzw. „ustawę kompensacyjną”) utopiono w referendum. Zagraniczne „rynki” finansowe nie otrzymały ani jednej islandzkiej korony. Zamiast tego sprywatyzowano ponownie dwa z trzech znacjonalizowanych banków (Kaupthing Bank, Glitnir Bank) przekazując je wierzycielom (a właściwie, działającemu w ich imieniu syndykowi) – niech sobie radzą z bankrutami. W międzyczasie, islandzki rząd pożyczył 6 mld dolarów od MFW i kilku europejskich krajów (w tym Polski – nasz udział to ok. 200 mln USD). Dla kraju o skrzętności i potencjale Islandii owe 6 mld pożyczki jest sumą jak najbardziej do spłacenia – tym bardziej, że odpadło uwikłanie w demoralizujące i kosztowne „ratowanie” spekulantów. Do tego doszło niezbędne cięcie wydatków – a Islandia akurat miała z czego ciąć. Efekt? W ciągu kilku lat deficyt budżetowy spadł poniżej 2% PKB (z 13,5% w 2009), bezrobocie spadło o połowę i wynosi 5%, a wzrost gospodarczy wynosi 2,5%.\nPytanie retoryczne – czy Islandia poradziłaby sobie tak dobrze, gdyby była w UE i strefie euro? I może właśnie dlatego w mediach tak cicho było i jest nadal o islandzkiej recepcie na kryzys – gdyby zaczęły ją wdrażać inne kraje, to finansowa międzynarodówka oraz idące na jej pasku „struktury międzynarodowe” mogłyby zwijać interes polegający z grubsza na żyłowaniu z wypracowanego bogactwa narodów na kilka pokoleń do przodu.\nKrótko mówiąc – jest się od kogo uczyć. Tylko chętnych do nauki jakoś nie widać.\nAutor: Pod Grzybem o 15:04 Brak komentarzy:\nEtykiety: dobrobyt, Islandia, islandzki kryzys finansowy, kryzys, międzynarodowa finansjera, negocjacje Islandii z UE, recepta na kryzys, rybołówstwo, rynki finansowe, Unia Europejska


Kosmiczny Hulk może zmieść ludzkość z powierzchni Ziemi - 17.07.2018, Sputnik Polska\nKonspirolodzy powiązali dwa wydarzenia i przepowiedzieli koniec świata na 16 sierpnia. 17.07.2018, Sputnik Polska\nW Biblii i Objawieniu Jana czytamy, że śmierć wszystkiego, co żyje na planecie, przyjdzie w postaci zielonego jeźdźca na koniu. W tym samym czasie astronomowie poinformowali, że 16 sierpnia mieszkańcy Ziemi staną się świadkami wielkiego wydarzenia. Do Ziemi zbliży się kometa C/2017 S3 (PanSTARRS), która nie ma ogona, ale emanuje dziwnym zielonym światłem.\nObiekt kosmiczny leci w aureoli gazowego obłoku, którego średnica jest większa od Jupitera. To właśnie zielonej barwie kometa zawdzięcza swą nazwę „fantastyczny Hulk".\nPo raz pierwszy C/2017 S3 (PanSTARRS) astronomowie dostrzegli 23 września ubiegłego roku. W tym roku kometa zbliży się do Ziemi na najmniejszą odległość 16 sierpnia.


Ubranka dla dziewczynki My Garden\nPaździernik jest miesiącem, w którym prezentujemy Wam wiele pięknych kolekcji ubranek niemowlęcych. Każda z nich jest piękna i wyjątkowa, ale niektóre z nich chwytają za serce szczególnie bardzo. Jeśli szukacie wyjątkowych ubranek dla dziewczynki, koniecznie poznajcie magiczną kolekcję My Garden!\nUbranka niemowlęce dla dziewczynki Pinokio\nPinokio to Polska marka ubranek niemowlęcych, z naszego rodzinnego Piotrkowa Trybunalskiego. To rodzinna firma z tradycjami, która tworzy wspaniałe ubranka niemowlęce w tematycznych kolekcjach. Projekty są niepowtarzalne, wyjątkowe, i łączą w sobie niepowtarzalny design, z tradycyjnymi formami. Ubranka są wygodne dla dzieci, i wykonane z bezpiecznych materiałów i dodatków. Posiadają certyfikat jakości Bezpieczny Dla Dziecka. Rozpinamy je najczęściej na antyalergiczne, bezniklowe napki, lub wygodne ekspresy zabezpieczone bawełnianym uszkiem. Ubranka są wykonane z dbałością o szczegóły, i tak na przykład w pajacykach i śpiochach znajdziemy małe stoperki nad piętkami. Ocieplane kombinezony natomiast najczęściej mają dodatkowe łapki w zakończeniach rękawków.\nUbranka dla dziewczynki z kolekcji My Garden\nNajnowsza kolekcja ubranek niemowlęcych Pinokio, powstała z myślą o dziewczynkach. Ubranka niemowlęce My Garden to delikatna kolekcja z roślinnymi motywami, w pięknych pastelowych kolorach. Znajdziemy w niej miętowe i fioletowe pajace dla dziewczynki, ubranka w delikatnym kolorze ecru z nadrukami roślinek. Ubranka są pięknie dobrane kolorystycznie, tak aby pasowały do siebie. Delikatna mięta, jagodowy fiolet, oraz jasny wrzosowy fiolet pięknie współgrają z nadrukami gałązek i roślinek. Dodatkowo ubranka posiadają falbanki na ramionkach czy na bioderkach, które dodają kolekcji lekkości. Wśród nich znajdziemy też cieplejsze sukienki niemowlęce z mięciutkiego sztruksu, kamizelki oraz bluzy. Ciepły kombinezon niemowlęcy w kolorze jagodowego fioletu, i wygodne spodnie niemowlęce.\nUbranka niemowlęce Polskich marek w sklepie fazymazy\nPaździernik przyniósł nam wiele nowych, pięknych kolekcji ubranek. Niedawno pojawiły się ubranka z bawełny organicznej marki Nini, a więc kolekcja kameleon i Pink Jungle. Dla chłopców przedstawiliśmy Wam kolekcję w samochodziki Little Cars. Pojawiła się też pierwsza kolekcja ubranek marki Cottonki, czyli sielska farma. Przed nami jeszcze wiele pięknych kolekcji, i mamy nadzieje że uda nam się wszystko przygotować na czas! Jeśli tylko warunki pozwolą, będziemy wysyłać do Was paczuszki od poniedziałku do piątku :) Już teraz wiemy, że w tym roku mogą być pewne problemy z dostępnością dzianinki, czy terminami uzupełnień brakujących rozmiarków. Robimy co możemy, i prosimy Was o wyrozumiałość :) A teraz czas na magiczne zdjęcia kolekcji My Garden, oto one!


