Праваслаўныя рыхтуюцца сустрэць Вялікдзень – belsat.eu\nБеларусы святкуюць двойчы. Праз тыдзень пасля каталікоў і пратэстантаў праваслаўныя рыхтуюцца сустрэць Вялікдзень – найвялікшае хрысціянскае свята. Усяночнай службе папярэднічае традыцыйнае асвячэнне ежы. Хоць самыя вернікі кажуць, што гэта не найважнейшы элемент.\nВялікая субота. Мільёны праваслаўных беларусаў рыхтуюцца сустрэць свята Уваскрашэння Гасподняга. Пільна рыхтуюцца і ў менскай сям’і Шанцілаў.\n«Ісус Хрыстос прыйшоў да нас на Зямлю, каб збавіць чалавецтва ад граху. і ў гэты дзень спраўляецца Дзень Светлай Пасхі, Ісус Хрыстос уваскрасае!» – кажа праваслаўны вернік Лявон Шанціла.\nСпадар Лявон займаецца фальклёрнаю дзейнасцю ў тэатры «Шчырасць», жонка – лекарка паводле прафесіі. Апошнія дні перад святкаваннем заўсёды напоўненыя гаспадарчымі клопатамі. Адносны спакой пануе акурат у суботу – сёлета на яе выпала яшчэ адное рэлігійнае свята – Дабравешчанне.\n«Учора я пафарбавала яйкі, каторыя я сёння панясу свяціць. Тут яшчэ пачастункі падрыхтаваныя – соль, кілбаса, хлеб… Усё гэта я асвячу, так як пост скончыўся», – кажа Наталля Шанціла.\nМіж тым, кулічы, пірагі ды яйкі – старажытны і прыгожы, але зусім не найважнейшы атрыбут. За мітуснёю прыгатаванняў варта не згубіць самое сутнасці свята.\n«Гэта самая страшная бяда – гэта смерць. Хрыстос перамог яе. Чаму і спяваецца ў галоўным песнапенні «Хрыстос уваскрос з памерлых, смерцю смерцю зваяваў, і тым, што ў магілах, жыццё дараваў». У гэтым сутнасць. І гэта, можна сказаць, такі заклік чалавека – перамагаць грэх», – тлумачыць архімандрыт Алексій.\nУваскрашэнне Хрыста – аснова і сэнс усяго хрысціянскага вучэння. Пасля страшэнных пакутаў і смерці на крыжы надышла Божая перамога.\nА таму і продкі нашы назвалі гэтае свята ёмка і адпаведна – Вялікдзень.\nВернікі ў Менску кажуць:\n«Мая бабуля была верніцай, у мяне прадзед быў мітрапаліт, пахаваны ў царкве ў Вільні, памёр ў 1941, на пачатку вайны… Таму ў маёй сямʼі ўсё гэта шануюць».\n«Вядома, усяго смачненькага нагатавалі. Такое добрае, чыстае свята, такая радасць на душы».\n«Народ таксама ўвесь узнёслы, усе так усміхаюцца. І мы бясконца сюды прыходзім штогод, хочацца прыходзіць сюды, прыходзіць».\nСвяточны настрой сярод праваслаўных будзе трываць столькі сама, колькі і пост, то бок 40 дзён. Цягам Велікоднага перыяду аж да Свята Узнясення вернікі будуць вітаць адно аднаго воклічам «Хрыстос уваскрэс!»\nФота – Vladimir Smirnov/TASS\nТэгі: вернікі Вялікдзень праваслаўныя цэрквы хрысціянства


Сярэднееўрапейская раўніна — Вікіпедыя\nСярэднееўрапейская раўніна — раўніна ў Еўропе, размешчана на тэрыторыі Польшчы, Германіі, Даніі, а таксама Бельгіі і Нідэрландаў. Абмежавана на поўначы ўзбярэжжамі Паўночнага і Балтыйскага мораў, на поўдні — гарамі і ўзвышшамі Герцынскай Еўропы.\nНа карце Еўропы\nПрацягласць раўніны з захаду на ўсход складае каля 600 км, шырыня — ад 200 да 500 км. Пераважаюць вышыні — ад 50 да 100 м (у асобных марэнных градах звыш 300 м). Раўніна складзена пераважна вапнякамі і пясчанікамі, перакрытымі ледавіковымі адкладамі.\nКлімат умераны, пераходны ад марскога да кантынентальнага. Гадавая сума ападкаў памяншаецца з захаду на ўсход з 800 да 500 мм. Снежнае покрыва на захадзе няўстойлівае, на ўсходзе захоўваецца 1,5-2 месяцы. Густая сетка рэк (басейн Одры, Эльбы, Везера, Рэйна) . Шмат ледніковых азёр.\nПераважаюць бурыя лясныя і падзолістыя глебы.\nСярэднееўрапейская раўніна густа заселена. На яе тэрыторыі знаходзяцца гарады Познань, Берлін, Гамбург, Брэмен, Гановер, Амстэрдам, Ротэрдам.\nСярэднееўрапейская раўніна (руск.) — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сярэднееўрапейская_раўніна&oldid=3771314"\nАпошнія змены 9 студзеня 2021 а 17:01\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:01, 9 студзеня 2021.


Галоўная ➠ Боль ➠ Парацэтамол можа парушаць здольнасць распазнаваць памылкі\nПа словах экспертаў, Парацэтамол не толькі памяншае боль, то таксама можа душыць рэакцыю ацэнкі сітуацыі. Папярэднія даследаванні таксама паказалі, што людзі менш актыўныя ў нявызначаных сітуацыях, калі яны знаходзяцца пад дзеяннем Парацэтамолу.\nУ ходзе новага выпрабаванні дзве групы па 30 удзельнікаў павінны былі націскаць на кнопку, калі на экране з'яўлялася літара F, або ўстрымліваюцца ад націску кнопкі, калі на экране з'яўлялася літара E. Падыспытныя павінны былі дзейнічаць вельмі хутка. Адна група ўдзельнікаў атрымала 100 мг Парацэтамолу, а іншая – плацебо. Для вымярэння электрычнай актыўнасці ў галаўным мозгу удзельнікаў была выкарыстана электроэнцефалограмма (ЭЭГ). Атрыманыя дадзеныя паказалі, што людзі, якія атрымалі Парацэтамол, мелі меншую актыўнасць у мозгу пры здзяйсненні памылак, і гэта дазволіла навукоўцам зрабіць выснову, што Парацэтамол душыць ўсведамленне памылкі.\nДаследчыкі кажуць, што Парацэтамол можа абцяжарваць распазнаванне памылкі, і гэта можа мець наступствы для кагнітыўнага кантролю ў паўсядзённым жыцці. Кагнітыўны кантроль з'яўляецца важнай неўралагічнай функцыяй, таму што людзі пастаянна выконваюць кагнітыўныя задачы, якія працякаюць аўтаматычна, напрыклад, чытанне, хада або маўленне. Гэтыя задачы патрабуюць мінімальнага кагнітыўнага кантролю. Тым не менш, калі дадзеныя працэсы перарываюцца або парушаюцца, кагнітыўны кантроль павінен быць высокім – напрыклад, калі чалавек пераходзіць дарогу і размаўляе па тэлефоне, ён павінен быць гатовым рэагаваць на непрадказальнага кіроўцы.


Віды змяшальнікаў для ракавіны: падыходы да класіфікацыі - Падручнік сантэхніка\nНягледзячы на тое, што тэхнічныя характарыстыкі змяшальніка для ракавіны з'яўляюцца прыярытэтнымі пры выбары, варта звяртаць увагу не толькі на іх, але і на канфігурацыю вырабы, а таксама на асаблівасці яго канструкцыі. Толькі ажыццяўляючы падбор па гэтых параметрах, мы зможам знайсці прылада, карыстацца якім будзе сапраўды зручна.\nНіжэй мы апішам асноўныя моманты класіфікацыі сантэхнічных змяшальнікаў, і прывядзем рэкамендацыі па падборы абсталявання для розных умоў.\nПершай характарыстыкай, на якую варта звярнуць увагу, з'яўляецца тып ўстаноўкі крана.\nТут выбіраць можна з трох варыянтаў:\nНасценныя мадэлі ўсталёўваюцца там, дзе ў тоўшчы сцяны ці перагародкі пракладзены скрытыя трубаправоды з высновамі на падыходным узроўні. Як правіла, насценнымі змяшальнікамі камплектуюцца ванныя пакоі, але і ў кухні яшчэ можна сустрэць такую канструкцыю.\nВырабы з устаноўкай на гарызантальнай паверхні (тумбе, стальніцы або самой ракавіне) звычайна мантуюцца з такім разлікам, што трубаправод будзе падведзены да іх знізу за прадметам мэблі. У залежнасці ад прызначэння яны могуць быць і кампактнымі, і досыць вялікімі: высокі змяшальнік для ракавіны выдатна падыдзе, напрыклад, для мыцця посуду.\nПадлогавы змяшальнік для ракавіны - у пэўным сэнсе экзотыка. Такая мадэль часцей за ўсё усталёўваецца ў ванных пакоях у класічным стылі. Кран і душавой шланг размяшчаюцца на двух цыліндрычных апорах, усярэдзіне якіх пракладзены гнуткія вадаправодныя шлангі для змяшальніка.\nЗвярніце ўвагу! Кошт падлогавых мадэляў вельмі высокая, так як амаль усе яны ставяцца да прэміум-сегмента.\nПа спосабе кіравання і размяшчэнні выліваючы\nДалей нам трэба вырашыць, як мы будзем кіраваць працай нашага крана:\nНайбольш надзейнымі і даўгавечнымі з'яўляюцца двухвентильные мадэлі, у якіх за падачу гарачай і халоднай вады адказваюць розныя махавік. Такія вырабы радзей выходзяць з ладу, але карыстацца імі не так зручна: для падбору тэмпературы даводзіцца выкарыстоўваць абедзве рукі.\nБольш камфортныя ў выкарыстанні, але ў той жа час больш капрызныя так званыя рычажные мадэлі. Яны аснашчаюцца адной ручкай, размешчанай у верхняй частцы змяшальніка, і рухаецца ў двух плоскасцях. Дзякуючы такой канструкцыі можна адначасова кіраваць і напорам, і тэмпературай вады.\nБескантактавыя змяшальнікі для ракавін з'явіліся параўнальна нядаўна, але ўжо сталі вельмі папулярнымі. Кіраванне працай вырабы ажыццяўляецца за кошт сэнсарнай панэлі, якая счытвае руху нашай рукі.\nКанструкцыі з убудаваным тэрмастатам таксама паступова з'яўляюцца ў нашых дамах і кватэрах. Калі мы наладжваем усталяваны термостатический змяшальнік для ракавіны - электронны або механічны рэгулятар запамінае падабраны напор і тэмпературу, і пры ўключэнні крана мы адразу атрымліваем брую з аптымальнымі параметрамі.\nЗвярніце ўвагу! Большасць бескантактавых і термостатических змяшальнікаў з'яўляюцца энергазалежнасці: для іх працы патрэбна альбо батарэйка, альбо падключэнне да сеткі.\nАсобна варта згадаць і пра становішча выліваючы:\nКароткія мадэлі, такія як змяшальнікі для мыйнікі або ваннаў, абсталёўваюцца нерухомым выліваючы, які ўяўляе сабой адзінае цэлае з усёй канструкцыяй. Такія вырабы больш надзейныя, але менш зручныя: бруя пастаянна трапляе ў адну кропку.\nРухомым выліваючы можа быць укамплектаваны і паваротны змяшальнік для ракавіны і ванны, і кран на кухні, які дазваляе эфектыўна мыць посуд. Мінусам такіх канструкцый з'яўляецца менавіта вузел злучэння выліваючы змяшальніка з корпусам: каб пазбегнуць працёкаў яго неабходна перыядычна аглядаць, і пры неабходнасці мяняць пракладкі.\nАкрамя таго, высокі змяшальнік для настольнай ракавіны ў кухні можа быць абсталяваны высоўным шлангам, што істотна палягчае усе неабходныя маніпуляцыі. Калі кран не выкарыстоўваецца, шланг аўтаматычна ўцягваецца пад стальніцу пад дзеяннем эластычнага элемента ці простага грузіка.\nПа прыладзе запорного механізму\nНарэшце, варта звярнуць увагу і на тое, якія дэталі непасрэдна ажыццяўляюць рэгуляванне патоку вады:\nЗмяшальнікі з вентылямі класічнай канструкцыі звычайна абсталёўваюцца буксамі. Буксуе ўяўляе сабой цыліндр з нарэзанай разьбой, на якім небудзь ўстаноўлена гумавая пракладка, альбо замацаваны механізм з двух керамічных пласцін. Буксы з пракладкамі лягчэй рамантаваць сваімі рукамі, але керамічныя служаць значна даўжэй, і радзей маюць патрэбу ў абслугоўванні.\nЎнутры крана рычажной мадэлі можа размяшчацца альбо адмысловы картрыдж, альбо шаравых клапан. Картрыджы адрозніваюцца больш выразнай рэгулёўкай патоку, але практычна не падлягаюць рамонту. Шаравыя змяшальнікі меней сапраўды кіруюць тэмпературай і напорам, але цалкам падлягаюць папраўцы.\nАсобна варта спыніцца на перамыкачы патоку з душавога шланга на выказаўшы, якім камплектуюцца амаль усе краны для ваннай пакоі.\nЁн можа быць выкананы ў выглядзе:\nПрынцыповая розніца паміж гэтымі рашэннямі будзе важнай толькі тым, хто плануе выконваць рамонт самастойна. У астатнім жа інструкцыя рэкамендуе выбіраць тую мадэль, якая вам здаецца больш зручнай у выкарыстанні\nНарэшце, варта звярнуць увагу на тое, з чаго выраблены кран.\nТанныя змяшальнікі для ракавіны робяць з сілуміну - матэрыялу на аснове алюмінія з даданнем крэмнію. Такія вырабы адрозніваюцца даступнай коштам і малой масай, але дрэнна супрацьстаяць нагрузак. Вось чаму ад такой куплі лепш адмовіцца: у доўгатэрміновай перспектыве куды больш грошай вы выдаткуеце на рамонт і замену дэталяў.\nБольшая частка прадстаўленых на рынку мадэляў вырабляецца з нержавеючай сталі з нікелевых або хромавым пакрыццём. Такія краны досыць трывалыя і зносаўстойлівыя, але сталь у шэрагу выпадкаў падвяргаецца карозіі. Вось чаму трэба пільна сачыць за станам паверхні крана і перыядычна праводзіць ўнутраны агляд.\nЗалацістыя змяшальнікі для ракавіны звычайна вырабляюцца з паліраванай латуні або бронзы, часам - з медным або нікелевых пакрыццём. Гэтыя сплавы адрозніваюцца хімічнай інэртнасцю, таму кран з іх будзе не толькі надзейным, але і ўстойлівым да з'яўлення іржы.\nЗвярніце ўвагу! Часам меднае або латуневае пакрыццё наносяць на сталёвую або нават силуминовую аснову. Вось чаму варта прыгледзецца да падазрона танным «медным» кранам. Добрым маркерам якасці выступае вага прыбора - лёгкія змяшальнікі даўгавечнымі бываюць вельмі рэдка.\nРэкамендацыі па падборы змяшальніка для розных памяшканняў\nЗараз, калі вы ў агульных рысах ўяўляеце ўсё разнастайнасцю мадэляў запорной арматуры, выбар вы зможаце зрабіць і самастойна.\nАле ўсё ж да некаторых рэкамендацый варта прыслухацца:\nНа кухню можна ўсталяваць высокі змяшальнік для накладной ракавіны або мадэль з высоўным шлангам. Доўгі выказаўшы істотна палегчыць працэс мыцця посуду, асабліва вялікіх рондаляў і патэльняў.\nДля ваннай пакоі аптымальным выбарам будзе ўстаноўка насценнай мадэлі з рухомым выліваючы, які можна разгортваць і ў ракавіну, і ў саму ванну.\nКалі ж ракавіна размешчана на значнай адлегласці ад ванны, то для яе варта ўсталяваць асобны кран, замацаваны на верхняй плоскасці тумбы. Тут як раз будзе цалкам дарэчны тэрмастат: так мы заўсёды зможам мыць рукі прыемнай цёплай вадой.\nРукамый ў прыбіральні амаль заўсёды абсталёўваюць кароткімі змяшальнікамі. Добрым рашэннем будзе ўстаноўка бескантактавы мадэлі з сэнсарам: так можна будзе мыць рукі, не датыкаючыся да крана.\nТолькі правільна падабраны змяшальнік для ракавіны з душам, кухонны кран або вентыль для рукамыйніка будуць зручныя ў выкарыстанні і праслужаць вам дастаткова доўга. Вось чаму, перш чым купіць варта прааналізаваць увесь асартымент, арыентуючыся на рэкамендацыі, выкладзеныя ў тэксце, а таксама на відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяЗмяшальнік для мыйкі: віды і асаблівасці\nСледующаяЯк усталяваць і эксплуатаваць здрабняльнік для ракавіны\nСталёвыя квадратныя трубы - тонкасці тэхналогіі


