3 książki New Adult na jesienne wieczory. | Mama na Tropie\nBy MamaNaTropie 4 października, 2020\nKsiążki New Adult są kierowane do czytelników ok.18 lat, choć bardzo często sięgają po nie własnie dorośli. Opowiadają one o tematach i problemach związanych z wiekiem dojrzewania, pierwszymi związkami, próbą odnalezienia siebie, tworzeniem się dorosłych relacji. Zapraszam na 3 najnowsze książki New Adult od Wydawnictwa Jaguar.\nPrzyjmuje się, że książki New Adult kierowane są do czytelników ok. 18 r.ż., jednak okazało się że dorośli równie często po nie sięgają. Znajdziemy w nich zagadnienia związane z wiekiem dojrzewania, z pierwszymi związkami, poszukiwanie siebie oraz swojego miejsca na świecie i w grupie przyjaciół. Nie zawsze książki są słodkie i z happy endem, ponieważ życie młodych ludzi wcale takie nie jest. Znajdziemy tam również tą mroczną stronę człowieczeństwa, próbę zmierzenia się z przeszłością, traumami, odmiennością, nietolerancją czy odrzuceniem oraz samotnością. Takie własnie są 3 najnowsze książki od Wydawnictwa Jaguar, które zagościły w mojej Biblioteczce: Someone new Laura Kneidl, Falling fast Bianca Iosivoni, Dream again Mona Kasten. Ja z chęcią sięgam po taki rodzaj książki, szczególnie ze względu na ten emocjonalny rollercoaster, który każda z nich zawiera.\nSpośród tych trzech książek to właśnie ta wzbudziła najwięcej emocji. Już sama okładka przyciąga wzrok i szczerze mogę powiedzieć, że jest to jedna z piękniejszych książek na moim regale. Pochłonęłam ją w mgnieniu oka, po prostu wciąga a później okazuje się, że to już ostatnia strona. Po ostatnich akapitach nie pozostaje nic innego niż sięgnąć po kolejną część tej opowieści, inaczej pytania i wątpliwości, z którymi pozostawiła nas autorka nigdy nie zostaną rozwiane.\nBohaterką jest 21-letnia Hailee, która dopiero co rozpoczęła swoją dorosłość. Zawsze była osobą dość zdystansowaną, zamkniętą w sobie, obawiającą się robić rzeczy tak zwyczajne dla jej rówieśników. Przez to była przeciwieństwem swojej siostry bliźniaczki Katie.\n“Dlaczego wstrzymujemy się z robieniem rzeczy, które są dla nas ważne albo przy których mogłybyśmy się dobrze bawić? Z obawy przed tym, co inni pomyślą? Z obawy przed zrobieniem z siebie pośmiewiska? Wiem tylko, że mam po uszy unikania rzeczy, które dla innych są czymś najzwyklejszym na świecie.”\nI ruszyła w świat swoją czerwoną hondą mając na liście robienie własnie takich najnormalniejszych w świecie rzeczy, chciała przeżyć to wszystko czego doświadczają jej rówieśnicy. To była samotna wyprawa mająca na celu zmierzenie się z własnymi obawami, lękami, choć nie powiem, że nie dość ryzykowna. Jedną z miejscowości, którą odwiedzała było miasteczko Fairwood, w którym mieszkał jej przyjaciel Jasper. Poznali się na jakimś forum i zaczęli wspierać się wzajemnie w swojej twórczości. Ta wirtualna relacja przerodziła się w wielogodzinne dyskusje, snucie marzeń i w całkiem realną więź między dwojgiem młodych ludzi. Jednak Hailee nie było dane poznać chłopaka osobiście, ponieważ zmarł przed jej przyjazdem do jego rodzinnej miejscowości. Mogła odwiedzić tylko jego grób oraz dom rodzinny, porozmawiać z jego rodzicami i poczuć się tak blisko niego jak to tylko możliwe spędzając trochę czasu w jego pokoju. Niespodziewanie dla siebie samej poznała również jego przyjaciół i znajomych, którzy przyjęli ją serdecznie. Ta relacja pozwalała jej poznać Jaspera z realnego świata, a im dowiedzieć się wiele o chłopaku, który pisał książkę… Kiedy już miała kończyć tę krótką wizytę w Fairwood jej Honda odmówiła posłuszeństwa i zmusiła ją do dłuższego pobytu w miejscowości. Znalazła tam dorywczą pracę w barze, skromny dach nad głową oraz ludzi, z którymi zaczęła się tworzyć nić porozumienia i nie tylko przyjacielska więź. To oni pokazują jej, ze świat ma sens, czym jest przyjaźń, bezinteresowność czy że zawsze jest szansa na miłość i akceptację. Czy to spowoduje, że ta letnia wyprawa zakończy się dobrze dla dziewczyny, czy odnajdzie to czego zupełnie nie planowała szukać i przekona się, że życie ma sens pomimo wszystko?! Koszt okładkowy książki to 39,90 zł. Inne książki autorki, które recenzowałam znajdziecie TUTAJ.\nTa powieść również przyciąga swoją okładką czytelnika 🙂 Treść jest zabawna, ciekawa i wciągająca. Zapewnia dobrą rozrywkę podczas przyglądania się losom młodej kobiety stawiającej pierwsze kroki na studiach i z dala od parasola ochronnego zamożnych rodziców. Niby z pozoru jej życie było idealne, bez wielkich zmartwień, problemów, dostanie. Jednak jak się lepiej przyjrzeć pod tą skorupką kryje się kłębowisko problemów.\nPo tym jak rodzice prawnicy nie mogą się pogodzić z odmienną orientacją jej brata Adriana i dziewczyna postanawia się od nich wyprowadzić. Co prawda do mieszkania przez nich wynajmowanego, niestety dalej będąc zależną finansowo od nich. Co gorsze studiuje ona prawo zgodnie z ich życzeniem oraz ma obowiązek stawiania się na pokazowych przyjęciach, gdzie odgrywają przykładną rodzinę z wyższych sfer. Okazuje się, że tuż obok niej mieszka Julian, chłopak który został zwolniony z pracy kelnera przez matkę Micah. Chłopak stara się jej unikać, jest zimny i obojętny, przez co coraz bardziej ja fascynuje. Szczególnie, że przez takie zachowanie uniemożliwia jej przeprosiny. Okazuje się, że Julian trzyma na dystans każdego, nie tylko ją. Z czasem nawiązują relację i zbliżają się do siebie. W tym samym czasie konflikt Micah z rodzicami się pogłębia, ponieważ dociera do niej, że do tej pory dbała o zadowolenie wszystkich wokół a nie o to na czym jej zależy, Nigdy nie stawiała swoich potrzeb na pierwszym miejscu. Dodatkowo po śmierci ojca Juliana wychodzą na jaw sekrety, których ten usilnie strzegł przed światem. Czy dziewczyna poradzi sobie w tej całej gmatwaninie problemów, sekretów połączonych z walką o siebie samą?! Koszt okładkowy książki to 39,90 zł. Inne książki tej autorki miałam okazję pokazać Wam TUTAJ.\nOstatnia książka New Adult to kolejny tom serii Again. Lubię powieści tej autorki, ponieważ świetnie się je czyta, dostarczają wiele emocji i próbują pokazać skomplikowane relacje w grupie przyjaciół. Okazuje się, że połączenie dotychczasowych doświadczeń i problemów z wymaganiami stawianymi przez życie i innych ludzi nie jest łatwą mieszanką.\nJude Livingston dla kariery aktorskiej w Los Angeles porzuca dotychczasowe życie oraz swojego chłopaka. Jednak jej marzenie się nie spełnia, a w jednej sekundzie niemal traci ona oszczędności, dumę i marzenia o karierze. Załamana przeprowadza się do brata do Woodshill. Musiała dumę i marzenia schować do kieszeni i rozpocząć znów wszystko od zera. Dodatkową komplikacją okazuje się być sam Blake, którego Jude spotyka w Woodshill. Chłopak nigdy nie pogodził się z ich rozstaniem. Z zabawnego chłopaka stał się złamanym mężczyzną. Ich relacja z przeszłości okazuje się na tyle silna, iż nadal odczuwają oni wzajemne przyciąganie. Ale czy to ponowne wejście do tej samej rzeki nie spowoduje tylko katastrofy? A może taka “odgrzewana” relacja ma szansę stać się czymś mocnym i budującym. Pytanie czy młodzi ludzie są w stanie zaryzykować ponownie, uwierzyć sobie nawzajem i zaufać na tyle aby znów być parą? Koszt okładkowy książki to 39,90 zł. Inne książki tej autorki miałam okazję pokazać Wam TUTAJ.\nDziękuję Wydawnictwu Jaguar za te nowe książki New Adult, które trafiły do mojej biblioteczki.\nBookendorfina Izabela Pycio 5 miesięcy ago\t Reply\nPrzygody czytelnicze, które chętnie podsunę mojej córce pod rozwagę, ona właśnie w tym przedziale wiekowym, w tego typu zainteresowaniach czytelniczych, może wybierze coś dla siebie. 🙂\nDorota 5 miesięcy ago\t Reply\nDawno nie czytałam takich “młodych” książek, ale czasem miło jest wrócić do emocji sprzed lat. Szczególnie, że przyglądając się im z innej już perspektywy, widzi się zupełnie co innego… Czasem nawet ciekawszego…\nKarolina Kosek 5 miesięcy ago\t Reply\njakoś nie mogę się przekonać do new adult, chociaż jest parę aspektów, które zaciekawiły mnie w tych historiach 🙂\nKarolina/Nasze Bąbelkowo 5 miesięcy ago\t Reply\nNew Adult to już chyba nie dla mnie,jestem po prostu na zupełnie innym etapie życia – choć nie wątpię,że czasami nawet dorośli potrafią wynieść z tych książek coś wartościowego.\nTrudno wczuć się w zagadnienia, które już się przerobiło samemu wiele lat temu, ale teraz jestem świadkiem, jak przerabia je moja młodzież, także za pośrednictwem książek. 🙂\nAgata 5 miesięcy ago\t Reply\nDobra propozycja dla rodziców nastolatków.


Dawkowanie chlorelli w naszej diecie - praca-za-granicą-24.pl\nJednym z coraz popularniejszych składników suplementacji diety na rynku jest chlorella, która to regularnie przyjmowana i odpowiednio dozowana potrafi wspomóc nasz organizm na wielu frontach. Warto zapoznać się z tą algą, ponieważ stosując ją możemy zauważyć pozytywne reakcje naszego organizmu.\nPrzyjmowanie chlorelli w diecie\nKiedy zastanawiamy się czy warto korzystać z suplementów powinniśmy odpowiedzieć sobie twierdząco. W obecnych czasach w świadomy sposób dbamy o siebie i naszych bliskich, przez co suplementy nie są już niczym dziwnym. Dodatkowo jednym z coraz to popularniejszych suplementów została chlorella. To glon z gromady zielenic, którego stosowanie może wspomóc nas na wielu frontach. Warto korzystać z suplementu jakim jest chlorella dawkowanie której powinno być dostosowane do naszych potrzeb i zgodne z zaleceniami producenta. Dzięki temu zauważymy korzystny wpływ na naszą odporność, układ pokarmowy, ale również koncentrację. Zminimalizujemy występowanie niektórych schorzeń i nowotworów. To wszystko dzięki bogactwu witamin i minerałów w tej aldze. Jakie witaminy i minerały znajdziemy w chlorelli? Przede wszystkim witaminy z grupy B, witaminę E oraz betakaroten. Z kolei minerały jakie zawiera to żelazo i potas w największej dawce, a zaraz po nich cynk, selen oraz magnez. Jak możemy zauważyć to bardzo ciekawy suplement diety, który warto wprowadzić do codziennego spożywania dla wzbogacenia naszej diety.\nZdrowy tryb życia w obecnych czasach jest bardzo popularny. Dlatego ważne jest to, abyśmy zdrowo jedli, ale również wspomagali nasze ciało odpowiednią suplementacją. Takim suplementem może być chlorella, która jest naprawdę uniwersalna i może pozytywnie wpłynąć na nasz organizm na wielu frontach. Warto ją stosować.


