Прэзідэнт Літоўскай Рэспублікі — Вікіпедыя\nПрэзідэнт Літоўскай Рэспублікі\nВыбіраецца грамадзянамі Літвы\n4 красавіка 1918\n25 лістапада 1992 (адноўлена)\nПрэзідэнцкі палац у Вільнюсе\nПрэзідэнт Літоўскай Рэспублікі (літ.: Lietuvos Respublikos Prezidentas) — кіраўнік Літоўскай Рэспублікі. Прадстаўляе дзяржаву і выконвае ўскладзеныя на яго Канстытуцыяй і законамі абавязкі.\nПаводле канстытуцыі Літва з’яўляецца парламенцка-прэзідэнцкай рэспублікай, у якой прэзідэнт выконвае ролю пасярэдніка паміж заканадаўчым і выканаўчым органамі ўлады.\nВыбары прэзідэнта адбываюцца за месяц да сканчэння тэрміну дзейнага прэзідэнта. Кандыдатамі ў прэзідэнты могуць быць грамадзяне Літвы паводле паходжання, якія пражываюць у Літве не менш за 3 апошнія гады, на дзень выбараў векам не меней за 40 гадоў і маюць права быць абранымі ў Сейм. Тэрмін знаходжання прэзідэнта на пасадзе складае 5 гадоў. Асоба, абраная прэзідэнтам, павінная спыніць свой удзел у партыях і палітычных арганізацыях, таксама не можа спалучаць сваю дзейнасць з парламенцкай. Асоба прэзідэнта недатыкальная.\nЗняцце[правіць | правіць зыходнік]\nПрэзідэнт можа быць датэрмінова пазбаўлены пасады ў выпадку істотнага парушэння Канстытуцыі, парушэння прысягі, здзяйсьнення злачынства. Рашэнне пра гэта прымае Сейм. Ён жа можа цягам 30 дзён ад свайго першага паседжання колькасцю 3/5 галасоў зацвердзіць датэрміновыя выбары.\nКампетэнцыя прэзідэнта сканчаецца ў выпадках:\nзаканчэння тэрміну, на які ён быў абраны (пасаду прэзідэнта можна займаць не больш за 2 разы);\nпадання ў адстаўку;\nпазбаўлення пасады Сеймам;\nколькасцю не меней 3/5 галасоў дэпутатаў Сейма на запыт Канстытуцыйнага суду, паводле якога стан здароўя прэзідэнта не дазваляе выконваць абавязкі.\nПрэзыдэнта, які не здольны выконваць свае абавязкі, замяняе старшыня Сейма, які ў гэты час не мае права прызначаць датэрміновыя выбары ў Сейм, здымаць або прызначаць міністраў бяз згоды Сейма, разглядаць запыты на выказванне вотуму недавер’я старшыні Сейма.\nУ кампетэнцыі прэзідэнта ў супрацоўніцтве з парламентам знаходзяцца:\nскліканне надзвычайнай сесіі парламента;\nпрадстаўленне штогадовай справаздачы пра стан дзяржавы і ўнутраную палітыку;\nправядзенне чарговых і датэрміновых выбараў;\nпрадстаўленне да ратыфікацыі падпісаных міжнародных дагавораў;\nпрызначэнне і зняцце прэм’ер-міністра;\nпрадстаўленне кандыдатур суддзяў і старшыні Вярхоўнага суду;\nпрызначэнне суддзяў і старшыняў Апеляцыйнага і Канстытуцыйнага судоў;\nпрызначэнне генеральнага пракурора;\nпрызначэнне дзяржаўнага кантралёра і старшыні Управы Банка Літвы;\nпадпісання і афіцыйнага публікавання законаў, прынятых Сеймам, ці вяртанне законаў на паўторны разгляд;\nпрызначэнне і зняцце галоўнакамандуючага войскам і кіраўніка службы бяспекі;\nувядзенне ваеннага становішча, мабілізацыі і надзвычайнага становішча.\nУ кампетэнцыі прэзідэнта ў супрацоўніцтве з урадам знаходзяцца:\nпрызначэнне старшыні Савета Міністраў, перадача яму задачы фармавання ўрада і зацверджання ягонага складу;\nпрыняцце адстаўкі ўраду, асобных міністраў;\nпрызначэнне і зняцце дыпламатычных прадстаўнікоў Літвы ў іншых дзяржавах і пры міжнародных арганізацыях;\nпрызначэнне і зняцце на прапанову прэм’ер-міністра міністраў ці службовых асоб.\nПрэзідэнт у прадугледжаным законам парадку надае грамадзянства; прысвойвае дзяржаўныя узнагароды; прымае даверчыя граматы; надае найвышэйшыя дыпламатычныя рангі і вайсковыя званні; мае права памілавання асуджаных.\nАфіцыйны сайт прэзідэнта Літвы\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Прэзідэнт_Літоўскай_Рэспублікі&oldid=3404374"


Brutto: «Мы хочам сьпяваць у сваёй краіне. І за намі праўда» (відэа). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nМузычныя навіны 4688 / 2 01.03.2016\nМенскія ўлады ня выдалі гастрольнае пасьведчаньне Brutto на заяўлены канцэрт у Палацы спорту. Камэнтар Сяргея Міхалка і прадусара гурта Антона Азізбекяна. Сваё вострае жаданьне выступаць на Радзіме Сяргей Міхалок абазначыў у звароце пры канцы студзеня 2016-га да ўмоўнага беларускага «міністра культуры». Фактычна пасыл быў адрасаваны не канкрэтнаму чалавеку, які займае цяпер гэтую пасаду, а ўсім мясцовым чыноўнікам, адказным за ідэалёгію. Прадусар гурта Антон Азізбекян прыехаў у Менск з Кіева, дзе цяпер базуецца беларускі гурт, каб падаць адпаведныя дакумэнты ў Менгарвыканкам. Быў заяўлены выступ у Палацы спорту на 27 траўня.\nЗаява гурта разам з тэкстамі была разгледжаная і ў выніку не задаволеная. Але адмова не была зьвязаная, як у выпадку з Вайцюшкевічам з пунктам, дзе вядзецца пра экстрымізм, гвалт і парнаграфію, і не з уцечкай этыленгліколю, як у выпадку з фэстам «Арт-сядзібы». «Нам далі адказ са спасылкай на інфармацыю, якую прадаставіў Палац спорту, што дата, якую дала пляцоўка ў выніку апынулася занятай мантажам абсталяваньня. І сказалі, каб мы выбіралі іншую дату. Ад ідэі правядзеньня канцэрту ў Менску мы не адмаўляемся — цяпер узгадняем іншую дату. У нас няма адчуваньня бегу па зачараваным коле. І сам я аптыміст ды рэаліст. За намі праўда і мы нічога не парушылі, у адрозьненьне ад „Лениграду“. Мы пяць гадоў тут не выступалі і хочам сьпяваць у сваёй краіне. І ў мяне ёсьць унутранае адчуваньне, што так і будзе. Я яму заўжды давяраю», — кажа Антон Азізбекян.\nСяргей Міхалок з гэтай нагоды запісаў чарговы відэазварот, у якім выказаў упэўненасьць, што канцэрт Brutto ў Менску абавязкова адбудзецца. Музыку ўзрушыў таксама факт, што чыноўнікі з выканкаму запрасілі вярнуцца яго разам з жонкай Сьвятланай Зелянкоўскай і сынам Макарам на Радзіму. Дадаткова праз афіцыйны акаўнт гурта лідэр Brutto заявіў:\nТэгi: Brutto, Сяргей Міхалок, ЗАбарона!, Антон Азізбекян Твитнуть\nНовы ўдзельнік «Траўня» — Naka piano (відэа)\t1784 / 1\t10.04.2014\tНепаўторная Hurma (прэм’ера альбому!)\t5985 / 6\t13.10.2015\t!OUT: «Альгарытмы» на Белрадыё (рарытэт 1969 году)\t2022 / 7\t30.09.2014\t!OUT: Агінскі. Не палянэзам адзіным (+ топ-12 твораў)\t641 / 0\t07.10.2016\tКАМЕНТАРЫ: Vadim Mojeiko / адказаць\nмы нічога не парушылі, у адрозьненьні ад "Лениграда". --- Гэта наогул што і аб чым?.. 12tuzin@gmail.com / адказаць


За малако — грошы, за цяля — збожжа і сена | "Нясвіжскія навіны"\n25.01.2017 14 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nКаторы год запар у Сейлавіцкім сельскім Савеце збіраюць найбольшую ў раёне колькасць лішкаў малака ад насельніцтва і прадаюць яго дзяржаве. Як паведамілі “НН” у раённым Савеце дэпутататў, у 2015-м яго было там сабрана 532 тоны базіснай тлустасцю — па 4881 кілаграму на карову. Летась закупілі 449,3 тоны — па 5760 кг на карову. Трэба адзначыць, што, дзякуючы высокай тлустасці, колькасць здадзенага малака ў заліковай вазе перавышае яго фізічную вагу.\nАб тым, як арганізаваны закуп лішкаў малака, аб людзях, якія гэтым непасрэдна займаюцца, я папрасіла расказаць старшыню Сейлавіцкага сельскага Савета дэпутатаў Васіля Рыгоравіча ЧЫЧКО:\n— На канец 2016 года ў прыватным сектары сельсавета налічвалася 78 кароў. Прытым, некаторыя вяскоўцы трымаюць больш чым па адной карове. Напрыклад, у Валянціны Мікалаеўны Андрыенка з Затур’і і Аляксандра Канстанцінавіча Раўгейшы з Юшавіч іх па тры. У Вольгі Канстанцінаўны Навоша з Сейлавіч — пяць.\nГэтыя малаказдатчыкі і з’яўляюцца перадавікамі. У 2016 годзе Валянціна Мікалаеўна здала 25953 кг малака і заняла першае месца па сельсавеце. Раней у яе былі 2,3-е месцы. Гаспадыня ўшчыльную занялася паляпшэннем прадуктыўнасці сваіх рагуль. І выйшла ў лідары. На другім месцы — Вольга Канстанцінаўна, якая прадала 22643 кг. На трэцім — Аляксандр Канстанцінавіч (19698 кг). Як бачым, і тут спаборніцтва дае добры плён.\nНа зборы лішкаў малака ў нас заняты адзін малакавоз, за рулём якога — вадзіцель Віталь Станіслававіч Суднік. І малаказборшчыца Анжэла Леанідаўна Сухаверх, якая аддала справе дзесяць гадоў. Лабарантам працуе Аляксандра Міхайлаўна Таратута. Яна вызначае тлустасць малака, яго шчыльнасць.\nЗдараліся выпадкі, калі ў малацэ былі антыбіётыкі. Мы правялі з людзьмі гутаркі, растлумачылі, што, калі лечаць кароўку, то не павінны здаваць малако. У адваротным выпадку страцяць грошы за прадукцыю, якую вернуць з перапрацоўчага прадпрыемства.\nСтандарты апошнім часам памяняліся, сталі больш жорсткімі. У Клецкім філіяле ААТ “Слуцкі сыраробны камбінат” кантроль прыёму сыравіны вядуць строгі. І вяскоўцы самі сталі больш клапаціцца пра якасць малака, што здаюць дзяржаве. Бо грошы губляць ніхто не хоча, яны — добрая падмога ў гаспадарцы. Адны расходуюць іх на рамонт дома, другія — на добраўпарадкаванне сваёй сядзібы, трэція купляюць патрэбныя рэчы, дапамагаюць дзецям, унукам.\nГрошы за малако выплачваем рэгулярна, за кожныя 10 дзён здачы. Дарэчы, у гэтым годзе пераходзім на залічэнне іх на картачкі. У магазінах, паштовых ад-дзяленнях устаноўлены тэрміналы, думаю, з аплатай за тавары і паслугі праблем у людзей не ўзнікне.\n— Якія ўмовы ствараюць мясцовыя сельгаспрадпрыемствы для вядзення вяскоўцамі асабістых падсобных гаспадарак?\n— Для выпасу адведзеныя культурныя пашы. Наладжаны іх неабходны догляд: траву падкормліваюць удабрэннямі, нястраўленыя яе рэшткі падкошваюць.\nАкцыянерныя таварыствы “Юшавічы”, “Сейлавічы” і “Агракамбінат Нясвіжскі”, якія знаходзяцца на тэрыторыі сельсавета, стараюцца зацікавіць вяскоўцаў у здачы маладняку буйной рагатай жывёлы.\nНапрыклад, у ААТ “Юшавічы” за здадзенае цяля даюць 2 рулоны сена, а збожжа — з разліку 23 кілаграмы за 1 кг жывой вагі бычка і 25 кг за 1 кг жывой вагі цялушачкі.\nЛетась вяскоўцы здалі на фермы сельгаспрадпрыемстваў 75 галоў маладняку буйной рагатай жывёлы.\n— Падсобная гаспадарка — гэта яшчэ і свінні, свойская птушка…\n— На канец 2016 года на прыватных падворках налічвалася 819 свіней. Трымаць іх не дазваляецца, у сувязі з пагрозай занясення афрыканскай чумы свіней, жыхарам вёскі Кунаса, дзе знаходзіцца свінаферма ААТ “Сейлавічы”. І вяскоўцам, якія працуюць на свінаферме. Астатнія могуць гадаваць парсючкоў, свінаматак. Было б здароўе і жаданне.\n← Новые дома — вместо ветхих\nСистемный характер работы →


Тэкст Абрагама Лінкольна ў Геттисберге Адрас\nАбрагама Лінкольна Геттисберге Адрас\nЛінкальн спіца «ўрад народа, з народу, і для народа»\nУ лістападзе 1863 года прэзідэнт Абрагам Лінкальн быў запрошаны выступіць заўвагі пры асьвячэньні могілак на месцы бітвы пры Геттисберге , які бушаваў у сельскай мясцовасці Пенсільваніі ў працягу трох дзён , у працягу папярэдняга ліпеня.\nЛінкальн выкарыстаў магчымасць напісаць кароткую, але удумлівую гаворка. З грамадзянскай вайной у трэці годзе краіна трывала ашаламляльныя кошт у чалавечага жыцця, і Лінкальн быў вымушаны прапанаваць маральнае апраўданне вайны.\nЁн спрытна злучыў Нацыю з вайной, каб яна аб'ядноўвала, заклікала да «новаму нараджэнні свабоды», і скончыў тым, выказваючы сваё ідэальнае бачанне для амерыканскага ўрада.\nГеттисберге Адрас выступіў Лінкальн 19 лістапада 1863 года.\nТэкст Абрагама Лінкольна ў Геттисберге Адрас:\nВосемдзесят сем гадоў таму нашы бацькі вывеў на гэтым кантыненце новую нацыю, задуманай ў свабодзе і прысвечаны меркавання, што ўсе людзі створаныя роўнымі.\nЗараз мы займаемся ў вялікі грамадзянскай вайны, выпрабоўваючы Ці гэтая нацыя або любая нацыя так задумана і так адданы, можа доўга трываць. Мы сустрэліся на вялікім полі бітвы гэтай вайны. Мы прыйшлі, каб вылучыць частку гэтай галіне, у якасці апошняга спачынку для тых, хто тут аддаў сваё жыццё, што гэтая нацыя магла жыць. Гэта цалкам дарэчы і правільна, што мы павінны зрабіць гэта.\nАле, у больш шырокім сэнсе, мы не можам вылучыць - мы не можам асвяціць - мы не можам асвячаць - гэта падстава. Адважныя людзі, жывыя і мёртвыя, якія змагаліся тут, асьвяціў яго, нашмат вышэй нашай беднай ўлады, каб дадаць або менее. Свет будзе Запісачку, ні доўга памятаць, што мы гаворым тут, але ён ніколі не зможа забыць тое, што яны рабілі тут. Гэта для нас жывы, хутчэй, будзе прысвечаны тут, каб незавершаныя працы, тыя, хто ваяваў тут да гэтага часу так высакародна прасунуліся. Гэта хутчэй для нас, каб быць тут, прысвечаны магутнай задачы, хто застаўся да нас - што з іх гонар мёртвых мы бярэм павышаную адданасць гэтай справе, для якога яны далі апошнюю поўную меру адданасці - што мы тут у вышэйшай ступені вырашыць, што гэтыя мёртвыя не павінны памёр дарэмна - што гэтая нацыя пад Богам, павінны мець новае нараджэнне свабоды - і што ўрад народа, з народу, для народа, не загіне ад зямлі.\n10 Цікавыя і важныя факты аб James Buchanan\nАбама Вета Біл Рэжучая пенсіі былых прэзідэнтаў, дапаможніках\nКолькі што Абама аўтобус каштуе?\nМіф пра Абаму і адпачынку Дрэва\n10 рэчаў, якія трэба ведаць пра Марцін Ван Бюрен\nДзесяць рэчаў, якія трэба ведаць пра Гары Трумэна\nБіяграфія прэзідэнт Джон Ф. Кэнэдзі: трыццаць пяты прэзыдэнт ЗША\nРычард Ніксан - трыццаць сёмы прэзідэнт Злучаных Штатаў\nЛепшыя 10 Hannah Montana Песні\nГісторыя і стыль Кіраўніцтва па Будокан каратэ\nЎвядзенне ў першапачатковым англійскай мове мангі\nАварыйны Roadside Шланг радыятара Рамонт\n10 саветаў па пошуку слова прама\nАналіз «Там Will Come Soft Дажджы» Рэй Брэдберы\nСлоўная Гігіена мовы Выкарыстанне\nЧаму Пастаянны Рок сіу Процідзейнічаць Pipeline доступу Дакоты\nІтальянская спражэння дзеясловаў: Svegliarsi\nЯк казуркі Густ Іх ежа\n100 лепшых песень з 1990-х гадоў\nЛёд Падзенне! Лёд Падзенне!\nШто кажа Біблія пра плёткі\nЯк Rhode Island Colony была заснавана\nПалітычныя Катыроўкі вы павінны ведаць\n7 Класічныя Меладрамы\nЯк выкарыстоўваць французскі Future Tense\nЛепшыя 10 Песень 1995


