Królowa vs świat » internet\nKrólowa vs świat\n"A co ciebie obchodzi, co myślą inni?"\nPolcon 2012 – The Beginning\nKrólowa napisała 29 sie, 2012 w kategoriach Bez kategorii\nFantastykę, rzecz jasna, czytałam od dawna. Jednak informacje o zlotach miłośników tejże dotarły do mnie z dużym opóźnieniem. Owszem, to tu, to tam, czytałam coś o konwentach, jednak dopiero przed tegorocznym Pyrkonem zaczęłam się zastanawiać: „a jakby tak też wziąć w tym udział?” Pierwszą okazją był Pyrkon, jednak zanim się ogarnęłam z myślą, że rzeczywiście chcę, wszystko było już zorganizowane, a ja się obudziłam z tak zwaną „ręką w nocniku”. Toteż zostało mi tylko oglądanie wspomnień z. I w ramach tych wspomnień obejrzałam w internecie taki oto filmik z Pyrkonu. Bardzo mi się spodobał, rozpropagowałam go w internecie na ile mogłam i powzięłam mocne postanowienie, że na następny kontent już pojadę. A że mój syn jest co najmniej takim samym nerdem jak ja, a może i już większym, to uznałam, że będzie dla niego frajdą, jak zabiorę go ze sobą. Wykupiłam zatem wczesną akredytację na Polcon 2012, załatwiłam sobie u znajomego we Wrocławiu nocleg i czekałam na te parę dni sierpnia. Trochę się pozmieniało w międzyczasie, jeśli chodzi o moje noclegi, tudzież miejsce pozostawienia mojego młodszego dziecka, ale bez żadnego problemu udało mi się ogarnąć wszelkie kwestie organizacyjne i oto w czwartek rano wylądowałam z synem Tomaszem we Wrocławiu. Odstałam z Ausirem i z dzieckiem 1,5 godziny w kolejce akredytacyjnej dla tych, co wykupili akredytację wcześniej (kolejka tych, co wykupowali akredytację na miejscu była dłuższa, ale poruszała się szybciej, humf), dostałam torbę z materiałami polconowymi, po czym ruszyłam na pierwsze prelekcje i spotkania.\nBardzo chciałam wejść na wykład Mai Lidii Kossakowskiej „Duchy i demony dawnej Japonii”, ale okazało się, że jest on zaplanowany w takiej sali, że gdy dotarłam tam 3 minuty po jego rozpoczęciu nie da się do tej sali wcisnąć szpilki, więc odpuściłam i tylko pozwiedzałam sobie teren konwentu, przy okazji podrzucając syna do sali z blokiem „Fantastyka dla dzieci”, gdzie wysepiłam czerwoną kredkę i przy jej pomocy zakreśliłam sobie dalsze punkty programu, które wydały mi się interesujące. Potem niechcący zostałam wciągnięta w zabawy z Klanzą,\nktóre okazały się bardzo fajne, tym bardziej, że wobec nikłej obecności dzieci organizatorki starały się wciągnąć do zabawy losowych ludzi z fandomu przechodzących korytarzem, co nieco im się udało.\nPotem jednak uznałam, że to był dość męczący dzień i pojechałam wraz z synem spać już o godzinie 20.00 przez co ominęło mnie obserwowanie czegoś tam tudzież Andrzeja Sapkowskiego, nieudolnie chowającego za plecami butelkę Tyskiego (fuj!) .\nW piątek jednak wstałam o 9 rano, by już o 9.20 wyruszyć na teren konwentu na spotkanie z Andrzejem Sapkowskim. Nie udało mi się dotrzeć punktualnie, gdyż tramwaj, rzekomo jadący na plac Grunwaldzki okazał się mieć zmienioną trasę i wywiózł mnie w zupełnie inne regiony Wrocławia, z których powrót nie był wcale taki prosty, toteż dobrnęłam pod drzwi sali o 10.15, gdy pozostawało już tylko tkwienie w ścisku i wytężanie słuchu, by złapać choć kilka słów z tego, co mówił Sapek. To jednak, co dosłyszałam, było dla mnie satysfakcjonujące, a ustawienie się później w kolejce po autografy zaowocowało otrzymaniem przeze mnie podpisu Autora na „Krwi elfów”, przy następującym dialogu:\nJa (czarującym głosem): Czy mogę prosić: „dla Królowej Nocy?”\nSapek (entuzjastycznie): Ależ oczywiście! klient nasz pan!\nNo i tak dostałam autograf, odeszłam, wypaliłam triumfalnego papierosa, po czym wróciłam i zrobiłam parę zdjęć Mistrzowi. A następnie pomknęłam na następne spotkania.\nI już w piątek wieczorem pomyślałam sobie, że decyzja o pojechaniu na Polcon była jedną z lepszych decyzji, jakie podjęłam w ciągu tego roku. Dlaczego? Po pierwsze z dość oczywistego i nudnego powodu: dobrze czujemy się wśród „swoich”, nie jestem tu wyjątkiem. Było niezmiernie miło znaleźć się w grupie ludzi tak samo zafascynowanych SW, ST, Wiedźminem, horrorami, wampirami czy inszymi takimi „dziwactwami”. Było wspaniale podsłuchać na przerwie na papierosa dialog jakiejś laski z koleżankami, w którym żaliła się ona, że prawie nikt nie rozumie sensu jej kresek namalowanych długopisem na przedramieniu, a oznaczających ilość jej spotkań z Silence (btw. świetny patent, totalnie na następnym konwencie zamierzam go wykorzystać i też sobie namalować na ręku ślady po spotkaniach z Silence). To tak drobna rzecz, a jak cieszy, gdy jest się „wtajemniczonym” i szybki rzut oka na kogoś, pozwala stwierdzić, że ta osoba też jest. Niesamowicie mnie też ucieszyła mikrocelebrycka sława, to znaczy najpierw status Szpro o tym, że w tramwaju spotkała przypadkiem mój fandom, rozprawiający z ożywieniem o tym, że jestem i że będzie mnie można spotkać na żywo (co się zresztą udało, pozdro Parasit!), potem spotkanie w drodze na konwent, gdy jakiś chłopiec do mnie zamachał w stylu „cześć Królowa!”, a ja radośnie odmachałam, choć nie miałam bladego pojęcia kto tak mnie pozdrawia (do dziś nie mam, odezwij się please, człowieku spotkany w sobotę pod wieczór, gdy ja szłam na konwent, a ty z niego wracałeś i pomachaliśmy sobie tuż przed światłami na placu Grunwaldzkim), aż do niedzielnego spotkania z dziewczęciem, które zostało mi przedstawione i na wstępie powiedziało radośnie: „czytuję twojego bloga!”, co było przemiłe.\nOprócz tego konwent był dla mnie niesamowitym psychicznym odpoczynkiem, kilkoma dniami urlopu od normalnego życia. Fizycznie był bardzo wyczerpujący (jak to powiedziała Alq: „Bo jak się na konwencie nie jest 90% czasu pijanym/skacowanym/ledwo żywym to się w ogóle NIE LICZY.” i wszystkie te warunki wypełniłam całkowicie, to znaczy „pierwszego dnia byłam ledwo żywa, drugiego też, potem pijana, potem skacowana, ostatniego dnia znów ledwo żywa”.\nA zdecydowanie bardziej cenię odpoczynek psychiczny.\nPolcon zbudził też we mnie wiele stłumionych pragnień, marzeń, które porzuciłam już niemalże całkiem; przytłoczona codziennym życiem, stresem, zarabianiem na chlebek i masełko, depresją, lenistwem i tym podobnymi, toteż zyskałam nieoczekiwanie bardzo dużo powodów, żeby… żyć. I kontynuować marzenia, które okazały się wcale nie tak trudne do spełnienia (a przynajmniej takie mam wrażenie po konwencie).\nTakże, podsumowując, było to niesamowicie budujące doświadczenie, z którego wywiozłam materiał na co najmniej kilka notek, którymi będę was teraz zamęczać przez najbliższe kilka dni, czy tygodni. Pewną przeszkodą w pisaniu bloga jest teraz dla mnie to, że w następstwie zakupów dokonanych na Allegro przed Polconem, zakupów i pożyczek dokonanych w czasie Polconu, mój stosik książek „do czytania” liczy obecnie 11 książek (jeszcze wczoraj to było 12) i mimo tego, że mam urlop, niełatwo mi znaleźć czas na cokolwiek innego, poza czytaniem.\nTagi: geek, impreza, internet, książka, miłość, polcon, polcon2012, styl życia, wrocław\nGłówny błąd Rusinka\nKrólowa napisała 23 kwi, 2012 w kategoriach Bez kategorii\nMichał Rusinek w wywiadzie dla Gazety oburza się na słowo „witam” w mailach. Zobaczmy, cóż tak go bulwersuje i czemu niesłusznie.\nDlaczego „witam” ci się nie podoba?\n– Uważam, że używanie tego słowa jest zasadne tylko w jednej sytuacji. Tak może do nas powiedzieć gospodarz lub gospodyni, kiedy do niego/niej przychodzimy. Jest wtedy powitaniem, a nie przywitaniem. Gospodarze witają mnie w swojej przestrzeni, więc powiedzenie „witam” jest jak najbardziej na miejscu. Kiedy studenci piszą do mniej mejle, które zaczynają się od „witam”, to jak mam to odebrać? Że internet jest ich przestrzenią, że są jego gospodarzami?\nNo tak. Właśnie tak, internet jest naszą wspólną przestrzenią, w której wszyscy jesteśmy gospodarzami. Dlatego używanie „witam [w mojej przestrzeni]” jest jak najbardziej uprawnione. CBDU.\nTagi: formy, internet, mail, prasówka, rusinek, słowa\nWnioski po odpaleniu czytnika rss po dwóch tygodniach tudzież inne\nKrólowa napisała 12 lis, 2011 w kategoriach Bez kategorii\nFeszyn men mi się znudził.\nWciąż nie lubię lasek z dużymi cyckami.\nA. pisze zachwycająco i uświadomiłam sobie, że nigdy nie będę miała takiego życia, jak ona (ściereczki z lawendy i czerwone paznokcie, that’s it)\nOraz 98% blogów w czytniku jest mi zbędne, bo albo mają strony na fejsie i stamtąd mi wpadają nowe posty albo klikam „mark all as read” po 2 pierwszych zdaniach.\nTymczasem walczę ze swoimi uprzedzeniami, ranami, kompleksami. Próbuję choćby zacząć chcieć ufać, bo przecież może warto, może jak nie zaufam stracę coś dobrego, cennego, wartościowego, bo zabiją nas wzajemne oskarżenia się o brak zaangażowania, o bawienie się sobą, zabije nas strach przed zranieniem.\nKupuję lalki i bawię się, czesząc ich włosy.\nOglądam seriale, płaczę i śmieję się na nich.\nZaczynam przyznawać się do słabości, zaczynam prosić o pomoc. Powoli, z oporami, najciemniejsze sekrety wydobywa ze mnie alkohol i wiele lat znajomości, ale w końcu i ja pokazuję swoich mrocznych pasażerów, w końcu zaczynam chcieć ich się pozbyć.\nProszenie o pomoc wciąż jest dla mnie staniem i miętoleniem rożka sukienki, kiedy nieśmiało dukam, że nie daję sobie rady, że mam potrzeby, prośby, że coś mnie przerasta i chcę wsparcia. Ale za każdym razem, kiedy się okazuje, że to nie był problem, że nie przeszkadzam, że mam prawo, że jest ok, za każdym razem trochę bardziej wierzę w to, że tak rzeczywiście jest.\nCieszę się nieustannie jednym z prezentów na urodziny, dzięki któremu mogę odpalić jednocześnie iTunes, przeglądarkę, picasę, adium, vlc, czytnik rss, kalendarz, pocztę, cośtam cośtam i wszystko chodzi płynnie, zamyka się płynnie i widok tęczowego kółeczka stał się rzadki. Trochę więcej RAM-u, dużo mniej wkurwu.\nCieszę się swoim nowym telefonem, który ma wszystko, czego mi potrzeba i ciągle mnie jeszcze pozytywnie zaskakuje, współpracuje ze mną idealnie, a że bateria pada po jednym dniu, oh, well, i tak spędzam jakąś część każdego dnia przy komputerach, a z nich się pięknie go ładuje.\nMartwię się o dzieci, permanentnie. Głównie o to jedno, wrażliwsze, delikatniejsze, bardziej zamknięte w sobie. To drugie, przecież. Trudniej się martwić o osobę, która staje na środku ulicy i z wysokości swoich 110 centymetrów krzyczy: chcę, żeby było kolorowo, ma tak być, bo tego chcę! I jest bardzo oburzona, że nagle wszystko nie robi się kolorowe, że ulice miasta nie wybuchają tęczą, że słońce się nie pojawia, ale nie uznaje tego za porażkę. Ot, świat jest głupi, że się nie słucha, ona jest wciąż awesome, wzruszy ramionami i pomaszeruje dalej, prychając lekceważąco.\nTrzymaj tak dalej, córko.\nTagi: emocje, internet, miłość, problemy, przyjaciele, seriale, styl życia, zmiany, związki\nPrzez internet można flirtować\nKrólowa napisała 8 sie, 2011 w kategoriach Bez kategorii\nOd dziecka jestem nieśmiała. Kiedyś do tego stopnia, że miałam problem z wyjściem do toalety podczas długiej szkolnej akademii, bo musiałabym wyjść z klasowej grupki i przejść PRZEZ ŚRODEK SALI, przed tymi wszystkimi innymi dziećmi. Skończyło się to w wiadomy sposób, który był oczywiście jeszcze większym powodem do wstydu. Szkolne akademie to w ogóle rzecz, której nie lubiłam jako uczeń, a jako rodzic ucznia hejterzę jeszcze bardziej, ale to już temat na osobną notkę.\nNieśmiałość i to, że wcześnie się nauczyłam czytać, w połączeniu jeszcze z faktem, że nie chodziłam do przedszkola i nie bardzo też bawiłam się z innymi dziećmi „na podwórku”, sprawiły, że od samego początku w szkole byłam odludkiem. Mała, chuda dziewczynka w okularach, która na przerwach siedziała z nosem w książce albo przemykała pod ścianami korytarzy, modląc się w duchu, żeby nie spotkać tego okropnego chłopaka z którejś ze starszych klas. Tego, który wołał na nią przeinaczeniem jej nazwiska, sprawiając, że wszyscy dookoła się odwracali i PATRZYLI. Potem, w liceum było ciut lepiej – wciąż siedziałam na ogół z nosem w książce, nie przeszkadzało już tak, że patrzą, ale skille w zdobywaniu przyjaciół miałam wciąż słabe, na imprezy nie chodziłam, bo nie miałam zbyt wielu znajomych, a nawiązywanie kontaktów w innych miejscach było dla mnie w ogóle prawie niemożliwe.\nAle oto pojawił się internet. Znaczy, wiadomo, był już wcześniej, ale mój kontakt z nim był słaby, w domu rodzinnym komputer pojawił się bardzo późno, internet się nie pojawił, pierwsze stałe łącze miałam dopiero w wieku 20-21 lat. Usenet mnie ominął, irc też, bloga bardzo długo nie miałam, Facebook od razu nie wciągnął, poruszałam się po wirtualnym świecie jak dziecko we mgle, po omacku. Nie wgłębiając się się jednak w temat „moje odkrywanie internetu” – znalazłam w końcu jakieś swoje miejsca. Nagle okazało się, że pisać jest łatwo, pisać jest fajnie, przez internet można rozmawiać, kłócić się, flirtować, że z tych słów i obrazków wyłaniają się jacyś ludzie, że ja z nimi bardzo łatwo wchodzę w interakcje, bo odpadają problemy „jestem niska i cicho mówię, nikt mnie nie słyszy w grupie” albo „nie umiem się przebić ze swoim zdaniem w grupie nowych ludzi” tudzież „ojej, patrzą się na mnie i się wstydzę”. Odkryłam, że mogę mieć znajomych, nawet jeśli Mądrzy Ludzie z Mediów mówią, że w sieci wszyscy są 12-letnimi Wojtkami. Dla mnie nie byli. Większość fajnych znajomości zaczęła się online. Pójście na imprezę z ludźmi poznanymi w internecie nie było takie straszne, bo jednak to już nie byli kompletnie obcy. Spotykanie się w realu było tylko pogłębieniem relacji, nie nową relacją. Niedawno poszłam na imprezę, na której teoretycznie miałam znać tylko gospodarza, ale od razu po wejściu rzuciły się na mnie trzy osoby z radosnym „o, cześć Królowa!”. Lekko oszołomiona przywitałam się i okazało się, że te trzy osoby mnie znają z internetu. I poznali nawet nie po moich uszkach Hello Kitty, ale po twarzy. A ja, choć w niektórych przypadkach widziałam ich twarze po raz pierwszy (ludzie miewają jakąś dziwną tendencję do nieprzypominania na żywo swoich awatarów, szczególnie tych, będącymi rysunkami, oh well), ale przecież też ich już ZNAŁAM. Wiedziałam, kto jak się nazywa, kto o czym pisze, jakie ma poglądy, czego słucha, nie trzeba być szczególnym stalkerem, wystarczy mieć ich w jakimkolwiek streamie. I nikt nie jest strasznym obcym, bo przecież znamy się z blipa/facebooka/gieplusa/blogów, etc, etc.\nPo raz pierwszy pomyślałam wtedy, że internet uratował moje życie towarzyskie, że gdyby nie poznawanie ludzi w sieci byłabym smutnym samotnikiem w swoim świecie nieśmiałości. A relacje, o charakterze, powiedzmy, romansowym? Spotkałam się niedawno z opinią, że przez internet nie można flirtować. Bo, prawda, nie słyszy się tembru ludzkiego głosu, nie widać dokładnie jak ktoś wygląda, bo zdjęcia to nie to samo, nie widać emocji i reakcji. Otóż nie, wygląd nie jest tak istotny, tembr głosu – och, doprawdy, po cóż ktoś, z nawet najpiękniejszym głosem, jeśli by mówił nim głupie rzeczy? A reakcje na napisane słowa oddają, oczywiście że oddają czyjeś poglądy, emocje, podejście do wielu kwestii. Podrzucisz komuś tubkę z muzyką i wiesz, czy ona się podobała, czy nie. Obserwujesz flejm o bicie dzieci i wiesz, kto ma na tę kwestię poglądy nieakceptowalne przez ciebie, a kto nie. Widzisz po stylu wypowiedzi, czy szanuje rozmówców, czy się ciągle wygłupia, czy ma co powiedzieć, czy tylko udaje mądralę. Wiesz, co go śmieszy, co zachwyca, co obrzydza. Oczywiście, oczywiście, zdarzają się kłamcy, trolle, zdarza się, że możesz z kimś przegadać całą noc na jabberze, ale jak się spotykacie w realu, to stosowanie komunikacji paszczą jest bardzo trudne (jakkolwiek znam i takich ludzi, którzy w necie mnie niemożebnie denerwują, a w realu możemy iść na obiad/spacer/do łóżka/gdziekolwiek i nam się świetnie rozmawia i miło spędza czas). Ale, hej, to jest mały procent i tak samo mogą rozczarować ludzie, z którymi się zaczęło znajomość od kontaktu face to face, nigdy na samym początku nie ma pewności, że znajomość będzie fajna.\nPrzez internet można wszystko. Poznać największego przyjaciela, kochanka, partnera, kumpla – nie ma formy znajomości, która nie może się zacząć przez sieć. A jest o tyle łatwiej, o tyle bezpieczniej, spokojniej i pewniej.\nTagi: dyskusje, emocje, facebook, impreza, internet, irc, nieśmiałość, problemy, przyjaciele, styl życia, szkoła, znajomości, związki\nKrólowa napisała 14 lut, 2011 w kategoriach Bez kategorii\nWalentynki, taaaa. Dzień się zaczął pod hasłem „pierwszy dzień ferii”, więc trzeba było odstać w kolejce do zapisania dziecka na „Zimę w mieście”, bo tak to zostało zrobione, że zapisy pierwszego dnia. Osobiście. No cóż, odstaliśmy, zapisaliśmy, dziecko na zajęcia, ja do pracy i w sumie dzień jak co dzień. Do tego jakieś przeziębienie mnie zaczęło rozkładać. I tak dochodzi 19.00, ja obolała, kichająca, z gorączką, ktoś nagle stuka do drzwi. Idę, przez wizjer widzę faceta z jakimś formularzem, pytam kto tam i słyszę odpowiedź: „poczta walentynkowa”. W pierwszej chwili myślę głupota jakaś, mam ochotę odpalić: „ale ja niczego nie zamawiałam”, potem jednak, no hej, przecież na urodziny też niespodziewanie ktoś mi kurierem przysłał prezent, może teraz też, jakiś cichy wielbiciel albo przyjaciel postanowił zrobić niespodziankę, jejku, jak miło, otwieram. Kot śmiga przez uchylone drzwi, lecę za nim, łapię, wracam… już wtedy widzę, że coś nie tak, bo oprócz tego jednego faceta stoi drugi, też z formularzami, ale żadnych paczek czy kwiatów nie mają, staję w progu z kotem na rękach i patrzę pytająco, facet coś tam mamrocze, że dobrze że kot nie uciekł i mówi, że są z firmy Netia i „przeprowadzają akcję obniżania kosztów internetu dla mieszkańców”, czyli przekładając to na język ludzi z języka marketoidów, chcą żebym kupiła ich internet. Zatkało mnie. Stałam przez chwilę w drzwiach próbując wymyślić co powiedzieć, ale do głowy przychodziło mi tylko jedno, bardzo wulgarne słowo na literę „s”, wysyłające panów na wycieczkę w bliżej nieokreślonym kierunku. Powstrzymałam słowo, bo jakoś za blisko były uchylone drzwi do pokoju, w którym były dzieci i tylko huknęłam drzwiami bez słowa. Odchodząc w głąb mieszkania słyszałam chichoty panów z Netii.\nFajnie. Fajnie. Tak milutko.\nA żeby was obesrało. Najlepiej przed randką. W Walentynki.\nTagi: buractwo, internet, netia, walentynki\nMiso – z czym to się je?\nKrólowa napisała 10 lis, 2010 w kategoriach Bez kategorii\nWbrew pozorom nie będzie o japońskiej zupie. Miso, o którym chcę napisać, to aplikacja na iPhone/iPada pozwalająca zapisywać użytkownikom jakie programy telewizyjne oglądają, dostawać za to punkty, ścigać się w rankingach i obserwować trendy. Oczywiście jest to zabawa społecznościowa, więc można znaleźć znajomych i obserwować co oni oglądają. Dla tych, co nie mają którejś z wyżej wymienionych zabawek od Steve’a Jobsa, pozostaje używanie Miso przez stronę – co praktycznie niewiele się różni. Założenie konta jest bardzo szybkie, tak samo znalezienie znajomych, wystarczy połączyć Miso z Facebookiem, ewentualnie jeszcze poszukać znajomych z Gmaila, Yahoo! i Twittera. A potem znajdujemy stronę serialu, filmu czy programu, który oglądamy i zaznaczamy „check in” (przy serialach jest jeszcze podział na sezony i epizody). Strona jest mądra, bo nie pozwala naklikać sobie wszystkich obejrzanych kiedyś naraz – po zaznaczeniu w ciągu paru minut więcej niż 3 godzin oglądania nie można przez jakiś czas dodać nic nowego, dostaje się uprzejme przypomnienie, że tak szybko to nie mogłeś/aś tego obejrzeć.\nW sumie jest to takie foursquare, tylko dla filmów i seriali. A po co?\nPo pierwsze oczywiście zabawa. Zdobywam punkty, oznaki, pnę się naprzód w rankingu – na tej prostej zasadzie działa wiele serwisów. Po drugie widać które seriale zyskują popularność, co może być pomocne przy wybieraniu jakiegoś nowego do oglądania. Dla mnie Miso jest wygodne z jeszcze jednego powodu. Otóż często mam tak, że oglądam jakiś serial, oglądam, a potem robię parodniową przerwę. Chcę wrócić do oglądania i… problem, bo nie pamiętam który odcinek ostatnio oglądałam. Na pewno sezon trzeci, ale odcinek piąty? Szósty? Może już nawet siódmy? E, nie, chyba gdzieś w połowie szóstego skończyłam… Próbowałam zaznaczać sobie nazwy plików kolorami, zapisywać gdzieś – wszystko to się nie sprawdzało, zapominałam zapisywać albo zasypiałam w trakcie odcinka, a następnego dnia nie miałam w ogóle czasu o tym myśleć. A Miso wyrobiło u mnie ten nawyk: oglądam coś -> loguję się na Miso, checkinguję -> odpalam następny odcinek serialu.\nI dzięki temu jeśli zapomnę na czym skończyłam, sprawdzam to sobie na swoim profilu na Miso. Bardzo wygodne.\nTagi: facebook, film, geek, internet, seriale\nKrólowa napisała 30 wrz, 2010 w kategoriach Bez kategorii\nZrobiłam sobie ostatnio „porządki” w znajomych na Facebooku, to znaczy postanowiłam stworzyć sobie listy. Kliknęłam „stwórz listę”, nazwałam ją „virtual only” i z przeszło 200 osób zaczęłam wybierać te osoby, których nigdy, ale to nigdy nie spotkałam w realu. Które znam tylko przez sieć. I okazało się, że jest to bardzo trudne. Fel? No przecież znam Fel. A… no tak, czytam jej bloga, rozmawiam z nią na blipie, kiedyś na skajpie, oglądam jej zdjęcia, ale nigdy się nie spotkałyśmy twarzą w twarz. Więc też do listy. I tak co najmniej 10 osób w pierwszej chwili chciałam pominąć, bo przecież normalni znajomi, a potem sobie przypominałam, że jednak znajomość tylko przez internet prowadzona. Co więcej, okazało się, że blisko 1/4 moich znajomych z Facebooka to właśnie Ci „virtual only”, a ja na tym serwisie nie dodaję od razu do znajomych byle kogo, z kim ledwo dwa słowa zamieniłam.\nA potem się zdziwiłam jeszcze bardziej, bo robiłam listę takich najbliższych znajomych, właściwie przyjaciół i się okazało, że jedna z tych osób jest też w grupie tych „wirtualnych”. I jak się poważnie namyśliłam, to wyszło mi że nie mogę, no nie mogę tej osoby nie dodać, bo co z tego, że nigdy nie stanęliśmy przed sobą, jak po prostu jest moim przyjacielem.\nWięc w sumie… czy jeszcze mogę dzielić znajomości na te „prawdziwe”, tzn z reala i te „wirtualne”? Wychodzi na to, że nie, że Sieć dała już takie możliwości, że sposoby kontaktu przestały mieć znaczenie. I to jest dla mnie świadectwem niesamowitej potęgi internetu.\nTagi: internet, przyjaciele, styl życia\nKrólowa napisała 24 wrz, 2010 w kategoriach Bez kategorii\nTaka zabawa blogowa – łańcuszek. Każdy pisze swoje i wpisuje komu przekazuje pałeczkę.\nNie przepadam, sensu mają mało te wyliczanki, ale mnie Luca wywołała do tablicy, to nie chcę przerywać zabawy ;)\nOto kolejne ogniwo blogerskiego łańcuszka – wyliczanki pt. „Co lubię”. Zasady: szczerze, spontanicznie, 10 rzeczy.\n1. Lubię swoje dzieci\n(boooring, wiem. ale naprawdę je lubię, oprócz tego, że kocham najmocniej na świecie)\n2. Lubię się uczyć\n(ogólnie – nowych rzeczy, ostatnio kręci mnie programowanie i rzucam się a to na Objective-C, a to na Ruby)\n3. Lubię seks\n(i nie wstydzę się przyznać do tego publicznie, tak)\n4. Lubię odkurzać, zmywać i gotować\n(dwa pierwsze zawsze, to ostatnie to nowość, zawsze mówiłam że nie cierpię tej czynnośći, a ku swojemu zaskoczeniu ostatnio mi się to zmieniło, co pewnie widać po częstym używaniu przeze mnie kategori wpisów „historie kuchenne”)\n5. Lubię czytać\n(to nie do końca prawda… ja to kocham, ale niech będzie)\n6. Lubię tworzyć\n(pisać… stwarzać jakieś kawałki świata, ostatnio zaangażowałam się mocno w rozkręcenie projektu Blipoteki – blipowej biblioteki, dłubię w biżuterii, tworzę sobie aranżacje na korkowej tablicy, organizuję sobie przestrzeń życiową drobnymi aranżacjami mieszkania, hoduję zioła, co jest też formą tworzenia, z małego pędu wyrasta półmetrowa bazylia…)\n7. Lubię internet\n(no to trochę jak przy czytaniu, bardziej kocham)\n8. Lubię pracować\n(tak, tak, serio. nie, nie jestem uzależniona. chyba nie. nie. no może odrobinkę)\n9. Lubię się kłócić\n(dyskutować, flejmować, wymyślać argumenty, wygrywać, przegrywać, obalać czyjeś założenia albo przyznawać rację, lubię to, że każdy ma inne spojrzenie na świat i móc z nim o tym porozmawiać)\n10. Lubię ŻYĆ\n(tak po prostu. móc robić wszystko to, co lubię i wzmacniać się, robiąc to, czego nie lubię. dowiadywać się co lubię, a czego nie. zmieniać. rozwijać się. starzeć. doświadczać. czuć. kochać. myśleć.)\nNo. To by było na tyle. A ja rzucam pałeczkę Szatanielicy.\nTagi: emocje, gotowanie, internet, książka, praca, przyjaciele, seks, styl życia\nKrólowa napisała 31 sie, 2010 w kategoriach Bez kategorii\nDzisiaj Piąty Międzynarodowy Blog Day. Co to i jak to, możecie przeczytać pod linkiem, a ja się skupię na liście blogów. W zeszłym roku wzięłam udział w akcji jeszcze na innym blogu, tym, który ewoluował w „blog dzieciowy”, a w tym roku już na tym „dorosłym”. No to jedziemy. Spontanicznie, bez namysłu, pięć pierwszych blogów, które mi przychodzą na myśl, gdy myślę o ciekawych blogach z tych z czytnika.\n1. Dywagacje okołokonsumpcyjne Smoły\nRecenzje knajp, knajpek i knajpeczek, szczególnie rzetelne betatesty steków, a ostatnio i własne zmagania z gotowaniem pewnego sympatycznego młodego człowieka. Pisane fantastycznym językiem, pełne ciepła i specyficznego humoru, typowe „dobrze się czyta”.\n2. Zdrowie od podszewki\nZgrabnie pisane opowieści lekarza, czyli ta druga strona biurka. Czasami śmiesznie, częściej jednak dość przerażająco, zważywszy na to, że autor opisuje polskie realia.\n3. Z widelcem przez kuchnię obu Ameryk\nCzyli podróże kulinarne Ireny i Andrzeja. Zacny blog kulinarny, z którego wpisy często są moją inspiracją czy wręcz gotowym pomysłem na obiad. Ładnie, smacznie, kolorowo, zwyczajne placuszki jabłkowe i oryginalne przepisy z dalekich krajów, zwięzłe komentarze, bez zadęcia.\n4. Brzydka Dziewczynka\nOpowiadania erotyczne pisane świetną, literacką polszczyzną, czasem wulgarniejsze, czasem subtelne, zawsze z klasą.\n5. Play Me\nZupka. Z fotkami. Dinozaury, dinozaury, dinozaury, jeszcze trochę dinozaurów, jeden mysz, kredki, gumiaki, kosmici z Ben 1o… Zabawki. Małych i dużych dzieci.\nTagi: Blogi, internet, recenzja, słowa\nLudzie są źli i głupi\nKrólowa napisała 15 kwi, 2010 w kategoriach Bez kategorii\nPiąty dzień od katastrofy pod Smoleńskiem. Tam trwa identyfikacja ciał ofiar, tu co chwilę ląduje samolot z trumnami. Długie i przejmujące ceremonie na lotnisku, kondukty żałobne, płaczące rodziny, przyjaciele, obywatele. Przeszywające dreszczem obrazy długich rzędów trumien. Żałoba. Żałoba?\nNie przeciwko Kaczyńskiemu na Wawelu. Tak dla Kaczyńskiego na Wawelu. Chowanie Kaczyńskiego na Wawelu to hańba i bezczeszczenie tego miejsca. Popieram. Nie popieram. Tak. Nie. Kaczyński do piramidy Cheopsa. Na Marsa. Ja chcę być pochowany na Wawelu. Ja nie chcę być pochowany na Wawelu.\nCoraz większy niesmak i coraz większe zażenowanie. Przypomina się film Koterskiego „Dzień świra”. Tam politycy szarpali między sobą wielką flagę Polski. Ach, och, jakie to trafne, jakie prawdziwe, tak właśnie jest – mówili wtedy ludzie. Teraz ci sami ludzie szarpią trumnę Lecha Kaczyńskiego. Na Wawel. Nie na Wawel. W lewo. W prawo.\nI nie kończy się to tylko na grupach na Facebooku, na jednym kliknięciu. Ci ludzie wychodzą na ulice. Krzyczą. Gorliwie stają przed kamerami, żeby wypowiedzieć swoją Jedyną Słuszną Prawdę. Żądają od mediów reakcji. Żądają działań. Malują transparenty, wymyślają hasła, które potem wykrzykują na ulicach.\nCo będzie następne? Rzucanie się na trumnę, w czasie przewozu jej na Wawel podczas pogrzebu? Palenie opon zamiast zniczy? Rękoczyny? Od wznoszenia okrzyków wśród tłumu jest blisko do agresji fizycznej. Jestem zażenowana i przerażona.\nTo, gdzie Prezydent Polski będzie pochowany, to nie nasza to decyzja. Czasem trzeba cos ZAAKCEPTOWAĆ i tyle. A nie drzeć ryje nad trumną.\nOpamiętajcie się, pokasujcie te idiotyczne grupy. Zachowajcie odrobinę godności.\nMaciek ma rację, ludzie są źli i głupi.\nTagi: facebook, internet, kaczyński, kraków, skandaliczne, warszawa, wawel\nArchiwum Wybierz miesiąc Lipiec 2015 Kwiecień 2015 Październik 2014 Wrzesień 2014 Lipiec 2014 Maj 2013 Kwiecień 2013 Marzec 2013 Styczeń 2013 Grudzień 2012 Listopad 2012 Październik 2012 Wrzesień 2012 Sierpień 2012 Czerwiec 2012 Kwiecień 2012 Luty 2012 Styczeń 2012 Listopad 2011 Październik 2011 Sierpień 2011 Lipiec 2011 Czerwiec 2011 Maj 2011 Kwiecień 2011 Marzec 2011 Luty 2011 Styczeń 2011 Grudzień 2010 Listopad 2010 Październik 2010 Wrzesień 2010 Sierpień 2010 Lipiec 2010 Czerwiec 2010 Maj 2010 Kwiecień 2010 Marzec 2010 Luty 2010 Styczeń 2010 Grudzień 2009 Listopad 2009 Październik 2009 Wrzesień 2009 Sierpień 2009 Lipiec 2009 Czerwiec 2009\nWidok z Wenus\nZdrowie od podszewki\nPrzygody kota Szczęściarza


