ပြည် ကောင်း အောင်: ဘူး သီး တောင် န ယ် သား တ ယောက် က ပြော ပြ မည့် ဘ င်္ဂါလီ တွေ အ ကြောင်း အ ပို င်း ( ၂ )\nကိုယ့် ပြည်ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ချင်လို့ ဒီနာမည်ကို မှည့်ပါတယ်။ ( ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်တောင်မှ ကောင်းအောင် မလုပ်နိုင်သေးပါဘူးး)\nဘူး သီး တောင် န ယ် သား တ ယောက် က ပြော ပြ မည့် ဘ င်္ဂါလီ တွေ အ ကြောင်း အ ပို င်း ( ၂ )\n၂။ သူတို့ ဘာကြောင့် “ရိုဟင်ဂျာ” ဖြစ်ချင်ကြသနည်း။ ( Why Do They Want To Be Rohingyas ? )\nတကယ်တော့ နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်မှာ လူမျိုးတမျိုးတည်းက ဟိုဖက် သည်ဖက် ခွပြီးနေထိုင်ကြတာ အဆန်း မဟုတ်ပါ။ ကချင်၊ ဝ လူမျိုးတွေ တရုတ်ပြည်ဖက်မှာလည်း ရှိပါသည်။ ကရင်၊ ကရင်နီ၊ မွန်၊ ပဒေါင်လူမျိုးတွေ ထိုင်းနိုင်ငံဖက်မှာလည်း ရှိကြပါသည်။ ဘင်္ဂလားယဉ်ကျေးမှု အနည်းငယ် လွှမ်းမိုး ခံရသော်လည်း ယခုအချိန်ထိ ၉၂ % လောက်က ဗုဒ္ဓဘာသာကိုးကွယ်ပြီး ရခိုင်စကားပြောဆဲ ဖြစ်သည့် ရခိုင်လူမျိုး ၁ သိန်း ၈ သောင်းခန့်သည်လည်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှဖက်မှာ လက်ရှိ အခြေချ နေထိုင်နေကြ ဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ ရခိုင်ပြည်နယ် အနောက်ဖက်ခြမ်းတွင် နေထိုင်ကြသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် "ဒိုင်းနက်" လူမျိုး များသည်လည်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံ( စစ်တကောင်း တောင်တန်းဒေသ ) နှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ( အာသံ၊ မီဇိုရမ်၊ ထရီပူရ ) ဖက်ခြမ်းတွင် "Chakma" ဟူသောအမည်ဖြင့် ခွ၍နေထိုင်ကြပါသည်။ ထို သုံးနိုင်ငံ၏ Chakma ( ဒိုင်းနက် ) လူမျိုးဦးရေ စုစုပေါင်းမှာ (၈)သိန်းခန့်မျှရှိသည်ဟု သိရပါသည်။ ကျနော် သိရှိသုံးသပ်မိ သလောက် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ပြည်သူများကိုယ်တိုင် နှင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှအစိုးရ အဆက်ဆက်တို့သည် ကျနော်တို့ထက် အတန်ငယ် ဒီမိုကရေစီ ပိုဆန်ကြပုံ ပေါက်ပါသည်။ သူတို့က အိန္ဒိယနှင့်အတူ ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီ ဖြစ် ဖူးကြသဖြင့် အင်္ဂလိပ် ဒီမိုကရေစီနှင့် နည်းနည်း အကျွမ်းတဝင် ရှိခဲ့ဖူးရာ အင်္ဂလိပ်စာတတ်ပေတတ်တွေ များပြီး အခြားမူဆလင်ကမ္ဘာက မူဆလင်တွေလောက် ဘာသာရေး အစွန်းမရောက်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့နိုင်ငံမှာ မူဆလင်၊ ဟိန္ဒူ၊ ခရစ်ယာန်၊ ဗုဒ္ဒဘာသာဝင်တို့ အချင်းချင်း သိပ်ဆူညံပူညံမရှိလှပါ။ အဲသည်က ရခိုင်တွေက ထိုနိုင်ငံ၏ minority right တရားဝင်ရရှိသော နိုင်ငံသား ( citizen ) များ ဖြစ်ကြပါသည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှအစိုးရက ဤဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ရခိုင်တွေကိုတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံသားဟု သတ်မှတ်ပြီး မြန်မာပြည်ဖက်ခြမ်းနေ ကိုယ်နှင့်ကိုးကွယ်ရာဘာသာတူ၊ အမျိုးအနွယ်တူ ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) တွေကိုတော့ ( နိုင်ငံ ခြားနေသဖြင့် ) နိုင်ငံခြားသားများ ဟုသတ်မှတ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုဖက်နိုင်ငံမှာနေသူက ဟိုဖက်နိုင်ငံသား၊ သည်ဖက်နိုင်ငံမှာနေသူက သည်ဖက်နိုင်ငံသားဟုသဘော ထားနိုင်ရမည်ဟု ထင်ပါသည်။\nဒါပေမဲ့ မှန်ရာကိုပြောရလျှင် ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) လူမျိုးများမှာ နိုင်ငံတော်မှ ထိုသို့ သဘောထားသည်ကို မခံကြရပါ။ ၂၀၀၃ ခုနှစ်အထိ ကျနော်သိရသလောက် သူတို့တတွေမှာ တယောက်မှာမှ နိုင်ငံသားစိစစ်ရေးကတ်ပြား ( နိုင် / အနီရောင် ) များ မရှိကြပါ။ အသက် ၆၀ ကျော် အငြိမ်းစား ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးများကိုလည်း နိုင်ငံသားစိစစ်ရေးကတ်ပြား ( ယာယီ/ အဖြူရောင် ) များသာ ထုတ်ပေးထားပါသည်။ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုတွင် တနှစ် တရားဝင် နေထိုင်ပြီးလျှင် ရသည့် ( Green Card: Permanet Resident ) အဆင့်နီးပါး ရှိပါလိမ့်မည်။ ဒါပေမဲ့ Green Card ထက် အဆင့်နိမ့်ပုံမှာ အရာထမ်းအဆင့် ဘင်္ဂလီလူမျိုး ဝန်ထမ်းများပင် ထို အဖြူရောင်ကတ်ဖြင့် ( ဝန်ကြီးဌာန တာဝန်ဖြင့် ) ရန်ကုန်မြို့သို့ ခရီးသွားခွင့် မရှိပါ။ ဘင်္ဂါလီလူငယ် ကျား/မ တွေ အိမ်ထောင်ပြုချိန်တန်လာလျှင်လည်း နစက တပ်ဖွဲ့များထံတွင် လက်ထပ်ခွင့်တင်ကြ ရပါသည်။ ထိုသို့ တင်ရပြီ ဆိုကတည်းက လာဘ်ပေးလာဘ်ယူကိစ္စ စတင်ပါတော့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဤဘင်္ဂါလီ လူမျိုးတွေက ငွေလမ်းခင်းပြီး အကုန်လုပ်သွားကြတာသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဘင်္ဂါလီ ခရိုနီတွေက ရန်ကုန်သွားချင်လျှင် ထိုစဉ်က ဒေသအာဏာပိုင် ဟုဆိုသော စစ်တိုင်းမှူးအမိန့်ဖြင့် "ရန်ကုန်မှာသွားရောက်ကုသမှ အသက်ချမ်းသာရာရမည့် ရောဂါ" တွေ ဖြစ်ကြကာ ရန်ကုန်သို့ ဥဒဟို သွားနေကြတာသာ ဖြစ်ပါသည်။ ယခု ရခိုင်- ဘင်္ဂါလီ ကိစ္စပေါ်ပေါက်လာသောအခါ သူတို့က နိုင်ငံသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု မခံကြရပုံ ( မှန်သည်ပင် )၊ လွတ်လပ်စွာ ခရီးသွားလာခွင့် မရကြပုံ ( မှန်သည်ပင် )၊ လွတ်လပ်စွာ အိမ်ထောင်ပြုခွင့် မရှိကြပုံ ( မှန်သည်ပင် ) တို့ကို တင်ပြ၊ တိုင်ကြားကြပါသည်။ ခွင့်ပြုချက် မကျသေးဘဲ ခိုးရာလိုက်ပြေးခဲ့လျှင် ဒေသန္တရအမိန့် မနာခံမှုဖြင့် သတို့သား, ထောင်ကျပါသည်။ သတို့သမီး ထောင်ကျ မကျတော့ မသိပါ။ ( ကျနော်က ခပ်ဆိုးဆိုး ဖြစ်၍ ထောင်ကျဖူးရာ ထိုသို့ ထောင်ကျလာသော သတို့သားတွေကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ဖူးပါသည်။ သူတို့ လိမ်ပြောလျှင်တော့ မသိပါ။ ထို မိန်မခိုးမှုအတွက် ထောင်ဒါဏ်မှာ ၅ နှစ် ဟုသိရပါသည်။ အဲဒါ သတ္တဝါတို့အပေါ် မေတ္တာတရား ကြီးမားကြသည် ဆိုသော မြန်မာပြည်မှာဖြစ်နေတာ ဖြစ်ပါသည်။ ) ကျနော့် အနေ ဖြင့် ကိုယ့်နိုင်ငံ ကို အပုပ်ချနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဲသည်လို ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော လူ့ပါတ်ဝန်းကျင်မျိုး၊ လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေး မျိုးကို ကိုယ့် နိုင်ငံထဲမှာ မမြင်မကြားလို၍ အမြန်ဆုံး အပြောင်းအလဲ လုပ်နိုင်ကြစေရန် ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ် လှန်ထောင်းပြီး ပြောနေရတာ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ် မပြောလည်း ကင်တာနားတို့က အဲဒါတွေ ကို တကမ္ဘာလုံး ကြားအောင် ပြောနေကြသည်ပဲ။\nလူမျိုးတမျိုးကို နှိမ်ချင်လျှင်လည်း ပညာရှိနည်းသုံးပြီး နှိမ်တာက လူကြားကောင်းပါသည်။ ဥပမာ၊ ကျနော် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု မှာ တရားဝင် ( ၄ ) နှစ် နေထိုင်ပြီး ဖြစ်၍ လာမည့်နှစ်တွင် နိုင်ငံသား ( citizenship ) လျှောက်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော့်မှာ Green Card ( Permanent Resident Card ) ရှိသော်လည်း ယင်း ကတ်ဖြင့် မဲပေးခွင့်မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် မဲပေးခွင့်၊ ရွေးကောက်ခံပိုင်ခွင့် ဆိုသည် မှာ နိုင်ငံသားများသာလျှင် ရနိုင်သော မဟာအခွင့်အရေးကြီး ဖြစ်ပါသည်။ ယခုတော့ ကျနော်တို့နိုင်ငံမှာ တရားဝင်နိုင်ငံသား ( citizen ) မဟုတ်သေးသူ ဘင်္ဂါလီလူမျိုးကြံ့ဖွတ်ပါတီကိုယ်စားလှယ်များက အရွေးခံကြပြီး၊ တရားဝင်နိုင်ငံသားမဟုတ်သူတို့က တပွဲထိုးမဲပေးကာ လွှတ်တော်မှာ အမတ် ဖြစ်နေကြပါသည်။ ဘင်္ဂါလီတွေကို တကယ်နှိမ်လိုသည် ဖြစ်လျှင်၊ လွှတ်တော်သို့ မရောက်စေလိုလျှင် အမေရိက နမူနာကို သုံးနိုင်ကြပေသည်။ ကျနော်က သွယ်ဝိုက်၊ ဝေ့ဝိုက်ပြီး ပြောရတာ ပျင်းလှသဖြင့် တည့်တည့်ပဲ ပြောလိုက်ပါသည်။ ဒါကိုပဲ အလွယ်ယုံလိုက်ကျင့် ရနေကြသော ကျနော်တို့ ညီအကို မြန်မာနိုင်ငံသားတွေကလည်း ကြံ့ဖွတ်ပါတီ လက်ရှိလုပ်သွားပုံကိုတော့ သိပ် မမြင်ကြပဲ သမိုင်းထဲက ဝန်ကြီးချုပ်ဦးနု တခါတုန်းက ကုလားမဲရချင်လို့ အဲလိုလုပ်ဖူးသတဲ့ဟုသာ မှန်းဆ အပြစ်တင်နေကြလေသည်။\nဘင်္ဂါလီလူမျိုးများမှာ မြန်မာမူဆလင်တွေနှင့်မတူဘဲ ဤနိုင်ငံမှာ နေပြီး၊ ဤနိုင်ငံနှင့် တသားတည်း သိပ်မဖြစ်သော၊ နိုင်ငံခြားသား ဇာတိစိတ် ( alien-mind )မျိုး တော့ အနည်းငယ် ရှိပုံရပါသည်။ သမိုင်းကြောင်းကို အနည်းငယ် လှန်ရလျှင် ၁၉၄၂ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အတွင်း အင်္ဂလိပ်အစိုးရ အိန္ဒိယသို့ ဆုတ်ခွာသွားစဉ် ( ဂျပန် တပ်မတော်နှင့် BIA တပ်တို့လည်း ရခိုင်ပြည်နယ်သို့ မရောက်သေးစဉ် ) မင်းပြားမြို့နယ်၊ ကျောက်တော်မြို့နယ်များတွင် မူဆလင်ဦးရေ ၅ ထောင်ကျော် သတ်ဖြတ်ခံရသလို ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော မြို့နယ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဘင်္ဂါလီတို့က ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ရခိုင်လူမျိုးဦးရေ ၂ သောင်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။ အဓိကရုဏ်း ဖြန်ဖြေပေးရန် ရောက်ရှိလာသည့် ဒုတိယတိုင်းမင်းကြီး ဦးဦးကျော်ခိုင် ( U Oo Kyaw Khaing ) နှင့် ရဲဘော်သုံးကျိတ်ဝင် BIA ဗိုလ်ရန်အောင်တပ်မှ စစ်ဗိုလ် ၂-၃ ဦးလည်း သတ်ဖြတ် ခံခဲ့ကြပါသည်။ ကျနော့်အဖိုးက တုတ်၊ ဓါး၊ လှံချွန်များကိုင်ဆောင် ထားသော သူတို့တပ်ကို ဘုန်းတော် ကြီးများက ထုံးဖြူများဖြင့် နဖူးတွင်တလုံး၊ တင်ပါး ( သို့ ) ရင်ဘတ်တွင်နှစ်လုံး တုတ်ပြီး၊ ဓါးပြီး ( ဝ ) သုံးလုံးအစီအရင်တွေ လုပ်ပေးပြီး ဘင်္ဂါလီတွေနှင့် လိုက်တမ်း၊ ပြေးတမ်း စစ်တိုက်ခဲ့ရဖူးသည်ကို တခါတရံ ပြန်ပြောင်းပြောပြတတ်ပါသည်။ သို့သော် တဖက်မှ အင်အားများသဖြင့် ရွာများ မီးရှို့ခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် ရခိုင်ပြည်နယ် အနောက်ခြမ်း ( ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော၊ ရသေ့တောင် မြို့နယ် ) မှ ရခိုင်လူမျိုးများသည် ကျောက်တော်၊ မြောက်ဦး ( မြို့ဟောင်း ) မြို့နယ်များဖက်သို့ ထွက်ပြေးကြရသည်။ ထိုစဉ် မိုင် ၂၀ လောက်ရှိသော တောင်တန်းကို ခြေကျင်လျှောက်၍ ဖြတ်ကြရင်း ကျနော့် ( အဖေဖက်က ) အဖွား ကွယ်လွန်ခဲ့ပါသည်။ သေချာသည်မှာ ဘင်္ဂါလီတွေသည် မြန်မာပြည်သို့ ဗိုလ်ချုပ်တို့ ဂျပန်နှုင့်အတူ ဝင်လာစဉ် ၁၉၄၂ ခုနှစ်လောက်ကပင် ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တောဒေသဖက်မှာ လူများစု ( majority ) ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်က အခုမှ အထိတ်တလန့် ထအော်နေကြသူများကို ကြည့်ပြီး “ကျနော်တို့ ( အခုမှ ) ဘာများကော တတ်နိုင်ကြပါ ဦးတော့နည်း” ဟုသာ ပြောချင်နေပါတော့သည်။\nထိုဘင်္ဂါလီတို့သည်“ဂျီဟာဒ်” ( Jihad ) လုပ်ခြင်းကို ယုံကြည်သော “မူဂျာဟစ် ပါတီ” ( Mujahid Party ) ကို မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေး ရခါနီး ၁၉၄၇ တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ရခိုင် ပြည်နယ် အနောက်ဖက်ခြမ်းကို မူဆလင် ကိုယ်ပိုင်ပြည်နယ် ထူထောင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ မူဂျာဟစ်ပါတီ တည် ထောင်ပြီးနောက် ၁၉၅၀ ကျော်တွင်မှ “ရိုဟင်ဂျာ” ( Rohingya ) ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို စတင်သုံးစွဲကြတာ တွေ့ရသည်ဟု သမိုင်းပါမောက္ခ ဒေါက်တာအေးချမ်းက ဆိုပါသည်။ ထိုသို့ ဤနိုင်ငံမှာနေပြီး ဤနိုင်ငံနှင့် သိပ် သဟဇာတမဖြစ်ဘဲ အမျိုးမျိုး ကြံစည်နေကြသောကြောင့် မြန်မာအစိုးရ အဆက်ဆက်က နိုင်ငံခြားသားဇာတိစိတ် မပျောက်သေးသော ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက် လာကြများ ( alien-minded migrants ) ဟု သဘောထားခဲ့ဟန်လည်း တူပါသည်။ ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနုကတော့ သူတို့ကို တနည်းနည်း အသိအမှတ် ပြုလိုခဲ့ဟန် ရှိပါသည်။ ဦးနုလုပ်ချင်သည့် အစီအစဉ် ကို ကျနော် ဂဂနန မသိပါ။ သို့ရာတွင် သူများတကာတွေက သူ မဲရလို၍ဟု စွပ်စွဲပြစ်တင်ကြသည့် အတိုင်း ကျနော်ကတော့ မထင်ပါ။ ထိုစဉ်က တပြည်လုံးနီးပါး ယခု ကချင်ဒေသမှာကဲ့သို့ စစ်မက် ဖြစ်ပွားနေ ခဲ့ရာ သူ ဝန်ကြီးချုပ်တဦး အနေဖြင့် တချို့စစ်မျက်နှာတွေကို minority right လို၊ citizenship လိုအခွင့်အရေးမျိုး အနည်းငယ်ပေး၍ ( တိုင်းပြည်ပြသနာကို စစ်ရေး နည်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးနည်းဖြင့်အဖြေရှာခဲ့ခြင်း ) လည်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ပါသည်။ အခုပြည်မက ( ကိုမြအေး တို့လို၊ မဂိုလမ်းမှာနေသူတွေလို ) မူဆလင်တွေမှာ နိုင်ငံသားများပင် မဟုတ်ပါလော။ ရခိုင်ပြည်နယ်က ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) များသည်လည်း ထို မဂိုလမ်းက ကုလားများကဲ့သို့ပင် ဗြိတိသျှကိုလိုနီ စနစ်နှင့်အတူ မြန်မာပြည်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် သူတို့က ဘာကြောင့် နိုင်ငံသား အဆင့်အတန်း မရထိုက်ပါသနည်း။ ကျနော်က အဲသည်လိုပေးလိုက်လျှင် ရခိုင်ပြည် အနောက်စွန်းက ရခိုင်လူမျိုးများ အတွက် ပိုလုံခြုံမှု ရှိမည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် သည်စကား ကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူတို့ကို အစဉ်သဖြင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားဖို့မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အခုလည်း သူတို့လူဦးရေ ၈ သိန်း- ၁ သန်းလောက်က ကိုယ့်တိုင်းပြည်ထဲမှာ နေနေကြ သည်ပဲ။ သူတို့ကို တနိုင်နိုင်ငံသို့ မောင်းထုတ်ဖို့ တကယ်ဖြစ်နိုင်သည် မှ မဟုတ်ပဲ။ သည်တော့ ဤနိုင်ငံထဲ မွေးဖွားသူတို့ကို နိုင်ငံသားအဖြစ် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုပြီး ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ ပူတာအို၊ တာချီလိတ်၊ ကော့သောင်း မြန်မာပြည် တနံတလျား သွားချင်ရာ သွားကြပါစေ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ Federal Law ဖြင့် Polygamy ကို illegal ဟု သတ်မှတ်ချင်လျှင် သတ်မှတ်၊ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံဖက်မှ နောက်လူအသစ် ဝင်မလာနိုင်အောင် သေချာတား၊ ဒါသည်သာလျှင် မြန်မာပြည် အနောက်ဖက်ခြမ်းက နာတာရှည် အိုင်းအနာကို ပြည်ညှစ် တန်တာညှစ်၊ ခွဲစိတ်တန်တာ ခွဲစိတ်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်ကြပါလေကုန်။\nယခု “သူတို့ဘာကြောင့် သည်မျှလောက် “Rohingya” ဖြစ်ချင်ကြသနည်း” ဆိုသည်ကို ကျနော် ထင်တာ ပြောပါမည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် နိုင်ငံသား ( Bangladeshi ) များမှာ “အမျိုးအနွယ်” ( ethnicity ) အားဖြင့် Bengali များဖြစ်ကြ၍ “နိုင်ငံသား” ( citizen ) “ဟုတ်သည်/ မဟုတ်သည်” ကို “ဤနိုင်ငံအတွင်း မွေးဖွားခဲ့သည်/မမွေးဖွားခဲ့” ဆိုတာနှင့် မတိုင်းတာဘဲ မည်သည့် “အမျိုးအနွယ်” ( ethnicity ) ဖြစ်သည် ဆိုတာနှင့်သာ တိုင်းတာလေ့ ရှိသော မြန်မာနိုင်ငံ၏ “Concept of citizenship” ကို ကြောက်သဖြင့် သူတို့ “ရိုဟင်ဂျာ” ဖြစ်ချင်နေကြတာဟု ထင်ပါသည်။ တကယ်တော့ “နိုင်ငံသား” ကို မွေးဖွားရာ “နိုင်ငံ” နှင့် တိုင်းတာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ “တိုင်းရင်းသား” ကိုမှ “လူမျိုး” နှင့် တိုင်းတာရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ထို Concept ပျောက်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှမှ ရခိုင်များ ethnicity Rakhine ပင် ဖြစ်နေစေကာမူ citizen ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ethnicity Bengali ပင်ဖြစ်နေစေကာမူ မြန်မာပြည်ထဲမှာမွေးဖွားခဲ့ပါက citizen ဖြစ်ခွင့်ရှိမည် ဆိုလျှင် သူတို့ “Rohingya” ပါဟု အကြောက်အကန် ငြင်းနေကြလိမ့်မည် မထင်ပါ။ အခုတော့ ငါတို့သည် Bengali တွေမဟုတ်၊ Bengal ဒေသမှ လာခဲ့ကြတာမဟုတ်၊ Arabian တွေသာဖြစ်သည်ဟု သင်္ဘောတစီး ပျက်ဖူးတာကို ရမယ်ရှာပြီး လုပ်ဇာတ်ခင်းရလေတော့သည်။ လူပြိန်းတွေး တွေးမိတာကို ပြောရလျှင် Arabia-origin ဖြစ်ပါက အီရန်၊ အီရတ်၊ ဆော်ဒီလူမျိုးတွေလို အသားဖြူဖြူ၊ ထောင်ထောင် မောင်း မောင်း ဖြစ်သင့် ပါသည်။ အာရပ်ယဉ်ကျေးမှု၊ အာရပ်ဘာသာစကားတွေ အတူပါလာသင့်၊ ကြွင်းကျန်နေသင့်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်ကတော့ Bengli