Самая сацыяльна абароненая прафесія - АбітурыентАбітурыент\nУступная кампанія пачалася не толькі ва ўстановах вышэйшай адукацыі. Сёння прыём дакументаў вядуць таксама прафесійна-тэхнічныя ліцэі і каледжы. Нельга сказаць, што там аншлагі (асноўная плынь паступаючых прыйдзецца на жнівень, калі завершыцца прыём ва ўстановы вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі), але самыя матываваныя дзеці не чакаюць канца лета. Многія з іх ужо даўно вызначыліся і з будучай прафесіяй, і з навучальнай установай.\nНапрыклад, у Мінскі дзяржаўны прафесійны ліцэй № 10 будаўніцтва імя І.М.Жыжаля на сённяшні дзень падалі дакументы больш як 100 юнакоў і дзяўчат. І можна сказаць, што адна група аддзелачнікаў на базе 11 класаў ужо скамплектавана: на адпаведную прафесію паступіла каля 30 заяў. Вялікую цікавасць выпускнікі школы праяўляюць і да прафесій “Электрагазазваршчык”, “Муляр; мастаўшчык”. Гэта і зразумела: на рынку працы яны заўсёды ў ліку самых запатрабаваных.\n“Зараз да нас прыходзяць выпускнікі, якія ўжо даўно вырашылі атрымаць рабочую прафесію, — расказвае дырэктар ліцэя Анатолій Паўлавіч Непачаловіч. — А ў жніўні мы чакаем тых, хто не паступіў ва ўніверсітэты і каледжы. Іх матывацыя, як правіла, невысокая: прыходзяць у прафесійна-тэхнічны ліцэй, каб не страчваць год. Але мы часта назіраем, як у працэсе вучобы стаўленне навучэнцаў да прафтэхадукацыі мяняецца, яны пачынаюць разумець, што выбраная прафесія ім падабаецца, і яны нават рады, што ўсё так атрымалася. Вядома, іх далейшы прафесійны шлях можа ляжаць і праз універсітэт, але ён будзе ўжо больш усвядомленым”.\nНа жаль, дэмаграфічны крызіс моцна закрануў установы прафтэхадукацыі, і ў апошнія гады іх патэнцыяльныя навучэнцы масава рушылі ў вышэйшую школу. А яшчэ гадоў пяць назад конкурс у ліцэй быў 4-5 чалавек на месца. Менавіта таму тут вельмі станоўча паставіліся да ўвядзення мінімальных прахадных балаў для абітурыентаў устаноў вышэйшай адукацыі. “Ну што гэта за інжынеры, у якіх па матэматыцы 5 балаў, яны ж нават чарцёж не прачытаюць! — абураецца Анатолій Паўлавіч. — Але яны могуць на высокім узроўні асвоіць рабочую прафесію і стаць добрымі будаўнікамі”.\nШто да паступаючых на базе 9 класаў, то ім прапаноўваюцца такія прафесіі, як “Майстар апрацоўчых работ”, “Сталяр; цясляр; станочнік дрэваапрацоўчых станкоў”, “Муляр; бетоншчык; цясляр”, “Муляр; тынкоўшчык; абліцоўшчык; плітачнік”.\n“Наш вопыт паказвае, што “дзевяцікласнікі”, якія прыходзяць у ліцэй, значна больш матываваны да атрымання прафтэхадукацыі і толькі ў рэдкіх выпадках спыняюць вучобу, — гаворыць намеснік дырэктара ліцэя Любоў Іванаўна Траханава. — Многія з іх пасля заканчэння ліцэя працягваюць навучанне ў тэхналагічных і тэхнічных каледжах і нават ва ўніверсітэтах. А тыя, хто ідзе працаваць на будоўлі ці прадпрыемствы, становяцца сапраўднымі прафесіяналамі, і мы чуем пра іх толькі добрыя водгукі”.\nУсе выпускнікі ліцэя пры ўмове добрага навучання могуць атрымаць 4 разрад, а па прафесіі “Муляр; тынкоўшчык; абліцоўшчык; плітачнік” 4 разрад закладзены праграмай, а ўвогуле можна і 5-ты атрымаць. Гэта вырашае выпускная кваліфікацыйная камісія, якая складаецца з прадстаўнікоў базавых прадпрыемстваў.