WONDERFUL UNIVERSE: August 2009\nဒီရက်ပိုင်း အလုပ်လေး နဲနဲ ရှုပ်နေတဲ့အတွက် စာတွေလဲ မရေးဖြစ်၊ အသစ်လဲ မတင်နိုင်သေးပါဘူး။Tag ကြွေးတွေလဲ အမြန်ဆုံး ရေးပေးပါ့မယ်ခင်ဗျာ။ ကိုရွာသားလေး Tag တဲ့ ရင်ထဲက ပန်းလေးတစ်ပွင့် အကြောင်းက ရေးနေလက်စ၊ မပီးသေးပါဘူး။ ဖွားမေ့ (အဲလေ) မက်မက် ပြောပြခိုင်းထားတဲ့ အချစ်အကြောင်းဆိုတာကတော့ ခေတ္တ သည်းခံပေးပါအုံးလို့ အနူးအညွတ်တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ မခင်လို့၊ အလေးမထားလို့ မရေးတင်ပေးသေးတာ မဟုတ်မှန်းလဲ နားလည်နိုင်ကြမယ် မျှော်လင့်ပါတယ်။လာလည်ကြတဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖတ်ဖို့ ကျွန်တော် ကြိုက်လို့ သိမ်းထားဖူးတဲ့ နေဆူးသစ် ရဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ ဆားချက် (ဟုတ်ပါဘူး) မျှဝေ ခံစားလိုက်ပါတယ်။သံယောဇဉ်*အိပ်မက်လို ပျောက်သွားခဲ့ရင်ရယ်မောဟားတိုက်ပစ်လိုက်ချင်ရဲ့အဲ့ဒီကြိုးနှစ်ချောင်းပူး.. ကျစ်ဆံမြီးကိုပဲအပ်ပေါက်ထဲ ဖြည့်စွက်ထည့်နေခဲ့ကြ...။စက္ကူဖြူတွေလောင်ကျွမ်းသွားတဲ့မီး၊ပြာမှုန်ဖြန့်ကျက်ဧကများခဏခဏ ရေးချွတ်ခဲ့တဲ့အမှားတွေလေ...။အတိုင်းအဆသက်သက်အရည်အသွေးသက်သက်ပိုင်းခြားဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့သတ်ပုံကလည်း အများသား...။လက်ဖ၀ါး၊ ခြေဖ၀ါး၊ပြီးတော့...နှလုံးသားအားလုံးကို တီးခေါက်ကြည့်မိခဲ့သံစဉ်လှလှလေးတွေ ထွက်မထွက်...။ချိတ်နှစ်ချောင်းနဲ့ မညီမျှအဓမ္မဖိစီးတဲ့ ၀မ်းတွင်းနာကရင်အုံတစ်ခုလုံးကိုပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နေတော့တယ်...။ ။(နေဆူးသစ်)ဓာတ်ပုံလေးကို ဒီကယူပါတယ်ဗျာ။Photo Credit to....မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nသွားနေလာနေကျပါပဲဧည့်ခန်းလေးထဲ ခွန်းတုံ့စကားမဆိုစကားပိုတွေ မပြောပေမဲ့အသံမဲ့ သံစဉ်တွေကြားစည်းဝါးလိုက်ရင်း ရင်ခုန်ကြည့်မွေ့။အပြုံးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်ချင်မှ နှုတ်ဆက်မယ်နှလုံးအိမ်ထဲမှာတော့ နှစ်လိုဖွယ် စေတနာတွေ အပြည့်နဲ့ရယ်မပီမသ မထင်မရှားဧည့်ဆောင်တံခါးဝမှာအခါခါ သွားလာလည်ပတ်လို့။သံယောဇဉ်တွေက တစစပတ်ရစ်ပေမဲ့ဖြူစင်တဲ့ ရှင်းသန့်ခြင်းတွေနဲ့ရယ်ပါမျက်ကွယ်မှာ ပျက်ရယ်တွေလဲ မပြုခဲ့ပါဘူးကျောရိုးစူးစေမဲ့ နောက်ကွယ်ကဓားချက်တွေနဲ့မထိုးနှက်ခဲ့ပါဘူး။တစ်ချို့ဧည့်ခန်းမတွေကတံခါးပိတ်တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့အခါမျှော်လင့်ခြင်းတွေနဲ့လူးလားခေါက်တုန့်ဖြတ်လျှောက်လိုက် ရပ်စောင့်လိုက်တိတ်တဆိတ် နားဆင်ခဲ့တဲ့သူတို့ရဲ့သံစဉ်တွေကိုနှစ်လိုတမ်းတသူတွေ ရှိနေခဲ့တာသိနိုင်ခဲ့ပါရင်.....။ ။(It doesn't look like you have been invited to read this blog. If you think this isamistake, you might want to contact the blog author and request an invitation.) You're signed in as #########@####.com - Sign in withadifferent account အသေအချာ သွားရောက်ပြီး တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်ဖူးတဲ့ ဧည့်ခန်းလေးတစ်ချို့ဆီ သွားတိုင်း ဒီစာလေးက တံခါးဝမှာ ချိပ်ပိတ်ကာ တားဆီးထားလေတော့ပုံကလေးကို ဒီက ယူထားပါတယ်ခင်ဗျာမေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nမတော်တဆလည်း မဟုတ်၊ အမှတ်တမဲ့တွေလည်းမဟုတ်ခဲ့ကြ။ မမျှော်လင့်ပဲ ရင်ဘတ်ချင်း နီးစပ်စွာ ခင်မင်ခဲ့ကြသူတွေ။ ဒီအထဲမှာမှ တွေ့ဖူး၊ မြင်ဖူးကြသူတွေ ရှိသလို၊ မတွေ့ဖူး မမြင်ဖူးပဲ ခင်တွယ်ခဲ့ကြသူများ။ မကြီးနော် မုန်းတီးလေသော သူတို့ချင်း မချစ်ပဲ တီတွေလို ထွေးလုံးရစ်ပတ် နေမှုမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် မနှစ်ြမို့ပါ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်တော်က တီကောင်တွေကို ရွံရှာ စက်ဆုပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ************************************** ကျွန်တော်သည် လူတော်လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု မဟစ်ကြွေးပါ။ သို့သော် လူယုတ်မာတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်စေရ။ကျွန်တော်ရေးသောစာတွေသည် ကျွန်တော် ကြီးပြင်လာရာအတိတ်၊ ကျွန်တော့်ခံစားမှုအတွေးများကို ဖောက်ချထားခြင်း သက်သက်မျှသာ။ တချို့တလေ (ဒါမှမဟုတ် အတော်များများက) ကျွန်တော့် ညည်းချင်းတွေ ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်။ စာဖတ်သူအတွက် ရသ တစ်စုံတစ်ရာ ရ၊မရ ကျွန်တော် မသိသော်လည်း လာလည်ကြသူတွေကိုတော့ အဆိပ်အတောက်တွေနှင့် တစ်ခါဖူးမျှ ဧည့်မခံဖူးတာ အားလုံး သိကြပါလိမ့်မည်။ကျွန်တော် ဘလော့ရေးခြင်းမှာ နာမည်ကြီးချင်လို့လဲမဟုတ်။ ကိုယ်ရည်သွေးဖို့လဲမဟုတ်။ ကျွန်တော် စာရေး မကောင်းလှတာ၊ ဆက်ဆံရေး ညံ့ဖျင်းတာ ဘာသာ သိနေသည့်အတွက်လည်း လာလည်သူ ဘယ်လောက်ကျဲကျဲ ကျွန်တော် ရေးနေမြဲ။ အားပေးသူ နည်နည်းနဲ့ ကျွန်တော် အားတွေပြည့်နေမြဲ။ ကျွန်တော့်ကို သည်းခံအားပေးကြသော မိတ်ဆွေများ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ အားမပေးကြသူများကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ ဝေဖန်မှုများကိုလဲ အမြဲ ကြိုဆိုပါသည်။ကျွန်တော် စာတွေရေးသည်။ ရေးချင်တာတွေ ရေးနေသည်။ ရေးချင်တဲ့အခါ ရေးသည်။ ကြိုက်သူတွေ ရှိမည်။ မကြိုက်သူတွေ ရှိမည်။ လွတ်လပ်စွာ ကွဲလွဲနိုင်ပါသည်။သို့သော် မိုးကုတ်သားသည် အပြင်က ကျွန်တော်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျချင်မှ ကျမည်။ အပြင်က ကျွန်တော်သည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်စွာ ရွှတ်နောက်နောက် နိုင်ချင် နိုင်မည်။ ခင်မင်တတ်သလို မေ့လျော့တတ်သူလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်ခင်မင်မှုသည် ကျွန်တော့်စာများကဲ့သို့ မည်သူ တစ်ဥိးတစ်ယောက်ကိုမျှ အဆိပ်အတောက် မဖြစ်စေရ။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုမျှလဲ မထိပါး၊ မစော်ကားပါ။ *****************************************************လျှို့ဝှက်ခြင်းသည် မရိုးသားခြင်း မဟုတ်သလို၊ ပွင့်လင်းခြင်းသည်လဲ ရိုးသားခြင်းဟု အပြည့်အ၀ ယူဆ၍ မရပါ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် စိုင်းစိုင်းလားရှိုး ၏ “သော့” ကို ရင်ဘတ်နှင့် ခံစားမိ၏။လောကကြီးသည် အဆိုးအကောင်းတို့နှင့် ညီမျှခြင်း၊ မညီမျှခြင်းတွေကြား သူ့ဘာသာ နေသားတကျ ရှိနေသည်။ ထိုအခါ ထင်းထင်း ၏ “ လူ့သဘာဝ ” က ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲ အလည်လာလေသည်။ကျွန်တော့်အိမ်ကလေးသည် ခမ်းနားကြီးကျယ်ခြင်းများ မရှိပါ။ တနည်းအားဖြင့် နွေးထွေးလုံခြုံမှုတွေလည်း အပြည့်အ၀ ပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ကျွန်တော် မသိမ်ငယ်ခဲ့။ ထိုအခါ ဇက် လို “ အကိုးအကားနှင့် ချောင်းဆိုးပြတတ်ဖို့ ” ကျွန်တော် အားတွေ ပြည့်လို့နေခဲ့သည်။ထိုအခါမျိုးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘလော့ခ်မှာ စာရေးသူတွေ အများစုအတွက် အားပေးမှုများက အမှန်တကယ် စာရေးဖို့ တွန်းအားတစ်ရပ် ဖြစ်စေနိုင်မှန်းကို အမှန်အတိုင်း ၀န်ခံရပါလိမ့်မည်။ ကော်မန့်များမှ ရသော ပီတိအကြောင်း အတော်များများ ဖတ်ဖူးကြပါလိမ့်မည်။ ထိုအထဲမှ ချစ်ခြင်းတစ်ခုကို လင်းလက်စွာဓ ဆန်းသစ်လှပသော စကားလုံးများဖြင့် သီကုံးနေသည့် ညီမငယ် မယ်ကိုး ၏ “ ချစ်ခြင်းတစ်ခုရဲ့ စစ်တမ်း ” က ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ၀င်ဆောင့်လာသည်။တစ်လုပ်မျှ စားဖူးသော်လည်း ကျွန်တော်သည် သူတထူး၏ ကျေးဇူးကို မမေ့လျော့ခဲ့ပါ။ အခြေအနေ အမျိုမျိုးကြောင့် ဆပ်ခွင့် မကြုံသေးသော်လည်း သရော်စော်ကားမှုများနှင့် ကျေးဇူးကန်းမှု မပြုတတ်ခဲ့။ သို့သော် ကျွန်တော်၏ ဖြူစင်သောစေတနာများကို တခါတရံ အရောင်ဆိုးခံရဖူးသည်။ ထိုအခါ ကျွန်တော့ရင်ဘတ်ကြီးက ချစ်ညီလေး မျောက်မျောက်(ဖိုးစိန်) ၏ “ ကံအလှည့်ဆိုတာ ” ကို အမှတ်ရလို့ နေတော့မည်။တရားခြင်း၊ မတရားခြင်းတွေနဲ့ စကားတင်း၊ စကားဖျင်းတွေကြား ကျွန်တော် မွန်းကျပ်လာတိုင်း ညီမလေး နွေးနေခြည် ရဲ့ “ ဆင်ခြင်မှု ” ကို ရင်ဘတ်ထဲအရောက် နှလုံးသွင်းမိလာတတ်ပြီ။တန်ဖိုးရှိခြင်းမရှိခြင်း၊ သစ်လွင်ခြင်း ဟောင်းနွမ်းခြင်းတွေထဲမှာ စိတ်ဓာတ်တွေ ရင့်ရော်လာတိုင်း နွမ်းရိမသွားအောင် ဖွပ်လျှော်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါများစွာမှာ ကိုရင်နော် ရဲ့ “ ငါးရာကျပ်တန် ” လေး ကိုသာ ပြေးပြေး မြင်နေမိတတ်တယ်။အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ တစ်ယောက်ထည်း ချောင်ပိတ်မိနေတဲ့ အခါတိုင်း မခင်လေး ရဲ့ “ လရောင်ချိုးတဲ့...ည ” ကို မွတ်မွတ်သိပ်သိပ် တမ်းတလို့။တစ်ယောက်တည်း ၀မ်းနည်း အထီးကျန်မှုတွေကို ခံစားရလေတိုင်း အမအိန္ဒြာ ၏ စိတ်ဘွဲ့ရတုကဗျာလေးကို ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်က ရွတ်ဆိုနေတတ်ခဲ့တယ်။စိတ်ဘွဲ့ရတုစိတ်ချင်း ကွန်ယက်တစ်ခုလို့ ချိတ်ဆက်ခဲ့လေလှိုင်းက ပို့တဲ့ မေတ္တာဓါတ်တွေနဲ့..သင်ရော နွေးထွေးပါရဲ့လား..မိတ်ဆွေ..စိတ်ချည်း သက်သက် ရောက်လာခဲ့တဲ့ပရိတ်သတ်အလည်မှာ...စိတ်ဟာ..စိတ်ရှိလက်ရှိပျော်ရွှင်လို့ရယ်ပေါ့...ဘယ်မှာ အထီးကျန်ပါ့မလဲ...ငါတို့ဘေးနားမှာ...ဆွေမျိုးအရင်းအချာစိတ်တွေ..ရာထောင်မကရှိနေတယ်...။“ အိန္ဒြာ ”နောက်ကျောမှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အထိုးခံထားရသော ဓားဒဏ်ရာက သွေးစက်စက်ကျကာ ဒီစာကိုရေးနေတုန်း ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲကို မကြီးနော် ၏ “ အဖြူရောင်သက်တံ ” တစ်စင်းက ရောင်စုံသီချင်းတွေ ဆိုပြလေတော့ ဒဏ်ရာသွေးတွေ တိတ်ကာ နာကျည်းမွန်းကျပ်နေသော စိတ်တို့က လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးရယ် ကခုန်လို့ နေပြန်တော့သည်။အဲဒီအခါမှာတော့ ငယ်စဉ်ကလေးဘ၀ကလို အဖြူထည်သက်သက်နှင့် ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားဖူးကြသလို ဒီအရွယ်ရောက်မှ ဟန်ဆောင်မှုကင်းကင်း၊ ချစ်ခင်ရင်းနှီးခြင်းတွေနှင့် (ကောင်းကင်ပြာရဲ့ သွားကြားထိုးတံ တစ်ဖြစ်လဲ) ဆောင်းချမ်းမိုး ရဲ့ “ ညအခါ လသာသာ ” မှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဆော့ကစား ရယ်မောနိုင်သွားပြန်ပါရော။ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲက မြောက်များလှစွာသော အသံတွေကို ချရေးလို့ဖြင့် ကုန်နိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပြီ။ ဒီ့ထက်ဒီ ချရေးပါက တစ်ထောင့်တစ်ည ပုံပြင်ထက် ပိုကာ ရှည်လျားနေလေရော့မည်။ ရင်ဘတ်ခြင်း နီးစပ်သည်၊ မနီးစပ်သည်၊ အရောင်တူသည်၊ မတူသည် ထက် ကျွန်တော်တို့ကြားက ဖွဲ့နှောင် ထားသော “ သံယောဇဉ် နှင့်သီသည့် ချစ်ခြင်းကြိုးများ မှ မေတ္တာသံစဉ် ”..။ ထိုသံယောဇဉ်တို့သည် တစ်ချို့အတွက်တော့ ကျီး ဘုတ်မြှောက်၊ ဘုတ် ကျီးမြှောက် ဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်။ အေးမြငြိမ်းချမ်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာထက် ဖေတော့မောင်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာလောက်သာ နားလည်ခံစားတတ်သူများအတွက်တော့ အော်ဂလီ ဆန်ချင်စရာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ တစ်ကြိမ်ထပ်ကာ ကျွန်တော် ပြောချင်သည်။ ကျွန်တော်တို့ကြားက ဘာသာဗေဒသည် “ သံယောဇဉ် နှင့်သီသည့် ချစ်ခြင်းကြိုးများ မှ ” ထွက်လာသည့် သံစဉ်သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ကြားနိုင်သူမှသာ ကြားနိုင်ကြမည် ဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော်တို့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖွင့်သော သော့တစ်ချောင်း လိုပါသည်။ ထိုသော့ဖြင့် သင့်ရင်ဘတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ကာ နားဆင်ပါ။ “ သံယောဇဉ် နှင့်သီသည့် ချစ်ခြင်းကြိုးများ မှ မေတ္တာသံစဉ် ” ကို သင်ကြားနိုင်ဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါသည်။ ထိုသံစဉ်များကို ကြားနာဖို့အတွက် ကျွန်တော်ပြောခဲ့သော “တီကောင်” များတွင် နားရှိမည် မဟုတ်တာ သေချာပါသည်။ခုတော့ အတူတကွ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ကို သံစဉ်ထွက်မထွက် ရွတ်ဆိုကြည့်ကြချင်ပါသေးသည်။ စိတ်ပြူတင်းတံခါးများ၏ တဘက်တချက်တွင် ရှိနေကြသော သင်တို့ ကျွန်တော်တို့ကြား သံစဉ်၏ အရောင်သည် မည်မျှ ကွာခြားနေမည်လဲ။ည ၁၂ ရီထိုးတာနဲ့ ကောင်းသောညပါလို့ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းကို ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းက နှုတ်ဆက်ပြီးကမ္ဘာတစ်ခြမ်းက အနွေးဓာတ်နဲ့ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းမှာ မီးလင်းဖိုလေးတစ်ဖိုနွှေးတဲ့အခါ ..ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းစီဟာ ..(စိတ်ထဲမှာ)အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတယ် ...။........ရေးသားသူ- *Zephyr********************************* “ရင်ဘတ်ချင်း ရိုးသားကြသူများမှအပ မည်သူမျှ ခံစားနားလည်ပေးရန် မလိုအပ်ပါ” ပုံ.. မိုးကုတ်သားမေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nWilliam Earnest Hentey ရဲ့ INVICTUS ဆိုတဲ့ ကဗျာလေးပါ တဲ့။ ဘာသာပြန်သူကိုတော့ ကျွန်တော် မသိတော့ပါဘူး။ စာအုပ်ထဲမှာ ရေးကူးထားတာ ပြန်ဖတ်ရင်း အားလုံးနဲ့ မျှဝေခံစားချင်လို့ပါ။(တခြားသူ ဘာသာပြန်တာ မဟုတ်ဘူးနော်... သခင်အောင်ဆန်းဆိုတဲ့ ဒို့ဗိုလ်ချုပ် ဘာသာပြန်တာလို့ မှတ်သားဖူးတယ်...အိုးဝေ မဂ္ဂဇင်းအတွဲ (၆)၊ အမှတ် (၁)၊ ၁၉၃၆ ခုနှစ်တဲ့)......အခုလို ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ ကိုဂျိုးးး ရေ.......။ ;-) photos I fatch from here!! :-)အနိုင်မခံငါ့အား ဖုံးလွှမ်းအပ်သည့်ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အမှောင်တွင်းမှအသူရာတမျှ နက်လှသောချောက်ကမ်းပါးအတွင်းမှငါ၏ မကြောက်တရားကို ဖန်တီးထားသည့်နတ်သိကြားများကို ငါကျေးဇူးတင်ပါ၏။လောကဓံတရား၏ ကြမ်းကြုတ်သောလက်ဆုပ်အတွင်းသို့ငါသက်ဆင်းကျရောက်ငြားလည်းငါကား မတုန်လှုပ်၊ မငိုကြွေးကံတရား၏ ရိုက်ပုတ်ခြင်းကြောင့်ငါ၏ဦးခေါင်းတို့သည် သွေးဖြင့်ချင်းချင်းနီ၏။သို့သော်.. ညွှတ်ကားမညွှတ်။လောဘ၊ ဒေါသတို့ ကြီးစိုးရာဤကမ္ဘာ၏အခြားမဲ့၌သေခြင်းတရားသည် ကြောက်ဖွယ် ငံ့လင်၏သို့သော်.. ငါ့အား မတုန်လှုပ်သည်ကိုသာတွေ့ရအံ့။နောင်တွင်လည်း မကြောက်ရွံ့သည်ကိုသာလျှင်အစဉ်တွေ့ရလတ္တံ့။သုဂတိသို့သွားရာ တံခါးဝသည်မည်မျှပင် ကျဉ်းမြောင်းသည်ဖြစ်စေယမမင်း၏ခွေးပုရပိုဒ်တွင်ငါ၏အပြစ်များ မည်မျှပင် ရေးခြစ်ထားစေငါသာငါလျှင် ငါ့ကြမ္မာ၏အရှင်ငါသာငါလျှင် ငါ့ဘ၀၏ သခင်ဖြစ်သည်။ ။ကျွန်တော် ဒီကဗျာလေးကို ကူးတင်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း Flickr မှာ ကဗျာ အတွက် ပုံလေးတွေ ရှာတော့ အပေါ်က ပုံလေးကိုတွေ့ပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ကူးလိုက်ပါတယ်။ပြီးတော့ တင်ရင်း ဘယ်သူရိုက်တဲ့ ပုံလဲ စပ်စုမိတော့ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ အဒီပုံလေးအောက်မှာ ဘာသာပြန်ထားတဲ့ ကဗျာရဲ့ မူရင်းလေးကို သွားတွေ့ပါတယ်။ သူ ရေးထားလို့ ဒီကဗျာလေးရဲ့ ခေါင်းစဉ် Invictus က လက်တင် ဘာသာစကား ဖြစ်ပြီး unconquered လို့ အဓိပ္ပါယ် ရပါတယ်တဲ့။ အပြည့်အစုံ ဖတ်ချင်ရင်တော့ ဒီနေရာလေးကနေ သွားဖတ်ပါခင်ဗျာ။Out of the night that covers me,Black as the Pit from pole to pole,I thank whatever gods may beFor my unconquerable soul.In the fell clutch of circumstanceI have not winced nor cried aloud.Under the bludgeonings of chanceMy head is bloody, but unbowed.Beyond this place of wrath and tearsLooms but the horror of the shade,And yet the menace of the yearsFinds, and shall find me, unafraid.It matters not how strait the gate,How charged with punishments the scroll,I am the master of my fate;I am the captain of my soul..................................မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nတစ်ခုသော ညနေချမ်းမှာပေါ့။ကောင်းကင်ကြီးက တိမ်တစ်အုပ်နဲ့ ပြာမှောင်မှောင် ဖူးဝေလို့။ အိပ်တန်းပြန် ငှက်တစ် ချို့က ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို ဖြတ်လို့ ပျံသန်းနေလိုက်ကြတာ။သုတ်ခနဲ တိုက်ခတ်လာတဲ့ ပင်လယ်လေထဲက ဆားငွေ့ တွေကို အားပါးတရ ရှူရှိုက်ရင်း ပင်လယ်ထဲ ဆင်းဆော့ကာ ပျော်မြူးနေကြသူတွေဆီ အာရုံတွေ ရောက်သွားတယ်။သူတို့ ပျော်ရွှင်နေကြတာတွေကြည့်ပြီး ကျွန်တော်လဲ ပျော်လာတယ်။ ရေထဲမှာ လူ အယောက်သုံးဆယ်လောက် ရှိတဲ့ အုပ်စု တစ်စု။ ၀တ်စုံ အနီနဲ့တစ်ဖက်၊ အနက်နဲ့တစ်ဖက် ရေကစားနေကြတယ်။ ကမ်းစပ်က ရေမစိုသူတွေကို ဖမ်းချုပ်ဆွဲခေါ်ပြီး ရေထဲကို ချီမသွားကြ၊ ၀ုန်းကနဲ ရေထဲပစ်ချလိုက်ကြ၊ ဝေးးကနဲ အော်ဟစ်ရယ်မောကြ။ သူတို့ကို ကြည့်ပီး ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာလဲ ဟေးကနဲ ဟစ်အော် ပျော်ရွှင်လို့။ညနေစောင်းနေပြီမို့ ကျွန်တော် ငေးမောနေမိတဲ့ ပျော်စရာ လူအုပ်တွေလဲ ပင်လယ်ထဲမှာ ကျဲပါးသွားခဲ့ပြီ။ကောင်းကင်ကလဲ ဆည်းဆာနဲ့ လှပလို့။ တိမ်တွေလဲ ပန်းရောင် လိမ္မော် ရွှေဝါ မီးခိုး အရောင်မျိုးစုံ တောက်စားလင်းလက်။ ပင်လယ်ကြီးတောင် လှိုင်းကြက်ခွပ်တွေနဲ့ လက်လက်ထလို့ နေတယ်။အဲဒီအချိန်လေးမှာပဲပေါ့။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က လက်တို့ပြောတဲ့အတွက် မျက်နှာမူရာ တူရူဘက် ပင်လယ်ကြီးနဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးမောကြည့်နေရာက လည်ပြန် လှည့်ကြည့်မိတော့...