Рэклама на NN.by Наша Гісторыя Наша Ніна Рэстаран Кухмістр\nЦі разбіраецеся вы ў гісторыі беларускага алкаголю?\nВакол культуры піцця ў грамадстве ўкаранілася мноства міфаў і стэрэатыпаў. Але вы будзеце бязмежна здзіўленыя, наколькі разнастайным быў калісьці свет нашых моцных напояў, як нечакана і цікава ён адлюстроўваецца ў нашай культуры.\nРазам з рэстаранам беларускай і літвінскай кухні «Кухмістр» мы раім вам праверыць, што вы ведаеце пра аўтэнтычныя беларускія напоі. Складаць пытанні нам дапамагаў доктар гуманітарных навук, аўтар кнігі «Сакатала бочачка» пра гісторыю беларускага алкаголю і кансультант рэстарана Алесь Белы.\nЯк называўся беларуска-літвінскі аналаг віскі — якасны збожжавы (як правіла, жытнёвы) дыстылят, вытрыманы ў дубовых бочках?\nНе, крамбамбуля — гэта напой з гарэлкі, мёду і спецый. Яго не вытрымлівалі ў бочках.\nАкавіта была прадуктам двайнога ці нават трайнога перагону. Большая частка моцных напояў выкарыстоўвалася для настоек і прыгатавання лекаў.\nТак, слушна. Гэта гарэлка з чыстага жытнёвага спірту, вытрыманая ў дубовых бочках на працягу 5—10 гадоў. Такое доўгае даспяванне і дало назву напою. Старка, як і сучасны блізкі па тэхналогіі вытрыманаму віскі, з'явілася ў 1820-х гадах.\nНе, такога напою ўвогуле не існавала :)\nЯкі акагольны напой лічыцца самым старажытным у гісторыі чалавецтва (не выключаючы і Беларусь)?\nНяправільна. Гістарычна збіцень — увогуле неалкагольны напой. Гэта адвар з зёлак і спецый, у які дадавалі мёд. Дадаваць у яго алкаголь дадумаліся толькі ў постсавецкія часы.\nТак. Антраполагі лічаць, што некалі старажытнаму чалавеку ў мёд дзікіх пчол, які ён назбіраў, трапіла вада. Пачалося браджэнне, чалавек паспрабаваў тое, што атрымалася, і адчуў невядомы дагэтуль вясёлы стан. Вось прыкладна так і пачаўся выраб пітнога мёду, а было гэта вельмі-вельмі даўно, ад 9 да 14 тысяч гадоў таму.\nНяправільна. Піва было другім па старажытнасці ў гісторыі чалавецтва алкагольным напоем. Яго пачалі варыць, ужо калі трывала ўсталявалася сельская гаспадарка. Прыкладна 6—7 тысяч гадоў таму. А самым старым быў пітны мёд, які ўзнік яшчэ ў старажытных збіральнікаў, ад 9 да 14 тысяч гадоў таму.\nМагчыма, брага (але не дыстылят з яе) — сапраўды даволі старажытны напой, але ён значна саступае піву і асабліва пітному мёду.\nХто быў першым вялікім аматарам шампанскага ў Беларусі?\nКароль Станіслаў-Аўгуст Панятоўскі.\nАпошні кароль Рэчы Паспалітай амаль не ўжываў алкаголю. А тысячы бутэлек шампанскага ў Нясвіж дастаўляліся для патрэб вядомага гарэзы Караля Радзівіла Пане Каханку.\nА вось і не. Касцюшка вёў даволі цвярозае жыццё. А тысячы бутэлек шампанскага ў Нясвіж дастаўляліся для патрэб вядомага гарэзы Караля Радзівіла Пане Каханку.\nА вось і не. Тысячы бутэлек шампанскага ў Нясвіж дастаўляліся для патрэб вядомага гарэзы Караля Радзівіла Пане Каханку.\nКараль Радзівіл Пане Каханку.\nТак. Тысячы бутэлек шампанскага ў Нясвіж дастаўляліся для патрэб вядомага гарэзы Пане Каханку.\nЯкія цэхі майстроў алкагольнай галіны існавалі ў сярэднявечнай і ранне-навачаснай гісторыі Беларусі?\nПраўда! Цэхі саладоўнікаў існавалі ва ўсіх значных беларускіх гарадах. Самая складаная тэхналагічная аперацыя ў піваварстве — гэта прыгатаванне соладу. Зварыць жа сякое-такое піва з гатовага соладу ўмела кожная хатняя гаспадыня і амаль любы дарослы чалавек.\nТаму ў ВКЛ існавалі цэхі прафесійных саладоўнікаў, але не півавараў — што, зрэшты, не спрыяла росту якасці піва, як гэта адбывалася ў Германіі, Чэхіі ці Нідэрландах.\nНе. Самая складаная тэхналагічная аперацыя ў піваварстве — гэта прыгатаванне соладу. Зварыць жа сякое-такое піва з гатовага соладу ўмела кожная хатняя гаспадыня і амаль любы дарослы чалавек. Таму ў ВКЛ існавалі цэхі прафесійных саладоўнікаў, але не півавараў, магчыма, дзе-нідзе ў такія цэхі ўваходзілі і майстры іншых "алкагольных" прафесій.\nУсе пералічаныя вышэй існавалі.\nУ XIX стагоддзі склаўся ідэальны вобраз гэтага напою: «Чорны, як наваградскі анёл [на гербе], салодкі, як ковенскі мёд, моцны, як турэцкая пяхота»\nНе, дубняк — гэта пітны (зброджаны) мёд, слабаалкагольны напой, настоены ў дубовых бочках. А гутарка ідзе пра крупнік — традыцыйны моцны напой з гарэлкі, мёду і спецый.\nПітны (зброджаны) мёд, слабаалкагольны напой, настоены ў дубовых бочках. А гутарка ідзе пра крупнік — традыцыйны моцны напой з гарэлкі, мёду і спецый.\nТак, салодкасць крупніку забяспечваў мёд, а мацунак — гарэлка, на аснове якой ён рабіўся.\nНе, пунш — гарачы слабаалкагольны кактэйль з фруктамі і спецыямі індыйскага паходжання. А гутарка ідзе пра крупнік — традыцыйны моцны напой з гарэлкі, мёду і спецый.\nУ прывілеі якому беларускаму гораду ўпершыню ў ВКЛ згадвалаcя гарэлка?\nНе, Полацку. У прывілеі вялікага князя Аляксандра на магдэбургскае права Полацку ў 1498 годзе запісана: «Теж придаем в моц войтовскую вси горелого вина делатели теж продавцы». Гарэлае віно ў Берасці і нават у Вільні ўпершыню згадваецца на некалькі гадоў пазней.\nТак! У прывілеі вялікага князя Аляксандра на магдэбургскае права Полацку ў 1498 годзе запісана: «Теж придаем в моц войтовскую вси горелого вина делатели теж продавцы».\nНе, Полацку. У прывілеі вялікага князя Аляксандра на магдэбургскае права Полацку ў 1498 годзе запісана: «Теж придаем в моц войтовскую вси горелого вина делатели теж продавцы». Гарэлае віно ў Наваградку і нават у Вільні ўпершыню згадваецца на некалькі гадоў пазней.\nНе, Полацку. У прывілеі вялікага князя Аляксандра на магдэбургскае права Полацку ў 1498 годзе запісана: «Теж придаем в моц войтовскую вси горелого вина делатели теж продавцы». Гарэлае віно ў Горадні і нават у Вільні ўпершыню згадваецца на некалькі гадоў пазней.\nУ традыцыйнай шляхецкай гаспадарцы XVII—XIX ст. так называлі чалавека, адказнага за падтрыманне асартыменту алкагольных напояў\nУ вялікіх дамах за выраб налівак ды настоек адказвалі асобныя супрацоўнікі, часцей за ўсё жанчыны, прычым часта шляхецкага паходжання. Называлі іх «паннамі аптэчковымі». Усе запасы «аптэчак» тым працавітым паннам належала своечасова папаўняць і быць гатовымі ў любы момант даць справаздачу гаспадарам.\nНе, кухмістр — гэта галоўны кухар пры двары, а таксама самы вядомы ў свеце рэстаран беларускай кухні.\nА за падтрыманне асартыменту алкагольных напояў адказвала аптэчковая панна. Усе запасы «аптэчак» тым працавітым паннам належала своечасова папаўняць і быць гатовымі ў любы момант даць справаздачу гаспадарам.\nНе, ключніца — гэта блізкае паняцце, але ўсё ж з рускай гісторыі. А за падтрыманне асартыменту алкагольных напояў менавіта ў шляхецкіх дамах адказвала аптэчковая панна. Ключніца ж была адказная, каб падрабіцца пад панну аптэчковую.\nЛентвойт быў намеснікам войта ці старасты пад прывілеем горада. А за падтрыманне асартыменту алкагольных напояў адказвала аптэчковая панна. Усе запасы «аптэчак» тым працавітым паннам належала своечасова папаўняць і быць гатовымі ў любы момант даць справаздачу гаспадарам.\nЯк называўся посуд для піцця, пры дапамозе якога на баляваннях гасцей прымушалі піць болей?\nРаструхан — гэта адна з найбольш старых экзатычных пасудзін для пітва. Як правіла, раструханам надавалі форму нейкай жывёлы: каня, аленя, ільва, страуса, арла — і выкарыстоўвалі на надзвычай урачыстых бяседах. Ды і дазволіць іх сабе маглі толькі вельмі багатыя асобы.\nНе, бо гэта нават не посуд. Прынука — звычай настойлівага запрашэння, упрошвання, ледзь не прымушэння госця да ежы і пітва.\nТак, куляўка — шкляны ці керамічны келіх без падстаўкі, які немагчыма было паставіць, не выпіўшы папярэдне ўвесь наліты ў яго напой (іначай рэшту давялося б выліць на абрус ці падлогу). Часам куляўкі, прамовіўшы тост і выпіўшы напой, адразу ж дэманстратыўна разбівалі аб падлогу. Гэта рабілася, каб падкрэсліць, што ўрачыстая нагода, у гонар якой пілі, больш ніколі не паўторыцца, а значыць, выпіць з гэтага начыння паўторна — ускосна прынізіць таго, каму хацелі аказаць гонар.\nНе, гэта тое ж, што па-руску «недотрога».\nЯк на Беларусі называлі апошнюю чарку?\n«На адыходзіны капытковую выпіць не шкодзіць. Капытковую да дна!» — так пісаў Рыгор Барадулін пра звычаі роднай Ушаччыны.\nА правільныя ўсе тры адказы!\nЯе ўзгадваюць пісьменнікі з розных рэгіёнаў — ад Касцюковічаў да паўночна-заходняй Віленшчыны. А таксама ў песні пра чарку на пасашок.\nТакую назву ў сваіх творах пакінулі Анатоль Клышка, Міхась Скобла і Янка Брыль.\nУсе адказы слушныя.\nТак! Пра капытковую пісаў Барадулін, пра аглаблёвую спавяў ансамбль «Бяседа», а расхадуху ўзгадвалі Клышка, Скобла і Брыль.\nРаней не маглі варыць піва круглы год, было ўсяго два сезоны: зімовы і летні. У які месяц варылі «марцовае» піва?\nНе. Раней варылі піва толькі ў два сезоны: зімні і летні. Першы — з верасня па красавік — сканчвалі на Юр'я, што прыпадаў на 23 красавіка. Гэта была апошняя важная нагода зварыць піва са збожжа старога ўраджаю.\nАле хмель і солад да красавіка заставаўся не ва ўсіх. Таму масава варылі піва ў сакавіку (март/march). Адсюль і назва.\nТак! Раней варылі піва толькі ў два сезоны: зімні і летні. Першы — з верасня па красавік — сканчвалі на Юр'я, што прыпадаў на 23 красавіка. Гэта была апошняя важная нагода зварыць піва са збожжа старога ўраджаю.\nВы нічога не ведаеце пра гісторыю беларускага алкаголю\nРаім пачытаць кнігу «Сакатала бочачка» Алеся Белага і завітаць у «Кухмістр»!\nВы слаба разбіраецеся ў беларускім алкаголі\nВы даволі добра разбіраецеся ў гісторыі нашага алкаголю\nЗавітайце у «Кухмістр» па аўтэнтычны беларуска-літвінскі смак!\nЗавітвайце ў «Кухмістр» па аўтэнтычны беларуска-літвінскі смак!\nВы проста эксперт у гісторыі беларускага алкаголю\nЧыталі кнігу «Сакатала бочачка»? Раім завітаць у «Кухмістр» па аўтэнтычны беларуска-літвінскі смак!\nвуліца Карла Маркса, 40\n+375 29 119-49-00\nДалучайцеся да «Кухмістра» ў сацсетках\nз рэстаранам «Кухмістр»


Будзьма беларусамі! » 10 гадоў ПВТ: лічбы пра «беларускую Крамянёвую даліну», якія ўражваюць\n02.06.2016 | Грамадства\n10 гадоў ПВТ: лічбы пра «беларускую Крамянёвую даліну», якія ўражваюць\nЗа дзесяць гадоў колькасць рэзідэнтаў Парку высокіх тэхналогій павялічылася ў 38 разоў, а аб’ём іх экспарту пабіў усе рэкорды. У дзень нараджэння ПВТ 42.TUT.BY сабраў самыя дзіўныя лічбы аб «беларускай Крамянёвай даліне».\n1 чэрвеня 2006 года ў Парку высокіх тэхналогій былі зарэгістраваныя першыя рэзідэнты, менавіта гэтая дата лічыцца днём нараджэння ПВТ. На сваім сайце адміністрацыя паркупадзялілася вынікамі дзесяцігоддзя.\nМы сабралі дзесяць найбольш дзіўных лічбаў аб Парку высокіх тэхналогій і беларускай ІТ-індустрыі ў цэлым за апошнія дзесяць гадоў.\nУ 38 разоў вырасла колькасць рэзідэнтаў за дзесяць гадоў: з 4 кампаній у чэрвені 2006 да 152 у чэрвені 2016-га. Першымі рэзідэнтамі, дарэчы, былі ІП «ЭПАМ Сістэмз», ПУП «Сакрамент ІТ», ІТ СТАА «Сістэмныя тэхналогіі» і СП ЗАТ «Навучсофт».\nУ 33,6 раза вырас гадавы аб’ём экспарту тавараў і паслуг парка: з 21 млн даляраў па выніках 2006 года да 705,6 млн па выніках 2015.\n91,5% склала доля экспарту ў структуры эканомікі ПВТ у 2015 годзе. Гэта рэкорднае значэнне за ўсю гісторыю парку.\n74 даляра на кожнага беларуса прыходзіцца цяпер ад прададзеных за мяжу праграмных распрацовак.\n1,07 трыльёна рублёў зарабілі рэзідэнты парку на ўнутраным беларускім рынку ў 2015 годзе.\n47,2 млн даляраў падаходнага падатку заплацілі рэзідэнты ПВТ у бюджэт краіны ў 2015 годзе.\n3000 чалавек у сярэднім наймаюць кампаніі-рэзідэнты ПВТ кожны год. Зараз у кампаніях-рэзідэнтах Парку высокіх тэхналогій — каля 25 тысяч супрацоўнікаў. На фоне скарачэнняў у прамысловых гігантаў штаты IT-кампаній працягваюць расці.\n38 180 чалавек зараз займаецца дзейнасцю, звязанай з вылічальнай тэхнікай, па ўсёй краіне. Іх намінальная налічаная сярэднямесячная заработная плата ў 2015 годзе склала 22 631 816 рублёў (дадзеныя Белстата).\n900 млн чалавек у 160 краінах карыстаецца мабільнымі дадаткамі, распрацаванымі ў Беларусі. Самыя папулярныя — распрацоўкі кампаній Apalon і MSQRD.\nНа 38 месцаў паднялася Беларусь за 10 гадоў у сусветным рэйтынгу развіцця інфармацыйных тэхналогій Міжнароднага саюза электрасувязі: з 74-га месца ў 2005 годзе да 36-га ў 2015-м.


