Oleg cz. 3\nWiele wiorst na wschód od stołecznego grodu Dendropolis, pośród usianych jarami i kurhanami stepów znajdowała się jaskinia zasnuta oparem niosącym odór siarki. Jej mroczne wnętrze zamieszkiwał luty smok trójgłowy pokryty zieloną łuską, a imię jego Seret. W chwili gdy zaczyna się nasza opowieść, kiedy to dorosły już książę Oleg odbił z rąk chazarskich prastare Dendropolis, założone ongiś przez króla Kija, smok Seret przyjmował w swej grocie gościa. Przybył do niego ledwo powłócząc nogami Fugas przez Niemców zwany Schweinhundem, miał bowiem dwie głowy – jedną wieprza, a drugą brytana. Był to Čort z mandatu przeklętego Czarnoboga odpowiedzialny za grzechy obżarstwa o czym świadczył jego zwisający niemal do ziemi brzuch. Całe nagie, żółto – brązowe ciało Fugasa lśniło od pokrywającego je tłuszczu z pożartych kiełbas, kaszanki i ciast. Z jego świńskiego ryja i psiej mordy wydobywał się okropny fetor przetrawionego jadła, trunków i popsutych, pożółkłych zębów. Pod napiętą jak membrana bębna skórą brzucha głośno buzowały nagromadzone w jelitach gazy, które co jakiś czas wydobywały się Fugasowi spod zakręconego ogona z wielkim hałasem i z jeszcze gorszym odorem.\n- Jestem nienasycony jak sama Mar – Zanna – kwiczał i szczekał na przemian Fugas – bo zjadłem całą beczkę solonych śledzi z Morza Srebrnego i wciąż było mi mało!\n- Tak, tak – pokiwał trzema głowami smok Seret – a za to, żeś smoku z Vovel zeżarł jego ulubioną potrawę z móżdżków, serc i płuc potępionych poetów, wypędzono cię z Čortieńska na zbity łeb, a raczej: na dwa zbite łby – zachichotał smok.\n- Ostatnim razem zeżarłem ludziom gotującym się do wesela czterdzieści kołaczy, trzy barany, cztery wieprze, dwa jelenie, tuczonego wołu, misę rosołu, sto pierogów z kapustą i grzybami, trzy olbrzymie bochny chleba, barszcz, kawior, bliny, wypiłem beczkę piwa, wina, wódki, miodu i kwasu chlebowego, a całą wieś tak zapaskudziłem swoimi odchodami, że upodobniła się zupełnie do grodu Kalska z ery jedenastej! - Fugas opowiadając o swoim wyczynie aż trzymał się łapami za brzuch bolący go od śmiechu.\n- Słuchaj, drogi Świński Psie – ozwał się smok Seret – mam trzy paszcze i brzuch większy od twojego, przeto potrafię zapełnić go większą ilością jadła niż ty. Łońskiego roku zeżarłem wraz z pasterzem stado wołów przeprawiające się przez rzekę noszącą moje imię, potem spałaszowałem stado baranów, osiem koni z kopytami, jelenia, żubra, a na deser… mmm… zjadłem sobie trzy dziewice słodkie jak miód. Po tym wszystkim nie poczułem nawet bólu brzucha.\n- To jeszcze nic – warknął i zachrumkał jednocześnie Fugas. - Kiedy bawiłem w Analapii opróżniłem cały spichlerz ze zboża, a głupi ludzie myśleli, że to zawiniły myszy! Potem wgramoliłem się do spiżarni, gdzie zjadłem wszystkie kiełbasy, sery, szynkę, boczek, miód, kaszę i obwarzanki; znowu wina spadła na myszy. Wreszcie nad brzegiem Morza Srebrnego złasowałem wyrzuconego przez fale wieloryba, który coś tam bredził ludzkim głosem o gniewie Juraty na rozpustnych rybaków. Wciąż było mi mało, więc wlazłem do wody i zacząłem obgryzać macki żywemu Krakenowi, a ten tak się wpienił, że aż rozpętał sztorm. Gdyby moje łakomstwo mogło latać, już dawno przemierzyłbym całe Zaziemie! - na te słowa z trzech par nozdrzy smoka Sereta poczęły wydobywać się opary cuchnącego siarką dymu co oznaczało narastającą irytację.\n- Słuchaj, beko sadła! Zaraz dokonam takiego czynu, że o moim łakomstwie skoromochy będą śpiewać w bylinach! - aby nie być gołosłownym, smok rozpostarł błoniaste skrzydła i wzbił się wysoko, zostawiając na dole Fugasa z rozdziawionymi ze zdumienia świńskim ryjem i psią mordą.\n- Dziadku, co to za dziwny ptak; taki wielki i zielony, którego skrzydła rzucają cień na ziemię? - sześcioletnia Oleńka pytała starego Owsiwuja o białych jak mleko, sumiastych wąsach, z którym mieszkała w małym chutorze zewsząd otoczonym stepem.\n- To nie żaden ptak, wnusiu, jeno smok ognisty – zafrasował się Owsiwuj. - Schowajmy się szybko do chaty, a może nas nie zauważy – dziadek wraz z wnuczką czym prędzej schronili się za drzwiami.\nTymczasem Seret szybował coraz wyżej i wyżej niczym owe gargantuicznych rozmiarów gady latawce żywiące się truchłem smoków, które żyły w erze trzeciej. Seret poleciał wyżej niż największe\ni najsilniejsze orły: Anqa, Bar Juchne, Ziz i Garuda. U kresu swej wędrówki doleciał do samego Słońca. Rozdziawił wówczas wszystkie trzy paszcze i dalejże obgryzać soczysty, palący miąższ słoneczny, dalejże niczym chciwy wąpierz wypijać jego złote i wonne soki jakby to było żółtko jaja wysysane przez węża. Dość powiedzieć, że pożarł Słońce w całości, jakby Swaroga nie było, najedzony zaś ułożył się na olbrzymiej chmurze, owinął swe cielsko ogonem i smacznie zasnął. Wówczas to cały świat ogarnęły egipskie ciemności. Z nimi przyszły strach i trwoga. Rzesze straszydeł opuściły swe komysze, aby czynić nieprawość wobec bezradnych ludzi. W pewnej angielskiej kronice zapisano wówczas, że tego dnia ,,Słońce zgasło na wschodzie’’. Chrześcijanie i Saraceni, Żydzi i poganie z drżeniem i trwogą wyglądali końca świata. Smok Seret zaś spał zwinięty na chmurze i radował się w sercu swym przewrotnym.\n- Obudź się, Wieszczy Olegu! Nie przystoi, abyś leżał w łożu ululany, podczas gdy twój lud błąka się w ciemności i szczęka zębami z zimna! - kiedy kniaź tytanicznym wysiłkiem otworzył zaspane oczy, ujrzał nad sobą pysk pochylonego nad nim oswojonego do łowów geparda.\n- Spać, bo życie zbyt zawiłe… - wymamrotał zaspany Oleg. - Jarema! Po kiego biesa wyrosły ci skrzydła?! - wykrzyknął już bardziej przytomnie.\n- Pan Swaróg obdarzył mnie mową i skrzydłami, abyśmy razem przywrócili światu Słońce – cierpliwie objaśniał gepard Jarema.\n- To pomyłka – westchnął smętnie Oleg siadając na łożu. - Słońce zeżarł smok Seret i nawet Kazia go nie przywróci!\n- I to mówi junak, który w dziecięcych latach po dwakroć wydarł ukochaną siostrę z objęć śmierci, którą chcieli jej zadać wilkołak Dlakosław i Łotr – Jesiotr? Zgnuśniałeś, jak widzę! - zawarczał gniewnie Jarema, a gdyby twarz Olega nie była czerwona od wyżłopanych trunków, okryłby ją teraz purpurowy rumieniec wstydu. - Natychmiast rusz żopę z tego łoża, albo cię zagryzę, a potem sam umrę z rozpaczy! - Oleg zerwał się jak oblany ukropem.\n- Co mam czynić? - spytał w jednej chwili wyleczony z choroby z przepicia.\n- Każ rabom przygotować twój złoty rydwan i zbroję. Przypasz miecz wykuty przez krywickie olbrzymy z plemienia Asiłków. Zaprzęgnij mnie do rydwanu, abyśmy wyruszyli w podniebną podróż! - Oleg uczynił wszystko tak jak mu polecił skrzydlaty gepard.\nKiedy złoty rydwan Olega stanął na majdanie przed pałacem w Dendropolis, a kniaź wsiadł do swojego pojazdu, załopotały białe, orle skrzydła Jaremy. Oleg poczuł, że wzbija się coraz wyżej; że leci coraz szybciej, a jego twarz chłoszcze coraz zimniejszy wiatr. Im wyżej, tym było zimniej, ogień z dwóch pochodni ledwo się tlił, w powietrzu wirowały płatki śniegu przypominające kunsztowne klejnoty wróżek, a na kożuchu kniazia osadziła się gruba warstwa szronu. Długi był ten lot i niezwykle męczący. Oleg nie wiedząc sam o tym zasypiał na stojąco, śnił koszmary o smoku Serecie rozszarpującym Słońce jak lis kurę, budził się przerażony i po jakimś czasie znów popadał w odrętwienie.\n- Musisz być mężny i mocny jak ongiś twój ojciec Ruryk, który uwolnił świat od króla wąpierzy Tybalda. Już niebawem będziemy na miejscu.\nLodowato zimny deszcz spłynął po przemarzniętej twarzy Olega, kiedy łapy Jaremy i złote koła rydwanu miękko stanęły na chmurze tak ogromnej, że można nią było zakryć cały Rox.\n- Dobądź miecza i niech walka cię rozgrzeje! - ozwał się Jarema, a z jego oczu wydobyły się dwa długie snopy zielonozłotego światła.\nOleg wyjął z pochwy ze smoczej skóry miecz, zwany Druzgotem, a wtedy w jego członkach rozlało się ożywcze ciepło jakby to nadobne Słonecznice, córy Swaroga i Juraty, nacierały jego umęczone ciało kojącymi balsamami.\nW blasku poświaty bijącym z oczu geparda, ujrzał Oleg nagiego olbrzyma o skórze czarnej jak antracyt i błyszczącej jakby ją naoliwiono. Olbrzym ten miał czerwone, świecące w mroku oczy, śnieżnobiałe kły, zaś na jego głowie spoczywała korona z płomieni. Jarema widząc to monstrum o trzęsącym się brzuchu, obnażył kły i najeżył sierść na grzbiecie.\n- To Bałwan Solu – zwierz wyjaśnił Olegowi – musisz go pokonać!\nBałwan Solu ryknął przeciągle, a w jego potężnej ręce ni stąd ni zowąd pojawiła się maczuga nabijana bretnalami. Wielkolud biegiem ruszył w stronę Olega. Kniaź, któremu gepard Jarema cały czas przyświecał oczami, uchylił się przed ciosem maczugi mogącej rozłupać czaszkę smoka. Ostrzem swego miecza rozciął przyrodzenie Bałwana Solu. Zatopił oręż w jego podbrzuszu i przekręcił, aż obryzgały go żrące krople jadowicie zielonej krwi, które wypaliły dziury w książęcej zbroi. Bałwan Solu szalał z wściekłości i grzmocił dokoła swą maczugą, aż z chmury strzelały błyskawice. Jarema rozpostarł skrzydła i z całym impetem rzucił się na nogi olbrzyma. Przegryzł w nich ścięgna, a wtedy Bałwan Solu runął na łeb, na szyję z krawędzi chmury. Upadł w okolicach grodu zwanego Rostovem i zabił się na miejscu, a jego zielona krew i mózg z rozbitej czaszki na długo skaziły ziemię.\n- Dzięki, Jarema – wydyszał zmęczony walką książę Oleg.\nNie dane mu jednak było odpocząć.\n- Kto mnie budzi? - zagrzmiał głos jakby trzech potężnych trąb.\nOtworzyły się trzy pary przypominających krwawe gwiazdy oczu. Rozpostarły się, wzniecając wichurę skrzydła błoniaste. Smok Seret stanął na czterech łapach i zamachał ogonem strącając trzecią część gwiazd na ziemię.\n- To ja, Oleg Rurykowicz, przybyłem wydrzeć ci Słońce z trzewi! - zawołał kniaź i ruszył do ataku.\nZaśmiał się urągliwie smok Seret i plunął ogniem z trzech paszczy. Oleg zasłonił się szczytem żelaznym, zaś gepard Jarema gryzł i szarpał smocze skrzydła.\n- Nigdy nie odzyskasz Słońca! - szydził smok Seret. - Z woli Czarnoboga cały okrąg Ziemi musi sczeznąć w zimnie i ciemności!\nSmok zadawał Olegowi bolesne rany szponami i zatrutymi kłami, a krew kniazia padała na ziemię jak czerwona ulewa. Oleg nie pozostawał mu dłużny i ostrzem Druzgota rąbał smocze głowy, aż oddzielały się od ciała. Gdy ściął ostatnią z nich, zatopił miecz w miękkim brzuchu poczwary rozcinając go na całej długości. Taką to zapłatę otrzymał Seret za swoje łakomstwo. Z trzewi wydobył się słup ognia przedziwnie cuchnącego siarką, po czym równie szybko zgasł. Oleg usiadł na chmurze i gorzko zapłakał, bo sprawa przywrócenia światu Słońca wydała mu się już na zawsze stracona. Jarema dzielił jego smutek. Na próżno trącał nogę kniazia wilgotnym nosem, nic nie mogło go pocieszyć.\n- Nie tak miało być – jęknął żałośnie skrzydlaty gepard.\n- Nie tak – zgodził się Oleg.\nPozbawiony Słońca świat umierał wśród śnieżnej zamieci straciwszy wszelką nadzieję. Łzy Olega zamieniały się w lodowe sople, kiedy kniaź poczuł na ramieniu spracowaną rękę prastarej istoty. Odwrócił się i w świetle wydobywającym się z oczu Jaremy rozpoznał niebieską jak ultramaryna twarz dawno niewidzianego przyjaciela.\n- Kalika! Nie sądziłem, że jeszcze kiedyś cię zobaczę! - wykrzyknął Oleg.\nStary Płanetnik miał pokrytą zmarszczkami, łysą głowę, sumiaste wąsy białe jak mleko, odziany zaś był w podarty i upstrzony łatami czerwony kontusz.\n- Nie czas na łzy – Kalika szorstko upomniał kniazia – jeszcze jest nadzieja dla świata. Pan Swaróg kazał mi, abym ci przekazał, że konieczne jest byś złożył w żertwie swoje serce; tylko tak przywrócisz słoneczny blask światu. Masz do wyboru: odejść teraz w sławie do Nawi, bądź zhańbić się tchórzostwem na wieki.\n- Wybieram to co słuszne – rzekł poważnie Oleg, a Kalika pokiwał głową z aprobatą.\nW niebieskiej dłoni Płanetnika zalśnił ofiarny sztylet ze złotym ostrzem z rękojeścią z kości słoniowej.\n- Kiedy zatopisz to ostrze w sercu, twoje ciało pochłoną płomienie na znak, że żertwa została przyjęta.\n- Zgadzam się – rzekł zdecydowanie Oleg, a Płanetnik pomógł mu zdjąć zbroję.\nKalika otworzył sine usta i jął śpiewać hymn ku czci Nieznanego Boga, którego kniaź czcił w głębi swego serca.\n- Agej Zabołat, Agej Gracilis, Agej Viełatifikoł… - zawodził Płanetnik, podczas gdy Oleg szybkim, stanowczym ruchem zatopił sztylet w swej piersi.\nWówczas ciało kniazia zapłonęło niczym pochodnia, a z ust jego wydobył się okrzyk, który słychać było od wschodu po zachód… Oleg cierpiał za starożytne królestwo Wielkiego Rusa i cały okrąg Ziemi…\nOleg otworzył oczy. Spostrzegł, że leży przykryty białą pierzyną, a przez okno wpadają promienie Słońca. Przy łożu spoczywał wyciągnięty na perskim dywanie gepard Jarema. Nie miał skrzydeł, ani nie mówił ludzkim głosem.\n- Gdzie jestem? Czy to Nawia czy raczej Walhalla? - kniaź spytał urodziwej panny służebnej z plemienia Płowców.\n- Miłościwy Panie – rzekła służebnica – jesteś w swoim pałacu w Dendropolis. Wszyscy się lękali, bo niedawno było straszne zaćmienie Słońca i opowiadają, Panie, że udałeś się na daleką i niebezpieczną wyprawę, aby pokonać smoka, który przyniósł światu ciemność – zarumieniła się Połowczanka.\n- Sława bogom; to tylko sen – westchnął Oleg gdy wtem na swej obnażonej piersi dostrzegł bliznę po ranie zadanej sztyletem, której wcześniej tam nie było…. KONIEC\nOleg cz. 2\n,,Pośród nieopisanie licznych morskich potworów takich jak dziwsmits – gadzia foka o kolczastej płetwie grzbietowej, livjatan – zajadły biały wieloryb o wielkich zębach i mnóstwie innych […] zarówno wiekiem jak i złośliwością wyróżnia się Łotr Jesiotr w pieśniach Scytów, Uliczów i Pomorców nazywany również Łotrugą. Wyglądem przypomina zwykłe jesiotry, odróżnia się od nich jednakże swymi rozmiarami, dorównuje bowiem wielkością smokom i wielorybom. W jego paszczy srożą się kły nadzwyczaj okazałe, władne przeciąć najgrubszy pancerz. Ryba ta wielce jest chytra i rozkosz znajduje w zatapianiu korabi. Uderzenia ogona Łotrugi niecą iskry. Łotr Jesiotr żyje całymi eonami. Już w erze trzeciej przemierzał głębiny i toczył walki z morskim smokiem Morsenem – władcą podwodnego miasta Amonites. W erze czwartej kiedy na lądzie rozwijała się cywilizacja Zajęczan, walczył z wielkim rekinem Carcharisem. Łotr Jesiotr sam dla siebie jest sterem, żeglarzem i okrętem. Wciąż przybywa mu lat, lecz jego srogość nie maleje. Zna ludzką mowę i niczym Kościej wielkie znajduje upodobanie w porywaniu i więzieniu na dnie morza nadobnych panien’’ - Kosa Owinniczew ,,Animalistyka’’\nSvanhilda Rurykówna piszczała i podskakiwała z radości jak mała małpka gdy ojciec obiecał jej wspólny wypad w miesiącu żniw do Kraju Uliczów nad Morzem Ciemnym. Księżniczka niecierpliwie odliczała dni do wyczekiwanej wyprawy i myślami już pluskała się wśród ciepłych fal.\n- Będzie tak wspaniale, Tatusiu! - przymilała się do ojca. - Będę pływała z małymi syrenkami i nazbieram ładnych muszelek i Tatuś kupi mi sznur pereł z Propontydy, prawda? - przez cały czas oczekiwania na wyjazd jedyna córka Ruryka i Świętomiry nie umiała myśleć o niczym innym.\nW końcu gdy żeńcy zapuścili swe sierpy w zboże, ów dzień wreszcie nastał. Ku wielkiej radości Svanhildy i dwunastoletniego już Olega, kniaź Ruryk nakazał rabom spakować bagaże i załadować je na wozy ciągnięte przez konie i woły, po czym wraz z żoną i dziećmi udał się na słoneczne południe słynnym szlakiem ,,Put’ z Variagom w Greki’’. Morze Ciemne zdawało się witać książęcą rodzinę rozkosznym szumem białogrzywych fal i nagrzanym piaskiem.\n- Wołchwowie prawią, że w bardzo zamierzchłych czasach nim nastał potop, znajdowało się tu Morze Smoły – objaśniał Ruryk swoim dzieciom.\n- Czemu tak się nazywało? - spytał dociekliwie Oleg.\n- Ponoć zamiast wody znajdowała się w nim smoła; tak lepka i gęsta, że nawet największe i najsilniejsze smoki wpadając w nią, były skazane na śmierć. Potem jednak przyszedł potop i albo wypłukał źródło smoły, albo też wgniótł je swoim ciężarem głęboko w ziemię, dlatego też wody tego morza są teraz czarne jak skóra nocnicy – Ruryk cierpliwie przekazywał swym pociechom wiedzę o minionych erach jaką zdobył przysłuchując się dyskusjom bractwa uczonych wołchwów.\nJednak mała Svanhilda jakoś nie była zainteresowana naukowym wykładem. Lalki i zabawy na świeżym powietrzu zawsze pociągały ją bardziej niż zgłębianie tajemnic wszechświata. Pośpiesznie przebrała się w różową przepaskę na biodrach i gdy tylko panna służebna namaściła ją oliwą z Attyki, mała księżniczka ze śmiechem pobiegła do wody. Pluskając się wśród fal przypominała małą rusałkę. Svanhilda pływała z wdziękiem małej foczki. Niebawem jednak jej beztroski śmiech zamienił się w pełen przerażenia krzyk. Oto para wielkich kleszczy zacisnęła się na jej ciałku nie naruszając skóry, po czym wciągnęła ją w głąb morza.\n- Ratujcie moją księżniczkę! - zawołał Ruryk.\nOleg nie czekając na innych porwał w dłoń trójząb przeznaczony do łowienia ryb na wieczerzę, po czym pędząc przed siebie zanurkował w największej głębinie. Skoczył z pluskiem rozbryzgując wodę na wszystkie strony, a gdy tafla zamknęła się nad jego głową, księżna Świętomira płacząc wtuliła się w męża.\n- Najpierw straciliśmy córkę, a teraz syna – szlochała księżna.\n- Nie wiadomo czy na pewno straciliśmy – Ruryk usiłował pocieszyć żonę. - Jak mawiał nasz jurodiwy Jarzec: ,,Zawsze jest nadzieja’’.\nTymczasem księżniczka Svanhilda zdążyła spostrzec, że pochwycił ją ogromny ,,car – krab’’ o lśniącym, jakby naoliwionym pancerzu barwy rdzy, po czym straciła przytomność. Krab z wolna opadał na dno, a im w większą głębinę się zapuszczał tym było ciemniej i zimniej. Wreszcie jego odnóża stanęły pewnie na piaszczystym dnie.\n- O Wielki Przedwieczny Carze Morskich Otchłani! - zapiszczał czołobitnie krab. - Składam ci jako żertwę tę oto dzieweczkę… - krab ćwierkał jak najęty, podczas gdy w gęstwinie czarnych wodorostów rozbłysnęły ślepia podobne do złotych gwiazd i wypłynął z niej prastary jesiotr przewyższający wielkością najbardziej okazałe korabie.\n- Sława ci, Łotrze – Jesiotrze! - zapiszczał krab i przestraszony zaczął cofać się do tyłu.\n- Dobrze się spisałeś, mój rabie – Łotr – Jesiotr pochwalił kraba, po czym szybko niczym myśl schwycił go długim pyskiem i zmiażdżył straszliwymi zębami.\nSvanhilda na ten widok krzyknęła przerażona.\n- Nie zjem ciebie, dzieweczko – przemówił do niej Łotr – Jesiotr. - Zostaniesz moją żoną; królową Morza Ciemnego. Z twego łona wyjdą zastępy mocarnych Zitoronów; rybich rycerzy, którzy podbiją świat!\n- Nie, nie chcę! - płakała księżniczka Svanhilda. - Jestem jeszcze za młoda na swaćbę i tęsknię za rodzicami!\n- A znasz przysłowie: dzieci nie ryby, głosu nie mają? - zakpił Łotr – Jesiotr. - Jestem morskim carem, którego potęga dorównuje potędze Juraty. Mnie się nie odmawia, smarkulo, bo jak będziesz dla mnie oziębła, to cię bez żalu schrupię jak tego raba – kraba!\n- Mój brat, Oleg, który ubił wilkołaka Dlakosława przybędzie tu i pomści mnie, a nawet gdybyś go uśmiercił, ty stara jak świat beczko kawioru, to wiedz, że mój tatuś, Ruryk, który jest kniaziem Słowian i Waregów pochwyci cię w żelazne sieci i rozłupie twój brzydki łeb toporem! - na te słowa Łotr – Jesiotr zaśmiał się gromko, aż zakołysały się korabie płynące po Morzu Ciemnym.\n- Ale jesteś pyskata, mała księżniczko i zupełnie nie doceniasz mojej potęgi. Ja, Łotruga – car w ubiegłych eonach zagryzałem i pożerałem smoka Morsena, rekina Carcharisa, a nawet wężowego wieloryba Bazyla Okeańskiego, a miałbym zląc się jakichś tam ludzi, którzy w skali całej Ziemi istnieją od tak niedawna i żyją krótko niczym jętki? - Svanhilda płakała, a jej łzy zamieniały się w perły. - Porzuć wszelką nadzieję, księżniczko i bądź moją oblubienicą. Jestem tu taki samotny, a jedynym uczuciem jakim darzą mnie inne istoty jest strach.\nTymczasem Oleg, który od najmłodszych lat pływał jak ryba, nieustraszenie pogrążał się w mrocznej i zimnej głębinie. Był już głęboko kiedy ujrzał trytona i sześć syren, których oczy świeciły jak klejnoty. Chciał płynąć dalej, lecz syreny otoczyły go swymi srebrzystymi ramionami. Przebiły jego uszy złotymi kolczykami, dzięki czemu wzrok mu się wyostrzył tak dalece, że chłopiec mógł teraz widzieć w najciemniejszej topieli. Z kolei do pępka Olega syrena o włosach barwy miedzi włożyła złote ziarenko, które wnet zapuściło korzenie w jego ciele. Sprawiło to mu straszny ból, ale też zwielokrotniło jego siły, tak że teraz mógłby smoka rozerwać na kawały, gdyby jakiś stanął mu na drodze.\nŁotr – Jesiotr przygniótł Svanhildę do piaszczystego dna końcem swego spiczastego pyska i tak przy tym mówił.\n- Żadne ze stworzeń, nawet Enkowie ni sam Agej nie wyrwą cię z mojej potęgi!\n- Litości! - łkała Svanhilda. - Pozwól mi zaczerpnąć tchu na powierzchni, bo zaraz się utopię! - jednak bezlitosny rybi władca był głuchy na jej błagania.\nOleg szybko odnalazł Łotra – Jesiotra. Odwrócił jego uwagę od swojej siostry bębniąc bosymi stopami po olbrzymim łbie ryby.\n- I po co się tu pchałeś, ty… przynęto dla ryb? - parsknął gniewnie Łotr – Jesiotr.\n- Przyszedłem odzyskać moją siostrę – oznajmił Oleg. - Bez niej nie odejdę!\n- Głupi robaku! - warknął Łotr – Jesiotr i z rozdziawianą paszczą ruszył w jego kierunku.\nOleg zwinnie uchylił się przed kłapiącymi szczękami i stanął pewnie na mulistym dnie. Korzystając z wyostrzonego wzroku wymierzył trójząb w biały brzuch Łotra – Jesiotra, a następnie z całej siły zatopił go niemal w całości w trzewiach potwornej ryby. Ciałem Łotrugi wstrząsnął potężny spazm bólu, którego reperkusje stanowiły morskie bałwany szalejące na powierzchni. Łotr – Jesiotr bił zapamiętale ogonem wokół siebie, aż potłukł w drobny mak swój kryształowy pałac ukryty z zagajniku czarnych wodorostów. Wówczas Morze Ciemne rozświetliły miriady kolorowych świateł płynących ku powierzchni. Były to dusze więźniarek Łotra – Jesiotra; porywanych na przestrzeni dziejów i zamykanych na klucz w kryształowym pałacu księżniczek słowiańskich, scytyjskich, sarmackich, amazońskich, hetyckich, kolchidzkich, trackich, dackich, greckich i bizantyjskich, które teraz odzyskały wolność. Łotr – Jesiotr, który całymi eonami siał śmierć w morskich odmętach, teraz sam stanął przed pośmiertnym sądem cara Welesa w Nawi. Oleg nie tracąc ani chwili, chwycił za rękę Svanhildę i począł płynąć ku powierzchni. Dzieciom droga ku ocaleniu wydawała się wiecznością, w końcu jednak znów stanęły na plaży.\n- Synu… - mamrotał pijany ze szczęścia Ruryk – dokonałeś czynu większego niż ongiś Sadko. Twój trójząb umieszczę w herbie Roxu na pamiątkę twojego męstwa!\n- Moja kochana córeczka! - księżna Świętomira szlochała z radości, całując Svanhildę jakby chciała ją rozgrzać.\n- Mój brat jest największym bohaterem! - rzekła z przekonaniem uratowana księżniczka przytulając się do matki. CDN\nOleg cz. 1\n,, [Grecy] całowali krzyż, a Olega i jego mężów wzywali do przysięgi wedle zakonu ruskiego. Ci klęli się na oręż swój i na Peruna, boga swojego i na Welesa, boga bydła i utwierdzili pokój’’ - ,,Powieść doroczna’’\n,,Jego [Ruryka] synem był Oleg Wieszczy (Olehus Profietnyj), który mimo że był wątły, dał się we znaki cesarstwu bizantyjskiemu, a swej mądrości zawdzięczał swój przydomek. Miał długie, rude włosy, wąsy i brodę, oraz zielone oczy. Nosił złoty diadem zdobiony szafirem i modrym piórkiem sikory, kolorową pelerynę przedstawiającą barwy złotą, modrą, ciemnozieloną, białą, purpurową i znów białą, oraz zielonego Krakena i trzy czarne drakkary, a jego miecz o złotej rękojeści spoczywał w pochwie ze skóry brązowego smoka wysadzanej rubinami. Historię jego śmierci opisuje ‘Powieść minionych lat’. Przepowiednia głosiła, że książę zginie z powodu swego ulubionego konia, toteż kazał go chować z dala od siebie. Gdy koń zdechł, Oleg przyszedł go zobaczyć, a ujrzał same kości. Gdy potrącił czaszkę stopą, wypełzła z niej żmija i ukąsiła władcę, a ten zmarł’’ - ,,Codex vimrothensis’’\nLinia dynastii Dalmatydów wywodząca się od Wielkiego Rusa, która władała w Roxie, wygasła wraz ze śmiercią króla Filona Centaurobójcy, syna Zacława VI, syna Zacława V. Filon wychowany jako zakładnik na dworze w Carogrodzie, został ochrzczony w cerkwi Hagia Sofia. Przeżył wiele przygód i okrył się sławą jako rycerz. Z jego ręki zginął ostatni centaur (z rodu Onocentaurów, czyli do pasa ludzi, a od pasa – osłów) nawiedzający okolice Aleksandrii. Pojął za żonę szlachetnie urodzoną, nadobną pannę Laurę Adinocci z Raweny, z którą powrócił do stołecznego Dendropolis nad Tinerpą, gdzie włożył na jej skronie koronę królowej Roxu. Choć Papież i Patriarcha Carogrodu pokładali w nim nadzieję, po objęciu tronu Filon powrócił do pogańskiej wiary, a Laura została zepchnięta w cień przez dziewięć kolejnych żon króla poślubionych jednocześnie zgodnie z zakonem ustanowionym przez Cztana III. Gdy Filon zginął zabity przez wareskich wojowników z Nürtu, którym skąpił żołdu, Rox na wiele lat pogrążył się w nieopisanej smucie. Wówczas to plemiona tworzące dotąd jeden organizm państwowy, poczęły walczyć między sobą, a dzikie ludy z azjatyckich stepów co i rusz najeżdżały ziemię ruską uprowadzając w jasyr młodzieńców i dziewice. Smuta owa, zwana Ciemnymi Wiekami, trwała aż do czasu gdy bojarzy ofiarowali tron Rurykowi. Wedle słów późnej legendy, zanotowanej min. w ,,Codex canumis’’, przybył on nie z Nürtu, ale z Niemiec.\n,, […] możni wysłali poselstwo do wodza Waregów, Ruryka (Rurihus) z prośbą by został ich księciem (nie królem!) i zasiadł na tronie w Dendropolis. Ruryk przyjął propozycję i wprowadził ład i założył nową dynastię, która panowała do XVI wieku. Pojmał Tybalda, króla wąpierzy i uciął mu głowę, przebił serce mieczem, po czym spalił i rozrzucił popiół na cztery wiatry. Jego synem był Oleg Wieszczy [...]’’ - ,,Codex vimrothensis’’.\n- Powiedz mi, Nauczycielu – prosił dziesięcioletni książę Oleg swego mistrza, starego wołchwa Chwosta – który z bogów jest najmocniejszy? - Chwost, syn Gosława, zmarszczył krzaczaste brwi nad czymś intensywnie dumając.\n- Każdy wołchw powie – odezwał się po chwili – że najmocniejszym bogiem, carem Nieba i Ziemi jest gromowładny Perun, który jest mnogi. On to wespół z wyłaniającym się z morza Welesem stworzył nasz świat.\n- Skąd się wziął Perun? - dopytywał ciekawie Oleg. - Kto ustanowił go carem nad pozostałymi bogami? - Chwost słysząc to pytanie nachmurzył się i po chwili rzekł ściszonym głosem.\n- Istnieje przekaz, którego nie usłyszysz w chramach i świętych gajach. Mówi on, że nim nastali Perun i Weles i wszyscy inni bogowie, nim nastała Mokosza z orszakiem bogiń, nim jeszcze zrodził się czas, istniał Nieznany Bóg mocniejszy niż wszyscy inni. Dziś jego imię popadła w zapomnienie, choć niegdyś znali je wszyscy Słowianie. Jako pierwsi żertwy poczęli mu składać mieszkańcy zatopionej dziś wyspy Bujan… - słowa te zapadły głęboko w serce Olega, lecz jego młodsza siostra Svanhilda niewiele z nich zrozumiała i tylko wyczekiwała niecierpliwie kiedy będzie mogła się pobawić na zalanej słonecznym blaskiem łące.\nOleg jak przystało na władcę Waregów i Słowian czcił bogów Nürtu i Sklawinii, lecz całe życie w głębi duszy bił pokłony przed Bogiem Nieznanym, a bliski, niepojętym i nieskończenie dobrym.\nW czasie smuty jaka zapanowała w Roxie po śmierci króla Filona Centaurobójcy i uprowadzeniu królowej Laury z Raweny przez Waregów do Nürtu, na Wołyniu pojawił się grasujący nocami potwór , którego nazywano Parszywym Buniaką (Solodivius Vuniaca). Powiadali skoromochowie, że ród jego wywodził się od straszliwego Wija z ery jedenastej, co potwierdzać zdawały się powieki Parszywego Buniaki, które również były długie (sięgały piersi) i ciężkie. Zakrywały oczy, w których tkwiła straszliwa moc zabijania tak jak w oczach Wija, połoza i bazyliszka. Głowę potwora pokrywał gąszcz cuchnących krwią i ropą strupów, które wciąż rosły niczym drożdżowe ciasto. W mordzie Buniaki lśniły złote kły, zaś tłuste paluchy zakończone były czarnymi pazurami. Włóczył się Parszywy Buniaka nocami po drogach i bezdrożach, a jego moc największa była gdy bawił na rozstajach. Biada każdemu kogo napotkał. Z lubością spijał krew swych ofiar i szarpał na sztuki ich ciała złotymi kłami, podczas gdy z urocznych oczu wydobywały się promienie zamieniające surowe mięso w skwierczącą pieczeń. Zdarzyło się w Noc Kupały, że Parszywy Buniaka pochwycił ręką za włosy młodą i niewinną pannę imieniem Zoriana i zaciągnął ją wśród krzyków do swojego zimnego, skalistego legowiska w jarze. Tam odebrał pannie dziewictwo. Więził ją i gwałcił przez dziewięć miesięcy, aż w Noc Krwawego Księżyca porodziła dziecię; chłopca trzymającego w piąstce grudkę zakrzepłej krwi, a następnie umarła. Parszywy Buniaka pożarł trupa Zoriany, a następnie tupnął nogą, a wówczas otworzyła się dziura w ziemi. Wyszły z niej Čorty czy też raczej Rachmany, jak twierdził mędrzec Wernyhora i spełniając rozkaz Parszywego Buniaki zabrały dziecię pod ziemię, aby tam w zamku o żelaznych ścianach uczyć je tajników czarnej magii.\nChłopiec otrzymał imię Kasjan (Casianus) i wyrósł na potężnego i bezlitosnego czarnoksiężnika. Ukończywszy dwudziesty pierwszy rok życia wyszedł na powierzchnię uzbrojony w srebrny młot wykuty przez garbatego karła Zolina o trzech głowach. Odnalazł swego ojca; Parszywego Buniakę i jednym dobrze wymierzonym ciosem młota rozbił mu głowę.\n- To za matkę, stary łotrze! - syknął Kasjan i splunął siarczyście.\nNastępnie za pomocą srebrnego sztyletu wydobył mordercze oczy Parszywego Buniaki i pożarł je jakby to były jaja na twardo. Z piersi potwora wydobył jego serce i rozszarpał je białymi zębami i połknął, a krew ściekała mu po brodzie i plamiła czarną szatę zdobioną diamentowymi gwiazdkami. Uczynił tak, aby przejąć jego moc.\nKasjan wybudował sobie zamek w Hyrze gdzie odprawiał rytuały tak obrzydliwe i pełne wyuzdanego okrucieństwa, że pergamin zajmował się płomieniem gdy tylko ktoś z kronikarskiego obowiązku próbował je opisać. Służyły mu harcuki i hapuny porywające dzieci, za szpiegów miał wilki, kruki i węże. Jego straszliwe, zielone jak trucizna oczy kryjące się pod napuchniętymi powiekami płonęły ogniem szaleństwa i mieszkała w nich siła zadająca cierpienie. Niczym sprośny Kościej z ery jedenastej, Kasjan korzystając z wszechobecnego zamętu porywał dziewczęta i młode niewiasty, aby czynić z nimi nieprawość w łożnicy, a gdy się któraś znudziła, szła pod nóż lub na żer dla potworów. Jedna z owych nieszczęśnic nazywała się Midlena. Nim skończyła wypatroszona na haku, Kasjan spłodził z nią syna Dlakosława, który był wilkołakiem. Kres panowaniu Kasjana na zamku Hyr położył bunt chłopski gospodarza Kończaka, który poparli bojarzy Stroimir i Stroisław wraz ze swymi drużynami. Kasjan sczezł w męczarniach ugotowany w oleju. Jego zwłoki zostały rozsieczone mieczami i toporami, po czym spalone na dziedzińcu na stercie końskiego nawozu. Zamek Hyr wraz z całą zgromadzoną na nim aparaturą magiczną powstańcy oddali na pastwę płomieni.\nPo śmierci ojca, Dlakosław błąkał się po Roxie, w wilczej postaci przebiegając drogę Wielkiego Chorsa. W niejednym lesie sarnę upolował, niejednymi niepogrzebanymi zwłokami głód swój nasycił, niejedną kurę i niejedno prosię zrabował, aż w ludzkiej postaci stawił się w Nowym Grodzie Północy nad rzeką Volchov i jeziorem Ilmen gdzie właśnie przybił do portu drakkar konunga Ruryka. Wodza Waregów witali bojarzy i najzamożniejsi mieszczanie niosąc mu na złotej tacy chleb i sól oraz najkosztowniejsze dary z kupieckich kramów: złoto, srebro, bursztyn, futra gronostajów, bobrów i soboli, zamorskie przyprawy z Bharacji i Abisynii, aromatyczne kołacze ociekające miodem i beczki wina , które niegdyś pił sam Poncjusz Piłat. Wołchw Sycimir, siwobrody starzec w białej szacie noszący wieniec z liści dębu, w chramie Peruna nałożył na skronie Ruryka złoty diadem kniazia Roxu, po czym wydana została wielka uczta dla przypieczętowania braterstwa Waregów i Słowian. Ruryk był władcą sprawiedliwym i rycerskim; nie znającym strachu podczas bitwy i hojnie rozdającym złote pierścienie w czasie uczt. Przyjmując wojów do swej drużyny, nie baczył na ich pochodzenie czy majątek, jeno na dzielność w boju i wierność przysiędze. Pod jego stanicami walczyli mężowie z Nürtu, Roxu, Muromy, Krywicze, Ulicze, Smolanie, Dulebowie, Polanie, Pomorcy, Weś, Merianie i inni. W Rurykowych szeregach znalazło się miejsce także dla Dlakosława.\n- Nikt nie odpowiada za przewiny swych ojców i dziadów – rzekł Ruryk do swoich szpiegów posiadających dane o przeszłości każdego z kandydatów na woja w książęcej drużynie. - Choć czyny Kasjana budzą we mnie odrazę, nie przekreślę z ich powodu jego syna, lecz dam mu szansę, aby odkupił winy swego rodu.\n- Nasz kniaź chce przez to powiedzieć, że wszystkie zbrodnie popełnione w czasie ostatniej smuty oddziela grubą, czerwoną kreską – syknął książęcy doradca Mazon Czerepacha; syn niewiasty i żółwia błotnego, o którym wszyscy prócz Ruryka wiedzieli, że był złodziejem i parał się czarną magią.\n- Chcę powiedzieć – ozwał się Ruryk – że było wielu dobrych Neurów – wilkołaków jak chociażby Żmij Ognisty Wilk żyjący bodaj w erze dwunastej, który dokonał wielu bohaterskich czynów i został pierwszym królem Sogdiany. Również nasz Dlakosław nie musi być zły, ale swej mocy zmieniania postaci może używać na chwałę bogów i dla obrony ludzi!\nWaregowie z Rurykowej drużyny nazywali Dlakosława imieniem Ulfhendar i czuli przed nim respekt. Jakżeby inaczej, skoro walcząc z zagonami Płowców atakującymi zza Żmijowych Wałów, niczym wilk rozrywał zębami gardła wrażych wojowników. Nocami, kiedy srebrny blask rzucała okrągła tarcza Wielkiego Chorsa, obrastał szarym futrem i zadzierając łeb wył długo i żałośnie. Ruryk wiedział o tym, lecz ufał swojemu wojowi. Ufał do tego stopnia, że wbrew ostrzeżeniom swej żony, księżnej wiatyckiej Świętomiry, powierzył Dlakosławowi straż nad komnatą, w której spały w swoich łóżeczkach książęce dzieci: jedenastoletni następca tronu Oleg i jego mała siostrzyczka Svanilda. Przez uchylone okno zaglądała do komnaty srebrna twarz Cara – Księżyca, zwanego Chorsem i Srebroniem. Car – Księżyc spoglądał z troską na uśpione dzieci. Budził książęcego syna dotykając jego twarzy końcami srebrnych strzał – promieni i natarczywie szeptał mu do ucha.\n- Zbudź się, Olegu, zbudź się, Olegu! Chwytaj za swój srebrny mieczyk, broń siostry i siebie. Bądź dzielny i mocny. Nie lękaj się! Moje promienie uczynią twe ciało krzepkim, a serce nieulękłym. Stań do walki, aby dowieść, żeś godzien zasiadać na tronie Wielkiego Rusa… - naciskał Car – Księżyc, a mały Oleg otworzył oczy i wydobył spod poduszki swój paradny mieczyk.\n- Co nam może grozić? - wyszeptał w ciemność. - Wszak Tatuś postawił Dlakosława pod drzwiami, aby nas pilnował!\nTymczasem drzwi komnaty uchyliły się ze skrzypieniem i wkroczył do niej ogromny, czarny jak smoła basior o gorejących oczach, okryty kolczugą. Z jego paszczy zwisał długi, czerwony język.\n- Leżcie spokojnie, dzieci, nie ruszajcie się, a obiecuję, że nie poczujecie bólu, kiedy będę was zjadał – zapewnił wilkołak.\n- Dlaczego nam to robisz? - spytał z bólem Oleg.\n- Taką mam naturę – odparł Dlakosław.\n- Nasz Tata ci zaufał – ciągnął Oleg.\n- Ruryk to głupiec; za bardzo wierzy w ludzi. Jego też pożrę, kiedy się już z wami uporam.\n- Jesteś brzydki i niegrzeczny! - kipiał gniewem jedenastoletni Oleg.\n- A tyś jajo! - zaśmiał się wilkołak i ruszył do ataku na chłopca.\n- Carze – Księżycu przymnóż mi siły! - Oleg przed walką zwrócił się do Chorsa – Srebronia tak jak nauczył go stary wołwch Chwost.\nWładca Księżyca z mandatu Ageja, tchnął przez uchylone okno swą mocą zapisaną w srebrnych promieniach. Muskuły małego wojownika nabrały wówczas twardości, wzrok się wyostrzył, a serce napełniło odwagą. Poradny mieczyk w rękach Olega rósł, aż dorównał długością polskiemu Zerwikapturowi, lecz chłopiec napełniony mocą Cara – Księżyca władał nim bez trudu. Jego siostra Svanhilda przez cały ten czas spała, bowiem Zmora i Zennica nałożyły na jej modre oczy pieczęci twardego snu. Dlakosław rozdziawił paszczę pełną ostrych kłów i skoczył w kierunku otroka. Oleg uchylił się i wilkołak z rozpędu zatopił zębiska w drewnianym oparciu łóżka. Syn kniazia zdawał się tańczyć z mieczem w dłoni. Raz po raz zadawał wilkołakowi coraz cięższe rany; srebro paliło potwora niczym kwas siarczany, a jego gniewne ryki rozchodziły się po całym zamku wzniesionym jeszcze w erze dwunastej przez księcia Gostomysła.\n- Parszywy bachorze… - warczał wilkołak – jak długi jeszcze będziesz mi się opierał?\n- Jestem złośliwym zwierzem – dyszał Oleg – który napadnięty i zdradzony broni się! - chłopiec ujął oręż w obie dłonie i ciężko opuścił go na kark Dlakosława.\nWilcza głowa wciąż kłapiąc zębami i emitując krwawe światło z oczu odpadła od karku, z którego wytrysnęła fontanna posoki, podczas gdy na korytarz zadudniły podkute żelazem buty wartowników oświetlających sobie drogę pochodniami. Sam książę Ruryk narzuciwszy na siebie płaszcz przybiegł zobaczyć co się stało w komnacie jego dzieci. Księżna Świętomira odchodziła od zmysłów ze strachu wyobrażając sobie owoce swojego łona rozszarpane przez wilkołaka. Oczom kniazia i jego drużyny ukazał się Oleg, półnagi i zbryzgany posoką, w ręku miecz długi niby katowski dzierżący. Oleg drżał, a z jego oczu ciekły łzy. Był jeszcze dzieckiem. U jego stóp leżało okryte samą kolczugą ciało Dlakosława w ludzkiej postaci z odrąbaną głową. Svanhilda wciąż spała słodko jak niemowlę.\n- Tatusiu, ubiłem wilkołaka, który chciał nas pożreć! - płacząc tłumaczył Oleg.\n- Jakim byłem durakiem, że nie posłuchałem żony! - jęknął Ruryk i złapał się za głowę.\nJednak księżna Świętomira nie słuchała tego, zajęta tuleniem i całowaniem swego jedynego syna.\n- Sława księżycowi! - zawołali wojowie uderzając mieczami i toporami w tarcze.\nSvanhilda dopiero wówczas obudziła się przecierając piąstkami zaspane oczy. C. D. N.\nOniricon cz. 594\n- na śmietniku znalazłem styropianowe pudełko z obiadem, a w nim ludzkie odchody,\n- walczyłem w Gwiezdnych Wojnach jako pilot myśliwca X - winga, a potem uciekałem przed stadem psów, Unią Europejską i satanistami,\n- Pavlas ov Vidłar zaprosił mnie do siebie na co się niechętnie zgodziłem, w czasie wizyty Voytakus ov Višnic miał tańczyć razem z nagimi kobietami, aby pokazać niższość kobiety wobec mężczyzny, a mnie się to nie spodobało,\n- byłem hinduskim wróżbitą Sanjayą z Lechii i oglądałem na you tube filmik o śpiewającej żabie goliacie, potem dałem pracownikom muzeum brązowy szkielet tej żaby w pudełku,\n- kiedy Konrad T. Lewandowski wspominał o wyspie Sokotrze, postanowiłem napisać, że w mojej powieści ,,Tatra. Suplement'' Lech III z drużyną spotkał na Sokotrze wielkie zielone węże z odnóżami chwytnymi modliszki,\n- byłem na działce gdzie Mama złapała dla mnie, zabiła i upiekła żołędnicę, obawiałem się czy nie jest to koszatka, lecz bardzo mi smakowała, UWAGA: To tylko sen, na jawie żołędnice i koszatki są pod ochroną,\n- byłem bohaterem filmu o homoseksualiście, który chciał się leczyć drogim, czarnym smażonym serem pleśniowym, poszedłem do psychologa gdzie okazało się, że ten lek był tylko na receptę, zdenerwowałem się i przeklinałem, bo bardzo chciałem go mieć, aby wyleczyć się z homoseksualizmu, w lewackich mediach piętnowano film o mnie jako homofobiczny, zaś Babcia słysząc moje krzyki chciała mnie bić paskiem, który potem przeciągaliśmy jak linę, UWAGA: To tylko sen, na jawie NIE jestem homoseksualistą,\n- w przychodni lekarskiej obok gabinetu psychologa znajdowały się drzwi z napisem Facebook,\n- Stanisław Michalkiewicz ukradł w lesie małe sarniątko,\n- w Kijowie w czasie rosyjskiej wojny domowej anioł zanurzył koniuszek skrzydła w kuflu Michaiła Bułhakowa i wyczarował piwo z kwasu chlebowego, potem gdy złodziej ukradł piwo, kelner musiał go szukać we wszystkich okolicznych knajpach,\n- napisałem o Sławomirze, że im była młodsza tym fajniejsza, a im bardziej jej poglądy stawały się lewackie tym były gorsze,\n- oglądałem na you tube filmik, w którym arcybiskup Jan Paweł Lenga opowiadał o architekturze Hiperborei,\n- szedłem ulicą razem z Ravialusem ov Rikłocicem i zatrzymaliśmy się przed ulicznym food truckiem, nie mając pieniędzy, aby kupić w nim jedzenie, miałem ochotę go zniszczyć,\n- spotkałem w lesie nad jeziorem trzy piękne dziewczyny z ,,Dekameronu'', były bose i odziane w białe giezła, niosły rybę złapaną w wędkarski podbierak, patelnię i bębenek, rozpaliły ognisko nad jeziorem i zaczęły smażyć rybę żywcem,\n- z książki poświęconej jedzeniu dowiedziałem się, że Jan z Kolna odkrył Peru, poznałem również kilku hiszpańskich i portugalskich odkrywców Peru żyjących w XIII i XIV wieku,\n- jakaś kobieta uznała swoje ciało za dzieło sztuki i ubrana w bikini stanęła na cokole, zaś w książce o jedzeniu została pochwalona za odwagę,\n- adoptowała mnie otyła blondynka, która zabrała mi grubą kołdrę i była zdziwiona, gdy z przejedzenia zwymiotowałem do zlewu.