\n“Дарэчы, навучэнцам, якія праходзяць навучанне на базе 9 класаў, разрады прысвойваюцца пасля другога курса, — тлумачыць дырэктар ліцэя. — Гэта добрая сацыяльная падтрымка для тых дзяцей, якія па нейкай прычыне (напрыклад, па стане здароўя) не могуць вучыцца далей. Мы маем права не адлічваць іх, а рабіць датэрміновы выпуск. Такім чынам, у іх ужо ёсць разрад і выпіска адзнак за два гады — а гэта, лічыце, сярэдняя адукацыя. Розніца паміж вучэбнымі праграмамі нязначная, і яе можна вывучыць і даздаць літаральна за некалькі месяцаў у вячэрняй школе”.\nСацыяльная падтрымка навучэнцаў ліцэя заключаецца і ў тым, што яны забяспечваюцца бясплатнымі абедамі, ім выдаецца спецвопратка, падручнікі. Іншагароднім прадастаўляецца інтэрнат.\n“Практыка, якую праходзяць навучэнцы на будоўлі, аплачваецца, што таксама з’яўляецца вельмі добрай падмогай, — расказвае Анатолій Паўлавіч. — Напрыклад, падчас апошняй практыкі некаторыя нашы навучэнцы зарабілі па 6-7 мільёнаў рублёў. Вядома, ёсць і тыя, хто атрымаў 2 мільёны, — аплата ж на будоўлі здзельная, але ў сярэднім па ліцэі навучэнцы зарабілі па 4,5 мільёна. У тых, хто не прагульвае, а працуе і выконвае норму, зарплата добрая.\nСёння ў Мінскім дзяржаўным прафесійным ліцэі № 10 будаўніцтва імя І.М.Жыжаля ёсць усе ўмовы, каб атрымаць прафесію, якая адпавядае самым сучасным патрабаванням. Пры падтрымцы беларуска-германскага прадпрыемства “Хенкель Баўтэхнік” тут дзейнічае сучасная вучэбная майстэрня “Ceresit” па навучанні новым будаўнічым тэхналогіям і выкарыстанні найноўшых аддзелачных матэрыялаў.\n“На прадпрыемстве “Хенкель Баўтэхнік” увесь час з’яўляюцца новыя матэрыялы і тэхналогіі, — расказвае Анатолій Паўлавіч, — і спецыялісты прадпрыемства часта праводзяць семінары па іх выкарыстанні для нашых майстроў і выкладчыкаў прафесійных дысцыплін. Мы плануем, што ў хуткім часе ўсе нашы навучэнцы таксама будуць праходзіць навучанне ў майстэрні “Ceresit”. Гэта зробіць іх яшчэ больш канкурэнтаздольнымі і сацыяльна абароненымі на рынку працы”.\nЗначную падтрымку ліцэю аказваюць і іншыя базавыя прадпрыемствы: будаўнічы трэст №4, упраўленне дарожна-маставога будаўніцтва і добраўпарадкавання, ТАА “Маналіт груп”. Яны прадастаўляюць навучэнцам месцы як для вытворчага навучання, так і для практыкі, а пасля заканчэння вучобы бяруць іх на работу.\n“У рэдкіх выпадках, калі на іншагародніх навучэнцаў паступаюць пісьмовыя заяўкі з іх гарадоў, мы накіроўваем іх працаваць на радзіму, — гаворыць дырэктар ліцэя, — але каля 97% выпускнікоў застаюцца працаваць на базавых прадпрыемствах у Мінску. Вельмі важна, што ў гэтых прадпрыемстваў ёсць інтэрнаты, нярэдка яны аплачваюць сваім работнікам арэнднае жыллё”.\nТакім чынам, у навучэнцаў будаўнічага ліцэя ёсць рэальныя перспектывы і разуменне таго, у якім напрамку можна рухацца. І вельмі важна, што ў такім далікатным узросце яны знаходзяцца пад надзейнай апекай дарослых. У ліцэі побач з імі — майстры, у інтэрнаце — выхавальнікі. Тут ліцэісты ўсведамляюць каштоўнасць стваральнай чалавечай працы і прычыняюцца да са-праўднай творчасці.