Канвертаваць Tigercoins (TGC) і Унцыі медзі (XCP) : Калькулятар абменнага курсу\nTigercoin (TGC) і Унцыі медзі (XCP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Tigercoin і Унцыі медзі пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Tigercoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцыі медзі валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцыі медзі або Tigercoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Tigercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал TGC можа быць запісаная TGC. Сімвал XCP можа быць запісаная Cu Oz. Абменнага курсу the Tigercoin Апошняе абнаўленне 21 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Унцыі медзі Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад Лонданская біржа металаў. TGC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. XCP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


12 люты 2010, 23:22\nНа Менскай міжнароднай выставе ў суботу, 13 лютага, адбудзецца прэзэнтацыя зборніка выбраных твораў Рыгора Барадуліна пад назвай «Перакуленае/Опрокинутое». Кніга народнага паэта Беларусі выйшла ў маскоўскім выдавецтве «Время» і прымеркаваная да яго 75-гадовага юбілею.\nКніга выбранай паэзіі Рыгора Барадуліна выйшла і будзе прэзэнтаваная напярэдадні 75-годзьдзя народнага паэта, якое адзначаецца 24 лютага. Гэткім чынам, зборнік ёсьць своеасаблівым падарункам да юбілею Рыгора Барадуліна ад Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, кажа старшыня Саюзу Алесь Пашкевіч:\n«Сабраўся букет найлепшых аўтараў-перакладчыкаў, пачынаючы ад прадмовы і заканчваючы зьместам, у якім, акрамя Рыгора Барадуліна, — імёны Ігара Шклярэўскага, Івана Бурсава, Аляксандра Дракахруста, Валянціна Тараса, Навума Кісьліка і іншых таленавітых перакладчыкаў. Аўтар гэтай кнігі, натуральна, Рыгор Іванавіч, але ў свой высокі юбілей пад вокладкай сваёй кнігі ён сабраў выдатную плеяду перакладчыкаў і паэтаў».\nКніга Рыгора Барадуліна — ня першае выданьне беларускага аўтара, якое выходзіць у маскоўскім выдавецтве «Время». У супрацоўніцтве з Саюзам беларускіх пісьменьнікаў раней выйшаў збор твораў Васіля Быкава. Дырэктар выдавецтва Барыс Пастарнак гэтак тлумачыць зробленае:\n«Мне ўжо некалькі чалавек казалі: а што ж вы выбіраеце адных апазыцыянэраў ці людзей, якія ня вельмі ляяльныя да ўлады? А я кажу: ня маю панятку, апазыцыйныя яны ці не, ляяльныя ці не. Я кіруюся зусім іншымі крытэрамі — выбіраю для выданьня ў Маскве тых беларускіх пісьменьнікаў, якія годныя выданьня, якія праславілі сваю краіну. А Рыгора Барадуліна я лічу паэтам першага шэрагу».\nЗборнік выбранай паэзіі Рыгора Барадуліна пад назвай «Перакуленае/Опрокинутое» выйшаў накладам 1,5 тысячы асобнікаў. На яго 424 старонках, апрача вершаў, — фатаздымкі паэта з роднымі, сябрамі, шмат якімі вядомымі людзьмі. Прадмову да кнігі пад назвай «Сьвята шамана» напісаў паэт Уладзімер Някляеў:\n«Барадулін — наш нацыянальны геній, няма аніякага перабольшваньня. Кніга, якую зараз выдалі ў Маскве, — пацьвярджэньне тым словам, якія я толькі што сказаў. Я назваў сваю прадмову „Сьвята шамана“ таму, што паэт такога ўзроўню, як Рыгор Барадулін, — гэта ня толькі мысьляр, а асоба, здольная зьдзейсьніць дзіва. І Рыгор Барадулін стварае гэтае дзіва ў нашай паэзіі ўжо колькі гадоў. Кнігу паэта падрыхтавалі людзі, якія яго любяць, разумеюць і ведаюць, што такое ён ёсьць — Рыгор Іванавіч Барадулін».\nПрэзэнтацыя кнігі Рыгора Барадуліна «Перакуленае/Опрокинутое» адбудзецца ў суботу, а 12-й гадзіне, у выставачным цэнтры «БелЭкспо», дзе праходзіць Мінская міжнародная кніжная выстава.


Малоткавіцкая дапаможная школа-інтэрнат дае надзею дзецям з абмежаваннямі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Малоткавіцкая дапаможная школа-інтэрнат дае надзею дзецям з абмежаваннямі\nМалоткавіцкая дапаможная школа-інтэрнат дае надзею дзецям з абмежаваннямі\nУ Пінскім раёне знаходзіцца ўнікальная ўстанова, якая дапамагае дзецям з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця знайсці сваё прызванне і атрымаць пуцёўку ў жыццё. Недалёка ад аграгарадка Малоткавічы ў дапаможнай школе-інтэрнаце навучаюць дзяцей з інтэлектуальнай недастатковасцю.\n«Гэтыя дзеці не могуць спасцігнуць агульную школьную праграму. Тут для іх створаны адмысловыя праграмы, накіраваныя на тое, каб адаптаваць да самастойнага жыцця і сацыялізаваць. У школе дзеці могуць атрымаць рабочую прафесію», — расказаў яе дырэктар Вячаслаў ІЗОТАЎ.\nУрокі працоўнага навучання пачынаюцца з першых класаў. Паступова заданні дзецям ускладняюцца, а ўжо ў апошніх двух класах іх навучаюць асновам пэўных прафесій: каваля халоднага кавання металу, укладчыка тратуарнай пліткі, зборшчыка корпуснай мэблі, швачкі, пчаляра і агародніка.\n«Разнастайнасць прафесій шырокая. У рамках дадатковай адукацыі дзеці знаёмяцца і з ганчарнай справай — у школе ёсць добра абсталяваная ганчарная майстэрня. Створана і пчаліная пасека», — расказвае Вячаслаў Ізотаў.\nЦікавы і той факт, што на базе школы створана невялікая вытворчасць па вырабе тратуарнай пліткі, корпуснай мэблі, пашыве пасцельнай бялізны. Для хлопцаў і дзяўчат, якія навучаюцца ў інтэграваных класах, падчас летніх канікул арганізоўваюць на базе школы-інтэрната лагер працы і адпачынку, дзе яны могуць выпрабаваць сябе ў працоўнай дзейнасці, зарабіць сабе першыя і немаленькія грошы.\nПадрабязную інфармацыю пра Малоткавіцкую дапаможную школу-інтэрнат вы можаце знайсці на сайце: mоlіntеrn.brеst-rеgіоn.еdu.bу\nБНТУ спаўняецца 100 гадоў*\nЗ чым варта лічыцца прафесіяналу\nСямейны адпачынак круглы год\nСанаторый «Ясельда» выходзіць на новы ўзровень рэабілітацыі грамадзян\n11138 Лета выходзіць на фінішную прамую! Чаго чакаць ад надвор'я ў жніўні? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n5664 Адзін дзень у Вязынцы: вандруем разам са «Звяздой» па Беларусі\n5143 «Ураджайны» тэст\n3779 Рэктар БДУКМ Наталля Карчэўская: Мая работа — гэта творчасць кожны дзень!\n3650 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n3132 Як цікавасць да гісторыі свайго роду дапамагла прадпрымальніку стварыць новую турыстычную тэхналогію\n3057 Правілы чамадана. Парады па зборы ў адпачынак ад розных спецыялістаў\n2756 На адным дыханні. Што адбываецца ў пульманалагічным аддзяленні, дзе лечаць хворых на COVІD-19\n2683 Ежа па-іншаму: што б такога з'есці, калі сам не ведаеш, чаго хочаш?\n1876 У Гомелі распачаты судовы працэс над 19-гадовым кіроўцам, які ў цэнтры горада на смерць збіў шасцігадовую дзяўчынку


Чатыры медалі выйгралі беларускія канькабежцы на студэнцкім ЧС у Амстэрдаме\n13 сакавіка 2020, 19:56\nІгнат Галавацюк. Фота з архіва\n13 сакавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Чатыры медалі выйгралі беларускія канькабежцы на чэмпіянаце свету сярод студэнтаў, які завяршыўся ў Амстэрдаме (Нідэрланды), паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nНайбольш удала планетарны форум склаўся для Ігната Галавацюка: беларус выйграў два сярэбраныя медалі ў стартах на 500 м і 1000 м. У абодвух відах праграмы перамогу святкаваў Ямата Мацуі, а бронзавыя медалі дасталіся яго суайчынніку Ватару Марысігу.\nУ забегах на 1500 м у мужчын бронзавую ўзнагароду выйграў яшчэ адзін беларус Віктар Рудэнка. Ён прапусціў наперад паляка Марціна Бацянека, які выйграў золата, і сярэбранага прызёра з Расіі Аляксандра Падольскага.\nНе засталіся ў Амстэрдаме без медалёў і прадстаўніцы жаночай зборнай. У камандным праследаванні бронзу выйгралі Ганна Кавалёва, Ганна Ніфантава і Яўгенія Вараб'ёва. Паперадзе беларусак фінішавалі дружыны Нідэрландаў і Польшчы.\nЗаключны дзень студэнцкага сусветнага форуму быў адменены ў сувязі з пандэміяй каранавіруса. Нідэрланды сталі чарговай еўрапейскай краінай, якая забараніла масавыя мерапрыемствы з колькасцю ўдзельнікаў большай за 100.-0-


Джазавыя вечары пазнаёмяць з “залатымі” стандартамі і беларускай музычнай традыцыяй - ЕвроБеларусь\nСуббота 24 августа 2019 года | 02:30\nДжазавыя вечары пазнаёмяць з “залатымі” стандартамі і беларускай музычнай традыцыяй\n09.06.2017 | Общество | Яўгенія Бурштын, ЕўраБеларусь,\n10 чэрвеня ў Мінску пройдзе першы джазавы канцэрт ля ратушы. Адкрые яго 7-гадовая піяністка з Салігорска Сафія Курловіч, хэдлайнер - адзін з найлепшых джазавых гітарыстаў свету Скот Хендэрсан (ЗША).\nСёлета праекту “Джазавыя вечары з Банкам БелВЭБ” спаўняецца пяць год. У яго першы юбілей арганізатары распавялі пра вынікі праекта, а таксама пра асаблівасці, якія чакаюць наведвальнікаў канцэртаў у бліжэйшыя чэрвеньскія суботы.\n– Праект – адно з пацверджанняў дзяржаўнага і прыватнага партнёрства (арганізатары фестывалю – Мінгарвыканкам, Мінскканцэрт і канцэртная агенцыя “4А-Івэнт”, генеральны партнёр – ААТ “Банк БелВЭБ”. – ЕўраБеларусь.), – зазначыў Аляксандр Шастакоў, намеснік начальніка ўпраўлення культуры Мінгарвыканкама. Па яго словах, пяць год – не надта вялікі перыяд, але важнейшым дасягненнем гэтага часу можна лічыць тое, што мінчане прыходзяць і атрымліваюць якасную музыку і могуць правесці з задавальненнем свой вольны час.\nНамеснік старшыні ААТ “Банк БелВЭБ Васіль Палонскі дадаў, што пра паспяховасць праекта сведчаць людзі, якія, не зважаючы на надвр’е, прыходзяць на канцэрты, каб дакрануцца да джазу і атрымаць зарад бадзёрасці.\n– Вечарыны паказалі, што ў гэтага віду мастацтва шматтысячая аўдыторыя, якая працягвае ўзрастаць, – звярнуў увагу Васіль Палонскі.\nАндрэй Каліна, музычны прадзюсар фестываля, распавёў пра адметнасці юбілейных джазавых вечароў.\n– Перадусім мы хацелі б захаваць асноўны складнік джазу, тое, што імправізацыйная мелодыя ў гэтым жанры нараджаецца наўпрост на сцэне, цяпер, у той момант, калі музыкі выступаюць перад публікай. І самым галоўным крытэрам запрашэння музыкаў на джазавыя вечары з’яўлялася тое, што выканаўцы вельмі добра імправізуюць. Другі крытэр – магчымасць іх прыезду ў Мінск. Мы ганарыліся, што змаглі скаардынаваць планы артыстаў, якія жывуць на іншым баку зямнога шара, і запрасіць музыкаў, якія знаходзяцца ў турнэ. Мы пастараліся ўлічыць патрэбы і густы ўсіх гледачоў. Публіка прыходзіць розная: і падрыхтаваная, сапраўдныя аматары гэтага жанру, і ў той жа час – гэта ж канцэрт на плошчы – выпадковыя мінакі. Будуць гучаць і вядомыя “залатыя” джазавыя стандарты ў транскрыпцыі беларускіх і замежных музыкаў, аўтарская музыка, безмуоўна, будзе вельмі эстэцкая музыка. Калектывы будуць розныя па колькасці: ад дуэтаў, трыа, квартэтаў, да бігбэндаў.\nСёлета арганізатары пастараліся прадставіць як мага больш дасягненняў беларускіх артыстаў.\n– Джазавыя карані ў Беларусі вымяраюцца дзесяцігоддзямі, амаль што стагоддзе! Тут грэх не згадаць знакаміты аркестр Міхаіла Фінберга, яшчэ больш ранні цудоўны аркестр Эдзі Рознера. Беларускія музыканты з вялікі трымценнем ставяцца да нашай джазавай традыцыі.\nСлужба інфармацыі “ЕўраБеларусі” пацікавілася ў Андрэя Каліны, у чым адметнасць гэтай традыцыі.\n– Я, у першую чаргу, адзначыў бы высокі выканальніцкі ўзровень беларускіх музыкаў. Большасць джазавых выканаўцаў усё ж атрымалі акадэмічную музычную адукацыю. І тут трэба адзначыць той факт, што Беларусь – адна з нешматлікіх краін былога СССР, якая захавала ўсю строгую прыступкавасць у музычнай адукацыі. У нас цудоўныя педагогі, і, больш за тое, надзяляецца ўвага ўсім жанрам. Па-другое, тут пытанне асаблівага славянскага мыслення, якое ў спалучэнні з сусветнымі джазавымі традыцыямі дае такі незвычайны характар беларускім джазавым выканаўцам. Апроч таго, сапраўды, у розныя часы ў нас існавала цэлая кагорта беларускіх джазавых і эстрадных аркестраў высокага ўзроўню, чаго не было ў іншых рэспубліках Савецкага Саюза (я не бяру РСФСР, але ў параўнанні з суадноснымі па памерах рэспублікамі ў Беларусі ўсё было вельмі файна). Я думаю, у першую чаргу ўсё ідзе ад асобы музыканта: ад таго ж Рознера, Фінберга, Мулявіна, Барыса Райскага – ад вялікіх сур’ёзных педагогаў.\nЯшчэ адно ноу-хау сёлетніх джазавых вечароў у тым, што ўсе тры канцэрты паспрабуюць працяць адной музычнай ніткай. Гэта будзе твор “Караван”, джазавы стандарт 1930-х гадоў, адна з самых вядомых кампазіцый Дзюка Элінгтана, якую ён стварыў у супрацоўніцтве з трамбаністам яго аркестра Хуанам Цізалам. Таму ў кожным вечары, магчыма, нават двойчы, у інтэрпрэтацыі розных музыкаў будзе гучаць “Караван”. Дарэчы, адна з самых выбітных версій гэтай мелодыі была створана ў Беларусі, у аркестры Эдзі Рознера. Апроч таго сёлета ў фестываля з’явяца пазыўныя на аснове гэтай п’есы.\nАпроч непасрэдна джазавых канцэртаў у праграме будзе некалькі майстар-класаў.\n– Мы ўзялі на сябе некалькі місій: па-першае, прасоўваць беларускую музыку. Па-другое, нейкім чынам працаваць над павышэннем любові да музыкі. Напрыклад, мы арганізуем сустрэчу бас-гітарыста з Чылі, музыкі, які быў прызнаны найлепшым джазавым выканаўцам Лацінскай Амерыкі Крысціяна Галвеза, – анансаваў прадзюсар. – У нас выступаюць два цудоўных педагога, бас-гітарысты і кантрабасісты. Адзін з іх выкладае ў музычнай школе, а другі – на кафедры мастацтва эстрады Універсітэта культуры і мастацтваў. Яны цудоўныя выканаўцы, і мы па-за сцэнай арганізуем майстар-клас, падчас якога Крысціян Галвез перадасць нейкія сакрэты свайго майстэрства нашым педагогам і студэнтам Універсітэта культуры.\nСамыя ж першыя ноты джазавых вечароў прагучаць у выкананні зусім унікальнага музыканта – сямігадовай джазавай піяністкі з Салігорска Сафіі Курловіч. Нягледзячы на свой юны ўзрост, Сафія ўжо мае салідны спіс дасягненняў. Сярод яе ўзнагарод Гран-пры конкурсу “Джаз-момант 2016” (Масква, Расія) і перамога ў рэспубліканскім конкурсе “Талент краіны” (2016). Сафія выступала ў канцэртах Ігара Бутмана і Дзяніса Мацуева. Як ні парадаксальна, дзяўчынка жыве ў Салігорску і ездзіць выступаць за мяжу, а мінская публіка яе амаль не ведае. Нарэшце гэтая недарэчнасць будзе выпраўленая.\nЗавершыць праграму джазавых вечароў 10 чэрвеня Скот Хэндарсан (ЗША), які быў прызнаны найлепшым джазавым гітарыстам па версіях часопісаў Guitar World і Guitar Player. Ён выйдзе на сцэну ў суправаджэнні французскіх музыкаў Арчыбальда Лаганьера (бас) і Рамана Лабае (бубны). Таксама ў першы дзень фестывалю выступяць спявак і мультыінструменталіст Харысан Янг (ЗША/Нідэрланды), этна-джазавы дуэт Agata і VIP-jazz Андрэя Славінскага.\n17 і 24 чэрвеня мінчан чакаюць сустрэчы з бас-гітарыстам Крысціянам Галвезам (Чылі) і яго музыкамі, Клівам Джонсам (ЗША), Набілем Хемірам (Туніс), канцэртным аркестрам Барыса Мягкова, “Трыа Канстанціна Гарачага”, Minsk Voices, Premier Orchestra.\nУ фінале ж джазавых вечароў гледачы змогуць пабачыць адно з самых масавых музычных выкананняў у Беларусі.\n“Джазавыя вечары з Банкам БелВЭБ” пройдуць у Верхнім горадзе 10, 17 і 24 чэрвеня. Працягне серыю летніх канцэртаў праект “Класіка ля ратушы”.


