24 кастрычнік 2000, 15:00\nУкраіна занепакоеная напружанымі дачыненьнямі Беларусі з Эўрапейскімі арганізацыямі, – заявіў сёньня начальнік прэсавай службы Міністэрства замежных справаў Украіны Ігар Грушко.\n(Цытата: ) “Замежнапалітычнае напружаньне ў дачыненьнях Беларусі з вядучымі эўрапейскімі арганізацыямі, у прыватнасьці, з АБСЭ, выклікае ва Ўкраіны сур’ёзную заклапочанасьць з прычыны наяўнасьці палітычнай напружанасьці ў рэгіёне, да якога Ўкраіна належыць”.\nБеларусь, паводле словаў Ігара Грушко, належыць да рэгіёну Вялікай Эўропы, і кіруючыся гэтым трэба ацэньваць падзеі ў Беларусі.\nЯк перадае карэспандэнт УНІАН, цытуючы словы начальніка прэсавай службы міністэрства замежных справаў Украіны, факты адмовы часткі апазыцыйных сілаў Беларусі ўзяць удзел у парлямэнцкіх выбарах сьведчаць пра канфліктнасьць, якая захоўваецца ў беларускім грамадзтве.\nЯк паведаміў Ігар Грушко, Украіна перакананая, што працэсы агульнаэўрапейскай інтэграцыі не павінныя абмінаць ніводнай з краінаў кантынэнту. Адзіны рэальны шлях для пераадоленьня існуючай у Беларусі напружанасьці як у замежнапалітычным, так і ўнутрыпалітычным кантэксьце, паводле Ўкраіны, – гэта ўзмацненьне парлямэнтарызму, разьвіцьцё дэмакратычных прынцыпаў падзелу ўлады, забесьпячэньне свабоднага функцыянаваньня грамадзкіх і няўрадавых арганізацыяў.\nАфіцыйны Кіеў мяркуе, што толькі гарантаваныя палітычныя, эканамічныя і сацыяльныя правы кожнага грамадзяніна могуць стварыць фундамэнт, які забясьпечыць стабільнасьць у грамадзтве, эканамічны рост і паўнацэннае далучэньне краіны да міжнароднай супольнасьці.\nІгар Грушко таксама дадаў, што Ўкраіна чакае на вынікі другога туру галасаваньня ў тых акругах, дзе кандыдаты не набралі неабходных галасоў і тады ацэніць вынікі выбарчай кампаніі агулам.


Акцыю "Канікулы без дыму і агню" ратавальнікі праводзяць у онлайн рэжыме\nШтогод ратавальнікі прымаюць актыўны ўдзел у мерапрыемствах школьнікаў на летніх вакацыях. У гэты раз работнікі Маскоўскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях праводзяць прафілактычныя мерапрыемствы з дзецьмі ў онлайн рэжыме. У запланаваны час хлопцы з прышкольных лагераў сабраліся ля экранаў кампутараў. І вось паступіў відэа званок ад прадстаўнікоў МНС. Гутарка пачалася прыязным і радасным прывітаннем адзін аднаго. Рабяты з задавальненнем пачалі мець зносіны з інспектарам. У час размовы абмеркавалі правілы бяспечных паводзін на вуліцы, дома, на адпачынку. Па якіх прычынах можа адбыцца пажар у доме, што рабіць, калі адбылося загаранне, як правільна выклікаць ратавальнікаў і г.д. На ўсе пытанні хлопцы актыўна адказвалі і прыводзілі прыклады з свайго жыццёвага вопыту.\nАсаблівая ўвага была ўдзелена адпачынку на вадаёме. Лета яшчэ ў пачатку свайго шляху, а ўжо досыць шмат адбылося трагічных выпадкаў з дзецьмі на вадаёмах. Інспектар нагадаў, што купацца толькі ў спецыяльных месцах для купання і з дарослымі. Не скакаць у ваду з абрываў, мастоў ці іншых узвышэнняў. Буйкі створаны для таго, каб адмераць бяспечную адлегласць у вадаёме, далей якога нельга заплываць. На вадзе катэгарычна забароненыя гульні, падчас якіх паднырваў, хапаюць адзін аднаго за ногі і пачынаюць тапіць. Такія забавы трэба неадкладна спыняць.\nІнспектар раённага аддзела па НС прадэманстраваў працу мабільнага прыкладання «МНС Беларусі. Дапамога побач ». Дадзенае прыкладанне з'яўляецца добрым памочнікам пры любой складанай сітуацыі. Дзеці з задавальненнем пачалі ўстанаўліваць дадатак на тэлефон.\nІнспектар СПиВО Маскоўскага РАНС МДУ МНС Марына Васілеўская


Архівы Килдаре - IntoKildare\nГорад Кілдарэ ўзыходзіць да 5th стагоддзя і бярэ назву па-гэльску Cill Dara, што азначае Дубовая царква, манастыр, заснаваны Святой Брыгідай на месцы пад дубам. Горад багаты на спадчыну і гісторыю і арыгінальныя 19th стагоддзе Market House прапануе зазірнуць у мінулае праз захапляльны вопыт віртуальнай рэальнасці, выдатную адпраўную кропку для вашага візіту. Катэдральны сабор Святой Брыгіды і Круглая вежа знаходзяцца побач - вышыня вежы складае амаль 33 метры і з'яўляецца самай высокай у Ірландыі альпінісцкай круглай вежай, і вы абавязкова ўбачыце выдатны від на горад і раўніны Керра. Калодзеж Святой Брыгіды знаходзіцца ў некалькіх хвілінах хады, і наведванне Эрмітажа Соласа Брыда раскажа яе гісторыю.\nПершы міжнародны аўтапрабег, які прайшоў у Вялікабрытаніі ці Ірландыі, Кубак Гордана Бенета, прайшоў праз Кілдэр. У больш сучасныя часы горад з'яўляецца месцам для наведвальнікаў крам, якія наведваюць вёску Кілдэрэ і выдатна правядуць дзень у сусветна вядомым Ірландскім нацыянальным конезаводзе і садзе.


Голацкі дзіцячы сад — сярэдняя школа — Вікіпедыя\n53°42′20,90″ пн. ш. 27°51′22,90″ у. д.HGЯO\nГолацкі дзіцячы сад — сярэдняя школа\nДзяржаўная ўстанова адукацыі «Голацкі дзіцячы сад — сярэдняя школа» — установа сярэдняй адукацыі ў а. Голацк Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.\nГісторыя школы бярэ пачатак у 1893 годзе, калі багатыя сяляне нанялі настаўніка для сваіх дзяцей і аддалі адзін з дамоў пад школу .\nУ 1914 г. узведзены школьны будынак.\nНовы будынак школа быў уведзены 1 верасня 1984 года. Ён разлічана на 392 месцы, у ёй 14 кабінетаў, спартыўная зала, камбінаваная майстэрня, актавая зала, бібліятэка і сталовая.\n9 траўня 1985 г на базе школы пачаў працаваць музей баявой і працоўнай славы.\nВіктар Адамавіч Дубік (1984—2005).\nТаццяна Васільеўна Малуха (2005—2007).\nДзіяна Валянцінаўна Бычкова, выконвала абавязкі намеснік дырэктара (2007—2008).\nАляксей Генадзьевіч Бандарчык (2008—2015).\nВольга Мікалаеўна Сулім (з 2015).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Голацкі_дзіцячы_сад_—_сярэдняя_школа&oldid=3562248"


Песня птушкі — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Пераказы, дыктанты → Песня птушкі\n– Не маркоцься! – спяваў салавейка. – Бог бачыць, што ты невінаваты. Злыя людзі выпусцяць цябе, і ты зноў выйдзеш на волю, на свет, на чыстае паветра. Дзеці твае будуць цябе шанаваць і любіць... Будзе ціхі летні вечар, доўгія цені пацягнуцца ад дрэў, а ты будзеш, седзячы на ганку, расказваць сваім дзецям, як ты пакутаваў. Будзеш іх вучыць, каб яны, як вырастуць, не давалі злым людзям рабіць злых спраў, каб не крыўдзілі другіх людзей. I дзеці твае паслухаюць цябе. Як яны вырастуць, ты ўбачыш іх добрымі, чэснымі і справядлівымі. Ты будзеш жыць доўга-доўга. Валасы твае пасівеюць, але сэрца будзе радасна біцца.\nВасіль Жуковіч → Васіль Жуковіч - Сінічкі


Блог Андрэя Берастоўскага: Я Вас не разумею!\nНекаторы час таму давялося пагутарыць з суседам, які, як і я, быў перакладчыкам, але пярсідскай мовы. Ён ў якасці анекдота распавёў мне як у Афганістане яго адзін з мясцовых жыхароў прасіў патлумачыць пра што гаворыла радыё ў яго кватэры. Чалавек размаўляў на персідскай, але не разумеў яе літаратурную версію.\nАналагічнае я чуў ад іншых былых савецкіх "ваенспецоў" пра выкарыстанне французскай мовы ў алжырскай арміі ў сувязі з тым, што арабы з розных плямёнаў не заўсёды разумеюць адно аднаго.\nТое ж самае можна сказаць і пра іншыя распаўсюджаныя мовы -- англійскую, французскую, іспанскую, партугальскую. Кожная мова зараджаецца ў дыялектах, з якіх потым лінгвісты выводзяць агульныя правілы для літаратурнай мовы, пры гэтым можа быць некалькі альтэрнатыўных стандартаў. У выніку літаратурная мова можа значна адрознівацца ад дыялектаў.\nМне гэта цікава ў сувязі з тым, што беларуская мова мае два стандарты правапісу, граматыкі і лексікі: "тарашкевіцу" (стандарт 1920-30-х гг) і "наркамаўку" (сучасны афіцыйны стандарт). Таксама існуе значны пласт перыёдыкі дыяспары беларускай эміграцыі надрукаваны лацінкай. А пра дыялекты я ўвогуле маўчу, хоць прынцыповай розніцы паміж імі мала.\nУсё гэта сведчыць аб тым, што беларуская мова -- не мёртвая, а жывая "нармальная" мова. Якая развіваецца незалежна ад палітычных трактовак яе існавання і выкарыстання.\nat августа 23, 2015\nLabels: Беларускае, Здарэнні, Лингвистика


Запрошаны гурт "LAUDANS" з Мінска, добра вядомы парафіянам за неаднаразовы ўдзел у святах, граў і спяваў для вернікаў падчас святой Імшы ў Лучаі. Дарэчы, на працягу ўсяго нядзельняга дня артысты радавалі сваёй творчасцю вернікаў і ў капліцах.\nПадчас гаміліі святар, распавядаючы пра святога Мікалая, заахвоціў прысутных браць прыклад з самага папулярнага і шанавага хрысціянскага святога. Ксёндз Мікалай нават задаў "хатняе заданне": 6 снежня, калі ўвесь каталіцкі Касцёл узгадвае святога Мікалая, зрабіць падарункі сваім блізкім і родным, каб ніхто не застаўся абдзелены бескарыслівай любоўю і дабрынёй.\nНапрыканцы святой Імшы ксёндз Мікалай прымаў віншаванні з нагоды імянінаў ад сваіх парафіян і ад землякоў з Шаркаўшчыны. Чарговы верш-віншаванне ад паэткі Кацярыны Сосна і букет невянучых кветак ад малітоўнага руху "Маргарыткі". Дзякуючы за памяць, святар нават пажартаваў, што ўжо можна выдаваць кнігу вершаў-пажаданняў ад гасцей.\nЗдаецца, з аднолькавым хваляваннем чакалі і дарослыя, і дзеці святога Мікалая. І вось пад песню Віктара Шалкевіча "Балада пра святога Мікалая" завітаў чаканы госць. Адразу ж дзеткі абступілі яго, атрымалася гутарка, святы Мікалай задаваў пытанні, каб даведацца пра рэлігійныя веды. Дзеткі паказвалі здольнасьці, расказвалі малітву, хтосьці вершык ці дарыў падрыхтаваны малюнак. Атрымаўшы падарункі, шчаслівыя дзеткі зрабілі памятнае фота з шаноўным госцем.\nНе абдзяліў сваёй увагай святы Мікалай нікога з прысутных у храме. Здаецца, да слёз былі расчуленыя многія, бо кожнаму чалавеку, нягледзячы на ўзрост, заўсёды прыемна, калі яго заўважаюць і робяць прыемныя сюрпрызы. Быццам, пацяплела ў гэты марозны снежаньскі дзень ад увагі і дабрыні, якую пашчасліла адчуць. Як жа цудоўна, што традыцыя "Мікалаек" працягваецца ў парафіі, каб кожны мог не толькі тэарэтычна даведацца пра святога Мікалая, але і пазнаёміцца з ім.


Прокат автомобилей в Минске | Правілы пракату аўтамабіля - абмежаванне мінімальнага ўзросту кіроўцы\nАрэнда і пракат аўтамабіляў - ўзроставыя абмежаванні кіроўцы\nПравілы пракату аўтамабіля абавязкова ўключаюць пункт аб абмежаванні мінімальнага ўзросту кіроўцы і аб яго мінімальным кіроўчым стажы. Вадзіцельскі вопыт спатрэбіцца ў любой краіне свету, дзе Вы захочаце ўзяць аўтамабіль на пракат. Па якой жа прычыне пракатныя кампаніі ўводзяць гэтыя абмежаванні?\nПракатныя кампаніі ўсяго свету (у тым ліку і якія працуюць у нашай ў краіне) прад'яўляюць да сваіх патэнцыйным кліентам патрабаванні, якія датычацца іх узросту і вадзіцельскага стажу. Прычым магчымасці вадзіцеля ўзрастаюць прама прапарцыйна яго ўзросту і досведу. У якой бы краіне свету Вы ні пажадалі арандаваць аўтамабіль, з Вас ўсюды запатрабуюць наяўнасць пэўнага кіроўчага досведу. Чым кіроўца старэй і больш вопытны, тым больш высокім будзе клас аўтамабіля, які прапануе яму пракатны кампанія. Кампаніі усталёўваюць патрабаванні па сваім меркаванні, але, звычайна, мінімальным узростам кіроўцы з'яўляецца 20 гадоў. У сярэднім, іх патрабаванні выглядаюць наступным чынам:\nУзрост ад 20 гадоў, вадзіцельскі стаж ад 2 гадоў - аўтамабілі класа « Эканом» і « Стандарт »;\nУзрост ад 25 гадоў, вадзіцельскі стаж ад 5 гадоў - аўтамабілі класа «Бізнэс» і « Прэміум» .\nПадстаў для ўвядзення такіх абмежаванняў існуе дастаткова. Паводле дадзеных статыстыкі, пачаткоўцы і, адпаведна, нявопытныя вадзіцелі ў 1,6 разоў часцей трапляюць у ДТЗ, чым кіроўцы, якія маюць стаж ваджэння ад 4 гадоў. З людзьмі маладзейшых за 25 гадоў аварыі адбываюцца найбольш часта. Прычынамі такога становішча становяцца няправільная ацэнка сітуацыі, залішняя самаўпэўненасць пры недахопе вопыту ці ж, наадварот, няўпэўнены паводзіны. Так ці інакш, памылкі пачаткоўцаў, якія прыводзяць да ДТЗ, абгортваюцца вялікімі стратамі для пракатных кампаній.\nГэтак жа ўлічваецца і тая акалічнасць, што за рулём чужога, нязвыклага аўтамабіля пачатковец адчувае яшчэ большы стрэс, у выніку якога колькасць памылак можа істотна ўзрасці.\nСапраўды упэўнена адчуваць сябе за рулём малады кіроўца пачне толькі праз некалькі гадоў. А набірацца вопыту лепш за ўсё ў прысутнасці вопытных вадзіцеляў, загадзя вывучыўшы маршрут. Галоўнае - набрацца цярпення і не спяшацца.