\nТрэба сказаць, што ў ліцэі працуе больш за два дзясяткі клубаў і аб’яднанняў, дзе кожны можа знайсці справу па душы і праявіць сябе: Школа лідара, Клуб цікавых сустрэч, Прэс-цэнтр, клубы “Спадчына” і “Нашчадкі”, ансамбль “Братка беларус” (пра яго будзе асобная размова), а таксама вакальныя, інструментальныя, мастацкія, спартыўныя гурткі. Многія падлеткі тут па-сапраўднаму раскрываюцца, а гэта дарагога каштуе.\n“Аўтарытэт нашага ліцэя ў горадзе вельмі высокі, — гаворыць Любоў Іванаўна Траханава. — Падлеткі ведаюць пра яго са слоў былых выпускнікоў, якія зараз паспяхова працуюць на сталічных будоўлях. Да нас прыходзяць ужо дзеці і нават унукі былых навучэнцаў, а гэта значыць, што нам давяраюць”.\nпрафесійна-тэхнічныя каледжы прафесійна-тэхнічныя ліцэі прафесія прыём дакументаў уступная кампанія ўстановы вышэйшай адукацыі\nЗ тегами: прафесійна-тэхнічныя каледжы прафесійна-тэхнічныя ліцэі прафесія прыём дакументаў уступная кампанія ўстановы вышэйшай адукацыі\nПапярэдняя: У першым патоку\nНаступная: У БНТУ пашыраецца падрыхтоўка педагогаў


Беларуска нарадзіла сына проста на запраўцы. Роды прымала сяброўка\n01.11.2021 / 14:49\nУ райцэнтры Узда Мінскай вобласці няма радзільні. Дзяўчыну позна ўвечары 25 кастрычніка павезлі нараджаць у Мінск, але роды пачаліся раней. Пазітыўную гісторыю апублікаваў onliner.by.\nДа радзільні заставалася 10 кіламетраў. Хлопчык з'явіўся на свет на запраўцы каля МКАД. Роды прымала сяброўка. Парадамі, што рабіць, дапамагала сама парадзіха, у якой гэта ўжо чацвёртае дзіця. У гэты час на запраўку ехала хуткая.\n— Калі з'явілася дзіця, сяброўка мне сказала, каб за галоўку яго брала, — кажа дзяўчына, якая супраць волі стала акушэрам-гінеколагам. - А ў мяне рукі былі халодныя, непрадэзінфікаваныя. Але з сабой былі сурвэткі, і я, узяўшы з дапамогай сурвэткі дзіця за галоўку, акуратна ўсё рабіла. Ужо гатовая была потым і пупавіну перарэзаць, але гэта ўжо зрабілі медыкі.\n— Што дактары потым казалі? Здзівіліся?\n— Яны ў шоку былі. Сказалі, што, калі вырасце, будзе дальнабойнікам. Хлопчык нарадзіўся здаровенькім. Усё добра.


Месіянства - гэта ідэя пра Збаўцу, які ўстановіць справядлівасць\nМесіянства - гэта адна з нешматлікіх ідэяў, якая перажыла тысячагоддзя. Думка пра яго праходзіць праз увесь Танах, які хрысціяне называюць Старым Запаветам. Яму на сённяшні дзень прыблізна чатыры тысячы гадоў.\nШто ж гэта за думка\nНарод вельмі сур'ёзна разважаў у свой час пра Д'ябла, але да канца XVIII стагоддзя апошні практычна звёў на нішто свае пазіцыі. Ідэі Ада і Рая, якія хвалявалі людзей амаль два тысячагоддзя, да канца XIX стагоддзя таксама перасталі быць актуальнымі.\nЗараз ніхто сур'ёзна не абмяркоўвае гэтыя пытанні, яны ператварыліся ў літаратурныя. А вось месіянскай ідэя жывая, як ні дзіўна, і ў яе цалкам дастаткова паслядоўнікаў.\nМесіянства - гэта адмысловая збаўчая для свету ролю чалавека або народа. Можна ўспомніць пачатак трэцяга тысячагоддзя, калі ў Ізраіль прыбывалі з усіх канцоў святла ўсё новыя і новыя месіі, каб адтуль з трыумфам пайсці па свеце. Што кожны з іх хацеў, сказаць цяжка, таму што сярод іх былі людзі і шчыра веруючыя, і хворыя, і жадаючыя на гэтай хвалі зарабіць грошай. Па сутнасці, месіянства - гэта вучэнне пра тое, што месія ўстановіць справядлівасць і прывядзе людзей да праўды божай, да выратавання. Добра пра гэта сказаў Галіч: «Бойцеся адзіна толькі таго, хто скажа:« Я ведаю, як трэба! ». Хто скажа: «Усім, хто пойдзе за мной, Рай на зямлі - ўзнагарода».