Nowa Fantastyka - Opowiadanie: funthesystem - Jeleń na rykowisku\n- Opowiadanie: funthesystem - Jeleń na rykowisku\nmężczyzna | 20.11.16, g. 15:14 | znaki: 26326\nPrzeczytali: regulatorzy, Finkla, cobold, CountPrimagen, koik80, SamotnyWilk, Anet, cyklotrimetylenotrinitroamina, Rokitnik, kam_mod\n5: CountPrimagen, SamotnyWilk\n4: cobold, cyklotrimetylenotrinitroamina, koik80\nPonieważ mamy tu mały dramat, zacznę, jak w dramacie, od wymienienia bohaterów.\nPo pierwsze jest Robert Rogucki. Wysoki, umięśniony, przystojny. Typ z rodzaju tych, którzy nawet jakby mieli dwie nogi z drewna, to i tak wyrwaliby każdą laskę w klubie, if you know what I mean. Jednak Robert nie dość, że ma kasę, to naprawdę umie tańczyć. Nie wiem, jak u niego z gadką, ale chyba daje radę, bo czasem bierze na celownik intelektualistki (dziewięćdziesiąt procent z nich lajkuje fanpage „Nie czytasz? Nie idę z tobą do łóżka”), a potem pif! – cytat Bukowskiego – i paf! – cytat Witkacego – i delikwentka trafiona, zatopiona, zaliczona. Słowem: kebab na gastrofazę jest tym, co Robert na jednonocną przygodę.\nPo drugie jestem ja. Niski, chudy, brzydki. Typ z rodzaju tych, którzy nawet jakby srali złotem, to nie wyrwaliby dziwki. Słowem: pizda na strzała.\nJedna rzecz nas łączy (może powiem później), a druga ostatnio zacieśniła te stosunki i na niej się skupię.\nByło tak: Wrocław, noc, ulica, która parę godzin temu tętniła życiem, już wykrwawiła się z pijanych ludzi. Szliśmy tylko my: Robert i ja, prawdziwi rycerze godziny trzeciej. Uzbrojeni w browary („co by po drodze nie suszyło” – Robert Coelho) i wyżebrane szlugi. Nasz powrót z alkoholowej krucjaty przerwała jednak banda współczesnych zbójów. Tych, których gimby nazywają Sebkami. Czapka wpierdolka, kołczan prawilności i te sprawy. Nigdy nie lubiłem tych kiczowatych określeń.\nJeden z dresów wystąpił przed szereg i poprosił nas kulturalnie o szluga. Biały orzeł z jego bluzy spoglądał na nas badawczo.\n– Sorry, nie mamy – powiedział Robert. – To ostatnie.\n– Ziomek – odpowiedział dres. – Czy ja ci coś zrobiłem, że spławiasz mnie jak jakiegoś żula?\n– Nie no, serio, ostatnie. Możesz mnie sprawdzić, jak chcesz.\n– A wiesz, że chcę?\nW tym momencie Robert wystrzelił jak Usain Bolt po amfetaminie. Ja za nim. Zrzuciliśmy balast trzymanych browarów, a szlugi same wyfrunęły nam z ust. Uciekaliśmy przez zaułki, a banda dresów deptała nam po piętach. Ich stroje sprzyjały nagłej potrzebie uprawiania sportów. W pewnym momencie skręciliśmy raz i drugi, i znaleźliśmy się na jakimś podwórku.\n– Do śmietnika! – zawołał Robert.\nI wskoczyliśmy do otwartego kontenera.\nNagle zrobiło się jasno. Miejsca też jakoś dużo, bo cała polana dla nas. Rozejrzeliśmy się, przetarliśmy oczy. Słońce stało wysoko na niebie, ptaszki ćwierkały, a kilkanaście metrów dalej pasł się jeleń – to znaczy chyba się wcześniej pasł, bo my przeszkodziliśmy mu w spożywaniu wegańskiego brunchu. Patrzył na nas, my na niego, a potem Robert Coelho wyjechał z nieśmiertelnym „co do chuja?”, ale jeleń mu nie odpowiedział, tylko spierdolił do lasu.\n– Naćpaliśmy się czy umarliśmy? – zapytał Robert.\nTeraz, po czasie, mogę ściśle odpowiedzieć, jak było: staliśmy pośrodku polany, a u naszych stóp leżała maszyna do pisania. Robert uważał, że maszyna do pisania to jakiś śmieć, i chciał koniecznie sprawdzić, gdzie nas wywiało – a ponieważ zasięgu nie było, musiał to sprawdzić empirycznie. Ruszył w las. Ja miałem jakieś przeczucie, więc wziąłem maszynę; było ciężko, bo, jak już mówiłem, w boksie kwalifikuję się do kategorii lekko półśmiesznej. Rogucki mógł wziąć ode mnie tego grata, skoro regularnie pompuje bicka. Miałby odhaczoną siłkę na ten tydzień.\nPrzeszliśmy tak pięćset metrów i nic, brak czegokolwiek. Wkurwiłem się, rzuciłem maszynę na ziemię, ona – maszyna, nie ziemia – odbiła się od korzenia, przetoczyła, a potem wypadła z niej kartka. Robert ją podniósł. Kartkę, nie maszynę. Przeczytał, wytrzeszczył oczy, a potem przekazał ją mnie, by samemu zająć się zbieraniem szczęki.\nNa kartce było napisane: „Miejsce i czas, w którym Lech, Czech i Rus zauważyli orła”.\n– Że niby przenieśliśmy się w czasie? – zapytałem.\nTak właśnie się stało. Oto za sprawą tego grata, alias maszyny do pisania, alias wehikułu czasu skrzyżowanego z teleportem, cofnęliśmy się o ponad milenium w czwartym wymiarze i kilkaset kilometrów w pozostałych trzech. A dowodem na to było to, co zobaczyliśmy, gdy wróciliśmy na polanę.\nTam oto trzech mężów, pomimo wczesnej pory miało trochę w czubie, czego nie wstydzili się okazać. Jeden z nich wesoło chędożył jakąś cycatą dziewkę, drugi brutalnie skórował jelenia, a trzeci – nagi od pasa w dół – wspiął się na drzewo, by wykraść jaja z gniazda. Nieopodal pasły się trzy konie. Przy siodłach znajdowały się bukłaki, tarcze, miecze i jedna beczułeczka. Całe towarzystwo bynajmniej nie ubierało się w Zarze czy innym TK Maxxie, lecz mieli na sobie coś, co powstałoby, gdyby barbarzyńcy próbowali być modni.\n– Nie wierzę – powiedział Robert, patrząc na to wszystko, a szczególnie na dyndające cycki ujeżdżanej niewiasty.\n– Mam! – wydarł się ów mąż na drzewie. Pokazał wykradzione jajo, po czym spadł.\n– Lech, Czech i Rus – wyszeptałem.\nObstawiliśmy, że Rus to ten, co sobie bzyka; Czech to ten oprawiający mięso, a Lech to ten, który właśnie obrabował gołębie gniazdo. Robert wpadł na pomysł, żeby ich zapytać.\n– Pojebało cię? – syknąłem. – Jak tam wejdziesz, to zmienisz historię. Może twój jakiś daleki praprapraktośtam będzie tu zaraz poczęty.\nWskazałem na Rusa i dziewkę.\n– Daj spokój – odparł Robert. – Przecież to tylko sen.\nI wszedł na polankę, krzycząc „siema”. Chwilę później znowu musieliśmy spierdalać. Ukryliśmy się w jakimś dole za starym dębem. Tam Robert zabrał ode mnie maszynę. Wsadził kartkę z powrotem, tylko że drugą stroną.\n– Co wpisać? Jaki to był dzień?\nPodyktowałem mu datę i swój adres. Robert wystukał. Dźwięki nas zdemaskowały, bo pościg trzech braci zaczął się przybliżać.\n– Nie wiem! Może trzeba coś nacisnąć?\nZaczęliśmy walić w co się dało, a potem nagle było ciemno. Siedzieliśmy na podłodze mojego mieszkania. Współlokatorzy tkwili w swoich pokojach i grali na komputerach, krzycząc do siebie przez ściany. Sprawdziłem godzinę. Była minuta po północy.\n– Wpisaliśmy datę, a nie godzinę – szepnąłem do Roberta. – Czyli teraz wciąż jesteśmy na imprezie!\n– Musieliśmy coś przyćpać. Chodźmy się lepiej kimnąć.\nPo tym, jak się kimnęliśmy, wszystko znowu wróciło do normy: ani Robert Rogucki, ani ja nie byliśmy już zdublowani. Maszyna do pisania stała na moim zabałaganionym biurku. Kartka nie zniknęła, napisy też – wszystko spełniało standardy realności.\nPoszedłem do kibla, a kiedy wróciłem, Robert majstrował przy znalezionym na śmietniku wehikule czasu. Uściślając, wsadzał tam kartkę z napisem „Miejsce i czas, w którym Michael Jackson dał swój najlepszy koncert”.\n– Obczajam, jak to działa. Wydaje mi się, że trzeba wpisać miejsce i czas, a potem jebnąć tu.\nPokazał na jedno z pokręteł.\n– Nie powinniśmy… – zacząłem.\n– Chodź bliżej i złap mnie za ramię.\nZrobiłem to, bo widziałem, że przymierza się do „jebnięcia tu”. A potem było ciemno, jasno, ciemno, jasno, ciemno, jasno – to błyskały światła ze sceny. Michael śpiewał „Beat it”, widownia razem z nim. Nikt nie zwracał uwagi na dwóch debili z maszyną do pisania. Wszyscy poruszali się do muzyki, więc Robert do nich dołączył.\nWyrwałem mu z rąk wehikuł czasu, walnąłem go na posadzkę, zmieniłem kartkę i zacząłem wystukiwać na niej swój adres i odpowiednią datę, dopisując tym razem konkretną godzinę.\n– No poczekaj chwilę! – jęknął Robert, ale ja jedną ręką złapałem go za kostkę, a drugą jebnąłem tam, gdzie trzeba było jebnąć.\nZnów byliśmy w moim pokoju.\n– Nie mogłeś chwilę poczekać? – zirytował się Robert. – Minutę temu byliśmy na koncercie człowieka, który już nie żyje.\n– I mogliśmy coś namieszać!\n– Chodzi ci o to, że mogłeś tam przelecieć swoją babcię? Patrząc na twój ryj, to całkiem prawdopodobne, że jesteś efektem własnego kazirodztwa.\nRzuciłem w niego maszyną do pisania. Przewrócił się z nią na łóżko, ale zaraz potem zerwał się na nogi i odpowiedział mi tym samym. Ja uskoczyłem. Maszyna uderzyła w podłogę i zrobiła sporą dziurę w panelach. Pokłóciliśmy się z Robertem, ale kiedy już emocje minęły, ja leżałem obok dziury w panelach, a Robert siedział mi na klatce piersiowej – wtedy mogliśmy porozmawiać o tym, co właściwie nam się przytrafiło.\nUstaliliśmy kilka rzeczy, a właściwie ustaliliśmy, co musimy dokładnie ustalić. Następnie wykonaliśmy parę prób z przenoszeniem się w czasie i przestrzeni. Byliśmy w epoce lodowcowej, w czasach swojego dzieciństwa, w pokoju obok i na walkach gladiatorów (to akurat sprawka Roberta, kiedy nie patrzyłem). W ten sposób upewniliśmy się co do sposobu działania wehikułu. Potem zacząłem panikować, że gdzieś utkniemy, jeśli skończy nam się tusz albo coś w maszynie się zatnie. W końcu dlaczego ktoś miałby wyrzucać takie genialne urządzenie na śmietnik?\nNastępnie Robert powiedział, że jak coś mi się nie podoba, to on bierze maszynę. Zagroziłem, że komuś doniosę, bo to sprawa dobra całej ludzkości, które jest ważniejsze niż mój honor. Na to mój kolega mnie wyśmiał. Kazał wyluzować i stwierdził, że przeszłość jest już napisana i że jeśli się cofniemy i coś zmienimy, to tak naprawdę to już dawno się stało.\nZaczęliśmy dyskusję na temat czasoprzestrzeni, ale nie jesteśmy w tym najlepsi, bo studiujemy stosunki międzynarodowe (Robert studiuje głównie stosunki).\nOstatecznie doszliśmy do porozumienia. Robert bierze maszynę i będzie z niej korzystał, jeśli przyjdzie mu ochota, a ja mogę bawić się z nim, bo inaczej nie mam nic do gadania. Zbiliśmy pionę, była sztama. Słowem: wyluzowałem.\nTrochę pomogło to, że w pewnym momencie przenieśliśmy się na Jamajkę.\nW ten sposób akcja zawiązała się jak sznur na szyi Judasza i nasz dramat mógł dalej nabierać rumieńców. Ogólnie to w międzyczasie ulepszyliśmy nasz „sprzęt”: naoliwiliśmy parę mechanizmów, dodaliśmy wygodny uchwyt, domontowaliśmy schowek na zapasowy tusz, narzędzia i obowiązkowy młotek („jak coś nawali, to się wyklepie” – Robert Coelho).\nZnając Roberta Roguckiego, mogłem przewidzieć, w jakim celu postanowi wykorzystać wehikuł czasu. Tak więc gdy zjawiłem się na naszą pierwszą ustaloną, rozrywkową wyprawę, nie zdziwiło mnie, gdy zastałem go z maszyną w jednej ręce i paczką Durexów w drugiej.\n– Alkoholu nie biorę – odparł. – Tam pewnie mają lepszy. Wziąłeś?\nOtworzyłem plecak i pokazałem prześcieradła.\n– Zajebiście. To co, lecimy na melanż z Julkiem?\nPolecieliśmy naszym maszyno-do-pisania-lotem, nie zapinając pasów. Lądowanie bez przeszkód odbyło się w starożytnym Rzymie. Wdzialiśmy togi, ubrania wrzuciliśmy do plecaka.\n– A co zrobimy z maszyną? – zapytałem.\n– Nie będę z nią densić – odparł Robert. – Zostawiamy ją tutaj.\nMiałem wątpliwości, co do tego, czy starożytni Rzymianie „densili”, ale zachowałem je dla siebie…\n…w przeciwieństwie do jakiejś pieczeni, którą wyrzygałem trzy godziny później. Oczywiście na pełnej kulturce, w vomitorium, wraz z moimi rzymskimi ziomkami, który brali mnie za jakiś ówczesny odpowiednik Węgra.\nTrudno było się porozumieć, bo i Robert, i ja z łaciny jesteśmy dwie blade dupy. Jednak Rogucki nie potrzebował ani gadki, ani tańczenia, by przelecieć dwie śniadoskóre niewolnice. Mnie też udałoby się zapunktować, gdyby nie natrętne towarzystwo starszyzny, która była mną zafascynowana nie tylko ze względów kulturowych.\nZ Juliuszem Cezarem się nie napiliśmy, ale i tak było zajebiście.\nPo powrocie do naszych czasów wszystko wydawało się takie same. Może faktycznie nie mogliśmy nic zmienić w historii, bo cała została napisana? Targały mną pewne wątpliwości moralne, ale najbardziej bałem się tego, że coś pójdzie nie tak. Gdybyśmy zgubili maszynę do pisania, moglibyśmy utknąć w przeszłości na zawsze. Bez znajomości języka, bez internetu, bez kasy od rodziców.\nNa następny melanż przygotowaliśmy się ciut lepiej. Wypożyczyliśmy z teatru stroje osiemnastowiecznej polskiej szlachty i w tym przebraniu przenieśliśmy się w czasy króla Sasa, gdy można było jeść, pić i popuszczać pasa („i wszędzie wsadzać kutasa” – Robert Coelho). Zostawiliśmy wehikuł czasu w krzakach i ruszyliśmy na panny. Podaliśmy zmyślone nazwiska, po czym weszliśmy na jakiś bal.\n– Widzisz? – powiedział Robert. – To tak samo jak u nas. Jak dobrze zagadasz do bramkarza, to zawsze cię wpuści.\nA potem uznał, że się rozdzielamy, bo ze mną u boku zarucha tyle, co bezdomny na gali Oscarów. Zanim zdążyłem zaoponować, zniknął w tłumie szlachciców. Wszyscy wydawali się ubrani tak samo. By lepiej się poczuć, znalazłem stół i wolny puchar. Nalałem sobie do niego, ale nie zdążyłem nawet umoczyć języka, kiedy ktoś szarpnął mnie w tył i ryknął spod wąsa:\n– Cóżeś, waćpan? Zmysły postradał?\nI zaczął krzyczeć coś o honorze, ale niezbyt rozumiałem, bo dziwnie zaciągał, no i wąs przeszkadzał. Wytargali mnie na zewnątrz i tam zrobił się dym, bo nakłamałem (udając Czecha), żem ślubował nigdy broni nie tykać. Mówili, że muszę wyznaczyć reprezentanta i inne takie banialuki. W końcu zaczęli się kłócić i lać między sobą, więc wziąłem nogi za pas (którego jeszcze nie zdążyłem popuścić) i już uważałem, by nie pić z niczyjego pucharu: dla bezpieczeństwa i wygody żłopałem prosto z dzbana.\nZalanego w trzy, a może i cztery dupy, znalazł mnie parę godzin później Robert. Ponoć siedziałem między Czechami i powtarzałem „Pepiki, czemu z was takie Pepiki?”. Wróciliśmy do naszych czasów.\nPodróżowaliśmy tak przez parę miesięcy. Wszyscy znajomi uznali nas ostatecznie za pedałów, bo przestaliśmy się udzielać w towarzystwie. Bo po co iść do klubu i szpanować zegarkiem, butami oraz pękającym w szwach portfelem? Żeby wyrwać jakiegoś tępego lachociąga, na którego twarzy jest więcej farby niż na całej „Panoramie Racławickiej”? Nie, XXI-wieczne dupodajki nie będą obiektem twoich zainteresowań, gdy masz do wyboru wszystkie kobiety w historii świata.\nŻeby nie było, to nie przenosiliśmy się tylko na balangi. Lubiliśmy też zgłębiać przeszłość empirycznie: oglądaliśmy bitwy pod Wiedniem, pod Grunwaldem i parę innych; uczestniczyliśmy w szlacheckich sejmach; gadaliśmy z Mickiewiczem o polskim rapie (zazwyczaj nie zdradzamy nic z przyszłości, ale przy Adasiu nas poniosło; jeśli chodzi o picie wódy, to mocny zawodnik). Podziwialiśmy dinozaury, bawiliśmy się z ptakiem dodo, rzucaliśmy śnieżkami w mamuty. Kosztowaliśmy rzeczy, które już nie istnieją. Jednak to wszystko stanowiło zamiennik – czasem kac skutecznie zniechęcał do kolejnego balowania do rana. Co jak co, ale godzina w przeszłości to zawsze godzina naszego realnego życia (potwierdza to prosty eksperyment z zapuszczaniem brody). Mogliśmy spędzić w średniowieczu kilka lat, a potem wrócić do miejsca, w którym zaczęliśmy czasoprzestrzennego tripa. Wtedy ludzie pozazdrościliby nam grubej imprezy, skoro wyglądalibyśmy na kilka lat starszych…\nW przyszłość niestety nie umieliśmy się przenieść, nad czym ubolewał szczególnie Robert: liczył, że za parędziesiąt lat ludzkość odkryje leki na wszystkie choroby weneryczne, co pozwoliłoby na bezpieczne stosunki bez gumki i bez obawy zarażenia kiłą czy inną rzeżączką.\nWszystko szło dobrze, obaj się jakoś dogadywaliśmy (ja też czasem zaliczałem; perskie niewolnice albo naprawdę mnie lubiły, albo zajebiście udawały). Oczywiście do czasu.\nŚciślej: do czasu tej afery z Kleopatrą.\nWidzieliśmy na własne oczy dużo postaci historycznych, które miały ogromny wpływ na bieg zdarzeń, lecz zazwyczaj trudno było się z nimi zintegrować (no chyba że z Adasiem, ale jak on mógł nas nie kochać, skoro raz odwiedziliśmy go z dwiema pewnymi wódkami, które tak mu zasmakowały, że postanowił na ich cześć napisać epopeję?). Najwięcej obracaliśmy się w klimatach polski szlacheckiej, ponieważ wtedy najłatwiej było nam się porozumieć. Mogliśmy oglądać dupki różnych królów, ale większość z nich była naciągane sześć na dziesięć. Pewnie dlatego w umyśle Roberta zrodziło się to pragnienie spotkania z Kleopatrą.\nPragnienie bliskiego spotkania sześćdziesiątego dziewiątego stopnia.\nJego propozycja była taka: wpisujemy na maszynie „Miejsce, w którym egipska królowa Kleopatra będzie sama przez kilka godzin, czyli najlepiej sypialnia; czas, w którym ta Kleopatra jest najpiękniejsza”. Nie brzmiało to może tak zgrabnie i poetycko jak „Stepy akermańskie”, ale zależało nam na ścisłości, by nie powtórzyła się sytuacja z walkami gladiatorów (Robert musiał jednego z nich wyklepać tym młotkiem, który ze sobą zabieraliśmy; ja, z gównem prawie w majtkach, wpisywałem współrzędne powrotu).\nW sypialni Kleopatry mielibyśmy udawać jakichś posłańców bożych. Ja osłaniałbym tyły, w czasie kiedy Robert zabawiałby się ze starożytną pięknością. Zapewniał, że potem byśmy się zamienili. Wątpiłem, by Kleopatra to łyknęła.\nPowiedziałem to Roguckiemu, słowo w słowo.\n– Już tak zrobię, żeby moje łyknęła – zaśmiał się ten prymityw.\nMyślał, że mnie jakoś przekona. Nie poszedłem na to. Pokłóciliśmy się. Miałem dosyć. Nie byłem towarzyszem, lecz pomocnikiem. Tylko brakowało, żebym jeszcze wynosił jego zużyte kondomy do kosza. Powiedziałem mu to i parę innych rzeczy. Przestaliśmy podróżować.\nDo czasu, do czasu, do czasu. Wszystko trwa do czasu.\nWróciłem do mojego normalnego, miernego życia. W sumie nie na długo, bo parę tygodni później w moim pokoju pojawił się Robert.\n– Mogę wrócić za pół godziny – powiedział, kiedy zauważył, co robię.\n– Skoro już jesteś – zapiąłem spodnie – to zostań. Ale następnym razem wpisz korytarz i zapukaj jak człowiek.\nNie kazałem mu wypierdalać nie tylko dlatego, że mógł mi strzelić z liścia (czasem tak robił), ale przede wszystkim z powodu jego wyglądu. Postarzał się chyba ze dwa lata. Nie ma co, podróżowanie w czasie uzależnia. Szczególnie, jak odkryjesz, że możesz spać w miejscach o wiele przyjemniejszych niż studenckie mieszkanie, nie mówiąc już o przyjemniejszych czasach. Przecież nigdzie nie ma takiej ciszy, jak miliony lat temu, przed pojawieniem się lądowych zwierząt.\n– Jakieś problemy? – zapytałem.\n– A masz jeszcze do mnie uraz o tę Kleopatrę? Bo jeśli tak, mogę się pojawić za dwa lata. Wtedy na pewno ci minie.\nPowiedziałem, że jebać Kleopatrę, a on na to, że już jebał.\n– Stary, ten nos…\n– Dobra, dobra, lepiej mów, o co biega.\n– W sumie głupia sprawa…\nPowiedział. Zacząłem się śmiać. On strzelił mi z liścia. Śmiałem się dalej. A największy ruchacz wszechczasów, który Casanovę zjada na śniadanie, a Jamesem Bondem się podciera, Robert Rogucki spuścił wzrok. Kiedy skończyłem, zapytał cichutko:\n– To pomożesz?\nIstniało wielu ekspertów od uwodzenia, ale – z tego co wiemy – tylko dwóch specjalistów od podróży w czasie. Kiedy Robert rozczarował się tymi pierwszymi, udał się po drugich. Tak oto w naszym dramacie dochodzimy do kulminacyjnej sprawy.\n(Do czasu, oczywiście).\nKobieta, która skradła serce mojego kumpla jak Murzyn telewizor, żyła we wspomnianych już czasach króla Sasa. Podróże w czasie pozwoliły nam obalić parę historycznych mitów, w tym ten stworzony przez Roberta Coelho, który mówił, że w pierwszej połowie osiemnastego wieku, w Rzeczpospolitej Obojga Narodów, można było umieścić członka gdzie tylko się zechciało. Rogucki nijak nie mógł skłonić jej do uniesienia choćby rąbka sukni, więc o penetracji lepiej nie wspominać.\nJego białogłowa nazywała się Adelajda Bystrzycka. Wiem, że powinienem wymienić ją na wstępie, jak przystało na dramat, ale po pierwsze jaki dramat, taki wstęp, a po drugie niech se Czechow wsadzi strzelbę w dupę – gdyby była od początku na scenie, nikogo nie zdziwiłby wystrzał.\nAdelajda miała złote kręcone włosy, wielkie błękitne oczy, skórę jak kość słoniowa, nos taki, że „Kleopatra przy tym to pasztet z grzybami”, usta czerwone, rzęsy grube, brwi lekko kanciaste, kości policzkowe wystające, podbródek spiczasty. I zero makijażu. Resztę ciała chowała pod sukniami. Mimo to coś w sposobie poruszania, mówienia i oddychania sprawiało, że w naszych szlacheckich strojach widoczny stawał się jeszcze jeden kutas.\nRobert uderzał do niej kilkukrotnie. Podawał się za kupca i oferował najwspanialsze dary. Jej ojca dawno przekupił, podobnie z resztą rodziny. Oczywiście, w granicach rozsądku. Robert mógł przebywać w towarzystwie Adelajdy tyle, ile zechciał. Nawet nie potrzebowali przyzwoitki. Mogli się zamknąć w jej komnacie i Adelajdzie to nie przeszkadzało.\nBo Adelajda go lubiła.\nRobert nie chciał opowiedzieć, w jaki dokładnie sposób zaznaczyła granice friendzone, ale nietrudno się domyślić, jak jego ręka wędruje pod sukienkę, a dziewczyna chichocze „nie żartuj”, po czym odsuwa i jego rękę, i siebie.\n– Nie możesz spróbować tak, jak chciałeś z Kleopatrą? – podsunąłem. – Udać, że jesteś snem? Albo ją upić?\nNie chciał rozgrywać tego w taki sposób. Głowiliśmy się i głowili. Pod rozwagę trafiła nawet opcja zmiany biegu zdarzeń, ale ją odrzuciliśmy. Trzeba było zaaranżować sytuację, dzięki której jakieś zębatki w umyśle Bystrzyckiej przeskoczą na inne tryby.\nNa tryby rozrodcze.\nSiedzieliśmy trzy dni w miejscach, które sprzyjają myśleniu (na przykład antyczna Grecja). Potem w mojej głowie zrodził się plan. Opowiedziałem Robertowi. Siedzieliśmy kolejne trzy dni. Tym razem w miejscach, które sprzyjają piciu. W końcu się zgodził.\nKulminacja naszego małego dramatu rozgrywa się generalnie w dwóch miejscach, nad których opisem nie będę się rozwodził, bo cenię sobie artystyczny minimalizm.\nMiejsce pierwsze to komnata osiemnastowiecznej damy. Najważniejsze w niej jest łóżko.\nMiejsce drugie to wrocławski, współczesny klub. Taki z popularną muzyką, drogimi shotami i dziewczynami w obcisłych sukienkach. Najważniejszy w nim jest parkiet.\nW dniu, w którym mieliśmy zacząć, użyłem maszyny, by załatwić jedną rzecz. Robert nic nie zauważył, bo śnił o kobiecie swoich marzeń, Adelajdzie Bystrzyckiej. Rano opuściliśmy naszą miejscówkę do spania, przenosząc się do komnaty.\nBiałogłowa spała. Podkradłem się i przyłożyłem jej do twarzy chusteczkę nasączoną chloroformem. Potem przenieśliśmy się do naszej bezpiecznej miejscówki na bezludnej wyspie. Tam czekały sukienki, na wszelki wypadek pięćdziesiąt (pożyczone ze sklepowych magazynów, mieliśmy oddać je po wszystkim, ale najzwyczajniej… zapomnieliśmy). Zdziwiłem się, że Robert nie chce pomóc przy przebieraniu. Musiałem sam się z tym uporać. Jako pierwszy zobaczyłem ją nagą i muszę przyznać…\n…że twarz to nic w porównaniu z tym, co ukrywała. Wcisnąłem ją w krótką sukienkę z dekoltem. Kiedy Robert zobaczył efekt końcowy, prawie zemdlał z wrażenia. Adelajda przeciwnie – zaczynała się budzić. Wziąłem więc maszynę, Robert wziął kobietę, po czym pociemniało, pojaśniało, pociemniało, pojaśniało – oto znaleźliśmy się w klubie.\nPo odzyskaniu przytomności Adelajda wpadła w panikę. Dookoła mnóstwo skąpo ubranych ludzi, z głośników biła głośna muzyka. I te migające światła. Robert ujął dziewczynę za ręce i powiedział, że to tylko sen.\nNie uwierzyła. Następnej nocy spróbowaliśmy jeszcze raz.\nPrzez kilkanaście kolejnych podejść usiłował jej wmówić, że to się nie dzieje naprawdę. Chciał, aby się rozluźniła. Chciał, by była taką dziewczyną, jakie wyrywał od dziecka. Chciał napić się razem przy barze, poczekać na nią przed toaletą, i tańczyć, tańczyć, tańczyć w rytm elektronicznych dźwięków. Przekonywał ją, by się poddała temu innemu światu.\nNie będę się spuszczał nad tym, jak bardzo mój plan był naciągany i jak bardzo się udał.\nTego jednego razu, gdy potajemnie się przeniosłem, odwiedziłem naszą osiemnastowieczną dziewuchę. Zaaranżowałem sytuację w lesie: ona spacerująca, ja potrzebujący, nikogo wokół. Jako osoba o szlachetnym sercu, pomogła mi, a ja obiecałem się odwdzięczyć. Sprecyzowałem sposób, w jaki będzie musiała mnie poinformować, a był on tak prozaiczny, że aż poetycki.\nKulminacyjnej nocy przenieśliśmy się – Robert i ja – do komnaty. Podejście szesnaste czy tam siedemnaste. Robert, zaaferowany i przerażony, że i tym razem się nie uda, niczego nie zauważył. Ja jednak doskonale widziałem świeczkę stojącą w oknie. Potem powtórzyliśmy nasz numer z przebieraniem Adelajdy i wsadzaniem jej w klub z przyszłości.\nWciąż mam to przed oczami: Adelajda tańczy z Robertem. On jest w transie i w swoim żywiole. Ona jest w centrum koszmaru, jakiegoś osobliwego piekła, i nawet się nie spodziewa, że tak szybko przybędę z pomocą. Jako, że ja zawsze jestem w odwodzie z maszyną do pisania, by Robert nie zawracał sobie tym głowy, mogę gdzieś w międzyczasie wyskoczyć. Na kebaba, na perskie niewolnice albo… w miejsce, które sobie przygotowałem. Tam jest wszystko, czego potrzebuję. I wtedy wracam do klubu.\nLudzie patrzą na mnie, nie dowierzając własnym oczom. A ja idę, z maszyną pod pachą, kwiatami w dłoni, cały w szlacheckim, pięknym żupanie, nie jakimś wypożyczonym z teatru, lecz szytym na miarę. Kroczę, a wszystkie loszki i dziki rozstępują się przede mną jak morze przed Mojżeszem. Oto idzie król tej polany, jeleń na rykowisku.\nAdelajda mnie zauważa. Przestaje zwracać uwagę na Roberta: może się wypchać ze swoim godowym tańcem. Ona widzi mnie. Poznaje. Z daleka czuję, że w jej głowie odblokowuję się pewne tryby. Tryby rozrodcze. Podchodzę, daję jej kwiaty, obejmuję w pasie, odpycham Roberta i jeb! w wehikuł czasu!\nNiestety, w jej łóżku wylądowaliśmy razem z Roguckim.\n– Co ty…? – zaczął krzyczeć.\nUniosłem maszynę i uderzyłem w niego. Padł na podłogę, narobił rabanu, a z maszyny coś się oderwało.\n– Szybko! – krzyknąłem do Adelajdy. – Musimy uciekać, to Szatan!\nDziewczę wzięło mnie za rękę i uciekliśmy. W komnacie zostały kwiaty, kawałek wehikułu czasu (niezbędny!) i Robert, którego znalazła tam rodzina Bystrzyckich.\nChciałem użyć maszyny i zabrać siebie i Adelajdę gdzieś daleko, ale już wtedy okazało się, że coś nie działa. Musieliśmy ukraść konie i jechać ciemną nocą. To był początek naszej wspólnej przygody.\nTeraz mieszkamy sobie w osiemnastowiecznej Polsce, w przytulnym, małym dworku. Codziennie w nocy się pieprzymy. Nie mogę wrócić do swoich czasów, bo straciłem fragment maszyny (użyłem jej natomiast do napisania tej historii). Ale czemu miałbym wracać? Tu wiedzie mi się całkiem dobrze. Rządzi król Sas, a ja mogę jeść, pić i popuszczać pas. Czwarty punkt też regularnie spełniam.\nDramat niby się skończył, ale wiem, że zawsze może nadejść epilog lub sequel. Robert na pewno krąży po świecie, wraz z brakującą częścią. Szuka mnie. I nie mam wątpliwości, co zrobi, gdy znajdzie. I co zrobi z Adelajdą.\nNa razie jesteśmy szczęśliwi.\nA chuj, niech będzie: do czasu. Tymczasem wracam na moje nowe rykowisko. Krzyknę „ukochana!”, Adelajda przyjdzie i zaczniemy nasze conocne gody.\nkobieta | 20.11.16, g. 22:10\nMam mieszane odczucia, co do tego opowiadania. Z jednej strony lubię literaturę doprawioną absurdem, z drugiej, miejscami było go dla mnie za dużo. Szczególnie na początku – zgubiłam się przy śmietniku, świetle i maszynie do pisania; a jak do tego dołączyłeś jeszcze polanę, Lecha, Czecha, Rusa i cytatą dziewkę… Powiem szczerze, że niewiele brakowało a darowałabym sobie dalszą lekturę.\nPóźniej poziom absurdu, na szczęście (chyba), zmalał i łatwiej było śledzić akcję. Sporym plusem opowiadania jest tempo wydarzeń i wynikający z niego dynamizm. Specyficzny język oraz poczucie humoru sprawiają, że tekst jest dość lekki.\nNie do końca odpowiada mi narracja – miejscami zbyt przegadana, trochę za dużo wyjaśniania.\nZgrzytnęła mi także końcówka – przez całe opowiadanie bohaterowie rzucają maszyną na prawo i lewo i nic się nie psuje, a w kulminacyjnym momencie oczywiście coś odpada i mechanizm przestaje działać. I czy można domontować schowek?\nTytuł doskonale puentuje całość.\nkobieta, Łódź | 20.11.16, g. 22:31\nMam wrażenie, że Autor bardzo się starał, żeby było zabawnie i dowcipnie, i być może znajdą się czytelnicy, którzy docenią te wysiłki, jednak mnie zwyczajnie znużyły kolejne eskapady, odbywane wyłącznie w celu dupczenia, irytował luzacki styl okraszony wulgaryzmami, a cała historia wydała się niezbyt odkrywcza i, niestety, nie przypadła do gustu.\n…wraz z moimi Rzymskimi ziomkami… – …wraz z moimi rzymskimi ziomkami…\nBez znajomości języka, bez internetu… – Bez znajomości języka, bez Internetu…\n…ale nie trudno się domyślić, jak jego ręka wędruje pod sukienkę… – …ale nietrudno się domyślić…\nAlbo jej upić? – Albo ją upić?\nDnia, kiedy mieliśmy zacząć, użyłem maszyny… – W dniu, w którym mieliśmy zacząć, użyłem maszyny…\nNie będę się spuszczał nad tym, jak bardzo mój plan był naciągany i jak bardzo się udał. – Czy Autor zechciałby wyjaśnić, co bohater miał na myśli, mówiąc, że nie chce się spuszczać nad własnym, naciąganym planem?\nNa kebaba, na perskie niewolnice … – Na kebab, na perskie niewolnice…\nAdelajda mnie zauważa. Przestaje zwracać uwagę na Roberta… – Nie brzmi to najlepiej.\nkobieta, Łódź | 21.11.16, g. 00:13\nA mnie się spodobało. Szczególnie ten luzacki język z barwnymi porównaniami. Cytaty z R. Coelho też zacne. ;-) Żywa akcja również na plus. Końcówka jakby trochę słabsza – bez wielkiego łupnięcia, ale niech będzie.\nJako, że ja zawsze jestem w obwodzie\nkobieta | 21.11.16, g. 00:18\nPoziom absurdu i prymitywizmu wykracza poza granice mojego zrozumienia. Ten typ humoru zdecydowanie nie jest mój, a co za tym idzie, lektura mi nie podeszła.\nmężczyzna | 21.11.16, g. 18:07\ndogsdumpling, rozumiem mieszane uczucia i cieszę się, że doceniłaś wieńczący całość tytuł ;)\nregulatorzy, wiem, że tekst nie jest dla każdego. Dzięki za wytknięcie błędów. Co do “spuszczania się” chodzi po prostu o slangowe rozwodzenie się nad czymś, zachwycanie.\nFinkla, cieszę się, że się spodobało i dzięki za punkcik ;)\nśniąca, przepraszam za zmarnowanie twojego czasu.\nkobieta, Łódź | 21.11.16, g. 19:24\nFunthesystem, do tej pory wiedziałam, że spuścić się na kogoś, to obdarzyć go zaufaniem, wierzyć, że ów ktoś podejmie dobrą decyzję, zachowa się jak należy. Natomiast Twoje wyjaśnienie jest dla mnie absolutną i zaskakującą nowością.\nkobieta, 30 lat, Kraków | 21.11.16, g. 20:14\nPewnie dziwne, ze ja to powiem, ale podobało mi się. Jest takie, jakie miało być i tyle. Głębi nie ma. Całkiem nieźle napisane, może nie do końca zabawne, ale na pewno absurdalne. A nawet mogę uwierzyć, że Robert się zakochał, a nie tylko chciał zaliczyć, bo nie zależało mu na upiciu niewiasty i wykorzystaniu. Tylko w finale brakuje jakiejś odrobiny łagodności – no, że jakieś uczucie łączy narratora i białogłową, a nie tylko seks, w końcu razem żyją – ale mogę to przeboleć. Nie jest to wybitne, ale ciekawe. Pomysł na walor fantastyczny – maszyna do pisania jako nieograniczony wehikuł czasu – przedni.\nktór(+z)y brali mnie za jakiś ówczesny odpowiednik Węgra.\nwszystko wydawało się takie same. ← raczej takie samo\nkobieta | 21.11.16, g. 20:56\nBawiłam się przednio podczas czytania. Poziom humoru i absurdu mnie zadowala. A jakaż tu ilość przygód. Wariactwo, ale pozytywne :) Spuszczanie w takim kontekscie zaskakuje, ale ja raczej nie nadążam w slangu.\nkobieta | 21.11.16, g. 22:01\nFunthesystem, nie masz za co przepraszać, to nie Twoja wina, lecz moja niska tolerancja na absurd. Jak sam widzisz, są i zadowoleni czytelnicy :)\nmężczyzna, Kraków | 21.11.16, g. 22:49\nNie moja bajka, ale warsztat mus docenić. Panie i Panowie: to nie jest debiutant!\nkobieta, Łódź | 21.11.16, g. 22:52\nO, a co jeszcze napisał? Bo na portalu wygląda raczej świeżo?\nmężczyzna | 21.11.16, g. 23:45\nPomysł wtórny, fabuła niczym szczególnym nie zaskakuje, a jednak kupiłeś mnie, Autorze ;D\nWyraziści bohaterowie, humor, który przypadł mi do gustu i ten charakterystyczny styl, którego używasz… Oparty na powtórzeniach i dygresjach, ale jakże odpowiedni w tym tekście ;)\nTo właśnie wiarygodność opowiadania jest jego największym plusem, więc z przyjemnością stawiam znak jakości :)\nZgadzam się z Naz, że szczypta uczuciowości zakończeniu by nie zaszkodziło… W aktualnej wersji jest nieco przerysowane w swojej bezpośredniości.\nmężczyzna | 22.11.16, g. 19:29\ncobold, debiutantem zdecydowanie nie jestem, tekst znalazłem na strychu domu mojego prapradziadka, kiedy szukałem takiej starej maszyny do pisania, którą od dawna trzeba było oddać na złom. Na mój debiut jeszcze przyjdzie czas.\nPozostałym dziękuję za przeczytanie i punkciki do biblioteki, cieszę się, że się podobało.\nkobieta, Warszawa | 07.12.16, g. 17:47\nSama sobie się dziwię, ale… podobało mi się. Uśmiechałam się cały czas do ekranu monitora i przeczytałam za jednym zamachem. Czasem coś bym wycięła z tekstu, no ale ja to nie autor.\nNo to dokładam brakującego klika.\nmężczyzna | 07.12.16, g. 17:50\nDzięki! Opłacało się wstawić na portal, skoro kilka osób uśmiechnęło się do ekranu :D\nkobieta, 21 lat, Warszawa | 07.12.16, g. 19:38\nw boksie kwalifikuję się do kategorii lekko półśmiesznej.\nChyba moje ulubione zdanie, bo takie prawdziwe w swej prostocie.\nOgólnie bardzo mi się spodobało, choć na ogół nie lubię takich tekstów, ale to dlatego, że przeważnie są głupie. W twoim wszystko wydaje się być takie, jak powinno – za dużo absurdu, przekleństw czy ogólnie “bzykania”? Oto właśnie chodziło!\nSzczególnie, że idealnie wpasowuje się w moje pokolenie (patrząc na prawdziwość tego tekstu, to raczej też jesteś dosyć młody, choć mogę się mylić ;)) Nie było określeń sztampowych i żenujących, użytych na siłę.\nNo więc, drogi systemie: “czapki wpierdolki z głów, panowie!”\nA no i fajne otwarte zakończenie :)\nmężczyzna | 07.12.16, g. 19:46\nCieszę się, że się spodobało i zapraszam do innych moich tekstów, które nie są utrzymane w tak wulgarnym tonie ;)\nmężczyzna, 40 lat, Poznań | 08.12.16, g. 10:19\nmężczyzna, Brzozów | 08.12.16, g. 16:05\nBardzo fajne, lekkie, pomysłowe, tylko osobiście ograniczyłbym wulgaryzmy. W pewnych miejscach nie były potrzebne.\nmężczyzna | 09.12.16, g. 21:08\nkoik, Skull – dzięki :)\nkobieta | 21.12.16, g. 11:48\nCzytam Wasze komentarze i jestem zaskoczona, że opowiadanie wrzucone dla żartu zrobiło tak dobre wrażenie. Aż mi trochę wstyd, że sama byłam sceptycznie nastawiona do tego pomysłu :D Fun – mnie bawi, ale to już wiesz. Teraz tylko przepraszam, że w Ciebie zwątpiłam ;)\nkobieta, Łódź | 21.12.16, g. 12:16\nOj tam. Śmiech jest zdrowy, a bardzo trudno napisać zabawny tekst. Ja tam doceniam. :-)\nmężczyzna | 21.12.16, g. 12:51\nCyklotrimetylenotrinitroamina, piękny avatar sobie wybrałaś.\nA wstyd to powinno być mnie za poziom niektórych dowcipów :(\nmężczyzna, 20 lat, Wołomin | 26.01.17, g. 17:10\nZacnie hrabio Fun de System… zacnie. Miało zdemoralizować, a tu dupa. Najbardziej mi się podobał punkt po “popuszczać pasa”, uśmiechnąłem się przy tym. Dziwnie się czułem czytając (Może dlatego, że z słuchawek leci “Paint it Black” Stones’ów). Spodobało mi się też o Lechu, Czechu i Rusie. Chociaż wizja Czecha oprawiającego jelenia nie przemówił, lepiej by było(dla mnie) jakby, przepraszam za wyrażenie, wpierdalał knedliki i żłopał piwo, albo wywinął jakiś numer Rusowi. Lech jak to Lech, tu coś podpierdoli, tam coś jeszcze i już jest bogaty.\nPerskie niewolnice, hm… Adaś i wódka to dobre, dobry byłby też fragment jakby odwiedzili Marysieńkę z butelką “Sobieskiego” ;) Na plus hrabio, na plus. A i nie pójdę raczej na stosunki międzynarodowe, wolę rozwijać język ;P\nmężczyzna | 26.01.17, g. 17:41\nPewnie w liceum bardziej demoralizujące rzeczy słyszysz :D\nDzięki za przeczytanie i tytuł hrabiego (ciekawe co na to CountPrimagen).\nkobieta, Warszawa | 29.01.17, g. 20:16\nmężczyzna | 29.01.17, g. 20:26\nCieszę się i zapraszam też do innych opowiadań :)\nkobieta, Warszawa | 29.01.17, g. 20:31\nA zajrzę sobie ;)\nmężczyzna | 29.01.17, g. 20:33\nCzytanie tego gościa jest teraz w modzie, Anet. Polecam gorąco ;)\nmężczyzna | 29.01.17, g. 20:36\nCount, bo się zarumienię!\nkobieta, Warszawa | 29.01.17, g. 20:36\nWierzę, tylko nie nadążam. Cały czas znajduję fajne rzeczy, które wrzucam do kolejki ;)\nmężczyzna, 20 lat, Opole | 28.06.17, g. 10:52\nŚwietne lekkie opowiadanko! Może czasami zbyt lekkie, może czasami zbyt wulgarne, ale w ogólnym rozrachunku udane. Czasem trzeba sobie przeczytać “coś takiego” dla czystej, nie splamionej głębszą myślą, rozrywki. No i oczywiście świetnie napisane, ale to u Ciebie standard! ;D\nmężczyzna | 28.06.17, g. 23:14\nCzasem trzeba sobie przeczytać “coś takiego” dla czystej, nie splamionej głębszą myślą, rozrywki.\nPowiem więcej: czasem trzeba sobie coś napisać coś takiego dla czystej, niesplamionej głębszą myślą rozrywyki :D\nmężczyzna, 20 lat, Opole | 28.06.17, g. 23:34\nAleż proszę, toż to sama przyjemność! :)\nSpodziewaj się w najbliższych dniach moich komentarzy pod wszystkimi Twoimi opowiadaniami. Słowo się rzekło, słowa dotrzymuję ;)\nSwoją drogą, już nie mogę wysiedzieć czekając na Twój. Moja pierwsza biblioteka, i to zaraz po urodzinach! :D\nmężczyzna | 29.06.17, g. 13:47\nJakbyś coś czytał, zwróć proszę uwagę na ewentualne dłużyzny. Część czytelników o nich wspominała, ale niestety nikt nie zasugerował, co można by wyciąć.\nA komentarz do “Przebiśniegu” wkrótce ;)\nkobieta | 15.10.17, g. 15:30\nCo za jazda bez trzymanki :D Ubawiłam się. Szalony tekst :)\nPrzyszłam zwabiona komentarzem, że przed Jeleniem byłeś sfrustrowany. Nadal nie wiem, dlaczego byłeś sfrustrowany, ale cieszę się, że dostarczyłeś mi rozrywki :)\nmężczyzna | 15.10.17, g. 15:43\nTrudno poczuć, że się idzie do przodu, pisząc do szuflady. 'Jeleń' był wyjściem z szuflady, dostałem kilka pozytywnych komentarzy, a liczba zadowolonych czytelników zwiększyła się nagle o kilkaset procent. Pisanie nabrało sensu :) Fajnie, że wpadlaś, Kam, dziękuję.


