Szkocja chce pozostać w UE.\nW czwartkowym referendum dotyczącym wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej Szkocja zagłosowała za pozostaniem we Wspólnocie.\nNicola Sturgeon - szefowa rządu Szkocji - ogłosiła dziś, że jej rząd niezwłocznie rozpocznie rozmowy z państwami oraz instytucjami Unii Europejskiej w celu wypracowania rozwiązania, które pozwoliłoby Szkocji pozostać w UE. Sturgeon potwierdziła także, że drugie referendum niepodległościowe jest w tej chwili bardzo prawdopodobne.\nMinister Spraw Zagranicznych Witold Waszczykowski we wczorajszej rozmowie z Bartoszem Węglarczykiem, dyrektorem programowym Onetu, stwierdził, że "nie wie, czy dzisiaj Szkocja uzyskałaby mandat członkowski w Unii Europejskiej".\n”- Szkoci opierali swoje dochody na ropie naftowej, która tanieje” - dodał szef MSZ.\n- Inną kwestią, na którą się w mniejszym stopniu zwraca uwagę, jest kwestia Irlandii, która składa się z dwóch krajów - północnej Irlandii, która jest częścią Zjednoczonego Królestwa oraz Irlandii, która jest członkiem UE.\n”Obie te części są dzisiaj w Unii Europejskiej, ale jeśli Irlandia Północna wyjdzie z UE wraz z Wielką Brytanią, to kraj zostanie podzielony i znowu powstanie granica” - powiedział Waszczykowski.\nczyli Wielka Brytania wychodzi z Unii Europejskiej\nWczoraj zakończyło się brytyjskie referendum dotyczące członkostwa w Unii Europejskiej. Dziś znamy już oficjalne wyniki. Centralna Komisja Wyborcza poinformowała, że za opuszczeniem Unii Europejskiej opowiedziała się większość czyli 51,9 proc. wyborców.\nW referendum oddano 16 141 241 głosów za pozostaniem w UE – 48,1 proc. głosów. Z kolei za wyjściem z UE opowiedziało się 17 410 742 Brytyjczyków – 51,9 proc. głosów.\nSzef MSZ Witold Waszczykowski ujawnił, że we wtorek do premier Beaty Szydło zadzwonił przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk. "Przepowiadał tę sytuację, czyli Bruksela, urzędnicy brukselscy, byli przygotowani i spodziewali się takiego rezultatu i to się stało" - powiedział Waszczykowski.\nO co chodziło w tym referendum?\nGłosujący za wyjściem z UE uważali, iż na pierwszym miejscu należy stawiać na suwerenność. Nie podobały im się krępujące regulacje UE oraz niepohamowany napływ uchodźców.\nJakie mogą być konsekwencje Brexitu?\nNa pewno czekają nas zawirowania na rynkach finansowych: walutowym oraz długu i akcji. Znów pojawią się skrzętnie dotąd skrywane problemy greckiego długu, stanu systemu bankowego i zadłużenia Włoch, płynności niemieckiego Deutsche Bank a w Polsce kredytów frankowych. Frankowicze muszą się liczyć z kolejnym wzrostem rat i kapitału do spłaty o co najmniej 10 procent.\nNajprawdopodobniej nastąpi też ucieczka kapitału do bezpiecznych przystani dolara amerykańskiego, franka szwajcarskiego i japońskiego jena. Najbardziej dotknie to chińskiego juana, waluty gospodarek wschodzących, w tym polską złotówkę.\nW kwietniu br. 110 finansistów City of London podpisało list otwarty popierający wyjście Wielkiej Brytanii z UE. Wskazywali na groźbę załamania w strefie euro oraz utratę zdolności do innowacji poprzez biurokratyzację i nadmierne obciążenie przepisami unijnymi.\nW nadchodzących dniach i tygodniach należy zachować spokój.\nBrexit to nie jednorazowe wydarzenie. Jest to raczej reakcja na zagrożenia, jakie rodzi islamski terroryzm, niepohamowana migracja do Europy i brak równowagi w sferze gospodarczej w samej Unii.\nA co będzie w samej Wielkiej Brytanii?\n- Zapewne nastąpi nowe referendum w Szkocji dotyczące opuszczenia Zjednoczonego Królestwa.\n- Powstanie też duży znak zapytania co do pokojowej przyszłości politycznej w Północnej Irlandii, w której tak dużą role odgrywała częściowa integracja z południową Irlandią.\n- Wielkiej Brytanii grozi ogromny skok w nieznane w stosunkach gospodarczych z UE, gdzie 200 tys. przedsiębiorstw handluje w unijnej strefie bez cła. Poza tym sama W. Brytania sprzedaje 54% swojego eksportu do UE a 3,5 miliony etatów pracowniczych uzależnionych jest od tego handlu.\n- Z potencjalnym przywróceniem cła grozi znaczny wzrost cen importowanych produktów nie tylko z Europy, ale z przeszło 50 innych państw, które zwarły umowy handlowe z Unią.\n- Może też dojść do odpływu inwestycji z firm amerykańskich i azjatyckich, które założyły tu swoje filie widząc rynek brytyjski jako intratny wstęp do największego na świecie 500 milionowego rynku konsumentów.\n- Zagrożony też będzie status City of London jako głównego centrum finansowego Europy.\n- Może też ulec zagrożeniu cała struktura zasadniczych praw pracowników, praw konsumenta, ochrony bezpieczeństwa i higieny w pracy, ochrony środowiska i równouprawnienia kobiet, do którego przywykliśmy w tym kraju.\n- Może też dojść do wzrostu kosztów podróży dla turystów brytyjskich.\n- Może to też być końcem dostępu do programu Erasmus dla studentów i niskiego czesnego na uczelniach.\n- Europa może przestać być ojczyzną dla ambitnych młodych Brytyjczyków szukających kariery zawodowej na obszarze kontynentalnym. Jeśli rzyjdzie im szukać pracy jedynie na swej wyspie, to Polakom tam pracującym może być trudniej.\n- Policja brytyjska może stracić dostęp do korzystania z Europejskiego Listu Gończego.\n- Może też dojść do zakończenia darmowej opieki zdrowotnej w całej Europie poprzez Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (ang. EHIC).\nOprac.: Jerzy Sonnewend\nkonsultacje w Berlinie\nWczoraj, w środę 22 czerwca br odbyła się w ramach 14. polsko-niemieckich konsultacji międzyrządowych druga oficjalna wizyta premier Beaty Szydło w Berlinie.\nPremier Polski została przyjęta w Urzędzie Kanclerskim z honorami wojskowymi, po czym kanclerz i premier rozmawiały podczas wspólnego obiadu. Równolegle toczyły się rozmowy członków polskiego rządu z ich niemieckimi kolegami resortowymi.\nWażnym tematem rozmów była m. in. sytuacja Polaków w Niemczech, zwłaszcza możliwości nauczania języka polskiego. "– Chcemy wznowić po wakacjach pracę powołanego w tej kwestii okrągłego stołu" – powiedziała kanclerz Merkel. Zapewniła, że zamierza rozmawiać na ten temat także z premierami krajów związkowych. Gotowość do zintensyfikowania nauki języka polskiego w szkołach zasygnalizowała już Bawaria.\nRozmowy nie były łatwe i sporo było w nich kwestii spornych. Świadczy o tym wypowiedź premier Beaty Szydło: "Ćwierćwiecze, jakie minęło od podpisania traktatu, zostało dobrze wykorzystane przez obydwa państwa, ale przed nami jeszcze wiele do zrobienia. Szczególnie w tej części traktatu, która dotyczy Polaków mieszkających w Niemczech."\nPremier Polski wyraziła nadzieję, że podczas przyszłorocznych konsultacji międzyrządowych, planowanych w Warszawie, „będziemy mogli powiedzieć, że wszystkie zapisy traktatu zostały wypełnione”.\n"- Stosunki polsko-niemieckie nie zawsze były łatwe. Jest wiele tematów, które nas dzieli, ale jeszcze więcej tych, które nas łączą" – podsumowała optymistycznie w Berlinie premier Beata Szydło.\nTekst oprac.: js, foto: dpa\nSAMOLOTEM Z MONACHIUM NA MAZURY\n21.06.2016 - Przedstawiciele władz i branży turystyczynej województwa warmińsko-mazurskiego zaprezentowali w Konsulacie Generalnym RP w Monachium walory swego regionu. Prezentacja zbiegła się z otwarciem połączenia lotniczego Monachium – Szymany (Port Lotniczy Olsztyn-Mazury). Linię obsługują słoweńskie linie lotnicze Adria Airways (https://www.adria.si/pl/?SaveCountry=1).\nSpotkanie zakończyła degustacja specjałów kuchni polskiej.\nOrganizator: Warmińsko-Mazurska Regionalna Organizacja Turystyczna, we współpracy z iq-Projektgesellschaft LMU.\nFoto: red. Bogdan Żurek\n„Razem we Wspólnej Europie”\nXXI Polsko-Niemiecki Festiwal Kultury „Razem we Wspólnej Europie” – Monachium 2016\nKoncert Galowy, z okazji 25. rocznicy podpisania Traktatu Polsko-Niemieckiego, odbył się w sobotę 18 czerwca w sali Anton – Fingerle – Bildungszentrum na monachijskim Giesingu.\nOtwarcia dokonał Konsul Generalny RP w Monachium Andrzej Osiak, a rolę gospodyni – pod nieobecność dr Elżbiety Zawadzkiej, której życzymy szybkiego powrotu do zdrowia – pełniła pani Joanna Plewa.\nProjekt i kierownictwo artystyczne: dr Elżbieta Zawadzka\nOrganizator: Stowarzyszenie Polonia e.V. w Monachium\nZdjęcia: red. Bogdan Żurek\nDziś mija 25-ta rocznica podpisania\ntraktatu o dobrym sąsiedztwie\nTraktat o dobrym sąsiedztwie (nazwa oficjalna: Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z 17.06.1991 r., po niemiecku: Vertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und der Republik Polen über gute Nachbarschaft und freundschaftliche Zusammenarbeit) – to polsko-niemiecka umowa podpisana 17 czerwca 1991 w Bonn.\nze strony polskiej Jan Krzysztof Bielecki i Krzysztof Skubiszewski;\nze strony niemieckiej Helmut Kohl i Hans-Dietrich Genscher.\nStanowi ona uzupełnienie polsko-niemieckiego traktatu granicznego z 14 listopada 1990, będącego jednym z warunków zjednoczenia Niemiec.\nObydwa układy zostały ratyfikowane przez parlamenty obydwu krajów w końcu 1991 i weszły w życie 16 stycznia 1992.\nNegocjowany ponad rok traktat podkreślał między innymi\nuregulowanie kwestii niemieckiej mniejszości narodowej w Polsce oraz polskiej w Niemczech na zasadzie wzajemności.\nI właśnie przez 25 lat wzajemności tej niestety nie było. Niemiecka mniejszość narodowa w Polsce korzystała i korzysta z wielu przywilejów, o których członkowie polskiej mniejszości narodowej w Niemczech mogli i mogą tylko marzyć.\nJest raczej wątpliwe, czy uda się kiedyś nadrobić te straty...\nPoniżej ciekawa rozmowa na temat traktatu i stosunków polsko-niemieckich ze stycznia bieżącego roku.\nTransmisja meczu Polska-Niemcy\nW dniu 16 czerwca br. w siedzibie Konsulatu Generalnego RP w Monachium odbyła się transmisja meczu Polska-Niemcy w ramach Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro2016 stanowiąca inaugurację obchodów 25-lecia Traktatu o dobrym sąsiedztwa i przyjaznej współpracy.\nWśród licznych gości (m.in. wysokich przedstawicieli bawarskiej administracji centralnej, świata gospodarczego i kultury oraz miejscowego korpusu konsularnego) było 60 zawodników i trenerów juniorskich oraz seniorskich, polonijnych zespołów piłki nożnej Polonia Monachium i SV Polonia. Ponadto gościliśmy młodych niemieckich piłkarzy i piłkarki klubów FC Wacker München, ESV München Freimann e.V., FC Fortuna 96 Dingolfing oraz DJK Sportbund Ost.\nPrzy realizacji przedsięwzięcia Konsulat współpracował z bawarskim regionalnym publicznym nadawcą Bayerischer Rundfunk, który reprezentowany był przez kliku dziennikarzy telewizyjnych i radiowych. Partnerem projektu była również Bawarska Federacja Piłkarska.\nWymiernego wsparcia projektu udzielił Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz Polska Organizacja Turystyczna (biuro berlińskie).\nPolsko-niemiecki wieczór z piłką nożną był okazją do promocji walorów turystycznych Warmii i Mazur, w kontekście zainicjowanego w dniu 17 czerwca połączenia lotniczego Monachium-Szymany (Port Lotniczy Olsztyn-Mazury).\nPrzedsięwzięcie stanowi doskonały wstęp do planowanych projektów Konsulatu z okazji 25. rocznicy Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy.\n(info: strona KG - www.monachium.msz.gov)\nWszyscy dziś żyją wieczornym meczem ME Polska-Niemcy.\nMoże więc warto przypomnieć pewien niesamowity mecz między Polakami i Niemcami z czasów II wojny światowej.\nLewandowski już raz ograł Niemców,\nczyli historia z czasów II wojny światowej\nObóz koncentracyjny „Gross Rosen” zbudowany przez Niemców w czasie II wojny światowej był jednym z najcięższych miejsc kaźni Polaków. Więźniowie polskiego pochodzenia wygrali tam po raz pierwszy z Niemcami w meczu piłkarskim 1:0. Strzelcem złotej bramki był więzień obozu Zdzisław Lewandowski.\nW obozie Gross–Rosen rozgrywki piłkarskie miały najpoważniejszy charakter, w szczególności od wiosny 1943 roku, kiedy pojawił się w nim Walter Ernstberger. Rozgrywki sportowe organizowane były przez władze obozowe dla uciechy esesmanów, którzy w ten sposób chcieli kontynuować swoje zainteresowania sprzed wojny.\n– Realizacja rozgrywek sportowych nie była taka łatwa, gdyż każdy z nas był bardzo wyczerpany i nie miał po prostu siły. Z pomocą przyszli nam koledzy, którzy w obozie byli na funkcjach. Pomocą było otrzymanie raz w miesiącu paczki żywnościowej – wspomina więzień Jerzy Kowalewski.