Вакцынацыя: вынікі і перспектывы - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nВакцынацыя: вынікі і перспектывы\nСреда, 25.05.2016 07:36. Рубрика: Грамадства Просмотров: 683\nУ канцы красавіка ў краінах Еўропы прайшоў Тыдзень імунізацыі. У гэты перыяд і жыхары нашай краіны часцей сталі сустракацца з інфармацыяй, якая тычылася вакцынапрафілактыкі, яе патрабаванняў і вынікаў.\nАфіцыйна аб’яўлена пра тое, што нашы дзеці больш не маюць патрэбы атрымліваць прышчэпкі ад воспы. Дзякуючы татальнай вакцынацыі гэта хвароба знішчана. На чарзе – поліяміяліт, адзёр (корь – рус.), дыфтэрыя, слупняк, энцэфаліт. Але пры ўмове, што ў плане імунізацыі не будуць узнікаць “белыя плямы” і кожны з нас будзе ўсведамляць уласную адказнасць перад сваімі дзецьмі і ўнукамі за жыццё без гэтых хвароб.\nПра гэта і многае іншае гаварылася на пасяджэнні “круглага стала”, які адбыўся па заканчэнні тыдня і сабраў на размову прадстаўнікоў устаноў адукацыі горада, спецыялістаў цэнтральнай раённай бальніцы і цэнтра гігіены і эпідэміялогіі.\nМногія гады названыя раней інфекцыйныя захворванні не нагадвалі пра сябе на тэрыторыі нашай рэспублікі. Але ёсць факты іх успышак у суседзяў – у Расіі, Украіне. А падзеі апошніх некалькіх гадоў у нашай паўднёвай суседцы, калі праца эпідэміёлагаў і медыкаў па прадухіленні распаўсюджвання інфекцыйных хвароб пастаўлена пад пагрозу, павінны і ў нас выклікаць пэўную заклапочанасць.\nЯк адзначыла ўрач эпідэміёлаг РайЦГіЭ Тамара Буглак, часцей за ўсё наша насельніцтва адмаўляецца рабіць прышчэпкі ад грыпу. Хаця пэўныя зрухі ёсць. Мінулы год, калі ў раёне амаль не фіксаваліся выпадкі грыпу, а сёлета іх увогуле не было, стаў пераломным. У насельніцтва пачала выпрацоўвацца культура іму-нізацыі, усведамлення яе неабходнасці. Асноўная колькасць тых, хто хварэў на вострыя рэспіраторныя інфекцыі – дзеці дашкольнага ўзросту – тыя, чыя вакцынацыя была недастатковай. Прычым, апошнія гады ў суседніх рэгіёнах дамінуюць цяжкія формы захворвання. І спадзявацца на “авось” нам не варта.\nСёлета праведзены аналіз захваральнасці на рэспіраторныя захворванні на прадпрыемствах раёна. Ён паказаў, што з павелічэннем колькасці ахопленых прышчэпкамі працаўнікоў, а летась былі прышчэплены 12 тысяч чалавек, крывая захваральнасці рэзка пайшла ўніз. Вакцынацыя паказала сваю эфектыўнасць.\nУ Беларусі раней не выраблялася свая вакцына супраць грыпу. З рэспубліканскага бюджэту выдаткоўваліся вялікія сумы для закупкі яе ў замежных партнёраў. І пераважная большасць прышчэпак – 10 тысяч – праводзілася на бясплатнай аснове. Сёлета ўпершыню будзе прапанаваны прадукт айчыннай вытворчасці. Медыкі не сумняваюцца, што якасць яго будзе высокай, а вынік вакцынацыі – эфектыўным. Важна, як адзначыла Тамара Міхайлаўна, выканаць тэрміны правядзення прышчэпак – з 1 верасня па 1 снежня. Але марудзіць і адкладваць на потым не варта, бо мы не ведаем, калі наступіць будучы небяспечны перыяд – у снежні ці ў лютым. А да таго часу ў арганізме павінен выпрацавацца трывалы імунітэт.\nЁсць шэраг захворванняў, пры якіх урачом выдаецца супрацьпаказанне да прышчэпак. Пра гэта расказала загадчык педыятрычнага аддзялення Іна Баранава. Менавіта ёй даводзіццца прымаць рашэнне пра адмову або адхіленне тэрмінаў правядзення вакцынацыі. І такіх выпадкаў дастаткова. Менавіта ўрач, які праводзіць агляд дзіцяці перад імунізацыяй, бярэ на сябе адказнасць за магчымыя наступствы, але ў роўнай меры з бацькамі. Нельга праводзіць, напрыклад, прышчэпку ад грыпу, калі дзіця адчувае сябе добра, але ў сям’і ўжо ёсць хворыя.\nЗдараецца, бацькі дарма наракаюць на прышчэпкі, якія праводзяцца ў першыя дні жыцця дзіцяці, калі ў радзільным доме ў немаўляці ўзнікае “жаўтушнасць”. Прычыну трэба шукаць у інфекцыях, якія перанесла цяжарная матуля, ці ў пэўнай яе групе крыві.\nРэакцыя на любую вакцыну павінна абавязкова быць. Нязначнае павышэнне тэмпературы, немач, пачырваненне месца прышчэпкі, утварэнне рубчыка – значыць, вакцына працуе і арганізм напрацоўвае імунітэт. Горш, калі рэакцыі ўвогуле няма. Але кароткачасовае пагаршэнне стану – мізэрная з’ява ў параўнанні з тымі сімптомамі, ускладненнямі і наступствамі, якія дае сама хвароба.\nАднак галоўную адказнасць нясуць бацькі менавіта за адмову ад вакцынацыі, упэўнена Іна Баранава. Тут ужо варта гаварыць пра небяспеку, якую ўяўляюць яны для сваіх дзяцей. Любіць дзяцей – гэта не значыць песціць іх і цалаваць. Найперш трэба клапаціцца пра іх бяспеку цяпер і ў будучыні.\nКожнае дзіця павінна атрымаць 12 бясплатных прышчэпак, унесеных у нацыянальны каляндар вакцынацыі. Ёсць і тыя, якія праводзяцца платна. Апошнім часам усё больш бацькі сталі цікавіцца вакцынаваннем дзяўчынак супраць раку шэйкі маткі. Гэта правільны падыход адукаваных людзей – засцерагчы дзіця ад небяспекі. Іна Уладзіміраўна на ўласным вопыце ведае, як страшна, калі ад коклюшу – страшнага кашлю, які вымотвае і знясільвае, дзіця чэзне і памірае літаральна на вачах. Як маладыя, таленавітыя людзі становяцца інвалідамі з вывернутымі поліяміялітам рукамі і нагамі, страчанымі слыхам, зрокам, магчымасцю быць паўнацэнным чалавекам. Некалі сваёй адмовай ад прышчэпкі бацькі прыгаварылі дзяцей да інваліднасці ці гібелі. Менавіта пра гэта трэба памятаць кожнаму з бацькоў.\n« Кадры вырашаюць усё – ці ўсё вырашаецца для кадраў?\nДэкада пільнасці »


Стварэнне рызота і аб'яднаць - Каб кіраваць рызота\nСтварэнне рызота правільна | варэнне\nШто можна камбінаваць адзін з адным у падрыхтоўцы рызота?\nПамылкі, якіх варта пазбягаць пры падрыхтоўцы рызота\nМногія людзі хацелі б зноў і зноў паспрабаваць з новымі стравамі, каб дадаць разнастайнасць штодзённых звычак ў ежы. Вельмі папулярная страва ў многіх прыватных кухнях і ў рэстаранах рызота. Страва з рысу, верагодна, проста так папулярныя, таму што вы можаце змяніць яго вельмі добра і заправіць з усімі інгрэдыентамі.\nШто рызота наогул?\nРызота адбываецца з паўночнай Італіі і мяккага стравы з рысу. Добры рызота сметанковы, кансістэнцыя рысу, але ўсё яшчэ «аль та».\nТрадыцыйнае рызота з грыбамі, свежымі травамі і пармезаном\nАсноўная падрыхтоўка вельмі простая: Тут сырой мал проста абсмажаную з лукам і невялікай колькасцю алею або алеямі, і да таго часу, прыгатаваны ў булёне, пакуль суд не дастаткова сметанковы.\nВядома, таксама павінны быць прыняты для забеспячэння таго, каб рыс выкарыстоўваецца. Не ўсе гатункі рысу падыходзіць для гэтага смачнага прыгатавання рысу. часта выкарыстоўваюцца сярэдняе збожжа рыс, паколькі ён вызваляе дастаткова сіл, які адказвае за кремообразная кансістэнцыі.\nРысавы пудынг, аднак, не падыходзіць, таму што ён рыхтуе занадта хутка мяккім і ня не да канца, пакуль аль та дастаткова для гэтай стравы. Рызота можа быць альбо служыў у якасці асноўнага стравы або як суправаджэнне да многіх мясных страў.\nРызота можна прыгатаваць па-рознаму. Асноўныя інгрэдыенты для рысу стравы ў дадатку да вады, вядома, кароткія збожжа рысу, лук, тлушч і хто хоча ўзяць нават крыху віна. Астатняе справа густу, таму што вы можаце даць практычна ўсе інгрэдыенты ў рызота.\nВогнішча рэцэпты палкі хлеба\nАсабліва папулярным з'яўляецца пармезан рызота. Для гэтага, страва гатова, як ужо было апісана вышэй. Пасля таго, як рыс гатовы, і ўсё гэта робіць мясістыя масу, вы сметанковае масла і пармезан па жаданні сярод рысу. Ужо яна асацыяваліся смачны пармезан рызота.\nГрыб рызота з'яўляецца папулярным выбарам у якасці асноўнага стравы або гарніру. Тут таксама рыхтуе вашы стравы ў адпаведнасці з планам і потым грыбы з лукам у асобнай рондалі. Тады вы ўсё пад зямлёй. Таксама Пармезан і грыбы могуць быць аб'яднаныя, што, вядома, залежыць ад вашага ўласнага густу.\nАдна з самых вялікіх памылак навабранца падчас падрыхтоўкі, што рыс варыцца проста занадта доўга. Такім чынам, маса занадта мяккая. Тым не менш, рыс павінен яшчэ быць «аль та», так што ён развівае поўны смак і бярэ на сябе водар іншых інгрэдыентаў.\nРызота рыс быў папярэдне не мыць добра, у адваротным выпадку яна veliert сваёй сілы і ўся талерка нічога. Акрамя таго, вы ніколі не павінны заставацца ў баку ад пліты задоўга да таго, рысу можа гарэць вельмі хутка, і вы павінны абавязкова паміж размяшаць.\nЯк паспрабаваць віно правільна?\nнавучыцца правільна - павялічыць Motivaton\nнавучыцца правільна - таму што навучанне весела\nнавучыцца правільна з картамі розуму\nправільна вучыцца ў любым узросце\nнавучыцца правільна - то кожны можа даведацца ўсё\nпадрыхтоўка ежы з чаборам\nКакосавае алей для падрыхтоўкі ежы


Працуем у цесным узаемадзеянні - 21 Июня 2010 - Ганцевичский районный комитет ОО "БРСМ"\nГлавная » 2010 » Июнь » 21 » Працуем у цесным узаемадзеянні\nПрацуем у цесным узаемадзеянні\nУвасабляць маладзёжную палітыку ў жыццё, удзельнічаць у выкананні значных дзяржаўных праграм, прыцягваць да гэтага найбольшую колькасць маладых людзей - задачы арганізаванага дзіцячага і маладзёжнага руху, у тым ліку БРСМ.\nПа стану на май 2010 года раённая арганізацыя ГА "БРСМ" налічвае 1676 членаў, якія аб'яднаны 82 пярвічнымі арганізацыямі. Гэта - моладзь, якая вучыцца, работнікі сацыяльная сферы, сельская гаспадаркі, РАНС і РАУС. Раённым камітэтам ГА БРСМ 4 разы на год праводзіцца вучоба актыву і сакратароў пярвічак па розных тэмах.\nУ рамках грамадзянскага, духоўна-маральнага і патрыятычнага выхавання моладзі традыцыйна праводзяцца акцыі "Разам за моцную і квітнеючую Беларусь!", "За Беларусь!", "Мы - грамадзяне Беларусі!". Актывісты арганізацыі штогод прымаюць удзел у мітынгах, ушаноўванні ветэранаў. Задача пярвічак - добраўпарадкоўваць кожны абеліск, помнік, брацкую магілу.\nМы падтрымліваем традыцыі цімураўскага руху, развіваем валанцёрскі. Атрады міласэрнасці актыўна ўдзельнічаюць у штогадовых акцыях і аперацыях "Памятаем, шануем...", "Ветэран жыве побач", "Мы - нашчадкі Перамогі", "Падзяліся цяплом душы сваёй" і іншых. Папулярныя сярод рабят дабрачынныя навагоднія акыі "Цуды на Каляды". Наладжана цеснае супрацоўніцтва пярвічак з сацыяльна-педагагічным цэнтрам з дзіцячым прытулкам, дапаможнай школай-інтэрнатам для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, а таксама з раённым саветам ГА "Беларуская піянерская арганізацыя".\nАрганізавана работа па прапагандзе здаровага ладу жыцця. Так, традыцыйным стала правядзенне "круглых сталоў", кіналекторыяў, конкурсаў малюнкаў і плакатаў, спаборніцтваў па міні-футболу і валейболу.\nШмат увагі надаецца часовай другаснай занятасці моладзі. Да работы ў будаўнічых атрадах прыцягваюцца маладыя людзі з неспрыяльных сем'яў, а таксама рабяты, якія стаяць на ўліку ў камісіі і інспекцыі па справах непаўналетніх. Работа з такімі грамадзянамі з групы рызыкі праводзіцца ва ўзаемадзеянні з органамі ўнутраных спраў, пракуратуры. Дзейсным механізмам стымулявання дзейнасці членаў БРСМ з'яўляецца штогадовае правядзенне спаборніцтваў сярод малых экіпажаў і вадзіцеляў, занятых на ўборцы сельгаскультур.\nТакім чынам, маладзёжны саюз з'яўляецца асяродкам зносін і ўзаемадзеяння маладых людзей. Кіраўніцтва і члены БРСМ упэўнены, што наша грамадская арганізацыя патрэбна моладзі.\nПросмотров: 590 | Добавил: Alex


