Wade College, Dallas, Злучаныя Штаты Амерыкі\nНа працягу больш за пяцьдзесят гадоў, Уэйд каледжа натхніў людзям весці асэнсаваную кар'еру ў галіне дызайну, моды і мерчандайзинга.\nЗаснаваная Сью Уэйд ў 1962 годзе з усяго толькі дзесяць студэнтаў у Даласе, штат Тэхас, Уэйд каледжа першапачаткова прапанаваў дзённыя і вячэрнія заняткі ў модзе мерчандайзинга і прафесійнага мадэлявання. У 1965 годзе рост ўстанова пераехалі з свайго Чарапаха Крык месцы ў яго бягучы адрас Market Center Далас, і ў 1971 годзе, навучальны план ссоўваецца да праграм вочнага мерчандайзинга і дызайну. Як выпускнікі знайшлі поспех, факультэт пашырыў і холдынгаў бібліятэкі павялічыўся, Уэйд Каледж атрымаў акрэдытацыю Паўднёвай Асацыяцыі каледжаў і школ Камісіі па каледжаў ў 1985 годзе.\nСёння, Уэйд Каледж прапануе двайную-маёр асацыяваць мастацтва і бакалаўра мастацтваў градусаў у мерчандайзинга і дызайну з шырокім спектрам візуальных мастацтваў спецыялізацый. Сью Уэйд працягвае адстойваць першапачатковую місію Уэйд каледжа ў якасці выканаўчага дырэктара, з Гары Davros фарміраванні сваю будучыню ў якасці прэзідэнта і галоўнага выканаўчага дырэктара.\nУэйд Каледж прапануе студэнтам магчымасць вучыцца ў самым сэрцы мерчандайзинга і дызайну прамысловасці. Каледж з'яўляецца часткай Market Center Далас, найбуйнейшага ў свеце аптовага мерчандайзинга і дызайну комплексу. Рынак Цэнтр Далас з'яўляецца 6.900.000 квадратных футаў комплекс, які складаецца з чатырох будынкаў. Комплекс складаецца з гандлёвай Mart, крыты рынак, міжнароднага гандлю Плаза, і Сусветнага гандлёвага цэнтра. Студэнты маюць доступ да комплексу, на якім знаходзіцца больш за пяцьдзесят аптовых рынкаў у год.\nТаму што Уэйд Каледж з'яўляецца філіялам Market Center Далас, студэнты каледжа Уэйд маюць магчымасць пагутарыць з прафесіяналамі галіны, працаваць у салонах на штодзённай аснове, і працаваць на аптовыя рынкі, такім чынам, атрымаць неацэнны досвед працы ў галіны. Многія студэнты робяць злучэння, якія дазваляюць ім падарожнічаць на іншыя рынкі па ўсёй краіне, а таксама ўвесці пастаянную працу, як толькі яны скончылі. Уэйд Каледж займае каля 16000 квадратных футаў на чацвёртым паверсе будынка INFOMART і яшчэ 1000 квадратных футаў на першым паверсе Сусветнага гандлёвага цэнтра ў цэнтры Даласа рынку. Дадатковыя вобласці ва ўсім комплексе, таксама даступныя для выкарыстання ў каледжы. Гэтыя раёны выкарыстоўваюцца для студэнцкіх арыентацый, выставы, прэзентацыі, партфоліо вялікімі зборкамі, прэзентацый спецыяльных запрошаных лектараў і градацый. У Уэйд каледжа, кожны студэнт, незалежна ад спецыяльнасці, мае доступ да кожнага курсу і кожнага аб'екта. Класныя пакоі прасторныя. Student да прафесарам суадносіны шаснаццаць да аднаго, а стаўленне студэнт, да кампутара каля 00:56. Уэйд Каледж выкарыстоўвае стане сучасных абсталявання, уключаючы мультымедыйныя абсталяваных класах, дызайн-студыя моды, дызайну інтэр'еру студыі, студыі выяўленчага мастацтва, і тры камп'ютэрных лабараторый, у тым ліку адзін прызначаны для графічнага дызайну. Розныя іншыя абсталяванне і дапаможныя матэрыялы для курсаў студыі мастацтва і дызайну.\nThis school also offers:Associate of Arts (4) ACADEMICCOURSES.COMBAs (4) BACHELORSTUDIES.BY\nбакалаўр гуманітарных навук у мерчандайзинга і дызайну\nБакалаўр мастацтваў ступені ў мэрчэндайзінг і дызайну з'яўляецца збалансаваным падвойнага асноўная праграма. У дадатак да мінімальным 60 семестр крэдытных гадзін, неабходных для завяршэння асацыяванага і прыняцця ступені ў Уэйд каледжа ступень бакалаўра мастацтваў праграмы, 60 семестр крэдыты гадзін спатрэбіцца для завяршэння ступень бакалаўра ступені, такім чынам, на агульную суму 120 семестр крэдытных гадзін. [+]\nБакалаўр мастацтваў ступені ў мэрчэндайзінг і дызайну з'яўляецца збалансаваным падвойнага асноўная праграма. У дадатак да мінімальным 60 семестр крэдытных гадзін, неабходных для завяршэння асацыяванага і прыняцця ступені ў Уэйд каледжа ступень бакалаўра мастацтваў праграмы, 60 семестр крэдыты гадзін спатрэбіцца для завяршэння ступень бакалаўра ступені, такім чынам, на агульную суму 120 семестр крэдытных гадзін. На ўзроўні бакалаўра ступені, кожны студэнт будзе асноўны навучальны план, які складаецца з 14 курсаў на агульную суму 42 семестр крэдытных гадзін. Навучальныя плошчы акцэнтам ў асноўны навучальны план уключае мэрчэндайзінг, дызайн і агульныя даследаванні. Мінімум шэсць элективных курсаў на агульную суму 18 семестр крэдытныя гадзіны таксама патрабуецца, даючы студэнтам магчымасць набыць спецыялізаваныя навыкі ў любым дызайне моды, дызайну інтэр'еру, кіравання таварамі, або візуальнай камунікацыі.\nЯк супрацоўнік ступені мастацтваў складаецца з чатырох паслядоўных праграма трыместры, то ступень бакалаўра мастацтваў таксама чатыры паслядоўных праграма трыместры. Кожны трыместр 15 тыдняў навучання ў даўжыню і эквівалентна традыцыйнай семестра. Студэнты дзённай формы навучання, як правіла, вышэйшую адукацыю праз 16 месяцаў пасля завяршэння Асацыіраваны мастацтваў ступені праграма і ўводу ступень бакалаўра мастацтваў праграмы.\nБ. - Мода Дызайн\nКанцэнтрацыя дызайн адзення падкрэслівае эксперт у дызайн адзення, даследаванні спажыўцоў, аналізу тэндэнцый і прагназавання, тэхнічнага дызайну і прэзентацыйныя навыкі, забяспечваючы моцную тэхнічную падрыхтоўку ў перадавых patternmaking, драпіроўкі, і шыць. Сувязь у прамысловасці адносна адзення будаўніцтва, падрабязна і вырабу з'яўляецца акцэнт. Перадавыя тэхналогіі для развіцця моды і моды плоскай ілюстрацыі з выкарыстаннем галіновых праграм, звязаных з аўтаматызаванага праектавання, таксама выконваюцца. Розныя выбару студыі ахопліваюць перадавой дызайн, patternmaking, драпіроўкі, і швейную веды. Яны ўключаюць у сябе будаўніцтва...\nбакалаўр мастацтваў - візуальная камунікацыя\nКанцэнтрацыя візуальная камунікацыя рыхтуе студэнтаў для сённяшняй індустрыі візуальных сувязі ў прафесійнай асяроддзі навучання. Студэнты будуць займацца імітацыяй рэальных праблем і апускаюць у мэтанакіраванай вучэбнай праектнай мыслення, праектнай практыцы, і інавацыйныя тэхналогіі.\nБ. - Візуальная камунікацыя\nКанцэнтрацыя візуальная камунікацыя рыхтуе студэнтаў для сённяшняй індустрыі візуальных сувязі ў прафесійнай асяроддзі навучання. Студэнты будуць займацца імітацыяй рэальных праблем і апускаюць у мэтанакіраванай вучэбнай праектнай мыслення, праектнай практыцы, і інавацыйныя тэхналогіі. Праграма праблемы студэнтаў з пытанняў, якія адносяцца да кантэксту, эстэтыкі, дызайну, абмежаванняў сацыяльнай адказнасці, і паводніцкай навукі. Фірмовы стыль, брэнд-маркетынг, рэклама і вэб-дызайн знаходзяцца ў цэнтры.\nАкрамя таго, канцэнтрацыя візуальная камунікацыя прысвечана трансфармацыі студэнтаў у прафесіяналаў, якія могуць праектаваць прыцягнення кавалкі, якія эфектыўна...\nбакалаўр мастацтваў - дызайн інтэр'еру\nІнтэр'ер студэнтаў дызайну прадстаўлены пытанняў, якія адносяцца да кантэксце, эстэтыкі, і сацыяльнай адказнасці. Вучэбная праграма факусуюць на тэорыі і практыкі з акцэнтам на будаўніцтва і інавацыйныя тэхналогіі дызайну. [+]\nСтупень бакалаўра мастацтваў у мэрчэндайзінг і дызайну\nБ. - Дызайн інтэр'еру\nІнтэр'ер студэнтаў дызайну прадстаўлены пытанняў, якія адносяцца да кантэксце, эстэтыкі, і сацыяльнай адказнасці. Вучэбная праграма факусуюць на тэорыі і практыкі з акцэнтам на будаўніцтва і інавацыйныя тэхналогіі дызайну. Студэнты развіваюць розныя навыкі, такія як крытычнае мысленне, прафесійныя працэдуры, бізнес-практыкі, і камунікатыўныя навыкі, якія ўключаюць вусныя, пісьмовыя і візуальныя фарматы. Навучэнцы даведаюцца, як вырашаць праблемы, выкарыстоўваючы працэс праектавання, ужываючы свае веды аб унутраных прынцыпах дызайну, элементаў, тэорый, гісторыі і...\nбакалаўр мастацтваў - кіравання тавараруху\nКанцэнтрацыя кіравання тавараруху рыхтуе студэнтаў на працу навыкі, звязаныя з бізнес-прынцыпаў, тэорый і практык, якія існуюць у сучасным айчынным і сусветным рынку. [+]\nБ. - Тавары Упраўленне\nКанцэнтрацыя кіравання тавараруху рыхтуе студэнтаў на працу навыкі, звязаныя з бізнес-прынцыпаў, тэорый і практык, якія існуюць у сучасным айчынным і сусветным рынку. Студэнты знаёмяцца з інтэграванай брэнда акцыях, кіравання і арганізацыйнага паводзін, выраб і распрацоўкі прадукцыі, прагназаванне тэндэнцый, чалавечых рэсурсаў, сувязяў з грамадскасцю, уліку і гаспадарчага права, а таксама які ўключае пачуццё эстэтычнага свядомасці і выканання ў многіх, калі не ўсіх, працы вырабляюцца. Студэнты будуць мець магчымасць выкарыстоўваць навыкі, якія маюць дачыненне да рэальных прыкладанняў...\nLink to and share "Wade College, Dallas, Злучаныя Штаты Амерыкі"


У Кіраўску Магілеўскай вобласьці набліжаецца да завяршэньня судовы працэс над Васілём Старавойтавым. Ня выключана аднак, што дадатковым вынікам працэсу стане суд над адвакатам Ставаройтава Верай Страмкоўскай.\nСярод апошніх навінаў з Кіраўску, дзе вось ужо пяты месяц судзяць былога старшыню акцыйнага таварыства «Расьсьвет» Васіля Ставаройтава, найбольш цікавае — гэта чарговая атака з боку сьледчых на адвакатку Ставаройтава Веру Страмкоўскую. Днямі ёй паведамілі, што ў Кіраўскай пракуратуры распачатая крымінальная справа, у якой яна можа фігураваць у якасьці абвінавачванай. Супрацоўнік пракуратуры паспрабаваў нават узяць тлумачэньне ад Страмкоўскай, але яна адмовілася адказваць на пытаньні, якія тычацца справы Ставаройтава. Гэтае адмовы патрабуе ад яе Закон аб адвакатуры і адвакацкая этыка.\nВера Страмкоўская кажа, што распачатая, магчыма, супраць яе справа непасрэдна тычыцца справы Ставаройтава і судовага працэсу над ім. Адвакатка падае гэткія факты. Яшчэ пазалетась, калі толькі пачыналася расьсьледаваньне ў славутым расьсьвеце, была апісаная ўся хатняя маёмасьць старшыні гаспадаркі Васіля Ставаройтава, у тым ліку і 40 бутэлек дарагога каньяку «Белы бусел», які калісьці Ставаройтаў прывёз з Малдовы. Аднак неўзабаве гэты каньяк сьледчыя з хаты зьвезьлі — быццам бы на склад рэчавых доказаў пры раённым аддзяленьні міліцыі. Месяц таму адвакат Страмкоўская на працэсе зьвярнулася да судзьдзі Надзеі Чмары з просьбай праверыць — як захоўваецца арыштаваная маёмасьць Ставаройтава, у тым ліку і марачны каньяк. Страмкоўская спаслалася на зьвесткі, згодна зь якімі падобны каньяк расьпівалі сьледчыя на дзень нараджэньня кіраўніка сьледчай брыгады Аляксандра Смаленцава. Судзьдзя Чмара абяцала разабрацца. З таго дня прайшло дастаткова часу, але адказу Страмкоўская на свой запыт дагэтуль не атрымала.\nЗатое ў Кіраўскай пракуратуры, як ёй стала вядома, распачатая справа паводле артыкулу 128 — «паклёп». У гэтым злачынстве Страмкоўскую абвінавачвае кіраўнік сьледчай брыгады Аляксандар Смаленцаў. Калі справа дойдзе да суду і Страмкоўская будзе прызнаная вінаватай, ёй пагражае да 5 гадоў турмы. Між тым адвакатка заяўляе, што яна не сьцьвярджала ў судзе, быццам менавіта сьледчы Смаленцаў і ягоныя калегі пілі менавіта той самы каньяк, які належаў калісьці Ставаройтаву. Страмкоўская тлумачыць: «Я прасіла толькі разабрацца ў гэтым пытаньні. 40 бутэлек дарагога марачнага каньяку каштуюць больш за 100 мільёнаў. Калі суд прызнае Ставаройтава вінаватым і прысудзіць яго да кампэнсацыі грашовых стратаў, гэтыя 100 мільёнаў паступяць на рахунак дзяржавы. Але вярнуць грошы будзе немагчыма, калі маёмасьць яшчэ да прысуду раскрадуць», — справядліва заўважае адвакатка Страмкоўская. Яна выказвае перакананьне, што ў сьледчых Кіраўскай пракуратуры ўсё ж хопіць прафэсіяналізму не займацца беспэрспэктыўнымі справамі і не ствараць перашкодам удзельнікам кіраўскага працэсу над Васілём Ставаройтавым.\nМіж тым сам працэс набліжаецца да завяршэньня. Пройдзе яшчэ пару дзён, і будзе завершаная самая галоўная частка працэсу — судовае расьсьледаваньне. Потым удзельнікі возьмуць тайм-аўт, на працягу якога да выніковых выступаў падрыхтуюцца пракурор, адвакаты і абвінавачваныя. Пасьля судовых спрэчак, звычайна зь перапынкам у некалькі дзён, прагучыць прысуд. Адбудзецца гэта, як мяркуе Страмкоўская, недзе ў траўні.\nСпрагназаваць прысуд Страмкоўская не бярэцца. Яна адзначае, што ейны падабаронны выказвае ўсё менш інтарэсу да таго, як ідзе працэс і які будзе яго вынік. «Ставаройтаў кажа, што ён сьмяротна стаміўся, стаміўся і маральна, і фізычна. Ён працягвае бесьперапынна кашляць і фактычна стаў глухі на адно вуха. Здаецца, цяпер ён марыць толькі пра тое, каб усё хутчэй скончылася», — дзеліцца сваімі ўражаньнямі адвакат Вера Страмкоўская.


https://spring96.org/be/news/60785 2013 2013-01-23T13:47:41+0300 2013-01-23T13:47:41+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nАрыштаваны КДБ моладзевы актывіст з Наваполацка Андрэй Гайдукоў сустрэўся з адвакатам у следчым ізалятары КДБ у Менску. Па словах яго маці Вольгі Гайдуковай, трымаецца ён нармальна, выглядае добра, са здароўем праблем не мае. У рэшце рэшт атрымаў пасылку ад родных. Таксама пачаў атрымліваць газеты, на якія яго падпісалі родныя. Гэта "Народная Воля", "Белгазета" і "Наша Ніва".\nПа звестках маці, ніякіх следчых дзеянняў з яе сынам у апошні час не праводзіцца. Яна кажа, што пазіцыя Андрэя не мяняецца – ён не прызнае сваёй віны. 23-гадовы Гайдукоў абвінавачваецца ў здрадзе дзяржаве ў форме вядзення агентурнай дзейнасці.\n– У яго сваё меркаванне, ён у апазіцыя. Гэта ўсё, а якая віна! Ніхто з нашага бліжэйшага атачэння і наогул ніхто з разважных людзей, па-мойму, у гэта не верыць. Гэта смешна проста. Што там лепяць мы не ведаем, вядома. Віну сваю ён не прызнае і не прызнае, нават калі там невядома пад якім ціскам нешта будзе, то ніхто ў гэта ўсё роўна не паверыць, тым больш што мы бацькі нават не сумняваемся ў тым, што ён не вінаваты.\nКДБ раней заяўляў, што Гайдукоў быў затрыманы ў момант закладкі тайніку са звесткамі палітычнага і эканамічнага характару, якія цікавяць замежныя спецслужбы.\nГайдукоў працаваў на Наваполацкім нафтаперапрацоўчым заводзе. Адначасова займаўся грамадскай дзейнасцю. Быў адным са стваральнікаў "Саюзу маладых інтэлектуалаў". Падчас прэзідэнцкіх выбараў уваходзіў у каманду Андрэя Саннікава.\nПа крымінальнай справе ў якасці падазраваемага таксама праходзіць сябра Гайдукова і ўдзельнік "Саюзу маладых інтэлектуалаў" Ілля Багданаў.