။ လှပတဲ့ ဆည်းဆာကမ်းခြေဟာ လှပတဲ့ ချစ်ခြင်းတစ်ခုနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲ သွားတော့တယ်။သိပ်လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲလေး။ ချစ်ခင်ကြင်နာမှု၊ မြတ်နိုးယုယမှုတွေနဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ မြင်ကွင်းလေး တစ်ခုက ကျွန်တော် ကျောပေးထားရာဘက် တည့်တည့်မှာ။ သူတို့ ဘယ်အချိန် ကတည်းက ဒီနားမှာ လာထိုင် နေကြသလဲ ကျွန်တော် မစဉ်းစားအား။ ဖြည်းဖြည်းငြိမ့်ငြိမ့် ဆော့ကစား သွားတဲ့ ညနေခင်းရဲ့ လေပြည်တွေကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆံနွယ်စတွေ၊ ချစ်ခြင်းနဲ့ နူးညံ့ပျော်ဝင်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ အပြုံးတွေ နောက် ကျွန်တော် လွန့်လူး မိန်းမောသွားတယ်။ သိမ်မွေ့တဲ့ ကြည်နူးမှုလေး တစ်ခုက ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်ထဲမှာ လှိုင်းစီးနေသလို သိမ့်သိမ့်ငြိမ့်ငြိမ့်။တမေ့တမော ကျွန်တော် သူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးကို ငေးမောနေမိတယ်။တစ်ယောက်ခြေထောက်ကို တစ်ယောက်ခြေထောက်က သောင်ပြင်ပေါ်က သဲကလေးတွေနဲ့ ဖုံးအောင် ဆော့ကစားနေလိုက်ကြ၊ တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ပြုံးနေလိုက်ကြ၊ လက်ကလေးတွေ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ရယ်ကြပြန်တယ်။ ကောင်ကလေးရဲ့ မြတ်မြတ်နိုးနိုး အကြည့်တွေထဲမှာ ကောင်မလေးက ကျေနပ်နှစ်သိမ့်စွာနဲ့ ကောင်ကလေးပခုံးကို မှီနွဲ့လိုက်ပြန်တယ်။ ဘယ်လောက် ကြည်နူးစရာ ကောင်းလိုက်သလဲ။ဒီမြင်ကွင်းလေးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံကြည်ကြတဲ့ မသင်္ကာမှုတွေ မပါဘူး။ အမျက်ဒေါသသင့်နေတဲ့ နားမလည်ပေးမှုတွေ မပါဘူး။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်မချနိုင်တဲ့ ၀န်တိုမှုတွေ မပါဘူး။ အတ္တတွေ ပွက်ပွက်ဆူထနေတဲ့ အနိုင်ယူလိုမှုတွေ မပါဘူး။ဆော့ကစားနေတဲ့ လေပြေပြေလေးတွေက သူတို့ နှစ်ဦးရဲ့ လူးလူးလွင့်လွင့် ဆံနွယ်တွေကြား ခရီးတထောက် နားနေကြရင်း နူးညံ့လှပတဲ့ ချစ်ခြင်းဖွဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုနေသလို။ပင်လယ်ဆိုတာ ခုလို လေပြေ တဖြူးဖြူးနဲ့ သာယာကြည်နူးဖွယ်တော့ အမြဲမဟုတ်ဘူး။ မုန်တိုင်းထန်တဲ့နေ့တွေ၊ လှိုင်းကြမ်းတဲ့ ညတွေလဲ ရှိနိုင်သေးရဲ့။ ဖွဲ့သမျှကဗျာတွေတိုင်းဟာ ချစ်ခြင်းတွေချည်း အတိပြီးမယ် မဟုတ်မှန်း သိလဲ။ကျွန်တော် သူတို့ချစ်သူနှစ်ဦးအတွက် မုန်တိုင်းထန် လှိုင်းကြမ်းတွေ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ရပါစေနဲ့လို့ တိတ်တခိုး ဆုတောင်းပေးနေမိတော့တယ်။မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nစနေသား နဲ့ ခုတလော ... များ\nခုတလောမှာမှ လုပ်ချင်တာတွေ အများကြီး၊ ဖတ်ချင်တဲ့စာအုပ်တွေ၊ ကြည့်ချင်တဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ အများကြီး၊ သွားချင်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီး၊ စားချင်တာတွေ အများကြီး။ ဒီကြားထဲ ကြွားချင်တဲ့ ရောဂါက ပြင်းနေပြန်တယ်။ ဒီတော့ သတိလေး ထားပီး ရေးပါမှပဲ။ခုတလော တွေးနေမိတာကစိတ်တွေအကြောင်း( ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် တောင် နားမလည်တာ။ သူတပါး စိတ်တွေ လိုက် နားလည်ပေး ချင်နေမိတယ်။ )ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ဆင်ခြင်မိတာကအချိန်တွေ သိပ်ပြီး ဖြုန်းတီးနေတယ်။ကျန်းမာရေးကိုယ်၊ စိတ် ဖျားနာနေသူတွေကို အားပေးဖို့ ကိုယ်တိုင်က ကျန်းမာဖို့ လိုတယ်။ ကျန်းမာအောင် နေ နေပါတယ်။ဖတ်ဖြစ်တဲ့စာအုပ်တွေကပိတောက်ပွင့်သစ်မစန္ဒာ ရဲ့ ပန်းစကား ၊ အရိပ်။ရောက်နေဖြစ်တာကမချစ်သော်လည်း အောင့်ကာ နမ်းနေရတဲ့ အိပ်ခန်းလေး ( ၀ိဥာဉ်တစ်ခုနဲ့ အတူ နေရလို့ ခုတော့ နဲနဲ ပျော်စ ပြုလာပြီ)ရေးဖြစ်နေတာကလောလောဆယ် ဘာမှ မရှိသေးဘူးတဲ့နားထောင်ဖြစ်နေတာကCry On My Shoulder( ချမ်းသာတာက ချစ်ခြင်းမေတ္တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် ပခုံးက သိပ်မကျယ်လှတော့လဲ ခက်သားလား။ )ရွတ်နေမိတဲ့ကဗျာကသင်တို့သည် ဘုရားကျောင်း၏ တိုင်လုံးများလိုအတူတကွ သီးခြား ရပ်တည်ကြပါ။( ဆရာတာရာမင်းဝေ ဘာသာပြန်ထားတဲ့ ကဗျာလေး။ အရင်က အဲဒီကဗျာလေး အလွတ်ရနေအောင်ကို ရွတ်မိတတ်ပီး ခု မရွတ်တာ ကြာလို့ မေ့သွားတဲ့ ဒီခေါင်း၊ ရိုက်ခွဲပစ်ဖို့ပဲ ကောင်းတယ်။ ခါလီဂျီဘရမ်ရဲ့ ကဗျာ မူရင်းကိုတော့ Z က ရှာဖွေတင်ထားပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးပါ။ )ဖြစ်ချင်နေတာကမဆုံးတဲ့ အိပ်မက်တွေကို မက်ရင်း အိပ်မက်ကနေ ခဏ၊ ခဏ နိုးထဖို့ သတိတရ ရှိဖို့ပေါ့။ ( ကိုယ်ဘာဖြစ်ချင်နေမှန်း မသိတော့ဘူး။ ဖြစ်ချင်တာတွေ များလို့ မေ့တွားဘီ။ ဖြစ်ချင်တာလေး ရေးမယ်ဆို အမှတ်ရမိတာက အမည် မသိ သူတယောက် ပြောတဲ့ စကား။ သူက သူ့အိမ်မက်တွေကိုတောင် သူ့ဗိသုကာ ပညာတွေနဲ့ ထုဆစ်လို့မပြီးစီးသေး။ တဲ့ )စားဖြစ်နေတတ်တာကခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်တွေ ( အသီးအရွက် စိမ်းစိမ်း၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဆတ်တွေ ဆာလိုက်ထာ။ ကိုယ်တိုင် ချက်စားရတာ ပျင်းလို့ ခုတော့ သူတပါး ချက်တာ လိုက်စားနေပါတယ် )သနားနေမိတာကမျက်နှာဖုံးတွေ ပြောင်းပြောင်းပီး စွပ်နေရတဲ့ မျက်နှာတွေလွမ်းနေမိတာကထုံးစံအတိုင်း၊ အဖေ၊အမေ အိမ်ရှိရာ ကျွန်တော် ချစ်လှစွာသော မြို့ကလေးပေါ့မေ့လျော့ပစ်နေမိတာကအသက် နဲ့ ရက်စွဲများခါးသက်နေမိတာကအရိုးမရှိတဲ့ လျှာ တွေတမ်းတနေမိတာကအမေ့ရဲ့ ရှမ်းထမင်းချဉ်၊ အဖေ့ရဲ့ ၀က်ခြေထောက် စွပ်ပြုတ်၊ ဘာဘူကြီး ဆိုင်က နံပြားနဲ့ မလိုင်၊ ဆိုက်ပရပ်စ်က စားဖိုမှူးတစ်ယောက်ရဲ့ စပါဂတီ (လေထဲမှာပဲ စားဖူးသေးတယ်) ၊ ဂရုဏာရှင်မလေးရဲ့ ၀က်သားမွကြော်၊ ကဗျာဆရာမရဲ့ ငါးခူနိုင်းချင်းနဲ့ မုန့်ဟင်းခါး၊ အမောင်ငယ်ရဲ့ ဒညင်းသီး လက်ဖက်၊ ကြက်သား ကလေးဖေချက် (အင်းးး၊ ဆက်ရေးရင် ဘယ်လောက် ငတ်လဲ ပို ပေါ်လွင်တော့မယ်)အိမ်နဲ့ မြို့ကလေးကို တမ်းတနေမိတာ ရေးရရင် စာက ရှည်မယ်။လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းလေး တစ်ခုတော့ တမ်းတနေမိတယ်။ သုံးနှစ်ကျော်လောက် နေ့တိုင်းလျှောက်ခဲ့တဲ့ အဓိပတိ လမ်းမပေါ်က တစ်ယောက်ထဲသော ညတွေဆီ။ကြိတ်ပြီးချီးကျူးနေမိတာကတဖြည်းဖြည်း ခက်ခဲ ကျပ်တည်းပြီး၊ ပူလောင်မွန်းကျပ်လာတဲ့ ဘ၀တွေမှာ ကိုယ် ယုံကြည်ရာ လမ်းကို ဇွဲ မလျှော့စတမ်း၊ ရိုးသား မြင့်မြတ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေကြသူများ။ကြိတ်ပြီးအထင်သေးနေမိတာကမရှိပါဆန္ဒမရှိတဲ့နေရာဆေးရုံဆန္ဒရှိနေတဲ့ကိစ္စFace Book ထဲက လယ်ကွက်ထဲမှာ ရတဲ့ ပိုက်ပိုက်တွေ၊ မာဖီးယား ဂိုဏ်း ၀င်မိလို့ ပိုင်ထားတဲ့ ပိုက်ပိုက်တွေ အပြင်မှာ တကယ်ထုတ်သုံးလို့ ရရင် ကမ္ဘာကြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ၀ယ်ပီး လူတွေ အကုန် ပေးပလိုက် ချင်တယ်။ ကမ္ဘာကြီး စိမ်းလန်း စိုပြေစေချင်တယ်။မုန်းတီးနေမိတာကကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်စီးနေကြသူများချစ်နေတာကလယ်တောလေးးကိုယ်ပိုင်လယ်တောလေး အပြင်၊ မကြီးက မျောက်တစ်ကောင်ကို အမွေပေးထားမိတဲ့ လယ်တောလေး သွား သွားပြီး ထိန်းသိမ်းပေးရင်း ခု ချစ်စရာက လယ်နှစ်ကွက် ဖြစ်နေဘီ။စိတ်ပျက်နေမိတာကကိုယ့် ကိုယ်ကိုယ်(ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေမှန်းမသိဘူး...)စွဲလန်းနေမိတာကသဘာဝ လောကကြီးကိုသဘောကျနေမိတာက (မပါလဲ ရေးချင်လို့ ထည့်လိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ)ဂျီကျ ကောက်လိမ်ပြရင်း ကလေးပေါကြီး လုပ်ကာ စိတ်ဆိုးပြီး ငိုတိုင်း မျောက်အိုကြီးနှင့် တူနေတတ်သော တစ်ယောက်ကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ထိုင်၊ ထိုင် ရယ်နေရတာ (သူတပါး ငိုတာကို အနော်က ရယ်စရာ ဖြစ်နေတာက ကောင်းတော့ မကောင်းဘူးပေါ့ဏော)လိုအပ်နေတာကအချိန်( မိတ်ဆွေ၊ သယ်ရင်းတွေကို သူတို့ လိုအပ်ချိန်တိုင်း၊ သတိတရ ရှိချိန်တိုင်း အတူ ရှိပေးချင်တယ်။ မအားဘူး ပြောရလွန်းလို့ စိတ်ဆိုးသူတွေ များနေဘီ။ )တောင်းနေမိတဲ့ဆုသတ္တ၀ါ အားလုံး ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်ကြပါစေ။ ဆန္ဒ နဲ့ ဘ၀ တစ်ထပ်ထည်း ကျကြပါစေ။ထပ်ပြန်တလဲလဲအော်ဟစ်နေမိတာကအိမ်ပြန်ချင်တယ်ဝန်ခံချင်တာကဂဂျိုးညီနောင် ဂဂျောင် တစ်ယောက် အမတော် မဂေါက်နဲ့ ညီမတော် မယ်ပေါက် ထက် အရင် ဦးအောင် မကြီးနော် (မနော်ဟရီ) ရဲ့ Tag Post ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး၊ အပြေးအလွှား တင်လိုက်ကြောင်းပါ ခင်ဗျား။မကြီးနော် ကျေနပ်နိုင်မယ် မျှော်လင့်ပါတယ်။အချစ်အကြောင်း ရေးဖို့ ပြောထားတာ မရေးပေးသေးတဲ့ အတွက် ချစ်ညီမလေး မက်မက် ရေ၊ ရေးပေးမှာပါဏော။ ချိတ်ချိုးနဲ့။ (ခုလောလောဆယ် အချစ်နဲ့ ဝေးဝေး နေချင် နေမိလို့ပါကွယ်) ခုတလော ဘာတွေများ လုပ်နေကြသလဲ ကျွန်တော် သိချင်နေသူတွေကတော့၁။ ချစ်ခင်လေးစားရပါသော ဆရာမ အပြုံးပန်း၂။ ကဗျာဆရာလေး ညိမ်းညို (ရေးဖို့ အချိန်အားလေး ရှိမယ်ဆိုရင်ပေါ့ နယ်ရေ)၃။ ညီလေး မင်းအိမ်ဖြူ (အမြန်ဆုံး ရေးပေးပါ)၄။ စာဖတ်အားကောင်း၊ စာရေးကောင်းသလောက် စာကို ဇိမ်ဆွဲ ရေးတတ်လေသော ဖန်သကြိုး၅။ ကျွန်တော့်ကြောင့် ခရမ်းရောင်ဘ၀ ပြောင်းသွားရ ရှာလေသော ကောင်းကင်ပြာ၆။ လလခ လို့ ကျနော်ခေါ်တဲ့ ညီမလေး မေလေး၇။ ကလေးအဖေ သီဟသစ်၈။ ရေးချင်တာလေးတွေ ရေးနေတဲ့ ညီမလေး နောင့်၉။ မော်လမြိုင်သားလေး တလနွန်ဆက်ပြီး Tag ရရင်ဖြင့် ရှည်ရော့မယ်။ ကိုးန၀င်းနဲ့တင် ချေထားလိုက်ပါတယ်။ဆက် tag တဲ့ထဲမှာ မပါလို့ စိတ်ဆိုးကြမဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ....ဒီအောက်ထိ ဆက်ဖတ်လာပြီးကတည်းက တက်ဂ်ပီးသား ပါ တဲ့ ခင်ဗျားးးးးးးးးးးးး။ tag မှာပဲ၊ tag မှာပဲ.. အနော့်ကို လာမတားနဲ့..... :-Pအားလုံးရဲ့ ခုတလော တွေကို သိချင်နေတဲ့မေတ္တာဖြင့်မိုးကုတ်သား\nပုဇွန်ထုပ်ဆီပြန်ကြက်တားနဲ့ဘူးတီးကျောက်ပွင့်သုပ် (ကြွားဖို့ကျန်ခဲ့တာ။ သတိပေးတာ ကျေးဇူးပါ ကြည်ဖြူပိုင်ရေ) ဒညင်းသီးလက်ဖက်သုတ်ဆတ်သားခြောက်ဖုတ်ယခုတပတ် တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လည်စာကို ပုဇွန်ထုပ်ဆီပြန်၊ ကြက်တားနဲ့ဘူးတီး စားပြီးသကာလ ဒညင်းသီးလဖက်သုတ်နှင့် ဆတ်သားခြောက်ဖုတ်ကို Cameron HighlandမှBOH ရေနွေးကြမ်းလေးဖြင့်တွဲဖက်ပြီး ဖြစ်သလို ပြီးစလွယ် စားသောက်ခဲ့ပါတယ်ခင်ဗျာ....ကြွားချင်လို့ပါ။မိုးကုတ်သား


အားလုံးကို ကြိုတင် အသိပေးတာပါ ။ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Arts & Humanities » အားလုံးကို ကြိုတင် အသိပေးတာပါ ။\nအားလုံးကို ကြိုတင် အသိပေးတာပါ ။\nPosted by alinsett on May 29, 2012 in Arts & Humanities, Critic, Myanmar Gazette, News, Short Story | 36 comments\n( ကျွန်တော် နှင့် တိမ်ယံသစ္စာ )\n2012 / မေလ သည်… အေးမြသော မိုးညများနှင့်အတူ…ထူးခြားကောင်းမွန်သော.စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုပါ..\nခေါ်ဆောင်လျက်..ကျွန်တော့်ထံေ၇ာက်လာခဲ့သည် ။\n၀တ္ထု ပီပီသသ စာအုပ်များကို မက်မောစွာ.တောင့်တ တတ်သော ကျွန်တော့်အတွက်….\nမမေ့နိုင်စရာ..စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ကို ဖတ်လိုက်ရပါသည် ။\nထိုစာအုပ်၏ အမည်မှာ..တိမ်ယံသစ္စာ ဖြစ်သည် ။ တိမ်ယံသစ္စာ ကို ဘာသာပြန်ပေးထားသူမှာ…၀င့်ပြုံးမြင့် ဖြစ်၏ ။\n( ဘာသာပြန် စာရေးဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့် ၏ ဆောင်းည ရှိုက်သံကို..ဂေဇက်တွင် ညွှန်းဆို ဝေဖန် ခဲ့ပြိးပါပြီ။ )\nဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့် ရွေးချယ် ပြန်ဆိုသော.စာအုပ်များမှာ တစ်မျိုးတစ်မည် ထူးခြားနေတတ်တာ တော့…..\nအမှန်ပဲ ဖြစ်သည် ။ ယခုလည်း…တိမ်ယံသစ္စာ….တဲ့ ။\nကျွန်တော်..(.လုံးဝ ) ထင်မထားသော..အချိုးအကွေ့ များဆီ နက်နက် ရှိုင်းရှိုင်း ဆွဲခေါ်သွားသော..စာအုပ် …။\nခံစားချက် ပြင်းထန် တတ်သော ကျွန်တော့် စိတ်နှလုံးကို ” ရသမြောက်ခြင်း တို့ ၏ ကမ္ဘသစ်တစ်ခုဆီ.”…ခေါ်ဆောင်သွားသော..စာအုပ်..။\nကျွန်တော် အံ့သြတကြီး…ခံစားခဲ့ရသော…..၊ ဘယ်တော့မှလည်း..မမေ့နိုင်တော့မည့် စာအုပ်…….။\n( တိမ်ယံသစ္စာကို ခံစားကြည့်ခြင်း..)\nမူရင်းစာရေးဆရာ…KHALED HOSSEINI ရေးသားခဲ့သော..\nTHE KITE RUNNER ကို ” တိမ်ယံသစ္စာ “ဟု မြန်မာပြန် အမည်ပေးကာ ၀င့်ပြုံးမြင့် က မြန်မာဘာသာ ပြန်ပေးထားပါသည် ။\nအာဖဂန်နစ္စတန်သား…စာရေးဆရာ…H0SSEINI သည်…THE KITE RUNNER စာအုပ် တစ်အုပ်တည်းဖြင့် ကမ္ဘာကျော် စာရေးဆရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။\nTHE KITE RUNNER သည်လည်း..ကမ္ဘာကို ကိုင်လှုပ်ခဲ့သော.စာအုပ်တစ်အုပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည် ။\n( KHALED HOSSEINI သည်..ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး.. နိုင်ငံရေးခိုလှုံခွင့်ဖြင့်…အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ …ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည် ။ )\nTHE KITE RUNNER သည်..ရသ၀တ္ထုတစ်အုပ် ဖြစ်ရုံမျှမက…သမိုင်းအချက်အလက်ဆိုင်ရာ…မြင်ကွင်းတစ်ခုလည်း..ဖြစ်ခဲ့သည် ။\nသံယောဇဉ်ကြီးသူတို့ ၏ မေတ္တာတရား.၊ သစ္စာတရားများ…။\nထို့ အပြင်..ပေးဆပ်မှုဖြင့်သာ..ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့သူများ၏…စိတ်လှုပ်ရှားစရာ…ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလည်း….ဖြစ်ပါသည် ။\n1970 နောက်ပိုင်း ၊ ဆိုးဝါးသော အခြေအနေများကြားမှ..အာဖဂန်နစ္စတန်( AFGHANISTAN ) ၏ မြင်ကွင်း..၊\nဘ၀တစ်ခုလုံးဖြင့် ရင်းခဲ့သူ ၊\nသူတို့အားလုံး၏ ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်းများက….\n( ကြိုတင် အသိပေးခြင်း…)\nတိမ်ယံသစ္စာ ( THE KITE RUNNER ) ကို ဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့်..ကိုယ်တိုင်က\nအလင်းဆက် သို့ …..ပေးပို့ ကာ..ဖတ်ကြည့်စေခဲ့ပါသည် ။\nထူးခြားကောင်းမွန်သော စာပေလက်ရာ တစ်ခုမို့ကျွန်တော် သဘောကျသော စာအုပ် တစ်အုပ် ဖြစ်ပါသည် ။\nထို့ ကြောင့် ဂေဇက် တွင် အခန်းဆက်..၀တ္ထု အဖြစ်..တင်ပြချင်လာပါသည် ။\n( အားလုံးကို ဖတ်စေချင်လို့ ပါ ။)\nတိမ်ယံသစ္စာကို…ဂေဇက်မှာ တင်ပါရစေ…ဟု.. ခွင့်တောင်းသောအခါ…\nဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့်က ခွင့်ပြုခဲ့ပါသဖြင့်…..\n…..တိမ်ယံသစ္စာကို မကြာခင်..အခန်းဆက် တင်ပြပါမည့်အကြောင်း….\nကြိုတင် အသ်ိပေးအပ်ပါသည် ။\n( အလင်းဆက် ၏ မှတ်ချက် )\nထူးခြားကောင်းမွန်သော ဇာတ်လမ်းနှင့် ရသမြောက်သော…စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ် ဖြစ်၍\nတိမ်ယံသစ္စာသည်….ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာ..တသသ စွဲကျန်ရစ်သော စာအုပ် ဖြစ်ပါသည် ။\n( ပန်ကြားချက် )\nစာအုပ်ကောင်း ဖတ်ချင်သူ စာချစ်သူများ….\nစောင့်မျှော် ဖတ်ရှု ပေးကြပါဦး..လို့ ..။\n( ကျေးဇူးတင် ထိုက်သူများ…. )\nတင်ပြခွင့်ပြုခဲ့သော….ဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့်…..တို့ အား..အထူး ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည် ။\nကျွန်တော့် ပို့စ်များ.( ကဗျာများ..၊ စာများ) ကို..အမြဲလိုလို ဖတ်ရှု ခံစား၍\nဝေဖန် အားပေးခဲ့သော…ချစ်သော စာချစ်သူမိတ်ဆွေများ…\nအခြား စာဖတ်သူများ..အားလုံးကိုလည်း….လေးစားခင်မင် ကျေးဇူးတင်လျက်…….\n29 .5 .2012 . PM\nခုလို ရှင်းလင်းခွင့်တောင်းပြီး ကျုပ်တို့ ဖတ်ရအောင် အခန်းဆက်ရေးပေးမယ်ဆိုတော့\nစာအုပ်က ဆန်းတယ်ဗျ။ ဘယ်လို ဆန်းသလဲ.ဆိုတာ စိတ်ဝင်စားတဲ့ အတွက်.ကျေးဇူးပါ။\n1 .6 .2012..ညနေလောက် စတင်ဖြစ်မယ်. ထင်တယ်။\nထူးခြားတဲ့ စာအုပ်ဆို…မျှဝေချင်တယ် ။ ပြောပြချင်တယ်ဗျ။\nရေးတင်ပြီဆိုရင်တော့ ဖတ်ပြီဘဲ ။\nစာဖတ်ငတ်သူမှာ ဆိုက်ထဲရှောက်မွှေမှာ… ကျုပ်ပါဘဲ ခင်ဗျာ ။\n‘ဒါတွေကတော့..ဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့် ရဲ့\nဆောင်းညရှိုက်သံ.ကို ကျွန်တော် ခံစားထားတာတွေပါ ။\nထူးခြားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးတွေ.ကြောင့်…ကျွန်တော်. သတိရနေတတ်ပါတယ်။\nကျေးဇူးပါပဲဗျာ။ ရေးတင်ဖို့အားအင်တွေပေးကြတာ…။\nကျုပ်လည်း ဖတ်ဖို့ စောင့်မျှော်နေတယ်ဗျာ ..