Сяргеевіцкі сельсавет (Пухавіцкі раён) — Вікіпэдыя\nСяргеевіцкі сельсавет (Пухавіцкі раён)\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Сяргеевіцкі сельсавет.\n28 жніўня 1924\nСярге́евіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пухавіцкага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Сяргеевічы.\n29 чэрвеня 2006 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Барбарова, Валасач, Дубрава, Кавалевічы, Крыстампальле, Кукіга, Малінаўка, Прыстань, Слопішчы, Сяргеевічы, Церабель — перададзеныя ў склад Праўдзінскага пасялковага сельсавету.\nСяргеевіцкі сельсавет (1924—2006)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Сяргеевіцкі_сельсавет_(Пухавіцкі_раён)&oldid=2294789»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 6 сакавіка 2022 году ў 21:47.


Главная | Библиопалитра | Літаратурны каляндар | Жычка Хведар\nХведар Змітравіч Жычка (1927-2007) – пісьменнік, перакладчык. З’яўляўся членам Саюза пісьменнікаў СССР з 1960 года.\nНарадзіўся 20 сакавіка ў пасёлку Марс Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці.\nПачатковую адукацыю атрымаў у роднай вёсцы. Шмат чытаў, захапляўся маляваннем, марыў паступіць у Віцебскае мастацкае вучылішча. Ажыццяўленню задумы перашкодзіла Вялікая Айчынная вайна. У лістападзе 1944 прызваны ў рады Чырвонай арміі. Але ўсё добра выйшла для семнаццацігадовага хлопца: вайна закончылася, і на фронт юнак не трапіў. Летам 1945 года Хведар Жычка добраахвотнікам пайшоў служыць на Балтыйскі флот. Пяць гадоў нёс, паводле яго слоў, «вахту па ахове роднага неба».\nУ 1959 годзе скончыў завочна Літаратурны інстытут імя М. Горкага ў Маскве. Быў рэдактарам, загадчыкам рэдакцыі выдавецтва «Беларусь», галоўным рэдактарам штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва». 3 1976 – старшы рэдактар выдавецтва «Мастацкая літаратура».\nПісаць вершы Xведар Жычка пачаў у час службы на флоце. Першая публікацыя з’явілася ў 1947 (часопіс «Полымя»). Аўтар зборнікаў паэзіі «Росныя лілеі» (1965), «Абавязак» (1979), «Карэц калодзежнай вады» (вершы і паэмы, 1984), «Абрус» (1985), «Абдымкі сонца» (1988) і інш., паэмы «Партызанскі праспект» (1975). У яго паэзіі ўвасоблена рамантыка марской службы, пафас мірнай стваральнай працы.\nУ 1956 выйшла яго першая кніга фельетонаў-апавяданняў для дзяцей «Сукенка ў крапінку», напісаная ім сумесна з П. Беразняком.\nПяру Xведара Жычкі належаць многія паэтычныя і празаічныя кнігі, адрасаваныя пераважна дзецям і юнацтву. Ён любіў пісаць для дзяцей, імкнучыся пры гэтым падарыць ім твор не столькі займальны, колькі разумны. Вострасюжэтнымі, з цікавымі людскімі характарамі з’яўляюцца аповесці для дзяцей: «Каштанавы “Масквіч”» (1959), «Піфагоравы штаны» (1961), «Зброю бяруць сыны» (1964), «Зорачка-пяцёрачка» (1965), «Дзе растуць бяссмертнікі» (1967), «Дзень будзе ясны» (1981).\nВыйшлі зборнікі апавяданняў «Паспелі суніцы» (1966), «Букет вяргіняў» (1970), навукова-папулярныя нарысы «Мая вуліца» (1970), «Мы па вуліцы ідзём» (з І. Чыжэўскім, 1973). У 1977 г. выдаў зборнік гумарэсак «Спагадлівыя людзі».\nШмат працуе ён і ў галіне мастацкага перакладу. На беларускую мову перакладзены многія творы літаратур былога СССР, а таксама чэшскіх, польскіх і славацкіх пісьменнікаў. На словы Xведара Жычкі напісалі музыку кампазітары I. Кузняцоў, А. Тулышаў.\nЧытайце кнігі Хведара Жычкі ў нашых бібліятэках


Ці адзначаць католіку Радаўніцу? - Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў | Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў\nВарта толькі памятаць, што пакіданне на могілках шклянак з вадой, хлеба ці фарбаваных яек не мае нічога агульнага з хрысціянствам. Годным успамінам памерлых з’яўляюцца запаленая на магіле свечка і прынесеныя кветкі, але перш за ўсё — малітва. А наконт свечак Ксёндз Пробашч Станіслаў Мжыглуд SDS адзначаў так: «свечка – гэта прыгожы сімвал нашай малітвы: агонь як малітва ўзносіцца ў неба, але сама па сабе, без малітвы, яна нічога невартая. Памерлым можам дапамагчы толькі малітвай, калі яны гэтага патрабуюць».


06 жнівень 2020, 17:04\nСьвятлана Ціханоўская на мітынгу ў Берасьці 2 жніўня\nЗа час кампаніі Сьвятлана Ціханоўская і яе паплечніцы Марыя Калесьнікава і Вераніка Цапкала адказалі на безьліч пытаньняў. Але на некаторыя адказаў не прагучала.\nЗразумела, у палітычнай, як і ў вайсковай, кампаніі няма сэнсу выдаваць праціўніку дэталі сваіх плянаў. Але прыхільнікам напэўна варта было б даць уяўленьне пра гэтыя пляны, хай і ў самай агульнай форме. Калі і гэта сакрэт, то як сотні тысячаў людзей даведаюцца, што ім абяцаюць і як ім прапануюць дзейнічаць?\nХто будзе кіраваць краінай у пераходны пэрыяд?\nКалі Сьвятлана Ціханоўская стане прэзыдэнтам, каго яна прапануе на ключавыя пасады ва ўрадзе (прэмʼер-міністар, міністры замежных справаў, унутраных справаў, абароны, фінансаў, старшыня КДБ)?\nСьвятлана Ціханоўская абяцае правесьці хуткія датэрміновыя выбары прэзыдэнта. Але не імгненныя, да выбараў краінай павінен нехта кіраваць. І хто менавіта гэта будзе рабіць?\nСьвятлана Ціханоўская, Вераніка Цапкала (зьлева) і Марыя Калесьнікава на мітынгу ў Горадні, 1 жніўня\nЯк законна правесьці новыя выбары за паўгода?\nЦі ёсьць у абʼяднаным штабе адмыслоўцы па канстытуцыйным праве? Хто менавіта кансультаваў Ціханоўскую наконт канстытуцыйнасьці яе абяцаньня правесьці хуткія датэрміновыя прэзыдэнцкія выбары?\nКанкурэнты Ціханоўскай — Аляксандар Лукашэнка і Ганна Канапацкая — заяўлялі, што абяцаньне Сьвятланы Ціханоўскай правесьці датэрміновыя прэзыдэнцкія выбары не адпавядае дзейнай Канстытуцыі. Аднак ня толькі яны. Напрыклад, былы чалец Канстытуцыйнага Суду Міхаіл Пастухоў мяркуе, што плян датэрміновых прэзыдэнцкіх выбараў сутыкнецца з шэрагам юрыдычных тупікоў. Ці ёсьць юрыдычнае абгрунтаваньне галоўнага абяцаньня Ціханоўскай?\nЯк абараніць свой голас?\nУ сваіх выступах на БТ Сьвятлана Ціханоўская заклікала людзей абараняць свой голас. Але не патлумачыла, як гэта варта рабіць.\nНіякай законнай працэдуры адстойваньня менавіта свайго голасу не існуе. Галасаваньне таемнае, выбарчыя камісіі даюць агульныя вынікі галасаваньня. Калі Лідзія Ярмошына абвесьціць, што Аляксандар Лукашэнка атрымаў 80%, а Сьвятлана Ціханоўская, скажам, 10%, няма юрыдычнай працэдуры, паводле якой можна даказаць, што суадносіны галасоў іншыя.\nЯк даказаць, што перамог апанэнт Лукашэнкі?\nЯк абʼяднаны штаб зможа дакумэнтальна давесьці, што Ціханоўская перамагла?\nЦяпер на плятформе «Голас» зарэгістравалася 12% выбарнікаў. Дапусьцім, што да 9 жніўня зарэгіструецца агулам нават 20%. Калі ўсе яны дашлюць свае бюлетэні і сканы пашпартоў, і ўсе яны будуць за Сьвятлану Ціханоўскую, то з гэтага будзе вынікаць, што за яе прагаласавала прынамсі 20% выбарнікаў. А як даказаць, што за яе прагаласавала больш за палову выбарнікаў, што прыйшлі да выбарчых участкаў?\nЯкі плян на 9 жніўня?\nЛідэркі абʼяднанага штабу казалі, што 9 жніўня будуць з народам. А ці ёсьць пляны, што прапаноўваць народу, да чаго заклікаць яго потым?\nУ 2006 і 2010 годзе лідэры на Плошчы заклікалі да рознага. Магчыма, таму і вынік атрымаўся такі, які атрымаўся. Што кіраўніцтва абʼяднанага штабу будзе рабіць інакш, чым гэта рабілі лідэры Плошчаў у 2006 і 2010 гадах?


Францыя заявіла пра недатычнасць Расіі да хакерскай атакі на штаб Макрона\n02.06.2017 / 15:02\nРасійскія хакеры недатычныя да кібератакі на перадвыбарчы штаб прэзідэнта Францыі Эманюэля Макрона падчас яго нядаўняй выбарчай кампаніі.\nПра гэта ў інтэрв'ю Associated Press заявіў кіраўнік Нацыянальнага агенцтва бяспекі інфармацыйных сістэм Францыі Гіём Пупар.\nПаводле Пупара, атака была «настолькі простай», што здзейсніць яе мог «хто заўгодна і адкуль заўгодна». Пупар пацвердзіў, што яго ведамства таксама не выявіла слядоў іншай хакерскай групоўкі, якая падазраецца ва ўзломах падчас прэзідэнцкай кампаніі ў ЗША.\nУ ноч на 6 мая, напярэдадні другога туру прэзідэнцкіх выбараў у Францыі, WikiLeaks апублікавала масіў дакументаў перадвыбарчага штаба Макрона. У штабе заявілі, што сталі ахвярамі «скаардынаванай хакерскай аперацыі».


