Herb Tarnobrzega do dziś zachował symbole rodu Tarnowskich\nTarnobrzeg jako miasto powstało w 1593 r. w przywileju lokacyjnym króla Zygmunta III Wazy. Pierwotnie swym obszarem zajmował teren, który współcześnie nazwany jest placem Bartosza Głowackiego z kościołem Wniebowzięcia N.M.P. (dominikanów). Tuż obok Tarnobrzega znajdował się Dzików – siedziba rodu Tarnowskich z Pałacem Dzikowskim. W odległości 2 km w kierunku południowym znajdowała się osada Miechocin z kościołem Marii Magdaleny. Wraz z rozwojem miasta przyłączano Dzików, Miechocin i inne jednostki urbanistyczne. Największy rozrost terytorialny związany jest z burzliwym rozwojem po odkryciu siarki. Mianem Tarnobrzega określa się tereny od Machowa na południu, do Wielowsi i granic z Sandomierzem na północy.\n1 Pierwsi ludzie w obszarze dzisiejszego Tarnobrzega i okolic\n2 Powstanie miasta\n3 Początki Tarnobrzega – średniowieczne osady Miechocina i Wielowsi\n4 Historia rodu Tarnowskich na ziemiach tarnobrzeskich\n5 Lokacja miasta Tarnobrzega (1593-1772)\n5.1 Rozplanowanie przestrzenne miasta\n5.2 Rozwój nowo powstałego ośrodka\n5.3 Zamek w Dzikowie\n5.4 Cudowny obraz Świętej Rodziny i oo. dominikanie\n5.5 Konfederacja dzikowska\n5.6 Mord rytualny\n6 Tarnobrzeg w królestwie Galicji (1772-1914)\n6.1 Losy zamku dzikowskiego\n6.2 Powstanie styczniowe oraz rozkwit miasta\n6.3 Pomnik Bartosza Głowackiego\n7 I wojna światowa i Tarnobrzeg międzywojenny (1914-1939)\n7.1 Republika Tarnobrzeska\n7.2 Lata międzywojenne\n8.1 Żydzi tarnobrzescy\n9 Rzeczywistość powojenna (1945-)\n9.1 Odkrycie siarki\n9.2 Tarnobrzeg miastem wojewódzkim\n9.3 Okres przemian ustrojowych\nPierwsi ludzie w obszarze dzisiejszego Tarnobrzega i okolic[edytuj | edytuj kod]\nLiczne znaleziska w postaci narzędzi kamiennych i rogowych odkryte zwłaszcza podczas prac przy budowie kopalń siarki w Piasecznie i Machowie pochodzą ze schyłkowego paleolitu. Na podstawie odnalezionych w tym samym źródle szczątków mamutów archeologowie sądzą iż zjawiały się tutaj grupy koczowników – łowców mamutów.\nW epoce neolitycznej koczownicze ludy zaczęły zmieniać tryb życia na osiadły. Było to powodem rozpoczęcia uprawy roli oraz wykształceniem się jednego z najstarszych ludzkich rzemiosł – ceramiki. Narzędzia w dużej mierze były wykonywane z kamienia, dzięki wydobywanemu w Krzemionkach krzemieniowi pasiastemu. Osadnictwo na tym obszarze potwierdza wiele znalezisk m.in. noże, siekierki, ale również cmentarzyska kultur pucharów lejkowatych, amfor kulistych i ceramiki sznurowej. Na podstawie takich i podobnych znalezisk stwierdzono ślady osadnictwa na terenach dzisiejszego Mokrzyszowa, Machowa, Nagnajowa, Kajmowa i samego Tarnobrzega.\nEpoka brązu (1800-4000 r. p.n.e.) rozpoczęła nasilenie się procesów osadniczych. Reliktem z wczesnej fazy tamtych czasów jest odkryty w Sobowie cmentarz kultury mierzanowickiej. Drugi okres epoki to duży wpływ kultury trzcinieckiej. Ona właśnie znacząco wpłynęła na późniejszą kulturę łużycką, a raczej jej regionalną odmianę zwaną grupą tarnobrzeską. W wyniku badań przeprowadzanych w międzyrzeczu Wisły i Łęgu wiadomo, że osady i cmentarzyska znajdowały się w pobliżu późniejszego Machowa, Nagnajowa, Mokrzyszowa i Sielca. Upadek kultury łużyckiej zbiegł się z wpływami kultury grobów kloszowych, z którego jeden został odkryty w obecnym osiedlu Tarnobrzega – Zakrzowie.\nW okresie lateńskim (400 p.n.e.) na obszarach miasta i okolic dały o sobie znać wpływy Cesarstwa rzymskiego. Poprzez ludność kultury przeworskiej, wprowadziły one w tutejsze życie antyczne naczynia z brązu, monety rzymskie (w okolicach Dzikowa odkryto ponad 1000 denarów rzymskich), ale także technologię wytopu żelaza.\nTarnobrzeg leży na prawym brzegu Wisły, w południowo-wschodniej części Polski. Nadwiślański skrawek Puszczy Sandomierskiej posiada bardzo bogatą historię. Początki osadnictwa na tych ziemiach sięgają VII wieku.\nOd 1567 roku Tarnowscy rozpoczęli długie starania o założenie „Nowego Tarnowa” czy też „Tarnodworu”, dla którego uzyskali od króla Zygmunta III Wazy przywilej fundacyjny 28 maja 1593 roku. Żadna z wcześniejszych nazw nie przyjęła się – ostatecznie miasto nazwano Tarnobrzegiem.\nPoczątki Tarnobrzega – średniowieczne osady Miechocina i Wielowsi[edytuj | edytuj kod]\nMiasto i jego akt lokacyjny to niewiele ponad cztery wieki tradycji. Znacznie starsze i bogatsze dziejowo są obecne dzielnice miasta – Miechocin w południowej części i Wielowieś w północnej. Osadnictwo na terenach tych wsi ma wczesne korzenie sięgające VI-VIII wieku. Wczesnośredniowieczne osady, wedle prowadzonych prac archeologicznych, istniały także na terenach pobliskiego Borowa, Kajmowa, Dzikowa, Sobowa i Mokrzyszowa.\nMiechocin[edytuj | edytuj kod]\nWczesna historia Miechocina nie jest dobrze znana z powodu braku źródeł pisanych. Na przełomie XII i XIII wieku erygowano pierwsze parafie na tych terenach (w samym Miechocinie utworzono takową w 1185 – pw. św. Marii Magdaleny), co świadczy o wysoce rozwiniętych społecznościach za pierwszych Piastów. Zapewne wtedy też postawiono pierwszy, drewniany jeszcze kościół parafialny, jednak brak ku temu dowodów pisanych. Pierwszy zachowany zapisek o świątyni w Miechocinie datuje się dopiero na rok 1326, mimo że traktuje z pewnością o tej samej budowli wzniesionej z końcem XII wieku. Kościół murowany na miejsce starego wzniesiono ok. 1340 roku (jest to data pochodząca ze zwornika sklepienia w obecnym prezbiterium). Architektura świątyni (zbudowany z cegły, monumentalne sklepienie gotyckie o kamiennych żebrach) oraz data powstania sugeruje, że miechociński kościół został wzniesiony z fundacji Kazimierza Wielkiego. Był on znany ze sponsorowania świątyń o podobnej budowie na ziemi sandomierskiej. Kościół był w przeciągu wieków parokrotnie rozbudowywany:\n1613 – dobudowanie dwóch dodatkowych przęseł oraz barokowego skarbczyka przy prezbiterium przez Michała Stanisława Tarnowskiego\nlata 30. XIX wieku – przedłużenie nawy świątyni o trzy przęsła w związku z przebudową zamku Tarnowskich (budową zajmował się architekt włoski – Franciszek Maria Lanci)\nlata 30. XX wieku – dobudowanie kaplicy bocznej (według projektu lwowskiego architekta Ludomiła Gyurkovicha)\nAż do 1922 roku, Miechocin pełnił funkcję kościoła parafialnego dla Tarnobrzega i okolic (obszar parafii sięgał od Wielowsi po Kolbuszową). W XV wieku przy kościele powstała szkoła parafialna na skutek XVI-wiecznych ruchów reformatorskich (powstania w Baranowie Sandomierskim szkółki kalwińskiej). Nazwano ją Akademią Miechocińską, była szeroko znana w regionie, a rektorami szkoły byli nierzadko profesorowie Akademii Krakowskiej. Atutem placówki było posiadanie bogatych zbiorów bibliotecznych (w XX wieku księgozbiór ten liczył ok. 1000 woluminów).\nWażnym elementem kultury Miechocina była ceramika, wytwarzana tu od końca XVI do schyłku XVIII wieku. Początki zbiegają się zapewne z aktem lokacyjnym Tarnobrzega z roku 1593 co jest tłumaczone chęcią rozwinięcia rzemiosła przez Tarnowskich, aby nowo powstałe miasto mogło konkurować z królewskim Sandomierzem oraz kalwińskim Baranowem Sandomierskim. Naczynia miechocińskie znalazły się w znanych centrach handlowych – Gdańsku, Elblągu i Toruniu. Wiemy także z ksiąg gospodarczych Zamku Królewskiego w Warszawie, że ceramika była obecna na dworze króla Jana Kazimierza.\nWielowieś[edytuj | edytuj kod]\nWielowieś była dobrze rozwiniętą osadą za pierwszych Piastów, na terenie osady znajdował się port wiślany (datowany na XI-XIII wiek, nazywany potocznie „Kuchnią Królewską”). Według legendy, w 1215 roku przybyli tu bracia Odrowążowie – św. Jacek i bł. Czesław. Pod wpływem ich pielgrzymki utworzono parafię pw. św. Gertrudy i św. Michała (patron sugeruje że mieli w tym udział przybysze z ziem zachodnich, być może niemieckich). Podobnie jak w pobliskim Miechocinie, także i tutaj wzniesiono drewnianą świątynie która dotrwała do najazdu Litwinów z 1376 roku. Najazd ten zniszczył zarówno osady jak i kościoły obu wspomnianych. Wkrótce odbudowano ją, by służyła lokalnej ludności przez kolejne dwa wieki. W 1343 roku Rafał Leliwita z Tarnowa pojął za żonę dziedziczkę Wielowsi – Dzierżkę. Jak pokazuje historia, dało to początek linii wielowiejsko-dzikowskiej rodu Leliwitów a pośrednio stoi jako przyczyna późniejszego powstania miasta Tarnobrzega. Dwór dziedziców stanął w centrum osady, najprawdopodobniej w miejscu, gdzie w XIX wieku wzniesiono klasztor Sióstr Dominikanek. W niej goszczono w roku rodzinę królewską (Władysława Jagiełły z dworem) przez cztery miesiące, kiedy ta była zmuszona do opuszczenia stołecznego Krakowa z powodu panującej w mieście zarazy. Siedziba przetrwała do potopu szwedzkiego.\nPół wieku po pobycie króla w Wielowsi, przy kościele parafialnym, Tarnowscy wznieśli murowane mauzoleum rodowe (w formie popularnej w latach 1520-1620 kaplicy kopułowej). Godnym uwagi elementem grobowca jest postawiony w środku ołtarz św. Gertrudy (drewniany, przykład późnorenesansowego wytwórstwa z lat 80. XVI wieku), pochodzący z ówczesnego drewnianego kościoła. Pierwszym z Tarnowskich pochowanym pod kaplicą był założyciel miasta – Stanisław (1608). Potem spoczynek znaleźli tu kolejni włościanie aż do roku 1696. Później chowano Tarnowskich w krypcie klasztornej oo. dominikanów w Tarnobrzegu. Świątynie murowaną projektu architekta krakowskiego Tadeusza Stryjeńskiego wzniesiono na dotychczasowej lokalizacji w 1883 roku. Architektura budowli została wyjątkowo konserwatywna, wyjątek stanowią secesyjne ołtarze. Podobnie jak w Miechocinie, od końca XVI wieku ośrodek wielowiejski wykształcił szkółkę parafialną która jednak działała nieregularnie i nie miała takiego rozgłosu jak jej odpowiednik miechociński.\nW roku 1860, za namową ks. Juliana Leszczyńskiego przybyła do Wielowsi Róża Kolumba Białecka. Za zezwoleniem władz kościelnych założyła we wsi pierwsze na ziemiach polskich Zgromadzenie Sióstr Dominikanek. Pomocna okazała się zarówno parafia jak i hrabina Gabriela z Małachowskich Tarnowska, dzięki której klasztor powstał na miejscu opuszczonego dworu miechocińskiego. Kompleks klasztorny projektu architekta F. Gabaure'a jest utrzymany w stylu neoromańskim, całość otacza ogród w którym pochowano założycielkę zgromadzenia. Dominikanki utworzyły jedną z pierwszych w Galicji szkółek dla wiejskich dziewcząt.\nHistoria rodu Tarnowskich na ziemiach tarnobrzeskich[edytuj | edytuj kod]\nLosy miasta są nierozłącznie związane ze szlacheckim rodem Leliwitów (od XVI wieku przyjęli nazwisko Tarnowscy). Rafał z Tarnowa, syn protoplasty rodu Spycimira, ożenił się w 1349 roku z dziedziczką Wielowsi Dzierżką i wkrótce sprowadził także w strony małżonki. Posiadłość stopniowo rozrastała się, w 1365 kupiono Trześń i Rzochów zaś w dziesięć lat później przejęto Sielec i Sobów. W 1397 roku dokonano kolejnego poszerzenia wpływów wielowiejskich, Jan Tarnowski zakupił Kościelów, Biały Bór oraz wziął w zastaw Jaślany. Praprawnuk pierwszego Tarnowskiego na ziemiach tarnobrzeskich – Jan Spytek Tarnowski odkupił od Andrzeja z Ossolina Borów i Dzików wraz z istniejącym tam od XIV wieku dworem wieżowym i fortalicją (taką datę podają niektórzy badacze opierając się na tradycji, mimo że prowadzone badania architektoniczne tego nie potwierdziły – ustaliły wiek powstania zamku na XV). Spytek, za zasługi dla tronu, był obdarzony wieloma godnościami – jedną z nich była wspomniana już wizyta rodziny królewskiej. Za panowania syna Spytka – Stanisława (1514–1568) w Tarnowie rozegrały się wydarzenia w dużej mierze determinujące późniejsze powstanie Tarnobrzega. W większej gałęzi rodziny Tarnowskich skupionych wokół Tarnowa umiera kolejno hetman Jan Amor Tarnowski (1561) a w kilka lat później jego jedyny syn Jan Krzysztof. Dziedzictwo przechodzi w ręce Zofii – siostry ostatniego Leliwity na Tarnowie. Zostaje ona wydana za mąż za księcia Konstantego Wasyla Ostrogskiego, gród Tarnowskich przechodzi w ręce innego rodu. W 1570 roku rozpoczyna się „wojna tarnowska” która jednak nie kończy sporu. Sejm Obojga Narodów rozwiązuje kwestie schedy nakazując Leliwitom wieczyste milczenie w sprawie Tarnowa.\nSyn Stanisława, jego imiennik (1541-1609) ma również rozliczne zasługi dla monarchy Stefana Batorego a później, mimo zaawansowanego wieku, dla jego następcy Zygmunta III Wazy. Ten oto król wydaje akt lokacyjny Nowego Tarnowa czyli Tarnobrzega. Władca poszerzył także majątek włościański kupując okoliczne wsie: Machów, Miechocin, Dębe, Kajmów, Radowęża, Przewłokę. Syn Stanisława, Michał Stanisław (1590-1654) wykorzystuje dokument uzyskany przez ojca i rozpoczyna w 20 i 30 latach XVII wieku budowę miasta. karczuje las, wytycza rynek, ulice i działki. Buduje na rynku pierwszy ratusz, zapoczątkowuje rozbudowę fortalicji dzikowskiej, a także kościoła w Miechocinie. Potop szwedzki skutecznie hamuje dalszy rozwój miasta, dopiero następca Jan Stanisław (1646-1676) funduje klasztor oo. dominikanów w Tarnobrzegu, wzniesionego aby opiekować się cudownym obrazem Matki Boskiej Dzikowskiej. Kolejni Tarnowscy – Michał Jacek i Józef Mateusz nie zapisali się w dziejach niczym szczególnym, poza zawiązaniem za czasów Józefa Mateusza konfederacji generalnej w obronie Stanisława Leszczyńskiego. Kolejny Leliwita na Dzikowie – Jan Jacek (1720-1807) na wespół z bratem Rafałem (1741-1803) rozpoczął rozbudowę zamku w stylu późnego baroku. Oni także przystąpili w 1761 roku do rozbudowy kościoła parafialnego w Miechocinie. W tym czasie Tarnowscy oddali sprawy handlowe w mieście w arendę w ręce Żydów którzy byli już zorganizowani w gminę żydowską. Kolejny Tarnowski, Jan Feliks (1777-1842) zasłynął stworzeniem w pałacu dzikowskim zbiorów złożonych z kolekcji malarstwa, biblioteki i archiwum. Przebudował także ostatecznie siedzibę Tarnowskich w stylu neogotyku angielskiego, nadając jej charakter rezydencji-muzeum. Ostatnimi panami na Dzikowie zostali Jan Zdzisław (1862-1937) i Artur (1903-1984).\nLokacja miasta Tarnobrzega (1593-1772)[edytuj | edytuj kod]\nOkolicznościowe medale wydane z okazji 400-lecia aktu lokacyjnego\nPrzed lokacją miasta w kluczu tarnowskim zajmowano się, oprócz tradycyjnego rolnictwa, hodowli oraz spławem do Gdańska, także hutnictwem żelaza. Pierwsze wzmianki o kuźnicach dzikowskich pochodzą z 1565 roku i łączą się z Barkiem (przeniesiona w późniejszym czasie nad rzekę Tuszymę). Jako że Tarnowscy korzystali z rynków w Baranowie Sandomierskim i Sandomierzu do sprzedaży produktów zrozumiałe jest, że dążyli oni do usamodzielnienia się i stworzenia własnego ośrodka handlowego. Zamysł taki rozpoczęto w końcu XVI wieku. W dokumencie sporządzonym 28 maja 1593 roku król Zygmunt III Waza zezwolił kasztelanowi sandomierskiemu, Stanisławowi Tarnowskiemu, na założenie nowego miasta na gruntach dóbr dziedzicznych. Nadał Tarnobrzegowi prawo magdeburskie oraz przyznał pełnię władzy wójtowi zależnemu tylko od dziedzica. Monarcha ustanowił prawo składu wina, oraz dwa jarmarki roczne, zwane zbożowymi, które miały być urządzane w powiązaniu ze świętami św. Trójcy oraz Apostołów św.św. Szymona i Judy. Niezależnie od nich zezwolił na odbywanie się dwóch targów tygodniowych we wtorki i piątki. Co prawda podpisanie aktu lokacyjnego nie przesądziło o budowie miasta (na co złożyło się parę faktów – śmierć fundatora, osłabiona pozycja Tarnowskich oraz spadkowa koniunktura gospodarcza) jednakże, mimo opinii niektórych historyków, miasto na podstawie przeprowadzonych badań architektonicznych zamku dzikowskiego funkcjonowało w pierwszej połowie XVII wieku. Do tej pory kompleks ziemski Tarnowskich rozciągał się od Sandomierza (Trześń) na północy po Machów na południu, nieopodal Baranowa Sandomierskiego, Tarnobrzeg ulokowano na korzystnych równinach w środku całości majątku.\nRozplanowanie przestrzenne miasta[edytuj | edytuj kod]\nModel miasta lokacyjnego\nObszar grodu wyznaczony nieopodal fortalicji w Dzikowie, stanowił w głównej mierze prostokątny rynek (obecny plac Bartosza Głowackiego) wraz z odchodzącymi od niego uliczkami. Zagadką jest brak wytyczonego miejsca na jakiekolwiek obronne budowle, sądzi się, że zrezygnowano z nich z powodu bliskiego położenia zamku na Dzikowie (nie jest to jednak naświetlona naukowo hipoteza). Relatywnie duży plac rynkowy rozmierzono na module sznura dużego o wielkości 3 na 3 sznury, z 8 ulicami odchodzącymi i otoczono jednym pasmem bloków pojedynczych o głębokości 1 sznura. Obecnie rynek jest prostokątem o wymiarach 2 na 3 sznury, nowo dobudowane kamienice stoją obecnie przy ul. Szerokiej, która była pierwotnie granicą rynku. Zjawisko redukcji rozmiarów rynku nie jest częste aczkolwiek nowe wymiary odpowiadają wielkościom placów tworzonych w innych miastach powstających w II poł. XVII wieku. Wielkość świadczy jednoznacznie o roli jaką ród chciał nadać planując „Tarnodwór”. Miało być to w głównej mierze miasto targowe i lokalny ośrodek rzemieślniczy (Miechocińska ceramika). W ramach realizowanego programu przestrzennego Tarnobrzega wytyczono również działki ogrodowe (głównie północ, także zachód) oraz niwy rolne dla osadników (na południu i wschodzie). Osada nie posiadała umocnień obronnych mimo że konstrukcja miasta daje solidne podstawy do przypuszczeń o pierwotnym zaplanowaniu fortyfikacji. Nie ma żadnych informacji o istnieniu ratusza w tamtym czasie jednak hipoteza drewnianego budynku w centrum miasta wydaje się należyta.\nRozwój nowo powstałego ośrodka[edytuj | edytuj kod]\nPo przejęciu schedy przez syna Stanisława – Michała Stanisława, kasztelana wojnickiego, budowa miasta nabrała tempa. W latach 1620-1640 został wyznaczony i w części zaludniony układ urbanistyczny. W tym czasie kasztelan ufundował ratusz tarnobrzeski (obecnie zniszczony), rozbudował średniowieczny kościół w Miechocinie i również przebudował zamek dzikowski. Przed połową XVII wieku istniał już kahał, skupiający ludność żydowską mieszkającą w Tarnobrzegu. Do czasu potopu szwedzkiego lokacja była już ukształtowanym ośrodkiem miejskim.\nNajazd Szwedów zniszczył istniejące miasto oraz dwór Tarnowskich w Wielowsi, najprawdopodobniej zamek dzikowski został oszczędzony.\nZamek w Dzikowie[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Pałac Tarnowskich w Tarnobrzegu.\nDo czasu przebudowy owa fortalicja była kamienno-ceglaną wieżą obronną z drewnianymi zabudowaniami wokół i fortyfikacjami typu palisadowego. Zamek postawiony w czasach Kazimierza Wielkiego nad brzegiem Wisły pełnił typowo strażnicze funkcje, strzegąc przepraw i spławu rzecznego. Mimo że w roku 1522 Jan Spytek Tarnowski odkupił od Andrzeja Ossolińskiego zamek, dopiero wiek później rozpoczęto rozbudowę. Pierwsze prace polegały na postawieniu dwóch skrzydeł budowli (pozostawiając w ich narożu pozostałości średniowiecznej wieży) całość otaczając umocnieniami typu bastionowego.\nCudowny obraz Świętej Rodziny i oo. dominikanie[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Matka Boża Dzikowska.\nW czasie ciężkich najazdów Szwedów na tutejsze tereny znajdujący się na zamku dzikowskim obraz Świętej Rodziny zaczął udzielać ludziom łask. Władze kościelne nie pozostały głuche na te doniesienia i 11 listopada 1675 roku na zamku w Kielcach biskup krakowski, Andrzej Trzebicki uznał obraz za cudowny. Dzięki tej decyzji, do opieki nad malowidłem, sprowadzono Dominikanów. Ufundowano budynek klasztoru dzięki ówczesnym dziedzicom: Zofii Barbarze z Firlejów i Janowi Stanisławowi Tarnowskiemu. Wkrótce wzniesiono drewniany kościół i zabudowania klasztorne zaś 20 maja 1678 roku nastąpiło uroczyste przeniesienie obrazu. Ciekawostką jest, że dopiero od tego momentu wierni nazwali ten obraz wizerunkiem „Matki Boskiej Dzikowskiej”. W niespełna dwadzieścia lat po sprowadzeniu (w 1693) rozpoczęto budowę murowanej, zachowanej po dziś dzień, świątyni klasztornej według projektu Jana Michała Linka. Budowa i wyposażenie klasztoru trwało długo – ostatecznie ukończono projekt w 1782 roku. Po śmierci fundatora klasztoru Jana Stanisława Tarnowskiego, jego dzieło kontynuowała wdowa po nim, a także jego syn Aleksander Dominik Tarnowski i Stanisław Herakliusz Lubomirski. Pojawienie się obrazu miało też pewne ekonomiczne znaczenie – do Tarnobrzega zaczęli przybywać pielgrzymi, stymulując handel i rzemiosło.\nMieszczanie tarnobrzescy dobrze zdawali sobie sprawę z kiepskiego stanu swojego miasta, zwrócili się do króla Jana III Sobieskiego z prośbą o potwierdzenie przywilejów nadanych przez Zygmunta III. Władca przychylił się do wniosku tarnobrzeżan w dokumencie z 14 kwietnia 1681 roku, zezwalając dodatkowo na trzeci jarmark roczny w przeddzień Święta Narodzenia Najjaśniejszej Marii Panny. Mimo dekretu królewskiego miasto nadal nie mogło się rozwinąć – bardzo często w mieście wybuchały pożary zaś przemarsze wojsk saskich, szwedzkich i rosyjskich podczas III wojny północnej siały nie mniejszy chaos od niedawnego potopu szwedzkiego.\nKonfederacja dzikowska[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Konfederacja dzikowska.\nWybór Tarnobrzega na miejsce zawiązania konfederacji był czysto przypadkowy – ówczesny, młody wtedy, dziedzic Józef Mateusz Tarnowski nie angażował się w sprawy publiczne (jego syn Artur był mimo to wojewódzkim marszałkiem konfederacji barskiej), a tym bardziej polityczne, stąd wybór Dzikowa – miejsca na peryferiach, niezagrożonej ewentualnymi represjami ze strony saskiej. Konfederaci po dwunastomiesięcznych walkach, mimo pomocy ze strony Francji, Szwecji, Turcji i Tatarów, ulegli przyszłym zaborcom. Wydarzenie, mimo znaczenia historycznego, nie zdołało wpłynąć na losy kraju. W niecałe 30 lat później nastąpił pierwszy rozbiór Polski, miasto znalazło się w granicach innego państwa – Austrii.\nMord rytualny[edytuj | edytuj kod]\nW 1757 r. Żydzi w Dzikowie zostali oskarżeni o tzw. mord rytualny. Wśród oskarżonych był również Żyd z Sandomierza. Jak podaje ks. Jan Wiśniewski w swej publikacji Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186 do 1926 r. Tudzież Sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 169: „Zbrodniarze skazani zostali na ścięcie...”.\nTarnobrzeg w królestwie Galicji (1772-1914)[edytuj | edytuj kod]\nPo pierwszym rozbiorze Rzeczypospolitej miasto znalazło się na granicy polsko-austriackiej, po stronie zaborcy. W tym czasie kończono wystrój klasztora dominikańskiego oraz przebudowę zamku w Dzikowie. Do dwóch istniejących skrzydeł pałacu dobudowano od wschodu trzecie. Budowla nosiła typowe cechy baroku – jej piętrową bryłę nakrył wysoki dach dwuspadowy, zaś oś zamku, od strony głównego podjazdu, akcentowała wysoka brama wejściowa i upodobniony do trójkąta wysoki szczyt nad nią. Rozbudowa zamku była zapowiedzią przeniesienia się dziedziców z Wielowsi jednak niespokojne lata uniemożliwiły przeprowadzkę. Rozbiory, lata Sejmu Wielkiego, wojny o Konstytucję 3 Maja, czasy napoleońskie (podczas których, w 1809, zamek został zniszczony przez wojska austriackie) oraz powódź z 1815 roku (nawiedziła głównie Wielowieś i pobliską Trześń) ostatecznie pogrzebały ideę rychłego sprowadzenia się do Dzikowa. Wydarzeniem wartym wzmianki był pobyt w tamtym czasie ks. Józefa Poniatowskiego i jego sztabu w Trześni oraz noc spędzona w Tarnobrzegu.\nŻycie mieszkańców nie zmieniło się zbytnio, nadal było to małe miasteczko. Wokół okazałego placu rynkowego nie stało wiele domów mieszkalnych. Liczna ludność starozakonna na przełomie XVIII i XIX wieku wzniosła okazałą drewnianą synagogę (która spłonęła w pożarze miasta w połowie XIX wieku). Od II połowy XVIII wieku zaczęty budowę kolejnego ratusza, od kiedy pierwszy został zniszczony w trakcie potopu szwedzkiego. Budowa przeciągała się aż do II poł. XIX wieku, co świadczy o nie najlepszej kondycji Tarnobrzega w tamtym czasie.\nLosy zamku dzikowskiego[edytuj | edytuj kod]\nZamek Dzikowski współcześnie\nPo powstaniu listopadowym, w wyniku represyjnej polityki władz carskich w stosunku do szlachty polskiej, Waleria i Jan Feliks Tarnowscy postanowili opuścić Warszawę, w której głównie dotąd przebywali, i przenieść się do Dzikowa na stałe. Zamek wymagał odnowienia i został przez Leliwitów przekształcony w rezydencję-muzeum. Charakter przebudowy wiązał się ze zbiorami które małżeństwo Tarnowskich gromadziło od początku XIX wieku. Zadanie przekształceniu zamku powierzono architektowi włoskiemu – Francesco Marii Lanciemu. Przebudowę rozpoczęto w 1834 roku i prowadząc z różnym natężeniem zakończono w 1858 roku (ostatnie prace ogrodzeniowe trwały do 1884 roku). Lanci wykorzystał oryginalną bryłę zamku przekształcając ją w modny ówcześnie neogotyk angielski. Wnętrze nie zmieniło się zbytnio, dodano jedynie smukłą wieżyczkę w miejsce barokowego szczytu nad bramą zamczyska. Największej przebudowie uległo otoczenie pałacu – zburzono kompleks bramny, częściowo zasypano fosy, splantowano teren, zarówno ten od strony miasta, jak i jego część ogrodową. Nad fosą pojawiły się dwa murowane mostki. Wzniesiono też szereg innych budowli o charakterze zaplecza rezydencji, takich jak: ujeżdżalnia koni, wozownia, kuchnia, lodownia, oranżeria. Przebudowany zamek cieszył się znakomitą opinią. U Tarnowskich gościli w tamtym czasie m.in. Stanisław Koźmian i Domenico del Frate. Bibliotekarzem Tarnowskich został wtedy Łukasz Gołębiowski, znawca epoki i obyczaju staropolskiego. Rodzina szlachecka, świadoma swojej roli w społeczeństwie, wspierała materialnie ludność Tarnobrzega podczas powodzi z 1814 i 1815. Także późniejsze wydarzenia wytworzyły między rodem a mieszkańcami swoistą więź. W głównej mierze dlatego wydarzenia rzezi galicyjskiej z 1846 roku ominęły dwór dzikowski. W II poł. XIX wieku zaczęto tworzyć sieć szkół elementarnych, powstały placówki przy zamku dzikowskim oraz w Wielowsi.\nPowstanie styczniowe oraz rozkwit miasta[edytuj | edytuj kod]\nRok 1863 to data wybuchu powstania styczniowego, szeroko wspieranego przez ludność miasta i Tarnowskich. Z pobliskich terenów zbierały się grupy ochotników, organizowano przerzuty broni, amunicji, żywności, uruchamiano szpitaliki dla rannych (dominikanki wielowiejskie). Na czele ochotniczego oddziału z Dzikowa stanął Juliusz Tarnowski. Niestety, już pierwsza bitwa pod Komorowem została przegrana zaś sam młody szlachcic zginął.\nStacja kolejowa w Tarnobrzegu\nTuż po powstaniu, w 1864 został ufundowany szpital publiczny przez hr. Zofię z Zamoyskich Tarnowską. Ponad dwadzieścia lat później jej syn, hr. Zdzisław Tarnowski ufundował nowy, do dziś istniejący budynek szpitala i nazwał go imieniem matki. Miasto ulegało powolnym przemianom strukturalnym – w 1855 roku zyskując rangę siedziby starostwa powiatowego. Do I wojny światowej powstały zatem takie instytucje jak poczta, Czytelnia i Kasyno Mieszczańskie, Towarzystwo Zaliczkowe, Towarzystwo Przemysłowo-Handlowe „Bazar”, Kasa Oszczędności i Pożyczek, Straż Ogniowa, dwie drukarnie, szkoła ludowa, C.K. Wyższa Szkoła Realna (gimnazjum), Muzeum Powiatowe, pierwsze ochronki dla dzieci i Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”. W 1887 roku Tarnobrzeg został połączony linią kolejową z Rozwadowem i Dębicą. Wkrótce powstały też pierwsze zakłady przemysłowe – browar, wytwórnia wódek i likierów, parowa fabryka stolarska.\nPomnik Bartosza Głowackiego[edytuj | edytuj kod]\nOsobny artykuł: Pomnik Bartosza Głowackiego w Tarnobrzegu.\nWielkim wydarzeniem, które odbiło się echem w kraju były uroczystości jakie miały miejsce we wrześniu 1904 roku. 8 września biskup Sebastian Pelczar dokonał koronacji cudownego obrazu Matki Boskiej Dzikowskiej, zaś dzień później dokonano odsłonięcia pomnika Bartosza Głowackiego, dłuta krakowskiego Rzeźbiarza Władysława Korpali. W obydwu tych uroczystościach uczestniczyło ponoć 100 tys. ludzi, którzy zjechali do grodu z wszystkich zaborów.\nPod koniec panowania Franciszka Józefa I pojawił się charakterystyczny element rynku – neobarokowa wieża zegarowa, będąca częścią nowej kruchty zaprojektowanej przez architekta lwowskiego, Jana Sasa Zubrzyckiego. Wraz ze wzniesieniem wieży, rozszerzono też świątynię klasztorną o dwie nawy boczne. Przebudowana w latach 1910-1912, z fundacji Zdzisława Tarnowskiego ustaliła ostatecznie wygląd świątyni-siedziby cudownego obrazu. W 1913 roku dziedzic ufundował także tarnobrzeską stację kolejową.\nI wojna światowa i Tarnobrzeg międzywojenny (1914-1939)[edytuj | edytuj kod]\nJako przygotowanie do wojny Austriacy budują w mieście wojskowe lotnisko. Sierpień 1914 roku przyniósł wybuch I wojny światowej. Na terenie miasta już w początkach XX wieku działały organizacje (Związek Strzelecki, Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, drużyny harcerskie i skautowe) przygotowujące młodych Polaków do służby wojskowej w zakresie musztry, fechtunku, jazdy konnej a zwłaszcza posługiwaniem się bronią palną. Trzydziestoosobowa grupa tak wyszkolonej młodzieży dołączyła później do sławetnych Legionów Józefa Piłsudskiego. Z uwagi na swe graniczne położenie Tarnobrzeg był narażony na wzmożone działania wojenne, i tak jesienią 1915 roku ofensywa armii carskiej przyniosła miastu ogromne zniszczenia – bodaj największe od wojny północnej z początku XVIII wieku. Zniszczeniu uległ ratusz, budynek sądu i wiele domostw, poważnego uszczerbku doznał kościół dominikański – zniszczono sklepienie nad nawą świątyni, ścianę szczytową, barokowe organy i belkę tęczową z połowy XVIII wieku. Zagrabiono także zbiory Muzeum Powiatowego oraz pozbawiono Tarnowskich koni z ich sławnej stadniny koni.\nPomnik bohatera miejskiego – Bartosza Głowackiego\nWojna przyniosła wiele ofiar przez co w roku 1916 dramatem miasta stały się sieroty. W wyniku starań kilku znanych społeczników, m.in. Jóżefa Chalcarza i Walerego Momidłowskiego Tarnowscy podarowali swój pałac w Mokrzyszowie na siedzibę ochronki (od 1927 roku funkcjonowała w nim zawodowa szkoła rolnicza). W końcu października 1918 roku władze miasta podporządkowały się Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Krakowie. Początki II RP nie przebiegały w mieście spokojnie. Po rozbrojeniu żołnierzy austriackich i przejęciu miejskich urzędów wśród ludności zaczęły panować nastroje rewolucyjne. Wyrazicielami tych ruchów stał się komunista Tomasz Dąbal i ksiądz Eugeniusz Okoń. 6 listopada 1918 roku na tarnobrzeskim rynku pod pomnikiem Bartosza Głowackiego odbył się pierwszy wielotysięczny wiec na którym głosili oni hasła rewolucji społecznej, nacjonalizacji przemysłu, parcelacji wielkich majątków ziemskich (w powiecie tarnobrzeskim na 114 mórg ziemi ornej 78 tys. należało do 10 dworów, 14 tys. rodzin chłopskich gospodarzyło na pozostałym obszarze). W wyniku tych zajść prasa krajowa zaczęła używać terminu Republika Tarnobrzeska. W okolicznych wsiach zaczęły powstawać Rady Chłopskie. Zaalarmowany wypadkami hr. Zygmunt Lasocki, b. poseł do parlamentu wiedeńskiego z powiatu tarnobrzeskiego, a obecnie zarządzający administracja terenów zaboru austriackiego z ramienia Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Krakowie wysłał do Tarnobrzega oddziały wojskowe. Przeprowadzona w 1919 roku pacyfikacja zakończyły dzieje „republiki”. Około 350 chłopów zostało aresztowanych, 400 ukaranych chłostą po 25 albo 50 kijów. Mimo rozbicia Republiki w wyborach do Sejmu Ustawodawczego w 1919 roku w powiecie tarnobrzeskim zwyciężyli Dąbal i ks. Okoń.\nPoczątek lat 20. to powolna stabilizacja życia w mieście i powiecie. W tym mniej więcej czasie senator RP Wojciech Wiącek redagował i wydawał lokalne pisma „Obywatel” (1921-1922), następnie „Głos Ziemi Tarnobrzeskiej” (1922-1924). Trwało porządkowanie i naprawianie zniszczonego miasta, dotychczasowa C.K. Wyższa Szkoła Realna uzyskała status gimnazjum i patrona – hetmana Jana Tarnowskiego.\nWe wrześniu 1927 roku na zamku w Dzikowie doszło do zjazdu stronnictwa konserwatywnego, którego niekwestionowanym przywódcą był senator Zdzisław Tarnowski. Spodziewano się nawet przyjazdu marszałka Józefa Piłsudskiego, który nie przybył, ale wysłał w swoim zastępstwie osobistego przedstawiciela Walerego Sławka. W tym samym roku, w nocy z 21 na 22 grudnia, pod nieobecność właścicieli, wybuchł tragiczny w skutkach pożar na samym zamku dzikowskim. Jedynie spontaniczna akcja tarnobrzeżan kierowana przez ówczesnego bibliotekarza dzikowskiego Michała Marczaka ocaliła większość bezcennych egzemplarzy tamtejszej biblioteki. Zostało to okupione dziewięcioma śmiertelnymi ofiarami, wśród których znaleźli się m.in. Józef i Grzegorz Wiąckowie oraz Alfred Freyer, wybitny lekkoatleta. Wkrótce po pożarze, kompletnie zniszczony zamek został odbudowany na podstawie projektu architekta krakowskiego prof. Wacława Krzyżanowskiego (związanego wcześniej z regionem poprzez budowę kościoła w Chmielowie). Projekt ten nie przywrócił jednak rezydencji stylu neogotyckiego nadanego jej za czasów Jana Feliksa Tarnowskiego. Kształt siedziby nabrał stylu baroku Wazów polskich, oddając charakter siedziby zasłużonego rodu.\nSporym wydarzeniem w życiu, wciąż niewielkiego, Tarnobrzega była wizyta w 1929 roku prezydenta Rzeczypospolitej, prof. Ignacego Mościckiego. Wiązała się bezpośrednio z pierwszym etapem realizacji Centralnego Okręgu Przemysłowego. Twórcy idei COP-u zamierzali także w Tarnobrzegu zlokalizować jeden z zakładów przemysłowych jednakże lokalne spory uniemożliwiły zrealizowanie tej inwestycji. Prezydent był gościem hr. Tarnowskiego na zamku w Dzikowie, spotkał się z sędziwym wójtem Janem Słomką oraz odwiedził senatora Wojciecha Wiącka w jego chacie w Machowie.\nW latach trzydziestych przebudowano kościoły w Miechocinie i Wielowsi, uruchomiono elektrownie miejską (pierwsza niewielka elektrownia powstała w 1910 r. dla zamku w Dzikowie). W 1933 roku miała miejsce powtórna koronacja obrazu Matki Boskiej Dzikowskiej (pierwsze korony zostały skradzione w 1927 roku). We wrześniu 1939 roku, na krótko przed rozpoczęciem wojny, hr. Tarnowski wywiózł najcenniejsze zbiory rodowej kolekcji do Lwowa.\nMieszkańcy miasta poznali początki wojny już 2 września – miasto zostało zbombardowane w wyniku czego życie straciło 11 tarnobrzeżan. Obroną miasta kierował młody, zdolny oficer Józef Sarna. Wobec zmasowanych ataków lotniczych i lepiej wyposażonych oddziałów niemieckich, zmuszona została do kapitulacji 13 dnia wojny, poprzedzona śmiercią dowódcy. Mimo przegranej kampanii wrześniowej i zajęcia Tarnobrzega przez Niemców już w październiku 1939 roku zaczęto tworzyć zalążki organizacji konspiracyjnych. Szczególną rolę odegrał w tym Władysław „Jędruś” Jasiński. W tym samym czasie powstała tajna drużyna harcerska, dowodzona przez Eugeniusza Dąbrowskiego, współpracownika „Jędrusia”. Niezależnie od ich działań także późną jesienią pierwszego roku okupacji powstały struktury Związku Walki Zbrojnej, z czasem przekształconego w Armię Krajową. Obwód Tarnobrzeski AK zyskał pseudonim „Twaróg”.\nZ powodu powszechnie panującej dezinformacji Władysław Jasiński wraz ze swoimi kolegami rozpoczął w początkach 1940 roku wydawanie periodyku „Biuletyn Radiowy”. Wkrótce potem pismo przekształciło się w regularnie ukazujący się „Odwet” z redakcji której wyłonił się na przełomie 1941 i 1942 roku oddział partyzancki „Jędrusie”. Wiele udanych akcji i wygranych potyczek oddziału sprawiły, że legenda „Jędrusiów” rosła nieustannie. Legendy oddziału nie zniszczyła nawet śmierć jego charyzmatycznego dowódcy Jasińskiego w styczniu 1943 roku.\nŻydzi tarnobrzescy[edytuj | edytuj kod]\nTarnobrzeska synagoga, obecnie przebudowana jest siedzibą biblioteki miejskiej i Domu Kultury\nPozostałości nowszego cmentarza żydowskiego, przy ul. Sienkiewicza\nW 1940 roku Niemcy rozpoczęli wysiedlanie tarnobrzeskich Żydów. Od pierwszego ich pogromu, podczas potopu szwedzkiego, a potem na początkach XVIII wieku, starozakonni stanowili trwały i znaczący element pejzażu miasta. Początkowo zajmowali rejon ul. Szerokiej (gdzie wzniesiono synagogę, a obok zlokalizowano pierwszy kirkut), na przełomie XIX i XX wieku zaczęli żyć także w innych rejonach miasta. Mimo konkurencji na wielu polach, w mieście nie dochodziło do gwałtownych wydarzeń na tle religijno-narodowościowym. Początek 1940 roku przyniósł nie tylko wysiedlenie ale także zniszczenie kirkutu oraz dewastacje nowego cmentarza żydowskiego przy ul. Sienkiewicza.\nPamiątkowa tablica na synagodze, upamiętniająca żydów mieszkających na terenach Tarnobrzega\nWojna dotknęła także rodzinę Tarnowskich – hr. Artur Tarnowski spędził w niemieckim oflagu cały okres wojny. Po wyjściu z niewoli u schyłku konfliktu wstąpił do Armii Polskiej na Zachodzie. Tymczasem w Dzikowie jego żona – Róża z Zamoyskich Tarnowska opiekowała się ukrytą w murach zamku częścią zbiorów przy pomocy wieloletniego bibliotekarza dzikowskiego – Michała Marczaka. Od początku wojny także w Tarnobrzegu organizowano tajne nauczanie w które byli szczególnie zaangażowani profesorowie tutejszego gimnazjum. W tamtych latach aż dwukrotnie mieszkańcy byli zmuszeni do remontowania kościoła dominikańskiego – w 1939 i 1944 roku. Latem 1944 roku ofensywa Armii Czerwonej zbliżyła się do granic miasta które wyzwolono 5 sierpnia. W tym samym czasie hr. Róża Tarnowska wyjechała z Dzikowa na zachód by tam spotkać swego męża. Jak się później okazało, rozpoczęło to, trwające po dziś dzień, życie Tarnowskich na uchodźstwie.\nRzeczywistość powojenna (1945-)[edytuj | edytuj kod]\nNowe realia dla tarnobrzeżan zakreśliły się już jesienią 1944 roku, zaczęły działalność instytucje publiczne, normowała się struktura władz. Część wychowywanych patriotycznie Polaków źle przyjęła zwierzchnictwo sowieckie przez co rozpoczął się epizod bratobójczej wojny domowej. W trakcie walk bohaterstwem odznaczył się Hieronim „Zapora” Dekutowski (po wielu akcjach schwytany i stracony) oraz Kazimierz Bogacz (rozbicie więzienia przetrzymującego żołnierzy AK). Walki toczyły się do początku lat pięćdziesiątych. Na przełomie 1944–1945 wywieziono z dzikowskiego zamku jego cenne wyposażenie i zgromadzone przez Tarnowskich zbiory do muzeów Warszawy, Krakowa, Łańcuta i Rzeszowa.\nOdkrycie siarki[edytuj | edytuj kod]\nJednym z ważniejszych wydarzeń XX wieku dla rejonu tarnobrzeskiego było z całą pewnością odkrycie wielkich złóż siarki w okolicach przez prof. Stanisława Pawłowskiego w 1953 roku. Popyt na ten surowiec, obserwowany na świecie od lat 20. XX wieku przyczynił się do ponad dziesięciokrotnego rozrostu ludności miasta i znacznej rozbudowy jego infrastruktury. Nowo powstałe kopalnie, najpierw w Piasecznie, potem w Machowie i Jeziórku spowodowały zniszczenie tych starych wsi ale dały wiele miejsc pracy i spowodowały niebywały rozrost miasta i okolic. W tamtych latach powstały nowe osiedla bloków mieszkalnych takie jak: Skalna Góra, Serbinów, Wielopole, Osiedle Młodych, Siarkowiec.\nTarnobrzeg miastem wojewódzkim[edytuj | edytuj kod]\nW roku 1976 po raz trzeci dokonano koronacji cudownego obrazu Matki Boskiej Dzikowskiej. Poprzednie korony wywieziono w 1939 roku do Żółkwi by uchronić je od nadchodzącej wojny, nikt nie domyślał się w tamtym czasie że miasto zostanie poza granicami kraju. Uroczystość zbiegła się z 300-leciem klasztoru oo. dominikanów przez co na obchodach byli obecni ówczesny prymas Polski ks. kardynał Stefan Wyszyński oraz metropolita krakowski, ks. Kardynał Karol Wojtyła.\nMuzeum miasta w starym spichlerzu dzikowskim\nW roku 1971 powstało Towarzystwo Przyjaciół Tarnobrzega, skupiające ludzi którym miasto nie było obojętne. W wyniku trzydziestoletniej działalności z inicjatywy Towarzystwa utworzono wiele pomników, obelisków i tablic pamiątkowych na terenie miasta, wydało kilka publikacji, kilka okolicznościowych medali, utworzyło Muzeum Historyczne Miasta Tarnobrzega w historycznym spichlerzu z 1843 roku oraz własną siedzibę – Klub Pod Leliwą. W roku 1998 TPT rozpoczęło wydawanie własnego kwartalnika społeczno-kulturalnego „Dzikovia”.\nReforma administracyjna z 1975 roku sprawiła że na mapie Polski pojawiło się województwo tarnobrzeskie. W jego obrębie znalazły się m.in. Stalowa Wola, Nowa Dęba, Sandomierz, Opatów, Zawichost i Janów Lubelski. Jednakże lansowana wizja trzech „miast wojewódzkich” o różnych profilach (Stalowa Wola – przemysłowa, Sandomierz – kulturalna, Tarnobrzeg – administracyjna) skutecznie zahamowała faktyczny rozrost wynikający z uzyskania przez Tarnobrzeg rangi stolicy województwa. Dodatkowo pogłębiał się kryzys ekonomiczny i społeczny, objawiony ze szczególną mocą w wydarzeniach z 1980 roku.\nOkres przemian ustrojowych[edytuj | edytuj kod]\nW roku 1979 dokonano poświęcenia nowego, drewnianego, tymczasowego kościoła pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, na osiedlu Serbinów – świątyni wzniesionej wbrew władzom. Budową kierował i jej proboszczem stał się znany tarnobrzeski społecznik ks. Michał Józefczyk. Szczególną rolę w strajkach 1980 roku odegrał założony w końcu września w Tarnobrzegu NSZZ „Solidarność”. W połowie lat 80. utworzono pierwszy Społeczny Komitet Rewaloryzacji Dzikowa oraz rewaloryzację zaniedbanej starówki tarnobrzeskiej, którego inicjatorem było wspomniane Towarzystwo Przyjaciół Tarnobrzega z Edwardem Antończykiem na czele. W 1989 roku Towarzystwo utworzyło Muzeum Historyczne, co zbiegło się z powrotem do kraju Jana Artura Tarnowskiego, najstarszego syna ostatniego pana na Dzikowie. Spadkobierca Tarnowskich aktywnie włączył się do tworzenia tarnobrzeskiego muzeum, przekazując liczne zabytki z rodzinnych zbiorów. W 1989 roku, na bazie ówczesnych przemian, powstał Tarnobrzeski Komitet Obywatelski „Solidarność” grupujący wielu dotychczas opozycyjnych działaczy politycznych i związkowych. TKO wygrał pierwsze po wojnie wolne wybory samorządowe do Rady Miasta w 1990 roku. Prezydentem miasta wybrano Stanisława Żwiruka, przewodniczącym Rady Miasta został Kazimierz Gąsior. Działający przez dwie kadencje samorząd wybudował oczyszczalnie ścieków, wzniósł szkołę podstawową im. Jana Pawła II, utrzymał Muzeum Historyczne m. Tarnobrzega, dokonał przebudowy placu rynkowego oraz modernizację układu komunikacyjnego. W 1991 roku powstało Tarnobrzeskie Towarzystwo Historyczne, skupiające grono miejscowych historyków, pod przewodnictwem Tadeusza Zycha. Zainteresowania Towarzystwa koncentrują się zwłaszcza wokół zagadnień historii miasta w XX wieku, a także jego społeczności żydowskiej. Towarzystwo może poszczycić się kilkunastoma już Tarnobrzeskimi Zeszytami Historycznymi wyczerpującymi tamtą tematykę.\nPoczątek lat 90. to także utworzenie Tarnobrzeskiego Społecznego Towarzystwa Oświatowego. TSTO powołało I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. hetmana Jana Tarnowskiego (znalazło swą siedzibę w budynku dawnego sądu). Również w tamtym czasie w dawnym pałacyku Tarnowskich w Mokrzyszowie rozpoczął działalność metodyczny Ośrodek Doskonalenia Pedagogicznego.\nObecny wygląd rynku miejskiego\nNa lata 90. przypada także szybki rozwój mediów lokalnych – do już istniejącej zakładowej „Siarki” (wydawanej od 1963 roku), Tygodnika Nadwiślańskiego (wydawanego od 1980 roku) dołączyła rozgłośnia radiowa Radio Leliwa, miesięcznik „Afisz” związany z Tarnobrzeskim Domem Kultury i wspomniany kwartalnik „Dzikovia”. Obchodzone w 1993 roku 400-lecie miasta zostało wykorzystane do popularyzacji Tarnobrzega ale także zbiegło się z gwałtownym załamaniem rynku siarkowego co sprowokowało dyskusje nt. przyszłości i nowej wizji miasta. W styczniu 1999 roku miasto uzyskało status miasta na prawach powiatu. W czerwcu tego samego roku podczas pielgrzymki do Sandomierza w Wielowsi wylądował Jan Paweł II. W maju i w czerwcu 2010 r. północna część miasta (Wielowieś, Dzików, Sielec, Sobów) została całkowicie zalana w wyniku powodzi i podtopień.\nAleksandra Janas, Adam Wójcik, Marek Pietras „Tarnobrzeg gród Leliwitów” WMHT 1999 ISBN 83-908857-4-3\nKazimierz Kuśnierz „Tarnobrzeg historia rozwoju przestrzennego” Kraków 1998 ISBN 83-908475-1-5\n↑ B. Ratusiński, Archiwum Dzikowskie Tarnowskich z lat 1310-1948, Kraków 1952-1962\n↑ Dziennik Urzędowy w Tarnobrzegu C.K. Starostwa Wydziału Powiatowego i C.K. Rady Okręgowej w Tarnobrzegu, Tarnobrzeg 1908\n↑ R. Szczygieł, Lokacje miast w Polsce w XVI wieku. Rozprawy Wydziału Humanistycznego UMC-S w Lublinie, Lublin 1989, s. 54 twierdzi, że lokacja Tarnobrzega była nieudana, dopiero w II poł. XVII wieku wytycza się miasto\n↑ Z. Bieńkowska, J. Starzewska, Pałac w Dzikowie. Dokumentacja historyczna i badania architektoniczne, s. 122 i n.\n↑ Kazimierz Kuśnierz „Tarnobrzeg historia rozwoju przestrzennego” s. 28\n↑ K. Kuśnierz s. 49\n↑ A. Wójcik, K. Garbacz, Tarnobrzeg. Ślady czterech wieków, Tarnobrzeg 1993, s. 15\n↑ W 1665 roku w księdze metrykalnej parafii Miechocin zanotowano o istnieniu „fortalitium” w Dzikowie (M. Marczak, Obecny powiat tarnobrzeski w świetle metryk parafialnych z XVII i XVIII wieku, Tarnobrzeg 1928, s. 11\n↑ A. Gaczoł Zamek w Dzikowie [w:] Spotkania z Zabytkami, z. 1, 1984, s.36\n↑ "Świat" 43/58, str. 4 i 5


