Elbląska Grupa Rowerowa STOP | Informacje: Wycieczka Nr 14 - Biała Góra - 12.07.09\nWycieczka Nr 8/2016 - Kadyny - 15 maja\nSlawek 69 15:35:28\nZbiórka: Plac dworcowy PKP, godz. 9.10, odjazd godz. 9.30\nPrzejazd do Malborka pociągiem\nDługość trasy: 95 km, Uczestnicy: 28, Punkty: 95\nPokaż Wycieczka Nr 14 - Biała Góra - 12.07.09 na większej mapie\nTak być powinno. Jeżeli cały tydzień jest pogodowo do kitu, to dobrze by było, gdyby natura w niedzielę to wynagrodziła. I tak było, chociaż nie zupełnie tak do końca. Niedziela przywitała nas ładną, słoneczną pogodą, błękitnym niebem, poprzeplatanym pierzastymi, a może kłębiastymi chmurami. Dobrym i szczęśliwym ludziom widać wiele rzeczy sprzyja.\nNo właśnie, zastanawiałem się nieraz, dlaczego rowerzyści to uśmiechnięci i zadowoleni ludzie. Może tylko niektórzy mają smutny wyraz twarzy, ale wewnętrznie radość w nich bucha. I odpowiedź znalazłem. Przeczytałem ostatnio w pewnej babskiej gazecie, że ludzie uprawiający rowerowe jeździectwo, produkują podwyższoną ilość endorfin tzw. hormonów szczęścia. Czyli każda wycieczka zapewnia przypływ radości, siły i witalności. Zapewne z tą myślą (chociaż może jeszcze w niewiedzy, ale teraz wszystko jest jasne), ruszyliśmy na kolejną rowerową trasę, którą to trasę za pomocą nowoczesnych technik komputerowych i nawigacyjnych, biegły w tych dziedzinach Admin wykreśli na mapce. Pliki z poszczególnych wycieczek można pobierać w formacie .gpx, .kml oraz .kmz. Przecież to wszystko jasne.\nCelem kolejnej wycieczki, oprócz oczywiście uzupełnienia siły i co ważne witalności, był zespół budowli hydrotechnicznych w Białej Górze. Jest to zespół budowli budowanych od XVI wieku w celu rozdziału wód Wisły i Nogatu. Obecny stan węzła wodnego, po zniszczeniach w czasie wojen szwedzkich, ukształtował się w XIX r11; XX wieku. Z 1852 roku pochodzi tzw. wielki upust, najstarszy element węzła, przebudowany w 1879 r. Prace przy budowie właściwego, obecnie eksploatowanego stopnia rozpoczęto w 1912 roku, a zakończono w 1915. Najpóźniej powstała (lata 30-te XX w.) obecnie nieużywana mała śluza w ujściu Liwy do Nogatu.\nSpragnionych wiedzy i chcących poznać historię węzła wodnego Biała Góra, odsyłam miedzy innymi do strony internetowej malborskie forumowisko (www.marienburg.pl/viewtopic.php?t=2230).\nPlan wycieczki start właściwy przewidywał z Malborka. Można było tam się teleportować na dwa sposoby. Wsiąść do pociągu byle jakiego i wspomóc upadające żelazne koleje lub żwawo naciskając na pedały własnego wehikułu, ciesząc oczy żuławskimi widokami dojechać do Malborka. Prawda jest również taka, że z okien pociągu również można wypatrzeć to i owo. Okazało się, że z pociągiem nie jest tak prosto. Trzeba jechać bardzo wcześnie, a żal wstawać kiedy ciepła kołderka grzeje, pośpieszny nie jest przyjazny dla rowerzystów i dopiero pociąg o 9.30 zawiózł nas do wyznaczonego celu. Pożytek tylko z tego taki, że niektórzy jeszcze zdążyli w domu wypić poranną kawę.\nOkupując ostatni wagon szaroburożółtego składu pociągu, daliśmy kolei zarobić za przewóz czternastu rowerów i tyluż ich właścicieli. Od czasu do czasu zerkając przez okno celem podziwiania krajobrazu oraz rozprawiając o roli kolei w życiu rowerzystów, szybko dojechaliśmy do Malborka. Tam już czekała trzynastka bikerów, którzy oprócz dwóch malborszczaków twierdzili, że przyjechali rowerami, a nie wcześniejszym pociągiem. Uwierzyliśmy, bo mieli już na licznikach nakręconych sporo kilometrów.\nMalbork, miasto pełne historii, a tam gdzie historia to i przewodnicy. Więc w stronę kładki przez Nogat poprowadzili nas Zbyszek i Waldek, znawcy malborskich ulic i chodników. Trzeba przyznać, że miasto to wyładniało, przynajmniej w tych miejscach, gdzie jechaliśmy. Mijając szacowny zamek, starając się nie naruszać spokoju duchów wielkich mistrzów, obok licznych straganów dojechaliśmy do Nogatu. Na straganach można było kupić między innymi tarcze, ale nie cieszyły się one pobytem wśród rowerzystów, bo nie były to tarcze hamulcowe do rowerów. Kładką na drugi brzeg, majestatyczna panorama zamku z drugiej strony rzeki i pomknęliśmy w kierunku naszego celu wycieczki. Poprzez Kraśniewo dojechaliśmy do Pogorzałej Wsi. Tutaj krótki postój, ciekawy widok na Nogat, który płynie leniwie wzdłuż wysokiej skarpy, jeszcze niektórzy tylko weszli w pole kukurydzy, celem sprawdzenia jak dorodne są kolby i ruszyliśmy w dalszą drogę. Trzeba przyznać, że pogoda nadal nam sprzyjała. Świeciło słońce, ale nie było za gorąco, a damskie włosy rozwiewał i chłodził niektóre wysokie męskie czoła przyjemny wiaterek. Sielankę mącił stan niektórych odcinków lokalnych dróg. Tylko głowy podskakiwały na nierównościach wytworu polskiej myśli reperowania asfaltowych szos.\nTym razem pecha miał Mirek. Nastąpił spadek ciśnienia w ogumieniu.\nNiektórzy tak pędzili, że zapewne nie zauważyli, że przejechali po terenie rezerwatu przyrody Las Mątawski. Jest to ostatnia pozostałość rozległych niegdyś lasów łęgowych pokrywających deltę Wisły. Las ma tu charakter naturalny, z licznymi powalonymi martwymi pniami oraz bujnym podszyciem.\nDalsza trasa miała biec przez miejscowość Piekło. Nie mając pojęcia co nas tam czeka, chcąc nacieszyć oczy ładnym, ziemskim widokiem, zatrzymaliśmy się w miejscu, skąd z wysokiej skarpy widać było dolinę Wisły. Nie taki diabeł straszny, jak go malują. Przez Piekło przejechaliśmy spokojnie, nawet byliśmy entuzjastycznie witani przez przedstawiciela miejscowej ludności, któremu brakowało tylko powitalnego transparentu.\nBiała Góra. Mimo, że większość członków grupy i jadących z nami gości była nawet niejednokrotnie w tym miejscu, to zawsze z ciekawością zespół budowli hydrotechnicznych jest oglądany. Stanowi ciekawostkę budowlaną i podziw wzbudza swoją żywotnością mimo tylu lat, które upłynęły od jego wybudowania.\nW Białej Górze pech. Jedyny sklep w miejscowości okazał się nieczynny, a towarzystwo już nieco przygłodne domagało się postoju i w planie było też małe ognisko. Nastąpiła konieczność weryfikacji planów. Pomknęliśmy dalej, prowadzeni przez malborszczaków, którzy tylko sobie znanymi ścieżkami poprzez las doprowadzili nas do sklepu, z miłym otoczeniem. Sklep był mały, bo mogło wejść do niego maksymalnie sześciu bikerów średniej budowy ciała, ale zaopatrzony był we wszystko o czym biker marzy na trasie. Tu zapadła decyzja o nieco dłuższym postoju. Z uwagi na warunki przeciwpożarowe zrezygnowaliśmy z ogniska, mimo to zakupione kiełbaski zjedzone zostały ze smakiem, bo ogrzane zostały święcącymi jeszcze promieniami słońca.