Людзі, 01 кастрычнік 2012\n14:23, 28 верасень 2012\n13:57, 28 верасень 2012\nАргентынскія байкеры: «Мы ня ведаем, што такое КДБ»\nСвой першы прыпынак у Менску байкеры Джуліян і Лярэна разам з сабачкам Трыка зрабілі на праспэкце Незалежнасьці, 17. Іхная Honda Africa Twin, абклееная назвамі розных краін і выявай Эрнэста Чэ Гевары, прыпаркавалася на тратуары акурат насупраць будынка КДБ.\n13:17, 28 верасень 2012\n12:50, 28 верасень 2012\n12:20, 28 верасень 2012\nУ Лос-Анджэлесе ў Каліфорніі ўлады затрымалі Накулу Басілі Накулу, падазраванага у аўтарстве скандальнага фільму «Нявіннасьць мусульманаў».\n11:42, 28 верасень 2012\nАктывістку Берасьцейскай дэмакратычнай кааліцыі «Спадчына» Паліну Шарэнду-Панасюк будуць судзіць за распаўсюд байкотных улётак і непадпарадкаваньне міліцыі.\n11:36, 28 верасень 2012\n00:01, 28 верасень 2012\nУжо сёньня, 28 верасьня: «Саўка ды Грышка» ў Менску\n21:45, 27 верасень 2012\nВынікі выбараў і пэрспэктывы дзейнасьці палітычых партый абмеркавалі 27 верасьня ўдзельнікі круглага стала.\n21:38, 27 верасень 2012\n21:25, 27 верасень 2012\nВіялета Пракапенка: «Як добра, слава Богу... Мы свайму сыну таксама шмат разоў казалі, каб пісаў, але ён нават слухаць ня хоча».\n18:52, 27 верасень 2012\n27 верасьня пасьля абеду ў Магілёве яго пасадзілі на дызэль, і каля 18 гадзіны ён прыехаў дамоў у Бабруйск. Празь некалькі хвілін пасьля прыезду дахаты Павал даў першае інтэрвію Радыё Свабода.\n18:46, 27 верасень 2012\nМаці Ўладзіслава Кавалёва падала наглядную скаргу ў Вярхоўны суд\n27 верасьня Любоў Кавалёва падала наглядную скаргу ў Вярхоўны суд.\n17:48, 27 верасень 2012\n17:12, 27 верасень 2012\nСтаршыня Рады правоў чалавека ААН Лора Дзюпуі Лясэр рэкамэндуе прызначыць на пасаду спэцдакладчыка па сытуацыі ў Беларусі Міклаша Харашці.


Бобруйский районный исполнительный комитет - Пятровіцкія дэпутаты сустрэліся са сваімі выбаршчыкамі\n10 лістапада ў Доме народнай творчасці в. Пятровічы прайшла сустрэча дэпутатаў раённага і мясцовага саветаў дэпутатаў па Пятровіцкай выбарчай акрузе № 31— Юрыя Васільевіча Бобікава і Дзмітрыя Іванавіча Гайшуна, з жыхарамі населенага пункта. Удзел у мерапрыемстве прыняла і старшыня мясцовага сельвыканкама Галіна Прыгара.\nВяскоўцаў на сустрэчу прыйшло хоць і не багата, але пытанні паднялі значныя — рамонту дарогі ў населеным пункце і ачысткі калодзежа па вуліцы Партызанскай. У дачыненні дарогі было прынята рашэнне накіраваць дэпутацкі запыт ва УКП «Жылкамгас», на балансе якога значыцца дадзены ўчастак. Што датычыцца калодзежа, то яго ачыстку сельсавет узяў на сябе.


батлейка | Каталіцкі Веснік | Страница 2\nАрхив меток: батлейка\nУ катэдральным касцёле Езуса Міласэрнага адбылася Батлейка\n25 снежня ў віцебскім катэдральным касцёле Езуса Міласэрнага пасля ўрачыстай святой Імшы, якую цэлебраваў Віцебскій іерарх біскуп Алег Буткевіч, адбылася Батлейка. Батлейка, якая апавядала аб нараджэнні дзіцятка Езуса, была выканана дзецьмі парафіі, пад кіраўніцтвам сясцёр служабнічак Ёнашы Мровец і Крысціяны Венгерскай. Маленькія артысты сваёй цудоўнай гульнёй заслужылі доўгія і бурныя апладысменты. Пасля батлейкі біскуп Алег Буткевіч падзякаваў ўсім, як артыстам так ...\nУ Параф’янаўскім Доме культуры з вялікім поспехам прайшла калядная батлейка\nУ ёй выступілі дзеці з Параф’янаўскай парафіі імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Да выступлення дзеці рыхтаваліся ад пачатку Адвэнту. Іх рыхтавалі законныя сёстры, бацькі і настаўнікі. Пры гэтым у пастаноўцы маглі ўзяць удзел усе жадаючыя, нягледзячы на свае артыстычныя здольнасці. Як паведаміла сястра Марына Ескевіч: “Я як рыхтую сцэнкі, то бяру ўсіх дзяцей, мне не важна, маюць яны акторскія здольнасці або ...\nУ мястэчку Сан-Пайю дэ Олейруш (паўночная Партугалія) пабудавана самая вялікая рухомая батлейка на свеце. Калядную сцэну, пабудаваную на фабрыцы ў Кавалінью, можна наведаць бясплатна. Батлейка, якая налічвае больш за 160 механічных фігур, у мінулым годзе была занесена ў кнігу рэкордаў Гінеса, і нішто не паказвае на тое, што яна можа страціць сваё першынство, паколькі арганізатары арыгінальнай экспазіцыі вырашылі ў апошнія ...


Catholic.by - Caritas запрашае на працу каардынатара праекту\n18.03.2021 13:28 Catholic.by\nДабрачыннае каталіцкае таварыства Caritas Беларусь сумесна з партнёрамі з Renovabis (Германія) і Caritas Linz (Аўстрыя) у 2020 годзе распачало рэалізацыю міжнароднага гуманітарнага дабрачыннага праекту YES! (Youth Empowerment and Strengthening) — «Скарачэнне беднасці шляхам працаўладкавання сацыяльна ўразлівай моладзі ў менш развітых рэгіёнах Беларусі» з мэтай павышэнне ўзроўню жыцця патрабуючых маладых людзей Беларусі ва ўзросце 18–35 гадоў.\nТэрмін рэалізацыі праекта 36 месяцаў (1 студзеня 2020 – 31 снежня 2022).\nБольш падрабязна аб праекце можна даведацца ТУТ>>>\nМы працуем з грантавымі праектамі, якія з’яўляюцца ўнікальнымі ў сваім родзе, маюць высокую сацыяльную значнасць для ўсяго беларускага грамадства і людзей, якім мы дапамагаем.\nУ той жа час нашы сацыяльныя праекты дазваляюць раскрыць патэнцыял супрацоўнікаў і паспрабаваць сябе ў розных прафесійных сферах.\nЗапрашаем у нашу каманду каардынатара праекту YES!\nУменне апрацоўваць вялікія аб’ёмы разнастайнай інфармацыі, арганізоўваць і праводзіць складаныя перамовы, весці дзелавую перапіску;\nВеданне і валоданне камп’ютарнымі праграмамі (Excel, Word, Power Point);\nУменне выразна і лагічна прадстаўляць свае думкі;\nКалі вам цікавая гэтая вакансія, дасылайце сваё рэзюмэ на адрас e-mail: caritasby@gmail.com\nАдабраныя кандыдаты будуць запрошаны на сумоўе.\nАбноўлена 18.03.2021 18:10


26 люты 2020, 11:53\nПраціўнікі акумулятарнага заводу ў Берасьці на несанкцыянаванай акцыі, 3 лістапада 2019 году\nБерасьцейскі райвыканкам забараніў правядзеньне 15 мітынгаў супраць акумулятарнага заводу iPower, піша БелаПАН. Заяўнікі плянавалі акцыі 1–15 сакавіка на стадыёне дзіцяча-юнацкай спартовай школы «Прыбужжа».\nУ 2014 годзе гэты стадыён быў вызначаны ўладамі як «пастаяннае месца для правядзеньня мітынгаў» — рашэньне пра гэта апублікаванае на сайце райвыканкаму.\nЯк кажа праваабаронца Раман Кісьляк, мітынгі праціўнікам акумулятарнага заводу там не дазвалялі і раней: забаранілі 29 акцыяў, «стваралі бачнасьць рамонту». Цяпер жа стадыён нібыта проста выключылі са сьпісу, але калі зрабілі так, то таемна — новага рашэньня пра сьпіс дазволеных месцаў не публікавалі ў адкрытых крыніцах, а на сайце выканкаму пакінулі рашэньне 2014 году.\nБерасьцейцам за ўвесь час процістаяньня акумулятарнаму заводу дазволілі толькі адзін мітынг (29 красавіка 2018 году сабраліся каля дзьвюх тысяч чалавек), а забаранілі 253 мітынгі, 12 пікетаў і 16 дэманстрацыяў. Берасьцейцы, аднак, ужо два гады — ад 25 лютага 2018-га — зьбіраюцца кожнае нядзелі на цэнтральнай плошчы і «кормяць галубоў» на знак пратэсту супраць заводу.


Прэс-служба АНТ заявіла пра ціск на журналістаў тэлеканала\n18 ліпень 2020, 08:56\nМікрафоны дзяржаўных тэлеканалаў\n«Спробу стварыць штучны палітычны ажыятаж вакол АНТ варта расцэньваць як ціск на журналістаў у сувязі з выкананьнем імі прафэсійных абавязкаў», — паведамляе БелаПАН са спасылкай на апублікаванае вечарам 17 ліпеня паведамленьне прэс-службы тэлеканала.\n«Нягледзячы на гэта, звароты, якія паступілі ў адрас тэлеканала, будуць разгледжаны ў парадку, устаноўленым Законам Рэспублікі Беларусь «Аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб», — адзначаецца ў прэс-рэлізе.\n«Карыстаючыся выпадкам, хочам заклікаць арганізатараў такіх акцый да асабістай адказнасьці за распальваньне варожасьці ў грамадзтве і пакалечаныя лёсы маладых людзей. Упэўнены, што ўжо праз месяц зямля ачысьціцца настолькі, што зьнікнуць штабы кандыдатаў, але большасьць з нас даведаецца пра гэта, толькі калі сумныя паліттэхнолягі пачнуць шукаць новую працу», — заявіла прэс-служба канала.\n17 ліпеня штабы кандыдата ў прэзыдэнты Святланы Ціханоўскай і прэтэндэнтаў на вышэйшую дзяржаўную пасаду Віктара Бабарыкі і Валерыя Цапкалы, якія аспрэчваюць іх нерэгістрацыю кандыдатамі, паведамілі аб падрыхтаваным на адрас тэлеканала звароце, дзе адзначаецца парушэньне ім Канстытуцыі і закона аб СМІ.\nЯк гаворыцца ў звароце, «у эфіры Агульнанацыянальнага тэлебачаньня ў апошні час рэгулярна зьмяшчаюцца відэаматэрыялы ў дачыненьні да крымінальных спраў, якія знаходзяцца ў стадыі расьстледавантня».\n«Журналістамі дапускаюцца катэгарычныя выказваньні аб злачынных дзеяньнях некаторых асоб, пры гэтым дагэтуль, як вынікае з апублікаванай інфармацыі, не выстаўленыя адпаведныя абвінавачаньні, няма прыгавору суда», — заяўляюць аўтары дакумэнта.\nЯны адзначаюць, што, «згодна з арт. 26 Канстытуцыі Беларусі, ніхто не можа быць прызнаны вінаватым у злачынстве, калі яго віна не будзе ў прадугледжаным законам парадку даказана і ўстаноўлена прыгаворам суда, які набыў законную моц».\nШтабы прапанавалі сваім прыхільнікам зьвярнуцца з аналягічнымі пісьмовымі зваротамі да АНТ, адзначаючы, што гэта законнае права любога грамадзяніна Беларусі.\n10 ліпеня адвакаты Бабарыкі Натальля Мацкевіч і Дзьмітрый Лаеўскі падалі ў генпракуратуру скаргу з нагоды «спэцрасьсьледаваньня» тэлеканала АНТ аб так званай справе «Белгазпрамбанка» з кадрамі вочных ставак экс-банкіра з яго былымі падначаленымі.\nНа думку абаронцаў, відэаматэрыял, паказаны на АНТ, выходзіць за рамкі і беларускага заканадаўства, і міжнароднага права, а інфармацыя, прадстаўленая тэлеканалам грамадзтву, мае аднабокі і неаб’ектыўны характар.


Фарміраванне прававой дасведчанасці дашкольнікаў – NG-PRESS.BY\nУ Гезгалаўскім яслях-садзе арганізавана дзейнасць па фарміраванні ў дзяцей прававых ведаў. “Мы маем правы” – пад такой назвай у сакавіку праводзіўся цыкл гульняў-заняткаў у групе інтэграванага навучання і выхавання.\nУ гульнявой форме выхаванцы ўспомнілі ўжо вядомыя ім правы, даведаліся пра новыя. Дапамагла ім у гэтым цуда-кветачка “Правы дзіцяці”, на кожным пялёстку якой запісаны асноўныя правы дзяцей.\nТак, інсцэніроўка педагогам і дзецьмі добра вядомай казкі “Калабок” садзейнічае не толькі таму, што дашкольнікі называюць, якое права парушыла Ліса (права на жыццё), але і спрыяе развіццю культуры маўленчых зносін, дапамагае выхоўваць асновы бяспечных паводзін. Казка “Калабок” дае маральны ўрок дзецям: Калабок, не спытаўшы дазволу ў дарослых, пайшоў з дому. Менавіта таму падарожжа так дрэнна для яго скончылася. Звяртаем увагу дзяцей на тое, што навакольны свет можа быць небяспечным для дзіцяці – трэба быць уважлівым і слухаць дарослых, каб пазбегнуць магчымых небяспек. Сустрэча з кожным з казачных герояў знаёміць Калабка (дзіця) з рознымі якасцямі, уласцівымі і людзям. Такім чынам, казка вучыць дзіця быць асцярожным у зносінах з незнаёмымі людзьмі, не давяраць ім, каб не быць падманутым (“з’едзеным”, як Калабок).\nВыконваючы ролі герояў казкі “Калабок” (Калабка, Зайца, Воўка, Мядзведзя, Лісы), дашкольнікі падсвядома ўбіраюць жыццёва важныя для сябе правілы паводзін, спосабы вырашэння розных складаных сітуацый, прынцыпы маральнасці: што такое добра і што такое дрэнна. Усё гэта робіць казку не толькі цікавай і хвалюючай для дзяцей, але і незаменнай для фарміравання маральна здаровай асобы. Былі ўзгаданы і іншыя казкі, у якіх парушана права на жыццё.\nНаглядны матэрыял, дыдактычнае аснашчэнне, казачныя героі – усё гэта спрыяе фарміраванню ў выхаванцаў уяўленняў пра свае правы, вучыць спосабам наладжвання адносін з іншымі людзьмі на аснове ведаў пра свае правы. Такім чынам, паступова працягваецца фарміраванне прававой дасведчанасці дашкольнікаў.\n«Облако слов» в помощь школьному библиотекарю


