Euro 2020: mecz Polska – Słowenia | LV BET\nAnaliza szans przed meczem Polska - Słowenia w ramach eliminacji do Euro 2020 Mistrzostwa Europy 2020\nPo trzymiesięcznej, wakacyjnej przerwie w rozgrywkach, już za moment znów czekają nas emocje związane z futbolem w wydaniu reprezentacyjnym. Eliminacje do mistrzostw Europy 2020 wkraczają w kolejną fazę. Pierwszym jesiennym testem formy podopiecznych Jerzego Brzęczka, którzy aktualnie z kompletem zwycięstw i bez straty choćby jednego gola przewodzą tabeli grupy G, będzie wyjazdowy mecz Polska - Słowenia w Ljubljanie.\nHistoria wspólnych potyczek liczy jak dotąd sześć spotkań – w tym cztery towarzyskie i dwa w ramach eliminacji do turniejów rangi mistrzowskiej. I choć reprezentacja Słowenii nigdy nie jawiła nam się jako rywal nie do przejścia dla Polski, nie sposób na którymkolwiek etapie historii uznać ją za piłkarskiego potentata w skali choćby regionu, to bilans wspomnianych gier nie jest dla nas korzystny. Po raz ostatni oba zespoły spotkały się przed trzema laty, by zagrać towarzysko na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. Skończyło się remisem 1:1, a jako jedyny z Polaków na listę strzelców zapisał się nieobecny ostatnio w kadrze Łukasz Teodorczyk.\nDużo gorsze wspomnienia wiążą się z poprzednim starciem ze Słowenią o punkty. Eliminacje do Mistrzostw Świata w Republice Południowej Afryce, niemal równo 10 lat temu, przyniosły nam druzgocącą porażkę 0:3 w Mariborze. W opinii ówczesnego selekcjonera Leo Beenhakkera, był to nasz najsłabszy mecz w całych eliminacjach, który w efekcie pozbawił nas szans wyjazdu na mundial, a z drużyny całkowicie uszło powietrze, by godnie dokończyć ten etap rozgrywek. Wówczas w kadrze Polski grali jeszcze Michał Żewłakow, Roger Guerreiro, Ludovic Obraniak, Jacek Krzynówek czy Euzebiusz Smolarek, więc sam zestaw nazwisk wskazuje, że mówimy – całe szczęście – o odległej historii, która dziś pozostaje wyłącznie ciekawostką i przykrym wspomnieniem.\nSkład na mecz Polska - Słowenia\nInaczej niż wówczas, selekcjoner Polaków, mając w perspektywie mecz ze Słowenią, nie ma dziś wielkich powodów do zmartwień. Poczynając personalnie od tyłu – sytuacja między słupkami bramki wydaje się zupełnie stabilna i jak zwykle w ostatnich miesiącach, walka o skład rozstrzygnie się pomiędzy dwójką topowych i regularnie grających bramkarzy: Wojciechem Szczęsnym z Juventusu i Łukaszem Fabiańskim z West Ham United.\nW linii obrony wydaje się, że niepodważalną pozycję powinien mieć duet stoperów Kamil Glik – Jan Bednarek. Pierwszy wprawdzie zalicza ligowy falstart z AS Monaco i w rozgrywkach francuskiej Ligue 1 prezentuje się równie kiepsko, jak cała jego drużyna. Niemniej od lat trudno wyobrazić sobie skład Polski bez niego. Bednarek z kolei to już nie tylko melodia przyszłości, ale zawodnik regularnie występujący w Premier League w barwach Southampton. Nic więc dziwnego, że wielu kibiców widzi w nim obrońcę reprezentacji Polski na lata.\nNa marginesie warto wspomnieć, że bardzo dobre notowania w lidze tureckiej, w barwach Ankaragucu Ankara, zbiera ostatnio Michał Pazdan, niegdyś będący przecież - zupełnie zasłużenie - ulubieńcem polskich kibiców. A liczbę opcji przy ustalaniu składu może powiększyć również powołanie Krystiana Bielika, nowego piłkarza Derby County, dla którego mecz ze Słowenią będzie okazją do debiutu w seniorskiej reprezentacji.\nGdy mowa o debiutantach, Jerzy Brzęczek ma w planach skorzystać aż z trójki młodych piłkarzy, dla których mecz Polska – Słowenia w Ljubljanie może stanowić szansę na pierwszy dorosły występ z orzełkiem. Poza wspomnianym Bielikiem, mowa również o obrońcy Robercie Gumnym i pomocniku Sebastianie Szymańskim. Pierwszy sygnał w tej sprawie dał już w połowie sierpnia Czesław Michniewicz, który wysyłając powołania do reprezentacji młodzieżowej, ominął w nich wymienionych powyżej. To jasne, że nie zrezygnował z nich, bo nie ma zamiaru z nich dłużej korzystać. Powodem jest oddanie pierwszeństwa seniorskiej reprezentacji Polski, która w kontekście eliminacji do przyszłorocznych mistrzostw Europy i meczu ze Słowenią ma priorytet w doborze najlepszych możliwych piłkarzy.\nCzy narybek ma szansę odegrać istotne role już w dwóch najbliższych spotkaniach? To akurat wątpliwe. Niemniej nie bez przyczyny cała trójka traktowana jest jako przyszłość polskiej piłki reprezentacyjnej. Szymański i Bielik w letnim oknie transferowym zmienili kluby za łączną kwotę 14 milionów euro. Trzeci potencjalny debiutant – Gumny, może stanowić alternatywę na prawej obronie, gdzie ostatnio całkiem dobrze zadomowił się Tomasz Kędziora. 21-latek z Lecha Poznań od wielu tygodni również łączony jest z zagranicznym wyjazdem. Ma liczne oferty, jednak po pierwsze – Kolejorz chętnie uczyniłby go najdroższym transferem z polskiej Ekstraklasy, za kwotę minimum 7 mln euro, po drugie – ma nadzieję, że Gumny, wybierając rozsądny klub, w którym będzie miał szansę na regularne występy, stanie się kolejną wizytówką klubu z Poznania. Póki co oba te warunki nie zostały jednocześnie spełnione. Obecność w kadrze może mu tylko dodać wartości na rynku.\nKontynuując wyliczankę dotyczącą personaliów i potencjalnego składu na mecz Polska - Słowenia, świetny okres w lidze rosyjskiej ma za sobą Grzegorz Krychowiak, który niezaprzeczalnie stanowi kręgosłup naszej drużyny. Od początku sezonu gra niemal wszystkie mecze – od deski do deski, zbierając bardzo pochlebne recenzje. Zdaniem lokalnych obserwatorów, wręcz wyrasta ponad tę ligę. Odmienia oblicze Lokomotiwu Moskwa, a trener nie wyobraża sobie, by nie rozpoczynać wyboru składu właśnie od Polaka. O ile nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, jego obecność w wyjściowej jedenastce przeciwko Słoweńcom jest pewna. Znak zapytania może stanowić tylko nazwisko jego partnera w linii środkowej – tu Jerzy Brzęczek może zaskoczyć. Selekcjoner jest zwolennikiem talentu Mateusza Klicha z Leeds United – i nie jest to pogląd pozbawiony logiki, niemniej Klich jak dotąd w drużynie narodowej notował najwyżej poprawne występy, bez błysku.\nA co z Piątkiem? Krzysztof Piątek wiosną dawał wszelkie argumenty, by go doceniać i wciskać do wyjściowego składu niemal na siłę. Ostatnio ma jednak za sobą trudniejszy okres. Zwolnił tempo już w końcówce minionego sezonu. Latem nie strzelił ani jednego gola w pięciu sparingach Milanu. Znalazł się w ogniu zmasowanej krytyki. Wskazywano, że nie prezentuje się dobrze, ani pod względem fizycznym, ani mentalnym. I choć akurat mentalnie Piątek jest mocny i trudno go złamać, to dopiero inauguracja rozgrywek Serie A i kilka pierwszych kolejek, dadzą nam finalną odpowiedź w jakiej jest formie. Nie można wykluczyć, że drugi sezon we Włoszech oraz wpasowanie się w filozofię nowego trenera Milanu - Marco Giampaolo przysporzy mu więcej kłopotów.\nNa dziś, to oczywiście rzecz warta diagnozy, ale jeszcze nie powód do zmartwień. Nie pora wyciągać daleko idące wnioski na podstawie sparingowych meczów bez stawki. Tym bardziej, że w odwodzie pozostaje Arkadiusz Milik, za którym bardzo ciekawe lato, w czasie którego był wielokrotnie łączony z innymi topowymi klubami. W Italii długimi tygodniami trwała transferowa rozgrywka, zakładająca solidny misz-masz wśród napastników czołowych zespołów: Napoli, Interu Mediolan czy AS Romy. Nazwisko Polaka pojawiało się w kontekście każdego z tych klubów, co tylko pokazuje w jak innym miejscu jesteśmy niż wówczas, gdy za Beenhakkera graliśmy ze Słowenią o punkty. Holender niemal połowę wyjściowego składu skompletował z piłkarzy grających w naszej rodzimej Ekstraklasie, a drugą najczęściej reprezentowaną przez Polaków ligą była grecka.\nJęzyczkiem uwagi z całą pewnością i tak będzie sytuacja w linii ataku. Brzęczek już po czerwcowym meczu Polska – Izrael mówił: „od pierwszego spotkania wiemy, że możemy grać w dwóch systemach – dwójką napastników lub jednym. Możemy w trakcie spotkania płynnie przejść między jednym rozwiązaniem a drugim i sprawiać tym przeciwnikowi problemy. Przy takich napastnikach, jakich mamy, robimy wszystko, by wykorzystać potencjał. Ale musimy też patrzeć na jakość gry rywala i jego siłę”. Słowenia wydaje się akurat drużyną, przeciwko której nawet na jej terenie można spróbować zagrać ofensywny futbol, bez ryglowania się i zagęszczania środkowej linii, kosztem mniejszej liczby zawodników w ataku. Pytanie jednak o personalia i formę.\nKto będzie kapitanem na meczu Polska – Słowenia\nNie ma wątpliwości, kto będzie kapitanem na meczu Polska – Słowenia i od kogo Jerzy Brzęczek rozpocznie ustalanie składu. To Robert Lewandowski, który tyle co odebrał w Hamburgu tytuł Gwiazdy Roku na gali organizowanej przez dziennik „Bild”. Kapitan reprezentacji Polski pojawił się na rozdaniu nagród wraz z żoną Anną, w swoim wystąpieniu przyznawał, że to motywacja do dalszej ciężkiej pracy i dziękował za uznanie, którego – dla kontrastu – nie okazywali mu ostatnio choćby reporterzy „Kickera”, umieszczając nieco prowokacyjnie na dopiero czwartym miejscu wśród napastników występujących w Bundeslidze.\nGdzie obejrzeć mecz Polska – Słowenia?\nTransmisję na żywo z meczu Polska - Słowenia, jak zwykle, przeprowadzi Telewizja Polska, a pierwszy gwizdek sędziego planowany jest na godzinę 20:45 w piątek 6 września. Dla tych, którzy nie będą tego dnia znaleźć się na stadionie w Ljubljanie, ani usiąść przed telewizorami i zastanawiają się, gdzie obejrzeć mecz Polska - Słowenia, do dyspozycji będzie również transmisja online za pośrednictwem aplikacji mobilnej lub strony TVP Sport.\nKto wygra mecz Polska – Słowenia?\nCelem dla Polski, przy obecnym układzie tabeli grupowej, jest pewny awans z pierwszego miejsca, bez oglądania się na pozostałych rywali. Pięciopunktowa przewaga nad Izraelem oraz sześciopunktowa nad Austrią, a także fakt, że wygraliśmy komplet dotychczasowych spotkań, uprawnia nas do tego, by już powoli myślami szykować się na Euro 2020, traktując eliminacje jako niezbędną formalność. Meczu ze Słowenią nie można jednak zlekceważyć, ani przedwcześnie założyć, że jesteśmy panami sytuacji. Zwłaszcza, że nasi wrześniowi rywale aż trzy z czterech dotychczasowych spotkań zagrali na obcym terenie. Jesienne starcia u siebie potraktują jako okazję do kontrataku i odrobienia jak największej liczby punktów. Jak dotąd, stracili ich wiele, ale akurat na własnym boisku odebrali dwa oczka Macedonii.\nMają do dyspozycji kilku ciekawych piłkarzy – dość wspomnieć znakomitego bramkarza Atletico Madryt, Jana Oblaka, ogranego na włoskich boiskach Josipa Ilicicia czy nawet snajpera Andraza Sporara. Ten ostatni występuje wprawdzie tylko w lidze słowackiej, ale w minionym sezonie ustanowił w niej rekord strzelonych goli w jednych rozgrywkach. Zakończył sezon z 34 golami w 36 występach i przykuł uwagę wielu silniejszych ekip z Europy.\nNie można wykluczyć również, że w kadrze Słowenii znajdą się zawodnicy dobrze kojarzeni z polskich boisk Ekstraklasy. W ostatnich miesiącach w składzie pojawiali się choćby Nemanja Mitrović z Jagiellonii Białystok, były zawodnik Wisły Kraków – Denis Popović (dziś w FC Zurich) czy Cracovii – Andraz Struna. Kto wygra mecz Polska – Słowenia? Według bukmacherów, to my jesteśmy faworytem meczu Polska – Słowenia, ale na prawdziwy wynik przyjdzie nam zaczekać do 6 września.\nNie zdecydowanym, za każdą postawioną złotówkę LV BET płaci bowiem 2,20, przy kursie 3,40 w przypadku zwycięstwa gospodarzy, jednak utratę kompletu punktów uznaje za mało realne. Dostępne kursy nie sugerują wielkiego strzelania i wyżej oceniają prawdopodobieństwo, że przynajmniej jedna z drużyn, raczej Słowenia, zakończy to spotkanie bez gola.\nJaki dokładny wynik bukmacherzy oceniają jako najbardziej realny? Okazuje się, że skromne zwycięstwo Polaków 1:0 – z kursem 5,70 i niemal na tym samym poziomie bramkowy remis 1:1.\nCałokształt sytuacji w eliminacyjnej grupie G również znajduje odzwierciedlenie w kursach na tę fazę rozgrywek. Polacy są w niej aktualnie murowanymi kandydatami do wyjazdu na Euro dzięki awansowi z pierwszego miejsca. I oby piątek 6 września nie zaburzył nam tego obrazu. Obstawiaj zakłady bukmacherskie na Euro 2020.