Малітва за Беларусь на плошчы Свабоды\n17 сьнежань 2010, 21:55\nНа плошчы Свабоды каля будынку ратушы 17 сьнежня адбылася малітва за Беларусь. Ініцыятарамі духоўнай імпрэзы выступілі вернікі-хрысьціяне, актывісты партыі БХД.\nСабралася народу ня вельмі багата, але ўсе, што называецца, апантаныя адной ідэяй, адной мэтай. Арганізатары заклікалі вернікаў розных канфэсіяў, неабыякавых да сваёй краіны, супольна памаліцца за тое, каб Божая воля зьдзяйсьнялася ў Беларусі. Малітва адбывалася пад духоўным лёзунгам «Няхай Бог дабраславіць Беларусь і дасьць нам Сваю міласьць, праўду і свабоду». Сутнасьць акцыі арганізатары патлумачылі ў адмысловай заяве: «Мы зьвяртаемся да вас, праваслаўныя, каталікі, эвангельскія хрысьціяне, а таксама ўсе людзі добрага сумленьня. У сёньняшні час, няпросты для Беларусі, нам трэба аб’яднацца для малітвы, каб прасіць Божай міласьці для ацаленьня нашай нацыі».\nУ малітве за Беларусь удзельнікі найперш казалі пра абясцэненыя зямныя каштоўнасьці. Прыкладам, лік разводаў перавышае лік маладых сем’яў, кожнае чацьвертае дзіця нараджаецца па-за шлюбам, кожны трэці мужчына схільны да алькагалізму. Многія хрысьціянскія сьвятыні зьняважаныя, а хрысьціянаў караюць за малітву ля сьценаў іх храмаў. Варта нагадаць што апошнія пяць гадоў каталікі штодня моляцца за вяртаньне сваіх сьвятыняў — касьцёлу Сьвятога Язэпа, дзе месьціцца частка нацыянальнага архіву, а таксама кляштару Бэрнардынцаў. Але ў гарадзкіх уладаў на гэты конт іншыя пляны.\nДзеля маральнага і духоўнага ачышчэньня вернікі заклікалі разглядаць кожную пятніцу як дзень усеагульнага зьмірэньня і малітвы. Такім чынам, штопятніцы а 20-ай вечара прапануецца ў адзінстве ўзьнесьці малітвы аб міласьці для беларускай нацыі. Таму сёньняшняя акцыя, мяркуючы па ўсім, будзе мець працяг. Прадметам найбольш старанных малітваў мусяць стаць просьбы аб тым, каб праўда і справядлівасьць узялі ўверх на зямлі беларусаў, а ўсялякае беззаконьне было пасаромленае.\nЗь вядомых людзей тут прысутнічалі сустаршыні партыі БХД Віталь Рымашэўскі, Аляксей Шэін, а таксама людзі, якія апошнія некалькі гадоў моляцца за вяртаньне каталікам іх сьвятыняў.\nПрамаўляе Аляксей Шэін.


Плюс два медалі на Паралімпіядзе! Золата Саханенкі ў жаночым спрынце і серабро Лобана ў мужчынскім\nДругую ўзнагароду вышэйшай пробы на Паралімпіядзе - гэтым разам у лыжным спрынце сярод слабавідушчых - заваявала Святлана Саханенка. З перамогай на Паралімпійскіх гульнях беларускую спартсменку павіншаваў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\nЯк і ў папярэдніх гонках, побач са Святланай быў яе лідар Раман Яшчанка. Дзяўчына доўгі час трэніравалася ў Наваполацкім вучылішчы алімпійскага рэзерву, але праз пагаршэнне здароўя ёй прыйшлося пакінуць прафесійны спорт. У Пхёнчхане беларуска, апроч дзвюх залатых узнагарод, заваявала бронзу ў біятлоне.\nА ў мужчынскім спрынце толькі долі секунды вызначылі ўладальніка золата сярод спартсменаў з парушэннямі апорна-рухальнага апарата. Наш Дзмітрый Лобан на імгненне пазней за амерыканцаў перасёк рысу і ў выніку заваяваў серабро. Гэтая ўзнагарода - другая для беларуса ў Пхёнчхане. Раней Дзмітрый выйграў сярэбраны медаль у біятлоне.\nУ медальным заліку з дзевяцю ўзнагародамі - гэта 3 залатыя, 4 сярэбраныя і 2 бронзавыя медалі - зборная Беларусі працягвае ўтрымліваць восьмы радок. Заўтра ў нашых паралімпійцаў дзень адпачынку.\nАрына Сабаленка сёння ў Дубаі сустрэнецца з Беліндай Бенчыч са Швейцарыі\nID-карты з'явяцца ў Беларусі 1 студзеня 2020 года\nДа Еўрапейскіх алімпійскіх гульняў ў 2019 годзе гасцініцы будаваць не будуць\nТрэці тур чэмпіянату Беларусі па футболе завершыцца трыма паядынкамі\nБеларускія тэнісісты за крок ад фіналу Сусветнай групы Кубка Дэвіса


Польскi аглядальнiк пра беларускi тупiк: “Сітуацыя, калі добрага выхаду няма” | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Польскi аглядальнiк пра беларускi тупiк: “Сітуацыя, калі добрага выхаду няма”\nПольскі палітычны журналіст Міхал Патоцкі лічыць, што адбываюцца размовы з рэжымам Лукашэнкі.\nМіхал Патоцкі, палітычны аглядальнік, журналіст выдання Dziennik Gazeta Prawna, у эфіры Еўрарадыё расказаў пра тое, што польскаму боку прапаноўвалі размовы з рэжымам Лукашэнкі, але польскі бок сказаў “не”. “Гэта яшчэ не той момант, мы не маем ніякіх гарантый, што пасля такой сустрэчы сапраўды беларускі бок штосьці зробіць, каб вызваліць не аднаго ці двух, а нейкую большую колькасць палітвязняў”.\n— Такія кантакты сведчаць пра тое, што штосьці адбываецца і прыйдзе такі момант, калі гэтыя кантакты стануць больш сур'ёзнымі. Я думаю, што ў 2022 годзе яны ўжо будуць. Магчыма, на нефармальным узроўні, але будуць. Лукашэнка ведае, што ён зачысціў усё ў Беларусі. СМІ не засталося, палітвязняў больш за 900. З яго пункту гледжання, цяпер ужо нашмат больш бяспечна размаўляць і ісці на кампрамісы і саступкі. Я думаю, што мы да гэтага дойдзем, незалежна ад таго, што Варшава не будзе ў авангардзе такіх перамоў.\nЯк кажа журналіст, гэта цяжкае пытанне, але “з аднаго боку, санкцыі пакуль не дзейнічаюць, з іншага боку, санкцыі не такія, як хацелася б тым, хто падтрымлівае палітыку санкцый”.\n— Праз скандал у Літве мы бачым, што тыя санкцыі, якія ёсць, не заўсёды працуюць. Таксама ёсць разуменне, што санкцыі, з аднаго боку, фактар, які перашкаджае Лукашэнку рабіць, што ён хоча. Але таксама яны не дзейнічаюць добра на беларускі суверэнітэт, яны ўпіхваюць Беларусь у абдымкі Расіі.\nЕўрапейскія палітыкі хацелі б гэтага пазбегнуць. Таму мы маем сітуацыю, калі добрага выхаду няма. І ўсе разумеюць, што гэта тупік.\nА на такія сур'ёзныя санкцыі, якія б сапраўды ўдарылі па беларускай эканоміцы, няма гатоўнасці ў Еўропы. Таму што ёсць краіны, якім не падабаюцца ўвогуле канкрэтныя санкцыі супраць Беларусі.\nА з другога боку, у сітуацыі, у якой больш за 40% беларускага гандлю ідзе ў Расію, еўрапейскія санкцыі не маюць такога прынцыповага значэння, калі Расія да гэтых санкцый не далучыцца. І для Расіі гэта пакуль аптымальны варыянт падзеяў.\n— Гэта зліў Беларусі?\n— Калі гэта прызнаць зліваннем Беларусі, то так. С пункту гледжання палітыкаў, самае страшнае не тое, што адбылося пасля выбараў, — рэпрэсіі i катаванні. Самае страшнае, што Лукашэнка пачаў ствараць пагрозу для бяспекі еўрапейскіх дзяржаў.\nПа-першае, Пратасевіч, гэта быў унутрыеўрапейскі пералёт з Грэцыі да Літвы. Па-другое, памежны крызіс, гэта ўдар па Еўропе. Па-трэцяе, тое, што паказалі на дакументах беларускія мігранты: магчымая арганізацыя нейкіх забойстваў беларускіх эмігрантаў на тэрыторыі Еўрасаюза. Гэта таксама ўдар па бяспецы.\nЦяпер гэта канкрэтная пазіцыя, таму што пад пагрозай наша еўрапейская саюзная бяспека. І магчыма, Еўропа можа пайсці на кампраміс с Лукашэнкам, калі ён адыдзе ад такой палітыкі, каб чыніць пагрозу нашай бяспецы.\nКалі не будзе памежнага крызісу, калі не будзе забойства людзей на тэрыторыі Еўрасаюза, тады, я думаю, гэтыя размовы будуць больш канкрэтнымі, і гэта вельмі магчыма ў новым годзе.\n— Не будзем забіваць на тэрыторыі Еўрасаюза, будзем выкрадаць і забіваць у Беларусі?\n— Ну, выкраданне гэта таксама будзе лічыцца як пагроза еўрапейскай бяспецы, значыць, трэба яшчэ больш кампрамісаў.


Няшчасце быць цыганом у Беларусі - Беларуская Праўда\nЗа гады сваёй рэпарцёрскай працы даводзілася некалькі разоў рабіць сюжэты і рэпартажы пра жыццё народу рома. Балазе на Гомельшчыне пражывае самая вялікая ў Беларусі абшчына цыганоў, таму гэтая задача для матываванага журналіста цалкам рэалістычная.\nШто праўда, камунікацыйнай асаблівасцю прадстаўнікоў народу рома з’яўляецца вялікая ступень недаверу да беларускага насельніцтва. Для наладжвання адносін, як правіла, трэба прыкласці шмат намаганняў, а яшчэ лепей прыехаць у цыганскі раён у суправаджэнні суродзіча. Тады цыганы пачынаюць раскрывацца, даюць каментары на праблемныя тэмы.\nІ вось у Беларусі здарылася надзвычайная сітуацыя з забойствам маладога інспектара ДАІ ў Магілёве. Па неафіцыйных каналах адразу прайшла інфармацыя пра тое, што да выкрадання і забойства афіцэра датычныя прадстаўнікі народу рома на аўтамабіле з расейскімі нумарамі. Маўляў, загінулы па вайберы паспеў даслаць арыенціроўку сваім калегам. І тут панеслася. У сацыяльных сетках узнялі хвалю мовы нянавісці нават прадстаўнікі дэмакратычных партый і рухаў. СМІ так і падалі гэтую неправераную інфармацыю з указаннем нацыянальнай прыналежнасці меркаваных забойцаў. Такое адчуванне, што сярод беларусаў няма крымінальнікаў, псіхапатаў і маньякаў. А айчынныя праваахоўнікі, паводле паведамленняў праваабаронцаў, зладзілі сапраўдны пагром цыганоў у Магілёве. Усіх дарослых мужчын і падлеткаў за адну ноч выхапілі з дамоў і пацягнулі на допыты. То бок, віна гэтых усіх людзей толькі ў тым, што яны – цыганы.