Вымушаныя абіраць ВНУ па наяўнасці ліфта – RH.by\nВымушаныя абіраць ВНУ па наяўнасці ліфта\nАбраць ВНУ пасля школы для многіх – задача адказная. Пажадана не памыліцца з прафесіяй, улічыць здольнасці і разлічыць фінансавыя магчымасці.\nКалі ж выпускнік школы – гэта малады чалавек ці дзяўчына на інвалідным вазку, тут паўстае яшчэ адна праблема: а ці магчыма ўвогуле паступіць у ВНУ?\nЖыхарка Залесся Дар’я Ліс: пайшла ў педагагічны, бо там быў ліфт\nДзяўчына на вазку Дар’я Ліс жыве ў Залессі на Смаргоншчыне. Працуе журналістам-фрылансерам. У 1999 годзе з залатым медалём скончыла школу. Бачыла сябе студэнткай лінгвістычнага ўніверсітэта або БДУ. І тут з’явілася шмат але.\n– У 11 класе я была ўпэўненая: стану перакладчыкам з французскай і буду сумяшчаць веданне моў з журналістыкай. Па-першае, любіла і добра ведала французскую. За што дзякуй настаўніцы Аляксандры Рабцавай. Па-другое, друкавалася ў моладзевых газетах. Гэта было цікава! – прыгадвае Даша канец 1990-х.\nКалі прыйшоў час паступаць, мама абітурыенткі з’ездзіла ў разведку ў сталіцу. Тады і зразумелі: на журфак ісці не варта, а ў лінгвістычным універсітэце няма ліфта і завочнага аддзялення французскай мовы.\nТады Даша набыла даведнік для абітурыентаў і… разгубілася: было так шмат спецыяльнасцяў, але ўсё патрэбнае было недасяжным…\nУ жаданым БДУ не было ліфта. Таму абітурыентка паступіла ў педагагічны ўніверсітэт на факультэт беларускай філалогіі і культуры.\nАтэстат выдатніцы Дашы выдалі раней, і на выпускны вечар у школу яна прыйшла студэнткай. Забрала свой залаты медаль і весела правяла час з аднакласнікамі.\nРазам з Дашай вучылася яшчэ адна дзяўчына на вазку Галіна Каспяровіч (цяпер – Зыранава) з Брэстчыны.\n– Я ўдзячная выкладчыкам і аднакурснікам за дапамогу, разуменне і падтрымку. Хоць вучоба мая была суцэльным экстэрнатам: ездзіла здаваць экзамены ды залікі, кантрольныя працы пісала. Перачытала гару класікі. Трохі паглядзела Мінск. Гэта ўсё важны досвед, – прыгадвае мая субяседніца.\nІ ў той жа час прызнаецца: месцамі сачкавала, бо не бачыла для сябе перспектывы ў такой адукацыі і ў педагагічнай працы. Ёй хацелася зносін з людзьмі і ведання моў. Усё гэта дадавалася паступова і… самастойна. Асабліва пасля прыходу інтэрнэту.\nСтудэнткі Галіна Каспяровіч (злева) і Дар’я Ліс з выкладчыцамі на філалагічным факультэце БДПУ. Фота забяспечанае Дашай Ліс.\nСёння Даша ўдзячная выкладчыкам, якія ішлі насустрач, бацькам, якія вазілі яе ў Мінск, цягалі падручнікі, літаратуру.\nВікторыя Альшэўская з Маладзечна: вучыцца не здолела з-за інфарматыкі на чацвертым паверсе\nМаладая мама на інвалідным вазку з Маладзечна Вікторыя Альшэўская жыве з бацькамі і маленькай дачкой. У 2007 годзе скончыла сярэднюю школу №14 у Маладзечне. Іншай адукацыі ў жанчыны пакуль няма.\nАдразу пасля школы вырашыла паступаць у гандлёва-эканамічны каледж, што ў Маладзечне, на завочнае аддзяленне. Хай адукацыя не вышэйшая, але ж установа ў родным горадзе. Абрала спецыяльнасць «бухгалтарскі ўлік, аналіз і кантроль». Вучыцца трэба было платна.\nНа вучобу на інвалідным вазку дачку вазіла мама.\n– Машына ў нас была, але бацька тады не мог вазіць мяне, бо працаваў, – прыгадвае Віка. – Так мы і ездзілі з мамай: з інвалідным вазком залазілі ў аўтобус.\nПравучылася Віка зусім нядоўга. Кажа, калі паступала, абгаворвалася тое, каб заняткі былі на першым паверсе. Але на практыцы гэтага не атрымалася. Інфарматыку ўвесь час ладзілі на чацвертым паверсе.\nПакуль Вікторыя ў дэкрэтным. Нядаўна скончыла курсы «Інклюзіўны барыста». Кажа, вельмі б хацелася і ўладкавацца на працу, а атрымаць адукацыю псіхолага пажадана дыстанцыйна. Але пакуль гэта толькі мары.\nАксана Карніловіч: у каледжы для мяне перанеслі камп’ютар на першы паверх\nМаладзечанка на вазку Аксана Карніловіч школу скончыла ў 2018. У старэйшых класах захапілася праграмаваннем. Таму і спецыяльнасць вырашыла абраць адпаведную.\nПаступіла на завочнае аддзяленне радыётэхнічнага каледжа ў Мінску. Тут навучэнцы на вазку пайшлі насустрач. Нават камп’ютар для заняткаў інфарматыкай перанеслі на першы паверх.\n– Пакуль я вучуся на першым курсе, – кажа Аксана. – У групе ёсць яшчэ адна дзяўчына на вазку. За гэты год навучання праблем не было. Падабаецца і абраная спецыяльнасць, і навучанне.\nЮрыст Офіса па правах людзей з інваліднасцю: на ўсю Беларусь для людзей з інваліднасцю – адна ВНУ\nАб праблемах, з якімі сутыкаецца чалавек на вазку, што хоча атрымаць вышэйшую адукацыю, «Рэгіянальнай газеце» расказаў юрыст Офіса па правах людзей з інваліднасцю Алег Граблеўскі:\n– З пытаннем, дзе чалавеку з інваліднасцю атрымаць вышэйшую адукацыю і адукацыю ў прынцыпе, да нас звяртаюцца часта. І тут ёсць некалькі праблем: гэта і фізічная даступнасць да ўстановы адукацыі, і немагчымасць суправаджаць чалавека з інваліднасцю, і адсутнасць даступнай статыстыкі пра колькасць такіх студэнтаў.\nЛетась у Офіс звярнулася сям’я. Дзяўчына-вазочніца хацела паступаць на дызайнера. Бацькі вывучылі ці не ўсе ВНУ Беларусі і не знайшлі ніводнай, дзе б магла вучыцца дачка.\nУ выніку яны прыйшлі ў Офіс з пазіцыяй: мы гатовыя паступіць хоць куды, на любую спецыяльнасць. Толькі скажыце, куды можна.\nПа словах Алега Граблеўскага, сёння толькі адна ВНУ больш-менш абсталяваная пад навучанне такіх студэнтаў. Гэта Баранавіцкі дзяржаўны ўніверсітэт.\nДругая праблема – немагчымасць суправаджаць на лекцыях студэнта-вазочніка або студэнта з псіхічнымі адхіленнямі. Калі ў школе і дашкольных установах гэта магчыма па заканадаўстве, то ў ВНУ такі суправаджаючы заканадаўча не прадугледжаны. Так і адказваюць бацькам на афіцыйныя запыты ў Мінадукацыі.\nТрэцяя праблема – лічбы.\n– Мы не бачым статыстыкі, які працэнт студэнтаў з інваліднасцю ад агульнай колькасці студэнтаў. Калі ж часам удаецца выхапіць нейкія лічбы, то яны звычайна мізэрныя, – кажа Алег. – Вядома, большасць абітурыентаў на вазку, сутыкнуўшыся з такімі праблемамі ці хаця б пачуўшы пра іх, проста застаюцца сядзець дома.\nХоць вышэйшая адукацыя многім з іх патрэбная.\n– Як мінімум, для самаацэнкі, – кажа мая субяседніца Даша Ліс. – Але самаадукацыю ніхто і нішто не заменіць. Цяпер ёсць інтэрнэт і процьма магчымасцяў. А да афіцыйнай адукацыі пытанні застаюцца.\nПредыдущая статьяВучні з Вілейкі і Маладзечна перамаглі ў конкурсе «ТэхнаІнтэлект»\nСледующая статьяСамому молодому 92 года. Сколько в Беларуси проживает участников ВОВ\nСкульптор, художник, музыкант и поэт слились в одном человеке. К 75-летию Владимира Теребуна\nУроженец Вилейщины, дирижер в Германии издал книгу о протестах на родине. Ее первой читательницей стала Светлана Алексиевич


«Раней Эўропа клапацілася пра дэмакратыю ў Беларусі, а цяпер — пра незалежнасьць»\n18 лістапад 2016, 21:18\nЦі ёсьць канкрэтныя вынікі дыялёгу Беларусі з Эўразьвязам?\nУдзельнічаюць: Валер Карбалевіч, Віталь Цыганкоў, Уладзімер Глод\nКарбалевіч: 16-17 лістапада ў Менску прайшло пасяджэньне Каардынацыйнай групы «Беларусь — ЭЗ». Гэта другое падобнае мерапрыемства. Першае паседжаньне каардынацыйнай групы прайшло ў Брусэлі 6-7 красавіка. Гэта новы фармат дыялёгу, які прыйшоў на зьмену кансультацый па мадэрнізацыі.\nДыялёг вядзецца па 10 кірунках. Яны тычацца як агульных рэчаў, кшталту разьвіцьця сярэдняга і малога прадпрымальніцтва, бізнэс-клімату, так і тэхнічных пытаньняў, кшталту ўкараненьня эўрапейскіх стандартаў і тэхрэглямэнтаў. Ёсьць там тэмы экалёгіі. Што важна, там ёсьць і тэма правоў чалавека ў Беларусі. Дэлегацыю Беларусі ўзначальвае намесьнік кіраўніка МЗС Алена Купчына, дэлегацыю Эўразьвязу — кіраўнічы дырэктар па справах Эўропы і Цэнтральнай Азіі Эўрапейскай службы зьнешніх дзеяньняў Томас Маер-Хартынг. 16 лістапада з кіраўніком дэлегацыі ЭЗ сустрэўся кіраўнік МЗС Беларусі Уладзімір Макей.\nЭЗ фінансуе пэўныя праекты ў Беларусі ў межах праграмы «Усходняе партнэрства». Гаворка ідзе пра некалькі дзясяткаў мільёнаў эўра бясплатных субсыдый.\nВарта адзначыць, што ў дыялёгу ўдзельнічалі прадстаўнікі беларускіх недзяржаўных арганізацый. Ці ёсьць ужо нейкія практычныя вынікі для Беларусі ці хоць бы для афіцыйнага Менску? Гэтае пытаньне тым больш важнае, што ўчора 17 лістапада Эўрапейскі зьвяз умоўна ухваліў увядзеньне бязьвізавага рэжыму для грамадзян Украіны.\nПэўныя вынікі ёсьць. Найперш, адбываецца, і даволі хутка палітычная легітымізацыя рэжыму Лукашэнкі. Адна за другой у Менск едуць дэлегацыі з краін ЭЗ. Прычым, паступова дэ-факта адбываецца прызнаньне парлямэнту Беларусі. Паводле кулюарнай інфармацыі, Менск павінен наведаць кіраўнік Сэната- верхняй палата польскага парлямэнту. Ёсьць і пэўныя эканамічныя вынікі. ЭЗ фінансуе пэўныя праекты ў Беларусі ў межах праграмы «Усходняе партнэрства». Гаворка ідзе пра некалькі дзясяткаў мільёнаў эўра бясплатных субсыдый. Эўрапейскі банк рэканструкцыі і разьвіцьця гатовы фінансаваць пэўныя праекты, у тым ліку і дзяржсэктар. Вось кіраўніцтва Беларусі папрасіла ў ЭЗ макрафінансавую дапамогу ў памеры 500 млн долараў. Думаю, атрымаць такія грошы будзе цалкам рэальна.\nЦыганкоў: Безумоўна, пэўныя вынікі ёсьць. Такое ўражаньне, што гэтая так званая нармалізацыя ці пацяпленьне адносінаў з Брусэлем ідзе ня так хутка, як многім хацелася. Гэты працэс суправаджаюць чырвоныя сьцяжкі. Хоць трэба сказаць, што дыпляматы Менску і Брусэлю імкнуцца гаварыць пра тое, што аб’ядноўвае.\nу сувязі з расейскай агрэсіяй кардынальна зьмянілася галоўная ідэя стаўленьня эўрапейскіх палітыкаў да Беларусі\nНа большасьці апошніх сустрэчаў беларускія і эўрапейскія дыпляматы спрабуюць знайсьці агульную мову і не канцэнтравацца на тых пытаньнях, якія па-ранейшаму разьядноўваюць Беларусь і краіны Эўропы. А гэта і адсутнасьць у Беларусі дэмакратыі, непразрыстасьць выбараў, парушэньне правоў чалавека, сьмяротнае пакараньне. Таму ў паляпшэньні ў адносінах Беларусі і Эўропы пры ўсіх гэтых абставінах ёсьць абмежаваньні, бар’еры, якія абодва бакі разумеюць і на дадзены момант не спрабуюць перайсьці.\nУсё больш візытаў, магчыма, чакаецца ў Менск, у тым ліку і польскіх палітыкаў. Апошнія гады ў сувязі з геапалітычнай сытуацыяй у нашым рэгіёне, расейскай агрэсіяй кардынальна зьмянілася галоўная ідэя стаўленьня эўрапейскіх палітыкаў да Беларусі. Калі ўтрыраваць, то ў пэўны момант яны ставілі галоўным дэмакратыю ў Беларусі, а зараз — незалежнасьць Беларусі. Пытаньне дэмакратыі можна адкласьці паводле аб’ектыўных прычын, а зараз першае, што трэба ўмацоўваць, у тым ліку і дыпляматычнымі сродкамі — гэта незалежнасьць.\nГлод: Віталь Цыганкоў сказаў, што стаўленьне Эўразьвязу да Беларусі за апошні час зьмянілася. На мой погляд, зьмянілася нават даволі радыкальна. Яшчэ адносна нядаўна стаўленьне Брусэля да санкцыяў супраць групы беларускіх чыноўнікаў фармулявалася прыкладна так: санкцыі не павінны прыносіць страты простаму чалавеку, але палітычныя кіраўнікі беларускага рэжыму ў цяперашніх умовах не павінныя мець перавагі.\nДля нас дэмакратычныя каштоўнасьці — свабода і правы чалавека, вяршэнства закона — маюць прыярытэт над эканамічнымі інтарэсамі. Яшчэ адно важнае патрабаваньне Эўразьвязу тычылася палітычных вязьняў. Ад афіцыйнага Менска патрабавалі ня толькі вызваліць іх, але і рэабілітаваць юрыдычна. На мой погляд, апошнім часам Брусэль істотна адышоў ад сваіх папярэдніх патрабаваньняў. Магчымыя супольныя праекты фактычна не закранаюць дэмакратычных каштоўнасьцяў. Уся супраца пераносіцца ў эканоміку, экалёгію.\nПра рэабілітацыю палітвязьняў у Эўразьвязе ўжо ня згадваюць наагул. Там зьмірыліся з тым, што былых палітвязьняў проста выпусьцілі на волю. Асабліва выразна гэта бачна на справе Міколы Статкевіча, якога беларускія ўлады нават не дапусьцілі да выбараў у Палату прадстаўнікоў. Падчас размоваў з эўрапейскімі палітыкамі яны звычайна кажуць пра два фактары, якія ўплываюць на зьмякчэньне стаўленьня эўрапейцаў да беларускіх уладаў. Першы — маўляў, жорсткая палітыка доўгі час не дае ніякіх зрухаў. Другі — ціск з боку Эўразьвязу падштурхоўвае афіцыйны Менск на яшчэ большае збліжэньне з Расеяй. Зразумела, наконт гэтых чыньнікаў можна спрачацца. Але зараз мы акцэнтуемся не на гэтым.\nУся супраца пераносіцца ў эканоміку, экалёгію.\nВажны сам факт саступак з боку Брусэля. А ці адпавядаюць ім дзеяньні беларускіх уладаў? Так, шмат якіх палітвязьняў выпусьцілі на волю. А што яшчэ можна ўпісаць у актыў афіцыйнаму Менску? Два незалежныя дэпутаты ў Палаце прадстаўнікоў? Вось, бадай, і ўсё. На мой погляд, саступкі зусім не раўназначныя. Канечне, калі вымяраць меркамі прадстаўніка Беларускага інстытуту стратэгічных дасьледаваньняў спадара Мельянцова, то прагрэс нібыта існуе: на першую сустрэчу ў такім фармаце незалежных экспэртаў дапусьцілі ўсяго на паўтары гадзіны, зараз — на паўдня. Цікава, колькі часу пройдзе, пакуль экспэрты змогуць прысутнічаць на пасяджэньнях ад самага пачатку да іхнага завяршэньня? Альбо паглядзіце на колькасны рост — мінулым разам былі чатыры беларускіх экспэрты, зараз — аж сем. І яшчэ — я зьвярнуў увагу, што на абмеркаваньне правоў чалавека прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасьці наагул не дапусьцілі.\nДэбаты на важнейшую, на мой погляд, праблему вялі выключна беларускія чыноўнікі. Можа, таму ў афіцыйных камэнтарах перамовы ў Менску назвалі «добрымі і канструктыўнымі». Калі ўсё гэта падсумоўваць, то я скажу так: пэўны вынік дыялёгу паміж Беларусьсю і Эўразьвязам ёсьць. Але ён пакуль толькі на карысьць беларускіх уладаў.\nКарбалевіч: Падчас канфэрэнцыі ў рамках пляцоўкі «Менскі дыялёг», калі абмяркоўвалася пытаньне пра ўзаемадзеяньні Эўрапейскага Зьвязу і Эўразійскага эканамічнага саюзу, то кіраўніцтва дыпляматычнага прадстаўніцтва Эўразьвязу ў Беларусі, выступаючы, заявіла, што галоўная перашкода на шляху ўзаемадзеяньня — гэта каштоўнасныя праблемы. Яны не супадаюць.


