Małżeństwo na skraju rozpadu - Strona 13 - Kryzys małżeński :: Forum Pomocy SYCHAR :: Uzdrowienie Małżeństwa\nPost autor: teodora » 13 gru 2020, 20:22\nJest kolejna kochanka u męża. Zna ją rok. Od dwoch miesięcy wielka wielka miłość. Ona jest rozwódką. Ma małe dziecko. Mieszka na drugim końcu Polski. Także zobaczymy co mąż postanowi.\nPost autor: teodora » 13 gru 2020, 22:49\nCo mnie bardzo poruszyło, to fakt ze dzisiaj rano oddałam po raz kolejny moje małżeństwo Bogu. Modlilam się i dziękowałam Mu za to że jest jakie jest. Modliłam sie też o zbawienie mojego męża. Czułam, że ta modlitwa ma znaczenie. Że jest na nią czas. Pierwszy raz zrobilam taki krok i powiedziałam Bogu tak naprawdę szczerze od lat, z głębi serca, że decyduję się iść jego drogą, że wybieram Jego prawo. I że nieważne co bedzie i jak mnie jeszcze mąż poniży i wydrwi-decyduję, że to co mówi Bóg jest dla mnie ważniejsze niż to co mówi mój mąż.\nNo i ni z tego ni z owego mąż zaczął rozmowę i przyznał sie wreszcie do wszystkich kłamstw i skrywanego kolejnego romansu. Teraz jest zdecydowany odejść. Zamieszkać z tą kobietą na drugim koncu Polski. Wymyślił ze jego miejsce jako ojca zjmie niania. Poprosił żebym znalazła taką która mi odpowiada. Bo 'dobro dzieci jest teraz najważniejsze'. Skonczylam rozmowę, bo wiem że powiem za dużo - gardzę jego postawą jako ojca, gardzę tym, że porzuca dzieci 'ot tak'. Żeby móc dalej rozmawiać muszę się uspokoić i modlić o to żeby Bog dał mi siłę i powściągliwość.\nW tym tygodniu też muszę sfinalizować notariusza i sprawę alimentow. Myślę, ze zapewnienie tej odpowiedzialności jest teraz najważniejsze.\nPost autor: Ruta » 13 gru 2020, 23:23\n13 gru 2020, 20:22\na jak Ty się z tym wszystkim czujesz? Pamiętasz o tym, by chronić siebie?\nW kryzysach odświeżam sobie konferencje księdza Dziewieckiego, to zawsze pomaga mi przypomnieć sobie, jak chronić siebie i synka w sposób niedestrukcyjny ani dla nas, ani dla męża, a równocześnie w sposób jasno wyznaczającyc granice. I pozwala mi to przypomnieć sobie zdrowe zasady i nie mieć poczucia, że źle robię, czy tkwić w jakiś fałszywych przekonaniach, że chroniąc siebie występuję przeciwko mężowi. Choć on wtedy tak to odbiera i tak to przedstawia.\nPrzytulam mocno, bardzo mi przykro. Pomodlę się w waszej intencji.\nPost autor: LvnWthHpe20 » 14 gru 2020, 5:02\nBardzo mi przykro ze takie newsy cię dochodzą. Jak to krzywdzi druga osobę. Ten ból jest okropny. Współczuje ci i będę cię otaczał modlitwa już jutro na porannych roratach.\nSzatan tak mąci, i cieszy się, ręce zaciera. Ale nie dajmy się sprowokować. Bo Bóg jest mocniejszy i zwycięży ta walkę ze złym. Możemy wytrwać w modlitwie i w niej znaleźć ukojenie naszych ran, bólów, i porażek.\nBądźmy mocni w duchu, Pan jest blisko już za tydz przyjdzie do nas. Ja tez sam, nie wiem gdzie żona, zostawiła, wypluła jak nic. Poszła w świat. Dzisiaj ludzie potrzebują dorósc , a jest to możliwe tylko czytając karty pisma św.\nPozdrawiam, współczuje ten ból.\nPost autor: teodora » 14 gru 2020, 12:50\na jak Ty się z tym wszystkim czujesz? Pamiętasz o tym, by chronić siebie?..\nJest bardzo trudno przeżywać to kolejny raz. Ale to już kolejny raz, więc już wiele mam przemyślane, przemodlone. Mimo, że mąż mówił, że mnie kocha, że chce ze mną być czułam fałsz.\nTo z czym najbardziej się borykam to pogarda. Nie chcę jej czuć, nie chcę dać sie ponieść tej emocji, bo wiem, że zniszczy mnie, dzieci i męża. Wyrzekam się jej pod krzyżem, ale bardzo ciężko jest.\nSkupiam się na tym, żeby dobrze spędzić z dziećmi czas, żeby pomóc im nieść ich smutek. Mieszkam w pieknym miejscu, cieszę się domem, widokiem za oknem, kotem mruczącym na kolanach. Ból i rozczarowanie oddaję Bogu. Pracuję nad byciem lepszą mamą. Zażywam leki. Gdzieś usłyszałam mądrą radę odnośnie każdego kryzysu-skup się jak przetrwać najbliższe 48 godzin. To mi pomaga. Robię listę co jest w tym czasie do załatwienia i odhaczam załatwione-to daje poczicie sprawczości.\nMęża puszczam wolno, niech decyduje co chce. W krótkim zdaniu bez agresji staram się komunikować co na dany temat myślę. Szczerze bez owijania w bawełnę. Dodatkowo stawiam bardzo twarde granice poniżaniu i wymyślaniu mi. Po prostu kończę rozmowę, mówiąc że nie chcę być tak traktowana i wychodzę. To duży przeskok u mnie, bo mam świadomość, że mąż może wyjść trasnąć drzwiami i nigdy nie wrócić, a ja zostanę z długami ktorych sama nie dam rady spłacić. W kwestii długów obmyślam jeszcze plan b. Modlę się o rozwiązanie - bo one mnie bardzo martwią i spędzają sen z powiek.\nTa wczorajsza modlitwa daje mi pokój. Pierwszy raz naprawdę 'poczułam' tak z glebi serca, że Bóg stoi na pierwszym miejscu (do tej pory to była decyzja ale taka jałowa, rozumowa. Wiem że uczucia wierze nie są potrzebne, ale są pocieszeniem, ukojeniem) dalej cały dzisiaj dzień polecam wszystko Bogu. Slucham pieknej kolędy i modlę się jej słowami,dzielę się z Wami linkiem :https://youtu.be/_fLpl8wWZ4c\nMąż ubliża mi, że nie chcę mu dać rozwodu. Twierdzi, że się nie szanuję i zrobię wszystko, żeby z nim być, że jestem żałosna. Miałam taką pokusę, że może dać mu tą zgodę, żeby wreszcie uwierzył, że skoro mnie zdradza i romansuje, wyzywa, to nie będę z nim. Uznałam jednak, że to co mówi Bóg na temat małżeństwa jest dla mnie ważniejsze niż to co mówi mąż. Takie wybieranie Boga daje mi wolność, nie zależę od słów drugiego człowieka. To nowość,wychodzenie z uzależnienia od męża. Powoli, drobnymi kroczkami. Bóg ma czas\nDziękuję za modlitwę, to ogromna sprawa wiedzieć, że nie jestem sama\nPost autor: Nirwanna » 14 gru 2020, 12:59\nTeodoro, możesz wrzucić link jeszcze raz? Powyższy nie działa.\nPost autor: teodora » 14 gru 2020, 14:12\nPost autor: Ruta » 14 gru 2020, 23:51\n14 gru 2020, 12:50\nTeodoro, cały twój post jest piękny, bardzo mnie wzruszył. Jest wypełniony spokojem.\nBardzo się cieszę, całym sercem, że stawiasz granice mężowi w taki sposób, by były one skuteczne i cię chroniły. Ja także mam za sobą naukę stawiania takich granic, by chronić się przed agresją męża - i robię to coraz skuteczniej. W sumie najwięcej o ich stawianiu nauczyłam się tu na forum, w ferworze różnych dyskusji, ale też czytając różne wątki i zapoznając się z doświadczeniami innych osób. Jesteś bardzo dzielna i wytrwała.\nRada na kryzys - 48 godzin - bardzo mądra. Zapamiętam. NIgdy nie wpadłam na takie rozwiązanie, choć wiem, że skupienie się na bieżących sprawach pomaga. Ale tu jest konkretna rama czasowa - co pozwala nie biec myślami zbyt daleko w przyszłość.\nBardzo pięknie i trafnie wyraziłaś to, co i ja poczułam, gdy wewnętrznie wybrałam Boga, zamiast tego co mówił mi mąż i czego ode mnie oczekiwał (zgody na rozwód). Nigdy dotąd nie udało mi się tego w żaden sposób wyrazić słowami. A to jest to - gdy wybieramy Boga - stajemy się od razu wolnymi. Jestem pod ogromym wrażeniem tego, jak precyzyjnie to opisałaś.\nCo do praktycznego aspektu takich wewnętrznych pokus - przechodziłam to parę razy. Nasilały się, gdy mąż naciskał na mnie w bardzo nieprzyjemny sposób, szantażował na różne sposoby lub obiecywał i budził we mnie nadzieję, że dając zgodę, uczynię krok w sprawie naprawy naszej relacji. Bolało, gdy kosztem mojej niezgody okazywało się wycofywanie się przez męża z relacji z naszym synkiem. Czasem trudno było takie naciski przetrwać. Nawet nie zawsze najtrudniejsze było to, co było zewnętrzne, ale to co pojawiało się wewnątrz mnie. Podobne kryzysy pojawiały sie we mnie, np. gdy przychodziło pismo z sądu lub zbliżał się termin rozprawy.\nJa to nazwałam na swoje potrzeby kuszeniami, bo najbardziej oddaje to mój wewnętrzny stan, jaki się we mnie pojawiał. I w tych różnych kuszeniach, które miały prowadzić do mojej zgody na rozwód były rózne rzeczy, absurdalne obietnice: zagadzając się na rozwód uzyskasz spokój, skończy się konflikt, poprawią się wasze relacje, ojciec więcej czasu poświęci dziecku, idiotyczne oskarżenia: przez ciebie dziecko nie ma ojca, trwa konflikt, jesteś egoistką, chcesz się zemścić na mężu i gdzie tu ta wiara i miłość bliźniego, zniechęcenie: to i tak nic nie da, sąd i tak orzeknie rozwód, zamiast pokoju, twój opór przyniesie niepotrzebną wojnę, upokorzysz się, twoja miłość zostanie podeptana, wyszydzona. Mi pomagało rozbrajanie tego logicznie. Bo wszystkie te pokusy były na pierwszy rzut oka logiczne i spójne, ale rozłożone na czynniki pierwsze już nie. Ale teraz nawet tego już nie muszę robić - odkąd mam takie silne postanowienie wewnętrzne i nie ma we mnie wahania - że po prostu niezaleznie od okoliczności trzymam się Boga i tego, czego nauczał Jezus. I jakoś wszystko się we mnie uspokoiło, i mąż też odpuścił.\nUdało mi się też wyjaśnić mężowi w prostych słowach, co czuję. Że szanuję jego prawo do zmiany zdania w kwestii małżeństwa, ale mam prawo równe jego prawu - do tego by swojego zdania nie zmieniać. I tak jak ja nie naciskam na niego, tak proszę, by on nie naciskał na mnie. Na razie zdaje się, że podziałało.\nPrzytulam cię mocno i serdecznie, i pozostaję z modlitwą w intencji twojej i twojej rodziny.\nPost autor: teodora » 15 gru 2020, 20:35\nJesteś bardzo dzielna i wytrwała.\nDziękuję za te słowa czesto czuję się mała, słaba, bezsilna.\nCzuję, że najtrudniejsze z czym będę musiała się zmierzyć jest jeszcze przede mną. Rozmawialiśmy wczoraj wieczorem. Mąż sam zapytał co myślę o tym wszystkim i dlaczego nic mu nie mówię. Powiedziałam zgodnie z prawdą, że nie mówię nic o sobie, ponieważ do tej pory jakakolwiek wzmianka o tym co myślę, powodowała natychmiastową wściekłość i zastraszanie. Jeżeli zdecyduje się mnie wysłuchać spokojnie, bez wściekłości to jestem gotowa z nim porozmawiać. Rozmowa byla trudna, przetykana prychnięciami i ironicznym śmiechem męża. Komentarzami typu 'no to mnie tylko utwierdza czemu nie chcę być z tobą', 'teraz widzę różnicę miedzy Tobą a moją kowalską - ona drąży tematy, chce rozmawiać, nie tak jak Ty, domyśla sie czego potrzebuję'. W pewnym momencie przerwałam to, bo nie chcę takich rzeczy słuchać i być do kogokolwiek porównywana.\nSą pozytywne aspekty tej rozmowy. Oboje wymieniliśmy co zepsuliśmy. Bardzo mnie jednak boli (nawet teraz płaczę gdy o tym piszę) fakt, że po wypowiedzeniu przez męża rzeczy, które on zrobił źle, stwierdził że teraz on wiedząc o tych błędach, nie popełni ich z kowalską i zrobi wszystko żeby stworzyć z nią szczęśliwy związek. Boli bardzo, że tamtej chce dać to czego nie chce dać mnie: pracę nad sobą, nad relacją, szacunek, czas.\nDodatkowo podkreślił, że się wyprowadza, żeby nie dawać mi nadziei na to, że bedziemy razem, znalazł już mieszkanie. Wyznał, że kowalską zna od kwietnia i że to jest ta jedyna. Że jak tylko ją zobaczył to 'coś' mu wewnątrz powiedziało ze 'to ta', kocha ją, chce mieć z nią dzieci, jedyne czego potrzebuje, to mieć ze mną dobre relacje, żebym mu nie przeszkadzała w kontaktach z naszymi dziećmi.\nChce też rozwodu, czuje 'niesamowity pokój' kiedy podjął tą decyzję. Wreszcie jest spokojny, bo bycie ze mną go wyniszcza, nikt go nie denerwuje tak jak ja.\nWylewam to z siebie tutaj, bo to bardzo bardzo boli.\nJest jeszcze jedna pozytywna rzecz, mąż przyznał, ze faktycznie mam prawo czuć się przez niego zaszczuta, bo bardzo źle mnie traktował w rozmowach. 'Szkoda że już jest za późno'. Potem przyznał, ze rozmowa byla dobra, bo faktycznie może jakiś mur zniknął. Teraz juz za późno, ale może faktycznie bylibyśmy w stanie sie dogadać.\nTeraz on idzie za swoim szczęściem i miłością.\nWiem ze swojej strony, że jeżeli faktycznie bedzie z kowalską, jeżeli pojawią się dzieci, to ja nie będę w stanie utrzymywać z nim żadnej relacji. To wydaje się być krzyżem ponad siły.\nUciekam sie do Boga.\nPost autor: Bławatek » 16 gru 2020, 11:53\n15 gru 2020, 20:35\n... Rozmowa byla trudna, przetykana prychnięciami i ironicznym śmiechem męża. Komentarzami typu 'no to mnie tylko utwierdza czemu nie chcę być z tobą', 'teraz widzę różnicę miedzy Tobą a moją kowalską - ona drąży tematy, chce rozmawiać, nie tak jak Ty, domyśla sie czego potrzebuję'. W pewnym momencie przerwałam to, bo nie chcę takich rzeczy słuchać i być do kogokolwiek porównywana.\nTeodoro, z Twojej wypowiedzi zostawiałam fragmenty pod którymi też mogłabym się podpisać.\nJedynie o żadnej kowalskiej nie wiem, bo mąż cały czas twierdzi, że był i jest sam. Aczkolwiek gdy będzie wolny (tj po rozwodzie) to kogoś poszuka bo chce być szczęśliwy. Aczkolwiek nie wie czy będzie mu łatwo kogoś fajnego spotkać. Mieliśmy ostatnio dłuższą chwilę porozmawiać bo syna w domu nie było i widzialam oraz słyszałam od niego że on dalej czuje się pokrzywdzony i pewny tego że dobrze robi dążąc do rozwodu bo przecież ze mną nie będzie nigdy szczęśliwy, na moje stwierdzenie, że ciężko mu będzie z kimkolwiek być szczęśliwym bo on kocha tylko egoistycznie - czyli jeśli druga strona mu się w pełni oddaje, czas poświęca, nie ma odmiennego zdania to jest OK. Ale tak się nie da na dłuższą metę, bo jest dziecko, któremu trzeba poświęcić czas i uwagę, są obowiązki i życie, które mimo planowania ciągle zaskakuje.\nI też usłyszałam, że życie ze mną go wyniszcza, nawet po tej ostatniej rozmowie, choć pierwszy raz byłam tak spokojna i nie wytykałam mu niczego bo nawet jak on schodził na niewygodne tematy to stawiałam granicę, że dziś o tym nie rozmawiamy. I o dziwo pierwszy raz po dłuższej rozmowie z nim nie przeplakalam nocy. Choć przykro mi było. A jak mąż wychodził to usłyszałam że go rozmową zdołowałam i się czuje wypluty, a ja tylko powiedziałam, że nie ma pewności, że kolejna kobieta po mnie w jego życiu będzie lepsza bo może spotkać pazerną, która nie będzie taka skromna i wyrozumiała jak ja. Po prostu życie - z deszczu pod rynnę\nA na moje stwierdzenie ile jest wartościowych konferencji w necie lub książek dla małżeństw to stwierdził teraz i tak za późno, trzeba było znaleźć kilka lat wcześniej. I znów moja wina. Tylko, że ja mimo wszystko zawsze starałam się dla dobra rodziny wiele robić, a mąż się wycofywał i kombinował jak odejść bo mu źle, nie myślał co mógłby zmienić aby w naszej rodzinie było dobrze tylko muszę uciekać bo mi źle. Smutne to. Ale chyba świadczy tylko o jego wielkim egoizmie. Bo nawet jeśli uważa mnie za największe zło jego życia to nie usprawiedliwia to jego odejścia. I nawet nie pomyśli o tym by z synem więcej czasu spędzać, a to mnie najbardziej boli.\nW każdym bądź razie nie dam sobie wmówić, że jestem za wszystko odpowiedzialna, bo to jemu nie zależało.\nI nie wiem czy mój mąż jest bardziej niedojrzały czy bardziej zapatrzony w siebie, ja w każdym bądź razie z nim takim jak jest teraz nie widzę przyszłości. Bo za chwilę kryzys znów by wybuchł.\nSmutne ile współmałżonków ma podobne rysy osobowości i sposoby działania, mówienia.\nPost autor: Ruta » 16 gru 2020, 12:05\nTeodoro, po raz drugi napiszę - jesteś dzielna i wytrwała. Bardzo podziwiam spokój jaki się w tobie pojawił i to, że potrafiłaś go zachować nawet przy tak trudnej rozmowie i mimo tak dużego bólu. Mocno cię przytulam i otulam modlitwą.\nKiedy myślę o Tobie, o tym co przechodzisz i jak w tym wszystkim zbliżasz się do Boga, łapiesz równowagę, uczysz się nowych rzeczy - to mam takie poczucie, że stajesz się taką oazą. I że twój pogubiony mąż, który ucieka i ucieka, w końcu zorientuje się, że to nie ma sensu, zmęczy się i pewnie w tym chaosie zapragnie spokoju, właśnie takiej oazy. I wtedy ma szansę na to, że otworzą mu się oczy i tą swoją oazę dostrzeże i znajdzie do niej drogę.\nBardzo powoli zaczynam dostrzegać głęboki sens czekania na męża. Jak wiele kobiet, jako młoda kobieta uważałam to za szczyt upokorzenia dla kobiety - tak mówił mi cały świat, tak się od tego świata uczyłam. Gdy mój mąż odszedł, mimo tych wszystkich przekonań, byłam pewna jednego - nie zmienia to tego, że ja nadal czuję się żoną i że czuję się związana przysięgą, jaką złożyłam. I wiedziałam, że nie chcę "układać sobie życia". Nawet mnie samą mocno to zaskoczyło. Za to postrzegałam swoje dalsze życie jako raczej smutne i wyłącznie pokutniczo-łzawe, w bólu i zazdrości, że mój mąż sobie "układa" a ja sama z dzieckiem i bez szansy na to, by jeszcze zostać mamą. Pękało mi serce. Dobrze, że trafiłam na Sychar, z nieco lepszą propozycją spędzenia tej części życia, która przypadnie bez męża:) Ile by tam tej części nie było.\nRozumiem to o czym piszesz, także miałam czas, gdy bardzo przeżywałam, że mój mąż będzie mieć dzieci z kowalską. Że jej da to, czego ja nie otrzymałam. Bolało i to jak. Pomogła mi wtedy Małgosia, która napisała, że nie znam przyszłości, więc zagłębianie się w scenariusze, która sama piszę nie jest najrozsądniejsze. Zrozumiałam wtedy, że w jakimś sensie to ja siebie zadręczam. Małgosia, o ile pamiętam, doradziła, by w razie pojawiania się takich scenariuszy od razu powierzać to Maryi - zarówno gdy nadmiernia wchodze w przeszłość jak i w przyszłość. Bo przeszłości już nie ma a przyszłości jeszcze nie ma. Jedyne co jest to teraz. I jakoś tak jak się rozejrzałam po tym teraz nie było aż takie złe.\nGdy nauczyłam się nie uciekać od swoich uczuć, zaczęły mnie także męczyć scenariusze tego co mój mąż robi teraz. I to były oczywiście wizje wspolnego szczęścia z kowlaską, które mnie rozbijały. Tu pomogło mi uświadomienie sobie, że to także moja wyobraźnia. Już nie pamiętam jak to się stało, że doszłam do wniosku że przecież równie dobrze może trwać właśnie karczemna awantura. Chyba w którymś wątku padła taka sugestia - że skąd żona wie, czy jej mąż właśnie tuli kowalską, czy też tłucze jej głową o ścianę. Rozbawiło mnie to, nie jako hipotetyczna sytuacja oczywiście, ale dlatego, że pokazywało absurdalność przejmowania się takimi wymyślonymi scenariuszami. Wieć poza przeszłością i przyszłością jest jeszcze wymyślone teraz, którym naprawdę nieźle można samego siebie zadręczyć.\nUdało mi się to przepracować tak, że takie scenariusze prawie się nie pojawiają, a jeśli już, to umiem je blokować. Wystarczy w zasadzie, że zauważę, że to scenariusz. Zauważyłam też, że taka skłonność do scenariuszy może być bardzo twórcza i rozwijająca, ale wtedy gdy wiem i odróżniam co jest fantazją, a co nią nie jest. I że mam wpływ na to, jakie te scenariusze są. Mogę sobie układać takie, które poprawią mi humor. Mam wpływ na emocje jakie czuję w związku z tymi scenariuszami - i to że te emocje są jakieś coś mi mówi o mnie.\nWracając do czekania - myslę, że jest to część historii niektórych małżeństw, potrzebnej obojgu małżonkom, do dojrzałości. Choć bez gwarancji, że oboje dojrzeją. Jednak dojrzałość żony zwiększa szasnę na to, że wpłynie to także na męża. Nie widzę już teraz ani braku godności, ani żadnego poniżania się w czekaniu przez żonę na męża, który potocznie mówiąc "sobie hula". Nie hula. Jest w kryzysie. I wbrew scenariuszom wcale dobrze się nie bawi.\nMój mąż też napierw pisał scenariusze - jak to on już teraz sobie życie ułoży, jak już nie popełni błędów, jak już wszystko pójdzie dobrze. Miałam nawet wyrzuty sumienia, że nie umiem mu życzyć wszystkiego dobrego na tej pieknej nowej drodze życia. Ksiądz Dziewiecki mi uświadomił, że nie muszę Że mam prawo życzyć mężowi raczej nawrócenia. Oraz, że nie musze mu ułatwiać tego nowego życia - nie mścić się, bo katolik się nie mści - ale wymagać odpowiedzialności jak najbardziej mogę. Finansowej, ale także takiej ojcowskiej odpowiedzialności wobec dziecka, wobec rodziny. I że odpuszczenie na tym polu, bo ja najpierw odpuściłam, było takim ułatwianiem mężowi realizowania jego pomysłów. To pomagało mu podtrzymać fikcję "nowego startu".\nPomysł z takim nowym startem to rodzaj ucieczki właśnie. Takie starty nie udają się z jednego powodu. Bo wszystko przed czym się ucieka zabiera się ze sobą. Któregoś dnia uświadomiłam sobie, że wszytsko co do mnie mówi mój mąż, powienien powiedzieć do narkotyków i alkoholu - bo winił mnie za skutki ich działań i to we mnie upatrywał źródła destrukcji. To przytrafia się wielu mężczyznom - że zamiast szukać rzeczywistych źródeł kryzysu, przypisują winę "żonie". I wtedy zadarza im się, że myślą, że nowa kobieta wszystko rozwiąże. Entuzjazmu nie starcza na długo i wracają do punktu wyjścia - są w kryzysie i tym razem na pewno nie jest to wina żony. Niektórym daje to do myślenia.\nUświadomiłam sobie czytając ciebie, że muszę popracować nad moim spokojem. Pomyslałam, że gdyby mój mąz choćby wspomniał przy mnie o kowalskiej, bez wahania wylałabym na niego wrzątek, to znaczy nie dosłownie, mam barierę, by nie krzywdzić nikogo, ale w sensie gwałtownej reakcji. I że taki brak spokoju we mnie zamyka drogę do dialogu.\nPost autor: Pavel » 16 gru 2020, 20:06\nRozumiem, że to było trudne i jest ci przykro. Pamiętam takie rozmowy i ciosy, pamiętam jak mnie to bolało.\nNatomiast teraz wiem, że byłoby mi pewnie przykro, ale z pewnością nie bolałoby jak wtedy. Bo wiedziałbym, że takie słowa, wizje to iluzja.\nTwój mąż ma na realizację tych fantazji podobną szansę, jak wygrać 6 w totka w najbliższym losowaniu.\nZeby coś się bowiem zmieniło, musiałby się zmienić, a na to mi nie wygląda. Ot, fantazje zakochanego.\nBez znalezienia źródeł problemu, pracy nad sobą - szybko wróci na tory które znasz z małżeństwa i kryzysu.\nNie da się zbudować szczęścia na takich fundamentach.\nPost autor: teodora » 17 gru 2020, 20:50\nDziękuję za odpowiedzi, bardzo mi pomaga to co piszecie. Ruto, myślę, że jesli dojdzie już do konkretnych rozmów rozwodowych i np. mąż złoży pozew podobne pokusy pojawią się u mnie. Będę się starała je rozbroić logicznie. Podobną rzecz robię teraz właśnie ze scenariuszami. W głowie pojawiają się wizje niczym z reklamy Aparatu jak to mój mąż z kowalską żyją w idylli, pracując nad sobą, tworząc udany super związek.\nPotem myślę o tym że przecież mąż gdyby NAPRAWDĘ dojrzewał, stawał się odpowiedzialną osobą to logiczną konsekwencją byloby tworzyć związek z mamą swoich dzieci, które przecież bardzo kocha.\nMyślę Ruto, że masz rację. Mój mąż się miota. W swojej niedojrzałości i egoizmie myśli, że to ja jestem przyczyną jego cierpienia, no bo przecież "nikt go nie denerwuje tak jak ja" - już samo przenoszenie odpowiedzialności za swoje emocje na mnie, pokazuje, że dalej szuka problemów w innych a nie w sobie.\nZresztą dojrzałość to chyba kluczowe słowo. Dla mnie oznacza, że człowiek dokonuje wyborów i potem sam ponosi ich konsekwencje. Do tej pory wspierałam męża i niezbyt mądrze chroniłam go. Przez co on myśli, po pierwsze, że wszytko co osiaga to ma tak sam z siebie a po drugie, że tak świetnie daje sobie radę sama, że może sobie na luzie wyemigrować na drugi koniec kraju. Teraz stawiam granice: alimenty, niania którą musi zatrudnić na czas swojej nieobecności-postawiłam sprawę jasno, że nie poczuwam sie do takiej odpowiedzialności, żeby samej ogarniać dom i małe dzieci 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Takie rozmowy są dla mnie trudne, bo mąż jakby nagle zapomniał, ze jest prawnym opiekunem tych małych ludzi. Tutaj bardzo pomogły konsultacje z prawnikiem.\nPodzielę się też moim sposobem odwieszania się od męża. Za wszystko dziękuję. Za kryzys, który daje mi szansę do nawrócenia i stania się lepszym człowiekiem, żoną, mamą. Za to, że mąż oddalając się ode mnie (może to jakiś jego podświadomy sposob ma odwieszenie?) staje się lepszym tatą. Za zdrowie, za słodkie i kochanie dzieci. Za życzliwych sąsiadów. Za kawę spokojnie wypitą,za trudne rozmowy zamiast obojętności. To dziękowanie pomaga mi przenieść centrum na Boga i uświadamia, że on ma nad wszystkim władzę a nie mój mąż.. Może jeszcze jesteśmy oboje zbyt słabi, żeby tworzyć związek,który prowadzi nas do Boga a nie od niego oddala.\nDzisiaj wogóle mąż złożył CV i chce wyjechać za granicę do pracy, żeby spłacić długi i zarobić na nowe życie. Smutno mi, bo gdybyśmy byli razem, to byśmy dali radę a tak on chce jechać na rok. Stracić kolejny rok z życia dzieci\nPost autor: teodora » 30 gru 2020, 22:53\nWitajcie, piszę żeby trochę wyrzucić z siebie tego wszystkiego co nagromadziło się przez święta.\nByły one naprawdę wspaniałe. Na zupełnym luzie, cieszyliśmy się sobą. Było rodzinnie, dzieciaki przeszczęśliwe. Oboje z mężem dużo się śmialiśmy, oglądaliśmy razem flimy. Mąż bawił się z dziećmi prezentami do późnej nocy.\nDostałam też prezent w święto Świętej Rodziny. Wybierałam się na Mszę wieczorną (lubię na nią chodzić), dwójka starszaków chciała jechac ze mną, najmłodszy miał zostać z tatą. Ale właśnie ten najmłodszy uparł się że chce jechać ze mną. Wtedy mąż stwierdził, żebyśmy jechali razem, bo jak stwierdził 'woli jechać niż siedzieć w domu z małym który będzie za mną płakał' i tak cała nasza rodzina chcąc nie chcąc znalazła się w kościele w swięto rodziny.\nTeraz święta minęły i jakby 'czar prysł' mąż znowu dystans, złożył papiery o wyjazd za granicę. Dosłownie jakby ktoś nożem odciął ostatni tydzień.\nNajstarsza córka, bardzo cierpi, że tata wyjeżdża, że chce się wyprowadzić. Napisała do nas kartkę z życzeniami: 'życzy nam żebyśmy byli razem', napisała też kartkę dla taty, zeby nie wyjeżdżał. Bardzo źle śpi, widzę ze cierpi. Mąż to bagatelizuje, twierdzi że są telefony, że nie jest źle. Taka jego postawa sprawia, że wręcz czuję nienawiść. Nie umiem sobie z tym poradzić. Rozmawiam z córką, ale na jej pytania 'czy tatuś mnie kocha' nie umiem odpowiedzieć, bo naprawdę nie wiem w moim pojęciu człowiek który dla kochanki chce się przenieść na drugi koniec Polski, co automatycznie oznacza zerwanie bliskości z tak małymi dziećmi - nie kocha ich\nZbieram się żeby z mężem o tym porozmawiać,ale na razie nie mam siły.\nPost autor: Ruta » 31 gru 2020, 10:39\nMam za sobą trochę podobnych doświadczeń w relacji z moim mężem. Napiszę jak to u mnie wygląda - i jakie sa moje refleksje. W zasadzie każda z nich jest adresowana przede wszystkim do mnie - bo jest to o moich deficytach i trudnościach. Może jednak któraś z moich refleksji okaże się przydatna i pomocna także tobie.\nWiem, że jeśli zdarzą się piękne chwile to trudno jest potem wrócić do bolesnej rzeczywistości. Bo czy tego chcę czy nie, rodzi się we mnie zawsze nadzieja. Sądzę, że nawet nie chodzi o to, by w sobie tą nadzieję dławić, tylko by reagować adekwatnie do tego, co dzieje się teraz - a nie co działo się wczoraj, w święta, czy podczas Mszy. (Podobnie jak ty, cieszę się zawsze gdy mąż jest z nami w Kościele, parę razy się zdarzyło, nie zawsze z nami "był", ale zdarzyło się też, że naprawdę modliliśmy się wspólnie i byliśmy w tej modlitwie i całej Mszy razem - i to było piękne przeżycie, chyba nawet podobnie jak ty opisałam je jako prezent).\nZ drugiej strony nauczyłam się nie żałować - jeśli przydarzają się nam dobre, radosne wspólne chwile, jeśli coś robimy wspólnie i daje mi to radość - to się tym cieszę. To dobre chwile mojego małżeństwa w kryzysie. Tak naprawdę one się nie przydarzają tak same z siebie. W jakimś sensie to owoce mojej postawy - ale także męża postawy. Nie da się stworzyć dobrej chwili w małżeństwie i rodzinie w pojedynkę. Co z kolei jest w mojej ocenie podstawą do nadziei - bo oznacza, że wciąż mimo kryzysu, potrafimy działać wspólnie, ponad kryzysem, wzajemnymi zranieniami, pretensjami. Doceniam też zawsze wkład męża, wewnętrznie staram się zawsze dostrzec, że wymagało to także jego zaangażowania. Nie zawsze bezpośrednio wobec niego (a może powinnam, tylko nadal boję się aż tak otworzyć i powiedzieć ile dla mnie takie chwile znaczą). Jeśli uda mi się nacieszyć dobrymi chwilami i pieczołowicie schować je w sercu (czyli uświadomić sobie, że właśnie minęły), łatwiej mi przejść do trudniejszego teraz.\nCo do dzieci i emocji. Ja synkowi tłumaczę, że tata go kocha, ale jest w kryzysie, a wtedy człowiek może nie okazywać miłości tym których kocha i nawet ich ranić. Wiem, że wiele osób mówi, że jeśli kocha się dzieci, to się nie rozwodzi, nie porzuca dzieci - i że osoby, które tak postępują nie kochają. Ale myślę, że wiele osób, nawet tych które krzywdzą swoje dzieci bardzo mocno, bardzo boleśnie - swoje dzieci kocha. I że ich postępowanie, bardzo złe i bardzo krzywdzące płynie nie z braku miłości, ale własnych zranień, trudności, kryzysów, nieuporządkowania. I z drugiej strony, że nawet bardzo mocno skrzywdzone dzieci czują potrzebę bycia przez rodziców kochanymi. Z obu tych powodów mówię synkowi, że tata go kocha, nawet wtedy, gdy postępowanie męża wobec naszego dziecka jest trudne i nie jest wyrazem miłości. Trzeci powód - to miłość, jaką mój mąż miał wobec synka i jaką czasem nadal przejawia - miłość nigdy się nie kończy, mogę więc mieć pewność, że ona gdzieś tam jest.\nMyślę też, że bardzo trzeba uważać na to, by nie rozdawać w kryzysie dzieciom ról. Tego uczę się na mojej terapii. Łatwo mi to zrozumieć, bo coś takiego stało się w mojej rodzinie pochodzenia. Gdy mój tata był w dużym kryzysie, moja mama przydzieliła mojej młodszej siostrze rolę "tęskniącej za tata", bo ta siostra miała największe objawy i najbardziej widać było że tęskni i najbardziej wprost to wyrażała. I potem jakoś tak się stało, że każdą decyzję dotyczącą jej relacji z moim ojcem, powrotu ojca, nowcowania ojca w domu, zaproszenia go i podobne - mama podejmowała "ze względu na siostrę, bo ona bardzo tęskni". To dla siostry było ogromnym obciążeniem - a dla mnie na przykład sygnałem, że uczucia mojej siostry są ważniejsze niż moje (tak to jako dziecko odczytywałam).\nNiektóre dzieci, które trudniej znoszą napięcie i trudności - odczuwają ulgę, gdy w kryzysie rodzice nie mieszkają wspólnie. Inne dzieci po prostu nie potrafią mówić o tym co czują - choćby z racji wieku. Ale jakoś tak się dzieje, że rodzic często wypowiada i "uprawomocnia" tylko te uczucia, które są wspólne z jego uczuciami. Dla mnie bardzo trudne było oddzielenie moich uczuć od uczuć dziecka, moich potrzeb w kryzysie od potrzeb dziecka. I staram się być w tym obszarze uważna i słuchać. Natomiast decyzje i tak podejmuję ja - nie zawsze muszą być zgodne z tym co dziecko czuje. Warto wspierać każde z dzieci w jego uczuciach i dyskomforcie też, gdy w rodzinie dzieje się coś "wbrew" dziecku szczególnie. Tak to widzę.\nNauczyłam się też, że rozmowy z mężem prowadzę w swoim imieniu - nie w imieniu dziecka. Choć z początku często mówiłam np. - synek za tobą tęskni, płacze, przyjdź do domu, nie traktuj go tak. Trudno z początku nawet dostrzec, gdzie tu manipulacja. Pierwsze: nie ma nic o własnych uczuciach wobec tej sytuacji, ani nic o własnych potrzebach wobec tej sytuacji. A cały komunikat jest sfromułowany oskarżająco - przez ciebie dziecko płacze. Do tego jest już z góry gotowe rozwiązanie - i to podane w formie alternatywnej - jak przyjdziesz, jesteś w porządku, jak nie przyjdziesz nie jesteś. Tyle ukrytych treści w jednym zdaniu-prośbie, wydawałoby się neutralnym i odnoszącycm się tylko do tego co się dzieje. Teraz już tak nie robię.\nGdy synek płacze za tatą lub tęskni - to się zdarza - zwykle wtedy piszę, bo to są okresy, gdy męża nie widujemy, więc porozmawiać się nie da. Zaczynam od wyrażenia swoich uczuć wobec tej sytuacji. Na przykład "Jestem na ciebie wściekła, jest mi bardzo przykro, bo"...tu opisuję czemu - np. "Widzę, że synek tęskni za tobą i martwi się o ciebie, a nie kontaktowałeś się z nim od dwóch tygodni". "Czuję się zła, także dlatego, że sama nie wiem co się z tobą dzieje, także czuję napięcie i niepokój". Gdy podaję rozwiązanie - zaznaczam, że to moja propozycja, mój punkt widzenia. Na przykład "sądzę, że powinieneś poświęcić czas dziecku i go odwiedzić i to sprawiłoby, że mały poczuje się lepiej", albo "mały płacze teraz - sądzę, że gdybyś do niego zadzwonił i z nim porozmawiał, mogłoby to pomóc mu w uspokojeniu".\nZ początku taki sposób komunikowania się wydawał mi się sztuczny - ale nie jest sztuczny, po prostu nie byłam do niego przyzwyczajona. Nadal łatwo wpadam w stare schematy komunikacji, gdy automatycznie przechodzę do komunikatów nie wprost, w których jest mnóstwo ukrytych treści, i w których ja jestem schowana, choćby za wygodnym parawanem tego co czuje dziecko i komunikatów w których nie ma zaproszenia do dialogu - są moje żądania - sfromułowane bardzo nieładnie - jako własnie takie alternatywy. Jak zrobisz po mojemu - jest dobrze, jak nie - to jest z tobą coś nie tak, nie masz serca, blablabla. I to wcale nie musi być wypowiedziane, by w tym komunikacie było.\nBardzo się staram, by wypowiadać się, szczególnie wobec męża coraz bardziej otwarcie. A zanim się wypowiem wiedzieć czego ja wogóle chcę. Nie ma żadnego problemu nawet jeśli moim jedynym celem jest potrzeba powiedzenia o moich uczuciach i że czuję się traktowana źle, niesprawiedliwie, że jest mi przykro. Nie jest też problemem, jeśli oczekuję kokretnej rzeczy - jeśi o niej powiem wprost i bez zawoalowanych nacisków. Polecam z całego serca "Porozumienie bez przemocy" Marshalla Rosenberga. Pomaga nauczyć się lepszej i bardziej otwartej komunikacji.\nCo do motywacji twojego męża do wyjazdu za granicę - tak naprawdę nie wiadomo, co go motywuje, o czym wiesz, o czym nie wiesz. Lista Zerty - punkt 32. Osoba w kryzysie często nie mówi wprost, nie podaje swoich prawdziwych motywacji, ukrywa różne rzeczy. Więc to co w efekcie mówi nie zawsze jest nazwijmy to wiernym odzwierciedleniem rzeczywistości. Warto więc nie przywiązywac do tego nadmiernej uwagi. Mój mąz na przykład stale kłamie i kluczy, co często weryfikowane jest przez rzeczywistość. W efekcie nie wierzę mu nawet gdy mówi prawdę - no bo nie wiem kiedy jest co. Więc ani nie wierzę w co słyszę, ani w co widzę\nOstatnio na terapii poruszony został dość ciekawy aspekt - w doniesieniu do uzaleznionych osób, ale myślę, że dotyczy szerzej kryzyswoców. Że czasem to nie udzielanie informacji, odmowa rozmowy - ma na celu ochronę drugiej strony. Nie chodzi o to, że jest to mądre, dobre, skuteczne - zwykle nie jest. Ale o to, że intencje nie zawsze są tak złe, jak sądzimy, gdy mąż na przykład w zasadzie ucina każdą próbę rozmowy i dialogu. Jest to jedna z tych sytuacji w których czuję agresję, wściekłość i które mnie bardzo ranią - odmowa rozmowy, wyjasnienia mi czegokolwiek, brak komunikacji. I zapewne dlatego po stronie męża widziałam dotąd w takich sytuacjach tylko złą wolę i chęć zranienia mnie. I mocno mnie zaskoczyło, że niekoniecznie musi to tak wyglądać.\nWięc ten punkt 32 jest też trochę o tym, żeby nie wierzyć nie tylko małżonkowi w kryzysie ale i samemu sobie. Bo to co widzimy i słyszymy, nie zawsze jest tym co widzimy i słyszymy...\nTeodoro, pamiętasz by zadbać o kwestie finansowe, by o nich porozmawiać, coś ustalić, jakoś to zabezpieczyć, adekwatnie do waszej sytuacji? Ja często gdy są "miłe chwile", odpuszczam. Ale potem ponoszę duże koszty - bardzo dosłownie.\nPoza kosztami finansowymi jest jeszcze jeden koszt - sama uczę męża, że można w ten sposób mną manipulować.\nPrzytulam cię mocno. Idę dziś na Mszę - zabiorę ze sobą także twoje intencje, by otoczyć ciebie i twoją rodzinę modlitwą w tym trudnym dla was czasie.