Вядомы беларускі этнограф Іван КРУК раіць не планаваць значных падзей у высакосны год\n«Агуркi трэба сеяць, калi каровы прыйшлi з поля»\nОпубликовано: 26.02.2016 19:32:46\nВядомы беларускі этнограф Іван КРУК раіць не планаваць значных падзей у высакосны год і выступае за гульню ў народныя традыцыі дзеля адукацыі\nВядомы беларускі этнограф дае парады ў высакосны год, прадказвае спякотлівае лета і тлумачыць, чаму Масленіца наскрозь пранізана элементамі эротыкі\nЗ ІВАНАМ КРУКАМ, галоўным рэдактарам выдавецтва “Адукацыя і выхаванне”, кандыдатам філалагічных навук, мы сустрэліся якраз напярэдадні цікавай і таямнічай даты — 29 лютага. Пра яе чутак ходзіць не менш, чым пра пятніцу 13-га, а сам высакосны год лічыцца годам катастроф і бедстваў. У пацвярджэнне гэтай тэорыі ўзгадваюць цунамі “Японія” ў 1896 годзе, падзенне Тунгускага метэарыта ў 1908 годзе, гібель “Тытаніка” ў 1912... Даследчык — а між іншым усё навуковае жыццё ён прысвяціў вывучэнню беларускай народнай культуры, напісаў паўтара дзясятка кніг, шмат навуковых артыкулаў — расказвае нашым чытачам, як ставіцца да гэтай даты згодна з народнымі традыцыямі, чаму аграрыям высакосны год не перашкода, і раскрывае сакральны сэнс бліжэйшага ў народным календары свята Масленіца.\n— Іван Іванавіч, якую сімволіку мае 29 лютага згодна з народнымі традыцыямі?\n— У працоўны кабінет зайшоў ваш калега. Заўсёды ён вітаецца з вамі, пытаецца, як справы. Нешта здарылася, і ён маўчыць. Што вы адчуваеце? Нешта не так, вам не камфортна. Гэта псіхалагічны падыход да адказу на ваша пытанне.\nМы, сучасныя людзі, ведаем, што насамрэч суткі крыху большыя за 24 гадзіны. А год доўжыцца 365 дзён і 6 гадзін. Калі лішняе памножыць на чатыры, на чацвёрты год наплываюць цэлыя суткі. А для чалавека былога традыцыйнага грамадства гэты дзень, як Піліп, які выскачыў з канапель. Адкуль узяўся, што з сабой прыносіць? З прыходам хрысціянства ўзнікла легенда пра тое, што 29-ты дзень быў прысвечаны Касьяну, непакорліваму чалавеку, потым святому з вельмі няпростым характарам. Народ вырашыў, што трэба “саломку падаслаць” наперад, і тым самым будзеш нейтралізаваць негатыўнае ўздзеянне высакоснага года. Напярэдадні развітання са старым, сустрэчы Новага года ўсіх садзілі за стол. Звярталіся да Творцы з просьбай аб дапамозе. Сілам нядобразычлівага года трэба было прынесці ахвяру – пакласці ў чырвоны кут блін ці аладку. Таксама перад Новым годам агаворвалі значныя падзеі, якія будуць адбывацца ў сям’і ў будучыні. Тое, што было разлічана на доўгі перыяд існавання, у высакосным лепш было адкласці на пазней. На першым месцы — непажадана будаваць і засяляцца ў новую хату, ствараць сям’ю.\n— Калі святкаваць дзень нараджэння не ў высакосны год чалавеку, які нарадзіўся 29 лютага?\n— Сам займаюся нумералогіяй. Па даце нараджэння пра чалавека можна сказаць шмат чаго. Калі ты нарадзіўся 13-га, усё жыццё трэба трымцець? Не канешне. Але трэба разумець, што гэта дата – наш персанальны код. Найбольш важныя перспектыўныя падзеі ў сваім жыцці, напрыклад, змена працы, вяселле, трэба прымяркоўваць да гэтай лічбы, не абавязкова да таго ж самага месяца.\nЁсць каляндар: Каляды, Купалле, Вялікдзень, Багач... Усё ідзе сваім парадкам. І тут здарылася бяда, нехта памірае. Гадзіннік спыняецца (памятаеце, тут жа мы спыняем насценны сямейны гадзіннік), сям’я выпадае з гэтага святочнага колазвароту і пераходзіць на пахавальна-памінальны рытм — нуль, тры, дзевяць, сорак, год. Пасля зноў уключаецца ў звычайнае кола. Застаюцца Радаўніца і восеньскія Дзяды. У кніжцы “Залатыя правілы народнай культуры”, якую мы пісалі з Аксанай Катовіч, гаворка ідзе пра закон рытуальнай перавернутасці. Сорак дзён пасля смерці ці гадавы памінальны дзень можна адзначаць у гэту ж дату ці на дзень-два раней, але ні ў якім выпадку не пазней. Дзень нараджэння — у той дзень, у які ты нарадзіўся, на дзень-два пазней, але ні ў якім разе не раней — не сеў, не кажы “гоп”. Таму тым, хто нарадзіўся 29-га, лепш адзначаць дзень нараджэння першага сакавіка.\n— Калі ўсё ж шлюб будзе, ёсць абярэгі, якія дапамаглі б пазбегнуць няшчасця?\n— Канешне, лепш да такой значнай падзеі рыхтавацца раней. Але калі гэта выплыла нечакана, падчас заручын абавязкова трэба ўключаць цэлы шэраг атрыбутаў і рытуальных дзеянняў. Найбольш моцныя абярэгі – грамнічная свечка, імянная ікона сына.\n— Хутка пачнуцца пасяўныя работы. Кажуць, Касьян на траву зірне — трава вяне, на жывёлу – жывёла дохне, на дрэва — дрэва сохне… У сельскай гаспадарцы таксама не трэба ісці на кардынальныя крокі?\n— Зямля ніколі не цярпела кардынальных змен, асабліва калі гэта рабілася ў кароткі прамежак часу. Мы паспрабавалі правесці меліярацыю, павярнуць рэкі ў другі бок. Сёння чэшам патыліцу – паспешліва, не прадумалі.\nНягледзячы на тое, высакосны год ці не, прынцыповы цыкл земляробчых работ не змяняецца. Тое, што трэба сеяць хлеб, зерне, ніхто не адмяняў.\n— Хутка Масленіца. Чаму гэтаму перыяду, калі яе адзначаюць, надавалі столькі значэння?\n— Калі мы з вамі параўнаем велікодныя і калядныя песні, то ўбачым, што яны шмат у чым падобныя. У многіх рэгіёнах жыццё існавала на сваёй падставе. Новы год маглі адзначаць і на Масленіцу, і на Каляды, і на Вялікдзень. Кожнае такое свята падводзіла вынікі папярэдняга сегмента календара і настройвала на добрую будучыню. Беларусь невялікая краіна, а паміж Брэстам, Віцебскам розніца ў два тыдні. Цяпло на поўдні прыходзіць значна раней, раней збіраюць там ураджай. Масленіца – адно з рэгіянальных свят, яна захапіла кавалак Віцебшчыны і Магілёўшчыны, крыху Міншчыны, але найбольш прадстаўлена ў Расіі. Яна была не так пашырана, як Каляды. Хаця, святкавалі Масленіцу і ў Ляхавічах. Там не было масавых баёў “сценка на сценку” ці бліноў. У апошні дзень хлопцы ездзілі на конях, і чым далей заедуць, тым даўжэйшая будзе сцябліна лёну. Дарэчы, блін, паводле некаторых даследчыкаў, – сімвал сонца. Але на мае меркаванне – гэта ахвяра і падзяка продкам. Памятаеце, першы блін камяком, гэта таксама ім.\nПерад Піліпаўскім пастом перыяд Вялікая вясельніца. Потым шлюбы забараняліся, а пасля Каляд і да Масленіцы — Мясаедныя вяселлі. На Віцебшчыне на Каляды была распаўсюджана гульня “Жаніцьба Цярэшкі”, па якой дзед і баба, старэйшыя жыхары вёскі, зводзілі маладых. Пачынаўся цыкл вяселляў, прыходзіла Масленіца. Дзед і баба ва ўзросце непрадаўжэння роду, звялі маладую пару і тым самым перадалі эстафету нашчадкам. Тую функцыю, з якой прыйшлі ў свет, выканалі і фактычна завяршылі сваю місію на гэтай зямлі. Таму ў аўторак на масленічным тыдні вядомы такі рытуал, як “Пахаванне дзеда”. Збіраліся жанчыны, у прысутнасці дзяўчат, хлопцаў з саламянага снапа рабілі чучала дзеда, клалі яго ледзь не ў сапраўдную труну. Везлі па вёсцы з сапраўднымі песнямі-галашэннямі і мацалі качалку паміж ног — дзед не ажывае, функцыянальна ні на што не здольны. За вёскай закапвалі ў гурбу снегу. Назаўтра было “Пахаванне бабы”. На грудзі чучалу клалі два буракі, каб нагадвала постаць жанчыны.\nУ масленічны перыяд вельмі важнае месца займалі пары, якія толькі пабраліся шлюбам. Збіраліся, напрыклад, у вёсцы з дзясятак жынчын і хадзілі па хатах, у якіх не так даўно адбыліся вяселлі. Спявалі песні-падзякі за тое, што маладыя ўзялі на сябе адказнасць працягваць род. Разам з тым, адзначаліся і фрывольныя паводзіны гэтых жанчын. Ідуць па вёсцы, сустракаюць хлопца, якому пад трыццаць гадоў, а сям’і няма. Яны маглі заваліць яго ў гурбу, зцягнуць штаны і паглядзець, чаму гэта “штучка” не працуе і ці ёсць яна. І спытаць, чаму ты, гультай, не займаешся тым, чым павінен. Але гэта толькі ў масленічны перыяд. Свята наскрозь было пранізана элементамі эротыкі. Паміж Масленіцай і Вялікаднем — Вялікі пост. Апошняя нядзеля перад ім – Даравальная. Гэта ўжо момант катарсісу перад стрыманымі 49 днямі.\n— Кажуць, калі ў лютым на дрэвах інею шмат, меду ўдосталь будзе. Як нараджаліся ўсе гэтыя паданні?\n— Сёння навукоўцы кажуць пра тое, што мы збядняем сваю памяць, замяняем паперай, камп’ютарам. У 1979 годзе на Лоеўшчыне я запісваў казкі Кацярыны Міхайлаўны Мельнікавай. Пяць бабін з двух бакоў, і чалавек нідзе не паўтарыўся і не прыпыніўся. Уяўляеце, якая памяць! Ідзіце сёння праспявайце 300 песен без падказак.\nНе думайце, што нашы продкі былі настолькі неграматнымі людзьмі. Існавалі сямейныя календары, у якіх яны запісвалі свае назіранні. Штосьці перадавалася вусным шляхам. Раніцай узыходзіць сонца такое, вечарам будзе такое. Затым гэта праецыравалася на тыдзень, на фазу месяца, на месяц, на паўгода, на цэлы год. Калі браць кантэкст чалавека, то і на ўсё жыццё. Калі дзіця нарадзілася галавой уперад — лёс будзе добрым, нагамі – век будзе недаўгавечны, бо так неслі нябожчыка. На самой справе, не люблю слова “павер’е”. Гэта практычны вопыт сям’і, вёскі, этнаса на працягу не аднаго стагоддзя.\nМысленне сучасніка прымітыўнае. Мы падзялілі ўсё — тэрапеўт, акуліст, хірург... А што такое чалавек, не скажам. А Ванга, Настрадамус — людзі, якія на энергетычным узроўні счытвалі інфармацыю на некалькі гадоў наперад.\nНапрыканцы 2015 года многія СМІ звярталіся да мяне з просьбай сказаць, якой будзе зіма. Я прадказаў: няшмат снегу і пікаў тэмпературы не будзе. Не ўсе паверылі. А інфармацыя мною счытваецца з трох бярозак каля дома. Мяне гэтаму вучылі дзяды. У якой паслядоўнасці бяроза жаўцее, такая і будзе зіма.\n— Якім жа будзе лета 2016-га?\n— Зіма і лета — гэта люстэрка. Якой была зіма, пераварочваеш, такога чакаць лета. Сярэдні месяц будзе даждлівы, а астатнія месяцы паўтораць малюнак мінулага лета. Жнівень будзе спякотлівы.\n— Сёння мяняецца клімат, прыйшлі тэхналогіі. Раней казалі: на Тройцу лес пакрыецца. А сёння і сеем раней. Ці ёсць месца тым абрадам?\n— У многіх мясцінах фрагментарна вяртаецца назад тое, што было ў ранейшай Беларусі. Перад тым, як выйдзе ў поле камбайн, завяжуць першы сноп самыя старэйшыя бабулі з вёскі. Ён павінен знаходзіцца альбо ў кіраўніка гэтай гаспадаркі, альбо ў чырвоным куце хаты. Калісьці меў вельмі сакральнае значэнне. Нарадзілася дзіця, на першае купанне ў вадзічку клалі жменьку жыта з гэтага снапочка, малое з часам таксама павінна прадоўжыць род. Выдаяце дачушку замуж, вясельны картэж не зрушыцца, пакуль не пасыпаюць зернем. Яго бралі з таго самага снапа. У сям’і здарылася бяда, з хаты выносілі труну, зноў жанчына даставала дзевяць каласкоў с таго снапа, перацірала ў зерне і сыпала на падлогу — хай жыццё працягваецца.\n— Дарэчы, гаспадары вераць і ў месячны, і ў народны каляндар. Ён не падвядзе?\n— Прынцыпова кожная бабуля ведала: калі месяц растучы, трэба саджаць тую агародніну, якая расце над зямлёй, — памідоры, агуркі. Калі ўбывае, сокі пайшлі ўніз — садзі буракі і тое, што дае плод пад зямлёй. Мала гэтага, дбайная гаспадыня ўлічвала іншыя складовыя — сонца, месяц, усход і захад, дзень тыдня. Панядзелак мужчынскага роду — садзі буракі. Цыбулю — у пятніцу.\nКолькі цікаваў за суседкай, заходзіць сонца, яна сее агуркі. Хітра паглядзела на мяне: аб’ездзіў усю Беларусь, а не ведаеш? Агуркі трэба сеяць, калі каровы прыйшлі з поля. Іх падаілі, і яны ляжаць. Або ў абед, калі таксама ляжаць. Тады так дружна будуць агуркі ляжаць на градзе. Пасля гэтага прыслухаліся да парады – агуркоў няма куды дзяваць. Тая гаспадыня, якая ўлічвала гэта, мела больш. Якая не ведала – крыху менш.\n— Ведаю, што вы з вёскі Згурск Чэрвеньскага раёна. Ці не адтуль любоў да этнаграфіі, фальклору?\n— Абсалютна правільна. Калі мне задаюць такое пытанне, пачынаю жартаваць: скажыце, там, дзе пасеялі буракі, капусту збіраць будуць? У мяне была мудрая бабуля па матулінай лініі. Яна была знахаркай і лячыла людзей. Ведала кожную травінку, сотні песень. Фактычна ад яе гэта ўсё і пайшло. Яна закладвала асновы, а потым сотні бабуль дзяліліся сваімі ведамі.\n— Народная мудрасць для вас і стыль жыцця, і праца. Ніколі не было пачуцця трывожнасці, што вы штосьці не так зрабілі? Здаецца, менш ведаеш, лепш спіш.\n— Вы чалавек пішучы. З чаго пачыналася навучанне? Дзе коску паставіць, дзе працяжнік? Правілы распісаны. Цяпер усё даведзена да аўтаматызму. Так і ў мяне.\n— На розных частках планеты розныя традыцыі. Нашы на афрыканца не дзейнічаюць?\n— Перад тым як з вамі сустрэцца, я глядзеў перадачу: раз у год збіраюцца жыхары адной афрыканскай вёскі і адкопваюць магілу сваіх продкаў. Адзін з іх кажа, што ў гэты раз будзем адкопваць магілу майго прадзеда. Сустрэча з продкамі ў нас сумная рэч, а ў іх — весялле. Пастаўце афрыканца, кітайца, славяніна – дзве рукі, дзве нагі, вочы, нос. У нюансах, канешне, ёсць адрозненні. Так і ў культуры.\n— Іван Іванавіч, сёння ў краіне абрады праводзяцца пышна і пампезна. Тое ж “Пахаванне дзеда” мае сакральны характар. Ці варта з гэтага рабіць шоу?\n— Працэс пад назвай “дэсакралізацыя” адбыўся даўно. Але навучанне малога дзіцяці пачынаецца з гульні. Спачатку яму цікава, смешна і незразумела. Потым будзе ставіцца па-іншаму. Калі ж дарослыя ператвараюць у гульню сакральнае — гэта магіла культуры.\nАле гульня мае знак плюс адначасова. Калі ўвогуле не праводзіць такія святы, будзем маргіналамі. Застанецца Дзень святога Валянціна, Хэллоўін. І то, каб сапраўды ведалі, што гэта такое, ці святкавалі б? Таму я лічу так: калі засталося сваё, хай “гуляюць” у наша.