У Чарнавіцкай вобласці Вижницкий міліцыянты злавілі зламысніца, якая скрала сотавы тэлефон\nДа мясцовых праваахоўнікаў звярнулася па дапамогу 29-гадовая жыхарка пасёлка Берегомет. Жанчына паведаміла, што з прылаўка яе крамы выкралі мабільны тэлефон. Супрацоўнікі міліцыі адразу пачалі пошукі зламысніцы. Праваахоўнікі апыталі мясцовымііх жыхароў. У час размовы грамадзяне паведамілі міліцыянтам, што бачылі падазроную жанчыну, якая ўжывала спіртныя напоі недалёка ад месца здзяйснення злачынства. Атрыманая інфармацыя ад грамадзян дапамагла работнікам міліцыі знайсці зламысніца. Ёю аказалася 48-гадовая жыхарка пасёлка гарадскога тыпу Берегомет, раней не трапляла ў поле зроку правайхоронцив. Жанчына прызналася ў зробленым злачынстве і вельмі шкадуе пра свой учынак. Аднак ёй усё ж прыйдзецца адказваць за свае дзеянні. Па дадзеным факце ўзбуджаная крымінальная вытворчасць па ч. 1 арт. 185 (Крадзеж) Крымінальнага кодэкса Украіны. Рэчавыя доказы канфіскаваныя. Зламысніцы пагражае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да трох гадоў. Працягваецца слидство. ССО УМВД Украіны у Чарнавіцкай вобласці\n← Винничанка Алена... Тэрнопальская міліцыянты... →


Аляксандр Андрыеўскі прызначаны галоўным трэнерам ХК „Дынама-Мінск” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАляксандр Андрыеўскі прызначаны галоўным трэнерам ХК „Дынама-Мінск”\nБеларускі спецыяліст Аляксандр Андрыеўскі прызначаны галоўным трэнерам хакейнага клуба „Дынама-Мінск”.\nЗа кар’еру іграка Аляксандр Андрыеўскі шмат сезонаў запар быў лідарам і капітанам нацыянальнай зборнай Беларусі, дзевяць сезонаў правёў у менскім „Дынама”. У яго паслужным спісе таксама клубы ЗША, Фінляндыі, Італіі, Германіі і Расеі. Ён першы з беларусаў выступіў у клубе НХЛ „Чыкага”.\nТрэнерскую работу Аляксандр Андрыеўскі пачаў таксама ў дынамаўскім у клубе ў сезоне 2006/2007, узначальваў маладзёжную зборную Беларусі і ХК „Гомель”. У сезоне 2008/2009 пасля адстаўкі Глена Хэнлана ўзначаліў менскае „Дынама”. Пад яго кіраўніцтвам „зубры” выйгралі Кубак Шпенглера ў 2009 годзе. У КХЛ ён таксама ўзначальваў „Адмірал” з Уладзівастока, а ў мінулым сезоне трэніраваў „Сібір”.\n„У спісе кандыдатаў на пасаду настаўніка „Дынама” значылася амаль дзесяць чалавек. Са свабодных на гэты момант беларускіх трэнераў найбольшы вопыт работы ў КХЛ мае якраз Аляксандр Андрыеўскі. Ён двойчы выводзіў у плэй-оф „Адмірал”, а ў мінулым сезоне істотна палепшыў гульню „Сібіры”, якая, нягледзячы на правальны старт, далей змагалася за тое, каб трапіць у васьмёрку мацнейшых. Да таго ж Андрыеўскі ўжо адбыўся як трэнер і добра ведае спецыфіку нашага хакея. З ім клуб звязвае надзеі на якасны прагрэс у гульні і, вядома ж, выхад у плэй-оф”, – расказаў генеральны дырэктар „Дынама-Мінск” Дзмітрый Баскаў.\nУ бліжэйшы час сумесна з кіраўніцтвам Аляксандр Андрыеўскі сфарміруе свой трэнерскі штаб.


Абутак SR55, з uTurn Сістэма Лацынга | AIRTOX\nAIRTOX Абутак SR55\nКамфорт і бяспека з гладкім скандынаўскім дызайнам\nАбутак бяспекі SR55 нядаўна быў перапрацаваны ў чэрвені 2019 года, аптымізуючы стыль, зручнасць і даўгавечнасць. У стылі ёсць падэшва Airtox air-system 3.0, які забяспечвае бескампрамісны ўзровень гнуткасці і камфорту.\nВерхняя частка зроблена з Кордуры® тэкстыль - тэкстыльны матэрыял, які забяспечвае высокую паветрапранікальнасць і падвышаную цыркуляцыю паветра ўнутры абутку. У спалучэнні з Airtox PowerBreeze® тэхналогія, ваш SR55 застанецца свежым на працягу дня.\nАбутак бяспекі SR55 нядаўна быў перапрацаваны ў чэрвені 2019 года, аптымізуючы стыль, зручнасць і даўгавечнасць. У стылі ёсць падэшва Airtox паветраная сістэма 3.0, якая забяспечвае бескампрамісны ўзровень ...\nAIR-сістэма прамежкавай падэшвы 3.0\nТэхнавалакно™ цвік ахоўнік\nВельвет® дыхае тэкстыль\nСуперліт NEO-Steel™ шапку на назе\nAIRTOX Абутак SL55 Stingray\nAIRTOX Абутак SR5 Stingray


Адраджаецца рамяство бортнікаў - Краязнаўчая газета\nГісторыя Агратурызм Адраджаецца рамяство бортнікаў\nМядовы век бортніцтва\nСа старажытнасці бортніцтва паступова пачынае развівацца і прымаць рысы развітага промыслу. Яно перарсло ў галіну гаспадаркі на дзяржаўным (вялікакняскім) узроўні.\nАд самага пачатку бортнікі забяспечвалі патрэбы сваёй сям’і і сваякоў, але з часам спрактыкаванасць і спрытнасць расла, ад чаго павялічваўся прыбытак у натуральным выглядзе: мёд і воск. Гэта паўплывала на хуткае развіццё промыслу з натуральнага ўжывання прадуктаў да эканамічнага рэсурсу.\nУжо ў IX – XII стст. асноўнымі таварамі вывазу былі воск і мёд – прадукцыя нашых земляў трапляла ў краіны Заходняй Еўропы і Міжземнамор’я.Чытаць далей…\nАле ж залаты век бортніцтва прыйшоўся на XIV – XVI стст., на часы існавання ВКЛ, калі ўсталяваўся попыт на воск і мёд сярод розных краінаў Еўропы. У гэтыя часы воск і мёд складалі асноўную частку вывазу тавараў з тэрыторыі ВКЛ. Прыбытковасць здабычы мёду і воску ў 7 – 10 разоў была большая за вываз лесу.\nТак, амаль 500 гадоў таму праз пяць асноўных мытных камораў было вывезена 66,1 тыс. тонаў мёду ў сотах (для параўнання: у 2014 г. толькі 23 тоны). Аб’ём вывазу ў Еўропу ў сучасных цэнах склаў бы 1,7 млрд даляраў (трэба ўлічваць, што ў тыя часы такі грашовы аб’ём быў у некалькі разоў большы, чым сёння).\nМенавіта ў мядовы век падарожнікі заўважылі, што па тэрыторыі ВКЛ бягуць звычайныя і мядовыя рэкі, бо бортніцтва ўзнялося на новы ўзровень – самабытная незалежная галіна Вялікай гаспадаркі. Гэта ўсё пацвярджаецца колькасцю борцей (у тым ліку калодаў): па падліках навукоўца М. Вітвіцкага іх колькасць перавышала 1 – 1,5 млн заселеных борцей і яшчэ ў 2 – 3 разы больш незаселеных, або падрыхтаваных. Гэты маштаб проста ўражвае ў параўнанні з сённяшнімі падлічанымі раямі ў колькасці да 200 тыс.\nЭкстэнсіўнае развіццё абумовіла міграцыйныя працэсы – з’явіліся новыя паселішчы, што спецыялізаваліся на здабычы мёду. Так, звесткі пра такія паселішчы засталіся і сёння: у Беларусі вядома каля 300 вёсак з «бортнай» тэрміналогіяй (бор, ліпаўка, доўжані, калода, борці, востраў).\nАкрамя таго, што бортніцтва пашыралася па ўсёй тэрыторыі, яно ахапіла і вялікія гарады: Вільня, Гродна, Віцебск, Мінск і інш. Тут з’яўляюцца найбуйнешыя арганізацыі – бортныя брацтвы або цэхі з усімі атрыбутамі (статут, сцяг, прысяга, абавязкі, правілы). Яны выконвалі ролю вялікай бортнай карпарацыі ў сучасным значэнні. Брацтвы займаліся вытворчасцю воску, продажам мёду, воску, мядовых напояў, дабрачыннасцю.\nПаступовае развіццё бортніцтва справакавала з’яўленне аднаго з самых дасканалых на той час у Еўропе пісаных заканадаўстваў. Ужо ў Трэцім Статуце ВКЛ для бортніцтва было прадугледжана 7 артыкулаў (з 488).\nУсё гэта дазваляе казаць, што бортніцтва было не проста промыслам, а важнай галіной Вялікай гаспадаркі. Попыт і наяўнасць вялікай лясной прасторы стварылі ўмовы для выдзялення з простага збіральніцтва арганізаванай галіны гаспадаркі, дзе існавалі свае законы, карпарацыі (цэхі), рэгуляцыйная сістэма ды іншае.\nПаводле публікацыі Івана ВОСІПАВА на www.bortnictva.by (партале ўстановы развіцця традыцыйнага бортніцтва «Братэрства Босых Бортнікаў»)\n(Цалкам чытайце ў № 42 “Краязнаўчай газеты”)\nПапярэднi артыкулВачыма замежных вандроўнікаў


«Скончыў курсы, не магу ўладкавацца, вазьміце хоць бясплатна на стажыроўку», — такія запыты масава прыходзяць па сяброўскіх каналах топ-менеджарам беларускіх ІТ-кампаній. Удзельнікі рынку канстатуюць: мінае час, калі сфера трымала дзверы шырока адчыненымі для неафітаў з іншых галін эканомікі. Перспектывы ўладкавацца ў ІТ у тых, каго вымыла на рынак працы з іншых сфер, моцна знізіліся — джуніяру з беларускім пашпартам амаль немагчыма ўладкавацца. У той жа час праз дэпрэсію ў эканоміцы тысячы новых людзей ідуць на курсы перападрыхтоўкі на самыя простыя і масавыя спецыяльнасці.\nФота: Інстаграм Epam\n«Калі не ўладкуюся цяпер, праз месяц мае веды пераўтворацца ў гарбуз, вазьміце на два месяцы хоць задарма», — прыводзіць «Нашай Ніве» паведамленне ад чарговага просьбіта топ-менеджар адной з вядомых ІТ-кампаній. Пасля пачатку вайны такія нефармальныя запыты застаюцца хіба што адзінай надзеяй «увайсці ў ІТ» для тых, хто вырашыў змяніць сферу дзейнасці.\nМногія з тых, хто толькі сышоў з папярэдняй працы ў надзеі знайсці цёплае месца ў ІТ, яшчэ не ведаюць, што іх чакае.\nТак, застаецца попыт на праграмістаў з канкрэтнай спецыяльнасцю, але большасць тых, хто цяпер перавучваецца на курсах, выбіраюць «чарнарабочыя» спецыяльнасці — тэсціроўшчыка ці бізнэс-аналітыка.\n«ІТ-бізнэс і бізнэс па перападрыхтоўцы з іншых прафесій — гэта розныя рэчы. Самыя хадавыя спецыяльнасці перападрыхтоўкі рэкламуюцца як тое, у чаго нізкі парог уваходу, што даступна ўсім.\nМожа быць, калі рынак рос, блізка да таго і было. Але цяпер і тэсціроўшчыкі, і бізнэс-аналітыкі аказваюцца за бортам, а попыт на праграмістаў яшчэ застаецца, але таксама звужаецца. Прычыны для гэтага комплексныя», — тлумачыць адзін з удзельнікаў рынку.\nПасля ўвядзення негалосных «санкцый» на распрацоўшчыкаў з Беларусі і Расіі многія кампаніі страцілі кліентаў. А гэта ў найгоршым выпадку — закрыццё праектаў і скарачэнне, у найлепшым — скарочаны найм.\n«Таксама многія вымушаныя былі рэлакавацца, але джуніяру вельмі складана гэта зрабіць праз нізкі заробак і кошт жыцця ў іншай краіне. Яму, нават калі яго гатовыя ўзяць, такі варыянт, як правіла, не падыходзіць», — тлумачаць нам.\n«Каранавірус і вайна перакруцілі рынак працы — многія на дыстанцыйнай рабоце дома, іншыя — у рэлакацыі. І вось уявіце, што ёсць джуніяр, які нічога не ведае. Экспрэс-курсы перападрыхтоўкі ў «царкоўнапрыходскай школе» не ў лік. Яго трэба давучваць. Значыць, трэба адцягваць і без таго нешматлікіх людзей на ментарства. Карысці для праекта ніякай, шкода ў рэсурсе і часе — відавочная. А калі ён і набярэцца досведу, то, як правіла, паспрабуе пашукаць цяплейшае месца і сыдзе — гэта рэаліі», — тлумачыць топ-менеджар іншай кампаніі.\nБраць джуніяра немэтазгодна — цяпер ёсць магчымасць набіраць людзей па ўсім свеце, рэзюмуе трэці суразмоўца.\n«Рынак перанасычаны праз вайну і закрыццё кампаній. Адзінае — што рускія зусім не разумеюць англійскай мовы. У беларусаў тут плюс, нават калі яны горшыя па кваліфікацыі».\n«Гэта ясна, што ІТ вымывае кадры з усіх сфер. Але людзі думаюць, што парог уваходу ў сферу застаецца, як і два гады таму. Ідуць на «чорнарабочыя» спецыяльнасці. Але наіўна думаць, што кожны бухгалтар можа стаць аналітыкам: бізнэс-аналітык —гэта прараб на будаўніцтве, які аналізуе патрабаванні замоўцы, разбіраецца ў чужой праблеме.\nУ Саюзе гэта называлася «пастаноўшчык задач». Бізнэс-аналіз патрабуе досведу, трэба было ўжо шмат чаго патрымаць у руках, вывучыць, памыліцца. І тыя, хто толькі чытаў пра яго, — гэта бяда.\nГэта віна вучэбных цэнтраў, што яны элітную спецыяльнасць сваімі прапановамі курсаў звялі да тэсціроўшчыка», — лічыць чацвёрты гулец рынку.\nУ той жа час прадстаўнікі кампаній, якія займаюцца перападрыхтоўкай, кажуць «Нашай Ніве», што іх паслугі цікавяць усё больш людзей.\n«Попыт на ІТ-курсы вырас, але рынак вакансій замёр. Сітуацыя не патавая, але пакуль не дае нагодаў для аптымізму. На ўзроўні эмпірычных назіранняў — колькасць паспяховых працаўладкаванняў зніжаецца.\nВарта дачакацца заканчэння другога квартала, каб параўнаць працэнт працаўладкавання з першым. А першы ж асабліва не прасеў, бо асноўная колькасць статыстыкі прыпадае на студзень і люты — мы проста пакуль не маем свежых лічбаў.\nПры гэтым, па назіраннях, на 40—50% скарацілася колькасць адкрытых пазіцый. Наколькі доўга гэта працягнецца, мы не ведаем — ясна, што ўсё залежыць ад палітычнай сітуацыі.\nЧас пошуку работы пасля курсаў сягае 6 месяцаў і, вядома, можа расці далей. Таму цяпер асноўныя пытанні, якія павінен задаваць сабе чалавек, які прыходзіць з іншай сферы: а які ў яго досвед, адукацыя, веданне замежных моваў, ці ёсць экспертыза ў нейкай сферы і падушка бяспекі?» — сказаў нам менеджар аднаго з цэнтраў перападрыхтоўкі.\n«Беларускіх джуніяраў нідзе не чакаюць, бо дома на іх няма запыту, а за мяжу яны пралезці не могуць, — рэзюмуе іншы. — Вялікія кампаніі цяпер думаюць увогуле пра тое, каб ствараць адукацыйныя цэнтры ў блізкім замежжы, каб гадаваць сабе кадры, пачынаючы са школы».