Аб'ектыў\t19.12.2017 Вінаградаў пра Плошчу-2010: Малаток бы большы\n<iframe class="tvp-video-embed" frameborder="no" scrolling="no" horizontalscrolling="no" verticalscrolling="no" width="640" height="360" src="https://www.tvp.pl/shared/details.php?copy_id=39192176&object_id=39192175&autoplay=false&is_muted=false&template=external-embed/video/iframe-video-embed.html"></iframe>\nБольш за 600 чалавек затрыманыя. Штрафы і содні для іх у судовым канвееры. Розныя турэмныя тэрміны для трох дзясяткаў актывістаў ды нават чатырох кандыдатаў на прэзідэнта. І гэта толькі некаторыя наступствы акцыі пратэсту, якая прайшла ў Менску ў дзень прэзідэнцкіх выбараў роўна сем гадоў таму.\nПоўны надзеі, але ў выніку разгромны снежань 2010-га\n«Хацелася пераменаў, ужо колькі гадоў гэта можа працягвацца».\n«Калі б выйшла паўгорада, то рэакцыя была б іншай».\n«Людзі не хочуць. Мабыць іх усё задавальняе. Памяркоўныя беларусы. Не гатовыя. Баяцца, магчыма, чагосьці. Гэта значыць баяцца страціць там нейкія свае 300 долараў заробку для таго, каб нешта змяніць».\n– пракаментавалі гадавіну падзеяў на Плошчы жыхары Менску.\nЛукашэнка пераконваў: пратэстаў не будзе, вырашальны– голас народу\nАднак на плошчу выйшлі, паводле некаторых падлікаў, нават да 60 000 беларусаў. Хоць дайшлі не ўсе. Сілавікі напалі на каманду кандыдата на прэзідэнта Уладзіміра Някляева на подступах да плошчы. Сам палітык трапіў у шпіталь, адкуль пазней яго выкралі. Актывіст Павел Вінаградаў тады быў у камандзе палітыка. І сёння таксама пайшоў бы на плошчу.\n«Пайшоў бы 100 %. А памяняў бы я: не браў бы з сабой шмат цёплых рэчаў, нейкай ежы, нейкага пітва, бо я ішоў надоўга. Я б апрануўся ямчэй і малаток узяў бы большы», – кажа Вінаградаў.\nУ 2010 годзе акцыя на плошчы Незалежнасці была мірная\nАле правакатары разбілі шыбы ў Доме ўраду. І гэта стала падставаю для жорсткага сілавога разгону.\nСілавікі збівалі ўсіх без разбору. На наступны дзень Аляксандр Лукашэнка заявіў пра 639 арыштаваных. Большасць атрымалі суткі адміністратыўнага арышту або штрафы. Але дзясяткі актывістаў атрымалі турэмныя тэрміны за масавыя закалоты. Таксама паводле крымінальнага кодэксу адказвалі чатыры кандыдаты на прэзідэнта.\nУладзімір Някляеў асуджаны на 2,5 гады пазбаўлення волі з адтэрміноўкаю на два гады. Андрэй Саннікаў атрымаў 5 гадоў пазбаўлення волі ўзмоцненага рэжыму. Дзмітрый Вус – 5,5 гадоў пазбаўлення волі ўзмоцненага рэжыму. І самы вялікі тэрмін – 6 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму для Міколы Статкевіча.\nАсуджаных пад ціскам міжнароднай супольнасці памілаваў Лукашэнка\nДаўжэй за ўсіх, да 22-га жніўня 2015-га года, сядзеў у калоніі Мікола Статкевіч, які так і не папрасіў памілавання ў Лукашэнкі і які па-ранейшаму ўпэўнены, што плошча 7 гадоў таму была патрэбная.\n«Гэтая дата моцны стрымліваючы фактар для ўлады, якая да гэтага моманту баіцца. Другое значэнне гэтай даты – гэта годнасць. Гэта моцная праява. Гэта на самай справе паўстанне, рэвалюцыя годнасці. Калі ніхто не змагаецца за чалавечую годнасць, людзі забываюць, што яно ёсць. І, нарэшце, гэта вялікая дата для будаўніцтва нацыі», – упэўнены Статкевіч.\nСяргей Падсасонны, «Белсат», фота: Gleb Garanich / Reuters / Forum\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка, Андрэй Саннікаў, апазіцыя, арышты, выбары, выбары ў Беларусі, выбары-2010, Дзмітрый Вус, крымінальныя справы, масавыя беспарадкі, Мікола Статкевіч, Павел Вінаградаў, Плошча-2010, пратэстоўцы, пратэсты, рэпрэсіі, Уладзімір Някляеў, ціск на актывістаў, штрафы


Міністэрства абароны ЗША зьбіраецца часова павялічыць колькасьць войскаў у Аўганістане, каб забясьпечыць бясьпечны вывад усіх сваіх сіл з краіны да 11 верасьня, піша Радыё Свабода.\nПрэс-сакратар Пэнтагону Джон Кірбі пакуль не расказаў дэталяў, але заявіў, што вайскоўцам, якія цяпер знаходзяцца ў Аўганістане, можа спатрэбіцца дапамога для завяршэньня вываду.\nДапамога, на яго думку, можа спатрэбіцца ў лягістыцы, інжынэрнай справе, магчыма, сілавой абароне, каб зрабіць вывад эфэктыўным і бясьпечным.\n14 красавіка прэзыдэнт Злучаных Штатаў Джо Байдэн заявіў пра пляны вывесьці ўсе амэрыканскія войскі да 11 верасьня — 20-й гадавіны нападаў на амэрыканскія гарады, якія выклікалі ўмяшаньне ЗША і НАТА ў Аўганістан. Разам з тым у амэрыканскай адміністрацыі паабяцалі даць талібам «рашучы адказ» у выпадку працягу агрэсіі супраць амэрыканскіх вайскоўцаў.\nАмэрыканскія сілы першапачаткова зьбіраліся вывесьці да 1 траўня, аднак Байдэн заявіў, што патрабуецца больш працяглы тэрмін на вывядзеньне войскаў. Таксама пра вывад кантынгенту цягам некалькіх месяцаў заявіў старшыня НАТО Енс Столтэнбэрг.\nУ 2011 годзе колькасьць войскаў ЗША ў Аўганістане перавышала 100 тысяч чалавек, з таго часу яна істотна зьменшылася і цяпер складае каля 2,5 тысяч. Агульная колькасьць прадстаўнікоў вайсковага кантынгенту краін НАТО — менш за 10 тысяч.


Паважанаму Ксяндзу Юрыю Свіслоцкаму з нагоды Новага года жадаем здароўя, шчасця і апекі Маці Божай. Няхай Ваша святарства будзе напоўнена радасцю, дабрынёй і недзеяй, а навокал будуць добразычлівыя людзі. Дзякуем Вам за тое, што напаўняеце нашыя сэрцы верай і любоўю.\nУдзячныя парафіяне са Станевічаў\nПаважанаму Ксяндзу Паўлу Гедройцю з нагоды Дня нараджэння перасылаем сардэчныя пажаданні Божага бласлаўлення, шмат здароўя, моцы і цярплівасці на святарскім шляху. Няхай Маці Божая апекуецца Вамі кожны дзень, а Бог адорвае ўсімі ласкамі. Шчасці Божа.\nПарафіяне з Перстуні\nПаважанаму Ксяндзу Люцыяну Дамброўскаму з нагоды Імянін перасылаем сардэчныя пажаданні моцнага здароўя, апекі св. Заступніка і Маці Божай, усіх дароў Святога Духа, а таксама нязгаснага запалу ў абвяшчэнні Божага слова людзям.\nЗ малітоўнай памяццю члены Апостальства дапамогі чыстцовым душам з Барунаў\nПаважанаму Ксяндзу Пробашчу Паўлу Стволу з нагоды Дня нараджэня перасылаем найлепшыя пажаданні. Няхай у гэты радасны дзень нованароджаны Езус прытуліць Вас да свайго Найсвяцейшага Сэрца і адорыць моцным здароўем, бласлаўленнем і ўсімі ласкамі на доўгія гады. Жадаем сталай апекі св. Заступніка і шчодрых дароў Святога Духа. Няхай на Вашым твары заўсёды госціць усмешка, а Вашае жыццё няхай будзе напоўнена святлом, радасцю і моцнай непахіснай верай. Поспехаў у дасягненні пастаўленых мэт! Няхай добры Бог, які паклікаў Вас да святарства, узнагародзіць Вас і ўзмоцніць. Ад усяго сэрца дзякуем за працу ў нашым касцёле, абвяшчэнне Божага слова, за добрае сэрца і клопат аб парафіянах і святыні.\nЗ малітвай парафіяне з Цудзенішкаў\nПаважанаму Ксяндзу Паўлу Гедройцю з нагоды Дня нараджэння і Імянін ад усяго сэрца жадаем штодзённай радасці з пастарскай паслугі, моцнага здароўя, здзяйснення ўсіх планаў, а таксама няспыннай апекі св. Заступніка на кожны дзень жыцця. Мы бясконца ўдзячны Вам за Вашу паслугу, а таксама за добрае і чулае сэрца. Шчасці Божа.\nЗ малітоўнай памяццю парафіяне і члены Апостальства дапамогі чыстцовым душам з Галынкі\nПаважанаму Ксяндзу Чэславу Паўлюкевiчу з нагоды Дня нараджэння перасылаем сардэчныя пажаданні моцнага здароўя на доўгія гады, шмат сіл, стойкасці і радасці ад выконваемай пастарскай паслугі. Няхай Святы Дух шчодра адорыць Вас сваімі дарамі, каб Вашы казанні і Ваша дапамога маглі ратаваць і радаваць душы людзей, каб святло Вашай веры распаўсюджвалася на ўсiх людзей на Вашым жыццёвым шляху і прыводзіла да навяртання тых, хто яшчэ не пазнаў Езуса Хрыста. Мы дзякуем Богу за дар Вашага жыцця і жадаем вечнай радасці нябёсаў для Вашых бацькоў. Дзякуем Вам за Вашы малітвы і намаганні ў абвяшчэннi Божага слова. Няхай Езус, якога Вы кожны дзень трымаеце ў сваіх далонях, бласлаўляе Вас, а Маці Божая Каралева Супакою ахінае плашчом сваёй мацярынскай апекі.\nЗ малітвай i глыбокай павагай Святлана, Аляксей i Алiнка з Санкт-Пецярбурга\nПаважанаму Ксяндзу Леону Ладышу з нагоды юбілею 50-годдзя жадаем моцнага здароўя, шчасця, сіл, Божага бласлаўлення і апекі Маці Божай. Няхай Ваш жыццёвы шлях будзе шчаслівы і бласлаўлёны, а дабрыня, вера і людская добразычлівасць заўсёды Вам спадарожнічаюць.\nВернікі з парафіі Данюшава\nШаноўныя Спадарыні Ванда Геда і Вераніка Бурба! З нагоды дня Вашага нараджэння ад усяго сэрца жадаем шмат здароўя, шчасця, штодзённай радасці, а таксама моцнай веры, непахіснай надзеі і нязгаснай любові да Бога і бліжняга. Няхай навокал будуць толькі добразычлівыя людзі, а Маці Божая штодзённа Вамі апекуецца.\nПаважаны Ксёндз Пробашч Чэслаў Паўлюкевіч! З нагоды Дня нараджэння прагнем скласці Вам сардэчныя пажаданні, выражаючы адначасова ўдзячнасць Пану Богу за Ваша пакліканне і цудоўную душпастарскую паслугу ў нашай супольнасці. Жадаем Вам, Ксёндз Пробашч, каб Вы як душпастар імкнуліся да мэты і ўвесь час адкрывалі дар і сэнс паклікання. Жадаем адвагі, каб заўсёды адкрываць перад людзьмі скарб Божых таямніц і аберагаць тое, што было даручана Касцёлу. Жадаем, каб ніякая перашкода, якая стаіць на шляху да рэалізацыі задуманых планаў, ніколі не адбівала ў Вас ахвоту, а толькі ўзмацняла Вас і вяла да святасці. Мы, са свайго боку, ахінаем Вас сваёй малітвай, каб Бог бласлаўляў Вас і няспынна ўзмацняў сваёй ласкай і спакоем.\nДарагой Сястры Агнешцы Стаселовіч складаем шчырыя пажаданні з нагоды Імянін. Будзьце заўсёды такім добрым, адкрытым і цёплым чалавекам. Няхай Пан Езус і св. Агнешка заўсёды Вам дапамагаюць праслаўляць Бога сваім спевам, праз які і мы самі набліжаемся да Бога.\nУдзячныя парафіяне з касцёла св. Вацлава ў Ваўкавыску\nПаважанаму Ксяндзу Здзіславу Вэдэру з нагоды Дня нараджэння перасылаем сардэчныя пажаданні здароўя, душэўнага супакою, поспехаў у душпастарскай працы і ўсіх дароў Святога Духа. Няхай заўсёды побач з Вамі будзе Ваш Анёл-ахоўнік, а Маці Божая – Успамога Хрысціян заўсёды атуляе Вас сваёй мацярынскай апекай.\nКасцёльны камітэт, Салезіяне-супрацоўнікі, члены Апостальства дапамогі чыстцовым душам, моладзь і парафіяне са Смаргоні\nПаважанаму Ксяндзу Станіславу Краўчанку з нагоды Дня нараджэння складаем букет сардэчных пажаданняў: здароўя на доўгія гады, аптымізму, нязгаснага запалу да працы. Няхай на шляху, які выбраў для Вас Бог, Вам заўсёды спадарожнічае Найсвяцейшая Маці, Езус няхай заўсёды трымае Вас каля свайго Сэрца і адорвае бласлаўленнем і ўсімі патрэбнымі ласкамі, а Святы Дух няхай будзе бясконца шчодры на свае дары.\nМоладзь, дзеці, міністранты і парафіяне са Смаргоні\nЛюбімай Сястры Агнешцы Лешко з нагоды Імянін і Дня нараджэння перасылаем сардэчныя пажаданні штодзённай апекі Найсвяцейшай Панны Марыі і св. Заступніцы, шмат Божых ласкаў і шчодрых дароў Святога Духа. Жадаем моцнага здароўя, сіл, радасці, шчасця, спакою, плённай працы на ніве Пана. Няхай Вам добра будзе з намі. Няхай у кожны момант Божае Сэрца бласлаўляе Вас.\nЗ малітвай члены Апостальства дапамогі чыстцовым душам з Гіровічаў\nПаважанаму Ксяндзу Пробашчу Здзіславу Вэдэру з нагоды Дня нараджэння перасылаем сардэчныя пажаданні: моцнага здароўя, доўгіх гадоў жыцця, радасці, плённай душпастарскай працы, Божага бласлаўлення і апекі Найсвяцейшай Панны Марыі. Дзякуем Вам за чулае сэрца, памяркоўнасць і гатоўнасць прыйсці на дапамогу.\nЗ шчырай малітвай Віталій і Аліцыя Воранавы са Смаргоні\nПаважанаму Ксяндзу Станіславу Краўчанку з нагоды Дня нараджэння складаем сардэчныя пажаданні здароўя і поспехаў ва ўсіх справах. Няхай Вас абмінае смутак, жыццё няхай заўсёды праходзіць у радасці, Бог няхай адорвае ўсімі дарамі, а Маці Божая Вастрабрамская – сваімі ласкамі.\nЗ малітвай Віталій і Аліцыя Воранавы са Смаргоні\nПаважанаму Ксяндзу Яўгену Барысюку з нагоды Дня нараджэння дасылаем найлепшыя пажаданні Божага бласлаўлення, апекі Найсвяцейшай Панны Марыі, усіх ласкаў ад Хрыста, моцнага здароўя, супакою ў сэрцы, душэўнай раўнавагі, а таксама добразычлівых людзей побач. Няхай агонь Святога Духа, які блішчыць у Вашым сэрцы, ніколі не згасне, а радасць несці Хрыста людзям напаўняе Вашу душу. Дзякуем Вам за навуку і веды, якімі Вы дзеліцеся з намі, а Пану Богу – за тое, што паслаў нам Вас. 100 гадоў!\nЗ глыбокай павагай парафіяне з Торфабрыкетнага і Верцялішкаў\nПаважанаму Ксяндзу Паўлу Беланосу з нагоды Дня нараджэння перасылаем найлепшыя пажаданні. Няхай Божае бласлаўленне спадарожнічае Вам кожны дзень, Маці Божая няхай апекуецца Вамі, а Святы Дух адорвае сваімі дарамі і асвятляе дарогу да Пана. Жадаем таксама моцнага здароўя, душэўнага супакою і моцы ў абвяшчэнні Божага слова на кожны дзень.\nПаважанаму Ксяндзу Пробашчу Генрыку Яблоньскаму з нагоды дня св. Заступніка перасылаем сардэчныя пажаданні. Няхай Бог, якому Вы даверыліся, бласлаўляе Вас на кожны дзень святарскай паслугі, а Найсвяцейшая Маці ахінае сваёй апекай заўсёды і ўсюды. Жадаем сапраўднай радасці і спакою, а таксама моцнага здароўя. Дзякуем за шчырую малітву і адданую працу.\nЗ малітвай удзячныя парафіяне і касцёльны хор з Забалаці