\nPosileni różnymi domowymi wiktuałami oraz tymi zakupionymi w małym sklepie, obraliśmy jedyny i słuszny kierunek, a mianowicie Sztum. Taka masa rowerowa wzbudzała zaciekawienie, a być może i podziw u niejednego obserwatora. A my jechaliśmy dumni, całym peletonem, kierownica przy kierownicy, pedał przy pedale. Przemknęliśmy przez Sztum niczym biorący udział w wyścigu, zauważając jednak duży bilboard promujący XVIII Ogólnopolski Przegląd Sztuki Więziennej. A może I Ogólnostopowy Przegląd Sztuki Rowerowej?\nUważam, że Sztum może być miejscem osobnej wycieczki.\nZa Sztumem pogoda zaczęła dostosowywać się do ogólnych standardów obowiązujących w tym roku. Niebo przywdziało otulinę z chmur, ale jeszcze nie padało. Może to i dobrze? Rozentuzjazmowanym pedałowaniem po dłuższej przerwie rowerzystom, lekko chłodnawy wiaterek studził rozpalone głowy.\nW Żuławce Sztumskiej pożegnaliśmy naszych sympatycznych kolegów Zbyszka oraz Waldka i obraliśmy kurs na Szaleniec. Budowniczym drogi, którą zmierzaliśmy widać mocno się spieszyło, bo mocno niedokładnie ułożyli kocie łby. Trzęsło przeokrutnie. W jednym rowerze nastąpiło oderwanie przedniego błotnika, natomiast w jednej ze sakw, nastąpiło rozszczelnienie opakowania z jakimś płynem. Piana leciała wierzchem.\nNieszczęścia chodzą parami. Jakby tego było mało, nad naszymi głowami zaczął padać deszcz. W naszych warunkach klimatycznych na coś takiego trzeba być przygotowanym i wszyscy byli. Prawie wszyscy. Ale jak zawsze dobrzy ludzie wspomogli tych, co nie mieli nawet worka foliowego. Najładniej w pelerynie prezentował się Marek. Kiedy wyłonił się zza zakrętu, w grupie przyjmowano zakłady: Zorro to czy Batman?\nPraktycznie większy lub mniejszy deszcz towarzyszył nam do miejscowości Tropy Elbląskie. Kiedy wjeżdżaliśmy do Elbląga, ponownie była ładna pogoda.\nPo drodze mieliśmy lustrację zgodności przebiegu trasy opisanej na stronie, z tą w terenie. Mamy nadzieję, że wypadła pozytywnie. Może coś konkretnego dowiemy się z ESR.\nTrzeba przyznać, że mimo płaskiego terenu i kilku małych wzniesień, etap był trochę wyczerpujący. Można było zauważyć to na mecie, czyli w miejscu tradycyjnego pożegnania. Startowało nas 28 osób, a dotarło do mety i dziękowało sobie za wspólną jazdę zaledwie kilka. Gdzie się podziała reszta, niewiadomo.\nDo następnego spotkania!!!.\nPs. Mamy nowy konkurs. W najbliższym czasie zostanie opublikowana fotografia, gdzie głównym bohaterem jest mały motyl. Pytanie nie będzie z serii podać łacińską nazwę motyla, lecz pytanie brzmi: czyja to jest noga? Z konkursu wyłączony jest Janusz. Odpowiedzi proszę przesyłać (po zalogowaniu) na adres Marek55. Jury w składzie Marek55 oraz piszący te słowa, w sposób uczciwy i sprawiedliwy, po kumotersku wskażą zwycięzcę konkursu. Nagroda niebywała, a mianowicie ekspres do kawy. Szpece od reklamy i marketingu mówią nawet, że to super ekspres. Nagroda będzie wręczona przy najbliższej okazji. Powodzenia.\nKomendant dnia 08-07-2009 · 17 komentarzy · 66116 czytań ·\n#1 | ~Kazimierz dnia 08-07-2009 20:08\nA miałem taką nadzieję na wyjazd o 7,30\n#2 | ~Komendant dnia 08-07-2009 21:03\nSorry Kaziu, ja też, ale zmuszony byłem nieco później. O 7.58 jest pośpieszny, ale jest duży problem z załadunkiem rowerów.\nJechałem tym pociągiem ostatnio do Gdyni. Tylko cztery wagony i zapchany na maksa. Trudno było wcisnąć pasażera z normalnym bagażem, a co dopiero z rowerem.Nie było to spowodowane zlotem żaglowców w Gdyni, ale trwającym już sezonem wczasowym i turystycznym. Jest to pociąg dalekobieżny.\nWcześniejszy osobowy jest o 6.38. Trochę za wcześnie.\n#3 | ~Kazimierz dnia 08-07-2009 21:53\nTego nie spodziewałem się po PKP.\nNie chcą zarobić na turystach?\nCo mają ze sobą począć biedni bikerzy\n#4 | ~Mirek dnia 09-07-2009 07:56\nBiedni bikerzy mogą wyjechać o 7.30 do Malborka\nna swych wspaniałych maszynach.\nW ten sposób twoja godzina wyjazdu Kaziu zostanie zachowana.\n#5 | ~Kazimierz dnia 09-07-2009 09:52\nCałkiem niegłupia propozycja.\nWszystko zależy od pogody i czy moje Dziecko pojedzie.\nJak chcesz jechać, że planujesz 2,5 godziny na dojazd do Malborka?\n#6 | ~MARECKI dnia 09-07-2009 10:54\nPewnie przez Morąg Ale sama idea\n#7 | ~Mirek dnia 09-07-2009 11:43\nChodziło mi o godzinę wyjazdu ,a nie o drogę.\nA zaś czas pokonania tego odcinka to dla osób o słabszej kondycji żeby mogli dojechać tam i z powrotem.\nJeśli chodzi o mnie to zobaczę czy będę jechał,\nodcinek długi a rower krótki.\n#8 | ~MARECKI dnia 11-07-2009 11:37\nStartuję o godzinie 8.00 z Placu Słowiańskiego. Do niewątpliwych atrakcji spokojnej jazdy ze mną będzie analiza ,,wypasionej'' drogi rowerowej ze Starego Pola do ... . I to właśnie należy jutro sprawdzić . Zapraszam.\n#9 | ~Marian65 dnia 11-07-2009 12:33\nWróciłem już z delegacji więc mogę potwierdzic swój udział w przejeżdzie do Malborka.\nWreszcie ktoś konkretnie zaproponował miejsce i godzinę.\n#10 | ~Kazimierz dnia 11-07-2009 14:27\nO 8,00 dołączymy z Januszem i Wojtkiem.\nWarunek nie będzie padało.\nW innym przypadku jedziemy pociągiem.\nWygenerowano w sekund: 0.16 19,703,900 Unikalnych wizyt od 01/11/2008


Ile zarobiła „Czarna Pantera”? To bije rekordy kasowe - Aktualności\nIle do tej pory zarobiła „Czarna Pantera”? Już bije rekordy kasowe\nIle zarobiła „Czarna Pantera”? Po otwarciu ogólnopolskiego piątku liczby są już imponujące - i na dobrej drodze do bicia rekordów kasowych.\nAktualizacja z 4 marca 2018 r .: Ile ma Dotychczas wyprodukowana Czarna Pantera ? Czy film pobił rekordy na podstawie zarobionych pieniędzy? Zgodnie z terminem, jeśli chodzi o pieniądze film zebrał na całym świecie, film Marvela ma zarobić ponad 900 milionów dolarów. W szczególności Czarna Pantera przyniosła na całym świecie 897,7 miliona dolarów. Jeśli chodzi o pieniądze, które film zarobił w Ameryce Północnej, wynosi 501,1 miliona dolarów, z czego 396,6 miliona dolarów na całym świecie.\nPo długim oczekiwaniu Czarna pantera oficjalnie otwarty w całym kraju w piątek, a już bije rekordy kasowe. Ale dokładnie, ile ma Czarna pantera wykonane do tej pory? Cieszymy się, że zapytałeś.\nTylko w piątek Czarna pantera zarobił ponad 76 milionów dolarów. Obejmuje to około 25 milionów dolarów, które przyniosły podczas czwartkowych pokazów. Obecnie przewiduje się, że film będzie miał największy lutowy debiut wszechczasów. To wyróżnienie obecnie należy do Deadpool , który zarobił 152 miliony dolarów w weekend otwarcia w lutym 2016 roku.\nCzarna pantera ma również szansę na szóste najlepsze otwarcie wszechczasów, niezależnie od miesiąca, z szacuje się, że sprzedaż biletów w kasie wynosi 186 milionów dolarów w ciągu trzech dni, zgodnie z Ostateczny termin . Oczekuje się, że film przyniesie ponad 213 milionów dolarów do końca Dnia Prezydenta w poniedziałek.