Elektryczny savoir vivre | gazeo.pl\nNowy napęd – nowe obyczaje. Powolna, ale systematyczna popularyzacja samochodów elektrycznych wymusza zupełnie nowe zachowania kierowców i innych użytkowników dróg. Aby pomóc ekologicznie zmotoryzowanym, Ford przygotował prosty zbiór zasad, którymi powinni kierować się użytkownicy pojazdów typu EV, by żyć ze sobą w zgodzie i być zadowolonymi ze swoich aut.\nfot. FordNie czyń drugiemu, co Tobie niemiłe, a będzie Ci dane - taki ogólny przekaz płynie z fordowskich "przykazań"\nSamochód elektryczny może nie różnić się od konwencjonalnego (tzn. spalinowego) pod względem właściwości jezdnych, komfortu podróży (może z wyjątkiem poziomu hałasu) czy łatwości obsługi, ale w zakresie uzupełniania zasobów energii potrzebnej do wprawienia auta w ruch trzeba się z nimi obchodzić zupełnie inaczej. Tankowanie jakiegokolwiek modelu zasilanego ciekłym (czy gazowym) paliwem to kwestia kilku minut, ładowanie „EV-ki” wymaga poświęcenia co najmniej 30 minut (z gniazda trójfazowego), a często nawet 6-8 godzin. O ile nie dysponuje się własnym garażem, w którym całą operację można przeprowadzić w spokoju i bez oglądania się na innych, warto wykształcić zestaw odpowiednich manier. Infografika autorstwa Forda pomoże.\nPo pierwsze, kierowcy aut napędzanych konwencjonalnie powinni unikać parkowania w miejscach z dostępem do punktów ładowania, nawet jeżeli akurat tak im wygodnie. Zajmowanie placu przy słupku „z wtyczką”, kiedy się go naprawdę nie potrzebuje, to świadectwo braku empatii i egoizmu, a poza tym można „zarobić” mandat i narazić się na odholowanie pojazdu. Zgoda, że czasem jedyny wolny skrawek parkingu może znajdować się akurat przy elektrycznym „wodopoju” (w Polsce to jeszcze science-fiction, ale pewnie tylko do czasu), ale to samo dotyczy miejsc dla niepełnosprawnych, na których bez odpowiednich uprawnień po prostu nie wolno stawać i już, bez względu na wszystko. Bądźmy uprzejmi dla innych – dobre uczynki na pewno kiedyś się „zemszczą” (w pozytywnym sensie, rzecz jasna).\nPodobną wymowę ma drugi postulat fordowskiej „elektrycznej etykiety”. Zawiera on apel, by hybrydy typu plug-in ustępowały miejsca autom zasilanym wyłącznie z akumulatorów. Niby sensowne, bo plug-iny mają silniki spalinowe i mogą jeździć także przy pustych bateriach, ale w końcu ktoś nie po to kupuje tego typu auto, by płacić za benzynę, zużywaną w niekoniecznie mniejszym stopniu niż przez model wyposażony tylko w jednostkę tłokową. Poza tym, jeżeli ktoś po południu czy wieczorem zaparkuje pod słupkiem hybrydę i pójdzie do domu, a w nocy ktoś inny podjedzie na parking „bateryjniakiem”, to co wtedy? Szukanie właściciela modelu spalinowo-elektrycznego i zamienianie się miejscami? Rozumiemy intencję, ale coś nam mówi, że trudno byłoby wcielić ją w życie.\nPewną odpowiedź daje następny punkt „podręcznika dobrego wychowania”. Aplikacje do smartfonów pozwalają na bieżąco śledzić status ładowania i sprawdzać, kiedy proces jest już zakończony. Ford zaleca w takiej sytuacji przestawiać samochód na zwykłe miejsce parkingowe, by niepotrzebnie na zajmować tego, które może bardziej przydać się komuś innemu. Lada moment i tak wszyscy będą mieli „smerfony”, więc zwalnianie miejsc przy elektrycznych „korytkach” stanie się możliwe – potrzeba jedynie odrobiny dobrej woli, by wyjść z domu i przejechać autem kawałek dalej.\nNie wolno również zapominać, że przewód prowadzący z gniazda w ścianie do tego w samochodzie może spowodować, tak jak każdy inny walający się po ziemi kabel, że ktoś się o niego potknie. Należy więc zadbać o takie jego ułożenie, które nie będzie powodować ryzyka wybicia zębów u przypadkowego przechodnia lub nawet samego właściciela pojazdu, który zapomni, gdzie ułożył sznur. Rada niby oczywista i zalatująca banałem, ale można się założyć, że nie każdy o takich sprawach pamięta.\n„Błękitny owal” sugeruje także umieszczanie na samochodzie notatki wskazującej przewidywany czas zakończenia ładowania. Dotyczy to naturalnie tylko tych kierowców, którzy „tankują” swoje elektryczne maszyny w miejscach publicznych, np. na parkingach wyposażonych w słupki do ładowania. Dzięki temu, inni chętni do napełnienia akumulatorów w swoich autach będą wiedzieli, kiedy mogą odłączyć nasz samochód od gniazda nie powodując przy tym, że następnego ranka będziemy mieli do dyspozycji nie 100, a 10 czy 20% zasięgu, bo ktoś przedwcześnie wyciągnął nam wtyczkę. Trzeba liczyć na to, że inni kierowcy też przyswoili zasady społecznego współżycia i nie patrzą tylko na czubek własnego nosa, ale umieszczając kartkę za szybą na pewno zmniejszamy ryzyko odpięcia samochodu od „respiratora”.\nFord poleca także wykształcenie w sobie nawyku rozliczania się ze znajomymi czy rodziną za ładowanie ogniw u nich w domu podczas odwiedzin. Wprawdzie jedno „do pełna” kosztuje grosze i wciskanie komuś garści drobniaków na siłę może okazać się w gruncie rzeczy dosyć żenujące, ale wypada przynajmniej zaproponować zapłatę. Tanio nie znaczy w końcu za darmo.\nInfografika zawiera również zachętę do bycia „elektrycznym Robin Hoodem”. Chodzi o to, by nie dać się zastraszać kierowcom samochodów spalinowych i nie pozwalać im zajmować miejsc parkingowych przy punktach ładowania tłumacząc, że to nie jest tylko dobra „miejscówka”, ale przede wszystkim odpowiednik stacji benzynowej, bez którego nasz samochód nazajutrz nigdzie nie pojedzie. Trening asertywności to zawsze dobra rzecz i na pewno zaprocentuje także przy innych okazjach. Kierowcy „spalinowozów”, nim ich samochody nie wymrą w sposób naturalny, z czasem zaś nauczą się szanować potrzeby swoich kolegów i koleżanek jeżdżących „na prąd”.\nNa koniec Ford zadaje pytanie: czy kiedykolwiek wypada odłączyć czyjś samochód? Owszem, w pewnych sytuacjach można, o ile mamy pewność, że jego akumulatory są już pełne. Tylko jak to poznać? Można zajrzeć za szybę i poszukać wspomnianej już karteczki ze wskazaną przewidywaną godziną zakończenia ładowania, ale marka spod znaku błękitnego owalu ma własne rozwiązanie, stosowane już w modelach Focus Electric, C-MAX Energi i Fusion Energi (pierwszy to stuprocentowy „elektryk”, pozostałe – hybrydy typu plug-in). Auta te mają wokół gniazd ładowania LED-owe pierścienie świetlne, w których kolejne diody zapalają się w miarę napełniania ogniw, aż w końcu okrąg rozbłyska w pełni. Bardzo praktyczny, a przy tym efektowny patent, z którego – w tej czy innej formie – powinni korzystać także inni producenci. Wcześniej czy później na pewno zaczną.\nNie wątpimy, ze powyższe wskazówki wydadzą się niektórym tak oczywiście oczywiste, jak konieczność posługiwania się nożem i widelcem podczas konsumowania schabowego, ale nie ma się co obrażać – Ford nie chce zrobić z nas śliniących się orangutanów, które o dobrym wychowaniu wiedzą tyle, co kamień polny o fizyce kwantowej, lecz podnieść świadomość i nieco nagłośnić temat, który dziś jeszcze wydaje się niszowy, wręcz marginalny, ale z czasem może stać się palący. Może, ale nie musi, jeżeli weźmiemy sobie do serca ten „elektryczny savoir vivre”.\nBMW Concept X5 eDrive - nawrócony


Pokoje Gościnne Szczyrk ul. Miodowa - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 47 ofert noclegowychofert (2 na ul. Miodowa oraz 45 w okolicy)\nPokoje gościnne w Szczyrku ul. Miodowa, województwo śląskie, powiat bielski\nPokoje gościnne w miejscowości Szczyrk, ul. Miodowa. Porównaj możliwość zakwaterowania w Szczyrku w zależności od standardu oraz ceny. Szczyrk, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Szczyrku:\nsanatoria, uzdrowiska Szczyrk ul. Miodowa\nzamki, pałace, dworki Szczyrk ul. Miodowa\nzajazdy Szczyrk ul. Miodowa\nmotele Szczyrk ul. Miodowa\ninternaty Szczyrk ul. Miodowa\ncampingi, pola namiotowe Szczyrk ul. Miodowa\nakademiki, bursy Szczyrk ul. Miodowa\nstanice Szczyrk ul. Miodowa\nnoclegi pracownicze Szczyrk ul. Miodowa\ngospodarstwa agroturystyczne Szczyrk ul. Miodowa\nhostele Szczyrk ul. Miodowa\nschroniska Szczyrk ul. Miodowa\nstanice wędkarskie Szczyrk ul. Miodowa


Warto znać nowinki techniczne. Jadąc po swoim mieście lub dzielnicy znów zastanawiasz się co robi tyle baterii słonecznych na dachach u sąsiadów? Otóż oni już zdecydowali się przejść na systemy fotowoltaiczne, biorą\nc dodatkowo rządowe dofinansowanie z projektu Unii Europejskiej.\nJak można w 2020 zamówić kolektory słoneczne?6 Wskazówek Aby korzystać z kolektorów słonecznychCzy da się w 2020 zainstalować panele słoneczne?Nawet Nie Myśl Aby zyskać na fotowoltaice Zanim Nie Poznasz Tych 5 Sposobów.Czy zamówić fotowoltaikę jest trudno?6 Pomysłów Aby montować kolektory słoneczneJak fajnie zarobić na panelach słonecznych?Na pewno nie wiesz jak zamówić kolektory słoneczne. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisNie Musisz Być Ekspertem Aby pozyskiwać tańszy prąd. Wystarczy, że Zastosujesz Te 12 Zasad.Czy są zmiany jak skorzystać z kolektorów słonecznych?Czy można skorzystać z kolektorów słonecznych w nocy?Te porady jak zyskać na fotowoltaice zaskoczą nawet profesjonalistę!Na pewno nie wiesz jak pozyskiwać tańszy prąd. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisOto Jak zamontować kolektory słoneczne Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuJak można w 2020 zarobić na panelach słonecznych?10,10 Internautów Już Wie Jak skorzystać z kolektorów słonecznych. A Ty?Jak zainstalować panele słoneczne - zmiany w 2020Zrobić panele słoneczne Profesjonalnie!Nowości w 2020 jak zamówić fotowoltaikęSzukam sposóbów jak zainstalować panele słoneczneCzy ktoś może mi pomóc skorzystać z kolektorów słonecznych?Czy sposób na to jak w 2020 zainwestować w fotowoltaikę jest łatwy?Nawet Nie Myśl Aby skorzystać z kolektorów słonecznych Zanim Nie Poznasz Tych 12 Sposobów.Gdzie taniej skorzystać z kolektorów słonecznych?Lepsze sposoby jak zarobić na fotowoltaice9 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Zamontować fotowoltaikęCzy skorzystać z kolektorów słonecznych może każdy?Jak zyskać na fotowoltaice z przyjemnością?Oni Już Wiedzą Jak uruchomić fotowoltaikę, Odbierz Dostęp Zanim O 10:10 System Wyłączy RejestracjęKrok Po Kroku Instrukcja Aby skorzystać z kolektorów słonecznych


Symfonia smaków: grudnia 2013\nAutor: Julia T. o 06:49 10 komentarzy:\nAutor: Julia T. o 07:54 Brak komentarzy:\n28. Kolejny świąteczny wpis, czyli niesamowite czekoladki z kokosowym nadzieniem!\nPo raz kolejny dzień dobry, dobry wieczór wszystkim! Obiecany drugi wpis jeszcze słodszy niż poprzedni. Biała czekolada i kokos- idealne połączenie dla wszystkich łasuchów. Samodzielnie przygotowane czekoladki pięknie prezentują się na stole, a także są idealne na prezent dla bliskich nam osób. Są bardzo łatwe do wykonania i niesamowicie efektowne. Zapraszamy! :)\nSkładniki na kokosowe nadzienie\nok. 100 g czekolady białej\nok. 200 g masła kokosowego (z tego przepisu)\nmigdały bez skórki (po jednym do każdej czekoladki)\nŚmietankę zagotowujemy z aromatem, zdejmujemy z gazu i wkładamy czekoladę. Mieszamy, gdy czekolada się rozpuści dodajemy masło kokosowe i mieszamy do uzyskania gładkiej konsystencji. Tak przygotowane nadzienie wkładamy do lodówki i zabieramy się za przygotowanie foremek.\nOk. 150 g czekolady białej rozpuszczamy w kąpieli wodnej. Czekoladę rozprowadzamy w foremkach za pomocą pędzelka. Musimy pamiętać aby warstwa nie była zbyt cienka, by czekoladki nie pękły. Wstawiamy do lodówki aż zastygną.\nGdy czekolada będzie twarda, nadzienie wkładamy do rękawa cukierniczego i wyciskamy do każdej czekoladki. Wkładamy migdał (lub pół) do każdej i zalewamy czekoladą. Nie musimy martwić się o to, że jest nierówno- po zastygnięciu wszystko można ładnie odciąć i wyrównać. Wstawiamy nasze czekoladki do lodówki do zastygnięcia. Przechowywać możemy je w lodówce na pewno ok. 7 dni, ale zapewniam Was, że tyle nie wytrzymają i zostaną pochłonięte baaardzo szybko! Smacznego :)\nAutor: Julia T. o 10:21 2 komentarze:\nEtykiety: biała, czekolada, czekoladki, kokos, małe, migdały, nadzienie, słodkie, śmietanka\nWitamy Was w te świąteczne, ciepłe popołudnie. Święta dla każdego z nas to czas rodzinnych spotkań, oczekiwanego cały rok pysznego jedzenia, życzeń, pięknie ozdobionych drzewek i jeszcze raz... jedzenia! U nas na stole dziś królują słodkości. Dlatego nie przedłużając zapraszamy Was na przepyszny klasyczny, trochę ekstrawagancki sernik z całymi gruszkami! Inspiracją był sernik z tego bloga.\ngarść zmielonych migdałów (nie na mąkę, ale bardzo drobno)\n2/3 kostki masła w temp. pokojowej\nWszystkie składniki wrzucamy do miski i zagniatamy kruche ciasto. Wykładamy tortownicę papierem do pieczenia, a następnie wykładamy ciasto na spód (możemy rozwałkować, albo ugnieść palcami po kawałku). Robimy dziurki widelcem na całej powierzchni ciasta, wkładamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni i podpiekamy ok. 10 minut.\nkilka kawałków świeżego imbiru\nWodę zagotowujemy z miodem i imbirem. Gruszki obieramy równo ze skóry zostawiając ogonki, obcinamy spód, aby stabilnie można było je postawić i polewamy sokiem z cytryny (aby nie ściemniały). Gotujemy do zmięknięcia (moje gruszki- konferencje, były dość twarde, gotowałam je ok. 10-15 minut). Tak przygotowane gruszki wyjmujemy na talerz, aby woda z gotowania odciekła i ustawiamy na spodzie.\n1 kg zmielonego dwu lub trzykrotnie twarogu tłustego lub półtłustego (ewentualnie już zmielony, w wiaderku)\nok. 50 g kaszy mannej\n230- 250 g cukru\nMasło ucieramy w misce z cukrem, żółtkami i aromatem. Następnie do utartej, puszystej maślanej masy dodajemy kaszę manną, skrobię, proszek do pieczenia i dalej ucieramy (można robić to mikserem).\nPorcjami dodajemy twaróg ciągle miksując do uzyskania gładkiej, delikatnej masy.\nBiałka ubijamy na sztywną pianę i delikatnie dodajemy do sera, dokładnie mieszając. Tak przygotowany sernik wylewamy na podpieczony spód z gruszkami. Pieczemy w nagrzanym do 180 stopni piekarniku przez ok. 15 minut, następnie zmniejszamy temperaturę do 155 stopni i pieczemy ok. 70-90 minut (zależy od piekarnika, sernik powinien zarumienić się). Upieczony sernik studzimy w piekarniku. Smacznego kolejnego dnia Świąt! :)\nAutor: Julia T. o 08:06 1 komentarz:\nEtykiety: czekolada, do kawy, gruszki, kruche, sernik, słodkie, święta\nAutor: Julia T. o 04:36 1 komentarz:\nAutor: Julia T. o 08:59 2 komentarze:\nAutor: Julia T. o 07:53 3 komentarze:\nAutor: Julia T. o 08:47 4 komentarze:\nAutor: Julia T. o 07:41 2 komentarze:\nAutor: Julia T. o 09:17 2 komentarze:


Czym jest alkoholizm? | dom-REHAB\nStrona głównaPoradyCzym jest alkoholizm?\nPoprzedni wpis Na czym polega leczenie... Następny wpis Dom terapeutyczny. Dom REHAB.\n10 Kwiecień 2017 Porady 2667\nProblem alkoholizmu dotknął kogoś z Twojej rodziny? Możesz pomóc poprzez kliknięcie i kontakt z nami.\nW obecnym świecie już każde dziecko powinno wiedzieć czy jest alkoholizm. Zwykło się mówić, że alkoholizm jest chorobą. Dziś mówimy jeszcze bardziej elegancko: „choroba alkoholowa”. Poza tym każdy może doczytać na Wikipedii\nW Domu REHAB przyjmujemy na terapię osoby deklarujące, że „mają problem z alkoholem”, „trochę za dużo pijące”, „chyba trochę przesadzające z piciem”. W różny sposób można łagodzić brzmienie słów. Jeszcze niedawno uznawano, że uzależnienie od alkoholu jest zaburzeniem pierwotnym i z niego wypływają wszelkie późniejsze problemy. Jednak z moich obserwacji w pracy terapeutycznej wynika coś zupełnie innego. Moi pacjenci/mieszkańcy Domu REHAB nie mają problemu z alkoholem, oni wszyscy, bez wyjątku mają problem bez alkoholu. To tutaj rozpoczyna się piętrząca się góra trudności, nieumiejętności i mechanizmów ucieczkowych.\nKiedy powstawał prywatny ośrodek leczenia uzależnień Dom-REHAB, musiał mieć on na swoim szyldzie jakąś chorobę, bo my ludzie lubimy chorować. Tylko kiedy zaczyna się ta choroba? Jak się rozwija? Czy zależy od ilości wypijanego alkoholu? Czy ważny jest rodzaj wypijanego alkoholu? No i wreszcie: „skąd wiedzieć czy jestem alkoholikiem?”\nPoszukujemy diagnozy. żeby coś mieć.\nNa pozór nic\nPierwsze kryterium i diagnoza wstępna możliwa do zrobienia przez każdego: „ludzie, którzy nie mają problemu nie zastanawiają się czy mają problem!” Jeżeli zastanawiasz się Drogi Czytelniku nad tą kwestią, oznacza to, że masz podstawy, by się niepokoić. Prawdopodobnie „zaliczyłeś” już swój pierwszy „urwany film”, pierwszy „klin”, pierwszą „trzydniówkę”, prawdopodobnie pojawiły się jakieś inne niepokojące symptomy. Być może poszedłeś do pracy na „kacu”, być może użyłeś przemocy wobec osoby Ci bliskiej lub zupełnie obcej, być może utraciłeś prawo jazdy gdyż\nw czasie kontroli alkomat wskazał wynik równy lub wyższy niż 0,2‰ tak mówi prawo w Polsce. Dla ciekawości można zobaczyć jak ta sytuacja wygląda w innych krajach.\nPrawdopodobnie masz usprawiedliwienie na każdą z wyżej wymienionych okoliczności, prawdopodobnie każdy z tych usprawiedliwień brzmi Ci w uszach wiarygodnie.\nJednak szukasz z jakiegoś powodu odpowiedzi na pojawiające się pytania. Z pewnością zaszedłeś aż na stronę Domu REHAB, żeby znaleźć dowody na to że „u Ciebie jest inaczej”, że „inni to może tak, ale Ty to nie”. Nie jestem pewien czy znajdziesz tu to czego szukasz.\nNajpierw powiem Ci, że uzależnienia nie rozpoznaje się na podstawie ilości wypijanego alkoholu, jego rodzaju, długości picia, miejsc w których pijesz, osób z którymi pijesz. Ten ciągły brak pewności… Siadając do alkoholu możesz wstać po jednym kieliszku i pójść do domu. Możesz! Ale możesz też nie wstać. Możesz pić do późna, do ostatniej kropli, Możesz pić dziś, jutro, pojutrze. A jedno co jest bezsprzeczne to to, że nikt nie może być pewny, nawet Ty, jak będzie jeśli wypijesz jeden kieliszek, jedno piwo. Taki kolejny test który możesz zrobić sobie sam.\nInne testy na pewno znajdziesz w sieci: „test Baltimorski” to proste zadanie na pewno zawęzi Twoje poszukiwania.\nCzym jest alkoholizm według profesjonalistów?\nBardziej profesjonalne kryteria diagnostyczne, wskazują osiowe objawy, troszkę przeze mnie przełożone na język ogólno-ludzki, żeby można było zrozumieć o czym mówią owi specjaliści:\nGłód alkoholowy, czyli występująca silna potrzeba wypicia: „muszę się napić”\nUtrata kontroli nad: ilością wypijanego alkoholu, długością picia, rozpoczęciem i zakończeniem picia (o tym było wyżej w tekście).\nObjawy abstynencyjne: czyli najprościej „kac” wynikający z zatrucia organizmu. Tutaj może pojawić się wymieniany już „klin” lub leki na „kaca”, których coraz więcej na rynku, ale i relanium czy inne benzodiazepiny (silnie uzależniające leki) przyjmowane w celu złagodzenia objawów abstynencyjnych.\nTolerancja czyli najprościej: „trzeba wypijać coraz więcej, żeby osiągnąć oczekiwane efekty” aż dojdziemy do momentu, gdy sytuacja ulega zmianie i wystarczą niewielkie dawki alkoholu, żeby utrzymać ten stały „szum” i „stan wskazujący”.\nJedyną, atrakcyjną formą spędzania czasu staje się picie. Nawet jeśli kiedyś były jakieś pasje i zainteresowania obecnie uległy zapomnieniu.\nPicie alkoholu mimo wiedzy o jego szkodliwości np. o uszkodzeniu wątroby spowodowanych piciem, stanach depresyjnych po dłuższym piciu. Tu nie trzeba niczego przekładać na język zrozumiały, gdyż wszystko jest jasne.\nWystarczy że w ciągu ostatnich 12 miesięcy występują 3 z 6 wyżej wymienionych, by stwierdzić uzależnienie\nAmerykanie mają swój zestaw chorób\nPochodzące z USA kryteria zawarte w DSM-5 (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – Fifth Revision)\nCzęste spożywanie alkoholu w większych ilościach lub przez dłuższy czas niż zamierzano.\nUporczywe pragnienie picia alkoholu lub towarzyszące temu nieudane próby ograniczenia lub kontrolowania picia.\nPoświęcanie wiele czasu na aktywności związane ze zdobywaniem alkoholu, piciem i niwelowaniem skutków picia.\nNawracające spożywanie alkoholu powodujące zaniedbanie głównych obowiązków w pracy, w szkole lub w domu.\nSpożywanie alkoholu pomimo ciągłych lub nawracających problemów społecznych i interpersonalnych spowodowanych lub pogłębionych przez działanie alkoholu.\nOgraniczanie lub porzucanie z powodu alkoholu ważnych aktywności społecznych, zawodowych lub rekreacyjnych.\nPowracanie do spożywania alkoholu w sytuacjach zagrożenia i fizycznego niebezpieczeństwa.\nSpożywanie alkoholu pomimo ciągłych lub nawracających problemów fizycznych lub psychicznych, prawdopodobnie spowodowanych lub pogłębionych przez działanie alkoholu.\nUjawnienie się tolerancji na alkohol związane z potrzebą znacznie zwiększonej ilości alkoholu (aż do zatrucia) dla osiągnięcia pożądanego efektu lub z widocznym znacznym zmniejszeniem efektu używania tej samej ilości alkoholu.\nWystępowanie zespołu abstynencyjnego, które wiąże się:\nz ujawnieniem się charakterystycznych dla tego zespołu objawów lub z używaniem alkoholu (czy innej zbliżonej substancji, np. benzodiazepiny) w celu zmniejszenia lub uniknięcia tych objawów\nNo i tu wystarczą dwa kryteria w ciągu ostatnich 12 miesięcy, żeby stwierdzić problemowy wzorzec picia alkoholu.\nMamy diagnozę i co dalej?\nsamotność, smutek, rozdarcie\nJak wiele osób, tak wiele diagnoz. Jeżeli, Drogi Czytelniku, wpisujesz się w ściśle określone kryteria placówki lecznictwa odwykowego, wówczas można poddać Cię terapii behawioralno – poznawczej i odpowiednio zaprogramować. Jednak jest to skuteczne w zaledwie 30% / jak podają „źródła zbliżone do oficjalnych” a z moich spostrzeżeń jest to wynik mocno zawyżony.\nA co jeśli z jakichś powodów nie spełniasz tych kryteriów?\nWówczas przyjedź do Domu REHAB i rozpocznij proces zmiany oparty na poszukiwaniu sensu życia, tożsamości i godności.\nZastosuj uczciwość, otwartość i gotowość.\nNie powiem Ci jak powstrzymać się od picia, ale jak żyć, żeby w Twoim życiu nie było miejsca na picie.\nAle bez względu na wszystko poszukaj specjalisty, żeby zająć się tym na poważnie.\nPozdrawiam Robert Banasiewicz.\nalkohol, alkoholizm, czym jest alkoholizm, dom-rehab, leczenie alkoholizmu, leczenie odwykowe, objawy alkoholizmu, odwyk, ośrodek leczenia alkoholizmu, ośrodek leczenia uzależnienia od alkoholu, robert banasiewicz, uzależnienie


Tosia78/TOSIA_STOPOSIA • Forum ShowUp.tv - Nieoficjalne Forum ShowUp\n04 lip 2016, 18:23\nAkurat częściej sie spotyka fisting analny niż waginalny. A do dupy to jakoś tak niehigienicznie Wolałbym jakby jej dłoń wędrowała tylko do cipki.\n04 lip 2016, 18:28\njurek_chujek pisze: Akurat częściej sie spotyka fisting analny niż waginalny. A do dupy to jakoś tak niehigienicznie Wolałbym jakby jej dłoń wędrowała tylko do cipki.\nMoim zdaniem, to niektóre mają jakiś talent wrodzony, jeśli chodzi o zabawy analne. Pewnie robi lewatywe co chwile, bo dupka apetyczna ; d\n04 lip 2016, 18:33\nMnie te rzeczy w jej wykonaniu nie interesują ale to co mogę o niej powiedzieć to taka żywa, trochę szalona dziewczyna a chyba powinno się pisać kobieta z niej. Nie potrafi usiedzieć w miejscu bez ruchu.\n05 lip 2016, 15:44\nTrening czyni Mistrzynią. Lewatywa to podstawa przy takich zabawach.\n22 lip 2016, 12:40\nNajciekawsza chyba babeczka jaką tu widziałem, stara się spełnić prośby każdego\nOgólnie szalona i zawsze jestem zadowolony po odwiedzinach\nRejestracja: 22 lip 2016, 12:22\n22 lip 2016, 20:29\nCiekawa megasympatyczna, angażująca się Pani, podbiegająca już powoli pod kategorie Pań Dojrzałych. Polecam\n22 lip 2016, 21:08\nBardzo sympatyczna dziewczyna . Świetnie prezentuje swoje stopy i zabawy z nimi.\nRejestracja: 22 lip 2016, 09:46\n01 sie 2016, 00:53\nSuper transmisje i jeszcze lepsze privki tylko szkoda ze ostatnio jakos rzadko nadaje\nRejestracja: 31 lip 2016, 23:03\nTwoja ulubienica z SU: SexiNatalii\n07 gru 2016, 11:46\nTa kobieta naprawdę mnie zachwyca jedyny minus to trochę obwisłe piersi po uwolnieniu ich ze stanika, no ale cóż - czasu nie da się oszukać\ndobrze że jest komunikatywna i potrafi zadowolić\nsie wjebałem w szok\nLokalizacja: jesteśmy w matrixie mała\nTwoja ulubienica z SU: all city borderline girls\n07 gru 2016, 19:25\njak dla mnie "za dużo" można zobaczyć na ogólnym za co plus dla niej, ale przez to na priva nie pójdę\nRe: Tosia78 / Tosia14 (zbiornik.tv)\n18 sty 2017, 23:50\nNadaje również na zbiorniku : https://zbiornik.tv/Tosia14\n22 sty 2017, 22:44\nczasami nadaje z tego konta\n20 kwie 2017, 18:23\nNadal aktywna późno w nocy. Zaangażowanie niesamowite, temperament równie wybitny.\nRejestracja: 20 kwie 2017, 18:01\n05 cze 2017, 19:14\ngnojek00: chce prv ze stopkami ale w skarpetkach do balerinek takich krotkich, pisz bo nie mam glosu\ntosia78: HMM OD CORKI MUSZE WZIAC\n01 sty 2018, 19:56\nPanowie kiedy widzieliście Tosie ostatnio na showupie? Próbuje zapraszać na priv , wysyłam wiadomosci ale brak odzewu. Widzialem ją ostatnio początek grudnia.\nRejestracja: 11 cze 2016, 10:54\nTwoja ulubienica z SU: Tosia78\nOstatnio widziałem ją koło 20 grudnia,była online przed 6 rano.Ona od dłuższego czasu jak już transmituje,to pomiędzy 2:00-4:00 i bierze priv za privem,więc może tylko robi privy na bieżąco\n04 sty 2018, 08:41\ndajs23 pisze: Panowie kiedy widzieliście Tosie ostatnio na showupie? Próbuje zapraszać na priv , wysyłam wiadomosci ale brak odzewu. Widzialem ją ostatnio początek grudnia.\nmatias999 pisze: Ostatnio widziałem ją koło 20 grudnia,była online przed 6 rano.Ona od dłuższego czasu jak już transmituje,to pomiędzy 2:00-4:00 i bierze priv za privem,więc może tylko robi privy na bieżąco\nDokładnie tak. Tosia zmieniła grafik na nocny i wczesno-poranny.\nona to w ogóle powinna dostać jakiś order, że jej foty w profilu się nie zmieniły niemalże od 5 lat. Zresztą podobnie jak u jej koleżanki - https://showup24.tv/profile/nebeska28\nStabilne dziewczyny xD\n05 sty 2018, 01:53\n23 kwie 2019, 19:16\nUzupełnienie postów z tej strony:\nmariusz.kjs pisze: Zadko kiedy można ją spotkać na ogólnym ponieważ z reguły jest rozchwytywana na priv. Ale widać że lubi zabawy dupką i wie do czego służy cipka\ndonpedro pisze: Uważajcie na nią, naciąga na pożyczkę, a później nie oddaje. Potrafi nieźle zbajerować, żeby wyciągnąć tę pożyczkę.\n21 mar 2020, 11:24\nWidzial ktos w ostatnim czasie tosie na SU?\nRejestracja: 21 mar 2020, 07:27\nTwoja ulubienica z SU: tosa78\nautor: 2827 » 23 sty 2017, 02:24 w Opinie - Kobiety\n31 lip 2020, 12:41