\nХто можа быць месіяй\nСлова "месія" - гэта грэцкае вымаўленне яўрэйскага слова "машиах", што азначае "памазанік". Цар, напрыклад, - гэта памазанік божы. Калі ў старажытнасці цара абвяшчалі кіраўніком, то каб падкрэсліць, што гэта не узурпатар, яго памазвае на царства алеем (вельмі вычышчаным аліўкавым алеем). Ён станавіўся на калені, прарок над ім чытаў малітвы і на галаву капал гэта алей. Пазней гэты абрад разам з хрысціянствам прыйшоў у Еўропу і на Русь.\nГэта была матэрыялізацыя чароўнай ласкі. І ў Ізраілі, напрыклад, сталі памазваць суддзяў і нават вайскоўцаў начальнікаў.\nМесія павінен быць пасланнікам Божым, і пытанне складаўся ў тым, чым ён павінен займацца. Адны казалі, што месіяй будзе цар, але не абавязкова з габрэяў. Тыя, хто думаў нетрывіяльна, казалі, што месія будзе праведны суддзёй. Іншыя ж лічылі, што якая розніца, які прысуд вынесе суддзя, калі ўсё роўна ніхто не будзе яго выконваць. Толькі воін можа прымусіць людзей выконваць слова праўды. Ён прымусіць махляра выконваць закон, злодзея - аддаць нарабаванае, драпежніка - паважаць сірату, ўдаву. І, нарэшце, знайшліся людзі з самым арыгінальным мысленнем. Яны сказалі, што месію ніхто не даведаецца. Ён будзе бедны, хворы, няшчасны, усімі гнаны. Гэта ідэя потым увайшла ў хрысціянства.\nУ свой час граф С. Увараў высунуў ідэю, на якой, на яго думку, павінна трымацца дзяржава. Яго словамі, для Расіі месіянства - гэта "праваслаўе, самадзяржаўе, народнасць". Падобны тэзіс - працяг ідэалагемы знакамітага старца Філафея: «Масква - трэці Рым», якая да 30-м гадам XIX стагоддзя ўжо неяк стаптаўся і нікога не натхняла. Ідэя Уварава была антытэзіс французскім «Лібэрці. Эгалітэ. Фратерните », якіх як агню баяліся ў Расійскай імперыі. І яе аўтар з вялікім недаверам ставіўся да выбранасці рускага народа як народа-вызваліцеля, спазнаць дарогу праўды.\nА гэта ж і ёсць рускае месіянства, калі выкладаць яго коратка. Нават пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі ўвесь свет Расіі бачыўся ў кайданах, і яго варта было вызваліць.\nІ месіяй ў гэтым выпадку выступаў пралетарыят. Ён пранясе рэвалюцыю па ўсім свеце, знішчыўшы імперыялізм, закабаліць усе народы. Але замест трэцяга Рыма прыйшоў трэці Рэйх. Народ тады прагнаў са сваёй зямлі захопнікаў. І што? Усталявалася справядлівасць? Пачалася халодная вайна, а ўнутры краіны прадоўжыўся тэрор. А потым усё разам абваліўся як картачны домік, і да ўлады прыйшлі самыя розныя палітычныя эліты, усярэдзіне якіх няма адзінства.\n«Асаблівыя наканавання» Расеі\nНа сённяшні дзень не праявіліся яшчэ нацыянальныя ідэі, няма змацавальнага пачатку ў рускім грамадстве. Што можа стаць залогам маральнага, духоўнага і матэрыяльнага адраджэння краіны? Ідэі месіянства? Гэта значыць богам выбраны чалавек прывядзе краіну да росквіту?