\nFilm Marvel Studios podąża za Królem T’Challa, znanym jako Czarna Pantera, gdy wraca do domu fikcyjny afrykański naród Wakandy . Kiedy wrogowie zagrażają jego suwerenności, T’Challa musi chronić swój dom przed potencjalną wojną.\nOczywiście żadne z tych prognoz dotyczących sprzedaży biletów nie jest całkowitym zaskoczeniem. Od tamtej pory jesteśmy podekscytowani tym filmem przyczepa pojawiła się po raz pierwszy w czerwcu , a od tamtej pory zainteresowanie wciąż rośnie.\nNie wspominając Czarna pantera Wynik w Rotten Tomatoes był na 100% przez tygodnie poprzedzające jego wydanie, a od tego czasu spadł tylko do 97%.\nOprócz bycia częścią serii filmów Marvela, film jest słynie z większości czarnej obsady . Obsada jest poważnie ułożona, z Chadwick Boseman jako T’Challa , Lupita Nyong’o , Michael B. Jordan , Letitia Wright , i Angela Bassett , żeby wymienić tylko kilka.\nCzarna pantera może nawet skończyć się posiadaniem najlepiej sprzedający się weekend ze wszystkich filmów o superbohaterach , według The Hollywood Reporter .\nTeż imponujące? Fani, którzy byli przebieranie się w niesamowite kostiumy na premierę. Bilety mogą być trudne do zdobycia, ale nadal możesz uczcić mieszkańców Wakandy w dobrym stylu.\nA jeśli zdarzy ci się zgarnąć bilet na weekend otwarcia, koniecznie czekaj na kredyty .\njak zaplecić w podwójny francuski warkocz\ndr jart cicapair przed i po\ndlaczego szczypimy w dzień świętego patryka\nbiustonosz z 2 różnymi rozmiarami miseczek\nkorzyści płynące z przyjaciół z relacjami korzyści\nczy czarna farba do włosów niszczy włosy


Geniusz zła w Polsce. Moriarty z Sherlocka, czyli Andrew Scott kolejną gwiazdą Warsaw Comic Conu - WP Film\nsherlockWarsaw Comic Con\nFani genialnego serialu BBC "Sherlock" będą zachwyceni. W listopadzie do Polski przyjedzie Andrew Scott z obsady serialu, odtwórca roli Jima Moriarty-ego - pełnokrwistego, czarnego charakteru, któremu żaden z widzów z pewnością nie chciałby zajść za skórę.\nKadr z serialu BBC "Sherlock" (Youtube.com)\nIrlandzki aktor weźmie udział w drugiej edycji Warsaw Comic Conu - wielkiego festiwalu popkultury z udziałem międzynarodowych gwiazd filmów i seriali. Impreza odbędzie się w dniach 24-26 listopada, w Centrum Targowo-Kongresowym Ptak Warsaw Expo, w warszawskim Nadarzynie. Fani Andrew Scotta będą mogli nie tylko zobaczyć aktora na żywo, ale również postarać się o pamiątkową fotkę ze Scottem lub jego autograf.\nObok gwiazdy z obsady Sherlocka Warsaw Comic Con odwiedzą także m.in.: Pamela Anderson ("Słoneczny patrol", "V.I.P.", "Żyleta"), Jack Gleeson ("Gra o tron"), Julian Glover ("Gra o tron", "Star Wars", Indiana Jones i ostatnia krucjata "), Devon Murray (seria "Harry Potter"), Holland Roden ("Teen wolf: nastoletni wilkołak"), Michael Malarkey ("Pamiętniki Wampirów", Daniel Portman ("Gra o tron"), Gemma Whelan ("Gra o tron"), Trevor Stines ("Riverdale"), Henrik Holm ("SKAM") i Anthony Forrest ("Star Wars").\nKolejnymi gośćmi wydarzenia będą twórcy książek, seriali i komiksów fantasy i science fiction oraz cosplayerzy. Na Warsaw Comic Conie, oprócz spotkań, paneli dyskusyjnych i sesji autografowych z gośćmi, nie zabraknie też komiksów, gier planszowych, karcianych i figurkowych, wielkiej gali Cosplay, koncertów muzycznych, czy wystaw (samochodów i rekwizytów filmowych, klasyków polskiego komiksu) oraz stref tematycznych: Star Wars, Wikingów, Post-apo i Doctora Who.\nBilety na wydarzenie dostępne są online.


Uroczyste podpisanie aktu erekcyjnego pod budowę tunelu w Gałkówku | Koluszki\nUroczyste podpisanie aktu erekcyjnego pod budowę tunelu w Gałkówku\nOpublikowany 22 czerwca 2022 przez Marta Matysiak\n13 czerwca przy przejeździe kolejowym w Gałkowie Dużym odbyło się uroczyste podpisanie aktu erekcyjnego, który na pamiątkę wmurowany zostanie w konstrukcję nośną budowanego tunelu. Na akcie znalazły się podpisy przedstawicieli Gminy Koluszki, Powiatu Łódzkiego Wschodniego, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., wykonawcy czyli spółki STRABAG oraz nadzoru budowy reprezentowanego przez firmę PILAMIS.\nZe strony władz samorządowych akt podpisali: Burmistrz Koluszek Waldemar Chałat, Wicestarosta Łódzki Wschodni Ewa Gładysz w imieniu Starosty Łódzkiego Wschodniego – Andrzeja Opali, oraz dyr. Wydziału Inwestycji i Rozwoju Gospodarczego UM w Koluszkach Mateusz Karwowski. Gminę i powiat reprezentowali także Przewodniczący Rady Powiatu Łódzkiego Wschodniego – Sławomir Sokołowski oraz radny Rady Miejskiej w Koluszkach Krzysztof Kubasiewicz.\n– Jako miejscowość powstaliśmy na bazie kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Właściwie cała nasza gmina jest poprzecinana torami. Mimo wielu przywilejów, decydujących o naszym rozwoju, pojawiły się też utrudnienia, w postaci tego rodzaju przejazdów. I właśnie te utrudnienia próbujemy dzisiaj pokonać. Nie była to łatwa decyzja do podjęcia, szczególnie w wymiarze finansowym. Dlatego też cieszę się, że kilka podmiotów zrzuciło się na te inwestycję. Bo mamy tu środki unijne przekazane przez PKP PLK, mamy też finansowanie powiatowe oraz pieniądze gminne. Cieszymy się, że prace postępują i docelowo zapewnią mieszkańcom olbrzymią swobodę w przemieszczaniu się między Gałkowem Dużym i Gałkowem Małym – skomentował wydarzenie Burmistrz Koluszek Waldemar Chałat.\nDo wypowiedzi burmistrza nawiązała także wicestarosta Ewa Gładysz. – Tak jak pan burmistrz powiedział, rozmowy nie były łatwe, ponieważ montaż finansowy jest zawsze dużym problemem. Ale myślę, że końcowy efekt świadczy o bardzo dobrych relacjach, o zacieśnianiu współpracy między powiatem a gminą. Powstający tunel, który umiejscowiony jest w drodze powiatowej, jest swoistym tranzytem, który łączy gminę z dalszą częścią powiatu. Myślę, ze również ci użytkownicy drogi będą bardzo zadowoleni z tej inwestycji.\nWartość inwestycji to ok. 23,6 mln zł netto, w tym dofinansowanie ze środków unijnych to ok. 11,4 mln zł netto. Tunel drogowy będzie przebiegał pod czterema torami linii Łódź Fabryczna – Koluszki oraz Łódź Kaliska – Dębica. Inwestycja obejmuje budowę układu drogowego, chodników i ścieżek rowerowych. Wykonawca przebudował już część kolizji z infrastrukturą podziemną. Obecnie montuje ściany szczelne, które zabezpieczą wykop podczas wybierania ziemi pod przyszły tunel drogowy. Planowane zakończenie inwestycji w II kw. 2023 r. Jako ciekawostkę dodajmy, że tunel będzie sięgał aż 4,5 m poniżej dotychczasowych torów kolejowych.