Anomalisa – Zespół Fregoliego\nScenariusz: Charlie Kaufman na podstawie własnego scenariusza teatralnego\nGrają (ci istotni): Dawid Thewlis, Jennifer Jason Leigh, Tom Noonan\nSą trzy główne rodzaje animacji. Ta dziś najpopularniejsza to animacja 3D. Najpopularniejsza kiedyś to rzecz jasna animacja obrazkowa. Trzecia wreszcie, chyba najtrudniejsza, bo wymagająca najwięcej pracy to technologia poklatkowa, czyli robimy zdjęcie, przesuwamy ludziki, robimy następne zdjęcie, itd. Jest piekielnie upierdliwa, ale trudno sobie wyobrazić, że np. Wallace i Gromit, albo Colargol mieliby biegać po ekranie w 3D. Charlie Kaufman wybrał dla swojej historii, pierwotnie sztuki teatralnej, właśnie taką formę i zdaje się, że lepiej wybrać nie mógł, choć na pierwszy rzut filmowanie dość specyficznego dramatu psychologicznego, nie bez scen łóżkowych, za pomocą plastikowych figurek jest pomysłem co najmniej wątpliwym. Ale, nie zdradzając fabuły, z różnych powodów najsensowniejszym.\nBo Kaufman serwuje kolejną pokręconą, ale bardzo efektowną historię, z których zresztą jest znany. To ten człowiek, który zanim zaczął reżyserować własne scenariusze, pisał je m.in. dla Spike'a Jonze'a („Być jak John Malkovich”, „Adaptacja”), a gdy tylko coś napisze, to spada na niego deszcz nagród, (Oscara dostał za „Zakochanego bez pamięci”). W tym roku brak nominacji scenariuszowej dla „Anomalisy” (jest nominowana w kategorii „animacja”, choć wcześniej szereg nagród dostała za scenariusz lub jako film, m.in. Nagrodę Jury w Wenecji) to jedna z bardziej komentowanych wpadek Akademii. Anomalisa to błyskotliwa mieszanka komedii i dramatu, z ciekawym i przewrotnym spojrzeniem na samotność człowieka sukcesu. Z wnioskami raczej pesymistycznymi. Film szczególnie dla tych, którzy w kinie szukają czegoś inteligentnego i nieklasycznego.\nŚwietna jest ta gdy Michael wygłasza odczyt, a Kaufman m.in. naśmiewa się z korporacyjno-marketingowej nowomowy i paru innych rzeczy. W teatrze musi wyglądać świetnie.\nTagi: David Thewlis\n13:20, kubadybalski , obyczajowy\nDziewczyna z portretu - Trans-formers\n(Danish Girl, 2015)\nRezyseria: Tom Hooper\nScenariusz: Lucinda Coxon na podstawie "The Danish Girl" Davida Ebershoffa\nGrają (ci istotni): Eddie Redmayne, Alicia Vikander, Amber Heard, Ben Whishaw\nJest w filmie scena, w Paryżu, gdy Gerda wraca do domu po wcześniejszej kłótni, a tam czeka na nią Lili. Ubrana w ciuchy Einara, ale siedzi na sofie po kobiecemu. W tej jednej scenie Eddie Redmayne zmieścił naraz obie osobowości, które zagrał. To kolejna jego wybitna rola, chyba nawet trudniejsza niż zeszłoroczny, oscarowy Stephen Hawking, a Anglik staje się powoli aktorem do zadań superspecjalnych (swoja drogą, kto by pomyślał). Tak jak wtedy, tak i tym razem, to rola niezwykle „fizyczna”. Redmayne gra całym ciałem, ale ponieważ kamera właściwie cały czas pokazuje go na zbliżeniach, musi pilnować każdego nerwu i mięśnia. I robi to perfekcyjnie. Mnie przekonał. Po wyjściu z kina miałem wrażenie, że dwa lata temu Jared Leto, grający transwestytę w „Witaj w klubie” odebrał Oscara głównie za przebranie się w kolorowe falbanki i schudnięcie. Redmayne podjął się piekielnie trudnego zadania, na którym wyjątkowo łatwo było się wyłożyć, a znów kradnie film, choć obsadę dookoła ma wyśmienitą. Drugiego Oscara z rzędu pewnie nie dostanie, ale gdyby jednak dostał to (sorry Leo) skandalu by nie było.\nSam film nominacji nie dostał, chyba słusznie (historia jest przewidywalna, jeśli widzieliście zwiastun, to właściwie wiecie co się w nim dzieje), choć to film ważny, bo szczerze mówiąc jeszcze takiego nie widziałem. Takich o tematyce „trans” trochę już było, ale tym razem Einar uczy się i przekonuje do swojej kobiecości, a widzowie śledzą to razem z nim/nią. Równolegle z sytuacją próbuje sobie radzić jego żona, co jest drugim, osobnym wątkiem. Hipnotyzujący jest i Redmayne i grająca Gerdę Weneger Alicia Vikander (też z nominacją), choć ona tak trudnego zadania nie miała. Opowieść jest w gruncie rzeczy dość kameralna, rozgrywa się głównie między nimi dwojgiem. Trochę mi brakowało, choćby tego jakie prawne przeboje miał Einar/Lili, jak reagowało otoczenie, itp. Całej zewnętrznej części historii. Ale i tak warto obejrzeć.\nPoza wspomnianą na wstępie, efektowna jest rozmowa na przyjęciu o tym jak zawstydzić małżonków i jak zawstydzić niezamężnych.\nTagi: Alicia Vikander Amber Heard Ben Whishaw Eddie Redmayne\n22:22, kubadybalski , dramat\nSyn Szawła – FPP Auschwitz\nScenariusz: Laszlo Nemes, Clara Royer\nGrają (ci istotni): Geza Rohrig\nFilm węgierskiego debiutanta Laszlo Nemesa przed chwilą zdobył Złotego Globa, a jakiś czas temu Grand Prix w Cannes i musiałby trafić na piekielnie mocną konkurencję, żeby nie zdobyć niedługo Oscara. Jest arcydziełem. To najbardziej wstrząsający film o holokauście od czasu „Listy Schindlera”. Obóz koncentracyjny widziany oczami Szawła, węgierskiego Żyda i członka sonderkommanda, to rzeczywistość absurdalna, niezrozumiała. Przerażająca podwójnie. Wielokrotnie w czasie filmu reżyser przekracza granicę, za którą obozowy świat staje się tak oderwany od najbardziej pierwotnych zasad społecznych, że wręcz nierzeczywisty. I wtedy włąśnie, w tych momentach, ekranowe okrucieństwo przestaje przerażać, bo przerażać może tylko co wyobrażalne. A to co Szaweł widzi i z czym codziennie się styka wyobrażalne nie jest. Niby nie ma w filmie niczego, o czym nie wiedziałby średnio zainteresowany historią XX wieku licealista, ale czym innym wiedzieć, a czym innym widzieć. A już po pierwszej scenie wiadomo, że taryfy ulgowej nie będzie. „Wierzyłem, że dzięki temu filmowi nauczę się czegoś sam. A nabrałem tylko pewności, że nie da się Holocaustu zrozumieć” - mówił Nemes w rozmowie z „Gazetą”.\nReżyser nie daje widzowi odpocząć. Zmusza go do wejścia w skórę głównego bohatera. Nie „zachęca”, ale właśnie „zmusza”, bo przyjemne to nie jest. I stosuje przy tym doskonałe zabiegi techniczne (operator wykonał pracę wzorowo, dźwiękowiec też). Szaweł niewiele widzi, niewiele rozumie z miejsca do którego trafił przed kilkoma miesiącami i właściwie dobrze nie zna, niewiele wreszcie może zrozumieć, skoro obóz to prawdziwa Wieża Babel. Podejmuje się bezsensownego z pozoru zadania, tylko czy jakikolwiek plan może być bardziej bezsensowny od zjawiska jakim były hitlerowskie obozy koncentracyjne?\nTo film niesamowicie ważny. Wychowawczo. Jak mało który, przypomina o czasie, który zapamiętać trzeba na zawsze. Ludzie wyrzynali się od zarania dziejów. Z nerwów, z zawiści, zazdrości, dla pieniędzy, przypadkiem, lub bez konkretnego powodu. Ale w latach 40-tych ubiegłego wieku Niemcy stworzyli przemysł, który zabijaniem zajął się w sposób pozbawiony emocji, masowy i zorganizowany, czyli coś co jest niepojęte, ale się zdarzyło.\n„Człowiek jest niespotykanie silną istotą. Umie się dostosować do pogarszających się warunków życia” - w recenzji filmu napisał z kolei Tomasz Raczek. „Umie żyć nawet, gdy warunki właściwie już nie pozwalają na życie. Człowiek potrafi oswoić to, co nieludzkie i zaakceptować to, co nieakceptowalne. Nie każdy, nie zawsze, nie ciągle – ale potrafi!”. To spostrzeżenie słuszne, ale tylko pozornie optymistyczne. Co to za istota, która umie oswoić to co nieludzkie?\nPierwsza w filmie i jednocześnie jedna z najmocniejszych, choć trudno je pod tym względem wartościować. Filmowy majstersztyk w każdym elemencie.\n23:41, kubadybalski , dramat\nMost szpiegów – Zimnowojenne geszefty\n(Bridge of Spies, 2015)\nScenariusz: Matt Charman, Joel Cohen, Ethan Cohen\nGrają (ci istotni): Tom Hanks, Mark Rylance, Amy Ryan\nGdyby tylko problem polegał na tym, że Tom Hanks w co drugiej scenie macha amerykańską flagą i śpiewa „Gwiaździsty Sztandar”, rzecz byłaby do przełknięcia. Amerykanie mają ten przykry feler, że bardzo trudno im zrobić film historyczny bez patosowatego zadęcia. Spielberg nie jest od tego feleru wolny, choć akurat jemu zdarzają się filmy bez patosu, podczas gdy wielu jego kolegom z branży się nie zdarzają. W każdym razie „Most szpiegów” jasno daje do zrozumienia, że w czasie Zimnej Wojny byliśmy dobrzy („my” w sensie – Amerykanie, młodszym czytelnikom Filmotatnika warto wyjaśnić, że wtedy to nie byliśmy „my”), a oni byli źli. A jak wymienialiśmy szpiegów, to oni – źli ludzie ze wschodu - chcieli nas wydymać, ale ponieważ jesteśmy inteligentniejsi, piękniejsi i mamy rację moralną, to my wydymaliśmy ich. Wszystko to w bardzo ładnie sfilmowanej rzeczywistości przełomu lat 50-tych i 60-tych, ale dbałość o szczegóły wizualne to akurat duży atut Spielberga. A Wrocław udający na ekranie Berlin Wschodni podobał mi się szczególnie. Tylko, że jeśli weźmiemy w nawias machanie amerykańską flagą, to to co zostaje, wcale na kolana nie rzuca. Historia, na pierwszy rzut oka ciekawa, jest mało emocjonująca, w przegródce z filmami szpiegowskimi to nie będzie film na czele stosiku, bo choć ładny, to niespecjalnie wciągający. Bardzo mi brakowało jakiegokolwiek napięcia, a główny bohater w największym niebezpieczeństwie znajduje się w momencie gdy w Berlinie grupa wyrostków kroi go z płaszcza i portfela. Nikomu rzecz jasna nie życzę, ale rozumiecie...\nNajjaśniejszym elementem filmu jest za to rola Marka Rylance'a, który kradnie film Hanksowi. Jako radziecki szpieg Rudolf Abel jest świetny. Jeśli gdziekolwiek szukać jakiejkolwiek próby pracy aktora nad postacią, stworzenia z niej czegoś niejednoznacznego, to właśnie w tym przypadku. Abel jest jednocześnie inteligentny i opanowany, a jego spokój podczas kolejnych zdarzeń każą zastanowić się co nim kieruje. Odpowiedzi drogi widzu na to pytanie rzecz jasna od twórców filmu nie dostaniesz, podobnie jak na kilka innych, pojawiających się w dość mocnych scenach (kilkuletni syn głównego bohatera tłumaczy ojcu sens wyprzedzającego uderzenia nuklearnego – uczyli go o tym w szkole). Przecież nie chodziło o roztrząsanie moralnych postaw w czasach zimnowojennych, tylko nakręcenie filmu o dobrych Amerykanach i złych Sowietach. Ale na Brytyjczyku jednak warto zawiesić oko. I choć oscarowa nominacja dla filmu jest pomyłką, to akurat nominacja dla Rylance'a, który jest zresztą póki co faworytem bukmacherów, jest słuszna.\nBardzo fajne są wszystkie kręcone we Wrocławiu. Cóż, takie już Filmotatnikowe skrzywienie...\nP.S. Skoro są już nominacje, to tradycyjnie filmotatnik bierze się za ranking filmów, które powinny dostać nagrodę (przez ostatnie dwa lata trafiał bez pudła). Będzie łatwo o tyle, że połowa nominowanych już została na blogu opisana. „Most szpiegów” nie zasłużył ani na nagrodę, ani na nominację. Poniżej ranking na dziś z linkami do poprzednich notek.\n1. „Big Short” - 8/10\n2. „Marsjanin” - 5/10\n3. „Most szpiegów” - 5/10\n4. „Mad Max: Na drodze gniewu” - 4/10\nDo ocenienia: „Zjawa”, „Spotlight”, „Brooklyn”, „Room”\nTagi: Amy Ryan Mark Rylance Tom Hanks\n14:48, kubadybalski , dramat\nCreed: Narodziny legendy – Stary (ale) dobry Rocky\nGrają (ci istotni): Sylvester Stallone, Michael B. Jordan\nGeneralnie, według wielu opinii, najlepszy aktorsko i fabularnie sequel filmu o Rockym (Filmotatnik ledwo pamięta większość serii, którą oglądał dawno). Historia w której podstarzały Rocky trenuje syna Apollo Creeda to może nie jest film wybitny (fabuła jest co nieco naciągana i co nieco łzawa) ale na pewno dobry. Z dwiema gigantycznymi zaletami. Po pierwsze to bardzo dobry film sportowy. Sport na ekranie można dość łatwo spartolić, sprawić, że jest niewiarygodny. Tymczasem w tym filmie to co się dzieje w ringu jest efektowne, wciągające i emocjonujące. To co się dzieje poza nim również wygląda dobrze. Amerykanie co umieli zrobili dobrze. Spartolili rzecz jasna tylko wątek, nazwijmy go: „futbolowy”. Tak się bowiem składa, że główny ringowy adwersarz Adonisa Creeda to rodowity liverpoolczyk, noszący się na niebiesko, wchodzący do ringu z herbem Evertonu na piersiach, a finałowa walka odbywa się na Goodison Park. Jakoś koślawo wygląda łączenie kibicowania boksowi i futbolowi, a twórcy filmu dają pokaz ignorancji, gdy przeciskający się w stronę ringu przez niebieski tłum na wspomnianym Goodison Park Adonis, mija roześmianego człowieka machającego szalikiem z napisem „You'll Never Walk Alone”. Pewnie dla zjadaczy hamburgerów Liverpool to Liverpool, jeden pies. Wale to szczegół. Można przeżyć.\nPo drugie "Creed" to rewelacyjny film o starości. Coś, co mogłoby się wydawać największym kłopotem dla twórców, czyli zdziadziały Sylvester Stallone, przekuwają w atut. Co więcej przy gigantycznym udziale samego aktora, który przecież na żywo trzyma się nad wyraz solidnie, mimo prawie 70 lat na karku. Na ekranie gra porywająco. To odwrotność Harrisona Forda, który w ostatnich „Gwiezdnych wojnach” skakał, biegał i strzelał, ale widz bał się co chwila, że mu zaraz coś strzeli w krzyżu. Stallone przed chwilą odebrał za tę rolę Złotego Globa, a na rozstrzygnięcie czeka oskarowa nominacja. Wbrew mojemu pierwotnemu załamaniu rąk i przy zastrzeżeniu, że tegoroczne Oscary raczej zaniżają poziom niż go podnoszą, nie jest to nominacja na wyrost.\nRocky i nowoczesne technologie. Rozbrajająca jest scena, w której Adonis tłumaczy Rocky'emu, że nie potrzebuje kartki z rozpisanym dla niego treningiem, bo zrobił jej fotkę i już ma ją „w chmurze”.\nP.S. Tegoroczna nominacja to... trzecia oscarowa nominacja Sylvestra Stallone. Dwie poprzednie dostał za pierwszego „Rocky'ego” - za rolę i scenariusz. Wtedy też był w obu kategoriach nominowany do Złotych Globów i przegrał tu i tu. Teraz Złotego Globa zgarnął, więc...\nP.P.S. Żeby jednak wam uzmysłowić co oznacza ta nominacja. Stallone był 17 razy nominowany do Złotej Maliny, w tym między 1985 a 1993 rokiem dziewięć razy z rzędu, w tym za role w Rockym IV i Rockym V.\n21:31, kubadybalski , obyczajowy\nScenariusz: Annie Mumolo, David O Russell\nGrają (ci istotni): Jennifer Lawrence, Robert De Niro, Edgar Ramirez, Isabella Rossellini, Bradley Cooper, Virginia Madsen\nRussel nakręcił film dla Jennifer Lawrence. To bardzo ładnie z jego strony. O tym, że ma grupę ulubionych aktorów wiadomo od dawna. To ten sam model co w przypadku Smarzowskiego, który kręci filmy stale z tą samą grupą, w dodatku w każdym filmie jednego ze swoich ulubionych aktorów robi tym głównym. Amerykański reżyser, który ostatnio co kręci, to startuje po Oscary, postanowił napisać film dla Lawrence, co się tym bardziej chwali, że to akurat aktorka, która na takie rzeczy zasługuje. Problem tylko w tym, że film który dostała w prezencie, jest przeciętny, a rola, co najwyżej poprawna. W dodatku nie z jej winy. Gdyby reżyser powiedział „graj dziewczyno jak chcesz”, pewnie zagrała by brawurowo. Ale niestety wymyślił sobie bohaterkę, której główną cechą jest spokój w każdej sytuacji. W efekcie tytułowa Joy Magnano płacze mało, choć ma powody (a Lawrence płakać umie świetnie), nie wścieka się w ogóle, choć ma powody (a Lawrence wściekać się umie jeszcze lepiej) i wychodzi z tego, zagrana najlepiej jak się da, letnia mameja.\nW „Joy” nie ma tak naprawdę niczego wartego zapamiętania. To historia kobiety, na której głowie leży cała, toksyczna rodzina, która jednak jest zaradna i inteligentna na tyle, że wymyśla samowyciskającego się mopa. Mimo przeciwności losu wynalazek patentuje i zarabia na nim krocie. W temacie bohatera obciążonego dysfunkcyjną rodziną amerykańskie kino od „Co gryzie Gilberta Grape'a” nie wymyśliło nic lepszego. „Joy” w tej kwestii nawet nie sięga pięt tamtemu filmowi. W temacie self-made mana nakręcono z kolei tyle rzeczy, że „Joy” tonie wśród tych przeciętnych. Niestety coraz bardziej wygląda na to, że tegoroczna ceremonia oscarowa („Joy” pewnie się tam znajdzie, bo był nominowany do Złotego Globa za musical lub komedię – nawiasem mówiąc film nie jest śmieszny i nie ma śpiewania – a Lawrence dostała nagrodę za rolę), po dwóch świetnie obsadzonych latach, będzie polegała na wybieraniu między nudą, przeciętnością a Leonardo DiCaprio.\nGdy Joy rozmawia z ojcem na pogrzebie babci o biznesowych kłopotach, trochę wyglądało mi to na pastisz kina gangsterskiego. Ale chyba niestety nie było to zamierzone...\nTagi: bradley cooper Jennifer Lawrence Robert De Niro\n23:34, kubadybalski , obyczajowy\n(The Big Short, 2015)\nScenariusz, Adam McKay, Charles Randolph na podstawie książki Michaela Lewisa pod tym samym tytułem\nGrają (ci istotni): Christian Bale, Steve Carell, Ryan Gosling, Brad Pitt, Marisa Tomei, Melissa Leo\nEfektowny, doskonale zagrany i niezwykle dynamiczny film, który oglądać trzeba uważnie, żeby nadążyć za gnającym na złamanie karku rozwojem wypadków i nie pogubić się w subprime, swapach, CDO i BBB i orientować się kiedy postaci mówią do siebie, a kiedy do kamery, czyli do widza. Ale warto nadążać, bo McKay zrobił chyba najlepszy do tej pory film o kryzysie finansowym. Nie tylko opisuje jego mechanizm i próbuje go tłumaczyć widzowi (jeśli pójdziecie do kina to kucharz w jednej z restauracji wytłumaczy wam na przykładzie zupy rybnej jak w jednym instrumencie finansowym mieszano kredyty bezpieczne i toksyczne, a Selena Gomez, grając w kasynie w black jacka opisze jak tworzy się bańka finansowa), ale w dodatku pokazuje jego moralne aspekty. To film o finansistach i bankowcach, ale na kryzys spojrzymy też od strony wynajmujących mieszkania w Miami, czy brokerów, którzy udzielali kredytów nawet... psom.\nTo film, który czeka na rozstrzygnięcia jeśli chodzi o Złote Globy, w kategorii „musical or comedy” (nominacje dostali też – absolutnie zasłużenie - Bale i Carell za role, oraz McKay z Randolphem za scenariusz), a powinien chyba w kategorii dramat, bo wnioski jakie z niego płyną są dość ponure. Każdy z głównych bohaterów, którzy wcześniej niż inni przewidzieli, lub uwierzyli w nadchodzący krach na rynku kredytów hipotecznych, ma inną motywację by na tym zarobić, ale cały film udowadnia, że choć kryzys wziął się z piramidalnej bezczelności, i oczywistego oszustwa konkretnych osób, karmiących się tym, że los milionów ludzi zależał od zasad, które mało kto rozumiał, to i tak zapłaciły za niego właśnie te miliony. Do więzienia poszedł jeden bankowiec. Jeśli więc właśnie walą się giełdy w Chinach, to ten film jest dobrą przestrogą. Polecam.\nŚwietna jest scena, w której Mark Baum spotyka się w Standard and Poor's z tamtejszą podstarzałą i ledwo widzącą analityczką. Uderzająca.\nP.S. Amerykański plakat jest dużo fajniejszy niż ten polski.\nTagi: brad pitt christian bale Ryan Gosling steve carell\n14:06, kubadybalski , dramat


