Joanna Krupa była jednym z tłumnie przybyłych gości urodzinowej imprezy PETA, która odbyła się 30 września w Hollywood. Organizacja znana z zaciekłej walki o prawa zwierząt, od lat jest wspierana przed Krupę. Bierze ona udział w ich kampaniach i stanowczo popiera ich działania, mówiąc, że każdy kto nosi futro jest mordercą. Organizacja PETA w tym roku obchodzi swoje 35-lecie działalności.\nJoanna na tę okazję wybrała skąpą kreację od Eliego Madi, projektanta pochodzącego z Kuwejtu. To dowodzi, że moda na polegająca na tym, że im więcej odsłonisz tym lepiej, czyli inaczej mówiąc Coulture body!\nNa gali pojawiły się również: mama i siostra Miley Cyrus, Kesha, córka Kim Basinger i Aleca Baldwina Ireland, Pamela Anderson i Courtney Stodden, jednak żadna z gwiazd nie przyćmiła swoim wyglądem Joanny.\nJoanna Krupa nie ma kontroli nad własnymi piersiami!\nJoanna Krupa została okrzyknięta najbardziej wpływową Polką w dziedzinach: show biznes, styl życia i sport. Są i tacy, którzy uważają ją za ikonę stylu, czy jednak ikonie wypada pokazywać nagie piersi...


harrison - Nexto.pl - ebooki, audiobooki, eprasa i książki papierowe\nUrządzenie Centauryjskie – ebook\nJohn Truck z pozoru był tylko kolejnym szemranym kapitanem statku kosmicznego. Handlował narkotykami, gdy mógł je dostać, a kiedy ich nie było, przewoził inne towary. W rzeczywistości był jednak ostatnim z Centauryjczyków – choć tylko półkrwi – i w związku z tym jedyną osobą zdolną uruchomić Urządzenie Centauryjskie, rozumną bombę, która mogła być kluczem do rozstrzygnięcia okrutnej kosmicznej wojny....\nUrządzenie Centauryjskie – książka\nJohn Truck z pozoru był tylko kolejnym szemranym kapitanem statku kosmicznego. Handlował narkotykami, gdy mógł je dostać, a kiedy ich nie było, przewoził inne towary. W rzeczywistości był jednak ostatnim z Centauryjczyków – choć tylko półkrwi – i w związku z tym jedyną osobą zdolną uruchomić Urządzenie Centauryjskie, rozumną bombę, która mogła być kluczem do rozstrzygnięcia okrutnej kosmicznej wojny. Klasyczna...\nSankt Petersburg, rok 1917. O świcie Nowego Roku z lodowatych fal Newy nurek wyciąga ciało zamordowanego Grigorija Rasputina, szalonego mnicha i cudotwórcy. Kilka godzin później córka Rasputina, zaledwie osiemnastoletnia Masza, trafia do pałacu w Carskim Siole. Caryca prosi ja, by przejęła po ojcu rolę uzdrowicielki carewicza Aloszy? Masza, zaskoczona propozycją, zgadza się zrobić dla młodego księcia...\nPrzestrzeni! Przestrzeni! – ebook


Wykłady zdalne w r. akadem. 2010-2011(Andrzej Kocikowski)\nDydaktyka elektroniczna Pracowni Komunikacji Multimedialnej WNS UAM\nWykłady on-line dla studentów Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Rok akademicki 2010-2011.\nZdalnie dostępny, dydaktyczny serwis sieciowy (platforma e-learningowa) ILIAS.\nJAK FUNKCJONUJE SYSTEN WYKŁADÓW INTERAKTYWNYCH ON-LINE?\nW roku akademickim 2010-2011 wykład o nazwie „Wybrane problemy cywilizacji cyfrowej” (WPCC) – kierunek: nauki polityczne i dziennikarstwo, realizowany jest w systemie, którego zasadą główną jest teleobecność wykładowcy; studenci wysłuchują wykładów za pośrednictwem tzw. platformy e-learningowej ILIAS (wyłącznie tryb AUDIO); korzystanie z przedmiotowego serwisu WYMAGA LOGOWANIA.\nLOGOWANIE w serwisie e-learningowym wymaga wcześniejszego uzyskania identyfikatora ('loginu') oraz hasła. Standardowa procedura przewiduje w takim przypadku samodzielne wykonanie przez zainteresowanych kilku prostych czynności, przede wszystkim wypełnienie formularza rejestracyjnego. Po skierowaniu przeglądarki do [wykorzystaj to miejsce ...] sieciowego formularza rejestracyjnego wypełniamy wszystkie pola oznaczone czerwoną gwiazdką. WAŻNE: aby uniknąc kłopotów z wymyślaniem nie zajętych jeszcze loginów stanowczo zalecam wykorzystywanie identyfikatorów stosowanych w systemie USOS (PESEL). W razie kłopotów proszę o kontakt elektroniczny: kocias@amu.edu.pl.\nCO ZROBIĆ NALEŻY, BY SKUTECZNIE, BEZ KŁOPOTÓW WYSŁUCHAĆ WYKŁADÓW ZDALNYCH?\nSkieruj swoją przeglądarkę (np. Fire-Fox, Internet Explorer, etc.) ku stronie o adresie http://predykat.amu.edu.pl/ilias/ lub wykorzystaj gotowe hiperłącze [tutaj];\nPo załadowaniu się strony startowej serwisu użyj hiperłącza oznaczonego napisem 'Login page';\nPo załadowaniu się w/w strony logowania, w oknie 'Login' wpisz swój login (userid, identyfikator), zaś w oknie 'Hasło' wpisz skojarzone z tym loginem hasło; użyj przycisku opisanego 'Wykonaj';\nWAŻNE! Podczas pierwszego logowania serwis przełącza użytkownika do tzw. "strony akceptacji zasad użytkowania". Proszę zapoznać się z zasadami korzystania z platformy i zaakceptować je. Bez tego nie można rozpocząć pracy z systemem;\nZnalazłwszy się w serwisie platformy użyj łącza opisanego 'Dostępne zasoby' znajdującego się na wąskim granatowym pasku w górnej części ekranu;\nWybierz kategorię 'Wykłady zdalne w r. akadem. 2010-2011', a następnie 'Wybrane problemy cywilizacji cyfrowej';\nZ listy dostępnych kursów wybieraj kolejno - od 'Wykład nr 0' do ostatniego;\nPostępuj zgodnie ze wskazówkami zapisanymi w 'Proszę przeczytać w pierwszej kolejności'; KONIECZNIE przeczytaj też poniższe objaśnienia .\nWAŻNE: w razie jakichkolwiek problemów kieruj pytania do administratora (kocias@amu.edu.pl) lub jego zastępcy (apiet@amu.edu.pl).\nJESTEŚMY W SERWISIE PLATFORMY E-LEARNINGOWEJ ILIAS.\njako się wcześniej rzekło, przełączyliśmy się w strukturze 'Dostępnych zasobów' do 'Wybranych problemów cywilizacji cyfrowej' i widzimy na ekranie listę dostępnych tzw. kursów (terminologia ILIASA). Jeśli wybierzemy pierwszy z nich, to po otwarciu skojarzonego z łączem dokumentu ujrzymy zawartość kursu, która - w aspekcie ilościowym i terminologicznym (nazewnictwo) - będzie taka sama dla wszystkich kursów (wykładów):\nProszę przeczytać w pierwszej kolejności!;\nPrezentacja do wykładu nr X;\nArchiwum audio wykładu nr X;\nDyskusja wokól kwestii z wykładu nr X;\nPodsumujmy wykład nr X.\nElement pierwszy (Proszę przeczytać w pierwszej kolejności!) skojarzony jest z dokumentem tekstowym, gdzie zapisane są wszystkie istotne informacje dotyczace realizowanego zadania (czyli wykładu zdalnego).\nElement drugi (Prezentacja do wykładu nr X) skojarzony jest z plikiem prezentacji klasy PowerPoint lub OpenOffice Impress. Plik może być otwarty zdalnie lub sprowadzony do zasobów maszyny lokalnej.\nElement trzeci (Archiwum audio wykładu nr X) jest folderem skrywającym archiwalne formy każdego z wykładów. Znaleźć tam będzie można 2 pliki w formacie [*.MP3]. Każdy z wykładów podzielono dla ułatwienia pobrań na dwie części.\nElement czwarty (Dyskusja wokól kwestii z wykładu nr X) skojarzony jest z wewnętrznym, systemowym instrumentarium platformy e-learningowej ILIAS i jest archiwizowanym forum dyskusyjnym poświęconym danemu wykładowi.\nElement piąty (Podsumujmy wykład nr X) również skojarzony jest z wewnętrznym, systemowym instrumentarium platformy e-learningowej ILIAS i jest rodzajem ankiety, za pomocą której studenci podsumować mogą dane, konkretne zajęcia.\nWAŻNE KWESTIE POMOCNICZE.\nPrzeglądanie slajdów prezentacji w formacie [*.ppt}:\nJeśli idzie o przeglądarkę slajdów, to posiadacze oprogramowania typu pakiet biurowy - np. bezpłatny OpenOffice, lub płatny Microsoft Office - NIE MUSZĄ instalować dodatkowo nic więcej, bowiem wzmiankowana przeglądarka instalowana jest automatycznie wraz z wymienionym wyżej pakietem. Dla nieposiadających żadnego pakietu biurowego proponujemy samą przeglądarkę slajdów dystrybuowaną bezpłatnie przez firmę Microsoft [ pobierz plik ...]; jej plik instalacyjny znany jest pod nazwą 'PPView97'


Pomnik historii jest to jedna z czterech form ochrony zabytków wymienionych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z 2003 r. Ustanawiane są od 1994 r. Do dnia dzisiejszego to najwyższe wyróżnienie otrzymało 54 zabytków.\nPółwiecze Narodowego Instytutu Dziedzictwa\nW 1962 roku powołano do życia Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ), który 2 lata temu został przemianowany na Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID). W związku z czym 10 grudnia odbyły się uroczystości z okazji 50-tych urodzin NIDu.\nMy kochamy Kraków, ale czy Kraków kocha nas?\nW Polsce jest 60 tysięcy zabytków, a w Krakowie 1,2 tys. Na ich utrzymanie Kraków dostaje 42 mln zł, a cała reszta - 82 mln zł. Wychodzi więc 1240 złotych na jeden zabytek, zaś w stolicy Małopolski- aż 36 tys. zł.\nKamienica przy ul. Dąbrowskiego 52 w Poznaniu może nie doczekać swoich 120 urodzin. Przyczyną tego jest zły stan budynku, a dokładniej drewnianego szkieletu, który cały czas się wygina.\nZapraszamy wszystkich bardzo serdecznie do skorzystania z najnowszej akcja, której pomysłodawcą jest Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Tylko w listopadzie Zamek Królewski w Warszawie, Muzeum Łazienki Królewskie, Muzeum Pałac w Wilanowie oraz Zamek Królewski na Wawelu można zwiedzać za darmo! Propozycja skierowana jest do wszystkich, ale przede wszystkim do seniorów i uczniów.


