XVIII Zlot Forum - 3-5 października 2014 r. - Strona 7 - Lista Przebojów Programu Trzeciego\nPost autor: wwas » ndz lis 02, 2014 7:17 pm\nWyspanie się na zapas przed zlotem, tak aby potem nie cierpieć z tego powodu w jego trakcie, to marzenie, do którego realizacji jeszcze nigdy nie udało mi się zbliżyć. Tym razem sprawa wyglądała bardziej obiecująco dzięki wziętemu na piątek urlopowi (który przy okazji pozwolił uniknąć ewentualnych zawirowań w pracy, co mogłoby mnie zmusić do zostania w pracy chwilę dłużej, tak jak na przykład w piątek tydzień wcześniej). Niestety, ambitny plan spełzł na niczym, gdy usłyszawszy odgłosy z przedpokoju świadczące, że mój współlokator zbiera się do wyjścia, otworzyłem jedno oko i spojrzałem na zegarek – dziewiąta. Sześciu godzin snu w żadnym wypadku nie nazwałbym wyspaniem się. Na pocieszenie posłuchałem porannej LP Trójki (co zdarza mi się nad wyraz rzadko), po czym nieśpiesznie zabrałem się do śniadania (wyszło tak jakoś koło 13:30), wziąłem równie nieśpieszny prysznic, wysłałem do LLucky’ego SMS przypominający o kupieniu wody, po czym stwierdziłem, że pora jest już odpowiednia, by zacząć zbierać się do wyjścia. Co prawda do umówionej zbiórki na dworcu Śródmieście trochę czasu jeszcze zostało, niektórzy jednak deklarowali, że pojawią się na miejscu już o 16:30 – jeżeli udałoby się wtedy z nimi spotkać, znaczyłoby to, że zlot zaczął się wcześniej, a tym samym trwał dłużej, zdecydowanie należało to więc wykorzystać.\nChociaż panującej na zewnątrz pogody raczej nie można było nazwać upałem, niewiele dzieliło ją od ideału, za to całkiem sporo od tego, czego należałoby się spodziewać po październiku. Kurtka nie wydawała się ani trochę potrzebna – wrzuciłem ją na dno plecaka (i do końca zlotu nie użyłem jej ani razu), po czym, co aż się prosiło, zrobiłem sobie mały spacerek na miejsce zbiórki, stając się tym samym jedyną osobą, która dotarła na zlot piechotą. Znalazłszy się na dworcu, czym prędzej kupiłem bilet, by nie musieć się już tym martwić później (akurat do kasy prawie nie było kolejki), po czym zacząłem się przechadzać wzdłuż peronu, zastanawiając się, kogo tym razem zobaczę pierwszego.\nTo, że pojawiająca się w zapowiedziach godzina 16:30 okazała się lekko przesadzona, nie zdziwiło mnie za bardzo. Natomiast to, że żadna znajoma twarz nie pojawiła się też do 17:00 – już tak. Zacząłem się nawet zastanawiać, czy przypadkiem zlot nie zaczyna się właśnie gdzie indziej – w końcu określenie „kasy na dworcu Śródmieście” dobrze wygląda zapisane w wątku zlotowym, jednak dla osoby, która nie bywa w Warszawie zbyt często, znalezienie ich może się okazać nie taką prostą sprawą. Na wszelki wypadek poszedłem skontrolować kasy po przeciwnej stronie dworca, jak również te na Dworcu Centralnym, które to miejsce zostało w wątku wymienione jako pierwsze (w końcu kasy to kasy) – nie przyniosło to efektów, za to kiedy wróciłem, czekał już na mnie djjack. Zatem oficjalnie za godzinę rozpoczęcia zlotu można uznać 17:10.\nZanim jednak zdążyliśmy poruszyć w rozmowie jakiś temat bardziej skomplikowany niż to, gdzie akurat jesteśmy i kogo jeszcze tu nie ma, nasze dwuosobowe grono powiększyło się o… Kertoipa. Jego obecność była w pewnym stopniu niespodzianką, ponieważ w rozpisce zlotowej pojawiał się dopiero pod jutrzejszą datą, była to jednak niespodzianka bardzo miła, przynajmniej do momentu, kiedy zdradził, co się za nią kryje – niestety, nagłe okoliczności wzywały go na jutro z powrotem do Piotrkowa (na pytanie djjacka, jakie konkretnie okoliczności, odpowiedział filozoficznie – życie) i teraz miał jedyną szansę, by się z nami zobaczyć. Cóż, takich niespodzianek nie lubię…\nZe smutnego nastroju wyrwał nas Aro. Był on osobą, której spośród zlotowiczów nie widzieliśmy najdłużej, ale mimo to nie całkiem jeszcze zapomnieliśmy jak wygląda, w dodatku przez ostatnie dwa i pół roku zmienił się dość umiarkowanie (tylko tu i tam przybyło mu tak jakby trochę siwizny). Większa zmiana nastąpiła u kajmana – jego włosy i broda przyjęły wygląd minimalistyczny, charakterystyczny na miesięcy letnich, jako dodatek pojawił się u niego kaszel miejscowy (jak sam go określił – oznaczało to, że dawał o sobie znać w każdym nowym miejscu). Wbrew obawom (w wątku była nawet mowa o gonieniu pociągu na Dworcu Wschodnim) kajman zjawił się z całkiem sporym zapasem, podobnie jak atram842 i tadzio3, którym również, jak pisali, rozkłady jazdy układały się na styk. Za to TomaszaBr, który zapowiadał się o najwcześniejszej godzinie spośród wszystkich, mimo intensywnego rozglądania się we wszystkich kierunkach nie i mimo że do osób łatwo wtapiających się w tłum Jędrek na pewno nie należy, jakoś nie potrafiliśmy wypatrzyć (chociaż w sumie, jak się zastanowić, aż tak zaskakujące to nie było – o urokach podróżowania Polskim Busem podczas dwóch poprzednich zlotów miał okazję przekonać się kamil_snk).\nKolejni zlotowicze przybywali i chociaż niektórzy z nich oddalali się jeszcze na dłuższą chwilę, by stanąć w kolejce po bilety (która tymczasem urosła do całkiem słusznych rozmiarów), wkrótce uformowany przez nas krąg zaczął skutecznie blokować przejście, a ponieważ dworzec, jak zwykle w godzinach szczytu, przeżywał akurat oblężenie, chętnych do dostania się do kas było wielu. Problem nasilił się szczególnie, gdy dołączyła do nas neon.ka z Tadeuszem i wózkiem. Tadeusz zasugerował, że tłok z pewnością by się rozładował, gdyby pozwolono mu wyjść z wózka i rozejrzeć się za bardziej odpowiednim miejscem, z niewiadomych przyczyn ten pomysł nie przypadł jednak neon.ce do gustu.\nW pewnym momencie w tłumie pasażerów mignęła mi pewna twarz wyglądająca na znajomą. Spojrzałem jeszcze raz – tak, to falcoeagle! Niewątpliwie Marcin zapisał się już w historii zlotów, tym razem nie było go jednak na liście chętnych, toteż raczej się go tutaj nie spodziewałem. Zacząłem się zastanawiać, czy dziwnym zbiegiem okoliczności właśnie o tej porze postanowił skorzystać z transportu szynowego i przypadkiem znalazł się na dworcu akurat teraz. Teoretycznie byłoby to możliwe (tym bardziej, że przebywało tu teraz prawie pół Warszawy), okazało się, że jednak nie – jego pojawienie się było całkowicie zaplanowane. Co więcej, to właśnie on był tym tajemniczym człowiekiem niespodzianką, którego pojawienie się zapowiadał LLucky. Muszę przyznać, że takie niespodzianki lubię dużo bardziej od tych Kertoipowych (choć gdzieś głęboko odezwał się stłumiony żal, że to jednak wbrew moim cichym nadziejom tą niespodzianką nie okazał się słoik…).\nTymczasem Aro w końcu szczęśliwie powrócił z kolejki do kasy, dumnie prezentując nowo kupiony bilet. Chętnie do towarzystwa nabyłby mu też bilet powrotny, nie umiał jednak wystarczająco precyzyjnie odpowiedzieć na pytanie kasjerki, o której zamierza w niedzielę wracać. Nieco zdziwiony, że kasjerki zadają teraz takie niedyskretne pytania, wyjąłem z kieszeni swój bilet, żeby sprawdzić, czy i w jaki sposób jest na nim odnotowana godzina odjazdu. Z przerażeniem odkryłem dopisek: odjazd w ciągu godziny od 16:07. Cóż, bez znacznego zakrzywiania czasoprzestrzeni spełnienie tego warunku wydawało się dość trudne. Jedyną nadzieją pozostała pani kasjerka – być może jeżeli ładnie ją poproszę, zgodzi się przepisać bilet na późniejszą godzinę. Stanąłem więc ponownie w kolejce, która teraz urosła już do monstrualnych rozmiarów. Niestety, kiedy jakieś sto lat później udało mi się wreszcie podejść do okienka, wspomniana pani kasjerka okazała się osobą, na której ładne prośby nie robią wrażenia. Poinformowała mnie rzeczowo, że posiadany przeze mnie bilet jest nieważny i że jedyne co mogę zrobić, to kupić następny. Cóż, dzięki mnie Koleje Mazowieckie wreszcie zostały tego dnia należycie dofinansowane. Mam tylko silne wrażenie, że kiedyś zasady obowiązywania biletów wyglądały trochę inaczej…\nPost autor: kajman » ndz lis 02, 2014 10:05 pm\nJa jako praktykujący na krótkich trasach (przywożenie Witka od babci) wiem, że w kasie trzeba powiedzieć, na jaką godzinę się bilet kupuje. Nie ma z tym żadnych problemów (przynajmniej w Toruniu).\nwwas pisze: kajman zjawił się z całkiem sporym zapasem\nSpory nazwałbym lekką przesadą. No ale z bezpiecznym. Na szczęście pociąg stojąc w polu przed Zachodnią 10 minut nadrobił 10 minut spóźnienia i nie musiałem się denerwować. No i nie pamiętałem, że tunelem z Centralu na Śródmieście idzie się tak szybko.\nwwas pisze: spojrzałem na zegarek – dziewiąta. Sześciu godzin snu\nKto się kładzie w przeddzień zlotu o trzeciej?\nPost autor: TomaszBr » ndz lis 02, 2014 10:17 pm\nooo, jak miło że już jest czekam niecierpliwie na dalszą część!\nwwas pisze: pojawiająca się w zapowiedziach godzina 16:30 okazała się lekko przesadzona\nprzepraszam faktycznie podróż Polskim Busem nie była najlepszym pomysłem...\nPost autor: wwas » ndz lis 02, 2014 10:23 pm\nkajman pisze: Ja jako praktykujący na krótkich trasach (przywożenie Witka od babci) wiem, że w kasie trzeba powiedzieć, na jaką godzinę się bilet kupuje.\nJa niestety miałem głównie doświadczenia z nieco dłużej trasy (Warszawa-Łódź) i to z czasu studiów (czyli sprzed 10 lat, a nawet więcej) - wtedy jedyną informacją czasową na bilecie była data, można było wybrać dowolny kurs danego dnia. Od tego czasu raczej niewiele miałem doświadczeń z koleją. Cóż, teraz już będę wiedział.\nkajman pisze: Kto się kładzie w przeddzień zlotu o trzeciej?\nW końcu trzeba się przestawić na rytm zlotowy\nPost autor: jollyroger72 » pn lis 03, 2014 7:08 pm\nwwas pisze: Zatem oficjalnie za godzinę rozpoczęcia zlotu można uznać 17:10.\nW Warsaw City. W Śródborowie nastąpiło to około godziny 17.30, kiedy ja i Weronika spotkaliśmy się z LLucky'm\nPS. Wojtek, nie poganiam, ale ciekaw jestem dalszych części relacji\nPost autor: Aro » wt lis 04, 2014 7:59 pm\nwwas pisze: nie całkiem jeszcze zapomnieliśmy jak wygląda, w dodatku przez ostatnie dwa i pół roku zmienił się dość umiarkowanie (tylko tu i tam przybyło mu tak jakby trochę siwizny).\nno i trochę mi się przytyło niestety.\nja jako niepraktykujący niestety nie miałem o tym zielonego pojęcia.. A po drugie, przyznam ze to jednak trochę głupie zasady. Czy naprawdę nie można określić rozsądnego przedziału czasowego, który ułatwiłby życie wszystkim pasażerom?\nWojtek, rewelacyjnie się to czyta/wspomina, jak zawsze..\nPost autor: kajman » śr lis 05, 2014 12:26 am\nTo zależy od długości trasy. I chyba od czegoś jeszcze.\nPost autor: tadzio3 » śr lis 05, 2014 5:08 pm\nwwas pisze: podobnie jak atram842 i tadzio3, którym również, jak pisali, rozkłady jazdy układały się na styk.\nTo prawda, a ja sam na styk zdążyłem na autobus i dzięki Marcie miałem miejscówkę w postaci siedzenia\nPost autor: TomaszBr » śr lis 05, 2014 6:42 pm\nkajman pisze: To zależy od długości trasy. I chyba od czegoś jeszcze.\nod przewoźnika. zwykłe osobówki (Przewozy Regionalne) mają bilety ważne na wyjazd 6 godzin od najbliższego pociagu odjeżdżającego w danym kierunku albo na 6 godzin od wybranego przez siebie późniejszego kursu.\nPost autor: wwas » ndz lis 09, 2014 2:51 am\nChociaż na tablicy informacyjnej tu i ówdzie pojawiały się adnotacje „opóźniony 10 minut”, nasz pociąg przyjechał całkowicie punktualnie. Nastąpiło szybkie przemieszczenie, potem jeszcze jedno – do przedniej części wagonu, gdzie znajdowały się stojaki na rowery, ponieważ tylko tam neon.ka mogła wygodnie ustawić wózek, w końcu pożegnanie z Kertoipem (kto to widział zaczynać zlot od pożegnania?!) i pociąg ruszył.\nku3a wspominał kiedyś, że podróż pociągiem jest dla niego jednym z najprzyjemniejszych momentów zlotu. Mimo że był to już ósmy zlot, w którym brałem udział, dopiero teraz po raz pierwszy mogłem tę opinię zweryfikować. Niestety, spośród trzech głównych powodów wymienionych wówczas przez ku3ę tylko jeden tym razem obowiązywał – faktycznie perspektywa końca zlotu nie była jeszcze aż tak bliska, by móc popsuć nam humory (chociaż wiadomo – zloty zawsze bywają za krótkie). Drugi powód – podczas jazdy pociągiem jesteśmy już w komplecie i możemy w pełni cieszyć się swoją obecnością – był tym razem nieaktualny. Spośród osiemnastu osób, których dzisiejszego wieczoru spodziewaliśmy się w Śródborowiance, na razie było z nami tylko dziesięć. Trzecim powodem miały być słynne dowcipy kajmana powtarzane po raz piąty i za każdym razem tak samo śmieszne. Niestety, nie pierwszy raz miałem okazję przekonać się, że pociąg jest jednak maszyną dość głośną – chwilami miałem problemy z usłyszeniem, co mówią stojący tuż obok mnie tadzio3 i atram843; kajman, który opierał się o stojak pod przeciwległą ścianą, pozostawał przeważnie poza zasięgiem, w rzadkich zaś chwilach, gdy udało mi się wyłowić jego głos, stwierdzałem, że jego słowa wcale nie układają się w dowcip. Przeciwnie – toczył z djjackiem całkiem poważną dyskusję o zmianach nazw ulic; trafiłem akurat na dociekanie, czy jedna z nich pochodziła od nazwiska radzieckiego dowódcy, czy też od przedstawiciela chrząszczy. Gdybym więc miał podjąć się zadania (choć jest ono z założenia niewykonalne) i wybrać najlepszy moment zlotu, myślę, że jednak podróż pociągiem uległaby silnej konkurencji, choć ogólne wrażenia były niewątpliwie pozytywne. Co prawda stojaki na rowery nie są zbyt wygodne do opierania się dla osób, które rowerem nie są (zwłaszcza kiedy na jednej ze stacji pojawił się w wagonie prawdziwy rowerzysta i trzeba się było odpowiednio przesunąć), za to wymiana zdań z falcoeagle’em o pracy i o oporach przed odwiedzaniem w niej stron forum (u Marcina – bardzo silne, u mnie – w sumie też, ale nie aż tak jak uzależnienie, więc jakoś je codziennie przezwyciężam) była całkiem przyjemna, widok nowych składów Pendolino czekających na swój debiut torowy na mijanej właśnie bocznicy napawał optymizmem, Tadeusza bawiącego się swoimi zabawkami (tak licznymi i tak często zmieniającymi miejsce pobytu, że od razu przypomniałem sobie pewien swój zlotowo-kolejowy sen, który opisywałem swego czasu w stosownym wątku na sąsiednim forum; nie miałem tylko przy sobie paczuszki diamentów…) był niezmiennie pocieszny, a moment, gdy akurat wszystkie te zabawki znalazły się poza jego zasięgiem, w związku z czym próbował zdjąć neon.ce okulary – bardzo zabawny (przynajmniej dla Tadeusza i dla obserwatorów, bo dla neon.ki już niekoniecznie). W sumie piętnaście stacji minęło błyskawicznie i po chwili zbieraliśmy się już do wyjścia.\nSpacer ze stacji również plasował się wysoko w hierarchii momentów zlotowych według ku3y, głównie za sprawą motywu telefonów wykorzystywanych jako latarki. Tego też nie było mi dane doświadczyć – godzina była mimo wszystko zbyt wczesna i dodatkowe oświetlenie nie było jeszcze potrzebne, aczkolwiek lekko szaro zdążyło się już zrobić, a wraz z wieczorem zawitał lekki chłód. Przez chwilę zastanawiałem się nawet nad wyjęciem kurtki z plecaka, jej wygrzebanie wymagałoby jednak pewnego wysiłku, a dystans dzielący stację od ośrodka był na tyle krótki, że nie udało mi się porządnie zmarznąć. Można byłoby skrócić ten dystans jeszcze bardziej i to z obu stron: z jednej – gdyby o istnieniu alternatywnego zejścia na przeciwnym końcu peronu (podobno da się z niego skorzystać, nawet kiedy prowadzi się wózek!) ku3a i neon.ka przypomnieli sobie, zanim zdążyliśmy go opuścić trasą klasyczną; z drugiej – gdyby furtka pozwalająca wejść do Śródborowianki od tyłu była otwarta. W sumie nawet nie wiemy, czy na pewno nie była – nikt z nas nie przejawił chęci, by to sprawdzić, wszyscy jednomyślnie zdecydowali się wykonać rundę honorową przez bramę główną.\nNiemiłej niespodzianki nie było, drzwi Małego Białego Domku nie okazały się zamknięte na głucho – LLucky czekał już na nas z otwartymi ramionami i sprzętem w pełni przygotowanym do odbioru fal radiowych (a także paru innych zadań). Długość włosów LLucky’ego nieco się od poprzedniego zlotu zwiększyła, ponieważ jednak u wspomnianego już kajmana i niewspominanego jeszcze jollyrogera72 zaszły zmiany dokładnie przeciwne, średnia długość włosów kolejny już raz spadła, wpisując się w stałą tendencję, nieuchronnie zmierzającą do przykrego finału. Skoro zaś mowa o jollrogerze72 – dotarł on do Śródborowa, tak jak zapowiedział: pociągiem odjeżdżającym godzinę wcześniej, przy czym – czego już nie zapowiedział – przesiadł się do niego dopiero na Dworcu Wschodnim, przez co, choć byłem już na Śródmieściu o odpowiedniej porze, nie mogłem go zobaczyć. Co ciekawe (zamiast niemiłej niespodzianki pojawiła się miła) – nie dotarł do Śródborowa sam. Na facebookowym profilu fanów Listy wypatrzył pewną osobę, która jako miejsce zamieszkania miała wpisane „Śródborów”, zaprosił ją więc do nas (w końcu trzeba jakoś próbować walczyć z konkurencją, nawet jeżeli jest to walka skazana na niepowodzenie) i oto pojawiła się – miała na imię Weronika i została z nami przez większą część dzisiejszego wieczoru.\nPonieważ do godziny W pozostała jeszcze chwila, można ją było wykorzystać na rozlokowanie się po pokojach. Jeden został już zawczasu zamówiony przez obie Marty i Tadeusza. Drugi dwuosobowy – ów apartament z dwiema łazienkami, w którym przypadkiem znalazłem się poprzednio i do którego teraz, mimo zwiększonego obłożenia, nadal wstawiono tylko dwa łóżka (!) – zgodnie z sugestią LLucky’ego został przeznaczony dla Yacego i Martyrki. W związku z tym pozostałe trzy pokoje miały dostać obsadę wyłącznie męską, co ułatwiało kwestie logistyczne (choć przyznam, że wolałbym je mieć nieco utrudnione, a żeby w zamian były z nami haszka i uzi…). Mnie przypadł w udziale największy – pięcioosobowy, choć ostatecznie zostały w nim tylko cztery osoby, z czego dwie miały dojechać dopiero w następnym rzucie, na razie więc rozgościłem się w nim sam z falcoeagle’em. Korzystając przy tym z okazji, że ma kto zamiast mnie opiekować się kluczem, czym prędzej się go pozbyłem i nie miałem z nim kontaktu fizycznego do końca zlotu (z jednym małym wyjątkiem – kiedy w końcu, po czasie nieco dłuższym, niż należałoby się spodziewać, pojawili się spóźnialscy, wziąłem klucz od Marcina i przekazałem Dekodiemu). W ogóle jednak kwestia klucza nie była tym razem traktowana z przesadną uwagą – Marcin nie miał nic przeciwko temu, żeby przez jakiś czas nasz pokój pozostał otwarty. Za bardzo przeciwko temu nie protestowałem – w końcu to on miał w bagażu laptop…\nPost autor: kajman » ndz lis 09, 2014 9:17 am\nwwas pisze: ku3a wspominał kiedyś, że podróż pociągiem jest dla niego jednym z najprzyjemniejszych momentów zlotu\nTylko że najczęściej ta podróż pociągiem odbywała się w znacznie późniejszych godzinach, przez co warunki do wszystkiego były znacznie lepsze.\nwwas pisze: miały być słynne dowcipy kajmana powtarzane po raz piąty i za każdym razem tak samo śmieszne\nŚmieszne są nie same dowcipy tylko opowiadający je kajman.\nwwas pisze: o istnieniu alternatywnego zejścia na przeciwnym końcu peronu\nTradycyjna trasa jest tradycyjna i cieszy mnie, że nie wybraliśmy alternatywnej.\nwwas pisze: nieuchronnie zmierzającą do przykrego finału\nNa wiosennym u mnie się odwróci.\nwwas pisze: miała na imię Weronika i została z nami przez większą część dzisiejszego wieczoru\nSzkoda jednak, że nie pojawiła się po raz kolejny.