У Беларусі складаюць сьпіс краінаў, па вяртаньні зь якіх не запатрабуецца 14-дзённая самаізаляцыя\n11 чэрвень 2020, 08:53\nПалата з каранавіруснымі пацыентамі\nМіністэрства аховы здароўя Беларусі складае сьпіс краінаў, па вяртаньні зь якіх ня трэба будзе сыходзіць на рэжым двухтыднёвай самаізаляцыі. Ён пачне дзейнічаць пасьля адкрыцьця межаў дзеля прадухіленьня распаўсюду COVID-19.\n«Праект адпаведнага дакумэнту практычна гатовы, — сказала ў эфіры тэлеканалу АНТ галоўны дзяржаўны санітарны ўрач Натальля Жукава. — Ён вызначае пералік краінаў, пасьля вяртаньня зь якіх не запатрабуецца рэжым самаізаляцыі».\n«Баюся згубіць яшчэ пяць гадоў». Актор Уладзімер Пятровіч пра каранавірус і жыцьцё ў самаізаляцыі\nНатальля Жукава ўдакладніла, што гаворка перадусім пра бясьпечныя па эпідэміялягічнай сытуацыі краіны Эўразьвязу. Цяпер асобы, якія прыбываюць з рэгіёнаў, дзе зафіксаваны каранавірус, абавязаныя прайсьці двухтыднёвую самаізаляцыю па месцы жыхарства.\nГэтаксама яна патлумачыла, што для таго, каб грамадзяніну Беларусі выехаць за мяжу, запатрабуецца даведка аб адсутнасьці захворваньня на каранавірус. Але пакуль беларусаў ня надта дзе і чакаюць.\nЛітва адмяняе карантын\n«З улікам паступовага паляпшэньня сытуацыі з COVID-19 як у Літве, так і ў дзяржавах Эўропы прапануем ад 17 чэрвеня адмяніць карантын на ўсёй тэрыторыі краіны», — спасылаецца Delfi.lt на міністра аховы здароўя Аўрэліюса Вярыгу.\nЦяпер ўезд у краіну дазволены грамадзянам тых эўрапейскіх дзяржаў, у якіх за апошнія 14 дзён колькасьць захворваньняў COVID-19 на 100 000 жыхароў не перавышае 15 выпадкаў. Калі лічба да 25 выпадкаў, то дазволена заяжджаць пры ўмове наступнай 14-дзённай ізаляцыі.\nАстатнім, уключна зь Беларусамі, уезд забаронены. На гэты момант у Беларусі фіксуецца больш за 120 выпадкаў захворваньня на 100 тысяч насельніцтва.


Падвеска Хамутоў для фігурных 8 кабеляў вытворцаў і пастаўшчыкоў | Кітай Падвеска Хамуты для фігурнага 8 Кабелі завода\nПрыпыненне або падтрымка заціск для кабеля малюнка-8 можа быць усталяваны на кароткія пралёты на прамежкавых апорах.\nГэтыя валаконна-аптычных падвескі аксэсуары зробленыя з трывалай пластмасы УФ, ацынкаваных сталёвых пласцін і апаратных сродкаў. Гэта дазваляе вельмі лёгка ў ўстаноўцы валаконна-аптычнага кабеля, і прымацаваны да канцавосся (бетон, драўляны, металічны) з падвесным гакам або рэмень з нержавеючай сталі.\nВеснік валаконна-аптычнага кабеля па постаці 8 выраблены з розных матэрыялаў: сталь, шклапластыка, кеўлар, AAC. Памеры аптычных кабеляў мессенджеров могуць быць таксама рознымі. Тым не менш, нягледзячы на гэта, унікальная канструкцыя аптычнага валакна кабельнага заціску падвескі дазваляюць выкарыстання адзінай мадэлі замест варыянтаў. Гэта дасягаецца за кошт двух канавак бакавін пластыкавых частак аксэсуар, гэта забяспечвае выкарыстанне з кручка або паласы з нержавеючай сталі, падчас ўстаноўкі палюсоў.\nВалаконна-аптычны кабель маршрут можа быць прамым або паварот, з кутамі да 25 гадоў.\nМеталічная пласціна заціску дапускае ўстаноўку заціску на полюс, выкарыстоўваючы паласу з нержавеючай сталі і коску крук або дужкі. Кранштэйны, гаплікі і абвязкі даступныя альбо асобна, альбо разам, як мантаж з заціскам падвескі.\nМалюнак 8 Падвеска Заціск SSA-1\nМалюнак 8-аптычны кабель Падвесных заціск, SSA\nМалюнак 8-аптычны кабель Падвесных заціск, CS\nМалюнак 8 апорны трос заціск, ЗП-8-2\nМалюнак 8 Кабельны заціск Падвеска, ЗП-8-1


17:58 05.01.2020 (абноўлена 20:09 05.01.2020)\nТэнісны турнір у кітайскім Шэньчжэне з прызавым фондам 650 тысяч долараў завершыцца 11 студзеня.\nМІНСК, 5 сту - Sputnik. Кваліфікацыйныя паядынкі завяршыліся на турніры, які праходзіць у гэтыя дні ў кітайскім Шэнчжэне.\nСтала вядома, з кім трэба будзе згуляць беларускім тэнісісткам, якія прымаюць удзел у гэтых спаборніцтвах.\nДзеючую пераможцу гэтага турніру Арыну Сабаленка (11-ы нумар рэйтынгу WTA) у першым раўндзе чакае сустрэча з расійскай спартоўкай Маргарытай Гаспаран (104). Аляксандры Сасновіч (62) трэба будзе пазмагацца з прадстаўніцай Германіі Ганнай-Ленай Фрыдзам (145).\nУ парным разрадзе беларуска-бельгійскі дуэт Арына Сабаленка / Элізы Мертенс чакае спаборніцтва з беларуска-украінскім тандэмам Лідзія Марозава / Кацярына Бандарэнка.\nТурнір у Шэньчжэне завершыцца 11 студзеня, яго прызавы фонд складае 650 тысяч долараў.


12 сакавік 2012, 17:38\nСёньняшні рэгіянальны агляд Свабоды — пра жыцьцё вясковых пэнсіянэраў. У мінулым месяцы пэнсіі ў Беларусі былі падвышаны, але ці кампэнсавала гэта павелічэньне тыя страты, якія пацярпелі людзі ў выніку трохразовай дэвальвацыі?\nПасьля цяперашняй дабаўкі да пэнсіяў многія вяскоўцы рэгіёну перайшлі ў разрад «мільянэраў»: памер іхняй пэнсіі пераваліў за мільён беларускіх рублёў.\nТакой «мільянэркай» стала нядаўна й 73-гадовая спадарыня Антаніна зь вёскі Раманавічы Гомельскага раёну:\n«Пэнсія ўся — адзін мільён 130 тысяч. Дабавілі той пэнсіі, але ж цэны растуць. Ніякай выгады няма. Аказваецца, ніякай. Цэны — жах! І хлеб дарагі, і ўсё іншае. Зойдзеш у краму, грошы аддасі і з пустой сумкай дадому ідзеш. Я так думаю, што лепей бы пэнсіі не дабаўлялі, а цэны былі такія, як раней. Было б добра».\nКабета кажа, што й жывёлу цяпер ня надта выгадна трымаць, асабліва калі застаесься адна. Нават парсюкоў трымаць выракаецца:\n«Камбікорм купляй па 100 тысяч і кармі яго? Не, я нічога не трымаю. Усяго толькі 5 курачак трымаю».\nЯшчэ адзін вясковы «мільянэр», спадар Пятро зь вёскі Даўгалесьсе:\n«А што толку? Я пайшоў у краму, купіў 2 боханы хлеба, пачак масла і бутэльку піва — і 50 тысяч няма».\nВыручае 69-гадовага вяскоўца ня столькі «пэнсійны мільён», колькі свая гаспадарка:\n«Хоць нам з жонкай па 69 год, але мы трымаем 12 курэй, 4 трусікі, апрацоўваем 20 сотак зямлі. У нас бульба свая, морква, агуркі. Увосень было памідораў каля паўтары тоны. Гэта й ратуе».\nВясковец дзівіцца, што сельгаспрадпрыемства «Сож», якое месьціцца на тутэйшых землях, прадае сваё малако ў горадзе за адну цану, а ў вёсцы — амаль у 2 разы даражэй. Адну дзясятую тлустасьці дадасьць — і ўжо новая высокая цана:\nТрэба ж варушыцца, чаго тут сядзець? Я й парасятка выгадавала — адно і другое. Трэба ж працаваць.\n«Была ж пастанова пра сацыяльныя прадукты 27 найменьняў. Дык да нас наагул нічога з тых найменьняў не завозяць. Ёсьць тут саўгас „Сож“, ён на нашых землях кукурузу вырошчвае, людзі нашы ў ім працуюць. Вязе малако ў Гомель тлустасьцю 3,5 працэнты і прадае па 2 тысячы 300, а мы купляем такое ж малако ў пакетах амаль па 5 тысяч».\n63-гадовая пэнсіянэрка Ніна зь вёскі Запясочча Жыткавіцкага раёну лічыць, што мільён пэнсіі — добра, калі сам яшчэ заробіш мільёнаў пару:\n«Я, дзякуй богу, сала прадала амаль на 2 мільёны. У мяне свая бульба, у мяне ўсё сваё. Я насеньне да зімы купіла. І дзеці мне прывезьлі. Расаду ўсё саджаю на гурочкі ў парніку. Трэба ж варушыцца, чаго тут сядзець? Я й парасятка выгадавала — адно і другое. Трэба ж працаваць. Сядзець ня будзеш і пазіраць, каб зь неба ўпала».\nВясковыя пэнсіянэры на Гарадзеншчыне сьцьвярджаюць, што грошай у іх, нават пасьля падвышэньня пэнсіяў, нестае на самыя неабходныя рэчы. Рост пэнсіяў, кажуць яны, не пасьпявае за ростам цэнаў.\nЖыхарка вёскі Казяняты Івейскага раёну Браніслава Федаровіч напярэдадні 8 сакавіка атрымала пэнсію на 100 тысяч меншую, чым за папярэдні месяц: замест 975 тысяч — толькі 860 тысяч. Прычынаў гэтага ёй ніхто не патлумачыў.\nЖанчыне ў гэтым месяцы спаўняецца 80 гадоў, стаж працы ў яе — амаль 30 гадоў. Пасьля гэтага здарэньня яна перахвалявалася:\n«Сто тысяч украсьці ад пэнсіі — гэта ня жартачкі. Мне зараз 80 гадоў, маю 27 гадоў стажу. А ў калгасе была такая пякельная праца, ламамі білі гэтую зямлю, і жалі, і ўсё рабілі...»\nУ райсабесе высьветлілася, што ў мінулым месяцы спадарыня Браніслава атрымала дадатак да пэнсіі за два месяцы, і таму цяпер ёй разам з дадаткам, але за адзін месяц выплацілі толькі 860 тысяч. А без дадатку яе пэнсія наагул складае 708 тысяч рублёў. Пытаюся ў спадарыні — ці стае гэтых грошай на тое, каб пражыць?\nГэтай пэнсіі на два дні толькі хапае. Што ты зь яе пажывеш, калі ўсё такое дарагое? Гэта ня пэнсія, а пакута.\nФедаровіч: «Гэтай пэнсіі на два дні толькі хапае. Што ты зь яе пажывеш, калі ўсё такое дарагое? Гэта ня пэнсія, а пакута. Я дровы купляла, то за машыну пілаваных калодак заплаціла 550 тысяч. Дый не спадзяюся я на „савецкія“ грошы, бо „саветы“ як накормяць, то і ногі выцягнеш».\nСпадар Лявон жыве ў вёсцы Лунна, мае агульнага стажу 44 гады і больш за 30 зь іх — пэдагагічнага. Пасьля ўсіх падвышэньняў атрымлівае пэнсію — мільён 300. Ён кажа, што грошы ідуць толькі на ежу і каб дапамагчы ўнуку вучыцца. Разам з жонкай ніводнага разу не дазволілі сабе нават выехаць на адпачынак:\n«Машынай сваёй я не выяжджаю ўжо амаль год, бо паліва купіць не магу — дорага. Піва таксама даўно ня п’ю, бо дарагое. Нават кніжку ня кожную магу сабе дазволіць, бо проста нестае грошай».\nЛічыцца, што ў пэнсіянэркі і грамадзкай актывісткі з Шаркоўшчынскага раёну Ады Райчонак пэнсія вялікая. Яна атрымлівае даплату, бо была малалетнім вязьнем фашысцкіх канцлягераў. Але спадарыня Ада мусіць трымаць вялікую гаспадарку, бо цяжка хварэе сын і грошай не хапае.\nЯны з мужам трымаюць каня, карову, быка. Сьвіньня гэтымі днямі якраз парасілася, і парсючкоў вырашылі гадаваць, каб мець або мяса, або якую капейчыну да пэнсіі, кажа Ада Элеўна:\n«А што рабіць? Трэба гадаваць...А ёсьць жа такія, старэйшыя за нас, нямоглыя, якія ўжо ня ў стане, ім хаця б сабе есьці наварыць. Вёска ж састарэла. А за сьвятло заплаці, за тэлефон заплаці, і на лекі колькі грошай сыходзіць! Цяпер падвысілі пэнсію. Ня ведаю, на колькі, можа, на 130 тысяч... Як цэны растуць, дык прыбаўкі гэтай і не відаць! Ня трэба было пэнсіі падымаць і ня трэба было цэны падвышаць! Калі ўжо грошай у дзяржавы няма, дык гэта ўжо не падтрымка пэнсіянэраў!»\nУ сям’і Галіны Літоўкі з Аршаншчыны таксама гадуюць сьвіней. Парсючкоў прадаюць, бо на пэнсію, хоць і з надбаўкамі, пражыць цяжка:\nЗараз во ехаць у бальніцу трэба — зноў трэба грошы аддаць.\n«На 24% мне паднялі пэнсію. Я атрымлівала 717 тысяч, а стала — амаль 900, бяз двух рублёў. Малавата, я лічу. Але мяне гаспадарка падтрымлівае! Мы парсючка прадамо — па 450 тысяч. Дык я ж і лекаў на 500 тысяч купіла. „Актавегін“, 5 ампул — 140 тысяч! Гэта для сасудаў і для сэрца. „Лазартан“ — таблеткі купляла, дык 33 тысячы ўпакоўка. Гэта — ад ціску. А ціск во два дні трымаецца! Зараз во ехаць у бальніцу трэба — зноў трэба грошы аддаць!»\nВыходзіць, што заробленыя ў гаспадарцы грошы пераважна трацяцца на лекі. Бо ня маючы здароўя, не пацягнеш тую гаспадарку, а безь яе не пражывеш, кажа спадарыня Галіна:\n«Гаспадарка выручае, канечне. Безь яе прапалі б! А так во ўжо курачка нейкая нясецца, потым гародзік свой будзе... Так што ў вёсцы, дзе хоць курыца ў гаспадарцы ёсьць, яшчэ неяк пражыць можна! А вось у горадзе, я думаю, пэнсіянэрам яшчэ цяжэй, чым тут у вёсцы!»\nСлухачка «Свабоды» Тацьцяна Зялко, старшыня аргкамітэту па стварэньні грамадзкага аб’яднаньня беларускіх пэнсіянэраў «Наша пакаленьне»:\n«У шараговых беларусаў імкліва згасаюць надзеі на лепшае ў гэтым жыцьці, — падкрэсьлівае Тацьцяна Зялко. Па яе словах, людзі абураныя як ніколі. «Іх пажаданьні кіраўніцтву краіны — зьедлівыя і нядобрыя».\nТацьцяна Зялко кажа, што ў цяперашняй няпростай эканамічнай сытуацыі сталыя людзі не разумеюць, чаму больш за пяць гадоў улада не дае зарэгістраваць грамадзкае аб’яднаньне беларускіх пэнсіянэраў «Наша пакаленьне». У сувязі з гэтым Тацьцяна Зялко паведаміла:\n«У гэтым месяцы ці наступным зьбіраемся правесьці сход. Цяпер мы актыўна рыхтуемся. Ён для нас будзе чарговым і адначасова ўстаноўчым».\nПытаюся ў суразмоўцы: наколькі прадстаўнічым будзе зьезд беларускіх пэнсіянэраў?\nЗялко: «Мы спадзяемся сабраць з рэгіёнаў амаль 100 дэлегатаў. У нас нядаўна адбылося паседжаньне праўленьня аб’яднаньня „Наша пакаленьне“, дзе і была ўсталяваная такая квота: па 10 чалавек ад рэгіёну».\nПаводле афіцыйнай статыстыкі, на 1 студзеня 2012 году ў Беларусі налічвалася амаль 2,5 мільёна атрымальнікаў розных відаў пэнсій. У параўнаньні з 2011-м годам гэтая лічба павялічылася на 18 тысяч чалавек. Цяпер у сярэднім на адну тысячу працоўных у Беларусі прыпадае 630 пэнсіянэраў. Экспэрты прагназуюць, што пры захаваньні цяперашніх тэндэнцыяў да 2030 году іх будзе каля 840.\nНа 1 студзеня 2012 году ў Беларусі працягвалі працаваць 22% атрымальнікаў пэнсіяў. Працавалі нават 413 жанчын і 543 мужчыны ва ўзросьце 80–89 гадоў і трое жанчын і трое мужчын, якія перакрочылі 90-гадовы рубеж.\nУ Берасьці пэнсіянэры абурыліся затрымкай пэнсіі


