Чемпионат Беларуси па футболу. Вторая лига. ФК «Нива» (Толочин)—ФК «Поставы»— 1:1 — Новости в Поставах\nЧемпионат Беларуси па футболу. Вторая лига. ФК «Нива» (Толочин)—ФК «Поставы»— 1:1\n19.08.2021 postawy53Комментариев нет\n«Ніва» (Талачын)–ФК «Паставы» – 1:1\nГэтым матчам нашы завяршалі гульнявую праграму 12-га тура. Яны ведалі вынікі праведзеных напярэдадні суботніх матчаў і што рэальна могуць далей змагацца толькі за 8-е выніковае месца, бо суцяшальны турнір скарацечны. Глыбачане паклалі ў сваю скарбонку яшчэ 3 ачкі за тэхнічную перамогу над віцебскім «Харчцэнтрам». Не дапусціў асечкі трохразовы чэмпіён вобласці — ФК «Лепель», які разграміў (6:0) суседзяў з Чашнікаў. У шасцёрцы найлепшых датэрмінова можа заваяваць «золата» ў Прыдзвінні віцебскі «Газавік» пасля выязной перамогі з лікам 4:2 у Полацку. Барацьба за другую пуцёўку ў рэспубліканскі фінал упартая, а астатнія матчы завяршыліся так: «АвіяДАР» (Орша)—ФК «Міёры» — 2:3, ФК «Сянно»— «Гарадскія львы» (Гарадок) — 2:2.\nУ Талачыне пасля далёкай дарогі пастаўчане ў гульню ўваходзілі цяжка. Сапернік з дапамогай вельмі моцнага спадарожнага ветру ў дэбюце сустрэчы стварыў два галявыя моманты. На шчасце, не разгубіўся наш малады рэзервовы варатар Раман Ярома. Нашы паступова прызвычаіліся да асаблівасцей газона і пасля паўгадзіны барацьбы сталі дамінаваць на полі. Спачатку найлепшы бамбардзір Ігар Павініч выйшаў без перашкод на вароты «Нівы», але прабіў у штангу. Неўзабаве на 35-й хвіліне ФК «Паставы» разыграў узорную камбінацыю, а капітан Андрэй Вілейта адкрыў лік — 0:1.\nНа перадапошняй хвіліне першага тайма мяч ужо ляцеў у пустыя вароты талачынцаў, але абаронца саперніка адтуль яго выбіў рукой. За такое парушэнне апошні зарабіў выдаленне, а пастаўчане атрымалі права на пенальці. Наш цэнтрфорвард Андрэй Вілейта прабіў моцна, але варатар «Нівы» Уладзіслаў Рак у скачку нагой не дазволіў пастаўчанам павялічыць адрыў у ліку.\nПасля перапынку нашы прымусілі талачынцаў адысці ў глухую абарону. Пастаўчане стварылі чатыры яўныя моманты, каб вызначыцца. Але галкіпер саперніка на куражы згуляў бліскуча.\nКаманда Талачына на 65-й хвіліне арганізавала небяспечную контратаку — зарабіла вуглавы ўдар. У гэты момант нашы крыху страцілі канцэнтрацыю, дазволілі капітану саперніка Арцёму Сляцкаму прыняць мяч і стрэліць пад перакладзіну — 1:1. Акрыленыя талачынцы адчайна змагаліся за нічыю і дабіліся свайго. Супраць «Нівы» згулялі Ярома, Гарнадуд, Голубеў, Камісарчук, Касенка, Д. Зелянкевіч, М. Якаўлеў (Хмяльніцкі), Давідоўскі (Хаткевіч), Кабяк, Павініч, Вілейта (к).\nУ чэмпіянаце краіны пастаўчанам засталося правесці толькі два матчы на сваім полі з футбалістамі Чашнікаў і Талачына. Яны павінны адбыцца ўжо ў верасні. У наступныя выхадныя пройдуць паядынкі 1/2 фіналу розыгрышу Кубка Віцебскай вобласці па футболе. У гэту стадыю раней прабіліся і склалі пары прэтэндэнтаў за ганаровы трафей «Харчцэнтр» (Віцебск)—ФК «Лепель» і «ДАРсыр» (Орша)—ФК «Міёры». Наступны, 13-ы, тур першынства ФК «Паставы» прапусціць, яму прысудзяць тэхнічную перамогу з лікам 3:0 над віцябчанамі, якія зняліся з чэмпіянату Беларусі.\nФота Алены Сляцкай\nБарацьба за мяч каля варот талачынцаў\nХХХ чемпионат Беларуси по волейболу. «Атлант» (Поставы)—»Взлёт» (Орша) – 0:3


Замест палавога выхавання — урокі АБЖ? | Новы Час\nБеларусы напісалі петыцыю, у якой папрасілі ўлады ўвесці курс палавога выхавання ў абавязковую школьную праграму. Яе накіравалі ў Міністэрства аховы здароўя і Міністэрства адукацыі Беларусі. Згодна з адказам з апошняга ведамства, падлеткам хопіць асноваў бяспекі жыццядзейнасці (АБЖ).\nПетыцыю адправілі яшчэ 6 сакавіка 2019 года. У ёй беларусы абурыліся ўмяшаннем дзяржорганаў у палавое жыццё дзяўчынак-падлеткаў. Яны прапанавалі альтэрнатыву: пайсці за прыкладам замежных практык і ўвесці навучальную праграму для вучняў школ. Яны слушна палічылі, што гэта разбурыць «інфармацыйны вакуум», якія ствараюць кансерватыўныя сем'і. Больш за тое, немагчымасць абмеркавання «сэксуальных» пытанняў становіцца прычынай высокага ўзроўня падлеткавай цяжарнасці і венерычных захворванняў.\nПадпісанты петыцыі запатрабавалі абавязаць медперсанал захоўваць медыцынскую таямніцу і не прыцягваць МУС, увесці абавязковую школьную праграму па палавому здароўю для вучняў 5-7 класаў, прадаставіць падлеткам доступ да медыцынскай і псіхалагічнай дапамогі бясплатна і ананімна. Зварот падпісалі 127 чалавек.\nАдказ на петыцыю падпісала намеснік міністра адукацыі Раіса Сідарэнка. У Міністэрстве адукацыі палічылі, што школьнікам і так адказваюць на пытанні аб палавым выхаванні — на ўроках АБЖ. У пятым класе ў раздзеле «Здаровы лад жыцця» ім тлумачаць, што такое асабістая гігіена і гігіена харчавання. У сёмым жа класе ў раздзеле «Асабістая бяспека» падлеткам выкладаюць, як паводзіць сябе з незнаёмымі людзьмі на вуліцы, у транспарце, у ліфце і парку. У раздзеле «Навакольнае асяроддзе і бяспека» дзеці даведаюцца, што рабіць у крымінагенных месцах і пры канфліктах. Больш за тое, масу інфармацыі школьнікі атрымліваюць з факультатываў:\nфакультатыў «Мы самі» для 5-8 класаў, накіраваны на фарміраванне «жыццёвай стойкасці да сацыяльна неспрыяльных фактараў», «каштоўнасных адносін да здароўя» свайго і іншых, «кіравання сваім эмацыйным станам», «пераадолення крызісных сітуацый», «адмова» ад прымянення алкаголю, наркотыкаў, нікаціну, а таксама да «станоўчага мыслення» і «камунікацыйнай кампетэнцыі»;\nфакультатыў «Асновы праваслаўнай культуры» для 1-4 і 5-9 класаў, накіраваны на «духоўна-маральнае выхаванне на праваслаўных традыцыях беларускага народа», «развіццё самастойнасці і асабістай адказнасці за свае ўчынкі на аснове ўяўлення аб запаведзі, маральных нормах і правілах».\nкласныя гадзіны, сустрэчы з медыкамі і праваахоўнікамі, а таксама індывідуальная праца з педагогам-псіхолагам.\nСідарэнка таксама падкрэсліла, што меркаванні бацькоў наконт пытання палавога выхавання — супярэчлівыя.


Усмешка кожнаму да твару!\nНа пасяджэнні былі разгледжаны наступныя пытанні: стан і перспектывы гандлёва-эканамічных адносін Рэспублікі Беларусь з Ніжагародскай вобласцю Расійскай Федэрацыі; супрацоўніцтва ў сферы прамысловай кааперацыі машынабудаўнічых комплексаў; супрацоўніцтва ў сферы паставак аўтамабільнай, пасажырскай, сельскагаспадарчай і дарожна-будаўнічай тэхнікі, стварэння дылерскіх і сэрвісных цэнтраў; супрацоўніцтва ў сферы сельскай гаспадаркі, прымянення найноўшых тэхналогій у раслінаводстве, жывёлагадоўлі, паставак прадукцыі сельгасперапрацоўкі і харчовых тавараў; ход рэалізацыі праектаў па стварэнні гандлёва-лагістычнага цэнтра на тэрыторыі Ніжагародскай вобласці, развіцці выставачна-кірмашовай дзейнасці. Таксама быў разгледжаны план мерапрыемстваў на 2009 год па выкананні Праграмы развіцця супрацоўніцтва паміж Ніжагародскай вобласцю і Рэспублікай Беларусь на 2006–2010 гады.\nУ ходзе пасяджэння паміж першым намеснікам прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь У.І. Сямашкам і губернатарам Ніжагародскай вобласці Расійскай Федэрацыі В.П. Шанцавым быў падпісаны пратакол шостага пасяджэння Савета дзелавога супрацоўніцтва Рэспублікі Беларусь і Ніжагародскай вобласці Расійскай Федэрацыі.\nУ рамках мерапрыемства для гасцей і ўдзельнікаў сустрэчы была праведзена экскурсія па будынку Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, па заканчэнні якой у музеі кнігі губернатар зрабіў памятны запіс у Кнізе ганаровых гасцей.


Серада 29 Снежня 2021\nГатэль Вяртанне да прыроды, гарадской культурнай станцыі. Стварыце вытанчаны лад жыцця. Выключна атрымлівайце асалоду ад цішыні і спакою. Гатэль размешчаны ў шумнай зоне развіцця высокіх тэхналогій Baoding. Дызайнер пераглядае гарадскі курортны гатэль шляхам цэласнага абдумвання шляхам паўторнага спалучэння навакольнага асяроддзя, архітэктуры, ландшафту і інтэр'еру, каб стварыць складаную, натуральную і зручную гасцінічную прастору. Дазвольце дзелавым падарожнікам адчуваць сябе квітнеючымі ў цішы, крадзяжы паўдня.\nАўторак 28 Снежня 2021\nОфісы Продажаў З паверхняй вады ў выглядзе люстэрка выява вышыні будынка; пры скульптуры і насаджэнні ў якасці элементаў цікавасць да вады фармуецца праз упрыгожванне; пры плаваючай пасадцы і змене фантанаў і мастацкіх агнёў цікавасць фарміруецца ； У вадзе як у душы спалучэнне мастацтва і функцыі выводзіцца праз пераломны прастору; шырокі басейн, на сонечным святле, пульсацыя вады, празрыстая і празрыстая, бліскучая, праз яркую ваду выразна бачыць стаўленне да кожнай пліткі, здаецца, гэта таксама ачышчае чалавечы розум у цэлым.\nКорпус З Некалькімі Блокамі\nПанядзелак 27 Снежня 2021\nКорпус З Некалькімі Блокамі Best in Black - гэта праект, які накіраваны на стварэнне жылога дома новага выгляду. Дызайн інтэр'еру кватэр уяўляе індустрыяльны дызайн, сустракаецца з мексіканскай архітэктурай, падбіраюцца матэрыялы, якія ствараюць пачуццё дзіўнасці ў грамадскіх месцах і цёплы выгляд кватэр, што ў адрозненне ад чыстага цвярозага фасада. Чатыры фасады відавочна натхнёныя выпадковым размяшчэннем гульнявой формы Tetris, якая фармуе сцены і вокны будынка, ствараючы асветленую атмасферу, якая стварае камфорт для карыстальніка.\nНядзеля 26 Снежня 2021\nДом Продажу Гэты праект пераследвае глыбіню і дакладнасць матэрыялу, тэхналогіі і прасторы, падкрэслівае цэласнасць функцый, структуры і формы. Дзякуючы спалучэнню асвятляльнага эфекту і новых матэрыялаў, якія ўтвараюць лепшыя эстэтычныя элементы, дасягнуць мэты сучаснага дызайну, даць людзям неабмежаванае пачуццё тэхналогіі задумкі.\nСубота 25 Снежня 2021\nЖылы Дом Каса Лупіта аддае даніну класічнай каланіяльнай архітэктуры Мерыды, Мексікі і яе гістарычных ваколіц. Гэты праект прадугледжваў рэстаўрацыю касоны, якая лічыцца помнікам спадчыны, а таксама архітэктурным, інтэр'ерным, мэблевым і ландшафтным дызайнам. Канцэптуальная перадумова праекта - гэта супрацьстаянне каланіяльнай і сучаснай архітэктуры.\nCifi Пончык Дзіцячы Сад\nПятніца 24 Снежня 2021\nCifi Пончык Дзіцячы Сад Дзіцячы сад "Пончык CIFI" далучаны да жылых дамоў. Для таго, каб стварыць месца для дашкольнай адукацыі, інтэгруючы практычнасць і прыгажосць, ён спрабуе сумясціць гандлёвую плошчу з адукацыйнай прасторай. Дзякуючы кальцавой структуры, якая злучае трохмерныя прасторы, будынак і ландшафт гарманічна інтэгруюцца, ствараючы месца для жыцця, поўнае забавы і выхаваўчага значэння.\nMangata Patisserie Візуальная Ідэнтычнасць Хлебазавода Субота 22 Студзеня\nThe Curtain Офіс Продажаў Пятніца 21 Студзеня\nStocker Крэсла Чацвер 20 Студзеня\nГатэль Офісы Продажаў Корпус З Некалькімі Блокамі Дом Продажу Жылы Дом Cifi Пончык Дзіцячы Сад


Радыё Рацыя аднаўляе вяшчаньне (абноўлены)\n22 люты 2006, 21:02\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава Сёньня ў Польшчы, супольнымі высілкамі беларускіх журналістаў зь Беласточчыны і Беларусі аднавіла вяшчаньне радыё "Рацыя", якое падтрымаў польскі ўрад. Першыя некалькі тыдняў радыё будзе выходзіць у эфір па дзьве гадзіны ў дзень на сярэдніх хвалях.\nНа пачатак вяшчаньня радыё "Рацыя" ў Беласток прыехалі высокапастаўленыя прадстаўнікі польскага ўраду, вядомыя палітыкі, дзясяткі журналістаў з Польшчы і іншых краінаў.\nЯўген Вапа – старшыня суполкі "Радыё Рацыя", кажа, што адроджаная "Рацыя" будзе іншай, чым тое радыё, якое гучала ў эфіры некалькі гадоў таму.\n(Вапа: ) "Час вымагае паскарэньня, нейкай новай хуткасьці. Гэтае радыё будзе больш дынамічнае і будзе апэратыўна адлюстроўваць тое, што адбываецца ў беларускім грамадзтве. Думаю, што нашыя журналісты – і з Польшчы і зь Беларусі пакажуць, што можна стварыць беларускае радыё, якое іншыя будуць хацець слухаць. Галоўнае, каб яго было добра чуваць – і на сярэдніх, і пазьней на кароткіх хвалях".\nАдраджэньне "Рацыі" сталася магчымым дзякуючы падтрымцы польскага ўраду. Міністар з канцылярыі прэм''ера Польшчы Адам Ліпіньскі заявіў, што падтрымка незалежнага вяшчаньня для беларускіх гарамадзянаў для польскага ўраду вельмі важная, бо палякі хочуць мець суседам дэмакратычную і стабільную краіну – Беларусь.\n(Ліпіньскі: ) "Мы ведаем, што такое змаганьне за дэмакратыю і ведаем, што такое салідарнасьць іншых народаў. У камуністычныя часы заходняя Эўропа нам дапамагала, і мы дапамагалі іншым і будзем дапамагаць".\nУ сваю чаргу адзін з кіраўнікоў радыё "Рацыя", гарадзенскі журналіст Мікола Маркевіч ўпэўнены, што радыё дасьць магчымасьць выказацца і працаваць тым беларускім журналістам, якія былі звольненыя зь іншых мэдыяў за тое, што хацелі рабіць сваю працу прафэсійна.\n(Маркевіч: ) "Гэты дзень павінны адзначыць і тыя людзі ў Беларусі, якія спрабуюць трымаць беларускі народ на каленях. Яны павінны зразумець, што гэтыя спробы марныя".\nНа пачатку радыё "Рацыя" будзе выходзіць у эфір дзьве гадзіны – ад 19-й да 21-й паводле менскага часу на сярэдніх хвалях – 1080 кілягерц.\nПаўгадзіны з гэтай праграмы будзе таксама рэтрансьлявацца ў ФМ-дыяпазоне – гэтую частку можна будзе слухаць на Віленшчыне і часткова на Гарадзеншчыне на хвалі 103,8 FM.


