Trzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział XXXII - Wikiźródła, wolna biblioteka\nTrzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział XXXII\nTrzej muszkieterowie - Tom II/Rozdział XXXII\nFelton pożegnał milady, jak brat siostrę, gdy idzie na niewinną przechadzkę, to jest, całując ją w rękę.\nWydawał się spokojny, jak zwykle, oczy mu tylko błyszczały gorączkowo; czoło miał bledsze, zęby zaciśnięte, a głos ostry i urywany zdradzał burzę wewnętrzną.\nStojąc na czółnie, odwożącem go do brzegu, patrzał ciągle na milady, ona też z pokładu ścigała go wzrokiem. Oboje pewni byli, że unikną pogoni: zwykle o dziewiątej dopiero przychodzono do pokoju milady, a zamek odalony był od Londynu o trzy godziny drogi.\nFelton wysiadł na brzeg, wszedł na pagórek, pożegnał milady po raz ostatni i zwrócił się w stronę miasta.\nZaczął biec w stronę Portsmouth, ukazującego przed nim szczyty wieżyc i domów we mgle porannej.\nFelton, idąc szybko, przywodził na pamięć wszystko, co przez dwa lata rozmyślał i długi pobyt pomiędzy purytanami słyszał z zarzutów prawdziwych lub zmyślonych przeciw ulubieńcowi Jakóba VI-go i Karola I-go.\nPorównywał zbrodnie publiczne ministra wszechwładnego, zbrodnie świetne, europejskie, jeżeli można się tak wyrazić, ze zbrodniami prywatnemi i nieznanemi, o jakich milady mu opowiadała, i doszedł do wniosku, że z dwóch ludzi, z jakich składał się Buckingham, gorszym był ten, który działał w ukryciu. Uczucie nieznane, nowe, a gorące przedstawiało mu oskarżenia, podłe i wymyślone przez lady de Winter, tak, jak widzimy przez szkło powiększające atomy niedostrzeżone, powiększone do rozmiarów przerażających.\n Szybkość biegu krew mu rozpalała; myśl, iż pozostawia za sobą wystawioną na zemstę okrutną kobietę, którą kochał, a raczej czcił, jak świętą; wzruszenia przebyte, zmęczenie obecne, wszystko podniecało umysł ponad zwykłe uczucia ludzkie.\nStanął w Portsmouth około ósmej rano; cała ludność była w ruchu; bębniono w porcie i na ulicach; oddziały wojska, przeznaczone na okręty, schodziły ku morzu.\nFelton przyszedł do pałacu Admiralicji, zlany potem i kurzem okryty; twarz, zwykle blada, czerwieniła się od gorąca i gniewu. Straż pałacu zabroniła mu wstępu; Felton zawołał na dowodzącego i, wyjmując z kieszeni papier opieczętowany, powiedział:\n— Zlecenie pilne od lorda de Winter.\nWiedziano, że lord de Winter posiadał zaufanie Jego Wysokości, dowodzący zatem strażą wydał rozkaz przepuszczenia Feltona, co tem łatwiej poszło, że młody człowiek miał na sobie mundur marynarki wojskowej.\nW tej samej chwili, gdy nareszcie dostał się do przedsionka, wchodził tam człowiek okryty kurzawą, zmęczony, bez tchu prawie, który przed bramą pałacową zsiadł z konia, upadającego także z wycieńczenia.\nFelton jednocześnie z nowoprzybyłym zwrócił się do Patrycego, ulubionego pokojowca księcia.\nFelton wymienił lorda de Winter, a nieznajomy nie chciał powiedzieć, kto go przysyła i utrzymywał, że księciu jedynie może to oznajmić.\nKażdy z nich żądał, aby wpierw go wpuszczono.\nPatrycy wiedział, że lord de Winter miał interesy służbowe i stosunki przyjaźni z księciem, dał zatem pierwszeństwo przybyłemu w jego imieniu. Drugi czekać musiał, a widoczne było, jak przeklinał w duszy opóźnienie.\nPokojowiec prowadził Feltona przez wielką salę, gdzie oczekiwali deputowani z Roszelli, z księciem Soubisse na czele, i wpuścił go do gabinetu, w którym Buckingham, wyszedłszy z kąpieli, kończył się ubierać, z wielką starannością i elegancją, jak zawsze.\n— Porucznik Felton — rzekł Patrycy — przysłany przez lorda de Winter.