20% OAT BALANCER COOKED MIX – Żywienie Koni\n128.00zł— dostępne w ramach abonamentu\nPasza polecana dla koni wymagających bogatego w składniki odżywcze muesli, przeznaczonego do bilansowania diety opartej na owsie i innych zbożach.\nilość 20% OAT BALANCER COOKED MIX\nKategorie: Konie rekreacyjne starsze, Red Mills, Rozród, Sport, praca bardzo intensywna, Sport, praca lekka i średnio intensywna\n20% OAT BALANCER COOKED MIX. Pasza polecana dla koni wymagających bogatego w składniki odżywcze muesli, przeznaczonego do bilansowania diety opartej na owsie i innych zbożach\nZdarza się, że dieta oparta na owsie i innych tradycyjnych zbożach nie jest w stanie zapewnić zwierzęciu wszystkich niezbędnych składników odżywczych oraz witamin i minerałów. Z pomocą przychodzi im 20% Oat Balancer Cooked Mix – specjalnie opracowana uzupełniająca pasza dla koni w formie musli. Bogaty skład i najlepszej jakości surowce będą korzystnym rozwiązaniem zarówno dla koni sportowych oraz klaczy i ogierów hodowlanych, jak i dla młodych, rosnących koni, których zapotrzebowanie na minerały i witaminy jest bardzo wysokie.\nWartość odżywcza paszy dla koni Red Mills\nFormuła paszy dla koni 20% Oat Balancer Cooked Mix została dopasowana do potrzeb koni wymagających dodatku koncentratu energetyczno-białkowego o dużej zawartości witamin i minerałów. Korzystny dla rozwoju umięśnienia, niezwykle wysoki poziom białka (aż 20%) osiągnięto, opierając skład paszy na soi i płatkach jęczmiennych, zaś łatwo dostępnej energii (aż 12,8 megadżuli energii strawnej na kilogram) dostarcza melasa z trzciny cukrowej oraz trójskładnikowa mieszanka pełnoziarnistych płatków zbóż gotowanych na parze dla lepszej strawności i przyswajalności składników odżywczych, przez co konie młode, hodowlane i sportowe są w stanie maksymalnie wykorzystać jej wartości odżywcze. Dzięki dodatkowi oleju sojowego smakowite musli dla koni firmy Red Mills doskonale wpływa również na kondycję i wygląd zwierzęcia oraz stan sierści i kopyt, a kompletny zestaw kluczowych witamin i minerałów, w tym tlenku magnezu, całościowo wspomaga funkcjonowanie organizmu. Pasza uzupełniająca 20% Oat Balancer Cooked Mix została opracowana jako dodatek do diety opartej na tradycyjnych paszach.\nBalancer do paszy firmy Red Mills\nKonie sportowe skorzystają z wysokiej zawartości białka, energii oraz elektrolitów, koniecznej do rozbudowy muskulatury, osiągnięcia maksymalnej wydolności fizycznej oraz szybkiej regeneracji po wyczerpującym treningu. Z kolei koniom hodowlanym balancer firmy Red Mills posłuży jako wsparcie płodności i utrzymania optymalnej kondycji w sezonie rozpłodowym i podczas ciąży. Prawidłowo zbilansowany zestaw witamin i minerałów, ze szczególnym uwzględnieniem składników istotnych dla rozwoju szkieletu, stanowi doskonałe rozwiązanie dla młodzieży w okresie intensywnego wzrostu.\n1 opinia dla 20% OAT BALANCER COOKED MIX\nAmelia (zweryfikowany) – 9 lipca, 2021\nBardzo miła obsługa, pasza świetnej jakości, polecam\nPasza polecana dla koni wymagających niskoskrobiowego, bogatego we włókno granulatu z dodatkiem owsa, wspierającego wytrzymałość i zrównoważone uwalnianie energii.\n14% HORSE COOKED MIX\n103.00zł— dostępne w ramach abonamentu\nPasza polecana dla koni wymagających tradycyjnego, wysokoenergetycznego, opartego na zbożach muesli, przeznaczonego dla koni wyścigowych i hodowlanych.\n125.00zł— dostępne w ramach abonamentu


21 czerwca, w Dniu Patrona, społeczność naszej szkoły uczestniczyła w uroczystej Mszy Świętej w kościele M.B.Fatimskiej.\nDziękując Bogu za mijający rok szkolny, prosiliśmy o szczęśliwe wakacje.\nNaszej wspólnej modlitwie przewodniczył ks. Proboszcz Józef Łukasz. Homilię wygłosił ks. Tomasz Ślusarczyk.\nDzień Patrona Lublina 13 VI 2018 r.\nMiasta Lublin i Rada Miasta Lublin zapraszają na Mszę św. i wspólną modlitwę za Lublin i jego mieszkańców, w dniu 13 czerwca br. o godzinie 18.30 w kościele pw. Nawrócenia św. Pawła, którą poprzedzi o godz. 18.00 nabożeństwo czerwcowe. 11 czerwca (poniedziałek), o godz. 19.15, w ramach obchodów Dnia Patrona Lublina, odbędzie się, w tej historycznej świątyni, okolicznościowy koncert w wykonaniu wokalistki Dominiki Świątek, aktorki Teatru Hybrydy.\nWięcej na stronie: https://lublin.eu/urzad-miasta-lublin/aktualnosci/dzien-patrona-lublina\nKonsultacje z pracownikami PPP nr 1


Zachować ulotne – konserwacja, badania i ochrona drzeworytów japońskich - Muzeum Narodowe w Krakowie\n"Być w jednym domu, ale patrzeć przez różne okna". Zachowanie dziedzictwa kulturowego polega nie tylko na rozwiązaniu problemu z ingerencją w materię obiektu, ale rozpoczyna się od zbadania jego kontekstu. Coraz częściej badania dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego koncentrują się na opracowaniu prognozy na przyszłość. Dotyczy to zwłaszcza obiektów tak wrażliwych jak drzeworyty japońskie.\nPodczas spotkania opowiemy o współpracy pomiędzy konserwatorami a naukowcami – specjalistami ochrony zbiorów, o problemach pojawiających się w konserwacji tych wyjątkowych dzieł sztuki, a także o tym, jaka strategia ochrony dla drzeworytów japońskich została wdrożona w Muzeum Narodowym w Krakowie.\nMarta Winiarczyk – konserwator dzieł sztuki z zakresu konserwacji papieru i skóry (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu), pracuje w Pracowni Konserwacji Papieru i Skóry Muzeum Narodowego w Krakowie. Posiada doświadczenie z zakresu konserwacji obiektów dalekowschodnich i zastosowania metod ich konserwacji w obiektach europejskich.\nWstęp w cenie biletu na wystawę "ONNA - piękno, siła, ekstaza"\nSłowa kluczowe: drzeworyt japoński, konserwacja dzieł sztuki, ONNA - piękno siła ekstaza, LANBOZ, Marta Winiarczyk, Joanna Sobczyk, Julio M del Hoyo-Meléndez


Strona główna » Dom i mieszkanie » Osmoza RO\nKwi 7, 2008 przez Lesiu\nNasze wspaniałe społeczeństwo staje się coraz bogatsze, przez co przeciętny Polak jest w stanie pozwolić sobie raz na jakiś czas na kupienie nowego elementu wyposażenia własnego domu. Ludzie stają się również coraz bardziej świadomi swoich wyborów i próbują wybrać produkt nie tylko nowoczesny, lecz też oszczędny, przyjazny dla środowiska oraz mogący poprawić warunki zdrowotne i samopoczucie.\nMiędzy innymi dlatego coraz większa ilość ludzi nabywa energooszczędne żarówki oraz domowe filtry do wody. Urządzenia filtrujące wodę powodują, że przefiltrowana woda w domu cechuje się dużo lepszym smakiem i zapachem, a także pozbawiona jest wszelkich szkodliwych dla człowieka substancji. Podejmując decyzję o kupnie filtra wody powinno się przeprowadzić badania pozwalające wykazać zanieczyszczenia oraz bakterie znajdujące się w sprawdzanej wodzie. Wspomniana analiza wody w jest niemal konieczna, jednak mało kto zdaje sobie sprawę z tego, iż taka usługa jak analiza wody w ogóle istnieje.\nPo umiejętnie przeprowadzonym badaniu oraz otrzymaniu rezultatów można dobrać stosowny filtr do wody. W znakomitej większości przypadków idealnym rozwiązaniem do filtracji wody w kuchni jest filtr osmotyczny. Nie jest to co prawda filtr wody zaliczany do najtańszych rozwiązań, jednak wspaniała jakość wody, którą gwarantuje w całości rekompensuje poczyniony wydatek. Ponadto osmoza jest dość kosztowna w chwili kupna, ale koszt jej eksploatacji jest kilkukrotnie niższy aniżeli w przypadku prostego filtra dzbankowego. Odwrócona osmoza posiada tak wiele zalet, że aż trudno je w chwili obecnej wszystkie wymienić, jednak najistotniejszą jest najzwyczajniej w świecie niemożliwie do opisania czysta woda, jaka powstaje dzięki filtracji wody osmozą. Powoli coraz większa ilość osób docenia korzyści płynące z posiadania filtrów wody w formie odwróconej osmozy, co przekłada się na zwiększające się zainteresowanie oraz sprzedaż systemów RO. Ponadto należy wspomnieć, że osmoza nie powoduje znacznego spadku ciśnienia wody, co dla niektórych mogłoby być przeszkodą w zakupie.\nW przypadku filtrów dzbankowych na uzdatnioną wodę trzeba w miarę długo czekać. Odwrócona osmoza nie powoduje takiego kłopotu, wystarczy przekręcić zaworek przy wylewce i korzystać z ekstra czystej wody. Pozytywów systemu RO jest znacznie więcej, jednak aby w pełni je docenić trzeba najpierw samemu skosztować jak smakuje czysta woda po uzdatnieniu przy użyciu systemu RO.