Пра што пісаць у прэс-рэлізе » Белорусские рефераты\nПра што пісаць у прэс-рэлізе\nУ тым, што навіна аб кампаніі, якая з'явілася на старонках незалежных выданняв, павышае прэстыж кампаніі, пазнавальнасць яе гандлёвай маркі, умацоввае рэпутацыю, пераконваць, напэвна, нікога не трэба. Гэта відавочна і так. Больш за надзённае пытанне - што трэба зрабіць, каб дамагчыся публікацыі?\nСамы просты спосаб, якім ідуць шматлікія кампаніі - аплаціць публікацыю. Для гэтага дастаткова звярнуцца в рэкламны аддзел, агаварыць змест, кошт і тэрміны такой публікацыі - і можаце смела распавядаць усім, што пра Вас пішуць у газетах. Часам платная публікацыя бывае аправданай, аднак, гэта далёка не адзіны спосаб патрапіць на старонкі газет. На шчасце, часы, калі PR-менеджэр быв пасярэднікам паміж кампаніяй і рэкламным аддзелам СМІ всё больш адыходзяць у мінулае і на першы план выходзіць неабходнасць мэтанакіраванай працы з цікавяць выданнямі.\nАдпаведна, задача спецыяліста па сувязях з грамадскасцю, які займаецца "бясплатным PR "- зацікавіць СМІ навіной кампаніі. Дзелавыя і спецыялізаваныя выданні імкнуцца аб'ектывна адлюстровваць навіны бізнесу, цікавыя для іх чытачов. Таму в Вас ёсць добрыя шанцы трапіць на старонкі вядомых газет, нават калі Ваша кампанія не з'являецца манапалістам галіны або уладальнікам глабальна вядомага брэнда. p> Неабходна адразу абмовіцца, што выбудовванне адносін з выданнямі - працэс працяглы. І частае згадка кампаніі в навінах, аналітыцы, аглядах рынку - вынік гэтай карпатлівай працы. Таму не варта хвалявацца, калі пачавшы працу з выданнямі, Вы натыкнецеся спачатку на прахалодны прыём. Больш за тое, у адказ на ваш першы (другі, трэці) прэс-рэліз, Вы напэвна апынецеся в цэнтры увагі рэкламных аддзелав. Якія прапануюць Вам усё той жа платны PR. Каб не патрапіць у пастку пастаянных платных публікацый, неабходна адразу выказаць Вашу пазіцыю - Вам цікава гэта выданне, але Вы не займаецеся рэкламай. Вашы прэс-рэлізы прызначаны для інфармавання аб тым, што адбываецца в кампаніі, а вжо наколькі Вашы навіны цікавыя чытачам, будзе вырашаць рэдактар. Але плаціць за іх публікацыю Вы не маюць намеру. p> Так якія ж навіны могуць быць цікавыя выданням? Сам жанр навіннай журналістыкі прадугледжвае адлюстраванне всіх больш-менш значных падзей. Асновныя патрабаванні да навіновым паведамленнях - свежасць, актуальнасць, грамадская значнасць, лаканічнасць, арыгінальнасць. Цікавасць да навіны залежыць ад яе маштабнасці і автарытэтнасці кампаніі або асобы, ад імя якога паведамляецца навіна. Фокус навіны можа складаць падзея ці суб'ект - канкрэтная асоба, арганізацыя, прадукт. Хоць ніякіх гарантый, што інфармацыя аб Вас патрапіць у друк, тут ужо ніхто не дае. Найбольш распавсюджаны спосаб праінфармаваць СМІ аб навінах кампаніі - распавсюдзіць прэс-рэліз з афіцыйным паведамленнем. Прэс-рэліз, які заслуговвае ввагу прэсы, мяркуе наявнасць наступных характарыстык:\nСацыяльная значнасць. Змест павінна мець ст...


Аляксандр Лукашэнка разлічвае на дапамогу Крамля - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nШанцы на тое, што Аляксандр Лукашэнка зноў атрымае фінансавую падтрымку ад Уладзіміра Пуціна, даволі высокія. Лаяльнасць Крамля да беларускага кіраўніка не зменшылася нават пасля яго дзёрзкіх заяў на нядаўняй прэс-канферэнцыі.\nАле гэтая дапамога будзе вылучацца, верагодна, часткамі, – каментуе візіт у Сочы Аляксандра Лукашэнкі эканаміст Леў Марголін:\n– Што за гэта запатрабуюць узамен? Я не думаю, што гэта будуць нейкія палітычныя дзеянні, бо і так лаяльнасць 100%. Я думаю, што гэта будуць нейкія эканамічныя патрабаванні. Магчыма, патрабаванні рэфармаванння, якія ўжо гучалі, калі мы атрымоўвалі антыкрызісны крэдыт ад банка Еўразэс. Магчыма, будуць узноўленыя спробы прасунуцца наперад па тых інвестыцыйных праектах, якія ўжо не першы год абмяркоўваюцца, я маю на ўвазе МАЗ, “Гродна Азот”, Гомсельмаш.\nПа словах Льва Марголіна, сёння на фоне вялікіх стратаў золата-валютных рэзерваў Беларусі патрабуецца найменьш 3 мільярды даляраў для падтрымання эканомікі і недапушчэння далейшага спаду. Але і ў Расеі пасля рэзкага падзенння кошту на нафту зараз нашмат меньш магчымасцяў падтрымліваць Лукашэнку, – падкрэслівае эксперт.


У Маскве гатовыя анэксаваць Крым\n07 сакавік 2014, 11:59\nСьпікер Савету Фэдэрацыі Валянціна Мацьвіенка заявіла, што верхняя палата расейскага парлямэнту падтрымае рашэньне рэфэрэндуму Крыму аб далучэньні да Расеі ў выпадку, калі большасьць жыхароў аўтаноміі выкажацца за гэта.\nПра гэта Мацьвіенка сказала ў пятніцу на сустрэчы ў Маскве з парлямэнцкай дэлегацыяй на чале са старшынёй Вярхоўнага савету Крыму Ўладзімірам Канстанцінавым.\nСьпікер Дзярждумы Сяргей Нарышкін, у сваю чаргу, пацьвердзіў, што ў Расеі падтрымаюць «свабодны і дэмакратычны выбар насельніцтва Крыму і Севастопаля». А кіраўнік думскага камітэту па справах СНД Леанід Слуцкі дадаў, што Дзярждума можа ў кароткія тэрміны аформіць вынікі рэфэрэндуму ў Крыме.\nУ чацьвер парлямэнт Крыму прыняў рашэньне аб уваходжаньні аўтаноміі ў склад Расеі і аб пераносе рэфэрэндуму аб пашырэньні правоў рэспублікі на 16 сакавіка. Украінскія ўлады абвясьцілі рэфэрэндум у Крыме незаконным.