\nကိုအလင်းဆက် တင်ပေးမယ့် ဒီစာအုပ်ကို\nဖတ်ရှုဖို့ စောင့်နေကြောင်းရယ်ပါ ….\nစောင့်မျှော်သူတွေ များလာပြီ..ဆိုတော့…တင်ဖို့အားတွေ ပိုရှိလာပြီ.။\nwintpyone myint says:\nသူကြီးနှင့်တကွ ခင်မင်လေးစားရသော မန်းဂေဇက်အဖွဲ့ဝင်များသို့\nပြုံးရဲ့ ”ဆောင်းညရှိုက်သံ ” ဘာသာပြန်စာအုပ်လေးကို အကြောင်းပြုလို့ မော်ဒန်ဆရာလေး အလင်းဆက်နဲ့ မန်းဂေဇက်ရွာကို ပြုံး သိပ်စိတ်ဝင်စားခဲ့မိပါတယ် သူကြီးရေ။ ပြုံးရဲ့ ဆောင်းည ကို ရတနာပုံနေပြည်တော် သတင်းစာမှာ ကြော်ငြာထည့်ပေးလို့ သူကြီးဦးခိုင်ကို ကျေးဇူးသိပ်တင်ကြောင်း ဒီနေရာကနေ ပြောပါရစေ။ ဒါပေမယ့်လည်း သူကြီးရေ၊ ပြုံးက ရင်တုန်နေတာရှင့်။ တော်ကြာ မူရင်းစာရေးဆရာမက သိသွားပြီး တရားစွဲမလား လို့။ ပြုံးတို့က ရှိတဲ့ပညာလေးနဲ့ လုပ်စားကြရတာလေ။ နိုင်ငံတကာ မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေတွေကို နား လည်တာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလို ချောချောမောမော ပြီးသွားတော့ ပြုံးလည်း စိတ်အေးရပါတယ်။\nပို့စ်တိုင်းလိုလိုမှာ ဆရာလေး အလင်းဆက်က မေးလ်လိပ်စာလေး ထည့်ပေးတတ်တော့ ပြုံးအနေနဲ့ ဆက်သွယ်ရ လွယ်ကူပါတယ်။ ပြုံးတစ်ခု စဉ်းစားမိတာက ညွှန်းတဲ့လူက ညွှန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှ အဓိပ္ပါယ် မရှိဘူးလို့ထင်တယ်။ စာအုပ်က စောင်ရေနည်းနည်းလေးထုတ်တယ်။ အုပ်ရေ ၃၀၀၀ လောက်ပေါ့ရှင်။ တိုင်းပြည့်လူဦးရေက သန်း ၆၀ နီးပါးဆိုတော့ ဆင်ကြီးပါးစပ် နှမ်းစေ့ကလေး လေးစိတ် စိတ်ပြီး ပက်သလိုပဲလား။ ရှာဖတ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်မလွယ်။ ဒီတော့ ညွှန်းနေမယ့်အစား စာအုပ်ကို ဒီအတိုင်းတင်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား။\nစာအုပ်ကို ဒီအတိုင်းတင်မယ်ဆိုလည်း ထည့်စဉ်းစားစရာတွေ ရှိနေပြန်ရော။ အွန်လိုင်းမီဒီယာက တစ်မျိုး ပဲ သူကြီးရယ်။ စာသိပ်ရှည်ရင်လည်း ဖတ်မကောင်းဘူး။ အခန်းဆက်ထည့်တဲ့အခါ တစ်ပုဒ်နဲ့တစ်ပုဒ် ရက်သိပ် ကြာလို့ အလှမ်းကွာသွားရင်လည်း ဖတ်ရတဲ့လူမှာ အရှေ့က ဘာရေးထားလဲ မမှတ်မိတော့ပြန်ဘူး။ ၀တ္ထုတစ်အုပ်လုံးက ရှည်လွန်းရင်လည်း အိုင်နေပြန်ရော။ ဒါကြောင့် ပြုံးလည်း ပြန်ပြီးသား ၀တ္ထုတွေထဲက သိပ်မရှည်တဲ့၊ သမိုင်းတန်ဖိုးအရလည်း ကြီးတဲ့၊ နိုင်ငံတကာ စံချိန်စံညွှန်းနဲ့လည်း ကိုက်ညီတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ရွေးပြီး ဆရာလေး အလင်းဆက် ထံ ပို့ပြီး မန်းဂေဇက်မှာ တင်ရင်ကောင်းမကောင်း မေးကြည့်ခဲ့တယ်လေ။ သူက တင်စေချင်တယ်။ ဒါနဲ့ သူ့ဆီကိုပဲ စာအုပ်ထုတ်ဝေတုန်းက နဂိုရိုက်ထားပြီးသား စာတွေကို ဇော်ဂျီဖောင့်ပြောင်းပြီး ပို့ပေးလိုက်တယ်။ သူ့ဖာသာ သင့်တော်သလို မတိုမရှည် ဆစ်ပိုင်းပြီး တင်ပေးရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်လို့ပါ။ နောက်တစ်ခုက ဆရာလေး အလင်းဆက်ဟာ ထပ်ဆင့်ခံစားမှုမှာ အားကောင်းတယ်လို့ ပြုံး ယူဆထားပါတယ်။ သူက စာအုပ်ကို ညွှန်းရုံတင်မကဘူး။ ဇာတ်ကြောင်းအပေါ် ထပ်မံခံစားတတ်တဲ့ အနုပညာအာရုံ ထူးခြားတာကို အားလုံးသိကြမှာပါရှင်။\nပြုံးက ခလေးတစ်ဖက်နဲ့ ဘာသာပြန်တာကိုလည်း လုပ်နေရတယ်။ ဒါကြောင့် မန်းဂေဇက်မှာ မင်ဘာဝင်ပြီး ပို့စ်မတင်နိုင်တာ၊ ကွန်မင့်သိပ်မပေးနိုင်တာ နားလည်ပေးပါ သူကြီးရေ၊ အဲဒါတွေသာလုပ်ရင် ပြုံး ထိုင်ရာက မထနိုင်ဘဲ ချိသွားလိမ့်မယ်။ အခုလို ကြိုးကြား ကြိုးကြား ၀င်ဖတ်တာတောင် မန်းဂေဇက်ရွာကြီးကို စွဲငြိနေ တဲ့အပြင် ရွာသူရွာသားတွေကိုလည်း တစ်ဖက်သတ် သံယောဇဉ် ဖြစ်နေမိပြီလေ။\nပြုံးက တီတီနု ရဲ့တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်သလို အထူးသဖြင့် ပရဟိတအလုပ်တွေကို ကမကထလုပ်နိုင်တဲ့ ရွာသူများနဲ့ ဟင်းချက်ကောင်းတဲ့ ရွာသူများကို အားကျနေတဲ့သူပါရှင်။ ရွာရဲ့ကာသသားခေါင်း ကိုကြီးကြောင် ကိုလည်း ပြုံးက မမေ့မလျော့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်နော်။ ပြုံးက ဦးဖောကြီး၊ ဦးဘလက်၊ လေးပေါက် ၊ အဘနီ တို့ရဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက်ပါပဲ။ နည်းပညာဆိုင်ရာနဲ့ ဓာတ်ပုံပညာ၊ မာကက်တင်းတို့ကိုတော့ ပြုံးရဲ့ဦးနှောက်လေးက ဖတ်ဖို့ အလှမ်းမမီရှာဘူး။\nပြုံးက နှမျောတတ်သူမို့ ပြုံးရဲ့ တိမ်မြုပ်စပြုနေတဲ့ ဘာသာပြန်လက်ရာလေးတွေကိုလည်း နှမျောမိတယ်လေ။ အခုလည်း ပြုံးရဲ့ ရင်သွေးရင်နှစ်လို တန်ဖိုးထား ရတဲ့ ” တိမ်ယံသစ္စာ ” ဆိုတဲ့ ဘာသာပြန်လက်ရာလေးကို ဆရာအလင်းဆက်အားကိုးနဲ့ စမ်းပြီး တင်ကြည့်ချင်တယ်။ ခွင့်ပြုပေးပါလို့ သူကြီးထံမှာ တောင်းဆိုပါရစေ။ ရွာသားအပေါင်း ဖတ်ရှုပြီး ခံစားဝေဖန်ကြပါ။ မူရင်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုပြီးသား ရွာသားများလည်း ပြုံး ဘာသာပြန်ပုံကို အားမနာတမ်း ဝေဖန်နိုင်ကြပါတယ်ရှင်။\nစာအုပ်တစ်အုပ် ကမ္ဘာကျော်တယ်ဆိုတာ အကြောင်းမဲ့သက်သက်တော့ ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲနော်။ အာဖဂန်သား ဆရာဟိုစိန်နီရဲ့ ပွဲဦးထွက် ဒီဝတ္ထုထဲမှာ ဆရာ့ရဲ့ အရိုးသားဆုံး အနုပညာ၊ မိသားတစ်စုကို ဗဟိုပြုပြီး တစ်တိုင်းပြည်လုံးကို ခြုံငုံသွားနိုင်တဲ့အစွမ်းနဲ့၊ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို အပိုအလိုမရှိ သင်္ချာ တစ်ပုဒ်လို ကွက်တိဖြစ်အောင် ရေးထားတဲ့ အတတ်ပညာကို ၀တ္ထုရဲ့ ဂုဏ်ရည်အဖြစ် တွေ့ရမှာဖြစ်ပြီး အင်မတန်သာယာဝပြောတဲ့ တိုင်းပြည်ကြီးဟာ လူမျိုးရေး၊ ဘာသာရေး အစွန်းရောက်မှုတွေကြောင့် ငရဲတွင်းထဲ အရှင်လတ်လတ် သက်ဆင်းသွားခဲ့ရတဲ့ အရှိတရားကို ၀တ္ထုရဲ့ အနှစ်သာရအဖြစ် ဖတ်ရှုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာ ဟိုစိန်နီရဲ့ ကလောင်ဟာ မှော်ဝင်ထားသလား အောက်မေ့ရတဲ့အထိ ရေးလိုက်သမျှ စာလုံးတိုင်းဟာ ပြစ်ရက်စရာ တစ်လုံးမှ မရှိအောင် ဆေးစက်ကျရာ အရုပ်ထင်နေတော့တာ။\nရသစစ်စစ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း ” မန်းဂေဇက် ” ဆိုတဲ့ တိမ်ယံထက်က ကွန်ယက်ရွာကို ပြုံးရဲ့ ” တိမ်ယံသစ္စာ ” ဆိုတဲ့ နှလုံးသားသက်လျာ အညတရလက်ရာလေးနဲ့ ဆုံဆည်း ပေးပါရစေလားရှင်။\nဟာဂျာ …ဒီလူဂျီး ဦးသွားဗြန်ဘီ…\nဆြာမ ကို တားတား က အူးအူးဖျားဖျား အားပေးမို့ဟာ ..\nဟို ..စိုမှာစိုးလို့မိုးမိတယ် …ဘာညာနဲ့…\nဂျစ်ပစီ မိုးတိမ် ရောက်လာဦးမယ် ….\nမင်ဂါဘာ ဆြာမ …\nသြော် … ကြေးမုံဂျီးကိုကြောက်ရလို့ပဲ မုန်းပြချင်ရော့သလား။\nပြုံးတို့ကတော့ ဟို ကဗျာလေးတစ်စလို အို … ဘာတဲ့။\nကြောင်ကြီးအမြီးပမာ (အဲ ဘွာတေး)\nသံမဏိကြိုးသွားပမာ … တဲ့။\nဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမဝင့်ပြုံးမြင့် လက်ရာကို ကိုအလင်းဆက်ကထပ်မံ အခန်းဆက်\nတင်ပေးမယ် ကြားရတာ ဝမ်းသာရပါတယ်ဗျာ။ဘာသာပြန်တဲ့သူတွေကို သိပ်အား\nကျတာပါ။တော်တော် နက်ရှိုင်းလှပြီး အယူအဆမလွဲဖို့ ဂရုပြုရတာ စာလုံးရွေးချယ်\nရတာ အဆုံး အားလုံး ပညာသားပါလှပါတယ်။\nစာရေးဆရာမ ကိုယ်တိုင်ကတောင် ကွန်းမန့်ဝင်ရေးတယ်ဆိုကတည်းက\nတင်ဖြစ်အောင်တင်ပေးပါ။ ဆက်ဆက် အားပေးပါမည်။\nစာအုပ်ကိုလည်း ကိုအလင်းဆက်ကိုရော ဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့်ကိုပါ လေးစားသောအားဖြင့်\nဆရာမ ရဲ့ ကွန်းမန့်ထဲက\nဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းလေးကလည်း အလွန်လှပပါတယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း…………….။\nအဲဒီ စာအုပ်က ရုပ်ရှင်ရိုက်သေးလားလို့\nကိုချောကြီးလိုပဲ အပြင်မှာလဲ ၀ယ်အားပေးပါဦးမယ်\nကိုအလင်းဆက် ရဲ့ စာအုပ်အညွှန်းနဲ့တင် စောင့်ဖတ်ရမည်မှာ\nဆရာမစာတွေကိုလည်း.. စောင့်မျှော်ပြီး ဖတ်ပါ့မယ်..။\nတင်ပေးမယ့်.. အလင်းဆက်ကိုလည်း.. အထူး အသိအမှတ်ပြုပါတယ်လို့…\nသူကြီးကို ကြိုးနဲ့ ချည်ပြီး ၀ိုင်းဆွဲထားကြပါဦး ..\nသူကြီး လဲ တိမ်ယံထက် ဆီ မြောက်သွားမှာ စိုးလို့ …\nဆရာမရေ .. ဟိုဘက် ပို့စ်တစ်ခု မှာ ရွာသူသစ်ဆိုတော့ နောက်မိတော့မလို့ ။ နောက်မှ “ဆရာသော်တာဆွေကို ကိုးကွယ်တယ်” မန့်ထားတာတွေ့တော့ စာရေးဆရာမ များဖြစ်မလားလို့ထင်လိုက်မိလို့ ဘရိတ်အုပ် လိုက်မိတာတော်သေးတယ်.. :grin: :grin:\nဖတ်စေချင်လို့ တကူးတက တင်ပေးမယ်ဆိုလို့ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။\nစာအုပ်မိတ်ဆက်တွေ ဖတ်ပြီး မ၀ယ်ဖြစ်၊ မဖတ်ဖြစ်ဆိုတဲ့ အဆင့်တွေကို ကျော်လွှားပေးလိုက်လို့\nသူကြီး ခွင့်ပြုလို့ ကျေးဇူးပါရှင်။ အလကား မဖြစ်စေရပါဘူး။ စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ဟာ သိပ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။ ပြုံးကိုလည်း ခင်ကြမင်ကြပါ။ ပြုံးက ဦးနှောက်စားတိုင်း မန်းဂေဇက်ကို ၀င်ဖတ်လိုက်ရင် ပါရာစီတမော သောက်ရသလို ဦးနှောက် ကြည်သွားတတ်တာပါ။ တကယ့်ကို တစ်ဖက်သတ် သံယောဇဉ်တွေနဲ့ပါ။\nဦးဘလက်ရေ စာအုပ်က ၀ယ်လို့မရတော့ဘူး။ ကုန်ပြီလေ။\nနိုဇိုမီ ရေ ၊ စာအုပ်က ရုပ်ရှင်ရိုက်ထားပါတယ်။ ဆုတွေ ရထားတဲ့ရုပ်ရှင်ပါ။ ဒါပေမယ့် ရုပ်ရှင်က စာအုပ်ကို လုံးဝ မမီပါဘူး။\nစာအုပ်ကို ကိုအလင်းဆက် ဆစ်ပိုင်းပြီးတင်ပေးတဲ့အတိုင်း စိတ်ချလက်ချ ဖတ်ပါရှင်။ သူက မန်းဂေဇက် စာဖတ်ပရိသတ်ကို ခံစားမှုနယ်ပယ်ထဲ တရကြမ်း ဆွဲခေါ်သွားနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။\nဆရာမရေ အမြန်သာ တင်ပေးဖို့ ပြောပေးပါဗျ။စောင်နေပါတယ်ဗျာ။\nဆရာ ဘလှိုင်ရေ မင်္ဂလာပါရှင်။ ဆရာ့စာတွေ အားပေးနေတဲ့သူပါ။ အဲ တစ်ခါ တစ်ခါ အဆက်ပြတ်သွားတော့ အပြည့်အ၀တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့နော်။\nသတ္တိကောင်းသူလို့ နာဂရချစ်သူ ကို မှတ်မှတ်ရရရှိနေပါတယ်။ ကိုအလင်းဆက် တင်ပေးမှာပါရှင်။ ပြုံးကတော့ နယ်မှာဆိုတော့ မီးက လာချင်မှလာတယ်။ ဒီတော့ ဆိုက်ထဲ မှန်မှန် မ၀င်နိုင်ဘူးပေါ့နော်။\nဂျူးမတို့လို စာရေး စာဖတ်ပျင်းတဲ့သူတောင် စိတ်ဝင်စားသွားပီ …\nအစအဆုံး ဖတ်ရှုအားပေးသွားပါမယ် …\nအညွှန်းနဲ့ တင်ဖတ်ချင်ပြီဗျို့ မြန်မြန်တင်ပါ။ ကိုရီးယားကားလို ပေါ့နော်။ တစ်ခုတော့ တောင်းပန်တယ်နော်။ အခန်းဆက်ကို မြန်မြန်လေး လုပ်ပါ။ ဆက် တငန့်ငန့်တော့ မလုပ်နဲ့ ဗျာ။\nသူကြီး၇ဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကြောင့် ၀မ်းသာ ပီတိ..ဖြစ်ရပါတယ်ဗျာ။\nဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့်..ရေ…အကျိုးအကြောင်းလေးနဲ့..ကွန်မန်းတွေ ၀င်ပေးလို့ကျေးဇူးပါဗျ။\nဆရာမ နဲ့ ရွာသူရွာသားတွေလည်း.. ပျော်ပျော်ရွင်ရွင်..ခင်ခင်မင်မင် တွေ့ ရတော့ ပျော်တယ်ဗျ။\nနာဂရ….အားလုံးကို ချစ်ခင်လေးစားသော..စိတ်နဲ့ .\n1.6.2012..ညနေ မှာ…စပြီး..တင်ဖြစ်ပါ့မယ်။\nအခုလို စာအုပ်ကို…စောင့်မျှော်အားပေး..ဖတ်မယ့်သူတွေ..အများကြီးတွေ့ ရတော့….\nအရမ်းကို ၀မ်းသာမိတယ် ။\nအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ ။\nဆရာမရဲ့စာအုပ်ကိုမဖတ်ရသေးပေမဲ့ ………ပြောပြထားတဲ့ သူငယ်ချင်းတယောက်ရှိခဲ့ တယ်လေ……\nအရမ်းကောင်းတဲ့ ငာအုပ်ပါလို့ ….ထပ်ညွှန်းဆိုပါရစေ…….\nဆရာမ….မ၀င့် ပြုံးမြင့် ကိုယ်တိုင်….ကွန်မန့် တွေဝင်ပေးထားတာတွေ့ ရလို့ အလင်းဆက်အစားပီတိ\nဦးခိုင်ရဲ့စေတနာ…….အလင်းဆက်ရဲ့မေတ္တာတို့ နဲ့ ပူးပေါင်းတင်ဆက်တာဆိုတော့ ………\nဒါကြောင့် …..ဆရာမလည်း…ဒီ့ ထက်မကအောင်မြင်ပါစေလို့ ……ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်\nဘာသာပြန်တဲ့ ဆရာမ ၀င့်ပြုံးမြင့် ကိုယ်တိုင် ရွာထဲဝင် လာပြီး နှုတ်ဆက်နေတာ ဂေဇက်ရွာ အနေနဲ့ အလွန် ကို ဂုဏ်ယူစရာပါဘဲ။\nတင်လာပေးမဲ့ ဝတ္ထုအသစ်ကို လဲ မျှော်နေပါ့မယ်။\nစေတနာနဲ့ အချိန်ယူ တင်ပေးမဲ့ အလင်းဆက်ကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ :-)\nလိပ်ပက်ကျိ ကော်နက်ရှင်ကို အန်တုပြီး တင်ဘို့ ကြိုးစားပေတော့\nဘာသာပြန်သူ စာရေးဆရာမကိုယ်တိုင် ကိုယ်ထင်ပြလာတာ ၀မ်းသာစရာပါပဲ ။\nအလင်းဆက်ညွှန်းထားတဲ့ စာအုပ်လေး ဂေဇက်ပေါ်ရောက်လာတဲ့အခါ … မလွတ်တမ်း ဖတ်ပါဦးမယ် ။\nအားပေးဖို့အတွက်စောင့်မျှော်နေပါတယ်…ဖြစ်နှိင်ရင် ၁ ရက် ၁ပုဒ်နူံးလောက်တင်ရင်ဖတ်ရတာ အဆင်ပြေမယ်ထင်ပါတယ် အဆက်မပြတ်တော့ဘူးပေါ့\nဦးကြီးမိုက်ရေ စာအုပ်ရောင်းကုန်သွားတိုင်း ရောင်းကောင်းတာမဟုတ်ပါဘူး။ စထုတ်ကတည်းက ပြိုက်ခနဲ ကုန်သွားမယ့် အတိုင်းအတာလောက်ကိုပဲ မှန်းပြီးထုတ်တာပါ။ စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးလောကမှာ ဖြန့်ချီရေးက အခရာကျတယ်ဦးလေးရေ။ အခုဆို စာပေစိစစ်တင်စရာမလိုတော့ပေမယ့် ထုတ်ဝေတိုက်တွေ ဖုတ်လှိုက် ဖုတ်လှိုက် အဆင့်က မတက်သေးပါဘူး။ ဂျာနယ်လောက်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တာပါ။ တကယ့်စာကောင်းပေမွန် တွေကို ထုတ်ဖို့ဆိုတာ ထုတ်ဝေသူတွေခမျာ အများကြီး စွန့်စားရပါတယ်။ စာအုပ် တစ်အုပ်ထုတ်ဖို့ အောက်ထစ်အနည်းဆုံး ငွေ သိန်း၃၀ ရင်းရပါတယ်။ ထုတ်ပြီးတော့ ငွေက ချက်ချင်းမရပါဘူး။ ဖြန့်ချီရေးကနေ အလီအလီသွားတောင်းရပါတယ်။ ဆိုင်ပေါ်မှာကြာမယ့်စာအုပ်မျိုးဆို ထုတ်ဝေသူတွေ ဘယ်ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မလဲ။ စာအုပ်ထုတ်တာက အပြင်မှာ ငွေတိုးပေးစားသလောက် မကိုက်ပါဘူး။ စာပေစိတ် အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ စာအုပ်တိုက်တွေသာ အနာခံနိုင်ကြတာပါ။ ထုတ်ဝေတိုက်တစ် တိုက်ဟာ ငွေကို သိန်းရာချီပြီးရင်းထားရပါတယ်။\nမြန်မာပြည်မှာ စာရေးကောင်းတဲ့ ရွက်ပုန်းသီးတွေ အများကြီးပါ။ တခြားမကြည့်နဲ့၊ ဂေဇက်ထဲမှာပဲ ကြည့်လိုက်ပါ။ အဟောင်းတွေထဲက ပြန်လှန်ရှာဖတ်ကြည့်တော့ ဥပမာ မှီ ဆိုရင် တော်တော်စာရေးကောင်းတယ်။ ပြုံးထက်တောင် ကောင်းပါသေးတယ်။ အခုတော့ ဘယ်ရောက်သွား လဲ မသိဘူး။ နောက်ပြီး ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့်လူ ဆိုတာ ရှိသေးတယ်။ သူကလည်း ဒုတိယ သော်တာဆွေလား အောက်မေ့ရတယ်။ အခု မတွေ့တော့ဘူး။ မအိတုန်ဆိုရင်လည်း သတင်းရေးတာ ဝေဖန်စာရေးတာ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ စာပေအနုပညာလက်ရာတိုင်းဟာ စာနဲ့ပေနဲ့ သတ်သတ်မှတ်မှတ် မှတ်တမ်းတင်ထားဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြုံးက ခံယူထားသူပါ။ စာရေးကောင်းသူတွေ အများကြီးရှိရက်နဲ့ ဘယ်ထုတ်ဝေတိုက်ကမှ မစွန့်စားရဲကြဘူး။ ငွေကြောင့်ပေါ့ရှင်။\nလူတွေကလည်း စီးပွားရေးမကောင်းတော့ တန်ဖိုးကြီးကြီးစာအုပ်တွေ သိပ်ပြီး ၀ယ်မဖတ်နိုင်ကြတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အမာခံ ပရိသတ် အရေအတွက်ကိုပဲ မှန်းပြီး မရှုံးအောင် ထုတ်ကြရတာပါ။\nသူကြီးက မြန်မာပြည်ပြန်လာပြီး သတင်းစာထုတ်ချင်တဲ့ စိတ်ဇောကလေး ကျန်သေးလားမသိဘူး။ ငွေထုပ်ကြီးကြီးသာ ပိုက်လာခဲ့ပါ။ သတင်းစာတင်မက ဂျာနယ်တစ်စောင်ပါ အပို ထပ်ထုတ်နိုင်အောင် ဂေဇက်က လူအင်အားတောင့်ပါတယ်။\nဘိရုမာ စာပေလောက က လိုတာ သဂျီး မဟုတ် ငွေမဟုတ်\nမားကတ္တင်းဗျ မားကတ္တင်း ..နှစ်ပေါင်းများစွာ လူတွေ စာပိုဖတ်ဖို့\nထိထိရောက်ရောက် စနစ်တကျ ပလင်န် ဆွဲပီး ရေရှည် ရေတို\nမားကတ္တင်း မဆွဲခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ပေါ့ဗျာ …\nစာအုပ်တိုက်တွေ ကို မားကတ္တင်း စာအုပ်တွေ ပြန်ရောင်းမယ်ဆို\nအခုပဲ. တင်လိုက်ပါပြီ ခင်ဗျာ.။\nမန္တလေးဂေဇက်ပုံနှိပ်သတင်းစာမှာ စာရေးသူအလင်းဆက်ရေးတဲ့ ( တိမ်ယံသစ္စာ-၀ံ့ပြုံးမြင်)့စာအုပ်အကြောင်း\nစာအုပ်အညွှန်းကဏ္ဍဆိုတာ လတ်တလောမြန်မာပြည်မှာထုတ်ဝေတဲ့စာအုပ်များထဲက အလျဉ်းသင့်ရာစာအုပ်များကို ခြုံငုံဖတ်ရှုပြီး စာဖတ်ပရိသတ်နဲ့ စာမြည်းသဘောမျိုးမိတ်ဆက်ပေးတဲ့ကဏ္ဍဖြစ်ပါတယ်။အယ်ဒီတာအဖွဲ့က အဲဒီ့ကဏ္ဍကို ရွေးချယ်တည်းဖြတ်ပါတယ်။\nကြော်ငြာကဏ္ဍကတော့ အခကြေးငွေယူပြီး ဒီဇိုင်းနဲ့\nဆိုက်ဒ်အမျိုးအစားအလိုက် ကြော်ငြာပေးတဲ့ကဏ္ဍဖြစ်ပါတယ်။ကြော်ငြာကဏ္ဍမှာလဲ စာအုပ်ကြော်ငြာတချို့ထည့်လေ့ရှိပါတယ်။အဲဒါက ကြော်ငြာတာဝန်ခံနဲ့ဆက်သွယ်ရပါတယ်။\nမန္တလေးဂေဇက်ပုံနှိပ်သတင်းစာကို မဖတ်ရသေးသူများ အဲဒီ့ကဏ္ဍနှစ်ခုမှားမှာစိုးတဲ့အတွက် ခွဲခြားပြောရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nမန္တလေးဂေဇက်ပုံနှိပ်သတင်းစာမှာ လစဉ်စာအုပ်အညွှန်းကဏ္ဍများဖော်ပြတဲ့အတွက် မြန်မာပြည်မှာ\nလတ်တလောထုတ်ဝေနေတဲ့ သုတ၊ရသ၊ပညာပေး၊ဘာသာပြန်စာအုပ်များထဲမှ စာအုပ်ကောင်းများအညွှန်းကို