BSUSat-1 сігналіць з космасу! БДУ запусціў уласны спадарожнік [+відэа] — Унiверсiтэт\n«My dream is to fly over the rainbow, so high!» («Мая мара – лётаць над вясёлкай, так высока!») – такое паведамленне вылучаецца сярод лічбаў і паказчыкаў, якія прымаюцца ад універсітэцкага нанаспадарожніка BSUSat-1. Мара спраўдзілася – 29 кастрычніка ў 03.43 па нашым часе з касмадрома ў Кітаі апарат паспяхова выведзены на арбіту вышынёй больш за 500 кіламетраў над паверхняй Зямлі. Ён стаў першым у сістэме беларускай адукацыі і трэцім беларускім аб’ектам на калязямной арбіце. Такім чынам, БДУ ўвайшоў у сотню ўніверсітэтаў, якія адправілі на арбіту спадарожнікі ўласнай распрацоўкі. Пра тое, як ствараўся апарат, распавялі некаторыя яго распрацоўшчыкі.\nУладзімір САЕЧНІКАЎ, навуковы кіраўнік Цэнтра аэракасмічнай адукацыі БДУ, загадчык кафедры фізікі і аэракасмічных тэхналогій ФРКТ БДУ:\n– Наш факультэт рыхтуе кадры для аэракасмічнай галіны, лепш за ўсё гэта рабіць на канкрэтных праектах. Найбольш зручным варыянтам уяўляецца так званая «Лятучая навучальна-навуковая лабараторыя». Спачатку мы канцэнтраваліся на пэўных элементах распрацоўкі, напрыклад, на карыснай нагрузцы ці службовых сістэмах апарата, удзельнічалі ў шэрагу праграм Саюзнай дзяржавы, дзе рабілі модулі і вузлы малых і звышмалых апаратаў класа CubeSat. Каля 5 гадоў назад вырашылі, што нам патрэбны ўласны нанаспадарожнік.\nПрацуючы над BSUSat-1, мы фактычна асвоілі поўную скразную тэхналогію: ідэя, пастаноўка задач і мэты, стадыя распрацоўкі і інтэграцыі, поўны комплекс тэхналагічных і лётных выпрабаванняў, запуск, вывад апарата ў працоўны рэжым, атрыманне і апрацоўка дадзеных, перадача іх канечным карыстальнікам. Пры невялікіх габарытах ён абсталяваны сістэмамі энергазабеспячэння, кіравання, арыентацыі і стабілізацыі, тэлекамунікацыі, комплексам тэхналагічнай і навуковай карыснай нагрузкі. На спадарожніку ўсталявана лічбавая камера, радыяцыйны спектрометр, інфрачырвоны дэтэктар і іншае спецыяльнае абсталяванне. Наземныя сродкі кіравання і прыёму дадзеных – таксама распрацоўка нашых спецыялістаў. Вядома, задача была вельмі няпростай, але вырашальнай.\nБеларускія спецыялісты на касмадроме Цзюцюань перад запускам ракеты: М. Сураўцаў, В. Сафонаў, Ул. Саечнікаў, Д. Бучынскі, С. Семяновіч\nПаколькі гэта складаны навукова-тэхнічны праект, былі задзейнічаны спецыялісты рознага профілю. Над універсітэцкім нанаспадарожнікам працавала каманда з больш як 20 чалавек, прычым палова з іх – студэнты, магістранты і аспіранты. Свой унёсак зрабілі прадстаўнікі некалькіх структур універсітэта, сярод іх факультэты радыёфізікі і камп’ютарных тэхналогій, фізічны, хімічны і механіка-матэматычны, Цэнтр аэракасмічных тэхналогій. Дапамагалі ў працы беларускія прадпрыемствы: «Пеленг», «Полімайстар», «Агат», NTLab, «Віцязь», «Інтэграл», «БелДІМ». У гэты ж праект прыцягваліся работнікі з акадэмічных арганізацый.\n5 фактаў пра BSUSat-1:\n1. Ён выведзены на арбіту вышынёй 520 кіламетраў.\n2. Павінен праслужыць каля 5 гадоў.\n3. Першы сігнал быў атрыманы праз 3 гадзіны пасля запуску.\n4. Амаль за 95 хвілін здзяйсняе абарот вакол Зямлі.\n5. Над ім працавала каманда\nз больш як 20 чалавек.\nНаш апарат сустракаецца пад дзвюма назвамі. Першае імя Cubel-1 было зарэгістравана пры атрыманні дазволу на выкарыстанне частаты ў Міжнародным саюзе электрасувязі, а ўжо калі апарат быў у стадыі распрацоўкі, вырашылі, што яго лепш назваць BSUSat-1.\nВарыянтаў па пляцоўцы для запуску было шмат: Расія, Індыя, Кітай, Амерыка, Японія. Аднак яны шмат у чым не задавальнялі. Напрыклад, меркавалася зрабіць запуск з Міжнароднай касмічнай станцыі, але ў такім разе тэрмін службы апарата быў бы 4–6 месяцаў. Былі нават прапановы па балістычным запуску на эксперыментальнай ракеце, але апарат праіснаваў бы літаральна месяц. На арбіце 520 кіламетраў, на якую ён выведзены, чакаецца, што праслужыць каля 5 гадоў.\nПершы час у космасе апарат існаваў у эканомным рэжыме, цяпер мы ўжо паступова ўключаем яго бартавыя сістэмы, правяраючы іх працаздольнасць. Тут галоўнае не спяшацца. Мы запланавалі працэс у тры этапы: мінімум, медыум і поўная праграма. Цяпер мы знаходзімся на медыум-праграме. Першую планку пераадолелі ў рэкордныя тэрміны за кошт прыцягнення радыёаматараў, практычна за суткі мы атрымалі поўную тэлеметрыю. Першы сігнал з BSUSat-1 быў атрыманы праз тры гадзіны пасля запуску, мы яшчэ не паспелі прыехаць з касмадрома. Потым удакладненыя параметры арбіты раскідалі па ўсім свеце, далей пачалі масава прымаць дадзеныя. Нанаспадарожнік раз на паўтары гадзіны здзяйсняе абарот вакол Зямлі, але ён не заўсёды трапляе ў нашу зону радыёбачнасці. На шчасце, яго прымаюць ужо больш за сто радыёстанцый па ўсім свеце і перадаюць інфармацыю нам. Таму тэлеметрыю мы атрымліваем з гэтага апарата, напэўна, большую, чым з вялікага нацыянальнага спадарожніка.\nЯкія наступныя праекты нас чакаюць? У рамках Нацыянальнай праграмы па даследаванні і выкарыстанні касмічнай прасторы на 2016–2020 гг. перад намі стаяць задачы па навукова-адукацыйным забеспячэнні аэракасмічнай галіны. Яны ўключаюць тры праекты: стварэнне лабараторыі аддаленага доступу для дыстанцыйнага навучання, запуск яшчэ аднаго штучнага спадарожніка, а таксама распрацоўка мабільных комплексаў прыёму і апрацоўкі дадзеных. Службовыя сістэмы, якія забяспечваюць працаздольнасць спадарожніка BSUSat-1, выкарыстоўваюцца не толькі ў касмічных апаратах, але і ў самых розных транспартных сістэмах ад найпрасцейшага навігацыйнага і кантрольнага абсталявання да беспілотнага наземнага і паветранага. Таму атрыманы досвед будзе выкарыстоўвацца пры распрацоўцы самага шырокага спектра рознай тэхнікі.\nНаступны Для юрыстаў – схемы, для географаў – карты. Лаўрэаты прэмій імя У. І. Пічэты і А. Н. Сеўчанкі падрыхтавалі для студэнтаў арыгінальныя навучальныя выданні\nРанейшы «Гэта былі самыя лепшыя вакацыі!» 5 сезон праекта «Студэнт БДУ на тыдзень» завершаны


Генетыкi раскрыюць таямнiцу паходжання беларусаў\n20 сентября 2006 в 08:49\nАпошнiя даследаваннi генетычнага кода чалавека дапамаглi вучоным устанавiць, адкуль пачалi рассяляцца першыя людзi. Ужо дакладна вядома, што прапрабабуля i прапрадзядуля сучаснага homo sapiens былi выхадцамi з Афрыкi. Племя нашых "прабацькоў" было зусiм невялiкiм — прыкладна 1,5—2 тысячы чалавек. Праўда, падкрэслiваюць навукоўцы, гэта зусiм не азначае, што акрамя iх на планеце не iснавала iншых груп людзей. Проста яны не пакiнулi ў нашай генетычнай спадчыне сваiх слядоў. Магчыма, краманьёнцы, нашчадкамi якiх усе мы з’яўляемся, у прамым сэнсе з’елi тых жа неандэртальцаў, выцiснулi iх як менш прыстасаваных.\nТэрыторыя Беларусi пачала засяляцца пасля апошняга аледзянення (10 тысяч гадоў таму). Прыкладна ў адзiн час з асваеннем людзьмi iншых еўрапейскiх тэрыторый. Менавiта таму беларусы — i па генах, i па знешнiх прыкметах — вельмi блiзкiя да многiх еўрапейскiх народаў. А вось у чым памiж намi рознiца i якiя этнасы нам найбольш роднасныя, а якiя — дваюрадныя, траюрадныя браты, можна будзе сказаць пасля завяршэння работы над праектам генетычнага аналiзу беларусаў, якi праводзяць вучоныя Нацыянальнай акадэмii навук.\n— У пытаннях гiсторыi паходжання беларусаў iснуе многа спекуляцый, — тлумачыць кiраўнiк праекта, загадчык лабараторыi нехрамасомнай спадчыннасцi Iнстытута генетыкi i цыталогii, член-карэспандэнт НАН Беларусi Алег Давыдзенка. — Адным выгадна даказваць, што мы больш рускiя, чым самi рускiя, iншым — што мы славянамоўныя балты, альбо палякi i г.д. Версii агучваюцца самыя розныя. Але ж нам, беларусам, важна ведаць iсцiну — хто ж на самай справе нашы продкi. Цi былi радзiмiчы, крывiчы i дрыгавiчы рознымi народамi, якiя прыйшлi на тэрыторыю сённяшняй Беларусi i толькi тут пачалi ўзаемадзейнiчаць, альбо гэта была адна народнасць, а назва вызначала толькi месца пражывання пэўнай групы цi яе палiтычную прыналежнасць… Адказы на гэтыя пытаннi мы зможам даць пасля завяршэння аналiзу.\nРаботы над праектам пачалiся паўтара года таму. На аснове гiстарычных звестак, археалагiчных i этнаграфiчных даследаванняў на тэрыторыi Беларусi было вылучана 6 рэгiёнаў, якiя ў IX—XII стагоддзях засялялi розныя плямёны. Падчас даследчых экспедыцый у кожным рэгiёне былi знойдзены добраахвотнiкi, беларусы хоць бы ў трэцiм пакаленнi, якiя прадаставiлi сваю ДНК. Усяго ў Нацыянальнай акадэмii навук у генетычным банку зараз знаходзiцца каля тысячы ўзораў ДНК. Цяпер вучоныя займаюцца аналiзам атрыманых даных. Пакуль што параўноўваецца мiтахандрыяльная ДНК, якая пера - даецца па жаночай лiнii. Гэта дазволiць прасачыць генетычны "шлях Евы" — да першай афрыканскай прапрабабулi. Потым спецыялiсты возьмуцца за Y-храмасому (мужчынскую спадчыну) i ўстановяць, як рассялялiся "Адамы". Прынамсi, абодва "шляхi" ў многiх народаў часта не супадаюць: як больш актыўныя i агрэсiўныя (паляўнiчыя, качэўнiкi, заваёўнiкi) мужчыны часцей перамяшчалiся на вялiкiя адлегласцi i бралi ў жонкi i наложнiцы мясцовых жанчын.\nЗавяршэнне праекта запланавана на лета наступнага года. Тады яго вынiкi можна будзе параўнаць з iнфармацыяй, атрыманай падчас аналагiчных даследаванняў iншых этнасаў — расiян, палякаў, лiтоўцаў, украiнцаў. "У сваёй працы мы абапiраемся на сусветныя даныя па расшыфраванаму геному чалавека, — працягвае Алег Давыдзенка. — Гэта значна паскарае нашы даследаваннi".\nПаводле слоў вучонага, большасць мутацый не прыводзяць да якiх-небудзь функцыянальных змяненняў, бо генетычны код мае агромiсты запас. Аднак сам працэс мутацыi падпарадкоўваецца пэўным законам, веданне якiх дазваляе спецыялiстам прасачыць "ланцужок" сваяцтва ўсiх чалавечых iстот. Генетычныя змяненнi адбываюцца з пэўнай частатой: колькасць мутацый у генах дзвюх розных груп людзей дакладна ўказвае, колькi пакаленняў таму гэтыя групы дыферэнцыравалiся, адасобiлiся ад агульнага продка. Было гэта 15—20 цi 350—400 пакаленняў таму.\nДаследаваннi генаў розных этнасаў ва ўсiм цывiлiзаваным свеце актыўна вядуцца апошнiя 5—6 гадоў i часам даюць даволi нечаканыя вынiкi. Так, пры вывучэннi засялення Амерыканскага кантынента iндзейцамi было ўстаноўлена, што першая яго хваля праходзiла праз Берынгiю — участак сушы, якi калiсьцi злучаў Амерыку i прасторы сённяшняй Сiбiры i знаходзiўся на месцы Берынгава пралiва. Засялялi тагачасную Амерыку ў асноўным мангалоiды. Аналiз ДНК высветлiў генетычную роднасць некаторых iндзейскiх плямёнаў Цэнтральнай Амерыкi i расiйскiх тувiнцаў. Прычым аказалася, што i мовы iх маюць значнае падабенства. "Ёсць пэўная карэляцыя памiж роднасцю па генах i па мове, — адзначае Алег Давыдзенка. — Аднак мова i гены перадаюцца ў спадчыну i трансфармуюцца па розных законах".\nНаконт неабходнасцi i карыснасцi стварэння генетычнага банка беларусаў i работы над праектам мой суразмоўца адказаў:\n— Ёсць рэчы, якiя вызначаюць нацыянальную навуку. Наша гiсторыя павiнна цiкавiць у першую чаргу нас, беларусаў, а не французаў, немцаў цi рускiх. Гэтыя даследаваннi важна правесцi, калi мы хочам лiчыць сябе культурнай нацыяй, якая валодае сучаснымi ДНК-тэхналогiямi. Аднак у праекта ёсць i практычная карысць.\nУ прыватнасцi, можна будзе вызначыць схiльнасць пэўных груп насельнiцтва да канкрэтных захворванняў. Напрыклад, сказаць, што ў пэўнай мясцовасцi павышана рызыка сардэчна-сасудзiстых хвароб. З-за войнаў, эпiдэмiй, неўраджаяў папуляцыя можа звужацца да вельмi невялiкай колькасцi жыхароў, i актыўна размнажацца пры больш спрыяльных умовах. Такiм чынам, вельмi значная група сённяшнiх людзей, якiя пражываюць у пэўнай мясцовасцi, могуць мець адну прапрабабулю, у якой пры жыццi былi праблемы з сэрцам, схiльнасць да якiх перадалася ў спадчыну. Падобная iнфармацыя дапаможа медыкам праводзiць прафiлактыку. На аснове нашых папярэднiх даных ужо ўстаноўлена, што ў жыхароў Паўднёвай Беларусi рызыка ўзнiкнення сардэчна-сасудзiстых хвароб знаходзiцца на сярэднееўрапейскiм узроўнi. Сёння лiчыцца, што большасць хвароб не мае дачынення да генетычных мутацый, а выклiкана вiрусамi, бактэрыямi, недахопам вiтамiнаў, хiмiчных элементаў i iнш. Аднак гэта не зусiм так. Пры падобных умовах адзiн чалавек захварэе, а другi — не. Прыродны iмунiтэт — гэта ўжо гены. Нават адна i тая ж хвароба для розных людзей патрабуе розных сродкаў лячэння. У Англii, Iрландыi, Iсландыi да 5 працэнтаў жыхароў ужо маюць генетычны пашпарт, iдэнтыфiкацыя насельнiцтва па ДНК працягваецца. Там урач адразу звяртае ўвагу на генетычны складальнік пацыента i ў адпаведнасцi з гэтым прызначае лячэнне. Добра было б укаранiць аналагiчную сiстэму i ў нас, на ўзроўнi кожнай палiклiнiкi.\nВерагодна, дадае вучоны, вынiкi работы над генетычным банкам беларусаў будуць карысныя i крымiналiстам. Маючы бiялагiчныя сляды злачынцы (кавалачкi скуры, валасоў, кроплi слiны, спермы), можна будзе высветлiць генетычныя асаблiвасцi i сказаць — мясцовы гэта жыхар цi не.\nДля завяршэння работы над праектам вучоным не патрэбна больш узораў ДНК. Перад тым як працаваць з кожнай, яе мультыплiцыруюць (размнажаюць), што робiць запас невычэрпным. У планах генетыкаў — сабраць i прааналiзаваць ДНК iншых народнасцяў, якiя пражываюць на нашай тэрыторыi (яўрэяў, татар, рускiх, украiнцаў i iнш), каб скласцi поўную генетычную карцiну сучаснай Беларусi. Акрамя таго, можна вылучыць рэшткi ДНК з чарапоў i костак, знойдзеных археолагамi ў старажытных магiльнiках i курганах, i параўнаць гены нашых продкаў з нашымi. Планаў шмат, але ўсё гэта — ужо iншыя праекты, пра якiя пакуль рана весцi гаворку.\nТемы: здоровье, культурное наследие, наука