Рух да маўлення | Настаўніцкая газета\n06.06.2017 06.06.2017 - 11:53Спецыяльная адукацыя\nУ кожным дзіцяці схавана закладзеная прыродай нястрымная патрэба ў руху. Для яго бегаць навыперадкі, скакаць на адной назе, пераймаць рухі людзей, жывёл і птушак, якія яго акружаюць, настолькі ж натуральна, як дыхаць. Гэтая патрэба дзяцей задавальняецца не толькі на фізкультурных занятках, ранішняй гімнастыцы, прагулцы на свежым паветры і падчас рухавых гульнях, але і ў дынамічных паўзах, артыкуляцыйнай гімнастыцы, пальчыкавых гульнях і фанетычнай рытміцы. Развіццё рухальнай сферы дзіцяці, агульнай, артыкуляцыйнай і дробнай маторыкі — аснова паспяховага выхавання і навучання дашкольнікаў з асаблівымі адукацыйнымі патрэбамі.\nУ дэфекталагічнай навуцы мы гаворым пра кампенсаторнае развіццё: калі парушаны слых, неабходна развіваць зрокавае ўспрыманне і дотык, калі парушаны зрок, то робім упор на слыхавое ўспрыманне і дотык, а калі парушана маўленне — развіваем усе віды маторыкі. Лічу, што комплекс рухальных практыкаванняў (дынамічная паўза, артыкуляцыйная гімнастыка, фанетычная рытміка і пальчыкавая гульня), якія з’яўляюцца неад’емнай часткай карэкцыйных заняткаў, мае станоўчы эфект. Дзякуючы такім практыкаванням, у дзяцей развіваецца ўвага, мысленне, памяць, актыўны слоўнік, пашыраецца ўяўленне пра навакольны свет.\nПаскладовы маўленчы рытм, які прагаворваецца ў дынамічных практыкаваннях, раўнамерна паўтараецца і па сваіх механізмах з’яўляецца падобным да хадзьбы, дыхання, сэрцабіцця. Ён успрымаецца дзецьмі лёгка, як натуральны, просты для запамінання. На карэкцыйных занятках выкарыстоўваю наступныя практыкаванні фізкультхвілінак: “Хмарка”, “Птушыны двор”, “Сняжок”, “Едзем на машыне”, “Дзяўчынкі і хлопчыкі”, “Вясна” і іншыя. Моўны матэрыял падбіраю так, каб ён быў зразумелы і даступны ў вымаўленні, адпавядаў лексічнай тэме. Напрыклад, зімой, калі выпадае снег, выкарыстоўваю практыкаванне “Сняжок”, якое спрыяе і замацаванню лічэння да чатырох. Прагаворваючы вершаваныя тэксты дынамічных паўз, дзеці вучацца ўспрымаць навакольны свет, што спрыяе лепшаму засваенню матэрыялу, які вывучаецца, прымаюць на сябе ролі жывой і нежывой прыроды, жывых істот, ролю іншых людзей. Напрыклад, “Як ходзяць качачкі?” (дзеці хістаюцца), “Пакажам, як хістаюцца качачкі”, “Як гавораць качачкі?” (“кра-кра-кра”) і г.д.\nУ сваёй рабоце выкарыстоўваю здароўезберагальныя тэхналогіі. Рухальныя практыкаванні стараюся праводзіць прыкладна ў сярэдзіне заняткаў, калі неабходна змена віду дзейнасці са статычнай на дынамічную. Агульнаразвіццёвыя практыкаванні чаргую з гульнямі для пальчыкаў. Пальчыкавыя гульні самі па сабе дораць дзецям здароўе, таму што пры гэтым адбываецца ўздзеянне на скурное покрыва рук, дзе знаходзіцца мноства пунктаў, звязаных з тымі ці іншымі органамі. Галоўная мэта пальчыкавай гімнастыкі — пераключэнне ўвагі, паляпшэнне каардынацыі і дробнай маторыкі, што непасрэдна ўздзейнічае на разумовае развіццё дзіцяці. Даказана, што тонкія рухі пальцаў рук станоўча ўплываюць на развіццё дзіцячага маўлення. Узровень маўленчага развіцця знаходзіцца ў непасрэднай залежнасці ад ступені сфарміраванасці тонкіх рухаў пальцаў рук. Дзіця, якое мае высокі ўзровень развіцця дробнай маторыкі, умее лагічна разважаць, у яго дастаткова развіты памяць, увага і звязнае маўленне.\nВыкарыстанне пальчыкавых гульняў робіць працэс выхавання і навучання больш разнастайным, цікавым і радасным. У працэсе такіх гульняў замацоўваю ў дзяцей веданне пор года (“Стары лясун”), склад сям’і (“Сям’я”), спосабаў дзеяння з агароднінай (“Гаспадыня”) і інш. Акрамя таго, гэтыя практыкаванні выхоўваюць дзяцей: сарока-варона не дала “гэтаму”, ён ваду не насіў, дровы не сек і кашку не варыў, таму есці не будзе, хто не працуе — той не есць. Па ўмеласці дзіцячай рукі спецыялісты на аснове даных сучасных даследаванняў могуць зрабіць выснову пра асаблівасці цэнтральнай нервовай сістэмы і мозга. І калі некалі такія высновы базіраваліся проста на вопыце ўрачоў і педагогаў, то цяпер узаемасувязь мозга і рукі — аксіёма, пацверджаная самымі дакладнымі датчыкамі спецыяльных прыбораў. Тактыльныя адчуванні дзіцяці асабліва абвастраюцца ў той момант, калі вочы ў яго заплюшчаны.\nУ сваёй рабоце выкарыстоўваю гульню “Чароўны мяшочак”. Ёсць два варыянты гульні. Першы: у мяшочак кладу фігурку, і дзіця вызначае, што ўнутры, навобмацак. Не можа вымавіць назву — пакажа на карцінцы. Другі варыянт: кладу дзве-тры фігуркі і прашу дастаць, напрыклад, божую кароўку.\nФарміраванню ў дашкольнікаў правільнага вымаўлення спрыяе фанетычная рытміка — сістэма рухальных практыкаванняў, у якіх розныя рухі (корпуса, галавы, рук, ног) спалучаюцца з вымаўленнем пэўнага маўленчага матэрыялу (выразаў, слоў, складоў, гукаў). У сваёй рабоце выкарыстоўваю элементы такіх практыкаванняў і лічу іх неабходнай умовай паспяховай работы па аўтаматызацыі гукаў. Рухі ў працэсе такіх практыкаванняў з’яўляюцца сродкам для правільнага вымаўлення і маўлення дашкольнікаў. Канчатковая мэта фанетычнай рытмікі — фанетычна правільна аформленае маўленне без рухаў.\nЯшчэ адзін від практыкаванняў — артыкуляцыйная гімнастыка. Вымаўленне гукаў мовы — гэта складаны рухальны навык органаў артыкуляцыі, да якіх адносяцца язык, губы і мяккае паднябенне. Такую зарадку праводжу на кожных індывідуальных і падгрупавых занятках. Традыцыйна склалася пэўная паслядоўнасць практыкаванняў. Дзеці, асабліва старшыя дашкольнікі, ведаюць гэтыя практыкаванні і могуць выканаць іх самастойна. Гэта “Плоцік”, “Іголачка”, “Арэлі”, “Келішак”, “Трубачка”, “Горка”, “Блінчык”, “Футбол”, “Гадзіннічак”, “Конік”, “Грыбок”, “Гармонік” і “Маляр”. Калі дзецям цяжка выканаць тое ці іншае практыкаванне, тады расказваю бацькам, як яно выконваецца. Вельмі важна такую гімнастыку праводзіць штодзень, развіваючы рухавасць органаў артыкуляцыі. Усе практыкаванні выконваюцца пад лічэнне ад 5 да 10.\nІснуюць спецыяльныя комплексы артыкуляцыйных гімнастык пры пастаноўцы і аўтаматызацыі канкрэтных гукаў. Але лічу, калі практыкаванне дзіцяці знаёма, не лішнім будзе яго паўтарыць. А сама гімнастыка, калі выконваецца рэгулярна, не зойме шмат часу. Такім чынам, можна зрабіць выснову пра тое, што выкарыстанне на карэкцыйных занятках здароўезберагальных тэхналогій і задавальненне натуральнага жадання дашкольнікаў у разнастайных рухальных практыкаваннях выступае як сродак выхавання і навучання на карэкцыйных занятках. Дынамічныя практыкаванні спрыяюць развіццю каардынацыі рухаў, агульнай маторыкі і замацаванню вучэбнага матэрыялу, знаёмяць з навакольным светам, выконваюць выхаваўчыя функцыі. Фанетычная рытміка фарміруе дакладнасць вымаўлення гукаў мовы, інтанацыйную структуру, рэгулюе голас і маўленчае дыханне. Пальчыкавая гімнастыка, якая суправаджаецца рыфмаваным вершаваным тэкстам, развівае дробную маторыку рук і маўленне дзяцей. Артыкуляцыйная гімнастыка развівае рухавасць органаў артыкуляцыі, што з’яўляецца неабходнай умовай правільнага маўлення дзяцей.\nнастаўнік-дэфектолаг Корнадскага дзіцячага сада — базавай школы


Правіла правядзення інтэрв’ю, аўдыёзапісу, відэа- і фотаздымкі ў палявых умовах\nПалявыя ўмовы характарызуюцца абмежаванай колькасцю асобаў, мабільным абсталяваннем, наяўнасцю разнародных гукаў і іншых асобаў, якія могуць перашкаджаць запісу, не аптымальнасцю святла і інш. неспрыяльнымі фактарамі, уздзеянне якіх пажадана выключыць (звесці да мінімуму) да пачатку размовы.\nКожная сітуацыя ўнікальная, таму да суразмоўцы трэба выкарыстоўваць індывідуальны падыход. Можна імкнуцца зняць (запісаць) інтэрв’ю, узяць дазвол на яго выкарыстанне (дамова з рэспандэнтам), найбольш поўна запоўніць анкету рэспандэнта, але не пераходзіць этычных межаў (фізічны стан інтэрв’юера, нежаданне ці немагчымасць размаўляць, нежаданне даваць дазвол на выкарыстанне інтэрв’ю).\nІнтэрв’ю запісваецца адначасова на дыктафон і камеру. Робяцца фотаздымкі рэспандэнта, цікавых інтэр’ерных дэталяў. Скануюцца (фатаграфуюцца на фотаапарат ці камеру) дакументы якія маюцца ў рэспандэнта. Апошнія абавязкова анатуюцца (хто ці што зафіксавана на фотаздымку, дата стварэння фотаздымка) у п. 26 (ці адваротным баку) анкеты рэспандэнта. (Гэта не абавязкова толькі для індывідуальнага фота рэспандэнта падчас ці пасля інтэрв’ю)\nІнтэрв’ю бяруць мінімум 2 чалавекі: першы размаўляе з рэспандэнтам, робіць запіс на дыктафон і бярэ дазвол на выкарыстанне інтэрв’ю, другі робіць фота і відэаздымку, сканаванне, запаўняе анкету рэспандэнта, задае ўдакладняючыя пытанні у канцы размовы (толькі пасля таго як скончацца пытанні ў першага інтэрв’юера!). У анкеце рэспандэнта пазначаюцца абодва інтэрв’юера ў акрэсленай паслядоўнасці абавязкаў, у дазволе (дамове з рэспандэнтам) дастаткова подпісу першага інтэрв’юера. Для таго каб запоўніць пратакольную частку (асаблівасці інтэрв’ю) анкеты рэспандэнта (ці пратакол) абодва інтэрв’юеры павінны яго абмеркаваць па зададзеных пытаннях.\nПадчас размовы пажадана пазбавіцца лішніх асобаў (суседзяў, родных і г.д.) Але калі яны прысутнічаюць пазначыць у пашпарце інфарманта (імя, прозвішча і яго адносіны з рэспандэнтам).\nНеабходна аптымальна выбраць сцэну для здымкі: камера і інтэрв’юер насупраць рэспандэнта, за спіной рэспандэнта не павінна быць нікога, хто б адцягваў на сябе ўвагу. Не здымаць насупраць вокнаў, не змешваць штучнае і натуральнае асвятленне, правяраць выяву з экрана з натуральнай выявай, асветленасць твару і адсутнасць цені. Заўсёды выкарыстоўваць штатыў, правяраць гарызонт кадру. Кропка здымкі павінна быць вышэй за ўзровень вачэй рэспандэнта. Пры ўсталяванай і ўключанай камеры наедзьце трансфакатарам на рэспандэнта каб наладзіць фокус. Не канцэнтруйце ўвагу суразмоўцы на дыктафоне і камеры. Рэспандэнт павінен глядзець не на камеру, а на інтэрв’юера.\nПазбавіцца лішніх удзельнікаў размовы і лішніх шумоў (радыё, тэлевізар, зачыніць вокны, абараніць дыктафон ад ветру і інш.) Дыстанцыя ад дыктафона і камеры да суразмоўцы да 2 м. і бліжэй. Самім інтэрв’юерам не ствараць лішняга шуму (перабіваць рэспандэнта і адзін аднаго, размаўляць адначасова з іншымі асобамі, стукаць па паверхні дзе ляжыць дыктафон і інш.) Дыктафон павінен быць бліжэй да рэспандэнта, чым да інтэрв’юера. Пажадана прагаворваць за рэспандэнтам згаданыя ім прозвішчы, назвы мясцовасцяў і пазначыць іх у пашпарце рэспандэнта.\nЗапіс аўдыё адбываецца на дыктафон, відэа – на відэакамеру, фатаграфаванне з дапамогай фотакамеры, выраб копій з дапамогай сканера ці фотакамеры (гл. адпаведныя правілы). Звяртаць увагу на паўнату камплекту: дыктафон, фотакамера, відэакамера, штатыў, флэшкі для камеры, зараджанаць акамулятараў. Камерай лепш здымаць праз падаўжальнік.\nУ канцы кожнага дня камплект для відэазапісу здаецца аператару. З дыктафонаў, сканераў і фотакамер файлы з анатацыяй, а таксама цалкам запоўненыя анкеты і дамовы з рэспандэнтам перадаюцца архівісту.\nКожны дзень архівіст збірае дакументы (аўдыё, фота) ва ўдзельнікаў экспедыцыі. На адным носьбіце (ноўтбук, здымны дыск) ствараюцца папкі па даце збору інтэрв’ю, ў іх – папкі па прозвішчах рэспандэнтаў (назва тэчкі: прозвішча, імя, імя па бацьку, дата нараджэння, месца збору інтэрв’ю лацінскімі літарамі). Абавязкова даецца першасная кароткая анатацыя фотаздымкаў і сканаваных дакументаў. Збіраюцца суправаджальныя дакументы (анкеты (пратаколы) і дамовы з рэспандэнтам), дзе правяраецца паўната запаўнення. Яны фарміруюцца ў асобную тэчку, якая разам з электроннымі дакументамі перадаецца пасля экспедыцыі кіраўніку архіва. Відэаматэрыялы з камеры ўключаюцца ў калекцыю пазней пасля адпаведнай апрацоўкі.


