W drodze z Glorią Steinem – Nowy folder\nW kształcie książek\nCzterysta stron, na łamach których Gloria Steinem opisuje znaczące dla niej spotkania, rozmowy i wydarzenia, to kompendium wiedzy o tym, jak być dobrym człowiekiem i świadomym obywatelem. W polskiej rzeczywistości, kiedy dla tak wielu osób wyzwaniem jest pogodzenie tych dwóch postaw, książka tej amerykańskiej aktywistki, wydaje się mieć szczególną, ponadczasową wartość. Uczy, jak żyć w zgodzie ze sobą, społeczeństwem oraz morzem poglądów i opinii.\n„Istnieją wydarzenia tego rodzaju, że dzielą nasze życie na <<przed>> i <<po>>. Zauważyłam, że większość osób, proszona o wskazanie takiego wydarzenia, przywołuje coś, co dało im poczucie emocjonalnej więzi, niezależnie od tego, czy mowa o byciu świadkiem porodu, o wędrówce ulicami Nowego Jorku 11 września, czy oglądaniu zdjęć naszej kruchej planety wykonanych z kosmosu”. Dla Glorii Steinem takim wydarzeniem była organizacja National Women’s Conference w Houston w 1977 roku – najważniejszego wydarzenia w historii drugiej fali feminizmu w Stanach Zjednoczonych. Wydarzeniem dzielącym moje życie na „przed” i „po” był zdecydowanie moment przeczytania wspomnień, relacji, spostrzeżeń i refleksji Steinem, zebranych w książce „Moje życie w drodze”.\nGloria Steinem to amerykańska dziennikarka i feministka, która przekuła wyjątkową umiejętność uważnej i świadomej obserwacji, w rolę aktywistki opowiadającej się w imieniu dyskryminowanych ze względu na płeć, pochodzenie, status społeczny, orientację seksualną czy stan zdrowia. Swojej pasji do pisania, pracy w zespole i działalności uświadamiającej, dała wyraz współzakładając pismo „Ms.” – jedną z najpopularniejszych amerykańskich gazet na temat ruchu feministycznego. Dziś, Gloria jest ikoną ruchu na rzecz równouprawnienia kobiet w czasach, gdy oznaczał on walkę o zniesienie patriarchatu. Za swoją działalność otrzymała z rąk Baracka Obamy w 2013 r. prezydencki Medal of Freedom, najwyższe cywilne odznaczenie w Stanach Zjednoczonych. W 2015 roku, w wieku osiemdziesięciu jeden lat, napisała autobiografię pt. „Moje życie w drodze”, gdzie w ośmiu rozdziałach udowadnia, że nie jest kolejną amerykańską ikoną w charakterystycznych okularach, która zabłysnęła paroma chwytliwymi wypowiedziami (swoją drogą, to właśnie ona jest autorką często powtarzanego „the truth will set you free but first it will piss you off”). Ta książka jest świadectwem, że tolerancja, empatia i aktywne angażowanie się w ruch na rzecz praw mniejszości, to nieustanna nauka, rozmowa i słuchanie. A doświadczyć tego możemy tylko, gdy zdecydujemy się wyruszyć w drogę.\nFot. Warren K. Leffler\nPowody, dla których książka „Moje życie w drodze”, to gratka dla spragnionych motywacji do działania, głodnych wiedzy oraz lubujących się w cytatach, które można powiesić sobie nad biurkiem:\nNie jest moralizatorska, ale mimowolnie sięgamy po marker, aby podkreślić inspirujące cytaty;\nZ jednej strony czyta się jednym tchem, ale z drugiej co chwila trzeba się oderwać, by sprawdzić sylwetki osób przytaczanych na łamach książki;\nNajważniejsze są sytuacje, a nie czas i miejsca, stad brak wyraźnie zarysowanej chronologii. Każdy rozdział jest odrębną historią i osobnym działem. Znajomość poprzedniego działa oczywiście na korzyść czytelnika, ale przesłanie i wartość każdej strony i każdego zdania jest niezależna;\nSpojrzenie Glorii na świat jest ponadczasowe. Nie odwołuje się do pradawnych sentencji, nie cytuje Biblii, Kartezjusza czy Platona. Oddaje głos bliskim sobie osobom ze świata aktywizmu, takim jak Dorothy Pitman Hughes czy Betty Friedan, ale za tak samo ważne i istotne uznaje spostrzeżenia przypadkowo poznanych kierowców taksówek w Nowym Jorku, czy uczestniczek konferencji w Teksasie;\nPokazuje, jak wiele twarzy ma dyskryminacja. Zaczynając od ograniczenia praw kobiet na terenie całych Stanów Zjednoczonych, poprzez ukazanie problemu seksizmu, z jakim zmagają się studentki uczelni wyższych, aż po typowe dla lat 80. stygmatyzowanie osób chorych na HIV/ AIDS;\nPochwała tolerancji, szacunku, miłości do drugiego człowieka. Tak po prostu. W każdym czynie, napisanym tekście czy wygłoszonej mowie, do tego sprowadzają się intencje Steinem.\nCechy tej autobiografii, świadczące o jej wyjątkowości:\nNie poznajemy autorki z osobistej strony. Tytułowa „droga”, rozumiana jako proces, ma być dla czytelnika ważniejsza, niż kronika życia Steinem;\nDoświadczenia, poznani ludzie, spontaniczne sytuacje, są przedstawiane razem z tłem politycznym. Czytelnik nie pozostaje zostawiony sam sobie z opisem wydarzenia, bez ogólnego rzutu na historię Ameryki;\nAmerykańskość w najlepszym, ale szczerym wydaniu – o istocie bycia aktywnym, nie poddawaniu się, działaniu, wyciąganiu z niepowodzeń i szczerej radości z sukcesów, o spontanicznych decyzjach chwili, o walce o swoje marzenia. Nie jest to sarkazm, a raczej pochwała podejścia wciąż tak odległego dla wielu Polaków;\nGloria daje pretekst do przemyślenia pewnych kwestii, ale każdy z wątków zakończony jest tak, aby czytelnik nie czuł się zmuszony do przyjęcia stanowiska autorki. Z tej książki płynie niesłychanie dużo zrozumienia, wsparcia i tolerancji;\nKsiążka ta daje niesamowitą siłę. Poprzez przytoczenie sytuacji, które przytrafiały się Glorii w wielu zakątkach na świecie, można utożsamić się z wieloma bohaterami;\nNapisana z pasją i entuzjazmem dwudziestolatki oraz wiedzą i warsztatem pisarskim osiemdziesięciolatki;\nZ jednej strony Gloria pisząc te książkę jako ponad osiemdziesięcioletnia kobieta, może stawiać siebie w pozycji moralistki, która wiele przeżyła i doświadczyła, dlatego z łatwością przychodzi jej ocenianie i formułowanie twardych wniosków. Nie w tym przypadku. Czytając spostrzeżenia i osądy rzeczywistości, nie sposób nie odnieść wrażenia, ze płynie z nich wielka pokora i otwartość na nowe doświadczenie.\nPaulina Reiter napisała w Wysokich Obcasach, że książka „Moje życie w drodze”, to afirmacja rewolucji społecznej rodzącej się ze słuchania ludzi i opowiadania ich historii. I jest to jedno z zarówno najprostszych, jak i najtrafniejszych zdań, określających wartość i tematykę pozycji.\nJak wyglądał w moim przypadku proces odkrywania wartości, jakie niesie za sobą treść i przesłanie „Mojego życie w drodze”?\nPierwszy raz książkę przeczytałam jednym tchem.\nDrugi raz czytałam ją trzy razu dłużej, bo zatrzymywałam się przy każdym nazwisku, cytacie, wydarzeniu, googlując jak szalona coraz to nowsze hasła, które pojawiały się na łamach książki. Co zastanawiające, mnóstwo postaci z amerykańskiej sceny literackiej i politycznej, nie ma rozbudowanego profilu na polskich stronach. Książki, które w Stanach uchodzą za kultowe w dziedzinie feminizmu czy praw obywatelskich, nigdy nie zostały przetłumaczone na język polski, a filmy odnośnie tych zagadnień nie były dystrybuowane w naszym kraju. I o ile patrząc na chronologię dziejową Polski jestem w stanie zrozumieć, ze moja mama nie czytała „Mistyki kobiecości”, tak teraz dziwi mnie, ze w 2020 r. nie mogę dostać jej w żadnej księgarni. Czy to świadczy o zwyczajnym braku zainteresowania, czy o celowym ograniczaniu źródeł, z których można czerpać aktywistyczne wzorce?\nPo raz trzeci książkę czytałam jakby było to osiem odrębnych części, w długich odstępach czasu, robiąc przy tym coś, czego nigdy wcześniej nie robiłam i uważałam to za oznakę najwyższego braku szacunku do książki – uwaga – podkreślałam najważniejsze dla mnie fragmenty. Co więcej, innym kolorem zaznaczyłam spostrzeżenia Glorii, innym przywołane przez nią osobistości, a innym wydarzenia/filmy/książki. Na marginesach natomiast, zapisywałam ołówkiem ważniejsze dla mnie zagadnienia.\nKażdy kolejny raz to z jednej strony podróż z Glorią przez jej życie, z drugiej przez różne etapy zmieniania się mojej osobowości. Doskonale pamiętam jak dany fragment wpływał na decyzje, które w danym czasie musiałam podejmować. To, co czyni te książkę wyjątkową, to jej wielowymiarowa ponadczasowość. Jest ona pełna nienachalnych sentencji, które zdają się idealnie pasować do przeżywanych chwil, dopełniając je w naszym pojmowaniu.