Будзьма беларусамі! » 80 гадоў таму пад Пінскам чэкісты жыўцом закапалі 53-х «ворагаў народа»\n26.06.2021 | Гісторыя\n80 гадоў таму пад Пінскам чэкісты жыўцом закапалі 53-х «ворагаў народа»\n80 гадоў таму, у лесе каля вёскі Вулька-Гарадзішчанская, што пад Пінскам, чэкісты забілі 53-х вязняў пінскай турмы, так званых «ворагаў народа». Трагедыю на ўласныя вочы пабачыў мясцовы жыхар, які і распавёў пра дадзены факт. Падрабязнасці ад «Радыё Рацыя».\n— Пайшлі па трох кірунках. У бок Століна праз раку Піну. Але пасля Плешчыц гэтая калона знікла. Пасля Плешчыц іх ніхто ніколі не бачыў. У бок Лагішына пайшла калона, іх згадваюць яшчэ ў Стаўку, Падбалоцці, а далей — не. Трэцяя калона пайшла ў бок Лунінца. Яны прайшлі Пінкавічы, пасля іх завярнулі ў лес паўднёвей вёскі Вулька-Гарадзішчанская і яны былі забітыя.\nСуразмоўца не выключае таго, што дзве групы наўпрост загналі ў пінскія балоты, бо была такая магчымасць. На месцы забойства 53-х вязняў, 2 лістапада 1991 года, пінчукі ўсталявалі вялізны драўляны крыж з шыльдаю: «Ахвярам сталінізму. Чэрвень 1941».


Магілёўскія праваабаронцы правялі акцыю памяці ахвяр палітычных рэпрэсій | Правы чалавека ў Магілеве\nBy mspring 29.10.2017 30.10.2017 АКТЫВІЗМ/ПРАВААБАРОНА\nУсяго на сустрэчу прыйшло 8 чалавек.\n29 кастрычніка каля памятных Крыжоў на праспекце Дзімітрава (у раёне мясакамбіната) магілёўцы ўсклалі кветкі і запалілі лампады ў памяць ахвяраў палітычнага тэрору.\nНа сустрэчы было 8 чалавек. Праваабаронца Аляксандр Буракоў, які быў адным з ініцыятараў мерапрыемства, сказаў, што чакалася нават менш людзей:\n– Учора даведаліся, што ў гэты дзень у нашым горадзе нічога не будзе. Гэта ганьба для абласнога цэнтра. Кінулі кліч у сацсетках і паклікалі на сёння, на дзве гадзіны дня, сабрацца каля Крыжоў, ускласці кветкі,- распавёў Буракоў.\nСярод тых, хто прыйшоў, было пару чалавек 20-25 гадоў. Ім распавялі пра гісторыю “Магілёўскіх Курапатаў”, а таксама пра тое, як праходзілі рэпрэсіі ў нашым горадзе.\nДзяўчына, якая папрасіла не пазначаць яе імя, распавяла, што на сустрэчу прыйшла больш з-за зацікаўленасці, што тут будзе адбывацца:\n– Не думала, што будзе так мала людзей. Я прыйшла ўпершыню на такое мерапрыемства. Непрыемна ўсведамляць, што Магілёве жывуць, напэўна, нашчадкі тых дзясяткаў людзей, каго забілі тут. Але ніхто сюды не прыйшоў, нават у памятны дзень.\nУ сваю чаргу Аляксандр Буракоў зазначыў, што трэба памятаць пра рэпрэсаваных, таму што ў іх утрымліваецца агульнае народнае сумленне.\n– Калі большасць людзей ў памятны дзень забывае, як іх продкаў беспадстаўна расстрэльвалі і закопвалі па ямах, то гора такім людзям проста, – сказаў на заканчэнне праваабаронца.\nPrevious post: Як у Магілёве чынілі суд ў 1938 годзе\nNext post: Міліцыя затрымала магілёўскую журналістку Аліну Скрэбунову


« Праверачная работа. МРБ. Адкуль пайшлі назвы нашых гарадоў.\nНастаўнік дзеліць вучняў на дзве каманды. Пажадана, каб каманды складаліся з вучняў прыкладна роўных па вучэбных магчымасцях. Каманды выбіраюць сабе назвы (“Знаўцы старажытнасці”, “Даследчыкі мінулага” і г.д.). Заданні ацэньваюцца ў залежнасці ад іх складанасці. Ацэнка ажыццяўляецца настаўнікам. Пасля выканання кожнага задання вядзецца падлік балаў. Лічбы запісваюцца на дошцы насупраць назваў каманд.\n1. Заданне выконвае адзін прадстаўнік каманды.\n2. Дазваляецца яшчэ аднаму прадстаўніку гэтай каманды выправіць памылку (памылкі).\n3. Аднаму вучню дазваляецца выканаць толькі адно заданне або зрабіць толькі адно выпраўленне памылак.\n4. Калі прадстаўнікі каманды не справіліся з заданнем, то права яго выканаць пераходзіць да другой каманды.\nУ канцы гульні падводзяцца яе вынікі. Настаўнік падлічвае колькасць атрыманых балаў. Вызначаецца каманда, якая перамагла. Вучням, якія актыўна працавалі, правільна выконвалі заданні, выстаўляюцца адзнакі.\nРастлумачыць паняцці (3 балы)\nКультура, Многабожжа, Манах\nХрысціянства, Манастыр, Асветнік\nЗаданне 2 (2 балы)\nЗлучыць патрэбнае стрэлкамі\nЗаданне 3 (3 балы)\nЗаданне 4 (3 балы)\n1. Вера ў многіх багоў (Многабожжа)\n2. Бог грому і маланкі (Пярун)\n3. Бог Сонца (Дажбог)\n1. Вера ў адзінага бога (хрысціянства)\n2. Першае слова у назве бога (Ісус)\n3. Другое слова ў назве бога (Хрыстос)\nЗаданне 5 (5 балаў)\nБог сонца ?\n? Бог грому і маланкі\nПершы манастыр ?\n? Першая школа\nГалоўны сабор Полацка ?\n? Царква, пабудаваная пры жыцці Е. Полацкай\nРубрыка Мая Радзіма - Беларусь | Паметкі: 4 клас, інтэлектуальныя гульні, мая радзіма беларусь, пачатковая школа, практычныя работы\nПраверачныя заданні. Мая Радзіма — Беларусь. Геаграфія нашай краіны.\nПраверачныя заданні. Мая Радзіма — Беларусь. Як да нас прыйшла кніга.


Прэпарат ВЕНАРУС водгукі, пра які як аб даступным для вялікага круга спажыўцоў прэпараце, прызначаны для лячэння хранічнай вянознай недастатковасці. Дапамагае на ўсіх стадыях захворванняў вен ніжніх канечнасцяў, гэтак жа пры вострай і хранічнай стадыі гемарою. Якасны прэпарат, пра які атрыманы станоўчыя водгукі, як ад лекараў, так і ад пацыентаў можа быць прызначаны і для прафілактыкі ХВН ў людзей, якія адносяцца да групы рызыкі.\nХранічная вянозная недастатковасць не адносіцца да тых захворванняў, якія пачынаюцца востра і не пакідаюць пацыенту выбару «лячыць ці не». На першыя яе сімптомы - цяжар у нагах і ацёкі пад канец дня - звычайна не звяртаюць увагі, пакідаючы хваробе магчымасць прагрэсаваць. Калі выпусціць час і занядбаць лячэннем, яшчэ нядаўна бессімптомную ці не занадта турбуюць захворванне бязлітасна вторгнется ў звыклы рытм жыцця са сваімі ўскладненнямі. Пазбегнуць такой сітуацыі дапаможа своечасовы зварот да спецыяліста. Лекары, ад якіх паступаюць на прэпарат ВЕНАРУС водгукі адзначаюць значнае паляпшэння стану пацыентаў, якія пакутуюць захворваннем вен ніжніх канечнасцяў і павышэнне якасці жыцця пацыентаў.\nДзеянне ВЕНАРУС накіравана на асноўны механізм развіцця захворвання. Унікальная камбінацыя дзеючых рэчываў прэпарата - диосмин і гесперидин - блакуе каскад запаленчых рэакцый на ўзроўні ўнутранай сценкі вен, прадухіляючы яе пашкоджанне і дэструкцыю клапанаў. Лекавы сродак ВЕНАРУС водгукі лекараў пра які кажуць пра дадатны ўплыў на стан пацыентаў на ўсіх стадыях захворвання, здымае оттёки і ліквідуе боль у нагах, перашкаджае адукацыі сасудзістых зорачак і варыкозна-пашыраных вен, паляпшае якасць жыцця пацыента. Прэпарат дапамагае падтрымаць тонус вен і акрамя гэтага ўжываецца для лячэння вострых і хранічных формаў гемарою.\nПрызначацца і прымацца лекавы сродак ВЕНАРУС водгукі аб якім зацікавіліся людзі могуць атрымаць у аптэцы павінны прызначацца абавязкова спецыялістамі, т.к могуць узнікнуць праблемы (у рэдкіх выпадках) з індывідуальнай непераноснасцю прэпарата. Пасля кансультацыі з лекарам прымяненне прэпарата ВЕНАРУС магчыма ў цяжарных жанчын. У перыяд кармлення грудзьмі, прымяненне не рэкамендуецца, бо клінічныя даследаванні ў гэтай вобласці пакуль не праводзіліся.\nЛекавы сродак варта прымаць у адпаведнасці з прызначэннем лекара - па 1-2 таблеткі ў дзень падчас ежы пры хранічнай вянознай недастатковасці. Пры вострым гемароі - 6 таблетак у суткі на працягу першых 4х дзён, затым 4 таблеткі ў суткі на працягу 3х дзён. Курс лячэння складае 2 месяцы, але можа быць паўтораны некалькі разоў на год.\nШто такое агональное стан?\nНавошта патрэбныя валасы на лабковай часткі і ці трэба іх выдаляць?\nЯк рыхтуецца каралеўская ватрушка ў мультиварке "Рэдманд"?


Адноўленая крымінальная справа па факце выкраданьня маладафронтаўцаў\nhttp://spring96.org/be/news/29340 2009 2009-08-10T13:20:16+0300 2009-08-10T13:20:16+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/mf2.jpg\nНамесьнік Старшыні Маладога Фронту, Наста Палажанка, атрымала пастанову Упраўленьня ўнутраных справаў адміністрацыі Фрунзэнскага раёну Менска аб аднаўленьні крымінальнае справы па факце выкраданьня актывістаў Маладога Фронту ў сувязі са зьяўленьнем новых доказаў.\nНагадаем, што крымінальная справа аб выкраданьня Насты Палажанкі і Дзяніса Карнова была ўзбуджана пасьля падзеяў 25 сакавіка, калі àêòûâ³ñòà¢ МФ напярэдадні “Дня Волі”, затрымалі і вывезьлі ў лес невядомыя прадстаўнікі сілавых структураў.\nПасьля папярэдняга разьбіральніцтва міліцыя прыпыніла крымінальную справу, узбуджаную пасьля нашага з Дзянісам Карновым выкраданьня. - Гаворыць намесьнік Старшыні Маладога Фронту Наста Палажанка. – Як нам афіцыйна паведамілі, з-за няйменьнем мажлівасьці высьвятліць асобаў, датычных да гэтага злачынства. Сёньня ж я атрымала ліст з УУС Фрунзенскага раёну Менска, у якім паведамляецца, што папярэдне крымінальная справа была дасьледвана кепска і яна аднаўляецца. Разам з тым да матэрыялаў справы дадаецца нашая заява, у якой мы прадставілі фатаздымкі супрацоўніка сілавых структураў Аляксандра Леаненкі, каторага падазраем у нашым выкраданьні.\n10.08.2009 Тэгі: крымінальны перасьлед, катаваньні, апазіцыя