အိန္ဒြာ: ဘဝက ညင်သာနူးညံ့တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ပုဒ်လို\nခဏတာအတွင်းမှာ လက်ကွက်တွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာမှားနေတဲ့ ဂီတသမားလို\nဘဝကို ခပ်မှောင်မှောင် ရေးချယ်ပစ်လိုက်တာ အဘယ်နတ်ဒေဝတာပါလဲ ..\nလမ်းပြနေတဲ့ ကြယ်တွေကို ခပ်ဝေးဝေး မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်ပြီးကာမှ\nလကွယ်ညတွေချည်း တရကြမ်းဖြတ်ကျော်ချင်နေမိ လမ်းကလည်း မရှိတော့ဘူး\n(လမ်းဆိုတာက ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်လို့ရတဲ့အရာ .. ဆေးစပ်လည်းမှားနိုင်သလို ဆေးခပ်လည်း ခံရနိုင်သေး ….)\nကိုယ့်အတ္တတွေသာ ကိုယ့်အပေါ် မြဲမြဲမြံမြံ သစ္စာရှိစေတဲ့ခွန်အားပဲ..။\nဒီလမ်းဟာ..ကိုင်တိုင်ရေးစပ်ဖွဲ့ဆို သီကျုးတဲ့ ပန်းချီကားပဲ..။\nအဲဒီ့လမ်းကိုအနီရောင်မင်တံနဲ့ကြက်ခြေခတ်ဖို့ သူကသေသေသပ်သပ်စောင့်ဆိုင်းနေတာတဲ့ ..။\nကိုယ့်အချစ်တွေ ရဲ့ခမ်နားမြင့်မြတ်မှုတွေကို အချိန်မရွေး ဆိုညှင်းဖွဲ့သီနိုင်မှတော့\nအချစ်ဟာအချိန်မရွေးမှန်ကန်နေတဲ့ သက်သေပြချက်တစ်ခုဖြစ်နေခဲ့မှတော့ ဘ၀အတွက်\nလောဘနည်နည်း လျှော့ကြည့်လိုက်ကြစို့ ချစ်သူရယ်..။\nခါးသက်နေသော မိုးစက်များကို ခေါင်းငုံ့ရှောင်လွှဲ ခဲ့မိလေသော လူမိုက်ဟာ ငါပါပဲ\nဖြစ်ချိန်တန်မဖြစ် ပျက်ချိန်တန်ပျက်များနှင့် သာဖက်လှဲတကင်းရှင်သန်ခဲ့ရ ..\nဘဝက ညင်သာနူးညံ့တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ပုဒ်လို အလိုလို ဦးညွတ်ချင်စရာကောင်းလာတယ်\nသူ့နောက်မှာပါလာမယ့် လေပြေညင်းအတွက် မျှော်လင့်နေတာမျိုးမဟုတ်ပါပဲ\nဘဝကို ခပ်ပြင်းပြင်းတိုက်ခတ်ရယ်မောပစ်လိုက်ရ.. ဒါ .. အရသာ .. တဲ့လား …\nအလျော့အတင်းများလွန်းတဲ့ ရာဘာပူပေါင်းတစ်လုံးလို လျော့လျဲလျဲ..\nသူ့ရင်ခွင်မှာ ခေါင်းတိုးငိုရှိုက်မိပေမယ့် ကိုယ်က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြတ်သားနှင့်ပြီးသား..\nဘ၀မှာ သတိပေးဆိုင်းဘုတ်ချိတ်မထားတဲ့ အန္တရယ်ကွေ့တွေ အများကြီး..\nကိုယ် က မုန်တိုင်းကိုမှ သွေးအေးအေးရင်ခုန်ကြည့်ချင်တတ်သူမျိုးများလား..။\nကောင်းကင်ရဲ့စနေထောင့်မှာ အနီတွေ ထောင်းထောင်းထနှင့်နေခဲ့ပြီ..။\nကိုယ်က ဆုံးရှုံးမှု ကြယ်ကြွေတွေကို\nကဲ..အခုတော့ ငါတို့ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူကွဲလွဲကြဦးစို့\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ်အလွမ်းက ဘ၀ကို ကျစ်လစ်စေလိမ့်မယ်..။\nပြက်ရယ်ဖွဲ့ နေ့ရက်တွေက နှစ်လိုစရာအရောင်အဆင်းနဲ့ ဘဝထဲဆင်းချလာပြန်တယ်\nကျယ်ပြန့်လွင့်မျောတဲ့ သံသရာမှာ ငါက ဝဋ်ကြွေးတွေကိုမှဖမ်းဆုပ်တတ်သူတဲ့လား\nတံခါးတစ်ချပ်ကို လှလှပပဖွင့်ထွက်သွားဖို့ ငါတို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ သင်္ကေတဟာဘာလဲ\nပျောက်ဆုံးပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်းမြို့ပျက်များလို ကံကြမ္မာအသစ်များ\nရက်ရက်စက်စက် ကွဲပျက်အောင် ထပ်မံဖျက်ဆီးလိုသော စွန့်စားရှာဖွေသူအမည်ခံများ\nအမှားလား ၊ အမှန်လား အမှန်နဲ့အမှားဆတူရောပြွန်းမှားယွင်းနေခြင်းလား၊\nအမှားဆိုတာကို ဘယ်စံနဲ့တိုင်းသလဲ ၊အမှန်ဆိုတာအတွက်သက်သေပြချက်ကဘာလဲ..။\nအမှန်ဆိုတာ အနိုင်ရနေသူတွေအတွက် ပွဲတက်ဝတ်စုံတစ်စုံလား၊\n၀တ်စုံအောက်မှာ ဖုံးဖိသိမ်းဝှက်ထားရတဲ့ အညိုအမည်း ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေရှိနေမှာလား\nဒဏ်ရာတွေဟာ လိပ်ပြာလုံနိုင်လောက်အောင်သန့်စင် ပါရဲ့လား..။\nလှောင်ဟားပြက်ရယ်ပြုချင်စရာ သရဖူနဲ့ သွေးပျက်ဖွယ်ရာ အိပ်မက်တွေနဲ့\nတိုက်ရိုက်အချိုးကျအတိုင်းအထပ်လိုက် သိုးရိနေရတဲ့ အနာဂတ်နာရီတွေ၊\nမျှော်လင့်ချက်နဲ့ တဖိတ်ဖိတ်လင်းလက်နေတဲ့ မျက်ဝန်းအစုံစုံတွေ\nကိုယ်က ကိုယ်မေးရမယ့် မေးခွန်းတွေကိုမချစ်တတ်ဘဲ ကိုယ်ဖြေရမယ့်မေးခွန်းတွေကိုလည်း မုန်းတီးတတ်သူပါကွယ်..။\nဆန္ဒ ဆိုတာလူတိုင်းပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ စိတ်ဖြစ်ပစ္စည်းပဲ..\nဆန္ဒကို ဆန္ဒ အတိုင်းဖြန့်ပြခြင်းဟာ အပြစ်လား ၊\nမှားယွင်းမှုလား ၊ အရောင်ချယ်ပစ္စည်းလား အဆိပ်အတောက်လား\nကိုယ့်အသံထွက်ကိုကြားနာခွင့်မရှိတဲ့ အရပ်ဟာ..ဘ၀ တစပြင်ပဲ\nအရာရာဟာ..ပုံသဏ္ဍန်မပျက် ကမ္ဘာတည်သ၍ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းလို\nတည်ရှိ တည်တံ့နေတော့မယ့် အနာတရတွေ\nဘယ်တော့မှ မတိတ်နိုင်တဲ့ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်တို့နဲ့ ချင်းချင်းရဲလို့\nလမ်းဟောင်းအတိုင်း အသည်းနှလုံးတစ်စုံ ကျကွဲ လိုက်သံတွေ ..။\nချစ်တယ်ဆိုတာ ချစ်သူတွေအတွက် အလှပ အမြင့်မြတ်ဆုံး အနာတရ..။\nကိုယ်တို့က ညှိမရတဲ့ ကြိုးမျှင်တွေနဲ့ ကီးကြောင်နေတဲ့ အသံထွက်ကိုမှ ပင်ပင်ပမ်းပမ်းစည်းဝါးလိုက်ချင်ခဲ့ကြတယ်.။\nသေချာတာက..ကိုယ့်တို့သင်္ကေတတွေသာ အံ့သြထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပျောက်ရှကုန်ရပေါ့..။\nဟင့်အင်း..လမ်းတစ်စင်း စောင့်နေခဲ့ပါပြီလို့ပြောမိတော့ ချစ်သူက ညည်းတွား.၊.နောက် ရှိုက်ငင်\n.ကိုယ်က သရော်ကမော် ရယ်မောပစ်လိုက်မှာပေါ့ကွယ်..။\nတစ်ဘဝလုံး စုတ်ပြတ်သတ်သွားအောင် တီးခတ်သီကျူး ပြီးကာမှ ..\nဝေဒနာအပွင့်အခိုင်တွေကိုကျ ချွေချမသွားနိုင်တဲ့ ကြင်နာတတ်သူမုန်တိုင်း\nသင့်ထံမှ ကိုင်းဖျားကိုင်းနားယဉ်ကျေးမှုများအား ငါ့ကိုသင်ကြားပေးခဲ့လှည့်ပါ။\nအလွမ်းဟာ မုန်းတိုင်းတစ်ခုဆို ကိုယ်က လေကွယ်ရာအရပ်ကို\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ရယ်သွမ်းသွေးမိရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သနားကရုဏာသက်ရင်း..\nကိုယ့်ကိုယ်ကို ငြူစူမောင်းမဲရင်း ၊ ကိုယ့်အတ္တ ကိုယ့်ဆန္ဒတွေ ကြားထဲမှာ\nကိုယ်ဟာ တစိမ့်စိမ့် အောင်အောင်မြင်မြင် ကျဆုံးနေပြီထင်ပါရဲ့..။\nဝေဒနာတွေ ဖူးငုံသီးပွင့်ပြနေပုံက ကဗျာဆန်နေမယ်..အဲသလို ဗြောင်းဆန်အောင် တစ်ဘ၀လုံးမွှေနှောက်သွားခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းတီးလုံးရဲ့နောက်မှာ.\nကိုယ်က ယဉ်ကျေးနူးညံ့စွာ ချိုချိုသာသာလှိုက်လှဲပြလိုက်ဖို့\nမျက်ရည်တွေကို ဖျတ်ကနဲ သိမ်းဝှက်ထားလိုက်ဖို့ ဘယ်မေ့လျော့လိမ့်မှာတဲ့လဲ.ချစ်သူရယ်...။\nတိမ်ညိုမရှိ လင်းပကြည်စင်နေမယ့် မိုးသားကောင်းကင်အောက်က\nကိုယ်တို့ခြေရာတွေကို..ကိုယ်တို့ကိုယ်တိုင် အတူတကွ ရေးခြစ်ဖို့ အဲသလိုရေးခြစ်နိုင်ခွင့်ဟာ\nလောလောဆည်တော့ သ..င်္ကေ..တ..အား..လုံး.. ပျောက်..ဆုံး..လက်...စ...နဲ့ . .ပျောက်...ဆုံး...နေ...ပါ...စေ..တော့.လေ......\nBlog တစ်နှစ်ပြည့်အတွက် မမ မနော်ဟရီက ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်..။\nကဗျာလေးကိုဆင့်ပွားပြီး ဒီအက်ဆေးလေးကို ဒီနေ့အတွက် အမှတ်တရ ရေးချကြည့်လိုက်တာပါ..။\nအိန္ဒြာဘလော့စပေါ့ဒေါ့ကွန်းရယ်လို့ အွန်လိုင်းစာမျက်နှာပေါ်မှာ ရောက်ကတည်းက ခုချိန်အထိ အိန္ဒြာ့စာတွေကို အချိန်ပေးဖတ်ရှုအားပေးခဲ့ကြတဲ့ မိတ်ဆွေ ညီအကိုမောင်နှမအားလုံး စိတ်နဲ့ကိုယ်တစ်ထပ်တည်းကျလို့ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာကြပါစေကြောင်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆုတောင်းမေတ္တာပို့သလိုက်ပါတယ်..။\n*HAPPY ONE YEAR ANNIVERSARY*.\nတစ်လမ်းစီ တစ်နေရာစီက လာခဲ့ကြတယ်\nဒါပေမယ့် ဆုံမှတ်တွေက အတူတူ\nသယ်ဆောင်လာတဲ့ နှလုံးသားတွေက အတူတူ\nရှုရှိုက်ကြမယ့် လေညင်းတွေက အတူတူ\nတမ်းမက်ကြတဲ့ လွင်ပြင်ကျယ်တွေက အတူတူ\nအဲဒီလွင်ပြင်မှာ ငါတို့ဆုံကြမယ် ...\nအလွမ်း= အချစ်၏ ဘေးထွက် ဆိုးကျိုး\nအချစ်= ဘ၀ အတွက် ဆေးဖက်ဝင် အမြစ် တမျိုး\nယုံကြည်ချက်= ဘ၀ အတွက် သွေးနေရမဲ့ ဓါးတလက်\nကဗျာ နဲ့ စကားပြေ အတွက်..ခက်စစ် ထုတ်ကြည့်တာ..။ ၁၀ တန်းတုန်းကလို အကျင့်ပါနေလို့။း)\nအတည်ပြောရရင်တော့..ပုံဆောင်ချက် တွေက..တကယ် ထိမိ သေသပ်တယ်။ ကဗျာပိုင်ရှင် ရဲ့ အနုအနွဲ့ အလွမ်း အလင်းအမှောင် တွေ ကိုလည်း ပျက်ပျက်ထင်ထင် မြင်ရတယ်။ ( ကဗျာ ကို..ဒီမှာ တခါတည်း မှတ်ချက်ပေးတော့မယ်..မနော်..) ဒါပေမဲ့..မုန်တိုင်းဆိုတာ..သာယာ တယ်လား။ သူ့ဖက်က..သာယာတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မှာပါ။\nကဲ- တနှစ်ပြည့် ဘလော့ ကို ဂုဏ်ပြုပြီး..ရေးချင်တာတွေ ရေးသွားတယ်။ ပျော်ရွှင် လန်းဆန်း ကြပါစေ သတည်း။\nသေသေချာချာ ဖတ်သွားပါတယ် မ။\nတကယ်ပါ... မရဲ့ ခက်ဆစ်အဖွင့်တွေဟာ လှလွန်းလို့ အမြဲရင်သပ်ရှုမော ကြည့်ခဲ့။ ကြည့်နေသူပါ။\nHAPPY BIRTHDAY!!! ပါ အိန္ဒြာblogspot.comး)။ ဘလောဂ့်ဆိုတဲ့ ပျော်စရာဒေသကြီးမှာသာမက အနုပညာနယ်ပယ်မှာပါ အောင်မြင်တဲ့ ကဗျာဆရာမအဖြစ်နဲ့ ဆက်လက်ချီတက်လို့ ကဗျာ့အကျိုးသယ်ပိုးနိုင်ပါစေ။\nစာတွေဖတ်ရတာ အရမ်းကို အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်...\nစကားလုံးတွေကို ရွတ်ဆိုပြီး အတွေးတွေဖြန့်ကျက်ရတာ\nတစ်နှစ်မှ စ၍ နောက်လာမယ့်နှစ်တွေကို အမရဲ့ ကလောင်\nအစွမ်းနဲ့ ဘလောဂ့်လောကကို ဦးဆောင်နိုင်ပါစေဗျာ။\nအမဆီကို အမြဲလာလည်ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ခါမှတော့ ကော့မန် မပေးဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ကော့မန်ပေးရမှာကြောက်လို့ပါ။\nကျနော် ကော့မန်ကြောင့် ပြည့်စုံနေတဲ့ အမတို့ရဲ့ လှပတဲ့ ကဗျာလေးတွေ စာတွေ ပျက်စီးသွားမှာကြောက်လို့ပါ။\nအပြင်မှာ မတွေ့ဖူးပင်မယ့် ကျနော် ခင်နေမိပါတယ်အမ။\nခုတော့ အမရဲ့ တစ်နှစ်ပြည့်လေးမို့ အမှတ်တရ ကော့မန်ပေးတာပါ။\nအခွင့်ကြုံရင်တော့ အပြင်မှာ တွေ့ဖူးချင်ပါသေးတယ်အမ။\nမေးခွန်းတွေကြားထဲမှာ ဘ၀ဟာ..၀ဋ်ကြွေးဆန်ဆန်နာကျင်မိန်းမောလို့..။ ဆန္ဒ ဆိုတာလူတိုင်းပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ စိတ်ဖြစ်ပစ္စည်းပဲ..\nကျွန်တော်လေးစားရတဲ့ ဆရာမ နှစ်ယောက်ရြ့ လက်စွမ်းပြမှုတွေက\nရင်သပ်ရှုမော ငေးနေရတဲ့ စာပန်းချီဥယျာဉ်လေလား။\nနာကျင်ခြင်းတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ဖွင့်ပေးမဲ့ တံခါးတစ်ချပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက် သ..င်္ကေ..တ..ကို\nတစ်နေ့တော့ ၇ှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မယ် ဆိုတာ။\nဝေဒနာကင်းမဲ့သော ကမ်းခြေမှာ ကျွန်တော်တို့တတွေ ပြန်ဆုံနိုင်ကြပါလိမ့်မယ်။\nမနော် နဲ့ မအိမ် တို့ကို\nဘလော့ဂ် တစ်နှစ်ပြည့်တယ် ဆိုတာ လူ့သက်တမ်းဘယ်လောက်နဲ့ ညီမျှသလဲတော့ မသိဘူး။\nဒါပေမယ့် အချိုးကျ နှိုင်းလို့မရတာတော့ သေချာတယ်။ အကြာ…ကြီး နော်။\nကြည်လင်သောကောင်းကင်အောက်မှာ သန့်ရှင်းသောလေညင်းကို ရှူရှိုက်ရင်း\nရိုးစင်းသော အပြုံး ဖြောင့်မတ်သောခြေလှမ်းတွေနဲ့\nရောက်လိုရာကို တစ်လှမ်းပြီး တစ်လှမ်း ရှေ့ဆက်နိုင်ပါစေ လို့ ခပ်အေးအေးပဲ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\nနောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက်ချီတက် ကြပါစို့\nကဗျာနဲ့ စကားပြေ လေးအတွက် မှတ်ချက် ရှာမရဘူး\nလှပ သေသပ် တယ်ဆိုတာကို အခါခါ စိတ်ထဲ ရွတ်နေမိတယ်။\nတကယ့်ကို အမှတ်တရ ပါပဲ.... ကဗျာနဲ့ အက်ဆေး အားပြိုင်တဲ့ ပြကွက်လေး။\nအမှန်အတိုင်းပြောရရင် ပထမစဖတ်တော့ နဝေတိမ်တောင်နဲ့ ဘာတွေလဲပေါ့။\nအထူအပါး နားမလည်တဲ့ ကျနော် ဝမ်းစာနဲမှန်းသိလိုက်ရတယ်။\nနောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဖတ်တော့မှ “အော်... ဒီလိုကိုး” ဆိုပြီး သဘောပေါက်တော့တယ်။\nကဗျာကလဲ တစ်ပိုဒ်ကျော်ဆီမှာ လမ်းတွေနဲ့ လမ်းပျောက်နေတာကို သက်သေပြုပြနေတာက\nအဲလိုပါပဲ ဒုတိယ နှင့် စတုတ္ထ အပိုဒ်တွေက ဆန္ဒတွေ တောင်းပန်သံတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေ ကို\nနာနာကျင်ကျင် မန်တင်းထားတဲ့ ပေါက်ကွဲသံလေးတွေက လှမှလှ။\nဆက်တိုက်ချပြလိုက်ရင် ဒီလောက် ကောင်းမယ်မထင်ဘူးဗျ။\nအခုက တင်ပိုကို ချလိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ဆိုတော့ ရင်ထဲ ညိမ့်ညိမ့်လေးခံစားရတယ်။\nအကြိုက်ဆုံးကတော့ “လောလောဆည်တော့ သ..င်္ကေ..တ..အား..လုံး.. ပျောက်..ဆုံး..လက်...စ...နဲ့ . .ပျောက်...ဆုံး...နေ...ပါ...စေ..တော့.လေ......”\nအဲဒီ ဆုတောင်း လေးက တော်တော်အသက်ဝင်တယ်ဗျာ...\nထပ်ပြီး ပျောက်မှာကြောက်တဲ့ အရာက ပျက်စီးနေပြီးသား အရာဖြစ်နေတယ်... အရမ်းတော်ပါတယ်။\nအက်ဆေး ကျတော့လည်း ဝှက်ထားတဲ့ ကဗျာရဲ့ အကြောမျှင်တွေ တစ်စဆီ ဆွဲ ချပြနေသလိုပဲ\nကဗျာတစ်ပုဒ်ကို အဲလို နောက်ကလိုက်ချပြရတာ အရမ်းအန္တရယ်ကြီးပါတယ်။\nနဲနဲလေး တိမ်းသွားတာနဲ့ ကဗျာပါ ပျက်စီးသွားရော....။\nစကားလုံးတွေ တွေးထားတာလေးတွေ အများကြီးအတုယူမိပါတယ်။\nကဲဗျာ ...ထုံးစံအတိုင်း အားမနာတမ်းပြောရရင်...\n“ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖတ်တဲ့လူတွေအတွက်တော့ ဘာတွေလဲဟ” လို့အပြောခံရမယ်ထင်တယ်။\nတစ်စိမ့်စိမ့်တွေးပြီး ခံစားရတာကြိုက်တဲ့ကျနော့်အတွက်တော့ ဒီနေ့ အရမ်းကြေနပ်သွားပြီ။\nကဲ ညီမလေး နောက်လာဂျီမကျနဲ့တော့။ တစ်ဝမ်းပဲ ကွဲလို့ အရင်းဆို ခေါင်းခေါက်ခံရမယ်\nအွန်လိုင်းစာမျက်နှာပေါ်မှာ ရောက်ကတည်းက ခုချိန်အထိ အိန္ဒြာ့စာတွေကို အချိန်ပေးဖတ်ရှုအားပေးခဲ့ကြတဲ့ မိတ်ဆွေ ညီအကိုမောင်နှမအားလုံး စိတ်နဲ့ကိုယ်တစ်ထပ်တည်းကျလို့ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာကြပါစေကြောင်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆုတောင်းမေတ္တာပို့သလိုက်ပါတယ်..။\n(ဆိုလိုတာက စကတည်းက မဖတ်တဲ့သူတွေ နေမကောင်းလည်းကိစ္စမရှိဘူး။ စိတ်နဲ့ကိုယ်အလိုင်းမန့်လွဲလည်း ကိစ္စမရှိဘူး၊ စိတ်ညစ်လည်းကိစ္စမရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့)\nဟဲဟဲ .. စတာပါ ...။\nCongratulations ပါ ...။(သတိထားပြီး s မမေ့အောင် ထည့်လိုက်ပါတယ်။)\nတနှစ်ပြည့်မှ နောင်နှစ်ပေါင်း များစွာ ကဗျာတွေ ရေးနိုင်ပါစေလို့..\n*အကိုကြီး သုနြေ္ဒက မမတစ်နှစ်ပြည့်မှာ အမှတ်တရဖြစ်အောင် ကော့မန့်ပေးခဲ့တာကို သားကူယူလာပေးတယ်..\n၇ာဇ၀င်များနဲ့ကဗျာပိုင်ရှင်လို့ ခေါ်ချင်ပါတယ် မအိဒ္နြာရဲ့ဘလော့ လေးကို ရောက်ခဲ့ တဲ့အခါပေါင်း အကြိမ်ပေါင်း မျောက်မြားစွာ မရေတွက်နိုင်အောင် ရောက်ခဲ့ ဘူးတာပါ ရောက်တိုင်းလဲမမန့် ခဲ့ ပါဘူး ဘလော့ ဂါ တယောက်မဟုတ်တဲ့ ကျနော့ အတွက် မန့် မရ တာလဲပါတာပေါ့နောက်တခုက စာအရေးသား ကောင်းလွန်းတော့ အမှန်တိုင်း ၀န်ခံရရင် မမန့် ရဲတာလဲပါတယ် ကျနော့ ခံယူ ချက်က (ကဗျာဟာဘ၀ ကဗျာ ကအင်အား ကဗျာသာလျှင် စွမ်းအား ကဗျာထဲမှာ အကြင်နာနဲ့မေတ္တာတရားတွေအပြည့် ပါသလို ကဗျာထဲမှာ ရင်ထဲကပြောချင်တဲ့ခံစားနေရတဲ့ဝေါဟာရတွေလဲသိန်းသန်းမ ကပါတယ် ကဗျာနဲ့လွှမ်းခြုံထားလို့ကမ္ဘာကြီးငြိမ်းချမ်း နေတာပါ ) ဒီတခါတော့ကဗျာပိုင်ရှင်ရဲ့ ဘလော့ လေး တနှစ်ပြည့် မှာ မှတ်မှတ်ရရ ဂုဏ်ပြုချင်တာနဲ့ဒီကောမန့် လေးရေးပေးရင်းနဲ့အပြည့်အ၀ဂုဏ်ပြုပါရစေ ရိုးသားမှုဟာ ခင်မင်မှုကိုအဓွန့် ရှေဆိုသလို ရိုးသားစွာ ၀န်ခံရရင် မေတ္တာနဲ့ လွှမ်းခြုံထားတဲ့ကမ္ဘာကြီးပျက်ကွယ် ပျက်သုန်းမှာကိုတော့ကျနော်အပါဝင် တဦးတယောက်ကမှလိုလားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်မိပါတယ် ဒါ့ ကြောင့်ကမ္ဘာ မပျက်ခင်တလလို ဆိုတဲ့ ပို့ စ် လေးမျိုးတွေ မရေးစေချင်ပါဘူး နောင်လာမဲ့ အချိန်ကာလများစွာမှာ စာကောင်းပေမွန်တွေများများရေးနိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြု၇င်း အစဉ်မပျက် ခင်မင်လျှက် အားပေးနေမဲ့ခင်တတ်တဲ့သုဒြေ္နပါ*\nနာမည်ကြီး ကဗျာဆရာမ မမအိန္ဒြာရဲ့ အ်ိမ်က ဖတ်ဖူးသမျှတွေထဲမှာ\nခုဒီအက်ဆေးဟာ ကျနော်အကြိုက်ဆုံးပါပဲ ..\nကိုယ်တို့ခြေရာတွေကို..ကိုယ်တို့ကိုယ်တိုင် အတူတကွ ရေးခြစ်ဖို့ အဲသလိုရေးခြစ်နိုင်ခွင့်ဟာ... ... ...\nတနှစ်ပြည့်မှသည် ရွှေရတုထိ ဆက်လက် ချီတက်ပါ ညီမရေ့...\nနူးညံ့ညင်သာ တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုထဲမှာပဲ\nHAPPY ONE YEAR ANNIVERSARY ပါ အစ်မ ..။\nမမရဲ့ ဘလော့တနှစ်ပြည့်မှာ ပျော်ရွှင်နိုင်ပါစေ .... အနုပညာ ကဗျားပန်းခင်းလေးမှာ တန်ဘိုးရှိတဲ့ စာပေတွေကို ဆထက်တိုးပြီး မျှဝေပေးနိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုလိုက်ပါတယ် ...\nမမရဲ့ ကဗျာလေးတွေနဲ့ အဓိပ္ပါယ် ဖွင့်ဆိုချက်လေးတွေက ကောင်းလွန်းလို့ အထပ်ထပ် ပြန်ဖတ်ခဲ့မိတယ်။\n"ခါးသက်နေသော မိုးစက်များကို ခေါင်းငုံ့ရှောင်လွှဲ ခဲ့မိလေသော လူမိုက်ဟာ ငါပါပဲ"\n"တစ်ဘဝလုံး စုတ်ပြတ်သတ်သွားအောင် တီးခတ်သီကျူး ပြီးကာမှ ..\nသင့်ထံမှ ကိုင်းဖျားကိုင်းနားယဉ်ကျေးမှုများအား ငါ့ကိုသင်ကြားပေးခဲ့လှည့်ပါ။"\nဒီကဗျာလေးထဲက အကြိုက်ဆုံး စာသားလေးတွေကိုတော့ ကူယူသွားပါတယ်။\nဘဝက ညင်သာနူးညံ့တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ပုဒ်လို ... တဲ့\nကဗျာလေးအပေါ်မှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဖွင့်ဖောက်တိုက်ခတ်ပြီး ခံစားသွားခဲ့တာ\nစကားလုံးတိုင်း ... စကားလုံးတိုင်းက ရင်ထဲကို တဖောက်ဖောက်နဲ့ ထိမှန်နေခဲ့ရတာချည့်ပါပဲ\nစာတစ်ပိုဒ်ချင်း တစ်ပိုဒ်ချင်းမှာလည်း ပြည့်ဝတဲ့အင်အားတွေနဲ့ ဆွဲငင်ညှို့ယူသွားခဲ့တာ စပါးကြီးညှို့ချက်မိသူလို ခံစားမိပါရဲ့ ...\nခံစားမှုရသကိုအပြည့်အ၀၊ တင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းတဲ့ စာတပုဒ်ပါပဲ မကြီး ...\nံမနော့်ဆီကနေလာလည်တာပါ.... ထာဝရပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ပါစေလို့ ဘလော့နှစ်ပတ်လည်အတွက် ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်\nညီမလေးရဲ့ ကောင်းခြင်းတွေ ဒိထက်ပို ပြည့်စုံစေဖို့ ဆက်ချီတက်ပါ။\nဒီထက်ပိုပြီး စာတွေ အများကြီးရေးနိုင်ပါစေ..။\nကျွန်တော်တို့မောင်နှမတွေ အတူတူ ဆက်လက်ချီတက်ကြပါစို့...\nနောက်ကျမှ လာပြောလို့ စိတ်တော့ မဆိုးလောက်ဘူးထင်ပါရဲ့(ကိုယ့်ဘာသာတစ်ယောက်ထဲ အပတ်မလည် ဖြစ်နေလို့ပါ..။)