Obrączka/ pierścionek zaręczynowy - na który palec zakładamy? - Way 2 Wedding Organizacja Wesel Ślubów Eventów Gdynia Gdańsk Iława\nNa pewno każdy chociaż raz w swoim życiu zastanowił o się na której ręce nosi się pierścionek zaręczynowy lub na który palec zakładana jest obrączka? Poniżej odpowiemy na to tak ważne pytanie!\nW Polsce pierścionek zaręczynowy noszony jest na serdecznym palcu prawej ręki, natomiast np. w Wielkiem Brytanii czy USA na lewej.\nNiezależnie jednak w jakim kraju bierzemy ślub to zawsze jest to palec serdeczny ( pomiędzy małym, a środkowym palcem). Wynika to z faktu, iż przez palec serdeczny przebiega żyła, Vena Amoris, która ma bezpośrednie połączenie z sercem i nazywana jest linią miłości.\nNiemniej jednak decyzja zawsze należy do nowej narzeczonej. Pierścionek ten nie może przeszkadzać w codziennym życiu, a noszony np. na palcu środkowym na pewno nie zmniejszy jego wartości.\nJest jeszcze jedna ciekawostka dotycząca pierścionka zaręczynowego jest taka, że według polskiej tradycji nowa narzeczona po założeniu pierścionka przez narzeczonego na palec powinna zacisnąć dłoń. Podobno taki gest zapewnia trwałość związku.\nA na który palec zakłada się obrączkę?\nObrączkę ślubną zakładamy na serdeczny palec prawej dłoni między innymi w Polsce, Niemczech czy Grecji. Na lewej dłoni noszona jest we Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii czy USA.\nPrawa ręką wykonujemy gest przywitania się, znak krzyża czy w większości podpisujemy się, tak więc w Polsce obowiązuje zwyczaj noszenia obrączki właśnie na prawej ręce.\nHistoria noszenia ślubnej obrączki jest długa i bardzo powiązana z pierścionkiem zaręczynowym, ale najważniejsze, że jest to symbol braku początku i końca, wieczności i nieskończoności. Coraz częściej na wewnętrznej stronie graweruje się datę ślubu, inicjały lub innych znaczący symbol dla Pary Młodej.\nW Polsce noszenie obrączki na lewej dłoni oznacza, że jest się wdową lub wdowcem.\nKarolina i Jakub fot.TOMCOLOR zbigniew Tomaszewski\nW Dniu Ślubu to obrączka jest najważniejsza, więc w tym dniu warto przełożyć pierścionek zaręczynowy na lewą dłoń, aby serdeczny palec prawej dłoni był gotowy na przyjęcie nowej ważnej biżuterii.\nIstnieje kilka możliwości, a którą z nich wybierze nowa Panna Młoda to jest już jej decyzja!\nPierścionek zaręczynowy na lewej ręce, a obrączka na prawej. Jest to najpopularniejsze rozwiązanie. Obrączka zgodnie z polskim zwyczajem jako jedyna zajmuje serdeczny palec prawej ręki, a pierścionek zaręczynowy ustępuje na ważności i przenoszony zostaje na lewą dłoń.\nOba pierścionki na jednym palcu. Jest to ciekawa opcja tym bardziej, jeżeli pierścionki pasują do siebie stylem, rozmiarem czy materiałem. Jeżeli planowane jest takie rozwiązanie warto się nad tym zastanowić już przed zakupem obrączek, aby dopasować do siebie te dwa „krążki”\nNa łańcuszku na szyi. Alternatywne rozwiązanie szczególnie na tych osób, które ze względu na charakter pracy nie mogą sobie pozwolić na noszenie biżuterii na dłoniach.\nTylko obrączka. Pozwala zmniejszyć ilość biżuterii, ale najrzadziej wybierana. Ciężko rozstać się z pierścionkiem, którego wybór należał tylko do Pana Młodego, a i pewnie całkiem mocno się przy tym natrudził.