Рух уніз: 25 гадоў таму адбылася першая ў незалежнай Беларусі дэнамінацыя | Новы Час\nДэнамінацыя–94 мела ў Беларусі свае асаблівасці. Яна была праведзеная ў адносінах да разліковых білетаў Нацыянальнага банка, якія не з’яўляліся нацыянальнай валютай, і не суправаджалася заменай старых грашовых знакаў новымі.\n12 жніўня 1994 года Кабінет Міністраў і Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь зацвердзілі сумесную пастанову №15/1 пад назвай «Аб дэнамінацыі беларускага рубля». Гэтая запланаваная фінансавая акцыя праводзілася ў традыцыйных для ўсяго свету мэтах: спрашчэнне разлікаў, а таксама прывядзенне ў адпаведнасць вартасці грашовай адзінкі яе наміналу. Дэнамінацыя беларускага рубля ў дзесяць разоў павінна была адбыцца 20 жніўня.\nДля шараговых беларускіх жыхароў аб’ява пра дэнамінацыю сапраўды была сюрпрызам. Ні ў перадвыбарчай праграме кандыдата ў прэзідэнты Аляксандра Лукашэнкі, ні ў заявах новага ўрада на чале з Міхаілам Чыгіром ані слова не было пра дэнамінацыю. У праектах прэзідэнцкай праграмы надзвычайных захадаў па пераадоленні крызісных з’яваў у беларускай эканоміцы, якія пачалі бурна абмяркоўвацца ў сродках масавай інфармацыі, адсутнічалі ўсялякія намёкі, датычныя рэформы грошай.\nТакім чынам, рашэнне наконт правядзення дэнамінацыі было, хутчэй за ўсё, спантанным, яго прынялі ў апошні момант і пры вельмі важных абставінах. Справа ў тым, што з 10 жніўня 1994 года (пазней Лукашэнка назваў гэты дзень самым цяжкім у сваім жыцці) істотна падвышаліся кошты на тыя харчовыя тавары, якія былі асноўнымі ў спажывецкім кошыку большасці насельніцтва, — хлеб і малако.\nУрадавыя колы пралічылі, што ўся ўвага жыхароў будзе скіраваная на падвышэнне цэнаў, а таму шараговы грамадзянін «праглыне» дэнамінацыю. І не памыліліся. Нягледзячы на адносна высокі крэдыт даверу да новага кіраўніцтва і кампенсацыйныя расходы ў памеры 75–80 тысяч рублёў, найменш абароненым сацыяльным слаям (непрацуючыя пенсіянеры, студэнты, афіцыйна зарэгістраваныя беспрацоўныя і інш.), «хлеб і малако» выклікалі моцную незадаволенасць большай часткі насельніцтва (віцэ-прэм’ер па сацыяльных пытаннях Віктар Ганчар вымушаны быў апраўдвацца праз СМІ: маўляў, кампенсацыі дастатковыя, за іх выплатамі ўсталяваны жорсткі кантроль), а восенню прывялі да арганізаваных выступаў сталічнага студэнцтва пад лозунгамі «Дзякуй прэзідэнту за хлеб і малако!», «Малако і хлеб — студэнцкі абед!», што стала пачаткам шматгадовага супрацьстаяння прагрэсіўнай часткі беларускай моладзі новай уладзе.\nКарыкатура, прысвечаная дэнамінацыі–94. «Рэспубліка», жнівень 1994 года.\nПад ціскам абставінаў\nНа пастанове фігуравала прозвішча галоўнага банкіра краіны, ліберала-рыначніка Станіслава Багданкевіча. Гэта азначала, што неабходнасць дэнамінацыі сапраўды наспела. Аўтарытэт Багданкевіча прызнаваўся амаль усімі тагачаснымі палітычнымі сіламі. У свой час Багданкевіч не пабаяўся выступіць супраць кіраўніка ўрада Вячаслава Кебіча і заявіў, што дагавор аб аб’яднанні грашовых сістэм Беларусі і Расіі (12 красавіка 1994 года) парушае Канстытуцыю ўласнай краіны.\nЯкія ж былі абставіны? Пасля распаду Савецкага Саюза перад незалежнай Беларуссю востра паўстала пытанне стварэння ўласнай грашовай і фінансавай сістэмы. Прапановы парламенцкай апазіцыі БНФ аб увядзенні нацыянальнай валюты (талера) як галоўнай умовы аздараўлення эканомікі, былі адкінутыя ўрадам Кебіча і кансерватыўнай парламенцкай большасцю Вярхоўнага Савета 12 склікання.\nПракамуністычнае кіраўніцтва Беларусі пайшло на палавіністыя захады. 25 траўня 1992 года ў Беларусі ў абарот былі ўведзеныя т.зв. разліковыя білеты. Іх галоўная задача заключалася ў тым, каб стаць дадатковым плацежным сродкам разам з асноўнай грашовай адзінкай — рублём. Функцыі апошняга выконвалі банкноты СССР і Расіі ўзору 1961–1993 гадоў, а таксама металічныя расійскія і савецкія манеты. Адзін разліковы білет прыраўніваўся да дзесяці рублёў. Напрыклад, разліковы білет з выявай лася фармальна каштаваў 25 рублёў, а на самай справе — 250. Такое разыходжанне было абумоўлена высокімі тэмпамі інфляцыі, таму кошт разліковых білетаў вырашылі павялічыць у дзесяць разоў. Такім чынам, на тэрыторыі Беларусі паралельна хадзілі ажно некалькі плацежных сродкаў.\nДарэчы, яшчэ ў сакавіку 1992 года пры абмеркаванні ў Вярхоўным Савеце праекта пастановы «Аб часовым парадку валютнага рэгулявання і правядзенні валютных аперацый на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь» некаторыя дэпутаты (у прыватнасці, аглядальнік «Народнай газеты» Іван Герасюк) прапанавалі ўнесці такі пункт, паводле якога «грамадзяне Беларусі і іншыя фізічныя асобы» мелі б «права свабодна ажыццяўляць на тэрыторыі рэспублікі аперацыі куплі-продажу паміж сабою за валютныя сродкі».\nТакі радыкалізм быў рашуча асуджаны старшынёй пастаяннай планава-бюджэтнай камісіі Вярхоўнага Савета Раманам Унучкам: «Что касается свободного хождения валюты на территории Республики Беларусь, то в этих условиях в настоящее время такое допустить невозможно. Потому что иностранная валюта — более мощная, более крепкая валюта. По сути дела, она вытеснит рубль с рынка, он утратит все свои основные функции».\nДэпутат Уладзімір Сапронаў назваў прапанову Герасюка «преступлением против собственной финансовой системы, валютной системы, преступлением против собственного народа и своего будущего».\nУ выніку прапанова Герасюка набрала ўсяго 34 галасы, а ў самой пастанове ад 20 сакавіка 1992 года было зацверджана, што аперацыі на валютным рынку Рэспублікі Беларусь маглі ажыццяўляцца толькі праз банкі, якія мелі адпаведныя ліцэнзіі.\nСвае карэктывы ўнесла суседка-Расія, да саюзу з якой так імкнуліся кансерватары і камуністы. Паводле рашэння расійскага Цэнтрабанка, з 26 ліпеня 1993 года на тэрыторыі Расіі выводзіліся з абарачэння банкноты СССР і банкноты Расіі ўзору 1961–1992 гадоў. Такім чынам, у наяўна-грашовым абароце на тэрыторыі Беларусі засталіся разліковы білет і расійскі рубель узору 1993 года (а таксама металічныя манеты СССР і Расіі). У рэальнасці расійскія рублі, а тым больш манеты, фактычна зніклі з беларускага грашовага абароту, а функцыю адзінай плацежнай адзінкі стаў выконваць разліковы білет.\nКарыкатура, прысвечаная дэнамінацыі–94. «Народная газета», 1994 год\nНе дапаможа нават матэматыка!\nЯк адзначалі дзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі, дэнамінацыя ў краіне прайшла «без особых эксцессов». Канешне, знаходзіліся незадаволеныя, якія дасылалі эмацыйныя лісты ў газеты, параўноўвалі Лукашэнку з Ельцыным, намагаліся высветліць, што беларускі кіраўнік «делает с деньгами». Аднак гэта была больш псіхалагічная рэакцыя насельніцтва, якая, на думку спецыялістаў, заўсёды суправаджае дэнамінацыю. А ў цэлым абстаноўка была спакойная. Кантрольныя і праваахоўныя органы цалкам кантралявалі сітуацыю і не дапусцілі свавольства і бязмежжа з боку дзяржаўных і камерцыйных структураў.\nАле з’явілася праблема, звязаная з уладальнікамі банкаўскіх укладаў, у прыватнасці, Ашчаднага банка. Праз сродкі масавай інфармацыі і праз заявы ў пракуратуру з дапамогай юрыстаў яны сталі задаваць непрыемныя пытанні. Чаму дэнамінацыя закранула ўклады ў савецкіх рублях, якія былі пакладзеныя ў банкі да ўвядзення разліковага білета Нацбанка Беларусі, а таксама ўклады ў расійскіх рублях ўзору 1993 года, хаця пастанова называлася аб дэнамінацыі беларускага рубля, якім, па сутнасці і быў разліковы білет?\nТаксама ўкладчыкі сцвярджалі, што іх уклады ў сувязі з дэнамінацыяй істотна паменшыліся. Неўзабаве пасля дэнамінацыі апазіцыйная газета «Свабода» надрукавала ліст мінскай настаўніцы пад назвай «Задача для прэзідэнта». Настаўніца казала, што на яе рахунку да дэнамінацыі было 20 тысяч рублёў, а потым засталося толькі 2 тысячы. Куды дзеліся мае тысячы, пыталася настаўніца-матэматык з трыццацігадовым стажам.\n«Свабода» здолела атрымаць каментар самога начальніка праўлення Ашчадбанка Уладзіміра Хілько. Ён паведаміў, што ўклады, зробленыя ў Ашчадбанку да ўвядзення «зайчыка», трэба было б захаваць цалкам. Аднак, па словах Хілько, Кабінет Міністраў не зрабіў выключэння, таму ўклады зменшыліся ў дзесяць разоў.\nПарламенцкая «Народная газета» ў верасні 1994 года надрукавала ліст калгасніцы калгаса імя Дзяржынскага Рэчыцкага раёна Брэсцкай вобласці. Яна паклала на вяселле сваім дзецям па 1000 рублёў (грашыма СССР), а пасля дэнамінацыі засталося толькі па 100 рублёў. Дэнамінацыя ж, дзвілася калгасніца, праведзеная ў адносінах беларускага рубля — толькі беларускага, а не савецкага, і не расійскага, і ніякага іншага.\nУ пэўнай катэгорыі грамадзянаў пачала фармавацца крамольная думка аб тым, што новая ўлада больш схільная да канфіскацыйных захадаў і што ў выпадку форс-мажорных абставінаў яна будзе вырашаць праблемы за кошт кішэняў людзей.\nГенпракурор — з народам!\nКаб захаваць добрую міну пры дрэннай гульні, на падобныя заявы вымушана была рэагаваць пракуратура. У верасні 1994 года генеральны пракурор Беларусі Васіль Шаладонаў накіраваў адмысловы афіцыйны ліст на імя старшыні Кабінета Міністраў Міхаіла Чыгіра. У лісце гаварылася, што дзякуючы высілкам урада, пачынаючы з 1991 года, часткова павысіліся працэнтныя стаўкі на ўклады грамадзянаў у Ашчадбанку, ажыццяўляліся захады па індэксацыі. Аднак дэнамінацыя, на думку Шаладонава, парушыла правы грамадзянаў як уласнікаў грошаў, якія былі пакладзеныя ў Ашчадны банк. Генпракурор нагадаў пра тое, што закон аб банках і банкаўскай справе, у прыватнасці, артыкул 29, гарантаваў цэласнасць грашовых сродках, давераных установам Ашчадбанка. Правы ўласнікаў грошаў таксама абараняў і закон аб уласнасці. У лісце Шаладонаў прапанаваў Чыгіру вывесці з-пад дэнамінацыі ўклады, якія захоўваліся ў Ашчадбанку да ўвядзення разліковага білета Нацыянальнага банка, а таксама ўклады ў расійскіх рублях узору 1993 года.\nМіхаіл Чыгір, ва ўсялякім разе публічна, ніяк не адрэагаваў на ліст Шаладонава. Магчыма, гэта было непасрэднае ўказанне Лукашэнкі. Ды і сярод укладчыкаў, акрамя пэўнай колькасці лістоў у сродкі масавай інфармацыі і заяваў у пракуратуру, не назіралася масавае сацыяльнае абурэнне. Да таго ж меліся пытанні і да самога Шаладонава, які ў сваім лісце чамусьці абмінуў укладчыкаў камерцыйных банкаў.\nЯдранцаў — дэнамінацыя — Процька\nУ сувязі з дэнамінацыяй у канцы жніўня 1994 года ў прамым радыёэфіры рэспубліканскай перадачы «Апоўдні» адбыўся цікавы і адначасова сумны інцыдэнт, які сведчыў пра тое, што новыя ўлады пойдуць на ўсё, каб заткнуць рот апанентам. Падчас эфіру, у якім брала ўдзел гісторык Таццяна Процька, у апаратную ўвайшоў кіраўнік беларускага радыё Уладзімір Ядранцаў і катэгарычна патрабаваў зняць эфір. Справа ў тым, што Таццяна Процька крытычна ацаніла новую ініцыятыву Лукашэнкі — замяніць школьныя «нацыяналістычныя» падручнікі па гісторыі. Спадарыня Процька заявіла, што пошук ворагаў у дзяржаве заўсёды пачынаўся з падручнікаў і кнігаў.\nКалі інцыдэнт стаў вядомы грамадскасці, дэпутат ад апазіцыі БНФ Сяргей Навумчык накіраваў у «Народную газету» ліст пад назвай «Старые метады новых кадраў», у якім асудзіў дзеянні Ядранцава. Ядранцаў у тым жа выданні размясціў адказ («Прамы эфір — справа сур’ёзная»), у якім абвінаваціў Таццяну Процька ў падмане. Па словах Ядранцава, з Процька і рэдактарам праграмы Эдвардам Тарлецкім існавала дамоўленасць, што яна будзе казаць пра дэнамінацыю грошай, а замест гэтага, сцвярджаў Ядранцаў, ён ужо ў прамым эфіры пачуў «лаянку на прэзідэнта».\nУ сваю чаргу, недзяржаўная журналісцкая супольнасць нагадала спадару Ядранцаву, што яго калегі па цэху не абавязаны папярэдне прадстаўляць матэрыялы, якія ідуць у прамы эфір.\nКаманда Аляксандра Лукашэнкі ў рэдакцыі газеты «Звязда» 1 ліпеня 1994 года. Уладзімір Ядранцаў з ручкай дае «каштоўныя ўказанні». Побач з мінералкай у руцэ — будучы пасол Беларусі ў ЗША і Мексіцы і будучы шматгадовы кіраўнік Парка высокіх тэхналогіяў Валерый Цапкала, «Свабода», жнівень 1994 года.\nВаша слова, дэпутаты!\nКалі жарсці з дэнамінацыяй трохі сціхлі, у ход пайшла цяжкая артылерыя. 8 снежня 1994 года нечакана для грамадскасці і, напэўна, для самога Лукашэнкі, ажно 75 дэпутатаў Вярхоўнага Савета звярнуліся ў Канстытуцыйны Суд: «Вносим предложение о проверке конституционности принятого Кабинетом Министров и Национальным банком Республики Беларусь постановления 15/1 от 12 августа 1994 года “О деноминации белорусского рубля”. Считаем, что данным решением нарушены конституционные права граждан республики, убеждены, что для восстановления конституционной законности необходимо принять решение о выводе из-под деноминации вкладов граждан, хранившихся в Сбербанке до момента введения в обращение расчетных билетов Национального банка Республики Беларусь».\nГалоўным падбухторшчыкам спакою выступіў дэпутат Генадзь Казлоў. Гэта быў не проста дэпутат: у Вярхоўным Савеце ён узначальваў моцную парламенцкую групоўку «Беларусь», якая лабіявала інтарэсы кіраўніка ўрада Вячаслава Кебіча. Да таго ж Казлоў працаваў намеснікам дзяржаўнага сакратара па барацьбе са злачыннасцю і нацыянальнай бяспецы. Дзяржсакратором на той час быў Генадзь Данілаў — правая рука Кебіча. Аднак з прыходам Лукашэнкі ўсім планам Казлова наступіў канец… Казлоў зрабіў некалькі рэзкіх заяваў і спытаў, а ці сапраўды была дзяўчынка з імем дэнамінацыя?\nЗ заявы бачна, што дэпутаты, як і Шаладонаў, пакінулі па-за ўвагай уладальнікаў укладаў у камерцыйных банках. Чаму? Таксама цяжка адказаць на пытанне, чаму менавіта цяпер, праз некалькі месяцаў пасля дэнамінацыі, з’явіўся зварот у Канстытуцыйны Суд? Магчыма, кімсьці авалодала прага сацыяльнай справядлівасці, магчыма, хтосьці жадаў заявіць пра сябе напярэдадні новых парламенцкіх выбараў, а хтосьці, такім чынам, вырашыў «насаліць» Лукашэнку, без згоды якога, дэнамінацыя, канешне, не магла адбыцца.\nСярод апошніх, акрамя Казлова, верагодна, быў дэпутат, генерал-маёр Яўген Бачароў, які ў 1992–1994 гадах узначальваў Галоўнае ўпраўленне памежных войскаў. Бачароў быў чалавекам Кебіча, а ў перыяд першай прэзідэнцкай кампаніі разам з іншымі высокапастаўленымі ваеннымі жорстка крытыкаваў Лукашэнку. Адказ не прымусіў сябе доўга чакаць. Атрымаўшы ўладу, новы беларускі кіраўнік распачаў сапраўдны наступ на кебічаўскі генералітэт (міністр абароны Павел Казлоўскі, кіраўнік контрразведкі КДБ Станіслаў Князеў і інш.), у прыватнасці, панізіў іх у званнях.\nПершы міністр абароны — генерал Павел Казлоўскі\nШто да Бачарова, то была створана спецыяльная камісія, якая павінна была вывучыць дзейнасць Галоўнага ўпраўлення памежных войскаў. Вынік дзейнасці камісіі, канешне, быў прадказальным. Бачарову, напрыклад, закідвалася тое, што самалёты іншых краінаў сістэматычна парушалі паветраную прастору Рэспублікі Беларусь.\nПакінуўшы пасаду, Бачароў заняў яшчэ больш радыкальную пазіцыю да Лукашэнкі. Пры абмеркаванні антыкарупцыйнага даклада дэпутата ад апазіцыі БНФ Сяргея Антончыка 20 снежня 1994 года Бачароў кінуў Лукашэнку ў твар, што яго перадвыбарчая праграма была заснаваная на лжы і папулізме. Бачароў вольна ці нявольна прадказаў лёс зніклых у 1999–2000 гадах журналістаў, бізнесменаў і палітыкаў, заявіўшы, што Лукашэнка ніколі не прымусіць яго маўчаць. А калі захоча прымусіць, дык Лукашэнку давядзецца ажыццявіць у адносінах да яго, Бачарова, «спецоперацию».\nЧалавек, які прымусіў плакаць Лукашэнку\nЯкія б ні былі матывы народных абраннікаў, цікавіць вось такі момант. Сярод падпісантаў фігуравалі людзі самых супрацьлеглых, непрымірымых палітычных поглядаў: камуніст Міхаіл Качан і прадстаўнікі парламенцкай апазіцыі БНФ Лявон Баршчэўскі, Галіна Сямдзянава, Сяргей Навумчык і інш.\nДля Лукашэнкі з яго вострым палітычным пачуццём гэта быў дрэнны сігнал. Калі 75 розных парламентарыяў (амаль траціна з дзейнага дэпутацкага корпусу) здолелі аб’яднацца вакол дэнамінацыі, то што здарыцца, калі яны вырашаць «вывучыць» такое пытанне, якое непрыемна ўсім прэзідэнтам і якое ў англасаксонскім праве завецца імпічментам.\nЛукашэнку таксама непакоіў і сам фактар Канстытуцыйнага Суда, які меў моцную заканадаўчую зброю: права па ўласнай ініцыятыве распачынаць справу па праверцы на канстытуцыйнасць таго ці іншага нарматыўнага прававога акта, у тым ліку і ўказа прэзідэнта.\nЧас Суда, або Хто стаяў на варце Канстытуцыі\nБольш за тое, Канстытуцыйны Суд, які быў створаны вясной 1994 года, распачаў сваю дзейнасць як фактычны абаронца правоў грамадзянаў. Так, у верасні 1994-га ён прызнаў неканстытуцыйнымі тыя артыкулы Кодэкса аб працы (181 і 331), якія давалі наймальніку права скасоўваць працоўны дагавор пры дасягненні работнікам пенсійнага ўзросту (мужчыны — 60 гадоў, жанчыны — 55 гадоў). У кастрычніку таго ж года Канстытуцыйны Суд «паставіў на месца» Мінгарвыканкам, які яшчэ ў траўні прыняў дыскрымінацыйную пастанову, згодна з якой у прафесійна-тэхнічныя вучылішчы сталіцы маглі прымацца толькі жыхары Мінска і «близлежащих населенных пунктов». У выніку хлопчыкі і дзяўчаты з рэгіёнаў страчвалі магчымасць навучання па 18 запатрабаваных спецыяльнасцях, якія можна было атрымаць толькі ў Мінску.\nВертыкаль: умацаванне ўлады і смерць ініцыятывы\nДэпутаты, што звярнуўліся ў Канстытуцыйны Суд, магчыма, разлічвалі на станоўчае рашэнне, бо дэнамінацыя ўсё ж закранула даволі значнае кола грамадзянаў — укладчыкаў. Аднак Лукашэнку ні ў якім разе нельга было прайграць. Яго становішча і без таго ўскладнілася: абвастрыліся адносіны з Вярхоўным Савета, рыхтаваўся даклад Сяргея Антончыка, толькі-толькі пачала фарміравацца «вертыкаль».\nНа карысць аднаго\nІ, хутчэй за ўсё, не без уплыву прэзідэнцкіх колаў Канстытуцыйны Суд 22 лютага 1995 года прыняў рашэнне на карысць кіраўніка дзяржавы. На думку Суда, дэнамінацыя, якая з’яўлялася чыста тэхнічным актам, «не магла паўплываць на абясцэненне грашовых укладаў насельніцтва ў момант яе правядзення». Памер укладаў насельніцтва, лічыў Канстытуцыйны Суд, не залежаў ад таго, за кошт унясення якіх грашовых знакаў ён фармаваўся (савецкіх, расійскіх або разліковых білетаў Нацыянальнага банка), паколькі ў наяўным звароце ўсе яны мелі аднолькавую вартасць.\nДзесяціразовае памяншэнне велічыні ўкладаў з адначасовым дзесяціразовым памяншэннем кошту тавараў, паслуг, запазычанасці насельніцтва па банкаўскіх пазыках і да т.п., сцвярджаў высокі Суд, не змянялі пакупніцкай здольнасці ўкладаў на момант правядзення гэтай акцыі, бо ў гэты час захоўвалася магчымасць набыцця той жа колькасці тавараў і паслуг, што і да дэнамінацыі.\nКалаж, прысвечаны дэнамінацыі–94. «Народная газета», жнівень 1994 года\nКанстытуцыйны Суд прыйшоў да высновы, што абясцэньванне ўкладаў адбылося ў выніку выключна інфляцыі, і што дзяржаўныя органы не зрабілі належных захадаў па кампенсацыі стратаў грамадзянаў.\nУ канцы рашэння Суд выкінуў сапраўдны фортэль. Ён прапанаваў прэзідэнту, ураду і Нацбанку «распрацаваць і ажыццявіць захады, накіраваныя на кампенсацыю насельніцтву ўрону, панесенага ім у выніку інфляцыйнага абясцэньвання грашовых зберажэнняў, змешчаных у Ашчадным банку, уключаючы магчымасць маёмаснай кампенсацыі шляхам бясплатнай або на льготных умовах прыватызацыі жылля, зямельных участкаў, маёмасці, выпуску акцый, аблігацый дзяржаўнай пазыкі і выкарыстання іншых спосабаў абароны правоў і законных інтарэсаў грамадзянаў».\nЯк кажуць у народзе: чытаць і плакаць.