\n— Od lorda de Winter! — powtórzył Buckingham — niech wejdzie.\nFelton wszedł. Buckingham właśnie zrzucał na kanapę szlafrok, lamowany złotem, aby przywdziać spencer z aksamitu niebieskiego, cały perłami wyhaftowany.\n— Dlaczego lord sam nie przybył? — zapytał Buckingham — oczekiwałem go dziś rano.\n— Polecił oznajmić Waszej Wysokości — odparł Felton — iż przykro mu to bardzo, lecz zmuszony jest osobiście strzec swego zamku.\n— Tak, tak — rzekł Buckingham — wiem o tem, ma tam jakąś uwięzioną.\n— O tej uwięzionej właśnie chciałem mówić Waszej wysokości.\n— Mów zatem!\n— To, z czem przyszedłem, mogę tylko wam, milordzie, powiedzieć.\n— Zostaw nas, Patryku — rzekł Buckingham — lecz nie oddalaj się, przywołam cię za chwilę.\n— Sami jesteśmy — odezwał się Buckingham — zaczynaj pan.\n— Milordzie — rzekł Felton — baron de Winter pisał do Waszej miłości z prośbą, abyś podpisał wyrok deportacji na młodą kobietę, Karolinę Backson.\n— Tak, panie, a ja odpowiedziałem, ażeby przyniósł mi go, lub przysłał takowy, to go podpiszę.\n— Oto jest, milordzie.\n— Daj mi go pan, proszę.\nBiorąc pismo z rąk Feltona, rzucił okiem na papier. Przekonawszy się, że to ten właśnie, jakiego się spodziewał, pożołyłpołożył na stole, wziął pióro i zamierzał podpisać.\n— Wybacz, milordzie — rzekł Felton, wstrzymując księcia — czy Wasza miłość wie, że nazwisko Karoliny Backson nie jest prawdziwem nazwiskiem tej kobiety?\n— Tak, panie, wiem o tem — odparł książę, maczając pióro w kałamarzu.\n— Zatem Wasza wysokość zna prawdziwe jej nazwisko? — zapytał Felton głosem ostrym.\n— Znam je...\nKsiążę zbliżył pióro do papieru.\nFelton zbladł okrutnie.\n— I znając jej prawdziwe nazwisko, książę jednak podpisze?...\n — Z pewnością — rzekł Buckingham — podpisałbym dwa razy nawet.\n— Nie mogę w to uwierzyć, — ciągnął Felton, głosem coraz więcej ostrym i urywanym — aby Wasza wysokość wiedział, że chodzi tu o lady de Winter...\n— Wiem doskonale, choć dziwi mnie niezmiernie, że i pan wiesz o tem?\n— I książę miłościwy podpisze bez wyrzutu sumienia?..\nBuckingham spojrzał z dumą na młodzieńca.\n— Czy wiesz, mój panie — rzekł do niego — że dziwne zadajesz pytania i że jestem bardzo naiwny, skoro ci odpowiadam?...\n— Odpowiadaj, mości książę — mówił Felton — położenie ważniejsze jest, niż przypuścić możesz.\nBuckingham pomyślał, że młody człowiek, przysłany przez lorda de Winter, odzywał się w jego imieniu w ten sposób, więc złagodniał nieco.\n— Bez najmniejszego wyrzutu — mówił — lord wie tak, jak i ja, że milady de Winter jest bardzo występna i że przez skazanie na deportację czyni się jej prawie łaskę.\nKsiążę dotknął piórem papieru.\n— Nie podpiszesz tego wyroku, milordzie — rzekł Felton, przysuwając się do księcia.\n— Ja, nie podpiszę?... — rzekł Buckingham — a to dlaczego?...\n— Bo zastanowisz się, milordzie, i oddasz sprawiedliwość milady.\n— Najlepsze dla niej uznanie to zesłanie do Tyburn — mówił Buckingham — milady jest zbrodniarką.\n— Mości książę, milady jest aniołem, wiesz dobrze o tem, i ja żądam jej uwolnienia.\n— Oho! — przerwał Buckingham — czyś oszalał, że śmiesz odzywać się do mnie w ten sposób?\n— Milordzie, wybacz!... mówię, jak mogę; i staram się panować nad sobą. Jednak, milordzie, pomyśl dobrze nad tem, co uczynić zamierzasz i strzeż się, abyś miary nie przebrał.\n— Czyż mnie słuch nie myli?... Boże miłosierdzia!... zdaje się, że on mi śmie grozić?\n— Nie, milordzie, proszę jeszcze i powiadam ci: kropla jedna wody jest dostateczną, aby czarę przepełnić; mały błąd napozór, może ściągnąć karę na głowę, dotąd oszczędzaną, pomimo zbrodni bez liku.