Hasło dla Ciebie: "W świecie komputerów żadna awaria się nie kończy, ponieważ przechodzi zawsze w następną."\nSzkoła posiadała 32 pomieszczenia do nauki, świetlicę, stołówkę, kompleks obiektów sportowych: halę, salę gimnastyczną, siłownię i sale korekcyjne oraz tereny rekreacyjno-sportowe. Była dobrze i nowocześnie wyposażona w 3 pracownie komputerowe z szerokopasmowym dostępem do Internetu, multimedialne pracownie językowe i laboratoria przedmiotowe, samodzielne stanowiska dla nauczycieli, umożliwiające opracowanie własnych materiałów niezależnie od pracowni. Uczniowie podczas zajęć dydaktycznych szeroko wykorzystywali tablice interaktywne, tablety i laptopy, co umożliwiał zarówno zgromadzony sprzęt, jak i nowoczesna sieć bezprzewodowa „Meru Networks” pokrywająca cały obiekt. Mieliśmy całkowicie skomputeryzowaną administrację szkolną. W Gimnazjalnym Centrum Informacji wykorzystywano komputery do obsługi księgozbioru, wypożyczalni, składu tekstu oraz dostępne były bogate zbiory multimediów. Uczeń miał możliwość uczestnictwa w różnych projektach i działaniach we współpracy z rówieśnikami w kraju i zagranicą. Uczestniczyliśmy w międzynarodowych projektach edukacyjnych, m.in. Connecting Classrooms realizowanym przez British Council wspólnie ze szkołami z Bośni i Hercegowiny, Hiszpanii i Szkocji oraz „Make a Step Member AIESEC in Poland”, dzięki któremu zajęcia dla uczniów w języku angielskim prowadzili wolontariusze m. in. z Kambodży, Hongkongu, Indonezji, czy Brazylii. Realizowaliśmy projekty edukacyjne w ramach programu „Szkoły z klasą 2.0” CEO w Warszawie oraz „e-Szkoła Wielkopolska – Moja Wielkopolska”. Nasi uczniowie brali udział z powodzeniem w zawodach sportowych „Olimpiad Specjalnych – Polska”. Wykorzystywaliśmy metodę projektu przy realizacji wewnątrzszkolnych i gminnych przedsięwzięć, takich jak „Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną”, konkurs matematyczny „Piramida”, konkurs ortograficzny „Gimnazjalny Talent Ortograficzny”, Europejski Dzień Języków, Święto Patrona – „Urodziny Feliksa” i wiele innych. Nasi uczniowie odnosili znaczące sukcesy w wojewódzkich konkursach przedmiotowych, a 46 z nich uzyskało tytuły finalisty lub laureata szczebla wojewódzkiego konkursów dla gimnazjalistów. Czworo uczniów brało udział jako posłowie w sesjach Sejmu Dzieci i Młodzieży w Warszawie. Z powodzeniem wspieraliśmy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych i wymagających szczególnej organizacji pracy. Współpracowaliśmy ze szkołami wyższymi i ponadgimnazjalnymi. Dużym powodzeniem cieszyły się zajęcia dla naszych uczniów przygotowywane przez Uniwersytet Artystyczny oraz Wydział Chemii UAM w Poznaniu, a także koła akademickie w Zespole Szkół w Opalenicy. Troska o indywidualny rozwój pojedynczego ucznia, wzmacnianie jego talentu i zainteresowań pozwoliło im odnieść indywidualne sukcesy. To właśnie w naszej szkole rozpoczynali swoje kariery np. Sławomir Busch – obecny Mistrz Europy Juniorów w siatkówce, Sandra Rugała – uczestniczka „Idola”, Marta Zaremba /”Bitwa na Głosy”/, Sebastian Winkler – artysta plastyk, absolwentami szkoły są też Mateusz Kościukiewicz – aktor, laureat Nagrody im. Z. Cybulskiego, czy Elizabeth Oros – modelka podbijająca wybiegi Paryża i Cann i wielu, wielu innych kontynuujących swoją edukację i zdobywający kolejne szczeble wykształcenia i kariery, zarówno w renomowanych szkołach średnich i uczelniach w kraju, jak i zagranicą. Działania te sprawiły, że szkołę wyróżniono tytułem „Szkoły Odkrywców Talentów” nadawanego przez MEN. Naszym przedsięwzięciom, projektom, zawodom i konkursom towarzyszył ciekawy i bogaty ceremoniał szkolny. „Galeria bez Ścian”, „Internetowy Pasaż Sztuki”, koncerty „Pro Sinfoniki”, „Young Malta Festival”, zespoły taneczne i wokalne, publikacje i wystawy promowały uczniów utalentowanych artystycznie, a Gimnazjalna Liga Sportowa i UKS GIM-TOM kreowała sportowców, którzy trafiali do kadry wojewódzkiej i narodowej. Uzyskane osiągnięcia sportowe pozwoliły dwukrotnie na nadanie Gimnazjum tytułu „Najbardziej Usportowionej Szkoły w Wielkopolsce” w rywalizacji SZS „Wielkopolska” w Poznaniu i wielokrotne uzyskanie złotego „MOSCAR-a” w rywalizacji powiatowej wśród gimnazjów. Potwierdzeniem interesującej oferty edukacyjnej i nowoczesnych metod nauczania była coroczna obecność bardzo wielu studentów różnych kierunków pedagogicznych, odbywających w naszej szkole swoje praktyki pedagogiczne oraz organizacja konferencji i szkoleń dla nauczycieli z całej Polski. Najbardziej znaczącym przedsięwzięciem tego rodzaju była organizowana już od 13. lat Ogólnopolska Konferencja Administratorów Szkolnych Sieci Komputerowych „KASSK”, w której co roku uczestniczyło ponad 300 nauczycieli z całej Polski i kilkadziesiąt podmiotów oferujących swoje rozwiązania w zakresie informatyki dla edukacji oraz „młodsza” od niej, organizowana od pięciu lat, konferencja „iPad w Edukacji”. Odwiedzali nas ministrowie edukacji i minister sportu, senatorowie i posłowie, w naszym Gimnazjum odbyła się też Wojewódzka Inauguracja Roku Szkolnego 2012/2013. Nasi nauczyciele uczestniczyli także w wielu konferencjach i szkoleniach w Europie i na świecie. Właśnie nowe technologie i ich zastosowanie w edukacji były szczególnym wyróżnikiem naszego Gimnazjum.\nDziałalność szkoły opiera się zawsze na pracy nauczycieli. Z ogromną wdzięcznością i uznaniem chcę podziękować wicedyrektorom szkoły i wszystkim pracownikom pedagogicznym Gimnazjum, którzy zawsze z odwagą i konsekwentnie podejmowali nowe wyzwania stojące przed placówką. Uczestnictwo w różnych formach kształcenia i doskonalenia, udział w projektach, wymiana doświadczeń, zdolność do współpracy i nieustanne poszukiwanie coraz to bardziej efektywnych i atrakcyjnych dla ucznia metod pracy, stanowiły o sile i pozycji naszego Gimnazjum w środowisku i jego rozpoznawalności na rynku edukacyjnym kraju. To Państwo byliście siłą i największą wartością naszej szkoły. Dziękuję!\nBardzo dziękuję wszystkim pracownikom administracji i obsługi szkoły. Pracowaliście Państwo zawsze z oddaniem, wykonując wzorowo swoje obowiązki i dbając o to, by praca dydaktyczna i wychowawcza placówki przebiegała w dobrych warunkach i bez zakłóceń.\nDziękuję Rodzicom i Absolwentom szkoły, którzy tworzyliście zawsze sympatyczny klimat wokół naszego Gimnazjum i promowaliście szkołę w środowisku, dziękuję za sugestie i pomoc w rozwiązywaniu bieżących problemów szkoły, dziękuję za inspirację i wsparcie, którego nam udzielaliście.\nDziękuję też wszystkim instytucjom i organizacjom, nowotomyskim parafiom, sponsorom, sojusznikom i sympatykom szkoły, na których zawsze mogliśmy liczyć, którzy wspierali nasze działania nie tylko materialnie, ale także swoimi życzliwymi radami, pomocą i doświadczeniem.\nDziękuję naszym lokalnym mediom, które były zawsze obecne podczas najważniejszych wydarzeń w życiu naszej szkoły i z życzliwością je na bieżąco relacjonowały.\nWykaz pracowników pedagogicznych w roku zamykającym działalność Gimnazjum im. F. Szołdrskiego w Nowym Tomyślu\nWykaz pracowników niepedagogicznych w roku zamykającym działalność Gimnazjum im. F. Szołdrskiego w Nowym Tomyślu\nPoczty Sztandarowe Gimnazjum im. F. Szołdrskiego w Nowym Tomyślu\n"Złoci Absolwenci" Gimnazjum im. F. Szołdrskiego w Nowym Tomyślu