\nBramki były przenoszone z miejsca na miejsce, stawiano je zamiast szubienic. Zawodnicy musieli grać na żwirze. Mecze odbywały się w każdą niedzielę w godzinach popołudniowych. Rolę boiska odgrywał plac apelowy. Nie było trybun.\n„Jeśli wygramy z Niemcami, to przeżyjemy”\nObozowi krawcy w ukryciu szyli stroje, a szewcy przygotowywali po nocach buty do gry. Obóz kierował się własnymi zasadami. Polscy piłkarze byli więźniami, oczekującymi na śmierć, a Niemcy czuli się panami życia i śmierci. Wszystkie nieszczęścia codziennego życia zeszły na dalszy plan. Polacy nie mieli możliwości trenować.\nPracowali jak niewolnicy po kilkanaście godzin dziennie. Nie chodziło im wcale o ambicje sportowe. Na pierwszy plan wysunął się aspekt polityczny i metafizyczny. Wszyscy bez wyjątku stawiali sprawę jasno – jeśli wygramy z Niemcami, to przeżyjemy obóz. Jeśli przegramy, to tylko Bóg może nam pomóc.\n– Tupetowi i sile fizycznej naszych niemieckich przeciwników przeciwstawialiśmy niesłychaną ambicję, spokój i technikę – wspominał Czesław Skoraczyński, uczestnik meczu, przedwojenny piłkarz Pogoni Lwów.\nW składzie wygranej drużyny polskiej znaleźli się: Kazimierz Burgacki, Marian Gadaj, Hibner Ryszard, Kazimierz Jurowicz, Władysław Kidacki, Jerzy Kowalewski, Józef Koziołek, Zdzisław Lewandowski, Jerzy Luda, Ryszard Łysakowski oraz Ryszard Moruś.\n– Emocje były nie do opisania. Gra prowadzona była z pasją, choć sportowo, nad czym czuwał sędzia. Doprowadzała widownię do białej gorączki. Nawet muzułmanie porzucali poszukiwania jedzenia i budzili się na dwie godziny ze swej tępoty. Krzyki biegły gromko pod niebiosa – relacjonował Tadeusz Śliwiński.\n„Zaczęli z pasją tłuc kijami”\nMecz z Niemcami okupiony był niesamowitymi wyrzeczeniami i wieloma kontuzjami.\n– Pamiętam momenty, kiedy grający na środku ataku w polskiej drużynie główkował na bramkę do centry na wysokości pół metra, pomiędzy blokującymi go obrońcami niemieckimi. Piłkarze wychodzili po meczu obdarci w wielu miejscach ze skóry i dlatego było tak wielu pokaleczonych, wymagających opieki niezawodnego Pietrzaka – tak zapamiętał tamten mecz Henryk Kobylański.\n– Po skończonym meczu poszliśmy razem z drużyną niemiecką do łaźni. Potem wróciliśmy na bloki. Wypoczynek wieczorny został brutalnie zakłócony przez zorganizowany napad załogi esesmańskiej obozu. Zaczęli z pasją tłuc kijami znajdujących się tam więźniów, masakrując zaskoczonych i niezdolnych do ucieczki. Był to odwet za wygrane przez Polskę zawody i nasi oprawcy już się z tym nie kryli – wspominał Czesław Skoraczyński.\nWystawa o polskich piłkarzach\nGrażyna Choptiany jest jedną z autorek wystawy „Herosi w pasiakach”, poświęconej sportowi za drutami obozu koncentrującego, którą można obejrzeć w muzeum Gross-Rosen.\n– W obozie koncentracyjnym Gross-Rosen odbywały się rozgrywki piłkarskie między różnymi grupami więźniów. I rzeczywiście w jednym z takich meczów zwycięską bramkę strzelił zawodnik o nazwisku Lewandowski. Tyle że był to Zdzisław Lewandowski. A przeciwnikami Polaków byli niemieccy więźniowie. To wszystko odbywało się w atmosferze codziennego terroru, wyniszczającej pracy w kamieniołomach i śmierci – mówi portalowi tvp.info Grażyna Choptiany, kierownik działu oświatowego Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy.\nPo czym dodaje. – Pamiętajmy, że nie możemy porównywać meczu Polska-Niemcy na Euro 2016 do rozgrywek, które odbywały się w KL Gross-Rosen w czasie II wojny światowej. Teraz można się cieszyć widowiskiem i jest to coś zupełnie normalnego. Nic nikomu nie grozi. To rozrywka ludzi wolnych – podkreśla.\nObóz Gross-Rosen powstał w sierpniu 1940 roku jako filia KL Sachsenhausen, której więźniowie przeznaczeni byli do pracy w miejscowym kamieniołomie granitu. Pierwszy transport przybył tam 2 sierpnia 1940 roku. 1 maja 1941 roku Arbeitslager Gross-Rosen uzyskał status samodzielnego obozu koncentracyjnego. W pierwszych dwóch latach istnienia KL Gross-Rosen był małym obozem, nastawionym w dalszym ciągu na obsługę kamieniołomu. Mordercza 12-godzinna praca w kamieniołomie, głodowe racje żywnościowe, brak należytej opieki lekarskiej, nieustanne maltretowanie i terroryzowanie więźniów zarówno przez załogę SS, jak i więźniów funkcyjnych powodowały duża śmiertelność, a KL Gross-Rosen był postrzegany jako jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych. Szacunkowa liczba ofiar obozu Gross-Rosen wynosi około 40 tysięcy.\nAutor: Ziemowit Piast Kossakowski, DARTH,\npublikacja z 14.06.2016\nAutor przy pisaniu tekstu korzystał z publikacji wp.pl, onet.pl, tvp.info, gross-rosen.eu\nFestyn klubu SV Polonia Monachium\nDziś, w niedzielę 12 czerwca odbył się festyn z okazji\n10-lecia istnienia klubu SV Polonia Monachium.\nturniej Orlików, turniej drużyn dorosłych 7-osobo-wych, Public-Viewing - mecze ME Polska-Irlandia Pln. i Niemcy-Ukraina na żywo, konkurs na najmocniejszy strzał, konkursy i zabawy sportowe dla dzieci, loterię, polskie potrawy, polską muzykę, ciasto i kawę.\nPogoda, mimo złych prognoz, właściwie dopisała.\nPoniżej dwa krótkie fotoreportaże z tego festynu - pierwszy w obiektywie redaktora Bogdana Żurka, wykonany do godziny 17.30 a drugi autorstwa piszącego niniejszy tekst, Jerzego Sonnewenda, wykonany w przerwie i po przerwie meczu Polska - Irlandia Północna.\nProszę nakliknąć na zdjęcie, aby je powiekszyć.\nTV Republika, audycja "W punkt"\nz 9 czerwca 2016 roku\nSzwedzi nagrali rozmowy w Tu-154M\nlecącym do Smoleńska.\nAgencja Wywiadu nie była tym zainteresowana\nKilka dni po katastrofie samolotu Tu-154M w Smoleńsku szwedzki Instytut Obrony Radiołączności (FRA) kontaktował się z Agencją Wywiadu. Skandynawowie poinformowali nasze służby, że udało im się zarejestrować rozmowę załogi samolotu Tu-154M od startu w Warszawie aż do momentu nawiązania łączności z wieżą kontroli lotów na lotnisku Sewiernyj w Smoleńsku. Polacy nie wykazali jednak zainteresowania. Do informacji dotarł portal tvp.info.\nInformacja o tym zdarzenia wyszła na jaw po audycie przeprowadzonym w Agencji Wywiadu.\nFRA jest cywilną jednostką podległą szwedzkiemu Ministerstwu Obrony. Jej głównym zadaniem jest wywiad łączności oraz wsparcie dla władz, a także państwowych przedsiębiorstw w zakresie bezpieczeństwa IT. Przechwytywanie sygnałów jest dokonywane z terytorium Szwecji, statku HMS „Orion” oraz z dwóch samolotów Gulfstream IV. Główna siedziba agencji mieści się na wyspie Lovön.\nSzwedzi od lat współpracują z polską Agencją Wywiadu, prowadząc operacje nasłuchowe skierowane – na Rosję i Białoruś. Specjaliści podkreślają profesjonalizm pracowników Instytutu.\nW kwietniu 2010 roku FRA nagrało całą rozmowę załogi załogi polskiego tupolewa - od startu w Warszawie aż do momentu nawiązania łączności z wieżą kontroli lotów na lotnisku Sewiernyj w Smoleńsku. Gdy Szwedzi chcieli przekazać zapis Polakom, usłyszeli tylko, że Agencja Wywiadu nie jest tym zainteresowana. Dlaczego polskie służby nie skorzystały z pomocy sojuszników? O tym audyt przeprowadzony w Agencji Wywiadu milczy. Dopiero wiosną 2016 roku FRA przekazała Polakom nagranie rozmów polskiej załogi Tu-154M.\nPortal tvp.info powołuje się też na inne ustalenia audytu w AW. W 2015 roku, przed wyborami parlamentarnymi w Agencji Wywiadu zniszczono ok. 500 nośników pamięci. Były to dyski twarde, przenośne oraz pendrive'y. Według dziennikarzy, w Agencji brakuje dokładnej dokumentacji dotyczącej tego, co znajdowało się na zniszczonych nośnikach.\nPrzypomnijmy, podczas audytu przedstawionego przez rząd w połowie maja minister Mariusz Kamiński, koordynator służb specjalnych ujawnił, że Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego przez 10 miesięcy ukrywała zdjęcia satelitarne z kwietnia 2010 roku przed prokuraturą. Polskie służby wydały też Rosjanom człowieka, który mógł mieć ważne informacje na temat katastrofy rządowego samolotu pod Smoleńskiem.\n72. rocznica zwycięstwa pod Monte Cassino\nKwiaty na grobie Alfreda Schütza – kompozytora pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino“.\nZ okazji 72. rocznicy zdobycia Monte Cassino na grobie Alfreda Schütza - kompozytora sławiącej to zwycięstwo pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino“, kwiaty złożył Konsul ds. Polonii Aleksander Korybut-Woroniecki.\nKonsulat Generalny w Monachium opiekuje się grobem kompozytora. Po śmierci Alfreda Schütza placówka czynnie wsparła monachijską Polonię w staraniach o godny pochówek i opłacenie ziemnego grobu. W roku 2000, dokładnie w 56 rocznicę zdobycia Monte Cassino, odsłonięto na grobie Schütza pomnik w kształcie nagrobków tysięcy polskich żołnierzy spoczywających na alianckich cmentarzach. Nad nazwiskiem wyryto pięciolinię z pierwszymi taktami "Czerwonych maków".\nGrób Alfreda Schütza znajduje się w Monachium na Ostfriedhof, przy ulicy St. Martin, kwatera 166-a.\nZdjęcia autorstwa red. Bogdana Żurka, który w imieniu redakcji „Mojego Miasta“ i „Polonika Monachijskiego“ również złożył na grobie Alfreda Schütza wiązankę kwiatów.\nFinał Eurowizji 2016\nPolonia nie zawiodła - Michał Szpak na 8 miejscu\nW głosowaniu widzów Polak znalazł się na 3. pozycji w Europie! - Klęska wokalistki z NIemiec.\nWYNIKI końcowe (jury+głosy widzów)\n1. Ukraine: Jamala - "1944"\n2. Australien: Dami Im - "Sound Of Silence"\n3. Russland: Sergey Lazarev - "You Are The Only One"\n4. Bulgarien: Poli Genova - "If Love Was A Crime"\n5. Schweden: Frans - If I Were Sorry"\n6. Frankreich: Amir - "J'ai cherché"\n7. Armenien: Iveta Mukuchyan - "Love Wave"\n8. Polen: Michał Szpak - "Colour Of Your Life"\n9. Litauen: Donny Montell - "I've Been Waiting For This Night"\n10. Belgien: Laura Tesoro - "What's The Pressure"\n11. Niederlande: Douwe Bob - "Slow Down"\n12. Malta: Ira Losco - "Walk On Water"\n13. Österreich: Zoë - "Loin d'ici"\n14. Israel: Hovi Star - "Made Of Stars"\n15. Lettland: Justs - "Heartbeat"\n16. Italien: Francesca Michielin - "No Degree Of Separation"\n17. Aserbaidschan: Samra Rahimli - "Miracle"\n18. Serbien: Sanja Vučič - "Goodbye (Shelter)"\n19. Ungarn: Freddie - "Pioneer"\n20. Georgien: Young Georgian Lolitaz - "Midnight Gold"\n21. Zypern: Minus One - "Alter Ego"\n22. Spanien: Barei - "Say Yay!"\n23. Kroatien: Nina Kraljić - "Lighthouse"\n24. Großbritannien: Joe and Jake - "You're Not Alone"\n25. Tschechische Republik: Gabriela Gunčíková - "I Stand"\n26. Deutschland: Jamie-Lee - "Ghost"\nGłosujemy na Polaka – Polonia ma głos!\nMICHAŁ SZPAK W FINALE FESTIWALU EUROWIZJA 2016\nFinał w sobotę 14 maja 2016. Bezpośrednia transmisja ze Stokholmu, wraz z możliwością oddania głosu, rozpocznie się o godz. 21:00 (Progr. 1, ARD).\nPOLONIA GŁOSUJE NA POLAKA - Głos Polonii może decydować!\nProsimy o rozpowszechnienie. https://www.youtube.com/watch?v=Kj95aWw1T0E\nJOANNA GLEICH - tworząca i mieszkająca w Wiedniu polska malarka wystawia w Monachium.\nObok obrazów Joanny Gleich w Monachium wystawiają wiedeńczycy - Drago J. Prelog, E. Taghe i Herwig Kienzl. Wystawę można oglądać do 19 czerwca 2016 w PASINGER FABRIK, August-Exter-Str. 1, 81245 München (przy dworcu na Pasingu).\nJOANNA GLEICH pochodzi z Kluczborka (1959). W opolskim Liceum Sztuk Plastycznych zdawała maturę. Od roku 1979 przebywa na emigracji. Studiowała filologię na Uniwersytecie w Wiedniu (1979–1983) i malarstwo na wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych (1985–1990, zwieńczone dyplomem z wyróżnieniem. Studia artystyczne pogłębiała w Salzburgu i Nowym Jorku. Jest pedagogiem przekazującym wiedzę młodym adeptom sztuki. W Wiedniu ma swoje atelier. Jej dorobek artystyczny podziwiano na licznych wystawach w Austrii, Polsce i Niemczech. Laureatka wielu nagród i wyróżnień.\nOtwarcie monachijskiej wystawy miało miejsce 11 maja 2016, z niego też pochodzą zdjęcia autorstwa red. Bogdana Żurka.\nZbliża się 72. rocznica Bitwy pod Monte Cassino. Z tej okazji przypominamy kulisy powstania i związane z Monachium powojenne losy najbardziej chyba znanej polskiej pieśni patriotyczno-wojskowej.\nAlfred Schütz – kompozytor „Czerwonych maków na Monte Cassino“ spoczywa na monachijskim cmentarzu. Jeszcze do niedawna prawa autorskie do melodii tej pieśni należały do Bawarii.\n"Czerwone maki na Monte Cassino" należą do skarbca polskiej pieśni patriotyczno - wojskowej. Kompozytorem tego powszechnie znanego hymnu-legendy, granego i śpiewanego przy bardziej i mniej podniosłych uroczystościach, jest zmarły w 1999 roku w Monachium Alfred Schütz. Niewiele brakowało, by urna z prochami zapomnianego twórcy melodii "Czerwonych maków" została złożona w anonimowym grobie.