2020-02-04, godz. 15:19 Mieszkańcy gminy Krapkowice płacą drożej za śmieci Mieszkańcy gminy Krapkowice od lutego płacą więcej za odbiór odpadów. Władze gminy podkreślają, że podwyżki nie dało się uniknąć, bo wzrosły ceny za zagospodarowanie… » więcej 2020-02-04, godz. 12:52 Opolscy nastolatkowie sprawdzają się w konkursie wiedzy o ZUS. W szkolnym etapie wzięło udział blisko 2 tysiące uczniów Blisko 2 tysiące uczniów szkół ponadpodstawowych z całego województwa wzięło udział w szkolnym etapie projektu edukacyjnego 'Lekcje z ZUS'. » więcej 2020-02-03, godz. 15:30 Kędzierzyn-Koźle: 32 mln na inwestycje. Głównie na drogi i ochronę środowiska 32 miliony złotych na inwestycje przeznaczają w tym roku władze Kędzierzyna-Koźla. To znacznie mniej niż rok wcześniej, kiedy budżet inwestycyjny wynosił 73 mln… » więcej 2020-02-03, godz. 13:30 Pierwsza wioska gminy Cisek ma dostęp do sieci gazowej Kobylice to pierwsza miejscowość z gminie Cisek, której mieszkańcy mogą przyłączyć się do sieci gazowej. Wioska leży najbliżej Kędzierzyna-Koźla i to właśnie od… » więcej 2020-02-02, godz. 11:00 Są dodatkowe pieniądze, będą kolejne remonty dróg. Reńska Wieś z dofinansowaniem z FDS W tegorocznych planach inwestycyjnych gminy Reńska Wieś jest remont kilku dróg gminnych, ale w ostatnich dniach do tej listy doszły trzy większe inwestycje. Samorząd… » więcej 2020-02-02, godz. 10:45 Nie ma mrozów, praca wre. Łagodna zima umożliwia budowę obwodnicy Niemodlina bez przerw Do 15 marca zgodnie z warunkami kontraktowymi na budowie obwodnicy Niemodlina trwa przerwa zimowa. Jednak budowlańcy korzystając ze sprzyjającej aury prowadzą… » więcej 2020-02-01, godz. 15:10 Zabytkowy pałacyk w Komornie odzyska blask. Nowi właściciele rozpoczęli remont Przez lata zabytkowy pałacyk w Komornie stał pusty i zaniedbany. W ubiegłym roku nieruchomość i otaczający ją park kupiła prywatna firma z Opola. Nowi właściciele… » więcej 2020-02-01, godz. 12:20 Opolska Marka po raz siedemnasty. Jeszcze przez dwa tygodnie można przesyłać zgłoszenia do konkursu - Opolska Marka to konkurs przeznaczony dla przedsiębiorców, ponieważ potencjał gospodarczy naszego regionu jest bardzo duży - powiedziała w porannej rozmowie… » więcej 2020-02-01, godz. 12:10 Opole z nagrodą CEE Business Services Awards dla najlepszego miasta w kategorii nowych lokalizacji dla centrów usług w… Opole najlepszym miastem w Polsce w kategorii nowych lokalizacji dla centrów usług wspólnych konkursu CEE Business Services Awards. Stolica regionu zajęła czwarte… » więcej 2020-01-31, godz. 14:45 Lubisz jeździć na rowerze i znasz się na budowie dróg? MZD w Opolu ma dla ciebie pracę To oferta dla osób, które lubią jeździć na rowerze i znają się na budowie dróg. Miejski Zarząd Dróg w Opolu ogłasza nabór dla osób, które chcą zostać oficerem… » więcej


Blog - Co na prezent dla Niego na Dzień Chłopaka? My już wiemy!\nCo na prezent dla Niego na Dzień Chłopaka? My już wiemy!\nNawet, jeśli zastanawiając się nad prezentem, nadal masz w głowie pustkę - nie martw się. Nie jesteś jedyna! :) Nie ma co się oszukiwać - prezent dla Niego to nie lada wyzwanie. Zwłaszcza, jeśli jesteście ze sobą już od dłuższego czasu i pula pomysłów na nietuzinkowe podarunki została już po części wyczerpana. Wiedząc, że naszym klientkom przyda się odrobina wsparcia, przygotowaliśmy listę propozycji, które mogą zainspirować Cię do znalezienia Tego Jedynego.. wyjątkowego prezentu! :)\nOkazja do podarowania upominku to świetna możliwość pokazania drugiej osobie, że nie tylko znamy jej potrzeby, ale też, że o nie dbamy. Również tego, że wspieramy ją w jej pragnieniach, bez względu na to czy już zaczęła je realizować czy dopiero się do przymierza do ich spełnienia. Jeśli wiesz, że Twój ukochany skrycie marzy o przebiegnięciu maratonu, możesz mu podarować drobiazg, który pokaże, że wierzysz w to, że mu się to uda i dodatkowo go zmotywuje - na przykład zegarek z funkcją pomiaru czasu na treningach. Jeżeli natomiast interesuje się kulturą Japonii i chciałby kiedyś odwiedzić ten kraj - zabierz go do restauracji, która pozwoli mu poczuć się przez chwilę jak w kraju Kwitnącej Wiśni. To jedynie teoretyczne przykłady - wierzymy, że znasz swojego partnera tak dobrze, że nie będziesz potrzebować aż tak dokładnych wskazówek. Jednak to, o czym powinnaś pamiętać to fakt, że prezent związany z jego zainteresowaniami będzie dla niego na pewno o wiele bardziej znaczący od pary kolejnych skarpetek ;) Dlatego warto postawić na kreatywność! Jako specjaliści od prezentowych przeżyć, przygotowaliśmy listę propozycji, które pomogą Ci w znalezieniu jak najlepszego upominku.\n15 pomysłów na wyjątkowy prezent na Dzień Chłopaka\nDLA TYCH, KTÓRZY LUBIĄ BYĆ BLIŻEJ NIEBA\nDLA AMATORÓW WODNYCH SPORTÓW\nDLA ZAKOCHANEGO W MOTORYZACJI\nPoznawanie nowych smaków możecie połączyć z romantycznym wyjazdem. W urokliwej winnicy nie tylko skosztujecie pysznych win, ale także lokalnych potraw.\nPrezenty dla chłopaka >>