"Dość kłamstw mediów!" - wielka manifestacja 13 grudnia - Niezależna\nPolska • 01.12.2015 11:30\n"Dość kłamstw mediów!" - wielka manifestacja 13 grudnia\nCzłonkowie stowarzyszenia Ruch Kontroli Wyborów- Ruch Kontroli Władzy apelują do wszystkich organizacji w tym także Klubów Gazety Polskiej o przyłączenie się do ogólnopolskiego protestu „Dość\nWikipedia common Szczebrzeszyński\nCzłonkowie stowarzyszenia Ruch Kontroli Wyborów- Ruch Kontroli Władzy apelują do wszystkich organizacji w tym także Klubów Gazety Polskiej o przyłączenie się do ogólnopolskiego protestu „Dość kłamstw mediów”, która odbędzie się 13 grudnia.\nW niedziele 13 grudnia o godz. 12.30 w kolejną rocznicę wprowadzenia stanu wojennego odbędzie się Msza Święta za Ojczyznę (ul. Chełmska 21A). Po Mszy demonstranci przejdą na ul. Czerską 8/10 pod Gazetę Wyborczą, gdzie przemawiać będą przedstawiciele mediów, później protestanci skierują się pod siedzibę TVP na ul. Woronicza 17.\n- Popieramy powstanie nowej Telewizji Polskiej i nowego Polskiego Radia, dotychczasowe spółki, które skompromitowały się szerzeniem kłamstw i antypolską propagandą muszą być zlikwidowane - piszą na swojej stronie organizatorzy manifestacji.\n- Społeczeństwo musi odebrać media tej wąskiej grupie, która je zawłaszczyła i wykorzystuje tylko do swoich indywidualnych celów. Ta grupa w żaden sposób nie reprezentuje interesów Polaków. Media muszą powstać na nowo, musimy je odebrać z rąk resortowych dzieci, które reprezentują obce nam interesy - podkreśla jeden założycieli stowarzyszenia doktor Jerzy Targalski.\nStowarzyszenie Ruch Kontroli Wyborów - Ruch Kontroli Władzy powstało przed drugą turą wyborów na bazie członków krucjaty różańcowej i części wolontariuszy Ruchu Kontroli Wyborów. Kilkadziesiąt tysięcy wolontariuszy stowarzyszenia z całej Polski i 140 obserwatorów z całego świata pilnowało przebiegu ostatnich wyborów parlamentarnych.