«Ручное кіраванне» як прыклад інстытута, які эфектыўна працуе | Новы Час\n«Не вер напісанаму, асабліва напісанаму на плоце». Так казалі ў гады маёй студэнцкай маладосці, калі адзінай альтэрнатыўнай крыніцай інфармацыі былі «галасы», якія прабіваліся праз глушылкі. У стагоддзе інтэрнэту праблем з альтэрнатыўнай інфармацыяй няма. Было б жаданне.\nПаводле дадзеных Інфармацыйна-аналітычнага цэнтра пры адміністрацыі адзінага палітыка (АП), працэнт рэспандэнтаў, якія атрымліваюць неабходную інфармацыю пра жыццё ў Беларусі і за мяжой з інтэрнэту, пастаянна расце (глядзі табліцу). Прароцтва героя культавага савецкага фільма «Масква слязам не верыць» наконт аднаго суцэльнага тэлебачання ў будучыні сёння не здаецца такім пераканаўчым. Калі што і будзе суцэльным у сярэднетэрміновай перспектыве, дык гэта «сусветнае павуцінне», якое АП неаднаразова характарызаваў як «памыйніцу».\nШто да візуальнай агітацыі, дык у стагоддзе інтэрнэту яна сваёй актуальнасці не страціла. Толькі на змену надпісам на платах прыйшлі білборды. Але гэта змена хутчэй тычыцца формы, чым зместу. Палітыкі, нават калі іх колькасць не большая за аднаго, па-ранейшаму нешта абяцаюць, аднак часам на практыцы рэалізуюць тое, што моцна адрозніваецца ад задэклараванага.\nАддзяленне мух (дэкларацый) ад катлет (рэальных спраў) — задача тых, хто прэтэндуе на статус аналітыкаў. Глыбіня аналізу — пытанне асобнае. Тут ужо хто на што вучыўся і на што здольны.\nДрайвер у паўтара мільярды долараў\nУ сакавіку 2002 года на семінары кіруючых работнікаў рэспубліканскіх і мясцовых дзяржаўных органаў АП сфармуляваў пяць характэрных асаблівасцяў «беларускай мадэлі» (БМ):\nмоцная і эфектыўная дзяржаўная ўлада;\nразвіццё прыватнага сектара побач з дзяржаўным, але не на шкоду нацыянальным інтарэсам;\nпрыватызацыя — не самамэта, а сродак знайсці зацікаўленага інвестара, стварыць эфектыўнага ўласніка;\nінтэграцыйныя працэсы з краінамі СНД, у першую чаргу з Расіяй;\nмоцная сацыяльная палітыка дзяржавы.\nТакі афіцыйна задэклараваны пералік асаблівасцяў «беларускай мадэлі». Безумоўна, ён няпоўны, дый тое, што ў яго ўключана, не выглядае пераканаўча. Напрыклад, паводле якіх крытэраў ацэньваць эфектыўнасць дзяржаўнай улады? Паводле яе нязменнасці або паводле здольнасці забяспечваць эканамічны рост? Калі па першым крытэры — то яна, безумоўна, эфектыўная. Калі па другім — на жаль, не вельмі.\nКолькі людзей, столькі і меркаванняў. Таму, не аспрэчваючы афіцыйны пералік асаблівасцяў БМ, я дапоўню яго сваімі асаблівасцямі, сярод якіх — ручное кіраванне. Балазе для гэтага ёсць добрая нагода.\nУ інтэрв’ю тэлеканалу «Расія 24», адказваючы на пытанне, што найперш з’яўляецца драйверам для беларускай эканомікі, АП, у прыватнасці, назваў Парк высокіх тэхналогій, «які ў гэтым годзе прынясе нам толькі па экспарту каля паўтара мільярды долараў».\nДрайвер гэты адкрыўся не ўчора. Рашэнне пра яго фармаванне было прынятае больш за 10 гадоў таму. Вось як гэты працэс апісаў сам АП: «Я сабраў іх (кіраўнікоў IT-кампаній) і пытаюся: ну вы ж разумныя ўсе, чаго вы плачаце, з чым вы прыйшлі? Глядзяць на мяне. Вось я вам, кажу, даю тэрмін паўгода, напішыце ўсё, што вы хочаце, што вам сёння перашкаджае працаваць у Беларусі. Так, мы прасунутыя і іншае. Час прайшоў, у штосьці ўпёрліся, нешта перашкаджае. Ну скажыце. Я не настолькі прасунуты. Я ж, кажу, і да кампутара не падыходжу, ёсць у мяне каму працаваць з гэтым кампутарам. Добра, згодныя».\nТут самы час разабрацца з тэрмінамі. Найбольш даходлівае тлумачэнне я знайшоў у расійскага сацыёлага Рыгора Сатарава: «Ручное кіраванне — аналаг рытуалу лячэння кепскіх хваробаў праз дотык рукі манарха». На думку сацыёлага, аналаг гэты з’явіўся ў канцы XVII — пачатку XVIII стагоддзя ў эпоху фарміравання цэнтралізаваных манархій, калі памазаннікі Божыя канчаткова аддаліліся ад падданых і адасобіліся ў новых гіганцкіх палацах, акружаныя тысячамі слуг.\nНа практыцы ручное кіраванне — гэта замыканне сістэмы прыняцця рашэнняў на першую асобу дзяржавы і яе адміністрацыю, галоўным вынікам чаго становіцца страта выканаўцамі пачуцця адказнасці. Усё сапраўды так. Усё ў поўнай адпаведнасці з афарызмам Энтані дэ Ясаі, аднаго з самых арыгінальных палітычных філосафаў сучаснай Еўропы: «Ператварэнню кіраваных у некіраваныя спрыяе кіраванне імі».\nЗ усіх магчымых сцэнараў развіцця застаецца толькі інерцыйны. Заклікамі варушыцца сітуацыю не выправіць. Надзеі на іншыя сцэнары — марнаванне часу. Мэты любых рэформаў, нават калі яны і будуць абвешчаныя, у працэсе іх рэалізацыі змяняюцца да непазнавальнасці, і сістэма, што рэфармуецца, у канчатковым выніку можа апынуцца ў той жа кропцы, у якой яна і знаходзілася да пачатку пераўтварэнняў.\nКаза з чалавечым генам\nЛакальныя поспехі за кошт канцэнтрацыі рэсурсаў пры гэтым не выключаныя. СССР, напрыклад, на працягу шэрагу гадоў быў лідарам у асваенні космасу. Без ідэалагічнага кампаненту тут не абышлося, але яго не варта перабольшваць. Адсутнасць сродкаў дастаўкі ядзерных боегаловак да жыццёвых цэнтраў стратэгічнага праціўніка рабіла бессэнсоўнымі поспехі Курчатаў і яго каманды. Таму прарыў у галіне ракетабудавання кіраўніцтва КПСС стала разглядаць у якасці галоўнай умовы свайго выжывання.\nБеларускім навукоўцам з Інстытута мікрабіялогіі яшчэ толькі ў будучыні давядзецца прадэманстраваць свой уклад у падтрыманне стабільнасці БМ. Але першы крок у патрэбным кірунку ўжо зроблены. Іх лабіст, расійскі тэлевядоўца Сяргей Брылёў, здолеў данесці да АП інфармацыю аб паспяховым ужыўленні чалавечага гена ў казу. Калі навукоўцы на гэтым не спыняцца, дык, глядзіш, яшчэ пры жыцці маіх аднагодкаў праблема дэмаграфічнай бяспекі будзе знятая з парадку дня.\nВопыт кіраўнікоў IT-кампаній падказвае далейшы алгарытм дзеянняў. Галоўнае — сабрацца, дакладней, быць сабранымі ў патрэбным кабінеце, і данесці да яго гаспадара падрабязны пералік перашкодаў, якія стаяць на шляху да канчатковага поспеху. Звяртацца ў іншыя кабінеты (урадавыя, парламенцкія) асаблівага сэнсу не мае.\nУрад, згодна з артыкулам 106 Канстытуцыі, — «цэнтральны орган дзяржаўнага кіравання». Але калі пагадзіцца з версіяй АП, роля ўрада ў праекце, які прыносіць сёння паўтара мільярды долараў экспартнай выручкі, была нулявой. Ад праекта ён самаўхіліўся, як ухіляецца і ад усіх іншых стратэгічных і тактычных пытанняў.\nПрыказка «не царская гэта справа» ў нас не працуе, бо няцарскіх справаў у нас няма і быць не можа. Ці ідзе гаворка пра тэхналогіі вырошчвання, ці пра аптымальны час сяўбы і ўбокі лёну, ці абмяркоўваюцца канструктыўныя асаблівасці сіласна-сянажных траншэй — апошняе слова заўсёды за АП. І нешта я не ўзгадаю, каб хоць раз хто-небудзь са спецыялістаў запярэчыў.\nЗ апорай на патэнцыял СССР\nЦі магчыма будаўніцтва IT-краіны пад кіраўніцтвам бюракратыі? Індустрыялізацыя з яе цяжкім машынабудаваннем у СССР апынулася магчымай. Гэта была першая ў сусветнай гісторыі небуржуазная індустрыялізацыя. За яе давялося заплаціць мільёнамі жыццяў.\nСпрабаваў СССР зрабіць і наступны крок. Яго вынік мы сёння назіраем у выглядзе пустых карпусоў прадпрыемстваў электроннай і прыборабудаўнічай прамысловасці. Ні адно з іх не вытрымала канкурэнцыі пасля падзення «жалезнай заслоны».\n«Ручное кіраванне механічнымі муляжамі». Так расійскі эканаміст Аляксандр Аузан ахарактарызаваў спробы бюракратыі асвоіць дасягненні чацвёртай прамысловай рэвалюцыі. І гэта нягледзячы на інтэрнэт і сотавую сувязь, поспех укаранення якіх быў забяспечаныя сіламі заходніх фірмаў. Прыгадаем сумны лёс дзяржаўнага сотавага аператара «БеСТ». Усё, чаго ён здолеў дамагчыся на рынку, — гэта 2,5% кліентаў, і таму быў прададзены турэцкай тэлекамунікацыйнай кампаніі Turkcell.\nЗразумела, на песімізм аўтара «Азбука паліталогіі» АП ёсць што адказаць. Абмяжуюся адным абзацам з выступу перад дэпутатамі парламента Рэспублікі Судан 17 студзеня 2017 года: «Сёння Беларусь — еўрапейская дзяржава, што дынамічна развіваецца. У сваім станаўленні мы зрабілі стаўку на найбагацейшы патэнцыял, назапашаны ў часы СССР. Створана нацыянальная мадэль дзяржаўнага ладу, якая максімальна адпавядае патрэбам беларускага народа. Яна мае інстытуты, якія эфектыўна функцыянуюць, аптымальную эканамічную сістэму і высокі ўзровень сацыяльнай абароны насельніцтва».\nІнстытут «ручнога кіравання» ў спісе эфектыўна працуючых інстытутаў займае годнае месца. Упэўнены, што ў дэпутатаў парламента Судана сумневаў з гэтай нагоды не ўзнікла.


Медыкі раяць — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n20.02.2017 17.02.2017 Марина Маглыш-Калинина647Комментарии on Медыкі раяць\nПАДРЫХТАВАЦЦА ДА ПАВОДКІ\nУ перыяд вясенняй паводкі ўзрастае рызыка захваральнасці на вострыя кішэчныя інфекцыі. Каб пазбегнуць іх, неабходна прытрымлівацца адпаведных правіл.\nСярод іх – правядзенне ачысткі выграбных ям надворных туалетаў, упарадкаванне захоўвання гною (яго ізаляцыя) і вываз назапашанага за зіму смецця з прысядзібнага ўчастка. Прадукты харчавання, якія засталіся ў склепе, неабходна падняць на верхнія паліцы. Вада з затопленых калодзежаў не прыдатная для прыгатавання ежы і мыцця посуду. Для піцця і прыгатавання ежы бяспечная кіпячоная вада або вада ў бутэльках. Нельга забываць пра правілы асабістай гігіены, а таксама прыняцце мер для барацьбы з грызунамі.\nКалі падтоплены шахтавы калодзеж з’яўляецца крыніцай водазабеспячэння, то ваду з яго можна выкарыстоўваць толькі пасля таго, як будуць праведзены ачыстка і дэзынфекцыя. Па пытаннях даследавання якасці вады, дэзынфекцыі звяртацца ў ДУ «Стаўбцоўскі раённы цэнтр гігіены і эпідэміялогіі» (тэл. 7-33-74, 7-33-38).\nЗАЛЕЖЫЦЬАД ВАШЫХ ПАВОДЗІН\nІнфекцыі, якія перадаюцца палавым шляхам, адносяцца да найбольш сацыяльна значных захворванняў. Ускладненні прыводзяць да парушэння рэпрадуктыўнага здароўя мужчын і жанчын, цяжкіх прыроджаных захворванняў у дзяцей.\nПрычынамі шырокага распаўсюджання гэтых інфекцый з’яўляюцца бязладныя палавыя сувязі, безадказныя сексуальныя паводзіны.\nІснуе больш за 30 захворванняў рознай этыалогіі, у ліку іх – сіфіліс, ганарэя, СНІД, генітальны герпес, гепатыт В, трыхаманіяз і іншыя. Ёсць шэраг агульных сімптомаў для ўсіх інфекцый – незвычайныя выдзяленні з палавых органаў, іх раздражненне, з’яўленне болек, павелічэнне пахавых лімфавузлоў і іншыя.\nСвоечасовы зварот да ўрача і дыягностыка адзначаных інфекцый дазваляюць пачаць адэкватнае лячэнне на ранніх стадыях з добрым вынікам вылечвання.\nАсновамі прафілактыкі застаюцца адмова ад рызыкоўных палавых сувязяў, выкарыстанне сродкаў індывідуальнай прафілактыкі (прэзерватыў, растворы антысептыкаў для спрынцавання), у выпадку падазрэння на інфекцыю – без прамаруджвання звяртанне ў лячэбную ўстанову. Урач-дэрматолаг знаходзіцца ў кабінеце № 319 паліклінікі цэнтральнай раённай бальніцы.\nНаталля БАНДАРОВІЧ,раённы скуравендэрматолаг