Polityka prywatności • Panel użytkownika • Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.\nTeraz jest So, 12 cze 2021, 20:42\nAnoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo. - Polityka prywatności\nTen tekst opisuje w jaki sposób „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” i firmy z nim stowarzyszone (zwane dalej „my”, „nas”, „nasz”, „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.”, „http://wiecznieglodne.phorum.pl”) i phpBB (zwane dalej „oni”, „ich”, „oprogramowanie phpBB”, „www.phpbb.com”, „phpBB Group”, „Zespoły phpBB”) korzystają z informacji zebranych w czasie dowolnej sesji używania naszego forum przez Ciebie (zwane dalej „informacjami o Tobie”).\nInformacje o Tobie są zbierane na dwa sposoby. Po pierwsze, przeglądanie „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” powoduje, że oprogamowanie phpBB tworzy kilka ciasteczek (małych plików tekstowych pobranych do katalogu plików tymczasowych na Twoim komputerze). Pierwsze dwa ciasteczka zawierają identyfikator użytkownika (zwany dalej „user-id”) i anonimowy identyfikator sesji (zwany dalej „session-id”), automatycznie przyznane Ci przez oprogramowanie phpBB. Trzecie ciasteczko zostanie utworzone, gdy przejrzysz chociaż jeden wątek na „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” i jest używane żeby zapisywać, które wątki zostały przeczytane, ułatwiając Ci w ten sposób nawigację po forum.\nW czasie przeglądania „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” możemy też utworzyć ciasteczka niezależne od oprogramowania phpBB, ale ich ten dokument nie dotyczy - ma on opisywać tylko strony utworzone przez oprogramowanie phpBB. Drugi sposób, w który zbieramy informacje o Tobie, to wysyłanie ich do nas przez Ciebie. To mogą być m.in: posty napisane jako anonimowy użytkownik, konto użytkownika założone w procesie rejestracji na „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” (zwane dalej „Twoim kontem”) i posty napisane przez Ciebie po rejestracji, w czasie, gdy jesteś zalogowany.\nTwoje konto będzie zawierać co najmniej unikalną identyfikacyjną nazwę (zwaną dalej „Twoją nazwą użytkownika”), osobiste hasło używane do logowania na Twoje konto (zwane dalej „Twoim hasłem”) i osobisty prawidłowy adres e-mail (zwany dalej „Twoim adresem e-mail”). Informacje podane dla Twojego konta na „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.” są chronione przez prawa dotyczące ochrony danych osobowych w państwie, w którym stoi nasz serwer. Mamy prawo wymagać podania dodatkowych informacji przy rejestracji i to my ustalamy, czy podanie ich jest konieczne, czy nie. W każdym przypadku masz możliwość wybrania, które informacje o Twoim koncie są wyświetlane publicznie. Co więcej, w panelu użytkownika masz możliwość włączenia lub wyłaczenia wysyłania do Ciebie automatycznie wygenerowanych przez oprogramowanie phpBB e-maili.\nTwoje hasło zostało zaszyfrowane jednostronnym szyfrem, więc jest bezpieczne. Mimo to, nie powinieneś używać tego samego hasła na różnych stronach WWW. Twoje hasło umożliwia dostęp do Twojego konta na „Anoreksja - jest mnie mało, choć to wciąż jeszcze za dużo.”, więc pilnuj go i nie podawaj nikomu. Jeśli je zapomniesz, użyj funkcji „Zapomniałem hasła”, która zapyta Cię o Twoją nazwę użytkownika i adres e-mail, a potem prześle nowe hasło na Twój adres e-mail.


Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego - Uzmysłowienia\nStrona główna Książki Uzmysłowienia\nLiczba stron: 284 Format: B5 Rok wydania: 2010 Data premiery: 24.11.2010 Data wydania e-booka: 19.04.2021\nArtur Grabowski urodził się i dzieciństwo spędził tuż pod Wawelem, ale emocjonalnie związany jest z Nową Hutą. Chronicznie bezdomny, ostatnio częściej mieszkał za granicą, głównie w Stanach Zjednoczonych, a wcześniej w Rzymie i w Londynie. Poeta, dramaturg, prozaik, swoje „teoretyzowanie” uważa za rodzaj niepowstrzymanej namiętności. Jako eseistę interesuje go głównie obszar pomiędzy formalną analizą dzieła sztuki a jego filozoficznym kontekstem; w szczególności zaś związek estetyki z duchowością i religią. Pisał o literaturze europejskiego modernizmu oraz o poezji greckiej i łacińskiej („Klatka z widokiem”, 2004), o teatrze i o malarstwie, tłumaczył wiersze i dramaty z języka angielskiego oraz poetów włoskich. Publikuje głównie w „Teatrze”, w „Dialogu”, w „Znaku” oraz innych pismach w Polsce i za granicą. Uczy literatury współczesnej na Uniwersytecie Jagiellońskim, wykładał też teatr i historię na uniwersytetach amerykańskich w Chicago, w Seattle i w Buffalo. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej i Fundacji Fulbrighta, laureat nagrody dramaturgicznej „Tygodnika Powszechnego” i poetyckiej im. Józefa Baki.\nStrona internetowa: www.grabowski.art.pl\nObecne i oczywiste...\nPustka albo nie nic (refleksy)\nPowierzchnia albo Fotodramat (migawki)\nLabirynt albo Teatropolis w Pałacu Sztuki (dygresje)\nSłowa czyli Cierpliwość (o dramatyczności)\nScena czyli Ściana (o performatywności)\nTeatr czyli Zdrada (o rytualności)\nDramat i dramaturgia (relacja)\nAutor i reżyserie (recenzja)\nTeoria i partytura (reminiscencje)\nHarmonia/Namiętność (Pierwszy List z Miasta)\nMedytacja/Szaleństwo (Drugi List z Miasta)\nPorządek/Solidarność (Trzeci List z Miasta)\nWcielenie – Corpus Christi