\nPost autor: ku3a » ndz lis 09, 2014 11:17 am\nwwas pisze: średnia długość włosów kolejny już raz spadła, wpisując się w stałą tendencję, nieuchronnie zmierzającą do przykrego finału\nkajman pisze: Śmieszne są nie same dowcipy tylko opowiadający je kajman.\noczywiście w jak najlepszym tych słów znaczeniu .\nPost autor: TomaszBr » ndz lis 09, 2014 12:46 pm\nwwas pisze: istnieniu alternatywnego zejścia na przeciwnym końcu peronu\nbyłem naprawdę zdziwiony, że idąc zarówno w stronę Śródborowianki, jak i w niedzielę z powrotem, zlotowicze nie wiedzieli o jego istnieniu. czyżbym tylko ja odkrył to tajemne przejście?\nwwas pisze: gdyby furtka pozwalająca wejść do Śródborowianki od tyłu była otwarta. W sumie nawet nie wiemy, czy na pewno nie była – nikt z nas nie przejawił chęci, by to sprawdzić\ni dobrze, bo około 19:30 była na pewno zamknięta, sprawdzone empirycznie\nPost autor: jollyroger72 » ndz lis 09, 2014 1:25 pm\nwwas pisze: Skoro zaś mowa o jollrogerze72 – dotarł on do Śródborowa, tak jak zapowiedział: pociągiem odjeżdżającym godzinę wcześniej, przy czym – czego już nie zapowiedział – przesiadł się do niego dopiero na Dworcu Wschodnim, przez co, choć byłem już na Śródmieściu o odpowiedniej porze, nie mogłem go zobaczyć.\nUściślając - pociągiem odjeżdżającym półtorej godziny wcześniej, czyli z dworca W-wa Wsch. o godz. 16.18. Pomysł przesiadki na tymże dworcu zrodził się niemal w ostatniej chwili - z mojego lenistwa. Wysiadając na Centralnym musiałbym trochę "pospacerować", by dotrzeć do Śródmieścia. Na Wschodniej ten spacer był znacznie krótszy - wystarczyło przejść z peronu na peron\nTomaszBr pisze: byłem naprawdę zdziwiony, że idąc zarówno w stronę Śródborowianki, jak i w niedzielę z powrotem, zlotowicze nie wiedzieli o jego istnieniu. czyżbym tylko ja odkrył to tajemne przejście?\nBynajmniej. Korzystamy z niego z djjack'iem przynajmniej od trzech zlotów\nTomaszBr pisze: i dobrze, bo około 19:30 była na pewno zamknięta, sprawdzone empirycznie\nAle o 17.10 była otwarta. Weronika i ja tamtędy weszliśmy.\nPost autor: TomaszBr » ndz lis 09, 2014 2:14 pm\njollyroger72 pisze: Bynajmniej. Korzystamy z niego z djjack'iem przynajmniej od trzech zlotów\nfakt cóż, z moją pamięcią nie jest najlepiej, jak widać. w każdym razie na pewno to przejście pokazywałem Dekodiemu\nPost autor: wwas » wt lis 11, 2014 6:50 pm\nOd poprzedniego razu wystrój sali zmienił się dość nieznacznie – zgodnie z sugestią z poprzedniej relacji granatowe obrusy zdjęto i ułożono w stosik w kącie, wskutek czego stoły dumnie prezentowały swój naturalny kolor sklejki. Oprócz tego zniknęły obecne wcześniej dodatkowe potencjalne dostawki, dzięki czemu ścianę plastikowych skrzynek, o którą były poprzednio oparte, można było podziwiać w całej okazałości, a nawet próbować identyfikować pochowane do skrzynek książki. Czajnik dyskretnie czekał już na swoim miejscu na stoliku pod oknem (a więc poranna ekspedycja mająca na celu jego zdobycie nie była już potrzebna), zupełnie zaś niepotrzebny telewizor odsunął się taktownie w kąt, by zrobić na środku większą przestrzeń, którą można było później wykorzystać na kalambury, a przy okazji wyeksponować wiszące powyżej dostojne poroże. Kaloryfer co prawda nie zmienił od ostatniego zlotu położenia, ale co mnie pozytywnie zaskoczyło, temperaturę już tak – wzięcie dodatkowego swetra okazało się zupełnie niepotrzebne.\nMoją uwagę zwrócił jeszcze jeden element, który co prawda poprzednio musiał już tu chyba być, bo jednak filary podpierające sufit nie pojawiają się ot tak sobie (chyba że stan budynku aż tak się ostatnio pogorszył, że zachodziła obawa, że bez dodatkowego podparcia strop może nie wytrzymać), ale jednak zupełnie nie rzucił mi się w oczy. Teraz dzielił optycznie salę na dwie części – podczas kalamburów ci siedzący za nim wydawali się nieco odizolowani.\nZanim mogliśmy w pełni oddać się wrażeniom słuchowym, do spełnienia pozostał jeszcze jeden obowiązek – zapisanie swojego nicka przy wybranym smaku pizzy. U mnie sprawa była prosta – pozostałem wierny swojemu wyborowi z poprzedniego zlotu (oczywiście wszyscy pamiętają z poprzedniej relacji) i w efekcie znalazłem się w parze z ku3ą (który, również podobnie jak poprzednio, na tę wyjątkową okazję zdecydował się złagodzić nieco swoje rygory dietetyczne). Trochę zdziwił mnie brak na liście kajmana, ale ponieważ ten miał być w parze z LLuckym, stwierdziłem, że na pewno trzymają rękę na pulsie i nie niepokoiłem ich.\nPo kilku nieudanych próbach, kiedy LLucky włączał radio tylko po to, żeby słysząc odgłos reklamy, natychmiast je z odrazą wyłączyć, w końcu usłyszeliśmy znajomy głos. Choć może „usłyszeliśmy” to określenie trochę na wyrost. Dźwięki płynące z głośników dość dokładnie mieszały się z panującym wokół ogólnym gwarem. Cóż, wymiana opinii drogą ustną jest ważnym elementem zlotów, przy którym nawet słuchanie schodzi na drugi plan. Tak przeważnie dzieje się podczas wizyt na Myśliwieckiej, gdzie nawet nierzadko zdarza mi się nie wiedzieć, które miejsce jest w danym momencie emitowane. Tam jednak w śledzeniu notowania pomagają hojnie rozdawane rozpiski, tutaj ci z nas, którzy mimo wszystko starali się być na bieżąco z notowaniem (i wiedzieć, jakich wyników spodziewać się w Znawcy), mieli utrudnione zadanie. jollyroger72 wahał się nawet przez chwilę, czy nie odpuścić i notatek w zeszycie nie uzupełnić później w bardziej sprzyjających okolicznościach. Ostatecznie jednak przyzwyczajenie i poczucie obowiązku wzięły górę – następne trzy godziny spędził pracowicie pochylony nad zeszytem, z uchem przyklejonym do głośnika.\nJeżeli chodzi o mnie, najchętniej słucham listy, chodząc (co prawda ostatnio, ponieważ piątek jest dniem, w którym zmęczenie pracą daje o sobie znać najsilniej z całego tygodnia, coraz częściej również leżąc, ale zlotów to jeszcze nie dotyczy), trudno by mi było przyjąć pozycję jollyrogera72. Mogłem jedynie liczyć na urywki dźwięków, którym mimo wszystko udawało się jakoś dotrzeć do moich uszu. O ile fragmenty głosowe między piosenkami dość dokładnie rozmywały się w jedną wielką plamę (przez co nie mogłem rozpoznać ani zapowiedzi ani gości zaproszonych z okazji listy wyjazdowej w Krakowie – trochę żałuję, zwłaszcza że jeden z nich miał pewne związki z moją rodziną…), o tyle duża część utworów zawiera w sobie charakterystyczny motyw, który pozwala je w łatwy sposób zidentyfikować nawet w niesprzyjających warunkach. Nieco gorzej było, kiedy trafił się utwór, który akurat takiego motywu nie ma – problem z rozpoznaniem Nicka Cave’a próbowałem rozwiązać najpierw pytając falcoeagle’a, który jednak nie potrafił mi pomóc (potrafił co prawda powiązać dźwięki z głośnika z konkretną linią melodyczną, ale z tytułem ani wykonawcą już nie) pozostała tylko metoda eliminacji, czego jeszcze nie było. Osobny problem stanowiły nowości – to, która z nich to Happysad, a która Coldplay, rozpoznałem tylko po reakcji ku3y.\nByć może pewne trudności podczas słuchania listy wynikały u mnie stąd, że niemal zawsze poza zlotami słucham jej sam, a rozmowy podczas jej trwania są u mnie niemal niespotykane (mój współlokator taktownie stara mi się w tym czasie nie przeszkadzać). Nie wiem, jak wygląda to u innych zlotowiczów (można by było zrobić jakieś statystyki), ale podejrzewam, że mogę być w mniejszości. Dla tych, którzy zazwyczaj łączą słuchanie z pogłębianiem więzi rodzinnych, takie rozmowy są zapewne czymś zupełnie naturalnym, dzięki czemu w sytuacjach takich jak ta nie czują dyskomfortu. Na szczęście mój dyskomfort nie był jeszcze największy z możliwych – w pewnym momencie zaobserwowałem, jak LLucky, odsunąwszy się w jeden najdalszych punktów domku, w jedno ucho wcisnął palec, drugie przyłożył jak najmocniej do telefonu i w tej pozycji próbował porozumieć się z pizzerią.\nW chwilach wolnych od tego typu wyzwań, LLucky, z pomocą atram842, zajmował się wprowadzaniem poszczególnych typów do formularza Znawcy. Zajęcie było może trochę żmudne, za to nieoczekiwanie udało mu się nadać pewną formę wizualną – dzięki podłączonemu rzutnikowi, który sprawiał, że wszystkie wyliczenia natychmiast pokazywały się na ścianie (pod porożem), gdzie można je było doskonale zobaczyć z każdego miejsca sali. Tak było do momentu, gdy rzutnikiem zainteresował się Tadeusz – czarne kółko ze światełkiem w środku wyglądało bardzo pociągająco. Żeby nie narażać na uszczerbek ani mienia należącego do budżetu państwa, ani tym bardziej wzroku najmłodszego zlotowicza, trzeba było z żalem podjąć bolesną decyzję o rezygnacji z efektów wizualnych.\nPost autor: jollyroger72 » wt lis 11, 2014 8:07 pm\nwwas pisze: Czajnik dyskretnie czekał już na swoim miejscu na stoliku pod oknem (a więc poranna ekspedycja mająca na celu jego zdobycie nie była już potrzebna)\nAle była ekspedycja popołudniowa. Przed Waszym przybyciem\nwwas pisze: Być może pewne trudności podczas słuchania listy wynikały u mnie stąd, że niemal zawsze poza zlotami słucham jej sam, a rozmowy podczas jej trwania są u mnie niemal niespotykane (mój współlokator taktownie stara mi się w tym czasie nie przeszkadzać). Nie wiem, jak wygląda to u innych zlotowiczów (można by było zrobić jakieś statystyki), ale podejrzewam, że mogę być w mniejszości.\nW piątki pomiędzy 19 a 22 nie ma mnie dla nikogo. Nie odbieram telefonu i czasami muszę wypraszać z pokoju bratanka, gdy próbuje mi "nawijać makaron na uszy"\nTak więc nie jesteś osamotniony w swym nawyku.\nPost autor: bobby-x » wt lis 11, 2014 8:10 pm\njollyroger72 pisze: W piątki pomiędzy 19 a 22 nie ma mnie dla nikogo.\nPanie doktorze co to oznacza? "Całe życie z wariatami?"\nPost autor: kajman » śr lis 12, 2014 12:03 am\nJa słucham w słuchawkach, więc przeszkodzić mi jest dosyć trudno. A do tego syn wie, że raczej ciężko się wtedy ze mną porozumieć.\nPost autor: tadzio3 » śr lis 12, 2014 12:43 pm\nJak tak czytam całą relację, to zastanawiam się wwasie, jak Ci się udaje to wszystko zapamiętać? Te szczegóły, które po części pamiętam, ale po takim czasie wiele umknęło. Nie widziałem byś robił notatki by zapamiętać co się dokładnie przez cały czas działo\nPost autor: bobby-x » czw lis 13, 2014 12:18 am\nPrzecież to robocop jest, nie widziałeś w kącikach oczu błysków, widać pod pewnym kątem dobrego oświetlenia takie mini kamerki.\nPost autor: wwas » sob lis 15, 2014 1:57 am\nNiestety, ja dla odmiany dziwię się ostatnio, jak wielu rzeczy ze zlotu nie pamiętam...\nW dodatku z tego, co pamiętam, duża część jest z punktu widzenia relacji zupełnie bezużyteczna...\nPod względem innowacji konkursy zlotowe przeżywają ostatnio nie najlepszy okres. Pierwszy raz w historii zlotów (przynajmniej od czasu kiedy zacząłem w nich uczestniczyć, chociaż nie sądzę, żeby wcześniej coś takiego mogło się kiedyś zdarzyć), nie pojawiła się wśród nich żadna nowość – od momentu, gdy tylko umilkły ostatnie dźwięki Listy (a nawet wcześniej – hurtowe pozdrowienia wyemitowane po miejscu pierwszym nie cieszyły się zbyt wielkim zainteresowaniem z naszej strony, zwłaszcza że nasi przedstawiciele w Krakowie jakoś nie zdołali się do nich dopchać), a wszyscy oprócz LLucky’ego i kajmana nasycili się pizzą, aż po późne godziny nocne z soboty na niedzielę, wszystko było powtórzeniem pomysłów wykorzystanych podczas zlotu poprzedniego, ewentualnie z drobnymi tylko modyfikacjami. Ponieważ jednak wszystkie te pomysły były bardzo dobre, nikt specjalnie z tego powodu nie narzekał.\nPierwsza spośród wspomnianych drobnych modyfikacji dotyczyła stroju. Od Helen dostaliśmy w prezencie paczkę opasek na głowę – każda była ozdobiona na czubku ni to kokardą ni to uszami mającymi po jednej stronie kolor szary, po drugiej – różowy. ku3a postarał się, żeby nikt przypadkiem nie został tego wieczoru bez opaski, a odpowiednie połączenie autorytetu i stanowczości sprawiło, że sama myśl o wzgardzeniu prezentem wydawała się niedorzeczna. Na wzięciu się zresztą nie skończyło – dalsze losy opasek były podczas zlotu pilnie śledzone. Kiedy ja zostawiłem swoją na parapecie w nadziei, że może pozostanie tam niezauważona, natychmiast ruszyło śledztwo mające na celu ustalenie jej właściciela.\nKiedy więc już wszyscy przyozdobili sobie głowy, można było zaczynać z pierwszym konkursem, czyli czwartej już edycji odgadywania utworu na podstawie jego najwcześniejszej wersji. Tym razem zlotowej inicjacji poddani zostali Aro i tadzio3. Ponieważ ten ostatni zadeklarował się dopiero w ostatniej chwili, kajman nie zdążył przygotować dla niego całkiem nowego zestawu – tadzio3 wcielił się więc w adamerię, dzięki czemu ponownie mogliśmy sobie przypomnieć, czyim coverem był „Syn miasta” zespołu T.Love, a także usłyszeć jedyny w zestawach kajmana przypadek, gdy artysta umieszczający swoją wersję na Liście był też członkiem zespołu wykonującego oryginał (chodziło o Lecha Janerkę i „Słonia”). Weronika, jako osoba niezwiązana bezpośrednio z forum, skorzystała z przyznawanej w takich sytuacjach możliwości wymigania się. kajman nie nalegał, odwrócił się za to w stronę falcoeagle’a. Ten zauważył jednak, że podczas jego ostatniego pobytu na zlocie, półtora roku temu, ten konkurs był już rozgrywany (kto by pomyślał, że to już tyle czasu...) i nie udało mu się wówczas uniknąć swojej kolejki.\nWydawało się, że możemy przejść do następnego punktu programu, kiedy niespodziewanie LLucky zwrócił uwagę, że jest wśród nas jeszcze jedna osoba, która swojego testu nie przechodziła, a mianowicie jest to... kajman. Usłyszawszy to, kajman zaczął się opierać (zupełnie jak większość pozostałych osób przed swoją inicjacją), jednak po doświadczeniach w negocjowaniu z kierowniczką Śródborowianki, poradzenie sobie z jego protestami, nie było dla LLucky’ego specjalnie trudne. Podobnie jak zwykle kajman, swoje cztery fragmenty poprzedził rozgrzewką, podobnie jak wówczas rozgrzewka była dużo gorsza od tego, co miało nastąpić po niej, z tym że tym razem określenie „gorsza” nie dotyczyło poziomu trudności, lecz tylko opinii kajmana o utworze – usłyszeliśmy fragment oryginalnej wersji... „Metalowców”. Przy pozostałych utworach LLucky zadbał, żeby pytania były godne przeciwnika, dzięki czemu kajman jako pierwszy osiągnął wynik gorszy niż swego czasu ja. Jako jedyny utwór udało się jeszcze (chociaż też potrzebny był dodatkowy czas) zidentyfikować „The Book of Love” Petera Gabriela, natomiast szczytem perfidii ze strony LLucky’ego było zaprezentowanie utworu, który twórczo wykorzystał Wojtek Mazolewski.\nGorycz porażki odbił sobie kajman w następnym konkursie – ćwiczonym dopiero po raz trzeci rozpoznawaniem utworów po sąsiadach na płycie. Usłyszawszy zasady, Aro zapytał jeszcze, czy obowiązuje nas kolejność z płyty, czy z Wikipedii, ponieważ nie zawsze są one ze sobą zgodne. Zamiast odpowiedzi, kajman zademonstrował przykład – puścił dwa fragmenty utworów z ostatniej płyty Anity Lipnickiej, co zdradziło, że jednak chodzi o kolejność z Wikipedii, ponieważ tymi dwoma utworami były pierwszy i... ostatni, co do którego kajman upierał się jeszcze, że jest na płycie jako trzeci, pomiędzy nimi zaś znajduje się „Hen, hen” (po paru minutach zdołałem sobie przypomnieć, że prawdziwym numerem 3 na płycie jest „Kiedy na mnie nie patrzysz”).\nProces podziału na drużyny przebiegł dość szybko i bez większych zawirowań. Ze swojej drużyny najbardziej był zadowolony Aro – towarzystwo Martyrki z prawej strony i Weroniki z lewej może niekoniecznie gwarantowało automatycznie zwycięstwo, ale dobre samopoczucie przez cały czas trwania konkursu – zdecydowanie. Jednak pierwszą osobą, która została wybrana niespodziewanie byłem ja – jollyroger72 ma widocznie sentyment do naszej rozgrywki finałowej 2 zloty temu, mimo osiągniętego wówczas wyniku...\nZanim zaczęliśmy, kajman zaproponował jedną innowację – mianowicie, zgadywanie dodatkowo numerów utworów na płycie. Została przyjęta wymowną ciszą. Dla odmiany ta zaproponowana przez LLucky’ego została przyjęta od razu – ponieważ poprzednio pewnym problemem było pilnowanie kolejności zgłoszeń, teraz każda drużyna oprócz podniesienia ręki musiała krzyknąć swój numer kolejny. Nie zawsze się to potem sprawdzało – zgłaszając się, często miałem wątpliwości, czy ktoś przed nami zdążył już zawołać: „trzeci”, czy też ten numer miał przypaść dopiero nam, od czasu do czasu słyszało się więc okrzyk: „następni”, jednak i tak w porównaniu z poprzednimi rozgrywkami bałagan był nieporównanie mniejszy.\nNastępną niecałą godzinę (bo tyle mniej więcej trwało odtworzenie dwunastu par fragmentów) można streścić w dwóch słowach: kompletna katastrofa. Już przy pierwszej zagadce doszło do kompromitacji – co prawda Artur Rojek to nie Amy Winehouse i udało mi się poznać go po głosie, kiedy tylko zabrzmiał w głośnikach (wcześniej, ku mojemu zdziwieniu, jeszcze raz odezwała się na chwilę Anita Lipnicka, okazało się jednak, że to tylko kajman ma drobny problem techniczny z laptopem LLucky’ego), udało mi się nawet dojść, że szukanym utworem nie jest ani „Beksa” ani „Syreny”, kiedy jednak próbowałem sobie przypomnieć tytuł dzisiejszego debiutanta z miejsca 2, ogarnęło mnie nagłe zaćmienie. Cóż, każdemu może się zdarzyć, ale dlaczego takie samo zaćmienie musiało też ogarnąć jollyrogera72 i falcoeagle’a?\nPóźniej było już tylko gorzej – kolejne zaćmienie przy tytule ostatniego utworu Motörhead – ja i jollyroger72 wiedzieliśmy, że jest w nim „woman” i „blues”, ale kiedy próbowaliśmy to połączyć nieustannie wychodziło nam „Blues Pills – High Class Woman” (w sumie, kto to widział wpuszczać jednocześnie na Listę dwie grzałki o tak podobnych tytułach?), potem wzięcie Gaby Kulki za Kate Bush i nie pamiętam już nawet kogo za Florence, a w końcu rozpoznanie najnowszej płyty Archive dobre pół minuty po pozostałych drużynach, mimo że w ostatnim czasie słuchałem jej do znudzenia. W dodatku innowacja z krzyczeniem nie za bardzo przypadła do gustu jollyrogerowi72, przez co raz czy dwa zdarzyło mu się siedzieć milcząco z uniesioną ręką, podczas gdy inne drużyny kolejno nas wyprzedzały. Co prawda jakoś udało się nie zająć ostatniego miejsca, ale różnice w końcówce były na tyle niewielkie, że naprawdę nie było się czym chwalić. Ogromu klęski dopełniało to, że zwycięska drużyna – ku3a i TomaszBr, siedziała tuż koło nas, po przeciwnej stronie stołu i ich wszystkie poprawne odpowiedzi docierały do nas w pierwszej kolejności.\nPost autor: jollyroger72 » sob lis 15, 2014 2:21 am\nwwas pisze: Ogromu klęski dopełniało to, że zwycięska drużyna – ku3a i TomaszBr, siedziała tuż koło nas, po przeciwnej stronie stołu i ich wszystkie poprawne odpowiedzi docierały do nas w pierwszej kolejności.\nAle graliśmy fair i nie podsłuchiwaliśmy ich\nPost autor: wwas » sob lis 15, 2014 12:18 pm\nPisząc o "docieraniu" miałem jednak na myśli trochę co innego Cóż, trzeba uważać, żeby pisać w sposób precyzyjny. Nie będę już jednak poprawiał tego fragmentu - nieco dalej opiszę to trochę bardziej szczegółowo i wtedy powinno być jasne, o co mi chodziło\nPost autor: TomaszBr » sob lis 15, 2014 12:27 pm\nwwas pisze: nieco dalej opiszę to trochę bardziej szczegółowo\nwwas pisze: Kiedy więc już wszyscy przyozdobili sobie głowy\no przepraszam, ja i Kuba jako jedyni oparliśmy się wszechobecnej modzie\nwwas pisze: każda była ozdobiona na czubku ni to kokardą ni to uszami mającymi po jednej stronie kolor szary, po drugiej – różowy\ndobrze pamiętam, że Dekodi tę dwukolorowość wykorzystał do wersji "gender"?