Як толькі паўстала пытаньне пра дэмаграфічны генацыд карэнных народаў Еўропы, у Турцыі патануў хлопчык зь Сірыі… (частка 1) - Беларусь - наша зямля Беларусь – наша зямля\nЯк толькі паўстала пытаньне пра дэмаграфічны генацыд карэнных народаў Еўропы, у Турцыі патануў хлопчык зь Сірыі… (частка 1)\nВерасень 4, 2015\t| 7 каментарыяў\nБарыс Керзач, Алесь Астроўскі\nЁсьць верагоднасьць, што трагедыя сапраўды мела месца. Што сям’я Абдулы Курдзі (у складзе яго самаго, жонкі й двух сыноў узростам трох і пяці гадоў – усе яны бежанцы зь Сірыі, якія знаходзіліся ў Турцыі) сапраўды імкнулася перабрацца ў Еўропу. Для гэтага яны на лодцы на пачатак вырашылі трапіць на грэцкі востраў Кос. Лодка перакулілася на хвалях і ўсе, акрамя пана Абдулы… загінулі (http://nn.by/?c=ar&i=155784). Калі ўсё сапраўды было так, выказваем шчырыя спачуваньні пану Абдуле, яго родным і блізкім. Але… Але, паколькі гэтая гісторыя набыла больш чым нават агульнаеўрапейскі маштаб і адначасна выразныя прыкметы бруднага піяру, які звычайна выкарыстоўваецца ў злачынных мэтах (як правіла, для прыкрыцьця істотна большага злачынства), мы вырашылі капну́ць глыбей, каб убачыць сапраўдныя мэты тых, хто заказаў PR-раскрутку гэтага выпадку.\nПачнем зь метаду – дакладней, з доказаў таго, што перад намі пераважна брудны піяр.\nНіжэй вы бачыце два фота, якія разам зь іншымі аналагічнымі фота паступілі ва ўсе інфармацыйныя агенцтвы Еўропы, былі шмат разоў паказаны па еўрапейскіх тэлеканалах, масава распаўсюджаны праз сеціўныя і друкаваныя еўрапейскія ды глабальныя СМІ. На іх бачна цельца маленькага дзіцяці, якое можа быць мёртвым і якое ляжыць на беразе мора. Сапраўды шакуючыя фота. Быццам гэта і ёсьць Айлан – трохгадовы сын Абдулы Курдзі.\nАдсюль паўстае першае пытаньне: хто зьяўляецца такім усемагутным, што можа загадаць усім еўрапейскім СМІ масава прапагандаваць менавіта гэты выпадак? (версію, што гэта адбылося па нейкіх самаадвольных маральна-этычных, гуманістычных механізмах, мы – людзі дасьведчаныя ў сучасным стане людскай цывілізацыі – адразу адкідаем).\nДругое: а хто дазволіў паказваць мёртвае цела чалавека (калі яно сапраўды мёртвае), калі такое цяпер катэгарычна забаронена для ўсіх СМІ?\nМенавіта з-за гэтай забароны мы год таму ня бачылі мёртвыя целы дзяцей са зьбітага прарасейскімі сепаратыстамі над Данеччынай малазійскага грамадзянскага авіялайнера. Па гэтай жа прычыне нам не паказвалі целы чачэнскіх дзяцей, забітых расейскімі імперыялістамі на чачэнскай зямлі за дзьве нядаўнія вайны. Таксама па гэтай прычыне не паказвалі, напрыклад, целы дзяцей, якія загінулі падчас адносна нядаўняга генацыду ў Руандзе ці трохі больш даўняга генацыту ў Камбоджы. І г.д.…\nАле ў даным выпадку цела мёртвага хлопчыка-курда зь Сірыі паказваюць. ХТО даў такую каманду?! ХТО зьяўляецца настолькі ўсемагутным, што не баіцца асуджэньня за сьвядомае парушэньне закону?!\nТрэцяе – маштаб трагедыі.\nСьлязінка дзіцяці, як вядома, ужо трагедыя. Тым больш сьмерць!\nАле ў малазійскім “Боінгу”, які зьбілі лугандоскія сепаратысты, былі дзясяткі дзяцей (гл. фота ніжэй). Усе яны загінулі. Чаму б не зрабіць аналігічную інфармацыйную кампанію, прысьвечаную гібелі ўсіх іх, ці тых траіх галандскіх дзетак, фоты якіх вы бачыце ў цэнтры, ці хаця б таго дзіцяці, цельца якога вы бачыце справа ўнізе на ўзаранай зямлі? Але гэтага не было зроблена.\nШто, ня той піяр?\nЗа час дзьвюх “чачэнскіх” войнаў расейская імперыякратыя з дапамогай сваіх псоў вайны забіла каля 250.000 чачэнцаў, зь якіх больш за 42.000 – дзеці (гл. фота ніжэй). Чаму б глабальным ці еўрапейскім СМІ не зрабіць хоць адну аналагічную PR-кампанію, прысьвечаную ім? Ці хаця б дзецям адной сям’і, ці хаця б шырока апавесьці пра лёс аднаго цяжка пакалечанага чачэнскага дзіцяці, фота якіх вы бачыце ніжэй.\nШто, зноў ня той піяр?\nА чаму б такім гуманным еўрапейскім ды глабальным СМІ не зацікавіцца лёсам загінулых (ці выжылых) дзяцей у сувязі зь генацыдам у Руандзе ў 1994 годзе? (іх вы таксама бачыце на фота ўнізе; і, напэўна, большасьць з вас – упершыню…)\nА тут што ня так зь піярам?\nЗ тысяч і тысяч дзіцячых сьмерцяў, пакут і трагедый, якія адбываюцца сёньня ў нашай расьхістанай, неўладкаванай людскай цывілізацыі, чамусьці абраная толькі адна – адзначаная вышэй. І расьпіярана!… Між тым, фота-дакументы, якія мы толькі што выставілі, напэўна ня менш шакуючыя! А агульны маштаб трагедый, зафіксаваны на іх, непараўнальна большы! Але гарантуем: яны нікога не зацікавяць! Мы, натуральна, ведаем, чаму назіраецца такі жахлівы парадокс, але пра гэта пазьней. Працягнем аналізаваць прапагандысцкую тэхналогію.\nЧацьвёртае. Калі мы сачылі за тым, як разгортвалася інфармаваньне жыхароў Еўропы пра патанулага курдскага хлопчыка, нас навязьліва перасьледвала ўражаньне нечага знаёмага.\nСтоп. Хлопчык ужо быў. І якраз 3-гадовы… Гэта ж – леташняя гісторыя, прыдуманая ды эмацыйна расказаная Галінай Пышняк – жонкай аднаго з лугандонскіх сепараў-тэрарыстаў – і растыражаваная расейскай прапагандай (гл. напрыклад, тут: https://www.youtube.com/watch?v=NqdH9uf4ZAY ці тут: https://www.youtube.com/watch?v=_-SxR16JCCY). Пышняк, якая знаходзілася то ў палатцы, то на паветры, апавяла пра хлопчыка, якога ўкраінскія вайскоўцы па вызваленьні Славянска нібыта “ўкрыжавалі на дошцы аб’яў на плошчы Леніна (якой у Славянску, дарэчы, няма) на вачах яго маці”, а саму маці пазьней “цягалі танкам па горадзе” (гл. фота ўнізе: фота Пышняк і адлюстраваньне яе аповеду на дзіцячым малюнку).\nТак і ў даным выпадку ў Абдулы Курдзі раптам зьявілася родная сястра Тээма (гл. фота ўнізе), якая жыве ў Канадзе, і якая пачала нястомна апавядаць на ўвесь сьвет пра сірыйскіх уцекачоў у Турцыі на прыкладзе трагедыі сям’і свайго брата (гл., напрыклад, тут: http://nn.by/?c=ar&i=155784). Паралель відавочная.\nДарэчы, выкарыстаньне гісторый з “укрыжаванымі” хлопчыкамі вядомае з часоў Першай сусьветнай вайны (гл. фота аднаго з французскіх прапагандысцкіх плакатаў тых часоў).\nГэты феномен на фоне абсалютнай няўвагі да сьмерцяў, цяжкіх фізічных ды псіхічных калецтваў тысяч і тысяч дзяцей, лёс якіх, як паказвае практыка, мала каго цікавіць, у прынцыпе ўжо прымушае задаць знакамітае пытаньне: “А ці быў хлопчык?” Але мы ня будзем адуважвацца на яго – будзем лічыць, што ўсё было, як сцьвярджаюць еўрапейскія СМІ, якія, аднак, знайшоўшы рэальную падзею, ствараюць на ёй PR.\nНе прайшло і сутак пасьля першых паведамленьняў аб трагедыі ў сям’і Абдулы Курдзі, як вобраз яго загінулага сына ўжо зьявіўся на плакатах (гл. ніжэй), скіраваных на адрас жыхароў Еўропы. Хаця, здавалася б, у чым тыя вінаватыя, што каля берагоў Турцыі патануў хлопчык. Якая тут сувязь зь еўрапейцамі, а тым больш іх віна? Між тым, некаторыя пратэстоўцы такую сувязь знаходзяць…\nНарэшце зьвернем ўвагу на шостае – тое, пад што быў разгорнуты гэты піяр.\nДалёка хадзіць ня трэба. Вось толькі пара загалоўкаў з учарашняга сайту “Нашай Нівы”:\n– “Прэм’ер Венгрыі заклікаў Еўропу сказаць мігрантам: «Не прыязджайце», між тым людзі ўзрушаныя фотам хлопчыка, што хацеў паратунку ў Еўропе, але патануў” (http://nn.by/?c=ar&i=155763);\n– “Шакуючая фатаграфія, якая можа зьмяніць стаўленне Еўропы да мігрантаў” (http://nn.by/?c=ar&i=155768).\nАх, вось яно што… Тады ўдакладнім.\nТыя, хто глядзяць па тэлевізары Еўраньюз, ведаюць, што гэтая тэлевізійная кампанія некалькі апошніх месяцаў практычна штодзённа паказвае, як тысячы і тысячы мігрантаў з Афрыкі ды Блізкага Ўсходу (у асноўным Сірыя, Аўганістан, Ірак) імкнуцца пераадолець Сяродземнае мора, каб трапіць на берагі Еўропы. Многія па дарозе гінуць (паводле даных агенцтва ААН па ўцекачах, за гэтае лета пры спробах трапіць у Еўропу загінулі больш за 2500 чалавек)…\nУ цэлым колькасьць імігрантаў цяпер рэкордная – па ацэнках уладаў толькі адной Нямеччыны (куды імкнецца трапіць кожны 2-гі ксена-імігрант), у гэтым годзе каля 800.000 імігрантаў пададуць заявы на сталае жыхарства на “новай бацькаўшчыне – Нямеччыне” (http://kavkazcenter.com/russ/content/2015/08/27/110040/rasovaya-vojna–nemtsy-zhgut-zdaniya-kuda-rezhim-zaselyaet-migrantov.shtml). Яшчэ больш за 100.000 мігрантаў дадаткова чакаюць сёньня на межах Еўразьвязу (http://nn.by/?c=ar&i=154841).\nАле многім карэнным еўрапейцам такая палітыка ўладаў Еўразьвязу, натуральна, не падабаецца. І найперш тым, хто ўжо зразумеў дэструктыўнае значэньне ксенаэтнічнага чыньніка для лёсу ўласных народаў.\n– немцы паляць будынкі, куды ўлады плануюць засяляць мігрантаў;\n– улады Славакіі заявілі, што прымуць толькі ўцекачоў-хрысьціян;\n– Нідэрландскі ўрад анансаваў антыіміграцыйныя зьмены заканадаўства;\n– назіраюцца масавыя забурэньні на межах паміж Італіяй і Францыяй, Францыяй ды Брытаніяй, Сербіяй і Венгрыяй, Венгрыяй ды Аўстрыяй;\n– вострая сітуацыя, якая склалася ў Венгрыі (улады гэтай краіны спрабуюць перашкодзіць мігрантам выехаць у Нямеччыну), прымусіла прэм’ера Віктара Орбана зрабіць некалькі рэзкіх антыімігранцкіх заяў (http://nn.by/?c=ar&i=155763) – ён заклікаў краіны ЕС не даваць людзям зь іншых краін дадатковых надзей на тое, што ў Еўропе іх чакае добрае жыцьцё…\nІ вось на гэтым фоне еўразьвязаўскія “дэмакратычныя” СМІ ўводзяць цэнзуру па праблеме мігрантаў, а Еўракамісія прапануе краінам супольнасьці тэрмінова павялічыць квоты на разьмеркаваньне мігрантаў паміж скраінамі ЕЗ яшчэ на дадатковыя 120.000 чалавек (http://pukmedia.com/EN/RU_Direje.aspx?Jimare=33486).\nКарацей, страшны крызіс унутры Еўразьвязу толькі нарастае. Як і супраціў генацыднай палітыцы еўразьвязаўскай бюракратыі з боку еўрапейскіх нацый…\nІ тут раптам “так дарэчна” зьяўляюцца фатаграфіі з загінулым Айланам Курдзі, якія, як піша нават “Наша Ніва” (http://nn.by/?c=ar&i=155768), могуць дапамагчы “прымусіць перагледзець стаўленьне еўрапейскіх уладаў [ды ня столькі ўладаў, колькі нацыянальных элітаў. – Рэд.] да праблемы ўцекачоў”.\nНу, вось усё і зраслося. З сапраўдным сэнсам падзеі мы разабраліся. Цяпер канчаткова зразумела, дзеля чаго “патануў хлопчык”. Задача, аказваецца, заключалася ў... прымусе еўрапейскіх народаў…\nЗасталося толькі высьвятліць стратэгічныя мэты заказчыкаў.\nГэты запіс апублікаваны: Пятніца, Верасень 4, 2015 у 23:09\nКатэгорыі: 1.6. Сьвет сёньня, 2.5. Прыглядаемся да Захаду, 2.5.1. Дэградацыя ЕўраЗьвязу, 2.5.3. Сусьветная закуліса, 2.5.4. Фіксуем варварства "Захаду", 2.7.1. Заходнікі крытыкуюць Зах., 2.8. Кірункі глабалізацыі, 4.1.3. Грамадзянства і дэмакрат., 4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю, 4.3. Інтэрнацыяналізм сапраўдн., 5.1.2. Ісламская тэма. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\nВерасень 5, 2015 у 08:06\nПрацягваецца сутыкненьне іслама з хрысьціянствам, якое цягнецца ужо больша за дзевяць стагодзьдзяў.\nПрыгадайце крыжовыя паходы. Цяпер ужо у адваротным кірунку, на тэрыторыі Эўропы. Сцэнар, напісаны трэцьцім бокам.\nНеяк бачыў дыяграму дзе прагназуецца, што праз 50 гадоў Нямеччына будзе цалкам мусульманскай\nВерасень 5, 2015 у 10:15\nШаноўная Рэдакцыя, вы не улічваеце тое, што цяпер столькі інфармацыі абрушваецца на галавы людзей, што большасць яе нікім не чытаецца. Таму варта не падвадзіць намекамі і туманнымі разважаннямі да тых ці іншых высноваў, але і даваць Рэдакцыяй гэтые высновы. Ці Вы самі неупэўнены ў сваіх высновах, ці нечага баіцеся? Пан Мурашка робіць тое ж самае – намекае пра трэццю сілу. Ну скажы нам пан, што гэта за сіла. Можа вы проста пан нічога не разумецце. а хочаце паказацца разумным?\nВерасень 5, 2015 у 11:34\nА чаму б вам, пан Біч, не дачакацца наступных частак, нецярплівы вы наш…\nВерасень 5, 2015 у 16:57\nПан, Біч, Вы маеце рацыю.\nШто ж я магу зразумець, калі нарадзіўся ноччу.\nВерасень 5, 2015 у 14:19\nЯ вельмі рады. што і у Рэдакцыі канчаецца цярпенне глядзець на тое што адбываецца вакол і асабліва з нашай апазіцыяй. Толькі ніколі не забываце што без дапамогі звонку, нам не перамагчы. Выбереце правільна хайрусніка. Хаця б як Украіна.\nВерасень 6, 2015 у 09:39\nCучасныя цывилизацыи другога парадку (Эуропы, Эуразии, Пауночнае, Лацинскае Амэрыки) пачали фармиравацца з миксацыи (зьмяшаньня насельництва), што зьявилася выникам инвазии иншых цывилизацый на тубыльцау. Прыгадаем инвазию барбарау и разбурэньне Рымскае и мпэрыи, инвазию туранцау на усход клясычнае Руси, инвазию эурапейцау у Амэрыку.\nМасавая инвазия иншацывилизацыйных у Эуропу небясьпечна, бо можа ня тольки трансфармаваць яе, але настольки зьмяниць, што на месцы сёньняшняй Эуропы узьникне нейкая иншая цывилизацыйнасьць. На яе фармаваньне спатрэбяцца сотки год.\nВерасень 10, 2015 у 09:02\nВось, думаю, тое хрысцьянства і прыдумалі жыды для дурных гоеў, каб ціпа ісламу супрацьстаялі, а потым такімі “чалавечнымі” сталі, каб падставілі галаву свайго дзіцяці пад брудную руку сірыйца, каб абараніць чужое мурзатае дзіця, пусьціўшы сваё на гвалт. Бруд, зусім замбаваныя.\n9 − = чатыры


З панядзелка ў Беларусі рэзка пахаладае | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » З панядзелка ў Беларусі рэзка пахаладае\nУ суботу надвор'е ў краiне працягне фармiраваць вобласць павышанага атмасфернага цiску. Чакаецца пераменная воблачнасць, без ападкаў. Вецер будзе ўсходнi, паўднёва-ўсходнi ўмераны. Тэмпература паветра ўначы — ад мiнус 3 градусаў да плюс 4 градусаў. Удзень паветра прагрэецца да 11—17 цяпла.\nАле камфортным надвор'е будзе нядоўга. З нядзелi яно пачне мяняцца. Атмасферны цiск будзе падаць, уладу над надвор'ем у дзённыя гадзiны возьме атмасферны фронт, воблачнасць. Уначы яшчэ будзе без ападкаў, а ўдзень на большай частцы тэрыторыi краiны пройдуць кароткачасовыя ападкi ў выглядзе дажджу, якi будзе пераходзiць у мокры снег. Уначы i ранiцай месцамi — слабы туман. Паўднёва-заходнi вецер зменiцца на паўночна-заходнi, уначы будзе слабы, а ўдзень парывiсты. Уначы тэмпература паветра складзе ад нуля да плюс 5 градусаў. Удзень — ад 3 цяпла па паўночным захадзе да плюс 16 градусаў па паўднёвым усходзе краiны.\nПаводле папярэднiх прагнозаў айчынных сiноптыкаў, у пачатку наступнага тыдня ўмовы надвор'я вызначыць усё тая ж няўстойлiвая халодная паветраная маса, якая паступае з паўночнага захаду Еўропы. Уначы тэмпература паветра будзе ад мiнус 5 градусаў да 2 цяпла, днём — ад нуля да плюс 7 градусаў. Адчуванне холаду ўзмоцнiць парывiсты паўночны вецер. Месцамi пройдуць кароткачасовыя ападкi ў асноўным у выглядзе мокрага снегу, а ў асобных раёнах зямлю i снег накрые. Аўтааматараў папярэджваюць, што на асобных участках дарог магчыма галалёдзiца.\nЗагаловак у газеце: Няўтульная вясна