ဟူသော စကားလုံးနှင့်မပတ်သက်ချင်လို့၊ ထိုစကားလုံးကို ရှောင် ချင်လို့ “Rohingya” ကို လူမျိုးနာမည် လုပ်လာကြတာဟု ထင်ပါသည်။\n၃။ ပတ်သက်သူများ အားလုံးသို့ အကြံပြုခြင်း ( Suggestion to All Concerning Parties )\n( က ) ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) လူမျိုးများ / မူဆလင်ကမ္ဘာ\nရခိုင်ပြည်နယ်တွင် ဗြိတိသျှအစိုးရက ကောက်ယူခဲ့သော သန်းခေါင်စာရင်း တရားဝင် စာရင်းများ အရ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၂၀ ခန့် ( ၁၈၉၁ ) လောက်က မူဆလင်လူဦးရေ ၅ သောင်း ကျော်ခန့် သာရှိခဲ့ရာမှ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ခန့် ( ၁၉၁၁ ) တွင် မူဆလင်လူဦးရေ ၁ သိန်း ၇ သောင်း ခန့်ထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး၊ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ အကြာ ယခုအချိန်တွင် မူဆလင် ( ဘင်္ဂါလီ ) လူဦးရေ ၈ သိန်းမှ ၁သန်းခန့်အထိ တဒေသထဲမှာထူထပ်စွာ တိုးပွားလာခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ရခိုင်ပြည်နယ်သား တွေကရော၊ ရခိုင် မဟုတ်သည့် အခြားမြန်မာနိုင်ငံသားတွေကရော၊ မြန်မာအစိုးရ ကရော “အမျိုးသား လုံခြုံရေးအမြင်” ( view of national security ) မှ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤခံစားချက်မျိုးမှာ Racism, discrimination တို့ အတော်နည်းပါးသော အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၊ အာရီဇိုးနားပြည်နယ်သား၊ တက္ကဆက်ပြည်နယ်သားများနှင့် အခြားအမေရိကန်များမှာပင် ရှိကြပါ သည်။\nဒေသခံတို့၏ ဤစိတ်ခံစားမှု ( psychology ) ကို မမှန်သတင်းတွေ ကမ္ဘာကို “ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ” ဖြန့်ချီနေကြသည့် ဘင်္ဂါလီ lobby ခေါင်းဆောင်များ နားလည်သင့်ပါသည်။ ကျနော် ဘူးသီးတောင် နယ်သားတဦး အနေနှင့် မြန်မာပြည်၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ဇာတိ ဘင်္ဂါလီတွေကို သံယောဇဉ်ရှိ၍ ပြောပါမည်။ ခင်ဗျားတို့လုပ်နေကြသည့် မြန်မာနိုင်ငံကို ugly image ရစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းပါ။ မလှပပါ။ အောင်မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ တထစ်လျှော့ပြီး ( တိုင်းရင်းသားဖြစ်ရေးကို လျှော့ချပြီး ) “နိုင်ငံသားဖြစ်ရေး” ( citizenship ) ကိုသာ တောင်းဆိုသင့်သည်ဟု ထင်ပါသည်။\n“တိုင်းရင်းသား” ( indigenous people ) ဆိုသည်မှာ မိုးပေါ်ကကျလာ သည်ဟု ထင်ရလောက် အောင်ပင် ဤနေရာကို ဘယ်ကနေဘယ်လို ရောက်လာမှန်းကိုမသိသော လူမျိုးစုဝင်တွေအတွက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ migrants ( ဥပမာ၊ အမေရိကန်၊ စင်္ကာပူရိယန် တွေလို ) တွေအတွက် မဟုတ်ပါ။ ရခိုင်ပြည်နယ်မှာ ရခိုင်လူမျိုးတွေက BC 3000 ကျော်လောက်ကပင် ရောက်နေကြသည် ဟု အဆိုရှိသော ( ပါးစပ်ရာဇဝင် ဖြစ်နိုင်စေကာမူ ) ဘယ်ကရောက်လာကြမှန်း အစရှာမရနိုင် လောက်အောင်ပင် နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာညောင်းနေပြီဖြစ်သည့် ပင်မမူလဒေသခံတိုင်းရင်းသားများ ဖြစ်ကြ ပါသည်။ ( ကျနော် ၁၈၂၃ ခုနှစ်ကို မေ့ထားလျှက် common sense နှင့် ပြောနေတာ ဖြစ်ပါသည်။)\nရခိုင်ပြည်နယ်နေ ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) များအနေဖြင့် ထိုတိုင်းရင်းသား ရခိုင်လူမျိုးကိုတုပြီး “တိုင်းရင်းသား” အဆင့်အတန်း တောင်းနေလျှင်၊ ကိုယ့်နိုင်ငံကို ကမ္ဘာ့အလယ်မှာ မဟုတ်မတရား နာမည်ဖျက်နေလျှင် ဤပြဿနာ ပြီးဆုံးနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ မိမိတို့၏ ( ဆွေမျိုး အရင်းခေါက်ခေါက် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံကလည်း လက်မခံသော ) နိုင်ငံမဲ့အခြေအနေကြောင့် သာလျှင် နိုင်ငံတော်သို့ အနည်းဆုံး permanent resident status ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် citizenship စဉ်းစားပေးပါရန် သာယာ ချေငံစွာ တင်ပြသင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရခိုင်ပြည်နယ်မှ ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) အရေးနှင့်ပတ်သက်၍ “နှစ်ဖက်စလုံးမှလက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ လက်ခံကြဖို့ကောင်းသည်၊ ငြိမ်းချမ်း သော အဖြေရှာမှုဖြစ်သည်” ဟု ကျနော်ယုံကြည်သောအဆိုတခုကို မနေနိုင်လွန်း၍ ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်ဘာသာဝင်တွေက မနှစ်မြို့ကြမည်ကိုသိလျှက်နှင့် ဝင်ပြောနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤသဘောထား သည် “ရခိုင်လူမျိုး” တို့၏ သဘောထား မဟုတ်ပါ။ ကျနော် လူမျိုးတမျိုး၊ ဘာသာတခုကို ကိုယ်စား မပြုပါ။ ကျနော် မိမိကိုယ်မိမိသာ ကိုယ်စားပြုပါသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက စဉ်းစားကြည့်ကြဖို့ ကျနော် အော်လိုက် ရခြင်းသာ ဖြစ်ပါကြောင်း..။\n( ခ ) ရခိုင်အမျိုးသားများ / အခြားမြန်မာ နိုင်ငံသားများ\nသည်တခါတော့ ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုချစ်လွန်းကြသော၊ ဝံသာနုရက္ခိတစိတ် ပြင်းထန် လွန်းကြသော ကျနော်တို့လူမျိုး၊ ကျနော်တို့ နိုင်ငံသား ညီအကိုတွေကို ပြောချင်ပါသည်။ ….“၁၉၄၂ ခုနှစ်၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း အင်္ဂလိပ်အစိုးရ အိန္ဒိယသို့ ဆုတ်ခွာ သွားစဉ် ( ဂျပန် တပ်မတော်နှင့် BIA တပ်တို့လည်း ရခိုင်ပြည်နယ် သို့မရောက်သေးချိန် မင်းပြောင်းမင်းလဲအတွင်း ) မြေပုံ၊ မင်းပြား၊ ကျောက်တော်မြို့နယ် များဖက်တွင် ယခု တောင်ကုတ်မှာလိုပင် ရခိုင်လူမျိုးတွေက မူဆလင်ဦးရေ ၅ ထောင်ကျော် ခန့်ကို သတ်ဖြတ် ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုပါသည်။ သူတို့သည် မျိုးချစ်စိတ်၊ ဝံသာနုရက္ခိတစိတ်တို့နှင့် ထိုသို့ ပြုမူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့အနေဖြင့် ရသေ့တောင်၊ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော မြို့နယ်ဖက်ခြမ်း မှ ရခိုင် အမျိုးအနွယ်များအပေါ်မှာကော မျိုးချစ်စိတ်၊ ဝံသာနုရက္ခိတစိတ် တကယ်ထားရာ ရောက်ခဲ့ ကြပါရဲ့လား။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏လုပ်ရပ်ကြောင့်ပင် အရှေ့ဖက်ခြမ်းမှ မူဆလင်များ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တောဖက်ခြမ်းသို့ ထွက်ပြေးလာကြပြီး လူမျိုးချင်း အတူတူပင်ဖြစ်သည့် သူတို့ဘင်္ဂါလီချင်း ပူးပေါင်းကာ အနောက် ဖက်ခြမ်းနေ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ရခိုင်လူမျိုးဦးရေ ၂ သောင်းကျော် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ကြရပါသည်။ အဓိကရုဏ်း ဖြန်ဖြေပေး ရန် ရောက်ရှိလာသည့် ဒုတိယ တိုင်းမင်းကြီး ဦးဦးကျော်ခိုင် ( U Oo Kyaw Khaing ) နှင့် ရဲဘော်သုံးကျိတ်ဝင် BIA ဗိုလ်ရန်အောင်တပ်မှ စစ်ဗိုလ် ၂-၃ ဦးတို့လည်း သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပါသည်။\nယခုလည်း တောင်ကုတ်ကားလမ်း ( ၁၀ ) လောင်းပြိုင် သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ဘင်္ဂါလီ လူများစု ဖြစ်သည့် မောင်တော၊ ဘူးသီးတောင်၊ ရသေ့တောင်၊ စစ်တွေမြို့နယ်တွေမှာ ဆူပူအုံကြွမှုမီး ထတောက်ခဲ့ရတာကို ဘယ်လိုမှ မငြင်းနိုင်ပါ။ တောင်ကုတ်ဖက်က ရခိုင်အမျိုးသား များအနေဖြင့် ရခိုင်အမျိုးသမီးလေးအား မတရားပြုကျင့် သတ်ဖြတ်သည့် တရားခံတွေကို အမြန်ဆုံးဖော်ထုတ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေး အရေးယူဖို့ ရဲစခန်း၊ တရားရုံးတို့သို့ မြို့လုံးကျွတ်သွားရောက် ဆန္ဒပြနိုင် ပါသည်။ ထိုအထိ လုပ်ကောင်းသော မျိုးချစ်စိတ်၊ ဝံသာနုရက္ခိတ တရား ဟုတ်ပါသေးသည်။ “ကိစ္စတခုကို တရားသဖြင့် ဖြစ်စေခြင်း” ( For the sake of fairness ) အတွက်ဆိုလျှင် အသက်ပင် စွန့်ရစေကာမူ မြတ်သောသေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ပြစ်မှုတစုံတရာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ကျူးလွန် ခဲ့ကြတာမဟုတ်သော၊ “မူဆလင်” ဟူသည့် အမျိုးအနွယ်တူရုံသာဖြစ်သော မူဆလင်တစုကို ကားပေါ်မှ ဆွဲချပြီး၊ ရခိုင်လူမျိုးတွေက သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကတော့ “တရားသဖြင့် ဖြစ်စေခြင်းငှာ ဆောင်ရွက်ချက်” လည်း မဟုတ်၊ “ဝံသာနုရက္ခိတတရား” လည်း မဟုတ်တော့ပါ။ “ရှေ့နောက်မတွေး အဆင်အခြင်မဲ့မှု” တခုသာဖြစ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအပြုအမူကြောင့်ပင်လျှင် စစ်တွေမှသည် မောင်တောအထိ ကိုယ့်အမျိုးသား များ သေကြေပျက်စီး၊ အိမ်မီးရှို့ခံရကာ လူမျိုးရေးပဋိပက္ခမီး လောင် ကျွမ်းခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် ရခိုင်ပြည်နယ်က ရခိုင်အမျိုးသားများအနေဖြင့် ဘင်္ဂလား ဒေ့ရ်ှဖက်ခြမ်းတွင် ရခိုင်လူမျိုးများ မူဆလင်တွေနှင့် သဟဇာတကျအောင် နေကြပုံကို နမူနာ ယူသင့် သည်ဟု ထင်မိပါသည်။ ထိုနိုင်ငံတွင် ရခိုင်တို့သည် minority right တရားဝင်ရရှိသော နိုင်ငံသား ( citizen ) များ ဖြစ်ကြ ပါသည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှအစိုးရက ဤဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ရခိုင်တွေကို တော့ ကိုယ့် နိုင်ငံသားဟု သတ်မှတ်ပြီး မြန်မာပြည် ဖက်ခြမ်းနေ ကိုယ်နှင့်ကိုးကွယ်ရာဘာသာတူ၊ အမျိုးအနွယ်တူ ဘင်္ဂါလီ ( ရိုဟင်ဂျာ ) တွေကိုတော့ ( နိုင်ငံ ခြားနေသဖြင့် ) နိုင်ငံခြားသားများ ဟု သဘောထား သည်မှာလည်း လေးစားဖွယ်ဖြစ်ပါသည်။\nကျနော်က အကြောင်းအားလျော်စွာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်ပါသည်။ သူတို့ဆီမှာက ကိစ္စရပ်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ခပ်ရှင်းရှင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ထားကြရာ သူတို့ နိုင်ငံသို့ တရားဝင် ရောက်ရှိလာသော မည်သူမဆို ရောက်ရှိပြီး တနှစ် အကြာတွင် Green Card ( Permanent Resident Card ) လျှောက်ထားနိုင်ပြီး ၃ လခန့်အကြာတွင် ရရှိပါသည်။ နိုင်ငံသားအဖြစ် ( Citizenship ) ကိုတော့ ( ၅ ) နှစ်ပြည့်လျှင် လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။ အမေရိကန် နိုင်ငံသားဖြစ်ရန် တရားဝင် ဝင်လာခဲ့တာဖြစ်ဖို့၊ အင်္ဂလိပ်စာ/စကားအသင့်အတင့်တတ်ဖို့နှင့် အမေရိကန်သမိုင်း ကို အသင့်အတင့် သိဖို့လိုအပ်ပါသည်။ ဤသို့ဖြင့် Green Card ( Permanent Resident Card ) ကိုင်ဆောင် ထားသူတဦးမှာ အကြမ်းဖက်ရာဇဝင် မရှိလျှင်၊ ပြစ်မှုရာဇဝင် မရှိလျှင် ၅ နှစ်အကြာမှာ အလွယ်တကူပင် သူတို့နိုင်ငံသား ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ နိုင်ငံသားဖြစ်လာသည့် American တွေကို သူတို့အစိုးရ လူဝင်မှုဌာန ( USCIS ) က "Notice of Naturalization Oath Ceremony" (Form N-445) ဖြင့် တရားဝင်အခမ်းအနားနှင့်ကို ကြိုဆိုပါသည်။ သူတို့ပြည်သူတွေကလည်း နိုင်ငံအရပ်ရပ် က တရားဝင် ရောက်ရှိလာသော အီရန်ကော၊ အီရတ်ကော၊ ဗီယက်နမ် ကော၊ အမည်းကော၊ အဝါကော၊ အဖြူကောကို မနာလိုတိုရှည်၊ မိစ္ဆရိယစိတ် သိပ်မရှိလှဘဲ အတန်အသင့် နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံကြပါသည်။ ဤသို့ဆိုရသည်မှာ သူတို့သည် အာရှရုပ် ထွက်နေတာ အထင်းသားပင် ဖြစ်သော ကျနော်တို့နှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြဟန် ၄-နှစ်အတွင်း ကျနော် တခါမှ မကြုံဖူးသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ တကယ်တော့ အမေရိကန်တွေက အာရှသားကို ချစ်ခင်၊ အထင် တကြီးဖြင့် ဆက်ဆံကြသည်ဟု ထင်ပါသည်။ တရုတ်၊ ဂျပန်၊ ကိုးရီးယား ပစ္စည်းတွေကို သူတို့ နေ့စဉ် မြင်နေရတာ မဟုတ်ပါလော။ အမေရိက တနံတလျားက တက္ကသိုလ်များတွင် ပညာချွန်သော ကျောင်းသားများသည် အာရှကကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တတ်ကြသည် မဟုတ်လော။ သို့ရာတွင် သူတို့နိုင်ငံအတွင်းသို့ တရားမဝင် ဝင်လာကြပြီး၊ စပိန်စကားပြောကြသည့် လောဘကြီးကြီး၊ ပညာ နည်းနည်း တောင်အမေရိကတိုက်သား Latino/a (s) တွေကိုတော့ သူတို့ရင်ထဲမှာ အမျိုးသားလုံခြုံမှု ပြဿနာနှင့်တွဲ၍ မြင်ကြပုံ ပေါ် ပါသည်။ သို့တိုင်အမေရိကန်နိုင်ငံတွင် “အဖြူတွေ ( Whites ) ၊ အမည်းတွေ ( Blacks )၊ အာရှသားတွေ ( Asians )၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ ( Buddhists )၊ လာတီနိုတွေ ( Latinos )” ဟု တယောက် မကောင်းတာနှင့် လူမျိုးအုပ်စု တခုလုံးကို ရည်ညွှန်း ဆဲဆိုလေ့ မရှိကြပါ။ အထူးသဖြင့် လူမည်းတွေကို Negro ဟု လုံးဝ မခေါ်ရပါ။ “မင်းတို့ အာရှသားတွေ / ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တွေကို ငါ ကြည့်လို့မရဘူး” ဟု ပြောမိလျှင် ပြစ်မှုမြောက်ပြီး “ငါ ဒီသမ္မတလောင်းကို ကြည့်လို့ မရဘူး” ဟု ပြောမိလျှင်တော့ ပြစ်မှုမမြောက်ပါ။\nလူမျိုးတမျိုးကို အလွန်အမင်းကြည့်မရ၊ မုန်းတီးနေလျှင် ထိုသူသည် “mentally abnormal” ( စိတ်ပုံမှန်မဟုတ် ) ဟုပင် ဤနိုင်ငံမှာ ယူဆခံရတတ်ပါသည်။ ကျနော့်ကိုယ်တွေ့ဗဟုသုတ တခုကို ပြောပြရလျှင် ကျနော်သည် Journalism ကို စနစ်တကျ တတ်လိုသဖြင့် တခါတုန်းက ကောလိပ် ကျောင်းတခုမှာ Newspaper Production အတန်းကို ယူဖူးပါသည်။ Introduction to Journalism အတန်းတက်ဖူးပြီးမှ ဤအတန်းကိုယူရသဖြင့် သတင်းရေးနည်း တတ်ကျွမ်းပြီးသား ကျောင်းသားများ ဟု ယူဆခံရပြီး ကျနော်တို့ ကျောင်းသားများ ( ဤဘာသာကို တကယ် journalist ဖြစ်ချင်သူများသာ တက်ကြသဖြင့် ကျောင်းသားနည်းပါသည် ) မှာ တလတကြိမ်ထုတ်ဝေသည့် ကျောင်းသတင်းစာ၏ ပင်တိုင်စာရေးသူများ ( Staff Writers ) များ အလိုအလျောက်ဖြစ်ကုန်ကြကာ ကျောင်းသတင်းစာ တွင် ဖော်ပြရန် တလလျှင် ကျောင်းသားတဦး စာ( ၂ ) ပုဒ် ( သတင်းဖြစ်စေ၊ ဆောင်းပါးဖြစ်စေ၊ အယ်ဒီတာ့ အဘော်ဖြစ်စေ ) နှုန်း ဖြင့် ပါမောက္ခထံ တင်ကြရပါသည်။ Campus သုံးခုမှ ဆရာများ ညှိနှိုင်းပြီး မိမိရေးသည့် နှစ်ပုဒ်လုံးပါချင်မှ ပါမည်ဖြစ်သော်လည်း တပုဒ်တော့အနည်းဆုံး ပါလေ့ရှိသည့် လစဉ်သတင်းစာကို ထုတ်ဝေကြပါသည်။ ဤသို့ဖြင့် လတလတွင် အခြား campus က မရိန်းစစ်သား ဟောင်းဆိုသူ လူဖြူကျောင်းသားတယောက်က အီရတ်နိုင်ငံမှာ စစ်တိုက်ခဲ့စဉ်က သူ့အတွေ့အကြုံ၊ သူ့စိတ်ခံစားမှုကို ရေးပြထားသည့်ဆောင်းပါး ပါလာပါသည်။ ဆရာတွေကလည်း “ဒါ သတင်းစာ အစစ်ကြီးလည်း မဟုတ်သေးဘူး။ လေ့ကျင့်ကွင်းသဘောပဲလေ” ဟု ဆိုကာ ထိုကျောင်းသား၏ racism ဆန်သော ဆောင်းပါးကို ထည့်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nကျနော်မှတ်မိသလောက် သူ့ဆောင်းပါးထဲမှာ “ဤ ဥာဏ်နုံနဲ့နဲ့ အီရတ်တွေကိုမြင်တိုင်း ကျနော့် တကိုယ်လုံးက သွေးတွေဆူဝေကာ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ချင်သော အရိုင်းစိတ် ထကြွသောင်းကျန်း လာလေ့ရှိသည်” ဟူသောသဘောမျိုး ရေးထားတာ ဖြစ်ပါသည်။ မကြာမီပင် မြို့ထဲက သတင်းစာ တစောင်က ထိုဆောင်းပါးနှင့် စပ်လျှဉ်း၍ ကျောင်းသားတွေကို Code/ Ethic of Journalism ကို ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းရမည်ဟု အတုယူစရာ ဖြစ်စေရမည့် ကျောင်းသတင်းစာ တစောင်မှာ သည်လို ဆောင်းပါးမျိုးပါလာတာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မိပါသည်ဟု အိတ်ဖွင့်ပေးစာတွေ ဘာတွေ ရေးလာပါ သည်။ ကောလိပ်ကျောင်း ဥက္ကဌ ( သည်မှာ ပါမောက္ခချုပ် ဆိုသောရာထူးကို လူသိပ်မသိကြဘဲ ဥက္ကဌကိုသာ ပို လူသိများပါသည် ) က များစွာ ဝမ်းနည်းစိတ်မကောင်း ဖြစ်မိပါကြောင်း တောင်းပန် စာရေးပြီး ထို အမောင်ကျောင်းသားကိုတော့ ကျောင်းပရဝုဏ် လုံခြုံရေးအတွက် ဘယ်နှစ်လတန်သည်၊ အပါတ်စဉ်တိုင်း စိတ်ရောဂါ ဆရာဝန်နှင့် ပြသ concelling လုပ်စေရန်နှင့် မလိုက်နာပါက ကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်ရန်အထိ အရေးယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ဟု ကျနော်တို့၏ဆရာက ပြောပြပါသည်။ ကျနော် အမေရိကန်တွေကို အမွှမ်းချည်း တင်နေတာ မဟုတ်ပါ။ သူတို့ လည်း လူတွေမို့ စိတ်ပုတ်သူ၊ စိတ်ယုတ်သူ ရှိသည်ပင်။ သို့သော် သူတို့ရင်ထဲမှာ လူကို “တဦးချင်းအလိုက် ရှုမြင်လေ့ရှိသောဝါဒ” ( individualism ) အလေ့အကျင့် ခိုင်မာစွဲမြဲနေကြသည်ကို ဤနေရာမှာ လိုအပ်၍ထည့်ပြောခြင်း ဖြစ်ပါ သည်။ ဒါဖြင့် သူတို့မှာ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကို ဘယ်သူ ဘာလုပ်သွားသွား မျိုးချစ်စိတ် ( patriotism ) မရှိကြတော့ဘူးလား ဟုမေးဖွယ် ရှိပါသည်။ သူတို့မှာ “မြေ” ( Land/ Country ) ကိုချစ်သောစိတ်နှင့် “ထိုမြေပေါ်တွင် အတူတကွနေကြသူများ ( ဝါ ) နိုင်ငံသားများ” ( Citizens ) ကိုချစ်သော “မျိုးချစ်စိတ်” မျိုး ပိုအင်အားကြီးဟန်ရှိပြီး၊ မှန်မှန်မှားမှား ကိုယ့်အမျိုးမှ ကိုယ့်အမျိုးတည်းဟူသော ဝံသာနုရက္ခိတ တရားကား သိပ်အင်အားကြီးပုံမရပေ။ ထိုအချက်ကို လူဖြူများသည့်နိုင်ငံမှာ လူမည်းက သမ္မတလုပ်နေ ခြင်းက သက်သေပြနေ ပါသည်။ သူတို့ အိုဘားမားကို “လူမည်း” အဖြစ် မမြင်ကြပါ။ “အမေရိကန်” (နိုင်ငံသား) တယောက်အဖြစ်ပဲ မြင်ကြပါသည်။\nကျနော် သူများနိုင်ငံအကြောင်းတွေကို ပြောနေခြင်းမှာ ကိုယ့်ညီအကို၊ မောင်နှမတွေ ဤကမ္ဘာမြေ၏ နိုင်ငံသားများ ( world citizens ) ဟူသောစိတ်ဓါတ်၊ “သမာသမတ်” ရှိခြင်းကို ချစ်တတ်သော စိတ်ဓါတ် ( love of fairness ) မျိုး အတန်အသင့် ထားတတ်ကြစေရန် ဖြစ် ပါသည်။ ကျနော်တို့ ယခု ကမ္ဘာ့ရွာ ( global village ) ထဲမှာ နေနေကြရတာ ဖြစ်၍ နိုင်ငံခြားသား၊ လူမျိုးခြား၊ ဘာသာခြား တွေကို အလိုလိုနေရင်း မုန်းတီးနေသော မိစ္ဆရိယစိတ်မျိုးက အလုပ်မဖြစ်တော့ပါ။ တည့်တည့်ပြောရ လျှင် ထိုစိတ်ဓါတ်မျိုးမှာ စာမတတ်ပေမတတ်၊ ကမ္ဘာအကြောင်း နားမလည်သော တယူသန် သမားတို့၏ စိတ်ဓါတ်မျိုး ဟုထင်ပါသည်။ ကျနော် အထက်နေရာတော်တော်များများတွင် အထပ်ထပ် ရှင်းပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရခိုင်ပြည်နယ်မှ ဘင်္ဂါလီဦးရေ တသန်းခန့် ( အစိုးရစာရင်းထက် ၂ သိန်း လောက် ပိုနိုင်ပါသည် ) ကိုလည်း တနေနေရာသို့ တကယ် မောင်းထုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သည့်အတူတူ သူတို့ကို လူသားဆန်ဆန်ဆက်ဆံပြီး၊ ဤ “နိုင်ငံသား” ( citizen ) စိတ်ဓါတ်၊ ဤပြည် ဤမြေ ကိုချစ်သောစိတ်ဓါတ် သွင်းပေးပြီး အတူနေသွားရုံမှတပါး အခြားနည်းလမ်း မတွေ့မိပါကြောင်း၊ ထိုသို့ လုပ်မှသာလျှင် ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်း လုံခြုံအေးချမ်းမှု အစစ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း တင်ပြအပ်ပါသည်။ ( ကျနော်ပြောတာထက် ပိုကောင်းသော၊ လက်တွေ့လုပ်ဖို့လည်း ဖြစ်နိုင်သော option ရှိလျှင် ဆွေးနွေး နိုင်ပါသည်။ ကျနော် လေးလေးစားစား နားထောင်ချင် ပါသည်။ )\n( ဂ ) မြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရ / ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော်\nကျနော်သည် သာမန်မြန်မာနိုင်ငံသားတဦးမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော့်တသက်လုံး အခွင့်အခါ မကြုံခဲ့၍ နိုင်ငံ့ကောင်းကျိုးအတွက် ဘာတခုမှ လောက်လောက်လားလား မလုပ်ဖူးသဖြင့် ယခုကျနော် တို့ တိုင်းပြည်က ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ကိုယ့်တိုင်းပြည် အာဆီယံ ဥက္ကဌ လုပ်ရဖို့ အချိန် ဘယ်လောက်မှ မလိုတော့စဉ် နိုင်ငံအတွင်း ဖြေရှင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်သည့် နောက်ဆံတငင်ငင်ဖြစ်နေသော ကိစ္စအချို့ကို ငြိမ်းအေးစေလိုသောဆန္ဒနှင့် ဤဆောင်းပါးကို ရေးပါသည်။ ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတခု၏ ပုံမှန်အခင်းအကျင်းကို ခင်းကျင်းရာတွင် လုပ်အားဖြင့် မပါနိုင်စေ ကာမူ နှုတ်အားဖြင့်ဖြစ်ဖြစ် ပါဝင်လို၍ ( ဝါ ) ရိုးသားသော commitment ထည့်ဝင်လို၍ ရိုးသားစွာ ဝင်ပြောမိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် အထက်ပါ ခေါင်းစဉ်ဖြင့် နိုင်ငံတော် အစိုးရနှင့် ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော် လူကြီးမင်းများကို တစုံတရာ အော်ပြောရန်ကြံစည်နေဆဲမှာပင် FB ပေါ်တွင် 2,275 ဦး၏ share ထားခြင်းခံရသော အောက်ပါ status ကို တွေ့လိုက်ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်တို့ နိုင်ငံသား ညီအကို၊ မောင်နှမတို့၏ စိတ်ခံစားမှု ( emotion ) ကို အားနာ၍ ကျနော် လူကြီးတွေကို ဘာမှ မပြောတော့ဟု ဆုံးဖြတ် လိုက်ပါသည်။ မူဆလင် အစွန်းရောက်တွေက မြန်မာသံရုံးတွေကို တိုက်ခိုက်တာ၊ အလံ မီးရှို့ တာ၊ ဆန္ဒပြကြတာ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ဖက်ခြမ်းမှာ ဆူပူ မငြိမ်သက်လို့ ရခိုင်တွေ နောက်ထပ် အသက် ဆုံးရှုံး၊ အိုးမဲ့ အိမ်မဲ့ ဖြစ်ကြရတာကို ဆက်လက် ကြားနေရဦးမည်လား ရိုးသားစွာ တွေးပူမိ သည်မှာတော့ အမှန်ပင်။း((\n“(ပြည်ထောင်စုသမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် သမ္မတရုံး ညွန်ကြားရေးမှူး၏ ဖေ့စ်ဘုတ်အကောင့်မှ အင်္ဂလိပ်လို ရေးသားချက်ကို ဘာသာပြန်ဆိုသည်။ မူလ ရေးသားသော စတေးတပ်စ်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါသည်။) - ဟူ၏။\n“Today meeting with Human Rights Watch, Myanmar delegation gave the clear message, if some countries including US, can accept Rohinja (Stateless people), we can transport them by ships or others. We can undersatnd the human rights but we need to emphasize the National Security.”\nThan Naing and 57 others like this.\nယခု ဤဆောင်းပါးကို နိဂုံးမချုပ်မီ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ကျနော်ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း Time Magazine, June 25, 2012 issue မှ Cover story: “We are Americans, just not legally” ဆောင်းပါးမှ ( အချက်အချို့ကို ) ဗဟုသုတအလို့ငှာ ဝေမျှပါမည်။ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု တွင် တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းမဲ့ နေထိုင်သူဦးရေ ( ၁၁.၅ ) သန်းခန့်ရှိသည်ဟု ဆိုပါသည်။ ထိုအထဲတွင် တဦးအပါ အဝင်ဖြစ်သည့် ဖိလစ်ပိုင်လူမျိုး လူငယ်သတင်းစာဆရာ Jose Antonio Vargas က ဤဆောင်းပါးကို ရေး ထားခြင်း ဖြစ် ပါသည်။ သူက လွန်ခဲ့သော တနှစ်ခန့်ကပင် သူ undocumented immigrant တဦးဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့သည်။\n“အမေရိကတွင် ကျနော့်လို တရားဝင်စာရွက်စာတမ်း မရှိဘဲ နေထိုင်နေကြသူ ၁၁.၅ သန်းခန့်ရှိ ပါသည်။ ကျနော့်လေသံက သည်နိုင်ငံမှာပဲ မွေးဖွားခဲ့သယောင်ယောင်။ ကျနော် ကောလိပ်တက်ပြီး journalist တယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ Washinton Post သတင်းစာတွင် အလုပ်ရသည်။ သို့သော် အဖြစ်မှန်ကို ထိန်ချန်ထားရတာက လေးပင်လွန်းလှသည်။ သို့နှင့် မနှစ်က ဇွန်လထဲမှာ New York Time သတင်းစာ ထဲတွင် Essay တပုဒ်ရေးပြီး အမှန်ကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ ကျနော့်အကြောင်းကို အသံလွှင့်သည်။ ကျနော်က လဝကရဲက လာဖမ်းလိမ့်မလားဟု ထင်ပြီး စောင့်နေခဲ့သည်။ လတွေသာ ကုန်ဆုံးလာသည်။ ကျနော့်အိမ်တံခါးကို ကို လာမခေါက်ကြပေ။ ၂၀၁၁ ဘဏ္ဍာရေးနှစ် အတွင်း လူပေါင်း ၃၉၆,၉၀၆ ယောက်ကို ပြည်နှင်ဒါဏ် ပေးခဲ့သည့် U.S Immigration and Customs Enforcement ( ICE ) ဆီကလည်း စာတွေ၊ ဖုန်းတွေ မလာ။\nအမေရိကန် နိုင်ငံသား ဖြစ်ရဖို့ အလွယ်ကူဆုံးနည်းမှာ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ မွေးဖွားခဲ့ဖို့ ဖြစ်သည်။ မိဘတွေက ဘာဖြစ်နေနေ အရေး မကြီးပါ။ ( ချွင်းချက်အနေဖြင့် နိုင်ငံခြားသံတမန်တို့၏ သားသမီးများ အကျုံးမဝင်ပါ။ ) အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ပြင်ပမှာ မွေးဖွားခဲ့သူများ အတွက် တော့ Green Card က တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ Green Card ရလိုက်သည်နှင့် သင်သည် တနေ့ နိုင်ငံသား ( Citizen ) ဖြစ်လာမည့် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေလေပြီ။ Green Card ရနိုင်သည့် နည်းလမ်း နှစ်သွယ် ရှိသည်။ မိသားစုဝင်ကို အကြောင်းပြု၍ လျှောက်ထားခြင်းနှင့် အလုပ်အထူး ကျွမ်းကျင်မှုကို အခြေခံ၍ လျှောက်ထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ( Green Card lottery မဲပေါက်ခြင်း အကြောင်းတော့ သူ ထည့်မပြောထားပါ။ ) Green Card လျှောက်ထားနိုင်ရန် သင်၏ ဇနီး/ခင်ပွန်း၊ မိဘ၊ သားသမီး၊ ညီအကို မောင်နှမ တဦးဦးသည် အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဖြစ်နေနှင့်ဖို့ လိုအပ်သည်။ ( အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ Green Card လက်ဝယ် ကိုင်ဆောင်ထားသူများ အနေဖြင့် မိမိ၏ ဇနီး/ ခင်ပွန်း နှင့် အရွယ် မရောက်သေးသော သား/သမီးကို ခေါ်ယူရန်သာ အသနားခံ တင်ပြပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ) ထို့နောက် တန်းစီဇယားမှ ကိုယ့်အလှည့်ကျလာမည့်ရက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု တွင် နိုင်ငံတခုချင်းအတွက် တနှစ်လျှင် Green Cards - 2,5000 ခွင့်ပြုရေး ခွဲတမ်း သတ်မှတ်ချက် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူဦးရေ ၃.၅ သန်းသာ ရှိသော Moldova နိုင်ငံနှင့် လူဦးရေ ၁၁၂ သန်း ရှိသော မက္ကဆီကို တို့သည် Green Card quota အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အလှည့် ရောက်ဖို့ စောင့်ဆိုင်းရချိန်မှာ ကိုယ့်နိုင်ငံ၏ Demand ( လျှောက်လွှာအနည်း/အများ ) အပေါ် မူတည် သည်။ ဥပမာ၊ သင်သည် မက္ကဆီကို၊ အိန္ဒိယ၊ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံလို လျှောက်လွှာတင်ထားတာ များသော နိုင်ငံမှ ဖြစ်လျှင် နှစ် အနည်းငယ် ကြာကြာ၊ အခန့်မသင့်လျှင် ဆယ်စုနှစ် ပေါက်အောင် စောင့်နေရတတ်ပါသည်။ ဥပမာပြရလျှင် ယခု လက်ရှိအချိန် ၂၀၁၂ ခုနှစ်တွင် US သည် ၁၉၈၉ ခု၊ ဇန်နာဝါရီလက လျှောက်ထားခဲ့ကြသော ဖိလစ်ပိုင်မွေးချင်းများ အတွက် စဉ်းစားနေပါသည်။ ( ဒါဆို တချို့ သေတောင် သေ ကုန်ကြလောက်ပြီ။း))\nအဆင့်မြင့်ပညာတွေ တတ်မြောက်သူ၊ အဆင့်မြင့်ဘွဲ့ဒီဂရီတွေလက်ဝယ်ရှိသူ၊ ထို့ကြောင့် အလုပ်ရှင် က လိုလိုလားလား အလုပ်ခန့်ချင်သူ၊ နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီများ၏ အမှုဆောင် အရာရှိ ( such as specialized medical professionals, advanced degree-holders and executives of multinational companies ) စသည့် အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် Green Card လျှောက်ထားသူတွေ မှာတော့ waiting list မရှိချေ။ ထိုသူများအတွက် Green Card ရဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီလျှင်တောင် ယခုနာမည်ကြီးနေသည့် Silicon Valley အတွက် အထူးသဖြင့် ရည်ရွယ်သော Hi-B visa အပါအဝင် ယာယီအလုပ်ဗီဇာ တမျိုးမျိုးရနိုင်ပါသည်။ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း မရှိဘဲ US မှာ overstay လုပ်နေသူတွေအဖို့ကား တော်တော် ရှုပ်ထွေးခက်ခဲလှသည်။ နည်းတနည်း ကတော့ အမေရိကန်နိုင်ငံသား တယောက်ကို လက်ထပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ( Same-sex marriage ကိုတော့ Federal government က အသိအမှတ် မပြုပါ။ ) သို့မဟုတ် ကိုယ့်မူရင်းနိုင်ငံကိုပြန်ပြီး အလုပ်အကိုင်ဖြင့် ဝင်ခွင့်လျှောက် ထားသည့်နည်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ တရားမဝင် ခုန်ဆင်းဖူး သူ ဖြစ်လျှင် လျှောက်လွှာကို ၁၀ နှစ်ကြာ မစဉ်းစားဘဲ ထားပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်သူတို့လို တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း မရှိသူလူငယ်များ အတွက်အတည်ပြုရန် ကြန့်ကြာနေသော Dream Act သာလျှင် အကောင်းဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်တော့သည်။\nမူလ Dream Act ( 2001 version ) က အသက် ၂၁ နှစ်အောက်၊ အထက်တန်း ( ၁၂-တန်း ) အောင်၊ US တွင် ၅ နှစ်နေဖူးပြီးသူ လူငယ်များ Green Card ရရှိနိုင်ရေးကို ရည်ရွယ်တာ ဖြစ်သည်။ အခုတော့ ထိုကလေးတွေက အသက်ကြီးလာကြသဖြင့် အသက်ကို ၃၅ နှစ်အထိ တိုးထားသည်။ တရားမဝင်နေထိုင်သူတွေအဖို့ အခက်အခဲတခုမှာ ကားမောင်းလိုင်စင် ( Driver license ID ) ရရှိရေး ဖြစ်သည်။ ၉/ ၁၁ ဖြစ်ရပ် နောက်ပိုင်းတွင် လေယာဉ်စီးလျှင် Government-issued ID လိုအပ်လာသည် ကို လူတိုင်းအသိ ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ( ပြည်နယ် တခုခုမှ ထုတ်ပေးသော ကားမောင်းလိုင်စင်ကတ်ပြား/ ကားမမောင်းလျှင် State ID ကို မြန်မာပြည် မှ နိုင်ငံသားစိစစ်ရေး ကတ်ပြားကဲ့သို့ အသုံးပြုကြပါသည်။ ) ပြည်နယ်အများစုက တရားဝင်စာရွက်စာတမ်း ထုတ်မပြနိုင်လျှင် ထိုကတ်ပြားကို ထုတ်မပေးကြပါ။ သို့ရာတွင် New Mexico, Washington ပြည်နယ်တွေလို ပြည်နယ်အချို့က undocumented immigrants တွေကို ထိုကတ်ပြား ထုတ်ပေးကြသည်။ Driver license ( ID ) မရှိသူ တရားမဝင်နေထိုင်သူများသည် မိမိနိုင်ငံရင်းမှ passport ကို ID အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် နောက်ကျောစာမျက်နှာကို လှန်ပြီး visa မပါကြောင်း လေယာဉ်ကွင်း လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း များ တွေ့ရှိသွားလျှင် အချုပ်ထဲရောက်သွားနိုင်ပါသည်။ များသောအားဖြင့် ပြည်တွင်းလေယာဉ် ခရီးစဉ်များမှာတော့ လုံခြံ။ုရေး ဝန်ထမ်းတွေက အမည်၊ ဓါတ်ပုံ၊ expiration date တွေကိုပဲ ကြည့်တတ်ကြ ပါသည်။ တရားမဝင် နေထိုင်သူများ အဖို့ ပြည်နှင် ဒါဏ် ခံရနိုင်သော အန္တရာယ်က အမြဲ ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ သုံးနှစ်အတွင်း သမ္မတအိုဘားမားက လူ ၁.၂ သန်းကို ပြည်နှင်ဒါဏ် ပေး ခဲ့ပါသည်။ သမ္မတ ဘုရ်ှကမှ ရှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ၁.၆ သန်းပဲ ပြည်နှင်ဒါဏ် ပေးခဲ့ပါသည်။ “ဒီ သမ္မတ နှစ်ယောက်လက်ထက်မှာ ငါတို့လည်း A nation of immigrants ဆိုတဲ့နာမည်ကို ပြောင်းပစ်ခဲ့ကြပြီ” ဟု နိုင်ငံရွှေ့ပြောင်းရှေ့နေ တယောက်က ပြောပါသည်။ ( တကယ်တော့ ယခုအခါ Canada လို နိုင်ငံမျိုးက “melting pot” US ထက် percentage of immigrants ပိုများနေပေသည်။ )\nလွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်က ထိုစဉ်က တနိုင်ငံလုံးတွင် အတင်းကြပ်ဆုံး လူဝင်မှု ဥပဒေ ဖြစ်သော SB 1070 – “Show me your papers” bill ကို ပြဌာန်းခဲ့သည်။ ထိုဥပဒေ၏ အငြင်းပွားဖွယ် အကောင်း ဆုံးနှင့် ယခု ဖက်ဒရယ် ဗဟိုတရားရုံးက သုံးသပ်လျှက် ရှိသော ပြဌာန်းချက်မှာ ရဲအရာရှိတွေကို သူတို့ “တရားမဝင် နေထိုင်သူ” ဟု မသင်္ကာသော သူကိုရပ်တန့်စစ်ဆေးပိုင်ခွင့် ပြုထားခြင်း ဖြစ် သည်။ ( ကျနော်တို့ အာရှနိုင်ငံတွေမှာ ဒါက ရဲတို့၏ ထမင်းစားရေသောက်ကိစ္စ ဖြစ်သော်လည်း သည်မှာတော့ ဒါလေးကို တော်တော် ဆူညံပူညံ ငြင်းခုန်နေကြလေသည်း)) ပြည်နယ် တခု၊နှစ်ခု မှအပ အခြားပြည်နယ်များတွင် တရားဝင်နေနေ၊ တရားမဝင်နေနေ ရပ်တန့်စစ်ဆေးခွင့် မရှိဟု ထင်ပါသည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ကတော့ Alabama ပြည်နယ်က HB 56 ဖြင့် တနိုင်ငံလုံးမှာ အတင်ကျပ်ဆုံး လူဝင်မှု ဥပဒေ ပြဌာန်းခဲ့ပြန်သည်။ သူ့ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ကျောင်းတွေမှာ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသားမိဘ တို့၏ လူဝင်မှုစာရွက်စာတမ်း အထောက်အထားများကို တင်ပြရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခု ထိုဥပဒေ ကို ဗဟိုတရားရုံးက ရပ်ဆိုင်းထားစေခဲ့ပါသည်။ သူတို့ပြည် နယ်မှာ 2000 ခုနှစ်က Latino 1.7% သာရှိရာမှ 2010 တွင် 4% ဖြစ်လာ၍ သူတို့လည်း လန့်ဖြန့်ပြီး ခပ်ပြင်းပြင်းဥပဒေမျိုး ပြဌာန်း လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ပင် pending လုပ် ခံထားရ ပါသတဲ့။ အမေရိကန်နိုင်ငံ အတွင်း ဘာစာရွက်စာတမ်းမှ မရှိဘဲ သည်လို တရားမဝင်နေထိုင်ကြသူ ၁၁.