Жывыя зносіны 4.0. Перазагрузка | zviazda.by\nЛітаратура і мастацтва » Кніжны свет » Жывыя зносіны 4.0. Перазагрузка\nЖывыя зносіны 4.0. Перазагрузка\n— Уладзімір Генадзьевіч, вы нядаўна вярнуліся з ІІ Міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі «Кніга і чытанне ў лічбавую эпоху», што ладзілася ў Кыргызскай Рэспубліцы. Ці працягвае кніга весці рэй у сучаснасці?\n— Свет увогуле і гуманітарныя веды і бібліятэкі ў прыватнасці, а таксама адукацыя, навука, выдавецкая справа сёння перажываюць сур’ёзныя праблемы, звязаныя з лічбавай трансфармацыяй. Паўстаюць і цяжкасці ў распаўсюджванні кнігі, чытання і карыстання бібліятэкамі. Канферэнцыя ў Кыргызскай Рэспубліцы сабрала экспертаў з розных сфер: выдаўцоў, спецыялістаў у галіне медыяадукацыі і бібліятэказнаўства, прадстаўнікоў акадэмічнай суполкі, выкладчыкаў вядучых ВНУ краін СНД… Сустрэча прадстаўнікоў розных прафесій на адной пляцоўцы дазволіла ўбачыць праблемныя моманты. А яны часта ўзнікаюць з-за адсутнасці ўзаемадзеяння, напрыклад, бібліятэкараў і выдаўцоў альбо акадэмічных вучоных і публічных бібліятэк. Гэта стварае складанасці, якія не дазваляюць аб’яднаць нашы намаганні, каб яны адпавядалі зменам, што адбываюцца вельмі хутка. Яны незваротныя, мы да іх заўсёды не гатовы. І каб рэагаваць адэкватна, патрэбна кансалідацыя. Канферэнцыя адбылася на высокім узроўні. Арганізацыйнымі пытаннямі займаўся Расійскі камітэт праграмы ЮНЕСКА «Інфармацыя для ўсіх», а фінансавую падтрымку аказваў Міждзяржаўны фонд гуманітарнага супрацоўніцтва дзяржаў — удзельніц СНД (МФГС). Па сутнасці, гэта першая вялікая падзея для творчай інтэлігенцыі пасля працяглага перыяду абмежаванняў, калі мы змаглі сабрацца ўжывую. Канферэнцыя ў Кыргызскай Рэспубліцы згуртавала каля 150 экспертаў з усіх краін СНД.\n— Сапраўды, праблема глабальная. Расійскія калегі кіруюцца тым, што прэзідэнт Пуцін заявіў аб неабходнасці вярнуць Расіі статус самай чытаючай краіны свету. Таму ў іх у гэтым кірунку выбудоўваецца стратэгія. Вялікую работу вядзём і мы, але ёсць цяжкасці, якія патрабуюць абмеркавання. Вось я ў сваім дакладзе акцэнтаваў: структура айчыннай бібліятэчнай сеткі цяпер такая, што публічныя бібліятэкі — гэта толькі 37 % ад усёй колькасці. Больш за ўсё бібліятэк знаходзіцца ў сістэме адукацыі — 55 %. У нас не хапае работы па папулярызацыі чытання ў спецыяльных бібліятэках (у той час як у публічных гэта адзін з важных кірункаў). Зразумела, усе робяць выстаўкі, прэзентацыі і г. д., але сістэмнай метадычнай работы, на мой погляд, недастаткова. Таму патрэбна кансалідацыя на нацыянальным узроўні па прыкладзе іншых краін.\n— Вядома. Такім чынам, кніжніца захоўвае, але спецыфіка бібліятэкі ВНУ ў тым, што мы забяспечваем вучэбны працэс і купляем розную шматтыражную літаратуру: не 2-3 экзэмпляры, як публічныя бібліятэкі, а 50—70. Ва ўсім свеце бібліятэкі ВНУ запатрабаваны і іграюць вялікую грамадскую і культурную ролю. Думаю, да гэтага ідзём і мы. На жаль, апошнія гады адбывалася пэўнае скарачэнне колькасці публічных бібліятэк. Пры гэтым намаганні і поспехі некаторых сапраўды ўражваюць, напрыклад, абласныя бібліятэкі, Барысаўская, Салігорская раённыя бібліятэкі і многія іншыя, якія вядуць шмат сапраўды цікавых праектаў. Пры гэтым ёсць і менш актыўныя, якія адчуваюць дэфіцыт наведвальнікаў, і такую праблему не варта замоўчваць. Я на ўласныя вочы бачыў, калі ў бібліятэку сярэдняга па памерах еўрапейскага ўніверсітэта прыходзіла 16 тысяч фізічных карыстальнікаў у дзень. У іншых ВНУ людзі запісваюцца папярэдне, бо ўсе месцы занятыя. Таму з пераходам на індывідуальную траекторыю навучання, укараненнем дыстанцыйных і змешаных форм, развіццём новых форм навуковай камунікацыі роля ўніверсітэцкіх бібліятэк будзе толькі ўзрастаць.\nЦікава пачытаць Умбэрта Эка, аднаго з моцных еўрапейскіх інтэлектуалаў, які, на жаль, нядаўна пайшоў з жыцця. Разважаючы пра будучыню чытання і кнігі, ён прыводзіў аналогію з забойствамі: кіно павінна было забіць тэатр, потым тэлебачанне — кіно, а электронная кніга — традыцыйную. Але ён робіць выснову, што кніга застаецца асноўнай крыніцай ведаў і дадае: «Гэта я вам урачыста аб’яўляю». Зараз колькасць тэкстаў у свеце расце. Калі раней часопісаў было сотні, то цяпер — сотні тысяч. А агульная колькасць індэксаваных артыкулаў — мільёны. У такой процьме інфармацыі нават навукоўцу патрэбны бібліятэкар, каб арыентавацца ў лічбавым свеце.\nСёння ж замест чытання можна паглядзець фільм, тым больш дыяпазон у інтэрнэце бязмежны. Калі стаміўся і сілы хапае толькі націснуць на кнопку пульта, тады кіно. Але калі ёсць час, то з кніжкай больш прыемна: гэта працэс, дэталі, сюжэт, які разгортваецца павольна, драматургічныя абароты. А ў кіно гэта часта незаўважна... Тое самае з відэа: з YouTube-роліка або з ТікТоку многа не возьмеш. На дадзены момант тэкст і работа з ім — асноўная форма перадачы ведаў. Вось чаму актуальная кніга. І яе пакуль не замянілі медыяфарматы, якія больш прызначаны для забаў.\n— Насамрэч навуковая бібліятэка можа існаваць без кніг і без чытача. Мы можам працаваць толькі анлайн, але для эфектыўнага ўзаемадзеяння матэрыялаў у сусветнай інфармацыйнай прасторы — бібліятэцы 3.0 —правільнымі метаданымі здольны забяспечыць толькі бібліятэкар. Штучны інтэлект пакуль гэтага не ўмее, дакладней, ён спрабуе, але робіць шмат памылак. Дзесьці няправільна коска счыталася ці праставілася, і ўжо збой. Пакуль без акадэмічнай бібліятэкі ў сістэме навуковых камунікацый, ВНУ немагчыма, як і без кнігі ды чытання.\nПрагрэс навук і машын


Супернік быў мацней - Тарпеда-БЕЛАЗ\nСупернік быў мацней\nУ нядзельным матчы дублюючых складаў каманд «Тарпеда-БЕЛАЗ» і БАТЭ аднаму з супернікаў перамога патрэбна была да зарэзу – барысаўскія дублёры змагаюцца за малыя залатыя медалі. Тым не менш, хоць жодзінская каманда ўжо страціла ўсе турнірныя перспектывы, аўтазаводцы зусім не збіраліся папросту саступаць тры ачкі. І хоць у канчатковым выніку БАТЭ атрымаў перамогу, ды яшчэ і з буйным лікам, візіт у Жодзіна не стаў для яго лёгкай прагулкай.\nХто будзе гуляць першым нумарам у гэтым матчы – пра гэта не варта было і гадаць. У складзе аўтазаводцаў адсутнічала з-за дыскваліфікацый пара асноўных цэнтральных абаронцаў – Ілля Джугір і Ігнат Сідар, і цяжка было замяніць іх у поўнай меры Сцяпанам Макаравым, які гуляў не паводле сваёй пазіцыі, і не маючым пакуль вялікага вопыту Сяргеем Лабаноўскім. Ужо ў пачатку матчу менавіта праз цэнтральную зону прайшла перадача гульца нацыянальнай зборнай Грузіі Валяр’яна Гвіліі, і Антон Абрамовіч забіў Яўгену Абрамовічу.\nБарысаўчане імкнуліся развіць поспех, але жодзінцы так проста не здаваліся. Хоць перавага была на баку гасцей, а гульня, галоўным чынам, ішла на гаспадарскай палове, лік больш за гадзіну заставаўся нязменным. Шмат у чым – дзякуючы Яўгену Абрамовічу, які браў мячы не толькі з гульні, але і пры прызначаным ў яго вароты пенальці. На 67-й хвіліне тарпедаўскі брамнік таксама змог парыраваць удар Андрэя Альшаніка, але на дабіванне першым паспеў барысаўчанін Кірыл Ермаковіч. А ледзь аўтазаводцы развялі мяч у цэнтры поля, далёкі ўдар Дзяніса Тропіна дасягнуў мэты.\nДа гонару жодзінскіх дублёраў, пад няспынным націскам яны не рассыпаліся, і нават пры буйным рахунку не на сваю карысць да апошняга спрабавалі атакаваць і ствараць моманты ля варот БАТЭ. Так што гэтую паразу ад моцнага суперніка можна лічыць добрым вопытам.\n5 лістапада, Жодзіна, матч першынства дублёраў.\nТАРПЕДА-БЕЛАЗ (д) – БАТЭ (д) – 0:3.\nГалы: 0:1 – А. Абрамовіч, 5. 0:2 – Ермаковіч, 67. 0:3 – Тропін, 68.\nНа 60-й хвіліне Мухамедаў не рэалізаваў пенальці (Е. Абрамовіч парыраваў).\nТАРПЕДА-БЕЛАЗ: Е. Абрамовіч (Сіліч, 80), Бялко, Лабаноўскі, С. Макараў (к), Канашонак, Кулінковіч, Багданаў, А. Макараў, Драчоў (Д. Каралёнак, 76), Цурко, Красноў.\nБАТЭ: Свірскі, Манаенкаў, Кісель (к), Шкурдзюк, Малькевіч, Белезяк, Сень (Размысловіч, 79), Альшанік (Чычаў, 84), Гвілія (Тропін, 61), А. Абрамовіч (Ермаковіч, 46), Мухамедаў (Пацёмкін , 84).


Матэрыялы з тэгам «Яўген Батура» | Новы Час\nНАРБ на законнай падставе не прадастаўляе звесткі аб ахвярах рэпрэсій. Такое рашэнне прыняла сёння, 30 сакавіка, суддзя Першамайскага раёна Мінска Вікторыя Макуха па выніках разгляду скаргі нашчадка рэпрэсаваных Ігара Станкевіча на дзеянні (бяздзейнасць) Нацыянальнага архіва Рэспублікі Беларусь.\n«Ніякіх помнікаў і крыжоў у Курапатах не будзе!»\nМінчаніну не далі ўсталяваць помнік аб расстраляным прадзеду ў Курапатах.\nНа МТЗ распаўсюджваюць рэпрынт газеты са Сталіным?\nПра дзіўны выпадак паведаміў у сваім фэйсбуку актывіст Яўген Батура. Паводле яго, газета «Трактар» 1947 году выдання з партрэтам «правадыра» распаўсюджваецца як дадатак да афіцыйнай газеты завода.\nМашыну грамадскага актывіста Яўгена Батуры, упрыгожаную беларускай нацыянальнай сімволікай, тыдзень пратрымалі ў ДАІ і ўрэшце вярнулі ўладальніку.\nГрамадскі актывіст Яўген Батура, якога 23 чэрвеня затрымала ДАІ і ў выніку забрала аўтамабіль на штрафстаянку, звярнуўся ў ПЦ «Вясна» па юрыдычную дапамогу.\nГрамадскі актывіст Яўген Батура, у якога 23 чэрвеня міліцыя забрала аўтамабіль з бел-чырвона-белымі сцяжкамі, не можа дамагчыся адказу: дзе машына, за што арыштаваная і калі будзе вернутая.


05 люты 2018, 16:24\nКайзэр Вільгельм II\nКіраўнік БТ Генадзь Давыдзька прапанаваў кіраўніку БНФ Кастусёву «вынесьці на шырокую публічную дыскусію ня толькі пытаньні панэгірычнага кшталту аб стварэньні БНР», але і закрануць «такія неадназначныя пытаньні, як сумнавядомы зварот Рады БНР да „Яго імпэратарскай Велькасьці Нямецкага Кайзэра“ або мэмарандум старшыні БНР у эміграцыі Васіля Захаркі з заклікам да Гітлера пра падтрымку».\nЗварот для Свабоды пракамэнтаваў кандыдат гістарычных навук Андрэй Чарнякевіч з Горадні, які дасьледуе дзеі Беларускай Народнай Рэспублікі.\nТэлеграма кайзэру — вымушаны дыпляматычны крок\n«Гэта факт з гісторыі БНР, які зьвязаны з канкрэтным кантэкстам. Тэлеграма такая была паслана ў красавіку 1918 году, калі здавалася, што толькі Нямеччына можа вырашыць лёс рэспублікі, бо фактычна Беларусь аказалася падзеленая паміж суседзямі. Гэты дыпляматычны крок быў вымушаны. Ён ня меў выніку. І прывёў да значнага крызісу ўнутры Рады», — кажа Андрэй Чарнякевіч.\nАле казаць толькі на гэтай падставе, што БНР не зрэалізавалася, не выпадае, дадае гісторык.\nНаагул гэтыя абвінавачаньні гучаць фактычна з 1918 году, зазначае Андрэй Чарнякевіч. У ліпені таго году ў Маскве расейскія эсэры, нават гэта былі не бальшавікі, на мітынгу выступілі з крытыкай такога кроку. Аднак найбольш вострай была крытыка з боку саміх беларускіх дзеячоў. Рак-Міхайлоўскі, які быў у Кіеве, вельмі рэзка ацаніў яго, Грыб з Бадуновай. Яны выйшлі са складу Рады разам зь іншымі, хто стварыў партыю эсэраў.\n«Так што трэба разумець, што гэты крок не знайшоў падтрымкі сярод усіх чальцоў Рады», — падкрэсьлівае Чарнякевіч.\nБальшавікі падзялілі Беларусь папалам\nЗакідам Давыдзькі можна запярэчыць вельмі проста, мяркуе гісторык: урад Савецкай Расеі заключыў нават дамову з кайзэрам, прычым гэта адбылося раней, чым зь Менску даслалі ў Бэрлін тую тэлеграму. Дамову зь немцамі бальшавікі падпісалі 3 сакавіка 1918 году ў Берасьці. І гэта быў той ганебны мір, паводле якога яны падзялілі Беларусь.\nСССР, а не БНР быў саюзьнікам Гітлера да 1941 году\nТое ж самае можна сказаць адносна мэмарандуму Беларускай Рады ў Празе, падпісанага Васілём Захаркам і Іванам Ермачэнкам, які быў апублікаваны 20 красавіка 1939 году, да пачатку вайны, і быў просьбай дазволіць беларускія грамадзкія арганізацыі ў Чэхіі:\n«Калі ён зьвяртаўся фактычна як непрызнаная асоба, то Савецкі Саюз у тым жа 1939 годзе заключае зусім афіцыйнае пагадненьне зь Нямеччынай. Калі казаць пра маральны бок, то напэўна Захарка не зрабіў нічога такога, чаго не зрабілі бальшавікі», — кажа Чарнякевіч.\nЗ пункту гледжаньня сёньняшняга дня звароты да кайзэра і да Гітлера толькі кампрамэтавалі БНР, а нічога ёй не далі. Аднак гэта не падстава, каб рабіць закіды ў бок самой БНР, мяркуе гісторык.\nПазьней, калі пачалася вайна, Захарка адмовіўся ад прапановы нямецкіх уладаў падтрымаць палітыку Гітлера.\nЯк БНР змагалася за дзяржаўнасьць і тэрыторыю. Унікальныя архіўныя дакумэнты