အစာမကြေခြင်း | Dr Myanmar | Myanmar Medical Website\nအစားတွေ အလွန်အကျွံ စားရင်၊ အရမ်း မြန်မြန်ကြီးစားရင် (သို့) ကိုယ်နဲ့မတည့်တဲ့အရာတွေကို စားမိရင် အစာမကြေ ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nတစ်ခါတလေ အစာမကြေတာနဲ့အတူ ရင်ပူတာပါ တွဲဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ ရင်ပူတာကတော့ နှလုံးပြဿနာကြောင့် မဟုတ်ဘဲနဲ့ အစာအိမ်ထဲက အက်ဆစ်တွေက အစာပြွန်ထဲကို ပြန်ကန်တက်လို့ပါ။\nစိတ်ဖိစီးမှု၊ အိပ်ရေးမဝခြင်း၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်းတွေကြောင့်လည်း အစာမကြေတာကို ပိုဆိုးစေပါတယ်။\nအစာအိမ်အနာဖြစ်ခြင်းလိုမျိုး အစာခြေပြဿနာတွေကြောင့် အစာမကြေတာ၊ ရင်ပူတာတွေကို ဖြစ်စေနိုင်ပေမယ့်လည်း ဒါက ကလေးတွေမှာ အဖြစ်နည်းပါတယ်။\nဒီတော့ ရင်ပူတာအပြင် အစာမကြေတာကိုပါ ခံစားနေရတယ်ဆိုရင် အောက်ပါလက္ခဏာတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။\n● ဝမ်းဗိုက်အပေါ်ပိုင်းအောင့်ခြင်း (သို့) ပူခြင်း အထူးသဖြင့် အလယ်မှာ အဖြစ်များပါတယ်။\n>> ဘယ်လိုဆိုရင် ဆရာဝန်သွားပြမလဲ?\nအများအားဖြင့်တော့ အစာတွေ အများကြီးစားလိုက်ပြီးရင် ခဏတာ အစာမကြေဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့လည်း ကျန်းမာရေးနဲ့ညီညွတ်တဲ့ အစားအစာတွေပဲစား၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်၊ အိပ်ရေးလည်း ဝဝအိပ်ရက်သားနဲ့ အစာမကြေ ဖြစ်တယ်ဆိုရင်တော့ ဆရာဝန် သွားပြသင့်ပါတယ်။\nအစာမကြေတာက အစာခြေလမ်းကြောင်းပြဿနာ တစ်ခုခုကြောင့်လားဆိုတာကို အဖြေရှာဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ဓာတ်မှန်ရိုက်တာနဲ့ အခြားစစ်ဆေးမှုတွေကို လုပ်ရပါမယ်။\n>> အောက်ပါလက္ခဏာတွေ ဖြစ်လာရင် ဆရာဝန်နဲ့ တိ်ုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။\n● အန်ခြင်း (အထူးသဖြင့် အန်တဲ့အထဲမှာ သွေးပါရင်)\n● ကိုယ်အလေးချိန် ကျလာတယ်လို့ထင်ရင်\n● တစ်ရက်ထက် ပိုပြီးတော့ အစာစားချင်စိတ်မရှိရင်\n● အသက်ရှူ မြန်လာရင်\n● အကြောင်းအရင်းမရှိ ချွေးထွက်ရင်\n● ဗိုက်နာတာက မပျောက်ဘဲနဲ့ပိုဆိုးလာရင်\n● ဝမ်းမည်းမည်းသွားရင် (သို့) ဝမ်းထဲမှာ သွေးပါရင်\nတချို့လူတွေက ဘာစားစား အစာမကြေဖြစ်တာမရှိဘဲ အဆင်ပြေပေမယ့်လည်း တချို့ကျတော့ အဆင်မပြေတဲ့ အစားအစာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒီလို ကိုယ်နဲ့အဆင်မပြေတဲ့ အစားအစာတစ်ခုခုက သတိထားမိရင် ဒါကို အများကြီးမစားပါနဲ့။ ဖြစ်နိုင်ရင် လုံးဝမစားဘဲ ရှောင်ပါ။ ဒါ့အပြင် တစ်ခါစားရင် အများကြီးစားမယ့်အစား နည်းနည်းနဲ့ မကြာခဏစားပေးပါ။ အောက်ပါအချက်လေးတွေကလည်း အစာမကြေ မဖြစ်ရလေအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။\n● အကြော်တွေ၊ ဘာဂါတွေလိုမျိုး အဆီများတဲ့ အစားအစာတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ပါ။\n● ချောကလက် အများကြီး မစားပါနဲ့။\n● ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးစားပါ။\n● ဆေးလိပ် မသောက်ပါနဲ့။\n● စိတ်ပြေလက်ပျောက်ရှိစေမယ့် နည်းလမ်းတွေရှာပါ။ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပါ။\n● စားပြီးရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အစာခြေချိန်လေးတော့ ပေးပါ။ အစားတွေ အများကြီးစားပြီး ချက်ချင်းကြီး အားကစားလုပ်တာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။ အနည်းဆုံး လေ့ကျင့်ခန်း၊ အားကစား မလုပ်ခင်နဲ့လုပ်ပြီး တစ်နာရီလောက် ခွာပြီး စားပါ။\nအစားတှေ အလှနျအကြှံ စားရငျ၊ အရမျး မွနျမွနျကွီးစားရငျ (သို့) ကိုယျနဲ့မတညျ့တဲ့အရာတှကေို စားမိရငျ အစာမကွေ ရငျပွညျ့ရငျကယျ ဖွဈတတျပါတယျ။\nတဈခါတလေ အစာမကွတောနဲ့အတူ ရငျပူတာပါ တှဲဖွဈလရှေိ့ပါတယျ။ ရငျပူတာကတော့ နှလုံးပွဿနာကွောငျ့ မဟုတျဘဲနဲ့ အစာအိမျထဲက အကျဆဈတှကေ အစာပွှနျထဲကို ပွနျကနျတကျလို့ပါ။\nစိတျဖိစီးမှု၊ အိပျရေးမဝခွငျး၊ ဆေးလိပျသောကျခွငျး၊ အရကျသောကျခွငျးတှကွေောငျ့လညျး အစာမကွတောကို ပိုဆိုးစပေါတယျ။\nအစာအိမျအနာဖွဈခွငျးလိုမြိုး အစာခွပွေဿနာတှကွေောငျ့ အစာမကွတော၊ ရငျပူတာတှကေို ဖွဈစနေိုငျပမေယျ့လညျး ဒါက ကလေးတှမှော အဖွဈနညျးပါတယျ။\nဒီတော့ ရငျပူတာအပွငျ အစာမကွတောကိုပါ ခံစားနရေတယျဆိုရငျ အောကျပါလက်ခဏာတှလေညျး ရှိနိုငျပါတယျ။\n● ဝမျးဗိုကျအပျေါပိုငျးအောငျ့ခွငျး (သို့) ပူခွငျး အထူးသဖွငျ့ အလယျမှာ အဖွဈမြားပါတယျ။\n>> ဘယျလိုဆိုရငျ ဆရာဝနျသှားပွမလဲ?\nအမြားအားဖွငျ့တော့ အစာတှေ အမြားကွီးစားလိုကျပွီးရငျ ခဏတာ အစာမကွဖွေဈတတျပါတယျ။\nဒါပမေဲ့လညျး ကနျြးမာရေးနဲ့ညီညှတျတဲ့ အစားအစာတှပေဲစား၊ လကေ့ငျြ့ခနျးလုပျ၊ အိပျရေးလညျး ဝဝအိပျရကျသားနဲ့ အစာမကွေ ဖွဈတယျဆိုရငျတော့ ဆရာဝနျ သှားပွသငျ့ပါတယျ။\nအစာမကွတောက အစာခွလေမျးကွောငျးပွဿနာ တဈခုခုကွောငျ့လားဆိုတာကို အဖွရှောဖို့အတှကျ လိုအပျတဲ့ ဓာတျမှနျရိုကျတာနဲ့ အခွားစဈဆေးမှုတှကေို လုပျရပါမယျ။\n>> အောကျပါလက်ခဏာတှေ ဖွဈလာရငျ ဆရာဝနျနဲ့ တျိုငျပငျဆှေးနှေးပါ။\n● အနျခွငျး (အထူးသဖွငျ့ အနျတဲ့အထဲမှာ သှေးပါရငျ)\n● ကိုယျအလေးခြိနျ ကလြာတယျလို့ထငျရငျ\n● တဈရကျထကျ ပိုပွီးတော့ အစာစားခငျြစိတျမရှိရငျ\n● အသကျရှူ မွနျလာရငျ\n● အကွောငျးအရငျးမရှိ ခြှေးထှကျရငျ\n● ဗိုကျနာတာက မပြောကျဘဲနဲ့ပိုဆိုးလာရငျ\n● ဝမျးမညျးမညျးသှားရငျ (သို့) ဝမျးထဲမှာ သှေးပါရငျ\nတခြို့လူတှကေ ဘာစားစား အစာမကွဖွေဈတာမရှိဘဲ အဆငျပွပေမေယျ့လညျး တခြို့ကတြော့ အဆငျမပွတေဲ့ အစားအစာတှေ ရှိပါတယျ။ ဒီလို ကိုယျနဲ့အဆငျမပွတေဲ့ အစားအစာတဈခုခုက သတိထားမိရငျ ဒါကို အမြားကွီးမစားပါနဲ့။ ဖွဈနိုငျရငျ လုံးဝမစားဘဲ ရှောငျပါ။ ဒါ့အပွငျ တဈခါစားရငျ အမြားကွီးစားမယျ့အစား နညျးနညျးနဲ့ မကွာခဏစားပေးပါ။ အောကျပါအခကျြလေးတှကေလညျး အစာမကွေ မဖွဈရလအေောငျ ကာကှယျပေးနိုငျပါတယျ။\n● အကွျောတှေ၊ ဘာဂါတှလေိုမြိုး အဆီမြားတဲ့ အစားအစာတှကေို တတျနိုငျသမြှ ရှောငျပါ။\n● ခြောကလကျ အမြားကွီး မစားပါနဲ့။\n● ဖွညျးဖွညျးခငျြး ဝါးစားပါ။\n● ဆေးလိပျ မသောကျပါနဲ့။\n● စိတျပွလေကျပြောကျရှိစမေယျ့ နညျးလမျးတှရှောပါ။ စိတျဖိစီးမှုကို လြှော့ခပြါ။\n● စားပွီးရငျ ခန်ဓာကိုယျကို အစာခွခြေိနျလေးတော့ ပေးပါ။ အစားတှေ အမြားကွီးစားပွီး ခကျြခငျြးကွီး အားကစားလုပျတာမြိုး မလုပျပါနဲ့။ အနညျးဆုံး လကေ့ငျြ့ခနျး၊ အားကစား မလုပျခငျနဲ့လုပျပွီး တဈနာရီလောကျ ခှာပွီး စားပါ။


သင့် သွေးအမျိုး အစား အ လိုက် စိတ်နေသဘော ထား များ – Shwe Sar\nသင့် သွေးအမျိုး အစား အ လိုက် စိတ်နေသဘော ထား များ\nBy Shwe SarPosted on September 6, 2021\nသူတို့တွေဟာအပြင်ပန်းမှာခက်ထန်ကြမ်းတမ်းတယ် ထင်ရပေမယ့် အတွင်းစိတ်သဘောထားကတော့ အလွန်နူးညံ့\nသူများကိုကူညီလိုက်လို့ကိုယ့်မှာသုညဖြစ်သွား ခဲ့ရင်တောင် ကိုယ်ကူညီလိုက်တဲ့သူအဆင်ပြေနေတယ်ဆိုရင် ကြည်နူး\nA သွေးလေးတွေဟာချစ်သူအပေါ်မှာလည်းကလေးတစ်ယောက်လိုဆိုးနွဲ့ချင်ကြပါတယ်။ အချစ်လည်းအရမ်းကြီးပါ\nဒါပေမယ့်စိတ်ထဲမှာတော့မတင်မကျနဲ့အမြဲသံသယဖြစ်နေတတ်တယ်။ ဖြစ်ခဲ့သမျှ အတိတ်တွေကိုတော့ အမြဲမမေ့\nA သွေးလေးတွေဟာအများအားဖြင့်ကိုယ့် ဘဝကို စိတ်ညစ်စရာကောင်းတယ်လို့ထင်နေတတ်ပါတယ်။\nသူများအကြည့်တွေကိုလည်း သည်းမခံနိုင်သလို သူ့ကိုသူများတွေကစိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုထင်နေမလဲဆိုတာကိုအမြဲသိ\nတတ်ဘူ A သွေးလေးတွေဟာတစ်ခါတစ်လေကိုယ့်ကိုယ်ကို…..တောင်o_O ယုံကြည်ဖို့ခက်ခဲနေတတ်တယ်။\nသူ့မှာအတွေးအခေါ်ကောင်းတွေရှိနေတာတောင်… သူများစကားကိုယုံပြီးလက်ခံတတ်တဲ့အတွက် အလုပ်တစ်ခုကိုလုပ်\nလုပ်လိုက်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုကို အများအားဖြင့်ပြဿသ၁နာဖြစ်မယ် ၊ဆုံးရှုံးမယ်ဆိုပြီးမကောင်းတဲ့ဘက်ကပဲ အများအားဖြ\nA သွေးလေးတွေဟာ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကိုမြတ်နိုးသူတွေပါ။ ညဖြစ်နိုင်ရင်ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းပဲ ငြိမ်းချမ်းစွာသာသာ\nငြိမ်းချမ်းရေးကိုမြတ်နိုးပေမယ့်လည်း တောင်းပန်ရမှာကိုတော့ သေလောက်အောင်မုန်းတယ်။\nA သွေးလေးတွေဟာသူတစ်ပါးအပေါ်မှာကျတော့….. ဦးစားပေးတတ်တယ်။ .. သနားတတ်တယ်။\nA သွေးလေးတွေကိုချစ်သူခင်သူလည်းပေါသလို အပေါင်းအသင်းလည်းများပေမယ့် ….အများအားဖြင့်\nAသွေးပိုင်ရှင်လေးတွေ ကဒေါသကလည်းအရမ်းကြီးတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့်တော်ရုံတန်ရုံစိတ်မဆိုးတတ်ပါဘူး။ စိတ်\nသူမှန်တယ်ထင်ရင်ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရဲတယ်။ ဘာမဆိုလုပ်ရဲတယ်။ ကိစ္စတစ်ခုကိုလုပ်ချင်ပြီဆိုရင်လည်း\nစိတ်တိုနေပြီဆိုရင်တော့ မျက်နှာထားကတင်းတင်းနဲ့ တစ်လောကလုံးသူ့လုပ်စာကိုပဲထိုင်စားနေရသလို ဘယ်သူနဲ့မှကို\nA သွေးလေးတွေဟာသူများအပေါ်မှာလည်းကိုယ့် သိက္ခာအကျခံပြီးတော့ကိုကူညီပေးတတ်တဲ့သူတွေပါ။\nA သွေးလေးတွေဟာချစ်သူအပေါ်မှာလည်း….ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကူးထက်ချစ်သူရဲ့ စိတ်ကူးကိုပိုပြီးဦးစားပေးတတ်ကြပါတယ်။\nပြောရဲကြဘူး➳ ➳ ➳\nA သွေးလေးတွေဟာချစ်သူကိုအရမ်းချစ်သလောက် မြတ်နိုးသလောက် ဂရုစိုက်သလောက် ကြင်နာ သလောက် တွယ်တာသလောက် အလေးထားသလောက် နားလည်မှု တွေခွင့်လွှတ်မှုတွေရှိသလောက်အများအားဖြင့် သူ့ချစ်သူအပေါ်သူပေးနိုင်သလောက်ပြန်မရတတ်ကြပါဘူးA သွေးလေးတွေဟာတစ်ယောက်ဆိုတစ်ယောက်ပိတောက်ဆိုပိတောက်ပါပဲ်\nဘူးဆိုဖရုံမသီးတတ်ပါဘူး စိတ်ခံစားမှုကလည်းအရမ်းပြင်းထန်တဲ့အတွက် ချစ်သူနဲ့ပတ်သတ်ပြီးဘာမဟုတ်တာလေးကအစ စိတ်ထဲမှာဝမ်းနည်းခံစားတတ်ပါတယ်။\nလူပုံကြည့်ရင် ရေခဲတုံးနဲ့ မှားမယ် ခင်ကြည့်ပါ ခင်လည်း သိပ်မရင်းနှီးတဲ့လူဆို ခပ်တန်းတန်းဘဲ မာနကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး\nသူတို့ပင်ကိုဗီဇကိုက အေးဆေးတာပါ လူအများနဲ. မနေတတ်ဘူး တယောက်တည်းနေရတာ သဘောကျတယ်\nစကားများတာမကြိုက်သလို ကိုယ်တိုငိက လည်းစကားနည်းတယ်လေ သူတို. အမှန်းဆုံးက ပူပူညံညံ စက်သေနတ်ပစ်တာ ကျော်ပူသာတာ ခံနိုင်တယ်\nနားပူတာတော့မခံနိုင်ဘူးဗျာ ဆိုသလိုမျိုး တချို.က ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးညံ့တယ်ထင်ကြတယ် မဟုတ်ပါဘူး\nသူတို.မှာ လူတယောက်ကို ဘယ်လို ပေါင်းရသင်းရမလည်းဆိုတာ အဲ့လူကို ကြည့်တာနဲ. သိတယ် ဒါပေမယ့် မလိုအပ်ပဲ ပညာကို ထုတ်မသုံးဘူးပေါ့ဗျာ\nတချို.လူတွေက သူတို.ကို ငတုံး ငအထင်တယ် သွားမလုပ်နဲ. ခင်ဗျားကို ရောင်းစားသွားလိမ့်မယ်\nအလုပ်တခု လုပ်ရင် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ဖြစ်စေ တခြားသူရဲ. အလုပ်ဖြစ်စေ စိတ်ပါပါ လုပ်ပေးတတ်တယ်\nဒါ့ကြောင့် သူတို. လုပ်ဖူးတဲ့နေရာတိုင်းက သူတို.ကို သဘောကျကျတယ် အလုပ်ပေါ်လည်း သစ္စာရှိတာပေါ့ အစားအစာလား ဂျေးမများဘူး ကျွေးတာနဲ.စားတတ်တယ် ရှိတာနဲ.စားတယ်\nစိတ်နေစိတ်ထားကတော့ သနားကြင်နာတတ်တာ ၂ ယောက်မရှိဘူး ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ သူကိုတွေ.ရင် အရမ်းကူညီချင်တယ်\nမတတ်နိုင်လို.သာ မကူညီလိုက်ရတာဘဲ ရှိတယ် ကူညီချင်စိတ်မရှိလို. မကူညီတာတော့မဟုတ်ဘူး သည်းခံတတ်တယ်\nဒါပေမယ့် လိုတာထက်ပိုလာရင် တော့ သူလုပ်တာထက် ပိုလုပ်တတ်တယ်\nအစွဲလမ်းမကြီးဘူး ပြီး ပြီးရောပဲစွဲမိပြီ ဆိုရင်လည်း ဒါမှဒါ ဟိုဟာလာမပြောနဲ့ မရဘူး ဒေါသလား မကြီးသလိုနဲ. ဒေါသထွက်လာရင် တော်ရုံနဲ့ မပြေဘူး အဲ့ဒါကိုပဲ တွေးလိုက် ဒေါသထွက်လိုက်ပဲ\nဒေါသကြီးတာကတော့9လောက်ရှိတယ် သူတို.ကို လျှော့မတွက်နဲ. ပျားတုပ်တာထက်ဆိုးသွားလိမ့်မယ် အငြိုးတော့မကြီးပါဘူး ဒီနေ့ပြီး နောက်နေ.ဆိုမေ့ရောပဲ… ပြီးတော့\nလူတဖက်သားကို အရမ်းအားးနာတတ်တယ် စကားတခွန်းပြောမယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့စကား ကို ပြောလိုက်ရင် တဖက်သား ဘယ်လိုခံစားရမလည်း ဆိုတာစဉ်းစားမိပြီး မပြောဖြစ်လိုက်တာများတယ်\nသူတို. အစော်ကားခံရလို. ပြောပိဆိုရင်လည်း ယဉ်ကျေးလှပါတယ်ဆိုတဲ့ သူလိုက်မမီဘူး\nတော်ရုံနဲ. တော့ မပြောတတ်ပါဘူး တော်တော် ပေါက်ကွဲလာမှပါ ပြောမိပြောရာ ပြောပိသွားမှ သူတို.ဗီဇအရ ပြန်အားနာနေတတ်ပြန်ရော အဲ့အခါမှ အဲ့လူကို ဘယ်လိုပြန်ချော့ရမလည်း စဉ်းစားရတာလည်း အမော ပေါ်တင်ကြီးတော့ မချော့ချင်ဘူး\nဘာလို.လည်းဆို မာနကလည်း ကြီးတာကိုး မာနကြီးတာကလည်း သူများထက်သာတယ်9လောက်ရှိတာပေါ့ မာနကြီးသလောက် အရှက်လည်းကြီးတယ်\nဒါ့ကြောင့်တော်ရုံနဲ. ရည်းးစားစကားမပြောဖြစ်ကြဘူး ရှက်တာကိုး အဲ့တာဒါက B သွေးပိုင်ရှင် boy or girl တူတူတွေပါဘဲ\nကံမကောင်းဘူး ဘာလို.လည်းဆို သူတို့က အမြုံတွေလေ ရင်ထဲရှိတာက်ို အပြင်ဘက်မှာ သိပ်မဖေါ်ပြတတ်ဘူး\nမဖေါ်ပြတတ်တာမဟုတ်ဘူး မဖေါ်ပြချင်တာ ဒါပေမယ့် သူတို.က အရမ်းချစ်တတ်ပါတယ်\nသူ.ချစ်ရတဲ့သူထက်တောင် သူ.အပေါ် ပိုချစ်တယ် ဒါပေမယ့် သူ.ချစ်သူကိုယ်တိုင်ကကို သူ.အချစ်ကို မမြင်တတ်ဘူး\nဘာလို.လည်းဆို ရင်ထဲရှိတာ တခြား အပြင်မှာ တကယ်ပြောမိ လုပ်မိတာက တခြားဖြစ်နေတာကိုး\nအဲ့ဒါကြောင့်တော်တော် သည်းခံနိုင်ပိ B သွေးးတွေကို တော်တော်နားလည်နိုင်မှ ရေရှည်တည်တံ့တဲ့အချစ်တခု ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာပါ\nB သွေးက တခြားသွေးတွေထက် သစ္စာရှိတယ် သူ.ချစ်သူကွယ်ရာမှာ သစ္စာဖာက်တဲ့ ကိစ္စမျိုး မလုပ်မိအောင် ဘယ်သူမှမသိပါဘူး ဆိုပြီးလည်း\nမလုပ်မိအောင်ထိန်းတယ် အဲ့လိုလုပ်ထားရမှာက်ို စိတ်မလုံတာ B သွေးအများစုမှာ တဖက်သားနားမလည်နိုင်တဲ့အပြုအမူတွေရှိတယ်\nB သွေးချစ်သူရှိရင် တခုတော့ အကြံပေးချင်ပါတယ် သူတို.က သင့်ကို မချစ်ဘူးလို. မထင်လိုက်ပါနဲ.\nသင့်ထက်တောင် သူတို.က သင့်ကို ပိုချစ်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သင့်လို အမူအရာနဲ. မဖေါ်ပြတတ်တာဘဲ ရှိတာပါ\nသူတို.ရင်ထဲမှာသင့်ကို ချစ်တဲ့ အချစ်တွေနဲ.ပဲ ပြည့်နေတာပါ ဆိုးတာက\nသူတို. ဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်းမပြတတ်တာပါဘဲ သင်ါကိုသင့်ထက်ဘယ်လောက်ချစ်လည်းဆိုတာ သင်က လမ်းခွဲရင်တောင် ပထမ B သွေးရဲ.မာနကြောင့်ရတယ်လေ ကိစ္စမရှိဘူး ပြောပါလိမ့်မယ်\nဒါပေမယ့် သင့်နဲ. တကယ်ပြတ်ရတော့မယ်မှန်းသိရင်သူတို.မှာခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိနဲ. ကိုယ့်ကိုပြတ်ပါပိ ပြောတဲ့သူကို ဆွဲထားမိတတ်တဲ့ အထိ ချစ်ကြတာပါ တော်ရုံသန်ရုံ နဲ.တော့ သူတို.က သင့်ကို လမ်းစမခွဲပါဘူး\nသူတို. အမုန်းဆုံးက သူက သစ္စာရှိသလောက် သင်က သူ.အပေါ်သစ္စာ မဲ့ခဲ့ရင်တော့ သူအသက်လောက်ချစ်နေပါစေ သင်ဘယ်လောက် တောင်းပန်တောင်းပန် ဘယ်လောက်သူ.အရှေ.မှာ ငိုပြနေပါစေ သူတို.လက်ခံမှာမဟုတ်ပါဘူး\nအဲ့အခါ ကြရင် သူတို.ရဲ.ပြတ်သားမှုက်ို သင်ကိုယ်တိုင်ကြည့်ပိ အံ့သြရတဲ့ အထိဖြစ်ပါလိမ့်မယ်\nနောက်ဆုံးတခုက B သွေးအများးစု ဖြစ်ပါတယ် လမ်းလျောက်ရင် လက်ကို ဘယ်နားထားရမှန်းမသိဘူး တခုခုကို ကိုင်ထားရမှ နောက်တခု ကိုယ်ချစ်သလောက် ကိုယ့်အပေါ်သစ္စာ မရှိခဲ့လို မုန်းပြီဟေ့ဆို သူ.နာမည်တောင်မနည်းပြန်စဉ်းစားရလောက်ကို ပါပဲတဲ့.\nရှားရှား ပါးပါး AB များ\n#ABသွေးလားးးးး အချစ်ကြီးလို့လား (သို့)အစွဲအလမ်း ကြီးလို့လား ချစ်သူတွေပေါ်မှာ သစ္စာရှိတတ်ကြလို့ ကျန်ရစ်ဖြစ် များပြီး အသည်းကွဲနေတာများတယ် ချစ်သူပေါ်မှာလည်း သစ္စာမဖေါက် သလို သူတို့ကို လျစ်လျူရှုရင် ဂရူမစိုက်သလို ပြစ်ထားရင်လည်း\nမချစ်တော့လို့လားလို့ AB လေးတွေက တွေဝေတတ်ကြတယ်လေ သူတို့က အချစ်ရေးမှာ ခံစားချက်ကို သိုဝှက်လေ့ မရှိကြလို့လည်း အမြဲ တဖက်သားရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရလေ့ ရှိနေတတ်ကြတယ်တဲ့လေ…\nတွေဝေတတ်တာ ABပါ မသေချာ မရေရာတဲ့ အနာဂါတ် မနက်ဖြန်တိုင်းအတွက် သူတို့ လေးတွေက လေထဲမှာစိတ်ကူး အိမ်မက်လေးတွေကို အကောင် ထည်ဖေါ်နေတတ် ကြတယ်လေ စိတ်ကူး ထဲကအတိုင်း အပြင်မှာ ဖြစ်အောင်ကြိုးစားဖို့\nဇွဲလုံလ ဝိရိယရှိသူတွေထဲမှာ အမှတ်ပေးရမယ်ဆို ABလေးတွေကို လက်ညိုးအရင်ထိုးရလိမ့်မယ်လေ ဇွဲရှိသူတွေအနေနဲ့ပေါ့ AB တွေက တခြားသွေးတွေလို မဟုတ်ဘဲ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာအရောတဝင်မလုပ်တတ်တာ သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုစရိုက်လေးပါ\nသီခြား ပင်ကိုစတိုင်လေးနဲ့ ခပ်အေးအေးလေး နေတတ်ကြတယ် လေ အများစုက ဒါပေမယ့် သူတို့အရောတဝင် နေထိုင်လေ့ရှိတဲ့ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေ အရင်းတွေကြားမှာတော့ ဟာသဥာဏ်ရွှင်တဲ့ လူပြက်တစ်ယောက်လို\nတပါးသူ ပျော်ရွှင်အောင် နေတတ်ကြတတ်တယ်တဲ့ တိုက်ဆိုင်ရဲ့လား ABလေးတို့ရေ ABတွေက ဂီတကိုအရမ်းမြတ်နိုးတယ် တစ်ယောက်ထဲပြင်းနေချိန်မှာ သံဇဉ်လေးတွေနဲ့feelingလုပ်နေတတ်ကြတယ်\nပျော်စရာရှိပြီဆိုရင်တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်မပျော်ဘဲ သူငယ်ချင်း အပေါင်းသင်း ချစ်သူတို့ကို ပျော်ရွှင်မှုကိုဝေမျှပီတိဖြစ်စေတယ်လေ ဝမ်းနည်းပြီဆို နှစ်ယောက်မရှိဘူး ABတွေက အစွန်းဆုံးရောက်အောင် အားငယ်နေတတ်တတ်တယ်လေ…\nလူမှုဆက်ရေးနဲ့ပတ်သတ်ရင်( သို့ ) သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပတ်သတ်ရင်… အားလုံးကို မျှတစွာ ဆက်ဆံတယ် ခွဲခြားဆက်ဆံတာမျိုးမရှိဘူး အယုတ်ဆုံးပြောရရင် ကျားမတောင် မခွဲခြားကြဘူး လူသားအားလုံးအပေါ် ကူညီတတ်တယ် ဖော်ရွေပါတယ်\nစကားပြောကောင်းပြီး လူကြီးလူကောင်း ဆန်တယ်ထင်ရပေမဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့ရင် တကယ့် အပေါတစ်ယောက်လိုဘဲ သူအကဲဆုံးဘဲ ဟာသ အမြဲလုပ်တတ်တယ် သူအကြောင်းမသိတဲ့သူတွေဆို ရုပ်တည်ကြီးနေလို့ မာနကြီးတယ်ထင်ပြီး အမြင်ကတ်တယ်\nအချို့က ပေါပေါတောတောနေလို့ ကြည့်မရကြဘူး ဒါပေမဲ့ တဖတ်သား အားနည်းချက်ကိုတော့ ဟာသ မလုပ်ကြဘူး အမြဲရှောင်တယ် ။ သူတို့ကို တစ်ခါနုတ်ဆက်ရင် ဒါမှမဟုတ်ပြုံးပြရင် သူတို့က ဆယ်ခါနုတ်ဆက်ဖို့ ပြုံးပြဖို့ ဝန်မလေးဘူး\nသူတို့ကို လူရာမသွင်းသလို ခံစားရရင် တစ်ယောက်ထဲ ဝမ်းနည်းနေရော ဘယ်လောက်ဘဲသံယောဇဉ် ရှိခဲ့ရှိခဲ့ မကျေနပ်တော့ဘူးဆိုရင် ဓာတ်လှေကား အတူစီးနေတာတောင် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတတ်တယ် ။\nအဲ အဲ့ဒီနေရာမှာ အဲဒီလူ တခုခုဖြစ်ကြည့်ပါလား သနားပြီး ကူညီိတတ်ကြပြန်ရော သူတို့ဟာ အတော်လေး နားလည်ရခတ်တယ် အရမ်းအားနာ တတ်လို့ အကြွေးတွေ ဆုံးတာများတယ် ကိုယ့်ပစ္စည်းကိုတောင် ပြန်မတောင်ရက်ကြဘူး အေး….