Nawiedzenie. Ebook. Frank Peretti. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nSpokojne amerykańskie miasteczko Antiochia w stanie Washington staje się nagle bramą dla zjawisk nadprzyrodzonych. Mają tam miejsce spotkania z aniołami, ludzie doświadczają apokaliptycznych wizji, pojawiają się łzy na krucyfiksach. A potem tajemniczo zjawia się samozwańczy prorok ze zdumiewającym przesłaniem. Do miasteczka napływają tłumy ciekawskich, pojawiają się największe stacje telewizyjne i dziennikarze wielkich czasopism. Niezwykła okazja na wspaniały biznes dla mieszkańców miasteczka, lecz nie dla Travisa Jordana – byłego pastora, który próbuje ukryć swą przeszłość. Teraz wszyscy poszukują mesjasza tuż pod jego nosem, a on sam znowu musi zderzyć się ze swymi przekonaniami. Wszystko prowadzi do niezwykłej konfrontacji z nadprzyrodzonym, która na zawsze odmieni życie osób zamieszanych w tę historię.\nFrank Peretti jest królem chrześcijańskiego thrillera TIME\nFrank Peretti to autor bestsellerów, który sam stworzył nowy gatunek: chrześcijański thriller CHICAGO TRIBUNE\nPeretti jest mistrzem gatunku THE NEW YORK TIMES\nSally miała dziewiętnaście lat, była blondynką, miała lekką nadwagę i była ogromnie nieszczęśliwa, ponieważ już nie była mężatką. Wierzyła we wszystko, co Joey, kierowca ciężarówki, mówił jej o miłości. Małżeństwo – jeśli w ogóle można je tak nazwać – trwało trzy miesiące. Gdy Joey znalazł inną kobietę, bardziej „stymulującą intelektualnie”, Sally została wyrzucona z kabiny do spania ciężarówki i dotarło do niej, że zatoczyła pełen okrąg, stając się na powrót córką Charliego i Meg, mieszkającą z nimi w domu. Musiała utrzymywać porządek w swym pokoju, pomagać przy obiedzie i myciu naczyń, być w domu przed jedenastą i w każdą niedzielę chodzić z rodzicami do kościoła metodystów. Jej życie znów nie należało do niej.\nMyślała sobie, że posmakowała wolności, ale została odrzucona. Nie miała skrzydeł, które pomogły by jej odlecieć, a gdyby nawet, to nie miała dokąd polecieć. Życie nie było sprawiedliwe.\nSally, jeszcze zanim spróbowała związać się z Joey’em, kierowcą ciężarówki, miała zwyczaj wyrywać się na pola w ciszy poranka. Teraz, po powrocie, dalej uciekała na prerię. Tam, daleko, nie słyszała żadnego głosu, lecz tylko własne myśli, a one mogły jej powiedzieć, co tylko chciała. Mogła się także modlić, czasami na głos, wiedząc, że nie usłyszy jej nikt prócz Boga. „Panie Boże, proszę, nie zostawiaj mnie tutaj. Nie chcę tu utkwić. Jeżeli jesteś, uczyń jakiś cud. Spraw, żebym wydostała się z tego chaosu.”\nPunktem, wyznaczającym połowę trasy joggingowej Sally, była szeroko się rozgałęziająca topola kanadyjska na szczycie niskiego wzniesienia – jedyne drzewo w zasięgu wzroku. Ustanowiła sobie pewien zwyczaj: każdego dnia wspierała nogi o potężny pień i rozciągała mięśnie, następnie siadała i przez chwilę odpoczywała pomiędzy dwoma wystającymi korzeniami z południowej strony wzniesienia. Ostatnio częścią tego obyczaju stała się też krótka modlitwa o cud.\nRozciąganie poszło całkiem dobrze. Sally ochłonęła, oddech jej się uspokoił, ćwiczenia i chłodne powietrze sprawiły, że czuła na policzkach wypieki.\nI prawie że wyskoczyła ze skóry.\nPomiędzy dwoma korzeniami, dokładnie na jej miejscu, siedział mężczyzna, opierając się plecami o chropowaty pień, z dłońmi leniwie zwisającymi z kolan. Musiał tu być przez cały czas, kiedy ona ćwiczyła rozciąganie. Sally momentalnie zaciekawiła się, a nawet poczuła się obrażona, że nie powiedział lub nie zrobił niczego, co by wskazało na jego obecność.\n- Och! – zatchnęła się, po czym złapała oddech. – Cześć. Nie widziałam, że tu jesteś.\nOn tylko zaśmiał się półgębkiem i uśmiechnął się, patrząc na nią życzliwie. Był wybitnie przystojnym mężczyzną, miał oliwkową cerę, głębokie brązowe oczy i mocno kręcone czarne włosy. Był młody, może w tym wieku, co Sally.\n- Dzień dobry, Sally. Wybacz, jeśli cię przestraszyłem.\nDziewczyna poszukała go w pamięci.\n- Czy już się spotkaliśmy?\nPrzekornie potrząsnął głową.\n- A więc kim jesteś?\n- Jestem tu, by dostarczyć ci wiadomość. Twoje modlitwy zostały wysłuchane, Sally. Odpowiedź jest w drodze. Poszukaj go.\nSally na chwilę odwróciła wzrok, nieznaczny gest, spojrzenie, wyrażające konsternację.\n- Kogo mam poszukać?\nMężczyzny już nie było.\nDziewczyna obeszła drzewo dookoła, patrząc w górę i w dół wzdłuż szosy, i na pola, spojrzała nawet w górę, na drzewo.\nNieznajomy zniknął, zupełnie, jakby nigdy go tutaj nie było.\nPo jeszcze jednym pospiesznym okrążeniu drzewa Sally zatrzymała się, oparła rękę o pień, by się uspokoić. Przebiegała wzrokiem prerię. Serce biło jej szybciej niż wtedy, gdy wbiegała na wzniesienie. Jej oddech był szybki i płytki. Dygotała. ...\nNawiedzenie Frank Peretti\nPotwór Frank Peretti\nPrzysięga Frank Peretti\n4 oceniona przez: Marcin Szczepaniak, Listonosz 2014-04-27\nNa pewno książka jedyna w swoim gatunku. Nie obyło się jednak bez subtelnego krytykanctwa niektórych wyznań. Pomimo tego książka z wartką akcją, gdzieniegdzie humorystyczna. Godna polecenia wszystkim fanom Perettiego.


„W krainie Narnii” -podsumowanie konkursu na wykonanie makiety. | Katolicka Szkoła Podstawowa w Ostrowcu Świętokrzyskim\n„W krainie Narnii” -podsumowanie konkursu na wykonanie makiety.\nW grudniu 2018r. nauczycielki języka polskiego p. Martyna Malarczyk i p. Marta Gilewska ogłosiły konkurs dla klas czwartych pt. „W krainie Narnii” na wykonanie makiety przedstawiającej niezwykły świat, w którym znaleźli się bohaterowie książki S.C.Lewis’a.\nUczniowie z zaangażowaniem przystąpili do pracy, czego efektem były niezwykle ciekawe i oryginalne makiety. Zwrócili uwagę na szczegóły i detale, zadbali o estetykę prac, które cała społeczność szkolna mogła zobaczyć na pięknie zaaranżowanej wystawie na szkolnym łączniku.\nWybór najlepszych prac okazał się trudnym zadaniem. Wyróżnienia otrzymali:\n1. Amelia Stróżyna\n2. Jan Ołownia\n3. Mikołaj Lipski\n1. Mateusz Boniecki\n2. Maciej Potrzyszcz\n3. Stanisław Rutkowski\n1. Maksymilian Kaniewski\n2. Adam Gęsiarz\n3. Michał Iwon i Jan Karbowski (praca wspólna)\nWyróżnieni uczniowie otrzymali nagrody i dyplomy, nagrodą pocieszenia dla wszystkich uczestników były słodycze.


Czy wiedza o zdrowiu będzie nowym przedmiotem w szkołach? | Głos Wielkopolski\nNicole Młodziejewska 03.08.2019 Zaktualizowano 03.08.2019\nZasady zdrowego trybu życia, prawa i obowiązki pacjenta czy podstawowe zasady pierwszej pomocy - to przykładowe zagadnienia, które miałyby znaleźć się w programie nowego przedmiotu szkolnego Wiedza o zdrowiu. Z propozycją wprowadzenia go do szkół Rzecznik Praw Pacjenta zwrócił się do ministrów edukacji i zdrowia. pixabay.com\nZdaniem RPP w szkołach brakuje dokładnej edukacji w zakresie tego tematu. - Wymagając określonych zachowań zdrowotnych od obywateli należy stworzyć narzędzie do przekazywania usystematyzowanej wiedzy, co skutkować będzie w przyszłości lepszą jakością życia nowych pokoleń pacjentów - tłumaczy Bartłomiej Chmielowiec, Rzecznik Praw Pacjenta.\nCzytaj też: Nowy rok szkolny 2019/2020. Terminy ferii, wakacji, kiedy kończy się rok szkolny 2020? Zobacz kalendarz roku szkolnego\nJego zdaniem przykładowy program nowego przedmiotu, mógłby opierać się na nauczaniu takich zagadnień, jak zdrowe odżywianie, prawa i obowiązki pacjenta, pierwsza pomoc, redukcja stresu, czy szczepienia ochronne.\nRPP sugeruje, by przedmiot ten obowiązywał na poziomie wczesnoszkolnym i w klasach starszych. Zaznacza jednak, że dokładne założenia należy poddać dyskusji ogólnospołecznej.\n- Każda dodatkowa wiedza w zakresie zdrowia, jak chociażby udzielanie pierwszej pomocy, jest potrzebna. To są ważne tematy i trzeba dzieci do nich odpowiednio przygotowywać - mówi Dominika Naworska, dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 9.\nSprawdź też: Jak długo karmić dziecko piersią? Czy mleko modyfikowane jest lepsze niż mleko matki? Fakty i mity o najzdrowszej metodzie żywienia dziecka\nI dodaje: - Należałoby się jednak zastanowić, czy jest sens, by wprowadzać dzieciom kolejny przedmiot. Myślę, że w tym przypadku lepszym rozwiązaniem byłoby poszerzenie zagadnień przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie i na tych lekcjach te tematy poruszać.\nGość 06.10.2019 12:41:36\nToż to treści zawarte już w podstawie programowej wielu przedmiotów, np. edukacji wczesnoszkolnej, przyrody, biologii, EDB... lepiej w końcu zreformujcie treści, które każecie przekazywać!\nznaffca 07.08.2019 14:00:24\nA może "Wiedza o szczególnych potrzebach kleru"?\nGość. 05.08.2019 10:35:52\nA może więcej matematyki i języka polskiego? I mniej zajęć religii.\nGość 03.08.2019 15:12:01\nCześć c tego realizuje Biologia a cześć jak pierwsza pomoc EDB wiec możne EDB powinno być wcześniej a nie dopiero w 8 klasie