Odwiedziliśmy Ciapkowo :-)\nPóźną jesienią uczniowie naszej szkoły zgromadzili dary dla zwierząt przebywających w schronisku. Akcję przeprowadził szkolny Samorząd Uczniowski. Razem zebrano dwa kartony wypełnione karmą dla psów i kotów, miseczkami oraz kocykami, poduszkami i pościelą. Po długich pertraktacjach zdecydowano prze ...\nKochane dzieci pełną parą rozpoczynamy ferie zimowe. Zimowa aura dopisuje, śniegu nie brakuje, a więc przed Wami naprawdę radosny czas zabaw na dworze. Abyście jednak w komplecie, równie szczęśliwe powróciły do szkoły opowiedzieć nam o swoich wrażeniach, pragniemy przypomnieć Wam o potrzebie przestr ...\nPodwójne świętowanie :)\nPo raz pierwszy w tym roku szkolnym Dzień Babci i Dziadka nie dość, że wypadł w przyspieszonym terminie to jeszcze był świętowany dwukrotnie. Adresaci uroczystości w licznym gronie przybyli na uroczystość, odpowiadając tym samym pozytywnie na zaproszenia wręczone Im przez wnuczęta.\nNasze kolejne zdobycze :-)\nNajwiększe jasełka na świecie - Orszak Trzech Króli\nJesteśmy już po V Żukowskim Orszaku Trzech Króli. Spotkaliśmy się o godzinie 12.45 przed Publicznym Gimnazjum im. Jana Heweliusza w Żukowie. Mieliśmy niebieskie stroje, gdyż podążaliśmy w orszaku afrykańskiego króla Baltazara. Aby się przebrać wystarczyło zabrać koronę i naklejki od wolonta ...\nWpadli do nas Sąsiedzi :-)\nNowy Rok rozpoczynamy od wizyty gości 'zza miedzy'. Otóż przyjechała do nas grupa uczniów i nauczycieli wraz z Dyrektorem Zbigniewem Czechem z partnerskiej szkoły w Jałówce na Wileńszczyźnie. Noworoczne spotkanie młodzieży z obu szkół jest efektem zawarcia porozumienia o współpracy edukacyjnej nasze ...\nAkcje Konkurs SKO Blog Konkurs Szkoła Sko Sko działalność społeczna Popularyzacja Szkolne Kasy Oszczędności


Festyn Rzemiosł - Radio Poznań\nPublikacja: 23.09.2021 g.12:43 Aktualizacja: 23.09.2021 g.12:49\nCelem tej imprezy jest popularyzacja wiedzy na temat dawnych, tradycyjnych form rzemiosł uważanych za ginące oraz ich promocja z myślą o zachowaniu dla przyszłych pokoleń. Podczas festynu będą prowadzone pokazy pracy m.in. rymarza, kowala, garncarza czy plecionkarzy. Obok stanowisk pracy rzemieślników zostaną zaprezentowane narzędzia wykorzystywane w dawnych rzemiosłach.\nImprezie będzie towarzyszył kiermasz z możliwością zakupu wyrobów rękodzieła. Partnerem festynu jest też Ośrodek Szkolenia i Wychowania OHP w Chraplewie, który kształci młodzież i edukuje w zawodzie plecionkarza. Podopieczni Ośrodka poprowadzą pokaz wyplatania z wikliny.\nBędzie również możliwość spróbowania produktów kuchni regionalnej, w ramach zorganizowanego punktu gastronomicznego.