Карысныя ўласцівасці кавуна - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Карысныя ўласцівасці кавуна\nКалі нарэшце прыходзіць доўгачаканае лета, усе прадстаўніцы прыгожага полу атрымліваюць магчымасць ўзбагаціць свой арганізм вітамінамі з свежых гародніны і садавіны. Пагадзіцеся, што менавіта гэтыя вітаміны добра ўплываюць не толькі на ўнутранае здароўе, але і на знешнасць чалавека.\nВось чаму ў сезон кавуноў мы раім вам паспрабаваць гэты прадукт не толькі на смак, але і ў якасці натуральнага касметычнага сродкі.\nЦікавы той факт, згодна з якім кавун у нашай краіне атрымаў масавую папулярнасць у канцы XVIII стагоддзя. Само слова «кавун» у перакладзе з цюркскага азначае вялікі агурок або дыня. Многія людзі ўпэўненыя, што кавун - гэта не што іншае, як ягада, але спецыялісты ўсё ж адносяць яго да сямейства гарбузовых.\nКавун і яго карысныя ўласцівасці\nНельга не адзначыць, што большасць вельмі любіць кавун як смачнае ласунак, якое дапамагае здаволіць смагу ў моцную спякоту. Таксама ў кавуне змяшчаецца рэкордная колькасць такога мікраэлемента, як магній. Калі вы з’ясце ўсяго 150 грамаў кавуна, то можаце быць упэўненыя ў тым, што ваш арганізм будзе цалкам забяспечаны карысным мікраэлементам на ўвесь дзень. Акрамя гэтага кавун адрозніваецца высокім утрыманнем абалоніны, а бо менавіта абалоніна закліканая палепшыць мікрафлору страўнікава-кішачнага гасцінца і вывесці з арганізма «дрэнны» халестэрын. Калі вы хочаце папярэдзіць захворванне нырак, у тым ліку абараніцца ад адукацыі пяску ў іх, то вам на дапамогу прыйдзе смачны кавун. Справа ў тым, што менавіта кавун, быўшы выдатным мочегонным сродкам, дапамагае актывізаваць працу нырак, а таксама абараняе арганізм ад атлусцення.\nВыдатнае ўплыў аказвае кавун на арганізм людзей, якія пакутуюць ад павышанага артэрыяльнага ціску. Выводзячы дзындры і таксіны, ён таксама вельмі карысны для здароўя людзей, якія маюць праблемы ў працы сардэчна-сасудзістай сістэмы.\nАб карысці гарбузовых семак\nЯшчэ адзін карысны кампанент кавуна - гэта яго насенне. Далёка не ўсе разумеюць, у чым менавіта заключаецца іх карысць для арганізма. Перш за ўсё трэба адзначыць, што насенне кавуна дапамогуць ачысціць арганізм ад гельмінтаў. Для таго каб скарыстацца гэтым карысным уласцівасцю, трэба ўжываць напой з насення кавуна. Для яго падрыхтоўкі трэба ўзяць 1 частка гарбузовых семак, перамалоць іх на мясасечцы або кавамолцы і дадаць 10 частак малака. Ўжываць напой трэба па 2 шклянкі ў дзень паміж прыёмамі ежы. Гэты напой можна выкарыстоўваць у якасці сродку для лячэння вадзянкі і жаўтухі. Пры жаданні яго ўжываюць як супрацьзапаленчае сродак.\nКавуновыя семечкі знайшлі сваё прымяненне і ў касметалогіі. Тыя жанчыны, якія хочуць палепшыць скуру асобы, зрабіць яе больш гладкай і мяккай, могуць скарыстацца наступным рэцэптам. Здрабніце кавуновыя семечкі, у атрыманую сумесь дадайце трохі вады, каб у вас атрымалася сродак, па кансістэнцыі нагадвае смятану. Цяпер нанёс сумесь на скуру на 10-15 хвілін. Па заканчэнні пазначанага часу маска змываецца вадой.\nЎласцівасці кавуновага соку\nАрганізм атрымае карысць, калі ўжываць толькі мякаць кавуна, але і яго сок. Кавуновы сок дапамагае вывесці з печані назапашаныя таксіны. Вось чаму лекары раяць піць яго сваім пацыентам, якія пакутуюць ад захворванняў печані і пры вострых атручваннях.\nСок кавуна дапамагае падтрымаць арганізм пасля працяглага лячэння антыбіётыкамі або пасля наркозу. У складзе кавуновага соку з’яўляецца луг і цалкам адсутнічаюць кіслаты і солі. Дзякуючы такому складу, кавуновы сок пойдзе на карысць тым, хто хоча падтрымаць працаздольнасць мочавыдзяляльнай сістэмы.\nПры наяўных захворваннях мочавыдзяляльнай сістэмы, такіх, як нефрыт, піяланефрыт або цыстыт, варта ўжываць у ежу да 3 кілаграмаў кавуна. Можна ўключаць у свой рацыён кавун, як смачны дэсерт, а можна піць кавуновы сок з мёдам (на 400 мл соку трэба браць 1 ч. Л. Мёду).\nНе менш карысці атрымлівае арганізм ад ўтрымліваецца ў складзе кавуновага соку жалеза. Кавун, дарэчы, знаходзіцца на 3 месцы па колькасці гэтага мікраэлемента пасля салаты і шпінату. Жалеза, якое змяшчаецца ў кавуне, вельмі добра засвойваецца арганізмам. Гэты элемент дапамагае правесці прафілактыку такіх захворванняў, як малакроўе і анемія.\nКавун і кавуновы сок стануць добрым дадаткам да рацыёну харчавання цяжарных жанчын і кормячых маці. Ёсць кавун трэба вельмі асцярожна, уважліва адсочваючы рэакцыю свайго арганізма, таму што ёсць вялікая верагоднасць развіцця алергіі ў малога пасля ўжывання мамай кавуна.\nАднак кавун дапамагае не толькі пры захворваннях. Яго таксама часта выкарыстоўваюць у якасці прыроднага касметычнага сродкі. Прасцей за ўсё прыгатаваць такую маску: узяць мякаць кавуна, расцерці яе відэльцам, нанесці маску на твар, пачакаць 20 хвілін і змыць цёплай вадой. У выніку скура вашага асобы стане гладкай і дагледжанай.\nКавун і яго каларыйнасць\nЗараз мы раскажам вам пра тое, ці пойдзе на карысць ужывання кавуна тым, хто жадае скінуць лішнія кілаграмы. Аказваецца, кавун сапраўды закліканы знізіць вагу, так як ён адрозніваецца нізкай каларыйнасцю. Так у 100 г кавуна змяшчаецца ўсяго 38 ккал. Калі чалавек ужывае кавун, у яго арганізме з’яўляецца адчуванне сытасці на досыць доўгі час. Таксама кавун ўтрымлівае фоліевую кіслату, закліканую нармалізаваць абмен рэчываў. Да таго ж гэтая кіслата мае противосклеротическое дзеянне, абараняючы посуд ад заўчаснага старэння і шкоды для ўскладзеных на іх функцый.\nКалі вы хочаце схуднець з дапамогай кавуна, то можаце скарыстацца спецыяльнай кавуновай дыеты. Выдатнай альтэрнатывай жорсткай монодиеты стане правядзенне разгрузных дзён на нізкакаларыйнай кавуновай мякаці.\nЯк вы здагадваецеся, кавун на 90% складаецца з вады. Акрамя яе кавун ўтрымлівае цукрозу, фруктозу і глюкозу, раслінныя бялкі, мікраэлементы (кальцый, магній, фосфар), вітаміны групы В. Калі разглядаць склад кавуновых костачак, то ў іх прысутнічаюць тоўстыя алею.\nАдметнай асаблівасцю кавуна, які выкарыстоўваецца ў касметычных мэтах, можна назваць тое, што ён выдатна заляцаецца не толькі за тоўсты, але і за сухой скурай, выдатна танізуючы яе.\nКавун дапаможа асвяжыць вяне скуру\nКалі вы хочаце, каб ваша скура стала пругкай, то вам на дапамогу прыйдзе кавуновы сок. Ён валодае танізавальным уласцівасцю, якое актыўна выкарыстоўваюць касметолагі ў барацьбе з друзласцю скуры. Падцягнуць вяне скуру можна так: вы павінны ўзяць папяровую сурвэтку, намачыць яе ў кавуновага соку і пакласці на твар на 15 хвілін. Абавязковая ўмова заключаецца ў тым, што сок кавуна павінна быць пакаёвай тэмпературы, але не халодным.\nНе менш добрыя вынікі можна атрымаць, калі скарыстацца кавуновы лёдам. Прыгатаваць яго можна, проста замарозіўшы ў формачках кавуновы сок. Кубікам лёду трэба праціраць твар, пакуль лёд не растане. Далей трэба пачакаць 10-15 хвілін, пакуль скура не ўбярэ сок, а затым змыць рэшткі соку прахалоднай вадой і вышмараваць скуру крэмам каханым.\nАчысціць скуру можна, калі змяшаць кавуновы і персікавы сок у аднолькавых колькасцях. Падобнае умыванне пойдзе на карысць жанчынам з сухой і нармальнай скурай. Калі ж ваша скура тоўстая, то лепш змешваць кавуновы сок з сокам свежага агурка. Менавіта такое спалучэнне дазволіць правесці беражлівыя ачышчэнне скуры, а таксама падштурхне яе карыснымі мікраэлементамі.\nПапярэдзіць развіццё друзласці таксама дапаможа кавун. Вы павінны хаця б 1 раз у тыдзень праводзіць маскі з мякаці кавуна. Нарэжце мякаць, загарніце яе ў сурвэтку і пакладзеце на скуру на 20 хвілін, затым памыйцеся цёплай вадой.\nКавун гатовы завільгатнець і падсілкаваць скуру\nВыдатны ўвільгатняе эфект наступіць, калі вы будзеце праціраць скуру спецыяльным кавуновымі ласьёнам. Безумоўна, прыгатаваць дадзены ласьён можна нават у хатніх умовах. Вы павінны ўзяць кавуновы мякаць, яе добра расцерці і пачакаць некалькі гадзін, пакуль з яе вылучыцца як мага больш соку. Далей трэба адціснуць сок, дадаць у яго 1 ст. л. мёду і солі. Напрыканцы ў сумесь дадаецца 200 мл гарэлкі. Атрыманы ласьён трэба пераліць у шкляную тару захоўваць у прахалодным месцы.\nЗавільгатнець скуру таксама дапаможа кавуновая маска. Вы проста павінны ўзяць кавуновы мякаць, парэзаць яе тонкімі лустачкамі і накласці іх на твар. Кавуновымі маску трэба трымаць каля 20 хвілін.\nКавун палепшыць колер асобы\nВаша скура будзе выглядаць больш здаровай таксама з дапамогай кавуна. Такім чынам, спачатку вы павінны памыцца цёплай вадой, а затым вырабіць на скуру твару кашыцу з кавуновай мякаці, зверху закрыць твар ручніком і пачакаць 15 хвілін. Па заканчэнні пазначанага часу маска змываецца, і як толькі скура высахне, яе трэба вышмараваць крэмам. Пасля такой маскі скура асобы стане надзвычай мяккай, а таксама палепшыцца яе колер.\nКавун і сухая скура асобы\nСухі скуры пойдзе на карысць кавуновы сок. Вам проста трэба ўзяць ватовы тампон, намачыць яго ў свежым кавуновага соку і акуратна працерці твар, не расцягваючы скуру. Маладым дзяўчатам з сухой скурай можна скарыстацца звычайным лустачкай кавуна - досыць праціраць ім асоба, і ўжо праз пару сеансаў кавуновай тэрапіі скура стане мяккай і дагледжанай.\nКавун дапаможа пашкоджанай скуры\nШматлікія дзяўчыны скардзяцца на тое, што іх скуру нельга назваць здаровай на ўвазе наяўных забруджванняў або пачырванення. Калі вы хочаце палепшыць знешні выгляд скуры, то вам досыць прыгатаваць сумесь з кавуновага і агурочнага соку, узятых у аднолькавых колькасцях. Менавіта гэтай сумессю і трэба праціраць скуру. Для тоўсты скуры ў склад сумесі можна дадаваць спірт, дапаможа папярэдзіць з’яўленне гнайнічкоў.\nКавун стане выдатным сродкам для ачышчэння скуры\nПазбавіцца ад угревой сыпы або вяснушак можна з дапамогай ачышчальнай эмульсіі, у склад якой уваходзяць кавуновыя семечкі. Рыхтуецца яна так: трэба ўзяць 1 частка гарбузовых семак, растаўчы ў ступцы або перамалоць на кавамолцы, затым змяшаць з 10 часткамі чыстай вады і нанесці на скуру асобы на 20 хвілін. Пасля маску варта змыць цёплай вадой.\nКавуновыя семечкі могуць выступіць у ролі галоўнага кампанента добрага летняга скраба. Перш за ўсё вы павінны высушыць кавуновыя семечкі і перамалоць іх. У атрыманы парашок з насення трэба дадаць столькі вады, каб у вас атрымалася сумесь, па кансістэнцыі нагадвае густую смятану. Не варта праціраць скуру падобным сродкам, лепш проста нанесці яго на твар і пачакаць 10-15 хвілін. Скраб з кавуновых насення ачысціць скуру ад змярцвелых клетак, а таксама абароніць яе ад з’яўлення вугроў.\nЛіквідаваць пігментныя плямы, а таксама пазбавіцца ад веснушек можна, калі прыгатаваць такую маску: 1 ч. Л. кавуновага соку трэба змяшаць з 20 кроплямі цытрынавага соку і яечным бялком. Пасля таго, як вы добра змяшайце сумесь, трэба нанесці маску на твар, вытрымаць 20 хвілін, а затым змыць цёплай вадой.\nПерамагчы угревую сып можна з дапамогай звычайнай кавуновай скарынкі. Дастаткова проста праціраць скуру асобы пасля яе ачысткі раніцай і ўвечары. Падобная працэдура таксама дапаможа хутка выдаліць чорныя кропкі.\nКавун і прыгажосць валасоў\nВашы валасы стануць бліскучымі і шаўкавістымі дзякуючы масцы з мякаці кавуна. Трэба ўзяць кавуновы мякаць і нанесці яе на валасы. Трымаць такую маску 20 хвілін, а пасля добра вымыйце валасы звычайным шампунем.\nЯк бачыце, прыродная касметыка можа выдатна даглядаць за прыгажосцю скуры і валасоў. Пагадзіцеся, што для кожнай жанчыны гэта важна.\nМороженое "фруктовый лед". Натуральное домашнее фруктовое мороженое своими руками Відэа.\nПапярэдні Тэкст Ільняны алей прымяненне і карысныя ўласцівасці льнянога алею\nНаступная Артыкул Дыягназ: жанчына-сцерва\nЯк распазнаць альфонса


Bellingcat назваў імёны датычных да нападу на «Боінг» MH17 - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 15 лiпеня 2020, Серада, 5:20\nBellingcat назваў імёны датычных да нападу на «Боінг» MH17\nІдэнтыфікаваныя 12 чалавек.\nBellingcat ідэнтыфікаваў датычных да катастрофы MH17. Пра гэта гаворыцца ў справаздачы Bellingcat.\nУ ліку датычных да катастрофы журналісты называюць Ігара Гіркіна («Стралкоў»), які ў 2014 годзе быў адным з ключавых верхаводаў баевікоў на Данбасе. Мяркуецца, што Гіркін ведаў аб перакідцы «Бука» і цесна супрацоўнічаў з адказнымі за яго перамяшчэння на акупіраванай тэрыторыі.\nТаксама паказваецца дачыненне расейскага генерала Сяргея Дубінскага («Хмурны»), які прасіў даставіць «Бук» для процідзеяння ўкраінскай авіяцыі. Мяркуецца, што ён каардынаваў перамяшчэнне ракетнага комплексу 17 чэрвеня ў дзень катастрофы MH17, а таксама браў удзел у зваротнай перакідцы яго на тэрыторыю Расеі. Акрамя таго, менавіта Дубінскі распарадзіўся забяспечыць ахову «Бука» на пускавым пункце ля Снежнага. Мяркуецца, што «Хмурны» адыграў ключавую ролю ў пастанове збіць самалёт, прыняўшы яго за вайсковы лятак.\nТаксама ў ліку датычных:\nАлег Юлдашавіч Пулатаў, пазыўныя «Гюрза» і «Халіф» - былы падпалкоўнік Узброеных сіл Расеі. Ён, імаверна, быў датычны да аховы ўстаноўкі «Бук» на месцы пуску на поўдзень ад Снежнага.\nЛеанід Уладзіміравіч Харчанка, пазыўны «Крот» - камандзір «выведвальнага батальёна Крата» ў «2-м аддзеле ГРУ ДНР». Ён датычны да аховы ўстаноўкі «Бук» у раёне месца пуску на поўдзень ад Снежнага. Магчыма, ён таксама каардынаваў транспартаванне «Бука» з Данецка да месца пуску і наступную эвакуацыю «Бука» з месца пуску назад у Расею.\nЭдуард Машутавіч Гілазаў, пазыўны «Разань» - камандзір сепаратыстаў, які пасля збіцця прывёз чальца экіпажа «Бука», які адстаў ад калег, да свайго камандзіра Леаніда Харчанкі ў Снежным.\nАлег Анатольевіч Шарпаў, пазыўны «Змей» - ідэнтыфікаваны як сепаратыст па імені Алег у перахопленай тэлефоннай размове з Леанідам «Кратом» Харчанкам ад 13:09 17 ліпеня 2014 г. У гэтай гутарцы Шарпаў пытаецца Харчанку, як дабрацца да месца на поўдзень ад Снежнага, адкуль «Бук» запусціў ракету, якая збіла MH17.\nІгар Мікалаевіч Безлер, пазыўны «Нячысцік» паспрыяўшы памылковай ідэнтыфікацыі MH17 як вайсковага самалёта.\nСяргей Сяргеевіч Паваляеў, пазыўны «Боцман».\nВалерый Аляксандравіч Стэльмах, пазыўныя «Найміт» і «Бацья» ідэнтыфікаваны як асоба з пазыўным «Найміт», які паведаміў аб MH17 як вайсковым самалёце Безлеру за некалькі хвілін да збіцця.\nІгар Іванавіч Украінец, пазыўны «Мінёр» ідэнтыфікаваны як камандзір «групы мінёраў», якую згадвае Безлер у адной з перахопленых перамоваў у сувязі са збітым MH17.\nАляксандр Сяргеевіч Хадакоўскі, пазыўны «Скіф» напэўна дапамог забяспечыць транспарціроўку ўстаноўкі «Бук», якая прыбыла ў Данецк, бо, мяркуючы з праслухоўвання, ягоны намеснік Аляксандр Сямёнаў дапамагаў каардынаваць транспарціроўку «Бука» па Данецку.\nАляксандр Аляксандравіч Сямёнаў, мянушка «(Сан) Саныч» - дапамагаў забяспечыць транспарціроўку «Бука» ў Данецку.\nНагадаем, намесніца міністра замежных спраў Украіны Алена Зеркаль раней паведамляла, што пасля таго, як імёны падазраваных у катастрофе лайнера рэйса МН17 будуць апублікаваныя супольнай следчай групай, Украіна выставіць ім абвінавачванні.\n14.07 Белорусы вышли на улицы в поддержку незарегистрированных кандидатов (Онлайн) 96,826\n9.07 СМІ: У «таракана» пачынаецца істэрыка праз закрытую мяжу з Расеяй 83,182\n9.07 «Здымайце грошы з картак, забірайце з банкаў і купляйце валюту» 81,743\n14.07 ЦВК не зарэгістраваў Віктара Бабарыку кандыдатам у прэзідэнты 56,776\n10.07 Зміцер Бандарэнка: У выпадку нерэгістрацыі Святланы Ціханоўскай і Віктара Бабарыкі беларусы масава выйдуць на вуліцы 54,308\n12.07 Вольга Нікалайчык: Цягнік з Лукашэнкам і ягонай бандай ахоплены агнём 50,401