\nЯкое значэнне слова "месіянства»? Гэта канцэпцыя аб месіі, то ёсць пра чалавека, якога прышле бог. Ён павінен палепшыць стан усяго чалавецтва: прыйдзе Збаўца, які ўсталюе новы парадак справядлівасці і шчасця. А пакуты Расіі, як пакуты Ісуса, загладзяць грахі чалавецтва. Ці не занадта гэта ўсё ўтапічна?\nЯк мы жывем зараз\nМы проста ідзем сваім шляхам, па сваёй гістарычнай «калідоры». Ён не дрэнны і ня добры. Проста ён у нас менавіта такі. І не варта сябе параўноўваць ні з Захадам, ні з Усходам. У нас іншы менталітэт, спароджаны культурнымі асаблівасцямі, рознымі кліматычнымі ўмовамі, вялізныя тэрыторыі, беднасцю глеб, а таму недастатковым прыбавачнай прадукту.\nНам варта распрацаваць уласную канцэпцыю адраджэння краіны, а не чакаць прыходу Збавіцеля. Наша палітычная эліта да гэтага не гатовая. У яе няма аб'ядноўвае ўсю краіну ідэі.\nЭліта чапляецца за старыя думкі пра хрысціянства як за нітку, якая звяжа разам краіну. Пакуль такога не назіраецца. Мала людзей, гатовых памерці за веру, жадаючых прапагандаваць яе, жывучы ў турме, звяртаючыся да дэкласаваных элементаў, да маргіналам. Інтэлігентны чалавек таксама не схільны весці прапаганду рэлігійных поглядаў. Ён проста выжывае, як умее. Можна сказаць, што краіна цяпер на раздарожжы.\nХристорождественский сабор (Разань) - цуд гісторыі і архітэктуры\nГрэцкая багіня жыцця\nІслам: 99 імёнаў Алаха і іх значэння\nМалітвы Яфрэма Сірына велікапосныя\nПаштоўка-кашуля сваімі рукамі: пакрокавая інструкцыя. Паштоўка-кашуля: майстар-клас\nНацыянал-бальшавізм: ідэалогія і асноўны прынцып\nНабор трываласці бетону ў залежнасці ад тэмпературы: графік\nУ чым заключаецца біялагічнае значэнне бясполага размнажэння ў раслін?\nНезабыўнае 8 сакавіка. сцэнар свята\nБразілія: карысныя выкапні і асаблівасці рэльефу\nВіза ў Эміраты. Асаблівасці афармлення\nБішкек - сталіца Кіргізіі. Карта горада Бішкек. Бішкек - адпачынак\nАпухлыя палавыя вусны - прыкмета хваробы\nБялізну «Фір слім»: водгук дапаможа зрабіць правільны выбар\nЯк выбраць добрае віно


Галоўная » Артыкулы апошніх навін » Націсніце тут, калі гэта ваш прэс-рэліз! » Рак грудзей: ці дастаткова вы жорсткі, каб насіць ружовы колер?\nКампанія заходняй супольнасці па павышэнню дасведчанасці і павышэнню інфармаванасці і сродкаў для барацьбы з ракам малочнай залозы вяртаецца да нацыянальнага фіналу Wrangler Rodeo® у Лас-Вегасе і абвясціла аб прыцягненні 37 мільёнаў долараў.\nTough Enough to Wear Pink вяртаецца сёння вечарам у Thomas & Mack Center у Лас-Вегасе, штат Невада, каб адсвяткаваць ноч Tough Enough to Wear Pink на WNFR. Спартсмены і прыхільнікі радэа будуць апрануты ў ружовы колер, бо штогадовая традыцыя вяртаецца 17-ы год.\nTough Enough to Wear Pink быў заснаваны ў 2004 Тэры Уітлі, жонкай і маці былых прафесійных каўбояў у радэа Джыма і Уэйда Уітлі, а таксама Карлам Стрэсманам, былым дырэктарам спецыяльных мерапрыемстваў для Wrangler і былым камісарам прафесійнага радэа. Асацыяцыя каўбояў (PRCA). Ідэя заключалася ў тым, каб выклікаць рух заходняй супольнасці, каб дапамагчы сем'ям, якія сутыкаюцца з ракам малочнай залозы. Tough Enough to Wear Pink night была запушчана на WNFR, у якой канкурэнты і фанаты апранулі ружовы колер, каб паказаць сваю падтрымку. Ідэя была імгненным хітом, і радэа-камітэты па ўсёй краіне пыталіся, як яны могуць прынесці кампанію ў свае родныя гарады.