Агляд казіно "Champagne Spins" 2021 - "Champagne Spins Casi"no Bonus & Слоты | OCM\nГалоўная » Шампанскае круціць казіно\nШампанскае круціць казіно\nГульцы пасля онлайн-слотаў glam і вельмі прыбытковы казіno bonuses should definitely check out Champagne Spins. This online gambling platform has a beautiful design and theme, superb promos, and weekly tournaments. It is up and running since 2017, while Champagne Spins is operated by French and English iGaming companies. It currently features online slots from various software providers, including BetSoft, Yggdrasil and Play’n’Go. The games can be accessed instantly through both desktop and mobile browsers, so there is no need to download software or mobile apps. Bitcoin is also accepted at Champagne Spins, both for deposits and withdrawals which are processed instantly.\nЧорны і залаты колеры займаюць фон казіно, ствараючы агульны настрой на Champagne Spins. Лепшыя характарыстыкі казіно таксама выдзелены праз асноўны паўзунок: турніры на гульнявых аўтаматах адлюстроўваюцца на выставачным гоначным аўтамабілі, у табліцы вылучаюцца апошнія і 5 самых высокіх выплат у казіно, а бутэлька шампанскага - ключ да ўкладкі рэгістрацыі і джэкпот . Агульны дызайн і макет хатняй старонкі просты і эфектыўны, забяспечваючы ўсю неабходную інфармацыю ў прыгожым выглядзе. Тое ж самае тычыцца і мабільнай версіі казіно Champagne Spins, у якой лёгка арыентавацца і вызначыць усю важную інфармацыю.\nПрацэс рэгістрацыі настолькі просты, наколькі гэта магчыма, а дэма-версію гульняў можна атрымаць нават да рэгістрацыі. Аднак для гульняў на рэальныя грошы доступ да турніраў і VIP-клуба - рэгістрацыя з'яўляецца абавязковай умовай.\nСпосабы аплаты і абмежаванні\nІнтэрнэт-выбар слотаў на Champagne Spins\nДэпазіты на сайце адкрываюць дзверы для онлайн-слотаў з 5 барабанамі і 3 барабанамі ад 8 адметных пастаўшчыкоў праграмнага забеспячэння; гэта IGTech, BGaming, Platipus, Spinomenal, BetSoft, MrSlotty, Booming Games і Habanero. All slots якія можна прайграць з выкарыстаннем біткойнаў, пазначаныя, а ўсе відэаслоты можна адфільтраваць у адпаведнасці з пастаўшчыком праграмнага забеспячэння. Існуе асобны раздзел для джэк-потаў з прагрэсіўнымі джэк-потамі, які ў асноўным запоўнены загалоўкамі Betsoft (каля 20). Большасць з іх таксама прымае стаўкі на біткойны, хаця імі таксама можна карыстацца з бясплатнымі крэдытамі.\nКожны нядаўна зарэгістраваны гулец можа атрымаць прывітальны бонус на Champagne Spins, які складаецца з 4 розных бонусаў. Ёсць некаторыя Умовы, якія распаўсюджваюцца на ўсіх універсальна:\n- Адсоткавая сума дэпазіту для бонуса складае 30 долараў\n- Максімальная стаўка з бонуснымі сродкамі не павінна перавышаць $ 5, і\n- Існуе патрабаванне да перакульвання x40.\nЧатыры вітальныя бонусныя прапановы наступныя:\n100% бонус на дэпазіт да 200 долараў і 100 бясплатных кручэнняў\n50% бонус на дэпазіт да 200 долараў і 50 бясплатных кручэнняў\n50% бонус на першы дэпазіт да $ 150\n100% бонус на дэпазіт да 200 долараў.\nАкрамя дэпазітнага бонуса, прапанаванага на працягу першых двух дэпазітаў, гульцы таксама могуць атрымліваць бясплатныя спіны з тымі ж умовамі стаўкі. Патрабаванні да стаўкі на бясплатны спін-бонус павінны быць выкананы на працягу 3 дзён пасля таго, як яны будуць дададзены на рахункі гульцоў, у той час як выйгрыш з іх не можа перавышаць 50 долараў. Важна адзначыць, што да кожнага з гэтых прывітальных бонусаў няма дадатковых кодаў.\nЯк выйграць бутэльку шампанскага?\nАкрамя вышэйзгаданых прывітальных бонусаў, хайролікі, якія ўносяць $ 1500 і больш, замест гэтага разблакуюць іншы шлях бонусаў. Тут патрабаванні да стаўкі складаюць x55, а ўмовы адпачынку застаюцца ранейшымі пры звычайным прывітальным бонусе. Пасля задавальнення вышэйзгаданых умоў гульцы могуць звязацца з камандай падтрымкі кліентаў, каб узнагародзіць іх з цяжкасцю заробленай бутэлькай шампанскага Moët & Chandon Brut Premier. Гэты бонус можна атрымаць толькі адзін раз, як частка агульнага прывітальнага бонуса.\nПрапановы Cashback прадастаўляюць гульцам магчымасць вярнуць частку страт у казіно Champagne Spins; каб атрымаць ад гэтага карысць, гульцы павінны звязацца з казіно па электроннай пошце. Праграма вяртання грошай разлічваецца на аснове чыстых страт (сума дэпазітаў - страты ад ставак) на працягу каляндарнага месяца. Для атрымання кваліфікацыі гульцы павінны штотыдзень уносіць грошы ў Інтэрнэт-казіно; тады, калі агульная сума панесеных страт перавысіць поўную ўнесеную суму за любы месяц, гульцы атрымаюць 5-10% павышэння вяртання грошай. Канкрэтныя дадзеныя могуць вар'іравацца ў залежнасці ад актыўнасці казіно і ўзроўню VIP.\nVIP-клуб і іншыя бонусы\nГульцы, якія вяртаюцца на Champagne Spins, могуць таксама атрымаць асалоду ад некалькіх іншых акцый і бонусаў, якія можна актываваць штотыдзень у пэўныя дні тыдня. Іх можна знайсці на ўкладцы "Акцыі" пад назвамі "Бясплатныя кручэння ў панядзелак" і "Перазагрузка ў чацвер".\nДалей, кожная стаўка на рэальныя грошы ператвараецца ў балы. У залежнасці ад колькасці заробленых CP, гульцы падымуць свой узровень VIP (7 агульных узроўняў) - разблакуюць эксклюзіўныя бонусы, такія як бясплатныя спіны.\nТурнір Champagne Race праходзіць кожны месяц, дзе ўдзельнікі, якія робяць любыя стаўкі на рэальныя грошы на кваліфікацыйныя гульні турніру. Існуе табліца лідэраў, дзе адлюстроўваюцца ўсе ўдзельнікі. Гэты турнір працуе як большасць гонак і спаборніцтваў у слотах, прычым усе стаўкі на слоты ператвараюцца ў ачкі турніру. Па дасягненні фінішнай рысы гонкі 20 лепшых удзельнікаў конкурсу атрымліваюць грашовыя прызы ад 10 да 300 долараў. Гульцы, якія скончаць заняць наступныя 10 пазіцый, атрымаюць замест гэтага 20 бясплатных кручэнняў у якасці ўзнагароды.


29.07.2015 / 12:13\nЯк мінскія следчыя развялі на грошы расійскага мільянера — суд 9\nБагаты расіянін сцвярджае ў судзе, што выклаў 30 тысяч даляраў за «аб’ектыўнае расследаванне».\nТолькі ў Мінскім гарадскім судзе скончыўся працэс над былымі супрацоўніцамі Міністэрства юстыцыі, якія за грошы прымалі экзамены ў юрыстаў, там жа пачаўся новы скандальны суд. Цяпер над афіцэрамі юстыцыі — былымі следчымі Цэнтральнага РАСК Мінска. Іх вінавацяць у атрыманні хабару 30 тысяч даляраў на дваіх.\nГалоўны сведка па гэтай справе — 69-гадовы бізнэсовец-мільянер Вячаслаў Пагосаў. Ён грамадзянін Расіі, мае бізнэс у Расіі і Іспаніі. А ў Мінску ў яго некалькі кватэр і маладая сужыцелька. Дакладней, раней была сужыцелька.\nТут жа, у Мінску, жыве і вучыцца яго дачка. На яе і аформлены ў сталіцы тры кватэры.\nГісторыя пачалася ў 2011 годзе.\n«Я пражываў у катэджы, але часта выязджаў па працы за мяжу. У адзін з маіх ад’ездаў залезлі ў катэдж і вынеслі адтуль сейф», — расказаў на судзе свой выпадак бізнэсовец.\nЁн жыў са сваёй сужыцелькай Вікторыяй. Тая то жыла з ім, то выязджала да маці. У той дзень яе таксама не было. Таму ключы пакінуў прыяцелю Анатолю, каб ён адамкнуў дом рыэлтарам. А той як прыехаў, убачыў, што сейфа няма. Выклікаў міліцыю. Праўда, слядоў узлому ў катэджы не выявілі. У сейфе ж было некалькі соцень тысяч даляраў, дарагі пярсцёнак, залатыя манеты.\nПагосаў западозрыў у злачынстве сваіх расійскіх прыяцеляў, якія гасцявалі ў яго доме. Завялі крымінальную справу. Але, як кажа Пагосаў, паколькі злачынцы знаходзяцца ў Расіі, туды і меліся адправіць дакументы па справе. «Мне неаднаразова казалі следчыя, што справу будуць адпраўляць у Расію. Але ўсё ніяк. І толькі месяц таму адправілі — пасля ўсіх гэтых падзей».\nУ сакавіку 2014 ён звярнуўся ў міліцыю з новай справай. З сейфа з мінскай кватэры зніклі 95 тысяч даляраў. Падазраваць ён пачаў сужыцельку Вікторыю. Кватэра была на сігналізацыі, ключ быў у жанчыны, а ўзлому не было. У дадатак, да гэтага неаднаразова лавіў жанчыну на крадзяжах. «Ведаў, што яна крала з сейфа. Але дараваў ёй».\nАле дзве крымінальныя справы па заявах Пагосава падвіслі. Між іншым, ён прыгадаў на судзе, што ўклаў у адзін з інвестпраектаў у Беларусі 5 мільёнаў даляраў. Вярнуліся да яго толькі два. Справа была нячыстая, і ён спрабаваў праз суд атрымаць грошы. Марна. А яшчэ ён камусьці ў Беларусі пазычыў 600 тысяч даляраў. І таксама не змог вярнуць. Не дапамаглі і ў органах.\n«Маючы вопыт, што справы спыняліся і я нічога не дамагаўся, я і ў гэты раз не меў пэўнасці, што нехта будзе аб’ектыўна разбірацца».\nЗнаёмы Пагосава, уласнік аднаго з мінскіх рэстаранаў Артур сказаў, што можа пазнаёміць яго з чалавекам, які дапаможа.\n«Магу дапамагчы за $10 тысяч»\nТак, па словах Пагосава, у красавіку 2014 пачалося знаёмства бізнэсоўца з намеснікам начальніка Цэнтральнага раённага аддзела Следчага камітэта Мінска Алегам Мельнікавым. Пагосаў прасіў паспрыяць у «аб’ектыўным расследаванні».\n«Магу дапамагчы, але для гэтага тысяч 10 даляраў хопіць», — так перадае на судзе словы следчага Вячаслаў Пагосаў. «Сказаў, што разбярэ справу, а пасля мы сустрэнемся».\nПраз два дні яны сустрэліся на кватэры ў расіяніна. Там і перадаў Мельнікаву, як сцвярджае, 10 тысяч даляраў. «Каб аб’ектыўна разабраліся, даказалі, што гэта мая маёмасць і вярнулі. І пакаралі вінаватых».\nПагосаў і Мельнікаў трымалі кантакт праз рэстаратара Артура. Следчы настойваў на канфідэнцыйнасці: ніякіх прамых тэлефанаванняў, нават калі бізнэсоўца пачалі выклікаць у СК па яго справах, стараліся пазбягаць размоў у кабінеце. Некалькі сустрэч было ў лесе за горадам, па дарозе на Заслаўе.\nСа словаў Пагосава, на адну з сустрэч у рэстаран Мельнікаў прывёў свайго калегу Сяргея Кастыку, намесніка начальніка 1-га аддзялення Цэнтральнага РАСК. «Гэта для мяне было нечаканасцю. Мельнікаў паспяшаўся супакоіць: маўляў, гэта другі намеснік, які займаецца катэджам, будзе нам дапамагаць. У нейкі момант Мельнікаў адышоў, і Кастыка кажа: каб да канца давесці справу, патрэбны яшчэ 20 тысяч даляраў. Я сказаў, што ў мяне з сабой няма такіх грошай. «А дома ёсць?» — «Ёсць». — «Давай паедзем дамоў».\nСа словаў Пагосава, на кватэры ён перадаў кожнаму са следчых па 10 тысяч даляраў. Але справы ўсё не зрушваліся з месца. Расследаванне вялося, толькі выніку не было. Следчыя валілі ўсё на свайго начальніка: маўляў, ён справу закрывае, не дае ім расследаваць. Як сведчаць дакументы, справа па крадзяжы ў 2014 некалькі разоў спынялася, а затым зноў заводзілася.\nПагосаў у выніку сам адшукаў тых, хто скраў яго сейф у 2011.\n«Калі я ў Расіі знайшоў гэтых людзей, яны частку скрадзенага аддалі. Але знік дарагі пярсцёнак — коштам 500 тысяч даляраў. Яны распілоўвалі сейф у знаёмага. Знайшоў яго: спадзяваўся, што пярсцёнак там у тайніку застаўся. Але не. Гаспадар гаража забраў тысяч 40—45 еўра і залатыя манеты — 100 ці 200 штук. Усё вярнуў».\nПагосаву расказалі, што ключы ад катэджа ўзамен на каштоўнасці (пярсцёнкі з брыльянтамі, завушніцы нейкія) ім перадала Вікторыя.\n«Для мяне гэта было шокам, — кажа мільянер. — Я з ёй 6 гадоў кантактаваў. Дапамагаў ва ўсім: плаціў за вучобу, плаціў за жыццё, за адзенне, грошы даваў…»\nБізнэсовец у выніку настойваў, каб Мельнікаў і Кастыка вярнулі грошы, паколькі яны завалілі расследаванне. Тыя не аддавалі, а «маўчалі, нічога не гаварылі».\nУ выніку ў кастрычніку 2014 расіянін звярнуўся ў КДБ і расказаў пра хабар. Яшчэ нейкі час следчых распрацоўвалі, а затым арыштавалі. Падрабязней пра тое, як вялася распрацоўка Мельнікава і Кастыкі, стане вядома пазней. Ім пагражае ад 5 да 15 гадоў калоніі з канфіскацыяй маёмасці.\n29.07.2015 / 12:28\nДапамагаў ва ўсім: плаціў за вучобу, плаціў за жыццё, за адзенне, грошы даваў…» Шкура добрая... Ну ничего, мужик. Добрая тебе это будет наука. Содержанкам не доверяй, миллионер, а как наивный дурак ведёшь себя...\nМнение. / Адказаць\n29.07.2015 / 12:34\nПапик, зачем тебе содержать какую-то Фикторию, когда таких Фикочек можно на каждый день найти, был бы только "гормон" в порядке:-)\n29.07.2015 / 12:41\nСотрудники открытого несколько месяцев назад минского Центра фристайла: "Трамплины рассыпаются у нас на глазах, и спортсмены травмируются!" Читать полностью: http://realty.tut.by/news/offtop-realty/458116.html


