a logistyki, które ułatwią pracę i sprawią, że praca będzie przebiegała znacznie szybciej. Prowadzenie biznesu można znacznie zautomatyzować dzięki licznym zastosowaniom, jakie oferują programy dla firm. Warto zwrócić uwagę na opr\nDodane: 27-04-2020 04:54\nPrzedsiębiorstwa potrzebują odpowiednie oprogramowanie dla firm, żeby zapewnić sobie optymalne funkcjonowanie. Dobrze, żeby firma posiadała własne programy dla logistyki, które ułatwią pracę i sprawią, że praca będzie przebiegała znacznie szybciej. Prowadzenie biznesu można znacznie zautomatyzować dzięki licznym zastosowaniom, jakie oferują programy dla firm. Warto zwrócić uwagę na oprogramowanie Connecto DMS, które wsp\nO nieruchomościach - kupić, czy wynająć? Jak nie popełnić błędu?Sprawy o podłożu geodezyjnymCzy zainstalować panele słoneczne jest łatwo?Tłumacz BułgarskiegoCzy można bhp po pracy?Ogrodzenia - komu potrzebne i dlaczegoKrótko o maszynach budowlanychTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak znaleźć dobrego prawnika (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Generally about cleaning and maintenance of propertyNowe metody w 2020 jak lepiej transportować ponadgabarytyCall center od środkaPotrzebujemy prawników coraz częściej, dlaczego?Cała Prawda O Tym Jak uczyć bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Wyprawka i poródChciałeś kiedyś Parzyć Wyśmienitą Kawę ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Radzimy jak zainwestować w fotowoltaikę lepiejGdzie myć samochódSlip rings - what they are?In case of pipe`s problemZanim przyjdzie faja upałów - o klimatyzacjiRadzimy jak Kupić Ekologiczne Olejek skuteczniejTanie pozycjonowanieWhen is best time to hire cleaning serviceJak nie zgubić się w przepisach prawa?Co można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Oni Już Wiedzą Jak Kupić Dobrą Kawę, Odbierz Dostęp Zanim O 22:00 System Wyłączy RejestracjęO ogrodach i ogrodnikachOprogramowanie dla firmCzy w 2021 zdołasz sprowadzić auto z Niemiec?Tanie pozycjonowanie


Sypialnia jak ze snu - mimo wszelkich przeciwności! - Dom Drewniany Całoroczny\nChyba wszyscy zgodzą się z tym, że sypialnia jest jednym z najważniejszych pomieszczeń w naszych domach. Przecież to tu właśnie ładujemy nasze baterie w nocy, aby pełni energii życiowej rozpocząć nowy dzień. Dlatego też tak ważnym jest, żeby mimo wszelakich problemów, w postaci niskiego metrażu pomieszczenia lub małego budżetu przeznaczonego na jego metamorfozę, wykorzystując wszystkie znane nam triki z poduszkami ozdobnymi i nie tylko, stworzyli swoje małe królestwo odpoczynku.\nMoja sypialnia jest zbyt mała\nCzęsto zdarza się tak, że w realizacji naszej wizji wnętrza, przeszkadza mały rozmiar pokoju przeznaczonego na sypialnię. Faktycznie może być to problemem, ale trzeba wykazać się pomysłowością oraz sprytem, by małą przestrzeń urządzić z głową i dobrym smakiem. Przy odrobinie kreatywności oraz znajomości paru pomysłowych zagrywek, można sprawić, że nasza sypialnia będzie sprawiać wrażenie większej i znacznie podniesie się też poziom jej funkcjonalności.\nMeble muszą wyglądać “lekko”\nKiedy jesteśmy mocno ograniczeni rozmiarem pokoju, podczas wybierania łóżka, a także mebli lepiej postawić na nowocześniejsze rozwiązania stylistyczne. Przepych nie jest tu wskazany, czyli im mniejsze łóżko tym lepsze, im mniej poduszek ozdobnych i dodatków, tym lepiej. To samo tyczy się komody, czy innych mebli, które planujemy umieścić w przestrzeni sypialnianej. Koniecznie musimy zwrócić uwagę też na ich praktyczność, ponieważ przy małym metrażu pomieszczenia, wszelakie elementy wysuwane, zasuwane, składane i rozkładane, są nam jak najbardziej na rękę. Dzięki temu z łatwością i rozmysłem pochowamy dodatkowe poduszki ozdobne lub narzutę na łóżko.\nSkupmy się na kolorach\nWybierając odpowiednią farbę do naszej sypialni, przemyślmy dokładnie co pomoże nam w uzyskaniu efektu powiększonej przestrzeni. Zdecydowanie wybierajmy jasne kolory myśląc o ścianach, ale wybierając odcień sufitu, możemy dla kontrastu pomalować go ciemną farbą, aby nadać naszemu wnętrzu trochę więcej charakteru. Analogicznie starajmy się dobrać kilka prostych dodatków, takich jak firanka pod barwę sufitu lub poduszki ozdobne w tym samym kolorze, miast dekoracyjnego zagłówka łóżka.\nPostaw na minimalizm i ciesz się modną, nowoczesną oraz pomysłową sypialnią. Pamiętajmy o tym, że mając do dyspozycji małą przestrzeń, bardzo łatwo, przy natłoku pomysłów, po prostu przeładować ją. Dopełniając nasz wystrój żyrandolem, roletami, dobierając poduszki, ozdobne ramki lub inne designerskie akcesoria domowe, pamiętajmy by robić to z rozmysłem i równowagą.\nWięcej ciekawych inspiracji wnętrzarski znajdziesz na http://www.artmini.pl/pol_m_Poduszki-ozdobne-215.html.\nWystrój mieszkania odgrywa bardzo dużą rolę. To od niego zależy, jaka w mieszkaniu panuje atmosfera. Dzięki pięknym wnętrzom…


Meble do kuchni - SAAP - katalog stron\nmedycyna, zabawki, suplementy diety, zdrowie, strony www, aranżacja wnętrz, portal, falownik, przekładnie, meble, stomatolog, biuro rachunkowe, księgowość, blog, kosmetyki, mieszkania, turystyka, porady, motoryzacja, lodz, prawnik, odchudzanie, moda, projektowanie wnętrz, Odzież, styczniki, hotel, samochody, wakacje, falowniki\nFirma Bati współpracuje z prestiżowymi producentami, którzy sporządzają meble kuchenne, okna i drzwi. Za pośrednictwem Bati mogą Państwo złożyć zamówienie na meble kuchenne jednostki KAM, okna PCV wiodącego fabrykanta Dobroplast oraz drzwi jednostki Dre i Porta. Bati oferuje kompleksową usługę, mogą Państwo liczyć na profesjonalne konsulting, pomiar, wstępny projekt, dostawę i montaż. Nasza jednostka ma bardzo niskie ceny, wyroby prestiżowych producentów, którzy są doceniani przez olbrzymie grono klientów oraz nie długie terminy realizacji. Więcej na temat naszych oferowanych produktów znajdą Państwo w naszym katalogu, jaki znajduje się na naszej stronie internetowej. Zapraszamy.\nTytuł: Meble do kuchni\nmeble, tanie meble do kucni, kuchnia\nWITAM NA MOJEJ KULINARNEJ STRONIE! Gotowanie to moja pasja. mam przyjemność tu z osobami mającymi również tego typu zainteresowania jak ja, podzielić się moimi doświadczeniem zdobytymi przy garach :) no moimi własnymi przepisami. Swoją kuchnię opieram tylko na naturalny ... szczegóły wpisu »\nBiuro projektowe Tarnów\nBiuro projektowe z Tarnowa zajmuje się projektowaniem wnętrz, aranżacją wnętrz i projektowaniem kuchni. Nasze biuro projektowe z Tarnowa od początku swojej działalności jest nastawione na kompleksową i rzetelną obsługę klienta. Zatrudniamy najlepszych architektów i proj ... szczegóły wpisu »\nEuro Meble - kuchnie Tarnów\nKuchnie Tarnów - Klasyczne? Nowoczesne? A może minimalistyczne? Stworzymy dla Ciebie meble kuchenne dopasowane do stylu Twojego wnętrza i Twoich wymagań. Euro meble zajmuje się projektowaniem, produkcją i montażem kuchni w Tarnowie. Satysfakcja klientów jest naszą najwi ... szczegóły wpisu »\nProfesjonalne projektowanie wnętrz Ursynów\nCzy szukasz dobrej jakości mebli? Jeśli tak, musisz zaznajomić się z naszą propozycją. Jesteśmy przedstawicielem firmy Komandor, w następstwie tego oferujemy umeblowanie tego przedsiębiorstwa. W naszej ofercie znajdują się garderoby, meblościanki, inne szafy na zamówien ... szczegóły wpisu »\nSuszarka do naczyń Curver\nSuszarka na naczynia dostępna jest w kilku kolorach. Firma Curver posiada wieloletnie doświadczenie w swojej branży, od lat zajmując się produkcją i sprzedażą poręcznego wyposażenia domu. Suszarka do naczyń jest wyprodukowana z dobrej jakości plastiku, dzięki czemu jest ... szczegóły wpisu »\nNasza firma ma bardzo duże doświadczenie w serwisowaniu, sprzedaży i dzierżawie sprzętu do kawy. Prowadzimy sklep online, gdzie można dostać pozyskiwaną przez naszą firmę kawę ziarnistą z Italii, ale dodatkowo profesjonalne ekspresy do kawy czołowych marek. Sprzedawane ... szczegóły wpisu »\nNowoczesne wzornictwo, siła tradycji, a może niestandardowe rozwiązania? Bez względu na to jakie masz wymagania, i jaka kuchnię planujesz zbudować, jesteśmy firmą, która bez problemów zrealizuje każde zamówienie. Zapraszamy na spotkanie z przedstawicielem firmy oraz do ... szczegóły wpisu »\nKażdy szef kuchni, ale także zwykła osoba powinna mieć odpowiednie wyposażenie kuchni. Odpowiedni sprzęt w kuchni sprawia, ze przygotowywanie posiłków znacznie jest proste i przyjemne oraz skraca ono znacznie czas. Już chyba nikt nie wyobraża sobie śniadania bez tostów, ... szczegóły wpisu »\nInternetowy Sklep Je\nKatalog posiada 10919 stron internetowych w 15 kategoriach i 441 podkategoriach. Gości online 36. Stron oczekujących 3.


Sparingowo: Azoty rozbite w Płocku, ZTR Zaporoże najlepszy w Mielcu - Sport WP SportoweFakty\nMarcin Górczyński 18 Sierpnia 2019, 12:15\nPodobnie jak poprzednie mecze z Gwardią Opole i Energą Wybrzeżem Gdańsk, sparing był zamknięty dla publiczności. Wystąpili w nim nieobecni w ostatnim spotkaniu bramkarz Ivan Stevanović (tym razem odpoczywał Adam Morawski) oraz Jerko Matulić.\nZOBACZ: Pogoń niepokonana w Dębnie\nJak informuje portal sprwislaplock.pl, Nafciarze pod koniec pierwszej połowy objęli trzybramkowe prowadzenie i stale je powiększali. Rozgrywający kierowali dużo piłek do kołowych, z daleka trafiał Philip Stenmalm. Przewaga Wisły nie podlegała dyskusji.\nOdmienione Azoty pod wodzą Michała Skórski mają niecałe dwa tygodnie na wyciągnięcie wniosków - 30 sierpnia zmierzą się z Nafciarzami w ligowej inauguracji.\nJedna z najważniejszych przedsezonowych prób za Stalą Mielec. Czeczeńcy wystąpili w roli gospodarzy tradycyjnego Memoriału Antoniego Weryńskiego, prezesa, który postawił mielecką piłkę ręczną na nogi. W półfinale pokonali pierwszoligowe KSZO Ostrowiec (z wypożyczonym wychowankiem Dawidem Rusinem w składzie), a w meczu o triumf nie dali rady odrobić strat po gorszym fragmencie z ZTR-em Zaporoże (26:17). Sił i czasu starczyło jedynie na doprowadzenie do wyniku 29:27.\nTrzecie miejsce w memoriale dla zawodników Piotrkowianina.\nOrlen Wisła Płock - KS Azoty Puławy 35:22 (19:15)\nOrlen Wisła: Stevanović - Krajewski 5, Mihić 2, Czapliński 1, Stenmalm 5, Szita 5, Kowalski, Mindegia 3, Mlakar 3, Matulić 2, Góralski, Źabić 3, Sulić 4, Jankowski 1, Mierzwicki 1\nAzoty: Bogdanov, Koszowy, Borucki - Skwierawski, Łangowski, Podsiadło 4, Przybylski 3, Mchawrab 1, Adamczyk, Szyba 2, Rogulski 3, Grzelak, Moryń 1, Kowalczyk 3, Kasprzak, Gumiński 1, Seroka 4/3, Jarosiewicz\nMemoriał Weryńskiego, Mielec:\nPiotrkowianin Piotrków Trybunalski - KSZO Odlewnia Ostrowiec Świętokrzyski 34:18 (17:6)\nPiotrkowianin: Kot, Procho, Pyrka - Kowalczyk 5, Turkowski 3, Mastalerz 1, Woynowski, Iskra 2, Kaźmierczak, Szopa 2, Swat 4, Nastaj 7, Surosz 1, Mróz 1, Sobut 1, Pacześny 5, Rutkowski 2\nKSZO: Piątkowski, Baran, Kijewski - Grabowski 6, Kowalczyk, Cukierski, Kogutowicz 2, Granat, Włodarski 2, Pawlik 1, Włoskiewicz 5, Zielonko, Chmielewski 1, Jagiełło, Rusin 1, Hubka i\nSPR Stal Mielec - ZTR Zaporoże 27:29 (14:17)\nSPR Stal: Andjelić, Wiśniewski, Witkowski - Wilk 6, Krępa 5, Skuciński, Kozioł, Mochocki 1, Miedziński, Kornecki 3, Grzegorek, Wołyncew 5, Jędrzejewski, Adamczak, Olszewski, Dutka, Krupa 4, Chodara 3\nCzy Azoty pokonają Wisłę na inaugurację Superligi?\nMaxi-102 19-08 21:48 Zgłoś\nUły uły....po zwycięstwach z "amatorami" z Holandii, Belgii, Gibraltaru....20 bramkami...w Kielcach znów zostanie napompowany balon do niewyobrażalnych rozmiarów.....:)\nuły uły 19-08 20:31 Zgłoś\nZastanawiam się czy Bertus nie powinien poddać drużyny.. :)\nZłoty Bogdan 18-08 20:22 Zgłoś\n@wiślak zks no w obecnej formie to na pewno.