Навошта Трамп пагражае санкцыямі Мінабароны Расіі, Раскосмасу і Расатаму?\n16:11 16 студзеня 2021\n09:20 26.11.2020 (абноўлена 09:24 26.11.2020) Атрымаць кароткую спасылку\n16:03 Пяць краін Еўропы далучыліся да санкцый супраць Беларусі\n15:52 Рэпетыцыю інаўгурацыі Байдэна перанеслі па меркаваннях бяспекі\n15:15 Нацбанк падвёў вынікі сваёй працы ў 2020 годзе\n12:52 Відэафакт: ракета Falcon 9 з турэцкім спадарожнікам стартавала ў Фларыдзе\n10:10 Відэафакт: Капчагайскае вадасховішча ў Казахстане пакрылася пластом лёду\nХаім Суцін: жабрацтва ў Парыжы і самая дарагая карціна ў Беларусі\nРасія абвясціла пра выхад з Дамовы па адкрытым небе\nСтатыстыка па каронавірусе: за суткі захварэлі 1 972 пацыенты, памерлі - 9\nRuptly / USTV Pool / Sputnik\nДзеючы прэзідэнт ЗША Дональд Трамп пагражае санкцыямі расійскаму абароннаму ведамству і шэрагу буйных прадпрыемстваў. Глядзіце на відэа, чаму Вашынгтон раптам узяўся за космас і атам.\nУ санкцыйны спіс могуць унесці больш за 20 расійскіх арганізацый, уключаючы прадпрыемствы "Раскосмаса" і "Расатама". Раней ні адно з прадпрыемстваў атамнай галіны не трапляла пад амерыканскія санкцыі. Тое ж датычыцца і касмічнай сферы.\nСправа ў тым, што такія меры звязаныя з абмежаваннямі, якія адміністрацыя Трампа мае намер увесці супраць кітайскіх кампаній, якія ў сваю чаргу супрацоўнічаюць з ваеннымі. З чарнавой версіі праекта, з якой удалося азнаёміцца РІА "Новости", вынікае, што гэтыя абмежаванні могуць закрануць і расійскія прадпрыемствы.\nРасія і Кітай даўно супрацоўнічаюць у атамнай і касмічнай галінах. Пры ўдзеле РФ у Кітаі былі пабудаваныя чатыры энергаблока Цяньваньскай АЭС і дэманстрацыйны ядзерны рэактар на хуткіх нейтронах CEFR. Будуць пабудаваны яшчэ чатыры энергаблокі на двух станцыях. Расійскія спецыялісты дапамогуць пабудаваць у Паднябеснай і рэактар на хуткіх нейтронах CFR-600.\nДзяржавы супрацоўнічаюць і ў месяцовай праграме, а таксама распрацоўках касмічнай тэхнікі, вытворчасці ракетных рухавікоў і ў галіне пілатуемых праграм.\nРаней прэс-сакратар прэзідэнта Расіі Дзмітрый Пяскоў, кажучы пра дасягненні Кітая па даследаванні Марса, павітаў поспехі "нашага саюзніка, нашых кітайскіх таварышаў" і адзначыў, што для супрацоўніцтва яшчэ ёсць шырокі патэнцыял.\nМіністэрства абароны РФ, Расатам, Раскосмас, Дональд Трамп\nПоследнее обновление: 12:52 16.01.2021\nПоследнее обновление: 10:10 16.01.2021\nДзіўныя кадры замерзлага Капчагайскага вадасховішча, аднаго з самых вялікіх у Казахстане, удалося зняць з вышыні птушынага палёту.\nПоследнее обновление: 13:02 15.01.2021\nШто змянілася ў падаткаабкладанні фізічных асоб у 2021 годзе?\nУ пятніцу, 15 студзеня, у 11:00 у мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь прайшла анлайн-прэс-канферэнцыя на тэму: "Змены ў падаткаабкладанні фізічных асоб у 2021 годзе".\nПоследнее обновление: 11:18 15.01.2021\nАла Беразоўская пра затрыманні журналістаў у Латвіі: сапраўдная траўля\nЖурналістка Ала Беразоўская, якая пражывае ў Латвіі і супрацоўнічае з парталам Baltnews, распавяла аб вобыску, які прайшоў у яе. Падрабязнасці глядзіце на відэа.\nНацбанк падвёў вынікі сваёй працы ў 2020 годзе\nФінансавы рэгулятар у мінулым годзе займаўся падтрыманнем стабільнай працы эканомікі, але паказчык інфляцыі апынуўся вышэй за прагназаваны, а банкаўская сістэма спрацавала з меншым прыбыткам.\nЯкі сёння дзень: 16 студзеня 2021 года\nЯкі сёння дзень: 15 студзеня 2021 года\nЯкі сёння дзень: 14 студзеня 2021 года


Капітан міліцыі Старавойтаў з Гомельскай абласной ДАІ спыніў у Гомлі аўтамабіль, у вокнах якога былі замацаваныя бел-чырвона-белыя сцяжкі. Інспектар палічыў іх «элементамі, непрадугледжанымі канструкцыяй аўтамабіля», што супярэчыць аднаму з пунктаў правілаў дарожнага руху.\nКіроўца Алесь Сапега, які з’яўляецца старшынём Асацыяцыі беларусаў у Швейцарыі, ды пасажыры, якія ехалі ў аўтамабілі, заявілі, што сцяжкі ім даў кандыдат у дэпутаты Аляксей Атрошчанка. Пасля кароткай спрэчкі, падчас якой кіроўца ды пасажыры сцвярджалі, што ніякіх правілаў яны не парушылі, ДАІшнік адпусціў аўтамабіль. Пры гэтым праваахоўнік настаяў на сваім і парушэнне правілаў дарожнага руху зафіксаваў, адпусціўшы кіроўцу з папярэджаннем. На думку інспектара, той факт, што ён не стаў выпісваць штраф, сведчыць, што ён «паставіўся да грамадзяніна лаяльна».\nУчора ў Гомлі ўпершыню за 8 гадоў выступіў вядомы беларускі музыка Лявон Вольскі.\nДАІшнікі і раней нервова рэагавалі на бел-чырвона-белую сімволіку на аўтах. Напрыклад, раней ДАІ не спадабаўся бел-чырвона-белы сцяг і беларускі нацыянальны арнамент на аўце Цімафея Дранчука – удзельніка акцыі «БЧБ-мабіль». Праз гадзіну чаканняў кіроўцу адпусцілі, але выпісалі штраф за танаванае шкло.\nМЯ, паводле gomel.today\nТэгі: бел-чырвона-белы сцяг, Гомель, ДАІ


Дзяржаўная інспекцыя працы патрабуе ўдакладніць тэрмін «сваяк», які можа стаяць за прылаўкам у негандлёвую нядзелю - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nДзяржаўная інспекцыя працы патрабуе ўдакладніць тэрмін «сваяк», які можа стаяць за прылаўкам у негандлёвую нядзелю\nКрамы па негандлёвых нядзелях могуць быць адкрыты толькі ў тым выпадку, калі ўладальнік або члены яго сямʼі знаходзяцца за прылаўкам.\nПраверкі, праведзеныя Дзяржаўнай інспекцыяй працы, паказваюць, што прадпрымальнікі, якія ажыццяўляюць гандаль, у асноўным выконваюць палажэнні Закона аб абмежаванні гандлю па нядзелях. Гэта тычыцца пераважна аб'ектаў шырокага фармату, – падкрэслівае Тамаш Залеўскі з інфармацыйнага бюро Галоўнай інспекцыі працы. Ён тлумачыць, што ў мінулым годзе інспектары правялі амаль 6 тысяч праверак гадлёвых пунктаў. У 390 выпадках неабходна было прымяніць адпаведныя прававыя меры.\n- Былі накладзены штрафы агулам амаль на 400 тысяч злотых ($105 тыс.), а па справах, дзе парушэнне правілаў было буйным, інспектары працы падалі ў суд 56 заяваў. Суд можа накласці большы штраф, чым інспектар працы. Інспектар можа вызначыць штраф толькі да 2 тысяч злотых ($525). Калі інспектар вырашыць, што такі штраф за парушэнне поўнасцю не адлюстроўвае злачынства, падае справу ў суд.\nБольшасць парушэнняў тычылася невялікіх крамаў у малых гарадах. Згодна з Законам аб абмежаванні гандлю ў Польшчы, крамы па негандлёвых нядзелях могуць быць адкрыты толькі ў тым выпадку, калі ўладальнік або члены яго сямʼі знаходзяцца за прылаўкам. Томаш Залеўскі звярнуў увагу, што нарматыўныя акты патрабуюць удакладнення, бо прадпрымальнікі наймаюць вельмі далёкіх сваякоў. Як яны тлумачылі, многія прыехалі нават з Украіны.\n- З нашай перспектывы, уладальнікі гандлёвых кропак злоўжываюць тэрмінам «сваяк». Патрэбна ўдакладніць законамі, якія сваякі і якая ступень сваяцтва дае права стаяць за прылаўкам у негандлёвую нядзелю.\nТомаш Залеўскі таксама адзначыў, што некаторыя крамы абыходзяць правілы, і набываюць статус паштовых аддзяленняў, якія, паводле закона, могуць працаваць па нядзелях. На самай справе, аднак, яны не маюць шмат агульнага з паштовым аддзяленнем.


Дызайнер адзення Кацярына Дабракова распавяла Sputnik аб асноўных модных трэндах вяснова-летняга сезону 2018 года. 09.03.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , стыль жыцця, расія, кацярына дабракова\n10:50 09.03.2018 (абноўлена: 11:04 09.03.2018)\n© Photo : архив Екатерины ДобряковойДызайнер адзення Кацярына Дабракова\n© Photo : архив Екатерины Добряковой\nКалі вы бачыце на вуліцы нешта крыклівае і недарэчнае — гэта і будзе галоўным модным трэндам сезону, перакананая папулярны ў моладзі расійскі дызайнер Каця Дабракова.\n"Усё антыжаноцкае, мехаватае а-ля Balenciaga, як іх вялікія пухавікі і вялікія красоўкі, усё вельмі спартовае, уніфікаванае, гіпертрафаванае — гэта цяпер трэнд", — сказала Дабракова ў гутарцы на радыё Sputnik.\nЯк адзначыла суразмоўца, у многіх моднікаў ужо даўно атрымліваецца быць "у трэндзе", не купляючы пры гэтым рэчы за казачныя грошы, таму што многія брэнды мас-маркета вельмі хутка капіруюць усё, што ледзь паспявае з'явіцца на модных подыумах.\n"Напэўна, у іх аператыўна працуюць шпіёны, іх лакатары настроены на ўсе трэнды. І можна ў калекцыях цікавых нам брэндаў убачыць тое, што будзе модна ў надыходзячых сезонах. І гэта каштуе не крытычна дорага", — распавяла дызайнер.\nФрагмент гутаркі з расійскім маладзёжным дызайнерам Кацяй Дабраковай слухайце ў аўдыёзапісе радыё Sputnik Беларусь.


"Выяўлена неабходнасць замены асобнага абсталявання". Чаму спынілася толькі запушчаная БелАЭС\n«Выяўлена неабходнасць замены асобнага абсталявання». Чаму спынілася толькі запушчаная БелАЭС\n9 лістапада 2020, 19:55\nУ панядзелак раніцай у сециве з’явілася інфармацыя аб тым, што ў нядзелю першы блок Беларускай АЭС перастаў выпрацоўваць магутнасць, турбіна спыненая з-за выхаду з ладу трансфарматараў напружання. Нарэшце з’явіўся афіцыйны каментар ад БелАЭС, піша TUT.BY.\n— Прычына спынення — выбухі некалькіх трансфарматараў напружання (яны прызначаныя для змены напружання ў сілавых электрычных ланцугах) на адным з агрэгатаў, звязаных з генератарам. Фармальна нічога надзвычайнага не адбылося, аналагічнае здарэнне здаралася на Ленінградскай АЭС, але расследаванне, аднаўленне схемы выдачы магутнасці і паўторная наладка зойме шмат часу, — напісала крыніца.\nЧытайце таксама: На «Гродна Азот» спыніўся яшчэ адзін цэх\nПаводле яе інфармацыі, да вытворцы трансфарматараў будуць гарантыйныя прэтэнзіі. Але ў бліжэйшы час станцыя выпрацоўваць энергію не будзе. Эксперты кажуць, што на бяспеку рэактара з пункту гледжання ўцечкі радыяцыі такі інцыдэнт ўплыву не аказвае.\nФота: прэс-служба кампаніі\nМінэнерга: Выпрабаванні праводзяць у адпаведнасці з праграмай\nУ канцы дня 9 лістапада ў Мінэнерга паведамілі, што на першым энергаблоку Беларускай АЭС працягваецца этап «Энергетычны пуск». «Дадзены этап прадугледжвае рэжымы працы энергаблока на розных узроўнях магутнасці (да 500 МВт), а таксама праверку ўстойлівасці працы энергасістэмы пры неаднаразовым яе паніжэнні».\n— У ходзе праведзеных выпрабаванняў, у адпаведнасці з праграмай дадзенага этапу, выяўленая неабходнасць замены асобнага электратэхнічнага вымяральнага абсталявання. Работы па замене дадзенага абсталявання ажыццяўляюцца згодна з тэхналагічным рэгламентам. У цяперашні час на энергаблоку праводзяцца выпрабаванні і працы ў адпаведнасці з этапнай праграмай. Усе тэхналагічныя сістэмы функцыянуюць у штатным рэжыме, — гаворыцца ў паведамленні.\n«Сталі ядзернай дзяржавай»\nНагадаем, у мінулую суботу Аляксандр Лукашэнка адкрыў БелАЭС у Астраўцы, даўшы дазвол на ўздым электрычнай магутнасці энергаблока да 400 МВт у адпаведнасці з этапнай праграмай. «Гістарычны момант: краіна становіцца ядзернай дзяржавай», — заявіў ён.\nГэта значыць, у суботу рэактар першага энергаблока працаваў на магутнасці 40%. У адпаведнасці з праграмамі выпрабаванняў магутнасць энергаблока павінна паэтапна павышацца да праектнай — 1190 МВт. Увод у прамысловую эксплуатацыю першага энергаблока плануецца ў першым квартале 2021 года.\nЗа трое сутак з моманту ўключэння ў аб’яднаную энергасістэму з БелАЭС адпушчана больш за 22 млн кВт·г электраэнергіі, што дазволіла зэканоміць 6,4 млн м куб. прыроднага газу на суму каля 1 млн долараў, паведамлялася ў суботу.\nЯк расказаў міністр энергетыкі Віктар Каранкевіч, штогод на БелАЭС будуць вырабляць каля 18 млрд кВт·ч. Запуск атамнай станцыі дазволіць замяшчаць каля 4,5 млрд кубаметраў прыроднага газу на год. Валютная нагрузка на бюджэт знізіцца больш чым на 500 млн долараў. Тэрмін эксплуатацыі станцыі — 60 гадоў з магчымасцю падаўжэння да 100 гадоў. Усяго на БелАЭС будуць працаваць больш за 2,5 тыс. чалавек, каля 60 з іх — спецыялісты з Расіі і Украіны з вопытам працы на атамных станцыях.\n« На «Гродна Азот» спыніўся яшчэ адзін цэх. Што там адбываецца


Кіеўскі Псалтыр — Вікіпедыя\nКіеўскі Псалтыр. 1397\n30 см × 24,5 см см\nРасійская нацыянальная бібліятэка, Санкт-Пецярбург, Расія\nКі́еўскі Псалтыр — пергаментны рукапіс вялікага фармату на 229 аркушах. Напісаны ў 1397 годзе ў Кіеве стараславянскай мовай. Змяшчае псалмы Давідавы, а таксама дзесяць хвалебных песень і малітваў з іншых кніг Бібліі, перакладзеных з грэчаскай мовы архідыяканам Спірыдонам па заказе смаленскага епіскапа Міхаіла і, верагодна, была падаравана ім у смаленскі Успенскі сабор.\nПомнік сярэдневяковага кніжнага мастацтва Украіны.\nТэкст напісаны літургічным, даволі выразным і каліграфічным паўуставам. Рукапіс аздоблены 302 мініяцюрамі на палях, выкананымі ў неавізантыйскім стылі.\nРэверс украінскай манеты «Кіеўскі Псалтыр»\nГісторыя Псалтыра пачынае адсочвацца з моманту дарэння ў Мікольскую царкву Вільні падскарбіем вялікалітоўскім Аўрамам Язофавічам Глямбіцкім, дзе яна і захоўвалася на працягу XVI—XVIII стагоддзяў.\nУ 1827 годзе пасаду настаяцеля Мікольскай царквы атрымаў Міхал Баброўскі, прафесар Свяшчэннага Пісання і герменеўтыкі ў Віленскім універсітэце. Пачаўшы займацца вывучэннем Псалтыра, ён перанёс рукапіс ва ўласную хату. Пасля задушэння паўстання 1831 года царскі ўрад закрыў Віленскі ўніверсітэт, а Міхаіл Баброўскі пераведзены ў Шарашоваскі прыход у Пружанскім павеце Гродзенскай губерні, куды перавёз і Кіеўскі Псалтыр.\nНаступным уласнікам быў Уладзіслаў Трамбіцкі, які набыў рукапіс, аднак поўным гаспадаром стаў толькі ў 1848 годзе, пасля смерці Міхаіла Баброўскага. Пасля смерці Трамбіцкага ў 1861 годзе гісторыя Кіеўскага Псалтыра заблытаная, да 1874 ён знаходзілася ва ўласнасці графа А. С. Замойскага (1800—1874). Пасля яго смерці псалтыр трапіў у рукі князя П. П. Вяземскага(руск.) бел. (1820—1888), усе рукапісныя зборы якога пасля былі выкуплены графам С. Д. Шарамецевым(руск.) бел. (1844—1918) і ў 1881 годзе перададзеныя Таварыству аматараў старажытнага пісьменства.\nРазам з усімі зборамі таварыства Кіеўскі Псалтыр паступіў у ленінградскую Публічную бібліятэку ў 1932 годзе.\nУ 1963 годзе твор рэстаўраваны паводле ўзору рэстаўрацыі Астрамірава Евангелля, якая праводзілася за некалькі гадоў да гэтага. Кніга была расшыта на асобныя сшыткі, пергамент ачышчаны ад пылу, бруду і васкавых плям, пакарабачаныя аркушы распрастаныя шляхам увільгатнення дыстыляванай вадой і вытрымкі пад прэсам, невялікія страчаныя часткі пергаменту замененыя новымі. Паколькі хімічныя рэактывы ў ходзе рэстаўрацыі не ўжываліся, атрамант, якім напісаны тэкст Псалтыра, захаваў усе адценні, а фарбы мініяцюр — ранейшую яркасць і свежасць.\nУ 1890 годзе Нікадзім Кандакоў і Фёдар Буслаеў падрыхтавалі першае фотатыпічнае выданне Псалтыра, у 1978 выйшла факсімільнае выданне.\nУ цяперашні час Псалтыр захоўваецца ў Расійскай нацыянальнай бібліятэцы ў зборы рукапісаў Таварыства аматараў старажытнага пісьменства і мастацтва, без пераплёту, асобнымі сшыткамі.\nКіеўскі Псалтыр на Вікісховішчы\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Кіеўскі_Псалтыр&oldid=3055308"\nКнігі 1397 года\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:21, 12 снежня 2017.