Radhakirasoi | Może przepełnienie zbiornika gazu uszkodzić pompę paliwa?\nMoże przepełnienie zbiornika gazu uszkodzić pompę paliwa?\nPrzepełnienie zbiornika może nie tylko zaszkodzić silnikowi, ale może również kosztować dodatkowe pieniądze na pompie. ... Umieszczenie zbyt dużej ilości gazu w zbiorniku powoduje, że system odzyskiwania oparów paliwa przesyła dodatkowy gaz, za który właśnie zapłaciłeś, z powrotem do pompy gazu.\nCo się stanie, jeśli przepełnisz zbiornik paliwa?\nCo mam zrobić, jeśli zatankowałem za dużo gazu w samochodzie?\nCo może uszkodzić pompę paliwa?\nW przypadku przepełnienia zbiornik gazu przecieka?\nJaka jest najgorsza rzecz do umieszczenia w czyimś baku?\nJEST PEŁNY ZBIORNIK niebezpieczny?\nSkąd pompa wie, że zbiornik jest pełny?\nSkąd mam wiedzieć, że mój zbiornik paliwa jest pełny?\nDlaczego mój samochód ginie po tym, jak dostanę benzynę?\nJakie są oznaki, że potrzebujesz nowej pompy paliwa?\nJakie są oznaki awarii pompy paliwa?\nCzy samochód może jeździć ze złą pompą paliwa?\nPrzepełnienie zbiornika gazu może spowodować przedostanie się ciekłego gazu do pojemnika z węglem drzewnym lub filtra węglowego, który jest przeznaczony tylko do oparów. Gaz w układzie może wpłynąć na osiągi samochodu, powodując jego słabe działanie i uszkodzenie silnika - mówi.\nKiedy przepełnisz swój zbiornik gazu, możesz wprowadzić płynny gaz do butli do odzyskiwania oparów. Może to uszkodzić system i wymagać wymiany części. Wprowadzenie ciekłego gazu do układu odzyskiwania oparów może również spowodować włączenie kontrolki check engine.\nTrzy przyczyny awarii pompy paliwa\nZanieczyszczenie paliwa: Paliwo jest zagrożone przez korozję, gruz i wilgoć, które mogą wnosić widoczne zanieczyszczenia do zbiornika.\nZatkane sitka / filtry: wyżej wymienione zanieczyszczenia ostatecznie zatykają krytyczne komponenty, w tym filtry siatkowe, filtry i samą pompę paliwa.\nPrzepełnienie zbiornika może spowodować, że paliwo wpadnie do kanistra z oparami - urządzenie przeznaczone do przechowywania oparów benzyny, dopóki samochód nie będzie w stanie usunąć tych oparów i spalić je, zamiast wypuszczać je do atmosfery. ... Niektóre samochody wykorzystują „pompę do wykrywania nieszczelności”, która zasysa lekkie podciśnienie w układzie paliwowym i sprawdza, czy nie doszło do wycieku.\nA do tego co najgorsze włożyć do czyjegoś baku? Cukier w zbiorniku paliwa to miejska legenda i zapycha filtr paliwa, podobnie jak inne lepkie słodkie płyny, takie jak miód, melasa, syrop waflowy, syrop naleśnikowy i tym podobne. W benzynie cukier nie rozpuszcza się.\nOstrzeżenie dotyczy tylko pojazdów napędzanych benzyną. Komunikat mówi, że należy tankować pojazd tylko do połowy pojemności, aby uniknąć zapalenia się paliwa w środku z powodu ciepła. ... Jeśli zbiornik paliwa jest wypełniony po brzegi, nie ma miejsca na gromadzenie się oparów, co mogłoby spowodować wybuch lub pożar.\nGdy zbiornik nie jest pełny, podciśnienie zasysa powietrze przez otwór, a powietrze łatwo przepływa. ... Gdy benzyna w zbiorniku wzrośnie na tyle wysoko, aby zablokować otwór, mechaniczne połączenie w uchwycie wyczuwa zmianę ssania i wyrzuca dyszę.\nMiej oko na ekran pompy, który powie Ci, ile wkładasz i ile to będzie kosztować. Jeśli osiągniesz żądaną kwotę, przestań wyciskać. Jeśli chcesz napełnić zbiornik, po prostu naciskaj, aż usłyszysz THUNK. Oznacza to, że twój zbiornik jest pełny i możesz się zatrzymać.\nSamochód zgaśnie, jeśli zawór jest zbyt zatkany lub gdy w końcu ulegnie awarii. Jeśli podczas trzymania wciśniętego pedału przyspieszenia niewielka ilość ciśnienia powoduje, że samochód pracuje na postoju, zawór regulacji biegu jałowego może wymagać uwagi. W większości późnych modeli samochodów ten problem zwykle powoduje zapalenie się kontrolki Check Engine.\nZwykle zła lub niesprawna pompa paliwa powoduje jeden lub więcej z 8 następujących objawów, które ostrzegają kierowcę o potencjalnym problemie.\nPłaczący dźwięk ze zbiornika paliwa. ...\nTrudność w rozpoczęciu. ...\nRozpylanie silnika. ...\nPrzeciąganie w wysokich temperaturach. ...\nUtrata mocy pod wpływem stresu. ...\nSamochód Surging. ...\nNiski przebieg gazu. ...\nCzy moja pompa paliwa się psuje?? Oto 8 znaków!\nHałas zbiornika paliwa. Uszkodzona pompa paliwa może wydawać głośny, jęczący dźwięk, który usłyszysz ze zbiornika paliwa. ...\nTrudne starty. ...\nSilnik rozpylania. ...\nRzeczywiste przeciągnięcie. ...\nUtrata mocy. ...\nSurging Power. ...\nNiższa efektywność paliwowa. ...\nNie mówimy tylko o mniejszym przebiegu gazu lub nieefektywności. Jeśli pompa paliwa jest wystarczająco zła, samochód po prostu się nie uruchomi. Ze względu na ważną rolę, jaką odgrywają, pompy paliwa mają być wytrzymałe i wytrzymać prawie cały okres eksploatacji samochodu. Wiadomo nawet, że pompy paliwa wytrzymują ponad 200 000 mil.\nKabel / końcówka akumulatora\nJaki jest najpopularniejszy zacisk kabla akumulatora?Który zacisk akumulatora jest który?Co łączy się z zaciskiem akumulatora?Jakie są różne typy zaci...\nŹle podłączyłem baterię, co mam zrobić?\nJeśli skoczysz lub nieprawidłowo zainstalujesz akumulator, główny bezpiecznik przepali się, cała moc w samochodzie zostanie zatrzymana i będzie trzeba...\nNie rozumiem wyników testu baterii\nCo oznaczają numery testów baterii?Co powinien przeczytać w pełni naładowany akumulator samochodowy?Co powinna odczytać bateria 12 V po całkowitym nał...