Oświęcim, ul. Żwirki i Wigury, nowe mieszkania, Oświęcim, ul. Żwirki i Wigury, Przedsiębiorstwo Budowlane DOMBUD\nOświęcim, ul. Żwirki i Wigury – nowe mieszkania na sprzedaż w Oświęcimiu\nOświęcim, ul. Żwirki i Wigury\nnowe mieszkania na sprzedaż w Oświęcimiu\n8 700-9 999 zł/m²\nApartamenty 29 - Nowe mieszkania w Krakowie. W okolicy inwestycji Apartamenty 29 dostępne są szkoła podstawowa, bankomat, przychodnia, market. Na osiedlu powstanie 30 mieszkań. W ofercie dostępnych jest 28 mieszkań o powierzchniach 28,52 - 70,39 m². Inwestycję buduje deweloper Invest House S.A., termin realizacji planowany jest na II kwartał 2020. Budynek będzie miał 3 piętra. Dla wygody przyszłych mieszkańców przewidziano windę, lokale usługowe. Inwestycja zlokalizowana jest pod adresem Aleja 29 Listopada.\nNowe mieszkania ul. Sąsiedzka, Dębniki, Kraków\nApartamenty Sąsiedzka - Mieszkania na sprzedaż na Dębnikach w Krakowie. W sąsiedztwie inwestycji Apartamenty Sąsiedzka znajduje się bankomat, market, poczta, apteka. Budynek będzie miał 2 piętra. Inwestycja budowana jest przy ul. Sąsiedzka. Aktualnie dostępnych jest 6 lokali o metrażach 29,26 - 60,95 mkw. W budynku powstanie 11 lokali. Projekt realizuje firma Invest House S.A., termin realizacji przewidziany jest na IV kwartał 2019.\ndeweloperzy w Oświęcimiu


Znak Miłości - naklejki (500 sztuk) - Nieznany Świat\n» Znak Miłości - naklejki (500 sztuk)\nZnak Miłości pomaga w odrodzeniu i przejawieniu się Ducha Miłości na Ziemi, przebudzeniu ludzkiej duszy oraz doprowadzeniu do harmonii we wszystkich ciałach i polach duchowo-energetycznych człowieka. Znak Miłości dostraja do wibracji Miłości również inne stworzenia, pola i przestrzenie.\nDoświadczenia ze stosowania Znaku Miłości są niesamowite. Nastąpiło wiele uzdrowień trudnych przypadków. Prawie wszyscy ich użytkownicy potwierdzają bardzo szybkie ustępowanie różnego rodzaju chorób, bólów i dolegliwości, np.: szybsze gojenie się ran, kości, cofanie się trudno uleczalnych chorób, uzdrowienia dzieci, zwierząt i roślin itp., doznając równocześnie ogólnej poprawy samopoczucia.\nDziałanie Znaku Miłości jest wszechstronne i nieograniczone. W zależności od potrzeb znak ten uzdrawia, oczyszcza, chroni, harmonizuje, transformuje, aktywizuje uśpione i nowe kody Człowieka Kosmicznego, przyspiesza kwantowe wyniesienie człowieka, ludzkości i Ziemi w Wyższe Wymiary Kosmicznej Miłości. Możemy go stosować wszędzie tam, gdzie zechcemy zaprosić do działania Miłość. To Bóg będzie przebudzał, uzdrawiał, leczył, chronił, aktywizował, neutralizował itd. w sposób i w zakresie, jaki uzna On za najlepszy.\nUżywanie Znaku Miłości pomaga neutralizować bóle różnego pochodzenia, minimalizuje niebezpieczeństwa kolizji i wypadków, zwiększa produkcję rolną, oczyszcza i neutralizuje szkodliwe odpady, harmonizuje i energetyzuje produkty odżywiania i leczenia. Znak Miłości pomaga również w uzdrawianiu ludzkich emocji i myśli, wzmacnia i chroni energetycznie ludzi, zwierzęta, przestrzenie i pomieszczenia; oczyszcza i wzmacnia ciała ludzkie (fizyczne i subtelne - mentalne, emocjonalne, duchowe) i ciała zwierząt; działa pozytywnie na florę i faunę, pola myśli i emocji; wypłukuje stare, niepotrzebne wzorce poprzez intensywne przyciągnięcie do naszego życia Czystych Wibracji Miłości Boskiego Światła i Ducha Miłości.\nZnak Miłości można używać poprzez jego rozwieszanie, wyłożenie, naklejanie, naniesienie na ubiór czy też w sposób, jaki każdy z nas poczuje za najbardziej odpowiedni, kierując się intuicją lub doświadczeniami innych. Osoby mające kontakt z Nauczycielami mogą prosić o konkretne wskazówki np.: Gdzie należy go przykleić? W ilu egzemplarzach? Jak długo ma być przyklejony? Gdzie rozłożyć czy powiesić Znak Miłości?\nJak stosować Znak Miłości:\nnaklejać na lub w pobliżu chorych i bolących miejsc (w przypadku ran przyklejamy w ich okolicy), punktach akupunkturowych, czakrach itp.\nprzyklejać na gips, opatrunek, ubranie (na lub pod), buty, opakowania żywności, lekarstwa, butelki z wodą, naczyniach, meblach, pościeli itp.\nrozklejać (rozwieszać) w pomieszczeniach otwartych i zamkniętych, domach, szkołach, uczelniach, szpitalach, urzędach, środkach transportu (samochód, tramwaj, autobus, kolej, samolot, jacht, statek), stodołach, spichlerzach, parkach, śmietnikach, wysypiskach śmieci, zwierzyńcach, urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i cyfrowych;\nnosić przy sobie np. w kieszeni, portfelu itp.\nDla skutecznego działania Znaku Miłości nie jest konieczna jego widoczność dla osób trzecich i bezpośrednio zainteresowanych - można go przykleić pod łóżkiem, stołem, krzesłem, od wewnętrznej strony ubrania itp.\nNaklejenie, rozłożenie lub inne używanie Znak Miłości jest naszym zaproszeniem i wyrażeniem zgody na działanie Ducha i Energii Miłości w danej przestrzeni, czasie i sytuacji. W ten sposób umożliwiamy Istotom Miłości na aktywniejsze i pełniejsze działanie na Ziemi zgodnie z Prawami Kosmicznymi. Używając Znaku Miłości nie skupiajmy się tylko na własnej osobie i rodzinie. Rozklejamy go tam gdzie się udajemy, czym jedziemy, gdzie przebywamy, gdzie pracujemy i mieszkamy.\nNie ma potrzeby wyrażania konkretnej intencji czy życzenia (chociaż można to zrobić) przy korzystaniu ze Znaku Miłości. Naklejenie, wyłożenie, powieszenie Znaku Miłości jest również naszym zawołaniem do Boga o pomoc, ma więc podobną siłę i działanie jak pisemna forma palenia próśb.\nKażdy przypadek, sytuacja jest inna. Nie ma tu sztywnych reguł i zasad. Po prostu użyjmy Znak Miłości, a potem ufnie czekajmy na rezultaty i efekty, jakie się pojawią.


Całą Szwajcarię zaszczepi do października? Bachmann vs koronawirus\nCały kraj zaszczepi się do października? Immunolog ogłosił stworzenie substancji, która zwalczy koronawirusa\nDodano: 23 kwietnia 2020, 11:55 4\nMartin Bachmann wspólnie z zespołem badaczy Uniwersytetu w Bernie ma nadzieję na szybkie rozpoczęcie produkcji szczepionki na COVID-19. Jego plan jest wyjątkowo ambitny – jeszcze przed końcem października chce zaszczepić całą populację swojego kraju. Uważa, że jest to możliwe, dzięki wynalezionej przez niego substancji.\nNad wynalezieniem leku na koronawirusa głowi się obecnie cały naukowy świat. Mało kto spodziewał się chyba jednak, że przełom w tej dziedzinie pojawi się tak szybko. Szwajcarski immunolog martin Bachmann twierdzi, że wspólnie ze swoim zespołem znalazł „kandydata” do przyszłej szczepionki. Po przeprowadzeniu testów z użyciem tej substancji, mogłaby ona zostać użyta jeszcze w tym roku. Szwajcarskie instytucje nadzorujące tworzenie leków potwierdziły w rozmowie z portalem saechsische.de, że prace nad aktywną substancją przeciwko SARS-COV-2 są w toku.\n– Harmonogram jest wyjątkowo optymistyczny, ale nie został wzięty całkiem z kosmosu – podkreślał rzecznik ministerstwa zdrowia Szwajcarii Lukas Jaggi. – Biorąc pod uwagę palącą potrzebę stworzoną przez pandemię koronawirusa, mówimy o tygodniach, a nie miesiącach procesu zatwierdzania – dodawał. Jeżeli wszystkie wymogi zostaną spełnione, decyzja może zostać podjęta przed końcem tego roku. Według Bachmanna pierwszy drobny test na ludziach jest już planowany na lipiec.\nO swoich nadziejach Bachmann mówił też podczas internetowej konferencji z agencją prasową ACANU. – Mamy realną szansę na sukces – podkreślał. – Szwajcaria pokazywała w historii swoje pragmatyczne podejście i jest bardziej zainteresowana wypracowaniem kompromisu, by zdobyć szczepionkę szybciej – dodawał.\nSzybkość prac nad szwajcarską szczepionką tłumaczona jest oczywiście nie tylko uproszczeniem procedur. Bachmann wyjaśnia, że to w samej substancji tkwi rozwiązanie. Mówił o łatwości w jej produkcji: z 200 litrów „koncentratu” będzie można wyprodukować 10 do 20 milionów dawek. – Szczepionka jest unikalna ze względu na swoją ogromną skalowalność. Ma możliwość wyprodukowania miliardów dawek w krótkim przedziale czasowym – zaznaczał Bachmann. Jak dodawał, prototyp jego szczepionki powstał już w lutym, kilka tygodni po zidentyfikowaniu pierwszego przypadku koronawirusa w Chinach. Okazał się już skuteczny podczas testów na myszach, kiedy serum zneutralizowało wirusa.\nKontrowersje wokół Chin. Australia domaga się niezależnego śledztwa ws. koronawirusaCzytaj też:\nJakie dolegliwości można leczyć domowymi sposobami? Wyjaśnia lekarzCzytaj też:\nRośnie liczba wyzdrowiałych. Już 1 740 osób w Polsce pokonało COVID-19!\nŹródło: aechsische.de, wissinfo.ch


Choroby Jajników Rozpoznanie - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » choroby jajników rozpoznanie\nchoroby jajników rozpoznanie\nArtykuły na temat: choroby jajników rozpoznanie\n...) - wykrywany zwykle w trakcie całkowicie bezbolesnego badania USG. Wstępne rozpoznanie choroby stawiane jest na podstawie ultrasonografii przezpochwowej (zabieg ma charakter rutynowy i nie powinien być(...) przypadków raka szyjki macicy i ponad 300 tys. powiązanych z nim zgonów. Przyczyny choroby są oczywiście złożone (mogą ją wywoływać np. predyspozycje genetyczne, liczne ciąże, palenie tytoniu...\n...choroby. W razie stwierdzenia patologii w zakresie jajnika uzupełniane powinno być badaniem markerów nowotworowych specyficznych dla raka jajnika. Niestety nadal większość rozpoznań to drugi...\n...roku aż 371 tys. nowych przypadków choroby. Taka tendencja musi robić wrażenie - zwłaszcza że w 2012 roku odnotowywano "tylko" 240 tys. nowych zachorowań w skali globu. Tymczasem w naszym kraju rak(...) (i wykrywalności!) tej choroby ma na celu rozpoczynająca się 6 listopada akcja społeczna Diagnostyka Jajnika, którą wsparła w tym roku marka Bella. Do głównych czynników ryzyka należą w przypadku...\nDla skutecznej terapii bardzo ważna jest szybka i trafna diagnoza. Wiele chorób daje charakterystyczne symptomy i lekarz od razu wie, co nam jest. Ale są i takie, które latami nie wysyłają żadnych sygnałów. Inne wprawdzie dają znaki, ale mało typowe lub podobne do objawów innych chorób.\nChoć choroby nowotworowe dróg rodnych nie należą do rzadkości, mnóstwo kobiet nie podchodzi poważnie do badań profilaktycznych. Często odkładają one wizytę u ginekologa, tłumacząc się brakiem czasu(...) są doskonałe i niestety nie gwarantują rozpoznania choroby. Czasami wręcz diagnozują ją na wyrost, przez co wiele kobiet narażonych jest na niepotrzebny stres i leczenie operacyjne. Dla nowotworu...\nRak jajnika dotyka kobiety w każdym wieku!\n...dr Miedzińska. Rak jajnika a zdrowy tryb życia Na zdrowie jajników wpływ mają aktywność fizyczna, utrzymanie należnej masy ciała i zdrowa dieta, czyli unikanie konserwantów oraz pokarmów, w których...\n...i w okolicy ust. Często świadczą o złej diecie, ale również zaburzonej gospodarce hormonalnej. Ta natomiast bywa konsekwencją zespołu policystycznych jajników. Schorzenie musi zdiagnozować lekarz...\n...w brzuch piłką (przytrafiające się np. dzieciom). Jeśli ktoś nie pije alkoholu, nie jest w ogóle zagrożony: MIT Do choroby mogą doprowadzić różne inne przyczyny. Są to m.in. leki: przeciwbólowe...\ndieta proteinowa modelki\nkolor neonowy róż\ndo najczęstszych należą\nwynik badania krwi glukoza\njak przygotować organizm do odchudzania\nstroj weselny dla mamy\nbóle w stawach swędzenie skóry\nchoroba płuc wielka brytania\nkoszyczek z warkocza\nubrania na siłownie damskie\nczy witaminy tuczą


Ława Acmena 90x60 cm - Selsey\nJesteś posiadaczem komfortowej kanapy bądź narożnika, ale w dalszym ciągu kubek z ulubioną kawą trzymasz na podłodze, a pilot na oparciu? Jeśli tak to znaczy, że nadal nie znalazłeś tej jedynej i wyjątkowej ławy, która stanie się dopełnieniem Twojego salonu! Przedstawiamy ławę Acmena, która z pewnością nie umknie Twojej uwadze!\nProdukt to połączenie klasycznej formy z nowoczesnymi i funkcjonalnymi rozwiązaniami. Dzięki wykonaniu z wysokiej jakości płyty laminowanej, mebel jest wytrzymały na zarysowania i uszkodzenia, dzięki czemu z pewnością posłuży długi czas. Atutem ławy jest ukryty schowek, który stanie się świetną skrytką na to, co chcemy mieć zawsze pod ręką, a usytuowane na widoku, pogłębia wrażenie bałaganu w pomieszczeniu. Już od dzisiaj wszelkie pady do konsoli, ładowarka do telefonu, okulary czy podstawki pod kubki będą miały swoje miejsce i będą zawsze łatwo dostępne! Ponadto dzięki otwartym półkom umieszczonym pod blatem z powodzeniem również umieścisz rzeczy, których nie chcesz chować, a wręcz przeciwnie - wyeksponować, np. ulubione książki czy albumy rodzinne.