Tequila alkoholem dla osób na diecie i cukrzyków? | MatkaZiemia.ovh\nZasada jest prosta – jeśli chcesz schudnąć, nie pijesz alkoholu. Żadnego. Bez wyjątków. Tę zasadę podważają wyniki badań amerykańskich naukowców.\nKilka słów z Wikipedii o tequili\nNazwa tego trunku została bezpośrednio przyjęta od nazwy meksykańskiego miasteczka Tequila w stanie Jalisco, stanowiącego centrum produkcji tequili. Uważa się, że słowo to pochodzi z języka rdzennych mieszkańców regionu nazywanego nahuatl i oznaczało „miejsce uprawy roślin”, „miejsce dzikich ziół”, „miejsce, gdzie tną” lub „miejsce pracy”. Według historyka Jose Maria Muria nazwa pochodzi od dwóch słów języka nahuatl – tequitl (zadanie, obowiązek, praca) oraz tlan (miejsce). Inne źródła podają, że słowo tequila oznaczało „kamień, który tnie”.\nKilka słów z Wikipedii o diecie\nDieta (z stgr. δίαιτα diaita – „styl życia”) – sposób odżywiania. Potocznie często używane nieprawidłowo, w stosunku do diet odchudzających.\ndieta zwyczajowa (naturalna) – to powszechny w danej społeczności sposób odżywiania się,\ndieta alternatywna – to przyjęty w sposób świadomy sposób odżywiania się mający na celu rezygnację ze stosowania niektórych pokarmów i metod ich przygotowania (np. wegetarianizm),\ndieta lecznicza – to żywienie w którym z przyczyn zdrowotnych zmodyfikowano podaż produktów spożywczych (produkty zalecane, dozwolone i zabronione), konsystencję diety, techniki kulinarne. W medycynie pod nazwą dieta rozumie się dietę leczniczą,\ndieta doświadczalna – to specjalnie skomponowane pożywienie wykorzystywane w badaniach żywieniowych, które mogą być prowadzone na zwierzętach laboratoryjnych lub ludziach.\nKilka słów z Wikipedii o cukrzycy typu 2\nCukrzyca typu 2 nazywana również cukrzycą insulinoniezależną, NIDDM (ang. non-insulin-dependent diabetes mellitus) lub cukrzycą wieku dorosłego jest chorobą metaboliczną charakteryzującą się wysokim stężeniem glukozy we krwi oraz opornością na insulinę i względnym niedoborem insuliny. Odróżnia się tym od cukrzycy typu 1, która jest spowodowana rzeczywistym brakiem insuliny na skutek uszkodzenia wysp Langerhansa w trzustce. Klasycznymi objawami cukrzycy są nadmierne pragnienie, częstomocz oraz nadmierne zwiększenie łaknienia. Cukrzyca typu 2 stanowi około 90% przypadków cukrzycy, a pozostałe 10% stanowią głównie przypadki cukrzycy typu 1 oraz cukrzycy ciężarnych. Otyłość jest uważana za główną przyczynę cukrzycy typu 2 wśród osób z genetycznymi uwarunkowaniami do rozwoju tej choroby.\nLeczenie cukrzycy typu 2 początkowo polega na zwiększeniu wysiłku fizycznego oraz wprowadzeniu diety cukrzycowej. Jeżeli w ten sposób nie zmniejszy się stężenia glukozy we krwi, wprowadza się leki, tj. metformina lub insulina. Wymaga się, aby chorzy stosujący insulinę systematycznie sprawdzali stężenie glukozy we krwi.