Czym są śruby imbusowe i jakie dokładnie mają zastosowanie?\nStrona główna » Śruby imbusowe. Co to takiego?\nRynek oferuje wiele rodzajów artykułów metalowych, które są niezbędne do prawidłowego wykonania prac w zakresie różnych branży przemysłowych. Stosuje się je między innymi w budownictwie, czy ślusarce. Głównymi wymaganiami, jakie są im stawiane, jest bardzo duża wytrzymałość oraz funkcjonalność. Jednym z najczęściej stosowanych elementów są bez wątpienia śruby imbusowe.\nŚruby imbusowe cechują się dwoma niezwykle istotnymi parametrami cenionymi przez fachowców, jak i majsterkowiczów. Zalicza się do nich:\nniezwykle prosty demontaż.\nDodatkowo, jeżeli śruby imbusowe poddane zostały procesowi cynkowania, zachowują swój pierwotny wygląd przez wiele lat. W praktyce oznacza to, że nie ulegają degradacji oraz nie pojawia się na nich korozja.\nSpecjalista z firmy Śruby24 zauważa: Warto nadmienić, że tego typu elementy produkuje się przede wszystkim z najwyższego jakościowo gatunku stali. Pozwala to na uzyskanie dodatkowej właściwości, jaką jest wysoka odporność na wszelkiego rodzaju uszkodzenia mechaniczne. Oznacza to, że nawet poddane bardzo dużym obciążeniom, nie ulegną odkształceniom, a cecha ta jest bardzo istotna we wszelkiego rodzaju mocowaniach.\nRóżne rodzaje śrub imbusowych\nŚruby imbusowe – podobnie jak inne rodzaje śrub – cechuje duża różnorodność bardzo istotnego elementu, czyli tak zwanego łba śruby. Producenci oferują możliwość wyboru elementów z łbem walcowatym lub stożkowym. Klienci mają dodatkowo opcję wyboru śrub szeroko zróżnicowanych pod względem kształtu gniazda, czy też materiału, jaki został zastosowany do jego wykonania. Wybierając śruby imbusowe, konieczne jest również zwrócenie uwagi na sam gwint – dokładnie na jego wielkość. Warto pamiętać, że do śrub imbusowych konieczne jest stosowanie specjalnego rodzaju kluczy – pozwalają one na odpowiednie ich dokręcenie, czy w razie konieczności rozkręcenie.\nŚruby z kategorii imbusowych – ich główne zastosowanie\nW zależności od wybranego rodzaju śruby imbusowej takie będzie jej zastosowanie. Elementy ze stożkowym łbem najczęściej stosowane są do połączeń w maszynach oraz wszelkiego rodzaju urządzeniach. Wykorzystuje się w przemyśle, gdzie istotne jest uzyskanie solidnego mocowania odpornego na uszkodzenia mechaniczne. Śruby imbusowe z łbem stożkowym stosuje się również wszędzie tam, gdzie dostęp do ich dokręcenia jest bardzo mocno ograniczony.\nWarto pamiętać, że dopasowanie odpowiedniego rodzaju elementów montażowych pozwala na uzyskanie bardzo stabilnego połączenia, co jest niezwykle istotne w przemyśle. Równie ważne jest dopasowanie odpowiedniej średnicy, czy długości gwintu. Nie należy przy tym zapominać o wyborze właściwego klucza. Wybierając śruby imbusowe, warto stawiać na sprawdzonych producentów, oferujących wyłącznie produkty o wysokiej jakości wykonania.


Czy będzie rada młodzieży? Nauka o samorządzie wkracza do szkół w powiecie limanowskim von 2021: Review & Features\nInicio » science » Czy będzie rada młodzieży? Nauka o samorządzie wkracza do szkół w powiecie limanowskim\nPoznawanie samorządu w szkołach, konkurs wiedzy o okolicy, a docelowo wybory podobne do tych, które odbyły się przed końcem kadencji „prawdziwego” samorządu – tak powołała Młodzieżowa Rada Limanua Buffat.\nPrzygotowania do powołania rady młodzieżowej w powiecie limanowskim trwają już ponad rok, ale pandemia spowolniła prace, zwłaszcza przez nauczanie na odległość w szkołach.\nPierwszym etapem, który docelowo doprowadzi do powstania Rady Młodzieży, jest wprowadzenie studiów samorządowych do szkół ponadgimnazjalnych prowadzonych przez powiat. Najprawdopodobniej odbędzie się we wrześniu, wraz z początkiem nowego roku szkolnego. Obecnie szczegóły rozdziałów nie są jeszcze znane.\nPlanowane jest również zorganizowanie konkursu, w którym młodzi ludzie będą musieli wykazać się wiedzą na temat powiatu limanowskiego, w tym m.in. w zakresie struktury władz czy zakresu ich zadań i kompetencji samorządu terytorialnego.\nO tej inicjatywie rozmawialiśmy z przewodniczącą Rady Powiatu Limanowskiego Ewą Phillipeak. – W poprzedniej kadencji miałam 38 lat i byłam najmłodszym doradcą w okolicy. Brakowało mi sojuszników do realizacji nowych pomysłów, czyli ludzi myślących bardziej kreatywnie niż przedstawiciele starszego pokolenia. Wiem też, jak trudno jest młodym ludziom znaleźć się na listach wyborczych, a więc w radach miejskich i samorządowych. Samorządom brakuje głosu tego młodego pokolenia, co jest bardzo ważne, dlatego moje biuro jest zawsze otwarte dla młodych ludzi – Ewa Phillipeak potwierdza.\nZgodnie z założeniami skład Młodzieżowej Rady będzie wybierany w drodze głosowania, a procedura wyborcza zostanie zorganizowana na wzór prawdziwych wyborów samorządowych. Po powołaniu Młodzieżowej Rady Powiatu Limanowskiego, jej obrady przyjmą zapewne formę sesji zdalnych.\nW rozmowie z nami Prezes Ewa Filipiak podkreśliła, że zanim to nastąpi, trzeba wykonać wiele pracy w zakresie nowelizacji przepisów regulujących działalność Rady Młodzieży.


Yotam Ottolenghi (Fot. Keiko Oikawa)\nGorące nazwisko w Londynie. odkąd otworzył w Notting Hill swoje pierwsze bistro z delikatesami (Teraz ma ich cztery plus restaurację Nopi), kolejki nie maleją. Bo Ottolenghi uwodzi: smakiem sezonowych sałatek, ciastek, babeczek...\nYotam Ottolenghi - kucharz i autor książek kulinarnych: "Plenty" i "Plenty More", "Ottolenghi The Cookbook" oraz "Jerusalem", która właśnie trafia do polskich księgarń. Zanim pochodzący z Izraela Ottolenghi na dobre zajął się gotowaniem, pracował jako dziennikarz. Wykształcony m.in. w Amsterdamie na znawcę literatury i kultury współczesnej, miał w Anglii zrobić doktorat, ale... zapisał się do Le Cordon Bleu, został pastry chefem i napisał książkę o kuchni inspirowanej jedzeniem z miasta swojego pochodzenia: Jerozolimy. Teraz dogląda własnych restauracji, a oprócz tego pisze felietony i publikuje swoje przepisy w dzienniku "The Guardian"; prowadzi też programy kulinarne. W Polsce można obejrzeć "Uczty znad Morza Śródziemnego" na kanale kuchnia+. Ottolenghi mieszka w Londynie razem ze swoim partnerem i synem Maxem.\nAga Kozak: Czy sposób gotowania ma jakiś związek z naszą osobowością?\nYotam Ottolenghi: Oczywiście. To,\nw jaki sposób gotujemy, jest zawsze wyrazem osobowości, może też idealnie oddawać nastrój, w jakim akurat jesteśmy. Zatem także tożsamość i jedzenie są ze sobą blisko związane. Trudno przecież przyrządzić coś lekkiego, słonecznego i letniego, gdy czujemy się przygnębieni jesienną aurą, prawda? Myślę teraz o sobie. W kuchni lubię poszaleć: eksperymentować i bawić się smakami bez większego przywiązania do tego, jak powinno wyglądać konkretne danie. Dzieje się tak nie tylko dzięki mojemu pochodzeniu, ale również dzięki temu, że gotując, jestem naprawdę niewzruszony: kompletnie się nie przejmuję, kiedy coś nie idzie zgodnie z obmyślonym wcześniej planem. Po prostu szukam rozmaitych sposobów, jak dany produkt przyrządzić\ni jak go potem zaprezentować na talerzu, aż do skutku. Uwielbiam też odkrywać\nróżne zaskakujące połączenia smakowe.\nNa co dzień jestem raczej otwarty i optymistyczny, chyba jednym słowem - szczęśliwy. I często słyszę, że moje jedzenie takie właśnie jest - szczęśliwe albo uszczęśliwiające - happy food albo happy making food. Więc co? Musi tu istnieć jakieś połączenie! Nawet gdy mam doła, to nadal staram się pysznie gotować i pysznie jeść. A to chyba z kolei znaczy, że jedzenie i jego pozytywna siła są w stanie przezwyciężyć nawet słabość mojej osobowości.\nA.K.: A co z tożsamością? Wydaje się, że jedzenie, które przyrządzasz, jest jak opowieść o twoim pochodzeniu i późniejszych fascynacjach. O życiu.\nY.O.: Zostałem wychowany na Środkowym Wschodzie - gdzie spotykają się kuchnie syryjska, libańska, turecka, irańska, izraelska i armeńska. I chyba to widać w moim gotowaniu, programach i książkach? Sam czuję, jak silny jest związek między moim\npochodzeniem a jedzeniem, które gotuję. Korzystam nie tylko ze składników, które pamiętam z dzieciństwa czy dorastania w Jerozolimie - mam przecież i włoskie\nkorzenie (po tacie, Włochu z pochodzenia) i niemieckie (po mamie urodzonej w Niemczech). Uwielbiam też produkty azjatyckie. Kiedy sięgam po pastę tamaryndową, miso, ocet ryżowy czy tajską bazylię, mam wrażenie, że jest w nich coś bardzo podobnego do tego, co znam ze Środkowego Wschodu. Oczywiście takie składniki, jak sumak, zatar czy kremowa chałwa, zawsze już będą sprawiać, że poczuję się jak w domu.\nA.K.: Jakie są twoje najwcześniejsze wspomnienia związane z jedzeniem?\nY.O.: Tak naprawdę one są nie tylko z jedzeniem związane. One po prostu są o jedzeniu. Moi rodzice świetnie gotują, także moje babcie były dobrymi kucharkami. Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę, jakie reakcje mogłaby wywołać odpowiedź na pytanie w stylu: co najbardziej lubiłem jako dziecko Jeszcze by się poobrażali na mnie albo na siebie nawzajem! Ale podam ci całe moje ukochane rodzinne menu: mamina zupa z pomidorów i kolendry na przystawkę, jako primo piatto gnocchi z semoliny mojej babci Nonny - okrągłe, pyszne pierożki posypane parmezanem, podpiekane do momentu, w którym lekko napęcznieją i się zezłocą. Na koniec któraś z zapiekanek makaronowych mojego ojca.