\nTough Enough to Wear Pink прапануе падтрымку па планаванні, маркетынгу, рэкламе і мерчандайзингу камітэтам па радэа для правядзення мерапрыемстваў у сваіх суполках. Сабраныя грошы застаюцца ў суполцы, каб спрыяць ранняму выяўленню і правядзенню мамаграфіі, забяспечваюць транспарт да медыцынскіх прыёмаў, падтрымліваюць мясцовыя клінікі і бальніцы і прапануюць дапамогу сем'ям.\nТэры Уітлі таксама з'яўляецца прэзідэнтам Vintage Wine Estates, вядучай вінаробнай кампаніі. Створанае ёю віно Purple Cowboy вяртае 100% прыбытку Tough Enough to Wear Pink. Фіялетавы каўбой з'яўляецца афіцыйным віном Асацыяцыі каўбояў прафесійнага радэа.\nСярод іншых шчодрых спонсараў: Wrangler, Montana Silversmiths, Twisted X, Cinch Jeans і Las Vegas Events.\nКожны год Tough Enough to Wear Pink прызнае вядучыя мерапрыемствы па зборы сродкаў Tough Enough to Wear Pink. У гэтым годзе гонар нумар адзін у радэа – Дні жывёлаводаў TETWP. Гэтая ўпартая група сабрала больш за 600,000 XNUMX долараў, якія засталіся ў іх родным горадзе. Іншыя вядомыя зборы сродкаў уключаюць TETWP з Мантаны, The Cowboy's for Cancer Research і Twin Falls TETWP.\nFinancial Pandemic: Younger and Older Americans Struggling the Most Студзень 29, 2022


Лябедзька: «Наш апанэнт прабег праз усё поле, дагнаў мяне і ззаду, з усёй сілы, што ёсьць, урэзаў па нагах»\n11 жнівень 2014, 17:45\nАнатоль Лябедзька, архіўны здымак\nСтаршыня АГП Анатоль Лябедзька зламаў нагу падчас футбольнага Кубку Свабоды, які праходзіў 9 жніўня ў Менску. У сваім Фэйсбуку ён зьмясьціў фатаздымак, дзе ён у інваліднай калясцы, і напісаў: «Усе ж такi безь вiзыту ў лякарню не абышлося. Футбол, як палiтыка, патрабуе ахвяр...»\nПяць тыдняў Лябедзьку давядзецца быць у гіпсе.\nКарэспандэнт: «Па-першае, як вы сябе адчуваеце, дзе вы цяпер?»\nЛябедзька: «Цяпер адчуваньне больш-менш. Гіпс ад пяткі на ўсю нагу. І, канечне, даводзіцца карэктаваць свае працоўныя пляны».\nКарэспандэнт: «Вы дома ці ў лякарні?»\nЛябедзька: «Я дома, мне літаральна ўчора наклалі гіпс, і я вярнуўся дахаты. Я спадзяваўся, што гэта проста моцны ўдар і я ў бліжэйшай пэрспэктыве вярнуся і да спраў, і да футболу. А выявілася, што пералом, і такі вельмі своеасаблівы, такі спэцыфічны пералом. Зрабілі здымак учора, і аказалася, што зламана малая бярцовая костка».\nКарэспандэнт: «А як гэта наагул адбылося на полі?»\nЛябедзька: «Злыя людзі не павінны гуляць у футбол. Я ня ведаю, чым ім займацца. Няхай у званы звоняць ці арудуюць лапатай. Але футбол — гэта эмоцыі, гэта спаборніцтва, але тым ня менш ёсьць нейкая лінія паводзінаў, за якую нельга пераступаць. А так атрымалася, што ў нас было сутыкненьне, і пасьля гэтага наш апанэнт прабег праз усё поле, дагнаў мяне і ззаду, з усёй сілы, што ёсьць, урэзаў па нагах. Гэта было мэтанакіравана. Гэта было вось нейкае не гульнявое сутыкненьне, што выклікае ўнутры мяне такі пратэст. Так нельга рабіць».\nКарэспандэнт: «А хто гэты ваш апанэнт на футбольным полі?»\nЛябедзька:"Я не хацеў бы тут пераходзіць на пэрсаналіі. Здарылася дык здарылася. Як кажуць, караван ідзе далей«.