Грамадзтва - «Я і ІЧУ. Асабісты погляд». Частка 4: Полацак, Віктар Стукаў - Дыялёг - Online газэта\nВы тут: Галоўная Грамадзтва «Я і ІЧУ. Асабісты погляд». Частка 4: Полацак, Віктар Стукаў\nХарчаваньне перадавалі ў камэру праз акно ў дзьвярох згодна з графікам, які вывешаны на сьцяне камэры. Пад'ём – а 6:00. Пасьля прыбіраньне, ранішнія працэдуры і праверка затрыманых – з 7-й да 8-й гадзіны. Падчас праверкі ўсіх выводзілі з камэры ў калідор, абшуквалі, аглядалі камэру, можна было задаваць пытаньні. Сьняданак – з 8:30 да 9:30, абед – з 12:00 да 14:00, вячэра з раздачай кіпеню – з 20:00 да 21:00, адбой – а 22:00.


Канвертаваць Новазеландскі долар (NZD) і Stellars (XLM) : Калькулятар абменнага курсу\nНовазеландскі долар (NZD) і Stellar (XLM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Новазеландскі долар і Stellar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Новазеландскі долар. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Stellar валюты па змаўчанні. Націсніце на Stellars або Новазеландскі долар канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nНовазеландскі долар гэта валюта, у Новая Зеландыя (NZ, NZL), Выспы Кука (CK, COK), Ниуэ (NU, NIU), Піткэрн (PN, PCN), і Такелаў (TK, TKL). The Stellar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал NZD можа быць запісаная NZ$. Сімвал XLM можа быць запісаная XLM. Новазеландскі долар дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Новазеландскі долар Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Stellar Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. NZD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. XLM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


«Нам патрэбны помнік Быкаву, а не карове»\n18.03.2015 / 23:07\n«Нам патрэбны помнік Быкаву, а не карове» 34\nСябра Саюза мастакоў\nГенадзь Станіслававіч Лойка\n11 сакавіка 2015 г. на пасяджэнні секцыі скульптуры Саюза мастакоў Беларусі нам паведамілі, што Міністэрства культуры Беларусі арганізоўвае конкурс на стварэнне помніка карове.\nАсабіста мне ў душу закралася такое ўражанне, нібыта з намі, сябрамі Саюзу мастакоў Беларусі, абыходзяцца як з быдлам.\nЗ аднаго боку, нічога тут дзіўнага, звычайны конкурс. Што нам, скульптарам, хіба цяжка зляпіць карову? Мы ўсё можам. Кошты на майстэрні такія, што нашы скульптары гатовыя на ўсё: Леніна, Сталіна, чорта лысага, абы грошы плацілі. Адно, як падаць руку такому калегу, які ляпіў чорта лысага? Ці можа, гэткае пытанне не павінна турбаваць сяброў творчага Саюзу мастакоў Беларусі?\nА з другога боку, чаму мы, беларускія мастакі не можам паўдзельнічаць у годных дзяржаўных конкурсах на стварэнне, напрыклад, манументаў Герою Нацыі Кастусю Каліноўскаму? Бо іх няма. Бо Савет міністраў Беларусі да гэтай пары не назваў цэнтральныя плошчы, вуліцы, скверы, музеі, тэатры ў нашых гарадах імёнамі Кастуся Каліноўскага, Васіля Быкава, Уладзіміра Караткевіча, Ларысы Геніюш. Бо Міністэрства адукацыі выдала новыя падручнікі, паводле якіх Каліноўскі лічыцца бандытам, што выступіў супраць улады (чужынскае), а героем называюць ягонага вешальніка (чужынца). Якія будуць вынікі такога «патрыятычнага» выхавання? Як грамадзяніну, гаспадару краіны, абараняць Радзіму? На каго яму раўняцца?\nУявім для прыкладу даволі рэальную на сёння сітуацыю. Сярэдне-статыстычны грамадзянін бачыць, што па вуліцы ягонага гораду, барані Божа, едуць танкі са сцёртымі нумарамі, крочаць зялёныя чалавечкі без пагонаў, без шэўронаў. Як рэагаваць яму на гэтую відавочную акупацыю? Напэўна, так, як і належыць патрыёту — бязлітасна нішчыць узброеных чужынцаў! Так паступалі нашы патрыёты Кастусь Каліноўскі, Тадэвуш Касцюшка, Эмілія Плятэр… Але ці ведае гэтыя імёны наш грамадзянін? Ці бачыць іхнія помнікі на плошчах сваіх гарадоў і мястэчак? Не! Нашыя плошчы занятыя помнікамі толькі аднаму чалавеку — чужынцу (Леніну). Ці стане патрыёт абараняць Радзіму ад прышлых чужынцаў, калі Радзіма ўжо занятая помнікамі чужынцу?\nФункцыя Міністэрства — выхоўваць сваю нацыю, гуртаваць сваіх грамадзянаў вакол нацыянальных каштоўнасцяў.\nНам кажуць, што Міністэрства культуры не мае грошай. А ў дадзеным выпадку грошы назбіралі даяркі менавіта для помніка сваёй карове.\nЯ не маю прэтэнзіі да даярак. Не маю нічога супраць каровы. Нашы скульптары выконваюць помнікі і бабру, і агурку. І гэта не дзіва, такая практыка — звычайная з'ява ў свеце. Але тут трэба ўвесці вельмі істотную рэмарку — у свеце на ўсіх кантынентах (апроч Антарктыды) існуе 1384 (!) помнікі Тарасу Шаўчэнку. Пасля гэтага свет можа дазволіць сабе помнікі і бульбе, і жабе. А давайце падлічым, колькі манументаў Генію Нацыі Янку Купалу? Пару штук у Беларусі і пару штук за мяжою…\nЯ прашу Міністэрства культуры, калі ласка:\n1) спыніце гэты ганебны конкурс на стварэнне помніка карове;\n2) пайдзіце ў народ, да даярак, растлумачце ім, што ў нас ёсць Гонар Нацыі Васіль Быкаў, угаварыце, пераканайце іх перадаць свае сабраныя грошы на ўвекавечанне Чалавека.\nМы — Народ, а не быдла! Нам патрэбны помнік Быкаву, а не карове!\nсябра Саюза мастакоў Беларусі Генадзь Лойка\n17 сакавіка 2015 году\n18.03.2015 / 23:12\nпадпішуся пад кожным словам\nЛюта-бешана плюсую. Карове помнік - хіба мы індусы !?\nКарова яна свяшчэнная!


07 жнівень 2008, 18:58\n"Месца пахаваньня Абрамчыка апошнім часам лічылася згубленым. На працягу некалькіх апошніх гадоў сябры БНП праводзілі дасьледаваньне гэтай тэмы, размаўлялі зь людзьмі, якія былі знаёмыя з Прэзыдэнтам БНР і маглі ведаць месца яго пахаваньня ў Парыжы: Янкам Жучкам, Аляксеям Арэшкам, Зояй Смаршчок-Жэлязоўскай," - паведамляе ініцыятыва «Беларуская нацыянальная памяць».\nЗ дапамогай айца Аляксандра Надсана і гісторыка Натальлі Гардзіенкі ў беларускай бібліятэцы імя Ф.Скарыны ў Лёндане актывісты ПНП знайшлі фотаздымкі і прыкладны плян. У пошуку значную дапамогу аказаў таксама доктар Янка Запруднік з ЗША, які таксама даслаў некаторыя матэрыялы.\nБольшасьць здымкаў была зроблена ў 70-х гадах, а таму актывісты БНП ня мелі дакладных арыентыраў, у дадатак на магільнай пліце не было ніякай шыльды ці надпісу. Часткова зьмяніўся і сам сэктар, у якім быў пахаваны Мікола Абрамчык.\n«Урэшце рэшт, гэтымі жнівеньскімі днямі атрымалася дакладна вызначыць месца спачыну Прэзыдэнта. Грамада БНП зрабіла невялікую акцыю ўшанаваньня. Прыбралі магілу, запалілі зьнічы, прачыталі малітву і прасьпявалі нацыянальныя гімны,» – паведамляе БНП.\nУ той жа час, як нам паведамілі прадстаўнікі Рады БНР, месца пахаваньня Абрамчыка было вядомае парыскім беларусам. Некалькі гадоў таму ў той жа самай магіле была пахаваная жонка Міколы Абрамчыка. У кастрычніку 2007 сябры Рады наведалі магілу разам з сынам Абрамчыка Альгердам. На сэсіі Рады БНР было вырашана ўсталяваць там надмагільны помнік.


Віншаванне з днём нараджэння банка\nПаважаныя кліенты, партнёры і супрацоўнікі ААТ «ААБ Беларусбанк»!\n26 снежня 2016 года спаўняецца 94 гады з дня заснавання «Беларусбанка».\nЯшчэ адзін год нашага летапісу стаў здабыткам гісторыі.\nЁн быў напоўнены працай і тварэннем, пераадоленнем і пошукам рашэнняў, дасягненнямі і перамогамі.\nБанк захаваў устойлівыя пазіцыі на фінансавым рынку, застаўся лідарам, у чарговы раз пацвердзіў статус «Банка №1».\nІ за гэта вялікая ўдзячнасць калектыву прафесіяналаў, для якіх «Беларусбанк» стаў справай жыцця.\nДзякуем кліентам і партнёрам за тое, што выбралі менавіта нас.\nШчыра жадаем усім шчасця, здароўя, дабрабыту.\nПоспеху банку, які заўсёды побач!


Прэпарат "Ботулакс": водгукі кліентаў і касметолагаў\nЎколы прыгажосці сёння з'яўляюцца адным з самых распаўсюджаных спосабаў барацьбы з маршчынамі і іншымі ўзроставымі зменамі на твары. З-за гарманальных змяненняў перад менопаузой скура пачынае вянуць. Даводзіцца шукаць шляхі вырашэння гэтай праблемы. З дапамогай эстэтычнай касметалогіі спецыялісты паспяхова змяняюць контур асобы ў лепшы бок, падцягваюць скуру, не выкарыстоўваючы пластычныя ўмяшання. Даставіць пажыўныя рэчывы прама да клетак дапамагае карэйская аналаг "Ботокса" - "Ботулакс". Водгукі пра яго сведчаць пра тое, што ён эфектыўна разгладжвае маршчынкі вакол вачэй і выклікае прыкметны лифтинговый эфект на працяглы час.\nУ якім выглядзе паступае на рынак\nУ касметалагічнай практыцы вядома некалькі відаў сродкаў для ін'екцый жанчынам ва ўзросце. На расійскім рынку з "Ботулаксом" знаёмыя ўжо даўно. Яго вырабляе паўднёвакарэйская фірма Hugel Inc, а ў Расеі ён выпускаецца грамадствам "Мартинекс". Саступаюць Ці еўрапейскім аналагам карэйскія ін'екцыі "Ботулакс"? Водгукі спецыялістаў кажуць пра тое, што з ім касметолагі дамагаюцца цудоўнага эфекту.\nЯк набыць гэтыя ўколы прыгажосці? У аптэцы або краме нельга набыць прэпарат "Ботулакс". Водгукі кліентаў сведчаць аб тым, што яны атрымлівалі яго непасрэдна ў касметолагаў. Выглядае ён як белы парашок, змешчаны ў шкляны пузырёк. Ёмістасць кожнага флакончыка можа быць 50, 100, 150, 200 адзінак. У Расею трапляюць толькі флаконы па 50 і 100 адз. Многія іншыя падобныя сродкі маюць ідэнтычны склад парашка "Ботулакс". Водгукі пра яго пераважна станоўчыя. У структуру гэтых уколаў ўваходзіць нейротоксин (прыродны), сінтэзуецца бактэрыямі Clostridium botulium. Іншымі дапаможнымі рэчывамі ў яго складзе з'яўляюцца натрыю хларыд і Сыроватачны альбумін чалавека.\nКаму ж прызначана сродак "Ботулакс" (Карэя). Водгукі касметолагаў даказваюць яго прымальнасць як для жанчын, так і для мужчын, пачынаючы ад 18 гадоў. З дадзенага парашка робіцца раствор, які ўводзіцца нутрацягліцава. Якія ж дэфекты дапамагае ліквідаваць "Ботулакс"? Водгукі кліентаў даводзяць наступнае яго прызначэнне:\nліквідацыю мімічных маршчын на лбе, у межбровной зоне;\nразглажіваніе скуры ў носогубной зморшчыне;\nвыпраўленне асіметрыі асобы, якое выклікаюць сціску цягліц;\nскарачэнне шыйных маршчын, выкліканых павышэннем цягліцавага тонусу;\nвыпраўленне контураў вуснаў;\nзбавенне ад "гусіных лапак", павышэнне пругкасці скуры;\nтэрапія гіпергідрозу пад пахамі, на далонях і ступнях.\nЗ дапамогай нейротоксина блакуецца напружанне і спазмы цягліц, памяншаецца вылучэнне поту, які ўзнікае ў выніку стрэсу і хваляванняў. Ўколамі "Ботулакса" можна дапаўняць іншыя касметалагічныя працэдуры. Мезотерапія, биоревитализация лёгка сумяшчаюцца з ін'екцыямі "Ботулакса" (Карэя). Водгукі даказваюць, што гэта яшчэ больш выраўноўвае рэльеф, асвяжае скуру, увільгатняе твар і надае яму ззяння. Часам з дадзенымі ўколамі сумяшчаюць пластычныя аперацыі або блефарапластыка.\nШто ўяўляюць сабой нейротоксины "Ботулакса"? Яны з'яўляюцца моцнадзейнымі прыроднымі атрутнымі рэчывамі, якія могуць прыносіць карысць для прыгажосці. У мэтах змяншэння разавага ўвядзення прэпарата касметолагі раяць праводзіць працэдуру ў два этапы. Можна вылучыць наступныя станоўчыя характарыстыкі гэтых уколаў прыгажосці:\nдаюць працяглы лячэбны эфект;\nмагчымасць выбарчай карэкціроўкі, якая захоўвае натуральную міміку і ўхіляюцца дробныя маршчынкі;\nкожная партыя флаконаў мае стабільную таксічнасць;\nмае падобнае дзеянне з прэпаратам "Ботокс";\nпышна пераносяцца кліентамі;\nпрызнаныя ва ўсім свеце (выпускае 23 краіны);\nвытворца мае высокія стандарты і карыстаецца аўтарытэтам.\nАбмежаванні да ўжывання "Ботулакса"\nКарэйскае сродак мае тую ж схему гадоўлі і прымянення прэпарата, што і "Ботокс". Касметолагам гэта спрашчае задачу ў недапушчэнні памылак з дазоўкай. Бо нейротоксины медыкамента маюць бялковае будынак, то яго трэба асцярожна ўжываць людзям, схільным да алергіі. Індывідуальная непераноснасць - галоўнае абмежаванне для выкарыстання "Ботулакса". Таксама дадзены прэпарат проціпаказаны ў наступных выпадках:\nцяжарным жанчынам і мамам падчас груднога гадавання;\nлюдзям з запаленчымі працэсамі, ўскладненнямі хранічных і інфекцыйных захворванняў;\nпры запаленнях у зонах ўвядзення сродкі, пашкоджаннях скурнага покрыва асобы;\nна этапе рэабілітацыйнага перыяду пасля пластычнага ўмяшання (пажадана праз паўгода);\nасобам, якія маюць праблемы з нервовай, эндакрыннай сістэмамі, у якіх дрэнна згортваецца кроў або маецца сильновыраженная блізарукасць.\nАсаблівых істотных нязручнасцяў і ўскладненняў "Ботулакс" не выклікае, але пры няправільна падабранай дазоўцы або няправільным выбары кропкі ўвядзення прэпарата могуць узнікнуць непажаданыя эфекты. Вось якія непрыемныя сімптомы могуць з'яўляцца ў некаторых пацыентаў:\nбалючыя і пякучыя адчуванні на першым тыдні ў выпадках частага ўжывання сродку;\nазызласць верхніх стагоддзе, якая хутка праходзіць;\nгалавакружэння, мігрэні, спыняюцца ўжо праз тыдзень.\nЯк праходзіць працэдура ўвядзення\nЗа паўтара месяца да ўвядзення "Ботулакса" пацыенты спыняюць прымаць любыя антыбіётыкі і медыкаменты, разрэджваюць кроў. Забараняецца ў падрыхтоўчы перыяд курэнне, прыём алкаголю, наведванне саунаў і лазняў. Сам сеанс ўвядзення сродкі дзеліцца на наступныя этапы:\nачышчаюцца скурныя пакровы, дыягнастуецца вобласць ўвядзення і ўздзеяння;\nправодзіцца абязбольванне з дапамогай нутрацягліцавых ін'екцый або спецыяльнага крэму;\nразводзіцца парашок і набіраецца раствор у інсулінавыя шпрыцы;\nўводзіцца сродак у патрэбныя зоны і кропкі;\nапрацоўваецца скура, пацыенту прапануецца папрацаваць мімікай для лепшага разыходжанні уколаў.\nУвесь працэс займае каля гадзіны. Спачатку праца асабовых цягліц крыху зніжаецца, але праз некалькі гадзін усё становіцца на свае месцы. Хуткае аднаўленне спрыяе папулярнасці такіх уколаў прыгажосці, як "Ботулакс". Пацыентам пасля працэдуры не перашкодзіць выканаць наступныя парады:\nабмежаваць фізічныя нагрузкі, менш нахіляцца, выключыць заняткі спортам;\nне класціся тварам уніз ці на жывот;\nабмежаваць руху мімікі (не зрушваць бровы, ня прыжмурваюся вочы, сачыць за усмешкай).\nСамы яркі эфект назіраецца праз тыдзень пасля працэдуры. Часам праз паўмесяца касметолагі робяць карэкцыю. Першы вынік выяўляецца да 5 месяцаў. Эфектыўнасць прэпарата вельмі індывідуальная.\nПаўторнае выкарыстанне "Ботулакса" дае больш працяглы эфект, часам трымаецца цэлы год. Залежнасці сродак не выклікае, таму кліент можа арыентавацца на вынік. Прыкладны кошт на ўпакоўку "Ботулакса" (100 адз.) Складае 7000-8000 руб. Для адной працэдуры не выкарыстоўваецца цэлы флакон, таму сеанс абыйдзецца ў 400 руб.\nСамай вялікай папулярнасцю сярод нейротоксинов карыстаецца знакамітая амерыканская распрацоўка "Ботокс". На другім месцы знаходзіцца французскі "Діспорт". За ім ідуць сродкі з Германіі і Кітая - "Ксеомин" і "Лантокс". Айчынным аналагам "Ботулакса" выступае "Релатокс".\nКалі параўноўваць "Ботулакс" з яго аналагамі, то можна адзначыць яго бязбольнае і мяккае ўваходжанне. Каэфіцыент карыснага дзеяння карэйскага сродкі досыць высокі, але толькі трымаецца параўнальна нядоўга. "Ботулакс", як і іншыя аналагі, могуць выкарыстоўваць пацыенты розных узроставых катэгорый. Жанчынам да 40 гадоў пры добрай клопаце гэтыя ўколы выдатна прыбіраюць маршчынкі. У больш сталым узросце да дадзенай працэдуры варта дадаць мезотерапію і биоревитализацию.\nВодгукі кліентаў аб "Ботулаксе"\nІнфармацыя і водгукі пацыентаў аб карэйскім прэпараце старанна даследуюцца, але іх пакуль недастаткова для канчатковай ацэнкі уласцівасцяў і эфектыўнасці гэтых уколаў. Кліенты адзначаюць, што шмат у чым вынік гэтай амаладжальны працэдуры будзе залежаць ад самога спецыяліста. Часам чалавек можа стаць слабым звяном у выкарыстанні "Ботулакса". Здароўе асобы - гэта вельмі важны аспект для жанчыны, таму трэба выбраць сабе вопытнага касметолага.\nЧасцей за ўсё да дадзенага карэйскаму медыкаменты звяртаюцца людзі, якія жадаюць зэканоміць на кошце сеансу і гатовыя да разумных даследаваннях. Кансерватыўныя пацыенты не рызыкуюць і робяць выбар на карысць больш вядомых амаладжальных уколаў. Усё ж большасць кліентаў вынік з "Ботулаксом" ладзіў, міміка захоўвалася, не мелася ніякіх дыскамфортныя адчуванні і заломаў на скуры.\nКасметолагі пра прэпарат\nВодгукі касметолагаў пра "Ботулаксе" сустракаюцца як станоўчыя, так і адмоўныя. Негатыўнае меркаванне часцей за ўсё складаецца ў выніку няправільнага падбору дазоўкі, урачэбных памылак. Яшчэ недастаткова шмат касметолагаў працуе з дадзеным сродкам, таму не ўсе цалкам яму давяраюць. Касметолагі раяць крыху раней звяртацца да дадзенага нейротоксину, каб потым не звяртацца да радыкальных захадаў. Так, пяцідзесяцігадовым жанчынам спатрэбяцца паралельныя працэдуры для ўзмацнення эфекту.\nСтаноўчым бокам "Ботулакса" адзначаюць яго афіцыйную рэгістрацыю ў Расіі. Кошт прэпарат мае даволі невысокі.\nМаска для асобы "Блэк Маск": водгукі\nЯкія ультрагукавая чыстка асобы супрацьпаказанні мае?\nЯк прыбраць целлюліт з ляшек?\nСамы эфектыўны спосаб выдалення валасоў назаўжды: электроэпіляція, ЭЛОС-эпіляцыя\nВызначаем цветотип: аліўкавы колер скуры\nДзе знаходзіцца Белгарад, адзін з гарадоў Расіі\nШто такое АБСЕ? Склад, місіі і назіральнікі АБСЕ\nКамень кровавик (гематыт). Дзе купіць камень кровавик. Камень кровавик - ўласцівасці для жанчын\nЯк хутка зварыць гарох? парады\nДзе знаходзіцца падстраўнікавая жалеза?\nБіяграфія Джэта Лі: з майстры ушу ў акцёры?\nЯк саджаць моркву насеннем ў адкрыты грунт? Моркву: пасадка і сыход у адкрытым грунце