\nZ momentem kupna tej pozycji nie wiąże się żadna wyjątkowa historia. Książka „Moje życie w drodze” nie trafiła w moje ręce w trudnym momencie mojego życia, kiedy byłam na rozstaju dróg i potrzebowałam kogoś, kto powie mi jak mam żyć. Niemniej jednak, po przeczytaniu autobiografii Glorii Steinem, nagle tak wiele rzeczy stało się zrozumiałe. Jestem bardziej świadoma tego, co mnie otacza, tego, jak wiele nie wiem i tego, co mnie czeka, jeżeli będę żyła wybierając życie w drodze. A droga ta, jak wskazuje Steinem, dla jednego może oznaczać koczowniczy tryb życia, a dla drugiego przełamanie codziennej rutyny na jeden dzień.\nMająca dziś osiemdziesiąt sześć lat Gloria Steinem, wciąż pozostaje aktywna w mediach społecznościowych, dodając na Instagrama treści, z którymi od dziesięcioleci się utożsamia. Napawa mnie wielką radością fakt, że staje się ona coraz bardziej popularna dla polskiej odbiorczyni i odbiorcy, którzy widząc na plakacie długowłosą blondynkę w pilotkach, być może instynktownie wygooglują jej nazwisko w Internecie, dając sobie tym samym szansę na odkrycie jednej z najbardziej inspirujących osobowości na arenie walki o równouprawnienie. W maju tego roku, platforma HBO Go umieściła serial „Ms. America”, na temat historii wprowadzenia poprawki do amerykańskiej konstytucji, gwarantującej kobietom równe prawa. Jedną z głównych postaci jest właśnie Gloria Steinem i uważam, że jej wrażliwość, podejście i charakter zostały wyjątkowo trafnie ukazane.\n26 stycznia tego roku, na festiwalu Sundance, miała premiera filmu „Glorias” z Julienne Moore w roli głównej, bazująca na książce „Moje życie w drodze”. Światowa premiera planowana jest na wrzesień 2020, także mam nadzieję, że promocja filmu będzie także okazją do szczerzenia fenomenu tej niezwykłej kobiety!\nZdjęcie wyróżniające: Warren K. Leffler\nTags:feminizm gloriasteinem poradniaK równouprawnienie światopogląd tolerancja USA


① Osada Danków - Miłomłyn Wielimowo 4 A - pensjonat na Mazurach, tanie noclegi w Miłomłynie\nNa obszarze 15 ha znajdują się stylowe obiekty, które zostały tak zaprojektowane aby mogły jak najlepiej służyć naszym Gościom. Do dyspozycji Państwa mamy apartament, 45 pokoi dwuosobowych i kilkanaście pokoi trzy i czteroosobowych, w których jesteśmy w stanie pomieścić jednorazowo 150 osób. Ponadto posiadamy; Chatę Weselną z estradą /250 miejsc/, 3 sale konferencyjne - 150, 60, 25 miejsc, Starą Karczmę - 80 miejsc, salę taneczno-dyskotekową - 80 miejsc oraz salę bilardową, siłownię, saunę i salon masażu. Mamy cztery stawy, w których ryby zawsze biorą, ogródek jordanowski, grillownię i wiatę na polanie na spotkania biesiadne z ogniskiem i grajkami.\nPokój 1-osobowy ze śniadaniem - od 160 PLN/doba\nPokój 2-osobowy ze śniadaniem - od 220 PLN/doba\nVIP room /łóżko małżeńskie/ - od 330 PLN/doba\n15 pokoi, w tym: dwa pokoje 1-osobowe, 12 pokoi 2-osobowych i jeden 4-osobowy, w każdym łazienka i lodówka hotelowa. W Pałacu mieszczą się: Stara Karczma, wieża widokowa, sala dyskotekowa, sala kinowa, sala animacji dziecięcej, dwie sale konferencyjne, siłownia, bilard, tenis stołowy.\nPokój 4-osobowy ze śniadaniem - od 340 PLN/doba\nCały dom/10 osób ze śniadaniem - 990 PLN/doba\nPokój 2-osobowy ze śniadaniem - 280 PLN/doba\nPokój 3-osobowy /o podwyższonym standardzie/ ze śniadaniem - 350 PLN/doba\nApartament 2-osobowy ze śniadaniem - 400 PLN/doba\nWynajęcie całego domu/7 osób ze śniadaniem - 690 PLN/doba\nMiejsce dla pupila - 50 PLN/doba\nCały dom/11 osób ze śniadaniem - 990 PLN/doba\nPiękne miejsce, cisza, spokój, czysto. Bardzo smacznie, dobra i szybka obsługa, zaangażowani właściciele\npensjonaty w Miłomłynie (2)\nwesela i bankiety w Miłomłynie (2)


2022-04-17, 19:04 | aktualizacja 2022-04-17, 21:04\nFormacja Riverside powstała w 2001 roku w Warszawie. Jej najbardziej znany skład tworzyli: basista i wokalista Mariusz Duda, perkusista Piotr Kozieradzki, klawiszowiec Michał Łapaj oraz gitarzysta Piotr Grudziński. Ten ostatni zmarł niestety w 2016 roku, zdążył jednak wystąpić na pierwszym Trójkowym koncercie grupy, który odbył się 27 kwietnia 2014 roku.\nZespół był wówczas w rozkwicie sił twórczych. Rok wcześniej wydał piąty studyjny album "Shrine of New Generation Slaves", który odniósł największy komercyjny sukces spośród wszystkich płyt Riverside. Był wysoko notowany na listach bestsellerów nie tylko w Polsce, ale również m.in. w Niemczech, Belgii, Holandii i Szwajcarii. Został także zauważony w Stanach Zjednoczonych. W ramach promocji krążka grupa wyruszyła w trasę koncertową "New Generation Tour 2014".\nByło to najdłuższe tournée w historii zespołu. Obejmowało ponad 80 występów w klubach i salach w całej Europie. Jeden z nich miał miejsce w studiu im. Agnieszki Osieckiej. Oprócz utworów z płyty "Shrine of New Generation Slaves" muzycy zaprezentowali również fragmenty wcześniejszych albumów Riverside: "Out of Myself" (2003), "Second Life Syndrome" (2005), "Rapid Eye Movement" (2007) i "Anno Domini High Definition" (2009). – Oni nigdy nie zabiegali o tanią popularność, tylko konsekwentnie realizowali to, co sobie zamierzyli. To jest dowód na to, że prawdziwa muzyka tworzona z pasją znajdzie swojego odbiorcę – mówił zapowiadający koncert dziennikarz Trójki Piotr Baron.\nNa retransmisję koncertu Riverside zaprosiliśmy w niedzielę 17 kwietnia o godz. 19.05. Było ją można śledzić na antenie Trójki oraz w mediach społecznościowych i na kanale YouTube stacji. Dostępny był również streaming wideo.


Wojna domowa na Ukrainie 06.03.2019r.- 1368 dzień od nowego rozejmu. | AdNovum\nPosted on 6 marca, 2019 6 marca, 2019 by AdNovum Świat\n„Stracimy cały tranzyt. Wszystko dlatego, że jest jeszcze ‚Turecki Potok’, który prawdopodobnie zostanie wybudowany i uruchomiony pod koniec 2019 roku”– mówił Kobolew w wywiadzie dla ukraińskiej stacji „5 kanał”.\nStwierdził on, że nie chodzi tu tylko o pieniądze lecz o to, że ukraiński tranzyt powstrzymuje Rosję przez „dalszą agresją” na Ukrainę. Kwestia zapewnienia bezpieczeństwa Ukrainie i Europie, zdaniem Kobolewa, nie powstrzymuje europejskich firm z sektora energetycznego, przed inwestowaniem w rosyjski projekt.\nDlatego też szef ukraińskiego „Naftohazu” zaproponował dopuszczenie w zamian za inwestycje w sieć ukraińskich rur przesyłu gazu, zagraniczne firmy do zarządzania systemem gazociągów tranzytowych i podzielić się z nimi zyskami. To miałoby wzmocnić pozycję Ukrainy w Europie w walce z „Nord Stream 2”.\nKijowski ekonomista i analityk firmy inwestycyjnej „Dragon Capital”, Serhij Fursa twierdzi, że pomysł prezesa „Naftohazu” jest dobry…. tylko, że „trochę spóźniony”.\n„Ukraina otworzyła drzwi dla inwestorów, ponieważ nie ma już wiele do stracenia. Jeżeli system gazociągów tranzytowych pozostanie bez rosyjskiego gazu, zyski wyniosą zero. W Kijowie wychodzą z założenia, że to można jeszcze powstrzymać i chcą by Europa była zainteresowana tranzytem rosyjskiego gazu przez Ukrainę”– ocenił Serhij Fursa. –\n„Teraz wszystko będzie zależało od inwestorów. Jeżeli będą przekonani, że ‚Nord Stream 2’ powstanie w najbliższym czasie, nikt nie będzie inwestował w ukraińskie gazociągi. Po co komuś rura, przez którą nie będzie płyną gaz. Zagranicznych inwestorów do zarządzania ukraińskimi gazociągami tranzytowymi trzeba było dopuszczać dużo wcześniej”– dodaje Fursa.\nUkraiński rząd podliczył już, że zerwanie umowy tranzytowej z Rosją narazi ukraiński budżet na straty w wysokości ponad 3 mld dolarów rocznie. Obecna umowa obowiązuje tylko do końca tego roku, nowa jak dotąd nie została podpisana i nic nie wskazuje na to, że zostanie ona przedłużona.\nJeszcze w lutym rosyjski MSZ oświadczył, że przedłużenie umowy z Ukrainą może się odbyć „wyłącznie na warunkach Moskwy”. Wcześniej szef rosyjskiego resortu energetyki Aleksandr Nowak stwierdził wcześniej, że ukraińskie gazociągi „są zbyt stare” i tranzyt gazu przez Ukrainę kosztuje nawet 2,5 razy więcej niż na przykład przez „Nord Stream 1” i „Gazociąg Jamał-Europa”.\nW tej sytuacji, tzn. „otwartej agresji militarnej” prowadzonej jakoby przez Rosję wobec Ukrainy, oraz deklaracji rządu w Kijowie, że chce zerwać wszelki relacje i kontakty z Rosją, blady strach dopadł tych decydentów ukraińskich, którzy uświadomili sobie, iż tranzytu rosyjskiego gazu przez ich kraj nie będzie. W sytuacji permanentnego kryzysu w jaki znalazła się Ukraina od czasu zamachu stanu dokonanego na początku 2014 roku, pieniądze jakie zostaną utracone z tranzytu, oczywiście kryzys ten niepomiernie pogłębią.