Sosnowiec nie zgadza się na zapisy w tzw. megaustawie. - Ona ogranicza władze samorządu nad miejską infrastrukturą - dowodzą władze miasta | Sosnowiec Nasze Miasto\nJak przekazało w swoim komunikacie Ministerstwo Cyfryzacji, obecnie blisko 5 milionów gospodarstw domowych nie ma dostępu do szerokopasmowej sieci internetowej.\n- Przyjęcie megaustawy to ważny krok, by z szybkiego Internetu mogli korzystać wszyscy Polacy, niezależnie od tego, gdzie mieszkają. To także korzyści dla polskiej gospodarki, która dzięki tym zmianom stanie się bardziej konkurencyjna i jeszcze nowocześniejsza – mówi minister cyfryzacji, Marek Zagórski. – Dzięki nowym przepisom Internet wreszcie dotrze tam, gdzie dziś często go nie ma – na wieś, tereny trudnodostępne i mniej zaludnione – dodaje szef Ministerstwa Cyfryzacji.\nO co chodzi w megaustawie?\nMinister chce tego dokonać poprzez nowe przepisy, które sprawią, że proces inwestycyjno-budowlany związany z m.in. budową sieci szerokopasmowych będzie krótszy i prostszy. Spadną koszty takich inwestycji np. poprzez m.in. obniżenie opłat z tytułu zajęcia pasa drogowego aż o 90 procent. Ponadto, operatorzy – a to oni budują w Polsce sieci telekomunikacyjne i wprowadzają technologię - będą też mogli w większym stopniu niż obecnie wykorzystywać istniejącą infrastrukturę techniczną. Mniej za to zapłacą.\nTe zapisy zdecydowanie nie podobają się samorządom, bo ograniczają ich możliwości zarządzania miejską infrastrukturą.\nArkadiusz Chęciński, prezydent Sosnowca twierdzi, że nie było konsultacji tych przepisów z samorządami, choć na stronie internetowej ministerstwa jest informacja o przeprowadzeniu tych konsultacji. Twierdzi, że pytał o to także w Związku Miast Polskich.\n- Przygotowaliśmy pismo do ministerstwa, w którym prosimy o uszczegółowienie tych nowych zapisów – mówi Chęciński. – Gminy w myśl nowych przepisów tracą kontrolę nad swoją infrastrukturą tzw. pionową. Mowa o wszelkiego rodzaju słupach oświetleniowych, znakach bilbordach. Operator, który wystąpi do gminy o udostępnienie takiej infrastruktury musi je uzyskać. Miasto nie ma tu możliwości odwołania – mówi Chęciński. – A co jeśli, jak w przypadku Sosnowca, będziemy teraz za grube miliony wymieniać ponad tysiąc pięćset słupów oświetleniowych na nowoczesne, często kompozytowe, nie przystosowane do wieszania na nich czegokolwiek innego, np. nadajników, odbiorników. To inwestycja na którą pozyskaliśmy pieniądze unijne. Nie ma możliwości wieszania czegoś na nich, zarabiania na tym. Zastanawiamy się dlaczego mamy tę infrastrukturę udostępniać nieodpłatnie. Poza tym inna sprawa. Sosnowiec wydał kilkanaście milionów na budowę własnej sieci szerokopasmowego internetu. To nowoczesna sieć prowadzona pod ziemią. Dlaczego zamiast umożliwienia mieszkańcom skorzystania z tej sieci, musimy zgadzać się na nieestetyczne wieszanie jakichś kabli na naszych słupach? – denerwuje się prezydent Sosnowca.\nJak twierdzi, uważa że sama ustawa nie jest zła, jednak niektóre jej zapisy są niejasne i należy je uszczegółowić lub zmienić. Prezydent Sosnowca mówi też o niebezpieczeństwie związanym z nagromadzeniem większej ilości przekaźników i nadajników, które zwiększą z pewnością promieniowanie elektromagnetyczne, które będzie oddziaływało na mieszkańców.\nCo z bezpieczeństwem mieszkańców?\nWiceszefowa ministerstwa cyfryzacji odnosi się do tego w komunikacie.\n- Projektując nowe przepisy pomyśleliśmy też o bezpieczeństwie. Megaustawa nakłada na operatorów telekomunikacyjnych nowe obowiązki w zakresie raportowania danych o poziomach pól elektromagnetycznych w środowisku. - Już za rok zostanie wdrożony system SI2PEM, który każdemu pozwoli sprawdzić, czy poziom pól w dowolnym miejscu w kraju jest zgodny z przepisami – mówi wiceminister cyfryzacji Wanda Buk. - Nowe przepisy to także przyznanie dodatkowych środków finansowych na wzmocnienie instytucji odpowiedzialnych za pomiary pól. W ten sposób spełniamy zalecenia Najwyższej Izby Kontroli w tym zakresie – dodaje.\nPowstanie Fundusz Szerokopasmowy\nUstawa przewiduje też wprowadzenie sankcji za przekroczenie dopuszczalnych poziomów pola elektromagnetycznego w środowisku. W ustawie zaproponowano także powołanie Funduszu Szerokopasmowego. Jego roczny budżet to ok. 140 mln. zł. Ze środków Funduszu możliwe będzie np. dofinansowanie budowy i rozwoju sieci telekomunikacyjnych.\nObecne przepisy regulujące proces inwestycji telekomunikacyjnych mają przeszło dziesięć lat.\nMegaustawa trafi teraz do Senatu. Jeśli senatorowie przyjmą te przepisy , ustawa będzie wymagała już tylko zatwierdzającego podpisu Prezydenta RP.\nhello zagórze sosnow...\nnowe mieszkania zagó...\nSosnowiec wzbogaca się o kolejne nowoczesne osiedle mieszkaniowe. W dzielnicy Zagórze powstaje osiedle Hello Zagórze. Jeden budynek jest już gotowy, a kolejne dwa są w trakcie budowy. Mieszkania wciąż możemy kupić.\nsosnowiec nowe lampy\nsosnowiec wymina ośw...\nSosnowiec: w mieście zrobi się jaśniej, wymienią prawie wszystkie oprawy lamp i słupy FOTO\nSosnowiec rozpoczyna drugi etap modernizacji lamp oświetlenia ulicznego. Będzie to kontynuacja zakończonego we wrześniu 2018 roku, wartego prawie 15 mln zł projektu, polegającego na wymianie opraw oświetlenia ulicznego. Miejsce wysłużonych opraw sodowych i rtęciowych zajęły lampy...


Pożary wysypisk ogromnym zagrożeniem dla środowiska. Poseł: Organizacji ekologicznych nie widać - Niezależna\nPolska • 29.05.2018 12:30\nPożary wysypisk ogromnym zagrożeniem dla środowiska. Poseł: Organizacji ekologicznych nie widać\nNa najbliższym posiedzeniu Sejmu poruszę temat importowania odpadów do Polski. Zapytam m.in. ile odpadów trafia do Polski na tle innych krajów, np. Rumunii i Ukrainy - zapowiedział dziś w rozmowie z PAP szef Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych Arkadiusz Czartoryski (PiS).\nSzef sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych Arkadiusz Czartoryski odniósł się dzisiaj w rozmowie z PAP do nasilającego się ostatnio problemu pożarów składowisk odpadów. Przyznał, że problem jest "międzyresortowy" i powinny się nim zainteresować wszystkie władze - od samorządowych do państwowych.\nWedług danych Ministerstwa Środowiska, w tym roku odnotowano już 63 pożary wysypisk i składowisk śmieci i odpadów. 27 zakwalifikowano jako duże i bardzo duże. Dla porównania: w całym ubiegłym roku Państwowa Straż Pożarna zanotowała 37 takich zdarzeń.\n- Myślę, że warto przy tej okazji uświadomić sobie, jaką mamy sytuację w Polsce w warunkach przepisów, które weszły jeszcze wiele lat temu w czasach rządów PO, w której to sytuacji w Polsce pojawiła się masa firm komercyjnych zajmujących się zagospodarowaniem odpadów\nZwrócił uwagę, że podczas przetwarzania odpadów komunalnych zawsze "pozostaje tzw. reszta", czyli odpady, które nie nadają się do przetworzenia i trzeba je składować. Jak dodał, za odebranie tony takich odpadów właściciele składowisk na wschodzie Mazowsza płacą około 270 zł.\n- Składowanie z kolei takiej frakcji też jest bardzo kosztowne, bo wnosi się lokalne opłaty środowiskowe\n- Dlatego uważam, że akurat zagospodarowanie, segregowanie odpadów powinno być pod niezwykle silnym nadzorem lokalnej opinii samorządowej, opinii publicznej i rzucenie tego kilka lat temu na rynek komercyjny może skutkować tego typu problemami, które obserwujemy na ekranach telewizorów\n- powiedział Czartoryski. Dodał, że z rozmową na temat przyczyn ostatnich pożarów należy poczekać na "efekty śledztw".\n- Wyobrażam sobie taką sytuację, że na to wysypisko mogą wchodzić osoby zbierające odpady, różni ludzie, którzy mogą zaprószyć ogień, ale też nie wykluczam, że mogą to być podpalenia celowe\nJego zdaniem rozwiązaniem problemu mogłoby być ułatwienie samorządom pozyskiwania funduszy na tworzenie instalacji zagospodarowania odpadów, bo instalacje samorządowe łatwiej kontrolować. Wskazał, że podobne rozwiązanie zastosowano w Ostrołęce, gdzie cały proces od odebrania odpadów przez ich segregację po utylizację w całości podlega miastu.\n- Długo się nad tym zastanawialiśmy, jak w moim mieście, w Ostrołęce, rozwiązać tego typu problem, i myślę, że można to rozwiązać, bo Ostrołęka ma zarówno firmę miejską, komunalną, która zbiera odpady z miasta, następnie mamy duży zakład segregacji i utylizacji odpadów komunalnych, czyli tzw. RIPOK - Regionalną Instalację Przetwarzania Odpadów Komunalnych, i na końcu też miasto jest właścicielem składowiska odpadów. Ciekawostką jest, że w regionie jesteśmy najtańsi\n- mówił Czartoryski.\nPodkreślił, że na najbliższym posiedzeniu Sejmu poruszy sprawę importowania odpadów do Polski. Będzie pytał m.in. o to, ile odpadów trafia do Polski na tle innych krajów europejskich, np. Rumunii i Ukrainy.\nCzartoryski zwrócił uwagę, że kiedy płoną składowiska odpadów, "nie widać organizacji ekologicznych". Dodał, że podobnie było podczas zrzutu ścieków do Motławy.\n- O ile mamy sytuację taką, kiedy instytucja rządowa, państwowa rozwiązuje pewne problemy środowiskowe, to organizacje ekologiczne rzucają się dosłownie wściekle. Od razu przychodzi mi na myśl, że są to powody polityczno-ideologiczne. Natomiast kiedy mamy taką sytuację, kiedy np. komercyjna firma, która nie poradziła sobie z oczyszczalnią ścieków w Gdańsku i wylewają się tony kloaki do Motławy, a z kolei Motławą do Zatoki Gdańskiej, to nie widziałem organizacji ekologicznych. Podobnie jest w przypadku pożarów odpadów\n#Arkadiusz Czartoryski #wysypiska śmieci #pożary wysypisk #pożar #składowisko odpadów


Mieszkanie Wynajem, Warszawa, Śródmieście, 77.80 m2, 5500 zł - Villa Mia\nWYJĄTKOWY APARTAMENT PRZY PL. GRZYBOWSKIM Z WIDOKIEM NA CENTRUM MIASTA\nW pełni wyposażony i umeblowany apartament składa się z przestronnego salonu połączonego z otwartą kuchnią z wyjściem na taras o powierzchni ok. 15m2, sypialni z ekspozycją południową połączonej z garderobą oraz łazienką z wanną i prysznicem, toalety dla gości oraz pomieszczenia gospodarczego/pralni.\nW kuchni zastosowano sprzęt wysokiej jakości Samsung, Siemens i Liebherr, w łazience natomiast użyto eleganckiej armatury, jest też ogrzewanie podłogowe. Na podłodze w pokojach znajduje się piękna, egzotyczna deska, która świetnie koresponduje charakterystycznymi meblami i nadaje wyjątkowego charakteru tej nieruchomości.\nW salonie na ścianach znajduje się dekoracyjny beton oraz biokominek dający ciepło w zimowe wieczory, natomiast w sypialni w oknach zainstalowane zostały rolety zaciemniające. Na tarasie system automatycznego podlewania.