Rozszerzanie diety niemowlaka - kiedy? | BebiProgram\nŻywienie niemowląt – czas na rozszerzanie diety\nNie wcześniej niż po 17. i nie później niż w 26. tygodniu życia, oprócz mleka dziecko powinno otrzymywać posiłki uzupełniające.\nCelem wprowadzania nowych produktów do jadłospisu niemowlęcia jest, m. in. rozwój tolerancji na różne rodzaje pożywienia i przygotowanie dziecka na bardziej urozmaicone menu.\nZdolność do akceptacji smaków u niemowląt zmienia się wraz z wiekiem, a pierwsze 1000 dni życia dziecka to kluczowy moment w kształtowaniu późniejszych preferencji i zwyczajów żywieniowych. To wtedy dochodzi do tzw. programowania żywieniowego, które warunkuje odpowiedni rozwój dziecka.\nCzemu rozszerzanie diety jest ważne?\nKonieczność rozszerzania diety niemowlęcia wynika z rosnącego zapotrzebowania na energię, składniki odżywcze (białko), mineralne (żelazo, cynk) i witaminy (A, D i E), których mleko matki nie jest już w stanie zapewnić. Wprowadzanie posiłków uzupełniających powinno odbywać się, gdy u niemowlęcia dojrzewa zdolność do przyjmowania pokarmów stałych.\nŻywienie dziecka w okresie 1000 pierwszych dni , które obejmują moment od poczęcia do około 3 roku życia, jest kluczowe dla jego przyszłego zdrowia. Dbając o dietę w ciąży i karmiąc piersią dawałaś dziecku to, co najlepsze. Teraz, gdy nadchodzi czas na rozszerzanie diety pamiętaj, aby dalej podawać dziecku żywność przeznaczoną dla niego. Dziecko nie jest małym dorosłym! W pierwszych latach życia kształtuje się jego odporność i intensywnie rozwija się mózg. Podając dziecku odpowiednią żywność wspierasz jego rozwój.\nPodczas wprowadzania posiłków do diety dziecka kieruj się schematem żywienia niemowląt, który informuje o tym, jakie produkty, kiedy oraz w jakiej ilości możesz zacząć podawać. Polskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Niemowląt w 2016 roku zaktualizowało zalecenia dotyczące rozszerzania diety niemowląt w 1. roku życia. Nadrzędna zasada, o której należy pamiętać brzmi: RODZIC/OPIEKUN decyduje, CO zje dziecko oraz KIEDY I JAK posiłek będzie podany. DZIECKO decyduje, CZY i ILE posiłku zje.\nPamiętaj, przy wprowadzaniu pokarmów uzupełniających u niemowląt po 4. miesiącu życia mleko matki nadal stanowi podstawę jadłospisu.\nNowe produkty podawaj pojedynczo, zachowując 1-2 dniowy odstęp przy ich wprowadzaniu. Dzięki temu zaobserwujesz, czy dziecko nie ma żadnych dolegliwości po danym produkcie. Jeśli się pojawią, zapisz w dzienniczku objawy, które wystąpiły u dziecka i zaznacz po jakim produkcie.\nJako pierwsze wprowadzaj do diety dziecka warzywa. Są one gorzej akceptowane przez dziecko niż owoce. Spośród warzyw podawaj dziecku: marchewkę, ziemniaki, groszek, brokuły, kalafior. Owoce zacznij podawać po około 2. tygodniach od wprowadzenia warzyw. Z owoców możesz podawać, np. jabłka, gruszki, banany czy brzoskwinie.\nZaczynaj od produktów w postaci przecierów, zupek lub gładkiego puree. Z czasem, po 7. – 8. miesiącu życia, kiedy dziecko będzie gotowe, zmieniaj konsystencję podawanych posiłków, na tę zbliżoną do naturalnej. Po 9. miesiącu życia dziecka możesz podawać drobno posiekane mięso i ryby, warzywa czy owoce (zarówno surowe jak i gotowane) rozgniecione widelcem lub pokrojone na kawałki, które zmieszczą się w rączce dziecka.\nSięgaj po produkty ze sprawdzonych źródeł i podawaj dziecku żywność najwyższej jakości. Jeśli korzystasz z gotowych posiłków, wybieraj te ze wskazaniem wiekowym – bezpieczne i odpowiednie dla Twojego dziecka.\nPokarmy możesz podawać twardą łyżeczką. Pamiętaj, aby kłaść je na wargach, a nie bezpośrednio wsuwać do buzi dziecka. Niech dziecko samo, za pomocą ust, „zgarnia” pokarm z łyżeczki. Nie przejmuj się, gdy porcja zupy czy przecieru zamiast w buzi wyląduje na śliniaku. Minie trochę czasu, zanim dziecko przyzwyczai się do takiego sposobu żywienia.\nZadbaj o różnorodność menu. Dzięki wprowadzaniu różnych produktów do diety dziecka, niemowlę szybciej oswoi się z nowościami, a w przyszłości będzie bardziej otwarte na nieznane smaki.\nZachowaj cierpliwość. Nie poddawaj się, gdy dziecko niechętnie próbuje nowych smaków. Niemowlę potrzebuje czasu na oswojenie się z nieznanymi potrawami. Eksperci podkreślają, że niekiedy potrzeba nawet 15 prób podania produktu, zanim dziecko zaakceptuje jego smak.\nGdy Twój pokarm przestanie być wyłącznym pożywieniem dziecka musisz zadbać o nawadnianie niemowlęcia. Wybieraj wodę niegazowaną i niskozmineralizowaną (zawartość składników mineralnych nie powinna przekraczać 500 mg w 1 litrze). Dzieci między 1. a 3. rokiem życia każdego dnia powinny otrzymywać około 1300 ml płynów (do puli zaliczają się: woda, inne napoje oraz zupki, przeciery i soczyste owoce), a energiczne i ruchliwe niemowlęta nawet 1700 ml. Zapotrzebowanie na płyny rośnie także w upalne dni czy w czasie infekcji, przebiegającej z gorączką.\nBLW (z ang. baby led weaning) to sposób podawania dziecku żywności, który daje mu dużą swobodę w wyborze zjadanych produktów. W tej metodzie omijany jest etap karmienia dziecka łyżeczką. Niemowlę otrzymuje pokarmy stałe do samodzielnego spożycia. Metoda ta ma zarówno zalety jak i wady. Dzięki niej dziecko samodzielnie odkrywa świat smaków i zapachów, co wspiera rozwój jego preferencji kulinarnych. Zagrożenie związane ze stosowaniem tej metody wiąże się z pokusą podawania dziecku posiłków ze stołu osób dorosłych. Nie powinny one znaleźć się w menu rocznego dziecka z uwagi na to, że nie są dostosowane do jego potrzeb i możliwości.\nKażde dziecko odczuwa głód i potrafi samo regulować liczbę posiłków...\nOdpowiednio zbilansowana dieta ma za zadanie dostarczać dziecku niezbędnych...