သူတို့ မသဒ္ဓါရင်တော့ ရေတောင် မတိုက်ချင်ဘူး ။\nအချစ်ကြီးတယ် နည်းနည်းအစွန်းရောက်ချင်တယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့လောက် ပြန်မချစ်ပြရင်နေ နည်းနည်းလေးချစ်ပြရုံနဲ့ ကျေနပ်နေတတ်တယ်\nဖြေသိပ်နိုင်တယ် သစ္စာ ဖောက်ရင် သတ်ပစ်ဖို့ဝန်မလေးဘူး သူတ်ို့က အချစ်ကို တန်ဖိုးထားတယ် သူတို့ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက်\nချစ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားကို လွယ်လွယ်မပြောတတ်ကြဘူး ။ သူတို့တကယ်ချစ်မိပြီဆိုလည်း သူတို့ကိုအသုံးချနေမှန်း သိရက်နဲ့ ခွင့်လွတ်နေကြပြန်ရော ကဗျာ ဆန်ဆန် တင်စားရရင် ဆရာလယ်တွင်းသားစောချစ်ရဲ့“ မျက်လုံးမှာအလွမ်း နုတ်ခမ်းမှာ မာန…” ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုနာမည် တူကြတယ်\nအမြဲလွမ်းနေတတ်တယ် အဲဒီနောက်မှာ မာနက ကပ်ပါနေတယ် သူတို့ကို မလိုတော့ဘူး ထင်တဲ့တနေ့ တွယ်ကပ်နေမှာတော့မဟုတ်ဘူး သူတို့မာနကဘဲ ဝမ်းနည်းလွယ်တဲ့ သဘောတရားကို ဖုံးကွယ်ထားတယ် ။ သူတို့အချစ်က စွဲမက်ဖို့ကောင်းသလိုကြောက်ဖို့လည်းကောင်းတယ် ။\nအကွက်မြင်တယ် စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ် သူတပါးအလုပ်ကို လုပ်ရတာထက် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကိုဘဲ ပိုစိတ်ဝင်စားကြတယ် အရောင်းအဝယ်ကို ဝါသနာကြီးတယ် ကိုယ့်အားကို ကိုးတယ်ဆိုတာထက်\nသူများအောက် မကျို့ချင်တဲ့စိတ်က ပိုအားကြီးတယ် သူတို့ကစပြီးပြိုင်ရတာကို သိပ်ဝါသနာမပါဘူး ဖြစ်သလိုနေတတ်သလို အပျင်းလည်းကြီးချင်တယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို သွားပြိုင်ရင်တော့ လုံးဝ အကြောမခံဘူး အဲ့ဒါကတော့ နေရာမရွေးဘူး\nသူတို့ကို ခြေတက်နင်းမိရင် ခေါင်းပြန်နင်းရမှ ကျေနပ်တယ် ပြီးမှ ငါလွန်သွားသလားတွေးတယ် ။\nသဘာဝတရားကို အမြဲလက်ခံထားတဲ့သူတွေဖြစ်တဲ့အတွက် ဒေါင်ကျကျ ပြားကျကျ နေတယ် ဝတ်တယ် စားတယ် အသစ်အဆန်းကို စိတ်မဝင်စားလို့တော့ မဟုတ်ဘူး အဟောင်းလေးတွေအပေါ် သံယောဇဉ်တွယ်ပြီး မြတ်နိုးနေတဲ့အတွက်\nအသစ်ပေါ်တိုင်း ဝယ်မသုံးကြဘူး သူငယ်ချင်းတွေ မိသားစုဝင်တွေ အတင်းတိုက်တွန်းမှ ဝယ်ဖြစ်ကြတယ် ။\nသူတို့ဟာ စုတ်တံ တဖတ် ဓားတဖတ်တွေ ဖြစ်တယ် နုရွပြီဆိုလည်း သိပ်ကို အနုပညာဆန်ပြီး\nကြမ်းတမ်းပြီးဆိုရင် ကျားနာတစ်ကောင်လို တရှူးရှူး တဒိုင်းဒိုင်းဘဲ သူတို့ ပန်းချီဆွဲနေတာ စာရေးနေတာ ကဗျာစပ်နေတာ ပန်းအလှထိုးနေတာကိုကြည့်ပြီး စိတ်ရှည်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တခါတခါ ဘာမဟုတ်တဲ့ အဆင်မပြေတာလေးနဲ့\nစိတ်တိုနေပြန်ရော ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကို နားလည်လွယ်သူတွေ ဖြစ်လို့ စိတ်တိုလည်း သိပ်မကြာပါဘူး ။\nသူတို့ လုပ်ချင်ရင် မှန်တယ်ထင်ရင် ဘယ်သူ့မှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး တဇွတ်ထိုးနိုင်တယ် သူတို့ကို ဟိတ်ကြီး ဟန်ကြီးနဲ့ သွားမပြောနဲ့ လုံးဝနာခံမှာ မဟုတ်ဘူး အရွဲ့တိုက်ပြီး လုပ်ဖို့ဘဲ ရှိတယ် လျှော့ပြောကြည့်ပါလား ကြိုက်သလားမမေးနဲ့ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရဘဲ ။\nသူတို့အကြောက်ဆုံးက ကိုယ်ကျင့်စာရိတ္တနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အထင်လွဲမှာ အကြောက်ဆုံးဘဲ အသက်ချင်းလည်းဖို့ ဝန်မလေးဘူး ။\nခန့်မှန်းရခက်သော O သွေး တို့ရဲ့စိတ်\nစိတ်မပါပဲ အသေးအဖွဲအလုပ်လေးကအစ အပျင်းကြီးတယ်၊ တခါတရံကျ အလုပ်အများကြီးကို တစ်ယောက်တည်း မရပ်မနားလုပ်နေတတ်ပြန်ရော။\nတခါတလေ အပျော်ကြီးပျော်နေတယ်လို့ သူများအမြင်မှာ နေပြပြီး တစ်ယောက် တည်း နောက်ကွယ် မျက်ရည်ကျကြတယ်။\nဟန်မဆောင် ပွင့်လင်းတတ်တဲ့အခါ ရှိသလို ၊ ဟန်ဆောင် တော်ကြတာလည်း O က နံပါတ်(၁)ပါပဲ။ အငြင်းသန်ပြီး အရွဲ့တိုက်တတ်တယ်။\nO သွေးတွေ မာန အလွန်ကြီးပြီး သူများ အသနားမခံတတ်ကြဘူး။ ကိုယ့်ဒူးကိုချွန် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုး ဦးဆောင် တတ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်စိတ်ရှိသူတွေပါ။\nသူ့တို့မာနက သူများကို မထိခိုက်ပါဘူး၊ ရှိသင့်ရှိထိုက်တဲ့ မာနမျိုးပေါ့၊ အပေါင်းအသင်း သူငယ်ချင်း များအပေါ် အလွန် သံယောဇဉ် ကြီးတတ်ကြပြီး သူငယ်ချင်း အတွက်ဆို ကူညီပေးဖို့ အမြဲအသင့်ရှိတတ်ကြတယ်။\nငါခင်သလိုသူတို့က မခင်ပါဘူး´´လို့လည်း တစ်ယောက် တည်း တွေးကာ အားငယ်တတ်ကြတယ်။ သူတို့အကြောင်းမသိသူများ Oသွေးတွေကို အပေါ်ယံ ခန့်မှန်းရင် မာကြောကြော ဘုဆက်ဆက် မို့ မခင်တတ်ကြဘူးလို့ ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်။\nတကယ်လက်တွေ့မှာ Oတွေရဲ့စိတ်က အလွန်နူံညံ့ပြီး ခံစားလွယ်တယ်။ ချစ်သူနဲ့သူငယ်ချင်းအပေါ် အလွန်အချစ်ကြီးပြီး ခွင့်လွှတ် နားလည်ပေးတတ်တယ်။\nဒါပေမဲ့ သူ့အပေါ် ချစ်တယ်ဆိုတာ အမြဲ သံသယထားပြီး စိတ်စမ်းလေ့ရှိတယ်၊\nအချစ်ကိုမယုံရဲတဲ့ သူမျိုးတွေပေါ့၊ ဒါကြောင့် Oသွေး ချစ်သူများ စိတ်ရှည်ရှည်ထားပေးဖို့တော့လိုလိမ့်မယ်။\nသူတို့စိတ်ကို နားလည်ဖို့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်၊ တခါတရံ အရမ်းသဘောထားကြီးပြပြီး တခါတလေ ကလေးဆိုးလေးလို့ ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့စိတ်ကောက်တတ်ကြ တယ်။\nO သွေးတွေဟာ သူ့ကို တကယ် ချစ်တဲ့သူကိုသာ သူပြန်ချစ်တတ် ပါတယ် ။ အချစ်ကို အလျော်အစား သဘောမျိုးထားတတ်ပြီး တဖတ်သတ် အချစ်မျိုးကို မလိုလားတဲ့သူတွေ ပါ။ စိတ်ဆိုးပြေလွယ်တတ်ပေမဲ့ စိတ် မှတ် ကြီးသူတွေပါ။\nအမှတ်မထင် မှားမိရင် အမှားကို တစိမ့်စိမ့်တွေးကာ နောက်မဖြစ်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးမတတ်ကြတယ်။\nလုပ်ချင်တာလုပ်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ Oသွေးတွေ မျက်နှာက ကြည့်အကောင်းဆုံးအချိန်ပါပဲ။\nသူတို့ လုပ်ရပ်အတွက် ဘယ်တော့မှ နောင်တ မရတတ်ကြတဲ့ ခေါင်းမာသူတွေပေါ့။\nPrevious post အခါခါ ပြန်ကြည့်တိုင်း ရင်ခုန် သွားရလောက်အောင် မိမိုက်လန်းလွန်း တဲ့ အလှ တရားတွေ ထုတ်ပြ လိုက်ပြန်တဲ့ ရှင်ယွန်းမြတ်\nNext post မိသားစုစားဝတ်နေရေး အတွက် ပုံမှန်ဝင်ငွေလေး ရ ဖို့ ဈေးရောင်းတော့မယ်ဆို တဲ့ နန်းမြတ်ဖြိုးသင်း


Posted on January 20, 2020 by nay win aung\nကုသရေးဦးစီးဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင် သည် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာစောသက်လျာအောင် လိုက်ပါလျက် ကမ္ဘာ့ဘဏ်ချေးငွေ Component-2 အသုံးစရိတ်အထောက်အပံ့ဖြင့် (၁၀-၁-၂၀၂၀) ရက်နေ့က ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း (လားရှိုး) ကုသရေးဦးစီးဌာန၌ ခရိုင်နှင့် မြို့နယ်ကုသရေးဦးစီးဌာနမှူးများနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ပါသည်။ အဆိုပါဆွေးနွေးပွဲတွင် ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း(လားရှိုး) ကုသရေးဦးစီးဌာနမှူး ဒေါက်တာတင်မောင်ညွန့်က အဖွင့်အမှာစကားပြောကြားပြီး ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင် က... Read More | Share it now!\nPosted on January 8, 2020 by Author 2\n• ကုသရေးဦးစီးဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင်သည် လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာတင်တင်အောင် လိုက်ပါလျက် ကမ္ဘာ့ဘဏ်ချေးငွေ Component-2 အသုံးစရိတ်အထောက်အပံ့ဖြင့် (၂၀-၁၂-၂၀၁၉) ရက်နေ့တွင် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ကုသရေးဦးစီးဌာန၌ ခရိုင် နှင့် မြို့နယ်ကုသရေးဦးစီးဌာနမှူးများနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ပါသည်။ • ဆက်လက်၍ ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင်နှင့်အဖွဲ့သည် (၂၁-၁၂-၂၀၁၉) ရက်တွင် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးကုသရေးဦးစီးဌာနမှ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာရီရီခင်နှင့်အတူ သာပေါင်းမြို့နယ်ပြည်သူ့ဆေးရုံသို့လည်းကောင်း၊... Read More | Share it now!\nPosted on December 5, 2019 by Author 2\n၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ (၅) ရက်နေ့ ကုသရေးဦးစီးဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင် နှင့်အဖွဲ့သည် ကမ္ဘာ့ဘဏ်ချေးငွေ Component-2 အသုံးစရိတ်အထောက်အပံ့ဖြင့် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်ကုသရေးဦးစီးဌာနများသို့ ကွင်းဆင်းခြင်းစီမံချက်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက် ခဲ့ရာ (၂၃-၁၁-၂၀၁၉) ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာန၌ ရန်ကုန်မြို့ပေါ်ရှိဆေးရုံကြီး ၆ ရုံမှ ဆေးရုံအုပ်ကြီးများ၊ မြို့နယ်ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနမှူးများနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။ ဆွေးနွေးပွဲတွင်... Read More | Share it now!\nPosted on November 7, 2019 by Author 2\nမြန်မာနိုင်ငံတွင် Medical Audit System စတင်ခြင်းဆိုင်ရာ အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲ သတင်း ကျန်းမာရေးနှင့်အားကစားဝန်ကြီးဌာနသည် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ထောက်ကူ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် Medical Audit System ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် ခြေလှမ်းအစဖြစ် The Initiation of Medical Audit System အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲကို ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၈ ရက်နေ့က ရန်ကုန်မြို့ Melia Yangon Hotel တွင် ကျင်းပခဲ့ရာ ကျန်းမာရေးနှင့်အားကစားဝန်ကြီးဌာန၊ ဆေးသုတေသနဦးစီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ပါမောက္ခဒေါက်တာဇော်သန်းထွန်းက အဖွင့်အမှာစကားပြောကြားခဲ့ပါသည်။ အဆိုပါအလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲသို့ ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှ ပါမောက္ခချုပ်/... Read More | Share it now!\nPosted on October 30, 2019 by Editor 1\n• ကုသရေးဦးစီးဌာနမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး (စစ်ဆေးရေး) ဒေါက်တာလွင်လွင်ဦးလှိုင် နှင့် စစ်ဆေးရေးဌာနခွဲမှ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးနှင့် ဦးစီးအရာရှိ များ ပါဝင်သောအဖွဲ့သည် ကမ္ဘာ့ဘဏ်ချေးငွေ Component-2 အသုံးစရိတ် အထောက် အပံ့ဖြင့် တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်ကုသရေးဦးစီးဌာနများသို့ ကွင်းဆင်းခြင်းကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ၂၀၁၉ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလအတွင်း မွန်ပြည်နယ်၊ ကချင်ပြည်နယ်နှင့် ရှမ်းပြည်နယ် (တောင်ပိုင်း) ကုသရေးဦးစီးဌာန ၃ ခု သို့ ကွင်းဆင်းပြီး မြို့နယ်ကုသရေးဦးစီးဌာနမှူးများနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့ရာ... Read More | Share it now!


နိုက်ထရိုဂျင်ကာကွယ်ခြင်းဂျက်စက်စက် - စနစ်ဖြစ်သည်။ နိုက်ထရိုဂျင်စနစ်သည်မီဒီယာကဲ့သို့အပြုသဘောဆောင်သောဖိအားများအောက်တွင်မီးလောင်လွယ်သော၊ ပေါက်ကွဲလွယ်လွယ်သောဓာတ်တိုးနိုင်သည့်ဓာတ်ငွေ့များနှင့်အထူးထုတ်ကုန်များကြိတ်ခွဲခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ပြီးဆုံးသွားသည်။\nနိုက်ထရိုဂျင်ကာကွယ်သောဂျက်စက်စက်သည်နယူမိုဂတ်စ်ကိုမီဒီယာအဖြစ်အသုံးပြုသည် ခြောက်သွေ့သောဖြစ်စဉ်များကိုအလွန်ကောင်းမွန်သည့် pulverization ပြုလုပ်ရန်သတ္တုတွင်းတူးဖော်ခြင်း။ အဓိကအားဖြင့်ဂျက်လေယာဉ်စက် လေသိုလှောင်ကန်၊ ပစ္စည်းသိုလှောင်ကန်၊ ဂျက်စက်၊ ဆိုင်ကလုန်းတို့ပါဝင်သည် ခွဲထုတ်, စုဆောင်းနှင့်အော်တို controller ကို။ system ကိုသက်ဝင်သောအခါ, နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ငွေ့ကို system ထဲသို့ဖြန့်ချိပြီး system တစ်ခုလုံးအထိလေကိုထုတ်လွှတ်သည် အောက်စီဂျင်ရှာဖွေရေးစက်ကသတ်မှတ်ထားသောကိန်းဂဏန်းတန်ဖိုးသို့ရောက်ရှိသည်။ ထိုအခါစနစ်ကလိမ့်မည် အလိုအလျောက်သို့ပစ္စည်းများအစာကျွေးဖို့ပစ္စည်းအစာကျွေးကိရိယာကိုစတင်ပါ ဂျက်လေယာဉ်ကြိတ်ခွဲစက်၏ကြိတ်ခွဲခန်း။ ချုံ့နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ငွေ့ကိုတစ် ဦး မှာထိုးသွင်းသည် အထူး ultrasonic nozzle အားဖွငျ့ကြိတ်စက်ထဲသို့မြန်နှုန်းမြင့်။ ထို့ကြောင့်၊ အရှိန်မြှင့်ခြင်း၊ ultrasonic ဆေးထိုးစီးဆင်းမှု၏အလယ်၌ထပ်တလဲလဲတိုက်မိ။ မြေပြင်ပစ္စည်းများကိုအဆင့်သတ်မှတ်သည့်အခန်းသို့တက်ရန်နှင့်အတူယူဆောင်လာလိမ့်မည်။ သူတို့ကဂရစ်ဘီးထဲကိုမဝင်နိုင်ဘူး၊ ထပ်မံကြိတ်ခွဲဖို့အတွက်ကြိတ်ခွဲစက်ထဲပြန်ဝင်ပါလိမ့်မယ်။ ပိုမိုပါးလွှာသောကောက်ပဲသီးနှံများသည် grading ဘီးထဲသို့ ၀ င်ရောက်ပြီးဆိုင်ကလုန်းခွဲထုတ်သူနှင့်စုဆောင်းသူထံပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်သော်လည်းနိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ငွေ့သည် compressor သို့ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်။\n1. မီးလောင်လွယ်သောပေါက်ကွဲလွယ်သောဓာတ်တိုးနိုင်သည့်ဓာတ်ငွေ့နှင့် hygroscopic ပစ္စည်းများအား pulverize လုပ်ရန်အတွက်သင့်တော်သည်။\n၂. စက်လည်ပတ်မှုကိုအဆင့်မြင့် touch screen နှင့် PLC ကထိန်းချုပ်ထားပြီးအော်တိုထိန်းချုပ်မှုအပြည့်ရှိသည်။ ၎င်းသည်အောက်စီဂျင်ပါဝင်မှုကိုထိန်းချုပ်နိုင်သည်။\n3. နိုက်ထရိုဂျင်သည်အလွန်နည်းသောစားသုံးမှုဖြင့်ပြန်လည်အသုံးပြုသည်။ နိုက်ထရိုဂျင်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုသည် ၉၉% ထက်ပိုမိုမြင့်မားပါသည်။\n4. ပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်မှုအရသင်ဂျက်စက် (သို့) အလွန်ပါးလွှာသောစက်ကိရိယာသုံးရန်ရွေးချယ်နိုင်သည်။\n၅။ ၎င်းကိုဆာလ်ဖာ၊ ကိုဘော့၊ နီကယ်၊ ဘိုရွန်အောက်ဆိုဒ်နှင့်အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းအလှကုန်ပစ္စည်းများတွင်ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုသည်။\n6. အလေးချိန်ထိန်းချုပ်မှုစနစ်, မြင့်မားသောတိကျ, optional ကို, မြင့်မားသောထုတ်ကုန်တည်ငြိမ်မှု။\nနိုက်ထရိုဂျင်ကာကွယ်မှု Pulverization စနစ်၏ Flow ဇယား\nစီးဆင်းမှုဇယားသည်ပုံမှန်ကြိတ်ခွဲခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီးဖောက်သည်များအတွက်ချိန်ညှိနိုင်သည်။ စနစ်တစ်ခုလုံးအတွက်အပိုင်းသုံးပိုင်းရှိသည်။ နိုက်ထရိုဂျင်ထုတ်လုပ်မှုစနစ်၊ နိုက်ထရိုဂျင်ဖိအားပေးစနစ်၊\nDBF-400 ကြွေထည်မြေထည်ပစ္စည်းများနှင့် PU ကပ်ခဲခြင်းကြောင့်၎င်းသည်၎င်း၏မာကြောမှုမြင့်မားသောကြောင့်ဘက်ထရီလုပ်ငန်းများတွင်အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် hygroscopic ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့်ဤပစ္စည်းကိုကြိတ်ခွဲခြင်းအတွက် NPS ကိုအသုံးပြုသည်။\nဟောင်ကောင်ဓာတုဗေဒစက်ရုံ၊ ဘက်ထရီအတွက် Poly-Si မှုန့်မှုန့်မှုန့်၊ DBF-400 နိုက်ထရိုဂျင်ကာကွယ်မှုဂျက်စက်စက်ရုံထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတစ်ခု၊ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည် 200kg / h၊ အမှုန်အရွယ် D90: 15μm\nဆေးဝါး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ပစ္စည်းအသစ်၊ ဘက်ထရီနှင့်အီလက်ထရွန်၊\n◆ ကျွန်ုပ်တို့၏ထုတ်ကုန်များကိုအမေရိက၊ သြစတြေးလျ၊ အာဖရိက၊ အရှေ့တောင်အာရှနှင့်အရှေ့အလယ်ပိုင်းနိုင်ငံများဖြစ်သောပါကစ္စတန်၊ ကိုရီးယား၊ ဗီယက်နမ်၊ အိန္ဒိယ၊ မြန်မာ၊ ကမ္ဘောဒီးယား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ မလေးရှား၊ စင်ကာပူ၊ ဂျပန်၊ ထိုင်း၊ စသည်တို့ အဓိကအားဖြင့်လယ်ယာကဏ္ Field တွင်။\nနောက်တစ်ခု: Jet Micron Grader အမျိုးအစားခွဲခြင်း\nHigh H ရှိ Fluwidized-bed Jet Mill အထူးအသုံးပြုမှု ...