PENBITAL 400 mg/ml roztwór do wstrzykiwań\nStrona główna PRODUKTY PRODUKTY WETERYNARYJNE PENBITAL 400 mg/ml roztwór do wstrzykiwań\nEutanazja zwierząt, barbituraty\nPies, Owce, Trzoda chlewna, Koza, Zwierzęta futerkowe, Kot, Bydło, Koń, Lis, Królik\n1 ml zawiera pentobarbitalum natricum 400,0 mg\n(odpowiada 362,94 mg pentobarbitalum)\nRoztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty niebieski roztwór.\nBydło, kozy, owce, świnie, konie i króliki, których mięso nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.\nNie stosować w anestezjologii.\nSpecjalne ostrzeżenia (dla każdego gatunku docelowego)\nU uśpionego zwierzęcia sprawdzić wywołanie śmierci mózgu (ustanie oddychania i pracy serca, brak odruchu rogówkowego i źrenicznego, ewent. absolutny brak odruchów ścięgnistych).\nW przypadku przypadkowego podaniu zwierzęciu, które nie ma być uśpione, natychmiast wykonać niezbędne czynności dla ratowania życia. Zapewnić podtrzymanie podstawowych funkcji życiowych, zwłaszcza oddechu i krążenia. Odpowiednim antidotum są analeptyki.\nMięso pochodzące ze zwierząt uśpionych pentobarbitalem nie może być wykorzystane jako karma dla zwierząt. Barbituraty są bardzo trwałe w ciałach uśpionych zwierząt. Są stabilne nawet w temperaturze wrzenia.\nPentobarbital jest lekiem o silnym działaniu, który jest toksyczny dla człowieka. Systemowa absorpcja pentobarbitalu (włącznie z absorpcją przez skórę i oko) powoduje sedację, zapadnięcie w sen i depresję oddechową.\nPreparat ten może być stosowany wyłącznie w obecności innej osoby, która może udzielić pomocy w razie przypadkowej ekspozycji preparatu. Jeżeli osoba ta nie jest pracownikiem służby zdrowia, powinna zostać zaznajomiona z zagrożeniami związanymi z preparatem.\nChronić przed przypadkową samoiniekcją aplikowanym preparatem. Chronić przed spożyciem, rozlaniem na skórę czy zachlapaniem oczu i kontaktem zabrudzonych rąk z oczami. Preparat przenosić wyłącznie w strzykawce bez nasadzonej igły, w celu zapobieżenia przypadkowemu wstrzyknięciu. Osoby wrażliwe na pentobarbital powinny unikać kontaktu z leczniczym preparatem weterynaryjnym.\nLeczniczy preparat weterynaryjny nie powinien być podawany przez kobiety w ciąży.\nPrzy manipulacji z leczniczym preparatem weterynaryjnym należy stosować środki ochrony osobistej, w których skład wchodzą nieprzepuszczalne rękawice i okulary ochronne.\nW razie wypadku należy podjąć poniższe kroki:\nSkóra: Natychmiast umyć wodą. Niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, przedstawiając lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę.\nOczy: Natychmiast wypłukać dużą ilością zimnej wody. Niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, przedstawiając lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę.\nSpożycie: Wypłukać usta. Niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, przedstawiając lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę. Utrzymywać poszkodowanego w cieple i spokoju.\nPrzypadkowe samookaleczenie aplikowanym preparatem: Niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską, przedstawiając lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę. Poinformować go o zatruciu barbituratem. Nie pozostawiać pacjenta bez opieki.\nNIE KIEROWAĆ POJAZDEM SAMOCHODOWYM. Mogą nastąpić zaburzenia świadomości (sedacja).\nPreparat ten zawiera substancje uzależniające – pentobarbital sodu (barbiturat). Stężenie pentobarbitalu sodu w preparacie jest tak duże, że już niewielka ilość (1 ml) przypadkowo aplikowanego preparatu weterynaryjnego może u dorosłego człowieka wywołać zaburzenia centralnego układu nerwowego. Dawka pentobarbitalu sodu w ilości 1 g (co odpowiada 2,5 ml preparatu) uważana jest jako śmiertelna dla człowieka.\nZapewnić poszkodowanemu drożność dróg oddechowych i stosować leczenie symptomatyczne.\nW sporadycznych przypadkach może wystąpić krótkie łapczywe oddychanie, związane z niewydolnością serca. W tym stanie zwierzę już jest klinicznie martwe.\nPo aplikacji mogą nastać drobne skurcze mięśniowe.\nBłyskawiczne podanie drogą dożylną lub dosercową.\nZalecana dawka pentobarbitalu sodu wynosi 140,0mg/kg żywej wagi, jednorazowo, co odpowiada 0,35 ml roztworu preparatu/kg żywej wagi.\nDla wszystkich gatunków docelowych dawka jest jednakowa.\nPo podaniu sprawdzić zanik funkcji życiowych. W razie potrzeby podać ponownie.\nPrzy podaniu dożylnym konieczna jest szybkość podania. U bydła i koni do tego celu zaleca się użycie cewnika. Stosować precyzyjne podawanie dożylne. Pozanaczyniowe podanie preparatu obniża jego skuteczność.\nPodanie drogą dosercową dozwolone jest wyłącznie po głębokiej sedacji lub anestezji.\nKorek można przekłuć maksymalnie 50 razy.\nPrzedawkowanie (symptomy, pierwsza pomoc, antidotum), o ile to konieczne\nNie ustalono dla zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności. Należy podjąć odpowiednie kroki, aby ciała i uboczne produkty uśpionych zwierząt, którym podano ten preparat, nie przedostały się do łańcucha pokarmowego i nie zostały spożyte przez ludzi ani zwierzęta.\nOkres przydatności do użycia leczniczego preparatu weterynaryjnego w nienaruszonym opakowaniu: 3 lata.\nOkres przydatności do użycia po pierwszym otwarciu opakowania wewnętrznego: 3 miesiące.\nNiniejszy leczniczy preparat weterynaryjny nie wymaga wyjątkowych warunków przechowywania dotyczących temperatury.\nFiolkę przechowywać w pudełku, w celu ochrony przed światłem.\nRodzaj i skład opakowania wewnętrznego


Córka Cieni. Obce matki. cz.2. Ewa Cielesz - Axismundi\nCórka Cieni. Obce matki. cz.2\nPrzypadkowo znaleziony pamiętnik z czasów wojny odkrywa tajemnicę wychowanej w lesie dziewczynki.\nPo stracie rodziców mała Juliana samotnie musi ruszyć w świat. Czy dziewczynka poradzi sobie bez pomocy bliskich? Jak potoczą się jej losy powojnie? Czy obce matki pomogą Julianie przetrwać i dorosnąć?\nCz. 2 "Obce matki" Co za historia – aż chce się wykrzyknąć po lekturze kolejnego tomu „Córki Cieni”. Wytrwałość, splot korzystnych okoliczności i łut szczęścia pomaga Adamowi i Toffi w poszukiwaniach Juliany. Kiedy wreszcie trafiają na jej trop, starsza pani opowiada historię swojego dzieciństwa. Mała Juliana była niezwykłym dzieckiem. Wychowana w leśnej chacie, wyposażona przez matkę w wiedzę o ziołach, uzbrojona w intuicję i roztropność musiała poradzić sobie bez rodziców w obcym świecie powojennej Polski. Jak potoczyły się jej losy? Przeczytaj „Obce matki”.\nCz. 1 „Siedem szmacianych dat”\nMagdalena, panna z przedwojennego zamożnego domu zakochuje się w Piotrze, ubogim kelnerze. Wobec sprzeciwu ojca dziewczyna opuszcza dom i ucieka z Piotrem w nieznane. Docierają do bieszczadzkiej wsi, gdzie trafiają do księdza, który udziela im ślubu i daje niespodziewany prezent w postaci mapy prowadzącej do opuszczonej chaty w samym środku puszczy. Para zamieszkuje w leśnej głuszy z dala od ludzi i cywilizacji. Przy zaradności Piotra Magdalena uczy się gospodarzyć. Tu zastaje ich wojna. Sielankowe życie staje się coraz trudniejsze, choć początkowo nie odczuwają skutków wojennej zawieruchy. Jednak, gdy Magdalena rodzi dziecko, Julianę, wokół szaleją już bandy UPA i Sowieci. Pewnego dnia do domu Piotra i Magdaleny trafia Ukrainiec, Iwan. Odtąd na spokojną chatę spada pasmo nieszczęść. Magdalena marzy o powrocie do domu. Jak potoczą się ich losy? Po latach jej zapiski odnajduje Adam, student historii, który postanawia odnaleźć Julianę. Jak potoczyło się jej powojenne życie? O tym dowiemy się z drugiej części sagi „Córka cieni”, zatytułowanej „Obce matki” , oraz części trzeciej, „Burza przed ciszą”.\nEwa Cielesz – autorka powieści „Niskie Drzewa”, (2015), Sagi „Córka cieni” (2016) zbiorków poezji dla dzieci: „Dla was dzieciaki” (2002), „Skarby z szuflady” (2005), „Gdy ujrzysz gwiazdę” (2005) oraz tomików poetyckich dla dorosłych „Sentymenty” (2004) i „Między jasnością i czernią” (2006). Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych, a także krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (Filia Wrocław), Wydziału Reżyserii. Pisze scenariusze, jest nauczycielką i instruktorem teatralnym. Na tym polu osiąga sukcesy: dwukrotnie wraz ze swoim zespołem zdobyła Grand Prix (2010 i 2011) Festiwalu Małych Form za sztuki, których scenariusze były jej autorstwa. Związana z Wrocławiem, obecnie mieszka w Konstancinie pod Warszawą.\nKsiążka należy do serii: Córka Cieni