\n— Panie Felton! — rzekł Buckingham — wyjdziesz stąd i udasz się do aresztu wojskowego w tej chwili.\n— Wysłuchasz mnie do końca, milordzie. Uwiodłeś młodą dziewczynę, znieważyłeś ją, splamiłeś; napraw swą winę, wypuść ją na wolność, nic więcej nie będę wymagał.\n— Nie będziesz wymagał?... — rzekł Buckingham, patrząc na Feltona z podziwieniem i wymawiając dobitnie te słowa.\n— Milordzie — ciągnął Felton, egzaltując się własnemi słowy — milordzie, strzeż się, cała Anglja znużona już twojemi występkami; milordzie, nadużyłeś władzy królewskiej, którą posiadłeś bezprawnie, wstrętny jesteś ludziom i Bogu; Stwórca ukarze cię później, lecz ja uczynię to dziś jeszcze.\n— O! tego już za wiele!... — krzyknął Buckingham i posunął się ku drzwiom.\nFelton zagrodził mu drogę.\n— Proszę pokornie — powiedział — podpisz pan rozkaz uwolnienia lady de Winter; pomyśl, że to kobieta, którą czci pozbawiłeś.\n— Odsuń się, mój panie — rzekł Buckingham — albo zawołam ludzi i każę cię zakuć w kajdany.\n— Nie zawołasz — przerwał Felton, zasłaniając sobą dzwonek umieszczony na gerydonie, srebrem inkrustowanym — strzeż się, milordzie, albowiem znajdziesz się w ręku Boga - mściciela!\n— W ręku szatana, chciałeś powiedzieć — zawołał Buckingham, podnosząc głos, aby zwrócić uwagę służby, lecz wprost jej nie przyzywając.\n— Podpisz, milordzie, podpisz uwolnienie lady de Winter — rzekł Felton, podsuwając papier księciu.\n— Przemocą?... żartujesz chyba!... hola, Patrycy...\n— Podpisz, milordzie!...\n— Do mnie!... — krzyknął książę i jednocześnie porwał za szpadę.\nFelton nie dał mu czasu na wyjęcie jej z pochwy; trzymał na piersiach otwarty nóż, którym milady się zraniła, i jednym skokiem był już przy księciu.\n W tej chwili właśnie Patrycy wszedł do sali, wołając:\n— Milordzie! list z Francji!...\n— Z Francji!... — krzyknął Buckingham, zapomniawszy o wszystkiem, na myśl, od kogo list ten może pochodzić.\nFelton skorzystał z tego i zagłębił mu nóż w boku, po samą rękojeść.\n— A! zdrajco!... — jęknął Buckingham — zabiłeś mnie...\n— Na pomoc!... — wrzasnął Patrycy.\nFelton powiódł wzrokiem dokoła, szukając, którędyby uciec, a widząc drzwi wolne, wpadł do pokoju sąsiedniego, w którym oczekiwali, jak to już mówiliśmy, deputowani z Roszelli, przebiegł go pędem i rzucił się na schody.\nNa pierwszym stopniu napotkał lorda de Winter, a ten, widząc go bladego, pomieszanego, ze śladami krwi na ręku i twarzy, schwytał go za kark, wołając:\n— Wiedziałem, ale odgadłem zapóźno o jedną minutę!... O! ja nieszczęśliwy...\nFelton nie opierał się; lord de Winter oddał go w ręce straży, która, czekając dalszych rozkazów, wyprowadziła mordercę na taras zamkowy z widokiem na morze, lord zaś pobiegł do gabinetu Buckinghama.\nNa krzyk księcia, na wołanie Patrycego, człowiek, którego Felton spotkał w przedpokoju, wpadł także do gabinetu.\nZastał księcia, rozciągniętego na sofie, przyciskającego ranę ręką stygnącą.\n— Laporte — mówił książę głosem gasnącym — Laporte, czy ty od niej przybywasz?\n— Tak, mości książę — odrzekł wierny sługa Anny Austrjackiej — lecz może zapóźno.\nCicho... Laporte!... mogą cię usłyszeć; Patrycy, nie wpuszczaj tu nikogo: o! niech dowiem się, co ona pisze! Boże! Boże mój! umieram!...\nPomimo to, lord de Winter, deputowani, szef poselstwa, oficerowie pałacowi Buckinghama wdarli się do gabinetu; dokoła rozległy się krzyki rozpaczy.\nWieść bolesna, napełniając pałac jękami i żalem, przedostała się niezadługo i na miasto.\n Wystrzał armatni oznajmił, że zaszło coś nowego i niespodziewanego.\nLord Winter włosy darł z głowy.