У Брэсце судзяць праціўнікаў акумулятарнага завода Дапоўнена\nhttp://spring96.org/be/news/92749 2019 2019-04-24T14:38:00+0300 2019-04-24T14:38:00+0300 2019-04-24T16:31:58+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/bierasce-2019-04-14-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння, 24 красавіка, у Брэсце распачаліся суды над праціўнікамі акумулятарнага завода, якія былі затрыманы 12 і 14 красавіка.\nКаго сёння мусяць судзіць у судзе Ленінскага раёна Брэста?\nПершым судзілі Віталя Казака. Яго вінавацілі ў тым, што ён удзельнічаў у шэсці 14 красавіка. Сваю віну Казак не прызнаў. Вынік - 30 базавых велічынь (765 рублёў) за парушэнне артыкула 23.34 КаАП (арганізацыя ці ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве).\nУ 11.55 пачаўся суд над Кацярынай Басаргінай. 12 красавіка яна прыйшла ў РАУС, куды яе выклікалі ў якасці сведкі, і там жа яна была затрымана і дастаўлена ў ІЧУ. На наступны дзень (у суботу) яе вызвалілі. На Кацярыну склалі пратакол за ўдзел у несанкцыянаваным шэсці сёмага красавіка. На судзе сваёй віны Кацярына не прызнае, кажа, што не выкрыквала ніякіх лозунгаў і не пляскала ў далоні. Міліцыянты-сведкі сказалі, што не бачылі, як Кацярына выкрыквала лозунгі супраць завода.\nПасля абеду прайшлі працэсы над Алегам Вялавым і Дзмітрыем Андрасюком - іх таксама абвінавачваюць у незаконным шэсці 7 красавіка, паведамляе "Брэсцкая газета".\nАлег Вялава прызнаны вінаватым і аштрафаваны на 25 базавых (637,5 рублёў).\nДзмітрыю Андрасюк - штраф у 40 базавых (1 020 рублёў). Сам Андрасюк на абвяшчэнні рашэння не быў - суддзя выдаліў яго з залі за парушэнне парадку і непавагу да суду.\nНагадаем, што ў пятніцу 12 красавіка і ў нядзелю 14 красавіка ў Брэсце было затрыманы 19 актывістаў - праціўнікаў будаўніцтва ў горадзе акумулятранага завода. Затрыманыя правялі адну ці некалькі начэй у ізалятары, а ў панядзелак 15 красавіка іх спрабавалі судзіць прама ў будынку Ленінскага РАУС. У той дзень па артыкуле 23.34 КаАП (арганізацыя ці ўздзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве) асудзілі двух чалавек - Нікалая Трацюка і Алега Ярмоленку. Суды над астатнімі затрыманымі былі перанесены на розныя даты. Частку людзей мусілі судзіць 18 красавіка, але ў той дзень суды не адбыліся, усе паседжанні перанеслі на 24,25 і 26 красавіка.\nПазней праваабаронцам стала вядома пра яшчэ аднаго затрыманага пасля акцыі 14 красавіка - Яўгена Саўчука. Яго асудзілі на наступны дзень на 10 базавых велічынь (255 рублёў).\n24.04.2019 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў, экалагічныя правы


Каб фігура стройнай стала, не цурайся хлеба, сала… — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n19.10.2010 21.08.2019 admin454Комментарии on Каб фігура стройнай стала, не цурайся хлеба, сала…\nУсе мы станоўча ставімся да здаровага ладу жыцця, але як часта тэорыя разыходзіцца з практыкай! А вось выхавацель дзіцячага сада № 2 Вера Міхайлаўна Каваленка штодзень жыве ў згодзе з гэтымі прынцыпамі. “Вера Міхайлаўна – актыўная ўдзельніца спартыўных мерапрыемстваў, яна з тых, хто проста апантаны здаровым ладам жыцця”, – гавораць пра яе ў аддзеле фізічнай культуры, спорту і турызму райвыканкама.\nВеры не выпала ў дзяцінстве сур’ёзна займацца спортам, але ўрокі фізкультуры любіла і ніколі не разумела тых, хто стараўся ўсімі праўдамі і няпраўдамі прагуляць заняткі. Памятае, як хацелася спяваць ад шчасця, калі тата прынёс канькі – такія элегантныя, прыгожыя. Яна іх тут жа абула і хадзіла ўвесь вечар па хаце. Магчыма, гэты прыём і дазволіў дзяўчынцы вельмі хутка асвоіць тэхніку катання.\nСтаць жа сапраўднай прыхільніцай здаровага ладу жыцця ёй дапамагла выбраная прафесія. Неяк, займаючыся з выхаванцамі ранішняй гімнастыкай, Вера Міхайлаўна зразумела, што не мае права патрабаваць ад дзяцей таго, што не ўмее дакладна выконваць сама. З таго моманту яна і пусціла ў сваё жыццё спорт. Спачатку гэта былі простыя практыкаванні: прысяданні, нахілы, скачкі. Паступова нагрузкі раслі: ужо і шматкіламетровыя лыжныя прабежкі не палохалі, а веласіпед дык і наогул стаў прадметам першай неабходнасці. Спачатку многія знаёмыя, суседзі насміхаліся, нават папракалі, бо лічылі, што Вера Міхайлаўна проста не хоча займацца хатнімі справамі. Але гэта было памылковае меркаванне. Як прызнаецца жанчына, яна ніколі не круціць педалі толькі дзеля мэты праехаць як мага больш кіламетраў. Веласіпед – гэта не толькі фізічная нагрузка, але і спосаб хутчэй дабрацца ў магазін ці нейкую ўстанову, з’ездзіць на агарод ці ў лес па ягады.\nБезумоўна, Веры Міхайлаўне было прыкра чуць безгрунтоўныя абвінавачванні ў тым, што яна ўхіляецца ад хатніх абавязкаў. І тады яна, як сапраўдны баец, успомніла, што лепшая абарона – гэта нападзенне. “Падлічыце, колькі часу вы праводзіце перад тэлевізарам, камп’ютэрам? – пыталася ў знаёмых, якія асабліва крытыкавалі яе сяброўства са спортам. – Не менш трох гадзін? Вось гэта я лічу сапраўды пустой тратай часу!”\nНечакана такі просты довад пачаў дзейнічаць! Многія яе апаненты нават сталі прасіцца, каб яна брала іх з сабой на заняткі шэйпінгам ці на велапрагулкі. Вера Міхайлаўна яшчэ і добры тэарэтык здаровага ладу жыцця. Яна чытае шмат медыцынскай і метадычнай літаратуры, сочыць за сусветнымі навінкамі ў галіне спорту. Да яе за кансультацыямі звяртаюцца людзі самых розных прафесій, каб атрымаць нейкую простую параду. Трэба зазначыць, што Вера Міхайлаўна ніколі не ставіць перад навічкамі ў спорце складаныя задачы. Яна раіць пачынаць з самага лёгкага, напрыклад, з дзесяці прысяданняў раніцай. Назаўтра ваш арганізм падкажа, ці гатовы вы да нагрузак у спартыўнай зале ці на трэнажорах. Баляць ногі – значыць вы яшчэ “не выспелі”, магчыма, варта нейкі час пазаймацца дыхальнай гімнастыкай “Бодзіфлекс”. Вера Міхайлаўна лічыць, што гэты від практыкаванняў незаслужана мала папулярызуецца. Трэніруючы дыхальную сістэму, можна дабіцца адначасова і паляпшэння агульнага стану здароўя, і нават зніжэння лішняй вагі. Дарэчы, сама яна не прытрымліваецца ніякіх дыет. Толькі сочыць, каб сям’я харчавалася натуральнымі прадуктамі, ні сабе, ні блізкім не забараняе сала, а вось магазінныя каўбасы і вэнджаніна ў яе халадзільнік не трапяць.\nПасля заняткаў з маленькімі выхаванцамі Вера Міхайлаўна займаецца фізічным выхаваннем дарослых – вядзе групу па шэйпінгу ў аздараўленчым цэнтры “Надзея”. “Яна хоць і строгі трэнер, але ўмее падзадорыць! – гавораць пра сваю выкладчыцу аматары спорту. – Яе заняткі ўзнімаюць настрой, паляпшаюць здароўе і знешні выгляд!”