\nAlfred Longin Schütz (przed wojną pisał się Szyc) urodził się 2 lipca 1910 roku w Tarnopolu. Ojciec, bankowiec, pragnął by syn poszedł w jego ślady. Młodego Alfreda pociągała jednak muzyka. Ku rozpaczy rodziców porzucił studia prawnicze dla Lwowskiego Konserwatorium Muzycznego.\nOd 1932 roku, na cztery lata związał się z "Wesołą Lwowską Falą" zostając kierownikiem muzycznym tej niezwykle popularnej, coniedzielnej audycji.\nPo przeprowadzce do Warszawy współpracował z miejscowymi teatrami oraz kabaretami, aby tuż przed wojną objąć stanowisko szefa muzycznego Teatru Buffo. Będąc świetnym pianistą komponował z niezwykłą łatwością. Jego przeboje śpiewały legendy rewii i filmów: Ordonka, Wera Gran, Eugeniusz Bodo, Mieczysław Fogg.\nWe wrześniu 1939 roku, uciekając przed Niemcami, znalazł się w okupowanym przez armię czerwoną Lwowie. Zbierając wokół siebie uchodzących z centralnej Polski artystów założył Teatr Miniatur, z którym wyruszył na turnee po Kraju Rad. Ta "kolaboracja" pozwoliła mu przetrwać. W stolicy Kirgizji, Frunzem, zapadł na tyfus plamisty cudem unikając śmierci. Koledzy podśmiewali się poźniej, że były to kara niebios za skomponowanie w ekspresowym tempie nowego hymnu dla tej radzieckiej republiki.\nW tym czasie, na stepach orenburskich, w Buzułuku organizowały się pierwsze oddziały wojska polskiego. Schütz dotarł tam w grudniu 1941 roku otrzymując przydział do wydziału propagandy przy sztabie armii generała Andersa. Wraz ze starymi znajomymi (Wars, Lopek-Krukowski, Tom i inni) tworzył czołówki artystyczne wojska. Kierował też, razem z Henrykiem Warsem, 40-osobową orkiestrą towarzysząc armii na bojowym szlaku od Teheranu do Monte Cassino.\nAlfred Schütz skomponował ponad 1000 utworów, ale tylko jeden pozostał nieśmiertelny - "Czerwone maki na Monte Cassino".\nPieśń powstała w nocy z 17 na 18 maja 1944 roku na kilka godzin przed zdobyciem klasztoru. W pobliskim Campobasso, gdzie artyści występowali dla 23 Kompanii Transportowej, zainspirowany prowadzonymi nie opodal walkami Feliks Konarski (sławny Ref-Ren) napisał tekst i obudził Schütza. Kompozytor zachwycony wersami, uniesiony toczącą się w pobliżu bitwą, zasiadł do pianina.\nPo wojnie Alfred Schütz wyjechał wraz z Jerzym Petersburskim ("Tango Milonga", "Ostatnia niedziela") do Brazylii, gdzie pracował w rewiach Sao Paulo i Rio de Janeiro. Tam też ożenił się z Weroniką - Węgierką żydowskiego pochodzenia. Dzieci nie mieli. W 1961 roku powrócił do Europy i osiadł w Monachium. Współpracował z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa. Ostatnie lata, sam nie będąc zdrowym, opiekował się chorą żoną. Usunął się z życia emigracyjnego, żył skromnie i samotnie.\nZmarł 21 października 1999 roku w Monachium. Przerażona wysokimi kosztami pogrzebu 79-letnia wdowa postanowiła złożyć urnę z prochami męża w podziemiach kaplicy, pod anonimową płytą bez nazwiska, tylko z numerem cmentarnego rejestru.\nNa godny pochówek kompozytora i opłacenie ziemnego grobu pozwoliła zbiórka pieniędzy podjęta przez monachijską Polonię. Dokładnie w 56 rocznicę zdobycia Monte Cassino odsłonięto na grobie Schütza pomnik w kształcie nagrobków tysięcy polskich żołnierzy spoczywających na alianckich cmentarzach. Nad nazwiskiem wyryto pięciolinię z pierwszymi taktami "Czerwonych maków"...\nJeszcze niedawno prawa autorskie do melodii „Czerwonych maków na Monte Cassino“ należały do Bawarii. Zgodnie niemieckimi przepisami - z uwagi na brak spadkobierców - przeszły one na ten kraj (Land) po śmierci żony Alfreda, Weroniki Schütz, zmarłej w Monachium w 2004 r.\n14 września 2015 roku, w obecności konsula generalnego Andrzeja Osiaka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych prof. dr. hab. Artur Nowak-Far i sekretarz stanu w Bawarskim Ministerstwie Finansów, Rozwoju Regionalnego i Ojczyzny Albert Füracker, podpisali w Monachium porozumienie o przeniesieniu do Polski praw autorskich do pieśni „Czerwone maki na Monte Cassino”.\n- Alfred Schütz (z prawej) – kompozytor i Feliks Konarski (z lewej) – autor tekstu „Czerwonych maków na Monte Cassino.\n- Grób Alfreda Schütza w Monachium, na Ostfriedhof, przy ulicy St. Martin, kwatera 166-a.\n3 maja w ogrodzie Konsulatu Generalnego RP w Monachium odbyły się uroczyste obchody święta narodowego. Konsul Generalny RP Andrzej Rosiak wraz z Małżonką zaprosił na nie reprezentantów Polonii, władz Bawarii oraz miejscowego korpusu dyplomatycznego.\nPo części oficjalnej kwartet smyczkowy Fair Play zagrał utwory Góreckiego, Bacha i Lutosławskiego.\nNa zakończenie odbyło przyjęcie z polskimi potrawami. Niestety deszczowa pogoda uniemożliwiła dłuższe biesiadowanie.\nPoniżej krótki fotoreportaż z tej uroczystości autorstwa Red. Bogdana Żurka.\nObraz Jana Matejki "Konstytucja 3 Maja 1791"\n3.05.2016, godz. 13.30\n225 lat temu Polska uchwaliła\npierwszą w Europie konstytucję\nDziś obchodzone jest Święto Konstytucji 3 Maja na pamiątkę uchwalonego przez tzw. Sejm Wielki dokumentu ustawy regulującej ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powszechnie przyjmuje się, że Konstytucja 3 Maja była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją.\nŚwięto zaczęło być ponownie obchodzone od roku 1981. Do roku 1989 w tym dniu często dochodziło w Polsce do protestów oraz demonstracji antyrządowych i antykomunistycznych.\nOd kwietnia 1990 r. Święto Konstytucji 3-go Maja należy do uroczyście obchodzonych polskich świąt. Od 2007 roku Święto Konstytucji 3 Maja obchodzi również Litwa, która tworzyła w 1791 roku wraz z Polską Rzeczpospolitą Obojga Narodów.\nTegoroczne obchody Święta Konstytucji 3-go Maja rozpoczęły się o godz. 9.30 mszą św. w intencji ojczyzny w archikatedrze p.w. św. Jana Chrzciciela, w której udział wziął m.in. prezydent.\nO godz. 11 na Zamku Królewskim Andrzej Duda wręczył najwyższe odznaczenia państwowe a godzinę później na Placu Zamkowym rozpoczęła się uroczystość i parada Wojska Polskiego.\nPonadto o godz. 18:10 prezydent weźmie udział w imprezie plenerowej "VIVAT MAJ TRZECI MAJ" na Placu Teatralnym w Warszawie.\n2.05.2016, godz. 18.45\nDzień Polonii i Polaków za Granicą\nWYSOKIE ODZNACZENIE DLA POLAKA Z MONACHIUM\nZa wybitne zasługi w działalności na rzecz środowisk polonijnych, za krzewienie polskiej kultury i tradycji narodowych prof. dr hab. inż. PIOTR MAŁOSZEWSKI\nz Monachium został odznaczony - przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudę - Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Polonia Resituta.\nPiotr Małoszewski (ur. 1950 w Krakowie) - polski naukowiec, geolog, profesor nauk o Ziemi, działacz polonijny i katolicki.\nUkończył w 1973 studia z zakresu fizyki technicznej na Wydziale Elektrotechniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1978 na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym tej samej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 1993r. na Uniwersytecie we Fryburgu. W roku 2000 postanowieniem Prezydenta RP otrzymał tytuł profesora nauk o Ziemi. Zawodowo od 1973 przez dwadzieścia lat związany z krakowskim Instytutem Fizyki Jądrowej. Był stypendystą Fundacji im. Fundacji Alexandra von Humboldta. Od połowy lat 80. pracuje naukowo poza granicami Polski. W 2004 został wicedyrektorem Instytutu Ekologii Wód Podziemnych w centrum badawczym w Monachium. Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z hydrogeologią, hydrologią znacznikową i geologią. Obecnie na emeryturze.\nPiotr Małoszewski jest również aktywnym i powszechnie znanym działaczem polonijnym i katolickim. Od 1993 do 1999 był dyrektorem Szkoły Przedmiotów Ojczystych działającej przy Polskiej Misji Katolickiej w Monachium.\nWspółtworzył Chrześcijańskie Centrum Krzewienia Kultury, Tradycji i Języka Polskiego w Niemczech, przewodniczył Radzie Naczelnej Polskich Katolików Świeckich w Niemczech, wszedł także w skład Rady Katolików Świeckich Regionu Monachium. Jest prezydentem Konwentu Organizacji Polskich w Niemczech.\nOdznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim (2000), Krzyżem Komandorskim (2012) Orderu Odrodzenia Polski i papieskim Orderem św. Sylwestra. 2 maja 2016 roku Prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go w Belwederze Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenie Polski z Gwiazdą.\nW tym samym dniu prof. dr hab. inż. PIOTR MAŁOSZEWSKI otrzymał na Zamku Królewskim w Warszawie nagrodę TVP Polonia „Za zasługi dla Polski i Polaków poza granicami kraju”, Nagroda przyznawana jest od 1995 roku. Jej sym-bolem jest statuetka przedstawiająca Fryderyka Chopina autorstwa Doroty Banasik.\n(źródło: Wiki, arch. wł., zdjęcia Andrzej Hrechorowocz / KPRP)\nProfesor Piotr Małoszewski podczas odznaczania Go przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę, Po nakliknięciu na zdjęcie, nastąpi jego powiększenie.\nPo nakliknięciu na zdjęcie, nastąpi jego powiększenie.\nDziś Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej – polskie święto wprowadzone na mocy ustawy z 20 lutego 2004.\nW związku z tym podajemy pewną historyczną ciekawostkę: 2 maja w 1945 r. polscy żołnierze zdobywający stolicę hitlerowskich Niemiec umieścili biało-czerwoną flagę na Kolumnie Zwycięstwa - Siegessäule oraz na Reichstagu w Berlinie.\nW latach PRL właśnie w tym dniu zdejmowano po 1 maja flagi państwowe, aby nie były eksponowane w dniu zniesionego przez władze komunistyczne Święta Konstytucji 3 Maja.\nDziś obchodzimy też jeszcze inne święto\n- Dzień Polonii i Polaków za Granicą.\nZa stroną internetową Konsulatu RP w Monachium przekazujemy z tej okazji wszystkim Rodakom za granicą Kraju życzenia od ministra Witolda Waszczykowskiego.\nOto ich treść:\nW 1929 roku w deklaracji I Zjazdu Polonii Świata napisano: „Polacy połączeni nierozerwalnymi więzami krwi, kultury i historii z macierzą, stanowią jedną wielką rodzinę duchową wszędzie, niezależnie od tego gdzie los im przebywać każe. Obowiązki jednak wobec własnej Ojczyzny powinni godzić z lojalnością wobec państwa zamieszkania, które ze swej strony ma obowiązek zagwarantować prawo nasze do swobodnego rozwoju naszego polskiego życia kulturalnego”.\nW dniu Święta Polonii w roku 2016 słowa te nadal brzmią aktualnie. Jesteśmy przecież jedną wielką rodziną, która powinna wzajemnie się wspierać i w kraju, i za jego granicami.\nWarto dziś przypomnieć, że 50 lat temu to przede wszystkim Polonia wraz z Kościołem w Polsce obchodziła millenium Chrztu Polski, gdy ówczesne władze komunistyczne próbowały politycznie wykorzystać tę rocznicę. To w dużej mierze dzięki wielkiemu zaangażowaniu Polonii amerykańskiej jesteśmy członkiem NATO, a w konsekwencji gospodarzem tegorocznego Szczytu Sojuszu w Warszawie.\nHenryk Sienkiewicz, którego 100. rocznicę śmierci obchodzimy w tym roku, był wspaniałym przykładem Polaka patrioty, który także wiele czasu spędził poza ziemią ojczystą, a potrafił jak nikt pisać o miłości Ojczyzny i tęsknocie za nią na obczyźnie.\nTe trzy przykłady ukazują jak głęboko losy Rodaków żyjących poza Polską są splecione z naszym krajem ojczystym.\nRzeczpospolita nie zapomina o Polonii i Polakach za granicą. Przede wszystkim pamięta o tych, których wygnano. W tych dniach Marszalek Senatu wraz z delegacją parlamentarzystów składa wizytę w Kazachstanie. Poprzez zmiany w Karcie Polaka i nową ustawę repatriacyjną chcemy wreszcie, po latach opóźnień, stworzyć warunki wszystkim tym, którzy do ziemi przodków chcą powrócić. Chcemy również, by Polonia miała swego przedstawiciela w Senacie.\nPolska pomaga Polakom wszędzie tam gdzie jest to potrzebne. Od Polonii oczekujemy też, że będzie rzecznikiem Polski w swoich krajach zamieszkania.\nDzisiejszy dzień to Święto Polonii, jutrzejszy Polski i wszystkich Polaków. Z tej okazji składam Państwu podziękowanie za oddanie sprawom Ojczyzny oraz życzę sukcesów nie tylko w działalności publicznej, ale także w życiu osobistym i zapraszam do Kraju, którego drzwi są zawsze dla Was otwarte.\nwewnętrzne światy – między mistyką a erotyką\nBEATA MODZELEWSKA-KOWALEWSKA – mieszkająca w Monachium malarka, poetka, a także uzdolniona wokalistka, udostępniła swe dzieła szerszej publiczności. Można je oglądać w pomieszczeniach wystawienniczych Konsulatu Generalnego w Monachium (byłe Centrum Kultury Polskiej) przy Prinzregentenstr. 7 w dniach 1, 6, 8, 20 i 22 maja w godz. 16.00 – 20.00.