\nDodatkowo, akcja przeprowadzona przez Ukrainę i wspierające ją bezwarunkowo kraje, w tym Polska, dotycząca zablokowania budowy gazociągów „Nord Stream 2” i „South Stream” poniosła totalne fiasko, spowodowała, że obecnie na siłę, szuka się nowych rozwiązań, aby przynajmniej nie ponosić kosztów utrzymania obecnie istniejącej sieci przesyłowej gazu na Ukrainie. A to są kolejne miliardy dolarów rocznie. Stąd pomysł sprzedania tej sieci firmą zachodnim, które oczywiście to zignorowały.\nPoza tym, ten strach o przyszłość tranzytu gazu przez terytorium Ukrainy, jest tak naprawdę łzami ronionymi nad celowo wylanym przez siebie mlekiem, bo przecież to Ukraina zrobiła wszystko (podobnie jak to robi obecnie PiS-owski rząd w Polsce), aby tego nienawistnego jej gazu rosyjskiego nie musiała kupować. Przecież przez ostatnie 5 lat udowadniano na wszelkie możliwe sposoby, że Ukrainie nie jest potrzebny ruski gaz, i że ona się od niego uniezależni. Okazało się to po niewczasie kolejnym majakiem zaczadzonego banderyzmem ukraińskiego rządu. No i teraz panika, łzy i rozpacz…..Oby i w Polsce podobnie się ta polityka antyrosyjska nie skończyła.\nKończąc ten wstęp dodam, że wczoraj w wywiadzie udzielonym dla luksemburskiej gazety „Luxemburger Wort”, premier Rosji Dmitrij Miedwiediew przedstawił warunki, na jakich może być kontynuowany tranzyt rosyjskiego gazu przez Ukrainę.\nPrzy czym Miedwiediew wyjaśnił, że Rosja jest gotowa nadal prowadzić tranzyt gazu przez Ukrainę po 2019 roku. Będzie to jednak możliwe tylko przy uregulowaniu relacji między spółkami, korzystnych parametrach ekonomicznych i komercyjnych transakcji, a także stabilnym otoczeniu politycznym.\nMiedwiediew dodał również, że „Rosja nie sprzeciwia się tranzytowi gazu przez Ukrainę. Większa liczba nowych rurociągów będzie w stanie zagwarantować niezawodność dostaw, ale ich obecność nie oznacza rezygnacji z istniejących tras”.\nNo i chyba stała się jasność w temacie, jak wyobraża sobie rosyjski rząd dalszą współpracę z Ukrainą, w kwestii tranzytu swojego gazu przez jej terytorium. Niestety, ale Ukraina w obecnej sytuacji politycznej, warunków tych nie może spełnić. Nadzieja jest, że wybory coś zmienią. Ale to tylko płocha nadzieja w sytuacji zwasalizowania tego kraju przez światowego hegemona, bez którego gwarancji rządy oligarchów i pogrobowców Bandery będą niemożliwe. Zaś ich rządy będzie on tolerował tylko dotąd, dokąd będą mu one potrzebne w prowadzeniu globalnej strategii walki z Rosją i innymi konkurentami usiłującymi zachwiać pozycją hegemona na arenie międzynarodowej. Polska oraz Ukraina, a także i inne kraje obozu poskomunistycznego (poza wyjątkami), generalnie nic tu nie mają do powiedzenia. Ich rolą jest wiernie i posłusznie służyć nowemu panu.\nW ciągu minionej doby na donieckim odcinku frontu, ukraińscy żołnierze prowadząc ostrzały terytorium DRL przy użyciu: moździerzy kaliber 120 (27 min) i moździerza 82 mm (4 miny) oraz granatników: AGS-17 (30 granatów), SPG-9 (7 granatów) i RPG-7 (7 granatów), a także broni maszynowej, w tym ciężkiej, 17 razy naruszyli warunki zawieszenia broni. W wyniku tych ostrzałów spadło na tereny kontrolowane przez władze republiki donieckiej 80 pocisków, wobec 442 z dnia poprzedniego.\nOstrzeliwane były: rejon Gorłówki (teren osiedla mieszkaniowego przy kopalni im. Gagarina- na obrzeżach Gorłowki oraz Zaicewo, a także przedmieścia Dolomitnoje- na łuku swiatłodarskim), rejon Doniecka (lotnisko i teren wokół serwisu „Volvo-Center”- na północno-zachodnich obrzeżach Doniecka oraz przedmieścia Wiesiełoje, Jasinowatej, Krutej Bałki, Spartakusa i Staromichajłowki), a także południowy odcinek frontu (Dokuczajewsk, Leninskoje, Komiternowo i Sachanka).\nPoza tym, na ługańskim odcinku frontu minionej doby, ukraińscy żołnierze prowadząc ostrzał przy użyciu: ciężkiej artylerii kaliber 122 mm (22 pociski), moździerzy kaliber 120 (26 min) i moździerza 82 mm (5 min), a także opancerzonego wozu bojowego BMP-1 (5 wystrzałów), granatnika AGS-17 (29 granatów) i broni maszynowej, 4 razy naruszyli warunki rozejmu.\nOstrzał prowadzono z kierunku: Krimskoje (07:40 i 07:50), Troiczkoje (11:30) i Krjakowki (19:40), w stronę: Smiełoje, Żiełoboka, Kalinowa i Sokolników.\nŁącznie na terytorium ŁRL spadło w dniu wczorajszym, wystrzelonych z kierunku ukraińskich pozycji ogniowych, 82 pociski. Szkód i strat, jak dotąd nie zarejestrowano.\n„Зведення станом на 07:00 6 березня 2019 року.\n5 березня російські окупаційні війська сім разів порушили режим припинення вогню, шість разів застосувавши озброєння, заборонене Мінськими домовленостями.\nУ смузі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „Схід” ворог шість разів обстріляв наші позиції:\nз артилерійських систем калібру 122 мм – поблизу села ВОДЯНЕ;\nз артилерійських систем калібру 122 мм та мінометів калібру 120 мм – біля села ШИРОКИНЕ;\nдвічі, з автоматичних станкових гранатометів, великокаліберних кулеметів та стрілецької зброї – у районі населеного пункту ПІСКИ;\nзі стрілецької зброї – поблизу міста АВДІЇВКА.\nУ смузі відповідальності оперативно-тактичного угруповання „Північ” противник обстріляв підрозділ українських військ із мінометів калібру 82 мм у районі села КРИМСЬКЕ.\nВ результаті обстрілів двоє наших захисників отримали поранення.\nI z Zajcewa w rejonie Gorłówki (DRL):\n← „Wojna domowa na Ukrainie 5.03.2019r.- 1367 dzień od nowego rozejmu.”\nWojna domowa na Ukrainie 7.03.2019r.- 1369 dzień od nowego rozejmu. →\n28 uwag do wpisu “Wojna domowa na Ukrainie 06.03.2019r.- 1368 dzień od nowego rozejmu.”\nHAKERZY Z UKROBEZPIEKI (SBU). Ukraiński portal „Strana.ua”, znany ze swojego krytycyzmu wobec władz w Kijowie, ujawnił że ostatniego ataku hakerskiego na używane przez niego serwery do którego doszło 27 lutego tego roku, a który spowodował 3,5 godzinną przerwę w jego działaniu dokonało…SBU. W związku z tym , redakcja wszystkie zebrane dowody przekazała ukraińskiej policji na której zgłoszono równiez oficjalnie fakt popełnienia przez SBU „cyberprzestępstwa”;\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:06\nTo teraz wiadomo kto są ci enigmatyczni ruscy hakerzy….. 🙂\nAdNovum , 6 marca, 2019 at 17:08\nCiąg dalszy skandalu w ukraińskiej „zbrojeniówce”. Ukromedia podały powołujac się na informacje z Narodowego Antykorupcyjnego Biura Ukrainy (NABU) że przewodniczący parlamentarnej komisji d/s bezpieczeństwa i obrony Serhij Paszynskij („partia „Front Ludowy” Jaceniuka), odpowiedzialny m.in za podpisanie kontraktów ukraińskiej „zbrojeniówki” z ukraińskimi siłami zbrojnymi, „zbiegł wraz z synem za granice”. Ich ucieczka ma miec zwiazek z ostatnimi aresztowaniami dyrektorów (byłego i obecnego) „działu eksportowego’ ukraińskiego koncernu „Ukroboronprom”. Sami zainteresowani zaprzeczają informacją i przedstawiają zdjecia że z Ukrainy nie wyjechali;\nPs. Szczury z tonącego okretu „UKROPOROCH” zaczynają wiać i wzajemnie się zagryzać…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:13\nKampania prezydencka na Ukrainie. Ukromedia zauważają że Ambasador USA na Ukrainie ostatnimi czasy „ostro zaostrzyła swoją retorykę wobec Poroszenki”, publicznie krytykując ostatnio brak postępów we wprowadzeniu „reformy sądowej” na Ukrainie, skandal w ukraińskiej „zbrojeniówce” uderzajacy w „bliskie otoczenie Poroszenki”, kupowanie głosów wyborców oraz naciski ze strony władz na ukromedia. Poorszence miało się takze „dostać” od wpływowego amerykańskiego think – thanku „Atlantic Council” w którym pojawiło się otwarte stwierdzenie że już czas „na wymianę ukraińskiego lidera”;\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:23\nW dodatku tuż przed wyborami ludzie Pana P. uwalili ustawę antykorupcyjna, de facto niwecząc WSZYSTKIE starania do powstania niezależnego sądu zajmującego się walka z korupcją.