BMW M4 GTS nie dla teściowej - Antyradio.pl\nBMW M4 GTS nie dla teściowej\nPamiętacie śmieszną reklamę BMW M4, w której pokazali krocze rowerzysty? Niemiecki koncern motoryzacyjny poszedł o krok dalej i tym razem do filmiku promocyjnego zaangażował teściową.\nTeściowe są bohaterkami nie jednego dowcipu. Skarżą się na nie wszystkie wybranki ukochanego syna lub córeczki. Ludzie odpowiedzialni za marketing w koncernie produkującym BMW również musieli mieć do czynienia z najgorszym typem teściowych.\nNa ich cześć stworzyli świetną reklamę z BMW M4 GTS w roli głównej. Nie jest to zwykła M-ka, a sportowa wersja zawierająca w sobie wszystko czego fani motorsportu mogą wymagać.\nFilmik reklamowy pokazuje scenkę przyjazdu „ukochanej mamusi”. Na podjeździe, gdzie parkuje BMW M4 już czeka kobieta w stanie błogosławionym. Jak możemy się domyślić jest to pewnie córka siedzącej w samochodzie kobiety.\nMłody chłopak będący kierowcą M-ki, szarmancko otwiera drzwi teściowej. Ta tkwi w skórzanych fotelach kubełkowych. Każdy kto choć raz miał przyjemność w takich jechać wie, że siedzi się w nich dość nisko a wysiadanie nie należy do prostych. Dodatkowo niskie osadzenie samochodu może sprawiać kłopoty przy wychodzeniu również pasażerom nie ubranym w ołówkową spódnicę czy szpilki.\nWyjście teściowej z samochodu komplikuje się, gdy kierowca proponując pomoc przy wysiadaniu nie uprzedził mamusi na czas i ta uderza głową o słupek nad drzwiami.\nNieskrywany uśmiech zięcia po całej sytuacji może nasuwać konkluzję, iż przyjazd rodzicielki swojej kobiety nie jest najprzyjemniejszą chwilą w jego życiu ;)\nTo już kolejna reklama niemieckiego koncernu produkującego BMW. Poprzednio specjaliści od marketingu wzięli pod lupę niskie osadzenie samochodu. Dla wielu fanów marki tzw. „gleba” może być plusem do momentu, gdy obok was stanie cyklista.\nWidok jego krocza opiętego w lajkrowe spodenki nie należy do najprzyjemniejszych zwłaszcza, gdy przed maską paradują wam piękne dziewczyny wyrwane z wybiegów Victoria's Secret.\nCzy kochacie swoją teściową?\nTak, mam super teściową\nNie. Moja teściowa jest z piekła rodem\nDługo mamusia u nas zostanie? Jak długo będziecie chcieli. A to się mamusia nawet herbaty nie napije\nTagi: BMW BMW M4 BMW M4 GTS


Biżuteria Naszyjnik Bransoletka biżuteria autorska Rękodzieło\n> Biżuteria Damska>Komplety>Bogaty naszyjnik i bransoletka z pereł Swarovski - biżuteria ręcznie robiona\nBogaty naszyjnik i bransoletka z pereł Swarovski - biżuteria...\nKomplet wspaniały. Jeszcze nie spotkałam się z tak piękną autorską biżuterią. Precyzja wykonania niezwykła. Ozdoba każdej bluzki. Polecam wszystkim Paniom:)\nBogaty naszyjnik i bransoletka z pereł Swarovski - biżuteria ręcznie robiona\nNr produktu: 62.2\nNiepowtarzalna, robiona ręcznie biżuteria autorska.\nMateriały: sznurek wiskoza 100%, Perły Swarovski\nWielkość naszyjnika: obwód 47 cm/ szerokość do 2,5 cm\nWielkość bransoletki: dlugość 18cm/ szerokość 2 cm\nEleganckie opakowanie do kompletu Gratis - na zdjęciu\nNiepowtarzalna , ręcznie robiona biżuteria , wykonana przez artystkę Elżbietę Macur.\nNiezwykły, bardzo efektowny komplet: bransoletka i naszyjnik z pereł Swarovski, z najnowszej kolekcji Swarovskiego. Perły w wielu odcieniach niebieskiego, bieli. Sznurek jest zrobiony ze 100% wiskozy , elastyczny, pięknie sie układa i dopasowuje na szyi i dłoni.\nZapięcie zrobione na "guzik".\nNowoczesna biżuteria, którą możemy cieszyć się na co dzień , pasują również do wieczorowej kreacji i do luźnego weekendowego stroju.


Temat: Fakt czy opinia – jak je odróżnić? Część IV\n7) krytycznie analizuje przekazy medialne i porównuje przekazy różnych mediów dotyczące tych samych wydarzeń czy procesów; formułuje własną opinię w oparciu o poznane fakty; rozpoznaje przejawy nieetycznych zachowań dziennikarzy;\nanalizuje fragmenty wywiadu z Hilary Tovey Nie jestem pewna, czy Polska może powtórzyć drogę Irlandii i wskazuje zawarte w nim fakty oraz opinie;\nKilka chętnych/wybranych osób przygotowuje krótką prezentację dotyczącą podobieństwa sytuacji gospodarczej Polski po wstąpieniu do UE z sytuacją Irlandii z drugiej połowy lat 70. XX w.\nUczniowie zapoznają się z fragmentem „Wprowadzenie do analizy” zawartym w sekcji „Przeczytaj”, aby móc aktywnie uczestniczyć w zajęciach, analizować przedstawione treści i rozwiązywać zadania.\nPrzedstawienie tematu „Fakt czy opinia – jak je odróżnić? Część IV” i celów zajęć.\nPrzedstawienie prezentacji uczniów przygotowanej przed zajęciami. Pozostali uczniowie mogą zadawać prelegentom pytania i dyskutować.\nNauczyciel loguje się na platformie i udostępnia uczniom e‑materiał: „Fakt czy opinia – jak je odróżnić? Część IV”. Prosi uczestników zajęć o wykonanie ćw. 1 z sekcji „Przeczytaj”.\nUczniowie wykonują zadanie z sekcji „Przeczytaj”: analizują wybrane fragmenty wywiadu z Hilary Tovey Nie jestem pewna, czy Polska może powtórzyć drogę Irlandii i wskazują, które zdania według nich przedstawiają fakty, a które opinie. Następnie nauczyciel wyświetla na tablicy interaktywnej wyniki dla całej klasy.\nUczniowie zapoznają się z multimedium w sekcji „Schemat interaktywny”. Wspólnie określają, które ze zdań są faktami, a które opiniami i uzasadniają swoje odpowiedzi. Mogą przy tym dyskutować i wymieniać się opiniami. Po analizie każdego zdania nauczyciel odsłania odpowiedź, aby uczniowie mogli zweryfikować swoją pracę.\nNa koniec tego etapu zajęć uczniowie weryfikują swoje odpowiedzi udzielone w ćw. 1 w sekcji „Przeczytaj”.\nUczniowie dzielą się na 4‑osobowe grupy i wykonują ćw. 1 w sekcji „Audiobook”: w źródłach internetowych szukają tekstów publicystycznych nt. Kosowa, a w nich przykładów zdań, które przedstawiają fakty i wyrażają opinie. Każdy z członków grupy omawia jeden przykład na forum klasy.\nPraca z audiobookiem „Komentarz do analizy”. Po wysłuchaniu materiału, uczniowie dyskutują o tym, co sprawiło im największe trudności w określaniu, czy cytowane zdania z artykułu są faktem, czy opinią.\nUczniowie dobierają się w pary i wymieniają poglądami, dzielą się tym, czego się nauczyli.\nNa zakończenie nauczyciel dokonuje oceny pracy wylosowanej grupy. Prosi o samoocenę uczniów dotyczącą współpracy w zespole oraz wykonanego zadania. Dokonuje oceny pracy wybranych uczniów.\nWywiad Anna Masłoń z Hilary Tovey Nie jestem pewna, czy Polska może powtórzyć drogę Irlandii, „Dziennik” 13 lutego 2008 r.\nUczniowie mogą wykorzystać multimedium z sekcji „Schemat interaktywny” jako inspirację do przygotowania własnej prezentacji multimedialnej.


aktywności, ale jest ono niezbędne. Na prawie oparta jest cała nasza państwowość i wszystko, co nas otacza dookoła. Aby pracować, trzeba podpisać umowę, kupno i sprzedaż mieszkania wymaga aktu notarialnego, a wszystko to jest opar\nDodane: 06-12-2020 00:13\nDobry prawnik to podstawa, nawet jeśli nie planujemy żadnych sporów sądowych. Prawo jest bardzo skomplikowaną dziedziną ludzkiej aktywności, ale jest ono niezbędne. Na prawie oparta jest cała nasza państwowość i wszystko, co nas otacza dookoła. Aby pracować, trzeba podpisać umowę, kupno i sprzedaż mieszkania wymaga aktu notarialnego, a wszystko to jest oparte o konkretne ustawy i rozpo\nDla biznesu - o wirtualnych biurachWłoska kawa w domuCzy warto naprawić ekspres do kawy?Po prostu o gotowaniuLato w Polsce - coraz cieplejszaSauny, jacuzzi i ruskie banie w ogrodzieTe fakty jak Drukować ulotki mogą Cię zdziwićO pompach hydraulicznychMedycyna estetyczna to jednak dalej medycyna, dlaczego?Zanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiOferty pozycjonowania- jak wybierać?Auta, części zamienne i jak się w tym połapaćO zdrowiu i estetyce zębówNowoczesna firma i wirtualne biuroSystem ABS i warsztaty samochodoweThe most popular city in Poland for foreign touristsTym razem ekologicznie - o POSTransport konieczny. Taksówki i inne metody przemieszczania sięArtykuł o mechanice samochodowej - SilnikCzy wiesz jak wyjść cało z dachowania żeby później tego nie żałować?Mvmt PolskaCo wiesz o reklamie?Z wizytą w gabinecie stomatologicznymPsycholog i pomoc w rozwoju osobistymO druku, reklamie i drukarkachO biurach rachunkowych<Stylish interior - with covingO taksówkach i transporcieLubisz góry? Propozycja dla ciebie


Rekonstrupcja rządu | Niepoprawni.pl\nJak w dowcipie o 3 kopertach, które znalazł na biurku nowy dyrektor firmy, z instrukcją, by otwierał kolejno, gdy wszystko się będzie walić (1 - zwal wszystko na poprzednika, 2 - zrób reorganizację, 3 - przygotuj 3 koperty dla następcy), przed Tuskiem leży już tylko jedna koperta. Rozpoczął się ostatni akt tej sztuki, w której Polska gra rolę Desdemony, tyle że biedaczka nie zaduszona całkiem, jeszcze oddycha trochę. Tusk nie ma już dylematu „być albo nie być”. Dla nas to różnica niewielka, przyjdzie jego jakiś klon. Taki, jacy pełnią tę funkcję od początku, agent takiego czy innego wywiadu, czy też zaledwie mentalny uniżony sługa tych ze wschodu, czy zachodu, albo na dwie strony. To sobie społeczeństwo tutejszych, bo nie powiem Polacy dotąd wybierali, z paroma wyjątkami. Niestety reszta, jak to w demokracji, ma to, na co zasługuje sobie większość.\nNp. wczoraj, w palącym się wagonie, w metrze - dusiło się dymem 150 osób. Z tego statystycznie około 110 dusiło się na własne życzenie, bo nie poszło na referendum, a 40 przez tych 110 idiotów. Wagon został na siłę, wbrew przepisom, „w trybie wyborczym” dopuszczony do ruchu. Tyle, że cały ten kraj działa „w trybie wyborczym”. Większość jego obywateli nie kojarzy konsekwencji swych wyborów, nawet z osobistym bezpieczeństwem, wierzy w bociany.\nW międzyczasie mamy dość nudny, stały fragment gry, który jedynie lemingom jeży futerka, czyli rekonstrukcję rządu. Czyli premier będzie wymieniał ludzi, których sam wybrał, na takich, których sam wybierze. Zamieni k...wy na złodziei, i odwrotnie? A propos, to wczoraj pisali, że autentyczna prostytutka jest zatrudniona w kancelarii premiera – ciągnie swój do swego. Lemingi będą się teraz podniecać: a kto, a co, a ten dobry, a ten nie, a nowe otwarcie, a teraz się zmieni. A potem się będą denerwować, że nic się nie zmieniło, a potem kolejnymi aferami. A potem jakiś lider z tego rządu wyjdzie i będzie na ex-kolegów pluł, i lemingi się będą znów podniecać. A potem nowy premier, którego sobie wybiorą, tzn media im wybiorą i od nowa, aż do bankructwa - a wtedy? A wtedy jak powyżej. Jak to w uwielbianych serialach, tyle, że bardziej głodno i chłodno.\nZapowiedzenie na dzisiejszej konferencji prasowej walki z korupcją, traktuję jak stwierdzenie starej prostytutki, że teraz będzie dziewicą. Aresztowania, pewnie jak zawsze, są elementem rozgrywki poszczególnych gangów w ramach trwającej obecnie wojny wewnętrznej w mafii. Jak zwykle zieloni kontra niebiescy. ZUS ma nie zbankrutować, premier zapewnia. Ufam mu tak, że gdyby to był bank, i miałbym tam pieniądze, już bym leciał je wybierać. Niestety z OFE wybrać nie mogę, głównie dlatego, że rząd był szybszy. Płemieł też chwalił się, że UE da mu 100 mld do rozkradzenia i zmarnowania. I tym, dla niektórych optymistycznym akcentem, kończę te notkę o niczym.


Marketerzy inspirują: Dariusz Maciołek (BNP Paribas)\nW kolejnym odcinku cyklu "Marketerzy inspirują" na pytania o marketing odpowiada Dariusz Maciołek, dyrektor zarządzający pionu marketingu, komunikacji i zaangażowania społecznego w Banku BNP Paribas, juror konkursu Effie 2020.\nNajważniejsza cecha dobrego marketera...\nCiekowość i odwaga. Ciekawość, by z chęcią poszukiwać nowych rozwiązań, obserwować otoczenie i branżę. Tylko ta cecha umożliwia nam znalezienie wyróżników marki w oczach klienta na tle konkurencji. A odwaga jest kluczowa na etapie egzekucji.\nKogo z branży marketingowej podziwiam najbardziej…\nOd kilku lat uważnie przyglądam się działaniom Fernando Machado, zarówno z czasów Dove jak i teraz Burger King. Przede wszystkim podziwiam jego odwagę i lekkość w podejściu do komunikacji oraz wchodzenie w dyskusje z brandami konkurencyjnymi.\nNajlepsza kampania reklamowa, jaką wdziałam/widziałem w życiu..\n„The crazy ones” - świetna strategia, manifest, który wciąż jest aktualny i prawdziwy. To pokazuje, że dobrze przemyślana idea bazująca na wartościach marki jest ogromną przewagą konkurencyjną.\nNajlepiej prowadzona marketingowo marka dziś to…\nNa poziomie globalnym uważam, że obecnie jest to Burger King. Ostatnie trzy lata to seria genialnych akcji marketingowych w wykonaniu w Fernando Machado, który pokazał jak ze zwykłej marki fast-foodowej zrobić love brand.\nInspiracji marketingowych szukam w…\nGłównie czytając książki, magazyny jak AdWeek, AdAge, ostatnio jestem zauroczony także słuchaniem branżowych podcastów tj. Talking To Ourselves, Digital Brand Building, Lee Clow Will Only Say This Ones, Real Famous, Tim Ferriss Show. Jako Bank również postanowiliśmy zagościć w serwisie Spotify, w ramach serii BNP Paribas Talks – prowadzę cykl podcastów pt. “CMO po drugiej stronie lustra”, do rozmów zapraszam przedstawicieli świata marketingu – zachęcam do słuchania\nNarzędzie, bez którego nie wyobrażam sobie pracy to…\nNowe trendy w marketingu, które mają największy wpływ na rozwój mojej marki ...\nMyślę, że podejście do komunikacji opartej na aktywizmie marek i brand purpose.\nJakie znaczenie dla mojej marki mają konkursy branżowe np. Cannes Lions czy Effie?\nPrzede wszystkim buduje sławę marki i jest barometrem atrakcyjności zarówno kreatywnej jak i efektywnościowej na tle konkurencji. Jak mówił ponad 30 lat temu Jeremie Bullmore: „Wspólną cechą, odnoszących sukcesy marek, jest pewien rodzaj sławy……NIE WIEM DLACZEGO tak powinno być, wiem tylko że tak jest”\nJak się zmieni konsument i moja marka po epidemii koronawirusa?\nObserwujemy zmianę zachowań konsumentów szczególnie w kontekście zdalnego bankowania oraz zauważamy większą ostrożność w podejmowaniu decyzji finansowych. Jeśli chodzi o BNP Paribas to uważam, że będziemy jeszcze silniejszym brandem. Kierunek budowania marki, który wybraliśmy już jakiś czas temu sprawia, że podejmowane przez nas działania pomocowe w czasie pandemii jak np. zakup 2000 testów, walka z wykluczeniem cyfrowym, wsparcie lekarzy - są to działania wiarygodne i spójne z naszym DNA.\nMarketerzy inspirują: Bogusława Potacka (Warta)\nWięcej eksperckiej wiedzy jurorów Effie Awards dostępne w cyklu #opiniejuroraeffie: LINK\nBNP Paribas. Marketerzy inspirują\nAgencje w czasie nawrotu pandemii przyjmują różne modele pracyzobacz więcej\nBorys Szyc i Michał Żebrowski reklamują McDonald’s. "Smacznie zrobione, marka zyska na znanych twarzach"zobacz więcej\nPatrycjusz Wyżga przechodzi do Wirtualnej Polski, będzie prowadził programy wideo Zdjęcia Niedenthala nie zostaną pokazane w szkole plastycznej wskutek „treści politycznych”. "Cenzura na niższym szczeblu" Netflix ujawnia datę premiery serialu „The Liberator”. Nad produkcją pracują Juice i Trioscope Studios Marcin Celiński kończy współpracę z Halo.Radio. „Rozgłośnia jest dla mnie rozczarowaniem” AmRest sprzedaje 7,5 proc. udziałów Glovo za 76 mln euro\nH&M stworzył maszynę do recyklingu ubrań\nWilkinson Sword wykorzystuje w nowej serii maszynek do golenia surowce z odzysku\nDołącz do dyskusji: Marketerzy inspirują: Dariusz Maciołek (BNP Paribas)\nDarku, coraz mniej banku w banku, a coraz więcej nie wiadomo czego. Ja do Was bym nie przyszedł, a zbyt mocne angażowanie się w różne ruchy społeczne - cóż, niejednej marce odbiło się czkawką...\nPozdrowienia od innego jurora Effie