Góry Czywczyńskie - Stoh, triplex oraz sistiema - Karpacki las blog o górach\nprzez Tomasz · Wrzesień 9, 2018\nPrzedstawiam rozległy masyw górski zawarty w granicach szerzej pojętych Karpat Marmaroskich, a ściślej w obszarach niemalże zamkniętego dla turystyki grzbietu granicznego. Od Stoha po Hnitesę na odcinku granicznym – tam rozdzielają się Czywczyny na dwie zbliżone powierzchniowo części, w głębokim obniżeniu Przełęczy Łostuńskiej. Wysyłają na dwóch przeciwległych kierunkach liczne odnogi, których stoki opadają ku dzikim dolinom : Wazeru na południu oraz Czarnego Czeremoszu na północy. Stoh jest miejscem, które w przeszłości zapisało się jako styk nieistniejących dziś już rubieży. Oddzielał dawniej jako tzw. triplex granice trzech państw : Polski, Czechosłowacji oraz Rumunii. Jest to niewielki znak kamienny na zachodnim krańcu pasma, pożądany przez świadomych jego istnienia, żądnych przygód i wrażeń zdobywców. Sam triplex prócz znaczenia międzynarodowego był pewnym symbolem stabilności granic, dziś natomiast traktowany jest jako kultowy, mający charakter pożądanego zabytku, będący celem wypraw, nie zawsze jednak możliwych do zrealizowania. Przez długie lata powojenne nierealnym było się tam dostać. Potężna sistiema blokowała wszelką chęć wędrówki, a drut kolczasty, dawniej pod napięciem, sprawia i dziś ponure wrażenie. Po upadku ZSRR nastąpiła transformacja ustrojowa, reżim zelżał, lecz wciąż nie każdy miał szczęście dotrzeć w Czywczyny, jednocześnie na szczyt Stoha, czy też Hnitesy mógł jedynie wspiąć się w wyobraźni. Wiek XXI przyniósł tu kolejne zmiany – pojedyncze grupy turystów zaczęły coraz śmielej pojawiać się w Górach Czywczyńskich, także ostatecznie na skraju drugiej dekady obecnego wieku można stwierdzić, że Czywczyny wraz ze swymi magicznymi wierzchołkami zdobyć może w zasadzie niemal każdy turysta, który wie jak zachować się przed, oraz w trakcie pobytu, w tych wciąż zagadkowych górach. Mimo wielu pozytywnych przemian jak i nastrojów, wciąż lokalne drogi, płaje oraz nieliczne szlaki turystyczne są tu puste – właściwie nawet i dla samych obywateli Ukrainy czywczyński obszar to terra incognita. Oczywiście częściej spotkać tu można wędrowców z Polski bądź Czech.\nGóry Czywczyńskie sąsiadują od północnej strony ze znaną powszechnie Czarnohorą oraz pięknymi i rozległymi choć niestety zarastającymi Połoninami Hryniawskimi, także dojazd w ostatnie pasmo górskie Ukrainy po stronie galicyjskiej jest więc z punktu widzenia logistycznego całkowicie realny i nie tak trudny jak jeszcze przed 30 laty. Na południowo wschodnim krańcu pasma znajduje się magiczna i legendarna Hnitesą o której pisałem już w przeszłości, natomiast po środku nieco na północ od grzbietu głównego, w postaci zwornika, rozłożył się najwyższy prócz Hnitesy Czywczyn jawiący się jako potężny masyw górski, przez swe położenie mało dostępny, lecz tym samym wielce osobliwy i pożądany. Góry Czywczyńskie prócz specyficznego piękna, odosobnienia i tajemniczości, bywają traktowane jako miejsca nie zawsze bezpieczne i nie zawsze przyjazne. Oddalone od siedzib ludzkich zarówno po jednej jak i drugiej stronie granicy pozbawione są możliwości zapewnienia szybkiej pomocy, w razie wypadku. Ratunek oraz ewakuacja w razie niepogody, uszczerbku na zdrowiu czy też zagubienia, może być wielce problematyczny, choć same góry trudne orientacyjnie nie są. Inną również negatywną cechą jest pewna aura … stworzona przez specyfikę obecności „trudnej granicy”. Przemytnicy przechodzą przez górskie przełęcze, wierchy oraz ścieżki, zarówno leśne jak i połoninne. Ostatnimi czasy zapewne w większym stopniu przemycani są ludzie, stale przenosi się towary bezakcyzowe, mimo to samych pograniczników nie widać wielu. Wieża obserwacyjna na Rochach, i położona nieopodal strażnica oraz barak pograniczników na Stohu, zastawa w Szybenem oraz Kalinczi, kilka quadów, motorów oraz samochodów. Pasmo graniczne wydaje się rozległe w stosunku do obstawy kordonu. Wędrując w przeszłości w obszarach Hnitesy oraz Purula nie napotkałem nikogo zarówno po jednej jak i drugiej stronie linii granicznej, jednak tu, w okolicach Stoha dyżur pełnią już skrupulatnie, choć również i z życzliwym nastawieniem.\nSzybene – wieś przygraniczna ukryta pośród gór i lasów nad brzegiem Czarnego Czeremoszu. Traktowana jako doskonała baza wypadowa w głąb gór, zarówno Czywczyńskich jak i Hryniawskich, jednocześnie fatalnie połączona ze światem – tutaj w szczególności z większą i bardziej znaną Werhowyną oraz innymi mniej lub bardziej znanymi miejscowościami turystycznymi w górskich obszarach Ukrainy. Szybene dość mocno skupione jest jako wieś na tle wielu huculskich miejscowości których gospodarstwa są rozrzucone często w znacznym oddaleniu od siebie. W 2008 r. powódź zabrała tu wiele domów, gdy potężny Czarny Czeremosz pozrywał mosty, oraz nadwyrężył bezpieczeństwo magicznej i mimo wszystko nie do końca bezpiecznej trasy na odcinku Werhowyna – Burkut. Sam Burkut położony jest o godzinę marszu z Szybenego – tam dojechać jest już niezwykle ciężko. Droga i tak fatalna wzdłuż Czarnego Czeremoszu do Szybenego, staje się na burkuckim odcinku, prawdziwą katorgą, choć jednocześnie niezwykłą przygodą. We wsi Szybene stoi zastawa – placówka straży granicznej. Stoi przy niej szlaban wstrzymujący niewielki ruch przygraniczny, właściwie jedynie turystyczny. Tutaj należy okazać paszport, mieszkańcy Szybenego oczywiście poruszają się swobodnie. Maszerując w Połoniny Hryniawskie informować możemy pełniących służbę przy zastawie o przebiegu trasy i jej końcowym celu, natomiast podążając za przygodą w głąb Gór Czywczyńskich musimy okazać pozwolenie, szczególnie jeśli poruszać będziemy się w ścisłych obszarach granicy państwowej. To już nie są czasy zamkniętych umysłów zrodzonych i wyhodowanych w latach sowieckich. Pogranicznicy to już nie umysłowe gobliny o sztywnych karkach. Patrzą obecnie na turystę życzliwym wzrokiem – odnieść można wrażenie że i bez pisemnego zezwolenia zechcieliby przepuścić. Myślę że w takim przypadku warto przygotować się merytorycznie i posiadać dla okazania dobre mapy oraz przewodniki. Jako informację dla pogranicznika, który wpuścić może w Góry Czywczyńskie – tak by miał świadomość, iż turysta nie zgubi drogi i będzie przestrzegał pewnych zasad poruszania się w górach granicznych.\nWyruszamy w góry w południe mając do wyboru dwie ścieżki, które zaprowadzić mogą nas do celu. Wyznaczamy sobie zadanie – musimy dotrzeć pod zieloną kopułę Stoha. Jest to wierzchołek szczególny – jego położenie świadczy o rozdziale nie tylko granicy między państwowej ale również geograficznej. Wprawdzie Góry Czywczyńskie zostały wyodrębnione od Karpat Marmaroskich trochę na siłę, są jednak ich sporą częścią. Stoh odziela więc te właściwe Marmarosze od Czywczynów na odcinku zachodnim, na północ wysyła również krótką odnogę „czywczyńską” po Przełęcz Szybeńską, która z kolei oddziela Góry Czywczyńśkie od znanej powszechnie Czarnohory. Za tą przełęczą kierunek obierają turyści w stronę Popa Iwana czarnohorskiego. Stoh rónież jest miejscem historycznym i poniekąd legendarnym. Na szczycie góry do dziś stoi pamiątka z lat przedwojennych – kamienny, walcowaty słup nazywany triplexem. Jest to wyznacznik dawnego styku trzech granic : polskiej, czechosłowackiej oraz rumuńskiej. Stoi dziś pomiędzy współczesnymi słupkami ukraińsko rumuńskimi w nienaruszonym stanie jako słupek początkowy. Od tego miejsca w kierunku północno – zachodnim, przez Beskidy aż po Odrę biegły słupki kamienne, w niewielkim stopniu i dziś zachowane na kilku karpackich odcinkach. Natomiast w kierunku południowo wschodnim aż do Hnitesy i dalej na północ wzdłuż potoków źródliskowych Białego Czeremoszu, następnie jego nurtów aż do ujścia do Prutu i dalej do ostatniego trójstyku tj. polsko – rumuńsko – radzieckiego u ujścia Zbruczu do Dniestru, biegły słupki żeliwne które niestety dziś niemal w całości zniknęły z linii grzbietowej pasma granicznego oraz przy samej rzece.\nSpróbujemy dostać się na szczyt – wprawdzie wierzchołek na którym stoi triplex znajduje się już po drugiej stronie zasieków oraz za KSP (Kontrolno Slidową Połosą) , mamy jednak wydrukowaną kopię prośby o wtargnięcie w pas ziemi zakazanej. Wierzchołek łatwiej zdobyć od strony rumuńskiej, tam nie ma sistiemy a sami pogranicznicy nie wymagają od turysty składania wcześniejszej prośby o pozwolenie – można to załatwić w placówce służb granicznych w Puniele de sub Munte bądź w Viseu de Sus w zależności który odcinek Gór Czywczyńskich chcemy eksplorować. Dziś jednak w przeciwieństwie do wyprawy sprzed trzech lat na Hnitesę, idziemy od strony ukraińskiej. Nic jednak nie zapowiada, by wędrówka tematyczno zadaniowa miała stracić sens oraz powodzenie – idziemy przez uroczysko Banhof, jednak druga ścieżka o której wspominałem jest równie ciekawa a może i piękniejsza, lecz dla nas mniej praktyczna, ze względu na to, że idąc w stronę Stoha a następnie na Czywczyn musielibyśmy cofać się na sporym odcinku, natomiast idąc przez Banhof zrobimy ciekawą i piękną widokowo pętelkę. Tamta ścieżka mimo wszystko warta jest większej uwagi, prowadzi nią bowiem dawna droga wojenna wybudowana podczas I wojny światowej na potrzeby armii austriackiej w celu szybkiego przerzutu wojsk oraz zaopatrzenia. Nazwana imieniem feldmarszałka niemieckiego Augusta von MacKensena. Już w odległej przeszłości biegł tędy wygodny płaj huculski na południową stronę Karpat, Austriacy natomiast wybudowali trasę dobrej jakości która na odcinku transgranicznym : Szybene – Przełęcz pod Kopilaszem – Ruska pełni funkcję dogodnego przemieszczania się pograniczników zarówno ukraińskich jak i rumuńskich. Do dziś prezentując świetny stan zachowania wspina się serpentynami pod górę mijając placówkę pograniczników oraz wieżę obserwacyjną na Rohah. Jeśli ktoś nie ma zezwolenia na pobyt w Górach Czywczyńskich, nie powinien tędy iść. Patrole mają tu najwygodniejszy dojazd ku szczytowym partiom gór i wgląd w całą granicę z pozycji samochodu, motoru oraz stałej wieży obserwacyjnej.\nStudnia w okolicy uroczyska Banhof. Niedaleko stąd znajduje się kilka opuszczonych, drewnianych zabudowań. Rozpalamy w wyznaczonym miejscu ognisko, następnie smażymy kiełbasę i gotujemy wodę by napić się kawy. Przed nami krótkie lecz ostre podejście na połoninę, wcześniej jednak czeka nas parokrotna przeprawa przez rwący i zimny jak lód, górski, mocno wezbrany potok.\nKilkukrotnie przeprawiamy się w brud. Nie ma suchego przejścia, mosty piesze zerwały powodzie. Gdzieś wcześniej była Klauza Szybene, nie mamy czasu na sprawdzanie stanu ostatnich pozostałości dawnej budowli, wkomponowała się na dobre w poszycie – szkoda, w przeszłości wyglądała naprawdę okazale.\nPop Iwan ukazuje ledwie swe kontury. Chmury wiszą nad Czarnohorą, choć grzbiet główny wraz z oddzielonym przełęczą Petrosem widać jeszcze dość dobrze. Wchodzimy na Połoninę Raduł – tu według mapy znajdować ma się źródełko – trzeba uzupełnić puste już butelki i poszukać miejsce na nocleg. Źródło znajduje się nieco poniżej drogi w zagłębieniu które oferuje również stanowisko pod namioty. Chwilę wahamy się nad ostatecznym miejscem noclegu i wybieramy pustą staję pasterską. Jest w dobrym stanie, a w środku stół oraz ławy zbite z desek, także wygodne pomieszczenia do spania. Robimy kolację zakropioną miejscowym samogonem, rozmawiamy i cieszymy się dobrym zakończeniem dnia. Pogoda na razie nas oszczędza, zobaczymy co przyniesie jutrzejszy dzień, wprawdzie nastaje zimna noc, ale pogodna i bezchmurna. Jutro czeka nas podejście na Stoha – tam w odległości kilometra na południe widzieliśmy wcześniej u podstawy góry zasieki, trzeba przejść przez bramę, dalej stoi wartownia a na szczycie kordon, jeśli nas przepuszczą staniemy przy triplexie. Jeszcze tylko kilka godzin snu i wyruszymy znów grzbietem głównym przez połoninę do bram zamkniętego świata tkwiącego w wąskim pasie odgradzającym obydwa kraje.\nŚwit nad Czywczynami z okna stai pasterskiej w rejonie Połoniny Raduł. Wstałem niestety trochę za późno i tym samym nie utrwaliłem właściwego wschodu słońca, który pewnie doskonale był widoczny nieco wyżej na grzbiecie głównym, kwadrans marszu powyżej szałasu pasterskiego. Czywczyny są fascynujące, szczególnie gdy poranny i wieczorny spektakl podparty doskonałą pogodą wprawić może nas w zachwyt i zdumienie.\nDrewniany talerz na wzór ikony w jednym z szałasów. W półmroku jaki panuje we wnętrzu doskonale wkomponował się w kolorystykę otocznia będąc zarazem ledwie widocznym – może to i dobrze …\nMichailecul wyłonił się między Stohem a Korbulem. Wierzchołki na południowy zachód od granicy przybierają już wysokogórskie oblicze jednak w pełni możliwym będzie przyjrzeć im się, jeśli dane nam będzie stanąć na szczycie który właśnie wyrasta przed nami.\nStoh, czyli stóg – jak kopa siana, taki przypomina kształt. Legenda głosi iż zbój Dobosz werbował tu młodych „żołnierzy” do swej szajki. Wierzchołek pomału zarasta, jeszcze teraz zdążymy objąć wzrokiem karpackie wierchy, ale pewnie za kilkanaście lat Stoh stanie się niczym nie wyróżniającą górą przypominającą bardziej łagodne, zielone wzgórze, niż tkwiący pośród połonin legendarny wierzchołek.\nW miejscu gdzie ścieżka biegnie trawersem u podstawy góry, stoi brama oznaczona jako Worota nr 1. Tuż za nią dostrzegamy budkę przeznaczoną dla patroli ukraińskiej straży granicznej. Cisza dookoła panuje absolutna, nie widać ludzi nie słychać głosów. Następuje przejście za sistiemę – zobaczymy co się wydarzy …\nOkoło 15 minut zajmie nam marsz na wierzchołek, jednak nie wiemy jak zareaguje żołnierz, czy nakaże na się wycofać, czy też zadzwoni do placówki w Szybenem, może wystarczy jednak pismo z prośbą o pozwolenie i zapewnienie iż zostało pozytywnie rozpatrzone … Zaspany pogranicznik przygląda się mając w oczach pewnego rodzaju zobojętnienie. Dostaje po chwili do ręki wydrukowaną kopię prośby. Czyta i w międzyczasie odrywając wzrok od kartki patrzy na nas, by po chwili odezwać się – nie iść za kordon … Zostawiamy więc przy baraku plecaki i ruszamy na szczyt.\nPodchodzimy wąską ścieżką w rejon współczesnych słupów granicznych. Po lewej jak na dłoni jawią nam się dwa bliźniacze wierzchołki : najwyższy w całych Górach Marmaroskich Farcaul i niewiele niższy, długi Michailecul – wierzchołki charakterystyczne, widoczne z wielu karpackich szczytów, najpiękniej prezentują się podczas morza mgieł, gdy czubki obydwu wystają pośród sinego bezmiaru powlekającego okoliczne szczyty. Stałem na nich w przeszłości, spoglądając w kierunku z którego dziś patrzę na nie. Wtedy w przeszłości Stoh ledwie majaczył w okrytej burzą i przecinanej świetlistymi błyskawicami przestrzeni, dziś aura sprzyja dalekim obserwacjom, jednak widok z zarastającego wierzchołka jest już dość mocno ograniczony.\nTriplex o kształcie walca stoi na masywnym podeście. Wyznaczał zakrojonymi rowkami strony państw graniczących ze sobą w przeszłości … Cofamy się do lat przedwojennych, widzimy w wyobraźni wytyczanie granicy, kopanie dołów i pomiary odległości. Były słupy główne, pośrednie oraz początkowe i nie ważne czy te od Stoha na północny zachód granitowe, czy też od niego na południowy wschód i dalej wzdłuż rzeki żeliwne – są zabytkami które przez ostatnie lata usuwane skrupulatnie praktycznie zostały unicestwione na dużych obszarach górskiej granicy. Żeliwne pewnie w większości trafiły na złom, w Bieszczadach Wschodnich natomiast, kamienne swego czasu posłużyły też jako nagrobki przy wiejskich cmentarzach. Ostały się jeszcze w Czarnohorze oraz w Gorganach jednak brakuje tych początkowych z orłem w koronie. Takie pozostały dziś jedynie na Pantyrze oraz na Popadii w Gorganach. Początkowym jest również triplex na Stochu, jednak posiadający całkowicie odmienną formę od zwykłych granitowych jak i żeliwnych. Myślę że pozostanie już tutaj w ziemi. Nawet ktoś niemądry i żądny posiadania, bądź pozbycia się go, nie będzie miał łatwego zadania. To przedsięwzięcie, które raczej nie pozostałoby niezauważonym. Niech tkwi w ziemi po wsze czasy jako pamiątka dla potomnych, że istniały dawniej również inne granice …\nRzut okiem wstecz, na przebieg fragmentu odbytej trasy. Po prawej ciągnie się droga wzdłuż zasieków dawnej radzieckiej sistiemy odnowionej na potrzeby obecnych służb lecz już nie pod napięciem. Tuż za płotem, wewnątrz sistiemy dróżka dla patroli ukraińskiej straży granicznej oraz orany regularnie pas ziemi, służący do odczytywania śladów osób wdzierających się nielegalnie na teren ukraińskiego państwa. Tuż za połosą biegnie linia graniczna pomiędzy współczesnymi słupami graniczących ze sobą państw. Za słupkiem znajduje się Rumunia i tamtejsze Karpaty.\nWorota nr 2. Jeszcze do niedawna wstęp za bramę był surowo wzbroniony, a za czasów ZSRR wręcz niemożliwy. Teoretycznie i dziś wejście do zony jest zabronione, ale restrykcje zelżały … Posiadając zezwolenie, nie tak już trudne do uzyskania można śmiało wejść za bramę. Dowodem na to jest bliska obecność wieży obserwacyjnej na szczycie Rogów, oraz swobodna rozmowa z uzbrojonym żołnierzem patrolującym na motorze całą strefę KSP. Być może dla zachowania dobrych relacji nie powinno maszerować się pasem wyoranej połosy, tylko dróżką. Brama mimo wszystko jest zamknięta, należy przejść pod drutem, lecz w żadnym wypadku nie przekraczać słupków granicznych, co jednak wydaje się być oczywiste. Wieża znajduje się tuż przed nami, za bramą. Jesteśmy z pewnością obserwowani, jednak nikt nas nie niepokoi, cisza panuje dookoła, nawet nie złowroga, a zastanawiająca – zmieniło się w tych obszarach sporo, na lepsze. W rejonie Kiernicznego I etap wędrówki dobiega końca. W następnej części przedstawię wspomnienia z marszu granicą na magiczny Czywczyn i dalej ku dolinie Czarnego Czeremoszu do zapomnianego Burkutu, który słynąc dawniej z doskonałej wody mineralnej oraz uzdrowiska, funkcjonuje dziś na granicy rozkładu i wegetacji.\nW wyprawie uczestniczyli : Tomasz Gołkowski, Piotr Baran, Mariusz Obszarny\nTagi: Góry CzywczyńskieKarpaty Wschodnie\nPaździernikowy Pop Iwan\nBeskidy Brzeżne – Ciuchowy Dział i okolice\nWrzesień 9, 2018 o 19:45\nNiesamowita fotorelacja 🙂\nBrawo za odwagę i pokonanie wszelakich trudności .\nJestem pod wrażeniem . „Czapki z głów „\nWrzesień 12, 2018 o 03:07\nNie było tak trudno 🙂\nTomasz ostatnio opublikował…Góry Czywczyńskie – Stoh, triplex oraz sistiema\nWrzesień 11, 2018 o 06:34\njestem pod wrażeniem, piękne zdjęcia\nWrzesień 12, 2018 o 03:08\nDziękuję, miejsce robi wrażenie\nWrzesień 13, 2018 o 11:31\nKolejna super wyprawa. A tu człowiek w pracy 😉 Może jakiś weekend uda się zagospodarować\nWrzesień 15, 2018 o 08:05\nTomasz, to się czyta jak baśń z tysiąca i jednej nocy:-) granice, bramy, wrota, druty, zasieki, a przemyt jak kwitł, tak kwitnie:-) Czywczyńskie dla mnie to taki koniec świata, niezwykła ta Wasza wyprawa, jej opis czyta się z wypiekami na twarzy, uda im się, przejdą? pozdrawiam serdecznie.\nWrzesień 19, 2018 o 03:51\nCzywczyńskie dawniej były i dla mnie marzeniem, dziś już jest to bardziej realny świat. Wyprawy jednak w te góry można zaliczyć do tych bardziej niezwykłych. Kolejny raz może wrócimy tam za rok.\nWrzesień 17, 2018 o 20:20\nWrzesień 20, 2018 o 11:30\nWymagająca, ale piękna wyprawa.\nWrzesień 20, 2018 o 15:49\nPoprzedni post Gorgany – Sywula i Rafajłowa