Efektywne Potrawy - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: efektywne potrawy\nIdealnie zblendowane potrawy z Philips\n...technologia wykorzystująca trójkątny kształt ostrzy, aby stworzyć optymalny przepływ miksowanej zupy i umożliwić efektywne i szybsze blendowanie. Z dzbankiem blendera o pojemności 0,5l możesz łatwo odmierzyć...\nZima to czas wieczorów przy grzanym winie, aromatycznych kąpieli i wielu godzin spędzonych przy kominku. To także okres, w którym chętniej sięga się po kuszące słodkości i przygotowuje sycące potrawy. Wraz z nadejściem wiosny, warto jednak pomyśleć o tym, jak wrócić do formy i zadbać o swoją kondycję. Oprócz odpowiedniego treningu, duże znaczenie ma dieta, która choć pełna wyrzeczeń, może być nie...\n...przyjaciół nie potwierdzają natomiast przekonania, że koty preferują potrawy szczególnie bogate w białko. Okazuje się, że starszym kotom nadmiar białka może nawet szkodzić.\nCzy wiesz, że możesz wybierać potrawy, które lubisz, a odchudzanie może stać się przyjemnością? Specjaliści zadbają, aby dieta była w pełni zbilansowana i dostosowana do indywidualnych potrzeb twojego(...) odżywczych. Do wyboru masz: potrawy do przygotowania, półprodukty (np. mrożonki, fixy), dania restauracyjne oraz inne, własne pomysły. Każdy przepis możesz wyskalować na dowolną ilość osób. Dzięki temu...\n...właśnie od jakości spożywanych posiłków. Jeżeli unikamy cukrów prostych, unikamy wyrzutów insuliny, które sprawiają, że tracimy energię i jesteśmy senni. Tłuste potrawy wzbudzają w nas natomiast uczucie(...) kieszeń! Ze Smacznie Dopasowaną dieta nie musi wcale być droga ani pełna wyrzeczeń. Potrawy mogą być jednocześnie tanie, bardzo smaczne i przede wszystkim zdrowe! A że o zdrowie wraz...\n...wysiłku. W ten sposób pozbywamy się nadmiaru ciepła wytwarzanego przez organizm. Jednak przyczyny pocenia się mogą być zupełnie niezwiązane z temperaturą. To np. pikantne potrawy: pobudzają te same(...), bo ich organizm wymaga efektywnego chłodzenia. Dużo pocą się też palacze, gdyż nikotyna działa jak acetylocholina, a ta, poza przyspieszaniem tętna i podnoszeniem ciśnienia krwi, pobudza gruczoły...\nKoniec z białym osadem w czajniku\n..., ale kup filtr do wody. W łatwy sposób pozbędziesz się i nalotu, i smaku. Nawet, jeśli uważasz, że gotowanie na twardej wodzie nie wpływa na potrawy, zapytaj o zdanie domowników. Może okazać się, że...\n...nieco bardziej toporne. Nie masz apetytu na mięso? Wręcz cię od niego odrzuca? Uważaj: mięsowstręt może być jednym z wczesnych objawów raka żołądka. Jeśli często jadasz potrawy peklowane, wędzone...\n5 zasad zdrowego ruchu\n...wysiłkiem też nie jest dobrym pomysłem. Potrawy spożyte bezpośrednio przed treningiem zwiększą poziom insuliny, co może spowodować hipoglikemię (szybki spadek poziomu cukru we krwi) i szybkie zmęczenie...\nduszone pieczarki z cebulą i czosnkiem\nkrem do robienia dekoracji na ciasta\nfilet indyk najlepsze\nmasa truskawkowa do rurek\nsalatka z wedzony lososiem\ntiramisu z truskawkami bez kawy\ndanie z makaronem i selerem\ncukinia z chili\nroladki z indyka z farszem z pietruszki\nkuchnia niemiecka zupy\nprzygotowanie wątróbki drobiowej\nryż z tuńczykiem na obiad\npyszne 2 brownie