Kwiatowe szorty plażowe wiązane w pasie - Spodnie szorty sklep eButik.pl\nKod produktu: JY-ST-15002\nLetnie szorty damskie w kwiaty w stylu surfingowym. Nogawki krótkie, po bokach lekko zaokrąglone z rozcięciami. W pasie ozdobny złoty sznureczek do regulacji. Kieszonek brak. Wzór kwiatowy utrzymany w zielonej kolorystyce. Spodnie znakomicie prezentują się na sylwetce, podkreślając zgrabne pośladki i nogi. Sprawdzą się przede wszystkim na plaży, ale można je również nosić na co dzień. Ożywią każdą stylizację i dodadzą jej niepowtarzalnego uroku. Polecamy nosić z płaskimi sandałkami albo letnimi koturnami z odkrytym palcem.\nwzór: w kwiatki, kwiatowy, floral print, exotic print\n"Fajne spodenki, rozmiar ok, taki jak nosisz. Wygodne. Bardzo krótkie. Polecam na upalne dni :)"


---trafopowielacz--- 03 Apr 2015 23:09 2001 15\n#1 03 Apr 2015 23:09\nWitam. Posiadam inkubator i sterownik do niego. Wszystko jest okej gdy program działa na wait'ach. Chcę przepisać go do przerwania na timerze ale program mi się zawiesza po wgraniu. Po uruchomieniu nie zawsze pokaże temperaturę, po wyjściu z "menu" również czysty ekran zamiast pomiarów.\n*czterech przycisków Sw1-Sw4\n*dwóch czujników temperatury DS18B20 1wire na jednej linii\n*dwa przekaźniki opisane jako "Przekaźnik1" i Przekaźnik2"\nGdzie w programie popełniłem błąd?\n#2 04 Apr 2015 03:37\nHelpful post #2 04 Apr 2015 03:37\nNie wiem czy chcesz się nauczyć czy potrzebujesz program.\nNa początek te uwagi:\n1. Nie wiem co tam robi dyrektywa $eeprom. Jest niepotrzebna w tym kodzie\n2. Zmienna Ds jest zwiększana w przerwaniu niezależnie od tego czy jesteś w Menu czy nie. Tak więc po powrocie z Menu już na pewno nie zdążysz załapać się na warunek If Ds = 2 i wyzerować jej wartość.\n3. Korzystasz z GoTo to bardzo nierozważne. GoTo używa się tylko do przeskoczenia linii kodu które nie chcesz żeby się wykonały jeśli zaszedł jakiś warunek.\nPoniżej przepisany program.\nUżywa CTC i zapisuje do eeproma. Przy starcie czyta z eeproma.\n#3 04 Apr 2015 15:43\nBardzo dziękuje! Wczoraj walczyłem z eeprom'em i dlatego został wpis na początku. Przekaźniki same mi pstrykały co ułamek sekundy i przy zapisie, odczycie miałem tylko "-0.0".\nPoczytam helpa i postaram się zrozumieć jak działa program poprawiony przez Ciebie.\nTylko jedna sprawa. Zmienna Termostat i Histereza potrzebne są z przecinkiem. Jak to osiągnąć? Być może miałem problemy bo chciałem zapisać zmienną single do eeprom'u\n#4 04 Apr 2015 18:26\nHelpful post #4 04 Apr 2015 18:26\nKod wydaje się sprawować prawidłowo. Przecinek jest względny.\nOperacje na zmiennych z przecinkiem są męczące dla mikrokontrolera. Jesli nie jest to konieczne to należy ich unikać. Zauważ że sam DS nie wysyła Single tylko Integer. Każda zmienna z jednym miejscem po przecinku pomnożona przez dziesięć da liczbę całkowitą.\nTutaj przecinek jest "wirtualny" i domalowany przez funkcję FORMAT\nZ przykładowej wartości 371 zrobi na wyświetlaczu 37,1\nDlatego regulacja o 1/10 stopnia czyli 0,1st realizowana jest przez dodanie albo odjęcie jednynki.\nJeśli zmienna Termostat ma być regulowana z dokładnością 0,1st to ten zapis\nTo samo z odejmowaniem.\nUznałem że regulacja taka byłaby długotrwała.\nDodatkowo kilka cyferek możesz dostosować do swoich potrzeb.\nBez problemu można zrobić szybsze przestawianie o stopień przy dłuższym naciśnięciu a o 0,1st przy krótkim naciśnięciu, ale zostawiłem coś Autorowi\nNie ruszałem też drugiego przekaźnika.\nMój kod jest nawet o 10% mniejszy mimo iż ma więcej funkcji\nwiec możesz dopisać co tam potrzebujesz.\nPod tym linkiem możesz zobaczyć też inny kod do termostatu wylęgarni\nktóry pomagałem przerobić Link\n(na samym końcu jest w pełni działający kod)\n#5 04 Apr 2015 18:34\nSuper, w najbliższym czasie przeanalizuje dokładnie program. Drugi przekaźnik jest jako alarmowy, załącza syrenę po przekroczeniu zadanych temperatur, ale z tym dam radę\nSterownik zyskał obudowę to program też by się przydał\n#6 05 Apr 2015 21:10\nNadszedł czas na pytania jeśli oczywiście można.\nDlaczego zostały użyte funkcje jeśli? Nie można ich pominąć? Przy okazji, jak to jest zrobione, że na końcu warunku nie ma "end if"? Piszę programy amatorsko, z tego co potrafię.\nNa początek powiem jak to rozumiem:\nJest zmienna "Status" od której zależy gdzie znajdziemy się w programie. Jeśli będzie ona wynosiła 0 to ujrzymy pierwszy, główny program odczytu temperatury.\nNie rozumiem tej części i dalej. Mianowicie, dlaczego reszta tego się nie wyświetla? To tylko i wyłącznie dlatego że zmienna "Status" jest równa 0?\nWidzę że wszystko się kręci wokół zmiennej Status. Nie mogę tego załapać\nJeśli uda się jakoś wyjaśnić wyżej przedstawione zagadki, myślę że włączy się u mnie bardziej logiczne myślenie\n(W programie dopisałem wg wzorów ustawienie temperatury maksymalnej i minimalnej przy jakich ma się załączyć alarm)\nMogę użyć zmiennej 1s do pomiaru czasu?\n#7 05 Apr 2015 21:44\nHelpful post #7 05 Apr 2015 21:44\nGdybym opisał program wszystko stałoby się oczywiste\nUżycie IF ELSE bez END IF zawsze warte jest omówienia bo potem nikt nie może się doliczyć END IF\nChodzi o to że jeśli tylko jedna instrukcja jest od jakiegoś warunku zależna to można ją zapisać w jednej linii. Jeśli z powodu jakiegoś warunku musza juz być zmienione dwie zmienne lub wykonać się dwie instrukcje to już musisz to rozpisać w wielu liniach. Tak więc możesz napisać\nJest to jednak niepotrzebne bo można to zapisać tak:\nJeśli jednak A ma być wyzerowane i ma się stać coś jeszcze to juz musisz to rozpisać na wiecej linii.\nTeraz dopiero dodam że można jeszcze coś dodać w tej jednej linii jeśli warunek nie jest spełniony. I również można tam zapisać tylko jedną instrukcję.\nMożna więc zapisać coś takiego\nCo oznacza zwiększaj A jeśli mniejsze od 4\nJeśli jednak jest dużo IF to można się gubić...Jest na to sposób\nJeśli cokolwiek jest zapisane za wyrażeniem "Then" znaczy ze jest to zapis w jednej linii i nie potrzebuje "End If" oraz...co jest ważniejsze, instrukcje pod tą linią nie są już objęte IF`em\nWracając do pierwszego pytania\nTen zapis tworzy granicę do której można podnieść wartośc zmiennej.\nZnaczy "Tylko jeśli jeszcze zmienna nie ma 400 to dodaj jeden" Jeśli juz ma 400 to nic się nie doda.\nTakie zabezpieczenie stosje się tym częściej im mniejsza jest zmienna. Na przykład Bajt\nStosuje się dlatego że po dodaniu 1 do 255 wartość wynosiłaby znów 0.\nMoim zdaniem dużo ciekawszy jest ten zapis\nPomyśl jakie wartości sa w komórkach Eeproma po programowaniu.\nCała pamięć ma wartości FF FF FF FF FF\nCzyli po włączeniu pierwszy raz czytana jest temperatura i wynosi....65535 (FF FF)\nDlatego zapis że jeśli temperatura odczytana z Eeproma wieksza niż "typowa" to przyjmij bezpieczna wartość.\nTo samo jest dla wartości typu Byte. Odczytana ze "świeżego" Eeproma wynosi 255.\nNie chcę zaciemniać, ale dla Integer trzeba innego zapisu\nWracając do pytań. Status to sposób na rozpoznanie w każdym miejscu programu co akurat się dzieje w programie. Ciekawsze są jednak te stałe\nKiedy napiszesz że\n..to w całym programie możesz używać "Normal" albo "Term"\nTy wiesz dokładnie w jakim stanie jest program, możesz też w każdym miejscu programu zmienić stan na jakiś z tych wcześniej zapisanych...a mikrokontroler widzie to tak : Status = 2\nTy piszesz If Status = Normal a mikrokontroler widzi If Status = 0\nPiszesz Status = Hist a mikrokontroler sobie zapisuje Status = 1\nNie do końca wiem co Ci się nie wyświetla ale napiszę że nie wysyła się ciągle tego samego w pętli na wyświetlacz jeśli nic się nie zmieniło. To byłby bezsens.\nStosuje się więc zabieg:\nJeśli coś jest do wyświetlenia to to wyświetl i gotowe. To że cos jest do wyświetlenia pokazuje zmienna Refresh.\nW przypadku zegarków, na przykład, taka Refresh jest ustawiana co sekundę i wtedy zmieniają się sekundy na LCD ale tylko raz na sekundę..bo po co częściej.\n..ale gdy jesteś w menu to odświeżanie co sekundę mogło by być zbyt wolne. Dlatego gdy jakaś wartosć się zmieniła bo ją ustawiasz to ustawiasz też zmienną Refresh = 1\nWtedy od razu nowa wartość pokaże się na LCD.\nCzyli wyświetlacz jest odświeżany kiedy coś się zmieniło i musi być pokazane.\nJesli Refresh = 1 to jest od razu kasowane Refresh = 0 ..ale dalej program analizuje co ma pokazać. patrzy jaki jest Status i wybiera co pokazać.\nW zależności co chcesz osiągnąć czasem potrzebne jest Cls ale pod przyciskiem nie w pętli.\nTo nie jest jakiś superprogram tylko przerobiony troche Twój\nMożna go jednak rozbudowywać dalej w ten sposób. Prawdopodobnie to co chcesz osiągnąć da się zrobić dopisując\n..pewnie o czyms zapomniałem ale dokombinujesz\nEDIT: Nie wszystkie przykłady są trafione. czasem żeby cos wytłumaczyć trzeba się zastanowic jak to powiedzieć.\nKazdy kod można zoptymalizować.\nPrzedtem pisało If Zmienna < 400 Then Zmienna = Zmienna + 10 i dlatego taki zapis.\nW przypadku jedynki można po prostu napisać\nIf Zmienna < 400 Then Incr Zmienna\nTak samo przykład dla Else\nIf A = 1 Then Idź tam Else Idź gdzieś indziej\n#8 05 Apr 2015 23:23\nDobra, skończyłem jak na razie "pracę" nad programem. Więcej było gapienia się w niezrozumiałe funkcje i polecenia ale już prawie program czaje w całości\nOznaczyłem go jako V.2.2 ^^\n*Możliwość ustawienia skrajnych temperatur uruchamiających alarm\n*kasowanie alarmu poprzez wejście do menu i zapisanie zmiennych\n*zmiana stopnia regulacji zmiennych\n*poprawiona histereza bo jakoś dziwnie była zapisana i nie wyłączało się przy zadanej temperaturze tylko jakoś inaczej\n*liczenie czasu załączonego przekaźnika (ogrzewania) z liczeniem zużycia w kilowatogodzinach [i tu jest pewien problem z niedokładnością, śpieszy o 1,5 sekundy, a nie chce uruchamiać kolejnego timera czy coś bo w innych projektach miałem problem z szalejącymi pomiarami z czujników w czasie przerwań]\nProszę o sprawdzenie czy nie ma jakichś poważnych błędów. Nie umiem pisać poprawnie. Umiem pisać tak żeby działało. Jak coś jest nie tak, wrzucam do pętli głównej.\nDla zobrazowania co widnieje na wyświetlaczu:\n#9 06 Apr 2015 05:47\nNapisałeś że spieszy o 1,5s ale nie w jakim czasie. Jeśli 1,5s na minutę to zobacz obliczenia pod Timerem. Coś tam poprawiłem. Rezonator i tak będzie czuły na zmiany temperatur, ale możesz próbować to dostroić.\nZmieniłem lekko obliczanie watogodzin. Powinno już po 5 min pokazać 0,01kWh\nDodałem też szybkie kasowanie alarmu z automatycznym powrotem jeśli temperatura wróci do normy.\nMoże coś trzeba poprawić.\nEDIT. Wsród wiekszej ilości projektów można zapomnieć który pracuje na wewnetrznym oscylatorze. Tam można regulować OSCCAL\n#10 06 Apr 2015 09:05\nCoś źle poprawiłeś, bo warunek wykona się raz na godzinę\nPoprawiłem to i testuje. Powiem Ci, że pomysł na wyłączanie alarmu bez ponownego uruchomienia jest świetny!\nCzyli z tego co widzę, według twoich obliczeń wystarczy minutę odliczać\nDzięki. Zawsze więcej miejsca na bajery\n#11 06 Apr 2015 10:17\nNo o godzinie #9 06 Kwi 2015 05:47 człowiek powinien wstawać a nie dopiero się kłaść\n#12 08 Apr 2015 09:12\nWszystko pięknie działa, ale myślę nad jedną opcją. Inkubator będzie trzebalo chłodzić. Chciałbym z menu wywołać program, który odliczal by 15 min i przez ten czas nie grzać. Jest to wykonalne?\n#13 08 Apr 2015 11:27\nProszę. Takie rzeczy to przy kawie. Masz nawet możliwość przerwania odliczania\nNa samym końcu wpadłem na pomysł żeby dodać ikony termometrów przed odczytami, ale zostawiłem coś Tobie\n#14 08 Apr 2015 14:01\nMam pewność że kurczaki mi się nie ugotują. Jak mogę się Panu odwdzięczyć? Teraz sterownik będzie wykorzystywany w 99%\nMam jeszcze pytanie. W jakich okolicznościach nieulotna pamięć eeprom może mi się ulotnić?\nDrugie pytanie to bardziej sprzętowe. Zasilam to zasilaczem impulsowym 12V i stabilizuje na 5V. Czasem mam tak, że atmega nie wystartuje poprawnie, tzn. na lcd wyświetla się pasek, zdarzało się że temperatury zmieniły się na 85*C. Zawsze pomaga wyjęcie wtyczki zasilającej i ponowne podłączenie.\n#15 08 Apr 2015 14:29\nPamięć Eeprom może się wysypać przy zasilaniu nie gwarantującym poprawnej pracy mikrokontrolera.\nRaz w moim sterowniku też Eeprom się posypał podczas burzy kiedy napięcie sieciowe przerywało bo wiatr szarpał przewody.\nWtedy dopiero doczytałem o bitach konfiguracyjnych BODLEVEL i BODEN\nMożna je tak ustawić, że mikrokontroler będzie utrzymywany w stanie RESET jeśli napięcie jest niższe niż 2,7V albo 4V - piszę o Atmega8.\nTak wiec po włączeniu zasilania mikrokontroler poczeka aż napięcie będzie wynosić 4V i to powinno rozwiązać obydwa Twoje problemy/pytania.\nBity BODEN i BODLEVEL powinno się ustawiać zawsze gdy pracuje się z pamięcią Eeprom.\nCo do bezpieczeństwa kurczaków..sprawdziłbym co się stanie jeśli zaszwankuje okablowanie któregoś z czujników\nMogę to oprogramować w wolnej chwili łącznie z Watchdogiem\nP.S. Sprawdź prywatną wiadomość\n#16 08 Apr 2015 17:10\nW jakich okolicznościach nieulotna pamięć eeprom może mi się ulotnić?\nNależy rozpocząć od pokazania schematu, a dodatkowo zapoznać się z działem Zasilanie i zakłócenia:\nObjawy, które opisujesz to z reguły problem schematu lub nieodpowiednio zabezpieczonych urządzeń współpracujących z mikrokontrolerem, ale także i programu pod kątem tzw. dobrych praktyk.\nPrzeczytaj w szczególności artykuł: Zakłócenia w pracy mikrokontrolerów\nKażdy punkt przeanalizuj pod swoim kątem.\nSimilar topics to [ATMEGA8][BASCOM] - Termostat. Pomiar temperatury w przerwaniu.\nCzyli reasumując jeśli do Reference = Internal przyłożę 2,5 V, to bez jakiegokolwiek przetwarzania odczytu (działań matematycznych) na wyświetlaczu zo... (7)