О цi А Устауце патрэбную лiтару.\nМяккi знак цi апостраф Устауце патрэбны знак.\nТЭСТ 1 Утварыце i запiшыце формы назоунiкау адзiночнага лiку. А) давальнага склону\nБ) меснага склону\nТЭСТ 1 Спiшыце. Устауце дзе патрэбна Б цi БЫ.\nТЭСТ 2 Э, Ы ци А Устауце патрэбную литару.\nЕ цi Я Устауце патрэбную лiтару.\nЦ, С цi ДС Устауце патрэбную лiтару.\nЭ, Ы ци А? Устауце патрэбную литару.\nАдр..сат, гл..таць, гр..мучы, инж..нер, канц..лярыя, лат..рэя, р..форма, ц..нтральны, Ч..рнышэуски, ш..ракавоки.\nКаталог: files -> portfolio -> evseenko\nportfolio -> Географические пояса Земли\nevseenko -> Урок-падарожжа


Абаронцы суверэнітэту Беларусі папярэдзілі ўладу аб плануемых акцыях\nМенск, Беларусь, 7 снежня 2019 г.\nПрадстаўнікі аргкамітэту кампаніі «Абаронім незалежнасць» перадалі ў Менгарвыканкам апавяшчэнне аб правядзенні акцый 20 і 21 снежня.\nУ аўторак, 17 снежня, сустаршыня БХД Павел Севярынец, старшыня АГП Мікалай Казлоў і Ян Грыб перадалі ў Менгарвыканкам апавяшчэнне аб правядзенні 20 і 21 снежня акцый у падтрымку суверэнітэту Рэспублікі Беларусь.\n«Абарона суверэнітэту Беларусі – канстытуцыйны абавязак беларускага народа, – гаворыцца ў апавяшчэнні. – Разлічваем на адэкватнасць гарадскога кіраўніцтва, якое абавязана спрыяць захаванню міру і парадку на вуліцах горада».\nНагадаем, 20 снежня на Кастрычніцкай плошчы а 18-й гадзіне плануецца мітынг, потым – шэсце. Завяршыць акцыю мяркуюць жывым ланцугом на праспекце Незалежнасці. На 21 снежня а 14-й гадзіне запланаваны мітынг на Кастрычніцкай плошчы.\nУ аргкамітэт кампаніі «Абаронім незалежнасць» уваходзяць прадстаўнікі 15 арганізацый – палітычных партый, грамадскіх аб’яднанняў і рухаў. Арганізатары акцыі спадзяюцца на паразуменне ў пытанні каштоўнасці суверэнітэту для краіны, а таксама на тое, што мерапрыемствы пройдуць мірна.\nТым часам улады напярэдадні буйной акцыі дзейнічаюць у звыклай для іх манеры – шляхам постраху і пакаранняў. Па звестках праваабаронцоў, на 17 снежня выклікі ў РУУС Маскоўскага і Ленінскага раёнаў атрымалі больш за 25 удзельнікаў папярэдніх акцый пратэсту супраць «паглыбленай інтэграцыі» з Расеяй, якія адбыліся ў Менску 7 і 8 снежня.\nДругие материалы в этой категории: « Обращение к гражданам России Елка с презервативами — в ответ на хамство властей »


Да 75-годдзя вызвалення Любанскага раёна - Краязнаўчая газета\nРэгіён Да 75-годдзя вызвалення Любанскага раёна\nДа 75-годдзя вызвалення Любанскага раёна\nСярод шматлікіх слаўных старонак гісторыі нашай краіны, бадай, самай значнай з’яўляецца трохгадовая барацьба з гітлераўскімі акупантамі. У ёй змагарамі былі ўсе – ад малога да старога.\nУ ліку тых, хто адстойваў тады свабоду і незалежнасць Беларусі, была і мая зямлячка з вёскі Рэдкавічы Ніна Рыгораўна Барысевіч. Нарадзілася яна ў шматдзетнай працавітай сям’і ў вёсцы Загалле, што на Любаншчыне, 10 студзеня 1924 г. Бацька Рыгор Іванавіч Падбярозны быў умелым шаўцом, вырабляў чаравікі для вяскоўцаў. А маці Зося Максімаўна Лялькіна завіхалася па гаспадарцы.\nУласнай зямлі сям’я не мела. Таму, калі гаспадар памёр, скончылася спакойнае жыццё і ў яго сямейнікаў. Ніне на той момант ледзь споўнілася 5 гадоў. Яе забралі да сябе ў Жывунь родныя дзед з бабаю, там яна скончыла пачатковую школу, а літаральна перад вайною – яшчэ і васьмігодку ў Загаллі.Чытаць далей…\n22 чэрвеня 1941 года Ніна Рыгораўна памятае, нібы ўчарашні дзень. Якраз у тую нядзелю ў Загаллі спраўлялася вяселле, і на ім гулялі амаль усе вяскоўцы. Людзі вяселіліся ўсю кароткую летнюю ноч, і ніхто нават не думаў, што раніцай наваколле ўскалыхне жудасная вестка – вайна!\nЗ першых месяцаў дзяўчына разам з такімі ж падлеткамі, як сама, не сядзяла дома. Бегалі яны ажно ў Слаўкавічы, каб уведаць штосьці новае. І аднойчы былі зачыненыя паліцаем у чужым халодным склепе. Сядзелі там некалькі дзён, пакуль не прыйшоў нейкі чалавек ды не выпусціў палонных.\nЗ цягам часу вёска Загалле і яе наваколле станавіліся месцам дыслакацыі партызанскай базы. Жыццё там было неспакойнае: немцы часта бамбілі наваколле з самалётаў.\nНіна Рыгораўна памятае, як аднойчы ворагі ўварваліся ў Загалле, сагналі жыхароў у хлеў, але запаліць яго не паспелі. Прыехаў нейкі іх афіцэр і загадаў выпусціць народ, бо партызанаў, маўляў, паблізу няма. Аднак многія хаты спалілі. Гэта толькі актывізавала моладзь у пашырэнні партызанскага руху. У Загаллі і Жывуні былі створаныя камсамольска-падпольныя арганізацыі.\nАднойчы Ніна прыбегла дадому, каб убачыцца з маці. Ужо ў хаце пачула, як па вёсцы разносяцца выкрыкі: «Партызаны! Партызаны!».Толькі намерылася выбегчы, але ў сенцах пачула цяжкія крокі. Неўзабаве дзверы расчыніліся, у хату ўвайшоў чалавек у паліцэйскім адзенні і загадаў: «Хуценька забірай усё неабходнае і ўцякай. Немцы ў вёсцы!». Ужо ў атрадзе дзяўчына даведалася, што паліцай быў нашым сувязным.\nЗ вясны 1942 года над мясцовасцю пачалі з’яўляцца савецкія самалёты. Яны скідвалі грузы са зброяй, боепрыпасамі, газетамі і лістоўкамі. А вось каб прымаць іх на зямлі, трэба было мець свой аэрадром. Рыхтаваць пляцоўку пад яго, карчаваць лес, засыпаць ямы стала моладзь. І ўжо ў верасні 1942 года самалёты маглі садзіцца на самаробны аэрадром вострава Зыслаў. Там жа знаходзіліся Мінскі абкам партыі, камандаванне патызанскага злучэння, выходзілі газеты «Звязда», «Чырвоная змена». У Загаллі працавала партызанская школа, настаўнічалі ў якой актыўныя камсамолкі Марыя Дзяшковіч, Аляксандра Бедзік, Антаніна Корбут і Аляксандра Комлік.\nНіне вельмі запомнілася, як аднойчы непадалёк вёскі Жывунь, вяртаючыся з задання, партызаны знайшлі пад разгалістай елкай маленькае дзіцятка. Забраць яго з сабою было небяспечна, і тады ўсе вырашылі пакінуць малое адной жанчыне ў бліжэйшым паселішчы.\nНеяк позняй восенню, успамінала Ніна, прыехалі ў Загалле партызаны з Рэдкавічаў. Быў сярод іх прыгожы статны хлопец Адам Барысевіч. Прыглянуўся ён Ніне, але яна нікому пра гэта не казала. Аднойчы адправілі партызанаў ва Урэчча падарваць чыгунку. У той групе была і яна з Адамам, і натрапілі яны на варожую засаду. Завязаўся цяжкі бой, у якім абодвум пашчасціла выжыць. Пасля чаго хлопец сказаў дзяўчыне: «Не жаночая гэта справа хадзіць з вінтоўкаю на плячах у цяжкіх салдацкіх ботах. Жанчына павінна нараджаць і гадаваць дзяцей».\nАспрэчваць пачутае Ніна ўжо не магла, бо яе ўсю калаціла гарачка. Адам прывёз доктара. І той паставіў дягназ – тыф. Ён ледзь не сагнаў дзяўчыну ў магілу, выжыць удалося цудам. Мабыць, хісткасць жыцця паскорыла намеры Адама – ён прапанаваў Ніне выйсці за яго замуж. А тая адразу ж згадзілася, бо ўжо не ўяўляла будучыні без каханага.\n– А музыка была? – пытаюся ў жанчыны.\n– А як жа, і музыка была, і песні спявалі, і ваўкі вылі…, – засмяялася яна ў адказ.\nПасля вяселля Адам прапанаваў жонцы разам паехаць у Рэдкавічы. Так у ліпені 1943 года яны апынуліся ў атрадзе імя А. Труцікава. Камандзірам партызанаў быў Васіль Статкевіч. Пазнаёміліся там Барысевічы і з яго жонкай Марыяй. Жанчыны разам з мужчынамі хадзілі часам на баявыя заданні. Асноўным жа заняткам Ніны быў догляд хворых і параненых.\nПартызанскі атрад стаяў каля вёскі Верачагоршч, у лясным масіве Смалянка. Здарылася так, успамінае Ніна Рыгораўна, што два «лясные байцы» захварэлі на тыф. Адзін з іх у гарачцы вельмі прасіў журавінаў. Ніна расказала пра тое Адаму. Але муж запратэставаў, баяўся адпусціць жонку па ягады, кругом жа былі немцы і паліцаі. Вось тады Ніна ўпершыню не паслухала яго. Раненька ўпотай выбегла з зямлянкі, дабралася да балота і назбірала крыху журавінаў. Пасля ў Рэдкавічах выздаравелы Міша ўсім расказваў, што вылечылі яго кісла-салодкія Нініны журавіны.\nПамятае ветэранка і тое, як каля Верачагоршча трэба было пераправіцца на плыце праз раку Арэсу. Ніна вельмі баялася ступіць на яго. Адам жа працягнуў ёй сваю шырокую, моцную далонь і сказаў: «Не бойся, страшней будзе далей». Так яно і сталася. Перабраўшыся на другі бераг, доўга давялося сядзець у Чорным балоце, у макраце і холадзе. А так хацелася хаця б гадзінку паспаць, адпачыць у цёплай хаце.\nЧаго толькі не перажыла Ніна Рыгораўна! Яна ніколі не забудзе выпадку, калі ў атрад прывезлі цяжкапараненага партызанскага разведчыка Івана. Хлопец згараў на вачах, нага пачарнела, распухла, пачыналася гангрэна. Тады доктар сказаў Ніне: «Будзем ампутаваць нагу звычайнай пілою, якой рэжуць дровы, бо іншага інструмента ў нас няма, а марудзіць нельга». Ніна аж здрыганулася. Вочы сталі мокрымі ад слёз, бо яна вельмі хвалявалася за хлопца, думала, што той не вытрымае болю. Каб крышку прытупіць боль ад такой «аперацыі», партызаны здабылі ў бліжэйшай вёсцы самагону, прамылі ім пілу і далі выпіць Івану. І той вытрымаў, перанёс такую цяжкую аперацыю ў складаных умовах! Толькі на гэтым усё не скончылася. Пачуўся брэх нямецкіх аўчарак, партызаны ўступілі ў бой з ворагам і ў перастрэлцы загінула ажно некалькі з іх, а двое аказаліся параненымі.\nЦяжкімі былі вёрсты вайны. Нарэшце напрыканцы чэрвеня быў вызвалены Любанскі раён, а неўзабаве свабоднай стала і ўся Беларусь. Каб адзначыць гэтую падзею, беларускія партызаны правялі сапраўдны парад Перамогі ў Мінску. У ім удзельнічаў і Адам Іванавіч Барысевіч.\n…Чорны попел вайны развеяўся над нашымі Рэдкавічамі. Амаль уся вёска была спаленая, у тым ліку і Адамава хата. Але не апусціў рукі адважны партызан, узвёў новую, яшчэ лепшую. А Ніна завяла вялікую гаспадарку.\nЗ першых паваенных гадоў і да заслужанага адпычынку Ніна Рыгораўна была хлебаробам, затым працавала доўгі час на жывёлагадоўчай ферме цялятніцай у калгасе «Чырвоная змена», якім паўвека кіраваў таксама зыслаўскі партызан, Герой Сацыялістычнай Працы Кузьма Шаплыка. 58 гадоў пражылі Адам і Ніна разам. У згодзе і любові далі жыццё пяці дзецям, займелі восем унукаў, сямнаццаць праўнукаў. На жаль, ужо амаль 20 гадоў, як гаспадар пакінуў гэты свет.\nХаця прайшло больш за 70 гадоў, Ніна Рыгораўна яскрава памятае падзеі ваеннага ліхалецця. Нагадваюць пра іх ордэн Айчыннай вайны 2-й ступені і медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941 – 1945 гг.» і мноства іншых юбілейных…\nЗдароўе, безумоўна, ужо не тое, але Ніна Рыгораўна па-ранейшаму добразычлівая і гаваркая. Разам з тым, пры ўспамінах пра вайну на вочы набягаюць слёзы, а ў памяцці ўсплываюць вобразы маладых хлопцаў, якія не вярнуліся з Вялікай Айчыннай. Баліць за іх душа, і боль гэты будзе турбаваць жанчыну да скону веку.\nМарыя СЛІВЕЦ, бібліятэкар Рэдкавіцкай сельскай бібліятэкі, Любанскі раён\nНа фота: дзеці з аматарскага аб’яднання «Сінязорка» віншуць Ніну Рыгораўну са святам; ветэранка з вучнымі Рэдкавіцкай сярэдняй школы; вясковыя дзеці дапамагаюць ветэранцы\nНаступны артыкулБеларускія характары і мясціны


<B>Заўтра падпісчыкі атрымаюць “Народную Волю”</B>\n03 кастрычнік 2005, 19:52\nГанна Соўсь, Менск Заўтрашні нумар “Народнай Волі” ўжо надрукаваны ў Смаленску і дастаўлены ў Менск. Заўтра яго атрымаюць усе падпісчыкі незалежнай газэты. Пра гэта Радыё Свабода паведаміў галоўны рэдактар “Народнай Волі” Іосіф Сярэдзіч, які толькі што вярнуўся са Смаленску.\nІосіф Сярэдзіч запэўніў Радыё Свабода, што праблемы з распаўсюдам і друкаваньнем, якія ўзьніклі апошнім часам у газэты, паступова вырашаюцца. Нагадаю, што друкарня “Чырвоная зорка” і “Белсаюздрук” у аднабаковым парадку скасавалі ўсе дамовы зь незалежнай газэтай. Цяпер новая друкарня знойдзеная, і, паводле Іосіфа Сярэдзіча, праўдападобна, што неўзабаве “Народная Воля” можа вярнуцца і ў газэтныя шапікі. Што да сёньняшніх падзеяў, то за сёньняшні дзень удалося зрабіць амаль немагчымае – заключыць дамову з друкарняй і аформіць усе неабходныя паперы ў Беларусі. Гаворыць шэф-рэдактар “Народнай Волі” Сьвятлана Калінкіна.\n(Калінкіна: ) “Гэта тая самая друкарня, дзе друкуюцца “Белорусская деловая газета”, “Салідарнасьць”, іншымі словамі, беларускім журналістам вядомае прадпрыемства. Мы плянуем, што газэта пакуль будзе выходзіць тры разы на тыдзень: у аўторак, сераду і пятніцу, калі ня будзе ніякіх выхадаў з гэтага графіку. Але, каб не пацярпелі нашы падпісчыкі, нумары будуць выходзіць падвоенымі. І мы абяцаем, што ў тым памеры, у якім выходзіла газэта, падпісчыкі яе будуць атрымоўваць”.\nЗаўтрашні нумар “Народнай Волі” цалкам прысьвечаны Кангрэсу дэмакратычных сілаў і адзінаму кандыдату Аляксандру Мілінкевічу.