Kometa nad Polskim niebem!\nczerwiec 09 2010\nKometa została odkryta przez australijskiego astronoma Roberta H. McNaught 9 września 2009 roku, za pomocą teleskopu Uppsala Schmidt. Tym razem czeka nas nie lada widowisko. Kometa C/2009 R1 McNaught będzie widoczna na północnym niebie i będziemy mogli ujrzeć ją gołym okiem, lub za pomocą klasycznej domowej lornetki.\nKometa C/2009 R1 McNaught\nCzytaj dalej: O możliwości ujrzenia komety nad polskim niebem.\nNowe zdjęcia galaktyki M83 w podczerwieni\nEuropejskie Obserwatorium ESO opublikowało nowe zdjęcia galaktyki M83 w podczerwieni. Galaktyka M83 zwana jest także "Południowym Wiatraczkiem", jest to galaktyka spiralna leżąca w gwiazdozbiorze Hydry, szacunkowo oddalona 15 milionów lat świetlnych od Ziemi. Dotychczasowe obserwacje galaktyki zarejestrowały aż 6 wybuchów supernowych w M83 co jest bardzo imponująca liczbą.\nGalaktyka M83 w podczerwieni.\nCzytaj dalej: O efektownym zdjęciu wykonanym przez HAWK-I\nIslandia - Dymny pierścień na niebie\nSteve & Donna O'Mears byli oszołomieni gdy na niebie zobaczyli dymny pierścień, który tylko dzięki czujności udało się uwiecznić na zdjęciu. "Pierścień był widoczny przez pięć minut, po czym rozpadł się. Jestem zachwycony, że byłem obecny na tej imprezie." - powiedział Joseph Licciardi, profesor nauk o Ziemi z Oregon State University.\nDymny pierścień rozpadł się po 5 minutach\nCzytaj dalej: O przyczynach powstania zjawiska\nMłoda sonda WISE zgromadziła 1 mln przełomowych zdjęć\nmaj 24 2010\n6 miesięcy potrzebowała ekipa NASA, by zgromadzić milion zdjęć odległych zakątków kosmosu. Setki tysięcy kilometrów nieba udokumentowano dzięki wystrzelonej sondzie WISE, pracującej przy pomocy energii słonecznej. W dalszej części newsa powiemy m.in. o zadaniach sondy WISE, o oszałamiających rezultatach jej pracy i szokującym postępie technologicznym.\n"Mgławice widoczne w podczerwieni" - NASA JPL-Caltech UCLA\nCzytaj dalej: m.in. o rezultatach pracy sondy WISE.\nPolska powódź z kosmosu\nJapoński astronauta Soichi Noguchi zamieścił w sieci zdjęcie, prezentujące zalany obszar Polski. Centralnym punktem fotografii jest znajdujący się w sporej części pod wodą - Sandomierz. Obraz został wykonany z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) i oznaczony został podpisem - "Powódź we wschodniej Europie. Nasze myśli, modlitwy i nadzieja na szybką odbudowę".\nZalane obszary Polski w oczach kosmosu\nCzytaj dalej: o fotografii Japończyka w pełnej rozdzielczości\nŻółty karzeł pochłaniany przez gwiazdę?\nŻółty karzeł, a dokładniej WASP-12b jest to planeta pozasłoneczna typu "Gorący Jowisz" odkryta w 2008 w ramach programu WASP. Położona jest około 600 lat świetlnych od Ziemi, a jej objętość jest aż sześciokrotnie większa od Jowisza. Orbituje ona w swoim sąsiedztwie z gwiazdą macierzystą w odległości zaledwie 0,0208 j.a, która przyczynia się do jej pochłaniania materii.\nObłok wymiany materii między dwoma obiektami\nCzytaj dalej: O analizach raportu\nPlama ropy dotarła do Zatoki Meksykańskiej\nEuropejska Agencja Kosmiczna podała informacje na temat dotarcia do Zatoki Meksykańskiej olbrzymiej plamy ropy. Plamę ropy zarejestrował radar znajdujący się na satelicie Envisat (Satelita do badania środowiska). Ze zdjęć wykonanych przez radar widzimy dowody na to, że ropa znajdująca się na powierzchni wody dotarła do prądu morskiego który skierowany jest na Zatokę Meksykańska powiedział dr Bertrand Chapron z Instytutu Badawczego do spraw Eksploatacji Mórz.\nPlama ropy w Zatoce Meksykańskiej\nCzytaj dalej: O wpłynięciu ropy do obszaru prądu morskiego\nStrona 140 z 143: 1...137138139140141142143\nOBSERWACJE NIEBIA I ZJAWISK 207 5 AdiS\nOBSERWACJE NIEBIA I ZJAWISK 1512 3 Justynna21\nINNE 7026 6 Justynna21\nTELESKOPY I SPRZĘT OPTYCZNY 110 1 Andrzej\nTELESKOPY I SPRZĘT OPTYCZNY 95 1 Andrzej\n33,510,797 unikalne wizyty


Raport – Rośnie aktywność w europejskim przemyśle : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Komentarze ekspertów Raport – Rośnie aktywność w europejskim przemyśle\nRaport – Rośnie aktywność w europejskim przemyśle\n2.09.2013 14:00| Autor: Tomasz Brach\nKoniec zeszłego tygodnia przyniósł serię dobrych danych z amerykańskiej gospodarki. Dynamika produktu krajowego brutto w drugim kwartale została zrewidowana z 1,7% r/r do 2,5%, podczas gdy analitycy prognozowali rozwój amerykańskiej gospodarki na poziomie 2,2%.\nPublikowany w piątek indeks aktywności rejonu Chicago wzrósł w sierpniu z 52,3 do 53 pkt., a indeks Uniwersytetu Michigan wyniósł 82,1 pkt (prog. 80,2pkt.). W reakcji na dobre dane EURUSD obronił kilkakrotnie testowany poziom 1.34 i do końca tygodnia osunął się do poziomu 1.3172.\nNa rynek ciągle oddziałuje groźba interwencji w Syrii, przyczyniając się wzrostu popytu na waluty save haven -w tym dolara amerykańskiego. Część analityków oceniała, iż pierwsze pociski mogą spaść na Syrię już w miniony weekend. Tymczasem prezydent Barack Obama w sobotę uzależnił akcję militarną od zgody Kongresu. Głosowanie w tej sprawie odbędzie się dopiero 9 września. W związku z tym sprawa Syrii schodzi niejako na dalszy plan ustępując miejsca posiedzeniom monetarnym Europejskiego Banku Centralnego (czwartek, 13:45), Banku Anglii (czwartek, 13:00) oraz Banku Japonii (czwartek, konferencja 9:15).\nW dniu dzisiejszym Amerykanie świętują Dzień Pracy. Opublikowane rano europejskie indeksy aktywności gospodarczej PMI w przemyśle wyszły zgodnie z oczekiwaniami prezentując umiarkowaną poprawę koniunktury. Również Polski wskaźnik PMI za sierpień wzrósł w sierpniu do 52,6 pkt z 51,7 miesiąc wcześniej. Na uwagę zasługują spore wzrosty subindeksu wielkości produkcji (56,6 pkt.- najwyżej od kwitnia 2011) oraz nowych zamówień (55,6 pkt. – najwyżej od marca 2011 roku). Zaprezentowane dane potwierdzają wchodzenie polskiej gospodarki w fazę ożywienia gospodarczego. Złoty umacnia się i w południe kwotowany jest na poziomie 4.2520 względem euro, 3.2160 do dolara oraz 3.4520 do franka szwajcarskiego.