Цэнтр міфалагічнага турызму ствараецца ў Бярэзінскім біясферным запаведніку\nЭкасцежка ў патаемнае жыццё\nОпубликовано: 22.06.2017 11:12:02\nЗагляньце на сайт запаведніка ў нэце, і сярод супрацоўнікаў аддзела турызму, экалагічнай асветы ды інфармацыйнага забеспячэння пабачыце аднаго з іх: Балотнік Незвычайны, жыхар запаведнага балота. І ёсць ягоны здымак з інтрыгоўным каментарам: “На тэрыторыі Беларусі сустракаецца толькі ў Бярэзінскім біясферным запаведніку. Самы рэдкі “чырвонакніжнік”. Па некаторых звестках, жыве ў балотах запаведніка больш за 600 гадоў. Незаменны ўдзельнік і галоўны персанаж экскурсійнай праграмы “Таямніцы запаведнага балота”.\nЦяпер у Балотніка Незвычайнага пабольшае клопатаў\nПакуль што персанажаў беларускай міфалогіі рэдка сустрэнеш у беларускіх турпраграмах. А між тым нашы продкі спаконвеку сябравалі з патаемнымі сіламі прыроды. Яшчэ й на пачатку XX стагоддзя ў Мінску пры рацэ (непадалёк цяпер там — рэстаран “Старое рэчышча”) ляжаў язычніцкі камень Дзед. Каля яго, кажуць, заўсёды гарэў агонь-Зьніч, а вядун праводзіў абрады. Прыходзілі людзі — з просьбамі: хто па здароўе, хто па добрага мужа… Прыносілі ахвяры: хлеб, яблыкі, сувоі палатна… Цяпер той камень ляжыць у Музеі валуноў (мікрараён Уручча). І што цікава: да яго па-ранейшаму, як і сотні гадоў таму, прыходзяць людзі...\nМіфалагічная свядомасць, кажуць спецыялісты, — гэта важны складнік беларускага меналітэту. Вось і вырашылі энтузіясты распавядаць пра нашу прыроду з падмогай нацыянальных міфалагічных вобразаў, а таксама інавацый. Прычым не толькі каб давесці турыстам, што варта зберагаць прыродныя багацці, але й каб патлумачыць усім ахвочым: чаму такая жывучая і багатая беларуская народная культура. Якая, заўважым, і па гэты час у глыбінцы захавалася.\nЗдзейсніць падарожжа ў часе група энтузіястаў прапануе ў Бярэзінскім біясферным запаведніку. Там збераглася адна з нямногіх часцінак паўднёвай тайгі, якая сфармавалася ў ледніковы перыяд: амаль 8000 гадоў таму. На тэрыторыі запаведніка і ствараецца першы ў Беларусі Цэнтр міфалагічнага турызму. Гэта будзе частка маштабнага праекта “Садзеянне пераходу Беларусі да “зялёнай” эканомікі”, ён фінансуецца Еўрасаюзам і рэалізуецца Праграмай развіцця ААН у партнёрстве з Мінпрыроды Беларусі.\nЦэнтр аб’яднае тры аб’екты: “Музей міфічных істот”, экасцяжыну “У краі міфаў” і экспазіцыю пад адкрытым небам “Міфалагічны хутарок”. У канцэпцыі музея ляжыць мадэль “Сусветнага дрэва”: у славян гэта своеасаблівы сімвал светабудовы. Там будуць створаны тры прасторы: “ніжні свет”, “свет людзей” і “неба”. Музей з дапамогаю тэатралізаваных гукавых і светлавых інсталяцый “населіць” загадкавы свет міфалагічных істот-духаў. Канцэпцыю музея распрацавалі дызайнеры Ігар Герасіменка і Тамара Голубева, якія раней працавалі над афармленнем залаў Музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і Мірскага замка. На тэрыторыі музея запрацуе сонечная электрастанцыя: будзе і асвятляць аб’екты, і прыадкрываць экскурсантам таямніцы энергіі Сонца.\nА на “Міфалагічным хутарку” паселяцца Лясун, Палявік ды Балотнік. Апошні — своеасаблівы брэнд Лепельскага рэгіёну. Паводле паданняў, гэты персанаж ахоўвае Бярэзінскі біясферны запаведнік, які ўжо 90 гадоў мае статус эталона некранутай прыроды. Музей і экспазіцыю пад адкрытым небам злучыць экасцяжына. Часткова яна пройдзе там, дзе раней ніколі не было экскурсій. Запланаваны 17 інсталяцый: Русалка, Аржавейнік, Пушчавік ды іншыя. Каб дадаць уражанняў, эмоцый наведнікам, будзе і начная экскурсія. З надыходам цемры госці пойдуць у вандроўку… праз адмысловы “партал” і прамовіўшы традыцыйныя замовы: каб засцерагчы сябе ад уплыву цёмных сіл, якіх там будзе шмат.\nПрацуюць над праектам энтузіясты аб’яднання “Адпачынак у вёсцы” і супрацоўнікі запаведніка. Яны ўжо выйгралі конкурс: праект быў адабраны з 150 прапанаваных на конкурсе “зялёных ініцыятываў”. Падрыхтавана група гідаў-інтэрпрэтатараў, для чаго ўпершыню на постсавецкай прасторы прайшоў трэнінг “Інтэрпрэтацыя спадчыны ў “зялёным” турызме” . Навучаў “зялёных гідаў” прафесар Рэгенсбургскага ўніверсітэта (ФРГ) доктор Торстэн Бернд Людвіг. У планах энтузіястаў — шырэй залучаць у праект і мясцовае насельніцтва. Школьнікі, рамеснікі, мастакі, жыхары бліжэйшых вёсак дзякуючы заняткам ужо навучыліся не толькі ўдала пераўвасабляцца ў міфалагічныя персанажы, але й асвойваюць тэхніку вырабу тэматычных сувеніраў — іх можна будзе набыць у цэнтры.\nАдкрыецца Цэнтр з міфалагічнымі — спрадвечна беларускімі — персанажамі ўжо хутка. Будзем спадзявацца, што вандроўкі ў свет патаемнага будуць як захапляльнымі, так і павучальнымі, карыснымі. Мудрасць продкаў — не старэе і ў пару ІТ-тэхналогій, бо дазваляе тым, хто да яе далучаецца, выпрацоўваць правільную, у адпаведнасці з велічным Сусветным дрэвам лінію жыцця. Дарэчы, у беларусаў кажуць, што “нячысцікі” таксама ведаюць у сусветнай іерархіі сваё месца і да чалавека добрага, светлага, справядлівага, душэўнага — ніколі не чапляюцца. І гэта ўжо, падаецца мне, для многіх удумлівых людзей зусім не міф, а цалкам рэальны факт.


БАЖ атрымала прэстыжную ўзнагароду ўрадаў Канады і Вялікабрытаніі падчас Глабальнай канферэнцыі Global Conference for Media Freedom 2020 | baj.by\n16.11.2020 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" атрымала прэстыжную ўзнагароду ўрадаў Канады і Вялікабрытаніі — першую Прэмію за свабоду СМІ (first Media Freedom Award). Гэта было абвешчана падчас Глабальнай канферэнцыі Global Conference for Media Freedom 2020.\nСтаршыня ГА "БАЖ" Андрэй Бастунец у сваёй прамове падкрэсліў, што гэтая ўзнагарода — найперш высокая ацэнка працы беларускіх журналістаў, якія цяпер выконваюць свой прафесійны абавязак у надзвычай складаных умовах.\nПадчас уручэння прэміі было адзначана, што калегі з усяго свету падтрымліваюць журналістаў з Беларусі.\nНіжэй — прамова Андрэя Бастунца падчас Глабальнай канферэнцыі Global Conference for Media Freedom 2020.\nMy thanks to Botswana & Canada for hosting today’s Global Conference for Media Freedom. A free press is vital to open societies & a fundamental freedom we must protect across the globe.\nToday, the coalition and I stand together to do more to #DefendMediaFreedom pic.twitter.com/0qDyhEIbWL\n— Dominic Raab (@DominicRaab) November 16, 2020\nВялікі дзякуй за гэту ўзнагароду.\nБеларуская асацыяцыя журналістаў з хваляваннем і гонарам прымае яе ад Канады і Вялікабрытаніі, краін са старой традыцыяй дэмакратыі і свабоды слова. Я лічу, што гэтая ўзнагарода адлюстроўвае вашу высокую ацэнку працы журналістаў у Беларусі, асабліва ва ўмовах цяперашняга крызісу з правамі чалавека ў перыяд пасля прэзідэнцкіх выбараў.\nУсяго за тры месяцы, Беларуская асацыяцыя журналістаў зафіксавала больш за 400 грубых парушэнняў правоў журналістаў. Карэспандэнты, якія асвятлялі масавыя акцыі пратэсту супраць фальсіфікацыі выбараў і дзяржаўнага гвалту, самі сутыкнуліся з гвалтам і пераследам. Са збіццём, пашкоджаннем і выняццем абсталявання, арыштам, неправасуднымі рашэннямі судоў.\nЖурналісты працавалі літаральна пад кулямі — і гэта ў мірнай краіне! Трое атрымалі раненні. Проста цяпер, падчас майго выступу, 24 журналісты знаходзяцца за кратамі — за тое, што рабілі сваю працу.\nМы ўжо прывыклі да страты доступу да незалежных сайтаў «па тэхнічных прычынах» падчас самых напружаных момантаў палітычных кампаній або пратэстаў. Але наўрад ці можна было ўявіць, што ў «IT-краіне», як любяць называць Беларусь улады, будзе поўная блакіроўка інтэрнэту на працягу цэлых трох дзён! І што ў Мінску кожныя выходныя падчас пратэстаў будзе абсалютна заблакаваны мабільны інтэрнэт!\nПра блакіроўку сайтаў, дарэчы, улады таксама не забыліся. З 9 жніўня многія з навінавых сайтаў сталі недаступныя ў Беларусі. Самы папулярны партал краіны TUT.by нядаўна быў пазбаўлены свайго статусу СМІ — каб яго рэпарцёры страцілі правы журналіста.\nУрад не спыніўся на абмежаванні Інтэрнэту.\nПа надуманых падставах або без ніякіх падстаў увогуле, дзяржаўныя манапольныя прадпрыемствы адмовіліся друкаваць і распаўсюджваць такія газеты: “Народная Воля”, “Комсомольская правда" в Беларуси”, “БелГазета” і “Свободные новости плюс”, калі яны сталі публікаваць інфармацыю пра гвалт з боку сілавікоў падчас пратэстаў.\nКіраўніцтва “Газеты Слонімскай” было вымушана пакінуць краіну пад пагрозай крымінальнага пераследу.\nУлады спрабуюць абмежаваць распаўсюд інфармацыі не толькі ўнутры краіны, але і за мяжой.\nДзясяткам, калі не сотням, замежных журналістаў было адмоўлена ў часовай акрэдытацыі на выбары, а ў выніку — у магчымасці асвятляць іх. Далей улады пазбавілі акрэдытацыі і тых замежных карэспандэгтаў, якія яе мелі.\nЦіск на СМІ\nКрымінальныя справы ... — гэта рэаліі сённяшняй Беларусі.\nАле на самай справе, мы сутыкнуліся з падобнымі абставінамі яшчэ 25 гадоў таму, калі быў заснаваны БАЖ. У верасні 1995 года 38 журналістаў аб'ядналі свае намаганні, каб супрацьстаяць ціску ўрада тагачаснага новага прэзідэнта Лукашэнкі.\nСёння БАЖ аб'ядноўвае 1400 сябраў.\nУлады ціснуць на нас? — але ціснуць можна толькі на тое, што аказвае супраціў.\nЗаблакаваныя інтэрнэт-сайты ствараюць «люстэркі», пераходзяць у тэлеграм-каналы і сацыяльныя сеткі. Валанцёры распаўсюджваюць газеты. Журналісты начамі стаяць перад турмамі, дзе знаходзяцца іх калегі...\nЯ вельмі паважаю ўсіх тых, хто працуе «ў полі», нягледзячы на ўсе рызыкі і пагрозы.\nТых, хто працуе ў рэдакцыях.\nТых, хто адмовіўся памнажаць хлусню і пакінуў прапагандысцкія дзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі.\nТых, хто салідарны са сваімі калегамі і дапамагае ім словам і справай.\nУсіх, хто спрыяе распаўсюду інфармацыі пра палітычны крызіс і крызіс правоў чалавека ў Беларусі, як унутры краіны, так і далёка па-за яе межамі. А не застаецца «закаркаванай» у душнай медыяпрасторы, якой яе спрабуюць зрабіць «людзі ў чорным».\nСёння права не абараняе нас.\nСёння мы абараняем права.\nЗ вялікім гонарам хачу яшчэ раз падзякаваць за падтрымку беларускай журналістыкі ў гэтыя цяжкія часы.