Catholic.by - Фотавыстава ў гонар св. Яна Паўла ІІ адкрылася ў парафіі на Каменнай Горцы ў Мінску\n21.10.2019 11:25 Тэкст: кс. Францішак Рудзь / Catholic.by\nКаталіцкі Касцёл успамінае папу Яна Паўла ІІ у літургіі 22 кастрычніка. Ва ўсім свеце людзі розных нацыянальнасцяў, канфесій, палітычных і філасофскіх поглядаў, веравызнанняў адчуваюць вялікую павагу да гэтага Пантыфіка. Яго вялікі маральны аўтарытэт быў і застаецца прыкладам для многіх людзей у іх штодзённым жыцці. Ян Павел II быў светлым, натхняючым чалавекам, які ўсяляў вялікую надзею ў кожнага, хто калі-небудзь бачыў яго.\nЯн Павел II лічыцца адным з самых уплывовых лідараў XX ст. Ён запомніўся многім і як Папа, які найбольш актыўна наведваў з апостальскімі візітамі краіны свету. Ён здзейсніў 104 замежныя падарожжы і пабываў у 130 краінах на ўсіх кантынентах. Вядома, што ён бегла размаўляў на 12 мовах.\nЯн Павел II стаў першым Папам, які актыўна прапаведваў прымірэнне і ўсталяванне сяброўскіх адносін з іншымі рэлігіямі.\nСімвалам гэтага стаў Сусветны дзень малітваў аб міры, які адбыўся ў італьянскім горадзе Асізі 27 кастрычніка 1986 г. У ім прынялі ўдзел 47 дэлегацый ад розных хрысціянскіх канфесій і прадстаўнікі 13 іншых рэлігій.\nНягледзячы на тое, што паняцце «экуменізм» (ідэалогія ўсехрысціянскага адзінства) упершыню з'явілася ў 1937 г. i было прапанавана рэлігіязнаўцамі Прынстанскай семінарыі, у практычным сэнсе паўнамаштабна яно стала рэалізоўвацца дзякуючы Яну Паўлу II. Ён выдаў энцыкліку Ut Unum Sint («Каб усе былі адно»). Сёння Каталіцкі Касцёл у Беларусі з'яўляецца непахісным паслядоўнікам яго дзеянняў у галіне прымірэння рэлігій.\nДля вернікаў асоба Яна Паўла II звязана з эпахальнай падзеяй у гісторыі Касцёла ў Беларусі. 25 ліпеня 1989 г. Святы Айцец Ян Павел ІІ прызначыў кс. Тадэвуша Кандрусевіча Апостальскім адміністратарам Мінскай дыяцэзіі для католікаў у Беларусі. Менавіта ён 20 кастрычніка 1989 г. удзяліў біскупскую сакру кс. Тадэвушу Кандрусевічу ў базыліцы св. Пятра ў Рыме.\nАсаблівай папулярнасцю гэты Папа карыстаецца ў маладых людзей. Шмат каму з іх вядомыя тэксты яго пасланняў на Сусветныя дні моладзі. У час яго пантыфікату грамадскасць прызнала здольнасць Каталіцкага Касцёла развівацца разам з навукова-тэхнічным прагрэсам. Менавіта пры ім св. Iзідор Севільскі быў абвешчаны апекуном інтэрнэту.\nФотавыстава ў мінскай парафіі стала водгукам павагі і любові беларускіх вернікаў да Вялікага Папы.\nЯна з'яўляецца маленькім элементам мазаікі ў агульнай памяці людзей ва ўсім свеце аб яркай постаці XX ст., якой з'яўляецца Ян Павел II.\n#Мінск (Каменная Горка) — парафія Маці Божай Будслаўскай (54)\n#Святыя і благаслаўлёныя (324)


Еўрапарламент: У Беларусі няма істотнага прагрэсу ў сферы правоў і свабод\nhttp://spring96.org/be/news/30671 2009 2009-12-17T13:00:42+0200 2009-12-17T13:00:42+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/eurapejski_parlament.jpg\nПарламент Еўрапейскага саюза шкадуе, што пасля шэрагу станоўчых крокаў беларускіх уладаў у краіне няма істотнага прагрэсу ў сферы правоў і свабод. Пра гэта гаворыцца ў рэзалюцыі Еўрапарламента, прынятай 17 снежня большасцю галасоў, паведамілі БелаПАН у прэс-службе парламента ЕС.\nПерад пачаткам галасавання ў рэзалюцыю быў уключаны заклік да беларускіх уладаў расследаваць выпадкі выкрадання маладзёжных актывістаў, а таксама гібелі апазіцыянера з Мар'інай Горкі (Пухавіцкі раён Мінскай вобласці) Валянціна Доўнара.\nУ дакуменце вітаецца рашэнне Савета ЕС прадоўжыць у дачыненні да беларускіх чыноўнікаў санкцыі да кастрычніка 2010 года, а таксама замарозіць іх на гэты тэрмін. На думку дэпутатаў, дыялог па правах чалавека з Беларуссю "павінен ставіць на мэце канкрэтныя вынікі і істотны прагрэс у сферы дэмакратызацыі і вяршэнства закону". У выпадку дастатковага прагрэсу санкцыі ў дачыненні да краіны павінны быць адменены, а працэсы інтэграцыі паскораны, зазначаецца ў рэзалюцыі.\nДэпутаты Еўрапарламента заклікалі Еўракамісію разгледзець магчымасць змяншэння кошту віз для беларусаў і спрасціць працэдуру іх атрымання, а таксама падрыхтаваць рэкамендацыі для перамоў па пагадненнях аб аблягчэнні візавага рэжыму і рэадмісіі. Рэкамендавана таксама стварыць прамежкавы план прыярытэтных рэформ у Беларусі, каб вярнуцца да падпісання Пагаднення аб партнёрстве і супрацоўніцтве.\n"Дыялог па Еўранесце павінен быць прадуктыўны, — гаворыцца ў дакуменце. — Беларусь будзе запрошана да паўнавартаснага ўдзелу, калі парламент краіны будзе абраны ў выніку свабодных выбараў. Пакуль жа ўсе рашэнні прамежкавыя".\nУ рэзалюцыі ўтрымліваецца рэкамендацыя Еўрапейскаму інвестыцыйнаму банку і Еўрапейскаму банку рэканструкцыі і развіцця разгледзець магчымасць павелічэння фінансавай дапамогі Беларусі, асабліва дробнаму і сярэдняму бізнесу.\nЕўрадэпутаты віталі актыўны ўдзел беларускіх уладаў у палітыцы ЕС "Усходняе партнёрства". Яны заклікалі Мінск працягваць супрацоўніцтва з АБСЕ па рэфармаванні выбарчага заканадаўства, а таксама развіваць дыялог з дэмакратычнай апазіцыяй, у прыватнасці вызначыўшы ролю Грамадска-кансультацыйнага савета пры Адміністрацыі прэзідэнта.\nЕўрапарламентарыі чакаюць, што ў найбліжэйшы год беларускія ўлады рэфармуюць закон аб СМІ ў адпаведнасці з рэкамендацыямі міжнародных экспертаў; адменяць артыкул 193-1 Крымінальнага кодэкса; дазволяць рэгістрацыю палітычных партый і арганізацый грамадзянскай супольнасці; створаць спрыяльныя ўмовы для працы НДА і незалежных СМІ.\nУ дакуменце ўтрымліваецца заклік да беларускіх уладаў перагледзець прысуды, вынесеныя ўдзельнікам "справы чатырнаццаці", у прыватнасці Арцёму Дубскаму, і неадкладна вызваліць з-пад варты ваўкавыскіх прадпрымальнікаў Мікалая Аўтуховіча і Уладзіміра Асіпенку.\nЕўрадэпутаты выказаліся за "неадкладны мараторый" на смяротную кару ў Беларусі. Яны таксама заклікалі Мінск прызнаць Саюз палякаў на Беларусі на чале з Анжалікай Борыс і выконваць правы нацыянальных меншасцей.\n17.12.2009 Тэгі: палітыка, ЕС-Беларусь


Будзьма беларусамі! » Уладзімір Сцяпан: «Сапраўдны вясковец дужа злуецца, калі з ім гаворыш па-беларуску»\n28.11.2021 | Грамадства\nТэма вяскоўцаў для беларускіх пісьменнікаў як была сярод галоўных у класічнай літаратуры, так застаецца і ў фокусе ўвагі цяперашніх творцаў. «СН плюс» прапануе нізку назіранняў Уладзіміра Сцяпана: тут і тонкая іронія, і нечаканы погляд, і гумар, і боль, і павага, і захапленне… Складаны, зусім не просты – не анёл і не мішэнь для кпінаў, наш сучаснік, які жыве на роднай зямлі…\nФота Уладзіміра Сцяпана\nСапраўдны вясковец паглядзіць на цупкі пачак добрых цыгарэт у тваіх руках і крыху грэбліва скажа: «Ну, добра, давай адну спорчу». Слова «спорчу» — пароль, адмеціна сапраўднасці.\nСапраўдны вясковец заўсёды робіць выгляд, што ён — бедны. Калі ж купляе машыну, дом, кватэру, гальштук, то кажа, што на апошнія, што пазычыў, атрымаў спадчыну, пашанцавала і г. д.\nСапраўдны вясковец на «добры дзень!» адкажа «здрастуйця!».\nСапраўдны вясковец ведае толькі адну манекеншчыцу — Клаўдзію Шыфер, астатніх цяжка запомніць.\nСапраўдны вясковец — крыўдлівы і помслівы неверагодна. Ён можа сядзець са сваім крыўдзіцелем за адным сталом: і год, і дзесяць. Выпіваць, смяяцца, чакаць. Але... І на вясковых могілках шмат помнікаў, дзе партрэтам павыкалупвалі вочы, паразбівалі твары, паадбівалі ў помнікаў каменныя рукі і насы...\nСапраўдны вясковец упэўнены, што ты яго хочаш падмануць і абдурыць. Але калі ты яго не падмануў, а такую магчымасць меў, то ты, па яго разуменні, дурань.\nСапраўдны вясковец прасіць саромеецца, а красці — не.\nТолькі сапраўдны вясковец падыме з зямлі, выдзера з травы і прыбярэ дошку з цвіком. Падыме і выкіне далей, дзе людзі не ходзяць. Зробіць гэта і нават не задумаецца.\nТолькі сапраўдны вясковец можа маляваць бярвёны хлява, хаты і камяні пры дарозе жоўтым, блакітным, зялёным, бэзавым.\nСапраўдны вясковец заўсёды падкрэсліць, што ён мае вышэйшую адукацыю, навуковую ступень, званне...\nСапраўдны вясковец не заўсёды скажа, як звалі прадзеда. Хаця дзеда звалі Антон Міхайлавіч.\nЗ многіх чалавечых якасцяў сапраўдны вясковец ці не на першае месца ставіць хітрасць. Можа, таму сярод сапраўдных вяскоўцаў так шмат антысемітаў?\nСапраўдны вясковец слова «горад» прамаўляе як «агарод».\nСапраўдныя вяскоўцы вельмі любяць даваць парады і паказваць сваю дасведчанасць у самых розных пытаннях. Прыбіваю штыкетнік. Падыходзіць Сяргей.\n— Штыкетнік б’еш?!\n— Трэба было патарцаваць і пашліфаваць, а так доўга не прастаіць.\n— Пафарбую, і будзе стаяць.\n— Калі нямецкай фарбай, то, можа, і пастаіць...\nСапраўдны вясковец дае парады і павучае, нават калі яго не пытаюць. Сядзе на кукішкі, закурыць і трындзіць: пра космас, спорт, палітыку, цвікі, пілы, малаткі, рускага цара Мікалая, медыцыну, раскажа, як дзяцей трэба выхоўваць і жонку любіць... А ў самога ні дзяцей, ні жонкі, ні ката з сабакам, а плот побач з хатай паваліўся — праз яго пераступаць трэба... А ён пра касмічныя караблі і лазерную грунтвагу, па якой штыкетнік выстаўляецца ў нуль.\nСапраўдныя вяскоўцы вельмі шкадуюць няшчасных і галодных дзяцей: афганскіх, лівійскіх, сірыйскіх, карэйскіх і г. д.\n«У нас во яблыкі гніюць, а там дзецям няма чаго есці...» — кажа сапраўдны вясковец, калі наступае на гнілы яблык.\nСапраўдныя вяскоўцы багатых не любяць. Выключэнне — родныя дзеці.\nКаб не ёмісты багажнік, то сапраўдныя вяскоўцы на легкавіках бы і не ездзілі.\nВяскоўцы кажуць так: «Траву пакасіў нямы. Апошні хлеб забрала аднавокая. Там, дзе кульгавы са сваім канём». Любіць сапраўдны вясковец падкрэсліць чужое калецтва, каб самому выглядаць прывабна.\nСапраўдны вясковец дужа злуецца, калі з ім гаворыш па-беларуску.\nУладзімір Сцяпан, sn-plus.com\nВыйшла «Аліса ў Цудазем'і» ў агучцы на беларускай мове\nВыйшла «Аліса ў Цудазем'і» ў агучцы на беларускай мове, піша на сваёй старонцы ў facebook «Кінаконг». «Аліса...


Бобра — Вікіпэдыя\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Бобра (неадназначнасьць).\nРака Бобра непадалёк ад вёскі Бростава\nВыток каля в. Новы Двор\nКраіны басэйну Польшча\nДаўжыня 165,1 км\nСярэднегадавы сьцёк 33,6 м³/с\nПлошча басэйну 7054,4 км²\nНахіл воднай паверхні 0,13 ‰\nЛевыя Сідра, Бярозаўка\nПравыя Нэта, Лега, Лык, Віса\nБобра (па-польску: Biebrza) — рака ў паўночна-ўсходняй Польшчы, у Падляскім ваяводзтве правы прыток Нарава (басэйн Віслы). Даўжыня 165,1 км. Плошча вадазбору 7054,4 км². Сярэднярочны расход вады ў вусьці 33,6 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,13 ‰. Праз Аўгустоўскі канал злучаецца з ракой Нёман. Басэйн Бобры характарызуецца асымэтрыяй: больш разьвіты правыя прытокі — 75,5% (галоўным чынам рэкі, якія вынікаюць з Мазурскіх азёраў), левыя прытокі ўсяго — 24,5% вады ад агульнай масы.\n5 Культурнае і лінгвістычнае навакольле\nПраваруч: Нэта, Лега, Лык, Віса\nЛеваруч: Сідра, Бярозаўка\nМесты: Ліпск, Асавец-Крэпасьць, Гонядзь\nВёскі: Штабін, Вызна, Радзілаў\nГістарычна склалася так, што рака Бобра зьяўлялася натуральнай прыроднай мяжой дзякуючы яе багністаму характару. Спачатку гэта мяжа паміж балцкімі княствамі яцьвягаў і галіндаў, а потым паміж Мазавецкім княствам і Вялікім Княствам Літоўскім. І сёньня гэты рэгіён сутыкненьня беларускай і польскай культуры, дзе захоўваюцца відавочныя культурныя адрозьненьні.\nВясеньняя Бобра ў Бужыне\nБобра каля Асаўца\nУ даліне Бобры знаходзіцца найвялікшы балотны абшар у Польшчы — так званыя Бобраўскія багны. Гэтыя багны маюць вялікае значэньне для вялізарнай колькасьці птушак якія водзяцца і гняздуюцца пераважна ў балотах. Таму вялікая частка гэтай унікальнай прыроднай тэрыторыі абаронена — тут знаходзіцца Бобраўскі нацыянальны парк. Амаль уся Бобра знаходзіцца ў парку (каля 155 км). З-за прыродных багацьцяў рака зьяўляецца папулярным месцам для турыстычных сплаваў на байдарках і каяках. Назва Бобры, верагодна, паходзіць ад бабра, менавіты яны жылі на рацэ на працягу стагодзьдзяў.\nКультурнае і лінгвістычнае навакольлеРэдагаваць\nБасэйн ракі Бобра населены ня толькі сотнямі рэдкіх і падвергнутых небясьпецы відаў птушак, але таксама і людзьмі, якія прадстаўляюць разнастайныя культуры, мовы і рэлігіі. У той час як большасьць насельніцтва мясцовасьці размаўляе на дзяржаўнай польскай мове, некаторыя людзі ў вярхоўях ракі (гміны Ліпск, Дуброва Беластоцкая і часткова Штабін) размаўляюць на мясцовым дыялекце беларускае мовы, незалежачы ад веравызнаньня. У паўночнай частцы вярхоўяў Бобры ёсьць таксама некалькі вёсак, дзе так званыя «стараверы» размаўляюць на архаічным дыялекце расейскае мовы. Некаторыя з гэтых супольнасьцяў захавалі вялікую частку іх традыцыйнай культуры нягледзячы на працяглую палітыку ўраду, накіраваную на асыміляцыю няпольскіх культурных і лінгвістычных меншасьцяў.\nПаводка Бобры каля Бростава\nЗімовы пейзаж ракі ў ваколіцах Бростава\nШчасьлівыя каровы з Бростава\nБобра ў змроку\nГарадскі пляж на рацэ Бобра ў Гонядзі\nМост праз Бобру\nБобра непадалёк ад Асаўца\nРасьліннасьць на заліўным лузе каля Бобры\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Бобра&oldid=2006535»\nАпошняе рэдагаваньне ў 02:37 24 верасьня 2018\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 24 верасьня 2018 году ў 02:37.