Канвертаваць Auroracoins (AUR) і Камбоджыйскага риелей (KHR) : Калькулятар абменнага курсу\nAuroracoin (AUR) і Камбоджыйскага Риель (KHR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Auroracoin і Камбоджыйскага Риель пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Auroracoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Камбоджыйскага Риель валюты па змаўчанні. Націсніце на Камбоджыйскага риелей або Auroracoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Auroracoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Камбоджыйскага Риель гэта валюта, у Камбоджа (Кампучыі, KH, KHM). Сімвал AUR можа быць запісаная AUR. Сімвал KHR можа быць запісаная CR. Камбоджыйскага Риель дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу the Auroracoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Камбоджыйскага Риель Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. AUR каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. KHR каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Ставім рок-оперу? (2003 г., Лiтаратура і мастацтва) Пресса\nГлавная \_ Пресса \_ Ставім рок-оперу? (2003 г., Лiтаратура і мастацтва)\nНягледзячы на тoe, што прэм’ера рок-оперы "Юнона" і "Авось" А. Рыбнікава ў Беларускім дзяржаўным музычным тэатры адбылася ў снежнi 2002 года, увесь сезон білеты на спектакль набыць было цяжка. Як вядома, пастаноўка атрымала супярэчлівую крытыку, што вымушае працягнуць гаворку пра яе.\nМае меркаванні датычаць не толькі сцэнічнага ўвасаблення гэтага твора, але i яго самога. Бо з ім у пастаноўшчыкаў i выканаўцаў звязаны шэраг мастацкіх праблем, вырашэнне якіх урэшце вызначае творчы вынік.\nУ адным з колішніx інтэрв'ю А. Рыбнікаў назваў "Юнону" i "Авось" дыска-операй, зазначыўшы: "Мае гледачы – толькі слухачы, мой спектакль – грампластынка". Аднак далейшы лёс твора паставіў пад сумніў такую катэгарычную заяву. Як вядома, адбылася паспяховая пастаноўка рэжысёра М. Захарава. I тады загаварылі пра неабходнасць стварэння тэатра, які прызначаўся б для тэатральна-музычных эксперыментаў, кшталту прапанаваных А. Рыбнікавым, А. Журбіным…\nЗрэшты, само па сабе гэта не было новым. Яшчэ ў 20-30 гг. XX ст. нараджаліся свежыя музычна-тэатральныя жанравыя формы, ідэі, сярод якіх – стварэнне оперы для драматычнага акцёра (выказана У. Меерхольдам). Аднак А. Рыбнікаў, даўшы высокую адзнаку працы Маскоўскага тэатра імя Ленінскага камсамола, заўважыў, што толькі опернаму тэатру дадзена выявіць увесь змест, усю эмацыянальную i духоўную моц яго твора.\nМноства вызначэнняў "Юноны" i "Авось" удакладняюць яе традыцыйную жанравую першааснову – опера. Яны ўзнікалі, бадай, у сувязі са змяненнем знешняй формы ўвасаблення ці бытавання твора. З'явіліся, дарэчы, i яго тэлевізійная версія, i таксама балетная. "Абцяжараная" шматлікімі i, часам, па-свойму эталоннымі версіямі, "Юнона" i "Авось" навязвае ўласны комплекс шматзначнасцi і шматпланавасці кожнаму, хто наважваецца на чарговае сцэнічнае ўвасабленне.\nУ праграмцы спектакля Беларускага дзяржаўнага музычнага тэатра твор вызначаны як рок-опера, без прэтэнзій падаецца i прызнанне аўтара праекта наконт таго, што ў пастаноўцы не трэба шукаць эксперыментальна-наватарскае. Так i ёсць. Аднак сама ідэя звярнуцца да савецкай рок-опернай класікі на фоне ўсеагульнага захаплення заходнімі рок-операмі i мюзікламі, можа быць успрынята не толькі як больш танны i рэальны праект.\nАўтар пастановачнага праекта i выканаўца галоўнай партыі A. Icaeў ужо быў на ўласнай акцёрскай практыцы знаёмы з творам А. Рыбнікава. На Белаpyci дагэтуль не склалася ўласная традыцыя ўвасаблення рок-оперы, i Музычны тэатр атрымаў першынство ў гэтым кірунку. Спецыфіка моўнай выразнасці рок-музыкі, бытавога камерна-вакальнага музіцыравання, праваслаўнай спеўнай i ўласна опернай традыцый – ix суадносіны i ўзаемадзеянне вызначаюць складаную жанрава-стылёвую шматпланавасць драматургічнай канцэпцыі оперы "Юнона" i "Авось". Гэта стварае для пастаноўшчыкаў i выканаўцаў сур'ёзную i прынцыповую, на мой погляд, праблему дынаміка-гукавога балансу, якая ў спектаклі нашага Музычнага тэатра пакуль што не вырашана. Засвойванне новых, не традыцыйных для трупы тэатра выканальніцкіх традыцый, – гэта толькі палова справы. Рок-музыка, тым больш, калі яна спалучаецца з іншымі формамі i манерамі выканання, якія ўтвараюць сінтэтычнае опернае цэлае, – гэта не толькі моцныя гукі i жорсткая рытміка, не толькі экспрэсія i дынаміка: магчымасці "рока" значна шырэй i ix трэба выкарыстоўваць i прафесійна, i з густам, i дарэчы. Маю на ўвазе i спецэфекты гучання голасу Божай Маці, i гучныя выбуховыя кульмінацыі ў звычайным рамансе афіцэраў, i харавое малітоўнае спяванне, у якое востра ўрэзваецца экспрэсіўная рок-стылістыка.\nЯшчэ адна важная праблема звязана са сцэнічным увасабленнем твора А. Рыбнікава i датычыць спалучэння рознажанравых i рознавідавых прыкмет музычнага i драматычнага тэатраў. Гэтае спалучэнне адбываецца праз пастаянныя пераключэнні планаў дзеяння оперы: экспрэсіўна-драматычнага, лірыка-псіхалагічнага, жанрава-побытавага, эпічна-апавядальнага, у амаль кінематаграфічным тэмпарытме. Здаецца, гэта праблема ў пастаноўцы больш-менш вырашана. Спектакль успрымаецца як даволі дынамічны, насычаны падзеямі працэс. Аднак ёсць у творы некалькі эпізодаў, якія магчыма было скараціць на карысць якраз опернаму дзеянню, напрыклад, сцэна прыёму расійскай дэлегаццыі ў губернатара Сан-Францыска, прынамсі, дыялог Разанава i Хасэ Дарыа Аргуэлы, старанна перакладаемы на розныя мовы, таксама ж як i хроніка-дакументальнае паведамленне пра лёс Канчыты, якая не магла паверыць у скананне каханага i чакала яго 35 гадоў i г. д. У той жа час падаецца неапраўдана скарочанай фінальная сцэна перад смерцю Разанава, яго маналог-споведзь на фоне спеваў хору.\nЗразумець усе ўнутраныя дэталі арганізацыі сюжэтна-тэкставай часткі оперы, апраўдаць ці наадварот паставіць пад сумніў пэўныя скарачэнні, расцягнутасці, перастаноўкі можна, толькі вызначыўшы галоўную рухальную ciлy: мастацкую ідэю твора. Ды вось высвятляецца, што яна – дваістая рамантычная гісторыя кахання, якую "Юнона" i "Авось" прапануе ў спалучэнні з аповедам пра неспакойны, апантаны дзяржаўнай ідэяй i трагічны лёс рускага графа, апантанага ідэяй руска-амерыканскага яднання, мабыць, i незразумелая для сучаснікаў. Але чужая гісторыя блізка сэрцам тых, хто калі-небудзь зведаў падобнае да дзяржаўнага гонару, самаадданасці, высакароднасці, да пачуцця ўласнай годнасці, каму знаёмыя каханне i вернасць, самаахвярнасць. Каханне i Айчына – дзве магутныя сілы, злучаныя ў адзінае непарушнае цэлае, увасобленае ў супярэчлівым вобразе. Тут i яшчэ адна складанасць прачытання оперы, якое вымагае не дэманстрацыі фабулы, а дынаміку пачуццяў, душэўнага канфлікту героя, выяўлення трагедыі чалавека, які так i не знайшоў заспакаення – нi ў каханні, нi ў веры Айчыне, якой служыў.\nТак, галоўная фігура оперы, бясспрэчна, Разанаў, зразумець, паверыць якому i апраўдаць якога мусіць не толькі глядач, але i выканаўца. Магчыма, гэтага героя сёння ўвасобіць на сцэне Музычнага тэатра надзвычай складана, але i надзвычай прынадліва. Драматычная сцэннная мова Разанава, рэчытатыў, меладэкламацыя, зрэдку пераходзяць у арыёзнае спяванне ці ў арыю. Таму партыя найскладнейшая не толькi ў вакальным, але найбольш у акцёрскім сэнсе. У тэксце Вазнясенскага, як вельмі слушна ў свой час заўважыў кампазітар Р. Шчадрын, кожнае слова – золата вышэйшай пробы, кожны дзеяслоў вярэдзіць душу, пячэ, трывожыць, кожная страфа поўная прасвятлення, прадбачання. Данесці сэнс тэксту да слухача – самая складаная задача для недраматычнага выканаўцы. Практыка выступленняў у лёгкіх камедыйных жанрах, здаецца, не спрыяе гэтаму, як i практыка традыцыйнага опернага выканальніцтва. Але, звярнуўшыся да вобраза Разанава, A. Іcaeў, мяркую, пераканаў, што пры вялікім жаданні можна выйсці за рамкі пэўнага амплуа. Хаця яго яркаму, арыгінальнаму выкананню ўсё ж такі замінае адзіны драматычна-трагедыйны тон, што не супярэчыць poлi, але робіць яе аднастайнай. Нягледзячы на ўмоўнасці жанру, нечаканым падаецца мецца-сапрана Канчыты (С. Маціеўская), якое далучаецца да разанаўскага афекту i пазбаўляе оперу тэмбравай разнастайнасці. Па-армейску строга i разлічана гучыць бытавы раманс у ансамблевым выкананні афіцэраў. Затое неверагодна пластычны ў музычным увасабленні вобраз жаніха Канчыты Федэрыка (Э. Мартынюк). Невялічкая роля атрымалася вельмі выразнай, экспрэсіўнай.\nАсаблівасць оперы А. Рыбнікава яшчэ i ў тым, што яна будуецца на пераключэннях камернага i буйнога планаў: сцэна то агаляецца, i выканаўцы нібыта не ведаюць, што ім рабіць, мала рухаюцца i, пры магчымасці, хаваюцца за клубамі дыму; калі ж на сцэну выходзяць балет i хор, яна падаецца няўтульнай, непрыстасаванай. Праблема гэта часткова вырашаецца за кошт прасторы глядзельнай залы, ахвяраванай выканаўцам, але ж, здаецца, тут павінны больш працаваць асвятляльнікі, якія амаль не задзейнічаны. Намаганні аўтараў пастаноўкі ўспрымаюцца як пошук сучаснага аблічча тэатра, яго ідэйнай актуальнасці, зпатрабаванасці ў гледача i як імкненне да пераемнасці традыцый, хай сабе i праз савецкую класіку, якая не так даўно лічылася i нашай айчыннай. I хочацца пажадаць: "Давайце ставіць рок-оперу, улічваючы ўласныя законы жанру, спасцігаючы адметнасць канкрэтнага твора i разлічваючы на ўдумлівага гледача".\nЛiтаратура і мастацтва. – 2003. – 1 жн.


Кс. Іван Огар SDB падрыхтаваў для ўдзельнікаў разважанні на тэму “Я – Аніматар!”. Часткай канферэнцыі было сведчанне аб аніматарстве салезіянкі супрацоўніцы Вольгі Красільшчыкавай. Далей, пад час працы па групах аніматары адказвалі на пытанні: хто такі аніматар і як будаваць супрацоўніцтва ў аніматарскай групе. Кожная група прадставіла свае адказы на гэтыя пытанні, а таксама на сама галоўнае – чаго чакае Бог ад салезіянскіх аніматараў? Адказ быў адзін: стаць святымі і прывесці іншых да святасці. Таксама важна адзначыць, што аніматар – гэта пакліканне. Бог кліча да супрацоўніцтва з Ім, і ў гэтых адносінах Ён з’яўляецца вядучым, “галоўным героем”. Задача пакліканага адкрыцца і дазволіць дзейнічаць Богу ў сабе. Вынікам такога падпарадкавання чалавека Богу будзе супакой, бо і адказнасць за дзеянні возьме на сябе Той, Хто дзейнічае – Бог.\nПад час кульмінацыйнага моманту – на св. Імшы – кожны з удзельнікаў меў магчымасць даверыць Богу атрыманыя веды і новы вопыт. Дарэчы, аб даверы Богу і ўменні супрацоўнічаць з Ім, асабліва, калі мы з’яўляемся беднымі гаварыў у казанні кс. Павел Шчарбіцкі SDB. Святар падкрэсліў вернікам, асабліва аніматарам, важнасць даверу Богу, а таксама, што нам трэба не баяцца аддаваць Богу ўсё, што маем, нават калі гэтае “ўсё” – толькі жменя мукі, альбо дзве лепты. Аддаючы апошняе Богу, атрымліваем ад Яго тыя ж дары памножаныя ў разы.\nВалерыя Карчэўская, Вольга Перадкова, Ірына Петрусевіч