ဧရာဝတီ ဟူသောအမည်မှာ သင်္သကရိုက်ဘာသာမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆရပြီး အဓိပ္ပါယ်မှာ ဆင်မြစ်ဖြစ်သည်။\nလွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက “ဧရာဝတီ” ဟု ခေါ်ဆိုသော မြစ်နှစ်ခု ရှိခဲ့ပါသည်။ တစ်ခုက ပါရူရှနီ (Parushani) ခေါ် ဧရာဝတီ (Iravati) မြစ် ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းမြစ်သည် ယခုအခါ အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင် မြစ်ဖျားခံပြီး ပါကစ္စတန်နိုင်ငံထဲသို့ စီးဝင် ပါသည်။ ထိုမြစ်ကို ရှေးယခင်က ဧရာဝတီဟု ခေါ်ကြပါသည်။ ယခုအခါ ထိုမြစ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေထိုင်သူတို့၏ ဘာသာတရား ကိုးကွယ်မှုအရ “ရာဝီ” (Ravi)ဟု ခေါ်ကြပါသည်။\nဆင်ဘိုရွာကို လွန်မိပြီ ဆိုသည်နှင့် ရေစီးသန်လာလေတော့သည်။ မြင်သာရွာအလွန်တွင် မြစ်ကြောင်းကလည်း ပိုမိုကျဉ်းမြောင်း လာလေသည်။ မြစ်ကြောင်းကျဉ်းမြောင်းလာလေလေ ရေများသည် စုစုလာလေလေဖြစ်သည်။ ကမ်းနှစ်ဘက် အကွာအဝေးသည် ကိုက် (၅၀) ခန့်သာရှိတော့သည်။ အပေါ်မှ တရကြမ်း ထိုးဆင်းလာသော ရေသည် ရှေ့၌ ကာဆီးလျှက်ရှိသော ကျောက်တောင်ကြီးများကို အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာ ရေမှုန်ရေမွှားများ တဖွားဖွား ပြန့်စင်နေ၏။ ပွတ်တိုက်နေသည့် တဝေါဝေါ မည်သံများကိုလည်း အဝေးမှပင် ကြားနေရပါသည်။ ကမ်းတစ်ဘက် တစ်ချက်ရှိ ကျောက်တောင်နံရံများကလည်း ဇွတ်အတင်း ထိုးဆင်း နေသော မြစ်ရေလုံးကို ဟိုမှာဆီး၊ သည်မှတား နေသည့်နှယ် ရှိလေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အရှေ့တည့်တည့်တွင် တောင်ကြီး ကာစီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မြစ်ကြောင်း လုံးဝပျောက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ စုန်ဆင်းလာသော သင်္ဘောများသည် တောင်ကို ဆောင့်မည့်ဆဲဆဲ ရှိနေရာမှ လင်္ကျာဘက် ကသော်၎င်း၊ လက်ဝဲဘက်ကသော်၎င်း ရေကြောင်းလမ်းကလေး ပေါ်လာ၍ ယင်းဘက်သို့ ဆက်ကနဲလှည့်ကာ ချိုးကွေ့လိုက်ရပြန်သည်။ အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ မြစေတီရွာကိုလွန်သော် မြစ်ကျဉ်းသည် တစ်ဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကျယ်ပြန့်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ ၃၃-မိုင်ခန့် ရှည်လျားသော ပထမမြစ်ကျဉ်း၏ အဆုံးပင် ဖြစ်တော့သည်။\nဗန်းမော်မှအစုန် ၁၈-မိုင်ခန့်ဝေးသော စင်းကန်းရွာ အလွန်တွင် ဒုတိယမြစ်ကျဉ်း စပါတော့သည်။ မြစ်ကြောင်းမှာလည်း အရှေ့မှ အနောက်သို့ စီးဆင်းနေ၏။ စင်းကန်းရွာမှ ရွှေဂူမြို့ အထက်နားရှိ အင်္ဘောဝင်းရွာအထိ ဒုတိယမြစ်ကျဉ်း နေရာဖြစ်လေသည်။ ဆယ့်လေးမိုင်ခန့် ရှည်၍ ပျှမ်းမျှ ကိုက် ၁၅၀ သာ ကျယ်ပေသည်။ မြစ်ကြောင်းသည် တောင်မြင့်ကမ်းပါးကြားတွင် စီးရ၏။ ရွှေဂူမြို့ အနားရောက်လျှင် မြစ်လယ်ရှိ သောင်ကျွန်းကို၎င်း၊ သောင်ကျွန်းပြည့်တည်ထားသော ဘုရားစေတီများကို၎င်း တွေ့မြင်ရပြန်သည်။ မြစ်ကြောင်းကလည်း အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်စီးနေသည်။ ထိုမှစုန်သော် အနောက်ဘက်ကမ်းပေါ်ရှိ ကသာမြို့သို့ ရောက်သည်။\nဤတွင် မန္တလေးနှင့် တဆက်တည်းရှိသော အမရပူရမြို့အစွန် တောင်ပူစာနှစ်ခု ထိပ်၌ရှိသော ရွှေကြက်ယက်စေတီ၊ ရွှေကြက်ကျစေတီ နှစ်ဆူကို ဧရာဝတီမြစ်ပေါ်မှ ဖူးတွေ့ရပြန်သည်။ အမရပူရမြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ပြန်သော် သပြေတန်း ခံတပ်ဟောင်း၊ ထို့နောက် ဧရာဝတီမြစ်ထဲသို့ စီးဝင်နေသော မြစ်ငယ်မြစ်နှင့် ယင်းမြစ်၏ တစ်ဘက်ကမ်းတွင်ကား အင်းဝမြို့ဟောင်းကို တွေ့မြင်ရလေသည်။ အနောက်ဘက်တွင်ကား စစ်ကိုင်းမြို့ ၊ အမရပူရနှင့် စစ်ကိုင်းကြားတွင် အင်းဝတံတား က ကူးဆက်ထားပြန်သည်။ စစ်ကိုင်းမြို့၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ မှိုင်းမှိုင်းညို့ညို့နှင့် စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး၊ နေရာအကွက်ကလည်း ကျလှပေ၏။ အနောက်ဘက်တွင် စစ်ကိုင်းမြို့နှင့် မင်းဝံတောင်၊ အရှေ့ဘက်တွင် ရွှေကြက်ယက်နှင့် ရွှေကြက်ကျ စေတီဖြူဖြူ အလည်တွင် မြစ်ရေဖွေးဖွေး မြင်ရသည်မှာ ကြည်နူးစရာ အလှအပ ရှုခင်းပါပေတည်း။\nပခုက္ကူမြို့သည် အလုံ၊ မုံရွာဘက်မှ စီးဆင်းလာသော ချင်းတွင်းမြစ် နှင့် ဧရာဝတီမြစ် ပေါင်းဆုံရာ အောက်နားတွင် တည်ရှိပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် ယောချောင်း၊ ချင်းတို့၏ ဒေသနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် များလေသည်။ ပခုက္ကူမှ စုန်ဆင်းလာခဲ့ရာ အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် မြစ်ခြေ၊ ကျွန်းချောင်း ဓာတ်မြေဩဇာစက်ရုံ တည်ရှိသည်။ ပခုက္ကူမှ ၂၅-မိုင်ခန့် အကွာတွင် တစ်နေ့တစ်လံ ပုဂံဘယ်မရွေ့ ၊ ဟင်္သာမောင်နှံများ၊ ရေဘဲများ၊ ဝေသာလီဗျိုင်းများ ပျော်မြူးနေကြသော သောင်ပြင်ကျယ်ကြီးကို တွေ့ရလေသည်။ ညာဘက်တွင် တန့်ကြည့်တောင်တန်း၊ ဘယ်ဘက်တွင် ညောင်ဦးမြို့ နတ်သမီးကမ်းပါးစောက်တို့သည် မြင်ကွင်းတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာလေသည်။ ညောင်ဦးမြို့သည် ပုဂံမြို့ဟောင်း၏ ဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်သည်။ ပုဂံမှာ သောင်ထွန်း၍ လှေသင်္ဘောများ မကပ်နိုင်ပေ။ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး တစ်လျှောက်တွင် တကောင်း၊ သရေခေတ္တရာ၊ ပုဂံ၊ မြင်စိုင်း၊ စစ်ကိုင်း၊ အင်းဝ စတဲ့ မြန်မာ့သမိုင်းကြီးတွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီး မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုတွေ ထွန်းကားလာခဲ့သည်။ စဉ်စစ် မြန်မာ့သမိုင်း၊ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဆိုသည် ဧရာဝတီသမိုင်း၊ ဧရာဝတီယဉ်ကျေးမှုပင် ဖြစ်တော့သည်။\nဆင်ဖြူကျွန်းမှ တစ်ဖန် ရေနံချောင်းအောက်ဘက် ၂၅-မိုင်ခန့် ကွာဝေးသော အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ မင်းဘူးမြို့၊ မင်းဘူးမြို့သည် မုန်းချောင်း၊ မန်းချောင်းတို့မှ မြောင်းသွယ်ထားသဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး ထွန်းကားသော ဒေသဖြစ်လေသည်။ မင်းဘူးနှင့် ဓားလွယ်ခုတ် မြစ်ကမ်းပါး စောက်ပေါ်တွင် မကွေးမြို့၏ ကျက်သရေဆောင် ရွှေတဝင်းဝင်းနှင့် မြသလွန်ဘုရားကို ဖူးမြင်ရပြန်သည်။ ထိုမှတဆင့် အရှေ့ဘက် မြစ်ကြောင်းကွေ့သည့်အတိုင်း စုန်ဆင်းလာရာ အနောက်ဘက် ရခိုင်ရိုးမမှ ဖြာထွက်သော တောင်စွယ်သည်၎င်း၊ အရှေ့ဘက် ပဲခူးရိုးမမှ ဖြာထွက်လာသော တောင်စွယ်သည်၎င်း ကမ်းပါးအထိ ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်ရပြန်သည်။ ထိုမှလွန်သော် အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ မင်းလှမြို့နှင့် မလွန်၊ ထိုမှ အရှေ့ဘက်ကမ်းရှိ ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့၊ မြေထဲမြို့ များကို ဖြတ်လာခဲ့ရသည်။ မြေထဲအောက် အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ သရက်မြို့၊ ညောင်ပင်ဆိပ်၊ ကံမမြို့တို့ကို လွန်သော် ဖိုးဦးတောင်ကို၎င်း၊ အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင် ပြည်မြို့ကို၎င်း ချဉ်းကပ်လာပြန်သည်။\nဧရာဝတီမြစ်မကြီးအတိုင်း ကြံခင်း၊ ဟင်္သာတ၊ ဓနုဖြူ၊ ညောင်တုန်းမြို့များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ညောင်တုန်းမြို့ အောက်ဘက်တွင် ဧရာဝတီမြစ်မကြီးသည် မြစ်ငယ်၊ ချောင်းတိုများ ထပ်မံဖြာထွက်ပြန်သည်။ ညောင်တုန်းမြို့မှ တစ်ဆင့် ဧရာဝတီမြစ်မကြီးမှ ခွဲထွက်ကာ ပန်းလှိုင်၊ လှိုင်မြစ်ကြောင်းအတိုင်း စုန်ဆင်းလာခဲ့ရာ ရွှေတိဂုံစေတီတော်ကြီးကို လှမ်း၍ ဖူးမျှော်ရပြီး ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလေတော့သည်။ ရန်ကုန်၏ တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ဒလ၊ တွံတေးမြို့ များရှိပြီး ရန်ကုန်ကို ကျော်လျှင် သန်လျင်မြို့ ကိုတွေ့ရပြီး ဧရာဝတီမြစ်သည် မုတ္တမပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်လေသည်။ \nJames R Penn (2001) Rivers of the World Archived 11 January 2016 at the Wayback Machine.. Santa Barbara, Calif. [u.a.] ABC-Clio ISBN 1-57607-042-5, ISBN 978-1-57607-042-0. Page 115 paragraph 2, retrieved July 16, 2009\nWater Quality Management at River Basin in Myanmar (PDF) (in English)။ The Republic of the Union of Myanmar Ministry of Agriculture and Irrigation (21 September 2011)။ 16 August 2016 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 26 March 2017 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။ “Ayeyarwady River 2210 Km”\nWater Quality Management at River Basin in Myanmar (PDF) (in English)။ The Republic of the Union of Myanmar Ministry of Agriculture and Irrigation (21 September 2011)။ 16 August 2016 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 26 March 2017 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။ “Catchment Area (000's sq-km) Chindwin River 115.30 Upper Ayeyarwady River 193.30 Lower Ayeyarwady River 95.60”\nဝင်းသိမ်း(ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ရေကြောင်းပညာသိပ္ပံ)၏ ဧရာနဒီသိပါသည် ဆောင်းပါးမှ ကောက်နုတ်တင်ပြသည်။\nဧရာဝတီမြစ်ကို ပိတ်ဆို့၍ ဆည်တည်ဆောက်နေခြင်း (Damming the Irrawaddy) မှ\nအချုပ်အခြာအာဏာ တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး (သို့မဟုတ်) ဧရာဝတီ


Posted by သက်ဝေ at 1:15 PM\nမိုးငွေ့........ May 14, 2013 at 3:40 PM\nမဂ္ဂဇင်းမှာတော့မဖတ်ဖြစ်ဘူး ဒီမှာပဲဖတ်လိုက်တယ်အစ်မ...။ ခုတလော အမနှစ်ယောက်အပြိုင်ကျဲနေကြတယ်..။\nမြသွေးနီ May 14, 2013 at 5:53 PM\nEbook မှာထဲက ကြိုက်ခဲ့တာ...\nတန်ခူး May 14, 2013 at 9:27 PM\nဘယ်လိုမှကြိုတင်တွေးလို့ မရတဲ့ဇာတ်လမ်းလေးနဲ့ ဇာတ်သိမ်းလေး. ဇာတ်ကောင်၂ယောက်နဲ့ တင် ပြီးပြည့်စုံသွားတဲ့တင်ပြပုံလေးကလှလိုက်တာ.\nThwin May 14, 2013 at 10:38 PM\nတစ်ကယ့်ကို ဇာတ်သိမ်းကို မခန့် မှန်းနိုင်လိုက်ဘူး..။ ဝတ္ထုရှည်ကြီးရေးပြီး ဇာတ်ကားရိုက်လိုက်ရင် အရမ်းကို မိုက်မှာပဲ..နော်..။\nchocothazin May 17, 2013 at 11:15 AM\nrose of sharon May 28, 2013 at 6:39 PM


အမရေိကနျကို ရောကျလာခဲ့ပုံကို ရငျဖှငျ့လာတဲ့ အိပနျဆယျလို – Sport Gaber\nအမရေိကနျကို ရောကျလာခဲ့ပုံကို ရငျဖှငျ့လာတဲ့ အိပနျဆယျလို\nJuly 4, 2021 - by Sports Gaber - LeaveaComment\nအာဏာသိမျးပွီးကာလတှမှောတော့ စကစ ကနအေပူတပွငျးနဲ့အလိုရှိနတေဲ့ ပနျဆယျလိုကတော့ လှတျမွောကျရာဖွဈတဲ့ အမရေိကနျနိုငျငံကို သှားရောကျနိုငျခဲ့လို့ လူတှရေဲ့ဝဖေနျမှုကို ခံနရေပမေဲ့ ပနျဆယျလိုကတော့ အပွုံးမပကျြခဲ့ပါဘူး။ ဒီနမှေ့ာတော့ ပနျဆယျလို ကအမရေိကနျကိုရောကျလာခဲ့ပုံကို “အမရေိကနျမွေ\nကို စနငျးမိပုံက ထူးဆနျးတယျ။ လယောဉျဆငျးတာနဲ့ လယောဉျမယျက နာမညျကို မိုကျကချေါပွီး အရငျဆုံးထှကျခိုငျးတယျ။ လယောဉျပျေါက ဆငျးတာနဲ့ ရဲက လာချေါသှားရော။ ဘာလဲဟ… ငါ့ဘဝတော့ စမုံတုံးပွီလားပေါ့။အမှနျတကယျတော့ ဘာမှ မဟုတျဘူး။ ပုံမှနျခရီးသညျမဟုတျလို့ ဖွညျ့ရမယျ့ဖောငျတှမေ\nတူလို့ ကွိုချေါတာ။ သကျပွငျးခပြွီး လာကွိုသူကားနဲ့ ပါသှားတော့ ကားပျေါက မွငျရတဲ့ မွငျကှငျးက ထူးဆနျးပွနျတယျ။လူမနတေဲ့ အိမျတှေ၊ အိမျပကျြကွီးတှေ၊ လူသူမရှိတဲ့ လမျးတှေ။ ငါရောကျလာတာ အမရေိကနျလား၊ အခွားဂွိုလျလားပေါ့။ အမရေိကနျဆိုတာ ဒါကွီးလားပေါ့။ ငါ့ကို ဟောလိဝုဒျဇာတျကားတှေ ဂငျြး\nထညျ့တာမြားလားပေါ့။အမရေိကနျရဲ့ Crime Rate အမွငျ့ဆုံးထဲက မွို့။ မွို့ပကျြနီးပါးဖွဈနတေဲ့ မွို့ကွီး။ အမရေိကနျ-ကနဒေါနယျစပျလိုငျးက Detroit ဆိုတဲ့မွို့။ လူမနဘေဲပဈထားတဲ့ အိမျပကျြကွီးတှဟော သရဲကားတှထေဲက အိမျတှလေိုပဲ။ နရေမယျ့နရောရောကျတော့ လေးယောကျခနျး၊ နှဈထပျကုတငျနှဈလုံးခထြားတဲ့\nဆယျပပေတျလညျ အခနျးလေး။ အမြားသုံးရခြေိုးခနျး၊အိမျသာ တနျးစီရသေးတာ။ အခနျးတံခါး သော့ခတျခှငျ့မရှိ။ နိုငျငံပေါငျးစုံက နိုငျငံရေးသမားတှေ စောငျ့ရှောကျပေးတဲ့နရောလို့ သိရတယျ။ အမှနျတကယျက စစခငျြး Culture Shock နဲ့ ကိုယျအရမျးတုနျလှုပျသှားတာ။ တကယျတမျးပွနျတှေးတော့ အရမျး\nဆိုးဝါးတဲ့နရောမြိုး မဟုတျပါဘူး။ သူစိမျးနိုငျငံ၊ သူစိမျးတှကွေား ကူကယျရာမဲ့။ ထမငျးရှာလို့မရတဲ့ မွို့။ ပေါငျမုနျ့နဲ့ ကွကျဥပွုတျအပွငျ ဘာမှမစားတတျတဲ့ Asian တောသူဘဝ။ ငတျလိုကျတာ ပွောမနနေဲ့။ Asian ဆို China ပဲ အသိမြားတော့ မနကျခငျးဆို နိဟောငျ၊နိဟောငျနဲ့ နှုတျဆကျပြူငှါကွလို့ China မဟုတျကွောငျး\nတတျသမြှ အီးဂလိအတိုအစနဲ့ ရနျတှရေ့သေးတာ။ ရောကျပွီးနှဈရကျအကွာမှာ ဖောငျတဈခုမှာ လကျမှတျထိုးရတယျ။ Homeless ဖွဈကွောငျးဖောငျပေါ့။ ပွုံးမိတယျ။ တဆကျတညျးမှာ မကျြရညျက ဝဲတယျ။ ဆယျ့နှဈနှဈကြျောကွိုးစားခဲ့ပွီး သုံးလပဲနခှေငျ့ရလိုကျတဲ့ အိမျကိုတှေးရငျး ရငျထဲအောငျ့တယျ။ အဲ့အခြိနျက\nခံစားခကျြပါ။ လပိုငျးအတှငျးမှာ ဒီအရာတှကေို မပေ့ဈနိုငျလိုကျပွီ။ အရှိတရားကို လကျခံဖို့ ခကျခဲတဲ့အခြိနျတှကေို ကြျောဖွတျခဲ့ရဖူးတာပဲ။ တဈပတျ၊ဆယျရကျ အားတငျးနထေိုငျပမေယျ့ ဆကျမနနေိုငျတော့တာကွောငျ့ ဘာအကူအညီမှ မယူတော့ပါကွောငျးလကျမှတျထိုးပွီး မိတျဆှတေဈယောကျရဲ့မွို့လေးကို\nထှကျလာခဲ့တယျ။ ထောငျထဲဝတျဖို့ဆိုပွီး အသငျ့ထညျ့လာတဲ့ အဝတျအစားသုံးစုံ၊ အအေးဒီဂရီ Zero နီးနီးနရောကို အနှေးထညျသျောမှမပါဘဲ ရောကျခဲ့တယျ။ ပိုငျဆိုငျမှု၊ ငှကွေေး၊ မိသားစု၊ မိတျဆှအေပေါငျးအသငျးတှေ၊ ဘာတဈခုမှ မယူနိုငျခဲ့ပဲနဲ့ပေါ့။ဒီကာလမှာ ကိုယျ့ရဲ့လောကဓံကို တုံ့ပွနျပုံက အရငျလို\nပွငျးပွငျးထနျထနျမဟုတျဘူး။ အရငျက ကိုယျက အရာရာကို စိတျတငျးပွီး ရငျဆိုငျတယျ။ မာကြောတယျ။ မကျြရညျမကဘြူး။ ကိုယျခံစားရတာ လူမသိစရေဘူး။ အခုလို ဘဝရဲ့ကွုံဖူးသမြှထဲက အပွငျးထနျဆုံးသော လောကဓံကို ကွုံရခြိနျမှာ ကိုယျအရငျလို တငျးတငျးမာမာရငျဆိုငျရငျ အမွဈက လနျသှားမယျဆိုတာ\nကိုယျသိတယျ။ လယေူရာယိမျးတဲ့ ပနျးပွားပငျလို ရငျဆိုငျတယျ။ ဝမျးနညျးရငျ ငိုလိုကျတယျ။ တငျးခံမထားဘူး။ ငိုခလြိုကျတယျ။ ငိုပွီးရငျ ပွနျရုနျးထတယျ။ ရယျစရာမွငျရငျ ရယျလိုကျတယျ။ ဆဲခငျြရငျ ဆဲလိုကျတယျ။ အခွားသူတှရေဲ့ ကွုံတှရေ့မှုတှကေို တှေးပွီး ငါမှဒုက်ခရောကျနတော မဟုတျဘူးလို့ အထပျထပျ\nရိုကျသှငျးတယျ။ ငါက အရမျးကံကောငျးတဲ့သူ၊ ငါက သတှေငျးက လှတျလာတဲ့သူ၊ ငါက တျောပါသေးတယျပဲ တှေးတယျ။ ငိုခငျြလာရငျ ငိုပဈလိုကျတယျ။ ရယျခငျြလာရငျ ရယျပဈလိုကျတယျ။ အရာအားလုံးဟာ ကောငျးဖို့ဖွဈလာတာလို့ တှေးတယျ။ ဒီတျောလှနျရေးကလှဲရငျ ဖွဈပွီးခဲ့သမြှကို မပေ့ဈဖို့ ကွိုးစား\nတယျ။ မတမျးတမိအောငျ နထေိုငျတယျ။ မလှမျးတတျအောငျ ရှငျသနျတယျ။ ဒါပမေယျ့ နာကွငျစသေူ အာဏာရူးတှကေို တဈစက်ကနျ့မှ မမဘေူ့းဆိတာပဲ။ ဒီကာလတှမှော ဒီအရာတှအေပွငျ အပွငျးအထနျ တိုကျခိုကျမှုတှကေို ကွုံခဲ့ရတယျ။ စိတျကထုံနသေလိုမြိုး ဘာမှကို မခံစားရတော့ဘူး။ ထူးထှေ မနာကွငျမိဘူး။\nအသကျအန်တရာယျ ခွိမျးခွောကျခံရတာမြိုးတောငျ ရယျမိရုံအပွငျ ဘာမှမဖွဈမိတော့ဘူး။တဈခုခု ကွုံတှတေ့ယျ။ So What? ကိုယျလောကဓံကို တုံ့ပွနျတဲ့ပုံစံက So What ပါပဲ။ကွောကျလို့ဆိုပွီး ပွနျလှညျ့ပွေးလို့ရတဲ့အထဲမှာ ဘဝမပါဘူး။ လောကဓံဆိုတာက လိမ်မာခငျြလှနျးရငျ တဈခကျြပိုရိုကျတတျတာမို့ မိုကျ\nမိုကျကနျးကနျးပဲ တုံ့ပွနျတယျ။ ရှငျနိုငျဖို့ သနျရမယျ၊ သနျမာရမယျ။ ရနျသူက သစေခေငျြတဲ့အခါ ရှငျအောငျနရေတာလညျး တိုကျပှဲပဲတဲ့။ ဒီတိုကျပှဲမှာ ကိုယျနိုငျတယျ။ လှလှပပ နိုငျတယျ။ သရေမယျ့ပှဲမှာ မသအေောငျနနေိုငျတာကိုပဲ ဂုဏျယူတယျ။ဆုံးရှုံးစရာရှိတာ မှနျသမြှ ဒီအခြိနျမှာ ဆုံးရှုံးထားလိုကျခငျြတယျ။ ဒီ\nအခြိုးအကှပွေ့ငျးပွငျးမှာ ကိုယျအမြားကွီး သငျယူခဲ့တယျဆိုတာပါပဲ။ အတှအေ့ကွုံဆိုတာ အကောငျးဆုံးကြောငျးတျော။သငျတနျးကွေးက ကွေးကွီးလှနျးတယျတဲ့။ ကိုယျက ဒီကြောငျးတျောကနေ ဂုဏျထူးယူမယျ့ ကြောငျးသူဆိုတာပါပဲ။ဒီဘဝကွီးဆီက ဘာမှမလိုခငျြတော့ဘူးဆိုတဲ့ Comfort Zone မှာသာ ကိုယျ့ဘဝ\nကိုကိုယျ ပဈခရြငျ ပဈခထြားမှာ။ သစေခေငျြသူတှေ လိုကျသတျနသေရှေ့ လှလှပပ ရှငျသနျပွနဦေးမှာ။ ငါပွနျတညျဆောကျမယျ့အရာတှဟော နငျတို့ဖွိုခခြဲ့တဲ့အရာတှထေကျ ပိုလှပစရေမယျ။ အခြိနျတညျးမှာပဲ နငျတို့ကို ရတဲ့နရောက ဖွိုခနြမေယျဆိုတာ ကတိပေးတယျ။\n” ဆိုပွီး ရေးသားထားခဲ့တာ ဖွဈပါတယျ။\nSource: Pencilo On Earth\nအမေရိကန်ကို ရောက်လာခဲ့ပုံကို ရင်ဖွင့်လာတဲ့ အိပန်ဆယ်လို\nအာဏာသိမ်းပြီးကာလတွေမှာတော့ စကစ ကနေအပူတပြင်းနဲ့အလိုရှိနေတဲ့ ပန်ဆယ်လိုကတော့ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်တဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံကို သွားရောက်နိုင်ခဲ့လို့ လူတွေရဲ့ဝေဖန်မှုကို ခံနေရပေမဲ့ ပန်ဆယ်လိုကတော့ အပြုံးမပျက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီနေ့မှာတော့ ပန်ဆယ်လို ကအမေရိကန်ကိုရောက်လာခဲ့ပုံကို “အမေရိကန်မြေကို\nစနင်းမိပုံက ထူးဆန်းတယ်။ လေယာဉ်ဆင်းတာနဲ့ လေယာဉ်မယ်က နာမည်ကို မိုက်ကခေါ်ပြီး အရင်ဆုံးထွက်ခိုင်းတယ်။ လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းတာနဲ့ ရဲက လာခေါ်သွားရော။ ဘာလဲဟ… ငါ့ဘဝတော့ စမုံတုံးပြီလားပေါ့။အမှန်တကယ်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ပုံမှန်ခရီးသည်မဟုတ်လို့ ဖြည့်ရမယ့်ဖောင်တွေမတူလို့ ကြိုခေါ်\nတာ။ သက်ပြင်းချပြီး လာကြိုသူကားနဲ့ ပါသွားတော့ ကားပေါ်က မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက ထူးဆန်းပြန်တယ်။လူမနေတဲ့ အိမ်တွေ၊ အိမ်ပျက်ကြီးတွေ၊ လူသူမရှိတဲ့ လမ်းတွေ။ ငါရောက်လာတာ အမေရိကန်လား၊ အခြားဂြိုလ်လားပေါ့။ အမေရိကန်ဆိုတာ ဒါကြီးလားပေါ့။ ငါ့ကို ဟောလိဝုဒ်ဇာတ်ကားတွေ ဂျင်းထည့်တာများလားေ\nပါ့။အမေရိကန်ရဲ့ Crime Rate အမြင့်ဆုံးထဲက မြို့။ မြို့ပျက်နီးပါးဖြစ်နေတဲ့ မြို့ကြီး။ အမေရိကန်-ကနေဒါနယ်စပ်လိုင်းက Detroit ဆိုတဲ့မြို့။ လူမနေဘဲပစ်ထားတဲ့ အိမ်ပျက်ကြီးတွေဟာ သရဲကားတွေထဲက အိမ်တွေလိုပဲ။ နေရမယ့်နေရာရောက်တော့ လေးယောက်ခန်း၊ နှစ်ထပ်ကုတင်နှစ်လုံးချထားတဲ့ ဆယ်ပေပတ်လည်\nအခန်းလေး။ အများသုံးရေချိုးခန်း၊အိမ်သာ တန်းစီရသေးတာ။ အခန်းတံခါး သော့ခတ်ခွင့်မရှိ။ နိုင်ငံပေါင်းစုံက နိုင်ငံရေးသမားတွေ စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့နေရာလို့ သိရတယ်။ အမှန်တကယ်က စစချင်း Culture Shock နဲ့ ကိုယ်အရမ်းတုန်လှုပ်သွားတာ။ တကယ်တမ်းပြန်တွေးတော့ အရမ်းဆိုးဝါးတဲ့နေရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူ\nစိမ်းနိုင်ငံ၊ သူစိမ်းတွေကြား ကူကယ်ရာမဲ့။ ထမင်းရှာလို့မရတဲ့ မြို့။ ပေါင်မုန့်နဲ့ ကြက်ဥပြုတ်အပြင် ဘာမှမစားတတ်တဲ့ Asian တောသူဘဝ။ ငတ်လိုက်တာ ပြောမနေနဲ့။ Asian ဆို China ပဲ အသိများတော့ မနက်ခင်းဆို နိဟောင်၊နိဟောင်နဲ့ နှုတ်ဆက်ပျူငှါကြလို့ China မဟုတ်ကြောင်း တတ်သမျှ အီးဂလိအတိုအစနဲ့ ရန်ေ\nတွ့ရသေးတာ။ ရောက်ပြီးနှစ်ရက်အကြာမှာ ဖောင်တစ်ခုမှာ လက်မှတ်ထိုးရတယ်။ Homeless ဖြစ်ကြောင်းဖောင်ပေါ့။ ပြုံးမိတယ်။ တဆက်တည်းမှာ မျက်ရည်က ဝဲတယ်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်ကျော်ကြိုးစားခဲ့ပြီး သုံးလပဲနေခွင့်ရလိုက်တဲ့ အိမ်ကိုတွေးရင်း ရင်ထဲအောင့်တယ်။ အဲ့အချိန်က ခံစားချက်ပါ။ လပိုင်းအတွင်းမှာ ဒီအရာေ\nတွကို မေ့ပစ်နိုင်လိုက်ပြီ။ အရှိတရားကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရဖူးတာပဲ။ တစ်ပတ်၊ဆယ်ရက် အားတင်းနေထိုင်ပေမယ့် ဆက်မနေနိုင်တော့တာကြောင့် ဘာအကူအညီမှ မယူတော့ပါကြောင်းလက်မှတ်ထိုးပြီး မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရဲ့မြို့လေးကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ ထောင်ထဲဝတ်ဖို့ဆိုပြီး အသင့်ထ\nည့်လာတဲ့ အဝတ်အစားသုံးစုံ၊ အအေးဒီဂရီ Zero နီးနီးနေရာကို အနွေးထည်သော်မှမပါဘဲ ရောက်ခဲ့တယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ငွေကြေး၊ မိသားစု၊ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းတွေ၊ ဘာတစ်ခုမှ မယူနိုင်ခဲ့ပဲနဲ့ပေါ့။ဒီကာလမှာ ကိုယ့်ရဲ့လောကဓံကို တုံ့ပြန်ပုံက အရင်လို ပြင်းပြင်းထန်ထန်မဟုတ်ဘူး။ အရင်က ကိုယ်က အရာရာကို စိတ်တ\nင်းပြီး ရင်ဆိုင်တယ်။ မာကျောတယ်။ မျက်ရည်မကျဘူး။ ကိုယ်ခံစားရတာ လူမသိစေရဘူး။ အခုလို ဘဝရဲ့ကြုံဖူးသမျှထဲက အပြင်းထန်ဆုံးသော လောကဓံကို ကြုံရချိန်မှာ ကိုယ်အရင်လို တင်းတင်းမာမာရင်ဆိုင်ရင် အမြစ်က