Nenad Bjelica został zwolniony z Lecha Poznań Piłka nożna - Sport.pl\nSport.pl 10.05.2018 14:19\nW środę Lech przegrał w Poznaniu 0:2 z Jagiellonią Białystok i praktycznie stracił szanse na mistrzostwo Polski. W czwartek "Kolejorz" zwolnił szkoleniowca, bo wyniki drużyny nie były zbyt przekonujące. W pięciu ostatnich spotkaniach Lech poniósł trzy porażki, zremisował i wygrał.\nW końcówce sezonu drużynę poprowadzi Rafał Ulatowski, a jego asystentami będą: Jarosław Araszkiewicz i Tomasz Rząsa.\nUlatowski w przeszłości był trenerem Zagłębia Lubin, GKS-u Bełchatów, Cracovii, Lechii Gdańsk i Miedzi Legnica. W latach 2008-2009 był członkiem sztabu szkoleniowego reprezentacji Polski.\nAraszkiewicz to były piłkarz Lecha, z którym związany był na przełomie lat 80. i 90. Rząsa to były reprezentant Polski, a także zawodnik takich klubów jak m.in: Feyenoord Rotterdam, Partizan Belgrad i Heerenveen\nBjelica objął Lecha latem 2016 roku. W debiutanckim sezonie zespół pod jego wodzą zajął trzecie miejsce w tabeli. W sezonie 2017/18 traci do drugiej Jagiellonii dwa punkty, a do Legii Warszawa aż pięć "oczek". Do końca rozgrywek LOTTO Ekstraklasy zostały dwie kolejki.\n1,85 - punktu, tyle wynosiła średnia punktowa na mecz Lecha za kadencji Chorwata.\nW przeszłości 46-latek pracował m.in: w takich klubach jak Spezia Calcio i Austrii Wiedeń.\nTrenerów trzech...to słuszna koncepcja, każdy będzie odpowiedzialny za jakąś formację, brakuje czwartego, od bramkarzy...\nJak zawsze trener winny, a może działaczy wymi3nić. Dziennikarze już kilka kolejek temu mianowali Lecha miszczem. Teraz rozczarowanie...\nUlatowski, o którym mówili że zawodowe szlify zbierał w football manager z opcją save :)\nZwolnili trenera... Ja zwolniłbym Klimczaka i Rutkowskiego. To jest zakała Lecha, nie trener!!!\nJak tam słowiczki? Znowu wina Legii czy sędziów, a może PZPNu? Amikorz to dno :-)\nNo tak na zmianę właściciela ich nie stać :D\nCzy można w kluczowej fazie grać aż tak źle ? Albo można sprzedać aż tyle spotkań albo mieć trenera, sztab, piłkarzy aż tak fatalnych ?\nJak mawiał mój ojciec "LECH zdech" i żeby nie było jestem z Pń.