\nA.K.: Co jadałeś poza domem?\nY.O. : O, miałem szczęście do genialnego jedzenia wprost z ulicy: mój ukochany street food to sabih. Bardzo proste danie: pita wypełniona smażonymi kawałkami bakłażana, gotowanymi jajkami i sałatką przyrządzoną ze świeżo posiekanych pomidorów, ogórków, szczypiorku, pietruszki, soku z cytryny i oliwy. Na to odrobina kremowej tahiny, łyżka zhougu - aromatycznej pasty z zielonych chilli - i masz zaspokojony apetyt na parę dobrych godzin. Oczywiście uwielbiałem też\nfalafel: ale tylko ten przygotowany zgodnie z kanonem i koniecznie świeżo wyjęty z głębokiego tłuszczu. Najgorsze, co może ci się przydarzyć, to falafel, który został przyrządzony dzień wcześniej, odstawiony, a potem podany na zimno. To już nie jest żaden falafel!\nA.K.: Niby nie masz surowych zasad, a jednak falafel musi być zrobiony w konkretny sposób! Podczas gdy ty sam mieszasz kuchnię arabską z europejską i azjatycką\nY.O.: Zawsze szukam w daniu jego wewnętrznej harmonii. Musi tam być jakaś narracja, jakaś wskazówka, połączenie, które sprawi, że na pozór nieprzystające elementy będą ze sobą idealnie współgrać. Nigdy nie odmawiam sobie prawa do\nYotam Ottolenghi: Oczywiście. To, w jaki sposób gotujemy, jest zawsze wyrazem osobowości, może też idealnie oddawać nastrój, w jakim akurat jesteśmy. Zatem także tożsamość i jedzenie są ze sobą blisko związane. Trudno przecież przyrządzić coś lekkiego, słonecznego i letniego, gdy czujemy się przygnębieni jesienną aurą, prawda? Myślę teraz o sobie. W kuchni lubię poszaleć: eksperymentować i bawić się smakami bez większego przywiązania do tego, jak powinno wyglądać konkretne danie.\nDzieje się tak nie tylko dzięki mojemu pochodzeniu, ale również dzięki temu, że gotując, jestem naprawdę niewzruszony: kompletnie się nie przejmuję, kiedy coś nie idzie zgodnie z obmyślonym wcześniej planem. Po prostu szukam rozmaitych sposobów, jak dany produkt przyrządzić i jak go potem zaprezentować na talerzu, aż do skutku. Uwielbiam też odkrywać różne zaskakujące połączenia smakowe. Na co dzień jestem raczej otwarty i optymistyczny, chyba jednym słowem - szczęśliwy. I często słyszę, że moje jedzenie takie właśnie jest - szczęśliwe albo uszczęśliwiające - happy food albo happy making food. Więc co? Musi tu istnieć jakieś połączenie! Nawet gdy mam doła, to nadal staram się pysznie gotować i pysznie jeść. A to chyba z kolei znaczy, że jedzenie i jego pozytywna siła są w stanie przezwyciężyć nawet słabość mojej osobowości.\nY.O.: Zostałem wychowany na Środkowym Wschodzie - gdzie spotykają się kuchnie syryjska, libańska, turecka, irańska, izraelska i armeńska. I chyba to widać w moim gotowaniu, programach i książkach? Sam czuję, jak silny jest związek między moim pochodzeniem a jedzeniem, które gotuję. Korzystam nie tylko ze składników, które pamiętam z dzieciństwa czy dorastania w Jerozolimie - mam przecież i włoskie korzenie (po tacie, Włochu z pochodzenia) i niemieckie (po mamie urodzonej w Niemczech).\nUwielbiam też produkty azjatyckie. Kiedy sięgam po pastę tamaryndową, miso, ocet ryżowy czy tajską bazylię, mam wrażenie, że jest w nich coś bardzo podobnego do tego, co znam ze Środkowego Wschodu. Oczywiście takie składniki, jak sumak, zatar czy kremowa chałwa, zawsze już będą sprawiać, że poczuję się jak w domu.\nY.O.: Tak naprawdę one są nie tylko z jedzeniem związane. One po prostu są o jedzeniu. Moi rodzice świetnie gotują, także moje babcie były dobrymi kucharkami. Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę, jakie reakcje mogłaby wywołać odpowiedź na pytanie w stylu: co najbardziej lubiłem jako dziecko Jeszcze by się poobrażali na mnie albo na siebie nawzajem!\nAle podam ci całe moje ukochane rodzinne menu: mamina zupa z pomidorów i kolendry na przystawkę, jako primo piatto gnocchi z semoliny mojej babci Nonny - okrągłe, pyszne pierożki posypane parmezanem, podpiekane do momentu, w którym lekko napęcznieją i się zezłocą. Na koniec któraś z zapiekanek makaronowych mojego ojca.\nY.O.: O, miałem szczęście do genialnego jedzenia wprost z ulicy: mój ukochany street food to sabih. Bardzo proste danie: pita wypełniona smażonymi kawałkami bakłażana, gotowanymi jajkami i sałatką przyrządzoną ze świeżo posiekanych pomidorów, ogórków, szczypiorku, pietruszki, soku z cytryny i oliwy. Na to odrobina kremowej tahiny, łyżka zhougu - aromatycznej pasty z zielonych chilli - i masz zaspokojony apetyt na parę dobrych godzin. Oczywiście uwielbiałem też falafel: ale tylko ten przygotowany zgodnie z kanonem i koniecznie świeżo wyjęty z głębokiego tłuszczu. Najgorsze, co może ci się przydarzyć, to falafel, który został przyrządzony dzień wcześniej, odstawiony, a potem podany na zimno. To już nie jest żaden falafel!\nY.O.: Zawsze szukam w daniu jego wewnętrznej harmonii. Musi tam być jakaś narracja, jakaś wskazówka, połączenie, które sprawi, że na pozór nieprzystające elementy będą ze sobą idealnie współgrać. Nigdy nie odmawiam sobie prawa do Musi tam być jakaś narracja, jakaś wskazówka, połączenie, które sprawi, że na pozór nieprzystające elementy będą ze sobą idealnie współgrać. Nigdy nie odmawiam sobie prawa do tego, żeby, przygotowując potrawę, użyć jakiegoś składnika pochodzącego z innych niż ona tradycji gotowania lub kraju.\nGenialnym przykładem jest tu kompletnie nieortodoksyjny mariaż - nazwijmy go tak, bo uważam, że to połączenie zostało naprawdę made in heaven - sos z tahini i sosu sojowego, którym polewam różyczki grillowanych nad otwartym ogniem brokułów czy inne zielone warzywa. Co jeszcze? Miso i melasa, pandan i granat, sumak i anyż: nigdy nie mieszam rzeczy tylko po to, by szokować czy prowokować, ale nie dam się ograniczać! Nie interesuje mnie spiżarnia, która jest komponowana ze względu na pochodzenie geograficzne danej rzeczy.\nA.K.: Kiedy zdałeś sobie sprawę z tego, że gotowanie jest twoim powołaniem?\nY.O.: Kończyłem studia w Amsterdamie i nagle dostrzegłem, że większość mojej energii i kreatywności wcale nie idzie na naukę - studiowałem filozofię i literaturę, pisałem pracę magisterską na temat statusu ontycznego obrazu fotograficznego w estetyce i filozofii analitycznej, byłem dziennikarzem jednego z najstarszych dzienników w Izraelu "Haaretz", publikowałem też w holendersko-żydowskim tygodniku "NIW".\nNie chciało mi się siedzieć w bibliotece, a gdy tylko pomyślałem o kuchni, to czułem, jak mi noga chodzi pod stołem, a ciało aż wyrywa się do gotowania, a potem do jedzenia tych dań z partnerem i przyjaciółmi. Pomyślałem, że lekiem na to będzie kurs gotowania w Londynie, że być może po jego skończeniu te moje dziwne potrzeby odpłyną i spokojnie wrócę do dziennikarstwa albo na uczelnię. No i co? Nadal mi noga chodzi, jak pomyślę o gotowaniu! Nie pomogło!\nA.K.: Jak opisałbyś swój styl gotowania?\nY.O.: Robię jedzenie, które sprawia, że czujemy się dobrze, lekko, trochę rozanieleni, które pociesza a jednocześnie zaskakuje. Biorę np. jako bazę kremową delikatną quinoę, ugotowaną jak owsianka, wymieszaną z fetą (albo bulgur ugotowany w bulionie) i wzbogacam ją dodatkami o naprawdę wyrazistym smaku: posiekaną skórką z kiszonej cytryny, plasterkami smażonego czosnku, suszonymi dzikimi wiśniami, rozgniecionym różowym pieprzem. Nie chodzi o to, żeby każdy kęs potrawy wybuchał mi w ustach, ale dania mają być odważne, pełne energii, proste. Kiedy bardzo angażuję się w gotowanie - w potrawie po prostu to czuć. To energia i miłość płynące z pysznego jedzenia.\nA.K.: Energia energią, a ty podobno ciągle sprawdzasz, czy dodanie odrobiny jakiegoś produktu nie zmieniłoby dania na lepsze. Cyzelujesz przepisy.\nY.O.: Oprócz tego, że w kuchni jestem swobodny i eksperymentuję, jestem też - jak to bywa w naszym świecie dopełniających się opozycji - perfekcjonistą, który pilnuje każdego detalu. Wymyślam przepis i testuję go, potem testuję jeszcze raz, przerabiam, testuję i tak dalej - ten proces toczy się do momentu, w którym jestem z niego naprawdę zadowolony. Niektórzy przewracają oczami, kiedy widzą, że w moim przepisie jest 1/3 łyżeczki jakiejś przyprawy, ale mogę przysiąc, że sprawdziłem też, czy nie będzie lepszy, jeśli doda się 1/4 lub 1/2 łyżeczki.\nOczywiście, czytelnicy moich książek mogą traktować receptury jako wskazówki, ale ja chcę być pewny, że przepisy opuszczające moją kuchnię są dojrzałe i porządnie przygotowane - jakbym był rodzicem wypuszczającym swoje dziecko w świat. W końcu to moja praca i traktuję ją bardzo poważnie i odpowiedzialnie. A przy okazji: wiem, że jeśli jakiś przepis nie do końca działa, czytelnicy dadzą mi o tym znać bardzo szybko, więc dopracowując wszystko do perfekcji, po prostu oszczędzam sobie pracy.\nA. K.: Obserwujesz to, co się dzieje z tzw. food revolution - rewolucją żywieniową? Wygląda na to, że odegrałeś w niej wielką rolę, pokazując nam egzotyczne składniki i ich niecodzienne zestawienia.\nY.O.: Jestem niezwykle podekscytowany, że biorę udział w takiej wielkiej światowej zmianie: że mogę obserwować, jak ludzie cieszą się jedzeniem, gotowaniem, zakupami, eksperymentowaniem. Kiedy zaczynałem w Londynie przygodę z gotowaniem, słoik z suszonymi pomidorami wydawał się czymś niezwykłym i egzotycznym, a teraz, ponad dekadę później, wybór tego, co można tu kupić, jest niezwykły. W supermarketach nie ma już "egzotycznych półek", gdzie zsyłano wszystko, czego nazwę trudno było wymówić. Cieszę się, że to się dzieje, choć ciągle mamy jeszcze wiele do odkrycia i zrobienia.