လန်သွားမယ်ဆိုတာ ကိုယ်သိတယ်။ လေယူရာယိမ်းတဲ့ ပန်းပြားပင်လို ရင်ဆိုင်တယ်။ ဝမ်းနည်း\nရင် ငိုလိုက်တယ်။ တင်းခံမထားဘူး။ ငိုချလိုက်တယ်။ ငိုပြီးရင် ပြန်ရုန်းထတယ်။ ရယ်စရာမြင်ရင် ရယ်လိုက်တယ်။ ဆဲချင်ရင် ဆဲလိုက်တယ်။ အခြားသူတွေရဲ့ ကြုံတွေ့ရမှုတွေကို တွေးပြီး ငါမှဒုက္ခရောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ အထပ်ထပ်ရိုက်သွင်းတယ်။ ငါက အရမ်းကံကောင်းတဲ့သူ၊ ငါက သေတွင်းက လွတ်လာတဲ့သူ၊\nငါက တော်ပါသေးတယ်ပဲ တွေးတယ်။ ငိုချင်လာရင် ငိုပစ်လိုက်တယ်။ ရယ်ချင်လာရင် ရယ်ပစ်လိုက်တယ်။ အရာအားလုံးဟာ ကောင်းဖို့ဖြစ်လာတာလို့ တွေးတယ်။ ဒီတော်လှန်ရေးကလွဲရင် ဖြစ်ပြီးခဲ့သမျှကို မေ့ပစ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ မတမ်းတမိအောင် နေထိုင်တယ်။ မလွမ်းတတ်အောင် ရှင်သန်တယ်။ ဒါပေမယ့် နာကြင်စေ\nသူ အာဏာရူးတွေကို တစ်စက္ကန့်မှ မမေ့ဘူးဆိတာပဲ။ ဒီကာလတွေမှာ ဒီအရာတွေအပြင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြုံခဲ့ရတယ်။ စိတ်ကထုံနေသလိုမျိုး ဘာမှကို မခံစားရတော့ဘူး။ ထူးထွေ မနာကြင်မိဘူး။ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံရတာမျိုးတောင် ရယ်မိရုံအပြင် ဘာမှမဖြစ်မိတော့ဘူး။\nတစ်ခုခု ကြုံတွေ့တယ်။ So What? ကိုယ်လောကဓံကို တုံ့ပြန်တဲ့ပုံစံက So What ပါပဲ။ကြောက်လို့ဆိုပြီး ပြန်လှည့်ပြေးလို့ရတဲ့အထဲမှာ ဘဝမပါဘူး။ လောကဓံဆိုတာက လိမ္မာချင်လွန်းရင် တစ်ချက်ပိုရိုက်တတ်တာမို့ မိုက်မိုက်ကန်းကန်းပဲ တုံ့ပြန်တယ်။ ရှင်နိုင်ဖို့ သန်ရမယ်၊ သန်မာရမယ်။ ရန်သူက သေစေချင်တဲ့အခါ ရှ\nင်အောင်နေရတာလည်း တိုက်ပွဲပဲတဲ့။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကိုယ်နိုင်တယ်။ လှလှပပ နိုင်တယ်။ သေရမယ့်ပွဲမှာ မသေအောင်နေနိုင်တာကိုပဲ ဂုဏ်ယူတယ်။\nဆုံးရှုံးစရာရှိတာ မှန်သမျှ ဒီအချိန်မှာ ဆုံးရှုံးထားလိုက်ချင်တယ်။ ဒီအချိုးအကွေ့ပြင်းပြင်းမှာ ကိုယ်အများကြီး သင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတာပါပဲ။ အတွေ့အကြုံဆိုတာ\nအကောင်းဆုံးကျောင်းတော်။သင်တန်းကြေးက ကြေးကြီးလွန်းတယ်တဲ့။ ကိုယ်က ဒီကျောင်းတော်ကနေ ဂုဏ်ထူးယူမယ့် ကျောင်းသူဆိုတာပါပဲ။ဒီဘဝကြီးဆီက ဘာမှမလိုချင်တော့ဘူးဆိုတဲ့ Comfort Zone မှာသာ ကိုယ့်ဘဝကိုကိုယ် ပစ်ချရင် ပစ်ချထားမှာ။ သေစေချင်သူတွေ လိုက်သတ်နေသရွေ့ လှလှပပ ရှင်သန်ပြနေ\nဦးမှာ။ ငါပြန်တည်ဆောက်မယ့်အရာတွေဟာ နင်တို့ဖြိုချခဲ့တဲ့အရာတွေထက် ပိုလှပစေရမယ်။ အချိန်တည်းမှာပဲ နင်တို့ကို ရတဲ့နေရာက ဖြိုချနေမယ်ဆိုတာ ကတိပေးတယ်။\n” ဆိုပြီး ရေးသားထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။\nကမ်ဘာ့အကွီးဆုံးမွှကေို အမှတျမထငျတူးဖျောတှရှေိ့မိခဲ့ကွတဲ့ ဆောကျလုပျရေးသမားမြား\nညဘကျတိုငျး ခှေးတှေ ဟောငျနလေို့ CCTV တပျကွညျ့လိုကျသောအခါ\nရုပျအရမျးခြောနလေို့ဆိုပွီး တိုငျးပွညျကနေ နှငျထုတျခွငျးခံခဲ့ရသော အမြိုးသားရဲ့အဖွဈ\nPrevious Article မွနျမာအိမျနီခငျြး နိုငျငံတှငျ ၂၄ နာရီအတှငျး ကိုဗဈကွောငျ့ လူပေါငျး ၁၃၂ ဦး သဆေုံး\nNext Article အပေးအယူသဘောရဲ့ အနောကျမှာ နှဦေးဟာ မဝေးတော့ပါဘူးး(အခြိနျတိုတိုနဲ့ အောငျပှဲဆငျတော့မယျ)


eCommerce in Myanmar, Online Shopping Mall in Myanmar, Online Shopping in Myanmar, OnlineShopping in Myanmar | YayPanSar.com.mm\nYay Pann Sar\nဖုန်း နှင့် အပိုပစ္စည်းများ\nBlack Gold Gray White\nInternet Features :\nWebsite မှ ၀ယ်ယူသူများအတွက် ဝယ်ယူသည့်ပမာဏအလိုက် Cash Back များရှိပါသည်။\nဖုန်း နှင့် ဖုန်း Accessories မျိုးစုံ\nဝင်ရန် to comment\nရောင်းချသော ပစ္စည်းစုစုပေါင်း (278)\niPad Pro 4G\niPad Pro wifi\niPad Pro 4G(2017)\niPad Pro 4G (2017)\n➀ ဘယ်လို ပစ္စည်းမှာရမှာလဲ?\nOrder မှာလိုသူများအနေဖြင့် ကိုယ်ဝယ်ယူမည် ပစ္စည်းကို ရွေးချယ်ကာ Website တွင် Order တင်ရမည်ဖြစ်သည်။\nသူငယ်ချင်း ချစ်သူများ အတွက် Surprise ပစ္စည်းပေးပို့လိုသူများအနေဖြင့် www.yaypansar.com.mm ၏ Order Form ရှိ မှတ်ချက်တွင် အသေးစိတ်ဖြည့်ပေးပါ။ သွားရောက် ပေးပို့ ရမည့် သူ၏ လိပ်စာ နှင့် Surprise လုပ်လိုသော သူ၏ အသေးစိတ်ကို ဖြည့်ပေးပါ။ ပေးပို့ရမည့် အချိန်ကိုပါ အသေးစိတ် ဖြည့်ပေးရန်လိုအပ်ပါတယ်။\nSuprise လုပ်လိုသူများ အနေဖြင့် ရေးပေးစေချင်သော Message ဆက်သွယ်ရန် ဖုန်းနံပါတ် ဖုန်းဆက်ရမည့် အချိန် စသည်တို့ကို အသေးစိတ် ဖြည့်ပေးရန် လိုအပ်ပါတယ်။ YayPanSar မှ Postcard မျာပြင်ဆင်ပေးကာ ပေးပို့သွားပါ့မယ်။\n➁ပို့ဆောင်ခတွေက ကော ဈေးကြီးလား?\nပစ္စည်းများကို အိမ်အရောက်ပို့ပေးပါတယ်။ ရန်ကုန်မြို့ တွင်းနှင့် နယ်မြို့များအတွက် Delivery နှုန်းထား ကို (နှစ်ထောင်) ကျပ် အဖြစ်သတ်မှတ် ထားပါတယ်။ နယ်မြို့အတွက် တန်ဆာခကို မှာယူသူမှ ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်ပါတယ်။\nပစ္စည်းများကို Website မှမှာယူပါက Cashback ၁၀၀၀ ကျပ် ပြန်ပေးပါတယ်။ YayPanSar.com.mm ၏ Facebook Fan Page မှမှာယူပါက အောက်ပါ အချက်အလက်များကို ဖြည့်ပေးရန်လိုအပ်ပါတယ်။ 1) မှာယူမဲ့ ပစ္စည်း ၏ အမည်နှင့်ပုံ 2) မှာယူသူနာမည် 3) လိပ်စာ (နယ်မှဖြစ်ပါက ကားဂိတ်အမည် အတိအကျ) 4) ဖုန်းနံပါတ် 5) ပို့ရမည့် အချိန် (ရန်ကုန်မြို့တွင်းအတွက်သာ)\n➂ ပိုက်ဆံကို အိမ်ရောက်မှာ ပေးရမှာလား (သို့) နယ်ကမှာရင်ကော?\nရန်ကုန်မှ Order မှာယူသူများအနေဖြင့် ပစ္စည်း အိမ်ရောက်မှ ငွေးပေးချေ မှုကိုပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။\nနယ်မှ မှာယူသူများ အနေဖြင့် ပစ္စည်းတန်ဖိုးများကို YayPanSar ၏ ဘဏ်အကောင့် နံပါတ် >> AYA Bank (Saving) 0063201010034881 << (သို့မဟုတ်) >> KBZ Account Number (Saving) 124-301-99931845601 << သို့လည်း ငွေများ ပေးပို့နိုင်ပါတယ်။ Bank account အတွင်း ငွေဝင်မှသာ ပစ္စည်းမှာယူခြင်းကို အတည်ပြုမည် ဖြစ်ပြီး မှာယူမှုကို ပစ္စည်းပို့ဆောင်မှုကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။\nပစ္စည်း Order များ နေ့ခင်း (၁) နာရီ တွင် ပိတ်ပါသည်။ Order မပိတ်ခင် မှာယူသူများ ကို ရန်ကုန်မြို့ တွင်း နေ့ခြင်း ပေးပို့သွားမည်ဖြစ်ပြီး နယ်မြို့ များအတွက် ကားဂိတ်များသို့ နေတွင်းခြင်း ပို့ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။\nနေ့ခင်း (၁) နာရီ နောက်ပိုင်း မှာယူသော ပစ္စည်းများအနေဖြင့် နောက်တနေ့ မှ ရန်ကုန်မြို့တွင်း (သို့မဟုတ်) ကားဂိတ်သို့ ပစ္စည်းရောက်ပါမည်။\nဈေးဝယ်ခြင်း ကို အချိန်အရွေး နေရာမရွေး ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်\nDownload from :\nHotline - 450 88000 1, 450 88000 2, 450 88000 3\nMade with all thefrom YayPanSar.Copyright© 2016\nLanding Zero Theme\nA free, responsive landing page theme built by BootstrapZero.\nThis isasingle-page Bootstrap template withasleek dark/grey color scheme, accent color and smooth scrolling. There are vertical content sections with subtle animations that are activated when scrolled into view using the jQuery WOW plugin. There is alsoagallery with modals that work nicely to showcase your work portfolio. Other features includeacontact form, email subscribe form, multi-column footer. Uses Questrial Google Font and Ionicons.\nDownload at BootstrapZero\nYou clicked the button, but it doesn't actually go anywhere because this is onlyademo.\nLearn more at BootstrapZero


ပူးတစ်ကောင် ရဲ့လက်ရာ: May 2008\nနောက်တစ်နေ့ ဘုရင်ကြီး ပန်းခြံထဲ လှည့်လည်နေတုန်း အ၀တ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ် ၀တ်ဆင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တွေ့ လိုက်တယ်။\n"အသင်ဟာ ဘယ်သူလဲ..? ဘယ်နည်းနဲ့ နန်းတော်ထဲ ကျူးကျော်ဝင် ရောက်လာသလဲ? "\n့“ကျွန်တော်မျိုးက နဂါးမင်းပါ။ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အတွက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပါတယ်”\n"မနေ့က ကျွန်တော့်မျိုး သမီးလေး အရှင်ပန်းခြံထဲက ပန်းများကိုရှုစားရင်း စည်းရိုးမှာ ငြိနေခဲ့တယ်။ အရှင် ကယ် တင်ခဲ့လို့ သမီးတော်လေး နေလောင်ခြင်းမှာလွတ်ကင်းခဲ့ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးဆပ်ချင်ပါတယ်။အရှင်လိုရာ ပြော ပါ။ ကျွန်တော်မျိုး ကူညီဖို့အသင့်ပါ"\n"အင်း...နန်းတော်မှာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများအပြားရှိတယ်။ ဘာမှလိုလေသေး မရှိဘူးဆိုပေမဲ့ သတ္တ၀ါတို့ရဲ့ ဘာသာစကားကို အကျွန်ုပ်တတ်ချင်တယ်။ အကျွန်ုပ်က ကျေးငှက်တိရိစ္ဆာန်တွေကို ချစ်ခင်နှစ်သက်တယ်။ ဒါပေ မဲ့ သူတို့ဘာတွေပြောနေမှန်း နားမလည်ခဲ့ဘူး"\n"ဒါ မခက်ခဲပါဘူး အရှင်။ သူတို့ရဲ့ စကားကို နားလည်ချင်ရင် ဒီနေ့ကစပြီး သူတို့ရဲ့အသားကို မစားပါနဲ့။ သူ့အသား ကိုစားပြီး သူ့စကားကို နားလည်တာမျိုးက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သက်သတ်လွတ်စားပြီး ခုနှစ်ရက်အတွင်း သူတို့စကား ကို အရှင်နားလည်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို အရှင်လျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သိသွား ရင် အစွမ်းပြယ်သွားလိမ့်မယ်"\nနဂါးမင်းက ပြောပြောဆိုဆို ပျောက်ကွယ် သွားတယ်။ ဘုရင်ကြီးက နဂါးမင်းပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်နာခဲ့တယ်။ ခုနှစ်ရက်ရောက်တော့ ဘုရင်ကြီး စားပွဲတော်ခံနေတုန်း ပိုးဖလံနှစ်ကောင်ရဲ့ အသံကိုကြားလိုက်တယ်။\nပိုးဖလံတစ်ကောင်က "တော်... ဟိုကြမ်းပြင်မှာကျနေတဲ့ ထမင်းစေ့ကို သွားကောက်ပါလား" လို့ပြောတော့ နောက် ပိုးဖလံတစ်ကောင်က "စားချင်ရင် ကိုယ်တိုင်သွားကောက်ပါလား"\n"ကျုပ်မပျံနိုင်လို့ တော့်ကို ကောက်ခိုင်းတာပေါ့။အစကတော့ချစ်ပါတယ်ဆို ခုတော့ ထမင်းတစ်စေ့ သွားကောက် ဖို့ တောင် တော်မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလား"\n"အစားပဲရှိပြီ အလုပ်မရှိလို့ ၀နေတာပေါ့။ ၀ိတ်လျှော့ပါဆိုတော့ မလျှော့ဘူး။ ဘုရင်နဲ့ မိဖုရားရှေ့မှာ ကျုပ်ကို ထမင်း သွားကောက်ခိုင်းတာ သေခိုင်းတာနဲ့အတူတူပဲ။ ဘာလဲ မင်းနောက်မီးလင်းနေလို့ ငါ့ကို သေကြောင်း ကြံ တာလား? "\nပိုးဖလံနှစ်ကောင် အချီအချပြောနေတဲ့ စကားကိုကြားတော့ ဘုရင်ကြီးက မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မိတော့တယ် ။ ရုတ်တရက် ထရယ်တဲ့ ဘုရင်ကို မိဖုရားက ဘာကြောင့်ရယ်တာလဲ မေးတော့ ဘုရင်က ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း လက်ကာပြတယ်။\nထမင်းစားပြီး မိဖုရားနဲ့ ရေနွေးကြမ်းသောက်နေတုန်း အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်က အိမ်မြှောင်နှစ်ကောင်ရဲ့ စကားပြောသံ ကို ဘုရင်က ကြားလိုက်မိပြန်တယ်။\n"ဒီလောက်ညဉ့်နက်နေပြီ ရှင်ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ဘေးအိမ်က မုဆိုးမဆီ သွားမလို့လား? "\n"ဪ... ကျေးဇူးကန်းရဲ့.. ရှင်က သူ့ကို ကာဆီးကာဆီး လုပ်တာလား။ နေ့တိုင်းပဲ အဲဒီမိန်းမကြောင့် ကျုပ်တို့ စကားများရတယ်။ မပတ်သက်ရင် ဘာဖြစ်လို့ ခဏခဏ သွားနေရတာလဲ"\n"ငါ ဘေးအိမ်ကို သွားတာမဟုတ်ဘူး။ မင်း ပူညံပူညံလုပ်လွန်းလို့ နားအေးပါးအေး အပြင်ထွက်ရှောင်မလို့.. ဖယ် စမ်းပါ"\nအိမ်မြှောင်နှစ်ကောင် လုံးရင်းဆန်ရင်း ခေါင်မိုးပေါ်က ပြုတ်ကျလာပြီး အမြီးတွေ ပြတ်ကုန်တယ်။ "တောက်.. ဒီတစ်လ အမြီးပြတ်တာ သုံးခါရှိပြီကွ" ဒေါနဲ့မောနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့ အသံကိုကြားတော့ ဘုရင်ကြီးက မအောင့် နိုင် ဘဲ ရယ်မိပြန်တယ်။ မိဖုရားက မေးတော့ ဘုရင်က ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း လက်ကာပြပြန်တယ်။\nအဲဒီနေ့ကစပြီး ဘုရင်ဟာ ရုတ်တရက် ထထရယ်နေတတ်တယ်။ ကြုံရဖန်များလာတော့ မိဖုရားက "ဘုရင်ကြီး တစ်ခုခုကို လျှို့ဝှက်ထားပုံရတယ်။ ငါ့အသက်နဲ့ မခြိမ်းခြောက်ခဲ့ရင် သူပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး" ဆိုပြီး ဘုရင်ကြီး ရယ်တဲ့ အကြောင်းရင်းကို မပြောပြရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆုံးစီရင်မယ်လို့ မိဖုရားက ခြိမ်းခြောက်တော့တယ်။\nဘုရင်ကြီးက လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပြောပြချင်တော့ " ခဏနေအုန်း.. ကျုပ်အပြင်ထွက်ပြီး စိတ်အပန်း ဖြေလိုက် အုန်းမယ်။ ပြန်လာရင် ပြောပြမယ်" ဆိုပြီး ထွက်ခဲ့တယ်။ နန်းတော်ရဲ့ တစ်နေရာ ဆိတ်ခြံကိုတွေ့တော့ ဆိတ်နှစ် ကောင် စကားပြောနေတာကို ဘုရင်ကြီးက ကြားမိတယ်။\n" ခုန က ဘုရင်နဲ့ မိဖုရား ပြောနေတာကို ကြားလိုက်လို့ပါ။ မိဖုရားက ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေ မယ်ဆိုပြီး တောင်းဆိုတာကို ဘုရင်က ချက်ချင်းပဲ လိုက်လျောခဲ့တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သတ်သေ တယ်ဆိုတာ လက်နက် ကောင်း တစ်မျိုးပဲ။ ဒါကြောင့် ရှင် ကျွန်မကို အရင်ကလို ချစ်သေးလား... မချစ်ဘူးလားလို့ စမ်းကြည့်တာ"\n"ဟား...ဟား.. မင်း အရမ်းတုံးအတာပဲ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆုံးစီရင်တယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိသမျှ အပြုအမူ ထဲက ရယ်စရာအကောင်းဆုံးနဲ့ အတုံးဆုံး။ သတ္တ၀ါတွေထဲမှာ လူတွေကလွဲရင် ဘယ်သတ္တ၀ါကမှ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆုံးစီရင်တဲ့လမ်း မရွေးဘူး။ သတ္တ၀ါတိုင်းက ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ်ချစ်တယ်။ ကိုယ့်အသိနဲ့ ကိုယ်အသက် ရှင်တယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အဆုံးစီရင်တာကို တစ်ခြားလူက ကြားခံပြီး လာသေပေးလို့မရဘူး။ လူတွေလို ကိုယ့် ကိုကိုယ် အဆုံးစီရင်ချင်သလား..? ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆိတ်ပီသအောင် ကျင့်ကြံမလား..? ကြိုက်ရာလမ်းကို ရွေး ပေးတော့"\nဆိတ်ဖို ပြောစကားကို နားထောင်ပြီး ဆိတ်မ ငြိမ်ကုတ်သွားတယ်။ ဘုရင်က သူတို့ပြောတဲ့ စကားကိုနားထောင် ပြီး "ငါဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့ အရှင်သခင် ဘုရင်လို့သာပြောတယ်။ ငါ့ရဲ့ အသိဥာဏ်က ဆိတ်တစ်ကောင်ရဲ့ အသိ ဥာဏ်လောက် တောင် မရှိပါလား" လို့ တွေးမိပြီး မိဖုရားကို ပြောပြဖို့ နန်းတော်ထဲ ပြန်ခဲ့တယ်။\nမိဖုရားကိုတွေ့တော့ ဘုရင်က"နှမတော်နဲ့ အတူနေချိန် မောင်တော်အမြဲရယ်ဖြစ်တာက ဟိုးအရင်က နှမတော် နဲ့အတူ ပျော်ပါးခဲ့တဲ့ အချိန်တွေကို ပြန်အောက်မေ့ သတိရမိလို့ပါ။ စားသောက်နေချိန်မှာလဲ သတိရတယ်။ အ ပန်းဖြေချိန်မှာလဲ သတိရတယ်။ အစဉ်အမြဲ သတိရနေလို့ပါပဲ နှမတော်"\nဘုရင်ရဲ့ နားဝင်ချိုတဲ့ စကားကိုကြားတော့ မိဖုရားက ၀မ်းသာပီတိဖြစ်ရတယ်။ ဘုရင်က ရုတ်တရက် ပိုးဖလံ နှစ်ကောင် ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်မိတယ်။\nရေးသားသူ ကိုသက်နောင်(phoeniz)5အမြင်လေးတွေ\nSign Language - ,\_,,/ (represents position of fingers)\n(မှားတာ ရှိရင် ပြင်ပေးပြီး တိုင်းရင်းသားဘာသာထဲက သိတာလေးတွေ ရှိရင် ပေးကြပါအုံး )\nကောင်လေး^^^ အင်း...နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်လိုမှကိုစောင့်နေဖို့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး ။\nကောင်မလေး^^^ နင် ငါ့ကို ထွက်သွားစေချင်သလား ?\nကောင်လေး ^^^ ဟင့်အင်....အဲဒီအကြောင်းကို လုံးဝ မတွေးပါနဲ့ ။\nကောင်မလေး^^^ နင်ငါ့ကို ချစ်လားဟင် ?\nကောင်လေး^^^ အင်းပေါ့...အရမ်းအရမ်း ကိုလေ။\nကောင်မလေး^^^ နင်ငါ့ကို အနိုင်ယူ မှာလား ?\nကောင်လေး^^^ ဟင့်အင်း!!!ဘာလို့ အဲလိုမေးရတာလဲ။\nကောင်မလေး^^^ နင် ငါ့ကို နမ်းမှာလား ဟင် ?\nကောင်လေး^^^ အခွင့်အရေး ရတိုင်းပေါ့.....\nကောင်မလေး^^^ နင်ငါ့ကို ရိုက်မှာလား ?\nကောင်လေး^^^ ရူးနေလားကွယ်...ငါက အဲလို လူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး ။\nကောင်မလေး^^^ နင့် ကိုငါ ယုံ လို့ ရမလားဟင် ?\n~~~လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း ဘယ်လို ပြောကြသလဲ ဆိုတာ သိချင်သလား ? ~~~\n(ရှူး.........တိုးတိုး ၊ ကောင်မလေးတွေ မသိစေနဲ့ ဗျ ။ အောက်ကနေ အပေါ်ကို ပြောင်းပြန် ပြန်ဖတ်လိုက်)\n“ဟာ...ဟုတ်ပါတယ်” အော်ပြီးတော့ကို သစ်ခုတ်သမားက ပြန်ဖြေလိုက်တယ် ။\n“အိုး....ခွင့်လွှတ်ပါ အရှင်။ ဒါဟာ အထင်လွဲမှားမှု တစ်ခုပါ ။ ကျွန်တော်မျိုးရှင်းပြ ပါရစေ။ တစ်ကယ်လို့ကျွန်တော် မျိုးက “မိုးဟေကို” ကိုမဟုတ်ပါဘူးလို့ငြင်းခဲ့မယ်ဆိုရင် အရှင်က “သင်ဇာဝင့်ကျော်” နဲ့ အတူ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာဦးမယ် ။အဲ ကျွန်တော်မျိုးက မဟုတ်ပါဘူး ထပ်ပြောမှအရှင်က ကျွန်တော်မျိုး မိန်းမ ကို ခေါ်ပြီးပေါ်လာမယ် ။ အဲဒီ အခါကျ ကျွန်တော်မျိုးက “ဟုတ်ပါတယ်” ဆိုရင် အရှင်က သဘောကျပြီး (၃) ယောက်လုံး ကျွန်တော်မျိုးကို ပေးပါတော့မယ် ။ နတ်မင်းကြီးရယ်...ကျွန်တော်က ဆင်းရဲတဲ့ သစ်ခုတ်သမားလေး ပါ ။ ဘယ်လို လုပ်ပြီး မိန်းမ (၃)ယောက်ကို ဂရုတစိုက် လုပ်ကိုင်ရှာဖွေ ကျွေးနိုင်ပါ့မလဲ ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ဘာ ကြောင့် လိမ်ညာရတယ် ဆိုတာ အရှင်သဘောပေါက်မယ် ထင်ပါတယ် ”\nKeep the faith fellas..!\nကောင်မလေး ။ ။ နင်ငါ့ကို လှတယ်လို့ ထင်လား ?\nကောင်လေး ။ ။ ဟင့်အင်း ........မထင်ဘူး။\nကောင်မလေး ။ ။ နင်ငါနဲ့ အမြဲတမ်းနေချင်သလား ?\nကောင်လေး ။ ။ ဟင့်အင်း...\nကောင်မလေး ။ ။ ဒါဆို တကယ်လို့ ငါအဝေးကို ထွက်သွားရင် နင်ငိုမှာလား ?\nကောင်လေး ။ ။ ဟင့်အင်း\n"အင်း ...ဒါတွေဟာ သိပ်ကို လုံလောက်တဲ့ အဖြေတွေပါပဲ...."\n......... သူမ၀မ်းနည်းစွာတွေးရင်းနဲ့အဝေးကို ထွက်သွားတဲ့အခါ မျက်ရည်တွေက အလိုလိုနေရင်း ပါးပြင်ပေါ် ကို ဆင်းသက်လာကြတယ်။\n......... အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်လေးကကောင်မလေးကို နောက်ဘက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက်ပြီးပြောတယ်~\n" နင်ကမလှပါဘူး။ဒါပေမဲ့ နင်ဟာဖြူစင်ပြီး သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။ တကယ်ကငါနင်နဲ့ တသက်လုံး နေချင် တာ မဟုတ်ပါဘူး။နင်နဲ့ ထာဝရနေဖို့လိုကို လိုအပ်တာပါ ။ နင်သာငါ့ရဲ့ အဝေးကို ထွက်သွားခဲ့ရင်ငါ့မှာငိုဖို့အင်အားတွေတောင် ရှိမှာမဟုတ်တော့ပါဘူး။ငါ ...သေသွားမှာပဲ "\n..........'' နင်ထင်သလို မဟုတ်ရပါဘူး ချစ်သူရယ်..နင့်ရဲ့ ခံစားချက်တိုင်းဟာ ငါ့ရဲ့ခံစားချက်တွေပါပဲ။မင်းလေး က ကိုယ့်ရဲ့ ဘ၀ ပါကွယ်..."\nချစ်သူနှစ်ယောက်ရဲ့ အပြုံးတွေဟာ အဲဒီအချိန်မှာ ဘယ်လောက်လှလိုက်မလဲနော် .........................\n@ MOBILE PHONE ကိုင်သူများအတွက် သတိပြုစရာ အချက်လေးတွေပါ\nmobile phone ကို တစ်ညလုံး charging မသွင်းပါနဲ့ ။အဲဒါက battery သက်တမ်းကို ကျစေပါတယ်။ ပြီးတော့ charging သွင်းနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ phone ကို မိမိ အနီးအနားမှာ မထားပါနဲ့ ။ ဘယ်သောအခါမှ charging သွင်းလျက်နဲ့phone မပြောပါနဲ့ ။\nမကြာသေးတဲ့ နေ့ တစ်နေ့ က လူငယ်တစ်ဦးဟာ အိမ်မှာနေရင်း cell phone ကို recharge လုပ်နေပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ phone ၀င်လာလို့ကိုင်လိုက်ပါတယ် (မီး plug ကိုမဖြုတ်ပဲနဲ့ ပေါ့)။ သိပ်မကြာတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာပဲ phone အတွင်းစီးဝင်တဲ့ လျှပ်စစ်ဟာ ဖေါက်ပြန်ပြီး လူငယ်ဟာ ကိုင်ပေါက်ခံလိုက်ရ သလို ကြမ်းပြင်ကို လွှင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူ့ ရဲ့ မိဘများဟာ အသံကြောင့်အခန်းထဲ အပြေးအလွှား ၀င်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့သူတို့့သားလေးဟာ သတိလစ်နေတာကိုတွေ့ရပါတော့တယ် ။ သူ့ ရဲ့နှလုံးခုန်နှုံး ဟာ သိပ်ကို အားပျော့နေပြီး သူ့ ရဲ့လက်ချောင်းတွေဟာလဲ လောင်ကျွမ်းနေပါတယ်။ သူ့ ကို အနီးစပ်ဆုံး ဆေးရုံကို အမြန်ဆုံး ပို့ ပေးခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပါဘူး ။ သူဟာ သေဆုံး သွားခဲ့ပါတယ် ။\nCell phones တွေဟာသိပ်ကို အသုံးဝင်တဲ့ ခေတ်မီ electronic ပစ္စည်းတစ်မျိုးပါ။ ဒါပေမဲ့လည်းသူဟာ သေခြင်းတရားကိုလည်းဖန်ဆင်းနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော်တို့သတိပြုရပါမယ်။ ဒါကြောင့် ဘယ်သောအခါမှာမှ cell phone တွေကို မီး plug တပ်လျက် အသုံးမပြုပါနဲ့ လို့အကြံပြု တိုက်တွန်းလို ပါတယ် ။