\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 18:53\nI jeszcze w temacie, Ambasador USA na Ukrainie „pogroziła takze palcem” prowadzącemu w „wyscigu prezydenckim” Wołodymyrowi Zelenskiemu, by nie ważył się zwracac „znacjonalizowany” bank ‚PrivatBank” Ihorowi Kołomojskiemu (do którego wczesniej należał), a jak wiadomo na Ukrainie powszechnie uważa się że „niezależny kandydat” Zelenskij został tak naprawdę „wystawiony” właśnie przez owego oligarchę…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:16\nA sam „generalissimus” Poroszenko zamiast zając się „walką wyborczą” ze swoimi kontrkandydatami do fotela Prezydenta Ukrainy, „zwalcza Pana Putina” 🙂\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:22\nUkraińska codziennosć, w Kijowie pijacka libacja policjantów zakończyła się „draką” z użyciem noża, w wyniku czego jeden z pijanych funkcjonariuszy wylądował w szpitalu;\nPracownicy „Ukrpoczty” z Uźhorodu (na Zakarpaciu) zastawiła w lombardzie cały sprzet komputerowy ze swojej placówki o wartości ponad 1 miliona hrywien. Co najciekawsze robiła ona to „etapami” (podobno było ich aż 36!) i cały „proces” miał trwac od marca do listopada 2018 roku;\nW stolicy Ukrainy złodzieje „wyczyścili” mieszkanie należące do Niemki pracującej w „fundacji charytatywnej” zajmujacej sie pomoca „weteranom ATO”;\nPs. Nie mogłem sie oprzeć, ale to chyba robota jej „podopiecznych” 🙂\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:31\nPlus jeszcze jedna informacja z okolic Uzhorodu, gdzie policyjny patrol zatrzymał do kontroli samochód osobowy z dwójką meżczyzn w środku oraz trzecim, zwiazanym w bagazniku;\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:48\nTymczasem kolejnemu ukraińskiemu dziennikarzowi grozi wieloletni wyrok więzienia (do 10 lat) za to tylko ze użył ZAKAZANYCH NA UKRAINIE SŁÓW, czyli „KIJOWSKI REŻIM” oraz „WOJNA DOMOWA” w stosunku do konfliktu na Donbasie. Tym razem jest to dziennikarz Wołodymyr Skaczko u którego w mieszkaniu już „rozgościli się” SBU-sznicy, a także wrczyli mu „zaproszenie” by on ich z kolei „odwiedził’…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:35\nPlus w temacie, „Radio Swoboda” poinformowało ze w jednej z miejscowości obwodu kijowskiego napadnieto i pobito dziennikarzy popularnego programu ‚Schemy” zajmujacego się tropieniem korupcji posród ukraińskich polityków. Do zdarzenia miało dojśc w siedzibie miejscowego samorządu wiejskiego, wśród napastników miało być dwóch zastępców jego przewodniczącego;\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 18:58\nPrzypomnieli os obie znani rosyjscy prankerzy ‚Wowan” i „Leksus” którzy tym razem „porobili” Specjalnego Przedstawiciela USA w Wenezueli przedstawiają się jako „przedstawiciele Prezydenta Szwajcarii” i informując go że władze Wenezueli „wyprowadzają” znaczne sumy pieniedzy na konta w banku „LIMPOPO” 🙂\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:42\nBudzi się kolejna „rakietowa potęga” (ale tylko „na papierze”), czyli „generalissimus” Poroszenko, „w ślad” za USA oraz Rosją ogłasza…wyjscie Ukrainy z traktatu INF („Układ o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu”);\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 17:52\nW ciągu alkoholowym?\nOn już od tygodnia takie głupoty wali.\nAdNovum , 6 marca, 2019 at 18:01\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 18:58\nNaśladuje największego w historii Polski małego prezydenta.\nAdNovum , 6 marca, 2019 at 19:18\nTo już pewne UE nałoży na FR sankcje za incydent w cieśninie kerczeńskiej.\nAmbasadorzy państw Unii Europejskiej uzgodnili w Brukseli nałożenie sankcji na osiem osób z Rosji, odpowiedzialnych za zatrzymanie 24 marynarzy z Ukrainy podczas zeszłorocznego incydentu, do którego doszło w rejonie Morza Azowskiego – poinformowało PAP źródło unijne.\nKomentarz: Media w Polsce pieją z zachwytu, a ja nie mogę zrozumieć jak można być tak otumanionym. Sankcje to zamrożenie aktywów (których zapewne nie mają) i zakaz wjazdu do UE dla 8 (słownie ośmiu) obywateli FR.\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:03\nJeszcze w marcu br. w Radzie Najwyższej Ukrainy ma odbyć się drugie czytanie ustawy o języku ukraińskim, krytykowanej m.in. przez mniejszość węgierską jako „totalna ukrainizacja”.\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:09\nNowy skandal korupcyjny na Ukrainie. Zwolniony w ubiegłym roku dyrektor naczelny państwowego koncernu „Naftohaz” Jurij Witrenko oskarżył nowe kierownictwo, z szefem „wydziału gazowego” koncernu Andrijem Faworowem na czele o „konflikt interesów”. Według przedstawionych przez Witrenke dokumentów Faworow miał sprzedawać gaz spółce „ЭРУ Трейдинг” (ERU Trading), a której szefem był wcześniej…sam Faworow;\nPs. Złodziei złodzieja okrada…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:12\nPlus w temacie „Naftohazu”, jego dyrektor generalny Andrij Kobolew ogłosił że majacy się niedługo odbyć ogłoszeny przez rzad w Kijowie konkursu na stanowisko prezesa zarządu „Naftohazu” jest sprzeczny z prawem. Jednoczesnie zapytany przez dziennikarzy o to czy weźmie w nim udział, „wymigał się” od niej stwierdzajac „że czeka teraz na stanowisko prawników”;\nPs. Od koryta odepchnąć się nie dam…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:34\nNa posiedzeniu stałej komisji praworządności, działalności deputackiej i wolności słowa Rady Miasta Lwowa rozpatrywano zawiadomienie dyrektora państwowego archiwum, które mieści się w zabytkowym dawnym klasztorze bernardynów we Lwowie. – napisano we wtorek na stronie internetowej deputowanych Rady Miasta Lwowa. Wynika z niego, że zabytek, który jest jedną z wizytówek miasta, popada w ruinę.\nKomentarz: Jak wynika z opisu od 1994 roku nie wykonano ŻADNYCH poważnych prac konserwatorskich, budynek niszczeje, częściowo nie jest wykorzystywany, ale… władze Lwowa nie zamierzają oddać nieruchomości prawowitym właścicielom (KK, Polakom).\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:20\nW temacie władz samorządowych na Ukrainie i ich miłości do Polaków 🙂\nWicemer Lwowa Andrij Moskalenko w przemówieniu pod pomnikiem Romana Szuchewycza mówił m.in., że takie „majestatyczne postacie” i „moralne autorytety” jak głównodowodzący UPA czy Stepan Bandera są dla Ukraińców inspiracją do działania.\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:22\nSoroz w akcji 🙂\nProukraińskie i proimigracyjne stowarzyszenie uruchomiło kampanię „Lublin uczy się ukraińskiego”. Chce zachęcać Polaków z Lublina do nauki podstaw języka ukraińskiego. Zdaniem organizatorów, celem nie może być asymilacja Ukraińców, ale wzajemna z nimi integracja. Zaznaczono też, że „rozpoczęcie kampanii możliwe było dzięki wsparciu Fundacji im. Stefana Batorego”\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:24\nRaczej Soros, uprasza się nie robić z tego „węgra” „Węgra” 🙂\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:26\nW nocy z soboty na niedzielę robotnicy budowlani obalili wysoki na 30 metrów monument będący częścią radzieckiego Pomnika Chwały znajdującego się we Lwowie przy ulicy Stryjskiej. Ogromny radziecki pomnik upamiętniający zwycięstwo Armii Czerwonej nad III Rzeszą od dawna był solą w oku miejscowych aktywistów, szczególnie z organizacji nacjonalistycznych.\nW związku z tym, że nie podlegał dekomunizacji, władze Lwowa postanowiły pozbyć się żelbetowej steli pod pretekstem jej „złego stanu technicznego”.\nMonument, udało się przewrócić dopiero za trzecim podejściem.\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:27\nPrzed wyznaczonymi na koniec marca wyborami prezydenckimi na Ukrainie co 40 sekund dochodzi do ataków cybernetycznych z Rosji – oświadczył ukraiński minister spraw zagranicznych Pawło Klimkin w opublikowanym we wtorek wywiadzie dla Radia Swoboda.\nKomentarz: SBU robi nadgodziny w marcu?\nbladyswit , 6 marca, 2019 at 19:29\nTa ‚walka z cyberatakami” w wykonaniu SBU, to chyba raczej „ataki hakerskie” na „nieposłuszne” Poroszence ukromedia (patrz mój pierwszy wpis)…\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:36\nW temacie skandalu korupcyjnego w ukraińskiej „zbrojeniówce”. Prokurator Generalny Ukrainy Jurij Łucenko komentujac sprawę kupowania komponentów w Rosji, stwierdził m.in ze jest to konieczne ponieważ nie wszystkie z nich da się wytworzyć na Ukrainie. Zaproponowął takze by „uporządkować” owe zakupy i stworzyć „ich jedna liste”, a społeczeństwu ukraińskiemu wytłumaczyć że jest to bardzo ważne dla ukraińskiej obronności;\nStwierdził także że w przeciagu 4 lat z ukraińskiego koncernu „Ukroboronprom” wyprowadzono ponad 350 mln hrywien przekazanych z budżetu Ukrainy, podejrzanych o udział w przestępstwie jest 112 osób, z czego 6 z nich to dyrektorzy zakładów oraz spółek wchodzących w skłąd koncernu;\nZ kolei słuzby prasowe Rady Bezpieczeństwa i Obrony Ukrainy poinformowały że w państwowym koncernie „Ukroboronprom” zostanie przeprowadzony audyt, który maja wykonać „zagraniczni eksperci”;\nmaniaprzepraszania , 6 marca, 2019 at 19:45