\nWernisaż, który miał miejsce 29 kwietnia, okazał się bardzo udaną imprezą kulturalną. Licznie przybyła publiczność miała bowiem okazję nie tylko podziwiać obrazy artystki, ale też wysłuchać jej wierszy, śpiewanych przez autorkę, przy doskonałym akopaniamencie Jolanty Szczelkun (akordeon), Małgorzaty Szewczyk (flet) i Leszka Żądło (saksofon).\nNie zapomniano też o publiczności niemieckiej, dla której Nina Kozłowska przetłumaczyła wybrane fragmenty poezji Beaty Kowalewskiej-Modzelewskiej.\n(Foto: B. Żurek)\nPrezent od Związku Zawodowego Bawarskich Dziennikarzy, z okazji 225. rocznicy uchwalenia pierwszej w Europie ustawy zasadniczej\n– Konstytucji 3 Maja.\nW dniu naszego narodowego święta Bayerische Journalisten-Verband, wespół z PresseClub München, zapowiedział panel dyskusyjny pt. „Represje wobec dziennikarzy w Warszawie, Budapeszcie i Ankarze – Koniec wolnej prasy?” (Repressalien für Journalisten in Warschau, Budapest und Ankara – Steht die Pressefreiheit vor dem Aus?).\nJuż sam tytuł panelu dezinformuje poprzez postawienie znaku równości w traktowaniu dziennikarzy w Warszawie i Ankarze. Na dodatek, o medialnej niezależności w Polsce będą dyskutować przedstawiciele tutejszych informatorów, których to „wolność” poznał cały świat, choćby po sposobie informowania o sławetnym Sylwestrze w Kolonii i innych miastach.\nBiorąc też pod uwagę, że w niemieckich rękach znajduje się prawie cała polska prasa lokalna - ale też tygodniki, w tym wszystkie telewizyjne, stacje radiowe i portale internetowe - można mieć poważne wątpliwości, czy organizatorom (inspiratorom) panelu rzeczywiście chodzi o los „represjonowanych” polskich dziennikarzy. Wygląda to raczej na kwik odrywanych od koryta, jakim jest polski rynek reklam. Tłuste lata zbliżają się bowiem ku końcowi, gdyż rząd PiS zapowiedział repolonizację mediów.\nSwoją drogą, polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych powinno podziękować obradującym w Monachium przedstawicielom niemieckich wolnych mediów za troskę i wspaniały trzeciomajowy prezent.\nBiało-czerwony przemarsz Polaków na Litwie. "Wspaniały, wielotysięczny pochód"\nZ okazji Dnia Polonii i Polaków za Granicą około 8 tys. litewskich Polaków oraz działaczy polonijnych z całego świata przemaszerowało głównymi ulicami Wilna w biało-czerwonym pochodzie. W ten sposób Polacy uczcili również 225. rocznicę Konstytucji 3 Maja i 1050. rocznicę Chrztu Polaki.\nUroczystości odbyły się również w Zułowie, czyli miejscu narodzin Marszałka Józefa Piłsudskiego. Pierwszy pochód Polaków ulicami Wilna odbył się w 2004 roku, a ostatni dziewięć lat później.\nPolacy przemaszerowali z Placu Niepodległości do Ostrej Bramy, gdzie została odprawiona msza święta.\nW przemarszu wzięli udział m.in. wicemarszałek Senatu Maria Koc, prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Tadeusz Adam Pilat, prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej Franciszek Spula oraz korpus dyplomatyczny Ambasady RP na Litwie.\n"– Za to święto, ten wspaniały, wielotysięczny pochód, za tę cudowną wspólną modlitwę u stóp Matki Bożej Ostrobramskiej, wspaniałe występy, ale przede wszystkim za tę bliskość, za państwa obecność, za to że jesteście i trwacie – za to wszystko chciałam bardzo serdecznie podziękować w imieniu Senatu i własnym" – powiedziała wicemarszałek Senatu RP Maria Koc.\nNa Litwie mieszka ponad 200 tys. Polaków. Polacy na Litwie są najliczniejszą mniejszością narodową.\nImigranci ubogacili Monachium.\nOktobefest po raz pierwszy z bramkami bezpieczeństwa!\nSłynne monachijskie święto piwa - Oktoberfest - po raz pierwszy w historii odbywać się będzie z niezwykle ostrymi kontrolami bezpieczeństwa. Każdy uczestnik będzie musiał przejść przez bramkę i zostać sprawdzony przez ochronę. To oczywiście efekt napływu dziesiątek tysięcy imigrantów. Monachijczycy boją się zarówno masowych napaści seksualnych, jak i aktów terroru.\nLudzie mający nadzieję wejść na teren Theresienwiese - dużej otwartej przestrzeni, gdzie Oktoberfest odbywa się każdego roku - będzie musiał przejść przez kontrolę bezpieczeństwa, w tym kontrolę toreb i plecaków, na wszystkich wejściach, informuje "Süddeutsche Zeitung".\nOrganizatorzy festiwalu nie wykluczają też, że teren całej imprezy zostanie otoczony dużym płotem - oczywiście ze względów bezpieczeństwa. Wreszcie wielkie namioty piwne prowadzone przez lokalne browary zostaną otwarte o godzinę później niż zwykle, w związku z zaostrzonymi kontrolami.\nMonachijski samorząd wprost przyznaje, że niespotykane dotąd środki bezpieczeństwa - rujnujące niestety niepowtarzalny klimat imprezy - wprowadzono ze względu na sytuację w Niemczech. Organizatorzy obawiają się zarówno masowych napaści seksualnych - podobnych do tych w Kolonii i innych niemieckich miastach - jak i krwawych aktów terroru.\nNiemcami i Europą Zachodnią co chwila wstrząsają doniesienia o nowych incydentach i przestępstwach z udziałem imigrantów, czyli tzw. uchodźców. Przedwczoraj w Austrii zapadł wyrok w bulwersującej sprawie gwałtu na 10-latku na wiedeńskim basenie. Sprawcą okazał się 21-letni "uchodźca" z Iraku. W sądzie przyznał się do winy, tłumacząc, że zgwałcił dziecko, bo nie uprawiał seksu od 4 miesięcy.\nNiemieckie kamery na Ryszarda Petru.\nMało kto wspomniał\no wizycie delegacji Senatu w Berlinie\nDziś doszło do dwóch wizyt polskich polityków w Berlinie - jednej oficjalnej na czele z marszałkiem Senatu Stanisławem Karczewskim i drugiej - w zasadzie prywatnej - Ryszarda Petru, który przyjechał, aby wygłosić wykład w fundacji Friedricha Naumanna.\nZarówno polskie, jak i niemieckie media zrównały znaczenie obydwu wizyt, więcej komentarzy poświęcając nawet wystąpieniom polityka Nowoczesnej, zupełnie pomijając fakt, że senacka delegacja rozmawiała z przedstawicielami najwyższych władz niemieckich, a Ryszard Petru spotykał się jedynie z politykami dużo niższego szczebla.\nDelegacja Senatu gościła w Berlinie i Dreźnie na zaproszenie przewodniczącego Bundesratu oraz premiera Saksonii Stanisława Tillicha. Była to pierwsza oficjalna wizyta, której przewodniczył marszałek Stanisław Karczewski. Najpierw polska delegacja pojechała do Drezna, gdzie wraz z premierem landu omawiała m.in. kwestie polityki migracyjnej i pomocy humanitarnej dla uchodźców. Stanisław Karczewski spotkał się też z ministrami Saksonii: sprawiedliwości Sebastianem Gemkowem oraz środowiska i rolnictwa Thomasem Schmidtem. Rozmawiano m.in. o konieczności zapewnienia bezpieczeństwa, szczególnie w perspektywie zbliżającego się szczytu NATO i Światowych Dni Młodzieży. Delegacja Senatu odwiedziła też w Berlinie niemiecka izbą wyższą – Bundesrat. Stanisław Karczewski w cztery oczy rozmawiał z ministrem spraw zagranicznych RFN - Frankiem Walterem Steinmeierem.\nW tym czasie Ryszard Petru zabierał głos w Berlinie, podczas „Forum na rzecz wolności”. Tłumaczył tam zebranym, na czym polega kryzys w Europie. Ostrzegał m.in. przed populizmem, potępił skupianie się na narodowych interesach.\nWierzę, że przyszłością Europy nie jest Unia à la carte, w której każdy wybiera sobie pasujące mu danie, ponieważ oznaczałoby to koniec wspólnego projektu, koniec europejskiej solidarności – mówił polityk Nowoczesnej, dodając, że szerząca się fala antyunijnego populizmu jest wynikiem braku odwagi w przekonywaniu obywateli, że śmiałe decyzje są niezbędne i przynoszą pozytywne skutki.\nCzytając niemieckie gazety i przeglądając internet od razu można było dostrzec dysproporcję liczby relacji i komentarzy obydwu polskich wizyt - tej rządowej i tej prywatnej. Można było odnieść wrażenie, że zarówno dla polskich, jak i niemieckich dziennikarzy dużo ważniejsza niż senacka była wizyta szefa Nowoczesnej. O spotkaniach Stanisława Karczewskiego informowały jedynie oficjalne strony internetowe landu Saksonii, landu Brandenburgii oraz strony Bundestagu. Natomiast o przybyciu do Berlina Ryszarda Petru już od kilku dni obszernie pisały nie tylko niemieckie media, ale także tutejsze fundacje, a nawet portale internetowe publicznego radia (Deutschlandfunk). Polskojęzyczny serwis rządowego Deutsche Welle poszedł jeszcze dalej i w ogóle nawet nie wspomniał o wizycie Stanisława Karczewskiego w Niemczech, natomiast zamieścił obszerną relację (wraz z plikami dźwiękowymi) z forum, na którym przemawiał Ryszard Petru.\nMożna jedynie wyrazić ubolewanie, że polskie władze nie potrafiły zadbać o rzetelną obsługę medialną oficjalnej delegacji wyższej izby parlamentu w Niemczech i nie dały przekonać się do tego, aby skutecznie i szybko wesprzeć patriotyczne polonijne media w Niemczech, które nie dopuściłyby do takiego przegięcia na korzyść lewicowych i liberalnych polityków. Na spotkaniu marszałka Stanisława Karczewskiego w ambasadzie RP z Polonią była kamera tylko jednej dużej stacji. TVN.\nRaportu ws. demokracji w Polsce nie będzie.\nRada Europy odrzuciła wniosek\nOkazuje się, że forsowany przez socjalistów wniosek o wprowadzenie raportu Rady Europy w sprawie zagrożenia demokracji w Polsce został odrzucony. W trakcie posiedzenia stwierdzono jednoznacznie, że nie ma podstaw, by taki raport został w ogóle opracowany.\nO decyzji Rady Europy poinformował na Twitterze poseł Dominik Tarczyński. Odrzucając wniosek socjalistów podkreślono, że „nie ma podstaw do raportu” w sprawie demokracji w Polsce.\nOjczyzna oczami Polaka z USA\nKazanie sprzed pół wieku\nUroczystości 1050-lecia Chrztu Polski mają charakter kościelno - państwowy. Pół wieku temu, w roku 1966, tak zgodnie nie było. Kościół obchodził Milenium Chrztu Polski, a komunistyczna władza – na wszelkie sposoby utrudniająca obchody kościelne – świętowała swoje Tysięclecie Państwa Polskiego. Mieszkający dziś w Monachium ksiądz Jerzy Grześkowiak był wtedy młodym wikariuszem w Środzie Wielkopolskiej. Dla uczczenia 1050-lecia Chrztu Polski zamieszczamy jego wspomnienie i odważne kazanie jakie pół wieku temu wygłosił. Nie wszystkich – w tamtych czasach – było na to stać.\nŚwiętowanie Tysiąclecia Chrztu Polski\nPoniższe kazanie wygłosiłem jako młody wikariusz (drugi rok po święceniach kapłańskich) w niedzielę 17 kwietnia 1966 r. w kościele kolegiackim w Środzie Wielkopolskiej, w dniu centralnych kościelnych uroczystości milenijnych w Poznaniu. W formie może nieco agresywne, ale co do treści zakotwiczone jest w wierze i w patriotyzmie. Zrodziło się spontanicznie z napiętej i gorącej atmosfery tamtych dni, z rozgoryczenia spowodowanego rozlicznymi szykanami ze strony władz publicznych, usiłujących na wszelki możliwy sposób utrudnić Kościołowi świętowanie jubileuszu milenium chrztu Polski. Owe napięcia były z kolei niejako punktem kulminacyjnym „nagonki” na Episkopat i Kościół, ewokowanej listem polskich biskupów do niemieckich (18 listopada 1965 r.), ze słynnymi słowami: „Udzielamy wybaczenia i prosimy o nie”. List wywołał nie tylko niezrozumienie u pewnej części społeczeństwa i niższego duchowieństwa, lecz przede wszystkim zmasowaną, totalną, antyklerykalną i antykościelną kampanię władz państwowych i aparatu partyjnego, które z pomocą propagandy prasowej, fałszowania dokumentów, szerokiej sieci inwigilacji i środków represji czyniły wszystko, co możliwe, by utrudnić pozytywną akceptację kościelnego „orędzia pojednania”.\nTo „jubileuszowe kazanie” głosiłem na wszystkich sześciu przedpołudniowych mszach świętych. Ponieważ po południu pojechałem na uroczystości do Poznania, a kazanie na mszy św. wieczornej głosił mój kolega (na które podobno UB wysłało swoich ludzi, by nagrać moje kazanie i mieć dokument w rękach), w mieście rozeszła się lotem błyskawicy plotka, że już zostałem aresztowany. „Na szczęście” czy „niestety” taki „zaszczyt” cierpienia dla „sprawy Chrystusa” mnie ominął. Kłopoty miał jedynie nasz proboszcz, ksiądz prałat Jan Krajewski, którego zaraz następnego dnia wezwano do Urzędu Wyznań „na spowiedź”.