Szyba to jeden z najważniejszych elementów mających wpływ na bezpieczeństwo na drodze, nie powinno więc dziwić, że kiedy zauważymy jej uszkodzenie, musimy poważnie zastanowić się nad jej wymianą — kiedy taka wymiana jest konieczna, a kiedy można zdecydować się na naprawę? Sprawdź!\nWymiana szyby w samochodzie, a rodzaj pęknięć\nNajczęstszym winowajcą niespodziewanych uszkodzeń pojawiających się na przedniej szybie są przede wszystkim niewielkie kamyczki, które „wystrzelone” spod kół jadącego przed nami samochodu potrafią spowodować naprawdę wiele problemów. Niestety nie wszystkie z nich da się naprawić — jeżeli wielkość powstałego na powłoce szyby defektu przekracza średnicę 5-złotowej monety (22-24 mm) lub kiedy defekt znajduje się odległości mniejszej niż 10 cm od krawędzi szyby, wymiana szyby staje się koniecznością.\nDrugą kwestią są o wiele rzadsze pęknięcia liniowe — w ich przypadku większość specjalistów nie podejmuje się naprawy, ponieważ tego typu uszkodzenia mają charakter postępowy (niektóre warsztaty na prośbę klientów próbują poradzić sobie z problemem, jeżeli długość uszkodzenia liniowego nie przekracza 10 cm, nie jest to jednak powszechna praktyka).\nCzy szybę wymieniamy jedynie, wtedy kiedy pęknie?\nDla naszego bezpieczeństwa warto w tym miejscu obalić funkcjonujący w naszym społeczeństwie mit, mówiący o tym, że szybę wymienia się tylko wówczas kiedy ta pęknie — to zdecydowanie błędne myślenie. Szyba samochodowa (szczególnie ta przednia) narażona jest podczas eksploatacji samochodu na wiele czynników zewnętrznych, wpływających m.in. na pogorszenie jej przejrzystości. Jeżeli jadąc w nocy lub podczas opadów deszczu masz przed oczami zamazany widok, a rozproszone światła jadących z naprzeciwka samochodów oślepiają Cię coraz bardziej, najwyższy czas na wymianę szyby. Trzeba pamiętać o tym, że zużyta szyba potrafi znacząco ograniczyć widoczność, co w konsekwencji może doprowadzić nie tylko do pogorszenia komfortu jazdy, ale także do wypadku.\nSzybę samochodową należy traktować jako taki sam element samochody jak np. klocki hamulcowe — jeżeli dostrzegamy oznaki zużycia, wymieniamy ją.\nWed, Apr 24, 2019, 2:03PM UTC