DZIESIĄTY TYDZIEŃ ZWYKŁY 6–11 VI 2016\n1 Krl 17,1–6; Mt 5,1–12\nSłowo Boże: Potem Pan skierował do Eliasza to słowo: „Odejdź stąd i udaj się na wschód, aby się ukryć przy potoku Kerit, który jest na wschód od Jordanu. Wodę będziesz pił z potoku, krukom zaś kazałem, żeby cię tam żywiły”. Poszedł więc, aby uczynić według rozkazu Pańskiego, i podążył, aby zamieszkać przy potoku Kerit. Prorok Eliasz zapowiedział królowi, że nastąpi czas suszy, czas nieurodzaju. Król Achab nie przejął się zbytnio słowem proroka, być może nie potraktował zapowiedzi nadchodzącej klęski zbyt dosłownie. A Pan wyprowadził Eliasza nad potok Kerit i sam zatroszczył się o swego sługę. Uczynił to wykorzystując nadzwyczajne środki: kruki przynosiły potrzebne pożywienie. Prorok zaufał Panu i postąpił zgodnie z otrzymanym poleceniem. To wydarzeniem dowodzi, że Bóg troszczy się o tych, którzy są Mu posłuszni. Czyni to w sposób nadzwyczajny, ale najczęściej tak tego nie postrzegamy, traktując wszystko jako zdarzenia w pełni naturalne.\nSłowo Boże: Potok, przy którym ukrywał się Eliasz, wysechł, gdyż w kraju nie padał deszcz. Wówczas Pan skierował do Eliasza to słowo: „Wstań! Idź do Sarepty koło Sydonu i tam będziesz mógł zamieszkać, albowiem kazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła”. Wtedy wstał i zaraz poszedł do Sarepty. Zapowiedziana wcześniej klęska suszy dotyka po pewnym czasie także proroka. Eliasz cierpi jak wszyscy inni. Ponosi konsekwencje grzechu popełnionego przez cały lud, choć sam jest bez winy. Tym razem Pan dopuszcza, by odczuł konsekwencje grzechu swych braci. Ale gdy potok wysycha całkowicie, Bóg wskazuje drogę wyjścia, posługując się pogańską wdową. Dlaczego akurat w domu tej kobiety dokonuje się cud rozmnożenia mąki i oliwy? Dlaczego ta pogańska kobieta i jej syn otrzymują pomoc? Bo Bóg nie ma względu na osoby i jeszcze nie raz zawstydzi nas wielkością tych, których nie doceniamy.\n1 Krl 18,20–39; Mt 5,17–19\nSłowo Boże: „O Panie, niech dziś będzie wiadomo, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja, Twój sługa, na Twój rozkaz to uczyniłem”. A wówczas spadł ogień od Pana z nieba i strawił żertwę i drwa oraz kamienie i muł, jako też pochłonął wodę z rowu. Cały lud to ujrzał i upadł na twarz, a potem rzekł: „Naprawdę Pan jest Bogiem!”. Gdy już grzech niewiary rozpanoszył się w wielu domach, prorok stanął wobec ludu oraz czterystu kapłanów pogańskich i naocznie wobec wszystkich wykazał, że tylko Bóg Izraela jest Bogiem żywym. Temu faktowi nie dało się już zaprzeczyć: kilkugodzinna modlitwa kilkuset proroków pogańskich nic nie przyniosła; wezwanie imienia Bożego przez Eliasza sprawiło, że ofiara spłonęła. A i tak to nie przekonało wszystkich. Zawzięta królowa poprzysięgła zemstę. Ostatecznie prorok musiał uciekać. I tak jest wciąż: wobec najbardziej wiarygodnych świadectw działania Boga człowiek może powiedzieć: nie.\n1 Krl 18,41–46; Mt 5,20–26\nSłowo Boże: Za siódmym razem sługa powiedział: „Oto obłok mały jak dłoń człowieka podnosi się z morza!”. Wtedy mu rozkazał: „Idź, powiedz Achabowi: Zaprzęgaj i odjeżdżaj, aby cię deszcz nie zaskoczył. Niebawem chmury oraz wiatr zaciemniły niebo i spadła ulewa, więc Achab wsiadł na wóz i udał się Jizreel. Od dłuższego czasu panowała dokuczliwa susza. Ale dobiegł kresu czas pokuty. Nie był to jednak czas biernego wyczekiwania – to były dni żarliwej modlitwy proroka. Wreszcie Eliasz zapowiedział koniec klęski, choć nic jeszcze na to nie wskazywało. Sługa, zgodnie z poleceniem, wychodzi siedem razy sprawdzać, czy pojawiły się deszczowe chmury. Siedmiokrotne wypatrywanie symbolizuje doskonałą cierpliwość, przez którą człowiek potrafi czekać i nie zniechęca się. Jest to ważne, bo zniechęcenie bywa przyczyną wielu niepowodzeń. Umiejętność cierpliwego oczekiwania, także na odpowiedź ze strony Boga, jest nieodzowna.\nSłowo Boże: Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pana nie było w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu. Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty. A wtedy rozległ się głos mówiący do niego: „Co ty tu robisz, Eliaszu?”. Eliasz odpowiedział: „Żarliwością zapłonąłem o chwałę Pana, Boga Zastępów…”. Gdy prorok przebywał na górze Horeb, zapragnął zobaczyć Pana. Stwórca odpowiedział na pragnienie wiernego sługi i pozwolił mu odczuć swoją obecność. Przybyciu Pana towarzyszą nadzwyczajne zjawiska. Prorok jest świadkiem gwałtownej burzy, rozwalającej skały; odczuwa trzęsienie ziemi, spostrzega nagle ogień. Wreszcie gdy wszystko mija, pojawia się łagodny powiew – tak nadchodzi Pan. Wichura, trzęsienie ziemi i ogień wskazują na moc Boga. Zarazem łagodny powiew uświadamia, że Bóg jest delikatny, pełen współczucia, że przynosi ulgę i ukojenie. I to oba wymiary Bożej obecności trzeba umieć odkrywać.\nDz 11,21b–26; 13,1–3; Mt 10,7–13\nWspomnienie św. Barnaby\nSłowo Boże: Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiemdobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką rzeszę dla Pana. Udał się też do Tarsu, aby odszukać Pawła. Autor Dziejów Apostolskich opisuje postawę Barnaby. Charakterystyka, choć krótka, ukazuje istotę bycia chrześcijaninem. Uczeń Chrystusa to człowiek pełen Ducha Świętego. I to jest fundamentalne stwierdzenie. Bowiem bez obecności Bożego Ducha w sercu nie sposób być prawdziwie dobrym i nie sposób zdobywać innych dla Pana. Duch obecny w ludzkim sercu sprawia, że sprawy Boże są przez nas przeżywane jak sprawy własne, bliskie naszemu sercu, przez co pokonujemy zniechęcenia. Duch Chrystusa umożliwia też odróżnienie prawdziwego dobra od dobra pozornego i tylko On czyni nasze życie owocnym dla Kościoła.


przekąska - suszone rybki har?fiskur (fot. SHUTTERSTOCK.COM)\nGuðjón Hildibrandsson uśmiecha się szeroko i lekko gładzi swoją rudą brodę.\n- Naprawdę byłbyś gotowy na smak średniowiecza? Lepiej ciesz się, że żyjesz dzisiaj…\nJesteśmy na farmie Bjarnarhöfn, gdzie Guðjón otworzył małe muzeum rekinów. Jego ojciec i dziadek nauczyli go miłości do morza i trudnej sztuki przyrządzania hákarla. Bo hákarl, czyli rekin grenlandzki, to światowy rekordzista w długowieczności. Niedawno naukowcy zbadali samicę, której wiek określili na około 500 lat. Żyła więc zanim Mikołaj Kopernik ogłosił światu swoją rewolucyjną teorię heliocentryczną. Na dodatek dzisiejsze rekiny, właściwie nie różnią się od swoich przodków żyjących w czasach dinozaurów. Te ryby po prostu nie potrzebowały ewolucji, bo są szczytowym osiągnięciem natury. System immunologiczny działa u nich tak doskonale, że nie znają chorób. Zęby im odrastają, komórki się odmładzają. A ludzie… wolą omijać je szerokim łukiem, bo mięso hákarla jest silnie trujące.\nCzyżby więc islandzki przysmak jadło się tylko dwa razy w życiu: pierwszy i ostatni? Guðjón rozwiewa moje wątpliwości.\n- Wikingowie nie jedli hákarla. A gdy zaplątał się w sieci, to wyrzucali z powrotem do wody. Dopiero w XVII wieku, przez przypadek odkryto, że po sześciu tygodniach leżenia w wulkanicznym piasku i kilku miesiącach suszenia w szopie, gdy połeć mięsa zgnije i zmniejszy swoją objętość o mniej więcej 80 procent, hákarl nadaje się do jedzenia.\nLegenda głosi, że w 1601 roku, gdy na Islandii panował głód, na jedną z farm przyszli poborcy podatków duńskiego króla (Islandia była wtedy traktowana przez Duńczyków jak kolonia). Zdesperowani rybacy postanowili otruć znienawidzonych urzędników i podali im mięso rekina, które wcześniej gniło na plaży i nawet psy nie chciały go jeść. Cierpiący na szkorbut urzędnicy najedli się hákarlem do syta, a po tygodniu nie tylko wciąż żyli, ale mieli się nawet lepiej. Bo podgniłe mięso nie ma już mocznika i innych toksyn, za to bogate jest w kwasy omega i witaminy. Ta legenda nie przekonała jednak mistrza kuchni Anthony’ego Bourdina, który po wizycie na Islandii orzekł, że hákarl, to najgorsza rzecz, jaką jadł w życiu.