28 люты 2008, 00:55\nНовая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: палітычны аглядальнік Аляксандар Фядута і журналіст Вадзім Казначэеў.\nЗахад патрабуе вызваленьня Аляксандра Казуліна дзеля паляпшэньня дачыненьняў зь Беларусьсю. Чаму Лукашэнка заяўляе, што выканаў усе ўмовы заходніх краінаў? Чаму беларускія ўлады ня вызвалілі Казуліна з нагоды трагічнай падзеі ў яго сям’і? Як пракамэнтаваць апошнюю заяву Дзярждэпартамэнту ЗША пра ўмовы паляпшэньня двухбаковых дачыненьняў?\nУ чым сэнс Лукашэнкавай гульні з палітвязьнямі?\nВалер Карбалевіч: “Трохдзённы водпуск Аляксандра Казуліна з прычыны сьмерці ягонай жонкі Ірыны актуалізаваў пытаньне пра ягонае поўнае вызваленьне. Гэтага патрабуе беларуская грамадзкасьць, заходнія краіны. Вядома, што вызваленьне ўсіх палітвязьняў стала галоўнай умоваю для пачатку дыялёгу паміж афіцыйным Менскам і Захадам. Беларускі бок пайшоў на саступкі. Вызвалены практычна ўсе палітвязьні, акрамя Казуліна. Але Лукашэнка заяўляе, што выканаў усе патрабаваньні Захаду, далейшы ціск на яго нічога ня дасьць, цяпер слова за заходнімі краінамі.\nАле калі не вызваляецца Казулін, то траціць сэнс уся кампанія па вызваленьні палітвязьняў, плян прарыву на Захад. Калі ўвязаўся ў гульню, то трэба вызваляць усіх. Калі не, то навошта было пачынаць гэтую гульню?\nАляксандар Фядута: “Сэнс вызваленьня палітвязьняў палягае ў спробе рэалізацыі пакрокавай стратэгіі ў дачыненьнях з Захадам.\nТакі дыялёг магчымы толькі ў выпадку, калі кожны з бакоў ведае, што ў любы момант можа спыніцца, і гэта залежыць толькі ад яго самога.\nЛукашэнка зрабіў шмат крокаў, вызваліўшы палітвязьняў. Цяпер Захад павінен у адказ зрабіць нешта такое, пасьля чаго Лукашэнка выпусьціць Казуліна.\nНапрыклад, Захад можа зьняць візавыя абмежаваньні ў дачыненьні да ўсіх чыноўнікаў, акрамя Лукашэнкі”.\nВадзім Казначэеў: “Не зусім згодны са сп. Фядутам наконт пакрокавай стратэгіі. Бо вызваленьне палітвязьняў – гэта не адзінае патрабаваньне. Ёсьць іншыя патрабаваньні: правядзеньне дэмакратычных выбараў, свабода мэдыяў і інш.\nНе павінна быць торгу наконт таго, што гэтага палітвязьня мы адпусьцім, а гэтага не, і за вызваленьне давайце нам прэфэрэнцыі. Палітвязьняў не павінна быць увогуле. Як казаў Кіса Вараб’янінаў, “Торг тут недарэчы”.\nІншая рэч, што сэнс у гэтай гульні ёсьць. Нельга ўспрымаць Захад як нешта суцэльнае і аднастайнае. Ёсьць там пасьлядоўная пазыцыя, што ў краіне не павінна быць палітвязьняў. А ёсьць і іншая пазыцыя, што трэба вітаць крокі ў кірунку вызваленьня палітвязьняў. Вось таемныя сустрэчы міністра замежных справаў Беларусі Мартынава ў Нямеччыне былі адказам на вызваленьне некаторых зьняволеных.\nА Казуліна не вызваляюць таму, што ў яго асобны статус. Ён прэтэндуе на пасаду прэзыдэнта, таму зьяўляецца пэрсанальным праціўнікам Лукашэнкі.\nЧаму ня вызвалілі Казуліна з нагоды сьмерці жонкі?\nКарбалевіч: “У Лукашэнкі быў выдатны шанец поўнасьцю вызваліць Казуліна адразу пасьля сьмерці жонкі, у пэўным сэнсе захаваўшы твар. Маўляў, не пад ціскам Захаду, а з прычыны нашай прыроджанай міласэрнасьці і вялікадушша мы даруем нашаму галоўнаму ворагу. Але Лукашэнка зь яго не скарыстаўся. Казулін атрымаў усяго тры дні водпуску, дый то толькі ў аўторак, фактычна пад ціскам ультыматумаў, патрабаваньняў беларускай і міжнароднай грамадзкасьці. Чаму так?”\nФядута: “Трэба спытаць у Лукашэнкі. Ня ведаю, чаму быў выбраны не зусім слушны варыянт з трохдзённым водпускам. Магчыма, Лукашэнка хоча працягнуць торг.\nЦяпер адносна тэзы сп. Казначэева, ці дарэчы тут торг. Такія рэаліі. Сёньня Лукашэнку патрэбен доказ, што зь ім сапраўды будуць размаўляць. Патрабаваньне Захаду ён выканаў часткова. Цяпер Захад, як бок у дыялёгу, павінен зрабіць свой крок ці паўкрока, як і Лукашэнка”.\nКазначэеў: “Торг вакол палітзьняволеных – гэта пытаньне цывілізаванасьці і маральнасьці. Я не ўяўляю сабе такога торгу, напрыклад, паміж прэзыдэнтамі Францыі і Польшчы. Але ў дачыненьні да беларускай улады казаць пра маральна-этычныя нормы ўвогуле не выпадае.\nЛукашэнка, магчыма, увогуле не шукаў магчымасьці захаваць твар. Выпусьціць Казуліна яму не дазваляе страх. Нельга сказаць, што Казулін, які выйдзе з калёніі, уяўляў бы сабою непасрэдную пагрозу рэжыму.\nАле тут стратэгія палягае ў тым, каб весьці барацьбу на дальніх подступах. Ганчар і Карпенка таксама ў 1999 годзе не ўяўлялі непасрэднай пагрозы для Лукашэнкі, але ўяўлялі такую пагрозу патэнцыйна. Гэткі ж патэнцыял ёсьць і ў Казуліна. Невыпадкова, што яго спрабавалі адправіць у Нямеччыну лячыць жонку з той умоваю, каб ён не вяртаўся ў краіну. Калі палітык эмігруе, то аўтарытэт яго падае. Досьвед Пазьняка – яскравы прыклад. Калі ўжо выпускаць Казуліна, то за гэта трэба атрымаць нейкія канкрэтныя рэчы, якія пераважаюць рызыку ад яго вызваленьня.\nКазулін – казырны туз на перамовах\nКарбалевіч “Вось у працяг гэтай думкі. Зьявілася паведамленьне Дзярждэпартамэнту ЗША, што пасьля вызваленьня Казуліна магчымыя перамовы аб пэрспэктывах двухбаковых дачыненьняў. То бок атрымоўваецца, што іншыя ўмовы дэмакратызацыі Беларусі нібы адыходзяць на задні плян. Дык, можа, Лукашэнка якраз гэтага і дамагаўся? Казырны туз у выглядзе Казуліна застаўся на руках, і цяпер, згуляўшы ім у рашучы момант, можна выйграць партыю”.\nФядута: “Лукашэнка дамагаецца таго, каб атрымаць канкрэтную дапамогу ад Захаду. Бо цяпер складаная эканамічная сытуацыя. Кошты на расейскі газ будуць расьці. Ці вытрымае беларуская эканоміка цану 200 даляраў за 1 тыс. кубічных мэтраў? Лукашэнка імкнецца ўвайсьці ў транснацыянальныя энэргетычныя праграмы. Для яго гэтая праблема не маральная і не палітычная, а эканамічная, гэта справа яго будучыні.\nТаму Лукашэнку патрэбны дыялёг наконт рэальных дывідэндаў. Заява Дзярждэпартамэнту ЗША, што пасьля вызваленьня Казуліна магчымыя дамоўленасьці наконт умоваў дыялёгу – гэта абяцанка-цацанка. З боку Захаду павінен быць канкрэтны крок, прычым ён павінен атрымаць роўна столькі, колькі “зарабіў”.\nКазначэеў: “А на якіх шалях узважыць, колькі Лукашэнка “зарабіў”? Сусьветныя цэны на газ існуюць, і то яны даволі адносныя. А вось пра сусьветныя цэны на палітвязьняў я ніколі ня чуў.\nТаму кожны бок будзе дамагацца выціснуць максымум з гэтай сытуацыі. А на маральныя моманты сапраўды трэба забыцца. Бо мы маем справу зь людзьмі, для якіх гэтыя каштоўнасьці — пусты гук”.\nФядута: “Мы можам вылучаць сёньня радыкальныя патрабаваньні Захаду, шмат патрабаваць ад Лукашэнкі. Але сёньня грамадзтва і апазыцыя слабыя. Мы можам выступаць толькі ў ролі экспэртаў. Ня можа апазыцыя сёньня вывесьці 50 тысяч чалавек на плошчу.\nТаму вельмі патрэбна, каб дыялёг Захаду зь беларускай уладай не спыняўся. Заходнія краіны павінны зрабіць пэўныя крокі насустрач не рэжыму, а беларускаму народу. Напрыклад, зрабіць таньнейшымі шэнгенскія візы”.


кветкі Archives – Рэгіянальная газета\nВучні і настаўнікі з Маладзечаншчыны і Вілейшчыны перамаглі ў абласным конкурсе «Энергамарафон»\n14.04.2018 AЎТАР(Ы): Аксана Ярашонак\nЛетась на Радаўніцу на могілках у Ільі Юры Вайтовіч з Маладзечна з дачкой-студэнткай Янай былі аднымі з тых нешматлікіх наведнікаў, якія прыйшлі з жывымі кветкамі. Сёлета, па словах Яны, на магілы блізкіх яны зноў пакладуць жывыя гваздзікі.\n02.04.2013 AЎТАР(Ы): Вольга Юркевіч\n“Вальс кветак” мастачкі Ядвігі Сянько ў Валожыне\nАд 22 сакавіка ў мастацкай галерэі краязнаўчага музея адкрылася выстава “Вальс кветак” маладзечанскай мастачкі Ядвігі Сянько.\n06.03.2013 AЎТАР(Ы): Аляксандра ПАРАХНЯ.\nЯкія кветкі выбраць да 8 сакавіка?\nНа пачатку сакавіка ледзь не кожны мужчына накіроўваецца ў краму за кветкамі. Менавіта мімозы і цюльпаны выклікаюць самыя трывалыя асацыяцыі са святам 8 Сакавіка, з пачаткам вясны. Як змяніўся выбар кветак за апошнія гады?\n05.03.2013 AЎТАР(Ы): Алесь ВЫСОЦКІ\nУ Мядзеле з 1 па 7 сакавіка праводзяцца майстар-класы па стварэнні кветак з паперы\nУ дзіцячай раённай бібліятэцы-экалагічным цэнтры з 1 па 7 сакавіка праводзяцца майстар-класы па стварэнні кветак з гафрыраванай паперы.\n04.04.2011 AЎТАР(Ы): Святлана ЦІШКО\nНа балконах пачалі развешваць кветнікі\nНа балконах дамоў на цэнтральных вуліцах пачалі развешваць кветнікі – кіраўніцтва Мінаблвыканкама паставіла задачу ўпрыгожыць дамы да "Дажынак" жывымі кветкамі.\n28.12.2010 AЎТАР(Ы): Зоя ХРУЦКАЯ\nКветкі пад Новы год\nУ нядзелю, 26 снежня, у раённай бібліятэцы адбылося адкрыццё выставы Ніны Мілаш “Чароўная магія кветак”.\n18.11.2010 AЎТАР(Ы): Зоя ХРУЦКАЯ\nЛістапад б’е рэкорды тэмпературы\nТэмпературны рэкорд зафіксаваны на Ашмяншчыне 14, 15 і 16 лістапада.\n10.09.2010 AЎТАР(Ы): Зоя ХРУЦКАЯ\n17 верасня ў краязнаўчым музеі адкрыецца выстава “Кветкавы рай”.\n28.07.2010 AЎТАР(Ы): Валеры ПІНЧУК\nВуліца Маладзёжная самая прыгожая ў вёсцы Хажова. Усе колеры вясёлкі можна знайсці на яе абшарах. Праходзіш – захапляешся. Ля кожнага дома растуць кветкі!\n04.03.2010 AЎТАР(Ы): Святлана ЦІШКО\nУсё прыгожае — ад жанчыны\nУсё прыгожае - ад жанчыны, сказаў аднойчы паэт. Кветкі, відаць, таксама. Маргарыткі, бягоніі і віёлы, якія ад вясны ўпрыгожваюць вуліцы Маладзечна, вырашчаныя жаночымі рукамі ў зялёнапаркавай гаспадарцы.


17 лістапад 2019, 21:51\nЁн заклікаў вернікаў не злавацца, калі бедныя стукаюцца ў іх дзьверы, перадае «Голас Амэрыкі».\nПапа Рымскі Францішак у нядзелю зладзіў у Ватыкане абед для 1500 бедных, перад якімі ён адслужыў імшу ў саборы Сьвятога Пятра з нагоды Сусьветнага дня бедных.\nКаля 150 круглых сталоў былі пастаўлены ў вялізнай зале ў Ватыкане, дзе пантыфік звычайна праводзіць аўдыенцыі зь вернікамі ў зімовыя месяцы. Там ён зладзіў абед для бедных, сярод якіх былі мігранты і каля 50 валянтэраў, якія працуюць зь людзьмі ў нядолі. У іншых раёнах Рыму і ў іншых парафіях таксама былі абеды яшчэ для 1500 чалавек, якія жывуць у нястачы.\nРаней у нядзелю папа адслужыў спэцыяльную імшу ў саборы Сьвятога Пятра, каб прыцягнуць увагу да становішча бедных у сьвеце. Падчас службы папа Францішак сказаў, што бедныя «палягчаюць людзям доступ на нябёсы», і назваў іх «скарбам Царквы».\nПапа заклікаў вернікаў не ўлавацца, калі бедныя стукаюцца ў іх дзьверы, а вітаць іх і дапамагаць ім як мага больш.\n«Колькі пажылых, немаўлятаў, інвалідаў і бедных людзей лічацца бескарыснымі, — сказаў пантыфік. — Мы пасьпешліва ідзем сваім шляхам, не турбуючыся пра тое, што разрыў павялічваецца, што сквапнасьць нямногіх пагаршае галечу многіх іншых».\nПапа прапанаваў вернікам задацца пытаньнямі: «Ці дапамагаю я хоць аднаму чалавеку, які ня можа мне даць нічога наўзамен? Ці ёсьць у мяне, хрысьціяніна, хоць бы адзін сябар-бядняк?»\nПапа, які выбраў імя Францішак, якое насіў сьвяты бедных, з самага пачатку свайго пантыфікату засяродзіў увагу на маргіналізаваных пластах насельніцтва сьвету.


2615 рублёў з 6000 патрэбных: вынікі першага дня збору грошай на «Асцярожна: дзеці!» і «Дуду»\n04.11.2019 / 12:31\n39 чалавек перавялі грошы на запуск новых дзіцячых беларускамоўных часопісаў за першыя 24 гадзіны збору. На гэты момант сабралі 2515 рублёў з 6000 патрэбных. Пераважна гэта пераводы па 10—20 рублёў, але тры чалавекі ахвяравалі па 500 рублёў, а адзін — 100 рублёў.\nСпіс ахвярадаўцаў будзе апублікаваны ў часопісах. Данатары могуць пазначаць свае імёны або выбіраць ананімнасць.\n30 гадоў таму была прынятая Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце 29


XCF Каб KWD Канвэртар, Онлайн канвэртар - Канвертаваць відэа, аўдыё, выявы, PDF - OnlineConvert.Com\nXCF Каб KWD Канвэртар\nІнтэрнэт Канвертаваць XCF Каб KWD Выкарыстоўвайце OnlineConvert Online. Бясплатна Хутка! Ніякая рэгістрацыя не патрабуецца.\nЯк канвертаваць XCF Каб KWD?\nІнтэрнэт XCF Каб KWD, вы можаце паставіць фармат XCF Каб KWD на свой кампутар, планшэт або мабільны тэлефон, не загружаючы ніякага праграмнага забеспячэння!