Wrzesień, 2007 | Sakora...\nOpublikowano 21 września 2007 Autor: Sakora\nMała Sakorówna jest już całkiem niezłą kobietką. Taką mini mini. I czaruje oczkami, uśmiechami i stópkami Każdego dnia rośnie i rozwija się we wprost zastraszającym tempie.\nCo dzień zaskakuje nas nową umiejętnością. Od kilku dni już nie tylko podnosi główkę, nie tylko zapiera się na rączkach. Ona już podnosi głowę na kilka minut i rozgląda się kręcąc nią wokoło.\nNóżki ma silne tak, że jak ostatnio kopnęła tatę w brzuch, ten dość wyraźnie to odczuł.\nNiezmiernie interesują ją kolorowe przedmioty. Potrafi bawić się już zwierzakami na karuzelce. Jak machnie rączką to się poruszają. A najbardziej lubi naszą biblioteczkę – setki kolorowych grzbietów książek (może to dobry znak?).\nKoordynację ma już niezłą, obie rączki i obie nóżki działają jak należy. Ostatnio wszystkiego się czepia. Zauważa, że jeśli zabawka jest z prawej strony to trzeba uderzać prawą rączką. I jest niesamowicie ruchliwa. Nie można na chwilę zostawić samej, bo już od dawna potrafi się przekręcać na boki…\nI myślę o Jej przyszłości. Najpierw zacznie raczkować, potem chodzić. Zacznie odkrywać świat, chłonąć go i pytać co jest czym i dlaczego.\nBędzie miała coraz większe potrzeby zarówno materialne jak i intelektualne.\nNajpierw nastolatka, potem młoda kobieta… Jakie będzie jej życie?\nWiele zależy ode mnie i od mojej żony. Czy będziemy dobrymi rodzicami? Czy wystarczy nam sił i motywacji by dobrze wychować naszą córeczkę?\nCzy będziemy w stanie dobrze rozpoznać Jej potrzeby i pomóc w ich realizacji? Czy będziemy wystarczająco zasobni, by pomóc w realizacji Jej marzeń?\nCzas pokaże jak bardzo się staraliśmy, a potem wystawi rachunek za to co osiągnęliśmy…\nTrudno to zaplanować, nie da się przewidzieć trudności jakie napotkamy, ale jedno jest pewne że damy z siebie wszystko…\nZ rozmówek domowych:\nSakorowie siedzą na kanapie. Alicja u taty na rękach:\n- Co tak tatusia oczkami czarujesz? – spytała Wisienka\n- Bo to mała czarownica jest – odpowiedział Sakora po czym dodał – Ala Czarodziejka.\n- A gdzie masz miotłę? – rzuciła z uśmiechem mama do córci.\n- Takie małe to nie latają na miotłach, tylko na szczoteczkach do zębów…\nOpublikowano 19 września 2007 Autor: Sakora\nI minął rok… Odkąd tu jestem…\nKiedy zaczynałem tu się rozpychać, nie wiedziałem co z tego będzie. Zaczynałem pisać kiedy moje życie intensywnie się zmieniało, a kolejny rok przyniósł następne zmiany… Jak w kalejdoskopie…\nPoczątki tego pisadła są już tak odległe i tak różne w wydźwięku że kiedy spoglądam do archiwum zastanawiam się dlaczego tak bardzo się zmieniły i zapiski i ja…\nPatrzę na linki. Ułożone chronologicznie. Kto zaczął zagłębiać się w moje myśli wcześniej, kto później… Miło, że zostali i nadal tu są. Taka blogowa rodzinka\nKiedy patrzę w statystyki, widzę kilka osób które zaglądają tu często, ale zawsze milczą. Odezwać się proszę!\nI wiecie co? Dobrze mi tu z Wami. Tak po prostu. Czuję się tu jak u siebie, z osobami które szanuję i lubię. Za co bardzo Wam dziękuję.\nNiektóre znajomości wyszły poza bloga. Nie tylko na gg, czy na maila ale i na telefon i dalej w realu. I bardzo to cenię.\nSpoglądam wstecz… Było tu kilka ciekawych notek. Kilka prowokacji. Kilka myśli bardzo osobistych. Kilka tak zabawnych sytuacji, że do dziś samo wspomnienie przywołuje uśmiech. Kilka zauważonych przez onet.\nI będzie tak długo jak mi sił starczy.\nCo przyniesie czas? Zobaczymy. Ja dalej tu będę.\nNa koniec tej małej wspominki tekst który gdzieś utknął gdzieś w komentarzach u Lary i w mojej głowie, dawno temu… Lara pytała w odniesieniu do mnie „Pinch, skąd Ty go wytrzasnęłaś?”, na co pytana odpowiedziała „Błąkał się po onecie to go przygarnęłam…”\nNic dodać, nic ująć ;P Błąkam się dalej. I cieszę się że tylu z Was mnie przygarnęło. Do kolejnego napisania.\nPoniedziałkowy potok myśli…\nOpublikowano 17 września 2007 Autor: Sakora\nAla daje do wiwatu, co daje się dość mocno odczuć. Z dnia na dzień opanowuje nowe sposoby artykułowania dźwięku. Dobrze, kiedy robi to jak jest zadowolona, wtedy naprawdę miło jest jej posłuchać. Wszystkie „oooo”, „nieeee”, „uuucha”, „ajjju” i inne są bardzo miłe, w połączeniu ze zniewalającym uśmiechem po prostu powala. Na szczęście interesuje się już kolorowymi zabawkami na karuzelach i z zamiłowaniem uderza w nie rączkami.\nGorzej kiedy zaczyna grymasić. Ostatnio coraz częściej daje tak o sobie znać, a w niedzielę osiągnęło to już apogeum. Tylko płacze i tylko je… I czasami pośpi…\nDo tego dostała przepukliny pępkowej, plasterek otarł jej delikatną skórkę i skończyło się na antybiotykach…\nWisienka dzielnie się trzyma, ja też staram się, ale ostatnio nadwerężyłem plecy i moje możliwości poruszania się są ograniczone…\nI tak mijają kolejne dni… Bo dziecko to radość i wielka praca. Dziecko to nieopisane szczęście i wielki wysiłek.\nObolały, niewyspany, ale szczęśliwy. Gdyby ktoś mnie zapytał czy gdybym był świadomy tego co mnie czeka to zdecydowałbym się na dziecko, odpowiedziałbym bez wahania że tak.\nBo dziecko to najbardziej naturalna sprawa jaką można sobie wyobrazić. Pojawia się w życiu, z początku nie jesteś w stanie pojąć tego jakim cudem jest dziecko – trochę z mamy i trochę z taty. Potem coraz bardziej absorbuje cię opieka, a z czasem zaczynasz się z dzieckiem coraz bardziej komunikować.\nTo po prostu twój osobisty cud.\nNie rozumiem ludzi, którzy nie chcą mieć dzieci z własnego wyboru. To najpiękniejsze co można otrzymać od życia. I jednocześnie największe wyzwanie. Może ci którzy nie chcą dzieci po prostu się boją? Może to i lepiej że ich geny nie przetrwają…\nDzieci to miłość i odpowiedzialność. Teoretycznie każdy jest w stanie mieć dzieci, ale kiedy pomyślę o rodzinach z „marginesu” i dzieciach które tam się rodzą w rodzinach wielodzietnych, serce mi się kraje. Jest tylu wokoło którzy nie mogą mieć dzieci z różnych powodów, ludzi którzy mogliby zapewnić dziecku przyszłość… Skąd te dysproporcje? Odpowiedzi jest wiele, ale żadna nie zmienia tego stanu rzeczy… majętność, pochodzenie, wykształcenie… Niby to proste, a nadal mamy rodziny wielodzietne żyjące na marginesie i bezdzietnych yuppie…\nI rozwiązania brak. I tak już to chyba na zawsze w naszym pro rodzinnym, katolickim kraju pozostanie… Słów brak.\nJa mogę zapewnić byt mojej rodzinie, ale zawdzięczam to sobie, a nie kolejnym ustawom bublom. I gdyby nie rodzina, znajomi i to że moje dziecko jest jeszcze bardzo małe już dawno opuściłbym ten kraj. Dla dobra mojego dziecka.\nCo nie znaczy że tego nie zrobię w przyszłości.\nOpublikowano 13 września 2007 Autor: Sakora\nCo po nas zostanie, kiedy odejdziemy z tego świata? Co zostawimy po sobie w chwili śmierci? Czy będą to kolejne anonimowe wpisy w księdze narodzin i zgonów o których będę pamiętać tylko najbliżsi, czy coś więcej? Czy zostaniemy zatarci kurzem kolejnych pokoleń, zapomniani jak wielu przed nami, czy zostawimy po sobie inny ślad?\nCzęść z nas żyje w naszych dzieciach, jak i w nas z naszych rodziców… I wielu pokoleń wstecz. Mamy małą satysfakcję że odrobina naszego dziedzictwa zawsze będzie gdzieś żyć, nawet jeśli o nas już dawno zapomną.\nCo po sobie pozostawimy? Wspomnienia wśród rodziny i przyjaciół? Kilka drobiazgów, może dom, samochód… Jak długo to przetrwa?\nJak zostawić po sobie ślad, żeby nie zginąć wśród tylu anonimowych dusz?\nZwykle pamięta się tych wielkich, tych którzy zmieniali losy świata, tych którzy stworzyli coś wiekowego… Ale nie wszystko przetrwało… Jak długo chcielibyśmy, żeby nas pamiętano?\nMamy całe życie aby o to zadbać. I dopowiedzieć sobie na pytanie, czy chcę aby pamiętano mnie w innych kronikach?\nIlu z nas tak naprawdę zna swoje drzewa genealogiczne? Jak daleko sięgają nasze korzenie? Jak daleko możemy się cofnąć w czasie i powiedzieć, że pamiętam, że wiem? Warto w ogóle pamiętać? Jak bardzo?\nLudzie rodzą się i umierają, codziennie. Ilu z nich pamiętamy? Swoich bliskich i twarze z pierwszych stron gazet?\nKim chcemy być po śmierci? Anonimem, czy kimś więcej? Może to wtedy nieistotne, ale kto nie chciałby, żeby jego imię zapisano w kronikach? Niekoniecznie świata, ale może lokalnej społeczności, czy w dziedzinie sztuki…\nJa wiem jedno, nie będę jednym z wielu zakurzonych dusz… Nie ustanę w wysiłkach. To taka osobista nieśmiertelność. Sposób na samorealizację.\nJak wielu odchodziło zawiedzionych swoimi dokonaniami? Trzeba żyć tak, że gdy nadejdzie ta chwila, uśmiechniemy się do siebie i zamykając oczy, wspominając nasze życie powiemy sobie, że jestem zadowolony…\nOpublikowano 11 września 2007 Autor: Sakora\nNie wiem dokąd idę. Gdzie prowadzi moja droga? Ostatnio czekam na coś. Nie wiem na co. Jakby coś się miało wydarzyć. Coś. Nie wiem czy to dotyczy mojego życia czy czegoś zupełnie innego. Po prostu czuję że coś ma się wydarzyć.\nI tak każdego dnia. Każdy dzień jest podobny do następnego, dni w tygodniu mijają jak jednakowe kalki. Praca jak co dzień, wyciska ostatnie poty, nie wiadomo do czego ręce włożyć. Potem dom, Wisienka i Alicja. Moje światełka. I niemoc, bo to nie lenistwo.\nMam wiele rzeczy w planach, wiele chcę zrobić, ale brakuje mi siły, tylko że nie wiem której – fizycznej czy psychicznej. Kiedy wracam z pracy mam jedynie ochotę spać, a z drugiej strony sumienie gryzie, bo mógłbym tak wiele innych rzeczy zrobić…\nObiecuję sobie to w każdy weekend, że wezmę się do roboty i uporządkuję wszelkie moje papiery, przeorganizuję swój czas… I na takim gdybaniu mijają kolejne dni…\nA już jesień za oknem…\nI tak myślę, co mam w swoim życiu… Najjaśniejsze punkty to moja rodzina, dom, dobra praca… I wszystko co się z tym łączy bezpośrednio lub pośrednio. Przyjaciele, małe i duże przyjemności…\nI ten ciągły niedosyt i moje niezdecydowanie. Czasami chciałbym, żeby doba miała przynajmniej 36 godzin, może wtedy wystarczyłoby i czasu na odpoczynek i na własne zajęcia.\nA czas płynie inaczej. Alicja wywróciła wszystko do góry nogami, co mimo pracy jakiej wymaga bardzo nam się podoba.\nI cały czas czekam na coś. Ciągle mam uczucie, jakby coś mi umykało, a jednocześnie jakbym na coś czekał. Tylko na co?\nKrew mnie zalewa…\nOpublikowano 7 września 2007 Autor: Sakora\nCzasami ogrania mnie po prostu wściekłość. Pewne rzeczy denerwują mnie tak, że byłbym w stanie zrobić komuś krzywdę.\nZaczyna się spokojnie, jak zawsze…\nWkurzają mnie ludzie chodzący niewłaściwą stroną drogi. Mamy prostą zasadę, ruch prawostronny, a co po chwilę muszę się przedzierać przez ludzi idących sobie jak im się podoba. Autentycznie czasami mam ochotę jednemu czy drugiemu przyłożyć. Zawsze można się zatrzymać, delikwent będzie musiał cię ominąć, ale wielu z nich nie widzi nawet że ktoś stoi na drodze… Pomijam rozwrzeszczane ekipy małolatów chodzące całą szerokością chodnika… Proste, wkurzające i wszechobecne.\nA jak już sobie pójdzie to rzuca jakiegoś śmiecia na ziemię. Czy tak trudno wrzucić go do kosza lub schować do kieszeni?\nA potem taki wsiądzie do autobusu – oczywiście przepychając się i zajmie ostatnie miejsce siedzące, nie patrząc że obok stoi jakaś staruszka (nie z tych które wbiegają do tramwaju i po „cudownym ozdrowieniu” sapią ci nad głową że one muszą usiąść, nie ważne, że masz zwichniętą nogę, masz ustąpić bo jesteś młodszy, nieistotne że płacisz za przejazd tyle samo co inni). A ta staruszka z tych skromnych i miłych, co złego słowa nie powiedzą, a prędzej się przewrócą, niż poproszą.\nI zwróć tu takiemu uwagę? Awantura gotowa. Normalnie nóż mi się w kieszeni otwiera, jak sobie przypomnę, jak moja żona jeździła komunikacją miejską będąc w ciąży…\nOK. , to była rozgrzewka.\nBo tak naprawdę jesteśmy strasznie niewychowanym narodem. Widać to na każdym kroku. Umiemy tylko krzyczeć, że ktoś robi coś źle, samemu robiąc jeszcze gorzej.\nZaczyna się od dzieci, których rodzice nie interesują się co ich pociechy porabiają.\nPotem młodzież przesiadująca w parku na ławce, nie mają lepszego zajęcia?\nDalej w pracy – szef dorobkiewicz który prędzej wywali dobrego pracownika na zbity pysk, niż przyzna że się pomylił, a tamten ma rację.\nA dalej? Jeszcze gorzej, wzory moralne z kościoła spływają rynsztokiem wraz z kolejnym politykiem…\nA wszyscy wokoło patrzą… Kiedy jadę za granicę widzę tych, którzy wyjechali. Nie mówię, że wszyscy są tacy, ale akurat tylko takich widać. Światowcy zachowujący się jeszcze gorzej niż w kraju. Krzyki, bluzgi, chamstwo… I nie ważne, że na 1000 dobrych przypada 1 zły… Niesmak zawsze pozostaje…\nA zawsze tacy byliśmy. Zasłanialiśmy się panującymi w kraju, wykrzykując wszystko w imię wartości chrześcijańskich… Nie dziwię się że było tyle rozbiorów Polski.\nChamstwo goni kłamstwo a za nimi fałsz i hipokryzja…\nJesteśmy narodem? Jacy my naprawdę jesteśmy? Czy Polak jest naprawdę niereformowalny? Czy naprawdę nie mamy siły żeby to zmienić? I tak już cały świat się z nas śmieje.\nBo ta kultura zaczyna się w nas, w najprostszych zachowaniach na ulicy, a kończy w tym jak zachowujemy się daleko poza granicami kraju. Potrafimy się pokazać jak nie z najlepszej strony, to chociaż z trochę lepszej? Czy kiedykolwiek się zmienimy, czy pozwolimy wygrać naszym narodowym przywarom?\nHistoria nas niczego nie nauczyła? Chyba jedynie tego, że najbardziej narzekają ci którzy nic nie robią. A takich którzy naprawdę chcą coś zrobić, przerwać bierność zakrzyczą ci, którym takie chamstwo jest wygodne…