... imię i nazwisko,nazwa szkoły, miasto - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "... imię i nazwisko,nazwa szkoły, miasto"\n1 Zadanie 1. (3 pkt) Aspirynę czyli kwas acetylosalicylowy można otrzymać w reakcji kwasu salicylowego z bezwodnikiem kwasu etanowego (octowego). a. Zapisz równanie reakcji, o której mowa w informacji wstępnej posługując się wzorami półstrukturalnymi (grupowymi) reagentów.... b. Do reakcji użyto 9,26 g kwasu salicylowego i 8,54 g bezwodnika octowego. Oblicz ile gramów aspiryny można otrzymać z tej ilości substratów zakładając 100% wydajność reakcji. Oblicz wydajność reakcji, jeżeli w przeprowadzonym eksperymencie otrzymano 10,9 g aspiryny. Zadanie 2. (2 pkt) W próżniowym pojemniku znajduje się 15 g żelaza oraz pewna ilość stałego KClO 3. Mieszaninę podgrzano, na skutek czego tlen wydzielony z rozkładu KClO 3 utlenił pewną ilość żelaza do tlenku żelaza(iii). Łączna masa pozostałego żelaza i powstałego tlenku żelaza(iii) jest równa 17,9 g. Oblicz ile gramów Fe 2 O 3 powstało, oraz ile gramów KClO 3 uległo rozkładowi w tym eksperymencie. 1\n2 Zadanie 3. (1 pkt) O pewnych metalach wiadomo, że: Tylko metal B i C reaguje z kwasem chlorowodorowym z wydzieleniem H 2, Metal B dodany do roztworów wodnych pozostałych metali powoduje wydzielenie metali A, C i D z ich roztworów, Metal A reaguje z kwasem azotowym(v) o stężeniu 6 mol/dm 3, zaś metal D nie ulega reakcji z tym kwasem. Przyporządkuj symbole podanych metali do oznaczeń A, B, C i D tak, aby spełniały podane powyżej warunki. Uzupełnij tabelę. Ag Fe Au Zn A B C D Zadanie 4. (2 pkt) Określ hybrydyzację orbitali walencyjnych atomów węgla i azotu w cząsteczce związku chemicznego przedstawionego na poniższym rysunku. Odpowiedzi wpisz do tabeli. C1 C2 C3 C4 1 NH 2 N1 N2 N3 O 2 N 4 C 1 3 C N H 3 2 CH CH Zadanie 5. (1 pkt) Do zlewki wlano równe objętości trzech cieczy metanolu, wody i oktanu, a następnie zawartość zlewki intensywnie wymieszano. Uzupełnij rysunek tak, aby przedstawiał układ cieczy w zlewce po wymieszaniu. Podpisz nazwami poszczególne ciecze znajdujące się w zlewce. 2\n3 Zadanie 6. (2 pkt) Poniżej przedstawiono profil energii potencjalnej dla reakcji A D. E A B C D przebieg reakcji a. Określ, który z etapów jest etapem określającym szybkość reakcji powstawania produktu D z substratu A. b. Zaklasyfikuj opisaną reakcję ze względu na jej efekt energetyczny. Zadanie 7. (2 pkt) W stanie równowagi ciśnienie mieszaniny reakcyjnej, CaCO 3 (s) CaO(s) + CO 2 (g) w zamkniętym zbiorniku, jest równe 106,4 hpa w temperaturze 350 C. Oblicz wartość ciśnieniowej (K p ) i stężeniowej (K c ) stałej równowagi tej reakcji w podanej temperaturze. 3\n4 Zadanie 8. (2 pkt) Próbkę chlorków o łącznej masie 5,35 g przygotowano z NaCl, KCl i NH 4 Cl mieszając te związki lub wykonując odważkę tylko jednego z nich. Oblicz, jaką minimalną objętość 10% roztworu AgNO 3 o gęstości 1,1 g/cm 3 należy dodać do wodnego roztworu chlorków, aby w każdym przypadku mieć pewność całkowitego wytrącenia jonów Cl w postaci AgCl. Zadanie 9. (3 pkt) Zmieszano 20 cm 3 gazowego węglowodoru ze 150 cm 3 tlenu i mieszaninę zapalono. Po zakończeniu reakcji i skropleniu pary wodnej objętość gazów wynosiła 100cm 3. Po przepuszczeniu gazowej mieszaniny poreakcyjnej przez wodny roztwór NaOH jej objętość zmniejszyła się do 20cm 3. Wszystkie objętości mierzono w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury. a. Ustal i podaj wzory półstrukturalne możliwych izomerów spalanego węglowodoru. 4\n5 b. Podaj nazwy systematyczne związków uzyskanych w wyniku monochlorowania tych izomerów, a następnie wzory półstrukturalne i nazwy produktów ich reakcji z sodem. Nazwy monochloropochodnych: Wzory i nazwy produktów reakcji z sodem: 5\n6 Zadanie 10. (2 pkt) W cząsteczkach związków: wody, amoniaku, tetrachlorometanu i tlenku węgla(iv) występują wiązania kowalencyjne spolaryzowane. Jednak tylko cząsteczki dwóch z tych związków są dipolami. a. Podaj nazwy związków, których cząsteczki są dipolami. b. Wyjaśnij, dlaczego cząsteczki związków o wiązaniach kowalencyjnych spolaryzowanych mogą być apolarne. Zadanie 11. (2 pkt) Oblicz, ile gramów NH 3 ( 5 K NH 3 1,8 10 = ) zawiera 1dm 3 roztworu, jeżeli jego ph wynosi 12? Zadanie 12. (3 pkt) Do roztworu AlCl 3 dodano wody amoniakalnej. Otrzymaną zawiesinę odparowano, a następnie silnie wyprażono. Procesowi prażenia towarzyszyło wydzielanie się białych dymów. a. Zapisz równania zachodzących reakcji. b. Jaki związek jest suchą pozostałością (zapisz jego wzór i nazwę). 6\nOH OH CH 3. n bezw = 8,54 : 102 = 0,084 mol (niedomiar kwasu) m ASA = 0, = 12,06 g (100% wydajność) W = 10,9 : 12,06 = 0,904 czyli 90,4%\nZadania I etau onkursu hemicznego Trzech Wydziałów PŁ III edycja Zadanie 1. ( kt) Asirynę czyli kwas acetylosalicylowy można otrzymać w reakcji kwasu salicylowego z bezwodnikiem kwasu etanowego (octowego).


Tenis i siatkówka: ta winda jedzie w górę - blog Ryszard Czarnecki\nTenis i siatkówka: ta winda jedzie w górę\n25.04.2022 49 0\nSocjolodzy - nie tylko socjolodzy sportu - mogli pisać epistoły o „Małyszomanii”, teraz mają znowu dobra robotę: dysertacje o „Świątkomanii”. Pokazał to Radom i mecz z Rumunią w drużynowych mistrzostwach świata tenisistek zwanych Pucharem Billie Jean King . Polki wygrały 3-0, a 2 punkty zdobyła dwudziestoletnia Polka – pierwsza w historii nasza rodaczka na czele klasyfikacji ATP. Polska po raz pierwszy awansowała do najlepszej „ósemki” świata. Mamy nawet szanse na organizację turnieju finałowego, o ile Finał Masters czyli turniej najlepszych ośmiu tenisistek świata( według rankingu ATP) odbędzie się w Europie. Jeśli jednak odbędzie się w Meksyku w Guadalajarze – to możemy zapomnieć o pucharze BJK Cup czyli tenisowych DMŚ. To dopiero za siedem miesięcy, ale warto sobie uświadomić, że będziemy wtedy dopingować nie tylko naszych piłkarzy w Katarze, ale tez tenisistki – tyle, że nie wiadomo jeszcze gdzie będą grały.\nPolscy kibice są największymi przyjaciółmi zwycięstw naszych sportowców: stąd fenomen Adama Małysza, ale też siatkarzy, lekkoatletów itd. To normalne, że każda dyscyplina, która zaowocowała „Mazurkiem Dąbrowskiego” i miejscami na podium na najważniejszych zawodach globu i Starego Kontynentu ma „wzięcie” medialne i sponsorskie, ale też największy „boom”, gdy chodzi o napływ dzieci i młodzieży do danego sportu. Często to zasługa rodziców, którzy własne niezrealizowane ambicje sportowe przenoszą na dzieci. Wielu krytykuje ów „KOR”, czyli nieformalny „Komitet Oszalałych Rodziców”, ja go jednak będę bronił, bo taka Iga Świątek trafiła na tenisowe Himalaje dzięki własnemu ojcu, tak samo jak Robert Radwański na ten sam szczyt wprowadził swoją córkę Agnieszkę i niewiele niżej drugą córkę - Urszulę.\nMamy to! Nie Rosja, ale Polska (wyobrażam sobie wściekłość na Kremlu!) będzie organizatorem siatkarskich mistrzostw świata 2022! A ponieważ wcześniej Polska zapewniła sobie wraz z Holandią organizacje mistrzostw świata kobiet, to ustanowimy polski rekord Księgi Guinnessa. Jeszcze się bowiem nie zdarzyło, aby jakikolwiek kraj w historii siatkówki organizował u siebie w tym samym roku mistrzostwa świata i mężczyzn i kobiet. To zresztą potwierdza fakt, że siatkówka jest polskim sportem narodowym. Statystyki przemawiają za tą tezą: Polska zorganizuje MŚ po raz drugi na trzy ostatnie siatkarskie mundiale(2014,2022). Pokazuje to również statystyka dotycząca mistrzostw Europy w siatkówce panów : na 5 ostatnich ME Polska zorganizowała 3 (2013,1017,2021). Jesteśmy potęga i basta !\n*tekst ukazał się na portalu po-bandzie.com.pl (19.04.2022)\nOpublikowano: 25 kwietnia 2022, 16:00


Piaskownica drewniana - łódź - marka BellaLuni\n» Piaskownica drewniana - łódź\nPiaskownica-łódka nie tylko pozwala na budowanie okazałych zamków, ale i umożliwia zabawę w kapitana statku!\nPiaskownica ma kształt łódki.\nZostała wyposażona w dwupoziomową ławeczkę do siedzenia – z oparciem i podłokietnikami.\nPosiada biały maszt z czerwoną flagą oraz kołem sterowym. Kolorowe detale sprawiają, że piaskownica wspaniale prezentuje się w ogrodzie i przykuwa uwagę dzieciaków.\nW zestawie znajduje się także pokrowiec ochronny – przydatny, gdy piaskownica akurat nie jest użytkowana.\nPiaskownica została wykonana z drewna i uzupełniona o elementy z tworzywa sztucznego.\nDobrze wiedzieć! Jest bezpieczna dla dzieci – pozbawiona ostrych krawędzi.\nSzerokość (cm): 94,5\nSurowiec : Plastik + Drewno


Woliera :: Zobacz temat - Gąska czy gęsior - co wybrać ?\nWoliera Strona Główna » PTAKI » Blaszkodziobe, ptaki wodne » Gęsi » Gąska czy gęsior - co wybrać ?\nGąska czy gęsior - co wybrać ?\nWysłany: 2017-06-23, 07:36\nMiałem tak niedawno u kaczora piżmowego cieknące oko piana aż przymykał je i wcześniej tez się zdarzyło u innych kaczek. Pomogły krople do oczu Gentamicin Wzf 0.3 % Vet kupione u weterynarza. Jeżeli to nic poważnego to powinne pomoc.\nWysłany: 2017-07-09, 03:34\nZ okiem już OK. Dzięki za radę. Ale niestety mam inny problem- Taśiek nagle stracił apetyt i ma biegunkę - w zasadzie wylatuje z niego "sama woda". Zaczęło się nagle wczoraj. Rano ma zawsze wilczy apetyt a teraz nic nie je.Chodzi po dworzu ale nie skubie trawy\nOstatnio zmieniony przez Trophy 2017-07-09, 03:35, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-07-09, 07:57\nProponuję skonsultować jutro - jak najszybciej - z lekarzem wet. Wcześniej obserwować, czy nie ma innych objawów: duszności, objawy nerwowe, kulawizny. Ważny też jest kolor odchodów. Można spróbować podać węgiel leczniczy (rozkruszony, w wodzie) lub coś przeciwbiegunkowego - Nifuroksazyd lub Sulfaguanidyna.\nNie ma apetytu, a jak z pragnieniem?\nWysłany: 2017-07-10, 07:13\nCześć Bawka !\nTak na szczęście pije wodę.Już wczoraj udało mi się dostać do weterynarza. Stwierdził że to jest albo jakaś bakteria albo wirus. Dał mi antybiotyk w proszku który podaje Taśiowi w wodzie.Od wczoraj zlikwidowałem wszystkie jego poidła i ma tylko tą jedną wodę z antybiotykiem. Jak go biorę za podbrzusze na ręce to czuję i słyszę że się tam mu źle dzieje wiec musi go brzuch boleć. Ale może będzie dobrze bo dziś rano jak zwykle robił sobie z podwórka pole startowe , kilka razy "zapiał" jak to mówią moi sąsiedzi i o dziwo zaczął lekko skubać koniczynę którą nielubi.Nadal mu burczy w brzuchu i się przelewa. Kupy rzadkie wodniste z zawiesiną jakiegoś przetrawionego pokarmu. Wczoraj to sama czysta woda z niego leciała.Czasami trzęsie się mu szyja ale to prawie zawsze tuż przed tym zanim kogoś capnie i ugryzie - taki ma odruch nerwowy.\nOstatnio zmieniony przez Trophy 2017-07-10, 07:23, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-07-14, 04:59\nIdzie ku dobremu. Płetwiaczek od wczoraj ma znowu wilczy apetyt. Odchody jeszcze nie wyglądają za dobrze ale jest znacząca poprawa. Dalej podaje mu antybiotyk w w wodzie w stosunku 0,50g. na 1 L wody. Nie wiem skąd podłapał tą bakterię....\nWysłany: 2017-07-16, 22:09\nCzy wasze gęsi też tak potrafią spać na jednej nodze??\nOstatnio zmieniony przez Trophy 2017-07-16, 22:13, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2017-11-27, 00:05\nCześć ! Dawno mnie tu nie było a mam pytanie: jakbym na przyszły rok Taśkowi kupił dziewczynę to jakie jest większe prawdopodobieństwo; że się polubią czy że się będą gryzły? Zwierze od 2 miesięcy nerwowe. Co mu naleje wody to wylewa i jeszcze kubełkiem miota. Szufelkę podrzuca, miotłę potrafi capnąć za włosie i ciągnąć po ogrodzie. Zrobił się niedotykalski i ciężko go złapać na spanie. Jak pada to chodzi i moknie- a ma gdzie się schować. Chodzi w koło domu i się drze niemożliwie głośno. Może się mu nudzi jak jestem w pracy i potrzebuje towarzystwa?\nWysłany: 2017-11-27, 08:30\nBo to ptak stadny jest ,potrzebuje jakiegoś partnera.\nWysłany: 2017-11-27, 08:34\nGęsi to ptaki stadne. Tylko gąska musi być dorosła, aby jej "nie zalubił"\nTeraz jest dobry moment. Ludzie wybijają stada na święta. Wiosna będzie gorzej.\nWysłany: 2017-11-27, 10:39\nTrophy, naprawdę super pomysł z gąską jako pupilem, co prawda ja bym się nie odważył aby takiego przyjaciela trzymać w domu, ale w ogrodzie SUPER. Co do kupna kolejnej gąski ja na Twoim miejscu poczekałbym do wiosny i dopiero wtedy zainwestował w małego towarzysza. A to dlatego, że jak kupisz teraz podrośniętą gąskę to na pewno nie będzie ona przyzwyczajona do ludzi tak bardzo jak Twój Tosiek i będzie Cię ignorować, a on stworzy z nią stado i zejdziesz na dalszy plan. Kiedy natomiast odchowasz kolejną gąskę od pisklaka to tak łatwo nie wykluczą Cię ze stada.\nJednak oczywiście dorosłego będziesz musiał separować przez jakiś czas od pisklaka i łączyć tylko pod kontrolą, bo tak jak ktoś wyżej napisał, mógłby go "zalubić".\nWysłany: 2017-11-27, 12:11\nZeddicus, miałeś kiedyś gęsi?\nJak długo Trophy, będzie trzymał pisklaka oddzielnie? Pół roku?\nI ma 2 problemy wkurzonego sfrustrowanego gąsiora i pisklę na które trzeba uważać...\nJa ostatnio "ćwiczyłam" samotnego gąsiora. A wcześniej miałam gęsi i stare i pisklęta...\nMam ok 7 letniego gąsiora kubańskiego, tyle że podwórkowego. Lis lub pies załatwił jego towarzyszkę. Pętał się z kaczkami, ale był wyraźnie nieszczęśliwy. Jak mi się trafiło dokupiłam mu gęś tej samej rasy. Co prawda mało brakowało aby gęś spotkała się ze mną na obiedzie bo przez pierwsze 3 dni dziób jej się nie zamykał (tęskniła za stadem), ale na szczęście jej przeszło.\nA teraz mam ubaw - bo "odmałpia" zachowanie gąsiora. Jak wołam to leci do mnie razem z gąsiorem.\nOstatnio zmieniony przez CHI 2017-11-27, 12:13, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-11-27, 14:22\nCHI, Pierwszą parkę kubańskich miałem jakieś 12 lat temu. Poza kubańskimi miałem jeszcze kołudzkie, a aktualnie mam parę kołudzkich i gąskę landejską. Tak jak napisałaś, pół roku byłoby odpowiednim okresem, chociaż pewnie dałoby się połączyć je wcześniej. Lepiej przemęczyć się pół roku ze sfrustrowanym gąsiorem niż przez dekadę mieć za pupila pół-dziką gęś. Poza tym odchowywanie gąsiątka dostarcza dużo przyjemności. (nie wliczając ścierania odchodów z paneli )\nOstatnio zmieniony przez Bawka 2017-11-27, 16:10, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2017-11-27, 18:46\nTak i teraz czekać do wiosny a potem kolejną sierotę przez pól roku trzymać samą, gęsi potrzebują stale towarzystwa, moje nie opuszczają się od pisklęcia nawet na krok.\nTrophy, kup temu biedakowi towarzystwo. Ja od początku patrzyłem na ten temat sceptycznie, żeby odchowywać samotnie jedną małą gąskę, dwie zawsze lepiej by się chowały a byłyby tak samo zżyte z właścicielem.\nZnalazłem w moim rejonie 2 opcje:\nNie mam doświadczenia i pytanie co lepiej kupić? Landes z jego rasy czy inną? Plus taki jak kupię inną że na pewno ich nie pomylę\nWysłany: 2018-01-03, 20:33\nAha jeszcze jedno....ostatnio jak mu wymieniałem wodę i dolewałem 4 wiaderko do jego basenika gdzie już stał w wodzie to wyrwał mi wiaderko po czym je gryzł i deptał w baseniku w opór Wiaderko jest plastikowe i ma kolor biały - więc może kołudzką dzeiwuche mu załatwić?\nOstatnio zmieniony przez Trophy 2018-01-03, 20:35, w całości zmieniany 1 raz\nStrona wygenerowana w 1,01 sekundy. Zapytań do SQL: 18


4kleeblatt: ( 458 ) Tak jak obiecałam :)\nAutor: carpe o 5/21/2014 10:20:00 AM\nGosia 21 maja 2014 11:24\nNo to teraz możecie już intensywnie myśleć na imieniem i kupować ciuszki :D sama radość!! Najważniejsze żeby dzidziusie były zdrowe! Ale płeć znać też jest miło :) Gratuluję Syneczka i drugiego Ktosia, ucałowania!\nWiola Ch. 21 maja 2014 12:20\nFajnie :) Dobrze, że zdrowe :)\nMargolcia 21 maja 2014 13:00\nBasia Hesed 21 maja 2014 13:59\nO,jak się cieszę:))Strasznie lubię małych chłopaków;)Może dlatego że tylko synów miałam i wnuka mam:)))\nLamia 21 maja 2014 21:25\nKiedys znalazlam bardzo dobry "instruktazowy" film na yt i to co mnie zdziwilo, to fakt, ze to co przypomina to, zamienia sie w tamto jesli to dziewczynka:))\nz tego wniosek, ze dziewczynki tez to maja na poczatku.\nPowstrzymalam ciekawosc, a teraz nie wiem czy chce wiedziec:))


Haigh's Chocolates Visitor Centre (Parkside, Australia) - opinie\nTurystyka - Parkside\nPensjonaty - Parkside\nLoty - Parkside\nRestauracje - Parkside\nAtrakcje - Parkside\nZdjęcia - Parkside\nMapa - Parkside\nWszystkie hotele - Parkside\nHotele w pobliżu St Raphael's Catholic Church\nWszystkie restauracje - Parkside\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Haigh's Chocolates Visitor Centre\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Parkside\nAtrakcje w pobliżu obiektu Haigh's Chocolates Visitor Centre\nKanał o podróżach: Parkside\nHaigh's Chocolates Visitor Centre opinie, Parkside\nAtrakcje w Parkside\nNr 1 wśród 3 atrakcji w lokalizacji Parkside\nZakupy, Wycieczki, Wycieczki po fabrykach, Sklepy specjalistyczne i z pamiątkami Więcej\n154 Greenhill Rd, Parkside, Adelaide, Australia Południowa 5063, Australia\nTo jest koniecznością, jeśli odwiedzasz Adelaide i uwielbiam czekoladę. Haight jest doskonałym fabryce czekolady i sklep. Wiele pyszne jakości czekolady do kupienia. Trasa jest ciekawa i możesz dostać. Nie przegap tego.\nWspaniałe nie mogę się doczekać, aby tam wrócić\nByłem w " ul za rogiem " kilka razy na przestrzeni lat, ale nigdy nie centrum dla zwiedzających na Greenhill Rd. absolutnie wspaniały i tak niesamowite, historia, na etapie produkcji. Tak bardzo ciężką pracę przez ponad 100 lat. dumnie na południe australijskie. Będziemy z powrotem.\nDowiedzieliśmy się wiele na temat to rodzinny biznes. Drogie czekolady, ale warte swojej ceny. Wycieczki po terenie i czekolada próbek\nobowiązkowy dla wszystkich miłośników czekolady!\nZa każdym razem gdy podróżujemy do Adelaide, również odwiedzić Mekka dla czekolady. Jeśli jesteś jestem rezerwują na wycieczkę, bo jest bardzo ciekawe. To tutaj powodem jest to, że jest duży parking, są często promocje/sekund oraz obsługa jest najwyższej klasy. Szczerze uważam, że świat będzie lepszym...miejscem, jeśli wszyscy zjedliśmy Haigh's Chocolate! Wejdź i rozkoszuj się!Więcej\nHaigh's ma być jednym z najlepszych czekolady na świecie i jest jeszcze w skromnym budynku w Adelaide City. Można zarezerwować wycieczkę, które zawiera degustacji wina. Jest to rozmawiać o firmie, a następnie o tym, jak czekolada i na spacer wzdłuż na korytarzu, gdzie można zobaczyć...do fabryki. Jest tam również duży sklep i fabryka odrzuca stoliku! Warto.Więcej\nPyszne czekoladki sprawiają, że za to idealny prezent. Gorąco polecam trufle i creme czekoladki.\nDarmowe czekolady za\nTo jest naprawdę warte odwiedzenia do South Australian tej znakomitej rodziny fabryce czekolady. zdałem sobie sprawę po tym że nie jest to prawdziwe dzieła sztuki i czekolada od początku do końca. Oczywiście moich wnuków też się podobało.\nŚwietna obsługa Factory sekund w super cenie. Wycieczka była bardzo ciekawa i łatwo się tam dostać.\nWycieczka była za darmo, próbki były za darmo, kubek kawy/herbaty na koniec wycieczki. Co lepsze? Wycieczka była bardzo ciekawa i to było bardzo ciekawe zobaczyć, ile jest nadal ręcznie w przeciwieństwie do automatyzacji. I co za zakres do wyboru w sklepie. Super!\nNatknęliśmy się na tą darmową wycieczkę. Rezerwacje. jeździ tylko przez około 20 minut, ale można dostać bezpłatne próbki i wiele informacji. Sprawia, że docenisz kosztów.\nZobacz wszystkie hotele w pobliżuZobacz 36 restauracji w pobliżu.Zobacz 3 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Haigh's Chocolates Visitor Centre.


surpiko | kultura gniewu\nWpisy z tagiem: surpiko\ninformuje Przemek „Surma” Surpiko i pokazuje dwie strony z powstającej drugiej odsłony przygód detektywa Hmmarlowe’a!\nsurpiko dla redart\nJeśli spotkaliście na festiwalu w Łodzi Jarka Obważanka – laureata Humoris Causa! – to jest duża szansa, że dostalicie od niego kalendarzyk na 2012 z takim pięknym rysunkiem autorstwa niejakiego Surpiko:\nA my odbyliśmy z Przemkiem poważną mailową rozmowę dotyczącąlosów niejakiego Hmmarlowe’a. Mamy nadzieję, że jej efekty zobaczycie już w przyszłym roku.\nJakiś czas temu pisaliśmy o wystawie Przemka „Surpiko” Surmy w Akwarela Cafe w Lublinie. Reporter „Ziniola” wybrał się na miejsce i zrobił kilka zdjęć w przeddzień finału ekspozycji. U nas tylko jedno, reszta na stronie „Ziniola”:\nJak napisał nam wczoraj Przemek „Surpiko” Surma, tytuł drugiego albumu z przygodami niezwykłego detektywa Hmmarlowe’a będzie brzmiał… „Honolulu Club”!\nTymczasem „Hmmarlowe i niedole Julitty” bardzo chwalą na Komiksomanii.\nbatman ala surpikos\nPrzemek „Surpiko” Surma potrafi narysować nie tylko Hmmarlowe’a (wielki debiut już w sobotę na MFKiG!), ale i Batmana. A zrobił to na prośbę Kolorowych Zeszytów. Poniżej detal z tego niesamowitego rysunku. Wiecie co z nim robić:


Odpowiadanie w temacie: MONITORING sasiada - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\n→ MONITORING sasiada\nOdpowiadanie w temacie: MONITORING sasiada\n[quote name="Beata" post="1981262" timestamp="1470396078"] Może i mi ktoś podpowie co robić. Sąsiad ma 1/5wraz z bratem i siostra udziałów w posesji ja 1/10.zamontowal kamery na podwórku z każdej strony gdziekolwiek się nie ruszę tam mnie łapią kamery na korytarzu mam kamery które pokazują gdy wyszłam z mieszkania jak schodzę na dół do wyjścia.oni mieszkają na parterze. Na interwencji policji powiedzieli do funkcjonariuszy wprost że te kamery są na nas czyli na mnie i męża.nagrania oglądają ich znajomi oraz przyjezdna rodzina. Niestety notatki policyjnej nie ma zrobionej gdzie jest ujęte że zamontowal kamery by nas szpiegówac.co robić.gdy poszłam zgłosić to do prokuratury to dostałam pismo że jesteśmy w konflikcie itd itp i umorzenie postępowania.[/quote]\nNapisano 21 czerwiec 2018 - 07:05\nJeśli chodzi o obrotową kamerę, to mowa o tej - https://sklep.bezpie...a-obrotowa.html\nSzczerze? Nie pamiętam nawet, ile jest tego miejsca. Ale sam motyw, że piliki zapisują się na dyskach wirtualnych, a nie prawdziwych, robi różnicę.\nNapisano 20 czerwiec 2018 - 18:07\nJaka to dokładnie kamera z wykrywaniem ruchu?\nJakiego dysku wymaga coś takiego do zapisu danych?\nI na jak długo taki dysk wystarczy?\nNapisano 19 czerwiec 2018 - 08:27\nNo wiesz... nie wiadomo co jest widoczne w kamerze. Ja mam do obserwowania podwórka kamerę obrotową i nie da się ukryć, że część posesji sąsiadów też jest widoczna. Najlepiej po prostu porozmawiać na ten temat. Kwestia taka, jaką ma jeszcze karmę. Nasza uruchamia monitoring dopiero po wykryciu ruchu, tzn. wtedy zaczyna nagrywać. A tak czuwa...\nNapisano 11 sierpień 2016 - 15:34\nzamontuj swój własny monitoring, ale skieruj kamery centralnie na niego.\nużyj atrap, ale wiarygodnego w miarę wyglądu. wroga zniszczysz tylko jego własną bronią. powodzenia\nNapisano 05 sierpień 2016 - 12:21\nMoże i mi ktoś podpowie co robić. Sąsiad ma 1/5wraz z bratem i siostra udziałów w posesji ja 1/10.zamontowal kamery na podwórku z każdej strony gdziekolwiek się nie ruszę tam mnie łapią kamery na korytarzu mam kamery które pokazują gdy wyszłam z mieszkania jak schodzę na dół do wyjścia.oni mieszkają na parterze. Na interwencji policji powiedzieli do funkcjonariuszy wprost że te kamery są na nas czyli na mnie i męża.nagrania oglądają ich znajomi oraz przyjezdna rodzina. Niestety notatki policyjnej nie ma zrobionej gdzie jest ujęte że zamontowal kamery by nas szpiegówac.co robić.gdy poszłam zgłosić to do prokuratury to dostałam pismo że jesteśmy w konflikcie itd itp i umorzenie postępowania.\nNapisano 28 maj 2013 - 19:20\nno jedyne co zrobic w tym wypadku, to zglosci naruszenie dobr osobistych, jak np opisuja to tutaj: http://wise-warsaw.p...sie-naduzyciem/\nNapisano 28 listopad 2012 - 00:16\nwiec dokladniej dotyczy dwoch malych prywatnych posesji w zabudowie szeregowej (dzialki o szerokosci 12Metrow wiec tyle co szerokosc domu).Kamera zamontowana na pietrze domu sasiada i ewidentnie skierowana na moja skromna dzialke .Cel? mysle ze sasiad che mnie wyprowadzic z rownowagi ,gdyz chcial sie rozbudowac i w planach mial zrobic okna w granicy rowniez wychodzace na moja dzialke co prawo budowlane zabrania wiec sie odwolalm .Odwolanie uznane wedlug prawa budowlanego, a za to mam kamere ustawiona na moje podworko jakby sasiad chcial pokazac ze i tak moze ingerowac w prywatnosc mojego zycia .Tak to tak z grubsza gdyz dotyczy to upierdliwego sasiada ktory ciagle cos chce co nie jest zgodne z prawem ani ze wspolzyciem miedzy sasiedzkim .Nie przeszkadzala by mi ta kamera gdyba chciaz byla ustawiona na ogrodzenie ,to rozumie w celu monitoringu od zlodzieja czy jakies tam ale wprost na teren prywatny mojej posesji gdzie mam glowne wejscie do mieszkania gdzie mozemy wystawic stol i posiedziec ze znajomymi ,wjazd do garazu ,nie podoba mi sie chciaz jak na razie udajemy ze nic nie widzimy ,i nie wiemy jak to wyglada wzgledem prawa .Co jeszcze moze moj sasiad wymyslec zeby mi ciagle uprzykrzac zycie .Dziekuje za jakies porady nawet jak panstwo podkresla ze to dobrze bo mam monitoring za darmo i powinnam sie czuc bezpiecznie\nNapisano 27 listopad 2010 - 15:19\ndziekuje za wszystkie odpowiedzi ,coz tak myslalam ze nie wiele da sie zrobic ,grzeczne rozmowy tez nie pomagaja ,gdyz sasiad zawsze ma racje .Ach dalej bedziemy udawac ze nie widzimy ,trudno\nNapisano 27 listopad 2010 - 15:09\nA ja miałem sąsiada - podglądacza, co miał lunetę w swoim oknie ustawioną wprost w mje okno. Skończyło się kiedy napisałem na dużym kartonie i wstawiłem w okno:\nWITAJ CH... PODGLĄDZACZU\nNapisano 27 listopad 2010 - 14:08\nWszystko się zgadza. Nie neguje możliwości dochodzenia na podstawie tego artykułu immisji pośrednich.\nKomentarz do K.C\nJednak "cechą immisji niematerialnych (pośrednie - niematerialne) jest oddziaływanie stanu rzeczy wytworzonego na nieruchomości wyjściowej wprost na psychikę właściciela lub posiadacza sąsiedniej nieruchomości sąsiedniej, a nie oddziaływanie niejako "rykoszetem".\nW tym przypadku nie dochodzi do przenikania pyłku, cząsteczek, hałasu czy dymu na działkę sąsiednią. Skierowanie kamery powoduje tylko i wyłącznie naruszenie "spokoju", stanowi naruszenie dobra osobistego jakim jest sfera życia psychicznego czy rodzinnego.\nTak jest w mojej opinii. Oczywiście nie muszę mieć racji ;-)


Kodeks cywilny z komentarzem - Samorząd - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plPrawoSamorządKodeks cywilny z komentarzem\n14.06.2012, 13:03; Aktualizacja: 22.06.2012, 15:33\ne-book: Kodeks cywlilny z komentarzemźródło: DGP\nKodeks cywilny z komentarzem to e-book dla każdego, bo przecież na co dzień zdarza nam się zawierać umowy cywilnoprawne (w tym: sprzedaży, o dzieło czy darowizny), a nie zawsze wiemy, jakie skutki prawne to ze sobą niesie. Oprócz kodeksu w publikacji znajdziemy wzory najpopularniejszych umów wraz z konkretnymi zapisami, które powinny się w nich znaleźć. Autor na przykładach pokazuje również praktyczne zastosowanie wybranych przepisów.\nE-book zawiera m.in.:\n- najaktualniejszą wersję ustawy\n- wzory umów (np. o dzieło, sprzedaży, najmu, przewozu, pożyczki itd.)\n- porady, jak samodzielnie, bez pomocy prawnika sporządzić umowy zawierane w codziennych sytuacjach życiowych\n- przykłady konkretnych umów\n- praktyczne wskazówki, np. kiedy warto zawrzeć umowę o roboty budowlane, jak można odwołać darowiznę, jak wycofać się z umowy dożywocia, jakie obowiązki wiążą się z udzieleniem pożyczki\nAutor postawił sobie za cel przybliżenie skomplikowanej materii prawnej zwykłemu czytelnikowi. Każdy z nas w swoim codziennym życiu styka się z różnymi rodzajami umów cywilnoprawnych, więc powinien wiedzieć, jak je skonstruować lub na jakie zapisy w nich zawarte uważać. Dzięki konkretnym przykładom książka z pewnością sprawdzi się w praktyce, zwłaszcza gdy chcemy uniknąć kosztownego angażowania prawnika.\nAdam Makosz – prawnik i dziennikarz, specjalizuje się w prawie cywilnym, karnym, administracyjnym i prawie nowych technologii.\nTowar kupiony „na firmę” przez internet też będzie można zwrócić\nTerminy ważne dla sfery budżetowej [KSIĘGOWOŚĆ BUDŻETOWA]


home • Peace and Law\nWspieram prawnie ludzi biznesu, sztuki i internetu.\nPotrzebujesz umowy? Wsparcia prawnego z zakresu praw autorskich lub e-commerce? Chcesz założyć działalność?\nJesteś w dobrym miejscu, bo tak się składa, że to moje specjalizacje. Mam dla Ciebie personalizowane usługi a także gotowe wzory dokumentów. Sprawdź!\nsprawdź gotowe wzory\nEla to twórczyni przez wielkie T. Stworzyła niezwykle precyzyjny dokument, dopasowany idealnie do mnie. Uwielbiam indywidualne podejście, dlatego wykupienie usługi indywidualnej było właściwie oczywistością 🙂 Czułam się niezwykle „zaopiekowana”, bo otoczona profesjonalizmem. Ela odpowiadała na wszystkie moje pytania, pracowała chyba z prędkością światła, a przy tym cały czas czuć było energię „peace&law” 😉 Bardzo się cieszę, że miałam okazję poznać właścicielkę marki i z nią pracować.\nAs an international software company operating in Poland, the legal system can be very challenging to navigate and understand. NitroSell was introduced to Ela Szymanek last year and she has been a godsend. Not only is she exceptionally friendly and obliging, her professionalism, efficiency, and quality of work is second to none. She makes short work of complex legal issues, by cutting through the jargon and delivering clear, concise advice and supporting documentation & contracts. I would happily recommend Ela (and her team) to any business seeking legal services in Poland.\nDonogh Roche - CEO WebSell\nEla to prawniczka z prawdziwym powołaniem. Do pomocy prawnej, ale przede wszystkim do pomagania ludziom. Jestem twórcą i moja praca wymaga rozwiązań szytych na miarę, na potrzeby związane z prawem autorskim, czy ochroną wizerunku. Ela do moich potrzeb podeszła bardzo indywidualnie, analizując krok po kroku każda kwestię. Rozwiązania, które dobrała do mojej działalności, są w pełni spójne z moją marką, klientami, zakresem pracy. Nasza współpraca opiera się przede wszystkim na rozmowie, co bardzo sobie cenię, ponieważ nie jestem dla Eli po prostu klientem, tylko kreatywnym twórcą, który potrzebuje konkretnych rozwiązań. Każdorazowo mogę liczyć na wsparcie, nawet w tematach, które mi nie przyszły do głowy, Ela po prostu jest i czuwa.\nMaja Musznicka - Redaktor Naczelna Milk & Sun\nEla jest osobą, która posiada ogromną wiedzę i potrafi ją przekazać w niezwykle ciekawy oraz zrozumiały sposób. Słucha jej się z ogromną przyjemnością i zainteresowaniem, w ogóle nie licząc mijających minut. Za każdym razem ma rewelacyjny kontakt ze słuchaczami (z wzajemnością) i widać, że po prostu lubi, to co robi i sprawia jej to ogromną radość. Nie każdy potrafi zainteresować prawem w taki sposób, jak robi to Ela – moim zdaniem ona robi to doskonale!\nKarolina Jańczuk - Agencja Marafiki\nMarta Lewandowska - Właścicielka House Szkolna\nIgor Mróz - Zero Bullshit Management\nWspółpracujemy z Elą w sprawach e-commerce. Jest ona nie tylko bardzo zaangażowana w to, co robi, ale też w relacje z ludźmi, z którymi pracuje. Wszystko zawsze jest zrobione terminowo, na 100% i co ważne – w bardzo przyjacielskiej atmosferze.\nJoanna Śniegocka - Właścicielka Sklepu shaman.pl\nEla z pewnością odbiega od negatywnego stereotypu prawnika i to bardzo na plus. Ma nie tylko ogromną wiedzę, ale też niesamowitą energię i szczerze lubi ludzi, co bardzo pozytywnie wpływa na współpracę. Szczerze polecam!\nRafał Gadomski - CEO, Advox Studio\nKrzysztof Wroński - współwłaściciel agencji Marafiki\nPeace & Law to firma, której daleko jest do tradycyjnego modelu prowadzenia kancelarii i obsługi Klientów.\nStawiam na autentyczność. Kancelaria Peace & Law jest przedłużeniem mojej osobowości, nie pomysłem marketingowym. Na pewno nie dla każdego. Stąd też skierowanie praktyki ku branży kreatywnej, ze specjalizacją w umowach, prawach autorskich i znakach towarowych oraz wszelkich aspektach prowadzenia biznesu online. Bardzo cenię sobie partnerskie relacje w biznesie, bo w mojej firmie wyznaje się zasadę Klient mój partner, nie Pan. Moją misją jest zwiększanie świadomości prawnej poprzez prowadzenie działań edukacyjnych w lekkiej i zrozumiałej formie.\nDlaczego prawniczka hipiska? Bo odstaję od wizerunku tradycyjnego prawnika.\nBo kiedy edukuję z prawa to robię to przy piwie. Bo z Klientami gadam nie tylko o prawie i biznesie, ale też o życiu. Bo do dresów lubię nosić szpilki. Bo zjechałam świat dookoła, i mieszkałam w hippie stylu w Tajlandii i na Bali.\nKreatywna dusza ukierunkowała mnie na specjalizację w prawach autorskich i zaprowadziła do agencji marketingowej, dzięki czemu bardzo dobrze rozumiem nowe technologie i narzędzia internetowe. Obsługuję głównie twórców, bo całkowicie rezonuję z ich kreatywną energią.\nNazwa mojej firmy całkowicie oddaje to, kim jestem i w co wierzę. Można z sukcesem łączyć sztywne prawo z hipisowskim duchem!\nZajmuję się dziedzinami prawa, które mnie pasjonują.\nPoznaj moje specjalizacje.\nregulaminy produktów fizycznych i cyfrowych, regulaminy konsultacji, obsługa prawna e-sklepu, audyty, polityki prywatności/cookies etc.\nochrona know-how, pomysłów biznesowych, zakazy konkurencji, NDA, RODO\nwszelkie rodzaju umowy prawno-autorskie, licencje, indywidualne konsultacje, negocjacje\nblogi, social media, Google, SEO, domeny, hostingi etc. od strony prawnej\nkompleksowa obsługa prawna dot. znaków towarowych, od badania znaku po rejestrację w Polsce, Europie i na świecie\nochrona know-how, pomysłów biznesowych, zakazy konkurencji, NDA,\numowy wdrożeniowe, serwisowe, utrzymaniowe, body leasing i outsourcing, prawa autorskie i licencje w IT\ndziałania reklamowe i mediowe od strony prawnej\nwsparcie prawne od projektu do sprzedaży\nocena naruszenia i zwalczanie czynów nieuczciwej konkurencji\nSkontaktuj się ze mną i znajdziemy dla Ciebie rozwiązanie!\nNależysz do którejś z tych profesji ?\ninfluencerzy, blogerzy, vlogerzy\nmam markę modową / chcę ją założyć\nmalarze, rzeźbiarze, fotografowie, filmowcy, aktorzy, projektanci, pisarze, muzycy, graficy\nsoftware houses, agencje marketingowe, reklamowe / PR,\nmam biznes, chcę założyć biznes, startupy\nPoniższa wiedza może Ci się przydać, skorzystaj!\nZmiany prawa konsumenckiego w 2022 r. Dyrektywa OMNIBUS, słyszałaś/eś? Bo akurat o niej było dość głośno. Wprowadza ona zmiany, które wywrócą do góry nogami wyprzedaże. A żeby być bardziej precyzyjną,…\nJak legalnie sprzedawać produkty cyfrowe (ebooki, kursy online, audiobooki) za granicę? Zastanawiasz się jak zwiększyć sprzedaż? Jesteś gotowa/gotowy na podbój całego świata? Internet daje Ci tą niesamowitą możliwość, że możesz…\n<WAŻNE! na dzień 14 czerwca nadal nie ma projektu ustawy. Dyrektywa Omnibus bez polskiej ustawy nie zacznie obowiązywać. Pamiętaj, że w dalszej części artykułu możesz się zapisać na bezpłatny OMNIBUS…\nMasz zagranicznego klienta i potrzebujesz umowy o przeniesienie praw autorskich? A może to dla Ciebie jest tworzony utwór, a twórca nie proponuje umowy? Jedno jest pewne. Najgorszym z możliwych pomysłów…


Spodnie miętowe ORSAY panterka - Ubrania vintage - DecoBazaar\nCERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Ubrania vintage > Spodnie > Spodnie miętowe ORSAY panterka (nr 4937655)\nSPODNIE MIĘTOWE ORSAY PANTERKA\nCena: 55 zł 33 zł Wysyłka krajowa pocztą: 9,00 zł / 1,80 złWysyłka krajowa kurierem: 15,00 złWysyłka zagraniczna (dotyczy krajów UE): 56,00 zł / 11,20 zł Zapytaj o szczegóły produktu\nSpodnie o kroju rurek, materiał mało rozciągliwy.\nw pasie: 74 cm\nw biodrach: 87 cmRozmiar: 38 (M)UWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #orsay, #rurki Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.\nBLUZKA WISKOZOWA WZÓR S/M\nDA MODA 105 zł


CLJ U-18: Śląsk Wrocław - Legia Warszawa 5:1. Koncert piłkarzy Krzysztofa Wołczka, Legia rozgromiona! | Gazeta Wrocławska\nCLJ U-18: Śląsk…\nPiotr Janas 24.11.2020\nW pierwotnym terminie spotkanie Śląska Wrocław z Legią Warszawa musiało zostać przełożone. Wszystko prze COVID-19. Większość graczy zespołu U18 Legii przebywało na dziesięciodniowej kwarantannie, w związku z czym dwa ich mecze CLJ zostały przełożone. Jednym z odwołanych w pierwszym terminie spotkań było właśnie starcie we Wrocławiu.\nW drugim terminie nie było już żadnych przeszkód i zawodnicy ze stolicy zagościli przy Oporowskiej, praktycznie w najmocniejszym składzie. Śląsk od samego początku był stroną dominującą. Przez pierwszy kwadrans nie przekładało się to na dogodne okazje, ale kiedy taka w końcu nadeszła, to piłka od razu zatrzepotała w sieci. W 16 minucie cierpliwa gra gospodarzy została wynagrodzona i po składnej akcji Kacper Głowieńkowski z najbliższej odległości dał Śląskowi prowadzenie.\n8 minut później było już 2:0. Tym razem piłka została wycofana do Huberta Konstantego, a ten mierzonym, płaskim strzałem zaskoczył stojącego w bramce Legii Macieja Kikolskiego. Wszystko wskazywało na to, że kolejne bramki są kwestią minut, bo napór Trójkolorowych nie słabł, ale do przerwy wynik nie uległ już zmianie.\nW drugich 45 minutach obraz gry był podobny. Legia nie bardzo potrafiła przejąć inicjatywę i nawet kiedy starała się mozolnie wyprowadzać ataki pozycyjne rozgrywając piłkę od tyłu, przytrafiały jej się proste błędy. Jeden z nich wykorzystał czarnoskóry skrzydłowy WKS-u Ryszard Jakubiak, który w swoim stylu wpadł w szesnastkę rywala, zwiódł obrońcę i strzałem na dalszy słupek nie dał szans bramkarzowi. Takie bramki zawsze ogląda się z dużą przyjemnością.\nRozochoceni gospodarze czuli że rywal jest ranny i robili wszystko, by go dobić. Po upływie kolejnych ośmiu minut na 4:0 podwyższył Filip Gryglak. W 68 minucie Legia za sprawą Damiana Urbana strzeliła honorową bramkę, ale ostatnie słowo należało do WKS-u. Zaraz po wznowieniu gry po golu dla Legii wynik na 5:1 ustalił Konstanty, który drugi raz w tym spotkaniu wpisał się na listę strzelców.\n- Wygraliśmy mecz z dobrym zespołem. Wcześniej przegraliśmy z Legią w sparingu 2:4, więc to znak, że się rozwijamy. Zwycięstwa, nawet na poziomie juniorskim są bardzo miłe. Warto podkreślić, że mogliśmy zwyciężyć jeszcze wyżej - mówił po spotkaniu trener Wołczek i trudno się z nim nie zgodzić. Śląsk wręcz bawił się z rywalami i zasłużenie usiadł po tym meczu na fotelu lidera Centralnej Ligi Juniorów do lat 18.\n- Rywalizacja w Centralnej Lidze Juniorów jest o mistrzostwo Polski i my od początku ją podjęliśmy. Piłka nożna to sport zespołowy. To rywalizacja i każdy chce wygrywać. Rolą akademii piłkarskich jest wychowywanie zawodników, ale też nauka wygrywania. Jeśli ci zawodnicy mogą wygrać mistrzostwo Centralnej Ligi Juniorów to mają to zrobić i chcą to zrobić, zarówno jako zespół, ale też indywidualnie. Takie charaktery chcemy w naszej drużynie - podsumował Wołczek, mistrz Polski ze Śląskiem Wrocław z sezonu 2011/2012.\nBramki: Głowieńkowski 16, Konstanty 24, 69, Jakubiak 54, Gryglak 62 - Urban 68.\nŚląsk: Budzyński - Maruszak, Trepczynski (83. Sz. Michalski), Stawny, Szmigiel - Szymański, Dachnowski (63. Jezierski), Gryglak (68. Skowron) - Jakubiak (68. Wysiński), Głowieńkowski (63. Dryja), Konstanty.\nLegia: Kikolski – Derlatka, Rytelewski, Urban, Imiołek (46. Romanowski) – Dawid (75. Kochanowski), Ślendak (63. Vidosević), Pierzak – Skwierczyński (46. Skwierczyński), Staniszewski, Barnowski (79. Czajkowski).


ISE.pl - Cykliczne spadki napiecia, od czego?\nCykliczne spadki napiecia, od czego?\nRejestracja: pt mar 25, 2005 13:53\nPost autor: dj_stopa » śr mar 01, 2006 1:01\nWitam. mieszkam w bloku, codziennie miedzy godz. 22 a 23 jakieś użądzenie powoduje wahania napięcia mniej wiecej +/-4V częstotliwość tych wahań jest rożna ale tak mniej wiecej od 1 do 5 na sekunde, jakie użądzenie moze powodować takie zachowanie sieci? Jak temu zaradzic, jest to uciążliwe bo widać to na żarówkach.\nspadki napiecia? od czego?\nPost autor: Yeti55 » śr mar 01, 2006 1:40\nnp przepływowy podgrzewacz wody, układy trójfazowe mogą pracować cyklicznie, chwila grzania, chwila przerwy. To jest dobre sterowanie bo nie generuje "krzywych" prądów\nPost autor: darsoft » pn mar 06, 2006 8:20\nOczywiście. Ktoś ma przepływowy podgrzewacz wody. Do tego źle ustawiony przepływ wody na zaworku w przepływówce lub za małe ciśnienie wody w instalacji wodnej. Sprawa kłopotliwa i czasami nie do usunięcia ( pewnego pięknego dnia z tego powodu wymieniałem przepływówkę na lepszy model).\nKłopotem nie jest spadek napięcia tylko cykliczne wahanie napięcia co kilka sekund. Może pomóc przestawienie zaworka na w przepływówce. Jak nie pomoże to jest kłopot.\nPrzy normalnej pracy, pobór prądu jest ciągły nie przerywany.\nPost autor: dj_stopa » pn mar 06, 2006 21:20\nno tak, ale to by sie załączało mniej wiecej 2-5 razy na sekunde ? po kilku dniach przeciz by były styki wypalone? i dlaczego tylko w godzinach miedzy 22-23 ?\nRejestracja: sob paź 09, 2004 9:54\nSkontaktuj się z krypa\nPost autor: krypa » pn mar 06, 2006 22:00\nOpisze mój przypadek, cykliczne wahania napięcia w sieci niezauważalne na żarówkach ale UPS przy kompie piszczy.\nDziałania:, przegląd instalacji w domu wszystko ok., przegląd ups w miejscu pracy, brak uszkodzeń, przegląd instalacji zasilającej wlz na klatce, nadpalenia zacisków przy zabezpieczeniach, naprawa nic nie daje. Rozmowa z sąsiadami, podobne obserwacje do moich ale z miganiem żarówek.\nWychodzę na spacer z psem, pada deszczyk słyszę syczenie i skwierczenie ze złącza kablowego zasilającego budynek, wzywam służby z ZE, wymiana podstaw bezpiecznikowych mocy w związku z przegrzanymi sprężynami zaciskowymi.\nSpokój tak ze dwa tygodnie potem to samo, reakcja, przepięcie mieszkania na inną fazę, jak ręką odjął do dziś.\nPost autor: Apollo » pn gru 18, 2006 2:00\nSprawa jest bardzo jasna Tak zwana huśtawka\nWinowajca się znalazł