Маці Пцічкіна мае намер дамагчыся сустрэчы з Лукашэнкам | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМаці Ігара Пцічкіна ўпэўненая, што яе сын памёр пасля збіцця ў СІЗА. Сваякі Ігара Пцічкіна катэгарычна не згодныя з высновамі следства аб прычынах яго смерці. Маці маладога чалавека, Жанна Пцічкіна, атрымала пастанову аб спыненні следства.\n– Там напісана: “У адпаведнасці з артыкулам 252 УПК Рэспублікі Беларусь, пвведамляю, што 29, 12. 2014 года папярэдняе расследванне па крымінальнай справе спыненае”. Вось гэта яго кашуля і шорты. Вось у гэтых шортах ён два дні быў, без майкі – без ўсяго, бо вельмі моцная гарачыня была. Яны гавораць: можа Вы сінякоў не бачылі? Не было на ім сінякоў! І паказанні даюць, што ніхто-ніхто не бачыў у яго сінякоў. Ніхто.\nМаці Ігара Пцічкіна таксама мае намер дамагчыся сустрэчы з Аляксандрам Лукашэнкам, а таксама накіраваць скаргі ў міжнародныя праваабарончыя арганізацыі. Жанна Пцічкіна ўпэўненая, што яе сын памёр пасля таго, як быў збіты ў СІЗА, і хоча, каб вінаватыя былі пакараныя.\nСледчыя па справе аб смерці ў ізалятары на Валадарскага Ігара Пцічкіна заяўляюць, што ён з 2011 году ўжываў наркотыкі . Дырэктар Інфармацыйна-праваабарончай арганізацыі “Платформа” Алена Красоўская паведаміла, што Следчы Камітэт пракаментаваў завяршэнне праверкі акалічнасцяў смерці Ігара Пцічкіна.\nЗ праверкі вынікае, што Пцічкін быў наркаманам і алкаголікам, што прычынай смерці была хвароба сэрца і ніхто з супрацоўнікаў СІЗА не меў дачынення да гэтага.\nАлена Красоўская паведаміла:\n– Але ёсць маці, якая знаёмілася з матэрыяламі праверкі і сцвярджае, што ў заключэнні судовага эксперта не сказана, што ў крыві Ігара знойдзеныя наркатычныя альбо псіхатропныя рэчывы. Гэта па-першае, а па-другое – яна не ведала, што ён з’яўляецца наркаманам, хаця яны пражывалі разам і яна назірала яго ўвесь час.\nЗараз, маці Ігара – Жанна Пцічкіна разам з адвакатам накіравалася ў Следчы Камітэт для таго, каб зняць копіі з матэрыялаў праверкі. Рабіць копіі альбо фатаграфіі дакументаў ім катэгарычна забаронена, таму яны перапісваюць іх уручную. калі матэрыялы будуць сабраныя, “ Платформа” прадпрыме далейшыя крокі, бо лічыць, што Следчы Камітэт утойвае сапраўдную прычыну смерці Ігара Пцічкіна.\nІгару Пцічкіну быў 21 год. Яго пакаралі 3 месяцамі арышту за тое, што кіраваў аўтамабілем, не маючы правоў. Для адбыцця пакарання Ігара Пцічкіна змясцілі ў Менскі следчы ізалятар на вуліцы Валадарскага 30 ліпеня, а ўжо 4 жніўня вязень памёр.


18 мая — Дзень работнікаў фізічнай культуры і спорту — Березино. Березинский район. Березинская панорама\n17 мая 2019 70 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nПаважаныя работнікі фізічнай культуры і спорту!\nСпорт аб’ядноўвае людзей, робіць нас моцнымі, вучыць дасягаць сваёй мэты і мары. Здароўе нацыі з’яўляецца нашым агульным прыярытэтам, бо толькі здаровая нацыя здольна штосьці ствараць.\nСловы ўдзячнасці ў гэты дзень мы выказваем ўсім, хто працуе з моладдзю, рыхтуе юных спартсменаў, далучае да здаровага ладу жыцця дзяцей і падлеткаў, выхоўвае ў іх працавітасць, упартасць і мэтанакіраванасць.\nДарагія сябры! Вы несяце людзям дабро, здароўе, сілу і прыгажосць. Вы загартоўваеце характар і вучыце пераадольваць цяжкасці і перашкоды. Жадаем вам моцнага здароўя і бадзёрасці духу, аптымізму і спартыўнага даўгалецця, веры ў свае сілы і новых перамог! Са святам!\n← В Березинском районе пройдет закладка семейной аллеи\nПрезидент поручил к 2021 году построить в Беларуси Национальный выставочный центр →\n9 Мая — Дзень Перамогі\n4 мая 2019 berezinskaya_panorama Комментариев нет


Стрыгінскі сельсавет — Вікіпедыя\nСтрыгі́нскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Стрыгінь.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года як Совінскі сельсавет у складзе Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Совіна. 16 ліпеня 1954 года сельсавет перайменаваны ў Стрыгінскі, цэнтр перанесены ў вёску Стрыгін. 5 сакавіка 1981 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў Стрыгінь. 26 лютага 2002 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Высокаўскага сельсавета.\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1416 чалавек, з іх 96,8 % — беларусы, 2,0 % — рускія.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Стрыгінскі_сельсавет&oldid=4026090"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:15, 20 студзеня 2022.


Пра сябе і пра ферму “Стрыпуны” расказвае яе загадчык Крысціна Мазура\nГлавная→Новости→Новости→Пра сябе і пра ферму “Стрыпуны” расказвае яе загадчык Крысціна Мазура\nВясковая жанчына – вялікая працаўніца. Яна клапоціцца пра сям’ю і блізкіх, утульнасць у доме і ля яго, агарод, хатнюю гаспадарку і жыўнасць… А яшчэ штодзень ходзіць на работу, пры тым, што праца ў жывёлагадоўлі не з лёгкіх. Амаль тры дзясяткі, з якіх 25 гадоў у якасці загадчыка, аддала ферме «Стрыпуны» Крысціна Мазура.\nУ часа свае патрабаванні: узбуйняюцца гаспадаркі, мяняюцца тэхналогіі вырошчвання раслін і гадоўлі жывёлы, на змену маленькім малочна-таварным фермам прыходзяць комплексы-гіганты. Нязменным застаецца адно: асноўным у сельскай гаспадарцы па-ранейшаму з’яўляецца працаўнік. На іх, вяскоўцах, у тым ліку і на Крысціне Мазура, трымаецца аграпрамысловы комплекс краіны.\n– Наша ферма была пабудавана 50 гадоў назад, а, можа, і больш. Было два жывёлагадоўчых памяшканні: у адным – быкі на адкорме, у другім – дойны статак, – узгадвае жанчына. – Два гады я адпрацавала жывёлаводам, а потым тагачасны старшыня калгаса «Кямелішкі» Наталля Дзянісаўна Прэпесць прапанавала ўзначаліць ферму. Было страшна? Не тое слова, думала: як рады дам дакументацыі? Аказалася, паперы – дробязь у параўнанні з людзьмі. Да кожнага трэба было знайсці падыход: каго пахваліць, каго пакрытыкаваць. На ферме мяне называлі мама Чолі – для працаўнікоў я была родным чалавекам.\nТрыццаць гадоў назад на ферме «Стрыпуны» працавала 16 чалавек: даярКІ, пастухі, жывёлаводы, слесар, трактарыст…\nЦяпер толькі 6.\n– Толькі аднойчы мы занялі 2-е месца ў раёне сярод малочна-таварных ферм – надоі ніколі не цешылі, але на тое ёсць аб’ектыўныя прычыны, – працягвае жанчына. – На ферме ў Кямелішках былі свае цялушкі, першацёлкі – зразумела, што лепшая і больш прадуктыўная жывёла заставалася там. Да нас прывозілі астатніх пасля «глядзін» кароў. Потым малочны гурт перавезлі на комплекс у Падольцы, а нашых даярак вазілі туды. Са старажылаў на ферме «Стрыпуны» засталіся толькі я, Уладзіслава Гарбачова і Валянціна Цэйка.\nЦяпер на ферме ўтрымліваецца крыху больш за 200 галоў. На адкорм у Стрыпуны трапляюць быкі з вагой звыш 150 кілаграмаў.\n– Раней жывёлу гадавалі да 300-400 кілаграмаў, цяпер – да 500-600. Быкоў мы даглядаем роўна год. Раней кожныя тры месяцы іх узважвалі – ледзь за тыдзень спраўляліся, – тлумачыць жанчына. – Цяпер прыблізную вагу вызначаю з дапамогай спецыяльнай стужкі, якой абмерваю акружнасць грудзіны.\nНядаўна на ферме замянілі трубы і бочкі – раней з сістэмай водапаення былі адчувальныя праблемы, да слова сказаць, як і з травяністымі кармамі.\n– Дзякаваць богу, кармоў цяпер хапае. Некалі наш саўгас ледзь не з паўзімы жыў на прывазных сіласе і сенажы. Калі гаспадарку ўзначаліў Дзяніс Валер’евіч Кірпа, сітуацыя ў корані змянілася: ён дбае, каб усе ямы былі закладзены «зялёнкай», – гаворыць Крысціна Казіміраўна.\nДва разы на дзень у Стрыпуны прыязджае трактар, які на пляцоўцы побач з фермай робіць кормасумесь. Яе развозяць на кані і ўручную раздаюць жывёле.\n– Работнікі туляцца да працы. Раздатчык не прыйшоў – даглядчыкі самі едуць на яму. Такога паняцця, як сядзець склаўшы рукі, у нас няма, – расказвае загадчык фермы.\nПа словах Крысціны Казіміраўны, для любога работніка вельмі важна, каб яго працу заўважалі і цанілі. Дарэчы, штогод гэта робіць райкам прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу падчас традыцыйнай рэспубліканскай акцыі «Наш жывёлавод». У 2019 годзе падчас прымеркаванай да Дня работнікаў сельскай гаспадаркі ўрачыстасці лепшым жывёлаводам была прызнана Валянціна Цэйка.\n– Родам я з Даўцюн. Нас у бацькоў двое: я і брат. Тата ўсё жыццё адпрацаваў у калгасе на трактары, брат у саўгасе трактарыст. Маці была хатняй гаспадыняй, – расказвае жанчына. – Потым мы пераехалі ў вёсачку каля Стрыпун. Сюды з бацькамі з Талюшан перабраўся і мой будучы муж.\nЖанчына жартуе, што ў іх з Сашам было каханне па-суседску. Крысціна чакала сваю другую палавінку з арміі. Літаральна на наступны день пасля дэмабілізацыі малады чалавек прапанаваў стаць яго жонкай, а праз месяц яны пабраліся шлюбам.\nУ пошуках лепшай долі сямейная пара перабралася ў літоўскі горад Пабрадзе, але праз дзесяць гадоў давялося вярнуцца на радзіму даглядаць бацькоў.\n– Пайшлі працаваць у калгас «Кямелішкі». У Стрыпунах побач з фермай нам далі дом, які мы пазней выкупілі, – працягвае жанчына. – З мужам 33 гады разам. Маем трох сыноў. Старэйшы Віталь працуе выратавальнікам, з жонкай Кацяй падарыў нам унучку Юлю; сярэдні Валодзя – таксама сямейны – у Мінску асеў; а Павел ходзіць у Кямелішкаўскую школу.\nПа прызнанні жанчыны, за апошнія гады Стрыпуны змяніліся: раней у вясковым статку было каля 40 кароў, цяпер толькі адна рыкае ў хлеўчуку на падворку Мазураў.\n– Кабанчыка таксама маем, – дадае Крысціна Казіміраўна. – Садзім шмат бульбы, кавуноў. Кветкі моцна люблю. Летам у грыбы і ягады – святы абавязак. Нарыхтоўкі, марынады, засолкі… Не магу сядзець без справы. Але з месяц таму перахварэла на каронавірус. І няцяжка, але нейкая млоснасць і млявасць да гэтага часу ёсць. Жартавала са сваім: пэўна, мне на карак гультай сеў. (Усміхаецца.)\nПяць-шэсць гадоў назад два аўтобусы вазілі хлопчыкаў і дзяўчынак са Стрыпун у школу і садок у Кямелішкі. Цяпер у вёсцы толькі чатыры дзіцяці.\n– Шматдзетным сем’ям далі кватэры, яны выехалі ў Астравец – і сціхла жыццё ў вёсцы, – бядуе загадчык фермы. – У Стрыпунах цяпер жывуць старажылы, якім пад 80 гадоў, і людзі нашага ўзросту – каму каля 60-ці, і чатыры 40-гадовыя чалавекі. Два разы на тыдзень да нас у вёску прыязджае аўталаўка. Выбар прадуктаў нядрэнны – і гэта добрая падмога для старых.\nКрысціна Мазура хоць і на пенсіі, але не можа развітацца са сваёй фермай. І прызнаецца:\n– Я б і адпачывала ўжо – ногі моцна баляць, каб было каму з маладзейшых месца саступіць. Чуе маё сэрца, што мы – апошнія са стрыпунскіх саўгасных «магікан». Не зможам працаваць – і ферму закрыюць. Але хто яго ведае?! Некалі наша гаспадарка была найслабейшай у раёне, і ніхто асаблівага аптымізму на станоўчыя змены не выказваў. А цяпер мы трэція пасля такіх асілкаў, як «Гудагай» і «Гервяты». Хочацца верыць, што і наша ферма, і наша вёсачка яшчэ будуць жыць шмат гадоў…