Opcje walutowe - Strona 2 - Biznes i finanse - Infor.pl\nData realizacji opcji - 15 lutego 2009 r.\nTego dnia kurs euro wynosił 4,65 PLN/EUR (kurs terminowy).\nOznacza to, że mamy do czynienia z sytuacją 3:\n3,80 PLN/EUR (kurs realizacji) < 4,65 PLN/EUR (kurs terminowy) = ATM\nDlatego importer powinien realizować opcję.\nSpółka eksportuje towary do krajów UE. Ponieważ obawia się spadku kursu euro, 25 września 2008 r. zawarła walutową umowę opcyjną sprzedaży na kurs realizacji 3,40 PLN/EUR. W dniu zawarcia umowy kurs wynosił 3,35 PLN/EUR.\nData realizacji opcji - 15 lutego 2009 r. Tego dnia kurs euro wynosił 4,65 PLN/EUR (kurs terminowy). Oznacza to, że mamy do czynienia z sytuacją 3:\n3,40 PLN/EUR (kurs realizacji) < 4,65 PLN/EUR (kurs terminowy) = OTM\nDlatego eksporter nie powinien realizować opcji.\nPoprawne ujęcie instrumentów finansowych w księgach rachunkowych zależy od mechanizmu ich działania, dlatego bardzo ważne jest dokładne zapoznanie się z nimi. Jeżeli instrument może być zakwalifikowany do instrumentów zabezpieczających, tj. jeśli spełni warunki określone w art. 35 ust. 3 ustawy o rachunkowości, należy stosować zasady rachunkowości zabezpieczeń.\nRachunkowość zabezpieczeń należy stosować do kontraktów dotyczących instrumentów finansowych, które można uznać za ograniczające ryzyko związane z aktywami lub pasywami. W takiej sytuacji kontrakt stanowi instrument zabezpieczający, który w odpowiednim stopniu zabezpiecza pozycję zabezpieczaną.\nWyklucza to stosowanie rachunkowości zabezpieczeń do instrumentów pochodnych nabytych w celach spekulacyjnych. Rachunkowość zabezpieczeń oznacza, że przy wycenie zabezpieczanych aktywów lub pasywów należy uwzględnić wartość zabezpieczających instrumentów finansowych.\nKontrakt zabezpiecza składniki, jeżeli:\n• przed jego zawarciem określono cel oraz to, które aktywa lub pasywa mają zostać za pomocą tego kontraktu zabezpieczone,\n• zabezpieczający instrument finansowy będący przedmiotem kontraktu i zabezpieczane za jego pomocą aktywa lub pasywa charakteryzują się podobnymi cechami,\n• stopień pewności oczekiwań dotyczących przewidywanych w wyniku kontraktu przepływów środków pieniężnych jest znaczny.\nInstrumentem zabezpieczającym może być każdy instrument pochodny. Ze względu na charakter opcji, tj. że ich wykonanie nie jest obowiązkiem, tylko prawem, z którego nabywca korzysta, jeżeli jest to dla niego korzystne, nie można stosować zasad rachunkowości zabezpieczeń do opcji wystawionej przez jednostkę.