ВЫБУХ ЛЯ РАСЕЙСКАЙ АМБАСАДЫ Ў МЕНСКУ АПАЗЫЦЫЯ ЎВАЖАЕ ЗА ПРАВАКАЦЫЮ\nУ расейскай амбасадзе нават апоўдні адмаўляліся пацьвердзіць журналістам той факт, што ўначы на тэрыторыі амбасады прагучалі два выбухі.\nМіж тым, жыхары навакольных дамоў не рабілі з гэтага сакрэту. Міхал Фёдараў жыве ў доме насупраць будынка амбасады. Ён былы контарвыведнік і сьцьвярджае, што ня мог памыліцца наконт таго, што пачуў.\n(Фёдараў: ) "Вечарам недзе ў 11.35–11.40 быў выбух. Двойчы выбухнула, прыкладна праз хвіліну. Па моцы выбухі былі аднолькавыя. Калі меркаваць па маім франтавым досьведзе, дык гэта былі слабыя выбухі. Але для цяперашняга часу — сярэднія".\nСусед Міхала Фёдарава Аляксандар сьцьвярджае, што грымнула даволі моцна. А пра тое, што выбухі былі на тэрыторыі расейскай амбасады, ён даведаўся сёньня ад міліцыянта, які апытваў сьведкаў.\n(Аляксандар: ) "Страсянула някепска так, адчувалася".\nБліжэй да поўдня факт прызналі ў беларускім КГБ. Кіраўнік цэнтру сувязяў з грамадзкасьцю КГБ Фёдар Котаў пацьвердзіў Радыё Свабода, што выбухі былі, і заявіў, што ахвяраў няма. Котаў падзяліўся меркаваньнем наконт вэрсіяў здарэньня.\n(Котаў: ) "Экспэрты там ужо працуюць і вызначаюць тып выбуховага прыстасаваньня".\n(Карэспандэнт: ) "Якія ёсьць пашкоджаньні?"\n(Котаў: ) "Нязначныя пашкоджаньні атрымала агароджа і фасад будынка".\n(Карэспандэнт: ) "Што вы скажаце пра вэрсіі здарэньня?"\n(Котаў: ) "Ня выключана, што гэта была палітычная правакацыя".\nНа карысьць вэрсіі пра палітычную правакацыю КГБ адзначае, што выбухі прагучалі напярэдадні Саміту кіраўнікоў краінаў СНД у Менску. Котаў мяркуе, што выбуховыя прыстасаваньні на тэрыторыю расейскай амбасады перакінулі праз агароджу з вуліцы. Аўтараў акцыі ў КГБ яшчэ ня ведаюць, але запэўніваюць, што іх хутка знойдуць і затрымаюць. Фёдар Котаў у гэтым перакананы.\nАпоўдні стала вядома, што Аляксандар Лукашэнка правёў адмысловую нараду з кіраўнікамі сілавых ведамстваў, на якой заявіў, што выбухі — гэта "радыкальныя выступы нашых сьвядомых".\nПасьля гэтай нарады заяву для сродкаў масавай інфармацыі зрабіў міністар унутраных справаў Уладзімер Навумаў. Ён паведаміў, што на тэрыторыі расейскай амбасады ўзарваная граната РГД-5, у выніку чаго ўтварылася варонка дыямэтрам 30 на 30 сантымэтраў. Міністар выказаў вэрсію, згодна зь якой нехта ў Беларусі спрабуе выступаць супраць расейска-беларускага саюзу.\nМіж тым, незалежныя назіральнікі заўважаюць, што аўтарамі гэтай правакацыі могуць быць як варожыя расейска-беларускаму саюзу сілы, гэтак і тыя, хто найгучней саюз прапагандуе.\nАдзначаецца, што ўсе падыходы да расейскай амбасады ў Менску кантралююць спэцсродкі, таму наблізіцца да яе ды кінуць за агароджу бомбу можа толькі той, хто ўпэўнены ў беспакаранасьці.\nЛідэр АГП Анатоль Лябедзька заявіў, што "ніткі гэтай правакацыі цягнуцца ў адміністрацыю Аляксандра Лукашэнкі".\nПаводле крыніцаў у расейскай амбасадзе, там узмацнілі ахову.


Культура - ШТО Я ВЕДАЮ ПРА ГІБЕЛЬ ПЭНА?\nГалоўная / на правах версіі\nЯшчэ раз нагадаю чытачам перадгісторыю матэрыяла.\n…Прыкладна месяц таму мне патэлефанавала мая добрая знаёмая і калега па крытычным цэху Ганна Рыгораўна Герштэйн, унучатая пляменніца Юрыя Пэна, мабыць, апошняя прамая сваячка вядомага беларускага жывапісца. Яна прапанавала для нашай газеты ўспаміны аб віцебскіх сустрэчах са сваім знакамітым родзічам, у тым ліку — пра трагічнае завяршэнне ягонага жыццёвага шляху ў ноч з 28 лютага на 1 сакавіка\nТакім чынам, мы працягваем публікацыю ўспамінаў Ганны Герштэйн.\n— ...Дык вось, узнікае пытанне: што прымусіла старога Пэна пайсці на такі дэмарш — перадаць сваю калекцыю кудысьці за мяжу? Прычым ён жа добра разумеў, да якіх драматычных вынікаў усё гэта можа прывесці. Савецкую ўладу мастак безагаворачна прыняў, актыўна працаваў і як жывапісец, і як педагог. А вось ці стаў ён пазней яе праціўнікам, ці асуджаў дзеянні Сталіна па кіраўніцтве дзяржавай — на гэтыя пытанні павінен быў адказаць сам Пэн. Тым не менш, асмельваюся сказаць, што дысідэнтам яго ніяк нельга назваць.\nЁн ніколі не выступаў з палітычнымі прамовамі, нічога не падпісваў, нікога, прынамсі, услых, не асуджаў. А калі з кім і канфліктаваў (напрыклад, з Керзіным), то гэта датычылася толькі нейкіх адміністрацыйна-арганізацыйных пытанняў працы наваяўленага Віцебскага мастацкага тэхнікума.\nАднойчы такі канфлікт, як мне расказвалі бацькі (ці то ў 1923-м, ці то ў 1924 годзе), скончыўся сыходам Пэна з тэхнікума. Каб пракарміцца, ён уладкаваўся настаўнікам рысавання ў нейкі электрамеханічны тэхнікум. Вось што ён пісаў у лісце да таго ж І.Мальцына: “Пачуваю сябе вельмі дрэнна — як маральна, так і матэрыяльна. Ужо некалькі месяцаў як няма заказаў. У механічным тэхнікуме атрымаю 7 руб. 23 кап. у месяц. Вось і ўсё. Словам, не вельмі добра нашаму брату…”\nПраўда, з 1925 г. Юрый Масеевіч стаў атрымліваць персанальную пенсію ў памеры 25 рублёў. І нават па рашэнні ІІ З’езда Саветаў Віцебшчыны атрымаў званне “Заслужаны яўрэйскі мастак Віцебшчыны”. Не ведаю, радаваўся гэтай падзеі мастак ці застаўся абыякавым. Але ён адчуваў сябе па-сапраўднаму проста шчаслівым, калі знаходзіў дзесьці на Смаленскім рынку патрэбны яму “аб’ект” — цікавага чалавека — і пераконваў яго папазіраваць. Мог працаваць суткамі і не клапаціцца пра харч, пра свой надта неўладкаваны побыт. Ягоная ежа — гэта грэчневая каша раніцай і ўвечары, часам — селядзец-”шатландка”, чай з кавалкамі цукру, некалькі бульбачак, цыбуля, памідоры, а за поліўкай ён хадзіў з бідончыкам у сталовую, што знаходзілася побач з домам. Незадоўга да нашага першага прыезду да Пэна мастак якраз намаляваў карціну “Снеданне. Аўтапартрэт”, дзе паказаў, як і чым харчуецца раніцай. Прычым ва ўтульнасці і з задавальненнем…\nКалі мы бачылі Пэна ў яго кватэры апошнім разам, ён ужо жыў зусім адзін. Ягоная старэйшая сястра Лісіцына раней доўгі час жыла з ім, вяла яго хатнюю гаспадарку, даглядала мастака, але памерла, здаецца, у 1934 годзе і была пахавана на Старасямёнаўскіх могілках. І мастак застаўся ў адзіноце. Звыклая цішыня парушалася толькі зрэдку, пад вечар, калі прыходзілі старыя сябры ці яго вучні, якія маглі штосьці маляваць акварэллю пад наглядам майстра.\nУ маі 1936-га, Юрый Масеевіч нам здаваўся ўжо вельмі старым. Дрэнна хадзіў, дрэнна бачыў. І ў той жа час імкнуўся шмат працаваць. Памятаю, у адным пакоі стаялі на двух мальбертах новыя палотны з яшчэ свежай фарбай: партрэт цудоўнай дзяўчыны ў ліловай сукенцы і партрэт элегантнай жанчыны ў белай блузцы, аздобленай фіялетавымі кветкамі браткоў, якая сядзіць у крэсле. Яшчэ было палатно, дзе рыжавалосая аголеная дзяўчына з вялікім клункам рэчаў імкнецца забрацца на паддашак і ўртавацца там ад пагрому, а на заднім плане бачыліся маленькія трухлявыя хаткі мястэчка. Запомнілася і алегарычная карціна. Там на лясной дарозе стаяў Ленін, а побач — жанчына-сялянка ў беларускіх нацыянальных строях, якая ў паўсне паклала галаву на калені. А на другім плане, зверху — зіхацела вясёлка. Гэта значыць, Ленін нібы заклікаў дзяўчыну да новага шчаслівага жыцця. Карціна, як я сёння разумею, выглядала наіўна, выпадала, так бы мовіць, з пэнаўскага вобразна-пластычнага стылю, але для мяне тады, дзяўчынкі, здавалася цікавай. А вось работа “Муза і Смерць” мне зусім не падабалася: навявала нейкі смутак і адарванне.\nЮ.Пэн. "Швачка". 1927 г.\nЗатое падабаўся “Развод”, дзе раз’юшаны мужчына, які прывёў сваю прыгажуню-жонку да сінагагальных і грамадскіх старшынь, патрабаваў разводу, а пісар (на другім плане) не мог сабе ўявіць, як можна адмаўляцца ад такога скарбу. Цікавае палатно “Сват”: персанаж стаіць на вуліцы мястэчка, абдумваючы план сваёй чарговай камбінацыі, і складаная работа думкі адлюстроўваецца на яго твары. А ў глыбіні карціны — два сялянскія — яўрэйскі і беларускі — домікі, худая каза і парася. Канешне ж, “Гадзіншчык” — мабыць, адзін з лепшых твораў жывапісца па глыбокай псіхалагічнай характарыстыцы героя, па кампазіцыі і па-майстэрску выпісаных атрыбутах. Памятаю яшчэ выяву параненага маладога салдата, які ляжаў на ложку, вакол яго — спагадлівыя сваякі, а над ложкам хворага вісеў партрэт... Карла Маркса. На сценах было таксама шмат іншых твораў, жанравых замалёвак, партрэтаў, гарадскіх і вясковых пейзажаў, цудоўная копія “Старога ў чырвоным” Рэмбранта, партрэт Бетховена. А ў невялічкім пакойчыку накшталт спальні мастак захоўваў чатыры ці пяць ню, некалькі эцюдаў жаночых галовак, якія ён мала каму паказваў…\nШто мяне заўсёды асабліва ўражвала, дык гэта тое, як у кватэры мастака магло размясціцца столькі соцень карцін, напісаных у розны час! Там былі такія цудоўныя палотны, як “Сват”, “Кравец”, “Сляпы са скрыпкай”. Фаварытам з’яўлялася, безумоўна, гумарыстычная карціна пра гандляра-разносчыка, які хацеў трапіць дамоў своечасова, да пачатку свята. Ён імчыцца з усіх ног, бачыць, што ў крайніх скасабочаных местачковых хатках запаліліся суботнія свечкі, а ў гэты час з яго заплечнага мяшка вылятае наравісты, стракаты певень, набыты выпадкова.\nКанешне ж, назвы многіх работ не запомніла. Мне бацькі казалі, што перад нашым першым прыездам у Віцебск, Юрый Масеевіч чамусьці змяніў абстаноўку сваёй кватэры. Прыбраў лішнюю мэблю. У першым пакоі паставіў толькі тры крэслы, у другім — карычневую дэрмацінавую канапу, у трэцім — тахту, накрытую белым даматканым палатном. Але ва ўсіх пакоях — ад падлогі да столі — віселі карціны. Адсутнасць мэблі давала магчымасць добра іх разглядзець. Усё было прадумана Пэнам як бы для будучай пастаяннай музейнай экспазіцыі. Хаця, прыгадаю, калі-нікалі штосьці ў “экспазіцыі” трошкі змянялася.\nСхематычны план віцебскай кватэры Ю.Пэна. 1937 г.\nСловам, больш чым годны вынік яго доўгага творчага шляху, які распачаўся яшчэ ў пецярбургскай Акадэміі мастацтваў, затым — у Дзвінску, дзе ён у якасці вучня маляра зарабіў свой першы ганарар, потым — у Рызе. Затым каля васьмі гадоў Пэн жыў у маёнтку барона Мікалая Мікалаевіча Корфа на беразе Заходняй Дзвіны ў мястэчку Крэйцбург Дзвінскага павета Віцебскай губерні. Там жа зрабіў у “чысцякоўскім” духу цудоўны пакаленны партрэт яго жонкі — баранэсы Корф. А прадоўжыўся і скончыўся гэты шлях у блаславёным Віцебску, куды Пэн прыехаў па запрашэнні мясцовага губернатара Уладзіміра Аляксандравіча Левашова. Менавіта з дапамогай апошняга Пэн у самым канцы пазамінулага стагоддзя стварыў у Віцебску сваю прыватную школу-майстэрню малюнка і жывапісу, якая і стала асновай будучай знакамітай на ўвесь свет Віцебскай мастацкай школы. А роўна праз 10 гадоў, у 1906-м, сюды паступіў вучыцца, хаця і на вельмі кароткі час, Марк Шагал.\n…Дзесьці краем вуха чула, што Пэн аднойчы папрасіў гарадское кіраўніцтва ператварыць яго кватэру ў дзяржаўны музей. Мо і так. Але, напэўна, атрымаў адмову, бо хутка пасля гібелі мастака кватэра была заселена віцебскімі чаргавікамі, а карціны часова размясцілі ў архівах розных навучальных устаноў горада. Трэба сказаць, што ў 1930-я мясцовае кіраўніцтва ды і большасць членаў аргкамітэта будучага Саюза беларускіх мастакоў ставіліся да Пэна менш уважліва, чым у 20-я. Былі начыста забыты ранейшыя абяцанні наконт шматлікіх ільгот як першаму заслужанаму мастаку Віцебшчыны. Не клапаціліся пра яго побытавыя патрэбы. Без сумнення, унутраны пратэст Пэна не насіў палітычнага характару — усё было абумоўлена асабістымі матывамі і надзеяй на тое, што ягоная калекцыя карцін атрымае тое, што яна заслугоўвае…\nТым не менш, мастак быў забіты бязлітасна, люта, жорстка — нават па мерках 1937 года. Я добра памятаю тыя часы, калі дастаткова было выпадкова кінутага слова ці ананімкі на суседа, каб чалавека ператварыць у “ворага народа” або проста яшчэ да суда паплаціцца галавой, як гэта здарылася, напрыклад, у Мінску з Саламонам Міхоэлсам — пазней, у студзені 1948 года. Можа, і Пэна напаткала такая доля?..