Poszliśmy zobaczyć Flirta\nopublikowano: 2014-06-07 20:33:01\n100 pabianiczan zrobiło sobie fotkę z lizakiem i w czapeczce konduktora\nPrzez godzinę mogliśmy oglądać nowy pociąg Łódzkich Kolei Aglomeracyjnych. Flirt 3 to ich najnowocześniejszy nabytek. Wyposażony jest w biletomaty, klimatyzację, dopasowany do przewozu osób niepełnosprawnych. Niedługo będzie w nim także Wi-Fi.\nPodczas prezentacji mieszkańcy mogli zwiedzać nowiutki pociąg. Przygotowano także atrakcje. Na dzieci czekały malowanki, balony i lizaki. Można było zrobić sobie zdjęcie w czapce i z lizakiem konduktora. Chętnych do zrobienia takiej fotki, wywoływanej od razu na miejscu, było ponad 100 osób. Dużą atrakcją była również kabina maszynisty, do której ustawiały się kolejki.\nPabianiczanom Flirt przypadł do gustu. Chwalili go przede wszystkim za komfort.\n– Jest tu bardzo czysto i wygodnie – mówiła pani Katarzyna, mama 3-letniego Oskara. - Przyszliśmy tu przede wszystkim ze względu na syna, żeby pokazać mu, jak wygląda pociąg.\nPan Jacek był pod wrażeniem eleganckich wnętrz i kolorów pociągu. Przyszedł z dziećmi: 9-letnim Karolem i 6-letnią Hanią. Karolowi najbardziej podobał się pokój maszynisty i możliwość zatrąbienia.\nW bezpłatną podróż będzie można udać się już 15 czerwca do Sieradza.\nKomentarze do artykułu: Poszliśmy zobaczyć Flirta\nkomentarz dodano: 2014-06-09 19:27:50\nJaki ładny, wszystko jak nowe jest piękne, a jeszcze dobrze by było ich używać, no cóż jak z Pabianic do Łodzi jeżdżą może 4 pociągi na dobę to taki skład będzie służył z 50 lat. NO - Może inaczej powinien służyć.\nkomentarz dodano: 2014-06-07 21:12:04\nSzynobus jest śliczny, jest dużo miejsca, drzwi otwierają się dotykiem, co stacja wysuwa się dodatkowy schodek, są też stojaki do przewozu rowerów. Sam pojazd porusza się cichutko jak nowe tramwaje jedenastki. Do fotela maszynisty przymierzał się nawet prezydent Dychto :) Jeden z darmowych kursów w przyszłą niedzielę (15 czerwca) rusza ze stacji Pabianice o 12:25


Najważniejsze słowo świata? / Zdrowie\nNajważniejsze słowo świata?\nEwa Borek / slo\n11.04.2011 11:14, aktualizacja 15.04.2011 17:02\nZOBACZ WIĘCEJ Kiedy twoje serce bije za szybko - nie czekaj! Rytm naszego serca Zwarcie w sercu Choroby układu krążenia zabijają Polaków Co jest dobre dla naszego serca? Zdrowe serce - zdrowszy mózg\nRozmowa z prof. Jackiem Dubielem z II Kliniki Kardiologii CM UJ w Krakowie.\n- Popularnie mówi się, że jest to pompa ssąco-tłocząca, zbudowana z mięśnia. Jednak tak naprawdę serce jest niezwykłym narządem. Wielkości pięści, waży zaledwie około 300 gramów. Bije czterdzieści milionów razy w roku i tłoczy 3,5 mln litrów krwi przez prawie 160 tys. kilometrów układu naczyniowego. Do tego celu wytwarza samoistnie prąd o natężeniu ok. 20 watów. Może bardzo szybko zmieniać częstotliwość uderzeń od 60 do 200 na minutę, a pojemność minutową od dwóch do 12 litrów... Zamiar, aby tę pompę zastąpić wszczepioną do ciała maszyną, jest jednym z najtrudniejszych celów, jakie sobie kiedykolwiek postawiła technika. Tak w każdym razie pisze o sercu lekarz w "The Ethics of Medical Progress".\n- Jednak serce to nie tylko mięsień, ale przede wszystkim siedlisko duszy.\n- Oczywiście, dlatego o sercu poeci piszą inaczej niż mówią lekarze. "Dziękuję ci, serce moje/ że obudziłam się znowu/ i chociaż jest niedziela/ dzień odpoczywania/ pod żebrami trwa zwykły przedświąteczny ruch" - napisała Wisława Szymborska w wierszu "Do serca w niedzielę". Serce jest narządem, które nie może przestać pracować. Jednak równocześnie od wieków jest przedmiotem zainteresowania poetów. Dla romantyków najważniejsze były uczucia, a ich siedliskiem było serce, czyli dusza.\n- Od zawsze serce przedstawiane jest tak samo - znaczek graficzny, który bezbłędnie kojarzymy. Czy Pan, jako kardiolog, także widzi ten symboliczny znak graficzny, słysząc słowo "serce", czy jednak to, co naprawdę mamy pod żebrami?\n- Widzę symbol, bo tak jest personifikowane serce. Nieważne, że inaczej wygląda w rzeczywistości. Serce to serce!\n- Ale serce to wyjątkowo wrażliwy narząd - choć fizycznie to tylko kurczący się, silny mięsień. Każde uczucie - zarówno złe, jak i dobre - wpływa na ciało. W każdym razie tak wydaje się laikowi. Czy to prawda?\n- Tak, każda emocja związana jest z odpowiedzią serca na różne sytuacje, które nas spotykają. Cały ustrój, a szczególnie serce podlega wpływowi dwóch układów: układu pobudzającego, zwanego sympatycznym, i układu parasympatycznego. Ten pierwszy powoduje, że serce zaczyna się mocniej kurczyć i szybciej bić, jakby zrywało się do lotu. Układ parasympatyczny działa odwrotnie: zwalnia akcję serca, uspokaja. Pierwszy reaguje na każdą sytuację emocjonalną, pozytywną i negatywną, Drugi działa w okresie pełnego relaksu i wypoczynku oraz w czasie snu. Jednak w ciągu dnia, zwłaszcza przed południem, panuje układ sympatyczny.\n- Jeśli układ sympatyczny reaguje na każdą sytuację emocjonalną, to znaczy, że zareaguje identycznie na słowa "nienawidzę cię", jak i "kocham cię"?\n- Dokładnie tak. Serce tak naprawdę nie kwantyfikuje uczuć i emocji. Niezależnie od tego, czy są one pozytywne, czy negatywne, zawsze mocno działają na serce, zmuszając je do przyspieszonej pracy. Jednak wyznanie miłości, choć powoduje fizycznie podobne reakcje serca, jak obrażanie czy nienawiść, wywołuje bodziec pozytywny. Natomiast bodziec negatywny działa na mięsień sercowy uszkadzająco.\nCzyli słusznie ludzie powiadają: nie denerwuj mnie, bo dostanę zawału!\n- Z tym zawałem to może jest trochę przesady, jakkolwiek nigdy nie można pominąć tej możliwości. Z pewnością sytuacje nawarstwiającego się stresu mają negatywny wpływ na serce. Medycyna zna przypadki uszkodzenia serca tylko w wyniku przedłużającego się obciążenia stresowego. Dwie dekady temu w Japonii opisano zespół Tako Tubo. Japończycy są pracoholikami, więc ten zespół u nich występuje częściej niż u innych nacji. Polega na tym, że chory ma objawy zawałowe, choć badania mówią, że zawału nie ma, żadnych zmian wieńcowych także nie, a część serca w ogóle się nie kurczy. Koniuszek serca jest porażony! I to jest zdecydowanie związane ze stresem. Po kilku miesiącach, najdalej po pół roku, serce wraca do normy. Ten zespół pokazuje jednak, jak zgubny na serce wpływ ma przedłużający się stres.\n- A pozytywny stres? Czy może działać lecząco?\n- Jeśli dałoby się leczyć miłością, to bym polecał to lekarstwo! Na pewno stres pozytywny nie obciąża tak serca, jak negatywny. Jeżeli przeprowadzi się analizę częstości i rokowania w chorobach serca, to osoby z depresją i głębokim smutkiem mają o wiele gorsze perspektywy.\n- Czyli permanentnie zakochani nie chorują na serce?\n- Chyba że kochają bez wzajemności. Wtedy wchodzą w depresję i stają się potencjalnymi kandydatami na pacjenta kardiologii...\n- ...gdzie trafiają ze złamanym sercem?\n- No właśnie, tak się mówi. Ma złamane albo pęknięte serce. Przecież żadna z tych rzeczy nie może się zdarzyć. Nawet w zawale serce nie pęknie, bo to jest potężny mięsień! Co najwyżej serce może się zatrzymać, pod wpływem dramatycznego stresu wyzwolić zespół niedokrwienny, kończący się nagłą śmiercią. A więc można go złamać w sensie jego funkcji - bo przestaje pracować.\nTagi: serce, choroby serca, stres, miłość, zawał, pozytywny stres\n~:) 00:14:54 | 2011-04-16\nEkspresja dowolna uruchamia układ mimowolny. Inaczej mówiąc, jeżeli ułożysz usta do uśmiechu, pobudzi to mózg do aktywności charakterystycznej dla uczucia zadowolenia.


Invisibobble Gumki do upinania i stylizacji włosów - Crystal Clear\n> Pielęgnacja - kosmetyki sklep internetowy>Kosmetyki do włosów>Szczotki i akcesoria>Invisibobble Gumki do upinania i stylizacji włosów - Crystal Clear\nNie pozostawiają śladu\nSwoje niezwykłe właściwości gumki do włosów marki Invisibobble zawdzięczają nietypowemu kształtowi, który przypomina stary, tradycyjny kabel telefoniczny. Dzięki takiej formie owinięta wokół włosów gumka Invisibobble nie wywiera identycznego nacisku na całym obwodzie tak, jak robią to klasyczne gumki czy frotki pozostawiając przy tym oczywisty ślad po rozpuszczeniu włosów.\nSkuteczne i delikatne\nNierówny nacisk wywierany przez gumki Invisibobble sprawia, że włosy są spięte i jednocześnie dobrze trzymane bez dodatkowego intensywnego napinania gumki i ściskania włosów.\nBrak metalowych elementów spinających i niezwykle gładka powietrzchnia gumek Invisibobble sprawia, że gumki nie ocierają i nie uszkadzają włosów podczas noszenia i ściągania. W ten sposób zapobiegają powstawaniu rozdwojonych końcówek w późniejszym czasie.\nZapobiegają bólom głowy\nNoszenie gumek Invisibobble zapobiega występowaniu bólu głowy wywoływanego często przez długotrwałe, wysokie i ciasne spinanie włosów. Spiralny kształt gumek sprawia, że pojedyncze włosy i skóra głowy nie są nadmiernie ciągnięte.\nGumki Invisibobble nie absorbują wody i innych substancji, dzięki czemu nie sprzyjają namnażaniu się bakterii.\nNadają się do noszenia na co dzień, jak i podczas ćwiczeń sportowych. W łatwy sposób można ściągnąć gumkę z mokrych włosów.\nKomplet 3 gumek\nMateriał: sztuczna żywica\nSposoby upinania włosów\nCzy sprawdź co jeszcze możesz zrobić z pomocą gumek Invisibobble:\nKolor Crystal Clear (bezbarwny)\nBania Agafii Cukrowy antycellulitowy scrub...\nOgx Nawilżający szampon z mleczkiem...


Kuba Pabis - Fotografia - Opinie, zdjęcia i telefon\nCześć. Jestem Kuba!\nCzłowiek emocjonalny, człowiek radosny i szukający na swej drodze takich samych ludzi. Fotografuję przede wszystkim miłość. Mogą to być śluby, sesje indywidualne, czy specjalne okazje. Ale wszędzie szukam pierwiastka szczęścia i dobrych uczuć.\nPrywatnie lubię chodzić po górach, uprawiać sporty wodne i zwiedzać planetę. Jeśli chcecie wiedzieć coś więcej to pytajcie! :)\nOdwiedź, zarezerwuj lub skomentuj Kuba Pabis - Fotografia i wygrana do 40 000 zł\nOpinie o Kuba Pabis - Fotografia\nPełen profesjonalizm, czuliśmy się przy Kubie bardzo swobodnie. Fotograf z pasją, potrafi uchwycić najwspanialsze momenty. Album jaki otrzymaliśmy jest genialny, piękna pamiątka na całe życie. Gorąco polecamy !\nWitamy, 04.08.2018 r. był dla nas szczególnym dniem, to dzień naszego ślubu i wesela:) W tym dniu, towarzyszył nam Kuba, który był niezastapiony, podczas ceremonii ślubu, a także na wspólnym weselu. Jego oko uchwyciło na zdjęciach najpiekniejsze momenty, naszego wspólnego życia. Kuba jest profesjoanlistą w każdym calu, jest zawsze uśmiechnięty i bardzo kontaktowy. A my z mężem, mamy piękną pamiątkę i wspaniałe wspomnienia:) Kuba, bardzo Ci dziękujemy za wspólną przygodę i za to, że mogliśmy poznać tak świetnego fotografa:) Polecamy współpracę z Kubą w 100% Pozdrawiamy Monika i Marcin i życzymy wielu sukcesów zawodowych i rodzinnych\nPolecam współpracę z Kubą. Profesjonalne podejście oraz pasja. Człowiek który lubi ludzi i swoją pracę. Piękne zdjęcia pokazujące wspaniałe chwile. Praca w plenerze pełna zaangażowania i pomysłowości. Sympatyczna atmosfera. Można bez wahania obdarzyć Kubę zaufaniem. Pozdrawiam\nRezerwacja = zaliczka 400 zł Płatność po zleceniu. Wszystko zawarte jest w umowie.\nPrzeważnie sam, ale są wyjątki. Nie mniej jednak koncepcja zawsze jest moja i wykonanie moje.


