Orzeczenie VII Pa 130/15 Sąd Okręgowy w Lublinie\nSąd Okręgowy w Lublinie z 2016-02-17\nVII Pa 130/15\ndo Anna Zawiślak\nSygn. akt VII Pa 130/15\nPrzewodniczący – Sędzia SO Teresa Makarewicz\nSędziowie: SO Grażyna Cichosz (spr.)\nSR del. do SO Anna Zawiślak\npo rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. w Lublinie\nz dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt VII P 1405/12\n2. zasądza od zasądza od (...) Banku Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz Z. G. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.\nWyrokiem z dnia 10 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie po rozpoznaniu sprawy z powództwa Z. G. przeciwko (...) Bankowi Spółce Akcyjnej w W. o ustalenie i odszkodowanie zasądził od (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Z. G. tytułem odszkodowania kwotę 109.538,16 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 23 lutego 2015 roku do dnia zapłaty, w pozostałej części oddalił powództwo. Nadto Sąd zasądził od (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Z. G. kwotę 60 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, wyrokowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 36.512,72 zł oraz nakazał ściągnąć od (...) Banku Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5.477 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu.\nW dniu 17 października 2011 roku pomiędzy pozwanym Bankiem a powodem Z. G. została zawarta umowa o pracę na okres próbny – do dnia 16 stycznia 2012 roku. Na podstawie tej umowy powód został zatrudniony na stanowisku juniora bankiera w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości 2.200 zł. Pracę powód świadczył w oddziale, który mieścił się w L. przy ul. (...).\nW tym samym dniu, tj. 17 października 2011 roku została zawarta pomiędzy powodem Z. G., prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), a pozwanym Bankiem umowa o współpracy. W ramach tej umowy (por. § 1) powód miał świadczyć usługi związane z doprowadzeniem do zawarcia lub zmiany umów kredytowych i umów o kartę kredytową, założeniem lokat terminowych, zawarcia umów na produkty strukturyzowane, zawarcia lub zmiany umów ubezpieczenia, sprzedaży produktów inwestycyjnych, sprzedaży certyfikatów i jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych, sprzedaży usług nie wymienionych wyżej, a świadczonych przez Bank lub podmioty, którymi Bank zawarł umowy współpracy. Z tytułu świadczenia usług wymienionych w umowie powód miał otrzymywać prowizję (por. § 6). Prawo do prowizji powstawało po sfinalizowaniu przez Bank umowy, tj. po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku potencjalnego klienta, zawarciu i aktywacji umowy oraz w przypadku umów kredytu – wypłacie przynajmniej pierwszej transzy kredytu przez Bank, a w przypadku produktów inwestycyjnych lub ubezpieczeniowych – po otrzymaniu przez potencjalnego klienta certyfikatu, polisy lub innego dokumentu potwierdzającego nabycie produktu inwestycyjnego. Umowa została zawarta - § 11 – na czas nieokreślony. Dyrektor oddziału czy też bankier sam nie wyliczał wysokości w/w prowizji. Były sporządzane przez pozwany Bank zestawienia wysokości wypracowanej prowizji. Po zweryfikowaniu danych zawartych w zestawieniu, dyrektor oddziału wystawiał fakturę, w oparciu, o którą otrzymywał prowizję. W dniu 4 maja 2012 roku powód wystawił 3 faktury na kwoty : 289 zł, 1.263 zł i 1.786,73 zł. W dniu 10 maja 2012 roku powód wystawił fakturę na kwotę 10.527,05 zł. W dniu 1 czerwca 2012 roku powód wystawił fakturę na kwotę 23.730 zł. W dniu 3 lipca 2012 roku powód wystawił fakturę na kwotę 50.573,95 zł. W dniu 1 sierpnia 2012 roku powód wystawił fakturę na kwotę 47.097,79 zł oraz na kwotę 450 zł. W dniu 14 września 2012 roku powód wystawił fakturę na kwotę 2.452,24 zł, a w dniu 27 września 2012 roku otrzymał przelewem na konto, płatność za tę fakturę. Dyrektor oddziału otrzymywał także w ramach umowy o współpracy prowizję (nazywana też premią) za prowadzenie oddziału, gdy kierowany przez niego oddział osiągał pewien zakładany poziom sprzedaży. Czynności wynikające z umowy o współpracy powód wykonywał osobiście.\nZasadą było, że pozwany Bank osoby zajmujące się sprzedażą produktów i dyrektorów oddziałów zatrudniał na podstawie 2 umów : umowy o pracę (jako bankierów, młodszych bankierów, dyrektorów oddziałów) i umowy o współpracę. Innego sposobu zatrudnienia tym osobom nie proponował. Tylko osoby zajmujące stanowiska administracyjne były zatrudnione przez pozwanego wyłącznie na podstawie umów o pracę. Pozostali, chcąc podjąć pracę u pozwanego, musieli rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej, jeżeli wcześniej takiej działalności nie mieli założonej.\nPowód rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2006 roku.\nNa okres od dnia 17 stycznia 2012 roku do 16 stycznia 2016 roku pomiędzy stronami została zawarta umowa o pracę na czas określony, na podstawie której powód został zatrudniony jako bankier w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości 1.500 zł.\nNa mocy porozumienia stron z dnia 17 stycznia 2012 roku, zostało zmienione stanowisko zajmowane przez powoda na stanowisko dyrektora oddziału, który mieści się w L. przy ul. (...).\nDyrektor oddziału zajmował się wstępną rekrutacją pracowników. Po tym, jak stwierdził, że dana osoba powinna być zatrudniona, dalsza rekrutacja była prowadzona w W. przez dział(...)lub też dyrektora regionalnego. O tym czy dana osoba zostanie zatrudniona nie zawsze decydowało to, czy dany pracownik posiada wykształcenie kierunkowe. Najistotniejsze było to, czy potencjalny pracownik ma doświadczenie i predyspozycje do pracy. G. B. przed zatrudnieniem w pozwanym Banku znał procedury kredytowane, gdyż zajmował się sprzedażą samochodów, co często wiązało się z kredytowaniem tej sprzedaży.\nW każdym oddziale pozwanego Banku, w tym też w oddziale w L. przy ul. (...) znajdował się tzw. front – desk. W tym oddziale pracowały na front – desk na stałe dwie pracownice, które zajmowały się m.in. przyjmowaniem przychodzących przesyłek. W okresie zatrudnienia powoda pracowały tam: A. K. (1), K. T., I. M. i B. K.. Na adres oddziału przy ul. (...) raz była przesłana przesyłka kierowana osobiście do powoda. Nadawcą tej przesyłki był (...). Powód odebrał tę przesyłkę. Była też raz sytuacja, że do oddziału przesłano przesyłkę z Prokuratury w L.. Przesyłka ta nie była osobiście kierowana do powoda, lecz była adresowana na pozwany Bank i dotyczyła próby wyłudzenia kredytu. Menager K. G. w rozmowie telefonicznej z centralą Banku ustaliła, że przesyłka ta nie powinna był odebrana w oddziale, tylko powinna być skierowana do centrali, gdyż dotyczy ona Banku. Powód rozmawiał w tej sprawie z prokuratorem i poinformował go, że przesyłka powinna być skierowana do centrali w W.. W związku z tym, przesyłka nie została odebrana przez oddział.\nW całym okresie zatrudnienia powoda była złożona tylko jedna reklamacja przez klienta - A. S. (1). Reklamację przyjęła K. B.. Było to w sierpniu 2012 roku. Reklamacja ta powinna być przekazana do centrali i powinna być rozpatrzona w terminie 30 dni. Reklamacja ta została przesłana do centrali elektronicznie (w postaci skanu) i przez kuriera. Pod koniec września 2012roku A. S. (1) otrzymał telefoniczną informację z pozwanego Banku, że jego reklamacja została rozpatrzona negatywnie. Nie otrzymał wtedy żadnej pisemnej odpowiedzi na reklamację. Gdy w maju 2013 roku A. S. (1) odebrał telefon z ofertą z pozwanego Banku, to powiedział, że nie jest zainteresowany ofertą, z uwagi na negatywne rozpatrzenie jego reklamacji. W odpowiedzi usłyszał, że nie ma w systemie żadnej reklamacji. Po 2-3 tygodniach A. S. (1) otrzymał informację, że jego reklamacja została rozpoznana pozytywnie, z uwagi na to, że tak długo czekał na jej rozpatrzenie. A. S. (1) był kiedyś przyjacielem powoda. Obecnie powód i A. S. (1) są skonfliktowani. Przyczyną tego jest fakt, że powód nie oddał A. S. (1) pożyczonych pieniędzy.\nCała przesyłana z oddziału korespondencja była wpisywana do książki korespondencji. Książka korespondencji prowadzona w 2012 roku w oddziale przy ul. (...) w L. zaginęła.\nKażdy doradca kredytowy miał pełnomocnictwo, aby poświadczyć z oryginałem dokumenty złożone przez klientów.\nW związku z tym, że zdaniem powoda, A. K. (1) zatrudniona na stanowisku asystenta nie spełniała standardów obsługi klienta, powód zaproponował jej rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron. A. K. (1) zgodziła się podpisać porozumienie stron, chociaż była zszokowana tą propozycją. Umowa o pracę z A. K. (1) rozwiązana umowa o pracę za porozumieniem stron z dniem 29 czerwca 2012 roku . W kwietniu lub maju 2012 roku A. K. (1) pożyczyła powodowi kwotę 6.000 zł. Powód oddał jej te pieniądze, z jednodniowym opóźnieniem, gdy A. K. (1) przypomniała mu o tym, że ma zwrócić jej pożyczkę.\nW dniu 7 września 2012 roku został wysłany e-mail przez osobę, podającą się za J. K. (1) – pracownicę Banku - do M. K. (1). W treści tej wiadomości wskazano, że powód wymusza od pracowników pożyczki, grożąc im utratą pracy. Ponadto przyjmuje pracowników do pracy, w zamian za pieniądze, oferował też klientom potrzebującym kredytów stworzenie dokumentacji kredytowej w sposób umożliwiający uzyskanie kredytu, a bardzo wielu klientów zostało przez niego oszukanych. Potem okazało się, że osoba podająca się za J. K. (1) nie istnieje, a adres z którego zostały wysłane wiadomości został utworzony tylko w celu wysłania tych wiadomości. M. K. (1) poinformował o treści w/w e-maili podległych mu pracowników Departamentu (...) (...) J. K. (2) i Ł. Z. i zlecił im przeprowadzenie kontroli. Nikt nie zlecał kierownikowi wsparcia użytkowników ustalenia, z jakiego komputera zostały wysłane wyżej opisane e-maile.\nW dniu 28 września 2012 roku w siedzibie (...) w L. J. K. (2) i Ł. Z. sprawdzali oryginały umów kredytowych. Te dokumenty okazywali A. K. (1) w celu ustalenia, czy znajdują się na nich podpisy powoda, czy też jego asystentki M. Ł.. A. K. (1) w czasie tego spotkania przekazała także kontrolującym, że powód zatrudnił G. B., gdyż miał w stosunku do niego zobowiązania finansowe, a test kompetencyjny pisały za niego inne osoby, gdyż sam nie byłby w stanie go wypełnić. J. K. (2) i Ł. Z. spotkali się wówczas również z M. B. oraz z A. K. (2). Z innymi pracownikami nie rozmawiali. A. K. (1) złożyła pisemne oświadczenie, w którym wskazała, że w trakcie zatrudnienia dyrektor oddziału Z. G. składał jej niemoralne propozycje, wymuszał pożyczki, w tym też od innych pracowników. Była świadkiem fałszowania podpisów i zmuszania do tego innych pracowników na umowach klientów, których nazwisk nie pamięta. Przeglądając dokumenty, okazane przez pracowników Departamentu (...), A. K. (1) wskazała dokumenty, na których jej zdaniem znajdowały się sfałszowane podpisy.\nŻaden z pracowników pozwanego Banku nie domagał się wówczas – czyli przed rozwiązaniem z powodem umowy o pracę - od powoda ani też od M. Ł. złożenia wyjaśnień odnośnie postawionego zarzutu sfałszowania przez M. Ł. podpisów powoda na umowach kredytowych : (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...). Nie pobrano od powoda ani od M. Ł. próbek podpisów, nie przeprowadzono też żadnej ekspertyzy w celu ustalenia czyje faktycznie podpisy znajdują się na umowach kredytowych: powoda czy też M. Ł.. W lipcu 2013 roku została przeprowadzona przez pozwany Bank ekspertyza, w której stwierdzono, że nie ma żadnego dowodu na to, że parafy na umowach zostały złożone przez inną osobę.