Мэмарыял ахвярам камунізму ў Атаве - Belarusian Canadian Alliance\n15люты20166 Кастрычнік 2020\nМэмарыял ахвярам камунізму ў Атаве\nПросім Вас прыняць удзел у кароткім апытаньні наконт Мэмарыялу ахвярам камунізму, што плянуецца ў Атаве – Memorial to the Victims of Communism – Canada, a Land of Refuge. Апытаньне праводзіць Міністэрства Канадзкай Спадчыны (Ministy of Canadian Heritage).\nЗгуртаваньне Беларусаў Канады падтрымала ідэю ўзьвядзеньня такога мэмарыялу некалькі гадоў таму і ахвяравала грашовыя сродкі дзеля гэтае мэты. Сёлета узьвядзеньне мэмарыялу апынулася пад пагрозай.\nВаш удзел у апытаньні вельмі важны. Апошні дзень удзелу ў абмеркаваньні – аўторак, 16 лютага.\nПадтрымайма гэты значны і патрэбны для Канады праект!\nСамы смачны выпуск Мова Нанова ў ТаронтаДзень закаханых у Таронта


Мельянцоў: «Паказьнікам быў прысуд Каваленку»\n27 люты 2012, 21:29\nРашэньне Рады Эўразьвязу аб пашырэньне сьпісу неўездных у ЭЗ беларускіх дзяржаўных службоўцаў камэнтуе экспэрт Беларускага інстытуту стратэгічных дасьледаваньняў Дзяніс Мельянцоў. Раней ён неаднойчы выказваў меркаваньне наконт шкоднасьці палітыкі санкцый.\nДракахруст: Апошнім часам адбылося некалькі візытаў эўрапейскіх дыпляматаў у Беларусь, Аляксандар Лукашэнка тыдзень таму паабяцаў, што калі Эўропа ў палітыцы санкцый пяройдзе «чырвоную рысу», то Менск жорстка адкажа. На ваш погляд, чаму ўсё ж візавыя санкцыі былі пашыраныя?\nМельянцоў: Я мяркую, што сапраўды адбыўся абмен пасланьнямі падчас нефармальных візытаў эўрапейскіх дыпляматаў. Там было дамоўлена, што бакі будуць рухацца насустрач адзін аднаму маленькімі крокамі. Вельмі важным паказьнікам, наколькі афіцыйны Менск быў гатовы рухацца ў бок ЭЗ, быў, на маю думку, суд над Сяргеем Каваленкам. Па яго выніках эўрапейскія палітыкі вырашалі ступень добрай волі, якая ёсьць у Менску. Калі б прысуд быў мягчэйшы, то я думаю, што пытаньне санкцый менавіта на гэтым пасяджэньні Рады ЭЗ не разглядалася б.\nУсе заўважылі, што было шмат супярэчлівай інфармацыі — ці то ёсьць беларускае пытаньне ў парадку дня, ці яго няма. Рашэньне было хутка перайгранае. Афіцыйны Менск прадэманстраваў, што на дадзеным этапе ён не гатовы вельмі хутка ісьці на збліжэньне з ЭЗ. Адпаведна ЭЗ вырашыў, што ён таксама не гатовы замарожваць сьпіс.\nАле важна, што ЭЗ вырашыў раздрабніць сьпіс. Паводле ранейшай інфармацыі, пашырэньне павінна было закрануць 135 асобаў, але прынятае рашэньне пра невялікую колькасьць зь іх.\nЭЗ такім чынам пасылае сыгнал, што кожны наступны адмоўны крок з боку афіцыйнага Менску будзе пакараны далейшым пашырэньнем гэтага сьпісу.\nЯ ня думаю, што адказ афіцыйнага Менску будзе большым, чым рытарычны. Ня думаю, што беларускія ўлады зараз гатовыя накручваць сытуацыю.\nУ гэтай гульні зацікаўленая перад выбарамі Расея. І беларускае кіраўніцтва ў гэтым падыгрывае расейскаму кіраўніцтву ў жаданьні крыху абвастраць міжнародную сытуацыю напярэдадні выбараў. Я мяркую, што такая сытуацыя захаваецца да пачатку выбарчай кампаніі ў Беларусі.


ЛУКАШЭНКА ПАКУЛЬ НІЯК НЕ ПАДТРЫМАЎ ГОД ШАЎЧЭНКІ Ў БЕЛАРУСІ\nАмбасадар Украіны ў Беларусі Анатоль Дронь на сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі паведаміў, што помнік Тарасу Шаўчэнку, які стаіць каля ўкраінскае амбасады ў Менску, нарэшце можа быць афіцыйна адкрыты ў красавіку. Менавіта тады ў беларускай сталіцы пройдуць Дні эканомікі й культуры Кіева — адна са шматлікіх імпрэзаў "Году Тараса Шаўчэнкі на Беларусі". Хаця дзень нараджэньня Кабзара — 9 сакавіка, цяпер Украіне не да адкрыцьця помнікаў, бо ў апошні дзень гэтага месяца там пройдуць выбары ў Вярхоўную Раду.\nМенскі помнік Тарасу Шаўчэнку стаіць без урачыстага адкрыцьця амаль год. Чакалася, што ў цырымоніі возьме ўдзел прэзыдэнт Украіны Леанід Кучма, аднак цяпер на гэта ніхто ўжо не спадзяецца. Часткова гэта таксама зьвязана з украінскімі выбарамі, таму што нядаўна Аляксандар Лукашэнка прыняў у Менску дэлегацыю кампартыі Ўкраіны ды заявіў, што падтрымлівае на выбарах у Вярхоўную Раду менавіта камуністаў.\nНа сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі ўкраінскі амбасадар у Беларусі Анатоль Дронь заявіў:\n(Дронь: ) "Увогуле, наш прэзыдэнт і нашыя кіраўнікі не дазваляюць сабе прымаць прадстаўнікоў апазыцыйных уладзе арганізацыяў і адкрыта падтрымліваць іх. Такога не было і ў часе парлямэнцкіх выбараў у Беларусі, і прэзыдэнцкіх тым больш. Хтосьці спрабаваў ехаць ува Ўкраіну, сустракаліся з адпаведнымі партыямі ды арганізацыямі, але каб кіраўнікі Ўкраіны — такога не было!"\nЯ спытаўся, ці ведала амбасада пра тое, што да Аляксандра Лукашэнкі прыедуць па падтрымку апанэнты Леаніда Кучмы.\n(Дронь: ) "Пра візыт мы ня ведалі, але з прэсы даведаліся — так, як і вы, чулі пра гэтую сустрэчу. Гэта ж вядома, што кампартыя ў асобе Пятра Сыманэнкі ды іншых актыўна падтрымлівала Аляксандра Рыгоравіча на выбарах, гэта мы таксама ведаем, таму гэта зразумела".\nАмбасадара Дроня я папрасіў пракамэнтаваць і паводзіны беларускіх уладаў, якія пагадзіліся з прапановай мясцовых украінцаў абвесьціць сёлета год Тараса Шаўчэнкі, але нічога больш не зрабілі.\n(Дронь: ) "Ёсьць увага беларускае ўлады да Ўкраіны, да Шаўчэнкі, да ініцыятывы нашых украінскіх грамадаў і амбасады. Выканаўчая ўлада падтрымала ініцыятыву. Дарэчы, я прачытаў пра тое, што было сказана не зусім правільна: "Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь сваёй пастановай абвесьціў 2002 год годам Тараса Шаўчэнкі". Пастановы не было. І ня трэба пастановы".\nЗазначыў амбасадар Украіны ў Менску Анатоль Дронь. Нагадаю, што 1999 год у Беларусі асобным указам Аляксандра Лукашэнкі быў абвешчаны годам расейскага паэта Аляксандра Пушкіна ў Беларусі, тады ж быў створаны нацыянальны аргкамітэт сьвяткаваньняў.\nАдаму Міцкевічу, а цяпер і Тарасу Шаўчэнку пашанцавала меней.\nАдметна, што сёлета ва Ўкраіне будуць адзначацца юбілеі Янкі Купалы і Якуба Коласа, а ў Ялце адкрыюць помнік Максіму Багдановічу — пра ўдзел афіцыйнае Беларусі ў гэтым нічога не паведамляецца.


«Сілы Лукашэнкі на зыходзе, радыкалізацыя пратэстаў патрэбна толькі сілавікам» | Новы Час\n«Пратэсты будуць працягвацца»\n— Пайшоў трэці месяц пасля пачатку масавых пратэстаў у краіне. Сітуацыя вельмі дынамічная. Калі два месяцы таму мы бачылі людзей, якія маршыравалі ў цэнтры, то цяпер бачым грамадзян, якія збіраюцца ў мікрараёнах і асобных дварах. Гэта якасна новая з'ява.\nЛюдзі могуць рана ці позна стаміцца ад хаджэння па цэнтры, дзе іх б'юць, але ў сябе ў дварах яны мала чаго баяцца і дэманструюць такім чынам новы ўзровень самаарганізацыі. Таму я лічу, што пратэсты будуць працягвацца.\n«Радыкалізацыя пратэстаў нікому не патрэбна акрамя сілавікоў»\n— Мяркую, што заявы аб радыкалізацыі пратэстаў — гэта ўкід з боку ўладаў (і праз МУС, і праз тэлеграм-каналы). Радыкалізацыя нікому не патрэбна акрамя сілавікоў. Для іх гэта адзіны на сёння спосаб паспрабаваць перакуліць пратэстны рух.\nАле я думаю, радыкалізацыі не будзе. Народ на яе не настроены, ён адчуў сваю сілу і без яе.\n«Сілы Лукашэнкі на зыходзе»\n– Лічу, што сілы Лукашэнкі на зыходзе. У яго няма ні людскіх, ні фінансавых рэсурсаў для доўгага падтрымання градуса напружання ў грамадстве.\nДумаю, у СІЗА КДБ ён прыязджаў, каб паспрабаваць дамовіцца з палітвязнямі, якіх лічыць лідарамі пратэстаў, аб завяршэнні вулічных выступаў. Не выключаю, што Расея паставіла яму нейкія тэрміны па навядзенні парадку ў краіне. Ну і эканамічная сітуацыя падпірае.\n«Уладам трэба будзе ўступаць у перамовы»\n— У якой форме можа быць перамога грамадзянскай супольнасці? У форме перамоў.\nВізіт Лукашэнкі ў СІЗА КДБ быў, у тым ліку, спробай прамацаць грамадства на гэты конт. Што адбудзецца далей — прадказаць складана.\nУжо практычна прыпынена крэдытавання як насельніцтва, так і прадпрыемстваў.\nЗ кожным тыднем сітуацыя ў эканоміцы будзе пагаршацца. Таму ўладам трэба будзе ўступаць у перамовы. Думаю, рана ці позна, але яны пачнуцца.\nМагчыма, гэта адбудзецца з ініцыятывы Лукашэнкі і не ў тым выглядзе, у якім хацелася б грамадзянскай супольнасці. Але, як мне здаецца, гэта будзе зацяжны працэс, і ён па ходзе будзе ўдасканальвацца.\n"Прапхнуць змены ў Канстытуцыю, якія не будуць адпавядаць чаканням мас не атрымаецца»\n— Лукашэнка ў апошні час шмат кажа аб унясенні змяненняў у Канстытуцыю. Але правядзенне рэферэндуму стане для ўладаў вельмі складаным момантам.\nПа-першае, падчас рэферэндуму няма датэрміновага галасавання, якое выкарыстоўваецца імі для фальсіфікацый. Па-другое, каб рашэнне на рэферэндуме было прынята, за яго павінна прагаласаваць не проста больш за палову ад тых, хто прыйшоў, як гэта бывае на выбарах, а больш за палову выбаршчыкаў, якія маюць права голасу.\nТаму малаверагодна, што ўладам атрымаецца прапхнуць змены ў Канстытуцыю, якія не будуць адпавядаць чаканням мас. То-бок касметычныя змены.\nНу а калі праўкі ў Асноўны закон краіны прымуць не на рэферэндуме, а на пасяджэнні Палаты прадстаўнікоў, гэта стане поўным распісваннем улады ў сваёй бездапаможнасці і праблему не вырашыць.


Характарыстыка найбольш каштоўных прадметаў\nСпампаваць 10.86 Kb.\nПамер 10.86 Kb.\nХарактарыстыка найбольш каштоўных прадметаў.\nЭкспанат – прадмет, які выстаўляецца для агляду ў музеі.\nПра жыццё і творчасць Ф. Багушэвіча расказваюць фотаздымкі, карціны, кнігі, пісьмы.\nУвагу наведвальнікаў прыцягвае невялікая кніжачка – зборнік вершаў “Dudka Bialaruskaja” Мацея Бурачка 1929 года выдання (факімільнае выданне). Кніга больш падобна на школьны сшытак. Надрукавана лацінкай. Арыгінальны зборнік быў выдадзены ў Кракаве ў 1891годзе. Выданне было бесцэнзурнае,забароненае, а значыць па-за законам.\nВізітнай карткай музея з’яўляецца пагрудны бюст Ф. Багушэвіча, выразаны з дрэва і падараваны музею Пятром Бусловічам.\nЖыццё і творчасць Ф. Багушэвіча заўсёды цікавіла паэтаў і мастакоў. У нашай школе працуе Шымановіч У.Ф. – мастак-самавучка. Ён напісаў карціну “Сядзіба Багушэчвіча ў Кушлянах”. Яна заняла сваё месца ў экспазіцыі музея.\nАнатоль Фаміч Жолуд падараваў музею сваю карціну “Партрэт Ф. Багушэвіча”.\nУ нашым ліратаратурным музеі ёсць адзін фотаздымак. На ім жанчына, танклявая, у сталым узросце. Да нядаўняга часу было толькі вядома, што гэта Станіслава Тамашэўская – адна з трох унучак Багушэвіча, дачка сына Тамаша.\nСтаніслава Тамашэўская нарадзілася ў 1910 годзе ў сям’і Тамаша Вільгельма Багушэвіча і Юзэфы Маркоўскай (суседкі Багушэвічаў, з якой ажаніўся Тамаш). У яе былі дзве сястры Габрыэля і Канстанцыя (дарэчы, названыя адна ў гонар маці Тамаша Багушэвіча, а другая - у гонар цёткі)\nСтаніслава і яе сёстры вучыліся ў Ашмянскай гімназіі.