Branka Cyganów [Ludwik Marian Kurnatowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00468 014500 21022965 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788726425956 Data wydania: 2020-05-08\nLudwik Marian Kurnatowski Branka Cyganów Saga\nBranka CyganówJęzyk, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi. Zdjęcie na okładce: Shutterstock Copyright © 1931, 2020 Ludwik Marian Kurnatowski i SAGA Egmont Wszystkie prawa zastrzeżone ISBN: 9788726425956 1. Wydanie w formie e-booka, 2020 Format: EPUB 2.0 Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora. SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont\nBranka cyganów Przed kilku tygodniami w pismach codziennych ukazały się wzmianki o odbywającym się w Koszycach procesie cyganów, oskarżonych o mordowanie ludzi i... odżywianie się ich mięsem. Fakt kanibalizmu w dwudziestym wieku jest czymś tak niesłychanym, że trudno się nawet dziwić zaciekawieniu, jakie ogarnęło na wieść o nim czytelników-Polaków. Toteż wiele pism, w szczególności Wieczór Warszawski wysłało swych korespondentów do Koszyc. Dzięki tej okoliczności mieliśmy możność śledzić z dnia na dzień przebieg sensacyjnego procesu. Podczas rozprawy sądowej ujawniło się wiele ciekawych momentów z życia, znajdującego się pod oskarżeniem obozu cygańskiego. Jeden fakt zwłaszcza specjalnie zwrócił moją uwagę i dał mi wiele do myślenia. Czytając suchą wzmiankę o nim, przypomniałem sobie pewną zagadkową historię z niedawnych lat, w rozwikłaniu której sam byłem bezpośrednio zainteresowany. Ośmielam się mniemać, że tajemnicza ta sprawa zainteresuje czytelników, w szczególności czytelnikówłodzian, z tego więc powodu zamierzam opowiedzieć ją w skrócie. Zastrzegam się jednak, że nie wyciągam z niej żadnych wniosków konkretnych, pozostawiając Czytelnikowi znalezienie wspólnego ogniwa, pomiędzy wypadkiem z roku 1921 a jednym z faktów, ujawnionych przez sąd w Koszycach. Rdzenni łodzianie pamiętają zapewne rodzinę niejakich Szternbergów, zamieszkałych w Łodzi, przy ulicy Pomorskiej. Co prawda rodzina ta nie odznaczała się niczym specjalnym, jednak nieszczęście, jakie ją spotkało, uczyniło ją bardzo znaną pośród mieszkańców polskiego Manchesteru. Stało się to w roku 1921. Lato tego roku było skwarne, toteż kto tylko mógł, uciekał ze spowitej dymem Łodzi na wieś, aby tam, wśród pól i lasów wypocząć i nabrać nowych sił do borykania się z ciężkimi warunkami życia. Jednak los nie wszystkim pozwolił na przebywanie na wilegiaturze 1 na wsi – byli tu i tacy, których brak funduszów zmuszał do szukania wypoczynku po małych zapadłych miasteczkach. W tej liczbie była między innymi rodzina Szternberga. Stary Szternberg, którego interesy wiązały się z miastem, pozostał na lato w Łodzi, żonę zaś z dziećmi wysłał do teściów do Sieradza, gdzie ojciec jego żony posiadał duży tartak. Znasz, Czytelniku, polskiej prowincjonalne miasteczka i warunki, w jakich ich mieszkańcy pędzą żywot? Przypominasz zapewne sobie małe, niebrukowane uliczki, kędy w tumanach kurzu bawią się w niewysychających nigdy bajorach setki obywateli i obywatelek młodocianych? Wiesz też, jak wielkie wrażenie wywołuje najdrobniejszy nawias życia codziennego? Toteż, gdy dziewięcioletnia Estera Szternberg wpadła do mieszkania dziadków przy tartaku z okrzykiem: – Mameleben, die cyganes kim! – każdy, kto się tylko tam znajdował, wybiegł na ulicę z błyskawiczną szybkością, by być świadkiem naocznym niezwykłego zdarzenia. Estera powiedziała prawdę: wąską uliczką przeciągał tabor cygański. Konie, wiozące wysokie wozy o budach płóciennych, trzęsące się przy każdym ruchu, człapały leniwie, na wozach drzemały, kiwając się, matrony, młódź cygańska szła pieszo, bacznie przyglądając się miasteczku i wyległej ludności. Młode, smagłe cyganki, szumiąc marszczonymi spódnicami i dzwoniąc sznurami korali, uwijały się żwawo, proponując każdemu spotkanemu postawić nieśmiertelną kabałę lub powróżyć z ręki. – Ny, ny – kiwali głowami niezbyt ucieszeni z odwiedzin sieradzanie – trzeba będzie dobrze drzwi zamykać, bo kradzieże się teraz zaczną, nie upilnujesz ni kury, ni bielizny suszącej się, cyganie niczego nie przepuszczą. Tak się też i stało. Nie było dnia od chwili przybycia obozu, aby coś nie zginęło. To bielizna porozwieszana na płotkach ginęła w tajemniczy sposób, to drób z kurników, a nawet i statki kuchenne. Wreszcie ludność miała gruntownie dosyć nieproszonych gości. Rozpoczęły się skargi na cyganów, policja zajęta była bezustannie spisywaniem nieskończonych protokołów, aż wreszcie starosta miejscowy, ulegając prośbom ludności, polecił przybyszom zwinąć obóz i wynosić się co rychlej z miasta, wyznaczając dzień eksmisji. Sieradzanie odetchnęli z ulgą, gdy w domu w dniu oznaczonym ujrzeli cyganów, zabierających swe manatki i wyruszających w drogę. I znów uliczkami miasteczka przeciągnęła barwna karawana, lecz tym razem w odwrotnym kierunku. Gdy ostatni wóz cygański opuścił przedmieście Sieradza, życie wróciło do zwykłego trybu. W powietrzu unosił się znów zapach smakowitej cebuli i na ulicach znów rozlegał się gwar bawiącej się dzieciarni. Zbliżało się południe.\n


Aparaty w smartfonach wymykają się spod kontroli. Patrzcie na Pixela 5 XL\nAparaty w smartfonach to coraz większy problem dla producentów. Coraz trudniej jest je umieścić w obudowie i zrobić to tak, aby nie wyglądało to komicznie. Dokładnie tak jak w jednym z prototypów Pixela 5 XL.\nAparat w kształcie wcięcia Infinity U\nNa początku 2019 roku Samsung zaprezentował nową serię wyświetlaczy. Każdy z nich miał różne wcięcia. I tak Infinity-O to był okrągły otwór w dowolnym miejscu ekranu, Infinity-U to wcięcie w centralnej części w kształcie właśnie litery U, a Infinity-V to analogicznie w kształcie litery V.\nW Google ktoś ewidentnie musiał stwierdzić – Hej! Zrobimy aparat Infinity-U! I wyszło… coś takiego:\nAparaty zaczynają stwarzać problemy producentom smartfonów\nAparaty w urządzeniach mobilnych rosną. Są dosłownie coraz większe i dotyczy to ich szerokości, długości, jak i głębokości. Trzeba je jakoś mieścić w obudowach i powoli zaczyna się to wymykać spod kontroli. Coraz częściej aparaty wyglądają jak wielki pasożyt przyczepiony do tylnego panelu.\nTrzymam właśnie w ręce Xiaomi Mi Note 10 i najniżej położny aparat sięga niemal połowy obudowy:\nIdąc dalej, mamy Samsung Galaxy S20 Ultra, o aparacie którego ktoś niedawno powiedział, że sama kuchenka już nie wystarczy, w pakiecie mamy też zlew:\nZ przednimi aparatami nie jest wcale lepiej. Tak miał wyglądać jeden z prototypów Xiaomi CC9 Pro (Mi Note 10):\nNie wydaje mi się, aby w najbliższym czasie aparaty w smartfonach przestały być dziwne. Zastosowanie kilku obiektywów powoduje, że są to sprzęty dużo bardziej uniwersalne. Można oczywiście zrobić spory krok wstecz i zacząć robić zoom jak w Samsungu Galaxy K Zoom, ale byłby to krok wstecz również funkcjonalnie. Chyba, że ktoś kompletnie zwariuje i postawi na wymienne obiektywu rodem z lustrzanek i bezlusterkowców.


Przyjemny chłód lata w domu - stylownik.com\nPerspektywa cieplejszych sierpniowych dni nie zmienia faktu, że „polskie lato” kolejny raz dało nam się we znaki. Na przekór zmiennej aurze za oknem, można więc spróbować stworzyć w mieszkaniu swój własny mikroklimat, który będzie źródłem oczekiwanego relaksu niezależnie od pory roku. Trzeba jednak działać według określonego planu, by nowa aranżacja miała jednolity, przemyślany styl. O klimacie pomieszczenia decyduje bowiem bardzo wiele, czasem niepozornych elementów, których wygląd, ilość czy ustawienie składają się na ostateczny efekt.\nPopularnym rozwiązaniem aranżacyjnym jest wprowadzanie do wnętrza gustownego wrażenia minimalizmu. Pierwszym krokiem będzie tu pomalowanie ścian na chłodne kolory. Szeroki wybór farb i tynków daje dziś bardzo wiele możliwości doboru dekoracji. Wrażenie dodatkowo wzmocni usunięcie z podłogi dywanów. W zależności od zaawansowania planowanych działań remontowych można zastanowić się nad wyborem miedzy drewnianymi panelami(polecamy producent ogrodzenia panelowe), a kafelkami na posadzce. Niezwykle ważne jest umeblowanie pozbawione niepraktycznych, zbędnych elementów. - W salonie czy sypialni doskonale sprawdzają się rozkładane narożniki i sofy, które łatwo jest dostosować do wystroju całości – mówi Magdalena Bosak z firmy MM Collection oferującej markowe zestawy wypoczynkowe – Do minimalistycznego wnętrza będą też pasowały smukłe fotele-leżanki, stanowiące dobrą alternatywę dla starych masywnych mebli. W odpowiednio zaplanowaną przestrzeń można wkomponować również większe zestawy wypoczynkowe. Zależy to od dostępnego miejsca i ilości pozostałych mebli. Nowoczesne pomieszczenia nie lubią zbyt dużej liczby szaf i półek. Powinny one po prostu zajmować powierzchnię wystarczającą do przechowywania niezbędnych rzeczy. Całość dopełni gustowny szklany stolik, który pozwoli uzyskać wrażenie większej przestrzenności.\nDecyduje każdy szczegół\nBardzo istotną rolę pełni także kolorystyka wyposażenia. Odcienie niebieskiego, zieleni czy fioletu na meblach sprawiają, że pomieszczenie wydaje się większe. W połączeniu z surowym wyglądem nowoczesnych sprzętów nadadzą mieszkaniu pożądany minimalistyczny charakter. Niektórzy decydują się nawet ograniczyć zajętą przestrzeń, zastępując telewizor rozwijanym ekranem, na którym wyświetla się filmy ze specjalnego projektora. Osobną kwestią pozostaje natomiast użycie dodatkowych dekoracji w postaci zdjęć, obrazów czy figurek. W modernistycznych wnętrzach liczy się bowiem przestrzeń i komfort, które zapewniają odpowiednio dopasowane zestawy meblowe i sprzęty. Ewentualne dodatki powinny być więc dobierane w sposób przemyślany i służyć wprowadzeniu do pokoju pewnych ciekawych akcentów. Zbędne akcesoria można natomiast zastąpić pasującą do reszty wystroju lampą, która stojąc obok sofy czy fotela będzie spełniać zarówno praktyczne, jak i estetyczne funkcje. Ważne, by otrzymany efekt był stonowany, możliwie jednolity i oczywiście przyjemny dla oka.


MKS Pogoń Łapy » Puchar Polski: MKS Pogoń Łapy vs Rudnia Zabłudów 2-3 ( 1-1 )\nKończy się nasza przygoda z Pucharem Polski. W drugiej rundzie minimalnie ulegliśmy występującej w KOS – Rudni Zabłudów.\nMecz lepiej zaczęli zawodnicy z Zabłudowa. W 20 m spotkania po indywidualnej akcji zawodnik gości daje prowadzenie w tym spotkaniu. Nasza drużyna nie złożyła broni. W jednej z akcji świetne podanie Łukasza Kula na bramkę zamienia Bartek Ożarowski. Wynik do przerwy 1-1\nPo przerwie nasza drużyna pokazała że umie grać w piłkę. Przyjemne dla oka akcje co rusz uprzykrzały życie obrońcom gości. W 65 m z rzutu wolnego bezpośrednio na 2-1 bramkę strzela Łukasza Kul. Zaledwie po kilku chwilach wydawało się że losy spotkania są już rozstrzygnięte. Karny i czerwona kartka dla zawodnika Rudni a więc zostało tylko strzelić karnego.\nTo że nie każdy karny to gol niestety okazało się w tym meczu. Bramkarz gości obronił strzał Dominika Górskiego i wynik dalej był na styku. Warto odnotować że od tego momentu w szeregach gości na boisku pojawił się ich grający trener Klepacki. Autor jak się okazało asysty na 2-2 i bramki na 2-3 dla Rudni. Piłkę meczową tzn na dogrywkę miał jeszcze Kowalewicz ale niestety to goście awansowali do kolejnej rundy\n” Ten mecz pokazał że idziemy w dobrym kierunku. Przez cały mecz toczyliśmy równorzędną walkę z wyżej notowanym rywalem. Nie można mieć pretensji do żadnego z zawodników każdy chłopakow grał bardzo dobrze. Zrobiliśmy też aż 6 zmian aby każdy mógł się ogrywać na poziomie seniorów. Cieszymy się ze stylu jednakże szkoda braku awansu do kolejnej rundy. Od teraz skupiamy się wyłącznie na lidze w której będziemy bić się w każdym meczu o trzy punkty.”- tak spotkanie podsumował trener Paweł Kul.\nMiłkowski- Kul Damian ( 70′ Choiński ), Chodorowski, Kul Łukasz, Ostrzygało ( 46′ Onopa ) Perko ( 46′ Niecikowski ), Michno Adam , Malinoś, Kułakowski( 60′ Kowalewicz) Ożarowski ( 86′ Kukowski ) Górski Dominik ( 75′ Dowejko )\n✍ Bramki dla MKS: Ożarowski 44′, Kul Łukasz 65′,\n🎫 kartki: Dowejko 88\n👨⚖Karol Sokół ( główny )\n👨⚖Piotr Ukalski( asystent nr 1)