Dominika Gwit odmieniona. Komplementom nie ma końca. "Świetna metamorfoza" [ZDJĘCIE] - Gwiazdy - MAXXX News | RMF MAXXX\nDominika Gwit odmieniona. Komplementom nie ma końca. "Świetna metamorfoza" [ZDJĘCIE]\ndate_range czwartek, 14 października 2021 (16:34)\nDominika Gwit zaskoczyła fanów odmienionym wyglądem. Pod najnowszym zdjęciem na instagramowym profilu 33-letniej gwiazdy zachwytom nie ma końca. "Świetna metamorfoza" - komentują internauci.\nDominika Gwit – role\nPunktem zwrotnym w moim życiu były diagnozy lekarskie. Okazało się, że aby utrzymać niską wagę, musiałabym całe życie być na diecie. Zaczęłam brać leki i przestałam tyć. Pewnie mogłabym zeszczupleć, ale przestało to być dla mnie priorytetem. Od kiedy zaczęłam stawiać na zdrowie, nie na wygląd, wszystko się zmieniło\n– powiedziała ostatnio w rozmowie z WP.\nDziękuję za nowy fryz i regenerację, tego mi było trzeba\n– napisała, chwaląc się fotkami w nowym uczesaniu.\nlabel Dominika Gwit Dominika Gwit metamorfoza\nOgólna ocena Dominika Gwit odmieniona. Komplementom nie ma końca. "Świetna metamorfoza" [ZDJĘCIE] to: 33%/100%, uzyskana z: 21 głosów.\nDominika Gwit pokazała ciało w stroju kąpielowym. Fani zachwyceni. "Cudowna kobieta" [ZDJĘCIA]\nDominika Gwit podzieliła się radosną nowiną! Długo trzymała to w tajemnicy! Fani gratulują [FOTO]\nDominika Gwit przeszła spektakularną metamorfozę. Fanom opadły szczęki! "Kobieta petarda"


Zabiegi kosmetyczne - kilka interesujących faktów - http://mani.com.pl/\nDodane: 29-11-2016 12:09\nDobrze zbudowany taras. materiały i wykończenieO zdrowiu psychicznym i dobry samopoczuciuSezon na odzież termoaktywną. Krótko na temat komfortu cieplnego.Serce twojego auta - silnikOgólnie o stomatologii - kilka poradCo to jest hala namiotowa?Nowadays society and the need of electrical engineersWater leeks - a big problemBułgarskiFinding a good car service - it is not that easyDowiedz się więcej o zawodzie geodety- kilka słów o ich pracyPanele słoneczne+Lubisz psy? To poczytajO czym warto pamiętać dbając o samochód?Czerp energię ze SłońcaBudowa i maszynyJak wynająć meble Od RękiTanie pozycjonowanieZobacz te 6 ciekawostek o tym jak naprawić laptopa w prosty sposóbNa sportowe: o odżywkachPorady o prawieNaturalne sposoby na pięknoSerwisowanie i naprawa samochoduDentysta ZabrzeGrzybica? Medycyna alternatywna na ratunek!Adres dla firmy - o wirtualnych biurachVariety of electriciansKartki świąteczne- Polska tradycjaJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówSzybalski-stomatologia.pl