Primare I35 DAC - Audio-Video - Testy sprzętu stereo i wideo\nNajnowszy wzmacniacz zintegrowany Primare pokazano już w maju 2017 r., na wystawie w Monachium. Kilka tygodni później mieliśmy okazję posłuchać, już w siedzibie firmy, egzemplarza przedprodukcyjnego. Jako pierwsza redakcja w Polsce i jedna z pierwszych na świecie, przeprowadziliśmy formalny test modelu I35.\nCena: 17 690 zł (wersja podstawowa bez DAC-a – 14 990 zł; I35 PRISMA – 19 490 zł)\nDostępne wykończenia: czarne, tytanowe\nPrimare I35 DAC - Wzmacniacz zintegrowany\nI35 jest jednym z kilku produktów w nowej serii 35, formalnym następcą modelu I32. Prócz tego pierwszego, Primare pokazało odtwarzacz CD35, który będzie dostępny także bez przetwornika c/a (jako transport). Natomiast sam wzmacniacz będzie już niebawem oferowany w trzech wersjach: podstawowej – bez dodatkowego oznaczenia (wyposażonej wyłącznie w wejścia analogowe); DAC – zawierającej moduł przetwornika c/a; oraz najdroższej PRISMA – wyposażonej w DAC i moduł strumieniowy bazujący na rozwiązaniu Google Chromecast. Przedmiotem recenzji jest wersja z przetwornikiem c/a – I35 DAC. Testowany egzemplarz przyleciał do nas prosto z fabryki.\nZ zewnątrz urządzenie prezentuje się smakowicie. Wprawdzie stylistyka i materiały są konsekwentną kontynuacją poprzedniej gamy 30, jednak trudno się oprzeć wrażeniu świeżości tego projektu. Nie sposób odmówić temu wzmacniaczowi szyku i elegancji. Charakterystyczne wgłębienie za masywną aluminiową czołówką (podkreślające fakt odizolowania wyświetlacza we własnej komorze), precyzyjnie obrobione i wyoblone krawędzie, czy wreszcie gustownie wyoblone, wąskie gałki z szerokimi kołnierzami, idealnie licującymi i dopasowanymi do szczotkowanej czołówki z aluminium (dostępnej w kolorze tytanowym bądź czarnym) – to wszystko tworzy nad wyraz przyjemny obraz. Ustawiony na solidnej drewnianej półce mojego stolika Rogoz Audio, I35 prezentował się tak czysto, schludnie i elegancko, że aż miło było co i raz spoglądać w stronę sprzętu. Nawet znamienici włoscy kreatorzy elektroniki audio musieliby przyznać, że wygląd nowych klocków Primare jest na wskroś atrakcyjny.\nOd frontu wzmacniacz wydaje się zupełnie minimalistyczny. Cztery malutkie guziczki w obrębie okna wzorowo wyrazistego wyświetlacza OLED (dedykowanego do zastosowań w przemyśle motoryzacyjnym) są niemalże niewidoczne, a prócz nich mamy jeszcze tylko pokrętło wyboru źródła i regulacji głośności. Reszta guzików powędrowała na pilot – smukły, z plastiku i zbyt śliski, jak na mój gust. Odczujemy to szczególnie w zimowe dni, gdy skóra jest przesuszona – wtedy nadajnik ma tendencje do wyślizgiwania się z dłoni – szczególnie że od spodu ma obły kształt.\nObsługę zaawansowanych opcji realizuje się poprzez menu. Znaki w tym trybie są niestety tak małe, że trzeba podejść całkiem blisko urządzenia, by móc cokolwiek przestawić. Ustawień i funkcji jest bez liku. Czułość każdego z wejść (czyli wzmocnienie napięciowe) można wyregulować – choćby po to, by wszystkie źródła grały jednakowo głośno. Gdy poziom wejściowy jest nadmierny, komunikat na wyświetlaczu sugeruje zmniejszenie wzmocnienia (czułości) danego wejścia. Te, z których aktualnie nie korzystamy, mogą być pomijane w sekwencji wejść wybieranych kolejno kursorem na pilocie. Ponadto dla każdego z nich można utworzyć krótki, 7-znakowy alias (skrót). Co więcej, układ auto sense pozwala automatycznie wybierać to wejście, na które jest aktualnie podawany sygnał. Mało tego: dowolne wejście można przekształcić w „przelotkę” (fixed volume) do końcówki mocy (opcja dla posiadaczy procesorów A/V). Natężenie świecenia wyświetlacza daje się wyregulować w trzech krokach, a opcja startup volume określa głośność, z jaką startuje wzmacniacz. Przewidziano nawet wyłącznik opcji automatycznego usypiana i dwa tryby stand-by (Eco i Normal). Trzeba przyznać, że wszystkie te udogodnienia są naprawdę użyteczne – duże słowa uznania dla producenta.\nZa grubą aluminiową czołówką, w zamkniętej komorze, schowano wyświetlacz. Wzorowa jakość wykonania.\nTył I35 świadczy o tym, że mamy do czynienia z modularną konstrukcją. Dolny rząd gniazd to wejścia analogowe: dwie pary XLR-ów, trzy pary wejść cinch i dwie pary wyjść (line i pre-out). Wejścia gramofonowego nie przewidziano, nie ma go też w opcji. Testowana wersja DAC ma ponadto aż siedem wejść cyfrowych (4 optyczne, 3 koncentryczne i USB typu B kompatybilne z DSD 256 oraz PCM 768 kHz) a także koaksjalne wyjście cyfrowe. Jaka jest jego funkcja? Okazuje się, że wzmacniacz ma wbudowany przetwornik a/c i umożliwia cyfryzację analogowych sygnałów wejściowych. Na wyjściu możemy otrzymać sygnał o próbkowaniu 48 lub 96 kHz (kolejna opcja w menu).\nW wersji PRISMA otrzymamy ponadto dwa gniazda RJ-45 (LAN) – drugie jest po to, by nie musieć korzystać ze switcha, jeśli wszystkie złącza w routerze są już zajęte – gniazdo USB typu A (umożliwia ono odtwarzanie materiału PCM 24/192 oraz DSD 5,6 MHz) oraz dwie anteny Wi-Fi. W tej najbogatszej wersji tył I35 jest cały zapełniony gniazdami.\nNa koniec tej części opisu warto wspomnieć o stabilnym ustawieniu I35 – nawet na lekko spaczonych półkach nie nastręczy trudności. Trzy masywne stopki zawsze wyznaczają jedną płaszczyznę, więc chybotanie jest wykluczone.\nWskazania elektronicznie regulowanej głośności są liczbowe – zastosowano umowną skalę 0–100, zapewniającą dużą precyzję i pełną powtarzalność ustawionego poziomu głośności.\nWnętrze nie przypomina zbytnio klasycznych konstrukcji w klasie AB – i nic dziwnego. I35, podobnie zresztą jak poprzednik, wykorzystuje stopień końcowy w klasie D oraz zasilacz impulsowy. Próżno tu więc szukać dużego trafo czy pokaźnych radiatorów. Moduły mocy znajdują się przy samych terminalach głośnikowych, tor sygnałowy rzeczywiście jest krótki (wielu producentów chwali się krótką ścieżką sygnału, ale niekoniecznie jest to prawdą), co wynika nie tylko ze specyfiki montażu (SMD na dwu- i czterowarstwowych laminatach), ale też z tego, że tranzystorów końcowych nie trzeba montować do radiatorów, których położenie w tradycyjnych wzmacniaczach nie jest przecież dowolne (w przypadku klasy D mogą być one zintegrowane na płytkach modułów wzmacniających).\nSzwedzka marka była jednym z pierwszych wytwórców, którzy docenili zalety klasy D w sprzęcie audiofilskim. Terry Medalen używa wymownego porównania rozwijanej od dekady autorskiej techniki UFPD (Ultra Fast Power Device) do elektrycznych samochodów Tesla. Istotnie, trafnych analogii jest kilka: wydajność (oszczędność paliwa, w naszym przykładzie – energii elektrycznej), błyskawiczne i bezzwłoczne przyspieszanie (tu: szybkość i kontrola głośników), krótki tor sygnałowy (tu: brak skrzyni biegów, możliwość łatwej realizacji zaawansowanych napędów AWD itd.). Więcej o korzyściach płynących z implementacji klasy D piszemy w artykule: „Co kryje klasa D”.\nTestowana wersja I35 DAC ma siedem wejść cyfrowych. Otrzymujemy je również w najdroższej odmianie PRISMA, która pojawi się nieco później. Moduł sieciowy zastępuje klapkę z lewej strony.\nW nowej generacji swoich wzmacniaczy Primare stosuje drugą, mocno zmodernizowaną generację modułów UFPD oznaczoną cyfrą 2. Zastosowano nowy obwód korekcji (wzmacniacza) błędów, który nie zmienia głębokości pętli (wzmocnienia) w zależności od częstotliwości, jak w pierwotnym opracowaniu. Układ zawiera inną cewkę w filtrze wyjściowym, który jest teraz drugiego (zamiast pierwszego) rzędu. Zabiegi te pozwoliły zlinearyzować pracę wzmacniacza, jego charakterystykę częstotliwościową, a przede wszystkim rozszerzyć pasmo mocy. W konsekwencji lepsza jest liniowość fazy. Według Primare atutem UFPD jest także prostota układu. Podczas gdy w innych rozwiązaniach stosuje się nawet 5–6 wzmacniaczy operacyjnych w obwodzie korekcyjnym, w rozwiązaniu Benta Nielsena pracuje tylko jeden scalak. Zniekształcenia THD mają być w założeniu niskie w całym pasmie, a nie tylko przy małych i średnich częstotliwościach (1 kHz). Zmierzona przeze mnie impedancja wyjściowa na zaciskach głośnikowych wyniosła poniżej 0,1 Ω, współczynnik tłumienia jest zatem więcej niż przyzwoity.\nPoprawiono także zasilanie, którego wydajność wzrosła z 91,1% do 93,6% (przyrost jest większy, bo 5-procentowy dla napięcia zasilania 115 V). Integralną częścią zasilacza jest obwód APFC (Auto Power Factor Correction) odpowiedzialny za minimalizację przesunięcia fazy prądu względem napięcia. Składa się on z dwóch konwerterów PFC, przesuniętych względem siebie w fazie o 180 stopni. Zadaniem układu jest uniewrażliwienie się na harmoniczne pochodzące z sieci zasilającej (lub urządzeń domowych), jak również generowanie mniejszych zakłóceń na wyjściu. Wiadomym jest, że układy aktywne, w szczególności oparte na zasilaczach impulsowych, przesuwają prąd względem napięcia o dość znaczne kąty, czego skutkiem jest zredukowana moc czynna (zbędne nagrzewanie się elementów). Według Primare obecność I35 jest „niewidoczna” dla pozostałych urządzeń we wspólnej sieci elektrycznej. Pomiar poboru mocy na biegu jałowym (bez obciążenia) wskazuje jednak na znaczną wartość kąta (kosinus = 0,57) oraz sporą moc (czynną) wynoszącą 39 W. To więcej niż w przypadku większości niedużych wzmacniaczy pracujących w klasie AB – gdzie więc ta rzekoma oszczędność? W środku nie tylko tego wzmacniacza w klasie D, znajduje się spora ilość elektroniki cyfrowej. Przypuszczam, że wersja bez DAC-a zmieściłaby się w 30 W poboru mocy (układu przetwornika c/a w wersji „DAC” nie daje się niestety odłączyć).\nCzytelna, modularna konstrukcja o dobrze zoptymalizowanej architekturze i bardzo krótkim torze sygnałowym.\nA skoro już o DAC-u mowa – wszak testujemy wersję wyposażoną w tę właśnie opcję – to trzeba jasno powiedzieć, że Primare potraktowało temat nader poważnie. Godne podkreślenia jest nie tylko zastosowanie bardzo dobrej, ultranowoczesnej kości AKM AK4497EQ (obsługującej DSD 22,6 MHz, tu jednak – z uwagi na aplikację wejścia USB – mamy „tylko” 11,3 MHz), ale także projekt całej płytki i układów towarzyszących. Moduł c/a znajduje się na samej górze, jest częściowo ekranowany i wpięty bezpośrednio w szybkozłączki, bez pośrednictwa taśm. Widać głęboką optymalizację całego układu, skrócenie toru sygnałowego do absolutnego minimum.\nNo dobrze, wiemy już całkiem sporo na temat nowego „primara”, czas na odpowiedź na najważniejsze pytanie: jak on gra?\nI35 przeszedł wszystkie moje oczekiwania, które – dodam dla jasności – w głównej mierze kształtowała cena, a nie pochodzenie czy (odległe już) wrażenia z odsłuchów poprzednika. Zacznę od tego, że I35 to przede wszystkim wzmacniacz cechujący się bardzo dużym wyrafinowaniem. Ma mnóstwo subtelności, jest „żywy” w skali mikrodynamicznej i niezwykle przestrzenny. Na to wszystko nakłada się wrażenie swobody prezentacji, będące w dużej mierze pochodną rozdzielczości, która obiektywnie jest znakomita – iście high-endowa.\nNowe moduły UFPD 2 zapewniają szersze pasmo i mniejsze zniekształcenia. Wydajność jest na tyle duża, że radiatory są szczątkowe.\nTest i odsłuchy rozpocząłem w systemie domowym, stworzonym na bazie „opornych” zestawów ATC SCM40. I35 szybko wykazał się nie tylko brakiem efektu zadyszki (w te kolumny trzeba wpompować sporo woltów, by zagrały tak, jak potrafią), perfekcyjną szybkością i precyzją basu, ale i mnóstwem wysublimowania. Spodziewałem się usłyszeć dźwięk jaśniejszy i bardziej konturowy niż z integry Monrio. Przewidywania się potwierdziły, ale tylko częściowo. Nie stwierdziłem żadnego „skandynawskiego chłodu” ani nadmiernego wykonturowania. Była natomiast znakomita gładź, nieznana z Monrio czystość i otwartość dźwięku. W tych dziedzinach, szwedzka integra uchyla drzwi do innego, lepszego świata. Świata urządzeń ekstremalnych, kosztujących grube dziesiątki tysięcy złotych. Nie twierdzę, że jest to wzmacniacz tak samo dobry, natomiast uważam, iż pod względem łatwości wglądu w nagranie, ogólnej przejrzystości i otwartości mógłby naprawdę śmiało rywalizować z wieloma bardzo drogimi konstrukcjami. Tak „wyżyłowane” osiągi w tychże dziedzinach z pewnością mają swoją „cenę” w zakresie zubożenia barw czy odchudzenia dźwięku, pomyślicie. Okazuje się, że nie, a jeśli już, to co najwyżej tylko trochę. Owszem, I35 nie roztacza przed słuchaczem jakiejś bajkowej scenerii z atmosferą rozgrzaną do czerwoności. Nie gra zamaszystym, zagęszczonym dźwiękiem, który można siekać nożem, a następnie konsumować przy lampce dobrego wina. Z całą pewnością nie jest to ta estetyka. Mamy tu natomiast dobrze pojęte dążenie do „normalności”, czyli wiernego odwzorowywania barw, bez ocieplania, ale i bez schładzania. To takie umowne zero na skali temperatury rozumianej w dosłowny sposób. Bardziej jednak liczy się to, że prezentacja ma w sobie pożądaną swobodę i lekkość. To ten poziom wyrafinowania, przy którym przestajemy się zastanawiać, czy ten fortepian albo wokal powinny brzmieć odrobinę wyżej lub niżej. Przestaje to mieć większe znaczenie, ponieważ nasycenia tak naprawdę nie brakuje, a do tego wzmacniacz wprost wyśmienicie buduje wirtualną przestrzeń. Już w niezaadaptowanym akustycznie pomieszczeniu (gdzie grają ATC) zauważyłem nieprzeciętne osiągi I35 w tej materii. W systemie odniesienia walory przestrzenne testowanego wzmacniacza zyskały pełne potwierdzenie. Primare to jeden z bardzo nielicznych wzmacniaczy tranzystorowych za 15 tys. zł, który potrafi wytworzyć efekt przestrzenności (czytaj: niepłaskości) pierwszego planu. Instrumenty i wokale nie stoją w jednej linii, są lekko porozrzucane – bliżej lub dalej od słuchacza. Tworzą pewien układ przestrzenny, a nawet perspektywę. Znakomita większość wzmacniaczy w zbliżonej cenie wykazuje zaczątki tej umiejętności. Primare idzie znacznie dalej, tworząc naprawdę realistyczne efekty trójwymiarowej sceny dźwiękowej, w której dalsze plany nie są jedynym składnikiem głębi. Chodzi o ich różnicowanie, plastyczność całej prezentacji. Jak wiadomo, dobre wzmacniacze lampowe są w tej materii (średnio rzecz biorąc) lepsze od tranzystorów. Uciekają się jednak (lampowce) do pewnej manipulacji: otulają słuchacza kołderką nie do końca kontrolowanego basu, docieplają środek pasma, zaokrąglają ostrości. W efekcie otrzymujemy dźwięk „gęsty”, muzykalny, ale na ogół, niestety, niezbyt dokładny. Impulsowa integra Primare nie musi uciekać się do takich sztuczek, dodawać basu ani ocieplać średnicy, by grać naprawdę plastycznie. Wystarcza wyborna, acz zupełnie niewymuszona rozdzielczość, otwartość, nieskazitelna czystość całej prezentacji. Gdy znów podłączyłem mój jakże lubiany wzmacniacz Monrio MC206, zaskoczył mnie poziom „mikrobrudów”, drobnych nieczystości w dźwięku, które – jak sądzę – odpowiadają za atrakcyjność tego brzmienia. Można powiedzieć, że Primare zdemaskowało te ograniczenia. Byłem tym zaskoczony, a nawet zdumiony.\nPotencjał I35 nie kończy się jednak w tym miejscu. Można powiedzieć, że to zaledwie rozgrzewka przed decydującym atakiem – w przenośni i dosłownie. I35 jest wzmacniaczem szalenie dynamicznym, co w żadnym razie nie oznacza epatowania zdolnościami w zakresie głośnego grania, a tym bardziej sztucznie podkręconych transjentów. Dynamika przybiera postać niewymuszonej swobody – rzeczywiście zachodzi tu daleko idąca analogia do piekielnie szybko przyspieszających aut elektrycznych pokroju Tesli Model S P90D czy nawet BMW i3. Wciskasz lekko gaz, a auto bez wachania prze do przodu, bez zająknięć i przerw na zmianę biegu (których tutaj nie ma). Z I35 jest podobnie. Praktycznie każdy poziom głośności, każdy skok dynamiki jest w zasięgu ręki, a rodzaj obciążenia ma jakby drugorzędne znaczenie. Nawet z opornymi SCM40, szwedzki wzmacniacz grał tak, jakby sterował kolumnami 90-decybelowymi. Znacznie skuteczniejsze Zollery z impedancją spadającą do 2,7 Ω ustawione jednak w o wiele bardziej wytłumionym pomieszczeniu (co ma olbrzymie znaczenie dla percepcji głośności) także nie stanowiły wyzwania. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze nieprzeciętna rytmiczność i drive, dzięki czemu jazz, blues, rock i wszelkie gatunki muzyki rozrywkowej nie rozczarowują poziomem zaangażowania słuchacza.\nPrecyzyjną regulację głośności (ze skokiem 0,5 dB) zapewnia 4-kanałowy (tu w aplikacji różnicowej) układ scalony JRC NJW1195 o znakomitych parametrach. Przetwornik PCM4220 umożliwia cyfryzację sygnału (do 96 kHz) z wejść analogowych.\nO cokolwiek dynamicznego poprosiłem ten wzmacniacz, on to robił – dokładnie tak, jak tego oczekiwałem. Śmiem twierdzić, że zbliżona precyzja i kontrola basu jest nie do uzyskania z podobnego gabarytowo (i cenowo) urządzenia w klasie A czy AB. Miłośnicy motoryzacji spalinowej (do których sam się zaliczam) już grymaszą, że auta elektryczne – szczególnie te o wysokich osiągach – będą pozbawione duszy, tj. dźwięku dużych silników spalinowych. Tak, ale w drugiej strony osiągi, jakie zaoferują już wkrótce, mogą sprawdzić, że z politowaniem będziemy oglądać się wstecz. Na gruncie wzmacniaczy w klasie D sprawa jest o tyle prostsza, co właśnie pokazuje przykład Primare – że wad jako takich po prostu nie ma. Przynajmniej nie w tym wcieleniu. Dodam dla pełni obrazu, że na wyborność basu składają się nie tylko sama precyzja. Wypełnienie i różnicowanie dźwięków z tego zakresu pasma są bardzo dobre, nie można tu mieć żadnych zastrzeżeń.\nPodsumowując to wszystko, wypada stwierdzić, że integra Primare ma kompletny zestaw pożądanych cech i nie brak jej właściwie niczego. Czyżby ideał? Szczerze powiedziawszy, nie mam pojęcia, do czego miałbym się przyczepić. Że barwy mogłyby być obfitsze? Może i mogłyby, ale czy jest to konieczne, jeśli mamy odpowiednie źródło i głośniki? Oczywiście, że nie.\nJak dobry jest DAC?\nProducenci wzmacniaczy doszli do poniekąd zrozumiałego wniosku, że skoro panuje moda na komputerowe audio, to wzmacniacz bez DAC-a nie spełnia oczekiwań klientów. Moim zdaniem to nadinterpretacja rynkowych trendów. Ci powinni mieć wybór: jeśli chcą wzmacniacz z przetwornikiem c/a, powinni móc go dostać, jeśli jednak nie jest im ten element do niczego potrzebny, to dlaczego mają za niego płacić (a tak się dzieje)? Primare przyjęło słuszną strategię: DAC-a oferuje tym, którzy go potrzebują lub chcą. Pozostaje jeszcze kwestia sprawdzenia, czy wbudowany w I35 układ to inwestycja warta dopłaty wynoszącej 2700 zł.\nPodłączyłem więc Primare do Auralica Ariesa dopiero w ostatniej fazie testu. Ponieważ sam wzmacniacz jest wyśmienity, to i wymagania stawiane modułowi przetwornika powinny być duże. Konstruktorzy najwyraźniej mieli świadomość skali problemu, który sami (paradoksalnie) wytworzyli. Ze zdumieniem stwierdziłem, że regres jakości dźwięku względem tego, co słyszałem w połączeniu z Meitnerem MA-1, jest całkiem mały. Brzmienie zachowało te same cechy, które słyszałem wcześniej, jedynie „skala rewelacji” była mniejsza. Wciąż jednak środek pasma był bogaty i dźwięczny, bas – świetnie wypełniony, prężny i szybki; a góra – czysta i rozdzielcza, choć już bez tej organiczności i finezji. Ogólnie brzmienie miało bardziej surowy, jaśniejszy i trochę chłodniejszy charakter, nadal jednak zadziwiało zwiewnością i swobodną projekcją przestrzeni. Obstawiam, że gdyby zrobić porównanie z jakimś dobrym wzmacniaczem i odtwarzaczem CD w cenach po 10 tys. zł, Primare wygrałby taką konfrontację bez problemu.\nModuł przetwornika c/a bazuje na znakomitej kości AK MAK4497EQ, układach XMOS (USB) i CS8416 (S/PDIF) oraz bardzo porządnym torze analogowym. Takiego układu nie powstydziłby się dobry zewnętrzny DAC.\nPorównując to wszystko do wrażeń z wcześniejszych testów wzmacniaczy z przetwornikami c/a, muszę stwierdzić, że jakość wbudowanego DAC-a Primare jest wyśmienita. Efekty, jakie można uzyskać, są dalece lepsze. niż sugeruje wielkość dopłaty. Nie mam jednak wątpliwości, że zakup cedeka w cenie do 6–7 tys. zł, z czysto sonicznego punktu widzenia mija się z celem, jeśli decydujemy się na I35 DAC. By dostać lepszą jakość, trzeba wydać na zewnętrzny przetwornik c/a do najmniej drugie tyle, zaś w przypadku odtwarzacza CD kwota ta rośnie jeszcze bardziej. Pomijam już koszt interkonektów.\nZauważyłem jeden problem: przy przełączaniu sygnału PCM na DSD (lub na odwrót) następował silny trzask, którego natężenie jest na tyle duże, że przy naprawdę głośnym odsłuchu zachodzi ryzyko uszkodzenia głośników. Problem zgłosiliśmy już producentowi, który obiecał, że finalna wersja urządzenia będzie pozbawiona tego mankamentu.\nMarka Primare powstała w 1985 roku, z inicjatywy architekta i projektanta przemysłowego, Duńczyka Bo Cristansena, sfrustrowanego wyglądem współczesnego sprzętu hi-fi, jak również (podobno) jego brzmieniem. Dołączył do niego inny Duńczyk – inżynier elektronik Bent Nielsen. Pierwszym owocem przedsięwzięcia był trzyczęściowy wzmacniacz 928 (1986) – urządzenie utrzymane w stylistyce Bauhaus, całkowicie zrywające z „gałkologią” i „przyciskologią” lat 80. Wyjątkowy jak na tamte czasy projekt „928” doceniło Kopenhaskie Muzeum Sztuki Przemysłowej – egzemplarz wzmacniacza można podziwiać w stałych zbiorach tego muzeum.\nCztery lata później Christensen przedstawił radykalnie inny koncept stylistyczny: bardzo płaskie, nieco kosmicznie wyglądające urządzenia serii 20, wykończone w polerowanej stali. Obudowy były w związku z tym bardzo drogie i szalenie trudne w produkcji.\nPrzed opuszczeniem Primare (i założeniem Bo Technologies, w 1994 roku) Christensen wypuścił pierwszą, bardziej konwencjonalnie wyglądającą, lecz wciąż bardzo ładną serię 300 (m.in. wzmacniacz zintegrowany 301). To ona stworzyła podstawę stylistyki wszystkich późniejszych, włącznie ze współczesnymi, produktów Primare. Tymczasem jeszcze w 1993 roku Primare związało się finansowo ze szwedzką firmą dystrybucyjną Xena Audio AB prowadzoną przez Larsa Pedersena, znaną także z prowadzenia marek Copland i QLN. Pedersen obrał nowy kierunek rozwoju Primare: urządzeń rozsądnie wycenionych, niemniej o wciąż świetnej jakości wykonania i solidnej inżynierii. Koniec lat 90. okazał się pasmem sukcesów skandynawskiej marki. Seria 30, wprowadzona do sprzedaży 1998 roku, w samej tylko Polsce (złote czasy hi-fi w naszym kraju, pamiętacie?) sprzedawała się w dziesiątkach sztuk… miesięcznie. Zamówienia napływały 2–3 razy w tygodniu. Dzisiaj o takim wyniku można jedynie pomarzyć.\nW 2000 roku Primare weszło na rynek elektroniki do kina domowego – pojawiają się odtwarzacz DVD V20, procesor P30 i 5-kanałowa końcówka mocy. Dwa pierwsze z tych urządzeń wkrótce zaczynają spędzać Pedersenowi sen z powiek. Awaria goni awarię. Urządzenia okazują się bardzo niedopracowane, większość egzemplarzy prędzej czy później trafia do serwisu. Firma uczy się na błędach, w latach 2002–2004 wypuszcza kolejne, już poprawione, urządzenia AV.\nW 2007 roku pojawiła się kolejna nowość: jednoczęściowy system CDI10 wyposażony we wzmacniacz w klasie D. Rok później analogiczna integra z DVD oraz wzmacniacz A/V SPA22 – pierwsze urządzenie Primare z modułami UFPD (klasa D). W 2010 roku powstają nowe serie 20 i 30, w których Bent Nielsen adaptuje technikę UFPD na szerszą skalę. Mimo światowego kryzysu finansowego, system serii 30 odnosi spory sukces komercyjny i wizerunkowy, zdobywając nagrodę EISA 2012. Koniunktura wciąż jednak jest osłabiona i Primare spuszcza z tonu. Serie 20 i 30 ciągną sprzedaż, w 2012 roku pojawił się pierwszy przetwornik USB – DAC30, do którego rok później dołączył bazujący na nim odtwarzacz strumieniowy NP30. W kolejnym roku (2014) ma miejsce premiera dzielonego wzmacniacza serii 60. Potem następują 3 lata długiej ciszy. Lars Pederesen, najwyraźniej zmęczony prowadzeniem firmy, jesienią 2016 roku przekazuje stery byłemu pracownikowi amerykańskiego dystrybutora (Sumiko), Terry’emu Medalenowi. Ten przesympatyczny Amerykanin, wraz z dotychczasową załogą Primare (zespół zaledwie sześciu czynnie pracujących ludzi) stawia sobie za cel opracowanie całej rodziny nowych produktów. Premiera miała miejsce w drugiej połowie maja br. w Monachium.\nPrimare I35 DAC - Wzmacniacz zintegrowany Primare I35 DAC - Wzmacniacz zintegrowany\nUkład UFPD Układ UFPD\nGdy po pierwszej prezentacji I35 poznałem oficjalną cenę tego wzmacniacza, byłem lekko zawiedziony. „Nowy model droższy od starego o ponad połowę? Cóż, takie mamy czasy.” – pomyślałem. Tymczasem okazuje się, że postrzeganie nowego modelu poprzez pryzmat wzrostu ceny względem I32 jest całkowicie niezasadne. Mamy bowiem do czynienia ze ZNACZNIE lepszym wzmacniaczem, który – co jeszcze ważniejsze – doskonale broni się nie tylko w konfrontacji z czołowymi konstrukcjami za kilkanaście tysięcy, ale również tymi, których cena zaczyna się od cyfry 2. Gdybym to ja decydował o nazewnictwie tego modelu, nadałbym mu symbol I40. Marketingowo byłoby to chyba lepsze zagranie.\nI35 jako „czysty” wzmacniacz analogowy za 15 tys. zł jest po prostu kapitalny – głównie dlatego, że niesamowicie uniwersalny. Każdy rodzaj muzyki odtwarza z równie wysoką jakością. Imponuje dynamiką, szybkością, timingiem, ale także rozdzielczością i przestrzenią. Suchość i „skandynawski” chłód barw? Nic z tych rzeczy. To urządzenie neutralne, bez oczywistych tendencji do upiększania brzmienia, ale też takie, którego można słuchać, słuchać i słuchać – bez oznak zmęczenia.\nWersja z przetwornikiem c/a okazuje się jeszcze bardziej imponująca. Za cenę o niecałe 20% wyższą otrzymujemy świetnej jakości DAC z dopracowanym wejściem USB i aż sześcioma innymi (cyfrowymi). Jeśli zapowiadana wersja PRISMA spełni pokładane oczekiwania, otrzymamy znakomity high-endowy wzmacniacz z wbudowanym streamerem.\nDodajmy jeszcze, że niezależnie od wersji, otrzymujemy wzorowo wykonany i zapakowany produkt o dopracowanej obsłudze i zaawansowanej funkcjonalności. Cóż jeszcze mogę dodać? Chyba tylko to, że testowy egzemplarz pozostał w naszej redakcji…\nŹródło: Auralic Aries (FW 4.1) / Meitner MA-1\nWzmacniacz: Conrad-Johnson ET2 / Audionet AMP1, Audionet WATT\nWięcej w tej kategorii: « McIntosh MA8900\tAudionet WATT »