SIERPIEŃ 2020 - La Passion\nutworzone przez lapassion | sie 4, 2020 | Posty | 0 komentarzy\nRozpoczął się ostatni miesiąc wakacji, ale to nie znaczy, że zabraknie czasu na odpoczynek. Pogoda nas rozpieszcza, bryza koi, a plaża zachęca do ładowania akumulatorów i długich spacerów brzegiem morza. Sarbinowo jest zdecydowanie najpiękniejsze o tej porze roku dzięki trwającym dłużej zachodom słońca, ciepłym dniom, które sprawiają, że w swoim ojczystym kraju czujemy się jak na ekskluzywnych wakacjach za granicą.\nTu każdy znajdzie swój własny sposób na potrzebny relaks zwłaszcza w dobie zabiegania, stresu i piętrzących się zadań do zrobienia na już. A wiecie, co koi najbardziej? Szum morza, który wycisza, pozwala odnaleźć równowagę, pomaga rozluźnić napięcie po wielu miesiącach ciężkiej pracy.\nW La Passion przygotowaliśmy pokoje, apartamenty oraz domki dla tych, którzy uwielbiają ten stan głębokiego rozluźnienia. I przysięgamy, że otwierając wieczorem lub wczesnym rankiem okno można usłyszeć uspokajający dźwięk fal wygładzających plażę, bo zaledwie 200m od nas znajdziecie Bałtyk.\nAle to nie koniec atrakcji, bo również i dla aktywnych mamy niemało przyjemności. Jeśli po drodze wam ze sportem zapraszamy na wycieczki rowerowe – sprzęt do wypożyczenia w recepcji. Możecie też przez cały okres wypoczynku korzystać z boiska do plażówki, rozległej łąki i namiotu grillowego przeznaczonego dla biesiadników. Zadbaliśmy wszystkimi swoimi siłami o to, byście przyjeżdżając do naszego ośrodka mogli nie tylko odpocząć, ale też świetnie się bawić.\nGdyby pogoda jednak spłatała figla zapraszamy na bilarda i pingponga do świetlicy wewnątrz willi. Nie martwcie się również, że wasze pociechy nie znajdą tu zajęcia, bo dla dzieci oraz młodzieży też nie zabraknie zabawy. Plac zabaw na łące i sala zabaw rozpieszczą każdego malucha. Na całodniowe wspólne wycieczki polecamy rowery lub rower z rikszą.\nA gdy zechcecie odpocząć na plaży, możecie na niej znaleźć dmuchane zamki ze zjeżdżalniami jak i te zbudowane z piasku, fosy wypełnione słoną morską wodą oraz rzeźby, których najsławniejszy rzeźbiarz by się nie powstydził 😉\nWieczorami warto przejść się nadmorską starówką i promenadą, by podziwiać widok kąpiącego się w morzu słońca i chłonąć wakacyjną atmosferę lata. Któż by pomyślał w takiej atmosferze o jakichkolwiek troskach? Wierzcie nam, że pośród śmiechów i wesołego gwaru bardzo łatwo zapomnieć o obowiązkach i jeszcze łatwiej odpocząć, złapać dystans.\nZapraszamy Was do La Passion, wciąż możecie jeszcze zarezerwować ostatnie miejsca.\nCzekamy na Was z otwartymi szeroko drzwiami 🙂


Zdzisław Szymczyk – „Naszym zadaniem jest rozweselanie ludzi”. Wywiad | Przegląd Dziennikarski\nStrona główna Aktualności Zdzisław Szymczyk – „Naszym zadaniem jest rozweselanie ludzi”. Wywiad\nZdzisław Szymczyk - perkusista z zespołu Baciary | Fot: Justyna Borowiecka.\nPerkusista z zespołu Baciary – Zdzisław Szymczyk w rozmowie o zespole, instrumentach, marzeniach i koncertach. Z góralskim pozdrowieniem dla wszystkich czytelników. Zapraszam do przeczytania wywiadu.\nJustyna Borowiecka: Grasz na perkusji w zespole Baciary, powiedz jak Ci się tutaj gra i jak dogadujesz się z pozostałymi członkami zespołu?\nZdzisław Szymczyk: – Jesteśmy zespołem, więc musimy się dogadywać, bo to podstawa. Janusz „liter” zespołu powtarza, że żeby coś osiągnąć musi być zgoda i musimy działać razem, bo jak dwa konie ciągną wóz i jeden pójdzie w prawo a drugi w lewo to wóz się zepsuje. Tak jest z zespołem, wszyscy muszą w jedną stronę iść, a Janusz tego pilnuje, dlatego zespół Baciary osiągnął już taki mały sukces, to właśnie ten sukces jest w wozie, który my ciągniemy, wspólnie. Każdy z nas jest rodowitym góralem i jesteśmy trochę podobni, to też nam ułatwia sprawę. Z chłopakami znam się już długo. Jeszcze zanim zacząłem grać na perkusji, już ich znałem. Władek i Andrzej Skupień to moi sąsiedzi. Janusz, Andrzej i Jaś grali z moim bratem, więc bywali u mnie, kiedy byłem dzieckiem. Jak jest dobra atmosfera, to się dobrze gra. W moim przypadku pasja przerodziła się w pracę i kiedy gram to po prostu się bawię, jestem wtedy szczęśliwy, robię to, co kocham.\nPerkusja to nie jedyny instrument, na którym grasz…\n– Pochodzę z góralskiej rodziny i folklor towarzyszył mi od dziecka. Odkąd pamiętam, należałem do zespołu regionalnego. Tańczyłem i śpiewałem, ale miałem pociąg do grania. Interesowały mnie różne instrumenty. W wieku 9 lat zacząłem chodzić do szkoły muzycznej. Skończyłem pierwszy stopień na instrumencie głównym, akordeon. Międzyczasie próbowałem już coś stukać, jakieś rytmy, gdzie się tylko dało, a że starszy brat, który też jest perkusistą, miał już swoją perkusję i czasami była w domu, to leciałem i próbowałem. Jak góral, to pasowałoby żeby grał na instrumencie regionalnym. Po skończeniu szkoły muzycznej miałem niechęć do grania i rzuciłem akordeon w kąt. Dopiero, gdy poszedłem do szkoły średniej poznałem Karola, z którym się zaprzyjaźniłem. Dzięki niemu gram też na basach podhalańskich. Jeden z instrumentów ludowych Podhala, który teraz uczestniczy w występach z Baciarami. Basy wyglądają jak wiolonczela, bo niektóre kiedyś nimi były, ale mają trzy struny o całkiem innym stroju niż wiolonczela i tym się różnią. Jest to instrument bardziej rytmiczny niż melodyczny i może, dlatego na nim gram, jestem po prostu od trzymania rytmu. Perkusja i basy podhalańskie to moje instrument w zespole.\nIle potrzeba czasu, aby dobrze nauczyć się grać na perkusji, czy jest jakiś limit czasu, czy to wszystko zależy od zdolność?\n– Własną perkusje miałem w wieku 14 lat i do dziś nie gram dobrze. Gram wystarczająco na tyle żeby ludzie mogli się bawić. Jestem samoukiem, nigdy nie miałem kogoś, kto by mi pokazał jakiś rytm. Widzę wiele niedoskonałości w swojej grze i wiele razy mówiłem sobie, że pójdę na jakieś lekcje perkusji, ale po prostu teraz nie mam na to czasu. Jakiś talent na pewno posiadam, bo chyba byłoby kiepsko grać tak bez niczego. Mam dobry słuch i używam go, gram to, co usłyszę u innych.\nWasze koncerty są czasem bardziej rozrywkowe z bębnami, głośnikami, perkusją itp., ale tez gracie tradycyjną – góralską muzykę, którą wersje koncertów bardziej lubisz?\n– Zdarzają się występy z muzyką typowo góralską i dla mnie nie byłoby różnicy, bo tak samo kocham folklor jak i perkusje, ale ludziom jednak bardziej przypada do gustu muzyka rozrywkowa, czyli ta z perkusją itd. Muzyka podhalańska, góralska jest trudna i nudna dla ludzi spoza Podhala, którzy nie mają styczności z folklorem, dlatego właśnie wolę, kiedy gramy występy z głośnikami. Ludzkie są zadowoleni to i my jesteśmy, a naszym zadaniem jest rozweselanie ludzi.\nGracie sporo koncertów, czy jest jakiś koncert, który szczególnie zapamiętałeś?\n– Sporo koncertów to sporo wspomnień. Na każdym inne wydarzenia i inni ludzie, więc wiele do zapamiętania, lecz wszystkiego się nie da. Powiem krótko, mam słabą głowę do tego. Tyle razy chciałem zapamiętać jakąś opowieść czy zdarzenie, nie dało rady, choćbym chciał (uśmiech).\nWystępujecie podczas koncertów plenerowych jak i tych w środku pomieszczeń np. restauracjach, Domach Kultury itp., które koncerty lepiej Ci się gra te plenerowe czy w klubach?\n– Wydaje mi się, że nie ma na to reguły. Koncert to koncert. Wiele czynników wpływa na to czy się dobrze gra. Wystarczy mały uraz palca i nie będę miał swobody. W moim odczuciu to byłby słaby koncert. Czasami po prostu jest zły dzień i źle się gra, ale jeśli wszystko jest dobrze to gra się tak samo dobrze plener jak i koncert zamknięty.\nWiem, że muzycy żyją muzyką cały czas, również po koncercie. Jakiej muzyki i wykonawców lubisz słuchać, na co dzień?\n– Nie mam konkretnych ulubieńców ani swojej playlisty. Jeśli jakaś piosenka mi się spodoba to jej posłucham. Słucham muzyki przeważnie w samochodzie z radia, trzeba też się wyciszyć i odpocząć trochę.\nBycie muzykiem wiąże się z częstym podróżowaniem i kontaktami z ludźmi. Powiedz czy po koncercie bliżej Ci do zacisza domowego czy duszy towarzyskiej?