A.D. 30 Maj, 2017 19:00\nDziś oprowadzimy Was po niesamowitym miejscu – wesołym, ciepłym i kolorowym mieszkaniu z którego wręcz kipi dobra energia. Co ciekawe, pierwotnie było to jedno-pokojowe mieszkanie, które wymagało remontu. Architekci z N-Home otrzymali niełatwe zadanie, aby stworzyć wygodny apartament z kuchnią, salonem, sypialnią i garderobą. Zobaczmy, co z tego wynikło…\nInwestorką okazała się być kobieta dlatego główne stylistyczne życzenia nakazywały, aby wnętrze było kobiece i eleganckie, lecz nie pozbawione nutki fantazji. Projektanci podczas pracy inspirowali się „Alicją w Krainie Czarów”, pomysłami wspaniałego malarza Pietra Fornasetti i wnętrzami z filmu „Śniadanie u Tiffany'ego”.\nMało kto nie zdaje sobie sprawy z potęgi otaczających nas barw, z tego, że świat kolorów to wibrująca energia, która ma istotny wpływ na nasze emocje czy zachowanie. Kolor żółty i różowy doskonale wpływa na samopoczucie, pozytywne odbieranie świata a nawet stany depresyjne. W tym uroczym salonie nie mogło zabraknąć kolorowej eksplozji zestawionej z klasycznymi meblami i ponadczasowym wzornictwem.\nŚciany salonu zostały pomalowane i ozdobione tapetą z kwiatowym wzorem w eleganckich ramach. Główne kolory wnętrza to jasnobeżowy i biały, a mocne barwy to akcent stosowane w meblach tapicerowanych i przedmiotach dekoracyjnych.\nWygodna sofa ustawiona przy ścianie w salonie, będzie doskonałym miejscem na relaks i oglądanie telewizji. Dywan z graficznym wzorem daje wyjątkowe ciepło i wnosi jeszcze więcej faktury do tego bardzo dekoracyjnego wnętrza. Kawowy stolik ma lekko kolonialny charakter, dzięki temu przełamuje cukierkowy styl wnętrza.\nAby nie było zbyt banalnie dobrano ciekawą lampę podłogową na trzech nogach, które pięknie komponuje się z kinkietami. Wszędzie są kwiaty! Te prawdziwe, cięte, w wazonach oraz nadrukowane na tapecie. W takim wnętrzu ciężko się nie uśmiechać!\nW sypialni zastosowano wiele materiałów: jedwabna narzuta na łóżko, aksamitny zagłówek, błyszczące powierzchnie i lustra. Ściany znów prezentują kwiecistą łąkę, w pozytywnych różowo- błękitnych, kolorach. Urocza poduszka w kształcie wałka ma królewski detal w postaci chwostów. Przemiłe miejsce, w którym można komfortowo wypocząć.\nNaszą szczególną uwagę zwraca róg sypialni, gdzie projektanci zaaranżowali damski kącik z lekką toaletką i limonkowym fotelem o miękkim kształcie. Cudowne lustro o okrągłym kształcie jest odpowiednio oświetlone kinkietową lampką, co czyni miejsce odpowiednim do wykonywania makijażu i codziennej toalety. Kobiece akcenty, takie jak szkatułka na biżuterię czy efektowna obudowa kaloryfera, cieszą oko.\nKuchnia zachowała ogólny styl mieszkania. Na niewielkim obszarze znajduje się wszystko, co niezbędne do wygodnego przechowywania naczyń i akcesoriów oraz do gotowania. Znalazło się także miejsce na niewielki stolik przy którym wygodnie zjedzą śniadanie dwie osoby. To miejsce przypomina tradycyjną kuchnie, taką jak miała Holly Golightly. Wyjątek stanowią współczesne krzesła z przeźroczystego poliwęglanu – oczywiście w pozytywnym kolorze liliowym!\nŁazienka wygląda bardzo elegancko, ale wykończono ją w duchu retro. Podłoga i ściany ozdobione są beżowymi płytkami, niekiedy z wzorami. Miedziane baterie harmonizują wnętrze i sprawiają, że wydaje się być bardzo kosztowne.\nJak to zazwyczaj bywa sekret tkwi w szczegółach. Jeden stylowy mebel potrafi doskonale nadać charakter wnętrzu. W tej stylizacji widzimy bardzo różnorodne wzornictwo, wzbogacone o obrazki Pietra Fornasettiego. Najbardziej szokujące jest to, że te skrajnie różne tekstury idealnie do siebie pasują.\nNa koniec rzut oka na kuchnię. Nie zabrakło jej ani koloru, ani bezpretensjonalnej stylizacji niepozbawionej poczucia humoru, ani nawet pięknych ciętych kwiatów. Pamiętajcie: tęczowe, wielobarwne dodatki mają magiczną moc: moc rozweselania!\nCo sądzicie o intensywnych kolorach tęczy we wnętrzach?