\nW piśmie datowanym na dzień 3 października 2012 roku pozwany pracodawca zawarł oświadczenie o rozwiązaniu z powodem Z. G. umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z uwagi na ciężkie naruszenie przez powoda obowiązków pracowniczych, w szczególności obowiązku dbania o dobro pracodawcy i ochrony jego mienia, a także naruszenia zasad współżycia społecznego w toku wykonywania obowiązków pracowniczych i naruszenia obowiązujących w Banku regulacji wewnętrznych. Wskazano, że w dniu 28 września 2012 roku, na skutek kontroli przeprowadzonej przez pracowników Departamentu (...)Banku, pracodawca uzyskał informacje o ciężkich naruszeniach obowiązków pracowniczych, jakich dopuścił się powód związku z wykonywaniem pracy. Wykryte nieprawidłowości obejmują w szczególności :\n1. naruszenie zasad współżycia społecznego poprzez żądanie od podległych pracowników pożyczek pieniężnych oraz poświadczenia nieprawdy, tj. potwierdzenia wobec listonoszy doręczających przesyłki do oddziału Banku w L. przy ul. (...) nieobecności powoda w placówce,\n2. naruszenie obowiązku dbania o dobro pracodawcy i ochrony jego mienia poprzez:\na/ wydanie polecenia odmowy przyjmowania przesyłek kierowanych do oddziału Banku w L. przy ul. (...), których nadawcami były Prokuratury, jednostki organizacyjne Służby Celnej, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędy Skarbowe,\nb/ wydanie polecenia podległemu pracownikowi fałszowania dokumentów dotyczących czynności bankowych poprzez złożenie na tych dokumentach podrobionych podpisów powoda, w szczególności dotyczy spraw o numerach : (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) oraz świadome akceptowanie takiego postępowania podległego powodowi pracownika,\nc/ wydanie polecenia sporządzenia w imieniu potencjalnego klienta Banku wniosku kredytowego w sposób pozwalający na uzyskanie kredytu, zgodnie z obowiązującymi w Banku procedurami pomimo oczywistej nieprawdziwości informacji, jakie miałby zostać w nim wskazane,\n3. naruszenie obowiązujących w Banku regulacji wewnętrznych poprzez nieprzekazywanie złożonych w Oddziale Banku reklamacji, zgodnie z obowiązującą w Banku.\nPismo to wręczył powodowi w dniu 3 października 2012 roku około godz. 17 dyrektor Departamentu (...) M. G. (1), który przybył do oddziału w L. przy ul. (...) wraz z radcą prawnym A. Z. oraz uzbrojonymi ochroniarzami. Powód został zobowiązany do zdania całego posiadanego sprzętu służbowego, tj. komputera, samochodu i telefonu. Nie mógł zabrać żadnych dokumentów, w tym prywatnych. Przez cały czas, aż do momentu, gdy opuścił oddział, towarzyszyli mu uzbrojeni ochroniarze. Uzbrojona ochrona miała zapewnić bezpieczeństwo pracowników. Całą sytuację oglądał na monitoringu J. K. (2). W związku z tymi nadzwyczajnymi okolicznościami wręczenia powodowi pisma rozwiązującego umowę o pracę – w obecności uzbrojonych ochroniarzy powstały potem plotki, że powód został aresztowany.\nTego samego dnia powód otrzymał także pismo o rozwiązaniu ze skutkiem natychmiastowym umowy o współpracy. Również w dniu 3 października 2012 roku została zwolniona z pracy w trybie dyscyplinarnym asystentka powoda M. Ł.. Odwołała się do Sądu od rozwiązania umowy o pracę i pozwany Bank zaproponował jej zawarcie ugody, na mocy której wypłacił jej odszkodowanie i sprostował świadectwo pracy.\nW dniu 23 października 2013 roku do Prokuratury Okręgowej w Lublinie wpłynęły zebrane przez Komendę Wojewódzką Policji w Lublinie materiały dotyczące licznych oszustw kredytowych, a także innych działań, których miał się dopuszczać powód : wyłudzenia pieniędzy od A. S. (1), podrabiania podpisów klientów na wnioskach i umowach kredytowych, oferowania przyjęcia do pracy w zamian za pieniądze. Postanowieniem z dnia 21 października 2014 roku Prokuratura Okręgowa w Lublinie umorzyła postępowanie w tej sprawie, która była prowadzona pod sygn. VI Ds. 58/13/Sp (c), stwierdzając brak znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano m.in., że nie potwierdziły się zarzuty jakoby powód podrabiał podpisy klientów, wymuszał pożyczki od pracowników oddziału, grożąc zwolnieniem z pracy, oferował przyjęcie do pracy w zamian za pieniądze.\nObecnie oddział, którym kierował powód już nie istnieje. Został zlikwidowany.\nZgodnie z art.52 § 1 pkt 1 kp pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych.\nSąd Rejonowy wskazał, że oceniając złożone przez pracodawcę oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy o pracę z pracownikiem bez zachowania okresu wypowiedzenia należy mieć cały czas na uwadze fakt, że rozwiązanie umowy o pracę na podstawie art.52 kp jest dla pracownika środkiem szczególnie dotkliwym. Może więc nastąpić tylko w sytuacjach określonych w art.52 kp. Zgodnie z powołanym przepisem pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika jego podstawowych obowiązków. Warunkiem rozwiązania umowy w tym trybie jest zatem bezprawność działania pracownika, rozumiana jako zachowanie naruszające obowiązki objęte treścią stosunku pracy oraz szczególnego rodzaju zawinione uchybienia noszące cechy winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa, które spowodowały zagrożenie interesów bądź istotną szkodę w mieniu pracodawcy, przy czym ocenę stopnia i rodzaju winy pracownika należy odnieść nie tylko do naruszenia samego obowiązku pracowniczego, ale także do zagrożenia lub naruszenia interesów pracodawcy (por. wyroki z dnia 23 września 1997 roku, I PKN 274/97, OSNAPiUS 1998 nr 13, poz. 396, z dnia 19 marca 1998 roku, I PKN 570/97, OSNAPiUS 1999 nr 5, poz. 163 oraz z dnia 19 sierpnia 1999 roku, I PKN 188/99, OSNAPiUS 2000 nr 22, poz. 818). Oznacza to, iż oprócz bezprawności działania warunkiem zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 kp jest stosunek psychiczny sprawcy do skutków swojego postępowania, określony wolą i możliwością przewidywania (świadomością).\nSąd wskazał, że jeżeli sprawca ma świadomość szkodliwego skutku swego działania i przewidując jego nastąpienie celowo do niego zmierza lub co najmniej się nań godzi, można mu przypisać winę umyślną. Jeżeli natomiast przewiduje możliwość nastąpienia szkodliwego skutku, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć lub też nie przewiduje możliwości nastąpienia tego skutku, choć może i powinien go przewidzieć, jego postępowaniu można przypisać winę nieumyślną w postaci lekkomyślności - w pierwszej sytuacji i niedbalstwa - w drugim przypadku. Natomiast rażące niedbalstwo, mieszczące się - obok winy umyślnej - w pojęciu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, można określić jako rodzaj winy nieumyślnej, której nasilenie wyraża się w całkowitym ignorowaniu przez pracownika następstw swego działania, chociaż rodzaj wykonywanych obowiązków lub zajmowane stanowisko nakazują szczególną ostrożność i przezorność w działaniu (por. wyrok z dnia 11 września 2001 roku, I PKN 634/00, OSNP 2003, nr 16, poz. 381).\nWbrew twierdzeniom pozwanego, Sąd Rejonowy nie uznał, aby wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego pozwalały na stwierdzenie, że powód dopuścił się naruszenia ciężkiego podstawowych obowiązków pracowniczych.\nWskazana w oświadczeniu pracodawcy przyczyna uzasadniająca rozwiązanie przesądza o tym, że ewentualny spór przed sądem pracy będzie się toczył tylko w granicach zarzutu skonkretyzowanego w pisemnym oświadczeniu, zaś pracodawca zostanie pozbawiony możliwości powoływania się w toku postępowania na inne przyczyny, które również mogły uzasadniać rozwiązanie umowy o pracę (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1980 roku, I PRN 86/80, SP 1981, Nr 8, s 12).\nPracodawca w toku procesu nie może się zatem skutecznie powoływać na inne przyczyny, które uzasadniałyby rozwiązanie umowy o pracę z danym pracownikiem, jeżeli nie zostały one wskazane w piśmie rozwiązującym umowę o pracę.\nW piśmie rozwiązującym z powodem stosunek pracy z dnia 3 października 2012 roku, pozwany pracodawca podał kilka przyczyn rozwiązania z powodem umowy o pracę. Pierwsza z tych przyczyn to: żądanie od podległych pracowników pożyczek pieniężnych (pkt 1 pisma rozwiązującego stosunek pracy). Odnosząc się do tak opisanej przyczyny, Sąd wskazał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że powód pożyczył pieniądze od innej pracownicy oddziału A. K. (1). Nie można jednak uznać, że powód „żądał” od niej pożyczki, gdyż A. K. (1) z własnej woli udzieliła powodowi tej pożyczki, chcąc mu pomóc, co wyraźnie potwierdziła A. K. (1) w swoich zeznaniach. A. K. (1) przy tym podała, że powód pożyczał też pieniądze od innego pracownika K.. Nie ma jednak na to żadnego dowodu, poza zeznaniami tego świadka.\nProśba przełożonego kierowana do pracownika o udzielenie pożyczki nie może być w żaden sposób traktowana jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Nie można przy tym uznać, aby były wiarygodne twierdzenia A. K. (1), że została zwolniona z pracy z uwagi na to, że odmówiła powodowi udzielenia kolejnej pożyczki. Z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków wynika, że praca A. K. (1) została źle oceniona przez „tajemniczego klienta” i dlatego powód zaproponował jej rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron.\nW dalszej kolejności, w piśmie rozwiązującym z powodem stosunek pracy wskazano, że powód wydał pracownikom swojego oddziału polecenie: poświadczenia nieprawdy, tj. potwierdzenia wobec listonoszy doręczających przesyłki do oddziału, nieobecności powoda w oddziale – niezależnie od rzeczywistej sytuacji oraz nieprzyjmowania przesyłek, które były kierowane do niego przez Prokuraturę, Służbę Celną, ZUS i Urzędy Skarbowe (pkt 1 i 2 a pisma rozwiązującego stosunek pracy). W odpowiedzi na pozew podkreślono przy tym, że w związku z powyższym, dochodziło do sporów z listonoszami, którzy przekazywali przesyłki, a dowodem potwierdzającym te okoliczności miały być zeznania K. G.. K. G. zeznała jednak, że nie słyszała, aby do powoda przychodziła prywatna korespondencja na adres firmy i aby powód kiedykolwiek odmówił przyjęcia korespondencji. Podała, że nie zajmowała się przyjmowaniem korespondencji, gdyż należało to do obowiązków pracownic recepcji, a ona pracowała na zapleczu. W piśmie z dnia 5 marca 2015 roku Poczty Polskiej S.A. Region (...) Urząd Pocztowy (...) wskazano natomiast, że na podstawie informacji umieszczonych w archiwach informatycznych oraz w systemie śledztwa przesyłek nie natrafiono na przesyłki adresowe do (...). Listonosze nie pamiętają czy przesyłki nadchodziły i czy były odbierane. Nie kojarzą też nazwiska Z. G. i nie pamiętają sporów z udziałem tego nazwiska . Żaden też z pracowników oddziału przy ul. (...) w L. nie pamięta tego, aby powód wydał polecenie, aby nie odbierać przesyłek. W niniejszej sprawie nie zostało potwierdzone, aby powód kiedykolwiek wydał pracownikom polecenie, aby nie przyjmowali przesyłek do niego imiennie kierowanych albo żeby powód „ukrywał się” przed listonoszami, którzy chcieli doręczać mu przesyłki.\nNastępna przyczyna rozwiązania umowy o pracę to: wydanie polecenia podległemu pracownikowi fałszowania dokumentów dotyczących czynności bankowych poprzez złożenie na tych dokumentach podrobionych podpisów powoda, w szczególności dotyczy spraw o numerach : (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) oraz świadome akceptowanie takiego postępowania podległego powodowi pracownika (pkt 2 b pisma rozwiązującego umowę o pracę).\nOsobą, która miała składać te podpisy zamiast powoda na dokumentach kredytowych miała być asystentka powoda M. Ł.. M. Ł. w ramach nałożonych na nią obowiązków w ogóle nie zajmowała się umowami kredytowymi. Zajmowała się inwestycjami. Umowami kredytowymi zajmowała się M. G. (2). Gdyby powód kiedykolwiek nie mógł sam parafować dokumentów, to mógł to zlecić M. G. (2), która miała też upoważnienie do parafowania dokumentów, jak każdy doradca. M. Ł. zaprzeczyła przy tym, aby kiedykolwiek otrzymała od powoda takie polecenie i wskazała, że została zwolniona dyscyplinarnie tego samego dnia, co powód, a gdy odwołała się od rozwiązania umowy o pracę, to pozwany Bank zaproponował jej ugodę: wypłatę odszkodowania i sprostowanie świadectwa pracy. Ponadto M. Ł. wskazała, że gdyby faktycznie fałszowała podpisy, to Bank nie zaproponowałby jej ugody. Sąd Rejonowy podkreślił, że pozwany Bank w odpowiedzi na pozew wskazał, że po weryfikacji tych podpisów, ustalił, że podpisy te złożyła M. Ł., a nie powód. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że weryfikacja, przez pozwanego, była dokonywana w ten sposób, że J. K. (2) wspólnie z A. K. (1) oglądali te podpisy i to oni decydowali, czy faktycznie zostały złożone przez powoda czy też nie. Taki sposób weryfikacji prawdziwości podpisów, trudno uznać za profesjonalny i miarodajny (tym bardziej, że był dokonywany wspólnie z osobę – A. K. (1), która nie była obiektywnie nastawiona do powoda).\nW pkt 3 c pisma rozwiązującego umowę o pracę wskazano także że przyczyną zwolnienia powoda z pracy było wydanie polecenia sporządzenia w imieniu potencjalnego klienta Banku wniosku kredytowego w sposób pozwalający na uzyskanie kredytu, zgodnie z obowiązującymi w Banku procedurami pomimo oczywistej nieprawdziwości informacji, jakie miałby zostać w nim wskazane.\nZ materiału zgromadzonego w toku sprawy wynikało, że polecenie opisane powyżej powód miał wydać M. B.. M. B. jednak konsekwentnie w toku całego procesu zaprzeczał, aby takie polecenie od powoda otrzymał. Świadkowie: M. M. i W. M., zeznali – powołując się na wypowiedzi M. B. – że powód kazał mu fałszować dokumenty. M. M. i W. M. nie byli jednak świadkami takich sytuacji, tylko powoływali się na słowa M. B. . M. B. przyznał przy tym, że po przejściu do sieci mobilnej był rozżalony na powoda i mówił o nim różne rzeczy. Nawet więc gdyby, M. B. opowiadał współpracownikom i przełożonym, że dostał od powoda polecenie fałszowania dokumentów, to w żaden sposób nie oznacza jeszcze, że taka sytuacja faktycznie wystąpiła. Nie można przy tym nie zauważyć, że w toku całego procesu nie zostało w żaden przekonywujący sposób wykazane, aby w pozwanym Banku były fałszowane podpisy na jakichkolwiek dokumentach, czy to przez powoda czy też przez inne osoby, czy też aby były łamane procedury obowiązujące w Banku.\nJako trzecią przyczynę rozwiązania stosunku pracy pozwany wskazał: naruszenie obowiązujących w Banku regulacji wewnętrznych poprzez nieprzekazywanie złożonych w oddziale Banku reklamacji, zgodnie z obowiązującą w Banku.\nBezsporne przy tym w sprawie było to, że w 2012 roku została złożona reklamacja przez klienta A. S. (1). Potwierdziła to K. B.. K. B. nie posiadała jednak informacji, czy reklamacja ta została przesłana do centrali. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, aby jakiekolwiek inne reklamacje zostały złożone w okresie zatrudnienia powoda. Powód wskazywał, że reklamację tę przesłał do centrali zarówno skanem, czyli drogą elektroniczną, jak też przez kuriera. Wnioskowana przez pełnomocnika powoda książka wysyłek prowadzona w oddziale w 2012 roku, w której wpisy miały stanowić dowód potwierdzający, że reklamacja została faktycznie przesłana z oddziału do centrali, nie została przez pozwanego złożona, gdyż jak wskazywał pełnomocnik pozwanego jak też świadek A. B., książka ta zaginęła. Z zeznań A. S. (1) wynikało natomiast, że gdy w maju 2013 roku odebrał telefon z ofertą z pozwanego Banku, to powiedział, że nie jest zainteresowany ofertą, z uwagi na negatywne rozpatrzenie jego reklamacji. W odpowiedzi usłyszał, że nie ma w systemie żadnej reklamacji. Tymczasem pozwany Bank w piśmie rozwiązującym stosunek pracy z dnia 3 października 2012 roku powoływał się na nieprzekazanie przez powoda reklamacji. Pozwany Bank musiał zatem jeszcze przed dniem 3 października 2012 roku wiedzieć, że taka reklamacja została złożona przez A. S. (1). Skoro to nie A. S. (1) powiadomił centralę pozwanego Banku o tej reklamacji (zrobił to dopiero w rozmowie telefonicznej z pracownikiem pozwanego w maju 2013 roku), to oznacza, że ta reklamacja musiała dotrzeć do centrali. Znajduje to też potwierdzenie w zeznaniach A. S. (1), który podał, że pod koniec września 2012 roku otrzymał od pozwanego Banku informację telefoniczną, że złożona przez niego reklamacja została rozpoznana negatywnie. W toku procesu pozwany Bank nie przedstawił zatem żadnych dowodów, na podstawie których, można byłoby uznać zeznania powoda, w takim zakresie, w jakim podał, że przekazał reklamację do centrali za niewiarygodne. Trudno jest jednak ustalić, kiedy ta reklamacja została przekazana przez powoda do centrali. Nawet jeżeli powód przekazał reklamację nie od razu po jej złożeniu, tylko z opóźnieniem, to trudno uznać to za przykład ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.\nNie można zdaniem Sądu Rejonowego uznać, żeby pozwany Bank wykazał w niniejszym procesie, iż powód naruszył podstawowe obowiązki pracownicze, opisane w piśmie rozwiązującym umowę o pracę. Podkreślił przy tym jeszcze raz, że w toku procesu pracodawca nie może się powoływać na inne przyczyny, oprócz tych, które wskazał w pisemnym oświadczeniu. Wśród przyczyn rozwiązania z powodem umowy o pracę, wskazanych w piśmie z dnia 3 października 2012 roku, nie było np. przerabiania dat na umowach kredytowych (o których to zdarzeniach zeznawał J. K. (2), wskazując że Ł. Z. w czasie kontroli przeprowadzanej pod koniec września 2012 roku zauważył – przeglądając umowy kredytowe – kilkakrotne przerabianie dat w umowach kredytowych), czy też zarzutu molestowania pracownic. Odnosząc się do tego ostatniego zarzutu Sąd wskazał, że nie sposób nie zwrócić uwagi na to, że tylko A. K. (1) zeznała, że powód kierował do niej niestosowne uwagi i zgłaszał niemoralne propozycje. Żaden inny pracownik oddziału w L., który mieścił się przy ul. (...) nie słyszał, aby powód składał takie propozycje A. K. (1). W piśmie rozwiązującym umowę o pracę jako przyczynę zwolnienia powoda nie wskazano także jako przyczyny: zatrudnienia przez powoda w pozwanym Banku pracownika G. B., tylko z uwagi na fakt, że powód miał w stosunku do niego zobowiązania finansowe. Powód zaprzeczył zresztą tej okoliczności i podał, że zatrudnił G. B., gdyż był dobrym sprzedawcą i miał dużą bazę pośredników. Okoliczność ta nie znalazła także potwierdzenia w zeznaniach złożonych przez G. B.. Także w toku postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie o sygn. akt VI Ds. 58/13/Sp (c), ten zarzut nie został potwierdzony. W sprawie zostało przeprowadzone bardzo obszerne postępowanie dowodowe. Sąd przesłuchał wielu świadków, którzy pracowali wspólnie z powodem: M. G. (2), K. B., K. G., M. Ł., I. M., R. Z., D. M., M. N., D. S., G. B., M. B.. Oprócz A. K. (1) – żadna z osób, które pracowały z powodem w oddziale – nie potwierdziła, aby widziała, że powód naruszał procedury obowiązujące w pozwanym Banku. Zarzuty postawione powodowi opierały się tylko na niesprawdzonych informacjach.\nPozwany nie wykazał, że powód w sposób ciężki naruszył swoje podstawowe obowiązki pracownicze. Wobec tego powodowi przysługuje prawo do odszkodowania przewidzianego w art. 56 kp.\nZgodnie z art. 58 kp, odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 kp, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Jeżeli rozwiązano umowę o pracę, zawartą na czas określony albo na czas wykonywania określonej pracy, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej niż za 3 miesiące.\nZ powodem była zawarta w dniu 17 stycznia 2012 roku umowa o pracę na czas określony, która miała trwać do dnia 16 stycznia 2016 roku. W umowie o pracę określono wynagrodzenie powoda w wysokości 3.000 zł. Z zaświadczenia o wynagrodzeniu z dnia 27 czerwca 2013 roku wystawionego przez pozwany Bank wynikało także, że miesięczne wynagrodzenie powoda, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 3.000 zł.\nW związku z powyżej przytoczoną umową o pracę powoda i mając na uwadze treść art. 58 kp, odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym winno wynosić 9.000 zł. Sąd Rejonowy wskazał, że powód wykazywał, że oprócz umowy o pracę miał też zawartą z pozwanym Bankiem umowę o współpracę. Zdaniem strony powodowej, zakres obowiązków pracowniczych powoda był taki sam, jak zakres czynności stanowiący przedmiot umowy o współpracy i dotyczył wykonywania usług wyłącznie na rzecz (...) Bank S.A. Strona powodowa stała zatem na stanowisku, że strony faktycznie łączył jeden stosunek prawny (stosunek pracy), a wobec tego odszkodowanie należne powodowi powinno być wyliczane nie tylko w oparciu o wynagrodzenie powoda wynikające z umowy o pracę, lecz także w oparciu o wynagrodzenie, które powód otrzymywał na podstawie umowy o współpracy.\nSąd Rejonowy podniósł, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 roku w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U Nr 62, poz. 289), odszkodowanie określone w art. 58 kp, oblicza się według reguł obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop.\nWedług § 18 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 roku w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U Nr 2,poz.14) ekwiwalent za niewykorzystany przez pracownika urlop wypoczynkowy oblicza się dzieląc sumę miesięcznego wynagrodzenia przez współczynnik, o którym mowa w § 19 rozporządzenia, dzieląc tak otrzymany ekwiwalent za jeden dzień urlopu przez 8, a następnie mnożąc tak otrzymany ekwiwalent za jedną godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.\nZgodnie zaś z art. 172 kp za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Zmienne składniki wynagrodzenia mogą być obliczane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z okresu 3 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu; w przypadkach znacznego wahania wysokości wynagrodzenia okres ten może być przedłużony do 12 miesięcy.\nPozwany Bank wskazywał, że zakresy czynności wskazane w umowie o pracę oraz w umowie o współpracy nie pozostają w żadnej zależności ani relacji. Są to dwa zupełnie inne typy działalności, wymagające różnych kompetencji oraz wykonywane w różnych warunkach i na innych zasadach. W związku z zatrudnieniem na stanowisku dyrektora powód był zobowiązany przede wszystkim do wykonywania czynności związanych z zarządzaniem oddziałem, zarówno w zakresie czuwania nad wykonywaniem pracy przez pracowników, jak i kwestiami administracyjnymi. Był on odpowiedzialny m.in. za organizację pracy w oddziale oraz przygotowanie grafiku, harmonogramu pracy, list obecności. W związku z umową o pracę powód nie wykonywał czynności związanych z pozyskiwaniem klientów oraz doprowadzeniem do zawarcia z nimi umów o produkty bankowe. Czynności związane z pozyskiwaniem klientów oraz prezentowanie im oferty Banku realizowane są przez przedsiębiorców zewnętrznych na podstawie umów agencyjnych, których przedmiotem jest powierzenie czynności wskazanych w art. 6a Prawa bankowego. Czynności, o których mowa w art. 6a Prawa bankowego mogą być powierzone wyłącznie przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu na podstawie umowy zawartej na piśmie. Takim też współpracownikiem, któremu powierzono wykonywanie czynności outsourcingowych był powód, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Pełnomocnik pozwanego wskazywał przy tym, że jeżeli wolą strony pozwanej było zapewnienie oferowania swoich produktów wyłącznie przez przedsiębiorców na podstawie umów cywilnoprawnych, niewłaściwym i zbyt ingerującym w jej stosunki wewnętrzne byłoby narzucanie jej innej formy. W umowie o pracę nie został w żaden sposób określony zakres obowiązków powoda. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika także, że trudno jest rozgraniczyć, jakie czynności powód wykonywał w ramach stosunku pracy, a jakie w ramach umowy o współpracy. Pozwany Bank wszystkie osoby, które zajmowały się sprzedażą produktów (w tym np. kredytów) zatrudniał na podstawie 2 umów, czyli umowy o pracę i umowę o współpracę. Osoby te – jeżeli wcześniej nie miały założonej działalności gospodarczej – musiały działalność gospodarczą otworzyć.