Zenek Martyniuk wdzięczny Edycie Górniak: Dzięki niej może zakończyć się dyskryminowanie disco polo - Dziennik.pl\n3 września 2020, 10:00 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nZenon Martyniuk, Edyta Górniak / AKPA\nZenek Martyniuk i Edyta Górniak po raz pierwszy pojawili się razem przed publicznością podczas koncertu w Chełmie. Edyta podczas występu Zenka wbiegła na scenę, przytuliła go i zatańczyła do wykonywanego właśnie utworu. Martyniuk zachwycony gestem koleżanki serdecznie jej podziękował.\nPo tym incydencie wiele osób sądziło, że Martyniuk i Górniak zdecydują się na nagranie wspólnego utworu. Zenek wydawał się tym pomysłem zachwycony, Edyta jednak ucięła spekulacje i zapewniła, że ma teraz zbyt wiele projektów, na których musi się skupić i nie ma miejsca w grafiku na współpracę z królem disco polo.\nPodczas ostatniego z serii koncertów "Wakacyjnej Trasy Dwójki" Edyta Górniak najpierw ze łzami w oczach podziękowała TVP za możliwość występowania przed publicznością w tym trudnym czasie, a następnie tymi słowami zaprosiła na scenę króla disco polo:\nMartyniuk w rozmowie z "Faktem" wyznał, że jest wdzięczny Górniak za takie gesty sympatii, które mogą zmienić postrzeganie muzyki disco polo:\nDzięki Edycie może zakończyć się dyskryminowanie muzyki disco polo. Za te słowa mam dla niej ogromny szacunek. Czegoś takiego nikt się nie spodziewał. To może zrobić dużo dobrego dla mnie i moich kolegów.\nZenon Martyniuk Edytą Górniak disco polo tvp koncert\nKto tego g.wna słucha ?\ndisco polo - bardzo prymitywna forma muzyki, mam na to alergie, niestety coraz wiecej w radio tego szajsu\nPiszcie o TYM 📚 książki, róbcie 🎥filmy, stawiajcie muzea i pomniki i uczcie o tym nasze dzieci - a wyrośnie nam pokolenie głuchych, pozbawionych dobrego smaku, tradycji i kultury MATOŁÓW.\nWykształciuchy się doceniają. Jedno warte drugiego. Powinni zmienić swoje wycie na politykę bo ci też jak jest żle to zachwalają że jest dobrze i będzie jeszcze lepiej.\nI uroda i wykształcenie i poziom występów predysponują do disco polo. Inna sprawa, że wykonawcami disco polo powinni być ludzie młodzi, a nie emeryci.\nOboje ten sam poziom. Z tym, ze Górniak praktycznie się kończy i kroplówka od TVP nie wiele pomoże. Ostatni przebój miała kilkanaście lat temu i żaden szanujący się kompozytor/tekściarz jej swojego utworu nie powierzy. Nie ona pierwsza i nie ostania wyleciała z obiegu. Kubica, Rosati, Curuś... też stają na głowie, a rezultat żaden.\nNie chodzi o dyskryminację, tylko o prawdę i nazywanie kiczu oraz bezguścia po imieniu. Muzyka disco polo jest prymitywna tzw. wokaliści w większości okrutnie wyją. Niech sobie śpiewają na wiejskich potańcówkach. Promowanie takiej chały przez TVP uważam za skandal. Ponadto poziom naszej muzyki ostro leci w dół, praktycznie zero przebojów.\nMieliśmy w szkole takiego Zenka co myśleliśmy, że jakiś upośledzony. A on tylko tak wygladał na upośledzonego i mówił. Nie wiem co teraz z nim. A ja to taki do przodu byłem i śmiałem się i dokuczałem innym a teraz nawet nie mogę pracy znaleźć. A po studiach jestem an marketingu i zarzadzaniu. Nigdy nie lubiałem disco polo ale na weselach to lubie potańczyć. Muzyka powinna być pod noge. Jestem rów ież kawalerem.\nJedno ładniejsze od drugiego...\nDisco polo muzyka pro staków\nWychowaj lepiej swojego syna degenerata.\nTo całe środowisko Disco Polo dyskryminuje I kompromituje się samo. Oni naprawdę wierzą że są wielcy. A to zaledwie podkasana muzyka.\nNastępny "dyskryminowany" przez lewackie elity... bua ha ha ha ha ha ha ha ha ha!!!!\nŁubu dubu,łubu dubu a kasa leci.\nszambalaja! W tej Wolsce sie odjaniepawla...