Lubartów: Potrącił rowerem i uciekł. Szuka go policja : Lublin112.pl Wiadomości z Lublina i regionu. Lublin, Lubelskie, Lubelszczyzna. Ważne informacje z kraju\nLubartów: Potrącił rowerem i uciekł. Szuka go policja 09:50 29-06-2013\nLubartowscy policjanci poszukują rowerzysty, który 25 czerwca w nocy w centrum miasta potrącił pieszego. Poszkodowany 78–letni obywatel Włoch trafił do szpitala.\nDo wypadku doszło we wtorek 25 czerwca 2013 roku kilka minut po godzinie 22 w Lubartowie na ulicy Lubelskiej, na wysokości Urzędu Gminy. 78–letni obywatel Włoch i kobieta szli chodnikiem. W pewnym momencie w mężczyznę uderzył jadący z przeciwka rowerzysta. 78–latek przewrócił się na ziemię doznając pęknięcia kości czaszki. Rowerzysta uciekł z miejsca wypadku. Według świadków zdarzenia był to około 20–letni mężczyzna średniego wzrostu ubrany w ciemny dres i białą czapeczkę – informuje Grzegorz Paśnik z Komendy Powiatowej Policji w Lubartowie.\nWszystkie osoby mające wiedzę na temat tego zdarzenia i mogące pomóc w ustaleniu rowerzysty proszone są o kontakt osobisty lub telefoniczny z Komendą Powiatową Policji w Lubartowie, tel. 81 852 62 90 lub 997.rong>


Tomasz Lis ma swój program w internecie - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\nTomasz Lis ma swój program w internecie\n27.09.2007, godz. 08:43\n"Co z Polską" - to tytuł nowego programu Tomasza Lisa, który będzie emitowany tylko w internecie. Pierwszy odcinek już dzisiaj. Producentami programu są agencja interaktywna Tribal DDB oraz Dom Produkcyjny Cut Cut. Patronem medialnym został portal Gazeta.pl.\nProgram będzie można oglądać co tydzień pod adresemhttp://cozpolska.pl . Pierwsze wydanie będzie dostępne dzisiaj od godz. 18. Wystąpią w nim Wojciech Olejniczak (LiD) oraz Jacek Kurski (PiS). Kolejne wydania będą się pojawiały w czwartki o godz. 22.\nKażdy program będzie trwał około 20 min, a rozmowy z politykami mają zostać podzielone na 2-3 minutowe odcinki.\nLogo nowego programu przypomina logotyp "Co z tą Polską"\n-Mam nadzieję, że będzie to udany eksperyment, ale także początek czegoś zupełnie nowego. bo to nie jest banał: dziś największe portale internetowe to miliony kliknięć i odbiorców. Wielu gazetom można by tego życzyć i myślę, że dojdziemy do punktu, w którym będziemy mogli się mierzyć ze stacjami telewizyjnymi - powiedział Tomasz Lis portalowi Gazeta.pl.\nProgram ma być dla Lisa stałym zajęciem, deklaruje, że przynajmniej przez parę miesięcy nie będzie występował w żadnej telewizji.


Wiersz na Wielką Sobotę - wRodzinie.pl\nwyzbyłem się tego, co dziecięce. (1Kor 13,11b)\nMają stałe miejsce przy kolanach Maryi\nstający nad grobem dzieci rodzice.\nTrzęsący się stróże domów i zamykające\ndrzwi na ulicę, gdy ustał im śpiew życia.\nTu znajdą Mądrość Ojca.\nA pytając: czy zmarłych zostawiamy za sobą,\nczy też właśnie ich sobie zabieramy?\n– gubi się wszystko, na co Bóg dawno wydał\nwyrok: kwitnące drzewa i ociężałe owady.\nKręcą się w duszy płaczki.\nRośnie za to cisza dojrzałej już nie Kobiety\na Oblubienicy; „bo nadeszły Gody Baranka”.\nTu mądra oliwa Panny nad pannami\nPłonie cierpliwym czekaniem na wezwanie.\nMa w ramionach nie Dziecko a Wieczność\nDojrzałą. Od tego trzymania bardzo bolą ręce.\nA warto pozwolić odejść ciału i duszę\nwciąż przytulać aż powróci Duch od Boga.\nNadzieja jasnością zakwitnie.\nwtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany. (1Kor 13,12)\nMając czasu niewiele Mistrz z Nazaretu jechał\nwieziony na ośle do Egiptu. Mieszkać przyszło\nw ziemi niewoli, aby można było żyć.\nW lusterku dzieciństwa odbija się znak,\nże zstąpił w piekło Bóg.\nUsiedli na trzy dni przy strzępach namiotu\nstrażnicy. – Pilnować martwego, też pomysł?\nSkoro jednak płacą za to pokrętne dusze,\nmożna spać spokojnie. Nie sądząc, że umieranie\nma swój wieniec życia.\nSpotkał twarzą w twarz swoje owce Pasterz,\nkiedy rozbił swój namiot w grobie będąc.\nJak z Egiptu światła słupem wyprowadził je\nZwyciężony Zwycięzca tam, gdzie kresu brak\ni nie ma śmierci drugiej.\nI pokutować, i pościć postanowili uczniowie.\nRozbili więc namiot przy Pana grobie.\nKoczować czasem też trzeba w mroku, który\nUkrzyżowany naznaczył. Wyprowadzi i życzliwie\nprzygarnie, gdy przyjdzie.\nfragmenty „za zasłonką kropel z solą” (Droga Krzyżowa dedykowana Maryi, Matce pięknej miłości)