Inflacja w Polsce - artykuły | Głos Wielkopolski\nGłówny Urząd Statystyczny opublikował najnowsze dane o inflacji w Polsce. Wynika z nich, że w kwietniu inflacja wyniosła 2,2 proc. w ujęciu rocznym. Inflacja wiąże się ze wzrostami m. in. cen żywności i paliwa. Ostatnie tak duże podwyżki miały miejsce osiem lat temu. Jak przekonują ekonomiści, ostatni tak wysoki wzrost cen miał miejsce w styczniu 2011 r. Natomiast wcześniej podobna sytuacja na polskim rynku miała miejsce w styczniu 2000 r. Tak duży wzrost cen jak w 2019 r. miał miejsce - uwaga - w kwietniu 1996 r. To aż 23 lata temu. Były to czasy bardzo wysokiej inflacji. Czy wzrosty cen to powód do niepokoju? Zdaniem ekonomistów jednorazowy wzrost cen, z którym mieliśmy do czynienia w kwietniu, nie jest powodem do zmartwienia. Dopiero wzrosty cen w kolejnych, następujących po sobie miesiącach, mogą nas martwić. Jakie konkretnie artykuły podrożały? Znajdziesz te informacje na kolejnych zdjęciach w galerii w tym materiale.\n12 maja 2019, 21:17\nInflacja przestała straszyć inwestorów. I w Polsce, i w Stanach Zjednoczonych\nInwestorzy obawiają się, że podwyżki stóp procentowych będą szybciej niż zapowiada RPP\nInwestorzy obecni na rynku papierów dłużnych w Polsce coraz uważniej obserwują poziom inflacji. Zbyt szybki wzrost cen mógłby w dłuższej perspektywie wywierać presję na podwyżkę stóp procentowych i wpływać na atrakcyjność obligacji. Chociaż RPP znajduje się w strefie komfortu, obecnie popytem cieszą się głównie polskie obligacje krótkoterminowe.\n21 listopada 2017, 10:39\nNarodowy strażnik pieniądza 12\n"Twoje Finanse". Bezpieczeństwo. Odcinek 1. - Jak działa współczesny system bankowy\n31 grudnia 2012, 6:30\nCeny paliw najwyższe od 7 lat. Która stacja benzynowa w Poznaniu jest najtańsza? Gdzie najlepiej tankować przed wakacjami\nCeny paliw są najwyższe od 7 lat. Po miesiącach niskich cen spowodowanych pandemią przyszło ożywienie gospodarcze, które wpływa na wyższe ceny. Także sezon wakacyjny jest czasem, kiedy za paliwo zapłacimy więcej. Ekspert tłumaczy, czy ceny będą dalej rosnąć, czy spadać. Gdzie w Poznaniu zatankujemy najtaniej? Sprawdź w galerii, gdzie znajdują się najtańsze stacje benzynowe.


Lipiec, 2014 | superpools.pl\nJAKIE WYBRAĆ OŚWIETLENIE BASENU?\nJAKIE WYBRAĆ OŚWIETLENIE BASENU? Każdy kto już posiada swój basen ogrodowy, czy basen wewnętrzny i ma w nim zamontowane lampy basenowe, wie jak podnoszą one jego atrakcyjność. Lampy podwodne, inaczej nazywane jako reflektory podwodne, są jednym z najważniejszych elementów wyposażenia dodatkowego basenu. Na rynku dostępne są dwa główne źródła światła – oświetlenie halogenowe oraz oświetlenie…\nNieuchronnie zbliża się finał międzynarodowych rozgrywek. Z tej okazji przygotowaliśmy dla Państwa Mistrzowskie Oferty!\nSKORZYSTAJ Z NASZEGO BONU PODARUNKOWEGO! MOŻESZ TYLKO ZYSKAĆ! :)\nCZYM PRZYKRYĆ NASZ BASEN? Mając już swój wymarzony basen, szukamy najlepszych rozwiązań, aby zabezpieczyć go tak, żeby służył nam nie tylko jak najdłużej, ale również jak najlepiej. Dbając o nasz komfort kąpieli inwestujemy w systemy grzewcze, chemię basenową oraz akcesoria do pielęgnacji. Każdy kto szuka oszczędności w eksploatacji basenu powinien pomyśleć o zakupie odpowiedniego przykrycia. Ale…\nJAK ZADBAĆ O BASEN W CZASIE SEZONU?\nJAK ZADBAĆ O BASEN W CZASIE SEZONU? O wodę należy zadbać tak, żeby podczas użytkowania basenu oraz dostawania się do niej zanieczyszczeń (opady atmosferyczne, zanieczyszczenia stałe takie jak m.in. liście, pyły, zanieczyszczenia wnoszone przez kąpiących się itp.) jej jakość się nie obniżała. W utrzymaniu wody odpowiedniej jakości pomogą nam regularna filtracja i mierzenie…


'Milion złotych odszkodowania za Fornalika!' Prezes Ruchu wyjaśnia, skąd się wzięła taka kwota\ntod 12.07.2012 13:54\nWaldemar Fornalik - nowy selekcjoner reprezentacji Polski - formalnie pozostanie trenerem Ruchu Chorzów być może nawet do końca lipca. W tym czasie nie będzie jednak prowadził treningów, a także ustalał taktyki na mecze w eliminacjach Ligi Europejskiej.\nPrzypomnijmy, że PZPN ogłosił Fornalika w środę selekcjonerem, ale wcześniej nie uzgodnił z Ruchem warunków rozwiązania umowy szkoleniowca. - Rozpoczęliśmy rozmowy w tej sprawie. Jeżeli ktoś znalazł się w niezręcznej sytuacji, to na pewno nie my - mówi Smagorowicz.\nW mediach pojawiła się informacja, że wykupienie kontraktu Fornalika będzie kosztować PZPN milion złotych. Tą kwotę uwiarygodnił na swoim blogu Kazimierz Greń, były członek zarządu PZPN. - To nieprawda. Nie rozmawiamy o pieniądzach. Skąd ten milion? Myślę, że takie okrągłe sumy dobrze sprzedają się w mediach - mówi Smagorowicz.\nFornalik przyznaje, że sytuacja, gdy ma zobowiązania wobec dwóch pracodawców, jest nie do zaakceptowania. - Byłem w zawieszeniu. Po środowym treningu i rozmowie z prezesem uznaliśmy, że trzeba znaleźć rozwiązanie w tej sytuacji. Od dziś koncentruję się tylko na pracy z kadrą, na kompletowaniu sztaby trenerskiego. Mam po dwie, trzy kandydatury na różne funkcje. Najbliższe dni przyniosą konkrety. Treningów Ruchu prowadzić już nie będę. To już zadanie dla nowego trenera [Tomasza Fornalika - przyp.red.]. Z drużyną się nie pożegnałem, ale ja pożegnań nie lubię. Wolę powiedzieć "do widzenia" - mówi Fornalik.\nSmagorowicz wyjeżdża teraz na urlop. Prezes Ruchu przewiduje, że negocjacje z PZPN-em potrwają do końca lipca.\nSponsor żałuje, że niebiescy nie zagrają w Lidze Europejskiej na Stadionie Śląskim\nwroci juz w grudniu br.\nFORNALIK ????????? ------->>>>>>> Przestańcie epatować piłkę nożną !!! ------>>>>>>>>>>\nDOPÓKI RZĄDZĄ PIŁKĄ NOŻNĄ "LEŚNE DZIADKI" Z PZPN , TO NIE BĘDZIEMY MIELI ŻADNYCH SUKCESÓW !!\nMÓWI WAM TO FACET 50-LETNI W POLSCE !! ------------>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>\nKtoś z głosujących na Fornalika powinien od Ruchu zainkasować prowizję. Wtedy oficjalnie będzie mógł się "zrzec" kasy "ze związku". Bo interes musi się kręcić\nZagraniczny trener za drogi. To będzie tani z Polski :D\nDo tego dołóżmy zapłatę panu Smudzie za 2 miesiące wakacji i wypłacenie premii za "dwa zwycięskie remisy" przy ostatnim miejscu w grupie..


Życzenia na Nowy Rok 2021 - ładne wierszyki i najpiękniejsze życzenia noworoczne - Radio ZET\nPiękne życzenia na Nowy Rok 2021 i krótkie wierszyki noworoczne na kilka dni przed końcem grudnia tradycyjnie poszukiwane są przez wiele osób. Takie życzenia doskonale nadadzą się do wysłania w wiadomości SMS rodzinie, bliskim i przyjaciołom. Można je także złożyć osobiście. Poniżej znajdziecie najpiękniejsze życzenia noworoczne od serca.\nNajpiękniejsze życzenia noworoczne 2021 - ładne i krótkie wierszyki na Nowy Rok 2021 do wysłania w SMS bliskim, rodzinie, przyjaciołom, znajomym. Czego życzyć? Przedstawiamy wierszyki i życzenia sylwestrowe, które można wysłać lub złożyć osobiście. W tym artykule znajdziecie najpiękniejsze życzenia na Nowy Rok 2021 dla bliskich.\nŻyczenia noworoczne 2021: biznesowe, firmowe, dla pracowników [OFICJALNE]\nŻyczenia świąteczne i noworoczne 2021 - ładne wierszyki i życzenia na Nowy Rok\nZebraliśmy dla was piękne życzenia na Nowy Rok 2021 i ładne wierszyki sylwestrowe. Doskonale nadadzą się do wysłania bliskim, rodzinie, przyjaciołom oraz znajomym. Uśmiech na twarzy odbiorcy gwarantowany! Najpiękniejsze życzenia noworoczne można znaleźć poniżej.\nŻyczenia na Nowy Rok 2021 - krótkie i piękne wierszyki noworoczne