Czyszczenie tapicerki w aucie Kraków os. Podwawelskie - Katalog Stron - ZooSpace.pl\nTytuł: Czyszczenie tapicerki w aucie Kraków os. Podwawelskie\npranie tapicerki w aucie Kraków os. Podwawelskie, pranie tapicerki samochodowej Kraków Ludwinów, czyszczenie podsufitki w aucie Kraków Ruczaj, czyszczenie tapicerki w aucie Kraków Dębniki, czyszczenie tapicerki samochodowej Kraków most Grunwaldzki, pranie podsufitki samochodowej Kraków Dębniki, czyszczenie podsufitki samochodowej Kraków rondo Grunwaldzkie pranie podsufitki w aucie Kraków Ruczaj\nRealizujemy wszechstronne usługi dotyczące prania tapicerki w autach. Jeżeli jesteś mieszkańcem Krakowa lub okolic i szukasz właśnie firmy, która pieczołowicie posprząta wnętrze twego samochodu to bez zastanowiania się zgłoś się do nas. Gwarantujemy wysoką jakość przeprowadzenia usługi przy utrzymaniu nadzwyczaj niskich cen. decydując się na nas wybierasz sprawdzoną markę o szerokim doświadczeniu składającą się z sumiennych pracowników, wiedzących w jaki sposób czyszczenie tapicerki w aucie Kraków os. Podwawelskie powinno być skutecznie zrealizowane.\nŁódź (3), tworzenie stron (3), budownictwo (3), sklep (7), pozycjonowanie (4), bramy (3), oferty (3), noclegi (3), śląsk (3), katowice (3), ogrzewanie elektryczne (3), domy z bali (3), katalog stron (11), domy z drewna (3), pompy ciepła (3), nieruchomości (8), katalog firm (4), odzież damska (3), Medycyna naturalna (3), lekarz (3), odchudzanie (3), wroclaw (6), darmowe ogłoszenia (3), projektowanie (4), fitness (4), okna (3), ogłoszenia (4), frezowanie cnc (3), lodz (4), Kraków (3), kredyty (3), kupie (3), Toruń (3), sprzedam (3), wrocław (8), bydgoszcz (6), strony www (4), pomoc drogowa (3), Warszawa (6), usługi (3)


Tropem Pana Samochodzika | Strona Szkoły Podstawowej w Smolicach\nTropem Pana Samochodzika\nTropem pana Samochodzika „udali się” uczestnicy międzyszkolnego konkursu czytelniczego … Już po raz ósmy nasza szkoła zaprosiła uczniów zaprzyjaźnionych szkół z terenu gminy i powiatu do wspólnej czytelniczej zabawy. Tematyka konkursu dotyczyła znajomości książek Zbigniewa Nienackiego, których bohaterem jest pan Tomasz, zwany Samochodzikiem.\nUczestnicy konkursu musieli przeczytać trzy pozycje: „Księga strachów,” „Wyspa złoczyńców” i „Pan Samochodzik i Templariusze,” tj. ponad siedemset stron …\nW turniejowe szranki stanęły cztery trzyosobowe drużyny: dwie (dziewcząt i chłopców) z SP w Zdunach, jedna z SP w Kobylinie i nasza drużyna w składzie: Ala Jackowiak, Ania Nabzdyk i Kasia Płaczek.\nOrganizatorzy przygotowali wiele bardzo trudnych, szczegółowych pytań, zadań wymagających nie tylko wiedzy, ale czasem sprytu, refleksu … Zawodnicy rozwiązywali krzyżówki, rebusy, tajemne szyfry, odpowiadali na szereg pytań dotyczących treści książek, postaci autora, układali puzzle i … wspaniale się bawili, wykazując przy tym doskonałą znajomość lektur …\nJury, które stanowili nauczyciele z zaproszonych szkół, oceniało poprawność odpowiedzi. Poziom konkursu był bardzo wyrównany, wiedza uczestników zadziwiająca, a różnice punktowe minimalne. Ostatecznie zwyciężyła drużyna chłopców ze Zdun, wyprzedzając swoje koleżanki. Nasze dziewczyny zajęły trzecie miejsce, a czwarte przypadło uczniom z Kobylina. Wszyscy uczestnicy otrzymali dyplomy i nagrody książkowe.\nAtmosfera konkursu była prawdziwie rodzinna, nie zabrakło też słodkiego poczęstunku i wspólnej pamiątkowej fotografii …\nWarto pochwalić zaangażowanie młodych czytelników, którzy znali treść książek z najdrobniejszymi szczegółami, poświęcili wiele czasu przygotowując się do konkursu, ale jak sami podkreślali: „… warto było …, bo razem z panem Samochodzikiem przeżyli niezwykłe przygody.”\nNastępny konkurs za rok …\nW tym miejscu serdecznie dziękujemy Radzie Rodziców SP w Smolicach, p. Ireneuszowi Noelle z Kobylina, DINO Polska S.A. i Księgarni Taniej Książki w Tuliszkowie za pomoc w organizacji konkursu, za ufundowanie nagród …


Zawieszenie protestu przed Sejmem\nOpiekunowie niepełnosprawnych po miesiącu zawiesili protest przed Sejmem. - Dajemy ministrowi minister pracy i polityki społecznej kredyt zaufania, ponieważ zapowiedział rozpoczęcie 30 kwietnia obrad tzw. okrągłego stołu, który ma zająć się kompleksowo programem pomocy dla osób niepełnosprawnych - powiedział Wincenty Elsner, występujący w imieniu opiekunów niepełnosprawnych na konferencji zorganizowanej przed Sejmem.\nObecnie trwa likwidacja miasteczka namiotowego na skwerze przed gmachem na Wiejskiej. Składanie namiotów i sprzętu może potrwać 2 dni.\nDziś mija 30. dzień pobytu opiekunów osób niepełnosprawnych przed Sejmem. 30 kwietnia mają się odbyć się rozmowy „okrągłego stołu” w sprawie świadczeń pielęgnacyjnych oraz systemu pomocy niepełnosprawnym.\nProtestujący domagali się przeprowadzenia takich rozmów, popierały ich organizacje pozarządowe. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej początkowo miało rozmawiać o świadczeniach tylko z rodzicami niepełnosprawnych dzieci, niedawno zaproponowano udział w spotkaniu także opiekunom niepełnosprawnych dorosłych protestujących przed Sejmem.\nOpiekunowie dorosłych podkreślają, że powinni mieć takie same prawa oraz podobne świadczenia jak opiekunowie dzieci.\nJedna z protestujących Danuta Bodzioch mówi, że słuszne jest uwzględnienie w świadczeniach na dzieci ich potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz wysiłków opiekunów w tej sprawie. Natomiast w pozostałych kwestiach pomiędzy statusem opiekunów dzieci a osób dorosłych, nie ma żadnej różnicy.\nRząd różnicuje sytuację opiekunów osób niepełnosprawnych od dzieciństwa i opiekunów tych niepełnosprawnych, którzy stracili samodzielność w wieku dorosłym.\nWięcej w artykule: Zawieszenie protestu przed Sejmem\nKategoria wpisu: Aktualności | dodane: 2014-04-26 07:42:11 | dodał: PolskaBezBarier - Seba


Nowi najemcy w Renomie -\nOpublikowane dnia 9 lutego 2016 przez Redakcja w kategorii Centra Handlowe, Najmy // 0 Komentarzy\nDo grona najemców wrocławskiej Renomy dołączył multibrandowy butik VIVA FASHION oraz nowy koncept gastronomiczny – JESZ CO CHCESZ. Lokale zajęły łącznie ponad 180 metrów kwadratowych powierzchni handlowej.\nButik VIVA FASHION zlokalizowany jest na pierwszym piętrze. Można w nim znaleźć kolekcje takich firm jak: Airfield, Sportalm, Nice Connection, Frank Lyman czy Luisa Cerrano. Dobór marek został zaplanowany tak, aby zaspokajał potrzeby klientek\no zróżnicowanych gustach, a także rozmiarach. Z kolei JESZ CO CHCESZ to nowy koncept gastronomiczny należący do firmy Bielgast. Restauracja oferuje możliwość samodzielnego skomponowania posiłku oraz atrakcyjny system rozliczeń. Lokal można znaleźć w strefie restauracyjnej Renomy na trzecim piętrze.\n– Cieszymy się, że rozpoczynamy współpracę z kolejnymi wyjątkowymi markami. Butik VIVA FASHION oraz restauracja JESZ CO CHCESZ dołączyły do grona sklepów dostępnych tylko w Renomie – komentuje Edyta Bobek, dyrektor ds. wynajmu w Griffin Real Estate. – Dbamy o to, aby nasi klienci mieli dostęp do szerokiej gamy produktów i usług przy jednoczesnym zachowaniu unikalności naszej oferty handlowej. Możemy się także pochwalić 100% wynajmem powierzchni – dodaje.\nJeszcze w tym roku w DH Renoma otworzą się dwa ekskluzywne modowe brandy: PATRIZIA PEPE i POLLINI. Centrum poszerzy także zakres usług o placówkę medyczną – LUX MED, która pojawi w połowie 2016r.\nKnight Frank zarządcą DH Supersam w Katowicach\nGoodman rozszerza współpracę z Gestamp i kończy budowę pierwszych magazynów w Goodman Wrocław IV Logistics Centre


Spot lampa sufitowa miki 1117/gu10/bi natynkowa oprawa downlight biały marki Shilo - morizon SHOPPING\nSpot lampa sufitowa miki 1117/gu10/bi natynkowa oprawa downlight biały marki Shilo\nSpot LAMPA sufitowa MIKI 1117/GU10/BI Shilo natynkowa OPRAWA okrągły DOWNLIGHT biały]\nOświetlenie natynkowe z kolekcji MIKI zostało uformowane na kształt krótkiej tuby. Biały downlight estetycznie i punktowo rozproszy światło, dzięki je...\nOświetlenie natynkowe z serii MIKI zostało uformowane na zarys krótkiej tuby. Biały downlight estetycznie i punktowo rozproszy światło, dzięki jednej żarówce GU10. Oprawa z naszego sklepu =mlamp.pl= powinna być nie tylko umieszczona pojedynczo,w głównej mierze tworzyć obszerniejsze konstelacje świetlne.\nOgromną zaletą surowej lampy jest fakt,połączy się ona do wielu rodzajów aranżacji, dlatego dobrze lokować ją w miejscach prywatnych i komercyjnych. Oprawy rewelacyjnie prezentują się pojedynczo, a także jako instalacje świetlne, tworząc niesamowite efekty akcentujące wyjątkowy wystrój i charakter Twoich pomieszczeń.\nPrezentowana lampa posiada miejsce na jedno źródło światła.Lampa nie posiada w pakiecie dyfuzora. Specyfikacja: Materiały: metal Kolor: biały (1117/GU10/BI) | czarny (1117/GU10/CZ) | szary (1117/GU10/SZ) rozmiary: Wysokość całkowita: 10 cm Szerokość: 14,5 cm Stopień szczelności: IP20 Źródła światła (brak w zestawie): 1 x GU10 / Es111 / 230V / max 50W Możliwość wykorzystania żarówek LED o dowolnej mocy.\nartykuł certyfikaty zgodności i objęty jest GWARANCJĄ PRODUCENTA. Komplet gromadzi instrukcję obsługi oraz komponenty konieczne do złożenia sprzętu.\nSpot LAMPA sufitowa MIKI 1117/GU10/BI Shilo natynkowa OPRAWA okrągły DOWNLIGHT biały