Przepisy na fioletową kukurydzę prosto z Peru - Pepsi Eliot\n66 724 150\nZLEĆ Z BRZUCHA:) Z BIKINI BURN TiB\nPrzepisy na fioletową kukurydzę prosto z Peru\nKarolina Maya 30 sierpnia 2017 8\nDieta, Fioletowa kukurydza, lato, przepisyKaroliny, Zdrowie\nOkres kukurydziany jest w pełni rozkwitu. Mnóstwo jej teraz na polach.\nJednak czy wiesz, że w innych rejonach świata rośnie kukurydza o totalnie odjechanym kolorze i jeszcze cenniejszych właściwościach?\nNie wiem jak Ty, ale ja już na pierwszy rzut gałki zakochałam się w tym elektryzującym kolorze!\nDzisiaj nasycę nim całą Twoją kuchnię!\nBędzie aż razić fioletem. Spurpurowiejesz z zachwytu!\nPROMOCJA! NIE KUPUJ FIOLETOWEJ KUKURYDZY THIS IS BIO OD RAZU!\nJUŻ OD PIĄTKU TEN SUPERANTYOKSYDANT ZNAJDZIESZ W SKLEPIE THIS IS BIO W DOSKONAŁEJ CENIE – 51 39 ZŁ:)\nCzy masz jasność jakim wypasem antyoksydacyjnym jest ten fioletowy pokarm? Dla przykładu: w jednym z badań C3G dostał się na sam szczyt właściwości przeciwutleniających, spośród badanych 13 antocyjanów, w teście ORAC (a trzeba wiedzieć, że test ORAC to najbardziej popularny test na badanie mocy antyoksydantów).\nW jednym z badań in vitro, C3G w fioletowej kukurydzy był testowany na potencjał zapobiegania uszkodzeniom w wyniku promieniowania ultrafioletowego (UV) i okazało się, że jest co najmniej 40 razy mocniejszy niż witamina E!\nMuffiny (na maksa fioletowe) Fiesta del Sol – impreza słońca\nUwaga – poniższy przepis tworzy pokarm o niebiańskim smaku i grzesznym składzie. Jesz na własną odpowiedzialność!\n– 1 szklanka kokosowej mąki bio\n– ¼ szklanki sproszkowanej fioletowej kukurydzy\n– 1 łyżeczka sody bez antyzbrylaczy\n– ¾ szklanki niesolonego masła lub oleju kokosowego\n– 2 jajka (możesz użyć również roślinnych zamienników – siemienia lnianego lub bananów)\n– 1 szklanka roślinnego mleka\nPodążaj za wskazówkami:\n1. Nagrzej piekarnik do 350°F:), czyli 176 stopni °C. Nałóż papier na 12 muffin.\n2. W dużej misce wymieszaj mąkę, sodę i sól. Odstaw na bok.\n3. W mikserze umieść masło/olej koko i cukier i miksuj na najwyższych obrotach przez około 3 minuty. W trakcie dodaj jedno jajko/bananka/siemię lniane.\n4. Na małych obrotach dodaj pół mącznej mieszanki, później pół szklanki mleka. Powtórz zresztą mąki i mleka.\n5. Ostrożnie wymieszaj z jagodami i skórką cytryny. Rozłóż ciasto do foremek.\n6. Piecz około 35 minut. Jeśli masz możliwość możesz przełożyć je na drugą stronę, aby zarumieniły się z każdej strony.\nBierz muffinę i leć do ogrodu na hamak!\nSmoothie z fioletową kukurydzą\nOrzeźwiające i doprowadzające do rozkoszy smoothie zabierze Cię do świata marzeń!\n– 2 łyżeczki sproszkowanej fioletowej kukurydzy\n– ½ szklanki organicznych truskawek (lub innych owoców jagodowych)\n– ½ szklanki schłodzonej zielonej herbaty, niesłodzonej\n– naturalny słodzik (jeśli potrzebujesz)\n1. Wrzuć wszystkie składniki do blendera i zmiksuj na średnich obrotach, wystarcza około 20 sekund.\nUdekoruj świeżymi jagodami i podawaj.\nKombinuj, wymyślaj, a po dodaniu fioletowej kukurydzy każde Twoje danie nada życiu kolorów!\nZjedz pierogi, a wyskoczą Ci fioletowe rogi\nPierogi w polskiej tradycji królują. Często są kojarzone są z kuchnią polską poza jej granicami. O pierogach ruskich słyszał każdy jak świat długi i szeroki. A kto słyszał o pierogach perskich?\nFioletowe pierogi możesz przyrządzić zarówno na słodko, jak i na słono.\n– 2 łyżeczki fioletowej kukurydzy\n– ¼ szklanki bio oleju (Twojego ulubionego, najlepiej o neutralnym smaku)\n1. Połącz mąkę, sól, fioletową kukurydzę, olej i wodę w dużej misce i wymieszaj, aż utworzy się kulka.\n2. Jeśli ciasto jest suche, dodaj więcej wody. Jeśli ciasto jest zbyt mokre, dodaj jedną łyżkę mąki.\n3. Na pokrytej mąką powierzchni ugniataj przez 3 lub 4 minuty, aż ciasto nabierze elastyczności.\n4. Przechowuj w lodówce przez przynajmniej 30 minut.\n5. Uformuj, wypełnij i ugotuj pierogi.\nLetnia wersja farszu:\nMożesz do niego użyć jakiegokolwiek sezonowego owocu, dodać cukier brązowy (lub inne naturalne, zdrowe słodzidło), cynamon i skórkę od cytryny.\nW szczególności smaczne wychodzą pierogi z jagodami oraz malinami.\nA Ty którą wersję pierogów lubisz bardziej? Masz duszę eksperymentatora, czy lubisz klasyczne pewniaki?\nNadal nie potrafisz wyobrazić sobie jak smakują potrawy z fioletową kukurydzą? Smakują jak miłość!\nSmacznego i dobrego!\nIJK\t30 sierpnia 2017 o 19:22\nŁadny kolor. A co z filetowymi ziemniakami?\nKarolina\t4 września 2017 o 09:19\nPierwszy raz słyszę, ciekawa opcja 😉\nCzy zdarzyło Ci się już kiedyś jeść?\nHanna\t30 sierpnia 2017 o 19:57\nCzy jesteś pewna ze piekłas muffiny w 350 stopniach C ??