\nA.K.: Masz teraz jakąś kulinarną obsesję? Od czasu do czasu zakochujesz się w jakimś konkretnym składniku i za wszelką cenę chcesz pokazać wszystkim swoje odkrycie?\nY.O.: Masz rację: można mnie nazwać seryjnym monogamistą: bo czasem jeden składnik pojawia się we wszystkich moich daniach - od śniadania do kolacji. To może być świeże zioło lub przyprawa - tak jak było z mielonym kardamonem czy mieloną irańską limoną. Miałem też okres zauroczenia irańskim kashkiem: sfermentowanym, wysuszonym jogurtem, który staje się proszkiem, a który można przywrócić do jego pierwotnej postaci. Zawsze będę kochał pasty miso i z tamaryndowca - to dwa składniki dodające potrawom mnóstwo smaku! Są stałymi mieszkańcami moich szafek.\nA.K.: Z czego jesteś najbardziej dumny, jeśli chodzi o twoje kulinarne dokonania?\nY.O.: Przyciśnięty do muru przyznałbym, że miałem pewien udział w tym, że warzywa przestały być tylko towarzystwem dla potrawy, a stały się jej tematem. Kocham mięso i ryby, ale to, co naprawdę mnie kręci, to wziąć parę porów, przyrządzić jei tak zakomponować na talerzu, żeby wszyscy ich pożądali.\nA.K.: A co jada wasz syn?\nY.O.: U nas nie ma podziału na jedzenie "dla dorosłych" i baby food. Max je to, co my. A ponieważ po moim testowaniu przepisów w pracy zostaje zawsze dużo jedzenia - pakuję je do plastikowych pojemników i zabieram do domu. W zeszłym tygodniu zwariował na punkcie kokosowego ciasta mochi przygotowanego w japońskim stylu. Wiem, że dzieci mają swoją fazę konserwatywną w podejściu do jedzenia, ale jak na razie nasz syn lubi właściwie wszystko.\nA.K.: Wierzysz, że za pomocą jedzenia przekazujesz mu jakieś uczucia?\nY.O.: Oczywiście. Jedzenie to miłość. Przecież nie bez powodu wychodzimy do restauracji w walentynki, a gdy tylko odwiedzą nas przyjaciele lub rodzina, na stole pojawia się kolacja. Wspólne jedzenie tworzy nastrój, sprawia, że czujemy się lepiej. Ludzie, którzy dzielą się z innymi dobrze przyrządzonymi potrawami, to ludzie szczęśliwi i świadomi. Tak przynajmniej wynika z mojego doświadczenia.\nUlubiony street food Ottolenghiego. Przepis pochodzi z książki "Jerozolima".\nFot. Jonathan Lovekin\n2 duże bakłażany (ok. 750 g)\nok. 300 ml oleju słonecznikowego\n4 kromki dobrej jakości białego chleba upieczonego w tosterzelub 4 świeże, wilgotne małe pity\n230 ml sosu tahini\n4 średnie wiejskie jajka, ugotowane na twardo i pokrojone na plastry grubości 1 cm lub na ćwiartki\nok. 4 łyżek pasty zhoug amba (kwaskowaty sos z marynowanych owoców mango) lub marynowane mango (według uznania)\n2 średniej wielkości dojrzałe pomidory, pokrojone w centymetrową kostkę (200 g)\n2 ogórki, pokrojone w centymetrową kostkę (120 g)\n2 dymki, pokrojone w cienkie plasterki\nna 350 ml sosu mieszamy 150 g jasnej pasty tahini\nNa 150 ml pasty W malakserze miksujemy 35 kolendry\n10 g natki pietruszki (grubo posiekanych liści i łodyżek)\n2 ostre zielone chilli (grubo posiekane)\npo 1/4 łyżeczki mielonego kardamonu i mielonych goździków\n1/8 łyżeczki drobnego cukru\npo 2 łyżki oliwy i wody\nSkrobaczką do warzyw obieramy bakłażany od czubka do podstawy, odrywając długie pasma skóry, tak aby pozostała ciemna skóra i biały miąższ utworzyły na warzywach czarno-białe paski przypominające zebrę. Kroimy bakłażany na plastry o grubości 2,5 cm. Posypujemy solą po obu stronach, rozkładamy na tacy i odstawiamy co najmniej na 30 minut, żeby usunąć z nich tak dużo wody, jak to możliwe. Osuszamy bakłażany papierowym ręcznikiem. Na dużej patelni rozgrzewamy olej słonecznikowy. Ostrożnie - olej będzie pryskał - smażymy partiami bakłażany, aż ściemnieją, przewracając je raz. Zajmie to 6-8 minut. W razie potrzeby do kolejnych partii możemy dodać trochę oleju. Bakłażany powinny być zupełnie miękkie w środku. Zdejmujemy z ognia i osuszamy na papierowym ręczniku.\nPrzygotowujemy siekaną sałatkę: mieszamy ze sobą wszystkie składniki i przyprawiamy je solą i pieprzem. Tuż przed podaniem kładziemy na talerzach chleb lub pitę. Wszystkie kawałki pieczywa polewamy sosem tahini, a potem rozkładamy na nich plastry bakłażana, tak by zachodziły na siebie. Polewamy sosem tahini, ale nie pokrywamy nim całych bakłażanów.\nJajka posypujemy solą i pieprzem, układamy je na bakłażanach. Znowu skrapiamy całość sosem tahini i dodajemy tyle pasty zhoug, ile chcemy. Uwaga! Potrafi być naprawdę ostra! Na koniec kładziemy na wierzchu marynowane mango. Podajemy z warzywną sałatką, którą można też nałożyć na sabih, jeśli mamy taką ochotę.\nPasta zhoug ma być grudkowata.\n"Jerozolima" już po polsku\nJerozolima Fot. Wydawnictwo Filo Fot. Wydawnictwo Filo\nNapisana przez Yotama Ottolenghiego i Samiego Tamimiego "Jerozolima", uznana za najlepszą książkę kucharską 2013 roku, bestseller "New York Timesa" i amazon.com, jest do kupienia po polsku. Ukazała się nakładem wydawnictwa Filo. Znajdziecie w niej 120 przepisów kuchni żydowskiej, arabskiej, ale i europejskiej. To także osobista opowieść o mieście pochodzenia obu autorów, jego kulturze, specyfice i różnorodnych smakach, zilustrowana pięknymi zdjęciami.\nWięcej na ten temat: szefowie kuchni, yotam ottolenghi, wywiad


Europejski program 55+ dla Cypru tylko w Triadzie Turystyka noclegi\nEuropejski program 55+ dla Cypru tylko w Triadzie\nRusza program turystyki socjalnej dla obywateli Unii Europejskiej po 55. roku życia. To doskonała okazja wyjazdu na słoneczną wyspę po bardzo atrakcyjnej cenie, także dla osób w dowolnym wieku.\nAtrakcyjne wakacje na Cyprze w największych kurortach turystycznych w czterogwiazdkowym hotelu, w pobliżu pięknych plaż, do tego krajoznawcze wycieczki, wino i wyżywienie i to wszystko w bardzo rozsądnej cenie? To możliwie dzięki biuru podróży Triada, które zostało wyłącznym partnerem programu Cypr 55+ w Polsce, który ma na celu popularyzację turystyki osób po 55. roku życia. Z tej niezwykle atrakcyjnej oferty mogą skorzystać także osoby młodsze, gdyż do tego, żeby otrzymać zniżkę oferowaną przez program wystarczy, żeby jedna z dwóch podróżujących wspólnie osób była w wieku powyżej 55 lat. W okresie od października 2010 do kwietnia 2011 atrakcyjny 8 dniowy wyjazd można kupić już za 1590 zł z wliczonymi wszystkimi opłatami.\nCypr gwarantuje doskonałą i ciepłą pogodę nawet, gdy w Polsce pada śnieg i panuje siarczysty mróz. Średnia liczba dni słonecznych w roku znacznie przekracza 300. To właśnie ze względu na pogodę wyspa od lat cieszy się uznaniem turystów. Teraz dzięki programowi turystyki z dofinansowanie z funduszy Unii Europejskiej także Polacy, zarówno ci w wieku powyżej 55 lat, jaki i towarzyszące im osoby (nie muszą one przekraczać tego wieku) mogą poznać Cypr w całej okazałości. W ofercie Triady znajdują się najpopularniejsze kurorty turystyczne wyspy- Limassol i Pafos. Wszystkie wyjazdy trwają 8 dni, w trakcie których klienci zakwaterowani są wyłącznie w czterogwiazdkowych hotelach. W cenie wycieczki wliczony jest bilet lotniczy, opłaty lotniskowe, zakwaterowanie, transfery, śniadania i obiadokolacje, ubezpieczenie podróżnicze oraz wyjazdy objazdowe po wyspie.\nDane Instytutu Turystyki wyraźnie pokazują, ze z roku na rok zwiększa się procent podróżujących osób powyżej 55 roku życia. Według szacunków stanowią oni już blisko 1/3 wszystkich podróżujących – mówi Jacek Socha, pełnomocnik zarządu Triady do spraw kontraktu produktu – Dlatego cieszy mnie, że Triada została wyłącznym partnerem programu Cypr 55+. Liczymy, że z tej wyjątkowej okazji skorzysta wielu Polaków, zarówno tych po 55. roku życia, jak i podróżujących z nimi młodszych osób, chcących chociaż na chwilę zafundować sobie doskonałą pogodę, gdy już Polsce na dobre zagości zima.\nProgram ma na celu umożliwienie jak największej liczbie osób spędzenia wolnego czasu na Cyprze i popularyzację kraju.\npodróże wycieczki biuro podróży Triada organizator zagranicznych wyjazdów