06 кастрычнік 2019, 14:00\nУдзельнік цыклю «Пасьля СССР. 25 гадоў незалежнасьці» — старшыня Савету Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі (2000-2003), які ў свой час адмовіўся будаваць катэдж у Драздах і пайшоў у апазыцыю да дзейнай улады. Экс-прэзыдэнт Акадэміі навук Беларусі Аляксандар Вайтовіч адным зь першых у Беларусі атрымаў ордэн Францыска Скарыны. Прапануем інтэрвію з архіву Свабоды.\n— Калі мы запісваем інтэрвію, у Менску праходзіць міжнародная навуковая канфэрэнцыя, на якой вы, былы старшыня Акадэміі навук, выступаеце з дакладам, і ў студыю прыйшлі адразу з канфэрэнцыі. Так атрымліваецца, што пасьля палітыкі, ужо ў паважным узросьце, вы змаглі вярнуцца ў навуку...\n— Найперш зраблю адну заўвагу. Я быў не старшынём Акадэміі Навук, я быў прэзыдэнтам Акадэміі, быў апошнім прэзыдэнтам, які выбіраўся агульным сходам Акадэміі. Пасьля мяне скасавалі пасаду прэзыдэнта, зрабілі замест прэзыдэнта старшыню прэзыдыюму. Ва ўсёй краіне нідзе няма прэзыдэнта, акрамя прэзыдэнта краіны. А раней ад самага пачатку заснаваньня Акадэміі там быў прэзыдэнт.\n— Такім чынам, мы гутарым з апошнім прэзыдэнтам Акадэміі навук Беларусі.\n— Дай Бог, можа, не апошнім. Будуць яшчэ.\n— У 1991 годзе, калі дэпутаты Вярхоўнага Савету Беларусі галасавалі за незалежнасьць, калі разваліўся Савецкі Саюз, вы ўзначальвалі інстытут малекулярнай і атамнай фізыкі АН Беларусі. Ці вы былі ад самага пачатку прыхільнікам незалежнасьці Беларусі? Як прыходзіла ўсьведамленьне таго, што Беларусь можа быць і стане незалежнай дзяржавай?\n— Магчыма, для маладых людзей гэта ўсё проста, а для людзей майго пакаленьня гэта ня так проста было. Я быў выхаваны з усьведамленьнем, што савецкая сыстэма — найбольш слушная і справядлівая. Калі я паехаў у 1971 годзе ў ЗША і 6 месяцаў там працаваў як стыпэндыят UNESCO, я пабачыў, што гэта іншая краіна і іншая сыстэма. Зьмены, якія адбываліся ў канцы 80-х і пачатку 90-х, прывялі да таго, што я і многія мае калегі гэта ўсьвядомілі. Мы атрымалі доступ да інфармацыі. Пачалі адкрывацца вочы, я пачаў аналізаваць палітыку, эканоміку, грамадзкі лад. А раней у мяне ўсё было накіравана ў фізыку, бо там усё адбывалася...\n— Працягніце фразу «Незалежнасьць — гэта...»\n— Гэта найвялікшая каштоўнасьць. Незалежнасьць — шматбаковая зьява, якая накладвае на кожнага грамадзяніна абавязкі. Трэба ўсьведамляць, што гэтую каштоўнасьць трэба берагчы і разьвіваць. Нашы продкі былі незалежнымі, потым некаторы час не было незалежнасьці, і сёньня, пры нашым жыцьці краіна зноў стала незалежнай, і мы яе павінны захоўваць і перадаць нашчадкам. У сёньняшнім сьвеце Беларусь можа дасягнуць найвялікшых посьпехаў, толькі будучы незалежнай.\n— Аляксандар Паўлавіч, а што для беларускай навукі на пачатку дзевяностых азначала незалежнасьць? Што выйграла і што страціла навука Беларусі ў выніку незалежнасьці?\n— За савецкім часам навука была прэстыжнай у дзяржаве. Пасада навуковага супрацоўніка была вельмі прэстыжнай. Было добрае фінансавае забесьпячэньне і навукі, і навукоўцаў. Сёньня маем нашмат менш, чым было ў 1980-я гады за савецкім часам. Адсюль недахоп інструмэнтаў, прыбораў, непрэстыжнасьць. Мы спадзяваліся, што гэта выправіцца, але і дагэтуль ня выправілася. У 1991 годзе адразу абрушылася фінансаваньне навукі. Часткова яно ішло з агульнасаюзных крыніц, з праграмаў на абарону.\n— У 1997 годзе, калі вы сталі прэзыдэнтам Акадэміі Навук, ці вы маглі паўплываць на памеры фінансаваньня?\n— Стараліся. Фінансаваньне вызначаецца не прэзыдэнтам Акадэміі навук, а парлямэнтам і ўрадам. Вядома, мы гэтыя пытаньні ставілі, але дагэтуль яны ня вырашаныя.\n— Аляксандар Лукашэнка прапанаваў вам узначаліць Савет Рэспублікі ў 2000 годзе. Гэта адбывалася пасьля рэфэрэндуму 1996 году, калі зьмянілі Канстытуцыю. Ці вы адразу пагадзіліся? Што паўплывала на вашае рашэньне?\n— Я быў у ЗША, у Чыкага. А 5 гадзіне раніцы пазваніў тэлефон. Я не хацеў уставаць, бо перад гэтым доўга сядзеў з амэрыканскімі калегамі ў рэстарацыі. Зьняў трубку. Гэта быў Макей, тагачасны памочнік прэзыдэнта. У Беларусі было 13 гадзін, а там 5 гадзін раніцы. Ён сказаў, каб я хутка прыяжджаў у Беларусь. Я кажу: «Праз два дні я ж вяртаюся». «Не, прыяжджайце адразу». Я памчаўся мяняць квіткі. Калі прыляцеў, патэлефанаваў з аэрадрому, папрасіў заехаць дадому памыцца, пагаліцца, бо ўжо суткі ў дарозе. А ён кажа: «Не, адразу прыяжджай». Я прыехаў — і адразу ў кабінэт Макея. Ён кажа, што празь 15 хвілін мяне прыме прэзыдэнт. І нічога больш ня кажа.\n— Ці вы здагадваліся, у чым справа?\n— Я нічога не разумеў. Усю дарогу гадаў, чаму мяне выклікалі. Здаецца, нічога тэрміновага не было. А потым хвілін за пяць, як я ўвайшоў у кабінэт прэзыдэнта, ня ведаю, як гэта адбылося, але я на 100% зразумеў, чаму мяне запрашаюць. Хоць гэта і было поўнай нечаканасьцю для мяне. І ён мне прапанаваў...\n— Якія былі аргумэнты?\n— Трэба павышаць узровень кіраўніцтва — такі быў аргумэнт. Я сказаў, што не магу нічога адказаць на прапанову, што адкажу праз суткі, што я павінен параіцца з прэзыдыюмам Акадэміі навук, з навукоўцамі, якія мяне выбіралі прэзыдэнтам. Я адразу не паехаў дадому, сабраў прэзыдыюм, і ўсе ў адзін голас сказалі, каб я пагаджаўся. Можа, хто меў іншую думку, але прамаўчаў.\nЯ думаю, што прычына была ў тым, што Акадэміі было вельмі цяжка працаваць. Чыноўнікі стараліся ўсяляк штосьці адшчыпнуць ад Акадэміі, не ішлі насустрач. Напрыклад, мы прапанавалі зрабіць Парк новых тэхналёгій пры Акадэміі, не абмяжоўваючы напрамкі дзейнасьці. Спрабавалі гэтую ідэю аформіць у выглядзе ўказу прэзыдэнта. Нам проста не давалі гэта зрабіць.\n— Вы спадзяваліся, што на гэтай пасадзе будзе лягчэй такія рэчы рабіць?\n— Мне так усе казалі: «Пагаджайцеся, там вы можаце для Акадэміі зрабіць болей чым тут».\n— Ці атрымалася?\n— Назаўтра я пазваніў і сказаў, што пагаджаюся. І другі аргумэнт быў, чаму я пагадзіўся. Гэта быў канец 2000 году. Я думаў, што Лукашэнка яшчэ абярэцца ў 2001 годзе, вядома. А ў нас у Канстытуцыі два тэрміны. І трэба рыхтаваць кадры, уліваць туды інтэлектуальны патэнцыял, бо нам трэба шмат чаму вучыцца, як кіраваць краінай. І з гэтай прычыны я пагадзіўся.\n— Вы былі трэцяй асобай у краіне пасьля прэзыдэнта і прэмʼера. Ці мелі рэальную ўладу?\n— Я думаў, што ў мяне будуць нейкія рычагі. Вельмі хутка, пабыўшы месяцы тры, я зразумеў сыстэму, створаную ў краіне. Яна была створаная пад аднаго чалавека, дзе ўсё вырашае адзін чалавек. І цяпер застаецца тая ж сыстэма. Яна няплённая, дрэнная для Беларусі, і яе давядзецца мяняць. Ня ведаю толькі, калі гэта будзе.\n— Вядома, што вы ў свой час адмовіліся браць крэдыт і будаваць катэдж у элітным пасёлку Дразды. А якая была ў вас зарплата ў Савеце Рэспублікі, і што вы маглі сабе тады дазволіць?\n— Вядома, цяпер усё гавораць пра «царскае сяло», якое пабудавалі, пра вельмі вялікі кошт гэтых будынкаў, тым больш што зямлю давалі бясплатна. Гэта вялікая каштоўнасьць — зямля ў сталіцы. Мне прапанавалі. Я ж разьбіраюся ў фізыцы, у матэматыцы і падлічыў, што з маім заробкам я гэтага не пацягну.\n— А колькі гэта было ў далярах?\n— Я добра памятаю заробкі, якія былі за савецкім часам. Пазьнейшых заробкаў ня памятаю. Толькі добра памятаю, што мне не хапіла бы. Як старшыня Савету Рэспублікі я зарабляў менш, чым быўшы прэзыдэнтам Акадэміі. Зарплата ня вельмі адрозьнівалася, але, быўшы прэзыдэнтам Акадэміі навук, я яшчэ мог удзельнічаць у міжнародных навуковых праграмах і атрымліваць адтуль грошы. У бытнасьць старшынёй Савету Рэспублікі я ня меў магчымасьці гэта рабіць.\n— Вы маеце пэнсію як былы кіраўнік краіны? Ці ў вас прафэсарская пэнсія?\n— У мяне такая самая пэнсія, як у любога пэнсіянэра Беларусі. Яе вызначалі, зыходзячы з майго заробку. Я пакінуў гэтую пасаду таму, што не пагаджаўся з тым, што там робіцца...\n— А што здарылася, калі вы вырашылі, што больш ня можаце?\n— Я і да гэтага рабіў рэчы, якія не падабаліся наверсе. Самастойнасьць не падабалася, магчыма. Мяне «сышлі адтуль». Я думаў, што ўжо дапрацую гэты тэрмін і вярнуся ў навуку, што ня буду скакаць туды-сюды. Ужо стала вядома, што Лукашэнка будзе рыхтаваць рэфэрэндум, каб зьмяніць Канстытуцыю, каб мець магчымасьць пажыцьцёва кіраваць Беларусьсю. Я разумеў, што адбываецца. Я бачыў узровень усіх кадраў — ад самага верху. І я разумеў, што ўзровень нізкі, і ўсё будзе зроблена так, каб захоўваць сыстэму, дзе адзін чалавек усё вырашае, і што гэта будзе вельмі дрэнна для краіны. У адной размове, калі зайшла гаворка пра зьмены ў Канстытуцыі, я адкрыта сказаў, што гэта будзе вельмі дрэнна для краіны, што ня трэба так рабіць. Я цяпер разумею той асяродак, у якім гэта было сказана, — гэта ўсё пайшло на самы верх.\nЯ гэта сказаў недзе ў пятніцу, а ў наступны чацьвер, калі я быў у Мазыры, мне патэлефанаваў Урал Латыпаў, тагачасны кіраўнік адміністрацыі, і сказаў, што трэба сустрэцца. А перад тым, як я ехаў у Мазыр, мне «падставілі» аўтобус пад машыну. Мы ехалі па адной паласе, дзьвюх палос не было. Насустрач машыны, вакол дрэвы, і раптам з сустрэчнага патоку вывернуўся аўтобусік і загарадзіў усю дарогу. Але вельмі прафэсійны ў мяне быў кіроўца, і мы змаглі пазьбегнуць сутыкненьня. Мяне гэта насьцярожыла. Назаўтра прыйшоў кіраўнік службы бясьпекі да нашых хлопцаў (кіроўцы былі са службы бясьпекі, мой ахоўнік быў таксама адтуль) і зь імі разьбіраў гэтую сытуацыю. Калі я ішоў на працу, ён спускаўся па лесьвіцы і, праходзячы побач са мной, сказаў: «Я да гэтага ня маю ніякага дачыненьня». Я зразумеў, што гэта ўсё было невыпадкова. І потым гэта стала зразумела, таму што ніхто не разьбіраўся з гэтым.\nНа заўтра я сустрэўся з Латыпавым. Ён мне сказаў, што прэзыдэнт прыняў рашэньне, каб я сышоў з пасады, і прапанаваў мне падаць заяву па ўласным жаданьні. Я сказаў: «Ніколі, хлопцы, вы ад мяне гэтага не дачакаецеся. Калі я падам заяву, я павінен буду нават ня вам (вы і так усё разумееце), але родным, блізкім, сябрам растлумачыць, чаму я гэта зрабіў». А прычыны, што я не спраўляюся, што я хворы, не было. І я ім сказаў: «Рабіце гэта, як хочаце».\n— Зь якой фармулёўкай указам Лукашэнкі вас звольнілі?\n— Ні зь якой. Проста адклікалі і ўсё. Тлумачэньняў не было ва ўказе.\n— У свой час вы зьвярталіся да кіраўніка ўраду Сяргея Сідорскага з адкрытым лістом, заклікаючы, каб ён узяў на сябе паўнамоцтвы кіраўніка дзяржавы, аргумэнтуючы гэта тым, што трэці тэрмін Аляксандра Лукашэнкі — незаконны. Гэта была адна са спробаў зьмяніць хаду гісторыі. За 22 гады такіх спробаў было шмат. Калі праводзіць своеасаблівую працу над памылкамі, што ў розныя гады можна было зрабіць, каб у Беларусі мяняліся прэзыдэнты?\n— Калі ён правёў рэфэрэндум, фактычна адбыўся канстытуцыйны пераварот у краіне. Гэта быў вельмі важны пункт, які нам забясьпечваў зьмену ўлады і магчымасьць разьвіцьця краіны. Калі нават быў бы вельмі слабы прэзыдэнт, наступны мог бы прыйсьці мацнейшы. У нас у Канстытуцыі запісана, што нельга выносіць на рэфэрэндум умовы прэзыдэнцтва, выбары прэзыдэнта. Фактычна гэта было парушэньне Канстытуцыі. Я так лічу дагэтуль. І гэтае парушэньне дало магчымасьць аднаму чалавеку кіраваць да сьмерці. Таму такі ліст я напісаў Сідорскаму.\n— Я памятаю, як была на вашай прэсавай канфэрэнцыі, калі вы прынялі рашэньне стаць кандыдатам у прэзыдэнты на выбарах 2006 году. Гэтага не атрымалася, але ваша кампанія была запамінальнай. Ці вам адпомсьцілі ўлады за тое, што вы перайшлі ў апазыцыю? Ці атрымалі вы «воўчы білет»?\n— Перад тым, як пайсьці з пасады старшыні, я ўсё разумеў пра сыстэму. І калі пайшоў у выбарчую кампанію, хацеў для сябе яшчэ больш зразумець, якія магчымасьці ёсьць у краіне. Я меў размовы зь іншымі кандыдатамі, глядзеў апытаньні грамадзкай думкі. Я разумеў, што нешта перайначыць у краіне вельмі цяжка. Гістарычны вопыт паказвае, што калі чалавек захопіць уладу і мае магчымасьць гэтую ўладу трымаць да сьмерці, то ён яе трымае. Сталін, Гітлер, Мао Цзэ-дун, Франка — усе яны да сьмерці сядзелі. Я зразумеў, што і ў нас так будзе, таму што чалавеку хочацца ўлады і ён сам ня пойдзе. Ён ужо схапіў усё грамадзтва, трымае, кантралюе і ня выпусьціць да таго часу, пакуль яго не прызавуць туды, наверх.\n— А чым цяпер займаецца навуковец, грамадзкі дзяяч, палітык Аляксандар Вайтовіч?\n— Калі я прыйшоў да высновы, што гэта да сьмерці будзе (а я не дажыву, можа, да сьмерці таго, хто цяпер кіруе краінай. Хай жыве ён доўга, чалавеку заўсёды трэба гэтага зычыць. Можа, нешта добрае ён зробіць для краіны, магчымасьці ў яго ёсьць), я вярнуўся цалкам у навуку. Вяртаньне ў навуку не такое простае. Я быў дзейным вучоным высокага ўзроўню, я вярнуўся з палітыкі і страціў 5-7 гадоў таго, што ў навуцы было. А гэта фізыка, яна не стаіць на месцы. Я сябе адчуваў у некаторых пытаньнях пачаткоўцам. І цяпер я вярнуўся цалкам у навуку. Я проста маю задавальненьне ад таго, што працую ў навуцы, як і ў маладым узросьце. Аказваецца, і ў старога гэта застаецца.\n— Незалежнасьць — заваяваная ці звалілася на галаву? І ці мае гэта значэньне сёньня?\n— Па-рознаму. Яна звалілася, бо Савецкі Саюз упёрся ў сьцяну і ня мог больш разьвівацца, праз гэта ён распаўся. Галоўная прычына распаду была ўнутраная, а ня вонкавая. І мы атрымалі незалежнасьць. Вядома, у нас былі людзі, якія хацелі гэтага і зрабілі так. Магчыма, для некага гэта стала і нечакана.\n— Усе выйгралі. А найбольш выйгралі чыноўнікі.\n— А хто ваш асабісты герой незалежнасьці Беларусі?\n— Ня трэба хутка ў гісторыі рабіць герояў. Наша гісторыя не ўстаялася, яна ў дынаміцы. Трэба крыху пачакаць.\nАляксандар Вайтовіч: Я быў апошнім прэзыдэнтам АНОНС