\n— Spóźniłem się o minutę — jęczał — o jedną minutę! o Boże! mój Boże! co za nieszczęście!\nOkoło siódmej zrana powiedziano mu, iż drabina jest uwiązana u jednego z okien zamkowych; pobiegł natychmiast do pokoju milady, zastał go pustym, ujrzał okno otwarte, kraty przepiłowane. Przypomniał sobie ustne polecenie, jakie przesłał mu d‘Artagnan przez wysłańca swojego, zadrżał na myśl o księciu, pobiegł do stajni i, nie czekając aż mu konia osiodłają, wskoczył na pierwszego lepszego, popędził cwałem, zeskoczył z konia w podwórzu pałacowem, wpadł na schody i na pierwszym stopniu, jak to już mówiliśmy, napotkał Feltona.\nKsiążę jednak nie umarł jeszcze: omdlenie przeszło, otworzył oczy, a nadzieja wstąpiła w serca otaczających.\n— Panowie!... — odezwał się — zostawcie mnie z Patrycym i Laportem. A! to ty, de Winter?... przysłałeś mi dziś rano oryginalnego szaleńca, patrz, co ze mną zrobił!\n— O milordzie!... — zawołał baron — nie pocieszę się nigdy...\n— Źle zrobisz, kochany mój de Winter — mówił Buckingham, podając mu rękę — nie znam człowieka, któryby godnym był, aby go drugi żałował przez całe życie!... lecz zostaw nas, proszę cię.\nBaron wyszedł, zanosząc się od płaczu.\nW gabinecie pozostał tylko śmiertelnie ranny książę, Laporte i Patrycy.\nPoszukiwano wszędzie doktora, nie mogąc go znaleźć.\n— Będziesz żył, milordzie, będziesz żył — powtarzał, klęcząc obok sofy, wierny sługa Anny Austrjackiej.\n— Co ona pisze do mnie?... — rzekł słabym głosem Buckingham, cały krwią zlany, pokonywając straszne boleści, aby mówić o ukochanej — co ona pisze? Czytaj mi jej list.\n— O! milordzie!... — załkał Laporte.\n— Bądź posłuszny, Laporte!... czy nie widzisz, że nie mam czasu do stracenia?...\nLaporte złamał pieczęć i umieścił pergamin przed oczami księcia; lecz Buckingham napróżno wzrok wysilał.\n— Czytaj-że — wymówił — czytaj prędzej... ja nie widzę już... czytaj!... niezadługo może... nie usłyszę nic i umrę, nie dowiedziawszy się, co ona pisze.\nLaporte nie wzdragał się dłużej i czytał:\n„Ponieważ od czasu, jak cię poznałam, cierpiałam dla ciebie i przez ciebie, zaklinam cię, jeżeli dbasz o mój spokój, zaprzestań strasznych uzbrojeń przeciw Francji i daj pokój wojnie, o której mówią głośno, że powodem jawnym do niej jest religja, a po cichu, że miłość twoja dla mnie jest powodem ukrytym. Wojna ta może być nietylko przyczyną wielkich katastrof dla Francji i Anglji, lecz i dla ciebie, milordzie, może stać się nieszczęściem, po jakiem byłabym niepocieszona.\n„Strzeż twego życia, któremu grozi niebezpieczeństwo, a które droższe mi się jeszcze stanie od chwili, gdy nie będę zmuszona widzieć w tobie wroga mej ojczyzny.\nBuckingham zatrzymał siłą woli życie uciekające, dla wysłuchania listu; po skończeniu go doznał gorzkiego rozczarowania:\n— I nie masz nic innego do powiedzenia mi od niej?... — zapytał.\n— O tak, mości książę: królowa kazała mi powiedzieć, żebyś czuwał nad sobą, albowiem zawiadomiona została, że chcą cię zamordować.\n— I to już wszystko, wszystko?... — przerwał Buckingham niecierpliwie.\n— Kazała także powiedzieć, że kocha księcia zawsze jednakowo.\n— A!... — rzekł Buckingham — chwała Bogu, śmierć moja zatem nie będzie dla niej śmiercią obcego...\nLaporte płakał rzewnie.\n— Patrycy — wymówił książę — przynieś szkatułkę, w której były zapinki brylantowe.\nPatrycy przyniósł przedmiot żądany; Laporte poznał, że należał on kiedyś do królowej.\n— Podaj także torebkę atłasową białą, gdzie jej cyfry wyhaftowane są perłami.