Prezydent D. Trump rozmawiał z przywódcami Tajlandii i Singapuru – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Prezydent D. Trump rozmawiał z przywódcami Tajlandii i Singapuru\nPrezydent D. Trump rozmawiał z przywódcami Tajlandii i Singapuru\n1 maja 2017 07:50 /w Informacje, Świat\nPrezydent USA Donald Trump odbył w niedzielę wieczorem dwie rozmowy telefoniczne: z premierem Tajlandii Prayuthem Chan-ochą oraz premierem Singapuru Lee Hsien Loongiem. Rozmowy dotyczyły sytuacji w regionie i zagrożeń, jakie wynikają z polityki Korei Płn.\nW komunikacie Białego Domu zaznaczono, że Donald Trump zaprosił obu premierów do złożenia wizyty w Waszyngtonie.\nZarówno Tajlandia, jak i Singapur należą do Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) – organizacji, która obchodzi właśnie swe pięćdziesięciolecie. Oprócz nich w skład ASEAN wchodzą też Birma, Brunei, Filipiny, Indonezja, Kambodża, Laos, Malezja i Wietnam.\nZgodnie z zapowiedzią sekretarza stanu USA Rexa Tillersona 4 maja odbędzie się w Waszyngtonie nadzwyczajne spotkanie ministrów spraw zagranicznych państw wchodzących w skład ASEAN z nim samym jako szefem dyplomacji USA.\nObecnie wspólnocie ASEAN przewodniczą Filipiny. W sobotę rozpoczął się w stolicy tego kraju szczyt szefów państw i rządów Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej. Otworzył go prezydent Filipin Rodrigo Duterte, z którym prezydent Trump – jak przypominają agencje – rozmawiał przez telefon w tym samym dniu.\n„Była to bardzo przyjazna rozmowa, podczas której przywódcy omówili obawy ASEAN-u dotyczące bezpieczeństwa w regionie, głównie zagrożenia ze strony Korei Północnej” – zaznaczono w oświadczeniu.\nTrump zaprosił Duterte do Białego Domu, by „omówić znaczenie sojuszu między Stanami Zjednoczonymi a Filipinami” – powiedziało źródło, na które powołuje się agencja EFE. Data wizyty nie jest znana.\nKwestie związane z programem nuklearnym Korei Północnej były również przedmiotem niedzielnych rozmów Trumpa z szefami rządów Singapuru i Tajlandii.\nO ile jednak rozmowa z singapurskim premierem Lee (druga od czasu objęcia najwyższego urzędu w USA przez Donalda Trumpa – PAP) wpisuje się „w tradycyjnie dobre i solidne relacje między Singapurem i USA” – co podkreślono w komunikacie MSZ Singapuru, o tyle rozmowa z premierem i przywódcą rządzącej od maja 2014 roku w Tajlandii junty Prayuthem Chan-ochą, wnosi nową jakość do polityki Stanów Zjednoczonych w regionie.\nOd maja 2014 roku, kiedy to armia przeprowadziła bezkrwawy zamach stanu w Tajlandii, który miał na celu ocalenie monarchii i skonsolidowanie sceny politycznej w miarę zbliżania się nieuchronnej sukcesji na tajskim tronie, Biały Dom prowadził politykę dystansowania się do polityki prowadzonej przez Bangkok. W tym sensie Donald Trump zrywa z polityką swego poprzednika Baracka Obamy – piszą agencje.\nPodobnie zresztą uczynił w wypadku Filipin. Prezydent tego kraju Duterte objął władzę w czerwcu ub.r. Rozpoczął wówczas ostrą „walkę z przestępczością” wymierzoną w kartele narkotykowe, m.in. zezwolił policji i służbom bezpieczeństwa na stosowanie kary śmierci bez wyroku sądowego wobec handlarzy narkotyków.\nWedług danych grupy badawczej lokalnej telewizji ABS-CBN dziennie w wyniku policyjnych działań ginie przeciętnie dziewięć osób podejrzanych o handel narkotykami lub ich zażywanie. Organizacje broniące praw człowieka szacują, że w ciągu trwającej 10 miesięcy kampanii Duterte mogło zginąć nawet ponad 9 tys. osób. Filipińska policja bierze odpowiedzialność za co trzecią ofiarę tych operacji.\nFilipiny, dawna kolonia USA, są silnie związane gospodarczo z tym krajem. Oba państwa łączy także traktat o wzajemnej obronie, a siły amerykańskie od lat pomagają Filipińczykom w różnych zadaniach związanych z ochroną archipelagu.\nPo zwycięstwie Duterte w ubiegłorocznych wyborach prezydenckich stosunki między Manilą a Waszyngtonem pogorszyły się, gdyż Duterte dokonał zwrotu ku Pekinowi i Moskwie. Zdecydowanie odrzucał też krytykę swoich rządów ze strony amerykańskich władz i organizacji humanitarnych.\nSobotnie i niedzielne rozmowy telefoniczne Donalda Trumpa z przedstawicielami państw wchodzących w skład ASEAN wpisują się w bardzo aktywną działalność zagraniczną i dyplomatyczną obecnego prezydenta USA.\n„Bez opuszczania Stanów Zjednoczonych spotkał się już z 16 przywódcami państw i odbył dziesiątki rozmów telefonicznych” – podkreślają media. Rozmowy przeprowadzone w ostatnim okresie dotyczyły głównie sposobu rozwiązania problemów wynikających z polityki zbrojeniowej Korei Północnej – piszą.\nTagi: Donald Trump, Singapur, Tajlandia, USA\nM. Pompeo: Wesprzemy Polskę, jeśli tylko będziemy mogli\n[TYLKO U NAS] Prof. Szeremietiew: Sytuacja w Syrii staje się groźna; Rosja może odegrać się na innym polu\nUSA: kolejne 1260 zgonów z powodu koronawirusa\nWassermann: Rosja to kluczowy partner dla USA\nD. Trump: Moja cierpliwość wobec Chin może niedługo się skończyć\nUSA: zwiększa się liczba ofiar szalejących żywiołów\nKuba: papież z wizytą na wyspie 19-22 września\nProjekt ochrony ptaków szponiastych i bociana czarnego USA. W tornadach i powodziach zginęło 11 osób