"Апошняя гарадская бібліятэка адкрылася 33 гады таму". Ці паспяваюць гродзенскія бібліятэкі за сусветнымі тэндэнцыямі - Hrodna.life\n30 красавіка 2019, 12:51\nМоладзь чытае больш, чым пенсіянеры, а ў бібліятэках праводзяць мерапрыемствы ў падтрымку анкахворых. Нечакана? Разам з гродзенскім бібліятэкарам Hrodna. life разбіраецца, як працуе бібліятэчная сістэма ў Гродне, навошта бібліятэцы прывабная архітэктура і чаму чытачам не хапае кніг.\n«Не ўсё можна знайсці ў сеціве»\nЯшчэ ў час СССР асноўнымі функцыямі публічных бібліятэк вызначылі культурна-асветніцкую і інфармацыйную. Зараз да іх далучыліся сацыякультурныя функцыі - калі бібліятэка выступае як месца сустрэч, правядзення вольнага часу, адукацыі, задавальненняў і асалоды.\n— Сёння ўжо ніхто не звязвае будучыню бібліятэк толькі з будучыняй кнігі. Мы носьбіты адукацыі і асветы, мы клапоцімся аб прадастаўленні доступу: няма розніцы, да якіх фарматаў - электронных ці друкаваных, — расказвае Наталля Свірыда, намесніца дырэктара Дзяржаўнай установы культуры «Цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма Гродна».\nНаталля кажа, што можна адшукаць нешта ў сеціве, але далёка не ўсё. Чытач, якому неабходны якасныя веды, дакладная і поўная інфармацыя, абавязкова стане карыстальнікам бібліятэкі. А як ён атрымае інфармацыю — прыйшоўшы ў бібліятэку асабіста ці праз сайт — гэта ўжо вырашаць самому чытачу.\nУ гродзенскіх бібліятэках анлайн-наведванні складаюць прыкладна 20% ад агульнай колькасці. Каб забяспечыць доступ да інфармацыі, у бібліятэцы сталі ствараць электронныя рэсурсы, бібліяграфічныя і фактаграфічныя базы дадзеных. А на сайце прадстаўлены ўсе магчымасці для аддаленага карыстання паслугамі бібліятэкі.\n70% чытачоў - дзеці і моладзь\nСетка цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы Гродна складаецца з 13 бібліятэк. Гэта гарадская цэнтральная бібліятэка імя Макаёнка, чатыры дзіцячыя бібліятэкі-філіялы, шэсць бібліятэк-філіялаў для дарослых і дзяцей, дзве спецыяльныя бібліятэкі - для інвалідаў па зроку і польскай літаратуры. У мікрараёнах — Альшанка, Вішнявец, Дзевятоўка, Фолюш — дзейнічаюць чатыры бібліятэчныя пункты. Але плошчы не хапае для арганізацыі паўнавартаснага абслугоўвання жыхароў мікрараёнаў.\nШтогод у бібліятэкі прыходзіць каля 50 000 чытачоў. Ім штогадова выдаюць каля 1 млн дакументаў. 70% чытачоў - дзеці і моладзь. Каля 9% - людзі пенсійнага ўзросту. Першыя звяртаюцца па веды, другія часцей прыходзяць на сустрэчы і ў клубы па інтарэсах. Бібліятэкі прапануюць 20 такіх клубаў.\nУ Цэнтральнай бібліятэцы імя Макаёнка дзейнічае пяць клубаў: інтэлектуальны «Паходня ісціны», аматараў здаровага ладу жыцця «Здравушка», аматараў раслін «Флора», духоўна-асветніцкага развіцця «Дзянніца», экалагічны дзіцячы «Мурашы», клуб аўтарскай лялькі пры філіяле № 3 «Гарадзенская лялька». Для ўзросту 50+ паспяхова праводзіць мерапрыемствы клубы «Званы госць» філіяла № 9, «Сябрына» філіяла № 1, «Кнігалюб» філіяла № 4, «Ветэран» філіяла № 10. Запісацца ў іх можна на сайце. На фота — сустрэча клуба «Паходня ісціны».\n«Каб людзі наведвалі бібліятэку, у ёй павінна быць лепш, чым дома»\n— Праекціроўшчыкі сучаснага бібліятэчнага асяроддзя звычайна арыентуюцца на правіла: каб людзі наведвалі бібліятэку, у ёй павінна быць лепш, чым дома. Мы вельмі імкнемся паспяваць за бібліятэчным развіццём у свеце. Бібліятэка як арганізм выжывае на аснове чатырох складнікаў: фонды, карыстальнікі, кадры, матэрыяльна-тэхнічная база. З апошнім у гарадскіх бібліятэках Гродна сітуацыя складаная. Таму камфортныя ўмовы для працы і адпачынку, сучасныя дызайн залаў і мэблю, тэхнічнае абсталяванне мы не можам прапанаваць чытачу ў пераважнай большасці нашых устаноў.\nНа фота — адна з бібліятэк Кіева. Сучасная публічная бібліятэка — гэта адкрытае кнігасховішча са зразумелай навігацыяй, свабодны доступ да стэлажоў з кнігамі, каманда актыўных і крэатыўных бібліятэкараў, бясплатны доступ да інтэрнэту, камп’ютарызаваныя рабочыя месцы з разеткамі і асвятленнем, кандыцыянеры, прасторныя і ўтульныя залы для прэзентацый і сустрэч, канцэртаў, пастановак і канферэнцый, пасяджэнняў клубаў і працы кружкоў, месца для групавых заняткаў, гульнявыя пакоі для дзяцей з кнігамі і інтэлектуальнымі гульнямі, куточкі для знаходжання з кнігай «сам насам», чып-кантроль, гардэроб, буфет, туалет.\nСтратэгіі развіцця няма\nСтратэгіі ці Канцэпцыі развіцця бібліятэк Беларусі ў выглядзе нейкага распрацаванага дзяржаўнага дакумента няма. І гэта не станоўчы прыклад, калі арыентавацца на сусветнае бібліятэчнае развіццё. У многіх рэгіёнах Расіі прымаюцца канцэпцыі развіцця бібліятэчнай справы і гэта дапамагае ў развіцці.\nУ Беларусі ў 2016 годзе ўступіў у дзеянне Кодэкс аб культуры. Ён улічыў толькі асноўныя заканадаўчыя моманты, на якія можа абапірацца публічная бібліятэка. Пытанні колькасці бібліятэк у рэгіёне, іх штатаў, развіцця на перспектыву аддадзены на разгляд мясцовых уладаў. Прымаюцца дзяржаўныя праграмы «Культура Беларусі» на пяцігодку, якія ўтрымліваюць некаторыя статыстычныя паказчыкі. Але гэта не канцэпцыя, не стратэгія развіцця, гэта план кропачных лічбавых дасягненняў для публічных бібліятэк.\nЁсць Стратэгія развіцця інфарматызацыі ў Беларусі на 2016−2022 гады. Задача бібліятэк там — алічбоўка фонду, каб доля фондаў у электроннай форме была не менш за 30%. Гэты накірунак патрабуе нямалага фінансавання і пакуль такой працай могуць займацца толькі буйныя бібліятэкі краіны. Мэта — стварэнне адзінай нацыянальнай электроннай бібліятэкі краіны.\nСёння бібліятэкі маюць чатырохпрацэнтную акупляльнасць. Ёсць платныя паслугі, але пераважную большасць паслуг дзяржаўная публічная бібліятэка прадастаўляе бясплатна, як і ў іншых краінах. Пазабюджэтныя даходы вытрачаюцца на сацыяльна-культурныя праекты і павышэнне заработнай платы супрацоўнікаў.\nЧаму знешняя прывабнасць бібліятэк — таксама важна\nСучасны дызайн і архітэктура — гэта вельмі важная ўмова для прыцягнення чытача ў бібліятэку. Гарадскую бібліятэку Амстэрдаму наведваюць штодзённа 5−7 тысяч чалавек, як і бібліятэкі Амерыкі ці Канады. Гэта прыгожыя і адметныя будынкі, прастора са шматлікімі сэрвісамі для дзяцей і дарослых. У Маскве з 2012 года Дэпартамент культуры ажыццяўляе праграму мадэрнізацыі грамадскіх бібліятэк. Грошы ідуць з гарадскога бюджэту. У такіх бібліятэках усё бясплатнае, акрамя рэстаранаў ці кафэ.\nГарадская бібліятэка Амстэрдама\nЗ боку Беларусі пакуль няма замовы на аналагічныя ўстановы культуры новага тыпу, якія прадстаўляюць кнігі, прастору, свабоду, інфармацыю, самаадукацыю і забавы.\n— Нажаль, пытанне мадэрнізацыі ці проста рамонту гарадской публічнай бібліятэкі ў Гродне паўстае пакуль толькі ў штогадовым планаванні, але не падмацоўваецца ні фінансамі, ні праектамі. Архітэктурна-будаўнічы план развіцця горада не прадугледжвае бібліятэк у новых мікрараёнах: ні самастойных, ні ў складзе комплексных цэнтраў культуры. Не прадугледжана будаўніцтва ці мадэрнізацыя абласной ці гарадской цэнтральнай бібліятэкі паводле спецыяльнага архітэктурнага праекта, — кажа Наталля Свірыда.\nАпошні раз новая бібліятэка-філіял у Гродне адкрылася яшчэ ў БССР — у 1986 годзе. Гэта быў філіял на вуліцы Пестрака. Затым да гарадской сістэмы былі далучаны спецыяльныя бібліятэкі: польскай літаратуры (1991) і для невідушчых (2009). З таго часу адкрылася некалькі бібліятэчных пунктаў і дзве бібліятэкі пераехалі ў іншы будынак ці памяшканне.\nЯк сёння працуюць бібліятэкі: падбор кніг\n12% ад фінансавання бібліятэк ідзе на папаўненне фондаў. Прыкладна палова ідзе на перыядычныя выданні - 150−160 назваў. Кнігі падбіраюцца на аснове супрацоўніцтва з выдавецтвамі. У 2018 годзе ў фонды бібліятэк паступіла больш за 10 000 экзэмпляраў новых кніг.\nНаталля Свірыда рэкамендуе найбольш цікавыя і рэдкія кнігі: серыя «Галасы Утопіі» Святланы Алексіевіч — пяць кніг на беларускай мове без цэнзарскіх правак. Гэта выданне ёсць ва ўсіх філіялах і цэнтральнай бібліятэцы. У цэнтральнай бібліятэцы ёсць падборка кніг серыі «Беларуская мемуарная бібліятэка», якая была перададзена выдавецтвам «Лімарыус» з Мінска. Гэта пакуль што адзіны ў Беларусі зборнік дзённікаў і эпісталярнай спадчыны асобаў розных эпох.\n300 кніг на рускай мове падарыў Дом рускага замежжа імя Салжаніцына з Масквы. Гэта кнігі гуманітарнага профілю, выданні аўтараў-эмігрантаў, працы сучасных даследчыкаў і пісьменнікаў па тэматыцы рускага замежжа, даведнікі, фотаальбомы, мастацкія і літаратуразнаўчыя выданні. Сярод мастацкіх твораў ёсць лаўрэаты літаратурных конкурсаў і прэмій Расіі. Многія выданні ў Беларусі - у адзіным экзэмпляры.\nЯк у бібліятэках дапамагаюць інвалідам\nЗа 2018 год у бібліятэках Гродна праведзена больш за 1700 масава-інфармацыйных мерапрыемстваў, каля 223 — у клубах па інтарэсах, арганізавана 380 выстаў літаратуры.\nСярод іх — свята дзіцячай кнігі і цыкл адпаведных мерапрыемстваў, дабрачынная акцыя «Прачытаў сам — падары іншаму» да Міжнароднага дня кнігадарэння 14 лютага, акцыя адначасовага чытання найлепшых твораў «Чытаем дзецям пра вайну» да Дня Перамогі, Бібліяноч, «Тралейбус-чытальня», пляцоўкі пад адкрытым небам у летні перыяд і праца з дзіцячымі прышкольнымі лагерамі адпачынку, цыкл мерапрыемстваў «БібліяСад» з выхаванцамі дзіцячых садкоў і іншыя.\n— Нам вельмі прыемна займацца выхаваннем сваіх будучых чытачоў з ранняга маленства, тым больш, што разумных і зацікаўленых бацькоў, якія не раздзяляюць працэсы адукацыі дзіцяці і чытанне, у горадзе хапае, — кажа бібліятэкар.\nБібліятэкі да прыярытэтных накірункаў работы адносяць сацыякультурную адаптацыю інвалідаў. Асобны цыкл мерапрыемстваў праводзяць філіялы № 3 і № 4 для наведвальнікаў аддзялення дзённага знаходжання інвалідаў цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання. Бібліятэкі-філіялы № 5 і № 8, аддзел абслугоўвання дзяцей цэнтральнай бібліятэкі імя Макаёнка дзейнічаюць сумесна са спецыяльнымі агульнаадукацыйнымі школамі-інтэрнатамі для дзяцей з парушэннем слыху і зроку, Дапаможнай школай № 1 для дзяцей з асаблівасцямі ў псіхафізічным развіцці.\nУ філіял № 4, напрыклад, у 2018 годзе прыходзілі наведвальнікі Дзённага цэнтру для дзяцей з абмежаванымі магчымасцямі пры Гродзенскай абласной арганізацыі Чырвонага Крыжа, у філіяле № 6 праходзілі мерапрыемствы для сем’яў, якія знаходзяцца пад апекай СДУ «Центр ПОРА» і выхоўваюць дзяцей з анказахворваннямі. Улетку 2018 года аддзел бібліятэчнага маркетынгу арганізаваў каля бібліятэкі па вуліцы Цітова дабрачынны бардаўскі канцэрт «Подых лета» ў падтрымку дарослых і дзяцей, якія сутыкнуліся з анкалогіяй.\n— Наша спецыяльная бібліятэка для інвалідаў па зроку і аддзел маркетынгу ажыццявілі яркія і значныя праекты для невідушчых у 2018 годзе. Быў завершаны праект па агучванні і выданні аўдыякніг гродзенскіх гісторыкаў і краязнаўцаў «Гродна — гісторыя ў гуку». Аўдыявыданні прызначаны перш за ўсё для невідушчых, яно даступнае на нашым сайце для спампавання. За рэалізацыю гэтага і іншых праектаў для невідушчых («Цёплыя кнігі» — стварэнне тактыльных кніг), «Гісторыя на кончыках пальцаў» — перавод кніг па гісторыі Гродна ў шрыфт Брайля) мы атрымалі Дыплом І ступені на конкурсе Міністэрства культуры.\nЯк будуць мяняцца бібліятэкі і чытач?\nНавошта ўвогуле чытаць, і як гэта ўплывае на чалавека? Наталля Свірыда пераканана, што іншага спосабу стаць адукаваным і паспяховым у жыцці проста няма.\n— Чытанне станоўча ўплывае на агульную пісьменнасць, кругагляд, досвед чалавека. Важна сёння чытаць на беларускай мове. Склалася катастрафічная сітуацыя, калі многія дзеці проста не ведаюць роднай мовы. Таму роля і значэнне беларускай мастацкай літаратуры і бібліятэкі ў гэтай сітуацыі павялічваецца.\nСпадзяюся, у Гродне бібліятэкі будуць мяняцца больш хуткімі тэмпамі, каб паспяваць за «прасунутым» новым пакаленнем карыстальнікаў, за патрэбамі інфармацыйнага грамадства. Спадзяюся, што як і ў свеце, важным слупом пры гэтым з’явіцца архітэктура і дызайн, якія будуць падмуркам, каб гарадская бібліятэка прываблівала наведвальнікаў усіх узростаў, нават увайшла ў турыстычныя маршруты. На прыемны, змястоўны і пазнавальны адпачынак заўсёды будзе попыт, — кажа бібліятэкар.\n«Гарадзенская азбука» стала наборам кубікаў. Да друку рыхтуецца кніга\n« Эксперты назвалі пяць прычын нудлівасці беларусаў


Amnesty International: у турмах Сірыі з 2011 году закатавана 18 тысяч чалавек! | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nAmnesty International: у турмах Сірыі з 2011 году закатавана 18 тысяч чалавек!\nДырэктар Amnesty на Блізкім Усходзе і Паўночнай Афрыцы Філіп Лютэр заявіў, што выкарыстанне катаванняў у такіх маштабах, як гэта робяць у дзяржаўных маштабах у Сірыі, можна кваліфікаваць як злачынства супраць чалавечнасці.\nУ Сірыі ў 2011-2015 гадах у дзяржаўных турмах памерла каля 18 тысяч чалавек. Пра гэта гаворыцца ў справаздачным дакладзе Amnesty International.\nПры рыхтоўлі дакладу былі апытаныя 65 чалавек, якія перажылі катаванні і расказалі пра гвалт у сірыйскіх турмах і цэнтрах утрымання пад вартай.\nЗ пачатку баявых дзеянняў у сакавіку 2011-га па снежань 2015-га ў зняволенні загінула 17 723 чалавекі, паведамляюць праваабаронцы. У сярэднім колькасць ахвяраў складае 10 чалавек у дзень, часта турэмшчыкі збіваюць людзей адразу пасля паступлення ў турму. Жанчыны часта падвяргаюцца сексуальнаму гвалту.\nAmnesty International заклікае міжнародную супольнасць здзейсніць ціск на Дамаск, каб спыніць катаванні, збіванні і згвалтаванні.\nВайна ў Сірыі працягваецца з 2011 году. У баявых дзеяннях удзельнічаюць урадавыя войскі Башара Асада, сірыйскія апазіцыянеры, радыкальныя ісламісты, курды і іншыя сілы. Значную частку Сірыі кантралююць баявікі ІДІЛ.