၅ သန်းအနက် ၅၉% မှာ မက္ကကိုနိုင်ငံမှ၊ ၁ သန်းခန့်မှာ အာရှမှဖြစ်သဖြင့် အမေရိကန်များ၏ ခေါင်းထဲမှာ “illegals” ဟုဆိုလိုက်လျှင် “Mexicans” တွေကိုသာ ပြေးမြင်မိ ကြသည်။ တလောတုန်းက US Cencus မှ လည်း လူမျိုးခြားနှင့် လူနည်းစု မိဘများမှ မွေးဖွားသော ကလေးမွေးနှုန်းက ပထမဦးဆုံး အကြိမ်အဖြစ် ဒေသခံတို့၏ ကလေးမွေးနှုန်း ထက် လွန်သွားပြီဟု အစီရင်ခံစာ ထုတ်ပြန်ထားသည်။\nဤသို့ဖြင့် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုမှာလည်း မက္ကဆီကန်တွေ ပြည်တွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသော အမျိုးသားလုံခြုံရေး ပြဿနာ ရှိပါသည်။ ကျနော် တခါက ဖတ်ဖူးသည်မှာ ၂၀၅၀ ခုနှစ် အရောက်တွင် Latinos တွေက ယခု ဒုတိယ အများဆုံးဖြစ်သော လူမည်းဦးရေကို ကျော်လွန်ပြီး အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ ဒုတိယ အများဆုံးလူဦးရေ ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုပါသည်။ သူတို့က အာဏာရှင်နိုင်ငံ၊ တကိုယ်ကောင်းစားဖို့သာ ကြည့်တတ်သည့်၊ ကိုယ်ကျင့်သီလတွေ၊ လူ့အခွင့်အရေးတွေကို သိပ် တန်ဖိုးမထား တတ်သည့် နိုင်ငံက လာကြတာ ဖြစ်၍ သူတို့လူမျိုးများသည့် စက်ရုံ အလုပ်ရုံတွေမှာ မြန်မာလူမျိုးတွေ အလုပ်သွားလုပ်ြကလျှင် အမျိုးမျိုး ကုန်းချော့၊ ကုန်းတိုက်၊ အုပ်စုနှင့် ဗိုလ်ကျ၊ ပညာပြပြီး ပြေးလာကြရတာ များပါသည်။ အာရှသားတွေ ပြေးသွားလျှင် သူတို့လူမျိုးများ ကို ခေါ်ယူလာပြီး ခန့်ထားစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် သည်လူမျိုးတွေ အင်အားများလာလျှင် ကျနော်တို့ အာရှသားတွေအတွက်လည်း သိပ်တော့ မကောင်းပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ မက္ကဆီကိုနိုင်ငံ အလျှင်အမြန်ဆုံး စီးပွားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာပါစေဟုသာ ဆုတောင်းပေး ရတော့မည် ဖြစ်ပါကြောင်း။\n( ပြီးပါပြီ။ စိတ်မချမ်းမသာနှင့် ဖတ်ခဲ့ကြရမည့် မိတ်ဆွေများအား အားနာပါကြောင်း။ Truth is ugly! )\nPosted by pyaykaungaung at 10:16 AM\nLabels: article နိုင်ငံ့အရေး\nnarlachit August 25, 2012 at 3:50 AM\nvery fair & square article, knowledgeable,International respectful view, Real Buddhism, clearly educate religion and nationality upon citizen & race. Wish every Myanmar Burmese got the correct point of view and unfair acts to be avoided together with this name sake democracy rules\nAnonymous August 25, 2012 at 10:01 AM\nzaw August 27, 2012 at 12:00 AM\nur idea is perfect....otherwise we need to do as did in rawanda......its possible but rakhine race will be regarded as uncivilized race n will take generations to get back respect from world communities.\nAnonymous November 1, 2013 at 3:53 AM\nကောင်းတာတွေကို ယူသော် မကောင်းလော့..\nကောင်းတာတွေကို ယူသော် မကောင်းလော့ ( ၁ )\nကောင်းတာတွေကို ယူသော် မကောင်းလော့.. ( ၂ )\nကောင်းတာတွေကို ယူသော် မကောင်းလော့.. ( ၃ )\nမြင်ချင်သည် ရွှေပြည်ကြီးကိုလ ( ၁ )\nမြင်ချင်သည် ရွှေပြည်ကြီးကိုလ ( ၂ )\nမြင်ချင်သည် ရွှေပြည်ကြီးကိုလ ( ၃ )\nမြင်ချင်သည် ရွှေပြည်ကြီးကိုလ ( ၄ )\nမြင်ချင်သည် ရွှေပြည်ကြီးကိုလ ( ၅ )\n၁ - ၃ - ၆၂ ရက်နေ့ အထိ မြန်မာပြည် အခြေအနေ\n၁ - ၃ - ၆၂ ရက်နေ့ အထိ မြန်မာပြည် အခြေအနေ ( ၁ )\n၁ - ၃ - ၆၂ ရက်နေ့ အထိ မြန်မာပြည် အခြေအနေ ( ၂ )\n၁ - ၃ - ၆၂ ရက်နေ့ အထိ မြန်မာပြည် အခြေအနေ ( ၃ )\n၁ - ၃ - ၆၂ ရက်နေ့အထိ မြန်မာပြည် အခြေအနေ ( ၄ )\nခရီးသွား အတွေ့အကြုံ (1)\nဆရာသမားတို့ စကား (1)\nယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် (1)\nအမေနေ့ အမှတ်တရစာ. (1)\nပေါ့ပေါ့ပါးပါး နိုင်ငံရေး စကား (1)\nဘူး သီး တောင် န ယ် သား တ ယောက် က ပြော ပြ မည့် ဘ င်္ဂ...\nမြန်မာပြည်ကိုခင်ဗျားတို့လိုပဲချစ်တဲ့၊ အခုမြန်မာနိုင်ငံရဲ့အဝေးကိုရောက်နေတဲ့ သာမန်မြန်မာနိုင်ငံသားတယောက် ဖြစ်ပါတယ်။\n"Educating the mind without educating the heart is no education at all." — Aristotle\nပြောချင်တာလေး ပြောခဲ့ဖို့ ..\nလက် ရှိ ဧည့် သည်\nယောက် ဖတ် နေပါတယ်။


သံတွဲသားများသို့| Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » သံတွဲသားများသို့ \nPosted by အတိသဉ္ဖာ နာဂရချစ်သူ/ သန်းထွဋ်ဦး on Sep 21, 2011 in Creative Writing | 39 comments\nမည်သူ့ ကိုမျှ မနစ်နာစေလိုပါ။ကျွန်တော် သံတွဲကိုချစ်သလို အားလုံးချစ်ကြလိမ့်မယ်မမျှော်လင့်ပါတယ်။အမှန်တိုင်းပြောရ ရင် မီးမီးသော်ဆိုတဲ့ နာမည်ကနေဘာလို့ ကျွန်တော့်နာမည်ကို ပြန်ပြောင်းလိုက်ရလဲဆိုတော့ ဖြေရှင်းဖို့ လိုလာပီထင်လို့ ပါ။မီးမီးသော် ရဲ့ ဘဝကိုကျွန်တော်မြတ်နိုးပါတယ်။ဒီကလောင်က ကျွန်တော့်ဆေးကျောင်းသားဘဝတလျှောက် ရေးခဲ့တဲ့ ကလောင်မို့ ပါ။တနေ့ နေ့ စိတ်မကောင်းစရာတွေတွေ့ နေရတော့ ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ဖြေရှင်းသင့်ပီထင်လို့ ဝင်လာရပါတယ်။\nကျွန်တော့်ကို စွပ်စွဲနေကြတာမြင်ရတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။စွပ်စွဲခံနေရသူတွေအတွက်လဲဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်ရပါတယ်။ကျွန်တော့် မြို့ လေးကိုချစ်သလို ကျွန်တော့် အပေါ်မှာ မေတ္တာ မထားနိုင်သူတွေကိုလဲ ချစ်လျှက်ပါ။ထာဝရ အချစ်မျက်စိနဲ့ ဘဲကြည့်လျှက်ပါ။\nကျွန်တော် စီးပွားရေးမလုပ်တတ်ပါ။အိမ်မှာ ကလေးတွေကိုစာသင်တဲ့အလုပ်လေးနဲ့ ပျော်မွေ့ နေတာပါ။ဘယ်သူမှ ကျွန်တော်နဲ့ ပြိုင်ဘက်မရှိသလို။ကျွန်တော် မနာလိုစရာလူမရှိပါ။အားလုံးသောမြို့ သူမြို့ သားတွေကောင်းဖို့ ကို ရည်ရွယ်ပါတယ်။အားလုံးငြိမ်းချမ်းတဲ့ ဘဝလေးတွေပိုင်ဆိုင်ကြပါစေ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။\nတဆက်တည်းပါ သူကြီးအပါအဝင် အားလုံးသောရွာသူ၊ရွာသားများကိုတောင်းပန်ပါတယ်။ကျွန်တော် မိန်းကလေးမဟုတ်ပါ။ဒါပေမယ့် မိန်းကလေးဘဝကို အင်မတန်ချစ်ပါတယ်။ခုတော့ ကျွန်တော် ချစ်တဲ့MG ရွာကိုရော၊မီးမီးသော်အကောင့်ကိုပါ စွန့် ရတော့မှာပါ။ပြောခဲ့ပြီးတဲ့စကားထပ်ပြောရပါမယ်။ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ ငွေအားလုံးကို သူကြီးကြိုက်ရမှာသုံးပါ။\nနောက်ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့မှာ မို့ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။အားလုံးကိုလဲ လိမ်ခဲ့မိတဲ့အပြစ်လေးတွက်တောင်းပန်ပါတယ်။\nသံတွဲသား လူယုတ်မာများလဲသိစေချင်ပါတယ်။ကျွန်တော့်မှာ တခြားအကောင့်မရှိပါ။မီးမီးသော် အကောင့်တခုသာလျှင်ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ကျွန်တော် အိမ်အမှတ်(၉)ဦးဥတ္တမလမ်းမှာနေပါတယ်။ကျွန်တော့် handphone ၀၉၄၉၆၅၃၇၁၇ပါ။မည်သူမဆို လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာခေါ်ယူ၍ လူကြီးလူကောင်းပီသ စွာဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်။\nအထင်နဲ့ ဇွတ်မပြောပါဘဲ လက်တွေ့ ပွင့်လင်းစွာ တွေ့ ဆုံဆွေးနွေးနိုင်ပါတယ်။\nဘုရားတရား၊သံင်္ဃာမိဘ ဆရာသမားများမှလွဲ၍မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို မျှမကြောက်ပါ။ကြောက်ရွံ့ စရာလဲ မလိုဟုထင်မှတ်လျှက်။.\nကျွန်တော် MG ကိုနှုတ်ဆက်ရတာစောလွန်းတယ်။ကံမကောင်းလို့ ပေါ့။ဒီအချိန်မှာဆုံးရှုံးမှုတပွေ့ တပိုက်နဲ့ ပေါ့။ဖြေရှင်းသင့်ပီထင်လို့ ပါ။\nဒီလောက်ကြီး မလိုပါဘူးဗျာ။ MG ကို ပြန်မလာတော့လောက်အောင်တော့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကိုယ်ယုံကြည်ရာ ကိုယ်ရေးပြီး ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းဖြတ်သန်းကြရင် အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ။\nအားလုံးကို ကြိုဆိုလျှက်ပါ။ကြီးသူကို ရိုသေ၊ငယ်သူကို သနား၊ရွယ်တူကို လေးစားလျှက်ပါ။ကျွန်တော် မိကောင်းဖခင်သားသမီးပါ။ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ\nမော်မော်သီးကနေ..ကျား ဘ၀ ပြောင်းသွား ပဟ..\nသရုပ်ဆောင် သန်တန်း တက်ဖူးတယ်ထင်တယ်..\nပြီးတော့ ပွင့်လဲ ပွင့်လင်းကြပါတယ်\nသံတွဲသားတို့ ..သံတွဲ သမီးတို့ ..အဆင်ပြေပြေ ချစ်ချစ်ခင်ခင်နေကြဗျ..\nမီးမီးသော်ကလောင်တချောင်းဟာ MG အတွက်မရှိမဖြစ်ပါ၊\nမီးမီးသော် (ခ) ကိုသန်းထွဋ်ဦးရေ ။ အကိုနဲ့ကျွန်တော်က ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကျွမ်းပြီးသားသူတွေပါ ။ မီးမီးသော် ဆိုတာကို အကိုမှန်းကျွန်တော်မသိခဲ့ပါဘူး ။ မကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက် အတွက်နဲ့ အကို့လို လူတစ်ယောက်ကိုစွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင် လောကကြီးဘယ်တရားပါတော့မလဲဗျာ ။ ဘယ်သူတွေဘာပဲပြောပြော မမီးမီးသော် ရဲ့သံတွဲမြို့အတွက်စွမ်းဆောင်ခဲ့တာလေးတွေကို ကျွန်တော်အသိအမှတ်ပြုပါတယ် ။ အကို မန်းဂေဇက်ကိုမစွန့်ခွါပါနဲ့ ။ နာမည်ရင်းနဲ့ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရဲတဲ့ အကို့သတ္တိကို ကျွန်တော်ချီးကျူးပါတယ်အကို ။ မီးမီးသော်ရဲ့ ပိုစ့်တွေကို မန်းဂေဇက်စာမျက်နှာပေါ်မှာ မြင်ချင်ပါသေးတယ် ။\nအကို့အတွက်ပန်းညို(သံတွဲ) ရဲ့ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ပြချင်ပါတယ် ။ ကဗျာနာမည်က` ပြီးသွားမှာပါ´တဲ့\n* ကောင်းကင်ပြာပြာ ၊ မိုးပြာပြာတွင်\nစန္ဒာလမင်း ၊ ထွန်းလင်းသာချိန်\nမိုးတိမ်လွှာတို့ ၊ ဖုံးလို့လွှမ်းကာ\nဒါလည်းမကြာ ၊ ပြီးသွားမှာပါ\n* မှောင်မိုက်သောည ၊ တွေ့ကြုံရလျှင်\nထွန်းပစန္ဒာ ၊ လရောင်ဝါ၏\nပေါ်လာအဆင်း ၊ ဆောင့်ဆိုင်းရင်းဖြင့်\nအားတင်းကာသာ ၊ နေရမှာပေါ့\nအားသာတင်းထားစမ်းပါဗျာ …………. ။ ။\nကိုယ်မှန်တည်းထင်ရင် ဆက်လုပ်ပါ ပတ်ဝန်းကျင်.အတွက် အကျိုးရှိရင်ဆက်လုပ်ပါ အောင်မြင်သူတိုင်း လေကြမ်းကတော. အတိုက်ခံရစဲပါ။ ဒီပုံစံနဲ. ဒီရွာက ထွက်သွားမယ်ဆိုရင်တော. စိတ်မကောင်းစရာပါဗျာ…\nဟုတ်ပါတယ်…မီးမီးသော် …မကလို့မော်မော်သီးပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီး ပါဘူး…ကလောင် နမည်က လူတိုင်းကြိုက်သလိုပေးခွင့်ရှိတာပဲ…မသွားပါနဲ့နော်…..မိန်းကလေးဘ၀ကိုမြတ်နိုးတယ်ဆိုတော့ lone တို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ… Lone ကတော့ ယောက်ျားလေးပဲဖြစ်ချင်တယ်… ကိုသန်းထဋ်ဦး.. အရင်ဘ၀ကကုသိုလ်\nကောင်းမှုများများလုပ်ခဲ့လို့…ယောက်ျားဘ၀ကို ရတာဂုဏ်ယူစရာပါ… MG ကနေတော့ ထွက်မသွားပါနဲ့…အားလုံးကို ခင်တယ်ဆိုရင်…MG မှာစာဆက်ရေးပါနော်……… လူတိုင်းကိုယ့်ဘ၀နဲ့ကိုယ်ပါပဲ… သူများစကားတွေနားမယောင်ပါနဲ့… ကိုယ့်ခံယူချက်နဲ့ကိုယ်ဆက်လျှောက်ပါနော်…………\nအူးတာလေး ဗျင် လိုက်ချင်တာပေါ့နော်\nမီးမီးသော် ဘဝ ကို အရမ်းချစ်မြတ်နိုးသူ မောင်သန်းထွဋ် ဦး ဟာ\nဂေဇက်ကို မလာတော့ဘူး ဆိုတော့က…ပေါ့နော်\nယိုးဒယား များ သွားတော့မှာမို့ လားပေါ့နော် ။\nမဖြေချင်လဲ ရပါတယ် နော်\nမီးမီးသော် တစ်ယောက် ကို\nသတိရ နေမှာ ဖြစ်တဲ့ အကြောင်းပေါ့နော်\nဟုတ်ပ။ဂေဇတ်ကဘာကြောင့်ထွက်သွားရတာလဲ။ တယ်ထူးဆန်းပါလား။ အဖြေလေးပေးပါဦး။ ပြီးတော့….?\nရန်ကုန်မှာတုံးက.. စာနယ်ဇင်းလောကမှာလုပ်တုန်းကလည်း.. ကဗျာ၊စာမူတွေ.. ဘုန်းကြီးတွေ..ယောက်ျားတွေက..မိန်းမကလောင်အမည် သုံးကြပြီး.. လာပို့ကြတာတွေ့ရပါတယ်.။\nအယ်ဒီတာတယောက်အနေနဲ့ကတော့.. ကိုယ်သိတာတွေရှိလည်း.. အယ်ဒီတာတာဝန်ခံမှုထုံးစံအရ..တခြားသူတွေကို… ပြောခွင့်မှမရှိတာနော..။\nယောက်ျားဖြစ်ပြီး.. မိန်းကလေးဘ၀ကို ကြိုက်တာဆိုရင်တော့.. ဂေးပေါ့..။\nဒီရွာမှာ.. ကျုပ်အနေနဲ့ကတော့.. ဂေးတွေကိုလည်း ခွဲခြားဆက်ဆံတာမရှိပါ..။\nတခြားအကြောင်းထူးမရှိရင်.. သူလိုကိုယ်လိုပဲ.. ဆက်ရေးနိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာပါပဲ..။\nရွာတခါးက.. ကိုရင့်အတွက်.. အမြဲဖွင့်ထားပါတယ်လို့..နော..။\nအမျိုးမျိုးပဲ … ဘယ်လိုနားလည်ရမှန်းမသိတော့ဘူး ..\nကလောင်ရှင်ရဲ့ လိင်က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ .. ကလောင်နာမည်နဲ့ လိုက်အောင်တော့ ရေးရတာပေါ့ …ကလောင်နာမည်က ယောကျာ်းကြီးဖြစ်ပြီး ကလောင်ရေးတာ မိန်းမကြီးဆိုလည်း သူများတွေ ငန်းကြောထတဲ့ ပို့စ်မှာ ၀င်ငန်းပေးရတာပဲ … ။ မှတ်မှတ်ရရ … ဟိုတစ်ယောက်လေ … ။ အားကျမခံဝင်ဂလုဦးမှတဲ့ … ။\nဘာတွေများအတွေးချော်နေရတာတုန်း မော်မော်သီး ရေ။ လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ပါ။ ပို့စ်တွေဆက်တင်ဖို့လည်း တောင်းဆိုပါတယ်။ အော် ဒါနဲ့ နောက်တခါ ကျွန်မက မိန်းကလေးပါ လို့တော့ ပြန်မပြောနဲ့တော့နော်။\nရဲအောင်လံ ကိုကျော်ကျော် ( ထွန်းသန့်ကျော်) ကိုယ်တိုင် သွားပီး လူကိုယ်တိုင် ခြိမ်းချောက်\nဒီတော့ အေးဆေးနေတတ်တဲ့ အဲဒီအကို စိတ်ညစ်သွားတာဖြစ်မှာ ။\nအင်း ။ ဟုတ်တယ်ဗျ ။ အဲဒီလိုသတင်းမျိုးတော့ တစ်ခါကြားမိလိုက်တယ် ။ ဖမ်းမယ်ဆီးမယ်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေတောင်မှ ရှိဆိုပဲ ။\nကြားရရုံတင် မဟုတ်ဘူး နော် သိကိုသိနေတာ\n( ဟို အပျက်တွေ ဘာဝင်ပြောဦးမလဲ မသိဘူး၊ ကြောက်လိုက်တာ )\nသံတွဲမြို့နဲ့တကွ မြန်မာတပြည်လုံးအေးချမ်းသာယာပါစေလို့ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။\nပေးတဲ့ဆုနဲ့ တစ်လုံးတစ်ခဲ ကြီး ပြည့်ရပါလို၏ ဗျား ၊\nအားလုံးရဲ့ ကိုယ်စား ကျေးဇူး အထူးတင်ရှိပါကြောင်း ၊\nကို nature လဲ ကောင်းသော အကျိုးခံစားရပါစေ ။\nကိုသန်းထွဋ်ဦး ဘာကြောင့်ဂလိုလုပ်သလဲဆိုတာ နားမလည်ပေမဲ့ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ကိုယ်မို့ “ခွဲသွားပေမဲ့ လမ်းကြုံရင်တော့ ဝင်လာပါအုံးလို့” နှုတ်ဆက်ပါတယ်။\nမှတ်ချက်။ သဂျီးကတော့ ပျော်နေလေရဲ့၊ သူအတော်သက်သာ သွားမှးကိုး။ ခင်ဗျားလမ်းစဉ်လိုက်ဖို့တောင် ရွာသားတချို့ကို အီးမေးလ်ပို့ထားလေရဲ့။\nဖြေရှင်းတာတော့ ဖြေရှင်းတာပေါ့လေ … ဖြေရှင်းရင်းနဲ့ ပေါ်လာတာလေးနည်းနည်းတွေ့လို့ ထပ်စလိုက်ဦးမယ်\n1.မော်မော်သီးက ဂျော်လဂီပုတို့ အဖွဲ့ဝင်လားဟင် … (((မီးမီးသော် ရဲ့ ဘဝကိုကျွန်တော်မြတ်နိုးပါတယ် ))) လို့ ဆိုထားလို့ပါ …\n2.အိမ်နံပါတ်နဲ့ လိပ်စာသာ ရေးတယ် ရပ်ကွက်ကျတော့ မပါဘူးနော် … မျက်လှည့်ပြထားတာလား\n3. ဖုန်းနံပါတ်ပါ တင်သဖြင့် …. ဆေးကျောင်းသားလေးကို ရင်ခုန်ချင်တဲ့ အပျိုချောတွေ ဖုန်းဆက်ကြမှာ မြင်ယောင်သေး … (ဂေဇက်ထဲ လူပေါင်း လေးထောင်ကျော် ၀င်ဝင်ဖတ်နေတာဆိုတော့ )\n4. တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် မျက်နှာဖုံးခွာလိုက်ရတာ မဖြစ်သင့်ပါဘူး … ။ မှန်တယ်ထင်တာ လုပ်ခွင့် လူတိုင်းမှာ ရှိပါတယ် .. ဒါလွတ်လပ်တဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးပါ … ။ under pressure နဲ့ စာရေးနေရတယ်ဆိုလျှင်တော့ .. မပြောတတ်တော့ဘူးလေ …\nမှန်တာပြောရင် ရွာပြင်ထုတ်ခံရသလို များ ဖြစ်နေသလား..\nအားလုံးသော ရွာသားများအပေါ်ချမ်းသာခြင်းသုခနဲ့ ပြည့်စုံပါစေကြောင့်တောင်းဆုပြုပါရစေ။ကိုခိုင်တို့ မမအိတုံ တို့ ရေ….ကျွန်တော်ဟာ ဂေးတစ်ယောက်မဟုတ်. ပေမယ့်. လူသားအပေါ်မှာ ချစ်တတ်တဲ့ မျက်စိ နဲ့ ချစ်တတ်သူပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘဝတက္ကသိုလ် မှာဆူကြုံ၊နိမ့်မြင့်ကြုံရစ မြဲ\nမို့ တခါတလေ မှာ စိတ်အရမ်းညစ်လို့ ခဏရှောင်ဖယ်ယုံသက်သက်ပါ။ကျွန်တော် လူပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ၊တသီးပုဂ္ဂလကိစ္စဘယ်တုန်းကမှမတိုက်ခိုက်ခဲ့သလို၊ကိုယ့်ကိုတိုက်ခိုက်လာ\nလို့ သာ ပြန်တုန့် ပြန်ခဲ့ရတာချည်းပါ။လူသားအကျိုးပြုစာပေများသာ ရေးသား\nမမအိတုံရေ….ကျွန်တော့် အိမ်လိပ်စာက အိမ်အမှတ်(၉)၊ဦးဥတ္တမလမ်း၊အမှတ်(၃)ရပ်ကွက်ပါ။ရွာသားများ လာလည်ဖြစ်ခဲ့ရင် တတ်အားသ\nရွေ့ ကူညီသွားပါမယ်။ကျွန်တော်တို့ သံတွဲမြို့ ကကျဉ်းကျဉ်းလေးပါ။ကျွန်တော် နာမည်ကို မသိသူမရှိပါဘူး။ကျွန်တော့်ပေါ်မှာ မေတ္တာမထားနိုင်တဲ့ သံတွဲသားတစ်ချို့ ကို မသိသိအောင် ရေးပြရခြင်းပါနော်။အားလုံးပျော်ရွှင်ကြပါစေ။MG ရွာကြီး ဖွံ့ ဖြိုးစည်ပင်ပါစေ။\nဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေတယ် ဗျာ ။ အားကောင်းတဲ့ ကလောင်ရှင် တစ်ယောက် တော့ဆုံးရှုံး လိုက်ရပါပြီ၊\nသတင်းတော့ကြားမိသား ၊ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး ထင်ထားခဲ့မိတာ၊\nအစက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိခဲ့ကြရတာလဲ ပါ ပါတယ်၊ ခုတော့နောက်ကျရပြီ။\nပြန်လာခဲ့ပါ ညီလေးရာ ၊\nရွှေဘ ပထမတော့ နဲနဲနာမှာပေါ့ ၊\nဇတ်သိမ်းခါနီး အထိ ဘာဖြစ်လို့ မစောင့်နိုင်ရတာလဲ ၊\nအားလုံးသောရွာသားများအပြင်၊သံတွဲကအကို ညီရင်းမောင်နှမ အားလုံးကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်။အကူအညီလိုခဲ့ရင် အချိန်မရွေးဖုန်းဆက်၍ခေါ်ပါ။\nအိမ်ကို လာလည်ကြဖို့ ဖိတ်ပါတယ်။\nမနေသင့်မနေထိုက်တဲ့အရပ်ကို သတ်မှတ်တဲ့အထဲမှာ ကိုယ့်ကိုချီးမြောက်မယ့်သူတွေ မရှိတဲ့အရပ်ကိုညွှန်းထားတဲ့အတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောယူရရင်… ကိုယ့်ကို ချီးမြောက်မယ့်၊ ၀ိုင်းဝန်းဖေးမမယ့် လူတွေ ရှိတဲ့အရပ်ကို ခွဲခွာသွားမယ်ဆိုတာတော့ သဘာဝမကျဘူးထင်ပါတယ်… ဘာအကြောင်းကြောင့်ဖြစ်ဖြစ် အပြီးတော့ထွက်မသွားသင့်ပါဘူး… အခက်အခဲတွေရှိကောင်းရှိပါမယ်… အဲဒီအခက်အခဲတွေကပဲ ကျွန်တော်တို့ ဘ၀တွေကို ပိုလှအောင်.. ပိုအဓိပါယ်ရှိအောင်လုပ်ပေးနေတာမလား… ဘာမှန်းမသိပေမဲ့ ရင်ဆိုင်စရာရှိတာရင်ဆိုင်လိုက်ပါ့လို့ … နွေးထွေးတဲ့ နေရာတစ်ခုကနေ ရှောင်ထွက်မသွားသင့်ဘူးလို့ .. အကြံပြုပါရစေ…။\nကျမက သံတွဲသူတော့မဟုတ်ဘူးနော်။ ဒါပေမဲ့ မျက်မှန်းတန်းမိမှာပါ။\nကိုသန်းထွဋ်ဦး နဲ့ဆိုရင်တော့ အသက်နည်းနည်း ကြီးမယ်။\nပေစုတ်စုတ် ပြောတာ အရမ်းမှန်တယ်။\nစိတ်အား ပျော့တယ် ထင်တယ်။\nဒါပေမဲ့ ဟဲဟဲ နောက်ပဲန်နိမ်းတခုထပ်သုံး၊ရတာပဲနော့။\nကျွန်တော်က လူသစ်ဆိုတော့ ဘာမှန်းတော့မသိဘူး ၊ ဘာတွေရေးလဲ သိပ်မသိဘူး ၊\nဒါပေမဲ့ ။။ မီးမီးသော် ရဲ့ comment လေးတွေ ဒီစာလေးကတော့အကျိူးများလှပါတယ် ၊ ဒီစာလေးကိုတော့မှတ်သားထားပါမယ် ကူးထားပါရစေ ၊ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စ သဖြင့်တွေ့တွေ့ နေ ပြီး သတိထားမိနေပါတယ်။\nကိုယ့်နာမည် ဖုန်း နံပါတ်တွေတောင် ထုတ်ဖေါ်ပြီးမှ ဒီကထွက်မယ်ဆိုတာ အရူံးပေးရာ မကျဘူးလား?????