У кнізе падаюцца чатырнаццаць свят і абрадаў беларусаў, многія з якіх - упершыню. Найбольш разгорнута прадстаўлены асноўныя з іх: Вялікдзень, Купалле, Дзяды, Каляды. Даюцца метадычныя парады па арганізацыі іх святкавання, рэкамендуецца адпаведная літаратура. Болей »\n...Адным авіярэйсам ляцяць у далёкі Алжыр двое беларусаў — у службовую камандіроўку інжынер Добыш і ў турысцкую паездку малады журналіст Радзім Савілін. Праз яго ўспрыняцце і раскрываецца адысея маладога спецыяліста Юрыя Добыша, які ўпершыню трапіў у Алжыр у той час, калі толькі-толькі адгрымела вайна алжырскага народа супраць французскіх каланізатараў. Болей »\nУ чарговым выпуску "Скарыніча" змешчаны унікальныя архіўныя і мемуарныя матэрыялы, рэдкія публікацыі, прысвечаныя жыццю і творчасці дзеячаў беларускай навукі і культуры В.Ластоўскага, Я.Лёсіка, У.Ігнатоўскага, М.Улашчыка. Пададзены матэрыял адлюстроўвае ўзнёсла-драматычную эпоху Беларускага Адраджэння 20-х гадоў. Выданне зацікавіць кожнага чытача, прасякнутага ідэямі нацыянальнай духоўнай спадчыны, беларускага патрыятызму Болей »\nСлавянские древности Белоруссии (ранний этап ...\nПоболь Л. Д.\nМонография посвящена итогам изучения древностей раннего этапа зарубинецкой культуры Белорусского Поднепрозья. В научный оборот вводятся новые археологические данные о племенах с последней четверти 1 тыс. до н. э. и до начала II в. и. э. Полученные материалы позволяют сделать вывод о существовании связей и контактов племен зарубинецкой культуры южной части Верхнего Поднепровья с племенами позднескифского мира. греческими городами Северно... Болей »\nСлова жывое, роднае, гаваркое...\nКніга «Слоаэ жывое, роднае, гаваркое...» лра тое, што кожнае слова азначае, пра яго паходжанне (этымалогію) і раэам з тым раскрыццё сэнсу яго. Калі вы цікавіцеся гісторыяй гзтага слова, што зусім бпізка каля вас, раэам з вамі (імя, прозвішча, назва той мясціны, дзе вы нарадзіліся, дзе жывяцев, гісторыя адзення вашага), вы абавязкова яе прачытаеце. У 1994 годзе кнізе была прысуджана Дзяржаўная прэмія Рэспубпікі Беларусь. Болей »\nРоднае слова. Гэта тое слова, якое прыйшло ад маці, якое мы пачулі з матчыных вуснаў са з’яўленнем на гэты свет. Нават пакуль не разумеючы яго сэнсу. Роднае слова – гэта матчына мова. “Родная мова – гэта самае вялікае багацце, якім валодае кожны народ”, - зазначае паэт С.Законнікаў. Гэта багацце, якое перададзена нам у спадчыну ад нашых продкаў, каб мы карысталіся ім, зберагалі і памнажалі. Родная мова – гэта наша шчасце і боль. Шчасце,... Болей »\nСлоўнік іншамоўных слоў\nБулыка А. М.\nСлоўнік з'яўляецца першым у беларускай лексіграфічнай практыцы даведнікам па іншамоўнай лексіцы. У ім змешчана каля 25 тысяч агульнаўжывальных слоў і найбольш пашыраных тэрмінаў з розных галін ведаў, запазычаных з іншьк моў або ўтвораных з іншамоўных лексічных элементаў. Кожнае слова забяспечана даведкай аб яго паходжанні і тлумачэннем. Улічаны і новыя лексічныя адзінкі, якія ўвайшлі ў актыўны ўжытак на працягу апошнага дзесяцігоддзя. Болей »\nTempus fugit ... czas ucieka, tempus edax rerum ... czas — pożeracz rzeczy — tak pisał Owidiusz w swych Metamorfozach. Pozostaje jednak pamięć, jej postoje, wydające sygnały, impulsy i podniety, które są tym silniejsze, im większe było zakorzenienie w określonej kulturze, w „ziemi rodzinnej”, „ojczystej glebie”, w swej „małej Ojczyźnie” jako archetypach tożsamości. Poszukiwanie niezbywalnej wiarygodności staje się niejednokrotnie podnie... Болей »


Зрабіць Славацкая-Style галубцы\nАсноўныя стравы Свініна Рэцэпты Усходняя Еўропа ежа Падстава Рэцэпты ялавічыны Усходнееўрапейскае харчаванне ад сеткі\nГэты рэцэпт для Slovak галубцоў, таксама вядомы як holubky або halupki, зроблены з ялавічнага фаршу і свініны, квашаная капуста, чырвоны перац і таматавы соус.\nГэта традыцыйны камфорт-ежа страва, якое павольна рыхтуецца на пліце і добра спалучаецца з жытнім хлебам і маслам.\n1 (4-фунт) капусты (уся галава)\n1/2 кубкі белы рыс (сырой)\n1 1/2 фунта ялавічнага фаршу, ад патронаў\n1/2 фунта свінога фаршу (худы)\n1 чайнай лыжкі папрыка (салодкі ці гарачы)\n1 фунт кансервы квашаная (асушаныя сокі абаронены і пры неабходнасці прамываць)\n1 (14 унцый) можа таматавы соус\n1 (14 унцый) можа памідоры (здробнены)\nВыдаліць вялікія знешнія лісце з капусты і адкладзеце ў бок. Выдаліць асяродак з капусты. Змесціце ўсю галаву ў вялікім рондалі з кіпячай падсоленай вадой . Накрыць вечкам і варыць 3 хвіліны, або пакуль не змякчанае дастаткова, каб зняць асобнае лісце. Вам спатрэбіцца 18 лісця.\nПарэзаць астатнюю капусту, па-ранейшаму пакідаючы вялікія знешнія лісце, і змясціць яго ў ніжняй частцы вялікі змазанай рондалі або жароўні.\nПрамыць рыс і варыць яго ў 1/2 шклянкі вады, пакуль вада не ўбярэцца. Зніміце з агню і дайце астыць. Між тым, абсмажыць нарэзаны лук у алеі ў сярэдняй патэльні да мяккасці, і дайце астыць.\nУ вялікай місцы змяшаць прыгатаваныя і астуджаны рыс, астуджаны лук, ялавічына, свініна, соль і перац па гусце, яйка, часнык, чырвоны перац, квашаная капуста, адведзеныя сокі і 1/3 шклянкі таматнага соусу і старанна перамяшаць. Ня сверхзамешивайте або мяса стане жорсткім.\nПакладзеце каля 1/2 кубкі мяса на кожны аркушы капусты. Рол ад вас, каб спакаваць мяса. Фліп правага боку ліста да сярэдзіны, затым перавярнуць левы бок. Вы будзеце мець тое, што выглядае як канверт. Яшчэ раз, адкаціцца ад вас, каб стварыць акуратны рулон.\nЗмесціце галубцы зверху сечанай капусты з квашеной капустай і некаторым таматам паміж пластамі ў рондалі або жароўні. Зверху ўсё здробненыя памідоры, які застаецца капустай і таматавай падліўкай, а таксама некаторыя з зарэзерваваных цэлых лісця капусты.\nДадайце дастаткова вады, каб пакрыць цалкам. Давесці да кіпення, паменшыць агонь да вельмі нізкага, накрыць вечкам і тушыць 3 да 4 гадзін. Глядзіце ўважліва, так Галубцы не гараць.\nПадаваць з сокамі рондалі і дажджом смятаны, калі пажадана, бульбяное пюрэ і храбусткім хлебам.\nхалестэрын 305 мг\nнатрый 750 мг\nХала Strata з грыбамі, перцам і спаржай


Лес для будучыні - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nПятница, 2.03.2018 06:10. Рубрика: Грамадства Просмотров: 270\nНе адно дзесяцігоддзе павінна мінуць, каб лясныя дрэвы дасягнулі прамысловай спеласці. І каб захаваць лясныя ўгоддзі будучым пакаленням, задзел трэба рабіць ужо цяпер. Тым больш, што нашэсце караеда і масавыя высечкі падштурхоўваюць лесаводаў да гэтай справы. Такіх складаных умоў, у якіх яны працуюць зараз, даўно не прыгадваюць.\nШмат добрых спраў за сваё працяглае працоўнае жыццё давялося зрабіць на карысць лясной галіны Ніне Дзямідка. Увогуле дынастыя лесаводаў сям’і Дзямідка ў раёне на слыху.\nНіякіх намераў працаваць лесаводам у Ніны Мікалаеўны ў маладосці не было. Усё неяк само вызначылася. З вялікай сям’і, што жыла ў Нараўлянскім раёне, Ніна паехала набываць спецыяльнасць у полацкі тэхнікум нафтавікоў. Там жа, у Полацку, вучыўся на лесавода петрыкаўскі юнак Сяргей Дзямідка. Ніна Мікалаеўна і Сяргей Іванавіч жылі ў інтэрнаце па-суседску.\nПа заканчэнні тэхнікума Ніна павінна была ехаць на адпрацоўку на Магілёўскі лаўсанны камбінат. Сяргею выпала вярнуцца на Петрыкаўшчыну і прыступіць да працы ў Міхедавіцкім лясніцтве.\nКаханне, спадзяванне на добрае жыццё, цікавасць да самастойнага быту маладой сям’і не пакінулі сумненняў, што трэба ехаць у Міхедавічы разам. У 1975 годзе Ніна і Сяргей Дзямідкі прыбылі на Петрыкаўшчыну. Сям’і прапанавалі пакой у будынку лясніцтва.\nСяргей Іванавіч працаваў майстрам лесу, а Ніна Мікалаеўна зведала ў лясной галіне шмат прафесій. Была бухгалтарам, выконвала абавязкі ляснічага, апошнія сем гадоў – майстар лесу.\nМне пашэнціла застаць Ніну Мікалаеўну за запаўненнем дакументацыі ў будынку лясніцтва. Але суразмоўніца жартам прапанавала весці гутарку ў лесе, бо менавіта там яе асноўны ўчастак работы. Зірнуўшы на ладныя мінусы на тэрмометры, пагадзіліся пагаманіць у памяшканні.\n– Мая задача – адводзіць участкі лесу пад высечкі, весці ўлік лесапрадукцыі, кантраляваць адгрузку драўніны, – гаворыць Ніна Мікалаеўна. – Калі настае пажаранебяспечны перыяд, выходзім на дзяжурствы. Цесна супрацоўнічаем з Бабуніцкай школай. Разам з настаўнікамі і дзецьмі кожную вясну заняты на пасадцы лесу. Гэтая работа прыносіць асаблівую радасць, бо саджанцы – гэта будучы скарб.\nЗ 1991 года пачаў працаваць у гэтым лясніцтве наш сын Аляксандр. У Міхедавічах ён адпрацаваў 16 гадоў. Затым прапанавалі пасаду ў Петрыкаўскім лясгасе. Нядаўна разам з сям’ёй пераехаў у Гомель. Але прафесіі не здрадзіў. Дарэчы, нявестка Алена таксама працавала ў нашым лясніцтве бухгалтарам. Дзеці паехалі, а я даглядаю іх сядзібу. Трэба грубкі паліць і сабе, і ў Сашавай хаце. Дапамогі няма, бо муж мой пайшоў з жыцця 22 гады таму.\nДругі сын Сяргей у Мінску, працуе на станцыі дыягностыкі аўтамабіляў. У мяне тры ўнучкі і ўнук.\nБацькоў сваіх пасля Чарнобыльскай трагедыі я забрала ў Міхедавічы. Тут яны і пахаваны. Браты і сёстры ўладкавалі свой лёс ва Украіне.\nЯ даўно на пенсіі, але працягваю працаваць, хоць здароўе ўжо не дазваляе быць такой спрытнай, як у маладосці. Гэтая справа дае магчымасць быць сярод людзей, быць некаму патрэбнай.\nШмат узнагарод мае за сваю працоўную дзейнасць Ніна Дзямідка. Вось і летась да 80-годдзя Петрыкаўскага лясгаса атрымала Ганаровую грамату Міністэрства лясной гаспадаркі.\n– Шкада, што ў лясніцтве ў Міхедавічах усё менш моладзі, – дадае Ніна Мікалаеўна. – Яна тут не затрымліваецца, бо вёска, шчыра кажучы, без перспектыў. Вось нядаўна прыйшоў да нас майстрам лесу Яўген Шамрыла. Хлопец з Брэсцкай вобласці. Працягвае завочна набываць вышэйшую адукацыю. Зразумела, што пасля адпрацоўкі яго тут нічога трымаць не будзе.\nЯ вось знайшла ў Міхедавічах для сябе шмат. Тут мне цяпер дарагі кожны куточак. Быў час, што і клуб мясцовы наведвала, спявала ў калектыве мастацкай самадзейнасці. Спяваць вельмі люблю.\n– Дзякуй Вам, паважаная Ніна Мікалаеўна, за аповед! Няхай Вам заўсёды будзе хапаць тых добрых успамінаў пра сваё жыццё. Добрага здароўя, моцы, цудоўнага настрою і хутчэйшага надыходу вясны!\n« Вер у перамогу\nПрацуем на вынік »