08 лістапад 2007, 12:04\nУладзімер Глод, Менск Кіраўнікі дыпляматычных місіяў краінаў Эўразьвязу, акрэдытаваныя ў Беларусі, сустрэліся ў Менску зь лідэрам незарэгістраванага грамадзкага аб’яднаньня “Рух “За Свабоду” Аляксандрам Мілінкевічам.\nПра гэта паведамляецца ў спэцыяльным прэсавым рэлізе, распаўсюджаным амбасадай Славаччыны, якая выконвае функцыі мясцовага старшынёўства Эўразьвязу ў Беларусі.\nПадчас гутаркі спадар Мілінкевіч прыцягнуў увагу да праблемы палітычных вязьняў у Беларусі. Прынамсі, ён занепакоены закрытым судовым працэсам над моладзевым актывістам Зьміцерам Дашкевічам, а таксама станам здароўя Андрэя Клімава.\nУ паведамленьні амбасады Славаччыны адзначаецца: “Мясцовае старшынёўства ЭЗ выказвае глыбокую занепакоенасьць эўрапейскіх дыпляматаў у Менску з прычыны стану грамадзянаў Беларусі, якія, згодна ацэнкі экспэртаў міжнародных органаў у правах чалавека, лічацца палітычнымі вязьнямі.\nМясцовае старшынёўства ЭЗ заклікае беларускія ўлады спыніць рэпрэсіўныя дзеяньні супраць грамадзянскай супольнасьці, паважаць правы чалавека і грамадзянскія правы беларускіх грамадзян і вызваліць прафэсара А. Казуліна, А. Фінкевіча, З. Дашкевіча, А. Клімава і іншых вязьняў асуджаных за грамадзянскую дзейнасьць.\nМясцовае старшынёўства ЭЗ верыць, што станоўчае разьвіцьцё ў гэтай галіне паскорыць актыўнае супрацоўніцтва з эўрапейскімі партнэрамі”.  Эўрапейскія палітычныя мудрацы – на дапамогу Беларусі, 30.10.2007


Хартыя_ 22 траўня 2022, Нядзеля, 13:08\nВось і мне нарэшце прыйшоў «ліст шчасця».\nУчора патэлефанавала мама і паведаміла, што ад мяне патрабуюць выплаты «падатку на дармаедства». Паведамленне пра гэта даставіла ў дом маіх бацькоў у Кобрыне паштальёнка. Мама адмовілася падпісвацца ў атрыманні паперкі, паведаміўшы, што яе дачка ўжо 6 гадоў як не можа жыць у Беларусі праз віну тых самых уладаў, якія цяпер ад яе патрабуюць грошай. Паштальёнка паставілася да маміных слоў з вялікім разуменнем і паскардзілася, што сама праз тое, што летась не працавала некалькі месяцаў, прызнаная «дармаедам» і ўжо прынесла сама сабе такое ж паведамленне. На гэтай абсурднай ноце жанчыны мірна рассталіся.\nУжо шмат напісана пра тое, як «дэкрэт аб дармаедстве» супярэчыць Канстытуцыі, што пад яго падпалі і выпускнікі ВНУ, і жанчыны ў дэкрэтных адпачынках, і будаўнікі, што працуюць у Расеі, і людзі, што даглядаюць за хворымі сваякамі.\nАле шчыра кажучы, паводле лукашэнкаўскіх законаў, я сапраўды «дармаедка». У мой афіцыйны працоўны стаж уваходзяць толькі пяць гадоў навучання на факультэце журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Па заканчэнні ВНУ я працавала на сайце charter97.org.\nГэта апошнія шэсць гадоў у Польшчы я маю «легальнае становішча», а дагэтуль у Беларусі 10 гадоў даводзілася працаваць, як партызану-падпольшчыку, хаваючы сваё месца працы, пасаду, збіраць рэдакцыю на арандаваных кватэрах, хаваць партатыўны кампутар у шафе на выпадак вобыску, а запасны на ўсялякі пажарны трымаць у суседзяў. Выжывала, як магла, але ні капейкі дзяржаўных грошай, у адрозненне ад жыхароў Драздоў, не выдаткавала. Але дзяржава ўсё роўна без мяне жыць не змагла - скончылася ўсё разгромам рэдакцыі, чатырма крымінальнымі справамі і турмой КДБ.\nДарэчы, пра КДБ. Камітэтчыкі дагэтуль не вярнулі мне беларускі пашпарт. Адзін Бог ведае, як мне было цяжка без яго бегчы з Беларусі, але сёння ў яго адсутнасці ёсць пэўная перавага.\nХай гэбэшнікі аплацяць падатак на маё «дармаедства». Так і скажу кобрынскай паштальёнцы. Упэўненая, яна з радасцю аднясе ім паведамленне. Лукашэнка ж загінаецца без грошай Радзінай.\nНапісаць каментар 135\n12:24 Страты расейскага войска ва Украіне перасеклі «чырвоную лінію»\n15.05 Решение в Кремле принято: что сегодня на столе у Путина 77,586\n18.05 Белорус купил дом у моря в Италии всего за 13 тысяч евро: что из этого вышло 62,288\n15.05 Хрыста Грозеў агучыў сцэнары перавароту ў РФ і смерці Пуціна 59,598\n19.05 «Хутка вы ўзрадуецеся, што не прадалі зараз сваю тысячу даляраў» 55,720


Канвертаваць Фунты стэрлінгаў (GBP) і М'янма кьятов (MMK) : Калькулятар абменнага курсу\nФунт стэрлінгаў (GBP) і М'янма кьята (MMK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Фунт стэрлінгаў і М'янма кьята пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 чэрвень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Фунт стэрлінгаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць М'янма кьята валюты па змаўчанні. Націсніце на М'янма кьятов або Фунты стэрлінгаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФунт стэрлінгаў гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark), Востраў Мэн, і Вялікабрытанія (Англія, Вялікабрытанія, Паўночнай Ірландыі, Шатландыя, Уэльс, Вялікабрытанія, ГБ, GBR). М'янма кьята гэта валюта, у М'янма (Бірма, ММ, MMR). Фунт стэрлінгаў таксама вядомы як Брытанскі фунт стэрлінгаў, Фунт Вялікабрытаніі, УКП, СТГ, англійская фунт, Англійская фунт стэрлінгаў, BPS, і Стэрлінгаў. Сімвал MMK можа быць запісаная K. Фунт стэрлінгаў дзеліцца на 100 pence. М'янма кьята дзеліцца на 100 pyas. Абменнага курсу Фунт стэрлінгаў Апошняе абнаўленне 19 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу М'янма кьята Апошняе абнаўленне 19 чэрвень 2019 ад Yahoo Finance. GBP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. MMK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Каму горш, а каму лепш? Пра вынікі блякады Хартыі. - Nacyjanalny Intares\nКаму горш, а каму лепш? Пра вынікі блякады Хартыі.\nЛукашэнка заблякаваў Хартыю. Пракапеня, БХД, АГП і Рух за Свабоду выступілі супраць гэтага кроку. Хартыя скардзіцца на абмежаваньне свабоды слова ў Беларусі, а інфармацыя пра яе блякаду трапіла ў стужкі навінаў амаль усіх краінаў сьвету. Толькі “неізвестна зачэм ім там эта Хартыя” і што яны пра яе ведаюць.\nПаспрабуем падыйсьці да аспэкту блякады з пункту гледжаньня карысьцяў і стратаў розных палітычных бакоў. Вядома, што ў гэтым не ідзецца пра “свабоду слова” як такую. Свабода слова тут проста пэўны повад для тых ці іншых дзеяньняў.\nСайт Хартыі даўна перастаў быць сродкам масавай інфармацыі, а стаў сродкам прамоцыі пэўнай палітычнай ідэі левага толку, якую на айчыннай глебе рэпрэзэнтуе Беларускі Нацыянальны Кангрэс на чале з панам Мікалаем Статкевічам. Адпаведна блякада Хартыі ў першую чаргу адаб’ецца на гэтай палітычнай сіле.\nВядома Лукашэнка не забараняў Хартыю з-за гэтага. Яму абсалютна няма справы да Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу. Яго нашмат больш хвалюе захаваньне раўнавагі ўплываў у межах уласнай эліты, якія набылі не да канца кіруемую дынаміку, у сувязі, як любілі казаць камуністы “напряженной международной обстановкой”, а напружанай яна была ў іх заўсёды.\nБлякада Хартыі была спробай старпэдаваць памкненьні лібэральнага зьвяна ў сыстэме ўлады пашырыць свае ўплывы дзякуючы дэкрэту датычна абегу крыптавалютаў (віртуальных валютаў) у краі. Вы дэкрэт, а мы вам Хартыю заблякуем – адказалі “сілавікі”. Адсюль рэакцыя галоўнага прадстаўніка лібэральных эканамічных колаў – пана Пракапені. А ён думаў “сілавікі” зь ім у бірулькі будуць граць? Наіўна.\nШто далей? Хартыя стала лякмусавай паперкай “лібэралізацыі” – “дазволяць Хартыю” – Пракапеня ізноў перамог. “Не дазволяць” – сілавікі і Крэмль – на кані. Усё проста.\nПалітыкаХартыяnationalinterestbyLeave a comment\nGerman Death Camps – барацьба за ўплывы паміж Ізраэлям і Польшчай


Будзе летнік – быццам казка. Пачакайце, калі ласка...\nОпубликовано: 31.05.2013 18:46:22\nВОСЬ-ВОСЬ лета пакліча хлопчыкаў і дзяўчынак у аздараўленчыя лагеры. Зараз тут актыўна рыхтуюцца да прыёму доўгачаканых юных гасцей, а ў некаторыя ўстановы дзятва можа збірацца хоць сёння. Пабываўшы ў трох летніх аздараўленчых лагерах у Кобрынскім, Драгічынскім і Іванаўскім раёнах , карэспандэнт «БН» упэўніўся, што сезон адпачынку пачнецца без спазненняў. І ў кожным з летнікаў будзе ўтульней, чым у мінулыя гады.\nКарэспандэнт «Белорусской нивы» сумесна са спецыялістамі кантралюючых службаў праверыў, як падрыхтаваны дзіцячыя аздараўленчыя лагеры Брэстчыны да летняга сезона\nПакоі рамантуюць, а дах цячэ…\nЯшчэ на пад’ездзе ў дзіцячы аздараўленчы лагер «Хваля», што на Кобрыншчыне, заўважаю, што да прыёму хлопчыкаў і дзяўчынак тут рыхтуюцца старанна. На асфальтоўцы, якая пятляе паміж лесу, няма ніводнай яміны. Дарога адрамантавана, а ў самім лагеры кіпіць работа. Не так даўно з-за дрэннага стану будынкаў яго ўвогуле збіраліся закрыць. Цяпер жа такая перспектыва ўтульнаму летніку, размешчанаму на беразе маляўнічага возера за вёскай Дзівін, ужо не паграджае. Праўда, і зроблена для гэтага шмат чаго. За час падрыхтоўкі да аздараўленчага сезона бягучага года на рамонце будынкаў і добраўпарадкаванні тэрыторыі асвоена звыш 2 мільярдаў рублёў. Яшчэ 240 мільёнаў паступіла пасля рэспубліканскага суботніка, які прайшоў сёлета ў красавіку. На гэтыя грошы ў аздараўленчым лагеры цалкам адрамантавалі тры карпусы, у якіх будзе размяшчацца дзятва. У астатніх трох аднаўленчыя работы таксама вядуцца, прычым будаўнікі працуюць амаль у кожным пакоі.\nСпецыялістаў Камітэта дзяржаўнага кантролю Брэсцкай вобласці, абласнога цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя, супрацоўнікаў МНС і іншых службаў у лагеры не чакалі, бо аб праверцы загадзя ніхто не папярэджваў. Галоўны спецыяліст Камітэта дзяржкантролю вобласці Віталь Пячко паведаміў, што мэта маніторынгу — выявіць нявырашаныя праблемы і пасадзейнічаць, каб дзіцячыя аздараўленчыя лагеры былі цалкам гатовы ў тэрмін прыняць юных наведвальнікаў.\nНа тэрыторыі «Хвалі» праца спорылася паўсюдна. Адзін з работнікаў будаўнічай арганізацыі, занятай на рамонце карпусоў, расказаў, што цяпер тут назіраецца сапраўдны аўрал, прычым з самага пачатку вясны. Рамантуюцца дахі, якія ў многіх месцах працякалі, ажыццяўляецца касметычны рамонт, на падлогу ўкладваецца плітка, фарбуюцца сцены і столь, устанаўліваецца новая мэбля, у памяшканнях ствараецца сучасны інтэр’ер. Праўда, не на ўсіх будынках дахі адрамантаваны цалкам, зроблены адлівы. Гэта не дае гарантыі, што падчас моцных ліўняў вада не падтопіць адрамантаваныя плошчы. Таму ў бліжэйшыя дні ў летніку трэба аднавіць усе дахі, закончыць добраўпарадкаванне тэрыторыі. Часу засталося зусім мала, а работы яшчэ вельмі шмат.\nПа словах дырэктара дзіцячага аздараўленчага лагера «Хваля» Вячаслава Ходзіна, першая змена пачнецца 2 чэрвеня. Летам тут будзе працаваць чатыры змены, у кожную з іх адпачнуць 240 хлопчыкаў і дзяўчынак. Праблем з абслугоўваючым персаналам няма. Галоўнае на цяперашні момант — аператыўна ліквідаваць усе недахопы, якія выявілі супрацоўнікі Камітэта дзяржкантролю і іншых службаў.\n«Брыганціна» не апусціла ветразі\nГадоў 7—8 назад гэткі ж незайздросны лёс чакаў і дзіцячы аздараўленчы лагер «Брыганціна» ў Іванаўскім раёне. Дзякуючы асабістай ініцыятыве старшыні Іванаўскага райвыканкама Юрыя Бісуна, аб’ект, што знаходзіўся ў занядбаным стане, зрабілі ўтульным і сучасным. Вось ужо 5 гадоў ім загадвае Сцяпан Мінюк, які доўгі час працаваў дырэктарам адной з сярэдніх школ райцэнтра. Калі наведваеш лагер, ствараецца ўражанне, што ён пабудаваны зусім нядаўна. Яркімі фарбамі блішчаць малыя архітэктурныя элементы, вабяць казачным выглядам альтанкі і зграбныя домікі, дзе будуць жыць юныя наведвальнікі. У пакоях ёсць кандыцыянеры, завезена новая мэбля. Да пачатку бягучага аздараўленчага сезона капітальна адрамантавана сталовая. Сучасны выгляд набыла і амбулаторыя, пабудаваная ў сярэдзіне мінулага стагоддзя. У параўнанні з «Хваляй» «Брыганціна» падрыхтавана да прыёму дзяцей лепш. Гэта заўважаецца з першага погляду, а прычына, як кажуць, ляжыць на паверхні. У летнік штогадова сістэматычна ўкладваліся значныя сродкі, што стала ўжо добрай традыцыяй. Прымаць гасцей тут можна хоць заўтра. Скончыць дробязныя недапрацоўкі, убраць смецце, якое дзе-нідзе засталося пасля будаўнічых работ, расставіць мэблю ў сталоўцы, і — калі ласка, шаноўныя госці, заязджайце!\nУсяго ў летніку плануюць аздаравіць больш за 470 дзяцей. У першую чаргу ўвага будзе нададзена патрэбам свайго раёна.\nСцяпан Мінюк расказвае, што на наступны год ужо запланаваны чарговыя абнаўленні. Над размешчанай у цэнтры лагера пляцоўкай, дзе адбываюцца канцэрты, сходы, дыскатэкі, трэба будзе ўстанавіць дах, абнавіць некаторыя альтанкі. Работы пачнуцца пасля таго, як апошняя змена дзяцей ў бягучым годзе пакіне лагер. А пакуль тут гатовы на працягу ўсяго лета дарыць хлопчыкам і дзяўчынкам радасць цікавага адпачынку і незабыўныя ўражанні.\nПрайшоўшы па тэрыторыі «Брыганціны», звярнуў увагу на яшчэ адзін аб’ект, які патрабуе рэканструкцыі ці нават новай будоўлі. Санвузел у летніку знаходзіцца ў неблагім стане. Усё чысцютка, драўляныя кабінкі ўнутры цаглянага будынка пабелены, прадэзынфіцыраваны і адпавядаюць усім санітарным нормам. Аднак пабелка чапляецца да адзення. На момант уявіў сабе, як сюды будуць заходзіць дзеці, і ці не выберуць яны замест туалета прылягаючую тэрыторыю. Мяркую, на гэтую акалічнасць трэба звярнуць увагу адміністрацыі аздараўленчага лагера.\nПрыгажосці ля вёскі Ляжыткавічы\nПа дарозе ў дзіцячы аздараўленчы лагер «Вінч», што схаваўся ў густых лясах за вёскай Ляжыткавічы Драгічынскага раёна, ніяк не мог зразумець, у чым сэнс гэтай назвы. Аднак калі пагутарыў з дырэктарам установы Аляксеем Зорыным, усё стала зразумела. Аляксей Сцяпанавіч дасканала ведае гісторыю гэтых мясцін і расказаў, што калісьці тут знаходзілася панская сядзіба, якая так і называлася — Вінч. Таму такую назву было вырашана пакінуць і за летнікам. Аддзелу адукацыі Драгічынскага райвыканкама ён дастаўся ў спадчыну ад мясцовага калгаса. Драўляныя казачныя домікі, прыгожыя алеі, «елкі ў пары з хваіною». Усё гэта, верагодна, адышло б у нябыт, калі б кожны год раён не выдаткоўваў значныя сродкі на падтрыманне лагера ў належным стане і яго рэканструкцыю. Сёлета, напрыклад, адрамантавалі сталовую, устанавілі шклопакеты, закупілі сучаснае абсталяванне і мэблю. Пафарбавалі драўляныя домікі, у якіх будзе жыць дзятва. Помню, дваццаць гадоў таму, калі сам працаваў выхавальнікам у цяпер не існуючым летніку «Зубраня» Брэсцкага раёна, там былі амаль такія ж умовы, такі ж маляўнічы пейзаж і казачныя хаткі. Адзіным іх недахопам з’яўлялася вільгаць і прахалода ў дажджлівае надвор’е, але ў «Вінчы», як давялося ўпэўніцца, яе вырашылі, устанавіўшы кандыцыянеры. А якую ўтульнасць стварылі ў памяшканнях! Шчыра кажучы, па-добраму зайздрошчу хлопчыкам і дзяўчынкам, якія будуць адпачываць тут.\nПад сонцам зелянее свежаскошаная траўка, на лазовай агароджы, на фоне мініяцюрнага, бярвенчатага доміка прывабліваюць вока гарлачыкі. Так і запрашае зазірнуць пад свой дах танцавальная пляцоўка з прыгожым драўляным мастком. Прапаноўваюць схавацца ад спякотнага сонца ў цяньку высокія дрэвы.\nМажліва, па ўзроўню абсталявання гэты невялічкі летнік (у адну змену ў ім будуць адпачываць 63 чалавека) нечым і саступае сучасным лагерам, аднак па ўражаннях, якія ён падорыць дзятве, напэўна, апынецца на самым ганаровым месцы. Пагутарыўшы ўсяго некалькі хвілін з Аляксеем Зорыным, адчуў, што разам са сваімі супрацоўнікамі ён укладвае ўсю душу ў абраную справу. А яшчэ падумаў: як добра, што такую прыгажосць ля вёскі Ляжыткавічы старанныя людзі здолелі зберагчы.