\nŚwiadek R. Z. (który także miał zawartą umowę o pracę i umowę o współpracę) zeznał, że czynności sprzedażowe wykonywał w ramach umowy o pracę, a gdy dochodziło do sprzedaży produktu, to rozliczenie tej sprzedaży następowało w ramach umowy o współpracy, tj. w formie wypłaty prowizji. Nie był w stanie określić jaki miał zakres obowiązków do wykonania w ramach umowy o pracę, a jakie w ramach umowy o współpracy. D. M. podał, że umowy te były połączone i wzajemnie się przenikały. Także M. N. zeznał, że umowy były powiązane i nie był w stanie rozdzielić obowiązków wynikających z umowy o pracę i umowy współpracy. M. E., który pracował u pozwanego jako dyrektor oddziału w G. podał, że umowa o pracę była zawarta na potrzeby administracyjne, które były wykonywane na rzecz pozwanego Banku. M. K. (2) podał, że zarejestrował działalność gospodarczą, podejmując pracę w pozwanym Banku, gdyż taki był wymóg. Umowa o pracę była w związku z zatrudnieniem w (...) a umowa o współpracę po to, by rozliczyć prowizję. Nie był w stanie rozdzielić obowiązków wynikających z jednej i drugiej umowy. K. K. (2), która była dyrektorem oddziału w K. wskazała, że nie jest w stanie rozdzielić czynności wykonywanych w ramach obu umów. Powód zajmował się zatem świadczeniem usług pośrednictwa finansowego na rzecz Banku – miał doprowadzić do sprzedaży jak największej ilości produktów pozwanego, zarówno osobiście, ale też przez podległych mu pracowników pozwanego. Z klientami pozwanego Banku spotykał się też w siedzibie pozwanego Banku. Za prowadzenie oddziału – za wyniki podległych mu pracowników, czyli za czynności wynikające z umowy o pracę, miał otrzymywać jednak prowizję, którą miał mieć wypłacaną na podstawie faktury, którą miał wystawić w ramach umowy o współpracy.\nNie był w stanie określić jaki miał zakres obowiązków do wykonania w ramach umowy o pracę, a jakie w ramach umowy o współpracy. Sąd wskazał, że wyrok Sądu Najwyższego, na który powoływała się zaś strona pozwana w piśmie procesowym z dnia 9 marca 2015 roku zapadł w innym stanie faktycznym, niż ten, który był przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. W sprawie o sygn. II PK 200/13 strona miała zawartą tylko jedną umowę – umowę cywilnoprawną, a powód prowadził działalność gospodarczą. Analogicznie w sprawach o sygn. I Uk 90/12, I PK 62/11 i I PKN 229/97 przedmiotem rozpoznania przez Sąd Najwyższy był jeden stosunek prawny łączący strony (stosunek cywilnoprawny), a powodowie wnosili o uznanie, że łączył ich z pozwanym stosunek pracy i Sąd miał rozstrzygnąć jaki charakter ma ten stosunek prawny: pracowniczy czy też cywilnoprawny. W niniejszej sprawie, strony miały zawarte dwie umowy: umowę o pracę i umowę o współpracę, gdzie też stroną był Z. G. (czyli osoba fizyczna), prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 6a Prawa bankowego, bank może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, wykonywanie usług pośrednictwa sprzedaży określonych produktów bankowych. Z powołanego przepisu, wynika zatem, że bank ma taką możliwość, a powierzenie podmiotowi zewnętrznemu (outsourcing) tej części działalności bankowej może nastąpić wyłącznie na podstawie umowy agencyjnej. Jednak bank przede wszystkim może wykonywać te zadania samodzielnie, a jeżeli tak, to realizuje je wówczas poprzez zatrudnionych pracowników. Powód natomiast był przede wszystkim pracownikiem pozwanego Banku. Mógł zatem wszystkie zadania nałożone na niego przez pracodawcę, w tym zadania sprzedażowe wykonywać w ramach stosunku pracy. Nie musiał mieć zawartej umowy o współpracy.\nBez znaczenia dla zakwalifikowania tych dwóch umów jako jednego stosunku pracy jest to przy tym to, że powód w pełni świadomie wyraził zgodę na zawarcie i umowy o pracę i umowy o współpracy (i którą to umowę zawarł jako osoba prowadząca działalność gospodarczą), a tym samym, że godził się na takie formy świadczenia pracy na rzecz pozwanego. Świadczenie tej samej rodzajowo pracy, co określona w umowie o pracę na podstawie kolejnej umowy o pracę czy też umów cywilnoprawnych jest bowiem kontynuowaniem stosunku pracy. Zawieranie takich umów stanowi obejście przepisów o czasie pracy czy też przepisów ubezpieczeniowych, gdyż obciążenia z tytułu płatności składek na ubezpieczenie społeczne są wówczas dla pracodawcy dużo niższe.\nSąd ustalił, że powód w okresie zatrudnienia w pozwanym Banku otrzymywał stałe miesięczne wynagrodzenie w wysokości 3.000 zł. Ponadto w oparciu o wystawione faktury w okresie trzech ostatnich pełnych miesięcy zatrudnienia otrzymał wynagrodzenie w wysokości 100.538,16 zł (tj. w wyniku realizacji faktur z dnia 3 lipca 2012 roku na kwotę 50.573,95 zł (k.107), w dniu 1 sierpnia 2012 roku na kwotę 47.097,79 zł (k.108) oraz na kwotę 450 zł (k. 476), a w dniu 14 września 2012 roku faktury na kwotę 2.452,24 zł, za którą w dniu 27 września 2012 roku otrzymał wynagrodzenie - potwierdzenie przelewu – k. 648). Razem za 3 ostatnie pełne miesiące pracy daje to kwotę 109.538,16 zł (tj. 3.000 zł wynikające z umowy o pracę x 3 oraz 100.538,16 zł). Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda z 3 ostatnich miesięcy pracy powoda Sąd ustalił na kwotę 36.512,72 zł. Odszkodowanie należne powodowi powinno zatem wynosić 3 x 36.512,72 zł, tj. 109.538,16 zł. Z uwagi na to, że powód domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 110.700 zł, to w pozostałej części powództwo zostało oddalone.\nOdsetek od odszkodowania powód domagał się od dnia 5 lutego 2015 roku, gdyż w tej dacie zostało zgłoszone roszczenie. Sąd powołał orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2003 roku (III PZP 3/03, OSNP 2004, nr 5, poz. 74), gdzie Sąd wskazał, że ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania. Pełnomocnik pozwanego pismo powoda datowane na dzień 5 lutego 2015 roku, w którym powód sprecyzował wysokość dochodzonego odszkodowania otrzymał w dniu 23 lutego 2015 roku. Wobec tego odsetki od odszkodowania zostały zasądzone od dnia 23 lutego 2014 roku, a w pozostałej części roszczenie w zakresie odsetek zostało oddalone.\nW piśmie procesowym z dnia 27 marca 2015 roku pełnomocnik powoda zmodyfikował powództwo w ten sposób, że cofnął powództwo w zakresie roszczenia o ustalenie. Pełnomocnik powoda nie zrzekł się jednak tego roszczenia, a pełnomocnik pozwanego – po otrzymaniu tego pisma – nie złożył oświadczenia, że wyraża zgodę na cofnięcie powództwa w/w zakresie. Wobec tego nie było podstaw do umorzenia postępowania w zakresie tego roszczenia.\nSąd Rejonowy oddalił powództwo o ustalenie, że powód był zatrudniony u pozwanego na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 17 października 2011 roku do 3 października 2012 roku z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 36.900 zł, gdyż powód nie wykazał, aby miał interes prawny w dochodzeniu tego roszczenia. Zgodnie zaś z art.189 kpc, powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Wyżej opisane roszczenie o ustalenie zostało złożone jedynie w celu wykazania, że powoda z pozwanym Bankiem łączył tylko jeden stosunek prawny (wynikający z umowy o pracę) i wobec tego, odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy powinno być obliczane w oparciu o wszystkie należności, które powód otrzymał od pozwanego, a nie jedynie w oparciu o wynagrodzenie wynikające z umowy o pracę. Brak interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 189 kpc ma miejsce wówczas, gdy stan niepewności prawnej może być usunięty w drodze dalej idącego powództwa o świadczenie, tak jak w niniejszej sprawie o odszkodowanie.\nSąd Rejonowy na podstawie art.477 2 § 1 kpc, nadał z urzędu wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości nie przekraczającej średniego miesięcznego wynagrodzenia powoda z 3 ostatnich miesięcy pracy powoda wynosiło, które wynosiło 36.512,72 zł.\nZgodnie z 100 kpc, w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak wyłożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu.\nW niniejszej sprawie powództwo w zakresie odszkodowania zostało uwzględnione prawie w całości, gdyż powód domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 110.700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 lutego 2015 roku, a została zasądzona kwota 109.538,16 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 23 lutego 2015 roku.\nMając na uwadze powyższe i na podstawie art. 100 kpc Sąd Rejonowy zdecydował, że zostanie zasądzony na rzecz powoda zwrot kosztów procesu.\nZgodnie zaś z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163 z 2002 roku, poz.1348) wynagrodzenie pełnomocnika w sprawie o nawiązanie umowy o pracę, uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, przywrócenie do pracy lub ustalenie ustania stosunku pracy winno wynosić 60 zł. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2011 roku ( I PZP 6/10, OSNP 2011, Nr 21-22, poz. 268) przyjęto, że podstawę zasądzenia przez Sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 § 1 kp w zw. z art. 58 kp stanowi stawka minimalna określona w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.\nZ tych też względów Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.\nZgodnie z art.113 ust.1 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu.\nBiorąc pod uwagę powyższe oraz uwzględniając wynik sporu, Sąd Rejonowy nakazał ściągnąć pozwanego Banku na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie) kwotę 5.477 zł (czyli 5 % opłaty od zasądzonej na rzecz powoda kwoty 109.538 zł) tytułem zwrotu nieuiszczonej opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód został zwolniony.\nApelację od powyższego wyroku wniósł pozwany zaskarżając go w części zarzucając mu naruszenie:\n- przepisów postępowania tj. art. 233 §1 k.p.c. poprzez błędną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym oraz dokonaną w sposób niewszechstronny ocenę materiału dowodowego to jest:\na/ zeznań świadka A. S. (1), polegającą na przyjęciu, że świadek w zakresie w jakim zeznawał o fałszowaniu podpisów, o czym to opowiadał mu świadek M. B. nie jest wiarygodny, z uwagi na konflikt z powodem oraz brak potwierdzenia w innych dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne, podczas gdy okoliczności powyższe same w sobie nie mogą dyskwalifikować zeznań świadka, a ponadto jego zeznania znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków W. M., M. M. i J. K. (2),\nb/ zeznań świadka J. K. (2), polegającą na przyjęciu, że świadek w zakresie w jakim zeznawał o informacjach przekazywanych przez świadka M. B. podczas kontroli w dniu 28 września 2012 roku oraz w zakresie prawdziwości zarzutów stawianych powodowi, nie jest wiarygodny, z uwagi na brak potwierdzenia w innych dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne, podczas gdy okoliczności powyższe same w sobie nie mogą dyskwalifikować zeznań świadka, a ponadto jego zeznania znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków W. M., M. M. i A. S. (1),\nc/ zeznań świadka W. M., polegającą na przyjęciu, że świadek w zakresie w jakim zeznawał o informacjach przekazywanych przez świadka M. B. w zakresie tego, że był zmuszany przez powoda do podrabiania dokumentów i fałszowania podpisów klientów na umowach, nie jest wiarygodny, z uwagi na konflikt z powodem, podczas gdy okoliczność powyższa sama w sobie nie może dyskwalifikować zeznań świadka, a ponadto jego zeznania znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków M. M., J. K. (2) i A. S. (1),\nd/ zeznań świadka M. M., polegającą na przyjęciu, że świadek w zakresie w jakim zeznawał o rozmowach przeprowadzonych ze świadkiem M. B. w zakresie tego, że był on zmuszany przez powoda do podrabiania dokumentów i fałszowania podpisów klientów na umowach, nie jest wiarygodny, z uwagi na fakt, że była ona podwładną W. M., podczas gdy okoliczność powyższa sama w sobie nie może dyskwalifikować zeznań świadka, a ponadto jej zeznania znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków W. M., J. K. (2) i A. S. (1),\ne/ zeznań świadka A. K. (1) polegającą na przyjęciu, że świadek w zakresie w jakim zeznawał o okolicznościach potwierdzających zarzuty stawiane powodowi w rozwiązaniu umowy o pracę nie jest wiarygodny, z uwagi na fakt, że z inicjatywy powoda została rozwiązana ze świadkiem A. K. (1) umowa o pracę, podczas gdy okoliczność powyższa sama w sobie nie może dyskwalifikować zeznań świadka, a ponadto jej zeznania znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków W. M., J. K. (2) i A. S. (2),\nf/ zeznań świadka M. B., polegającą na przyjęciu, że zeznania te są wiarygodne podczas gdy świadek M. B. podczas konfrontacji ze świadkami M. M. oraz A. S. (1), nie zaprzeczał, że przekazywał im informacje w zakresie nieprawidłowości w działaniach powoda a wyłącznie twierdził, że nie pamięta czy przekazywał takie informacje, co może świadczyć o tym, że świadek nie chcąc potwierdzić znanych mu okoliczności, nie chce również narazić się na ewentualny zarzut składania fałszywych zeznań, a zeznania świadka pozostają w sprzeczności z zeznaniami W. M., J. K. (2), M. M. i A. S. (3), co w konsekwencji doprowadziło Sąd I instancji do błędnego ustalenia, że powód nie naruszył w sposób ciężki podstawowych obowiązków pracowniczych oraz że wypowiedzenie przez pozwanego powodowi umowy o pracę w trybie art. 52 §1 pkt. 1 k.p. było nieuzasadnione.