\nPepsi Eliot\t30 sierpnia 2017 o 20:09\nW Faradaya 🙂 czyli 176 stopni Celsjusza, dzięki <3\nTysia\t2 września 2017 o 13:25\nZyraffa\t31 sierpnia 2017 o 10:58\nA przepraszam mąka do pierogów to jaka? Mam nadzieje ze nie pszenna a przyznam ze z innej to mi jakoś pierogi nie wyszły\nPepsi Eliot\t31 sierpnia 2017 o 11:07\nz razowego orkisza wyjdą\ngrzegorzadam\t16 października 2017 o 14:49\n”Historia płaskurki (Turgidum dicoccum) jest dłuższa niż bijącego ostatnio rekordy popularności orkiszu. To jedno z pierwszych udomowionych zbóż. Dużą popularnością cieszyło się za czasów Cesarstwa Rzymskiego.\nMąka z płaskurki znakomicie nadaje się do wypieku chleba, herbatników, ciastek, makaronu czy też piwa. We Włoszech, ziarna płaskurki stanowią składnik tradycyjnej zupy.”\nAle do 2 tygodni od zmielenia.\nHorry Porttier o Czy są dowody na to, że Reptilianie mają we władaniu świat?\nSmile o Dlaczego hodowlany łosoś jest najbardziej toksyczną rzeczą jaką możesz zjeść?\nagga-su o Jeśli Twój facet robi te 4 rzeczy, to jesteś manipulowana\nela o 6 sposobów, na które niszczysz wątrobę i nawet o tym nie wiesz\nEla o Jak pozbyć się niedoczynności tarczycy naturalnie?\nagga-su o 6 sposobów, na które niszczysz wątrobę i nawet o tym nie wiesz


Gałązka rajskiej jabłoni - Andrzej Sarwa - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Gałązka rajskiej jabłoni - ebook\nWydawca: Armoryka Kategoria: Humanistyka Język: polski Rok wydania: 2010\nOpis ebooka Gałązka rajskiej jabłoni - Andrzej Sarwa\nOpinie o ebooku Gałązka rajskiej jabłoni - Andrzej Sarwa\nFragment ebooka Gałązka rajskiej jabłoni - Andrzej Sarwa\nTekst: Andrzej Sarwa Redaktor: Władysław Kot Projekt okładki: Juliusz Susak\nTytuł na okładce złożono czcionką Franconian.ttf, której autorem i właścicielem jest Dave Nalle, The Scriptorium, www.fontcraft.com\nIlustracja na okładce: Martin Johnson Heade (1819-1904),Hummingbird And Apple Blossoms,(licencja: public domaine), źródło: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Heade_Martin_John-son_Hummingbird_And_Apple_Blossoms.jpg\nChociaż Franciszek liczył już prawie czterdzieści lat, to przecie krzepki był niczym dąb. Postawny i urodziwy mężczyzna miał jeszcze i tę zaletę, iż był bogaty – najbogatszy we wsi.\nSkoro zatem przeminął roczny, obowiązkowy okres żałoby. Franciszek poprowadził swoją wybrankę do ołtarza.\nA potem było huczne weselisko. Na tę okazję zabito krowę i dwa świniaki, że o kurach, gęsiach, indykach i kaczkach nie wspomnę.\nUcztowała i tańczyła cała wieś i to nie przez jeden dzień tylko. Wesoło było, oj wesoło, bo i gorzałki nie brakowało, a skoro jej nie brakowało, toteż nikt jej sobie nie skąpił.\nMarianna – tak było na imię nowej żonie Franciszka – zaraz po ślubie sprzedała swoją starą chałupę i wprowadziła się pod dach męża.\nTeraz nadeszła pora, by powiedzieć, że zarówno Franciszek, jak i Marianna mieli każde po jednej córce. Franciszkowa zwała się Kasia, Marianny natomiast Rózia.\nByć może, iż dziewczynkom udałoby się ze sobą zaprzyjaźnić, ba! stać prawdziwymi siostrami nawet, gdyby nie Marianna, która od pierwszej chwili znienawidziła swoją pasierbicę.\nIleż to zła i krzywdy wyrządziła owemu dziecku, które z natury dobre było, ciche i spokojne, nikomu nie wadzące i nadzwyczaj posłuszne.\nSwoją Rózię stroiła ponad przepych, gdy tymczasem Kasia chodziła zaniedbana i obdarta, niczym córka żebraka.\nSwojej Rózi podtykała co najlepsze kąski, podczas gdy Kasia ustawicznie była głodna, bowiem tyle tylko dostawała – najczęściej stary uschnięty chleb i resztki zupy z obiadu – aby nie umarła z głodu.\nRózia sypiała na wielkiej puchowej poduszce, przykrywając się wielką puchową pierzyną, podczas gdy Kasia kładła pod głowę starą zwiniętą szmatę, a okrywała się lada jakim łachmanem.\nFranciszek, który niegdyś przecież kochał swoją córkę, teraz jakoś zobojętniał na jej los. I chociaż widział jak źle i okrutnie obchodzi się z nią Marianna, nie reagował na owo zupełnie.\nCzasem tylko, bardzo sporadycznie, zdejmował ze swego talerza jakiś lepszy kąsek i podawał go Kasi. A ta przyjmowała go z wdzięcznością, ciesząc się z ojcowskiej „dobroci”.\nJak więc widzicie, dziewczynka byłaby całkowicie osamotniona gdyby nie wielki czarny, upstrzony białymi łatkami na grzbiecie i ozdobiony białym krawatem na szyi, kot Mruczek.\nZwierzak nie odstępował Kasi ani na krok, tulił się do niej, ocierał o nogi, a kiedy zapadała noc, wchodził na jej barłóg, wsuwał się pod wystrzępione okrycie i śpiąc ze swoją panią rozgrzewał ją ciepłem swego miękkiego futerka.\nSkoro macocha spostrzegła, jak wielka jest przyjaźń między pasierbicą, a Mruczkiem, nie mogąc tego ścierpieć, precz przepędziła zwierzątko.\nNa darmo kotek próbował, przez wiele kolejnych dni, przekroczyć próg domostwa. Ilekroć bowiem Marianna go spostrzegała, tylekroć dostawał tak straszne cięgi, iż nieraz z zakrwawionym pyszczkiem musiał ratować się ucieczką.