Сёння адзначаецца гадавіна Слуцкага паўстання\nАд ветпрэпарата чакаюць цуда ў лячэнні кавіду. Ці апраўдана гэта?\n27 ноября 2011 в 17:15\n27 лістапада — 91-я гадавіна Слуцкага збройнага чыну.\nЧаму на Слуцкім паўстанні 1920 года робіцца такі акцэнт? Гэта ж быў не адзіны факт антыбальшавіцкага супраціву на тэрыторыі Беларусі ў тыя віхурныя часы. Але менавіта Слуцкае паўстанне мела пад сабой наймацнейшы палітычны грунт. Гэта быў не стыхійны бунт супраць новых парадкаў, а сістэмная спроба адстаяць незалежнасць беларускай нацыянальнай дзяржавы.\nПаўстанне пачалося пасля падпісання Рыжскай мірнай дамовы, якая "пасекла край наш папалам": польская і савецкая дзяржавы падзялілі Беларусь. Польскія войскі, згодна з дамовай, адышлі, вызваліўшы нейтральную паласу, у якой якраз і ляжала Случчына.\nУ Слуцку, піша гісторык Анатоль Грыцкевіч, моцныя пазіцыі займала партыя эсэраў, якая абапіралася на беларускае сялянства. Эсэры стаялі за незалежнасць Беларускай Народнай Рэспублікі. З адыходам палякаў сяляне абралі Беларускія нацыянальныя камітэты як органы народнай улады ў павеце. Эсэры стаялі на чале тых камітэтаў, яны ж ініцыявалі Першы з’езд Случчыны.\nЁн адбыўся 14–15 ліпеня 1920 г. у Слуцку, ў вялікай зале дома Эдварда Вайніловіча. З’езд прыняў рэзалюцыю аб барацьбе за незалежную Беларускую Народную Рэспубліку і выбраў Раду, у склад якой увайшлі Уладзімер Пракулевіч (старшыня), Васіль Русак, Пётр Жаўрыд і яшчэ 15 асобаў. Яе задачамі была арганізацыя грамадзянскага кіраваньня на Случчыне, а таксама арганізацыя абароны краю.\n"Першы Беларускі З’езд Случчыны, скліканы ў лічбе 107 дэлегатаў, вітае Раду Беларускай Народнай Рэспублікі і сведчыць, што ўсе свае сілы аддасць на адбудову Сваёй Бацькаўшчыны.\nНяхай жыве вольная, незалежная, дэмакратычная Беларуская Народная Рэспубліка ў яе этнаграфічных граніцах!" — пісалася ў рэзалюцыі З’езду.\nСлуцкая рада за тры дні мабілізавала каля 4000 чалавек (па некаторых звестках 10 000). (Як адзначае гісторык Уладзімір Ляхоўскі, маглі б мабілізаваць і 50 тысяч, калі б была зброя.) Рада сфармавала два палкі: Першы Слуцкі полк і Другі Грозаўскі полк. Гэтыя два палкі ўтварылі Слуцкую брыгаду пад камандваньнем Антона Сокала-Кутылоўскага. Камандаванне войскамі было размешчанае ў Семежаве.\n"3 Паўстаннем Случчыны салідарызавалася тагды ўся Беларусь. Беларускія жаноцкія арганізацыі прыслалі 1-му Слуцкаму палку палкавы сьцяг нацыянальны з Пагоняй, вышытымі на ім словамі прысвячэньня: "Тым, якія першымі паўсталі і пайшлі паміраць, каб жыла Бацькаўшчына!" — успамінаў у лісце да Канстанціна Езавітава былы старшыня З’езду Случчыны, камісар Другога Грозаўскага палка Васіль Русак. — …Вораг быў у чысленнай перавазе і падгатаваны к вайне. Мы былі ў меншым ліку — хто ня быў малы, ня будзе вялікі! 12 тысяч паўстанцаў з аружжам у руках цэлай Случчыне сказалі голасна: "Гнаць польскіх паноў і маскоўскіх камісараў! Нехай жыве Вольная Беларусь!"\nГэты народны ўздым маляўніча апісаў у сваіх успамінах сведка тых падзей Алесь Змагар: "У Слуцку на Базарнай плошчы адбываецца мітынг, на якім прамаўлялі Старшыня Рады Пракулевіч, сябра Рады Ю. Лістапад і яшчэ некалькі вайскоўцаў. Асабліва памятна прамова падпалк. Гаўрыловiча. „Браты-Беларусы! Я не красамоўца. Я — франтавік. Ваяваў супроць немцаў. Потым… супроць чырвоных маскалёў… Прачуў я, што вам пагражаюць з Масквы бальшавікі. Пакінуў белых… Прабіраўся цераз франты… Спяшаў да свайго народа. Часта нараджаўся на смерць… Але Бог сцярог… I я з вамі. Я маю веды… веды камандзіра-франтавіка… Хачу іх перадаць для абароны свае Бацькаўшчыны. Гэта — мой абавязак…\nЯ кончыў. Запісвайцеся ў добраахвотнікі. Хто ў войска — падыходзь да гэтага століка, хто ў Чырвоны Крыж — да таго“. I захвалявалася плошча: — Пішы мяне… — Мяне пішы… Лезлі адзін цераз другога, стараючыся запісацца першым. Я антылярысты… разумею гарматы,- крычаў высокі сухарлявы дзед, распіхаючы локцямі натоўп… Вось і каля століка. — Пішы ў антылерыю… — Ды дзе табе? — адгаварваў пісар. — Хопіць малодшых. Але дзед ня ўнімаўся, пакуль не запісалі ў вабоз… — Калі не здолею быць пры гармаце, то хоць амуніцу спрытней за маладога падвязу,- бурчэў задаволены дзед".\nСупраць беларускіх войскаў білася Омская дывізія бальшавікоў. Баі вяліся ў раёне в. Быстрыца, ля мяст. Капыль і ў іншых населеных пунктах. У гэтых баях паўстанцы наносілі страты, бралі палонных, адбівалі населеныя пункты. Некаторыя чырвонаармейцы, у асноўным з расійскіх сялян, сілай мабілізаваных у Чырвоную Армію, добраахвотна здаваліся у палон або пераходзілі са зброяй.\nПа ўсім 100-кіламэтровым фронце. Капыль-Цімкавічы-Вызна бальшавікі вымушаны былі адступіць. Беларускія аддзелы мелі вельмі моцную падтрымку з боку мясцовага насельніцтва, але ім бракавала зброі і амуніцыі.\nУ баі ля мястэчка Капыль жаўнеры Грозаўскага палка захапілі ў палон роту чырвонаармейцаў з канцылярыяй і ўсёй амуніцыяй. Былі захоплены ў палон і сябры рэўкама, створанага савецкім камандаваннем. Пасля гэтага бою аддзелы 2-га Грозаўскага палка выцяснілі чырвоныя падраздзяленні з Цімкавічаў на ўсход.\n4 снежня пачаўся новы наступ Чырвонай арміі. Нястачы зброі і набоеў сталася няўдачай у баі пад вёскай Ядчыцы 6 сьнежня. 7 снежня беларускія часткі пакінулі Семежава. Не хапала амуніцыі, харчавання, сярод паўстанцаў пачалася эпідэмія тыфу.\nЭдвард Вайніловіч (фундатар Чырвонага касцёла ў Мінску, уладальнік маёнткаў Пузава і Савічы) у сваіх успамінах згадвае, што пасля баёў ля Вызны і Семежава чырвоныя войскі зайшлі далёка за дзяржаўную мяжу, вызначаную Рыжскай дамовай, ажно за Пузаў, пад Ёдчыцы, што было ўжо на тагачаснай польскай тэрыторыі. Ён сведчыць, што польскія войскі нават адсунуліся за сваю дэмаркацыйную лінію. Гэта было зроблена, каб даць магчымасць савецкім войскам разграміць паўстанцаў.\nСабраўшы значныя сілы, раніцай 19 снежня Чырвоная Армія пачала наступ, каб зліквідаваць узброенае паўстанне...\nШтаб Слуцкай брыгады перадыслакаваўся ў в. Заастравечча (Клецкі раён) каля р. Лань, за якой стаялі польскія войскі. Сюды збіраліся разбітыя аддзелы паўстанцаў. Рада Случчыны прыняла рашэнне перайсці раку ў раёне размяшчэння 41-га польскага палка. 29 снежня Слуцкая брыгада перайшла за р. Лань і была абяззброеная і інтэрніраваная польскімі вайсковымі ўладамі. Са складу брыгады адзін батальён (каля 400 чалавек) на чале са сваімі афіцэрамі застаўся ў нейтральнай зоне для працягу ваенных дзеянняў партызанскага характару. У асноўным гэта былі прыхільнікі генерала С. Булак-Балаховіча. Яны пайшлі на ўсход, у тым ліку ў лясы на Капыльшчыне і змагаліся яшчэ доўгі час.\nАфіцэраў і стральцоў, якія перайшлі Лань, інтэрніравалі ў Беласток, а потым перавезлі ў Дарагуск пад Бугам, дзе утрымлівалі да канца траўня 1921 года.\nАднак літаральна праз 7–8 месяцаў іх арыштавалі, судзілі і выслалі ў Гулаг.\n"Факт Слуцкага Паўстання ставіць нас, беларусаў, на адну плошчу з перадавымі народамі СССР (грузінамі, украінцамі), якія пасля развалу Расійскай імперыі хоць і не змаглі ўтрымаць сваю палітычную незалежнасць, то ў кожным выпадку вялі за яе ўпорнае змаганне, — пісаў Васіль Русак.\nНа эміграцыі 27 лістапада ўваходзіла ў спіс трох найгалоўных грамадскіх святаў, што адзначала беларуская дыяспара.\nУ сёньняшняй Беларусі 27 лістапада ўшаноўваецца незалежным грамадзтвам як Дзень герояў у памяць паўстанцаў-случакоў.


09:25 19 чэрвеня 2021\n14:24 12.09.2018 Атрымаць кароткую спасылку\nРабота малдога беларускага рэжысёра стала лепшым фантастычным фільмам на конкурсе ў Вашынгтоне.\nМІНСК, 12 вер — Sputnik. Фільм маладога беларускага рэжысёра Кірыла Нонга "Работнік года" атрымаў прыз журы "Зала славы" і перамог у намінацыі Smart Fiction фестываля SmartPhilm у Вашынгтоне, паведамілі арганізатары.\nУ катэгорыі фантастычных фільмаў з ім канкурыравалі 14 работ. Адметнай асаблівасцю фестываля з’яўляецца тое, што ўсё фільмы, якія прымаюць у ім удзел, здымаюцца на смартфоны ці іншыя мабільныя дэвайсы. Такім чынам, аўтары і рэжысёры атрымліваюць агульныя тэхнічныя магчымасці, а журы ацэньвае ў першую чаргу крэатыўнасць і творчы падыход.\n"Работнік года" – гэта фантастычная гісторыя, якая распавядае пра свет, дзе робаты паступова выцясняюць людзей. Фільм зняў беларускі рэжысёр, выпускнік Нью-Ёркскай кінаакадэміі Кірыл Нонг, а галоўныя ролі выканалі акцёр з Санкт-Пецярбурга Канстанцін Фісенка і заслужаны артыст Беларусі Аляксандр Кашпераў. У мінулым годзе фільм атрымаў Гран-пры конкурсу мабільнага кіно velcom Smartfilm.\nФільм беларускага рэжысёра атрымаў гран-пры Адэскага кінафестывалю\nФільм беларускага рэжысёра вылучаны на "Оскар"\nГалоўны беларускі фільм года? Рэцэнзія на "Хрусталь"\nНасібуліна пра ролю ў фільме "Хрусталь" і пра тое, што засталося за кадрам\nФільм "Хрусталь" увайшоў у топ-3 па касавых зборах у Беларусі


Каменныя крыжы | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n11.09.2012 516 Admin Комментариев нет\nНекалькі стагоддзяў таму назад нашы продкі ў памяць аб сваіх памерлых сваяках ставілі на пахаваннях надмагіллі ў выглядзе каменных крыжоў ці пліт. Звычайна на плітах высякалі хрысціянскія сімвалы, пазначалі год пахавання ці рабілі нейкі надпіс. З цягам часу пахаванні такога кшталту сталі не проста памінальнымі помнікамі прашчурам, але і перайшлі ў разрад матэрыяльнай культурнай спадчыны. У народзе могілкі з каменнымі крыжамі і плітамі называюць “галодныя магілы”. Навукоўцы гэтыя помнікі датуюць 13 — 18 стагоддзямі і называюць жальнікамі.\nНа Лепельшчыне падобныя пахаванні можна знайсці амаль у кожнай вёсцы. Адзін з такіх жальнічных могільнікаў знаходзіцца на ўскрайку вёскі Велеўшчына. Старыя, парослыя дрэвамі і хмызам, могілкі мяжуюць з сучаснымі пахаваннямі.\nЧас ад часу старыя могілкі наведваюць вучні Слабадской і Велеўшчынскай школ, абдзіраюць з крыжоў мох, змятаюць лісце. Аднак на большае ў дзяцей сілы не стае. І вось тут на дапамогу прыйшлі лепельскія краязнаўцы. Яны ўжо маюць вопыт аднаўлення могілак у Таронкавічах, якія з’яўляюцца сапраўднай турыстычнай “меккай” Лепельшчыны. Дайшла чарга аднавіць сярэднявечныя могілкі ў Велеўшчыне.\nПершым было вырашана падняць самы вялікі па памерах і вазе крыж. Пра гэты помнік сярэднявечча ад старажылаў Велеўшчыны дайшло некалькі паданняў. Па адной версіі, калі ў крыжы адбіта адно перакрыжжа і верхняя частка — там было схавана золата. Мясцовы жыхар і вырашыў гэта праверыць, пашкодзіўшы святыню. Золата ён так і не знайшоў. У другім паданні ідзе гаворка пра тое, што ў 1930-я гады крыж ужо спрабавалі падняць некалькі мужыкоў, але не здолелі, бо ўсе атрымалі разрыў сэрца…\nКраязнаўцы Васіль Шкіндзер і яго сын Ілля, Васіль Хацкевіч, Валерый Чарэцкі, Вольга Ганчар і яе дзеці Сяргей і Ганна дружна ўзяліся за справу. Сумненні былі толькі ў тым, ці адужаюць чацвёра дарослых мужчын, жанчына і некалькі падлеткаў падняць паўтонную глыбу. Пры дапамозе некалькіх рычагоў і вяроўкі паставілі крыж на ранейшае месца, дзе ён стаяў некалькі стагоддзяў.\nТакім жа чынам краязнаўцы паставілі на месца яшчэ некалькі крыжоў і каменнае надмагілле пачатку дваццатага стагоддзя. Крыху прыйшлося павазіцца з плоскай каменнай плітой вышынёй з паўметра. Карані дрэва аблыталі з усіх бакоў камень, не давалі паставіць яго вертыкальна. Аднак і гэты помнік сярэднявечча прыняў свой першасны выгляд. Доўга яшчэ разглядалі шарахаваты камень, на якім некалькі стагоддзяў таму назад нехта выбіў раннехрысціянскі сімвал крыжа, які па форме сваёй больш нагадвае якар.\nНа здымку: краязнаўцы паднімаюць крыж.\n← Ад плошчы да самых ускраін\nТаварыства сельскіх гаспадароў\nГеккон токи умеет “петь”\n09.07.2015 Лепельскi край Комментариев нет