Рух "За свабоду" распачаў кампанію назіраньня за выбарамі\n15 сьнежань 2010, 18:25\nНамесьнік кіраўніка руху Юрась Губарэвіч.\nРух «За свабоду» прэзэнтаваў кампанію назіраньня за прэзыдэнцкімі выбарамі ў Беларусі і па-за межамі краіны. Больш за 600 актывістаў руху будуць працаваць на выбарчых участках у розных рэгіёнах Беларусі, а таксама ў шэрагу эўрапейскіх сталіц.\nРада руху «За свабоду» прыняла рашэньне вылучыць сваіх прадстаўнікоў у назіральнікі на падставе зьменаў умоваў правядзеньня выбараў, а таксама ў адпаведнасьці са статутам руху. Намесьнік кіраўніка руху Юрась Губарэвіч тлумачыць мэты кампаніі:\n«Мэта назіраньня — садзейнічаньне правядзеньню свабодных, празрыстых і дэмакратычных выбараў, выяўленьне і прадухіленьне парушэньняў выбарчага заканадаўства. Мы ставім перад сваімі назіральнікамі некалькі задач, і асноўная зь іх, натуральна, — выяўленьне парушэньняў і папярэджаньне камісій пра іх недапушчэньне. Таксама складаньне актаў ці заяваў, калі такія парушэньні будуць выяўленыя. Таксама мы ставім задачу атрыманьня вынікаў выбараў асноўнага дня і таксама ўсяго пэрыяду галасаваньня».\nПаводле спадара Губарэвіча, гэткім чынам рух «За свабоду» ўзмацніў працу іншых незалежных кампаній назіраньня за выбарамі і пашырыў геаграфію кантролю. Так, назіральнікі руху будуць накіраваныя ў Бэрлін, Бон, Варшаву, Рым, Маскву, Прагу, Вільню, Будапэшт і Вашынгтон. І гэта адна з асаблівасьцяў кампаніі, кажа намесьнік кіраўніка руху Віктар Карняенка:\n«Мы вельмі моцна ангажаваныя ў кампанію назіраньня за выбарамі, якую ладзяць 14 грамадзкіх арганізацый і палітычных партый і якая называецца «За справядлівыя выбары 2010». Адначасна — рух ладзіць назіраньне ў замежжы, што не ўваходзіць у схему працы кампаніі «За справядлівыя выбары 2010».\nГэткім чынам, на выбарчых участках будуць працаваць 634 актывісты руху «За свабоду». Пераважная ўвага будзе аддадзеная асноўнаму дню галасаваньня 19 сьнежня, але частка назіральнікаў ужо распачалі працу і зараз фіксуюць факты парушэньняў, кажа Юрась Губарэвіч:\n«Паводле агульнай інфармацыі, якая да нас трапляе, ёсьць факты завышанага наведваньня выбарчых участкаў. Асабліва гэта тычыцца студэнцкіх інтэрнатаў, таксама некаторых прадпрыемстваў, дзе людзям „раяць“ наведаць выбарчыя ўчасткі датэрмінова».\nВынікі назіраньня за выбарамі рух «За свабоду» будзе разьмяшчаць на адмысловым інтэрнэт-сайце ў рэжыме on-line цягам дня 19 сьнежня.


Актуалізаваны задачы Акадэміі кіравання пры прэзідэнце | Настаўніцкая газета\n19.09.2019 19.09.2019 - 11:16Інфармацыйная гадзіна\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка падпісаў Указ № 343 “Аб дзейнасці Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь”. Аб гэтым паведамілі ў прэс-службе беларускага лідара.\nЯк патлумачыў рэктар Акадэміі кіравання Генадзь Пальчык, указам прадугледжаны шэраг абноўленых падыходаў да падрыхтоўкі кадраў. У іх ліку — стажыроўкі кіруючых работнікаў, якія праходзяць ва УВА перападрыхтоўку, павышаюць кваліфікацыю, у дзяржаўных органах і арганізацыях. “Па сутнасці, мы разглядаем магчымасць выхаду з класна-ўрочнай сістэмы работы з такой катэгорыяй слухачоў, іх замацавання за тым або іншым кіраўніком дзяржоргана”, — сказаў Генадзь Пальчык. Ён растлумачыў, што размова ідзе аб своеасаблівай рабоце дублёрам непасрэдна ў дзяржоргане, арганізацыі.\n“Гэта абсалютна новы крок, і мы разглядаем яго па ўзгадненні з Міністэрствам адукацыі як своеасаблівы рэспубліканскі эксперымент”, — падкрэсліў рэктар. Для рэалізацыі гэтай нормы спатрэбяцца дадатковыя нарматыўныя дакументы. Яны будуць прыняты ў найбліжэйшы час.\nЗгодна з указам, удакладняюцца этапы фарміравання і віды адукацыйных праграм дзяржаўнага заказу на навучанне кіруючых кадраў і іх рэзерву. Цяпер слухачам прапануюцца кароткатэрміновыя тыднёвыя, а таксама паўтара- і двухгадовыя курсы перападрыхтоўкі па тэме дзяржаўнага кіравання і будаўніцтва ў эканоміцы, сацыяльнай сферы. Паводле слоў Генадзя Пальчыка, у навучанні плануецца прымяняць індывідуальны падыход. Акрамя таго, у Акадэміі кіравання актуалізуюць аднадзённыя тэматычныя семінары, на якія будуць запрашаць вядучых спецыялістаў. Яны будуць дзяліцца са слухачамі інфармацыяй па канкрэтным пытанні, якое выклікае цяжкасці або патрабуе аператыўнага растлумачэння.\nГенадзь Пальчык адзначыў, што прыняцце ўказа — найважнейшы этап развіцця сістэмы бесперапыннай прафесійнай падрыхтоўкі кадраў у сферы кіравання. Дакумент комплексна рэгулюе дзейнасць акадэміі — вядучай установы адукацыі ў Беларусі па падрыхтоўцы кіруючых кадраў.


Catholic.by - Кіраўнікі міжнароднага руху «Pro-life»: «Нам трэба ратаваць ненароджаных дзяцей у Беларусі»\n17.02.2016 00:00 Марына Валасар / Фота: Віталій Палінеўскі / Catholic.by\nЗ 5 па 12 лютага Беларусь наведалі прадстаўнікі самай вялікай пралайф-арганізацыі Human Life International – яе прэзідэнт, каталіцкі святар Шэнан Боке (ЗША) і Ёханес Бухер (Аўстрыя) – каардынатар для еўрапейскага рэгіёна. Госці правялі ў Беларусі цэлую серыю семінараў і сустрэч, прысвечаных абароне жыцця, у перапынку паміж якімі завіталі ў рэдакцыю Catholic.by.\n— Ксёндз Шэнан, Human Life International — сёння самая масавая пралайф-арганізацыя свету. Распавядзіце, з чаго ўсё пачыналася?\nКсёндз Шэнан Боке:\n— Human Life International была створана манахам-бэнэдыктынцам Полам Марксам OSB у 1972 годзе. Спачатку ён назваў арганізацыю Human Life Center — «Цэнтр чалавечага жыцця». Галоўнай яе ідэяй было вырашэнне пытання кантрацэпцыі, таму што ў той час кантрацэпцыя шырока ўвайшла ў культуру.\nУ 1968 годзе Папа Павел VI напісаў энцыкліку «Humanаe Vitaе», супраць якой у Касцёле адразу ж узнікла апазіцыя. Айцец Пол Маркс убачыў гэта і адным з першых пачаў знаёміць людзей з вучэннем Касцёла аб сужэнстве і сям’і.\n«35 мільёнаў кіламетраў за 43 гады»\nУ 1972 годзе ў ЗША легалізавалі аборты. Айцец Пол Маркс зразумеў, што плёнам кантрацэпцыі з’яўляюцца аборты, бо калі ў людзей ужо ёсць кантрацэптыўная ментальнасць, яны схільныя зрабіць аборт.\nЁн стараўся растлумачыць людзям, што адбываецца — працаваў са свецкімі і духоўнымі асобамі, каб сфарміраваць у іх пралайф-светапогляд.\nА ў 1981 годзе, разумеючы, што праблема разрастаецца па ўсім свеце, ён заснаваў Human Life International. Каб распаўсюдзіць тую ж місію з ЗША па ўсім свеце, ён сфарміраваў цэлую пралайф-сетку: падтрымліваў актывістаў у розных краінах.\nЯк вынік, за 43 гады існавання арганізацыі ў нас ёсць 7 міжнародных дырэктараў і 93 афіліраваныя арганізацыі па ўсім свеце. З часу заснавання Human Life International мы і нашыя кіраўнікі аддзяленняў праехалі больш за 35 мільёнаў кіламетраў.\n— Чым канкрэтна вы займаецеся на дадзены момант?\nКс. Ш. Б:\n— Зараз адной з самых маштабных нашых праграм з’яўляецца праца з семінарыстамі. У Афрыцы, напрыклад, мы стварылі сетку з многіх афрыканскіх біскупаў і абмеркавалі з імі стратэгію дзеяння ў іх рэгіёне.\nМы прыязджаем у семінарыі і распавядаем семінарыстам пра вучэнне Касцёла адносна шлюбу і сям’і, тлумачым, як яны могуць выкарыстаць гэтыя веды ў сваім пастырскім служэнні.\nТаксама мы працуем са святарамі. Мы бачым, што многія з іх, таксама як і семінарысты, не ведаюць вучэння Касцёла адносна сям’і, таму не падымаюць такія пытанні ў парафіях або каталіцкіх школах. Мы такім чынам можам дапамагчы выправіць іх памылкі.\nА трэці ўзровень — гэта свецкія вернікі. Мы можам сярод гэтых вернікаў знайсці лідараў, а яны потым будуць вучыць іншых.\nМы можам праводзіць такія канферэнцыі, дзякуючы падтрымцы лакальных біскупаў ці Канферэнцыі Біскупаў. Звычайна мы робім гэта на працягу сямі дзён. Тры дні займаемся з духоўнымі асобамі і тры-чатыры — са свецкімі.\nДа ўсяго мы працуем з палітыкамі на розных узроўнях. Мы імкнёмся дапамагчы ім разабрацца ў пытаннях абароны жыцця і традыцыйных сямейных каштоўнасцях, каб яны ведалі, як размаўляць з іншымі палітыкамі на гэтую тэму.\nСярод нашых валанцёраў ёсць таксама людзі, якія апякуюцца цэнтрамі дапамогі адзінокім маці.\n— У Аўстрыі валанцёры нашай арганізацыі ходзяць маліцца ў абартарыі за жанчын, якія збіраюцца зрабіць аборт, а таксама моляцца падчас 24-гадзіннай адарацыі. Такім чынам яны робяць быццам духоўнае ўсынаўленне.\nЗадоўга да таго, як жанчына робіць аборт фізічна, яна ўжо робіць яго псіхалагічна. І калі мы молімся за яе, то Бог дае ёй асаблівую ласку — другі погляд на жыццё.\nГэта праект, які працягвае працаваць. Я, як рэгіянальны дырэктар Human Life International, з 2009 года распаўсюджваю яго ва ўсходніх краінах Еўропы, такіх, як Славенія, Албанія, Румынія, тут, у Беларусі, ва Украіне і інш.\n«Афіцыйна ў Аўстрыі больш за 17 тысяч дзяцей выратавана ад абортаў»\n— Чаго ўдалося дасягнуць у справе абароны жыцця за перыяд існавання вашай арганізацыі?\nКс. Ш. Б.:\n— Напрыклад, падчас акцыі «40 дзён за жыццё», якую праводзіць арганізацыя, людзі прыходзяць маліцца ў абартарыі, і праз пэўны час некаторыя з іх зачыняюцца (у Аўстрыі, напрыклад, зачынілася пяць абартыўных клінік, у якіх маліліся валанцёры — Рэд).\nМы бачым таксама семінарыстаў, якія, як святары, зараз сталі актыўныя. Яны займаюцца абаронай жыцця ў сваіх парафіях і школах.\nГаворка ідзе аб выніках нашых адукацыйных праграм. Юрысты, настаўнікі або ўрачы, з якімі мы працуем, распаўсюджваюць вучэнне Касцёла ў сваім асяроддзі.\nУ Кеніі, напрыклад, зараз у Вярхоўным судзе працуе адзін з пралайф-актывістаў, які скончыў нашу праграму. Канешне ж, ён мае ўплыў і працуе ў абарону жыцця. І гэта перамога.\n— Калі казаць пра абартыўныя цэнтры, то іх з духоўнага пункту гледжання можна назваць сучаснай Галготай. Там мы бездапаможныя.\nАле калі мы молімся за жанчын, якія туды прыйшлі, змяняецца іх сэрца і яны выбіраюць жыццё для свайго дзіцяці.\nУ Аўстрыі, напрыклад, мы пачалі маліцца амаль 18 гадоў таму. І кожны год каля тысячы дзяцей выратоўваецца ад аборту. Афіцыйна ў Аўстрыі выратавана больш за 17 тысяч дзяцей. Гэта заслуга Бога.\n— А ёсць канкрэтная лічба выратаваных дзяцей ва ўсім свеце?\n— Насамрэч яе цяжка вызначыць. У Лацінскай Амерыцы, напрыклад, адным з вынікаў працы Human Life International было стварэнне цэлай сеткі цэнтраў дапамогі маці. Першы такі цэнтр быў створаны ў Мехіка і называўся «Цэнтр дапамогі жанчынам». А зараз існуе 160 такіх цэнтраў, і ўсе з іх працуюць. У Мексіцы фармальна забаронены аборты, але ў самім Мехіка аборты дазволены. Там мы працуем з сем’ямі і вучым іх натуральнаму планаванню сям’і.\n— Сёння вельмі папулярнымі з’яўляюцца маршы за жыццё, самым вялікім з якіх з’яўляецца Вашынгтонскі. Якім чынам вы далучаецеся да такіх маршаў?\n— Кожны год наша арганізацыя ўдзельнічае ў Вашынгтонскім маршы. Колькасць удзельнікаў з года ў год змяняецца ў залежнасці ад надвор’я. У рамках марша праводзяцца трэнінгі для тых, хто прыязджае.\nНэлі Грэй (заснавальніца Вашынгтонскага марша ў абарону жыцця — Рэд.) распачала такія маршы, каб абудзіць людзей. У першым маршы ёй удалося сабраць некалькі соцень людзей, а сёння ў ім удзельнічае ўжо паўмільёна.\nНа апошнім маршы было 80 тысяч чалавек. Гэта неверагодна! Мы хочам гэта зрабіць у Беларусі. І кожны, хто будзе чытаць гэтае інтэрв’ю, таксама можа задаць сабе пытанне: «а што я магу зрабіць, каб спыніць аборты ў Беларусі?»\n«Мы змяняем абартыўны закон паступова»\n— Якія захады робяцца для таго, каб адмяніць або часткова адмяніць аборты ў тых краінах, дзе яны легалізаваны?\n— Разам з мясцовымі лідарамі мы вывучаем законы той або іншай краіны, а таксама ментальнасць і культурны кантэкст. Напрыклад, мы ведаем, што ў многіх краінах Усходняй Еўропы менавіта камунізм вінаваты ў тым, што аборты дазволілі. Але зараз, на жаль, гэта ўжо ўбудавана ў мысленне людзей. Таму змяняць закон мы пачынаем на простым узроўні.\nНапрыклад, у маім родным штаце ўведзены закон частковай адказнасці за аборт. Там нельга зрабіць аборт пазней за 22-і тыдзень. Гэта не ідэальна, але гэта спосаб, каб паступова закон абмежаваць.\nЁсць спосабы ўплыву і на высокім узроўні, калі можна паўплываць на рашэнне Вярхоўнага суда. І мы бачым, што падобная тактыка выкарыстоўваецца ва ўсім свеце.\nКанешне, добра было б, каб аборты поўнасцю забаранілі. Але гэта нельга зрабіць у адзін момант. Гэта павінен быць паступовы працэс.\nАле ў людзей павінна быць надзея, што гэтае зло можна перамагчы. Мы можам паглядзець на палякаў, якія ў 1993 годзе забаранілі аборты, або на Венгрыю, якая змяніла сваю Канстытуцыю, і іншыя прыклады па свеце.\nВельмі шмат залежыць ад мясцовых лідараў. Мы шукаем пакрокавыя спосабы адмены абортаў. І тыя метады, якія мы выкарыстоўваем у ЗША, могуць не працаваць у Беларусі. Але мы адзін у аднаго можам вучыцца, як гэта зрабіць. І тады можам пабудаваць стратэгію і тактыку.\n«Нам трэба ратаваць ненароджаных дзяцей у Беларусі»\n— Ёханес, Вы заснавальнік пралайф-руху на Беларусі. Што стала рухавіком, каб распачаць гэтую справу?\n— Калі мяне прызначылі рэгіянальным дырэктарам у Еўропе, я думаў, з чаго можна было б пачаць. Я маліўся і зразумеў, што трэба ехаць у Беларусь.\nЯ патэлефанаваў Уладзіславу (Уладзіславу Валаховічу — дырэктару беларускага фонда «Адкрытыя сэрцы» – Рэд.). Ён якраз тады быў у Польшчы на вучобе. Мы сустрэліся на мяжы з Беларуссю.\nЯ сказаў яму: «Нам трэба ратаваць ненароджаных дзяцей у Беларусі», — і Уладзіслаў згадзіўся.\nТады за 5 хвілін да закрыцця візавага цэнтра ў Бялай Падлясцы мы зайшлі рабіць візу. У мяне нават не было добрага фотаздымка. Была толькі ксеракопія нейкага дакумента з маёй фатаграфіяй. У пасольстве проста выразалі гэтую фатаграфію і наклеілі на візавую анкету…\nУжо тады я займаўся натуральным планаваннем сям’і. Я распавёў, чым мы займаемся ў Аўстрыі, і ўсё пачалося. Я думаю, што гэта проста пытанне Божага Провіду.\nБог мог бы зрабіць цуд і выратоўваць свет праз цуды, але Ён хоча выратоўваць свет праз нас. Уся Беларусь можа падтрымаць гэтую справу.\n— Вы ўжо чацвёрты раз у Беларусі. Што змянілася ў Беларусі падчас гэтых візітаў?\n— Калі я ўпершыню прыехаў у Беларусь, я плакаў. Не ведаю, чаму, але вельмі шмат суму мяне ахапіла. Я не бачыў дзяцей у гарадах, а зараз мы бачым. Я шчаслівы, што ў кожным рэгіёне ёсць нейкі пралайф-рух. Узяць да прыкладу «Адкрытыя сэрцы», якія маюць 70 валанцёраў па Беларусі і прыцягваюць да гэтай справы іншых людзей.\nЯ думаю, што самае важнае — гэта тое, што мы кажам пра жыццё. Мы змагаемся за жыццё духоўна — праз малітву, і праз канкрэтныя дзеянні.\n— Што б Вы як прадстаўнікі міжнароднага руху «Pro-life» хацелі пажадаць Беларусі?\n— Беларусь займае вельмі важнае месца ва Усходняй Еўропе. Я жадаю пралайф у Беларусі не толькі расці, але і прыносіць плён, каб людзі на самой справе бачылі прыгажосць жыцця, сям’і і нашай веры. Гэтага я хацеў бы для любой краіны. Але ў маіх падарожжах я быў ужо больш чым у 50 краінах. Я праехаў больш за два мільёны кіламетраў. Я бачу падобную сітуацыю амаль ва ўсім свеце.\nАле таксама я бачу штосьці асаблівае — людзей духоўна галодных. Яны чагосьці прагнуць. Яны хочуць дабрыні і прыгажосці. Я хачу, каб гэтая прыгажосць і дабрыня раслі. І для таго, каб гэта адбывалася, патрэбна прыцягваць людзей зацікаўленых, для якіх справа абароны жыцця мае вялікае значэнне, каб іх дзейнасць «зачапіла» кожнага беларуса.\n— Мы павінны разумець, што ў многіх сем’ях аборты рабіліся пакаленнямі, таму нацыя зранена. Патрэбна казаць з вялікай любоўю пра гэта і давяраць гэтую праблему міласэрнаму сэрцу Езуса.\nГэта значыць, што мы прыносім Евангелле жыцця, міласэрнага Езуса. Мы кажам усім людзям у Беларусі, што калі ў вас быў аборт, то патрэбна яго вызнаць падчас споведзі.\nБог хоча вылечыць вашыя сэрцы. Бог хоча вылечыць сем’і. Пачынайце ісці добрым шляхам. Гэта наша будучыня! Мы любім Беларусь!\nРазмаўляла Марына Валасар, фота Віталія Палінеўскага\nАбноўлена 16.05.2018 17:34\n#Душпастырства сем'яў (26)