PRZEDPREMIEROWO: "Michael Vey: więzień celi 25" - Richard Paul Evans | Ogrody Wyobraźni\nAutor znany jest już polskim czytelnikom, a właściwie to powinnam napisać czytelniczkom, bo to głównie one sięgają po obyczajowe książki pisarza. Richard Paul Evans swoją pierwszą powieść stworzył dla własnych dzieci, ale kiedy nie mógł znaleźć dla niej wydawcy ani agenta, który miałby go reprezentować, sam podjął się jednego i drugiego. W taki oto sposób światło dzienne ujrzała nowelka pod tytułem Christmas Box. Później poszło już z górki. Jego książkami zaczęły się interesować jedne z największych wydawnictw nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale także za granicą. Michael Vey: więzień celi 25 i reszta tej serii to, można powiedzieć, takie rodzynki wśród jego twórczości, ponieważ głównie opierają się na motywach fantastycznych. Natomiast pozostałe powieści w jego dorobku pisarskim należą do gatunku obyczajówek.\nCo do akcji to początkowo jest spokojna i wyważona. Autor systematycznie, bez większych niespodzianek, zwiększa nie tylko tempo, ale także napięcie. Szczególnie gdy docieramy do zakończenia będącego akcją w najczystszej postaci. Wydarzenia następują jedno po drugim w takim tempie, że zostajemy dosłownie wbici w fotel bez możliwości spokojnego odłożenia książki na bok i uspokojenia myśli. Jedynym rozwiązaniem jest po prostu ukończenie Michael’a Vey’a: więźnia celi 25. Dopiero wtedy możemy odetchnąć i poukładać swoje emocje.\nPodsumowując. Michael Vey: więzień celi 25 to ciekawa i wciągająca książka. Na pewno spodoba się większości czytelników, którzy zdecydują się po nią sięgnąć. Dodam jeszcze taką ciekawostkę, że początkowo Richard Paul Evans planował jedynie jedną książkę o przygodach „elektrycznego chłopca”. Jednak rozgłos, jaki zdobyła ona wśród młodzieży, skłonił go do napisania kolejnych tomów. Szczególnie, że pozostawił sobie kilka furtek poprzez niedomknięcie niektórych wątków. Dzięki temu w USA czytelnicy mogą już się cieszyć kolejną częścią. Mam nadzieję, że także i w Polsce doczekamy się przekładu. Ja z miłą chęcią sięgnę po dalsze przygody Michael’a.\n1. Michael Vey więzień celi 25\n2. Michael Vey: Rise of Elgen\nklucz do wyobraźni 11.04.2013, 09:38\nUwielbiam takie lektury - dzięki za polecenie\nAnna 11.04.2013, 09:41\nprzeczytałam i bardzo mi się podobała :) u mnie recenzja jutro - porównajmy wrażenia !\nIrena Bujak 11.04.2013, 09:43\nTak pobieżnie przeczytałam, bo książka jeszcze przede mną, ale po tym co zerknęłam czuję, że się nie zawiodę na niej ;)\nSpokoWap 11.04.2013, 11:22\nW końcu recenzja - ciekaw byłem opinii na temat tej książki :) Póki co czuje się cały czas zaintesowany, interesujący tekst :)\nUnknown 11.04.2013, 14:22\nAch, tak Ci zazdroszczę, że ją mogłaś przeczytać, bardzo chciałabym ją mieć w swoich łapkach :) Jest na mojej długaśnej liście Must Have :3\nMeg Sheti 11.04.2013, 14:51\nBardzo możliwe, że po nią sięgnę :)\nAnnieK 11.04.2013, 16:30\nUnknown 11.04.2013, 17:42\nfabuła niestety przypomina mi trochę "Dotyk Julii".. raczej nie mam ochoty na tę pozycję, nawet mimo pozytywnej recenzji...\nnatula 11.04.2013, 18:07\nNie wiem co myśleć o tej książce. Znam Evansa z "babskich obyczjówek" i nie wyobrażam go sobie w innym wykonaniu. Nie twierdzę, że powieść o elektrycznym chłopcy nie jest ciekawa, ale raczej nie będę się nią emocjonować.\nMalaEmily 11.04.2013, 18:50\nBardzo ale to bardzo chciałabym ją przeczytać:)\nUnknown 11.04.2013, 19:16\nWłaśnie czytam tę książkę i ... jestem miło zaskoczona:)\nMalwina 11.04.2013, 21:00\nEvans i fantastyka nie wierzę ! :D\nale zaintrygowałaś mnie, gdyby książka wpadła mi w ręce to bym przeczytała ^^\nJustilla 11.04.2013, 21:53\nJuż nie mogę się jej doczekać, czekam, aż będę mogła ją zamówić (bo coś bardzo późno pojawia się na stronach księgarń).\nPS Włóczykijka do ciebie jutro wyruszy ;P\nMiłośniczka Książek 12.04.2013, 00:34\nCiekawa recenzja. Książka wydaje się być interesująca. Może kiedyś sama po nią sięgnę :)


Mass Effect Legendary Edition – najważniejsze informacje, wymagania sprzętowe, data premiery i inne zmiany - GAMESGURU\nW tym artykule zebraliśmy dla was najświeższe i najważniejsze informacje na temat Mass Effect Legendary Edition. Na odświeżenie trylogii Mass Effecta (a zwłaszcza jej pierwszej części) fani czekali już od dłuższego czasu. Kiedy na zeszłorocznym N7 Day ogłoszono Edycję Legendarną, czyli remaster pozostający wierny oryginalnej serii, ale ulepszający kilka rzeczy, wiele osób przyjęło to z radością. Zapraszamy do zapoznania się z najistotniejszymi wiadomościami dot. tego wyczekiwanego projektu.\nPixel Heaven 2021 – 9 edycja wielkiego festiwalu gier startuje już 8 października!\nGranie w trylogię Mass Effect to długie godziny spędzane na przemierzaniu kosmosu, rozwijaniu relacji z członkami drużyny komandora Sheparda i walce z zagrażającymi całej Galaktyce Żniwiarzami. Świat ten zdobył serca wielu i stał się miejscem, do którego wracamy z przyjemnością. Nie da się jednak ukryć, że pewne elementy trylogii trochę się zestarzały i po latach wymagają pewnego usprawnienia. Z tego założenia wyszło też stojące za tytułem studio BioWare, zapowiadając powstanie Mass Effect Legendary Edition.\nPremiera odświeżonej wersji gry ma nastąpić w maju, więc jej twórcy już zwiększają zainteresowanie weteranów serii (a także jej nowych odbiorców), dzieląc się kolejnymi szczegółami. Nieocenionym źródłem informacji jest tutaj Twitter Maca Waltersa, dyrektora projektu, który chętnie odpowiada na pytania zadawane przez fanów gry. Zdradzane przez niego szczegóły na temat Edycji Legendarnej pomogły nam stworzyć dla was ten tekst.\nZ naszego zbioru najważniejszych informacji o Mass Effect Legendary Edition dowiecie się m.in.:\njaka zawartość znajdzie się w zremasterowanej wersji gry;\nco dokładnie zostanie zmienione w Mass Effect Legendary Edition;\nktóre elementy oryginalnej trylogii zostaną usprawnione;\nczy dalej będziemy musieli spędzać tyle czasu w windach na Cytadeli;\njak będzie teraz wyglądać Shepard;\nczy pojazd Mako nadal będzie potrafił wjeżdżać po niemal pionowych ścianach.\nMass Effect Legendary Edition – co dostaniemy w zestawie z remasterem?\nEdycja Legendarna składać się będzie ze wszystkich części oryginalnej trylogii wraz z towarzyszącymi im DLC. Nie będziemy musieli kupować każdego dodatku osobno, wszystko już znajdziemy w pakiecie. Tym samym do naszej drużyny bez problemu zwerbujemy Zaeeda i Kasumi, poznamy tajemniczych Lewiatanów, a po wszystkim zrelaksujemy się na imprezie w Cytadeli. Częścią zestawu będzie również Extended Cut (Wersja rozszerzona), który modyfikował zakończenie Mass Effecta 3.\nYes for sure… those were part of the N7 Collector's Edition Pack (right there at the bottom of a quite long list of DLC, packs, promos etc that come with the Legendary Edition). https://t.co/QhicxPRrBz pic.twitter.com/Ktyh0zzgjk\nPełna lista DLC, które trafią do Mass Effect Legendary Edition, jest całkiem długa. Musimy się jednak nastawić, że tym razem nie będziemy mieli okazji podjąć wyzwań oferowanych na Pinnacle Station. Dodatek ten oryginalnie powiązany z pierwszą odsłoną trylogii nie trafi do Edycji Legendarnej, a wszystko to z powodu utraconego kodu źródłowego i uszkodzonych plików. Na szczęście Pinnacle Studio nie dodawało do rozgrywki nowych istotnych postaci ani nie rozwijało fabuły, więc jego utrata jest mniej bolesna, niż mogłoby mieć to miejsce w przypadku innych DLC.\nW Edycji Legendarnej nie pojawi się także tryb multiplayer, który dołączony był do Mass Effecta 3. Tym samym nie będzie on wymagany do zwiększenia poziomu przygotowania Galaktyki na przyjście Żniwiarzy, tak jak miało to miejsce wcześniej.\nEden Prime w remasterze Mass Effect; źródło: Steam\nCzy w Edycji Legendarnej będą zmiany w fabule?\nOsoby, które liczą na to, że w Edycji Legendarnej pojawią się nowe wątki, postacie lub fragmenty fabuły, raczej się rozczarują. Mass Effect Legendary Edition ma być remasterem, a nie remakiem, a jego twórcy nie przewidują dodatkowego contentu. Przygody komandora Sheparda będą więc te same, co w oryginalnej trylogii, tylko nieco odświeżone, przede wszystkim pod kątem technicznym.\nKiedy premiera Mass Effect Legendary Edition?\nPremiera została zapowiedziana na 14 maja tego roku. Gra pojawi się na PC, PlayStation 4 oraz Xbox One. Oczywiście możliwe będzie również uruchomienie produkcji na konsolach nowej generacji, jednak tytuł nie został przygotowany „wyjątkowo” pod nie, w związku z czym nie możemy spodziewać się specjalnych ulepszeń związanych z next-genami.\nZa wersję pecetową zapłacimy 269,90 zł w cyfrowej dystrybucji (Steam, Origin), za konsolową nieco więcej, bo 299,99 zł (PlayStation Store) lub 288,99 zł (Xbox).\nThane Krios w Mass Effect Legendary Edition; źródło: Steam\nWymagania sprzętowe Mass Effect Legendary Edition na PC\nPrzy zmianach, które czekają grę, okazuje się, że do odpalenia Edycji Legendarnej będzie nam potrzebny mocniejszy sprzęt niż do oryginalnej trylogii.\nIllusive Man i jego wygląd w remasterze; źródło: Steam\nZmiany w grafice gry\nW zremasterowanej wersji cała trylogia doczeka się porządnego odświeżenia graficznego. Zmiany dotkną najmocniej pierwszej części Mass Effecta, która ze względu na swój wiek najbardziej odstaje (i wyglądem, i mechaniką) od kolejnych części. Dwójka i trójka również otrzymają pewne ulepszenia. Poprawione zostaną tekstury, modele postaci i lokacje, a także cutscenki. Możemy się także spodziewać ulepszonego oświetlenia i cieni, które razem z nowymi efektami wizualnymi mają tworzyć klimatyczny nastrój odległych planet. Przy tym wszystkim dodanie, że w Mass Effect Legendary Edition zagramy w jakości 4K i w 60 klatkach na sekundę, jest tylko formalnością.\nPorównanie tego, jak Mass Effect wyglądał i jak będzie wyglądać, znajdziecie w filmikach poniżej. Do wyboru są dwie wersje: dłuższa (pierwszy przykład) i krótsza (drugi), w zależności od tego, ile akurat macie czasu.\nKreator postaci z większą liczbą opcji\nKiedy tworzymy w grze jakąś postać od zera, zwykle chcemy, żeby wyglądała ona dokładnie tak, jak sobie ją wyobrazimy. A wtedy stają nam na przeszkodzie ograniczone opcje kreatora postaci. Choć Mass Effect oferował ich całkiem sporo, nie zaszkodziłoby mu, gdybyśmy mieli nieco większy wybór. Tego samego zdania jest najwyraźniej ekipa stojąca za Edycją Legendarną, bo w kreatorze postaci w nowej wersji gry znajdziemy dużo więcej opcji fryzur, koloru oczu czy makijażu.