\n“ဘုရားတရား၊သံင်္ဃာမိဘ ဆရာသမားများမှလွဲ၍မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို မျှမကြောက်ပါ။ကြောက်ရွံ့ စရာလဲ မလိုဟုထင်မှတ်လျှက်။. ”\nဒီလိုပြောပြီးမှ … မီးမီးသော် နံမည်နဲ့သာ ဆက်လိုက်စမ်းပါ။\nဆရာ မော်မော်သီးရေ အားလုံးက စောင့်နေကြတယ်တဲ့\nခင်ဗျားလို တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်ဗျ\nB လိုလို G လိုလို သိပ်လုပ်တာ..\nလာလည်မယ် လာလည်အုံးမယ်ဗျို. ဆေးကျောင်းကအထုတ်ခံရတဲ.ကိုသန်းထွဋ် ဦး ဆိုရင်သိတယ်မဟုတ်လား(စတာနော် ဟီးး) မခွဲသွားပါနဲ.ဗျာ မန်းဂဇက်က ပျော်စရာကောင်းပါတယ်ဗျ ဘယ်လိုအကြောင်းပဲရှိရှိပေါ.ဗျာ လူဆိုတာ ကိုယ်ကောင်းရင်ခေါင်းမရွေ.ပါဘူး ဆက်သာလုပ်ဗျို.\nဘာတဲ.ရွှေဝါရောင် ကြောင်.ကျောင်းထုတ်ခံရတာဟုတ်လား တကယ်ကိုလေးစားပါတယ်ဗျာ ကျနော်တို.တွေမလုပ်နိုင်ခဲ.ဘူးဗျ တကယ်ကြီးကိုပဲလေးစားထိုက်တဲ.သူတစ်ယောက်ပါလို.မှတ်ချက်ပေးရင်း အစ်ကို.ရဲ.ပို.စ်တွေကို ထပ်မြင်ချင်သေးတယ်လို.ဆန္ဒ ပြုလိုက်ပါတယ်\nအားလုံး မမြင်ချင်အဆုံးပါ ။\nအများအတွက်ရည်ရွယ်ပီး ပို့စ်လေးတင်လိုက်တာနဲ့ အာဏာပိုင်ရဲ့ေ..ွး တွေက ဝင်ကိုက်ကိုက်နေ\nဟုတ်ကဲ့ပါ ကျွန်တော်အားကျလေးစားရတဲ့ဆရာသမားတွေ အများကြီးရှိတဲ့ MG ရွာကိုခွဲမသွားနိုင်ပါဘူး။နောက်ပိုင်းမှာ ပြန်ဝင်လာခဲ့ပါမယ်။နည်းနည်းတော့\nနားလိုက်ပါမယ်ဗျာ။သန်းထွဋ်ဦး နာမည်နဲ့ ဘဲဆက်ရေးသွားတော့မှာပါ။အားလုံးက အားပေးကြတော့ ကျေးဇူးပါနော့။\nဘာကိုမှ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့လို့ပါ\n” I am the master of my soul”\n“I am the captain of my life”\nကိုယ့်ဘ၀ ကို ဘယ်လို ထိုးနှက်မှုတွေ ဘယ်သူတွေကြောင့်မှ လက်မလျှော့နဲ့။ ကိုယ့်ဘ၀ကို ကိုယ်ပဲပိုင်တယ်။\nပြန်လာခဲ့ပါ။ ရွာတံခါးက အမြဲဖွင့်ထားသလို တို့ရွာသားများကလည်း အမြဲ ကြိုနေပါတယ်။


ချို ပေါ့ ကျ (၁၀) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Aha! Jokes, Satire » ချို ပေါ့ ကျ (၁၀)\nချို ပေါ့ ကျ (၁၀)\nPosted by black chaw on Apr 27, 2012 in Aha! Jokes, Satire, Creative Writing, Editor's Choice, Opinions & Discussion, Photography, Travel | 87 comments\nMarketing သိတ်အရေးကြီးပါတယ် ကျောင်းဒကာ။\nနားလည်ထား၊ သိထားရင် မမှားဘူးပေါ့ဗျာ။ ကုန်ပစ္စည်းလိုက်ဖြန့်နေမှ Marketing သိဖို့လိုတာမဟုတ်ပါဘူး။\nဆိုက်ကားသမားတွေလည်း Marketing အကြောင်း အကြမ်းဖျင်းတော့သိထားရင် ကောင်းတာပါပဲဗျာ။\nဘလက်ချော ဆိုတဲ့ကောင် နင်းတဲ့ဆိုက်ကားများ တော့ ဘယ်တော့မှ မစီးနဲ့ဟေ့။ ဘယ့်နှယ့်ရှင် ဈေးခြင်းတောင်းလေး ကူသယ်ခိုင်းတာ စောင့်ကြီးအောင့်ကြီးနဲ့။ ဆိုက်ကားနင်းနေတာကို လေယဉ်မောင်းနေရတယ်များ မှတ်နေလားမသိဘူး။\nမနက်မိုးမလင်းသေးဘူး အရက်ကလည်း သောက်ထားပြီ။\nပေါက်ဖေါ်လေးတို့ဆို ခိုင်းစရာတောင်မလိုဘူး။ အန်တီ ဘာကူသယ်ပေးရမလဲ ဆိုတာချည်းပဲ။ နောက်ကို ပေါက်ဖေါ်နင်းတဲ့ ဆိုက်ကားပဲ စီးတော့မယ် ဒါဗျဲ။\nဆိုက်ကားနင်းတာတောင် အလိုက်သိ ဖင်ပေါ့တဲ့လူနင်းတဲ့ ဆိုက်ကားမျိုးကို လူတွေက ရွေးစီးချင်ကြပါတယ်။\nဒီနေရာကနေ ဟိုနေရာကို နင်းပို့ပြီး ပေးဆိုက်ကားခ ဆိုရုံလောက်နဲ့တော့ အောင်မြင်တဲ့ ဆိုက်ကားသမား တစ်ယောက်မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ကျောင်းဒကာ။\nသွား ၃၂ ချောင်းပေါ်အောင် ဖြဲပြထားတဲ့ အပြုံးရယ်၊\nအန်တီ ဘာကူသယ်ပေးရမလဲဆိုတဲ့ အပို ၀န်ဆောင်မှုရယ်၊\nဆိုက်ကားစီးတဲ့သူ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်စေမယ့် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုလေးတွေရယ်၊\n(ဥပမာ – အရမ်းဝနေတဲ့ မိန်းမကြီးတစ်ယောက်ကို\n“ ဟာ အစ်မကြီး မတွေ့တာသိတ်မကြာသေးဘူး ပိန်သွားတယ်နော် “\nဆိုတဲ့ သည်းခြေကြိုက်စကားမျိုး။ အာဟိ )။\nပါနိုင်ရင် ပို အဆင်ပြေမယ်ပေါ့ဗျာ။\nဆိုက်ကားနင်းတဲ့လူခြင်းအတူတူ ဆိုက်ကားသမား ဘလက်ချော ရဲ့ image က တစ်မျိုး၊\nဆိုက်ကားသမားပေါက်ဖေါ်ရဲ့ image က တစ်မျိုး၊\nဆိုက်ကားသမား ကရင်စည် ရဲ့ image ကတစ်မျိုးပါ။\nတစ်ယောက်ခြင်းစီရဲ့ လူချစ်လူခင်ပေါပုံခြင်း မတူညီနိုင်ပါဘူး။\nအဲဒီတော့ ဆိုက်ကားနင်းတဲ့လူတောင် Brand Building ပိုင်းနားလည်ရင် ပို အောင်မြင်မယ်ပေါ့ဗျာ။\nမရယ်ပါနဲ့ ကျောင်းဒကာ။ အတည်ပြောနေတာပါ။\nဘလက်ချောကလည်း ဘလက်ချော Brand ကို ကိုယ့်အပြုအမူ အပြောအဆိုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ရပါတယ်။\nဆိုက်ကားနင်းရင်း အရက်သောက်ထားရင် ပိုဆိုးသေး။\nဘလက်ချော ဆိုက်ကားစီးရင်း ခေါင်းတောင်မူးတယ်၊ အရက်နံ့ကို ဟောင်နေတာပဲ\nဆိုတဲ့ မှတ်ချက်မျိုး အချခံရပြီဆိုရင် ဘယ်လာ ကောင်းတော့မလဲ ကျောင်းဒကာရယ်။\nပေါက်ဖေါ်ကလည်း ပေါက်ဖေါ်ဆိုတဲ့ Brand ကို သူ့အပြုအမူ အပြောအဆိုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ရပါတယ်။\nဆိုက်ကားနင်းရင်း စီးလာတဲ့ မိန်းမပျိုလေးတွေကို ဖွန်ကြောင်တတ်ရင် သေပြီဆရာပဲ။\nပေါက်ဖေါ် နင်းတဲ့ ဆိုက်ကားများတော့ ဘယ်တော့မှ မစီးနဲ့ သမီးရေ။ ရှောင်သာရှောင်။ ဟိုတစ်နေ့က ၀တ်မှုန်ရွှေရည်လေးကို လက်ဆွဲပြီး ရည်းစားစကားပြောလို့တဲ့။\nဆိုတဲ့ မှတ်ချက်မျိုး အချခံရပြီဆိုရင်လည်း ဘယ်ကောင်းပါတော့မလဲ ဗျာ။\nဆိုက်ကားသမားမှာတောင် ကိုယ်စီးလို့ အဆင်ပြေတဲ့ ဆိုက်ကားနဲ့ ကိုယ်သိတ်မစီးချင်တဲ့ ဆိုက်ကားဆိုတာ ရှိသေးတယ်ဗျ။\nအော် တော်တော် မြင့်တဲ့ ဘိဇနက် အကြောင်းဆွေးနွေးမိနေတာကိုး ဟိုးဟိုး…။\nဘယ်လိုကိစ္စမျိုးမှာမဆို Marketing အကြောင်းနားလည်ထားဖို့ ဆိုတာလေး… ဟေးဟေး။\nထားလိုက်ပါဗျာ။ ဆိုက်ကားနင်းတဲ့ ကိစ္စကြီးက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဝေးလွန်းပါတယ်။\nမန်းလေး ဂဇက်မှာ စာရေးတဲ့ ကိစ္စဘက်လှည့်ရအောင်ပါ။\nမန်းဂဇက်မှာ ကျွန်တော် စာရေးချင်လို့ စာရေးပါတယ်။\nကလောင်နာမည်ပေးရပါတယ်။ ဘလက်ချော ပေ့ါဗျာ။ ကုမ္ပဏီနာမည်သဘောပေါ့။\nကျွန်တော်တို့ ရေးတဲ့ ပို့စ်တွေ က ကျွန်တော်တို့ BRAND တွေပေါ့။\nအဲဒီ ဘလက်ချော ကုမ္ပဏီထုတ် BRAND မျိုးစုံပေ့ါဗျာ။ ရွာသူရွာသားတွေ ကြားထဲမှာ Launching လုပ်ရပါတယ်။ သူတို့အတွေးထဲမှာ impression လေး ရှိလာစေဖို့ ကျွန်တော် တည်ဆောက်ရပါတယ်။ ဘယ်လမ်းကြောင်းလေးနဲ့ သွားမလဲ ဆိုတာကိုလည်း ရွေးရပါတယ်။ ဥပမာ – ဆူး စိတ်ကူး ဆိုတဲ့ BRAND မျိုးပေ့ါ။ ကိုပေါက် လက်ဆောင် အတွေးပါးပါးလေး ဆိုတဲ့ BRAND မျိုးပေါ့။\nကျွန်တော်ပထမဆုံး ဂဇက်တံခါးစောင့်ကြီး ဆိုတဲ့ BRAND လေးတစ်ခုကို ရွာထဲမှာ ချပြပါတယ်။ မဆိုးဘူးပေါ့ဗျာ။ လူနည်းနည်း သိတယ်ပေါ့။ နောက် အခု ချိုပေါ့ကျ ဆိုတဲ့ BRAND လေးကို ထပ်ကြိုးစားကြည့်တဲ့အခါ နည်းနည်း လက်ခံကြတယ်ပေါ့။ ကုန်ပစ္စည်းတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် image ရှိကြသလို ကလောင်နာမည်တွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် image လေးတွေ ရှိကြပါတယ်။\nဥပမာ – ဘလက်လေဘယ် အရက်ကို သောက်ရင်ခေါင်းမကိုက်ဘူး ဆိုတာမျိုးပေါ့။ (ဥပမာပေးတာကိုက အရက်နာမည်နဲ့)\nဟိုတစ်နေ့က ဂီဂီပြောတဲ့ BRANDING is PROMISING ဆိုတာမျိုးပေါ့ဗျာ။\nလူတွေလက်ခံပြီး ဈေးကွက်ဝင်နေတယ်ဆိုတာလေးနဲ့ ဖရီးရိုက်နေလို့လည်း မဖြစ်သေးပါဘူး။\nဈေးကွက်မှာ ကိုယ့် ကုန်ပစ္စည်းရဲ့ အလားအလာကိုလည်း ခန့်မှန်းတွက်ချက်ရပါသေးတယ်။ ပြိုင်ဘက်တွေက အများကြီးကိုး နော်။ ရောင်းအားကျလာရင်လည်း ဘာကြောင့်ရောင်းအားကျလာသလဲဆိုတာကို တွက်ချက်ပြီးတော့ ရောင်းအားပြန်တက်အောင် ကြိုးစားရပြန်တယ်ပေါ့။ အဲဒီမှာ ဆာဗေး အရေးကြီးပြန်တယ်။\nအဲဒီတော့ ဆာဗေးလေးတွေနဲ့ ကိုယ့် BRAND ကို ဈေးကွက်မှာ ဘယ်လောက် ရာခိုင်နှုန်းချုပ်ကိုင်ထားနိုင်သလဲ၊ ပြိုင်ဘက် Brand တွေက ဘယ်လို ပရိုမိုးရှင်းတွေနဲ့ ဈေးကွက်ကို ထိုးဖေါက်နေသလဲ ဆိုတာမျိုးတွေကို အမြဲတမ်း လေ့လာနေဖို့လိုပါတယ်။\nရေရှည်အတွက်ကို ပြောတာပါ ကျောင်းဒကာ။\nကဲ ပြောရင်းနဲ့ ဝေ့နေပြီဗျာ။\nအဓိကအကြောင်းအရာက Marketing နေရာတိုင်းမှာ အရေးကြီးတယ်ဆိုတာလေးပါ။\nမာကက်တာ ဂီဂီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလို့ မားကက်တင်း အရေးကြီးကြောင်း ဂုဏ်ပြု ရေးသားလိုက်ပါတယ်။\nဗရမ်းဗတာ မာကက်တာ ဘလက်။\nနေအောင် ရဲ့ သင်္ကြန်တွင်း သမ္မတအိမ်တော်သွားတောလား (နံနက်ခင်း)\nရုပ်ရှင်မင်းသားကြီးနေအောင်ဟာ နေပြည်တော်သင်္ကြန်မှာ သီချင်းဆိုခဲ့ပြီး အနုပညာရှင်များကို နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီး ဦးသိန်းစိန်မှ ချီးမြှင့်ခဲ့သောဆုငွေအား လူမှုအသင်းအဖွဲ့များသို့ ပြန်လည်လှူဒါန်းပွဲကို တက်ရောက်လာပါတယ်တဲ့ ဦးလေးရေ။ အဲဒီမှာပဲ နေပြည်တော် သင်္ကြန်အကြောင်းကို နေအောင် ကြီးက ဒီလိုပြောပြပါတယ်တဲ့။\nနေပြည်တော်သင်္ကြန်ရဲ့ ထူးခြားချက်ဆိုရင် တစ်ရက် ကျွန်တော်တို့ဖျော်ဖြေနေတုန်း ကားတစ်စီးရောက်လာတယ်။ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးရဲ့အိမ်တော်ဝင်းမှာ သွားရောက်ဖျော်ဖြေရမယ်လို့သိရတယ်။ ကျွန်တော်က အရင် သမ္မတအိမ်တော်တွေတော့ ရောက်ဖူးတယ်။ နေပြည်တော်က သမ္မတအိမ်တော်ကိုတော့ မရောက်ဖူးသေးဘူးလေ။ ကိုယ့်နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့မင်း။ သမ္မတရဲ့အိမ်တော်ကိုသွားရမယ်ဆိုတော့ ပျော်တာပေါ့ဗျာ။ ကောင်းလိုက် ခမ်းနားလိုက်တာဗျာ။ သမ္မတကြီးကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့ အနုပညာရှင်တွေကို ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတ်ဆက်တယ်။ ပြီးလည်းပြီးရော တောင်းကြတယ်။ နိုင်ငံတော်သမ္မတဆိုတာ အများကြီးချီးမြှင့်နိုင်တယ်။ တောင်း ဆိုတာကို ကလေးတွေက ကြောက်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း အခြားလူကြီးတွေနဲ့ စကားပြောနေတော့ မပြောလိုက်ရဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီထက်အများကြီးတောင်းလို့ရတာပေါ့။ အဲဒါဆို ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီထက်ပိုပြီး လှူနိုင်တယ်လေ။ ကလေးတွေက မတောင်းလိုက်တော့ ခုလောက်ပဲလှူနိုင်တာပေါ့ဗျာ။ နိုင်ငံတော်သမ္မတကြီးကိုယ်တိုင် ဆုတွေပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ရေလောင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း သမ္မတကြီးကျန်းမာပါစေလို့ ပြန်ဆုတောင်းပေးလိုက်တယ်။ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ကိုအုပ်ချုပ်တဲ့မင်း ကျန်းမာချမ်းသာမှ တိုင်းသူပြည်သားတွေ စီးပွားရေးတွေတိုးတက်ကောင်းမွန်မှာ။ ဟိုဟာကောင်းတယ်။ ဒီဟာမကောင်းဘူး မပြောကြပါနဲ့တော့။ တိုင်းပြည်တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ လူတစ်ဦးချင်းစီမှာတာဝန်ရှိတယ်။ အုပ်ချုပ်သူကိုချည်းမပြောနဲ့\nအဲလိုကြီးကို ပြောသွားတာဗျာ။ မှတ်သားလောက်စရာတွေပါဗျာ။ ပြောရင်းဆိုရင်း နည်းနည်းများအရှိန်လွန်သွားသလားလို့။\nချက်ခြင်းကြီးကို အုပ်ချုပ်သူကိုချည်း မပြောနဲ့တွေဘာတွေ ဖြစ်သွားတော့တာပဲ…လူဆိုး။ အနုပညာရှင်မျိုးဆက်သစ်ကလေးတွေအနေနဲ့လည်း နောက်တစ်ခါ သမ္မတကြီးနဲ့တွေ့တဲ့အခါ ဒီထက်အများကြီး တောင်းကြဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြပါ လို့။\nအော်များများတောင်းနိုင်ရင် များများလှူလို့ ရတာပေါ့ ကျောင်းဒကာရယ် ဟုတ်ဘူးလား။\nဆွိဝတ်ရည်သောင်းပြောတဲ့ Sexy Pose ဆိုတာ (Oasis ဂျာနယ်)\nနှင်းဝတ်ရည်သောင်းတို့ အေးဝတ်ရည်သောင်းတို့ရဲ့ ညီမငယ်လေး ဆွိဝတ်ရည်သောင်းက Sexy Pose အကြောင်းပြောထားတာပါ ကျောင်းဒကာ။\nSexy Pose ဆိုတာ သာမန်လူတွေအတွက် မရှိလည်းဖြစ်ပေမယ့် Celebrity တွေအတွက်တော့ မရှိမဖြစ်ကို လိုအပ်ပါတယ်တဲ့။\nအော် မှန်တာပေါ့ ခေးရယ်။ မြန်မာ Celebrity မလေးတွေ ရဲ့ Sexy Pose တွေ အမှန်တကယ်ကို လိုအပ်နေတာပါကွယ်။ အာဟိ။\nဆွိဝတ်ရည်သောင်းလေးရဲ့ Sexy Man က ဒီလိုတဲ့ဗျ။\nယောက်ျားလေးဆိုရင် ရုပ်ချောစရာမလိုဘူး။ (ဒါကတော့ ရွှေတိုက်စိုးနဲ့ ကွက်တိ)\nအသားလည်း ဖြူစရာမလိုဘူး။ (အင်းဒါကတော့ ဘလက်ချောနဲ့ ကွက်တိ။ အသားမည်းကိုဗျ နော်)\nအရမ်းကြီး Sexy ကျ စရာလည်းမလိုဘူး။ (ဒါကတော့ ကိုနိုဇိုးမိကြီးနဲ့ ကွက်တိ။ ဆက်စီကိုမဖြစ်တာပါ။ အာဟိ)\nယောက်ျားဆန်ဆန်နဲ့ ယောက်ျားပီသတဲ့ ပုံမျိုးဆိုရင် ကြိုက်တယ်။ (RGa လေး ရဲ့ ဘော်ဒီနဲ့ စတိုင်မျိုးပေါ့ဗျာ။)\nပြောရရင် သဘာဝပုံစံနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံမျိုးကို သဘောကျတယ်။\n(သဘာဝပုံစံဆိုလို့ ဟိုနေ့က ရွှေလီမှာသောက်ကြတုန်းက ကြောင်ဝတုတ်တစ်ယောက် ဘရာတောင် မ၀တ်ခဲ့ဘူး။\nအော် ဆွိဝတ်ရည်သောင်းလေးတစ်ယောက် မန္တလေးဂဇက်က အစ်ကိုကြီးတွေ ဦးလေးကြီးတွေရဲ့ Sexy Pose တွေကို မြင်ရင်\nထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်မှာ မြင်ယောင်မိသေး ဟေးဟေး။\nမြန်မာရုပ်မြင်ဇာတ်လမ်းတွဲ အချစ်သင်္ကေတ လာပြီ (8 Days)\nရှောင်လို့ကို မလွတ်နိုင်တဲ့အရာတွေထဲမှာ ကိုးရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေက ထိပ်ဆုံးမှာနေရာယူနေတာ အတော်ကြာခဲ့ပါပြီ။\nမြ၀တီကြည့်လည်း ကိုးရီးယား၊ MRTV ကြည့်လည်း ကိုးရီးယား၊ MRTV-4 ကြည့်လည်း ကိုးရီးယား၊ ဖမ်မလီ ကြည့်လည်း ကိုးရီးယား၊ စကိုင်းနက်ကြည့်လည်း ကိုးရီးယား။\nဘယ်တီဗီ စတေရှင် ကြည့်ကြည့် ကိုးရီးယားနဲ့ကို မလွတ်နိုင်ဘူး။\nပါဝါအပျော့နဲ့ နယ်ချဲ့ခြင်းကို မြန်မာတီဗီစတေရှင်တွေက ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးကို ကျေနပ်လို့။\nဒီလောက်တောင်ဖြစ်လှတာ ရွှေတိုက်စိုး ရေ ကြုံရင် ကိုးရီးယားမ တစ်ယောက်လောက်ကောက်ယူပြီး ကလေးတန်းလန်းနဲ့ ထားခဲ့ပစ်လိုက်စမ်းကွာ။ ဒါမှ ရွှေမြန်မာတွေအကြောင်းကောင်းကောင်းသိသွားမှာ ဘာမှတ်နေလဲ။ ဒါလည်း ဖြစ်မယ်မထင်သေးဘူးဗျို့။ တော်ကြာ သူတို့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေလို ကလေးက အရွယ်ရောက်လာပြီး မြန်မာပြည်လာ၊ ကွဲနေတဲ့အဖေကိုရှာနေမှ အုပ်ထိန်းသူနဲ့ ပြသနာတက်နေဦးမယ်။ တကယ်သွားမလုပ်လိုက်နဲ့ဦးဗျ။\nသတင်းအတည့်က ဒီလိုဗျ။ မြန်မာရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ အချစ်သင်္ကေတ ကို MRTV-4 ကနေ ပြသပေးတော့မယ်တဲ့။ ရိုက်ကူးသူ ဒါရိုက်တာက ကောင်းဇံ (MRTV-4)၊ ဇာတ်ဝင်တေးနဲ့ စာသားကို မြင့်မိုးအောင်က ရေးပေးထားပါတယ်တဲ့။ သရုပ်ဆောင်တွေကတော့ မျက်နှာသစ်တွေဖြစ်တဲ့ ဘုန်းထက်ရှိန်၊ ကောင်းမြတ်စံ၊ စိုးနန္ဒာကျော်၊ ၀င့်ယမုံလှိုင်တို့က အဓိက ပါဝင်ပါတယ်တဲ့။ ရန်ကျော်တို့ သန်းသန်းစိုးတို့ ဦးဇော်မှိုင်းတို့ ဦးဝင်းမြိုင်တို့ကလည်း ၀ိုင်းဝန်းပံ့ပိုးထားကြတယ်ပေါ့ဗျာ။ ကဲ ကိုးရီးယား ဇာတ်လမ်းတွဲတွေကို ခုခံဖို့အတွက် မြန်မာဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ဘယ်လောက် ထိုးဖေါက်နိုင်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့ ကျောင်းအစ်မရေ။ ဧပြီလ ၃၀ ရက်နေ့က စလွှင့်မယ်ဆိုတော့ သိတ်မဝေးတော့ပါဘူး။ မြန်မာရုပ်သံဇာတ်လမ်း ကမ္ဘာကိုလွှမ်းစေရမည်ပေါ့…။ ကမ္ဘာ့အဆင့်က နည်းနည်းမှ လျှော့မပေးနဲ့ ကျောင်းဒကာ။\nသင်္ကြန်တွင်း ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကြောင့် သင်ဇာဝင့်ကျော်ကို ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးက ခေါ်ယူတွေ့ဆုံမည် (7 Days)\nကဲကြည့်။ ဥက္ကဌမှ မဖြစ်သေးဘူး ဦးဇင်ဝိုင်းကြီးတို့ကတော့ လုပ်ပြီ။\nသင်္ကြန်တွင်းမှာ မိန်းကလေးတော်တော်များများ Sexy ဖြစ်စေမယ့် ၀တ်စားဆင်ယင်မှုတွေနဲ့ ဘီယာလေး အရက်လေး နည်းနည်းပါးပါး သောက်ကြစားကြ၊\nပြီးတော့ ကားခေါင်မိုးပေါ်တက်ပြီး ကနေလိုက်ကြတာ ကြည့်လို့တောင်ကောင်းသေး ဟေးဟေး။ အခုတော့ သင်ဇာဝင့်ကျော်လေးကျကာမှ ခေါ်ပြီး သတိပေးမယ်ဆိုတာတော့ နည်းနည်းလေးများလွဲနေသလားလို့။ သင်ဇာဝင့်ကျော် နောက်ကို ခေတ်ကလိုက်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ခေတ်နောက်ကို သင်ဇာဝင့်ကျော်ကလိုက်နေတာပါ။ သင်ဇာဝင့်ကျော်တစ်ယောက်တည်းကို ခေါ်သတိပေးယုံနဲ့တော့ ယနေ့ခေတ်မိန်းမငယ်တွေရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှု ရေစီးကြောင်းကြီးကို ပြောင်းပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများပါလိမ့်။ အို ဦးနှောက်စားပါတယ်ဗျာ။ ကောင်မလေးတွေကို ဒီလိုသာ ဆုံးမလိုက်ပါ။\nကဲချင်သလိုကဲကြ။ တစ်နေ့ ယူမယ့်ယောက်ျားပေါ်လာလိမ့်မည်။\nမောင့်ချစ်သူ နွယ်နွယ်ထွန်း (8 Days)\nတစ်မျိုးမထင်ပါနဲ့ ကျောင်းဒကာရယ်။ ဟိုတုန်းက ကျော်ဟိန်းနဲ့ ခင်သီတာထွန်းတို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားနာမည်ပါ။\nပြောချင်တာက နွယ်နွယ်ထွန်း ဆိုတဲ့ Photo Model မလေးတစ်ယောက် အကြောင်းပါ။\nအင်မတန် Sexy ဖြစ်သော ဓါတ်ပုံလေးတွေနဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ ကလေးမလေးပေါ့။ ကမ်းကြီးခေါ်သလို ခေးလို့သာ ခေါ်လိုက်ချင်တော့တယ် ဟေးဟေး။\nအဲဒီကလေးမလေးက ဒီတစ်ပတ်ထုတ် 8 Days ဂျာနယ်ရဲ့ မျက်နှာဖုံးရှင်ပါဗျာ။ တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင်နဲ့ တွဲရိုက်ထားတာပါ။ ခင်ဗျားသ၀န်တိုမယ်ဆိုလည်း တိုစရာပါ ကျောင်းဒကာ။ စပါးကြီးမြွေကြီးရဲ့ ခေါင်းက နွယ်နွယ်ထွန်းလေးရဲ့ နှလုံးသားတည်ရှိရာ ဘယ်ဘက်ရင်အုံပေါ်မှာ မှေးစက်လို့။ စပါးကြီးမြွေကြီးရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း နွယ်နွယ်ထွန်းလေးက ပေါင်လုံးကြီး နှစ်ခုကြားမှာ ညှပ်လို့။\nအော် မြွေဖြစ်ရတဲ့ဘ၀ ကိုနိုဇိုးမိကြီးဘ၀ထက်တောင် ဇိမ်ကျနေသေး။\nဓါတ်ပုံဆရာကလည်း အေးဇော်မိုး (စက်မှု) ဆိုတော့ Sexy ဖြစ်ရဲ့လားလို့ မေးစရာကို မလိုတော့တာပေါ့ဗျာ။ လက်ခုတ်တီးပြီးအားပေးပါတယ် အေးဇော်မိုးရေ။\nအေးဇော်မိုး(စက်မှု) ရဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်ချက် (8 Days ဂျာနယ် မျက်နှာဖုံး)\nအဲဒီ နွယ်နွယ်ထွန်းလေးနဲ့ အင်တာဗျူးထဲက နည်းနည်းလောက် ဆွဲထုတ်တင်ပြချင်ပါသေးတယ်ဗျာ။\nနွယ်နွယ်ထွန်းအနေနဲ့ ထူးထူးခြားခြား အနုပညာ လှုပ်ရှားမှုမျိုး မတွေ့ရဘဲနဲ့ ဘာကြောင့်နာမည်ကြီးနေရပါသလဲ။\n(ရိုက်။ ဟုတ်တယ်။ မေးသင့်တယ်။ ခေး က အလကားနေရင်းကို နာမည်ကြီးနေတာ။ ကိုလင်းဝေကြီး ဆို\nနွယ်နွယ်ထွန်းဓါတ်ပုံလေးတွေက မိုက်တယ် လို့ ခဏခဏပြောဖူးတယ်။ ဘာမိုက်တာလဲလို့ ဒီတစ်ခါတွေ့မှ မေးကြည့်ရဦးမယ်)\nသမီးလည်း အဲဒါကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင် မသိဘူးဖြစ်နေတယ်။ ကိုယ်က ဇာတ်ကားလည်း မရိုက်ဖူးဘူး။ သူများတွေလိုလည်း ပြိုင်ပွဲတွေဝင်မပြိုင်ဖူးဘူးလေ။ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် သီးသန့် Photo Model တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရပ်တည်ခဲ့တာပါ။ ထူးထူးခြားခြားအနေနဲ့ လူတွေက ပိုပြီး သတိထားမိတာက ကိုယ့်ရဲ့အရပ်အမောင်းနဲ့ Style တစ်ခုကြောင့်လို့ထင်တယ်။ အခုခေတ်က ကိုးရီးယား စတိုင်လေးတွေ ရိုက်တာများတယ်လေ။ အဲဒီထဲကမှ သမီးစတိုင်က ကွဲထွက်နေတာကြောင့် လို့ ထင်မိတယ်။ အဓိကကတော့ လူတွေပိုသိတာက Photo Model ကြောင့်လို့ ထင်မိပါတယ်။\nအော် ခေးရယ်။ အဲဒါကျတော့ ကိုပါလေရာကြီးတို့ ကိုထက်ဝေးတို့ သူရဇော် တို့က သမီးဘာလို့နာမည်ကြီးနေသလဲဆိုတာ ပိုပြောနိုင်မှာပေါ့ကွယ်။\nကဲ ဆရာတို့…။ နွယ်နွယ်ထွန်းလေးက သူ့ကိုယ်သူ ဘာကြောင့်နာမည်ကြီးနေသလဲဆိုတာ မသိရှာဘူးတဲ့။ ပြောပြလိုက်ကြစမ်းပါဗျာ..။ ခေးကို။\nအေးဇော်မိုး (စက်မှု) ရဲ့ လက်ရာ နွယ်နွယ်ထွန်း ရဲ့ အလှ ဘလက်ချောက ပြန်တင်ပြပေးတာပါ။\nနောက်မေးခွန်းလေးတစ်ခုက ကိုကြီးမိုက်ကြီးတို့အကြိုက်ပဲဗျာ။ ကဲ ဖတ်ကြည့်။\nနွယ်နွယ်ထွန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးနေရာက ဘယ်နေရာလို့ ထင်ပါသလဲ။\nသမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးပါပဲ။ နှုတ်ခမ်းလေးက ထူပြီး ထော်တဲ့ အတွက် Sexy ကျတယ်လို့ ထင်တယ်။ သဘောကျပါတယ်။\nနှုတ်ခမ်းလေးတွေ၊ နှာခေါင်းလေးတွေ ကို သဘောကျပါတယ်။\nအော်ခေးရယ်။ ထူထူလေးနဲ့ ထော်တဲ့ နှုတ်ခမ်းကလေးက Sexy ဖြစ်သတဲ့လား။\nကိုကြီးမိုက်ကြီးကတော့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဆွဲဆောင်မှုတွေ ရှိနေတာပါတဲ့။ ဘယ်နေရာမှ ပစ်ရက်စရာ မရှိလောက်အောင် Sexy ဖြစ်နေတာပါတဲ့။\nစိတ်ထိန်းပါ ကိုကို။ မမြဲတဲ့အရာတွေပါ…။ အပုတ်ကောင် ရုပ်ဆောင်နေတာပါ။\nတီဗီမှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ အနာဂတ်မြန်မာပြည် သီချင်းအကြောင်း (ပေါ်ပြူလာ)\nအခုတလော တီဗီမှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ပေါ်လစီသီချင်းလို့ခေါ်ကြတဲ့ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်အကြောင်းပြောချင်ပါတယ်။\nသမ္မတကြီးဦးသိန်းစိန် သမ္မတတာဝန်ထမ်းဆောင်တဲ့ တစ်နှစ်ပြည့်အထိမ်းအမှတ် ဂုဏ်ပြုတေးသီချင်းလေးပါ။ နာမည်က အနာဂတ် မြန်မာပြည် တဲ့။\nထူးဆန်းတာက အဲဒီသီချင်းကိုရိုက်ပေးဖို့ ဒါရိုက်တာဝိုင်းကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပါပဲ။\nအဲဒီလိုကမ်းလှမ်းတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒါရိုက်တာဝိုင်းရဲ့ ဖီလင်လေးက ဒီလိုပါ။\nသမ္မတကြီးဦးသိန်းစိန် တစ်နှစ်ပြည့် ဂုဏ်ပြုသီချင်းရိုက်ချင်တယ်လို့ လာပြောတယ်။ ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့သြသွားတယ်။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အဲဒီအခန်းဖြတ် ဇာတ်ကား၊ ဒီလိုလေးခြစ်တတ်ရင်ရပြီ ရိုက်တဲ့ ဒါရိုက်တာကို ဒီလိုမျိုးကမ်းလှမ်းတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သမ္မတကြီးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ပြန်ဖတ်ကြည့်ဖြစ်တယ်။ တစ်နှစ်တာအတွင်းကို လုပ်ဆောင်ချက်တွေက အရင်ကနဲ့ မတူသလို ခံစားမိတယ်။ ပထမဦးဆုံး ဇာတ်ညွှန်းရေးပြီးတင်ပြခဲ့တယ်။ ပြချင်တာက သမ္မတကြီးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို အဓိကပြချင်တဲ့အတွက် တကယ်တွေ့ခဲ့တဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အရုပ်တွေ၊ တကယ် ဧရာဝတီမြစ်ဆုံရပ်ဆိုင်းဖို့ အတိအလင်းကြေညာခဲ့တဲ့ရုပ်တွေ၊ ပြီးတော့ အကျဉ်းသားတွေလွှတ်ပေးဖို့ ပြောတာတွေ၊ KIA တပ်တွေကို တပ်မတော်က အပစ်အခတ်ရပ်ဆိုင်းတဲ့ အမိန့်စာတွေပြချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ပြောပြီးတဲ့အချိန်မှာ ဟိုဘက်ကလည်း ၀မ်းသာစွာလက်ခံတယ်။ ဒီပြောင်းလဲလာတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ သရုပ်ကို သီချင်းတစ်ပုဒ်ထဲမှာ ပေါ်လွင်စေချင်တယ်။ ပါးစပ်ကနေပြောနေလို့ မပြီးနိုင်ဘူး။ တကယ်လက်တွေ့လုပ်နိုင်မှ ဖြစ်မှာလေ။ ဥပမာ-အရင်တုန်းက အကျိုးပြုတေးက တစ်ဖက်စောင်းပြီးရိုက်တာများတယ်။ အဲဒီလိုမျိုးကို မပြချင်ဘူး။ ဒီသီချင်းပုံဖေါ်တဲ့အခါ တံခါးတွေဖွင့်ထားတာရှိသလို တံခါးတွေပိတ်ထားတာမျိုးတွေလည်းပါတယ်။ ဒါက အနုပညာအရေး တွေးကြည့်လို့ရတယ်။ တိုင်းပြည်ကို တံခါးဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ် ဆိုတာမျိုး မြင်တွေ့ရမယ်။ ပြောင်းလဲလာတဲ့ဖီလင်ကို နည်းနည်းတော့ခံစားရပြီ။ အများကြီးတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ဒီထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား ကိုမင်းကိုနိုင် ပုံရိပ်တွေကို တွေ့ရမယ်။ ဒါက ပြောင်းလဲလာမှုပဲလေ။ တစ်ဖက်ကတော်တော်များများ ခွင့်ပြုတယ်။ ဒီအရုပ်တွေက အရင်တုန်းက တီဗီဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ မြင်ရတာမဟုတ်ဘူး။ အခုစဖေါ်ပြခွင့် ရလာတယ်။ အရင်အခြေအနေထက်စာရင် တော်တော် ပြောင်းလဲလာပါပြီ။ အနုပညာရှင်တွေကလည်း သူညီပေးကြတယ်။ ရိုက်ကူးတာသိတ်မကြာပေမယ့် သမ္မတဦးသိန်းစိန် အကြောင်းကို ပြန်လေ့လာတာ တော်တော်ကြာတယ်။ ခရီးတွေကအစ သေချာလေ့လာခဲ့ရတယ်။ အနုပညာရှင်တချို့ဆို နိုင်ငံတော်သီချင်းရိုက်တဲ့အခါ နိုင်ငံခြားမှာကျင်းပတဲ့ ရှိုးပွဲတွေ မခေါ်တာမျိုးလည်း ရှိတယ်။ အခု ဒီသီချင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မပူဖို့ပြောရတယ်။ ဒါကလည်း အမှန်တရားတစ်ခုကို တင်ပြတဲ့သဘောပါ။ ကိုယ်တတ်တဲ့အနုပညာနဲ့ သူတစ်ပါးကို စော်ကားချင်စိတ်လုံးဝမရှိပါဘူး။ အခုချိန်မှာ အနုပညာရှင်တွေရဲ့ စိတ်မှာလည်း ဖီလင်တစ်ခုတော့ ရှိကြမှာပါ။ ဒီသီချင်းအတွက် ပရိသတ်ကို နားလည်စေချင်တယ်။ လူတစ်ယောက်ကို နားလည်မှုရှိရမယ်။ ဒါအရေးကြီးဆုံးပဲ။\nပေါ်လစီသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးဖို့ ဒီမိုကရေစီ ဘက်တော်သားလို့ ပြောလို့ရတဲ့ ဒါရိုက်တာ ၀ိုင်း လက်ထဲထည့်တယ်ဆိုတာကိုက အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်နေပါပြီဗျာ။\nသံစဉ်ပိုင်းမှာတော့ Chorus ပိုဒ်လေးက ဒွေး ရဲ့ အဖြူရောင်သစ္စာ ဗီဒီယိုဇာတ်ကားထဲက ဒွေးဆိုထားတဲ့ ဇာတ်ဝင်တေးနဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူညီနေသလားလို့ပါ။ သမ္မတ ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့သီချင်းတစ်ပုဒ်ဆိုတော့ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစေချင်တဲ့သဘောပါဗျာ။\nNLD မှ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဒေါ်ဖြူဖြူသင်းကို ကြံ့ခိုင်ရေးကိုယ်စားလှယ်လောင်း ငွေ၁၀ သိန်းတင် တရားစွဲ (Venus)\nပြည်သူလူထုရဲ့ သဘောထားဆန္ဒအမှန်ကို လက်မခံနိုင်တာလား။\nဖွဲမီးလို တောက်လောင်နေတဲ့ အာဃာတတွေကြောင့်လား။\nမင်္ဂလာတောင်ညွန့်မြို့နယ်မှ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရထားတဲ့ NLD ကိုယ်စားလှယ် ဒေါ်ဖြူဖြူသင်းကို ပြည်ခိုင်ဖြိုးပါတီရဲ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဒေါ်လဲ့လဲ့အေးက ရွေးကောက်ပွဲတွင် မဲမသမာမှုများ ပြုလုပ်သည်ဟုဆိုကာ ပြည်ထောင်စုရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင်ထံတွင်\nငွေကျပ် ၁၀ သိန်း တင် တရားစွဲဆိုလိုက်ပါတယ်တဲ့ ကျောင်းဒကာရေ။\nနည်းနည်းမှကို မလျှော့ဘူးဗျို့။ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့ဗျာ… နော။\nဒီမိုကရေစီရမှာကိုတောင် ကြောက်မိတယ် တဲ့ (Sunday)\nသရုပ်ဆောင်ဒါရိုက်တာ ကိုပေါက်က လက်ရှိနိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောသွားတဲ့စကားလေးပါ။\nကျွန်တော်က ဒီမိုကရေစီရမှာကိုတောင် ကြောက်မိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လုပ်ချင်တာကိုလုပ်၊ စည်းမရှိ ကမ်းမရှိ ဖြစ်နေတဲ့\nလူတန်းစားက အရမ်းများတယ် လို့ ထင်တယ်။ ကိုယ့်တိုင်းပြည် ကိုယ့်လူမျိုးကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပေးမယ့်သူ ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူ့ကိုမဆိုကြိုဆိုပါတယ်။\nဒါပေမယ့် ဒီမိုကရေစီမရသေးတဲ့အခြေအနေမှာတောင် ပြောချင်တာတွေပြော၊ လုပ်ချင်တာတွေလုပ်လာတာကိုက စိတ်ပျက်စရာဖြစ်နေတယ်။\nဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီမိုကရေစီရမှာကိုတောင် စိုးရိမ်နေမိတယ်။\nကဲ။ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဒီမိုကရေစီတွေကို စိတ်ကုန်နေပုံရပါတယ်။ အသာလုပ်ပါဗျာ။\nတော်ကြာ မလိုချင် ပြန်ပေးဆိုပြီး ပြန်ယူသွားမှ ဟုတ်ပေ့ဖြစ်နေဦးမယ်… လူဆိုး။\nစာနယ်ဇင်းသမားဆိုတာ နှောင်ကြိုးမဲ့ နိုင်ငံရေးသမား – လူထုစိန်ဝင်း\nဆရာလူထုစိန်ဝင်းရဲ့ စာနယ်ဇင်းသမားဆိုတာ နှောင်ကြိုးမဲ့နိုင်ငံရေးသမား ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ် စာအုပ်လေးထွက်လာပါတယ်။\nစာနယ်ဇင်းသမားဆိုတာ နိုင်ငံရေးသမားမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံရေးသမားများလိုပဲ နိုင်ငံအရေး၊ နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားများအရေးကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ\nဆောင်ရွက်သူတွေဖြစ်တယ်။ နိုင်ငံရေးသမားကမှ သူ့ပါတီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ရပါသေးတယ်။ စာနယ်ဇင်းသမားကတော့ စာဖတ်ပရိသတ်\nပြည်သူလူထုရဲ့ အကျိုးတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်ပြီးလုပ်ဆောင်ရပါတယ်။ ဘယ်နိုင်ငံရေးပါတီ၊ ဘယ်အစိုးရအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အသုံးချခံ လက်ကိုင်တုတ်လည်း\nအဖြစ်မခံရပါဘူး။ စာနယ်ဇင်းသမားလည်း လူသားတစ်ဦးဖြစ်လို့ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်မှု၊ ကိုယ်ပိုင်တိမ်းညွတ်မှုတို့ရှိမှာ အမှန်ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်\nသတင်းလုပ်ငန်း လုပ်ရာမှာတော့ ကိုယ့်အတ္တနောမတိကို ထိန်းချုပ်ပြီး အဖြစ်မှန်၊ သတင်းမှန်ကိုသာ ရေးသားဖေါ်ပြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nတည်ကြည်ဖြောင့်မတ်ပြီး အမှန်တရားကိုသာ ဖေါ်ထုတ်တင်ပြတဲ့ စာနယ်ဇင်းမျိုးကိုမှ “စတုတ္ထမဏ္ဍိုင်” လို့ သတ်မှတ်နိုင်တာပါ။ စာနယ်ဇင်းတစ်စောင်ရဲ့\nနေရာ ကို သတ်မှတ်တာက စောင်ရေဘယ်လောက်အများကြီး ရိုက်ရသလဲ၊ ဘယ်လောက်လူကြိုက်များသလဲ ဆိုတဲ့အချက် မဟုတ်ပါဘူး။ စာဖတ်ပရိသတ်\nပြည်သူလူထုရဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားမှု ဘယ်လောက်ခံရသလဲဆိုတဲ့အချက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီခေတ် လူငယ်စာနယ်ဇင်းသမားများ ဒီအချက်ကို အထူးသတိပြုသင့်ပါတယ်။\nစာနယ်ဇင်းသမားဆိုတာ ဘယ်အနှောင်အဖွဲ့မျိုးမှ မခံတဲ့ “နှောင်ကြိုးမဲ့ နိုင်ငံရေးသမား” ဖြစ်တယ်။ နိုင်ငံ့အရေး၊ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားများရဲ့ အရေးကို တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်စွာ\nဆောင်ရွက်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုလူမျိုးကိုမှ စာနယ်ဇင်းသမားကောင်း လို့ ခေါ်နိုင်တာဖြစ်ကြောင်း လူငယ်တွေ သိစေချင်ပါတယ်။\nပုဂံလက်ကျန် ဓါတ်ပုံလေးတွေ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။\n@ Tin Tin ;\nကွန်းမန့်လေး ၀င်ချီးမြှင့်ပေးတာ ကျေးဇူးပါ တင်တင်ရေ။\nအဲ တင်တင်လား တင်းတင်းလား တော့ မသိလို့ တင်တင်ပဲ ခေါ်လိုက်ပါတယ်ဗျာ။\nသာဓု သာဓု သာဓုပါ။\nအေးဆေးပဲ နော် ရေနွေးကြမ်းအိုး နဲ့ ထောင့်ခုံ မှာ ငြိမ့်ငြိမ့် လေး ခံစားသွားပါကြောင်း …… လက်မ တစ်ချောင်း နဲ့ .. ဂုဏ်ပြု ခဲ့ပါကြောင်း ….\nချိုပေါ့ကျ ကို ဖတ်ပါ လို့ ရေးရမလိုတောင် ဖြစ်လာပြီ\nဒီတစ်ပတ် အကျရည် ပေါ့ထားတော့ အစ်ကိုတို့လို\nလဖက်ရည်ကြိုက်သူတွေအတွက် နည်းနည်း ပေါ့နေမယ်ထင်ပါတယ်။\nတကယ်ပြောတာပါဗျ။ ဂီဂီ့ကိုလည်း မေးကြည့်လို့ရပါတယ်။\nအစ်မက ကျွန်တော့် ထက်ငယ်တယ်လို့တောင် ထင်ရတာပါ။\nအမှန်ကတော့ ကျွန်တော်ကလည်း အရွယ်ကျတာ မြန်နေတာဖြစ်ကောင်း\nအစ်မကွန်းမန့်ကို ဖတ်ရင်း Best Comment ကိုမနှိတ်မိအောင် အကြိမ်ကြိမ်\nဒါပေမယ့် ကိုယ့်ပို့စ်လေးကို သေချာဖတ်ပြီး သေချာပြန်ရေးထားတယ်ဆိုတာ\nသိသာလွန်းနေတော့ ဟယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်\nနှိတ်လိုက်ပြီဗျာ Best Comment ။\nမြွေကိုမြင်တော့ ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်သတဲ့လား ကိုနေကြီးရယ်။\n@ ကိုထွန်းဝင်းလတ် ;\nကွန်းမန့်လေးအတွက် ကျေးဇူးပါ ကိုထွန်း ၀င်း လတ်ရေ။\nကျွန်တော်ပြောချင်တာ ပြချင်တာလည်း အဲဒါပဲ FR ကြီးရေ။\nအော် သင်ဇာဝင့်ကျော် သင်ဇာဝင့်ကျော်\nကို Black Chaw ရေ\nဂီဂီ က ဘယ်တော့ အရှေ့ကျွန်း ပြန်မယ်တဲ့တုံး ။\nဂီဂီ အရှေ့ကျွန်း မပြန်ခင် တရက်လောက်တော့ တွေ့လိုက်ချင်သား ။\nကော်ဖီအိပ်မက်တော့ စွန့်လွှတ်လိုက်ပီ ဖြစ်ပါသည်..\nSorry ဂီဂီရေ ၊\n၅ ရက်နေ့ ( မေလ ) ဆိုရင်တော့ ၊\nအဘ ပြန်မရောက်လောက်သေးဘူးကွယ့် ။\n@ Mလုလင် ;\nအရာအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးပါ ညီလေးရေ။\nညီလေးကို ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးမှာပါဗျာ။\nအူးလေး ချိုပေါ့ကျကို ခဏခဏ ကြည့်….