\nA jak TO smakuje? Niektórym przypomina duriana z Tajlandii. Albo - to moja opinia - kawałek góralskiej spyrki z nutą dojrzałego camemberta. Nie ma powodu do obaw, nie otrujemy się dobrze podgniłym rekinem. Ale na pewno nie warto się wahać, gdy Guðjón Hildibrandsson po degustacji proponuje kieliszek Brennivinu - czyli lokalnej okowity…\nGu?jón Hildibrandsson nalewa miejscową okowitę fot. SERGIUSZ PINKWART/ SHUTTERSTOCK.COM\nSuszone rybki jak chipsy\nJeśli Wikingowie nie jedli rekinów, to co było podstawą ich diety? Po odpowiedź najlepiej udać się do miejscowych supermarketów. Islandczycy są konserwatywni w upodobaniach i lubią to, co już znają od tysiąca lat. Specjalnością wyspy jest ser, a właściwie jogurt, zwany tu skyr. Wspominany był już w Eddzie, czyli sadze o początkach osadnictwa na Islandii. Beczki ze skyrem stały w każdym gospodarstwie. Serek ma smak i konsystencję jogurtu greckiego, a dziś można go tu kupić w każdym sklepie, a nawet na stacji benzynowej. Często w komplecie jest plastikowa łyżeczka, więc to z założenia fantastyczna bezmięsna przekąska. W sprzedaży są dziesiątki rodzajów, np. skyr bananowy, czekoladowy, kokosowy, jagodowy, truskawkowy.\nInną, równie popularną przegryzką, znaną od tysiąca lat, są małe, suszone rybki. Hardfiskur smakują mniej więcej jak chipsy. I tak też są przez Islandczyków traktowane. Kupuje się torebkę rybek i chrupie podczas spaceru.\nA co z tymi słynnymi owczymi wnętrznościami? Na pewno każdy, kto lubi kulinarne atrakcje, przed wyjazdem na Islandię czytał mrożące krew w żyłach opowieści o tutejszym zamiłowaniu do obgryzania gotowanej baraniej głowy (svid), flaczków z tłuszczem zaszytych w owczym żołądku (statur), czy wędzonych baranich jąder (sursadir hrutspungar). Mam złą wiadomość. Sami Islandczycy już tego nie jedzą. W restauracjach te przysmaki są raczej nie do dostania. Może się jeszcze ta tradycja odrodzi, a może po prostu nikt już za tym smakiem nie tęskni.\nMaskonury w siatkach na motyle\nNie płakałbym też po pieczonym maskonurze i stekach z wieloryba. Ale akurat te potrawy weszły do kanonu regionalnych restauracji i pozostaną w nim na długo. Moratorium na odławianie wielorybów obowiązuje w większości cywilizowanych krajów świata. Islandia jednak zdecydowała, że wieloryby dalej będą łowione "do celów naukowych". Jakoś tak się składa, że sympatyczne humbaki, złowione "w celach naukowych", trafiają na stoły restauracji w Reykjaviku. Podaje się je zazwyczaj na dwa sposoby. Po japońsku - czyli w charakterze sashimi - cieniutkie, surowe płaty mięsa, lekko zamoczone w sosie sojowym i z dodatkiem barwionego na zielono chrzanu. Oraz jako steki. W obu postaciach dobrze przyrządzony wieloryb smakuje wybornie. W wersji steku - jak najlepszej jakości wołowina. Gdy jest podawany jako surowy plasterek, czuć lekki posmak tranu, ale dodaje to tylko bukietu, który można przełamać ostrym chrzanem.\nMaskonur to uroczy ptaszek wielkości gołębia. Wyglądem przypomina krzyżówkę pingwina z papugą. Turyści chętnie kupują dzieciom pluszowe maskotki "maskonurki", a przy głównej handlowej ulicy Reykjaviku - Laugavegur, są sklepy specjalizujące się w sprzedaży wyłącznie podobizn tych pięknych ptaków. Sympatia Islandczyków dla swych pupilów przejawia się również w tym, że jednym z ulubionych sportów jest łapanie nieporadnie latających maskonurów siatkami na motyle. A potem zjadanie. Maskonur ma delikatne, ciemne mięso, przypominające w smaku kuropatwę. Dobrze się komponuje smakowo z chlebem rugbraud pieczonym w wulkanicznych piecach.\nwulkaniczne piece chlebowe fot. SHUTTERSTOCK.COM\nChleb z wulkanu jak pumpernikiel\nAle co to są wulkaniczne piece chlebowe? Żeby poznać smak najbardziej znanego islandzkiego pieczywa, warto wybrać się do Hveragerdi. To miasto ogród, położone zaledwie pół godziny drogi na południe od stolicy. Ponieważ leży na bardzo aktywnym obszarze geotermalnym - u podnóża Gór Błękitnych, zaczęto tu na masową skalę uprawiać w szklarniach warzywa i owoce. To tu znajduje się największa w Europie (poza Wyspami Kanaryjskimi, które geograficznie należą jednak do Afryki) - plantacja bananów. Banany na Islandii? Czy smakują tak samo jak te z Afryki czy Ameryki środkowej? Tego się niestety raczej nie dowiemy. Bo choć bananowce rzeczywiście można tu oglądać, to wydają owoce raz na dwa-, trzy lata. A szklarnia ma jedynie 1100 metrów powierzchni i wszystkie banany zjadane są przez uczniów miejscowej szkoły rolniczej.\nZa to bez problemu dostaniemy chleb upieczony..., a raczej ugotowany w blaszanych garnkach wstawionych dwa metry pod ziemię i podgrzanych parą wydobywającą się z licznych szczelin. Rugbraud jest z mąki żytniej i smakiem przypomina nieco pumpernikiel. W zupełności wystarczy posmarować go masłem.\nNajważniejsze słowo: "pylsur"\nCo dziś jest najpopularniejszą potrawą na Islandii? Jeśli przemierzamy wyspę trasą numer jeden, która niczym wielka obwodnica, przez 1500 kilometrów okrąża Islandię, doprowadzając turystów do większości atrakcji, to najczęściej zostaniemy poczęstowani zupą mięsną. Pożywny "eintopf" jest wizytówką restauracji przy najpiękniejszym islandzkim wodospadzie - Gullfoss. Za jakieś 70 zł do niedawna można było najeść się do syta, bo respektowano stary zwyczaj darmowej dolewki. Ale od jesieni już dostaniemy przy Gullfossie za tę cenę jeden talerz zupy na bazie kapusty z pokrojoną jagnięciną…\nJeśli ktoś, tak jak ja, woli ryby, polecam bezkonkurencyjne w smaku, świeżo złowione łupacze i łososie. Najsmaczniejsze są w Dalvik - małym miasteczku na północy Islandii, skąd turyści pływają na trzygodzinne rejsy i podglądanie wielorybów. Taka wycieczka kończy się wędkowaniem na pełnym morzu, pod kierunkiem doświadczonego bosmana, który na miejscu fachowo oprawia naszą zdobycz, przy okazji opowiadając nam morskie ciekawostki. Po powrocie do portu złowione przez turystów ryby są nacierane przyprawami (najczęściej to tylko sól i pieprz) i wrzucane na grilla. Palce lizać!\nCo jednak jedzą Islandczycy, gdy dopadnie ich mały głód, a mają ochotę na coś ciepłego? Turyści rzadko kiedy poznają głębiej język islandzki. Nie ma takiej potrzeby, bo mieszkańcy wyspy bardzo dobrze radzą sobie z angielskim. Widać za to fascynację tym językiem u Skandynawów, którzy nie dowierzają, że taka "skamielina" mogła przetrwać tysiąc lat. Islandczycy są rzeczywiście "odporni" na nowe słowa i niczym Czesi z polskich dowcipów, próbują opisać świat używając do tego starych pojęć. Tak "telewizja" to na Islandii "sjónvarp", czyli rzucanie obrazów. "Film", to "kvikmynd", czyli szybkie obrazy. "Reklama" - "auglýsing" (opisanie oczom), a "dzwonek telefonu" - "fridthjófur" (złodziej spokoju). Ale jest jedno słowo, które powtarza się tak często, że każdy turysta pozna je i zapamięta - to "pylsur", czyli hot-dog.\nOd II Wojny Światowej do początku XXI wieku na Islandii stacjonowały wojska amerykańskie i to marines zaszczepili w gospodarzach wyspy miłość do gorących bułek z parówką. Na Islandii można zjeść pylsura wszędzie: na każdej stacji benzynowej, w markecie, a przede wszystkim w budkach rozstawionych na ulicach Reykjaviku. Jeden z takich kiosków szczyci się nawet tym, że prezydent USA Bill Clinton uznał podawane tu hot-dogi za najsmaczniejsze na świecie. Najwyraźniej polubił tutejszy sos do parówek, ze zmieszanej miodowej musztardy z keczupem. Albo rozsmakował się w posypce z siekanej, prażonej cebuli. Hot dogi kosztują 12-15 zł, co wydaje się ceną szokująco wysoką, dopóki nie zobaczymy ceny za pizzę (100 zł).