\nUlepszony kreator postaci pozwoli nam też na dokładne odwzorowanie tego samego wyglądu Sheparda w każdej części trylogii. Wcześniej nie było to takie oczywiste – kolejne odsłony Mass Effecta nieco się różniły, więc niełatwo było sprawić, żeby w każdej z nich Shepard prezentował się tak samo.\nNo i wreszcie ostatnia kwestia. O ile męski Shepard już od początku serii miał swój domyślny wygląd, o tyle jego kobieca wersja (czyli FemShep) doczekała się takiego dopiero w części trzeciej. Teraz, dzięki ujednoliceniu opcji kreatora postaci, będziemy mogli zagrać jako charakterystyczna rudowłosa komandor już od pierwszego Mass Effecta.\nFemShep, czyli kobieca wersja Sheparda; źródło: Gamespot\nPodejmowanie decyzji w Mass Effect Legendary Edition\nKiedy już zdecydujemy, jak Shepard ma wyglądać, możemy zanurzyć się w samej grze. A już od pierwszej części Mass Effecta jej ważnym elementem były podejmowane przez nas decyzje, które wpływały na losy świata i obecnych w nim postaci. Czasami jednak zdarzało się, że podjęcie konkretnego wyboru wymagało odpowiedniego poziomu punktów Paragona lub Renegata. A gdy mieliśmy ich zbyt mało, nie byliśmy w stanie rozwiązać pewnych sytuacji tak, jak chcieliśmy.\nW zremasterowanej wersji gry ma to ulec niewielkim zmianom. Decyzje oparte na punktach Paragona i Renegata w Mass Effect 2 zostaną usprawnione, aby, jak to ujął Mac Walters, były mniej „rygorystyczne/frustrujące”. Z pewnością pomoże to choćby w momencie kłótni Jack z Mirandą, w której bez posiadania wystarczająco wysokiej liczby punktów musieliśmy opowiedzieć się po stronie jednej z bohaterek, co skutkowało utratą lojalności tej drugiej.\nPamiętacie jeszcze te wspaniałe, trochę niezręczne jazdy windami na Cytadeli, podczas których mogliśmy słuchać wiadomości i czasami komentarzy towarzyszy, patrząc przed siebie, cierpiąc w duchu i czekając, aż wreszcie się skończą? W Mass Effect Legendary Edition nie będziemy już musieli przez to przechodzić. Windy nadal będą obecne, ale mocno przyspieszą, a jeśli będziemy chcieli, z łatwością pominiemy je przez naciśnięcie odpowiedniego przycisku.\nWalka z bossami w Edycji Legendarnej\nPewnych zmian doczekają się także starcia z bossami, zwłaszcza te z pierwszej części gry. Ma to sprawić, że walka stanie się bardziej zbalansowana i przyjemniejsza dla graczy. Na pierwszy ogień idzie tutaj pojedynek z Benezią z pierwszej odsłony Mass Effecta.\nNa przeciwniczkę trafiamy na Noverii, gdzie po krótkiej rozmowie przechodzi do ofensywy, wspierana przez oddziały komandosek Asari. Lokacja, w której walczymy, nie oferuje zbyt wielu miejsc na schowanie się, co wystawia nas na ciągły atak i momentami staje się wyzwaniem. I tutaj pojawia się niewielka zmiana, na jaką zdecydowano się przy okazji tworzenia Edycji Legendarnej: dodana zostanie większa liczba osłon, za którymi możemy się ukryć. Nie wpłynie to drastycznie na wygląd lokacji ani fabułę, a zamiast tego stworzy możliwości na wykorzystanie innej taktyki w walce z Benezią.\nA jeśli macie ochotę na chwilę nostalgii, w filmiku poniżej możecie zobaczyć, jak do tej pory prezentował się pojedynek z Benezią.\nPozostałe zmiany w mechanice remastera trylogii Mass Effect\nJak zapowiadają twórcy, główny rdzeń rozgrywki pozostanie bez zmian, ale pewne elementy doczekają się ulepszenia, o czym piszemy szczegółowo przy okazji obszernego filmiku porównującego obie wersje gry. Oprócz walki z bossami znajdzie się wśród nich sterowanie, celowanie, sztuczna inteligencja, osłony, balans broni, kontrolowanie drużyny i, co najważniejsze, sterowanie i celowanie słynnym Mako. Pojazd, którym poruszaliśmy się w pierwszej części serii, nie należał do zbyt wygodnych i często robił coś zupełnie odwrotnego, niż chcieliśmy, a przemieszczanie się po mapie przysparzało z tego powodu frustracji.\nZ drugiej strony, czy nie będziemy trochę tęsknić za starym dobrym Mako, który pokonywał wzniesienia jak koń w Skyrimie i skakał przy tym jak górska koza?\nAwantura o kamerę!\nW przytoczonej wyżej wypowiedzi Mac Walters wspomniał o jeszcze jednej istotnej kwestii, a mianowicie o kamerze. Ekipa stojąca za Mass Effect Legendary Edition zdecydowała, że w niektórych scenach kąt patrzenia kamery zostanie zmieniony. Głównie chodzi tutaj o sceny z Mass Effect 2, gdzie w trakcie rozmowy z Mirandą kamera skupiona była na jej pośladkach. W odświeżonej wersji gry kamera ustawiona zostanie inaczej, aby tego uniknąć.\nInformacja o tej zmianie wywołała sporo emocji. Z jednej strony pojawiły się głosy popierające decyzję, z drugiej krytykujące ją i nazywające to cenzurą. Ale przyznajmy sami, czy w scenie, w której jakaś postać opowiada nam o swojej kłopotliwej sytuacji rodzinnej, czy nie lepiej byłoby pokazać emocje na jej twarzy?\nDodanie trybu fotograficznego do Edycji Legendarnej\nZupełną nowością w Mass Effect Legendary Edition będzie tryb fotograficzny, wcześniej nieobecny w trylogii. Tym samym możliwe stanie się uwiecznienie naszych ulubionych momentów z rozgrywki. Jedynym ograniczeniem w zabawie jest to, że tryb fotograficzny dostępny będzie tylko w momentach, w których możemy zastopować grę, więc przykładowo w cutscenkach nie uda nam się z niego skorzystać.\nTryb fotograficzny w Mass Effect Legendary Edition. Źródło: Twitter\nA czy wy czekacie na Mass Effect Legendary Edition? Czy może wystarczy wam oryginalna trylogia?\nMass Effect Legendary Edition – jutro premiera, a dzisiaj obszerny gameplay


Filip Neri (1515-1595). Podręcznik odważnego apostolstwa\nRe/cogito 25/05/2020 Filip NeriGigi ProiettiStanisław Stawicki\nGigi Proietti pośród dzieci jako św. Filip Neri w filmie Preferisco il Paradiso (2010) © Lux Vide, Rzym\nŚw. Filip Neri lub spolszczony Nereusz, którego wspominamy dziś w liturgii, został księdzem w wieku 36 lat. Myślę, że to właśnie dlatego nie bał się „świata” i świetnie współpracował z ludźmi świeckimi. Wiedział też, że jeśli chce się, by ludzie uważali Kościół za swoją wspólnotę, potrzebują jakiejś formy praktycznego zaangażowania w nią. Same nabożeństwa i sakramenty, choć ważne, nie wystarczą.\nChoć sam pochodził z Florencji, został nazwany „apostołem Rzymu”. W Wiecznym Mieście spędził 60 lat. Jego apostołowanie rozciągało się na wszystkie kategorie ludzi. Prowadził ewangelizację w sposób bardzo nowoczesny jak na tamte czasy, dlatego kościół, w którym rozwijał duszpasterstwo Rzymianie nazwali „chiesa nuova” – „nowy kościół”. Oprócz głoszenia kazań, uczył osobistej modlitwy, dbał o śpiew i piękno liturgii, prowadził teatr, zachęcał do brania udziału w dyskusjach i do lektury dobrych pisarzy. Zapraszał też na spacery, podczas których rozmawiano, żartowano, śpiewano. Na koniec spożywano wspólny posiłek, na który każdy przynosił co mógł, na wzór wspólnych agap pierwszych chrześcijan.\nW ten sposób powstało pierwsze Oratorium. Spotykali się w nim i formowali duchowo i intelektualnie ludzie prości, ale też teologowie, pisarze i artyści. Z tego środowiska wyszedł m.in. znany kompozytor, organista i dyrygent: Giovanni Pierluigi da Palestrina (1525-1594). Świętość Nereusza to lekcja duszpasterskiej kreatywności i pasji. Wciąż aktualny podręcznik odważnego apostolstwa, które wychodzi do ludzi, a nie tylko na nich czeka. Neri tryskał przy tym poczuciem humoru, a nawet skłonnością do płatania figli. Tę autentyczną i serdeczną pogodę ducha potrafił jednocześnie zharmonizować z głębokim życiem duchowym.\nŚw. Filip działał również wśród pielgrzymów licznie przybywających do Wiecznego Miasta. Potrzebowali oni nie tylko pomocy duchowej, ale i materialnej. Aby zaradzić ich potrzebom, w 1548 roku założył Bractwo Trójcy Świętej dla Opieki nad Pielgrzymami. To właśnie owe bractwo zbudowało w naszym sąsiedztwie, przy Via dei Pettinari, Dom pielgrzyma i kościół (SS. Trinità dei Pellegrini – Przenajświętszej Trójcy od Pielgrzymów) biorąc na siebie misję goszczenia ich, leczenia i oprowadzania po Rzymie. W historycznym zarysie kościoła SS. Salvatore in Onda możemy nawet przeczytać, iż modlił się w nim, między innymi, św. Filip Nereusz. Dla pielgrzymów Filip opracował też specjalny szlak śladami rzymskich bazylik. Trzynastogodzinna wędrówka rozpoczynała się w Chiesa Nuova, gdzie mieszkał, i szła do siedmiu najważniejszych bazylik Wiecznego Miasta: św. Jana Chrzciciela na Lateranie, św. Piotra na Watykanie, Matki Bożej Większej, św. Pawła za Murami, św. Wawrzyńca za Murami, Świętego Krzyża Jerozolimskiego oraz św. Sebastiana za Murami.\nTa nowatorska inicjatywa sporo go kosztowała. Filipa oskarżono o tworzenie sekty. W rzeczy samej, w wędrówce po bazylikach szły za nim tłumy. Niektórzy zazdrośni i zaniepokojeni tym księża, tzw. „życzliwi”, donieśli Nereusza do Świętego Oficjum. Zakazano mu, na dwa tygodnie, włóczenia się po Rzymie i spowiadania wiernych. Na szczęście po ich upływie mógł złożyć wyjaśnienia, i dzięki swym „znajomościom” wśród kardynałów, których był spowiednikiem, powrócił do swych dawnych aktywności.\nCi, którzy mieli okazję podreptać w Rzymie „śladami Pallottiego” (chociażby ze mną), dobrze wiedzą, że rodzinny dom Pallottich przy Via del Pellegrino położony jest w pobliżu klasztoru i kościoła, w którym Filip Neri spędził ostatnich 12 lat swego życia, i gdzie po dziś znajduje się jego grób (Chiesa Nuova). To właśnie tam mały Wincenty odbywał swoje „kapłańskie przedszkole” pełniąc służbę ministrancką. To tutaj, przed ołtarzem św. Filipa, 15 września 1837 roku, upadł i dokończył swego żywota ojciec Wincentego, Pietro Paolo. Przykład i duch Nereusza skłoni też Pallottiego do wyboru prawnej fizjonomii dla swej Wspólnoty księży i braci Apostolstwa Powszechnego. Wzorem Oratorianów (Filipinów) jesteśmy stowarzyszeniem życia apostolskiego, bez ślubów zakonnych. To właśnie Filip Nereusz, w XVI wieku, dał pierwszy impuls tej nowej formie życia konsekrowanego w Kościele.