\nDodatkowo w zakresie sposobu wyliczenia odszkodowania pozwany wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego tj.\n- naruszenie art. 22§1 k.p. poprzez błędne uznanie, że umowa o pracę oraz umowa o współpracę zawarte przez pozwanego z powodem stanowiły jeden stosunek prawny podlegający przepisom prawa pracy, konsekwencją czego było uznanie przez sąd I instancji, że powód wykonywał czynności oferowania produktów bankowych określone w umowie o współpracy z dnia 17 stycznia 2012 roku, na podstawie umowy o pracę, podczas gdy umowa o współpracy z dnia 17 stycznia 2012 roku nie posiadała cech umowy o pracę i nie była wykonywana w warunkach charakterystycznych dla umowy o pracę, a była umową cywilnoprawną, opisaną w art. 758 i nast. k.c. oraz art. 6a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku prawo bankowe,\n- naruszenie art. 353 1 k.c. i art. 65 k.c. poprzez błędne uznanie, że dla określenia rodzaju stosunku prawnego istniejącego pomiędzy stronami nie ma znaczenia wola stron i swoboda zawierania umów, podczas gdy zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w jego granicach, strony posiadają wolną wolę w zakresie określania charakteru łączącego ich stosunku prawnego.\nZarzucając powyższe pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zwrot kosztów procesu.\nApelacja w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.\nRozpoczynając rozważania w sprawie, należy stwierdzić, że Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne, poczynione przez Sąd Rejonowy i argumentację prawną przedstawioną w motywach zaskarżonego wyroku, i ustalenia te uznaje za swoje, co powoduje, iż nie zachodzi potrzeba ich szczegółowego powtarzania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1997 roku, II UKN 61/97, OSNAP 1998 nr 9, poz. 104, wyrok SN z dnia 12 stycznia 1999 roku, I PKN 521/98, OSNAP 2000, nr 4, poz. 143).\nZdaniem Sądu Okręgowego bezzasadny jest zarzut swobodnej oceny dowodów.\nWskazać należy, że w myśl przepisu art. 233 §1 kpc Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 czerwca 1999 r. (II UKN 685/98, OSNP 2000/17/655) ramy swobodnej oceny dowodów wyznaczone są wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego.\nZdaniem Sądu Okręgowego ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji została dokonana w sposób odpowiadający przedstawionym wyżej kryteriom, a zarzuty skarżącej w tym zakresie są bezzasadne.\nSąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku bardzo dokładnie i wnikliwie przeanalizował zebrany materiał dowodowy. W żaden sposób nie można uznać, iż ocena dowodów jest, jak to widzi strona pozwana, oceną dowolną. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny i dokonaną ocenę prawną.\nJeżeli z określonego materiału dowodowego Sąd wyprowadza wnioski logiczne, poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 kpc.) i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo skutkowych, przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (wyrok SN z dnia 27 września 2002 r., II CKN 817/00, LEX nr 56906).\nReasumując dowodzenie naruszenia przez sąd zasad swobodnej oceny dowodów nie może polegać na przedstawieniu przez, stronę alternatywnego stanu faktycznego, a tylko na podważeniu przesłanek tej oceny ze wykazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna - czego skarżąca we wniesionej apelacji nie uczyniła.\nWbrew zarzutom apelacji Sąd Rejonowy ocenił wszystkie zaoferowane przez strony dowody, dokładnie je omówił wskazał, którym dowodom dał wiarę a którym wiary odmówił, prawidłowo uzasadniając przyczyny odmowy. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje tą ocenę.\nNależy podkreślić, że Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy przeanalizował zgromadzone dowody w tym zeznania wszystkich świadków.\nRację ma Sąd Rejonowy, iż żadna z przyczyn wskazanych w oświadczeniu woli pozwanego nie została potwierdzona dowodami zaoferowanymi przez pozwanego. W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony przez Sąd Rejonowy materiał dowodowy potwierdza, że nie zaistniała żadna z przyczyn wskazanych w piśmie rozwiązującym z powodem umowę o pracę. Sąd Okręgowy nie widzi potrzeby powtarzania prawidłowych ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy. Ocena zeznań świadków dokonana przez apelującego stanowi jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego.\nNależy za Sądem Rejonowym powtórzyć, że wbrew twierdzeniom pozwanego, nie można uznać, aby wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego pozwalały na stwierdzenie, że powód dopuścił się naruszenia ciężkiego podstawowych obowiązków pracowniczych. Sąd Rejonowy w sposób wyjątkowo wnikliwy odniósł się do wszystkich przyczyn wskazanych w piśmie rozwiązującym umowę o pracę, ta ocena została dokonana prawidłowo i brak jest podstaw do jej podważenia w jakimkolwiek stopniu.\nTakże nie doszło do art. 22§1 k.p. poprzez błędne uznanie, że umowa o pracę oraz umowa o współpracę zawarte przez pozwanego z powodem stanowiły jeden stosunek prawny podlegający przepisom prawa pracy. Nie budzi żadnej wątpliwości Sądu Okręgowego, że z materiału dowodowego wynika, iż niemożliwe jest rozgraniczenie, jakie czynności powód wykonywał w ramach stosunku pracy, a jakie w ramach umowy o współpracy. Pozwany wszystkie osoby, które zajmowały się sprzedażą produktów zatrudniał na podstawie 2 umów, czyli umowy o pracę i umowę o współpracę. Osoby te musiały działalność gospodarczą otworzyć i był to warunek zatrudnienia w pozwanym banku. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdził, że pracownicy posiadający dodatkowe umowy nie byli w stanie określić jaki mieli zakres obowiązków do wykonania w ramach umowy o pracę, a jaki w ramach umowy o współpracy. Słusznie zatem, wskazał Sąd Rejonowy, że powód był przede wszystkim pracownikiem pozwanego Banku. Mógł zatem wszystkie zadania nałożone na niego przez pracodawcę, w tym zadania sprzedażowe wykonywać w ramach stosunku pracy. Nie musiał mieć zawartej umowy o współpracy. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że świadczenie tej samej rodzajowo pracy, co określona w umowie o pracę na podstawie kolejnej umowy o pracę czy też umów cywilnoprawnych jest kontynuowaniem stosunku pracy oraz, że zawieranie takich umów stanowi obejście przepisów o czasie pracy czy też przepisów ubezpieczeniowych, gdyż obciążenia z tytułu płatności składek na ubezpieczenie społeczne są wówczas dla pracodawcy dużo niższe. Postępowanie pozwanego, który na podstawie umowy o pracę ustalił powodowi, jako dyrektorowi oddziału banku, relatywnie niskie wynagrodzenie, zaś w zawartej umowie cywilnej ustalił wynagrodzenie, które w istocie stanowi wynagrodzenie za obowiązki wykonywane w ramach łączącego stosunku pracy nie zasługuje na ochroną prawną, tym bardziej, że jak wynika to z zeznań świadków warunkiem zatrudnienia na podstawie umowy o pracę było zawarcie umowy cywilnej.\nChybiony jest także zarzut naruszenia art. 353 1 k.c. i art. 65 k.c. poprzez błędne uznanie, że dla określenia rodzaju stosunku prawnego istniejącego pomiędzy stronami nie ma znaczenia wola stron i swoboda zawierania umów. Sąd Rejonowy wbrew twierdzeniom apelacji nie wskazywał, iż nie ma znaczenia wola stron zawierających stosunek prawny. Jednakże dla ustalenia charakteru łączącego strony stosunku pierwszorzędne znaczenie ma sposób wykonywania spornej umowy. W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że świadczenie tej samej rodzajowo pracy, co określona w umowie o pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej jest kontynuowaniem stosunku pracy. Zawieranie takich umów stanowi obejście przepisów prawa pracy.\nKonsekwencją powyższego ustalenia jest prawidłowe zasądzenie odszkodowania w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie z obu łączących strony umów.\nMając na względzie powyższe uwagi, Sąd Okręgowy stwierdza, że wyrok Sądu Rejonowego jest trafny i nie został skutecznie podważony przez apelującego co uzasadnia oddalenie apelacji na podstawie powołanych przepisów oraz art. 385 k.p.c.\nO kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i §9 ust 1 pkt 1 w zw. z §10 ust 1pkt 1 i §21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. z 2015r, poz. 1800).


Psychosfera » Blog Archive » 3 powody nadużywania leków antydepresyjnych\nZaburzenia depresyjne szerzą się coraz mocniej, z drugiej strony, często też demonizujemy drobne trudności i przejściowe zaburzenia nastroju nazywając je depresją. Wprawdzie znacznie lepiej jest szukać profesjonalnej pomocy nawet jeśli ma się okazać, że nie jest potrzebna, niż chorować na depresję i nie zgłosić się po pomoc. Gorzej jednak dzieje się wtedy, kiedy osoby uważające, że posiadają pierwsze objawy depresji, zamiast zgłosić się po pomoc, leczą się same.\nPrzemysł farmaceutyczne zarabia w głównej mierze na lekach typu OTC – czyli preparatach i suplementach diety dostępnych bez recepty. Skoro pojawia się społeczne zapotrzebowanie, nic dziwnego, że pojawiają się też nowe preparaty antydepresyjne, będące najczęściej ziołowymi specyfikami mającymi doraźnie podnieść samopoczucie. Leki antydepresyjne, dostępne bez recepty bywają jednak nadużywane, a powody ich zażywania są zgoła inne niż powinny – nie chodzi bynajmniej o chęć uwolnienia się od stanów depresyjnych, lecz o:\npoprawę stosunków z rodziną i znajomymi – po antydepresanty sięgają osoby, które uważają, że leki pozwolą się im uporać z trudnościami rodzinnymi. Lek ma sprawić, że będzie łatwiej dogadać się z mężem czy teściową, kolegami z pracy bądź szefem. Oczywiście, jeśli depresyjny nastrój powoduje wycofanie z kontaktów społecznych, antydepresanty mogą pomóc poprzez wzmocnienie chęci do nawiązywania kontaktów. Nie naprawią jednak zepsutych relacji interpersonalnych.\npoprawę poczucia własnej wartości – sporo osób które wzięły udział w sondażu badającym opinie na temat leków psychiatrycznych (prowadzonego w 2006 roku przez Psychiatric Services) uważa, że leki antydepresyjne pozwalają na poprawę samopoczucia w kontekście myślenia o samym sobie – innymi słowy mówiąc – mała tabletka ma sprawić, że zamiast czuć się jak nieudacznik zaczniesz czuć się jak młody Bóg.\nWychodzenie z depresji poprawia wprawdzie myślenie o sobie poprzez redukcję myśli negatywnych, ale nie ma żadnych dowodów na to, że sprawia to tabletka. Do poprawy poczucia własnej wartości potrzeba zmiany przekonań, do których dochodzi się w trakcie psychoterapii towarzyszącej leczeniu farmakologicznemu.\npokonanie codziennego stresu – to najbardziej niebezpieczny powód sięgania po leki antydepresyjne. Część osób, nadmierne napięcie myli bowiem z symptomami depresji. W efekcie, zachowania nerwicowe stara się zwalczać poprzez środki przeznaczone do zupełnie innych trudności.\nPoza zażywaniem ziołowych antydepresantów dostępnych bez recepty na powyższe problemy, coraz częściej zdarza się, że z podobnymi trudnościami zgłaszają się do psychiatrów pacjenci prosząc o przepisanie leków psychiatrycznych.\nTagi: Depresja, farmakoterapia, leczenie, leczenie depresji, leki antydepresyjne\nData wpisu: piątek, 7 sierpnia, 2009, godz. 18:51. Kategoria Depresja, Psychiatria.