\nPostawiono mu zarzut, że toleruje w swojej parafii takie ostre wystąpienia przeciwko władzy ludowej i zarysowano przed nim dramatyczną wizję, co może się wydarzyć w bliską już środę podczas powitania obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w drodze z Poznania do Częstochowy, skoro miejscowa ludność została „tak podburzona przez ks. Grześkowiaka”. Ksiądz Prałat mógł ze spokojem skonstatować, iż kazania nie zna, nie słyszał go, gdyż był na uroczystościach poznańskich, ani też nie było mu nic wiadomo o moich zamiarach wygłoszenia takiego kazania. Była to „święta prawda”, ponieważ pisałem je nocą przed wygłoszeniem (pamiętam to jak dziś: na nowiuteńkiej maszynie z DDR „Erika” i był to pierwszy pisany nią tekst). W dodatku – rzekł proboszcz – u nas nie ma cenzury kazań. Każdy odpowiada za to, co przepowiada, przed Bogiem i przed własnym sumieniem. Próbował również uspokoić rozmówców, iż nie dojdzie do żadnych rozruchów, ponieważ mężczyźni będą w pracy, dzieci i młodzież gdzieś poza miastem – wywiezieni celowo na wycieczkę, a zostaną tylko kobiety. Na to dictum usłyszał: „No właśnie tego się obawiamy, bo gdy kobiety się rozwścieczą, to nie damy rady!”.\nUroczystości powitania obrazu Maryi odbyły się godnie, nabożnie, przy niezwykle licznym udziale wiernych z całej okolicy.\nWspominając po 50 latach tamte gorące, ale podniosłe i radosne dni obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski mówię z radosną wdzięcznością: „Pan wyrwał nas z rąk nieprzyjaciół. Uwielbiajmy Go, bo jest dobry, bo na wieki Jego miłosierdzie!”.\nMonachium – luty 2016\nKazanie milenijne w dniu uroczystości kościelnych\nkolegiata Najświętszej Maryi Panny – 17.04.1966 r.\nW Wielką Sobotę podczas obrzędów Wigilii Paschalnej, zwiastującej Zmartwychwstanie Chrystusa Pana, uroczystym odnowieniem przyrzeczeń chrztu świętego rozpoczęliśmy Wielki Jubileusz Narodu Polskiego, czyli Te Deum narodu za chrzest Polski. W ubiegły zaś czwartek, 14 kwietnia, w historyczną rocznicę tegoż chrztu, punktualnie o godzinie 6.00 wieczorem, rozkołysały się w całej Polsce, od szumiącego falami Bałtyku po strzeliste Tatry, w każdym kościele, dzwony, które mową swych spiżowych ust głosiły Polsce całej i światu, że mija tysiąc lat od dnia, gdy książę Mieszko I zdobył się – nie bez wpływu jego małżonki Dobrawy - na ważką decyzję przyjęcia sakramentu chrztu świętego. Zgromadzeni w naszej kolegiacie, o wiele liczniej niż zwykle, staliśmy w niemej zadumie wsłuchując się przez dziesięć minut w ten głos radosny a poważny.\nStanęły chyba wtedy każdemu przed oczyma tysiącletnie dzieje naszej Ojczyzny, począwszy od Mieszkowego chrztu aż po nasze czasy, okresy powodzenia, triumfów i zwycięstw, oraz porażek, klęsk i niewoli. Przypominały się nam pokolenia przodków, którzy nieśli wytrwale pochodnię wiary poprzez dziejowe burze, jakich historia nam nie oszczędziła, a Bóg od nich nie ochronił, może dlatego, że droga za Chrystusem to droga krzyżowa. Niejednemu łza zakręciła się zapewne w oku. Zwłaszcza gdy wyczuł w mowie dzwonów nie tylko głos radości. Dzwon ma podwójna mowę – zwiastuje radość bądź nieszczęście. Bije się w dzwony na znak radości, ale dzwoni się także w czas żałoby i smutku. W naszych dzwonach z czwartkowego wieczoru głoszących Polsce radość można było jednak wyczuć także nutę cichego jęku i skargi. Dobrze rozumieliśmy tę mowę. Bo gdy nadeszły radosne dni, wyczekiwane z utęsknieniem przez wiele lat, gdy przyszły dni narodowych godów, przypominające nam tamte zaślubiny Narodu Polskiego z Bogiem w dniu Mieszkowego chrztu, równocześnie pojawiły się na horyzoncie złowrogie chmury.\nChcieliśmy, my katolicy, obchodzić milenijne uroczystości – uroczystości o charakterze religijnym – w sposób jak najbardziej godny Tysiąclecia. Podkreślam: uroczystości o charakterze czysto religijnym, gdyż procesji, nabożeństw i modlitw nie można zaliczać do manifestacji politycznych. Żywiliśmy nadzieję, że razem z nami będą w dniach naszego świętowania ci, którzy uważają Polskę za swoją Ojczyznę. Co czwarty Polak mieszka poza granicami kraju. Wielu z Polonii zagranicznej zamierzało odwiedzić Polskę w te dni wielkiej radości, a przede wszystkim wziąć udział w uroczystościach w Częstochowie. Niestety! Nie ma dla nich miejsca w Ojczyźnie! Jaki to ból, gdy matka dziecka się wyrzeka, gdy nie chce go przyjąć do rodzinnego domu!\nCały świat patrzy w tych dniach na Polskę. Podziwia nasze sukcesy, naszą wiarę i religijność. Iluż gości zagranicznych miało zamiar odwiedzić Polskę. Tymczasem nie ma u nas dla nich miejsca. Nie ma miejsca dla biskupów z Ameryki, Anglii, Irlandii, Austrii, Jugosławii, Niemiec, nawet z tych „zaprzyjaźnionych” z Polską Niemiec Wschodnich. Jakże ma świat wierzyć naszemu przysłowiu o „polskiej gościnności”? Nawet sam Ojciec Święty Paweł VI na swoją gotowość przyjazdu do Polski na milenijne uroczystości otrzymał odpowiedź odmowną. Pamiętamy, jak Ojciec Święty był witany przez Żydów, jak entuzjastycznie został przyjęty przez niechrześcijan – mahometańskich Hindusów, pamiętamy, że mógł stanąć przed delegatami wszystkich narodów jakichkolwiek przekonań politycznych, religii i wyznań na forum ONZ. Natomiast w Polsce nie ma miejsca dla Ojca Świętego. Wyobraźmy sobie, co by się u nas działo, gdyby tak Ojciec Święty zechciał wybrać się z pielgrzymką do Niemiec. Możemy założyć, bez większych pomyłek, że szpalty gazet wypełniłyby się tytułami: „Papież sprzyja spadkobiercom Hitlera!”, „Ojciec Święty popiera niemiecki militaryzm i rewizjonizm!”. Ale gdy chciał przybyć jako pielgrzym do Polski – jego życzenie i prośba spotkały się z zimnym „Nie!”. Pytano kiedyś polskich biskupów, w czyim imieniu wybaczają oni Niemcom krzywdy, jakie ci wyrządzili Polsce. Pytam więc tak samo: w c z y i m imieniu odmówiono Ojcu Świętemu prawa przyjazdu do Polski? Czy w imieniu całego Narodu? Odpowiedziano Ojcu Świętemu, że jego przyjazd do Polski jest obecnie „nie na czasie”. Jeśli tak, to trzeba nam zatem czekać na „inne czasy”, „na lepsze czasy”… A to pachnie znowu antypaństwowym i anty-ustrojowym nastawieniem!\nNie ma więc na naszych godach weselnych Tysiąclecia Chrztu żadnych gości. Nie dlatego, że nie chcieli przybyć, jak ci z przypowieści ewangelicznej Chrystusa, lecz z tej racji, że im nie pozwolono. Musimy zatem radość zachować tylko dla siebie, obchodzić uroczystości sami, a w dodatku, w jakich w a r u n k a c h i przy jakich ograniczeniach? Nie możemy powiedzieć, że nam nie wolno. Wolno – lecz w jakim klimacie, w jakim nastroju? Mamy na wszystko oczy otwarte!\nNie potrzeba chyba nikomu tłumaczyć, dlaczego równocześnie z kościelnymi uroczystościami obchodów Tysiąclecia Chrztu w Gnieźnie czy w Poznaniu, w tych samych dniach i prawie o tych samych godzinach zorganizowano wielkie manifestacje z okazji Tysiąclecia Państwa Polskiego i 21 rocznicy sforsowania Odry. Pewnie „dlatego”, że jak podała „Trybuna Ludu” i jak pisał „Głos Poznański”, cytuję dosłownie: „…państwo nie przeciwstawia rocznicy swego Tysiąclecia Tysiącleciu wprowadzenia chrześcijaństwa na ziemie polskie”. Piękna, ale jakże zakłamana deklaracja, typowa dla ustroju naszego państwa. Popatrzmy na fakty z ostatnich dni, dokumentujące to szatańskie zakłamanie i wrogość wobec Kościoła:\n- w Gnieźnie podczas uroczystości na placu katedralnym, gdy 15-tysięczny tłum wiernych śpiewał „Te Deum laudamus…”, nad ich głowami wył helikopter, a głośniki na pobliskim placu „ryczały” muzyką taneczną.\n- sprawdzano dokumenty wielu osobom przybywającym na uroczystości gnieźnieńskie, nawet samemu Księdzu Prymasowi;\n- wywierano nacisk na tych, którzy chcieli pielgrzymującym udzielić noclegów;\n- u nas w Środzie i w naszym powiecie wielu właścicielom samochodów prywatnych odebrano karty rejestracyjne na najbliższe dni, uniemożliwiając im udział w uroczystościach kościelnych;\n- zarządzono utrudnienia komunikacyjne;\n- zakazano procesji w Gnieźnie i w Poznaniu;\n- w przyszły piątek, gdy przybędzie do nas z Poznania obraz Matki Bożej Częstochowskiej (w drodze do Częstochowy), dzieci szkół podstawowych i młodzież licealna będą wywiezieni poza Środę (wycieczki);\n- w Gnieźnie, w Poznaniu, w Środzie i w innych miastach Wielkopolski wywieszono propagandowe plakaty i afisze wymierzone przeciwko Episkopatowi Polski, by skłócić wiernych z biskupami i miedzy sobą, złamać jedność, zniechęcić do Kościoła. Patrząc na okna wystawowe załadowane tymi plakatami odnosi się wrażenie, jak gdyby całe Tysiąclecie Polski to tylko okres ostatniej wojny, jakby nasza Ojczyzna nie miała czym się poszczycić jak tylko tragedią hitlerowskiej napaści. To nie są afisze Tysiąclecia Polski, lecz plakaty pojęte jako środek do walki z Kościołem, aby rozbić jego jedność. „Uderzą w pasterza, a rozproszą się owce…".\nDopiero teraz rozumiemy, po co ta cała akcja przeciwko Episkopatowi, akcja oszczercza i kłamliwa, bo przecież biskupi swoje stanowisko w sprawie listu o przebaczeniu w stawianych im zarzutach po wielokroć wyjaśniali, nawet wobec Narodu Niemieckiego w wywiadzie telewizyjnym arcybiskupa Bolesława Kominka, czego się niektórzy domagali. Teraz rozumiemy, dlaczego ciągle na nowo przez sześć miesięcy wywlekano te same sprawy, podtrzymywano atak aż do miesiąca milenijnych uroczystości. Nawet u nas w Środzie rzucają się w oczy z okien wystawowych bluźniercze niemal w swej treści plakaty. Zwłaszcza jeden z nich: zburzony w czasie wojny i powalony na ziemię pomnik przedstawiający Chrystusa z krzyżem na ramionach z dłonią wyciągnięta ku niebu (przed kościołem św. Krzyża w Warszawie), a pod nim cyfra wymordowanych przez Niemców Polaków i napis: „Tego zapomnieć i wybaczyć nie wolno! Zburzonym pomnikiem Jezusa Chrystusa usprawiedliwia się nienawiść…! Nie można tego inaczej określić jak bluźnierstwo. W usta tego, który powiedział „Miłujcie nieprzyjaciół waszych, dobrze czyńcie tym, którzy was mają w nienawiści”, niemalże włożono słowa: „Tego wybaczyć nie wolno” – słowa, które stoją w sprzeczności z Jego nauczaniem i wolą. Plakaty wywieszane rękami katolików…w oknach wystawowych naszych średzkich sklepów. Oczywiste, że nie zapomnimy o wymordowanych milionach Polaków, ani historia o tym nie zapomni, ale przebaczyć powinniśmy i musimy, nawet największe krzywdy, bo nasz Bóg jest Bogiem miłosierdzia.\nRozwalony pomnik Chrystusa… Ale o wiele gorszą rzeczą od burzenia pomników Jezusa jest prześladowanie Chrystusa żyjącego w człowieku, w chrześcijanach, w Kościele. Po stokroć gorsze jest łamanie ludzkich sumień, utrudnianie i zakazywanie praktyk religijnych osobom postawionym na wyższych stanowiskach, wypaczanie sumień dzieci, którym na letnich koloniach nie pozwala się uczęszczać na Mszę świętą, demoralizacja młodzieży, zamierzona ateizacja. Po stokroć gorszą rzeczą jest zalegalizowanie uchwałą sejmową mordowanie nienarodzonych istnień ludzkich. Trudno oprzeć się porównaniu z ludobójstwem hitlerowców.\nI my to wszystko musimy przebaczać. Gdybyśmy chcieli zastosować taktykę wrogów Kościoła, musielibyśmy podobnie wołać z ambon: „Tego zapomnieć i przebaczyć nie wolno!” Musielibyśmy podsycać nienawiść. Ale Chrystus oczekuje od nas, wręcz domaga się, wybaczania.\nW Kórniku (koło Poznania) można przeczytać w tych dniach na transparencie następujące słowa: „Żądamy lojalnego stosunku Kościoła wobec PRL”. Nie do wiary! Kto od kogo żąda? Kto kogo krzywdzi i prześladuje? Kto wobec kogo jest nielojalny? Jak gdyby Kościół nie uznawał Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Okrutny tyran – Kościół - gnębi i krzywdzi biedną PRL, swoją Ojczyznę…\nZburzony pomnik Chrystusa z plakatu przypomniał mi dziwne życzenia świąteczne jakie otrzymałem od kolegi - kapłana na Wielkanoc. Oto jego słowa: „Przeżywamy radosne dni w wielkim napięciu. Władze zmusiły ludzi do usunięcia nowego krzyża, który przedtem postawiono na miejscu starego. Masa samochodów i ludzi o nieznanych obliczach. Tyle w tej sprawie. „Jam zwyciężył świat” (Dusina, parafia Gostyń Stary). Kto miałby prawo żądać lojalności wobec siebie? Usunięty krzyż! Daj Boże, by to był jedyny taki przypadek!\nW takiej to atmosferze celebrujemy uroczystości Tysiąclecia Chrztu Polski. Tysiąc lat… Gdyby nie tamten chrzest, może nie byłoby dziś Polski, polskiej kultury! Z wielkim prawdopodobieństwem można tak powiedzieć, bo na przykład plemiona Weletów czy Obotrytów, które nie stały przecież kulturowo czy organizacyjnie niżej od krainy Mieszka, ale chrześcijaństwa i nowej zachodniej europejskiej kultury nie przyjęły, zaginęły. Ślady kultury tamtych plemion wykopuje dziś jedynie łopata archeologa. To samo dotyczy ludów nad Morzem Czarnym lub Prusów (por. A. Gołubiew, Rocznica, „Tygodnik Powszechny” nr 15/ 1966, s. 14).