Канвертаваць Гондурасские лемпиры (HNL) і Counterpartys (ZCP) : Калькулятар абменнага курсу\nГондурасский Лемпира (HNL) і Counterparty (ZCP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гондурасский Лемпира і Counterparty пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гондурасский Лемпира. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Counterparty валюты па змаўчанні. Націсніце на Counterpartys або Гондурасские лемпиры канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГондурасский Лемпира гэта валюта, у Гандурас (HN, HND). The Counterparty гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал HNL можа быць запісаная L. Сімвал ZCP можа быць запісаная ZCP. Гондурасский Лемпира дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу Гондурасский Лемпира Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Counterparty Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. HNL каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. ZCP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Сяргей Мазан: Не сказаў бы, што са зборам подпісаў усё дрэнна | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСяргей Мазан: Не сказаў бы, што са зборам подпісаў усё дрэнна\nЗбор подпісаў па кватэрах працягваюць сябры берасцейскай абласной арганізацыі Беларускай Сацыял-Дэмакратычнай партыі (Грамада). Агулам на Берасцейшчыне сабрана некалькі тысяч подпісаў у падтрымку патэнцыйных кандыдатаў. „Абыход кватэраў – гэта яшчэ адзін спосаб камунікацыі з патэнцыйнымі выбаршчыкамі,” – падкрэсліў намеснік старшыні берасцейскай абласной арганізацыі ’’Маладыя сацыял-дэмакраты – Маладая Грамада’’ Сяргей Мазан.\n– Я б не сказаў, што са зборам подпісаў усё дрэнна. Ахвотна падпісваюцца. Канешне, ёсць выпадкі, калі адмаўляюцца. Часта пытаюцца пра праграму. Але пакуль мы нічога не можам ім адказаць. Проста распавядаем пра тое, што мы робім у горадзе.\nПодпісы, якія збіраюць актывісты, будуць занесеныя ў адзіную базу патэнцыйных прыхільнікаў партыі. Пасля электаральнай кампаніі сябры арганізацыі будуць абтэлефаноўваць грамадзян і запрашаць на мерапрыемствы і да ўдзелу патэнцыйных кандыдатаў у наступных выбарах, а таксама ладзіць інфармацыйныя кампаніі.


Тамбоўская вобласць — Вікіпедыя\nвобласць у Расіі\nТамбоўская вобласць (руск.: Тамбовская область) — суб'ект Расійскай Федэрацыі, які размешчаны ў цэнтры еўрапейскай часткі краіны. Адміністрацыйны цэнтр — Тамбоў. Створана 27 верасня 1937 года.\n994 420 чал. (1 студзеня 2021)\n34 300 км²\nТамбоўская вобласць на Вікісховішчы\nТамбоўская вобласць знаходзіцца ў паўднёвай частцы Усходне-Еўрапейскай раўніны, у цэнтральнай частцы Окска-Данской раўніны (вышыня да 219 м). Плошча тэрыторыі — 34,5 тыс. км². У асноўным гэта нізінная раўніна з вышынёй 150 м над узроўнем мора. Рэльеф палогахвалісты, раздзелены балкамі і ярамі.\nКарысныя выкапні: радовішча «Цэнтральнае» 887 млн. м³ ільменіт—руціл—цырконіевых пяскоў з 4 % утрыманнем металаў і магчыма прамысловым утрыманнем золата каля сяла Нікольскае Расказаўскага раёна Фасфарыты, будаўнічыя матэрыялы, мінеральныя фарбы, торф. Найболей вядомыя радовішчы пяску — Тамбоўскае, Полкаўскае.\nПа тэрыторыі вобласці працякае каля 1400 рэк, рэчак і ручаяў. Найболей значныя рэкі — Цна (басейн Волгі), Варона, Біцюг, Варонеж і Савала (басейн Дона). Водныя рэсурсы ўключаюць таксама парадку 900 сажалак і вадасховішчаў з агульным аб'ёмам вады 534,5 млн м³.\nТамбоўская вобласць знаходзіцца ў зоне лесастэпу. Глебы — чарназёмы тыповыя магутныя, на поўначы — шэрыя лясныя глебы. Па далінах і балках — лугово-чарназёмныя і тарфяна-балотныя. Лясы (асноўныя пароды — хвоя, дуб, клён, ліпа, ясень, бяроза, асіна) займаюць каля 1/10 тэрыторыі. Захаваліся заяц-русак, лісіца, тхор, грызуны. На тэрыторыі Тамбоўскай вобласці — Варонінскі запаведнік.\nНасельніцтва вобласці — 1130,4 тыс. чал. (2006) (1144.8 — 2005). Шчыльнасць насельніцтва: 32,8 чал./км² (2006) (33,4 — 2005), удзельная вага гарадскога насельніцтва: 57,6 % (2006) (57,5 % — 2005). Насельніцтва практычна монанацыянальна: большасць рускія (96,5%).\nВобласць падзяляецца на 23 раёны, буйнейшый гарады - Тамбоў, Мічурынск, Расказава, Маршанск.\nІван Сямёнавіч Бірукоў — Герой Савецкага Саюза.\nІван Аляксеевіч Мартынаў — Герой Савецкага Саюза.\nЗоя Анатолеўна Касмадзям’янская — Герой Савецкага Саюза.\nГеоргій Васільевіч Чычэрын — расійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч.\nАркадзь Андрэевіч Акулінін (1909—1986) — беларускі марфолаг. Доктар біялагічных навук (1958), прафесар (1960).\nМікалай Мікалаевіч Зацэпін (1917—2015) — беларускі вучоны ў галіне электрамагнетызму і фізікі неразбуральнага кантролю. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1972), доктар тэхнічных навук (1967), прафесар (1971).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Тамбоўская_вобласць&oldid=3824467"\nАпошнія змены 30 сакавіка 2021 а 16:21\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:21, 30 сакавіка 2021.


Аршанца Ігара Крыштона аштрафавалі за плякаты “Свабоду Казуліну!”\n18 ліпень 2006, 18:26\nРадыё Свабода Пастанову пра штраф вынесла на сёньняшнім паседжаньні адміністрацыйная камісія Аршанскага гарвыканкаму.\nІгара Крыштона прызналі вінаватым на падставе 143-га артыкулу Кодэксу аб адміністрацыйных правапарушэньнях Рэспублікі Беларусь. 10 ліпеня міліцыянты затрымалі яго на аўтобусным прапынку, калі ён наклейваў плякат са словамі “Свабоду Аляксандру Казуліну!”. Сябры камісіі кваліфікавалі ўчынак спадара Крыштона як “парушэньне правілаў добраўпарадкаваньня ды ўтрыманьня населеных пунктаў і разьмяшчэньне аб’яваў у неадпаведных месцах”.\n(Крыштон: ) “Сказалі, што тых, хто клеіць аб’явы пра продаж чаго-небудзь ці што іншае, дык яны не заўважылі б. А мяне — заўважылі. Сказалі, што клеіць трэба на адмысловых тумбах, а я сказаў, што ёсьць жа й дошкі для аб’яваў, і мы на дошках таксама клеілі... Прыцягнулі да адказнасьці, ну і ўсё”.\nІгару Крыштону давядзецца заплаціць штраф — адну базавую велічыню, гэта 31 тысяча рублёў. Гэта максымальнае пакараньне, прадугледжанае паводле 143-га артыкулу адміністрацыйнага заканадаўства.\nКамісія магла абмежавацца папярэджаньнем, але дала штраф — нават нягледзячы на тое, што Ігар Крыштон беспрацоўны. Ён працаваў настаўнікам гісторыі ў роска-сялецкай школе, што ў Аршанскім раёне, але быў звольнены напярэдадні выбараў, калі працаваў у ініцыятыўнай групе Аляксандра Казуліна.


27 кастрычнік 2021, 15:34\nЗьміцер Фурманаў адразу па вызваленьні 21 кастрычніка 2021 году\nЭкс-палітвязень расказвае, чаму выехаў зь Беларусі ў першыя ж гадзіны пасьля вызваленьня, як ад яго дамагаліся абгавору Ціханоўскага і чым варта жыць беларусам далей.\nГарадзенца Зьмітра Фурманава вызвалілі зь віцебскай калёніі 21 кастрычніка. Ён адбыў увесь тэрмін зьняволеньня, які прысудзілі. У першыя гадзіны пасьля вызваленьня былы палітвязень даў некалькі кароткіх інтэрвію, затым разам з бацькамі даехаў да Менску, дзе сеў на аўтобус да Кіева. У размове са Свабодай Зьміцер расказаў аб прычынах такога хуткага ад’езду, а таксама пра тое, што зь ім адбывалася пасьля затрыманьня на пікеце Сьвятланы Ціханоўскай у канцы траўня 2020 году.\n«Гэта быў тапак, якія я падарыў Ціханоўскаму як сымбаль пратэсту, — гаворыць Фурманаў. — Я нарэшце тады зразумеў, за што сяджу ў турме ўжо год. Гэта была асноўная мая віна. Пры гэтым з самім Ціханоўскім падчас сьледзтва я нават ня бачыўся. Сьледчыя органы ўвогуле не асабліва цырымоніліся з допытамі. У іх была хутчэй задача прызнаньня мной віны. Падрабязныя пытаньні сьледчы пачаў задаваць, ужо калі я быў на „Валадарцы“, праз два месяцы пасьля затрыманьня. Яны таксама хацелі, каб я нагаварыў на іншых хлопцаў таго, што б ім было зручна. Але я ня меў чаго сказаць. Яны хацелі, каб я агаварыў Ціханоўскага. Пыталіся, што ён гаварыў, якія лёзунгі выказваў. Але я нічога ня чуў. Гэта моцна не падабалася сьледчым».\n«Тады таксама пачалі прыходзіць лісты, — расказвае былы палітвязень. — Натуральна, прама ніхто не пісаў мне аб пратэстах, але па нейкіх прыкметах можна было здагадацца. Таксама газэты. Асабліва выданьне „Новы час“ мне дапамагло, асноўная інфармацыя даходзіла ад іх. Гэта было цудоўна. Азначала, што мы не дарэмна ўсё пачалі. Вядома, было страшна чытаць пра пакалечаных і забітых. Але трэба ўсё адно дамагацца свабоды. Прыходзіцца нечым ахвяраваць».\n«Галадоўкі родных я спачатку не падтрымаў»\nУ ліпені 2020 году маці і дзяўчына Зьмітра Фурманава зладзілі галадоўку пратэсту супраць яго ўтрыманьня пад вартай. На працягу некалькіх дзён яны знаходзіліся ля сьценаў СІЗА № 1 на вуліцы Валадарскага. У выніку Фурманава перавялі ў сьледчую турму Жодзіна.\nЗа час знаходжаньня за кратамі Зьміцер Фурманаў пабываў у СІЗА № 1 на вуліцы Валадарскага ў Менску, сьледчай турме № 8 Жодзіна, перасыльным пункце ў Баранавічах, горадзенскай турме і віцебскай калёніі. Ён гаворыць, што паўсюль адміністрацыя старалася абмежаваць ягоныя кантакты зь іншымі «палітычнымі». Таму асабліва Зьмітру запомніўся толькі адзін такі выпадковы знаёмы.\n«Аляксей Галаўкін, я быў зь ім у горадзенскай турме, — узгадвае Зьміцер. — Яго пасадзілі за абразу Шуневіча і Караева ў інтэрнэце. Мы разам літаральна суткі пабылі, ён таксама з Горадні, з Фолюша. Я таксама там у Горадні жыў, ягоны бацька таксама вайсковец. Мы пагаварылі, я зразумеў, што гэта вельмі разумны чалавек. Інвалід зь дзяцінства, але працуе айцішнікам, дыстанцыйна. Было вельмі дзіўна бачыць, што такі разумны чалавек цяпер за кратамі за нейкія камэнтары ў інтэрнэце. Ён мог бы шмат добрага зрабіць для краіны. Цяпер Андрэй у калёніі, яму далі тры гады».\n«Трэба таксама разумець, што гэтыя паўтара года для мяне не былі самымі простымі, — гаворыць Фурманаў. — Пачыналася ўсё добра і даволі проста. Але скончылася ў ШЫЗА, што было самым складаным. Таму я магу сказаць, што гэта вельмі доўга. Я думаў, што людзям, якія атрымалі больш за мяне, не давядзецца сядзець цэлыя тэрміны. Што я буду адзіным, хто адседзіць свой тэрмін цалкам. Здавалася, што перамога блізка і нас усіх хутка адпусьцяць. Але гэтага не адбылося. Ужо ёсьць людзі, якія выходзілі пасьля мяне. Калі некаму цяпер давядзецца сядзець па 10 гадоў і больш... У мяне гэта нават ня ўкладваецца ў галаве. Але калі ўсё будзе працягвацца так, як сёньня, то гэта магчыма».\n«Зараз дастаткова проста нешта рабіць»\n«Я ніколі ня думаў, што чалавек, настолькі далёкі ад палітыкі, зможа столькі дамагчыся, — кажа Фурманаў. — Такога прызнаньня ў беларусаў. Выйсьці на ўзровень міжнароднага палітыка. У цэлым я не магу ацаніць, правільна дзейнічае штаб Ціханоўскай альбо не. Я пакуль ня маю ўсёй інфармацыі. З часам змагу, напэўна. Але я магу сказаць, што ў любым выпадку можна памыліцца. Цяпер такі час, што цяжка штосьці сплянаваць, ажыцьцявіць нешта. Мы толькі празь нейкі час зможам зразумець, што было правільна, а што не. Зараз дастаткова проста нешта рабіць».\n«Я вельмі моцна зьмяніўся, так, — прызнаецца былы палітвязень. — Думаю, гэтыя зьмены могуць пайсьці мне на карысьць. Але і дрэнныя звычкі турэмныя таксама зьявіліся. Працягваю пастаянна сачыць за тым, што гавару, за кожным словам. Лічу, гэта дрэнная звычка, ад яе неабходна пазбавіцца. Дагэтуль баюся званкоў у дзьверы альбо на тэлефон. Нечаканых гукаў. Мне здаецца, што зараз за мной прыйдуць і я зноў буду ў турме. З другога боку, ёсьць і добрыя звычкі. Я цяпер магу сам паклапаціцца пра сябе ў бытавым пляне. І ня толькі пра сябе, але і пра тых, хто навокал. У мяне зьявілася звычка дапамагаць усім. Гэта вельмі добра».