Электронны латр - Блог пра інструменты\nПаўстагоддзя таму лабараторны аўтатрансфарматар быў вельмі распаўсюджаны. Сёння электронны ЛАТР, схема якога павінна быць у кожнага радыёаматара, мае мноства мадыфікацый. Старыя мадэлі мелі токосъемный кантакт, размешчаны на другаснай абмотцы, што давала магчымасць плаўна змяняць значэнне выхаднога напружання, дазваляла аператыўна змяняць напругу пры падключэнні розных лабараторных прыбораў, змене інтэнсіўнасці нагрэву джала паяльніка, рэгулявання электрычнага асвятлення, змены абаротаў электрарухавіка і шмат чаго іншага. Асаблівае значэнне мае ЛАТР ў якасці прылады стабілізацыі напружання, што вельмі важна пры наладзе розных прыбораў.\nСучасны ЛАТР выкарыстоўваецца амаль у кожным доме для стабілізацыі напружання.\nСёння, калі электронны шырспажыў апанаваў прылаўкі крам, набыць надзейны рэгулятар напружання простаму радыёаматару стала праблемай. Вядома, можна знайсці і прамысловы ўзор. Але яны часта занадта дарагія і грувасткія, а для хатніх умоў гэта не заўсёды падыходзіць. Вось і прыходзіцца шматлікім радыёаматарам «вынаходзіць ровар», ствараючы электронны ЛАТР сваімі рукамі.\nПростае прылада рэгулявання напружання\nСхема простай мадэлі ЛАТР.\nАдна з самых простых мадэляў ЛАТР, схема якой намаляваная на мал.1, даступная і пачаткоўцам. Рэгуляваныя прыладай напружанне - ад 0 да 220 вольт. Магутнасць гэтай мадэлі - ад 25 да 500 Вт. Павысіць магутнасць рэгулятара можна да 1,5 кВт, для гэтага тырыстары VD1 і VD2 варта ўсталяваць на радыятары.\nГэтыя тырыстары (VD1 і VD2) падключаюцца паралельна нагрузцы R1. Яны прапускаюць ток у процілеглых кірунках. Пры ўключэнні прылады ў сетку гэтыя тырыстары зачыненыя, а кандэнсатары С1 і С2 зараджаецца з дапамогай рэзістара R5. Велічыню напругі, які атрымліваецца на нагрузцы, змяняюць па неабходнасці пераменным рэзістарам R5. Ён разам з кандэнсатарамі (С1 і С2) стварае фазосдвигающую ланцуг.\nМал. 2. Схема ЛАТР, які дае сінусоідных напружанне без перашкод у сістэме.\nАсаблівасцю гэтага тэхнічнага рашэння з'яўляецца выкарыстанне абодвух полупериодов пераменнага току, таму для нагрузкі выкарыстоўваецца не палавінная магутнасць, а поўная.\nНедахопам дадзенай схемы (плата за прастату) трэба лічыць тое, што форма пераменнага напружання на нагрузцы аказваецца не строга сінусоіднай, што абумоўлена спецыфікай працы тырыстараў. Гэта можа прывесці да перашкод па сетцы. Для ліквідацыі праблемы дадаткова да схеме можна ўсталяваць фільтры паслядоўна нагрузцы (дроселі), напрыклад, узяць іх з няспраўнага тэлевізара.\nСхема рэгулятара напружання з трансфарматарам\nСхема ЛАТР, ня які стварае перашкоды ў сеткі і дае на выхадзе сінусоідных напружанне, прыведзеная на мал.2. Рэгулююць элементам у выкарыстоўваным прыборы з'яўляецца біпалярны транзістар VT1 (яго магутнасць разлічваюць з патрэбы нагрузкі), які функцыянуе як пераменны рэзістар, ён уключаны ў схему паслядоўна з нагрузкай.\nГэта тэхнічнае рашэнне дае магчымасць рэгуляваць працоўнае напружанне пры актыўнай, а таксама рэактыўнай нагрузках.\nНедахопам прапанаванага рашэння з'яўляецца вылучэнне занадта вялікай колькасці цяпла выкарыстоўваным рэгулююць транзістарам (неабходны магутны радыятар для цеплаадводу). Для дадзенай прылады плошчу радыятара павінна быць не менш за 250 см ².\nТрансфарматар Т1, які выкарыстоўваецца ў гэтай мадэлі, павінен мець магутнасць 12-15 Вт і другаснае напружанне 6-10 В. Ток выпростваецца дыёдным мастом VD6. Далей пры любым полупериоде пераменнага току праз дыёдны мост VD2-VD5 працякае выпрастаны ток для транзістара VT1. Пры выкарыстанні прылады пераменным рэзістарам R2 рэгулюем базавы ток транзістара VT1. Гэтым змяняюцца параметры току нагрузкі. На выхадзе прылады велічыня напружання кантралюецца вальтметрам PV1 (ён павінен быць разлічаны на напружанне 250-300 У). Для павышэння магутнасці нагрузкі неабходна замяніць транзістар VD1 і дыёды VD2-VD5 на больш магутныя і, вядома, павялічыць плошчу радыятара.\nПредыдущаяЯк вырабляецца афарбоўка фарбапультам\nСледующаяЯк правільна рэзаць потолочный плінтус\nВыраб шыннай піларамы сваімі рукамі\nЯк самастойна паправіць будаўнічы стэплер\nСхемы самаробнага зварачнага інвертар


Вялікі студэнцкі фотаальбом КУЛЬТурных людзей — Generation.by\nСтудэнт Алег да і пасьля паступленьня\nМалады, прыгожы, пэрспэктыўны хлопец з фота і не падазраваў, што вырасьце і стане самім Алегам Хаменкам, лідэрам вядомага ўсім пакаленьням сучасных беларусаў «Палацу». З Алегам мы прагледзелі цэлы альбом ягоных юнацкіх фота. Ведаем нават, як выглядала ягонае школьнае каханьне;). На першым здымку малады выпускнік школы Алег Хаменка праз тры месяцы стане студэнтам Інстытута Культуры.\nЗорка рэклямы піва і сасісак Сяргей\nНяцяжка здагадацца, хто з герояў нашага часу на гэтым здымку. Насамрэч гэта фота рабілася да рэклямы «Піва і сасіскі ў Тоўстага Мо» — кавярні ў Доме Культуры МТЗ, якой Сяргей Міхалок зь вядомым зараз прадусарам Калмыковым займаліся недзе ў 1994-1995 гг. Дарэчы, «Ляпіс Трубяцкой» быў заснаваны Міхалком якраз у вясёлы студэнцкі час.\nСам Міхалок грыз граніт навукі ў Інстытуце Культуры па спэцыяльнасьці «рэжысура масавых сьвятаў». Атрымаць у гэты фотаблог рарытэтнае фота Сяргея для нас таксама сьвята. Таму ставім «залік»! :)\nСантэхнік і журфакавец Саша\nНа першым фота малады пацыфіст Саша перад атрыманьнем пашпарту. На абодвух здымках хлопцу 16 год. А ўжо праз год ён створыць Нейра Дзюбель.\nЛепшымі гадамі навучаньня Аляксандар Кульлінковіч лічыць ПТВ № 23, адкуль ён выйшаў сантэхнікам. «Вучыцца падабалася ня надта, але які антураж!..» — узгадвае музыка. Адразу пасьля гэтага падаўся у БДУ на журфак, так і не папрацаваўшы па атрыманай у ПТВ спэцыяльнасьці. Але на журфаку пратрымаўся лідэр Neuro Dubel толькі паўгады: «Аднойчы проста ўзяў і сышоў зь лекцыі па ангельскай мове — і не вярнуўся. Папрасіў таварыша забраць мой канспэкт.» Канспэкт вярнулі праз дзесяць год:).\nРамантычны «шпіён» Міхал\n«Ёсьць у мяне фота і пакруча, толькі не магу знайсьці», — распавядае рок-паэт, мастак Міхал Анемпадыстаў. На гэтым фота Міхал у Піцеры, падчас летняй практыкі ад Менскай Мастацкай вучэльні. Год недзе 1982. «Капялюш стары татаў, куртка бяз гузіка мая, валасы за каўнерам. Здымаў мой аднакурсьнік Аляксей. Ён быў таксама ў капелюшы. І мы выглядалі, напэўна, на праваленых шпіёнаў:)», — узгадвае Міхал.\nКарацей, студэнты рабілі выгляд, што машына іхняя. Але колаў і фараў на ёй ня было, што радавала і весяліла хлопцаў. У іх было ўсё, ня было толькі грошаў:). Сябар Міхала Аляксей у свой час ледзь ня вылецеў з вучэльні з-за сваёй беларушчыны, а зараз піша абразы пры Менскай епархіі.\nІгар ужо ў студэнцкія часы не разьвітваўся з гітарай\nГэты малады стыляга ўжо тады, будучы студэнтам менскага тэатральна-мастацкага інстытута, не разьвітваўся з гітараю. Стылёвае фота зробленае недзе ў 1982-1983 гадах аднакурсьнікам лідэра аднаго з самых выбітнейшых гуртоў Беларусі Ігара Варашкевіча. Да стварэньня «Крамы» было крыху меней дзесяці год, а многія з нас тады толькі нараджаліся.\nВясёлы студэнт-вандроўнік Зьміцер\nГісторыя яркага фота наступная. Гарачае лета 70-га году. Студэнтаў філфака БДУ накіравалі ў будатрад Казахстану. Было настолькі сьпякотна, што хлопцы вырашыліся пагаліцца налыса. Зьмітру было цяжка пайсьці на гэты крок, але скарыўся. На здымку ён цалуе свае любімыя шыкоўныя даўгія валасы.\nЗьміцер атрымлівае ад нас асобны рэспэкт за колькасьць захаваных фота са студэнцкага часу. На фота ёсьць усё: будатрад, вандроўкі, сьвяткаваньні днёў народзінаў, пікнікі. На многіх фота ўжо ў той час Зьміцер не разьвітваецца з прыймачом. Мабыць, інтуіцыя падказвае будучаму вядомаму музычнаму журналісту Зьмітру Падбярэскаму шукаць хвалі Радыё Свабода.\nСтудэнтка гістфака Кася раіць вучыцца\n«Вучыся вучыцца», — аптымістычна нагадвае вясёлая прыгажуня на фота. Кася Камоцкая ў пачатку 80-х ня толькі вучыла гістрыю ў БДУ, а ўжо грала на гітары і сьпявала. А ў будучым яе чакала «Новае неба». Палазіўшчы па фотаархівах, Кася сама зьдзіўленая, што зь вясёлых студэнцкіх часоў у яе знайшлося так мала здымкаў.\nСтудэнт РТІ-шнік пачынае музычную кар'еру\nПасьля першага курса Піт трапіў у будатрад зьбіраць памідоры. Сытуацыю ратавала толькі тое, што на 5 хлопцаў прыходзілася 100 дзяўчат з мэдычнай вучэльні. «Выспацца так і не давялося,» — узгадвае Піт Паўлаў. Дарэчы, на гэтым фота ён (справа) разам з будучым інжынэрам Алегам Піваварчыкам, зь якім яны разам пачыналі музычную кар'еру. На наступнае лета Піт у будатрад ня трапіў — выключылі. Затое ён стаў адным зь лепшых гітарыстаў Беларусі, лідэрам праекту Pete Paff і гітарыстам NRM.\nПрыгожы хлопец з аголеным торсам — пісьменьнік і мастак Адам Глёбус. Аўтарка шыкоўнага здымку — Алена Адамчык, якая сфатаграфавала студэнта Тэатральна-мастацкага інстытута (Акадэмія мастацтваў) у 1982 годзе. Другое фота 1984 года зь легендарнай імрэзы, размова пра якую ідзе напрыканцы нашага фотаальбому.\nТады Артыст яшчэ езьдзіў па ільготным\nНа фота зьлева сучасны лідэр галоўных беларускіх «зайцаў» «Без Білета» Віталь Артыст на другім курсе ўнівэрсытэта культуры катэдры харавога дырыжаваньня. Здымак зроблены за кулісамі пасьля канцэрту ў Гомелі. На фота Віталік і Гары з Штудгарта. Тады Віталіка яшчэ не выключалі з унівэра…\nГаласісты біёляг Каця\nКалі ўжо на першым практычным занятку па анатоміі чалавека на біяфаку БДУ гэтая дзяўчынка схапіла ў свае рукі самы вялікі экспанат, відавочна, у жыцьці яна скарыць многае. Прыгажуня віджэй Першага музычнага каналу, вакалістка «Клёндайк» Каця Пытлева ў 2000 годзе думала не пра музычныя віэарэпартажы, а пра тое, як без стратаў здаць лабараторную.\nЧалавек, для якога кожны дзень як Дзень студэнта, — гэта самы пазытыўны ўдзельнік нашага фотаальбому Саша Ракавец. Ад стылю вопраткі да жыцьцёвых прынцыпаў ён вечны студэнт.\nА вось на фота ён у Менскім палітэхнічным каледжы. Ня верыцца, што Саша і пінжак - рэчы сумяшчальныя:).\nНа здымку будучы «здаровы лось» не падазрае, што ў гэтым жа годзе ён далучыцца вакалістам да IQ48, што моцна паўплывае на яго жыцьцё.\nСтудэнтка Інстытута Культуры, як і большасьць студэнтаў розных пакаленьняў, разумее, што выпраўляцца ў доўгую дарогу за перамогамі патрэбна на сыты страўнік:). Здаецца, калі й зараз зайсьці ў студэнцкі інтэрнат, ён будзе выглядаць так жа сама. Ды й прадусарку «Крамбамбулі» Ганну Вольскую найпрасьцей пазнаць на студэнцкіх фота з усіх удзельнікаў фотаальбому.\nСтаранны студэнт Лявон «на бульбе»\nГледзячы на рэакцыю дзяўчатаў на заднім пляне фота, можна здагадацца, што ўжо тады малады студэнт мастацкай вучэльні імя Глебава Лявон Вольскі карыстаўся папулярнасьцю. Пакуль дзяўчаты зьбіраюць бульбу, хлопцы пазуюць будучым папараццы. Дарэчы, побач зь Лявонам ягоны аднакурсьнік, а ў будучым вядомы мастак Сяргей Рымашэўскі.\nАпярэджваючы просьбу дадаць фота з больш выразным тварам Лявона, дадаем яшчэ адзін здымак. Тут лідэр NRM на занятках разам з аднагрупнікамі.\nТак нараджалася «Мроя»\nУ пошуках здымкаў для гэтага фотаальбому Лявон езьдзіў да маці, дзе знайшоў, на наша шчасьце, не адно рарытэтнае фота. І гэты гістарычны здымак мы проста ня маем маральнага права не зьмясьціць на сайт. Чый канцэрт, здагадайцеся з адной спробы? 1984 год, «Тыдзень выяўленчага мастацтва». Гэта першы канцэрт культавай «Мроі», зь якога ў Лявона захавалася фота. А «мроеўцы» яшчэ зусім студэнты, але ўжо папулярныя. Углядзіцеся ў твары прыхільнікаў. Многіх можна пазнаць, калі памятаць, што здымку больш за 20 год.\nВысновы няхай пішуць гісторыкі, біяграфіі — біёграфы. Я ж магу дадаць адно — захоўвайце фоткі свае дзіцячыя, юнацкія, студэнцкія. Хто ведае, якім посьпехам павернецца лёс. У любым выпадку, паглядзеўшы на свае старыя здымкі, настрой паднімаецца. Праверана!\nДзень студэнта,\tдаты,\tлюдзі,\tЛявон Вольскі,\tАлег Хаменка,\tСяргей Міхалок,\tГанна Вольская,\tКульлінковіч,\tІгар Варашкевіч,\tПіт Паўлаў,\tМіхал Анемпадыстаў,\tКася Камоцкая,\tЗьміцер Падбярэскі,\tСаша Ракавец,\tВіталь Артыст,\tКаця Пытлева\nВоля Кузьміч 17:30, 17.11.2007 | КУЛЬТурныя людзі |