Нацыянальны кінематограф засвойвае новыя жанры | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Кіно » Нацыянальны кінематограф засвойвае новыя жанры\nНацыянальны кінематограф засвойвае новыя жанры\nЛегенды, паданні і міфалагічныя персанажы нашага краю часта станавіліся натхненнем для беларускіх аўтараў. Адзін толькі «Шляхціц Завальня» Яна Баршчэўскага чаго варты, улічваючы, што сам твор з'явіўся яшчэ да таго, як у сусветнай літаратуры сфарміраваўся жанр фэнтэзі. Праўда, кінематограф, апроч экранізацыі таго ж «Шляхціца Завальні», у выкарыстанні фантастычных матываў адышоў недалёка. Хіба што згадаць некаторыя работы Андрэя Кудзіненкі («Масакра»; пад яго куратарствам створаны праект «Хранатоп») ды дзіцячыя фільмы.\nЦалкам верагодна, што ў найбліжэйшы час гэты прабел можа быць запоўнены. Маладая мінская кампанія Aurіos Studіos сабрала прафесіяналаў кіно, літаратуры і музыкі для стварэння новага праекта — поўнаметражнага фэнтэзійнага фільма «Неруш», заснаванага на беларускіх легендах і міфах. Назву можна патлумачыць як «некранутае, дзікае месца», што адлюстроўвае ўласна ідэю фільма — пазнанне жыцця праз нязведанае і страшнае.\nЗа напісанне арыгінальнага сцэнарыя (хоць спачатку планавалася экранізаваць Уладзіміра Караткевіча) узялася літаратарка і перакладчыца Юлія Шадзько. Для «Неруша» паводле беларускіх паданняў будуць перапрацаваны вобразы, пазычаныя са скандынаўскай балады «Herr Mannelіg», якую аўтарцы раней ужо даводзілася перакладаць і «абеларушваць» для камернага хору — атрымаецца гэтакі працяг балады, але ўжо з беларускім нацыянальным каларытам. Дзяніс Жыгуноў, які здымаў кліп на песню «Салютарыса», сёння выступае рэжысёрам фільма. Прадзюсар і кампазітар Павел Герасімовіч выконвае функцыі кіраўніка, а таксама гукарэжысёра і аўтара саўндтрэка. Камерны хор «Салютарыс» дапаможа стварыць у фільме таямнічую атмасферу.\nПаводле сюжэту рыцар уступае ў саюз з чароўнаю істотаю, але невядома, наколькі шчаслівы і доўгі. Пра гэта распавядае трэці герой, што трапляе ў лес Неруш недзе ў беларускай глухамані і пачынае разбірацца ў яго таямніцах. Вакол гэтага месца множацца незразумелыя і страшныя паданні, але, нягледзячы на гэта, яно застаецца надзвычай прывабным. Героя, які адважыўся ўвайсці ў гэты чароўны лес, чакае альбо забыццё, альбо вечная слава ў народных песнях ды легендах. Падзеі фільма будуць адбывацца ў нашым свеце, але ў той асаблівай прасторы, дзе звычайныя падзеі становяцца незвычайнымі, якая перайначвае людзей, паказвае іх з іншага боку.\nСтваральнікі фэнтэзійнай стужкі акцэнтуюць увагу на тым, што сюжэт фільма будзе цалкам арыгінальны, а з паданняў возьмуць толькі вобразы. У карціне глядач убачыць папараць-кветку, балотнікаў і русалак, рыцараў і аналаг славутага нясвіжскага прывіду — Чорнай Панны. Здымкі фільма будуць праходзіць на натуры — на руінах старажытных замкаў і будынкаў, закінутых мясцінах, у змрочных лясах.\nСкончаны і ўжо прадстаўлены публіцы трэйлер. Яго здымалі ў Друі, што на Віцебшчыне, у лясах блізу Ратамкі. Цяпер ідзе падрыхтоўка да здымак самога фільма — лакацыямі стануць таксама раён Узды, Блакітныя азёры і іншыя прыгожыя беларускія мясціны.\nГрошы на фільм кампанія Aurіos Studіos збірае на краўдфандынгавай пляцоўцы Talaka.by — любы ахвотны можа стаць кінамецэнатам і дапамагчы праекту. На рэалізацыю планаў патрабуецца каля 220 мільёнаў рублёў, гэта прыблізна 10 тысяч долараў, пазней на постпрадакшн трэба будзе сабраць яшчэ блізу 30 тысяч долараў. Пры добрым раскладзе праца над фільмам завершыцца летам 2017 года, тады ж адбудзецца і прэм'ера стужкі.\nЗагаловак у газеце: Ад скандынаўскай балады да беларускага фэнтэзі\n3049 Што будуць рабіць з пустым жыллём у Віцебскай вобласці\n587 Як развіваюцца беларускія ваенна-паветраныя сілы і войскі проціпаветранай абароны?


Японскія навукоўцы: Брытанскі штам каранавіруса больш заразны за звычайны ў 1,32 разы | zviazda.by\nЯпонскія навукоўцы: Брытанскі штам каранавіруса больш заразны за звычайны ў 1,32 разы\nКаэфіцыент распаўсюджвання брытанскага штаму каранавіруса ў Японіі аказаўся ў 1,32 разы вышэй, чым у яго першапачатковай версіі, паведамляе ТАСС са спасылкай на заяву спецыялістаў японскага Нацыянальнага інстытута інфекцыйных захворванняў.\nУ ходзе даследавання спецыялісты прааналізавалі дадзеныя па хуткасці распаўсюджвання інфекцыі за 50 дзён — з 1 лютага, калі ў краіне быў зафіксаваны першы выпадак заражэння брытанскім штамам, па 22 сакавіка. Такім чынам высветлілі, што каэфіцыент распаўсюджвання аказаўся ў 1,32 разы вышэй, чым у першапачатковай версіі COVID-19. Навукоўцы адзначаюць, што па гэтай прычыне дзейсныя метады прафілактыкі могуць аказацца недастатковымі.\nУ цяперашні час брытанскі штам каранавіруса найбольш распаўсюджаны на захадзе Японіі, у прыватнасці, у прэфектуры Осака, якая 7 красавіка з-за рэзкага росту колькасці новых выпадкаў заражэння ўвяла лакальны рэжым надзвычайнай сітуацыі. Аднак японскія навукоўцы папярэджваюць, што ў бліжэйшы час распаўсюджванне новага штаму можа дасягнуць і сталічнага рэгіёну.\nУсяго з пачатку пандэміі ў Японіі адзначана 494 тыс. выпадкаў заражэння каранавірусам, зафіксавана 9,3 тыс. смяротных вынікаў. Ачунялі каля 455 тыс. інфіцыраваных, 456 пацыентаў знаходзяцца ў цяжкім стане.\nУ Беларусі за суткі — 1170 выпадкаў захворвання на COVID-19\nУ Беларусі за суткі — 1318 выпадкаў захворвання на COVID-19\n«брытанскі» штам каранавіруса\n1283 Што рабіць нашым хатнім гадаванцам, у якіх таксама бываюць дэпрэсіі?\n949 Чым прыкметны фонд крытыка Лукаша Бэндэ, які захоўваецца ў архіве-музеі літаратуры і мастацтва?\n805 Брагінскія кавуны з прыстаўкай «эка-»


Меркаванне. «Беларускі Гаюн»: 103-ю ССА УС РБ на мяжы з Украінай заменяць 6-я і 120-я брыгады УС РБ – МатолькаДапамажы\nПраект Гаюн, які займаецца маніторынгам ваеннай актыўнасці на тэрыторыі Беларусі, апублікаваў пост, у якім аўтары расказваюць, якія з падраздзяленняў войскаў РБ адпраўленыя на мяжу Беларусі з Украінай, і як гэта звязана са страхамі Лукашэнкі. Прыводзім меркаванне без зменаў.\nСёння днём у Віцебску заўважаны эшалон з тэхнікай 103-й асобнай гвардзейскай мабільнай брыгады сіл спецыяльных аперацый УС РБ, якая дыслакуецца ў Віцебску.\nУся справа ў тым, што з пачаткам вайны ва Украіне Лукашэнка спалохаўся, не без прычыны, адказу за свае незаконныя дзеянні ад УСУ і адправіў на ўзмацненне беларуска-ўкраінскай мяжы свае самыя баяздольныя часткі УС РБ, сярод якіх 103-я ССА УС РБ.\nЗадача ім была пастаўлена вартаваць мяжу, чым яны ўласна і займаліся. Аднак асабістаму складу фізічна неабходна ратацыя, інакш яго баяздольнасць падае і менавіта гэта мы зараз і назіраем. Праз 3 тыдні іх мяняюць на 5 батальённых груповак са складу 6-й асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады УС РБ (Гродна) і 120-ай асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады (Мінск). Таксама ёсць непацверджаная інфармацыя, што вайскоўцы 11-ай асобнай механізаванай брыгады (Слонім) таксама могуць быць адпраўленыя на мяжу.\nПлануецца, што яны таксама будуць там знаходзіцца прыкладна месяц і пасля будуць замененыя на кагосьці іншага. Адметна, што адпраўка войскаў на мяжу адбываецца не ўпершыню ў гісторыі сучаснай Беларусі. Напрыклад, падчас гарачай фазы вайны на Данбасе летам 2014-га было дакладна тое ж самае. Тады нават войскі супрацьпаветранай абароны УС РБ з аўтаматамі дапамагалі патруляваць мяжу — вельмі баяліся незаконнага транзіту ўзбраення перад выбарамі 2015-га года ў Беларусі.\nТаксама падраздзяленні 19-й гвардзейскай АМБр УС РБ могуць знаходзіцца на мяжы з 17 сакавіка\nМы таксама атрымалі інфармацыю, што ў ноч з 16 на 17 сакавіка на мяжу з Украінай адправіліся падраздзяленні 19-ай гвардзейскай Мікалаева-Будапешцкай Чырванасцяжнай ордэна Суворава асобнай механізаванай брыгады, якая базуецца ў пасёлку Заслонава (Віцебская вобласць).\nПаведамляецца, што састаў паехаў на мяжу разам з боепрыпасамі. Характэрна, што за дзень да выезду ў брыгаду, на сустрэчу з асабовым складам, прыязджаў Ігар Сергеенка — кіраўнік АП Лукашэнка. Дарэчы, ён фігурант санкцыйных спісаў ЕС, Канады і шэрагу іншых краін.


Універсітэты ў Катар - бакалаўрыяту школы ў Катар 2017\nРэгістрацыя бясплатна Шукаць тут для бакалаўраў універсітэтаў, каледжаў і бізнес-школ у Катар.\nЗнайсці універсітэтаў, каледжаў і бізнес-школ у Катар прапаноўвае праграмы бакалаўра.\nХаласцяк з'яўляецца ступень чатырохгадовага, што дазваляе студэнтам выбіраць іх канцэнтрацыю і вобласць даследаванні. Многія школы прапануюць няпоўны працоўны дзень варыянты школьнага навучання, так што студэнты, якія жадаюць атрымаць ступень бакалаўра, можа гэта зрабіць нават падчас працы або сыходу за сям'ёй.Катара, з'яўляецца суверэнная арабская дзяржава, размешчанае ў Заходняй Азіі, размешчанае на паўвостраве Катар на паўночна-ўсходнім узбярэжжы шмат Аравійскага паўвострава. Адукацыя Горад з'яўляецца досыць новым прадпрыемствам у Досе фінансуецца ўрадам Катара праз Фонд Катара. Гэта дом у Катар акадэміі, Вучэбнага Цэнтра акадэмічнай праграмы Bridge (аналагічна школе каледж), а таксама філіял кампусе Тэхас & M University (Engineering).Універсітэты для бакалаўраў Катар. Знайсці ўсю інфармацыю аб школах прапануюць бакалаўраў%%%% COUNTRY_ARTICLE Катар тут.\nДаўрачэбнай навучальны план ВЦМОП-Q складаецца з двух гадоў. Ён прызначаны для падрыхтоўкі студэнтаў для задавальнення адукацыйных патрэбаў і суровасці медыцынскай вучэбнай праграмы медыцынскага шасцігадовай праграмы. Змест курса факусуюць на аспектах фундаментальных навук, якія маюць непасрэднае дачыненне да вобласці медыцыны. Курсы ідэнтычныя тым, якія вучылі ў студэнцкім гарадку Такім чынам і ўключаюць у сябе лабараторныя заняткі, а таксама ...\n. Шасцігадовы Медыцынская праграма структураваная як паслядоўнасць дзвюх праграм: 1. даўрачэбнай Навучальны 2. Медыцынскае Навучальны\nДаўрачэбнай Навучальны Даўрачэбнай навучальны план ВЦМОП-Q складаецца з двух гадоў. Ён прызначаны для падрыхтоўкі студэнтаў для задавальнення адукацыйных патрэбаў і суровасці медыцынскай вучэбнай праграмы медыцынскага шасцігадовай праграмы.\nЗмест курса факусуюць на аспектах фундаментальных навук, якія маюць непасрэднае дачыненне да вобласці медыцыны. Курсы ідэнтычныя тым, якія вучылі ў студэнцкім гарадку Такім чынам і ўключаюць у сябе лабараторныя заняткі, а таксама дэманстрацыйныя эксперыменты, прыведзеныя ў перыяды лекцыі.\nМедыцынская Навучальны Пасля завяршэння папярэдняга медыцынскага вучэбнага плана, студэнты, пераглядаюцца на прасоўванне да медыцынскай вучэбнай праграмы шасцігадовай праграмы медыцынскага. Медыцынскі навучальны план складаецца з чатырох гадоў. Студэнты прымуць базавыя курсы навукі на працягу першых двух гадоў у медыцынскай вучэбнай праграмы, а затым ўзяць клінічныя курсы, заснаваныя ў трэці і чацвёрты гады.\nНіжэй пералічаныя патрабаванні падаць заяву аб прыёме на шасцігадовы медыцынскай праграмы.\nДругасны Завяршэнне школа\nНіжэй прыведзены спіс неабходных крокаў і дакументаў, якія павінны быць прадстаўлены для завяршэння прыкладання.\nЗавершаны інтэрнэт-дадатак з асабістай заявы\nДва ці больш літар вядзення (па адным ад навукі / настаўнік матэматыкі і адзін з саветнік / асноўны)\nАрыенцір формы даступныя з анлайн-заяўкі\nКалі ласка, звярніце ўвагу, што максімум 5 спасылак будзе прыняты\nАфіцыйныя або завераныя пратаколы гатункаў курсу ад усіх сярэдніх школ / высокіх ўдзел (Ксеракопіі, адсканаваныя або факсе дакументы не могуць быць прыняты)\nАфіцыйныя або завераныя пратаколы вядома адзнак ад ўсіх каледжах і універсітэтах ўдзел (Ксеракопіі, адсканаваныя або факсе дакументы не могуць быць прыняты)\nLink to and share "Універсітэты ў Катар - бакалаўрыяту школы ў Катар 2017"