"Bochniae Bene Meritus". - Bochniacy\nBurmistrz Bogdan Kosturkiewicz uhonorował tytułem „Bochniae Bene Meritus” nasze stowarzyszenie. Podczas poniedziałkowego Spotkania Noworocznego w Komorze Ważyn bocheńskiej kopalni soli nagrodę odebrał prezes Zarządu Główniego – Stanisław Kobiela. A oto, co między innymi napisano w dyplomie:\n„Stowarzyszenie to jest jedną z najstarszych organizacji działających w mieście. Zostało założone 28 lutego 1935 roku w Warszawie. Od ponad 70 lat w znaczący sposób wpływa na rozwój i promocję Bochni i Ziemi Bocheńskiej, kształtując jej kulturę i pielęgnując tradycję.”\nPrevPoprzedniOświadczenie w sprawie pomysłu przeniesienia pomnika gen. Leopolda Okulickiego.\nNastępnyOpłatek „u Bochniaków”Następny


Lekarz onkolog - czym się zajmuje?- Zdrowie w pracy\nKiedy warto wybrać się do onkologa?\nXenia Kruszewska, 7 lutego 2020\nNowotwór jest jedną z najgroźniejszych chorób dotykających współczesnych społeczeństw i jest drugą przyczyną zgonów w Polsce. W poniższym tekście wyjaśniamy zatem kiedy należy udać się do onkologa.\nCo to jest onkologia?\nOnkologia zajmuje się poznawaniem przyczyn powstawania chorób nowotworowych. Skupia się na zapobieganiu i rozpoznawaniu schorzeń oraz leczeniu chorych na raka.\nLekarz onkolog – czym się zajmuje?\nTak zwany „lekarz od nowotworów” zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem różnych schorzeń nowotworowych – od stanów przednowotworowych do inwazyjnych i ich powikłań. Onkolodzy przeprowadzają również badania profilaktyczne. Wśród specjalistów zaangażowanych w opiekę nad chorymi wyróżnia się onkologów klinicznych, radioterapeutów i chirurgów-onkologów.\nCzy do onkologa potrzebne jest skierowanie? – to pytanie często zadawane przez pacjentów. Onkolog to jeden z niewielu lekarzy specjalistów, do których można się dostać bez skierowania od lekarza pierwszego kontaktu. Szybka diagnostyka onkologiczna to podstawa w leczeniu tego typu schorzeń, dlatego, gdy występuje podejrzenie raka, należy niezwłocznie skorzystać z tej możliwości. Lekarz już podczas pierwszej wizyty, po przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem, może skierować go na podstawowe badania onkologiczne, których wyniki zdecydują o dalszych działaniach.\nKonsultacja onkologiczna to pierwszy etap leczenia dlatego tak istotne jest, aby przygotować odpowiednie pytania do onkologa, które pozwolą pacjentowi zrozumieć jak najlepiej swoją sytuację.\nMianem choroby onkologicznej określa się grupę około 100 schorzeń sklasyfikowanych w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Zmiany nowotworowe mogą pojawiać się w różnych narządach czy tkankach, dlatego tak ważne jest obserwowanie swojego ciała. Do zgłoszenia się do onkologa powinny skłonić takie objawy jak m.in.: narośl, znamiona i guzki, nietypowe wycieki z brodawek sutkowych oraz krwawienia z otworów ciała, krwioplucie, przewlekła gorączka, długotrwałe bóle czy drgawki.\nLekarz na podstawie zgłaszanych objawów może skierować chorego na dalsze badania mające potwierdzić lub wykluczyć wstępne rozpoznanie. Najważniejszym narzędziem na pierwszym etapie diagnozy są badania obrazowe i w zależności od wcześniejszych badań są to USG, rentgen, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. W celu potwierdzenia złośliwości zmian pobiera się fragment tkanki za pomocą biopsji i przeprowadza badanie histopatologiczne, czyli ocenę mikroskopową. Po postawieniu diagnozy pacjent otrzymuje informacje na temat opcji leczenia i razem ze specjalistami określany jest plan kompleksowego leczenia.\nProfilaktyka Onkologiczna + Walka Z Rakiem\nPracodawcy, którzy chcą zapewnić zatrudnionym pełna ochronę i profilaktykę zdrowotną, mogą skorzystać z Pracowniczych Programów Profilaktycznych SALTUS Ubezpieczenia, które umożliwiają objęcie pracowników kompleksową ochroną. W ramach wariantów Profilaktyka Onkologiczna + Walka Z Rakiem I i II każdy pacjent onkologiczny może liczyć na szybki dostęp do najlepszych specjalistów i badań. Pakiet onkologiczny zawiera wizyty u specjalistów takich dziedzin jak onkolog, ginekolog i urolog oraz wiele badań laboratoryjnych i diagnostycznych, w tym: USG, gastroskopia, badania krwi oraz markery nowotworowe.\nKrioterapia – na czym polega i kto powinien się nią zainteresować?\nTesty alergiczne skóry – którzy pracownicy powinni je wykonać?


Wysokie trampki męskie – buty inspirowane stylem Amerykańskim | Ombre\nWysokie trampki męskie – buty inspirowane stylem Amerykańskim\n2 października 2020\t W moda męska\nTagi: buty na jesień, trampki męskie, trampki za kostkę, wysokie trampki męskie\nWysokie trampki męskie zostały zainspirowane modą sportową. Były zaprojektowane na rzecz amerykańskich koszykarzy, aby zapewnić stabilność kostki podczas wyskoków. Te uniwersalne obuwie znajdzie wśród swoich miłośników – zwolenników streetwearowego stylu jak i światowej sławy kreatorów mody. Bez wątpienia stanowią jedno z najwygodniejszych butów męskich. To buty uniwersalne i nigdy nie wyjdą z mody dlatego warto posiadać je w swojej szafie. Co najważniejsze – trampki to obuwie wielosezonowe. Wybierz model odpowiedni dla siebie.\nWysokie trampki męskie występują w wielu kolorach, stylach i detalach. Bez wątpienia idealną bazą do tworzenia modnych zestawów są białe i czarne trampki. To klasyczna propozycja dla osób, które poszukują obuwia pasującego do wielu ubrań. Trampki w wyrazistym kolorze i niecodziennym fasonie to doskonałe rozwiązanie dla mężczyzn, którzy lubią się wyróżniać. Dzięki nim możesz stworzyć stylizacje nowoczesne i energiczne. Odważne kolory i fasony przyciągają wzrok. Niebanalny wzór wyróżnia z tłumu i pozostaje na długo w pamięci. Trampki to obuwie wielosezonowe dzięki czemu z powodzeniem dobierzesz model adekwatny do pory roku. Latem najlepiej sprawdzą się trampki z przewiewnej dzianiny. Natomiast wiosną i jesienią wybierz model wykonany z masywniejszych materiałów, które chronią stopę przed deszczem.\nTrampki męskie sneakersy T347 – khaki/granatowe do kupienia tutaj!\nWysokie tenisówki męskie w klasycznych stonowanych kolorach z powodzeniem zestawisz z jeansami, chinosami czy joggerami. Jeżeli jesteś zwolennikiem eleganckich stylizacji wybierz trampki skórzane, które doskonale wyglądają w zestawieniu z garniturem i nonszalancko rozpiętą koszulą. Trampki o sportowym charakterze sprawdzą się w zestawieniu z marynarką i chinosami lub klasycznymi jeansami. Zamiast marynarki możesz wybrać modną kurtkę bomberkę oraz T-shirt z nadrukiem i jesienny zestaw gotowy. Niezależnie od tego jaki styl preferujemy, trampki sprawdzą się podczas wypadu ze znajomymi lub podczas spotkania biznesowego do sportowej marynarki.\nTrampki męskie sneakersy T357 – szare do kupienia tutaj!\nTrampki męskie sneakersy T354 – granatowe do kupienia tutaj!\nZałóż trampki do bluzy z kapturem i denimowych spodni o prostych nogawkach do tego skórzana klasyczna ramoneska i Twoja stylizacja nabierze luzu. Takie zestawienie idealnie sprawdzi się na jesienny spacer.