26 ліпень 2018, 16:45\nРазгаварыўся з майстравітымі хлопцамі, якія рабілі рамонт у кватэры. Пацікавіўся, дзе вучыліся. Выявілася — абодва скончылі менскі пэдунівэрсытэт. Але настаўнікамі не працавалі ні дня. («Мы што, дурныя — за такія грошы ўколваць?») А тынкаваць, фарбаваць, класьці плітку вучыліся пераважна на расейскіх будоўлях.\n— Дык а ўнівэрсытэцкія дыплёмы вам у такім разе навошта?\n— А гэта бацькі калісьці настойвалі: тыпу, прэстыжна... Ды мы ўжо і пазабывалі ўсё: больш як дзесяць год мінула, у школе ўсё роўна працаваць ня будзем. Можа, калі-небудзь і спатрэбяцца тыя дыплёмы. Хоць наўрад ці.\nБеларускія ўнівэрсытэты — для ўсіх, нават для троечнікаў\nДачка-выпускніца і яе аднаклясьнікі ў гэтыя дні заўважна хвалююцца: чакаюць вынікаў залічэньня ў абраныя ВНУ, штогадзіны сочаць за колькасьцю пададзеных заяў, за прахаднымі баламі...\nЯ іх супакойваю: у вашай гімназіі які працэнт паступленьня ва ўнівэрсытэты быў у мінулыя гады? 98–100 працэнтаў. Калі хто і не паступіў, дык хіба выпадкова што з дакумэнтамі наблытаў.\nА ўвогуле, ці цяжка сёньня паступіць у беларускі ўнівэрсытэт і атрымаць дыплём аб вышэйшай адукацыі? Зірнем на статыстыку. Сёлета сярэднюю школу ў краіне скончылі 58 тысяч 11-клясьнікаў. А ў ВНУ плянуюць прыняць 54,5 тысячы студэнтаў. Пры гэтым варта ўлічваць, што 7–8 тысяч выпускнікоў выправяцца вучыцца за мяжу (з-за мяжы вучыцца ў Беларусь прыедуць удвая менш студэнтаў, «адмоўнае сальда» тут стабільнае ўжо на працягу больш як 15 гадоў). Такім чынам, у сярэднім кожны беларускі выпускнік можа разьлічваць на месца ў якой-небудзь ВНУ. Зразумела, на нейкія спэцыяльнасьці будзе конкурс, на нейкія — недабор. Але ў цэлым стаць студэнтамі ВНУ тэарэтычна могуць абсалютна ўсе — уключна зь безнадзейнымі троечнікамі: конкурсу няма.\nМожна толькі здагадвацца, як пры такім раскладзе ўдаецца знаходзіць навучэнцаў прафтэхвучэльням. (А яны сёлета плянуюць прыняць 31 тысячу выпускнікоў.) Адкуль тых выпускнікоў узяць, калі фактычна ўсім ёсьць месцы ва ўнівэрсытэтах?\nРазьлік хіба на тое, што далёка не ўва ўсіх прэтэндэнтаў на ўнівэрсытэцкі дыплём хопіць грошай на навучаньне. А суадносіны паміж «бюджэтнікамі» і «платнікамі» імкліва, з кожным годам мяняюцца на карысьць апошніх. «Платнікаў» ужо большасьць. А калі браць найбольш запатрабаваныя і папулярныя сярод моладзі спэцыяльнасьці, то розьніца ўжо сёньня складае сотні працэнтаў. Напрыклад, «Сусьветная эканоміка» ў БДУ: бюджэт — 10, платная форма — 55. Ці «Фінансы і крэдыт» у тым жа БДУ: бюджэт — 5, платная — 35.\nНеўпрыкмет на нашых вачах адбылася камэрцыялізацыя вышэйшай адукацыі: ВНУ ўсё больш ператвараюцца ў камэрцыйныя фірмы па продажы дыплёмаў. Адметна, што некаторыя абітурыенты нават з высокімі адзнакамі не імкнуцца на «бюджэт», не без падстаў апасаючыся будучага прымусовага разьмеркаваньня куды-небудзь у аддалены рэгіён з заробкам 300 рублёў на месяц. Прывабнасьць «бюджэту» вельмі сумнеўная яшчэ і таму, што дзяржаўныя стыпэндыі пасьпяховым студэнтам цяпер мізэрныя. Што можна дазволіць сабе за 80 рублёў? Месячны праязны білет на грамадзкі транспарт ды пару абедаў у сталоўцы... Сёньняшнім студэнтам зь цяжкасьцю верыцца, што іхныя бацькі ў студэнцкія гады маглі жыць на сваю тагачасную стыпэндыю.\nЛюдзі старэйшага веку памятаюць: з кляса студэнтамі ўнівэрсытэтаў станавіліся адзінкі\nРаней, каб паступіць, патрэбныя былі толькі веды, выдатны атэстат, высокія адзнакі на ўступных іспытах. «Троечнікі» паступіць у добрую ВНУ практычна ня мелі шанцаў. Людзі старэйшага веку памятаюць: з кляса студэнтамі ўнівэрсытэтаў станавіліся адзінкі. Цяпер — адзінкі студэнтамі не становяцца. Раней паступалі толькі лепшыя — цяпер усе пагалоўна.\nЯк адбывалася дэвальвацыя дыплёма\nТакой вышэйшая адукацыя стала пры Лукашэнку — зь сярэдзіны 90-х гадоў. Напрыканцы 80-х у БССР (насельніцтва якой тады, нагадаю, набліжалася да 11 мільёнаў чалавек) працавалі 33 ВНУ, у якіх вучыліся 189 тысяч студэнтаў. І гэтага цалкам хапала для зусім не апошняй у СССР рэспублікі, якая ганарылася сваім навуковым і прамысловым патэнцыялам. Што адбылося потым, зь сярэдзіны 90-х? Новыя ўнівэрсытэты пачалі адкрываць нават у райцэнтрах, набор ва ўсіх ВНУ узрос у разы. Па колькасьці студэнтаў ВНУ (у пераліку на 10 000 насельніцтва) Беларусь у 2011 годзе апярэдзіла ўсе вядучыя краіны Эўразьвязу — Нямеччыну, Францыю, Вялікую Брытанію, Італію... 1986 год — 189 тысяч студэнтаў; 2011 — 446 тысяч (пры зьмяншэньні колькасьці насельніцтва на паўтара мільёна). Унівэрсытэтаў стала ажно 55.\nВышэйшая адукацыя ператварылася ў масавую. Дыплямаванага настаўніка ці інжынэра стала знайсьці намнога прасьцей, чым кваліфікаванага сантэхніка альбо тынкоўшчыка. Але вартасьць тых дыплёмаў стала адпаведнай: дэвальвацыя вышэйшай адукацыі ў Беларусі сёньня відавочная для ўсіх.\nНаяўнасьць дыплёма зусім не гарантуе, што вы знойдзеце высокааплатную кваліфікаваную працу. Дыплёмаў у Беларусі шмат, добрай працы — мала.\nДыплём стаў чымсьці кшталту таго, чым быў у СССР атэстат аб сярэдняй адукацыі. Толькі тады атэстат сьведчыў пра 10-гадовую адукацыю, а цяперашні дыплём — пра 15-гадовую.\nПасьля 2011-га колькасьць студэнтаў пачала скарачацца — але не таму, што ўлады раптам адумаліся. Абітурыентаў проста не было адкуль браць, скончыліся нават троечнікі. Рэзка скарацілася колькасьць выпускнікоў сярэдніх школ: якраз з таго году абітурыентамі сталі падлеткі, народжаныя ў сярэдзіне 90-х, калі ў Беларусі пачаўся вялізны дэмаграфічны правал. І тым ня менш Міністэрства адукацыі нават у гэтых умовах няблага зарабляе на дыплёмах і ўваходзіць у топ-20 органаў дзяржкіраваньня па аб’ёме адлічэньняў у бюджэт. Летась, напрыклад, пералічыла 77 мільёнаў рублёў — не нашмат меней, чым канцэрн «Беллегпрам».\nАдукацыя без гарантый\nСёньня зусім ня рэдкасьць, калі дыплямаваны эканаміст гандлюе будматэрыяламі на рынку, а выпускнік філфаку зарабляе за рулём маршруткі ці фуры. Дыплём у сёньняшняй Беларусі перастаў быць атрыбутам элітарнасьці і зусім не гарантуе ягонаму ўладальніку пасьпяховую кар’еру. Праўда, многія бацькі, якія гадаваліся ў савецкіх рэаліях, па інэрцыі яшчэ працягваюць верыць у элітарнасьць беларускага ўнівэрсытэцкага дыплёма і любымі сіламі намагаюцца ўціснуць дзяцей у ВНУ. Але паступова гэты стэрэатып разбураецца пад суворай айчыннай рэчаіснасьцю.\nАдметна, што сытуацыя, калі дыплямаваны спэцыяліст не запатрабаваны на рынку працы, дайшла і да такой спэцыфічнай і закрытай ВНУ, як Акадэмія кіраваньня пры прэзыдэнце. 24 ліпеня Аляксандар Лукашэнка запатрабаваў ад новага рэктара: «Нам не патрэбны людзі, якія проста пройдуцца па акадэміі, атрымаюць дыплём і ня будуць запатрабаваныя ў органах кіраваньня...» Паводле Лукашэнкі, з 1 верасьня не патрэбныя ў кіраваньні людзі вучыцца ў акадэміі не павінны. Так і хочацца спытаць: а не патрэбныя ў адукацыі настаўнікі ў пэдунівэрсытэтах вучыцца павінны? А студэнты мэдунівэрсытэтаў, якія ніколі ня стануць урачамі? А эканамісты і юрысты, для якіх няма і ня будзе месца працы, адпаведнага атрыманай спэцыяльнасьці?\nАдзін мой знаёмы — супрацоўнік банка — распавядаў, як у іх на працы далі абвестку аб найме прыбіральшчыцы з даволі высокім па беларускіх мерках заробкам — 800 рублёў. Адгукнуліся некалькі дзясяткаў маладых жанчын. Абсалютная бальшыня — каля 90 працэнтаў — з дыплёмамі аб вышэйшай адукацыі.


ГлавнаяНовостиОбществоС праздникомЛітоўскі акцэнт беларускай глыбінкі\nС праздником 27 сентября 11 1991\nЗ імем рымскага епіскапа Лінаса звязана гісторыя жыхароў літоўскай нацыянальнасці, якія абаснаваліся на пяляскай зямлі ў пачатку ХХ стагоддзя. Сваім заступнікам яны абралі менавіта гэтага святога мучаніка, а яго імем назвалі пабудаваную святыню. Фэст у гонар Лінаса — ужо не проста касцёльнае свята, а сапраўднае культурна-рэлігійнае дзейства. У гэты асаблівы дзень жыхары Пелясы, навакольных вёсак, шматлікія госці не толькі ўзносяць малітвы да Усявышняга і дзякуюць свайму заступніку за апеку падчас урачыстага набажэнства, але і далучаюцца да музычнай і песеннай творчасці літоўскага народа.\nСвята ў гонар Лінаса прыпадае на апошні тыдзень верасня. Аднак надвор’е ніколі не хмурыцца, не псуе фэсту, які ладзіцца пад адкрытым небам. Увогуле, парафіяне не прыпомняць такога, каб яно было дрэнным. І ў гэты раз сонейка шчодра адорвала ўсіх сваім апошнім цяплом: гуляла промнямі ў каляровых бліскучых хусцінках прыбраных парафіянак, пялёстках восеньскіх кветак, настойліва заглядвала ў твары ўдзельнікаў свята. Асабліва даспадобы нябеснаму свяцілу прыйшліся бурштынавыя каралі, якія ўпрыгожвалі шыі жанчын у нацыянальных літоўскіх касцюмах. Камяні загараліся цёплым мяккім светам, калі промні краналі гэты атрыбут нацыянальнага ўбору.\nЗдавалася, у гэты маляўнічы куточак Воранаўшчыны свята ўдыхнула новае жыццё. Асаблівы ўзнёслы настрой стварала ўсё, на чым спыняўся позірк: і будынак касцёла, што велічна і маўкліва ўзвышаецца над вёскай, і мітусня вучняў у апошніх прыгатаваннях да канцэрта, і няспешныя парафіяне, якія добразычліва адказвалі адзін аднаму на прывітанне, і нават аўтамабілі, што прытаіліся воддаль у цярплівым чаканні сваіх гаспадароў. Мала хто абмінуў прылавак пенсіянеркі Леакадзіі Ціхан з Ліды, якая ўжо больш за трыццаць гадоў прывозіць на фэст салодкія пачастункі. Ледзянцы ў форме вавёрак і пеўняў, размаляваныя пернікі, цукеркі яна вырабляе загадзя, каб госці свята змаглі набыць іх для сябе або прывезці гасцінец дзецям ці ўнукам.\nРаздзяліць урачыстасць з жыхарамі пяляскага краю прыехалі высокія госці: дырэктар па сувязях з літоўцамі за мяжой Міністэрства замежных спраў Літоўскай Рэспублікі Арвідас Даўнаравічус, віцэ-консул пасольства Літоўскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь Валдас Бурнэйка, вядучы спецыяліст Міністэрства адукацыі і навукі ЛР Пятрас Навіцкас; прадстаўнікі грамадскіх аб’яднанняў літоўцаў з Радуні, Рамдзюнаў, Ліды. Раённую ўладу прадстаўлялі намеснік старшыні Воранаўскага райвыканкама Мечыслаў Уляшка, старшыня Больцішскага сельскага Савета Марыя Скорб, галоўны спецыяліст аддзела адукацыі Воранаўскага райвыканкама Людміла Запаснік. Усе прынялі ўдзел у святочнай імшы і працэсіі, а затым перамясціліся ва ўнутраны дворык Пяляскай прыватнай сярэдняй агульнаадукацыйнай школы з навучаннем на літоўскай мове, дзе іх чакала культурная праграма. У прывітальных прамовах гасцей гучалі цёплыя і шчырыя словы ў адрас жыхароў гэтага краю, якія дзесяцігоддзямі суіснуюць у згодзе і сяброўстве, паважаюць і зберагаюць свае нацыянальныя традыцыі. А яны, безумоўна, узаемна ўзбагачаюць культуры двух народаў.\nКанцэртная праграма складалася з выступленняў прадстаўнікоў розных пакаленняў. Распачалі яе народныя спявачкі самага шаноўнага ўзросту, якія выканалі народныя песні акапэльна. Прадоўжылі настаўнікі і вучні Пяляскай школы. А вось “Пяляскі марш” на словы былой настаўніцы школы Дануты Белюнене і музыку Пятраса Рымкуса, музыкальнага кіраўніка гэтай установы адукацыі, выконвалі і самі артысты, і гледачы.\nДалёка адносіў вецер гукі музыкі і літоўскіх песень, якія ліліся па-над наваколлем. І як тут не пранікнешся каларытам гэтага краю, непаўторнасцю беларускай глыбінкі з літоўскім акцэнтам!..