Паморнік вялікі Дзікая прырода побач Паморнік вялікі Дзікая прырода побач\nЛацінская назва: Stercorarius skua\nАнгельская назва: Great skua\nРуская назва: Поморник большой\nПадвіды:не мае. Да нядаўняга часу да яго належалi такiя вiды з Паўд. паўшар’я, якiя зараз лiчацца асобным вiдам C. maccormicki Saund. — можа залятаць да ўсх. Атлантыкi.\nБіятоп:травяністая вільготная тундра, часта на вяршыні скалістых узбярэжжаў, паблізу птушыных калоній або камяністыя тэрыторыі з галькай і лававым пяском (на Ісландыі); пасля гнездавання — адкрытае мора або марскія ўзбярэжжы, радзей — вялікія кантынентальныя вадаёмы.\nГняздо:на адкрытым месцы, ямка ў траве, на пагорку або купіне траў, высцілка з кавалкаў траў і іншай расліннасці. D=21-30 см.\nЯйкі:(1) 2, часам 3 (верагодна, ад 2 самак), уздутыя (найбольш шырокія ў 1/3 даўжыні) з сярэдне завостраным вузейшым канцом. Афарбоўка зменлівая. Часцей: 1) светла-аліўкава-шэрыя або карычняватыя з цёмна-карычневымі або карычнева-аліўкавымі плямамі; 2) светла-зялёныя з дробнымі папялістымі і бура-аліўкавымі плямкамі; 3) папяліста-блакітныя без плям. Памеры: 70,5 х 49,0 мм (63,0-76,5 х 44,0-52,5 мм).\nАрэал:разарваны. Узбярэжжы Ісландыі, Фарэрскiх, Аркадскіх і Шэтландскіх а-воў, паўн. Шатландыi, Нарвегіі, Шпіцбергена, Кольскага п-ва, в-ва Вайгач, в-ва Мядзведжы, в-ва Ян Мэен, Новай Зямлi.\nПералёты:пералётны і качуючы (III-IV, IX-X).Залятае на Паўночнае і Балтыйскае м., а таксама ў Еўропу (Люксембург, Польшчу, Эстонію, Літву, Латвію, Чэхію, Венгрыю, Аўстрыю, Швейцарыю, на Мальту, у Грэцыю, б. Югаславію, Румынію, Турцыю,Швецыю, Фінляндыю, на Балеарскія і Азорскія а-вы).\nМесца зімовак:паўд. і паўн. часткі Атлантыкі, узбярэжжы Еўропы і Амерыкі.\nСамы вялікі з паморнікаў, увесь цёмна-карычневы, толькі знізу і зверху крылаў (якія закруглены больш, чым у іншых відаў) выразная белая пляма (у маладых меншая) (параўн. з 258). Хвост кароткі і шырокі. Цэнтральныя рулявыя ўтвараюць невялікія выступы ў выглядзе «зубцоў». Голас: хрыплае «скірр», нізкае «ок-ок» або «га-га», пры ўзбуджэнні — «так-так». Даўжыня цела 53-66 см, размах крылаў 125-140 см.


Курсы падвышэння кваліфікацыі Канада 2019\nКурсы падвышэння кваліфікацыі Канада\nКанада стала недарагая глабальнага даследавання рынку, які прыцягвае студэнтаў з усяго свету. Курсы ў Канадзе можа даць студэнтам першакласны адукацыі і практычнага вопыту, неабходнага для прасоўвання. Канада мае багатую гісторыю акадэмічнай паспяховасці з бягучымі плыні ва ўсім свеце і многіх прафесійных магчымасцяў.\nКурсы ў Канадзе ахопліваюць разнастайны дыяпазон тэм для многіх галін прамысловасці і можа быць прыняты як частка адмысловай праграмы вышэйшай адукацыі, у індывідуальным парадку па меры неабходнасці, альбо з канкрэтнага навучальнай установы. Розныя варыянты навучання даступныя і спецыялістаў з розных галін праводзіць гэтыя курсы. Курсы ў Канадзе прапануюць з найпапулярных праграм спалучэнні з інтэрактыўнымі метадамі рэальных прыкладаннях. Курсы ў Канадзе выкарыстоўваюць найноўшыя навучальныя методыкі з апошнімі ў тэхналагічнае развіццё і практычнае прымяненне.\nВы можаце даведацца больш аб курсах у Канадзе прагортцы праграм ніжэй. Вы можаце знайсці праграмы, якія вы шукалі!\n121 знойдзеных вынікаў\nУсе (482) курс (121) Certificate (68) Summer course (6) Preparatory Year (4) Associate Degrees (12) A-levels (1) Pathway (3) Graduate Certificate (13) Foundation Year (1) Diploma (245) Associate Degree (12) Undergraduate Pathway (3)\n121 знойдзеных вынікаў Filter\nПадрыхтоўчы курс для АССА экспертызы\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 55 тыдняў March 2019 Канада Toronto\nToronto School of Management была прысуджана Silver Learning Partner статус АССА. Адабрэнне Silver Learning Partner дае нам прызнанне ў якасці пастаўшчыка навучання АССА ў Канадзе. Праграма Silver Learning Partner была распрацавана як Pathway да золата Approved Learning Partner. [+]\nToronto School of Management была прысуджана Silver Learning Partner статус АССА. Адабрэнне Silver Learning Partner дае нам прызнанне ў якасці пастаўшчыка навучання АССА ў Канадзе. Праграма Silver Learning Partner была распрацавана як Pathway да золата Approved Learning Partner.\nГэты курс АССА па-рознаму, што дае вам больш навучальных гадзін і павелічэння кошту асноўных модуляў. Вы будзеце карыстацца:... [-]\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 5 семестры September 2019 Канада Toronto\nАкадэмічныя курсы англійскай мовы - спецыялізаваны англійская\nДля больш прасунутых вучняў, CES Таронта прапануе акадэмічныя курсы англійскай мовы ў нашым універсітэцкім гарадку ў цэнтры Таронта. Многія навучэнцы перайсці на гэты ўзровень з агульнага ангельскай, або прыйсці, каб палепшыць свой англійская, каб падрыхтавацца да працы. [+]\nДля больш прасунутых вучняў, CES Таронта прапануе акадэмічныя курсы англійскай мовы ў нашым універсітэцкім гарадку ў цэнтры Таронта. Многія навучэнцы перайсці на гэты ўзровень ад агульнага англійскай або прыйсці, каб палепшыць свой англійская, каб падрыхтавацца да працы.\nІдэальны курс для студэнтаў, якія імкнуцца палепшыць свае зносіны на англійскай мове-гаворыць бізнес-асяроддзі. Студэнты гэтага курса будуць вывучаць бізнес-лексіку і моўныя формы, навукова-даследчыя і прэзентацыйныя навыкі, а таксама глабальныя праблемы бізнесу. Студэнты будуць таксама рыхтаваць тэматычныя штотыднёвыя праекты, выкарыстоўваючы для праслухоўвання / чытання матэрыялаў, узятых з розных адпаведных крыніц.... [-]\nІнтэрнэт Курс Digital\nАнлайн Дзённае навучанне Вочна-завочна 30 - 40 гадзін Open Enrollment Канада Toronto + 1 more\nУ вашым ДМА, мы маем намер стварыць ўсёабдымны вопыт онлайн навучання, якая дазволіць нікому, прымаючы наш курс для работы ў Digital [+]\nУ вашым ДМА, мы маем намер стварыць ўсёабдымны вопыт онлайн навучання, якая дазволіць нікому, прымаючы наш курс для работы ў Digital\nНаш інтэрнэт-курс быў створаны спецыялістамі лічбавых і сацыяльных медыя маркетынгу, якія працуюць з дня ў дзень у агенцтвах лічбавага маркетынгу і ўпаўнаважаны ісці ў нагу з самымі апошнімі Digital маркетынгу перадавой практыкі і абнаўлення прамысловасці. Курс дае практычны агляд разам з падрабязнай стратэгіяй і крок за крокам кіравання кампаніяй праніклівасцю.... [-]\nАдміністрацыя Бакалаўр бізнес\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 2 гадоў September 2019 Канада Miramichi Moncton Woodstock + 2 more\nБізнес Кіраўнікі усталёўваюць планку для кожнай кампаніі. Незалежна ад таго кірунку малога бізнесу або буйных карпарацый, кіраўнікі прыкладу. Яны спрыяюць бяспечнай і прафесійнай асяроддзя для ўсіх супрацоўнікаў, засяроджваючыся на аператыўнай поспеху. Вы даведаецеся асноўныя асновы, такія як эканоміка, бухгалтарскі ўлік і маркетынг, а таксама пашыраную падрыхтоўку ў галіне кіравання праектамі, кіраванне чалавечымі рэсурсамі, прадпрымальніцтва і камунікацыі. Таленавітыя кіраўнікі бізнесу неабходныя ў кожным сектары; вывучыць вашы інтарэсы з гэтай магутнай кар'ерай. [+]\nБізнес Кіраўнікі усталёўваюць планку для кожнай кампаніі. Незалежна ад таго кірунку малога бізнесу або буйных карпарацый, кіраўнікі прыкладу. Яны спрыяюць бяспечнай і прафесійнай асяроддзя для ўсіх супрацоўнікаў, засяроджваючыся на аператыўнай поспеху. Вы даведаецеся асноўныя асновы, такія як эканоміка, бухгалтарскі ўлік і маркетынг, а таксама пашыраную падрыхтоўку ў галіне кіравання праектамі, кіраванне чалавечымі рэсурсамі, прадпрымальніцтва і камунікацыі. Таленавітыя кіраўнікі бізнесу неабходныя ў кожным сектары; вывучыць вашы інтарэсы з гэтай магутнай кар'ерай.... [-]\nКурс: інжынерна-тэхнічны Aerospace / снежань-Bac ў авіяцыйна-касмічнай тэхніцы 280.B0\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 3 гадоў August 2019 Канада Saint-Hubert\nПраграма вы навучыцеся праектаваць і вырабляць з дапамогай кампутара (CAD-CAM) авіяцыйных частак; планаваць этапы вытворчасці і зборкі авіяцыйных рухавікоў і іншых кампанентаў; да фарміравання авіяцыйных канструктыўных элементаў з кампазіцыйных матэрыялаў і дэталяў з ліставога металу; супрацоўнічаць у планаванні вытворчага працэсу, кантролю якасці і выпрабаванняў; распрацоўка мантажных наўтбукаў. [+]\n. перадумовыМатэматыка тэхнічных навук або натуральных навук пятай сек. або эквівалентФізіка пятыя сек. або эквівалентвы навучыцесяРаспрацоўка і вытворчасць з дапамогай кампутара (CAD-CAM) авіяцыйныя часткі.Планаванне этапы вырабу і зборкі авіяцыйных рухавікоў і іншых кампанентаў.Зрабіць размяшчэнне паветраных судоў структурных элементаў у кампазіцыйных матэрыялаў і дэталяў з ліставога металу.Супрацоўнічаць у планаванні вытворчага працэсу, кантролю якасці і тэставання.Распрацоўка мантажных наўтбукаў.вашы навыкіаналітычнысэнс планаванняпачуццё адказнасціспрыт рукРазуменне абстрактных паняццяўДвухмоўны (актыў)вашы інтарэсыновыя тэхналогііПраектаванне і вытворчасцьпошук няспраўнасцяўканкрэтныя задачыструктураваная серадуВы можаце атрымаць доступ да кар'ерыСпосаб агент (распрацоўка вытворчых працэдур, кампанентаў або зборкі самалёта)Інспектар і якасць кантролерДызайнер-канструктар кампанентаў, канструкцый, сістэм і інструментаў на кампутарытэхнічны пісьменнікАвіяцыйная тэхніка і інжынерная arospatialтэхнік кампазітыПраграміст станкоў з ЧПУ (CNC)... [-]\nКурс: Акадэмічны англійская\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна 4 тыдняў Open Enrollment Канада Vancouver\nГэты курс дазваляе студэнтам палепшыць свае навыкі чытання і дакладнасць граматыкі як у вуснай і пісьмовай мовы на англійскай мове. У гэтым класе вялікая разнастайнасць тэкстаў для чытання падрабязна вывучаныя. Разнастайнасць кантэнту дае студэнтам шырокі дыяпазон лексікі і граматыкі, а таксама літаратурных формаў. [+]\nакадэмічны англійскаяапісанне класа\nАкадэмічны курс ангельскай мовы ў CSLi распрацаваны, каб засяродзіцца на\nграматычныя структурыAcademic Vocabulary Будаўніцтвачытанне Разуменнянавыкі лісты\nГэты курс дазваляе студэнтам палепшыць свае навыкі чытання і дакладнасць граматыкі як у вуснай і пісьмовай мовы на англійскай мове.\nУ гэтым класе вялікая разнастайнасць тэкстаў для чытання падрабязна вывучаныя. Разнастайнасць кантэнту дае студэнтам шырокі дыяпазон лексікі і граматыкі, а таксама літаратурных формаў.... [-]\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 90 гадзін September 2019 Канада Montreal\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне September 2019 Канада Saint Thomas\nВядома: дызайн адзення\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 1500 гадзін September 2019 Канада Vancouver\nКалі вы захопленыя модай і поўны творчых і авангарду ідэі для вашага ўласнага калекцыі адзення, Праграма Дызайн Мода прыме свой талент на наступны ўзровень. [+]\nКурс: Дызайн адзення\nКалі вы захопленыя модай і поўны творчых і авангарду ідэі для вашага ўласнага калекцыі адзення, Праграма Дызайн Мода прыме свой талент на наступны ўзровень і забяспечыць вас з навыкамі, каб атрымаць поспех у такой захапляльны прамысловасці. Выкажыце сваю мастацкі талент праз шаблон і адзення канструкцый. Вывучыце выкарыстанне сыравіны і прааналізаваць модныя тэндэнцыі. ... [-]\nДыплом у галіне 2D-анімацыі\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 15 месяца September 2019 Канада Kelowna\nВы анімацыі фанатык? Выгляд чалавека, які ненавідзіць які не спіць да будзільніка для школы, але заўсёды можа выскачыць з пасцелі ў суботу раніцай мультфільмы? Ці ёсць «нататкі» у класе азначаюць пастаянна эскізныя і мары аб далёкіх мірах фантазіі і маляўнічыя персанажы? Калі гэта так, 2D Анімацыя [+]\nВы анімацыі фанатык? Выгляд чалавека, які ненавідзіць які не спіць да будзільніка для школы, але заўсёды можа выскачыць з пасцелі ў суботу раніцай мультфільмы? Ці ёсць «нататкі» у класе азначаюць пастаянна эскізныя і мары аб далёкіх мірах фантазіі і маляўнічыя персанажы? Калі гэта так, 2D Анімацыя\nлічбавай Animatorхарактар ДызайнерДзень беларускай салідарнасці рэвізіянісцкаймакетчикфон Выканаўцаілюстратар2D Анімацыя Тэхнікум... [-]\nякія лётаюць ўрокі\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна Open Enrollment Канада Saint-Féréol\nНавучыцца лётаць з'яўляецца адным з самых карысных прыгод жыцця. Калі вы разглядаеце навучыцца лётаць на адпачынак, або працягнуць кар'еру ў авіяцыі, вы збіраецеся ўстаць на адну з самых цікавых і прыемных перажыванняў ў вашым жыцці. Калі вы зацікаўлены ў полем па асабістых прычынах, або гледзячы на кар'еры ў дзіўным свеце авіяцыі вы, наш выдатны персанал вопытных лётных інструктараў цалкам кваліфікаваны, каб прапанаваць вам якасць навучання ў дачыненні да некалькіх ліцэнзій. [+]\nНавучыцца лётаць з'яўляецца адным з самых карысных прыгод жыцця. Калі вы разглядаеце навучыцца лётаць на адпачынак, або працягнуць кар'еру ў авіяцыі, вы збіраецеся ўстаць на адну з самых цікавых і прыемных перажыванняў ў вашым жыцці.\nРэкрэацыйная Pilot дазвол дазваляе лётаць адзін самалёт рухавіка і прынесці пасажыру з вамі, у дзённыя гадзіны. Гэта самы хуткі і танны спосаб атрымаць вам лятаць. Вы можаце выкарыстоўваць Рэкрэацыйныя дазволу на паляцець для бізнесу або для задавальнення, на кароткія рэйсах і доўга, у любы дзень у любым пункце краіны. Ваш адпачынак вопыт Pilot дазвол дазваляе пабудаваць час да ліцэнзіі прыватнага пілота.... [-]\nLink to and share "Курсы падвышэння кваліфікацыі Канада 2019"