Расійскія селекцыянеры стварылі буракі, якія не гніюць\nПакуль гаворка ідзе пра 13 новых гібрыдаў цукровых буракоў. Яны не гніюць, у адрозненне ад замежных караняплодаў, а таксама ўстойлівыя да хвароб і засухі. Да 2025 года колькасць новых гібрыдаў з такімі характарыстыкамі плануюць давесці да 40, паведамляюць «Известия».\n«На цяперашні момант створана 13 гібрыдаў, ужо зарэгістраваных у дзяржаўным рэестры. Да канца 2021 года для рэгістрацыі будзе прадстаўлена яшчэ 18—20, яны зараз праходзяць шэраг выпрабаванняў. Усе гібрыды створаны па прынцыпе слабай адчувальнасці да каранёвай гнілі, засухі і самай распаўсюджанай хваробы цукровых буракоў — цэркаспарозу», — расказаў генеральны дырэктар кампаніі «Шчолкава Аграхім», акадэмік РАН Саліс Каракотаў.\nТаксама ўраджай новых гібрыдаў расійскіх цукровых буракоў дасць больш аднастайныя па памеры плады — так іх прасцей збіраць.\nПластмаса для немаўлят\nУ малацэ з бутэлечак — мільёны мікрачасцінак пластыку\nНемаўляты, якіх кормяць з бутэлечкі, спажываюць з малаком мільёны мікрачасцінак пластыку ў дзень, высветлілі навукоўцы з Ірландыі. Пры гэтым аўтары даследавання, апублікаванага ў часопісе Nature Food, не заклікаюць адмовіцца ад выкарыстання нагрэтых пластыкавых кантэйнераў, падкрэсліваючы, што навуцы пакуль невядома нічога канкрэтнага пра шкоду мікрачасцінак пластыку для чалавека.\nНавукоўцаў з дублінскага ўніверсітэта Трыніці-каледж моцна здзівіла сама колькасць пластыкавых мікрачасцінак, якія вылучаюцца пры высокатэмпературнай стэрылізацыі папулярных поліпрапіленавых бутэлечак для немаўлят.\n«Летась даследаванне Сусветнай арганізацыі аховы здароўя (СААЗ) ацэньвала, што чалавек у сярэднім спажывае ад 300 да 600 мікрачасцінак пластыку ў дзень. У нас жа сярэднія лічбы аказаліся мільён або некалькі мільёнаў», — сказаў адзін з аўтараў даследавання, прафесар хіміі Джон Боланд.\nМікрачасцінкамі пластыку звычайна лічацца кавалачкі менш за пяць міліметраў у даўжыню. Большасць з іх меншыя за таўшчыню чалавечага воласа.\nДля эксперымента даследчыкі тройчы вымылі дзесяць новых поліпрапіленавых бутэлечак, а затым стэрылізавалі іх у адпаведнасці з рэкамендацыямі СААЗ, патрымаўшы пяць хвілін у вадзе з тэмпературай 95 градусаў. Прасушыўшы бутэлечкі на паветры, навукоўцы затым растрэслі ў іх сумесь з кіпячонай вадой, астуджанай да 70 градусаў.\nКалі Боланд і яго каманда вывучылі вадкасць з бутэлечак пад мікраскопам, высветлілася, што ў ёй змяшчалася ў сярэднім чатыры мільёны мікрачасцінак пластыку на літр.\nНавукоўцы затым супаставілі гэтую лічбу з сярэдняй колькасцю малака, спажыванага немаўлятамі з поліпрапіленавых бутэлечак у 48 краінах. Атрымалася, што на адно немаўляці прыходзіцца прыблізна паўтара мільёна мікрачасцінак пластыку ў дзень.\nКаманда Боланда затым пратэсціравала вадкасць з бутэлечак, якія былі нагрэтыя да менш высокіх тэмператур, і прыйшла да высновы, што нагрэў, як і ўзбалтаванне бутэлечкі, спрыялі вылучэнню большай колькасці мікрачасцінак пластыку.\nПоліпрапілен — адзін з самых папулярных тыпаў пластыку для вытворчасці посуду і харчовых кантэйнераў у свеце. Па звестках аўтараў даследавання, 82 працэнты ўсіх дзіцячых бутэлечак для малочнай сумесі вырабляюць з яго. Шкляныя нашмат менш папулярныя.\nНавукоўцы ўжо не раз знаходзілі мікрапластык у ежы і пітве чалавека: у бутыляванай вадзе, у чаі з пластыкавых пакецікаў, у рыбе. Трывожны момант заключаецца ў тым, што гэтыя часцінкі могуць быць патэнцыяльна таксічныя для чалавека, аднак на сённяшні момант доказаў гэтаму не знойдзена.\nПрафесар Боланд адзначае, што калі высновы яго даследавання турбуюць бацькоў, знізіць колькасць мікрачасцінак пластыку ў малацэ рэальна. Гэтага можна дасягнуць, па яго словах, калі стэрылізаваную бутэлечку спаласнуць астуджанай кіпячонай вадой тры разы. Сумесь пры гэтым можна змяшаць у непластыкавай тары і потым пераліць у гатовую бутэлечку.\n«Дзіцячы сад» вымерлай акулы\nЁн можа стаць сапраўднай сенсацыяй\nНавукоўцы знайшлі старажытны гадавальнік мегаладона — вымерлага віду акул — непадалёк ад Паўднёвай Караліны (ЗША), якому 24 мільёны гадоў, піша Scіence alert. Да гэтага часу даследчыкі ведалі толькі пра два гадавальнікі гэтага віду драпежнікаў — у Панаме і Чылі.\nТакі гадавальнік — гэта «дзіцячы сад» для маленькіх акул, пакуль тыя не вырастуць і не выправяцца на самастойнае паляванне. А ўзбярэжжа каля амерыканскага штата калісьці магло быць камфортным мелкаводдзем для дзіцянят, якія харчаваліся марской рыбай і чарапахамі.\nЗрэшты, трэцяе адкрыццё з'яўляецца яшчэ і першым зарэгістраваным гадавальнікам Carcharocles angustіdens — мегазубай акулы, якая жыла ў эпоху алігацэну (ад 23 да 34 мільёнаў гадоў таму). Навукоўцы вызначылі гэта дзякуючы знойдзеным зубам, якія дазволілі ім вылічыць памер цела старажытнага драпежніка.\nЯны пакуль падзяліліся вынікамі аналізу ў сеціве, іх замежныя калегі сцвярджаюць, што, калі даследаванне будзе падмацавана дадатковымі доказамі, сама знаходка гадавальніка старажытных акул стане сапраўднай сенсацыяй сярод навукоўцаў.\n«Гэта даказала б, што паводзіны і адаптыўная стратэгія выкарыстання гадавальнікаў ужо сфарміраваліся ў алігацэне каля 24 мільёнаў гадоў назад», — цытуе выданне словы скептыкаў.\nУсяго даследчыкі вывучылі 87 зубоў акул (3 працэнты — малыя, 77 працэнтаў — непаўналетнія і 8 працэнтаў — дарослыя), датаваных познім алігацэнам. Аднак у даследчыкаў пастаянна ўзнікаюць цяжкасці адносна сапраўднага размяшчэння такіх гадавальнікаў, бо адсутнасць астанкаў дарослых асобін не заўсёды паказвае на знаходжанне ў тых месцах толькі іх дзіцянят. Часта мясцовыя жыхары проста раскрадаюць усё ў гэтых раёнах і прадаюць знаходкі калекцыянерам.\nРэлакс для рагулі\nКаровам падабаюцца жывыя стасункі з людзьмі\nГэтым жывёлам, як і людзям, больш падабаецца жывы чалавечы голас і добрае стаўленне. Пра гэта заявілі заолагі з Венскага ўніверсітэта ветэрынарнай медыцыны ў сваім новым даследаванні, піша CNN.\nЗгодна з ім, рагулі больш расслабленыя, калі з імі размаўляюць ўжывую, чым калі чуюць запіс чалавечага голасу. Таксама каровам падабаецца, калі іх гладзяць, асабліва па ніжняй частцы шыі. Пра гэта расказала аўтар даследавання Аніка Ланге, дактарант універсітэта.\nЯе група даследчыкаў правяла эксперымент са статкам з 28 кароў. Яны пагладжвалі жывёл, прайграваючы пры гэтым запісы чалавечага голасу са спакойнымі інтанацыямі, а таксама размаўляючы з імі ўжывую. Па словах Анікі Ланге, калі каровы атрымліваюць задавальненне ад стасункаў, яны выцягваюць шыі: гэтак жа, як у перыяд заляцанняў.\nУ ходзе эксперымента жывёлы дэманстравалі пазітыўную рэакцыю як на запісаны, так і на жывы голас. Але частата сардэчных скарачэнняў у другім выпадку была ніжэйшая. Гэта сведчыць пра тое, што ў выніку прамой камунікацыі з чалавекам каровы атрымалі больш задавальнення і расслабіліся


Як знайсці якасную Прайграны працэс ліцця па воску ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі Прайграны працэс ліцця па воску?\nПрайграны працэс ліцця па воску\nFORTUNE CAST CORPORATION з'яўляецца адным з вядомых імёнаў, якія ўдзельнічаюць у Taiwan ў вытворчасці, пастаўшчык і экспарце поўны спектр Прайграны працэс ліцця па воску. Для таго каб забяспечыць якасць нашага асартыменту, мы вырабляем гэта выкарыстанне высакаякаснага матэрыялу, які мы закупляць ад сертыфікаваных пастаўшчыкоў. Мы прапануем гэтыя прадукты з рознымі градацыямі ў памерах і спецыфікацыі наладжвальныя ў адпаведнасці з дакладным патрэбам кліентаў. Наш асартымент карыстаецца вялікім попытам у нашых кліентаў распаўсюдзілася па ўсім міжнародным рынку і можа быць узяты ў галіны цэн.\nмадэль - Investment Casting\nМы цудоўна вырабляем усе віды аўтамабільных дэталяў,дэталі клапана,будаўнічае абсталяванне,кампаненты помпы,марское абсталяванне,і г.д..\nНержавеючая сталь,вугляродзістай сталі,нізка легаванай сталі і іншых матэрыялаў для дакладнага ліцця.\nДызайн&рэдкасць;Інструмент&рэдкасць;Ін'екцыя воску&рэдкасць;Латанне&рэдкасць;Збор дрэва&рэдкасць;Ракавінка&рэдкасць;Дэ-Насычэнне воскам&рэдкасць;Спяканне&рэдкасць;Ліў&рэдкасць;Выдаленне абалонак&рэдкасць;Вырубка дрэва&рэдкасць;Пескоструйная апрацоўка&рэдкасць;Кіслата Мыццё&рэдкасць;Каліброўка&рэдкасць;Малая зварка&рэдкасць;Фарміраванне&рэдкасць;Механічная апрацоўка&рэдкасць;Тэставанне ціску&рэдкасць;Ўпакоўка\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.castingparts.org/be/lost-wax-investment-casting-process.html\nДакладнасць ліцця па інвестыцыях\nКаб знайсці і набыць лепшае Прайграны працэс ліцця па воску, вам трэба ведаць аб найвышэйшай якасці Прайграны працэс ліцця па воску вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара, OEM і ODM з завода ў Taiwan\nДакладнасць працэсу ліцця па інвестыцыях\nКастынг страчаных інвестыцый


Дзень праваслаўнай кнігі адзначылі ў Беларусі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Рэлігія » Дзень праваслаўнай кнігі адзначылі ў Беларусі\nДзень праваслаўнай кнігі адзначылі ў Беларусі\nУрачыстае мерапрыемства адбылося 15 сакавіка ў Духоўна-адукацыйным цэнтры Беларускай праваслаўнай царквы ў Мінску. Свята традыцыйна прымеркавана да даты выдання 14 сакавіка 1564 года друкарамі Іванам Фёдаравым і Пятром Мсціслаўцам «Апостала».\nАрганізатарамі мерапрыемства выступілі Выдавецкі савет Беларускай праваслаўнай царквы, Мінская духоўная акадэмія, Свята-Елісавецінскі манастыр, Міністэрства культуры і Міністэрства адукацыі Беларусі. Сярод гасцей свята — кіраўнікі мясцовых выканаўчых органаў, прадстаўнікі дыпламатычных місій, супрацоўнікі міністэрстваў культуры, інфармацыі і адукацыі Беларусі, рэктары, выкладчыкі вышэйшых навучальных устаноў. Узначаліў мерапрыемства Мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Павел, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі. «Мы сёння ўспамінаем нашых асветнікаў — свяціцеля Кірылу Тураўскага, прападобную Ефрасінню Полацкую, першадрукара Францыска Скарыну, памятаем пра друкара Івана Фёдарава. Калі мы кожны дзень трымаем у руках кнігу, яна не выклікае ў нас здзіўлення. А раней, калі людзі ўпершыню ўбачылі надрукаваную кнігу, — гэта было амаль цудам. Аказваецца з яе дапамогай можна вялікай колькасці людзей знаёміцца з гісторыяй, асветай. І мы сёння радуемся, што Гасподзь даў магчымасць на нашай беларускай зямлі расці, працаваць і даваць плён тым асветнікам, якіх я назваў», — сказаў мітрапаліт.\nАсноўная мэта арганізатараў свята — выклікаць цікавасць да духоўнай літаратуры, прывіць малодшаму пакаленню любоў да чытання і адзначыць асаблівую ролю духоўных кніг у выхаванні чалавека.\nАфіцыйна Дзень праваслаўнай кнігі адзначаецца ў Беларусі з 2009 года. Сёлета падзея звязана з 220-годдзем з дня нараджэння мітрапаліта Літоўскага і Віленскага Іосіфа (Сямашкі), праца якога спрыяла развіццю беларускай культуры і нацыянальнай самасвядомасці.\nУ гонар свята бібліятэка Мінскай духоўнай акадэміі да 23 сакавіка запрашае на бясплатную выстаўку рукапісных і факсімільных выданняў біблейскіх тэкстаў. Мерапрыемствы да Дня праваслаўнай кнігі адбываюцца ва ўсіх епархіях Беларускага Экзархата.\nЗагаловак у газеце: Чытанне для душы\nДзень праваслаўнай кнігі адзначылі 7 сакавіка ў Нацыянальнай бібліятэцы\n261 Паненка і рыцар. Найлепшае з фестывалю «Гальшанскi замак»\nБеларусь памятае. 74-ю гадавіну Вялікай Перамогі адзначала ўся краіна


АГП распланавала 2014 год | Новы Час\nПа словах старшыні АГП Анатоля Лябедзькі, першым пунктам ёсць барацьба з карупцыяй і прывілеямі для ўлады. “Тут мы дзейнічаем пад слоганам “чым менш чыноўнікаў, тым менш карупцыі”. У бягучым годзе мы ўжо запланавалі шэраг мерапрыемстваў, якія будуць працягам таго, што мы ўжо рабілі ў 2013 годзе”, - паведаміў палітык.\nДругім накірункам будзе тэма прыватызацыі. “АГП выступае за прыватызацыю, а ўлада – за прыхватызацыю, і тут наш слоган: “грошы - у пенсійны фонд, школы і лякарні”. Яшчэ адна тэма, якой мала хто займаецца, але мы лічым яе вельмі важнай, - гэта тэма гендара, і тут мы працуем пад слоганам “гармонія - у раўнапраўі”, - адзначыў Анатоль Лябедзька.\nЧацьвертай тэмай, паводле ягоных словаў, будуць палітвязні, а таксама выкрадзеныя вядомыя асобы. “Пятую тэму мы замянілі. Раней гэта была тэма стварэння мільёна новых працоўных месцаў. Гэтая тэма застаецца, але там ужо ўсё распрацавана, і трэба толькі, каб АГП прыйшла да ўлады і рэалізавала гэта на практыцы.\nА вось новай тэмай стаў кантроль над расходваннем бюджэта. Падштурхнуў нас да гэтага навабуд, які адбыўся ў Мінску. Вялікія рэсурсы былі перакінутыя з мясцовага бюджэта на гэтае вядомае будаўніцтва, і гэта сталася штуршком, каб мы выдзелілі асобнай тэму кантролю за выкарыстаннем бюджэта”, - паведаміў лідар АГП.\nЛіст да міністра абароны\nАпроч таго, Анатоль Лябедзька ў прысутнасці прадстаўнікоў СМІ падпісаў ліст да міністра абароны Беларусі Жадобіна. Допіс связаны са з’яўленнем у нашай краіне фактычна дзвюх новых расійскіх ваенных базаў. Да сённяшяга дня, падкрэсліў выступоўца, застаецца незразумелым, якія ўмовы размяшчэння гэтых базаў, а таксама якія абавязацельствы бралі на сябе расійскі бок і бок беларускі.\n“Калі сыходзіць з тэхнічных параметраў таго, што сёння ёсць у Баранавічах, то тое, што там знаходзіцца, можа стаць носьбітам ядзернай зброі, а гэта ўжо закранае пытанні Канстытуцыі. Таму мы сфармулявалі вельмі ясныя пытанні, якія датычаць умоваў размяшчэння ваенных базаў на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, і патрабуем ад міністра Жадобіна ясных і зразумелых адказаў, бо замест умацавання абароны грамадзянаў Беларусі можа стаць так, што мы будзем знаходзіцца пад нейкім прыцэлам, пагаршаючы ўмовы нашай бяспекі. Па-другое, гэтым самым парушаецца Канстытуцыя нашай краіны”, - зрабіў выснову старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі.\nАнатоль Лябедзька разам з кіраўніком Беларускай партыі левых “Справядлівы свет” Сяргеем Калякіным і каардынатарам кампаніі “За справядлівыя выбары” Віктарам Карняенкам 20 снежня 2013 года падавалі ў Мінгарвыканкам заяўку на правядзенне 5-га студзеня 2014 года ў сталіцы аўтапрабегу на знак пратэсту супраць увядзення падатку на выкарыстанне транспартных сродкаў. Улады чакана адмовілі заяўнікам па розных прычынах.\nТаму, паведаміў Лябедзька, 5-га студзеня а 12-й гадзіне на мінскай Плошчы Якуба Коласа працягнецца збор подпісаў пад заклікам аб адстаўцы ўрада Беларусі ды адмене згаданага вышэй падатку.\nЯк дадаў намеснік старшыні АГП Леў Марголін, партыйныя структуры таксама нададуць увагу чэмпіянату свету па хакеі, які мае адбыцца ў Мінску гэтай вясной. Зараз вядуцца перамовы з іншымі палітычнымі партыямі і грамадскімі арганізацыямі наконт такго, як можна выкарыстаць гэтае мерапрыемства.\nАпроч таго, сябры АГП будуць удзельнічаць у мясцовых выбарах, якія пройдуць у сакавіку. Леў Марголін таксама закрануў тэму праймэрыз, адзначыўшы, што дагэтуль у грамадстве і сярод журналістаў застаецца неразуменне таго, навошта гэта ўсё патрэбна. Таму, распавёў палітык, 8-га студзеня пройдзе паседжанне экспертнага клуба па абмеркаванні менавіта тэмы праймэрыз.\nменш чыноўнікаў - менш карупцыі\nгрошы - народу\nгармонія - у раўнапраўі\nрасійскія вайсковыя базы\nНа словах усё выглядае як быццам няблага.\nШайгу: У Беларусі Расія размесціць дадатковыя самалёты і верталёты