«Цяпер не «ліст шчасця», а «SMS шчасця»?» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 2 снежня 2021, Чацвер, 13:13\n«Цяпер не «ліст шчасця», а «SMS шчасця»?»\nЧаму паведамленне пра перавышэнне хуткасці прыходзіць на тэлефон.\nЧытач Сяргей даслаў у рэдакцыю «Онлайнера» скрыншот з SMS, якія прыйшлі ад карыстальніка MVD.GOV.BY. У ім указана стандартная інфармацыя аб правапарушэнні, зафіксаваным камерай хуткасці, - прасцей кажучы, пра перавышэнне. Чытача здзівіў ў першую чаргу сам факт адпраўкі звестак з дапамогай SMS, а не пастановы: «Нават не «ліст шчасця», цяпер шлюць «SMS шчасця». Як напраўду?\nПарадак работы з парушэннямі, зафіксаванымі камерамі, не змяніўся і пасля вясновага абнаўлення КоАП і ПВКоАП. Новаўвядзенні толькі пашырылі спіс парушэнняў. Раней згадваліся толькі хуткасць і паркоўка. Цяпер выкарыстоўваецца больш шырокая фармулёўка: «за парушэнні супраць бяспекі руху і эксплуатацыі транспарту». Гэта значыць, у тэорыі «лісты шчасця» змогуць прыходзіць амаль за ўсе парушэнні кіроўцы. Справа за тэхнічным увасабленнем.\nЯк і раней, інфармацыя аб парушэнні, што патрапіла на камеру, паступае ў цэнтр фіксацыі правапарушэнняў, там звяраюць звесткі і перанакіроўваюць супрацоўнікам ДАІ, тыя фармуюць пастанову. Дакумент трапіць у базу адміністрацыйных парушэнняў, ён адразу сыходзіць на друк і трапляе ў сістэму АРІП. Пазней пастанову адпраўляюць у спецыяльную машыну - бесканвертар. Ён надае лісту выгляд канверта. Потым скрыні з пастановамі перадаюць «Белпошце». Апошняя дасылае на адрасе ўладальніка ТС паведамленне. Так «ліст шчасця» (пастанова) трапляе ў рукі чалавека - яна і з'яўляецца падставай для аплаты штрафу. Тут таксама без змен.\nДык адкуль SMS?\nЗразумелая справа, што аплата штрафу «праз касу» - мінулае стагоддзе. З дапамогай сеткі хутчэй і зручней выканаць непрыемнае абавязацельства. У АРІП ужо даўно з'явілася аплата «фотафіксацыі хуткасці».\nУ 2019 годзе на сайце МУС РБ з'явіўся «Асабісты кабінет». Усім, хто зарэгістраваўся ў ім, інфармацыя пра лісты шчасця прыходзіць на электронную пошту і непасрэдна ў «кабінет». І вось з нядаўніх часоў паведамленні аб новым «лісце шчасця», якія паступаюць у «Асабісты кабінет», сталі дубляваць і з дапамогай SMS. Гэта пацвердзілі ў прыёмнай грамадзян МУС.\n«Сталі рассылаць SMS нядаўна, - распавялі ў прыёмнай. - Гэта, можна сказаць, новая паслуга. Яна бясплатная. Наважылі так рабіць, каб своечасова папярэдзіць уладальніка аўто, прадухіліць несвоечасовыя выплаты. Каб потым не было крыўдаў. Таму што на аплату даецца адзін месяц, а пасля сума павялічваецца. Грамадзяніну, калі ён прапусціў паведамленне на пошту, даводзіцца пераплачваць».\nСапраўды, на аплату штрафу даецца адзін месяц з даты набыцця пастановай моцы (арт.17.2 ПВКоАП). Пры нявыплаце штрафу фізасобай у тэрмін пастанову могуць накіраваць па месцы атрымання заробку. У выпадку, калі да працэсу падключаецца ОПВ (орган прымусовага выканання), то ён мае права спаганяць прымусовы збор. Яго сума - 10 адсоткаў ад сумы патрабавання, але не менш за 50 адсоткаў адной базавай (згодна з арт.120 закона «Аб выканаўчай справе»).\nВыходзіць, атрымальнік штрафу, пра якога распавёў Сяргей, калісьці зарэгістраваўся ў «Асабістым кабінеце» сайта МУС РБ. І SMS прыйшло непасрэдна адтуль, а не з цэнтра фіксацыі правапарушэнняў. Гэта не замена пастановы, а паведамленне аб яго наяўнасці. У кожным выпадку уладальнік ТС павінен атрымаць пастанову з усімі неабходнымі атрыбутамі (10.4.4 ПВКобАП): дата і месца складання; звесткі аб асобе, якая вынесла пастанову; звесткі аб асобе, якая прыцягваецца да адказнасці; час, месца і абставіны правапарушэння; выява ТС у момант здзяйснення правапарушэння; прынятая пастанова; сума і парадак выплаты штрафу (калі ён ёсць).\n30.11 Хакеры здабылі цікавую інфармацыю пра Віктара Лукашэнку 201,192\n28.11 Мігрантаў пачалі рассяляць па дамах і кватэрах «ябацек» 157,202\n28.11 «Лукашэнка выйшаў з кабінета Пуціна ладна пашкуматаны» 136,430\n30.11 «Белавія», «Беларуснафта», «Гродна Азот»: поўны спіс прадпрыемстваў і чыноўнікаў, якія трапілі ў пяты пакет санкцый ЕЗ 95,008\n26.11 TVP: Аэрапорт у Менску трашчыць па швах 93,108\n29.11 Лукашэнка прыйшоў у Мінабароны з «блазенскімі» пагонамі 92,836


Палёт на поўдзень адменены. У Ашмянах засталіся зімаваць два буслы (+відэа)\nГлавная→Новости→Новости→Палёт на поўдзень адменены. У Ашмянах засталіся зімаваць два буслы (+відэа)\nПалёт на поўдзень адменены. У Ашмянах засталіся зімаваць два буслы (+відэа)\n08:15 / 29.10.2018\nМноства перашкод трэба пераадолець буслам, каб прынесці на сваіх магутных крылах вясну і вярнуцца туды, дзе ўпершыню вылецелі з бацькоўскага гнязда… Даверлівы бусел «сябруе» з чалавекам, будуе гнёзды на дахах будынкаў, высокіх дрэвах, слупах. Некаторыя месцічы спецыяльна майструюць пляцоўкі для гнёздаў, каб бліжэй да іх дома маглі пасяліцца белыя птушкі, што з клёкатам прыносяць мір, гармонію і дабрабыт…\nНядаўна ў сацыяльных сетках з’явілася інфармацыя, што два белыя буслы засталіся зімаваць у Ашмянах. Пачалі «сыпацца» фотаздымкі, дзе птушкі перамяшчаюцца па вуліцах, завітваюць у людскія двары і блукаюць па беразе Ашмянкі ў пошуках ежы. Людзі пачалі «біць трывогу» і збіраць ежу для пары маладых буслоў. Але адкрытым заставалася пытанне аб тым, дзе ж яны будуць зімаваць. На дапамогу прыйшлі настаўніца СШ № 3 Наталля Проніна і супрацоўнікі РАНС, якія перадалі буслоў у школу-інтэрнат.\nЦяпер буслы знаходзяцца ў адной з прасторных цяпліц навучальнай установы. Тут цёпла, хапае месца, каб хадзіць і нават лятаць з аднаго канца збудавання ў другі. У праходзе некалькі найменняў кухоннага посуду са смачнай ежай і вадой для птушак. Цікава, што школьнікі не лянуюцца і паспяваюць пасля ўрокаў для іх нават сабраць маленькіх жабак. Дарэчы, не забываецца пра птушак і Наталля Проніна, якая падарыла маладняку першы прытулак.\nДа новых выхаванцаў школы-інтэрната карэспандэнт завітала разам з вучнямі. Птушкі іх не баяліся, а наадварот спяшаліся дакрануцца вялікімі дзюбамі да рук, каб убачыць, які ласунак дзеці прынеслі зранку.\nНастаўніца біялогіі Міраслава Івашка абавязкова прысвячае некалькі хвілін урока буслам, расказвае аб тым, дзе яны жывуць, куды ляцяць зімаваць, што ўваходзіць у рацыён цыбатых.\nДарэчы, аб рацыёне. Кожны з жыхароў раеннага цэнтра можа прынесці буслам свежую сырую і замарожаную рыбу, сырыя мясныя субпрадукты і нават сам уручыць ласунак дзюбатым.\n— Гэта вельмі сімвалічна, таму што ў нашай школе вучацца дзеці, якім мы таксама дапамагаем стаць на крыло, — дзеліцца дырэктар школы-інтэрната Уладзімір Бізюк. — Дзеці ўсё разумеюць і вучацца дабрыні і спагадзе, якіх ім часам не хапае.\nЦікава, што гэтыя буслы не адзіныя пярнатыя, якім дапамаглі ў навучальнай установе. Аднойчы дзеці разам з настаўнікамі выхадзілі лебедзя з падбітым крылом. Жыў тут і белы бусел, які не мог лятаць. Паколькі яго прывезлі ў жніўні, ён паспеў падлячыцца і адправіцца з суродзічамі ў вырай. Некалькі год таму ў склепе «кватараваў» вожык, якога прынеслі жыхары квартала Будаўнікоў. Увогуле, выхаванцам школы сумаваць няма калі, бо пад іх апекай не толькі птушкі, але і маленькія кацяняты, якія знайшлі тут новы дом, экзатычныя чарапахі.\n…Хоць «рэйс» на поўдзень для двух цыбатых адмянілі, хочацца верыць, што яны ў надзейных руках і на наступны год перад тым, як паляцець у вырай, абавязкова зробяць развітальны круг над школай.


Восьмае сакавіка – свята сардэчнасці — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nВельмі шмат цёплых шчырых віншаванняў мужчынамі адрасавана было ў гэтыя дні самым дарагім, родным, каханым. Бадай, у кожным працоўным калектыве стаяла святочная атмасферы — калегі віншавалі з вясеннім святам. Сустрэчу-віншаванне з лепшымі прадстаўніцамі з розных сфер нашага жыцця наладзіла і кіраўніцтва раёна. Прайшло свята днямі ў гарадскім цэнтры культуры.\nАмаль трыццаць жанчын апынуліся ў надзвычай святочнай атмасферы, якую стварылі для іх работнікі культуры. У фае была аформлена выстава дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва з сімвалічнай назвай “Усё для жанчыны на свеце”. Бадай, назва выставы пераклікалася са святочным дзействам, што прайшло і ў малой зале культурнага цэнтра. Цёплымі, пранікнёнымі радкамі вершаў, вясёлымі песнямі віталі гасцей свята дзеці. І хіба ж можна застацца нераўнадушным, калі так непасрэдна гучаць гэтыя радкі, хіба яны не маглі крануць сэрцы віноўніц урачыстасці?! Кранулі. У многіх жанчын нават слёзы ў краечках вачэй з’явіліся, а апладысменты не спыняліся. Вельмі кранулі, усхвалявалі і вядучыя свята – хлопчыкі ў строгіх касцюмах, але колькі радасці яны падаравалі ўдзельніцам свята!\nМіру, дабрыні, радасці, выканання ўсіх мар пажадаў у гэты светлы дзень прысутным на сустрэчы-віншаванні старшыня раённага выканаўчага камітэта Мікалай Какора. Вясенняга настрою і дабрабыту — яго намеснік Уладзімір Быстрэнка. Быць надзейнымі сяброўкамі жыцця і сапраўднымі прыгажунямі – кіраўнік справамі райвыканкама Аляксандр Палтаран. І гэтыя віншаванні таксама прымаліся радаснымі ўсмешкамі, апладысментамі жанчын.\nТрэба адзначыць, што арганізатарамі быў наладжаны відэарад, які расказваў аб прысутных у зале. Яны былі і названы – мілыя жанчыны, маці, бабулі. І ўсім юныя артысты падарылі сувеніры, кветкі, цікавыя святочныя канцэртныя нумары.\nА ад імя жанчын падзякавала як прысутным мужчынам-кіраўнікам, самадзейным артыстам за свораны цудоўны вясенні настрой старшыня раённага Савета дэпутатаў Ніна Рамановіч.\nЗавяршылася ж мерапрыемства яшчэ адным падарункам, але ўжо ад імя ўсіх дарослых мужчын. Педагогі Чырвоненскай музычнай школы выканалі для ўдзельніц урачыстаці папулярную песню “Там где зреет виноград зеленый”.\nНА ЗДЫМКУ: на сустрэчы-ушанаванні жанчын у гарадскім цэнтры культуры.\n← «Новае Палессе» вачыма яе чытачоў\nБУДУЧАЕ ПАЧЫНАЕЦЦА СЁННЯ →