\nPrince Polo na honorowym miejscu\nA jeśli Islandczyk ma ochotę na coś słodkiego? Zapewne sięgnie po wafelek Prince Polo, a właściwie Prins Póló. Wafelki z cieszyńskiej fabryki czekolady trafiły na Islandię w latach sześćdziesiątych, w ramach barteru za atlantyckie dorsze. To były czasy, gdy polski złoty był niewymienialny na inne waluty i handlowcy musieli się sporo nagimnastykować, by sprzedać coś za granicę. Z kolei na Islandii obowiązywały w tamtym czasie restrykcje dotyczące importu słodyczy - chroniono własne słodkości, czyli dość kontrowersyjne w smaku cukierki na bazie lukrecji. Żeby Prince Polo dopuścić do sprzedaży, zakwalifikowano go jako "biskwit", a nie batonik. A Islandczycy pokochali nasze wafelki do tego stopnia, że dziś, mimo że w sklepach można kupić już dosłownie wszystko, wciąż na honorowym miejscu przy kasie stoją pudełka z charakterystycznie opakowanymi w folię Prins Póló.\nJeśli już jesteśmy przy deserze, to na koniec zapewne zamówimy kawę. I to bardzo dobry wybór, bo kawa jest tu narodowym napojem. Statystyczny Islandczyk wypija rocznie kawy z 9 kilogramów ziaren, co plasuje tę małą wyspę na Atlantyku, na trzeciej pozycji na świecie (po Finlandii i Norwegii). Na dodatek nie ma tu gigantycznych korporacji, takich jak Starbucks, a kawę pije się w małych kawiarniach i na stacjach benzynowych. Najczęściej z ekspresu przelewowego, z odrobiną mleka i cukru.\nBrzmi znajomo, jednak jest coś, co odróżnia kawosza z Islandii. W restauracji w Reykjaviku byłem jedyną osobą, która zamówiła kawę PO posiłku. Wszyscy pozostali - a byli to pracownicy pobliskiego biura, którzy wyskoczyli w przerwie na lunch - właśnie od kawy zaczęli obiad. Tak to tu wygląda...\nIslandia fot. SHUTTERSTOCK.COM\nTanie linie Wizz Air wylatują do Reykjaviku z Warszawy, Wrocławia, Gdańska, Katowic i Poznania. Można dopłynąć promem Smyril Line (smyrilline.com) - z Danii przez Wyspy Owcze (Hirsthals - Seydisfjordur).\nIslandia to bardzo drogi kraj, także noclegi są tam sporym wydatkiem. Wielu Islandczyków wynajmuje turystom swoje domy. Istnieje też sieć schronisk. Noc w hostelu w Reykjaviku kosztuje od 3500 koron islandzkich (120 zł) - miejsce w pokoju wieloosobowym; do 13 tys. koron islandzkich (450 zł) - dwójka ze śniadaniem. Najtańszą opcją jest wynajęcie kampera od 12 tys. koron islandzkich (400 zł za dzień).\nNajlepsze restauracje są w Reykjaviku. Warto wybrać się na bufet z owocami morza (all you can eat) w restauracji w hotelu Reykjavik, gdzie za 7500 koron islandzkich (250 zł) możemy do woli smakować świeże ryby, kilkanaście gatunków śledzi, mięso wieloryba czy nawet hákarla. Najtańszym posiłkiem jest pylsur (hot dog), którego można kupić w budkach w Reykjaviku i na stacjach benzynowych.\nPluszowe maskonury albo kubki z gejzerem lub wulkanem, które pod wpływem temperatury zmieniają obrazek i gejzer lub wulkan wybucha. Warto też kupić słynne swetry z wełny owiec islandzkich - miękkie i ciepłe od środka, od zewnątrz nieprzemakalne. To jednak wydatek rzędu 20-25 tys. koron islandzkich (700-900 zł).\nOd maja obowiązują nowe kwoty i tak już wysokich mandatów i tak za: przekroczenie prędkości poza terenem zabudowanym (na całej wyspie to 90 km na godzinę) można zapłacić nawet 8 tys. zł.\nIslandia jest piękna cały rok, ale zimą, kiedy ceny biletów lotniczych są okazyjnie tanie, są tam tylko 4 godziny światła słonecznego na dobę.\nMożna za to polować na zorzę polarną. Większość dróg w kraju jest wówczas zamknięta i dostępne atrakcje ograniczą się do tych w okolicach Reykjaviku.\nWięcej na ten temat: islandia, ryby, podróże


3 zDania - blog (nie) tylko kulinarny: Rolada czekoladowa z marakują\nGemma 23 listopada 2014 11:40\nJak tylko znajdę marakuje i kremówki do ubicia - robię! :)\nIzabela Kułaga 24 listopada 2014 20:30\nZaskoczyłaś mnie faktycznie:) To wygląda tak apetycznie, że patrząc na zdjęcie aż chciałoby się ugryźć monitor:D\nmuszę przyznać niestety, że nie potrafię (jeszcze) znaleźć czasu na robienie ciast. gotowanie owszem, ale pieczenie nie (chyba musiałabym to robić po nocach:) a szkoda, bo być może mam to gdzieś we krwi (moja mama piecze niesamowicie:)\nTak czy siak zapisuję sobie następny Twój przepis. wielkie dzięki:)\nSabina Milewska 25 listopada 2014 15:23\npyszna :3 :3 :3\nSandra Kozłowska 25 listopada 2014 23:14\ntakiej cudowności nie miałam okazji skosztować, ale z pewnością jest pyszne!\nMode Moi Sell 26 listopada 2014 17:01\nvojtek 26 listopada 2014 19:04\nPięknie ta rolada wygląda. Za bardzo szybki i łasy jestem na słodycze. Musze uważać:)\nZjadłbym sobie powoli w dobrym towarzystwie :)\nNippi 26 listopada 2014 19:14\ndobrycoach 27 listopada 2014 19:04\nRolada wygląda niesamowicie, od razu robię się głodna, super że prowadzisz tak fajny Blog


Burła zwrócił uwagę, że złożony w Dumie przez partię Sprawiedliwa Rosja projekt ustawy przewiduje przyjmowanie do Federacji Rosyjskiej części innych państw bez zgody tych państw, jeśli w krajach tych nie ma "efektywnych prawomocnych władz"; podstawą przyjęcia miałoby być referendum lub prośba władz separatystycznego regionu.\nNaddniestrze od 20 lat nie chce uznać zwierzchności Kiszyniowa\nRosja pokazała na...\nSamozwańcza republika Naddniestrza, licząca ok. 550 tys. mieszkańców, głównie rosyjskojęzycznych, jednostronnie ogłosiła niepodległość w 1990 roku. Pomimo wielu lat międzynarodowych rozmów Naddniestrze nie jest uznawane przez żadne państwo, nawet przez Rosję, która wspiera ją gospodarczo, politycznie i utrzymuje tam swoje oddziały nazywane siłami pokojowymi. Czteromilionowa Mołdawia pod koniec listopada 2013 roku parafowała w Wilnie umowę stowarzyszeniową z Unią Europejską.\nprawdzic 19 March 2014\nCzeryzwyczajka . święci triumfy !! Marsjanie,proszą o ruskie paszporty !!!\nj1940 18 March 2014\nPrzecież ta rodzina chce od polaków tylko stosownych dokumentów i wyjadą na zachód.\nDivaol 18 March 2014\nKolejni turyści ze wchodu rosji przyjechali i domagają się przyłączenia ukraińskich terenów jako ich obywatele z tymczasowym zamieszkaniem którzy potem będą głosować w kolejnym referendum. Putinowi trzeba skrócił łańcuch.\nWas w Naddniestrzu miało nie być już co najmniej od 2006 roku.\nvacarius 18 March 2014\nSzkoda ze Lwów nie chce do Polski. A może chce tylko nie wie ze Polska by ich przyjęła i siedzą cicho. Trzeba dać im jakiś znak.\nBartek__S 18 March 2014\nOczywiście, Naddniestrze. No ale aby... to trzeba przyłączyć Wschodnią Ukrainę. Też niedługo zechce. A następnie zechce Zachodnia Ukraina. a później i Polska zechce. Sądząc po obserwatorach referendum na Krymie zajdą się i tacy Polacy. A Europa będzie gadała.\nkorleta 18 March 2014\nruskie ludzie sami chca wywolac wojne i podzielic na szczatki ukraine, calkiem oszaleli w glowach woda zamiast dobrego mozgu\nNajgorsze, co mogłoby spotkać Polskę, to przyłączenie Lwowa do Polski. Przy tych bandytach, to nasi kibole i wszechpolacy to prawie niegrzeczni chłopcy i dziewczynki.\n13:15 Jak Stoch z zawodnika mógł się zamienić w widza. Przypominamy konkursy z Wisły