Ludzie - Katarzyna Choniawko: W tym roku meble najlepiej sprzedają się na rynkach Niemiec, Słowacji, Czech i Rumunii | Łazienka.pl\n14 gru 2016 09:46\nKatarzyna Choniawko, Aquaform/Grupa Armatura\nO sytuacji na naszym krajowym rynku mebli łazienkowych i tendencjach dotyczących sprzedaży eksportowej rozmawiamy z Katarzyną Choniawko, ekspertem marki Aquaform należącej do Grupy Armatura.\n- Czy mogłaby Pani powiedzieć, które rynki mają dla Państwa większe znaczenie – polski czy zagraniczne?\nW przypadku marki Aquaform, przychody uzyskiwane są w ok. 70% ze sprzedaży w Polsce i w 30% z eksportu, przy czym 80% z niego jest realizowana na rynku niemieckim. Zauważalny jest duży potencjał, a także potrzeba rozwoju rynków eksportowych.\n- Jak tegoroczna wielkość eksportu różni się od lat ubiegłych? Jakie są Państwa pierwsze podsumowania tego roku?\nW tym roku notujemy wzrost eksportu na poziomie około 30%. Powracamy powoli ze sprzedażą na rynek rosyjskim po dużym załamaniu w latach 2014 i 2015. Szczególnie dobrze rozwijają się nasze spółki zależne za granicą – na Ukrainie i w Rumunii.\n- Jakie kraje są głównymi eksporterami Państwa mebli, czy odnotowali tu Państwo zmiany w stosunku do lat ubiegłych – jakie?\nMeble Aquaform i Armatura sprzedają się w tym roku najlepiej w Niemczech, Słowacji, Czechach i Rumunii. Notujemy wzrost sprzedaży w stosunku do lat poprzednich powiązany z ogólnym wzrostem eksportu i nowymi rynkami zbytu.\n- A do jakich krajów jest największa dynamika wzrostu eksportu Państwa produktów? Jakie rynki są najbardziej perspektywiczne i dlaczego?\nNajwiększą dynamikę wzrostu sprzedaży w stosunku do roku 2015 roku notujemy na Ukrainie, w Rosji i Czechach. W kwestii planów na przyszły rok, stawiamy na dalszy rozwój sprzedaży w Rosji, Rumunii oraz krajach Bliskiego Wschodu.\n- Wracając na nasze rodzime podwórko - czy wzrosło lub zmalało znaczenie któregoś z kanałów dystrybucji mebli łazienkowych na polskim rynku? Które kanały budują Państwa pozycję na rynku i gdzie odnotowują Państwo największe wzrosty?\nZ uwagi na specyfikę działalności firmy Aquaform, ale i całej grupy, do której należy marka, sieć dystrybucji jest bardzo rozbudowana i wieloelementowa. Naszą pozycję na rynku buduje przede wszystkim szeroka dostępność produktów, a to za sprawą współpracy z salonami łazienkowymi, hurtowniami instalacyjno-sanitarnymi oraz marketami budowlanymi. Dążymy do tego, aby nie bagatelizować żadnego kanału, ale zachować pomiędzy nimi równowagę, co umożliwi wzajemne uzupełnianie się.\n- Jakie są Państwa prognozy dla polskiego rynku mebli łazienkowych?\nSzacuje się, że branża meblarska jest gałęzią rodzimego przemysłu, która w ostatnim czasie odnotowuje jedne z największych wzrostów. Zwiększa się nasza wydajność pracy, osiągamy również coraz lepsze wyniki w zakresie eksportu polskich wyrobów. Wdrażane przez nas rozwiązania z zakresu technologii, jak np. produkcja mebli z pokrytej akrylem płyty MDF, pozwala dostarczać klientom wyroby o zwiększonej odporności i trwałości, które gwarantują funkcjonalność przez lata. W związku z tym, przewidujemy, że w najbliższych latach decydująca na rynku mebli łazienkowych stanie się forma i wzornictwo. Utrzymując wysoki poziom ergonomii i funkcjonalności rozwiązań, producenci będą przykładać większą wagę do odważnej, nowoczesnej stylistyki.\n- Jakie są najbliższe plany firmy – rozwojowe, inwestycyjne?\nKonsekwentnie rozbudowujemy naszą ofertę – niedawno wprowadziliśmy na rynek nowe kabiny prysznicowe, wannę, brodzik i parawan, poszerzając tym samym niemal każdą grupę produktową Aquaform. Jednym z planowanych działań jest również wzbogacenie asortymentu w segmencie ceramiki tak, aby móc oferować klientom meble łazienkowe i dopasowane do nich umywalki - stanowiące całościowe rozwiązania aranżacyjne, wyróżniające się nowoczesnym wzornictwem, dostosowanym do wymagań estetycznych naszych klientów.\nmeble łazienkowe Katarzyna Choniawko Grupa Armatura\nA w tych wypowiedziach widać frustrację konkurencji.\nAnyMario, 2017-03-08 00:35:41\nW tym spojrzeniu widać że ta Pani nic nie wie...\nMario, 2017-01-09 08:37:33\nTo istnieje jeszcze coś takiego jak marka Aquaform ?\nMario, 2016-12-14 20:56:13


Czy sąd może obniżyć wysokość odszkodowania za naruszenie gwarancji zatrudnienia - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaCzy sąd może obniżyć wysokość odszkodowania za naruszenie gwarancji zatrudnienia\nautor: Mj27.01.2011, 14:45; Aktualizacja: 27.01.2011, 14:46\nPakiety socjalne lub układy zbiorowe nierzadko zawierają gwarancje zatrudnienia przyznane pracownikom np. w związku z prywatyzacją firmy. Za ich naruszenie przewidziane są często wysokie odszkodowania na rzecz pracowników. Czy pracodawca może przed sądem domagać się obniżenia takiego odszkodowania?\nNajczęściej stosowanym w praktyce mechanizmem obliczania wysokości odszkodowania za naruszenie gwarancji zatrudnienia jest pomnożenie wynagrodzenia pracownika przez okres pozostały do końca trwania gwarantowanego okresu zatrudnienia. Jeżeli okres gwarancji jest długi, np. 10-letni, może się okazać, że za naruszenie gwarancji pracodawca będzie musiał zapłacić pracownikowi bardzo wysokie odszkodowanie.\nMoim zdaniem przepisy dają pracodawcy możliwość domagania się obniżenia wysokości takiego odszkodowania. Podstawą jest klauzula generalna zawarta w art. 8 k.p., zgodnie z którą nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Możliwość miarkowania wysokości odszkodowania za naruszenie gwarancji zatrudnienia na podstawie art. 8 k.p. wynika też z wyroku SN z 3 grudnia 2010 r. (I PK 126/10). Wyrok ten potwierdza prezentowane przeze mnie stanowisko, iż strony stosunków pracy nie mogą z naruszeniem zasad współżycia społecznego kształtować wzajemnych zobowiązań (por. akademia – „DGP” nr 206/2010). Jest to ważny sygnał dla związków zawodowych domagających się często wygórowanych świadczeń od pracodawcy.\nStwierdzenie, czy odszkodowanie za naruszenie gwarancji zatrudnienia będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego czy ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, będzie zależeć od konkretnych okoliczności sprawy. Sprzeczne z zasadami współżycia społecznego może być np. domaganie się od pracodawcy odszkodowania za naruszenie gwarancji zatrudnienia w wysokości miliona złotych, kiedy pracownik po bezprawnym zwolnieniu szybko znalazł nową pracę i nie poniósł z powodu działań pracodawcy żadnej szkody. Odszkodowanie takie ma bowiem na celu zrekompensowanie niedogodności, które pracownik poniósł w związku z bezprawnym zwolnieniem, a nie nadmierne jego wzbogacenie.


2018 Nowy Styl Najlepiej Sprzedających Cekiny Piękne Błękitny Organza Francuski Tulle Koronki Tkaniny Z Cekinami Dla Pani Suknie Wieczorowe Lace - Exclusivedirectory.org\nOpis produktu\tnigeryjczyk Koronki Kość Słoniowa Błyszczące Cekiny Organza Koronki Tkaniny Afryki Koronki Tkaniny Kwiat Haftowane Suknia Ślubna Nigerii Szczegóły produktutyp produktukoronki tkaniny-PG-376-8-230materiałMesh/Poliesterdekoracjicekinykolor Accoding do obrazu lub porozmawiać z namiwykorzystanieubrania, ślubnej sukni, suknia wieczorowarodzaj zasilaniaw magazynie pozycjiprzesyłka DHL, UPS, FEDEX, EMS, TRANSPORTU LOTNICZEGO lub jako wniosek. czas dostawy zależy od kraju i ekspresowe.płatności Western Union, Pay Pal, HSBC, Master Cardopakowanieworeczek foliowy lub kartonu Obrazy szczegół\tnasze Usługi\tszanowni państwo, jeśli masz jakiekolwiek pytania albo przed lub po sprzedaży, nie martw się, proszę przeglądać POMOC pierwsza; jeśli nadal mylić, jest to również OK, ponieważ nie jest Sally Qiu czekam na wasze przybycie, kontakt z jej natychmiast na Alibaba lub dodać numer niej co znajduje się aplikacja-(+ 8615914959773)., a my odpowiemy wam tak szybko, jak mamy swoje wiadomości. dziękuję za współpracę i oczekujemy następnej wizyty!\topakowanie i Wysyłka\tPOMOC\nQ1 : Jak długo będziesz wysyłać towary po tym, Jak zwrócić?\nA-3 : gdy zapłata uzupełnia, jeśli mamy wystarczająco dużo zapasów, zwykle zorganizowaćwysyłkaat18 : 00 PM (Pekin czas)codziennie i dać ci tropi liczbę następnego dnia.Q2 : Jak długo Mogę dostać moje towary po to wysłane?\nA-4 : To zwykle trwa 4-10 dni, aby dotrzeć. ale to zależy głównie od towarzystwa żeglugowe i swój cel, beasides, to podczas zakupów sezon, więc niektóre zamówienia może być opóźnione, należy pamiętać.


Uzasadnienie badania trzeźwości - Nowosadecki24\nWszystko się zmienia, zarówno technika, która już na każdym kroku nas otacza, oraz przepisy, które z roku na rok stają się bardziej doprecyzowane. Według nowego prawa w czasie naszej pracy, możemy zostać poproszeni o wykonanie testów na trzeźwość. Możemy więc się tego jak najbardziej spodziewać, ponad to nie ma mowy o odmowie z naszej strony.\nAktualne przepisy mówią po pierwsze, że nasz pracodawca nie ma uprawnień, aby samodzielnie mógł przeprowadzić na nas takie badanie. Jednak jeżeli spowodujemy u niego ewentualne podejrzenie w kwestii osiągnięcia przez nas stanu pod wpływem alkoholu może wezwać odpowiednie służby które przeprowadzą na nas takie badanie urządzeniem zwanym alkomatem. Alkomaty są to niewielkie urządzenia, wykrywające u nas alkohol na podstawie wydychanego powietrza. Alkomaty są dobrze skalibrowane, a przede wszystkim posiadają gwarancję jakości, która znikąd się nie bierze, dlatego nie mamy na co liczyć na pomyłkę dzięki czemu mogłoby się nam upiec. Warto odwiedzić alkopatrol.pl, który oferuje alkomaty najlepszych producentów. Znajdziemy tam szeroki wybór o różniących się od siebie sposobach obsługi. Każdy znajdzie coś dla siebie, nie zależnie czy poszukujemy urządzenia o statusie służbowym czy chcemy kupić prywatnie. Jeżeli spożywamy alkohol w pracy to czy możemy liczyć na złagodzenie kary? W takim wypadku wszystko zależy od naszego zleceniodawcy, czy pójdzie nam na rękę przy postąpi tak jak powinien. Przecież nie chodzi tutaj tylko o spożywanie alkoholu w miejscu pracy. Będąc pod wpływem zagrażamy nie tylko sobie ale również osobą znajdujących się obok nas. Jest to łamanie zasad regulaminu bezpieczeństwa i higieny pracy. Dlatego nasz pracodawca będzie miał wybór jak postąpić w takiej sytuacji. Po pierwsze będzie mógł zwolnić nas dyscyplinarnie i będzie to największy wymiar kary, może również nałożyć na nas karę w wysokości wyznaczonej kwoty pieniężnej. Jeżeli badanie wykaże wynik pozytywny nie będziemy możliwa w żaden sposób obrona czy odwołanie od zwolnienia nas z pracy.\nKażdemu zdarza się od czasu do czasu wypić w weekend, a przecież w poniedziałek trzeba pójść do pracy, dlatego nawet dla własnego spokoju warto zakupić dobrej firmy alkomat, którym możemy szybko i skutecznie przeprowadzić takie badanie we własnym domu. Urządzenia te mogą nam służyć przez na prawdę długi czas, ponad to nie są zbyt drogie, koszt pojedynczego najzwyklejszego alkomatu zaczyna się od kilkuset złotych.


Zamach na Muzeum Hansa Klossa : Moje rekomendacje\nWyd.: Bernardinum, 2015\nO uruchomieniu w Katowicach Muzeum Hansa Klossa dowiedziałem się z ulicznych bilboardów, a później ze strony internetowej, która utrzymana była w klimacie serialu. Kilka dni przed otwarciem tej placówki, udało mi się zwiedzić jej wnętrza i poznać pomysłodawcę przedsięwzięcia – Piotra Owcarza.\nW sobotę 28 lutego 2009 – mroźną i przyprószoną resztkami zimowego śniegu – tuż przed godziną 12:00, oczekiwałem przy ulicy Gliwickiej 6 w Katowicach na uroczyste przecięcie wstęgi, którego dokonali Stanisław Mikulski i Emil Karewicz. Niesiony falą, utworzoną przez zaproszonych gości i wszystkie możliwe media, zaliczyłem pierwszą oficjalną wizytę w Muzeum i mogłem doświadczyć uwielbienia, jakim Polacy darzyli „Stawkę większą niż życie”. Dzień później – w niedzielę 1 marca 2009, dokładnie o godz. 10:00 – Muzeum odwiedzili pierwsi zwiedzający.\nRozmach był imponujący. Klimatyczne wnętrza MHK pozwoliły na organizację wielu niezapomnianych imprez. Stając się animatorem kultury tego przybytku, miałem możliwość zaproszenia na spotkania z publicznością kilku znanych aktorów – Leonarda Pietraszaka, Witolda Pyrkosza i Edwarda Linde-Lubaszenko. Na początku października 2009 brałem także udział w organizacji Ogólnopolskiego Turnieju z Wiedzy o Stawce, którego do dziś nikt w Polsce nie powtórzył.\nMuzeum przetrwało dokładnie 10 miesięcy. W ostatnim dniu grudnia 2009 zostało definitywnie zamknięte, a zebrane w nim eksponaty rozpierzchły się po świecie. To właśnie od tego momentu media zaczęły się dopytywać o przyczyny likwidacji tej pierwszej pop-kulturowej placówki. Podchwyciłem temat. Jesienią 2010 wydałem książkę „Zamach na Muzeum Hansa Klossa”, którą – dzięki Wydawnictwu Bernardinum z Pelplina – wznowiłem kilka dni temu.\nTajemnicza twarz Stanisława Mikulskiego, zamieszczona na okładce zapowiada zagadkową fabułę. I taki też jest ten thriller. Pierwsze dwa rozdziały to trzy trupy, a później napięcie już tylko… wzrasta. W prawdziwe wydarzenia, które miały miejsce w Muzeum i jego okolicach, tak wplotłem pewną fikcyjną opowieść, że do dziś wielu czytelników pyta mnie, co w tej książce jest prawdą, a co nią nie jest. Akcja rozgrywa się w większości w Katowicach, Dąbrowie Górniczej, Krakowie i Warszawie. Supertajny agent rosyjskiej FSB Dymitr Kuzniecow i prowadzący sprawę tajemniczych zabójstw – inspektor Daniel Bernat – będą musieli stoczyć decydującą walkę o życie milionów ludzi. Prawda jest bliżej, niż myślisz… Znowu!