27 grudnia 1938 roku w łagrze tranzytowym Wtoraja Rieczka pod Władywostokiem zmarł rosyjski poeta Osip Mandelsztam. W wierszu Admiralicji pisał, że „piękno nie jest zachcianką półboga, ale prostego cieśli miernikiem surowym”. Inspirację czerpał z myśli starożytnej Grecji, która\nSto lat i dwie wdowy\nNa rocznicę odzyskania niepodległości (więcej…) [...] - czytaj więcej\nNa rocznicę odzyskania niepodległości (więcej…)\nPolska odzyskiwała niepodległość po latach zaborów. Powstało realne państwo. Musiano sobie je wywalczyć. Powstanie Wielkopolskie, powstania śląskie, wojna z bolszewikami, ale i wojna z Czechami, zajmowanie Wilna i inne zbrojne działania. „Szklane domy” zderzały się z realizmem. Pr [...] - czytaj więcej\nPolska odzyskiwała niepodległość po latach zaborów. Powstało realne państwo. Musiano sobie je wywalczyć. Powstanie Wielkopolskie, powstania śląskie, wojna z bolszewikami, ale i wojna z Czechami, zajmowanie Wilna i inne zbrojne działania. „Szklane domy” zderzały się z realizmem. Pr\nJurij Wynnyczuk – zapamiętajcie to nazwisko\n„Tango śmierci” – to utwór, który grali muzycy gdy prowadzono na śmierć Żydów we Lwowie, w obozie koncentracyjnym w Janowie. To także tytuł książki, powieści Jurija Wynnyczuka, o której nasz wspólny przyjaciel Ołeksandr Bojczenko powiedział: „Z wielką miłością, erudyc [...] - czytaj więcej\n„Tango śmierci” – to utwór, który grali muzycy gdy prowadzono na śmierć Żydów we Lwowie, w obozie koncentracyjnym w Janowie. To także tytuł książki, powieści Jurija Wynnyczuka, o której nasz wspólny przyjaciel Ołeksandr Bojczenko powiedział: „Z wielką miłością, erudyc\nSzczecin\tZaduszki Teatralne\nSzczecin\tObchody odzyskania niepodległości


Dziewięć medali zdobyli reprezentanci Towarzystwa Pływackiego Zielona Góra w Letnich Mistrzostwach Polski w kategoriach młodzieżowych od 15-tu do 18-tu lat. Zielonogórzanie rywalizowali na pływalnich w Bydgoszczy, Warszawie i Oświęcimiu.\nNajstarsi - 17-18 latkowie, pływali w Bydgoszczy. Dwa złote medale wywalczył Kacper Bidowaniec, zwyciężając na 50 m grzbietowym w czasie 25,77 s oraz 200 m zmiennym (2.03,36). Ten ostatni rezultat jet gorszy od rekordu Polski juniorów 18-letnich zaledwie o 0,18 s. Podopieczny trenera Jacka Miciula był także czwarty na 100 m dowolnym (51,58 s). Brązowy medal na 100 m grzbietowym był dziełem Aleksandra Sienkiewicza, który przepłynął ten dystans w 56,91 s, był także czwarty na 200 m grzbietowym (2.03,72 s). Czterokrotnie w finałach pływał Michał Pruszyński, czwarty na 50 m grzbietowym (26,60 s), szósty na 100 m dowolnym (52,04 s) i 200 m dowolnym (1.54,45 s) oraz siódmy na 50 m dowolnym (23,90 s). Na siódmym miejscu w finale 100 m dowolnym uplasował się Daniel Kowalski (52,16 s). Kolejne dwa medale zdobyła zielonogórska sztafeta płynąca w składzie: Daniel Kowalski, Michał Pruszyński, Aleksander Sienkiewicz, Kacper Bidowaniec). Zespół Towarzystwa Pływackiego zwyciężył na dystansie 4 x 200 dowolnym (7.37,01 s) oraz był drugi na 4 x 100 m dowolnym (3.26,88). Ponadto nasza czwórka była czwarta na 4 x 100 m zmiennym (3.51,53 s).\nW rozgrywanych w Warszawie mistrzostwach Polski 16-latków trzykrotnie na podium stanął Mateusz Falarz, zwyciężając na 50 m grzbietowym (26,50 s) oraz zajmując drugie miejsce na 100 m motylkowym (56,36 s) i 100 m grzbietowym (58,29 s). Siódma na 200 m grzbietowy w czasie 2.26,40 s była Zuzanna Wieczorek.\n15-latkowie rywalizowali w Oświęcimiu. Brązowy medal w finale 50 m motylkowym zdobyła Paula Rytter z wynikiem 29,02 s, a ósma w tej samej konkurencji była Amelia Grela (29,99 s). Na 50 m motylkowym ósmy był Kajetan Sobiechowski (27,20 s).


Czy można uczyć się na błędach? Odpowiedź w artykule Aleksandra Pawlickiego. | Obserwatorium Edukacji\nCzy można uczyć się na błędach? Odpowiedź w artykule Aleksandra Pawlickiego.\nDzisiaj na stronie portalu EDUNEWS.PL zamieszczono pierwszą część publikacji Aleksandra Pawlickiego, zatytułowanej „Szczęśliwe błędy”. Całość, jako publikacja pokonferencyjna (w dniach 26 – 27 sierpnia 2016r., w Centrum Nauki Kopernik, odbyła się konferencja „Pokazać-Przekazać”), dostępna jest na stronie www.kopernik.org.pl [s. 29 w pliku PDF (58 s. publikacji)].\n„Obserwatorium Edukacji” polecając lekturę tej publikacji w całości – proponuje na początek zapoznać się z jej fragmentami:\n„Nic się nie stało. Uczymy się na przecież na błędach” – w rozmaitych polskich klasach powtarzają dobrotliwie nauczycielki i nauczyciele. „Każdemu się zdarza” – twierdzi wyrozumiały pedagog; „Najważniejsze, że poprawiłeś” – podkreśla efekt dobra nauczycielka; „Zróbmy to jeszcze raz razem” – proponuje troskliwy profesor. Aż dziw, że dzieci jakoś nie lubią popełniać błędów! Co ciekawsze, nas samych, nauczycieli i nauczycielki, też jakoś nie cieszy, kiedy otrzymujemy szansę, żeby uczyć się na własnych błędach! Miało zachwycać, ale nie zachwyca?\nNa dokładkę nad wszystkim unosi się zdroworozsądkowe powiedzonko głoszące, że tylko ludzie głupi uczą się na własnych błędach; ludzie mądrzy – uczą się na błędach cudzych.\nTa niekonsekwencja (błąd niby potrzebny, lecz dziwnie niechciany) da się objaśnić. Chodzi tu bodaj o zwykłe nieporozumienie. Po prostu: co innego akceptować błędy, traktując je jak ślepą uliczkę, a co innego cieszyć się z ciekawego błędu, widząc w nim niezastąpione źródło wiedzy. Innymi jeszcze słowy: czym innym jest pomyłka, a czym innym błąd. W naszej szkole nie uczymy się na błędach, ale po prostu poprawiamy pomyłki! Wynika to zapewne z dominujących metod pracy. Rozważmy pod tym kątem spostrzeżenie salezjańskiego nauczyciela matematyki o. Michele Pellereya SDB: „Osoby wystawione na ryzyko błędów to te, które dokonują odkryć, osoby wystawione na ryzyko pomyłek to te, które nie mają czego odkrywać – po prostu nieuważnie stosują algorytm. Dobra szkoła to taka, która pozwala popełniać uczniom więcej błędów niż pomyłek„\nPoprawmy zatem deklarację, która padła w pierwszym zdaniu naszego tekstu: pomagamy naszym uczniom poprawiać pomyłki w algorytmach, których się jeszcze dobrze nie wyuczyli, natomiast nie uczymy na błędach.[…]\nAleksander Pawlicki – Absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Warszawskiego, Szkoły Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk oraz Szkoły Trenerów Akademii SET. Wykładowca dydaktyki w Szkole Edukacji Uniwersytetu Warszawskiego i Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Prowadził badania w Forschugstelle Osteuropa Uniwersytetu w Bremie, uczestniczył w pracach Zakładu Studiów Interdyscyplinarnych nad Edukacją Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim (z którym nadal współpracuje). Obecnie trener nauczycieli w „Grupie Trampolina”.


Obiecujący Moderator - wspolczesna.pl\n11 września 2005 11.09.2005 Aktualizacja: 11 września 2005 19:43 11.09.2005 19:43\nSiatkarscy kibice, którzy odwiedzili w weekend halę hajnowskiego zespołu szkół, musieli być usatysfakcjonowani. W turnieju o Puchar Burmistrza wystąpiło sześć bardzo dobrych drużyn, w tym bezkonkurencyjni mistrzowie Polski, Skra Bełchatów.\nWszyscy trenerzy przywieźli aktualnie najsilniejsze składy, zostawiając w domu tylko kontuzjowanych graczy. Obok trzech zespołów Polskiej Ligi Siatkówki: Skry, Mostostalu Kędzierzyn-Koźle i Politechniki Warszawa, zaprezentowały się trzy ekipy pierwszoligowe: Moderator Hajnówka oraz Jadar Radom i Chemik Bydgoszcz. Ta ostatnia dwójka to pretendenci do awansu do ekstraklasy.\nZ meczu na mecz było lepiej\nPierwszy raz mogliśmy podziwiać w Hajnówce umiejętności najlepszych polskich siatkarzy: Andrzeja i Krzysztofa Stelmachów, Krzysztofa Ignaczaka, Roberta Szczerbaniuka (Skra), Radosława Rybaka (Politechnika), Marcela Gromadowskiego (Mostostal) i wielu, wielu innych.\nAkcje w ich wykonaniu cieszyły oko. Równie duże powody do zadowolenia dali nam gospodarze. Moderator co prawda zajął 5. miejsce, ale nie licząc słabiutkiego meczu otwarcia z Mostostalem, stoczył dwa dobre spotkania z teoretycznie silniejszymi: Chemikiem i Politechniką. Z warszawską drużyną zdołał wygrać 3:2, a w dwóch pierwszych setach pokazał grę, z którą śmiało może walczyć o wysokie lokaty 1. ligi.\n- W spotkaniu z Mostostalem chyba przestraszyliśmy się nazwy rywala i zagraliśmy ze "związanymi rękami" - mówi trener Moderatora Jacek Wesołowski. - Z pozostałych meczów jesteśmy zadowoleni. Szczególnie w spotkaniu z Politechniką były momenty takiej gry, jakiej oczekujemy od zawodników.\nHajnowianie szybko stracili praktycznie szansę na awans do półfinałów. Pokonani przez Mostostal 3:0, w drugim grupowym spotkaniu grali z Chemikiem. Wobec zwycięstwa "chemików" nad drużyną Wojciecha Drzyzgi 3:2, musieli ograć bydgoszczan 3:0. Wygrali pierwszego seta, prowadzili kilkoma punktami w drugim, ale końcówki lepiej rozgrywali rywale, ostatecznie zwyciężając 3:1.\nW meczu o 5. miejsce z Politechniką podopieczni Marka Antoniuka i Jacka Wesołowskiego pokazali swoją najlepszą siatkówkę. Liderem zespołu był Maciej Wołosz, który czyni szybkie postępy. Szczególnie zagrywką siał popłoch w szeregach obronnych rywali. Długo nie do zatrzymania był Grzegorz Szumielewicz. Jeśli "Szumi" zamierza tak "szumieć" w czasie sezonu, zapowiada się bardzo ciekawa rywalizacja o miejsce na skrzydłach naszej drużyny. W stosunku do poprzednich meczów ożyło także przyjęcie i środek siatki.\n- Zaczęliśmy wreszcie grać blokiem. To miało duży wpływ na wynik. Wcześniej ten element praktycznie u nas nie istniał - mówi kapitan żółto-czarnych (takie są nowe stroje Moderatora) Adam Aleksandrowicz.\nWarszawianie, głównie za sprawą Rybaka, nie pozwolili hajnowianom na łatwe zwycięstwo i doprowadzili do tie-breaka. Tu górowali już gospodarze, ostatecznie zajmując 5. miejsce.\nHajnowscy trenerzy, podobnie jak opiekunowie innych ekip, wypróbowali wszystkich zawodników. W stosunku do poprzedniego sezonu na pewno lepiej obsadzona będzie pozycja libero, choć Kamil Łyczko i Daniel Saczko na razie grali poprawnie, ale nie rewelacyjnie. Szumielewicz zwiększy konkurencję na skrzydłach (czekamy na wyleczenie Krzysztofa Hajbowicza), a skład uzupełniło kilku młodych, żądnych gry siatkarzy. Wołosz i Sławomir Gołębski w poprzednim sezonie zdobyli niezbędne doświadczenie i w nadchodzących rozgrywkach na pewno będą lepsi. W Hajnówce stworzyła się bardzo solidna pierwszoligowa drużyna, która każdemu może napsuć krwi, a we własnej hali jest w stanie wygrać nawet z najlepszymi zespołami ligi.\nW półfinałach Skra łatwo uporała się z Mostostalem, a Chemik pokonał Jadar. Również w meczach decydujących o miejscach 1-4 nie było niespodzianek. Trzecią lokatę wywalczyła ekipa z Kędzierzyna-Koźla, a zwycięstwo odniosła Skra, choć w finale nieco męczyła się z Chemikiem.\n- To jest nasza najlepsza gra, na jaką w tym momencie przygotowań nas stać. Dojdą jeszcze kadrowicze: Mariusz Wlazły i Michał Winiarski. Musimy mieć szeroką kadrę, aby dobrze grać i w polskiej lidze, i w Lidze Mistrzów - mówi Krzysztof Ignaczak.\nNa pytanie jak mu gra się w Hajnówce, kiedy powinien walczyć teraz o medale mistrzostw Europy wraz z reprezentacją, odpowiedział: - Nie sądzę, że ze mną drużyna narodowa zdziałałaby więcej - mówił najlepszy polski libero. - Zastępujący mnie Piotrek Gacek to bardzo ambitny facet. Najlepsi zawodnicy europejscy serwują z prędkością ponad 100 kilometrów na godzinę. Nie wiadomo czy ja bym takie zagrywki odebrał. Złamaliśmy żelazne zasady trenera Lozano, naruszyliśmy ciszę nocną, ja się pogodziłem z karą. Opowieści w prasie o piciu alkoholu były jednak mocno przesadzone. Owszem, wypiliśmy jedno czy dwa piwa dla rozluźnienia, ale to wszystko.\nTo była towarzyska, ale zawsze, uczta siatkarska. Poza cennymi sparingami, członkowie przyjezdnych ekip mieli okazję w piątkowy wieczór "ucztować" na łonie natury, głęboko w Puszczy Białowieskiej. Niemal pod samym szlabanem wyznaczającym granicę z Białorusią.\nGrupa A: Moderator Hajnówka - Mostostal Kędzierzyn-Koźle 0:3 (17:25; 22:25; 13:25), Mostostal - Chemik-Delecta Bydgoszcz 2:3 (21:25; 21:25; 25:21; 25:23; 9:15), Moderator - Chemik 1:3 (25:22, 20:25, 20:25, 27:29).\nGrupa B: Jadar Radom - AZS Politechnika Warszawska 3:1 (25:21; 19:25; 28:26; 25:18), Skra Bełchatów - Politechnika 3:0 (25:18; 25:21; 25:23), Skra - Jadar 3:0 (25:19, 25:12, 25:11).\nMecz o 5. miejsce: Moderator - Politechnika 3:2 (25:18, 25:15, 23:25, 22:25, 15:12).\nPółfinały: Chemik - Jadar 3:0 (25:23, 25:22, 25:21), Skra - Mostostal 3:0 (25:18, 25:19, 25:19).\nMecz o 3. miejsce: Jadar - Mostostal 1:3 (31:29, 20:25, 20:25, 19:25).\nFinał: Chemik - Skra 1:3 (22:25, 25:27, 25:23, 23:25).\nKońcowa kolejność turnieju: 1. Skra Bełchatów, 2. Chemik Bydgoszcz, 3. Mostostal Kędzierzyn-Koźle, 4. Jadar Radom, 5. Moderator Hajnówka 6. AZS Politechnika Warszawska.