TVP KATOWICE - Strona 13 - tvpforum.pl\nPost autor: michal » (czw) 06 sie 2015, 14:41\nA ja dodam, że pierwsze wydanie w tej oprawie prowadził Marek Czyż\nPost autor: janekpogwad » (czw) 06 sie 2015, 16:58\nWiemy, że to zamierzony efekt, dlatego używamy stwierdzenia, że to takie "pseudo".\nPost autor: michal » (ndz) 09 sie 2015, 20:26\nDziś w "Wiadomościach" wypowiadał się Piotr Biernat, który jest pracownikiem (rzecznikiem?) Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów. W latach 90. był to czołowy reporter "Aktualności" (zajmował się zwykle najważniejszymi tematami i jak była potrzeba to nadawał dla programów ogólnopolskich).\nPost autor: Le Journal » (ndz) 09 sie 2015, 21:45\nmichal pisze: A ja dodam, że pierwsze wydanie w tej oprawie prowadził Marek Czyż\nCzy udało Ci się nagrać to wydanie?\nPost autor: michal » (ndz) 09 sie 2015, 21:51\nNie, nie nagrywałem.\nPost autor: michal » (ndz) 01 lis 2015, 19:35\n28 października w Magazynie Reporterów Telewizji Katowice wspominano kolejny raz Brygidę Frosztęgę-Kmiecik, jej męża i dziecko, w związku z pierwszą rocznicą tragicznej śmieci tej rodziny.\nZapis programu http://katowice.tvp.pl/22393431/28102015\nA dziś z okazji Wszystkich Świętych także planowane jest wspomnienie jej osoby, w innym reportażu, innego autora. Emisja o 20:45.\nPost autor: michal » (pt) 13 lis 2015, 1:45\nSpośród wszystkich programów informacyjnych TVP (zarówno ogólnopolskich jak i regionalnych) jedynie w Aktualnościach TV Katowice prezenter nie wystąpił z kotylionem Z tego powodu post podsumowujący tę kwestię wylądował w tym temacie. W pozostałych programach był głownie mały klasyczny kotylion, w nielicznych były połączone z wystającymi u dołu dopiętymi wstążeczkami - taki i w dodatku ogromny miała m.in. prezenterka w Bydgoszczy. W żadnym ośrodku nie było wstążeczki jaką miał na uroczystościach np. prezydent Duda czy minister Szczurek. Najdziwniejszy kotylion i równie wielki jak w Bydzi miał wg mnie prezenter w Kielcach (z godłem w środku), a w Gdańsku była forsowana początkowo przez Komorowskiego, a teraz już rzadko spotykana wersja japońska. Być może za rok kotylionów już nie będzie w ogóle\nPost autor: michal » (czw) 19 lis 2015, 12:37\nW miniony weekend znowu bardzo miło mnie zaskoczyła TV Katowice. Kiedy w ogólnopolskich serwisach 100% zawartości zajmowała sprawa zamachów we Francji, to w "Aktualnościach" od razu pierwszy temat dotyczył spraw i problemów lokalnych, czyli tego do czego ta antena jest powołana. Podobnie było w TVP Białystok. Przejrzałem na szybko też inne ośrodki, a tam niestety w większości prezenterki w żałobie z obolałymi twarzami, relacje na żywo spod francuskich konsulatów, gdzie płonęły znicze, sondy uliczne jak to ludziom smutno czy wywiady z romanistami z lokalnych uczelni o społeczeństwie francuskim.\nPost autor: Trzeciak » (czw) 19 lis 2015, 21:33\nCzemu niestety? Nie da się ukryć, że miniony piątek był jednym z dni porównywanych do 11 września 2001 roku, natomiast sobota jest dniem, gdy rzadko coś się dzieje.\nOczywiście - żeby nie było - nie krytykuje tu postawy ośrodków z Katowic i Białegostoku.\nPost autor: michal » (pn) 21 gru 2015, 22:52\nDziś w "Aktualnościach" była informacja/materiał o zmianach antenowych od nowego roku. Dziś była próba generalna nowego "Poranka z TV Katowice". Program prowadził Łukasz Miąsik i Aneta Chwalba. Program będzie realizowany oczywiście w dużym studiu, ale w przeciwieństwie do poprzednich edycji "Poranków" - na siedząco.\nPost autor: brk » (wt) 08 mar 2016, 22:46\nTomasz Szymborski nowym szefem katowickiej Trójki.\nPost autor: Przemek » (wt) 19 kwie 2016, 8:13\nMarek Czyż wraca do TVP3 Katowice - poprowadzi autorski program publicystyczny "Czyżby?" oraz "Aktualności".\nPost autor: TiM » (wt) 19 kwie 2016, 19:47\nŚwietnie! Spore wzmocnienie dla "Aktualności" no i ten autorski program\nPost autor: fred1987 » (wt) 24 maja 2016, 11:26\nOstatnio TVP3 Katowice wróciła do pokazywania starej, historycznej planszy z szybem kopalnianym i napisem ''TELEWIZJA KATOWICE'' ze starym sygnałem muzycznym. Plansza jest rozciągnięta do 16/9.\nSzkoda że TVP3 Katowice nie pokazuje koncertów Szlagierów Śląskich oraz nie pokazuje programów, w którym by prezentowano informacje dla górników czy informacje dla mieszkańców Zaolzia.\nPost autor: Ama18 » (wt) 24 maja 2016, 13:06\nNie pochodzę ze Śląska, ale szlagierów naprawdę tak bardzo szkoda? To, co pokazywała TVS bardziej przypominało folkowe disco polo, a i w moim Kępnie odbyło się parę koncertów tych zespołów więc na żywo więc miałem okazję obejrzeć i szału nie było.


Na Ogólnopolski Turniej Karate Kyokushin do Stąporkowa przyjechało około 230 zawodników i zawodniczek z kilkunastu klubów z całego kraju. Wśród nich młoda reprezentacja Szydłowieckiego Klubu Karate Kyokushin MUSHIN, która po zaciętych walkach wywalczyła ogółem aż 8 medali. Wysoki prestiż zawodów podkreślało nie tylko szacowne grono honorowych gości ale i utytułowanych arbitrów, wśród których zasiedli między innymi: Shihan Roman Kęska (5 DAN) Branch Chief Kraków, Shihan Wiesław Gwizd (5 DAN) Branch Chief Tarnów oraz Shihan Krzysztof Borowiec (5 DAN) Branch Chief Kielce oraz Sensei Ewa Pawlikowska, jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek, trzykrotna Mistrzyni Świata i wielokrotna medalistka Mistrzostw Europy.\n25 września mieszkańcy gminy Szydłowiec wspólnie z samorządowcami i zaproszonymi gośćmi uczcili 76 rocznicę powstania Polskiego Państwa Podziemnego. Uroczystości patriotyczne z tej okazji organizowane są każdego roku. W ten sposób oddajemy cześć tym, którzy nie zawahali się stanąć w obronie Ojczyzny i Polskości, nawet za cenę własnego życia. Obchody rozpoczęły się na Rynku Wielkim, gdzie zgromadzonych, wiązanką utworów patriotycznych przywitała Miejska Orkiestra Dęta pod batutą Henryka Kapturskiego.\nSerdecznie zapraszamy na nowy sezon w Bibliotecznej Akademii Malucha. W tym roku akademickim organizatorzy przygotowali wiele ciekawych zajęć które na pewno zainteresują niejednego malucha. Akademia to bezpłatne zajęcia edukacyjne, plastyczne, rytmiczne oraz głośne czytanie przez znane i lubiane osoby z Szydłowca. BAM zaskarbiło sobie sympatię wielu mam i tatusiów oraz oczywiście maluchów. Liczymy, że grono sympatyków będzie się ciągle powiększać. Biblioteczna Akademia Malucha startuje już 7 października w Regionalnym Centrum Biblioteczno-Multimedialnym SCKiS- Zamek, ul. Kolejowa 9b. Zapraszamy!\nJuż 10 i 11 października w szydłowieckiej Strefie JP2 Centrum Młodych będzie czekała na muzycznych zapaleńców nie lada atrakcja – warsztaty muzyczne z Moniką Urlik w rytmach gospel! Całe przedsięwzięcie wpisuje się w tegoroczne obchody XV już Dnia Papieskiego. W czasie tegorocznego święta muzyki gospel w Szydłowcu, wszyscy którzy zdecydują się na udział w warsztatach będą mogli doskonalić swoje umiejętności z zakresu śpiewu chóralnego, czy też gry na instrumentach. Będzie to także okazja do spróbowania swoich sił w rytmach gospel i możliwość poznania wielu ciekawych ludzi.


Nauka, Edukacja / Podręczniki - Katalog MAR\nAntykwariat i księgarnia na jednej stronie, otwarte dla Ciebie 24 godziny !!! Tu możesz kupić i sprzedać używane oraz nowe książki, płyty muzyczne, filmy i gry !!! Zobacz tysiące ofert i porównaj ceny. Wybór należy do Ciebie !!! Zapraszamy na największą giełdę internetową książek, muzyki, filmów i gier !!! Nowe i używane książki, płyty muzyczne, filmy, gry - bookandmore.pl\nwięcej o: Antykwariat, księgarnia - bookandmore.pl\nConrad - księgarnia z podręcznikami, opracowaniami, słownikami. Podręczniki do zerówki, szkoły podstawowej, gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych. Gotowe zestawy do nauczania początkowego: Już w szkole, Wesoła szkoła, Ja i moja szkoła, Świat ucznia, Kolorowa klasa, Z Ekoludkiem w szkole, Moja szkoła. Wysyłka na teren kraju - poczta lub kurier.\nwięcej o: Podręczniki szkolne\nTanie eBooki i AudioBooki. Zamiast czytać lektury słuchaj je. Szeroki wybór ebooków i audiobooków. Są też pomoce w nauce angielskiego. Prasa dla specjalistów. Liczne darmowe E-booki. E-prasa, E-Podręczniki, E-booki, E-książki.\nwięcej o: eBooki i AudioBooki\nPublikacje elektroniczne i w wersji audio dla nowoczesnych odbiorców. E-booki najwyższej klasy, napisane przez profesjonalistów z różnych dziedzin. Przebogata oferta, świetne wydania, bardzo wygodne w nabyciu, używaniu, a wartość ich jest nieoceniona. Teraz w jednym miejscu, za grosze zdobędziesz do tej pory niedostepną wiedzę lub wiedzę za którą dawniej płaciło się olbrzymie pieniądze.\nwięcej o: Era Cyfrowych Publikacji


Ogrodzenia tymczasowe - KK Service - Katalog stron wszechdostępny\nBiznes, Firmy » Handel » Ogrodzenia tymczasowe - KK Service\nOgrodzenia tymczasowe - KK Service\nFirma KK Service świadczy usługi z zakresu sprzedaży oraz montażu ogrodzeń budowlanych i tymczasowych. W naszej ofercie znajdziecie ponadto ażurowe, przestawne czy też z blachy trapezowej. Oferta nasza skierowana jest do odbiorców detalicznych jak i również odbiorców hurtowych. Z chęcią pomożemy w doborze interesujących Państwa ogrodzeń. Z racji na specyfikację zamówień, cenniki ustalamy indywidualnie dla każdego zamówienia. Zapraszamy.\nWyświetleń: 153 Kliknięć: 2 CTR: 1.31%\nogrodzenia przestawne, ogrodzenia przestawne, ogrodzenia tymczasowe, ogrodzenia ażurowe


Blog w zasadzie ogrodowy: Sezon irysów SDB w 2017 roku - podsumowanie\nŚwięta, święta i po świętach! Zaczynają kwitnienie irysy IB a moje ukochane karzełki powolutku schodzą ze sceny. Jaki był w tym roku ten karzełkowy sezon? Średni był ale mogło być gorzej. Przymrozki zniszczyły kwiaty wielu odmian, nie tylko tych wczesnych ale i tych kwitnących później. Za króla spotworniałych kwiatów uznaję w tym roku to coś co wyprodukowała odmiana 'Terse Verse' - dramat! Jednak całkiem sporo roślin miało w drugich pąkach kwiatowych kwiaty nie zważone niską temperaturą. Oczywiście kwiaty z drugich pąków były pocieszeniem ale należy sobie zdawać sprawę że sezon bez pięknych kwiatów z pierwszych pąków to sezon udany tylko w połowie, kwitnienie fajnymi kwiatami trwa krócej. Człowiek cieszy się jednak że było choć takie kwitnienie, pamiętam gorszy sezon SDB jaki miał miejsce w roku 2012 - wtedy to była pustynia! Nie dość że nie kwitło to jeszcze ogrodnicy drżeli o kłącza. Tym razem kwitnienie takie sobie ale kłącza zdrowe i nie obserwowałam wypadania roślin z powodu zgnilizny po przemrożeniu systemu korzeniowego. Jak zwykle mam nadzieję że przyszły sezon będzie lepszy i to co w tym roku pauzowało albo kwitło tragicznie przyszłą wiosną oczaruje kwiatami najwyższej jakości. Znaczy tradycyjnie - nadzieja jest matką głupich ale każdą ( prawie ) mateczkę się kocha.\nNiektóre z odmian najdłużej rosnących na Suchej Żwirowej czeka w tym roku zmiana stanowiska. Raz na jakiś czas irysom bródkowym taka przeprowadzka się należy. Zmieni się zatem nieco wygląd rabaty, choć zmiany będą raczej z tych kosmetycznych a nie rewolucyjnych. Po prostu tam gdzie przetacznik siwy czy bodziszek będą porastać irysy a przetacznik i bodzichy zostaną zakwaterowane na byłych irysowych stanowiskach. Takie przeprowadzki raz na trzy lub pięć lat ( w zależności od odmiany termin jest dłuższy lub krótszy - są takie które można wysadzać co dwa lata ) służą zdrowiu roślin. Przy okazji dzielę kłącza i powiększam kępy bo karłowate irysy bródkowe wyglądają najlepiej w dość dużych kępach ( znacznie większych niż kępy irysów wyższych kategorii ). Postanowiłam też dosypać nieco tzw. dobrej ziemi pod nowe irysowe stanowiska na Suchej Żwirowej. Zależy mi na tym żeby w tym roku stworzyć część błękitną rabaty, myślę o sporym zgrupowaniu odmian o niebieskich kwiatach, tak żeby było widać różnice nasycenia barwą i odcieni koloru kwitnących irysów. Muszę uważać żebym nie przeniebieszyła. Na nowe stanowiska powędruje też cała, pokaźna już grupka "mieszańców" czyli irysów o kwiatach w typie blend ( coś rzadko używa się określeń typu kwiatów w przypadku maluchów ). Tu dopiero będzie zabawa, bo zestawianie irysów o wielobarwnych kwiatach proste nie jest.\nJednak to wszystko to gryplany na czas za sześć tygodni, teraz jest zaś ostatnia chwila na pracowite oznaczanie roślin. Inaczej sadzenie kłączy zamieni się w wielką loterię. Opaski i znaczniki przygotowane, zeszycik z mapką naszykowany więc pora udać się na rabatę "w celu znakowania". Mam nadzieję że dzięki temu w przyszłym roku moje esdebiaczkowe rabaty wreszcie będą prezentować się należycie. O ile oczywiście przyszłoroczna zimowa i wiosenna aura nie okaże się złośliwie niesprzyjająca pięknemu kwitnieniu irysów SDB.\nAutor: Taba Aza o 17:48