KNF Team - Pre-kontrola\nZ Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika obowiązek poddania się kontroli ZUS, który może sprawdzić, czy płatnik dobrze wywiązuje się ze swoich zadań dotyczących ubezpieczeń społecznych. Kontrolowane są opracowywane wnioski o świadczenia emerytalno-rentowe i zaświadczenia dla celów ubezpieczeń społecznych. Dotyczy to również weryfikacji obliczania i opłacania składek, do których pobierania zobowiązany jest ZUS oraz zgłoszenie pracowników do ubezpieczeń.\nZakresy przedmiotowe kontroli ZUS i pre-kontroli są takie same. Podlegają jej:\nprawidłowość zawierania umów o pracę, umów zlecenia oraz umów o dzieło,


#69057 - Tytułem wstępu - noszę brodę. Dość długą, jakieś 10 cm\n14 października 2015, 11:38\t | Do ulubionych\nTytułem wstępu - noszę brodę. Dość długą, jakieś 10 cm poniżej linii podbródka. Ale żeby nie było - zadbana, wyczesana, ostrzyżona i takie tam. Do kompletu siwiejące, ale długie włosy - takie do łopatek - zawsze w sytuacjach oficjalnych spięte w kucyk, ewentualnie od wielkiego dzwonu zaplecione w warkocz francuski. Ot taki mój image. Do tego ciężkie buty (ale czarne i krótkie), czarne dżinsy, czarna jedwabna koszula (obowiązkowo ze stójką, bez kołnierzyka), czarna sportowa marynarka. Na to wszystko wojskowa kurtka, kontraktowa m 65. Tak lubię, tak mi jest wygodnie, w tym się dobrze czuję. Po tym przydługim (acz koniecznym) wstępie czas na opowieść właściwą.\nZnajoma mojej siostry, która jest rekruterką w jednej z agencji badania rynku, szukała bardzo dokładnie określonej grupy osób: 35-50 lat, własna firma, samochód, tankuje na stacji firmy X i nie ma na tej stacji programu lojalnościowego (karty, punkty, takie tam rzeczy).\nPo usłyszeniu tych wymagań, siostra zadzwoniła do mnie, czy może rzeczonej koleżance numer telefonu do mnie podać. OK, nie widzę przeszkód. Przez telefon zostałem dokładnie odpytany, umówiliśmy pasujący mi termin, żeby zajrzeć do nich na te badania.\nByło to akurat w Mordorze (Warszawa, ul. Domaniewska i okolice). Ponieważ byłem tam dwie godziny wcześniej na spotkaniu z klientem, które to spotkanie okazało się krótszym niż przewidywałem - stawiłem się na badania rynku jakąś godzinę wcześniej. Usiadłem sobie na miejscu tuż pod kontuarem, za którym kobietki prowadzące badania siedziały. Dostałem jakąś ankietę do wypełnienia, potem wyciągnąłem e-książkę i spokojnie sobie podczytuję.\nI teraz piekielność albo zabawność.\nSłyszę zza kontuaru szepty - "Ty, ale tego to nie możemy na badania wziąć, on wygląda jak kloszard, a film idzie do klienta".\nPo chwili wychodzi do mnie mocno spłoszona osoba płci pięknej i mówi mi, że dziękują, że przyjechałem, ale nie kwalifikuję się, bo moja firma nie zatrudnia więcej niż trzech pracowników. I oni w ogóle zapłacą mi za przyjazd, jeszcze dorzucą bon na coś tam, ale dziękują za moje uczestnictwo.\nOcena: 320\t(438)


Pokaz slajdów « Nie zapomnij » Szkoła Podstawowa w Wielkiej Wsi\nJadłospis 17 – 21 maja 2021 r. »\nW przeddzień Święta Polskiej Niezapominajki najmłodsi uczniowie wzięli udział w ciekawych zajęciach poświęconych polskiej przyrodzie. Do sali zawitała malutka niezapominajka,której wszyscy złożyli piękny ukłon. Dzieci poznały krótki rys historyczny tego święta,warunki życia rośliny, podziwiały kwiatuszki niezapominajki, następnie same wykonały papierowe kwiatki, z których została wykonana gra matematyczna. Dzieci wspólnie z wychowawczynią wymyśliły reguły gry- Start stanowiła jaskółka, która wypuściła niezapominajki zmierzające w stronę Mety -słońca. Gracze mieli za zadanie jak najszybciej dostać się do słońca. Po drodze napotykali różne trudności, niezapominajki dodające lub odejmujące punkty. Była również okazja do przeliczania, porównywania i określania odległości. Z papierowych kwiatów przedszkolaki układały labirynty i wzory według własnych pomysłów. Wszystkim bardzo podobało się dzisiejsze święto małego kwiatuszka, który niesie z sobą ważne przesłanie dla małych i dużych mieszkańców naszej ziemi.


Wiszące kolumny plan stołu przezroczysty pleksi (2394) - Sklep ślubny Venarti\n::Ślub i wesele Na wesele Plany stołów Plany z pleksi Wiszące kolumny Plan stołu przezroczysty pleksi\nWiszące kolumny Plan stołu przezroczysty pleksi\nPlan stołu to już element organizacji wesela, bez którego nawet nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie organizacji wesela. Dzięki niemu bowiem jesteśmy w stanie usprawnić zasiadanie gości przy stołach, a przy tym wydanie pierwszego posiłku, unikamy chaosu związanego z gorączkowym poszukiwaniem miejsca przy stole. To również ukłon w stronę gości, którzy bez problemu mogą odnaleźć przeznaczony sobie stolik i krzesło, wyraz szacunku do nich oraz troski o ich komfort i bezpieczeństwo.\nPlan stołu przezroczysty wykonany z pleksi, w formie wiszących kolumn, to jednak coś więcej, niż wyjątkowy element wspomagający organizację weselnej uroczystości. To również wspaniała ozdoba korespondująca z charakterem weselnej uroczystości, zachwycająca swoją delikatnością, subtelnością i niewymuszoną elegancją.\nIstnieje możliwość nadrukowania dowolnego nadruku z naszego sklepu


CSR nie jest zarezerwowany tylko dla dużych korporacji - Aktualności | EFL.pl\nCSR nie jest zarezerwowany tylko dla dużych korporacji\nMikro-, małe i średnie firmy podejmują działania z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu, choć najczęściej nie zdają sobie z tego sprawy – wynika z najnowszego raportu EFL „CSR w MŚP. Pod lupą”. Aż 71 proc. MŚP nie zna definicji terminu CSR, ale po zapoznaniu się z nią, 67 proc. przedsiębiorców deklaruje prowadzenie aktywności z tego obszaru. Najaktywniejsi są przedstawiciele branży HoReCa (83 proc.), najrzadziej działania CSR realizują firmy handlowe (55 proc.). Tylko 1 na 10 firm ma wyznaczony budżet na CSR, który w co trzeciej organizacji nie przekracza 100 tys. zł.\n– Duże firmy, takie jak nasza, dysponują możliwościami wsparcia często wykraczającymi poza polskie doświadczenia. Sądzę więc, że, jako „specjalista od MŚP”, EFL jest winien małym i średnim przedsiębiorcom wiedzę z zakresu CSR, do której podmiotom mniejszym, działającym lokalnie, bez powiązań transgranicznych, dotrzeć jest na pewno trudniej. A, jak pokazuje nasz najnowszy raport, społeczna odpowiedzialność biznesu nie jest zarezerwowana dla dużych korporacji i nie musi wiązać się ze znacznymi wydatkami. Większość przedsiębiorców reprezentujących sektor MŚP prowadzi działania na rzecz środowiska naturalnego, pracowników czy społeczności lokalnych, ale nie nazywa ich CSR-owymi. Intuicyjnie czuje ich wagę̨ i to jest bardzo optymistyczny przekaz. Co więcej, coraz częściej CSR-u nie traktują tylko jako kosztu, lecz uważają go za inwestycję. Zdają sobie sprawę z tego, że działania z obszaru społecznej odpowiedzialności biznesu przynoszą korzyści nie tylko beneficjentom, ale również̇ firmie. Budują lojalność i zaufanie klientów, zwiększają motywację i produktywność pracowników, podnoszą wartość marki – powiedział Radosław Woźniak, prezes zarządu EFL.\nZ raportu „CSR w MŚP. Pod lupą” wynika, że jedynie 24 proc. badanych przedsiębiorstw zadeklarowało znajomość terminu CSR,\n7 na 10 nie potrafi podać jego definicji. Wiedza na temat obszaru społecznej odpowiedzialności biznesu jest tym wyższa, im większa jest firma. Wśród mikrofirm „za pan brat” z definicją CSR jest tylko 17 proc. podmiotów, podczas gdy wśród średnich – 30 proc. Patrząc na obroty, ta tendencja jest widoczna jeszcze bardziej – tylko 15 proc. przedsiębiorstw o obrotach do 1 mln zł zna termin CSR, podczas gdy wśród firm z obrotami od 5 do 20 mln zł ten odsetek jest ponad dwa razy wyższy (34 proc.). Może to być związane z większą profesjonalizacją i wewnętrznym podziałem zadań w takich przedsiębiorstwach. Biorąc pod uwagę branże, najwyższy odsetek odnotowano wśród reprezentantów branży produkcyjnej (32 proc.) oraz transportowej (26 proc.), najmniejszy w budownictwie (17 proc.).\nDeklaratywny poziom wiedzy zmienia się, gdy przedsiębiorcy poznają definicję „CSR”. Wówczas aż 67 proc. ankietowanych deklaruje, że działa w myśl zasad CSR. Najaktywniejsi są przedstawiciele branży hotelarskiej i gastronomicznej (83 proc.) oraz transportowej (76 proc.). Natomiast najrzadziej działania CSR prowadzą firmy handlowe (55 proc.). Po bliższym poznaniu definicji CSR jego realizację deklaruje, podobnie jak to miało miejsce przy znajomości terminu, prawie dwa razy więcej firm o obrotach od 5 do 20 mln zł (84 proc.) niż firm z obrotami do 1 mln zł (44 proc.).\nMirella Panek-Owsiańska, była prezeska Forum Odpowiedzialnego Biznesu i konsultantka biznesowa, zwraca uwagę, że to, czy dana organizacja realizuje działania na rzecz społeczności lokalnej, konsumentów czy dostawców, zauważa dopiero w momencie przygotowywania raportu społecznego czy raportu zrównoważanego rozwoju.\n– Często w firmach prowadzi się dużo pozytywnych i pożytecznych aktywności, tylko nikt nie łączy ich z CSR-em, są to raczej rozproszone, pojedyncze aktywności, które mają miejsce w różnych działach. Weźmy pod lupę na przykład rzetelność kupiecką. Nikt w firmach MŚP – lub bardzo rzadko – nie łączy jej ze społeczną odpowiedzialnością biznesu, a przecież przy odpowiednim systemowym podejściu jest ważnym elementem odpowiedzialności – mówi Mirella Panek-Owsiańska.\nTylko 7 proc. mikro-, małych i średnich firm realizujących działania odpowiedzialnościowe ma strategię CSR. Jeśli uwzględnić CSR-owy komponent w ogólnej strategii firmy (10 proc.) czy jego umiejscowienie w okresowych planach (5 proc.), można przyjąć, że blisko co piąta firma (22 proc.) ma w tym zakresie jakikolwiek plan, formalizujący i strukturyzujący działania CSR. Zdecydowana większość przedsiębiorstw aktywnych w tym obszarze działa spontanicznie (68 proc.).\nPonad połowa mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw realizujących działania CSR nie ma na ten cel wyznaczonego budżetu (59 proc.).\n– Oznacza to, że środki, w miarę możliwości, są wygospodarowywane w zależności od potrzeb. W efekcie CSR może być jedną z pierwszych aktywności firmy, które zostaną zawieszone w okresach słabszej koniunktury. Brak konkretnego budżetu oznacza również ograniczenia czy niemożność stawiania konkretnych celów, a następnie weryfikacji ich osiągania. W tej sytuacji ocena skuteczności działań CSR dokonywana jest głównie po fakcie, co może sprzyjać racjonalizacji nie najlepszych posunięć – zwraca uwagę Justyna Gudowska-Pohling, Menadżer ds. badań w EFL.