Вярнуць з небыцця: ці магчыма аднавіць “ідэальную гаспадарку” Сярэднявечча?\nЦіхае правінцыяльнае жыццё ў аграгарадку Шчорсы на ўсходзе Навагрудчыны ідзе сваім чынам. Вяскоўцы займаюцца штодзённымі побытавымі справамі і рэдка звяртаюць увагу на чалавека з фотаапаратам і нататнікам: візіты цікаўных журналістаў ды турыстаў тут справа звычайная\nГэты маляўнічы куток Прынёмання скрывае нямала гістарычных таямніц, але ж мы прапаноўваем сёння даведацца пра некаторыя вядомыя факты нашага слаўнага мінулага. Яны вельмі цікавыя.\nЧас росквіту і надзей\nНа працягу пяці стагоддзяў і да пачатку Другой сусветнай вайны шчорсаўскімі землямі валодалі прадстаўнікі магутнага графскага роду Храптовічаў. Асаблівы росквіт мястэчка прыпаў на XVIII стагоддзе – час гаспадарання апошняга канцлера Вялікага Княства Літоўскага, выбітнага дзяржаўнага і грамадскага дзеяча, філосафа, асветніка, гуманіста і рэфарматара Іахіма Літавора Храптовіча. Менавіта ён у 1770 годзе распачаў у Шчорсах будаўніцтва палацава-паркавага комплексу. Літаральна за 6 гадоў пад кіраўніцтвам лепшых архітэктараў таго часу Джузэпэ дэ Сака, Карла Спампані і Якуба Габрыэля тут паўстаў мураваны ўзор дойлідства позняга барока і ранняга класіцызму – палац і дапаможныя карпусы. Амаль 40 гектараў заняў англійскі пейзажны парк з каскадам штучных азёр.\nЯк першапачаткова выглядаў графскі палац у Шчорсах, можна ўбачыць на гравюры Напалеона Орды (другая палова XIX ст.).\nПадчас вандровак па Еўропе Іахім Літавор вывучаў перадавыя ідэі рацыянальнага гаспадарання і паспяхова ўкараняў лепшыя набыткі ў мястэчку. Амаль на стагоддзе апярэдзіўшы час, ён адмяніў на сваіх землях прыгоннае права, перавёў сялян з баршчыны на чынш (грашовую рэнту), упершыню ў Беларусі ўвёў севаабарот, добра аплачваў працу наёмных работнікаў.\n– Граф Храптовіч стварыў у Шчорсах “ідэальную гаспадарку”, – тлумачыць загадчык сектара культуры аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Навагрудскага райвыканкама Наталля Жышко. – Тут варылі найсмачнейшае піва і пяклі хлеб, гадавалі завадскіх коней, плавілі жалеза, выраблялі фурманкі, цэглу, дрэнажныя трубы, касцявую муку для ўгнаення глебы. Працавалі вадзяная лесапілка, тры млыны, верф на Нёмане. Паркавыя сажалкі, акрамя аздаблення ландшафту, служылі для развядзення рыбы. Шчорсаўскія сыры ледзь выспявалі, як іх скупляла палова Еўропы – заяўкі на гэты прадукт былі распісаны на 2 гады наперад.\nГрафская вяндлярня з чырвонай цэглы і сёння прыцягвае ўвагу круглай формай і адмысловым гонтавым дахам.\nУ другой палове ХIХ стагоддзя для гаспадарчых майстэрняў на ўскрайку маёнтка была пабудавана так званая мураванка Храптовічаў.\nМудры ўладальнік Шчорсаў таксама актыўна займаўся дабрачыннай і асветніцкай дзейнасцю. Пры ім у мястэчку быў урач, працавалі аптэкі, школы (у тым ліку аграрная), жаночая бальніца. Храптовіч быў галоўным фундатарам Лаўрышаўскага манастыра, матэрыяльна падтрымліваў таленавітую моладзь.\nЦэнтр культурнага жыцця\nАсаблівым гонарам усіх гаспадароў маёнтка была бібліятэка, якая налічвала каля 20 тысяч каштоўных тамоў. Тут захоўваліся ўнікальныя рукапісы і папірусы, геаграфічныя карты, лісты манахаў, перапіска і дзённікі дзяржаўных дзеячаў, рэдкія выданні па гісторыі, эканоміцы, этнаграфіі,\nгеаграфіі. У бібліятэцы плённа працавалася паэтам Яну Чачоту і Уладзіславу Сыракомлю, гісторыкам Ігнату Даніловічу і Іахіму Лелявелю, астраному Міхаілу Пачобуту.\nБудынак бібліятэкi сёння.\nГосцем тут быў і апошні кароль Рэчы Паспалітай Станіслаў Аўгуст Панятоўскі. Лічыцца, што шчорсаўскія паданні натхнілі Адама Міцкевіча на стварэнне “самай навагрудскай” паэмы “Гражына”. Да нядаўніх часоў у графскім парку рос велізарны дуб, пад якім, па чутках, і былі напісаны тыя радкі.\nСын Іахіма Храптовіча Адам, заўзяты аматар друкаванага слова, завяшчаў бібліятэку першаму ўніверсітэту, які будзе адкрыты на беларускай зямлі. Але напярэдадні Першай сусветнай вайны сваякі магнацкага роду перавезлі асноўны кніжны фонд у Кіеў, і цяпер рэдкія экзэмпляры экспануюцца ў бібліятэцы Акадэміі навук Украіны. Каля 3 тысяч тамоў, якія засталіся, былі нацыяналізаваны савецкай уладай і… зніклі. Бясследна страчана і больш за сотню карцін, якія ўпрыгожвалі двухпавярховы будынак шчорсаўскай бібліятэкі.\nНа схіле цудоўнай эпохі\nПадчас Першай сусветнай прамое пападанне бомбы нанесла палацу немалую шкоду. Храптовічы пачалі яго адбудоўваць, але не паспелі давесці справу да канца: у 1939 годзе новыя гаспадары арыштавалі графскую сям’ю.\nПасля Другой сусветнай вайны маёнтак апынуўся пад калгаснай апекай і паступова прыйшоў у поўны заняпад: у 1950-х гадах палац быў разбураны да падмурка, дзікім параснікам пакрыліся алеі парка, забалоціліся сажалкі (пазней некаторыя з іх аднавілі, а адну засыпалі і зрабілі на яе месцы стадыён). У мураванцы, якая нагадвала невялічкі замак, размясціўся рамонтна-механічны двор. Зніклі і “карункі” каванай агароджы маёнтка – ад яе засталіся толькі дыхтоўныя каменныя слупы.\nМурованка 1 Подпись: Час не пашкадаваў і фальварак "Мураванку Храптовічаў": паступова ён губляе "замкавыя" абрысы.\nЛюдзі расказвалі, што мясцовыя жыхары знаходзілі раней невялічкія скрутачкі карычневага колеру, трушчылі іх і дабаўлялі ў тытунь, каб лепш курыўся. Магчыма, гэта былі каштоўныя папірусы.\nПалац Храптовічаў у Шчорсах з’яўляецца помнікам архітэктуры агульнанацыянальнага значэння. Сёння мы можам убачыць добра захаваныя будынкі бібліятэкі, флігеля і карэ службовых памяшканняў (будынкі прамавугольнай замкнёнай формы. – Заўв. аўт.), падмурак і сутарэнні былога палаца, вежу-вяндлярню, руіны стайні і мураванкі, старажытны парк.\nУ былым карэ службовых памяшканняў да нядаўняга часу жылі людзі, таму будынкі нядрэнна захаваліся.\n– У флігелі размяшчаўся дзіцячы садок, вяндлярня апынулася на тэрыторыі школы і выкарыстоўваецца сёння як склад, – працягвае аповед Наталля Жышко. – У карэ да нядаўняга часу жылі людзі, якія за дзесяцігоддзі гаспадарання значна змянілі спрадвечную архітэктуру. Дарэчы, мясцовыя жыхары для сваіх патрэб прыстасавалі і сутарэнні: захоўвалі ў іх бульбу, трымалі свойскую жывёлу. Некаторыя скляпы папросту засыпалі друзам.\nЦяпер рэшткі палацава-паркавага комплексу знаходзяцца на балансе аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Навагрудскага райвыканкама. Па словах нашай суразмоўцы, толькі летась у Шчорсах было праведзена 8 суботнікаў. Валанцёры прыбралі горы смецця, незаконныя прыбудовы, пачысцілі парк.\nДля таго каб захаваць цудам уцалелыя будынкі, маёнтак Храптовічаў будзе выстаўлены на продаж з аўкцыёну ўжо ў першым паўгоддзі гэтага года. Хочацца верыць, што ён не знікне з зямлі, а знойдзе новага руплівага гаспадара, які дапаможа вярнуць беларускаму мястэчку статус культурнага цэнтра краіны і астраўка вытанчанай цывілізацыі.


Дзе "вашыя" беларускамоўныя ці хто адказны за статыстыку? :: Сильные Новости — Гомель сегодня\nНеўзабаве ў Беларусі адбудзецца перапіс насельніцтва. Як гэта звязана з беларускамоўным навучаннем? А вельмі звязана. Сярод іншага ў беларусаў спытаюць якая іх родная мова, накіраваўшы як заўсёды сваім подленькім удакладненнем у дужках (мова, засвоеная першай у раннім дзяцінстве). Вось хто з нас пры словах "родная мова" зразумеў бы такую фармулёўку?\nЯк па мне, то родная мова - мова майго рода, маёй Радзімы. Радзіма - Беларусь і варыянтаў тут быць не можа. Такі прыёмчык ужываецца ўжо другі раз. Пакінем гэтую фармулёўку на сумленні маніпулятараў і паспрабуем разабрацца да чаго гэта вядзе.\nТакім жа чынам чыноўнікі рэагуюць на "мізерныя" адсоткі ахвочых аддаць сваё дзіця навучацца па-беларуску ў Гомелі. Па выніках маніторынгаў Гомельскага ТБМ можна сведчыць, што нават самі навучальныя ўстановы кажуць пра 10-15% патэнцыйных наведвальнікаў беларускамоўных класаў ці груп у садках. На іх думку гэта аргумент супраць арганізацыі беларускамоўнага навучання. Але ж у межах Гомеля за доўгія гады незалежнасці і адсутнасці магчымасці навучацца па-беларуску гэта дзясяткі тысяч дзетак, чые правы не забяспечыла дзяржава.\nДавайце паспрабуем заўважыць відавочную рэч. Мова, канешне, можа існаваць сама і без дзяржавы, але калі ўжо дзяржава ёсць, то хто яшчэ нясе адказнасць за захаванне мовы як не дзяржава? Чыноўнікі не разумеюць, што такая катастрафічная статыстыка ахвочых навучаць дзяцей па-беларуску - гэта праблема не ТБМ ці гэтых людзей. Гэта праблема чыноўнікаў, якія не стварылі адпаведных умоў для развіцця дзяржаўнай мовы. Гэта пытанне да іх кваліфікацыі, адпаведнасць займаным пасадам, аплаты нарэшце. І гэта не аддзел адукацыі павінен спытаць у мяне, як старшыні Гомельскага ТБМ на прыёме: "Ну дзе вашыя "беларускамоўныя"?", а я ў іх. Дзе ВАШЫЯ беларускамоўныя? Чаму іх не відаць і хто насамрэч нясе за гэта адказнасць?\nТеги: беларуская мова (14), беларускамоўнае навучанне (4), ТБМ Гомель (4), Цэнтр беларускай мовы (4)\nМова навучання - беларуская, ці маем права?


Палітолаг: Перамога на выбарах у 80% — добры вынік толькі для аўтарытарных краін | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Палітолаг: Перамога на выбарах у 80% — добры вынік толькі для аўтарытарных краін\nПалітолаг: Перамога на выбарах у 80% — добры вынік толькі для аўтарытарных краін\n09/10/2015 - 13:32\nЯкія вынікі выбараў у розных краінах сведчаць пра высокі ўзровень падтрымкі і колькі працэнтаў атрымлівалі розныя прэзідэнты.\nПадчас выступлення на адкрыцці 2-й мінскай кальцавой аўтадарогі Аляксандр Лукашэнка заявіў, што для яго вельмі важна, “з якім вынікам выйграе будучы прэзідэнт”.\n“І калі прэзідэнт моцны, як вы заўсёды мяне падтрымлівалі — пад 80%! Ні ў кога нават пытанняў не было. Калі я прыязджаю і вяду перамовы, ён разумее: 80% за яго прагаласавала, увесь народ за ім стаіць, значыць, ён выказвае яго інтарэсы. І ад гэтага нікуды не падзенешся”, — сказаў кіраўнік краіны.\nЕўрарадыё высвятляе, з якім вынікам на выбарах перамагалі самыя “моцныя прэзідэнты”.\nПрэзідэнт ЗША Барак Абама падчас выбараў у лістападзе 2012 года выйграў з вынікам 51,1%.\nПрэзідэнт Францыі Франсуа Аланд набраў у другім туры выбараў 2012 года 51,64% галасоў (у першым — толькі 28,63%).\nЖалезная лэдзі Прыбалтыкі, прэзідэнт Літвы Даля Грыбаускайтэ ў другім туры прэзідэнцкіх выбараў 2014 года мела 57,87% галасоў (у першым было — 45,92%). А на папярэдніх выбарах яна выйграла ў першым туры з вынікам 69,09%.\nПрэзідэнт Польшчы Анджэй Дуда таксама перамог толькі ў другім туры з вельмі маленькім адрывам — 51,5% (падчас першага тура — з вынікам 35%).\nПрэзідэнт Бразіліі Дзілма Русеф на мінулых выбарах 2014 года выйграла ў другім туры з вынікам 51,64% (у першым — з вынікам 41,59%). На свой першы тэрмін яна заступіла ў 2010 годзе, атрымаўшы ў другім туры 56,05% галасоў.\nНа апошніх выбарах у Аргенціне цяперашняя прэзідэнт Хрысціна Фернандэс дэ Кіршнер атрымала 54,11%. Падчас выбараў 2007 года яна набрала толькі 45,29% галасоў, але гэтага хапіла, каб перамагчы ў першым туры. У Аргенціне для перамогі ў прэзідэнцкіх выбарах кандыдат мусіць набраць больш за 40% галасоў і мець на 10% галасоў больш за кандыдата, які заняў другое месца.\nРасійскі кіраўнік Уладзімір Пуцін выйграў прэзідэнцкую гонку ў сакавіку 2012 года з вынікам 71,31%. Упершыню, на датэрміновых выбарах у 2000 годзе, ён стаў прэзідэнтам, набраўшы 52,94% галасоў.\nСаміт СНД у Мінску. 2014 год. Фота: Васіль Федарэнка / AP\nАле ёсць сапраўды “моцныя прэзідэнты”, за якімі стаіць увесь народ. Як ні дзіўна, усе яны — кіраўнікі постсавецкіх краін.\nЗа нязменнага прэзідэнта Казахстана Нурсултана Назарбаева ў красавіку гэтага года прагаласавала 97,7%.\nЗа Гурбангулы Бердымухамедава на мінулых прэзідэнцкіх выбарах у Туркменістане аддалі свае галасы 97,14% выбаршчыкаў.\nНа красавіцкіх выбарах 2015 года ва Узбекістане Іслам Карымаў атрымаў 90,39% галасоў.\nКіраўнік Таджыкістана Эмамалі Рахмон на выбарах 2013 года атрымаў 83,92%. Прэзідэнт у гэтай краіне абіраецца на 7 гадоў.\nПалітолаг Андрэй Казакевіч. Фота: youtube.com.\nДоктар палітычных навук, дырэктар Інстытута палітычных даследаванняў “Палітычная сфера” Андрэй Казакевіч кажа, што для дэмакратычных краін паказчык перамогі ў першым туры крыху большы за 50% — вельмі высокі. Ён сведчыць пра вялікую ступень даверу, і пытанне легітымнасці ў такім выпадку не ставіцца.\n“Дэмакратычная палітычная сістэма базуецца на тым, што існуюць партыі, розныя падзелы па ідэалагічным спектры. Усё гэта прыводзіць да таго, што кандыдат у першым туры не можа атрымаць 80%. Гэта ўжо толькі ў нейкай надзвычайнай сітуацыі. Прынамсі, я такіх выпадкаў не магу прыгадаць”, — кажа палітолаг.\nУ другім туры сітуацыя ўжо іншая, тлумачыць палітолаг: там адбываецца афіцыйнае абмежаванне канкурэнцыі, вымушаная селекцыя. І калі адзін з кандыдатаў, напрыклад, абсалютна непрымальны для большасці, за яго саперніка можа прагаласаваць вельмі вялікая доля выбаршчыкаў.\nКалі мы кажам пра перамогу ў 70-80% у першым туры, тлумачыць Андрэй Казакевіч, тады ў большасці выпадкаў размова ідзе пра недэмакратычныя краіны. Пра тыя, дзе адсутнічае палітычная канкурэнцыя, дзе дзяржаўны апарат працуе на аднаго кандыдата, альбо там, дзе адбываецца кардынальнае змяненне палітычнай сістэмы, накшталт рэвалюцыяў.\n“У 1960-70-я ў афрыканскіх краінах малявалі па 95%. Цяпер ужо лічыцца, што больш прыстойная і праўдападобная перамога з меншым вынікам. Але псіхалагічна 70-85% — гэта тыя лічбы, якія прынятыя камфортнымі для аўтарытарнай мадэлі кіравання”, — адзначае палітолаг.\nНагадаем, што паводле афіцыйных дадзеных ЦВК, на сваіх першых выбарах у 1994 годзе Лукашэнка набраў 44,82% у першым туры, і 80,6% — у другім. На выбарах 2001 года Лукашэнка набраў 75,65%, у 2006 — 83%, у 2010 — 79,65%.\nСуперчэмпіёны выбараў у постсавецкіх краінах\nГалоўнае фота: Handout/Getty Images