အဲလေ…ဖတ်ချင်နေမိတယ်ဗျား\nကော်မကောင်းလို့ စိတ်ရှိသလောက် သိဒ္ဒိမပေါက်လို့ပါ\nလက်မထောင်ကာ အားပေးသွားပါကြောင်း .. ဆရာရေ\nဖတ်လို့ကကောင်းမှကောင်း၊ ကိုယ့် Comment ကြောင့်\nကိုချောပြောတဲ့ Marketing ကိစ္စ။\nGoods တွေ မထုတ်လုပ်ပေမဲ့ Services တွေ ထုတ်ရောင်းရတာကိုး။\n(၁) Image တစ်မျိုး ရှိရမယ်။\n(၂) Brand Building ပိုင်းနားလည်ရမယ်။\n(၃) ပို အောင်မြင်မယ်အောင် BRANDING is PROMISING ဆိုတာမျိုးလေး\nစသဖြင့်တွေ တွေးကြည့်မိတယ် သိလား။\nImage ပိုင်း။ ။ မျက်နှာထားခပ်တင်းတင်း၊ မြင်ရာလူ ဆုံးမချင်နေတဲ့ရုပ်။\nBrand Building။ ။ လူမသိသူမသိ ၊သတင်းစာထဲမှာကြော်ငြာမထည့်။\nService။ ။ စာမတတ်တတ်အောင်သင်တာကလွဲလို့ ဘာလောကွတ်မှ မပြောဖြစ်ခဲ့။\nကိုချောရေ… ဒီလိုဆိုရင် တီချာ့လုပ်ငန်းလေး ကမ္ဘာကျော်ပါ့မလားဟင်။\nလက်မထောင်သွားရုံနဲ့တော့ မကျေနပ်နိုင်ဘူး ကိုသော့ရေ။\nဓါတ်ပုံလေးတွေ အကြောင်း နည်းနည်း ပြောပြပေးစေချင်သေးတာ။\nကျွန်တော်က အပျော်သဘော ရယ်ရွှင်စေချင်တဲ့စိတ်နဲ့\nBranding is Promising ဆိုတာကတော့\nတီချယ်ကြီးရဲ့ တပည့်ဟောင်းတွေက တီချယ်ကြီးရဲ့\nကြော်ငြာမီဒီယာတွေလို့ ထင်မိပါတယ်ခင်ဗျာ။ (ထင်မိတာပါနော်)\nဆိုက်ကားသမားတွေ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘယ်လိုကြော်ငြာနိုင်ကြပါ့မလဲ။\nသူတို့ရဲ့ အပြုအမူ၊ အပြောအဆို၊ စတာလေးတွေက ပဲ\nသူတို့ရဲ့ image ကို ပုံဖေါ်သွားတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nတစ်ချို့ က ချိုသည်။\nတစ်ချို့ က ပေါ့ သည်။\nတစ်ချို့ က ကျသည်။\nဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကတော့ စိမ့်စိမ့်လေး အရသာခံစားသွားသည်။\nလေးဘလက် ဖြစ်နိုင်ရင် ပုဂံ ဘုရားပုံတွေကို မင်းသမီးပုံတွေရဲ့ အပေါ်ကို ပြောင်းတင်ပေးပါလား။\nကြည့်ရတာ တစ်မျိုးဖြစ်နေသလား လို့။\nဘယ်လက်မ ညာလက်မ ကိုအပြိုင်ထောင်ပြီး အားပေးသွားပါတယ် ကျောင်းဒကာရေ အဲ ကိုချောကြီးရေ။\nနောက်ကျနေလို့ ကျန်မှ ကျန်ပါ့ဦးမလားလို့။\nကွန်မန့် မပေးနိုင် ဖြစ်နေတာ။\nချိုပေ့ါကျမြင်တော့ မနေနိုင် ဖတ်ရ မန့်ရ တော့တာပဲ။\nကိုချောရေ- ဒီတခါ ချိုပေ့ါကျက ကျောက်ပန်းတောင်းဂိတ်ဆုံးဖြစ်နေပါပေါ့လား။\nကျမလည်း ကိုဘလက်ရောင်းခိုင်းတဲ့ ဂျာနယ်တွေ မြောင်းမြ မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်ရှေ့သွားရောင်းပြီး ကုန်မှ ရွာလည်နိုင်တာမို့ နောက်ကျနေတာ မမရေ\n်မအားတာနဲ့မလှည့်နိုင်ဖြစ်နေတာ ဒီတခါ ချိုပေါ့ကျကိုလည်း အားပေးသွားပါတယ်နော်။\nဒီတခါတော့ ပိုပြီး အရသာစုံတယ် ရှယ်ချိုပေါ့ကျပေါ့\nကိုယ်ပိုင် Brand ရှိတဲ.သူတွေကိုအားကျပါသဗျာ ….လွယ်တာမှတ်လို. ။\nဆယ်ဘီးကားနဲ.၀င်တိုက်မိထားတဲ. QQ3 ချယ်ရီဝါဂွန်ကို ပတ်တီးဖို.ပြီး ဆေးမှုတ်ထားသလို\nကြည်.ရတာ လျော.တော.တော.နဲ. ..ဟင်း …..။\n(နောက်နေ.မှ ထပ်မန်.ဦးမယ် ….အချိန်မရတော.လို.)\n@ R Ga ;\nညီလေးရေ။ အောက်ဆုံးက ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓါတ်ပုံလေးတွေ\nကိုယ်ပိုင်အနုပညာလေးတွေ ရဲ့ နေရာလေးပါ။\nကြားထဲမှာထည့်ထားတာက စမ်းသပ်ထားတဲ့ သဘောပါ။\nနောက်များမှာ ဓါတ်ပုံလေးတွေ ပါ တွဲတင်ဦးမယ့် သဘောပေါ့။\nဘုရားက ဘုရားခန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ သဘောထားပေးပါဗျာ။\nကဗျာဆန်ဆန်ပေးတဲ့ ကွန်းမန့်လေးအတွက် တစ်ဆယ်ယူစေဗျား။\n@ အိမ်လွမ်းသူ ;\nဆိုင်ကယ်နှစ်စီး အပရိုင်စီး ဆိုတဲ့ ဟာသလေးသွားသတိရမိပါသေးတယ်ဗျာ။\nမမရဲ့ ကွန်းမန့်ကို မျှော်နေမိတာ ၀န်ခံပါတယ်။\nဒီတစ်ခါ ကျောက်ပန်းတောင်းတောင် ဂိတ်ဆုံးလောက်ဖြစ်သွားပါတယ်။\nအကျရည်များတယ် ဆိုကြလို့ သောက်သူတွေ နည်းနည်းအပြောင်းအလဲဖြစ်အောင်\nမမ တို့မြို့က အလှူပွဲကို မလိုက်ဖြစ်တဲ့အတွက်\nမမကို အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါတယ်။\nဒီတစ်ခါတော့ ခရစ်ယာန်တွေ ပြောသလိုပြောခွင့်ပြုပါ မမရေ။\nအရာအားလုံးဟာ ဘုရားသခင်အလိုတော်အတိုင်းပါ ခင်ဗျာ။\nနောက်ကျနေတဲ့ ကွန်းမန့်လေးအတွက် ကျေးဇူးပါဗျာ။\nချိုပေါ့ကျ က တစ်ခုခုကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲစေနိုင်လောက်အောင်\nဖတ်လိုက်တဲ့ ခဏမှာ ဖတ်သူကိုယ်တိုင်မသိလိုက်ပဲ\nလက်ဘက်ရည်ဝိုင်းကိုအရောက် နောက်ကျနေမိတာ တောင်းပန်ရင်း.\nခါတိုင်းလို အရသာခံပြီး မသောက်နိုင်ဘဲ အပြေးအလွှားသောက်ရတာကို.\nBranding Building တည်ဆောက်ပုံလေးနဲ့ ဂန္တ၀င် ပုဂံကို ရိုက်ချက်တွေကတော့..\nအနှစ်သက်ဆုံးမို့ ထုံးစံအတိုင်း လက်ကလေးထောင် အားပေးသွားရင်း.\nကိုဘလက်ရဲ့ မျက်နှာငယ်နေရတဲ့ ကံကြမ္မာလေး.\nငယ်ရာမှ ပြန်ကြီးလာဖို့ကိုလဲ မျှော်လင့်ပါကြောင်း..လို့\nတစ်မိနစ် နောက်ကျနေပေမယ့် ကားကြီးကထွက်လို့မသွားသေးပါဘူး ညီလေးရေ။\nမျက်နှာငယ်နေတဲ့ ကံကြမ္မာလေး အတွက်\nအော် အခုတလော ဘုရားသခင် ဘက်ပဲ စိတ်ရောက်နေတယ်။ ဟီး။\nအို….ဘုရားဒကား ရဲ့ချိုပေါ့ကျ ဖျော်စပ်ပုံ ကောင်းသလို..\nသင်ဇာဝင့်ကျော် နောက်ကို ခေတ်ကလိုက်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ခေတ်နောက်ကို သင်ဇာဝင့်ကျော်ကလိုက်နေတာပါ။ သင်ဇာဝင့်ကျော်တစ်ယောက်တည်းကို ခေါ်သတိပေးယုံနဲ့တော့ ယနေ့ခေတ်မိန်းမငယ်တွေရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှု ရေစီးကြောင်းကြီးကို ပြောင်းပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများပါလိမ့်။ အို ဦးနှောက်စားပါတယ်ဗျာ။\nသူကသရုပ်ဆောင်ဆိုတော့ အစည်းအရုံးက ခေါ်ပြောတာထားပါတော့\nနို့ပေသည့် သရုပ်ဆောင်တွေ မော်တာဂဲတွေဝတ်တာ အကုန်ဆိုးတာပဲ\nဟိုတလောက ရွှေဆိုင်တစ်ခုကပွဲတုန်းကဆိုရင် နာမည်၂လုံးနဲ့ မော်တာဂဲက ဇကာပေါက်ဆိုလား ပါးပါးရှပ်ရှပ်လေးဆိုလား အင်္ကျီဝတ်လာတယ်ဆိုပဲ\nအထဲက အောက်ခံတော့ ထင်းကနဲ ၀င်းကနဲတဲ့\nပြာသိုလဆိုရင် ကြောင်ကြီးကို sexy ဖြစ်တယ်လို့ ကြောင်မတွေကပြောဂျဒယ်။\nနောက်လည်း ၀င်ဖတ်ရင် ကြုံသွားပါဦးခင်ဗျာ။\nမမြင်ရတာ အတော်တောင်ကြာပြီနော် ပန်ပန်ရေ။\nကြုံလို့ အချိန်ရရင် အခုလိုပဲ ၀င်ဖတ်ပြီး\nပြီးတော့ ပို့စ်လေးတွေလည်း တင်ပါဦး လို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။\nကြောင် ၀တ်မှုန်ရွှေရည် တို့အားလုံးနဲ့\nကြောင့် ပွင့် ကြီးကိုတော့ သတိထားပါ ခင်ဗျာ။\nအဲ့ … မိန်းမဆိုတာ ယူရတာ မဟုတ် ..ပေးရတာ..\nနောက်ပီး … ခုန်ချပြန်ဘီ ဖြစ်ဦးမယ်….\nမိဘစကားနားမထောင်တာကိုက .. အနုပညာဖြစ်နေပြန်ပါပကောလား\nလုပ်ကြပါဦး အရပ်ကတို့ ရေ ကွန်မန့်တွေ မဆန့်တော့လို့….နောက်ထပ် ကွန်မန့်တွေ ထပ်ဖတ်လို့ မရတော့ဘူး။။။ လေးဘလက်ရေ..ဘယ်ရိုရုတ်ကျမတုံး..။ အနော် လေးဘလက်ရဲ့ ချိုပေါ့ကျကိုဝယ်မယ်ဗျာ…။ အတည်ကျောတာနော့…။\nဒါမှ ငါ့ကိုလည်း ကြော်ငြာထဲထည့်ပေးမှာ။\nsexy ဖြစ်အောင်ထိမ်းထားနိုင်တဲ့ ဘကြီးဆိုပြီး၊ ညှင်း ညှင်း ညှင်း။\nဒီဆိုက်ထဲမှာ ဒီပို့စ်ထက် ကွန်းမန့်များတဲ့ ပို့စ်တွေ အများကြီးပါကွာ။\nကွန်းမန့်က ရှစ်ဆယ်ကျော်ပေမယ့် ကိုယ် ပြန်ပေးတဲ့ ကွန်းမန့်က ဒီတစ်ခုပါရင် ၃၆ ခု ရှိပါတယ်။\nကွန်းမန့်တွေများအောင် ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မျိုးနဲ့\nတစ်ယောက်ခြင်းစီ ပြန်နေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်…။\nတကယ်ကို တစ်ယောက်ခြင်း လေးလေးစားစား တုန့်ပြန်ချင်လို့\nကွန်းမန့်များများရတယ် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ထက်\nဖတ်သူတွေရင်ထဲရောက်တယ်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ကို ပိုနှစ်သက်ပါတယ်။\nကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း သူများပို့စ်တွေမှာ ကွန်းမန့်ဝင်ပေးရင်\nလေးလေးစားစား တုန့်ပြန်မှုကို လိုချင်တဲ့စိတ် ဖြစ်မိပါတယ်။ …အဲဒါကြောင့်ပါ။\nသုံးခါတိတိ ၀င်ပေးတဲ့ ညီလေးရဲ့ ကွန်းမန့်တွေအတွက် ကျေးဇူးပါညီလေးရေ။\nနောက်တစ်ခါ ချိုပေါ့ကျ လေး လာသောက်ရင် ညီလေးရဲ့ အိမ်သူကိုလည်း\n@ ba gyi ;\nဘကြီးရေ။ ကွန်းမန့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ ဗျာ။\nဒီအထဲ ထည့်ရေးနေဖြစ်တဲ့ မိတ်ဆွေ ရေးဘော်ရေးဘက်တွေအားလုံးက\nစိတ်မဆိုးကြမှာသေချာတဲ့ ရင်းနှီးမှုမျိုးရှိလို့ ထည့်ရေးရဲတာပါ။\nဘာလို့ဆို တချို့က စတာနောက်တာကို သိတ်မကြိုက်ကြဘူးလေ။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘကြီး sexy ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့\nဒီတစ်ပတ် ကော်ဖီသောက်ဖြစ်ရင် ပြောပြပေးလိုက်ပါ့မယ်ခင်ဗျာ။


Travel – Mawlamyine Daily\nမော်လမြိုင်၊ ၂၀ အောက်တိုဘာ၂၀၁၉ လေယာဉ်နဲ့ ခရီးသွားတော့မယ်ဆိုရင် ဈေးသက်သာတဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ဝယ်ဖို့အရေး အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရေကုန်ရေခန်း လိုက်ရှာရတာလဲ အမောပါပဲ။ ဒီတော့ လေယာဉ်လက်မှတ် ဈေးနှုန်းတွေဟာ ဘယ်အရာတွေပေါ်မှာ မူတည်ပြီး ကွဲပြားနေတာလဲဆိုတာကို တချက်လောက် လေ့လာကြည့်ရအောင်။ ကိုယ်သွားမယ့် ခရီးဟာ ဝေးလေ လက်မှတ်ဈေးနှုန်းက မြင့်လေလို့ ကျွန်တော်တို့ တတွေ နားလည်ထားခဲ့ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ အခုခေတ်မှာ လေယာဉ်လက်မှတ်ဈေးနှုန်းတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ထင်သလို ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ခရီးအကွာအဝေးပေါ် မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘဲ ဥာဏ်ရည်တု လို့ သိကြတဲ့ AI တွေရဲ့ ခြေရာခံမှုတွေပေါ်မှာ မူတည်နေတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တရာကျော်ကာလက ပထမဆုံး ခရီးသည်တင် လေကြောင်းတွေရဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ဈေးနှုန်းတွေဟာ အသွားများတဲ့ ခရီးစဉ်ပေါ်မှာမူတည်တာမဟုတ်ဘဲ ခရီးစဉ်ရဲ့ အကွာအဝေးပေါ်မှာ မူတည်ခဲ့တာပါ။ ၁၉၈၀ … Continue reading လေယာဉ်လက်မှတ်တန်ဖိုးတွေကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်ကြလဲ →\nMawlamyine Daily\tစီးပွားရေး, သတင်း, ဆောင်းပါး, Lifestyle, Travel\tLeaveacomment October 20, 2019 1 Minute\n၁၆ မေ ၂၀၁၉ မနက်ဝေလီဝေလင်းအချိန်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကတော့ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်လို့။ ကိုယ့်ရှေ့မှာတော့ ကန်ရေပြင်ကျယ်။ ကြာပန်း၊ ကြာရွက်တွေက ရေပြင်ပေါ်မှာ နေရာယူထားလို့ပေါ့။ ကန်ရေပြင်ကိုကြည့်ငေးရင်း လေကို တအားရှိုက်သွင်းလိုက်၊ ပြန်ထုတ်လိုက် ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်နေမိ။ အချိန်ကား မနက် ၅ နာရီထိုးဖို့ ၅ မိနစ်အလို။ Inle Princess Resort ကလှေဆိပ်မှာပါ။ ဒီနေရာမှာ၊ ဒီမနက်လာစုကြဖို့၊ မနေ့ညကတည်းကကြိုတင်ချိန်းဆိုထားကြတာပါ။ ဟော.. ခဏနေတော့ …. တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စုရပ်ကိုရောက်လာကြတာ ကြိုတင်စာရင်းပေးထားတာထက် တစ်ယောက်တောင်ပိုနေလို့။ အားလုံးပေါင်း ၁၀ ယောက်။ စက်လှေမောင်းပို့မယ့် ဝန်ထမ်း ၂ ယောက်ကလည်း လှေတွေကိုထုတ်၊ ထိုင်ခုံတွေ နေရာချပြီးလို့နေပြီ။ … Continue reading အင်းလေးမှာ ထွက်တဲ့နေ →\nMawlamyine Daily\tရသ, ဆောင်းပါး, Lifestyle, Travel\tLeaveacomment May 16, 2019 1 Minute\nကြောင်ကလေးတွေနေတဲ့ရွာ (သို့) ပြည်တော်ပြန် ဗမာကြောင်\nမော်လမြိုင်၊ ၁၄ မေ ၂၀၁၉ မှိုင်းပျပျတောင်တန်း….. ရေပြင်ကျယ် ပတ်လည်ဝိုင်းရံထားလို့…… အပြောကျယ်တဲ့ ရေပြင်ကျယ်….. ရေပေါ်မှာ ဗေဒါပင်၊ ဒိုက်ပင်တွေက လှုပ်လီ၊ လှုပ်လဲ့….. မော်တော်ခုတ်မောင်းသွားတဲ့ အရှိန်ကြောင့် ဂယက်ထသွားတဲ့ ရေလှိုင်းတွေ။ နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၁၀ နာရီဝန်းကျင်။ ညောင်ရွှေ လှေဆိပ်ကနေ အင်းလေးကန်ထဲ မော်တော်လှေစီးလာတာ ၁ နာရီနီးပါးရှိနေပါပြီ။ မော်တော်က သီးနှံစိုက်ခင်း ကျွန်းမျှောတွေအနားက ဖြတ်သွားလိုက်။ တခါ၊တခါ ခြေတံရှည် ရေပေါ်အိမ်တွေနားကဖြတ်သွားလိုက်။ ငါးဖမ်းလှေတွေအနားက ဖြတ်သွားလိုက်နဲ့။ ဟော.. ဟို…အဝေးတစ်နေရာ ရေထဲမှာတော့ သစ်လုံးတွေအတန်းလိုက် ခြံစည်းရိုးသဏ္ဍာန်ကာရံထားတဲ့ ဝင်ပေါက်သဏ္ဍာန်။ အနားရောက်တော့ အစိမ်းရောင်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု။ အဲအပေါ်မှာ ရေးထားတာကတော့…. “အင်းပေါခုံ ကျေးရွာမှ လှိုက်လှဲစွာကြိုဆိုပါ၏” … Continue reading ကြောင်ကလေးတွေနေတဲ့ရွာ (သို့) ပြည်တော်ပြန် ဗမာကြောင် →\nMawlamyine Daily\tဗဟုသုတ, သတင်း, ဆောင်းပါး, Travel\tLeaveacomment May 14, 2019 1 Minute\n“ကျနော့်တို့ ကလေးတွေကို စာသင်ပေးချင်လို့ပါ” ချည်သားရှပ်အကျီနဲ့ ပုဆိုးဝတ်ထားတဲ့ ဦးအောင်ကျော်စွာ မတ်တတ်ရပ်လျက် ပြောလိုက်တာပါ။သူ့ရဲ့ အရှေ့က လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီး၊ အမျိုးသားတွေကို ပြောနေတာပါ။ သစ်သားကုလားထိုင်ပုပုသေးသေးလေးတွေပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်းနားထောင်နေကြတာပါ။တစ်ယောက်စ၊ နှစ်ယောက်စကတော့ ဘေးအနားမှာ မတ်တပ်ရပ်လျက် ဦးအောင်ကျော်စွာ ရှင်းပြသမျှ စိတ်ဝင်တစား အာရုံစိုက်နားထောင်နေလျက်ပေါ့။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းပြီး၊ သဘာဝ အလင်းရောင်ကြောင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နေရတဲ့ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ခန်းမဆောင်ထဲမှာသူတို့တွေ စုဝေးပြောဆိုနေကြတာပါ။ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ သူတို့အားလုံးပေါင်း ၆၀ နီးပါးရှိနေကြတာပေါ့။ သူတို့တွေ စုဝေးပြောဆိုနေကြတဲ့ ခန်းမဆောင်ဟာ သာမာန်မြင်တွေ့နေကျ လေးထောင့်သဏ္ဍာန် ခန်းမဆောင်တွေလို မဟုတ်သလို၊ အဆောက်အဦးဟာလည်း လေးထောင့်သဏ္ဍာန်မဟုတ်ပါဘူး။ ကွေးညွှတ်နေတဲ့ အနားတွေ၊ မို့မောက်နေတဲ့ အမိုးတွေနဲ့ ရှည်မျောမျော သဏ္ဍာန်ရှိတဲ့ အဆောက်အဦးတစ်ခုရဲ့ ခန်းမဆောင်ထဲမှာပါ။ အဆောက်အဦးရဲ့ အောက်ခံအခင်းနဲ့ နံရံတွေကို ဘိလပ်မြေကွန်ကရစ်နဲ့ဆောက်လုပ်ထားသလို၊ အမိုးနဲ့ … Continue reading ကိုယ်ပိုင်ဝါးကျောင်း (သို့) အင်းလေးဒေသအမွေအနှစ် ကိုယ်ပိုင်ကျောင်း →\nMawlamyine Daily\tနည်းပညာ, ပညာရေး, ဗဟုသုတ, သတင်း, ဆောင်းပါး, Lifestyle, Travel\tLeaveacomment May 12, 2019 1 Minute\nမော်လမြိုင်၊ ၂၇ ဧပြီ ၂၀၁၉ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ ဘိုဟိုခရိုင် ဘီလာမြို့မှာ လွန်ခဲ့ ၂၀ရာစုလယ်လောက်ကတည်းက လူတွေစိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ မဟော်ဂနီတောအုပ်ကြီးဟာ ဘိုဟိုကို သွားရောက်လည်ပတ်ကြတဲ့ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတွေကြားမှာ ရေပန်းစားတဲ့ နေရာတခုပါ။ ဒေသတွင်း စိမ်းလန်းစိုပြေရေးအတွက် ဒီမဟော်ဂနီတောအုပ်ကြီးကို ဘိုဟိုခရိုင်က ကင်းထောက်အဖွဲ့က စတင်စိုက်ပျိုးခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျောင်းသားအဖွဲ့အစည်း တော်တော်များများလဲ ပူးပေါင်းပါဝင်ကာ သစ်ပင်တွေကို အတူတကွ စိုက်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒီတောအုပ်ကြီးဟာ နှစ်ကီလိုမီတာ ရှည်လျားပြီး ဘီလာမြို့နဲ့ လိုဘော့မြို့နယ်နိမိတ် ထိစပ်နဲ့ နေရာမှာ စိုက်ပျိုးထားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဖိလစ်ပိုင်နိုင်ငံ ဘိုဟို မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ချောကလက်တောင်ကုန်းတွေနဲ့ ကမ္ဘာ့အသေးဆုံးမျောက်ကလေးတွေ ရှိတဲ့နေရာတွေကို သွားရင် ဒီ မဟော်ဂနီ တောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီးသွားကြရတာပါ။ ဒီတောအုပ်နေရာကို ရောက်တိုင်းလဲ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတွေသာမက ဒေသခံခရီးသွား အများစုကပါ လူတွေစိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ … Continue reading လူတွေပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ဖိလစ်ပိုင်က မဟော်ဂနီ တောအုပ်ကြီး →\nMawlamyine Daily\tဗဟုသုတ, သတင်း, ဆောင်းပါး, နိုင်ငံတကာသတင်း, Lifestyle, Travel\tLeaveacomment April 27, 2019 1 Minute\nရန်ကုန် နှင့် မော်လမြိုင် လေယာဉ်ခရီးစဉ်များ ထပ်မံတိုးဆွဲ\nမော်လမြိုင်၊ ၂၉ ဇူလိုင် ၂၀၁၈ ရေကြီးရေလျံမှုကြောင့် ကုန်းလမ်းခရီးနှင့် မီးရထားလမ်းခရီးစဉ်တွေ ရက်အကန့်အသတ်မရှိ ယာယီရပ်ဆိုင်းထားတဲ့ ရန်ကုန် နှင့် မော်လမြိုင် ခရီးစဉ်တွေအတွက် မန်းရတနာပုံလေကြောင်းလိုင်းမှ အထူးလေယာဉ်အဖြစ် ၃၀.၇. ၂၀၁၈ နှင့် ၃၁.၇.