Polacy jadą do Rzymu - papiez.wiara.pl\npapiez.wiara.pl » Beatyfikacja JP2 » Niezbędnik beatyfikacyjny » Polacy jadą do Rzymu\nPolacy jadą do Rzymu\nWzrasta liczba zgłoszeń grup z Polski i z zagranicy na beatyfikację Jana Pawła II. W ciągu najbliższych tygodni liczba rejestracji może się podwoić lub potroić – powiedział Radiu Watykańskiemu ks. Piotr Studnicki z rzymskiego Biura Informacji dla Pielgrzymów przy kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika.\n„Na dzień dzisiejszy zostało zgłoszonych prawie 400 grup zorganizowanych z kraju i z zagranicy – poinformował ks. Studnicki. – Grupy są organizowane przez biura pielgrzymkowe, biura turystyczne, przez parafie, stowarzyszenia. Łącznie jest to prawie 30 tysięcy pielgrzymów. Szczególnie w ostatnim tygodniu te zgłoszenia napływały coraz obficiej. Myślę, że najbliższe trzy tygodnie, które nas dzielą do dnia beatyfikacji, będą też takim czasem wzmożonych zgłoszeń uczestników z naszego kraju, również Polaków rozsianych w Europie i po całym świecie. Te zgłoszenia są nam o tyle potrzebne, że mówią nam, jaki będzie procentowy udział Polaków. Moje osobiste przewidywania co do udziału we Mszy św. beatyfikacyjnej to ok. 80 tys. Polaków, zarówno z grup zorganizowanych, jak i pielgrzymów indywidualnych”.\ndodane 14.04.2011 19:33


1.02 Spotkanie autorskie z Anetą Jadowską, Empik w Galerii Bałtyckiej –\nz dnia 1 lutego 2018 w Empik Galeria Bałtycka, Spotkania\nCzerwcowy poranek, pusta plaża i trup\nKiedy Magda Garstka wraca po studiach do rodzinnej Ustki i podejmuje pracę w kawiarni jako kelnerka, nie spodziewa się, że czeka ją najbardziej ekscytujące lato w całym życiu. Znajduje zwłoki… Postanawia zostać detektywem amatorem – zwłaszcza, że śledztwo utknęło w martwym punkcie. O prywatnym dochodzeniu i przeszkodach w rozwiązaniu zagadki opowie Aneta Jadowska przy okazji premiery najnowszej książki „Trup na plaży i inne sekrety rodzinne” (Wydawnictwo SQN). Spotkanie autorskie odbędzie się już 1 lutego w salonie Empik w Galerii Bałtyckiej.\nBohaterka powieści Anety Jadowskiej zatrzymuje się w pensjonacie, który prowadzi jej babcia. Rozpoczyna pracę w kawiarni i niedługo później znajduje zwłoki. Kim był martwy mężczyzna? Jak zginął i czego szukał w pensjonacie Garstków? Śledztwo stróżów prawa prowadzi do donikąd, a Magda, córka policjanta, wbrew ostrzeżeniom postanawia zostać detektywem. Co prawda komuś zależy, aby czym prędzej wyjechała z miasteczka, ale tym pomartwi się później. Zwłaszcza że sprawa zagadkowego trupa wydaje się powiązana z pewną rodzinną tajemnicą…\nGdańskie Targi Książki: Wydarzenia\nWitkac powraca. „Szamańskie tango”...


xensis 05 Lut 2013 02:22 3021 6\n#1 05 Lut 2013 02:22\nOtóż wzmacniacz zaczął mi ostatnio coś delikatnie trzeszczeć od czasu do czasu i było słychać zakłócenia a czyszczenie potencjometrów pomogło ale nie wiele. Postanowiłem wziąć się za przekaźnik DEC D2HTU 24VDC.\nStarałem się jak najdelikatniej otworzyć obudowę przekaźnika po czym delikatnie wytrzeć zaśniedziałe styki papierem ściernym (2000-3000).\nWylutowując i lutując spowrotem przekaźnik nie zrobiłem żadnego zwarcia ani nic z tych rzeczy.\nTeraz po tej operacji po włączeniu wzmacniacza przekaźnik oczywiście po 5 sekundach powinien załączyć ale tak się nie dzieje\nJeśli uszkodziłem przekaźnik mogłem uszkodzić coś jeszcze oprócz niego ? Jeśli tak, to najprawdopodniej co ?\nPo pierwszym uruchomieniu nic się nie nagrzało ani nie zadymiło więc cięzko mi podejrzewać, że mogło się coś spalić.\nNa sam koniec pragnę zapytać czy jeśli RACZEJ wina leży po stronie przekaźnika to czy nadawałby się ten ? http://ssl.north.pl/karta/00d2140129001-relay--dh2tu--24v;3a-pmasa1-marantz,733-WV-0111.html\nCzy może lepiej poszukać gdzieś tańszego ? DEC ?\nBędę bardzo wdzięczny za jakąkolwiek chęć pomocy i współpracy podczas naprawy. Jak coś dysponuję miernikiem i jestem w stanie sprawdzić napięcia itp. Tylko pozostaje kwestia jakie elementy mam sprawdzić oraz jakie powinny być wartości.\n#2 05 Lut 2013 07:50\nJezeli rozbierałes przekaxnik to teraz musisz jeszcze raz go wylutować i sprawdzić styki, może przegiąłeś za bardzo a wczesniej jeszcze sprawdź dobrze punkty lutownicze !\n#3 05 Lut 2013 08:05\nTo czy przegiąłem to ciężko stwierdzić ponieważ starałem się to robić bardzo delikatnie. Poprawność lutów sprawdziłem testerem obwodu i przekaźnik jest przylutowany poprawnie.\n#4 05 Lut 2013 17:10\nOk. Jednak przekaźnik był uszkodzony.\nKupno nowego przekaźnika załatwiło sprawę. Z tym, że kupiłem przekaźnik o identycznych parametrach jak był oryginalnie firmy Relpol 24V 8A (oryginalnie montowany jest DEC DH2TU 24V)\nNie wystąpiło pogorszenie jakieś znaczne pogorszenie jakości lecz zastanawiam się nad kupnem przekaźnika Marantz (ok. 60zł a ten Relpol co kupiłem kosztował 8,80zł) i czy byłaby jakaś poprawa jakości czy strata pieniędzy.\nJedynym narazie problemem po wymianie przekaźnika jest to, że gdy podkręcam potencjometr od niskich tonów to słychać niskie "buczenie" w głośnikach którego wcześniej nie było. Gdy dam niżej niż neutralne położenie potencjometru problem ustaje, a co najciekawsze wystarczy ze dotknę palcem obudowy wzmacniacza i problem również ustępuje! Jeśli ktoś się mniej więcej orientuje co może wpływać na to buczenie i jak temu zapobiec i co sprawdzić będę wysoce wdzięczny !\n#5 05 Lut 2013 17:19\nservis manual tutaj\nnależy zmierzyć napięcie na wyjściu wzmacniacza do głośników może nie być tam inaczej jest włączenie przekaźnika ochrony\n#6 05 Lut 2013 18:09\nPomocny post #6 05 Lut 2013 18:09\nWedług mnie takie buczenie oznacza problemy z masą.\nCzy po tych wszystkich operacjach związanych z wymianą przekaźnika zostały poprawnie dokręcone wszystkie śruby wcześniej odkręcane?\n#7 05 Lut 2013 19:00\nNo aż mi wstyd\nObudowa była założona i przykręcona jedną śrubką i od dołu serwisowa tak samo i nie domyśliłbym się, że wina leży po stronie śrubek! A nie chciałem skręcać jej do końca bo czekałem na odpowiedź z waszej strony na wypadek gdy miałbym zaraz sprawdzać coś miernikiem.\nDzięki Walgab. Pomogło. Leci Pomógł.\nBTW. Wzmacniacz już działa w 100%. Po wymianie przekaźnika wzmacniacz zaczął równomiernie grać na obydwu kanałach, charczenie i wszelkie trzaski zniknęły w 100% nawet gdy potencjometr od głośności odkręcony jest na maksimum.\nPodobne tematy Yamaha AX-500 - Nie załącza przekaźnika po czyszczeniu\nProblem jak w temacie, dodam że po podłączeniu kolumn przed przekaźnikiem wzmacniacz pracuje normalnie, sam przekaźnik jest ok.,Sprawdź napicie na prz... (7)\nPozwolisz że się z tym nie zgodzę. Racja, wyobraziłem sobie odwrotnie. Poprawiłem czerwoną ścieżkę aż do zenerów. Niebieska była poprawiona wcześnie... (38)\nWitam. Wracam Do tego samego wzmacniacza który strzelał w głośniki i żekomo udało mi się to usunąć eliminując zimne luty. Niedawno wzmacniacz strzelił... (1)\nWieża sony cmt cp-101. Protect. Nie załącza przekaźnika.\nwitam trafila mi sie taka wiezyczka z ubitymi koncowkami (tda7296) po wymianie zaswieca sie protect wieze mozna zalaczyc natomiast nie zalacza przekaz... (2)\nwitam mam na warsztacie amplituner Sony STR414L Klasyk w tej dziedzinie otórz mam problewm z nim nie załącza przekaźnik nadodatek pali rezystor bezp... (2)


Tomaszów Mazowiecki - Schrony w Łodzi\nNa terenie Tomaszowa Mazowieckiego zostało udostępnione do zwiedzania kilka bunkrów z okresu II wojny światowej należących do Linii Pilicy i jeden schron obrony cywilnej.\nIstnieje możliwość zwiedzania poniższych obiektów po wcześniejszym umówienie terminu pod nr telefonu 511715786\nLinia Pilicy jest to pas umocnień wybudowany przez Niemców w okresie od lata 1944 r. (prace na szeroką skalę ruszyły w sierpniu) do stycznia 1945 r.\nPiliza Stellung – jak występuje w zestawieniach, nie ma precyzyjnego odnośnika geograficznego. Plan zakładał umocnienie terenów na zachód od Wisły i linii łączących te rejony oraz linii wielkich rzek. Miały one pełnić funkcję odwodów dowództwa w przypadku przełamania głównej linii obrony na Wiśle i Narwi (Hauptkampfline – HKL).\nZa budowę odcinka Linii Pilicy odpowiadało 102. Wyższe dowództwo saperów do zadań specjalnych. Do pracy nad budową pozycji obronnych przymusowo zatrudniano miejscową ludność cywilną, oraz osoby z obozów pracy przymusowej.\nWezwanie do prac na Linii Pilicy\nPunkt oporu Tomaszów Mazowiecki – około 45 obiektów\nPunkt oporu Lubocz – około 10 obiektów\nPunkt oporu Inowłódz – około 22 obiekty\nPunkt oporu Sulejów – około 25 obiektów\nPierwszy na zachód od HKL pas „a” dzielił się na linie „a1” i „a2”. Linia „a2” o kryptonimie „Merkurstellung”, do której należała Linia Pilicy. Biegła od Wyszogrodu, wzdłuż rzek Bzury i Rawki pod Skierniewice, dalej na południe i w rejonie wsi Lubocz docierała do Pilicy. Następnie biegła w górę rzeki na południowy zachód do Inowłodza, Tomaszowa i dalej w kierunku na Sulejów, Przedbórz, następnie Miechów, Bochnię, Nowy Sącz i dalej na południe. Nieskończony pas fortyfikacji został zdobyty przez Armię Czerwoną w dniach 17-18 stycznia 1945 r. Do dziś zachowały się wszystkie obiekty które są dowodem wydarzeń z tamtych lat.\nLinia a2. Inowłódz- wzgórze koło kościoła.\nFoto: Michał Stec\nSchron Regelbau 58c\nW terminologii niem. „Ringstand”. Konstrukcja schronu oparta była na projekcie włoskiego schronu wykorzystywanego podczas walk o Tobruk w Afryce Północnej, stąd potoczna nazwa „Tobruk”.\nBetonowe stanowisko strzeleckie o niewielkich rozmiarach trudne do trafienia na 1 karabin maszynowy (MG34 lub MG42), zapewniające 360° sektor ostrzału. Obiekt obsługiwany był przez 2 żołnierzy, strzelca i pomocnika (amunicyjnego). Ringstand mógł być uzbrojony także w granatnik lub miotacz płomieni.\nUżywano go jako stanowisko łączności lub stanowisko obserwacyjne (lornetki nożycowe, czasem niewielkie reflektory średnicy 25 cm). Na Linii Pilicy wykonywane były w dwóch głównych wariantach budowlanych z normalnym (110 x 155 cm) i powiększonym (180 x 200 cm) przedsionkiem. Oba warianty wykonano ze ścianą zewnętrzną o grubości 40 lub 60 cm.\nSchron typu Regelbau 58c- po prawej standardowy obiekt wg niemieckiej instrukcji, po lewej jeden z tomaszowskich obiektów. Wyraźnie widać powiększony przedsionek i grubsze ściany.\nRingstand 58c. Barkowice Mokre- zniszczony.\nRingstand 58c. Tomaszów Mazowiecki- ul Wapienna.\nRingstand 58c. Inowłódz- ul Wolska.\nRingstand 58c przy Regelbau 621- wyposażenie\nSchron Regelbau 668\n„Kleinunterstand” – schron bierny piechoty dla drużyny 6-9 żołnierzy, o odporności B- alt o grubości ścian 1,5 m., występuje w wersji ze stanowiskiem karabinu maszynowego (Ringstand) lub bez. Do budowy zużywano 210 m.³, 9,7 t. stali zbrojeniowej oraz 1,7 t. stali profilowanej. Do pomieszczenia załogi o wymiarach 4,65×2,75×2,10 m., prowadziło jedno wejście. Pomiędzy przedsionkiem a śluzą gazoszczelną zamontowane były drzwi stalowe 434P01, do izby załogi prowadziły drzwi 19P7 a wyjście ewakuacyjne zamykały drzwi 410P9. W pomieszczeniu załogi zamontowane były prycze, piec oraz filtrowentylator. Schron posiadał 2 pancerne osłony anten.\n„Gruppenunterstand ” – schron bierny dla drużyny piechoty (10 żołnierzy), o odporności B-nowe (B-neu) o grubości ścian 2 m., w wersji z dobudowanym stanowiskiem Ringstand.\nDo budowy zużyto 485 m³ betonu, 23 t. prętów zbrojeniowych, 3,7 t. profili stalowych.\nDo pomieszczenia załogi o wymiarach 5,8 x 3,5 x 2,3 m. prowadzą dwa wejścia bronione przez strzelnice w standardowej wersji 48P8 (tu zastosowano płytę gr. 4 cm strzelnicy MG08 będącą prawdopodobnie adaptacją płyty ckm z lat 20).\nDo śluzy gazoszczelnej prowadziły drzwi pancerne 434P01. Izbę załogi oddzielały gazoszczelne drzwi lekkie 19P7 (tu zamontowano jedynie prowizoryczne drzwi drewniane).\nSchron wyposażony był w peryskop SR9 i nie posiadał wyjścia awaryjnego. Na wyposażenie socjalne składało się 10 prycz mocowanych na ścianach (typ 922 i 923S), piec WT 80 i filtrowentylator Hes (1,2 lub 2,4).\nZobacz jak wygląda schron w środku- oprowadza Michał Stec\nSchron Regelbau 701\nUnterstellraum ohne Nebenräume – schron bierny – garaż dla armat ppanc., plot lub haubic polowych (od 1 dużej do 4 małych), bez pomieszczeń pomocniczych, o odporności B-nowe (grubość ścian 2 m).\nStanowił on ochronę dla dział i ich załóg podczas ostrzału artyleryjskiego lub bombardowania.\nRegelbau 701 i Ringstand 58c. Tomaszów Mazowiecki- ul. Niska.\nRegelbau 701. Tomaszów Mazowiecki- ul. Wapienna.\nSchron przy Polnej\nSchron przy ulicy Polnej w Tomaszowie jest największym obiektem ochronnym w mieście.\nWybudowany w 1961 r. miał powierzchnię ogólna 530 m kw. mógł pomieścić 200 osób strop obiektu znajduje się 5 m pod ziemią. Blok wejściowy za zamaskowany jest jako śmietnik w wyniku czego mało kto na niego zwraca uwagę.\nDocelowo schron budowano w celu ochrony władz miasta i jest to obiekt kierowania obrona cywilną. Z obiektu wychodzą dwa wyjścia ewakuacyjne i trzy czerpnie powietrza (jedno nie istnieje) obiekt przekazany pasjonatom fortyfikacji Michałowi Stecowi i Pawłowi Gradowi w czerwcu 2018 r. W wyniku tego obiekt został odmalowany i wyposażony tworząc piękne muzeum.\nIstnieje możliwość zwiedzenia ww. obiektów po wcześniejszym umówienie terminu pod nr telefonu 511715786\nOpracował: Michał Stec