\n– Nasz weekend, jako zespołu zaczyna się w czwartek i kończy w niedzielę, bo w te dni gramy. Bywało tak, że w jeden dzień graliśmy trzy koncerty. Wydawałoby się, że nasza praca to tylko przyjechać zagrać i jechać do domu. Zupełnie nie. Sama jazda w upalny dzień po kilkaset kilometrów może wyczerpać całkowicie, a to dopiero początek. Rozpakowanie sprzętu, rozstawienie na scenie, próba nagłośnienia i dopiero koncert. Wtedy rozpiera mnie energia, czasami sam nie wiem skąd, ale po prostu chce mi się grać. Później pakowanie, trzeba iść i porozmawiać z ludźmi z widowni, bo po to też przyszli, i tak jeszcze dwa razy w ten sam dzień, a są trzy takie dni. Po powrocie z weekendu nie marzę o niczym innym jak o porządnym śnie i odpoczynku. Poniedziałek to taki dzień bez niczego, całkowite wyciszenie, a dopiero we wtorek wracam do normalnego życia i towarzystwa.\nCzy masz jakieś inne zainteresowania oprócz muzyki, jeśli tak to jakie?\n– Folklor i kultura Podhala to główne moje zainteresowanie. Mam nadzieję, że będę mógł kiedyś przekazać go następnemu pokoleniu, bo bardzo mi zależy żeby góralszczyzna przetrwała jak najdłużej.\n– Mieć prace, którą się kocha to marzenie niejednej osoby. Mi się udało i chciałbym by tak było jak najdłużej. Żeby móc i chcieć grać.\nJakie masz plany na najbliższe dni/ miesiące?\n– Jestem w trakcie budowy domu i to jest mój plan myślę, że nie na jeden miesiąc. Jeszcze dużo pracy przede mną.\nI na koniec możesz pozdrowić naszych czytelników i zaprosić na Wasze koncerty.\n– (Wiadomo, że nie da się napisać gwarą tak jak się mówi, ale trochę spróbuję).\nNojserdecniyjse pozdrowiynia z pod samiućkik tater dlo syćkik cytelnikow gazety od perkusisty Baciarów. Zaprosom na nase koncerty, a grafik mozeciy znalyźć na nasyj stroniy internetowyj i Facebooku.\nZe Zdzisławem Szymczykiem rozmawiała: Justyna Borowiecka.\nPoprzedni artykułSzymon Sićko: „Gra w reprezentacji to powód do dumy”. Wywiad\nNastępny artykułMeksyk – państwo o niesamowitej historii


Montaż schodów drewnianych na betonie – jak to zrobić? | Budostrada\nHome > Porady > Montaż schodów drewnianych na betonie – jak to zrobić?\n13 grudzień 20172017-12-13T16:00:39+00:002017-12-13T16:00:39+00:00 Porady Brak komentarzy\nZdecydowałeś się na samodzielny montaż stopni drewnianych na betonowych schodach? Świetnie! Aby maksymalnie ułatwić Ci tę czynność, przygotowaliśmy dla Ciebie podpowiedź, czego użyć do tego celu oraz jakie plusy i minusy niosą za sobą wszystkie rozwiązania.\nRozwiązanie nr 1: pianki niskoprężne\nNajpopularniejszą opcją zamontowania stopnic z drewna na podłożu betonowym są specjalne, przeznaczone do tej czynności pianki niskoprężne, które idealnie współgrają ze stopniami. Jak ją prawidłowo zaaplikować? W tym celu należy nałożyć dwa średniej grubości paski odsunięte od krawędzi stopnia. W żadnym wypadku nie wolno rozprowadzać pianki na jego całej powierzchni, ponieważ znacznie utrudnia to rozprężenie pianki. Pianki niskoprężne są lepszym rozwiązaniem niż kleje schodowe, ponieważ są grubsze i łatwiejsze w równomiernym rozprowadzaniu. Są po prostu pewniejsze.\nCo jeszcze warto wiedzieć o montażu schodów drewnianych na piankę? Przede wszystkim trzeba pamiętać o ich prawidłowym wypoziomowaniu. Pierwszym krokiem jest wywiercenie po około 3 dziur w każdej stopnicy, w których następnie umieszcza się wkręty – są niezbędne do spoziomowania stopni, zanim złączą się z betonem. Na końcu na ich główkach układa się już wspomniane stopnie.\nRozwiązanie nr 2: kołki rozporowe\nMontaż stopni na kołki rozporowe ma swoje plusy i minusy. Przede wszystkim ten sposób eliminuje konieczność użycia wkrętów poziomujących, ponieważ same kołki rozporowe służą prawidłowemu wypoziomowaniu. Z drugiej strony, zastosowanie kołków rozporowych wymaga jednak dokładnych pomiarów. Pierwszym krokiem w montażu jest wywiercenie i zamontowanie w betonie ów kołków, a następnie wykonanie otworów do nich pasujących. Określeniem miejsc, w których trzeba wywiercić otwory w stopniach, zajmują się specjalne znaczniki.\nRozwiązanie nr 3: oba powyższe rozwiązania naraz\nNie ma się nad czym długo rozwodzić – zastosowanie pianki niskosprężynowej oraz kołków rozporowych za jednym razem gwarantuje najlepsze efekty. Po zamontowaniu kołków rozporowych należy zaaplikować piankę niskosprężynową na stopnicę i wcisnąć ją w zamontowane kołki. Pamiętaj, by nigdy nie dociskać stopnic tradycyjnym młotkiem. W tym celu użyj młotka gumowego lub podkładek z drewna albo plastiku. Schody drewniane ze Śląska oparte na betonie będą trwałe i estetyczne na wiele długich lat.


Powstała grupa robocza ws. remontu poznańskiego dworca -\nDo połowy 2020 r. powinna być gotowa koncepcja przebudowy poznańskiego dworca kolejowego. W sprawie modernizacji budynku zawiązała się specjalna grupa robocza, w skład której weszła m.in. minister rozwoju - poinformował w piątek Wielkopolski Urząd Wojewódzki. Z inicjatywy minister rozwoju Jadwigi Emilewicz w czwartek spotkała się grupa, w skład której weszli m.in. prezyden\nJesteś tutaj: Infotram / Zarządzanie / Powstała grupa robocza ws. remontu poznańskiego dworca\nPAP InfoRail.pl - Opublikowano: 13.12.2019 15:45:04\nDo połowy 2020 r. powinna być gotowa koncepcja przebudowy poznańskiego dworca kolejowego. W sprawie modernizacji budynku zawiązała się specjalna grupa robocza, w skład której weszła m.in. minister rozwoju - poinformował w piątek Wielkopolski Urząd Wojewódzki.\nJadwiga Emilewicz podkreśliła, że jest spora szansa na pozyskanie unijnego dofinansowania na przebudowę poznańskiego dworca. "Kluczowe będą najbliższe miesiące, czyli stworzenie do połowy 2020 r. koncepcji nowego dworca, oczywiście z uwzględnieniem konsultacji społecznych z miastem i mieszkańcami, i finalnego projektu w 2021 r.- przyznała.\nPrezydent Poznania Jacek Jaśkowiak zadeklarował, że w połowie 2020 r. powinna być gotowa koncepcja przebudowy placu dworcowego, która ma być włączona do projektu modernizacji dworca Poznań Główny. Porozumienie w tej sprawie, między władzami miasta i PKP, ma być podpisane w najbliższym czasie. Ma ono być poprzedzone konsultacjami społecznymi.\nWojewoda wielkopolski Łukasz Mikołajczyk przypomniał, że czwartkowe zawiązanie się grupy roboczej to kontynuacja rozmów rozpoczętych przez poprzedniego wojewodę. Mikołajczyk podkreślił zaangażowanie wszystkich stron, które podjęły się wspólnych działań ws. przebudowy dworca. "Nie jest to sprawa prosta, ale za to niezwykle paląca i jestem przekonany, że wspólnymi siłami ją rozwiążemy" - powiedział.\nPodczas spotkania zaprezentowano kwerendę historyczną budynku. Przedstawiono także projekty architektoniczne zrealizowane w innych europejskich miastach oraz rozwiązania komunikacyjne służące pasażerom. Uczestnicy dyskusji akcentowali potrzebę porozumienia wszystkich właścicieli nieruchomości skupionych w obrębie dworca Poznań Główny. Podkreślono, że najważniejszym celem tych działań, powinno być przywrócenie funkcji obsługi pasażerskiej w budynku.\nW 2013 r. zamknięto stary budynek dworca kolejowego Poznań Główny. Jego funkcję przejął otwarty w 2012 r. obiekt, w którym mieści się m.in. galeria handlowa. Projekt nowego dworca, budowanego z myślą o odbywającym się w Poznaniu Euro 2012, był krytykowany przez mieszkańców i społeczników, którzy zarzucali mu przede wszystkim brak funkcjonalności.\nW październiku prezes PKP S.A. Krzysztof Mamiński zadeklarował, że budynek starego dworca zostanie zmodernizowany do 2023 r. Według jego ówczesnej zapowiedzi kolejarze chcą wydać na tę inwestycję 32 mln zł. Według społeczników i władz miasta taka kwota jest zbyt niska. Według planów PKP przy budynku odnowionego dworca ma powstać hotel o powierzchni 6 tys. m kw.(PAP)