\nКарэспандэнт: «А зь якой камандай вы гулялі ў гэты час?»\nЛябедзька: «Гэта быў рух „За свабоду“. Гэта была яшчэ першая гульня, што яшчэ крыўдна. Толькі мы пачалі спаборніцтва, усё было фэерычна, прыгожа, 12 камандаў. Ва ўсім астатнім турнір быў вельмі ўдалы, моцная гульня, новы чэмпіён — нечакана для ўсіх Аб’яднаныя сацыял-дэмакраты выйгралі. Таму, калі на шалі, то плюсаў і перавагаў значна больш. Адзінае, я зьдзіўляюся, што яшчэ цэлы дзень паўдзельнічаў у працэдуры ўручэньня ўзнагародаў, яшчэ дзень дома прабыў».\nКарэспандэнт: «Вы мяркуеце, што гэта была вам нейкая помста?»\nЛябедзька:"Я ня думаю, што гэта помста за межамі гэтага поля. Але помста была. Ёсьць такія гульцы. Я згадваю аднаго такога гульца. Быў у Вярхоўным Савеце, зь якім я таксама гуляў у футбол, і ў яго была таксама звычка: як толькі яму нешта не падабаецца ці нейкая моцная кантактная гульня, то ён заціскаў вусы ў зубы, даганяў свайго крыўдзіцеля і абавязкова біў яго па нагах. Некаторыя ведаюць, хто гэта такі. Гэта з гэтай пароды такі ж самы гулец. Яму не спадабалася сутыкненьне, і ён дагнаў, мэтанакіравана ўдарыў так, каб паламаць нагу чалавека. Вось гэта трэба выключаць з футболу. Ва ўсім астатнім футбол — супэр".\nКарэспандэнт: «Вы апублікавалі фатаздымак у калясцы і пішаце: «Футбол, як палiтыка, патрабуе ахвяр». Што гэта азначае?\nЛябедзька: «Я быў у такім жа стане, у такой жа калясцы, пасьля таго як мяне зьбілі амапаўцы. Гэта горшая сытуацыя ўсё ж такі. Але што да ахвяраў у палітыцы, я ў палітыцы прайшоў шмат што, і там сутыкнуўся зь велізарнымі праблемамі, якія тычыліся мяне і маёй сям’і. І трэба ахвяраваць. І ў футболе ніхто не дае гарантыі, ніхто ня дасьць страхоўкі, што ўсё будзе абсалютна нармальна. Могуць быць і такія недарэчныя, непажаданыя сытуацыі».\nЛябедзька: «Хопіць заяў і рыторыкі, трэба спыняць вайну»\nБеларуская апазыцыя сустракаецца зь літоўскім міністрам\nЛябедзька перадаў Лінкявічусу сьпіс кандыдатаў у неўязных


16:55 05.01.2021 (абноўлена 17:41 05.01.2021)\nАднак расце колькасць выпадкаў са смяротным зыходам: за апошнія суткі ў Беларусі памерлі 10 чалавек, за ўвесь час - 1 471.\nМІНСК, 5 сту – Sputnik. За апошнія суткі ў Беларусі заразіліся каронавіруснай інфекцыяй 1 тысяч 273 чалавекі, паведаміла ў аўторак Міністэрства аховы здароўя.\nСутачны прырост стаў значна менш. Напрыклад, у мінулы панядзелак было абвешчана аб 1 869 новых выпадках заражэння.\nЗа апошнія суткі паправіліся, па інфармацыі Міністэрства аховы здароўя, 949 пацыентаў. Памерлі 10 чалавек, у якіх быў знойдзены каронавірус.\nЗа час пандэміі статыстыка наступная: захварэлі 203 104, ачунялі 184 574, памерлі 1 471 чалавек.\nПра каронавірус сёння ў чарговы раз выказаўся беларускі лідэр Аляксандр Лукашэнка. Ён назваў захворванне божай карай, якую атрымала чалавецтва за сваё непаважлівае стаўленне да прыроды.\n"Гасподзь нас, напэўна, каронавірусам і пакараў, што мы проста па-хамску ставімся да прыроды. Калі ў нас не будзе гармоніі з прыродай, мы будзем хворыя, і дзеці нашы будуць жабракамі", - заявіў ён.\nКалі антыцелы да COVID перадаюцца ад маці да дзіцяці, распавялі навукоўцы\nСтатыстыка, Мінздраў РБ, каронавірус\nКаронавірус COVID-19 (1013)