Агляд гульні Carnivores: Dinosaur Hunt - Game Russ\nАгляд гульні Kosmonavtes: Escape Reality\nПрывітанне пастаянным спадарожнікам сайта Game Russ і мы спадзяемся, што ў вас усё добра. Сёння, як вы ўжо здагадаліся, мы будзем з вамі, дарагія, з чарговым аглядам. Гульню, якую мы сёння разгледзім, а менавіта Carnivores: Dinosaur Hunt. Гэта шутэр ад першай асобы, і, як відаць з выгляду гульні, гэтая гульня належыць да шэрагу папулярных і буйных распрацоўшчыкаў, і ў цэлым можна сказаць, што яе стваральнікі прыклалі ўсе намаганні, каб прадстаўляюць моцную гульню, але, на жаль, яны не былі вельмі паспяховымі. Але ў цэлым гэтая гульня мае шэраг недахопаў і шэраг добрых функцый, і мы лічым гэтую гульню пасрэднай ва ўсёй гульні, і хоць мы павінны сказаць вам пра гэта ў канцы агляду, з гэтага часу мы хацеў бы паведаміць вам, што гульня, абраная сёння на вэб-сайце Game Russ, атрымае ад нас пасрэдны або нават кепскі бал, і мы будзем казаць вам гэта з гэтага моманту, і большасць водгукаў, якія гульня атрымала, лічаць гэта a Яны ведаюць, што гульня добрая і моцная, і ў цэлым мы лічым, што большасць водгукаў аб гэтай гульні правільныя, і мы згодныя з тым, што гэтая гульня ў цэлым добрая і можа пацешыць вас на працягу некалькіх гадзін. але мы таксама бачым некаторыя праблемы ў розных частках гульні, пра якія мы ўпэўненыя, што варта згадаць, і тым не менш мы просім вас застацца з намі да канца гэтага агляду, каб вы маглі лепш вырашыць, купляць гэтую гульню ці не. Лепш сёння перайсці да ўвядзення нашай гульні і пачаць асноўны агляд.\nCarnivores: Dinosaur Hunt — не такая новая гульня, упершыню выпушчаная 21 чэрвеня 2010 года. Вядома, сёння мы разглядаем версію гульні, якая была выпушчана ў 2022 годзе з шэрагам паляпшэнняў і змяненняў у параўнанні з арыгінальнай версіяй для платформы Xbox One, але можна сказаць, што гульня ў цэлым на розных платформах і розныя версіі не моцна змяніліся. Калі казаць пра платформы і выпуск гульні, то прыемна ведаць, што гэтая гульня стала вынікам супрацоўніцтва паміж студыямі распрацоўкі гульняў, дызайнерамі і распрацоўшчыкамі Tatem Games, Digital Dreams Entertainment і Redcorner Games, Beatshapers, а таксама студыямі распрацоўкі гульняў Tatem Games, Digital Dreams Entertainment, Redcorner Games і Beatshapers былі выпушчаныя для вельмі абмежаваных платформаў, якія ўключаюць толькі платформы Android, Microsoft Windows, iOS, PlayStation 3 і PlayStation Portable. Як вы можаце бачыць у невялікім полі ў канцы артыкула, які падагульняе ідэнтыфікатар гульні, сёння на сайце Game Russ мы разгледзім гульню для платформы Xbox One, і, як мы ўжо казалі, розныя версіі гульні на розных платформах не вельмі адрозніваюцца – нават версіі гульні для Android і iOS, прызначаныя для мабільных прылад, вельмі падобныя на настольныя і кансольныя версіі – і таму, калі ў вас ёсць гульня, калі вы не Xbox One, гэта не значыць, што гэта бескарысна цябе. Наша абраная гульня ў гэтым аглядзе звычайна атрымлівае добрыя або сярэднія высокія балы з усіх сваіх аглядаў, і мы лічым, што мы таксама ў некаторай ступені згодныя з гэтымі моцнымі меркаваннямі, і ў цэлым гэтая гульня з’яўляецца гульнёй. Мы ведаем, што гульня сярэдняя ці нават вельмі моцная, але каб зразумець гэта, мы рэкамендуем вам далучыцца да нас, каб пачаць разглядаць і разглядаць гісторыю гульні сёння.\nУ пачатку гульні вы збіраецеся адправіцца на паляванне на дыназаўраў, і хоць гэта на першы погляд здаецца цікавай ідэяй, але, на жаль, гульня не мае добрага развіцця па сваёй гісторыі і ў гэтым плане яна дзейнічала вельмі дрэнна. Пасля гэтага настаў час для графікі, і добра, у гэтай гульні сапраўды ёсць цікавая 3D-графіка, якая можа здацца паўтаральнай, але ў яе ёсць унікальныя дэталі, якія робяць яе асаблівай і прывабнай. Гульнёвая музыка не мае гуку, але гукавыя эфекты і прафесійная фонавая музыка запаўняюць прабел у гуку. Гульня мае вельмі прывабную структуру геймплэя, і нават дробныя тэхнічныя недахопы не прымушаюць вас не атрымліваць асалоду ад геймплэя.\nШто ж, дарагія сябры вэб-сайта Game Russ, дзякуем вам за тое, што былі з намі да гэтага часу, і зараз мы падышлі да канца нашага агляду Carnivores: Dinosaur Hunt, і, як вы ведаеце, настаў час завяршыць. меркаванне аб нашай сённяшняй гульні. Як вы можаце бачыць у гэтым артыкуле, мы крытыкавалі розныя часткі гэтай гульні, такія як гісторыя, геймплэй, графіка і музыка, і, на наш погляд, гульня, з якой вы знаёмыя ў гэтым артыкуле, хоць у ёй няма правільная, цікавая і цікавая гісторыя. Але з пункту гледжання структуры геймплэя, ён рэалізаваў добрыя функцыі, якія могуць добра зацікавіць аўдыторыю, а іншыя яго часткі, такія як графіка і музыка, у цэлым прымальныя і маюць шэраг станоўчых рысаў. І наогул, калі вы зацікаўлены ў куплі гэтай гульні, вы можаце купіць гэтую гульню прыкладна за дваццаць пяць долараў ЗША на сайце Xbox One, а так як цана на гульню ў цэлым высокая, мы даем вам Рэкамендуем вам узяць яшчэ раз паглядзіце на ключавыя моманты і важныя слабыя бакі гульні, якія мы згадалі ў гэтым пасце, і ў ніжнім полі паведамлення, яны таксама адлюстроўваюцца як моцныя і слабыя бакі, і прыняць пралічанае рашэнне, якое будзе каштаваць вам часу і грошай Не марнуйце і не шкадуйце. Вядома, варта адзначыць, што гэтая версія, якая даступная па названай цане, не з’яўляецца той версіяй, якую мы абмяркоўвалі ў гэтым артыкуле, і гэтая версія яшчэ не была выпушчана для пакупкі для многіх платформаў, і вы можаце толькі дадаць яе ў ваш спіс чакання. І, як мы ўжо казалі, у гэтай гульні сапраўды няма нічога новага, і мы не будзем рэкамендаваць яе вам, і, вядома, у рэшце рэшт, вы самі вырашаеце, купляць ці не гульні, прадстаўленыя намі і мы проста спадзяемся, што агляд вэб-сайта Game Russ аб гэтай гульні быў вам карысны і змог дапамагчы вам купіць або не купляць гульню. Дзякуем, што засталіся з намі да канца гэтага агляду.\nТэгіCarnivores: Dinosaur HuntАгляд гульні\nПрывабную музыку і слухаць\nПрыгожая якасная і прафесійная графіка\nНязначныя недахопы ў гульнявым працэсе\nАдсутнасць моцнай і зразумелай гісторыі


Тыдзень Міра праходзіць на Берасцейшчыне | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nІніцыятары правядзення такой акцыі – сябры грамадскага аб’яднання ’’Беларускі фонд міру’’. У рамках яе ў адукацыйных установах сіламі валантэраў будуць праведзеныя ўрокі міру і інфармацыйная кампанія сярод розных мэтавых аўдыторый.\n– Сёння як ніколі актуальна распавядаць пра неабходнасць захавання міру на зямлі, – распавяла старшыня берасцейскага аддзялення ’’Беларускага фонду міра’’ Лідзія Раманюк:\n– Гэта наша бяда. Гэта агульная бяда чалавецтва. Людзі не павінны гінуць. Ніхто ў свеце не хоча вайны. Просты чалавек ні ў адной краіне свету не хоча вайны. Але чаму яны адбываюцца? Гэта, канечне, страшная з’ява. Сімвалам міра з’яўляецца вялікі Звон Міра, які ўсталяваны ў Арганізацыі Аб’яднаных Нацый.\nТыдзень міра завершыцца 21 верасня, у гэты дзень будуць уручаны памятныя сертыфікаты бацькам, у якіх у гэты дзень народзяцца дзеткі. Упершыню такое свята было ўведзена і зацверджана Генеральнай Асамблеей ААН у 2001 годзе.\n„Карабель міру” у Чорным моры