Для кар'еры і не толькі: як навучыцца правільна і прыгожа казаць - Псіхалогія 2022\nПапаўняйце слоўнікавы запас\nВыкараніць са свайго лексікону словы-паразіты\nРаспрацоўваць свой артыкуляцыйны апарат\nЗапісвайце свой голас і падыходзьце крытычна да працы над памылкамі\nКажаце разгорнутыя віншаванні і тосты\nЧытайце ў слых і з выразам, прыслухоўвайцеся да сябе\nУ сучасным свеце важна прыгожа, а галоўнае - правільна размаўляць.\nДля таго каб быць пачутым, нам спатрэбіцца пісьменная гаворка, пастаўлены голас і веданне тэмы, якую мы выкладаем. Накшталт бы ўсё проста, але ўсёткі, каб загаварыць правільна, трэба прыкладаць вызначаныя высілкі па пераадоленні страху перад публікай і няўпэўненасці ў сабе.\nЯшчэ вельмі важна па-сапраўднаму хацець пераконваць, але пры гэтым аб'ектыўна ацэньваць свае памылкі. Дык з чаго ж пачаць?\nПарады аб тым, як навучыцца правільна гаварыць, ад вядучай праграмы «Підсумкі.LIVE» на тэлеканале LIVE Ірыны Ярмак.\nДля гэтага трэба чытаць кнігі, вывучаць мовы, глядзець якаснае кіно. Усё гэта дапаможа не толькі ўзбагаціць ваш лексікон, але і ўсебакова развіцца, і дасць магчымасць падтрымаць размову на любую тэму.\nЯк сачыць за асабістай гігіенай і парадкам у хаце, гэтак жа і варта пазбаўляцца ад слоўнікавага смецця. Бо тое, што вы самі не заўважаеце ў сваёй паўсядзённай гаворцы, можа негатыўна адзначыць ваш суразмоўца.\nЦяпер гэта можна зрабіць, не выходзячы з Google. Прыклады гімнастыкі для артыкуляцыі і разнастайныя практыкаванні ў шырокім доступе. Але тут важнае і жаданне, і рэгулярнае выкананне.\nГэта дапаможа вам пачуць сябе з боку і зрабіць высновы аб чысціні сваёй гаворкі, падачы і наяўнасці ўпэўненасці ў голасе.\nСтарайцеся на дні нараджэння сяброў гаварыць разгорнутыя віншаванні і тосты, не абмяжоўваючыся стандартнымі фразамі. Паверце, праз час вы здзівіцеся, наколькі выдатна вы гэта робіце.\nАбвыкайце да свайго голасу, вучыцеся лавіць правільныя інтанацыі і паступова выпрацоўвайце ўласную манеру гаворкі.\nНе толькі сонца: 6 прадуктаў, багатых Вітамінам D\nГэта тлушчараспушчальны вітамін, які не дае лішнім тлушчам адкладацца ні пад скурай, ні ў сасудах. Ён падтрымлівае нармальны гарманальны фон, дапамагае назапасіць кальцый, каб умацаваць косці, пазногці і зубы


11:57 23.03.2020 (абноўлена 14:51 23.03.2020) Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 23 сак - Sputnik. Дзяржаўная нафтавая кампанія Азербайджана SOCAR адгрузіла ў грузінскім порце Супса другую партыю нафты для Беларусі аб'ёмам 85 тысяч тон.\n"Гэта планавая пастаўка. Мы яе даўно анансавалі", - пацвердзілі інфармацыю ў прэс-службе канцэрна "Белнафтахім".\nДадзеная партыя сыравіны прызначана для перапрацоўкі на НПЗ у Мазыры. Нафта будзе дастаўлена танкерам у порт Адэсы, а затым па сістэме трубаправодаў паступіць на беларускую нафтаперапрацоўчы завод.\nУ суботу, 21 сакавіка, у Палацы Незалежнасці прайшла нарада, падчас якой Аляксандр Лукашэнка заявіў, што Беларусь і Расія дамовіліся аб пастаўках чорнага золата.\n"Я даручаў, каб разгледзелі новыя прапановы Расійскай Федэрацыі па пастаўках вуглевадароднай сыравіны. Яны паступілі ад расіян тры дні таму. Я так разумею, расіяне цалкам пайшлі на нашы прапановы па пастаўках нафты?", - спытаў прэзідэнт ў кіраўніка сваёй адміністрацыі, і атрымаў станоўчы адказ.\nЭксперт назваў самы рацыянальны шлях для паставак нафты ў Беларусь


Беларускія журналісты згадваюць Ганну Паліткоўскую\n10 кастрычнік 2006, 08:22\nВалер Каліноўскі, Менск Сёньня ў Маскве адбудзецца пахаваньне вядомай расейскай журналісткі Ганны Паліткоўскай. 7 кастрычніка аглядальніца “Новой газеты” была забітая невядомым у па’ездзе ўласнага дома. Ва ўсім сьвеце гэтую трагічную вестку ўспрынялі як гвалт над свабодным словам, як пакараньне нязручнага журналіcта. Ганну Паліткоўскую згадваюць беларускія журналісты, якія былі зь ёй знаёмыя.\nГалоўны рэдактар незалежнага тыднёвіка “Свободные новости” Васіль Зданюк пазнаёміўся з Ганнай Паліткоўскай у 2002 годзе. Гэта было ў Гамбургу на ўрачыстасьці, на якой, яна, журналістка “Новой газеты” і прадстаўнікі беларускія газэты “Свободные новости” і “Народная воля” атрымлівалі прэмію нямецкага часопіса “Цайт” для маладой прэсы Ўсходняй Эўропы. У тым годзе і “Новая газета”, і “Свободные новости” адчулі моцны ўціск уладаў. На той імпрэзе спадар Зданюк быў захоплены расповедам Ганны Паліткоўскай аб праблемах Чачні, гэтай тэмай яна была апантаная, – кажа Васіль Зданюк.\n(Зданюк: ) “Яна мне падалася больш праваабаронцай, чым журналісткай. Яна казала пра тое, як цяжка простым чачэнцам на гэтай вайне, пра фільтрацыйныя лягеры, выкраданьні людзей… Адчувалася, што яна жыве гэтым болей, чым сям’ёй, чым рэдакцыяй”.\nСпадар Зданюк кажа, што пасьля таго знаёмства ён сачыў за яе публікацыямі і быў глыбока ўзрушаны забойствам Ганны Паліткоўскай:\n(Зданюк: ) “Таленавітая журналістка, адна зь нямногіх, хто ў Расеі йшоў не па дарозе, пракладзенай фэдэральнай уладай, яна ішла сваёй незвычайнай журналісцкай дарогай… Вельмі шкада яе”.\nТады ж у 2002 годзе ў Гамбургу з Ганнай Паліткоўскай сустрэлася і журналістка “Народнай волі “ Марына Коктыш. Яна пагутарыла з Паліткоўскай ўсяго 10 хвілін, але была вельмі ўражанай, як і ўсе прысутныя ў зале, што стоячы віталі выступ расейскай журналісткі.\n(Коктыш: ) “Яе выступ быў настолькі моцны па энэргетыцы, па сэнсавым напаўненьні, што я падышла да яе пасьля таго, як урачыстая частка была скончаная... Яна мне падалася такой сьветлай жанчынай, вельмі мужным чалавекам”.\nМарына Коктыш кажа, што калі забіваюць журналіста, то астатнія калегі па цэху успрымаюць гэта і як пагрозу сабе:\n(Коктыш: ) “Думаю, што кожны адчувае і прыступ страху за сябе самога, бо ты таксама журналіст і займаешся журналісцкімі расьсьледаваньнямі. І калі забіваюць такога яркага журналіста, то гэта прымушае цябе здрыгануцца ад таго, што такое можа здарацца ў трэцім тысячагодзьдзі”.


Увага, пачынаем дыскусію!\n"Народная Воля" ад 18 лістапада 2014 года ў якасці дыскусіі надрукавала на 3 старонцы артыкул Вячаслава Лапціка, у якім ён крытыкуе дзейнасць ТБМ і яго кіраўніцтва. У сувязі з гэтым мы змяшчаем на нашым партале публікацыю сп. Лапціка, адкрыты ліст старшыні ТБМ Алега Трусава рэдактару "НВ" Іосіфу Сярэдзічу і адказ А. Трусава на гэтую публікацыю.\nЦяпер ТБМ праводзіць сістэмны маніторынг з высвятленнем стану дзяржаўнай беларускай мовы ў розных сферах нашага жыцця. Мы разаслалі аднолькавыя запыты па гэтым пытанні ўсім раённым кіраўнікам Беларусі ў жніўні-верасні гэтага года і атрымалі зусім розныя адказы, з якіх вынікае, што сітуацыя ў кожным раёне розная. Спадзяемся, што сп. Лапцік, які настойліва прапануе ТБМ ліставацца з уладамі, будзе задаволены.\nМы спадзяемся, што наведвальнікі партала ТБМ таксама падключацца да дыскусіі, якую прапанавала "Народная Воля".\n...А беларускі караван ідзе!\nМне цяжка сказаць, што зрабіў канкрэтна беларус Вячаслаў Лапцік, каб беларуская мова пашыралася ў нашай краіне.\nМожа, ён арганізаваў у Мінску беларускамоўны садок ці клас, а можа і цэлую імназію, як гэтага ў свой час дамаглася Мінская гарадская арганізацыя ТБМ?\nА можа, ён зрабіў і выдаў без дапамогі дзяржавы беларуска-англійскі ці беларуска-шведскі размоўнікі?\nМожа, дапамог актывістам ТБМ выдаць Правілы дарожнага руху па-беларуску ці выдаў хоць адзін беларускамоўны каляндар, паштоўку ці канверт, як гэта шмат гадоў робіць ТБМ?\nСпадзяюся, што ў наступным нумары “Народнай Волі” мы даведаемся пра грамадскі вычын спадара Лапціка.\nА зараз я прашу сп. Сярэдзіча надрукаваць матэрыялы, прынятыя дэлегатамі ХІІ з’езда ТБМ і дасланыя беларускім уладам.\nТаксама раю сп. Лапціку зазірнуць на сайт ТБМ tbm-mova.by і прачытаць нашу перапіску з уладамі. Можна таксама завітаць на сядзібу ТБМ (Румянцава, 13), дзе ёсць магчымасць азнаёміцца з чарговым выданнем “Летапіс ТБМ” за апошнія пяць гадоў і даведацца пра нашую працу, што ідзе кожны дзень і месяц ужо 25 гадоў запар.\n19 лістапада 2014 г. Менск\nАдкрыты ліст Галоўнаму рэдактару газеты “Народная Воля” І.П. Сярэдзічу\nВельмі шкада, што нягледзячы на наша запрашэнне Вы не прыйшлі ў якасці шаноўнага госця і тым больш сябра ТБМ на наш ХІІ з’езд. Але Вы вырашылі не пакінуць без увагі дзейнасць ТБМ за апошнія гады і распачалі на старонках Вашай паважанай газеты ў нумары за 18 лістапада 2014 г. дыскусію аб дзейнасці той арганізацыі, сябрам якой ужо шмат гадоў самі з’яўляецеся. За гэта Вам вялікі дзякуй! Але ў мяне засталося даўняе пытанне да Вас. Калі ж нарэшце дэмакратычная газета “Народная Воля” пяройдзе цалкам на родную беларускую мову, пра стан якой так кранальна клапоціцца ваш аўтар Вячаслаў Лапцік?\nДарэчы, у нумары за 18 лістапада 2014 года ўсе вялікія матэрыялы чамусьці надрукаваны на мове, якую так зацята бароніць “русский мир” і яго лідар спадар Пуцін. Няўжо нельга было ўзяць інтэрв’ю ў сп. Чарняўскай, унучкі знакамітага беларускага пісьменніка, па-беларуску? Ёсць яшчэ пра што напісаць сп. Вячаславу Лапціку.\nУ якасці адказу на публікацыю В. Лапціка прашу надрукаваць мой матэрыял "… А беларускі караван ідзе!"\nАртыкул Вячаслава Лапціка ў "Народнай Волі" ад 18 лістапада 2014 года\nГосць 2014-11-22 01:33:00\nСакратарыят ТБМ не можа зрабіць тое, што павінны зрабіць самі беларусы, гэта не ворган улады.\nГосць 2014-11-22 20:10:46\nЯ выдаў тузін беларускамоўных паштовак і адзін канверт. Можна мне пакрытыкаваць дзейнасць ТБМ? :) А калі сур'ёзна - не варта дыскутаваць з пераходам на асобы. Калі ўсё ж пераходзіць на асобы, то не варта рабіць выгляд, што ў ТБМ не ведаюць пісьменніка В. Лапціка. Кнігу напісаць цяжэй, чым каляндарык выдаць...\nГосць 2014-11-23 01:09:32\nТак, вельмі непрыемна, калі пачынаюцца персанальныя абразы. І яшчэ шкада, што многія беларусы заўважаюць ТОЛЬКІ дрэннае, ігнаруючы любы поспех ды пазітыў. Калі што не так, то адразу знойдзем таго, хто вінаваты (у дадзеным выпадку пад раздачу - ТБМ), а калі якое дасягненне - то яно праходзіць незаўважаным і прымаецца нібы як нешта само сабой... А герояў адразу забываем! Ганьба!!! А сп. Лапціку - дзякуй за кнігу, таварыству - асобнае дзякуй за тое, што ў такіх умоваў працягваеце працу!\nГосць 2014-11-25 09:15:44\nВось і ўся дыскусія. Героям - слава, тым, хто іх забывае - ганьба. "Чатары нагі добра, дзве нагі дрэнна".\nГосць 2014-11-25 19:07:07\nОруэла не забываем)\nГосць 2014-11-26 09:27:25\nТак, і перакладчыка "Фермы" на беларускую (Сяргея Шупу) не забываем ))