\nA gdy i to podano, powiedział:\n— Weź to, Laporte, oto jedyne pamiątki, jakiem miał od niej, ta szkatułka srebrna i te dwie litery. Zwrócisz to Jej Królewskiej Mości, a jako ostatnie wspomnienie... (począł szukać dokoła czegoś drogocennego)... oddasz jej...\nSzukał ciągle, lecz wzrok, przyćmiony mgłą śmierci, dojrzał jedynie nóż, wypadły z rąk Feltona, ociekły krwią purpurową na ostrzu...\n— Oddasz jej ten nóż — rzekł książę, ściskając Laporta za rękę.\nWłożył jeszcze torebkę do szkatułki srebrnej, dołączył nóż i dał znak Laportowi, że nie może już mówić.\nPorwały go ostatnie konwulsje, nad któremi zapanować już nie był w stanie i zsunął się z sofy na posadzkę.\nPatrycy zaczął krzyczeć...\nBuckingham chciał uśmiechnąć się raz ostatni, lecz śmierć zatrzymała myśl jego i wyryła na czole wyraz szczęścia, jak przy pierwszym pocałunku miłosnym.\nW tej chwili wszedł przerażony nadworny doktór księcia: znajdował się już na pokładzie okrętu admiralskiego i musiano go aż stamtąd sprowadzić.\nStanął nad księciem, ujął go za rękę, potrzymał chwilę i puścił.\n— Nic nie pomogę — powiedział — on już nie żyje...\n— Nie żyje, nie żyje!... — wołał Patrycy.\nNa ten okrzyk tłum powrócił do sali, a stąd się rozproszył, siejąc dokoła popłoch i trwogę.\nSkoro tylko lord de Winter przekonał się, że Buckingham nie żyje, pobiegł natychmiast do Feltona, będącego pod strażą na tarasie pałacowym.\n— Nędzniku — rzekł do młodego człowieka, który od chwili zadania śmierci księciu, odzyskał spokój i zimną krew, jakie mu pozostały już do śmierci — nędzniku! coś uczynił?\n— Zemściłem się — odpowiedział.\n— Ty!... — zawołał baron — powiedz raczej, żeś był narzędziem tej przeklętej kobiety; lecz ja teraz ci przysięgam, że to jej ostatnia zbrodnia.\n— Nie rozumiem, co pan mówisz — odrzekł Felton spokojnie — nie wiem, o kim mówisz, milordzie, zabiłem Buckingham, ponieważ odmówił podwakroć panu, podpisania nominacji mojej na kapitana: ukarałem go za niesprawiedliwość i na tem koniec.\nDe Winter osłupiały patrzył na ludzi, krępujących Feltona, sam, nie wiedząc, co sądzić o podobnej zatwardziałości.\nByła jednak pewna rzecz, rzucająca cień na pogodne czoło Feltona.\nOto w szmerze każdym, jaki go dochodził, naiwny purytanin rozpoznawał kroki milady, biegnącej, by rzucić się w jego objęcia, oskarżyć się i zginąć z nim razem.\nNaraz zatrząsł się cały i utkwił wzrok w punkt czarny na morzu, ponad którem taras się wznosił. Orlim wzrokiem marynarza rozpoznał tam, gdzie innyby widział tylko mewę bujającą ponad tonią, rozpoznał żagle małego statku, kierującego się do brzegów Francji.\nZbladł, uchwycił się za serce, pękające z bólu, i zrozumiał nareszcie podłą zdradę.\n— Milordzie, błagam o ostatnią łaskę!... — rzekł do barona.\n— Czego żądasz?... — zapytał tenże.\nBaron wyjął zegarek.\n— Dziewiąta, za dziesięć minut — powiedział.\nMilady przyśpieszyła odjazd o półtorej godziny; skoro tylko usłyszała strzał armatni, zwiastujący nieszczęsny wypadek, wydała rozkaz podniesienia kotwicy.\nStatek żeglował w niebieskiem przestworzu, oddalając się szybko od brzegu.\n— Bóg chciał tego — rzekł z poddaniem się fanatyk, nie mogąc jednak oderwać oczu od statku, na którego pokładzie widział pewnie biały cień tej, dla której życie poświęcił.\nDe Winter patrzył w kierunku wzroku jego, widział rozpacz na twarzy młodzieńca i odgadł wszystko.\n— Ty sam teraz poniesiesz karę, nędzniku — rzekł lord de Winter do Feltona, którego uprowadzano, a on ciągle jeszcze patrzył się na morze — lecz klnę się na pamięć brata, tak mi drogiego, że wspólniczka twoja, nie ujdzie mej zemsty. Felton spuścił głowę i milczał. De Winter zaś zbiegł gwałtownie ze schodów i udał się do portu.