\nNie dziwmy się przeto Mruczkowi, że mimo miłości, jaką darzył swoją młodziutką panią, wyprowadził się z chałupy na dobre, zapuszczając się tylko od czasu do czasu do obory. Miłe mu bowiem było zdrowie, a może nawet i życie.\nMacocha widząc, że udało się jej pozbawić Kasię jedynego przyjaciela, ucieszyła się ogromnie. Ta radość trwała przez kilka dni, do chwili gdy zaczęła przemyśliwać nad jakąś nową podłością, jakąś nową udręką i złem, które mogłaby wyrządzić dziewczynce.\nMyślała i myślała długo, lecz jakoś nic oryginalnego nie przychodziło jej do głowy.\nŁaziła tedy po chałupie zła i ponura, ciskając garnkami i trzaskając drzwiami, zaniedbawszy zupełnie zajmowanie się obowiązkami gospodyni.\nFranciszek, który – jak wiecie – całkowicie dostał się pod pantofel nowej żony, nie reagował na to zupełnie. Ba! Ustępował jej z drogi, mówił nieomal szeptem i bez szemrania spełniał każdy rozkaz, każdą zachciankę Marianny.\nNie sprzeciwiał się i temu żądaniu, aby jego Kasia raz na zawsze wyniosła się z izby i zamieszkała w oborze wraz z krowami.\nPosłusznie zebrał jej lichy przyodziewek, który zawiesił na gwoździu wbitym w ścianę, a poniżej, na ziemi, wymościł jej posłanie ze słomy, którą cichaczem – aby Marianna tego nie zobaczyła – przyniósł ze stodoły.\nPierwszą noc, spędzoną poza izbą, śród zwierząt, dziewczynka przepłakała. Mimo okrutnego zmęczenia, jej żal był tak wielki i tak wielki smutek, że nie udało się jej ani na moment zmrużyć oka.\nJedyną pociechę stanowiło to, iż nad ranem, gdy świt jął różowić niebo, przez niewielkie niedomknięte okienko wślizgnął się jej przyjaciel – kot Mruczek.\nPochwyciła go na ręce, przytuliła czule do piersi i obsypała pocałunkami. A on ocierał się pyszczkiem o jej policzek i głośno mruczał, wyraźnie uszczęśliwiony ze spotkania, na które obydwoje tak długo czekali.\nZima zbliżała się wielkimi krokami. Z drzew poopadały ostatnie liście, nocne przymrozki ścinały kruchymi tafelkami lodu kałuże, które się porozsiadały na środku gościńca. Puste o tej porze roku pola, rozciągały się het, po horyzont.\nSłońce rzadko teraz gościło na niebie, za to chmury i deszcz były nieomal codziennym zjawiskiem.\nKto nie miał na to czasu w lecie, teraz zamaszyście wywijając siekierą rąbał drwa, a potem układał je popod ścianami stodoły, czy szopy, kędy piętrzyły się wysoko, oczekując swojej kolejki na spalenie.\nTego dnia do południa siąpił drobny deszczyk, gruntownie nasączając gliniastą powierzchnię dróżki wiodącej od chaty Franciszka ku gościńcowi, przemieniając ją w grząskie i lepkie błoto. W południe deszcz ustał, ale za to z nisko zawieszonych nad ziemią białawych chmur jął prószyć drobniutki niczym kasza jaglana śnieg.\nKasia na polecenie macochy pracowicie przebierała groch, z utęsknieniem wyczekując obiadowej pory, kiedy to będzie mogła się posilić swoja skibką chleba i resztkami zupy. A być może czymś więcej, jeśli macosze akurat dopisze humor.\nAle do obiadu było daleko, tymczasem głód tak ścisnął jej wnętrzności, iż momentami słabła, a przed oczyma wirowały jej czarne plamy.\nSpróbowała żuć surowe ziarno grochu, przez co stępiła nieco ssanie w żołądku, chociaż bynajmniej nie zaspokoiła łaknienia.\nMruczek, jakby rozumiejąc niedolę dziewczynki, cicho się wślizgnął do szopy, w której pracowała i złożył u jej stóp, niesioną w pyszczku, tłustą, szarą mysz.\nKasia pogłaskała go czule:\n– Oj, kotku, kotku. Mój ty kochany. Lepsze masz serce od ludzi. Dzielić się chcesz ze mną swoją zdobyczą, ale ja myszy nie jadam. Zjedz sam i niech ci idzie na zdrowie.\nMruczek zatem, odczekawszy dłuższą chwilę, by się do końca upewnić, czy aby Kasia nie zmieni zdania, z widomym łakomstwem sam spożył to, co przyniósł z pola, a może z lasu. Dzień powoli się kurczył, niebo stawało się coraz ciemniejsze, a powietrze szare. Z dworu do obory, w której Kasia szykowała się do snu, dobiegał jednostajny szum i plusk ulewy.\nMruczek przysiadł na legowisku ze słomy okrytej starym łachmanem i pracowicie wylizywał futerko swoim różowym, ostrym języczkiem.\nKasia wiedziała, że kładąc się teraz, o tak wczesnej porze, jeszcze przed dojeniem krów, które stały nieopodal pracowicie przeżuwając siano, narazi się na gniew macochy.\nLecz nie zważała na to. Czuła się bardzo chora. Czoło miała rozpalone, gardło bolało ją tak, iż z trudem tylko przełykała ślinę, a prócz tego – co i raz – wstrząsały nią dreszcze.\nZwinęła się tedy w kłębek na wygniecionym barłogu, najszczelniej jak tylko mogła okrywając się kapotą, pod którą natychmiast wślizgnął się Mruczek, rozgrzewając ją swoim gibkim ciałkiem.