Творы народных промыслаў прадстаўлены на адкрытай у Мінску выставе іранскага мастацтва | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nТворы народных промыслаў прадстаўлены на адкрытай у Мінску выставе іранскага мастацтва\n1 лютага, Мінск /Аліна Грышкевіч - БЕЛТА/. Выстава іранскага мастацтва "Іран - каштоўная зямля", якая прымеркавана да 42-й гадавіны перамогі Ісламскай Рэвалюцыі ў Іране, урачыста адкрылася сёння ў Мінску, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА.\nНа экспазіцыі прадстаўлены творы іранскіх народных промыслаў, вырабы ручной работы і каліграфіі, дываны-карціны, работы з каштоўнай тканіны ручной работы, а таксама выкананыя ў тэхніцы мінакары (упрыгажэнні металу і керамікі спецыяльнай эмаллю) і ў тэхніцы хатамкары - інкрустацыі па дрэве.\nГосці прэзентацыі з цікавасцю азнаёміліся з багатай культурнай спадчынай Ірана. Дарэчы, у гэтай краіне шырока распаўсюджаны кніжная мініяцюра і дэкаратыўна-прыкладное мастацтва. У творах іранскіх майстроў адлюстраваны нацыянальныя традыцыі краіны.\nУ час адкрыцця выставы адзначалася, што менавіта Ісламская Рэвалюцыя 1979 года дала імпульс далейшаму рзвіццю мастацтва і культурна-грамадскаму жыццю ў Іране. Прадстаўленая ў Мінску выстава яскрава адлюстроўвае той факт, што нацыянальныя традыцыі сапраўды атрымалі сваё шырокае развіццё.\nУ адкрыцці прынялі ўдзел прадстаўнікі дзяржорганаў, ВНУ, пасольства Ірана ў Беларусі, дыпламатычных місій замежных краін, іранскія студэнты.\nГэты культурны праект арганізаваны мастацкай галерэяй "Універсітэт культуры", у якой разгорнута экспазіцыя, і культурным прадстаўніцтвам пасольства Ісламскай Рэспублікі Іран у Рэспубліцы Беларусь.\nВыстава будзе адкрыта па 18 лютага. У час яе работы пройдуць майстар-класы па каліграфіі і маляванні, кінавечары, прысвечаныя культуры Ірана.


Расклад - Радыё Свабода, серада 19 чэрвень 2019\nСёньня на Свабодзе: Гутарка Юрыя Дракахруста і Дзьмітрыя Гурневіча пра пашырэньне амэрыканскай вайсковай прысутнасьці ў Польшчы і рэакцыі на гэта Менску і Масквы. Алена Радкевіч, “Невядомы Данчык”. Сёньня — пра тое, чым цэнтар Нью-Ёрку нагадваў беларускія мястэчкі, чаму Данчык ня выканаў зароку больш ніколі ў жыцьці не заходзіць у царкву і чаму ў дзяцінстве яму было страшна выходзіць на нью-ёрскія вуліцы\nСёньня на Свабодзе. Перад кім і чаму выбачаецца беларуская ўлада - гутарка Юрыя Дракахруста і Валера Карбалевіча Інтэрвію тыдня. На Захадзе ўжо рыхтуюцца да таго, што ў 2024 годзе Беларусь будзе інкарпараваная ў Расею - размова Віталя Цыганкова з Арсеням Сівіцкім


Trollwald гатовыя задаць весялухі / Інтэрв'ю / BelMetal.org\nАпублікавана 21 сьнежня 2015, 22:42 у Інтэрв'ю\nПрайшло амаль паўгады з таго моманту, як мы даведаліся, што гурт Litvintroll спыняе сваё існаваньне і на зьмену яму прыходзіць гурт Trollwald. Зараз калектыў рыхтуецца даць свой першы выступ падчас традыцыйнага “Каляднага фэсту”, што адбудзецца 25 сьнежня ў клубе Re:Public.\nBelMetal вырашыў асабіста пракантраляваць, як адбываецца падрыхтоўка да прэм’еры, і задаць некалькі пытаньняў. Аднак накіроўваючыся на інтэрв’ю, мы трапілі на сапраўдны канцэрт, так што для нас першы выступ гурта Trollwald бадай што адбыўся. Спойлераў ня будзе, як і пірацкіх запісаў. Скажам толькі, што вярталіся з сустрэчы мы з узьнятым настроем. Прыводзім зьмест нашай размовы з гуртом.\nНя хочам пакрыўдзіць астатніх удзельнікаў “Каляднага фэсту”, але гурт Trollwald – галоўная інтрыга імпрэзы. Безумоўна, людзі пачынаюць шукаць інфармацыю. Аднак пошук “у кантакціку” выдае толькі суполкі гурта Trollward…\nГэта мы так пажартавалі! Насамрэч, суполка ёсьць і ў гурта Trollwald, але яна пакуль закрытая. Як толькі «выкінем» песьні, зробім яе агульнадаступнай.\nДобра. Хто ўвогуле прыдумаў назву праекту?\nДумалі мы, думалі… Было дахалеры варыянтаў, але спыніліся на гэтым. Увогуле, яшчэ песьня пра крыжака павінна была называцца “Trollwald”, калісьці так прапаноўваў Алежка [Алег Клімчанка], але некаторыя ўдзельнікі забракавалі гэты варыянт. Таму назва, напэўна, чакала свайго часу.\nЗь мінулага інтэрв’ю для BelMetal мы даведаліся, што ў новым праекце застанецца, так бы мовіць, шкілет Litvintroll, але да яго далучацца і новыя ўдзельнікі. Прадстаўце іх, калі ласка.\nАндрэй Апановіч: Паўлік [Павал Аленчык], гітарыст, ужо граў у Litvintroll у 2009-2011 гадах. Ён удзельнік гурта, якога ўжо не існуе, Lost Regrets. Лёха [Аляксей Панкратовіч] таксама граў у Lost Regrets. Калісьці, яшчэ падчас існаваньня Litvintroll, я, Паўлік і Лёха зрабілі праект па стоўнэру, гралі ўтрох. Ну а калі ўсё здарылася, мы сабраліся, падумалі, што патрэбны ж басіст, і зь гітарыстам Лёхам Жабуронкам адразу ўзгадалі Лёху Панкратовіча. Заадно і Пашу ўзялі. Падчас «Каляднага фэсту» сэсійна з намі выступіць Алесь Чумакоў у якасьці дудара.\nУ тым жа самым в’ю вы казалі, што плануеце граць “стоўнэр, дум, трэш з дудамі і чыстым вакалам”. Прыкладна гэтак і атрымліваецца?\nНеяк так. Можа камусьці гэта падасца зусім іншым. Напрыклад, Таболіч, калі паслухаў нашыя песьні, сказаў: “Дык вы, хлопцы, нейкія папсовыя сталі”. Хаця нам падаецца наадварот. Альбо ён падумаў, што мы можам скласьці ім канкурэнцыю на “Еўрабачаньні” [сьмяюцца]?\nА як вырашылася пытаньне са старым матэрыялам? Ці будзе Trollwald граць кампазіцыі Litvintroll?\nАндрэй Апановіч: Песьні ж усе аформленыя на мяне, таму граць іх мы можам. Але ўсё ж такі будзем больш апірацца на новы матэрыял. Тым ня менш, дакладна ведаю, якіх песень мы ня будзем больш граць ніколі: “Чорная Панна”, “Каралеўская”, “Да Сябра”, “Лясун”, “Rock’n’Troll”.\nЧым гэта абумоўлена?\nАндрэй Апановіч: Ёсьць прычыны…\nА што плануеце сыграць на “Калядным фэсьце”?\nТое, што вы пачулі сёньня. У прынцыпе, мы прагналі праграму. Новыя песьні: “Легальныя" прысмакі”, «Бывай!», «У гушчарах», «Stenkenstolz», «У кішэнях нуль», “Чалавек-парсюк”.\nХто зьяўляецца аўтарам тэкстаў?\nАндрэй Апановіч: Тэксты напісаў я. Таксама дзякуй нашаму былому бас-гітарысту зь Litvintroll’я, ён напісаў куплет для песьні “У кішэнях нуль” і куплеты песьні “Чалавек-парсюк”. Музыка – нашая.\nГурт Litvintroll дасягнуў даволі высокай планкі і, безумоўна, людзі будуць чакаць як мінімум гэткага ж узроўню ад Trollwald. Ці гатовыя вы?\nМы на гэтае арыентуемся. Таму што калі зробім горш, няма ніякага сэнсу штосьці рабіць. Трэба працаваць над сабою, што мы, у прынцыпе, і робім.\nЯкія далейшыя планы ў Trollwald?\nЁсьць у нас ужо запрашэньні на розныя фэсты. Напрыклад, нас даўно чакаюць у Польшчы. А пасьля “Каляднага” плануем выпусьціць ЕР.\nЯкая вымалёўваецца канцэпцыя новай працы?\nАндрэй Гарчакоў: Скажу ад сябе. Асноўная канцэпцыя нашага ансамблю цалкам у тым, што ўсе ведаюць адзін аднаго доўгія гады. Наведваючы рэпетыцыі, прыходзіш, у першую чаргу, правесьці час зь вельмі блізкімі людзьмі. Я лічу, што з гэтага будзе вылівацца ўсё: добры настрой унутры гурта, якасная музыка. Мяркую, вы самі заўважыце гэта па нашай творчасьці.\nВось такія справы, панове. Застаецца толькі запрасіць вас на “Калядны фэст”, каб увачавідкі ўпэўніцца, што Trollwald задасьць яшчэ ўсім весялухі.


У Беларусі адзначаюць Радаўніцу | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРадаўніца – свята, якое адзначалі тысячы гадоў нашыя продкі як “малітву з плачам і галашэннем па памерлых”. Такое тлумачэнне даюць культуролагі і этнографы. Падобнае свята ёсць яшчэ толькі ў летувісаў. І яно мае паганскія, я не хрысціянскія карані. Свае думкі пра Радаўніцу выказваюць гарадзенцы:\n– Шаную Радаўніцу. А як жыць і не шанаваць? Так не можна, трэба шанаваць. Ходзім на могілкі, прыбіраем. Гэта ўжо як мы памрэм, ці будзе каму хадзіць?\n– Радаўніца – гэта такі дзень, які абавязкова мусяць у кожным родзе адзначаць. Мы кожную Радаўніцу абавязкова едзем на могілкі. Нават на тыя, на якіх бываем толькі два разы на год – на Дзяды і на Радаўніцу. Па-першае, трэба іх прывесці ў парадак, памаліцца, знічы запаліць абавязкова. Я лічу, што гэта патрэбна не столькі памерлым, колькі нам, жывым, нашым дзецям і нашым унукам. Каб яны ведалі, што трэба помніць нашых продкаў, паважаць іх і ніколі пра іх не забывацца.\n– Мы ўсе, хто складае царкву, сёння молімся за памерлых, за тых людзей, якія адышлі ўжо ад нас, за дараванне тых іхных правінаў, у якіх яны, магчыма, не раскаяліся, бо не ведалі ці не памяталі тых грахоў. Але якія будуць дараваныя Божай міласэрнасцю. Молімся, таму што памерлыя не могуць самі Бога прасіць за сябе, не могуць маліцца, але яны чакаюць і спадзяюцца на нашую малітву.\nКультуролаг Наталля Пасюта: Слова “Радаўніца” паходзіць або са старажытнагрэчаскай мовы і азначае «ружавы куст, дзень ружаў; свята памінання памерлых», або ад лiтоўскага raudа «плач з галашэннем», ці ад агульнаславянскiх слоў «род» або «рад», ад iмя мiфiчнага бога Рады i г. д. Але арэал распаўсюджання слова быў характэрны менавіта для беларусаў і летувісаў. Мы яго, напрыклад, не знаходзім ва Украіне. Акрамя таго, элементы ў абрадах, традыцыі больш падобныя да летувіскіх. Таму большасць навукоўцаў схіляецца да балтыйскага паходжання гэтага слова.\nКарані свята старажытныя – яно дахрысціянскае. Этнографы падкрэсліваюць, што культ продкаў яскрава выражаны і характэрны менавіта для беларусаў, незалежна ад рэгіёна пражывання.\nПрошча, ці памінальная страва на могілках у Радаўніцу, прыйшла да нас з паганскіх часоў. Калі людзі хочуць прытрымлівацца хрысціянскіх традыцыяў, то пакідаць ежу і пітво на магілах не варта.\nУнікальны абрад, які захаваўся толькі ў адной вёсцы Беларусі


07 кастрычнік 2019, 12:41\nПікет «Эўрапейская Беларусь» каля гатэлю Marriott у Менску\nХочуць нагадаць беларусам і іншаземцам пра небясьпеку беларускай АЭС, палітвязьняў, фальсыфікацыю выбараў і дыктатуру.\nФармальна гэта пікет для збору подпісаў за вылучэньне актывіста «Эўрапейскай Беларусі» Васіля Жорава кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў.\nМесца пікетаваньня выбралі адмыслова. У гатэлі Marriott сёньня распачынаецца «Менскі дыялёг» — форум, які ўжо другі год зьбірае ў Беларусі экспэртаў і аналітыкаў з усяго сьвету. Сёлетняя тэма форуму — «Эўрапейская бясьпека: адысьці ад краю прорвы». Чакаецца, што ў ім, як і летась, возьме ўдзел Аляксандар Лукашэнка.\nНа форум прыехаў міністар замежных спраў Беларусі Ўладзімер Макей (у цэнтры)\n«Хочам прыцягнуць увагу ўдзельнікаў канфэрэнцыі, міжнародных і беларускіх грамадзян, да таго, што ў Беларусі пануе дыктатура, фальсыфікуюць выбары; нагадаць пра ядзерную пагрозу ў сувязі з будаўніцтвам АЭС і тое, што ў Беларусі дагэтуль ёсьць палітвязьні», — сказаў Свабодзе актывіст «Эўрапейскай Беларусі» Яўген Афнагель.\nПікет «Эўрапейская Беларусь» каля гатэлю Marrott у Менску\nУ пікеце ўдзельнічаюць каля 10 чалавек. Сярод іх актывісты Вольга Мікалайчык, Максім Вінярскі. Праваахоўнікі ў цывільным здымаюць акцыю на відэа, але ня ўмешваюцца.\nДа зьбіральнікаў подпісаў падыходзілі прадстаўнікі выбарчай камісіі Цэнтральнага раёну. Яны зрабілі Васілю Жораву заўвагу, што на падпісных аркушах адсутнічае інфармацыя, за каго ідзе збор подпісаў. Сам кандыдат з гэтым не пагадзіўся. Ён ужо мае два папярэджаньні ад выбарчай камісіі.\nАктывісты зьвяртаюцца да ўдзельнікаў форуму праз мэгафон. Расказваюць пра зьніклых палітыкаў і кажуць, што ўдзел у такой канфэрэнцыі раўназначны «саўдзелу ў злачынствах», у якіх абвінавачваюць беларускую ўладу.\nАктывіст Максім Вінярскі на пікеце «Эўрапейская Беларусь»