Ужыванне ягад дзікай дурніцы расслабляе сценкі артэрый і памяншае рызыку сардэчна-сасудзістых хвароб | Scizoid\n« Пераклад аховы здароўя на'' подушевого'' фінансаванне замест фінансавання'' па каштарысе'' будзе завершаны ў Расіі ў 2005 годзе\nЖаночае сэрца патрабуе супакою і сну »\nУжыванне ягад дзікай дурніцы расслабляе сценкі артэрый і памяншае рызыку сардэчна-сасудзістых хвароб\nДа такой высновы прыйшла Дораці Климис-Закас, прафесар-дыетолаг з універсітэта штата Мэйн ў даследаванні, праведзеным ёю на пацуках. Акрамя таго, дурніца паляпшае памяць і маторныя навыкі лабараторных пацукоў. Вынікі даследавання апублікаваныя ў часопісе Амерыканскага таварыства эксперыментальнай біялогіі.\nСардэчна-сасудзістыя хваробы — вядучая прычына смяротнасці ў ЗША. Раней праведзеныя даследаванні на клетачных культурах, паказалі, што антыаксіданты, якія змяшчаюцца ў дзікай дурніцы, павышаюць жыццяздольнасць клетак.\nЧэраўная боль: цяжкасці трактоўкі і метады купіравання\nА. І. Лобаков, Я. А. Белавусава.\nХранічная Чэраўная боль у гастраэнтэралогіі і чэраўной хірургіі — адна з асноўных праблем як з дыягнастычнай, так і з лячэбнай пункту гледжання. З гэтай праблемай штодня сутыкаюцца лекары многіх спецыяльнасцяў, у першую чаргу, участковыя тэрапеўты і лекары "хуткай дапамогі". Хранічная Чэраўная боль у большасці выпадкаў з'яўляецца асноўным сімптомам гастраэнтэралагічнае захворвання.\nПрычыны яе ўзнікнення шматлікія, а механізмы разнастайныя. Разам з тым, асноўныя характарыстыкі болю рознай этыялогіі (інтэнсіўнасць, лакалізацыя, час узнікнення, працягласць і інш) не маюць строгай спецыфічнасці і часта падобныя паміж сабой, што можа прыводзіць да дыягнастычным памылак і няправільнаму лячэнню. Паглыблены разбор прычын, механізмаў і асаблівасцяў болі ў розных клінічных сітуацыях і падыходаў да яе карэкцыі разглядаецца ў дадзенай артыкуле.\nПа хуткасці ўзнікнення і працягласці боль прынята падзяляць на вострую і хранічную. Вострая боль ўзнікае раптоўна, развіваецца хутка, яе працягласць не перавышае 3-х месяцаў. Яе звычайна кваліфікуюць як "сігнал трывогі", г.зн. першасны сімптом, які адлюстроўвае з'яўленне паталогіі. Нядаўна якая ўзнікла вострая боль мае важнае значэнне не толькі для хворага, але і для лекара, бо патрабуе неадкладнага рэагавання і хуткага высвятлення яе прычыны. Паўтаральныя эпізоды вострай болю могуць з часам трансфармавацца ў хранічную, аднак хранічную боль нельга разглядаць толькі як доўга існуючы сімптом ці як суму паўтаральных прыступаў болю вострай. Хранічная боль — гэта не проста сімптом. Гэта складаны сіндром, які адлюстроўвае сур'ёзнае захворванне і характарызуе не толькі лакальныя змены, але і парушэнні з боку цэнтральнай і перыферычнай нервовай сістэмы. У дачыненні да страўнікава-кішачным тракце гэтыя змяненні абумоўлены парушэннем узаемадзеянняў паміж хворым органам-мішэнню і рэгулятарнымі сістэмамі, бо любы вісцаральная орган знаходзіцца пад кантролем шматлікіх якія рэгулююць уплываў.\nУзніклая ў органе паталогія прыводзіць да парушэння каардынацыі на любы з названых восяў і ўсёй сістэмы ў цэлым. Менавіта таму большасць хранічных гастраэнтэралагічных захворванняў з сіндромам хранічнай чэраўной болю суправаджаецца рознымі нейропсихическими адхіленнямі, часцей за ўсё дэпрэсіяй.\nТакім чынам, хранічная Чэраўная боль — гэта складаны сіндром, цэлы комплекс мясцовых, неўралагічных, нейропсихических і іншых прыкмет, якія адлюстроўваюць сур'ёзнае захворванне ўсяго арганізма, які суправаджаецца рэзкім пагаршэннем якасці жыцця і патрабуе многонаправленной карэкцыі.\nЗадачы медычнай тактыкі ў хворых з вострай і хранічнай болем розныя. Калі пры вострай — галоўная задача заключаецца ва ўсталяванні і ліквідацыі яе прычыны, то чыннік хранічнай болю, як правіла, ужо вядомая і фатальная, а асноўная задача зводзіцца да адэкватнага купіравання болевага сіндрому, што ў шэрагу выпадкаў зрабіць бывае цяжка. Усё сказанае ў роўнай меры тычыцца хранічнай чэраўной болю.\nЗа паняццем "боль" аўтаматычна варта паняцце "абязбольванне". Натуральна, што пры болю любога генезу традыцыйна выкарыстоўваюць аналгезирующие прэпараты розных груп, у тым ліку наркатычныя і ненаркотические (трамадол, несцероідные супрацьзапаленчыя сродкі, аналгин, баралгин, парацэтамол і інш.) Але калі пры хранічнай болю рознага паходжання і лакалізацыі прымяненне аналгетиков цалкам апраўдана, то пры хранічнай чэраўной болю, у сувязі з многімі яе прычынамі і механізмамі, падобныя прызначэння маюць цэлы шэраг абмежаванняў. Ужыванне аналгетиков мае як станоўчыя, так і адмоўныя бакі. З аднаго боку, хуткае купіраванне болю — безумоўна пазітыўны момант і спрыяе паляпшэнню самаадчування хворага. З іншага боку, прымяненне аналгетиков часта неапраўдана, бо прызначаецца лекарам толькі з пазіцыі інтэнсіўнасці болю без уліку механізмаў яе ўзнікнення. Так, у паліклініках ўчастковыя тэрапеўты часцей за ўсё прызначаюць аналгин або баралгин пры болях любога паходжання.\nНярэдка пры хранічнай чэраўной болю прызначаюцца НПВС, што пры шматлікіх гастраэнтэралагічных захворваннях супрацьпаказана. "Любімым" прызначэннем ў хірургіі пры панкрэатытах на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў застаецца малаэфектыўная "глюкоза-новокаиновая сумесь". У той жа час, у тэрапеўтычнай і гастраэнтэралагічнае практыцы недаацэньваецца неабходнасць прызначэння псіхатропных прэпаратаў, як аналгезирующих сродкаў, асабліва антыдэпрэсантаў, паколькі ў структуру хранічнай чэраўной болю ў гастраэнтэралагічных хворых ўваходзяць неўратычныя парушэнні. Падобныя памылкі шматлікія і абумоўлены, хутчэй за ўсё, недастатковым веданнем лекарамі прычын гэтага болю. Часта прызначэнне аналгетиков маскіруе яе сапраўдныя прычыны і падмяняе сабой базіснае лячэнне асноўнага захворвання, які выклікае боль, што спрыяе яго прагрэсаванню. Неабгрунтаванае ўжыванне аналгетиков прыводзіць да полипрагмазии, лекавых узаемадзеяннях і ўскладняе працягу захворвання. Мы лічым, што пры хранічнай чэраўной болю, у сілу разнастайнасці яе механізмаў, падыход да прызначэння аналгетических прэпаратаў павінен быць больш узважаным і дыферэнцыраваных. У аснове, натуральна, павінна ляжаць лячэнне асноўнага захворвання. Але і метады абязбольвання павінны, перш за ўсё, грунтавацца на патагенетычным прынцыпе, для чаго неабходна ацэньваць болевы сіндром з розных пазіцый. У шэрагу выпадкаў, пры правільна пабудаванай патагенетычным тэрапіі асноўнага захворвання, боль купіруецца як вынік лячэння і неабходнасці ў прызначэнні аналгезирующих сродкаў не ўзнікае.\nДля купіравання хранічнай чэраўной болю, з нашага пункту гледжання, павінны ўлічвацца, як мінімум, чатыры параметру: тапаграфія і інтэнсіўнасць болю, дамінуючы механізм яе фарміравання і выяўленасць психоневротических рэакцый.\nПравільнае вызначэнне тапаграфіі (крыніцы) болі ў вялікай ступені спрыяе правільнаму дыягназу. У гастраэнтэралагічнае практыцы хранічная Чэраўная боль не заўсёды адчуваецца хворым паблізу яе непасрэднага крыніцы. Гэта звязана з шматлікімі зонамі иррадиации, якія перакрываюць адзін аднаго, ці з атыповай лакалізацыяй болевых адчуванняў. Часам боль у зоне иррадиации ўспрымаецца хворым мацней, чым боль асноўнай лакалізацыі. Вялікае значэнне мае атыповая лакалізацыя болю, як, напрыклад status gastralgicus пры вострым інфаркце міякарда або, наадварот, боль за грудзінай пры захворваннях стрававода. Нетыповая лакалізацыя болю ў правым падрабрынні, правай падуздышнай вобласці ці паяснічнай вобласці можа сустракацца пры хранічным панкрэатыце. Разліта боль у верхняй частцы жывата бывае ў першыя суткі вострага апендыцыту, пры нырачнай колікі. Апісаны выпадкі болі ў жываце пры вострай пнеўманіі. Разліта або перамяшчаецца боль можа быць таксама звязана з блізкім анатамічным суседствам розных органаў, адначасова уцягнутых у паталагічны працэс (суседства дванаццаціперснай кішкі, жоўцевай бурбалкі і падстраўнікавай залозы пры жоўцевакаменнай хваробы або хранічным панкрэатыце). Падобных сітуацый, калі лакалізацыя болю не адпавядае месцазнаходжанні хворага органа, можна прывесці шмат. Памылковы дыягназ пры няправільнай трактоўцы болю багаты небяспечнымі наступствамі. Неабходнасць ўлічваць ўсё вышэйсказанае перш за ўсё тычыцца лекараў-тэрапеўтаў з паліклінік.\nБоль — суб'ектыўны сімптом і можа быць ацэнены толькі хворым па суб'ектыўных крытэраў. Для колькаснай ацэнкі болю выкарыстоўваюцца розныя шкалы, у якіх інтэнсіўнасць болю вымяраецца ў балах. Найбольш распаўсюджаная 4-х бальная шкала (0 — адсутнасць болю, 1 — нязначная боль, 2 — ўмераная боль, 3 — моцная боль, 4 — нясцерпная боль). Вельмі зручная візуальная аналагавая шкала доўгай 100 мм, дзе значэнне "0" адпавядае адсутнасці болю, а значэнне "100" — непераносна болю. Хворы штодня пазначае на гэтай шкале інтэнсіўнасць болі ў мм.\nУ гэтым артыкуле не разглядаецца хранічная Чэраўная боль пры анкалагічных захворваннях і вострай хірургічнай паталогіі.\nПрыведзеныя прычыны пры большасці гастраэнтэралагічных захворванняў сустракаюцца ў розных спалучэннях, аднак у кожным выпадку можна вылучыць дамінуючыя механізмы. Прырода чэраўной болю можа быць арганічнай і / або функцыянальнай. У рамках аднаго артыкула мы абмяжуемся толькі разборам болевых механізмаў і лячэбных падыходаў пры найболей часта сустракаемых захворваннях.\nТактыка лячэння павінна быць накіравана на патагенез асноўнага захворвання, механізмы якога часта супадаюць з механізмамі болевага сіндрому. Правільна падабранае лячэнне прыводзіць да знікнення або памяншэння болю як галоўнага сімптому хваробы. У такіх выпадках не ўзнікае неабходнасці ў дадатковым прызначэнні аналгетиков. Так, пры гастральных і дуадэнальнага язвах прымяненне Н2-блокаторов або інгібітараў протоновой помпы прыводзіць да знікнення болю праз 3-4 дня. Тым не менш, у лячэбных установах, асабліва ў паліклініках, пры абвастрэнні язвавай хваробы часта прызначаюць розныя аналгетики, часам на шкоду базіснай лячэнню.\nПрыкладам таго, як адэкватна падабраная тэрапія памяншае неабходнасць у аналгетиках, можа служыць хранічны панкрэатыт. У базісную тэрапію хворых павінны быць уключаны прэпараты, якія памяншаюць панкрэатычных і страўнікавую сакрэцыю — сандостатин або Н2-блокаторы фамотидин (квамател). Ужыванне гэтых сродкаў зніжае ціск у панкрэатычных пратоках, душыць аутолиз і памяншае боль. Уключэнне кваматела (нутравенна па 20 мг тройчы ў дзень на працягу 2-х тыдняў) у лячэбную схему паскарае дзеянне комплекснай тэрапіі і дазваляе купіраваць боль або паменшыць яе інтэнсіўнасць больш чым у 60% хворых. Працягласць прыёму аналгетиков, у тым ліку наркатычных, пры гэтым скарачаецца ўдвая (з 10 да 5 дзён), а ў шэрагу выпадкаў можна зусім пазбегнуць іх прызначэння.\nУ значнай колькасці хворых хранічная Чэраўная боль звязана не з арганічнымі захворваннямі, а з функцыянальнымі расстройствамі страўнікава-кішачнага гасцінца. Розныя функцыянальныя парушэнні органаў стрававання апісаны з 1980 г., але толькі ў 1999 г. у Рыме быў прыняты міжнародны кансенсус па функцыянальным гастроинтестинальным засмучэнняў, які атрымаў назву "Рымскія крытэрыі II" (у працяг Рымскіх крытэрыяў I, якія былі прынятыя на першым працоўным нарадзе 1988 г.). У гэтых дакументах сфармуляваны вызначэння, выкладзена класіфікацыя, асноўныя дыягнастычныя крытэры і метады лячэння функцыянальных расстройстваў, якія шырока распаўсюджаныя, асабліва ў промышленноразвитых краінах. Гэтай паталогіяй пакутуе меркавана 20% насельніцтва зямнога шара, пераважна жанчыны.\nФункцыянальныя гастроинтестинальные засмучэнні (Рым II):\nкамяк у горле\nФункцыянальная боль за грудзінай, пераважна страваводны генезу\nФункцыянальнае паленне за грудзінай\nНеспецыфічныя (нявызначаныя) страваводны дысфункцыі\nФункцыянальная дыспенсіі (язвенноподобная, дисмоторная, неспецыфічныя)\nСіндром раздражнёнага кішачніка (СРК)\nФункцыянальнае ўздуцце жывата\nНеспецыфічныя (нявызначаныя) функцыянальныя расстройствы кішачніка\nФункцыянальная Чэраўная боль\nФункцыянальныя засмучэнні ў дзяцей\nУсе функцыянальныя расстройствы, незалежна ад узроўню паразы, маюць агульныя прыкметы , якія дапамагаюць паставіць правільны дыягназ: працягласць асноўных сімптомаў не менш за 3 месяцаў на працягу 12 месяцаў, адсутнасць арганічнай паталогіі (фр — гэта дыягназ выключэння) і адсутнасць бачнага марфалагічнага субстрата, множны характар скаргаў з боку розных органаў пры агульным добрым саматычным стане (галаўныя болі , падвышаная стамляльнасць, слабасць, бессань, раздражняльнасць, парестезии, парушэнне мачавыпускання), што звязана з неадэкватнымі нервова-вегетатыўнымі рэакцыямі, уласцівымі гэтым хворым. Захворванне мае спрыяльнае працягу без прагрэсавання, нягледзячы на багацце скаргаў. Для функцыянальных расстройстваў характэрная высокая частата психоневротических адхіленняў, дыктавалых неабходнасць ўключэння ў лячэбны спектр метадаў психокоррекции і псіхатропных прэпаратаў.\nУ фарміраванні функцыянальных расстройстваў пускавая роля належыць псіхасацыяльных фактараў і парушэнняў нейрогуморальной рэгуляцыі на восі мозг-страўнікава-кішачны тракт, якія прыводзяць да парушэнняў рухальнай функцыі страўнікава-кішачнага гасцінца. У паталагічных узаемадзеяннях немалаважную ролю адыгрывае парушэнне балансу нейротрансмиттеров і рэгуляторных пептыдаў (холецистокинин, мотилин, серотонін, нейротензин, эндагенныя апіяты-энкефалины і эндарфіны, вазаактыўнай интестинальный пептыда), кантралюючых асноўныя кішачныя функцыі.\nБольшая частка функцыянальных расстройстваў з прыведзенага пераліку суправаджаецца хранічнай чэраўной болем. Самым распаўсюджаным сярод функцыянальных расстройстваў з'яўляецца сіндром раздражнёнага кішачніка. Згодна з Рымскім крытэрыях (Рым I, 1988), сіндром раздражнёнага кішачніка вызначаецца як комплекс функцыянальных (г.зн. не звязаных з арганічным паражэннем кішачніка) расстройстваў працягласцю звыш 3 месяцаў, асноўнымі клінічнымі сімптомамі якога з'яўляюцца болі ў жываце (звычайна змяншаюцца пасля дэфекацыі), суправаджаюцца метэарызмам, буркатаннем, пачуццём няпоўнага апаражнення кішачніка або імператыўны пазывамі на дэфекацыю, а таксама парушэннямі кішачных функцый: заваламі, паносамі або іх чаргаваннем.\nУ залежнасці ад вядучага сімптому вылучаюць 3 клінічных варыянту сіндрому раздражнёнага кішачніка:\nз перавагай боляў і метэарызму;\nз перавагай завал;\nз перавагай дыярэі.\nКалі функцыянальны метэарызм, завала ці дыярэя ня асацыяваныя з чэраўной болем, то яны вылучаюцца ў самастойныя парушэнні. Чэраўная боль без парушэння кішачных функцый таксама выдзелена ў асобную катэгорыю.\nМаторныя парушэнні пры сіндроме раздражнёнага кішачніка носяць гиперкинетический характар і прыводзяць да спазму гладкіх цягліц і парушэння пасажу змесціва па кішачніку або ўзмацненню пропульсии, што суправаджаецца болем. Парушэнні маторыкі пры розных функцыянальных засмучэннях могуць таксама працякаць па тыпу гіпатаніі і атаніі. У гэтых выпадках боль абумоўлена не спастычных кампанентам, а расцяжэннем сценак спадзіста органа з павышэннем внутрипросветного ціску.\nАкрамя сіндрому раздражнёнага кішачніка, істотная ролю сярод прычын хранічнай чэраўной болю належыць билиарным дысфункцыі.\nФункцыянальныя парушэнні могуць спадарожнічаць арганічным захворванняў і ўносяць дадатковы ўклад у асноўныя механізмы хранічнай чэраўной болю. У такіх выпадках яны не разглядаюцца як самастойная паталогія, але павінны быць абавязкова ўлічаныя пры назначэнні лячэння.\nДля функцыянальных расстройстваў з сіндромам хранічнай чэраўной болю, акрамя маторных, вельмі характэрныя сэнсарныя адхіленні, якія характарызуюцца вісцаральнай гіперчувствітельностью, г.зн. змяненнем адчувальнасці рэцэптарнага апарата да розных раздражняльнікаў і зніжэннем болевага парога. У развіцці гіперчувствітельності вінаватыя тыя ж механізмы, прычым у рэалізацыі болевых адчуванняў прымаюць удзел як цэнтральныя, так і перыферычныя болевыя рэцэптары.\nВельмі важную ролю ў развіцці функцыянальных расстройстваў і ва ўзнікненні хранічнай чэраўной хваробы гуляюць псіхасацыяльных фактары і сацыяльная дизадаптация. Да такой высновы прыйшла Дораці Климис-Закас, прафесар-дыетолаг з універсітэта штата Мэйн ў даследаванні, праведзеным ёю на пацуках. Акрамя таго, дурніца паляпшае памяць і маторныя навыкі лабараторных пацукоў. Вынікі даследавання апублікаваныя ў часопісе Амерыканскага таварыства эксперыментальнай біялогіі.\nУ значнай колькасці хворых хранічная Чэраўная боль звязана не з арганічнымі захворваннямі, а з функцыянальнымі расстройствамі страўнікава-кішачнага гасцінца. Розныя функцыянальныя парушэнні органаў стрававання апісаны з 1980 г., але толькі ў 1999 г. у Рыме быў прыняты міжнародны кансенсус па функцыянальным гастроинтестинальным засмучэнняў, які атрымаў назву "Рымскія крытэрыі II" (у працяг Рымскіх крытэрыяў I, якія былі прынятыя на першым працоўным нарадзе 1988 г.). У гэтых дакументах сфармуляваны вызначэння, выкладзена класіфікацыя, асноўныя дыягнастычныя крытэры і метады лячэння функцыянальных расстройстваў, якія шырока распаўсюджаныя, асабліва ў промышленноразвитых краінах. Гэтай паталогіяй пакутуе меркавана 20% насельніцтва зямнога шара, пераважна жанчыны. << >> Функцыянальныя гастроинтестинальные засмучэнні (Рым II): << >> страваводны засмучэнні << >> камяк у горле\nНеспецыфічныя (нявызначаныя) страваводны дысфункцыі << >> гастрадуадэнальнай засмучэнні << >> Функцыянальная дыспенсіі (язвенноподобная, дисмоторная, неспецыфічныя)\nФункцыянальная ваніты << >> Кішачныя засмучэнні << >> Сіндром раздражнёнага кішачніка (СРК)\nНеспецыфічныя (нявызначаныя) функцыянальныя расстройствы кішачніка << >> Функцыянальная Чэраўная боль << >> Билиарные засмучэнні << >> Аноректальные засмучэнні << >> Функцыянальныя засмучэнні ў дзяцей << >> Усе функцыянальныя расстройствы, незалежна ад узроўню паразы, маюць агульныя прыкметы , якія дапамагаюць паставіць правільны дыягназ: працягласць асноўных сімптомаў не менш за 3 месяцаў на працягу 12 месяцаў, адсутнасць арганічнай паталогіі (фр — гэта дыягназ выключэння) і адсутнасць бачнага марфалагічнага субстрата, множны характар скаргаў з боку розных органаў пры агульным добрым саматычным стане (галаўныя болі , падвышаная стамляльнасць, слабасць, бессань, раздражняльнасць, парестезии, парушэнне мачавыпускання), што звязана з неадэкватнымі нервова-вегетатыўнымі рэакцыямі, уласцівымі гэтым хворым. Захворванне мае спрыяльнае працягу без прагрэсавання, нягледзячы на багацце скаргаў. Для функцыянальных расстройстваў характэрная высокая частата психоневротических адхіленняў, дыктавалых неабходнасць ўключэння ў лячэбны спектр метадаў психокоррекции і псіхатропных прэпаратаў. << >> У фарміраванні функцыянальных расстройстваў пускавая роля належыць псіхасацыяльных фактараў і парушэнняў нейрогуморальной рэгуляцыі на восі мозг-страўнікава-кішачны тракт, якія прыводзяць да парушэнняў рухальнай функцыі страўнікава-кішачнага гасцінца. У паталагічных узаемадзеяннях немалаважную ролю адыгрывае парушэнне балансу нейротрансмиттеров і рэгуляторных пептыдаў (холецистокинин, мотилин, серотонін, нейротензин, эндагенныя апіяты-энкефалины і эндарфіны, вазаактыўнай интестинальный пептыда), кантралюючых асноўныя кішачныя функцыі. << >> Большая частка функцыянальных расстройстваў з прыведзенага пераліку суправаджаецца хранічнай чэраўной болем. Самым распаўсюджаным сярод функцыянальных расстройстваў з'яўляецца сіндром раздражнёнага кішачніка. Згодна з Рымскім крытэрыях (Рым I, 1988), сіндром раздражнёнага кішачніка вызначаецца як комплекс функцыянальных (г.зн. не звязаных з арганічным паражэннем кішачніка) расстройстваў працягласцю звыш 3 месяцаў, асноўнымі клінічнымі сімптомамі якога з'яўляюцца болі ў жываце (звычайна змяншаюцца пасля дэфекацыі), суправаджаюцца метэарызмам, буркатаннем, пачуццём няпоўнага апаражнення кішачніка або імператыўны пазывамі на дэфекацыю, а таксама парушэннямі кішачных функцый: заваламі, паносамі або іх чаргаваннем. << >> У залежнасці ад вядучага сімптому вылучаюць 3 клінічных варыянту сіндрому раздражнёнага кішачніка: << >> з перавагай боляў і метэарызму;\nз перавагай дыярэі. << >> Калі функцыянальны метэарызм, завала ці дыярэя ня асацыяваныя з чэраўной болем, то яны вылучаюцца ў самастойныя парушэнні. Чэраўная боль без парушэння кішачных функцый таксама выдзелена ў асобную катэгорыю. << >> Маторныя парушэнні пры сіндроме раздражнёнага кішачніка носяць гиперкинетический характар і прыводзяць да спазму гладкіх цягліц і парушэння пасажу змесціва па кішачніку або ўзмацненню пропульсии, што суправаджаецца болем. Парушэнні маторыкі пры розных функцыянальных засмучэннях могуць таксама працякаць па тыпу гіпатаніі і атаніі. У гэтых выпадках боль абумоўлена не спастычных кампанентам, а расцяжэннем сценак спадзіста органа з павышэннем внутрипросветного ціску. << >> Акрамя сіндрому раздражнёнага кішачніка, істотная ролю сярод прычын хранічнай чэраўной болю належыць билиарным дысфункцыі. << >> Функцыянальныя парушэнні могуць спадарожнічаць арганічным захворванняў і ўносяць дадатковы ўклад у асноўныя механізмы хранічнай чэраўной болю. У такіх выпадках яны не разглядаюцца як самастойная паталогія, але павінны быць абавязкова ўлічаныя пры назначэнні лячэння. << >> Для функцыянальных расстройстваў з сіндромам хранічнай чэраўной болю, акрамя маторных, вельмі характэрныя сэнсарныя адхіленні, якія характарызуюцца вісцаральнай гіперчувствітельностью, г.зн. змяненнем адчувальнасці рэцэптарнага апарата да розных раздражняльнікаў і зніжэннем болевага парога. У развіцці гіперчувствітельності вінаватыя тыя ж механізмы, прычым у рэалізацыі болевых адчуванняў прымаюць удзел як цэнтральныя, так і перыферычныя болевыя рэцэптары. << >> Вельмі важную ролю ў развіцці функцыянальных расстройстваў і ва ўзнікненні хранічнай чэраўной хваробы гуляюць псіхасацыяльных фактары і сацыяльная дизадаптация. << >> Незалежна ад характару болю, асаблівасцю болевага сіндрому пры функцыянальных засмучэннях з'яўляецца ўзнікненне боляў у ранішняе ці дзённы час пры актыўнасці хворага і стихание іх у час сну, адпачынку, адпачынку. << >> Лячэнне функцыянальных расстройстваў павінна быць комплексным, накіраваным на ліквідацыю ўзаемазалежных цэнтральных і вісцаральная шкодных уздзеянняў, нармалізацыю маторнай і сэнсарнай функцый. << >> Для зніжэння скарачальнай актыўнасці гладкіх цягліц, ліквідацыі спазму і аднаўлення нармальнага транзіту ўжываюць релаксанты гладкай мускулатуры страўнікава-кішачнага гасцінца. << >> Халіналітыкі. Паколькі скарачальная актыўнасць гладкіх цягліц апасродкавана парасімпатычнай нервовай сістэмай, то прымяненне антихолинэргических сродкаў абсалютна абгрунтавана і досыць эфектыўна. Аднак, халіналітыкі, валодаючы сістэмным дзеяннем, маюць вялікую колькасць добра вядомых пабочных эфектаў, што асабліва моцна праяўляецца пры курсавым прыёме. << >> Миотропные спазмолитики прамога дзеяння (але-шпа, папаверын) шырока ўжываюцца для купіравання спазмаў і хранічнай чэраўной болю. Найбольшай антыспастычнае актыўнасцю валодае мебеверин (дюспаталин), які таксама аказвае прамое миотропное дзеянне, аднак ён мае шэраг пераваг перад іншымі спазмалітычным сродкамі. Дюспаталин амаль селектыўна расслабляе гладкія цягліцы стрававальнага канала, пераважна тоўстай кішкі, не ўплываючы на гладкомышечную сценку сасудаў. Механізм дзеяння дюспаталина заключаецца ў тым, што ён блакуе паступленне ў миоциты іёнаў натрыю, што апасродкавана прыводзіць да закрыцця кальцыевых каналаў і памяншэння цягліцавых скарачэнняў. Прэпарат аказвае не толькі антыспастычнае, але і нармалізуе дзеянне на сценку кішкі, не душачы цалкам кішачныя скарачэння пасля гипермоторики, г.зн. не выклікае рэфлекторнай гіпатаніі. Гэта ўласцівасць дазваляе ўжываць яго ў хворых з хранічнай чэраўной болем функцыянальнага генеза, якая суправаджаецца як завалай, так і дыярэяй. Дюспаталин валодае пралангаваныя дзеяннем і прымаецца не часцей двух разоў у суткі ў выглядзе капсул па 200 мг. << >> Селектыўныя блокаторы кальцыевых каналаў гладкіх цягліц страўнікава-кішачнага гасцінца. Працэс цягліцавых скарачэнняў на канчатковым этапе залежыць ад паступлення ў клетку іёнаў кальцыя і адукацыі актин-миозинового комплексу. Створаны прэпараты, селектыўна блакавальныя кальцыевыя каналы гладкіх цягліц страўнікава-кішачнага гасцінца. Класічны прадстаўнік гэтай групы пинавериум браміду (дицетел), якi назначаецца па 50 -100 мг 3 разу ў дзень. Паказаннем да яго прымяненню служыць функцыянальная боль і спазмы на любым узроўні страўнікава-кішачнага гасцінца. Дицетел эфектыўна і хутка купіруе боль, выкліканую спастычных скарачэннямі кішачнай сценкі і аднаўляюць кішачны транзіт пры сіндроме раздражнёнага кішачніка. Яго істотным перавагай лічыцца адсутнасць сістэмных халіналітычных эфектаў і сістэмнага вазодилятирующего і кардиотропного дзеянні, уласцівага блокаторы кальцыевых каналаў групы нифедипина. Аналагічным дзеяннем валодае спазмомен (отилония браміду). Усе спазмолитики пры функцыянальнай хранічнай чэраўной болю прымяняюцца курсам 2-3 тыдні. Менавіта такая працягласць прыёму не толькі купіруе боль, але і забяспечвае аднаўленне нармальнага пасажу кішачнага змесціва. Пры вострых эпізодах функцыянальнай болю прэпараты могуць прымяняцца разава ці кароткімі курсамі.