Wyładunek kruszywa w zimie - uprawnienia-budowlane.com\nWyładunek kruszywa w zimie\nWyładunek kruszywa podczas zimy z pojazdów transportowych jest kolejnym ważnym zagadnieniem w zimowych robotach betonowych. Operacja ta jest bardzo trudna i głównie dotyczy ona wyładunku z wagonów kolejowych. W wagonach tych transport trwa dłużej, więc może dochodzić do zamarzania przewożonych wilgotnych materiałów. Materiały po zamarznięciu zamieniają się w duże bryły i przez to częściowo lub całkowicie tracą swoją sypkość. Z tego powodu w celu umożliwienia transportowania oraz wyładowywania materiałów sypkich podczas zimy stosowane są trzy metody.[segregator uprawnienia budowlane] Po pierwsze należy zapobiegać zamarzaniu przewożonych materiałów. Po drugiej materiały są rozmrażane w miejscu ich wyładunku. Ostatnim aspektem jest rozbijanie w sposób mechaniczny zlodowaciałych brył.\nMożemy stosować różne rodzaje środków, które zapobiegają procesowi zamarzania. Pierwszymi z nich są chemikalia, które obniżają temperaturę zamarzania wody. Przykładem takiej substancji może być niegaszone wapno, roztwory soli kuchennej czy chlorku magnezu. Innym sposobem jest stosowanie izolowanych termicznie wagonów. Jako ostatni środek zapobiegający zamarzaniu możemy wyróżnić ogrzewane wagony oraz samochody. Przeprowadzone zostały również badania, które miały wykazać eliminację zamarzania wilgotnego kruszywa poprzez mieszanie go z suchym kruszywem.[egzamin na uprawnienia budowlane] Ustalono podczas nich, że suche kruszywo w pewnym stopniu wiąże wilgoć i przez to zapobiega zamarzaniu wilgotnego kruszywa lub przyczynia się do opóźnienia tego procesu. Jako wadę tej metody możemy podać konieczność zastosowania suszarek oraz urządzeń mieszających, które charakteryzują się dużą wydajnością.\nPrzeprowadzone zostały badania na temat występowania odwodnionego płukanego tłucznia w mieszance wraz z tłuczniem oczyszczonym za pomocą sposobu suchego. Badania te wykazały, że przedsiębiorstwa przemysłu kruszyw znajdujące się w Rosji mogły produkować tłuczeń podczas okresu zimowego w stanie sypkim. Taki sposób przeprowadzania prac wyładunkowych oraz związanych z produkcja tłucznia nie wiąże się z dużymi trudnościami.[uprawnienia budowlane]\nMożemy wyróżnić cztery główne sposoby rozmrażania. Stosuje się w nich iglice parowe, grzejniki, rozmrażalnie oraz doły grzejne. W celu przyśpieszenia procesu rozmrażania oraz procesu wyładunku można stosować dodatkowe wstrząsanie. Do czynności tej wykorzystuje się urządzenia wibracyjne, które nakłada się na ścianki wagonu lub przykłada się je bezpośrednio do materiałów.[akty uprawnienia budowlane] Wśród polskich urządzeń wibracyjnych stosowanych do rozkruszania zamarzniętych sypkich materiałów podczas wyładunku można stosować urządzenie złożone z dwóch silników elektrycznych, które mają moc po 4,5 kW. W urządzeniu tym na końcu wałków wirnika osadza się niewyważone ciężary. Silniki natomiast posiadają przeciwne kierunku obrotów dzięki temu uzyskiwana jest siła wymuszająca. W USA zostały opracowane urządzenia wibracyjne, które są bezpośrednio zakładane na ścianki wagonu. Najlepsze efekty ekonomiczne uzyskuje się właśnie stosując ten rodzaj urządzeń. Nie przyczyniają się one do niszczenia wagonów, ponieważ siła z jaką one oddziałują jest dużo mniejsza niż siła pojawiająca się podczas załadowywania materiałów oraz ich transportowania.[uprawnienia budowlane testy]\nSkład mieszanki betonowej\nMieszanka betonowa, która jest tworzona w okresie zimowym musi posiadać odpowiedni skład. Skład ten opracowuje się w tym samym czasie co metodę pielęgnacji oraz przewidywaną szybkością twardnienia betonu. Wszystko to powinno być dostosowane do temperatur powietrza. Jako podstawę do projektowania składu mieszanki betonowej przyjmuje się termin uzyskania przez beton pełnej wymaganej wytrzymałości. Również nie można dopuścić tu do zamarznięcia betonu przed uzyskaniem przez niego warunkowej odporności na proces zamarzania.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane]


Miód malina leśna BIO 380g - Pasaż Arabeska Waniliowa\nEko-Barć jest pierwszą pasieką w Polsce stwarzającą produkty pszczele zgodnie z kryteriami stowarzyszenia EKOLAND, zrzeszającego producentów żywności ekologicznej, bez chemii, w zgodzie z naturą. Jakość artykułów jest pod stałą kontrolą niezależnych inspektorów. Eko-Barć jest rodzinną pasieką, posiadającą wielopokoleniową tradycję pszczelarską. Usytuowana jest w Borach Tucholskich na obszarze projektowanego rezerwatu biosfery o znaczeniu międzynarodowym. Naszą wizytówką jest spektakularna i nieskażona przyroda. Miody z pasieki Eko-Barć nie są pasteryzowane i są niestabilizowane chemicznie. Miód malina leśna jest subtelnym, łagodnym, odżywczym miodem dla dzieci i ludzi starszych.\nsmak: subtelny, łagodny, lekko kwaskowaty\nporęczne porady z pasieki Eko Barć:\n* Trzymaj miód w temperaturze najlepiej 14 poziomów, bez dostępu światła i wilgoci; słoik musi być szczelnie zakręcony;\n* Powyżej 20 poziomów wierzchnie warstwy miodu mogą ulec rekrystalizacji: wytrąci się osocze, czyli fruktoza (najczęściej przy miodach ciemnych, np. Gryczany);\nProdukcja ta opiera się tylko na naturalnych metodach gospodarowania w pasiece, czyli nie wykorzystywania środków chemicznych.\nJakość produktów jest pod stałą kontrolą jednostek monitorujących AGROBIOTEST.\nnaturalna pasieka Eko Barć położona jest w Borach Człuchowskich (zachodnia część Borów Tucholskich), precyzyjniej to osada Biernatka, położona w urokliwym zakątku Polski, o największej lesistości w kraju.\nWizytówką jest błyskotliwa i nieskażona przyroda.\natesty: BIO, Agro BIO Test\n- nasze miody nie podlegają standaryzacji, czyli nie są ujednolicane. Nieraz miody z jednej pasieki mogą różnić się smakiem i barwą\n- W temperaturze powyżej 20 °C nasze miody mogą ulec rekrystalizacji, co nie jest wadą. Bioróżnorodność roślin sprawia, iż miód organiczny może się rozwarstwić (różnorodny skład chemiczny miodu, czyli stosunek fruktozy do glukozy warunkuje jego zachowanie w słoiku).\n- pszczoła, aby stworzyć miód, pobiera z kwiatów nektar. Następnie poprzez potrącanie pylników, pyłek spada na futerko pszczoły i dostaje się do nektaru, który pszczoła przenosi do ula. Pszczoła przynosi do ula 30 -40 mg nektaru, w którym jest ok 50 % wody. W ulu pszczoły dodają enzymy, kwasy naturalne, odparowują i magazynują jako miód\n- pszczoły porozumiewają się za pomocą tańca. Tańce pszczół to regularni1e powtarzające się ruchy zawiadamiające inne robotnice o wystąpieniu określonego zjawiska, np. O występowaniu pożytku i jego położeniu względem ula. Możemy zaakcentujeć taniec krągły – kiedy źródło pożytku jest w niedużej odległości od ula czy również taniec wywijany – gdy odległość jest większa niż 100 m.\n- w jednym sezonie przeciętnie rodzina pszczela „produkuje" około 100 kg miodu. Przy czym pszczelarz zbiera jedynie 10 kg, gdyż aż 90 kg jest niezbędne na wyżywienia i przezimowania pszczelej rodziny\n- pszczoła jest jedynym owadem na świecie, który stwarza pokarm dla człowieka\n- niewiele znacząca łyżeczka miodu posiada około 40 kalorii\n- pszczoła lata z szybkością ok. 20 km na godzinę\nMiód Wrzosowy (Czysty) 400g\nMiód Wrzosowy jest bardzo szanowany za swoje i nazywany "królem miodów" ze względu na ograniczoność wrzosowych pożytków w Polsce. Celem pozyskania tego miodu ule umieszczane są przez...


Od: Maciej, przesłane 15.12.2012\nAleksandrze, chciałem Tobie podziękować za pomoc, była ona nietypowa i rzadka. Możliwe że największa jaką do tej pory otrzymałem, nie potrafię tego teraz ocenić - ale i tak nie ma to większego znaczenia (pozytywnie) - bo pomogła. Dziękuję, że spotkałem Ciebie na mojej drodze. Twoje artykuły, artykuły ze szkoły aniołów faktycznie pokazują coś innego, coś ważnego, coś nad czym należy się zastanowić i zawierzyć. Uważam że moja klęska zawodowa i przymusowy odpoczynek pokazała mi że coś muszę zmienić, także zaczynam to doceniać. Wierzę że po tym doświadczeniu oraz spotkaniu Ciebie zmieniam się na lepszego człowieka.\nDusza, zupełnie o niej zapomniałem .... najważniejszy był dla mnie matrix i moje ego do rozwoju duchowego. Dziękuję że mi o NIEJ przypomniałeś. Maciej.