Радзівілы і фоташоп\nдоўгі час гэты фотаздымак заставаўся для мяне загадкай. у Нацыянальным гістарычным архіве, дзе ён захоўваецца, подпіс нешматслоўны: “Фото атлета”. але нашто Радзівілам захоўваць у сябе фота невядомага атлета?..\nу часе апошняй сустрэчы з князёўнай Эльжбетай Радзівіл сакрэт быў раскрыты. паглядзеўшы на экране ноўтбука павялічаны варыянт і параўнаўшы зь іншымі фота, пані Эльжбета дакладна сказала: чалавек на фота — Ежы Радзівіл (1921-2007), сын князя Леона Радзівіла (1888-1959), яе роднага дзядзькі.\nурэшце было высьветлена, што ад Ежы на здымку застаўся толькі твар — па-майстэрску выразаны, ён быў прыклеены да цела невядомага атлета. бо, паводле пані Эльжбеты, сам Ежы быў “дробненькі”.\nу такім выглядзе Ежы, сямейная мянушка якога была “Туль”, даслаў фота сваёй бабулі Марыі Ружы “Бішэт” Браніцкай (1863-1941), якая тады была найбагацейшай кабетай Эўропы. такі вось радзівілаўскі фоташоп!\nгэта — толькі адзін з чатырох соцень здымкаў, якія ўвойдуць у маю будучаю кнігу “Прыватны фотаальбом князёўны Эльжбеты Радзівіл”.\nі за кожным зь іх — такая гісторыя.\nТэгі: Радзівілы, эксклюзыў\nНясьвіжскі замак. Эўрарамонт\nЭўрарамонт у Нясьвіжскім замку ідзе сямімільнымі крокамі. Жалезабетонныя канструкцыі ўпэўнена ўзмацняюць недаробкі таварыша Яна Марыя Бернардоні. Недарэчныя скляпенні замяняюцца падвяснымі столямі “Армстронг”, у прыбіральнях кладзецца польская плітачка Opoczno, дзе-нідзе ўжо зьявіліся пласмасавыя дзьверы — як у краме!..\nУ гадзіньнікавай вежы захаваліся ўнікальныя парэнчы. Такія самыя былі і на балкончыку галоўнага корпуса.\nГэта добра відаць на здымку 1927 года. У кадры — князь Альбрэхт Радзівіл (1885-1935).\nЗараз парэнчы, як відаць на здымку, зруйнаваныя.\nУтульныя нумары гатэлю ў Нясвіжскім замку гатовыя прымаць наведнікаў!..\nСалігорскаму будаўнічаму трэсту №3 давялося выпраўляць тое, што навараціў недарэка-італіец Бернардоні ў XVI стагодзьдзі.\nПра тое, каб ашчадна захаваць рэшты аўтэнтычнага дэкору, гаворкі ня йшло…\nЗалатая заля. Зьнішчаныя два каміны, дэкор на сьценах.\nТак Залатая заля выглядала 90 гадоў таму.\nА вось так у XVI стагодзьдзі рабілі столі.\nГэта ўвогуле цырк. Калі хтосьці не разгледзеў, на налепцы напісана…\nКалі і зараз хтосьці не зразумеў прыкола: шыба стаіць НАЛЕПКАЙ ВОНКІ.\nТак выглядае галерэя, якую салігорскія будаўнікі зьнішчылі дазваньня й адбудавалі нанова. Красівенька, нічога не скажаш!.. Дарэчы, зьнішчаная частка замка была збудаваная ў 1750-х гадах.\nКалі я запытаўся ў Эльжбеты Радзівіл, дачкі князя Альбрэхта, што яна думае пра гэтую “цыбуліну” на гадзіньнікавай вежы, князёўна адказала: “Ну што я думаю? Ідыёты і крэтыны”.\nУ гэтай частцы замка на першым паверсе быў гараж, на другім — пакоі для гасьцей.\nЦяпер тут — “ОПАСНАЯ ЗОНА”!\nЯшчэ адзін прыклад аўтэнтычнай рэстаўрацыі — танная цэгла і бетонныя пліты. Напэўна, ім прыемна будзе адчуваць сябе часткаю Сьпісу сусьветнай спадчыны ЮНЭСКА…\nТут аднаўляюць дамавую капліцу замка.\nУ ідэале павінна атрымацца так.\nВідаць, і атрымаецца. Не дарма ж замаўлялі падвясныя паталкі “Армстронг”!..\nА гэта — сьвятая сьвятых, Штаб па руйнаваньню рэстаўрацыі Нясвіжскага замка. Уваход у яго, для зручнасьці чыноўнікаў і вялікіх рэстаўратараў зрабілі пласмасава-шклопакетны — як у прадуктовай краме. Радзівілам, напэўна, такое і ня сьнілася!..\nвёска Вішнева Валожынскага раёну Менскай вобласьці. зараз на месцы сінагогі — прыватны сад. ад сінагогі застаўся толькі ганак і контуры падмурку… кафлю мне пашчасьціла знайсьці проста ў траве. сінагога была збудаваная ў ХІХ стагодзьдзі. столькі ж год і кафлі. я паказваў яе адмыслоўцам — яны пацьвердзілі ўзрост.\n(анекдот на сайце “Салідарнасьці”)


24 травень 2019, 12:10\nВіктар Жыбуль як Страх у спэктаклі «8 пачуцьцяў». Фота Кацярыны Фяцісавай\nСёньня ў нас гутарка з паэтам Віктарам Жыбулем, які ў дадатак зьяўляецца вядучым навуковым супрацоўнікам Беларускага дзяржаўнага архіву-музэю літаратуры і мастацтва ў Менску. Гаворым пераважна пра тое, навошта і каму патрэбная паэзія, але крыху чапляем таксама іншыя заняткі Віктара — літаратуразнаўства і архівістыку.\nАўтар фота на застаўцы: Benediktas Januševičius\nПаэт Віктар Жыбуль. Фота Аляксандры Макавік\nПаэт Віктар Жыбуль з жонкай і старэйшым сынам\n«У нас быў такі выпадак, калі двум розным чалавекам у галаву прыйшоў той самы паліндром. Напрыклад Серж Мінскевіч напісаў верш пад назвай „Горад — там шмат дарог“ і вельмі радаваўся з гэтай нагоды, пакуль яму не сказалі, што дакладна такі самы радок ёсьць у Рыгора Крушыны. І Серж Мінскевіч у творчых пакутах прыдумаў новы варыянт свайго радка — „Горад — тут пуп дарог“, які наадварот чытаецца як „Горад — пуп тут дарог“».\nСкажам, зачапіў мяне неяк верш у адным з выданьняў 20-х гадоў: „Загубіла зара залатая ключы“. Верш уяўляе зь сябе такі цікавы экспэрымэнт у галіне строфікі, там шмат што будуецца на паўторах розных фраз, яны там даволі ўдала абгульваюцца. Аўтар верша — Янка Валасэвіч. Я пра яго нічога ня ведаў на той момант і пачаў шукаць ягоныя іншыя вершы, пачаў шукаць нейкія біяграфічныя зьвесткі. (…)


Салдаты хлусні — Свободные новости Плюс\nПачынаючы з 1917 года, насельніцтва тэрыторыі, якая падпала пад уладу бальшавікоў, жыло двайным жыццём: прапагандысцкім і рэальным. Людскі дабрабыт рос слаба, але пастаянныя пераможныя весткі ўспрымаліся з разуменнем: Краіну Саветаў належыць паказваць моцнай, каб яе ворагі дрыжалі ад страху.\nУ плыні ідэалагічнай апрацоўкі грамадзян СССР хутка вылучылася фігура агульнага пакланення — Іосіф Сталін. Другарадны палітык і цынічны інтрыган змог узурпіраваць уладу, пасля чаго ўсе дасягненні прыпісваліся яму аднаму. Культ яго асобы стаў прымітыўным , але надзейным рыштункам утрымання грамадства ў рабстве. Тады чалавек стаў рэччу, якой можна распараджацца, як заўгодна, аж да знішчэння, што пацвердзілася масавымі рэпрэсіямі.\nПры Сталіне салдаты хлусні (ідэолагі, прапагандысты, кінематаграфісты, журналісты, пісьменнікі) дзейнічалі ў звязцы з «майстрамі заплечных спраў». Адны нагняталі ў грамадстве атмасферу класавай барацьбы, падазронасці, шпіёнаманіі, а другія пазбаўлялі свабоды або расстрэльвалі людзей за іншадумства.\nПасля смерці «отца всех народов» варожасць паміж сацыяльнымі групамі ў краіне слабела, але традыцыі хлуслівай прапаганды захаваліся і ў час хрушчоўскай «адлігі», брэжнеўскага «мяккага таталітарызму», кароткага праўлення Ю. Андропава , К. Чарненкі, эпохі М. Гарбачова (прыклад — доўгае замоўчванне Чарнобыльскай катастрофы). Аналізуючы перыяд, які прыйшоў за нечаканым развалам СССР, расійскі пісьменнік А. Бітаў у кнізе «Все наизусть» (2013) сцвярджае: «Советскую власть надо было скрутить, судить и подвергнуть полному покаянию. В результате все те же люди, их потомки, их внуки у власти. Сейчас очень ценятся деньги и власть в чистом виде. Это и есть хамство».\nВыснова паважанага літаратара падаецца глыбокай і важнай для разумення сучаснай сітуацыі. Праблема ачышчэння ад крывавага мінулага і пакаяння ўзнімалася ў 90-х гадах ХХ стагоддзя вельмі актыўна, у друку выступаў і я, але шчыры гуманістычны запал не закрануў абыякавае грамадства. Наколькі блізкай для мяне была гэтая тэма, засведчыў паэтычны твор, пра які Васіль Быкаў сказаў: «Надзвычай плённым, найперш у маральным плане, бачыцца мне новы для нашай паэзіі матыў хрысціянскага пакаяння, уведзены аўтарам у, можа быць, лепшай паэме «Зязюля». Тым болей, што «потам і мазалём немцы каюцца», у той час як «свае прыкарытнікі нават бяду скарыстаць для нажывы спяшаюцца». Балючая праўда гэтых радкоў набывае маштаб асноўнай ісціны нашага праклятага часу».\nАле, як мы ведаем, нікога не скруцілі, не судзілі, ніхто не пакаяўся. Скажу адкрыта: відаць, зрабіць гэта не ўяўлялася магчымым яшчэ і па той прычыне, што ў надта многіх людзей «рылца было ў пушку». Люстрацыя ў дачыненні да большасці — рэч нерэальная. Таму ў постсавецкіх краінах і выраслі новыя арміі салдатаў хлусні.\nСёння супрацоўнікі афіцыйных беларускіх і расійскіх СМІ адыходзяць ад журналісцкіх, факталагічных прынцыпаў, ад галоўнай задачы — даваць насельніцтву дакладную інфармацыю. Гэта выяўляецца ў тэлеперадачах кшталту «Надо разобраться», «Время покажет», прысвечаных ваенным дзеянням на ўсходзе Украіны. Для падмацавання патрэбнай трактоўкі падзей журналісты запрашаюць у студыі або выклікаюць на сувязь у асноўным прадстаўнікоў самааб’яўленых ДНР і ЛНР. Сепаратысты стараюцца адзін перад адным паболей нахлусіць, запалохаць гледачоў. А тых удзельнікаў размовы, якія маюць іншы погляд, вядучыя перапыняюць, абрываюць у вострых месцах палемікі або наогул пазбаўляюць слова.\nУ тэлеперадачах, асабліва ў расійскіх, гучаць паклёпы на адрас палітычных дзеячаў, абразы нацыянальнай годнасці ўкраінцаў, якія падпадаюць пад крымінальны пераслед. Але хто будзе наводзіць законнасць у інфармацыйнай сферы, калі яе няма ў аўтарытарных краінах усюды?\nСалдаты хлусні маюць над сабой генералаў, якія арганізуюць і натхняюць «працэс». Варта паназіраць за паводзінамі кіраўніка АНТ К. Эрнста, каб лепш зразумець паліфанічнасць і езуіцтва сістэмы інфармацыйнага замбіравання. Адной рукой ён бласлаўляе ў эфір гістарычна недакладную, ваяўніча шавіністычную рыторыку, украінафобскія перадачы, а другой дазваляе ў «Клубе веселых и находчивых», дзе сам — старшыня журы, кінуць жарт у бок У. Пуціна, каб Расія, нацэленая на набыццё новага імператара, ахнула: «Які ж ён смелы!»\nАле значна большую «смеласць» паказваюць кіраўнікі Беларусі і Расіі, якія настроены на неардынарныя выказванні і ўчынкі. Дайшло да таго, што сабе ў апраўданне яны прыцягнулі выказванні старажытнага філосафа Платона. Маўляў, ён сцвярджаў, што правіцелям можна хлусіць як у стасунках з ворагамі, так і са сваім народам.\nУ. Пуцін, на той час прэм’ер-міністр Расіі, выступаючы ў Гданьску на цырымоніі, прысвечанай 70-й гадавіне пачатку Другой сусветнай вайны, сказаў: «Все соглашения с целью умиротворить нацистов были с моральной точки зрения неприемлемыми, а с политической точки зрения — бессмысленными, вредными и опасными». Цяпер жа ён заяўляе, што пакт Германія — СССР стаў «колоссальным успехом сталинской дипломатии». Як быць з такой двурушнасцю, з бяспамяцтвам, бо дакумент справакаваў непадрыхтаванасць СССР да вайны, прывёў мільёны савецкіх людзей да гібелі? Сваімі заявамі пра «далучэнне» Крыма, пра вайну ў Данбасе прэзідэнт Расіі загнаў сябе ў тупік. Галоўны рэдактар польскага выдання «Gazeta Wyborcza» А. Міхнік кажа: «Цяпер жа ён палітык у ізаляцыі, усе ведаюць, што ён хлус, і не вераць ніводнаму ягонаму слову. Адзінае, чаго баяцца заходнія палітыкі — яго непрадказальнасці».\nМіжнародныя эксперты, аналізуючы дэмаграфічнае і эканамічнае развіццё Расіі ў перспектыве да 2050 года, прыйшлі да высновы, што яна не стане звышдзяржавай, а трапіць у спіс краін другога разраду. Яшчэ больш сціплыя дасягненні чакаюць Беларусь. Уся сіла дзвюх краін раскрадаецца алігархамі, бюракратамі і выходзіць праз прапагандысцкі свісток, у які заўзята дзьмуць салдаты хлусні.\nПраўда, ёсць выключэнні. Мужным учынкам закончыў кар’еру на канале НТВ карэспандэнт К. Гольдэнцвайг, які заявіў пра нязгоду з курсам Расіі: «И простите за то, что в последнее время сам порою участвовал в общем пропагандистском безумии». Журналіст у інтэрв’ю нямецкаму тэлеканалу ZDF усё назваў сваімі імёнамі: палітыку У. Пуціна — «цынічнай», рэжым — «аўтарытарным», вышэйшае кіраўніцтва Расіі — зацікаўленым у эскалацыі канфлікту ва Украіне.\nРасійскі пісьменнік Б. Акунін нядаўна сказаў: «Вдруг показалось, что долго эта бредятина продолжаться не может. Пройдет не так много времени, и мы будем спрашивать их: «Ребята, что это с вами было?», а они будут бекать, мекать и отводить глаза».\nБаюся, што ён настроены занадта аптымістычна. Успомнім: колькі гадоў цягнуліся сталінскія рэпрэсіі і ці пакаяўся за іх нехта з катаў? Ці папрасіў публічна прабачэння хто-небудзь з тых, хто пісаў паклёпы на народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава? А яны ж нікуды не дзеліся, жывуць, хлеб жуюць!\nТым не менш, не чакаючы «пакаяннага часу», я звяртаюся да генералаў і салдатаў хлусні: вам не сорамна? Спыніцеся, бо хутка ўсе мы апынемся ў глыбокай прорве!