"Najważniejszy głos": Kevin Costner głosem Ameryki? - Aktualności filmowe | Stopklatka\n"Najważniejszy głos": Kevin Costner głosem Ameryki?wróć do aktualności\nRedakcja piątek, 15 września 11:05\n"Najważniejszy głos" to popisowa rola Kevina Costnera, który stara się pokazać widzom, jak działają zagrywki polityczne. Co warto wiedzieć o filmie?\nO czym jest film "Najważniejszy głos"?\nBud Jonson jest żyjącym z dnia na dzień samotnym ojcem. Jego rezolutna i ambitna córka Molly, mimo swoich dwunastu lat, potrafi zadbać o siebie i tatę. Ku zaskoczeniu obydwojga, w wyniku przypadkowych działań dziewczynki, Bud znajduje się nagle w centrum zainteresowania całej Ameryki, gdy okazuje się, że wybory prezydenckie będą zależały wyłącznie od niego.\nKevin Costner w roli zwyczajnego obywatela\nW głównej roli wystąpił Kevin Costner, który chciał pokazać zwyczajnego człowieka w obliczu zawirowań politycznych. Widzowie bardzo ciepło przyjęli jego występ, zaś wielu z nich utożsamiało się z bohaterem.\nWybory w tym samym roku\nRok premiery "Najważniejszego głosu" nie był przypadkowy... Film pojawił się w amerykańskich kinach w 2008 roku, gdy w USA rozpoczęły się wybory prezydenckie. Ze strony republikanów kandydował John McCain, zaś demokratów - Barack Obama.\nWalka na scenariusze\nNa podobny pomysł fabularny wpadł dziennikarz polityczny Bradley Blakeman, który był również asystentem George'a W. Busha. W kilku wywiadach stwierdził, że w stworzeniu scenariusza użyto pomysłów z jego tekstów, jednak nie zostało to ostatecznie udowodnione.\nFot. główne - © All Rights Reserved\nJean-Claude Van Damme - legenda kina akcji\nJean-Claude Van Damme - legendy kina akcji nikomu przedstawiać nie trzeba. "Pasażer" to jeden z filmów z je...\n"Oko": horror dla widzów o mocnych nerwach!\n"Oko" to klimatyczny horror - w głównej roli hollywoodzka gwiazda, Jessica Alba. Co warto wiedzieć o tej pr...\n"Gloria": przepiękna Sharon Stone kontra gangsterzy\nGloria to ciekawy kryminał z główną rolą Sharon Stone, która musi uchronić 6-latka przed nowojorskimi gangsterami.\n"Kate i Leopold": miłość i podróże w czasie\n"Kate i Leopold" to fantastyczna opowieść o miłości i podróżach w czasie. W rolach głównych znakomici Meg R...


Białko – zdobądź masę. Najtańsze odżywki białkowe na masę Katowice. Suplementy białkowe - Fryzjerskie kosmetyki do włosów\n11 stycznia 2018 slawekstawarczyk.com.pl Fitness i ćwiczenia\nOdżywki białkowe to suplementy diety, które za zadanie mają dostarczyć nam odpowiedniej zawartości białka w diecie. Nasze ciało składa się z ok. 15% białek i są one potrzebne organizmowi do prawidłowego funkcjonowania. Suplementy białkowe mają ciekawe warianty smakowego, dlatego kiedy jesteśmy na diecie mogą one stanowić smaczną przekąskę, która zastąpi nam słodycze.\nOdżywki białkowe można podzielić na kilka grup: białka roślinne, serwatkowe oraz na zwierzęce niemleczne. To, czy potrzebujemy suplementów z białkiem zależy od tego jak wygląda nasza dieta i jakich składników odżywczych dostarczamy naszemu organizmowi. Sytuacją, kiedy gotowe mieszanki z białkiem są bardzo przydatne to czas po skończonym treningu. Mało komu chce się przygotowywać wtedy posiłek, a kiedy ćwiczymy w miejscu oddalonym od domu taki przygotowany koktajl będzie łatwą i wartościową alternatywą.\nTo jaką odżywkę wybrać zależy od tego, co chcemy osiągnąć. Jeśli jesteśmy na diecie redukcyjnej należy wybierać te suplementy, które mają najmniejszą zawartość tłuszczy i węglowodanów. Natomiast jeśli zależy nam na budowaniu masy mięśniowej należy wybrać inny rodzaj suplementu, np. koncentrat.\nKatowice mają szeroki wybór sklepów, gdzie można kupić suplementy diety i odżywki. Każdy znajdzie tam coś odpowiedniego dla siebie, cenowo, smakowo i jakościowo. Wbrew pozorom to, co wartościowe wcale nie musi być drogie i można znaleźć sporo produktów, które dostarczą nam potrzebnych składników, pomogą rozbudować mięśnie i zdobyć upragniony wygląd.\nNajtańsze odżywki białkowe na masę można przede wszystkim znaleźć w sklepach internetowych, gdzie często można skorzystać z rabatu lub promocji, że przy zakupie większej ilości płacisz mniej lub otrzymujesz jakiś gratis.\nBiałko jest bardzo istotnym składnikiem w naszej diecie, pozwala ono zadbać o mięśnie i rozbudować partie ciała, nadając sylwetce odpowiednie proporcje. Kiedy chcemy spożyć je szybko po treningu albo po prostu w naszej diecie dostarczamy go za mało – dobrą opcją jest sięgnięcie po smaczne i wartościowe odżywki białkowe.\nSpal swój tłuszcz – ranking spalaczy tłuszczu. Spalacz tłuszczu dla kobiet Na rynku możemy znaleźć wiele suplementów, które mogą nam pomóc w zwalczeniu tłuszczu. Bardzo często jest tak, że chociaż ćwiczymy[...]...\nZnajdź odpowiednią dietę dla siebie i ciesz się zdrowiem. Dieta indywidualna redukcyjna Warszawa Każdy z nas pragnie wyglądać dobrze i cieszyć się żelaznym zdrowiem. Jednak większość osób zabiera się do tego źle i[...]...\nćwiczenia crossfitćwiczenia odchudzające poznańdieta redukcyjnadieta Warszawajoga gdyniajoga trójmiastol argininamodelowanie ciałaodżywki na rzeźbęsiłownia i fitness gdańsksuplement na rzeźbęthermo fat burnertrening indywidualny wrocławUżywany sprzęt na siłownięwyposażenie siłowni - używane\nPrevious Post:Dobierz trening do swoich możliwości i ciesz się piękną sylwetką. Plan treningowy dla kobiet – trening indywidualny Wrocław\nNext Post:Thermo Fat burner – pokonaj tłuszcz. Thermo Speed Extreme Mega Caps\nMakijaże permanentne cieszą się bardzo dużą popularnością wśród Polek. To sposób na otrzymanie trwałego efektu, który pozwoli na otrzymanie pełniejszych[...]


Odbiór/Skup folii odpadowej po sianokiszonkach i innych - Bydło - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nRozpoczęte przez euro-folie, lut 03 2016 17:40\nfolia odpadowa recykling folii co zrobić ze starą folią co zrobić ze zużytą folią folia baloty folia sianokiszonka Odpowiedz\nNapisany 03 luty 2016 - 17:40\nMożesz poprosić naszego pracownika o dokument zezwalający na transport odpadów . Telefony kontaktowe :\nNapisany 03 luty 2016 - 18:03\nNa terenie woj. pomorskiego w powiecie sztumskim nie chcielibyście zacząć działać?\nkto zainteresowany odbiorem na terenie woj. łodzkiego powiat piotrkowski i ościenne zapraszam na PW\nup. Ja z radomszczańskiego więc obok piotrkowakiego. już 2 klientów obok siebie. Jak coś to priv. Uznałeś za fajne 1\nNapisany 04 luty 2016 - 04:22\nDziękuję za zainteresowanie i odzew. Co do pomorskiego i łódzkiego napiszcie mi proszę na priv jakie to ilości i jaka folia jeśli nie macie pojęcia ile to może ważyć zróbcie fotkę nawet telefonem i proszę podesłać. Nie mówię nie tylko kwestia dogadania co to za folia i ile jej jest. Pozdrawiam serdecznie wszystkich forumowiczów !!!\nNapisany 07 luty 2016 - 10:08\nile płacisz za tonę foli po balotach jeśli mówisz że odkupujesz zużytą folię rolnicza?\nWitam u nas płacą za kilo foli odpadowej 0.35 zł wiec smiac mi się chce jak ktos mówi że przyjadę za darmo i ci to zabiorę podkręslę tylko że złom kosztuje 0.30 zł POzdrawiam naiwnych co dają za free. Bo waga foli z jednej beli to już 1.2kg przy ilości 1000 szt mamy 1200kg czyli jakieś 400zł do rączki Uznałeś za fajne 0\nwojewództwo kujawsko pomorskie powiat bydgoszcz odbieracie mam folie po pryzmach jak i worki po big bagach\nNapisany 07 luty 2016 - 15:40\na siatkę od balotów też zbieracie?\nNapisany 11 luty 2016 - 18:49\nWitam Zgadzam się z kolegą Members co do oddawania ze free . My mamy podobne stawki . Uczciwie płacimy tylko kwestia transportu wiadomo że jak się jedzie np 200 km po folię to trzeba troszeczkę na transport policzyć ale za to Ty oszczędzasz swój czas. Zapraszam do współpracy . Pozdrawiam W przypadku siatki jest u nas możliwość utylizacji lecz niestety jest to płatne i nie jest tanie . Z wieloma kontrahentami współpracujemy na zasadzie że odbieramy folie " za free " ale ponosimy koszty utylizacji siatki na co oczywiście wytawiany jest stosowny dokument. Pozdrawiam Uznałeś za fajne 0\nDziękuję za zainteresowanie i odzew. Co do pomorskiego i łódzkiego napiszcie mi proszę na priv jakie to ilości i jaka folia jeśli nie macie pojęcia ile to może ważyć zróbcie fotkę nawet telefonem i proszę podesłać. Nie mówię nie tylko kwestia dogadania co to za folia i ile jej jest.\nPozdrawiam serdecznie wszystkich forumowiczów !!!\nJestem z łódzkiego i również chciałbym się dołaczyć do odbioru folii po balotach i nawozach.\nJesli trzeba wyśle zdjęcia folii, podaj najlepszy kontakt\nPodobne tematy folia odpadowa recykling folii co zrobić ze starą folią co zrobić ze zużytą folią folia baloty folia sianokiszonka


Tajemnica Medyceuszy - Michael White - opinia o książce (20612) - Lubimyczytać.pl\nTajemnica Medyceuszy /\n5,59 (92 ocen\ti\t9 opinii) Zobacz oceny\nW krypcie kaplicy Medyceuszy we Florencji dwoje naukowców: Edie Granger i jej wuj, Carlin Mackenzie, bada zmumifikowane szczątki jednego z najpotężniejszych rodów włoskiego renesansu. Balsamiści świetnie się wywiązali ze swego zadania, trudno jednak pobrać materiał do analizy genetycznej. Badacze mają obiekcje co do tożsamości z górą pięćsetletnich zwłok. W dodatku nikt nie potrafi wytłumaczyć...\nAnna Salamon | 2012-08-20\nNiestety, "Tajemnica Medyceuszy" dość mocno mnie zawiodła, książka kiepska z cieniutką fabułą. O ile przewidywalność i "kliszowość" można wybaczyć (wszak to jak w kinie gatunków, nie sięgamy po konkretne dzieło, żeby przewróciło nam w głowie i postawiło nasz świat do góry nogami, ale żeby zobaczyć jak autor poradził sobie z tematem) o tyle fakt, że książka jest po prostu nudna wybaczyć już trudno. Czytałam Medyceuszy bez większego przekonania, robiąc sobie kilka dłuższych i krótszych przerw, skończyłam jedynie ze swoistego poczucia obowiązku. Akcja nie porywa, bohaterowie są płascy i nie przekonują do siebie. Szczerze mówiąc ich losy nic a nic mnie nie obeszły. Znacznie ciekawsze i lepiej skonstruowane intrygi można znaleźć już w przygodowych książkach dla młodzieży. Wątek historyczny równie słaby, a także mało wiarygodny. Ogólnie rzecz biorąc szkoda czasu na tę pozycję.


nią naszemu auto dbałość o lakier. Swojego czasu bardzo popularnymi były myjnie automatyczne znajdujące się przy stacjach paliw. Fakt, ich działanie jest spektakularne, ale główny ich prob\nW dzisiejszych czasach cierpimy na przesyt miejsc, w których możemy zadbać o swój samochód. Niemniej jednak tylko myjnie bezdotykowe zapewnią naszemu auto dbałość o lakier. Swojego czasu bardzo popularnymi były myjnie automatyczne znajdujące się przy stacjach paliw. Fakt, ich działanie jest spektakularne, ale główny ich prob\nElectricians and the future of the professionPoradnie leczenie bólu i inne sposoby na bólAutomatyczna brama. Czy jest to wygodne?Jak być pięknym?Plumber - You gonna need oneOgrzewanie - zimowy niezbędnikCzy można szkolić z bhp we Wrocławiu w niedzielę handlową?Leczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaGeodeta w centrum uwagi. Krótko o pracy w geodezjiDopłaty na fotowoltaikęWhat causes black smoke in car?Oto jak lepiej zorganizować pokaz tańcaLeczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaOkna we wnętrzuImplanty zębowe zabrzeOgólnie o różnych aspektach technicznychWarto rozważyć - wirtualne biuroPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak zainwestować w panele słoneczneKomputerowe grawerowanie aluminiumRok 2020 - dobry czas by naprawić ekspres do kawyPrawnik prawnikowi nie równyPoradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiWyższa pozycja z pomocą pozycjonowania lokalnegoJak bez problemu uczyć się hiszpańskiegoAkcesoria ciążowe i artykuły dziecięce- krótki wpisProjekty indywidualne aplikacji i programów. Krótko o potrzebach firmKrótko o klasycyzmie i klasycznych wnętrzachBhp-pulsar.plTo może Cię zainteresować. Jak Znaleźć Dobrego Prawnika profesjonalniePielęgnacja tradycji wysyłania kartek


CUKIER PUDER W TUBIE 250 G\nCena z VAT za kilogram: 15,96 zł\nDIAMANT Cukier puder w tubie to bardzo drobno zmielony cukier kryształ. Produkt doskonale nadaje się do ozdabiania wypieków i deserów. Funkcjonalne opakowanie ułatwia posypywanie ciasta równomierną, jednorodną, śnieżnobiałą warstewką. Produkt pakowany jest w tubę 250 g. Minimalne zamówienie: 2 szt.\nCukier biały Substancja przeciwzbrylająca: dwutlenek krzemu\nNie zawiera sztucznych barwników, alergenów, glutenu. Przechowywać w suchym miejscu