Forum Disneymaniaków! • Zobacz wątek - Białe kruki - komiksy rzadkie i rzadsze :)\nBiałe kruki - komiksy rzadkie i rzadsze :)\nRe: Białe kruki - komiksy rzadkie i rzadsze :)\nprzez Retlaw » Pn sie 06, 2012 10:13 am\nTak, ja nie mam wszystkich łamaczy (jak ktoś ma na zbyciu to chętnie odkupię) i myślę że ta pozycja jest trudniejsza do zdobycia niż MM czy DD, co do wehikułu, to rzeczywiście na allegro zawsze jest kilka egzemplarzy.\nprzez Arcer » Wt sie 07, 2012 10:50 am\nGladstone napisał(a): Z niekomiksowych - dość powszechne są "Poradniki Młodego Skauta", natomiast upolowanie "Kalendarzy Szkolnych" w dobrym stanie jest niezłą sztuką. Rarytasem są też (niepopisane) kilkunastostronicowe wstawki które były w starszych numerach (te oznaczone na Inducks X i numerem) ale to raczej dla maniaków kolekcjonowania.\nDla wspomnianych maniaków - http://allegro.pl/kaczor-donald-i2530602230.html\nprzez solariskuba » So paź 13, 2012 5:02 pm\nLista "Białych kruków":\n1. Diodakowy wynalazek\n2. KD od 2008 roku\n3. Formuła 1\n5. Sknerus - Podróże Sknerusa McKwacza (kupiłem na Allegro za niecałe 20 zł, razem z przesyłką i to w tym roku )\n6. Kzk 2 (nowa seria)\n7. Urodziny Kaczora Donalda\n8. Kaczogród Vicara\n9. Kaczogród Barksa\n10. Powracające prezenty\nprzez solariskuba » Wt sty 15, 2013 3:04 pm\nMoże teraz się pochwalimy jakie białe kruki mamy?\n2. Nie wszystko\nMyślę, że Kaczogród Scarpy (będzie to numer 11) też zaliczymy.\nprzez Retlaw » Cz sty 17, 2013 12:45 pm\nprzez kuperkowo » Wt lip 09, 2013 11:13 am\nsolariskuba napisał(a): Lista "Białych kruków":\n6. Kzk 2 (nowa seria)l\nCzy Kaczogród Vicara to naprawdę biały kruk. Przecież na allegro, gildia.pl czy nawet na imago.pl można go kupić (nawet teraz). Wydaje mi się, że jego sprzedano najmniej z wszystkich Kaczogrodów. To już większym ,,białym krukiem'' jest Kaczogród Rosy. Obecnie trudno osiągalny.\nprzez miki2001 » Wt lip 09, 2013 12:06 pm\nChyba ci się pomyliło z Rotą. Vicara nie da się kupić NIGDZIE po NORMALNEJ cenie!\nprzez kuperkowo » Wt lip 09, 2013 12:26 pm\nmiki2001 napisał(a): Chyba ci się pomyliło z Rotą. Vicara nie da się kupić NIGDZIE po NORMALNEJ cenie!\nRzeczywiście. Chodziło mi o Rotę.\nprzez kaczofan33 » So lip 20, 2013 7:48 am\nCzemu właściwie "Kaczogród" Barksa jest taki drogi? Mały nakład? Jeśli tak, to skoro zainteresowanie jest duże (a jest) to Egmont nie mógłby "dodrukować" i wprowadzić do sprzedaży więcej (nie znam się na tym więc mnie uświadomcie )?\nprzez Spooky » So lip 20, 2013 9:16 am\nKoszty takiego dodrukowania byłyby zbyt duże w stosunku do spodziewanej sprzedaży. Nie oszukujmy się; "tak duże" zainteresowanie Kaczogrodami ogranicza się tak naprawdę do małej, ściśle ustalonej, grupy zbieraczy, z których większość zagląda na disneypolska.pl Na forum po prostu często toczymy dyskusje o wydaniach specjalnych, ale na rynku nie wywołałoby to większego zainteresowania. Dość powiedzieć o nieregularności w wydawaniu wspominanych Kaczogrodów i rezygnacji z ich dalszego wydawania na czas nieokreślony.\nprzez kaczofan33 » So lip 20, 2013 10:16 am\nHa, no cóż, chyba masz rację. Ja mam jedynie z tej serii "Kaczogród" Rosy (wygrałem w jakimś konkursie z KD) z czego się cieszę. Mówicie, że czasem zdarza się okazja kupienia Barksa (czy innych białych kruków) po "normalnej" ceni - więc czekam na okazje.\nprzez kendo » Wt paź 29, 2013 11:25 am\nWygląda na to, że "Only a Poor Old Man" jest już unikatem.\nJak ktoś będzie coś zamawiał za jakiś czas z Amazon, to chętnie bym się podłączył i kupił jakiś tomik tej serii z Fantagraphics.\nprzez Scarpomaniak » Wt paź 29, 2013 12:14 pm\nkendo napisał(a): Wygląda na to, że "Only a Poor Old Man" jest już unikatem.\nZ Amazonu się nie opłaca, Bookdepository.com jest najczęściej tańsze, a do kilku miesięcy powinien być dodruk.\nW najbliższym czasie ukaże się nowy tom kolekcji Barksa "Christmas on Bear Mountain", na razie ceny nie są rewelacyjne, ale jak zwykle za kilka-kilkanaście dni powinna pojawić się na bookdepository jakaś obniżka tego tomu.\nprzez kendo » Wt paź 29, 2013 1:38 pm\nA to dziwne, bo na Gildii ktoś zapytał dziś o Amazona i jakiś inny użytkownik napisał, że najtaniej jest na Amazon USA. Zresztą i tak nie mam karty kredytowej, więc mogę co najwyżej podpiąć się pod czyjeś zamówienie.\nNajbardziej mnie jara chyba ten świąteczny box z misiem w górach i świętami w dzielnicy biedy. Na Amazon 100 zł, na tym Bookdepository 164...\nSam miś 55 zł versus 80 zł.\nJest już zapowiedź 6. tomu, czyli jednorożca.\nSą dwie różne okładki 5. tomu...ciekawe jaka ostatecznie będzie.\nprzez Scarpomaniak » Wt paź 29, 2013 3:27 pm\nkendo napisał(a): Najbardziej mnie jara chyba ten świąteczny box z misiem w górach i świętami w dzielnicy biedy. Na Amazon 100 zł, na tym Bookdepository 164...\nTylko, że na Bookdepository trzeba polować na promocje, ostatnie trzy tomy kupowałem za max. 60 złotych. A z pakietem też tak samo, bo Amazon dolicza 11 dolarów za wagę, a tu na bookdepository.co.uk z gratis dostawą za 134 złotych http://www.bookdepository.co.uk/Walt-Di ... 1606997147\nAmazon tańszy? Oczywiście...


Wykopy i roboty fundamentowe ✦ Dąbrowa Górnicza, woj. śląskie ✦ roboty ziemne, wykopy i fundamenty ✦ Panorama Firm\nWyniki dla wykopy i roboty fundamentowe w lokalizacji Dąbrowa Górnicza, śląskie - 9 firm.\nul. Tworzeń 57, 41-303 Dąbrowa Górnicza\n...podwoziach samochodowych, w tym pojazdy z wysięgiem 32 metrów. W pracach prowadzonych na zewnątrz budynków oraz wewnątrz wysokich obiektów przydają się natomiast podnośniki nożycowe. Są to konstrukcje spalinowe albo elektryczne. Martrans oferuje również prace ziemne takie jak wyburzenia i kopanie pod fundamenty oraz przygotowywanie terenu pod inwestycj...\nŚroda 06:00 - 20:00\nul. Szarych Szeregów 5 /12, 42-530 Dąbrowa Górnicza\n...Usługi oraz wynajem minikoparki. Wykonujemy wszelkie prace ziemne związane z użyciem minikoparki. Wykonujemy wykopy pod: * instalacje wodno-kanalizacyjne, * elektryczne, * gazowe, * fundamenty: pod budynki, pod ogrodzenia, * chodniki, * baseny * przydomowe oczyszczalnie ścieków, * szamba * drenaże I co tylko klient sobie życzy...\nul. Starościńska 172, 41-300 Dąbrowa Górnicza\n"Alti-Tech" Przewierty Pod Drogami Usługi Koparką\nul. Roździeńskiego 11h, 41-308 Dąbrowa Górnicza\nul. Niegowonicka 22, 41-300 Dąbrowa Górnicza\nal. Piłsudskiego 74, 41-303 Dąbrowa Górnicza\n"Rajw-Bud" S.C. J. i R. Wieczorkiewicz\nul. Legionów Polskich 107 /57, 41-300 Dąbrowa Górnicza\nul. Perla 66, 41-300 Dąbrowa Górnicza


Naprawa AGD Nowy Wiśnicz, naprawa pralki, zmywarki, telewizora\nSerdecznie witamy na stronie fachowców naprawy AGD w miejscowości Nowy Wiśnicz oraz okolicy. Z przyjemnością przychodzimy Państwu z pomocną dłonią w rozwiązaniu różnych problemów w dziedzinie naprawy urządzeń RTV AGD. Zmierzymy się z wszelkim zadaniem w miejscowości Nowy Wiśnicz.\nNasi elektrycy z miasta Nowy Wiśnicz podejmują się każdego zlecenia, niezależnie od skali problemu, poczynając od konfiguracji i ustawienia telewizora, skończywszy na naprawach sprzętu RTV AGD.\nW ramach naszej oferty zapewniamy najważniejsze usługi serwisowe w miejscowości Nowy Wiśnicz konieczne w domach, takie jak: strojenie anten telewizyjnych, podłączanie anten telewizyjnych, podłączenie telewizora, ustawianie anten satelitarnych, ustawianie anten telewizyjnych, podłączenie kina domowego podłączenie zastawu audio, podłączanie zmywarki.\nPonadto Nasz pewny zespół specjalistów serwisu RTV AGD, serwisantów RTV AGD w mieście Nowy Wiśnicz oraz okolicy wykonuje prace elektryczne na większą skalę jak: inteligentne domy, monitoring, kamery, naprawa zmywarki, naprawa pralki, naprawa mikrofalówki, naprawa kuchenki. Diagnozujemy wszelkiego rodzaju usterki sprzętu RTV AGD. Wykonujemy diagnozowanie pralek i diagnozowanie zmywarek, również zajmujemy się doradztwem sprzętowym RTV AGD.\nSerdecznie namawiamy do skorzystania z pomocy specjalistów w dziedzinie serwisu RTV AGD w miejscowości Nowy Wiśnicz oraz okolicy.\nZapraszamy Państwa do uzupełnienia zgłoszenia kontaktowego. Zalecamy wypełnienie jak największej liczby pól. Przyspieszy to kontakt, uławi wycenę zlecenia, skróci czas naprawy, pomoże w znalezieniu odpowiedniego fachowca oraz zmniejszy koszty.\nOprócz Naprawa AGD Nowy Wiśnicz oferujemy również\nMiasteczko Nowy Wiśnicz to miasto, które położone jest w południowej Polsce, województwo Małopolskie, kod pocztowy 32-720. Miejscowość należy do powiatu bocheńskiego. Powierzchnia zajmuje 5,0 km2.\nHistoria założenia jest ciężka do ustalenia. Pierwsze wzmianki wskazują na długoletnią historię, która związana jest z licznymi okolicznymi obyczajami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku nieustalonym. Liczba mieszkańców miejscowości Nowy Wiśnicz wynosi ok. 2 728. Bezrobocie tutaj jest umiarkowane i osiąga szacunkowo wartość poniżej 10 procent. W miejscowości Nowy Wiśnicz gęstość zaludnienia wynosi 548,9 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 14, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od KBC.\nMiasteczko Nowy Wiśnicz leży blisko takich metropolii, miast i wsi jak: Bochnia (6,3km) Brzesko (11,5km) Czchów (18,0km) Niepołomice (22,0km) Limanowa (23,5km) Nowe Brzesko (24,8km) Zakliczyn (25,8km) Dobczyce (26,9km) Wojnicz (27,4km) Wieliczka (29,5km).\nBez względu na porę roku Nowy Wiśnicz i okolica przyciąga turystów zapewniając wiele atrakcji. Położonych jest tu masa ciekawych miejsc, które budują wyjątkowy klimat miasta. Nowy Wiśnicz posiada jeden z najbardziej interesujących i najpiękniejszych krajobrazów. W mieście Nowy Wiśnicz i okolicy mieści się dużo pomników przyrody, obszarów zielonych oraz parków. Miasteczko Nowy Wiśnicz daje wygodne warunki zarówno dla mieszkańców, jak i dla turystów.


Ruch Chorzów 1:2 Pogoń Szczecin skrót meczu. Bramki, wideo i wynik (15.04.2017)\nRuch Chorzów 1:2 Pogoń Szczecin skrót z meczu (15.04.2017)\nRuch Chorzów - Pogoń Szczecin skrót meczu, wideo, bramki, gole\nObejrzyj już teraz Ruch Chorzów - Pogoń Szczecin skrót meczu. Zobacz jak padły gole, bramki dzięki wideo z meczu który odbył się w dniu 15.04.2017 15:30. Najciekawsze okazje i akcje w meczu Ruch Chorzów - Pogoń Szczecin, a także piękne gole i bramki zobaczysz w skrócie meczu. Skrót meczu &event to jednak nie wszystkie wideo z wydarzeń rozgrywanych w ramach PKO BP Ekstraklasa. Zapraszamy też do obejrzenia innych skrótów z meczów, spotkań i wydarzeń. Oglądaj największą ilość skrótów, wideo, a także materiałów video takich jak bramki, okazje, gole z wydarzeń sportowych a wśród nich między innymi Piłka nożna. Każdego dnia na naszej stronie pojawiają się też skróty PKO BP Ekstraklasa z podobnych wydarzeń które odbyły się w ramach dyscypliny Piłka nożna.