Міфалагічны свет беларусаў — презентация на Slide-Share.ru 🎓\nПрезентация на тему: Міфалагічны свет беларусаў\n
Больше презентаций на Slide-Share.ru
\nСкачать (33735 Кб)\nПервый слайд презентации: Міфалагічны свет беларусаў\nСпрадвеку міфы існавалі не толькі ў іншаземным краі, але і на нашай беларускай зямлі. Гэта заўсёды цікавыя расповяды пра тых істот, якімі ва ўяўленнях людзей быў населены ўвесь навакольны свет.\nТут, у нашым краі, «паміж пустак, балот», сярод палёў і лясоў, азёраў і рэк, на падворку і ў хаце, у паветры, вадзе і пад зямлёю нібыта існавалі – жылі, валадарылі, гаспадарылі, дапамагалі ці шкодзілі – усе персанажы, якія склалі міфы нашай Бацькаўшчыны.\nСлайд 4: Прапаную пазнаёміцца з найбольш цікавымі персанажамі беларускай міфалогіі\nСлайд 5: Бай\nКазачнік Бай – гэта старэнькі дзядок, які «баіць» дзецям казкі перад сном. Адсюль і прыпеў калыханкі «баю-бай». «Ішоў Бай па сцяне ў чырвоным жупане, нёс сямёра лапцей…»\nСлайд 6: Бордзя\nАпякунка тых, хто нядаўна ўзяў шлюб. Уяўляецца надзвычай мілавіднай жанчынай, хоць і не зусім маладой. Старанна дапамагае маладой сям ’ і. У ноч пасля вясельнага застолля Бордзя радуецца, што злучыла закаханых у адну сям ’ ю. На другі дзень пасля шюбу яна нябачна прысутнічае за сталом і частуе маладых.\nСлайд 7: Бялун\nГалоўны добры бог, бажаство багацця і міласэрнасці, бацька Перуна. З выгляду Бялун стары з доўгай белай, але не сівой барадой, у белым саване і з белым посахам. Удзень або пры месячным святле ён сыходзіць на зямлю і дапамагае тым, хто заблукаў у лесе.\nСлайд 8: Жыцень\nДух палеў, спрыяе росту і выспяванню збажыны і гародніны. Яго ўяўляюць нізкарослай істотай сталага веку, худым і нават кастлявым, з ускудлачанымі валасамі. Асаблівасць яго выгляду – тры вокі (адно на патыліцы). Ходзіць па палях і агародах, глядзіць ці добра прыбраны ўраджай. Шчодра аддзяквае добрым гаспадарам, а дрэнным абяцае неўраджай.\nСлайд 9: Зюзя\nБог зімы і холаду. Імя яго паходзіць ад слова « зюзець » – мерзнуць, калець з марозу. Уяўляецца тоўстым старым дзедам нізенькага росту, з белымі валасамі і доўгай барадой. Можа зайсці ў вёску, каб папярэдзіць сялян пра суровую зіму ў будучым годзе, ці каб выратаваць ад холаду бедную сям ’ ю, ці каб проста наесціся куцці.\nСлайд 10: Папараць-кветка\nЧароўны сімвал язычніцкага свята Купалля. Яна ажыццяўляе спрадвечную мару чалавека жыць багата, прыгожа, шчасліва. Знайсці Папараць-кветку няпроста, асабліва несумленнаму чалавеку. У вусна-паэтычнай творчасці лічыцца, што цвіце яна выключна ў купальскую ноч. Аднак той, хто знойдзе кветку, атрымае здольнасць разумець мову звяроў, птушак, раслін, бачыць схаваныя ў зямлі скарбы, прадбачыць будучыню, вылечваць хворых.\nСлайд 11: Талака\nАпякунка жніва і ўрадлівасці. У яе гонар ладзіцца ўрачыстае свята пад час уборкі ураджаю. На дажынках удзельнікі жніва кідаюць жэрабя, каму быць Талакою. Абранніцу ўпрыгожваюць кветкамі, у рукі даюць дажынкавы сноп, на галаву надзяюць вянок з доўгім белым пакрывалам. Пасля яе акружае карагод, які скача і спявае. Затым, стаўшы за Талакою папарна, ідуць у дом гаспадара. Той падносіць Талацэ хлеб-соль і кланяецца ў пояс, а яна ўзамен аддае гаспадару сноп.\nСлайд 12: Цёця\nБагіня лета. У параўнанні з багіняю вясны Лёляй уяўляецца крыху старэйшай жанчынай, якая прыбраная ў каласы, з ’ яўляецца ў полі са спелымі пладамі ў руках.\nСлайд 13: Апівень\nНячысцік, які любіць застоллі, сочыць, хто колькі выпівае і схіляе выпіць паболей. Можа падсыпаць ў чарку ап ’ яняючага зелля. З моцна захмялелымі Апівень любіць забаўляцца: дражніць іх, ставіць у розныя смешныя, нават непрыстойныя становішчы, схіляе да сваркі, бойкі ці проста скідвае іх пад стол.\nСлайд 14: Баган\nАпякун свойскай жывёлы, які ахоўвае скаціну ад розных хвароб і здарэнняў. У залежнасці ад добрых ці кепскіх адносін да таго ці іншага гаспадара Баган робіць яго жывёлу плоднай або бясплоднай, дапамагае нарадзіцца яго патомству жывым ці мёртвым, пакідае саміцу пасля родаў здаровай ці хворай або нават мёртвай.\nСлайд 15: Бадзюля\nДух, які вымушае чалавека валацужнічаць, гоніць з наседжанага месца. Бадзюля мае выгляд немаладой жанчыны з вялікімі грудзямі. На ёй няма ніякага адзення, толькі брудная падраная посцілка, якая амаль не прыкрывае струплівае цела. У цёплы час яна туляецца каля дарог, а бліжэй да зімы ўвязваецца за чалавекам і пасяляецца ў яго хаце. З гэтага моманту там назіраюцца ўсялякія беды: чалавек пачынае піць, спускае на вецер свой набытак. Бадзюля чакае, калі той усё растрасе і пойдзе па свеце.\nСлайд 16: Здані (Прывіды)\nДухі з таго свету, загубленыя ці зачараваныя душы ў выглядзе людзей або чарцей, што могуць ператварацца ў жывёл, прадметы, агні, туманныя слупы. З ’ яўляюцца яны толькі ў прызначаны для дэманаў час – ад змяркання да першых пеўняў. Найчасцей іх бачаць на месцах, дзе загінуў чалавек ці схаваны зачараваны скарб, на могільніках, гарадзішчах, балотах, руінаў замкаў і нават у хаце.\nСлайд 17: Жэўжык\nВадзяны бажок, апякун рэк. Убачыўшы, што чалавек ці судна тонуць, Жэўжык адным узмахам свайго шаста ратуе іх, а таксама ўтаймоўвае буры і вятры. Яму падпарадкоўваюцца ўсе вадзяныя духі, у тым ліку Вадзянік і Лазавік.\nСлайд 18: Ваўкалак (Пярэварацень)\nЧалавек, які ператвораны ў ваўка. Такое ператварэнне можа адбыцца па волі чараўніка або з прычыны свайго пракляцця.\nСлайд 19: Вупыр\nМерцвяк, які ноччу пакідае труну, выходзіць з магілы і ўсяляк шкодзіць людзям і свойскай жывёле.\nСлайд 20: Русалкі\nДушы маладых незамужніх дзяўчат-тапельніц, якія скончылі жыццё самагубствам, або дзяцей, утопленых, задушаных ці народжаных мёртвымі. З выгляду гэта маладыя прыгожыя дзяўчаты з вялікімі блакітнымі ці зялёнымі вачыма, распушчанымі валасамі белага або зялёнага колеру, голыя ці апранутыя ў празрыстыя сукенкі.\nСлайд 21: Дзікія людзі\nМіфічныя істоты, што жывуць ў чужых краях. Яны парослыя поўсцю і з доўгімі хвастамі, маюць толькі адно вока на лбе. Дзікія людзі ляжаць уздоўж дарогі і забіваюць звычайных людзей, якіх яны пасля з ’ ядаюць.\nСлайд 22: Дзедка\nДаравальнік багацця, які ходзіць удзень па дарозе з торбаю, як жабрак, а спаткаўшыся з няшчасным ці бедным чалавекам, наганяе на яго сон. Бедняка Дзедка патаемна забяспечвае неабходнай колькасцю грошай, пакуль той будзе спаць. Калі сустрэчны багаты, але няшчасны, Дзедка паказвае яму ў сне такія сродкі, якія дапамогуць пазбавіць яго ад няшчасця.\nСлайд 23: Чароўны свет»\nПра астатніх персанажаў беларускай міфалогіі і больш падрабязна можна пазнаёміцца ў кнізе «Чароўны свет: з беларускіх міфаў, паданняў і казак». Выданне багата ілюстравана. Разлічана на шырокае кола чытачоў, што цікавяцца культурай беларускага народа.\nПоследний слайд презентации: Міфалагічны свет беларусаў: Дзякуй за ўвагу!!!\nПадрыхтавала: Шарабайка Марыя Ягорраўна, Бібліятэкар бібліятэкі-філіяла №8 Дзякуй за ўвагу!!!


Навіны | Грамадская кампанія ў абарону дзікай прыроды нацыянальнага парка "Прыпяцкі" | Page 15\nСцяпан Бамбіза названы «Чалавекам года»\nУжо адзінаццаць гадоў Сцяпан Бамбіза ўзначальвае “Нацыянальны Прыпяцкі парк”. Вядома, што за гэты час адбылася вялікая рэканструкцыя і наладжванне інфраструктуры: пабудаваныя гатэлі, рэстарацыі, зоны для адпачынку. Аднак кіраванне Бамбізы выклікае насцярожанасць у эколагаў. “Зялёныя” часта крытыкуюць яго за тое, што зашмат у нацыянальным парку паляўнічых, адбываецца незаконная вырубка лесу.\n“Прыпяцкі парк сёння ёсць бізнес-праектам спадара Бамбізы і ягонай сям’і. Сапраўды, прыязджае вельмі шмат турыстаў – але збольшага гэта забяспечаныя паляўнічыя з Еўропы, бо на іхнай радзіме такі масавы адстрэл жывёлінаў забаронены, – кажа эколаг Вольга Астаповіч. – Незалежныя эксперты фактычна не маюць доступу да парку, каб адсочваць ягоныя справы. Пра вырубку лесу мы ведаем ад працаўнікоў парку, якія на ўмовах канфідэнцыйнасці распавядаюць нам пра гэтыя незаконныя дзеянні”.\nСам Сцяпан Бамбіза згортваць бізнесу не думае. У адным з інтэрв’ю ён адзначае: “У нас паляўнічы тур на пяць дзён каштуе 1750 еўраў. Паўсюль крызіс, а я кошты падняў на 400 еўраў. Некаторыя паляўнічыя групы прыязджаюць ужо сёмы год запар. Іх задавальняюць нашыя ўмовы і кошты, таму мы будзем працягваць гэтак дзейнічаць і надалей”.\nІмя Сцяпана Бамбізы, апроч таго, згадваецца ў крымінальны скандале. Менскія міліцыянты спрабавалі раскрыць справу з сутэнёрамі ў Прыпяцкім парку, аднак за старшыню парку заступіліся чыноўнікі высокага рангу. Паводле шэф-рэдактаркі “Народнай волі” Святланы Калінкінай, за кіраўніцтва парку тады прыехаў заступацца асабіста прэзідэнт: “Міліцыянтаў выклікалі на размову і далі зразумець, што не на тых “наехалі”. У той час стрыечны брат Бамбізы Іван быў віцэ-прэм’ерам, а родны Мікалай узначальваў нацыянальны парк “Белавежская пушча”.\nРазмешчана ад Панядзелак Ліпень 11th, 2011 11.02.2018 Катэгорыі Навіны\nПрадстаўніца Нацыянальнага парку, якая не пажадала афішаваць сваё імя, адмовілася пацьвердзіць пра звальненьне дырэктара:\n«Вось калі будзе загад пра звальненьне дырэктара, тады і можна будзе казаць пра гэта як падзею. Але пакуль дырэктарам зьяўляецца Мікалай Бамбіза. Звычайна я не давяраю плёткам і чуткам. Калі ж я маю дакумэнт, тады і магу казаць і камэнтаваць. Цяпер камэнтаваць без дакумэнта нельга».\nЭколяг, кандыдат біялягічных навук Георгій Казулька, які жыве ў Камянцы, блізу Белавескай пушчы, кажа, што цяпер Мікалая Бамбізу пераводзяць на іншае месца працы:\n«Паводле маёй інфармацыі, пытаньне пра звальненьне Мікалая Бамбізы ўжо вырашанае і цяпер вядзецца яго перавод недзе на іншую пасаду ў прыпяцкі рэгіён».\nМенскі эколяг Валер Дранчук кажа, што размова пра зьмену кіраўніка «Белавескай пушчы» вядзецца ужо даволі даўно:\nЦяпер новыя патрабаваньні часу. Пры правядзеньні прац у парку неабходна адкрытасьць для міжнародных структур.\n«Цяпер новыя патрабаваньні часу. Пры правядзеньні прац у парку неабходна адкрытасьць для міжнародных структур. І таму размовы сапраўды маюць аснову. Калектыў зараз жыве ў чаканьні новага дырэктара».\nПаводле Георгія Казулькі вынікі працы Мікалая Бамбізы маюць два бакі. З аднаго боку разьвіцьцё атрымала сфэра турызму. Але зь іншага за часам Бамбізы ў Пушчы пачалося высяканьне лесу. Таксама ў нацыянальным парку дазволілі паляваньне:\n«Дырэктар Нацыянальнага парку „Белавеская пушча“ разумеў, што парк — гэта нешта кшталту гарадзкога парку. Нешта зьмяшанае з гарадзкім паркам і дзікай прыродай. Таму ён і праводзіў такую палітыку».\nЭколяг адзначае, што ў Пушчы дзейнічала з сваімі інтарэсамі цэлая групоўка:\n«Яны перасьледавалі толькі свае інтарэсы. Шмат што ламалася фактычна праз калена. Экалягічны мэнэджмэнт быў жахлівы. Шмат вялося расьледаваньняў эканамічнага кшталту. Асабліва абуральная справа з дыплёмам Рады Эўропы».\nПадчас дырэктарства Мікалая Бамбізы Нацыянальны парк «Белавеская пушча» ў 2008 годзе страціла дыплём Рады Эўропы. «Белавеская пушча» атрымала яго ў 1997 годзе за папярэднія посьпехі ў справе захаваньня некранутай прыроды Белавескага рэліктавага лесу.\nРазмешчана ад Аўторак Студзень 18th, 2011 11.02.2018 Катэгорыі Навіны\nПапярэдняя Старонка 1 … Старонка 14 Старонка 15


Валерый Мельнікаў: Увесь свет развівае футбол | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЧэмпіён СССР 1982 года ў складзе футбольнага менскага “Дынама” Валерый Мельнікаў распавядае пра каманды, якія яму спадабаліся на чэмпіянаце свету, што працягваецца ў Расеі.\nВалерый Мельнікаў: З вялізным задавальненнем паглядзеў матчы Партугалія – Іран і Іспанія – Марока. Здымаю капялюш перад іранцамі і мараканцамі, якія прыемна здзівілі сваім характарам і добрай гульнёй. Іранцы наогул мелі магчымасць атрымаць перамогу над партугальцамі на апошніх секундах. Здавалася б, гэтыя каманды зараней лічыліся аўтсайдарамі, а на самой справе фаварыты ледзь выратаваліся. Зразумела, што вопытныя зборныя размяркоўваюць сілы на ўсё першынство, і са слабейшымі стараюцца не выкладвацца напоўніцу, але, як аказалася, для некаторых гэта магло скончыцца досыць дрэнна. Тая ж зборная Аргенціны выратавалася на апошніх хвілінах гульні з Нігерыяй, ды і немцы, як ужо казаў, хадзілі па краі прорвы.\nРР: Гэта проста настрой слабейшых каманд ў патрэбны час праявіўся ці сёння яны падцягваюцца да фаварытаў?\nВалерый Мельнікаў: Узровень многіх каманд расце, бо сёння ўвесь свет развівае футбол. Тая ж Іспанія яшчэ некалькі гадоў таму з лёгкасцю расправілася б над зборнай Марока, а зараз гэта ўжо праблема. Таму нікому нельга зняважліва ставіцца да больш слабых каманд на чэмпіянаце свету. За гэта могуць пакараць, і вельмі моцна.\nРР: Як вам зборная Расеі на гэтым чэмпіянаце? Ёсць у іх шанцы ў супрацьстаянні з Іспаніяй у 1/8 фіналу?\nВалерый Мельнікаў: Я наогул не разумею, чаму ў Расеі паднялі такі несусветны вэрхал з нагоды перамогі гаспадароў чэмпіянату над камандамі Егіпта і Саудаўскай Аравіі. Яшчэ раней было вядома, што ў расейцаў адна з самых слабых груп на першынстве. Пашанцавала. Ды і шмат шэнціла ім у тых дзвюх сустрэчах. А вось у матчы з Уругваем зборная Расеі “пасыпалася”, як пясок. Такое ўражанне, што ў іх і была задача выйграць першыя два матчы, і на гэтым усё.\nШто ж датычыцца супрацьстаяння з іспанцамі, то апошнія, натуральна, фаварыты, хаця сённяшняя зборная Іспаніі мне не падабаецца. Здаецца, і зорных гульцоў хапае, а самой гульні не стае. Тая ж каманда Марока паказала, што сёння Іспанію можна перамагаць. Пытанне ў тым: ці хопіць у расейцаў здольнасцей выкарыстаць шанец?