gry w PolskieRadio.pl (3)\n"Wiedźmin" z ulgą podatkową? Projekt ustawy ws. sektora gier\n- Projekt polega na tym, żeby producenci z sektora game development byli objęci ulgą do podatku CIT na produkcję kulturowych gier - mówi w rozmowie z portalem PolskieRadio24.pl podsekretarz stanu w ministerstwie kultury i dziedzictwa narodowego Paweł Lewandowski. Projekt zakłada możliwość odliczenia 19 procent – czyli całego podatku CIT. Zobacz więcej na temat: gry cit podatek abonament rtv Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego\nKasyno w Sopocie\nKasyno było jedną z najsłynniejszych i najbardziej kontrowersyjnych atrakcji międzywojennego Sopotu. Krąży wiele legend na temat tego miejsca. Zobacz więcej na temat: Sopot hotel gry\n100 na 100: Karol Borsuk - pionier polskich planszówek\n- Czy to "Hodowla zwierzątek"? - Tak, Karol Borusk przy telefonie". Tak podobno zaczynało się wiele rozmów telefonicznych w domu polskiego profesora matematyki, twórcy legendarnej gry towarzyskiej. Zobacz więcej na temat: Czwórka Jakub Jamrozek Anna Hardej gry gry planszowe\nGry psychologiczne. Sprawdź, jak dobrze znasz siebie\n- Projekt zaczął się w 2015 roku. Prowadziłem wtedy szkolenia biznesowe, na których często wykorzystywałem gry psychologiczne. Ta forma pracy cieszyła się sporym zainteresowaniem, więc postanowiłem ją przenieść na inny grunt - mówił Piotr Burkacki, psycholog i trener, pomysłodawca imprezy. Zobacz więcej na temat: Czwórka Kamil Jasieński gry gry planszowe\nJak odbić się od dna w przestępczym fachu?\nJak uratować ogromną organizację przestępczą, która ze względów politycznych musi upaść? Nasz Trójkowy detektyw na przykładzie chińskich gier strategicznych tłumaczy, co należy zrobić w takiej sytuacji. Zobacz więcej na temat: foto Chiny gry detektyw Trójka Katarzyna Cygler\nPixel Heaven. Najważniejsza impreza dla fanów gier retro\nTrwa nabór zgłoszeń gier do największego w Polsce corocznego konkursu na najlepsze gry niezależne: PIXEL AWARDS 2018 - konkurs, który tradycyjnie odbywa się w ramach Festiwalu Pixel Heaven. Zobacz więcej na temat: Czwórka Kamil Jasieński gry konkurs gry komputerowe\nTajemnice kart do gry\nTym razem konkurs związany był z wystawą w Zamku Królewskim w Warszawie "Wchodzę! Karty do gry z kolekcji Andrzeja Rzepkowskiego". Zobacz więcej na temat: Katarzyna Jankowska gry wystawa Zamek Królewski\nUlga na gaming. Programiści pilnie poszukiwani\nMinistertwo Finansów pracuje nad zmianami w systemie podatkowym, które miałyby być przynętą na przykład dla twórców gier. Zobacz więcej na temat: Piotr Gociek Daniel Wydrych programowanie informatyka NAUKA gry komputerowe gry\n97 sposobów na nudę w książce Joanny Glogazy\n- Moją intencją było zebranie w jednym miejscu wszystkich znanych mi gier towarzyskich. Pomyślałam, że stworzę coś na wzór książki kucharskiej dla gier. Pogrupowałam je na kategiorie, żeby łatwiej było wybrać te na podróż, imprezę czy randkę - opowiadała autorka książki "W to mi graj" Joanna Glogaza. Zobacz więcej na temat: Czwórka Beata Kwiatkowska gry planszowe gry zabawa zabawy zabawa kreatywna\nTotalizator Sportowy rozpoczyna pilotaż gier na automatach. Pierwsi gracze będą mogli zagrać na nich już za blisko miesiąc. Celem pilotażu jest zdobycie wiedzy o oczekiwaniach i preferencjach klientów oraz doświadczeń w implementacji nowych przepisów w zakresie gier hazardowych. Zobacz więcej na temat: totalizator sportowy gry\nARP wspiera młodych twórców gier. Pieniądze i nie tylko\nTym, którzy potrafią programować i mają ciekawy pomysł Agencja Rozwoju Przemysłu chce dać mentorów i pieniądze na rozwój. Dziś swoje gry pokazywali uczestnicy programu ARP Games, głównie studenci. Branża gamingowa to potężne pieniądze i ogromne możliwości. Czy w Polsce znajdą się ci, którzy będą w niej narzucać tempo? Sprawdzał to Marcin Jagiełowicz. Zobacz więcej na temat: gry wideo gry\n"Baniak" na YouTubie: jestem szczery ze swoją publicznością\nMichał „Baniak” Bańka – od 2013 roku prowadzi kanał filmowy "Baniak Baniaka", który jest poświęcony w 100 proc. grom fabularnym. Po kilku latach działalności zdobył tysiące fanów, dzięki regularnym publikacjom, humorowi i oferowaniu wsparcia dla Mistrzów Gry. Zobacz więcej na temat: Czwórka gry gry komputerowe youtube vlog vloger Mateusz Kulik\nGracze i twórcy gier - czas pogadać\n- Twórcy gier twierdzą, że są bardzo otwarci na graczy, przyjaźnie nastawieni - mówi Krzysztof Jarnicki, prowadzący warszawskie spotkania Pog(R)adajmy. - Owszem są przyjaźnie nastawieni, ale poza naszą imprezą raczej nie kontaktują się z graczami, mają spotkania branżowe - dodaje. Zobacz więcej na temat: Czwórka Kamil Jasieński gry gry komputerowe\nGames Academy. Będzie rewolucja w branży gier online?\nO tym wyjątkowym wydarzeniu, które rozpocznie się już 6 grudnia, powiemy w trzeciej godzinie audycji. Ale to nie wszystko. Zobacz więcej na temat: Czwórka gry gry komputerowe internet\nTrendy w branży gier i technologii na 2018 rok\nW magazynie nowych technologii prognozy co w świecie technologii i gier przyniesie nam najbliższe 12 miesięcy. O nowych możliwościach, które zyskamy dzięki sztucznej inteligencji i technice 5G, mówił Konstanty Młynarczyk, redaktor naczelny serwisu Chip. Natomiast Paweł Olszewski z serwisu Polygamia i Tadeusz Zieliński ze studia Flying Wild Hog wskazali najważniejsze tytuły gier, na które warto czekać. Zobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 gry wideo gry gry komputerowe nowe technologie sztuczna inteligencja\nHazard daje zarobić\nUstawa hazardowa przyniosła Skarbowi Państwa, z tytułu podatku od gier w 2017 roku dodatkowe 200 mln złotych, ale rząd chce, by te wpływy były jeszcze większe. Zobacz więcej na temat: gry Ministerstwo Finansów automatyka budżet Polski\nSkarbówka zatrzymała tysiące nielegalnych maszyn do gier\nMiędzy 1 stycznia 2017 roku a 31 stycznia tego roku Służba Celno-Skarbowa zatrzymała w całym kraju 24 tys. nielegalnych automatów do gier – poinformowała Krajowa Administracja Skarbowa. Zobacz więcej na temat: gry lotto spółka cywilna kodeks karny


Ile Ryszard Czarnecki straci na "szmalcownikach"? "Zmiany dotyczą jedynie obowiązków i przywilejów" - Świat - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\nRyszard Czarnecki / PAP / Wiktor Dąbkowski\nmieszkanie pieniądze Thun czarnecki oszczędności europarlament PE majątek RyszardCzarnecki odwołanie szmalcownicy\na czy tu i teraz, ktoś widział większego szmalcownika od obatela?? Przecież to taki sprzedajny kulfon!\nJedni cenią swój honor, inni pieniądze.\nWyborcy obatela pewno dumni jesteście ze swoich decyzji! Ale co ja też tam. Głópkowi po drodze z głupkami!\nCiekawe ile jest warte te drugie mieszkanie bez żony...\nniechby nawet zyskał,byle nie pokazywał swojej zakazanej gęby w TV !!!\nUE to szambo co drugi to kapuś i pijak ..\nObatel Czarnecki myslal ,ze 70 lat po wojnie mozna sie nachapac na szmalcownikach\nMoja babcia mowila: dziecko, a czego ty oczekujesz od obecnych politykow? Przeciez szlachte i inteligencje w y m o r d o w a l i w czasow 2 wojny swiatowej, a to co pozostalo, to.........\nThun, sprzedała Polskę jak niektórzy ze szmalcowników.\nChochol, paranoia poloniensis!\nW Polsce nawet pies z kulawa noga się o RCZ nie upominał, a na pewno nie Pan Prezes. Jedynie CZR miotał sie produkując emaile i ulotki. Polska nic nie straciła, jego miejsce zajmie prof. Kranodebski Z. No to teraz koniec z ujadaniem RCZ.\nUtyje i umrze?\nJudasz pobierał za donosicielstwo na przyjaciół 30 monet.Za szkalowanie własnego państwa ,jakie honorarium wypłacają w Brukseli.\nMilczeć lewckie POmioty.\nTa cała Thun dlaczego pozostaje bezkarna. Za swoje nieprawdziwe wypowiedzi powinna ponieść karę. To właśnie za czasów jedynie słusznej PEŁO nie było demokracji - Wygnać to babsko z Polski..\nCzarnecki nic nie straci. Ważne jest ile straciła Thoom i w związku z tym ile straciła PO? Dużo, oj dużo. Próg wyborczy zagrożony.\npanie Ryszardzie gratulacje tak załatwić na cacy panią Różę .Można POwiedzieć mamy ją z głowy. Jeszce raz gratulacje.\nPanie Ryszardzie nigdy nie zamienię sympatii do pana na tysiące bukietów róż\nPodobno Rycho-Obatel to syn Biskupa wrocławskiego?Matka chcąc ukryć owoc wyjechała do Anglii i tam się urodził nasz wspaniały katolik .Stąd jego zamiłowanie do chrześcijan i wstąpienie do ZCHN.Teraz bogaty jak jego tata i tym samym sposobem\nWidzisz knurze opasły możliwości ci nieco przygasły\nWidzisz zdziro sądzisz po sobie .\nKibolskie szaliki teraz na ścianach mu się pewnie nie pomieszczą...


papieros, dom duchów - Archiwum snów - ezoforum.pl\npapieros, dom duchów\nProszę i interpretacje moich dwoch snów dzisiejszych\nPierwszy, który miałam nad ranem. Szłam starówką miasta w którym mieszkam. Przede mną szedł mój kolega. Był jednak zdecydowananie wyzszy niz w rzeczywistosci i palił papierosy chociaz on jest w realu niepalacy. Chodził jakby był nacpany, cala szerokoscia uliczki, zwalnial przyspieszał. Tak, że ciagle zmieniał pozycje wzgledem mnie, byl albo za mna, albo przede mna, albo obok. Jednak unikal kontaktu ze mna..\nDrugi sen miałam przed chwila w czasie drzemki. Sniło mi sie ze brałam udział w takim niby reality show, który odbywał sie w nawiedzonym domu. Musielismy znajdowac wskazowki, zeby dostawac sie do kolejnych pokojow ( cos jak w grach escape , ja w zadna nie gralam przez ostatnie miesiace )\nbyła tam rowniez moja kolezanka\nchodzilysmy po ciemnych pomieszczeniach, ale nic sie zlego nie dział\njednak w pewnym momencie moja kolezanka zaczela sie do mnie dobierac :!: . nie jestem lesbijka ale ani mi to nie przeszkadzalo ani podobało..\npoźniej pamietam rozmowe z innymi uczestnikami tego programu. trzeba bylo ustalic kto zostanie reporterem... ja zadeklarowalam sie ze jak pierwsza odpadne to zostane i bede za nimi biegac z kamera\na pozniej biegałam do okoła jakiegos pomieszczenia, tak jakbym turlała sie po scianach. ktos byl w srodku, ale nie pamietam..\nczy to moze cos znaczyc ?\npozdraiem i dziekuje\nWłasnie chopak z pierszego snu jest dla mnie atrakcyjny, jednak to bardziej przyjaciel. Ma on nam mnie bardzi silny wplyw, ale zawsze myslalam ze pozytywny..Ale to prawda pewne jego cechy mi nie pasuja..\nnatomiast drugi sen jest trudno opisac bo wlasnie skladal sie z takich fragmentow nie trzymajacych sie kupy...\npomiszczenia sa mroczne ale nie czarne, sa puste, ale gdzieniegdzie znajduja sie jakies meble, z ktorych wyciagam narzedzia ktore moga mi sie przydac..\njednak jestem raczej moralna osoba, wiec nie wiem co mogloby sie stac zeby to sie zmienilo.


Poradnik Adobe Photoshop CS5 Extended - Kuler i usługi interaktywne CSlive, cz. II - Strona 1 - Poradniki - aplikacje - Swiatobrazu.pl\nPoradnik Adobe Photoshop CS5 Extended - Kuler i usługi interaktywne CSlive, cz. II\nDo tej pory omówiłem sens powstania i działanie Kulera. Jak można było zobaczyć na przykładach, społeczność internetowa Kuler jest dość rozwinięta. Stworzonych zostało już dziesiątki tysięcy motywów kolorystycznych do wykorzystania w aplikacjach Adobe (nie tylko Adobe Photoshop). Teraz zajmę się omówieniem szczegółowo tzw. trybów pracy Kulera, w trakcie tworzenia nowych próbek kolorystycznych. Tryby pracy czy też reguły barwne dotyczą teorii koloru, dlatego też będę dotykał tu wielu zagadnień np. dopełnianie się barw, analogia kolorów itp.\nCzytaj także: Poradnik Adobe Photoshop CS5 Extended - Kuler i usługi interaktywne CSlive, cz. IV


71-letni mieszkaniec Kościerzyny w poniedziałkowe popołudnie zobaczył jak młody mężczyzna wychodzi z pełnym workiem z piwnicy sąsiadki. Sąsiad od razu zadzwonił na numer alarmowy 112 po czym przystąpił do ujęcia złodzieja.\nSkierowani na miejsce policjanci zatrzymali ujętego 20-letniego mieszkańca powiatu kartuskiego. Mężczyzna trafił do policyjnego aresztu. Jak wynika ze wstępnych ustaleń, 20-latek wyłamał skobel w drzwiach piwnicy, z wnętrza ukradł produkty spożywcze o wartości 200 zł, zapakował je w worek i próbował je ukraść.\nZatrzymany mężczyzna w rozmowie z policjantami przyznał się do kradzieży. W środę 20-letni sprawca usłyszał zarzut kradzież z włamaniem, za które grozi kara pozbawienia wolności do 10 lat.