Koronawirus niszczy biznes - Gazeta Olsztyńska\n2020-04-04 12:00:00(ost. akt: 2020-04-07 12:36:37)\nAutor zdjęcia: Pracodawcy RP\nTarcza antykryzysowa weszła już w życie, tyle że przedsiębiorcy, ekonomiści mówią, że to kroplówka i apelują do rządu o pilną nowelizację świeżo co uchwalonej „tarczy”.\nW tzw. tarczy antykryzysowej znalazły się m.in. takie rozwiązania jak: zwolnienie mikrofirm do 9 osób ze składek do ZUS na 3 miesiące, zwolnienie dotyczy składek za przedsiębiorcę i pracujące dla niego osoby, a skorzystać mogą także samozatrudnieni z przychodem do 3-krotności przeciętnego wynagrodzenia (15 681 zł), którzy opłacają składki tylko za siebie. Tarcza zakłada świadczenie postojowe w kwocie do ok. 2 tys. — dla zleceniobiorców (umowa zlecenia, agencyjna, o dzieło) i samozatrudnionych o przychodzie poniżej 3-krotności przeciętnego wynagrodzenia przez dwa miesiące. A także dofinansowanie wynagrodzeń pracowników — do wysokości 40 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia i uelastycznienie czasu pracy — dla firm które są w kłopotach.\nA już dziś ponad 90 proc. z nich odczuło spadek przychodów — z powodu koronawirusa, co pokazuje ankieta, którą przeprowadziła w poniedziałek i wtorek organizacja Pracodawcy RP. Wśród przedsiębiorstw, które na nią odpowiedziały, najliczniejsze były te zatrudniające do 9 pracowników oraz od 10 do 49 pracowników — każda z tych kategorii stanowiła po 30 proc. całości. Pozostałe to firmy zatrudniające od 50 do 249 pracowników oraz duże, z 250 lub więcej pracownikami.\nNa pytanie, czy pandemia spowodowała spadek przychodów twierdząco odpowiedziało aż 93 proc. przedsiębiorstw!\nPrzy czym jedna trzecia z nich już straciła od 26 do aż 50 proc. przychodów. Od 51 do 75 proc. przychodów straciła niemal jedna czwarta firm.\n— Nie mamy złudzeń. Koronawirus zainfekował polski biznes na dobre, z dnia na dzień firmy dosłownie stanęły. Perspektywy są słabe, a hucznie zapowiadana tak zwana tarcza antykryzysowa okazuje się dziurawa jak sito, firmy nie wierzą w jej skuteczność — mówi dr Sławomir Dudek, główny ekonomista Pracodawców RP.\nNiemal 54 proc. zapytanych przedsiębiorców oceniło rozwiązania „tarczy” jako bardzo złe, a niemal 24 proc. — jako złe.\nPracodawcy RP zapytali przedsiębiorców także o plany dotyczące redukcji zatrudnienia. Rokowania są złe. W marcu zwolnienia z powodu pandemii przeprowadziło niewiele ponad 30 proc. zapytanych firm. Jednak pytanie o plany na kolejne trzy miesiące przyniosło niepokojące odpowiedzi – redukcję zatrudnienia planuje aż 66,5 proc.! Skala redukcji jest różna, ale np. jedna piąta pytanych zamierza zwolnić od 11 do 20 proc. pracowników, a co dziesiąta – od 21 do 30 proc. załogi.\n— Niestety, przedsiębiorcy zawiedli się. Podejmują więc jedyną decyzję, która przedłuży żywot ich firm, tną koszty, a to oznacza również redukcję zatrudnienia — mówi dr Dudek.\nCo zatem trzeba zrobić, że chronić firmy przed bankructwem, a ich pracowników przed bezrobociem? Przede wszystkim trzeba zapewnić firmom płynność finansową, czyli dostęp do żywej gotówki. Inaczej czeka nas także duży skok bezrobocia — to opinia kilkunastu naukowców skupionych wokół prof. Jerzego Hausnera, byłego wicepremiera. W swoim alercie gospodarczym proponują rządowi m.in.: natychmiastowe i automatyczne zdjęcie na okres trzech miesięcy danin publiczno-prawnych z przedsiębiorstw małych i średnich oraz zawieszenie ich poboru w przypadku przedsiębiorstw dużych. A także przyspieszenie zwrotów VAT i zwiększenie dostępności kredytów w bankach na preferencyjnych warunkach.\nZresztą tego chcą też sami przedsiębiorcy, bo wśród ich postulatów do rządu jest właśnie wstrzymanie wszelkich egzekucji z danin publicznych takich jak: ZUS, VAT, PIT czy CIT, zwrotu nadpłaconego VAT-u i zawieszenia split paymentu.\nTak naprawdę teraz jest stan wyczekiwania. Przedsiębiorcy nie chcą zwalniać ludzi, których tak niedawno jeszcze z trudem szukali. Dlatego chcą wiedzieć, jak będzie wyglądać rzeczywista pomoc państwa, głównie zapowiadane dopłaty do wynagrodzeń. I kiedy konkretnie dostaną pieniądze.\nTym będą zajmowały się Wojewódzkie Urzędy Pracy, które będą przyznawały dofinansowanie do wynagrodzenia dla pracodawcy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Urząd ma siedem dni na rozpatrzenie wniosku.\n— Wnioski będą rozpatrywane bez zbędnej zwłoki — zapewnia Zdzisław Szczepkowski, dyrektor WUP w Olsztynie, dodając: —Tyle że spodziewamy się, że może być ich nawet 30 tysięcy.\nocalić gospodarkę koronawirus


Słońce, błękitne morze, złoty piasek...\nKod imprezy: -539\nPaństwa: Węgry, Grecja\nMiasta: Budapeszt, Riwiera Olimpijska, Saloniki, Meteory, Góra Olimp, Dion,\nKORINOSMiejscowość wypoczynkowa na Riwierze Olimpijskiej w Gecji. Leży w centralnej Pierii, przy głównej drodze krajowej, w odległości ok. 10 km na północ od Katerini. Usytuowana jest w pobliżu gwarnego kurortu Paralia. Jest idealnym miejscem spełniającym wszelkie wymogi udanego wypoczynku letniego. Osoby, które preferują korzystanie z kąpieli słonecznych znajdą tu szeroką piaszczystą plażę. Ci którzy spędzają czas bardziej aktywnie mogą pływać, uprawiać surfing, jeździć na nartach wodnych, czy grać w piłkę plażową. Znajdzie się tu także coś dla miłośników długich spacerów brzegiem morza. Korisnos Beach to zdecydowanie spokojne miejsce, w którym można się delektować ciszą i szumem fal.\nORFEAS BLUE RESORT ****Hotel Orfeas Blue Resort położony jest przy samej plaży z leżakami i parasolami niedaleko miasta Korinos. Obiekt oferuje odkryty basen, który usytuowany jest na terenie bujnego ogrodu. Zaplecze gastronomiczne obejmuje bar i restaurację. Goście mogą także korzystać z boiska do piłki nożnej i siatkówki. Wszystkie pokoje charakteryzują się indywidualnym wystrojem w stylu neoklasycznym. Mieszkamy w pokojach: 3, 4, 5, 6 osobowych. Każdy pokój wyposażony jest w łazienkę, klimatyzację oraz telewizor.\nANIMACJE W HOTELUDla uczestników kadra organizuje codziennie szereg zajęć sportowych, rozrywkowych, kulturalnych, zawody pomiędzy grupami, zajęcia w wodzie, dyskoteki nad basenem. Konkursy z nagrodami ufundowanymi przez EURO_TOURS i hotel. W programie kolonii i obozu są wycieczki: Góra Olimp + Meteory (słynne wiszące" klasztory), Waterland (aquapark) oraz rejs na grecką wyspę Skithos.\nWYŻYWIENIE (BUFET SZWEDZKI) W Grecji 3 posiłki: śniadanie, obiad, kolacja.\nKADRA3 opiekunów, kierownik i ratownik.\nWYJAZD Z POLSKIWyjazd w godzinach popołudniowych, przejazd na Węgry...\nBUDAPESZTOd rana zaczniemy zwiedzać stolicę Węgier - Budapeszt. Po południu przejazd przez Serbię, Obiadokolacja, nocleg.\nZAKWATEROWANIEŚniadanie. Przejazd przez Macedonię do hotelu w Grecji. Zakwaterowanie, zapoznanie z otoczeniem. Obiadokolacja, nocleg.\nGÓRA OLIMP - METEORY - WATERLAND - SKATHOSWypoczynek w Grecji: 3 posiłki dziennie, zajęcia sportowe, plażowanie nad morzem i basenem, zwiedzanie okolicy. W programie kolonii i obozu są wycieczki: Góra Olimp + Meteory (słynne "wiszące" klasztory), Waterland (Aquapark) oraz rejs na grecką wyspę Skiathos - w programie rejs na rajską plaże Koukounaries (krystaliczna woda, złocisty piasek i niezapomniane widoki). Po południu popłyniemy do portu Skiathos: punkt widokowy i spacer po wyspie. W drodze powrotnej zabawa na statku (nauka zorby oraz liczne niespodzianki).\nWYJAZD Z GRECJIPo śniadaniu wykwaterowanie z hotelu. Ostatnie zakupy na drogę, obiad i podróż powrotna. Przejazd nocny przez Macedonię i Serbię.\nWĘGRYPrzyjazd na baseny termalne na Węgrzech. 9-cio godzinny odpoczynek. Wyjazd do Polski.\nPOWRÓT DO POLSKIPrzyjazd do Polski w godzinach popołudniowych. Zakończenie kolonii i obozu.\nDodatkowo płatne u pilota w autokarze:\nBilety wstępu, przewodnicy, opłaty klimatyczne, rejs na Skiathos oraz transport w Budapeszcie - 90 €.\nUczestnik musi posiadać dowód osobisty lub paszport ważny min. 3 miesiące od daty powrotu z kolonii i obozu do Polski.\nNa wyjazd zapraszamy osoby dorosłe za dopłatą - 500 zł. (ilość miejsc ograniczona)


Podstawowe błędy w pielęgnacji cery trądzikowej « Jak usunąć trądzik?\nUżywanie dobrych filtrów UVA i UVB jest absolutnie niezbędne nie tylko przy bardzo silnym nasłonecznieniu. Panuje potoczne przekonanie, że opalanie cery z trądzikiem działa na nią dobroczynnie, jednakże jest to tylko mit. Po pierwszym, pozornym zredukowaniu nasilenia objawów trądziku, powraca on ze zwielokrotnioną siłą, ponieważ promieniowanie słoneczne niszczy strukturę cery i osłabia ją, narażając na skłonność do niedoskonałości. Szczególnie wykonując złuszczanie kwasami należy nie zapominać o odpowiedniej ochronie, jednak korzystanie z dobrego kremu z wysokim filtrem służy każdej cerze.\nPrawidłowa dieta, a przynajmniej redukcja częstości spożywania wysoko przetworzonych, bogatych w cukier i węglowodany pokarmów, to absolutna konieczność jeśli chce się mieć piękną, nieskazitelną cerę. Dobrze jest połączyć to z suplementacją, najlepiej nabywając odpowiednio dopasowane preparaty na trądzik, które w składach posiadają substancje szczególnie służące cerze. Ich zażywanie pomoże nie tylko przywrócić jej właściwą kondycję, ale również utrzymać oczekiwany stan rzeczy na dłuższą chwilę.\nNastępne popularne przekonanie głosi, że cera tłusta i trądzikowa nie potrzebują nawilżania. To błąd – powinno się ją nawilżać, natomiast powinno się korzystać z odpowiednich, lekkich substancji. Można także unikać jej przesuszania. Nadmiar kosmetyków z alkoholem spotęguje problem, zamiast się z nim rozprawić. Cera tłusta wymaga też złuszczania, jednak gdy występują zaostrzone objawy trądziku, lepiej zrobić to przy pomocy delikatnego peelingu enzymatycznego. Mechaniczny może rozsiać po całej twarzy bakterie.