У Салігорску запланаваны пікет на 19 снежня\nhttp://spring96.org/be/news/59465 2012 2012-11-30T09:24:19+0300 2012-11-30T09:24:19+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/akcyjaploshcha.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗаяўнікамі мерапрыемства выступаюць былы падпалкоўнік міліцыі Віктар Малочка і яго сын Аляксандр Малочка. Паводле заяўкі, у пікеце прыме ўдзел да васьмі чалавек. Пры правядзенні пікетавання будзе выкарыстоўвацца бел-чырвона-белы сцяг.\nМесцам правядзення мерапрыемства абраны салігорскі парк “Маладосць”, які знаходзіцца на супраць дома культуры “Будаўнік”. Варта адзначыць, што менавіта там мясцовыя ўлады дазволілі правядзенне пікетаў кандыдатам у дэпутаты на парламенцкіх выбарах, якія праходзілі ў нашай краіне некалькі месяцаў назад.\n30.11.2012 Тэгі: свабода мірных сходаў


Стваральніцы Girls Power BY – пра фемінізм, патрыятызм і дурныя падручнікі\nНа сёлетняй цырымоніі Rada Awards у новай намінацыі «Медыйны праект года» статуэтку ўзяў творчы дуэт Вольгі Нясновай і Валерыі Баравец, якія ствараюць гісторыі пра легендарных жанчын нашай краіны ў незвычайным жанры – фікшн-інтэрв’ю. Актывісткі ўжо «пагутарылі» з Ефрасінняй Полацкай, Цёткай, Ларысай Геніюш, Эміліяй Плятэр і не толькі. 34mag сустрэўся са стваральніцамі праекта Girls Power BY, каб запытацца, навошта прыдумваць гутаркі, якія ніколі не адбываліся ў рэальнасці, наколькі гэта гістарычна і каму пойдзе на карысць.\nВольга Няснова, 35 год, дызайнерка (скончыла БДУ і ЕГУ), ілюстратарка і ідэйная натхняльніца праекта.\nВалерыя Баравец, 24 гады, бакалаўр сацыяльных навук (ЕГУ), фікшн-інтэрв’юерка.\nЯк з’явіўся праект Girls Power BY\nВольга: Мне хацелася атрымаць вопыт, зрабіўшы такую прышпільную і, я спадзяюся, карысную і цікавую штуку. Кожны творчы чалавек рана ці позна хоча запусціць свой праект. На нейкім этапе ўсе сталі самастойна рабіць нешта шчырае і глядзець, у што гэта ў выніку вырастае. Напэўна, таму наша прастора пачала змяняцца. Мне як мастачцы-ілюстратарцы даўно хацелася папрацаваць з партрэтамі дзеячак, значных для мяне. І працаваць без чыіх-небудзь правак: паказаць менавіта той вобраз, які я бачу.\nУ мяне ніколі не было свайго праекта. І я не магла адразу зразумець, ці патрэбна нейкая агульная мадэрацыя. Але гэта не нейкі прадукт для заказчыка, а жывая штука. І можна даваць волю ўсяму, проста рабіць, што хочаш, – дурэць, эксперыментаваць і глядзець, што з гэтага атрымліваецца. Ніякіх жорсткіх аўтарытарных стасункаў – толькі асабістае жаданне нешта стварыць.\n«Для мяне вельмі важна, што я расту ў гэтай краіне. І тое, чаго мне ў ёй не хапае, хачу зрабіць сама. І ўбачыць, як аднагодкі робяць тое, чаго не хапае ім і мне»\nЛера: Калі ўсе людзі будуць вучыцца на спадчыне Амерыкі, казаць, што ў Беларусі дрэнна і трэба з'язджаць, то гэта ўсё завяне. А не хацелася б, каб гэта завяла. Усё ж такі тут былі людзі, якія нешта рабілі. І мы можам працягнуць іх працу ў культурна-грамадскіх сферах. Для мяне вельмі важна, што я расту ў гэтай краіне. І тое, чаго мне ў ёй не хапае, хачу зрабіць сама. І ўбачыць, як аднагодкі робяць тое, чаго не хапае ім і мне.\n«Я ўзяла падручнік па беларускай літаратуры, гартала – і не бачыла ніводнага знаёмага імя. Хто ўсе гэтыя людзі? Якая слава дазволіла ім патрапіць у падручнік?»\nПра фармат прыдуманых інтэрв’ю і бязглуздыя падручнікі\nЛера: Мы ствараем праект у жанры фікшн-інтэрв'ю – неіснуючых гутарак з легендарнымі беларускімі жанчынамі розных эпох. Я пішу такі тэкст, каб які-небудзь умоўны падлетак чытаў – і яму было не сумна. Калі яму не захочацца паглыбляцца ў гісторыю далей, то ён хоць бы прачытае дзве старонкі. Калі захочацца – то гэта будзе файна.\nКалі я рыхтавала матэрыял да тэкстаў, то гартала акадэмічныя артыкулы. Было неверагодна знаходзіць нешта, дзе нашы гераіні пісалі пра сябе ад першай асобы, як Ларыса Геніюш ці Саламея Русецкая. Шыкоўна, калі жанчына сама нешта пісала, бо тут важна не столькі пераказаць факты, колькі ўлавіць, як думаў чалавек. Я ў захапленні ад Ларысы Геніюш: нават не з-за гістарычнай значнасці яе біяграфіі, не з-за апісання лагераў, па якіх яна бадзялася, а з-за таго, што ў яе круты стыль. Пра літаратуру даведваешся ў школе, а я не ведала ў школе пра Ларысу Геніюш нічога. І пасля гэтага я разгарнула падручнік па беларускай літаратуры, гартала – і не бачыла ніводнага знаёмага імя. Хто ўсе гэтыя людзі? Якая слава дазволіла ім патрапіць у падручнік? Для мяне быць у падручніку па літаратуры – гэта вышэйшая ўзнагарода, якую можа атрымаць пісьменнік. Ты атрымліваеш Нобелеўскую прэмію, але не трапляеш у кожны школьны падручнік па літаратуры. А ўмоўны Іван Пятроў там ёсць, і зусім не зразумела, чаму я павінна ведаць менавіта яго.\nМне цікава паглядзець, што пішуць у падручніках. Калі я гартала падручнік пляменніцы па гісторыі, то засяродзілася на радку: «Пры дапамозе стварэння антытэрарыстычнай кааліцыі ЗША спрабуе стварыць гегемонію ў свеце». Гэта значыць настаўнік можа спытаць у вучня: «Што спрабуе зрабіць ЗША з дапамогай антытэрарыстычнай кааліцыі?» І дзіця адкажа: «Стварыць гегемонію ў свеце». Для яго ёсць што-небудзь за гэтымі словамі? І там можна накапаць шмат момантаў, дзе напісана: «Думай так: вось гэтыя зрабілі дрэнна, а вось гэтыя зрабілі добра». Калі я чытала падручнік сама ў школе, я не асэнсоўвала гэтага. І зараз смешна, але я б, напэўна, не хацела, каб мае дзеці вучыліся па гэтых падручніках.\nМы робім не падручнік, а вольнае пераасэнсаванне, выдуманае інтэрв'ю, таму мы вырашылі, што тэкст павінен перагукацца з сучаснасцю, але я не ствараю гэтую сувязь наўмысна: яна атрымоўваецца натуральнай. Мне цікава, пра што думалі жанчыны ў тыя стагоддзі: мне хацелася ўключыць эмпатыю, паразважаць на тэму, пабыць у чужой скуры. Хутчэй за ўсё, гераіні не думалі пра тое, пра што я пішу. Я выкладаю не факты, а фікш-рэфлексію: праганяю матэрыял праз сябе і пішу так, як бы думала сама ў гэтым становішчы. Слова «фікшн» гарыць чырвоным вогнішчам: гістарычныя моманты важныя, але тут больш важна, што ў асобы ўнутры.\nНапрыклад, Цётка падпісвалася мужчынскім імем. Я таксама падпісвалася як мужчына, і ў мяне для гэтага было сваё лагічнае тлумачэнне. Але і ў Цёткі ёсць яе асабістая падаплёка. Мне было цікава – якая? І разуменне, якой была матывацыя кожнай з іх, дазваляе ўлавіць карэляцыю мінулага з сучаснасцю.\nПра канцэпцыю і пра гендар, які не перашкода\nВольга: Кніжка «Казкі на ноч для маленькіх бунтарак» ёсць у большасці еўрапейскіх і амерыканскіх дзяўчат. Падобныя праекты з адукацыйнай функцыяй сталі з'яўляцца ў большасці краін. І я думала пра тое, што я хачу стварыць такі беларускі праект. Мы вырашылі трохі пахуліганіць і зрабіць тыя рэчы, якія нам у кайф, – і ў выніку атрымалася хутчэй нешта падлеткавае.\nСамае галоўнае слова ў маёй ідэі – гэта «матывацыя». Калі б я ўмела пісаць, то ў мяне б у тэкстах, напэўна, было б больш агітацыі: пагналі змяняць свет! Для мяне гэта гісторыі, якія паказваюць: не важна, хто ты, важна, што ты хочаш рабіць. Больш за ўсё хацела б, каб гэты праект даваў разуменне, што ў іншы час жанчыны верылі ў сябе і рабілі цудоўныя рэчы.\nМой гендар ніколі не перашкаджаў мне, не даваў ні на секунду спыніцца. Я не хачу, каб для іншых жанчын іх гендар быў нейкім абмежаваннем. Не шкадуй, а рабі: усё ў тваіх руках. І хочацца знайсці вобразы крутых жанчын менавіта ў нашым культурным кантэксце, у нашай гісторыі.\n«Мой гендар ніколі не перашкаджаў мне, не даваў ні на секунду спыніцца. Я не хачу, каб для іншых жанчын іх гендар быў нейкім абмежаваннем. Не шкадуй, а рабі: усё ў тваіх руках»\nЛера: Для мяне гэта самаадукацыйны праект: я той чалавек, які да гэтага часу пажынае плады свайго бязладнага стаўлення да гісторыі ў школе. Калі ёсць на свеце дзеці, якія ўважліва чытаюць падручнік гісторыі, то я ім нічога новага не раскажу. Гісторыкам я таксама нічога не раскажу, яны, напэўна, стаяць з камянямі напагатове. Але злавіць вось гэты дух эпохі і зразумець жаночую праблему, як яна праяўляецца ў кожнай гісторыі, я магу.\nВольга: Для нас гэта спосаб праз забаўляльна-творчую абалонку даць чалавеку натхніцца і даведацца крыху больш пра нашу культуру. Мы пастараліся ахапіць розныя эпохі, пачаць з тых часоў, калі цяжка было казаць пра такое паняцце, як Беларусь, таму што ў XIII стагоддзі ўсё было зусім інакш. Калі чалавек любіў тое месца, дзе ён нешта рабіў, калі гэтае месца на нашых землях, гэта ўжо падстава для таго, каб пра яго напісаць.\nКалі гісторыя жанчыны класная, раскрывае яе сілу, калі я бачу яркія візуальныя вобразы, то я выбіраю гэтую гераіню. Спачатку я рабіла шпаргалку: жанчына – час – у чым яе сіла – яркія факты – візуальны вобраз. Далей шпаргалка адпраўлялася да Леры.\nЛера: Мы працуем паралельна: да таго моманту, як у мяне гатовы тэкст, у Олі гатовыя ілюстрацыі. І Оля не бачыла, што я напісала, і я не бачыла, што Оля намалявала. Я магу напісаць дэпрэсуху, а Оля можа намаляваць вельмі радасную жанчыну – гэта ўсё сутыкаецца і атрымліваецца, як ні дзіўна, гарманічна.\n«Давайце пойдзем і зробім: пакажам усім, асабліва дзяўчатам, што ў нас ёсць велізарная колькасць крутых асобаў»\nЯк фемінізм сябруе з патрыятызмам\nЛера: У гісторыю я пачала заглыбляцца, калі паступіла ў ЕГУ. Я зразумела: калі не запоўніць прабелы, то проста не магчыма рушыць далей. Усё звязана, бо ты не можаш вольна арыентавацца ў сучасным кантэксце, калі не ведаеш, што было да яго. Важна разумець, што тут было да нас, навошта мы тут зараз, што мы павінны рабіць.\nОля расказала мне пра канцэпт – зрабіць гісторыі пра жанчын Беларусі. Мне стала цікава капнуць у гэтую тэму, бо мне блізкая тэма жанчыны ў грамадстве. Калі ты не згодны з тым, што ў жанчын ёсць праблемы, табе трэба вывучыць матэрыял, каб у цябе была база аргументацыі, раз ты хочаш давесці, што праблем няма. На другім курсе я думала, што феміністкі спальваюць усё жывое, што ёсць на зямлі, я са сваім юнацкім максімалізмам і адсутнасцю ведаў пайшла пісаць курсавую на тэму «Уплыў фемінізму на дзеянне фракцыі Чырвонай арміі ў Германіі 1960–1970-х». І паспрабавала даказаць, што феміністкі сапсавалі нам жыццё. Я заваліла курсавую, навуковая кіраўніца патлумачыла, чаму гэта нельга назваць добрай працай з моцнай аргументацыяй. Тады я стала паглыбляцца ў тэму – пісала ўсе курсавыя па жаночых праблемах у грамадстве: жанчыны і праблема мацярынства ў кіно, насаджэнне ідэалогіі праз кінематограф. Гэта мая нездаволеная цікавасць, якая зараз рэалізоўваецца праз праект.\nВольга: Я заспела час, калі ў паветры лунаў дух «Адраджэння», і я хадзіла на Чарнобльскія шляхі. Народ быў вельмі натхнёны Незалежнасцю, якую ён раптам атрымаў. Ты браў энергію і падпітваў яе з агульнага поля. Карані зацікаўленасці гісторыяй адтуль. Будучы такім максімалістам-ідэалістам у юнацтве, потым я вельмі моцна дыстанцыявалася. Зараз ідзе вяртанне да гэтага ва ўжо дарослым свядомым узросце – я ўжо вырасла з крайнасцяў. І я разумею, што лакальны кантэкст ніхто, акрамя нас, не створыць, таму давайце пойдзем і зробім: пакажам усім, асабліва дзяўчатам, што ў нас ёсць велізарная колькасць крутых асобаў. І папулярызацыя гэтых лакальных вобразаў важная. І так нечакана мы выйшлі яшчэ адну функцыю праекта – патрыятычную.