Siedziba Spółki i komórki organizacyjne - Siedziba Spółki i komórki organizacyjne - Biuletyn Informacji Publicznej\tAdministracja Domów Miejskich "ADM" Sp. z o.o.\nDo zadań Kierowników Rejonów Obsługi Mieszkańców Nr 2-4 należy:\nWskazywanie Wspólnotom Mieszkaniowym gruntów do wydzierżawienia celem właściwej obsługi nieruchomości budynkowych przy współpracy z kierownikiem RWM oraz udział w czynnościach dotyczących ustalenia warunków najmu ( negocjacje ) lokali użytkowych, garaży, terenów i reklam wraz z sporządzaniem protokołów pomiaru gruntów.\nZatwierdzanie pod względem merytorycznym faktur, rachunków, poleceń przelewów itp. dot. zarządzanych zasobów, z wyjątkiem zatwierdzania pod względem merytorycznym dokumentów dotyczących dostawy mediów (kosztów niezależnych od właściciela) do zarządzanych zasobów.\nRejon Obsługi Mieszkańców nr 2 - ul. Techników 5\nSekretariat tel. 52-348-87-88, 52-34-888-70 fax 52-348-87-88\nKierownik Maciej Grabowski\nNadzorowanie ewidencji majątku trwałego i wyposażenia Spółki oraz Miasta Bydgoszczy.\nNadzorowanie działań związanych z dochodzeniem należności Spółki i Miasta Bydgoszczy.\nNadzorowanie pracy nad projektem rocznego planu przychodów, kosztów i wyniku finansowego Spółki i Miasta Bydgoszczy jak również nad projektem rocznego sprawozdania Zarządu z działalności Spółki.\nNadzór nad prawidłowością prowadzenia analityki do księgi rachunkowej Miasta Bydgoszczy.\nNadzór nad sprawozdawczością budżetową.\nDokumentowanie zdarzeń gospodarczych Spółki i Miasta Bydgoszczy oraz prowadzenie ewidencji księgowej zgodnie z planem kont.\nSporządzanie analiz ekonomiczno - finansowych z działalności Spółki na potrzeby władz Spółki.\nSporządzanie projektu rocznego planu przychodów, kosztów i wyniku finansowego Spółki i Miasta Bydgoszczy oraz projektu rocznego sprawozdania Zarządu z działalności Spółki.\nGłówny Specjalista ds. analiz finansowych i sprawozdawczości (GAF)\nDo zakresu zadań Głównego Specjalisty ds. analiz finansowych i sprawozdawczości należy:\nPobieranie, agregowanie i opracowywanie danych pozyskanych ze zintegrowanego systemu informatycznego, niezbędnych do sporządzania bieżących informacji i okresowych analiz ekonomiczno – finansowych.\nSporządzanie analiz ogólnych i tematycznych na potrzeby Zarządu Spółki, Rady Nadzorczej i Prezydenta Miasta Bydgoszczy.\nPrzygotowywanie danych do sporządzania sprawozdań finansowych Spółki.\nWspółudział przy tworzeniu rocznych budżetów Spółki i Miasta Bydgoszczy.\nAnaliza i okresowa weryfikacja przebiegu realizacji budżetu Spółki i Miasta Bydgoszczy.\nDział Rozliczeń ( ZR )\nDo zadań Kierownika Działu Rozliczeń należy całokształt zadań związanych z ustalaniem oraz ewidencjonowaniem w systemie informatycznym należności innych niż mediowe Spółki oraz Miasta Bydgoszczy (stanowiących przychody z nieruchomości komunalnych przekazanych Spółce w zarząd), a w szczególności:\n1. Ewidencjonowanie w systemie informatycznym:\nwypowiedzeń umów najmu oraz oświadczeń o wycofaniu wypowiedzenia umowy najmu,\nwyroków eksmisyjnych za wyjątkiem ewidencjonowania w module Windykacje,\ndecyzji o przyznaniu lub wstrzymaniu dodatku mieszkaniowego, jak również zawiadamianie organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości obejmujące 2 pełne miesiące,\nwpłat dodatku mieszkaniowego,\nzmian ilości osób zamieszkałych w lokalu,\nzmiana standardów oraz właściwości lokalu,\nzmian powierzchni lokalu po przeprowadzonej inwentaryzacji,\nindywidualnych przecen składników opłat niemediowych (obniżka czynszu).\n2. Otwieranie oraz zamykanie kont rozrachunkowych w następstwie:\nprotokołu włączenia/wyłączenia nieruchomości z uwagi na zmianę jej własności,\nzawarcia umowy najmu, porozumienia, bezumownego zajęcia lokalu, zgonu najemcy, protokolarnego zdanie lokalu, jednostronnego przejęcia lokalu, wykupu lokalu.\n3.Realizacja całokształtu zagadnień związanych z naliczeniami opłat niemediowych:\ntworzenie w cenniku nowych składników opłat,\nzmiana cen składników opłat oraz dat ich obowiązywania.\n4. Zamknięcie sprzedaży miesiąca w module Czynsze Lokali Mieszkalnych.\n5. Wykonywanie procesów niezbędnych do zamknięcia księgowego miesiąca w modułach Czynsze Lokali Mieszkalnych, Czynsze Lokali Użytkowych oraz Windykacje księgi ADM oraz Gminy, jak również w module Windykacje księgi Skarbu Państwa.\n6. Aktualizowanie przepisów związanych z rozksięgowaniem wyciągów bankowych oraz przeksięgowaniem dokumentów uznań.\n7. Aktualizowanie parametrów naliczania odsetek.\n8. Dokonywanie korekt naliczeń na kontach rozrachunkowych.\n9. Dokonywanie grupowych przecen składników opłat w następstwie wydania stosownych aktów prawa miejscowego.


Formularz Faktury zakupu – Baza Wiedzy programu Comarch ERP Optima\nPoprzez przycisk Weryfikacja statusu VAT kontrahenta można zweryfikować czy kontrahent jest podatnikiem VAT czynnym. Sprawdzanie kontrahenta odbywa się na podstawie numeru NIP. Po wykonaniu weryfikacji, jeżeli kontrahent ma niewłaściwie zaznaczoną wartość parametru Podatnik VAT czynny/ Aktywny w VIES, parametr na dokumencie Podatnik VAT czynny/ Aktywny w VIES jest zaznaczany bądź odznaczany (w zależności od wyniku weryfikacji), a obok parametru pojawia się komunikat: NIP jest aktywny w VAT (w przypadku kontrahentów krajowych) lub NIP jest aktywny w VIES (w przypadku kontrahentów unijnych). W przypadku, kiedy jest to podatnik VAT czynny, a kontrahent widnieje jako osoba fizyczna, dodatkowo ustawiany jest rodzaj transakcji: Podmiot gospodarczy. Jeżeli kontrahent ma poprawnie ustawione w/w parametry, po wywołaniu funkcji sprawdzenia statusu nie pojawia się żaden komunikat dla Użytkownika. Informacje dotyczące statusu VAT kontrahenta pobierane są z Portalu Podatkowego Ministerstwa Finansów dostępnego pod adresem: https://ppuslugi.mf.gov.pl, natomiast Informacje dotyczące statusu kontrahenta w bazie VIES pobierane są z Portalu komisji Europejskiej dostępnej pod adresem: https://ec.europa.eu/taxation_customs/vies/vatRequest.html


Temat: Realia Pią Sty 13, 2017 7:27 pm\nCzas Akcji: 2020r - obecny rok\nNie od dziś jest wiadome iż człowiek ma na swoim karku już wiele lat. Przeżył wiele i zapewne przeżyje jeszcze więcej. Choć są krótkotrwali to jednak na przełomie lat nie wyginęli, jednakże czy tak będzie do skończenia świata? Tego nikt nie może być pewny... Zwłaszcza, że na ziemi nie są sami.\nChoć przyjmuje się iż są jednym z najstarszych gatunków, to już przed nimi pojawiły się istoty im podobne, lecz nie były nimi. Po wielkim wybuchu w pieklę, które zostało zaatakowane przez oddział Anielski, wiele dusz, jak i demonów pouciekało z piekła i do nie wróciła do dnia dzisiejszego. Gdzie więc zatem byli? Byli po środku. Nie w niebie, ani w piekle, tylko na ziemi. Aby jednak móc funkcjonować na niej, musieli przybrać odpowiednią postać. To oni byli pierwsi na ziemi, Oni Czyli Youkai. Formy jakie przyjmowali były różne, od przedmiotów, po rośliny aż do zwierząt. Nie rozwijali się wcale, a nawet jeśli, to nie było to widoczne.\nDopiero z biegiem lat, gdy Youkai żyli swoim życiem, na ziemi pojawił się człowiek. Nie został stworzony jednak, tak jak nakazuje biblia, a przez wiele lat formowania, postępów stał się tym kim jest obecny człowiek. Człowiek miał swój początek, jako małpa do której nadal są podobni w ponad 90%. Ten przełom nie został jednak przeoczony przez istoty które przypominały ludzi.\nYoukai zainteresowało się nimi, do tego stopnia, by się zbliżyć, lecz inni zbliżali się po to by zabić. Tak rozpoczęły się pierwsze spory, relacje pomiędzy tymi rasami. Owocem tego wszystkiego powstała kolejna rasa, która została nazwaną Hanyou. Nie był to człowiek, ani Youkai. Był silniejszy od tego pierwszego a zarazem słabszym od drugiego. W swoich żyłach miał krew obu tych ras, prze co są także nazywane pół-duchami. Pół Youkai, pół człowiek.\nChoć początkowo byli oni kryci, to z biegiem kolejnych lat czyści Youkai zaczęli masywne mordowania pół demonów, tylko przez ich inność. Były uważane za przekleństwo, słabeuszy, darmozjadów, jak i brudasów, ze względu na mieszaną krew. Spór jednak ten nie ucichł mimo lat a był coraz głośniejszy, aż doszło do czasów, gdy pół-demony zaczęły kryć swoją naturę, w wyniku czego przez wielu są uważanych za gatunkiem wymarłym, bowiem płód który był owocem miłości dwóch ras, był mordowany najczęściej tuż po porodzie, jak i rodzice niemowlęcia otrzymywali srogie kary, nawet śmierć. Dzięki niejednokrotnym morderstwom Youkai, jak i ludzie by powstrzymać mord, postanowiły się odsunąć od siebie, dla własnego bezpieczeństwa, tak też się stało... Wszystko miało jednak swój kres.\nMinęło kilka lat od wyjścia na światło dzienne informacji o tym, że wśród ludzi żyją Youkai i Hanyou oraz inne stworzenia, nie znane nam jeszcze na świecie. Przez wiele lat na świecie panował pokój, ponieważ ludzie i Youkai nie wchodzili sobie w drogę. Niestety w roku 2019 doszło do wielu morderstw Hanyou. Sprawcami byli dzicy Youkai, którzy nie godzą się na zacieśnianie relacji między ludźmi, a Youkai, czego wynikiem była coraz to większa liczba Hanyou. Zginęło wielu obdarzonych na całym globie. Byli oni głowami bardzo bogatych i wpływowych rodów. Organizacja agentów wymorzyła swoje działania, aby zapewnić lepszą ochronę swoim panom. Organizacja ta posiadają kilka siedzib w różnych krajach. Agenci każdego dnia zacięcie walczą o bezpieczeństwo Hanyou. Niestety Dzikie Youkai nie zaprzestają atakować. Uważają oni obdarzonych za wynaturzenie, które nie powinno istnieć. Czy Youkai oraz ich sojusznicy wygrają tę zaciętą wojnę i udowodnią, że Hanyou mają prawo istnieć? Która stronie wygra: dzikie Youkai, które chcą zabić obdarzonych, czy odwrotnie? A Ty? Po której stronie konfliktu się odpowiesz?\nWięcej informacji znajdzie się tutaj wraz z rozwojem wydarzeń fabularnych.