\nTak Filip jak i Wincenty studiowali na papieskiej uczelni La Sapienza. Obaj posługiwali chorym w szpitalu Spirito Santo in Sassia. Obaj obchodzili bazyliki rzymskie. Obaj głosili kazania na placach Wiecznego Miasta. Obaj zrozumieli, że Rzymu nie nawraca się słowem – wszyscy mają go tam w nadmiarze – tylko osobistym przykładem i kontaktem z ludźmi. Dlatego też obaj byli „wziętymi” spowiednikami. Rozkręcali duszpasterstwo uruchamiając zarówno świeckich jak i kler, bo jak mawiał współczesny Nereuszowi Michel de Montaigne: „W Rzymie każdy duchowny ma udział w eklezjalnym próżnowaniu”. Tak było za czasów Nereusza. Tak było w epoce Pallottiego. Tak jest i dziś. Od trzech lat mieszkam w domu Zarządu Generalnego naszej najmniejszej Kongregacji, i coś na ten temat wiem!\nZaznaczmy w końcu, że Wincenty Pallotti bardzo świadomie czerpał ze szkoły Nereusza, odsyłając też do niej innych. Któregoś dnia wyznał na przykład, iż lektura życiorysu św. Filipa objawiła mu sposób działania ducha Jezusa Chrystusa w sercu tego świętego. W 1818 roku, jako młody kapłan, pisał do zaprzyjaźnionego księdza: „Niech ksiądz rozpowszechnia nabożeństwo do świętych Filipa Nereusza i Józefa Kalasantego, obu czcigodnych patronów młodzieży, aby oni zechcieli użyczyć księdzu i wszystkim osobom duchownym, łaski pomocnej w prowadzeniu młodzieży po ścieżkach Pańskich”. Pallotti tak dalece upodobnił się do Filipa Neri, że bł. Elżbieta Sanna powiedziała o nim, iż dostrzegła w Wincentym wszystko to, co mówiono o św. Filipie. Don Vincenzo nazywano zresztą w Rzymie „nowym Filipem Neri”.\nI jeszcze jedno. W 2010 roku telewizja włoska zrealizowała ciekawy film fabularny o Nereuszu pod tytułem Preferisco il Paradiso [Wolę niebo] z Gigi Proietti w roli głównej. Tytuł filmu nawiązuje do następującego wydarzenia. Filip, będąc nie tylko przyjacielem młodzieży i biedaków, ale również kardynałów i papieży, przyjaźnił się ze znanym kardynałem z Mediolanu, późniejszym świętym, Karolem Boromeuszem. Karol chętnie i często zasięgał u Filipa rady, ale też uparcie namawiał go do przyjęcia kapelusza kardynalskiego, na co ten ostatni miał odpowiedzieć: „Wolę niebo”!\nRzym, 25 maja 2020 roku\nPrevious Previous post: Pochwała wątpliwości. Dumka na uroczystość Wniebowstąpienia\nNext Next post: Odwaga świtu i inne wiersze


Trzy miesiąc temu zmarła mama, jej spadkobiercy to tato, ja i młodsza siostra. Rodzice dorobili się wspólnie znacznego majątku, są to nieruchomości, grunty, działki rekreacyjne. Chcielibyśmy przeprowadzić sprawę spadkową po mamie, ale jest poważny problem z siostrą. Od pewnego czasu siostra cierpi na zaburzenia psychiczne, leczy się psychiatrycznie, raz jest lepiej, raz gorzej. Bardzo się z tatą boimy, co będzie, jak podzielimy spadek, bo siostra może swoją część, ot tak, roztrwonić. Ciągle mówi, że pieniądze w życiu nie są ważne i zwolniła się z pracy. My natomiast wiemy, że w jej stanie zdrowia pieniądze mogą być tym bardziej potrzebne. Jak wybrnąć z tej sytuacji?\nW pierwszej kolejności zasadnym jest ustalenie, czy mama sporządziła testament. Jeżeli tak, wówczas mamy do czynienia z dziedziczeniem testamentowym. Mniemam jednak, że nie, albowiem nie wskazuje Pani w ogólne na jego istnienie. Jeżeli chodzi o dziedziczenie ustawowe, które będzie miało zastosowanie w sprawie, w razie braku testamentu, to w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.\nMając na uwadze powyższe, każde z Państwa będzie dziedziczyło po 1/3. Zastrzec należy jednak, iż udział 1/3 obliczany jest z połowy majątku rodziców, albowiem połowa tegoż majątku nie wchodzi do spadku, gdyż jest własnością Pani ojca. W tej sytuacji podział będzie wyglądał następująco – w odniesieniu do całości spadku – 4/6 Pani ojciec, 1/6 Pani i 1/6 siostra.\nPostępowanie spadkowe może być przeprowadzone przed sądem lub przed notariuszem. Każde z Państwa jest uprawnione do złożenia wniosku do stwierdzenie nabycia spadku po matce. Powództwo z tytułu dziedziczenia, zachowku, jak również z tytułu zapisu, polecenia oraz innych rozrządzeń testamentowych wytacza się wyłącznie przed sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Polsce nie da się ustalić, przed sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część. Opłata sądowa od wniosku wynosi 50 zł bez względu na liczbę uczestników postępowania.\nNa sprawie sądowej wystarczy, że stawi się Pani ojciec. Sąd wyda wówczas postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, które uprawomocni się po 21 dniach od jego wydania.\nIstnieje także możliwość przeprowadzenia postępowania spadkowego przed notariuszem – notarialne poświadczenie dziedziczenia, ale do tego konieczne jest stawiennictwo wszystkich Państwa jednocześnie. Dodatkowo notarialne poświadczenie dziedziczenia będzie wiązało się z kosztami rzędu 700 zł.\nZachodzi jednak pytanie, czy konieczne jest przeprowadzenie postępowania spadkowego po zmarłej matce. Dopóki w księgach wieczystych figuruje zmarła mama, dopóty Pani siostra nie ma prawa sprzedać swojego udziału. Radziłbym także zastanowić się przed założeniem sprawy o stwierdzenie nabycia spadku nad złożeniem do sądu wniosku o ubezwłasnowolnienie siostry, choćby częściowe.\nUbezwłasnowolnienie może być częściowe lub całkowite. Osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw.\nIstotne jest to, że osoba całkowicie ubezwłasnowolniona nie ma zdolności do czynności prawnych. Osoba ubezwłasnowolniona częściowo może zawrzeć umowę, ale tylko za zgodą przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z art. 18 § 1 K.c. ważność umowy, która została zawarta przez osobę ograniczoną w zdolności do czynności prawnych bez wymaganej zgody przedstawiciela ustawowego, zależy od potwierdzenia umowy przez tego przedstawiciela.\nW mojej ocenie jedyną szansą jest próba uzyskania ubezwłasnowolnienia częściowego z uwagi na „innego rodzaju zaburzenia psychiczne”. Dla potrzeb tej opinii przyjmuję bowiem, że „choroba psychiczna”, ani „niedorozwój umysłowy” nie występuje, albowiem wówczas wskazałaby Pani na tego rodzaju zaburzenia.\nIstotny z punktu widzenia Państwa interesu jest pogląd, zgodnie z którym „pijaństwo, narkomania, marnotrawstwo i hulaszczy tryb życia same przez się nie uzasadniają ubezwłasnowolnienia. Może ono być jednak orzeczone, gdy przyczyny te, niezależnie od tego, czy są leczone, doprowadziły do zaburzeń psychicznych, uniemożliwiających choremu kierowanie swoim postępowaniem” (patrz min. orz. SN: z 5 lipca 1968 r., II CR 126/67, OSNCP 3/68, poz. 44, z 18 maja 1972 r., II CR 138/72, OSNCP 12/72, poz. 221, z 5 lutego 1965 r., I CR 399/64, OSNCP 1/66, poz. 5 i z 14 stycznia 1983 r., I CR 480/82, OSNCP 10/83, poz. 158).”*\nZasadnym w Państwa przypadku byłoby także wniesienie o ustanowienie doradcy tymczasowego. Jeżeli wniosek o ubezwłasnowolnienie dotyczy osoby pełnoletniej, sąd może na wniosek uczestnika postępowania lub z urzędu, przy wszczęciu lub w toku postępowania, ustanowić dla niej doradcę tymczasowego, gdy uzna to za konieczne dla ochrony jej osoby lub mienia. Przed ustanowieniem doradcy tymczasowego należy wysłuchać osobę, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie. Doradcą tymczasowym należy ustanowić przede wszystkim małżonka, krewnego lub inną osobę bliską, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie wzgląd na dobro osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie. Innymi słowy na czas postępowania o ubezwłasnowolnienie częściowe lub całkowite mogłaby Pani zostać doradcą tymczasowym siostry.\n* Dmowski Stanisław, Rudnicki Stanisław, Najnowsze wydanie: Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga pierwsza. Część ogólna, Warszawa 2007, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie VIII) ss. 520


Prezydent Łukaszenko stwierdził, że Białorusi najbardziej opłaca się kupować ropę od Polski – Magna Polonia\nPrezydent Łukaszenko stwierdził, że Białorusi najbardziej opłaca się kupować ropę od Polski\nJak możemy przeczytać na portalu energia.rp.pl rządzący od ponad ćwierćwiecza prezydent Białorusi spotkał się z ukraińskimi dziennikarzami i oświadczył, że Białoruś rozważa zakup ropy naftowej w innych krajach. Dotychczas kupowała do Rosji na preferencyjnych warunkach (bez cła), ale odkąd Rosja od 1 stycznia wprowadziła tzw. manewr podatkowy, ropa dla rosyjskich rafinerii zdrożała. Z budżetu państwa Moskwa pokrywa różnicę własnym rafineriom, ale białoruskie, jak twierdzi Łukaszenko, nie dostają nic. Łukaszenko zasugerował, że władze w Moskwie zrobiły to po to by zmniejszyć zysk Białorusi, która zarabiała na przetwarzaniu taniego rosyjskiego surowca i eksporcie gotowych paliw (przeważnie do Ukrainy i państw UE).\n– Nasze rafinerie znalazły się w niewygodnych warunkach w porównaniu z ich (red. chodzi o Rosję) rafineriami). Wykorzystywaliśmy już wariant Odessa-Brody, drogą kolejową dostarczaliśmy. Wychodzi drożej. Co ciekawe, najbardziej opłacalny marszrut jest z Gdańska – z Polski do Białorusi. Zrobimy trójnik i do dwóch rafinerii jednocześnie będziemy dostarczać – oświadczył Łukaszenko, cytowany przez białoruską rządową agencję BiełTA. – Z czterech gałęzi rurociągu „Drużba” na początku zabierzemy dwie. Rewersem będziemy pompować. Nie z Rosji ropa przyjdzie, ale stamtąd (red. chodzi o Polskę) do nas. To nie jest narzędzie presji. To poszukiwanie alternatywy. Trzeci kierunek prowadzi z portów Litwy i Łotwy – mówił.\nOd miesięcy pomiędzy Białorusią a Rosją trwają rozmowy w sprawie tzw. głębszej integracji w ramach utworzonego jeszcze w 1999 roku państwa związkowego Białorusi i Rosji. Mówi się o wspólnej polityce podatkowej i pieniężnej. Mińsk domaga się jednak by rozmowy w sprawie „integracji” przełożyły się na cenę rosyjskiej ropy i gazu dla Białorusi.\nMyśliwy zastrzelił żubra. Pomylił go z dzikiem…\nAgnieszka Holland postuluje odebranie mężczyznom prawa głosu