Старажытны сухапутны шлях Вільня – Полацк • Што Было\nКомментарии к записи Старажытны сухапутны шлях Вільня – Полацк отключены0\nДарога – адна са старажытнейшых і важнейшых формаў камунікацыі – служыла для перамяшчэння людзей, транспартных сродкаў, тавараў, садзейнічала росту і станаўленню дзяржаў, развіццю гандлю, эканомікі, сацыяльнай будове грамадства. Уздоўж дарогі адбывалася рассяленне людзей, абжывалася прастора. Дарога не толькі эканамічны фенамен, але і фенамен культурны. Існавала і існуе асаблівае зачаравнне дарогай, радасць любавання пейзажамі, радасць адкрыцця новых аб’ектаў і гарызонтаў. Працэс руху, падарожжа, змена ўражанняў заўсёды стымулявалі творчыя здольнасці чалавека, дапамагалі ствараць творы мастацтва. Дарога працуе не толькі ў фізічнай, але і ў духоўнай прасторы. Шматвекавую гісторыю мае традыцыя ўстаноўкі прыдарожных капліц і крыжоў. Гэта ідзе ад паганскіх вераванняў аб неабходнасці абароны на дарозе. Каплічкі і крыжы былі месцамі, дзе падарожнік маліўся аб поспеху ў дарозе або дзякаваў Богу за падарожжа. Адначасова яны абазначалі раздарожжы і скрыжаванні і былі як бы меткамі. Ля дарог збіралася шмат жабракоў, калек, якія спявалі жалобныя песні, прасілі міласціну, хадзілі вандроўнікі, пілігрымы. З даўніх часоў садзілі ля дарогі дрэвы, якія выконвалі сігнальную ролю, указвалі накірунак дарогі, асабліва зімой.\nКалі старажытны водны шлях Вільня – Полацк страціў сваё ранейшае значанне, галоўную ролю стала адыгрываць грунтовая дарога, якая з’явілася ў ХІ стагоддзі. Пралажыў яе ўладар зямлі нашых продкаў Вялікі князь Альгерд (каля 1296 – 24.05.1377), і яна ў народнай памяці называлася Альгердаў шлях. Яна была найкарацейшай паміж Вільняй і Полацкам. Называлі яе яшчэ Вітаўтавай дарогай, шляхам Баторыя, Віленскім шляхам, зараз – Полацкім трактам.\nДарога Вільня – Полацк з’яўлялася адной з галоўных у ВКЛ. З Вільні праз Полацк можна трапіць да Масквы і Кіева. На карце ХVІ стагоддзя яна пазначана ў намінацыі “Важнейшыя дарогі”. Стары ваенны і падарожны шлях праходзіў наступным чынам: Вільня – Міцкуны – Лаварышкі – Слабодка – Сыманэлі – Міхалішкі – Свір – Канстанцінава – Кабыльнік – Дунілавічы – Глыбокае – Дзісна – Полацк. У памяць аб выправе гэтым шляхам караля Рэчы Паспалітай Стэфана Баторыя ў 1579 – 1582 гадах супраць Івана IV яго называлі Шлях Баторыя. Ім праходзілі польска-літоўскія (беларускія) войскі на Полацк і Вялікія Лукі, Пскоў і Вялікі Ноўгарад. Гэты тракт ужо ў XV стаоддзі быў галоўнай камунікацыйнай артэрыяй паміж Польшчай, Літвой і Масквой. Характар гэты захаваўся да XIX стагоддзя. Па гэтым гістарычным шляху праязджалі Міндоўг, Гедымін, Вітаўт, князі Свірскія і Гаштольды, У 1495 годзе па гасцінцы на свой шлюб з вялікім князем літоўскім Аляксандрам Ягелончыкам праязджала Алена, дачка вялікага Маскоўскага князя Івана III, ў 1519 годзе праходзілі атрады вялікага князя Маскоўскай дзяржавы Васіля ІІІ, у 1655 годзе – цара Аляксея Міхайлавіча Раманава. Па ёй дабіраўся з Полацка ў Вільню першадрукар Францішак Скарына, везлі ў Вільню арыштаванага ў Свіры Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, праязджаў корпус афіцэра-дзекабрыста Пестэля. Калясілі па ёй войскі Карла ХІІ і Напалеона, Вільгельма і Гітлера. 4-6 ліпеня 1919 года гэтай дарогай рухаліся часткі 3-га коннага корпуса“Сімбірскай жалезнай дывізіі” пад камандаваннем Гая.\nДля царскай Расіі дарога мела вялікае эканамічнае і ваеннае значэнне, таму правялі яе рэканструкцыю, пашырылі, з бакоў абсадзілі бярозамі, якія называліся “кацярынінскімі” і з’яўляліся адметнай рысай беларускага краявіду. У 30-я гады ХХ стагоддзя польскія ўлады разгарнулі мадэрнізацыю тракта, палатно вымасцілі брукам\nЗа вайну абозы, гарматы, аўтамашыны, танкі валкавалі палатно гасцінца. Усё вытрымаў. Зараз ён заасфальтаваны, набыў міжнародны статус: з’яўляецца адной з міжнародных артэрый. Працягласць сучаснай шашы Р45 Вільнюс – Полацк 250 кіламетраў.\nВодны шлях Вільня – Полацк Previous post\nВынаходлівы махляр абдзіраў наіўных мужычкоў Next post


Як бланшыраваць і Замарожванне цукровы гарох аснасткі\nКансервавай і тручэнне Замарожванне прадуктаў харчавання Spring Produce\nАтрымлівайце асалоду ад гэтай вясновай агародніннай Beyond сезону\nЦукар аснастка гарох фантастычная вясной лячыць, толькі ў сезоне на працягу некалькіх тыдняў, і, натуральна, досыць салодкі, каб перакусіць на сыравіну. Але што, калі вы хочаце, каб атрымаць асалоду ад ім за іх кароткі вясновы сезон?\nЗамарожванне з'яўляецца рашэннем. Калі вы проста прытрымлівацца кучу цукру - сырца паспешны гарох у маразільную камеру , аднак, вы ў канчатковым выніку з з'яўляецца злёгку слізістая, часткова страціла колер (карычняваты) гародніны. Не вельмі прывабна! Але калі спатрэбіцца ўсяго некалькі хвілін , каб бланшыруюць перад замарожваннем , вы ў канчатковым выніку з лячэння , які гатовы пажаваць адразу пасля іх адтаваць; або яны могуць быць уключаны ў надзвычай гарачым рухах і іншыя несалодкія стравы прама з маразільніка, бо не трэба адтаваць замарожаныя цукар паспешных гарох перад варэннем іх.\nБланшировка гэта працэс варэння гародніны на кароткі час у кіпячую ваду, а затым пагрузіўшы яго ў лазню з ледзяной вадой (каб спыніць падрыхтоўкі ежы). Гэта з'яўляецца важным крокам пры замарожванні цукровага гароху, так як бланшыравання гароху струкі цукру паспешныя разбурае ферменты, праца якіх заключаецца ў раскладанні арганічнага рэчыва, калі струкі сарваў з матчынай расліны. Нягледзячы на тое, што нізкія тэмпературы ўнутры маразільнай камеры кампенсуюць шкодныя бактэрыі, яны не руйнуюць гэтыя ферменты. Стадыя бланшыравання клапоціцца пра гэта.\nКрокі для замарожвання\nЁсць некалькі крокаў, каб прытрымлівацца пры замарожванні цукровага гароху, але яно таго варта.\nВымыць струкі гароху. Отломать і кампост або адкідаць ствалавыя канцы струкоў.\nАтрымаць вялікую міску з ледзяной вадой гатовая.\nВазьміце вялікі рондаль вады да кіпення. Адкіньце цукровы гарох у рондаль з кіпячай вадой хутка. Хай варыць ўсяго 1 1/2 хвіліны. Зліць цукровы гарох хутка на друшляк.\nНеадкладна перадаць цукровы гарох у міску з ледзяной вадой. Гэта спыняе рэшткавае цяпло ў гарох працягваць рыхтаваць іх. Пакіньце гарох у ледзяной вадзе на працягу 2 хвілін. Яшчэ раз, зліце іх добра ў друшляк.\nРаспаўсюджванне бланшыраваць цукру аснасткі гароху ў адзін пласт на лісце выпечкі. Замарожванне на працягу ад 1 да 2 гадзін (да поўнага замарожана да канца).\nПеранясіце змёрзлы цукровы гарох у маразільных пакеты або кантэйнеры і этыкетка з датай. Замарожаныя цукар спружыннага гарох будзе трымаць у працягу 8 месяцаў . Яны па-ранейшаму бяспечна ўжываць у ежу пасля гэтага, але іх якасць будзе зніжацца.\nЧым хутчэй вы можаце атрымаць цукровы гарох ад ўраджаю да маразільніка, смачней канчатковы прадукт будзе. Шукайце гарох, якія ярка-зялёны і яшчэ не пачаў высыхаць на канцы стрыжня. Не блытаць са снегам гарохам - круглая форма з фіксуе гароху павінна выяўляцца праз далікатныя струкі і будзе больш, чым неаформленых гарох, якія ў снезе гароху.\nЯк Seed і сок Гранаты для якія захоўваюць\nVegan Ganache цёмным шакаладам Рэцэпт\nАрэх фалафель Піта з марынаваным лукам\nРэцэпт для дражджавых булачак\nСмажаныя спадніца стейк тако


У Дрэздэне пачынаецца тыдзень салідарнасьці зь Беларусьсю\n19 сакавік 2007, 09:53\nРадыё Свабода. Імпрэзы адкрыюцца фільмам Юрыя Хашчавацкага “Плошча” і студэнцкім лялечным спэктаклем для дарослых “Гісторыя пра Лукаса Шэнкера, які хоча стаць кракадзілам”.\nАрганізатар тыдня – культурніцкае аб’яднаньне "KulturAktiv". Адзін зь ягоных актывістаў, дрэздэнскі студэнт Мірка Зюнэвальд паведаміў, што ў рамках тыдня таксама адбудзецца літаратурная імпрэза з удзелам Артура Клінава – аўтара перакладзенай на нямецкую мову кнігі “Менск – горад CОНца”, а таксама палітычныя і культурніцкія дыскусіі пра Беларусь.\nМірка Зюнэвальд – ня толькі арганізатар імпрэзаў, але таксама і адзін з аўтараў і выканаўцаў лялечных спэктакляў пра хлопчыка Лукаса Шэнкера. Гэта стыль папулярнага сярод немцаў палітычнага кабарэ. У спэктаклі шмат гумару, сатыры, палітычных паралеляў.\nМірка Зюнэвальд: “Вясковы хлопчык Лукас Шэнкер, які вельмі хоча стаць кракадзілам, ёсьць нашым галоўным героем. Акрамя яго ёсьць яшчэ бабуля, вясёлы сабачка і Пуцін. Наша гісторыя ня мае строгага сюжэту, гэта заўсёды імправізацыя. Нязьменна адно: вясковаму хлопчыку, дарэчы, вельмі падобнаму на аднаго дзядзьку, катэгарычна не падабаецца ягонае жыцьцё і яму пастаянна хочацца ператварыцца ў кракадзіла. Кожны раз ажыцьцяўленьню ягонай мары штосьці перашкаджае. Што адбудзецца сёньня ў часе спэктаклю – мы пакуль ня ведаем. Мы ведаем толькі, што Пуцін хоча застацца Пуціным, хоча трымаць Лукаса на павадку і ня хоча, каб той стаў кракадзілам”.\nСёньня ў Дрэздэне, як і па ўсёй Нямеччыне, пачалася акцыя ў падтрымку беларускага палітвязьня Зьмітра Дашкевіча. Яе арганізатары – актывісты мясцовых філіяў Міжнароднай амністыі, заклікалі суайчыньнікаў цягам бліжэйшых дзён накіроўваць на рахунак беларускай амбасады ў Бэрліне па аднаму эўрацэнту з паметкай “Свабоду Дашкевічу!”. Такім чынам удзельнікі акцыі зьбіраюцца нагадаць беларускім чыноўнікам пра парушэньні правоў чалавека ў Беларусі.\nГл.таксама  Беларускія акцыі “КультурАктыву”(фота)


Сапраўды, сытуацыя з польскiм школьнiцтвам у Беларусi, у прыватнасьцi на Гарадзеншчыне, склалася яўна нездаровая. Чыста польскiя школы ёсьць, а чыста\nПадобна на тое, што адно з самых масавых грамадзкiх абяднаньняў Саюз палякаў Беларусi (СПБ) на сёньняшнi дзень зьяўляецца адначасова i самай скандальнай арганiзацыяй. Бясконцыя разборкi ўнутры кiраўнцтва СПБ, перапалка ў прэсе памiж цяперашнiм старшынём Саюзу палякаў Беларусi Тадэвушам Кручкоўскiм i колiшнiм Тадэвушам Гавiным, якая больш нагадвае сварку базарных баб, чым здаровую дыскусiю, парушэньне кiраўнiцтвам СПБ падставовых статутных дакумантаў анiяк не спрыняе станоўчаму iмiджу гэтай „культурна-асьветнiцкай” арганiзацыi ў вачох беларускай i польскай грамадзкасьцi.\nМасла ў агонь падлiла i 26-гадзiнная галадоўка пратэсту, якую правялі напрыканцы студзеня ў галоўнай сядзiбе Саюзу палякаў Беларусi вэтэраны „polskiego ruchu odrodzeniowego na Grodzieńszczyźnie” 60-гадовы Станiслаў Пачобут i 70-гадовы Леон Подлях. Да гэтай экстрэмальнай акцыi iх падштурхнула грубае парушэньне кiраўнiцтвам Саюзу палякаў Беларусi статутных дакумантаў больш за год не склiкалася рада СПБ, якая павiнна зьбiрацца дзеля абмеркаваньня найбольш актуальных пытаньняў двойчы у год. Больш за тое, галадоўшчыкi склалi адмысловы лiст i маюць намер зачытаць яго Радзе, каб выкрыць службовыя злоўжываньнi некаторых кiраўнiкоў СПБ.\nУсе гэтыя разборкi, сваркi, нават судовыя разьбiральнiцтвы памiж асобнымi сябрамi Саюзу палякаў Беларусi пачалiся ня сёньня, ня ўчора, а ледзь не з самага пачатку iснаваньня гэтай „культурна-асьветнiцкай” арганiзацыi. Прычым, непаразуменьнi ўзьнiкалi ня толькi ў Гродне, але i ў Менску, Радунi, Шчучыне. Сiмптаматычна тое, што звады-зьвягi адбываюцца найчасьцей у тых грамадзскiх арганiзацыях, дзейнасьць якiх фiнансуецца з-за мяжы. I тут унутраная канфрантацыя ў СПБ далёка не выключэньне. Лёгкiя i дармовыя грошы „ад добрага дзядзькi маршалка Стэльмахоўскага” пажыўная страва для злоўжываньняў i нямэтавага выкарыстаньня сродкаў, у якiх nawzajem się obwiniają szanowni panowie prezes Kruczkowski i były prezes Gawin. O jak przyjemnie kompać się w Niemnie (przepraszam w błocie), i prać brudną bieliznę na łamach „Rzeczpospolitej”!\nСапраўды, дзейнасьць Саюзу палякаў Беларусi фiнансуецца галоўным чынам таварыствам Wspуlnota Polska. Дапамагаюць таксама iншыя грамадзкiя арганiзацыi, як напрыклад Фонд дапамогi палякам на Ўсходзе. Падчас „векапомнага” V Надзвычайнага Зьезду Саюзу Палякаў Беларусi, якi прайшоў яшчэ ў лiстападзе 2000 году, старшыня рэвiзiйнай камiсii СПБ Веслаў Раманчук паведамiў, што на той час бюджэт Саюзу склаў амаль 100000 даляраў. Але для такой вялiкай арганiзацыi (22000 сябраў!) гэта нязначная сума. Гандлёва-прамысловая палата пры Саюзе ня здольна аказаць iстотнай падтрымкi. Вядома, чужых грошай заўсёды не хапае! Асаблiва для такой штучна разьдзьмутай арганiзацыi. Бо зь цяжкасьцю верыцца, што СПБ налiчвае столькi сябраў. Напэўна, мы маем дачыненьне зь мёртвымi душамi. Але, чым больш у арганiзацыi сябраў, тым большы, i дурню зразумела, павiнен быць ейны бюджэт!\nЯ быў адным з тых энтузыястаў, хто ўтвараў гэтую арганiзацыю, таму крыўдна i балюча назiраць за тым, што адбываецца ў Саюзе! Як гэта няма сродкаў, каб сабраць раду! На iншыя патрэбы грошы знаходзяцца, кiраўнiцтва мае ажно тры службовыя самаходы…\nЦiкава, што беларускае i польскае нацыянальна-культурнае Адраджэньне ў Беларусi пачалося амаль адначасова ў перыяд так званай “гарбачоўскай перабудовы”. У 1988 годзе паўстала Польскае культурнiцкае таварыства iмя Адама Мiцкевiча. У гэтым жа годзе ўтварылася Katedra Filologii Polskiej у Гарадзенскiм дзяржунiверсiтэце iмя Янкi Купалы.\nЗгоду на ўтварэньне катэдры польскай фiлялёгii дало Мiнiстэрства адукацыi БССР, бо тады сапраўды iснавала патрэба ў фiлёлягах-палянiстах, гаворыць загадчык катэдры беларускай культуры ГрДзУ прафэсар Сяргей Габрусевiч. Цяпер жа набор на палянiстыку значна скарацiўся…\nЯ выдатна памятаю тыя часы, калi моладзь у 1980-я гады ў Гродне ды ваколiцах сапраўды натуральным чынам шалёна захаплялася сучаснай польскай рок-музыкай i цiкавiлася польскай культурай, бо сам дзякуючы гэтаму захапленьню стаў у 1989 годзе студэнтам самага першага набору аддзяленьня палянiстыкi Гарадзенскага дзяржунiвэрсытэту. I што вы думаеце на гэтым аддзяленьнi пераважалi выключна палякi? Якраз не! Было там шмат беларусаў, расейцаў, лiтоўцаў, жыдоў. I, натуральна, ня ўсе яны былi ахрышчаныя ў каталiцтве. Але хутка першапачаткавае захапленьне polszczyzną ператварылася ў звычайны разьлiк. Бо пасьля сканчэньня вучобы трэба ж неяк уладкоўвацца на працу. I тут „напалеонаўскiя пляны” кiраўнiцтва Саюзу Палякаў Беларусi пацярпелi фiяска.\nПадчас вышэйзгаданага Надзвычайнага Зьезду Саюзу Палякаў Беларусi былы вiцэ-старшыня Тадэуш Малевiч наракаў, што моладзь пасьля вучобы ў Польшчы не жадае вяртацца ў Беларусь, а катэдра польскай фiлялёгii мясцовага ўнiвэрсытэту не апраўдала надзеяў Саюзу як кузьня кадраў для польскiх школаў. Але тая моладзь уступала ў СПБ, па ўсiм вiдаць, далёка не з патрыятычных памкненьняў. Яна кiравалася цьвярозым прагматызмам, бо ёй патрэбна добрая праца i грошы. I дурню зразумела, што заробкi ў Польшчы куды больш вышэйшыя, чым у Беларусi. Увогуле, тэндэнцыя ўступленьня ў СПБ iдзе на спад. Калi ў 1997 годзе сябрамi Саюзу палякаў Беларусi сталi 142 чалавекi, дык у 2000 толькi 69. Вельмi дзiўна, што ў гэтай незайздроснай сытуацыi кiраўнiцтва СПБ марыць пра пабудову яшчэ дзьвюх новых польскiх школаў, бо дзьве ўжо ёсьць у Гродне i Ваўкавыску!\nСапраўды, сытуацыя з польскiм школьнiцтвам у Беларусi, у прыватнасьцi на Гарадзеншчыне, склалася яўна нездаровая. Чыста польскiя школы ёсьць, а чыста беларускiх няма! Каб ня тыя клятыя рэфэрэндумы, дык магла б захавацца раўнавага, якая б i стымулявала так жаданае нацынальна-культурнае адраджэньне палякаў i беларусаў. Але ў той раўнавазе не былi зацiкаўленыя палiтыкi з новакапiталiстычнае Масквы i мясцовыя асавечаныя беларусы, якiя ўвесь час iмкнулiся пазбыцца сваёй вясковай хамскай гаворкi. Больш за тое, на Беларусi паўсталi новыя чыста расейскамоўныя FM-радыёстанцыi, якiя фактычна „заткнулi рот” i адабралi хвалi польскiм станцыям. I таму сёньня ўжо няма таго шалёнага захапленьня польскай эстрадай, мовай i культурай, што было на ўзьмежку 1980-х1990-х гадоў. Зараз на Беларусi дадзена зялёнае сьвятло варацiлам расейскага шоў-бiзнэсу, каб яны абалваньвалi тутэйшую моладзь расейскай папсой. У гэтым бездухоўна-разбуральным шквале могуць згiнуць ня толькi парэшткi кволай беларушчыны, але i беларускай „пальшчызны”.\nКiраўнiцтва Беларусi, праводзячы тыя рэфэрэндумы, меркавала пазбыцца нацыянальнасьвядомай апазыцыi, бо ў паветры лунала думка, што ўсе, хто размаўляе па-беларуску, належыць да БНФ. Ну i скарысталiся мэтодай Рэж усiх, Бог пазнае сваiх! А з Саюзам палякаў такi szybki numerek у iх не атрымаўся, бо за СПБ стаiць iншая дзяржава Польшча. Больш за тое, дае грошы, якiя анi урад Беларусi, анi прэзыдэнт Лукашэнка Саюзу палякаў нiколi не запрапануе. Не аказвае Беларусь iстотнай матаряльнай падтрымкi таксама беларусам Польшчы. Ну добра, калi за Саюзам Палякаў Беларусi стаiць Польшча, дык якая дзяржава стаiць за беларускамоўнымi беларусамi, што жывуць непасрэдна ў Беларусi? Няўжо той „сусьветны жанжар” (паводле выказваньня аднаго з вядучых Беларускай тэлевiзii) усюдыiсныя Злучаныя Штаты Амэрыкi?\nКалi гэта сапраўды так, дык цяжка зразумець закiды цяперашняга старшынi СПБ Тадэвуша Кручкоўскага у адрас колiшняга старшынi Тадэвуша Гавiна ў супрацоўнiцтве з так