\nNie wiedzieć kiedy jęła zapadać w bezdenną czeluść snu, lecz nie dane było jej odpocząć. Ostry, nieprzyjemny głos macochy otrzeźwił ją w kilka sekund:\n– Ech, ty próżniaku! A nie wyleguj się po próżnicy! Nie masz co robić?! To ja ci zaraz wynajdę zajęcie!\nKasia usiadła na posłaniu, przecierając oczy.\nOtuliła się Kasia swoją, podszytą wiatrem, kapotką, najszczelniej jak umiała. Wzięła z podwórza stary dziurawy garnek żelazny, aby doń nagarnąć, w którejś z pobliskich chałup, żaru i ruszyła w stronę wsi.\nNie uszła jednak daleko, gdy stado psów z ujadaniem, warczeniem i szczerzeniem kłów rzuciło się w jej kierunku. Przestraszona cisnęła w nich garnkiem, a widząc iż to nie pomogło, wzięła nogi za pas i poczęła uciekać w przeciwnym kierunku.\nLęk dodał jej sił i prędkości, tak iż wkrótce wiejskie zabudowania zostały daleko z tyłu, a ona sama znalazła się w głębi lasu. Psy na szczęście nie uwzięły się na nią i zawróciły. Kasię otaczały teraz wysmukłe pnie sosen. Pod nogami uginała się miękka ściółka złożona z opadłego igliwia i złuszczonej kory. Pachniało żywicą i zbutwiałym drewnem.\nJeśli poza lasem się zmierzchało, to w jego wnętrzu od dawna już panowała noc.\nDziewczynkę ogarnęło przerażenie. Oparła się o sosnę i jęła się zastanawiać, co ma począć w tej – niemiłej – sytuacji. Zawracać ku wsi, drogą, którą tu przybyła, bała się ze względu na psy, które gdzieś tam, niedaleko, biegały w rozjuszonym stadzie. Las ją przerażał i chociaż znała skrót, którym mogłaby powrócić do rodzinnej chaty, lękała się, iż w zupełnych ciemnościach może pobłądzić.\nStała dłuższą chwilę, popłakując przy tym z cicha, bo nie wiedziała co począć. Strach przed psami jednak zwyciężył i prawie po omacku poczęła wędrować przez las, w kierunku, który wydawał się jej właściwy.\nUszła tak spory szmat drogi, boleśnie się przy tym raniąc o gałęzie krzewów, które zastępowały jej drogę, bądź obijając ciało o niewidoczne w mroku pnie drzew, lecz nie umiała wyj ść z boru.\nMiast wędrować ku domowi, najwyraźniej zagłębiała się w las. Zmęczenie i gorączka mocno się jej dały we znaki. Ciężko dysząc przykucnęła, aby choć trochę odpocząć.\nI wówczas, gdzieś niezbyt daleko, pomiędzy drzewami, zamigotało żółtawe światełko.\nPodniosła się czym prędzej na nogi i podniecona nadzieją ratunku, ruszyła w jego stronę.\nLedwo zrobiła kilkadziesiąt kroków, gdy oto zarysowała się przed nią ciemna bryła domu z wielkim oknem rozświetlonym pozłocistym blaskiem.\nDziewczynka jęła obchodzić budynek dookoła, aż natknęła się na drzwi wejściowe. Zawahała się przez moment, ale perspektywa spędzenia ciemnej, zimnej, listopadowej nocy samotnie w głębi lasu, ostatecznie przełamała jej niezdecydowanie. Zapukała zatem we framugę, czekając aż jej otworzą.\nDrzwi rozwarły się ze skrzypieniem dawno nie oliwionych zawiasów i za progiem ujrzała dostatnio przyodzianego mężczyznę, który uśmiechnął się do niej, jednocześnie gestem zapraszając ją do wnętrza.\nMinęli sień i weszli do głównej izby – a właściwie komnaty. Tutaj dziewczynce aż dech zaparło z wrażenia. Ujrzała bowiem oto przestronny pokój, którego ściany obwieszone były cennymi tkaninami, zaś podłogę zaścielał puszysty perski dywan. Po środku izby stał wielki stół z jakiegoś cennego drewna wypolerowany do połysku, a inkrustowany srebrem i macicą perłową w fantazyjne roślinne wzory.\nNa wyściełanych aksamitem krzesłach siedzieli nadzwyczaj bogato odziani panowie, z których każdy, kiwając przyjaźnie głową przedstawił się Kasi:\n– A o jakiej ż to?\n– Po prostu – odezwał się Mróz – przyjrzyj się nam wszystkim na raz i każdemu z osobna, a potem orzeknij, kto z nas, tu obecnych, jest najpiękniejszy.\nSpełniła Kasia ową prośbę i długo, a dokładnie przyglądała się każdemu, lecz im dłużej patrzyła, tym trudniej było się jej zdecydować na dokonanie jakiegoś konkretnego wyboru.\n– Nie! Nie! – Kasia zdecydowanie pokręciła głową. – Naprawdę wszyscyście jednako piękni!\n– Pójdź zatem za mną – rzekło Słońce – i poprowadziło dziewczynkę do kuchennej izby, gdzie w piecu, pośród siwego popiołu, niczym drogocenne klejnoty błyszczał żar.\nPóźniej zaś Słońce pociągnęło dziewczynkę za rękę i powiodło ku wyj ściu.\nChoć na dworze od dawna panowała noc, teraz nagle pojaśniało, tak że bez trudu odnalazła powrotną drogę.\nSłońce natomiast na odchodne powiedziało jej te słowa:


Janusz Steinhoff w PolskieRadio.pl (2)\nSteinhoff: trzymam kciuki za LOT\n- Byłoby dobrze, gdyby LOT został uratowany pod warunkiem jednak, że sanacja sytuacji w LOT-cie da trwałe efekty ekonomiczne - uważa Janusz Steinhoff, były minister gospodarki. Zobacz więcej na temat: Janusz Steinhoff LOT GOSPODARKA pieniądze paliwa firma\nSteinhoff: infrastruktura to największe wyzwanie Polski\nTak o rządowym planie finansowania budowy autostrad mówił w radiowej Jedynce Janusz Steinhoff. Zobacz więcej na temat: Janusz Steinhoff POLSKA autostrady GDDKiA firma Warszawa\n"W Polsce brakuje debaty o polityce jądrowej"\nJanusz Steinhoff, były wicepremier i minister gospodarki uważa, że wyniki referendum w Mielnie na temat budowy elektrowni atomowej potwierdzają brak dialogu rządu ze społecznością lokalną. Zobacz więcej na temat: referendum Janusz Steinhoff POLSKA elektrownia atomowa GOSPODARKA IAR energetyka\nPolska będzie energetycznie samowystarczalna\nJanusz Steinhoff, były minister gospodarki, wierzy, że wydobycie gazu łupkowego w Polsce już za dziesięć lat spowoduje samowystarczalność naszego kraju. Zobacz więcej na temat: Janusz Steinhoff Rosja POLSKA gaz łupkowy GOSPODARKA Europa IAR\nW Polsce kryzysu jeszcze nie ma\nKryzys gospodarczy i jego następstwa - wokół tych kwestii koncentrowało się wiele spośród dyskusji, jakie przeprowadzono wczoraj w Krynicy na XXI Forum Ekonomicznym. Zobacz więcej na temat: Janusz Steinhoff POLSKA kryzys gospodarczy GOSPODARKA IAR\n"Nie ma różnicy między Palikotem i Lepperem"\nJanusz Steinhoff, były wicepremier w rządzie Jerzego Buzka powiedział, że styl, który był prezentowany przez Andrzeja Leppera stał się dość powszechny na obecnej scenie politycznej. Zobacz więcej na temat: GOSPODARKA Jacek Rostowski Janusz Steinhoff Jerzy Buzek Andrzej Lepper finanse publiczne Europa\nPo tragedii zamykają kopalnię\nW kopalni Rydułtowy - Anna zdecydowano o zamknięciu rejonu, w którym zginął górnik. Zobacz więcej na temat: Janusz Steinhoff Katowice górnictwo Jerzy Buzek pieniądze dzieci GOSPODARKA\nJanusz Steinhoff o konflikcie gazowym\nByły minister gospodarki Janusz Steinhoff uważa, że spór gazowy Białorusi i Rosji ma podłoże polityczne. Gość "Sygnałów Dnia" w Programie Pierwszym Polskiego Radia podkreślił, że obecny spór zaszkodzi Gazpromowi. Pokaże bowiem, że rosyjski koncern nie jest rzetelnym dostawcą błękitnego surowca. Zobacz więcej na temat: Białoruś Janusz Steinhoff Rosja Sygnały Dnia POLSKA Moskwa Gazprom Mińsk\nSkazani na Gazprom\nNie zrealizowano inwestycji, które pozwoliłyby zróżnicować dostawy surowca do naszego kraju. Zobacz więcej na temat: POLSKA Rosja Janusz Steinhoff Gazprom POLSKA GOSPODARKA IAR


Hala namiotowa –…\nOrganizacja eventu czy wesela czasem wymaga dodatkowego pomieszczenia. Hala namiotowa idealnie się wtedy sprawdzi, bo umożliwi zorganizowanie danego wydarzenia w komfortowych warunkach.\nHala namiotowa na wesele i nie tylko\nJakie są plusy wynajmu hali namiotowej?\nBardzo często się zdarza, że potrzebujesz odpowiedniego pomieszczenia do organizacji imprezy plenerowej czy innego wydarzenia. Jego budowa nie zawsze ma sens, ale dysponując placem, na którym możesz postawić namiot, masz szansę na organizację imprezy niewielkim kosztem. Kiedy sprawdzi się hala namiotowa?\nBardzo popularnym wydarzeniem, które skłania do wynajmu namiotu jest wesele. Organizowane w plenerze wymaga miejsca do tańca i do rozstawienia stołów. Również restauracja, w której urządzane jest przyjęcie, może mieć zbyt mało miejsca do tańca i hala namiotowa rozstawiona na zewnątrz sprawdzi się tu znakomicie. Jednak wynajem hali namiotowej jest bardzo dobrym rozwiązaniem również w wielu innych sytuacjach. Może ona być pomieszczeniem wynajętym na czas eventu lub służyć jako garderoba dla gwiazd podczas koncertu plenerowego. Namiot sprawdzi się też jako punkt handlowy podczas letniego festynu. Hala namiotowa może też służyć jako tymczasowy magazyn, jeśli planujesz dużą dostawę dla Twojej firmy, a posiadany magazyn wszystkiego nie pomieści. Niektóre namioty sprawdzają się też do prowadzenia upraw. Różne rozmiary namiotów pozwolą wybrać idealnie dostosowany do własnych potrzeb.\nWynajem hali namiotowej zamiast budynku może przynieść wiele korzyści. Jest to przede wszystkim dużo tańsze rozwiązanie w porównaniu z wynajmem lub budową stałego obiektu. Jeśli potrzebujesz pomieszczenia tylko na krótki czas, hala namiotowa wynajem to najlepsze rozwiązanie. Kubaturę namiotu możesz dostosować do jego przeznaczenia, dzięki czemu znajdziesz zarówno duży namiot z oknami na wesele, jak i niewielki na punkt handlowy w plenerze. Szybki montaż hali namiotowej w wybranej lokalizacji to szansa na realizację danego przedsięwzięcia bez długiego oczekiwania na budowę pomieszczenia. Jeśli zdecydujesz się na wynajem używanej hali namiotowej zamiast zakupu nowej, koszt będzie dużo niższy bez utraty jakości. Używane namioty są bowiem całkowicie sprawne i zachowują swoje wszystkie właściwości. Są wśród nich zarówno namioty sezonowe, jak i całoroczne, z możliwością zaadaptowania do własnych potrzeb, dzięki czemu łatwo znajdziesz najlepszy produkt dla siebie.