rad 26.03.2018 06:49\nZespół Downa to wada genetyczna polegająca na zaburzonej ilości chromosomów. Pierwsze objawy dostrzegalne są już w ciąży, podczas USG genetycznego. Jakie są przyczyny zespołu Downa?\nZespół Downa jako jednostka choroba został po raz pierwszy opisany w XIX wieku przez brytyjskiego lekarza Johna Langdona Downa. W XX wieku, dzięki rozwojowi genetyki odkryto, że bezpośrednią przyczyną choroby są nieprawidłowości w budowie chromosomu 21. Zespół Downa to aberracja chromosomowa liczbowa. Innymi słowy to wada genetyczna polegająca na zaburzonej ilości chromosomów. Dokładna nazwa to Trisomia chromosomu 21. Zamiast dwóch kopii chromosomu autosomalnego 21, u chorych występują trzy kopie. Zespół Downa jest najczęstszą przyczyną uwarunkowanego genetycznie niedorozwoju umysłowego w populacji ludzkiej.\nJak często rodzą się dzieci z zespołem Downa?\nRyzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa wynosi ok. 0,16 proc. W przypadku, gdy rodzice posiadają już dziecko obarczone tym zespołem, ryzyko dla kolejnych dzieci wzrasta do 1 proc.\nTrisomia 21 występuje ze średnią częstością 1 na 700 żywych urodzeń. W momencie poczęcia te liczby są znacznie wyższe, jednak aż około 60 proc. płodów dotkniętych chorobą ulega poronieniom samoistnym, a 20 proc. to urodzenia martwe.\nZespół Downa: przyczyny\nPrzeważająca większość, bo aż 95 proc. przypadków zespołu Downa jest wynikiem regularnej (prostej) trisomii chromosomu 21. Polega na obecności całego dodatkowego chromosomu 21. Dzieje się tak na skutek nierozłączenia się chromosomów w pierwszym lub drugim podziale mejotycznym. W 80 proc. przypadków dodatkowy chromosom pochodzi od matki. Bezpośrednie przyczyny wystąpienia nondysjunkcji, czyli nierozłączenia się chromosomów nie są znane. Jedyny znany sprzyjający czynnik to wiek matki powyżej 35 lat.\nObok trisomii prostej należy wymienić również trisomię translokacyjną, a dokładniej tzw. translokację robertsonowską. Odpowiada ona za około 4 proc. przypadków zespołu Downa. W dużym uproszczeniu, chore dziecko ma dodatkową kopię chromosomu 21 od jednego z rodziców, który jest nosicielem translokacji zrównoważonej (zmienia się rozmieszczenie materiału genetycznego w genomie, jego ilość nie zmienia się zasadniczo) obejmującej chromosom 21. Rodzice posiadający translokacje zrównoważone najczęściej nie są świadomi tego faktu, gdyż nie daje ona żadnych objawów. Gdy nosicielką translokacji zrównoważonej jest matka ryzyko urodzenia chorego dziecka wynosi 10 proc. Jeśli obarczony nią jest ojciec, ryzyko jest mniejsze i waha się wokół dwóch procent. Trisomia translokacyjna nie jest związana z wiekiem matki.\nNajrzadszą przyczyną wystąpienia zespołu Downa jest mozaikowatość. Powoduje ona około jeden procent przypadków. Na skutek nieprawidłowych podziałów, tylko część komórek organizmu ma niewłaściwą liczbę chromosomów. Osoby z mozaikowatością mają najczęściej słabsze objawy kliniczne niż osoby z trisomią prostą. Osoby takie mają jednak podwyższone ryzyko wystąpienia pełnej trisomii u swoich dzieci.\nZespół Downa: objawy\nPo urodzeniu dziecka, często już wygląd twarzy pozwala na prawidłowe rozpoznanie choroby. Charakterystyczne cechy dysmorficzne to:\nkrótkogłowie i umiarkowane małogłowie\npłaski profil twarzy\nskośne szpary powiekowe\nplamki Brushfielda (jasne plamki na tęczówce)\nmały nos z płaską nasadą i szerokim grzbietem\nwystający i pobrużdżony język\nluźna skóra na karku\ndysplastyczny środkowy paliczek piątego palca\nZnacznie poważniejsze konsekwencje mają licznie występujące wady wrodzone. Najczęstsze to wrodzone wady serca, na które cierpi około 60 proc. chorych. Zwykle przyjmują one postać przetrwałego wspólnego kanału przedsionkowo-komorowego. Wrodzone wady serca bywają przyczyną wczesnej śmierci u dzieci. Obok wad serca należy wymienić również wady przewodu pokarmowego (zwężenie lub zarośnięcie dwunastnicy, niedrożność odbytu) oraz wady układu moczowego i układu kostnego.\nDzieci z zespołem Downa znacznie częściej zapadają na różnego rodzaju infekcje. Są też bardziej podatne na choroby autoimmunologiczne jak choroby tarczycy i niektóre typy białaczek. Wśród innych objawów należy wymienić również padaczkę oraz zaćmę.\nNajpoważniejszym objawem wspólnym dla wszystkich chorych jest upośledzenie umysłowe. Trisomia 21 jest odpowiedzialna za jedną czwartą wszystkich upośledzeń umysłowych stopnia umiarkowanego i znacznego u dzieci w wieku szkolnym. Iloraz inteligencji jest zwykle poniżej 50. Mimo to większość chorych dzieci samodzielnie chodzi oraz jest w stanie posługiwać się prostym językiem. Dojrzewanie płciowe przychodzi później niż wśród rówieśników i jest niepełne. Mężczyźni są bezpłodni, natomiast kobiety z zespołem Downa mogą zajść w ciążę, jednak ryzyko urodzenia chorego dziecka wynosi około 50 proc.\nGórna granica wzrostu dorosłych chorych kształtuje się w okolicach 150 centymetrów. Wraz z wiekiem dość szybko zaczyna pojawiać się otępienie starcze. Nawet 90 proc. chorych zapada na chorobę Alzheimera już przed ukończeniem trzydziestego roku życia, a powyżej pięćdziesiątego roku życia cierpią na nią już wszystkie osoby dotknięte zespołem Downa.\nZespół Downa: objawy w ciąży\nKażdy typ Trisomii 21 jest wskazaniem do wykonania badań prenatalnych. Badania tego typu pozwalają stwierdzić, czy rozwijający się płód jest dotknięty chorobą chromosomową. Kobiety z grupy wysokiego ryzyka urodzenia chorego dziecka, czyli powyżej 35 roku życia, mogą wykonać również zabieg amniopunkcji. Ze względu na inwazyjność tej metody (polega na nakłuciu jamy owodni) jej zastosowanie może w rzadkich przypadkach wywołać uszkodzenie płodu lub poronienie.\nPodczas ciąży wykonuje się również standardowe badania przesiewowe pozwalające rozpoznać zespół Downa. Nie są one stuprocentowo skuteczne, jednak ich wyniki mogą być wskazaniem do wykonania bardziej precyzyjnych badań w tym wspomnianej wcześniej amniopunkcji.\nZespół Downa: USG genetyczne\nWykonywane między 11 a 14 tygodniem ciąży badanie USG nazywane jest często USG genetycznym. Lekarz m.in. sprawdzi wymiary płodu, obejrzy narządy wewnętrzne, zbada przepływ krwi w żyłach i to, jak szybko bije serce. To badanie to również diagnostyka chorób genetycznych. Badana jest przezierność fałdu karkowego oraz kość nosowa.\nBadanie USG jest badaniem prenatalnym nieinwazyjnym. Więcej o USG genetycznym przeczytasz tutaj: USG genetyczne - kiedy robić badanie i na czym polega?\nZespół Downa: leczenie i rehabilitacja\nWspółcześnie, dzięki coraz lepszej opiece okołoporodowej oraz większym możliwościom chirurgicznego leczenia wad wrodzonych, coraz więcej dzieci z zespołem Downa ma szanse przeżyć. W okresie noworodkowym kluczowe jest zdiagnozowanie wszystkich wad wrodzonych, a szczególnie tych, które wymagają leczenia chirurgicznego. Chodzi tu przede wszystkim o wady serca oraz układu pokarmowego.\nZalecenia odnośnie żywienia noworodków z zespołem Downa są praktycznie takie same jak w przypadku zdrowych dzieci. Przede wszystkim zaleca się karmienie piersią. Czasami można zaobserwować problemy ze ssaniem wywoływane przez obniżone napięcie mięśni. Pokarmy stałe należy wprowadzać później niż u zdrowych dzieci, ze względu na późniejsze wyżynanie się zębów.\nSzczepienia ochronne u dzieci cierpiących na zespół Downa, powinny być wykonywane zgodnie z tradycyjnym kalendarzem szczepień. Dodatkowo konieczne jest zaszczepienie na wirusowe zapalenie wątroby typu B, ze względu na zwiększone ryzyko występowania przewlekłego nosicielstwa w przypadku zakażenia wirusem HBV.\nRozwój fizyczny dzieci z zespołem Downa należy monitorować podobnie jak u dzieci zdrowych za pomocą siatek centylowych. Istnieją specjalnie opracowane siatki dla niemowląt dotkniętych tym schorzeniem. Rodzice muszą być świadomi, że dziecko nie osiągnie tak dużego wzrostu jak zdrowi rówieśnicy. Ze względu na zwiększone ryzyko niektórych chorób, dzieci powinny być pod stałą opieką pediatry, laryngologa i okulisty.\nZe względu na upośledzenie umysłowe, kluczową kwestią jest zadbanie o rozwój psychoruchowy chorych dzieci. Ostateczny stopień rozwoju intelektualnego nie wynika tylko uwarunkowań genetycznych. Jest też pochodną uwarunkowań środowiskowych jak odpowiednie nastawienie rodziców, właściwa rehabilitacja czy stymulacja mowy oraz edukacja. Różnice intelektualne pomiędzy zdrowymi i chorymi dziećmi stają się najbardziej widoczne w okresie edukacji szkolnej. Dzieci z zespołem Downa mają takie samo prawo do nauki jak dzieci zdrowe. Potencjał intelektualny dziecka pomagają oceniać poradnie wychowawcze i psychologiczne. W zależności od jego poziomu dzieci mogą uczęszczać do różnego rodzaju przedszkoli (przedszkola integracyjne, grupy specjalne w przedszkolach ogólnodostępnych, przedszkola specjalne) czy szkół (szkoły ogólnodostępne na zasadach pełnej integracji, szkoły i klasy integracyjne, klasy specjalne, szkoły specjalne).\nZespół Downa: długość życia\nWedług badań prowadzonych w latach 1983-1997, średnia długość życia osób chorych na zespół Downa wynosi 49 lat. Obecnie jest ona dłuższa, wiele zależy od chorób współtowarzyszących zespołowi Downa oraz od prowadzonej rehabilitacji i leczenia.\n"Pediatria", red. naukowa prof. dr hab. n. med. Wanda Kawalec, prof. dr hab. n. med. Ryszard Grenda, dr hab. n. med. Helena Ziółkowska, tom 1, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2013,\n"Podstawy genetyki medycznej", Michael Connor, Malcolm Ferguson-Smith, PZWL, Warszawa 1998r.\n"Pediatria, Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego" pod red. Anny Dobrzańskiej i Józefa Ryżko, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2004, str. 787-789\nJacek J. Pietrzyk, Zespół Downa, "Medycyna Praktyczna Pediatria"\nPrezydent o matkach: 'To dzięki nim istnieje Polska'. Sprawdzamy, co rządzący zrobili dla matek w ostatnich latach\nNiepełnosprawny Blake miał nie być samodzielny. Dziś jest przedsiębiorcą z własną firmą


Okres bezczynszowy – jak go uniknąć i nie tracić na posiadaniu mieszkania?\nDomOkres bezczynszowy – jak go uniknąć i nie tracić n...\nOkres bezczynszowy to koszmar każdego właściciela, który kupił mieszkanie z myślą o zarabianiu na wynajmie. Oznacza to, że każdy dzień bez lokatora, jest dniem przynoszącym stratę. Mieszkanie trzeba przecież utrzymać, ogrzać, zapłacić czynsz do wspólnoty czy spółdzielni. W jaki sposób zminimalizować ryzyko wystąpienia okresów bezczynszowych? Poznaj najlepsze metody.\nSzybko zacznij szukać najemcy\nJeśli kupujesz mieszkanie na rynku wtórny, to prawdopodobnie będzie ono wymagać przynajmniej odświeżenia, zanim zostanie wynajęte lokatorom. Z kolei mieszkanie nowe, w stanie deweloperskim, trzeba całkowicie wykończyć, co zajmuje dużo czasu – minimum kilka tygodni. Pamiętaj, że remont/wykańczanie to także okres bezczynszowy, a więc przynoszący straty.\nDlatego szukanie lokatorów rozpocznij jeszcze w trakcie prowadzenia prac. Oczywiście wiele zależy od konkretnego rynku i samego mieszkania, jednak z reguły znalezienie najemcy zajmuje co najmniej 1-2 tygodnie.\nWybór preferowanego profilu najemcy Naprawdę warto stworzyć taki profil, a później konsekwentnie trzymać się swoich założeń. Chodzi tutaj o zminimalizowanie ryzyka wynajęcia mieszkania komuś, kto np. ucieknie z niego przed zapłaceniem czynszu, przy okazji generując rachunki na grube setki złotych. Takiej sytuacji nie da się w 100% uniknąć, ale warto ograniczyć prawdopodobieństwo jej wystąpienia.\nMożesz przyjąć, że wynajmiesz mieszkanie tylko osobie zatrudnionej na podstawie umowy o pracę. Nie daj się przy tym omamić zapewnieniami, że potencjalny lokator ma tylko przejściowe trudności i szybko je pokona. Ryzyko może się nie opłacić.\nWarto również poprosić osobę zainteresowaną wynajęciem mieszkania o kontakt do właścicieli poprzedniego lokalu, który zajmowała. W ten sposób można uzyskać cenne informacje na temat rzetelności najemcy.\nZabezpiecz się w umowie W umowie najmu zawsze wpisuje się czas jej wypowiedzenia. Jeśli zależy Ci na tym, aby uniknąć okresu bezczynszowego, zadbaj o maksymalne wydłużenie tego terminu – mogą to być np. 3 miesiące. Dzięki temu lokator nie zaskoczy Cię nagłą wyprowadzką, a jeśli wypowie najem, będziesz mieć dość czasu na znalezienie nowych lokatorów.\nJeśli chcesz się zabezpieczyć przed osobami wynajmującymi mieszkanie, po czym uciekającymi z niego przed uregulowaniem pierwszego czynszu, koniecznie pobieraj kaucję w wysokości właśnie miesięcznego czynszu.\nPoza tym warto starać się, aby aktualni lokatorzy nie mieli powodu do wypowiedzenia najmu. Właściciel musi dbać o usuwanie usterek technicznych, respektować prawa lokatorów i utrzymywać z nimi partnerskie stosunki.\nMieszkanie wykończone czy do kapitalnego remontu? Co wybrać?\nSuper okazja, a może super pułapka? Jak mądrze kupić mieszkanie do remontu?