Bartłomiej Kowalczuk· 8 kwietnia 2021\nOgrom danych tekstowych to zmora niejednej organizacji. Setki komentarzy, opinii i artykułów zalewają bazy danych firm i pomimo podejrzenia, że mogą z nich płynąć cenne informacje biznesowe, dane tekstowe są często pomijane w procesach decyzyjnych. Nierzadko okazuje się jednak, że wiedza ukryta w tym pozornie nieprzystępnym źródle danych jest bezcenna! W tym miejscu nasuwa się pytanie… czy jesteśmy w stanie wnioskować z tekstu w szybki i bezbolesny sposób?\nBartłomiej Kowalczuk. Machine Learning Engineer w Tidio. Absolwent Data Science na Uniwersytecie Warszawskim, doświadczenie zdobywał w branży fintech jako Data Scientist. Zafascynowany podejściem self-learning i destylacją wiedzy modeli, które usprawniają wdrożenie zaawansowanych algorytmów w realnych przypadkach biznesowych.\nW odróżnieniu od np. wskaźników finansowych, gdzie wartości liczbowe są bezpośrednio interpretowalne, nieustrukturyzowany format danych tekstowych nie pozwala na prostą i szybką analizę. Jeżeli jednak razem z takimi danymi zbieramy przydatne metryki, jak np. ilość gwiazdek przy recenzji produktu, to możemy próbować automatyzować proces wyszukiwania pozytywnych i negatywnych cech naszego produktu. Moglibyśmy to osiągnąć poprzez analizę sentymentu wobec wykrytych w tekście jednostek – takich jak ekran telefonu czy interfejs głośnika.\nNajczęściej mamy jednak do czynienia z tekstem pozbawionym jakichkolwiek etykiet – przykładem takich danych są konwersacje z klientami. W takiej sytuacji możemy ręcznie je analizować lub stworzyć zestaw heurystycznych algorytmów opartych o wyrażenia regularne wykrywające określone, arbitralnie, kategorie. Jest to niestety związane ze znacznym wydłużeniem czasu analizy i ciężką, ręczną pracą analityka. Na szczęście mamy dostępny zestaw metod znacznie ułatwiający ten proces!\nReprezentacja tekstu w przestrzeni wielowymiarowej\nIdentyfikacja skupisk w tekście\nW celu umożliwienia zaawansowanej automatyzacji analizy tekstu, musimy przekształcić go w format obsługiwany przez algorytmy uczenia maszynowego – w numeryczną wersję tekstu. Takim formatem mogą być wektory określające znaczenie słów w przestrzeni.\nJednym z aktualnie najlepszych rozwiązań do tworzenia takich wektorów jest wykorzystanie wstępnie wytrenowanych algorytmów opartych o architekturę Transformer. Pozwalają one na stworzenie, opartej o kontekst, reprezentacji słów (a także całych zdań) w przestrzeni wielowymiarowej. W najprostszych słowach podobne teksty są dzięki takim modelom reprezentowane w przestrzeni blisko siebie.\nWykorzystując model wyspecjalizowany w tworzeniu reprezentacji całych zdań możemy przekształcić poniższe cytaty (z pewnego znanego serialu mockumentalnego) w wektory, a następnie obliczyć podobieństwo cosinusowe pomiędzy nimi, aby zweryfikować czy reprezentacje podobnych tekstów faktycznie są bliskie siebie.\nPierwsze dwie wiadomości mają dosyć podobną treść, a trzecia dotyczy czegoś zupełnie innego. Przeliczenie podobieństwa cosinusowego dla danych reprezentacji (w parach 1-2 i 1-3) ukazuje spodziewany rezultat – miara podobieństwa pierwszej pary jest znacznie wyższa niż drugiej pary.\nAlgorytmy oparte o architekturę Transformer wyróżniają się ogólnodostępnością w formie dostosowanej na podstawie ogromnych zbiorów danych tekstowych. Nasza rola, w ich użytkowaniu, może sprowadzić się do prostego ściągnięcia danego modelu i przeliczenia go na naszych danych. Oczywiście, moglibyśmy go dostosować na naszych danych, ale w tym rozwiązaniu chodzi nam o prostotę i szybkość.\nMając dane tekstowe w numerycznej formie, możemy przystąpić do analizy wykorzystując modele uczenia maszynowego. Brak etykiet powoduje, że musimy sięgnąć po alternatywne metody takie jak uczenie nienadzorowane. Oznacza to, że w trakcie treningu (dostosowywania modelu do danych) nie wskazujemy bezpośrednio klas obserwacji i chcemy, aby nasz algorytm sam wyodrębnił grupy obserwacji na podstawie ich cech. W przypadku danych tekstowych te cechy to tak naprawdę kierunek wektora będącego reprezentacją słowa (tekstu) w przestrzeni wielowymiarowej. Naszym celem jest więc identyfikacja skupisk tekstów o podobnym znaczeniu – podobnym kierunku.\nPrzetworzone dane tekstowe możemy wrzucić do modelu nienadzorowanego, który zidentyfikuje klastry. Niewielkim kosztem możemy go dostosować do danych przez tuning hiperparametrów.\nZOBACZ TEŻ: Pracuj mądrze, a nie ciężko. Sztuczki i skróty w R Studio\nJednym z takich modeli, który niezwykle dobrze radzi sobie z danymi tekstowymi, chociażby ze względu na eliminację szumu jest DBSCAN (z ang. Density-based spatial clustering of applications with noise).\nTen algorytm, w dużym uproszczeniu, identyfikuje grupy obserwacji w gęstych regionach i pomija pozostałe. Dzięki temu obserwacje odstające czy szum, nie zostaną przyporządkowane do klastrów “na siłę”, jak to ma miejsce w przypadku np. algorytmu k-średnich, gdzie każda obserwacja musi zostać przyporządkowana do wcześniej zdefiniowanej liczby skupisk.\nTak jak jest to zaprezentowane na poniższej ilustracji – w przypadku algorytmu k-średnich każdy punkt należy do jakiegoś klastra, a w przypadku DBSCANu zidentyfikowane są rejony o największej gęstości pozostawiając szum (szare kropki) nietknięty.\nWykorzystując DBSCAN otrzymamy skupiska o dużej gęstości – zawierające teksty o bardzo zbliżonym znaczeniu. Szum, znacznie utrudniający analizę zostanie pominięty – mogą być nim np. wiadomości spam lub zupełnie niezwiązane z produktem opinie. Możliwe, że takie wiadomości lub opinie są warte dodatkowej analizy, lecz jeśli chcemy skupić się na głównych grupach/kategoriach, to pominięcie szumu zdecydowanie pozytywnie wpłynie na przebieg analizy.\nOtrzymane skupiska możemy przeglądać ręcznie i sami identyfikować kategorię tekstu np. opinii dotyczących wad telefonu lub podobnych pytań. Możemy także wizualizować klastry po zredukowaniu wymiarów reprezentacji wektorowej tekstu, wykorzystując techniki jak PCA czy UMAP. Klastry na zbiorze wszystkich dialogów z pewnego znanego serialu mockumentalnego, takie jak:\n… możemy zwizualizować w trzech wymiarach po redukcji wymiarów reprezentacji wektorowych wykorzystując technikę PCA z trzema komponentami (jak na poniższej ilustracji, gdzie każdy kolor oznacza inny klaster i widocznych jest 8 klastrów). Podobne do siebie linijki transkryptu są do siebie wyraźnie zbliżone.\nBardziej zaawansowanym podejściem jest jednak próba zautomatyzowanej identyfikacji tematów w poszczególnych klastrach. Standardowym podejściem jest ekstrakcja najistotniejszych słów poprzez macierz TF-IDF. Jednak prosta modyfikacja tego podejścia polegająca na tworzeniu macierzy TF-IDF wewnątrz klastra (class-based TF-IDF,) a nie na całym korpusie tekstu znacząco ułatwią interpretacje skupisk.\nW ten sposób możemy wyodrębnić skupiska podobnych tematów, a także niewielkim kosztem automatycznie nazywać te skupiska poprzez najistotniejsze terminy znajdujące się w tekście. Jedno z takich skupisk, zawierające zdania podobne do tych z przykładu obliczania podobieństwa miarą cosinusową, zostało określone słowami: raise, ask, salary, schedule, compensation, Michael – bez problemu możemy zinterpretować temat poruszany w tym klastrze. Otrzymane tematy możemy następnie ujednolicić do kilku kategorii lub wykorzystywać je w niezmienionej formie.\nZ livechata Tidio na co dzień korzystają tysiące użytkowników stron internetowych, przeprowadzając miliony konwersacji z działami obsługi klienta. Zbiór danych, które gromadzimy dzięki naszemu widgetowi stale się powiększa, aktualnie przewyższając już 2TB. Wykorzystując opisane wyżej techniki znacząco przyspieszyliśmy proces analizy konwersacji i pozyskiwania wartości biznesowych z tekstu, który wyjściowo nie był oznaczony. Praca na zbiorze danych tekstowych wymaga poświęcenia i pasji do strukturyzacji danych. Wartość biznesowa jaka płynie z analizy tekstu dla całej firmy i rozwoju produktu zdecydowanie jednak przewyższa konieczne do zainwestowania nakłady pracy.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Pasjonujesz się analizą tekstu i chciałbyś dołączyć do zespołu Tidio? Zaaplikuj na nasze stanowiska.\naianaliza danychartykuł sponsorowanytext clusteringTidio


Weekendowa piekarnia #46: Borodinsky - Coś niecoś\nZ małym poślizgiem prezentuję kolejny przepis zaproponowany przez Tatter. O ile do bajgli miałam pewne “ale”, tu nie mam żadnych wątpliwości – chleb wejdzie do stałego repertuaru. Pyszny, wilgotny, ciemny, pięknie pachnący… i prosty w wykonaniu. Nie ma rady, piec trzeba. Poniżej przepis za gospodynią tego wydania Piekarni.\nSkładniki: 450g zakwasu żytniego razowego 150%, 380g maki żytniej jasnej, 8g soli morskiej (dałam łyżeczkę zwykłej), 160g letniej wody, 35g melasy, 20g słodu (użyłam, jak poprzednio, jęczmiennego w proszku, i dałam łyżeczkę), 7g mielonej kolendry, 5g całych nasion kolendry (pominęłam)\nWszystkie składniki dokładnie mieszam. Bardzo lepkie i dość rzadkie ciasto przekładam do wysmarowanej oliwa z oliwek i posypanej całymi ziarnami kolendry chlebowej blaszki (ciasto wypełnia nieco ponad połowę foremki). Przykrywam naoliwiona folia przezroczysta i zostawiam do wyrośnięcia (u mnie trwało to ok. 4,5h). Gdy ciasto wypełnia już prawie cala foremkę, rozgrzewam piec do 230 stopni.\nPosypuje wierzch chleba ziarenkami kolendry. Piekę chleb przez 15 min w 230C, później zmniejszam temperaturę do 200 C i piekę kolejne 40 min.


Od poniedziałku będą obowiązywały zmiany na DK16 na odcinku od Olsztyna do Wójtowa : Radio Olsztyn\nOd poniedziałku będą obowiązywały zmiany na DK16 na odcinku od Olsztyna do Wójtowa\nZamiast drogą krajową nr 16, kierowcy pojadą drogą lokalną numer 55. Zmiany będą obowiązywały do 30 czerwca 2018 roku.\nJak poinformowała Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, objazd został wyznaczony z powodu budowy obwodnicy Olsztyna. Wszystko wskazuje na to, że prace nad największą inwestycją drogową w regionie postępują zgodnie z harmonogramem. To znaczy, że planowana data zakończenia robót zaplanowana w czerwcu przyszłego roku jest wciąż realna.\nAutor: A. Dybcio/ K. Piasecka\nPiS zablokuje krajową „16” Jeśli nadal nie będzie decyzji dotyczących modernizacji przebiegającej przez Warmię […]\nZmiany w realizacji spisu rolnego. GUS wstrzymuje wywiady bezpośrednie w gospodarstwach W związku z utrzymującym się wysokim poziomem zachorowań, spowodowanych pandemią […]\nWięcej w zmiany, droga krajowa numer 16\nPosłowie będą dyskutować nad kolejnymi zmianami w programie „Rodzina 500 plus”\nNa najbliższym posiedzeniu sejmu posłowie będą rozmawiać o zmianach w programie "Rodzina 500 plus" i dostępności do form opieki nad dzieckiem do lat 3 - powiedziała...