"Ostatecznie tu chodzi o rozrywkę" - Brown o czwartej walce Poiriera z McGregorem | MMAROCKS\nStrona główna Conor McGregor „Ostate...\n„Ostatecznie tu chodzi o rozrywkę” – Brown o czwartej walce Poiriera z McGregorem\nMike Brown, trener Dusitna Poiriera, nie zamyka drzwi do czwartej walki swojego zawodnika z Conorem McGregorem. Na razie jednak jego zdaniem jest to zbyt odległa przyszłość, aby móc coś przewidywać w tym temacie.\nConor McGregor, który przegrał ostatnią walką z Dustinem Poirierem, chce zmierzyć się z nim w oktagonie po raz czwarty. W trzech pojedynkach tych zawodników, to Poirier dwa razy wygrywał.\nMike Brown, trener Dustina, w rozmowie dla serwisu MyMMANews powiedział jak sam zapatruje się na czwarty bój tych zawodników.\nKto wie co będzie? Ostatecznie tu chodzi o rozrywkę i to co ludzie chcą zobaczyć. Pieniądze rządzą. Conor jednak przez dłuższy czas będzie poza obiegiem, nie przewiduję więc takiej walki w najbliższym czasie. Myślę, że są inne tematy, którymi Dustin chce się teraz zająć. Nigdy nie mów nigdy, ale na pewno nic się nie wydarzy w najbliższej przyszłości.\nW ostatniej walce z Porierem Conor złamał nogę i musiał przejść operację. Aktualnie Irlandczyk wraca do zdrowia, ale jego powrót do klatki może zająć rok.\nW tym czasie Dustin Poiriere najpewniej zawalczy o pas wagi lekkiej z Charlesem Oliveirą. Na razie pojedynek ten nie został oficjalnie ogłoszony, ale mówi się o możliwym zestawieniu w grudniu tego roku.\nWalczy z największymi skurwielami tego świata, dając niesamowite wojny, a w wolnym czasie obija buma za kasiorę :beczka:\n126 komentarzy 155 polubień\nTaka odskocznia od stresu itd. Mini-hobby


Bracki Browar Zamkowy, Brackie Mastne - Piwo, z piwem i o piwie.\nYou Are Here:→recenzje→Bracki Browar Zamkowy, Brackie Mastne\nBracki Browar Zamkowy, Brackie Mastne\nKilka lat temu, w mitycznych czasach sprzed „piwnej rewolucji” w moje ręce wpadło TO. Brackie Mastne. Piwo uwarzone przez koncern, a jakże inne od tego, co zwykle takie molochy nam serwują – nie było to kolejne „jasne pełne”, nie był to nawet porter. Piwo górnej fermentacji prosto z Brackiego Browaru Zamkowego w Cieszynie! Będącego częścią Grupy Żywiec. Nie wiem, czy było to pierwsze piwo tego typu warzone w tym miejscu; nie miało to wówczas znaczenia – piwo po prostu bardzo mi smakowało. Zaprzestano jednak jego warzenia; na szczęście niedawno nastąpił powrót Mastnego na rynek. Jak smakuje teraz i czy wytrzymuje konfrontację z tak wieloma pysznymi piwami, które przez ten krótki czas pojawiły się na polskim rynku?\nSkąd w ogóle taka dziwna nazwa? Jak podaje profesor Wikipedia wzięła się ona od pierwszego udokumentowanego piwa warzonego w Cieszynie, a samo słowo oznacza „tęgi, pełny, mazisty”. Browar Bracki jest w ogóle pewnym ewenementem na polskiej piwnej mapie. Przejęty przez koncern nie zaczął warzyć piwa metodami przemysłowymi. Dalej mamy tam otwarte kadzie, brak owianego złą sławą (nie zawsze słusznie) HGB, mało tego – warzy lub warzyło się tutaj także niezbyt popularne na naszym rynku style, jak AIPA (premiera w grudniu tego roku!), pale ale, koźlaka dubeltowego i wędzonego. To tutaj powstaje Żywiec Porter, stąd pochodził też całkiem niezły Leżajsk Pszeniczny. To tyle o samym browarze – a teraz czas na piwo!\nPrzyznam się szczerze, że nie pamiętam, jak smakowało wcześniej Mastne. Pamiętam tylko, że – jak wspomniałem wcześniej – wówczas jawiło mi się jako piwo wyjątkowo smaczne. Znim jednak język poczuje smak, pierwsze wrażenie przekazują oczy: niska piana, która opadła bardzo, bardzo szybko, pozostając na powierzchni piwa jako cieniutka obręcz. Kolor ładny, herbaciany; piwo jest całkowicie klarowne. W zapachu jest dosyć nijakie – lekki karmel i chmielowość. W smaku jest niestety podobnie. Mało intensywny, lekko karmelowy. Czuć niezbyt intensywną goryczkę i, standardową dla tego browaru, metaliczność (polecam „test skórny”).\nI niestety, podsumowanie jest takie, że to, co pewnie jeszcze kilka lat temu byłoby rewolucyjne, teraz jest przeciętne. To dalej jest smaczne piwo, ale przy tak dużej liczbie ciekawszych piwnych opcji – Mastne jest „tylko” smaczne. Jeśli trafię do pubu z produktami Grupy Żywiec, Brackie Mastne będzie moim pierwszym wyborem (przynajmniej do czasu premiery Grand Champion AIPA), ale jednak nie zachwyca. Niemniej, jak na koncerniaka (ale jak już wspomniałem – Bracki Browar Cieszyński ciężko nazwać typowym browarem koncernowym) jest naprawdę niezłe.\nWarto dodać, że w Cieszynie działa jeszcze jeden browar – cieszyński Browar Mieszczański, będący browarem restauracyjnym; samo miasto jest cudowne, kiedyś bywałem w nim kilka razy do roku i zawsze chętnie do niego wracam. Tym bardziej, że Czechy są tak blisko…\nOne thought on “Bracki Browar Zamkowy, Brackie Mastne”\nPingback: Co było, kiedy nic nie było? Polska przed piwną rewolucją - Piwo, z piwem i o piwie.\nHans Kloss - Piwo tygodnia: Książęce IPA\nmobilbahis - Piotr i Paweł – piwa Wetliner


Wiadomości - - Zdrowy rozsądek i łaska uświęcająca\nPoniedziałek, 25 Czerwiec 2018 r.\nPOPOŁUDNIK PON. CZW. PT.\nProponujemy ciekawą książkę. W czwartki i piątki można usłyszeć przepisy na różne potrawy w audycji "Jadłodajnia", audycję "Prosto z lasu", Kwadrans z Ministrem Rolnictwa, Radiową Kronikę Województwa Podlaskiego i przegląd Echa Katolickiego. Zaprasza Ewa Pasternak.\nSkładanie wniosków o szacowanie szkód w uprawach do 26 czerwca\nSkromny kapłan o wielkim sercu – Złoty Jubileusz Kapłaństwa ks. kan. Jana Koca\nPo raz dziewiąty pobiegli w Platerowie /WYNIKI, ZDJĘCIA i VIDEO/\nKs. Stefan Ceberek wystąpi na urodzinach Radia Podlasie w Kodniu\nW parafii Trójcy Świętej w Radzyniu podziękują kapłanom za posługę\nSzansa na kolektory... UM Siemiatycze ogłasza nabór uczestników projektu Słoneczne Dachy Miasta Siemiatycze\nOstatni w sezonie mecz... Czy Cresovia utrzyma się w IV lidze?\nOgólnopolski konkurs na najpiękniejszą klacz maści kasztanowatej\nArtykuł czytany 979 razy\nZdrowy rozsądek i łaska uświęcająca\nZ Robertem Tekielim, dziennikarzem i publicystą, rozmawia Kinga Ochnio.\nOd wielu lat pisze Pan książki, tworzy filmy i audycje radiowe, w których pokazuje związek pomiędzy różnymi zaangażowaniami, jak choćby kurs doskonalenia umysłu, które ludziom wydawały się neutralne i bezpieczne. A jaki jest ich prawdziwy skutek?\nCzęsto to depresje, na dodatek takie, których nie da się leczyć farmakologicznie, czy problemy w relacjach międzyludzkich. Wiele osób, które mają statystycznie nieprawdopodobne ilości negatywnych wydarzeń, czyli tzw. pecha, potrzebuje mnóstwa czasu, by połączyć to z wizytą u bioenergoterapeuty czy tarocisty albo z trenowaniem sztuk walki.\nDlaczego kurs doskonalenia umysłu może być szkodliwy?\nKiedy jeszcze byłem ateistą, uczestniczyłem w kursie metodą Silvy, reklamowanym jako czysto naukowy. W efekcie praktyk i ćwiczeń, których się tam nauczyłem, zacząłem słyszeć myśli innych ludzi i móc zdejmować choroby przez nakładanie rąk. Było tak, że oglądając skróty walk bokserskich, w trzeciej sekundzie typowaliśmy z żoną zwycięzcę i udawało się to w 100%, co jest dla człowieka niemożliwe. Po jakimś czasie okazało się, że to był kurs magii, że stałem się człowiekiem inicjowanym, czyli zostałem otwarty na demoniczną rzeczywistość duchową. Dopiero po egzorcyzmach straciłem te wszystkie „zdolności”.\nKiedy Pan się zorientował, że te zdolności stają się niebezpieczne?\nTo był bardzo długi proces. Najpierw jogin, który uczył rozprowadzać „energię”, dzięki której wszyscy, więc i on sam, mieli być zdrowi, piękni i bogaci, umarł na raka. Szok! Potem największy w Polsce astrolog przedstawił mi swoją drugą żonę. Ktoś, kto przewiduje wszystko wszystkim, nie potrafił przewidzieć rozpadu swojego związku! Ale te intelektualne sygnały to było za mało. Żeby wyjść z uzależnienia, trzeba się przestraszyć. Żona kupiła mi srebrny krzyżyk. Po pierwszej nocy, tam gdzie dotykał ciała, pokrył się czernią. Na drugi dzień, a miał do czynienia tylko z moim ciałem i z materacem z gryki, okazało się, że jest powginany. Kolega ateista powiedział, że kiedy obudzę się trzeciego dnia, będzie wisiał do góry nogami, jak symbol satanistyczny. Powoli zaczęło do mnie docierać, co się dzieje. Właśnie wtedy zacząłem się nawracać i powiedziałem: „Panie Boże, jeśli to nie jest od Ciebie, zabierz to ode mnie”.\nJednak ludzie chętnie uczestniczą w takich kursach czy seansach bioenergoterapeutycznych...