Mieszkania Gdańsk Wrzeszcz Plac Hallera - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl\nMieszkania Gdańsk, Wrzeszcz, Plac Hallera - oferty sprzedaży\nLuksusowy apartament w pasie nadmorskim z bardzo dużym tarasem oraz balkonem w nowej ekskluzywnej inwestycji "Zajezdnia Wrzeszcz". Apartament znajduje się na czwartym piętrze, składa się z pokoju dziennego, trzech sypialni, kuchni, dwóch garderób i dwóch łazienek. Taras liczący 76m2 to miejsce, w którym będzie można poczuć się jak w podniebnym ogrodzie i spędzać tam ciepłe letnie wieczory.Osoby zainteresowane mogą dokonać zakupu mieszkania w stanie deweloperskim lub wykończone pod klucz (za dopłatą).To nowe osiedle "Zajezdnia Wrzeszcz" znajduje się pomiędzy Wrzeszczem a Zaspą, na jego terenie znajdziemy sklepy, restauracje, place zabaw, zieleń siłownię, jak również ścieżki rowerowe czy punkty naprawy rowerów i zadaszone stojaki rowerowe. Tak więc "Zajezdnia Wrzeszcz" to propozycja, skierowana zarówno do osób aktywnych, które mogą korzystać ze znajdujących się udogodnień, jak i dla rodzin z dziećmi, ponieważ istniejący placu zabaw oraz zieleń, zaprojektowana przez architekta gwarantuje miłe rodzinne spędzanie czasu.Atutem inwestycji jest doskonała lokalizacja, łącząca bliskość morza oraz życia w centrum miasta. Zapraszamy na prezentację.Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego\nAtrakcyjny 3 pokojowy apartamentwraz z balkonem - dla ceniących elegancję i desing. Apartament składa się z pokoju dziennego wraz z aneksem kuchennym, dwóch sypialni, łazienki i holu. Mieszkaniepołożone jest na pierwszym piętrze, posiada balkon.Osoby zainteresowane mogą dokonać zakupu mieszkania w stanie deweloperskim lub wykończone pod klucz (za dopłatą).To nowe osiedle "Zajezdnia Wrzeszcz" znajduje się pomiędzy Wrzeszczem a Zaspą, na jego terenie znajdziemy sklepy, restauracje, place zabaw, zieleń, siłownię, jak również ścieżki rowerowe czy punkty naprawy rowerów i zadaszone stojaki rowerowe. Tak więc "Zajezdnia Wrzeszcz" to propozycja, skierowana zarówno do osób aktywnych, które będą korzystać ze znajdujących się tu udogodnień, jak i dla rodzin z dziećmi, ponieważ istniejący plac zabaw oraz zieleń, zaprojektowana przez architekta gwarantuje miłe rodzinne spędzanie czasu.Atutem inwestycji jest doskonała lokalizacja, łącząca bliskość morza oraz życia w centrum miasta. Zapraszamy na prezentację.UwagaWybudowanie budynku nastąpi w terminie do dnia 31.08.2019r.Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego\nEkskluzywny, narożny, idealnie doświetlony apartament na pierwszym piętrze, to propozycja dla wszystkich, którzy pragną żyć w centrum miasta, ale z dala od wrzawy i huku ulic. Ten trzy pokojowy apartament składa się z pokoju dziennego, dwóch sypialni, kuchni, dwóch łazienek i holu. Jest tu także garaż podziemny, jedno stanowisko postojowe oraz stanowiska postojowe naziemne, usytuowane na terenie nieruchomości wspólnej. Dodatkowo mamy pomieszczenie na jednoślad o powierzchni 5,02 m2. Osoby zainteresowane mogą dokonać zakupu mieszkania w stanie deweloperskim lub wykończone pod klucz (za dopłatą).To nowe osiedle "Zajezdnia Wrzeszcz" znajduje się pomiędzy Wrzeszczem a Zaspą, na jego terenie znajdziemy sklepy, restauracje, place zabaw, zieleń siłownię, jak również ścieżki rowerowe czy punkty naprawy rowerów i zadaszone stojaki rowerowe. "Zajezdnia Wrzeszcz" to propozycja, skierowana zarówno do osób aktywnych, które mogą korzystać ze znajdujących się udogodnień, jak i dla rodzin z dziećmi, ponieważ istniejący plac zabaw oraz zieleń, zaprojektowana przez architekta gwarantuje miłe rodzinne spędzanie czasu. Atutem inwestycji jest doskonała lokalizacja, łącząca bliskość morza oraz życia w centrum miasta.Zapraszamy na prezentację.UwagaWybudowanie budynku nastąpi w terminie do dnia 31.08.2019r. Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego


Urzędnicy naszych gmin na zdalnej. Jak załatwić paszport, rejestrację, pozwolenie na budowę? - Radio Plus Radom\nUrzędnicy naszych gmin na zdalnej. Jak załatwić paszport, rejestrację, pozwolenie na budowę?\nwtorek, 03 listopada 2020 11:00 / Autor: Kamil Zapora\nZgodnie z decyzją rządu, od dziś wszystkie urzędy przeszły na tryb pracy zdalnej, jednak nie całkowicie. Sprawdziliśmy jak załatwimy nasze codzienne sprawy w różnych instytucjach.\nPraca zdalna nie jest czymś nowym dla samorządów. Wiele nauczył ich pierwszy lockdown i teraz mogą korzystać z wypracowanych wcześniej rozwiązań, tak jak Urząd Miasta i Gminy w Końskich. O jego funkcjonowaniu mówi burmistrz Krzysztof Obratański:\nW pewnych przypadkach nie da się jednak całkowicie wyeliminować kontaktu z urzędnikiem, np. w urzędach stanu cywilnego. Mówi wicburmistrz Opoczna Tomasz Łuczkowski:\nWszystko odbywa się przy najwyższych środkach ostrożności:\nInne sprawy, których on-line nie da się załatwić to wyrobienie prawa jazdy lub rejestracja samochodu. Jak działa to w starostwie powiatowym w Kozienicach? Mówi wicestarosta Józef Grzegorz Małaśnicki:\nJak się dowiedzieliśmy, podobne rozwiązanie wprowadziło Biuro Paszportowe w Radomiu. Składanie wniosków i odbiór paszportów wciąż odbywa się osobiście, jednak po wcześniejszej rezerwacji telefonicznej.\nW większości przypadków, z perspektywy interesanta w działaniu urzędów niewiele się zmieniło, ponieważ obecne rozwiązania wprowadzono już na początku pandemii. Rozporządzenie premiera miało głównie na celu wyeliminowanie ognisk zachorowań wśród urzędników.\nUrząd Stanu Cywilnego urząd miasta i gminy biuro paszportowe w Radomiu starostwo powiatowe Kozienice Radom Końskie Opoczno Józef Grzegorz Małaśnicki Krzysztof Obratański Tomasz Łuczkowski prawo jazdy rejestracja pojazdów dowód osobisty interesanci urzędu praca zdalna akt urodzenia akt zgonu


Wypadek: Pierwszy w tym roku wypadek motocyklisty [ZDJĘCIA] - Motocyklowe wypadki24.info\nJesteś tutaj:Wypadki Motocyklowe Pierwszy w tym roku wypadek motocyklisty [ZDJĘCIA]\tKomentowanie nie jest możliwe\nPierwszy w tym roku wypadek motocyklisty [ZDJĘCIA]\nJak podaje dział newsów Gazeta.pl w wiadomości „Pierwszy w tym roku wypadek motocyklisty [ZDJĘCIA]„:\nLedwo zaczyna się sezon motocyklowy, a już doszło do kolizji z udziałem jednośladu. Po godzinie 13 we wtorek na skrzyżowaniu ul. Wybickiego i Zwycięstwa w Lęborku kierujący vw golfem 58-letni mężczyzna wymusił pierwszeństwo na jadącym prawidłowo …Pokaż cytowany artykuł »\tJak skomentujesz tę wiadomość? Zostaw swoją opinię.\nKolejny groźny wypadek z udziałem motocyklisty (ZDJĘCIA) – eOstrołękaPrzekazując to co relacjonuje dział informacyjny eOstrołęka w informacji „Kolejny groźny wypadek z udziałem motocyklisty (ZDJĘCIA)”: 17 doszło do wypadku drogowego w miejscowości Kamianka (gm. Rzekuń). – Według wstępnych ustaleń,......\nWypadek motocyklisty… pod specjalnym nadzorem [ZDJĘCIA]Zgodnie z tym co podaje serwis informacyjny NaszeMiasto.pl w doniesieniu „Wypadek motocyklisty… pod specjalnym nadzorem [ZDJĘCIA]„: To na szczęście była tylko mistyfikacja i motocykliści jedynie udawali kraksę. Ale gdyby wypadek......\nSERAFIN: Wypadek motocyklisty. 32-letni mężczyzna nie żyjeZgodnie z tym co podaje dział newsów SE.pl w artykule „SERAFIN: Wypadek motocyklisty. 32-letni mężczyzna nie żyje”: Do tragicznego w skutkach wypadku doszło dziś rano w miejscowości Serafin (gmina Łyse......\nKoszmarny wypadek motocyklisty. Uwaga! Drastyczne zdjęcia i filmJak podaje dział informacyjny portalu Interia w newsie „Koszmarny wypadek motocyklisty. Uwaga! Drastyczne zdjęcia i film”: W wyniku tego wypadku Simoncelli doznał rozległych obrażeń klatki piersiowej, karku oraz głowy, z......\nNajlepsze zdjęcia roku agencji Associated Press: Walki uliczne …Zgodnie z tym co podaje portal Gazeta.pl w informacji „Najlepsze zdjęcia roku agencji Associated Press: Walki uliczne …”: Matt Dunham AP Samolot P-51 Mustang chwilę przed zderzeniem z ziemią na......\nTak wygląda największa tajemnica Opla! Oto pierwszy film i zdjęciaZgodnie z tym co podaje serwis informacyjny portalu Dziennik w doniesieniu „Tak wygląda największa tajemnica Opla! Oto pierwszy film i zdjęcia”: Na liście bejerów jest radarowy system dostosowujący prędkość pojazdu......\nGroźny wypadek z udziałem motocyklistyZgodnie z tym co donosi dział newsów Zycie Warszawy w artykule „Groźny wypadek z udziałem motocyklisty”: W stanie krytycznym trafił do szpitala 31-letni motocyklista. Mężczyzna zderzył się z samochodem osobowym......\nZdjęcia roku od InternautówZgodnie z tym co podaje dział wiadomości Wirtualna Polska w doniesieniu „Zdjęcia roku od Internautów”: Na zdjęciu: Internauta Paweł przesłał do redakcji Wirtualnej Polski zdjęcie samolotu ktp. Marka Szufy przy......\nCzołowe zderzenie autobusów w al. Jana Pawła II nagrała kamera. Zobacz wideoGazeta Wyborcza\nCzołowe zderzenie autobusów. Kamera zarejestrowała wypadekTVN WarszawaAnielewicza w stronę Okopowej miejski autobus. Siła uderzenia była … Jak się dowiedzieliśmy, w wypadku brały udział autobusy Mobilisu (uderzony przez mercedesa – red.) … Będziemy też sprawdzali autobusowy monitoring – mówi Marek Budzyński z MZA.\n"Żelazny Henryk” wrócił na kolarskie trasy\nZawodowcy potrzebni od zaraz. Studia produkują bezrobotnych\nWypadek na DK 65. Zjechała z drogi i uderzyła w drzewo\nGroźny wypadek autobusów w stolicy oczami miejskiego monitoringuTVP


Śniadanie to podstawa czy teoria idzie w parze z praktyką?\nTagi: ciało, dieta, zdrowie, napoje, sok, Zdrowie, Dieta\nŚniadanie to jeden z najważniejszych posiłków dnia. Wiemy, że nie powinno się bez niego wychodzić z domu, nie należy jeść go w biegu, a na talerzu ważne, by znalazły się wartościowe dla zdrowia produkty. Tyle w teorii. W praktyce aż o 8% spadła liczba osób regularnie jedzących poranny posiłek. Jak twierdzi prof. Krystyna Gutkowska, dziekan Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka, na przeszkodzie stoi np. tryb życia, ale także przyzwyczajenia. Jak szybko skomponować pełnowartościowe śniadanie podpowiada dr Katarzyna Stoś, prof. nadzw. Instytutu Żywości i Żywienia.\nW 2016 roku 60% respondentów zadeklarowało, że regularnie (prawie codziennie) jada śniadania. To aż o 8% mniej niż w roku 2015, gdy zadeklarowało tak 68% badanych.1 – Pomijanie śniadania spowodowane jest coraz szybszym tempem życia. Brak czasu staje się podstawową wymówką do tego, by go nie jeść lub jeść w biegu i bez większego zastanowienia nad jego składem. W efekcie zaniedbujemy własne zdrowie i dobre samopoczucie, mimo tego, że większość z nas ma choćby ogólną świadomość zaleceń ekspertów, co do zdrowego sposobu odżywiania, w tym ważnej roli tego posiłku – wyjaśnia prof. Krystyna Gutkowska, dziekan Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW. Ale nie tylko brak czasu staje nam na przeszkodzie. Jak dodaje prof. Gutkowska – Chętnie mówimy o zdrowym trybie życia, bo to obecnie jeden z najmodniejszych tematów. Lubimy np. pokazywać zdjęcia pięknie skomponowanych dań na portalach społecznościowych. Niestety to głównie deklaracje. Rzeczywiste zmiany naszych przyzwyczajeń są zdecydowanie wolniejsze. Często przyczyną tego jest fakt, że wyzwania, które przed sobą postawiliśmy są zbyt duże. Z dnia na dzień chcemy zmienić dietę i jeszcze przebiec co rano kilka kilometrów. W efekcie po paru dniach zniechęcamy się, wracamy do starych przyzwyczajeń i ulegamy pokusom. Dlatego lepiej wprowadzać małe zmiany, krok po kroku, by za jakiś czas osiągnąć upragniony efekt. Można zacząć właśnie od śniadania, które da nam energię na kolejne godziny.\n– Dobrze skomponowane śniadanie ma niebagatelne znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia. To ono zapewnia nam energię na najbliższe godziny, a także porcję witamin i składników mineralnych. Jeśli chcemy wiedzieć, jak powinno wyglądać wystarczy spojrzeć na Piramidę Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej, opublikowaną przez Instytut Żywności i Żywienia (IŻŻ). Najlepiej zgodnie z nią komponować cały jadłospis, a więc także poranne posiłki. – wyjaśnia dr Katarzyna Stoś, prof. nadzw. Instytutu Żywości i Żywienia. Podpowiada też, jak szybko skomponować śniadanie: Postarajmy się, by w naszym śniadaniu znalazły się produkty z różnych grup spożywczych. Nie powinno w nim zabraknąć – będących podstawą piramidy – zaraz po ruchu – warzyw i owoców. Eksperci rekomendują, aby w ciągu dnia spożywać ich co najmniej 400 g, w 5 porcjach. Można przygotować prostą sałatkę, ale także warto mieć na uwadze, że jedną z porcji warzyw lub owoców może być szklanka (ok 200 ml) soku. Zatem dobrym pomysłem na zdrowe śniadanie będzie np. miska płatków zbożowych z mlekiem czy jogurtem i orzechami albo kanapka z pełnoziarnistego pieczywa z pomidorem, serem czy chudą wędliną, a do tego właśnie szklanka soku. Warto np. sięgnąć po pomarańczowy sok 100%. Jego szklanka zapewni ok. 50-60% dziennego zapotrzebowania na witaminę C, której nasz organizm sam nie potrafi wytwarzać, dlatego musimy ją sobie dostarczać w pożywieniu. Sok to wygodna i szybka forma jej podania. Dzięki takiemu śniadaniu nie stracimy wiele czasu na przygotowanie, a nasz organizm zyska porcję energii i składników odżywczych z różnych, wartościowych grup produktów.\n1 Soki i napoje niegazowane – 2016; Raport Kantar Millward Brown dla Maspex, październik – listopad 2016 r. Badanie CAPI, ogólnopolska, reprezentatywna próba Polaków w wieku 15-75 lat, N=180


TOP 3 BONUSY NA MECZ Manchester United - LASK Linz 1229 PLN 29 zł za darmo i bonus 1200 zł - więcej na www.STS.pl\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Manchester United - LASK Linz na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Manchester United - LASK Linz w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 05.08.2020 18:55. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Manchester United - LASK Linz można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nWydarzenie Manchester United - LASK Linz to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 05.08.2020 18:55. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Liga Europejska.


Mieszkanie Plus we Wrocławiu. Zobacz, gdzie powstanie nowe osiedle! - Wrocław, Super Express\nKobiety oceniły porodówki. Najlepsze szpitale położnicze w województwie dolnośl…\nDantejskie sceny na środku autostrady. Półnagi mężczyzna szarpał przerażoną kobietę