Папа: духоўнасці Бэнэдыкта XVI уласцівыя разважлівасць і адвага - Vatican News\nПапа з лаўрэатамі сёлетняй "Прэміі Ратцынгера" (Vatican Media)\nПапа: духоўнасці Бэнэдыкта XVI уласцівыя разважлівасць і адвага\nФранцішак уручыў 17 лістапада 2018 г. у Ватыкане “Прэміі Ратцынгера”, якія штогадова прысуджае “Ватыканскі Фонд Ёзэфа Ратцынгера – Бэнэдыкта XVI”. Сёлетнімі лаўрэатамі сталі тэолаг і архітэктар.\nМарыяна Шлосэр – прафесар тэалогіі з Аўстрыі, якая пераклала на нямецкую мову большую частку твораў св. Бонавэнтуры і была куратарам другога тома “Opera Omnia” – поўнага збору твораў Бэнэдыкта XVI. Марыё Бота – архітэктар з Швейцарыі, сярод праектаў якога катэдральны касцёл у Эўры, недалёка ад Парыжа, і конкатэдральны касцёл Найсвяцейшага Аблічча ў Турыне.\nФранцішак зазначыў, што духоўнасці Бэнэдыкта XVI уласціва з “разважлівасцю і адвагай глядзець на праблемы нашага часу” і чэрпаць са Святога Пісання мудрасць, “неабходную для канструктыўнага дыялогу з сучаснай культурай”. Папа заклікаў навукоўцаў у такім жа ключы працягваць вывучэнне яго тэкстаў і звяртаць увагу на новыя тэмы, з якімі вера паклікана ўступіць у дыялог.\nПантыфік выказаў задавальненне тым фактам, што Прэмія за тэалагічныя даследванні сёлета была прысуджана жанчыне. Так адбываецца не ўпершыню, але важна, каб уклад жанчын у тэалогію і яе выкладанне, што на працягу доўгага часу лічылася “эксклюзіўнай тэрыторыяй духавенства”, цаніўся больш.\nРэпартаж з уручэння "Прэміі Ратцынгера"\nПапа лічыць, што прысутнасць жанчын на адказных пасадах у Касцёле павінна быць шырэйшай. “З таго моманту, як Павел VI абвясціў св. Тэрэзу Авільскую і св. Кацярыну Сіенскую Доктарамі Касцёла больш не дазволены ніякія сумневы адносна таго, што жанчыны могуць дасягнуць самых вяршыняў у разуменні веры. Таксама Ян Павел ІІ і Бэнэдыкт XVI гэта пацвердзілі, калі ўключылі ў шэрагі Доктараў Касцёла іншых жанчын, св. Тэрэзу ад Дзіцятка Езуса і св. Хільдэгарду Бінгенскую”, - падкрэсліў Францішак.\nСвяты Айцец зазначыў, што з мінулага году “Прэмія Ратцынгера” ўручаецца і за мастацтва, натхнёнае хрысціянствам. Віншуючы архітэктара Марыё Бота, ён заўважыў, што “высілкі архітэктара, творцы сакральнай прасторы ў горадзе людзей, заўсёды маюць найвышэйшую каштоўнасць і павінны прызнавацца і падтрымлівацца Касцёлам, асабліва калі існуе рызыка занядбання духоўнага вымярэння і дэгуманізацыі гарадскіх абшараў”.\n“Ватыканскі фонд Ёзэфа Ратцынгера – Бэнэдыкта XVI” заснаваў у лістападзе 2010 г. сам Бэнэдыкт XVI, які ўклаў у яго сродкі, атрыманыя ад сваёй літаратурна-тэалагічнай дзейнасці. Падтрымліваюць фонд і дабрачынцы. “Прэмія Ратцынгера” ўручаецца за папулярызацыю тэалогіі ў сучасным свеце. Яе называюць “Нобелеўскай прэміяй у галіне тэалогіі”.\n17 лістапада 2018, 14:15


Іосуб: Калі нічога не рабіць са старой эканомікай, рэсурсаў на новую не хопіць - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 28 верасня 2020, панядзелак, 18:55\nІосуб: Калі нічога не рабіць са старой эканомікай, рэсурсаў на новую не хопіць\nШто не так з «беларускай мадэллю»?\nРоля вуглевадародаў у развіцці эканомікі сыходзіць на другі план, саступаючы месца лічбавай эканоміцы і эканоміцы ведаў.\nУ Беларусі давядзецца цалкам перакроіць эканамічныя працэсы, арыенціры і ўмовы. Бо асноўную ролю ўсё яшчэ гуляе традыцыйная эканоміка і нішто пакуль не прадвесціць істотных зменаў.\n– Тэарэтычна так званая новая эканоміка магла б расці хутчэй. Але для гэтага ёй патрэбныя рэсурсы – чалавечыя, фінансавыя. У нас вельмі вялікую дзель дэфіцытных рэсурсаў бярэ на сябе неэфектыўная традыцыйная эканоміка, – тлумачыць старэйшы аналітык «Альпары» Вадзім Іосуб у каментары «Заўтра тваёй краіны».\nКалі радыкальна скараціць практыку датацый, субсiдый i дырэктыўных крэдытаў, якія сыходзяць на неэфектыўную вытворчасць, можна было б вызваленыя грошы накіраваць на развіццё альтэрнатыўнай сучаснай эканомікі.\n– Пытанне новай эканомікі трэба развязваць комплексна з пытаннем старой: пастанавіць, што рабіць з неэфектыўнымі прадпрыемствамі, з назапашанымі імі дрэннымі абавязкамі. Калі не прымаць ніякіх пастановаў з нагоды старой эканомікі, то рэсурсаў будзе недастаткова для хуткага росту новай, – мяркуе Вадзім Іосуб.\nТак, змены немагчымыя без закрыцця стратных дзяржпрадпрыемстваў, перанавучання і перакваліфікацыі іх супрацоўнікаў, якія маглі б знайсці сабе месца ў новай эканоміцы.\n23.09 Белорусы против самозванца 166,096\n24.09 Штучны інтэлект зрывае маскі з беларускіх карнікаў 143,332\n24.09 Памерла маці 16-гадовага падлетка, якога катавалі лукашэнкаўскія карнікі 106,862\n27.09 По всей Беларуси прошел Марш 97% (Онлайн) 89,288\n22.09 Прадстаўнікі мікрараёнаў беларускіх гарадоў заклікалі пачаць Генеральны наступ на ўзурпатара 76,657\n24.09 Кібер-партызаны абвясцілі пра татальную атаку на рэжым Лукашэнкі 61,834


Канвертаваць Auroracoins (AUR) і Zcash (ZEC) : Калькулятар абменнага курсу\nAuroracoin (AUR) і Zcash (ZEC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Auroracoin і Zcash пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 4 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Auroracoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Zcash валюты па змаўчанні. Націсніце на Zcash або Auroracoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Auroracoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Zcash гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AUR можа быць запісаная AUR. Сімвал ZEC можа быць запісаная ZEC. Абменнага курсу the Auroracoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Zcash Апошняе абнаўленне 4 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. AUR каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. ZEC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Журавіцкі раён — Вікіпедыя\n5 красавіка 1935\n36 616 чал. (1926)\nЖура́віцкі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1924—1931 і 1935—1956 гадах.\nУтвораны 17 ліпеня 1924 года ў складзе Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Журавічы. 20 жніўня 1924 года падзелены на 11 сельсаветаў: Абідавіцкі, Балатнянскі, Баханскі, Вяліказімніцкі (Зімніцкі, Малазімніцкі), Доўскі, Журавіцкі, Званецкі, Ісканскі, Рагоўскі (Рагінскі), Рэкценскі (Ракцянскі), Хатаўнянскі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года раён у прамым падпарадкаванні БССР. 8 ліпеня 1931 года раён скасаваны: Абідавіцкі, Баханскі, Вяліказімніцкі (Зімніцкі, Малазімніцкі), Званецкі, Ісканскі, Хатаўнянскі сельсаветы перададзены ў склад Быхаўскага раёна; Балатнянскі, Журавіцкі сельсаветы — у склад Кармянскага раёна; Рагоўскі (Рагінскі), Рэкценскі (Ракцянскі) сельсаветы — у склад Прапойскага раёна; Доўскі сельсавет — у склад Рагачоўскага раёна.\n5 красавіка 1935 года Доўскі раён перайменаваны ў Журавіцкі. Цэнтр раёна — вёска Журавічы. У склад раёна ўваходзілі 14 сельсаветаў: Абідавіцкі, Балатнянскі, Баханскі, Вяліказімніцкі (Зімніцкі, Малазімніцкі), Доўскі, Журавіцкі, Званецкі, Ісканскі, Курганскі, Маластралкоўскі, Рэкценскі (Ракцянскі), Свержанскі, Сялец-Халапееўскі, Хатаўнянскі. Плошча 635 км², насельніцтва 33755 чалавек (1935); 189 населеных пунктаў. 5 ліпеня 1935 года Журавічы набылі статус мястэчка. 5 красавіка 1936 года Маластралкоўскі сельсавет перададзены ў склад Рагачоўскага раёна. З 20 лютага 1938 года раён у складзе Гомельскай вобласці. 27 верасня 1938 года статус Журавічаў паніжаны да вёскі. 16 ліпеня 1954 года скасаваны Сялец-Халапееўскі і Хатаўнянскі сельсаветы, Ісканскі сельсавет перайменаваны ў Палянінавіцкі, Свержанскі сельсавет — у Серабранскі. 17 снежня 1956 года раён скасаваны, Абідавіцкі, Баханскі, Вяліказімніцкі, Палянінавіцкі сельсаветы перададзены Быхаўскаму раёну Магілёўскай вобласці, Балатнянскі, Доўскі, Журавіцкі, Званецкі, Курганскі, Рэкценскі, Серабранскі сельсаветы — Рагачоўскаму раёну.\nЖуравіцкі раён у гістарычных адміністрацыйных адзінках\nЖуравіцкі раён у Магілёўскай акрузе (1924—1930)\nЖуравіцкі раён у Гомельскай вобласці (1938—1956)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Журавіцкі_раён&oldid=3878331"\nРаёны, скасаваныя ў 1956 годзе\nГісторыя Быхаўскага раёна\nГісторыя Рагачоўскага раёна\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:02, 13 ліпеня 2021.


«Оруэлу і не снілася»: хвалявацца трэба не толькі «дармаедам» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 21 студзеня 2020, aўторак, 5:00\n«Оруэлу і не снілася»: хвалявацца трэба не толькі «дармаедам»\nАсноўная функцыя дэкрэта №1 - збор інфармацыі пра беларусаў.\n17 траўня «палатка» прыняла новы дэкрэт аб «дармаедстве». Міністр працы Ірына Касцевіч заявіла, што «дармаедскія» камісіі, закліканыя збіраць інфармацыю аб беспрацоўных, запрацуюць з 1 снежня. А пілотную версію базы звестак працаздольных грамадзян, не занятых у эканоміцы, падрыхтуюць да 1 верасня. Камісіі змогуць запытваць у дзяржорганаў і іншых арганізацый усякай формы ўласнасці ўсю інфармацыю аб грамадзянах Беларусі.\nЯк рэагаваць на спробы ўладаў умяшацца ў прыватнае жыццё беларусаў? Сайт Сharter97.org распытаў каардынатара грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэя Шарэнду:\n- Уся гэтая сістэма збору звестак нагадвае знакаміты раман Джорджа Оруэла «1984». Мала таго, што за намі сочаць камеры вонкавага назірання, цяпер за намі будуць сачыць спецыяльныя органы.\nЯк я разумею, функцыя стварэння «дармаедскай» базы будзе ўскладзеная на міліцыю, гарвыканкамы, ЖЭСы. Гэта будзе сапраўдны канвеер для збору інфармацыі. Такая ж сітуацыя адбываецца ў Кітаі, дзе ўлады стварылі сістэму татальнага кантролю над грамадзянамі краіны. Толькі адрозненне ў тым, што гэта адбываецца не ў Азіі, а ў цэнтры Еўропы.\nАсноўная функцыя дэкрэта - збор інфармацыі пра беларусаў. Хвалявацца трэба не толькі «дармаедам». Улады хочуць атрымаць інфармацыю пра тых, хто працуе за мяжой, валодае нерухомасцю, атрымлівае даходы, якія не абкладаюцца падаткам. Думаю, што будуць правярацца ўсе банкаўскія рахункі, нерухомасць. Гэта толькі пачатак.\n- Вы бралі актыўны ўдзел у барацьбе з першай версіяй дэкрэта аб «дармаедах». Якія метады барацьбы вы можаце прапанаваць беларусам?\n- Беларусы павінны байкатаваць дзеянні ўсіх гэтых камісій на пачатковай стадыі. Сама сутнасць дэкрэта накіраваная на тое, каб прынізіць чалавечую годнасць. Змагацца трэба ўжо цяпер.\nДавайце разбірацца, на якіх падставах людзей уносяць у спісы, збіраюць асабістую інфармацыю. Бо гэта супярэчыць асноўным артыкулам Канстытуцыі.\nЯк толькі з'явяцца такія прэцэдэнты - трэба пачынаць барацьбу. Адзін з метадаў барацьбы - непадпарадкаванне. На якой падставе ў цябе павінен быць большы кошт за ваду, чым у твайго суседа, толькі з той прычыны, што ты не працуеш.\nЗ несправядлівасцю нельга мірыцца.\nДругі метад - вулічныя акцыі пратэсту. Дзякуючы ім перастала працаваць першая версія дэкрэту. Сітуацыя мінулага году можа папросту паўтарыцца і ўлады будуць вымушаныя скасаваць ганебны закон.\n15.01 Карбалевіч аб выступе Лукашэнкі: Мы ўбачылі разгубленага чалавека, які заблытаўся 52,176\n16.01 Польскі эксперт: У нафтавым канфлікце Лукашэнка зрабіў стратэгічную памылку 50,823\n19.01 Эканаміст: Усё, песня закончаная 50,495\n16.01 Вусны трымцелі, рукі калаціліся: эмоцыі Мядзведзева на звальненне 47,082\n18.01 Лукашэнка застаўся без нафты і блефуе 45,376\n14.01 Нафта дня 2020: Лукашэнка ў адчайным становішчы 45,337\n14.01 Змены ў дарожным падатку: Байкот прадоўжыцца? 43,389


Дзяржаўны доўг Беларусі перакрочыў крытычны парог\nАд $ 70 мільярдаў у 2013 годзе да $ 46 мільярдаў сёлета. Гэтак валавы ўнутраны прадукт нашай краіны зменшыўся ў выніку дэвальвацыі ды эканамічнай рэцэсіі.\nВалавая замежная запазычанасць, якая пры ранейшым памеры эканомікі здавалася не такою вялікаю, стала складаць 85 % ад ВУП.\nЗ пачатку 2000 году валавы замежны доўг Беларусі павялічыўся амаль у 20 разоў. З 2014 г. нарошчванне замежнага доўгу спынілася, але, каб вяртаць старыя пазыкі, улады пачалі актыўна перапазычаць унутры краіны.\nАгулам валавы замежны і ўнутраны доўг нашай краіны цяпер амаль зраўняўся з гадавым аб’ёмам айчыннай эканомікі. Адмыслоўцы тлумачаць: гэта – расплата за ілюзію паспяховасці неэфектыўнай эканамічнай мадэлі.\n«Гэта была падтрымка фіксаванага абменнага курсу, які ў нас дзейнічаў з 2003 па, фактычна, канец 2014 году. І большую частку пазыкаў мы бралі з 2009 па 2014 год», – тлумачыць Дзмітрый Крук, эканаміст кампаніі «Beroc».\nНайбагацейшыя краіны маюць і вышэйшы ўзровень замежнай запазычанасці, але ім грошы пазычаюць, пад нязначны ці нулявы рэальны адсотак. А ў выпадку Нямеччыны нават даплачваюць за захаванне чужых рэзерваў. Беларусь жа, за выключэннем ільготных пазык з боку міжнародных фондаў ды краінаў-саюзніцаў, плаціць па 7–8 %, і гэта кладзецца ўсё большым цяжарам на бюджэт і, адпаведна, на падаткаплатнікаў.\n«Мы перайшлі такі крытычны ўзровень запазычанасці ў дачыненні ВУП, пасля якіх гэта ўжо – перашкода для эканамічнага росту», – звяртае ўвагу Дзмітрый Крук.\nАдмыслоўцы канстатуюць: непасільны даўгавы цяжар цяпер закручвае беларускую эканоміку ў спіралі падзення. Грошай на зніжэнне ўзроўню запазычанасці няма, а на выплату адсоткаў з года ў год даводзіцца вылучаць усё большую долю бюджэту.\nУ траўні міністр эканомікі заявіў, што сёлета бюджэтныя выдаткі прыйдзецца скараціць на 7 %, перадусім – за кошт інвестпраграмы. Гэта прывядзе да яшчэ большага падзення ВУП, і налета абслугоўванне замежных пазык стане, адпаведна, яшчэ большым цяжарам для бюджэту.\nСтаніслаў Івашкевіч, «Белсат», фота – aviewfromtheright.com\nТэгі: беларуская эканоміка, дзяржаўны доўг, пазыкі, эканамічная сітуацыя, эканамічны крызіс, эканоміка, эканоміка Беларусі


Ці стане “Шлях Перамогі” газетай 21 стагоддзя? » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\nЦі стане “Шлях Перамогі” газетай 21 стагоддзя?\n29 студзеня 2010, Катэгорыя - НАВІНЫ » Навіны Беларусі\n"Раёнкі павінны стаць выданнямі XXI ст" - заявіў у 29 студзеня журналістам міністр інфармацыі Беларусі Алег Праляскоўскі, паведамляе "Наша Ніва" са спасылкай на БелТА.\n«Ацэнку цяперашняму ўзроўню развіцця газет даў кіраўнік дзяржавы. Ёсць элемент таго, што газеты спрабуюць абыходзіць мясцовыя праблемы, неаб’ектыўна ацэньваючы дзейнасць уласнага кіраўніцтва. Таму вялікі задзел для развіцця раённых газет ёсць », — сказаў міністр інфармацыі.\nРаённыя газеты маюць вялікі крэдыт даверу ў чытачоў, па рэйтынгу яны прайграюць толькі галоўнай газеце краіны. Гэта правільна і справядліва, лічыць Алег Праляскоўскі. Патрэба ў мясцовай інфармацыі вельмі высокая.\nСучасная газета непараўнальна з раёнкай, якая існавала 5 гадоў таму. Яе адрозніваюць і колер, і вёрстка, і дызайн, хоць, на жаль, гэта ўласціва не ўсім рэгіянальным выданням. Сёння важна, каб рэгіянальныя газеты актыўна прысутнічалі ў Інтэрнэце, мелі свае сайты ці хаця б старонкі на сайтах аблвыканкамаў. «Мы будзем дамагацца, каб раённыя газеты сталі газетамі XXI стагоддзя. У іх вялікі крэдыт даверу, яго трэба адпрацоўваць», — падкрэсліў міністр.\nСпыніла выхад «Музыкальная газета»\nМіністр МУС у Вялейцы\nГазеты Вялейшчыны. Газета "ВОЛАТ"\nГазеты Вялейшчыны Газета "ЛІЛЕЯ"\nПакінуў: Zmicier 1 лютага 2010 11:07\nДумаю, да канца (а хутчэй нават да сярэдзіны) 21 стагодзьдзя папяровыя газэты вымруць. А нашыя раенкі (у такім выглядзе, які яны маюць зараз) здохнуць адразу, як толькі спыняцца датацыі з боку падаткаплатнікаў...