Cube Mini 3 - kostka disco Bluetooth Niebieski | Produkty \_ Party Cube Kategorie \_ Kids Głośniki .\nCube Mini 3 - kostka disco Bluetooth\nZabierz ze sobą imprezę gdzie tylko chcesz. Niewielka konstrukcja jest wygodna do transportu a naładowana bateria do pełna wystarcza na około 5 godzin słuchania.\nGłośnik Bluetooth CM-3\nGłośnik iDance CM-3 jest niewielką konstrukcją dającą wiele możliwości. Główną zaletą głośnika jest niewielki rozmiar, dzięki czemu jest bardzo łatwy w transporcie.\nWytrzymała obudowa z ABS zapewnia trwałość produktu oraz wygodne w użytkowaniu, zastosowany materiał jest lekki co dodatkowo usprawnia transport głośnika.\nZestaw posiada dwa rodzaje wizualizacji świetlnych działające w rytm muzyki, pierwszy jest wbudowany w głośnik a drugi znajduje się na górnej części głośnika w postaci kuli dyskotekowej. Diody LED synchronizują się z muzyką odtwarzaną, dzięki takiemu rozwiązaniu nie ma potrzeby korzystania z zewnętrznych kolorofonów czy laserów.\nPrzekonaj się, ile radości daje słuchanie muzyki z głośnika Bluetooth CM-3\nCUBE MINI 3 NIEBIESKI\nDiody LED świecące w rytm muzyki\nKula dyskotekowa + LED's\nWyjście AUX (3,5 mm)\nZamówienie zrealizowane szybko i bez zarzutów.


lekarze specjaliści > Alergia > Alergia - Nowy sposób na alergie\nEnzym blokujący łączenie się białek i skracający ich żywotność. Odkryto, że blokowanie pewnego enzymu może pomóc zapobiegać rozwojowi choroby alergicznej oraz jej objawów.\nAlergia to choroba polegająca na tym, że nas wadliwie działający układ immunologiczny zwalcza substancje które w normach warunkach są obojętne dla typowego, przeciętnego organizmu ludzkiego. Jest to walka na śmierć i życie, o zaciekłości podobnej do zwalczania przez nasz układ odpornościowy bakterii albo nawet wirusów.\nNiestety większość opracowanych leków działa jedynie na objawy alergii, przynosząc krótkotrwałą poprawę.\nW Wisconsin w Stanach zjednoczonych lekarze odkryli, że enzym , który nazwali Pin1 ma zdolność wpływania na białka związane alergicznymi reakcjami zapalnymi. Białka AUF1 maja zazwyczaj bardzo krótką żywotność w zdrowym organizmie z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym , jednak u alergika, łącza się one z innymi białkami i w ten szczególny sposób znacznie przedłużają sobie życie w organizmach osób uczulonych.\nOdkryty przez lekarzy i naukowców enzym hamuje możliwość łączenia się białek i w ten sposób ma działanie antyalergiczne. (ASZ)


Mieszkania przy Waszyngtona 96 sprzedane razem z lokatorami... Warszawa Praga Południe | iPragaPoludnia.pl\nMieszkania przy Waszyngtona 96 sprzedane razem z lokatorami...\nAnna Sadowska - blog 24/08/2017 10:47\nW tym budynku mieszka wiele starszych i schorowanych już osób. Przeżyły tutaj większość swojego życia. Teraz doczekały sie czasów kiedy nie stać ich na zapłatę czynszu, a wyprowadzić nie mają się gdzie...\nOrange sprzedało lokale przy Waszyngtona 96 pięciu firmom. Spółka pozbyła się ich, ponieważ pozostałości po dawnych mieszkaniach pracowniczych w całym kraju nie są jej potrzebne. W czerwcu, kiedy doszło do transakcji, nikt jednak nie spodziewał się problemów. Teraz takowe są, bo częśc nowych włascicieli chce podnieśc czynsze. Mieszkańcy są zrozpaczeni. Co na to wszystko Orange?\n- Firma pozbywa się wszystkich zbędnych nieruchomości. Mieszkania z tym budynku kupiło 5 firm: I.N.D. Kancelaria Adesto, CK Investments, Drax Marcin Znajdek i Progress Properties. W tej lokalizacji sprzedaliśmy 26 mieszkań. Transakcja została przeprowadzona w czerwcu br. Orange Polska sprzedał nieruchomość przy Waszyngtona 96 w dobrej wierze, a firmy które kupowały lokale były przez nas sprawdzane i dlatego zgodziliśmy się na transakcję - mówi rzecznik Orange Polska, Wojciech Jabczyński. Podkresla też, że firma przez wiele lat informowała mieszkańców o zamiarze sprzedaży mieszkań i zachęcała ich do wykupu przesyłając propozycje zakupu lokali po preferencyjnych cenach. Oferty wysyłane były w latach: 2004, 2008, 2012, 2015 oraz 2016. Mieszkańcy mieli m.in. możliwość wykupu mieszkań z pożyczką od firmy, która po zawarciu aktu notarialnego mogła być umorzona.\n- Realna cena wykupu w tej najkorzystniejszej opcji była na poziomie 5 proc. rynkowej wartości mieszkania. Takie warunki były ustalone m.in. w porozumieniu ze związkami zawodowymi działającymi w firmie. W przypadku ponawianych przez nas ofert każdorazowo wyznaczany był kilkutygodniowy termin, w którym prosiliśmy najemców o złożenie deklaracji o potencjalnej chęci przystąpienia do zakupu (a nie dokonania zakupu). Na wykup mieszkań zdecydowało się 19 najemców budynku przy Waszyngtona 96 - wyjaśnia rzecznik.\nW czerwcu Orange sprzedało 93 mieszkania na terenie całego kraju. Jak twierdzi firma, zamieszkujący je lokatorzy w przeszłości otrzymywali propozycję zakupu ich na preferencyjnych zasadach.\nMieszkania przy Waszyngtona 96 sprzedane razem z lokatorami... komentarze opinie


Czarna Przejściowa Kurtka na Stójce -GUSTAFF- Pikowana, Męska, Skórzane Dodatki KUGSFAW18KIDCZARNA - Czarne kurtki męskie Gustaff, na zimę, s, bez wzorów, z poliesteru, klasyczne, bez kaptura. W wyprzedaży za 169,00 zł. - Kurtki męskie - Kurtki i płaszcze męskie - Odzież męska - Odzież - myBaze.com\nMęska kurtka marki Gustaff. Kurtka posiada prosty, klasyczny krój oraz modny, lekko pikowany wzór. Wykończona jest ona skórzanymi dodatkami na kołnierzu oraz na ramionach. Zapinana na zamek błyskawiczny. U góry stójka zapinana jest na dwie napy. Z przodu znajdują się dwie kieszenie na ręce oraz jedna na klatce piersiowej, wewnątrz jedna kieszonka na dokumenty. Wszystkie kieszonki są […]\nkurtki męskie zimowe gustaff kurtki męskie zimowe ze sklepu jegoszafa.pl kurtki męskie bez kaptura odzież jegoszafa.pl kurtki męskie pikowane ze sklepu jegoszafa.pl kurtki męskie pikowane gustaff czarne kurtki męskie zimowe czarne kurtki męskie pikowane kurtki męskie przejściowe gustaff kurtki męskie przejściowe ze sklepu jegoszafa.pl


Plotka: Cyborg już podpisała umowę z UFC – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nPlotka: Cyborg już podpisała umowę z UFC\nByłoby to udane zwieńczenie wieloletnich negocjacji.\nInformacja pojawiła się w podcaście Stud Show Radio, podana przez Justina Bucholza, jednego z współautorów.\nMoje źródło we władzach Zuffa podało, że Cris Cyborg już podpisała kontrakt z UFC. Umowa podpisana, teraz jest na „wypożyczeniu” do Invicty. Walczy dla nich, ale to jest wypożyczenie bo Invicta i UFC mają dziwne stosunki, są na Fight Pass i tak dalej. Płaci jej UFC, ma z nimi kontrakt, ale walczy dla UFC promując teraz ich markę. I budowana jest ta rywalizacja między nią a Rousey, to wszystko zaplanowane, ich walka jest już w planach.\nMiędzy Cris Justino a Rondą Rousey od dawna jest sporo „złej krwi”. Nie szczędzą sobie uprzejmości, wzajemnie się odgrażają, jednak od bardzo długiego czasu nie udaje się doprowadzić do walki. Gdyby się to udało to byłaby to najbardziej oczekiwana walka w historii kobiecego MMA. Naprzeciw siebie stanęłyby niekwestionowana dominator wagi koguciej UFC oraz kobieta uznawana przez wielu za najlepszą zawodniczkę na świecie i jedyną, która jest w stanie pokonać Rousey.\nTags: Cris Cyborg, Cris Justino, Dana White, Invicta, Invicta FC, mma, Ronda Rousey, UFC\nZawieszenia medyczne po UFC 185: Pettis vs. dos Anjos\n14 thoughts on “Plotka: Cyborg już podpisała umowę z UFC”\nYoshi(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 10:45 Yoshi(Cytuj)\nCiekawe, czy plotka okaże się prawdą. Być może jesteśmy już bardzo blisko tej długo wyczekiwanej walki.\nIronMike(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 11:04 IronMike(Cytuj)\nJesli to prawda to amerykanie otrzymaja kolejny cios. Ostatnio 2 mistrzow poszlo sie jebac , Justino zabierze jeden a Belfort lamliwemu drugi:)\nYoshi(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 11:10 Yoshi(Cytuj)\nKomu Belfort zabierze? %-)\npio(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 11:56 pio(Cytuj)\ntrzeba być mocno naiwnym by wierzyć że cyborg zabierze rondzie pas\ncain(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 15:09 cain(Cytuj)\nno wlasnie komu Belfort zabierze ?? lamliwemu ??\ncynik75(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 15:15 cynik75(Cytuj)\nCyborg zmieli Rondę w 9 walkach na 10. Ma o niebo lepiej poukładany parter niż poprzedniczki, bije o wiele mocniej, robi mało błędów i idzie do przodu.\nRidge(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 15:32 Ridge(Cytuj)\nNienawidze weidmana ale jak pośle spać Belforta nie zdziwie sie.\nwyzszy(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 15:43 wyzszy(Cytuj)\nłamliwemu weidmanowi juz sie chyba nie uda od belfiego uciec\nIronMike(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 15:49 IronMike(Cytuj)\nTrzeba byc realista by wierzyc w Justino. To najwyzszy kaliber przeciwniczki dla Rondy. Ronda mimo dobrego skilla od wiekszosci jest znacznie silniejsza tu ten atut straci. Stojkowo nie ma szans a ciezko bedzie wywracac Justino. Mowiac o Belforcie i pasie mialem na mysli łamliwego Chrisa .\nbad(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 19:28 bad(Cytuj)\nkim jest ten facet z lewej na foto uderzający Rondę? 😀\nRidge(Cytuj)">wtorek, 17 marca, 2015 o 21:37 Ridge(Cytuj)\nRONDA seksowny paczku War!!\npio(Cytuj)">środa, 18 marca, 2015 o 2:08 pio(Cytuj)\nZmieli Rondę w 9 na 10 walkach? Czy ten poukładany parter objawiał się w tym że potrafiła ją obalić strikerka Carrano? 😀 Justino to najwyższy kaliber dla Rondy, zgadzam się, ale Ronda to również najwyższy kaliber dla Justino, która nigdy nie walczyła z kimś kto choćby zbliżył się poziomem do Rondy (no bo przecież nie Carrano). Poniekąd stoczyły korespondencyjne pojedynki, Cyborg pokonała 2 razy w 2 i w 4 rundzie M. Coenen, tyle że tą M. Coenen pokonała również M. Tate, którą Ronda zmiażdżyła raz w 1 a raz w 3 rundzie. Cyborg też pokonała też np. Jan Finney w 2 rundzie, ale ją pokonała też Liz Carmouche która sama została zmiażdżona przez Rondę w 1 rundzie. Już choćby to powinno otrzeźwić tych którzy myślą że Cyborg zmieli Rondę. Rozumiem można Rondy nie lubić, nie jest to najsympatyczniejsza zawodniczka, ale ocenianie szans na podstawie sympatii z realizmem nie ma wiele wspólnego. Cyborg przystąpi do pojedynku lżejsza i znacznie słabsza (będzie musiała zrzucić 5 kilo mięśni) będzie walczyć z zawodniczką która również jest bardzo silna fizycznie i na głowę bije poziomem wszystkie jej dotychczasowe rywalki. Nie będzie żadnego mielenia, będzie bardzo ciężka walka, którą wg mnie Cyborg na 70% przegra. Tak w ogóle pamiętam jak na tym portalu w przeszłości były głosy typu: „Sara McMannn ją rozwali, to srebrna medalistka w zapasach”, „dajcie ją Cat” „Cat Zingano jak wyleczy kontuzję to ją rozjedzie”, pewnie też to pamiętacie 😉 Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna, w przypadku Cyborg będzie podobnie, wspomnicie moje słowa 🙂\nIronMike(Cytuj)">środa, 18 marca, 2015 o 15:37 IronMike(Cytuj)\nTy za to jestes nieobiektywny jako fan Rondy i my mozemy uwazac twoje zdanie za subiektywne przecenianie . To ,ze walczyly z tymi samymi zawodniczkami i w rozne sposoby i roznych rundach konczyly nic nie znaczy. Nie kazdy styl rywala pasuje Rondzie tak samo nie kazdy Justino. Jestes tak dobry jak dobra twoja ostatnia walka . Pozyjemy ,zobaczymy ja stawiam na Justino .Carrano obalila i co z tego ? Kiedy to bylo ? To jakby napisac ,ze Crocop to asior grapplingu ,bo skrecil Randlemana a Randleman wirtuz stojki ,bo znokautowal Filipovica. Takie rzeczy sie zdarzaja.\npio(Cytuj)">środa, 18 marca, 2015 o 17:06 pio(Cytuj)\nDoskonale zdaję sobie sprawę że takich „korespondencyjnych” pojedynków nie można wprost przekładać na bezpośrednie starcie, jednak „coś” one pokazują i przytoczyłem je po to by nieco otrzeźwić tych co twierdzą że Ronda jest całkowicie bez szans, że zostanie zmielona, rozszarpana i zjedzona. Faktem jest że antyfani Rondy prorokowali już jej porażkę z McMann czy Zingano (niektórzy też z H. Holm, co patrząc na jej ostatni występ brzmi teraz dość komicznie), a rzeczywistość okazała się diametralnie inna. Cóż poczekamy, zobaczymy (nie wiadomo zresztą czy do tej walki kiedykolwiek dojdzie) ja jednak uważam że większe szanse ma Ronda, ze względu na umiejętności jak i fakt że Cyborg tak gigantycznej przewagi siły jaką miała z dotychczasowymi rywalkami już mieć nie będzie.