Budowanie wizerunku marki modowej: Femi Stories - NowyMarketing\nBudowanie wizerunku marki modowej: Femi Stories\nW cyklu „Budowanie wizerunku marki modowej” przybliżamy sylwetki polskich brandów i ich sprawdzone sposoby na budowanie swojego wizerunku. Tym razem przedstawiamy markę Femi Stories.\nO Femi Stories opowiadają: Amadeusz Król, prezes i udziałowiec spółki oraz Anita Nawarkiewicz, współzałożycielka i projektantka marki.\nNa początek trochę o historii Femi Stories – jakie były Wasze przełomowe momenty, a także największe wyzwania?\nAmadeusz Król: Marka Femi Stories (wcześniej Femi Pleasure) istnieje na rynku od prawie 15 lat. Zdecydowanie jednym z najbardziej przełomowych momentów była restrukturyzacja firmy – z organicznie rozwijającego się przedsiębiorstwa na takie, które ma jasno wyznaczone konkretne cele biznesowe i drogę do ich realizacji. Ta zmiana wiązała się również z rebrandingiem – z Femi Pleasure na Femi Stories i odejściem od tradycyjnego modelu sprzedaży retail’owej. Dzisiaj skupiamy się przede wszystkim na sprzedaży na femistories.com. Stoi przed nami wiele wyzwań, szczególnie teraz, podczas pandemii, która wywróciła branżę do góry nogami. Jednak dzięki podjętym wcześniej krokom i restrukturyzacji firmy wierzymy, że przetrwamy i wręcz umocnimy naszą pozycję na rynku, na którą pracowaliśmy latami.\nW jaki sposób powstawała Wasza marka?\nAnita Nawarkiewicz: Nasza marka Femi Pleasure powstała 15 lat temu. Razem z moją siostrą Kamilą stworzyłyśmy mały kobiecy brand odzieżowy, z którym mocno się utożsamiałyśmy. Femi powstało dla zabawy, nie myślałyśmy wtedy o zarabianiu pieniędzy. Nie zrobiłyśmy biznes planu, ale miałyśmy marzenia o posiadaniu własnej marki dla dziewczyn, które tak jak my kochały wszelkiego rodzaju aktywność – zimę spędzały w górach, jeżdżąc na snowboardzie, a lato pływając na surfingu. 15 lat temu nie było kobiecych marek na polskim rynku, które oferowały fajne bluzy z kapturem czy t-shirty z ładnymi, charakterystycznymi nadrukami. Na zakupy jeździłyśmy do Berlina albo Pragi, wtedy też nie było możliwości zakupów w sklepach online. Inspirowały nas marki autentyczne, za którymi stały fajne osobowości. Tak naprawdę jak tylko zrodził się w naszej głowie pomysł na założenie Femi to nie było już od niego odwrotu. Obie z Kamilą jesteśmy optymistkami więc wszystko wydawało się nam możliwe. Bardzo szybko zaczęłyśmy działać w branży, która była nam obca. Nie posiadałyśmy wiedzy biznesowej, ale byłyśmy bardzo zdeterminowane i naładowane pozytywną energią. Na naszej drodze trafiałyśmy na odpowiednich ludzi, od których mogłyśmy się uczyć. Produkcję pierwszych bluz i koszulek zlecałyśmy w małej szwalni pod Wrocławiem, a nadruki projektował nasz przyjaciel. Pierwsze 150 sztuk rozdawałyśmy znajomym na Półwyspie Helskim, a zaraz po tym zaczęły odzywać się do nas sklepy z pytaniami o możliwość złożenia zamówienia. Niespełna rok później kolekcje Femi było dostępne w 30 sklepach w Polsce i zaczęły do nas napływać zamówienia z Austrii i Niemiec. Lawina ruszyła – każdego roku pojawiali się nowi zagraniczni dystrybutorzy, a zamówienia rosły. Femi przestało być zabawą, zaczęła się ciężka praca.\nA.N.: Femi powstało tylko i wyłącznie z pasji do sportu i chęci tworzenia. Zakładając brand byłyśmy autentyczne. Projektowałyśmy to, co same chciałyśmy nosić. Rozdawałyśmy nasze ubrania dziewczynom, które tak jak my kochały snowboard i surfing. W rozwój naszej marki angażowała się grupa naszych przyjaciół. Sesje zdjęciowe, filmy, imprezy były zawsze dobrą zabawą, nie myślałyśmy o zarabianiu tylko o tworzeniu. Angażowałyśmy się w organizacje zawodów snowboardowych i surfingowych. Robiłyśmy to, co kochałyśmy. Myślę, że właśnie dzięki temu mogłyśmy rozwinąć skrzydła. Nie bałyśmy się niczego. Był pomysł i od razu było działanie. Brak doświadczenia był o dziwo naszym dużym atutem – dzięki temu wszytko wydawało nam się możliwe. Stworzyłyśmy coś z czego dzisiaj jesteśmy bardzo dumne – markę, która poza dzieżą oferuje przynależność do prawdziwego społeczeństwa, a nasze Femi Girls odzwierciedlają filozofię Femi Stories.\nA.N.: Marka Femi Pleasure (Femi Stories) od samego początku miała bardzo konkretną klientkę - dziewczynę aktywną, świadomą swoich potrzeb, kochającą podróże i zdrowy styl życia – lubiąca się wyróżniać. Nasze klientki dojrzewały i dorastały razem z nami.\nA.K.: Klientka marki jest klientką bardzo lojalną, czyli najcenniejszą z perspektywy biznesowej przedsiębiorstwa. Stawiamy na budowanie długofalowych relacji, dbamy o to, aby nasza marka była międzypokoleniowa. Słuchamy naszych klientek, ich feedback jest kluczowy, a dzięki temu spełniamy ich potrzeby, dlatego w tym sezonie zaprezentowaliśmy pierwszą kolekcję dla dziewczynek oraz pierwszą tak szeroką linię sportową Femi Active.\nCo charakteryzuje markę Femi Stories?\nA.K.: Marka Femi Stories jest przede wszystkim już rozpoznawalna, zarówno dzięki charakterystyce samego produktu i jego designie (autorskie printy, oryginalne kroje), jak i strategii marketingowej, która pozwala nam się wyróżniać na tle innych marek. Jesteśmy też ciekawą alternatywą dla marek masowych – mam na myśli naszych międzynarodowych konkurentów. Często robimy krótkie lub limitowane serie, oprócz e-commerce jesteśmy też w sezonie mocno zauważalni na Półwyspie Helskim – naszej kolebce. Stawiamy na jakość i wiarygodność, nigdy nie zapominamy o DNA Femi oraz jej filozofii. Nasza struktura i nasz model biznesowy pozwala nam szybko adaptować się do obecnie panującej sytuacji na rynku, do zmian zachowań zakupowych konsumentów czy nowych trendów.\nA.N.: Praca nad każdą kampanią była jest zawsze ekscytującą przygodą. Nigdy nie korzystałyśmy z agencji zajmujących się profesjonalną organizacją sesji zdjęciowych, zawsze tworzymy je sami – od A do Z. Najważniejsze to, aby kampania oddała „ducha” Femi, podkreślała dla kogo jest ta marka, inspirowała i motywowała wszystkich do sięgania po więcej. Przy organizowaniu sesji najważniejszy jest team – zbudowaliśmy zespół przyjaciół, który się sprawdza we wszelakich warunkach. Czasami wsiadaliśmy do kampera i jechaliśmy w piękne miejsce w Europie, a innym razem lecieliśmy do Indonezji czy robiliśmy zdjęcia na szczytach gór. Na każdym wyjeździe była taka ilość przygód, że naprawdę jestem zdziwiona, że wracaliśmy z nich cali i zdrowi. Nasza ostania kampania na sezon wiosna/lato 2020 powstała w pięknej Andaluzji.\nNie jestem w stanie powiedzieć, która kampania jest moją ulubioną. Każda jest inna i każda ma w sobie coś magicznego. Teraz marzy mi się daleka podróż – sesja zdjęciowa w Patagonii i Nowej Zelandii – niestety raczej w obecnej sytuacji, te plany ulegną zmianie i postawimy na nasz piękny kraj, który teraz, jak nigdy wcześniej, potrzebuje promocji.\nA.N.: Od zawsze zależało nam na tym, aby klientka Femi wiedziała, że za marka stoją osoby, które w stu procentach utożsamiają się z brandem. Pomimo, iż Femi Stories nie jest już małą lokalną firmą to nadal stawiamy na najwyższą jakość naszych ubrań, często kosztem wyższej marży. Najważniejsze to, aby każda klientka Femi czuła się przynależna do naszego świata. Chcemy, aby wiedziała, że wszystkie jesteśmy dla siebie oparciem, inspiracją i motywacją. Femi to coś więcej niż ubrania, to jest styl życia i z tego jesteśmy najbardziej dumni.\nA.K.: Oprócz sesji zdjęciowych, które wyróżniają naszą markę, stawiamy mocno na rozbudowany marketing online, pod kątem, którego stworzyliśmy osobną strategię. Współpracujemy z agencjami, które specjalizują się w prowadzeniu kampanii AdWords, reklamach graficznych (GDN), remarketingu, wideo marketingu, pozycjonowaniu i optymalizacji strony femistories.com. Kładziemy nacisk na copywriting, który jest niezwykle istotny przy wyżej wymienionych działaniach. Prowadzimy kampanie reklamowe na Facebooku i Instagramie, które są dzisiaj kluczowe w budowaniu wizerunku marki, szczególnie będąc tzw. Love Brandem.\nPersonalizujemy naszą komunikację do klienta przy użyciu zautomatyzowanego marketingu (Marketing Automation), wykorzystujemy w pełni naszą bazę klientów i email marketing. Wsparciem tych działań jest PR, dzięki któremu zwiększamy swój zasięg i pozyskujemy nowego klienta. Dodatkowo podejmujemy kolaboracje ze znanymi brandami tj. Walt Disney Group, Danone czy Samsung. Analizujemy na bieżąco trendy i cały czas wprowadzamy nowe rozwiązania. Powyżej wymieniony mix sprawia, że dzisiaj nasz kanał sprzedażowy online jest na bardzo wysokim i efektywnym poziomie.\nCo wyróżnia Femi Stories na tle pozostałych, konkurencyjnych marek?\nA.K.: Przede wszystkim spójność w budowaniu wizerunku marki – od produktu, przez marketing i podejście do klienta. Wiemy, że aby dzisiaj osiągnąć sukces należy na to ciężko pracować i nie można osiadać na laurach, to jedyny klucz do rozwoju. Mamy biznes plan, który realizujemy, ale jednocześnie potrafimy wpaść na pomysł, policzyć go i zrealizować w 2-3 miesiące. Jesteśmy kreatywni, śledzimy trendy, nie pozwalamy sobie na jakikolwiek zastój. Odpowiadamy na potrzeby rynku i naszego klienta i do tego się adaptujemy.\nA.K.: Szybko zareagowaliśmy na obecną sytuację, która zmieni i już zmienia cały system funkcjonowania marek w branży mody. Jeszcze mocniej postawiliśmy na e-commerce, wkrótce wchodzimy na kolejne rynki – czeski i słowacki. Zmieniamy strukturę kosztów, modyfikujemy nasz model sprzedaży hurtowej, wprowadzamy drobne zmiany w ofercie produktowej kolejnych kolekcji, stawiając na modele sprawdzone, a nie eksperymentalne. Rozwijamy nasza „druga nogę” jaką obok streetwear’u ma być kolekcja Active. Nie można jeszcze ze stu procentowym przekonaniem przepowiedzieć przyszłości, ale naszą siłą jest możliwość szybkiej adaptacji do transformacji branży, w której funkcjonujemy.\nprezes i udziałowiec Femi Stories\nwspółzałożycielka i projektantka Femi Stories


Balony 18 z helem\nChyba każdy nastolatek czeka na upragnioną chwilę oficjalnego wejścia w dorosłość. 18 urodziny to punkt zwrotny w jego życiu. Przede wszystkim tak uroczysta okazja zasługuje na najlepszą dekorację. My Ci w tym pomożemy! Z pewnością balony z helem na 18 przemienią nawet najmniejszą salę w klimatyczne miejsce do świętowania. Niezależnie od tego, czy to Ty kończysz 18 lat, czy urządzasz przyjęcie dla kogoś Ci bliskiego, możesz wybrać: pojedyncze balony na hel, balonowy bukiet, balony na 18 dla chłopaka lub zestaw balonów z helem dedykowany dziewczynie np. Rose Gold.\nUdekoruj salę na 18 stkę balonami z helem!\nUkończenie 18 roku życia powinno być świętowane z pompą. To dlatego większość młodych ludzi marzy o wynajęciu sali na tę okazję. Wydaję się, że balony na osiemnastkę wspaniale sprawdzą się w formie dekoracji. Mogą zawisnąć w rogach pomieszczenia, pod sufitem, a co więcej, witać gości na wejściu. Dlatego każdy balon sprzedawany w naszym sklepie jest wyjątkowy. Godne uwagi balony lateksowe SHINE dają piękny, metaliczny połysk, nadając przyjęciu wytwornego charakteru. Balony foliowe na 18 urodziny w różnych kształtach również nie kryją blasku. Cyfry z helem giganty stanowią zaś symbol imprezy. Balony wiązane na wstążkach i unoszące się nad ziemią to gwarancja magicznego i niezapomnianego klimatu 18 stki!\nBalony personalizowane na cześć 18-latka\nJesteś na etapie kompletowania ozdób na 18 urodziny? Weź pod uwagę balony personalizowane. Będą przypominać gościom, kto jest głównym bohaterem imprezy. Imię solenizanta na balonach, serdeczne życzenia, a może jedno i drugie? Wybór należy do Ciebie!\nSzampańska zabawa? Tylko z balonami z helem!\nOsiemnastka oznacza przekroczenie progu dorosłości, oczekiwanie na dowód osobisty oraz… legalne spożywanie alkoholu. W związku z tym niejeden nastolatek czeka na ten moment. Taką chwilę trzeba uczcić! Wnioskując, Balon duży szampan podobnie jak cyfry z helem to piękna metafora pełnoletniości! Nadmuchiwana butelka ma aż 100 cm! Balony na 18 urodziny wiążemy na wstążkach i uszczelniamy żelem Hi-Float.


Agusiak747.blogspot.com: Co kupić w Helfy? Pomysły na prezenty.\nCo kupić w Helfy? Pomysły na prezenty.\nCześć! Święta zbliżają się wielkimi krokami i pewnie wiele z Was ma już wszystkie prezenty dla najbliższych. Jednak jeśli nie macie, to zaprezentuję Wam, co można kupić w Helfy. Jak wiece, ja w Helfy pracuję i dlatego też chciałabym polecić Wam kilka produktów, którymi można obdarować rodzinę czy znajomych :)\nPOMYSŁY NA PREZENT Z HELFY:\nDla naszych klientów przygotowaliśmy kilka zestawów prezentowych, w których skład wchodzą nasze hity oraz produkty bardzo uniwersalne. Większość kosmetyków z zestawów prezentowych to kosmetyki indyjskie. Zestawy można kupić w sklepach stacjonarnych i internetowym (link do zestawów).\nW związku z tym, że ja sama lubię dbać o włosy, pomyślałam, że fajnym pomysłem na prezent dla włosomaniaczek są produkty związane z tym "hobby" :) Każda dziewczyna, która olejuje włosy na pewno ucieszyłaby się z nowego olejku, którego jeszcze nie miała - na zdjęciach widzcie olejki Vatika, Khadi i Lass Naturals.\nDo olejku można dobrać też fajny szampon. Jeżeli osoba, której kupujecie prezent nie lubi SLSów, warto zdecydować się na szampony Khadi z serii w kartonowych opakowaniach. Nie zawierają one żadnego SLSu, tylko łagodny detergent myjący. Jednak jeśli danej osobie nie przeszkadza obecność silniejszych substancji myjących, warto sięgnąć po coś z Naturado. To nasza nowa marka, która ma w ofercie bardzo ciekawe szampony z glinkami.\nDobrym pomysłem są też perfumy. Ja polecam zainteresować się perfumami Song of India, które mają małe pojemności i atrakcyjne ceny, a dodatkowo są niezwykle oryginalne i nietypowe. Perfumy SOI dostępne są w dwóch wersjach: w olejku lub kremie. Teraz niektóre z nich są dodatkowo przecenione, zatem warto się skusić. Jak nie dla kogoś, to dla siebie :) Ja mam zapach Nag Champa, który bardzo lubię. Tych perfum używa także mój chłopak Wojtek, ma wariant Neroli i również bardzo te perfumy lubi.\nDość uniwersalnym prezentem są też kremy do twarzy lub olejki do twarzy/ciała. Każda kobieta używa jakiegoś kremu, a zakup czegoś dobrego składowo i niespotykanego może okazać się strzałem w 10 :) Na zdjęciach pokazuję Wam kremy MakeMeBio oraz olejki Khadi (moje typy to różany i anti-aging).\nZ kremem/olejkiem można połączyć jakieś serum. Uniwersalnym wyborem będzie kwas hialuronowy :) Ja osobiście lubię go mieszać z olejami - szybciej się wchłaniają, a skóra jest dobrze nawilżona. W naszym sklepie znajdziecie też coś dla najmłodszych oraz dla fanek makijażu. Myślę, że każda fanka kosmetyków kolorowych i naturalnych znajdzie coś dla siebie. Niedawno pojawiła się u nas marka Felicea - polskie naturalne produkty do makijażu. Na powyższym zdjęciu możecie zobaczyć stand - jest wypełniony różnego rodzaju wspaniałościami! Ja z Felicea polecam konturówki do ust i kredki do brwi :)\nWarto wspomnieć też o naszych wyprzedażach i promocjach, bo jest tego naprawdę sporo.\nw sklepach stacjonarnych: WROCŁAW (Św. Mikołaja 40, Hallera 8, Piłsudskiego 49-57), TORUŃ (Rynek Nowomiejski 18), KRAKÓW (Św. Gertrudy 24).