września 2012 ~ Magic of words\nBeatrice prowadzi uporządkowane życie w Nowym Jorku u boku swojego narzeczonego. Ma porządną pracę, jest dość bogata, ubiera się elegancko i wszystko co jej dotyczy można by określić słowem „bezpieczne”. Nawet miłość w jej wydaniu nie jest szczera i spontaniczna, a oparta na przywiązaniu i stabilizacji. Podobne są uczucia którymi darzy siostrę: choć głębokie i silne, to jednak ograniczone przed dzielącą je odległość, zupełnie rożny styl życia i przekonania. Beatrice i Tess utrzymują kontakt telefoniczny i mailowy, dzielą się ze sobą każdą błahostką. Jednak pewnego dnia okazuje się, że być może sprawy ważne pozostawały w cieniu, a Bee nie znała swojej młodszej siostry tak dobrze, jak jej się wydawało. Pewnego dnia w mieszkaniu rozbrzmiewa telefon, który rujnuje uporządkowane życie Beatrice i wzywa ją do Londynu. Pewnego dnia Bee dowiaduje się, że jej siostra zaginęła.\n„Siostra” to debiut autorstwa Rosamund Lupton, w którym elementy kryminału łączą się z psychologicznym thrillerem i wzruszającą opowieścią o miłości i stracie. Trochę mroczna, ale przede wszystkim zaskakująca książka podbiła Wielką Brytanię, a i wśród polskich czytelników zbiera pochwały. O tej pisarce i jej powieściach słyszał już chyba każdy, trudno przynajmniej raz na jakiś czas nie natknąć się na recenzję „Siostry” lub „Potem”, z reguły pozytywne. Już od długiego czasu intrygowała mnie nie tylko fabuła, ale też określenie „Siostry” jako thrillera, gdyż chętnie czytam ten gatunek. Już na wstępie przyznaję, że książka w pełni spełniła moje oczekiwania, a nawet uczyniła o wiele więcej. Jest to nie tylko doskonale skonstruowana powieść psychologiczna, ale też trzymający w napięciu, nieszablonowy kryminał.\nPowieść Rosamund Lupton jest przepełniona uczuciami takimi jak miłość, rozpacz, tęsknota, smutek. Stanowi to przygnębiającą, ale zarazem niezwykle wzruszającą historię dwóch sióstr, połączonych szczególną zarezerwowaną dla rodzeństwa. Nawet gdy latami przebywają one z dala od siebie, widują się rzadko, a ich drogi mogłyby się rozejść, nadal utrzymują kontakt, dzieląc się szczegółami ze swojego życia. Nie jest to związek idealny, obie kobiety popełniają błędy na skutek których ich więź się nieco rozluźnia, nie znają się już tak dobrze. Właściwie to Beatrice nie zna już Tess, a okazuje się to dopiero po telefonie o zaginięciu. Bee nie zdawała sobie sprawy, jak wiele ukrywała przed nią młodsza siostra, a najważniejszym pytaniem staje się „dlaczego?”. Beatrice stara się nie poddawać rozpaczy i intensywnie poszukuje siostry, którą zawsze tak bardzo kochała, a czego nie zawsze była świadoma.\nKsiążka została napisana w formie listu Beatrice skierowanego do zaginionej siostry. Kolejność nie jest chronologiczna i z początku nie jest tak łatwo połapać się w fabule, ale potem można się wczuć. Taka forma bardzo przypadła mi do gustu, ponieważ lubię retrospekcje, dodają one odrobiny tajemnicy. „Siostra” ma mroczny klimat, nieraz podczas lektury może nam towarzyszyć uczucie niepokoju. Sporo zdarzeń rozgrywa się w nocy lub w odosobnionych miejscach, a zabiegi takie jak wrażenie kogoś skradającego się w cieniu, tworzą genialną atmosferę. Powieść zaskakuje, wątki kryminalne są tutaj nieprzewidywalne i nieszablonowe. Przez sporą część książki nie byłam w stanie wskazać winnego, dopiero pod koniec mi się to udało, jednak nie ujmuje to wiele, powieść i tak jest bardzo dobra, a zaskakuje pod innymi względami. Wbrew pozorom jej zadaniem nie jest tylko przestraszenie czytelnika, ona przede wszystkim daje nam do myślenia i czyni to genialnie. Zakończenie jest absolutnie niezwykłe i obraca w pył wszystko, co myśleliśmy wcześniej. Jestem pod wrażeniem pomysłu i emocji, jakie „Siostra” wywołuje. Mogę tylko polecić, bo debiutancka powieść Lupton zachwyciła mnie, stała się moją ulubioną i zmusiła, bym sięgnęła po inną książkę tej autorki. Koniecznie czytajcie, bo warto, bardzo warto!\n16:45Elen U10/10, 2012, jednotomowe, kryminał, miłość, przyjaźń, recenzja, Rosamund Lupton, Świat Książki, thriller psychologiczny20 comments\nZbliża się ważny dla całej szkoły mecz futbolowy, gdy profesor Swanson zadaje swoim uczniom projekt na temat dowolnego, nieżyjącego pisarza amerykańskiego. Praca ma odbywać się w grupach dwuosobowych. Jakby nie wystarczało, że nasza bohaterka będzie musiała się pomęczyć zamiast przygotowywać do występu w zespole czirliderek, to jeszcze nauczyciel przydziela jej jako partnera Varena. Dziewczyna nigdy nie miała okazji rozmawiać z tajemniczym i nieco przerażającym chłopakiem, a teraz będzie zmuszona spędzić z nim sporo czasu. Varen odstrasza ją nie tylko mrukliwymi odzywkami i jawną wrogością, ale też samym wyglądam- got, ubierający się na czarno i na wiele możliwych sposobów wyrażający swój bunt i konszachty z siłami zła. Jednak Isobel będzie musiała zmierzyć się z czymś gorszym niż nieprzyjazny kolega, bo praca nad twórczością Edgara Allana Poego rozpoczyna serię niefortunnych i budzących grozę zdarzeń. Świat snów stanie przed nią otworem.\n„Nevermore. Kruk” to pierwsza część trylogii, opowiadającej o dwójce zupełnie różnych charakterów. Varen i Isobel zbliżają się do siebie w zwyczajnych okolicznościach, ale to co ma miejsce później, już tak zwykłe nie jest. Książka należy do gatunku paranormal romance, a fabuła może wydać się na pierwszy rzut oka kiczowata czy groteskowa. Autorka funduje nam jednak więcej, niż moglibyśmy się spodziewać. Zamiast nadnaturalnych stworzeń, na kartach powieści znajdziemy historię życia i twórczości Edgara Allana Poego, na szczęście w odpowiedniej dawce. Czeka nas wiele niezwykłych zdarzeń, których sieć zacieśnia się wokół nastolatków oraz mroczna tajemnica, ściśle związana z Varenem i jego fascynacją nieżyjącym pisarzem. Tę różnorodną i inną od innych historię stworzyła Kelly Creagh, pragnąc w ten sposób oddać hołd Poemu, choć tak wielkie znaczenie jego postaci nadała dopiero po pewnym czasie, początkowo miał być tylko jednym z elementów „Nevermore”. Jak widać nigdy nie wiadomo, kiedy książka zacznie żyć własnym życiem.\nRzadko mi się to zdarza, ale „Nevermore” wciągnęło mnie już po kilku pierwszych stronach. Dziwię się osobom , które uważają początek za nudny, bo moim zdaniem właśnie on umożliwia nam przyjemne wkroczenie do świata bardziej emocjonujących zdarzeń. Nie od razu pojawiają się tajemnice i czyhające w ciemnościach potwory, ale spodobał mi się opis stopniowego zacieśniania się relacji między Isobel a Varenem. Drobne gesty i ciekawe sytuacje powoli rozbudzają ciekawość czytelnika, tak właśnie było w moim przypadku. O (nie)codziennych perypetiach bohaterów czytało mi się bardzo przyjemnie, aż w pewnym momencie się zaczęło. Pojawia się mroczny klimat, najpierw znikomy, ale w końcu jest już wszędzie, wypełniając nasze umysły i przyprawiając o dreszczyk niepokoju. Gdybym miała opisać książkę autorstwa Kelly Creagh za pomocą kolorów, byłaby to czerń, szarość i biel. Amerykańska pisarka barwnie przedstawia rzeczywistość, czyniąc całą historię bardzo realną. Jednak, o dziwo, gdy aspekt dotyczący Edgara Allana Poego zaczął się mocniej zarysowywać, moja zainteresowanie nieco opadło. Nie wszystko do mnie przemówiło, ale takich fragmentów wiele nie było, choć plasują się głównie przy zakończeniu.\nZaznaczam, że początkowo postać Varena budziła moją niechęć- farbowany got prezentujący odpychającą postawę i zły na cały świat, nie mógł należeć do grona moich ulubionych męskich bohaterów. Jednak z czasem polubiłam go i uważam, że jego kreacja wyjątkowo się autorce udała. Podobnie było z Isobel- dziewczyna nie jest pustą czirliderką, której jedyną ambicją jest machanie pomponami i spacerki ze swoim ładnym chłopakiem. Bohaterka traktuje hobby nie jako świetną okazję do popisania się, ale głównie jako sport, sprawia jej to po prostu radość, tak jak wielu z nas czytanie i recenzowanie. Poza tym spodobała mi się jej postawa, nie ulega przyjaciołom i chłopakowi, gdy postępują źle, potrafi sprzeciwić się grupie i zawalczyć w myśl własnych przekonań.\nMimo niektórych nudnych fragmentów, które przemówiły do mnie mniej, jestem pod wrażeń umiejętności i wyobraźni Kelly Creagh. Wykreowała ona świat, gdzie sfera snów odgrywa rolę równie ważną, co rzeczywistość, w której żyjemy. Ciekawe postaci nawet mnie nie zirytowały, a stanowi to wielki plus. Dzięki obrazowemu językowi „Nevermore.Kruk” wciąga niesamowicie i zdawałoby się nawet, że to my jesteśmy uczestnikami rozgrywających się zdarzeń. Z niecierpliwością czekam na chwilę, gdy dane będzie mi zapoznać się z kontynuacją – to jeszcze nie koniec.\nTUTAJ znajdziecie ciekawy wywiad z autorką "Nevermore" :)\n19:10Elen U8/10, Jaguar, Kelly Creagh, miłość, młodzieżowe, Nevermore, paranormal romance, recenzja, trylogia28 comments\nRodzina Sands wyjeżdża na wakacje, które jak co roku spędza w miasteczku Winter Harbor. Dla sióstr Vanessy i Justine miłymi towarzyszami są zaprzyjaźnieni chłopcy, z którymi spędzają czas, a starszą z dziewcząt łączy nawet z Calebem niewinny młodzieńczy romans. Tak wspaniałe lato zakłóca jednak śmierć Justine, która tonie po skoku z urwiska przy niesprzyjającej pogodzie. Pogrążona w rozpaczy rodzina wyjeżdża z miasteczka do domu, ale Vanessa nie wierzy w przypadek. Nękana podejrzeniami i wspomnieniami szczęśliwych lat spędzonych u boku siostry, wraca do Winter Harbor, by ostatecznie pogodzić się ze śmiercią ukochanej osoby. Czy z pomocą Simona uda jej się rozwikłać niejasności, dotyczące okoliczności śmierci Justine? Gdzie podział się Caleb i jaki związek ze zdarzeniem na urwisku mają dziwne incydenty, rozgrywające się w Winter Harbor?\nJeśli doszliście do wniosku, że fabuła jest obiecująca, powinniście zapoznać się z „Syreną” autorstwa Tricii Rayburn. Nie jestem do końca przekonana, do jakiego gatunku zakwalifikować tę książkę. Jest to przede wszystkim paranormal romance, jednak nie znajdziecie tutaj upadłych aniołów ( z czego osobiście bardzo się cieszę, bo ostatnio wszędzie ich pełno), wampirów, wilkołaków czy demonów. Z jakimi istotami będziecie mieli do czynienia można zorientować się, niestety, już po samym tytule. Jednak „Syrena” ma w sobie także coś z powieści detektywistycznej, a skierowana jest głównie do młodzieży. Moim zdaniem książka za mało określona, nie do końca wiadomo, co tu jest najważniejsze: relacja między siostrami, dziwne przypadki w miasteczku czy rodzące się uczucie? Warto także napomknąć, że „Syrena” jest pierwszą częścią trylogii, tak więc fani serii mogą liczyć na doznania dłuższe niż objętość jednego tomu. Do powieści Tricii Rayburn byłam nastawiona pozytywnie, liczyłam na odrobinę grozy, tajemnicy i miłości. Tej pierwszej wiele nie znalazłam, a co do reszty…\nJuż zanim zacznę opowiadać o wadach i zaletach, w tej właśnie kolejności, przyznaję, że czuję się rozczarowana. „Syrena” nie była ani tak ciekawa, ani tak nieprzewidywalna, ani tak romantyczna, jak mogłabym tego sobie życzyć. Początek co prawda zachęca i kusi, mamiąc czytelnika perspektywą miło spędzonego czasu, a jednak z czasem coś zaczyna się psuć i robi się po prostu nudno. Największą wadą jest kompletny brak efektu zaskoczenia- to, do czego główna bohaterka dochodzi podczas 350 stron, my wiemy po zaledwie jednym spojrzeniu na okładkę. Ale nawet motywy działań bohaterów nie stanowią dla nas zagadki, a moja wizja zakończenia nie różniła się zbytnio od wizji autorki. Są co prawda ciekawsze i zaskakujące momenty, ale tylko jeśli chodzi o życie i przeszłość sióstr, ten aspekt naprawdę przypadł mi do gustu. Nieliczne retrospekcje również stanowią plus.\nNiestety kreacja postaci pozostawia wiele do życzenia, są one szablonowe i nierealne, a wraz z zagłębianiem się w lekturę coraz bardziej mnie irytowały. Szalę przeważa idiotyczne postępowanie głównej bohaterki, szczególnie w końcowej fazie książki. Wiadomo, jakiego rodzaju narzekań i refleksji można się spodziewać po kontynuacji, dlatego też mówię jej stanowcze nie. Nie twierdzę, że „Syrena” jest kompletnie zła, lecz niestety autorka nie wykorzystała dobrze interesującego pomysłu. Lektura mnie nie wciągnęła, zakończenie, które powinno nie pozwalać oderwać się od książki, niesłychanie mi się dłużyło, ostatnie 40 stron czytałam przez 2 dni, a teraz zupełnie nie czuję się usatysfakcjonowana. „Syreny” raczej nie polecam, bo sama się przy niej wynudziłam, chyba że chcecie przekonać się na własnej skórze, jak to jest, gdy w miarę czytania robi się coraz gorzej.\n15:04Elen Umiłość, paranormal romance, przyjaźń, recenzja, Tricia Rayburn, Wydawnictwo Dolnośląskie34 comments\nZbliżają się 16 urodziny Meghan, lecz nie będzie to zwykły dzień. Dziewczyna nie szykuje ‘sweet sixteen’, a znając życie mało kto będzie pamiętał o jej święcie, nawet własna rodzina zwykle zapomina o złożeniu życzeń. Tym razem Meghan planuje uczcić ukończenie szesnastego roku życia wraz ze swym przyjacielem Robbem przy butelce szampana. Jednak niespodziewanie następuje kilka drobnych komplikacji, jak na przykład zniknięcie brata Meghan i zastąpienie go złośliwym odmieńcem. Ponadto dziewczyna zaczyna widzieć twarze swych znajomych z wyrastającymi wielkimi uszami, a niektóre jej wizje są doprawdy przerażające. Wkrótce Rob wyjawi jej skrywaną dotąd tajemnicę, a wtedy nie będzie już odwrotu… Czy Wy również odważycie się wkroczyć do świata krwiożerczych elfów?\n„Żelazny król” to pierwsza część serii „Żelazny dwór”, w której dziewczyna pochodząca ze świata śmiertelników będzie musiała wkroczyć do mrocznej i pięknej krainy elfów. Wędrówka zapoczątkowana poszukiwaniami brata wkrótce zamieni się w coś więcej, a Meghan pozna prawdę o sobie i swoich bliskich. Autorka cyklu, Julie Kagawa, wykreowała zupełnie inną wizję elfów, niż nasze wyobrażenia. W jej powieściach są to stworzenia piękne, ale też niebezpieczne, fałszywe i rządne władzy. Scenerie w „Żelaznym królu” są bardzo różnorodne, począwszy od gęstego lasu, pełnego magicznych stworzeń, na żelaznej krainie zroszonej kwaśnymi opadami skończywszy. Walka Letniego i Zimowego Dworu wciąż trwa, po której stronie opowiesz się Ty? Julie Kagawa jako miłośniczka baśni przelała ich część do swoich książek i może właśnie dzięki temu seria jej autorstwa cieszy się tak dużą popularnością.\nKsiążka, w której światy ludzi i elfów nawzajem się przenikają, gdzie magiczne stworzonka hasają po lasach i w tunelach, a ciemność i światło bezustannie popadają w konflikt, zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Oczywiście nie wszystko mi się podobało, ale są elementy i fragmenty fabuły, które to rekompensują. Niejednokrotnie uśmiechałam się pod nosem, czytając o chomikach zbierających złom czy o kocie Grimalkinie. Różnorodność bohaterów, niekoniecznie tych ludzkich, stanowi duży plus i uprzyjemnia lekturę szczyptą humoru. Nie wszystkie postaci polubiłam, tak jak zwykle to u mnie bywa irytowała mnie główna bohaterka. Na początku ją lubiłam i myślałam, że będzie inna, ale ostatecznie wyszło jak wyszło. Męskie charaktery też nie powalają, może oprócz Ash’a, który jednak też budził chwilami moje zastrzeżenia. I tak najbardziej polubiłam kota i chomiki.\nMoja wrażenie po zakończeniu lektury- „Żelazny król” to połączenie „Alicji w krainie czarów” i „Czarnoksiężnika z krainy Oz”. Fabuła jest ciekawa, ciągle coś się dzieje, pojawia się wiele przeszkód na drodze do celu, ale w gruncie rzeczy możemy być pewni, że wszystko się powiedzie. Poza tym nie przemówiła do mnie ta bajkowość, przez to książka wydawała mi się dziecinna, a pod koniec nawet nudna. Żeby się wciągnąć musicie lubić takie klimaty bajek dla dzieci, jeśli za nimi nie przepadacie, to może się Wam nie spodobać. Ja mimo wszystko polecam, bo miło spędziłam z „Żelaznym królem” czas, choć rewelacji nie ma. Jednak chętnie sięgnę po kontynuację. Pozytywne odczucia to w głównej mierze zasługa lekkiego i wciągającego stylu autorki oraz plejady barwnych bohaterów, szczególnie tych magicznych. Ciekawa kreacja świata pełnego skrajności także zachęca do lektury. Koniec końców polecam, można się rozweselić, a nawet wzruszyć.\n12:14Elen Ufantastyka, Julie Kagawa, magia, miłość, przyjaźń, recenzja, Wydawnictwo Amber20 comments


Oferta pracy - Regionalny Doradca Klienta, Warszawa | infoPraca.pl\nBądź na bieżąco z rynkiem pracy. Otrzymuj podobne oferty na e-mail: Regionalny Doradca Klienta - Warszawa\nCzy wiesz, że możesz otrzymać nowe oferty pracy dla Regionalny Doradca Klienta w miejscowości Warszawa ? Wpisz swój adres email:\nNR REF.: 1121633\nObecnie dla naszego Klienta, firmy z branży FMCG, poszukujemy osoby na stanowisko Regionalnego Doradcy Klienta w województwie mazowieckim.\nTwoje kolejne stanowisko:\nOsoba zatrudniona na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za pozyskiwanie nowych klientów i za opiekę nad istniejącymi klientami, a także monitorowanie rynku na terenie województwa mazowieckiego. Do głównych obowiązków będzie należało także sporządzanie raportów oraz realizowanie celów sprzedażowych.\nCzego potrzebujesz, aby osiągnąć sukces i co zyskujesz?\nSzukamy osób, które posiadają doświadczenie w pracy na podobnym stanowisku lub jako przedstawiciel handlowy w branży FMCG. Jeśli pracowałeś z klientami z kanału nowoczesnego oraz tradycyjnego, ta oferta pracy jest dla Ciebie! Poszukujemy osób zdyscyplinowanych, z silną motywacją do pracy, łatwością nawiązywania kontaktów oraz samodzielnych w działaniu. Dodatkowo szukamy osób gotowych do częstych wyjazdów służbowych, posiadających prawo jazdy kategorii B.\nW zamian oferujemy stabilne zatrudnienie w firmie o międzynarodowym zasięgu, niezbędne narzędzia pracy (samochód, laptop, telefon) oraz dodatkowe benefity.