Odzież używana Anglia | Hurtownia używana odzież patriotyczna damska, reklamowa i promocyjna\nYou are here: Home / Dodatki krawieckie / Odzież używana Anglia\nOdzież używana Anglia Reviewed by admin on Czerwiec 1, 2018 .\nWspółcześnie w modzie jest wszystko, co kreatywne. Każdy pragnie się wydzielać z tłumu i nie każdemu odpowiadają ubrania osiągalne w sklepach, jako że na ogół są one tworzone na skalę masową i mnóstwo ludzi pozyskuje i nosi te same ubrania, co inni. Nie ma się zatem co zadziwiać, że coraz większą popularność obecnie nabywają Secondhandy. […]\nWspółcześnie w modzie jest wszystko, co kreatywne. Każdy pragnie się wydzielać z tłumu i nie każdemu odpowiadają ubrania osiągalne w sklepach, jako że na ogół są one tworzone na skalę masową i mnóstwo ludzi pozyskuje i nosi te same ubrania, co inni. Nie ma się zatem co zadziwiać, że coraz większą popularność obecnie nabywają Secondhandy. To specjalne sklepy, w których wolno nabyć odzież używaną. Sklepy są współcześnie na tyle popularne, że można je odnaleźć w wszelkim mieście, większym i mniejszym. W Secondhandach, ubrania są ponadprzeciętne. Można odnaleźć w nich ubrania wszelkiego typu, dla niewiast, mężczyzn i dzieci w wszelkim wieku. Ubrania te są w różnych gatunkach, odzwierciedlają przeróżne trendy w modzie, w takim razie każdy odkryje w nich coś dla siebie. W takich sklepach bardzo często lansowana jest odzież używana Anglia, bo z tego miasta najczęściej sprowadza się odzież używaną. Odzież ta jest nadzwyczaj dobrego gatunku, ponieważ projektują ją w najwyższym stopniu znani projektanci. Są to projektanci, którzy mają już wyrobioną swoją markę, jaka jest znana na całym świecie. Każda hurtownia odzieży używanej, ekwipuje się w ubrania z Anglii, a to o czymś zaświadcza. Jedną z najogromniejszych wartości takich ubrań użytkowanych, jest ich cena. Jest to niezwykle niska cena, nieporównywalna do tych, jakie płaci się w normalnych sklepach za nowe ubrania. W takim Secondhandzie, można się w związku z tym niezmiernie mocno obłowić, w ubrania eleganckie i stylowe. Odzież używana hurtownia, to oferta dla każdego i z pewnością nikt nie będzie zawiedziony zakupami w tym miejscu.\nGrudzień 10, 2015Tunika dla romantyczki w ciąży Posted in Odzież, Dodatki krawieckie\nMarzec 30, 2017Tusz do rzęs Posted in Uroda, Dodatki krawieckie\nSierpień 30, 2018Dlaczego faceci kochają kobiety w szpilkach? Posted in Dodatki krawieckie\nWrzesień 19, 2016Szampon Johnsons Baby Posted in Zdrowie, Dodatki krawieckie\nWrzesień 11, 2017Odzież promocyjna Posted in Odzież, Zagęszczanie rzęs, Kosmetyki indyjskie\nSierpień 29, 2016Tabletki calominal opinie Posted in Styl, Dodatki krawieckie\nCzerwiec 7, 2017Szybki porost włosów Posted in Uroda, Dodatki krawieckie\nListopad 17, 2016Tampony czy Podpaski Posted in Uroda, Dodatki krawieckie\nWrzesień 11, 2017Odzież reklamowa Posted in Odzież, Zagęszczanie rzęs, Kosmetyki indyjskie\nListopad 12, 2017Koszulki piłkarskie z nadrukiem i Koszulki z nadrukiem Warszawa Posted in Zabiegi kosmetyczne, Visaxinum opinie, Lifting osoczem\nOferta depilacji laserowej Czerwiec 1, 2018 / By admin\nPortfele damskie małe Czerwiec 1, 2018 / By admin\nFrazy kluczowe: pantomograf Gliwice, zerwany triceps, baront schody, markizy Kęty, Szybkoschnący Impregnat dekoracyjny zastosowanie, geodeta głogów cennik, zeltiq Warszawa, lpk208, Tynk mozaikowy Lakma, księgowość wspólnoty Rawa Mazowiecka, szycie firan kędzierzyn\nodzież robocza kraków2 lata ago"Trudno się to czyta;/"\nimporter odzieży używanej2 lata ago"Kolejny dobry wpis na tej witrynie!"\nodzież damska hurt2 lata ago"Czekam na rozwinięcie tematu na stronie."\nArchiwa Wybierz miesiąc Sierpień 2018 (5) Czerwiec 2018 (12) Listopad 2017 (11) Wrzesień 2017 (10) Czerwiec 2017 (5) Maj 2017 (5) Marzec 2017 (5) Luty 2017 (5) Styczeń 2017 (10) Grudzień 2016 (5) Listopad 2016 (5) Październik 2016 (11) Wrzesień 2016 (10) Sierpień 2016 (10) Luty 2016 (3) Styczeń 2016 (2) Grudzień 2015 (10)\nKorale w stylu kaszubskim mają bardzo charakterystyczną wielkość. Zazwyczaj są większego rozmiaru, aniżeli korale tradycyjne. Charakteryzuje je także intensywny, czerwony kolor. Wzorowo pasować będą do stylizacji folk, gdzie ogromne znaczenie mają bluzki lub koszule z bogatymi zdobieniami koronkowymi. Wiele gospodyń wiejskich do dzisiejszego dnia potrafi wyczarować prawdziwe cuda ze staropolskich koronek. Czerwone korale stanowią pewnego…\nHurtownia używana odzież patriotyczna damska, reklamowa i promocyjna - http://odziez-patriotyczna-damska.eu/ - gabloty szklane Paraga Centrum, Dochodzenie odszkodowań górniczych Konin, Całoroczne noclegi okolice Lidzbarka Warmińskiego, depilacja laserowa n25, laweta Golub-Dobrzyń, Bidet wiszący Catalano New Light 1BSLI00, salon kosmetyczny N25, wypożyczalnia igłofiltrów stalowych, radio taxi ketrzyn, Szybkoschnąca Lakierobejca do wnętrz film instruktażowy


TEST | Sprawdziłem, co potrafi myPhone FUN 7 LTE za 369 zł. Czy warto go kupić? | gsmManiaK.pl\n20.01.2019 , Paweł Gajkowski myPhone Telefony Testy\nmyPhone FUN 7 LTE / fot. gsmManiaK.pl\nmyPhone FUN 7 LTE jest tanim smartfonem, w którym postawiono na wyświetlacz o proporcjach 18:9, podstawowe podzespoły i system Google Android 8.1 Oreo. Przed Wami test myPhone’a FUN 7 LTE.\nmyPhone FUN 7 LTE to najnowszy smartfon w ofercie polskiego producenta, w którym zdecydowano się zastosować podzespoły mające zagwarantować bezproblemowe korzystanie z mediów społecznościowych i prostych zadań. To tania propozycja z ekranem o proporcjach 18:9, a także czystym Androidem Oreo.\nCzy warto kupić myPhone FUN 7 LTE? O tym przekonacie się po przeczytaniu tej recenzji.\nCeneo od 328 zł w 2 sklepach\nSpecyfikacja myPhone FUN 7 LTE\nWymiary 71 x 150 x 9.5 mm\nTyp IPS 5.4'', rozdzielczość 960x480, 199 ppi\nDodatkowy 5 MP, wideo HD Ready (1280x720), 15 kl/s\nTworzywo sztuczne i do tego coś rzadko spotykanego\nmyPhone FUN 7 LTE jest smartfonem należącym do najniższego segmentu urządzeń, dlatego też producent zdecydował się wykorzystać do produkcji obudowy wyłącznie tworzywo sztuczne – plastik na tylnym panelu jest matowy, aczkolwiek odbija światło. Jest jednak przyjemne w dotyku – delikatnie chropowate.\nTo, co jest już niemal niespotykane w smartfonach, to zdejmowana tylna pokrywa akumulatora – klient otrzymuje swobodny dostęp do niego. Podczas pisania recenzji doszedłem do wniosku, że takie rozwiązanie byłoby atutem, ale teraz już wiem, że myliłem się. Pokrywa nachodząca na korpus ugina się pod naciskiem, a do tego trzeszczy, skrzypi i nie jest do końca idealnie spasowana. Mam jednak nadzieję, że to przypadłość tylko mojego egzemplarza.\nPo otwarciu pokrywy mamy dostęp nie tylko do akumulatora, ale również do dwóch slotów na karty SIM w standardzie micro, a także czytnika microSD obsługującego karty o pojemności do 32GB. Jeśli zatem macie obecnie kartę nanoSIM, konieczne będzie wyposażenie się w adaptor, gdyż takowego nie ma w zestawie sprzedażowym.\nNa froncie także zastosowano tworzywo sztuczne, które ma na celu ochraniać wyświetlacz przed uszkodzeniami. I choć jest ono miękkie i poddaje się naciskowi, to jednak wytworzenie tak zwanego efektu jacuzzi jest niemal niemożliwe. Dodatkowo od nowości założona jest folia ochronna, która niemiłosiernie się brudzi, a zatem mój redaKcyjny kolega Damian z tego powodu byłby bardzo nieszczęśliwy 🙂\nPod ekranem umieszczono dotykowe przyciski pojemnościowe w kolorze srebrnym, które niestety nie są w żadnym stopniu podświetlane, aczkolwiek mają system wibracyjny, dzięki czemu nawet po zmroku nie miałem problemu z obsługą myPhone FUN 7 LTE. Poza tym frontowy panel nie wyróżnia się niczym szczególnym – głośnik do rozmów wpuszczony we wnękę, czujnik światła zastanego i kamera do Selfie. Zabrakło diody powiadomień.\nCzas na szybki rzut oka na rozmieszczenie portów i przycisków na obudowie. Górne obrzeże zajęte zostało przez port microUSB 2.0, a także złącze mini-jack 3.5 mm. Na dolnym umieszczono mikrofon. Na prawym jest natomiast włącznik i belka regulacji głośności.\nNa tylnym panelu jest natomiast głośnik multimedialny, pojedyncze oczko aparatu, jak również dioda doświetlająca LED. Te dwa ostatnie elementy otrzymały wydzielona sekcję, która przywodzi mi na myśl smartfon Nokia 3.\nmyPhone FUN 7 LTE jest smartfonem, jakiego spodziewałem się w cenie nieprzekraczającej 400 złotych – ma swoje niedociągnięcia, aczkolwiek dobrze leży w dłoni.\nmyPhone FUN 7 LTE 5.40 71 150 9.5 178\nNa więcej, niż jeden dzień nie ma co liczyć\nZa wydajność energetyczną odpowiedzialny jest akumulator o pojemności 2500 mAh, co przy zastosowanych podzespołach jest wartością odpowiednią. Jak jednak wypada podczas codziennego użytkowania i na tle konkurencji?\nPraktyka pokazała, że smartfon z dala od gniazdka wytrzyma maksymalnie jeden dzień. W tym czasie można wykorzystywać dostępne funkcje – aparat, przeglądanie Internetu z wykorzystaniem WiFi i LTE, słuchanie muzyki, a także granie w podstawowe tytuły. Wszystko to przy SoT na poziomie około 3 godzin, z aktywnym modemem LTE i automatyczną regulacją jasności.\nUwierzcie mi, że ciężko jest wydłużyć ten czas do nawet 1.5 dnia, gdyż aby tego dokonać trzeba w zasadzie nie korzystać z dodatkowych funkcji, a jedynie dzwonić, sporadycznie sprawdzać pocztę i coś w Internecie. Na wyłączonym ekranie i bez połączenia z siecią LTE i WiFi smartfon zużywa średnio 1% w ciągu godziny.\nW tymże niskobudżetowym smartfonie myPhone nie dał rady zastosować wsparcia dla technologii szybkiego ładowania opracowanego przez firmę MediaTek, a mianowicie Pump Express (SoC nie obsługuje). I w zasadzie jest to odczuwalne (mając na uwadze oczywiście pojemność), gdyż całkowite uzupełnienie energii zajmuje około 110 minut. Jeżeli jednak nie macie tyle czasu, to warto wiedzieć, że pozostawiając telefon pod ładowarką na 30 minut odzyskacie 27%. Po jednym kwadransie odzyskacie natomiast 13%.\nSmartfon wyposażony jest w wyświetlacz o przekątnej 5.4” o proporcjach 18:9. Treści wyświetlane są w rozdzielczości qHD+, a zatem 960 x 480 pikseli, a sam wyświetlacz charakteryzuje się technologią IPS i został zabezpieczony tworzywem sztucznym, o czym wspominałem przy okazji budowy. Przy takich parametrach zagęszczenie pikseli wynosi około 199 punktów na cal, co jest wartością poniżej przeciętnej i sprawia, że czcionki są poszarpane.\nI choć nie pochwalam tego zagrania, to jednak wydaje mi się, że producent w ten sposób chciał odciążyć podzespoły, aby smartfon działał płynniej. Jednak o tym, czy cel został osiągnięty przekonacie się w dalszej części recenzji.\nWyświetlacz ma ostre narożniki, a do tego nie jest okolony wąskimi ramkami, choć myPhone nie stara się nam wmówić, że jest inaczej. Pozytywnym akcentem jest możliwość wykorzystania całej powierzchni ekranu, gdyż przyciski funkcyjne umieszczone zostały na dolnej ramce.\nPanel IPS cechuje się bardzo przeciętnym podświetleniem maksymalnym – 312 cd/m2, co jest zdecydowanie poniżej obecnych standardów – mam tutaj na myśli przede wszystkim tanie propozycje. W słoneczne dni może okazać się, że jedynym rozwiązaniem umożliwiającym odczytanie informacji z ekranu, będzie szukanie miejsc zacienionych lub robienie “daszku dłonią”.\nNie mam jednak powodów do narzekania w przypadku odwzorowania kolorów, gdyż pokrycie skali sRGB wynosi 83.6%. Co prawda w praktyce oznacza to bardziej stonowane kolory, a także czerń wpadającą w odcień szarości, ale w ogólnym rozrachunku wyświetlacz zastosowany w tym modelu można spokojnie nazwać pod tym względem przyzwoitym. Nie rewelacyjnym, ale akceptowanym w tym segmencie cenowym.\nPodobne: test myPhone FUN 7 LTE, recenzja myPhone FUN 7 LTE, zalety myPhone FUN 7 LTE, wady myPhone FUN 7 LTE, opinia o myPhone FUN 7 LTE, tani smartfon, smartfon z Androidem, smartfon z ekranem 18:9,\n427 queries. 0,313, 0.312 (0,313) seconds.