Galeria Wilanów Archives - NowaWarszawa.pl\nRedakcja Styczeń 14, 2015\nGaleria Wilanów ma być jednym z dwóch obiektów wielkopowierzchniowych w bliskim otoczeniu miasteczka Wilanów. To duże osiedle mieszkaniowe dotychczas nie doczekało się żadnej infrastruktury handlowej ani usługowej, która ożywiłaby senne blokowisko. Inwestorem galerii jest firma GTC, która poza Galerią Wilanów…\nRedakcja Wrzesień 29, 2014\nGlobe Trade Centre S.A. (GTC) kontynuuje uzupełnianie swojego najnowszego projektu handlowego kluczowymi najemcami. Spółka podpisała umowę najmu z H&M, światowym liderem sprzedaży odzieży. H&M najmie 2 600 mkw. powierzchni handlowej w Galerii Wilanów w Warszawie. H&M to szwedzka firma odzieżowa, a…\nRedakcja Maj 26, 2014\nFirma GTC kontynuuje prace nad przygotowaniem Galerii Północnej na warszawskiej Białołęce. Budowa ruszy prawdopodobnie w przyszłym roku. GTC pracuje nad zdobyciem niezbędnych pozwoleń administracyjnych, potrzebnych do rozpoczęcia budowy Galerii Północnej na Białołęce oraz Galerii Wilanów.W tym momencie spodzi…


Cena ropy naftowej znowu mocno w dół. Koronawirus to tylko jeden z problemów - Money.pl\nStrona głównaGiełdaKoronawirusCena ropy naftowej znowu mocno w dół. Koronawirus to tylko jeden z problemów\nCena ropy naftowej znowu mocno w dół. Koronawirus to tylko jeden z problemów\nRopa naftowa znowu wyraźnie tanieje. Koronawirus jest w tym przypadku tylko jednym z problemów. Mimo prognoz mówiących o mniejszym popycie na surowiec, kraje Bliskiego Wschodu zapowiadają "produkcyjną ofensywę".\nRopa naftowa nie była tak tania od lat. (Fot: EPA/ALI HAIDER)\nPo załamaniu na rynku ropy naftowej w poniedziałek, gdy cena baryłki spadła z 45 dolarów w okolice 32 dolarów, wtorek przyniósł wyraźne odbicie. Nie ma jednak mowy o stabilizacji. W środę znowu notowania poszły w dół i ruch ten jest kontynuowany także w czwartek.\nOkoło godziny 13:00 na giełdzie w Londynie baryłka ropy kosztowała około 33,5 dolara. To o ponad 6 proc. niższa cena niż poprzedniego dnia.\n- Notowania ropy naftowej nadal znajdują się pod presją podaży. Cena tego surowca wciąż oscyluje niewiele powyżej poziomu 30 dolarów za baryłkę, czyli na poziomach minimów z 2016 roku - komentuje sytuację Dorota Sierakowska z Domu Maklerskiego BOŚ.\nEkspertka rynku surowców podkreśla, że uwarunkowania fundamentalne i dynamicznie zmieniająca się sytuacja na świecie w obliczu koronawirusa sprawiają, że ceny ropy pozostają rozchwiane.\nW środę ciosem dla notowań ropy naftowej okazał się komunikat ze strony Stanów Zjednoczonych o wstrzymaniu podróży do USA z Europy. To kolejny czynnik, który może negatywnie przełożyć się na popyt na paliwa. Rozprzestrzeniający się koronawirus sprawia, że wiele lotów zostało wstrzymanych, biura podróży znacząco ograniczyły swoją działalność, pojawiają się także ograniczenia w handlu, co przekłada się negatywnie na popyt na paliwa.\n- Istnieją uzasadnione obawy o to, że spowolnienie popytu na ropę będzie odzwierciedlane w danych w kolejnych tygodniach i miesiącach - podkreśla Sierakowska.\nTymczasem w tym tygodniu Międzynarodowa Agencja Energetyczna (MAE) podała prognozy spadku globalnego popytu na ropę w 2020 roku. Ma to być pierwszy spadek od 2009 roku, czyli od czasu poprzedniego dużego kryzysu gospodarczego.\n- Tegoroczny słaby wynik to oczywiście w przeważającej mierze skutek koronawirusa, który w samym pierwszym kwartale tego roku prawdopodobnie ograniczy popyt na ropę o niebagatelne 2,5 mln baryłek dziennie - szacuje ekspertka DM BOŚ.\nWedług MAE, w całym 2020 roku popyt na ropę na świecie ma być mniejszy o 90 tys. baryłek dziennie niż w roku 2019. Organizacja zakłada więc, że po początkowym dużym spadku, w kolejnych kwartałach sytuacja powinna się ustabilizować.\n- Jednym z czynników, który obecnie negatywnie wpływa na ceny ropy naftowej, są zapowiedzi wzrostu produkcji surowca w krajach Bliskiego Wschodu. Już w ostatnich dniach Arabia Saudyjska ogłosiła, że po wygaśnięciu porozumienia naftowego wraz z końcem marca, zwiększy wydobycie ropy naftowej, a także zacznie pracować nad zwiększeniem swoich możliwości produkcyjnych - wskazuje Dorota Sierakowska.\nCzytaj więcej: Donald Trump zawiesza podróże z Europy do USA. Powodem koronawirus\nWczoraj w ślady Saudyjczyków poszły Zjednoczone Emiraty Arabskie. Kraj ten także zapowiedział zwiększenie produkcji ropy naftowej od kwietnia do poziomów przekraczających 4 mln baryłek dziennie, czyli do historycznych rekordów. Jednocześnie, ZEA również planują przyspieszenie prac nad zwiększeniem możliwości produkcyjnych do około 5 mln baryłek dziennie - czyli poziomów wcześniej zakładanych dopiero na 2030 rok.\n- Jeśli oba kraje zrealizują swoje założenia, to w kwietniu produkcja ropy naftowej wzrośnie łącznie o 3,6 mln baryłek dziennie, czyli około 3,6 proc. całkowitej globalnej produkcji. Szansą na przynajmniej częściowe zrównoważenie tego efektu będą potencjalne cięcia wydobycia w Stanach Zjednoczonych, które wydają się jeszcze bardziej realne w obliczu utrzymywania się niskich cen ropy naftowej - ocenia ekspertka DM BOŚ.\nCzytaj więcej: Koronawirus w Polsce. Prezydent zapowiada rozwiązania łagodzące skutki spłaty kredytów\nTagi: ropa naftowa, koronawirus, arabia saudyjska, surowce, dorota sierakowska\nJ23W 2012 CENA BARYŁKI 128 USD CENA PALIWA 5,8 ZŁ A W 2020 CENA BARYŁKI 34 USD A NA DYSTRYBUTORZE 5 ZŁ. FENOMEN JAK DOIĆ Z OBYWATELA, OBY ŻYŁO SIĘ … Czytaj całość\nOkoZłodzieje Złodzieje Jak drożeje to w godzinę ceny rosną jak spada o połowę to czekają. Złodzieje Złodzieje\niiinie rozumiem w czym problem? tylko sie cieszyc\nZapasy ropy naftowej w górę, a cena w dół


Strona 3 wyników: Mielno, Noclegi w Mielnie od 20 zł: kwatery, apartamenty, pensjonaty, hotele, agroturystyka - Nocowanie.pl\nMielno - noclegi (510 noclegów w Mielnie)\n1 2 3 z 17 4 5 ... 17\nCzysto, duży taras w pokoju 3 os. nr5, lodówka, naczynia. Ogródek z miejscem do zabawy dla dzieci, 2 pokoje na parterze mają bezpośrednie...\nPokoje na Azaliowej 20 to oferta noclegów w 2, 3, 4, 7 osobowych kwaterach. Nadają się dla par oraz dla rodzin. Podczas pobytu możemy korzystać ze sprzętu plażowego i wyposażonej kuchni. W ogrodzie jest grill i miejsce do zabawy dla dzieci. Skorzystamy z parkingu.\nDzielnica bardzo spokojna, odległość od morza na główną plażę około 800 m, w najbliższej okolicy pełna baza żywieniowa, wszystkie pokoje z pełnym węzłem sanitarnym, kuchnia z pełnym wyposażeniem do dyspozycji wczasowiczów (możliwość przygo\nBardzo czysto, właściciele przemiału, można się dogadać co do godzin przyjazdu i wyjazdu. Świetny plac zabaw, dzieciaki nie chciały...\nDla wszystkich którzy cenią sobie rodzinny wypoczynek, z dala od zgiełku miasta, przygotowaliśmy sześć 5-osobowych i jeden 4-osobowy domek, budynek całoroczny położony 600m od morza i 1500m od centrum Mielna W każdym domku na parterze znaj\nBon turystyczny (115) Bezpieczna transakcja (81) Bezpieczny higienicznie (115)\nKwatery i pokoje (92) Domki (55) Pensjonaty (38) Apartamenty (14) Wille (7) Ośrodki Szkoleniowe i Wypoczynkowe (6) Camping (5) Hotele (1)


PIWARSKI ANDRZEJ JAN – Encyklopedia Gdańska\nWersja Leszek Molendowski (dyskusja | edycje) z dnia 13:04, 8 lis 2018\nAndrzej Piwarski z żoną Barbarą, 2017\nANDRZEJ JAN PIWARSKI (ur. 27 III 1938 Warszawa), malarz, grafik, działacz społeczno-kulturalny. Do Gdańska przyjechał w 1958 roku, w latach 1960–1966 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych ( Akademia Sztuk Pięknych). Dyplom uzyskał w 1966 roku w pracowni Stanisława Teisseyre’a i Jacka Żuławskiego.\nPo wyjeździe z Polski w 1973 roku mieszkał w Sztokholmie, Blanes koło Barcelony, Essen, Berlinie. W latach 1976–1980 pracował gościnnie jako docent w pracowni malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Münster. Między 1987 a 1991 rokiem prowadził pracownię malarstwa w Europejskiej Letniej Akademii Sztuk Pięknych w Luksemburgu. Po powrocie do Gdańska założył Europejskie Laboratorium Sztuki w Tuchomiu na Kaszubach, gdzie w latach 1993–2006 organizował międzynarodowe spotkania artystów. Od 2005 roku ma pracownię także w Berlinie.\nJest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków (od 1966), Związku Artystów Plastyków IG Medien w Niemczech (1982–2005), Rady Zagranicznej Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji w Londynie (1989), Związku Berlińskich Artystów Plastyków (od 2009); założycielem lub współzałożycielem między innymi Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów (wraz z ks. Franciszkiem Blachnickim od 1982), Stowarzyszenia Polskich Artystów Plastyków w Niemczech (od 1992), Kongresu Polonii Niemieckiej (od 1992), Krajowego Zrzeszenia Organizacji Polskich Północnej Nadrenii-Westfalii (od 1996). Współorganizował Marsze Wyzwolenia Narodów na trasie Carlsberg – zamek Hambach (Niemcy, 1983–1985, 1988–1989). Uczestniczył w Kongresie Kultury Polskiej w Londynie (1985). Brał udział w wielu manifestacjach i sympozjach przeciwko stanowi wojennemu w Polsce oraz na rzecz suwerenności narodów ciemiężonych przez reżimy komunistyczne, organizował pomoc humanitarną, wysyłając do Polski transporty żywności.\nW latach 1985–1990 organizował salony artystyczne pod nazwą „Spotkania w naszym domu” w Essen, a od 1985 do 2004 wystawy pod wspólną nazwą „Spotkania ze sztuką”, które kontynuuje od 2005 roku w Berlinie. Jego twórczość można określić ogólnie jako emocjonalny abstrakcjonizm ubarwiony wątkami tematycznymi o charakterze społeczno-politycznym, choć przez krytyków zaliczany bywa do kręgu artystów „realizmu materialnego”. Tworzy dzieła o bardziej refleksyjnym, lirycznym charakterze, w których często odwołuje się do motywu ściany. Istotne miejsce w jego twórczości zajmują także pejzaże inspirowane architekturą konkretnych miast. Miesza techniki, buduje faktury, łącząc farby olejne z innymi materiałami, takimi jak piasek czy mączka marmurowa. Swój styl określa mianem „chropowatego i strukturalnego”.\nUczestniczył w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych. Jego prace znajdują się w polskich i niemieckich kolekcjach oraz muzeach, a ponadto między innymi w Belgii, Danii, Finlandii, Szwecji, Hiszpanii, Watykanie, Wielkiej Brytanii i USA.\nJest laureatem wielu wyróżnień, przyznanych między innymi w ramach Ogólnopolskiej Studenckiej Wystawy Morskiej w Sopocie (BWA 1965), I Ogólnopolskiego Konkursu na Obraz Sztalugowy w Łodzi (BWA 1970); otrzymał też Stypendium Zarządu Komunalnego Zagłębia Ruhry (Essen 1979–1980). W 2004 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W 2013 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury ( nagrody miasta Gdańska: kulturalne i naukowe), w 2018 medal Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.\nMąż artystki Barbary Ur. KP\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 13:04, 8 lis 2018.