Каментары да артыкула: У Расіі назвалі найлепшую і найгоршую згушчонку: беларуская трапіла і туды, і туды\n8 снежня 2019\nУ Расіі назвалі найлепшую і найгоршую згушчонку: беларуская трапіла і туды, і туды\n11.11.2019 / 09:21\nНу і файна. Чарнобыльскую і імперскую ім, родную глыбоцкую - нам.\nГарадскі Сабачка / адказаць\nНу тут усё проста. Вы бачылі як выглядае глыбоцкая і рагачоўская згушчонка? Глыбоцкая - назвы па-беларуску і па-расейскай, а рагачоўская - толькі на расейскай і РогачевЪ. Ну і "САВОК" гэта выдатна проста я так счетаю. А яшчэ ў нашых магазах на самым лепшым месцы стаіць вось гэта расеянская падробка пад згушчонае малако вырабленае напэўна цалкам з пальмы і адпаведным коштам на палову меншым за нашую і дызайнам што проста можна зблытаць з беларускай. Я шчыра кажучы троху прыфігеў калі пабачыў гэта.\n11.11.2019 / 09:24\nГэта дыверсія маскавітаў супраць Глыбокага! НН замоўчвае той факт, што рагачоўскае малако падпісанае як «РогачевЪ», а ў Забардзюр'і настальгія па розным "ецям". А ў "Глубокое" куды торкнеш тую "Ъ"? "Карфаген" мусіць быць разбураны"!\n11.11.2019 / 09:33\nАкрамя 'Саўка', трэба яшчэ дадаць масла 'Ватнае', туалетную паперу 'Газеткай падатрыся' ды каўбасу 'Чарга ў 2 кіламетры'. Маркетолагі даўбанутыя...\n11.11.2019 / 09:42\nгурманы... Помню,как купили когда-то банку говяжьей тушёнки. Российского производства. Там-вымя коровье. С тех пор ничего российского не покупаем.\nДмитрий222 / адказаць\n11.11.2019 / 09:46\nГлубокскую давно есть нельзя. Гадость стала. Рогачев еще туда сюда, но тоже раньше лучше было\n11.11.2019 / 09:48\nЯк магчыма НА АДНОЙ ЛІНІІ спачатку ліць згушчонку ПРЕМІЎМ класа, а потым ліць неадпаведную стандартам якасці??? Пры тым што тэхналогія аднолькавая??? Навокал адна КАРУПЦЫЯ :(\n11.11.2019 / 10:17\nУ нас лiчыцца правiльным маркецiнгам назваць згушчонку "савок"(гэта ж якiя мазгi трэба мець!), а у Расii - выпускаць шпроты з надпiсам на латышскай i крупы з беларускiм арнаментам, зробленыя у Яраслаускай вобл.\n11.11.2019 / 10:27\nНе ем сгущенку, вредный продукт да и из "политических соображений" -напоминает о советском прошлом, когда из лакомства одна сгущенка и была... Кушайте лучше овощи и фрукты\n11.11.2019 / 10:28\nНебарака, это чья Чернобыльская?\n11.11.2019 / 10:57\nЮзік Крулеўскі, Вы ж казалі, што кансэрвавы завод у Глыбокім ляснуў быў, а малако вязуць цяпер да Гомлі ! Дык дзе ж тое малако згушчаюць у вас ?\nспадар Стась. Сaюз ПравЫх Сiлay Беларусi (CПСБ) / адказаць\n11.11.2019 / 11:02\nРА-ГА-ЧОУ!!! У гомельскай вобласьцi - найлепшыя па "малочцы". Ёсьць яшчэ выдатнейшыя Мазыр i добрыя Калiнкавiчы, але... 1 9 8 ...таму крыху утрымлiваюся... Але ж якасьць - супер! Кефiр - найсмачнейшы! Дый увогуле РБ - лепшы вытворца малака на престол былога СНД. Лепей за Украiну, бо якасьць малочных стравау у пауднёвых суседзяу - не збалансаваная: ёсьць якасныя, смачно; а можаце набыць "парашок". У лiпенi y Адзесе i Коблеве удасканалiyся.\n11.11.2019 / 11:03\nЦетка Алена, падтрымлiваю.\nВiталь А. / адказаць\n11.11.2019 / 11:15\nГарадскі Сабачка, Звярніце ўвагу на рагачоўскую згушчонку. Ёсць серыі, дзе ўсё афармленне - па-беларуску. Так што не ўсё так адназначна. Кожнаму сваё.\n11.11.2019 / 11:31\nРогачевская самая вкусная в мире!\n11.11.2019 / 11:40\nНа глыбоцкім рынку, неяк, у гандлёвай палатцы мясакамбіната, прадавалі вэнджаныя свіныя вушы. Жонка пытае: хочаш -- ідзі купі! Стаў у чаргу. Падыходжу да паліцы, чытаю -- "Уши копчёные "Славянские". Пытаю ў прадаўшчыцы: "Ці ёсць у вас свіныя вушы?" -- А гэта -- што?-- адказвае яна. -- Дык напісана -- "вушы вэнджаныя славянскія", а мне патрэбныя свіныя! -- Што далі -- тое і прадаю!-- адказвае прадаўшчыца.\n11.11.2019 / 12:19\nПравільна казаў! Кансервавы завод і здох! Там, дзе агуркі закатвалі. А яшчэ ляснуў і піўзавод, нават будынкі і тэрыторыю спляжылі да нуля і сляда не засталося.\nУ прынцыпе і малочна-кансервага камбіната цяпер няма. Мясакамбінат, камбікармовы завод і малочна-кансервавы -- зрабілі адной "інтэграцыйнай структурай". Вось жа басота! Упадабала слова "інтэграцыя". Было тры заводы -- стаў адзін! Інтэгрыравалі! Вось так і Беларусь даінтыгрыруюць да Расеі. Інтэграцыя -- аб'яднанне ў адно цэлае, а нам наіўным вешаюць локшыны на вушы.\n11.11.2019 / 14:12\n11.11.2019 / 14:47\nГлубокский МКК находится на грани банкротства, из-за чего перешёл на выпуск СТМ для крупных торговых сетей ("Евроторга" или как в данном случае для сторонней российской структуры) всякого суррогата и тем самым его руководство целенаправленно гробит репутацию своего предприятия.\n11.11.2019 / 15:02\nЮзік Крулеўскі, забiраю у сваю калекцыю гандлевых глупствау :)\n11.11.2019 / 15:51\nМясакамбінат, камбікармовы завод і малочна-кансервавы -- зрабілі адной "інтэграцыйнай структурай".\nКамбікормавы зплюсавалі з вытворчасьцю харчаваньня... Нешта ў гэтым ёсьць геніяльнае... Гэта ж адзіны ланцужок...:)\n11.11.2019 / 15:52\nЮзік Крулеўскі, гродненский «Молочный мир» позаимствовал опыт и запустил продукцию под ТМ «ГороденЪ».\n11.11.2019 / 16:09\nдаведка, обосранные коровы по всей республике жрут гнилой силос, другого корма нет. Молочка у нас слабая и сильно уступает советской!\n11.11.2019 / 16:56\nМалочна-кансервавы камбінат мог бы сам быць самастойным інтэгратарам на паўночным захадзе Беларусі. То бок інтэграваць усе малачарні ў рэгіёне -- ад Глыбокага да Браслава і Мёраў. Ды нешта такое раней і рабілася. Напрыклад, у Браславе рабіўся (і сёння робіцца) "Браслаўскі пачастунак", а падпісана на цэтліку -- Глыбоцкі МКК, Браслаўскі ўчастак. Да Глыбоцкага МКК належала і "Браслаўрыба", якая прадукавала кільку ў тамаце і шпроты. Ну, тут ясна, чаму "малако" і "рыбу" аб'ядналі -- Глыбоцкі МКК штампуе бляшанкі для згушчонкі, то можа адштампаваць і для "Браслаўрыбы", танней будзе вытворчасць.\nДык сабакі, махнарылыя, што нарабілі! Прыбытковую вытворчасць МКК далучылі (інтэгрыравалі) да ўбытковай вытворчасці Камбікармовага завода. Ну, проста "уху елі"! Бывай, "Браслаўрыба"!\nА ва ўсім -- кажуць -- вінаватыя Докшыцы! Андрэйчанку яны прасоўваюць! У іх цэнтр выбарчай акругі! То чые інтарэсы ў гэтай "інтэграцыі" лабіруюцца?\n11.11.2019 / 17:45\nБыла падобная кантора і ў Глыбокім, то бок "ААТ КупцовЪ", па-просту Глыбоцкі кансервавы завод. Ну, так вырашыла назваць былая дырэктарка. Думала, што ў Забардзюр'і з-за "Ъ" будуць абжырацца глыбоцкімі агуркамі з 3-літровых слоікаў. Ага! Хоць і Забардзюр'е, але ў агурках разбіраюцца! Нахалеры ім глыбоцкія агуркі пабойні велічынёй з кабачок! Тры агуркі -- на 3-літровы слоік! Ім -- карнішоны падавай ў паўлітровых слоіках і на закрутках.\nПрагадала цётка! Да "Ъ" яшчэ павінныя дадавацца якасць прадукцыі і таварны выгляд! Збаннкрутваў "КупцовЪ", а будынкі пайшлі з малатка! Цяпер там нарабілі супермаркетаў менскія камерсанты. Ды хутка нічога не будзе глыбоцкага! Пасля гераічнай пагібелі Глыбоцкага РАЙПА -- усе яго магазіны разабраў Брэст, Полацк, Мінск... Задаваць яны глыбоцкіх прадпрымальнікаў! А хутка, кажуць, і "Карона" прыпрэцца, таксама сабе забрала цэлы цэх былога завода...\n11.11.2019 / 18:31\nЮзік Крулеўскі, мне цяжка разумець гэткія жарсьці. Падаецца, былі б тыя прадпрыемствы прыватнымі, дык і кіраваліся б здаровым сэнсам, а так, мясі-не перамясі...\nАлег80 / адказаць\n11.11.2019 / 19:09\nПакінем эмоцыі ўбаку і шчыра прызнаемся - рагачоўская згушчонка на сёння лепшая за глыбоцкую. І звычайная, і вароная. Хто часта ўжывае, думаю, падцвердзіць.\n11.11.2019 / 22:48\n★ Наколькі ж саўкі, ватнікі — і асабліва вышыватнічкі! — жывуць у Глыбокім, што нават іхняя згушчонка называецца «Совок». А вось рагачоўская, вядома, нярэдка падпісваецца па-беларуску. Хто ня ў «тру-курсах», загледзьце па запыце выявы ў Гугле. ★\n12.11.2019 / 00:26\nSerg, есть в стране крепкие хозяйства и агрокомбинаты (например"Снов"), в том числе со своей молочной переработкой, и молкомбинаты типа "Беллакта", заточенного на выпуск детского питания.\n12.11.2019 / 09:49\nУ Глыбокім ёсць і шмат выдатнага! Помнікі архітэктуры, цэлы пантэонт выбітных дзеячаў беларушчыны, цікавая гісторыя, азёры... Што датычыць "Саўка", то гэта, перадусім пытанне да маркетолагаў, якія яшчэ ці жывуць у Глыбокім, хутчэй у Мінску. Якая яшчэ назва мусіць быць, калі збыт прадукцыі арыентаваны на Расеі, там, дзе па ментальнасці жыве шмат падобных людзей. Што датычыць "беларускамоўнай" згушчонкі, то такую можна знайсці ў фірмовай краме МКК. Не далей, як 5 гадоў таму, тут, на гэтым сайце, Глеб Лабадзенка хваліў глыбоцкую згушчонку за беларускамоўнасць.\n12.11.2019 / 13:13\n★ Юзік Крулеўскі, дзякуй за адказ. Я родам з Вэйшноршчыны, але, на жаль, у Глыбокім у рэальнасьці покуль ня быў. Хоць ведаю, што тамака ё шмат чаго цікавага. Вось гл. мой допіс «Яйкі пад сярпом тваім»: https://m.nn.by/articles/151884/comments/\n12.11.2019 / 17:33\nЯ родам з ...\nЯнка, Вы ж галоўны крытыкун НН, у частцы пісьменнасьці ! Хіба вы не па-нараджэньні з Вейшнорыі, альбо паходжаньнем стуль ? Ці правільна будзе казаць беларускай мовай "я родам..." ? Хачу ў Вас пракансультавацца,.. калі ласка...\n12.11.2019 / 22:40\n★ Жвір, крыху не зразумеў ваша пытаньне. Бог Род — гэта аналяг біблейскага Бога бацькі Яговы. Ці, па-вашаму, слова «родам» трэба ўжываць толькі ў дачыненьні да мясьціны, дзе жылі ўсе продкі? ★\n13.11.2019 / 01:27\nЯНКА, не віхляйце азадкам, гэта не прыстойна.


Леанід Заіка: Беларусі не патрэбная атамная станцыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусі не патрэбная атамная станцыя, заявіў эканаміст, кіраўнік аналітычнага цэнтра „Стратэгія” Леанід Заіка, выступаючы 22 красавіка ў Менску на міжнароднай канферэнцыі па беларускай атамнай энергетыцы.\nПаводле яго слоў, рашэнне будаваць АЭС прымалася ва ўмовах высокіх коштаў на нафту і газ і энергетычных спрэчак з Расеяй.\n„Расейцы тады прадавалі нафту па 420 даляраў за тону, а мы куплялі ў Венесуэлы па 800, — сказаў эканаміст. — Тады будаўніцтва расцэньвалася як своеасаблівы выклік Расеі і адмова ад расейскага ўплыву на беларускую энергетыку”.\nПры цяперашніх цэнах на нафту пытанне будаўніцтва станцыі ўжо не актуальнае, лічыць Заіка. „Рашэнне было памылковым, і пра гэта трэба гаварыць”, — падкрэсліў ён, дадаўшы, што Астравецкая АЭС — „чыста расейскі праект”, дзе Беларусь нічога не вырашае.\nУ размове з журналістамі эканаміст заявіў пра неабходнасць сыходзіць ад мыслення вялікімі маштабамі, як гэта было ў часы, калі Беларусь была часткай вялікай дзяржавы.\n„У свядомасці палітыкаў засталіся павялічаныя маштабы — вялікія станцыі, вялікія прадпрыемствы. Але Беларусі патрэбная не атамная станцыя, а малая энергетыка, — растлумачыў ён. — Гэта лепшы варыянт развіцця энергетычнай бяспекі краіны”.\nНа думку Заікі, у Беларусі трэба стварыць такую сістэму, пры якой уласнымі сістэмамі ацяплення і энергазабеспячэння былі б забяспечаныя як асобныя кватэры, так і цэлыя прадпрыемствы. „Гэта канцэпцыя будучага, так званая эканоміка ведаў, тут ёсць перспектывы”, — сказаў ён.