Polska: Polityk PiS poparł zbrojne zajęcie Kijowa – Xportal.pl\nPolska: Polityk PiS poparł zbrojne zajęcie Kijowa\n7 września 2018 16:42\nProminentny polityk PiS-u Ryszard Czarnecki poparł zbrojne zajęcie Kijowa. Czarnecki wyraził aprobatę dla króla Bolesława Chrobrego, który 1000 lat temu zdobył miasto.\n„Dziś mija równo 1000 lat (!) od dnia ,gdy polski władca (i późniejszy krol) Boleslaw Chrobry zdobył Kijow… I komu to przeszkadzało?” – napisał 14 sierpnia na Twitterze Ryszard Czarnecki, obecnie poseł do Parlamentu Europejskiego.\nJednocześnie Czarnecki podważył rzekomą ciągłość prawno-historyczną Rusi Kijowskiej ze współczesną Ukrainą. Gdy w trakcie dyskusji pod postem Czarneckiego polityka zapytano o reakcję Ukraińców, ten odpowiedział, że wówczas, gdy król Polski Bolesław Chrobry zdobywał miasto, nie istniała państwowość ukraińska:\n„Hmm, a od kiedy istnieje Ukraina, nieuku???” – odpowiedział polityk PiS jednemu z internautów, który oburzał się w imieniu Ukraińców.\nW istocie państwo Ukraina powstało dopiero w roku 1918. Pierwszym ukraińskim państwem w historii była Ukraińska Socjalistyczna Republika Rad, proklamowana przez ukraińskich bolszewików. Zarówno pierwszy szef Komunistycznej Partii Ukrainy (bolszewików) – Jurij Piatakow, jak i drugi, którym była Sierafina Hopner, wywodzą się z terenów uznawanych przez współczesną ukraińską historiografię za „etnicznie ukraińskie”, tak jak rządzący później całym Związkiem Radzieckim Leonid Breżniew. Zadeklarowanym Ukraińcem był też Nikita Chruszczow, zwolennik przyłączenia do Ukrainy Zamościa i Przemyśla.\nZ kolei historyczna Ruś Kijowska została podbita w trakcie najazdu mongolskiego, następnie zajęta przez Wielkich Książąt Litewskich, a następnie w wyniku decyzji miejscowych bojarów rusko-litewskich przyłączona do Korony Królestwa Polskiego, dzięki czemu Kijów był polskim miastem aż do zajęcia go przez Rosję.\nWspółczesna historiografia ukraińska i wielu ukraińskich polityków, w tym szef tamtejszej dyplomacji, uznaje w związku z powyższym, iż Polska przez kilkaset lat „okupowała Ukrainę”.\nWarto zaznaczyć, że Czarnecki wyraził także nadzieję, iż „Kijów jest i będzie stolicą Ukrainy”.\n(na podstawie: Twitter.com)\n27 września 2018 o 17:36 · Odpowiedz\nSzacunek dla pana Ryszarda Czarneckiego za szczere i odważne słowa odnośnie Historii i Polityki polsko-ukraińskiej. Takich Ludzi w Warszawie nam trzeba!\n27 września 2018 o 17:31 · Odpowiedz\nIstotne szczegóły. Śmieszą Mnie zarówno „znawcy” historii Polski i Ukrainy jednego i drugiego obozu („propolskiego” i „proukraińskiego”).\nSebkowie, „urodzeni patrioci” zapominają (czy może raczej nie wiedzą, bo wykracza to nad ich zdolnosci intelektualne, i tak niskie) że przed przybyciem Słowian do Vistuli i wykreowania przez nich po stuleciach Panstwa Polskiego ziemie te zamieszkiwali Goci i parę innych Narodów, że o czasach starszych np. Epoka Brązu, nie wspomnę. Jak ktoś twierdzi inaczej, niech poda sensowne argumenty, a nie p…li „naukowym tonem” lub o „wielkiej lechii”.\nZ drugiej „Ukraińcy” zapominają o swych ruskich/wareskich (słowiańskich, szwedzkich i ugrofińskich) korzeniach, zapominają lub przeinaczają fakty o Scytach, Gotach, czy „Atlantach” (umowne pojęcie dla zapomnianych, starożytnych cywilizacjach sprzed 8000 p.n.e. – Tu – okolice Kijowa, gdzie znaleziono starożytne osady, jak te w Arkaim i najstarszy znany wizerunek swastyki z bodajże 26 tysiąclecia p.n.e.).\nDo tego sama nazwa – U-kraina. Etymologia? U Kraju. Nie wiem, czy jest coś ujmujacego w stanowieniu awangardy (straży przedniej) Własnego Kraju – Polski i Litwy. „Nie ma Kaszubii (Polski) bez Wenedii (Ukrainy), nie ma Wenedii bez Kaszubii” zwykli mówić „ludzie północy” na Pomorzu.\nI coś w tym jest… tylko trzeba chcieć i znać się na AKTUALNEJ Geopolityce np. Doktryna Regana/Wroga (t.zw. „Walka z Imperium”), czy Swiat Policentryczny. Nie trzeba wiele, wystarczy 20-30 min. czytania wolnej prasy po dniu ciężkiej Pracy… to Wszystko.


Płomień 81 publikuje nowy klip na 20-lecie zespołu! - Rap Hip-Hop.pl\nPłomień 81 publikuje nowy klip na 20-lecie zespołu!\nPłomień 81, Onar, Pezet\nPłomień 81 - legendarna formacja z warszawskiego Ursynowa tworzona przez Pezeta i Onara - powraca z nowym singlem! Utwór "Maradona" zapowiada pierwszy od 14 lat album zespołu, który ukaże się wkrótce.\n27 sierpnia 1999 roku, dokładnie 20 lat temu, ukazał się, jeszcze na kasecie, legalny debiut ursynowskiego składu pt. "Na zawsze będzie płonął". Dziś Płomień 81 powraca z nowym singlem, który zapowiada album. Bit do kawałka wyprodukował PSR. Teledysk realizowany był w większości w Neapolu - mieście, z którym szczególnie związany był tytułowy Maradona.\nAutor: Wasomir Link do posta\nEdycja na prostej drodze do tych dni, kiedy było inaczej. Na każdym podwórku ktoś kogos oszukuje. Tyle że każdy zna prawdę. Niechciane dzieci znajdą ukojenie w rapie ale i nie tylko.


Kolejny przypadek koronawirusa w Małopolsce. Chory mieszkaniec Tarnowa - Tarnów, Super Express\nKolejny przypadek koronawirusa w Małopolsce. Chory mieszkaniec Tarnowa\nAutor: PUW Białystok Koronawirus: Rośnie liczba zarażonych\nPrezydent Tarnowa poinformował o wykryciu koronawirusa u mieszkańca miasta. To czwarta osoba w Małopolsce, u której zdiagnozowano chorobę COVID-19 wywołaną przez wirusa SARS-CoV-2. Kim jest chory i gdzie przebywa obecnie?\nU jednego z mieszkańców Tarnowa stwierdzono obecność koronawirusa - poinformował prezydent miasta Roman Ciepiela. Pacjent został przewieziony do Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Na razie nie jest znany jego stan.\nDRUGI PRZYPADEK koronawirusa w Krakowie!\n- Dziękuję samemu pacjentowi za odpowiedzialną postawę oraz życzę Mu powrotu zdrowia, a wszystkich Państwa jeszcze raz proszę o zachowywanie wszystkich zasad zalecanych przez GIS - napisał prezydent na Facebooku.\nKoronawirus. Rośnie liczba zakażonych w Małopolsce\nMinisterstwo Zdrowia poinformowało we wtorek o poranku o 28 nowych przypadkach koronawirusa w Polsce. Zakażenie stwierdzono również u dwóch osób z województwa małopolskiego. Jak poinformowało nas Biuro Wojewody Małopolskiego, trzeci przypadek to mężczyzna w sile wieku.\nKolejne dwa przypadki koronawirusa w Małopolsce. Rośnie bilans ofiar w Polsce\nPrzebywa w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie. Jego stan jest stabilny. Z kolei czwarty przypadek to młody mężczyzna, który przebywał w kwarantannie domowej. Będzie hospitalizowany w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie.\nKoronowirus w Polsce coraz bardziej się rozprzestrzenia. W poniedziałek wieczorem Ministerstwo Zdrowia poinformowało o kolejnych przypadkach zakażenia. Tym samym w Polsce na COVID-19 zachorowało już 177 osób. 4 osoby zmarły. Minister zdrowia spodziewa się, że w najbliższym czasie liczba zarażonych przekroczy tysiąc. Wśród zarażonych jest minister środowiska Michał Woś.\nTestom na obecność koronawirusa poddani zostali też inni ministrowie. W Polsce wprowadzony został stan zagrożenia epidemicznego. Zamknięto wszystkie granice, ograniczono działalność galerii handlowych, a Polacy wracający do kraju zostaną poddani przymusowej dwutygodniowej kwarantannie. W tym trudnym czasie musimy pozostać solidarni: #RazemPrzeciwKoronawirusowi.\nKoronawirus w Polsce. Dramat w krakowskim szpitalu: "Zostają już tylko modlitwy"


Kościół pod Wrocławiem na sprzedaż. Są już chętni | Gazeta Wrocławska\nKościół ewangelicki w Piotrowicach k. Kątów Wrocławskich wystawiony na sprzedaż. Magdalena Pasiewicz/Gazeta Wrocławska\nW budynku zachowały się jedynie resztki empory dla chóru i ozdobnych kasetonów. Rzeźby i drewniane ornamenty trafiły w latach 60. ubiegłego wieku do Muzeum Śląskiego we Wrocławiu.


Dlaczego ludzie nie chcą dojeżdżać na Okęcie koleją? - Transport Publiczny\nKolej na lotnisko, Lotnisko Chopina, SKM Warszawa\nkolej na lotniskofot. Rynek Kolejowy\nJustyna Urbaniak: Jakiś czas temu media wskazywały na słabe zainteresowanie linią kolejową na Okęcie ze strony pasażerów. Skąd się to bierze?\nSebastian Gościniarek, ekspert ds. rynku lotniczego z firmy BBSG: W przypadku Lotniska Chopina mamy możliwość podróżować nowoczesnymi składami, czystymi, bezpiecznymi i przystosowanymi dla pasażerów z większym bagażem. Koszt biletu też jest stosunkowo niewielki. Wydaje się, że główne przyczyny małego wykorzystania są następujące:\nObszar ciążenia tego połączenia jest bardzo ograniczony. Dla mieszkańców większej części Warszawy to połączenie jest nieatrakcyjne, bo skorzystanie z niego zabrałoby więcej czasu na dojazd do lotniska niż przy pomocy innych środków transportu. Nie jest to wina tylko samego połączenia. Lokalizacja Lotniska Chopina w mieście ma tutaj również spory negatywny wpływ.\nKonkurencja ze strony innych środków transportu. Ze względu na lokalizację lotniska i stosunkowo dobry, szybki i tani dojazd innymi środkami transportu (autobus, taxi, samochód prywatny) także z obszaru ciążenia kolejki, np. centrum Warszawy powoduje, że część potencjalnych pasażerów „wycieka” tymi środkami transportu. Swoją drogą interesujące byłyby zapewne wyniki badania ilu biznesmenów pracujących w Centrum korzysta z kolejki, a ilu z usług taxi dojeżdżając na lotnisko? Podobna sytuacja występuje w przypadku „zagłębia biurowego” na Służewcu mimo, że stacja kolejki jest niemal po sąsiedzku.\nMieszany model działania. Z jednej strony większa liczba przystanków daje możliwość załapania się większej liczbie pasażerów. Wydłuża to jednak czas dojazdu i w konsekwencji zmniejsza atrakcyjność połączenia kolejowego w porównaniu z innymi środkami transportu. Mamy więc do czynienia z sytuacją kiedy kolejka ani nie obsługuje dobrze połączeń lokalnych, ani połączenia na lotnisko.\nBrak współdziałania ze strony lotniska. Funkcjonowanie połączenia kolejowego na lotnisko narzuca także na lotnisko obowiązek współdziałania, np. w zakresie odpowiedniej polityki taryfowej na lotniskowych parkingach. Niski koszt parkingu zachęca raczej do korzystania z własnych aut niż z komunikacji publicznej. Innym możliwym rozwiązaniem jest terminal miasto jaki funkcjonuje np. w Gdańsku. Możliwość odprawienia się na lot i zdania bagażu w centrum to wielki komfort, zwłaszcza dla turystów i dodatkowa atrakcja połączenia kolejowego.\nBrak odpowiedniej promocji połączenia. Krótko po otwarciu połączenia byliśmy świadkami kampanii promocyjnej pod hasłem „Odlotowe połączenie na lotnisko”. Ta kampania nie ma jednak kontynuacji, a nawet jeśli ma to bardzo niezauważalną. Reklamy połączenia na lotnisko umieszczone w pociągach i na dworcach trafiają do tych którzy na kolej już się zdecydowali, a powinny chyba trafić do tych którzy korzystają z innych środków transportu? Nie widać intensywnej kampanii reklamowej, np. w hotelach w centrum, czy w komunikacji miejskiej. Brak jest także promocji związanych z biletami.\nCzy tę sytuację można jakoś zmienić?\n- Owszem, można podjąć działania o charakterze krótkoterminowym jak: promocja, terminal miasto, polityka parkingowa na lotnisku, czy przyspieszenie dojazdu z centrum do lotniska. W dłuższym terminie wydaje się zasadne przedyskutowanie czy akurat ten rodzaj połączenia kolejowego jest najbardziej odpowiedni dla Lotniska Chopina. Biorąc pod uwagę charakter Lotniska Chopina można stanowczo uznać za warte rozważenia zwłaszcza połączenia regionalne i dalekobieżne. Potwierdzają to przykłady z innych lotnisk europejskich. Taka zmiana wymagała by oczywiście dużych nakładów inwestycyjnych ale na pewno przyniosłaby korzyść lotnisku i pasażerom.