18 września, 2015 3\tkucharz zapowiedzi/relacje\nOgólnopolski Festiwal Dobrego Smaku to cykliczna impreza, która w tym roku odbyła się w Poznaniu po raz IX. Miejsce gdzie wśród kolorowych kamienic starego poznańskiego rynku już od wczesnych porannych godzin unosiły się aromatyczne zapachy najwspanialszy kulinarnych przysmaków. Świeże zioła, parzona kawa i herbata, aromat tysiąca rozmaitych nalewek, soków, syropów. Wyborne sery i twarogi […]\nX Jesienny jarmark „od pola do stołu”\n18 września, 2015 0\tkucharz zapowiedzi/relacje\nX Jesienny jarmark „od pola do stołu” Mazowiecki Ośrodek Doradztwa Rolniczego Oddział Poświętne w Płońsku zaprasza w dniu 20 września br. do udziału w X Jesiennym Jarmark „od pola do stołu”, który odbędzie się na terenie Oddziału Poświętne w Płońsku. Jesienny Jarmark „od pola do stołu” ma już swoją tradycję, o jego atrakcyjności świadczy wzrastająca […]\n12 września, 2015 0\tkucharz zapowiedzi/relacje\nTargi SMAKI REGIONÓW są świętem miłośników tradycyjnej, polskiej żywności przyrządzanej według dawnych receptur. Wydarzenie to, które odbywa się w połączeniu z Targami Polagra Food oraz Polagra Gastro w Poznaniu, z sukcesem realizuje założenie promowania naturalnej, certyfikowanej żywności tradycyjnej. Organizatorzy tego wydarzenia – Międzynarodowe Targi Poznańskie oraz Związek Województw RP – zaprosili do współpracy wszystkie regiony […]\nGęś pieczona – pasztet z gęsi\n11 września, 2015 1\tkucharz tradycyjnie\nGęś pieczona – pasztet z gęsi Gęsina na nowo jest odkrywana na naszych stołach nie tylko w dzień świętego Marcina, 11 listopada, staje się coraz to popularniejsza i podawana w najmodniejszych restauracjach. Jak że popularna przed laty. By przyrządzić gęś na sposób staropolski posłużyć możemy się przepisem z XVI wieku, W przepisie czytamy: Gęś na żywo. […]\n11 września, 2015 0\tkucharz regionalnie\nPoznański bambrzok Jeżeli „Bambrzok” przygotowujemy z boczkiem, kiełbasą, kaszanką lub cebulką to możemy podawać go jako danie główne. Kto nie chciałbym spróbować pysznego Bambrzoku? Natomiast na podwieczorek przygotowujemy „Bambrzoka” na słodko, z dodatkiem 80 – 100 g cukru i wtedy podajemy go z musem jabłkowym lub powidłami i kawą zbożową. . Składniki ziemniaki 2 kg mąka […]\n11 września, 2015 0\tkucharz tradycyjnie\nŻurek według Sylwii, Szefa Kuchni restauracji „Sekfana” Żurek czyli zakwaszona zupa mączna to zupa, którą tradycyjnie przygotowuje się na zakwasie z razowej mąki żytniej z uwagi na jej kwaśny smak. Żurek jest znany w kuchni białoruskiej, czeskiej, słowackiej, rosyjskiej, ukraińskiej o raz polskiej. Często żurek zabiela się mlekiem lub śmietaną oraz łączy się go z […]\nPROGRAM WYDARZEŃ SMAKI REGIONÓW 19 – 22 września 2015 r.\n1 września, 2015 0\tkucharz zapowiedzi/relacje\nPROGRAM WYDARZEŃ SMAKI REGIONÓW 19 – 22 września 2015 r. program_wydarzen_sr


Jedna trzecia Polaków lubi Litwinów - Wiadomości Znad Wilii Jedna trzecia Polaków lubi Litwinów - Wiadomości Znad Wilii\n20 lutego, 2014 12:42\nJedna trzecia Polaków lubi Litwinów\nPolacy najbardziej lubią Czechów, Włochów, Słowaków oraz Irlandczyków i Hiszpanów. Najmniej lubiani przez Polaków są Romowie, Rumuni, Rosjanie i Turcy - wynika z sondażu CBOS. Litwinów lubi 34 proc. Polaków, podobnie jest z Ukraińcami.\nW porównaniu do badania sprzed roku – zauważa CBOS – stosunek do uwzględnionych w sondażu narodów niewiele się zmienił, jednak w odniesieniu do większości z nich odnotowano nieznaczne pogorszenie nastawienia.\nPo raz kolejny na czele listy najbardziej lubianych narodów znajdują się Czesi, do których sympatię deklaruje 50 proc. badanych (mniej o 1 punkt proc. w porównaniu do 2013 r.). Na drugim miejscu znaleźli się Włosi (48 proc. wskazań – więcej o 2 punkty proc. niż w 2013r.). Trzecią lokatę w rankingu sympatii zajęli Słowacy (47 proc. sympatii, spadek o 1 punkt proc.)\nNa czwartym miejscu znaleźli się ex aequo Irlandczycy i Hiszpanie sympatię wobec których wyraziło po 46 proc. ankietowanych (w przypadku Irlandczyków oznacza to wzrost o 2 punkty proc., a Hiszpanów – wzrost o 1 punkt proc.). Piąta lokatę zajęli Francuzi – 44 proc. deklaracji sympatii (wzrost o 3 punkty proc.).\nNa kolejnych miejscach znaleźli się: Anglicy ex aequo z Norwegami i Węgrami – wszyscy po 43 proc. sympatii (w przypadków Norwegów bez zmian, a Węgrów wzrost o 1 punkt proc.). potem wskazywano: Szwajcarów (42 proc. sympatii, 2 punkty proc. mniej niż w 2013 r.), Amerykanów i Szwedów (po 41 proc. sympatii, w przypadku Amerykanów spadek o 2 punkty proc., Szwedów – spadek o 1 punkt proc.), Holendrów (40 proc. sympatii, spadek o 2 punkty proc.) oraz Austriaków i Niemców (po 39 proc. wskazań, w przypadku Austriaków spadek o 1 punkt proc., a Niemców – wzrost o 1 punkt proc.).\nUjęci po raz pierwszy w sondażu Estończycy cieszą się sympatią 30 proc. badanych. Po 29 proc. ankietowanych wyraziło sympatię wobec Białorusinów (spadek o 1 punkt proc.) i Żydów (wzrost o 1 punkt proc.). Natomiast Chińczycy, Egipcjanie i Rosjanie otrzymali po 25 proc. wskazań sympatii (w przypadku Chińczyków spadek o 2 punkty proc., Egipcjan – spadek o 3 punkty proc., Rosjan spadek o 6 punktów proc.). Po 24 proc. ankietowanych wyraziło sympatię wobec Turków (bez zmian) i Wietnamczyków (spadek o 1 punkt proc.).\nRelatywnie niewielka przewaga niechęci nad sympatią – odnotowuje CBOS – widoczna jest w stosunku do takich narodów jak: Białorusini (31 proc. niechęci, przy 29 proc. sympatii), Egipcjanie (27 proc. niechęci, przy 25 proc. sympatii i Żydzi (33 proc. niechęci przy 29 proc. sympatii), natomiast dosyć wyraźna jest w stosunku do Wietnamczyków (35 proc. niechęci przy 24 proc. sympatii), Chińczyków (36 proc. niechęci przy 25 proc. sympatii), Turków (38 proc. niechęci przy 24 proc. sympatii, Rosjan (42 proc. niechęci przy 25 proc. sympatii), Rumunów (45 proc. niechęci przy 21 proc. sympatii), czy Romów (55 proc. niechęci przy 20 proc. sympatii).\nNa stosunek do innych narodów – wskazuje CBOS – wpływają różnego rodzaju czynniki m.in.: stereotypy narodowościowe, bieżące wydarzenia społeczno-polityczne, zaszłości historyczne oraz własne doświadczenia. Od lat CBOS obserwuje generalną zależność, że Polscy większą sympatią darzą narody charakteryzujące się wyższym poziomem życia, stanowiące dla nas pozytywną grupę odniesienia, z którą chcemy się utożsamiać i do której aspirujemy. Natomiast – zauważa CBOS – Polacy dystansują się od narodów cechujących się niższym poziomem rozwoju społeczno-ekonomicznego będących dla nas negatywną grupą odniesienia.\nPonadto – zaznacza CBOS – patrząc z dłuższej perspektywy można zauważyć jeszcze jedną ogólną zależność: narody darzone kiedyś stosunkowo małą sympatią np Romowie, Rumuni, Ukraińcy, Bułgarzy czy Białorusini są obecnie bardziej lubiane niż dwie dekady temu, natomiast straciły na popularności niektóre narody darzone kiedyś bardzo dużą sympatią np. Amerykanie czy Francuzi”.


Realizacja nowych obowiązków wynikających z nowelizacji ustawy o opiece nad dziećmi do lat 3 | Legalis Księgowość Kadry Biznes Realizacja nowych obowiązków wynikających z nowelizacji ustawy o opiece nad dziećmi do lat 3 – Legalis Księgowość Kadry Biznes\nNa szczególną uwagę zasługuje nowelizacja ustawy z 4.2.2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 157 ze zm., dalej: OpDzieciU). Zgodnie bowiem ze znowelizowanym przepisem art. 8 ust. 1 pkt 1 OpDzieciU, żłobki i kluby dziecięce mogą tworzyć i prowadzić jednostki samorządu terytorialnego oraz instytucje publiczne. Oznacza to, że nowelizacja ustawy powoduje rozszerzenie kręgu podmiotów publicznych uprawnionych do prowadzenia żłobków i klubów dziecięcych .\nCiekawym rozwiązaniem jest umożliwienie prowadzenia żłobków i klubów dziecięcych przez instytucje publiczne . Zgodnie z dodanymi ustępami 2a-2c, instytucje publiczne tworzą i prowadzą żłobki i kluby dziecięce dla dzieci pracowników zatrudnionych w tych instytucjach. Jednakże do takich żłobków lub klubów dziecięcych mogą być przyjmowane dzieci inne niż dzieci pracowników zatrudnionych w tych instytucjach, ale tylko w przypadku, jeśli w żłobku lub klubie dziecięcym są wolne miejsca. Jeden żłobek lub klub dziecięcy może być prowadzony łącznie przez więcej niż jedną instytucję publiczną. Ten ostatni przepis, umożliwia wspólny podział pracy przy tworzeniu i prowadzeniu żłobka lub klubu dziecięcego przez kilka instytucji publicznych (np. urzędów) działających na danym obszarze.\nJeśli instytucje publiczne zdecydują się na prowadzenie żłobków lub klubów dziecięcych, wprowadzenie tych zmian na pewno przyczyni się do szybszego powrotu do pracy matek, a także zapewni dodatkowy komfort związany z możliwością przekazania dziecka pod opiekę w żłobku lub klubie dziecięcym znajdującym się niedaleko miejsca pracy.\nWprowadzenie tych przepisów wiąże się jednak również z pewnymi wątpliwościami. Przede wszystkim: w jakiej formie mogą być prowadzone żłobki przez instytucje publiczne? Ustawa reguluje wyłącznie formę organizacyjno-prawną żłobków i klubów dziecięcych prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, jednoznacznie stwierdzając, że te podmioty prowadzone są w formie samorządowych jednostek budżetowych. Natomiast w przypadku innych podmiotów niż jednostki samorządu terytorialnego, żłobek lub klub dziecięcy prowadzi się jako regulowaną działalność gospodarczą, w oparciu o przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.\nDruga praktyczna wątpliwość, jaka nasuwa się przy lekturze nowych przepisów OpDzieciU, to pierwszeństwo pracowników instytucji publicznych w naborze do żłobka lub klubu dziecięcego, prowadzonych przez te instytucje publiczne. Co bowiem w przypadku, gdy wolne miejsce zostały zajęte przez dzieci niebędące dziećmi pracowników, a pojawi się pracownik chcący skorzystać z oferty żłobka? Przyjęcie dziecka osoby niebędącej pracownikiem instytucji prowadzącej dany żłobek lub klub dziecięcy jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy są wolne miejsca. Oznacza to, że na dany moment przyjęcia dziecka nie ma już dzieci pracowników, które mogłyby uczęszczać do żłobka lub klubu dziecięcego, czyli nie ma osób posiadających pierwszeństwo w przyjęciu. Gdyby jednak pojawiła się potrzeba umieszczenia dziecka pracownika w żłobku, musiałoby ono poczekać na wolne miejsce.


Marek Tobolewski – ANTYGENCJA\nAntygencja 30 stycznia 2018\nU(Pro)roczy plakat z PRL\nAmerykański rynek podbija marka „bezmarkowa”. E-commerce Brandless zaliczył bardzo udany rok 2018. A w nas budzi się pytanie, czy podobny pomysł mógłby powstać w Polsce? Jeśli rodzimym zwyczajem zaczniemy o tym biznesie myśleć przez pryzmat ceny, nie będzie on wyglądać zbyt sexy. Na początku wszystkie produkty Brandless kosztowały 3 dolary. Prestiż wątpliwy, skojarzenia słabe. Zobaczmy więc, …\nTegoroczny Dzień Kobiet zapisze się w historii. 8 marca 2019 r. ukazuje się ostatni numer „Twojego Weekendu”, najstarszego polskiego pisma erotycznego. Będzie to numer wyjątkowy, bo… antyseksistowski. A sam pomysł jest dziełem mediów, organizacji kobiecych i… agencji reklamowych. Jak do tego doszło, że najstarsze polskie pisemko erotyczne, przez wielu uważane niegdyś za kultowe, dziś staje się orężem …\nMarek Tobolewski 12 listopada 2018\nChoć uchodzili za europejskich protoplastów hippisów, wiele ich od nich różniło. Provosi, bo o nich mowa, jak meteor przemknęli przez miejski krajobraz Amsterdamu połowy lat 60. Dziś są niemal zupełnie zapomniani, ale bez ich wpływu w Holandii prawdopodobnie nie byłoby squotów, ścieżek rowerowych i liberalnego ustawodawstwa antynarkotykowego. W przeciwieństwie do hippisów nie epatowali wyglądem, mniej też …\n#Działo sięW KrakowieW Polsce\nGigantyczne pralki Samsunga oburzają i budzą zażenowanie. Marka przeoczyła, że odbiorcy zmienili program. I zamiast „kreatywnych” reklam oczekują wyprania przestrzeni publicznej z nachalnej komunikacji. Kilka dnia temu wielka atrapa pralki Samsunga stanęła przed dworcem Warszawa Centralna. Zdjęcie opublikowane na profilu stołecznego stowarzyszenia Miasto jest Nasze ściągnęło gromy internautów. Samolot odleciał, przyleciała … pralka.W doskonale urządzonej przestrzeni centrum …\nZauważyliście, że loga technologicznych gigantów są coraz bardziej podobne do siebie? Eksperci podają szereg racjonalnych wyjaśnień. Ale może to objaw formowania nowego monopolu? Furorę niedawno zrobił tweet studia OH No Type Co z zestawieniem zmiany, którą przeszły loga Google, Airb’n’b, Spotify i Pinteresta. Ewidentnie widać, że specyficzne kroje pisma zmieniają się na całkiem podobne czcionki bezszeryfowe. Wygląda na …\nWczoraj zapomniałem kupić mleka, więc niedzielny poranek rozpocząłem od spaceru. A przy okazji dokonałem wizji lokalnej okolicznych biznesów w realiach zakazu handlu. Wiosenna temperatura, jasne niebo i radosne promienie słońca. Na osiedlu w starej Nowej Hucie, gdzie mieszkam, nie mam Lidla, Biedronki i galerii handlowych, zagłady międzynarodowego biznesu zatem nie widać. Na franczyzowych sklepikach Żabek, Małpek, …