O książkach i o filmach trochę - Blog popkulturka Star Rogue. Król złodziei - Książki, seriale, filmy, komiksy - Blog popkulturka\n"Odyssey One" Evana Currie to bardzo porywający cykl sf, którego główną osią fabularną jest walka z agresywną i potężną rasą. W formie spinoffu rozpoczyna nową historię.\nKategoria // Fantastyka 24/12/2015 czytany 1117 razy Autor // Sebastian Ocena: +4/6\nAkcja książki rozpoczyna się rok po wydarzeniach z czwartego tomu "Odyssey One". Ziemia powoli liże rany, ludzkość jednoczy się w obliczu zagrożenia ze strony potężnego i nieznanego wroga. To właśnie załoga nowego ziemskiego statku ma za zadanie zbadać możliwe zagrożenie ze strony, być może, jeszcze potężniejszej rasy niż Drasinowie.\nAż do otwarcia książki nie podejrzewałem, że będzie ona spinoffem "Odyssey One". Miłe zaskoczenie. Ale naprawdę spodziewałem się czegoś wtórnego, żerowania na popularności poprzedniej serii, która jak na razie jest w impasie. Kontynuacja przygód Westona i jego nowego statku wymaga przemyślenia osi fabularnej, dlatego przygody "Auto" są świetnym oderwaniem od tego problemu, a jednocześnie pozwalają zostać czytelnikowi dłużej w tym świecie.\nAutor oddaje do służby kompletnie nowy statek bez unowocześnień zaczerpniętych od zaawansowanej rasy prymusów. Na "Auto" nie ma ani grawitacji, czy zaawansowanego reaktora, a tym bardziej niszczącej broni, poza tym co ludzie zdążyli już opracować. Posiada za to charakterystyczny napęd tranzacyjny. Świetnie, jak poprzednio, opisuje wrażenia załogi przebywającej w całkowitym braku grawitacji. Dzięki długiemu doświadczeniu opisuje psychologiczne zachowania ludzi na obcej planecie i w starciu z nieziemską technologią czy niesprzyjającą florą, a także o prawach rządzących w kosmosie, ale w taki sposób, że noszą znamiona opowiastki na wieczór.\nCurrie ma już spore doświadczenie nie tylko w pisaniu sf, ale również w kreowaniu tego konkretnego świata, który okazał się sporym zaskoczeniem dla fanów i krytyków gatunku. Dlatego kibicuję mu z całego serca, gdyż prowadzenie dwóch serii jednocześnie to nie lada wyzwanie.\nEvan Currie, Król złodziei\nprzekład Małgorzata Koczańska, (tyt. oryg. King of Thieves)\nwydanie I, Warszawa 2015, stron 384\nStar Rogue Evan Currie Odyssey One Drageus Publishing House


DRUK CYFROWY - Glassdex\nStart > PŁYTKI SZKLANE>DRUK CYFROWY\nDRUK CYFROWY Jest 22 produktów.\nSzklane dekoracje to odpowiedź na rosnące zapotrzebowania klientów, którzy – mając do wyboru niezliczoną wręcz ilość dekoracji – chcą tych przykuwających wzrok i niepowtarzalnych. Właśnie ta ostatnia cecha stanowi ich główny plus.\nDruk na szkle zamontowany na ścianach w kuchni bądź łazience daje niepowtarzalny efekt i przykuwają uwagę na długo....\nDruk na szkle zamontowany na ścianach w kuchni bądź łazience daje niepowtarzalny efekt i przykuwają uwagę na długo. Świetnie zapełnią też „dziury” między jednym a drugi meblem i sprawią, że pomieszczenie w którym się znajdą, nabierze dodatkowej głębi i blasku (którego, być może, wydawały się wcześniej pozbawione). Szklane dekoracje wkomponują się zresztą nie tylko w wystrój kuchni i łazienek, lecz także innych pomieszczeń. Wystarczy je odpowiednio dobrać do danego wnętrza (salonu, pokoju, biura) by zyskało niezwykle elegancki i oryginalny akcent, na który wszyscy zwrócą uwagę.\nAtutem szklanych dekoracji jest również nieskomplikowany montaż – ich założenie nie sprawy trudności nie tylko złotej rącze, ale także tym, którym obce są robótki ręczne czy majsterkowanie. Plus szklanych dekoracji to także prosta i „ekonomiczne eksploatacja”. Dlaczego ekonomiczna? Dekoracjom takim niestraszne są bowiem rozmaite zanieczyszczenia i brudy, o które nietrudno na co dzień w kuchni, łazience czy korytarzu prowadzącym od drzwi wejściowych do salonu. Atut o którym warto wspomnieć na koniec to… aktualność. Szklane dekoracje dopiero stały się modne, więc nabycie ich teraz sprawi, że jeszcze przez kilka lat nasze wnętrza będą „na czasie”. Oczywiście zakładając, że moda na dekoracje ze szkła przeminie, co nie jest wcale takie pewne.\nDEKOR SZKLANY KAWA 1 30X60\nDEKOR SZKLANY KAWA 2 30x60\nDEKOR SZKLANY KAWA 3 30x60\nDekor szklany Storczyk 1 30x60\nDekor Szklany Storczyk 2 30x60\nDekor Szklany Storczyk 3 30x60\nFiels Flowers Glass Dekor 30x60\nRoses Grey Glass Dekor 30x60


Jak wybrać panele fotowoltaiczne czy solary? – Reklama w biznesie\nDlaczego warto posiadać dobrej jakości panele fotowoltaiczne albo solary na przykład na dachu własnego domu lub mieszkania? To np szansa na to, aby zaoszczędzić stosunkowo sporo pieniędzy. Bez wątpienia, na samym początku trzeba liczyć się z tym, że będą ewidentne wydatki, aczkolwiek całe mnóstwo osób ma tego świadomość i mimo wszystko decydują się właśnie na takie rozwiązanie. Należy zwrócić uwagę na fakt, że panele fotowoltaiczne lub solary to forma, ażeby wydatki np na paliwo do pieca centralnego były z całą pewnością mniejsze w przyrównaniu do poprzedniego okresu.\nNie da się ukryć, że są osoby, które mieszkają we własnych domach. Samemu muszą zadbać o to, aby na przykład była w każdej sytuacji ciepła woda w kranie do mycia itp. Wydatki w tym temacie są najczęściej w rzeczywistości bardzo duże, niemniej jednak mogą być z ogromnym skutkiem ograniczone. Nic nie stoi na przeszkodzie, by wydać własne środki finansowe właśnie na panele fotowoltaiczne albo solary. Jak wybierać elementy tego rodzaju? Bardzo dobry producent to wyłącznie jedna kwestia, która powinna być przez Was właśnie teraz uwzględniona. Kolejna kwestia dotyczy tego, że panele fotowoltaiczne lub solary muszą posiadać niezbędne parametry techniczne, o tym też nie należy w ogólności zapominać. Oa przy tym dobrej jakości elementy tego rodzaju muszą być także z uwagą dostosowane do kształtu konkretnego dachu, jeśli tam będą potem zamontowane. Nie macie kompletnie pojęcia, jak uruchomić panele fotowoltaiczne albo solary? W takim razie powinno się skorzystać z pomocy profesjonalistów dla który fotowoltaika to ogólnie rzecz ujmując dział nie mający żadnej tajemnicy.\nWarto zobaczyć: panele fotowoltaiczne grudziądz.\nFachowo wykonane sukienki


13 lipca kolejny raz udało się wesprzeć Siostry Misjonarki Miłości w Katowicach. Niewielkie aczkolwiek bardzo potrzebne zakupy zrealizowane przez wolontariuszy Zakonu Maltańskiego przyczyniły się do radości sióstr. Zakupiona żywność posłuży do zrobienia niezbędnych paczek żywnościowych dla osób bezdomnych i ubogich. Każdego dnia siostry pomagają ponad 200 osobom cierpiącym niedostatek.\nChcesz mieć udział w realnej pomocy wpłać darowiznę na numer rachunku\n75 1140 2017 0000 4002 1294 4824 z dopiskiem darowizna na cele statutowe. Dziękujemy!


Wakacje 2011: Imprezy w powiecie słupskim | Słupsk Nasze Miasto\nWakacje 2011: Imprezy w powiecie słupskim\nRobert Gębuś 17.06.2011\nBonnie Tyler w Dolinie Charlotty pp/archiwum\nW te wakacje nie będzie zbyt wiele imprez w samym Słupsku, jednakże czeka nas sporo atrakcji w okolicy\nPierwsza w najbliższą sobotę, w okolicach Łupawy i Żochowa. Urząd Miasta wesprze inicjatywę Amerykanina, Rocco Spencera. - To rekonstrukcja potyczki wojsk napoleońskich z zimy, z roku 1807 - wyjaśnia Marek Sosnowski z Biura Promocji i Integracji Europejskiej Urzędu Miasta Słupska, którego zdaniem w tym roku ma być mniej, za to ambitniej.\n- Poza tym będzie festiwal operowy "Charlotta Classica", którego dyrektorem artystycznym jest Janusz Monarcha. Wystąpią artyści z opery wiedeńskiej, filharmonii wiedeńskiej czy filharmonii Nowego Jorku, więc o populizmie czy o niskiej półce nie może być mowy - uważa Sosnowski.\nPoza nadmorskim kurortami, również okoliczne gminy kuszą plenerowymi imprezami. W Kobylnicy, [podczas czerwcowych Dni Kobylnicy zabrzmi muzyka podczas festiwalu disco polo, przyjadą również Brathanki i Helena Vondraczkowa.\nCzytaj także: Turyści pojadą nad morze do Ustki zamiast do Egiptu?\nimprezy gmina słupsk\nlato w słupsku


Cannes 2018: Leto — filmaster.com\nKarierze Kirriła Sieriebrienikowa przyglądam się z uwagą od dwunastu lat. Na festiwalu Nowe Horyzonty pokazano wtedy „Grając ofiarę”, bardzo dobry film o studencie wcielającym się w role ofiar w policyjnych rekonstrukcjach zbrodni . Jego „Uczeń”, pokazywany dwa lata temu w canneńskiej sekcji Un Certain Regard, był jednym z najlepszych filmów na festiwalu. Nie chciałem więc wierzyć w popularną teorię/obawę, że jego najnowszy film trafił do canneńskiego konkursu głównego tylko z powodów politycznych. Reżyser od zeszłego roku tkwi w areszcie domowym do którego trafił w efekcie oskarżenia o sprzeniewierzenie państwowych pieniędzy. Obrońcy reżysera twierdzą, że cała afera została zaaranżowana przez nieprzychylne reżyserowi rosyjskie władze. Udział w konkursie głównym niewątpliwie będzie dobrym sposobem na zwrócenie uwagi ma sytuację reżysera, ale na szczęście nie jest to jedyny powód, bo „Lato” to dobre kino zasługujące na taki prestiż.\nBohaterem opartej (luźno) na faktach historii jest sowiecki bard, Wiktor Coja, lider zespołu Kino, ważny twórca dla rosyjskiego alternatywnego rocka z lat 80. Pod swoje skrzydła bierze go Mike, weteran lokalnej sceny muzycznej, który dzieli się z młodym artystą swoim doświadczeniem, kontaktami, a potencjalnie nawet żoną, zafascynowaną i zauroczoną Wiktorem. Wiszący w powietrzu miłosny trójkąt nie jest jednak tutaj źródłem konfliktu i dramatu, a raczej podkreśleniu wolnościowych idei głoszonych przez reżysera. Mike daje żonie możliwość wyboru partnera i nie przestaje traktować Wiktora przyjacielsko, za bardzo pochłania ich wspólna pasja żeby tracić czas na jakieś miłosne zawirowania. Zafascynowani zachodnią kulturą młodzi bohaterowie pożerają łapczywie muzykę, którą zdołają dorwać na pirackich kopiach, dzielą się tłumaczeniami tekstów angielskich piosenek i cieszą się przy okazji swoim beztroskim życiem.\n„Lato” jest mocno opatulone płaszczem nostalgii, rosyjski reżyser składa laurkę czasom swojej młodości, egzystencji wprawdzie pod butem władzy, ale w społeczności podobnych mu pasjonatów rocka, punka i pokrewnych gatunków. Mnoży więc sceny imprez, grupowych kąpieli na golasa w morzu, skakaniu przez ognisko (oczywiście też na golasa) i ogólnie skupia uwagę na portretowaniu wspólnego spędzania czasu, rozmów o życiu, miłości, rodzinie, ale przede wszystkim o piosenkach, artystach, zespołach oraz ulubionych albumach.\n„Lato” to film czarnobiały, ale jego autor nie trzyma się niewolniczo tej formy, w scenach fantazji kolorując poszczególne elementy obrazu albo całe klatki, czasem też dodając proste animacje. Wspomniane sceny fantazji stanowią furtkę dla reżysera do wprowadzenia do opowieści scen musicalowych. Skupiony na rosyjskiej muzyce (inspirowanej artystami zachodnimi) film przeradza się wtedy w pełnoprawny musical z coverami klasyków angielskojęzycznego rocka i punka (T.Rex, Talking Heads, Iggy Pop, Lou Reed). Oczywiście często śpiewanych z rosyjskim akcentem. Kirrił nie spieszy się do tych scen, pierwsza wchodzi, gdy styl filmu oraz jego bohaterowie są już oparte na solidnym fundamencie, który następnie zostaje pozornie zburzony przez energetyczną, nierealistyczną scenę muzyczną, szybko jednak wziętą w nawias przez powracającego przez resztę filmu mężczyznę, który burzy czwartą ścianę oznajmiając odbiorcy, że to się wcale nie wydarzyło. Jest to bardzo fajny pomysł na uatrakcyjnienie formy filmu i sprytny pretekst do umieszczenia w nim wymyślnych choreografii oraz pobudzającej dawki zachodnich szarpidrutów.\nFilm nie jest bez wad, czasem sprawia wrażenie opowieści odrobinę rozwleczonej i powtarzającej się jak zdarta płyta, a tempo bywa nierówne. Nie wydaje mi się do tego, żeby to był produkt wielokrotnego użytku, zapewne za kilka lat, jeżeli będzie okazja, jeszcze do niego wrócę, ale nie ma tej właściwości typowej dla najlepszych (a nawet tych przeciętnych, ale pomysłowo zrealizowanych) musicali, czyli potrzeby natychmiastowego powrotu do ulubionych sekwencji muzycznych. Jest to jednak orzeźwiająca dawka filmowej energii, celebrującej młodość i pasję do muzyki, a takie tytuły zawsze warto oglądać.\nTylerDurden Krzysztof Bogumilski 9 miesięcy temu


Tekken: Bloodline - zwiastun serialu anime od Netflix\nTekken: Bloodline – Netflix zapowiada adaptację anime popularnej bijatyki\nPrzemysław Dobrzyński Rozrywka 21-03-2022\nPo sukcesie takich serii jak „Castlevania” czy „Arcane” Netflix dalej poszerza swoją bibliotekę o animowane adaptacje gier wideo. Przyszła pora na Tekkena.\nWarto przeczytać: Dom z papieru w wersji koreańskiej? Netflix prezentuje nowy zwiastun\nO czym będzie opowiadać serial Tekken: Bloodline?\nBohaterem serii „Tekken: Bloodline” jest Jim Kazama, którego poznamy gdy jeszcze jako młody chłopak trenuje sztuki walki pod okiem swojej matki, Jun Kazamy. Serial będzie śledził jego losy wiodące go do turnieju Króla Żelaznej Pięści. W serialu „Tekken: Bloodline” zobaczymy też takie postaci znane z serii gier jak Leroy Smith, King, Ogre, Kazuya Mishima czy Paul Phoenix.\nTekken i jego adaptacje\nTekken to popularna seria gier wideo od studia Bandai Namco. Pierwsza część zadebiutowała w 1994 roku jako gra arcade na automaty, a rok później w wersji na konsolę Playstation. Jak dotąd ostatnią częścią jest Tekken 7, który swoją premierę miał w 2015 roku na Playstation 4 i m.in. PC.\nPrzeczytaj także: Hollywood przegrywa z grami wideo. Czy stworzenie udanej adaptacji gier jest w ogóle możliwe?\nJeśli chodzi o adaptacje Tekkena na medium filmowe, to serial „Bloodline” nie będzie pierwszym podejściem. Już w 1998 roku powstała mini-seria animowana „Tekken: The Motion Picture”. W 2011 roku z kolei powstał pełnometrażowy film animowany komputerowo „Tekken: Blood Vengeance”. Z kolei w 2009 roku powstał aktorski film „Tekken” jednak spotkał się z fatalnymi opiniami od widzów i prasy oraz okazał się finansową klapą.\nCiekawe czy Netflix w końcu sprawi, że Tekken doczeka się godnej adaptacji w XXI wieku. Póki co, streamingowy gigant dał światu kilka produkcji bazujących na grach wideo. Najpopularniejsze z nich to „Castlevania” oraz „Arcane”, którego pierwszy sezon stał się światowym przebojem oraz zdobył masę pochwał od widzów i krytyków. Drugi sezon jest już w przygotowaniu. Netflix zapowiedział też produkcję serii na bazie gier „Devil May Cry”, ale jej szczegóły nie są jeszcze znane.\nSerwis zapowiada, że serial „Tekken: Bloodline” zobaczymy jeszcze w tym roku.