\nTysiąc lat….! Ile łask, ile dobra w Kościele i przez Kościół? Tysiące tysięcy kapłanów, ofiar Mszy świętej, słów i gestów przebaczenia w konfesjonałach, miliony chrześcijan, ludzi żyjących w łasce uświęcającej i uświecających świat, niezliczone czyny miłości i wierna służba społeczeństwu i Ojczyźnie. Nic dziwnego, że szatan wścieka się w obliczu takiej ilości dobra. On – duch kłamstwa, fałszu i nienawiści. I widzimy, jak Polska stała się areną walki ducha ciemności z Kościołem i z Bogiem. Dziś szatan nie przybiera postaci węża, jak w raju. Przybiera postać ludzką, postać partyjnych agitatorów!\nCo nam pozostaje? Wszystko przebaczyć! Wielkodusznie. Choć nam ciężko na sercu i na duszy, i nas to boli, i trudno przychodzi, choć nas niedawno - po liście polskich biskupów do niemieckich – uczono, że „nie ma przebaczenia, jeśli nie ma skruchy”.\nKochani Bracia i Siostry w Chrystusie! Zaufajmy Jezusowi i Maryi! To są nasze Gody Weselne. W Kanie Galilejskiej obok radości weselnej, w pewnym momencie tez pojawił się smutek, bo wina zabrakło. Maryja zatroszczyła się, by smutek przemienił się w radość. I u nas Gody weselne Tysiąclecia. Obok radości – smutek i lęk. I Maryja zatroszczy się o nas. Prośmy ją o to. Polska to jej Królestwo – od wieków. Ona widzi nasze potrzeby i troski. I powie do Syna jak kiedyś: „Wina nie mają!” „Synu, wolości prawdziwej nie mają, spokoju, nadziei, tego i tamtego…” A On prośbę spełni i… wszystko odmieni. Przyjdzie do nas na jej prośbę i powie nam, jak powiedział do Apostołów zamkniętych po jego śmierci ze strachu w wieczerniku: „Pokój wam!”. Jesteśmy zalęknieni, pełni obaw i niepokoju, smutni, znękani, rozgoryczeni. Ale On mówi: „Pokój wam!”\n„Uradowali się tedy uczniowie ujrzawszy Pana…”\nKs. dr hab. Jerzy Grześkowiak studia specjalistyczne odbył w Lublinie (KUL) i w Paryżu, wieńcząc je tytułem doktora habilitowanego w zakresie teologii pastoralnej.\nOd roku 1986 posługuje duszpastersko w Niemczech.\nJest autorem wielu rozpraw, artykułów naukowych i popularno-naukowych, książek poświęconych liturgii, sakramentologii, teologii pastoralnej, teologii małżeństwa\ni rodziny, a także duchowności chrześcijańskiej.\nMieszka w Monachium.\nPrzez całą niedzielę 10 kwietnia 2016 trwały w Polsce obchody upamiętniające ofiary katastrofy smoleńskiej. Największy wymiar miały w Warszawie, gdzie to pamięć ofiar z prezydenckiego tupolewa czciły setki tysięcy osób. W fotorelacji red. Bogdana Żurka uwiecznione zostały fragmenty uroczystości – m.in. poranna msza w intencji ofiar katastrofy w kościele seminaryjnym pw. Wniebowzięcia NMP i św. Józefa Oblubieńca w Warszawie, Apel Pamięci przed Pałacem Prezydenckim, składanie wieńców na Powązkach, odsłonięcie na Pałacu Prezydenckim tablicy poświęconej prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu i wieczorny Marsz Pamięci z bazyliki pod Pałac Prezydencki, zakończony wystąpieniem Jarosława Kaczyńskiego.\nBądźmy razem w sprawach najważniejszych\nFragment wczorajszego przemówienia Prezyenta RP Andrzeja Dudy:\n"(...) Wiecie wszyscy, i mówię to z pochyloną głową, że było potem także tutaj wiele dramatycznych zdarzeń. Zdarzeń często gorszących zdarzeń, do jakich nigdy nie powinno dojść w Rzeczypospolitej. To te wydarzenia wlały w serca, w wiele serc, dodatkową gorycz, dodatkowe rozżalenie, czasem i wiele gniewu. Dlatego zwracam się dziś do wszystkich z apelem – wybaczmy! Wybaczmy to wszystko sobie wzajemnie! Wszystkie niepotrzebne, przede wszystkim niesprawiedliwe słowa, wszystkie gorszące zachowania, wszystkie – także i momenty poniżenia.\nApeluję o wybaczenie, bo ono jest dzisiaj i nam, i Polsce, której przyszłość musimy budować, wspólnie, ogromnie potrzebne. Ono jest niezbędne. (...)"\nArtykuł opublikowany na stronie: http://www.naszdziennik.pl/polska-kraj/155667,badzmy-razem-w-sprawach-najwazniejszych.html\nProszę nakliknąć aby uzyskać powiększenie.\nSenat pamiętał o Ślubach Lwowskich\n„W 360. rocznicę Ślubów Lwowskich Senat RP oddaje hołd przodkom, którzy w obliczu dramatu wojny i najazdu obcych wojsk znaleźli ratunek i nadzieję oddając się pod opiekę Matki Bożej, w krzyżu Chrystusa odnajdując odwagę i wzór w poświęceniu dla Ojczyzny” – głosi uchwała Senatu.\nPodczas głosowania za przyjęciem uchwały opowiedziało się 81 senatorów, jeden był przeciw, a czterech wstrzymało się od głosu.\n1 kwietnia 1656 roku w obliczu najazdu wojsk szwedzkich i rosyjskich na Rzeczpospolitą Obojga Narodów król Jan Kazimierz złożył w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie śluby, będące aktem zawierzenia ojczyzny opiece Matki Bożej, którą władca ogłosił Królową Korony Polskiej. Autorem tekstu Ślubów Lwowskich był św. Andrzej Bobola.\n„Akt zawierzenia Polski Matce Bożej miał znaczenie nie tylko dla świadków tamtych wydarzeń, ale też dla kolejnych pokoleń Polaków, którzy aż do czasów współczesnych w trudnych dla Ojczyzny momentach odwoływali się do opieki Królowej Korony Polskiej i z wiary w Jej pomoc czerpali siłę do walki o niepodległość. Dlatego też Śluby Lwowskie Jana Kazimierza uznaje się za jedno z najważniejszych dla naszej historii i samostanowienia wydarzeń religijno-politycznych” – głosi uchwała Senatu.\n76 lat temu, 3 kwietnia 1940 roku, NKWD rozpoczęło wywóz polskich oficerów z obozu w Kozielsku, a w następnie z obozów w Ostaszkowie i Starobielsku. Tak rozpoczęła się zbrodnia katyńska.\n5 marca 1940 r. Biuro Polityczne KC WKP(b) podjęło uchwałę o rozstrzelaniu polskich jeńców wojennych przebywających w sowieckich obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz polskich więźniów przetrzymywanych przez NKWD na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczypospolitej. Pod uchwałą znalazły się m.in. podpisy Stalina, Klimenta Woroszyłowa oraz Wiaczesława Mołotowa.\n3 kwietnia 1940 r. NKWD rozpoczęło likwidację obozu w Kozielsku, a dwa dni później obozów w Starobielsku i Ostaszkowie. Z Kozielska 4404 jeńców przewieziono do Katynia i zamordowano strzałami w tył głowy. 3896 jeńców ze Starobielska zabito w pomieszczeniach NKWD w Charkowie, a ich ciała pogrzebano na przedmieściach miasta w Piatichatkach. 6287 jeńców z Ostaszkowa rozstrzelano w gmachu NKWD w Kalininie (obecnie Twer), a pochowano w miejscowości Miednoje. Łącznie zamordowano 14 587 osób. Na mocy decyzji z 5 marca wymordowano także 7305 obywateli polskich przebywających w różnych więzieniach na terenach włączonych do Związku Sowieckiego.\n„Z pierwszego zlecenia wykonano nr 343” – napisał w szyfrogramie szef miejscowego Zarządu NKWD Dmitrij Tokariew do zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR Wsiewołoda Mierkułowa o rozstrzelaniu pierwszego transportu 343 jeńców wojennych z obozu w Ostaszkowie.\nTokariew wspominał potem: „Po raz pierwszy przywieziono 300 ludzi. Okazało się, że za dużo. Noc była krótka i trzeba było kończyć już o świcie. Następnie zaczęto przywozić po 250”.\nJednym z wyróżniających się oprawców był Wasilij Błochin. Jeszcze w czasie, gdy osobiście zabijał jeńców otrzymał order Czerwonego Sztandaru. W rozkazie z 1940 roku „O nagrodach dla pracowników NKWD za skuteczne wypełnienie zadań specjalnych” czyli likwidacji 22 tysięcy Polaków nagrodzono go dodatkowym miesięcznym uposażeniem.\nZostali oni zamordowani strzałem w tył głowy, a następnie zakopani w ośmiu masowych grobach, w których układano kolejne warstwy z ciał. Oprócz oficerów, podoficerów oraz szeregowych Wojska Polskiego, częściowo pochodzących z rezerwy wśród których byli naukowcy, lekarze, inżynierowie, prawnicy, nauczyciele czy urzędnicy państwowi, zabito też kilkutysięczną grupę funkcjonariuszy Policji Państwowej, Korpusu Ochrony Pogranicza, Straży Granicznej i Służby Więziennej.\nOd 1943 roku Rosjanie rozpoczęli fałszowanie i zatajanie śladów swojej zbrodni.\nW trakcie konferencji prasowej 11 marca 2005 roku gen. Sawienkow stwierdził, że „ludobójstwo na narodzie polskim nie miało miejsca ani na poziomie państwowym, ani w sensie prawnym, i że sprawa została zamknięta jako wojskowe przestępstwo służbowe, związane z przekroczeniem uprawnień służbowych”.\nW niedzielę ulicami Warszawy przejdzie IX Katyński Marsz Cieni. Jego uczestnicy oddadzą po raz kolejny hołd ofiarom zbrodni katyńskiej.


Zapewnienie opieki nad osobami posuniętymi w latach - krappahue.com\nNasze społeczeństwo starzeje się w coraz większym tempie. W konsekwencji tego pojawia się konieczność zapewniania usług opiekuńczych znajdujących się na wysokim poziomie. Aktualnie usługi opiekuńcze oferują profesjonalne domy opieki, które gwarantują zarówno opiekę w ośrodku, jak i wyjazdową.\nW jakich sytuacjach warto sięgać po pomoc? Usługi opiekuńcze są rozwiązaniem w momencie naturalnego procesu starzenia się. Należy wiedzieć, że wraz z mijającymi latami pogorszeniu ulega nie tylko nasza kondycja fizyczna, ale również psychiczna. Pogorszeniu ulega zwłaszcza pamięć. Odnosi się to zarówno do zdolności przyswajania nowych informacji, jak i wykopywania z pamięci tych, które zostały przyswojone na wcześniejszych etapach życia.\nDużo osób starszych zmaga się z depresją, która jest wynikiem dostrzegania pojawiających się w organizmie zmian. Świadomość zbliżającej się śmierci także nie wpływa na nich pozytywnie.\nJeśli potrzebujesz podobnych materiałów, co te zaprezentowanie w niniejszym wpisie, to w artykule (http://www.beskidmed.pl/uslugi-medyczne/okulistyka-dziecieca/) zamieszczonym tutaj na pewno je odnajdziesz.\nNie można zapominać również o takich problemach, jak Alzheimer czy inne choroby neurodegeneracyjne, które często są przyczyną utraty samodzielności przez osoby w starszym wieku. Jak znaleźć dobrze świadczone usługi opiekuńcze? Otóż warto tutaj posiłkować się globalną siecią komputerową. Więcej tutaj: .\nWystarczy wpisać hasło „opiekunki osób starszych Wrocław”. Hasło „opiekunki osób starszych Wrocław” pomoże znaleźć nam wiele domów opieki, które świadczą usługi z tego obszaru. Pamiętać należy, że mnóstwo ośrodków tego typu nie świadczy usług na dobrym poziomie.\nNie możesz się doczekać kolejnych ciekawych treści na ten temat? Mamy do Ciebie świetną nowinę - kliknij bielsko biała psycholog w ten link i rozkoszuj się tekstem.\nZanim więc zdecydujemy się na określony ośrodek, należy pamiętać o tym, by dokładnie sprawdzić zdania o nim. Można poradzić się znajomych, którzy uprzednio korzystali z pomocy ośrodków opiekuńczych.\nNadmorskie miejscowości cieszą się ogromnym powodzeniem wśród turystów, którzy pragną spędzić w nich swój urlop. W obecnych czasach coraz więcej osób wyjeżdża nad morze nie tylko w sezonie letnim, ale również zimą lub wiosną.\nNapisane przez: Zuerichs Strassen\nPlacówki opiekuńcze dla osób starszych świadczą usługi w różnym zakresie. Placówki stacjonarne zapewniają na ogół opiekę przez całą dobę. Zapewniają opiekę nie tylko posiadających wysokie kwalifikacje opiekunów, ale też personelu medycznego, który troszczy się o stan zdrowia podopiecznych. Ośrodki gwarantujące pomoc domową gwarantują na przykład pomoc w kupowaniu produktów codziennych, sprzątaniu mieszkania i wykonywaniu czynności higienicznych. Prace tego typu nie są tanie, ale na ogół okazują się być jedynym rozwiązaniem dla bliskich, którzy mają pod swoją opieką osoby w starszym wieku, a sami nie mają możliwości na to, aby im poświęcić się przez dwadzieścia cztery godziny na dobę.\nOśrodki pomocy dla ludzi borykających się z uzależnieniem od alkoholu\nNie da się ukryć, że liczba używek, jakie przystępne są współcześnie jest tak wysoka, że prosto o popadnięcie w uzależnienie. Nadzwyczaj drobna granica pomiędzy ulotną zabawą a dogłębnym uzależnieniem.\nNiemal każdy z nas dobrze zna sytuacje, kiedy coś nas boli, a niemalże żadne leki przeciwbólowe nie pomagają. Najczęściej ratujemy się lekami przeciwbólowymi, które można kupić bez recepty, jednak nie zawsze mają one w sobie na tyle wielką dawkę substancji leczniczych, aby mogły nam pomóc. Jeśli Twój ból jest tak mocny, że nie pomagają Ci już tradycyjne leki, które można zakupić w każdym sklepie, wtedy zdecydowanie powinieneś wybrać się do lekarza – po pierwsze sprawdzi, czy przyczyny Twojego bólu nie są poważne, a poza tym przepisze Ci na receptę silny lek przeciwbólowy.\nKto z nas nigdy nie rozbił zakupów przez Internet? W dzisiejszych czasach w sieci kupują niemal wszyscy. Taki model nabywania towarów jest niezwykle komfortowy, często pozwala również sporo zaoszczędzić. Z jakich powodów okazuje się to tak popularne? Przede wszystkim w sieci kupujemy buty oraz ubrania, książki, sprzęty elektroniczne czy kosmetyki. Oprócz tego coraz częściej sięgamy po tanie meble albo jedzenie. Mamy świadomość korzyści, jakie mogą wyniknąć z takich zakupów.