Powiatowy zespół piosenki patriotycznej w ZSP nr 3 w Łowiczu [Zdjęcia i wyniki] | Dziennik Łódzki\nPowiatowy zespół piosenki patriotycznej w ZSP nr 3 w Łowiczu [Zdjęcia i wyniki]\nRafał Klepczarek 8 czerwca 2018, 11:44\nW Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 w Łowiczu w piątek (8 czerwca) zorganizowano powiatowy konkurs piosenki patriotycznej pod hasłem „Dla tej co Niepodległa”. Zgłosiło się do niego około 70 uczestników.\n- Nasz konkurs ma na celu nie tylko upamiętnienie setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, ale również wspieranie wychowania patriotycznego młodego pokolenia poprzez formy aktywności artystycznej – informuje nauczycielka z ponadgimnazjalnej „trójki” Małgorzata Antosik, która wspólnie z Anetą Wojciechowską zainicjowała powiatowy przegląd piosenki.\nW jego ramach prezentują się soliści, duety oraz zespoły i chóry. Komisji konkursowej przewodzi utalentowana wokalistka Ewa Smerecka. Poniżej przedstawiamy wyniki powiatowego przeglądu piosenki patriotycznej.\nPowiatowego Konkursu Piosenki Patriotycznej pn: „ Dla TEJ – co NIEPODLEGŁA”\nKonkurs przeprowadzono w dwóch grupach wiekowych: szkoły podstawowe z oddziałami gimnazjalnymi oraz szkoły ponadgimnazjalne z powiatu łowickiego. W każdej z grup rywalizowano w kategoriach soliści oraz zespoły/chóry.\nŁącznie w rywalizacji wzięło udział 27 wykonawców : 14 ze szkół podstawowych oraz 13 ze szkół ponadgimnazjalnych.\nPani Ewa Smerecka- przewodnicząca komisji\nPan Eugeniusz Strycharski- członek komisji\nPan Zbigniew Światlak- członek komisji\nklasy 1-6 -kategoria soliści\nIII miejsce- Amelia Szyba- Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki w Stachlewie\nklasy 7-8 oraz oddziały gimnazjum -kategoria soliści\nI miejsce – Alicja Lis- Pijarska Szkoła Podstawowa Królowej Pokoju w Łowiczu\nII miejsce- ex aequo- Liwia Witczak -Szkoła Podstawowa nr 4 im. Marii Konopnickiej w Łowiczu oraz Klaudia Kosiorek- Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Łowiczu\nIII miejsce - ex aequo- Patrycja Kierzkowska- Szkoła Podstawowa nr 3 im. Kard. Karola Wojtyły - Papieża Polaka w Łowiczu oraz Maja Ciesielska Szkoła Podstawowa nr 2 im. Adama Mickiewicza w Łowiczu\nkategoria zespoły/ chóry\nI miejsce- Zespół Szkół Publicznych w Kocierzewie Południowym\nI miejsce – Maria Strycharska-Gać-II Liceum Ogólnokształcące im Mikołaja Kopernika w Łowiczu\nII miejsce- Klaudia Malicka- Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 im. Władysława Stanisława Reymonta w Łowiczu\nIII miejsce -- ex aequo- Karolina Jaros- Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 im. Władysława Stanisława Reymonta w Łowiczu oraz Aleksandra Miziołek -Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 im. Władysława Grabskiego w Łowiczu\nI miejsce- Zespół „ Patriotki” przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 im. Władysława Grabskiego w Łowiczu\nII miejsce- Zespół „Enigma” przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 im. Władysława Grabskiego w Łowiczu\nIII miejsce- Chór „ Blichowiacy” przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Łowiczu\nPonadto jury przyznało nagrodę specjalną dla akompaniatora Grzegorza Redzisza z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 im. Władysława Grabskiego w Łowiczu za bardzo dobry akompaniament na akordeonie.\nZdjęcia: Justyna Rutkowska, Rafał Klepczarek


ELEMENTY DŹWIGÓW OSOBOWYCH - WT - precyzyjna obróbka metali, lakiernia proszkowa,\nNaszymi klientami są firmy zajmujące się składaniem i montażem z wykorzystaniem części dźwigów osobowych o nietypowych rozmiarach i przeznaczeniu. Wyrabiamy elementy dźwigów osobowych, podnośników do wózków inwalidzkich, wind zewnętrznych i i wind wewnętrznych. W zakresie produkcyjnym wyrabiamy najczęściej:\nElementy mocujące i wsporcze umożliwiające np.: kutwienie konstrukcji wind do starych szybów windowych lub szybów o nietypowych kształtach np.: do wind samochodowych na parkingach wielopoziomowych.\nProgi wejściowe do kabin windowych.\nBoczne panele maskujące z blach nierdzewnych. W tym zakresie oferujemy wyroby z gotowej dokumentacji lub na dorobienie elementów zamiennych, które uległy zniszczeniu w trakcie montażu na budowie lub w trakcie transportu.\nElementy kabin windowych.\nPoręcze i pochwyty do wnętrz kabin.\nElementy wystroju wnętrza (ozdobne sufity na całkowicie indywidualne zamówienie).\nWszelkie obliczenia związane z zastosowanymi rozwiązaniami technicznymi pozostawiamy po stronie zamawiającego. Wycinając i zaginając dany element nie analizujemy jego przeznaczenia w konstrukcji windy. Jednak produkując każde zamówienie zapewniamy wykonanie zgodnie z przesłaną dokumentacją (wielkość, jakość cięcia, rodzaj zastosowanego materiału).\nNasze wyroby najczęściej stanowią elementy wsparcia do montażu wind, które przyjechały na budowę prosto od zagranicznego producenta. Produkujemy wyroby wykonywane z blachy o grubości najmniej 1mm. Jakość i precyzja wykonania w niczym nie odbiega od oryginału, ponieważ do produkcji tych elementów wykorzystujemy laser (cięcie) oraz zaginarkę krawędziową AMADA. W przypadku braku gotowej dokumentacji odtwarzamy ją na podstawie gabarytów dostarczonych do nas elementów.\nDo tej pory wykonywaliśmy brakujące elementy do kabin windowych niemal wszystkich wiodących producentów takich jak: KONE, OTIS. Thyssen Group elewator, Schindler i innych. Jak również dla wielu lokalnych firm produkujących windy z podzespołów.\nZawsze stawiamy, na jakość tak, aby nasze wyroby nie odróżniały się od oryginału dając naszym klientom poczucie bezpieczeństwa oraz szybkiego i łatwego montażu do pozostałych już istniejących lub nawet zamontowanych elementów. Do naszych wyrobów dołączamy certyfikaty na zastosowane materiały. Zawsze wykonujemy elementy windowe na naszym materiale chyba, że wyjątkowo klient zechce dostarczyć materiał wławsny. Zatem wszystko, czego Państwo szukacie jest już w naszym zakładzie.