Klimat: Gaziantep: Wykres temperatury, klimatu, tabela klimatu dla Gaziantep - Climate-Data.org\nGaziantep ma dwa różne klimaty i jest zdominowany przez Csa.\nGorący letni klimat śródziemnomorski 484 Csa Fıstıklıdağ, Erenbağı, Çiftekoz, Nurettin, Başpınar\nZimne półpustynne klimaty 6 BSk Yurtbağı, Karkamış, Yarımca, Karanfilköy, Kıvırcık\nW mieście Fıstıklıdağ klimat jest umiarkowanie ciepły. W mieście Fıstıklıdağ miesiące zimowe są obfite w opady, w przeciwieństwie do miesięcy letnich. Klimat w tym obszarze został sklasyfikowany jako Csa zgodnie z systemem Köppena-Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 17.4 °C. W ciągu roku, średnie opady wynoszą 537 mm.\nKlimat w tym obszarze jest łagodny, ogólnie mówiąc umiarkowanie ciepły. W mieście Erenbağı miesiące zimowe są obfite w opady, w przeciwieństwie do miesięcy letnich. Ten klimat jest określany jako Csa zgodnie z klasyfikacją klimatów Köppena-Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 16.9 °C. Średnio roczne opady to 543 mm.\nÇiftekoz znajduje się w strefie umiarkowanie ciepłego klimatu. Zimą jest więcej opadów w mieście Çiftekoz, niż w lecie. Opierając się na klasyfikacji klimatu Köppena i Geigera, ten klimat został zklasyfikowany jako Csa. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 17.4 °C. W ciągu roku, średnie opady wynoszą 522 mm.\nW mieście Nurettin klimat jest umiarkowanie ciepły. Deszcz w mieście Nurettin pada częściej zimą, w lecie występują niewielkie opady. Obszar jest zaliczany do Csa przez Köppena i Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 17.1 °C. Około 538 mm opadów występuje rocznie.\nKlimat w tym obszarze jest łagodny, ogólnie mówiąc umiarkowanie ciepły. Deszcz w mieście Başpınar pada częściej zimą, w lecie występują niewielkie opady. Klasyfikacja klimatu Köppena-Geigera Csa. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 16.9 °C. W tym obszarze średnioroczne opady to 534 mm.\nAcar Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.4°C Opad atmosferyczny: 436 mm\nAcaroba Klimat: Csa Średnia temperatura: 13.0°C Opad atmosferyczny: 622 mm\nAdaklı Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.2°C Opad atmosferyczny: 494 mm\nadı ? Klimat: Csa Średnia temperatura: 15.5°C Opad atmosferyczny: 539 mm\nadı ? Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.0°C Opad atmosferyczny: 529 mm\nAğabey Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.4°C Opad atmosferyczny: 801 mm\nAğalarobası Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.9°C Opad atmosferyczny: 742 mm\nAkbayır Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.2°C Opad atmosferyczny: 604 mm\nAkbayır Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.0°C Opad atmosferyczny: 541 mm\nAkbudak Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.1°C Opad atmosferyczny: 533 mm\nAkçaburç Klimat: Csa Średnia temperatura: 15.0°C Opad atmosferyczny: 574 mm\nAkçagöze Klimat: Csa Średnia temperatura: 14.8°C Opad atmosferyczny: 583 mm\nAkçakent Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.1°C Opad atmosferyczny: 421 mm\nAkçaköy Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.4°C Opad atmosferyczny: 352 mm\nAkçamezra Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.8°C Opad atmosferyczny: 393 mm\nAkınyolu Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.2°C Opad atmosferyczny: 709 mm\nAkkoç Klimat: Csa Średnia temperatura: 15.3°C Opad atmosferyczny: 557 mm\nAkkuyu Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.9°C Opad atmosferyczny: 395 mm\nAkpınar Klimat: Csa Średnia temperatura: 15.0°C Opad atmosferyczny: 582 mm\nAktoprak Klimat: Csa Średnia temperatura: 14.6°C Opad atmosferyczny: 580 mm\nAkyazı Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.7°C Opad atmosferyczny: 444 mm\nAlaca Klimat: Csa Średnia temperatura: 14.7°C Opad atmosferyczny: 686 mm\nAlagöz Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.3°C Opad atmosferyczny: 350 mm\nAlahacı Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.1°C Opad atmosferyczny: 500 mm\nAlmalı Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.4°C Opad atmosferyczny: 470 mm\nAltındağ Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.7°C Opad atmosferyczny: 458 mm\nAltınoba Klimat: Csa Średnia temperatura: 15.6°C Opad atmosferyczny: 551 mm\nAltınpınar Klimat: Csa Średnia temperatura: 17.2°C Opad atmosferyczny: 518 mm\nAltınüzüm Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.7°C Opad atmosferyczny: 802 mm\nAltınyurt Klimat: Csa Średnia temperatura: 16.4°C Opad atmosferyczny: 456 mm


#ElectroluxSummerPatrol | Electrolux Newsroom Poland\nNa dobre rozpoczął się sezon błogiego, wakacyjnego lenistwa. Jak co roku Polacy tłumnie odwiedzają nadmorskie campingi oraz mazurskie przystanie. Słońce, wodne kąpiele i niczym niezmącony relaks. Tak powinny mijać beztroskie dni. Jednak wakacje pod żaglami, w przyczepie lub pod namiotem wiążą się często z chwilą, gdy zaczyna nam brakować czystych ubrań. Wówczas trzeba wygospodarować dzień na… czasochłonne pranie.\nDlatego też 1 lipca wyruszył w trasę Electrolux Summer Patrol. To pomoc, jaką Electrolux oferuje wakacyjnym wczasowiczom. W tegorocznej edycji Electrolux Summer Patrol odwiedza równolegle aż dwa najchętniej uczęszczane na wakacyjnej mapie Polski regiony. Z możliwości odświeżenia rzeczy mogą skorzystać, podobnie jak w czasie zeszłorocznych wakacji, osoby spędzające letnie dni na Półwyspie Helskim. Nowością tegorocznej edycji jest udostępnienie mobilnej pralni także wszystkim amatorom mazurskiego żeglowania.\nGłównymi bohaterami akcji są topowe modele pralek i suszarek. Każdej osobie, która korzysta z dostępnych za darmo usług prania i suszenia ubrań towarzyszy promotor. To on pokazuje uczestnikowi jak łatwa jest obsługa naszych urządzeń i jakie efekty przynosi korzystanie z nich.\nZarówno na Helu, jak i na Mazurach akcja potrwa do końca sierpnia.\nHarmonogram i nazwy kolejnych lokalizacji:\n1-9.07.2017 – Sunport Ekomarina Stare Sady k. Mikołajek\n10-16.07.2017 – Camping „Szekla” Strzelce\n17-23.07.2017 – Ekomarina Giżycko\n24-30.07.2017 – Marina AZS COSA Wilkasy\n31.07-06.08.2017 – Nowy Port Bogaczewo\n7-13.08.2017 – Port Sztynort\n14-20.08.2017 – Marina „Pod Dębem” Ruciane Nida\n21-27.08.2017 – Marina AZS COSA Wilkasy\nTags: Electrolux Inspiration, ElectroluxSummerPatrol, Wakacje | Posted in: Aktualności, Inne


Rynek literatury sportowej rozwija się w XXI wieku w gwałtownym tempie. Co najważniejsze, bardzo często ilość idzie w parze z jakością, dlatego potrzebne było odpowiednie narzędzie selekcji pojawiających się w księgarniach tytułów. Tak zrodziła się idea Plebiscytu Sportowa Książka Roku.\ncel: 5 zł miesięcznie\nbrakuje 5 zł\nŚrodki przeznaczone na ten cel umożliwią opłacenie wszelkich opłat infrastrukturalnych, jakie co roku ponosimy w związku z utrzymaniem serwerów i domen. Nasza strona internetowa, której baza danych zawiera spis ponad 500 książek sportowych wydanych w Polsce oraz informacje o ich autorach i wydawnictwach, wymaga nakładów na odpowiednie zabezpieczenie techniczne.\ncel: 25 zł miesięcznie\nbrakuje 25 zł\nRynek książek sportowych w Polsce rozwija się w gwałtownym tempie. W związku z tym, praca w naszej redakcji jest bardzo intensywna. Środki przeznaczone na ten cel umożliwią zakup najnowszych książek sportowych do recenzji oraz pozwolą na opłacenie pracy osób, które wspomagają nas w redagowaniu tekstów.\ncel: 50 zł miesięcznie\nbrakuje 50 zł\nCo roku organizowany jest Plebiscyt, w ramach którego wybieramy najlepsze książki sportowe na polskim rynku literatury sportowej. Zwycięzcy otrzymują od nas dedykowane statuetki i okolicznościowe dyplomy. Środki przeznaczone na ten cel umożliwią opłacenie wszelkich kosztów przedsięwzięcia, włącznie z jego promocją.\nJednym z najważniejszych aspektów Plebiscytu, jest Wasze głosowanie - głosowanie czytelników. Zwiększające się z roku na rok zainteresowanie sprawiło, że musimy stale udoskonalać nasz skrypt do głosowania, co pochłania spore koszty. Środki przeznaczone na ten cel umożliwią opłacenie prac informatycznych związanych z ewolucją Plebiscytu.\nRynek literatury sportowej rozwija się w XXI wieku w gwałtownym tempie. Co najważniejsze, bardzo często ilość idzie w parze z jakością, dlatego potrzebne było odpowiednie narzędzie selekcji pojawiających się w księgarniach tytułów.\nTak zrodziła się idea Plebiscytu Sportowa Książka Roku – miejsca, w którym zebrane zostaną wszystkie wydane w Polsce książki o tematyce sportowej i poddane obiektywnej ocenie. Ten innowacyjny w kraju pomysł spotkał się z olbrzymim zainteresowaniem, które z roku na rok stale się powiększa.\nOd 2013 roku, czyli pierwszej edycji wydarzenia, wiele się zmieniło. Formuła głosowania, czy wygląd strony nie były tutaj najważniejszymi zmianami. Z r oku na rok zdobyte przez nas doświadczenie owocuje przede wszystkim rozwojem Plebiscytu, który możecie zaobserwować na własne oczy. Udostępniamy Wam, czytelnikom, coraz więcej atrakcji, w postaci zapowiedzi i autorskich recenzji. Oddaliśmy również do Waszej dyspozycji unikatowy skrypt do głosowania, za pośrednictwem którego wybieracie wspólnie z nami najlepszą książkę sportową w Polsce.\nNaszym celem jest inicjowanie i wspomaganie rozwoju rynku literatury sportowej w naszym kraju. Twoja pomoc będzie w tym względzie nieoceniona.\nDziękujemy za zainteresowanie naszą ofertą. Twoja wpłata pozwoli nam na utrzymanie serwerów i umożliwi uiszczenie pozostałych opłat infrastrukturalnych, których przy utrzymaniu strony internetowej jest bez liku!\nW ramach podziękowania otrzymasz od nas raz do roku możliwość zamówienia jednej książki sportowej z oferty naszego partnera - LaBotiga.pl - w cenie do 20 złotych.\nWpłacone przez Ciebie środki są dla nas bardzo ważne. Rynek książek sportowych w Polsce rozwija się w gwałtownym tempie, w związku z czym Twoja wpłata przeznaczona będzie na zakup nowych publikacji do recenzji oraz umożliwi opłacenie pracy osób, które wspomagają nas w pisaniu recenzji.\nPatroni, którzy nas wspierają, mogą liczyć na otrzymanie od nas raz do roku możliwości zamówienia jednej książki sportowej z oferty naszego partnera - LaBotiga.pl - w cenie do 40 złotych (lub kilku książek o łącznej wartości 40 zł).\nSportowa Książka Roku to nie tylko strona internetowa, ale również Plebiscyt, w ramach którego wyróżniamy aktywnych Wydawców. Środki uzyskane od Patronów przeznaczone zostaną na zakup dedykowanych statuetek, wydruk dyplomów oraz dostarczenie ich do wydawców nagrodzonych książek.\nOsoby wspierające nas w tenże sposób otrzymają od nas raz do roku możliwość zamówienia jednej książki sportowej z oferty naszego partnera - LaBotiga.pl - w cenie do 50 złotych (lub kilku książek o łącznej wartości 50 zł) oraz możliwość oddania głosu w jednej wybranej przez siebie kategorii eksperckiej kolejnych edycji Plebiscytu.\nOrganizacja Plebiscytu wymaga stałego unowocześniania skryptu do głosowania. Przekazane przez Ciebie środki sfinansują prace informatyczne, optymalizacyjne i promujące głosowanie na najlepsze książki sportowe w Polsce.\nOsoby wspierające nas w tenże sposób otrzymają od nas raz do roku możliwość zamówienia jednej książki sportowej z oferty naszego partnera - LaBotiga.pl - w cenie do 50 złotych (lub kilku książek o łącznej wartości 50 zł) oraz możliwość oddania głosu w dwóch wybranych kategoriach eksperckich kolejnych edycji Plebiscytu.\n1346 zł miesięcznie\n34369 zł łącznie\nStrona projektu Magna Polonia - Chcemy tworzyć inicjatywy dla Was i dla Polski, dlatego potrzebujemy wsparcia świadomych rodaków. Dziękujemy!