Jan Bednarek: "Teraz świetną płytę wydał Bedoes" - czego słuchają nasi piłkarze? - Skrr.pl | Dla kultury.\nMichał Fitz - 30 stycznia, 2020 30 stycznia, 2020\nHip Hop,News - 30 stycznia, 2020 30 stycznia, 2020 - Dodane przez Michał Fitz\nNajwięcej go słucham, czasem tak dużo, że muszę na chwilę przełączyć się na angielską muzykę. Na pewno Paluch jest u mnie wysoko. Teraz świetną płytę wydał Bedoes, zasługuje na szacunek, szczery rap. Podoba mi się „Biblioteka Trap”, Maty, o którym jest głośno z powodu innego kawałka, ale mnie wchodzi akurat ten. Staram się szukam energii w piosenkach, nie bezpośrednio przed meczem, ale kiedy jadę na stadion, czy jestem jeszcze w hotelu, lubię sobie puścić dobry polski rap. Czasem wracam do poznańskiej legendy, to oczywiście Peja, on daje dobrą energię. To są moje środki przygotowania do meczu. Motywacja, jakiej szukam w ich słowach.\nBednarek jest wychowankiem Lecha Poznań, więc nie możemy się dziwić, że na jego słuchawkach goszczą głównie tuzy poznańskiej sceny hip-hopowej. Przykłady Bedoesa i Maty zestawione z Peją pokazują jednak, że stoper naszej reprezentacji ma wyjątkowo „otwartą głowę”, jeśli chodzi o odbiór muzyki, co na pewno należy pochwalić. Obrońca Southampton nie jest jednak jedynym reprezentantem naszego kraju, który słucha głównie rapu. Mateusz Klich również otwarcie przyznaje, że czas umila sobie piosenkami Jana-Rapowanie, Szpaka czy Bedoesa.\nObaj reprezentanci na razie ograniczają się tylko do słuchania, sami nie chwytają jeszcze za mikrofon. Ten krok wprzód zrobił za to Tymoteusz Puchacz, kapitan reprezentacji młodzieżowej, który wraz ze wspomnianym już Janem-Rapowanie nagrał wspólny numer. Liczymy więc, że rap będzie pozytywnie wpływał na naszych reprezentantów, by ich dyspozycja stała na tak wysokim poziomie jak forma tego gatunku w całej branży muzycznej. Może wtedy nawet przywiozą nam z jakichś mistrzostw medale?\nfot. kadr z filmu „JAK TRACISZ 9 GOLI LEPIEJ WYŁĄCZ TELEFON”, YouTube.com/FootTruck\nKolejną z tragedii, która w ostatnich dniach obiegła cały świat, jest epidemia koronawirusa. Zaczęło się od Chin, ale obecnie odnotowano zachorowania w różnych częściach świata, m.in. w Australii, Europie czy właśnie w Stanach. Mimo to, nie wszystkie media zdają sobie sprawę z powagi sytuacji, a 50 Cent, który wraz z informacją o śmierci Kobe'ego Bryanta stwierdził, że przeszedł duchową przemianę i obiecał, że zmieni swoje kontrowersyjne zachowanie, również nie przejmował się zagrożeniem...\nChoć Sokół dopiero w 2019 roku wydał swój debiutancki album "Wojtek Sokół", to ciężko, a nawet bardzo ciężko powiedzieć, że jest świeżakiem. Znany ze składów WWO, ZIP Skład, czy TPWC oraz z wielu gościnnych nagrywek. Mimo, że na scenie rapowej pierwsze kroki stawiał w 1996 roku, to dopiero po 23 latach otrzymaliśmy pierwszy, solowy krążek Sokoła, który pokrył się podwójną platyną.


Wspolnota Mieszkaniowa - wybór członka Zarządu\nDyskusja: wybór członka Zarządu\nA co o tym sądzicie?To jest paragraf uchwały w sprawie liczby członków Zarządu i zasad ich wyboru. Cytuję:\nCzonków zarządu wybiera sie wyłącznie po przedstawieniu kandydatów oraz ustaleniu wynagrodzenia na zebraniu właścicieli lokali. Wybór członka Zarządu nie może nastąpić jedynie w drodze indywidualnego zbierania głosów.\nKandydat na członka Zarządu zgłasza swoją kandydaturę poprzez złożenie w biurze Zarządu Wspólnoty nie później niż na tydzień przed planowanym zebraniem następujące dokumenty:\nprezentację swojej kandydatury (list motywacyjny)\ndokładny przebieg pracy zawodowej (CV)\nświadectwo z ostatniego miejsca pracy\nświadectwo ukończenia szkół/studiów\noświadczenie o niekaralności za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwa przeciwko mieniu, przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwa przewciwko obrotowi pieniędzmi lub za przestępstwa skarbowe\nzgodę na przetwarzanie danych oraz upoważnienie zarządu do okazywania powyższych dokumentów pozostałym członkom Wspólnoty.\nDokumenty składa się w oryginale....\nZe to wymyślił kompletny kretyn.\nKubaP - jesteś wielki Takie idiotyzmy nie mogą mieć miejsca w normalnych WM. Biuro Zarządu Wspólnoty!!??? Ty nadal tkwisz w tych Spółdzielniach Mieszkaniowych.\nNowy doklejony: 17.10.20 19:38\nchyba dzisiaj nie zasnę, KubaP szczytuje.


Iran kontynuuje wycofywanie się z porozumienia nuklearnego z 2015 roku - Wiadomości - polskieradio24.pl\nIran kontynuuje wycofywanie się z porozumienia nuklearnego z 2015 roku\nOstatnia aktualizacja: 16.07.2019 14:28\n- Iran z pewnością będzie kontynuował proces odstępowania od zobowiązań umowy - powiedział najwyższy rangą z przywódców kraju, ajatollah Ali Chamenei podczas przemówienia telewizyjnego. Chodzi o porozumienie nuklearne zawarte w 2015 roku.\nAjatollah Ali ChameneiFoto: PAP/EPA/LEADER OFFICE HANDOUT\nChamenei - krytykując kraje europejskie, które w ramach Unii Europejskiej są także stroną porozumienia - mówił, że nie wywiązały się one z ani jednego ze swoich zobowiązań.\nWładze Korei Północnej zagroziły USA zerwaniem rozmów nuklearnych\nIrański przywódca pytał też, dlaczego wobec tego oczekują od jego kraju że będzie się trzymał swoich. - Właśnie zaczęliśmy wycofywać się z naszych zobowiązań i proces ten z pewnością będzie kontynuowany - oświadczył.\nZawarte w 2015 roku międzynarodowe porozumienie dotyczyło kontroli irańskiego programu rozwoju broni jądrowej. W zamian za stopniowe znoszenie sankcji gospodarczych, Iran zobowiązał się zaniechać wzbogacania uranu, który może być wykorzystany do produkcji bomby atomowej.\nUSA przywracają sankcje\nRok temu z umowy wycofały się Stany Zjednoczone i przywróciły sankcje, chcąc odciąć Iran od dochodów z ropy naftowej. Przeciwko zrywaniu porozumienia atomowego opowiedziały się kraje Europy Zachodniej oraz Rosja. Kraje Unii Europejskiej miały doprowadzić do złagodzenia skutków sankcji, ale tak się nie stało.\nKilka dni temu Iran zagroził, że zwiększy produkcję wzbogaconego uranu ponad limity wprowadzone w porozumieniu nuklearnym. Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej potwierdziła, że poziom wzbogacania pierwiastka przekroczył dozwolone 3,67 procent.\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT Iran Bliski Wschód\nWielka Brytania: rząd wyśle drugi okręt wojenny do Zatoki Perskiej\nOstatnia aktualizacja: 12.07.2019 17:04\nBrytyjski iszczyciel HMS DuncanFoto: PAP/EPA/MICK STOREY / HANDOUT\nJak podkreślono w rządowym oświadczeniu, decyzja o wysłaniu niszczyciela ma na celu "utrzymanie stałej obecności morskiej" w regionie w trakcie przeglądu technicznego i zmiany załogi HMS Montrose. W ostatnich dniach okręt ten był zmuszony do podjęcia interwencji podczas próby zatrzymania brytyjskiego tankowca przez irańskie jednostki.\nKolejny incydent w Zatoce Perskiej. Dokąd dąży Iran?\nReakcja na eskalację sporu w regionie Zatoki Perskiej\nHMS Duncan, który zakończył udział w ćwiczeniach NATO na Morzu Czarnym, ma wypłynąć na Bliski Wschód w ciągu najbliższych dni. Wysłanie okrętu w region Zatoki Perskiej było planowane już wcześniej. Media nieoficjalnie podały jednak, że jego wypłynięcie zostało jednak przyspieszone w związku z eskalacją sporu w regionie.\n- Reagujemy w umiarkowany i wyważony sposób na to, co się dzieje i jasno mówimy Iranowi, że nie chcemy eskalacji tej sytuacji - powiedział w piątek szef brytyjskiej dyplomacji Jeremy Hunt. Apelował o "zachowanie zimnej krwi" przez wszystkie strony sporu.\nInformację o planowanym zwiększeniu obecności w pobliżu Zatoki Perskiej podawały wcześniej nieoficjalnie telewizja Sky News i tabloid "The Sun".\nSekretarz stanu USA na Bliskim Wschodzie rozmawiał o zagrożeniach ze strony Iranu\nProwokacje irańskich jednostek\nW czwartek brytyjski rząd poinformował, że trzy irańskie jednostki "wbrew prawu międzynarodowemu usiłowały przeszkodzić w przepłynięciu brytyjskiemu statkowi handlowemu British Heritage przez Cieśninę Ormuz".\n- Brytyjski okręt HMS Montrose zmuszony był ustawić się między irańskimi jednostkami a British Heritage oraz wystosować słowne ostrzeżenie wobec irańskich jednostek, które następnie zawróciły - podkreślono. Rząd brytyjski wyraził "zaniepokojenie tymi działaniami".\nW ubiegłym tygodniu w pobliżu Gibraltaru miejscowa policja i brytyjska piechota morska przejęły należący do Iranu tankowiec Grace 1 i doprowadziły go do portu na Gibraltarze. Decyzję o zatrzymaniu statku uzasadniono podejrzeniami, że może on brać udział w łamaniu sankcji UE nałożonych na Syrię.\nZobacz więcej na temat: ŚWIAT Wielka Brytania Iran Zatoka Perska Bliski Wschód


First Data, obecnie część Fiserv (NASDAQ: FISV), umożliwia przedsiębiorcom przyjmowanie płatności bezgotówkowych na ich własnych urządzeniach takich jak smartfony lub tablety niezależnie od kwoty i bez konieczności zastosowania dodatkowego sprzętu, dzięki technologii PIN on Mobile. Rozwiązanie to pozwoli w skali światowej zwiększyć wykorzystanie mobilnych urządzeń jako terminali płatniczych.\nTechnologia PIN on Mobile to przełom dla małych firm i usługodawców działających w terenie. Dzięki niej wprowadzenie kodu PIN na urządzeniach mobilnych jest proste i bezpieczne. Upraszcza przyjmowanie płatności, umożliwiając obsługę transakcji zbliżeniowych z użyciem kodu PIN bez konieczności stosowania osobnego czytnika kart czy urządzenia do autoryzacji płatności. To rozwiązanie pozwala na wygodną obsługę płatności bezgotówkowych nawet mikroprzedsiębiorstwom.\nFiserv, światowy lider w dziedzinie płatności i technologii finansowych, przeprowadził niedawno pierwszą transakcję PIN on Mobile na swoim terminalu płatniczym w aplikacji. Po przeprowadzeniu testów bezpieczeństwa rozwiązanie, opracowane wspólnie z firmami Visa, Samsung i PayCore, jest pilotażowo wdrażane w Polsce. Planowana jest dalsza ekspansja w regionach EMEA i APAC.\n– Zmienia się sposób, w jaki ludzie chcą dokonywać płatności – mówi John Gibbons, wiceprezes i dyrektor regionu EMEA w Fiserv. – Płatności zbliżeniowe są coraz bardziej powszechne, jednak ponad 23 miliony* mikroprzedsiębiorców w samej Europie nie zawsze posiada terminale umożliwiające ich przyjmowanie. Dbamy o to, aby żaden przedsiębiorca nie został pominięty – pomagamy w prowadzeniu działalności z wykorzystaniem płatności bezgotówkowych, przekształcając smartfony w urządzenie do przyjmowania transakcji kartowych.\nNajnowsze rozwiązanie Fiserv, które jest obecnie dostępne na wybranych urządzeniach firmy Samsung, wykorzystuje komunikację bliskiego zasięgu (NFC). Płatności można dokonywać za pomocą kart zbliżeniowych, telefonów komórkowych z funkcją NFC lub innych urządzeń z funkcją NFC np. technologiami wearables.\n– Ta innowacyjna usługa jest kamieniem milowym dla nowoczesnych przedsiębiorców. Pozwoli użytkownikom telefonów komórkowych Samsunga robić coś więcej niż tylko nimi płacić: zapewni możliwość przyjmowania płatności w miejscach i sytuacjach, w których inaczej nie byłoby to możliwe – mówi Marcin Garbarczyk, dyrektor ds. marketingu i strategii w Samsung Electronics Polska.\nFiserv posiada oficjalną zgodę Visa na autoryzowanie płatności zbliżeniowych za pomocą kodu PIN na ekranie smarfona bądź tabletu w ramach programu wdrażania technologii Visa Tap to Phone.\n– Dzięki technologii Visa Tap to Phone z funkcją użycia PIN-u, sprzedawcy, niezależnie od skali działalności, zwłaszcza ci pracujący poza siedzibą firmy – jak hydraulicy, architekci krajobrazu czy kurierzy – będą teraz mogli przyjmować płatności elektroniczne w swoich telefonach – szybko bezpiecznie i wygodnie– mówi Katarzyna Zubrzycka, Head of Merchant Sales & Acquirer, Central Eastern Europe, Visa.\nDo bezpiecznego przetwarzania transakcji rozwiązanie Fiserv wykorzystuje oprogramowanie EMV dostarczone przez PayCore.\n– Cieszymy się, że PayCore jest dostawcą technologii dla tego innowacyjnego rozwiązania – mówi Turgut Güney, dyrektor generalny PayCore. – Jesteśmy pewni, że ta przełomowa technologia przyspieszy wykorzystanie smartfonów i tabletów jako terminali POS na rynku, umożliwiając transakcje na dowolną kwotę przeprowadzane w bezpiecznym środowisku.\n* Źródło: https://www.statista.com/statistics/878412/number-of-smes-in-europe-by-size/.\nO First Data i Fiserv\nFirst Data jest teraz częścią Fiserv.\nFiserv, Inc. (NASDAQ: FISV) jako światowy lider w dziedzinie płatności i technologii finansowych pomaga klientom osiągać najlepsze wyniki dzięki zaangażowaniu w innowacje. Jest partnerem firm w dążeniu do doskonałości w obszarach takich jak obsługa rachunków i rozwiązania bankowości cyfrowej, obsługa kart płatniczych i zarządzanie infrastrukturą sieciową, płatności, handel elektroniczny, akceptacja i przetwarzanie płatności w handlu i usługach. Dostarcza Clover™ innowacyjne, oparte na chmurze rozwiązanie POS. Fiserv jest notowana w indeksach S&P 500® i FORTUNE® 500, a także należy do FORTUNE Magazine World’s Most Admired Companies®. Odwiedź stronę fiserv.com i śledź informacje w mediach społecznościowych, aby uzyskać więcej informacji i najnowsze informacje o firmie.\nO Samsung Electronics\nSamsung inspiruje świat i kształtuje przyszłość poprzez wyjątkowe idee oraz innowacyjne technologie. Firma Samsung aktywnie kreuje i definiuje nowe standardy w świecie telewizorów, smartfonów, urządzeń ubieralnych, tabletów, rozwiązań cyfrowych, systemów sieciowych, pamięci, technologii LSI, półprzewodników oraz rozwiązań LED. Więcej informacji można znaleźć na stronach https://news.samsung.com/pl/ oraz http://news.samsung.com\nOd 2001 roku PayCore dostarcza innowacyjne i kompleksowe rozwiązania dla bankowości, telekomunikacji, sektora usług płatniczych, sektora publicznego, transportu i handlu detalicznego. Jest laureatem 30 nagród lokalnych i międzynarodowych za oprogramowanie i rozwiązania do zarządzania kartami i płatnościami cyfrowymi, za rozwiązania dla smartcity, rozwiązania EMV, za usługi przetwarzania transakcji i bezpieczne urządzenia. Eksportuje technologię do ponad 35 krajów jako partner ponad 150 instytucji. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie www.paycore.com.\ntagi: Fiserv, Visa, transakcje bezgotówkowe, PIN on Mobile ,\nNestlé wprowadza pakiet osłonowy dla pracowników\nNiemal połowa Polaków obetnie wydatki wielkanocne


Centrum Informacji Turystycznej w Łodzi - Fabrykanci łódzcy\nWIELCY FABRYKANCI ZWIĄZANI Z ŁODZIĄ\nWszystko zaczęło się w 1785 roku, kiedy urodził się Traugott Grohmann. Do Królestwa Polskiego przybył w latach 20. XIX w. z Saksonii. Na początku prowadził manufakturę bawełnianą w Zgierzu. Po pewnym czasie ożenił się z wybranką z Piotrkowa.\nW 1828 roku na świat przyszedł ich jedyny syn - Ludwik. Traugutt Grohmann postanowił przenieść się wraz z rodziną do Łodzi skuszony lepszymi perspektywami. Władze miasta oddały mu w wieczystą dzierżawę tereny w okolicach dzisiejszych ulic Tylnej i Targowej, zobowiązując go jednocześnie do uruchomienia przędzalni wełny. Grohmann częściowo wywiązał się z obietnicy. Przędzalnię wybudował, ale nie wełny, lecz bawełny. Wiedział bowiem, że taka zmiana okaże się korzystniejsza.\nW połowie lat 40. pracowały już pełną parą pierwsze oddziały zakładu Grohmanna – przędzalnia i tkalnia. W roku 1853 fabryka zatrudniała 122 osoby, roczna wartość produkcji wynosiła 55 460 rubli. Był to wówczas drugi pod względem wielkości zakład w Łodzi, dbający przy tym o dobrą jakość.\nSyn Ludwik w miarę dorastania wykazywał coraz większą chęć angażowania się w działalność produkcyjną firmy ojca, a po jego śmierci w 1874 roku przejął kierownictwo zakładów i przekształcił je w firmę „Ludwik Grohman”.\nŹródło: Leszek Skrzydło - „Rody Fabrykanckie”\nKAROL ANSTADT (1801-1873)\nKarol Anstadt urodził się w 1801 r. w Saksonii. Był niemieckim przedsiębiorcą. Do Polski przybył w latach 30. XIX w.\nPoczątkowo był właścicielem drukarni perkalu, którą założył w 1840 r. w Łodzi. Niestety kryzys na początku lat 60. XIX w. zmusił Anstadta do znalezienia innego rodzaju działalności gospodarczej. W tym celu w 1867 r., w głębi posesji przy dzisiejszej ul. Pomorskiej 34 wybudował browar. Był to pierwszy nowoczesny browar w Łodzi oraz jeden z największych – zaraz obok browaru „Braci Gehlig”. Browar rozbudowany został w latach 80. XIX w., a Anstadtowie stali się dzięki temu największymi łódzkimi producentem piwa.\nKarol Anstadt zmarł w 1873 r.. Po jego śmierci browar przyjął charakter spółki rodzinnej, która zarządzana była przez jego synów – Ludwika, Zenona oraz Fryderyka. W 1888 r., przedsiębiorstwo przekształcone zostało w Towarzystwo Akcyjne Browaru Parowego Sukcesorów K. Anstadta S.A. Był to browar parowy z silnikiem elektrycznym o mocy 120 KM, a roczna zdolność produkcyjna browaru wynosiła ok. 120 tys. hektolitrów piwa jasnego.\nObok browaru Anstadtowie czerpali też zyski z udostępnianego za opłatą parku Helenów, którego byli założycielami. Był to ówczesny prawdziwy „salon pod chmurką” miasta, a na gości czekały liczne atrakcje – m.in. kaskada wodna, sztuczna grota (zachowana do dziś), czy przejażdżki łodziami po stawach. Prawdziwym hitem tamtych czasów były klatki z niedźwiedziami.\nPo I wojnie światowej browar kontynuował produkcję. Spółka produkowała piwo, słód oraz kwas węglowy. Prowadziła również piwiarnie w Łodzi oraz w pobliskich miastach. Browar zatrudniał 120 robotników.\nPodczas II wojny światowej browar Łódzki nie zaprzestał produkcji, a po wyzwoleniu został upaństwowiony i otrzymał nazwę „Łódzki Zdrój”, później jego nazwa zmieniła się na dość banalną „Browar nr 1”.\nDzisiaj browar jest własnością spółki Browary Łódzkie S.A. przy ul. Północnej i jest nadal czynny. Znajduje się w zabytkowych budynkach. Produkuje piwo cenione przez smakoszy, m.in. Łódzki Porter, który przez koneserów uważany jest za najlepszy w Polsce, a pobliska ulica nosi imię Karola Anstadta.\nŹródło: „Stare Fabryki Łodzi”, „Księga Fabryk Łodzi”\nTYTUS KOPISCH (ok. 1802-1847)\nTytus Kopisch urodził się w Kowarach na Dolnym Śląsku ok. 1802 r. W 1828 roku stał się właścicielem zakładu wykończalniczego tkanin surowych. Już w 1827 roku Kopisch roztoczył przed władzami administracyjnymi Królestwa Polskiego perspektywę przeniesienia przemysłu lniarskiego z jego centrum na Śląsku do Łodzi. Plan nigdy nie został w pełni zrealizowany. O jego niepowodzeniu zdecydowały przede wszystkim dwa czynniki: spadek zapotrzebowania na wyroby lniane oraz niewspółmierna do potrzeb wielkość zakładu. Mimo wszystko, przez dwadzieścia kilka lat funkcjonowała tu jedna z większych w ówczesnym Królestwie Polskim manufaktura lniarska, obok której powstały domy tkaczy. Do dziś przy współczesnej ul. Tymienieckiego zachował się najstarszy budynek związany z włókiennictwem w Łodzi, tzw. bielnik Kopischa, którego początki sięgają 1825 r.\nTytus Kopisch zmarł po wyjeździe z Łodzi w 1847 r.\nŹródło: Leszek Skrzydło - „Rody Fabrykanckie”, https://pl.wikipedia.org/wiki/Tytus_Kopisch\nLudwik Geyer urodził się w 1805 r. w Berlinie. Zdecydował się osiąść w Łodzi ze względu na możliwości, jakie stwarzało ówczesne Królestwo Polskie tym, którzy chcieli rozwijać produkcję włókienniczą w Łodzi. W 1828 r., podpisał dokumenty mówiące o przydzieleniu mu działki pod budowę. Rok później na terenach osady Łódka przy trakcie piotrkowskim pojawiły się pierwsze fabryczne budowle.\nGeyer myślał o dużych zakładach, zaczął jednak skromnie, od drukowania we własnej drukarni surowego perkalu, który sprzedawał na okolicznych targach. Po 4 latach było go już stać na sprowadzenie walcowej maszyny do drukowania perli, która napędzana była kołem wodnym.\nGeyer wśród ówczesnych łódzkich fabrykantów wyróżniał się poziomem umysłowym i fachową wiedzą. Obserwował nowości techniczne w różnych krajach Europy. Przenosząc się do Łodzi, zabrał ze sobą niewielką bibliotekę. Jego pasją poza prowadzeniem produkcji przemysłowej było ogrodnictwo. Przy domu stworzył duży sad oraz ogród warzywny. W Rudzie Pabianickiej kupił majątek ziemski, na którym zbudował cukrownię, założył tartak, cegielnię, gorzelnię oraz staw rybny.\nPonieważ budowa dużych zakładów przemysłowych wymagała dużych pieniędzy, Geyer zapożyczył się głównie w Polskim Banku. W latach 30. XIX w. pobudował duży zakład i otynkował go na biało - stąd później wzięła się jego potoczna nazwa - „Biała Fabryka”. W 1839 r., sprowadził z Belgii nowoczesne krosna mechaniczne i przędzarki oraz maszynę parową o mocy 60 KM – dzięki temu uniezależnił się jako pierwszy łódzki fabrykant od energii czerpanej z napędu wodnego. Fakt zainstalowania w Łodzi pierwszej maszyny parowej uznaje się więc za początek mechanizacji przemysłu łódzkiego, a komin nad „Białą Fabryką” stał się symbolem nowych czasów. Geyer był również, podobnie jak inni fabrykanci tamtych czasów działaczem społecznym - założył Łódzkie Męskie Towarzystwo Śpiewacze – jeden z pierwszych chórów w Łodzi. W 1851 r., powołał do życia szkołę dla dzieci robotników, pracujących w jego fabryce.\nW 1846 r., otrzymał od rządu złoty medal, a także przyznano mu Order św. Stanisława III klasy za „odznaczanie się w przemyśle”.\nW wieku 30 lat ożenił się z Emilią Turk. Urodziło mu się 8 synów i 2 córki. W 1849 r., osiągnął szczyty swojej kariery przemysłowej. Zatrudniał ponad 600 robotników, miał 20 tys. wrzecion oraz 3 maszyny parowe. Wartość jego produkcji wynosiła 415 tys. rubli.\nPo 1854 r., w Fabryce Geyera pojawiły się pierwsze objawy kryzysu ekonomicznego, związanego z rosnącą konkurencją innych fabryk, długami publicznymi oraz prywatnymi, groźnym pożarem tkalni i olbrzymimi kłopotami związanymi z nierentowną cukrownią w Rudzie Pabianickiej.\nLudwik Geyer zmarł w 1869 r., jako bankrut. W tym czasie zadłużone zakłady dzierżawił bankier Ginsberg, a jeden z synów Geyera, Gustaw, sprawował jedynie zarząd techniczny nad fabryką. Zakłady odrodziły się dopiero w latach 80. XIX w. po spłaceniu długów przez potomków Ludwika, a upaństwowione w 1945 r. funkcjonowały jeszcze przez wiele lat. Dziś w zabytkowych wnętrzach „Białej Fabryki” mieści się Centralne Muzeum Włókiennictwa, a obok Skansen Architektury Drewnianej – w jednym z jego obiektów swą siedzibę znalazło również Muzeum Papieru i Druku.\nGrobowiec Emilii i Ludwika Geyerów znajduje się w części ewangelicko – augsburskiej Starego Cmentarza w Łodzi. Nagrobek zamówiono w zakładzie Antoniego Urbanowskiego, który w tym okresie zdobywał wśród Łodzian coraz większe uznanie. Pomnik powstał w charakterystycznym dla epoki historyzmu kształcie gotyckiej kapliczki – pinakla, o wysokości ok. 4 m, o kwadratowej podstawie. Wykonany jest z marmuru.\nŹródło: Leszek Skrzydło - „Rody Fabrykanckie”, „Wielkie Rody Fabrykanckie w Łodzi”\nKarol Scheibler urodził się w rodzinie fabrykanta sukna, w 1820 r., w Nadrenii.\nW związku ze swoją przyszłą pracą w czasach młodości bardzo dużo podróżował po Europie, poznawał wielu ludzi oraz uczył się języków obcych. Bardzo szybko udało mu się opanować język francuski oraz angielski. Początkowo pracował w Belgii, wyjeżdżając jednocześnie do Francji, Szkocji, Holandii i Anglii. Tam poznawał technikę budowy maszyn włókienniczych i nawiązywał wiele interesujących kontaktów, które przydały mu się w przyszłości.\nNa terenie Królestwa Polskiego znalazł się w wieku 28 lat. Początkowo pracował w zakładach włókienniczych swojego wujka – Fryderyka Schloessera w Ozorkowie, gdzie został dyrektorem przędzalni bawełny. W 1855 r. ożenił się z bogatą panną Anną Werner, która podarowała mu w posagu sumę dwukrotnie przewyższającą jego oszczędności, które tak długo odkładał. Dysponując sporym kapitałem, Scheibler mógł zacząć myśleć poważnie o własnej firmie.\nOd magistratu Łodzi otrzymał w wieczystą dzierżawę teren przy Wodnym Rynku – dziś jest to Plac Zwycięstwa. W ciągu dwóch lat wybudował w tym miejscu przedsiębiorstwo włókiennicze i w 1855 r. ruszyła pierwsza, w pełni zmodernizowana przędzalnia. Później wybudował dwie tkalnie mechaniczne oraz wykończalnię. Bardzo szybko wyszedł na prowadzenie w przemyśle bawełnianym nie tylko w Łodzi, ale i całym Królestwie Polskim.\nNa początku Scheibler sam kierował i zarządzał fabryką. O jego sukcesie zadecydowały czynniki takie jak: pilność, inteligencja oraz pracoholizm. Posiadał też dodatkowe atuty nie tylko ówczesnego przemysłowca, którymi były spryt oraz umiejętność przewidywania. Na przełomie lat 50. i 60. XIX w. zamówił ogromne ilości bawełny amerykańskiej, która była podstawowym surowcem łódzkiego przemysłu. Kiedy w Stanach Zjednoczonych wybuchła wojna secesyjna, nagle urwały się dostawy bawełny, a fabrykom groziła plajta. Wtedy właśnie Scheibler postanowił zacząć sprzedawać bawełnę ze swoich zapasów, jednak po trzykrotnie wyższej cenie. Ile zarobił na tym sprytnym interesie, pozostało jego tajemnicą, ale była to z pewnością fortuna.\nKiedy zaczął w Łodzi tworzyć swoje imperium przemysłowe, pomyślał również o dachu nad głową – zarówno dla siebie, jak i swoich bliskich. Na początku stanął skromny dom, zaraz obok murów fabryki, w parku przy Wodnym Rynku. Budowa trwała wiele lat i prowadzona była etapami. Efektem było powstanie pierwszego w łodzi dużego pałacu fabrykanckiego, który przetrwał do dziś i obecnie jest siedzibą Muzeum Kinematografii.\nW latach 60 XIX w. Scheibler postanowił wybudować dla swoich robotników domy familijne. Był pierwszym fabrykantem, który postanowił się zmierzyć z tak ogromnym problemem. W stosunkowo krótkim czasie, niedaleko pałacu fabrykanta, w północnej części Wodnego Rynku powstały rzędy piętrowych domów. Swoje mieszkanie znalazło tu 156 rodzin.\nPrzedsiębiorstwo zaczęło się znacznie rozrastać, a nad jego sprawną działalnością musiało czuwać coraz więcej osób. Sam Scheibler natomiast w 1865 r., zaangażował się w rozbudowę kolei. Zachęcił on kilku przedsiębiorców, aby wspólnie połączyli Łódź z linią kolejową do Rosji. Trzeba było ułożyć 27 km torów do stacji w Koluszkach. Podkłady oraz szyny dowożono furmankami, pomimo to budowę zakończono zaledwie w 2,5 miesiąca. Do swojej fabryki Scheibler doprowadził osobną bocznicę kolejową i zaczął wysyłać tkaniny wagonami.\nZ początkiem lat 70. XIX w. wśród Scheiblerów pojawił się człowiek, który zapisał się na stałe nie tylko w historii rodziny, ale również wszedł na zawsze do historii zakładów. Był to Edward Herbst. W 1874 r., został dyrektorem generalnym w zakładach Scheiblera, a 1875 r., Herbst ożenił się z najstarszą córką Scheiblera – Matyldą. Scheibler przed śmiercią przekształcił fabrykę w rodzinną spółkę akcyjną, a zarząd nad nią przejął Herbst.\nKarol Scheibler zmarł w 1881 r. Jego kaplica grobowca znajduje się w części ewangelicko – augsburskiej Starego Cmentarza w Łodzi przy ul. Ogrodowej. Wzniesiona została w stylu neogotyckim, który w XIX stuleciu powszechnie uznawany był za najbardziej odpowiedni dla świątyń chrześcijańskich. Obiekt zaprojektowano jako budowlę dwukondygnacyjną, z kryptami grobowymi w przyziemiu i kaplicą na górnym poziomie. Założony został na planie krzyża, z krótkimi ramionami transeptu (nawy poprzecznej) usytuowanymi w połowie długości bryły. Wnętrze kaplicy nakryto sklepieniami krzyżowo – żebrowymi, a kwadratową przestrzeń w centrum sklepieniem gwiaździstym. Prezbiterium ujmują po obu stronach galerie mieszczące schody wiodące w dół, do krypty. Za prezbiterium, na osi usytuowana została niska apsyda na planie wielobocznym, zamknięta małą latarnią. Główna krypta założona została na przestrzeni obejmującej prezbiterium, transept oraz północną część nawy. Drugą, mniejszą kryptę umieszczono pod południową częścią nawy i portykiem. Obiekt od wielu lat jest w remoncie generalnym i powoli odzyskuje swój dawny blask.\nLUDWIK GROHMAN (1828-1889)\nLudwik Grohman – urodzony w 1828 r. - po śmierci ojca, Traugotta Grohmanna znacznie rozbudował fabryki i, co ważne, zadbał także o ich zabezpieczenie na wypadek jakiejś klęski żywiołowej. To właśnie on jako pierwszy zorganizował w swojej fabryce straż pożarną. Pomysł ten z dużym opóźnieniem podchwycili inni fabrykanci. Dla przykładu Karol Scheibler skorzystał z idei Grohmana dopiero kilka lat później.\nW 1876 roku został powołany do życia komitet, który odtąd zajmował się organizacją straży pożarnej już nie w skali fabryki, ale w skali całego miasta. Ludwik Grohman, jako pomysłodawca w tej dziedzinie, został jej prezesem. Miejska straż pożarna, która powstała z istniejących oddziałów fabrycznych, poza celem nadrzędnym ratowania mienia, pełniła również funkcję porządkowe, brała udział w procesjach i pogrzebach.\nW końcu lat 70. XIX w. przy ulicy Tylnej, w bezpośrednim sąsiedztwie zakładów, Ludwik Grohman przystąpił do budowy swojej rezydencji. Niestety czas nie był łaskawy dla pałacu. Obecnie, będąc od 20 lat w nieustającym remoncie, a jednocześnie często zmieniając właścicieli, prezentuje się znakomicie jedynie na starych fotografiach.\nW 1872 roku powstał Bank Handlowy z kapitałem akcyjnym dwóch milionów rubli. Szybko rozwijający się przemysł łódzki wymagał odpowiedniej obsługi kredytowej. Karol Scheibler oraz Ludwik Grohman byli inicjatorami jego powstania i głównymi akcjonariuszami. Bank prosperował znakomicie, dopiero I wojna światowa przerwała dobrą passę.\nScheibler i Grohman często współpracowali ze sobą przy podobnych przedsięwzięciach. Należeli m.in. do grona założycieli i udziałowców Towarzystwa Kredytowego miasta Łodzi, które miało za zadanie ułatwiać uzyskiwanie kredytu długoterminowego pod zastaw nieruchomości. Zarówno w Banku Handlowym tak i w Towarzystwie Kredytowym funkcję prezesa piastował Karol Scheibler.\nPo I wojnie światowej w 1919 roku zakłady Grohmana i Scheiblera zostały połączone, w wyniku czego w roku 1921 powstały Zjednoczone Zakłady K. Scheiblera i L. Grohmana.\nLudwik Grohman przeżył Karola Scheiblera o kilka lat, zmarł w roku 1889. W orszaku pogrzebowym szczególną uwagę zwracali członkowie Straży Ogniowej, którzy żegnali swojego naczelnika w pełnym rynsztunku i z pochodniami. Rodzinny grobowiec Grohmanów znajduje się również na łódzkim cmentarzu ewangelickim.\nLudwik Grohman pozostawił córkę Annę Melanię oraz pięciu synów: Henryka, Karola, Pawła, Alfreda i Leona.\nŹródło: Leszek Skrzydło – „Rody fabrykanckie”\nIZRAEL KALMANOWICZ POZNAŃSKI (1833-1900)\nIzrael Poznański był przedstawicielem żydowskiej społeczności dziewiętnastowiecznej Łodzi. Należał on do tzw. „wielkiej trójki królów bawełny”, do której zaliczano również Ludwika Meyera oraz Karola Scheiblera.\nPoznański przeszedł długą drogę – od drobnego kupca do wielkiego przemysłowca. Jego majątek liczony był w milionach rubli.\nIdąc ul. Ogrodową, ciężko nie zauważyć olbrzymiego, ceglanego kolosa, wysokiego na pięć pięter – dziś to hotel andel’s. To właśnie była fabryka Izraela Poznańskiego. Zaczęła ona powstawać w latach 70. XIX w. Jednak zanim do tego doszło Poznański przez 20 lat powoli piął się ku górze. Gromadził kapitał, jak i wiedzę o tajnikach produkcji przemysłowej.\nMając 17 lat ożenił się z Leonią Hertz, która była córką sekretarza szpitali żydowskich w Warszawie. Na nową drogę, ojciec podarował synowi, a formalnie sprzedał, własny skład sukna oraz sklep na Starym Mieście w Łodzi. Panna młoda wniosła w posagu również sklep – „handel towarów łokciowych”, ale nie w Łodzi, lecz w Warszawie. W ten właśnie sposób młody Poznański dysponował dwoma sklepami, prowadzi też warsztaty rękodzielnicze, w których produkował tkaniny. Po pewnym czasie stał się właścicielem 50 warsztatów tkackich i zatrudnił prawie 70 robotników.\nLudzie powiadali, że najtrudniej jest o ten pierwszy milion, a później idzie już gładko. Dlatego można uznać, że młody Poznański ten pierwszy milion miał już właściwie w kieszeni. Jednak nie zaniedbywał on żadnej okazji, aby gromadzić kolejne ruble. Zatrudnił się m. in. u najpotężniejszego przemysłowca w dziejach Łodzi Karola Scheiblera jako komisjoner i sprzedawał w składzie gotowe wyroby. Działo się to w tzw. czasie „głodu bawełnianego”, kiedy to łódzkie fabryki, odcięte od dostaw bawełny amerykańskiej wskutek trwającej wojny secesyjnej, bankrutowały z braku surowca. Scheibler uruchomił wówczas sprzedaż przędzy ze swoich zapasów, jednak były to wygórowane ceny. W procederze tym uczestniczył również Izrael Poznański, oczywiście nie obeszło się bez korzyści osobistych.\nW roku 1871 Poznański przystąpił do realizacji swoich zamierzeń. Przy ul. Ogrodowej kupił działki pod przyszłą zabudowę, a rok później przystąpił do budowy pierwszych budynków. Na samym początku stanęła tkalnia wyrobów bawełnianych, w której pracowało 200 nowoczesnych krosien mechanicznych, sprowadzonych z Anglii. Produkcja dość szybko zaczęła przynosić zyski, co pozwalało na kontynuowanie rozbudowy. Projektantem większości budynków fabrycznych był architekt łódzki Hilary Majewski. To właśnie on jest autorem masywnego budynku przędzalni, która rozciąga się wzdłuż ul. Ogrodowej. Fasada o długości 170 m ozdobiona została czterema wieżami – symbolami władzy i potęgi. W latach 90. XIX w. zakłady Poznańskiego stanowiły już kombinat przemysłowy o pełnym cyklu produkcyjnym i zajmowały po zakładach Scheiblera drugie miejsce w Łodzi. W roku 1889 przekształciły się w spółkę pod nazwą „Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Bawełnianych I. K. Poznański” o kapitale zakładowym wynoszącym 5 milionów rubli. Była to spółka o charakterze rodzinnym, a więc bez obrotu giełdowego. Z 200 akcji, Poznański zatrzymał dla siebie 156, a po 4 akcje otrzymali jego czterej synowie i dwaj zięciowie. W dyspozycji rodziny znalazło się 90% wszystkich akcji.\nW samym sercu miasta Łodzi, przy ul. Piotrkowskiej 51, kupił i przebudował gruntownie kamienicę, w której część pomieszczeń na parterze przeznaczył na skład produkowanych przez firmę towarów – czyli na sklep fabryczny.\nPoznański dorównywał Scheiblerowi pod względem rozmachu oraz przepychu, a może nawet i go prześcignął. Chodziło mu nie tylko o siebie, ale o zapewnienie przyszłości i należytej pozycji dzieciom, których miał sześcioro (siódme zmarło jako niemowlę): 4 synów i 2 córki. Starszą, Annę wydał za Jakuba Hertza, który z czasem został jego prawą ręką w interesach, a w przyszłości miał objąć funkcję generalnego dyrektora zakładów. Młoda Poznańska wniosła w posagu plac, na którym stanęła okazała rezydencja. Pałac Hertza sąsiadował z nieistniejącą już dzisiaj synagogą. Dziś pałac ten jest siedzibą rektoratu Akademii Medycznej.\nKolejny pałac - syna Izraela – Maurycego - został wzniesiony w latach 90. XIX w. przy obecnej ul Więckowskiego (róg Gdańskiej). Dziś jest to siedziba Muzeum Sztuki. Architektem tej budowli był Adolf Zeligson.\nJeszcze w latach 70. XIX w. Poznański kupił posesję na rogu ul. Ogrodowej i Zachodniej – tu miała stanąć jego rezydencja. Ponoć, gdy go zapytano, w jakim stylu ma być wybudowana, odrzekł, że stać go na wszystkie style! I tak też się stało – największy łódzki pałac pofabrykancki łączy w swej architekturze wiele charakterystycznych dla renesansu, baroku i innych stylów elementów architektonicznych i nie bez przyczyny nazywany jest „Łódzkim Luwrem”. Dziś to siedziba Muzeum Miasta Łodzi.\nIzrael Poznański zmarł w 1900 roku w wieku 67 lat. Nie dożył on niestety chwili, kiedy pałac został ukończony. W roku swojej śmierci dysponował ogromnym majątkiem, wynoszącym ponad 7 milionów rubli, co stanowiło 78% wartości majątku Scheiblera.\nPo śmierci Izraela dyrektorem generalnym spółki został najstarszy syn – Ignacy. Produkcja rosła, a zatrudnienie przekroczyło 7 tysięcy osób. Przed wybuchem I wojny światowej majątek Poznańskich szacowano na ok. 30 milionów rubli.\nŚwiadectwem bogactwa rodziny Poznańskich było wybudowanie przy ul. Gdańskiej kolejnego, już czwartego pałacu dla syna Izraela – Karola. Został wzniesiony 1904 r., przez Adolfa Zeligsona z przeznaczeniem mieszkalnym. Dziś mieści się tam łódzka Akademia Muzyczna.\nOkres międzywojenny nie był pomyślny dla zakładów. Nastąpiła seria zgonów: w 1928 r. zmarł Karol Poznański, w 1929 r. zmarł dyrektor spółki Jakub Hertz, w 1936 r., zmarł Maurycy Poznański. W latach 30. XX w. sytuacja w fabryce zaczęła wyglądać groźnie. Przyczyną było zadłużenie spółki w banku włoskim, które urosło do niebywałych rozmiarów. Po wojnie fabryka Poznańskiego została upaństwowiona. Zakłady otrzymały imię Juliana Marchlewskiego, z czasem dodano skróconą nazwę POLTEX.\nPo przekształceniach własnościowych w latach 90. XX w. zabudowa pofabryczna pełni dziś funkcje usługowe – po pieczołowitym odrestaurowaniu starych ceglanych murów od 2006 r. działa tu największe w Łodzi centrum handlowo-rozrywkowe „Manufaktura”, a dawne fabryki znów tętnią życiem. Z innych obiektów, które zostały w spadku po Poznańskich korzystają łódzkie uczelnie i muzea. Na Cmentarzu Żydowskim przy ul. Brackiej znajdziemy zaś mauzoleum rodziny Poznańskich. Umieszczono je na planie koła o promieniu 9,5 m. w grobowcu znajdują się dwa sarkofagi z czerwonego marmuru, a kopuła została udekorowana od wewnątrz szklaną mozaiką, składająca się z 2 mln różnokolorowych kawałków, wykonaną przez znaną włoską firmę sztukatorską Antonio Salviatiego z Wenecji.\nJuliusz Heinzel zaczynał skromnie. Jego rodzina pochodziła z Dolnego Śląska i przybyła do Łodzi na początku lat 30. XIX wieku. Juliusz urodził się w 1834 r. już w Łodzi - był początkowo majstrem w tkalni w zakładach Scheiblera. W latach 50. XIX w. prowadził własną tkalnię ręczną. Uciekając przed skutkami kryzysu, który opanował przemysł bawełniany, przestawił się szybko na wyroby wełniane.\nW roku 1864 wybudował przy ulicy Piotrkowskiej 104 mechaniczną tkalnię wełnianą. Kilka lat później dobudował trzypiętrową tkalnię. Był to wówczas jeden z największych zakładów wełnianych w całym Królestwie Polskim. Ponadto w 1879 roku wspólnie z Juliuszem Kunitzerem założył zakłady włókiennicze (tzw. Widzewska Manufaktura – WiMa) przy ówczesnej ulicy Rokicińskiej (ob. al. marsz. J. Piłsudskiego) przekształcone następnie w Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Bawełnianych Juliusza Heinzla i Juliusza Kunitzera. Obaj fabrykanci stworzyli tu wielki kompleks przemysłowy, a obok zakładów otworzyli dwuklasową szkołę z kursami wieczorowymi i zbudowali osiedle robotnicze.\nPo śmierci Juliusza Heinzla w 1895 roku fabryką widzewską – przez 10 lat - kierował sam Kunitzer.\nHeinzel był właściciel majątków w okolicach Łodzi (Julianów – nazwany tak na jego cześć, Arturówek, Marysin i Łagiewniki) oraz Piotrkowa Trybunalskiego. W Łagiewnikach oraz Julianowie wystawił eleganckie pałace – do dziś przetrwał tylko ten w Łagiewnikach. Był także prezesem Łódzkiego Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności i Łódzkiej Ochotniczej Straży Pożarnej. W 1891 roku kupił od księcia Sachsen-Coburg-Gotha majątek z zamkiem Hohenfels oraz tytuł barona. Odtąd podpisywał się Juliusz Heinzel von Hohenfels.\nFabrykant zmarł w 1895 r. i został pochowany na cmentarzu przy ul. Ogrodowej.\nKaplica grobowa Heinzlów znajduje się na Starym Cmentarzu w Łodzi w części rzymskokatolickiej. Jest to neorenesansowa budowla o szlachetnych formach na planie kwadratu. Elewacje oblicowane zostały piaskowcem i ozdobione dekoracją rzeźbiarską. Wejście główne elewacji wschodniej ujęte zostało doryckim dwukolumnowym portykiem, a ponad otworem drzwiowym umieszczono tympanom z popiersiem błogosławiącego Chrystusa, flankowanego przez anioły. Elewację górną zamknęła ażurowa balustrada z narożnymi słupkami, na których znalazły się tarcze herbowe Heinzlów.\nŹródło: Leszek Skrzydło - „Rody fabrykanckie”, https://pl.wikipedia.org/wiki/Juliusz_Heinzel\nROBERT BIEDERMANN (1836-1899)\nRodzina Biedermannów przybyła do Polski z Niemiec w XVIII w. i początkowo osiadła w Wielkopolsce. Do Łodzi przybyli pod koniec lat 50. XIX w. ze Zduńskiej Woli. Robert Biedermann urodzony w 1836 roku, był synem pastora i córki farbiarza. Po latach nauki uzyskał świadectwo czeladnika farbiarskiego.\nW 1863 roku ożenił się z majętną panną - Emmą Braun i w tym samym roku założył farbiarnię tkanin nad rzeką Łódką u zbiegu ulic Północnej i Widzewskiej (obecnie Kilińskiego). Nie była to wielka rzeka, skoro Robert Biedermann skarżył się na niedostatki wody tak potrzebnej w przemyśle włókienniczym. Na tym tle doszło do konfliktu. Biedermann spiętrzył rzekę i utworzył wyłącznie na swoje potrzeby zbiornik wodny. Aby tego dokonać musiał zlikwidować część ulicy Północnej. Uprzykrzyło to życie sąsiadowi - Karolowi Anstadowi, który zajmował się produkcją piwa przez co również jemu była potrzebna duża ilość wody. Sprawa miała swoje rozstrzygnięcie w sądzie. Biedermann znalazł świadków, którzy pod przysięgą zeznali, że jak pamięcią sięgają, nigdy ulica tędy nie przebiegała i zawsze był to grunt prywatny. Proces ostatecznie wygrał, a ul. Północna stała się na powrót przejezdna na całej swej długości dopiero po ostatniej wojnie.\nW parku przy ulicy Północnej, w niewielkiej odległości od swojej fabryki, Robert Biedermann postanowił wybudować dla siebie okazałą rezydencję. Projekt budynku zamówił u znanego łódzkiego architekta Hilarego Majewskiego.\nBiedermann należał do pierwszego pokolenia fabrykantów, kiedy to sam właściciel angażował się bezpośrednio w pracę fabryki. Bacznie obserwował pracowników, czuwając osobiście nad jakością wytwarzanych produktów. W swojej fabryce zatrudniał blisko 1000 robotników. Ufundował także Dom Sierot (ul. Północna 70) oraz domy dla robotników przy ul. Smugowej.\nMiał trzynaścioro dzieci – siedem córek i sześciu synów, z których troje zmarło w dzieciństwie. Po jego śmierci przedsiębiorstwem zarządzali jego synowie – Alfred, Robert junior i Bruno. Wszyscy oni otrzymali wyższe wykształcenie, odpowiednie także do pracy w przemyśle włókienniczym. W rodzinie Biedermannów wytworzyła się tradycja, że kierować fabryką mogą tylko potomkowie w linii męskiej, właściwie przysposobieni do zawodu i zapewniający pomyślny rozwój firmy.\nRobert Biedermann zmarł w roku 1899. Karierę w Łodzi rozpoczynał z kapitałem ok. 20 000 rubli. Cały jego majątek wyceniono w momencie śmierci na blisko 1 700 000 rubli.\nLUDWIK MEYER (1841-1911)\nLudwik Meyer urodził się w 1841 r. we Wrocławiu, w rodzinie kupieckiej. Do Łodzi przybył w latach 50. XIX w., a swoje praktyki odbywał w domach handlowych oraz firmach przemysłowych.\nW 1865 r. Ludwik Meyer rozpoczął pracę jako dysponent w fabryce bawełnianej, która należała do Edwarda Haentschla. W 1866 r., do tej samej fabryki trafił Juliusz Kunitzer. Z czasem Meyer jak i Kunitzer przejęli zarządzanie zakładem zarazem wchodząc w koligacje rodzinne, gdyż Kunitzer poślubił siostrę Meyera – Agnieszkę, a Meyer ożenił się z Matyldą, która była córką Haentschla. Gdy Meyer przejął od swego teścia fabrykę po pożarze jaki miał tam miejsce, przy pomocy Kunitzera odbudował fabrykę i na nowo ją otworzył. Niestety rozbudowa fabryki napotkała trudności, bo utrudniała ją inna parcela. Ponieważ obaj młodzi przemysłowcy mieli ambitne plany co do rozbudowy fabryki bawełnianej, Meyer kupił od chłopów grunty we wsi Widzew. Na wykupionym obszarze rozpoczął budowę nowego zakładu przemysłowego. Na Widzewie powstała przędzalnia na 10 tys. wrzecion oraz tkalnia na 200 warsztatów. Nieco później zrezygnował z początkowej inwestycji i zalążek fabryki odsprzedał Kunitzerowi. Ten jednocześnie wycofał się ze spółki z Meyerem przy ul. Piotrkowskiej. Rok 1879 był czasem kiedy drogi Meyera i Kunitzera rozeszły się. Tego samego roku Meyer zajął się rozbudową fabryki przy ul. Piotrkowskiej. Doprowadził on do tego, że cały kompleks składał się z 9 budynków, zarówno fabrycznych jak i mieszkalnych. Niestety dalsza rozbudowa nie była możliwa ze względu na fakt iż działka fabryki znajdowała się w centrum miasta.\nW 1885 r., Meyer kupił w podłódzkiej osadzie Mania 30 mórg ziemi wraz ze starym budynkiem fabrycznym. W miejscu, które dzisiaj ograniczone jest z jednej strony parkiem na Zdrowiu, a z drugiej cmentarzem, Meyer wybudował trzypiętrową tkalnię. Zatrudnił w niej prawie 400 osób. Założył również szkołę przy fabryce dla dzieci swoich robotników. Z czasem całą produkcję przemysłową razem z parkiem maszynowym przeprowadził na Manię, a przy ul. Piotrkowskiej rozpoczął generalną przebudowę całej posesji. Na miejscu fabryki postanowił postawić reprezentacyjny hotel. Swój cel osiągnął bardzo szybko i w 1888 r., hotel został otwarty dla gości. Tak właśnie powstał słynny Grand Hotel, który na ul. Piotrkowskiej istnieje do dnia dzisiejszego.\nW tym samym czasie Meyer zajął się zagospodarowaniem terenu w bezpośrednim sąsiedztwie hotelu. Od ul. Piotrkowskiej do dzisiejszej ul. Sienkiewicza, wydzielono ulicę, którą nazwano Pasażem Meyera. Ponieważ była to ulica prywatna, Meyer miał prawo pobierać opłaty za przejazd. Wzdłuż ulicy zaczęły powstawać luksusowe wille, które były inicjatywą na przyszłość - a przynajmniej tak zaplanował sobie Meyer. W czasie budowy willi głośno mówiło się o przeprowadzce władz gubernialnych z Piotrkowa do Łodzi, dlatego Meyer chciał być na to przygotowany. Informacja o przeprowadzce okazała się ostatecznie plotką, dlatego fabrykant musiał się ratować wszelkimi sposobami, aby spłacić kredyty jakie zaciągnął na budowę. Zaczął wynajmować mieszkania, a nawet całe budynki różnym osobistościom lub firmom. W jednej z willi zamieszkał ze swoją rodziną.\nMeyer, wzorując się na innych fabrykantach, również uczestniczył w życiu miasta. W latach 1890 – 1901 był nawet komendantem Łódzkiej Ochotniczej Straży Ogniowej, a także radcą honorowym miasta Łodzi, wiceprezesem Rady Banku Handlowego. Został odznaczony orderem św. Anny i św. Stanisława. W 1901 r. nagle wycofał się z działalności przemysłowej, zrzekł pełnionych funkcji oraz wyprowadził się do niewielkiego majątku Brus pod Łodzią. Na jego terenie założył cegielnię i wapniarnię.\nLudwik Meyer zmarł w 1911 r. Hotel, który wybudował już w 1904 r., przejęło Towarzystwo Grand Hotel. Dziś jest to najstarszy i nadal funkcjonujący hotel w Łodzi. Dawny Pasaż Meyera dzisiaj jest ul. Moniuszki, za przejazd którą oczywiście nie trzeba już płacić. Część rezydencji Meyera w ostatnich latach została odrestaurowana, a w kolejce czekają kolejne. Istnieje również projekt, aby Pasażowi Meyera został przywrócony wygląd z czasów „ziemi obiecanej”.\nŹródło: Leszek Skrzydło - „Rody Fabrykanckie”, https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Meyer\nEDWARD HERBST (1844-1921)\nNa początku lat 70. XIX w. zjawił się człowiek, który wszedł na stałe i do rodziny Scheiblerów, i do historii łódzkiego przemysłu. Człowiekiem tym był Edward Herbst, urodzony w Radomiu w rodzinie kupca pochodzącego z Saksonii w roku 1844. Wiedzę zdobył w warszawskiej Szkole Handlowej, a po jej ukończeniu podjął pracę w Łodzi.\nW 1874 roku został dyrektorem zarządzającym całym przedsiębiorstwem Karola Scheiblera, a po ślubie z jego najstarszą córką Matyldą - współwłaścicielem zakładu. Na otrzymanym w posagu stuhektarowym folwarku, ciągnącym się na wschód od fabryki, , w roku 1876 według projektu znanego architekta Hilarego Majewskiego wzniesiono dom mieszkalny dla nowożeńców. Wzniesiony w stylu włoskiego neorenesansu służył małżonkom Herbst, a następnie ich synowi aż do wybuchu II wojny światowej. Obecnie w budynku mieści się jeden z oddziałów Muzeum Sztuki.\nEdward Herbst był także m.in. prezesem oddziału łódzkiego Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu (1885-1889), prezesem Rady Nadzorczej Banku Handlowego w Łodzi (1885-1911), dyrektorem Towarzystwa Kredytowego Miejskiego (1889-1911). Pod koniec życia zamieszkał w swej sopockiej rezydencji, gdzie zmarł w w 1921 r.\nŹródło: Małgorzata Laurentowicz-Granas, Joanna Manżett-Kubiak – „Pałace „Ziemi Obiecanej”, Leszek Skrzydło - „Rody Fabrykanckie”, https://pl.wikipedia.org/wiki/Edward_Herbst\nJULIUSZ ROBERT KINDERMANN (1866-1932)\nJuliusz Robert Kindermann to jeden z licznych potomków założyciela łódzkiej gałęzi rodu Kindermannów – Franciszka. Urodzony w 1866 r. zrobił największą karierę spośród braci Kindermannów. Nie wszedł w interesy z ojcem, lecz postanowił założyć odrębny zakład. Korzystny ożenek z Klarą Steinert, córką łódzkiego przemysłowca, ułatwił mu pokonać trudności związane ze startem. Jak większość przemysłowców zaczynał bardzo skromnie. Wynajmował pomieszczenia od obcych. Jednocześnie etapami budował własną fabrykę przy ulicy Łąkowej 23. Zaczął od małych, niskich budynków, które potem powiększał, wznosząc kolejne piętra. Pod koniec lat 90. XIX w. zatrudniał już prawie 100 robotników. Liczba ta wzrosła do 500 w roku 1905. Od początku stawiał na wyroby bawełniane.\nNa początku XX w. Juliusz Kindermann ochoczo wziął się za budowę rezydencji dla siebie. Budynek wzniesiony w 1907 roku według projektu architektów: Karola Seidla i Gustawa Landau-Gutentegera, stanął przy ulicy Piotrkowskiej 137. Zgodnie z łódzkim obyczajem budowla łączyła funkcje mieszkalne, reprezentacyjne i handlowe – na parterze był kantor, na piętrze piękne salony, na wyższym piętrze i w oficynie – pokoje mieszkalne. Pałac ozdabia od ulicy na wysokości drugiego piętra ozdobny fryz mozaikowy słynnej weneckiej pracowni Antonio Salviatiego pokazujący w formie metaforycznej długą drogę bawełny - od jej zbioru poprzez transport i produkcję aż do gotowego wyrobu. Pałac nie został skończony – jego druga część przez długi czas (aż po ostatnie lata) nie została zrealizowana. Prawdopodobnie wynikało to z trudnej sytuacji w jakiej znalazł się łódzki przemysł w wyniku I wojny światowej.\nDo Juliusza Kinermanna należała też willa Klara wybudowana w lesie w Rudzie Pabianickiej w 1914 r. Nazwę otrzymała na cześć żony fabrykanta.\nJuliusz Kindermann żył najdłużej spośród swoich braci. Dorobił się również największego wśród nich majątku. Był członkiem straży pożarnej przez 33 lata, działał również w wielu łódzkich stowarzyszeniach społecznych. Zmarł w 1932 roku. Prezesem spółki została wówczas jego żona Klara. Synowie zmarłego również zaangażowali się w pracę firmy, której nie groziła stagnacja. Zatrudnienie dochodziło do 1000 osób. W dobrej kondycji produkcyjnej przetrwała do II wojny światowej.\nFot.: Pomnik Łódzkich Fabrykantów przy ul. Piotrkowskiej


Mateusz Zielonka i jego ebook #Kanapki - Planeta Kobiet\nMateusz Zielonka i jego ebook #Kanapki\nJak umilić sobie życie i sprawić, by było jeszcze smaczniejsze? Zdaniem Mateusza Zielonki, zwycięzcy programu „MasterChef”, mogą nam w tym pomóc kanapki. - Jeśli chodzi o mnie, to kanapka jest jedną z moich ulubionych form jedzenia – prosta, szybka i daje nieskończenie wiele kombinacji. Zazwyczaj jest to potrawa, którą jemy rękoma, co czyni ją jeszcze bardziej zmysłową – podkreśla.\n- Bez kanapek nie istnieje świat gastronomii. Jest w nich coś domowego, coś pierwotnego, co działa na nas jak miękka pierzynka w chłodny, deszczowy dzień. Kanapki poprawiają humor, dają poczucie bezpieczeństwa, są idealnym początkiem i zakończeniem dnia – dodaje.\nI to właśnie temu, co można wyczarować pomiędzy dwoma kawałkami pieczywa, Mateusz Zielonka poświęcił swój debiutancki ebook. „#Kanapki” to kopalnia kulinarnych inspiracji i absolutny must-have każdego, kto chciałaby urozmaicić swoje poczynania w kuchni.\nMateusz Zielonka w tym multimedialnym ebooku dzieli się kilkudziesięcioma przepisami na oryginalne kanapki. Tłumaczy też, co zainspirowało go do ich stworzenia, dzieląc się historiami ze swojego życia. Pokazuje, jak w zaskakujący sposób można łączyć produkty i smaki oraz jak kreatywnie dekonstruować znane wszystkim dania, tworząc pełnowartościowe posiłki, będące jego autorskimi wariacjami na temat kanapek. Przekonacie się, co wyjdzie z połączenia krewetek z chrzanem i awokado, ośmiornicy z chipsami i groszkiem, taco z pierogami ruskimi, dorsza z masłem orzechowym i papryką czy tortilli ze szpinakiem i chorizo. Czasem będzie słodko, czasem wytrawnie, a czasem pikantnie!\nW tej wirtualnej książce coś dla siebie znajdą zarówno wegetarianie, jak i fani mięsa czy owoców morza. Znalazły się w niej praktyczne porady i wskazówki dla domowych kucharzy oraz specjalnie przygotowane kulinarne filmy instruktażowe, w których krok po kroku Mateusz Zielonka wytłumaczy wam, jak przygotować niektóre z kanapek oraz zdradzi swoje patenty, które ułatwią wam gotowanie. Wśród przepisów stworzonych przez Mateusza Zielonkę znalazły się też takie, które nie obędą się bez dobrego wina.\nCo więcej, w ebooku znajdziecie podcast, w którym Piotr Kamecki, który jest prezydentem Stowarzyszenia Sommelierów Polskich oraz wiceprezydentem Międzynarodowego Stowarzyszenia Sommelierów, opowie o tym, w jaki sposób łączyć wino z konkretnymi potrawami. Na co zwracać uwagę? Co do czego pasuje, a co niekoniecznie? Jakich zasad powinniśmy się trzymać w tym temacie? Ale to nie wszystko!\nZ ebooka „#Kanapki” dowiecie się, jak poprawnie ugotować ośmiornicę, zrobić samemu chipsy, tater tots czy frytki starym francuskim sposobem. Mateusz Zielonka pokaże wam też, jak przygotować meksykańskie tacos czy klasyczną PB&J z domowego masła z orzechów laskowych. Poznacie wiele ciekawych technik i sposobów na intensywne sosy, jak na przykład domowy sos z fermentowanej papryki, zwany sriracha, majonez, sos imbirowy z mango czy najprostszy sos z ketchupu i chrzanu, który zamyka skalę smaku. Oczywiście nie zabraknie też pieczywa!\nZ pomocą tego ebooka sami upieczecie pyszny chleb na zakwasie i japońskie pieczywo tostowe. Przygotujcie się na intensywne i zaskakujące doznania smakowe. Po ugotowaniu i zjedzeniu oryginalnych dań z ebooka „#Kanapki”, przekonacie się, co to znaczy czuć niebo w gębie! Partnerami ebooka są: Winnica Zbrodzice i Kuźniar Media.\nMateusz Zielonka – znany jako Surfer. Zwycięzca szóstej edycji programu „MasterChef”, utalentowany kucharz, profesjonalny freestyle’owy snowboardzista, skate i pasjonat surfingu. Z wykształcenia architekt krajobrazu. Wielką przyjemność sprawiają mu podróże starym kamperem. Uwielbia szukać nowych ścieżek i łączyć rzeczy nieoczywiste, co zarówno w kuchni, jak i w jeżdżeniu na desce pozwala mu tworzyć własny, unikalny styl.


Nowy, super szybki laserowy generator liczb losowych. Naukowcy stworzyli zupełnie nowy generator liczb losowych bazujący na emisji światła lasera. Według normalnych standardów projekt nowego lasera jest całkowitym niewypałem. Zamiast wytwarzać wyraźną, stałą wiązkę, laser rzuca rozmytą plamę światła, pełną przypadkowo migoczących plamek. Jednak dla zespołu fizyków, nieuporządkowane działanie lasera jest jego największą zaletą. Chaotyczne fluktuacje światła lasera można przełożyć na 254 biliony przypadkowych cyfr na sekundę, czyli ponad 100 razy szybciej niż inne generatory liczb losowych zasilane laserem. Generatory liczb losowych są cennymi narzędziami w informatyce. Używa się ich do tworzenia kluczy szyfrujących dane takie jak hasła i numery kart kredytowych, aby bezpiecznie przesyłać informacje przez Internet. Symulacje komputerowe złożonych systemów, takich jak klimat Ziemi lub giełda, również wymagają wielu liczb losowych, aby właściwie uchwycić przypadkowe zdarzenia występujące w prawdziwym życiu.\nNowy laser może generować wiele sekwencji liczb losowych na raz, podobnie jak przy rzucaniu wieloma kostkami na raz. Szybkie generatory liczb losowych pomagają w zabezpieczeniu komunikacji online i w zaawansowanych symulacjach komputerowych.\nLasery mogą generować ciągi liczb losowych dzięki niedużym naturalnie występującym fluktuacjom częstotliwości światła w czasie. Ale używanie wiązki laserowej do generowania liczb losowych jest jak wielokrotne rzucanie jedną kością. Aby wygenerować wiele ciągów przypadkowych cyfr z jednego lasera naraz, fizyk Hui Cao z Uniwersytetu Yale i jej współpracownicy wymyślili nowy projekt. W laserze opracowanym przez zespół, światło przed opuszczeniem urządzenia odbija się od luster umieszczonych na obu końcach wnęki w kształcie klepsydry. Ten nieregularny kształt pozwala falom świetlnym o różnych częstotliwościach rykoszetować i nakładać się na siebie. W rezultacie, gdy laser świeci na powierzchnię, jego światło zawiera stale zmieniający się wzór maleńkich punkcików, które losowo rozjaśniają się i ściemniają. Jasność w każdym miejscu tego wzoru w czasie może być przetłumaczona przez komputer na losową serię jedynek i zer. Cao i jej koledzy skierowali laser na szybką kamerę, która mierzyła natężenie światła w 254 punktach w poprzek wiązki co około bilionową część sekundy. Kamera śledziła światło lasera tylko przez kilka nanosekund zanim jej pamięć się zapełniła, po czym dane zostały przesłane do komputera w celu zakodowania w postaci 0 i 1. Aby działać w prawdziwym świecie, taki generator liczb losowych musiałby być wyposażony w detektory światła, które mogłyby w czasie rzeczywistym wysłać do komputera pomiary jasności.\nOstatnie dni konkursu! Już tylko do piątku, 1 października, można zgłaszać swoje prace na wakacyjny konkurs fotograficzno - filmowy "Ciekawie o Antenach". To już dwudziesty raz kiedy czekamy na państwa fotografie (teraz także i filmy), których bohaterkami (pierwszego lub drugiego planu) są anteny w każdej formie i w każdym kształcie. Na laureatów czekają atrakcyjne nagrody marki DJi i JBL. Zwycięzców wskazuje znany krakowski fotografik, pan Paweł Zechenter. Zapraszamy do udziału, a przed przesłaniem prac prosimy o zapoznanie się z regulaminem konkursu.\nWybrane prace przesłane na konkurs:\nSpojrzenie w Oko Moskwy\nW sieci o poranku\nStacja czołowa TERRA w jednym z krakowskich pensjonatów. Właściciel jednego z obiektów hotelowych w Krakowie zdecydował się na modernizację instalacji antenowej. Zgodnie z jego życzeniem instalacja miała zapewnić dostęp do wszystkich kanałów naziemnej telewizji DVB-T/T2 oraz wybranych niekodowanych kanałów satelitarnych DVB-S/S2 z dwóch pozycji satelitarnych. W tym celu zainstalowano na dachu budynku czaszę satelitarną 120 cm A9684 wraz z układem dwóch konwerterów satelitarnych Wide Band LNB GT-WB1 A98222. Do odbioru sygnału DVB-T/T2 posłużyła antena UHF Dipol 44/21-60 Tri Digit A2670 oraz antena VHF DIPOL 7/5-12 A0710. Sygnał z zespołu anten przesyłany jest do serwerowni, w której umieszczono zestaw wzmacniaczy kanałowych i transmodulatorów marki TERRA.\nNa poniższym zdjęciu pokazano montaż urządzeń marki TERRA w szafie RACK 19".\nDo programów naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T dołączonych zostało kilkanaście programów telewizji satelitarnej umieszczonych w kilku multipleksach DVB-T. W sumie całość oferty objęła około 50 programów. Do zamiany sygnałów satelitarnych na standard DVB-T posłużyły moduły TDX-440 R81614 zamieniające sygnał satelitarny DVB-S/S2 (QPSK/8PSK) na cyfrowy strumień DVB-T COFDM. Strumień ten zsumowany został następnie z sygnałem naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T przy pomocy wzmacniaczy kanałowych at422 R82509 oraz at440 R82511. Wzmacniacz at422 R82509 umożliwił wzmocnienie multiplexu MUX-8 w paśmie VHF, natomiast wzmacniacz at440 R82511 - pozostałych 3 multipleksów w paśmie UHF. Do tramsmodulatorów TDX-440 R81614 został doprowadzony jeden kabel z multiswitcha SRM-522 R80522, dzięki czemu można odebrać sygnał z dowolnego transpondera satelitarnego z satelity HotBird 13.0°E i Astra 19.2°E. Wzmcniacz ma400 R82520 posłużył w celu dodatkowego wzmocnienia sygnału z paneli: at422 R82509, at440 R82511, TDX-440 R81614.\nJak dobrać odpowiednią antenę zewnętrzną do wzmacniacza GSM i gdzie ją umieścić? Rodzaj anteny uzależniony jest zarówno od wzmacnianego pasma, jak i odległości od stacji bazowej. Bardzo ważnym jest, aby nie stosować anteny o zbyt dużym zysku, ponieważ radykalnie zwiększa się wówczas prawdopodobieństwo wzbudzenie wzmacniacza, co uniemożliwi poprawną pracę, a nawet zakłóci działanie okolicznych stacji bazowych. Należy przyjąć zasadę, że im wyższy zysk anteny zewnętrznej, tym większą należy zapewnić separację z anteną wewnętrzną.\nWzmacniacz Signal GSM-305 A6765, GSM-505 A6775 oraz GSM-1205 A6785 wymaga anteny, której charakterystyka promieniowania posiada bardzo małą ilość listków bocznych. Idealna antena to A741030 oraz antena panelowa A741020.\nW przypadku, gdy wzmacniacz GDW-505 A6777 znajduje się w mieście, należy zastosować antenę A741021, dla instalacji poza zwartą zabudową, przy odległości od stacji bazowej powyżej 5 km należy zastosować antenę A741031 (dobra kierunkowość, dobry zysk).\nJak za pomocą PoE zasilić kamerę i mikrofon 12 V? W wielu instalacjach pojawia się problem jak z jednego przewodu UTP zasilić kamerę IP przez PoE i inne urządzenie wymagające napięcia DC 12 V (np. zewnętrzny mikrofon lub oświetlacz podczerwieni). Mając dowolny switch PoE (802.3af lub PASSIVE) i wykorzystując jedno wyjście oraz stabilizator PoE Atte ASDC-12-124-HS M18953 można zrealizować taką instalację. Urządzenie przenosi zasilanie na wyjście PoE oraz posiada wtyk DC 2.1/5.5 z napięciem 12 V. Maksymalna wydajność prądowa na tym wyjściu to 1 A przy 12 V, przy czym zasilając oba urządzenia należy pamiętać o limicie mocy dostępnej na wyjściu PoE za switcha.\nSystem wideodomofonowy Hikvision w standardzie 2-Wire. Często zachodzi potrzeba wymiany istniejącego systemu (wideo) domofonowego na nowszy, oferujący większe możliwości. Tego typu modernizacja może wymagać wymiany okablowania, np. na skrętkę komputerową w przypadku systemów IP. Z pomocą przychodzi tutaj wideodomofon Hikvision pracujący w standardzie 2 żyłowym, tzw. 2-Wire, który posiada taką samą funkcjonalność, jak wideodomofon IP Hikvision 2. generacji. Budowa niedużego systemu polega na podłączeniu do dystrybutora G74823 DS-KAD706 za pomocą magistrali 2 żyłowej (2-Wire) monitorów (np. G74018 DS-KH6320-WTE2) i modułu głównego stacji bramowej ( G73644 DS-KD8003-IME2). Magistrala 2-Wire pozwala na zasilenie urządzeń i nawiązanie komunikacji. Po podłączeniu dystrybutora do sieci LAN, każde urządzenie (monitor, stacja bramowa) widoczne jest w sieci pod osobnym adresem IP. Konfiguracja odbywa się za pomocą aplikacji iVMS-4200(v3). Taki system oprócz podstawowej funkcjonalności do jakiej jest stworzony, czyli wideo rozmowa, otwieranie furtki i sterowanie bramą wjazdową, pozwala również na obsługę za pomocą aplikacji Hik-Connect na smartfona. Dzięki niej można przekierować rozmowę na telefon podczas nieobecności lokatora oraz zdalnie otworzyć furtkę lub bramę.\nUchwyt narożny Marathon MN-40C do montażu kamer [cynkowany] M5140C pozwala zainstalować kamerę na rogu budynku. Wykonany jest z blachy stalowej ocynkowanej o grubości 3 mm. Średnica otworów montażowych Ø10.\nKabel światłowodowy wewnętrzny Prysmian IC-ROUND 02J7A2 2E 9/125 B2ca (2 włókna G.657A2) L7002 to kabel typu DROP stosowany w instalacjach wewnątrzbudynkowych. Sprawdzi się zarówno w obiektach typu mieszkalnego, jak i biurowcach. Dwa włókna jednomodowe (standard G.657A2) umieszczone są w mikrotubie. Zastosowane w konstrukcji kabla włókna aramidowe mają na celu zabezpieczenie tuby centralnej z włóknami światłowodowymi przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz gryzoniami.\nKamera 4 w 1 kopułowa Hikvision DS-2CE56D8T-IT3F (1080p, 2,8 mm, 0,003 lx, IR do 60m) HD-TVI, AHD, HD-CVI, CVBS M75269 przeznaczona jest do zastosowania w systemach monitoringu zbudowanych w oparciu o rejestratory HD-TVI. Generuje wysokiej jakości obraz o rozdzielczości 1080p. Oświetlacz podczerwieni o zasięgu do 60 m wykonany w technice Exir zapewnia równomierne oświetlenie terenu. Kamera należy do serii Low Light. Charakteryzuje się światłoczułością na poziomie 0,003 lx. Pozwala na uzyskanie obrazu o bardzo dobrych parametrach, nawet przy słabym oświetleniu.\nProjektowanie instalacji RTV/SAT w budynkach wielorodzinnych. Dla budynków wielorodzinnych, projektowanych zgodnie z wymogami dla instalacji RTV/SAT zapewniających odbiór sygnału satelitarnego z dwóch pozycji satelitarnych, firma DIPOL proponuje multiswitche serii MR-9xx oraz MV-9xx marki TERRA. Oferowane rozwiązanie szeroko wykorzystywane jest m.in. na rynkach: polskim, brytyjskim, niemieckim i australijskim. W Polsce od roku 2004 profesjonalne multiswitche TERRA cieszą się niesłabnącym uznaniem w dużych, zbiorczych instalacjach SMATV. Znakomite wykonanie, stabilność parametrów i bardzo niska awaryjność sprawiają, że multiswitche te można polecić nawet najbardziej wybrednemu klientowi. DIPOL sprzedaje produkty TERRA od 1996 roku. Od marca 2013 roku udziela na nie gwarancji wydłużonej do 4 lat...>>>więcej\nBateria na 28000 lat. Projektowanie instalacji RTV/SAT w budynkach wielorodzinnych. Kopia zapasowa i proste odtwarzanie...