Ból zęba. Co robić, gdy boli ząb? – Walas Stomatologia Mikroskopowa\nBól zęba. Co robić, gdy boli ząb?\nOpublikowano w Ból zęba, Pogotowie stomatologiczne, Stomatologia Walas.\nDla pacjentów, którzy cierpią na ból zęba stworzyliśmy nową usługę – pogotowie stomatologiczne. Dowiedz się więcej na temat bólu zęba i sposobu postępowania przy tej dolegliwości.\nRodzaje bólu zęba. Co oznacza ból zęba?\nNasi pacjenci zgłaszają się do nas z wieloma rodzajami bólu zęba. Oto, jak ból zęba objawia się najczęściej.\n– ból zęba od czasu do czasu: może oznaczać początkowy rozwój próchnicy w zębie, uszkodzenie szkliwa lub wypełnienia. Może także zwiastować powstawanie ropnia.\n– pulsowanie lub ćmienie, stały ból zęba, narastający w pozycji leżącej lub przy pochylaniu się: zazwyczaj oznacza, że próchnica rozwinęła się już na tyle, by zaatakować unerwioną część zęba (miazgę). Ten ból zęba jest odczuwalny także podczas jedzenia.\n– ostry ból zęba (pulsowanie, ćmienie zęba, rozpieranie od środka) w połączeniu z obrzękiem (opuchlizną) twarzy: zwiastuje poważniejsze problemy, takie jak zakażenie miazgi przez bakterie próchnicy, stan zapalny, ropień lub torbiel w okolicy wierzchołka korzenia. U niektórych pacjentów dodatkowo pojawia się także gorączka, a węzły chłonne stają się powiększone.\nBól zęba. Czy muszę się przejmować?\nTak! Ból zęba to zawsze oznaka, że dzieje się coś niepokojącego. W sytuacji, gdy schorzenie jest już rozległe, grozi Ci nie tylko utrata zęba, ale także zakażenie innych części ciała. Bakterie i toksyny z bolącego zęba, w którym zlokalizowana jest zaawansowana próchnica lub zmiany ropne, wraz z krwią przenikają do kluczowych narządów, takich jak serce, mózg, nerki, wątroba.\nBól zęba. Kiedy zgłosić się do dentysty?\nNatychmiast. Nawet, gdy ból jest delikatny i pojawia się czasami, oznacza konieczność przeglądu stomatologicznego. Gdy lekarz stwierdzi próchnicę, leczenie będzie szybkie, tanie i bezbolesne. Gdy będziesz zwlekać, ból zęba stanie się bardzo intensywny, a to oznacza większy rozwój próchnicy i droższe leczenie – często leczenie kanałowe pod mikroskopem lub, gdy rozwinie się ropień, leczenie chirurgiczne.\nból zęba, ćmienie zęba, Co oznacza ból zęba?, ostry ból zęba, pogotowie stomatologiczne Śląsk, silny ból zeba


Zdrowie na talerzu » oczyszczanie organizmu\nBARBITUROMANIA. Środki nasenne, niesłusznie cieszące się powodzeniem i nadmiernie rozpowszechnione, są w przewlekłym użyciu szkodliwe. O nałogu mówi się we wszystkich przypadkach, w których leki te zażywane są nie tylko jako środek nasenny, lecz jako środek uspokajający, nawet w dzień. Z biegiem czasu potrzebne są coraz większe dawki do osiągnięcia pożądanego działania. Przewlekłe nadużywanie barbituranów prowadzi z biegiem czasu do objawów otępieniowych, przypominających porażenie postępujące. Pod względem cielesnym stwierdza się: żywoczerwone zabarwienie warg, obniżenie ciśnienia krwi, w cięższych przypadkach zaburzenia mowy typu dyzartrycznego, drżenie rąk, niepewny chód, osłabienie odruchów źrenicznych, niedowłady mięśni ocznych, oczopląs. Pod względem psychicznym dochodzi przede wszystkim do zaburzeń czynności pamięciowych, szczególnie do osłabienia zdolności zapamiętywania, dalej do zwolnienia toku myśli i do obniżenia ogólnej sprawności umysłowej, a wreszcie do stępienia życia afektywnego. Błogostan widuje się bardzo rzadko. Chociaż barbiturany zmniejszają pogotowie drgawkowe, to jednak w zatruciu przewlekłym widuje się niekiedy napady padaczkowe. Czasem w ostrym zatruciu barbituranami widuje się, zanim wystąpią objawy porażenne, stany podniecenia psychoruchowego o charakterze zamętu z lękiem, zamąceniem świadomości, dezorientacją, bezładem myślowym i rozerwaniem wątku kojarzeniowego przy dużej gadatliwości. Po długotrwałym nadużywaniu leków tej grupy widuje się – co prawda rzadko – zespół majaczeniowy, któremu towarzyszyć mogą napady padaczkowe i zapaści niebezpieczne dla życia. W tych przypadkach nagłe odstawienie barlu może pogorszyć stan chorego. Barbituromania prowadzi do spłycenia uczuciowości wyższej i do znacznego zubożenia osobowości. [hasła pokrewne: , zagęszczanie rzęs, olejek makadamia, oczyszczanie organizmu ]\nGRUŹLICA PŁUC A GRYPA. Ciekawą ewolucję naszych zapatrywań przedstawia sprawa wpływu grypy na przebieg gruźlicy płuc. Przez dłuższy czas powszechnie panował pogląd, którego rzecznikami u nas byli Władysław Biegański i Alfred Sokołowski. Biegański utrzymywał, że grypa wpływa najczęściej fatalnie na gruźlicę płuc, sprawy bowiem gruźlicze przewlekłe wygasłe lub zatrzymywane w rozwoju wybuchają po przebyciu grypy […]


pon., 01/24/2022 - 18:10\nbyłam bylam fish and chips…\nbyłam bylam fish and chips zaliczone klif piękny wrak nadal leży tylko te paskudne czarne ślimaki fuj\nśr., 02/02/2022 - 15:28\nSą dwa powody, dla których warto wybrać się nad wodę w Hunstanton. Pierwsza to wielokolorowe klify, a drugi to podglądanie fok w ich naturalnym środowisku. Ssaki te spędzają dużo czasu na piaszczystych ławicach (piaszczyste wzniesienia biegnące równolegle do wybrzeża morskiego) w niedalekiej okolicy Hunstanton, aby móc je bezpiecznie oglądać potrzebujesz specjalnego statku... Przy centralnej promenadzie Hunstanton, znajdziecie firmę "Searles Sea Tours" która ma parę statków-amfibii nazywanych tutaj „Wash Monsters”. Od maja do września firma ta oferuje do wyboru sześć wycieczek przybrzeżnych, a także najciekawszy, godzinny rejs na największą kolonię fok pospolitych w Wielkiej Brytanii (...a może i na świecie?). Więcej informacji na temat tego Safari z fokami znajdziecie na stronie: https://www.seatours.co.uk/seal-safari/


Rowerami odwiedzą Rezerwat Buki Wysoczyzny Elbląskiej - Oficjalny serwis internetowy miasta Elbląg.\nW najbliższą niedzielę (2 października) odbędzie się kolejna Miejska Wycieczka Rowerowa. Tym razem uczestnicy odwiedzą Rezerwat Buki Wysoczyzny Elbląskiej. Start o godz. 10.00 z pętli tramwajowej na ulicy Ogólnej.\nMiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, PTTK Oddział Ziemi Elbląskiej i Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych TUW zapraszają do udziału w kolejnej wycieczce rowerowej po okolicach Elbląga. Październikowa wycieczka będzie prowadziła w okolice Kadyn, gdzie znajduje się rezerwat przyrody Buki Wysoczyzny Elbląskiej.\nTym razem łączna długość trasy to około 40 kilometrów (mapa do wglądu). Wycieczka będzie przebiegała po drogach utwardzonych i gruntowych. Organizatorzy tradycyjnie zalecają jazdę na rowerach górskich, trekingowych lub miejskich wyposażonych w przerzutki. Na trasie nie zabraknie słodkiego wsparcia energetycznego, a tempo jazdy będzie bardzo spokojne, turystyczne, w granicach od 12 do 15 km na godzinę. Trasa wycieczki wiedzie przez następujące miejscowości: Elbląg-Krasny Las-Jelenia Dolina-Ogrodniki-Pagórki-Kadyny-Suchacz-Nadbrzeże-Kamionek Wielki-Elbląg\nSzczegółowy regulamin wycieczki znajduje się na stronie MOSiR-u oraz PTTK Elbląg.\nStart o godz. 10.00 z pętli tramwajowej na ulicy Ogólnej.


Zlecę Projekt Ogrodu w Brodnicy, 2021\nw kategorii Zlecę projekt ogrodu w Brodnicy\nOtrzymuj zlecenia dla Projektantów Ogrodów w Brodnicy\nSzukasz nowych Zleceń na Projekt Ogrodu z Brodnicy i okolic? Załóż konto i otrzymuj bezpłatne powiadomienia o Klientach poszukujących Specjalistów na Oferteo!\nPowiązane strony: Zlecę projekt ogrodu, Projektowanie ogrodów, Ogrody zimowe Brodnica\nZlecę projekt ogrodu porównaj ceny i koszty w Brodnicy\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na zlecę projekt ogrodu w Brodnicy? Złóż zapytanie, a firmy z Brodnicy same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Pranie tapicerki Brodnica, Balustrady nierdzewne Brodnica, Architekt wnętrz Brodnica\nJeśli interesują Cię opinie na temat zlecę projekt ogrodu, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Brodnicy. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się zlecę projekt ogrodu w Brodnicy, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nPodobne zlecenia: Projektowanie ogrodów, Ogrody zimowe, Projektowanie ogrodów Brodnica, Ogrody zimowe Brodnica


Drogeryjny podkład Revlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily Skin 24HRS - Mój Puderek\nStrona główna » Drogeryjny podkład Revlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily Skin 24HRS\nLuty 6, 2018 0\nTego chyba jeszcze nie było na moim blogu, ale zawsze musi być ten pierwszy raz. Nadszedł moment na pierwszy test podkładu. Dzisiaj przyjrzymy się podkładowi drogeryjnemu Revlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily Skin 24HRS. Zapraszam.\nNa początku troszkę o podkładzie. Skusiłam się na niego ze względu na dobre krycie i opinie w sieci. Ja nie mam doskonałej cery. Stale zmagam się z niedoskonałościami, a co za tym idzie, jeśli już chce zrobić makijaż, to chciałabym przykryć to, co mi się nie podoba. Revlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily kupiłam w odcieniu 150. Jest idealny na zimowe dni, latem był troszkę za jasny. Ma SPF 6, więc na zimę może być bez filtru. Ale latem i tak trzeba było stosować dodatkowy filtr przeciwsłoneczny.\nButeleczka jest szklana, co sprawia, że dość ciężka, ale tez wytrzymała (no chyba, że ktoś rzuca podkładami). Wyposażona w higieniczną pompkę, dzięki której dozujemy porcję podkładu i nie zanieczyszczamy pozostałości – ogromny plus. Górna część się troszkę brudzi, ale bardzo łatwo ją doczyścić.\nBezproblemowe budowanie krycia\nNakładam podkład zawsze na nawilżoną cerą i pędzlem/gąbką zwilżoną. Dzięki temu narzędzie nie spija podkładu i przyjemniej się go nakłada. Ogólnie nie mam żadnych problemów z nakładaniem podkładu. Ładnie się stapia na skórze i nie zauważyłam, by oksydował.Można nim sobie budować krycie. Jeśli nakładam go samą gąbką, to jest delikatny efekt, a jak najpierw rozłożę na twarzy pędzlem, a później tylko wyrównam gąbeczką, to krycie jest mocniejsze. Fajnie się go też dokłada punktowo na niedoskonałości. Bez problemu można nałożyć kilka warstw. U mnie się nie waży. Wiadomo, że troszkę się ściera w strategicznych miejscach, takich jak nos, czy broda (jeśli jej dotykamy).\nRevlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily Skin 24HRS – obietnice producenta\nWyjątkowo trwały, mocno kryjący podkład do cery tłustej, mieszanej i normalnej\nJa mam cerę mieszaną. W moim przypadku buduję sobie krycie, w zależności do tego, jakiej potrzebują.\nZapewnia 24-godzinną trwałość\nTego nie testowałam, więc mogę powiedzieć tyle, że bez problemu wytrzymuje na mojej twarzy 8-20 godzin, czyli tyle ile mi jest potrzebne krycie\nLekka i delikatna konsystencja zapewnia skórze maksymalne poczucie komfortu\nSpotkałam się z opinią, że wcale nie jest taki lekki. W moim przypadku konsystencja jest przyjemna. Nie czuję ciężkości na twarzy i po chwili zapominam, że go mam na cerze.\nDo wyboru mamy chyba 6 kolorów w różnych tonacjach, myślę, że kobiety o polskich korzeniach bez problemu znajdą kolor dla siebie.\nCzy kupię ponownie podkład Revlon ColorStay?\nJestem szczerze zadowolona z Revlon ColorStay MakeUp for Combination/Oily Skin 24HRS. Krycie ma dobre, zaczerwienienia bez problemu można ukryć. Trwałość jest na wysokim poziomie. Fajnie, że ma SPF, ale niski, więc na zimę spoko, ale latem to za mało. Wygodny w dozowaniu i dobrze się rozprowadzania. Niestety już się kończy, ale na pewno do niego wrócę.\nTagi: drogeryjny podkład, revlon, revlon podkład