Powrót do pracy po urlopie - jak przetrwać pierwsze dni · Monika Juniewicz\nPowrót do pracy po urlopie – jak przetrwać pierwsze dni\nNie znam żadnej osoby, dla której powrót do pracy po urlopie byłby łatwy. Z reguły na samą myśl o powrocie do codziennej rutyny przewraca nam się w żołądku. Praca z reguły kojarzy nam się z obowiązkiem – czymś, na co nie zawsze mamy ochotę. Zwłaszcza jeśli ostatnie dwa tygodnie mocno sobie pobłażaliśmy. Leżenie do późna w łóżku, aktywne spędzanie dnia, siedzenie do późnego wieczora – funkcjonowanie w innym rytmie utrudnia powrót do codziennej rutyny.\nDAJ SOBIE CZAS NA POWRÓT DO PRACY PO URLOPIE\nPowrót do pracy po urlopie wymaga łagodnego podejścia. Po dłuższej przerwie nie da się od razu wskoczyć na wysokie obroty. Potrzebujesz czasu, żeby na nowo przyzwyczaić się do porannej rutyny i tempa pracy. Badania pokazują, że takie ponowne wdrożenie do pracy po urlopie może zająć nawet do kilkunastu dni. Bądź więc łagodna dla siebie i nie oczekuj hiper produktywności pierwszego dnia po powrocie z urlopu.\nEksperci zalecają, żeby pierwszego dnia skupić się na rozmowach ze współpracownikami. Wystarczy krótka rozmowa z kolegą, żeby szybko zorientować się, na jakim etapie są poszczególne sprawy. Na pewno jest to efektywniejsze niż spędzanie całego dnia na czytaniu kilkuset maili, które są już nieaktualne.\nPoza tym opowiadanie o tym jak spędziłaś wakacje, przywołuje wspomnienia i przyjemne emocje, co znacznie łagodzi stresujący powrót do pracy po urlopie.\nAby twój urlop i powrót do pracy przebiegał łagodnie, warto oczywiście wcześniej pomyśleć o zamknięciu ważnych spraw przed urlopem. Z reguły 2 tygodniowy urlop nie jest czymś, na co wpadamy spontanicznie. Potrzebujemy co najmniej tydzień, żeby przygotować się do wyjazdu i dokończyć zaczęte tematy. Nie zaczynasz też nowych projektów tuż przed dłuższą przerwą w pracy. To, czego sama nie będziesz w stanie kontynuować najlepiej delegować, przekazując wszelkie możliwe informacje współpracownikowi.\nDzięki temu po powrocie do pracy zaczniesz “nowe otwarcie”. Rozpoczniesz nowe projekty i nie będziesz mieć niepotrzebnej presji, że wszyscy czekają na twój powrót.\nOdradzam jednak planowanie dnia zaraz po urlopie. W końcu nie było cię w firmie 2-3 tygodnie, podczas których mogło się wiele rzeczy zdarzyć. To, co sobie zaplanujesz, niekoniecznie może być teraz priorytetem, więc lepiej nie narażać się na niepotrzebne frustracje. Owszem warto zrobić listę rzeczy do zrobienia zaraz po urlopie, ale nie przywiązywać się do niej, bo w dynamicznie rozwijających się organizacjach sytuacja zmienia się bardzo szybko w krótkim czasie.\nŁAGODNE WEJŚCIE W OBOWIĄZKI\nPowrót do pracy po urlopie prosto z lotniska to zdecydowanie zły pomysł. Twój organizm i psychika potrzebują kilku dni na powrót do rzeczywistości. Najlepiej zrobić to przez łagodne przejście – wróć do domu w weekend albo zaplanuj powrót do pracy na środek tygodnia. W ten sposób popracujesz 2-3 dni i będziesz mieć znowu weekend na regenerację i powrót do rzeczywistości.\nZaplanuj od razu jakieś prywatne aktywności na popołudnia po pracy. Chodzi o to, żebyś nie siedziała po godzinach od razu pierwszego dnia po urlopie. Szkoda byłoby tracić efekt wypoczęcia i naładowanych baterii od razu pierwszego dnia.\nPOINFORMUJ, ŻE WŁAŚNIE WRÓCIŁAŚ Z URLOPU\nJeśli pracujesz w dużej organizacji, to nie każdy musi orientować się, kiedy jesteś na urlopie. Oczywiście mamy nowoczesne systemy, które wysyłają maile z informacją o naszej nieobecności, ale wiadomo – nie każdy musi to śledzić i pamiętać, że jesteś na urlopie.\nJeśli ktoś oczekuje od ciebie szybkiej reakcji zaraz po urlopie, daj wyraźny komunikat tej osobie, że właśnie wróciłaś z dłuższej przerwy i potrzebujesz chwili na odnalezienie się w gąszczu nieprzeczytanych maili.\nDobrym pomysłem jest też poproszenie koleżanki z zespołu lub szefa, żeby dzień przed twoim powrotem wysłał ci maila z aktualizacją najważniejszych spraw. W ten sposób szybko zorientujesz się, co jest priorytetem.\nStaraj się nie przyklejać do krzesła i ekranu komputera już pierwszego dnia. Większość ze spraw o których czytasz w mailach otrzymanych podczas twojej nieobecności, jest już rozwiązana. Pierwszy dzień najlepiej spędzić na interakcjach z innymi. Ludzie są świetnymi przekaźnikami informacji, więc szybko cię zaktualizują, a ty przy okazji zadbasz o dobre relacje, polecając ciekawe miejsca na urlop.\nPrzerwa na kawę czy lunch to też dobry pomysł na sprawdzenie, co się w międzyczasie zmieniło w firmie. Może doszedł ktoś nowy do zespołu i warto się z nim przywitać? A może pojawiły się jakieś ciekawe projekty i warto się nimi zainteresować? Tak czy inaczej, zasługujesz na przerwę i łagodne wejście w obowiązki.\nGDY POWRÓT DO PRACY PO URLOPIE WIĄŻE SIĘ ZE STRESEM\nCzasami powrót do pracy po urlopie może powodować u ciebie różnego rodzaju nieprzyjemne uczucia. Im większy niepokój odczuwasz, tym bardziej sytuacja wymaga twojej uwagi. Oczywiście niewielka ilość niepokoju jest obecna u większości osób wracających po dłuższej przerwie do pracy. Natomiast jeśli widzisz wyraźne sygnały ze strony twojego ciała: napięcie, ból, niedomaganie – są to sygnały wymagające bliższego przyjrzenia się sytuacji.\nMoże to być trudne, ale warto w takich chwilach być szczerym ze sobą – znaleźć spokojną chwilę i zastanowić się, co sprawia, że czujesz niepokój? Jeśli będziesz szczera ze sobą, szybko znajdziesz źródło problemu. Nie musi to być coś poważnego – wystarczy, że martwisz się, jakimś niezamkniętym tematem i denerwujesz się, co wydarzyło się w czasie twojej nieobecności.\nWiększość naszych lęków jest na szczęście nieuzasadniona – są to nasze halucynacje na temat złego obrotu naszej przyszłości, które rzadko sprawdzają się w rzeczywistości.\nNiemniej warto zwrócić na nie uwagę i zająć się nimi jeszcze przed urlopem (jeśli to możliwe).\nJeśli jednak podenerwowanie utrzymuje się dłużej lub dotyczy konkretnych problemów to czas na podjęcie akcji. Czasami takie działanie będzie oznaczać dla ciebie znalezienie nowej pracy – jeśli okaże się, że środowisko, w którym pracujesz ci nie służy.\nDobrze wykorzystany urlop ma tę zaletę, że mocno dystansujemy się od pracy. To pozwala dostrzec ci twoją pracę, obowiązki, relacje i wyzwania z zupełnie nowej perspektywy. Pozytywnym efektem wypoczynku powinien być wyraźny przypływ energii, pojawienie się nowych pomysłów, nawet lekka tęsknota za pracą i ludźmi, z którymi pracujesz. Spojrzenie z dystansem na swoją pracę może też pozwolić dostrzec znaczne różnice w tym, jak jest, a jak chciałabyś, żeby było. Łatwiej wtedy zauważyć z pełną jaskrawością, że pewne rzeczy nie pasują ci i czas na zmiany.\nCiekawa jestem jakie ty masz sposoby na łagodny powrót do pracy po urlopie? A może wolisz wejść w obowiązki od razu z impetem?\nJednym ze sposobów na to, żeby przetrwać trudny okres po urlopie, jest po prostu zaplanowanie kolejnych wakacji. Świadomość tego, że za parę tygodni czeka cię kolejny ciekawy wyjazd lub wypoczynek sprawia, że łatwiej jest się skoncentrować na pracy. Wiesz wtedy, że musisz włożyć wysiłek, ale w określonym momencie czeka cię zasłużony relaks i odpoczynek.


Wypadek na Zagnańskiej w Kielcach. Nie ustąpił pierwszeństwa przy skręcie w lewo? | Echo Dnia Świętokrzyskie\nWypadek na Zagnańskiej w Kielcach. Nie ustąpił pierwszeństwa przy skręcie w lewo?\nJedna osoba ucierpiała w wypadku, jaki wydarzył się w niedzielne popołudnie na ulicy Zagnańskiej w Kielcach.\n19-letni kierowca opla astry jadący w kierunku ulicy Witosa skręcał tu w lewo w stronę marketu. - Jak wynika z pierwszych policyjnych ustaleń, mężczyzna nie ustąpił pierwszeństwa oplowi, którym z przeciwka jechał 27-latek i doszło do wypadku. Pod opiekę lekarzy trafiła 27-letnia pasażerka starszego z kierujących - mówi aspirant Mariusz Bednarski z zespołu prasowego świętokrzyskiej policji.