П'яны настаўнік матэматыкі ў Мінску спрабаваў угнаць дарожны каток | euroradio.fm\nГалоўная / П'яны настаўнік матэматыкі ў Мінску спрабаваў угнаць дарожны каток\nП'яны настаўнік матэматыкі ў Мінску спрабаваў угнаць дарожны каток\nАле зламаў ключ у замку запальвання.\nУ Кастрычніцкае РУУС Мінска звярнўся відавочца і паведаміў, што на вуліцы Кіжаватава невядомы п'яны хлопец пашкодзіў будаўнічую дарожную тэхніку на будаўнічай пляцоўцы, паведамляе ГУУС Мінгарвыканкама.\nПа словах сведкі, малады чалавек адчыніў незачыненыя дзверы дарожнага катка, залез у кабіну і паспрабаваў уключыць святло, дворнікі, а таксама завесці машыну. Аднак гэта яму не ўдалося, бо ён зламаў ключ у замку запальвання. Не здолеўшы ўгнаць каток, хлопец кінуў камень у грэйдар, які стаяў побач, і разбіў у ім шыбу.\nЗламысніка затрымалі па гарачых слядах. Медагляд паказаў, што ў крыві маладога чалавека было больш за 2 праміле алкаголю. Ён распавёў, што адпачываў з сябрамі і выпіваў, а потым адправіўся дадому.\nВысветлілася, што 26-гадовы мінчук працуе настаўнікам матэматыкі ў адной са сталічных школ. Да крымінальнай адказнасці раней ён не прыцягваўся. Малады чалавек прызнаў сваю віну і раскаяўся ў зробленым.\nМатэрыялы перададзеныя ў Следчы камітэт, які дасць прававую ацэнку дзеянням хлопца.\nВытворчасць фальшывага антысептыку выявілі ў Мінску


Будзьма беларусамі! » Ад ЛітБел да Рыжскага міру: раздача беларускіх тэрыторый\n29.03.2018 | Гісторыя\nАд ЛітБел да Рыжскага міру: раздача беларускіх тэрыторый\nАбвяшчэнне БНР, ССРБ, стварэнне кур’ёзнай ЛітБел — «літоўскай дзяржавы з Мінскай губерняй» — былі, як выявілася, далёка не заканчэннем геапалітычных зменаў, якія накрылі беларускія землі пасля Першай сусветнай вайны. Скончылася бясконцае перакройванне межаў толькі ў 1921 годзе, прычым вельмі сумна — падзелам Беларусі на дзве часткі па Рыжскай дамове. Давайце ўспамінаць, што адбывалася ў тыя няпростыя гады з нашай рэспублікай, якая ледзь паспела ўтварыцца.\nПасля імклівага наступу палякаў ў 1919 годзе ЛітБел па факце спыніла існаванне, хоць дэ-юрэ дзіўная «дзяржава» яшчэ не знікла. У Савецкай Расіі было шмат іншых, больш надзённых, спраў, прычым вайна з палякамі пакуль не была пытаннем першай важнасці. Грамадзянская вайна была ў разгары, Дзянікін і Калчак з розных бакоў ішлі на Маскву, і пытанні заходніх тэрыторый былі менш важныя, чым праблема фізічнага выжывання.\nСавецкая ўлада выстаяла. Дзянікін быў разбіты, адкінуты да Чорнага мора і здаў справы Урангелю, Калчак быў выдадзены, расстраляны і адпраўлены пад лёд. Польскі фронт рабіўся для савецкага ўрада прыярытэтным, вясной 1920 года галоўныя сілы Чырвонай арміі канцэнтраваліся на захадзе — беларускае пытанне зноў выходзіла на першы план.\nІ зноў інтарэсы беларусаў аказаліся не ў прыярытэце. Савецкай Расіі былі вельмі і вельмі патрэбныя ў барацьбе з Польшчай саюзнікі — хоць якія. Дружалюбных звышдзяржаў паблізу не назіралася, таму галоўнымі кандыдатамі ў саюзнікі сталі новаўтвораныя прыбалтыйскія краіны. Ужо ў верасні 1919 года Масква прапанавала мірныя перамовы Латвіі, Літве і Эстоніі.\nАпошнім такая дыпламатыя была хутчэй на руку. Вышэй я назваў дзяржавы «новаўтворанымі», але з такім жа поспехам іх можна было б назваць «недатворанымі» — афармленне дзяржаваў было яшчэ далёка не скончанае. Так, у артыкуле 433 Версальскага мірнага дагавора Літва была прызнаная «існуючай дзяржавай», але яшчэ не аформленай, што ў прынцыпе не давала літоўцам ніякіх гарантый далейшага існавання незалежнай краіны. Польшча відавочна жадала адкусіць ад Літвы колькі атрымаецца, так што дамаўляцца з Саветамі ў літоўскай дзяржавы былі ўсе падставы. Тым больш што Масква была гатовая даваць, і даваць шмат. На жаль, амаль усё — за кошт беларускіх земляў.\nСамым вострым з пытанняў, што абмяркоўваліся на савецка-літоўскіх перамовах, была тэрытарыяльная. Літоўскі бок прасіў у склад сваёй дзяржавы чатыры губерні, Ковенскую, Віленскую, Сувалцкую і Гродзенскую, у сваіх патрабаваннях аперуючы выдатнымі аргументамі ў стылі «гэтыя землі складаюць адно эканамічнае цэлае, таму іх няблага б аддаць».\nНа жаль, падобнай пазіцыі прытрымліваўся і прадстаўнік процілеглага боку — сябра Міністэрства беларускіх спраў Д. Сямашка, які выступаў як выразнік інтарэсаў беларусаў Віленшчыны і Гродзеншчыны. Ён сціпла заявіў, што апошнія… хацелі б апынуцца ў складзе Літвы. Аргументы былі яшчэ больш дзіўнымі, чым у літоўцаў: далучыцца да Літвы было б добра, таму што гэта не Польшча і не савецкая Расія. Маўляў, апошнія дзве непазбежна будуць вызнаваць крайні шавінізм, а Літва — не. Пры гэтым Сямашка выдатна ўсведамляў і не хаваў таго факту, што, напрыклад, на Гродзеншчыне беларусы складаюць «велічэзную большасць», і ні пра якую «спрадвечна літоўскую» зямлю не казаў.\nТрэба сказаць, што літоўскія патрабаванні савецкі бок нармальнымі ніяк не лічыў, справядліва называючы іх «імперыялістычнымі і нічым не падмацаванымі». Але ўсё роўна пагаджаўся іх выканаць. «З Літвой нібыта адносіны наладжваюцца, мы пайшлі на радыкальныя саступкі і ад яе чакаем эквіваленту», — пісаў наркам замежных спраў Чачэрын. Цяпер гэта дзіўна чытаць, але тады ўступленне Літоўскай Рэспублікі ў вайну з Польшчай здавалася проста ідэальным развіццём падзей: бальшавікі былі радыя любому саюзніку.\nУ пачатку ліпеня 1920 года пачалося буйное і вельмі паспяховае наступленне Чырвонай арміі на Заходнім фронце. Польскія войскі хутка і бязладна адступалі, сітуацыя была падобная на ваенны разгром. Дамова з Літвой, калі наогул мела сэнс заключаць яе, мусіла быць падпісаная цяпер: Расіі не перашкодзіла б умацаванне паўночнага флангу, а літоўскі бок, прамарудзіўшы, мог зусім нічога не атрымаць (які сэнс аддаваць нешта пасля перамогі?). Прыз жа быў велізарны. Як мінімум чырвонаармейцы выбілі палякаў з Вільні. І былі гатовыя аддаць яе бязвыплатна, гэта значыць дарма. Ну, амаль.\n12 ліпеня 1920 года дамова была падпісаная. Практычна ўсе патрабаванні літоўцаў былі выкананыя. Усходнія межы рэспублікі прайшлі праз Браслаў — Паставы — Мядзельскі раён — на захад ад Вілейкі — Маладзечна і Валожын — на поўдзень ад Аўгустова. Узамен Чырвоная армія атрымлівала права праходу праз літоўскую тэрыторыю. Магчыма, Ленін проста адмовіўся ад думкі саветызаваць Літву да лепшых часоў, але тут і цяпер угода выглядала літаральна альтруістычнай. Альтруістычнай не для беларусаў, вядома.\nПраз месяц такі ж дагавор быў заключаны і з Латвіяй. Апошняя атрымала за беларускі кошт не так шмат, але без гэтага не абышлося: у склад дзяржавы ўвайшлі тры паветы Віцебскай губерні — Дзвінскі, Люцынскі і Рэжынскі.\nДарэчы, менавіта дамова з Літвой ад 12 ліпеня паставіла кропку ў дзіўным і бессэнсоўным існаванні ЛітБел, якая ужо год уяўляла сабой сапраўдны прывід дзяржавы. Дарэчы, многія чальцы ўрада ЛітБел лічылі, што раз іх вялікая дзяржава скончылася, то зноўку ствараць хоць нейкую беларускую дзяржаўнасць зусім ні да чаго. У тэзісах Р. Пікеля і І. Рэйнгольда «Да пытання аб стварэнні Беларускай Савецкай рэспублікі» аўтары наўпрост заяўлялі, што ні нацыяй, ні народнасцю беларусы не з’яўляюцца, нічым ад велікарусаў не адрозніваюцца і вартыя хіба што асобнай губерні. Кіраўніцтва апошняй, на думку Пікеля і Рэйнгольда, мусіла самым актыўным чынам падрыхтаваць працоўныя масы Беларусі да «поўнага зліцця ва ўсіх адносінах з Савецкай Расіяй».\nБеларускія камуністы, у процівагу вышэйзгаданым, катэгарычна выступілі за аднаўленне Беларускай савецкай рэспублікі. Чарвякоў, Цішка Гартны і іншыя адмовіліся ад перспектывы «беларускай губерні» і запатрабавалі стварыць рэўкам Беларусі ў складзе «аўтаномнага арганізма Савецкай Расіі». У адваротным выпадку, папярэджвалі дзеячы, можна «надоўга адштурхнуць ад сябе беларускую рэвалюцыйную дэмакратыю».\nЗрэшты, у вачах вышэйшага кіраўніцтва Савецкай Расіі другое абвяшчэнне Беларусі было выгадным з чыста практычных меркаванняў: Чырвоная армія набліжалася да польскіх тэрыторый, і, даючы дзяржаўнасць землям, з якіх ужо выбілі палякаў, яна надавала сваім дзеянням адназначна вызваленчы характар. У выніку пленум ЦК РКП (б) ужо 16 ліпеня 1920 года ўхваліў ідэю аб стварэнні асобнага беларускага рэўкама. 31 ліпеня 1920 года яго чальцы прынялі рашэнне зноў абвясціць Беларускую савецкую рэспубліку. Цікава, што партыі, якія выбіраліся для абвяшчэння дзяржавы, апроч іншага, не павінныя былі настойваць на тэрыторыі ў межах, вызначаных на карце акадэміка Карскага (тут трэба ўставіць гэтую карту). «Сціплейшымі трэба быць, панове!».\nУ апублікаванай 31 ліпеня «Дэкларацыі аб абвяшчэнні незалежнасці Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Беларусі» аб тэрытарыяльным пытанні было вельмі мала і вельмі няпэўна. Уласна, калі прапанаваць картографу намаляваць дакладную карту дзяржавы па інфармацыі, якая змяшчаецца ў дэкларацыі, у яго, напэўна, будуць праблемы: усходнія межы, напрыклад, «усталёўваюцца свабодным волевыяўленнем беларускага народа на павятовых і губернскіх з’ездах Саветаў у поўнай згодзе з урадамі РСФСР і УССР» — як хочаш, так і разумей. На практыцы, мяркуючы па ўсім, на ўвазе меліся дзве няпоўныя губерні: Гродзенская і Мінская. Беларускім эсэрам, напрыклад, такая палітыка падалася абрыдлівай, і яны адмовіліся падпісаць Дэкларацыю. Бальшавікі былі не супраць і пазбавілі эсэраў пасадаў ва ўрадзе БССР.\nЗрэшты, гэта былі яшчэ не ўсе праблемы. Трыумфальны наступ Чырвонай арміі на Варшаву скончыўся «Цудам на Вісле» — Заходні фронт Міхаіла Тухачэўскага быў разгромлены, дзясяткі тысяч чырвонаармейцаў апынуліся ў палоне, а палякі зноў пайшлі на ўсход. Ужо да канца верасня 1920 года савецкія войскі сышлі з Ліды і Баранавічаў, 15 кастрычніка пакінулі Мінск. У канцы восені Чырвоную армію хапіла яшчэ на адно контрнаступленне, пасля чаго праціўнікі канчаткова аслабелі і пачалі дамаўляцца.\nНа перамовах, якія праходзілі спачатку ў Мінску, а потым у Рызе, былі прадстаўленыя савецкае і польскае кіраўніцтва — не было толькі прадстаўнікоў БССР (старшыню рэўкама Чарвякова ў Рыгу запрасілі, але на перамовы не пусцілі). БССР была цалкам выключаная з перамоўнага працэсу да самага канца. Зрэшты, палякі прапанавалі забяспечыць Беларусі самавызначэнне шляхам правядзення плебісцыту, для чаго вывесці савецкія і польскія войскі з усіх тэрыторый, дзе пражывалі беларусы. Уключаючы, напрыклад, Смаленскую губерню. Улічваючы тое, як давяралі апаненты адзін аднаму, гэта быў нядрэнны жарт.\nДарэчы, сярод прычын, з якой Беларусь выключылі з перамоваў, як ні дзіўна, знайшлася нават адна «пазітыўная». Кіраўнік савецкай дэлегацыі Іофэ падчас неафіцыйнай размовы з Чарвяковым намякнуў, што ўжо вырашана, што па дамове Беларусь будзе падзеленая. І даволі крытычна, што мір заключаюць рускія і палякі, а не беларусы: у выпадку чаго ў беларускага ўрада рукі будуць развязаныя. У выпадку чаго менавіта, незразумела — калі ў 1939 годзе беларускія землі ўз’ядналіся, усё вырашыла Другая сусветная, а не «развязаныя рукі» ўрада БССР.\nНежаданне савецкага боку бачыць за сталом перамоваў беларусаў можна растлумачыць і прасцей: такі фармат мог азначаць жаданне Масквы кіравацца прынцыпамі нацыянальнага самавызначэння. А насуперак гэтым прынцыпам бальшавікі ўжо аддалі Віленшчыну і частку Гродзеншчыны Літве, утрымалі ў складзе РСФСР ўсходнебеларускія землі — на гэтых жа перамовах польскі бок казаў, што такое разбазарванне было крыху беспадстаўным.\nНарэшце, беларускай дэлегацыі, як ні дзіўна, баяліся. Невядома было, ці не паспрабуюць прадстаўнікі БССР адстойваць свае, а не чужыя інтарэсы, і ці не «перавернуць усе дыпламатычныя камбінацыі», як пісаў Чычэрын.\nТаму зрабілі прасцей: на аснове мандата, «выдадзенага» рэўкамам БССР расійскаму ўраду ў верасні, апошні велікадушна ўзяў на сябе ўсе дыпламатычныя клопаты. У снежні 1920 года правялі другі Усебеларускі з’езд саветаў у Мінску, які паслужліва пацвердзіў ўсе паўнамоцтвы расійскага боку. Зрэшты, з’езду Масква давярала не вельмі, і таму напярэдадні яго было прынятае наступнае рашэнне: «пытанне пра самастойнасць Беларусі ў партыйных колах не падымаць і ніякіх дыскусій не дапускаць». Кнорын адкрыта казаў Чычэрыну: «З’езд будзе мець сваёй галоўнай задачай замаўчаць усе пытанні, якія маглі б быць нязручнымі для вас».\n12 кастрычніка 1921 года быў падпісаны першы дагавор аб перамір’і і прэлімінарных умовах міру, які сцвярджаў і дзяржмяжу прыкладна па лініі «нямецкіх акопаў 1916–1917 гадоў» — у складзе Польшчы заставалася значная частка Беларусі. У ходзе далейшых перамоваў палякам пагадзіліся аддаць 12 тысяч квадратных кіламетраў Палесся і раён каля Радашковічаў. Чалец польскай дэлегацыі Грабскі ўспамінаў, што бальшавікі былі гатовыя даваць зямлі больш, чым у іх просяць.\n18 сакавіка 1921 г. урад Польшчы, РСФСР і УССР падпісалі нарэшце Рыжскі мірны дагавор. «Развязаныя рукі ўрада Беларусі» выявіліся ў тым, што ў прэамбуле дакумента было прама сказана, што расійская дэлегацыя падпісвае яго ад імя БССР, і ўсе абавязанні распаўсюджваюцца на Беларусь і яе грамадзян.\nУ выніку па мірнай дамове мяжа паміж БССР і Польшчай прайшла ўсяго за некалькі дзясяткаў кіламетраў на захад ад Мінска. 113 000 квадратных кіламетраў беларускай тэрыторыі і 4 млн насельніцтва апынуліся ў складзе Польшчы. Вільня, аддадзеная Літве, усяго пару дзён афіцыйна пабыла літоўскай, потым таксама апынулася ў Польшчы (але гэта ўжо іншая гісторыя). Несправядлівасць вызначэння ўсходніх межаў была настолькі відавочнай, што Савет Антанты два гады адмаўляўся іх прызнаць.\nЧычэрын адназначна выказваўся пра Рыжскі мір як пра часовы, заключаны для «самазахавання Савецкай рэспублікі як цытадэлі рэвалюцыі», і наогул, «калі польскія рабочыя вызваляць сябе, яны вызваляць і сялян Беларусі». Ніхто, зразумела, нікога не вызваліў, і наступныя змены заходніх межаў БССР адбыліся ўжо ў 1939 годзе. Не па волі польскіх рабочых, зразумела.