Спаса-Праабражэнская царква. Над белай царквою — белая поўня | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэлігія » Спаса-Праабражэнская царква. Над белай царквою — белая поўня\nСпаса-Праабражэнская царква. Над белай царквою — белая поўня\nВарта толькі згадаць пасляваенны Ракаў, нашу Спаса-Праабражэнскую царкву, як у маёй свядомасці ўзнікаюць дзве выразныя асацыяцыі — гукавая і зрокавая.\n1948 год. Маці ўзяла каромысла з двума вёдрамі і пайшла па ваду ў няблізкую, ледзь не за кіламетр, студню. У блізкіх студнях, што выпадкова засталіся ў амаль дарэшты спаленым падчас вайны мястэчку (каля Ракава замыкаўся так званы Мінскі кацёл), вады не набраць: яны скрозь пашкоджаны «гульнямі» мясцовых хлопцаў-пераросткаў. «Гуляючы» з мінамі і снарадамі, яны ўзрывалі іх на вогнішчах, распаленых каля пнёў ці валуноў (для большага эфекту!), а гранаты кідалі ў студні: і бяспечна, і эфектна. Я сяджу на ганку нашай новай, яшчэ толькі напалову збудаванай на былым пагарэлішчы, хаты і на загад маці вартую яе. Час цягнецца марудна, робіцца страшнавата. Але вось ад недалёкай царкоўнай званіцы далятае магутны ўдар галоўнага звона. Праз нейкі час да яго далучаецца пералівістае дзілінканне меншых званоў. Гэта званар нагадвае вернікам пра сённяшнюю вячэрню. Мне становіцца весялей. У галаву лезуць прыдуманыя словы, што рытмічна ўзгадняюцца з царкоўным перазвонам, і я суладна з ім паўтараю: «Дзілін-бом, дзілін-бом // Блін гарэлы, абы цэлы, // Блін гарэлы, абы цэлы // Дзілін-бом, дзілін-бом...»\nЗваны змаўкаюць. Падыходзіць з вадою мама. Я бягу насустрач ёй...\nІ другая асацыяцыя, зрокавая. 1949 год. Я ўжо ў другім класе Ракаўскай сярэдняй школы. Вечар. Зіма. Снег белаю коўдрай прыкрыў жудасныя раны вайны: папялішчы, друз колішніх мураваных крам на Рынкавай плошчы, рэбры сінагогі, спаленай немцамі разам з местачковымі яўрэямі... Цэнтр Ракава — суцэльная пустка, толькі воддаль цямнее некалькі хат, што цудам засталіся ад былога гета, ды там-сям пачалі ўзнікаць зрубы. Аднак царква — як на далоні, нішто яе не засланяе. Я сяджу ў невялікім пакойчыку, які ўдзень — калгасная кантора (тата мой — калгасны рахункавод), а ўначы — мая спальня. Гляджу ў акно. Белы снег, белая тынкоўка царквы. І над усім гэтым — белая поўня... У галаву шчэмяцца словы, пачутыя выпадкова ў школе ад некага са старшакласнікаў: «Поўная луна над белай цэркваю сіяе // І пышных гетманаў сады, // І стары замак асвятляе...» Не раўнуючы, як пра Ракаў напісана! Поўная луна — гэта па-нашаму поўны месяц, поўня. Цэрква — так і ў нас кажуць: не царква, а цэрква, цэркаў, цэркаўка. Пышныя сады — іх няма, яны пазгаралі разам з будынкамі, а пладовыя дрэвы, якія засталіся, павысякалі: за кожнае трэба падатак плаціць. Што да замка, то ён, відаць, некалі стаяў на Вaлах — вялікім старым гарадзішчы на беразе Іслачы, любімым месцы нашых дзіцячых забаў...\nУжо ў старшых класах, калі чытаў «Палтаву», я зразумеў: Белая Цэрква (яна ў тэксце паэмы пісалася з вялікай літары) — гэта тапанімічная назва. Намнога пазней я і сам пабываў у гэтым украінскім горадзе ў дні шаўчэнкаўскіх свят. Ды часам і зараз пры згадванні тых вершаваных радкоў ва ўяўленні паўстае не колішні пушкінскі гарадскі пейзаж і не цяперашняя Белая Цэрква, а — Ракаў, наша мураваная і пабеленая царква, а над ёю — белая поўня...\nКанешне, не тады, у дзяцінстве, а пазней, ужо ў студэнцкія гады, я даведаўся, што здаўна ў Ракаве былі дзве праваслаўныя цэрквы, Багаяўленская і Спаса-Праабражэнская, абедзве драўляныя. Звестак пра першую не захавалася, нават невядома, дзе яна стаяла. Што да Спаса-Праабражэнскай, то яна знаходзілася недалёка ад цяперашняй, мураванай. Крыху воддаль ад мястэчка, недалёка ад дарогі на Мінск, каля крынічкі са святой вадой, таксама стаяла невялікая драўляная Крыжаўздзвіжанская цэркаўка, узведзеная ў гонар з'яўлення іконы Ракаўскай Божай Маці. Паданне гаворыць, што калісьці, яшчэ ў ХV ст., у Ракаве жыў сляпы ад нараджэння мужчына. Аднойчы ён адышоў залішне далёка ад дому і заблудзіўся ў суседнім лесе. Стомлены, прысеў ля сасны і заснуў. Спіць і чуе: «Нагніся, зачарпні вады і прамый свае вочы». Здаецца, было скрозь суха, а тут — крынічка. Ён так і зрабіў. Адразу пачаў бачыць. Глядзіць — на сасне вісіць ікона Прасвятой Багародзіцы... З часам на тым месцы пабудавалі драўляную царкву, дзе некалькі стагоддзяў, аж да ХХ ст., захоўвалася святая ікона. Над самой крынічкай вымуравалі каплічку, унутры яе паставілі вялікі крыж. Пляц абгарадзілі. Узвялі каменную браму-званіцу з трыма невялікімі званамі. Людзі назвалі тую мясціну «У Крыжы». Кожны год на свята Уздзвіжанне Крыжа Гасподняга (27 верасня) з Спаса-Праабражэнскай царквы да Крыжаўздзвіжанскай ішоў з малітвамі хрэсны ход. Ішлі не толькі праваслаўныя, але і каталікі. «У Крыжы» ладзіўся і вялікі кірмаш, на які з'язджаліся і сыходзіліся людзі не толькі з Беларусі, але і з Літвы, Польшчы, нават з Украіны, Расіі... Вадой са святой крыніцы прамывалі вочы, бралі лекавую з сабой. Засведчана: многім вада дапамагала пазбавіцца ад розных хвароб вачэй...\nНа жаль, у час хрушчоўскага змагання з «рэлігійным дурманам» на купал царквы закінулі пятлю тоўстага троса, пацягнулі трос калгасным трактарам, і старога будынка не стала. Магчыма, тады быў страчаны і арыгінал Цудадзейнай іконы Ракаўскай Божай Маці (копія яго маецца ў Ракаўскай Спаса-Праабражэнскай царкве). Праўда, па некаторых звестках, арыгінал знік яшчэ у часы Першай ці Другой сусветнай вайны. Адначасова разбурылі і каплічку над святой вадой, і браму-званіцу, і агароджу з каменнымі слупамі. Прычым рабілася гэта ноччу, каб людзі не бачылі. Аднак і пасля гэтага некаторыя прыходзілі да крынічкі, прамывалі вочы, набіралі ваду. Ды раённае начальства не сунімалася. У канцы 1980-х гг. пад знакам асушэння балот задумалі асушыць і заараць мясціну «У Крыжы». Але і час змяніўся, і людзі пасмялелі. А вопытны меліяратар з Валожына, інжынер Каржанеўскі, якому даручылі гэту справу, аказаўся чалавекам мудрым і сумленным. Ён не стаў ліквідоўваць «святое месца», нягледзячы на неаднаразовыя загады, пагрозы, нават, урэшце, на звальненне з работы «за систематическое невыполнение распоряжения начальства». Больш за тое, ён увайшоў у створаны ракаўцамі Грамадскі камітэт па адраджэнні святыні, узначальваць які выпала мне. І мы ўсё-такі дабіліся таго, што 30 красавіка 2002 г. Беларуская навукова-метадычная рада вырашыла ўнесці ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь «Тэрыторыю вакол Ракаўскай Святыні Маці Божай Цудадзейнай на Святой Вадзе (ХV ст.) каля в. Ракаў Валожынскага раёна, у якую ўваходзяць: Капліца Раства Багародзіцы (Кежгайлаўская), агароджа з брамай-званіцай, Св. Крыжаўздзвіжанская царква, Святая Крыніца з Крыжам (ХV ст.) і тры крыніцы з лекавымі раслінамі».\nПасля распаду СССР насталі няпростыя, найперш у эканамічным плане, часы. Сродкаў на аднаўленне мясціны «У Крыжы» не стае. Праўда, у апошнія гады, калі ў ракаўскай царкве пачаў служыць протаіерэй Сергій Лепін, аднаўленчыя работы пачаліся. Мяркуецца, неўзабаве ў Крыжаўздзвіжанскай царкве пройдзе першае ўрачыстае богаслужэнне.\nАднак зноў вернемся да гісторыі.\nУ 1735 г., калі Ракавам валодаў князь Казімір Сангушка, побач з драўлянай пачалі мураваць цагляную царкву. Будавалася яна як грэка-каталіцкі храм, асвечана была ў 1793 г. — якраз у год Другога падзелу Рэчы Паспалітай, у выніку якога ўсе беларускія землі ўвайшлі ў склад Расійскай імперыі. Магчыма, гэтая падзея прымусіла вернікаў хутчэй разабраць суседнюю драўляную Спаса-Праабражэнскую царкву і асвяціць новую, мураваную, хоць яе яшчэ не дабудавалі. У 1839 г. ліквідавалі базыльянскі манастыр, што існаваў пры царкве, праз год — унію, а яшчэ праз некалькі гадоў замест стромкіх вежаў над царквою вырасла цыбуліна купала. Прыходскі храм, як і ўсе прыпісаныя да яго вясковыя цэрквы, набылі праваслаўны статус. Каталікі ж па-ранейшаму з самага канца ХVІІ ст. маліліся ў сваім драўляным касцёле. Ён некалькі разоў гарэў і адбудоўваўся зноўку, ажно пакуль у 1906 г. не быў асвечаны вялікі прыгожы касцёл, пабудаваны з прывазной жоўтай цэглы ў неагатычным стылі.\nРакаўскую Спаса-Праабражэнскую царкву, у адрозненне ад Крыжаўздзвіжанскай, ніколі — ні ў час знаходжання Ракава ў складзе Польшчы ў 1921—1939 гг., ні пры нямецкай акупацыі, ні ў пасляваенны час — не зачынялі. Касцёл жа ў 1949 г. зачынілі. Я помню той дзень, калі старшыня сельсавета, размахваючы аглобляй, разганяў раз'юшаных прыхаджанак. Унутр касцёла пачалі заязджаць грузавыя машыны і ссыпаць зерне. Потым зернясховішча ператварылася ў склад мінеральных угнаенняў, затым — у машына-трактарную рамонтную майстэрню са станкамі і кузняю... Бачачы такое святатацтва, я яшчэ ў студэнцкія часы выступіў у друку з прапановай стварыць у будынку касцёла канцэртную залу, дзе гучала б арганная музыка (у касцёле раней быў і арган). Ды дзе там! Касцёл аддалі вернікам толькі ў незалежнай Беларусі, у 1993 годзе.\nРакаўскай Спаса-Праабражэнскай царкве шанцавала на святароў. Назаву толькі асобных з іх. У 1905—1911 гг. тут служыў протаіерэй Канстанцін Акаловіч, які затым быў абраны дэпутатам 4-й Думы. Яго змяніў Сімяон Сеўба (1911—1942), які перадаў царкву свайму сыну Міхаілу (1942—1952), а сам скончыў жыццё ў сане архіепіскапа Зальцбургскага. Айцец Сімяон з 1934 да 1939 г. прасядзеў у канцэнтрацыйным лагеры ў Картуз-Бярозе за адмову весці службу ў царкве на польскай мове. Яго ж сын Міхаіл у час Вялікай Айчыннай вайны ратаваў людзей, у тым ліку яўрэяў і цыган, ад немцаў. Як сведчыць Дышыневіч, якая ў час вайны, застаўшыся без бацькоў, знайшла прытулак у бацюшкі, «ён здабываў неяк лекі і дасылаў іх хворым, параненым, як мог дапамагаў партызанам, ваеннапалонным». Добрую памяць пакінулі аб сабе і другія святары.\nЗ дзецьмі некаторых святароў у дзяцінстве мы дружылі. Скажам, дачка айца Міхаіла Маша была душой нашай кампаніі. Яна ніколькі не адрознівалася ад хлопцаў: гэтак жа ахвотна гуляла ў лапту, «гарадкі» ці ў «капейкі» («аб сценку» або «ў цюка»), разам мы шукалі ў абгарэлых ваенных машынах каляровы метал, каб у нарыхтоўшчыкаў атрымаць за яго тыя самыя капейкі, разам на Вялікдзень падымаліся на царкоўную званіцу і заўзята званілі ў званы. Дарэчы, тая царкоўная званіца — адначасова і помнік (відаць, адзіны такі ў Беларусі), пра што сведчыць мемарыяльная шыльда: «Колокольня. Памятник отмены крепостного права. 1887 г.».\nІ калі Маша разам з бацькамі выехала ў Крым (туды бацьку перавялі па стане здароўя), адразу ўсім стала неяк сумна. Хоць царква па-ранейшаму заставалася аб'ектам нашай увагі і нашых забаў. Тут мы зноў гулялі «ў капейкі»: ад цвёрдай мураванай сцяны яны добра адскоквалі. Тут у час начнога хрэснага ходу на свята Вялікадня дазвалялася страляць з самапалаў, а назаўтра радасна званіць хоць цэлы дзень у царкоўныя званы. Праўда, рабілі гэта, хаваючыся ад настаўнікаў, якія на вялікія святы арганізоўвалі нават таемнае дзяжурства каля царквы. Традыцыйна ў нашых сем'ях, у тым ліку і ў маёй, няголасна адзначаліся асноўныя царкоўныя святы. У калядны вечар на стале галоўнай паняй была куцця, у час велікоднага снедання — свянцонка. Маці, бывала, пасылала мяне пасвянціць чырвоныя велікодныя яйкі, а з імі — колца кілбаскі, крыху вяндлінкі, кавалак хлеба, сальнічку солі. Пры гэтым папярэджвала: «Глядзі, каб ніхто з настаўнікаў не ўбачыў!»\nУ царкве, помніцца, мяне аднойчы ўразіла не зусім тады зразумелае выказванне на стараславянскай мове, напісанае вялікімі літарамі па перыметры выступу на столі: «Приидите ко мне вси труждающиеся и Обремененные и азЪ упокою вы». Дакладна гэтае выказванне я ўбачыў намнога пазней у царкве Рыльскага манастыра (ХІV ст.) у гарах Балгарыі. Убачыў, і так мне стала цёпла на сэрцы! Свет вялікі і розны, і вера яднае нас.\n...Нядаўна вечарам пасля работы наведаў я Ракаў. Праехалі крыніцу са святой вадой. Аблашчыла вока амаль цалкам адноўленая Крыжаўздзвіжанская царква. У цэнтры мястэчка, каля Спаса-Праабражэнскай царквы, спыніліся. Неба чыстае, бязвоблачнае. Свяціла поўня. Залюбаваліся, радасна заўсміхаліся: «Над белай царквою — белая поўня».