2014-10-11 Trawers W. Litworowa - W. Śnieżna\nOpublikowano: sobota, 28 styczeń 2017 11:42 | Odsłony: 636\nwtorek, 14 października 2014 06:00 FrytkaPunk\nTę akcję zaplanowałem już dawno.\nWymagała trochę działań logistycznych oraz co najważniejsze przewodnika z referencjami, z doświadczeniem. Takowy się znalazł, najlepszy. Jurek zwany przez znajomych Prymulą odpowiedział na mój apel i zapowiedział, że 11 października możemy iść na trawers Wielka Litworowa – Wielka Śnieżna. Tydzień wcześniej przy wydatnej pomocy wymienionych we wcześniejszym sprawozdaniu grotołazów zaporęczowałem jaskinię Wielką Śnieżną. Wielką rolę w poprzednim wyjeździe i w tym odegrał wielki nieobecny Sławek z Orawy, członek Speleoklubu Tatrzańskiego, który pośredniczy w nawiązywaniu kontaktów pomiędzy grotołazami (Nie wiem tylko ile bierze za pośrednictwo od zainteresowanych. Ode mnie nic nie chciał, zresztą dostałem od Sławka nowy karabinek, czyli prowizję za pośrednictwo musi brać tęgą. To żarty są ma się rozumieć).\nWielka Śnieżna zaporęczowana, można iść na trawers. Tak gwoli przypomnienia, w zeszłym roku przygotowałem takie same wyjście, ale z powodu problemów rodzinnych w ostatnim momencie musiałem się wycofać. W tym roku mi się udało. I w piątek, po czułym pożegnaniu wsiadłem do samochodu Jurka i pojechaliśmy do Witowa. Tam u Pani Krysi przenocowaliśmy. Jak zwykle udało się spotkać znajomych grotołazów, a właściwie grotołazki. Rano pobudka o 6 minut zero zero lub kilka później. O 7 spotykamy się w umówionym miejscu z Sylwią (ST), Zbyszkiem (Vertical), Gabrysią i Krzyśkiem oraz Filipem i Michałem (ST). Ruszamy do góry Doliną Małej Łąki. Jest pięknie, chociaż według „miejscowych” dmie halny. Podobno jak w górach wieje halny, którego podmuchy docierają do Krakowa ludzie stają się nerwowi. Na mnie to chyba nie działa. Jak zwykle sypię kawałami i mam dobre samopoczucie pomimo, że wiem co mnie czeka, pomimo, że dolepiają mi etykietę kierownika akcji. Kierownik, furda i tyle. Idziemy w promieniach słońca, w ciepłym powietrzu. Niestety na wysokości Niżnej Świstówki słońce a właściwie jego dobrodziejstwo widzimy wyłącznie na horyzoncie. Nad nami wiszą chmury, a może mgła. Ale nie pada, jest ciepło, czyli jest dobrze. Przy Wielkiej Śnieżnej przebieramy się do wejścia do jaskini i na powierzchni idziemy do otworu Wielkiej Litworowej.\nNa biwaku w Wielkiej Litworowej. Foto: Gabrysia.\nPrzecinamy szlak na Małołączniak. Nie ma turystów. A liczyłem na wpływy ze zdjęć cepra (stonki) z grotołazem. We mgle prowadzi nas niezawodny GPS w osobie Jurka jak po sznurku. Chwilami tracę go z oczu, idę wolno oszczędzając siły. I w tej mgle brakuje mi dźwięku dzwonka, który wskazywałby na położenie przewodnika stada. Jest w końcu otwór Wielkiej Litworowej przed zaplanowanym czasem. Liny już są powieszone przez Gabrysię i Kryśka. Gdzieś na siódmej pięćdziesiątce a pomiędzy osiemnastym a dwudziestym płytowcem szybcy i wściekli dopędzamy poręczujących. Jak na razie Jurek jest dla nas litościwy. Nie pada hasło: psy, ruszać się. Krótka przerwa na biwaku, podziękowania i rozstanie z Gabrysią i Krzyśkiem, którzy teraz mogą zdeporęczować to co zaporęczowali.\nMy ruszamy dalej w dół. Niby znam tę drogę, niby, ale gdy biegnę za Jurkiem, bo z marszem to nie ma nic wspólnego, to nie mam czasu na rejestrację, gdzie dokładnie jesteśmy. Rozpoznaję dopiero linę na Maglu. Później jest Elektromagiel i jest w końcu, ponownie Błękitna laguna. Tym razem wita mnie niskim poziomem wody. Jest szansa, że plecy uratuję od przemoknięcia. I tak też się stało, tylko przód jest mokry. Jest chwilami ciasno, ale gdy się idzie w ślad za Jurkiem ciasnoty nie są straszne. Zaciski mijają jeden za drugim, za każdym z nich moje samopoczucie się poprawia. Jest szansa, ze przejdę. Ostatni przechodzę w ogóle bez bólu, bez problemu. Co prawda szkła w okularach jakoś nie pasowały do oczu, ale to jest mały problem. W końcu jest Komin Ekstazy. Trochę zjazdów i Nowy biwak. Krótka przerwa na jedzenie. Do jaskini wchodziłem wyposażony w sześć naleśników, podwójną kromkę z wędliną i czymś tam jeszcze, oraz dwie kromki z kotletami mielonymi. Cały ekwipunek żywieniowy niosłem w jednej z dwóch szpejarek. Jak to bywa, chwilami to czołgałem się na nim, miałem go gdzieś obok, to znowu przygniotłem. I wraz z pokonywaną odległością coraz dziwniejsze zapachy dolatywały z mojej szpejarki. Gdy otworzyłem ją na Nowym Biwaku to aż mną wstrząsnęło. Widok i zapach był ogólnie mówiąc straszny. Mielone nie tylko przypominały to co byłoby z nich gdyby zostały przetrawione, ale tak wyglądały. Jedna wielka kupa. Przez głowa przebiegła straszna myśl, czy coś nie tak z moim mózgiem. Czy coś mi umknęło z mojego życia. Bo nie pamiętam kiedy jadłem mielone i kiedy ponownie napełniłem woreczek. A wszystko na to wskazywało. Pozostały mi tylko naleśniki.\nZ pobytu w zaciskach pozostały w pamięci fantastyczne słowa które wypowiedział Michał po pytaniu Filipa, jak pokonać tę trudność połączoną z wodą, że wszystko zależy od Twojej „kultury chodzenia”. I to jest prosta definicja pokonywania trudności w jaskiniach, wszystko zależy od kultury chodzenia. Jak pięknie powiedziane.\nDalsza część połączenia czyli Galeria Krokodyla to spacer. Bo w dół, bo już tu byłem. W końcu lądujemy przy rozdrożu, skąd prowadzą drogi do otworu, do dna Wielkiej Śnieżnej, czy do któregoś tam Wodospadu. Młodzi koledzy chcą jeszcze zobaczyć Syfon Dziadka. Ponieważ byłem tam w zeszłym tygodniu więc sobie to odpuszczam i wraz z Sylwią i Jurkiem idziemy w kierunku do Suchego biwaku. Tam po krótkim odpoczynku ruszamy do góry, do otworu. Jakoś tak rozmowa kręciła się chwilami koło specyfiku, po którym żagiel staje. Niby jakiś brawwweran. Ale mnie na Koniu bardziej interesował Stopppperan. No i wystrzeliłem do góry. Z krótkimi przerwami na powierzchni byłem po osiemdziesięciu paru minutach. Śpieszyło mi się. I tak trawers zrobiłem w 8 godzin i 55 minut (wejście o 10:22, wyjście 19:17. Część grupy wyszła trochę po mnie, ciesząc się na równi ze mną, że jest ciepło, że nie pada, że akcja się udała, że wszyscy w domu, że kurs euro nie pada, że Jarek nie rezygnuje z bycia prezesem, że Kopernik był kobietą, że Ewa nie jest Donaldem, że wszystko jest takie żółte i że hydraulik ma fajną rurę.\nKoledzy ręporęczowali Wielką Śnieżną trochę to jak zwykle trwało, a nam się jednak zimno zrobiło. Jurek odtrąbił zejście na dół i we dwójkę powoli zaczęliśmy odwrót. Gdy byliśmy w Małej Łące zobaczyliśmy światło czołówek naszych współuczestników akcji na Niżnej Świstówce.\nByłem trochę głodny. Ale niestety hot-doga na stacji nie było. Pozostały mi paluszki i coca-cola. Po powrocie do Pani Krysi zjadłem resztki jedzenia, wziąłem bardzo ciepły prysznic i udałem się spać, aby doczekać do rana gdy Maestrowozem miało dojechać wsparcie z Bielska. Wraz ze wsparciem dokonaliśmy w niedzielę równie wielkich czynów które zasługują na kolejny artykuł zwany pożądaniem, tfu, sprawozdaniem.\nJakoś należy zakończyć te moje kolejne wypociny. A więc, najważniejsze to podziękowania dla pana Przewodnika Jurka Prymuli. Za kunszt prowadzenia grupy, za mobilizację, za chęci, za tę wartość dodaną, którą wnosi swoją osobą. Za to, że można na nim polegać i na niego liczyć. Następnie w kolejności są Gabrysia i Krzysiek za pomoc w poręczowaniu Wielkiej Litworowej. No i na sam koniec całej grupie z Zakopanego, dobrzy jesteście. I do następnej akcji, oczywiście jeśli będziecie chcieli.


Top Lista Osobista #49: Dagmara Radzikowska\nDagmara Radzikowska, 05.11.2016\nJesienne aktywności, zakupy, kolory, czułości. Moja top lista, która układała się od miesiąca, składa się z tęsknoty za doskonałością. I odrobiną ryzyka.\nTop Lista Osobista - Dagmara Radzikowska\nPyszny jesienny detoks\nSą dwie szkoły robienia kuracji oczyszczających, czyli detoksów: wiosenna i jesienna. Ja zdecydowanie preferuję ten czas po wakacjach. Nie ma według mnie bardziej seksownego zestawu dla dziewczyny jak wąskie dżinsy i krótka jesienna kurteczka. Jednak, żeby dobrze prezentować się w tych dopasowanych spodenkach, trzeba trochę popracować i albo utrzymujesz efekt detoksu wiosennego, albo robisz go na jesieni jak ja. Głodówka w moim przypadku nie wchodzi w grę. Jest kilka firm które mają program oparty na sokach, ale to świetne na lato, teraz dla mnie na soki jest już trochę za chłodno. Znalazłam kurację idealną na ten czas: zuping czyli Juicy Jar „Gorący Słoik”.\nZupy Juicy Jar "Gorący słoik"\nTo 5 pół litrowych słoików wypełnionych przepysznymi, zupowymi kremami – 5 ciepłych, sycących posiłków, które całkowicie zaspakajają dzienny głód do tego stopnia, że w ogóle nie czułam się jak na diecie oczyszczającej. Wszystkie są całkowicie wegańskie i bezglutenowe (jestem uczulona na gluten, więc idealnie).\nzupy Juicy Jar\nKombinacje smakowe zaskoczą niejednego smakosza, a sposób serwowania – estetę. Kolory i smaki przeróżne. Łagodne, ostrawe, egzotyczne – wszystko pyszne i śliczne. Za każdym razem, kiedy nadchodziła ustalona w programie pora posiłku cieszyłam się jak dziecko. Moja ulubiona to …hmm, chyba Niezła Zupcia! Krem na bazie dyni i mleka kokosowego z odrobiną kolendry i imbiru. Juicy Jar znałam już z detoksów sokowych, program „Gorący Słoik” jest kolejnym sukcesem! Bardzo interesujące w ich ofercie są również małe słoiczki, eliksiry. Mój ulubiony to kuracja pobudzająca „Łyk Up”. Kurkuma, pieprz cayenne i olejek oregano – wszystkie składniki, które warto jesienią zażywać profilaktycznie, aby nie złapało nas przeziębienie.\nZrobiłam to! Zamówiłam tak zwane „kocie buty”: za kolano, na lekkim obcasie, z czarnego weluru, żeby ładnie podkreślały linię nóg i pasowały do wszystkiego. Zawsze mi się podobały, zawsze mnie fascynowały, ale nigdy nie potrafiłam jednoznacznie określić, czy ja się w nich sobie spodobam. Coś mnie do nich ciągnęło od zawsze, chętnie ubierałam w nie moje klientki, ale sama nie miałam ani jednej pary. Aż do tej pory. To, co mnie w nich urzeka, to fakt że cholewa jest z materiału, więc bardzo przylegają do nogi, podkreślając zwłaszcza pęcinę (klasyczne oficerki dają inny efekt). Muszkieterki są w tym sezonie bardzo popularne. Najczęściej noszone do mini. Ja będę je nosić do dłuższych sukienek i spódnic z głębokim rozporkiem, bo na mini to już na pewno nie dam się namówić. Ponieważ nie wiem jeszcze, czy to będzie prawdziwa miłość i nie będę wyglądała jak prawdziwy „kot w butach”, nie chciałam wydać fortuny.\nmateriały promocyjne ZARA\nZnalazłam świetną parę w internetowym sklepie Zary. Co ciekawe, nie zauważyłam tych butów ani na półce, ani na stronie www, dopóki nie zobaczyłam dziewczyny, która je mierzyła w sklepie: wyglądała super! Jak robicie zakupy, zerknijcie czasem, jakie modele przymierzają inni – to czasami otwiera nas na zupełnie nowe możliwości, spycha z utartej ścieżki kupowania wciąż tych samych fasonów i kolorów. Jak się skończy moja historia i ile razy wyjdę w moich kocich butach na miasto jeszcze nie wiem – na razie cieszę się, że zaryzykowałam i czekam na przesyłkę.\nDoktor Michalinę Wisłocką znają wszystkie Polki i Polacy – nawet jeśli nie czytali jej słynnej „Sztuki kochania”. W tym roku przypada 40 rocznica wydania tego pierwszego rodzimego poradnika na temat seksu. Za moment premiera filmu o życiu najsłynniejszej polskiej seksuolog z Magdaleną Boczarską w roli głównej. Na fali tych wydarzeń została zainicjowana ogólnopolska kampania „Kochanie to Sztuka”, pod patronatem Ogólnopolskiego Programu Zdrowia Seksualnego. Joanna Kulikowska oraz Katarzyna Pogódź, pomysłodawczynie tej akcji, mówią: „Chcemy, aby ludzie przestali wstydzić się mówić o tym, czego pragną i czego nie chcą w relacjach intymnych z bliskimi im osobami.” Do kampanii zostali zaproszeni znakomici aktorzy – Magdalena Boczarska, Karolina Gruszka, Eryk Lubos, Piotr Adamczyk i znane osoby jak Karolina Malinowska, Czesław Mozil, Olivier Janiak, Mateusz Gessler oraz wiele innych.\nKampania społeczna "Kochanie to sztuka"\nW ramach kampanii powstała także strona internetowa: kochanietosztuka.pl, gdzie znaleźć możemy wszystkie filmiki z udziałem gwiazd, a także informacje na temat Michaliny Wisłockiej, jej wypowiedzi i rady, które mimo upływu lat wciąż są bardzo aktualne. Urzekł mnie ten pomysł, bo bardzo miło jest słuchać jak kochają i chcą być kochani inni ludzie, z jaką czułością i delikatnością mówią o tym publicznie. I myślę, że samej doktor Wisłockiej taki sposób obchodzenia rocznicy wydania jej książki bardzo by się spodobał.\nSkończyła mi się szminka w ukochanym kolorze. Był bardzo specjalny i nieoczywisty. Niby różowy, ale nie do końca – jakby lekko siny, ale bez fioletu, z kroplą beżu, którego w ogóle tam nie było, a wszystko wykończone lekkim matem. Szukałam! W żadnej firmie nie znalazłam. Wszystkie szminki i błyszczyki, które miały przypominać ostatnie milimetry mojej ukochanej, były zbyt różowe, albo za bardzo beżowe. Tragedia. Jak już masz taki idealny kolor, który jest właściwie niuansem koloru, to każdy inny, nawet najpiękniejszy, będzie wydawał ci się fałszywy. W moim przypadku wszystkie inne odcienie były zbyt oczywiste, widoczne na kilometr. I tydzień temu znalazłam! Ogromne szczęście. Szminkę zastąpił matowy błyszczyk o nazwie Bound z kolekcji miniaturowych pomadek Velvet Lip Glide firmy Nars.\nNajnowsza kolekcja, której główną inspiracją był film „Metropolis”, to owoc współpracy, do której Francois Nars – znany makijażysta, fotograf i założyciel 20-letniej już marki – zaprosił słynną fotografkę Sarah Moon. Artyści nawzajem się tu przenikają. Cała seria kosmetyków jest dokładnie taka, jak zdjęcia znanej artystki (m.in. była pierwszą kobietą, której zaproponowano zrobienie zdjęć do kultowego kalendarza Pirelli). Nieoczywiste, niedopowiedziane, lekko przezroczyste, jakby za mgłą – a tak piękne i trafiające w sedno.\nNajnowsza kolekcja NARS\nW kolekcji, oprócz 4 kolorów błyszczyków jest również niesamowita paleta True Story – 4 odcienie, które są idealne na policzkach, jak i na ustach. Oprócz moich faworytów znajdziesz nowe, jeszcze piękniejsze odcienie czerwonych pomadek, lakiery do paznokci, cienie do powiek. Cała kolekcja jest hipnotyzująca. Nie mogę przestać myśleć o niej inaczej, jak o zdjęciach Sarah Moon…