Catholic.by - Францыя: прэзідэнт Макрон жадае наладзіць адносіны паміж Касцёлам і дзяржавай\n10.04.2018 13:26 Падрыхтаваў: Мікола Гракаў / Catholic.by\nВажным знакам увагі, якую Касцёл надае самым слабым, былі «шэсць сведкаў слабасці». Менавіта гэтыя людзі, якія ў сваім жыцці сутыкнуліся з вялікімі праблемамі, сваімі аповедамі распачалі вечарыну ў старажытным цыстэрцыянскім калежы.\nПасля іх сведчанняў слова ўзяў Старшыня Канферэнцыі Біскупаў Францыі арцыбіскуп Марсэльскі Жорж Панцье, які падкрэсліў неад’емную годнасць кожнай чалавечай істоты, што так яскрава паказалі прыклады «сведкаў слабасці». Іерарх заклікаў лічыцца з патрэбамі самых бедных дзеля пабудовы братэрскага, справядлівага і салідарнага грамадства.\nКіраўнік французскага епіскапату не пакінуў без увагі і дэбаты адносна перагляду законаў у сферы біяэтыкі, якія прымушаюць задумацца над пытаннем: «Які свет жадаем мы бачыць заўтра?»\nУ тым, што датычыцца заканадаўства ў сферы біяэтыкі, арцыбіскуп Панцье заклікаў да асцярожнага падыходу ў інтарэсах будучых пакаленняў і выказаў заклапочанасць магчымасцю з’яўлення «вялікага рынку пракрэацыі». Закрануўшы пытанне магчымай легалізацыі эўтаназіі, іерарх выступіў супраць такога грамадства, якое б пажадала «даваць смерць».\n«Грамадства павінна даваць перспектывы жыцця, добразычлівасці <…>, сяброўства і салідарнасці»,— зазначыў арцыбіскуп Панцье.\nВыказаўшы шкадаванне з-за стану «пастаяннага недаверу» ў адносінах да ісламу, кіраўнік французскага епіскапату прапанаваў дапамогу Каталіцкага Касцёла ў гэтым пытанні для лепшай арганізацыі дыялогу.\nПасля арцыбіскупа Жоржа Панцье выступіў прэзідэнт Эмануэль Макрон. У сваёй прамове, якая доўжылася каля гадзіны, ён выказаў жаданне наладзіць адносіны паміж Касцёлам і дзяржавай, а таксама сваю прыхільнасць да каталіцтва.\nГэтая прамова прэзідэнта Францыі, які неаднаразова падкрэсліў сваю зацікаўленасць рэлігійнымі пытаннямі, стала беспрэцэдэнтнай, бо Касцёл упершыню арганізаваў такое мерапрыемства. На думку Эмануэля Макрона, Касцёл адыгрывае значную ролю ў французскім грамадстве і часта пашырае гарызонты Еўропы.\nПрэзідэнт падзякаваў французскім біскупам за запрашэнне і распачаў сваю прамову з ушанавання памяці падпалкоўніка Арно Бэльтрама, які загінуў у тэрарыстычным акце ў Трэбе, аддаўшы сваё жыццё за ўратаванне жанчыны-закладніцы. На думку кіраўніка дзяржавы, гэта прыклад таго, як высока можа ўзняцца чалавек, які ў сваіх паводзінах кіруецца каталіцкай верай.\nПрэзідэнт узгадаў таксама гісторыю кс. Жака Амэля, святара, забітага падчас Імшы ў вясковым касцёле непадалёк ад Руана. Ён высока ацаніў дзейнасць такіх каталіцкіх арганізацый, як «Усходняя ініцыятыва», якая аказвае дапамогу пераследаваным хрысціянам з Блізкага Усходу, «Карытас» і супольнасць св. Эгідыя, якая спрыяла адкрыццю гуманітарных калідораў.\n«Так, Францыя ўмацавалася дзякуючы намаганням католікаў. Католікаў, якія былі гатовымі аддаць жыццё, і не толькі за ідэалы гуманізму або маральныя прынцыпы, а за сваю веру ў Бога і за сваю рэлігійную практыку»,— падкрэсліў прэзідэнт Макрон.\nПры гэтым французскі лідар адзначыў, як часта ў сваёй гісторыі Францыя належным чынам не прызнавала ролю католікаў. Ён казаў пра «погляд недаверу», які бачыў у католіках «ваяўнічую меншасць» або наогул толькі «каталіцкі электарат».\n«Аднак я перакананы, што каталіцкае насенне можа і павінна цяпер і заўсёды даваць жыццёвую моц нашаму народу. Я тут для гэтага; я тут для таго, каб сказаць, што Рэспубліка чакае ад вас, католікаў, трох дароў: дару вашай мудрасці, вашай дзейнасці і вашай свабоды», — дадаў прэзідэнт.\nДля таго, каб «наладзіць сапсаваную сувязь» паміж Каталіцкім Касцёлам і французскай дзяржавай, на думку яе кіраўніка, «не існуе іншага сродку, акрамя дыялогу ў праўдзе». Эмануэль Макрон лічыць, што такі дыялог неабходны, паколькі «Касцёл, які б імкнуўся не цікавіцца часовымі пытаннямі, не змог бы цалкам рэалізаваць сваё пакліканне», таксама, як прэзідэнт Рэспублікі, «які б імкнуўся не цікавіцца Касцёлам і католікамі, не выканаў бы свайго абавязку».\n«У час вялікай слабасці грамадства, калі сама тканка народа можа не вытрымаць і разарвацца, я лічу сябе адказным за тое, каб не даць разбурыць давер католікаў у адносінах да палітыкі і палітыкаў, — зазначыў кіраўнік дзяржавы, які прысутнічаў на вечарыне ў суправаджэнні сваёй жонкі Брыжыт Макрон. —\nПад уплывам жыццёвых, асабістых і інтэлектуальных фактараў у мяне склалася найлепшая думка пра католікаў.І мне не здаецца ні нармальным, ні добрым, каб палітык з усіх сілаў імкнуўся ці іх выкарыстоўваць, ці іх ігнараваць».\nВарта адзначыць, што на вечарыну былі запрошаны як прадстаўнікі палітычнай і бізнес- эліт краіны, кіраўнікі прадпрыемстваў, інтэлігенцыя, так і пажылыя асобы, інваліды і малазабяспечаныя.\nПа матэрыялах інфармацыйных агенцтваў.\nАбноўлена 10.04.2018 15:03\n#Дзяржава і Касцёл (101)


Рабочая паездка Прэзідэнта ў Гомельскую вобласць\n25 Ліпеня 2019\nУ невялікім мястэчку Ветка ў Гомельскай вобласці сёння гаварылі пра вялікія перспектывы. Тут пабываў з рабочай паездкай Прэзідэнт. Раён адзін з найболей пацярпелых ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. У свой час менавіта Прэзідэнт настаяў на адраджэнні гэтых земляў, і сёння тут ужо нічога не нагадвае пра тыя падзеі. У гарадку пражываюць больш як восем тысяч чалавек, створаныя ўсе неабходныя ўмовы для жыцця, працы, аздараўлення. Дарэчы, адна з апошніх новабудоўляў у Ветцы - спартыўны комплекс. Ведаючы, што Кіраўнік дзяржавы будзе тут, на вуліцы сабраліся людзі, каб асабіста сказаць Прэзідэнту просты дзякуй за тое, што раён не забыты і актыўна развіваецца.\nРашэнне Прэзідэнта наведаць Гомельскую вобласць было наўмысным. Некалькі дзён таму дыстанцыйна абмеркаваўшы пытанні ўборачнай кампаніі на селектарнай нарадзе, Кіраўнік дзяржавы паабяцаў, што прыедзе ў рэгіён асабіста: была некаторая боязь за ўраджай. Менавіта ў Веткаўскім раёне ўжо ўбрана больш за 40 % плошчаў. Дарэчы, на палях выпрабоўваюць сусветную навінку брэнда "Гомсельмаш" - збожжаўборачныя камбайны на газаматорным паліве. Машыны былі вырабленыя па даручэнні Прэзідэнта. Пасля наведвання Веткі Кіраўнік дзяржавы ход уборачнай агледзеў з паветра. Прэзідэнцкі верталёт праляцеў над чарнобыльскімі раёнамі, стан спраў быў відаць як на далоні.\nДалей маршрут Кіраўніка дзяржавы ішоў па ўсходніх раёнах краіны, аж да Віцебскай вобласці. Прэзідэнцкая інспекцыя стала лагічным працягам селектарнай нарады, якая адбылася два дні таму, сёння ў Аляксандра Лукашэнкі была выдатная магчымасць ацаніць асабіста ход уборачнай адразу ў трох рэгіёнах краіны.\nБацькі мужчыны, які напаў з нажом на мінакоў у Парыжы, узятыя пад варту\nСуперкубак Беларусі. БАТЭ (Барысаў) - "Шахцёр" (Салігорск). Прамая трансляцыя на "Беларусь 5"\nАнамальная спякота адступае\nВажны момант у палітычным і эканамічным жыцці краіны. Прэзідэнт прызначыў новы ўрад\nА. Лукашэнка: Мы стварылі суверэнную дзяржаву, і мы гэтую краіну нікому не аддадзім


Патэлефанаваць ці яго жонцы? - Сям’я і дзеці 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Сям’я і дзеці 2017 ⇒ Патэлефанаваць ці яго жонцы?\nМужчыну у любоўным трыкутніку часцей за ўсё ўсё задавальняе. У яго ёсць дом з ўтульнай звыклай жонкай. І запал, а, магчыма, нават моцная прыхільнасць на баку, з палюбоўніцай. Прычым законная жонка часам нават не падазрае, што муж ёй змяняе. А вось палюбоўніцу ставяць у курс таго, што адбываецца вельмі хутка, як бы намякаючы - нічога сур'ёзнага не будзе, сям'я ўжо ёсць, другі не трэба. Калі пачуцці да жанатаму мужчыну сур'ёзныя, можна пазмагацца за сваё шчасце. Але званкі законнай жонцы наўрад ці гэтаму паспрыяюць. Звычайна пасля такога раз'юшаны палюбоўнік спыняе любыя зносіны. Ён імкнецца наладзіць мір у сям'і, даказаць, што ніякай палюбоўніцы няма і не было, і ўсё гэта дурны жарт. І стараецца трымацца далей ад жанчыны, якая паставіла яго ў няёмкае становішча. Гэта значыць, у большасці выпадкаў, размова па тэлефоне з жонкай каханага здольны толькі спыніць сувязь і ні ў якім разе не падштурхне яго да сыходу з хаты.\nКаб уз'яднацца з каханым, трэба, як ні дзіўна, адпусціць яго. Ня надавайце адносінам шмат часу. Вядзіце актыўнае жыццё, сустракайцеся з сябрамі, завядзіце яшчэ адзін раман. З палюбоўнікам кантактуйце лёгка, не настойвайце на сустрэчах, але і не адмаўляйцеся ад іх. Станьце прамой супрацьлегласцю жонцы - не цісніце на яго, не лайце, ня чытайце маралі і ня ўладкоўвайце істэрык. Проста атрымлівайце задавальненне ад спатканняў. Мужчыны па прыродзе - паляўнічыя, і здабыча, якая паводзіць сябе занадта вольна, ім найбольш цікавая. Ён задасца мэтай прывязаць вас мацней і, магчыма, нават вырашыцца ўзаконіць адносіны.\nУ тым выпадку, калі вы з каханым хочаце жыць разам, ён прыняў рашэнне сысці з сям'і, паведамляць пра гэта жонцы па тэлефоне таксама не варта. Гэты непрыемны момант патрабуе адкрытай гутаркі з воку на вока. І, вядома, без удзелу палюбоўніцы. Муж павінен набрацца смеласці і ва ўсім прызнацца жонцы. Інакш гэты траісты саюз будзе доўжыцца гадамі, пазбаўляючы вас правы на сапраўдную сям'ю і шлюб з каханым мужчынам.\nПапярэдні Тэкст Як перажыць здраду дачкі\nНаступная Артыкул Дзіцячая вопратка для нованароджаных - што трэба купіць будучым бацькам\nМакіяж для блакітных вачэй - дзённай, вячэрні\nДзе адпачыць у лістападзе?\nСэксуальныя цыклы жанчын і мужчын\nЯк насіць чорнае сукенка\nМядовыя маскі для асобы ад маршчын