Лукашэнка: «Беларусам не патрэбныя войны, рэвалюцыі, спекуляцыя на правах чалавека»\nАляксандр Лукашэнка павіншаваў беларусаў з Днём незалежнасці, тэкст віншавання распаўсюдзіла прэс-служба кіраўніка краіны.\n«Беларусам не патрэбны ўзрушэнні, войны і рэвалюцыі, спекуляцыя на дэмакратыі і правах чалавека. У нас ёсць вывераныя часам ідэалы і каштоўнасці, і мы нікому не дазволім навязваць іншае», – адзначыў у віншаванні Лукашэнка.\n«Сёння з поўным правам можна сцвярджаць: Беларусь XXI стагоддзя – стабільная дзяржава, якая цвёрда ідзе па шляху самастойнага развіцця», – гаворыцца ў віншаванні, што цытуе прэс-служба кіраўніка краіны».\nЗ 1991 году Дзень незалежнасці адзначаўся 27 ліпеня, калі была прынятая Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце БССР.\nАле пасля ініцыяванага Лукашэнкам рэферэндуму ў 1996 годзе, дата была перанесеная на 3 ліпеня – у памяць вызвалення Менску ад фашысцкіх захопнікаў. Шэраг гісторыкаў лічыць, што 3 ліпеня не мае дачынення да набыцця краіны статусу незалежнай.\nТэгі: 3 июля, Аляксандр Лукашэнка, День Независимости


Галоўная » Навіны » «Па коціку буду сумаваць»: прэзентацыя кнігі «Фіндус з’язджае»\nДата публікацыі: 23.09.2017\nНа імпрэзе, арганізаванай ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў", грамадскай культурніцкай кампаніяй "Будзьма беларусамі!" пры ўдзеле Амбасады Каралеўства Швецыі ў Рэспубліцы Беларусь дзяцей чакалі салодкія пачастункі і draw-зона. Пасля прэзентацыі кожны з гледачоў мог набыць новую і папярэднія кнігі Свэна Нурдквіста ў перакладзе Надзеі Кандрусевіч “не адыходзячы ад касы”.\nАртыстычныя чытанні новай гісторыі зладзілі акцёры Ганна Хітрык і Павел Харланчук. Назва новай кнігі Свэна Нурдквіста ў гэты раз адпавядала рэчаіснасці. Акцёрка Ганна Хітрык, якая не адзін год агучвала Фіндуса на імпрэзах, плануе з'ехаць з Беларусі. Ці значыць гэта, што мы застанемся без упадабанага персанажа?\nГанна Хітрык і Павел Харланчук\n"Па коціку буду сумаваць, безумоўна. Але я не лічу, што выступаю ў гэтай ролі ў апошні раз. Кнігі выходзяць не так часта, і цалкам верагодна, што я буду прыязжаць на прэзентацыі. Бо я ўжо настолькі Фіндус!” -- супакоіла акцёрка.\nГанна Хітрык з калегам Паўлам Харланчуком сёлета запісалі аўдыяказкі -- кнігі Свэна Нурдквіста пра прыгоды дзядулі і кацяняці маленькія прыхільнікі хутка змогуць слухаць разам з бацькамі.\n“Кнігі Нурдквіста я чытаю свайму сыну. Асабліва яму падабаюцца ілюстрацыі. Гледзячы толькі на іх, ён лёгка зможа ўзнавіць сюжэт. Я ў дзяцінстве была абсалютным Фіндусам -- гэта такі зборны персанаж гіперактыўных дзяцей. Тады ў мяне былі свае Пэтсаны -- мама і -- асабліва! -- дзядуля. Цяпер да кацяняці падобны мой сын. І я ў адносінах да яго стала трошкі Пэтсанам”, -- распавяла Ганна.\nАле яшчэ больш падобным да шведскага дзядулі сябе адчувае Павел Харланчук.\n“Я цаню сяброўства, як Пэтсан. Мне падабаецца, што ў кнізе рэалістычна прадстаўлены стасункі паміж персанажамі. У іх бываюць і спрэчкі, і сваркі. Але ж яны заўсёды знаходзяць кампраміс і працягваюць жыць разам. Я таксама не раскідваюся сябрамі, для мяне гэта істотная частка жыцця”, -- падкрэсліў Павел.\nФіндус з’язджае ў новай кнізе Свэна Нурдквіста таму, што любіць скокаць па ложку Пэтсана а чацвёртай гадзіне раніцы. Дзядулю гэта зусім не даспадобы. Павел Харланчук прызнаецца, што на месцы Пэтсана таксама пачаў бы бурчэць, але ж такой хатняй жывёлы, як Фіндус, ніколі не сустракаў.\n“Зараз у цешчы ёсць сабачка Марсік, мы з сям’ёй таксама плануем завесці гадаванца. Але ж такога сябра, як Фіндус, у мяне не было, і ніколі, напэўна, не будзе -- гэта ўнікальны персанаж. Былі каты, якія ўсё разбуралі і якія ляжалі ўвесь дзень. А тут усё ў адным, і яшчэ крыху зверху”, -- смяецца акцёр.\nЧас пакажа, што чакае наперадзе нашых сяброў -- персанажаў Свэна Нурдквіста. Але ж не будзе спойлерам, калі сказаць, што нават ад’езд Фіндуса не змог зруйнаваць іх сяброўства.\nТэкст: Алена Босава, фота: Віка Трэнас, відэа: Анатоль Івашчанка, для lit-bel.org\nТэгі: Кнігазбор, Каляровы ровар, партнёры, прэзентацыі, пераклады, выданні, кнігі, імпрэзы, святы, дзіцячая літаратура


Англічане гатовыя плаціць 8,5 тысяч еўра за баян з Маладзечна – RH.by\nАнглічане гатовыя плаціць 8,5 тысяч еўра за баян з Маладзечна\nЗ маладзечанскімі баянамі выйграюцца міжнародныя турніры, іх замаўляюць у далёкую Англію за 8,5 тысячы еўра, іх паказваюць па тэлебачанні ў адным з самых папулярных шоу.\nБаяны і акардэоны, якія вырабляе маладзечанская фірма “Зонта”, карыстаюцца попытам і павагай сярод прафесійных музыкантаў.\nДырэктар фірмы Расціслаў Мойса не паглыбляўся ў гісторыю прадпрыемства, не распавядаў пра цяжкасці, не хваліўся дасягненнямі, а расказаў, як працуе прадпрыемства ў горадзе.\nУсе мае перамогі – гэта перамогі “Зонты”\nКалі заходзіш на гасцявую старонку сайта фірмы, можна пабачыць водгукі музыкантаў, бо толькі яны могуць прафесійна ацаніць якасць маладзечанскіх баянаў. Заслужаны артыст Беларусі Мікалай Сеўрукоў, заслужаны дзеяч мастацтваў Расіі Мікалай Краўцоў, лаўрэат міжнародных конкурсаў Уладзіслаў Плігаўка, баяністка з Кітая Цяо Цзянь, саліст Берлінскай “Komische Opera” Юры Тарасёнак – усе гэтыя музыканты іграюць на маладзечанскіх баянах і акардэонах.\nЗ Уладзіславам Плігаўкам, расказвае Расціслаў Мойса, была звязаная вельмі цікавая, драматычная, але са шчаслівым канцом гісторыя.\n– У баяністаў, – расказвае дырэктар “Зонты”, – як у тэнісістаў, ёсць свой “Вялікі шлем”. Каб быць яго ўладальнікам, трэба выйграць чатыры міжнародныя турніры. Так і ў баяністаў. Толькі перамога ў чатырох міжнародных конкурсах дае ім права звацца лепшым баяністам.\nБеларус Уладзіслаў Плігаўка якраз і з’яўляецца ўладальнікам такога “Вялікага шлема” сярод баяністаў.\nАпошні конкурс з тых чатырох адбываўся ў Шатландыі, куды Уладзіслаў ляцеў з конкурсу ў Італіі. У салон самалёта з баянам не пускалі. Давялося сварыцца, пагражаць работнікам аэрапорта, настойваць на тым, што баян павінен ляцець у салоне.\nУ Шатландыю на папярэдні прагляд і лёсаванне Уладзіслаў спазніўся. Размахваючы рукамі, ён прасіў спыніцца членаў міжнароднага журы. На што старшыня журы, не разумеючы ні слова, што крычаў Уладзіслаў, сказаў нешта накшталт такога:\n– Давайце паслухаем хлопца, надта ён настойвае на гэтым.\nПаслухалі, у конкурс узялі. Але не ўсё так проста. Па ўмовах конкурсу журы неабходна здаць ноты ў трох экзэмплярах. І тут высвятляецца, што Уладзіслаў пакінуў ноты ў Італіі, на папярэднім конкурсе. Сколькі маніпуляцый давялося правесці, каб з Італіі перадаць ноты, гэта яшчэ адна асобная гісторыя.\nПаколькі лёсаванне ўжо прайшло, выступаць Уладзіслаў ва ўсіх трох турах мусіў першым. У трэцім туры Уладзіслаў хаця і ішоў у лідзіруючых пазіцыях, аднак за перамогу змагаліся наймацнейшыя баяністы свету, у ліку іх і нейкі там стрыечны брат ці пляменнік аднаго з членаў журы.\nІ вось Уладзіслаў, калі выконваў апошні музычны твор, падумаў, што ёсць два варыянты: або бездакорна выканаць сваю партыю і спадзявацца на тое, што нехта з выканаўцаў памыліцца (як і было да гэтага, калі адзін з музыкантаў не трапіў пальцамі ў акорд), або набрацца смеласці і “парваць” журы нечым незвычайным.\nРазмахнуўся баяніст, раскінуў рукі ўшыркі і… ўдарыў па патрэбным акордзе. Журы пасля выканання апладзіравала стоячы.\nСкарыў Уладзіслаў усіх выкананнем, вядома, на баянах “Зонты”.\nА прыхільнікі расійскага шоу “Голас” маглі бачыць баян з Маладзечна ў мінулым сезоне, на ім іграў баяніст Віталь Варанко.\nВіталь іграе на баяне, на якім усталяваная мідзі-сістэма. Таму, калі Аляксандр Градскі папрасіў яго выканаць чардаш, Віталь лёгка зайграў чардаш пад акампанемент скрыпак.\nУсе інструменты на прадпрыемстве робяцца не серыйна, а па заказах. Геаграфія распаўсюду баянаў і акардэонаў з Маладзечна – гэта Расія, Грэцыя, Фінляндыя, Кітай, Данія, Германія і Вялікабрытанія.\n– У Англію, – кажа Расціслаў Мойса, – інструмент заказалі для падлетка, інваліда па зроку. Заказвала гэты баян арганізацыя пад патранажам каралевы. І гэта быў самы дарагі баян, які прададзены на сёння. Каштаваў ён каля васьмі з паловай тысяч еўра.\nТакі дарагі кошт абумоўлены тым, што вытворчасць баянаў працэс доўгі і руплівы.\nКожны баян складаецца амаль з 2 500 дэталяў, у класічных інструментах каля 800 галасоў. З моманту вырабу корпусу баяна да яго зборкі праходзіць каля трох месяцаў.\n– Маладзечна – гэта адзіны горад на постсавецкай прасторы, – кажа Расціслаў Іванавіч, – дзе вырабляюць баяны і акардэоны такой якасці. Мы адзіныя, хто вырабляе акардэоны Краўцова. Гэта такі гібрыд акардэона і баяна, які прыдумаў расійскі музыкант Мікалай Краўцоў.\nМаладзечанскія баяны па сваіх характарыстыках ні ў чым не саступаюць баянам расійскай, французскай або італьянскай вытворчасці.\n– У Італіі там іншая справа. Італьянскія баяны па якасці можна параўнасць з нямецкімі аўтамабілямі. Толькі ў адным гарадку Кастэльфідарда, які па памерах такі ж, як наша Вілейка, працуюць каля 200 майстроў баянаў. Там вытворчасць музычных інструментаў – гэта сямейны бізнес. І нашых баяністаў яны спакушаюць тым, што дадуць ім зніжку, калі тыя купяць баян у іх, пераманьваюць сабе.\nПредыдущая статьяЛідзія Князева сёння стала ганаровым грамадзянінам Маладзечна\nСледующая статьяУ Смаргоні трактарыст збіў школьніцу на пешаходным пераходзе


Фінальны гала-канцэрт фестывалю-конкурсу «Таленты БарДУ-2016»\n7 кастрычніка ў канцэртна-актавай зале ўніверсітэта адбыўся фінал XIII творчага праекта «Таленты БарДУ», які праходзіў у новым фармаце пад дэвізам «Год культуры! Спадчыну ведай, наватарам будзь!».\nУ разнажанравым гала-канцэрце, падрыхтаваным рэжысёрска-пастановачнай групай аддзела культуры і творчасці, прынялі ўдзел каля двухсот таленавітых студэнтаў. Яркім пачаткам мерапрыемства стала пазаконкурснае фестывальнае выступленне крэатыў-каманд факультэтаў, якія прадставілі візітоўкі-вітанні на тэму «Я студэнт маладзёжнай сталіцы!». У конкурснай праграме гала-канцэрта фіналісты праекта з ліку першакурснікаў стараліся здзівіць гледачоў і членаў журы сваімі талентамі ў розных жанрах мастацкай творчасці.\nПрыемным і доўгачаканым момантам мерапрыемства стала цырымонія ўзнагароджання, у час якой былі ўручаны дыпломы ўсім фіналістам фестывалю-конкурсу. Дыпломы, каштоўныя прызы ад прафсаюзнай арганізацыі студэнтаў і грашовыя прэміі ад універсітэта атрымалі пераможцы ў намінацыях «Тэатральная творчасць», «Вакальная творчасць», «Мастацкае чытанне», «Харэаграфічная творчасць», «Інструментальная творчасць», «Выяўленчая, дэкаратыўна-прыкладная творчасць». Дыпломамі ўдзельнікаў фестывалю за пазаконкурснае выступленне былі ўзнагароджаны крэатыў-каманды факультэтаў. Спецыяльныя прызы фіналістам ўручылі старшыня пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі студэнтаў БарДУ А.В. Яцкевіч, старшыня каардынацыйнай рады лідараў студэнцкага самакіравання Р. Шухно, сакратары грамадскага аб'яднання пярвічнай арганізацыі БРСМ факультэтаў БарДУ, начальнік аддзела культуры і творчасці Г.У. Грэзе, партнёры мерапрыемства (кінатэатр «Зорка», кампаніі «Арыфлэйм» і «AVON», салон «Studio HM», кандытарская «Dolce vita», магазін спартыўнага харчавання «ВОЛАТ»).\nПа рашэнні журы ўладальнікам вышэйшай узнагароды – кубка Гран-пры фестывалю-конкурсу – стала студэнтка факультэта славянскіх і германскіх моў Кацярына Панкевіч, якая пакарыла ўсіх гледачоў бліскучым выкананнем верша-пародыі «Я ў тэатральным вучылася...».\nВіншуем усіх фіналістаў і пераможцаў універсітэцкага фестывалю-конкурсу мастацкай творчасці студэнтаў «Таленты БарДУ-2016»!!!