Творчая сустрэча ў Пружанскім палацыку - pruzhany.net\nТворчая сустрэча ў Пружанскім палацыку\nДа ўсясветнага Дня роднай мовы ў музеі «Пружанскі палацык» адбылася імпрэза пад назвай «У прасторы святла». Пад час мерапрыемства ў Пружанах выступілі паэтка Антаніна Хатэнка і спявачка Таццяна Грыневіч, а таксама мясцовы паэт-пчаляр Мікола Папека.\nНа літаратурна-музычную сустрэчу ў гонар роднай мовы ў Палацык прыйшлі каля 30 пружанцаў.\nІмпрэзы да Дня роднай мовы сталі ў Палацыку традыцыйнымі, але трэба, каб яны былі больш пашыраны, кажа дырэктар музея Юрый Зялевіч:\n— Творчая сустрэча з паэткай Антанінай Хатэнка і спявачкай Таццянай Грыневіч. Летась гэта быў такі спарынг паміж знаўцамі беларускай мовы. Я лічу, што такія імпрэзы павінны быць і іх трэба праводзіць шырэй: не толькі ў музеях, а ўвогуле ў культурных установах, школах. Каб прыцягваюць большую ўвагу да праблем мовы, бо яны сапраўды існуюць.\nУ музеі са снежня праходзіць выстава беларускіх кніг ХХ стагоддзя. Выстава прымеркавана да «пяцісотгоднасці» – 500 гадоў таму Францыск Скарына распачаў беларускае кнігадрукаванне.\nПаводле Юрыя Зялевіча, з кнігадрукаваннем на роднай мове таксама ёсць праблемы. Трэба гэтае пытанне падымаць на вышэйшым узроўні. Шмат ёсць недрукаваных пісьменнікаў і літаратараў, кнігі якіх ляжаць у шуфлядах.


“Мясная лаўка” камбікормавага адчынілася!\n27/10/2016 Сельская праўда Навіны 0\nУ мінулую пятніцу ля магазіна “Сузор’е” ААТ “Жабінкаўскі камбікормавы завод” сабралася некалькі дзясяткаў чалавек. Паклікала сюды жыхароў горада афіша, якая запрашала на адкрыццё новага магазіна “Мясная лаўка”. Перш чым адчыніць дзверы перад першымі пакупнікамі, па традыцыі гучалі словы падзякі адміністрацыі і будаўнікам за новую краму і спадзяванні на лепшае, а таксама было пераразанне чырвонай стужкі.\n– Паважаныя пакупнікі! – першым узяў слова дырэктар ААТ “Жабінкаўскі камбікормавы завод” Васіль Канстанцінавіч Волк. – Для нас адкрыццё “Мясной лаўкі” – важная падзея. Не сакрэт, што прадпрыемства перажывае не самыя лепшыя эканамічныя часы. Таму гэты аб’ект – выдатная магчымасць набыцця жыхарамі горада і раёна мясной прадукцыі, атрыманай на нашым сычоўскім свінакомплексе.\nВасіль Канстанцінавіч таксама выказаў падзяку будаўнікам, якія аператыўна справіліся з узвядзеннем гандлёвага аб’екта.\nЗатым слова ўзяў старшыня райвыканкама Дзмітрый Мікалаевіч Гарадзецкі. Ён цёпла павіншаваў усіх пакупнікоў з адкрыццём магазіна, выказаў спадзяванне, што такі доўгачаканы і патрэбны аб’ект прынясе карысць людзям і фінансавае аздараўленне заводу. А яшчэ Дзмітрый Мікалаевіч падзяліўся планамі развіцця гандлёвай сеткі ў раёне: на будучы год насупраць райбальніцы пачнецца ўзвядзенне вялікага магазіна “Санта-Рытэйл”. А гэта значыць, у жабінкаўцаў будзе шырэйшы выбар тавараў і адкрыюцца дадатковыя 40 працоўных месцаў. Што тычыцца “Мясной лаўкі”, кіраўнік раёна пажадаў жыхарам горада добрых пакупак у ёй.\nПад час адкрыцця магазіна далі слова яшчэ аднаму госцю – дабрачыннаму цэркваў Жабінкаўскага раёна, айцу Сергію Петрусевічу. Ён таксама выказаў сваё задавальненне наконт адкрыцця магазіна: “Калі нешта будуецца – гэта радасна і карысна”. Айцец Сергій таксама пажадаў работнікам прылаўка новага магазіна надалей захоўваць прыўзняты настрой, і каб “Мясная лаўка” ўнесла свой уклад у святкаванне 60-гадовага юбілею завода, якое адзначыцца ў будучым годзе.\nПасля шчырых і ўзнёслых слоў Віктару Якубуку ўручыў сімвалічны ключ ад новага магазіна вядучы інжынер завода Аляксандр Дзюба. Пад дружныя апладысменты кіраўнік раёна Дзмітрый Гарадзецкі ра-зам з дырэктарам завода Васілём Волкам перарэзалі чырвоную стужку. Пакупнікі праз некалькі хвілін запоўнілі ўсю гандлёвую залу “Мясной лаўкі”. Многіх, зразумела, цікавіў кошт на свініну. Цэннікі сведчылі, што некаторыя часткі тушкі (тая ж паляндвіца і рубанка, напрыклад) на парадак танней, чым у “Еўраопце”. Свініна – не замарожаная, а свежая, што немалаважна для многіх гаспадынь.\nПакуль пакупнікі знаёміліся з прапанаваным таварам у “Мясной лаўцы”, карэспандэнт “Сельскай праўды” задала некалькі пытанняў дырэктару камбікормавага завода.\n– Васіль Канстанцінавіч, калі будаваўся ваш свінакомплекс, многія цікавіліся, дзе можна будзе купіць жабінкаўскую свініну.\nСёння такая магчымасць у гараджан з’явілася. Раскажыце, калі ласка, пра перавагі “Мясной лаўкі” перад іншымі аб’ектамі, што прапануюць мяса?\n– Першая і самая галоўная перавага – мяса свежае, не замарожанае. Па-другое, кошт яго крыху ніжэйшы. Па-трэцяе, смакавыя ўласцівасці, па водгуках нашых перапрацоўшчыкаў, а гэта ААТ “Брэсцкі мясакамбінат” і УП “Брэсцкія традыцыі”, больш выйгрышныя, чым у іншых вытворцаў свініны. Спадзяюся, што жыхары горада і раёна стануць прыхільнікамі нашай прадукцыі. А чаму б і не? Свініна, так бы мовіць, маладзенькая – жывёліна дасягае 110-120 кілаграмаў вагі да 7-8 месяцаў і адпраўляецца ў забойны цэх, таму сала мяккае і мяса сакавітае. Дарэчы, тушку перад забоем абсмальваюць, а не апрацоўваюць кіпенем, як у іншых забойных цэхах, таму шкурка сала смачная, не “гумавая”, як некаторыя гавораць.\nУ наш магазін гандлёвай плошчай 150 квадратных метраў штодня будуць адпраўляцца 5-7 тушак. Акрамя свініны ў продажы ёсць неблагі выбар замарожанай рыбы і прадукцыя птушкафабрыкі. У бліжэйшы час пачнем завозіць мяса індыкоў.\n– Васіль Канстанцінавіч, у магазіне ёсць розныя часткі тушкі свініны. А ці будуць паўфабрыкаты?\n– Каб прывозіць у магазін тыя ж фарш, каўбаскі, шашлыкі, трэба мець спецыяльнае памяшканне – каўбасны цэх. Гэтае пытанне ў распрацоўцы.\n– Перш чым нешта будаваць, заўжды пралічваецца тэрмін акупляльнасці.\n– Мяркуецца, што затраты на будаўніцтва магазіна акупяцца праз год. Дарэчы, ён 55 па ліку. Плануем у перспектыве таксама адкрыць мясны павільён на Кобрынскім рынку.\nТрэба заўжды думаць, дзе і як зарабіць грошай. Выгадна ўсім: людзі атрымаюць свежае мяса і больш таннае, а мы – рэальныя грошы ад продажу яго. Таксама вывучаем пытанне пастаўкі свежай свініны ў кафэ цукровага завода, а таксама ў школьныя сталоўкі. Праўда, паралельна давядзецца вырашыць некалькі праблемных пытанняў: набыць тэрмакамеры і пашырыць вытворчыя магутнасці забойнага цэха.\n– Што ж, поспеху вам і паболей пакупнікоў у “Мясной лаўцы”!\nНа здымках: пад час адкрыцця магазіна “Мясная лаўка”.


У Мінску прайшло сямейнае Свята Бібліі | Krynica.info\nУ Мінску прайшло сямейнае Свята Бібліі\nСямейнае свята Бібліі прайшло 2 верасня ў мінскай царкве “Благадаць”. Яно было прысвечана 501-й гадавіне выдання Францішкам Скарынам самай галоўнай і чытанай кнігі на свеце. Пастар царквы Алег Іванавіч Акуленка прывітаў усіх гасцей і пажадаў дзецям поспехаў у новым навучальным годзе, у тым ліку, у вывучэнні Бібліі.\nСвята распачаў дзіцячы хор царквы. Канцэрт працягнулі іншыя музычныя калектывы. Прагучалі песні на вершы Рыгора Барадуліна. У розных кутках на тэрыторыі царквы былі арганізаваныя пляцоўкі з гульнямі, віктарынамі і конкурсамі на біблейскія тэмы. На кожнай з пляцовак можна было зарабіць талеры, якія потым абменьваліся на прызы.\nУ адным з куточкаў дзеці праходзілі па геаграфічным шляху Францішка Скарыны, у другім – пісалі пер’ямі ўрыўкі са Старога і Новага Запаветаў, у трэцім – адгадвалі рэбусы з біблійнымі тэкстамі. Цэламу гурту хацелася патрапіць мячом у намаляванага Галіяфа.\nБацькі і бабулі ў гэты час абменьваліся паміж сабой летнімі ўражаннямі і іншым карысным досведам. Нядзельны вечар быў поўны сонечнай і сяброўскай цеплыні.\nМерапрыемства сведчыць пра тое, што для новых пакаленняў беларусаў Біблія становіцца сямейнай кнігай, з якой можна чэрпаць мудрасць, супакой і лад.\n03.09.2018 Грамадства| Тэгі: Біблія, дзеці, Навіна дня, пяцідзесятнікі, сям'я


Верталёт Мі-24 з-за непаладкі ў працы сілавога агрэгата здзейсніў вымушаную пасадку на непадрыхтаваную пляцоўку, паведамілі ў прэс-службе Мінабароны Беларусі.\nФота ілюстрацыйнае, adameq2 / depositphotos.com\n«Падчас выканання планавых палётаў экіпажам верталёта Мі-24 былі выяўленыя непаладкі ў працы сілавога агрэгата борта. Экіпаж прыняў рашэнне зрабіць вымушаную пасадку на непадрыхтаваную пляцоўку», — гаворыцца ў паведамленні Міністэрства абароны.\nЭкіпаж у выніку інцыдэнту не пацярпеў, праводзіцца расследаванне.\nЯк паведамляе партал «Электронны Салігорск», здарэнне адбылося паблізу вёскі Гоцк Салігорскага раёна. Відавочцы паведамілі выданню, што ўвечары быў чутны роў матора, верталёт кружыў над Гоцкам, а потым упаў:\n— Сёння ўвечары быў чутны гук матору, верталёт усё кружляў, кружляў над Гоцкам, а потым упаў. Мяркую, што гэта быў вайсковы верталёт, але дакладна не скажу.\n— Жыву ў Гоцку, так, гул чуў, але як ён падаў — не бачыў. Можа, ветрам якім знесла, завіруха такая.\n— Ляцеў нізка над вёскай, яшчэ думалі, а чаго ж так нізка? Але лётчык адвёў яго ад населенага пункта і верталёт упаў у поле,\n— так гаварылі сведкі.


23 люты 2005, 22:20\nАўтарства добра вядомага палітычнага тэрміна “жалезная заслона” належыць Уінстану Чэрчылю. А вось тое, што ў сучасным тэатры й сапраўды ёсьць жалезная заслона, выклікае зьдзіўленьне.\nІснуе статыстыка: зь сярэдзіны XVIII стагодзьдзя за 135 гадоў у сьвеце згарэла каля 700 тэатраў, загінула ў іх больш за 10 з паловаю тысяч чалавек. У мэтах супрацьпажарнае бясьпекі й зьявілася тая сапраўдная жалезная заслона, якой гледачы ніколі ня бачаць.\nАле й прыгожая вышытая тэатральная заслона опэрнага апрацаваная спэцыяльным супрацьпажарным растворам. Зрабіць гэта было вельмі цяжка, бо памеры аграмадныя – 10 мэтраў увышыню і 60 – ушырыню. Заслона шырэйшая за сцэну ў тры разы, каб зьбіраліся прыгожыя складкі.\n(Міронава: ) “Мы яе павесілі ў 1967-м, і з 1967 году гэтая заслона вісіць. Зрабілі яе на нашым тонкасуконным камбінаце. Дарагі драп, зь якога паліто шыюць. Па 33 рублі савецкія. Гэта вельмі дорага. Трэба было памыць і адпрасаваць. Там жа маса якая! Драп, ён жа цяжкі”.\nПра тое, як мучыліся з заслонаю, успамінае цяперашні галоўны інжынэр унітарнага прадпрыемства “Тэатральныя майстэрні” Паліна Міронава.\n(Міронава: ) “Доўга яе шылі. За двое сутак да адкрыцьця ўночы падвешвалі. Павесілі. Калі паднялі, яна аказалася на два мэтры карацейшая. Загадчык гаспадаркі думаў, што атрымае інфаркт”.\nМайстрыхі, у тым ліку й Паліна Міронава, а тады яна была швачкаю, ратавалі сытуацыю ў аўральным парадку. І вось з падшытым угары кавалкам заслона пратрымалася ледзь не 40 гадоў.\nПрыкладна ў той самы час, у 1964-м, беларускі тэатар опэры й балету стаў акадэмічным.\n(Чамадураў: ) “Мы гэта зрабілі й страшна гэтым ганарыліся”.\nКажа тагачасны галоўны мастак Яўген Чамадураў, якому цяпер 91 год. Ягоныя ўспаміны крыху пазьней – гэты чалавек шмат зрабіў для сцэны тэатру.\nЗахінаючы сцэну, тэатральная заслона цяпер хавае ад гледачоў і завершанае бліскучае відовішча, і жабрацтва закуліснага сьвету.\n(Байдалава: ) “Нават не падазраюць, што ён існуе. Каменны век у нейкім сэнсе. Старажытная тэхніка. Бо ні абсталяваньня, нічога... Тэатар, які быў у XIX стагодзьдзі, такім і застаўся. Кардон, пап’е-машэ, фарбы...”\nБутафор Тацяна Байдалава расказвае пра тэхналёгіі. А да столі ў брудных плямах, дзіравага лінолеўму, аблупленай фарбы, нейкіх дапатопных канапаў, дыванкоў... гэткае ўтульнасьці поўнага заняпаду ў калідорах і ўва ўсіх памяшканьнях там, за сцэнаю, вока хоць даўно й прызвычаілася, але...\n(Міронава: ) “Опэрны тэатар – гэта прэстыж краіны. Ня ведаю, чаму ў нас гэтага ня цэняць. Абшарпаны такі...”\nУ падвале, у бутафорскім цэху, усе аб’ёмныя дэкарацыі робяць 2 чалавекі. Праца бутафора нават і фізычна цяжкая. Напрыклад, скульптуры для опэры “Тоска” ляпілі спачатку з гліны – кожная кіляў 300 – 400. Потым – пап’е-машэ...\n(Байдалава:) “Мы ўвесь час манім. Абаранкі, яблыкі, садавіна... Мы ня робім прадметаў, мы робім іх вобразы. У нас ня проста гляк, гэта вобраз. Ён павінен граць на сцэне...”\n(Карэспандэнтка: ) “Вы робіце тэатар...”\n(Бутафор: ) “Так. У нас няма ніводнае навучальнае ўстановы, дзе б вучылі бутафораў. Трэба ня мець стэрэатыпнага мысьленьня. Думаць увесь час неардынарна. Большасьць людзей жыве па стэрэатыпах. У іх часта бываюць сытуацыі бяз выйсьця. А ў бутафораў такіх сытуацыяў не бывае”.\nНя кожная краіна можа сабе дазволіць тэатар опэры й балету. Дзяржаўныя датацыі Варшаўскаму вялікаму тэатру складаюць 20 мільёнаў даляраў на год. У Беларусі гэткая сума выдаткоўваецца на ўсё мастацтва ўлучна з самадзейным. Пры гэтым варта ўлічыць, што ў Кітаі на паўтара мільярда насельніцтва толькі 18 дзяржаўных тэатраў. У Францыі ўсяго два тэатры на дзяржаўным фінансаваньні. У Беларусі на невялікія грошы шмат прэтэндэнтаў.\nСродкаў не хапае заўсёды. У 1959-м з Масквы ў менскі опэрны галоўным мастаком запрасілі Яўгена Чамадурава.\n(Чамадураў: ) “Я стары тэатральны воўк. Я бачыў сьвет опэрнага тэатру”.\nУ Гамбургу Яўген Чамадураў з зайздрасьцю глядзеў на фуру – гэта перасоўная пляцоўка, дзякуючы якой можна за некалькі сэкундаў цалкам зьмяніць выгляд сцэны. І галоўны мастак пачаў пераконваць кіраўніцтва.\n(Чамадураў: ) “Нічога не атрымлівалася. Ня мог прабіць. Пра дробязь слухаюць, а вось гэта... То грошай няма, то жалеза няма, то заводу няма... А я ўжо добра ведаў падкілімныя правілы. І злавіў момант, калі міністра не было, каб потым сабак ня вешалі. Дырэктара не было. Званю памочніку Машэрава, кажу: “Я ў пытаньні рэканструкцыі менскага опэрнага тэатру, хацеў бы сустрэцца з Машэравым. Я ня веру, што безь ягонага ўдзелу можна ажыцьцявіць патрэбныя рэчы”.\nМастаку ўдалося сустрэцца з кіраўніком рэспублікі. Ідэя спадабалася. За аргумэнт мастак выбраў урачыстыя ўрадавыя канцэрты, якія адбываліся ў самай прэстыжнай, з выдатнай акустыкай, тэатральнай залі. Дзякуючы фуры, 700 чалавек хору маглі стаяць нерухома й сьпяваць, эфэктна выяжджаючы проста на рампу.\nАле, галоўнае, фура пашырыла магчымасьці рэжысэраў, якія змаглі ажыцьцяўляць на сцэне свае грандыёзныя задумы.\n(Чамадураў: ) “Мяне 20 гадоў у тэатры няма, а фура ёсьць. Ня ўсё я змог зрабіць. Хацеў, каб аркестар мог падняцца на ўзровень сцэны, сыграць увэртуру й зноў апусьціцца. Прыгожа? Не пайшлі на гэта. Хацеў зрабіць тры плунжэры – гэта пляцоўкі на сцэне, якія могуць падымацца. Таксама не далі зрабіць. Хацеў трохі каласьнікі падняць, каб паветра болей было. Казалі так: “Гэта ўсё чамадураўскія выдвары. Тэатар працаваў. І працаваў някепска ўсе гэтыя дзесяцігодзьдзі”. Але я ж разумеў, што гэта ня толькі для сёньняшняга дня, а нават і для цяперашняга часу – гэта для другога тысячагодзьдзя”.\nДля таго, каб акторы з бляскам выступілі на сцэне, за сцэнаю опэрнага тэатру, захінутай ад чужых вачэй заслонаю, працуе цэлая ўнікальная вытворчасьць. Але пра яе – наступным разам.