BMW-klub.pl • Zobacz temat - F11 LCI The Black Pearl\nF11 LCI The Black Pearl\nprzez Paszczaku » 14 Lis 2021 20:45\nPo 3 czarnych autach obiecałem sobie : nigdy więcej czarnego . Nigdy nie mów nigdy . Jest czarne jak smoła . Jest duży . I o dziwo łatwiej mi ustawić fotel żebym sięgał do pedałów niż w e87 . Napęd w sumie uznałem że całkiem nieźle sprawdza się w poruszaniu tego okrętu . Tym razem nie brałem pod uwagę żeby był szybki i zwinny . Przy tej masie to potrzebne by było duuużo mocy . Bez też jakiegoś turbo-wyposażenia . Chociaż termowizyjną kamerę to bym chciał mieć czy lampy przednie LED . Silnik ledwo ledwo słyszalny . Po jakiś 2 przygodach : jedna dosłownie miesiąc po wyjechaniu z salonu . Tylny zderzak pewnie ucierpiał . Szkoda na 2k euro . Druga szkoda po roku na 7 k euro . Tu już dwa błotniki , maska i zderzak ucierpiały . Prawa lampa wymieniona . Swoją drogą trzyma gorzej geometrię wiązki od lewej . Jeździł tym młody gość na zmianę z narzeczoną . No i zderzak znów do zdjęcia . Silnik jest mega czysty , albo wymyli albo ... wymieniony ? Nowa turbina . Nalot 244 kkm\n-2.0d b47 190 koni\n-brązowa czy ruda skóra i podstawowa elektryka foteli\n-4 cupholdery ( no to jest najważniejsze )\n-nawigacja z dużym ekranem , idrive dotykowe\n-pneumatyczny tył ( to chyba każdy ma )\n-letnie opony 18" Bridgestone T005 RFT w stanie jak nowe , roczne .\n-tylne szyby przyciemnione . nie czuję się już jak gupiki w akwarium\nCo trzeba by zrobić :\n-wiadomo , podstawowy serwis olej silnika plus filtr . filtr powietrza jest nowy . do kabinowego nie zajrzałem jeszcze\n-olej w skrzyni , chociaż jest faktura i naklejka że w 2020 wymieniany był\n-polerka prawego błotnika i maski . poprawka po poprzedniku\n-błąd klapek w dolocie , raczej skończy się na wyjęciu całego kolektora\n-pilnie na akcję serwisową chłodnicy EGR , jakiś tam mały niedobór płynu chłodzącego był więc coś na rzeczy jest .\n-na wiosnę zderzak\n-nowe mapy bo obecnie są z 2014 roku .\nPoza błędem klapek wirowych w sterownikach czysto .Trochę fotografii :\nOstatnio edytowano 05 Gru 2021 16:50 przez Paszczaku, łącznie edytowano 1 raz\nDołączenie: 26 Gru 2019 18:45\nMoje BMW: f11LCI b47\nRe: F11 LCI The Black Pearl\nprzez Paszczaku » 28 Lis 2021 18:07\nchłodnica EGR wymieniona na nową\nkolektor wymieniony na nowy . może płyn wybuchł i go uszkodził\nkanały powietrza wyczyszczone\nzłącze sprysków kątowe poskładane tak jak to ma być a nie na taśmę biurową , poprawiona lewa dysza bo psikała poniżej wycieraczki\nolej z filtrem czeka na mechanika\nMała korekta też :\nolej w skrzyni wymieniony jednak w lipcu 2010 przy przebiegu 218 kkm . N prawie 280 kkm jest przewidziana kolejna wymiana . Tak prawi naklejka na przednim pasie .\nIm starsze auto tym większe felgi , taka prawidłowość . Wyjechał według Brief-u na 17 . Teraz ma 18 . Drugi komplet to 19 ale idą na sprzedaż bo szkoda zawiasu .\nprzez Paszczaku » 02 Sty 2022 16:16\nMiałem zagadkę co to tak dziwnie stuka-terkocze w kabinie w rejonach podłokietnika czy konsoli jak jadę po tarce przed przejściem dla pieszych albo ograniczeniem prędkości . No i znalazłem . Stukał panel z lampkami przedni . Czemu ? Bo ktoś już tam grzebał . Znaczy próbował go zdemontować ale mu nie wyszło . Rozdzielił się z bebechami na paru zatrzaskach i stąd ten luz . Czemu ktoś tam zaglądał ? Zauważyłem że po zamontowaniu i ruszaniu nim coś nad nim okropnie skrzypi . Po demontażu wyszło że plastikowa ramka podsufitki obok śrub mocujących ma taki kołek ustalający .I to on skrzypiał . To został ucięty . Wyszło przy okazji że ktoś prawą osłonę słupka A zdejmował .... dość nieprofesjonalnie i trzeba dokupić zaślepkę tą z napisem AIRBAG . Teoretycznie samą osłonę też bym wymienił ale dostać ładną używkę to jest problem . A 500 zł za kawałek plastiku nie wydam w aso .\nprzez marcus_87 » 13 Sty 2022 15:03\nZ zewnątrz całkiem jak moja i też B47 Który rok i jaki przebieg? iDrive dotykowe tzn. ekran? Szyby fabryczne czy przyciemniane folią?\nDIY - 16cm głośniki w oryginalne komory e39.\nDołączenie: 02 Lis 2012 14:14\nMoje BMW: e39 LCI 525i\nF11 LCI 518d\nprzez Paszczaku » 15 Sty 2022 19:15\n2014 rok . LCI . Obecnie 245 kkm . Szyby przyciemnione . Nawet przyzwoicie to zrobione .\nOgólnie ten silnik daje radę . W sumie lata temu w e39 3.0d miało takie parametry i ludzie byli zadowoleni .\nDo dzisiaj nie zmieniłem oleju ... wszyscy mechanicy - zarazki\nZa miesiąc umawiam wymianę rozrządu . Bo raczej na niego czas .\nDwie rzeczy co mi nie pasują znaczy się z znanych problemów to wibracje przy 120 więc pewnie ... dyfer . I zrobię jednak wymianę oleju w skrzyni .\nDpf regeneracje co 800 km robią się . Jeżdżę głównie krajowymi i autostradami .\nJeszcze zaraz po zakupie prawie usuwałem tonę liści z wnęk pod servo hamulcowymi pod obudowami komputerów . Polecam tam zajrzeć wszystkim .\nprzez LoGik » 19 Sty 2022 14:29\nMam to samo z liśćmi na wiosne planuje to wymyć\nA jak wyłapać kiedy DPF sie wypala? Juz zrobiłem 1500 km i nie zauwazyłem... +-500km miastem z korkami\nLink do Efki: https://www.bmw-klub.pl/forum/viewtopic.php?f=153&t=389531\nDołączenie: 19 Lis 2021 10:07\nMoje BMW: BMW F11, 530d, 2011\nprzez Paszczaku » 19 Sty 2022 21:41\nZapomniałem odpowiedzieć : nawigacja NBT Next ( chyba z HDD ) bez ekranu dotykowego . Zrobiłem update do 2020-1 ale nadal autostrada A1 kończy się w Pyrzowicach a nie do Częstochowy . Jak patrzyłem po dacie plików to jest to sierpień 2019 czyli miesiąc przed oddaniem tego odcinka .\nRegenerację DPF jeśli się jedzie powoli poznać po takim jakby buczeniu z tyłu . Przynajmniej u mnie . Na autostradzie w sumie nie da się zauważyć nic . W e87 tego buczenia już nie było . Widać filtr już po tych 17 latach był mniej drożny . Tak to apikacja kolegi z forum plus dobry ELM327 . Minus tego rozwiązania to mułowata praca . Jednak kabel ENET albo ENET wifi to jest inny poziom pracy .\nprzez luk_byd » 20 Sty 2022 07:33\nPaszczaku napisał: Zapomniałem odpowiedzieć : nawigacja NBT Next ( chyba z HDD ) bez ekranu dotykowego . Zrobiłem update do 2020-1 ale nadal autostrada A1 kończy się w Pyrzowicach a nie do Częstochowy . Jak patrzyłem po dacie plików to jest to sierpień 2019 czyli miesiąc przed oddaniem tego odcinka .\nAle mamy 2022 rok a nie 2020. Jaki sens takiej nieaktualizacji?\nSprzedam BMW G31 2017 r 520d.\nhttps://www.otomoto.pl/oferta/bmw-seria ... Ev7PB.html\nMoje BMW: G31; F07LCI; F11 LCI; F02LCI\nprzez Paszczaku » 20 Sty 2022 09:39\nTaką aktualizację ... dostałem . I tak lepiej bo były mapy z 2014 .\nprzez luk_byd » 20 Sty 2022 12:04\nPaszczaku napisał: Taką aktualizację ... dostałem . I tak lepiej bo były mapy z 2014 .\nNa forum sa przeciez 2022.\nprzez Paszczaku » 20 Sty 2022 16:45\nWidać szukałem tak żeby nie znaleźć. Wieczorem sprawdzę.\nTak wogóle to zapomniałem podziękować . Dzięki .\nBrakujące drogi dorysowane .\nOlej się zmienił . Weszło tak idealnie 5L . Następna wizyta za rok albo przy 265 kkm .\nZa 2,5 miesiąca nowy rozrząd . Może dojadę .\nA muszę zrobić małe dochodzenie bo mi w bagażniku coś skrzypi jak jadę powoli na nierównej drodze . Pewnie uszczelka klapy . Reszta wykończenia siedzi stabilnie .\nprzez Paszczaku » 03 Mar 2022 20:31\nZa długo był spokój . Mieszek penumatyczny prawy rozszczelniony chyba . Auto na prawą stronę trochę przechylone przód i tył . Mieszek da się nacisnąć palcem więc ciśnienia niewiele albo nic .\nprzez Paszczaku » 26 Mar 2022 08:32\nFinalnie to raczej nie mieszki a jakaś słabość elektroniki . Miesiąc od "incydentu" i jest spokój . Przy okazji zajrzałem pod spód w rejon kompresora . Było tam już grzebane i poskładane tak sobie . Sama wanienka osłona kompresora miała 2 mocowania ułamane . Dalsza osłona trochę zdeformowana . Wiadro na kompresor trafiłem nowe w mocno cebulowej cenie . Wczoraj wymieniłem . Z dobrych wieści : jest nowy oryginalny kompresor z 2019 roku . Blok elektrozaworów też nowy ale jakiś zamiennik . Wygląda porządnie .\nprzez LoGik » 28 Mar 2022 14:29\nZnany temat - "ktoś grzebał"\n- nie masz haku? - bo widzę zaślepkę chyba\nprzez Paszczaku » 28 Mar 2022 21:14\nNie mam . Dlatego zaślepka bez tej dziury . Jutro będzie nowa znaczy ładna . Bo zamówiłem w dobrej cenie . Potem się już biorę za przód . Zdjęcie zderzaka , lewy halogen nowy albo ładny używany bo mam wypiaskowany . No i ładny zderzak .\nOstatnio edytowano 18 Maj 2022 20:11 przez Paszczaku, łącznie edytowano 2 razy