\nDla chrześcijan wzięcie w nich udziału jest przekroczeniem pierwszego przykazania. Oczywiście większość z tych ludzi myśli, iż uczestniczą w czymś, co jest rodzajem medycyny. Nie podejrzewają, że to zabiegi znane od tysięcy lat z tradycji szamańskich, czyli pogańskich, a więc sprzecznych z chrześcijaństwem. Istotą takich procesów, jak bioenergoterapia, doskonalenie umysłu, pozytywne myślenie czy joga jest wprowadzenie człowieka w odmienny stan świadomości. Chodzi tu o osiągnięcie pewnego rodzaju próżni umysłowej i rozluźnienia ciała. Nieważne, czy stanie się to w jodze przy pomocy mantry, czy też technik buddyzmu zen, gdzie to samo robi się przy pomocy koanu, czyli zadania niemożliwego, np.: klaśnięcie jedną ręką. Człowiek, który wchodzi w odmienne stany świadomości, nie odbiera rzeczywistości racjonalnie, nie selekcjonuje rzeczy na prawdopodobne i nieprawdopodobne, nie używa też sumienia, czyli nie rozdziela rzeczy na dobre i niedobre. Można więc mu zasugerować coś, co nie mieści się w jego systemie wartości. I obojętnie, czy w to wierzy, czy nie - ten mechanizm działa. Stan transowy to napięta świadomość, ale wyłączone jej najwyższe funkcje. W ten odmienny stan świadomości wchodzą wszyscy bioenergoterapeuci, wróżbici, astrologowie, którzy mają nadzwyczajne wyniki w swoich dziedzinach. Ludzie słuchają ich z zadziwieniem, bo mówią rzeczy, których człowiek widzieć nie może.\nSkąd popularność tego typu seansów?\nOdpowiadają na jakąś konkretną potrzebę człowieka. Współczesny świat, który zakwestionował tradycyjne systemy wartości, spowodował, że ludzie są zagubieni, np. coraz więcej osób podważa medycynę naukową. A człowiek, który nie ma mocno rozwiniętego zmysłu krytycznego, będzie wierzył w opowieści, że na nasze życie w bardzo pozytywny sposób może wpłynąć noszenie amuletu na szyi albo układ planet w godzinie urodzenia.\nAle wiele ludzi twierdzi, że seanse u bioenergoterapeuty wpłynęły na nich pozytywnie...\nProf. Marek Pawlicki z Krakowa opowiadał o wykształconej kobiecie, która przyszła do niego z 17-centymetrowym guzem i okazało się, że on jest pierwszym onkologiem, do którego trafiła. Jak to możliwe? Odpowiedziała: „Chodziłam do bioenergoterapeuty. Po każdej wizycie czułam się świetnie i byłam pewna, że będę zdrowa”.\nPoddanie się autorytetowi takich ludzi otwiera na świat duchowy, ale jednocześnie sprawia, że mogą oni na drodze sugestii oddziaływać i zmieniać poglądy oraz samopoczucie pacjentów. Człowiek, który komuś zaufa i uwierzy, jest wobec ludzi inicjowanych bezradny. A każda osoba, która była u bioenergoterapeuty, miała jakieś doznania, typu fale ciepło-zimno albo mrowienie, może być pewna, że ma problem duchowy. On ujawnia się, kiedy nagle pojawiają się depresje - coś, czego nie było wcześniej widać, a co może być wynikiem kontaktów z bioenergoterapią albo innymi formami okultyzmu. Choć wcześniej ludzie mówią: „Byłem na takim seansie i nic mi się nie dzieje”. Owszem, jest taka możliwość - jeśli podchodzą do tego sceptycznie, wręcz się podśmiewając, nie otwierają się na autorytet tej osoby. Są też tacy, którzy trafiają do bioenergoterapeuty zachęceni przez kogoś, a nawet przymuszani, bo i takie przypadki się zdarzają. Przed wejściem do gabinetu np. zaczynają czuć potężny niepokój i modlą się. Oni również mogą wyjść z takiego spotkania bez szwanku. Ale to raczej wyjątkowe przypadki, bo zazwyczaj, idąc do bioenergoterapeuty, czegoś od niego oczekujemy. Nie znam osoby, która czyta horoskopy i przyznaje się, że w nie wierzy. Pytam więc: „Po co czytasz je co dwa tygodnie?”. To jest mechanizm „Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek”, czyli, mimo deklarowanej niewiary, jest tam oczekiwanie na skutek.\nDlaczego wschodnie sztuki walki są niebezpieczne?\nBo drogą do sukcesów jest w nich wchodzenie w stany transowe, w trans bojowy oraz używanie technik zaczerpniętych z wschodnich religii. Tai chi chuan czy aikido są świeckim użyciem technik jogi. Każda próba użycia rzeczywistości sakralnej do celów pragmatycznych to magia. Przekładając na język racjonalistyczny - te sztuki walki stanowią rodzaj wchodzenia w odmienne stany świadomości. Są tam techniki medytacyjne, koncentracyjne, ale istotą jest wejście w trans bojowy. Dzięki temu wschodnie sztuki walki obiecują niesamowite efekty, jak to, że jeden człowiek pokonuje kilkadziesiąt osób i potrafi wyprzedzać ruchy przeciwnika. Posłużę się przykładem. Pewna 14-letnia dziewczyna zaczęła trenować tai chi. Wprowadzała się w stan transu bojowego już po pół roku ćwiczeń. W trakcie walki ze swoją najbliższą przyjaciółką, o której wiedziała, że ma chorą rękę, wszystkie techniki wykonywała na tę właśnie rękę. Po wyjściu z tego stanu powiedziała: „Ja taka nie jestem. Nigdy nie chciałabym dla treningowego zwycięstwa sprawiać cierpienia swojej przyjaciółce”. Zaniepokojona poszła do mistrza i zapytała, czym jest tai chi. On odpowiedział w wielkim zaufaniu: „To taniec na cześć demonów”. Pozycje ciała są rodzajem komunikatu dla świata duchowego. One uruchamiają rzeczywistość duchową, ale po tamtej stronie stoi nie Bóg, a istoty duchowe. Wschodnie techniki - zarówno sztuk walki, jak i medytacji - uruchamiają w człowieku psychofizjologię, która otwiera go na rzeczywistość odmiennych stanów świadomości, a w dalszej kolejności na rzeczywistości demoniczne.\nJak więc uniknąć magii, sił nadprzyrodzonych i zabobonów, skoro nas otaczają?\nUżywać zdrowego rozsądku i nie oczekiwać wiele, nie szukać cudowności. A jeśli chodzi o chrześcijan, to być w łasce uświęcającej. Zdrowy rozsądek i łaska uświęcająca całkowicie wystarczą. Jeśli ktoś obiecuje za dużo i każe sobie wierzyć na słowo, mówiąc, np. że paprotka wstawiona do pokoju pozytywnie jonizuje powietrze, a kasztany na ekranie komputera zabierają jakieś promieniowanie, sprawdź to. Nie wierz nikomu na słowo. Bądź racjonalistą. Wiara to dziedzina zastrzeżona dla religii.\nW jaki sposób stara się Pan pomóc osobom inicjowanym?\nPokazuję im wiedzę i sami mogą zdecydować, czy przyjmują taką interpretację. To jest bardzo podobne do wychodzenia z uzależnień, dlatego, że ludzie, którzy zaczynają wierzyć we wróżby czy homeopatię, mają zaciemniony umysł i częściowo nie władają swoją wolą. Jeśli ktoś, kto ćwiczy sztuki walki albo gra godzinami na komputerze, twierdzi, że nad tym panuje, ja mu odpowiadam, żeby zrezygnował z tego na miesiąc. Zwykle okazuje się, że nie jest w stanie. Dopiero wtedy orientuje się, że to jest kwestia uzależnienia.\nEcho Katolickie 16/2010\nMemoriał im. Antoniego Trybonia\nŁukowskie Stowarzyszenie Rozwoju zaprasza na XI Międzynarodowy Turniej Piłki Nożnej Memoriał im. Antoniego Trybonia. więcej\n17 czerwca chorzy i zdrowi, rodziny i wolontariusze, przyjaciele i sympatycy – wszyscy są zaproszeni przez Siedleckie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera do Kukawek w gminie Przesmyki więcej


Kim Kardashian zaprezentowała światu sylwetkę po ciąży - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Kim Kardashian » Kim Kardashian zaprezentowała światu sylwetkę po ciąży\nczytany: 47149 razy\nW roli głównej piersi.\nKim Kardashian (35 l.) nie wytrzymała zbyt długo na "detoksie" od chwalenia się swoimi nowymi zdjęciami na Instagramie. Po urodzeniu North West (2 l.) gwiazdka faktycznie nie wychodziła przez kilka miesięcy z domu i popadła w wir ćwiczeń i odzyskiwania sylwetki.\nSaint urodził sie 5 grudnia, od tego momentu Kimmy została raz przyłapana przez paparazzi, a teraz sama pochwaliła się pociążową sylwetką na swoim Instagramie.\nJak prezentuje się żona Kanye Westa (38 l.)? Stylizacja, którą ma na sobie gwiazda jest sprytna - ciężko ocenić, ile tak naprawdę schudła już celebrytka. W oczy rzucają się jej ogromne piersi, które doskonale widać przez przezroczystą bluzeczkę. Powtarza się historia z czasu narodzin Nori? Kim po porodzie stawiała tylko na dekolty, widok jej biustu miał odwrócić uwagę widza od pociążowych kilogramów.\nIt's a thrill to see our images up on kimkardashianwest.com! It was a fabulous Christmas Eve party and loved capturing the special moments.\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika John & Joseph Photography Inc. (@johnandjoseph) 28 Gru, 2015 o 1:21 PST\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Kim Kardashian West (@kimkardashian) 28 Gru, 2015 o 4:04 PST\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Kim Kardashian West (@kimkardashian) 28 Gru, 2015 o 1:00 PST\nMa ośmioro dzieci z pięciu związków. Najmłodszy syn przyszedł na świat, gdy tata miał 66 lat. Niedługo skończy 71 lat, ale energią, werwą i witalnością mógłby obdzielić kilku dwudziestolatków. To Rod Stewart (70 l.), gwiazdor, ... czytaj więcej