У Магілёўскай вобласці завяршаюць сяўбу азімага рапсу | Магiлёўскi аблвыканкам\nУ Магілёўскай вобласці завяршаюць сяўбу азімага рапсу\nУ Магілёўскай вобласці завяршаюць сяўбу азімага рапсу. Пра гэта карэспандэнту сайта паведамілі ў камітэце па сельскай гаспадарцы і харчаванні аблвыканкама.\nПаводле дадзеных на раніцу 29 жніўня, праца выканана на 57,6 тыс. га, што складае 96% ад плана. З заданнем справіліся трынаццаць раёнаў – Бялыніцкі, Бабруйскі, Быхаўскі, Горацкі, Дрыбінскі, Кіраўскі, Краснапольскі, Крычаўскі, Круглянскі, Магілёўскі, Слаўгарадскі, Чавускі і Чэрыкаўскі.\nУ бліжэйшы час плануюць перасягнуць 100-працэнтны рубеж аграрыі Глускага і Хоцімскага раёнаў, дзе пасеяна 98% і 97% плошчаў адпаведна. Найбольшыя аб’ёмы работ у аптымальныя тэрміны трэба будзе правесці сельгасарганізацыям Клімавіцкага і Асіповіцкага раёнаў. Тут засеяна толькі 76% і 77% адпаведна.\nРазам з тым дажджлівае надвор’е адмоўна адбілася на тэмпах уборкі збожжавых і зернебабовых культур, якая ў Магілёўскай вобласці ўступіла ў завяршальную стадыю. Так, скошана 307 тыс.га, што складае 97% планаваных да ўборкі плошчаў. Намалот перавышае 1,1 млн.т. пры сярэдняй ураджайнасці 36,2 ц/га. За мінулы дзень з-за непагадзі ў рэгіёне атрымалася прыбраць менш за 1% плошчаў. Разам з тым восем раёнаў з 21-га ўжо завяршылі жніво.


Палукашка для выцяжкі на кухні\nАсаблівасці канструкцый палукашка для кухонных выцяжак\nВыцяжкі выступаюць абавязковым атрыбутам сучаснай кухні. Функцыянальнасць прыбора заключаецца ў ліквідацыі сажы і пахаў падчас падрыхтоўкі ежы. Вентыляцыйны механізм ачышчае паветра ад шкодных выпарэнняў і дыму, абараняючы лёгкія дамачадцаў ад негатыўнага ўплыву прадуктаў гарэння.\nПалукашак важны для добрай выцяжкі і вентыляцыі\nВіды выцяжных прылад для кухні\nРазлік параметраў палукашка: асноўныя значэння і памеры для вентыляцыйных камунікацый\nВіды стандартных кухонных корабаў: пластыкавыя, гіпсакардонныя, з нержавейкі\nКанструкцыя простага і дэкаратыўнага палукашка для ўбудаванай выцяжкі: як схаваць (зачыніць) трубу\nМадыфікацыі палукашка для выцяжкі тэлескапічнага выгляду: нюансы ўстаноўкі (мантажу)\nЎстаноўка выцяжных прыбораў забяспечыць камфорт прыгатавання ежы і чысціню кухоннага памяшкання.\nАдсутнасць выцяжкі можа прывесці да непрыемных наступстваў. Пахі здольныя убірацца ў кухонныя паверхні, а гар і курава устойліва асядуць на мэблю і фіранкі. Выбар мадэлі залежыць ад індывідуальных асаблівасцяў памяшкання і інтэнсіўнасці эксплуатацыі.\nПалукашак для выцяжкі надасць эстэтычны выгляд і схавае непрывабныя элементы. Канструкцыя не адрозніваецца складанасцю, дазваляючы вырабіць і абсталяваць дэталь ўласнымі рукамі. У выпадку вытворчасці кухоннага гарнітура на заказ, можна прадугледзець кораб на выцяжку ў першапачатковым праекце мэблі.\nМадыфікацыі адрозніваюцца габарытамі, матэрыяламі вырабу і канструкцыяй. Варыянты выцяжак падпадзяляюцца на два асноўных выгляду:\nтэлескапічныя высоўныя прылады.\nКласічныя палукашка для выцяжкі на кухні вонкава падобныя з звычайным навясным модулем гарнітура. Полае ўнутранае прастору адкрывае магчымасць размяшчэння рабочай асновы прылады. Важна правільна разлічыць памеры палукашка. У першую чаргу вызначаецца шырыня канструкцыі.\nСтандартныя мадэлі ў шырыню займаюць 50 см., адпаведна палукашак павінен адказваць дадзеных паказчыках. У выпадку, калі шырыня прылады мае іншыя значэнні, варта вар'іраваць габарыты вырабы ў адпаведнасці з індывідуальнымі замерамі.\nГлыбіня шафы разлічваецца зыходзячы з памераў выцяжкі. Мінімальным значэннем для кампактнага размяшчэння гофры і ўнутраных дэталяў выступае глыбіня ў 30 см. Ужываючы кораб пад выцяжку на кухні для захоўвання кухоннага прыладдзя, спатрэбіцца павялічыць паказчыкі да памераў стандартных навясных шафак гарнітура.\nвызначэнне вышыні канструкцыі грунтуецца на значэннях прылеглых элементаў. Палукашак на кухні не павінен вылучацца сярод іншых модуляў гарнітура. Галоўная мэта дэталі замаскіраваць недахопы, не прыцягваючы лішняга ўвагі. Візуальна канструкцыя павінна ствараць суцэльны гарызонт і арганічна ўспрымацца. Важна ўлічваць тэхнічныя параметры. Вышыня вырабы не павінна перавышаць дапушчальных значэнняў ад 85 да 65 см над варачнай паверхняй.\nПравільнае размяшчэнне забяспечыць карэктную працу прылады і ахавае ад дыскамфорту падчас падрыхтоўкі ежы.\nСучасная выцяжка палукашка часта камплектуецца стандартнымі знешнімі элементамі, функцыянальнасць якіх нацэлена схаваць вобласць злучэння з вентыляцыйным каналам. Дэталь можна павялічваць і ўбудоўваць да потолочной паверхні. Нягледзячы на агульнапрыняты стандарт камплектацыі, далёка не ўсе прылады абсталяваныя дадзеным выглядам корабаў.\nКанструкцыі могуць адрознівацца матэрыялам вырабу. Існуе два асноўных тыпу стандартных корабаў для выцяжак:\nПластыкавыя вентыляцыйныя кораба. Вырабы вылучаюцца эстэтычнымі ўласцівасцямі. Недахопам выступае не ўстойлівасць матэрыялу да ўздзеяння тэмператур, сонечнага святла і механічных пашкоджанняў. Недаўгавечнасць пластыка з часам запатрабуе замяніць дэталь. Памеры пластыкавага вентыляцыйнага палукашка адпавядаюць стандартным параметрах выцяжкі.\nметалічныя канструкцыі. Эксплуатацыйныя характарыстыкі дэталі шмат у чым залежаць ад матэрыялу вырабу. Сталь з дэкаратыўным пластом можа страціць прывабны выгляд. Вырабы з нержавейкі надзелены ўласцівасцямі практычнасці і даўгавечнасці.\nМатэрыялам для вырабу корпуса шафы для ўбудавальных мадэляў выступае МДФ, натуральнае дрэва, або пластык. Выбар залежыць ад стылістычнага афармлення кухні, фасад гарнір. Неабходна ўлічваць гарманічнае спалучэнне дэталяў інтэр'еру.\nВызначаючы параметры будучага палукашка, спатрэбіцца ўсталяваць функцыянальнасць элемента. Памеры вентыляцыйнага прастакутнага палукашка павінны абавязкова прадугледжваць прастору для рабочых дэталяў прылады і гофры. Прынцып вырабу палукашка:\nпа індывідуальных замерах выконваюцца дэталі будучай канструкцыі;\nдалей вырабляецца надзейнае змацаванне элементаў, важна карэктна выкарыстоўваць спецыяльныя куткі;\nпасля стварэння каркаса, мантуецца палка і задняя плоскасць;\nу завяршэнне ўсталёўваюцца дзверцы.\nУсталюйце палукашак згодна ўсіх правіл\nзборка палукашка тэлескапічнай выцяжкі падобная са стандартнай канструкцыяй. Галоўнае адрозненне заключаецца ў чарговасці зборкі. Першапачаткова мантуецца верхняя плоскасць і бакавыя часткі. Памер канструкцыі старанна карэктуецца пад выцяжку, пры неабходнасці сцягваецца.\nНа апошнім этапе вырабу мадэлі фіксуецца ніжняя дэталь. Важна вырабіць адтуліну для гофры да моманту фіксацыі ніжняга гарызонту. Пасля зборкі даволі складана выканаць сталярныя працы. Функцыянальнасць прылады грунтуецца на высоўны элеменце, які дазваляе выкарыстоўваць выцяжку ў перыяд падрыхтоўкі ежы.\nПрылада павінна ўлічваць галоўныя параметры, забяспечваючы практычнасць і лёгкасць эксплуатацыі прыбора. Пластык не пажадана выкарыстоўваць у якасці матэрыялу апорнай канструкцыі, магчыма прымяненне выключна ў дэкаратыўных мэтах. Палукашак надзейна схавае візуальныя недахопы элементаў выцяжнога прылады. Правільнае выраб і зборка забяспечаць эстэтычны выгляд выцяжнога прылады, нададуць інтэр'еру дэкаратыўнасць і завершанасць.


Ці можна прыбраць расцяжкі?\nГалоўная » Прыгажосць » Вы можаце выдаліць расцяжкі?\nПразмернае расцяжэнне скуры можа выклікаць плямы, лініі або паласы, звычайна ружовыя або фіялетавыя колеру. Гэта з'ява называецца расцяжкамі\nПразмернае расцяжэнне скуры можа выклікаць плямы, лініі або паласы, звычайна ружовыя або фіялетавыя колеру. Гэта з'ява называецца расцяжкамі. Калі расцяжкі з'яўляюцца ў першы раз, яны даволі інтэнсіўны колер, але з часам выліньваюць. Тым не менш, можа быць, вы хочаце, каб выдаліць расцяжкі, каб адчуваць сябе лепш. Працягвайце чытаць, каб даведацца, якія сродкі для гэтага.\nНягледзячы на тое, вяне, тэкстура і характарыстыкі расцяжак не выліньваюць і не здымаюць самі. Расцяжкі часта ўзнікаюць мышцы, сцёгны, рукі (звычайна вакол верхняй частцы рукі), жывот, грудзі.\nАднак варта адзначыць, што расцяжкі з'яўляюцца бясшкоднымі і бясшкоднымі і не патрабуюць медыцынскага ўмяшання.\nПерад тым, як выдаліць расцяжкі, то першы крок, каб вызначыць, што выклікае іх:\nХуткае павелічэнне або страта вагі\nДоўгі прымяненне кортікостероідов\nХуткі рост, асабліва ў падлеткавым узросце\nПавелічэнне мышачнай масы , асабліва ў руках і нагах\nГенетычныя захворванні, такія як сіндром Марфана або сіндром Ehler-Данло\nДоўгатэрміновае выкарыстанне пазіцыі, метадалагічнай\nДавайце паглядзім першыя спосабы, якія могуць лячыць расцяжкі. Адносна новыя расцяжкі можна лячыць з дапамогай третиноин крэм , які дапамагае аднавіць калаген і можа дапамагчы вам захаваць вашу скуру здаровай. Але гэты крэм можа быць выкарыстаны толькі на працягу першых шасці тыдняў часу, пасля чаго распрацавалі расцяжкі.\nКалі вы цяжарныя, не выкарыстоўвайце гэтую опцыю, паколькі эфекты третиноин на плён да гэтага часу невядомыя.\nПульс лазерная тэрапія спрыяе калагена і эластіна для павелічэння і можа дапамагчы выдаліць расцяжкі , калі яны ўсё яшчэ адносна новае. Гэта высокай інтэнсіўнасць імпульснага святла лячэнне не ўплывае на большасці знешніх слаёў скуры, а выклікаць усвядомлены і кантраляваны шкоду хромофоров, размешчаных у дерме.\nГэтыя варыянты старых расьцяжак. Микродермабразия мякка оздоравлівает скуру, робячы яе узрывае з дробнымі крышталямі і зрабіць копію для забеспячэння бяспекі. Гэта ўплывае толькі на знешні пласт скуры і спрыяе росту новых слаёў скуры .\nЭксимер лазеры стымуляваць развіццё меланіну ў галіне prilagozhenieto і дапамагаюць збалансаваць колер.\nАдзін тыпу тэрапіі, якая працуе як для старых, так і новых расцяжак хімічнага пілінга з гліколевая кіслатой. Па-першае, лекар будзе чысціць месца лячыцца, а затым прымяніць хімічны раствор, які наўмысна пашкодзіць скуру, што спрыяе яе рэгенерацыі.\nІснуюць розныя крэмы, такія як алей какавы, алей шы і вітамін Е , якія могуць быць выкарыстаны ў хатніх умовах, каб дапамагчы. Крэмы будуць трымаць вашу скуру тлустымі і могуць таксама паскорыць выцвітанні. Некаторыя людзі кажуць, што вы атрымаеце лепшыя вынікі ад іх, у той час як іншыя бачаць мала ці ўвогуле ніякіх зменаў.\nІншыя распаўсюджаныя прэпараты для мясцовага лячэння ўключаюць касторовое алей, аліўкавы алей, фруктовыя кіслоты, марскія водарасці і іншыя лекавыя расліны.\nВы можаце паменшыць расцяжкі з крэмамі або з выкарыстаннем іншых прадуктаў і / або лячэнняў, вы нават можаце атрымаць вельмі блізка да таго, што іх ліквідацыі з хірургічным умяшаннем. На жаль, нішто не можа цалкам выдаліць расцяжкі.\nПрымяненне крэмаў, масажуючы скуру, і сонцаахоўны крэм з'яўляецца ключавым крокам у рукі па догляду за скурай. Чытаць далей »