Gorset ślubny w stylu klasycznym od Maya Hansen - wiosna/lato 2011 - Bielizna ślubna - OBieliznie.pl\nDzień naszego ślubu to moment, w którym jesteśmy skłonne wydać nawet dużą kwotę, aby wyglądać doskonale. Chcemy zachwycać wszystkich gości, a w szczególności swojego przyszłego męża. Czasami decydujemy się na nowoczesne suknie, innym razem stawiamy na klasykę. Ponieważ jest to jedna z najbardziej istotnych chwil życia, warto zastanowić się gorsetem, do którego będziemy dopasowywać resztę. My polecamy profesjonalne, a zarazem bardzo klasyczne gorsety Maya Hansen. Mogą stać się niezwykłym dopełnieniem Twojej kreacji, a także początkiem nocy poślubnej. Takie gorsety ślubne Maya Hansen widzimy chociażby w kolekcji wiosna-lato 2011. Te modele są w bardzo klasycznej wersji, mają stalowe fiszbiny, które mocno modelują i redukują talię. Doskonałej jakości materiały, oraz świetne wykończenia są niebywałymi atutami. Możemy wybierać pomiędzy modelami dość uproszczonymi, jak i tymi bogato zdobnymi.\nW kolekcji Chantilly Dreams 2011 znajdziemy piękne gorsety w kolorze czystej bieli ozdabiane ślicznymi, francuskimi koronkami, oraz innymi dodatkami jak: sznury perełek, kotyliony, kokardki. Maya Hansen zwyczajowo do swoich kolekcji wprowadza nieco groteski i ironii, tak było i tutaj. Pyszniące są na tkaninie plisowane wachlarze z gipiury? Czemu nie! Jest jednak kilka modeli, które spodobają się również Panią preferującym styl klasyczny, delikatny i bardziej skromny. Nam bardzo się w tej kolekcji spodobał gorset, który od góry wykończony jest muślinową tkaniną w delikatne hafty. Posiada on lekko bufiaste rękawy i w całości pokryty jest koronkami. To bardzo wyrafinowana propozycja w stylu vintage.\nKolejną kolekcją w której możemy znaleźć gorsety ślubne jest Lace Wings 2011. Niektóre z modeli są wykonane z satyny, inne zaś całe pokryte koronką. Tutaj znajdziemy również bardziej wyraziste propozycje, jak gorset z piórami marabuta, czy z wyraźnymi podwiązkami. Jeżeli nie chcemy standardowej modeli w kolekcji jest również kilka modeli w kolorze beżowym, czy kremowym. Możemy więc wybierać w tych luksusowych gorsetach, decydować czy chcemy wyglądać nieco ekstrawagancko, czy raczej prosto i skromnie; cieszyć doskonałą figurą – szczególnie, że gorsety te są dostępne w Polsce!\nNie lubię gorsetów bez ramiączek, a poza tym trzeba mieć jakiś tam biust, żeby dobrze w nim wyglądać. Jest kilka ciekawych modeli, ale większość jest zbyt ekstrawaganckich, a te wielkie rękawy z bufkami w ogóle mi się nie podobają.\nWedług mnie- zbyt ekstrawaganckie, zwłaszcza te z piórami ; )\nUwielbiam gorsety, są ponadczasowe, może nie na każdą okazję, ale warto chociaż jeden w swojej garderobie posiadać - pasują na nocne wypady na imprezę jak i pod białą koszulę do pracy i oczywiście do sypialni. Gorset numer 5 z pierwszej prezentacji jest piękny, szczególnie te kokardki na dole. Po za tym dzięki gorsetowi kobieta , która jest totalnie pozbawiona talii może ją mieć!


Strony związane z hasłem: wciągniki - strona 1 - Katalog Stron - serwisu Gazeta.pl\nKredyty we frankach | Kredyty frankowe | Pomoc frankowiczom\nStrony związane z hasłem 'wciągniki':\nABUS Crane Systems Polska to oddział spółki ABUS Kransysteme GmbH. Zaliczamy się do grona czołowych producentów na świecie w branży dźwignicowej i urządzeń dźwignicowych. Produkty ABUS używane są nie tylko w branżach zazwyczaj kojarzonych z dźwignicami (przemyśle maszynowym, samochodowym, lotniczym, stoczniowym, tworzyw sztucznych etc.) ale również w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw (dźwignice lekkie). Oferujemy szeroki wachlarz produktów: od wciągników łańcuchowych o udźwigu od 80 kg poprzez lekkie systemy dźwignicowe HB do suwnic pomostowych o udźwigu do 100 t. Szeroki wybór akcesoriów i komponentów. Wykonujemy konserwacje i przeglądy okresowe urządzeń dźwignicowych - suwnic, żurawi, wciągników, wciągarek. Projekt, montaż, obsługa prawna instalacji (UDT) nowych urządzeń. Serwis, obsługa gwarancyjna i pogwarancyjna. Zadzwoń i sprawdź.\nWciągniki, wciągniki bułgarkie, wciągniki linowe, wciągniki łańcuchowe. »\nWciągniki, wciągniki bułgarskie, wciągniki linowe, wciągniki łańcuchowe.nwww.wciagniki.net www.elektrowciagi.plnWciągniki bułgarskie linowe i częsci zamienne. nnnWciągniki bułgarskiennWciągniki bułgarskie linowennWciągniki bułgarskie linowe od 500kg do 10tnn99% części zamiennych do wciągników bułgarskiech\nWciągniki, wciągarki, elektrowciągi, części zamienne. »\nJesteśmy bezpośrednim importerem bułgarskich elektrowciągów i wciągarek oraz żurawików. Urządzenia te charakteryzuje bardzo wysoka wytrzymałość, dzięki czemu w praktyce są eksploatowane nawet przez kilkadziesiąt lat.nnW naszej ofercie mogą Państwo znaleźć również wszystkie części zamienne do elektrowciągów i wciągarek bułgarskich.\nOrome- rusztowania, drabiny »\nFirma obsługuje głównie sektor budownictwa oraz przemysłu. W ofercie znajdują się rusztowania, drabiny, schody, podesty, platformy podnoszące, wciągarki, wciągniki, zawiesia uchwyty, wagi hakowe, dynamometry, wiertarki i inne sprzęty do profesjonalnych zastosowań.\nFirma INTERFORK to kompleksowa obsługa w dziedzinie wózków widłowych jak i różnego rodzaju wózków platformowych. Jej oferta to sprzedaż między innymi wciągników łańcuchowych, zawiesi do kręgów bądź zawiesi widłowych. Dodatkowym profilem działalności firmy jest serwis urządzeń. Wszelkiego rodzaju zawiesia pasowa, podnośnik czy też wózki platformowe, poddawane są tu szybkiej, acz niezwykle solidnej i fachowej naprawie. Serwis może odbywać się w firmie, bądź na miejscu u Klienta.\nStrona internetowa, którą Państwu oferujemy to miejsce, gdzie znajdziecie szereg podwieszanych akcesoriów. W naszym asortymencie proponujemy Wam szeroką gamę przyrządów. Wśród nich znajdziecie chociażby zawiesia linowe, wyciągarki ręczne, czy trawersy. Chcąc mieć pełny dostęp do proponowanych przez nas akcesoriów zachęcamy szczególnie do częstych odwiedzin naszego sklepu internetowego. Urządzenia, w jakie mogą się Państwo u nas zaopatrzyć są naprawdę wysokiej jakości i bardzo dobrej marki. Osprzęt jaki u nas znajdziecie wykorzystywany jest w sportach ekstremalnych, ale nie tylko. Ponadto staramy się przyciągnąć Państwa uwagę przystępnymi cenami oraz korzystnymi rabatami na zakupy.\nWCIĄGNIKI | SPRZĘGŁA | WÓZKI - Mi-tech Zaopatrzenie Techniczne Katowice »\nFirma Mi–Tech Zaopatrzenie Techniczne Mirosław Gola jest samodzielnym, dynamicznie rozwijającym się przedsiębiorstwem produkcyjno – handlowo – remontowym funkcjonującym na rynku polskim od 2002 roku.\nNasza działalność opiera się na bezpośrednich umowach z producentami, co obok gwarancji jakości produktu i obsługi po sprzedażowej, jest gwarancją relatywnie niskich cen.\nDo Państwa dyspozycji jest zespół handlowo – techniczny złożony z doświadczonych pracowników, którzy służą pomocą w zakresie doradztwa technicznego i realizacji dostaw. Mobilność naszej firmy pozwala nam znaleźć się u Państwa w każdym czasie.\nW pełni świadomi odpowiedzialności wyrażamy szczerą nadzieję, iż decydując się na współpracę z nami, dacie nam Państwo szansę udowodnienia naszego profesjonalizmu i kompetencji.\nE-hak24.pl - platforma sprzedażowa »\nPlatforma Ehak24.pl to miejsce sprzedaży wielu użytecznych urządzeń wspomagających transport magazynowy oraz transport materiałów na nieduże odległości w bieżących procesach technologicznych. W Ehak24.pl można się zaopatrzyć również w sprzęt do pracy na wysokościach, sprzęt dla spawaczy, do warsztatów samochodowych, naprawczych, kamieniarskich. Dostarcza również artykuły konieczne do mocowania ładunku na czas transportu czy chemię przemysłową.\nUrządzenia oferowane przez Ehak24.pl to wysoka jakość oraz sprawdzona funkcjonalność.\nE-promag wyposażenie magazynów »\nSklep internetowy e-promag.pl to firmowy sklep producenta wyposażenia i sprzętu logistycznego Promag S.A. W łatwy i szybki sposób można przy jego pomocy dokonać zakupu wyposażenia magazynu, części zamiennych do tego wyposażenia, elementów transportu wewnątrz magazynowego, takich jak wózki widłowe czy paleciaki, oraz wiele więcej.


Mieczysław Themerson – JewishPlock.eu\nChaim Mendel vel Mieczysław Themerson (1871–1930) – płocki lekarz medycyny, literat i publicysta przyszedł na świat 8 października 1871 roku, jako syn tokarza Rubina i Chai Tauby Themersonów. Chaim Mendel ukończył płockie Gimnazjum Gubernialne, a następnie Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów prowadził prywatną praktykę lekarską przy ulicy Grodzkiej. Żoną Chaima Mendla była Sara Liba vel Salomea z domu Smulewicz (ur. 1879), z którą miał troje dzieci: córkę Irenę (ur. 1904) oraz synów Stefana (1910–1988), późniejszego wybitnego pisarza, publicystę i filmowca oraz Romana (1900–1929), lekarza. W 1914 roku Chaim Mendel został zmobilizowany do armii carskiej – pełnił obowiązki lekarza wojskowego w Wielkich Łukach.W 1919 roku powrócił z rodziną do Płocka. Themersonowie zamieszkali przy ulicy Grodzkiej pod numerem 5. Tu też Chaim Mendel prowadził gabinet jako specjalista chorób wewnętrznych. Był zarazem lekarzem Powiatowej Kasy Chorych.\nPasją Chaima Mendla vel Mieczysława Themersona była literatura: publikował artykuły medyczne i drobne utwory literackie w takich czasopismach, jak: „Ginekologia”, „Zdrowie”, „Goniec Poranny”, „Kurier Codzienny”, „Tygodnik Ilustrowany”, „Rozmaitości Literackie i Naukowe” oraz „Izraelita”. Był autorem utworów dramatycznych „Tajemnica”, „Trucizna”, „Pleśń” i „Na fali” (wystawiony w Płocku w 1903 roku), a także powieści „Szpieg” i „Bunt krwi”. Themerson był zarazem działaczem społecznym – współzałożycielem Towarzystwa Opieki Bezpłatnej nad Biednymi Chorymi Żydami. Należał do Towarzystwa Naukowego Płockiego, Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego oraz Polskiej Prasy Postępowej.