၂၀၁၈ တို့အတွက် တစ်ရက်လေယာဉ် ၄ စီးဖြင့်ပြေးဆွဲပေးနေပါတယ်။ ရန်ကုန်မှ မော်လမြိုင်အတွက် လက်မှတ်ခ ၃၀၀၀၀ ကျပ်ဖြစ်ပြီး မော်လမြိုင် မှ ရန်ကုန် အတွက် လက်မှတ်ခ ၄၈၀၀၀ကျပ်သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ မော်လမြိုင် မှ ဝယ်ယူလိုသူတွေအနေနဲ့ ရုံးချိန်အတွင်း လေဆိပ်တွင်သွားရောက် စုံစမ်းဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ မော်လမြိုင်မှ ဝယ်ယူလိုသူများအနေနှင့် ရုံးသို့ ကိုယ်တိုင်မလာနိုင်ပါက အောက်ပါ Link မှတဆင့်ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ လက်မှတ်ဝယ်ယူရန် Link - https://goo.gl/fzxB85 လေယာဉ်ချိန်တွေကတော့ - ရန်ကုန်-မော်လမြိုင် ===> … Continue reading ရန်ကုန် နှင့် မော်လမြိုင် လေယာဉ်ခရီးစဉ်များ ထပ်မံတိုးဆွဲ →\nMawlamyine Daily\tသတင်း, Travel\tLeaveacomment July 29, 2018 July 29, 2018 1 Minute\nဘားအံမြို့က “တက်တူးတွေနဲ့ အကင်”\nဘားအံ ၊ ၂၈ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၈ “ဘာ … အသားကင်မှာ တက်တူးတွေနဲ့” ..... အဲလိုတော့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ တက်တူးရေးဆွဲဖန်တီးသူတွေဟာ အနုပညာဆန်တဲ့စိတ်နဲ့ အာရုံစိုက်အ လုပ်လုပ်တတ်တဲ့ စရိုက်အတိုင်း အစားသောက်ချက်ပြုတ်၊ကြော်လှော်ပြီဆို ရင်လည်း ကောင်းမွန်တဲ့အရသာ၊ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းသုံး ဆောင်နိုင်ဖို့ အာရုံစိုက် အလုပ်လုပ်တတ်လို့ ဒီဆိုင်ကို “တက်တူးတွေနဲ့ အကင်” လို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်လိုက်တာပါ။ ဟုတ်ပါတယ်.. ဒါကတော့ ဘားအံမြို့က Street Food အကင်ဆိုင်ကို ရည်ညွှန်းထား တာပါ။ အမှန်တော့လည်း ဒီဆိုင်မှာ ကိုယ်တိုင်လုပ်၊ကိုယ်တိုင်ကင်နေသူတွေဟာ Professinal တက်တူးရေးဆွဲဖန်တီးသူ လူငယ်တွေပါဘဲ။ သူတို့တွေရဲ့ အဓိကအလုပ်ဖြစ်တဲ့ တနေ့တာ တက်တူးရေးဆွဲတဲ့ အလုပ်ပြီးချိန် ညနေ ရောက်မှဘဲ အကင်ဆိုင်ဖွင့်တာပါ။ အိမ်နီးချင်း ထိုင်းနိုင်ငံမှာ သွားရောက်အလုပ်လုပ်ခဲ့စဉ်က လေ့လာ … Continue reading ဘားအံမြို့က “တက်တူးတွေနဲ့ အကင်” →\nMawlamyine Daily\tသတင်း, ဆောင်းပါး, မော်လမြိုင် အစား, Lifestyle, Photo Essay, Travel\tLeaveacomment January 28, 2018 1 Minute\nမော်လမြိုင်၊ ၁၇ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၈ အခုခေတ်မှာတော့ ခရီးသွားရတာကို နှစ်သက်ကြတဲ့သူတွေဟာ ပြည်တွင်းသာမက ပြည်ပနိုင်ငံတွေကိုလည်း သွားလာလည်ပတ်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်းများလာပါပြီ။ ခရီးသွားရင်း ဗဟုသုတတွေ၊ အမြင်ကျယ်မှုတွေကို ရရှိလိုကြတဲ့ ခရီးသွားချစ်သူတွေ အတွက် မြန်မာနိုင်ငံပတ်စ်ပို့နဲ့ ကြိုတင်ဗီဇာမယူဘဲ ခရီးသွားလို့ရတဲ့ နိုင်ငံတွေကို ဖော်ပြပေးချင်ပါတယ်။ Henley Passports Index 2018 အရ အရှေ့တောင်အာရှ နိုင်ငံများရဲ့ ပတ်စ်ပို့စာအုပ်တွေကို အသုံးပြုပြီး ဗီဇာကြိုတင်ရယူဖို့ မလိုပဲ နိုင်ငံ ဘယ်လောက် များများ ခရီးသွားနိုင်လဲ ဆိုတဲ့ စံချိန်နဲ့ တိုင်းတာတဲ့အခါမှာတော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပတ်စ်ပို့စာအုပ် ဟာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာအနေနဲ့ အဆင့် ၉၂ ရှိတဲ့ မြန်မာပတ်စ်ပို့ဟာ နိုင်ငံပေါင်း ၄၂ နိုင်ငံကိုတော့ … Continue reading မြန်မာနိုင်ငံပတ်စ်ပို့စာအုပ်နဲ့ နိုင်ငံပေါင်း ၄၂ နိုင်ငံကို ကြိုတင်ဗီဇာမယူဘဲ ခရီးသွားရအောင် →\nMawlamyine Daily\tဗဟုသုတ, သတင်း, ဆောင်းပါး, Lifestyle, Travel\tLeaveacomment January 17, 2018 1 Minute


၂၀၁၂ ခုနှစ် မေလ ၃၀ ရက်က Myanmar Independent သတင်းဂျာနယ် အလုပ်သင် သတင်းထောက်များ သင်တန်းဆင်းပွဲနှင့် ဂျာနယ်မိတ်ဆက်ပွဲ အခမ်းအနားတွင် တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ဦးမျိုးမြင့်ငြိမ်းမှ အဖွင့်အမှာစကား ပြောကြားနေစဉ်။\nPhoto: Myanmar Independent News Journal\nMyanmar Independent သတင်းဂျာနယ် အလုပ်သင် သတင်းထောက်များ သင်တန်းဆင်းပွဲနဲ့ ဂျာနယ်မိတ်ဆက်ပွဲ အခမ်းအနားကို မေလ ၃၀ ရက် မနေ့က ရန်ကုန် တော်ဝင်နှင်းဆီခန်းမမှာ ကျင်းပခဲ့ရာမှာ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ဦးမျိုးမြင့်ငြိမ်းက ဒီကနေ့ လူငယ်သတင်းထောက် အများအပြားဟာ မြန်မာ့နိုင်ငံရေး သမိုင်းနောက်ခံကို သေသေချာချာ မသိကြဘူးလို့ ဝေဖန်ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။\nတဆက်တည်းမှာပဲ အယ်ဒီတာ စာရေးဆရာ မျိုးမြင့်ငြိမ်းက ဒီကနေ့ မြန်မာစာနယ်ဇင်း လောကကို အစိုးရ အသိုင်းအဝန်းနဲ့ နီးစပ်သူ စီးပွားရေးသမားတွေက ဝင်ရောက်ခြယ်လှယ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြကြောင်း၊ ငွေမဲခဝါချမှုတွေ ရှိနေကြောင်း၊ ထုတ်ဝေသူနဲ့ အယ်ဒီတာအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေသူ တချို့ဟာလည်း နိုင်ငံရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ လူမှုရေးဆိုင်ရာ အသိအမြင်တွေ နည်းပါးလွန်းကြောင်းနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ သတင်းလောကရဲ့ အနာဂတ်အတွက် တွေးတောစရာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်ပါတယ်။\nဒီအခမ်းအနားကို သတင်းစာဆရာကြီး ဟံသာဝတီ ဦးဝင်းတင်အပြင် စာရေးဆရာ ဖျာပုံတင့်ဆွေ ( အငြိမ်းစားဗိုလ်မှုးချုပ် တင့်ဆွေ ) နဲ့ ၈၈ မျိုးဆက် ကျောင်းသားခေါင်းဆောင် ကိုမင်းကိုနိုင်၊ ကိုဂျင်မီ တို့လည်း လာရောက်ပြီး အမှတ်တရ စကားတွေ ပြောကြားခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nMyanmar Independent သတင်းဂျာနယ်ကို အယ်ဒီတာချုပ် ဦးဝင်းငြိမ်း ၊ တာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ဦးမျိုးမြင့်ညိမ်းနဲ့ အမှုဆောင်အယ်ဒီတာ မသီတာ (စမ်းချောင်း ) တို့ ဦးဆောင်ပြီး မေလဆန်းမှာ စတင်ထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။\nတာဝန်ခံအယ်ဒီတာ ဦးမျိုးမြင့်ငြိမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်မေးမြန်းချက် အပြည့်အစုံကို နားဆင်ပါ။\nမင်းတို့ ရခိုင်တွေရဲ့ သမိုင်းကကော ဘယ်လောက်မှန်လို့လဲ… မင်းတို့က သနားစရာ…မင်းတို့အပေါ်မှာ ဗမာက ဆိုးတယ်… ရိုဟင်ဂျာက ဆိုးတယ်…ဒါပဲမလား မင်းတို့သမိုင်းဆိုတာ….ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ သမိုင်းမှာ မရှိခဲ့ဘူး… အဲဒီနာမည်ကို တခါမှ မကြားဖူးဘူး…. ဒါပဲမလား…. ရခိုင်ဆိုတာ အမျိုးနဲ့ သာသနာကို စောင့်ရှောက်တယ်… ဒါပဲမလား….ရိုဟင်ဂျာတွေက ရခိုင်ပြည်နယ်ပြီးရင် မြန်မာတပြည်လုံးကို မူဆလင်ဘာသာသွင်းမယ်ဆိုပြီး ဘာသာရေးမှိုင်းတိုက်ပေးတာ… ဒါပဲမလား…..မင်းတို့ရဲ့ရခိုင်လူမျိုးကြီးဝါဒကို ဖုန်းပြီး ဗမာနဲ့ မူဆလင်ကို ရန်တိုက်ပေးနေတာလေ… ဒါပဲမလား\nသတင်းထောက်တွေ သမိုင်းမသိလို့ ဘင်္ဂလီတွေကို စင်တင်ပေးနေကြတာဟာ သက်သေပြချက်တစ်ခုအဖြစ်နဲ့ သမိုင်းမှာ တင်ကျန်ရစ်ခဲ့မှာဖြစ်ပါတယ်။


မာရ်နတ် ကောင်းသွားပြီလော.. U-turn | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Buddhism » မာရ်နတ် ကောင်းသွားပြီလော.. U-turn\nမာရ်နတ် ကောင်းသွားပြီလော.. U-turn\nPosted by ဦးကြောင်ကြီး on Jan 21, 2011 in Buddhism, Community & Society, Drama, Essays.., Opinions & Discussion | 8 comments\nမာရ်နတ် ဘုရားရှင်အား နှောက်ယှက်စဉ်\nတလောက အင်တာနက်ဆိုက်တခုမှာ မာရ်နတ်အကြောင်း မေးတာတွေ့လို့ မာရ်နတ်သည် နတ်ကောင်းလား၊ နတ်ဆိုးလားဆိုတာ ရှာဖွေစပ်စုမိပါတယ်။ နတ်ခြင်းတူမတူ မသိပေမဲ့ မာရ်နတ်လိုမျိုး အစွမ်းဆုံး နတ်ဆိုးမျိုးသည် ဘာသာတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်။ ခရစ်ယာန်လိုစေတန်၊ မွတ်စလင်မှာရှိုက်တန်၊ အခြားဘာသာတွေမှာလည်း နာမည်တမျိုးမျိုးနဲ့ ရှိပါတယ်။ ပစ္စုပ္ပန်ဝါဒီများကတော့ ဆိုးသွမ်းတဲ့စိတ်လို့ ဆိုမယ်ထင်ပါတယ်။ သူတို့ကိုတော့ ဒီပို့စ်မှာဘေးမဲ့ လွှတ်ထားပါတယ်။\nမှတ်မိသလောက် မာရ်နတ်သည် နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်မှာ အပေါ်ဆုံးနတ်ပြည်က (နာမည်မေ့) နတ်သားပါ။ အဲဒီနတ်တွေက ဘယ်လောက်စွမ်းသလဲဆို ရထားတဲ့ စည်းစိမ်ခံစားမှုတွေအပြင် မိမိ အလိုရှိရာကို တောင့်တလိုက်ရုံမျှနဲ့ ပြည်စုံပါတယ်။ ဖန်ဆင်းဖို့တောင် မလိုတော့တဲ့သဘောပါ။ (သူ့ထက်နိမ့်တဲ့ နတ်တမျိုးက လိုရာပြည့်စုံဖို့ ဖန်ဆင်းရသေးတယ်၊ ကျန်အောက်ဖက် လေးထပ်က နတ်တွေကတော့ ရှိထားတဲ့စည်းစိမ်ကိုပဲ စံစားရပါတယ်။ အကြမ်းမျဉ်း နားလည်ထားတာပါ)။\nအမေးပုစ္ဆာမှာ အသောကမင်းကြီးရဲ့ တတိယ သံဃာယနာတင်ပွဲကို နှောက်ယှက်ဖို့ကြိုးစားတဲ့ မာရ်နတ်ကို ရှင်ဥပဂုတ္တမထေရ်က ဆုံးမလိုက်လို့ နောင်တရပြီး ဘုရားဆုပန် ဗုဒ္ဓဝါဒီဖြစ်သွားတယ်လို့ မဟာယန ကျမ်းစာမှာဆိုပါတယ်။ ထေရဝါဒ အယူကတော့ ရှင်ဥပဂုတ် ဆိုတာကိုတောင် လက်မခံဘူး။ ဒါပေမဲ့ အတော်များများ ကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ရန်ကုန် တရုတ်တန်းမှာဆို နှစ်တိုင်း ရှင်ဥပဂ္ဂုတ် ပူဇော်ပွဲဆိုတာရှိပါတယ်။ ရန်ကုန်မြစ်ထဲ ဆီမီးဖောင်တော်နဲ့ ခြိမ့်ခြိမ့်သဲ ပူဇော်ကြပါတယ်။ တရုတ် ပရိတ်သတ် အလွန်များတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။\nကြုံလို့ပြောရရင် ရေနဲ့ပတ်သက်စီးပွားရှာသူများ ပင်လယ်ထဲ ဒုက္ခတွေ့ရင် ကြေးပြသာဒ်နဲ့ သီတင်းသုံးတဲ့ ရှင်ဥပဂုတ်ကိုယ်တော်ကိုဖူးရပြီး ဘေးလွတ်တာ အပြောများပါတယ်။ ရဟန္တာလို့လည်း ဆိုထားပြန်တော့ သက်တော်ထင်ရှား ကိုယ်ယောင်ပြတာထက် သူ့အဓိဌာန်သဘော၊ အကြွင်းအကျန် ဝေနေယျများ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။\nစွန်းလွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ထေရုပတ္တိမှာ မထ္ထီလာရေလယ်ဆရာတော်နှင့် တရားဓမ္မ ဆွေးနွေးစဉ် အသံနဲ့လာပြီး အာယုသင်္ခလွှတ်ခိုင်းတော့ ဆရာတော်ကငြင်းပြီး မေတ္တာပို့လိုက်လို့ လက်လျော့သွားပါတယ်။ လိုက်ကြည့်တော့ မာရ်နတ်ရဲ့အခြွေအရံပါ၊ မာရ်နတ်က သူတော်ကောင်းကြီး လို့ပြောပါတယ်။ http://www.dhammaransi.net/ebooks4/SunlunVippassana6.pdf စာမျက်နှာ ၄၉တွင်အကျယ် ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။\nကျနော်ဖတ်ဖူးတဲ့ စာတပိုဒ်မှာ မာရ်နတ်သည် နယ်နယ်ရရမဟုတ်၊ ဘုရားလောင်း လူမဖြစ်တဲ့ ကာလမှာ သတ္တဝါများအကျိုးကို သူမတူအောင် ဘဝပေါင်းများစွာ ပါရမီဖြည့်ခဲ့တယ်။ ဘုရားနဲ့မာရ်နတ် တို့ဘဝသင်္ချေဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့ ဆုံခဲ့ကြတာ အနဲအကျဉ်းမျှလို့ မှတ်သားခဲ့ဖူးပါတယ်။\nဘာလို့ဖွရသလဲဆိုရင် ကျနော်တို့ ထေရဝါဒမှာ လုံးဝအသိမှတ်မပြုပေမဲ့ မဟာယနဝါဒအရ သာသနာ့သမိုင်းဝင် ရဟန္တာမြတ်ကြီးတပါးနဲ့ ဒီဖက်ခေတ် ထေရဝါဒ မီးရှုးတန်ဆောင် ရဟန္တာကြီးတပါး ဆက်နွယ်မှုကနေ ရှေ့ဆက်အတွေး နယ်ချဲ့နိုင်အောင်လို့ပါ။ ဆက်စပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မဟာယန ကျမ်းစာများကနေ ကျနော်တို့ လှစ်ဟာနေတာတွေကို တွေ့ကောင်းတွေ့ နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ တနေရာနဲ့ တနေရာ ပိုမိုကူးသန်းဆက်ဆံလာတဲ့ ၂၁ရာစု အနာဂတ်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများအကြား အချင်းချင်း ကူးလူးဆက်ဆံမှုသည် ခေတ်သစ်တခုဆီသို့ ရောက်တော့မည်မှာ မဝေးတော့ကြောင်း ကြိုတင်နမိတ် ဖတ်ရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါရစေ။\nကိုကြောင်ကြီး ပို့ ကိုဖတ်ပြီးမာရ်နတ်အကြောင်းစိတ်ဝင်စားလါတယ် လေ့လာအုံးမှ ကျေးဇူးဘဲ ကိုကြောင်ကြီးရေ…\nကြောင်ကြီး နမိတ်ဖတ်တဲ့ ပရောဟိတ် အနေနဲ့လုပ်စားတော့မဲ့ပုံပဲ။\n………”ဘာလို့ဖွရသလဲဆိုရင် ကျနော်တို့ ထေရဝါဒမှာ(ကျွန်တော်တို့ထေရ၀ါဒ ??? ဒါဆို သူတို့မဟာယန ဆိုတဲ့ သဘောလား ??? ) လုံးဝအသိမှတ်မပြုပေမဲ့ မဟာယနဝါဒအရ သာသနာ့သမိုင်းဝင် ရဟန္တာမြတ်ကြီးတပါးနဲ့ ဒီဖက်ခေတ် ထေရဝါဒ မီးရှုးတန်ဆောင် ရဟန္တာကြီးတပါး (မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်ထဲမှာ ကိုးကွယ်စရာ မထင်မရှားနောက်တပါးကို အသက်သွင်းမယ်ပေါ့?? သူများခြံက မြက်က ပိုစိမ်းနေတာလား ???) ဆက်နွယ်မှုကနေ ရှေ့ဆက်အတွေး နယ်ချဲ့နိုင်အောင်လို့ပါ။ ဆက်စပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မဟာယန ကျမ်းစာများကနေ ကျနော်တို့ လှစ်ဟာနေတာတွေကို (ကျွန်တော်တို့လှစ်ဟာနေတာတွေ ဆိုတာဟာ ခင်ဗျား လှစ်ဟာ နေတာဖြစ်လိမ့်မယ်။ ထေရ၀ါဒ အစစ်ဟာ လှစ်ဟာနေတာတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့သံသယရှိပြီး တခြား အသစ်တွေ ထပ်ဖြည့်ချင်ရင် ခင်ဗျားဟာ ………. ???) တွေ့ကောင်းတွေ့ နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ တနေရာနဲ့ တနေရာ ပိုမိုကူးသန်းဆက်ဆံလာတဲ့ ၂၁ရာစု အနာဂတ်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများအကြား အချင်းချင်း ကူးလူးဆက်ဆံမှုသည် ခေတ်သစ်တခုဆီသို့ ရောက်တော့မည်မှာ မဝေးတော့ကြောင်း ကြိုတင်နမိတ် ဖတ်ရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါရစေ။ (ကင်ချင်လိုက်တာ…ကလိကလိနဲ့ )\nဦးကြောင်ကြီးက မာန်နတ်ဆိုတာ ဘုရားကို ရန်လုပ်ပြီး ပုလ္လင်လုတဲ့ နတ်လို့ဘဲ မြင်တာကိုးးးး\nဟစ်တလာ နာဇီ ဂျာမနီ က လူဆိုးကြီးလို့ လူတွေ သိပေမဲ့ လူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်တယ် ဆိုရင် ဟစ်တလာဘဲ ပြေးမြင်နေတာကိုးးးးး\nကမ္ဘာမှာ တခြား လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ နာမည်ကြီးတဲ့ လူဆိုးနဲ့ နာမည် မထင် မရှားဖြစ်ပြီး ဆိုးနေတဲ့ လူဆိုး ကွာသလိုပေါ့ကွယ်။\nပေတံ တခုနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရပါဘူး လူလောက အမြင်တွေနဲ့ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး တွေးမှ ပိုပြီး အဆင်ပြေလိမ့်မယ် ယူဆတယ်။\nရှင်ဥပဂုတ္တ ကို ထေရ၀ါဒမှာဘဲ ရှာရှာ မဟာရယန မှာဘဲ ရှာရှာ ရဟန္တာဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ကန်တော့မှတော့ ရဟန္တာ ကန်တော့တဲ့ တန်ရာတန်ကြေး ကုသိုလ်တော့ ရမှာဘဲလေ။\nထေရ၀ါဒ ရဟန်းတွေ ထဲမှာလည်း ရှင်ဥပဂုတ္တဆိုတဲ့ နာမည် ပိုင်ဆိုင်ပြီး ရဟန်း ကိစ္စပြီးသွားတဲ့ ရဟန်းကော မရှိနိုင်ဘူးလား။ စိတ်ကူးယဉ် မဆန်ဘဲ လက်တွေ့ဆန်ဆန် အတွေးနဲ့ တွေးလိုက်ပါ။ စိတ်ထားတတ်ရင် ကုသိုလ်ရတယ် ဦးလေးရေ..\nသတောင်းစားတောင် ဘုရင်ကို ရဟန်း အယောင်ဆောင် ဆွမ်းခံပြီး အမတ်တွေက သတောင်းစား ညာတာ ပြောရင် ဘုရင် စိတ်ညစ်မှာ သတ်မှာ စိုးလို့ လမ်းတ၀က်မှာ ကြည့်ရင်းနဲ့ ရဟန်းအသွင် ပျောက်သွားတယ် ဆိုတဲ့ အသုံးနဲ့ ပြန်လျောက်လို့ ဘုရင်က ငါလှူလိုက်တာ ရဟန္တာ ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ပီတိပွားလိုက်တာ ဘယ်လို ကုသိုလ်တွေ ရတယ် ဆိုတာတွေ သိမှာပေါ့။\nမိန့် တာကို နှစ်သက်မိတယ် ဘာတဲ့\nကိုယ့်စိတ်ရဲ့ မာန်မာန မာန်စိတ်ကို အောင်နိုင်ဘို့ ကြိုးစားဆိုလား ရှိစေပေါ့နော\nရှင်ဒေဝရတ်ကတော့ သူ့ အကြောင်းနဲ့ သူအပြစ်ခံရတာပေါ့လေနော\nမာန်နတ်ကြတော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်မှသည် ယနေ့ သာသနာတော်ထိတိုင်\nအနှောင့်အယှက် ပေးတယ်ဆိုတဲ့သဘောကို ဖွင့်ဆိုကြလေတော့\nအဲ့သည်မာန်နတ်ရဲ့ အကျိုး အပြစ်တွေကို ကျမ်းဂန် အထောက်အထားလေး တစ်ခုလောက်နဲ့ \nမာန်နတ်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ကြားဖူးတာတော့ တခုရှိတယ် မာန်နတ်က အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုံက မဟုတ်ဘူး ဆိုလားဘဲ။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဆရာတော် တပါး ပြောတာကတော့ သူ့ထက် မြင့်တဲ့ နတ်တွေ ရှိရဲ့သားနဲ့ မာန်နတ်လာတော့ ဘာလို့ နတ်တွေ ထွက်ပြေးတာလဲလို့ လူတွေက မေးကြတယ်။\nဥပမာ နဲ့ ပြောသွားပုံကတော့…\n၀က်ကလေး တကောင် လမ်းသလား နေတာ ခြင်္သေ့မြင်လို့ ကိုက်စားမယ် ဆိုပြီး လုပ်တော့ ၀က်က ကြောက်ကြောက်နဲ့ မစင်တွင်းထဲ ခုန်ဆင်းတယ်တဲ့.. မစင်တွင်းထဲ ခုန်ဆင်းတော့ ခြင်္သေ့က မြင်ပေမဲ့ ဆက်မလိုက်ဘဲ ကြည့်နေတယ်။ ဒါကို ၀က်က ငါကို ကြောက်လို့ မလိုက်တော့ဘူး ထင်တယ် ငါထွက်ခြောက်ကြည့်မှဘဲ ဆိုပြီး ၀က်က မစင်တွင်းက ထွက်ပြီး ခြင်္သေ့ဆီ ပြေးသွားရင် ခြင်္သေ့က မကိုက်တဲ့ အပြင် ထွက်ပြေးမှာတဲ့.. ဘာလို့ မလိုက်လဲဆိုရင် ၀က်ကိုယ်မှာ ပေနေတာ မစင်မှန်း သိလို့တဲ့.. အဲဒီလိုဘဲ မာန်နတ်ထက် မြင့်တဲ့ တန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်တွေက မာန်နတ်လာတော့ ထွက်ပြေးတာ မစင်တွင်းထဲက ပြေးတက်လာတဲ့ ၀က်လိုမျိုး.. ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး ရွံ့လို့တဲ့။ အဲဒီလို ရှင်းပြတာ တခါကြားဘူးပါ၏။\nဆေတန်က… ဘုရားသခင်ထက်စွမ်းသလိုဖြစ်နေတာမို့ .. သူ့ကိုးကွယ်တဲ့သူတွေတောင်ရှိတယ်..။\nမာန်နတ် ကောင်းသွားပီလား ဘာလားတော့ မသိဘူး …..\nကောင်းသွားပီဆိုလဲ ၀မ်းသာရတာပေါ့ ….\nကွီးကြားဖူးတာကတော့ …. မာန်နတ်က မနာလိုမှုကစတာတဲ့ဗျ။\nသူကနတ်ဘုံက။ ကိုယ်လိုချင်တာအကုန်လုံး သူများကသိပီး အလိုက်သင့်ဖန်းဆင်းပေးနိင်တဲ့ ဘုံကဆိုပဲ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ်တောင်ဖန်ဆင်းစရာမလိုဘူး … အဆင့်မြင့်တရ်နော်။\nနတ်ဘုံရောက်ကြတရ်ဆိုတာကလဲ သူတော်ကောင်းမှမဟုတ်ဘူး။ အလှုအတန်းအားကောင်းရင်လဲရောက်တာပဲ။\nသူ … ဘုရားရှင်ကို လိုက်နှောင့်ယှက်ရတဲ့ အကြောင်းက\nသူဘုရားဖြစ်တဲ့အခါ ချေချွတ်ဖို. ဝေနေယတွေ ကုန်မှာစိုးလို.တဲ့ဗျား။\nကောင်းတာ ဆိုးတာကတော့ လူတစ်ကိုယ်ထဲမှာတောင်ရှိနိုင်တာပဲဗျ ။ဆရာကျော်လှိုင်ဦးဘာသာပြန်တဲ့ ဒေါက်တာဂျက်ကီးနဲ့ မစ္စတာ ဟိုက် ကိုရှာဖတ်ကြည့်ပါ့လား?