Славутасць Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета - Экскурсіі Мінск Беларусь - Мабільная версія\nТып: Аб'екты культуры Дата падставы: 1935 - 1937 гг Статус: Міжнароднага значэння Рэспубліка Беларусь, г. Мінск, пл. Парыжскай Камуны, 1\nНацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь створаны ў 1933 годзе як Дзяржаўны тэатр оперы і балета Беларусі на базе Беларускай студыі оперы і балета. З 1940 года - Вялікі, з 1964 - Акадэмічны.\nГісторыя тэатра пачынаецца ў 20-х гадах ХХ стагоддзя на сцэне першага Дзяржаўнага драматычнага тэатра, які меў у сваім складзе салістаў оперы, харавую і балетную групы і невялікі сімфанічны аркестр. За тры гады студыя падрыхтавала цэлую плеяду прафесійных артыстаў і ажыццявіла пастаноўкі опер ”Залаты пеўнік” М. Рымскага-Корсакава (1931) і ”Кармэн” Ж. Бiзе (1932). 25 мая 1933 года Дзяржаўны тэатр оперы і балета ў Мінску быў адкрыты операй ”Кармэн” з вялікай беларускай спявачкай Ларысай Александроўскай у загалоўнай партыі.\nАдной з галоўных сваіх задач тэатр оперы і балета Беларусі лічыў стварэнне нацыянальнага рэпертуару. 10 сакавіка 1939 года прэм”ерай оперы беларускага кампазітара Яўгена Цікоцкага ”Міхась Падгорны” было адзначана адкрыццё ўласнага будынка тэатра на Траецкай гары, пабудаванага па праекце вядомага архітэктара Іосіфа Лангбарда. Першым балетным спектаклем, прадстаўленым на новай сцэне ў пастаноўцы знакамітага харэографа Касьяна Галейзоўскага, стаў ”Бахчысарайскі фантан” Б.Асафьева, які адкрыў новы сезон 1939-1940 гадоў.\nУ час Вялікай Айчыннай вайны тэатр оперы і балета быў эвакуіраваны ў Паволжа Расіі (горада Горкі і Дываноў), дзе працягваў актыўную творчую дзейнасць. Акупанты вывезлі з тэатра музей, усю мэблю, музычныя інструменты, дэкарацыі, гардэроб на 23 оперных і балетных спектакля, электраапаратуры, нотную бібліятэку. У ацалелых памяшканнях была ўладкаваная канюшня.\nАдразу пасля вызвалення сталіцы калектыў вярнуўся ў Мінск і ў снежні 1944 года адкрыў сезон прэм”ерай оперы ”Алеся” Я. Цікоцкага (дырыжор-пастаноўшчык - М.Э. Шнейдэрман, рэжысёр -пастаноўшчык - Б.А. Пакроўскі, мастак-пастаноўшчык - С.Ф.Нікалаеў). Гэтая падзея азнаменавала адраджэнне Нацыянальнага тэатра оперы і балета Беларусі. Пасля рамонту і рэканструкцыі пашкоджанага бамбёжкай будынка тэатра, яго праца аднавілася, і вельмі хутка тэатр увайшоў у лік прызнаных лідэраў у культурнай прасторы былога Савецкага Саюза.\nЯркімі падзеямі ў гісторыі нацыянальнага тэатральнага мастацтва пасляваеннага перыяду сталі прэм”еры балета ”Князь-возера” В. Залатарева і оперы ”Кастусь Каліноўскі” Дм.Лукаса (1949 год). Акрамя таго, у 50-я гады значныя дасягненні беларускага тэатра звязаны з інтэрпрэтацыямі рускай і замежнай опернай класікі. Разам з тым, важную частку творчага працэсу склалі пастаноўкі твораў савецкіх і нацыянальных кампазітараў. У наступныя гады, аж да распаду СССР, беларускі тэатр меў устойлівую рэпутацыю аднаго з самых яркіх і творча жыццяздольных калектываў. Дзейнасць балетнай трупы ў 80-90-я гады характарызуецца бесперапынным узбагачэннем рэпертуара шэдэўрамі класікі, далейшым засваеннем лексікі сучаснай харэаграфіі. У цяперашні час у абноўленым будынку тэатра рыхтуюцца новыя оперныя і балетныя пастаноўкі.\nУ 2009 годзе была праведзена поўная рэканструкцыя будынка. Яго фасад упрыгожылі скульптурныя кампазіцыі Апалона з німфамi, а таксама заступніцы тэатральнага мастацтва - Мельпамены, заступніцы паэтаў-пісьменнікаў гімнаў - Палігімніі, эпічнай паэзіі - Калiопа і танца - Тэрпсіхора.\nФота - Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета\nІндывідуальныя і карпаратыўныя экскурсіі - Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета\nУсе індывідуальныя і карпаратыўныя экскурсіі ў Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета\nРазмяшчэнне на карце - Нацыянальны акадэмічны тэатр оперы і балета\nАдрас Рэспубліка Беларусь, г. Мінск, пл. Парыжскай Камуны, 1 GPS Google: 53.910184′ N, 27.561259′ E


«ЛіМ» часткова перайшоў на расейскую\n28.05.2010 / 17:02\n«ЛіМ» часткова перайшоў на расейскую 23\nУ дадатку «Кніжны свет» з 12 матэрыялаў 7 — па-расейску.\n«Газета творчай інтэлігенцыі Беларусі», тыднёвік «Літаратура і Мастацтва» пачаў друкаваць асобныя матэрыялы на расейскай мове. Гэтак, у першым нумары дадатку «Кніжны свет», які «ЛіМ» друкуе сумесна з Нацыянальнай кніжнай палатай Беларусі, з 12 матэрыялаў 7 — па-расейску.\nДадатак «Кніжны свет» мае знаёміць чытачоў з навінамі айчыннага друку і кнігагандлю.\n«Літаратура і Мастацтва» — дзяржаўная газета, якая асвятляе культурнае жыццё краіны. У газеце ўпершыню былі апублікаваныя шмат якія творы Янкі Купалы, Якуба Коласа, Івана Мележа і Васіля Быкава. «ЛіМ» знакаміты тым, што ў свой час упершыню надрукаваў пераваротны артыкул Пазняка і Шмыгалёва пра Курапаты.\nЗаснаваны яшчэ ў 1932, «ЛіМ» нават у сталінскія часы выходзіў выключна па-беларуску.\nрог праваслаўны / Адказаць\n28.05.2010 / 17:50\nу СБ перакладаюць даўно на расейскую мову (і Ліпскага і Дранько-Майсюка і інш).. ЛіМ... шкада... Ён губляе сваіх чытачоў\nПисатель / Адказаць\n28.05.2010 / 18:15\nА что вы хочете, это ведь не "газета белорусской творческой интеллигенции, а «Газета творчай інтэлігенцыі Беларусі», поэтому обосновано, если будет по-русски.\nВашэ благародзіе / Адказаць\n28.05.2010 / 18:24\nПара ўжо )\nГардон: Лукашэнка сказаў, што Коля апазіцыйна настроены да ўлады\nУ суботу па рэгіёнах праедуць з канцэртамі расійскія і ўкраінскія поп-зоркі 3\nА я думаю, там таксама масава будуць скандаваць Жыве Беларусь! )…\n05.08.2020 / 22:45\nедем на дачи, урожай пропадает! Ничего не просим, не мешайте про…\n05.08.2020 / 22:44\nжорсткі зліў бабла\nФёдар, Усе любяць гіпнажабу.\nДед Мороз,Я тоже думаю, что среди сотен участковых комиссий найд…