Home » artykuły » News » Ogromny cios – jak ARM zerwie współpracę z Huawei, to może być koniec\nTo nie jest dobry tydzień dla chińskiej firmy. Padł właśnie kolejny cios, który tym razem może okazać się już zupełnym nokautem. Jak donosi BBC News, ARM zerwie współpracę z Huawei, a to oznacza, że firma zostanie uziemiona i jeżeli nie ma już gotowego planu na działanie, to pora zacząć pakować walizki. O co dokładnie poszło?\nHuawei zmaga się z ogromnym, a wręcz gigantycznymi problemami. Ban na usługi od Google został zawieszony na 90 dni, ale i tak widać już pierwsze kroki ku temu, żeby odciąć Huawei zupełnie od Androida. Mate 20 Pro wyleciało właśnie z programu beta dla Android Q. To jednak rzeczy, które da się w pewnym stopniu obejść. Gorzej będzie tylko wtedy, jeżeli doniesienia BBC News zostaną oficjalnie potwierdzone. Bo po czymś takim firma może się już nie podnieść.\nARM zerwie współpracę z Huawei\nBBC deklaruje, że dotarło do informacji, które rozpowszechniane są już wewnątrz firmy ARM. Można w nich przeczytać, że pracownicy firmy maja zakaz jakichkolwiek kontaktów, udzielania wsparcia czy podejmowania zobowiązań z przedstawicielami Huawei. Mogłoby się wydawać, że skoro ARM jest firmą brytyjską, to nie obowiązują ich regulacje wprowadzone w Stanach Zjednoczonych. I tak oczywiście jest, ale w tym przypadku ważniejsze zdaje się to, żeby zachować dobre stosunki z mocniejszym sojusznikiem. Jak można się domyślać, tym sojusznikiem nie jest w tym przypadku Huawei.\nNie jest to jeszcze w pełni oficjalne, ale jednak wielce prawdopodobne, że ARM zerwie współpracę z Huawei. Co to oznacza dla chińskiej firmy? Bardzo dużo złych rzeczy. ARM może i niczego nie produkuje, ale posiada własność intelektualną i udziela licencji na technologie wykorzystywane w między innymi procesorach. O tym, jak wiele wszyscy zawdzięczamy rozwiązaniom ARM niech świadczy to, że pojawiają się one w procesorach Apple czy Exynos i Snapdragon. Chyba nie musimy dodawać, że również Kirin, czyli podzespół używany w smartfonach Huawei, w dużej mierze opiera się na technologii od ARM. Technologii, której firma nie będzie mogła dalej wykorzystywać. I to nie tylko w smartfonach znajdziemy te rozwiązania, ale także i w serwerach.\nTo koniec marzeń o rozejmie?\nHuawei nie ma już otwartej drogi do Intela, a jeżeli ARM zawiesi współpracę, na co się niestety zanosi, firma będzie musiała rozpocząć prace nad własnymi rozwiązaniami. Może też skorzystać z podzespołów, które nie są związane z technologią ARM, ale znalezienie odpowiedniej architektury nie stanie się w ciągu jednego dnia. To oznaczałoby ogromny i prawdopodobnie nie do nadrobienia przestój w produkcji smartfonów. Obecnie nawet kilka miesięcy nieobecności na rynku to coś, na co żadna firma nie może sobie pozwolić, a szczególnie ta o zasięgu międzynarodowym.\nThe Verge udało się uzyskać odpowiedź na temat całej tej sytuacji od rzecznika Huawei i brzmi ona następująco:\n„Cenimy sobie nasze bliskie relacje z partnerami, ale dostrzegamy presję na niektórych z nich w wyniku decyzji o motywach politycznych. Jesteśmy przekonani, że ta godna pożałowania sytuacja, może zostać rozwiązana, a naszym priorytetem pozostaje dalsze dostarczanie światowej klasy technologii i produktów naszym klientom na całym świecie”.\nCo dalej z Kirin?\nOstatnio zaprezentowano flagowy model procesora, czyli Kirin 985, który zasila najpotężniejsze jednostki w smartfonach Huawei. Nawet jeżeli ARM zerwie współpracę z producentem, to ten dalej będzie mógł je sprzedawać. Gorzej już z rozwojem całej linii, bo ta oparta jest przecież o licencjonowane rozwiązania, do których praw posiadał już nie będzie. Stworzenie w pełni autorskiego układu może być czymś, z czym Huawei sobie nie poradzi. Firma może i była przygotowana na alternatywę dla Androida, ale nie na coś takiego.\nOczywiście może być i tak, że sam konflikt wisiał w powietrzu od tak dawna, że Huawei ma dla siebie już obraną drogę, ale my nic na ten temat nie wiemy. Właśnie jesteśmy świadkami tego, jak toczona jest wojna technologiczna i nic nie wskazuje na to, żeby szybko miała się zakończyć. I ucierpimy na tym wszyscy, tylko jeszcze możemy tego nie widzieć.\nŹródło: BBC News / The Verge / Huawei / ARM\nPrevious: Dwa notche w Sharp AQUOS R3 zmierzają do Europy – kupicie?\nNext: Apple zaprasza na konferencję WWDC 2019


Zespół Pierre'a Robina- definicja, objawy, leczenie - PoradnikZdrowie.pl\nZespół Pierre'a Robina- definicja, objawy, leczenie\nZespół Pierre'a Robina jest to zespół wad wrodzonych twarzoczaszki, który powstaje na skutek zaburzenia rozwoju żuchwy w okresie embrionalnym zarodka. Zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe mogą wpływać na powstawanie zespołu Pierre'a Robina.\nZespół Pierre'a Robina - objawy\nZespół Pierre'a Robina – postać lekka i ciężka\nZespół Pierre'a Robina – rozpoznanie\nZespół Pierre'a Robina – leczenie\nNa powstawanie zespołu Pierre'a Robina wpływają zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Jest to zespół wad wrodzonych twarzoczaszki, który powstaje na skutek zaburzenia rozwoju żuchwy w okresie embrionalnym zarodka.\nTriada objawów charakterystyczna dla zespołu Pierre'a Robina to:\nmałożuchwie, inaczej mikrognacja,\njęzyk przemieszczony do tyłu,\nWystępują także mniej swoiste objawy, na przykład retrognacja, czyli cofnięta bródka. Symptom ten występujący samodzielnie nie musi świadczyć o patologii, jeśli nie wpływa negatywnie na podstawowe czynności noworodka, w tym pobieranie pokarmu. Istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia niedorozwoju ucha zewnętrznego w zespole Pierre'a Robina, co może doprowadzić do zaburzeń słyszenia oraz powodować częste infekcje.\nW zależności od nasilenia objawów ocenia się stopień zaawansowania choroby i stan zdrowia dziecka. Występują formy lekkie, jak i ciężkie. Można rozróżnić je na podstawie poziomu nasilenia rozszczepu podniebienia. Jeśli dotyczy tylko podniebienia miękkiego wyróżniamy postać lekką zespołu Pierre'a Robina. Kiedy choroba dotyka także podniebienia twardego i wargi, mówimy o postaci ciężkiej.\nProblemy dzieci z zespołem Pierre'a Robina:\nw pierwszych miesiącach życia mogą pojawić się problemy z oddychaniem,\nistnieje prawdopodobieństwo niedrożności dróg oddechowych ze względu na zapadanie się języka,\nmoże wystąpić zachłystowe zapalenie płuc, które niesie za sobą ryzyko aspiracji pokarmu do dróg oddechowych.\nZespoły genetyczne, w których może występować sekwencja Pierre'a Robina, mająca wpływ na charakterystyczny wygląd:\nZespół di Georga - widoczna dysmorfia twarzy, niedorozwój podniebienia, niedobory odporności,\nZespół Sticklera – problemy ze wzrokiem, płaska twarz, wady podniebienia,\nZespół Treachera Collinsa – niedorozwój i zniekształcenie uszu, niedorozwój kości policzkowych, pofałdowanie, rozciągnięcie powiek dolnych.\nSekwencji Pierre'a Robina nie rozpoznaje się na podstawie specjalnych testów. Badanie USG w życiu płodowym nie zawsze pozwala na rozpoznanie choroby, ponieważ zmiany w obrębie twarzoczaszki występują z różnym nasileniem.\nDiagnozę stawia się po badaniu fizykalnym noworodka, choć jest to bardzo trudne, nawet dla doświadczonych lekarzy.\nZespół Pierre'a Robina jest nieuleczalny. Stosowane są zabiegi działające objawowo. Ważne, aby po narodzinach dziecka zachować drożność dróg oddechowych. Działania, które można podjąć, aby zapewnić prawidłowe warunki do oddychania:\npołożyć dziecko na brzuchu\njęzyk umiejscowić w kierunku tylnej ściany gardła\nkarmienie prowadzić przez sondę żołądkową\nzastosować CPAP w celu wspomagania oddychania. Urządzeniem do wykonywania CPAP jest pompa powietrzna podłączona do specjalnej maski twarzowej, pokrywającej zarazem nos i usta lub znajdującej się tylko na nosie. Metoda ta stosowana jest w celu leczenia bezdechu sennego, a także w przypadku niewydolności oddechowej. Polega ona na utrzymywaniu ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych\nprzeprowadzić glossopeksję, czyli zabieg chirurgiczny pozwalający na takie umiejscowienie języka, aby zapobiec jego zapadaniu się\nzałożyć maskę krtaniową w celu zapewnienia prawidłowej wentylacji przy dusznościach\nJ. Krokos, P.Puacz-Matuszek -Sekwencja Pierre Robin: opis przypadku. Dental Forum\nR. Hegde, N. Mathrawala Pierre Robin sequence: report of two cases. J. Indian Soc. Pedod. Prev. Dent.\nHiperteloryzm oczny: przyczyny, objawy, leczenie


INTEGRACJA DISCORD 1.0.10 – INTEGRACJA DISCORD DLA IPS 4 - Wtyczki i aplikacje dla IPS - Botownia.com - Serwery CS 1.6, CS:GO\ndiscord ips 4\nmodyfikacje ips 2021\ndodany przez xZANDARMx,\n2 Stycznia w Wtyczki i aplikacje dla IPS\nINTEGRACJA DISCORD DLA IPS 4\nIntegracja Brilliant Discord została zaprojektowana tak, aby skutecznie działać w społecznościach dowolnej wielkości. Ta aplikacja nie nakłada żadnych ograniczeń na liczbę użytkowników w społeczności ze względu na doskonałe wsparcie, dlatego jest idealna dla małych, średnich, a nawet naprawdę dużych forów.\nInformacje: Brilliant Discord Integration 1.0.13.1\nDoskonała przejrzystość na każdym etapie\nPracowaliśmy z wieloma osobami, aby dostosowywanie było tak łatwe, jak to tylko możliwe. I osiągnęliśmy to! Jedyne, co musisz zrobić, to uruchomić kreatora konfiguracji. Zawiera bardzo przydatne opisy pól i tylko dwa pola tekstowe.\nDoskonała synchronizacja ról i pseudonimów\nNasza aplikacja automatycznie synchronizuje role i aliasy członków Twojej społeczności. Ta funkcja pozwala im łatwo identyfikować się nawzajem na serwerze Discord. I daje możliwość łatwego zarządzania uprawnieniami.\nAby zobaczyć ukrytą zawartość musisz być zalogowany i przyznać reputację (reakcję) autorowi postu.


Toczek to elegancja w najlepszym wydaniu\nW świecie mody możemy obserwować właśnie powrót popularnych w I połowie XX wieku toczków i fascynatorów.\nZdaniem Ewy Okularczyk, projektantki tych ozdób oraz właścicielki marki YokoDesign, jest kilka powodów pojawienia się tego trendu.\nEksperymenty z modą\nDzisiaj kobiety stawiają na indywidualizm i własny styl, dlatego też niszowi projektanci cieszą się coraz większym uznaniem. Nie wrócą już czasy barokowych sukni i wielkich kapeluszy, jednak chcemy być oryginalne, eksperymentujemy z modą, więc naszą uwagę przykuwają fantazyjne ozdoby i nakrycia głowy.\n- Bardzo cieszy mnie fakt, że kobiety nie traktują już fascynatorów w kategoriach fanaberyjnego dodatku, ale zdają sobie sprawę z tego, że jest to oznaka elegancji – mówi Ewa Okularczyk. - Poza tym, żadna z pań nie przejdzie niezauważona w takim nakryciu głowy. Nic bardziej nie zwróci na nią uwagi, jak właśnie taki dodatek. Można założyć prostą sukienkę, do tego niebanalny fascynator i wygląda się szałowo.\nFascynatory sprzedają się na różne okazje. Bardzo często są to wesela, komunie i chrzciny, czyli wszystkie ważniejsze momenty w naszym życiu. Do Ewy Okularczyk regularnie zgłaszają się mamy Państwa Młodych prosząc o wytworne nakrycie głowy. W końcu ich dzieci biorą ślub, a one muszą wyglądać wyjątkowo.\n- Nakrycie głowy to wyraz szacunku dla młodej pary. Być może nie wszyscy o tym wiedzą, ale właśnie tak były postrzegane nakrycia głowy w dawnych czasach. Moda na fascynatory przyszła z Wielkiej Brytanii. Ze względu na to, że jest to księstwo, nakrycie głowy przy ważniejszych okolicznościach jest tam obowiązkiem – mówi projektantka fascynatorów.\nJak dodaje projektantka, okazji do założenia tych ozdób jest o wiele więcej, a w dodatku mogą je nosić kobiety w każdym wieku. Młode dziewczyny wybierają także fascynatory na imprezy do klubu, czy bankiety w pracy.\n- Jednak ku mojej ogromnej radości, mam też klientki w wieku powyżej 70. lat. Nie zapomnę zachwytu starszej pani, która odwiedziła moje stoisko podczas Wolnego Targu w Poznaniu – wspomina Okularczyk. - Przymierzała te najbardziej dystyngowane toczki i opowiadała o czasach, kiedy takie nakrycie było nieodłączną częścią garderoby kobiecej. Moja babcia, która ma dziś 92 lata dostała z kolei od swojej mamy w prezencie wyjątkowy kapelusz, który jest pamiątką wspominaną do dzisiaj.\nCo na wiosnę\nPrzygoda pani Ewy zaczęła się od warsztatów tworzenia fascynatora z sinamay (red. produkowany z włókien bananowca, delikatny materiał na kapelusze), które to sprawiła sobie na własne urodziny.\n- Wiedziałam, ze nie mogę kupić nigdzie takiego dodatku, więc postanowiłam sama go uszyć. Na warsztatach zakochałam się w tych nakryciach. Uszyłam wtedy swoją pierwszą lilię i po raz pierwszy trzymałam w ręku sinamay. To było magiczne – opowiada projektantka. - Po kilku miesiącach moja koleżanka brała ślub. Miała skromną sukienkę i postanowiłam, że uszyję jej fascynator. Wyglądała zjawiskowo. Woalkę do jej toczka sprowadzałam z Mediolanu, czekając na nią dwa miesiące. Po jakimś czasie zaczęły się zgłaszać do mnie panie z różnych krańców Polski, pytając, czy nie uszyję im fascynatora. Tak się zaczęło.\nWiosna coraz bardziej rozgaszcza się w Poznaniu. Czas więc przewietrzyć już szafę i sprawić sobie jakiś ładny dodatek. Może właśnie fascynator? W tym sezonie królują soczyste kolory fuksji, chabru, pomarańczy, a także żółcie i zielenie. Oczywiście kolorystyka musi być dopasowana zarówno do karnacji, jak i do kreacji.\nW toczkach dominują jak zwykle pióra i woalki, które dodadzą każdej kobiecie uroku i odrobiny tajemniczości. Bardzo modne są też opaski w stylu boho. Jest to lekki i niebanalny dodatek do codziennego stroju.\nFot. Archiwum firmy


boAt Watch Matrix — ciekawa alternatywa dla smartwatchy Xiaomi\nboAt Watch Matrix to nowy smartwatch, który wydaje się być ciekawą alternatywą dla zegarków Xiaomi i podobnych marek. Cena modelu jest atrakcyjna. Jak prezentuje się specyfikacja techniczna? Zobaczmy sobie, co ma do zaoferowania smartwatch boAt Watch Matrix i gdzie go można kupić.\n20 stycznia 2022 19 stycznia 2022 Marcelina Poznańska 377 odsłon 0 komentarzy alternatywa, boAt, boAt Watch Matrix, Matrix, smartwatche, smartwatche 2022, Xiaomi\nboAt Watch Matrix to smartwatch, który może być ciekawą alternatywą dla zegarków Xiaomi. Urządzenie debiutuje w Indiach i to tam można je kupić. Cena została ustalona na poziomie 3999 rupii (ok. 215 zł). Jest to więc tani sprzęt. Zobaczmy, jak prezentuje się jego specyfikacja techniczna oraz funkcje.\nSmartwatch boAt Watch Matrix na pierwszy rzut oka przypomina zegarki Apple, ale jego cena jest wielokrotnie niższa. Znajdziemy tutaj 1,65-calowy ekran AMOLED ze szkłem 2.5D. Następnie mamy obudowę zapewniającą ochronę na poziomie 3 ATM. Jest też bateria mająca zapewnić nawet 7 dni pracy na jednym naładowaniu.\nboAt Watch Matrix to jedna z alternatyw dla smartwatchy Xiaomi\nboAt Watch Matrix ma także pulsometr i oferuje funkcję SpO2, czyli mierzenie natlenienia krwi. Następnie mamy śledzenie 11 trybów aktywności fizycznych. Ponadto użytkownik ma do wyboru ponad 100 różnych tarcz. Ekran wspiera tryb Always on Display, ale ten znacząco skraca czas pracy na baterii. Producent deklaruje w połączeniu z tą funkcją tylko 1-2 dni działania po jednym naładowaniu.\nW Indiach użytkownicy mają do wyboru coraz więcej niedrogich zegarków. Tych przybywa w zastraszającym tempie. Sama marka ma też w ofercie tańsze smartwatche sprzedawane pod submarką Redmi. Jest więc w czym wybierać.\n← Redmi Note 11 Pro 5G na renderach. Jest też specyfikacja techniczna\nOnePlus szykuje dwa tanie telewizory z Androidem TV →