Śląsk Wrocław - Strona 2 z 6\nMistrz i wicemistrz PKO Ekstraklasy…\nhttps://zagranie.com/author/patryk-nowak/ 2019-08-04 09:30:26 2019-08-04 08:47:51\nPatryk Nowak 4 sierpnia 2019\nNiedziela na polskich boiskach po raz kolejny stoi pod znakiem meczów drużyn, które w środku tygodnia brały udział w eliminacjach do fazy grupowej Ligi Europy. Niestety po kompromitacji na Łotwie i za…\nPatryk Nowak 4 sierpnia 2019 0\nhttps://zagranie.com/author/patryk-nowak/ 2019-07-28 10:30:50 2019-07-28 10:33:10\nPatryk Nowak 28 lipca 2019\nW ostatni czwartek stała się rzecz niebywała. Wszystkie drużyny z PKO Ekstraklasy, które pozostały w walce o fazę grupową Ligi Europy pokonały swoich przeciwników. Pierwszy krok w stronę trzeciej rund…\nPatryk Nowak 28 lipca 2019 0\nhttps://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2019-04-08 09:00:57 2019-04-08 09:28:37\nMamy poniedziałek, jutro wraca Liga Mistrzów, a dzisiaj w ramach przystawki analizujemy dwie rywalizacje. Na początek propozycja z LOTTO Ekstraklasy, a do tego derby Londynu w Premier League. Gramy o …\nhttps://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2019-03-08 09:00:17 2019-03-08 00:33:14\nDwa kupony w marcu trafione! Trzeci atak na LOTTO Ekstraklasę w grze o 296 PLN\nMateusz Nowak 8 marca 2019\nPo przygodzie w europejskich pucharach wracamy na boiska LOTTO Ekstraklasy. Początek miesiąca w typowaniu był udany, ponieważ z dwóch zagranych kuponów wyciągnęliśmy dwa zwycięstwa. Czas na hat-tricka…\nMateusz Nowak 8 marca 2019 0\nhttps://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2019-02-25 07:13:43 2019-02-24 21:35:18\nMateusz Nowak 25 lutego 2019\nW poniedziałek udajemy się na boiska LOTTO Ekstraklasy. Przed nami derby Dolnego Śląska, w których Śląsk Wrocław podejmie Zagłębie Lubin. Pierwsze starcie tych drużyn zakończyło się wygraną Miedziowyc…\nMateusz Nowak 25 lutego 2019 0\nMateusz Nowak 18 lutego 2019\nDrugi poniedziałek z rzędu z meczem Wisły Kraków. Tym razem Biała Gwiazda zagra przed własną publicznością ze Śląskiem Wrocław, a my sprawdzamy najciekawsze typy dnia. Wisła Kraków vs Śląsk Wrocław – …\nMateusz Nowak 18 lutego 2019 0\nhttps://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2018-11-09 09:00:12 2018-11-09 01:59:52\nPiątek, 9:00, czyli czas na obowiązkową pozycję w tygodniowym harmonogramie Zagranie. Wybieramy się na boiska LOTTO Ekstraklasy z kuponem double. Poprzedni tydzień do zapomnienia, ponieważ było słabo …\nhttps://zagranie.com/author/mateusz-nowak/ 2018-11-03 13:54:10 2018-11-03 14:45:06\nMateusz Nowak 3 listopada 2018\nW pierwszą sobotę listopada Ekstraklasa raczy nas trzema ligowymi bojami. Jako pierwsi na boisko wybiegną piłkarze Cracovii podejmujący beniaminka z Legnicy. Drużyna Pasów dostała w trakcie tygodnia k…\nMateusz Nowak 3 listopada 2018 0\nhttps://zagranie.com/author/wiktor-wojtkowski/ 2018-10-26 12:11:03 2018-10-26 10:56:24\nAnaliza wideo na piątek z Ekstraklasą! 2 typy i gotowy kupon\nWiktor Wojtkowski 26 października 2018\nDo posłuchania: analiza meczu Miedź Legnica – Śląsk Wrocław oraz hitu Jagiellonia Białystok – Legia Warszawa!…\nWiktor Wojtkowski 26 października 2018 0


Ekstraklasa: Cracovia – Arka Gdynia (2) | Groundhopping\nEkstraklasa: Cracovia – Arka Gdynia (2)\n(74). Słowo się rzekło. Rozpoczynam sezon No more tears.\nNa początek Cracovia czyli gdzie najlepiej zacząć jak nie tu.\nNabyłem ostatnio karnet w cenie 149 zł na sektor rodzinny. Nie wiem czy pójdę na dwa czy trzy mecze. To nie ma znaczenia. Muszę wam powiedzieć, że jest takie miejsce gdzie czuję się świetnie. To jest właśnie obiekt przy Kałuży. Mogę usiąść i spokojnie sobie myśleć co dalej zrobić z popapranym życiem. Tutaj się wyłączam, wyłączam smartfony, nie przeglądam internetu, nie odbieram telefonu. Są jednak pewne wyjątki i ta osoba pewnie o tym wie, że zawsze tak będzie, że odebrałbym nawet gdyby Cracovia grała w finale Ligi Mistrzów. Dlatego Nina, zawsze tak będzie.\nTymczasem już postanowiłem, cały marzec mam rozplanowany. Po prostu lubię mieć z góry wszystko ustalone, gdy tego nie ma zaczynam wariować. Lubię mieć plany i lubię marzyć. Przypomnijcie sobie Braci Karamazow (naprawdę przeczytajcie, bo to arcydzieło – ever), tam jest taki rozdział, który mówi, że jak człowiek ma dużo wolności to zupełnie nie wie jak sobie z tym poradzić. Ja na szczęście czuję się szczęśliwy z tym co robię. Kręci mnie to coraz bardziej i mam dalej plany. Ponadto gdyby mi w życiu nie wyszło to zawsze zostaje to co robię. Powiem wam coś jeszcze. Coś co mnie unieszczęśliwiało. To była szkoła, zawsze odkąd pamiętam się przeciw temu buntowałem. Dzisiaj jestem z tego dumny, po prostu. To coś co zabija wolność, gdybym mógł cofnąć czas to na pewno bym postąpił inaczej. Chociaż muszę powiedzieć, że nie wszystko było tam złe, ja nigdy nie zapomnę prestiżowego Rajdu Ojcowska Złota Jesień. Ucieszyłem się ogromnie gdy obdarzyli mnie zaufaniem, tłumaczyli, że nikt tak dobrze nie znam map i potrafiłby czytać je z zamkniętymi oczami. Ale jeszcze bardziej ucieszyłem się kiedy to ja wymyśliłem nazwę – Koniczyny. Wszyscy bez wahania się zgodzili. Ta nazwa była zaczerpnięta jak, że inaczej Panathinaikosu Ateny. Był rok 2003. Okradli nas ze zwycięstwa. Wszyscy czuliśmy się jak ostatni idioci. 3 miejsce. Nie odebraliśmy tych nagród. Rok później wziąłem udział w turnieju piłkarskim Tymbark Cup. Dzisiaj oczy przecieram jak popularny jest to turniej gdzie motto brzmi: Z podwórka na stadion. Jeden mecz zagrany, bo oczywiście konkurencja nas zmiażdżyła. Zawsze mi mówili: Adrian masz talent. Ale nigdy nie chciałem grać na poważnie. Byłem najmłodszy kiedy kopaliśmy piłkę, ale nikt mi nie ustępował ani dawał mi forów. Tak było, myślę, że sporo z tego wyniosłem.\nА потом Беларусь. Товарищи!\nNiedługo (już w przyszłym tygodniu) zabieram się za wyrobienie paszportu wreszcie, bo gdzieś na przełomie kwietnia i maja mam zamiar pojechać na tą Białoruś.\nDzisiaj miałem farta, bo zadzwoniłem do brata czy aby przypadkiem nie podrzuciłby mnie. – Czemu nie, jasne! No i wywiązała się dyskusja jak to z nim.\n– Wiesz, jadę na Białoruś. Mówię.\n– Na Białoruś? Komuna na maksa, ale ty oczywiście musisz tam jechać. Co ciebie tam ciągnie? Na Białoruś? Zwariowałeś? Chłopie, tam nic nie ma.\n– Za dużo się nasłuchałeś. Jest Dinamo Brześć… Czuję, że i tak nic do niego nie trafi.\n– Dinamo! Tylko dla Dinama tam jedziesz? Między czasie zmienia falę radiową.\n– Tak. Choćby dla tego faktu.\n– Nie jedź tam. Będziesz żałował. Na ulicach milicja, korupcja, strach robić zdjęcia bo mogą ci skonfiskować aparat, wszędzie pomniki Lenina… Kiedyś w krakowskiej Nowej Hucie stał pomnik Lenina to wiesz co zrobili?\n– Tak. Słyszałem, chociaż nie żyłem w tamtych czasach.\n– To co słyszałeś?\n– Postawili koło pomnika rower, stare buty i napisali: Masz tu rower, stare buty – uciekaj*… z Nowej Huty. * Uciekaj to łagodne słowo, tam było napisane coś bardziej innego, i równie się rymującego.\n– Właśnie. Sam widzisz jak było ludziom źle, a oni na Białorusi muszą to przechodzić. Dzień po dniu, godzina po godzinie.\n– Ale Dynamo Brześć…\n– Dynamo, Dynamo. To ty nie możesz jechać na jakiś Real Madryt? Zresztą i tak zrobisz po swojemu. Gdzie diabeł nie może…\n– Tam Adriana pośle. Kończę triumfalnie. A może będę miał jeszcze jednego farta i zobaczę przy pomniku Lenina rower i stare buty. Nieee to już by było za dużo szczęścia, ale obiecuję, że sfotografuje pomnik Lenina, jak tylko mi nie odbiorą aparatu.\nJa muszę wam coś jeszcze powiedzieć. Otóż napisałem po rosyjsku przy rezerwacji Hotelu, a jakże inaczej – Lenina. Czy będą mnie w stanie zawieść na stadion Dynama i odwieźć na dworzec. I? Jakaż miał niespodzianka! Tłumacząc:\nZ przyjemnością informujemy, że obsługa obiektu spełni Pana życzenia. Nie zostanie za to naliczona dodatkowa opłata.\nTo motywuje mnie jeszcze bardziej, jak widzicie ludzie potrafią być mili.\nI ta historia będzie mieć ciąg dalszy. Przewidziałem ten wyjazd na kwiecień-maj. Załatwianie formalności, biurokracja. Boję się. Ale to właśnie jest piękne, że czuję wolność, że nie muszę myśleć problemach, że nie muszę żyć jak 90% ludzi. Ale ja jestem inny, jak mi ktoś powiedział – Crazy Diamond. Może być, nie obrażam się o to.\nDzisiaj było trochę moich dygresji, ale jestem podekscytowany, że jest tak jak jest, że ten sezon w końcu ruszył, że zdrowie dopisuje, że z jedną osobą się dogadujemy.\nKońcówka była niesamowita!\nA mecz? To był dzisiaj mecz przyjaźni. Ci co mieli odwrócić się od Cracovii już to zrobili, ja nie, ja nigdy nie zapomnę gdzie się urodziłem. Na Cracovię zawsze chodziła elita miasta, lekarze, prawnicy, profesorowie. Więc czy ja miałem wybór? Pewnie tak, zawsze mogłem kibicować ubeckiemu i policyjnemu klubowi jakim jest Wisła. Zresztą to skomplikowane, bo ja brzydzę się chamstwa i chuligaństwa. Dzisiaj mną z zimna telepało niesamowicie, uratowała mnie za to maska neoprenowa, dzięki czemu nie musiałem wdychać arktycznego powietrza. Ale cóż to była za końcówka? Była 89 Na ogół jestem spokojny, ale po golu aż podskoczyłem z radości. To znaczy nie zrozumcie mnie źle, bo zawsze się cieszę z goli, ale w ostatnim czasie miałem mniej powodów do radości. Jeśli kiedyś wybierzecie się ze mną na mecz tutaj przy Kałuży to może zrozumiecie o co mi chodzi. W takich chwilach jestem dumny, że urodziłem się tutaj w Krakowie.\nDostałem jeszcze jedno zaproszenie od @cfetra do Raciborza. Odwiedzę Racibórz, kiedyś na pewno!\nWidzicie, trasa No more tears się rozpoczęła :D.\n04.03.2018 (niedziela), godzina 15.30\n26 kolejka, Lotto Ekstraklasa\nBilet: Karnet (I sektor)\nWciąż zimowa sceneria przy Kałuży. Kolejek po bilety brak.\nW tle jest słynny hotel Forum. Zastanawialiśmy się kiedyś czy z jego okien można by zobaczyć mecz? Stoi od lat pusty i straszy.\nWpis opublikowany w Cracovia i otagowany Arka Gdynia blog, Arka Gdynia groundhopping, Cracovia groundhopping 4 marca 2018 przez Adrian.\n← Trening Noworoczny 1 liga piłki koszykowej kobiet: AZS Politechnika Korona Kraków – ŁKS SMS Łódź →


Rozkwit w TVP i Radio Białystok - Centrum Naturalnego Rodzicielstwa ROZKWIT\nW trakcie trwania tegorocznych Dni Bliskości Rozkwit został po raz pierwszy sfilmowany przez TVP Białystok. W Obiektywie zrelacjonowano warsztat masażu dziecięcego.\nDo obejrzenia tutaj (od 17:25 minuty).\nNa stronie TVP artykuł z krótką wzmianką o Rozkwicie:\n„Emilia Jaworska uczy matki masażu niemowlęcego. Pokazuje, jak ułożyć dziecko i jakie czynności po kolei wykonywać. Korzyści z takiego masażu – jej zdaniem – odnosi cała rodzina, zwłaszcza jeśli uczestniczy w nim także ojciec. – Dziecko uczy się bezpiecznego dotyku, uczy się w pewnym sensie rodziców. Uczy się tego, że ma poświęcony czas. Buduje się przywiązanie na tej podstawie – mówi Emilia Jaworska z Centrum Naturalnego Rodzicielstwa w Białymstoku. I odwrotnie – rodzice poznają swoje dziecko, uczą się jego języka.”\nPoza tym w programie Rozmowa Dnia – który obejmuje spotkania z ciekawymi ludźmi, podczas których omawiane są ważne tematy społeczno-kulturalne dotyczące naszego regionu – Emilka Jaworska, właścicielka Rozkwitu razem z Anną Sawoń rozmawiały o tym kim są doule, co oznacza rodzicielstwo bliskości i jakie perełki przygotowałyśmy w trakcie tegorocznej edycji Dni Bliskości.\nZaś w piątek 17 października ok. godz. 13:40 w audycji filmowej „Ale Kino!” Radia Białystok Emilka Jaworska opowiedziała o filmie „Microbirth poród w skali mikro”: co to za obraz i dlaczego jest ważny. Premierowy pokaz filmu można było obejrzeć w piątek 17.10. o godz. 17 w Centrum Naturalnego Rodzicielstwa Rozkwit. Następny odbędzie się 22 listopada o godz. 12.30.\nFragment audycji Ale kino! w Radiu Białystok /czas 4:53


F-P-ARA 316 Fotel - DEMICO\nF-P-ARA 316 Fotel\nFotel F-P-ARA 316 wykonany jest z polipropylenu wzmocnionego włóknem szklanym. Nadaje się zarówno do wnętrz, jak i na zewnątrz. Na...\nFotel F-P-ARA 316 wykonany jest z polipropylenu wzmocnionego włóknem szklanym. Nadaje się zarówno do wnętrz, jak i na zewnątrz. Na szczycie oparcia model posiada duży uchwyt, który ułatwia podnoszenie i przesuwanie oraz nadaje mu wyraźny charakter. Stożkowe nogi nadaja lekkości i elegancji, a cały produkt jest niezwykle wytrzymały i odporny na odkształcenia.\nConfiguration sélectionnée pour: F-P-ARA 316 Fotel\nF-P-ARA 315 ...\nde 414,96 PLN net