Як напампаваць ўнутраную бок сцягна - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Як напампаваць ўнутраную бок сцягна\nНа самай справе, мышцы, размешчаныя з унутранага боку сцёгнаў, паддаюцца напампоўцы так жа лёгка, як і астатнія. Іншая справа, што мала хто ведае, як іх прапрацоўваць правільна. Фітнес-трэнеры і бодыбілдэрам усяго свету даўно сышліся ў меркаванні, што практыкаванні, накіраваныя на звядзенне ног, не даюць напампоўку цягліцам. Трэнажоры, прызначаныя для падобных практыкаванняў, у прынцыпе, бескарыснае жалеза. А між тым існуе практыкаванне, якое дазваляе адным махам вырашыць мноства праблем, у тым ліку і прывесці ў парадак прыводзяць мышцы сцягна. Гэта прысяданні са штангай. Не кажыце, што не можа быць усё так проста, таму што можа. Каб прысяданні працавалі ў патрэбным кірунку, трэба іх усяго толькі трохі перайначыць. Прысядайце з шырока расстаўленымі нагамі.\nТакім чынам, пакладзеце на плечы штангу. Ногі пастаўце шырэй плечаў і разгарніце ступню вонкі пад вуглом у 45 градусаў. Трымаеце спіну прама і не нахіляйце наперад галаву. Павольна апускайце ўніз таз і адначасова адводзіце яго злёгку назад. Гучыць складана, на самай справе вы нібы прысаджваецца на нізкі крэсла. Прычым, чым ніжэй уяўны крэсла, тым больш будзе нагрузка для ягадзіц. Калі праблем з «пятай кропкай» у вас няма, апускайцеся да ўзроўню, калі вашы сцягна стануць паралельнымі падлозе.\nЗатрымаецеся ў гэтай кропцы на дзве секунды і павольна вяртайцеся ў зыходнае становішча. Перад прысяданнем зрабіце ўдых, вярнуўшыся ў зыходнае становішча - выдых. Вельмі важная тэхніка выканання прысяданняў. Можна прысесці сто разоў, але без правільнай тэхнікі эфекту не будзе. Таму абавязкова пачынайце рабіць практыкаванні з дасведчаным фітнес інструктарам.\nШтангу можна замяніць гантэлямі. Трымаеце іх у свабодна апушчаных ўздоўж цела руках. Выканайце 10-12 паўтораў у адным падыходзе. Усяго павінна быць тры падыходу. Трэніруйцеся рэгулярна, і вынік хутка з'явіцца. А махі нагамі і сцісканне мяча каленамі пакіньце, эфекту прыйдзецца чакаць занадта доўга.\nПапярэдні Тэкст Як спланаваць навагоднія святы\nРысавая дыета: вартасці і недахопы


Я пайшоў у краму па хлеб, а дадому прынёс дзве торбы... - Гродзенская дыяцэзія\nЯ пайшоў у краму па хлеб, а дадому прынёс дзве торбы...\nНазва сённяшняга разважання вельмі часта сустракаецца ў жыцці многіх з нас. Прапаную засяродзіцца над эфектамі маніпуляцыі ў рэкламе і над тым, як рэклама ўплы- вае на нас.\nСёння становіцца ўсё больш людзей, якія маюць цяжкасці з правільным планаваннем расходаў. Нягледзячы на тое, што ў нас у кашальку ўсё менш грошай, факт празмерных і неабачлівых пакупак можа тычыцца многіх. Гэта вынік таго, што мы сутыкаемся ў жыцці з рознымі відамі маніпуляцый, якія свядома і несвядома ўплываюць на наша жыццё. На жаль, сучасная рэклама насычана маніпулятыўнымі прыёмамі. Перш за ўсё, варта адзначыць, што навокал узнікае ўсё больш буйных крам, якія заклікаюць іх наведваць і прапануюць вельмі вялікую колькасць розных рэчаў, што адносяцца практычна да кожнай сферы нашага жыцця. У такіх крамах можна і паесці, і адпачыць, і заняцца спортам, і схадзіць за пакупкамі – карацей кажучы, правесці цэлы дзень, а можа, нават тыдні, аддаць свае лепшыя дні.\nНе выклікае сумненняў, што рэклама адыгрывае найважнейшую ролю ў развіцці эканомікі і вельмі цесна звязана з нашым жыццём. Дзеля цікаўнасці, першай рэччу, якую разрэкламавалі ў Штатах, быў гадзіннік.\nЗ тых часоў многае змянілася, і рэклама цяпер займае ў штодзённасці многіх людзей вельмі значнае месца. Толькі спачатку яна мела інфарматыўны характар, а сёння яна маніпулятыўная. На жаль, нам мала кажуць пра тое, што рэклама таксама згубна ўплывае на чалавека, і нават больш – агрэсіўна ўздзейнічае на нашу псіхіку. Спецыялісты па рэкламе для дасягнення ўласных мэт выкарыстоўваюць розныя прыёмы маніпуляцыі. Успрыімлівы да такога ўздзеяння чалавек ужо свядома перакананы, што рэклама дазваляе яму самастойна зрабіць выбар. Ён робіць памылку, таму што рэклама займаецца стварэннем ілюзіі, у якую мы проста пачынаем верыць.\nПрапаную азнаёміцца з папулярнымі маніпулятыўнымі метадамі ўздзеяння на наша мысленне:\n1. Фарміраванне вобраза ведання тавару. Напрыклад, у буйных крамах на адной паліцы ляжыць шмат такога ж тавару, але ад розных вытворцаў, і мы возьмем той, пра які чулі раней.\n2. Стварэнне ілюзіі дасведчанасці пра прапанаваны прадукт. Чалавек атрымлівае ад вытворцы некаторую інфармацыю (што можа быць нават ілжывай), якая адрознівае гэты прадукт ад іншых, і мы трапляем у пастку, нібыта ўжо ўсё ведаем пра тавар.\n3. Маніпуліраванне навуковымі фактамі, каб даказаць, што прадукт найлепшы.\n4. Наданне прадукту пэўных грамадска важных уласцівасцей. Напрыклад, для мужчын рэкламуецца туалетная вада, якая дапамагае здабыць жаночую сімпатыю. Так ствараецца ілюзія поспеху, якая падабаецца многім. Нібыта, купіўшы дарагі аўтамабіль, вы станеце паспяховым чалавекам.\n5. Стварэнне міфа, што так робяць усе.\nКожнаму з нас варта памятаць, што рэклама падобна на вірус, які хутка распаўсюджваецца. Сёння не выклікае сумненняў, што рэклама вельмі эфектыўная і добра працуе ў нашым жыцці. Але яна працуе на іншым узроўні – не на інфарматыўным. Рэклама ўздзейнічае на нас скрытым чынам, мы гэтага проста не заўважаем. Каб упэўніцца ў гэтым, прапаную паспрабаваць правесці эксперымент: адзін дзень схадзіць за пакупкамі ў вялікую краму, а іншым разам – у маленькую. Розніца будзе вельмі прыкметная.\nПаводле "Слова Жыцця", кс. Павел Салабуда


Была Расія, цяпер пара для Заходняй Еўропы. Тэлевізары Xiaomi ўсё бліжэй!\nПадчас учорашняй канферэнцыі Xiaomi абвясціла, што ўводзіць Mi TV у Іспанію! У пачатку яны паступяць у продаж тры мадэлі і, на жаль, яны адсутнічаюць Роспіс ТБ.. Лепш, чым нічога, і добрыя продажу безумоўна прывядуць да пашырэння прапановы на Старым кантыненце.\nУсе тэлевізары маюць сістэму Android TV і яны ўбудаваныя Chromecast для бесправадной перадачы малюнкаў і відэа з іншых гаджэтаў. Ёсць таксама падтрымка Google Assistant і найбольш папулярных струменевых службаў, такіх як Netflix.\nЯ пачну з самай слабой мадэлі, якая пойдзе ў Еўропу, пра якую я кажу Xiaomi Mi TV 4A 32 ″ прапануе дазвол 1366 х 768 пікселяў. Два дынамікі агульнай магутнасцю 10W, якія падтрымліваюцца Dolby Audio і DTS-HD, нясуць адказнасць за аўдыё. Mi TV 4A мае чатырох'ядравы працэсар, 1,5 GB аператыўнай памяці і 8 GB прасторы дадзеных. На корпусе мы знаходзім разетку 2x USB 2.0, 3x HDMI і разетку RJ-45. Людзі, якім патрэбна толькі бесправадная сувязь, могуць выкарыстоўваць Wi-Fi у гэтым раёне 2,4 Ггц або больш хуткі, але меншы радыус дзеяння 5 GHz\nMi TV 4A 32 ″ варта ў Іспаніі 179 еўра, 760 PLN.\nMi TV 4S 43 ″ альбо вышэй Mi Mi TV 4S 55 ″\nГэта яшчэ два тэлевізары, прадстаўленыя Xiaomi на Старым кантыненце. Яны маюць практычна аднолькавыя характарыстыкі, адрозніваюцца толькі па дыяганалі экрана і магутнасці ўбудаваных дынамікаў. У большай мадэлі ёсць два дынаміка з агульнай магутнасцю 20W, а яе меншы брат таксама мае два, але з агульнай магутнасцю 16W. Самае галоўнае, што экран 4K ідэнтычны. Абедзве мадэлі прапануюць дазвол 3840 х 2160 пікселяў з падтрымкай HDR.\nЧатырох'ядравы працэсар і 2 ГБ аператыўнай памяці для вылічальнай магутнасці. Дыск, убудаваны ў тэлевізар, мае ёмістасць 8 GB. Сістэма такая ж, як і ў больш слабой мадэлі Mi TV 4A, г.зн. Android TV з віртуальным памочнікам Google, Што тычыцца даступных партоў крыху лепш, на гэты раз мы атрымліваем 3x USB 2.0, 3x HDMI і адзін разетку для сеткавага кабеля.\nMi TV 4S 43 ″ варта ў Іспаніі 349 еўра, 1485 PLN, Лепшы ў цяперашні час прапануецца Mi TV 4S 55 ″ 449 еўра, 1900 PLN.\nЁн ужо ў Іспаніі, а як з Польшчай?\n14 лістапада Xiaomi Polska абвяшчае аб увядзенні новых прадуктаў на нашым рынку і, магчыма, акрамя Mi Note 10, Redmi Note 8T мы таксама атрымаем Mi TV!\nMi TV 4A 32 Mi TV 4S 43 Mi TV 4S 55 Xiaomi Mi TV ў Іспаніі


Эскаляцыя канфлікту: На мяжы Крыму абстралялі самалёт украінскіх памежнікаў\n09 сакавік 2014, 02:26\nНа адміністрацыйнай мяжы Аўтаномнай рэспублікі Крым зь зямлі быў абстраляны самалёт дзяржаўнай памежнай службы Ўкраіны. Ніхто не пацярпеў. Як паведамляюць памежнікі, лёгкі самалёт, на борце якога не было ўзбраеньняў, ажыцьцяўляў патруляваньне дзяржаўнай мяжы. Экіпаж зафіксаваў, што страляніна вялася з боку пасёлку Армянск.\nКалёна ваеннай тэхнікі без нумароў — верагодна , расейскай — прайшла праз Феадосію і прыбыла ў сталіцу Крыму Сымфэропаль. Акрамя таго, як паведамілі «Украінскай праўдзе» відавочцы, 87 машын выехалі з тэрыторыі палігону Чауды — таксама ў бок Сымфэропаля. У суботу ж у горадзе былі заўважаныя некалькі дзясяткаў грузавікоў КамАЗ і «Урал» , якія — паводле дадзеных памежнай службы — перайшлі мяжу ў прапускным пункце «Крым». Раней з Керчы ў Сымфэропаль прыбылі яшчэ 20 машын, а ў ноч на суботу выгрузіўся дэсантны карабель.\nУ Сымфэропалі на тэрыторыі рэспубліканскага ваенкамату невядомыя Узброеныя людзі зьбілі некалькіх журналістаў , адабралі ў іх флэш-карты і пашкодзілі тэхніку. Пра гэта ў фэйсбуку паведамляе супрацоўнік Грамадзкага ТБ Ганна Бабінец.\nРаней там абстралялі машыну, на якой прыбылі актывісты з Кіева.\nУ Бахчысараі прайшла акцыя супраць дзеяньняў расейскага боку ў Крыме і ў падтрымку ўкраінскіх вайскоўцаў, якім актывісты перадалі тэхнічнае абсталяваньне на суму ў 3,5 тысячы даляраў. Пра гэта ў фэйсбуку паведаміла журналістка Аксана Каваленка.\nУ суботу ж у Сымфэропалі байцы так званай «самаабароны Крыму» прынялі прысягу на вернасьць народа Крыму.\nВыканаўца абавязкаў кіраўніка адміністрацыі Сэвастопаля Дзьмітры Белік заявіў, што пасьля рэфэрэндуму, які ў горадзе-рэгіёне будзе агульны з рэспублікай Крым, увойдзе ў склад Расеі ў якасці асобнага суб’екту.\n«Даць голас тым, у каго звычайна і не пытаюцца», Цімафеева пра літфэстываль «Знак роўнасьці»\nАўтар гіта пра «папіццот»: «Пачынаю адчуваць уласную адказнасьць за правал плянаў Лукашэнкі»\n12% беларускіх праваслаўных насамрэч атэісты. І яшчэ шмат лічбаў аб праваслаўі ў Беларусі