Dlaczego warto zainwestować w zmiękczacz wody? - Bud Ski\nDlaczego warto zainwestować w zmiękczacz wody?\nBy damian\t28 maja 2020 No Comments\nWiele osób uznaje korzyści płynące z picia czystej, czystej wody. Jednak możesz nie zdawać sobie sprawy z różnych korzyści, jakie oferuje również miękka woda.\nWoda jest niezbędna, ponieważ używamy jej codziennie do kąpieli, czyszczenia lub do czynności takich jak pływanie, ale często uważa się ją za coś oczywistego.\nWiększość twardej wody zawiera wapń i magnez. Twardość wody zależy od ilości zawartych w niej wapnia, magnezu i innych rozpuszczonych minerałów. Na rynku istnieje wiele produktów, które mogą usunąć te pierwiastki z wody, przepuszczając je przez żywicę filtracyjną.\nDzięki tego rodzaju wodzie możesz zaoszczędzić więcej kosztów. Używają mniej mydła i innych środków czyszczących. Oszczędności, które otrzymujesz, znajdują odzwierciedlenie w twoim budżecie.\nTwoje urządzenia sanitarne działają dłużej. Twarda woda może z czasem powodować gromadzenie się osadów mineralnych i zatykanie rur. Prowadzi to do zmniejszenia przepływu i ciśnienia wody. Nie dotyczy to miękkiej wody, ponieważ ma niską zawartość minerałów i dlatego nie pozostawia osadów, które mogą gromadzić się w rurach.\nTwój podgrzewacz wody ma dłuższą żywotność. Jeśli masz miękką wodę, nie będzie osadów kamienia z minerałów. Oznacza to, że do twojego podgrzewacza wody zostaną dodane dodatkowe lata. Jeśli podgrzewacz wody nie zawiera żadnych osadów, wydasz również około 20% mniej na ogrzewanie wody. Może to przynieść znaczne oszczędności do końca roku.\nMniejsze oparzenia maszynki: miękka woda ułatwia zsuwanie się maszynki po twarzy. Dzięki temu żyletki będą trwać dłużej niż zwykle.\nWiększość urządzeń wykorzystujących wodę ma dłuższą żywotność. Należą do nich dzbanek do kawy, wanna z hydromasażem i nawilżacz, ponieważ zapobiega to tworzeniu się minerałów i przedłuża żywotność tych produktów.\nJak to jest korzystne dla twoich dzieci?\nNa skórze nie będzie gromadzić się mydło. Ponieważ naturalne oleje z twojej skóry są zachowane i nie zawierają śladów minerałów, skóra pozostaje miękka i zdrowsza.\nPotrzebujesz mniej mydła do czyszczenia skóry, co jest szczególnie ważne dla dzieci. Młodsza skóra jest wrażliwa i wrażliwa na podrażnienia występujące w większości mydeł i środków czyszczących. Pamiętaj, że nie potrzebujesz dużo mydła / szamponu podczas korzystania z miękkiej wody.\nWłosy stają się bardziej miękkie i łatwiejsze w użyciu, jeśli nie zawierają żadnych śladów minerałów. Ułatwia to również szczotkowanie i rozczesywanie.\nMiękka woda oferuje szereg korzyści, które przynoszą korzyści Twojej rodzinie, domowi i budżetowi.


Eleganckie i modne okulary sportowe - dekopolis\nStart » Biznes » Handel » Eleganckie i modne okulary sportowe\nCenisz sobie wygodę i komfort a jednocześnie zwracasz uwagę na niebanalne wzornictwo? W takim razie idealnym rozwiązaniem dla Ciebie będą okulary sportowe. Warszawa to miasto, w którym znaleźć możemy wiele punktów optycznych. Nie wszystkie jednak są w stanie zapewnić nam nowoczesne, wysokiej jakości okulary sportowe. Warszawa przekonała się już, że miejscem, w którym znaleźć możemy je bez trudu jest sklep Optyczny. To szeroka i różnorodna oferta, w której bez trudu znajdziesz oprawki znanych marek. Ich sportowe wzornictwo z pewnością spełni Twoje oczekiwania podobnie jak bardzo atrakcyjna cena.


Podkatalog: Budowlane - strona 17 - Katalog stron Falco reklama firmy w moderowanym katalogu\nProjektant wnętrz NewAgeDesign »\nProjektant wnętrz zaprasza do współpracy - w ofercie biura wizualizacje, projekty i aranżacje wnętrz, projekty komercyjne, współpraca z deweloperami w zakresie wykończenia nieruchomości “pod klucz”. Sprawdź ofertę jaką ma projektant wnętrz i wybierz interesujące Cię usługi, w tym projektowanie, wykończenia pod klucz, aranżacje, wizualizacje, pomiary czy profesjonalne usługi wykończeniowo-remontowe.\nKrystalizacja szlifowanie marmuru Warszawa »\nPosadzka marmurowa dodaje każdemu pomieszczeniu eleganckiego wyglądu. Jest jednocześnie trwała i łatwa w utrzymaniu.\nSZEROKI WYBÓR KLINKIERU płytek elewacyjnych, cegieł i bruków klinkierowych, parapetów ceramicznych, schodów klinkierowych. Promocje, wyprzedaże oraz wiele nowości. Zamówienia realizujemy na terenie całej Polski. Firma KLINKIER CENTRUM istnieje na rynku od 2002 roku. W ofercie posiadamy najlepszej jakości wyroby klinkierowe renomowanych polskich i zagranicznych producentów m.in.: CRH KLINKIER, TERCA, STRÖHER, KLINKIER PRZYSUCHA, CERRAD, RÖBEN, TMP CERAMIKA, VANDERSANDEN, MAPEI, ULTRAMENT, REMMERS. Głównym celem naszej działalności jest dążenie do spełnienia oczekiwań każdego, nawet najbardziej wymagającego klienta. Cel ten realizujemy poprzez:\nNasi stali klienci cenią naszą firmę za stabilne warunki współpracy oraz fachowość obsługi.\nOd kilkunastu lat produkujemy i sprzedajemy garaże blaszane. Jesteśmy specjalistami w tej dziedzinie i jako producent oferujemy korzystne ceny. Mocny i solidny garaż blaszany zapewni długoletnią ochronę samochodu oraz innych przedmiotów. Również bramy garażowe produkowane są z najlepszych komponentów dzięki czemu łatwo je obsługiwać. Garaż blaszany jest doskonałym zamiennikiem garażu murowanego i jest 30 krotnie tańszy. Jest to idealne rozwiązanie dla osób, które mieszkają na przedmieściach, w domach jednorodzinnych. Serdecznie polecamy wszystkim zainteresowanym bezpośredni kontakt z naszą firmą. Na naszej stronie zamieszczamy ceny, gdyż nie są one żadną tajemnicą. Zachęcamy też do zapoznania się z ofertą firmy zamieszczoną na naszej stronie, na zdjęciach pokazane są wszystkie przykłady oferowanych garaży. Naszą ofertę kierujemy na terenie całej Polski (województwa: małopolskie, świętokrzyskie, śląskie, opolskie). Najwygodniejsze w eksploatacji są automatyczne bramy garażowe.\nmarketing, usługi, materiały budowlane, tanie garaże blaszane, katalog stron, indeks firm, płytki klinkierowe, folia termokurczliwa, katalog firm, parapety ceramiczne, budowa magazynów, czyszczenie strumieniowo ścierne, schody, projektowanie wnętrz


Museo di Santa Giulia (Brescia, Włochy) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu Museo di Santa Giulia\nMuseo di Santa Giulia opinie, Brescia\nNr 1 wśród 195 atrakcji w lokalizacji Brescia\nVia Dei Musei 81/b, 25121 Brescia Włochy\n1 421recenzji4pytania z odpowiedziami\nUżytkownik yurii757 napisał recenzję sty 2020\nPlymouth, Wielka Brytania68 przesłanych treści6 podziękowań\nNiewiarygodny widok, ładna galeria. Znajdziesz tam kawałek historii. Bardzo polecam odwiedzić to miejsce.\nUżytkownik Roxana S napisał recenzję sty 2020\nDla tych, którzy interesują się historią, uważam, że wizyta w Museo di Santa Giulia jest koniecznością.\nUżytkownik JCVH napisał recenzję lis 2019\nSzkocja, Wielka Brytania401 przesłanych treści69 podziękowań\nMuszę wyznać, że Museo Santa Giulia nie było właściwie czymś, co pierwotnie zamierzałem odwiedzić. Byłem w Brescii przez ograniczony czas i priorytetem był zamek i Tempio Capitolo jako moje atrakcje, które trzeba zobaczyć. Dopiero po wizycie w tym ostatnim odkryłem, że mogę dostać umowę na wejście do muzeum i postanowiłem spróbować w jednej z lepszych spontanicznych decyzji, jakie miałem. Ogromne pod względem wielkości i czekolady pełne doskonałych treści muzeum prezentuje barwną historię Brescii, w której znajdują się artefakty z czasów prehistorycznych, rzymskich, weneckich i lombardzkich. Możesz zdobyć wpis za 13 € włącznie z Capitolo, a za te pieniądze warto. Warto poświęcić kilka godzin na fascynującą historię miasta. Chociaż może nie było tego na liście moich obowiązkowych - zdecydowanie polecam teraz każdemu, kto odwiedza miasto.…\nNie przegap Chóru Zakonnicy na drugim końcu posiadłości\nPrawdopodobnie wydaliśmy 1. 5 godzin tutaj. Uznaliśmy, że denerwujące jest to, że liczni ochroniarze zatrudnieni przez muzeum zmusili nas do podążania określoną ścieżką i oglądania różnych skrzydeł muzeum w określonej kolejności. Prawie przegapiłem mój ulubiony pokój, Chór Zakonnicy, ponieważ pomyliłem go z innym pokojem i myślałem, że już go widziałem. Znajduje się na drugim końcu posiadłości i musisz przejść przez liczne skrzydła muzeum, aby się do niego dostać. Strażnicy muzeum zmuszają cię do obejrzenia tego pokoju na końcu, więc musisz odwiedzić każde drugie skrzydło, zanim będziesz mógł odwiedzić ten pokój.…\nUżytkownik ford-ka-9-5 napisał recenzję paź 2019\nWarszawa, Polska341 przesłanych treści50 podziękowań\nJeśli jesteś w Brescii przez dwie godziny - to jest miejsce, do którego należy się udać!\nMuzeum mieści się w starych kościołach starożytnego miasta, w związku z czym oferuje zaskakującą różnorodność atrakcji, od pozostałości starożytnej rzymskiej ulicy po kaplicę ze wspaniałymi freskami, a także imponującą kolekcję dzieł sztuki od starożytności po barok. Nie do ominięcia!…\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Museo di Santa Giulia\nJakie hotele są w pobliżu Museo di Santa Giulia?\nHotele w pobliżu Museo di Santa Giulia:\nZobacz wszystkie hotele w pobliżu Museo di Santa Giulia na stronie Tripadvisor\nJakie restauracje są w pobliżu Museo di Santa Giulia?\nRestauracje w pobliżu Museo di Santa Giulia:\nZobacz wszystkie restauracje w pobliżu Museo di Santa Giulia na stronie Tripadvisor


Jak zrobić kalendarz ? - Mokrenosy\nJak zrobić kalndarz?\nKażdy z nas ma każdego dnia wiele obowiązków, pracujemy, planujemy wakacje oraz musimy pamiętać o wielu ważnych datach jak urodziny mamy, taty czy psa. Nieodzownymi narzędziami pomagającym nam uporządkować dzień, miesiąc czy rok jest kalendarz czy planer. Oczywiście możemy je kupić wszędzie ale chciałabym wam pokazać jak zrobić kalendarz samemu. Myślę, że każdy z was ma ulubione zdjęcia, które pokazują np. naszych milusińskich lub przypominają piękne chwile. Wspaniale jest zacząć dzień od kawy, zwierzaka obok i spojrzenia na zdjęcie w kalendarzu myśląc ” To był cudowny dzień” i z tym pozytywnym nastawieniem zacząć dzień.\nDarmowy program do zrobienia fotokalendarza\nRobienie kalendarza musimy zacząć od przygotowania poszczególnych stron. Możemy posłużyć się gotowymi szablonami zanlezionymi np. w programie Word ja w ten sposób przygotowałam mój kalendarz. Wstawiłam tylko zdjęcia i naniosłam dni świąteczne.\nMożna skorzystać z darmowej aplikacji Pically , która pozwala wybrać dowolny szablon, dodać zdjęcia oraz wyróżnić daty w kalendarzu. Pically to bardzo przejrzysta aplikacja, która pod koniec naszej pracy generuje gotowy do druku plik PDF.\nTeraz wystarczy tylko poszukać odpowiedni papier i wydrukować poszczególne strony kalendarza. Ja wybrałam biały, trochę grubszy papier i wydrukowałam na drukarce atramentowej.\nJak spiąć kartki kalendarza?\nWydrukowane kartki kalendarza możecie zbindować w każdym punkcie „Ksero ” lub własną bindownicą. Ja wykorzystałam do połączenia kartek bindownicę The Cinch, którą można zrobić 12 okrągłych dziurek, ale można też wyłączyć poszczególne (dziurkowanie co drugą, trzecią ). Ja wybrałam tylko kilka dziurek tak abym mogła umieścić część grzebietu Zutter pozawalającego na powieszenie kalendarza na ścianie.\nMożecie do połaczenia kart kalendarza wykorzystać również różnego typu spinacze. tutaj wykorzystałam spinacz z dziurką na której można powiesić kalendarz, ma on również magnes.\nMyślę, że teraz każdy z was będzie potrafił z łatwością zrobić kalendarz ze swoimi ulubionymi zdjęciami . Może już robiliście sami kalendarze, albo polecacie jakąś ciekawą, darmową aplikację którą sprawdzilscie? Podzielcie się doświadczeniami w komentarzach\n2019-12-10T21:19:31+01:00By Kasia Gryglewska|Kategorie: Papier, Rękodzieła|Tagi: handmade, kalendarz, papier, rękodzieło|0 komentarzy


girlanda klasyczna! -błękitna - Dziecko - DecoBazaar\n> girlanda klasyczna! -błękitna (nr 4909211)\nGIRLANDA KLASYCZNA! -BŁĘKITNA\nWykonane ręcznie szydełkiem z włóczki anty-pilling, wypełnione antyalergicznym silikonem (tekstylia godne zaufania).\nTAGI: #girlanda, #pokoik, #serce, #szydełkiem