10000 шт. / лот 13 кветак 1carat 6 мм вясельныя ўпрыгажэнні роскід стол крышталі алмазаў акрылавыя акрылавыя крышталь алмаза канфеці купіць - Падзея & Партыі > ElementyDepo.news\nХатняя старонка Падзея & Партыі 10000 шт. / лот 13 кветак 1Carat 6 мм вясельныя ўпрыгажэнні роскід стол крышталі алмазаў акрылавыя акрылавыя крышталь алмаза канфеці\n10000 шт. / лот 13 кветак 1Carat 6 мм вясельныя ўпрыгажэнні роскід стол крышталі алмазаў акрылавыя акрылавыя крышталь алмаза канфеці\nТэгі: шмат шмат, 100 ШТ/ШМАТ, лот 10, Танныя шмат шмат, Высокая якасць 100 шт/шмат, Шмат Кітая 10 пастаўшчыкоў.\nЎвага канцэнт : мы проста паказаць колеру ў малюнкі , а не памер , то PLS не вызначыць памер па малюнку !!\n10000шт 6мм акрылавы стол канфеці алмазы\nКолер: 13 кветак, як паказана\nЯснасці: бездакорнай(вельмі прыгожыя)\nВыразаць: Вельмі Бліскучы\nКолькасць: 10000шт .\n6мм: 10000pcs ўпакоўка : 10000шт/мяшок\nМатэрыял: Верхнія Acrylic\nМаленькая розніца ў колеры дапускаецца\nНашы акрылавыя крышталі маюць вельмі высокую якасць, глыбіня і яснасць і\nяк такія дазваляюць святло, каб бліскаць і ззяць праз прыгожа.\n1. Што пакупнікі павінны зрабіць, калі заказ?\n· Старанна праверыць элементы. Калі ў вас ёсць пытанні аб дастаўцы або якасці мы ўсталеўваем на старонку, калі ласка, звяжыцеся з намі напрамую.\n· Дайце нам ведаць, колеру, канструкцыі, памеры, і г. д., Што вы хочаце.\n· Праверце імя/адрас/паштовы індэкс/нумар тэлефона.\n· Каб пазбегнуць або звесці да мінімуму вашыя выдаткі і праблемы, то PLS прапанаваць кошт тавару для мытнага афармлення, калі гэта неабходна.\n2. Што мы будзем рабіць пасля замовы?\n· Падрыхтоўка і адпраўка ў 1~2 дзен пасля аплаты.\n· Паведаміць нумар адсочвання.\n· Напішыце або патэлефануеце пакупнікоў, калі што-то здарыцца на прадукты або дастаўкі (ніхто не дома, калі пастаўкі, дэталі на складзе, і г. д.).\n3.Аплаты: мы прымаем аплату Alipay,заходняе злучэнне\nКалі агульная вага ўсіх элементаў менш, чым 2kg. пасылка будзе адпраўлены праз заказной авиапочтой.\nАвиапочтой: 10-25 дзен, каб Азіі, Заходняй еўра, і Паўночнай Амерыкі.\n15-30 тыдні да Паўдневай Амерыкі, Сярэдняга Усходу, Усходняй еўра і Афрыкі.\nДобры новы, калі агульная вага ўсіх элементаў больш чым 2kg. ўчастак будзе ўведзены ў экспрэс-поштай . і ніякіх дадатковых экспрэс дастаўку спаганяецца.Час дастаўкі:5-10 рабочых дзен\nДэталі будуць пастаўляцца на працягу 3 рабочых дзен на атрыманай кампенсацыі.Мы не нясем адказнасці за няправільнае або немагчымасці дастаўкі адрасоў.\nКалі ў вас ёсць дадатковыя пытанні адносна дастаўкі, калі ласка, дайце мне ведаць. Мы можам абмеркаваць, як лепш вырашыць любыя праблемы або пытанні.\nМіжнародны пакупнік калі ласка, звярніце ўвагу:\n1 Мы не нясем адказнасці за любы мытнай пошліны або падатак на імпарт. Гэтыя зборы не ўключаны ў пункт цана і кошт дастаўкі.\n2 калі ласка, праверце з вашай краінай?мытня S для таго каб вызначыць, што гэтыя дадатковыя выдаткі будуць да таргоў/ купля.\n1. Калі вы атрымліваеце дэталь, PLS праверыць гэта прама цяпер, каб пераканацца, што ен адпавядае апісанню, у лістынг. Калі што-то нездавальняльная, калі ласка, звяжыцеся з намі . мы зробім наша самае лепшае, каб вырашыць гэта за вас.\n2. Калі элемент няспраўны,калі ласка, паведаміце нам у працягу 7 дзен з моманту дастаўкі,усе прадметы павінны быць вернутыя ў іх стане .для таго каб прэтэндаваць на вяртанне грошай або абмен тавару .\nКалі ласка, звяжыцеся з намі, перш чым выходзіць любая адмоўная або нейтральная зваротная сувязь ,мы лічым, што зносіны з'яўляецца лепшым спосабам, каб прайсці праз любыя праблемы, так PLS, не саромейцеся звязацца з намі калі любая праблема. Мы абяцаем даць вам задаволены дазвол на падставу майго багатага вопыту onling продажу\nТып Блока : лот (10000 шт./лот)\nПамер Ўпакоўкі : 18cm x 20cm x 22cm (7.09in x 7.87in x 8.66in)\nМатэрыял: Верхні Акрылавы\nколер: 13 кветак у наяўнасці\nВыпадак: Партыя,гадавіна,вяселле і змовіны,вяселле,Дзень святога Валянціна's ў Дзень Падзякі\nПамер: 6 мм ( 1 карат )\nвыразаць: Вельмі Прыгожы\nPretty Xelda11 – 2018-02-08:\nдобралась алтайского package edge to within 30 days. matches the description.


Пресса Британии: в официальной версии отравления Скрипалей что-то не сходится63\n23 июля 2002 в 00:00\nКамэнтуючы прызначаны на 24 жніўня аб'яднаўчы зьезд трох сацыял-дэмакратычных партыяў, лідэр "Народнай Грамады" Мікола Статкевіч заявіў Рацыі: "Калі да нуля прыбавіць нуль, то атрымаецца нуль". Сацыял-дэмакраты Шушкевіча, Караля й партыя жанчын "Надзея" ў гэтыя выходныя правялі нараду, на якой вызначылі фармат аб'яднаўчага зьезду. Мікола Статкевіч тым часам займаўся партыйным будаўніцтвам у рэгіёнах - ён наведаў шэсьць гарадоў Віцебскай вобласьці.\nЛідэр сацыял-дэмакратычнай партыі "Народная Грамада" Мікола Статкевіч не хавае свайго скепсысу адносна плянаў аб'яднаньня сацыял-дэмакратаў Караля, "Грамады" Шушкевіча й партыі жанчын "Надзея" Палевіковай: "Узьдзеяньне гэтага факту на палітычную рэальнасьць Беларусі будзе мінімальным". "Калі да нуля прыбавіць нуль, то атрымаецца нуль" - лічыць лідэр "Народнай Грамады".\nУ Міколы Статкевіча "вялікія сумневы адносна таго, што аб'яднаўчы зьезд наагул адбудзецца. Людзі, ня здольныя ствараць рэальных падзеяў, будуць імітаваць стварэньне гэтых падзеяў". Спадар Статкевіч нагадаў, што такія зьезды ўжо прызначаліся і на люты, і на сакавік, на травень і ліпень. Аднак з гэтага нічога не атрымалася.\nЛідэры трох сацыял-дэмакратычных партыяў сустрэліся ў суботу й дамовіліся правесьці аб'яднаўчы зьезд 24 жніўня сёлета. Валянціна Палевікова паведаміла Рацыі, што зьезд будзе працаваць два дні: у першы дзень адбудуцца зьезды трох партыяў, а на другі - аб'яднаўчы зьезд.\nПытаньня лідэрства Палевікова, Шушкевіч і Кароль пакуль ня вырашылі: "Мы прапануем аргкамітэту зьезду, каб ён абмеркаваў вылучэньне кандыдатаў на пасаду лідэраў". З прагнозаў лідэраў сацыял-дэмакратаў, колькасьць сябраў новай партыі перавысіць 4 тысячы чалавек. Зрэшты, Валянціна Палевікова спадзяецца, што іх можа быць і больш.\nТым часам Мікола Статкевіч сканцэнтраваўся на партыйным будаўніцтве ў рэгіёнах Беларусі. Апошнім разам лідэр "НГ" наведаў шэсьць гарадоў Віцебскай вобласьці - Міёры, Верхнядзьвінск, Браслаў, Паставы, Наваполацак і Навалукомль. Акрамя таго, у 15 гарадох краіны прайшлі акцыі супраць нявыплаты заробкаў настаўнікам. Акцыі адбываліся несанкцыянавана, і ў межах іх у Віцебску быў зладжаны шасьцігадзінны мітынг.


01 жнівень 2005, 16:40\nЦяпер у Беларусі 188 санаторна-курортных установаў, пяць зь якіх разьмешчаныя за межамі краіны. Сёлета тут адпачылі 73 тысячы чалавек і, як паведамілі ў Рэспубліканскім цэнтры аздараўленьня і санаторна-курортнага лячэньня, попыт на пуцёўкі застаецца вельмі вялікім. Аднак паводле дзяржаўнай канцэпцыі рэфармаваньня аздараўленчай сыстэмы, колькасьць санаторыяў і прафілякторыяў у Беларусі мусіць зьменшыцца больш як на сто ўстановаў. Чаму заплянавана гэта зрабіць, тлумачыць дырэктар цэнтру Ўладзімер Рыжанкоў:\n(Рыжанкоў: ) “Практыка паказала, што многія санаторыі, атэставаныя трэцяй і чацьвертай катэгорыяй, — яны непэрспэктыўныя. Людзі ня хочуць туды ехаць з розных прычынаў. Гэта недастатковая лячэбная база, кепскія ўмовы пражываньня і харчаваньня, а таксама адсутнасьць культурных імпрэзаў. Таму яны не карыстаюцца попытам у дзяржавы”.\nПаводле Ўладзімера Рыжанкова, зачыненыя санаторыі і прафілякторыі будуць пакінутыя на балянсе ўласьнікаў — мясцовых прадпрыемстваў і ўладаў. Яны і будуць вырашаць далейшы лёс гэтых установаў, а таксама іх супрацоўнікаў. Ёсьць тут і немалыя праблемы, кажа спадар Рыжанкоў.\n(Рыжанкоў: ) “Многія здраўніцы знаходзяцца ў лесе. Гэткім установам наканаванае зьнікненьне. А вакол у радыюсе 10 кілямэтраў 70—80 чалавекам працаўладкавацца магчымасьці няма. Альбо: некаторыя санаторыі ацяпляюць 8—10 пяціпавярховікаў, дзе жывуць супрацоўнікі гэтай установы, а ў іх ёсьць дзеці. Да гэтай кацельні паключаныя тры садкі, паліклініка і амбуляторыя. Гэта ж усё — людзкія лёсы, і трэба зь імі нешта рабіць”.\nЯк сказаў Уладзімер Рыжанкоў, мясцовыя ўлады і прадпрыемствы мусяць таксама вырашаць і праблему кампэнсацыі часткі кошту пуцёвак сваім супрацоўнікам, паколькі кошт адпачынку будзе падвышацца ў адпаведнасьці з ростам заробку і якасьцю паслугаў. Цяпер рыхтуецца распараджэньне кіраўніка краіны, якое прадугледжвае рэгуляваньне коштаўтварэньня. Аднак вырашыць праблемы інфраструктуры санаторыяў многім прадпрыемствам і ўладам на месцах не пад сілу, лічаць прадстаўнікі незалежных прафсаюзаў Беларусі. Скарачэньне санаторна-аздараўленчай базы і падаражэньне паслугаў лічыць недапушчальным і лідэр прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасьці Генадзь Фядыніч:\n(Фядыніч: ) “Я так мяркую, што калі ёсьць будынак, нейкія элемэнтарныя ўмовы, каб існаваў гэты санаторый, то павінна быць праграма аздараўленьня гэтых санаторыяў. Мы, чарнобыльцы, кожны другі чалавек павінны пабываць у санаторыі хоць адзін раз на год, каб аздаравіцца. А калі ідзе скасаваньне гэтых санаторыяў, то гэта антынародная палітыка”.\nСупраць дзяржаўнай канцэпцыі рэфармаваньня сыстэмы саніторна-курортнага аздараўленьня выступіла таксама Фэдэрацыя прафсаюзаў Беларусі.