czwartek, 12 kwietnia 2012 13:17\nAndrzej Bałdyga – Kurp z Lemana - Leszek Czyż\nKiedy patrzę dziś na mojego 10 – letniego syna, myślę sobie, że moje dzieciństwo bardzo różniło się od tego, które przeżywają dzieci obecnie. Przede wszystkim o wiele więcej czasu spędzaliśmy na podwórku czy zagajniku koło kościoła, wymyślając sobie przeróżne zabawy; o ile akurat nie trzeba było pomagać przy sianie, przy żniwach, czy innych pracach w polu. To prawda, że my nie mieliśmy alternatywy w postaci różnych cywilizacyjnych dobrodziejstw, jak: telewizor, komputer czy internet. Jedną z naszych ulubionych czynności latem, było pływanie lub łowienie ryb w kanale. Na mapach widnieje on jako rzeczka Turoślanka. Nie było w nim zbyt głęboko, więc brodząc po płytkiej wodzie czasem udawało nam się złowić miętusa, a nawet szczupaka, oczywiście rękoma. Kiedy chcieliśmy popływać, szliśmy za tamę. Tam było znacznie głębiej.\nPewnego upalnego lipcowego dnia wybrałem się właśnie za tamę, żeby sobie popływać. Miałem wtedy nie więcej jak 10 lat. Szedł ze mną wówczas mój przyjaciel Andrzej. Po drodze zauważyliśmy obsypaną dorodnym i apetycznym owocem wiśnię, która rosła niedaleko plebanii. Zdecydowaliśmy, że odwiedzimy ją przed wieczorem. Tak też uczyniliśmy. Dopiero później dowiedzieliśmy się, że wiśnia, rosła na terenie, wprawdzie nie ogrodzonym, ale parafialnym.\nPo dwudziestu kilku latach od tego zdarzenia, napisałem gadkę „Księdzowsko ziśnia”. Niemal wszystkie moje gadki opowiadają zdarzenia fikcyjne, aczkolwiek inspirowane różnymi prawdziwymi przeżyciami i opowieściami. „Księdzowsko ziśnia” należy do tych nielicznych, które mówią o autentycznych przeżyciach. Kurpiowskie wiersze, widowiska i gadki kurpiowskie, łącznie z tą wspomnianą, znalazły się w wydanym w 1998 r. przez Związek Kurpiów zbiorku pt. „Pusco ty moja …”.\nOpoziem wam tako jedno rzec jekem buł jesce mały. Tero taki dzieciak, to mo wsio o cem tylo zamyśli, ale dawniej tak nie było. Tero od Nikołaja, abo na wykup, to pełno torbe słodycow dostajo, a mnie chrzesno, to tylo kawoł psennego placka i pore psisankow przyniosła.\nTotez roz, a było to w take skwarne lato, ślim z Jędrzejem sie wykąpać do rowu i zobocylim na przećko plebanii tako fajno ziśnie, a cało obsypano owocem. Udumalim, ze jek sie ściemni, to przydziem skustować ksyne tech ziśniow. Tak tez zrobzilim. Podeślim do niej pamrokem od strony zogajnika, zeby nicht nie zidzioł.\n- Właź chyzo! - mozie do Jędrzeja - póki jesce zidać. Ty rzij i rzucoj, a jo będe łapoł. -\nA on co i roz to gordziel wyciągo i na coś patrzy. Ślepsie wytrzescuł, to myślołem, ze sie teni pestkani udoziuł, ale nie. Za sile złazi.\nAle on cale nic nie godo, tylo jesce chyziej złazi. Bryknął i kładzie sie w trowe.\nNo jo - myśle sobzie - nałykoł sie tech ziśniow, przepadziwek jeden razem z pestkani i mu tero bełk dokuco. Juz chciałem na niego krzyceć, ale oglądom się ... , a tu za mno ksiądz prabosc z bzicem stoi. Moj Boze ..., wszystke modlitwy na raz ni sie przybocyły. Na scęście probosc buł cłoziek starsy i nie trasiuł mnie po ciemoku tem bzicem. Jędrzej nie cekoł na mnie, ale jo i som chyzo droge do domu znalosem.\nJak tylko zbiorek ukazał się, natychmiast wysłałem egzemplarz mojemu przyjacielowi Andrzejowi, który był wtedy dyrektorem Szkoły Podstawowej w Tuchlinie, tuż nad Śniardwami. Chyba nie zdążył go przeczytać.\nAndrzej Bałdyga urodził się 23 marca 1963 roku w Pieszycach k. Wałbrzycha. Nie tam jednak należy szukać jego korzeni. Z całą pewnością był Kurpiem. Matka Andrzeja, Jadwiga była rdzenną Kurpianką. Będąc jednak w ciąży wyjechała ponoć do Pieszyc, aby porozumieć się z ojcem Andrzeja, Henrykiem. Najwidoczniej do porozumienia tego nie doszło, gdyż Jadwiga z noworodkiem wróciła w rodzinne strony. Czas jakiś pracowała w Piszu, a następnie wróciła do Lemana i tu została już do końca, imając się różnych zajęć; a to sprzątając w Ośrodku Zdrowia, a to przyrządzając posiłki dla wiejskiego dziecińca. Do szkoły podstawowej uczęszczał Andrzej oczywiście w Lemanie w latach 1970 – 1978. Spędzaliśmy wtedy razem, a więc: Andrzej, Kazik, Waldek, Irka, Celina i wielu innych – dużo czasu na zabawie. Wówczas była nas całkiem spora gromadka chłopaków i dziewcząt tylko z pobliskich lemańskich domów. Dziś pewnie palców jednej ręki w zupełności starczyłoby, aby zliczyć okoliczną dzieciarnię. Andrzej zaskakiwał nas zręcznością i siłą. Lubił sport i chętnie go uprawiał, np. zimą biegał na nartach. Potem te zainteresowania znalazły swoje odbicie na studiach. Jednakże raz poważnie zachorował. Część klasy siódmej (od 7 lutego 1977 r. do końca roku szkolnego) spędził w Uzdrowisku „Wieniec”. W czasie leczenia sanatoryjnego uczył się jednocześnie w Szkole Podstawowej w Wieńcu Zdroju niedaleko Włocławka i tam ukończył klasę siódmą z wyróżnieniem. Andrzej był niezwykle zdolnym uczniem. Na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej miał tylko dwie czwórki; pozostałe oceny, to piątki. W 1970 roku urodził się Robert, brat Andrzeja. Po kilku latach pani Jadwiga wyszła za mąż za Stanisława Lemańskiego i cała trójka zamieszkała w nowym domu. Andrzej odkąd pamiętam, miał mnóstwo zainteresowań. Praktyczne interesowało go wszystko, co go otaczało. Oglądał z wielką starannością różne rośliny na łące czy mchy w lesie. Jeśli coś budziło jego wątpliwości, to szukał odpowiedzi w książkach lub szedł do leśniczego i pytał, pytał, pytał. Umiał nazwać różne rodzaje chmur, a wieczorami patrząc w niebo odgadywał nazwy gwiezdnych konstelacji. Jego wielką namiętnością było czytanie, a czytać potrafił wszędzie. Widziałem go nieraz jadącego z ojczymem na wozie po siano ze wzrokiem wlepionym w książkę. Widziałem jak wracał z łąki na wozie pełnym siana też ze wzrokiem wlepionym w książkę. Jeśli nie czytał, to siedział w szopie i rzeźbił świątki z kawałków lipy. Rzeźbił dłutami, które wcześniej sam sobie zrobił ze starych pilników. To on nauczył mnie jak naostrzyć dzidę w ognisku bez użycia noża, jak zrobić dobry łuk i strzały, jak wykonać z małej karpiny maczugę nabijaną kamieniami. To on podarował mi swoją starą gitarę i nauczył pierwszych kilku chwytów. „Resztę nauczysz się sam” – powiedział wtedy. Nie raz później układaliśmy razem piosenki, np. „Nie daj się Kurpiu!” i graliśmy na gitarach, na organkach, a Waldek Zadroga wybijał rytm na starych pudełkach i garnkach. Lubiliśmy śpiewać i grać ot tak, dla siebie. Jeśli nie muzykowaliśmy akurat, to wieczory, często do późnej nocy, spędzaliśmy na rozmowach, które miały ambicje filozoficznych wręcz dyskursów. Czasem zapisywaliśmy różne myśli. Część z nich wplątała się gdzieś w Andrzejowe rękopisy, a część w moje.\nSzkołę średnią skończył w Kolnie. Było to Liceum Ogólnokształcące, do którego uczęszczał w latach 1978 – 1982. Zaraz po maturze wyjechał do Krakowa gdzie studiował w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Odwiedziłem go dwa lub trzy razy. Nazywali go tam Kurp. Był dumny ze swego pochodzenia i dużo wiedział o przeszłości Puszczy Zielonej. Na ścianie w swym akademickim pokoiku zawiesił kawałek autentycznego płotu, a nad nim kosę, którą znalazł spacerując obok Kopca Kościuszki. Andrzej pokazał mi kawałek Krakowa i życie studenckie w akademiku. Muszę przyznać, że bardzo mi się to spodobało. Los jednak prowadzał mnie wtedy dość krętymi drogami. Jego życie z dala od domu też nie było różowe. Tuż po przyjeździe po wakacjach do Krakowa, 30.09.1985r. napisał tak: „Palę się, powoli i bardzo gwałtownie zmieniam w popiół to, co mogłoby w przyszłości być żarem, paliwem, kadzidłem i żółcią dla Ciebie. Palę się więc dla Ciebie, palę się więc sam, cało, abyś z rozwianych na cztery strony świata popiołów nigdy nie mogła rozpoznać oblicza tego, co spaliłem. Zgadzam się na życie, na wszystko, na fakty, na plakaty, na wiry, głębie, dna i nieba, na nic. Podziękuję tym, co założą mi pętlę, za kalorie włożone w tę czynność. Będę przeklinał resztki czającego się w płucach tlenu, które będą chciały rozjaśnić mi ostatnie chwile życia. Będę żałował i przepraszał wszystkich, że nie jestem wygodną podłogą dla ich stóp”. W lutym 1986 roku Andrzej zaprosił mnie, jako świadka, na swój ślub. W tę daleką podróż do Żabnicy (k. Żywca), skąd pochodzi jego żona Teresa, wybraliśmy się pociągiem z mamą Andrzeja, jego bratem Robertem i Waldkiem, który był drugim świadkiem. Wesele trwało trzy dni. Do dziś mile wspominam wspaniałą atmosferę, zimne żywieckie piwo i góralską gościnność. Państwu Bałdygom już 7 lipca urodził się pierworodny syn – Przemysław. Do zakończenia studiów mieszkali w trójkę w akademiku.\nPo skończeniu studiów, szczęśliwym zbiegiem okoliczności, oboje znaleźli pracę i mieszkanie w Tuchlinie. Stało się to za sprawą ciotki Andrzeja, która była nauczycielką w miejscowej szkole, a jej mąż dyrektorem tej szkoły. Sprowadzili się do Tuchlina dokładnie wtedy, gdy Przemek skończył roczek. W tym samym roku (1987) ja zaczynałem swą pedagogiczną drogę w Szkole Podstawowej w Warmiaku (gm. Łyse). W nowym miejscu Andrzej bardzo szybko dał się poznać jako doskonały pedagog i wspaniały, niezwykły człowiek. Był rzeczywiście kimś nieprzeciętnym, znacznie wyróżniającym się w swoim środowisku. Jego lekcje były inne od tych, do których przywykli tamtejsi uczniowie. Przyrody, jeśli tylko pogoda pozwalała - uczył na łące i w lesie. Gdy uczył wychowania fizycznego, najpierw z uczniami upletli ze sznurków siatki do bramek. Od 1990 roku zaczął pełnić funkcję dyrektora tej szkoły. W styczniu 1990 roku przyszło na świat drugie dziecko Andrzeja i Teresy – Paulina, a wiosną 1994 roku – syn Marek. Od czasu do czasu odwiedzaliśmy ich z moją żoną Marią. Za każdym razem widziałem, jak zmienia się ich mieszkanie; staje się coraz bogatsze w rzeźby, czy obrazy, które oczywiście Andrzej wykonał. Podziwiałem obite skórą stołki i kanapę. Właściwie, to niemal wszystko w domu potrafił sam wykonać, począwszy od hydrauliki, a skończywszy na meblach. Próbował nawet gry na puzonie. Jednocześnie pisał - pisał wiersze, różne literackie miniatury, opowiadania. Lubił bawić się słowem. W jego utworach znaleźć można i tragizm, i ironię, i filozoficzną zadumę, i frywolność, bo on właśnie taki był, takim go znałem. Miewał różne problemy, ale nie chciał nazywać ich wprost i głośno. Czasem skarżył mi się, a ja go słuchałem, tak jak on słuchał mnie, tak jak tylko przyjaciel może słuchać przyjaciela. Kiedy w 1989 r. braliśmy z Marią ślub, przyjechał sam. W jego zapiskach z tego roku odnajdujemy taki oto tekst: " Tak za bardzo nie ma z kim porozmawiać. Nie wiadomo co zostało, dyjament, popiół, żal czy nadzieja. Kończy się powoli to, co było kiedyś przed i powoli zaczyna się to, co było za. Zostały same szczury po tym co było kiedyś okrętem. Nie ma gdzie uciekać, rozpacz. Najcenniejsze wartości, wiara - zniknęły. Ale co postanowisz, niech się ziści, przed twoją wolą się ukorzę. Będę się giął i prostował do końca, będę budował zamki na piasku, bo lubię budować”. Bardzo wnikliwą analizą jego utworów zajął się Rafał Bazydło w pracy magisterskiej pt. „Życie i twórczość Andrzeja Bałdygi” pisanej w 2006 r. pod kierunkiem dr hab. Zbigniewa Chojnowskiego.\nPrzez kilka lat w wakacje wyjeżdżał do Niemiec, aby zarobić na swój wymarzony własny dom. W końcu kupił piękną działkę z dużym domem do remontu w pobliskim Okartowie. Remontował dom, zagospodarowywał działkę, cieszył się choćby małymi postępami w tej robocie. Nie skończył. Nieszczęśliwy wypadek wszystko przekreślił. Zginął tragicznie w czerwcu 1998 r. na swojej nowej posesji w Okartowie, gdzie wkrótce miał przeprowadzić się z rodziną. Teresa została sama z trójką dzieci. Nie chciała kontynuować tego remontu, nie chciała mieszkać tam gdzie zginął jej mąż. Poprosiła mnie o epitafium. To chyba najtrudniejszy czterowiersz jaki w życiu napisałem. Został wyryty na płycie nagrobnej.\nAndrzej Bałdyga mimo, że był pogodny dla otoczenia, miewał świetne poczucie humoru, to jednak często można go było spotkać zadumanego, smutnego i jakby nieobecnego. „Kiedy szarość kolejnego dnia pokryje się pleśnią nowych refleksji, kładę spać męczone serce. Każdego ranka zbieram ze strzępów i składam na nowo w całości poszarpane ja. Jest to codziennie inny człowiek, inna kombinacja emocji, a może inny kłębek nerwów. Nie ma już podniecenia z nadziei na odmianę, jest smutny spokój toczącego się obok przeznaczenia. I tak siedzę sam na sam z sumieniem przeszłości i „mierzę siły na zamiary” - na jutro. I myślę o chlebie powszednim, który jem, o ziarnie, które już rzuciłem w grunt i o piecach, z których będę jadł chleb przyszły. I nie widzę żadnego cudu, który by chciał to zmienić”. Wiele czasu poświęcił szukaniu ojca. Kiedyś opowiadał mi, że już właściwie odnalazł go, ale kiedy przyszło do spotkania … „Powiedział, że owszem znał moją matkę, ale ja na pewno nie mogę być jego synem. Potem zaprosili mnie do domu (był żonaty), poczęstowali herbatą, a nawet zapewnili …, że mogą mnie adoptować!” – wspominał później Andrzej. Oczywiście nie chciał, żeby go ktoś adoptował, był już dorosły, w trakcie studiów. Chciał tylko poznać swego ojca. Chyba nigdy nie było mu to dane. W jego utworach poszukiwanie szczęścia przewija się z przeświadczeniem o nieuchronnej śmierci, rychłej śmierci, tak jakby coś przeczuwał. „Chciałbym porozmawiać sobie ze śmiercią w momencie śmierci, chciałbym się przekonać, czy można umrzeć świadomość i wolę, w co na razie nie wierzę, chciałbym się przekonać kim jestem” (Kraków, 24.11.1984 r.).\nAndrzej Bałdyga zostawił kilkadziesiąt różnych tekstów, których nigdy nie publikował, a które z pewnością doczekają się osobnego wydania. Przytoczę kilka z nich.\nPraca, dużo pracy. Dni, miesiące, tygodnie; sierpień, wrzesień i znużenie, takie zrezygnowanie, taka szarość. Recesja. Całkowity brak odprężenia. Smutne wieczory z prognozą smutnego ranka, silni i chciwi ludzie dookoła. Nie wiadomo co począć, nie wiadomo na co czekać, gonić i snuć marzenia, układać plany? Może pogrążyć się w powszednim otępieniu, może być jak słoń w Kenii czyimś trofeum.\nKażdy sam czuje, jakieś czucie, poczucie cyngla albo garbu. Potrzeba chwili i jej zaspokojenia; chwila potrzeby i poczucie wypróżnienia. Gdzie ta wiara, co czyni cuda, gdzie ta siła, gdzie ten spokój, gdzie te łąki, ta trawa mokra od rosy, gdzie jest grób tego pięknego\nświata, w którym żyłem. Optymizm - może będzie trochę ciężko, ale będzie dobrze.\nDziewczęta, co podkochują się w dojrzałych mężczyznach; mężczyźni, którzy zerkają na młode podlotki. Coraz dłuższe klapy na oczach, ośle uszy, naiwność, kołowatość, ociężałość. Czekam na cud, apokalipsę, piekło, niebo, jakąś zmianę. Zamienię używany żywot na nowy. Ona przyjdzie kiedyś, a ja ciągle nie wiem co ja tu robię i po co. Po co się powielam i innych, po co mój DNA Naturze. Gdzie jest oczątek a gdzie Koniec. Żar dogasającego ogniska we mnie, przyjemnie ciepło i nieprzyjemny chłód innych. Dziwne wiry Fortuny, tajemnica i klątwa mojego życia, nie widzę tej ręki, tego koła, przystani, zatoki. I jeszcze duma i zarozumialstwo, egoizm, pycha, chciwość, lenistwo. Leży w błocie poczucie godności, zdeptane, złamana wiara, takie małe czerwone łzy leżą na ziemi, takie westchnienie, taka mała modlitwa. Gorycz i cicha prośba o jutro, bez nadziei i bez wiary w spełnienie.\nMoże zawiść, ciągłe poczucie zagrożenia. Nie tylko samotność; samotność, to stary kumpel. Czemu zdobywać i zwyciężać jest się storturowanym, czemu deptać, poniżać, obnażać, obdzierać. Niepodległość i jej kompleks, możliwości i nieśmiałość.\nWrzesień, wrzosy, złote słońce, coś odchodzi, jakiś smutek, jakaś cisza, sen, mgły i babie lato, krople rosy, zimna woda. Takie małe cichutkie modlitwy i ta hardość, tępy upór. I to serce, czerwone, pulsujące, krwawe, dymiące na dłoni, wyrwane z trzewi\nrazem z żalem.\nZ resztkami złudzeń oddajesz swoje serce\nMałą jałmużnę na pożarcie ciału,\nŻycie już chwyta cię za ręce\nI już przestajesz żyć pomału.\nWodnistym wzrokiem, krwi już było mało\nLustro patrzyło na ciebie bezmyślnie\nI znów się czoło pomarszczyło\nCiążeniem, które kark twój ciśnie\nNoc znów zaśpiewa nam cichą kołysankę\nNa całe gardło krzyknie czarną treścią\nA może jutro ktoś przed gankiem\nZnów będzie żegnał mnie z boleścią.\nŻycie przebiega między szponami dwu kategorii\nTy mała kupka namiętności.\nChcesz w biegu chwycić swoje ja\nPatrzą ci w serce bez emocji\nDuszę zżerają ci bez nieba\nI cieszy ich zryw ku wolności\nI sznur napięty obok chleba.\nZnajdź siebie w swoich ustach bracie.\nNie daj słabościom z siebie kpić.\nUcz oczy patrzeć przez szum wiatru\nI dziur powszednich piękno szyć.\nKłamstwa cieniem oprawione życie,\nObłudy cieniem oprawiona prawda,\nCiało w namiętności bezbolesnym chwycie,\nDuszę precz, a instynkty podsuwa do gardła.\nDalej przyjacielu pieniądza kulturą\nPław się w schematach XX wieku.\nTy pępek świata z napęczniałą skórą\nPortfela zła boisz się człowieka.\nTy jesteś wielki homo sapiens recens,\nTy swoją stopą przycisnąłeś Ziemię,\nTy równy bogom, lecz byłoby lepiej,\nGdyby szczurze wydało cię plemię.\nKraków, 4.10.1984 r.\n"Kochać, to znaczy patrzeć na siebie,\nJak się patrzy na obce nam rzeczy".\nKochać, to znaczy unieść się fali\nPłynąć w amplitudzie jej wzlotów i upadków,\nI spokój mieć w sobie; nie machać rękami,\nI włosów siwych, ani zmarszczek nie robić,\nI czekać do końca; a wtedy na brzegu\nPołożyć się cicho i popatrzeć w niebo,\nI nie słuchać tego co szeptają fale,\nI myśli odrzucić w jakieś gniazdo ptasie,\nI oddać słońcu i ziemi swoje ciało,\nI już nie nazywać nikogo oczami,\nI już nic nie żądać, tylko lecieć tam,\nGdzie "Duch Boży unosił się nad wodami".\nKraków, 23.03.1985 r.\nPoprawiony: czwartek, 12 kwietnia 2012 14:18\nponiedziałek, 19 lipca 2010 08:02\nBOLESŁAW OLBRYŚ - OSTATNI LUTNIK KURPIOWSKI – Henryk Gadomski (fragmenty)\nUrodził się 12 października 1907 roku we wsi Przeczniak, gm. Zbójna w woj. łomżyńskim w rodzinie cieśli-stolarza. Ojciec jego był majstrem budowlanym i stolarzem. Stawiał budynki mieszkalne i inwentarskie, a ponadto zimą robił wrzeciona, szafy, łóżka, stoły. Jako 7 letni chłopiec wraz z rodziną został w 1914 roku wysiedlony aż w okolice Wołkowyska na Białorusi. Tam też zmarł jego ojciec i siostra. Po zakończeniu wojny powrócił wraz z matką i bratem i osiadł w Dębnikach koło Nowogrodu w rodzinnej wsi swojej matki Weroniki z Bartnickich. Tu pomagał matce w prowadzeniu gospodarstwa. Po ukończeniu 3 klas szkoły podstawowej musiał przerwać naukę, gdyż trudne warunki materialne zmusiły go do wykonywania różnych prac zarobkowych. Z młodzieńczych lat pochodzą pierwsze próby stolarskiego rzemiosła. Miał nie tylko chęć, ale i autentyczny talent odziedziczony po ojcu. 15-letnim chłopcem zainteresował się Adam Chętnik. Zatrudnił młodego chłopca do różnych prac pomocniczych tworzącego się w pobliskim Nowogrodzie Muzeum Budownictwa Kurpiowskiego. Początki owej współpracy przypadają na rok 1922. Spotkanie Adama Chętnika wywarło znaczący wpływ na dalszych losach młodego Olbrysia. Adam Chętnik był człowiekiem wszechstronnie uzdolnionym, był nie tylko badaczem i pisarzem, ale także świetnym rysownikiem, umiał grać na różnych instrumentach, nie obce mu było rzemiosło budowlane. Ojciec Adama Chętnika - Wincenty - był znanym i cenionym lutnikiem. Bolesław Olbryś często przebywał w warsztacie lutniczym Chętników interesując się procesem wytwarzania instrumentów. Wincenty Chętnik widząc talent manualny i muzyczny Olbrysia, nie tylko że nie krył przed nim tajemnic rzemiosła lutniczego, ale niejednokrotnie namawiał go, by w przyszłości został lutnikiem. Olbryś chętnie korzystał z cennych wskazówek i już w wieku lat 20 zbudował pierwsze ligawki, a nieco później skrzypce. Wyroby lutnicze w tamtych czasach nie mogły stanowić poważnego źródła utrzymania, tym bardziej, że nie były konkurencyjne dla wyspecjalizowanych dużych warsztatów lutniczych. Źródłem utrzymania matki, brata i siebie były prace ciesielskie i stolarskie. Jako cieśla i stolarz, tak jak przed laty jego ojciec, budował chaty i leśniczówki, a zimą robił stoły, kółka do przędzenia, szafy, łóżka. W roku 1932 ożenił się z Kurpianką z pobliskiej wioski Wyk koło Gawrych. Helena Olbrysiowa zna niemal cały repertuar kurpiowskich pieśni. Obdarzona doskonałym słuchem i pięknym głosem wraz z mężem od początku stanowili parę w Regionalnym Kurpiowskim Zespole założonym jeszcze przed II wojną światową przez Adama Chętnika i niezmiennie do dziś działającym przy Muzeum Kurpiowskim w Nowogrodzie. Państwo Olbrysiowie z dużą ochotą i satysfakcją wspominają własne i Zespołu sukcesy Odniesione na różnorodnych festiwalach i konkursach. […]\nDom Olbrysiów, urządzony w tradycyjnym stylu kurpiowskim, jest małym muzeum dawnego sprzętu domowego i starych instrumentów ludowych. Pan Bolesław gra na własnoręcznie wykonanych dłubankach, a po chwili wyciąga jak relikwie rzadki już dziś instrument - harmonię ręczną, tzw. półtonówkę i gra trudne technicznie oberki, powolniaki i inne tańce kurpiowskie. Dodaje przy tym, że jest to instrument samego Adama Chętnika. Dom Olbrysiów jest często odwiedzany przez zorganizowanych i niezorganizowanych turystów, dziennikarzy, znawców sztuki ludowej. Cieszy to Olbrysiów, gdyż w ten sposób czują się mniej samotni. Z satysfakcją opowiadają o swych dorosłych synach, z których jeden (Stanisław) pracuje w fabryce włókienniczej w Łomży, a drugi (Jan) aż w dalekim Krakowie; córka (Zofia) jest nauczycielką Szkoły Podstawowej w Kuziach. Z rozmowy z Panem Bolesławem wyczuwa się jednak żal, że nie będzie miał komu przekazać swoich bogatych doświadczeń lutniczych i urządzonego z niemałym wysiłkiem warsztatu w którym powstają nie tylko instrumenty, ale także różne przedmioty użytkowe .\nNie ukrywaliśmy, że interesował nas warsztat stolarski - pracownia Olbrysia - w której powstają różne wyroby z drewna, a przede wszystkim instrumenty muzyczne i niektóre akcesoria, jak struny, kalafonia. Wszystko co w tym warsztacie można spotkać, a zwłaszcza narzędzia do obróbki drewna z małą tokarką, zaprojektował i wykonał sam Olbryś.\nPoprawiony: poniedziałek, 19 lipca 2010 08:18\nwtorek, 13 lipca 2010 11:39\nUrodziłem się dnia 5 stycznia 1927 r. jako syn rolnika kurpiowskiego Bolesława i Marianny z Deptułów we wsi Dęby w gminie Łyse. Mój ojciec był sierotą, gdyż zarówno jego rodzice jak i rodzeństwo wymarli na gruźlicę. Ojciec od dziecięctwa żył i rósł dzięki dobrym ludziom, którzy dawali mu opiekę, mieszkanie i wyżywienie. Z tego powodu pierwszy rok mego życia mieszkałem we wsi Dęby u mojego dziadka. Po wybudowaniu domu mieszkalnego na gospodarstwie mego ojca we wsi Wykrot, przenieśliśmy się i mieszkam tu do dziś. Potem urodziło się jeszcze dwóch braci - Heniek i Józef, których w roku 1945 rozerwał pocisk armatni.\nW wieku 5-6 lat - jak każdy chłopiec na Kurpiach pomagałem paść krowy i owce. W wieku 7 lat poszedłem do szkoły podstawowej w Dębach. Najbardziej zapamiętałem pierwszy dzień pójścia do szkoły: po zapędzeniu bydła mama i babcia pomagały mi myć nogi, jako że krowy wtedy pasało się boso i do szkoły chodziło się również boso. Biorąc pod uwagę niezwykłą uroczystość, tego dnia nogi powinny być wymyte na wysoki połysk, a te moje biedne nożyny brudne, popękane i pokaleczone jak ta święta ziemia. Toteż cała nasza trójka, to znaczy: ja, mama i babcia myliśmy je z wielką pieczołowitością popiołem, piaskiem, mydłem i czym tam jeszcze, aż z tych moich małych kulasików sączyła się krew. Wreszcie wysoka komisja uznała, że nogi są dostatecznie wymyte i mogę na nich pójść do szkoły. W szkole było mi bardzo dobrze, a nawet lepiej jak w domu. Polubiłem szkołę i mnie w szkole. Z tego powodu nawet stałem się dość dobrym i zdyscyplinowanym uczniem.\nPotem uciekłem z Niemiec. Wróciłem do domu. Zrobiłem tym czynem chłopakom, tzn. moim braciom, wielką radość: - Stasiek uciekł z Niemiec! - Stasiek nie będzie Niemcom służył! - opowiadali wszystkim kolegom. - Teraz będziemy we trzech walczyli z Niemcami. Niestety musiałem powrócić do Niemiec i przepracowałem tam prawie 4 lata. Potem nagle skończyła się wojna, tak samo nagle jak się zaczęła. Przeżyłem wielki dzień w moim życiu. Cudny dzień, w którym doczekałem się wolnej ojczyzny. Taki dzień nie sposób opisać. Taki dzień, taką radość można tytko przeżyć. Nawet nie zauważyliśmy jak skończyła się zima i zaczęła wiosna 1945r., a już trzeba było iść w pole orać, bronować, siać, naprawiać, budować. Roztrząsaliśmy obornik często gołymi rękami, bo nie zawsze dla wszystkich starczało wideł. Po wojnie został nam jeden ślepy koń. Orka ciężka, ziemia zapuszczona, jedzenie liche, a praca ponad ludzkie siły (czasem 24 godziny na dobę), ale ta radość, ta nadzieja, ta wiara we własne siły tworzyła istne cuda.\nW domu nas było 3 chłopaków - ja byłem najstarszy.\nOjciec jeszcze młody i silny da robocie radę: - Stasiek niech idzie do szkoły. Poszedłem do Liceum Ogólnokształcącego w Ostrołęce. - Niech idzie - mówili rodzice i ludzie - będzie człowiekiem i nie będzie musiał pracować na roli jak zwierz. Niestety, uczyłem się niedługo. Przyjechał po mnie tatuś i powiedział: - Chodź do domu, chłopaki nie żyją. Musisz rzucić szkołę. W domu ja z mamusią nie damy rady ... Wróciłem do domu. Znowu oraliśmy, sialiśmy, żniwowaliśmy, zwoziliśmy kawałki cegieł z rozbitych przez bomby budynków i budowaliśmy nową oborę. Co uciułaliśmy, to przychodzili w nocy „ci nocni”, zabierali i jeszcze mówili: „Cicho, bo gębę ołowiem zalepiem”. W dzień przychodzili ci, co rządzili w dzień. Też zabierali i jeszcze krzyczeli: „Oddaj, ty kułaku, ty ciemiężco!” - tak nazywano rolników, którzy mieli więcej jak 10 ha.\nSkończywszy lat 27 ożeniłem się z Zosią Kulas, panną z mojej wsi Wykrot. [..] Urodziło się nam z Zosią 4 synów. Jeden zmarł zaraz po urodzeniu, a trzech żyje. Stasiek – najstarszy pracuje w GS-ie, Czesiek przejął po mnie gospodarstwo, a Stefan jest księdzem. Dla mnie chłopaki dobre. Ludzie mówią różnie, a co na to Pan Bóg - nie wiem.\nByłem działaczem ZMW i chyba jestem, bo całe życie pracuję z młodzieżą. Byłem przewodniczącym rady narodowej, radnym powiatowym, wojewódzkim, posłem na Sejm (aż mnie wyrzucili), działaczem solidarnościowym (i tera się tego wstydzę, że jako stary polityk dałem się nabrać). Jestem działaczem PSL, działaczem spółdzielczym, działaczem kółek rolniczych, działaczem kulturalnym, a całe życie chłopem - rolnikiem. Od 45 lat prowadzę folklorystyczny zespół pieśni i tańca „Kurpie Leśne” z Wykrotu. Wręczałem chleb Papieżowi Janowi Pawłowi II w czasie Jego pobytu w Łomży 4 czerwca 1991r., piłem wódkę z królem Belgów - Bernardem, spotykałem się i spotykam z wielkimi i ciekawymi ludźmi. Pracy społecznej poświęcam swój czas wolny, zaniedbując jednocześnie obowiązki rodzinne i domowe. Według mnie efekty tej pracy mam raczej mierne. Widać nie za bardzo się do tego nadaję.\nNie było mi nigdy i nie jest lekko, a raczej ciężko. I ze mną, żyć - mam wrażenie - nie jest też lekko. Życie moje poświęciłem po to, by ten świat co nieco upiększyć, ulepszyć, poprawić, ale ciągle coś mi to nie wychodzi. Dziękuję jednak Bogu za takie życie jakie mi dał. Na żadne inne bym go nie chciał odmienić. Obym tylko tym życiem zarówno Bogu jak i ludziom zadość uczynił.\nZaangażowany w popularyzację kultury kurpiowskiej. Był kierownikiem zespołu "Kurpie Leśne". Występował w licznych konkursach gawędziarskich. Pełnił wielokrotnie funkcję starosty bartnego na "Miodobraniu Kurpiowskim" w Myszyńcu. Należał do założycieli Towarzystwa Rozwoju Ziemi Kurpiowskiej, którym kierował przez dwie kadencji. Autor prac, takich jak: „Chciołem wom to łopoziedzieć” – słówka i gadki kurpiowskie, „To jest zdrada stanu”, „Dzieje Ziemi Kurpiowskiej i ludu kurpiowskiego” i innych.\nPoprawiony: piątek, 16 lipca 2010 14:09\npiątek, 18 czerwca 2010 08:25\n(ur. 20 grudnia 1885 w Nowogrodzie, zm. 29 maja 1967 w Warszawie) – etnograf, muzealnik, działacz społeczny i polityczny.\nMiłośnik i badacz kultury kurpiowskiej, autor książek poświęconych Kurpiom Puszczy Zielonej, założyciel Skansenu Kurpiowskiego.\nJego dorobek naukowy liczy ponad 100 prac. Był posłem na Sejm I kadencji w II RP, należał do Polskiej Akademii Umiejętności.\nTworzył również poezję, był muzykiem amatorem grającym na wielu instrumentach, twórcą i reżyserem zespołu pieśni i tańca oraz lutnikiem.\nOjciec Adama – Wincenty Chętnik pochodził ze wsi Mątwica, którą opuścił po upadku powstania styczniowego. Zamieszkał w Nowogrodzie, gdzie trudnił się rzemiosłem, był cieślą, stolarzem, murarzem, blacharzem a jednocześnie lutnikiem i muzykantem. Miał co prawda trzymorgowe gospodarstwo, ale praca ciesielska zajmowała go tak bardzo, że szybko pozbył się posiadanej ziemi. Trzykrotnie wyjeżdżał do Anglii (w latach 1892–1895), gdzie w Londynie pracował w fabryce stylowych mebli. Za zarobione pieniądze zorganizował cegielnię, dającą zatrudnienie mieszkańcom Nowogrodu. Ojciec Adama był człowiekiem „bywałym w świecie”, umiał czytać i pisać po polsku, znał też rosyjski i angielski. Prenumerował polskie czasopisma: „Gazetę Świąteczną”, „Zorzę” i „Polaka”. Krzewił wśród mieszkańców Nowogrodu idee narodowo-wyzwoleńcze i społecznikowskie, będąc współorganizatorem Ochotniczej Straży Pożarnej i ruchu spółdzielczego.\nW 1908 wyjechał do Warszawy, gdzie w 1909 ukończył kurs pedagogiczny uprawniający do pracy w szkolnictwie prywatnym. W 1911 wyjechał do Petersburga, gdzie przez kilka miesięcy uzupełniał dodatkowe przedmioty i doskonalił język rosyjski. Egzamin nauczycielski dający uprawnienia do pracy w szkolnictwie publicznym zdał celująco. W Warszawie kontynuował naukę na Wyższe Kursy Naukowe prowadzone przez Towarzystwo Kursów Naukowych, które miało charakter polskiej szkoły wyższej. We wspomnieniach napisał: Nie miałem zamiaru trawić moich dni jako belfer. W skrytości pragnąłem zostać etnografem.\nPodczas nauki nawiązał kontakty z publicystami i działaczami znanymi mu wcześniej jedynie z kolportowanych przez niego polskich pism.\nGłówny opiekun Kursów Aleksander Zawadzki widział w Chętniku działacza politycznego: przez pewien czas współpracował przy wydawaniu tajnej Polski i kolportażu bibuły na prowincję. Najbardziej znacząca była jednak dla niego znajomość z redaktorem naczelnym Zorzy Mieczysławem Brzezińskim, który wykładał przyrodę martwą na kursie pedagogicznym. Pod jego wpływem młody Chętnik wycofał się z polityki, a zaangażował się w ruch ludowy i działalność dziennikarsko-publicystyczną. Otrzymał też od niego wsparcie w postaci znalezienia mieszkania w bursie i zatrudnienia w administracji pisma, co umożliwiło samodzielne utrzymanie przy braku wsparcia od rodziny. Po śmierci Brzezińskiego w 1911 wdowa po nim – Rozalia Brzezińska, pisarka ludowa - wynajęła pokój Chętnikowi oraz udostępniła pracownie i bibliotekę swojego męża. Adam Chętnik nazywał Brzezińskiego swoim ukochanym mentorem, a po jego śmierci symbolicznie odwdzięczył się za opiekę pisząc o jego działalności w czasopismach: w Drużynie (1913) i Oświacie Polskiej (1930), a w 1930 wydał obszerną publikację Mieczysław Brzeziński. Jego życie i praca.\nOd 1912 wydawał pismo Drużyna przeznaczone dla młodzieży wiejskiej. Czasopismu towarzyszyły osobne broszury naukowe oraz podręczniki przeznaczone dla działaczy ludowych i junackich pod wspólną nazwą "Biblioteka Drużyny". Czasopismo ukazywało się z przerwami przez 12 lat. Adam Chętnik należał do władz ruchu junackiego jako członek Rady Przybocznej.\nObok działalności dziennikarskiej i organizacyjnej Chętnik działał również na polu turystyczno-krajoznawczym. Na kursach pedagogicznych poznał Kazimierza Kulwiecia, redaktora "Ziemi", współzałożyciela i prezesa Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W "Ziemi" publikował w 1911 etnograficzno-krajoznawcze sprawozdania. Jego działalność w PTK obejmowała organizowanie młodzieżowych kół krajoznawczych, muzealnictwo regionalne i publicystykę krajoznawczą. Założył w Nowogrodzie w 1917 koło krajoznawcze, którego prezesem pozostał aż do 1934, organizował wycieczki dla młodzieży kurpiowskiej. Jego nieodłącznym wyposażeniem już wówczas był notatnik: zapiski i rysunki z wycieczek wykorzystywał w swoich późniejszych publikacjach. Był zapalonym zbieraczem: swoje zbiory zgromadzone z myślą o utworzeniu muzeum kurpiowskiego przekazał utworzonym przez Towarzystwo muzeom regionalnym w Ostrołęce i Łomży. Adam Chętnik publikował wiele artykułów oraz osobnych tekstów zawierających opisy różnych regionów i ich zabytków, miejscowości, osobliwości przyrodniczych. Ukazywały się na łamach "Ziemi", "Drużyny" a później w "Gościu Puszczańskim" i Bibliotece Nadnarwiańskiej.\nW latach 1919–1922 ukazywało się redagowane przez Chętnika pismo "Gość Puszczański". Jesienią 1919 Adam Chętnik został prezesem nowo powstałego Związku Puszczańskiego, a pismo stało się organem Związku. Związek zajmował się sprawami Kurpiów i ich sąsiadów – Mazurów pruskich, z uwzględnieniem interesów ogólnopolskich. W deklaracjach programowych Związku podkreślał, iż ma on charakter społeczno-gospodarczy i kulturalny oraz apolityczny.\nW pierwszych latach w niepodległej Polsce był posłem na Sejm I kadencji (1922–1927) z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Jako poseł z ziemi łomżyńskiejNarwi, kwestiami gospodarczymi i oświatowymi, bronił interesów regionu przez składanie wniosków i interpelacji poselskich. W 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta i Złotym Krzyżem Zasługi. Po upływie kadencji Sejmu wycofał się z działalności politycznej i poświęcił się pracy naukowej. zasiadał w komisjach zajmujących się sprawami regionu: gospodarką leśną, regulacją\nWedług wspomnień Adama Chętnika, już w 1909 rozpoczął on gromadzenie zbiorów z myślą o utworzeniu muzeum kurpiowskiego. Część tych zbiorów przekazana muzeom w Ostrołęce i Łomży zaginęła podczas I wojny. W 1927 własnym staraniem wraz z żoną Zofią na zakupionej w 1919 ziemi otworzyli Muzeum Kurpiowskie w Nowogrodzie. Przy budowie i utrzymaniu muzeum działali też wolontariusze z Nowogrodu i okolicznych miejscowości. Było to drugie muzeum na wolnym powietrzu w Polsce. Przy muzeum w 1933 została utworzona przez Towarzystwo Naukowe Płockie Stacja Naukowa Dorzecza Środkowej Narwi. Adam Chętnik był jej kierownikiem aż do wybuchu wojny w 1939.\nWznowił działalność Stacji Naukowo-Badawczej Narwi Środkowej, która zyskała wsparcie od Akademii Umiejętności. Przeniósł siedzibę stacji z Nowogrodu do Łomży. Organizował Muzeum Regionalne w Łomży, otwarte w 1948. W latach 1951–1958 pracował w Muzeum Ziemi w Warszawie na stanowisku kustosza działu bursztynu. Przeszedł na emeryturę w 1958 i przeniósł się na stałe do Nowogrodu, gdzie wznowił starania nad odbudową skansenu. Muzea wciąż korzystały z jego usług jako rzeczoznawcy do spraw Kurpiowszczyzny. W 1966 odznaczono go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi dla muzealnictwa regionalnego.\n... Pamięć ...\nPoprawiony: wtorek, 27 lipca 2010 12:04\npiątek, 18 czerwca 2010 08:22\nWŁADYSŁAW SKIERKOWSKI - Henryk Gadomski\n„Niech mi wolno będzie na tern miejscu wyrazić Czcigodnemu Autorowi słowa, nie tylko już najgłębszego uznania dla Jego tak pięknej i wartościowej pracy, lecz także szczerej wdzięczności za udostępnienie nam - muzykom polskim - tego, tak mało dotychczas znanego, a tak niezmiernie bogatego źródła najpiękniejszej być może polskiej ludowej pieśni”.\nWładysław Skierkowski przyszedł na świat w rodzinie chłopskiej we wsi Głużek k/Mławy, woj. ciechanowskie, 12 marca 1886 roku. Spośród rodzeństwa (Anna, Antoni, Jan Franciszek), wyróżniał się szczególnym zainteresowaniem muzyką, a zwłaszcza grą muzykantów wiejskich. Po ukończeniu miejscowej szkoły ludowej uczył się muzyki u organisty Kwaśniewskiego w Mławie, a następnie w Płocku pod kierunkiem znanego muzyka, ks. Eugeniusza Gruberskiego. Tak więc przyszłość zost3.ła wyraźnie określona - Władysław będzie organistą.\nJednakże już w tym czasie, prawdopodobnie nie bez wpływu sióstr zakonnych, u których był na stancji w czasie nauki w Płocku, w duszy młodzieńca zrodziła się myśl zostania kapłanem. Brak świadectwa gimnazjalnego, a także środków na dalsze utrzymanie i kształcenie, stanęły na przeszkodzie do zrealizowania nowych planów. Podjął więc pracę zawodową jako organista w kościele seminaryjnym w Płocku. W wolnym czasie przygotowywał się do egzaminu z 4 klas gimnazjum. Po dwóch tą.tach wytrwałej pracy złożył pomyślnie egzamin i został przyjęty do Seminarium Duchownego w Płocku. Uporem w przezwyciężaniu przeszkód i wytrwałością w postępowaniu imponował swoim kolegom. Lubiany był także przez przełożonych za głęboką wrażliwość i uczuciowość - mówiono o nim powszechnie - dusza artystyczna. Jak wspomina młodszy kolega Skierkowskiego ks. Wacław Jezusek, późniejszy rektor Seminarium Duchownego w Płocku,\n„ ... nie rozstawał się ze swoimi upodobaniami muzycznymi, nie zerwał z muzyką, nie zagrzebał talentu, lecz w miarę zbliżania się do kapłaństwa marzył zawsze, by mógł posłyszeć rozśpiewanych lub rozegranych (na fujarce) pastuszków, oglądać lud wiejski, w jego dawnej kraśnej szacie, słuchać szumu borów, lasów ... „\nNiespełna rok pracował w Dzierzgowie, gdyż już 31 lipca 1913 roku udał się na wikariat do Myszyńca - centrum Kurpiowskiej Puszczy Zielonej - od nazwy miejscowości zwanej także Myszyniecką. Dziś trudno powiedzieć, czy decyzja zwierzchnich władz kościelnych o przeniesieniu Skierkowskiego z Dzierzgowa do Myszyńca była spełnieniem życzeń młodego księdza, czy też wynikała z innych potrzeb.\n„Radość moja granic nie miała, kiedy usłyszałem smutną, jak tylko może być smutna ta Puszcza Kurpiowska i rozciągłą jak ciemne bory i lasy, a tak miłą i swojską i tak dziwnie ujmującą za serce melodię pieśni „Leć głosie po rosie ...” (,.,) Kurpik się oddalał, głos kurpianeczek cichł coraz bardziej i bardziej, aż wreszcie znikł w ciemniach lasu, a ja wsłuchany chwytałem dźwięki oddalającej się melodii i pomyślałem sobie: Mój Boże! jakżeż Ci wdzięczny jestem, żeś mi przeznaczył placówkę w tak ciekawej okolicy".\nPostanowiłem te perełki Puszczaków pozbierać i choćby tylko dla siebie na pamiątkę zostawić".\nPo dwóch latach pracy duszpasterskiej na stanowisku wikariusza w parafii Myszyniec przeszedł na wikariat do Krasnosielca (13 października 1915 r.), a stąd po dwóch latach (1 sierpnia. 1917 r. do Różana. Wprawdzie Krasnosielc i Rożan leżą w niedalekiej odległości od Puszczy, to jednak, biorąc pod uwagę ówczesne środki komunikacji (pieszo lub końmi), każdy wyjazd w celu zbierania pieśni z okolic Myszyńca, Czarni, Łysych, mógł być organizowany tylko w okresie dłuższego urlopu. Z tego okresu pochodzi kilkadziesiąt zapisanych pieśni. Częste zmiany miejsca pracy i stosunkowo krótki pobyt na parafiach nie sprzyjały pracy naukowo - badawczej, ani też społecznej, jaką rozwinął w okresie późniejszym.\nW tych trudnych latach budowy nie przerwał rozpoczętej w 1913 roku pracy nad zbieraniem i zapisywaniem pieśni kurpiowskich. Podczas corocznych wakacji wyjeżdżał stąd do Puszczy Kurpiowskiej. Odświeżył dawne znajomości w parafiach Myszyniec, Łyse, Baranowo, Czarnia, Kadzidło i nawiązał nowe. Posługując się tylko ołówkiem i papierem nutowym, przy pomocy doskonałego słuchu i pamięci muzycznej, notował dziennie od kilku do kilkunastu pieśni wielozwrotkowych. Zapisywał także zwyczaje, obyczaje, przysłowia, słowem wszystko, co związane było z szeroko pojętą kulturą ludową. Zbierał w różnych warunkach. Wówczas, kiedy był wikariuszem w Myszyńcu, zapisywał pieśni w czasie kolędy, inne w dni świąteczne i niedzielne, kiedy mieszkańcy mieli najwięcej czasu. W pierwszych latach zbierania opierał się głównie na przekazach pochodzących od młodych dziewcząt. W późniejszym okresie zaczął zdawać sobie sprawę, że najciekawszy etnograficznie materiał, bo sięgający dawniejszych lat, spotka u starszych śpiewaków. Pracę na wielką skalę rozpoczął dopiero w 1928 roku prawdopodobnie zachęcony wydaniem w tym roku pierwszej części swojej „Puszczy Kurpiowskiej w pieśni”. Od tej pory jego wyjazdy miały charakter zorganizowanej, zaplanowanej pracy. Co roku, aż do wybuchu wojny w 1939 roku, zwykle w miesiącach letnich, przyjeżdżał na Puszczę, by zbierać owe „perełki” - pieśni kurpiowskie.\nDziś żyją jeszcze osoby, które były informatorami Skierkowskiego. Ci zwłaszcza, których odwiedzał wielokrotnie, pamiętają go jako człowieka ujmującego prostotą i pogodą ducha. Franciszek Golon z Piaseczni znany w okolicy śpiewak, od którego ksiądz zapisał wiele pieśni, dziwił się „... jaką to pamięć miał ten człowiek”. Szybko opanował gwarę kurpiowską i nią się posługiwał. Gdy rozmawiał z Kurpiami... „nikt nie myślał że on nie Kurp”.\nPo każdym wakacyjnym powrocie z Puszczy do Imielnicy dzielił się wrażeniami ze swoimi bliskimi. W kręgu przyjaciół był między innymi ówczesny organista parafii Imielnica - Stanisław Zieliński. Pan Stanisław wraz z żoną Józefą do dziś mieszkają w Imielnicy i doskonale pamiętają znane szczegóły związane z działalnością amatorskiego wiejskiego zespołu z Imielnicy założonego i prowadzonego przez księdza. Na ogromnej scenie ustawionej na ogrodzonym placu w pobliżu kościoła, w niedzielne popołudnie można było obejrzeć tradycyjne wesele kurpiowskie - żywcem przeniesione tu z odległej Puszczy. Dziś takiego widowiska nie odtwarza żaden zespół folklorystyczny. Wtedy przed 50 laty tłumy ciekawych z bliższej i dalszej okolicy Płocka, a nawet z samej Warszawy słuchały pieśni weselnych i oglądały piękne tańce kurpiowskie w autentycznych strojach, był także prawdziwy przejazd pary młodej i gości weselnych udekorowanymi furmankami z domu weselnego do kościoła, a następnie ślub i powrót. Widzowie byli w ten sposób uczestnikami całego obrzędu. Zebrany dochód z przedstawień w całości przeznaczono na budowę nowego kościoła.\nW roku 1926 wyżej wspomniany dr Aleksander Maciesza zwrócił się do cenionego muzykologa uniwersytetu we Lwowie - dra Adolfa Chybińskiego z prośbą o udzielenie rad i wskazówek w sprawie wydania przez Towarzystwo Naukowe w Płocku pracy Władysława Skierkowskiego – „Puszcza Kurpiowska w pieśni”. Propozycja została przyjęta. W jednym z kolejnych listów Chybińskiego do Macieszy czytamy: ,,(...) wydanie pracy ks. Skierkowskiego uważam za swoją (zawodową) sprawę tak iż moje staranie koło niej ani na chwilę nie będą mniejsze od starań nad własnymi pracami". Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, że właściwie dr Chybiński był pierwszym i jedynym konsultantem Skierkowskiego. Po przejrzeniu pierwszych rękopisów w jednym z lista w do Skierkowskiego Chybiński pisze tak:\n,,(...) czy nie byłoby możliwe:\npodać wiek śpiewaka lub grajka".\nRękopisy Skierkowskiego - to sto kilkadziesiąt różnego rodzaju zeszytów nutowych i zwykłych, teczek z luźnymi kartkami. Sam autor podzielił zebrany materiał na 10 części:\nI - zaręczyny i wesele na Puszczy;\nII - pieśni zalotne i miłosne;\nIII - ballady;\nIV - pieśni sieroce;\nV - pieśni rodzinne;\nVI - pieśni komiczne;\nVII - pieśni żołnierskie;\nVIII - pieśni pasterskie;\nIX - pieśni przy żniwach;\nX - pieśni roczne.\ncz. I w 1928 roku od nr 1 - 125,\ncz. II zeszyt 1 w 1929 roku od nr 126 - 399,\ncz. II zeszyt 2 w 1933 roku od nr 400 - 586,\ncz. II zeszyt 3 w 1934 roku od nr 587 - 790.\nUkazanie się zbiorów Skierkowskiego stało się ważnym wydarzeniem dla świata naukowego i artystycznego. Chybiński pisze, że ,,(...) praca ks. Skierkowskiego odznacza się wszelkiej pochwały godną starannością i metodycznością. Już na pierwszy rzut oka zwracamy uwagę na spełnienie wszystkich warunków wymaganych od wartościowych zbiorów pieśni (melodii) ludowych.\nTo prawdopodobnie prof. Chybiński zwrócił uwagę Karola Szymanowskiego na zbiory Skierkowskiego. W niespełna rok po opublikowa-:niu pieśni kurpiowskich Szymanowski publikuje ,,6 pieśni kurpiowskich na chór a cappella", a w pięć lat później - 12 pieśni kurpiowskich na głos z fortepianem". Źródłem, z którego pochodzą cytaty ludowe w kurpiowskich pieśniach chóralnych i solowych Szymanowskiego, były pieśni ze zbiorów Skierkowskiego opublikowane w dwóch początkowych zeszytach; tak więc był to wybór zaledwie z części publikowanych. Dziś trudno jest z całą pewnością twierdzić, jakie czynniki Zdecydowały o wyborze tych, a nie innych pieśni. Szymanowskiego interesował bardziej materiał prymitywniejszy, o cechach archaicznych.\nCzy Szymanowski słyszał pieśni z Puszczy w autentycznym wykonaniu i czy znał osobiście Skierkowskiego? Na pierwsze pytanie współczesny etnomuzykolog Jan Stęszewski - znawca kurpiowskiej pieśni ludowej, odpowiada przecząco. Dokonawszy wcześniej krytycznej oceny zbiorów Skierkowskiego, zwłaszcza strony metrorytmicznej zapisu, stwierdza:\nW innym miejscu tenże Jan Stęszewski podaje informację, z której wynika, że ,,(...) w tzw. Archiwum Szymanowskiego znajduje się list Skierkowskiego do Szymanowskiego z 1.IV.1930 r., z którego wynika, że jest to pierwszy ich kontakt" 20. Nie wykluczone, że Szymanowski mógł słyszeć pieśni kurpiowskie, podziwiać piękne tańce i stroje, ale w Warszawie latem 1928 r., bowiem od 5 lipca przez dwa miesiące w sali „Ateneum” w stolicy zespół teatru płockiego grał sztukę sceniczną Władysława Skierkowskiego – „Wesele na Kurpiach” w reżyserii Tadeusza Skarżyńskiego. Przedstawienie cieszyło się ogromnym powodzeniem; ludzie chodzili je oglądać po kilka razy. Stało się ono ważnym wydarzeniem artystycznym sezonu w stolicy. Prasa i periodyki prowincjonalne i warszawskie z tego okresu zamieściły wiele pochlebnych recenzji 21. Niektóre z nich zostały przedrukowane w późniejszym wydaniu libretta "Wesele na Kurpiach". A oto fragmenty ciekawszych wypowiedzi.:\n„Nie będzie w tem żadnej przesady, gdy się powie, że lepiej rozumie się charakter twórczości Wyspiańskiego, gdy się widziało to niezwykłe misterium weselne ( ... ) Tak więc nagie realne przeżycie, „prawda życiowa” jest tylko jakby odskocznią dla wysokiej obrzędowej formy artystycznej, nieskażonej żadnym kompromisem z realizmem”.\n„Byłem na przedstawieniu z przyjacielem Francuzem, który jest pisarzem i muzykiem zarazem. Trudno opisać zachwyt jego, jak również jego żony. Powtarzano, że dla tego jednego widowiska warto było odbyć podróż do Polski. "Wesele na Kurpiach" ma zapewnione powodzenie w Paryżu czy Londynie, powodzenie takie jak balet rosyjski i tancerki cesarza Kambodży".\n„Wyczuł mianowicie (ks. Skierkowski), jak przedziwny dramat teatralny tkwi w samej obrzędowej stronie wesela; zrozumiał, że przydać tu jakąkolwiek bajeczkę, znaczyłoby rzecz osłabić. I nie dzieje się dosłownie nic ponad to, co mówią tytuły aktów: „Wypyty” – „Rajby” – „Rozpleciny” – „Oczepiny”. Mało znam rzeczy równie patetycznych jak ten moment oczepin na scenie. I te melodie ..."\nSkierkowski cieszył się z sukcesu swojej sztuki dostrzegając zarazem innych współtwórców sukcesu, a mianowicie, dyrektora teatru Tadeusza Skarżyńskiego, a także Faustyna Piaska oraz Władysława Macury - muzyków, autorów instrumentacji. Zarówno powodzenie sztuki, jak i duże zainteresowanie muzyków opublikowanymi już pieśniami kurpiowskimi, dodawało siły i zapału do pracy nad gromadzeniem i publikowaniem następnych. Nie zapominajmy jednak, że głównym zajęciem Skierkowskiego w tym czasie było duszpasterstwo - był przecież proboszczem w Imielnicy. Dziś trudno zrozumieć, jak mógł tyle różnorodnych absorbujących prac wykonywać jeden człowiek i jeszcze mieć czas na polowanie, przejażdżki konne, prowadzenie zespołu regionalnego.\nNie można było spełnić pragnienia księdza, by kości jego zebrać i pogrzebać przy kościele w Imielnicy. Jak wspomina ks. Wacław Jezusek ,,(...) kilkakrotnie udawano się do Działdowa podczas ekshumacji (...) najprawdopodobniej ciała wszystkich księży zmarłych w Działdowie spalono”.\n"Sp. Ks. Kanonik Władysław Skierkowski ur. 12.111.1886 roku proboszcz parafii Imielnica od 1925 r. z ofiar parafian świątynię tę zbudował. Zamordowany przez Niemców w obozie w Działdowie dn. 20.VIII.1941 r. Wieczny pokój daj mu Panie".\nNie udało się odnaleźć podobnych dowodów wdzięczności na terenie Kurpiowskiej Puszczy Zielonej, której Skierkowski oddał swoje serce. Ocalił od zapomnienia ponad 2.000 pieśni - dziś zabytków kultury duchowej Kurpiów. To za jego sprawą Karol Szymanowski i inni kompozytorzy mogli podnieść do rangi narodowej i światowej ludowe motywy muzyki kurpiowskiej. Nie twierdzimy, że społeczeństwo kurpiowskie jest mniej wdzięczne od płockiego i imielnickiego, ale na pewno mniej wie o Skierkowskim. Mamy cichą nadzieję, że chociaż w części niniejsza monografia wypełni tę lukę w wiedzy społeczeństwa, zwłaszcza kurpiowskiego, o tym Człowieku.\nPoprawiony: piątek, 18 czerwca 2010 08:25


Mam ogromny przywilej bycia trenerem Liverpoolu. To przywilej, o którym pamiętam każdego dnia, bo wiem, że wykonuję swoją pracę dla Was. Kiedy przyjechałem tutaj niemal pięć lat temu, wiedziałem, że Liverpool to szczególne miejsce, jednak dopiero poznając jego mieszkańców, możesz poczuć serce tego miasta i zrozumieć w pełni jego wyjątkowość.\nI nie dotyczy to wyłącznie fanów Liverpoolu. Oczywiście jestem stronniczy, ponieważ Liverpool to moja drużyna – nie jestem jednak stronniczy na tyle, by nie widzieć kibiców Evertonu, którzy stanowią rewers tej samej monety i nie dostrzegać, że rywalizacja która istnieje pomiędzy tymi klubami, jest tak istotnym, nieodłącznym elementem tożsamości całego miasta.\nWiem, że nie będzie to ich ulubiona chwila i jeśli role miałyby się odwrócić, dla nas również nie byłby to najprzyjemniejszy moment. Everton ma jednak Carlo Ancelottiego, który jest znakomitym menedżerem oraz świetnym człowiekiem, nie mam wątpliwości, że zapoczątkowany przez niego rozwój klubu będzie trwał dalej. Everton jest świetnym rywalem, w każdym znaczeniu tego słowa. Nikt nie musi mi o tym przypominać.\nDla nas zakończenie sezonu i pokonanie Evertonu oraz 18 innych klubów w Premier League stanowi niewiarygodny sukces. Szanuję wszystkie te drużyny, ponieważ to właśnie nasza wspólna gra sprawia, że angielska piłka nożna jest tak pełna rywalizacji, pasjonująca i przyciąga uwagę ludzi z całego świata.\nBłędem byłoby skupianie się wyłącznie na tym, jaką mamy przewagę punktową, ponieważ nie jestem w stanie przypomnieć sobie wielu meczów, w których nie byliśmy zmuszeni do walki o każdy centymetr boiska. W niektórych spotkaniach musieliśmy zajrzeć głęboko wewnątrz siebie, by znaleźć sposób na wygraną. Wiele razy po rozegranym meczu wchodziłem do szatni zachwycony i szczęśliwy z powodu tego, co właśnie zobaczyłem i znajdowałem tam wykończonych chłopców – tyle dawali z siebie na boisku. To wymagająca i trudna liga, tak więc niezależnie od tego, co pokazuje tabela, zwycięstwo okupione było trudem i wysiłkiem.\nBy zwycięstwo było możliwe, zgrać się musiało wiele różnych czynników. Zachowania i osiągnięcia zawodników mówią same za siebie. Wszystkie wyrazy uznania, które otrzymali, są całkowicie zasłużone i jako trener nie mógłbym być bardziej dumny. Jednak przy tym całym skupieniu się na ich zdolnościach i zaangażowaniu jedna rzecz, która została przeoczona to fakt, w jaki sposób jako grupa rozumieją dokładnie, co to znaczy reprezentować to miasto i nosić jego nazwę.\nNa równi z obecnymi zawodnikami, chciałbym także wyrazić uznanie wobec dwóch naszych byłych piłkarzy, którzy ustanowili wiele standardów, za którymi dzisiaj podążamy. Sir Kenny Dalglish jest duszą tego klubu. Jego rozumienie tego, czym jest Liverpool i jakie ma znaczenia dla ludzi, jest kluczowe we wszystkim, co robimy. Widziałem jak był szczęśliwy, kiedy w czwartek zdobyliśmy mistrzostwo i jego uśmiech znaczył dla mnie więcej, niż słowa mogą opisać.\nSteven Gerrard jest nogami Liverpoolu. Prowadził tę drużynę jako jej piłkarz na tyle różnych sposobów, nie ma nikogo kto bardziej zasługiwałby na ten tytuł niż on. Razem z Kennym, Steven jest symbolem tego klubu i w tym szczególnym momencie niezwykle ważne jest, byśmy pamiętali o tym, co wszyscy byli zawodnicy i trenerzy zrobili, by pomóc nam uzyskać pozycję, którą mamy dzisiaj.\nTak więc mamy genialnych zawodników, niesamowitych byłych piłkarzy, wybitnych właścicieli, a do tego wszystkiego mamy także najlepszych kibiców, o których każdy klub na świecie mógłby marzyć – ich rola w budowaniu klubu, inspirowaniu i wspieraniu w dążeniu do najlepszej możliwej formy jest tak ważna, że bez nich nic z tego, co udało nam się osiągnąć, nie byłoby możliwe.\nUwielbiam waszą pasję, wasze piosenki, wasz brak zgody na porażkę, wasze zaangażowanie, wasze rozumienie gry i waszą wiarę w to, co robimy. Mimo tego, że obecnie nie możecie uczestniczyć w naszych meczach, uwielbiam to, w jaki sposób upewniacie się, że jesteście wciąż z nami – sprawiając, że the Kop wygląda jak the Kop, nawet jeśli tak nie brzmi. Nie mogę nawet wyrazić tego, jak bardzo zawodnicy oraz ja osobiście to doceniamy i nie mam wątpliwości, że to był jeden z powodów, dzięki którym nasz występ przeciwko Crystal Palace był tak dobry.\nTym, co mi się nie podobało – i muszę to powiedzieć – były sceny, które rozgrywały się przy Pier Head w piątek. Jestem tylko człowiekiem i Wasza pasja to również moja pasja, jednak w tym momencie najważniejsze jest, by nie miały miejsce tego rodzaju publiczne zgromadzenia. Jesteśmy to winni tym, którzy są najbardziej narażeni w naszej społeczności, jak również pracownikom służby zdrowia, którzy dają z siebie tak wiele i których oklaskiwaliśmy, a także policji i lokalnym władzom, które pomagają nam jako klubowi – to nie powinno się wydarzyć. Proszę, świętujcie, ale w bezpieczny sposób, prywatnie, tak byśmy nie ryzykowali dalszego rozprzestrzeniania się tej okropnej choroby w naszej społeczności.\njay7575 30.06.2020 08:25 #\nRozumiem że Wszyscy już mamy dość tego lockdownu, czy to ściema czy nie ściema nie mamy na to wpływu i nic nie osiągniemy wychodząc na ulice i krzycząc do świata , czekaliśmy na ten tytuł tak długo ...poczekajmy na możliwość okazania tej radości w pełni . Podpisuję się pod listem Jurgena w 100% YNWA !!!!!\nmarcinszewczyk 30.06.2020 11:58 #\nWspaniały człowiek. Uwielbiam go.\nBigAnfield 30.06.2020 13:51 #\nGłąby z Brukseli mogli by sie uczyć od naszego menago jak postepowac z ludzmi. Dobrze ze Jurgen nie ma parcia w polityke, ale gdyby startował w jakichkolwiek wyborach, to myślę ze miałby spore szanse na ich wygranie.\nkalika2 30.06.2020 14:41 #


Nowy Doom to sukces? Już milion sprzedanych kopii na Steam\n10 sierpnia 2016 10 sierpnia 2016 Robert Ocetkiewicz 0 Comments Doom\nProducent i wydawca mają powód do świętowania.\nWedług SteamSpy sprzedaż gry Doom na Steam przekroczyła właśnie 1 mln sztuk od momentu debiutu 12 maja tego roku. To bardzo dobry wynik, biorąc pod uwagę dane dotyczące tylko jednej platformy – PC. Co ciekawe, użytkownicy w wymienionym serwisie przyznają jej bardzo wysoką notę – średnio 90%.\nCzy faktycznie warto zapoznać się z tą produkcją? Doczekaliśmy się godnej kontynuacji tytułu, który swego czasu wstrząsnął branżą. Doom zapewnia satysfakcjonującą, stosunkowo trudną (już na poziomie normal) i długą kampanię, nie zrywając z korzeniami, a jednocześnie nie lekceważąc zmian jakie zaszły w tak długim czasie w elektronicznej rozgrywce. Do tego funduje względnie udany tryb nastawiony na wyrzynkę po sieci, który chociaż nie jest idealny, na pewno wciągnie was na kilka godzin. Życzylibyśmy sobie więcej takich powrotów, które jednocześnie przyciągną do monitorów starych wyjadaczy jak i młodych miłośników gier, którzy dotychczas kojarzyli głośne marki głównie z opowiadań starszych kolegów – czytamy w naszej recenzji gry Doom.\nSony zasila swój wirtualny sklep nowymi promocjami i tym razem postawiono na jedne z najlepszych gier ostatnich miesięcy, choć na liście nie brakuje również starszych, lecz równie dużych produkcji. Oprócz tego mamy DOOM, Tom Clancy’s The Division czy Trackmania Turbo, jeśli lubicie trochę zręcznościowej i ekstremalnej jazdy.\n← DLC do Just Cause 3 już jutro do pobrania\nFinal Fantasy XV na nowych screenach. Gotowanie i Chocobosy →


Wzór umowy. 1 Przedmiot Umowy i Postanowienia ogólne - PDF\nDownload "Wzór umowy. 1 Przedmiot Umowy i Postanowienia ogólne"\n1 Wzór umowy Załącznik nr 11a do SIWZ Zawarta w dniu pomiędzy NIP: reprezentowaną przez zwaną w dalszej części umowy ZAMAWIAJĄCYM a..., z siedzibą w przy ul.., NIP.. REGON. zarejestrowaną w rejestrze.. prowadzonym przez Sąd. Wydział.. w.., posiadającą kapitał zakładowy w wysokości w całości opłacony, reprezentowaną przez:. - zwanym w dalszej części umowy WYKONAWCĄ, a obie strony łącznie Stronami; Niniejsza umowa zostaje zawarta w wyniku rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego zgodnie z Ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) zwanej dalej Pzp, o następującej treści: Umowa obejmuje realizację zadanie od nazwą: Zakup energii elektrycznej na potrzeby obiektów Gminy Czchów i jej jednostek organizacyjnych oraz oświetlenia dróg i miejsc publicznych na terenie Gminy Czchów. CZĘŚĆ 2. Zakup energii elektrycznej na potrzeby oświetlenia dróg i miejsc publicznych na terenie Gminy Czchów. Wspólny Słownik Zamówień: (CPV): (Elektryczność) W razie wątpliwości co do zakresu Umowy, zakres przedmiotu zamówienia określa oferta Wykonawcy i SIWZ dla postępowania o udzielenie zamówienia publicznego; Niniejsza Umowa zostaje zawarta w wyniku rozstrzygnięcia przetargu nieograniczonego zgodnie z Ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.) zwanej dalej Pzp. 1 Przedmiot Umowy i Postanowienia ogólne 1. Przedmiotem Umowy jest określenie praw i obowiązków Stron, związanych ze sprzedażą energii elektrycznej na potrzeby oświetlenia dróg i miejsc publicznych Gminy Czchów (Zamawiającego) na zasadach określonych w ustawie Prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997 (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz z późn. zm.) oraz w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych.\n2 2. Umowa nie obejmuje spraw związanych z dystrybucją energii elektrycznej, przyłączeniem, opomiarowaniem i jakością energii wchodzących w zakres odrębnej umowy o świadczenie usług dystrybucyjnych zawartej przez Zamawiającego z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego. 3. Jeżeli nic innego nie wynika z postanowień Umowy użyte w niej pojęcia oznaczają: a. OSD - Operator Systemu Dystrybucyjnego - przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się świadczeniem usług dystrybucyjnych; b. Generalna Umowa Dystrybucyjna umowa zawarta pomiędzy Wykonawcą a OSD określająca ich wzajemne prawa i obowiązki związane ze świadczeniem usługi dystrybucyjnej w celu realizacji niniejszej Umowy; c. Umowa niniejsza umowa, d. Standardowy profil zużycia zbiór danych o przeciętnym zużyciu energii elektrycznej zużytej przez obiekty Zamawiającego; e. Umowa o świadczenie usług dystrybucji umowa zawarta pomiędzy Zamawiającym a OSD określająca prawa i obowiązki związane ze świadczeniem przez OSD usługi dystrybucji energii elektrycznej; f. punkt poboru miejsce dostarczania energii elektrycznej; g. okres rozliczeniowy okres, w którym na podstawie odczytów urządzeń pomiarowych następuje rozliczenie zużytej energii elektrycznej; h. bilansowanie handlowe zgłaszanie operatorowi systemu dystrybucyjnego przez podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe do realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez użytkowników systemu i prowadzenie z nimi rozliczeń różnicy rzeczywistej ilości dostarczonej albo pobranej energii elektrycznej i wielkości określonych w tych umowach dla każdego okresu rozliczeniowego. 2 Podstawowe zasady sprzedaży energii elektrycznej 1. Wykonawca zobowiązuje się do złożenia OSD, w imieniu Zamawiającego, zgłoszenia o zawarciu Umowy na sprzedaż energii elektrycznej. 2. Wykonawca posiada koncesję na obrót energią elektryczną o numerze... wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w dniu...której okres ważności przypada na dzień Wykonawca oświadcza, że posiada zawartą generalną umowę dystrybucyjną z OSD, umożliwiającą dostawę energii elektrycznej do obiektów odbiorcy końcowego za pośrednictwem sieci dystrybucyjnej OSD przez cały okres obowiązywania Umowy. 4. Planowana wysokość zużycia energii elektrycznej w okresie trwania Umowy dla poszczególnych punktów poboru określanych w Załączniku nr 1 szacuje się łącznie w wysokości MWh. 5. Ewentualna zmiana szacowanego zużycia nie będzie skutkowała dodatkowymi kosztami dla Zamawiającego, poza rozliczeniem za faktycznie zużytą ilość energii wg cen określonych w dokumentacji przetargowej. 6. Moc umowna, warunki jej zmiany oraz miejsce dostarczenia energii elektrycznej określana jest każdorazowo w umowie o świadczenie usług dystrybucji zawartej pomiędzy Zamawiającym a OSD. 7. Wykonawca zobowiązuje się również do pełnienia funkcji podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe dla energii elektrycznej sprzedanej w ramach tej Umowy. 8. Wykonawca dokonywać będzie bilansowania handlowego energii zakupionej przez Zamawiającego na podstawie standardowego profilu zużycia o mocy umownej określonej w załączniku nr Koszty wynikające z dokonania bilansowania uwzględnione są w cenie energii elektrycznej.\n3 10.Wszystkie prawa i obowiązki związane z bilansowaniem handlowym wynikające z niniejszej Umowy, w tym zgłaszanie grafików handlowych do OSD, przechodzą na Wykonawcę. 11.Energia elektryczna kupowana na podstawie Umowy zużywana będzie na potrzeby odbiorcy końcowego, co oznacza, że Zamawiający nie jest przedsiębiorstwem energetycznym w rozumieniu ustawy Prawo Energetyczne. 3 Standardy jakości obsługi 1. Standardy jakości obsługi klienta zostały określone w obowiązujących przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. 2. W przypadku niedotrzymania jakościowych standardów obsługi Zamawiającemu przysługuje prawo bonifikaty według stawek określonych w 42 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (t.j. Dz. U poz. 1200) lub w każdym później wydanym akcie prawnym dotyczącym jakościowych standardów obsługi. 4 Podstawowe obowiązki Zamawiającego Na mocy Umowy Zamawiający zobowiązuje się w szczególności do: 1. Pobierania energii elektrycznej, zgodnie z warunkami Umowy oraz obowiązującymi przepisami prawa, 2. Terminowego regulowania należności za zakupioną energię elektryczną, 3. Zawiadamiania Wykonawcy o zmianie wielkości mocy elektrycznej i planowanej wysokości rocznego zużycia. 5 Zasady rozliczeń 1. Sprzedawana energia elektryczna będzie rozliczana według ceny jednostkowej określonej w ofercie Wykonawcy, która wynosi: cena jednostkowa za sprzedaż jednej 1 MWh w kwocie...złotych łącznie z podatkiem VAT (słownie:...). Cena bez podatku VAT wynosi...zł (słownie...), podatek VAT wynosi...zł. 2. Cena, wg której rozliczana będzie sprzedaż energii elektrycznej pozostanie niezmienna przez cały czas obowiązywania Umowy, za wyjątkiem ustawowej zmiany stawki podatku VAT. 3. Należność Wykonawcy za zużytą energię elektryczną w okresach rozliczeniowych obliczana będzie jako iloczyn ilości sprzedanej energii elektrycznej ustalonej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowych zainstalowanych w układach pomiarowo-rozliczeniowych i ceny jednostkowej energii elektrycznej określonej w Umowie. 4. Do wyliczonej należności Wykonawca doliczy należny podatek VAT według obowiązującej stawki. 5. Rozliczanie zobowiązań wynikających z tytułu zarówno sprzedaży energii elektrycznej jak i z tytułu dystrybucji energii elektrycznej (z OSD) odbywać się będzie według jednego, wspólnego układu pomiarowo rozliczeniowego.\n4 6. Wykonawca nie przewiduje zainstalowania innego lub dodatkowego układu pomiarowego z tytułu świadczenia usługi dystrybucji oraz sprzedaży energii elektrycznej przez dwa odrębne podmioty. 7. Odczyty rozliczeniowe układów pomiarowo-rozliczeniowych i rozliczenia kosztów sprzedanej energii odbywać się będą w okresach stosowanych przez OSD. 6 Płatności 1. Zamawiający jest płatnikiem należności za energię elektryczną. 2. Wykonawca prześle faktury VAT na adres Zamawiającego. 3. Należności wynikające z faktur VAT są płatne w terminie nie dłuższym niż...dni od daty wpływu na adres siedziby Zamawiającego. 4. Za dzień zapłaty uznaje się datę obciążenia rachunku Zamawiającego. 5. Za przekroczenie terminów płatności określonych w fakturach, Wykonawcy przysługuje prawo do naliczania odsetek w wysokości ustawowej. 6. Reklamacje nie zwalniają Zamawiającego od obowiązku płatności należności za dostarczoną energię elektryczną. 7. Wykonawca oświadcza, że jest płatnikiem podatku VAT i posiada numer identyfikacji podatkowej NIP: Wierzytelność wynikająca z Umowy nie może być przedmiotem cesji na rzecz osób trzecich bez zgody Zamawiającego. 7 Obowiązywanie Umowy, wypowiedzenie Umowy, wstrzymanie dostaw 1. Termin realizacji przedmiotu zamówienia ustala się od dnia podpisania Umowy do dnia r. z tym, że rozpoczęcie dostaw energii elektrycznej do poszczególnych punktów poboru energii elektrycznej nastąpi z dniem r. nie wcześniej jednak niż po skutecznym rozwiązaniu dotychczasowych umów kompleksowych, pozytywnym przeprowadzeniu procedury zmiany sprzedawcy oraz pozytywnej weryfikacji dokonanej przez operatora systemu dystrybucyjnego. 2. Dla realizacji Umowy w zakresie każdego punktu poboru konieczne jest jednoczesne obowiązywanie umów: a. Umowy o świadczenie usług dystrybucji zawartej pomiędzy Zamawiającym a OSD, b. Generalnej umowy dystrybucyjnej zawartej pomiędzy Wykonawcą a OSD, c. Umowy zawartej przez Wykonawcę z OSD umożliwiającej bilansowanie handlowe Zamawiającego przez Wykonawcę. 3. Zamawiający oświadcza, że Umowa o świadczenie usług dystrybucji, o której mowa powyżej będzie ważna przez cały okres obowiązywania Umowy, a w przypadku jej rozwiązania, Zamawiający zobowiązany jest poinformować o tym Wykonawcę w formie pisemnej w terminie 7 dni od momentu złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o świadczenie usług dystrybucji, pod rygorem rozwiązania Umowy. 4. W przypadku gdy Wykonawca poweźmie wiadomość iż umowa o świadczenie usług dystrybucji została rozwiązana bądź wygasła, a Zamawiający nie poinformuje go o tym w trybie wskazanym powyżej, Umowa wygasa w zakresie punktów poboru, do których dostarczana jest energia elektryczna w ramach umowy o świadczenie usług dystrybucji z dniem jej rozwiązania. 5. Wykonawca może wypowiedzieć Umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia bądź wstrzymać dostarczanie energii elektrycznej w przypadku gdy Zamawiający opóźnia się z zapłatą za pobraną energię elektryczną o co najmniej miesiąc od upływu terminu płatności, pomimo uprzedniego powiadomienia na piśmie o zamiarze wypowiedzenia Umowy i wyznaczenia dodatkowego dwutygodniowego terminu do zapłaty zaległych należności.\n5 6. Zamawiający może odstąpić od Umowy w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odstąpienia w następujących przypadkach: a) Wykonawca jest w zwłoce z rozpoczęciem wykonywania przedmiotu Umowy przekraczającej okres 14 dni, c) innych przypadków rażącego naruszenia istotnych postanowień Umowy, d) zajęcia majątku Wykonawcy lub jego znacznej części w postępowaniu egzekucyjnym, e) rozwiązania firmy Wykonawcy. 7. Niezależnie od przyczyn określonych w niniejszej Umowie Zamawiający może odstąpić od Umowy w przypadkach określonych w Kodeksie Cywilnym, a także w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o wystąpieniu istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie Umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia Umowy. W takim wypadku wykonawcy przysługuje jedynie wynagrodzenie należne z tytułu wykonania części Umowy. 8. Przedstawicielem Wykonawcy w ramach realizacji niniejszej Umowy jest..., tel...., fax, e- mail Przedstawicielem Zamawiającego w ramach realizacji niniejszej Umowy jest..., tel...., fax, e- mail... 8 Kary umowne 1. Wykonawca zapłaci Zamawiającemu karę umowną za odstąpienie od Umowy przez Zamawiającego z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy w wysokości 10% wartości netto oferty, na podstawie której podpisana zostaje niniejsza Umowa. 2. Zamawiający zapłaci Wykonawcy karę umowną za odstąpienie od Umowy przez Wykonawcę z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność Zamawiający, w wysokości 10% wartości netto oferty, na podstawie której podpisana zostaje niniejsza Umowa, z wyłączeniem odstąpienia na zasadzie art. 145 Pzp. 3. Zamawiającemu przysługuje od Wykonawcy zwrot kosztów zakupu energii elektrycznej u sprzedawcy rezerwowego w przypadku odstąpienia Wykonawcy od Umowy z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy. 4. Strony zastrzegają sobie możliwość dochodzenia odszkodowania uzupełniającego. 5. W przypadku skorzystania przez Zamawiającego z prawa do wypowiedzenia Umowy, odstąpienia od Umowy, lub wygaśnięcia Umowy z innych przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, przed terminem wskazanym w 7 ust. 1, Zamawiający zobowiązany będzie do zapłaty odszkodowania, którego wysokość zostanie wyznaczona na podstawie wzoru określonego poniżej. W przypadku, gdy wartość odszkodowania będzie ujemna, wówczas Wykonawca odstępuje od obciążenia Zamawiającego odszkodowaniem. Wo = (Ez-Ew) * (Ce-K) gdzie: Wo - wysokość odszkodowania Ez - wolumen energii zakontraktowanej przez Zamawiającego, określony w SIWZ Ew - wolumen energii wykorzystanej przez Zamawiającego Ce - cena energii określona w Umowie K - aktualna wartość podatku akcyzowego + cena minimalna energii elektrycznej na rynku bilansującym określona w IRIESP + koszt obowiązków wynikających z art. 9a ust. 1 oraz 8 Prawa energetycznego. 6. W razie wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie Umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia niniejszej Umowy, Zamawiający może odstąpić od Umowy w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o powyższych okolicznościach. W takim przypadku Wykonawca może żądać jedynie wynagrodzenia należnego mu z tytułu wykonania części Umowy.\n6 9 Zmiana Umowy 1.Zgodnie z art. 144 ustawy - Prawo zamówień publicznych, Strony przewidują możliwość zmiany Umowy w zakresie: 1) Zmiany miejsca dostawy, 2) Zmiany ilości punktów poboru energii wskazanych w Załączniku Nr 1 do niniejszej Umowy, wynikającej z włączenia nowego punktu do eksploatacji lub likwidacji punktu poboru przez Zamawiającego 3) Zmiany jednostkowej ceny netto o kwotę wynikającą z ustawowej zmiany stawek opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT) ; 4) Zmiany ilości dostaw w związku z faktycznym zużyciem energii elektrycznej, 5) Terminu realizacji Umowy wskutek wystąpienia okoliczności niezależnych od Stron Umowy, (w szczególności gdy uzgodnienia w instytucjach opiniujących będą trwały dłużej niż jest to określone w przepisach) wówczas czas trwania rozpocznie się od dnia skutecznego wejścia Umowy i trwać będzie dwanaście miesięcy. 2. Wszelkie zmiany i uzupełnienia Umowy wymagają formy pisemnego aneksu, pod rygorem nieważności. 3. Nie stanowi zmiany Umowy w rozumieniu art. 144 Pzp: a) zmiana danych związanych z obsługą administracyjno-organizacyjną Umowy (np. zmiana nr rachunku bankowego), b) zmiany danych teleadresowych, zmiany osób wskazanych do kontaktów miedzy Stronami. 10 Postanowienia końcowe 1. Wszelkie sprawy sporne wynikłe na tle realizacji Umowy, rozstrzygać będzie Sąd właściwy dla siedziby Zamawiającego. 2. Integralną częścią niniejszej Umowy jest wykaz punktów poboru energii elektrycznej (załącznik nr 1 do Umowy). 3. W sprawach nieuregulowanych Umową zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy Pzp, kc, Prawa energetycznego. 4. Zamawiający dla realizacji Umowy i dokonania czynności związanymi z wprowadzeniem jej do systemu OSD udziela Wykonawcy pełnomocnictwa o treści zawartej w załączniku nr 2 do niniejszej Umowy. 5. Umowę sporządzono w 2 jednobrzmiących egzemplarzach, z czego 1 egzemplarz dla Zamawiającego i 1 egzemplarz dla Wykonawcy. Wykonawca: Zamawiający: Załączniki do umowy 1. Załącznik nr 1 Wykaz punktów poboru energii elektrycznej 2. Załącznik nr 2 - Pełnomocnictwo.\n7 Załącznik nr 1 do umowy sprzedaży energii elektrycznej Lp. Nazwa obiektu Kod Miejscowość Adres Nr ewidencyjny ENID Nr licznika Taryfa po zmianach Moc umowna [kw] Szacunkowe roczne zużycie energii [MWh]\n8 Załącznik nr 2 do umowy sprzedaży energii elektrycznej Nazwa jednostki Adres jednostki NIP: reprezentowana przez PEŁNOMOCNICTWO Ja niżej podpisany udzielam pełnomocnictwa na rzecz: Nazwa Sprzedawcy Adres Sprzedawcy NIP: Czchów, dnia... do dokonania niżej wymienionych czynności związanych ze zmianą sprzedawcy energii elektrycznej: 1) zgłoszenia właściwemu Operatorowi Systemu Dystrybucyjnego do realizacji umowy sprzedaży energii elektrycznej, 2) reprezentowania przed właściwym Operatorem Systemu Dystrybucyjnego w sprawach związanych z procedurą zmiany sprzedawcy, 3) dokonywania wszelkich czynności, które będą konieczne do przeprowadzenia działań, o których mowa w pkt. 1-2, 4) udzielania dalszych pełnomocnictw w w/w zakresie, pracownikom Wykonawcy. Pełnomocnictwo jest ważne w okresie trwania umowy sprzedaży energii elektrycznej z\nWzór umowy. a..., z siedzibą w\nZałącznik nr 9 do SIWZ Wzór umowy Zawarta w dniu... w Białej pomiędzy Gminą Biała z siedzibą w Urzędzie Miasta i Gminy, ul. Rynek 10, 48-210 Biała NIP: 755-19-12-048 reprezentowaną przez: mgr Arnolda Hinderę\nWzór umowy. "Zakup energii elektrycznej na potrzeby oświetlenia dróg i miejsc publicznych Gminy Jemielnica"\nZałącznik nr 5 do SIWZ Wzór umowy Zawarta w dniu... w Jemielnicy pomiędzy Gminą Jemielnica z siedzibą w Urzędzie Gminy w Jemielnicy, ul. Strzelecka 67, 47-133 Jemielnica, posiadającą NIP: 756-18-77-980\nWzór umowy. "Zakup energii elektrycznej na potrzeby obiektów Wodociągi i Kanalizacja Turawa sp. z o.o.."\nWzór umowy Załącznik nr 10 do SIWZ Zawarta w dniu... pomiędzy Wodociągi i Kanalizacja Turawa sp. z o.o. z siedzibą przy ul. 1 Maja 5, 46-045 Kotórz Mały NIP: 991-042-23-52 KRS 0000307671 reprezentowaną\nWzór umowy. Zakup energii elektrycznej na potrzeby oświetlenia dróg i miejsc publicznych na terenie Gminy Kruszyna\nWzór umowy Załącznik nr 10 do SIWZ Zawarta w dniu... w Kruszynie pomiędzy Gminą Kruszyna z siedzibą przy ul Kmicica 5, 42-282 Kruszyna NIP: 949-21-67-011 reprezentowaną przez mgr inż. Jadwigę Zawadzką\nWzór umowy. Zakup energii elektrycznej na potrzeby obiektów Muzeum - Zamek w Łańcucie\nWzór umowy Załącznik nr 10 do SIWZ Zawarta w dniu... w Rzeszowie pomiędzy Muzeum - Zamek w Łańcucie, z siedzibą przy ul. Zamkowej 1, 37-100 Łańcut NIP: 815-00-03-731 reprezentowaną przez Wita Karola Wojtowicza\nWzór umowy /ZAKRESY I-VI załącznik 4 do siwz. a..., z siedzibą w\nZawarta w dniu... w Katowicach pomiędzy reprezentowaną przez Wzór umowy /ZAKRESY I-VI załącznik 4 do siwz 1. 2. zwaną w dalszej części umowy ZAMAWIAJĄCYM a..., z siedzibą w przy ul.., NIP.. REGON. zarejestrowaną\nWzór umowy. Zakup energii elektrycznej na potrzeby oświetlenia przestrzeni publicznej Gminy Jerzmanowice - Przeginia\nWzór umowy Zawarta w dniu... w Jerzmanowicach pomiędzy Gminą Jerzmanowice - Przeginia, z siedzibą: 32-048 Jerzmanowice, ul. Rajska 22, posiadająca NIP 677-20-19-451 reprezentowaną przez: przy kontrasygnacie\nPROJEKT UMOWY DOSTAWY NR /2016\nPROJEKT UMOWY DOSTAWY NR /2016 zawarta w dniu 2016 r. w Tarnowie, pomiędzy: Tarnowskim Klasterem Przemysłowym S.A. z siedzibą w Tarnowie, ul. Słowackiego 33-37, 33-100 Tarnów, wpisanym do Rejestru Przedsiębiorców\nZałącznik numer 10. Wzór Umowy. W dniu... w Lisewie pomiędzy:\nZałącznik numer 10 Wzór Umowy W dniu... w Lisewie pomiędzy: Gminą Lisewo z siedzibą w Lisewie przy ulicy Chełmińskiej 2, 86 230 Lisewo NIP 8751488360, REGON 871118514 reprezentowaną przez: Wójta Gminy\nWzór umowy. Zakup energii elektrycznej na potrzeby obiektów Gminy Popielów i jej jednostek organizacyjnych\nWzór umowy Poprawiony wzór umowy Zawarta w dniu... pomiędzy Gminą Popielów z siedzibą przy ul Opolskiej 13, 46-090 Popielów NIP: 991-03-12-563 reprezentowaną przez Wójta Gminy Popielów Dionizego Duszyńskiego,\nZałącznik nr 3 do umowy - Wzór umowy sprzedaży UMOWA SPRZEDAŻY ENERGII ELEKTRYCZNEJ NR.. W dniu.. pomiędzy. z siedzibą w.., wpisaną do rejestru przedsiębiorców prowadzonego.. posiadającą NIP:, REGON:.,\nUMOWA SPRZEDAŻY ENERGII ELEKTRYCZNEJ NR Zawarta w dniu.roku między Firmą. (nazwa sprzedawcy) z siedzibą w, kod:, ul..., wpisanym do ewidencji działalności gospodarczej KRS w pod numerem.., NIP. REGON..,\nPROJEKT. U M O W A nr../2016\nPROJEKT Załącznik nr 3 do SIWZ U M O W A nr../2016 zawarta w dniu..2016 r. w Namysłowie pomiędzy: Powiatem Namysłowskim, Pl. Wolności 12A, 46-100 Namysłów (NIP: 752-14-53-127; REGON: 531412556), reprezentowanym\nCześć II SIWZ. Wzór umowy. Zawarta w dniu... w Gdańsku\nCześć II SIWZ Wzór umowy Zawarta w dniu... w Gdańsku pomiędzy Narodowym Muzeum Morskim w Gdańsku z siedzibą przy ul. Ołowianka 9-13, 80-751 Gdańsk, działającym zgodnie z wpisem do Rejestru Instytucji Kultury\nPostępowanie pod nazwą: Dostawa energii elektrycznej dla potrzeb Kujawsko-Pomorskiego Transportu Samochodowego S.A. we Włocławku\nZałącznik nr 7 do SIWZ UMOWA SPRZEDAŻY ENERGII ELEKTRYCZNEJ Numer Umowa zawarta w dniu r. we Włocławku pomiędzy: Kujawsko-Pomorskim Transportem Samochodowym Spółka Akcyjna z siedzibą we Włocławku, przy\nUMOWA PROJEKT. na dostawę energii elektrycznej do obiektów BESKID ŻYWIEC Sp. z o. o. w Żywcu.\nZałącznik nr 4 do SIWZ UMOWA PROJEKT zawarta w dniu....2013r w Żywcu w wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pomiędzy: BESKID ŻYWIEC\nzł/mwh MWh zł zł zł A B C D E 678,4\nZAŁĄCZNIK NR 1 do SIWZ (pieczęć Wykonawcy) O F E R T A Nazwa Wykonawcy: Adres Wykonawcy:. Telefon/Fax:. NIP:. REGON: Do bieżącego kontaktu w związku z prowadzonym postępowaniem wyznaczam:.., telefon, fax.,\nUMOWA PROJEKT. na dostawę energii elektrycznej do obiektów BESKID ŻYWIEC Sp. z o. o. w Żywcu w 2017r.\nZałącznik nr 7 do SIWZ po zmianie 26.10.2016r. UMOWA PROJEKT zawarta w dniu....2016r w Żywcu w wyniku przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego


Dodane: 11-10-2020 00:37\nanowi coraz częściej spotykaną praktykę, zwłaszcza w większych firmach i przedsiębiorstwach. Kartki wielkanocne dla firm różnią się tym od standardowych, że posiadają miejsce na logo firmy, są więc wykonywane specjalnie na zamówienie konkretnego przedsiębiorstwa. Tak samo kartki świąteczne wycinane laserowo w poszczególnych wzorach posiadają miejsce na wydrukowanie loga firmy. Istnieje wiele różnych wzorów kart bożonarodzeniowych oraz kart wielkanocnych w wielu wersjach kolorystycznych. Zamówienie kartek świątecznych zawierających logo danej firmy stanowi oryginalny pomysł na przekazanie życzeń świątecznych swoim pracownikom oraz ich rodzinom. Kupno kartek wielkanocnych lub bożonarodzeniowych jest niezwykle proste, ponieważ wystarczy wybrać gotowy wzór kartki oraz przesłać pracowni poligraficznej logo firmy.Zaproszenia ślubne laserowePracownia poligraficzna, która zajmuje się projektowaniem i wykonaniem różnego rodzaju zaproszeń, posiada szeroką ofertę zaproszeń wycinanych laserowo. Jednym z oferowanych rodzajów zaproszeń są zaproszenia ślubne laserowe, pośród których można znaleźć wiele różnych wzorów. Przykładowym wzorem eleganckiego zaproszenia ślubnego jest motyw koronki wycięty laserowo na zaproszeniu. Zaproszenia ślubne wycięte laserowo mogą zawierać przeróżne wzory i motywy, takie jak kwiaty, motyle, ptaki czy też serca. Ogromną zaletą laserowych zaproszeń ślubnych jest ich niezwykła precyzja wykonania przy jednocześnie relatywnie niskim koszcie produkcji. W celu znalezienia sklepu internetowego, który oferuje sprzedaż zaproszeń wycinanych laserowo, wystarczy wypisać w przeglądarkę "zaproszenia ślubne laserowe" i wybrać interesującą nas ofertę. Metoda laserowego wycinania zaproszeń daje duże możliwości projektowania wielu wzorów, dlatego sporo pracowni poligraficznych z niej korzysta. Średni koszt eleganckiego zaproszenia ślubnego wynosi około czterech złotych za sztukę.Czym są zaproszenia ślubne bohoOd jakiegoś czasu można zauważyć powrót stylu zwanego boho, zarówno w modzie, dekoracjach wnętrzarskich, jak i w wielu innych dziedzinach. Trend ten nie mógł ominąć także branży związanej z organizowaniem wesel, w tym zaproszeń ślubnych. Samo określenie tego stylu pochodzi od słowa bohema, która oznacza środowisko artystyczne. Boho jest więc skrótem od bohemy, a sam styl jest pomieszaniem wielu różnych elementów. Dobra pracownia poligraficzna zajmuje się tworzeniem różnych zaproszeń ślubnych w wielu stylach, a jednym z nich są właśnie zaproszenia ślubne boho. Tego rodzaju zaproszenia mogą składać się z różnych elementów, takich jak kwiatowe motywy, naturalne sznurki czy też piórka. Coraz więcej osób decyduje się na organizację wesela utrzymanego w stylu boho za pomocą odpowiedniego wystroju sali, odpowiedniej sukienki ślubnej, a także zaproszeń ślubnych. Każdej parze młodej zależy na jak najlepszej organizacji wesela, dlatego dobór zaproszeń ślubnych może mieć spore znaczenie. Zaproszenia ślubne boho stanowią atrakcyjną ofertę dla wielu osób.\n11 Największych Mitów O Tym Jak Wydrukować ReklamęPielęgnacja tradycji wysyłania kartekDrukarnie w centrum uwagiMateriały drukowane - czy dalej warto w nie inwestowaćDrukuj lokalnie!Nowa poligrafia, tańsze druki i lepsza jakośćTradycja wysyłania zaproszeńWysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubTradycja wysyłania kart z życzeniami na WielkanocTradycja wysyłania zaproszeńDobre rady jak Drukować ulotkiOni Już Wiedzą Jak znaleźć dobrą drukarnię, Odbierz Dostęp Zanim O 7:7 System Wyłączy RejestracjęOto Jak Drukować ulotki (i Jak Możesz To Skopiować)Zakłady poligraficzne i ich codzienna pracaNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafia10 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci Wydrukować ReklamęKwestia zaproszeń ślubnych - jakie wybrać?Zobacz te 7 ciekawostek o tym jak Wydrukować Reklamę w prosty sposóbCo chcesz wiedzieć o zaproszeniachCzy sposób na to jak w 2021 lepiej drukować jest łatwy?Drukarnie dla firm - czy warto?Kilka słów o zaproszeniach na ślub i nie tylkoCo warto rozważyć przed zamówieniem zaproszeń na weseleReklama z drukarkiDruk w różnych zakładach poligraficznych. Kilka faktówDruk i reklamaCo warto rozważyć przed zamówieniem zaproszeń na weseleTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Drukować ulotki (chyba, że Popełniasz Te 9 Największych Błędów)Czy Rozpoznajesz Te 11 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci Wydrukować Reklamę?Jak zamówić etykiety cyfrowe - ważne zmiany


Karta postaci Giulia Boccanegra - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nKamieñ Filozoficzny (63446)\nS³ownik zaklêæ (61983)\nKamieñ Filozoficzny (56774)\nHarry Potter i Wiêzi... (51797)\nDraco Malfoy - 7 lat... (38817)\n[+18] O Czterech Za³... (26590)\n[Z][+18] Zemsta 1/6 (24596)\n[Z][+18] Zemsta 6/6 (15875)\n[Z][+18] Zemsta 3/6 (11577)\nPostów na forum: 313,088\n32% [23 g³osów]\n[PN]Liliana Williams ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 19:10 w Sala Wró¿biarstwa\nPäivä Eddie ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 18:43 w Sala Wró¿biarstwa\nNicholas Nikiforov ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 18:33 w Sala Wró¿biarstwa\nPäivä Eddie ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 18:11 w Sala Wró¿biarstwa\nNicholas Nikiforov ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 18:03 w Sala Wró¿biarstwa\nPäivä Eddie ostatnio widziano 20.02.2019 o godzinie 17:48 w Sala Wró¿biarstwa\nKarta postaci Giulia Boccanegra\nImiê i nazwisko: Giulia Boccanegra\nRó¿d¿ka: 12 cali, grab, w³ókno z pachwiny nietoperza\nSwoje urodziny obchodzi 30 sierpnia i... to nie sama! Ma wkurzaj±cego brata bli¼niaka, Bruna, którego jednak mimo wszystkich nieporozumieñ mocno kocha. Giulia jest cztery minuty starsza i przypomina to bli¼niakowi przy ka¿dej mo¿liwej okazji. Ten natomiast czêsto niewinnie u¶wiadamia jej, ¿e jest du¿o ni¿sza.\nRodzina Boccanegra jest najwiêkszym producentem sprzêtu do Quidditcha w Europie po³udniowej. Miot³y marki Boccanegra kupi³y reprezentacje W³och, Hiszpanii, Grecji i Turcji, stale rywalizowa³y na rynku ¶wiatowym z angielskimi B³yskawicami. Na brak pieniêdzy zatem rodzina nigdy narzekaæ nie mog³a. Mieszkaj± w rezydencji na polach Lombardii, oczywi¶cie zabezpieczonej odpowiednimi zaklêciami antymugolskimi. Kiedy rodzeñstwo skoñczy³o 11 lat, rodzice postanowili pos³aæ ich do Hogwartu, zamiast do lokalnych szkó³ magii, jako ¿e szko³a ta uchodzi za najlepsz± na ¶wiecie.\nOd szóstego roku ¿ycia Giulia æwiczy rzuty no¿em, o czym na w³asnej skórze mog³a siê przekonaæ Veronica Lodge, ¦lizgonka z jej roku.\nGiulia, w przeciwieñstwie do swojego brata, nienawidzi Quidditcha i nie zamierza siê do niego przekonaæ. Bardzo interesuje siê eliksirami i wszystkim, co mo¿na z nich wytworzyæ. Do raczej nietypowych pasji mo¿na zaliczyæ tworzenie w³asnej bi¿uterii z wcze¶niej zakupowanych materia³ów, dlatego najchêtniej pozby³aby siê Borysa, niuchacza jej brata, który czêsto kradnie jej kolczyki i bransoletki.\nSiedemnastolatka jest ch³odna dla obcych, lecz nie ocenia ludzi na pierwszy rzut oka, daje im szansê na pokazanie siê z najlepszej strony. Gdy ju¿ kogo¶ pozna, otwiera siê przed nim i czêsto miewa szalone pomys³y, które czasem nie koñcz± siê szczê¶liwym akcentem. Nie jest bardzo gadatliwa (gadulstwo jej brata w zupe³no¶ci wystarcza), kieruje siê zasad± najpierw my¶l, potem mów.\nRandka z Alexem tutaj i tutaj\nSpotkanie Giulii z Nevillem i rozmowa z Liv 1, 2, 3, 4\nGiulia w stanie paniki, przera¿ona, samotna tutaj i tutaj\nGiulia w Skrzydle Szpitalnym z powodu wycieñczenia tutaj\nDrugi szlaban z Acymusem Carrow'em tutaj.\nHistoryczna zabawa na Wie¿y Astronomicznej tutaj i tutaj\nBitwa z Prefekt Slytherinu tutaj\nPierwszy szlaban z Acymusem Carrow'em tutaj\nK³ótnia Liv/Marcus/Giulia/Alex tutaj\nSzlaban z Alecto Carrow tutaj\nGiulia po zerwaniu z Marcusem tutaj\nPosiada typowo w³osk± urodê, z rysów twarzy jest niezwykle podobna do swojego brata bli¼niaka. D³ugie, br±zowe w³osy i ¶niada karnacja wyró¿niaj± j± z t³umu. Ma szare oczy, które sprawiaj±, ¿e jej wzrok jest niezwykle hipnotyzuj±cy.\nPrzez drastyczn± sytuacjê w Hogwarcie Giulia popad³a w chorobê i zaczê³a siê g³odziæ. Niegdy¶ niewiasta o kobiecych kszta³tach, obecnie ma na wierzchu same ko¶ci.\nA, no to luzik te¿ idê w pi±tek do moich podziemi, ju¿ prawie minê³a po³owa praktyk\nNie no, idê po pracy, wiec do wieczora wrócê\nTrzepa³am kotlety i przegapi³am\nSzalona. Tak siê w³óczyæ po mie¶cie zamiast siedzieæ w ciep³ym ³ó¿ku\nNo w³a¶nie w ten wychodze\nPosiada 38306 punktów.


Aktualności – Lubońskie Bractwo Kurkowe\n27 grudnia 2021 Lubońskie Bractwo Kurkowe aktywnie uczestniczyło z obchodach 103 rocznicy wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego. Złożono kwiaty pod tablicą poświęconą Powstańcom Wielkopolskim – mieszkańcom… Czytaj dalej »103 ROCZNICA POWSTANIA WIELKOPOLSKIEGO\nNadszedł czas Wigilii\n4 grudnia 2021r. w pubie u naszego brata Grzegorza, mieliśmy okazję uczestniczyć w uroczystej brackiej wieczerzy wigilijnej kończącej rok 2021. Oprócz braci LBK i naszego… Czytaj dalej »Nadszedł czas Wigilii\nZawody Andrzejkowe- dynamiczne zawody pistoletowe. 20.11.2021\nII zawody dynamiczne za nami. 20 listopada na strzelnicy Nieczajna 33, gdzie mieliśmy okazję przeprowadzić II zawody dynamiczne organizowane przez LBK Luboń. Na trzech torach… Czytaj dalej »Zawody Andrzejkowe- dynamiczne zawody pistoletowe. 20.11.2021\n11 listopada- Święto Niepodległości 🇵🇱\n11 listopada Lubońskie Bractwo Kurkowe wzięło udział i przeprowadziło część uroczystości Miasta Luboń z okazji odzyskania Niepodległość. Po uroczystej mszy, Starszy Bractwa poprowadził poczty sztandarowe… Czytaj dalej »11 listopada- Święto Niepodległości 🇵🇱\nI Zawody Dynamiczne w LBK Luboń. 💪\n18 listopada, 2021 26 listopada, 2021\n24 października na strzelnicy Lizawka w Poznaniu odbyły się pierwsze zawody dynamiczne zorganizowane przez klub sportowy LBK Luboń. A jak mieliśmy się okazję przekonać, forma… Czytaj dalej »I Zawody Dynamiczne w LBK Luboń. 💪\nTurniej Rocznicowy – 17 października\n!7 Października na strzelnicy brackiej odbył się turniej rocznicowy, połączony z zawodami strzeleckimi. Uczestnicy zawodów rywalizowali w strzelaniu z karabinu pneumatycznego w konkurencji Kpn10 ,… Czytaj dalej »Turniej Rocznicowy – 17 października\nVI Rocznica powstania Lubońskiego Bractwa Kurkowego- Kórnik 12 września\nKról Żniwny A.D. 2021- 14 sierpień.\nMinął następny rok i czas żniw się powoli kończył…, ale Króla Żniwnego jeszcze nie wyłonił. Ten czas nastał a było to 14 sierpnia Roku Pańskiego… Czytaj dalej »Król Żniwny A.D. 2021- 14 sierpień.\nKról Kurkowy 2021- Lizawka 15 maja.\n15 maja 2021 roku o godzinie 10.00 na strzelnicy Polskiego Związku Łowieckiego „LIZAWKA” odbył się turniej o godność Króla Kurkowego Lubońskiego Bractwa Kurkowego. Uroczystość rozpoczęła… Czytaj dalej »Król Kurkowy 2021- Lizawka 15 maja.\n13 listopada, 2021 15 listopada, 2021\nTurniej i tytuł Króla Kórkowyego AD.2020 13 czerwca 2020 roku o godzinie 10.00 na strzelnicy Polskiego Związku Łowieckiego „LIZAWKA” odbył się turniej o godność Króla… Czytaj dalej »A.D. 2020


[BUG] Pvp Kits [ MF]\n« Wstecz 1 ... 217 218 219 220 221 ... 557 Dalej »\n/ [BUG] Pvp Kits [ MF]\nNa serwerze pvp kits na Minefox.pl nie działają żadne klasy, wszystkie cofnęły się do " sklepu ", zniknęła tabelka ze statystykami. To chyba tyle, a tu ss:\nRE: [BUG] Pvp Kits [ MF]\nZ kolei raz ten sam bug już chyba 7 raz o ile dobrze liczyłem, no cóż tylko administrator to naprawi.\nTrzeba ten bug jakoś naprawić bo pokazuje się raz na jakiś czas, co prawda nie często ale jest,dziwne że tylko tak na MF jest, na mcs i Ms tego nie ma.\nPodsyłam do banana wątek.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-January-2017 11:17:04 przez Alex.)\nAlbo już znam problem, graczom zresetowali klasy i każdy od nowa zaczynał. Nie ma potrzeby zgłaszać tego jednak, chyba jak żadnej klasy nikt nie będzie miał to wtedy. Dopiero dziś zobaczyłem. Bo nikt się nie skarży każdy normalnie gra.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 24-January-2017 17:26:48 przez Alex.)\nTo był reset klas, a każdy myślał, że to bug, ponieważ kilka razy był taki bug że klasy znikały.


tuznajdziesz.pl Poradniki Budowa i wykończenie Okna i akcesoria okienne Parapety Dlaczego warto wybrać parapety wewnętrzne z konglomeratu?\ntagi tematyczne parapet z konglomeratu parapety wewnętrzne parapety z konglomeratu\nParapety wewnętrzne z konglomeratu to estetyczny i trwały sposób na wykończenie okien w domu. Wykonywane są z materiału, który imituje wygląd kamienia naturalnego, ale jest od niego lżejszy. Dzięki swoim właściwościom stale zyskują na popularności. Dowiedz się, jakie wady i zalety mają parapety wewnętrzne z konglomeratu?\nMateriał stosowany do produkcji tych parapetów wytwarzany jest na bazie kamienia naturalnego (około 95%, wyselekcjonowane odłamki) i żywic poliestrowych, które pełnią rolę spoiwa i nadają mu elastyczności oraz lekkości.\nPoniżej zestawienie najczęściej wykorzystywanych jego rodzajów:\nkonglomerat marmurowy (najpopularniejszy, najtańszy, stosowany tylko we wnętrzach, wykonywany z miękkich skał,takich jak wapienie, dolomity, marmur),\nkonglomerat granitowy (twardy i wytrzymały, produkowany z granitów, gnejsów, sjenitów lub piasku kwarcowego),\nkonglomerat kwarcowy (na bazie mielonego kwarcytu),\nkonglomerat granitowo – kwarcowy.\nJakie właściwości mają parapety wewnętrzne z konglomeratu?\nKonglomerat jest odporny na niekorzystne działanie promieni słonecznych i wysokich temperatur. Z uwagi na miejsce montażu parapetów wewnętrznych obie te cechy odgrywają istotną rolę podczas ich użytkowania. Większość mocuje się pod oknem tuż nad grzejnikiem, by zapewnić odpowiedni przepływ ciepłego powietrza w pomieszczeniu.\nWysoka wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne to cecha wyróżniająca parapety wewnętrzne z konglomeratu. W efekcie trudno je potłuc. Ponadto są odporne na wilgoć. Nie wymagają impregnacji. Konglomerat przybiera temperaturę otoczenia, dzięki temu parapet jest ciepły i przyjemny w dotyku. Gładka i równa powierzchnia sprawia, że łatwo utrzymać go w czystości. Wystarczy regularna pielęgnacja zwykłym płynem do mycia naczyń lub innym środkiem o neutralnym pH. Nie należy stosować preparatów zawierających środek ścierny, bo może to doprowadzić do uszkodzenia i zmatowienia materiału.\nProducenci oferują parapety wewnętrzne z konglomeratu w wielu kolorach, kształtach i rozmiarach. Wykończenie ich powierzchni może być matowe lub z połyskiem (podatna na zarysowania). Oryginalny efekt otrzymuje się poprzez dodanie do materiału brokatu. Estetyczny wygląd produktów sprawia, że stanowią ozdobę okien. Pamiętajmy, że musi on korespondować z aranżacją wnętrza, w którym zostaną zamontowane parapety. Dzięki szerokiej ofercie dostępnych modeli nie powinniśmy mieć z tym problemu.\nW zasadzie parapety wewnętrzne z konglomeratu są tańsze od tych wykonanych z naturalnego kamienia, ale nie zawsze. Na cenę produktu wypływają przede wszystkimi jego wymiary oraz jakość i rodzaj zastosowanych surowców w procesie wytwórczym.\nKonglomerat nie jest tak wytrzymały jak granit, ale jeśli poszukujesz lekkiego produktu w oryginalnym kolorze i prostego w utrzymaniu w czystości, to dobry wybór dla Ciebie.


Tanie Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nSerwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nTanie Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt i informacje\nOpis produktu: Inne dekoracje i ozdoby Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nNajwyższej jakości trójwarstwowe serwetki, idealnie ozdobią każdy stół. Serwetki… Zobacz pełny opis produktu >>>\nCeny Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nSpecyfikacje Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt i opis można znaleźć na stronach w katalogu lub bezpośrednio na stronie Party u Marty , gdzie można od razu kupić ten produkt za 3.39 zł.\nSzczegółowy opis produktu: Najwyższej jakości trójwarstwowe serwetki, idealnie ozdobią każdy stół. Serwetki będą świetnym dodatkiem do dekoracji stołu na Twoją impezę.W zestawie znajduje się 20 serwetek jednego koloru. \nNajlepsze recenzje Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nSzukasz najlepszych recenzji Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt i kolejnej recenzji? Najlepszym rozwiązaniem jest wyświetlenie najlepiej ocenianego Inne dekoracje i ozdoby i zobacz produkt, który ma najwięcej opinii od użytkowników Ceneo. Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebujesz i jaka marka jest dobra lub czego wolisz unikać. Koniecznie spójrz na inne recenzje na forach i blogach. Spróbuj wyszukać recenzję Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt Inne dekoracje i ozdoby i Youtube , gdzie wiele osób publikuje opinie i oceny produktów, które kupili lub przetestowali.\nRecenzje na Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt\nOcena produktu: Lubię oferty rabatowe w sklepach i kupiłem Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt w bardzo dobrej cenie.\nOcena produktu Serwetki 33 cm, gładkie, łososiowe, 20 szt: Kiedy mam okazję zaoszczędzić pieniądze w sklepie Party u Marty, jest to wygodne dla waluty. Lubię oszczędzać.\nMieszadełka "Kij golfowy", 20 cm, 10 szt\n_xx_Banner DISNEY STAR WARS EPISODE 8, flagi\nWstążka do balonów, pastelowa, biała, 0,5 cm x 10 m\nAplikacje akrylowe Serce, perłowy 1 cm, 1 op


Małe bazarki proponują produkty najlepszej jakości • Fashion news\nMałe bazarki proponują produkty najlepszej jakości\nTeraz nader modne są przede wszystkim różnego rodzaju bazary, na których można nabywać ekologiczne produkty spożywcze. Jeżeli dużą wagę przywiązujesz do swojego zdrowia, wtedy zdecydowanie znasz dobrze takie miejsca. Niestety jednak, jak to zawsze bywa, wielu nieuczciwych handlarzy winduje ceny swoich artykułów licząc na szybki zysk. Jak nie dać nabić się w butelkę i wybierać wyłącznie te artykuły, które są godne zaufania? Na uwagę bez wątpienia zasługują przede wszystkim jajka ekologiczne. Jeśli nie jest Ci obce zarówno Twoje zdrowie jak i warunki, w jakich są przetrzymywane kurczęta, wtedy na pewno powinieneś kupować jedynie ekologiczne jajka.\nDość niezłym pomysłem jest również wprowadzenie do swojego zwyczajnego jadłospisu produktów, które są mocno zdrowe, a których najczęściej unikamy. Doskonale sprawdzą się na przykład zdrowe kasze (staropolskie kasze) – jeżeli chcesz przejść na dietę i marzysz o pięknej sylwetce, wówczas na pewno powinieneś dodać je do swojego jadłospisu. Mamy też dobrą poradę dla wszystkich, którzy nie mogą obejść się bez dobrej Herbaty – obecnie można w wielu sklepach zakupić ekologiczną kawę. Taka zdrowa herbata jest zbierana w ekologicznych warunkach, a na dodatek nie zawiera żadnych szkodliwych składników.\nMimo to sporym problemem jest zwykle fakt, iż dużo słodzimy.\nTo jest bardzo interesująca tematyka i dobrze byłoby ją zgłębić bliżej, więc bez zwłoki zobacz szczegóły w źródle (http://www.meanderstomatologia.pl/wybielanie-zebow), który znajduje się tu.\nKiedy chcesz prowadzić wyjątkowo zdrowy tryb życia, w w dodatku marzy Ci się śliczna figura modelki, wtedy niewątpliwie musisz trochę zmniejszyć ilość używanego na co dzień cukru. Na szczęście może nabyć odpowiedniki cukru, które są zdrowe – polecamy przykładowo ksylitol. Cukier i ksylitol (naturalny cukier i ksylitol) to dwa praktycznie takie same w smaku artykuły, które jednak dość bardzo różnią się od siebie – między innymi ksylitol jest o wiele zdrowszy. Jeśli zatem chcesz ograniczyć ilość spożywanego na co dzień cukru, wtedy zdecydowanie powinieneś postawić na ksylitol. Możesz także zacząć hodować w balkonowym ogródku stewię, która jest praktycznie dwieście razy słodsza od tradycyjnego cukru.\nZaintrygował Cię ten tekst? Kliknij w poniższy link i pod nim jest kolejna strona z dodatkowymi wiadomościami na ten wątek.\nOtagowane cukier, jajka ekologiczne, zdrowe kasze


Irańskie zespoły disco polo\nIrańskie zespoły - Zespoły disco polo - Zespoły muzyczne\nIrańskie zespoły disco polo. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły irańskie, z gatunku disco polo.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Iran, muzyka irańska, zespoły irańskie, gatunek Disco Polo.\nSpis zespołów - irańskie zespoły disco polo - zespoły muzyczne\nZespoły muzyczne z różnych krajów z gatunku disco polo\nUMAMI (Ewa Farna)