Slapstick Камедыя: Нізкі-Юмор, Violent бок камедыі\nНізкі гумар, Фарс і Дакрананне гвалту\nSlapstick камедыі. Гэта можа давесці да розуму Тры Stooges або Чарлі Чапліна , але вы ведаеце , што гэта на самай справе азначае?\nSlapstick часта ўспрымаецца як нізкі стыль гумару камедыі, напоўненай фарсам і дотык анімацыйнага гвалту. І тым не менш, гэта не расказаць усю гісторыю і фарс нашмат старэй, чым вы маглі б падумаць.\nSlapstick камедыя, перш за ўсё, фізічны выгляд камедыі заснаваны на хібаў і мяккіх камічных гвалту-прысмакаў ў галаве, тыкае ў вочы, людзі падаюць і г.д.\nУ той час як гэта часта ўспрымаюцца як нізкія камедыі, некаторыя з лепшых на фарсе зрабілі гэта ў той, што некаторыя крытыкі называюць «высокім мастацтвам».\nТаксама вядомая як «фізічная камедыя» хлопушка больш дзеянні, чым словы, і на працягу самага доўгага часу, многія фарс комікі не казалі. Гэты стыль камедыі патрабуе вялікага часу, аніміраваныя выразаў асобы, і зусім трохі акрабатыкі, каб сцягнуць.\nЗ камедыі працэдуры заснаваныя амаль цалкам вакол удараючы адзін аднаго і падаючы ўніз, Тры Stooges лічацца майстрамі фарсу. Тым не менш, яны з'яўляюцца толькі адзін прыклад, і яны, вядома, не былі першымі.\nВы не можаце зразумець гэта, але фарс з'яўляецца традыцыйнай формай камедыі. Яго карані ўзыходзяць да Старажытнай Грэцыі і Рыма, і гэта была папулярнай формай пантамімы у тэатрах дня.\nДа таго часу Адраджэння, то італьянскай камедыі дэль артэ ( «камедыя прафесіі») быў у цэнтры ўвагі , і ён хутка распаўсюдзіўся па ўсёй Еўропе.\nХарактар пунш з лялечнага шоу Панч і Джудзі з'яўляецца адным з самых вядомых slapstickers гэтага часу.\nГэта было таксама ў гэты час, які выкарыстоўваўся фактычная, фізічная «хлопушка». «Хлапушкі» была двухсекцыйным лапаткай, што акцёры будуць выкарыстоўваць, каб падкрэсліць ўплыў траплення (часта на заднім боку іншага акцёра).\nКалі дзве дошкі патрапілі, яны зрабілі «аплявуху», і менавіта там сучасная назва гэтай камедыйнай форме прыйшлі.\nДа канца 1800-х гадоў, фарс мае важнае значэнне для ангельскай і амерыканскага эстраднага шоу. Аўдыторыі частавалі гэтыя вясёлыя акцёры выконваць акрабатычныя і наўмысна шкодзіць. Фізічныя ўдары не былі разбуральнымі, хоць. Камедыянты былі нюх амаль чараўніком, таму што яны былі майстрамі часу і камедыйных ілюзій.\nКалі фільмы сталі папулярнымі ў пачатку 20-га стагоддзя, фарс рушыў услед на вялікім экране. Памятныя знакі, як у Keystone Cops і адзін чалавек фарсу майстар Чарлі Чаплін сталі зоркамі, перш чым радыётэлефоны ўзялі на сябе.\nБыў яшчэ адзін фарс адраджэнне сярэдзіны стагоддзя з легендамі , як The Three Stooges, на братоў Маркс , і Лорел і Хардзі якая займае цэнтральнае месца . Менавіта гэтая эпоха фарсу, што мы можам па-сапраўднаму звязаны, таму што вобразы настолькі яркія і кіно гулялі зноў і зноў.\nКалі б мы павінны былі шукаць больш сучасны прыклад фарсу, Jackass на MTV будзе адзін з самых папулярных актаў. І ў гэтым выпадку, яны прымаюць нізкі гумар і гвалт на новы ўзровень. Трэба задацца пытаннем, што думаю, што бацька з фарсу гэтага.\nПраўда, яны, верагодна, смяяцца.\nКамедыі ў 1980\nБіяграфія Браян Рыган\nУварваўшыся Stand-Up: 10 саветаў для пачаткоўцаў гумарыст\nПрывітанне Прывітанне для Cheerleaders\nГістарычныя і традыцыйныя дома Камбінацыі колеру\nІтальянская назоўнікаў: Пол і нумар\nРак малочнай залозы Дакументальнае\nЧым маляваць: Аб'екты і Нацюрморт\nЗахапляльная гісторыя і тэксты песень з «The First Noel» па-французску


Якія ключавыя элементы ў выбары падыходнага астуджэння лазернага астуджэння вады?\nЛазерная вадзяное астуджэнне халадзільнай машына можа абараніць лазерны крыніца ад перагрэву праблемы. Падыходная тэмпература з'яўляецца гарантыяй стабільнай выхадны магутнасці і вышэй лазернага светлавога пучка ў лазернай тэхніцы.\nТакім чынам, прыдатныя лазерны астуджальнае прылада ахаладжальніка вады можа значна палепшыць дакладнасць апрацоўкі і тэрмін службы лазернага крыніцы і аптымізаваць працу лазернага абсталявання. Тым не менш, большасць карыстальнікаў або лазернае абсталяванне вытворцаў апранаюць’т мець дакладнае ўяўленне адносна таго, што лазернага прылады астуджэння вады астуджэння з'яўляецца лепшым. Што ж, сёння мы хацелі б пагаварыць аб ключавых элементах ў выбары падыходнай рэцыркуляцыі лазернай ахаладжальнік вады.\nЯк вынікае з назвы, магутнасці астуджэння з'яўляецца фактычнай здольнасцю астуджэння сістэмы астуджэння і з'яўляецца прыярытэтам ў выбары халадзільнай машыны. Як правіла, мы можам спачатку разлічыць цеплавую нагрузку лазера ў адпаведнасці эфектыўнасць фотаэлектрычнага пераўтварэнні, а затым выбраць халадзільную машыну. Холодопроизводительность халадзільнай машыны павінна быць больш, чым цеплавая нагрузка лазера.\n2.Pump патоку і помпа ліфта\nГэтыя элементы мяркуюць чиллер’s здольнасць забіраць цяпло, але, калі ласка, памятайце, што яны не больш, тым лепш. Падыходзіць расход помпы і помпа ўздыму тое, што патрабуецца.\nГэты элемент патрабуе лазернага крыніцы. Напрыклад, для дыёднага лазера, стабільнасць тэмпературы астуджальнай вады лазернай халадзільнай машыны, як мяркуецца,±0,1℃. Гэта азначае, што кампрэсар халадзільнай машыны павінен быць у стане прадказаць правіла змены тэмпературы і зрабіць адаптацыю да змены нагрузкі. Для лазернай трубкі CO2, тэмпературная стабільнасць халадзільнай машыны складае каля±0,2℃~±0,5℃ і большасць рециркуляционных ахаладжальнікаў вады лазера на рынку можа зрабіць гэта.\nЛазерны блок ахаладжальніка вады астуджэння без вады фільтра лёгка выклікаць засмечаных і бактэрый у лазерным крыніцы, якая будзе ўплываць на тэрмін службы крыніцы лазернага выпраменьвання.\nS&A Teyu была прысвечана лазеру блока ахаладжальнік вады астуджэння на працягу 19 гадоў і холодопроизводительность халадзільнай машыны дыяпазонаў ад 0.6KW да 30KW. Стабільнасць тэмпературы халадзільнай машыны прапаноў ±0,1℃,±0,2℃,±0.3℃,±0,5℃ і±1℃ для выбару. Дадатковы фільтр можа быць выбраны ў адпаведнасці з патрэбамі карыстальнікаў. І паток помпы і помпа ўздым халадзільнай машыны даступныя для налады. Даведайцеся свой ідэальны рэцыркуляцыі лазерны ахаладжальнік вады ў https://www.chillermanual.net.\nлазерная вада Chillers лазерная сістэма астуджэння вады лазерная вада астуджэння Chiller невялікі лазерны шиллер вады\nПЕРЕД Паветра астуджаюць прамысловыя халадзільныя вады для лазерных рэжучых машын\nКупля Genuine са Small That Chiller CW 5200 зараз становіцца прасцей і прасцей у Карэі! ДАЛЕЙ


У Бруселі на міжнародным конкурсе адразу дзве прэміі ў прадукцыі Тураўскага малочнага камбіната\nУ Бруселі на міжнародным конкурсе дэгустацыі International Taste знакамітае журы, сярод якога сотня вядомых шэф-повараў з прэстыжных рэстаранаў, ацэньвалі якасць прадуктаў харчавання еўрапейскіх кампаній-вытворцаў. Беларускія малочныя прадукты паехалі з узнагародамі. Адразу дзве прэміі ў прадукцыі Тураўскага малочнага камбіната. Што спадабалася дэгустатарам, ведае наш карэспандэнт Святлана Лук’янюк.\nГэтых спрактыкаваных мішленаўскіх шэф-повараў не здзівіць ні вядомымі брэндамі, ні ўпакоўкай, ды яны яе і не бачаць. Толькі смак прадукту, які тут каштуюць і выносяць вердыкт. Прэтэндэнтаў шмат. Канкурэнцыя на сусветным рынку малочных прадуктаў расце. Тут і пачаткоўцы могуць удастоіцца высокай ацэнкі. Нашы тураўскія сыры таму прыклад. У Брусель на конкурс прыехалі ўпершыню з навінкамі і адразу сабралі зоркі прэстыжнай міжнароднай узнагароды.\nСусветныя повары так гавораць пра тварожныя сыры крэмоле, узнагарода ў яго і ў сметанковага крэмчыз. Прычым на прэстыжным конкурсе Superior Taste Award. Гэта прытым што ў Еўропу Тураў сыры яшчэ не прадае. У асноўным гэта суседзі. Але перспектывы зараз ужо дакладна ёсць. Тым больш што ў скарбонцы сертыфікатаў якасці зараз і дзве прэміі з Бруселя. А гэта толькі працуе і на імідж, і рэпутацыю.\nВысокай якасці на Тураўскім малочным камбінаце дабіліся дзякуючы запуску другой вытворчай чаргі. 35 мільёнаў еўра інвестыцый з улікам абаротнага капіталу і зладжаная праца каманды - сакрэт поспеху. Мяккія сыры ацанілі і сусветныя повары, і гандлёвыя партнёры, і пакупнікі. Здзіўляць будуць і далей. На падыходзе крэмоле са смакам вяленых таматаў, салёных агуркоў і лясных грыбоў.\nБелтэлерадыёкампанія рыхтуецца да тэлетрансляцый Еўрапейскіх гульняў


Абед Раслінныя Рэцэпты Японскія сеткі Асноўныя стравы Макаронныя сеткі\n«Ч соба» ўяўляе сабой тонкі японскі Уласн настоены з зялёным гарбатай або «КК» або «тя» для сцісласці. Ён зроблены з грачанай мукі або «соб-ко,» пшанічнай мукі або «komugi-ко» і даданню зялёнага гарбаты. Зялёны чай з'яўляецца тое, што дае тя локшыну соба яго светла-зялёны колер. Традыцыйныя локшыны соба, як правіла, шэра-карычневага колеру.\nДаданне зялёнага гарбаты дадае тонкі, але элегантны водар у параўнанні бок аб бок з традыцыйнай грэцкай, ці соба, локшына. Падчас гарачых і вільготных летніх месяцаў у Японіі, ч соба асабліва асвяжае, калі падаецца астуджаным, а тонкі водар зялёнага чаю бярэ гэтую страву на іншы ўзровень.\nАстуджаны ч соба карыстаецца шляхам апускання локшыны ў салёным соевым соўсе і дась на аснове падліўкі. Ёсць некалькі разнавіднасцяў гатовых і бутыляванага Уласн соусаў, даступных у японскіх супермаркетах або азіяцкіх рынках на Захадзе. Гэта зручнасць робіць яго вельмі лёгка прыгатаваць японскае страва локшыны ў хатніх умовах для хуткага абеду ці вячэры.\n-7 унцый пакет сухога Ч-соб (зялёны чай соб локшына)\nкубікі лёду: Дадатковы\nГарніры ідэя: нарэзаныя агуркі, нарэзаныя памідоры, Kinshi тамий, натто (ферментаваны соевыя бабы). Ніжэй прыведзены інструкцыі для дадатковых ідэй гарніру.\nЯпонскі хрэн (васабі)\nтонка нарэзаны марскія водарасці (нори kizami)\nапускання падліўкі, (гатовыя і разліваюць соб соус або самаробны)\nДавядзіце сярэднюю рондаль з вадой да кіпення. Дадаць змесціва сухі тя локшыну соба у кіпячую ваду і варыць на працягу 5 да 6 хвілін для аль та локшыны або прыгатаваць дадаткова ад 1 да 2 хвілін для мяккай локшыны або да патрэбнай пяшчоты. Для локшыны соба, аднак, я рэкамендую аль та локшыну на лепшы густ і тэкстуру.\nВыкарыстанне сеткаватага фільтра, сліў і прамыйце локшыну халоднай вадой. Для таго, каб хутка астудзіць локшыну, пасля таго, як локшына цалкам зліць дадаць кубікі лёду локшыны і дазваляюць працягваць сцякаць у сіце.\nПадрыхтуйце патрэбныя гарніры, як гэта прадугледжана ў апісанні вышэй.\nДаданне нарэзаны зялёны лук і васабі (японскі хрэн) да апускання соус часта з'яўляецца выдатным дадаткам да любога халоднай локшыны страва. Падача астуджанай локшыны на пласціне і падліўкай апускання ў асобнай кубку. Dip тя локшыну соба ў соусе з жаданымі гарнірамі і атрымліваць асалоду ад.\nКалі вы аддаеце перавагу, як альтэрнатыва крамных акунаць соус, асноўны хатні акунанне соус для локшыны можна прыгатаваць у хатніх умовах. Просты рэцэпт акунанне соус для халоднай локшыны можна знайсці на нашым сайце.\nАстуджаны ч соба локшына можа быць пададзеная з рознымі гарнірамі. Напрыклад:\nKinshi тамий (дробна здробненыя кавалачкі японскіх бліноў яйкі або амлет)\nНарэзаныя памідоры черрі\nВакамэ (прыгатаваная ламінарыя або марская водарасць)\nSansai (прыгатаваныя японскія горныя гародніна)\nКиноко (разнавіднасць грыбоў, абсмаленыя)\nYamakake (цёрты японскі горны ямс )\nУмебоши (марынаваныя японскія слівы)\nTenkasu (храбусткія кавалачкі смажанай темпура кляре)\nN атто (ферментаваны соевыя бабы)\nD Aikon oroshi (цёрты дайкон японская рэдзька)\nKizami нори (дробна нарэзаныя марскія водарасці)\nShiso (chiffonade з периллы лісця)\nScallions, дробна нарэзаны\nВт asabi (японскі хрэн)\nХоць гэта некалькі нетрадыцыйна, калі вы зацікаўлены ў даданні мяса, здробненая курыца з'яўляецца выдатным дадаткам да халоднай Локшына соба. Яшчэ адзін папулярны пратэін часта карыстаецца з локшынай ў японскай кухні ёсць мяса качкі або «Камон» .\nГалава Фрыкадэлькі Рэцэпт льва з кітайскай капустай\nPrime Rib на грылі\nМараканскія памідоры і перац смажаная салата (Salade Mechouia)\nPeppermelon кактэйль Рэцэпт\nВыберыце лепшы тып курца для вашага Backyard Barbecuing