Książki, które coś wnoszą | Lektury, książki do czytania - co czytać.\nArtykuły, Książki / ebooki\nKsiążki, które coś wnoszą\nPosted by psychoskok on 02-03-2021\nLiteratura to niezwykła przestrzeń. Pisarz może wcielić się w rolę gawędziarza, nauczyciela, a nawet czarodzieja. Dobre powieści zdają się jednak bardziej wartościowe od psychologicznych i socjologicznych rozpraw. To dlatego na uwagę zasługują książki, które coś wnoszą.\nBezspornie dowiedziono, że czytanie książek to prozdrowotna aktywność. To dlatego, by zachęcić odbiorców do korzystania z dobrodziejstw literatury, organizuje się atrakcyjne akcje czytelnicze. Prócz Targów Książki znajdziemy festyny, plenery, czy iwenty. Wydarzeniom czytelniczym nie zagroziła nawet pandemia koronawirusa. Na nowych zasadach organizowane były spotkanie autorskie.\nRynek książki ofiarą koronawirusa – http://www.psychoskok.pl/aktualnosci/rynek-ksiazki-ofiara-koronawirusa/\nDzięki temu wielu pisarzom udało się dotrzeć do czytelników, a nawet zaprezentować im fragmenty wartościowej twórczości. W czasie zarazy pojawiło się bowiem wiele nowości książkowych i długo oczekiwanych premier.Wybór dostępnych lektur jest na tyle imponujący, że łatwo się w nim pogubić. Co warto przeczytać? Po jaką książkę trzeba sięgnąć? To najczęściej zadawane pytania. Ludzie zainteresowani literaturą liczą, że właściwa pozycja wzbogaci ich wnętrze, poruszy zmysły i pozostawi po sobie bezcenny myślowy ślad. A czy każda książka to potrafi?\nJak zauważył Wojciech Chudy: „bohaterowie i intryga, w którą są uwikłani, mają często walor uogólnienia, uniwersalizacji wielu istotnych zdarzeń, zjawisk i zasad; fikcyjny konkret służy uogólnieniu wartości, norm i stylów działania ludzkiego. Czytając np. powieść, analizując jej intrygę, wchodząc niejako w życie bohaterów, dowiadujemy się czegoś bardzo ważnego o sobie. Wydaje się, że filozofowie moralni w swych próbach zrozumienia człowieka odeszli zbyt daleko od literatury, tymczasem więcej o sprawach człowieka i społeczeństwa można dowiedzieć się z dramatów i powieści niż z uczonych rozpraw psychologów czy socjologów”.– A. Głąb, literatura i moralność. Czy powieści uczą, jak żyć?\nMiesięcznik Znak 2007 r.\nKsiążki, które coś wnoszą, zasługują na szczególną uwagę. Dzięki nim przeanalizujemy najważniejsze kwestie. Zaletą tych pozycji jest forma przekazu. Zamiast skomplikowanych naukowych wywodów wszystkie zagadnienia zostały podkreślone poprzez łatwe do zrozumienia i wyobrażenia opisy. Historie z życia wzięte wzbogacone literacką fikcją na długo zapadają w pamięci. Poznawaniu tego rodzaju lektur zawsze bowiem towarzyszą liczne wzruszenia oraz refleksyjna zaduma. Dzięki temu, z pewnością coś ulegnie pozytywnej przemianie w naszym wnętrzu.\nPoznajmy więc książki, które coś wnoszą. Są to jedyne w swoim rodzaju, niepowtarzalne pozycje. Po przeczytaniu ich, nic nie będzie już takie samo. Analizując trudności, z którymi na co dzień muszą mierzyć się inni, na nowo docenimy wartość życia.\nCo widziały cztery ściany – http://www.psychoskok.pl/produkt/co-widzialy-cztery-sciany/\nKsiążka, która coś wnosi i na długo zapada w pamięci, ujawnia „Co widziały Cztery ściany”. Wszystkie sytuacje opisane na łamach tej powieści obyczajowej inspirowane są prawdziwymi wydarzeniami. Nikomu, kto odważy się sięgnąć po tę pozycję, nie zabraknie więc wzruszeń. W centrum zainteresowania znalazło się zjawisko przemocy domowej. Przerażających zajść, do których dochodzi w wielu domach. Dramatyczna gehenna została ukazana z punktu widzenia ofiary oraz świadka. Na każdej ze stron drastyczne, przemocowe zajścia odciskają przykre piętno. Zrozumiemy to, poznając historię dwudziestoletniej Anki, która zachodząc w ciążę i wychodząc za mąż, nie spodziewała się, co ją czeka. Zamiast bajkowej miłości małżonek Adam zaoferował jej cierpienie, lęk i niepewność jutra. Gdy Anka urodziła syna przemoc fizyczna, psychiczna i ekonomiczna stosunku do niej i dziecka przybrała na siłę. Napaść przerywająca kolejną ciążę przeważyła szalę goryczy. Kobieta musiała stłumić poczucie wstydu i zwrócić się po pomoc. Seria przesłuchań oraz intymnych zeznań kosztowała ją wiele trudu, ale ostatecznie udało jej się wyzwolić z toksycznej relacji. Co więcej, Anka zaczęła pomagać innym, znajdującym się w podobnej sytuacji kobietom. Ta książka, jak mądrze wspomniała autorka, wnosi świadomość, że:\n„Sprawy przemocy rodzinnej są dla sądów niewygodne. Łamią tabu. Ciągle funkcjonuje mit, że Cztery ściany powinny być jedynymi świadkami zdarzeń rodzinnych”.\nCo widziały cztery ściany – Pati Maczyńska\nUzależniony. Droga do trzeźwości – http://www.psychoskok.pl/produkt/uzalezniony-droga-do-trzezwosci/\n„Uzależniony. Droga do trzeźwości” to kolejna książka, która coś wnosi. Jest to fabularyzowana biografia spisana na podstawie życia Adama Gałęskiego. Ten młody mężczyzna odważył się opowiedzieć o swojej walce z nałogiem. Na własnej skórze przekonał się bowiem, że „przygodę” substancjami psychoaktywnymi łatwo zacząć, ale bardzo trudno skończyć. Swego czasu Adam nierozważnie zaczął eksperymentować z dragami. Jak wiele osób uważał, że skręty to nie groźna używka. Niestety jego organizm bardzo szybko zaczął dopominać się częstszych mi mocniejszych dawek. Psychofizyczne głód popchnął go do wielu karygodnych zachowań. To straszne, ale w pewnym momencie mężczyzna zaryzykował swoje życie, sięgając z po śmiercionośne dopalaczy. Adam jako narrator ma nadzieje, że jego zwierzenia staną się przestrogą przed życiem na haju. Przeczytanie tej pozycji może powstrzymać wiele osób przed podjęciem nierozważnych kroków. W końcu los Adama i wielu innych osób, które zostały wspomniane w tej pozycji, powiewa grozą. Szczerość z samym sobą to podstawa drogi do trzeźwości. Niestety nie wszystkim się udaje. To dlatego, by minimalizować ryzyko powikłań, w książce omówiono funkcjonowania ośrodków dla osób uzależnionych w Polsce. Autorka, Monika Jagodzińska wspomniała, kto przede wszystkim powinien sięgnąć po tę pozycję:\n„Książka ta powinna też dotrzeć do młodych dorosłych, jak i do dorosłych. Nigdy nie wiemy, czy na którymś etapie naszego życia nie podwinie się noga. Dodatkowo, znając pewne zachowania, łatwiej nam będzie zauważyć czy problem dotyczy naszych bliskich w tym dzieci.\nMądre, książki z przekazem kierowane są nie tylko do dorosłych. Literatura to cenny nośnik wartości mogący wpływać na prawidłowy rozwój najmłodszych. To dlatego warto zastanowić się, co czytać dzieciom i jakie książki im polecać. Niech właściwie dobrany lektury wniosą coś wartościowego do ich życia.\nTajemniczy świat Witka. Mój brat ma autyzm – http://www.psychoskok.pl/produkt/tajemniczy-swiat-witka-moj-brat-ma-autyzm/\nWyjątkowa książka, która coś wnosi, uwrażliwia, uczy tolerancji i poszanowania dla innych, nosi tytuł „Tajemniczy świat Witka. Mój brat ma autyzm”. Ta niepowtarzalna, poświęcona tematyce autyzmu pozycja została przygotowana przez doświadczoną terapeutkę Darię Kacprzak. Wieloletnie doświadczenia w pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi zaowocowały prezentacją zaburzeń ze spektrum autyzmu w niecodziennej formie. „Tajemniczy świat Witka” to książka, która coś wnosi. Powinni ją poznać młodzi ludzie oraz dorośli czytelnicy. Zgłębianie tematyki ułatwia forma przekazu. Sekrety autyzmu zostały wskazane poprzez opowieść o niezwykłej, braterskiej relacji. Jest to bowiem historia zdrowego, ośmioletniego Mańka oraz borykającego się z autyzmem Witka. Chłopców łączą więzy krwi, ale różni osobowość oraz sposób zachowania i postrzegania świata. Gdy po serii badań pada diagnoza, wiele się zmienia. Na szczęście Maniek staje w roli obserwatora i nie krytykując poczynań młodszego braciszka, stara się go wspierać. Jeden z najbardziej czarujących momentów to chwila, kiedy Maniek zabiera Witka pośród swoich rówieśników. Dzieci, w przeciwieństwie do dorosłych, szybko go akceptują. W zabawowej, przyjemnej atmosferze „inność” zdaje się nie mieć znaczenia. Czytelnicy w każdym wieku zrozumieją więc, że przed ocenianiem kogokolwiek, należy go poznać. O wszystkim opowiada Maniek, dlatego nabywanie nowych wiadomości będzie łatwe. O wartościach, niesionych przez tę książkę wspomniała autorka”\n„Czytelnictwo zawężamy do pozycji niezbędnych, najbardziej wartościowych. Takich jak „Tajemniczy świat Witka. Mój brat ma autyzm”. Lektura tej książki otwiera naszą wyobraźnię, czyni nas bardziej empatycznymi i zdolnymi do wychodzenia naprzeciw naszym lękom i niezrozumieniu”.\nPozycje zaprezentowane powyżej to książki, które coś wnoszą. Dzięki nim odbiorcy zwrócą uwagę na najważniejsze kwestie. Literacka fikcja wykorzystana w przemyślany sposób lepiej niż naukowe fakty obrazuje zagadnienia skłaniające do refleksyjnych przemyśleń. Wyobraźnia rozbudzona poruszającymi opisami zawsze przecież dostarcza niezapomnianych wzruszeń.\nKsiążki które warto przeczytać – https://tylkorelaks.pl/47-ksiazki\nciekawe propozycje książkoweczytaniedo czytaniajaka książkawarto przeczytać


Han Solo zostanie osadzony w konwencji steampunku? - FDB\nHan Solo zostanie osadzony w konwencji steampunku? 1\nO produkcji dywagującej nad młodością Hana Solo wiadomo niewiele. Widowisko ukaże, w jaki sposób gwiezdny kowboj znalazł się w posiadaniu Sokoła Millenium. Dodatkowo w sieci pojawiły się zdjęcia dziwnego obiektu pośród pustynnych piasków, a sam film ma zostać osadzony w konwencji westernu. Dziś fani zaczęli spekulować, czy produkcja nie przesiąknie też steampunkową estetyką.\nSteampunk to nurt kina SF, ukazujący zdezelowaną przyszłość. Ludzkość nie bazuje w niej na nowoczesnej technologii, elektroniki – wszystko napędzane zostaje parą (ang. steam = para). Wykorzystuje stare maszyny, tworząc z nich nowe konstrukcje. W takiej estetyce zostały osadzone pierwsze filmy franczyzy oraz pierwsze sceny z Przebudzenia Mocy. Powrót do steampunku z pewnością odświeżyłby serię.\nW sieci pojawiły się wycieki ze studia, informujące, że film o młodości Hana Solo osadzony został w zimnej, nieprzyjaznej konwencji. Dodatkowo dużo w nim industrialnych zabudowań. Wedle doniesień ekipa znajduje się obecnie na planie w elektrowni w Fawley. Budynek stoi w niezmienionym stanie od roku 1971, zatem dobrze wpasowuje się w steampunkową konwencję. W 2013 elektrownia została zamknięta – to wymarzone warunki dla ekipy filmowej!\nZobaczcie z resztą sami, jak idealnie elektrownia w Fawley wpisuje się w estetykę Nowej Nadziei: