Jak wam się podoba - recenzja spektaklu\n“We’re like the dreamer who dreams and then lives inside the dream.” (Gordon Cole)\nDoppelgangery, awatary, światy równoległe. To wszystko było częścią widowiska zaserwowanego widzom na ostatniej premierze w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach. „Jak wam się podoba”, na luźnej kanwie tekstu Szekspira nie wszystkim się spodobał. Jednakże, jeśli mogę pospekulować, przypadłby do gustu, a przynajmniej nie spotkałby się z całkowitym odrzuceniem autora dramatu. Szekspir, jaki mi się wyłania z lektury jego dzieł i biografii, to buntownik łamiący konwenanse, obdarzony talentem i intuicją, pozwalającą mu jednocześnie zapewnić rozrywkę motłochowi londyńskiemu oraz doznania estetyczno-intelektualne tym, którzy takowych szukają. Dziś byłby raperem konkurującym z Eminemem lub skończyłby jako scenarzysta w Hollywood. Czy robiłby teatr postmodernistyczny? Chyba nie. Zbyt dużym sentymentem obdarzał widza. Niemniej, pewnie nie obraziłby się za gwałt wykonany na swoim dziele.\n“We're just naked, screaming little fucks.” (Dr. Jacoby)\nMówiąc, o gwałtach. To gwałcenie publiczności i jak podejrzewam samych aktorów nagością, która tym razem poszła kroczek do przodu (kroczę kamerą, kroczę, aż na telebimie na scenie wszyscy zobaczą moje kroczę 😉 ), jest już nudnawe. Oglądanie na scenie czynności wykonywanych dwa razy dziennie w sypialni czy łazience ma służyć czemu? Bo regularny widz teatralny już jest impregnowany na takie pseudo-prowokacje i kiedy aktorki zaczynają podciągać garderobę, miast szmeru zażenowania czy oburzenia, po sali poszedł delikatny chichot. Kiedyś się mówiło:\n„- Byłem w kinie.\n- A momenty były?”\nTeraz w rozmowach powtarza się:\n„- Byłem w teatrze.\n- A dupy były?”\nMoże to jakiś konkurs międzyteatralny konkurs pt. „Tysiąc sposobów na uzasadnienie wacka na scenie.” Przepraszam za wulgarność i rymy częstochowskie. Dopasowuję się. Tyle. Nie kupuję tych sloganów o samopoznaniu itepe.\n“Dark. Laughing. The owls were flying. Many things were blocked. Laughing. Two men, two girls. Flashlights pass by in the woods over the ridge. The owls were near. The dark was pressing in on her. Quiet then. Later, footsteps. One man passed by. Screams far away. Terrible, terrible. One voice.” (Log Lady)\nJednak sporo rzeczy kupuję. W sferze estetycznej i ontologicznej. Najwyraźniej przez bliskość rocznikową moją i reżyserki Mai Kleczewskiej zostałyśmy podobnie, tymi samymi dziełami, ukształtowane co do sposobu widzenia świata (choć nie światopoglądowo, o tym za chwilę). Na przykład, podobała mi się pierwsza scena. Mimo, że szczerze nie lubię ingerowania aktorów w publiczność, tego nachalnego wciągania widzów w interakcje i robienia sobie show ich kosztem, tym razem zafascynowała mnie wręcz intymna atmosfera wstępu. Może to umiejętne wykorzystanie przestrzeni, stłoczenie widzów i aktorów na ciasnej scenie z zasłoniętą kurtyną, może dodatkowo upalny dzień i nieuniknione zlepianie się lekko wilgotnych ciał wytworzyły taką niepowtarzalną bezpośrednią relację. Dodatkowo, aktorzy byli rozstawieni w różnych miejscach tej przymałej przestrzeni, grali jednocześnie, co uniemożliwiało ogarnięcie całości, często z powodu zwykłego „tam nic nie widzę” czy „pan mi zasłania” i to wszystko dawało poczucie realizmu połączonego z… oniryczną nierealnością. Świetne. To poczucie kroczenia w czyimś śnie było też tworzywem drugiej części spektaklu, gdy akcja przenosi się do przecinanego flashlightami Lasu Ardeńskiego. Dualizm i jednoczesne splecenie śniącego ze śnionym. Cudowne wykorzystanie przestrzeni teatralnej do zbudowania równoległych światów. Postaci pojawiające się znikąd i niknące w równoległym świecie skrytym pod płytą z pleksy, przepoczwarzające się, oglądające się w lustrze monitora, na którym porusza się ich awatar, maski, twarze ukryte, jak w meksykańskich zapasach za lśniącym materiałem. Powtarzanie słów: „to wszystko się nie dzieje, to zostało nagrane”. Nastrój jak w dziełach Davida Lyncha (wiem, zdradziłam się z nim na początku). To wszystko niesamowicie pięknie się oglądało. Czasem jednak żałowałam, że nie jestem przed telewizorem, gdzie mogłabym wyciszyć fonię, niektóre dialogi.\n„- I feel funny. What's happening to me?\n- Someone manufactured you.\n- For a purpose, but I think now that's been fulfilled.” (Dougie Jones i Philip Gerard)\nKiedy po raz pierwszy usłyszałam, że to komedyjka o przebierankach damsko-męskich będzie kanwą spektaklu, od razu podejrzewałam, że dialogi pełne będą, jugnowskich animusa i animy, tych górnolotnych sloganów o lacanowsko-freudowskiej rekonstrukcji tożsamości i genderowych haseł o kulturowej płci i opresyjnym kształtowaniu ról społecznych inspirowanych piórem Judith Butler. I tu wolę Lyncha, bo monologi jego bohaterów są pozbawione znamion tymczasowych mód, nawet tych, które upierdliwie powracają od ponad stu lat, jak Freud czy Jung. U Szekspira przebieranki były częstym motywem intryg, dziewczęta ukrywały się w strojach chłopców, księżniczki w sukniach służących. Te zamiany służyły raczej ukrywaniu, niż poszukiwaniu tożsamości. Nie zapominajmy też o tym, że za Szekspira rolę dziewcząt zwyczajowo grali chłopcy i nie było w tym nic łamiącego tabu. I choć muszę przyznać, że to w Gazecie Teatralnej więcej było owego, moim zdaniem, bełkotu niż w samych dialogach, i tak czułam przesyt słowotokiem i histerycznością niektórych scen. Mam widać potrzebę minimalizmu.\n“This is the water, and this is the well. Drink full, and descend. The horse is the white of the eyes, and dark within.” (Woodsman)\nMoja potrzeba minimalizmu kłóci się jednak najwyraźniej z moim uwielbieniem dla powracającej sceny śpiewu. Mieszanka barokowego przepychu i gotyckiego uduchowienia. Przejmująca interpretacja głosowa. Magiczna postać łącząca w sobie Farinelliego, Davida Bowie, szamanów, celtyckich bogów i odrobinę demona Hannibala Lectera z niedawnego serialu – dla tej sceny warto było się męczyć w tym przegrzanym pudełku. Niepokojąco nieuchwytny obraz, witalność i memento mori w jednym. Bardzo dobre.\nI am dead. Yet I live. (Laura Palmer)\nWreszcie, nie można pominąć sceny ostatniej, w której każdy bohater bierze się za bary sam ze sobą. Ze swoim sobowtórem. Niby to taka nieskomplikowana przenośnia, alter ego, doppelganger mordujący oryginał i tym podobne, ale tym razem wartości temu obrazowi dodawał fakt, że na scenie obok aktorów stanęli prawdziwi zawodnicy i trenerzy zapasów. Dodali oni scenie autentyczności i oryginalności. I zresztą, same wyżej wspomniane interpretacje tej metaforycznej sceny, stanowiły dobrą i aktualną konkluzję tego spektaklu. Jesteśmy na tym świecie sami ze swoimi fizycznymi ograniczeniami. Reszta to tylko sen, który ktoś dla nas nagrał….\nPS Tutaj dopiszę jeszcze kilka zdań o grze aktorów, którzy zapadli mi w pamięć. Jak już wspomniałam, Kamil Studnicki jako demoniczny Amiens czarował siłą wokalu i spójnością kreacji. Bartłomiej Cabaj i Wojciech Niemczyk świetnie oddali braterską relację w stylu początku Rainmana - ten pierwszy jako upośledzony romantyk, ten drugi jako drań pozbawiony uczuć i skrupułów. Bartek wraz z Martą Ścisłowicz dźwigali chyba największy ciężar tej inscenizacji, jako odtwórcy głównych ról. Dla Marty laur specjalny za odwagę sprzedania swojej prywatności w postaci rodzinnych zdjęć i filmików z dzieciństwa. Wreszcie, brawa dla Jacka Mąki i Łukasza Próchniewicza za zagranie głosem, zza maski. Pozbawienie aktora tak ważnego narzędzia jak twarz niesie ryzyko osłabienia środków wyrazu. Nie w tym przypadku.\nAutor: jag (Agnieszka Majcher) o 12:49 Brak komentarzy:\nUmrzeć ze śmiechu (recenzja)\n(recenzja spektaklu UMRZEĆ ZE ŚMIECHU w reż. Mirosława Bielińskiego, teatru Tetatet https://www.teatrtetatet.pl/)\nJuż drugi raz w swojej karierze recenzenckiej piszę list do bohatera spektaklu. Wiem, powtarzam się, ale naprawdę szkoda by było, żebyś nie dowiedziała się, jak tam ta Twoja stypa poszła w Kielcach.\nKochana, nie musisz się o nic martwić. Wiem, jesteś, pardon, byłaś, maniaczką planowania. Jednak, nie zaplanowałabyś tego lepiej jak zrobili to ci wariaci zaangażowani w poczęcie stowarzyszenia i niezależnego teatru, którzy na swoją pierwszą premierę wybrali właśnie historię Twoją i Twoich przyjaciółek (choć może Ty ich właśnie zaplanowałaś [?]). Muszę Ci się przyznać, że szłam zaniepokojona na spektakl. Nie jestem miłośnikiem komedii. Raczej nie. I faktycznie, mam odmienne poczucie humoru od większości. Zazwyczaj jestem zażenowana, kiedy inni się śmieją. Wyznam Ci jednak po cichu, bo wiem, że zabierzesz to ze sobą do grobu, że lubię „Dwóch i pół” czy „Teorię wielkiego podrywu” a najbardziej boki zrywam na brytyjskich sitcomach. Kiedyś był taki. „Absolutely Fabulous”. „Absolutnie fantastyczne” – o dwóch wariatkach, które Tobie przypadłyby do gustu. I choć faktycznie na kieleckiej premierze nie chichotałam czasem w tych momentach co większość zadowolonej widowni, to niejeden raz zaśmiewałam się do łez .\nAle wróćmy do planowania, które doprowadziłaś do perfekcji. Teatr niezależny to teatr widza. Krytykami sali nie zapełnisz. Ani kasy. A od jakiegoś czasu wizje wielkich twórców i krytyków rozlazły się okrutnie z potrzebami widza. Znam mnóstwo inteligentnych, wykształconych osób, zajmujących poważne stanowiska, które mówią: „Ja łamać sobie głowę i wysilać intelektualnie, tudzież stresować muszę się w pracy; od teatru oczekuję relaksu, niezobowiązującej gierki słownej, historii, nad którą nie trzeba się nadmiernie skupiać, żeby wczytać się w intencje autorów i nie chcę, żeby ktoś się nade mną pastwił psychicznie.” Szukają ROZRYWKI. I taka przyciągnie ich do teatru. A napływ widza zapewni niezależnemu teatrowi istnienie. I tu punkt pierwszy dla Teatru Tetatet – opowieść o Twoich przyjaciółkach i ich reakcji na Twoje odejście w zaświaty to historia z gatunku: „znacie? – to posłuchajcie”. Wiemy od początku, że nagła śmierć spowoduje w przyjaciółkach przewartościowanie postaw i priorytetów, spodziewamy się jakie zwroty akcji mogą nastąpić (no, przynajmniej mnie niewiele zaskoczyło). Jednak właśnie dlatego chcemy to zobaczyć jeszcze raz. Szkoda, że nie widziałaś uśmiechniętych twarzy na widowni.\nMówiąc o uśmiechach, trudno jest napisać zabawny tekst. Żeby oprócz humoru typu slapstick zadowolić też widza, który niekoniecznie śledzi z zapartym tchem zawiłości intrygi, którą zafundowałaś przyjaciółkom, ale doceni ciętą ripostę, nieporozumienie wynikające z niezrozumienia lub odmiennej interpretacji słów. Będzie się bawił drwieniem z postaw, reprezentowanych przez bohaterów. I tu, moja droga Mary, zdejmij z głowy kapelusz przed tłumaczką (Bogusława Plisz-Góral), która umiejętnie przemieszała realia anglosaskie z rodzimymi. Tłumaczenie dramatu przecież stawia przed twórcą przekładu wyzwania nieznane tłumaczowi literatury drukowanej. Tekst musi czasem zrezygnować z dosłowności na korzyść trzymania napięć i tempa sceny, humor dialogów musi się ujawniać w chwili wypowiedzenia na scenie a nie po wnikliwej analizie tropów. I w tym tekście słychać było, że autorka adaptacji na język polski ma doświadczenie i warsztat w tej dziedzinie sztuki. Polubiłabyś tę kobietę, Mary.\nByć może zastanawiałaś się przed premierą, jeśli doszły do Ciebie o niej słuchy, czy sala Kongresowa udźwignie zadania stawiane przed sceną teatralną. I tu znowu punkt za dalekowzroczne planowanie. Spektakl nie stawia jakichś wygórowanych wymagań odnośnie miejsca, gdzie jest wystawiany. Nie ma w nim fajerwerków, skomplikowanych multimediów, zmieniających się scenografii. Historię Twoich przyjaciółek charakteryzuje klasyczna jedność miejsca i czasu. Scenografia (Bożena Kostrzewska), choć w detalach prezentuje mieszczański salon, jest łatwa do przeniesienia i rozstawienia w każdym miejscu. Taki spektakl – a pamiętasz, że to niezależna inicjatywa – może być wystawiony w dowolnym miejscu. Nie musi czekać na widza – może do niego pojechać. Czy taki pomysł nie jest świetny. Mary?\nNa koniec opowiem Ci o odtwórcach ról. Nie znałam Twoich koleżanek, ale aktorki, które je odtwarzały (Teresa Bielińska, Ewa Pająk, Beata Pszeniczna), wykreowały niezwykłe ciepło wokół swoich bardzo ludzkich postaci. One i aktorzy grający pozostałych bohaterów (Magdalena Daniel / Wiktoria Kulaszewska, Andrzej Plata / Adrian Wajda) budzili sympatię, jaką czujemy do osób poznanych dawno temu. Zasługa to ich talentu i warsztatu, ale chciałam jeszcze przed Tobą pochwalić ruch sceniczny i choreografię (Małgorzata Ziółkowska). Szczególnie żywiołowa scena tańca nawet umarłego postawiłaby na nogi (nie bierz tego do siebie, Mary).\nMusze kończyć, moja droga. Spoczywaj sobie w pokoju. W Kielcach wszystko jest pod kontrolą.\nPS: Na premierze byłam w czerwonej sukience i ulubionych wielkich kolczykach 😉\nAutor: jag (Agnieszka Majcher) o 22:48 Brak komentarzy:\nObrazy Hammondem malowane\nW kalendarzu jazzowych Kielc pojawił się nowy mocny punkt. Oby zagościł w naszym mieście na stałe.\nW dniach 27-29 kwietnia odbył się w Kielcach międzynarodowy Organ Jazz Festival, zorganizowany przez Chicago Organ Music Club przy współpracy z Hammond Polska i Europe. Festiwalowi towarzyszył XXXI Zlot Miłośników Organów Hammonda a obok koncertów można było wziąć udział w imprezach towarzyszących, takich jak warsztaty gry na perkusji i Hammondzie, wystawy, spotkania autorskie, jam sessions, odbywających się we wspomnianym wyżej klubie oraz w Muzeum Laurensa Hammonda.\nSala Kameralna Filharmonii nie jest miejscem kojarzącym się z jazzem. Chyba dlatego publiczność festiwalowa początkowo przybywała dość nieśmiało. Tomasz Pruchnicki, saksofonista, zauważając atrakcyjny program, chciałby widzieć więcej zainteresowanych: „Hammond jest niszową sprawą. Trzeba przekonać zwykłych ludzi, że jest to coś atrakcyjnego; nie tylko profesjonaliści i fani, zwykła publiczność powinna tworzyć widownię. Odnoszę wrażenie, że często słowo jazz odstrasza ludzi gotowych na dobrą muzykę. A przecież obok jazzu cały zestaw bardzo ciekawych stylistyk tworzy fenomen organów Hammonda.”\nCi, którzy przybyli, wychodzili oczarowani. Jedna z słuchaczek określiła muzykę miodem na jej schorowane i niedawno operowane serce. Ten szczególny instrument budzi miłość od pierwszego wejrzenia. Gra na nim pozostaje pasją na całe życie, do czego przyznał się Pietro Turco, laureat Gran Prix w Museum of Computer Art z Nowego Yorku, którego obrazy inspirowane kulturą a może nawet kultem Hammonda były wystawiane w trakcie imprezy. „To instrument, który dzięki możliwościom brzmieniowym sprawdza się zarówno w tradycyjnych jazzowych nurtach, jak i w nowych brzmieniach” – podsumował Piotr Krzemiński, trębacz.\nNie byłoby festiwalu, gdyby nie wieloletnie upodobanie Jacka Klesyka do organów, które najpierw spowodowało założenie osiemnaście lat temu Organ Music Club – od kilku lat w Kielcach pod szylem Chicago – a potem zainicjowanie wyżej wspomnianych zlotów i festiwali. Na szczęście dla kielczan, Jacek zdecydował się przywieźć festiwal do swojego rodzinnego miasta. Kajetan Galas (prowadzący warsztaty gry na Hammondzie i występujący) powiedział: „Bardzo było miło ponownie zagrać w Kielcach, najbardziej hammondowym mieście w Polsce. To cieszy, że ten pozornie zapomniany instrument ma nadal wielu fanów, co można było zobaczyć na koncertach, jamach i w muzeum. Impreza była zorganizowana z wielkim rozmachem, przy współudziale wielu podmiotów, ale przede wszystkim dzięki Jackowi Klesykowi, jego pomysłowi, wielkiej pasji i całkowitemu oddaniu. To jemu należą się największe brawa za ten wspaniały jazzowo organowy czas!”\nTen wspaniały koncertowy czas rozpoczął występ Gary Hammond Trio – Jacek Klesyk-Hammond, Zbigniew Zagóra-perkusja, Mariusz Mucha-gitara. Zespół z Kielc, znany z Chciago Organ Music Club, gdzie wypracowuje swoje klasyczno-wybuchowe brzmienie i niepowtarzalny charakter podczas jam sessions. Grają mieszankę jazzu i funky a wyróżnia ich ogromny dystans do siebie samych i materiału, co pozwala im na oryginalny dialog z tradycją i publicznością. Tak też zaprezentowali się w ramach festiwalu – spontaniczni, pozornie różni a spójni, bawiący się muzyką i swoim wizerunkiem. Świetnie rozgrzali słuchaczy.\nWystępujące jako drugie Krzemiński/ Parker/Serafiński TRIO (trąbka-perkusja-Hammond) aksamitnym brzmieniem instrumentów zawiodło melomanów w bajkowe obszary, gdzie można było delektować się harmonijnym hołdem dla tradycji w nowoczesnym wydaniu. Zespół opisuje się słowami: świeżość, korzenie i doświadczenie – i wszystko to było słychać w piątek. Radość z muzykowania, refleksja i pokora wobec muzycznej materii, autentyczność stylu, wirtuozerskie opanowanie organów przez Pawła Serafińskiego, wszystko to uczyniło ten wieczór pełen autorskich kompozycji oraz standardów niezapomnianym przeżyciem.\nNiezapomniane przeżycie jest udziałem również wykonawców. Piotr Krzemiński opisuje te dni: „Otoczony świetnymi muzykami, ale przede wszystkim ludźmi, którzy kochają to, co robią, są mocno zafiksowani i pełni chęci, żeby pokazać to światu w jak najlepszym wydaniu. Przyjemnością było zagrać koncert, tym bardziej, że kielecka publiczność okazała się melomanami, którzy żywo w nim uczestniczyli. Pozwoliło to stworzyć interakcję, dialog, więź miedzy nami a słuchaczem, a ponieważ dwie energie się sumują - grało się bardzo dobrze.”\nO wartości festiwalu świadczy też różnorodność muzycznych propozycji obracających się wokół jednego instrumentu. Yarosh Organ Trio – Kajetan Galas-Hammond, Przemysław Jarosz-perkusja, Tomasz Pruchnicki-saksofon, zaprezentowali w sobotę muzykę daleką od tradycyjnej. Ewoluujące trio, prezentujące materiał z nadchodzącej płyty, zawiodło słuchaczy w synestetyczne krainy malowane kolorem instrumentów. Muzycy operowali onirycznymi obrazami, zaskakiwali rozwiązaniami, czarowali. Własne kompozycje, głownie lidera zespołu – Przemysława Jarosza, demokratycznie pozwalają na indywidualną ekspresję i prezentacje mistrzowskich umiejętności wszystkich instrumentalistów. Jak mówi on sam: „W swojej muzyce świadomie odchodzę od „utartej” roli organów w zespole zachęcając Kajetana do poszukiwań daleko dalej niż przyzwyczaili nas Smith czy Goldings. Poszukiwania sonorystyczne cechują nas trzech, proponujemy odbiorcy wrażenia dźwiękowe w dużym stopniu „nietypowe”. Obraz dzisiejszej muzyki jazzowej to zarówno synteza jak i synkretyzm przeróżnych stylów, które łączone i zestawiane dają nową jakość. Impreza w Kiecach pokazała to wyraźnie. Mimo wielobarwności dzisiejszej muzyki jazzowej, organy Hammonda wciąż niezbyt często goszczą na polskich scenach, zatem chwalebne jest istnienie tego festiwalu.”\nAlberto Marsico & Organ Logistics (Alberto Marsico-organy i Alessandro Minetto-perkusja) sprowadzili nas na koniec w bardziej tradycyjne prezentacje Hammonda. Jeden z najbardziej uznanych w Europie hanmmondzistów, koncertujący na całym świecie i nagrywający w USA, Alberto Marsico kiedyś dowiedział się, że ma „organy we krwi” podczas warsztatów, które prowadził legendarny Brother Jack McDuff. Towarzyszący mu na perkusji Alessandro Minetto, grający w klubach jazzowych na całym świecie, eksploruje również inne niż jazz obszary muzyczne. Razem dali rasowy koncert, którego słuchanie było niezmiernie miłym doświadczeniem na zakończenie koncertowej części festiwalu. Obok tradycyjnych energetycznych brzmień, oczarowywali subtelnym dźwiękiem, żartowali, muzycznie komentowali wydarzenia (jak choćby kompozycja o trzech panach B: Bush, Blair, Berlusconi), jako Włosi nie zapomnieli o swoim rodaku i przedstawili aranżację kompozycji Morricone’a. Swoim występem wprowadzili wszystkich w przyjacielską, rodzinną atmosferę, obecną w trakcie całego wydarzenia, wspominaną przez wykonawców i organizatorów, ale dominującą w finale sobotniego koncertu. Sam Alberto mówi: “To festiwal, na którym cały czas się uśmiechasz. Od pierwszej chwili po ostatnią. Spotkałem tu grupę ludzi o gorących sercach pracujących przy organizacji pięknych koncertów w sali o dobrym brzmieniu. Świetnie się bawiłem!”\nEntuzjastyczny odbiór ze strony słuchaczy, walor edukacyjny i popularyzatorski wydarzenia, podkreślany przez muzyków, wspaniałe koncerty, to posumowanie tych trzech dni. Ja sama, odbiorcy oraz pragnący wrócić do Kielc wykonawcy – chcemy powtórki.\ntekst ukazał się w magazynie Projektor http://www.projektorkielce.pl/\nAutor: jag (Agnieszka Majcher) o 09:55 Brak komentarzy:\nPrzeciwko wyroczniom…. Recenzja „Świętoszka"\nIdąc do teatru im. S. Żeromskiego w Kielcach na spektakl w reżyserii debiutantki Ewy Rucińskiej zastanawiałam się z jednej strony nad sensem adaptacji ramotki ze spisu szkolnych lektur a z drugiej nad wybraniem właśnie tego dramatu. Dlaczego „Świętoszek” a nie „Skąpiec”? Od biorących się za klasykę współcześnie widz często oczekuje nowego odczytania, od teatru w ogóle oczekujemy (no ja przynajmniej) pewnej świeżości spojrzenia, pójścia pod prąd. Gdy każdy mędrek na mediach społecznościowych zbiera ‘lajki’ krytykując kościół, w czasach ogólnej ‘katolofobii’, rozkwitu ateizmu oraz mody na pogaństwo, wystawianie tego dzieła Moliere’a wydaje się pójściem na łatwiznę. Czy nie odważniej byłoby przy pomocy „Skąpca” nadgryźć panowanie banków, które poprzez usta celebrytów chwalących branie kredytów, kształtujących modę na „sprytne oszczędzanie” i tym podobne, uczyniły z nas niewolników bez własności? … Takie miałam myśli idąc na premierę. A teraz będą pochwały.\nŻyjemy w epoce teatru ponowoczesnego, w którym ostatecznym kryterium doboru elementów-znaków języka przedstawienia wydaję się być „bo tak” jego twórców. Bardzo mnie to drażni, bo ja lubię, kiedy każdy element jest subtelnie uplecionym składnikiem siatki znaczeń. Być może – a nawet na pewno – inaczej interpretowanym przez rzeczonych twórców i ich odbiorców, ale jednak ZNACZĄCYM. Pamiętam jak przez mgłę pewien spektakl dawno temu, chyba „Niebezpieczne związki”, w który został wpleciony fragment piosenki „Eleanor Rigby”, jego tłumaczenie. Zmieniono w nim cerowanie skarpetek na pranie. Wtedy jeszcze miałam złudzenia, że pastor PIORĄCY skarpetki musi nieść jakieś ukryte tropy. Pobiegłam zapytać tłumacza (?), dramaturga (?) i otrzymałam odpowiedź, którą później słyszałam w teatrze wiele razy, dopóki nie przestałam pytać: „bo tak”.\nNa tym tle adaptacja „Świętoszka” wyróżnia się na plus. Elementy tekstu (świetne tłumaczenie, podane przez aktorów w sposób naturalny, mimo że dawno z naszej sceny nie płynął tekst wierszowany), skrzącego się zdaniami godnymi cytowania w komentarzach do zdarzeń nam współczesnych, scenografii i kostiumów wydają się bardzo spójnie skonstruowane (choć to chyba obelga w czasach tryumfu dekonstrukcji?) i podsuwają zaskakująco aktualne i nieoczywiste na pierwszy rzut oka wykładnie tego spektaklu. Zdaję sobie sprawę, że może uległam złudzeniu, że może intentio auctoris odbiega od mojego prywatnego intentio lectoris, przefiltrowanego przez moje osobiste fobie i przemyślenia, jednakże tym razem intentio operis zdaje się wygrywać i oto „o czym jest to przedstawienie”:\nNa początku spektaklu świetny jak zawsze Edward Janaszek przekazuje nam prośbę samego Moliera o nietraktowanie jego dramatu jako opowieści o konkretnych osobach a jedynie jako krytyki postaw. Nie nazywa jednak tych postaw po imieniu. Z perspektywy wieków Molier może nabrać bardzo uniwersalnego odczytania. Zwalczał on bowiem słowem terroryzujących obywateli manipulantów, którzy wykorzystywali ideologię ówcześnie ściśle związaną z władzą. I tu mój horyzont myślowy krzyżuje się z molierowskim. Nie uważam bowiem, że znajdujemy się w szponach władzy pewnej partii wespół w zespół z pewnym ojcem dyrektorem szastającymi życiem doczesnym i pozagrobowym Polaków. Taka wykładnia tego przedstawienia byłaby uwłaczająco prostacka zresztą. A chrześcijaństwo dawno utraciło kły i pazury, jego oddziaływanie przypomina dziś utyskiwanie starej ciotki – czasem dobitne i skuteczne, ale zazwyczaj dobrotliwie lub złośliwie ignorowane. W szerszej natomiast perspektywie doświadczamy nieuchronnego i coraz agresywniejszego działania pewnych sił, które po orwellowsku usiłują rzeźbić nasze myśli. Nazwijmy je poprawnością polityczną, postmarksistowskim dyskursem, „wartościami” Unii Europejskiej. Ideologia fałszuje ogląd rzeczywistości, dusi instynkt samozachowawczy i służy utrwalaniu władzy finansjery. Może nie jest zła sama z siebie, z pewnością są ludzie dobrzy wśród ją wyznających (tak, wyznających, bowiem zastąpiła ona tradycyjne religie), ale zbyt często staje się ona narzędziem manipulacji, wykorzystanym bez skrupułów przez grupy i jednostki pragnące pokierować naszym myśleniem i działaniem w celu dla nas niekorzystnym bynajmniej, nie wahające się użyć administracyjnych narzędzi przymusu, gdy im potrzeba. Czyli jest dokładnie tak, jak u Moliera. Tylko dziś takich Tartuffe’ów jest wielu i potrafią oni wykorzystać narzędzia takie jak środki masowej komunikacji. Na poparcie mojej tezy przychodzą mi pozajęzykowe znaki w spektaklu. Niektóre elementy strojów bohaterów nawiązują do lat 90tych, czasu, kiedy otworzyliśmy się na zachodnie ideologie, zachłystnęliśmy się nimi. Na poczesnym miejscu w domowym „ołtarzyku”, gdzie modlą się postaci, jest staromodny telewizor – monitor. To tak, jakby to z niego płynęła mądrość i natchnienie. I dezinformacja. Nawet figura Madonny – jej rozświetlone gwiazdy w aureoli – nieodparcie budzą dziś skojarzenia z flagą UE. Tartuffe jest ubrany w karminowy uniform. To kolor flagi komunistycznej, reprezentującej jedną z totalitarnych ideologii, prasującą mózgi „poddanych” w imię lepszego jutra i szczęścia dla każdego. Co prawda kształt stroju nawiązuje nieco do sutanny, ale równie dobrze do futurystycznego uniformu, jaki noszą bohaterowie wielu filmów science-fiction o antyutopiach. W finale natomiast okrywa się on bielą – kamuflażem, tak jak wyżej wspomniane komunistyczne ideały w pozornie kapitalistycznym świecie.\nZmanipulowany fałszywą wykładnią ideologii Ojciec wprowadza do domu Obcego i faworyzuje go, lekceważąc dobrostan i bezpieczeństwo swojej rodziny. Prowadzi to do katastrofy domostwa, naraża jego żonę na molestowanie (mówiąc współczesnym językiem), jego samego na więzienie a jego dzieci na tułaczkę bądź akceptację katastrofalnego stanu rzeczy (w finale Córka oddana w ręce Obcego najwyraźniej zdradza objawy syndromu sztokholmskiego). I (UWAGA SPOILER!!!!) nie ma klasycznej perypetii i happy endu. Nie wiem, czy taka była intencja Moliera, czy faktycznie został zmuszony do dopisania radosnej sceny demaskującej łotra. Nieważne. Dla tego spektaklu tu i teraz brutalne przerwanie historii w najczarniejszym jej punkcie, gdy zło tryumfuje, jest świetnym rozwiązaniem. (Koniec spoileró.) Ma szansę wstrząsnąć widzem, który może częściej zacznie zadawać pytanie, „dlaczego” lub „po co” i „co z tego wyniknie”, zamiast bezmyślnie powtarzać wdrukowywane mu slogany przed ekranem. Bo dobrymi chęciami nie piekło brukowane, to nasz dzień codzienny od nich ciężki.\nPremierowe przedstawienie okazało się być czymś dużo więcej niż próbą odczytania lektury szkolnej, sprowokowało całkiem zaskakujące wnioski. Co więcej, bardzo dobra gra aktorska wszystkich bez wyjątku*, kilka ciekawych rozwiązań scenograficznych (np. lina z uprzężą zamiast schodów na pięterko) czy choreograficznych (ciało ludzkie-marionetka), „bajeranckie” gadżety, jak balkonik używany przez niedołężne osoby – tu na kółkach umożliwiających postaci starszej pani na szusowanie po scenie, dziecięca orkiestra grająca na żywo muzykę do spektaklu, sprawiają, że „Świętoszek” ma szansę być propozycją dla każdego - od nastolatka po dojrzałego widza zmęczonego chaosem informacyjnym.\n*O kreacjach aktorskich szerzej pisze Krzysztof Sowiński w swoim blogu a ja sie z jego oceną tej warstwy całkowicie zgadzam, więc nie będę dublować głosu. Przeczytajcie sami:\nAutor: jag (Agnieszka Majcher) o 22:57 Brak komentarzy:\nEtykiety: Moliere, recenzja, review, Świętoszek, teatr, theatre\nCiemności - recenzja spektaklu\nRzecz o nienaprawianiu ludzkości\n(O spektaklu: http://teatrzeromskiego.pl/spektakle/jadro-ciemnosci-2 )\nMuszę się przyznać, że szłam na tę premierę z duszą na ramieniu. Po dwóch poprzednich, które moim zdaniem traktowały widza dość protekcjonalnie, sprzedając mu propagandową agitkę zamiast artystycznej stymulacji szarych komórek, spodziewałam się kolejnego dzieła, które ma pretensję wyrośnięcia wyżej niż służące mu za inspirację dzieło ojca dwudziestowiecznej powieści. Szczególnie że wokół Josepha Conrada narosło mnóstwo mitów, sprzecznych interpretacji. Zarzuca mu się czasem antypolskość, jednocześnie przyznając, że inspirował ludzi walczących o wolność naszego kraju. Nazywa rewolucjonistą, wytykając rasizm. I tym podobne. Na szczęście Twórcy „Ciemności” skupili się, może wzorem amerykańskiej szkoły New Criticism – a może nie, na dziele, dokonując próby odczytania jego przesłania i pozostawiając na boku spory o jego autora. I dzięki temu chyba w tym przedstawieniu, pozbawionym w tytule „jądra” ale posiadającym duże „cojones”, tak dużo ocalało z „Jądra ciemności” i idei samego pisarza.\nWsłuchując się w rozmowy prowadzone w mediach na zakończenie Roku Conrada – 2017, przykuło moją uwagę pewne zdanie, jak się zdaje cytat samego pisarza, słowa wygłoszone w kontekście H. G Wellsa, ale przyjmowane jako wskazanie różnicy między Conradem a socjalistami. Głosi ono, że Wells (i moim prywatnym zdaniem też Twórcy dwóch ostatnich premier w kieleckim teatrze) nie kocha ludzkości, ale uważa, że może ją ulepszyć, podczas gdy Conrad kocha ludzkość, wiedząc, że jest ona nie do naprawienia. Ten właśnie conradowski brak złudzeń co do kondycji człowieka przy jednoczesnym żywym zainteresowaniu jego losem jest tym, co zapamiętuje się ze spektaklu. Jednocześnie jednak „Ciemności” nie mają za cel pouczania nas, wskazywania jednej słusznej drogi, przeciwnie – w odtworzonym do bólu w tekście dramatu szumie informacyjnym, odbieranym codziennie przez przeciętnego użytkownika mediów społecznościowych, obrywa się po równo tym z lewej i prawej: korpo-zombie, „bojownikom” o prawa zwierząt i pracowników w Azji, aroganckim szefom molestującym podwładnych czy terroryzującym rodziny itp. Siłą dramatu (i kolejnym podobieństwem do dzieł Conrada) jest też to, że nie grzebie on wyłącznie w polskim podwórku, ale ma perspektywę kosmopolityczną, jednocześnie pozostając aktualnym i żywym dla widza tu i teraz.\nI tu powstaje pytanie – jak powieść o jeszcze dziewiętnastowiecznym bohaterze może być żywa i aktualna dla współczesnego odbiorcy? Jak dzieło będące krytyką kolonializmu może być istotne dla odbiorcy w Polsce, którego przodkowie raczej pomagali, choćby po cichu, w emancypacji kolonii (Haiti) a nie podbijali i wyzyskiwali obce lądy? Tu Twórcom przyszły na pomoc może i oczywiste, ale warte wielokrotnego wyeksponowania paralele. Dychotomia: uciskający i uciskani jest widoczna w każdym przejawie życia w dwudziestym pierwszym wieku, wbrew pustym performatywom naprawiaczy świata. Pracodawca – pracownik, kredytodawca posiadający każdy metr kwadratowy domu kredytobiorcy, dominacja płci (wybranej - w zależności od kontekstu: rząd macicy lub penisa), dostarczyciel produktu a konsument z jednej strony czy robotnik go produkujący w drugiej, globalne rządy jak najtaniej i jak najefektywniej a rosnąca – choć często deklaratywna wyłącznie empatia wobec innych gatunków. Czy ras. Lacanowski straszny Inny stanowi dopełnienie współczesnej sceny, choć ten motyw, jakkolwiek efektowny, najsłabiej do mnie przemawia.\nWreszcie, pora napisać o samej inscenizacji. Dychotomię świata symbolizują, stanowiące oszczędną (świetną) scenografię na tle onirycznych projekcji video: rytualny bęben, alegoryczne ujęcie świata pierwotnego, oraz fotel dentystyczny, trochę archaiczny, trochę przypominający wehikuł czasu z powieści wspomnianego wyżej nomen omen Wellsa, będący symbolem cywilizacji ale też faktycznie czymś w rodzaju wehikułu, pozwalającego bohaterom na swobodne pozostawanie w zawieszeniu w czasoprzestrzeni gdzieś pomiędzy wiekiem XIX a XXI. Ponieważ kluczowym zarzutem wobec człowieka wydaję się tu być hipokryzja i dwulicowość – główni bohaterowie, wzięci żywcem z Conrada – Marlowe i Kurtz – istnieją na scenie w dwóch postaciach, granych przez parę aktorów. W przypadku ulubionego bohatera angielsko-polskiego pisarza, Marlowe’a, Twórcy puszczają ironicznie oczko w stronę współczesnych aktywistów, czyniąc jego alter ego kobietą – wszak każdy z nas powinien odkryć w sobie wewnętrznego przedstawiciela drugiej płci, bez którego nigdy nie osiągniemy pełni naszej osobowości. (Puszczam oczko). W rozmowach po premierze usłyszałam zarzut, że spektaklowi brak fabuły. Nie mogę się z tym zgodzić. Spektakl odtwarza fabułę prozy Conrada: Marlowe, korzystając z protekcji ciotki z koneksjami, zdobywa posadę w Firmie (The Company – w starym przekładzie pewnie to było: w Kompanii), przyjmuje zadanie zbadania przypadku placówki firmy gdzieś na krańcu świata. Godzi się, wiedząc, że poprzednik zginął, umarł. Podróżuje statkiem w górę rzeki, zdobywając coraz więcej wiedzy o tajemniczym Kurtzu, relacjach obowiązujących w tym świecie i o sobie. Dochodzi do konfrontacji pomiędzy światem Kurtza a światem Marlowe’a. Tak w uproszczeniu, dla potrzeb bryku szkolnego.\nSpołeczeństwo w świecie przedstawionym na scenie dzieli się na trzy grupy. Pierwsza to nieliczący się z nikim i z niczym, nieustannie rzucający wyzwanie regułom – tak-się-nie-robi – władcy, świadomi swojej istotnej roli w tym świecie, reprezentowani przez Ciotkę i Kurtzów – niby echa przeszłości (Kurtz starszy ma staromodne wdzianko i jest już trupioblady a ciotka nosi suknie z XIX wieku). Ale wyłamuje się z tego emploi drugi Kurtz, w golfiku i okularach budzących skojarzenia ze Stevem Jobsem. Czyli linia Panów nie wymarła. Druga grupa, reprezentowana przez pana i panią Marlowe to aspirujący do miana klasy średniej wyrobnicy-konsumenci. Pogardzani przez panów-pracodawców, zrobią wszystko, żeby zostać dostrzeżeni, docenieni i awansowani oczko w górę w tej grze. Poprawiają sobie humor, pozornie podnosząc swoją wartość jako człowiek, biorąc udział w prospołecznych akcjach na Fejsbuku. Wreszcie Ten Inny, a właściwie Ta, czasem przerażająca, kiedy popada w szał swoich rytuałów w blasku jarzeniowych mieczy, jednak potrójnie przynajmniej wyzyskiwana, jako przedstawiciel wyzyskiwanych nacji, uprzedmiotowiona kobieta, pracownik fizyczny najniższego szczebla. Czasem przyjmująca rolę dziecka (czyż panowie nie postrzegali swoich niewolników jak krnąbrne dzieci?) Naiwnie czasem wierząca w siły nadprzyrodzone przy jednoczesnym braku złudzeń co do swojej egzystencji. Czasem pozorująca ataki na „tych niby lepszych”. Stanowiąca wielki problem dla głoszących równość i walczących z wykluczeniem Marlowe’ów, nie potrafiących się przyznać – w przeciwieństwie do Kurtzów – że potrzebują służby, żeby trwać. Co jest zaskakujące, choć nie powinno być w kontekście Conrada, to fakt, że nie ma tu bohaterów pozytywnych. Wszyscy oni są albo odrażający albo żałośni. Dlatego żadna z opinii prezentowanych w dramacie nie może sobie rościć prawa do bycia tą słuszną. Mimo tego, mimo podkreślenia hipokryzji i inercji człowieka współczesnego, w spektaklu nie odczuwa się nuty potępienia. Raczej pozostaje smutek.\nPodobało mi się też wreszcie w „Ciemnościach”, że często cytuje się literacki pierwowzór, czasem w odmiennym kontekście, ale że jednak nie odcina się pępowiny łączącej scenę z książką. Odbywa się to na poziomie opisu, jak w określaniu morza epitetem ołowiane, na poziomie fabularnym, choćby gdy bohaterowie znajdują się pod gradem strzał tubylców atakujących z brzegów rzeki. A na koniec chciałabym pogratulować Zespołowi, który tak naprawdę nie jest zespołem. Aktorzy pracujący w tej koprodukcji pochodzą z różnych teatrów i miast, jednak w krótkim czasie zdołali stworzyć jednorodną jakość. Z każdym przedstawieniem będzie coraz lepiej.\nMimo absolutnie nowych środków wyrazu, duch „Jądra ciemności” nawiedził scenę teatralną a Conrad chyba nie przewrócił się w trumnie.\nProszę wybaczyć nie podawanie nazwisk, nie chcąc dokładać szumu informacyjnego od siebie, zainteresowanych odsyłam do linku na stronę teatralną, gdzie można sobie przeczytać pełną ‘listę płac’ 😊\nAutor: jag (Agnieszka Majcher) o 21:56 Brak komentarzy:\nEtykiety: Joseph Conrad, opowiadanie, recenzja, review, teatr, theatre


Pracownia Poddasze online- bransoletka DIY - MDK Świnoujście\nDzisiaj obiecana propozycja, którą mieliśmy realizować podczas zajęć w pracowni. Pleciona bransoletka na dysku kumihimo.\nBrzmi skomplikowanie ale wystarczy kawałek kartonu i po chwili możemy mieć dysk do wyplatania. W filmiku pokazana podstawowa bransoletka, którą bez problemów zrobicie. Jeśli się Wam spodoba przygotuję dla Was następne tutoriale z wykorzystaniem dysku. To naprawdę fajna zabawa. Gotową branso podarować można przyjaciółce 👩❤👩 albo wcisnąć do książki jako zakładkę 📖.\nDomowy dysk nie musi być super równy. Jeśli macie cyrkiel to na pewno ułatwi Wam sprawę wyznaczenia środka. Profesjonalne dyski, na których dzieciaki mogą wyplatać cuda, można zakupić przez internet, dla zainteresowanych pomogę z namiarami.\n🧵7 kolorowych sznurków (kolory mogą się powtarzać, kwestia gustu) o długościach ok 40cm. Ja użyłam włóczki ale doskonała będzie mulina lub sznureczki nylonowe.\n🧵nieduża miska lub coś okrągłego do odrysowania dysku np płyta CD\nPowodzenia, Ola Borelowska\nPoprzedni wpisPracownia Poddasze online- owady\nNastępny wpisZapytanie ofertowe nr 11/MDK/2020


LIGHTING.PL - Światło, sztuka i Philips Hue\nOświetlenie domowe | dekoracyjne (2014-08-26)\nŚwiatło, sztuka i Philips Hue\nFirma Philips zaprezentowała pierwsze na świecie inteligentne oprawy oświetleniowe wykonane w technologii druku 3D, które są pięknym dodatkiem do poszerzającej się gamy produktów Philips Hue.\nTe oprawy łączące w sobie świat sztuki, światła i technologii pozwalają uzyskać nieograniczoną paletę efektów oświetleniowych i stać się prawdziwym domowym arcydziełem. Nowatorskie stojące i wiszące lampy Philips Hue wykonane w technologii druku 3D zostały opracowane we współpracy z cenionymi na całym świecie studiami projektanckimi WertelOberfell i Strand+Hvass.\nSystem Hue sprawia, że wystarczy jedno przesunięcie palcem po ekranie smartfona lub tabletu, aby wejść do świata nieskończonych ilości personalizowanych efektów świetlnych, pozwalającego wybierać z ponad 16 milionów kolorów, odcieni bieli oraz programowanych scen świetlnych. Dzięki możliwości połączenia z automatyzującymi usługami internetowymi* oprawy oświetleniowe Philips Hue 3D pozwalają skorzystać z niezwykłych funkcji, takich jak dostrojenie oświetlenia do zachodów słońca.\nRewolucja w domowym oświetleniu\n„Drukowanie 3D zapewnia większą wolność, kontrolę, a także personalizację podczas projektowania produktów oświetleniowych. Philips Hue uwalnia kreatywność od ograniczeń i daje nieskończone możliwości tworzenia dowolnych nastrojów i efektów przy pomocy światła. Wspólnie stworzyliśmy najbardziej zaawansowane cyfrowe (a nawet futurystyczne) technologie, które trafiły do funkcjonalnego, unikalnego obiektu wywołującego wielkie emocje” – stwierdził Jan Wertel, projektant z firmy WertelOberfell.\n„Ekspresja kolorów zapewniana przez Philips Hue niesie za sobą magiczną i mistyczną niespodziankę, która tworzy atmosferę cudowności” – powiedział Niels Hvass, projektant z firmy Strand+Hvass.\nOprawy oświetleniowe Hue wykonane w technologii druku 3D, zaprojektowane przez niemiecki duet projektantów, WertelOberfell, inspirowane są naturą. Lampa wisząca przypomina dwie muszle, które skrywają w sobie źródło światła Philips Hue, tworząc olśniewające artystyczne efekty.\n„Spodobał nam się pomysł wykorzystania budowy oczu skorupiaków i insektów, a następnie odwrócenia jej tak, aby komórki przetwarzające światło zmieniły się w komórki to światło emitujące” – wyjaśnił Jan Wertel. „Jest to skomplikowany projekt, którego nie udałoby się zrealizować bez drukarek 3D. Dzięki nim stworzyliśmy jednak wyrafinowane oświetlenie potrafiące zmienić zwykłą przestrzeń w pełną kolorów świetlną odę do matki natury” – dodał Gernot Oberfell.\nChristina Strand opisała oprawy Hue 3D, zaprojektowane przez duński duet Strand + Hvass, jako „inspirowane cieniami, które widzimy, gdy wiosenne słońce oświetla nagie gałęzie drzew”. „Ta wizja została przekuta w skomplikowany projekt, którego realizacja wymagała zastosowania technologii druku 3D w połączeniu z rozwiązaniem Philips Hue. W tej oprawie ponad 3000 «patyczków» jest ze sobą splecionych wokół źródła światła Hue, aby odtworzyć scenę znaną z natury” – dodała Strand.\n* IFTTT – „jeśli wydarzy się to, to zrób tamto” (ang. If This Then That) to automatyzująca usługa internetowa, która pozwala na tworzenie własnych reguł powiązanych z systemem Philips Hue.


Trigestis | Shadow Broker - polski serwis Mass Effect\nTrigestis to gazowy olbrzym nazwany tak na cześć pierwszego salariańskiego astronoma, który przewidywał istnienie i zachowanie planet na podstawie obliczeń matematycznych, a nie bezpośredniej obserwacji. Ma on kilka niewyraźnych pierścieni i trzy księżyce zwane Sidacha, Norem i Bestia. Przesuwające się wysoko chmury rzucają cień na niższe warstwy atmosfery, która zawdzięcza swój piękny, lazurowy kolor skupiskom metanu i amoniaku. Planetę uważa się za pochodzącą spoza układu gwiezdnego i schwytaną w pole grawitacyjne gwiazdy.\nPromień: 59 031 km\nDługość dnia: 16 ziemskich godzin\nCiśnienie atmosferyczne: 0,53 atm\n« Masyw Feniksa


Marketing WiFi jest niezbędnym narzędziem marketingowym, które generuje duży zwrot ROI. Skorzystaj z bezpłatnego Wi-Fi i zmień swoją firmę w maszynę sprzedaży. Mood WiFi jest łatwe do wdrożenia i proste w użyciu.\nProste rozwiązanie, które pozwala zapewnić bezpłatne Wi-Fi, dostosowane do wizerunku Twojej marki. Za pomocą zaledwie dwóch kliknięć klienci logują się po tym, jak polubią Twoją stronę na Facebooku. Unikalny interfejs do zbierania informacji o klientach i zarządzania kampaniami promocyjnymi.\nPonad 20 000 lokalizacji wybrało rozwiązanie Mood WiFi. Wypróbuj i zobacz jakie to proste.\n“Mood WiFi ma niesamowity wpływ na nasze wyniki w mediach społecznościowych. Jest nie tylko łatwy w użyciu – nasi klienci to uwielbiają. Gorąco polecam tę usługę każdej małej firmie, która chce zwiększyć swoją wydajność w mediach społecznościowych. ”\n– Frank Bazzy, właściciel,\nrestauracja Ram’s Horn\nZbuduj swoją sieć i korzystaj z mediów społecznościowych, aby wzmocnić relacje z klientami.\nSkorzystaj z opcji panelu kontrolnego Mood WiFi, zobacz kim są Twoi klienci i dostosuj swoje strategie marketingowe do ich potrzeb.\nKampanie kierunkowe dla grup docelowych\nZrezygnuj z kosztownych kampanii reklamowych i komunikuj się bezpośrednio z klientami.\nŁatw dostęo dla klientów i to bez skomplikowanych haseł. Działa na dowolnym typie urządzenia: iPhone, Android, tablet, laptop\nCiesz się sygnałem nawet o 40% silniejszym niż u większości dostawców\nRouter WiFi Mood jest łatwy w instalacji, a obsługa klienta oferuje wsparcie przez e-mail i telefon.\nDwa proste kliknięcia….jak magia.\n1 Goście logują się do Wi-Fi przez e-mail lub Twoją stronę w mediach społecznościowych\n2 Pokazuj w pełni obrandowane, spersonalizowe treści\n3 Zacznij wysyłać wiadomości promocyjne i lojalnościowe\nPRZYKŁADOWY EKRAN LOGOWANIA\nRóżne możliwości logowania (Facebook, Instagram, LinkedIn, Twitter, e-mail)\nOpcjonalna procedura pomijania logowania\nŁatwe połączenie z siecią WiFi\nLogogwanie automatyczne i wybór języka\nPANEL KONTROLNY ONLINE\nTakie jak wiek, płec, zainteresowania ip.\nWysysłanie wiadomości do klientów\nPodgląd wszystkich lokalizacji\nExport danych użytkownika\nWprowadznia zmian “na żywo”\nMINIMALNE WYMAGANIA TECHNOLOGICZNE\nRouter z obsługą WiFi (nie wymagamy nowego sprzętu) lub Open Access Point dla routera Mood WiFi\nMood WiFi istnieje całkowicie poza siecią Twojej firmy\nLogin klienta jest szyfrowany\nUstaw własne limity danych\n(Opcjonalnie) Włącz w godzinach pracy, aktywuj filtr rodzinny\nZbieraj dane. Angażuj klientów. Rozwijaj swój biznes.


Mazars w Polsce wspiera Ukraińców - Mazars - Polska\n2/02/2022 W Mazars jesteśmy wstrząśnięci i głęboko poruszeni wydarzeniami na Ukrainie.\nW ostatnich dniach naszym priorytetem było skupienie się na niesieniu pomocy osobom najbardziej dotkniętym wojną, w tym naszym kolegom z Mazars w Ukrainie, jak i naszym pracownikom mającym tam rodziny.\nMazars w Polsce podjął szereg kroków, by dotrzeć ze wsparciem do osób, którym przyszło mierzyć się z tak dramatycznym doświadczeniem. Powołaliśmy zespół, który monitoruje stale zmieniającą się sytuację i koordynuje akcje pomocowe wewnątrz i na zewnątrz naszej firmy.\nSkupiliśmy się na działaniach, które obejmują, m.in.:\nStały kontakt z kolegami z Mazars w Ukrainie, a także z naszymi pracownikami mającymi rodzinę za naszą wschodnią granicą, aby przekazywać najbardziej potrzebne wsparcie, m.in. organizację transportu i zakwaterowania dla naszych kolegów z Ukrainy i ich rodzin przybywających do Polski.\nWsparcie finansowe dla organizacji pozarządowych niosących pomoc humanitarną Ukraińcom.\nWsparcie psychologiczne dla pracowników pochodzenia ukraińskiego i ich rodzin.\nW obliczu tych tragicznych wydarzeń dziękujemy wszystkim naszym Pracownikom niosącym pomoc - ogarnia nas duma, że są wśród nas tak życzliwe osoby, których dobroduszność oraz solidarność są wzruszające.\nMamy również świadomość, jak ciężki jest to czas także dla naszych klientów. Staramy się zapewnić im profesjonalne wsparcie i pomagamy w odnalezieniu się w obecnej, niezwykle trudnej sytuacji.


Sejm debatuje nad umową gazową - Finanse - rp.pl\nAktualizacja: 23.09.2010, 15:08\nSejm debatuje nad umową gazową\nWicepremier Waldemar Pawlak odpieral zarzuty prezesa PiS, Jarosława Kaczyńskiego, według którego polsko-rosyjska umowa gazowa jest szkodliwa dla Polski\nROL, Rob Robert Gardziński\nZależność Polski od rosyjskiego gazu jest minimalna biorąc pod uwagę bilans energetyczny - przekonywał Waldemar Pawlak i zapewniał, ze chodzi o wynegocjowanie dla kraju najkorzystniejszej umowy gazowej z Rosją\nPrawie trzy godziny posłowie dyskutowali i spierali dzisiaj się w sejmie o nowe polsko-rosyjskie porozumienie gazowe. Opozycja atakowała, Minister Gospodarki, odpowiedzialny za negocjacje z Rosjanami, bronił dokumentów. Poniżej dalsza część artykułu\nWątków dyskusji było wiele - z rolniczym i nawozowym włącznie, a debata odbyła się w przeddzień kolejnej tury międzyrządowych rozmów o poprawkach do porozumienia. Jutro bowiem w Moskwie m.in. wiceministrowie gospodarki obu krajów i szefowie zainteresowanych firm będą dyskutować o ostatecznym kształcie porozumień. Poprawki do ustalonej na początku roku treści dokumentów zaproponowała Komisja Europejska i jej przedstawiciel też bierze udział w jutrzejszym moskiewskim spotkaniu.\nZasadnicza kwestia to taka, by rurociąg jamalski, którym Rosjanie ślą przez Polskę swój gaz do Niemiec podlegał takim zasadom, jak inna infrastruktura w Unii Europejskiej, a wiec był udostępniony wszystkim zainteresowanym firmom. Poza tym w porozumieniu przewidziano wzrost dostaw do Polski z Rosji – do maksymalnie ponad 10 mld m[sup]3[/sup] rocznie (podczas gdy obecnie to jest 7,5 mld m[sup]3[/sup]) oraz wydłużenie kontraktu o 15 lat – do 2037r.\nI to właśnie te zapisy w umowie najbardziej atakowała w czasie debaty opozycja – przede wszystkim posłowie Prawa i Sprawiedliwości. A cała dyskusja odbyła się z inicjatywy lidera PiS Jarosława Kaczyńskiego. Zarzucał on rządowi, że wynegocjowane Rosjanami ustalenia są szkodliwe dla Polski.\n- Ta umowa zawiera fatalne zapisy, będzie miała dalekosiężne skutki nie powinno dojść do jej podpisania.\nZdaniem Jarosława Kaczyńskiego mamy teraz inną sytuacje niż w 2006r, gdy Polska była skazana na zawarcie niekorzystnej umowy.\n– Jest sfera dawnych wpływów Związku Sowieckiego, gdzie wszystko jest po staremu i strefa krajów wolnych, które podpisują umowy gazowe na korzystnych warunkach – dodał.\nPytał, dlaczego rząd broni tej niekorzystnej umowy wbrew Unii Europejskiej. Waldemar Pawlak ripostował z kolei, że zależność od rosyjskich dostaw jest minimalna i to jest „fakt arytmetyczny a nie polityczny”.\n– Czy wiecie, ile gaz z importu stanowi w naszym bilansie, to jest tylko 8 proc. – argumentował minister.\n– Zanim u nas zabraknie gazu, to w Europie zamarzną. Bierzmy pod uwagę wyobraźnię.\nWicepremier Pawlak zaatakował też PiS mówiąc, ze jak „ktoś ma kompleksy, to będzie się obawiać kontaktów z Rosją”. Posłowie z koalicji, których też wielu zapisało się do dyskusji, raczej – co oczywiste - skupiali się na problemach związanych z wydobyciem krajowym, pytali o perspektywy wydobycia gazu z łupków skalnych, wskazywali na słabą infrastrukturę gazową w kraju.\n[srodtytul]EuRoPol Gaz i inne problemy[/srodtytul]\nZdaniem Jarosława Kaczyńskiego umowa powoduje utratę kontroli Polski nad spółka EuRoPol Gaz.\n– Rosja nie dopuściła, byśmy brali dywidendę z tej spółki – mówił. I przekonywał, że zgoda na niskie opłaty gaz tranzyt rosyjskiego gazu rurociągiem jamalskim oraz niski poziom zysku EuRoPol Gazu, ustalony na ok. 20 mln zł rocznie, oznaczać będzie utratę części wpływów z podatku m.in. CIT. (To EuRoPol Gaz jest właścicielem rurociągu jamalskiego, transportującego gaz na potrzeby Polski i do Niemiec, a głównym jej źródłem przychodów są wpływy z opłat tranzytowych.)\nWicepremier Pawlak odpierał te zarzuty. Zapewniając, że wysokość opłaty za transport gazu Jamałem przez Polskę jest zgodna z prawem i Urząd Regulacji Energetyki zatwierdza je na takim poziomie, by pokrywały koszty uzasadnione spółki.\n– Próbowano odreagować podwyżkę cen gazu rosyjskiego z 2006r., podnosząc stawki za tranzyt Jamałem , ale sprawa trafiła do sadów i te tylko częściowo stronie polskiej przyznały rację – dodał Waldemar Pawlak.\nW trakcie dyskusji poparł go Andrzej Orzechowski z PO.\n– Prezes PiS martwi się o zyski EuRoPol Gazu i CIT, a to z dwóch lat tylko ok. 150 mln zł – zauważył.\nRównocześnie znacznie ważniejszy jest podatek od nieruchomości. A ten zapewnia zapis o utrzymaniu przez Rosjan tranzytu gazociągiem jamalskim do 2045r.\n[srodtytul]Umowa z Niemcami[/srodtytul]\nPosłowie PiS pytali o to, dlaczego strona polska zgodziła się na wydłużenie kontraktu importowego o 15 lat, a nie udało się porozumieć z firmami, które miały nadwyżki surowca.\n– To nieodpowiedzialne – mówił Adam Gałązka.\nEwa Pawlik zauważyła, że skoro PGNiG wywiązuje się z obowiązków kontraktowych wobec Gazpromu i rzetelnie płaci za gaz, to dlaczego tak trudno wynegocjować lepsze warunki dostaw. Szef PIS-u zaatakował tez rząd, że nie postarał się o porozumienie z Berlinem i Bruksela, by weszła w życie umowa na dostawy gazu od niemieckiego koncernu EON Ruhrgas.\nChodzi o kontrakt zwarty w maju między PGNiG i niemieckim koncernem, który do tej pory nie może wejść w życie, bo E.ON nie ma zgody na transport gazu przez Ukrainę do naszego kraju. W środę PGNiG zawarł jeszcze jeden aneks do niej i zgodzi ł się przedłużyć stronie niemieckiej czas na uzgodnienia z Ukrainą do 29 października. Waldemar Pawlak odpierał zarzuty, pytając, czy o to chodzi by Polska kupowała od niemieckiej firmy droższy rosyjski gaz.\nJednocześnie przypominał opozycji, że to właśnie w czasie rządu PiS-u „storpedowano” plany budowy interkonektora z Niemcami czyli nowego gazociągu.\nPo przedstawieniu informacji posłom, Waldemar Pawlak powiedział dziennikarzom, że możliwe jest nieprzedłużenie umowy z Rosją na dostawy gazu do 2037 roku. Obecna umowa obowiązuje do 2022 roku. Pytany którego rozwiązania jesteśmy bliżsi odpowiedział, że "na stole są dwa rozwiązania". Aneks mówiący o zwiększeniu dostaw i ich przedłużeniu o 15 lat w stosunku do obecnie obowiązującego jest wynegocjowany, ale nie został jeszcze podpisany.\nPo południu w Moskwie odbędą się kolejne polsko - rosyjskie rozmowy na temat umowy gazowej. Przewiduje ona między innymi zwiększenie zakupów rosyjskiego gazu do 10 miliardów 300 milionów metrów sześciennych rocznie, a warunki umowy obowiązywałyby do 2037 roku.\nRozmowy mają zakończyć się jutro.


Z półki — mój wyzwaniowy stosik\nStrona głównaZ półki — mój wyzwaniowy stosik\nPatrycja Lechnowska 4.1.17\nZ półki to wyzwanie książkowe organizowane przez Dzosefinn, aktorkę znanego Przeczytam tyle, ile mam wzrostu. Przy zapisie do Przeczytam tyle... przypadkiem znalazłam Z półki i pomyślałam — czemu nie? Lubię wyzwania, lubię robić listy i zestawienia... Więc oto jestem i mam własny stosik.\nStartuję do Poziomu 3, czyli 11-15 książek. Wybrałam z półek 12 pozycji, które mam nadzieję przeczytać w 2017 roku. Oby się udało!\nPoniżej wklejam zdjęcie mojego stosu, które zdobiłam właściwie dla samej siebie. W tym poście będę robiła wszelkie edycje — dodawała linki do recenzji, odhaczała przeczytane pozycje itd.\n1. Księżniczka z lodu — Camila Lackberg\n2. Między ustami a brzegiem pucharu — Maria Rodziewiczówna\n3. Chemia śmierci — Simon Beckett\n4. Ogniskowa — D. J. Bujak ✓ RECENZJA\n5. Małe życie — Hanya Yanagihara\n6. Black out — Marc Elsberg\n7. It Ends With Us — Colleen Hoover\n8. Mimo moich win — Tarryn Fisher\n9. Razem będzie lepiej — Jojo Moyes ✓\n10. Anioł do wynajęcia — Magdalena Kordel ✓\n11. Istota zła — Luca D'Andrea\n12. Bielszy odcień śmierci — Bernard Minier\nKto chciałby dołączyć, odsyłam do Dzosefinn ;)\nKarolina W. 04.01.2017, 16:56\nMałe życie. Świetna książka. Osobiście nawet nie zauważyłam kiedy skończyłam czytać co biorąc pod uwagę gabaryty książki jest zaskakujące:D\nKatrina 04.01.2017, 17:06\nŻadnej z tych pozycji bliżej nie znam ;) Generalnie w domu 90% pozycji mam przeczytanych (te 10% to jakaś klasyka, albo książki tak złe, że poddałam się po iluś stronach). Obecnie na półce zalega mi trochę "do przeczytania", ale to dzięki temu, że mam dostęp do cudzej biblioteczki i nadmiar książek podkradam :D Także wyzwanie realizuje w pewnym sensie, bo czytam książki z pułki, ale nie mam nawet jak do końca wziąć w nim udziału XD\nJudyta Z 04.01.2017, 19:01\nCzytałam 4 z wymienionych: Blackout, Chemię śmierci, Bielszy odcień śmierci oraz Mimo moich win i tylko ta trzecia mnie rozczarowała. Trzy pierwsze to świetne książki, trzymające w napięciu.\nZazdroszczę "It Ends With Us"!\nSylwia 05.01.2017, 11:25\nMyślałam nad dołączeniem do tego wyzwania, ale ostatecznie stwierdziłam, że to nie dla mnie. Mam kilka książek nieprzeczytanych na półce, ale części prawdopodobnie nie przeczytam i nie chciałabym się do tego zmuszać :D.


Gwiazda betlejemska - jak ją hodować? | Domiporta\nGwiazda betlejemska - jak ją hodować?\nGwiazda betlejemska to jedna z najbardziej charakterystycznych roślin, którą można zarówno kupić w kwiaciarni, jak i podjąć się jej samodzielnej hodowli w doniczce. Jest tak z prostego powodu - to kwiat dość łatwy w uprawie.\nSzczególnie popularna przed bożym narodzeniem może jednak cieszyć nas cały rok. Ważne jest jednak, by prawidłowo o nią dbać.\nJak hodować gwiazdę betlejemską? Sekrety poinsecji\nPoinsecja, bo tak brzmi poprawna nazwa gwiazdy betlejemskiej (inne nazwy to wilczomlecz nadobny, poinsecja nadobna, wilczomlecz piękny czy też euphorbia pulcherrima) to jedna z roślin, która lubi ciepło. Nie należy ustawiać jej w przeciągu, w domu nie może być też chłodno.\nŚwięta z gwiazdą betlejemską. Jak sprawić, by zakwitła?\nGwiazdę betlejemską najlepiej umieścić więc w miejscu jasnym, w którym temperatura w pomieszczeniu wynosi co najmniej 15 stopni Celsjusza, nie więcej jednak niż 22 stopnie.\nGdy w mieszkaniu jest ciepło, roślinie bardzo pomoże, gdy liście spryskamy wodą. Roślina nie przepada też za zbyt dużą ilością światła, jej popularność w okresie świąt nie jest więc przypadkowa.\nPoinsecję trzeba też odpowiednio podlewać. Gwiazda betlejemska nie lubi jednak, kiedy jest zbyt morko, warstwa ziemi powinna być więc co najwyżej wilgotna, wody nie trzeba więc dużo. Popularne serwisy radzą, by poinsecje podlewać co drugi dzień. Najczęściej przyczyną problemów z gwiazdą betlejemską są przeciągi, zbyt intensywne światło, jest też wrażliwa na nadmiar wody.\nGwiazda betlejemska przetrwa zimę. Czego potrzebuje roślina?\nCharakterystyczna roślina, którą cieszymy się głównie w święta, jest wieloletnia. Do następnego sezonu przetrwa jednak pod kilkoma warunkami. O ile przeciągi mogą ją skutecznie pozbawić formy jeszcze przed świętami, to złe przechowywanie sprawi, że w kolejnym roku ani pędy, ani liście, ani kwiaty nie odzyskają już dawnej formy.\nDlatego też gwiazda betlejemska musi być przechowywana w całkowitej ciemności przez 8 tygodni po 14 godzin dziennie. Ma to na celu ochronę przed promieniami słońca.\nUroki gwiazdy betlejemskiej, czyli uważaj na groźny sok\nPielęgnacja gwiazdy betlejemskiej to jedno, czy można jednak samodzielnie ją rozmnażać? Tak. W tym celu z rośliny trzeba odciąć wierzchołki pędów. Łodygi powinny mieć ok. 10 cm.\nWarto pamiętać, że sok gwiazdy, o mlecznym kolorze, ma właściwości trujące. Gwiazda po wycięciu powinna zatem trafić na kilka sekund do ciepłej wody, by zmniejszyć wypływanie groźnego "mleczka".\nWszystko przez kwas euforbinowy, który oddziałuje na układ trawienny. Zagrożone są zarówno dzieci jak i zwierzęta. Roślina powinna być więc ustawiona w miejscu, które dla malucha lub pupila nie będzie dostępne. Nasi milusińscy mogą bowiem nieświadomie odłamać, nadgryźć lub zerwać łodygę gwiazdy i w ten sposób wejść w kontakt z nieprzyjazną substancją. Co ważne w literaturze światowej nie stwierdzono śmiertelnych przypadków zatrucia gwiazdą betlejemską. Przypadki hospitalizacji, konieczności płukania żołądka i innych zabiegów medycznych się już jednak zdarzają.\nWybierz swoją gwiazdę betlejemską. Są różne odmiany\nWarto pamiętać o tym, że pojęcie gwiazdy betlejemskiej jest bardzo pojemne, bo na rynku dostępnych jest ok. 150 gatunków tej wyjątkowej rośliny. Wybór gatunku ma znaczenie, jeśli zależy nam na innym kolorze kwiatu.\nCzerwona poinsecja jest najpopularniejsza, ale uprawiać można też zieloną, łososiową, różową, a nawet cynamonową czy żółtą.\nWnętrza 5 żelaznych zasad projektowania łazienki Wnętrza Mieszkanie dostosowane do potrzeb seniora Wnętrza Jaki żyrandol do salonu będzie praktyczny, a jednocześnie stylowy? TOP 5 propozycji! Wnętrza Montaż baterii prysznicowej – na jakiej wysokości ją zamontować? Wnętrza Ujawniamy kuchenne trendy z Max Kuchnie. Zgarnij darmowego Trendbooka 2022/23 Wnętrza Jak oszczędzać wodę bez straty komfortu? Wnętrza Jaki materiał na zasłony do salonu wybrać? Wnętrza Wątpliwości w sprawie remontu — skorzystaj z doradztwa remontowego OBI


Julia Yamamoto | Ben10 Alternatywne Historie Wiki | FANDOM powered by Wikia\n16 ("Ben 10: Ultimate Alien" i "Ben 10: Omniverse")\n17 ("Ben 10: Nowa Generacja")\nHydraulik ("Ben 10: Nowa Generacja" i "Karl 10: Spadkobierca Omnitrixa")\nBen Tennyson (były chłopak; chłopak w serii "Ben 10: Nowa Generacja"; mąż w serii "Karl 10: Spadkobierca Omnitrixa")\nHervé (chłopak w serii "Ben 10: Omniverse")\nJulia Yamamoto (przyszła wersja w serii "Ben 10: Nowa Generacja")\nJulia Yamamoto (alternatywna wersja z Odwrotnej strefy w serii "Ben 10.000: Nowa Generacja")\nŁączenie ze Statkiem\nZwiększona siła (w Statku)\nZwiększona wytrzymałość (w Statku)\nJulia Yamamoto to była dziewczyna Bena, która jest tenisistką.\nJulia nosi czarny T-shirt najczęściej ukryty pod różową bluzą z kapturem. Nosi też białą spódnicę. Podczas gry w tenisa zakłada białe opaski, T-shirt i spódnicę. Ma krótkie czarne włosy z grzywką i białe sportowe buty tenisowe.\nW tej serii wygląda podobnie jak w "Ultimate Alien", tyle że teraz ma biały T-shirt, a nie czarny. Wciąż ma swoją różową bluzę, lecz z większą ilością wzorów. Włosy ma związane w kucyki. Posiada też długie skarpetki, które idą w górę do kolan.\nJulia nosi ten sam strój co w "Ultimate Alien". Jej włosy są trochę dłuższe. Czasami nosi Statka jako biżuterię np.: jako kolczyki albo bransoletkę.\nJulia w tej serii to dorosła kobieta, mająca krótkie, czarne włosy. Yamamoto nosi jeansy, oraz różową bluzkę z podwiniętymi rękawami.\nJulia wygląda identycznie jak w serii "Ben 10: Omniverse".\nJulia wygląda jak w serii "Ultimate Alien", ale w stylu "Omniverse".\nJulia nie posiada żadnych super mocy, choć pokazuje pewne umiejętności walki. Jest jedyną osobą, która może w pełni dowodzić Statkiem. Statek może "scalić się" z Julią. Tworzy wówczas pancerną zbroję bojową. W niej, Julia posiada zwiększoną wytrzymałość i dużą odporność na uszkodzenia, jak również zdolność do strzelania broniami laserowymi.\nW tej serii stworzonej przez WindMarine12, Julia ma 17 lat i nigdy nie rozstała się z Benem. Zostaje Hydraulikiem i pomaga Benowi w zwalczaniu zła. W drugi sezonie mieszka z drużyną w Wieży Herosów.\nJulia jest matką Karla Tennysona i żoną Bena. Jest również członkiem grupy Strażnicy wszechświata i pomaga drużynie w misjach.\nOdkąd rozstała się z Benem widocznie się od niego odsunęła. Pomaga Hydraulikom. W odcinku "Powrót z zaświatów" całuje Tennysona, następnie ucieka. Można więc wywnioskować, że nadal coś do niego czuje.\nBojąc się zjawy (pierwsze ponowne pojawienie; krótko)\nBen Ten: Total Demolition - Reżyser\nBen 10: Obca Potęga" i "Ben 10: Ultimate Alien"."> Ben 10: Omniverse"."> Karl 10: Spadkobierca Omnitrixa"."> Ben 10: Nowa Generacja:.">\nJulia Yamamoto - artykuł na Ben 10 Wiki


Krwawe walki o Palmirę. Czy wojska Asada uratują starożytne miasto? - Świat - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\n17 maj 2015 aktualizacja 20 lis 2019, 0:12\nRuiny Palmiry / PAP/EPA / YOUSSEF BADAWI\nCiężkie walki toczą się o jedno z najbardziej znanych starożytnych miast w Syrii. Rządowe wojska starają się powstrzymać ISIS przed zdobyciem Palmiry. Uczeni obawiają się, że jeśli terroryści opanują miasto, to zniszczą jedne z najwspanialszych pozostałości czasów starożytnych.\nKrwawa bitwa o Palmirę w środkowej Syrii. W walkach pomiędzy dżihadystami z Państwa Islamskiego i siłami rządowymi prezydenta al-Asada zginęło prawie 300 osób. Taki bilans walk podaje Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka z siedzibą w Londynie. Według tej organizacji, do tej pory zginęło 123 żołnierzy sił rządowych, 115 bojowników ISIS i 57 cywilów. Jak podaje brytyjski "Daily Telegraph", walki toczą się w odległości 1,5 kilometra od miasta, a dżihadyści opanowali już północne przyczółki Palmiry. Istnieje poważna obawa, że islamscy ekstremiści mogą zniszczyć to starożytne miasto, podobnie jak mezopotamskie Nimrud czy Hatrę w Iraku.\nPalmira leży w środkowej Syrii, około 215 kilometrów na północny wschód od Damaszku. Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z neolitu, około 2 tysięcy lat przed naszą erą. Dzięki wieloletniej pracy międzynarodowych ekip archeologów odsłonięto m.in. ruiny budowli łączące w sobie elementy sztuki hellenistycznej z rdzenną tradycją aramejską, a także pozostałości tzw. Obozu Dioklecjana. Ruiny Palmiry są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.\nSyria baszar asad walki o Palmirę ISIS walki ruiny Palmiry terroryści\nTo już nawet w środkowej Syrii toczą się ciężkie walki ? Chyba "propaganda "\nma się dobrze , bo dzisiaj , to sam nie wiem , czy ten Asad jest dobry , czy brzydki ? Był już dobry , nie dobry , teraz chyba znowu - dobry .\nKto to wszystko tak zdestabilizowal?


Brat przeciw bratu 5/? - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nPrzeczytano 16876 razy.\nBrat przeciw bratu 5/?\nNa jaki trop natknêli siê James i Rose? Jakie wie¶ci od rodziców dla niej i Hugo ma przekazaæ Neville?\nJames zgodnie z przypuszczeniami znalaz³ Rose w bibliotece. Znad stosu ksi±¿ek, który j± otacza³ widaæ by³o tylko czubek rudej g³owy. Ch³opak zdj±³ kilka z nich i po³o¿y³ na s±siednim stoliku.\n- Co ty robisz, James? - zapyta³a dziewczyna. - Ja tu próbujê siê uczyæ! Mam w tym roku SUMy, jakby¶ nie wiedzia³. - Nie lubi³a, gdy kto¶ jej przerywa³ naukê.\n- S± wa¿niejsze rzeczy od SUMów, Rose - odpar³ Potter. Rozejrza³ siê na boki. Oprócz nich w bibliotece by³a tylko grupka Puchonów. - Chodzi o Ala - doda³ ledwo s³yszalnym szeptem.\n- Trzeba by³o tak od razu. - Jego kuzynka w b³yskawicznym tempie schowa³a ksi±¿ki do torby. - To czego siê dowiedzia³e¶? - zapyta³a nieco g³o¶niej ni¿ zamierza³a.\n- Ciszej - sykn±³ James. - Musimy znale¼æ jakie¶ miejsce, w którym nikt nas nie pods³ucha.\n- O czym rozmawiacie? - zapyta³ nagle kto¶ za jego plecami.\n- Ee... o niczym wa¿nym. Pomagam Rose w nauce - sk³ama³ Potter.\n- Ty? W nauce? - Lily z³apa³a siê za boki. - Gdybym ciê nie zna³a, to mo¿e bym w to uwierzy³a. Zreszt± od kiedy to pomaganie w nauce jest tak± tajemnic±, co?\n- No dobra, chodzi o Albusa, ale... - powiedzia³a Rose.\n- O Ala? W takim razie idê z wami - oznajmi³a dziewczynka.\n- Nie, Lily, jeste¶ za ma³a - odpar³ jej brat.\n- Nie jestem ju¿ ma³ym dzieckiem, James! - oburzy³a siê Lily.\n- On ma racjê. Masz dopiero trzyna¶cie lat. To zbyt niebezpieczne, ¿eby¶ siê w to anga¿owa³a - powiedzia³a Rose.\n- Albus to mój brat i chcê wiedzieæ, co siê z nim dzieje! - zdenerwowa³a siê dziewczynka.\n- A ja jestem twoim najstarszym bratem i zabraniam ci anga¿owaæ siê w sprawê Ala - odpar³ powa¿nie James.\n- A co je¶li powiem tacie, ¿e prowadzisz w³asne ¶ledztwo? - zapyta³a Lily, nie chc±c daæ za wygran±.\n- To nie jest ¿adne ¶ledztwo - odpowiedzia³ Potter, chocia¿ wyra¼nie zblad³. - Po prostu mam oko na Ala, tak jak kaza³ tata. I prosi³ te¿, ¿ebym siê tob± opiekowa³, wiêc NIE MO¯ESZ i¶æ z nami.\nLily by³a naburmuszona, ale ju¿ nic wiêcej nie powiedzia³a. Skierowa³a swoje kroki do Dzia³u Transmutacji. James i Rose wyszli z biblioteki.\n- No to gdzie idziemy? - zapyta³a dziewczyna.\n- Czekaj, zobaczê gdzie bêdzie najbezpieczniej - odpowiedzia³ ch³opak i wyj±³ czysty pergamin. Stukn±³ w niego ró¿d¿k±. - Uroczy¶cie przysiêgam, ¿e knujê co¶ niedobrego.\nNa pergaminie powoli zaczê³a pojawiaæ siê mapa Hogwartu i ¶lady maleñkich stóp. James i Rose spojrzeli na Mapê Huncwotów. Zobaczyli, jak Filch i pani Norris co parê kroków zatrzymuj± siê, najwyra¼niej sprawdzali, czy kto¶ nie rozrzuci³ ³ajnobomb w klasach.\n- Czy on musi robiæ obchód akurat teraz? - zapyta³a poirytowana Rose. - Mo¿e jakie¶ tajne przej¶cie bêdzie dobre? - zaproponowa³a.\n- Nie, to zbyt ryzykowne - odpowiedzia³ James. - Ale znam jedno miejsce, w którym na pewno nikt nas nie pods³ucha. Tylko nie jestem pewien, czy jeszcze dzia³a.\n- O Pokoju ¯yczeñ na siódmym piêtrze.\n- Ach, kojarzê, podobno sp³on±³ podczas wojny czarodziejów.\n- Tak, w³a¶nie dlatego nie jestem pewien, czy zadzia³a. Ale zawsze warto spróbowaæ.\n- Nie ma go na Mapie Huncwotów - zauwa¿y³a Rose.\n- Owszem, musieli nie wiedzieæ o jego istnieniu - przyzna³ James. - Zastanawiam siê czy samemu nie dorysowaæ go na mapie, tylko musia³bym dowiedzieæ siê jak...\n- Zwariowa³e¶? A je¶liby mapa wpad³aby w niepowo³ane rêce? Uwa¿am, ¿e bezpieczniej bêdzie zostawiæ j± tak±, jaka jest.\nPotter w duchu musia³ przyznaæ jej racjê. Nie odzywali siê przez ca³± drogê na siódme piêtro. Ch³opak przez chwilê zastanawia³ siê, o co poprosiæ, po czym przeszed³ trzy razy wzd³u¿ kamiennej ¶ciany powtarzaj±c w my¶lach Potrzebujê miejsca pe³nego magicznych ksi±¿ek. Gdy otworzy³ oczy, nie pojawi³y siê ¿adne drzwi.\n- Mo¿e spróbuj sformu³owaæ my¶l inaczej? - zasugerowa³a Rose. - Wiesz, skoro sp³on±³, to teraz mo¿e potrafi spe³niaæ tylko proste ¿yczenia.\nJames jeszcze raz przeszed³ trzy razy wzd³u¿ ¶ciany, tym razem powtarzaj±c w my¶lach Potrzebna mi biblioteka. Gdy ponownie otworzy³ oczy w kamiennej ¶cianie ukaza³y siê drzwi. Otworzy³ je i wszed³ z kuzynk± do Pokoju ¯yczeñ. To, co zobaczyli, mocno ich rozczarowa³o. Owszem, pojawi³a siê biblioteka i to wiêksza od tej szkolnej, ale po³owa ksi±¿ek by³a spalona, na niektórych pó³kach zosta³y tylko zwêglone kartki. Równie¿ stoliki i krzes³a nie prezentowa³y siê najlepiej. Niektóre z nich wygl±da³y tak, jakby mia³y rozsypaæ siê pod byle dotykiem. Natomiast pod³oga pokryta by³a popio³em.\n- No co¿, i tak wygl±da lepiej, ni¿ siê spodziewa³em - stwierdzi³ James.\nUsiad³ z kuzynk± przy stoliku, który wyda³ im siê najbardziej trwa³y. M³ody Potter opowiedzia³ jej, czego dowiedzia³ siê od Albusa, o li¶cie, któr± ten zgubi³ i swoim ¶nie. Rose s³ucha³a go uwa¿nie i nie odezwa³a siê, dopóki nie skoñczy³.\n- My¶lisz, ¿e mówi prawdê o tych oczach i skórze? - zapyta³a.\n- Nie wiem. Z jednej strony chcê mu wierzyæ, ale z drugiej... dlaczego nikomu wcze¶niej o tym nie powiedzia³? Przecie¿ to go nie kontrolowa³o przez ca³y czas. O ile w ogóle co¶ go kontrolowa³o.\n- Na pocz±tek powinni¶my przeszukaæ te ksi±¿ki. Mo¿e co¶ znajdziemy o tych oczach. Szkoda tylko, ¿e po³owa sp³onê³a.\nWertowanie ksi±g okaza³o siê ¿mudnym i ciê¿kim zajêciem, zw³aszcza ¿e tym, które ocala³y nierzadko brakowa³o kilku stron. Niektóre ksi±¿ki by³y tak stare, ¿e rozsypywa³y siê przy najl¿ejszym dotyku. James i Rose zupe³nie stracili rachubê czasu, ale byli pewni, ¿e spêdzili tu kilka godzin.\n- Chooood¼my ju¿ st±d. Dzi¶ ju¿ nic nie znajdziemy. Wrócimy tu jutro - powiedzia³a Weasley, ziewaj±c przeci±gle.\n- Tak, to dobry pomys³. Zrobi³em siê ¶pi±cy - przyzna³ Potter.\nJu¿ mieli wychodziæ, gdy uwagê ch³opaka przyku³a jedna ksiêga wyró¿niaj±ca siê w¶ród innych. By³a wci¶niêta miêdzy Dziejami Staro¿ytnej Magii a zwêglon± kupk± pergaminu, która kiedy¶ musia³a byæ ksi±¿k±. Owa ksiêga trzyma³a siê zaskakuj±co dobrze, choæ po wygl±dzie mo¿na by³o stwierdziæ, ¿e mia³a ponad tysi±c lat. Gdy James i Rose podeszli bli¿ej, poczuli, ¿e dos³ownie bi³a od niej tajemnicza magia. Pomy¶leli, ¿e kto¶ musia³ ochroniæ j± zaklêciem przed zniszczeniem. Potter ostro¿nie wyj±³ ksiêgê i zacz±³ wertowaæ. Wiêkszo¶æ stron zajmowa³y ilustracje, których znaczenia nawet Rose uczêszczaj±ca na Staro¿ytne Runy nie potrafi³a wyja¶niæ. By³a jedynie niemal pewna, ¿e nie by³o to pismo runiczne. Dopiero na koñcu znale¼li tekst w jêzyku angielskim:\nIstniej± sprzeczne teorie co do pochodzenia Maski ¦wiêtego Maga. Najpopularniejsza z nich g³osi, ¿e zosta³a ona wykuta z czarnych diamentów przez bogów staro¿ytnej Grecji. Inna g³osi, ¿e wykona³ j± sam ¦wiêty Mag, który pos³uguj±c siê magi± o wiele potê¿niejsz± od tej, która by³a znana ówczesnym czarodziejom, móg³ nadaæ jej w³a¶ciwo¶ci, które mog³y zostaæ uznane za pochodz±ce od bogów olimpijskich. Zagorzali zwolennicy teorii spiskowej twierdz±, ¿e Maska tak naprawdê zosta³a stworzona ze zwêglonych ko¶ci mugoli. ¦wiêty Mag...\nDalej czytaæ nie mogli, bo nie by³o reszty strony, jakby kto¶ urwa³ jej kawa³ek.\n- No có¿, to przynajmniej daje nam jaki¶ trop. My¶lisz, ¿e Al widzia³ oczy tej Maski ¦wiêtego Maga? - zapyta³a Rose. - James?\n- Chod¼, chyba wiem gdzie znajdziemy t± Maskê - odpowiedzia³ podekscytowany ch³opak i nie czekaj±c na reakcjê poci±gn±³ kuzynkê ku wyj¶ciu z Pokoju ¯yczeñ.\nNie zd±¿yli jednak doj¶æ do celu, gdy na drodze stan±³ im profesor Longbottom z ponur± min±. Obok niego kroczy³ Hugo.\n- Rose, wszêdzie ciê szuka³em. Muszê tobie i Hugo przekazaæ wie¶ci od waszych rodziców - oznajmi³ nauczyciel. Po jego g³osie mo¿na by³o poznaæ, ¿e nie by³y to dobre wiadomo¶ci.\nDziewczyna bez s³owa posz³a za Neville'em i bratem. James odruchowo ruszy³ za nimi, ale powstrzyma³ go Longbottom.\n- Nie, ty id¼ do Skrzyd³a Szpitalnego. Panna Danerwich ju¿ siê wybudzi³a - poinformowa³.\n- To cudownie - ucieszy³ siê James.\n- Tylko jej nie przemêczaj. Antidotum dzia³a, ale jest jeszcze s³aba - uprzedzi³ Neville.\nJames wbieg³ do skrzyd³a szpitalnego, czuj±c, ¿e kamieñ spad³ mu z serca. Przysun±³ sobie krzes³o do ³ó¿ka Jane. Dziewczyna wci±¿ by³a blada i wygl±da³a mizernie, ale powoli wraca³o do niej ¿ycie.\n- Jak siê czujesz? - zapyta³ Potter.\n- Nie najgorzej - odpowiedzia³a Jane. - Co w³a¶ciwie siê sta³o? - zapyta³a, próbuj±c bezskutecznie podnie¶æ siê do pozycji pó³le¿±cej. - Nikt nie chce mi nic powiedzieæ.\n- Mój sok, który ci da³em, by³ zatruty - odpowiedzia³ James. - Przepraszam. To ja mia³em byæ ofiar±.\n- Ty? Ale dlaczego? Kto niby mia³by chcieæ ciê zabiæ? - zdziwi³a siê dziewczyna.\n- Wiem, ¿e zrobi³ to Albus. Ale nie wiem dlaczego. To znaczy mam trop i to co on powiedzia³, ale... na sto procent nie jestem pewien. - Ch³opak postanowi³ byæ z ni± szczery.\n- Ale... przecie¿ Al to twój brat...\n- Dlatego chcê dowiedzieæ siê, co nim kierowa³o.\n- Co by³o w tym soku?\n- Wywar ¯ywej ¦mierci. Canser powiedzia³, ¿e to za ma³a dawka, ¿eby zabiæ, ale... wystarczaj±ca, ¿eby wyrz±dziæ trwa³e szkody.\n- Trwa³e szkody? Czuli ju¿ nie wrócê do pe³nego zdrowia?\n- Niekoniecznie. Taka dawka mo¿e wyrz±dziæ takie szkody, ale nie musi. Pani Poodit poda³a ju¿ ci antidotum od Cansera.\nZapad³a ponura cisza, któr± przerywa³ jedynie nierówny oddech dziewczyny. James zerkn±³ w stronê gabinetu pielêgniarki. Przez ma³e okienko nie zobaczy³ pani Poodit. By³ sam na sam z Jane. To by³a jego szansa.\n- S³uchaj, Jane, wiem ¿e to nie najlepszy moment, ale... - Potter jednak nie dokoñczy³ zdania, bo drzwi otwar³y siê z hukiem.\nNie zd±¿y³ zobaczyæ, kto mu przerwa³, poniewa¿ kto¶ mocno go obj±³, a widok zas³oni³a mu burza rudych w³osów.\nDodano 23.07.2014 18:33 | Czytañ: 1550 | Komentarzy: 4\nAlette\tdnia 23.07.2014 18:51\nNa pocz±tku chcia³am napisaæ, ¿e to pierwszy dodany przeze mnie ff, dlatego co¶ pokrêci³am z punktami. Jednak wszystko wyrówna³am i jest okej. Je¶li jest co¶ nie tak z rozstawieniem tekstu (chodzi mi o odstêpy), to pisz pw - poprawiê.\nCo do tre¶ci to przyznam siê, ¿e jestem niezadowolona. Doda³am, bo to ju¿ pi±ta czê¶æ, ale trochê denerwuj±ca jest ta twoja niestaranno¶æ. Nie jestem jak±¶ fanatyczk± poprawno¶ci jêzykowej, ale tutaj brakowa³o przecinków w podstawowych miejscach. Tworzysz te¿ za du¿o nieu¿ytecznych dialogów w porównaniu do opisów - ca³a akcja jest przegadana i w pewnym momencie sta³o siê to nu¿±ce. Masz te¿ du¿o powtórzeñ, których mog³aby¶ spokojnie unikn±æ przy poprawianiu tekstu. Widaæ, ¿e masz jaki¶ potencja³, ale w ogóle siê nie starasz - mo¿e warto odstawiæ tekst na kilka dni i wtedy jeszcze raz do niego podej¶æ?\nSmierciojadek\tdnia 24.07.2014 13:02\nHmm, ja nie mogê powiedzieæ, ¿e mi siê podoba, ale te¿ ¿e mi siê nie podoba. Chocia¿ mimo wszystko szala przechyla siê bardziej w tê rado¶niejsz± stronê. Faktycznie opowiadanie pasuje do kategorii - jest to przygodówka. Masz sporo pomys³ów, umiesz je fajnie przelewaæ na "papier", ale... wola³abym, ¿eby¶ jeszcze bardziej wytê¿y³a wyobra¼niê i stara³a siê a¿ tak nie wzorowaæ na wydarzeniach opisanych przez J.K. Rowling.\nCiekawa jestem, kto obj±³ m³odego Pottera. Pisz dalej.\nPenelope\tdnia 14.11.2014 22:25\nKoñcówka by³a ¶wietna\nStawiam na Ginny\nOgólnie trochê za du¿o dialogów, a za ma³o opisów w tym Twoim ficku. Choæ du¿y plus za pomys³ z Pokojem ¯yczeñ\nW sumie dobrze, ¿e James nie pozwoli³ Lily mieszaæ siê w sprawê z Albusem, ale na jej miejscu nie¼le bym siê w¶ciek³a.\nCo do poszlaki, któr± znale¼li w spalonej bibliotece to wydaje siê ciekawa, ale niezbyt wiele mówi±ca, znaczy ciê¿ko po niej do czego¶ doj¶æ, oprócz tego, ¿e ta maska na prawdê istnieje.\nDziwi mnie te¿, ¿e nikt nie powiedzia³ Jane co siê sta³o, powinni j± poinformowaæ, ¿e zosta³a otruta, przynajmniej tyle. Dobrze, ¿e James nie sk±pi³ jej informacji\nNieoryginalna\tdnia 27.11.2014 18:34\nTa czê¶æ nie jest mo¿e rewelacyjna, jednak mimo kilku b³êdów podoba³a mi siê. Mia³a¶ ciekawy pomys³ na akcjê, podoba mi siê wizja spalonego po wojnie Pokoju ¯yczeñ. Trochê jednak brakuje mi tu ukazania emocji bohaterów, wszystko wydaje siê trochê wyprane z uczuæ, jak na przyk³ad tutaj:\nJest dialog, jednak bohaterowie jakby zupe³nie klepali te teksty. Swoj± drog± wydaje mi siê, ¿e w porównaniu do dialogów opisów jest zdecydowanie za ma³o.\nPoza tym w oczy rzuca siê dziwny podzia³ tekstu (nawet po kilka enterów miêdzy zdaniami), co niepotrzebnie wyd³u¿a tekst i trochê przeszkadza w czytaniu.


Bryzowanie bryzga odporna na odporność na prysznic Dysza Mały Asystent Water Rating | Gearbest Polska Mobile\nBryzowanie bryzga odporna na odporność na prysznic Dysza Mały Asystent Water Rating - Srebro\nArtefakt do mycia twarzy, złącze złącza baterii baterii, przełącznik przycisków, fontanna Wash twarzy, artefakt life\nSwobodnie przejąć i łatwo zainstalować\nKąt wylotu wody można regulować. Wyjście wodne można regulować\nPociągnij, aby wyłączyć wodę, wyłącz uchwyt franek i automatycznie zresetować\nRozmiar: zewnętrzne zęby G1 / 2 mogą być podłączone do większości baterii na rynku.\nOdkręć część zewnętrznego złącza zęba i może być stosowany jako wewnętrzny ząb.\nPodwójny wzór nici, odkręć złącze wzoru gwintu zewnętrznego, może być stosowany jako wewnętrzny wzór wątku, który nadaje się do kranów z różnymi złączy wzorów gwintów na rynku.\nRozmiar paczki (dł x szer x wys): 6,50 x 5,50 x 5,50 cm / 2,56 x 2,17 x 2,17 cali\nBryzowanie bryzga odporna na odporność na prysznic Dysza Mały Asystent Water Rating\nzmiana koloru led bateria kuchenna zmiana koloru leds kran łazienka kontrola temperatury led z baterią pojedynczy uchwyt


Zmiana mieszkania – firma od przeprowadzek pomoże Kiedy tak właściwie następuje niezbędność zmiany miejsca rozlokowania rzeczy, z jednego obiektu na innych, oczywiście wolno zrobić to na prywatną rękę. Od czego zacząć? Przeprowadzki na własną rękę rozpoczynają się od rozejrzenia po pomieszczeniu. Prawidłowo jest rozpocząć od zdobycia kartonów lub innych pudełek, w które będzie wolno popakować […]\nFotowoltaika oraz technika solarna – z jakiej przyczyny warto inwestować w OZE? Dlatego że narasta zapotrzebowanie na użycie energii słonecznej do ocieplania domu, tym samym intensyfikuje się oferta rynkowa. Twórcy prześcigają się w śmiałych rozwiązaniach, a my mamy dylemat – co na naszym dachu zamontować, żeby w najwyższym stopniu wyeksploatować dobrodziejstwo natury, którym jest słońce. […]\nSzukanie znajdujących się na terenie Warszawy nieruchomości za pośrednictwem portalu Tradebest.pl Wyszukiwanie warszawskich nieruchomości za pomocą portalu Tradebest.pl jest pomocne dla osób, które szukają dla siebie lokum w tak ważnym mieście w kraju. Każde mieszkania na sprzedaż Warszawa jest opisane lub samodzielnie można wystawić nieruchomość. To pożyteczne, o ile tylko internauta chce się mniej więcej […]\nJak wybrać firankę do mieszkania? W dzisiejszych czasach z dnia na dzień jesteśmy szokowani ideami wnętrzarskimi. Coraz to popularniejszymi metodami rozjaśniania pomieszczeń stają się barwne rolety, jakie w razie potrzeby zasłaniają nasze okna a w słoneczne dni pozwalają, że do pomieszczenia wdziera się pewnego typu światło rozjaśniające pomieszczenie. Spotykać można się także z roletami drewnianymi, […]\nZalety efektywnego promowania w Internecie By poprawnie zdołać wypromować oraz tym samym pozycjonować na wysokie miejsca nasza idealna jednostkę w Internecie trzeba liczyć się z określonymi kosztami, które to właśnie są podstawa do tego, żeby zdołać starać się w ogóle o taką możliwość. Skuteczne promowanie i pozycjonowanie naszej klarownej osoby albo własnego biznesu w sieci […]\nCzym tak w rzeczywistości są modne oraz ładne wnętrza? Obecnie parę pojęć zasługuje na wytłumaczenie. I tak na przykład ekskluzywne wnętrza są to tak prawdę powiedziawszy umiejętności wykorzystania powierzchni w pokojach, tak by jednostka, która ma zamiar w nich mieszkać czuła komfort oraz bezpieczeństwo. Jeśli znacznie bardziej wgłębić się w znaczenie owych dwóch słów to […]\nAtuty egzotycznych wyjazdów – w jaki sposób pozyskać wizę?\nKraje azjatyckie są niezmiernie interesujące pod względem turystycznym. Podróże do Chin, Japonii, Korei, Wietnamu oraz Indii mogą dostarczyć wrażeń na całe życie. Bardzo interesującymi atrakcjami są budynki wzniesione w czasie panowania Imperium Mongołów (Chiny i Mongolia). Największymi chińskimi atrakcjami są Kolosalny Mur Chiński zaistniały w trzecim wieku przed należącą do nas erą, zabytkowy Pekin kontrastujący […]\nSłodkie smaki ubóstwiamy niezwykle. W szeregu przypadków takie właśnie jadamy na podwieczorek. Sporo jest także dań o słodkim smaku, jakie do perfekcji nadają się jako posiłek na danie główne, na śniadanie. To choćby popularne nam wszystkim naleśniki, które mogą być podawane z rozmaitymi dżemami, jogurtami, musami owocowymi. Słodkie smaki kojarzą nam się przede wszystkim z […]\nSzkolnictwo przez Internet – wymagany dojście do sieci Jak się okazuje, Internet jest też renomowaną możliwością nauki i zdobywania wiedzy. Wśród wielu portali naukowych wolno przeprowadzić reprezentatywny podział i rekonesans. Po takich badaniach wszystko już stanie się jasne oraz każdy z nas wybierze swój ulubiony portal z zdają sobie sprawę z tego. Dzieli się ona, […]\nSystemy mebli kuchennych vs meble na zamówienie – stwórz najlepszą kuchnię Istnieje parę legendarnych w Polsce punktów sprzedaży sieciowych zajmujących się sprzedażą mebli nie tylko kuchennych, każdy z nich oferuje swoim klientom szansę kupna mebli kuchennych w zestawach. Zestawy te komponowane są pod wymiar bądź też z możliwością samodzielnego dopasowania do opisującej nas kuchni. Wiele […]\nWyszukiwanie wiadomości w internecie Zwykle, kiedy potrzebujemy znaleźć jakąś informację, ratunkiem dla nas jest internet. Zazwyczaj wpisujemy w dowolną wyszukiwarkę słowo lub też zdanie na temat, na który chcemy uzyskać informację. To właśnie dzięki internetowi nie powinniśmy przesiadywać w bibliotekach, gdy potrzebujemy znaleźć coś, co jest nam niezbędne do szkoły, na uczelnię lub najzwyczajniej w […]\nOdblaskowe magnesy marketingowe W największym stopniu zwracamy szczególną uwagę na magnesy barwne, gigantyczne odblaskowe. I to właśnie takie magnesy reklamowe są najchętniej wytwarzane, najczęściej projektowane. Wszelkie agencje reklamowe bardzo dobrze znają rynek, znają kontrahenta. Wiedzą, co przykuwa szczególną uwagę, a co jest całkiem ignorowane. Producent płaci za reklamę, za jej przygotowanie i wymaga, żeby była […]\nJak wkopać obrzeże trawnikowe? Wygląd jest znaczący w życiu każdego z nas i nie da się temu po prostu zaprzeczyć, bowiem nawet jeżeli byśmy pragnęli to i tak wiemy, że to, co powoduje, że pierwsze wrażenie o kimś jest dobre lub złe to naturalnie wygląd. Wygląd, jeśli jest wyśmienity oraz nie razi nikogo w oczy […]\nNadal bycie prawnikiem jest czymś bardzo popularnym. I w sumie nie można temu się dziwić. W końcu fakty są takie, że kancelaria prawna jest takim miejscem, w którym pracują tacy ludzie, którzy zarabiają niezłe pieniądze. Nie jest odkryciem, że jeżeli pragniemy zarabiać większe pieniądze, tak naprawdę nie ma za wielu bardziej odpowiednich wyjść, niż bycie […]\nŻeński świat kręci się dookoła diety. Przede wszystkim, gdy nadchodzi wiosna. Wolno w tym czasie znaleźć w poradnikach dla pań ogrom przepisów na dietetyczne potrawy i opisy kilkudziesięciu diet. Jedyne o czym kobiety wtedy rozmawiają to sposoby odchudzania właśnie. W wielu przypadkach wolno także usłyszeć jak panie kalkulują kalorie danej potrawy albo deseru, choć z […]\nZadbaj o wygląd swoich okien – zamontuj rolety Każdy w własnym domu lub mieszkaniu chce czuć się bezpiecznie oraz komfortowo. Taką wygodę mogą zagwarantować nam żaluzje albo zewnętrzne rolety. Nikt pewno nie chciałby być podglądany w własnym mieszkaniu. Wobec tego coraz więcej osób montuje różnorodnego typu żaluzje. Rzecz jasna najogromniejszą zaletą jakie zapewniają rolety jest […]\nZ pewnością nie jedna pani zastanawiała się, jaki będzie perfekcyjny i najskuteczniejszy sposób na pozbycie się przesadnej tkanki tłuszczowej i wyrobienie sobie doborowej kondycji. Dużo dam w tym celu decyduje się na różnego typu diety, preparaty, zapisuje się na dodatkowe lekcje z aerobiku, siłowni, basenu. Jest to z pewnością absolutnie niezłe wyjście, jednakże należy pamiętać, […]\nPreparaty poprawiające urodę dla pań – jak je przystosować?\nSPA jest to dla każdej damy niczym wyjazd na najlepsze wakacje. Taki ośrodek ma wiele takich sprzętów i możliwości, jakie wpływają na poprawę ciekawa kobiety, lecz nie tylko. Dostępne są rozmaitego rodzaju masaże, kąpiele, zabiegi pielęgnacyjne. Kobiety niezmiernie ubóstwiają dbać o siebie i swoją sylwetkę. Wyjeżdżając do spa nastawiają się, że nie tylko ich sylwetka […]\nZnaczne wiadomości to w głównej mierze wiadomości, jakie dotyczą człowieczej tragedii i katastrofy. To przykre, jednakowoż na całym świecie każdego dnia mają miejsce liczne komplikacje oraz katastrofy. Co poniektóre podyktowane są przeszkodami z naturą, a inne ludzkimi pomyłkami. To już zależy od tego, jak podejdziemy do tych spraw oraz jak bardzo uwzględnimy takie zagadnienia. Tak […]\nSezon letni już w pełni, wskutek tego należałoby wiedzieć, w jakie elementy garderoby ma być zaopatrzona stworzona przez nas szafa, byśmy prezentowali się jak najprawidłowiej. W tym celu dobrze jest przeglądać aktualną prasę, tematyczne witryny internetowe lub też programy telewizyjne. Trzeba niemniej jednak podkreślić, że nie musimy kupować wszystkiego, co jest w danym momencie modne. […]\nWymagane metkownice w każdym punkcie sprzedaży Prowadząc aktywność handlową i posiadając swój własny sklep, trzeba od samego początku zadbać o jego właściwe wyposażenie. I to zadbać w każdym szczególe.\nSprawdź nasze buderus logatherm - w sklepie budowlanym


Rośnie liczba ataków hakerskich poprzez publiczne sieci Wi-Fi. Niewielkie urządzenie testowane przez wojsko pozwala skutecznie ochronić komputer - Firma - Newseria Innowacje\nRośnie liczba ataków hakerskich poprzez publiczne sieci Wi-Fi. Niewielkie urządzenie testowane przez wojsko pozwala skutecznie ochronić komputer\n2019-02-01 | 06:00\nTagi: DevPriv, cyberbezpieczeństwo, ochrona komputerów w podróży, niezabepieczone sieci wifi, sztuczna inteliegencja, uczenie maszynowe\nMówi: Mickael Leal\nRośnie aktywność hakerów. Problemem są zwłaszcza niezabezpieczone publiczne hotspoty Wi-Fi, które łatwo padają łupem cyberprzestępców. To z takich serwerów najczęściej korzystają osoby pracujące zdalnie. Wystarczy jednak niewielkie urządzenie, które podpięte do laptopa przejmie na siebie całe ryzyko. Urządzenie wykorzystuje blockchain i sztuczną inteligencję i w ten sposób chroni komputer przed możliwymi atakami.\n– DevPriv to rozwiązanie zapewniające cyberbezpieczeństwo osobom, które pracują zdalnie, łącząc się z siecią firmy, np. na lotnisku lub w innym miejscu, gdzie mają dostęp do publicznego Wi-Fi. Połączenie to musi być bezpieczne, dlatego opracowaliśmy małe urządzenie, które po podłączeniu do laptopa przejmuje na siebie całość ewentualnych zagrożeń związanych z takim połączeniem – tłumaczy w rozmowie z agencją Newseria Innowacje Mickael Leal z firmy DevPriv.\nDevPriv to rozwiązanie do ochrony danych i komunikacji w podróży. To o tyle istotne, że publiczne punkty dostępu WiFi, choć bardzo wygodne, są często niezabezpieczone i tym samym narażone na ataki hakerów. Ochrona hasłem na poziomie routera w żaden sposób nie gwarantuje, że dane na laptopie są bezpieczne. DevPriv oferuje ponad 20 usług, które zwykle umieszczone są w serwerowniach – od zapór ogniowych po routery, sztuczną inteligencję i blockchain. Łączy się z siecią Wi-Fi, następnie firmy i sprawdza, czy połączenie jest bezpieczne.\n– Nasze rozwiązanie podnosi bezpieczeństwo połączenia już od pierwszych sekund. Różnica polega na tym, że w wirtualnych sieciach prywatnych VPN laptop po uruchomieniu najpierw łączy się z Wi-Fi, a dopiero potem z serwerem po drugiej stronie i VPN. W trakcie tych kilku minut połączenie nie jest szyfrowane i zabezpieczone. Dlatego dzięki naszemu rozwiązaniu laptop może nawiązać połączenie z siecią dopiero po potwierdzeniu jego bezpieczeństwa – podkreśla ekspert.\nKorzystanie z publicznych sieci wiąże się z różnymi zagrożeniami ze strony hakerów. Najpopularniejszym jest atak MiTM – „man-in-the-middle”. Przestępca podłącza się między użytkowników, którzy nie są zabezpieczeni protokołami wzajemnego uwierzytelnienia, w efekcie może nie tylko czytać i zmieniać wysyłane wiadomości, lecz także przekierować na siebie transakcje z karty kredytowej czy wykonywane wirtualną walutą. Część hakerów stosuje programy, które śledzą ruch odbywający się za pośrednictwem niezabezpieczonych sieci, jeszcze inni tworzą sieci o zbliżonej nazwie do tych, których szuka się w danym miejscu. Przed takimi atakami bronić się jest niezwykle trudno.\nRozwiązanie DevPriv może oznaczać rewolucję w bezpieczeństwie dla firm, które często delegują pracowników lub umożliwiają im pracę zdalną.\n– DevPriv zostało opracowane przy wsparciu armii Stanów Zjednoczonych i Francji, a przy jego wdrażaniu korzystaliśmy z pomocy różnych banków i firm z tego sektora. Rozwiązanie to zapewnia dużo wyższy poziom bezpieczeństwa niż oprogramowanie VPN uruchamiane za pośrednictwem systemu komputera. VPN działa tutaj całkowicie niezależnie – przekonuje Mickael Leal.\nDzięki sztucznej inteligencji i uczeniu maszynowemu DevPriv wykrywa wszelkie ryzyko, działa jak śluza, chroniąc przed złośliwym oprogramowaniem i wirusami. Rozwiązanie do zabezpieczania połączeń laptopów w podróży jest już wdrażane przez Crédit Agricole, także francuskie siły specjalne i wojsko z innych krajów są zainteresowane LSP.\n– Nasz produkt skierowany jest do dużych odbiorców korzystających z dużej liczby laptopów. Ale pracujemy też nad modelem przeznaczonym dla małych przedsiębiorstw, który będzie łatwy w konfiguracji i zapewni bezpieczne połączenie dla pięciu, dziesięciu lub piętnastu laptopów – zapowiada Mickael Leal.\nZ prognoz MarketsandMarkets wynika, że rynek cyberbezpieczeństwa będzie wart w 2023 r. prawie 250 mld dol.\n2019-08-13: Sztuczna inteligencja wkracza do branży gamingowej. Będzie wykorzystywana w procesie projektowania gier, weźmie też udział w rozgrywkach\n2019-08-21: Nietoperze mają być lepiej chronione. W Polsce występuje 26 gatunków, ale ich populacja jest coraz mniejsza\n2019-08-07: Regaty w Gdyni to nie tylko promocja sportu, lecz także ochrony środowiska. Mają zwiększyć świadomość zanieczyszczenia plastikiem Bałtyku\n2019-08-19: Wyszukanie jednego hasła w Google generuje tyle samo dwutlenku węgla, co zagotowanie wody w czajniku. Internet przyczynia się do globalnego ocieplenia bardziej niż przemysł lotniczy\n2019-08-09: Sztuczna inteligencja wyręczy programistów. Pomoże w pisaniu kodu i usprawni wycenę czasu na realizację projektów\n2019-07-30: Warszawski Dworzec Centralny przejdzie modernizację. PKP zapowiada przywrócenie oryginalnego wystroju z lat 70.\n2019-07-26: Przybywa pszczół w miastach. Produkują bardziej oryginalny i czystszy miód niż na terenach rolniczych\n2019-07-15: Ponad 67 tys. przypadków wyłudzeń kredytów w ciągu roku na skradzione dane. Szacowane straty banków z tego tytułu to 600 mln zł rocznie\n2019-07-17: Branża budowlana zmaga się z brakiem pracowników. Firmy wciąż ostrożnie podchodzą do automatyzacji pracy\nSztuczna inteligencja i VR pomagają ćwiczyć głos i przygotować się do wystąpień. Rozwiązanie opracowane przez Polaków w czasie rzeczywistym potrafi wyłapywać i wskazywać popełniane błędy\nWiele osób marzy o tym, aby osiągnąć sukces w branży muzycznej. Udoskonalenie techniki wokalnej może doprowadzić na szczyt. Pomocne mogą być aplikacje do treningu emisji głosu, nie tylko dla tych, którzy chcą poprawić umiejętności wokalne. Inne, wykorzystujące sztuczną inteligencję i wirtualna rzeczywistość, pozwalają ćwiczyć przemowy przed dużym gronem odbiorców. Opracowana przez Polaków technologia wskaże nieprawidłowości oraz podpowie, co i jak poprawić. Z rozwiązania mogą skorzystać nie tylko wokaliści i mówcy, lecz także osoby z wadami wymowy.\nPolskie firmy VR przodują na liście najlepszych na świecie. Projektują gry i narzędzia biznesowe stosowane globalnie Technologie AR i VR wkraczają do edukacji. Innowacyjne aplikacje pozwalają postawić nogę na Księżycu czy obejrzeć start rakiety kosmicznej w swoim ogródku Gry mobilne i darmowe to aktualnie główne trendy na rynku. VR wciąż mało popularne, ale z szansami na wielką rewolucję Technologia wirtualnej rzeczywistości jest coraz bardziej realistyczna. Nowości dostępne są w coraz popularniejszych salonach VR\nPolska branża venture capital rośnie w siłę. Fundusze inwestują setki milionów złotych w nowe start-upy, zwłaszcza z obszaru fintech i medycyny\nW dobie dynamicznego rozwoju innowacyjnych narzędzi technologicznych młodzi przedsiębiorcy coraz częściej rozpoczynają swoją karierę na rynku venture capital. Zachęcają ich do tego liczne organizacje, które wspierają rozwój start-upów i pomagają znaleźć środki na sfinansowanie inwestycji. Tylko w drugim kwartale 2019 roku wsparto inwestycje na łączną kwotę 444 mln zł. To dwukrotnie więcej niż w całym 2018 roku. Wśród start-upów najszybciej rozwijają się te z branży fintech i medycyny.\nNowe technologie przejmują rolę opiekunów osób starszych. Monitorują ich stan zdrowia i alarmują o niebezpiecznych sytuacjach\nPopularyzacja rozwiązań z zakresu internetu rzeczy pozwala wdrażać innowacyjne platformy oraz urządzenia do opieki nad starszymi osobami. Powstają wyspecjalizowane elektroniczne nianie, gadżety do noszenia informujące bliskich o nagłych wypadkach, a nawet kompleksowe platformy monitoringu, dzięki którym osoby starsze mogą bezpiecznie funkcjonować w środowisku domowym bez konieczności zatrudniania opiekuna na pełen etat.


Okan Yalabyk, biografia, aktualności, zdjęcia! | Odkurzacze Wiedza\nOkan Yalabyk, biografia, aktualności, zdjęcia!\nBiografia Okan Yalabyka\nDzieciństwo i rodzina Ocana Yalabyka\nPopularny turecki aktor Okan Yalabyk urodził się 13 grudnia 1978 r. W Stambule w rodzinie, w której dorastał najstarszy syn Ozan. Rodzice Okan byli daleko od otoczenia aktora. Mój ojciec był kupcem, a matka Okany pracowała w banku. Okan od dzieciństwa miał dobrą sylwetkę i piękno.\nW latach szkolnych przystojny chłopak był nieustannie przyciągany do udziału w różnych szkolnych zajęciach. Nawet wtedy Okan zdecydował, że z pewnością zostanie profesjonalnym aktorem. Wchodzi do szkolnego klubu teatralnego i zaczyna działać w szkolnym teatrze. Po szkole Okan zostaje wysłany na edukację na Uniwersytecie w Stambule.\nTurecki aktor Okan Yalabyk jest teraz szczególnie popularny.\nStudiuje aktorstwo na Wydziale Sztuk Komplementarnych, gdzie jego nauczyciele byli znanymi i utalentowanymi aktorami, w szczególności Yildiz Kenter. W tym samym czasie przyszły aktor studiuje w Konserwatorium w Stambule. W wieku 16 lat Okan Yalabyk z sukcesem ukończył Konserwatorium i Uniwersytet i rozpoczął pracę twórczą w teatrze.\nTwórczość aktora Okana Yalabyka, filmografia\nPraca w teatrze przynosi sukces i uznanie opinii publicznej, a także w 2008 i 2009 roku. Okan Yalabyk otrzymuje wysokie nagrody za oryginalne przedstawienia teatralne.\nTwórczość młodego aktora nie ogranicza się do sceny teatralnej. Próbuje swoich umiejętności telewizyjnych. W 2003 roku zaczął grać w telewizyjnym serialu Serseri, w którym gra rolę młodego bezrobotnego zakochanego w dziewczynie z bogatej rodziny. Po emisji serialu młody aktor natychmiast zyskał popularność i stał się idolem tureckich telewidzów.\nŚpiewa Okan Yalabyk - Ibrahim Pasha\nW tym samym roku O. Yalabyk został nakręcony jako kompozytor w krótkim filmie "Masterpiece". Kolejne prace Okan Yalabyka stają się rolami w słynnych tureckich filmach "Zrozum, ukochany", "Ból jesieni", "Między dwoma kolejnymi", "Sezon polowań". W "sezonie łowieckim" Okan znakomicie grał rolę policjanta Hassana, za który w 2011 roku otrzymał nagrodę najlepszego aktora. Wszechstronny talent aktora daje mu możliwość tworzenia różnorodnych obrazów, wśród których można zobaczyć duchy\nLokator Jihan w mistycznym thrillerze i lekkomyślnym lovelace w filmie "Womanizer".\nOkan Yalabyk dzisiaj\nJednak największą popularność i sławę, nie tylko w Turcji, ale także za granicą, przyniósł aktorowi serial "The Magnificent Century", w którym udało mu się zagrać w wieloaspektowy i niezapomniany obraz Ibrahima Paszy. Okan wierzy, że historyczna seria pozwoliła widzom i mu dowiedzieć się więcej o Imperium Osmańskim i jego rządach. W końcu aktor, będąc studentem, nie zwracał uwagi na lekcje historii. Gorączkowa popularność serii filmowej przyciągnęła uwagę wielu nagród filmowych, a talenty aktorów zaangażowanych w "Magnificent Century" zostały oznaczone zasłużonymi nagrodami. Okan Yalabyk, wśród innych aktorów serii, otrzymał nagrodę "Antalya", jako wykonawca najlepszej roli męskiej, przewyższając słynnego Halita Ergencha. W projekcie tym uczestniczyli także inni aktorzy, tacy jak Mery Uzerli, Nebahat Chekhre, Selma Ergech i inni.\nZe względu na młodego aktora ponad czterdzieści udanych pracy aktorskiej. Oprócz pracy w kinie i teatrze, dzięki swojemu przyjemnemu głosowi, Okan Yalabyk tłumaczy popularne kreskówki i gry komputerowe na język turecki. Wśród aktorów pojawiły się kreskówki "Kung Fu Panda" i "Kung Fu Panda 2".\nCzęsto dubuje popularne filmy zagraniczne, głosy wideo, bierze udział w kampaniach reklamowych w telewizji tureckiej.\nŻycie osobiste Okan Yalabyka\nSukces w zawodzie aktorskim Okan Yalabyk jeszcze nie zdecydował w swoim życiu osobistym. Niedawno rozwiódł się z żoną - piękną aktorką Handa Soral. Nikt nie może dokładnie podać przyczyny ich separacji. Niektórzy uważają, że powodem jest profesjonalne zatrudnianie byłych małżonków, inni - że para nie miała dzieci. Samotność Ocany daje nadzieję wielu swoim żeńskim fanom szansę zdobycia uznania i miłości wolnego młodego aktora.\nWielu ma nadzieję, że Okan i jego partner w telewizyjnym serialu "The Magnificent Century" Selma Ergech mogą mieć romans biurowy, ale to tylko spekulacja. Nie można jednak z całą pewnością stwierdzić, że serce idola dziewcząt jest wolne. Niedawno donoszono, że od dwóch miesięcy Yalabyk zaczął spotykać się z 28-letnią turecką aktorką Hande Dogdemir.\nGwiazda serii "The Magnificent Century" jeszcze się nie ożenił. Okan Yalabyk i Selma Ergech\nAktor ma wiele różnych zainteresowań. Lubi grać na gitarze i flecie.\nDotychczasowa rodzina aktora składa się z rodziców i starszego brata, amatora koszykówki, który ukończył wydział radiowy i telekomunikacyjny. Obecnie jest reżyserem filmowym.\nOkan nie szuka prestiżowych kurortów i woli odpocząć w rodzinnym Ayvaliku i jego okolicach. Ulubionym czasem odpoczynku jest jesień.\nAktor zdobył sławę, ale nie pochwalił się tym, wyróżnia się inteligencją, skromnością, życzliwością i przyzwoitością. W każdym zespole szybko opanował i stał się duszą firmy.\nDziś Okan posiada pozycję najbardziej udanego i pięknego artysty w Turcji i jest jednym z dziesięciu najbardziej atrakcyjnych aktorów w kraju.\nWedług samego Okan Yalabyk jest on przede wszystkim aktorem, który kocha swoją pracę, a gwiazdorstwo to koszt działania, którego nie można pozostawić bez kontroli i nie można dać sławy, by kierować sobą.\nAlan Chumak, biografia, aktualności, zdjęcia!


Ranny? Martwy? Nie pojawia się od 10 dni\n10 maja 2011, 16:24\nFoto: Archiwum Ostatnia wypowiedź Kaddafiego pochodzi z 30 kwietnia\nNATO nie ma żadnego dowodu na to, że Muammar Kaddafi żyje, bądź zginął - przyznał we wtorek brygadier Claudio Gabellini ze znajdującego się w Neapolu sztabu operacji sił Sojuszu w Libii. Tak odniósł się do sugestii prasy, że Kaddafi mógł zginąć lub zostać ciężko ranny w nalocie na rezydencję jego syna w nocy z 30 kwietnia na 1 maja.\n- Nie mamy żadnego dowodu na to, że żyje albo, że nie żyje, nie wiemy co teraz robi Kaddafi - oświadczył Gabellini podczas rozmowy z dziennikarzami. Wyjaśnił natomiast: "I prawdę mówiąc to nas nie interesuje".\n- Naszym mandatem jest obrona libijskiej ludności cywilnej i realizujemy go atakując cele militarne, a nie konkretnych osobników - podkreślił przedstawiciel NATO z Neapolu podczas telemostu z Brukselą.\n"Zróbcie to samo Kaddafiemu"\nWątpliwości co do losu Kaddafiego zasiał w poniedziałek włoski dziennik "La Stampa". Jego publicysta zapytał: "Co stało się z Kaddafim, który nie pokazuje się publicznie od 9 dni? Czy żyje? Czy został zabity albo ciężko ranny w bombardowaniu NATO?".\nGazeta przypomniała, że ostatnia wypowiedź Kaddafiego pochodzi z 30 kwietnia. Groził wtedy Włochom wojną. W nocy z 30 kwietnia na 1 maja w rezultacie bombardowania domu, w którym przebywał przywódca libijski, zginął jego syn Saif al-Arab wraz z żoną i trzema synami.\n"Czy to na pewno był Saif?" - zapytał publicysta dziennika. Wyraził przypuszczenie, że mogło dojść do "symulacji". Zagadka jest tym większa, podkreślił, że nie opublikowano zdjęć ofiar tego nalotu.