Нужен ли ваш фликер инспектору ГАИ? » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЦі патрэбны ваш флікер інспектару ДАІ?\n«1 лістапада пятніца. Усход сонца ў 8.14», – чытаю ў прагнозе надвор’я. І першай з’яўляецца зусім не думка-шкадаванне пра светлавы дзень, які імкліва скарачаецца. Успамінаю, што трэба браць з сабой флікер.\nРухаючыся па краі праезнай часткі ў цёмны час сутак, пешаход павінен абазна- чыць сябе святлоадбівальнымі элементамі. Гэта патрабуюць Правілы дарожнага руху. Цёмны час сутак – прамежак часу, які пачынаецца пасля заходу сонца і заканчваецца з усходам. Пазначана там жа. Такім чынам, калі рабочы дзень пачынаецца ў 8.00, а маршрут пралягае па не абсталяваных тратуарамі вуліцах, трэба абазначацца флікерам.\nНа рукаве курткі зноў з’явілася белая стужка, хоць на працу іду па тратуары. Толькі на Новай Ізварына ў Пад’ельцах – па краі дарогі. На ціхай вулачцы аўтамабілі рэдка сустрэнеш. Патрульную машыну ДПС за восем гадоў тут ні разу не бачыла. Шлях бяспечны. Але раз на гэтым участку флікеру быць – няхай будзе.\nЧаста чую ад знаёмых міярчан, што святлоадбівальнікі яны носяць у першую чаргу для таго, каб не плаціць штраф. Пакаранне – ад адной да трох базавых велічынь. Шкада выкінуць на вецер мінімум 25 рублёў 50 капеек ды яшчэ засвяціцца ў базе як парушальнік. Няхай свеціцца флікер. Дарожная міліцыя праедзе міма.\nУ жыхароў сельскай мясцовасці матывацыя іншая. Тратуараў у вёсках няма, вулічных ліхтароў няшмат, і запальваюць іх не заўсёды. Тут флікеры – неабходнасць, а не даніна патрабаванням. Некаторыя сяльчане-пешаходы апранаюць на верхняе адзенне святлоадбівальную камізэльку. Хоць у правілах пра гэта нічога не сказана. Так клапоцяцца пра сваю бяспеку на цёмнай дарозе.\nНаўрад ці ўратуе флікер ад наезду, калі за рулём п’яны кіроўца, заўзяты ліхач ці неспрактыкаваны падлетак-бяспраўнік. Аднак адэкватнаму вадзіцелю святлоадбівальнік нагадае пра ўважлівасць і асцярожнасць. Эксперыменты паказалі: абазначаны святлоадбівальным элементам пешаход у бліжнім і далёкім святле фар бачны за 250 – 400 метраў. Без флікера – толькі за 25. Святлоадбівальнік у 6 – 8 разоў зніжае рызыку наезду. У краінах, дзе флікеры – замацаваны заканадаўствам абавязак, колькасць дарожна-транспартных здарэнняў з пешаходамі значна зменшылася. Беларусь не выключэнне.\nКалі спытаць пра неабходнасць флікера ў вадзіцеляў, наўрад хто дасць адмоўны адказ. «Пешаходаў з флікерамі здалёк заўважаю», «Канешне, святлоадбівальнікі патрэбны, асабліва тым, хто ў вёсцы жыве», «Флікер – гэта бяспека пешахода на дарозе, калі правільна яго насіць», – заўважаюць кіроўцы.\nНевялікі флікер-бірулька на сумачцы засцеражэ ад штрафу. Ад наезду можа не ўратаваць. Найбольш эфектыўныя стужкі белага ці лімоннага колераў, прымацаваныя на рукавы. Гэта пацвердзяць і вадзіцелі, і супрацоўнікі ДАІ. У ідэале параяць дабавіць святлоадбівальныя бранзалеты і на ногі. Асабліва калі ходзіце па загарадных ці вясковых дарогах. Ды і ў нашым райцэнтры на многіх вуліцах лішні флікер не пашкодзіць.\nПа сеціве зноў пачынае гуляць фотажарт: два аднолькавыя здымкі цёмнага горада з надпісамі «Іду на працу» да першага і «Іду з працы» да другога. Час, калі цемра пачне здавацца вечнай і ўсюдыіснай, з кожным днём бліжэй. Дзяржаўтаінспекцыя часцей нагадвае пра флікеры. Іх наяўнасць у пешаходаў на краі праезнай часткі абавязковая, а неабходнасць пацверджана на практыцы. Асабістая матывацыя ў адносінах да святлоадбівальнікаў не асабліва важная. Можна насіць іх толькі як абярэг ад адміністрацыйнага пратакола. Гэта таксама на карысць. Канешне, калі флікер не хаваецца за сумачкай.\n» Что "светит" пешеходу-миорчанину за отсутствие фликера?\n» Фликер мой в темноте светит


Будзьма беларусамі! » «Навошта вы праз столькі год гэта варушыце?» — «Так цяпер трэба». Як працуюць сілавікі па справе аб «генацыдзе беларускага народа»\n16.08.2021 | Грамадства Гісторыя\n«Навошта вы праз столькі год гэта варушыце?» — «Так цяпер трэба». Як працуюць сілавікі па справе аб «генацыдзе беларускага народа»\nУ Беларусі Генпракуратура завяла справу «аб генацыдзе беларускага народа» падчас Другой сусветнай вайны. Як на практыцы праходзіць следства? «Наша Ніва» знайшла сведкаў.\nКанцлагер у Азарычах, Гомельская вобласць\nЖыхар невялікага пасёлка расказаў, што да яго бабулі следчы прыехаў разам з журналістам, які рабіў матэрыял пра тое, як беларусы пацярпелі падчас вайны.\n«Бабуля была дзіцём у вайну, потым яе часта запрашалі ў школу расказваць сучасным дзецям пра гэта. На мінулым тыдні ёй званілі з праваахоўчых органаў, прасілі аб сустрэчы, у выніку прыехаў следчы і журналіст — бабулю вазілі па ваколіцах, яна расказвала тое, што звычайна расказвае дзецям. Па выніках гэтага былі напісаны паперы, са зместам якіх яе не азнаёмілі, што асобна мяне засмуціла — яна нібыта падпісвала таксама і пустыя лісты. Хаця пры званку ёй і казалі, што гэта ўзгоднена са сваякамі — гэта была няпраўда, у нас ніхто не пытаў, што гэта ўсё ў рамках крымінальнай справы яна не зразумела. Калі я сказаў, з якой мэтай гэта насамрэч робіцца, што яе словы могуць быць выкарыстаныя для апраўдання гвалту над яе ўнукамі, яна моцна расхвалявалася, таму я адыграў назад і сказаў, што пераблытаў — "імаверна, гэта было проста чарговае інтэрв’ю". Каб яна не пераймалася», — расказаў нам унук.\nУ іншым выпадку да старога чалавека прыйшлі, калі нікога іншага не было дома.\n«Да маёй мамы прыходзілі супрацоўнікі органаў, — расказала нам чытачка. — Запаўнялі гатовыя анкеты, а яна толькі паставіла подпіс. Яна была дома адна і адкрыла ім дзьверы — мякка кажучы, непрыстойна, як мінімум такія візіты трэба ўзгадняць са сваякамі. Яна хвалявалася і нервавалася. Сама мама падчас вайны была ў лагеры "Азарычы" разам са сваёй мамай і сястрой, яны загінулі неўзабаве пасля вяртання».\nЯшчэ адзін чытач расказаў нам, што яго сям’я не дала дазволу сілавікам сустракацца з іх дзедам.\n«Да майго бацькі (малалетні вязень вайны з сакавіка 1944 па май 1945) спрабаваў дазваніцца нейкі, нібыта, следчы, але з ім гаварыў іншы сваяк, на якога зарэгістраваны нумар.\nСледчы прапаноўваў, каб тата прыйшоў да іх даваць паказанні. Яму адказалі, што чалавек стары, слабы і хворы, няма вам чаго яму падымаць ціск сваімі пытаннямі, на што ён адказаў, маўляў, што можна прыйсці нам самім, даць паказанні з яго словаў, ад чаго мы адмовіліся.\nБацьку нашаму было 11 год, калі яго з маці і сястрой забралі ў Германію, трапіліся падчас зачысткі Любаншчыны ад партызанаў — іх ледзь не спалілі, але ў апошні момант з’явіліся немцы і загадалі паліцаям не знішчаць людзей. Іх замест таго адправілі на сельскагаспадарчыя работы ў Германію. Пашчасціла вярнуцца», — расказаў чытач.\nТаксама мы пагаварылі з 95-гадовай ахвярай вайны, спадарыняй Маргарытай, якая расказала, як праходзіць такі допыт.\n«Следчы званіў і спрабаваў дамовіцца на сустрэчу, мы дамовіліся на адзін час, а ён не прыехаў, я такое не люблю, я чалавек-слова.\nАле ў выніку яго прыняла, ён пачаў мне задаваць пытанні: «Вас білі, а як гэта?». Уласна, я яму вельмі сцісла адказвала, ніводнага кепскага слова пра немцаў я не сказала: асабіста мне немцы ў Германіі дапамаглі, мне пашанцавала. Я ў яго яшчэ спытала, што гэта такое, прайшло столькі год і вы раптам пачынаеце гэта варушыце. «Ну гэта цяпер трэба», — ён мне так адказаў. Сказаў, што хочуць немцам прад’явіць. Праўда, я не чытала што ён там з маіх словаў запісваў.\nМяне з сям’ёй пры канцы красавіка 44-га вывезлі з Віцебска ў таварным вагоне, дзякуй богу, што ўсіх разам.\nТрапілі мы ў Цюрынгію, там нас разбіралі па сем’ях, падыходзілі, глядзелі і забіралі, а ў сястры было двое малых дзяцей, і ніхто не браў, а апошнім падышоў шэф шклянога заводу. Як ён да нас ставіўся, нічога кепскага сказаць не магу. Мы працавалі ў цэху, дзе стаялі круглыя машыны на газе, для фармацэўтычнай прамыслоўвасці рабілі тару: піпеткі, колбы. Машыны круціліся, трэба было сачыць каб не зляталі. Працавалі разам з немцамі — яны былі ўжо старыя, маладыя без ног, без рук.\nНам у параўнанні з іншымі вельмі пашанцавала. Сястра не працавала, ёй дазвалялі, бо была з дзецьмі. Есці, канечне, асабліва добрага нічога не было, але немцы нам то пару сліваў, то пару яблык — «аднясі малым». Простыя людзі нас добра сустракалі, але былі ўсякія, канечне, з нацыстамі я не бачылася.\nВызвалілі нас амерыканцы, а 25 мая адправілі на студабекерах да Дрэздана, і можаце сабе ўявіць — мы з 25 мая па 16 верасня ехалі ў Віцебск! Нас ссаджвалі з цягніка, нас дапытвалі, чаму мы ў Германіі былі, што мы ледзь не прастытуткі і гэтак далей. Калі даехалі, у Віцебску жылі ў акопе, наш дом згарэў.\nНам прапаноўвалі амерыканцы перабрацца ў ЗША, папярэджвалі, што нас па вяртанні могуць кашмарыць, але тата наш на фронце быў, муж сястры — на фронце. Мы не ўяўлялі, як можна ў Амерыку ехаць.\nНе дай бог перажываць вайну, страшная справа», — кажа спадарыня Маргарыта.\nГенпракурор Андрэй Швед заявіў, што страты Беларусі ад вайны склалі 500 млрд даляраў. Нагадаем, пагадненне па рэпарацыях было дасягнутае яшчэ ў 1945 годзе на Патсдамскай канферэнцыі.


На «Полацк-Шкловалакно» прайшло дубль-галасаванне | Народные новости Витебска\nНа «Полацк-Шкловалакно» прайшло дубль-галасаванне\nДайджэст • 14/10/08 13:46 • Выбары\nНа прадпрыемстве «Полацк-Шкловалакно» актывісты правялі тайнае дубль-галасаванне, каб праверыць афіцыйныя вынікі выбараў. Вынік такі: выбары адбыліся, але ніводны кандыдат не набраў неабходнай колькасці галасасоў.Апытанне правялі ў часе адной са зменаў «Полацк-Шкловалакна» актывістамі «Свабоднага прафсаюзу». Умова адна: прагаласаваць, як на выбарах. Узялі ўдзел 57% ад жыхароў участку, якія мелі права голасу. Вынік: галасавалі за сп. Южыка, намесніка старшыні Віцебскага аблвыканкаму – 29%, за сп. Маркава ад «Грамады» – 14%, супраць усіх – 14%.\nМіж тым, паводле афіцыйных дадзеных, сп. Южык перамог, атрымаўшы амаль 61 працэнт, у Маркава, – каля 24 %, разам у выбарах удзельнічала каля 70% выбарцаў.\nНа думку актывіста Свабоднага прафсаюзу Міколы Шараха, гэткія «паўторныя» галасаваньні – альтэрнатыва разгубленасьці прайграўшых прадстаўнікоў апазыцыі: «Калі там былі нейкія няпэўныя развагі, – маўляў, нам патрэбныя перавыбары, то ўзнікала пытанне: на падставе чаго? Цэльнай зразумелай палітыкі, нейкай зразумелай стратэгіі правядзення выбараў я не бачыў амаль ні ў воднай з палітычных сілаў».\nАрганізаваць падобныя дубаль-галасаванні, на погляд Міколы Шараха, не выклікае складанасцяў: «Тэхналагічна тут усё досыць проста. Народ з вялікім задавальненнем на гэта адклікаецца. Адзінае – могуць быць перашкоды адміністрацыйнага кшталту, але калі рабіць гэта з розумам, то пазбегнуць іх можна».\nКаардынатар кампаніі АДС «За свабодныя выбары» Віктар Карніенка, адрозна ад Міколы Шараха, не бачыць гэткую дзейнасьць мэтазгоднай: «Ну і што з гэтых фактаў зрабіць? Якія палітычныя вынікі? Ну, ведаем. Дык мы і так ведалі, што фальсыфікавалі. Якім чынам дабіцца вынікаў? Цяпер мы не можам нічога зрабіць толькі з той прычыны, што мы слабей, чым хацелася б. Калі ў нас будзе значна большы ўплыў на грамадзтва, тады ўсё будзе інакш».\nА вось меркаванне Валянціна Стэфановіча, намесніка старшыні праваабарончага цэнтру «Вясна-96»: «Ёсць некаторыя сацыялагічныя прынцыпы, там усё ж такі павінен быць шэраг патрабаванняў – выбарка і гэтак далей.Таму з навуковага пункту гледжання гэта будзе не асабліва дакладная рэч, але вось як сродак інфармавання людзей што да фальсыфікацыі, – гэта важна і пэрспэктыўна, мне здаецца. У нас, паводле сацыялагічных апытанняў, больш за 50% апытаных лічаць, што выбары ў краіне адбываюцца сумленна».


Другі Дзень вышыванкі ў Менску: поўны аншлаг!\nУ Палацы мастацтваў, дзе зладзілі імпрэзу, сабралася столькі людзей, што на абодвух паверхах ствараліся сапраўдны заторы з наведнікаў.\nЛюдзі ішлі ад самага пачатку фэсту, які быў абвешчаны на 15-ю гадзіну. Былі і малыя дзеці, што прыйшлі з бацькамі, і людзі ў сталым узросце. Колькасць жадаючых пабачыць Дзень вышыванкі стварыла такі натоўп у холе Палацу мастацтваў, што праз яго часам немагчыма было праціснуцца.\nУ фае ладзілі конкурсы на веданне беларускай гісторыі, спявалі песні. На абодвух паверхах майстры-рамеснікі прапаноўвалі свае вырабы на нацыянальную беларускую тэматыку. Можна было набыць сапраўдныя вышыванкі ручной працы, лялек-берагіняў, упрыгожванні з беларускімі сімваламі, кубкі з «Пагоняй» і традыцыйным арнаментам і шмат іншага.\nЗрабіць Дзень вышыванкі ў маштабе Дажынак\n«Вельмі прыемна, што праводзяцца такія імпрэзы. Трэба, каб іх было больш, і каб было больш інфармацыі пра іх. Бо нідзе ж, акрамя інтэрнэту, не было абвестак, – падзялілася ўражаннем Ірына Ліхтаровіч. – Хацелася б, каб увесь Палац мастацтваў адкрылі для Дня вышыванкі, бо цесна. Радуе, што шмат моладзі тут, што яны будуць выхоўвацца не так, як мы – не ведаючы сваёй спадчыны.Варта было б зрабіць такое свята ў такім маштабе, як, напрыклад тыя ж Дажынкі».\nКолькасць наведнікаў уразіла і рамеснікаў.\n«Вельмі шмат людзей, проста жудасны натоўп, броўнаўскі рух, – кажа Юля Катаржынская, што прывезла лялькі-берагіні ручной працы. – Людзі часам нават не паспяваюць разглядзець, калі іх прапіхваюць далей».\nПавел Белавус, дырэктар «Арт Сядзібы», асноўны арганізатар Дня вышыванкі, заўважыў, што яго радуе такая колькасць людзей і што трэба думаць пра памяшканне для наступных імпрэзаў.\n“Насамрэч, Палац мастацтваў – вельмі добры варыянт, ён у цэнтры гораду. Ітут даволі прасторна, больш месца, чым у любым клубу Менску. А тое, што цесна, значыць, не што памяшканне малое, а што ў людзей вялікая цікавасць да беларускай культуры. Пры гэтым заўважце, што мы рэкламавалі толькі ў інтэрнэце. Мы развіваемся, гэта ўжо другі фэст, першы мы праводзілі ўвогуле ў клубе. Будзем думаць, шукаць. Наступны, можа, у Палацы рэспублікі зробім”, – зазначыў спадар Павел.\nЦягам Дня вышыванкі праходзяць розныя майстар-класы – па выцінанцы, спяванні калядных песняў, народных танцах, лекцыі пра беларускую татуіроўку, традыцыйны беларускі строй. Імпрэза працягнецца да позняга вечару.