Pomocniki drewniane loftowe, industrialne | LukkaWoods\nPomocniki to meble, które pomagają zachować ład i porządek. Wykonane ze stali w stylu loft połączone z drewnem, wpiszą się do każdego wnętrza. Idealnie sprawdzą się jako miejsce na, którym możemy pracować, postawić kawę czy komputer.\nPomocnik Smooth Loft\nDo zakupu proponowanych mebli drewnianych z naszego sklepu, powinna przekonać Cię nie tylko ich wysoka jakość, trwałość, precyzja wykonania czy perfekcyjny design. Przede wszystkim oferujemy je w bardzo dobrej cenie, dzięki czemu możesz w swoim domu cieszyć się doskonałymi komodami, szafkami RTV, konsolami, stolikami kawowymi, witrynami, regałami i innymi elementami wyposażenia. Będą one świetną ozdobą wnętrz Twojego domu.\nJeśli uważasz, że czas już na zmianę mebli w Twoim domu, postaw na te wykonane z litego drewna oraz ręcznie robione, jakie proponujemy w sklepie LukkaWoods. Zachęcamy do sprawdzenia szerokiej oferty wyposażenia, gdzie znajdziesz różnego rodzaju komody, biurka i wiele innych elementów idealnych dla Twojego mieszkania. Nie tylko świetnie one się prezentują, ale przede wszystkim są wysoce użyteczne - pomogą utrzymać porządek w domu.


VILA A1 APARTAMENT\nVILA A2 APARTAMENT\nVILA A3 APARTAMENT\nVILA A4 APARTAMENT\nVILA B1 APARTAMENT\nVILA B2 APARTAMENT\nVILA B3 APARTAMENT\nVILA B4 APARTAMENT\nOd ove sezone u ponudi su ekskluzivni transferi od mjesta Vašeg dolaska do naših apartmana u Novalji Više informacija na upit From this season … Czytaj dalejPrijevoz do apartmana/Transfer to our Apartments in Novalja\nNovalja jest siedzibą turystyczną wyspy Pag, znana miejscowość wypoczynkowa i cel podróży dla licznych turystów, oferuje możliwość aktywnego i urozmaiconego wypoczynku.\nPiękna przyrody Novalji najbardziej manifestują się w jej przepięknych plażach – Zrće, Caska, Straško, Babe, Trinćel, Braničevica i Vrtić. Spośród nich najbardziej odznacza się plaża Zrće jako jedna z największych i najpiękniejszych plaż na Adriatyku. Plaża Zrće jak i plaża Planjka (Trinćel – Stara Novalja) i plaża Straško (kemping Straško), to plaże ze znakiem Błękitnej Flagi.\nNovalja ma długą i bogatą przeszłość, o czym świadczą liczne pozostałości antycznych budowli. Jedną z najbardziej znanych jest unikalny akwedukt antyczny zbudowany z kamienia w I wieku. Tym akweduktem kiedyś płynęła woda z novaljskiego pola do Novalji.\nDzięki geograficznemu położeniu, Novaljia posiada bogatą ofertę wycieczek turystycznych. Od jednodniowych wycieczek statkiem na wyspy Rab, Lošinj, Silba i Olib, do odwiedzania miasta Zadar oraz parków narodowych Kornati, Krka, Plitvička jezera, Paklenica i Sjeverni Velebit.\nNajbardziejznanymi specjalnościami wyspy Pag są: paški ser i jagnięcina, które można znaleźć na kartach licznych restauracji.\nInformacje o służbach\nAdministracja miasta Novalja\nWspólnota turystyczna i administracja miasta Pag


Daniel Szymański Ma Ster Bloga » Blog Archive » Jak uczyć dorosłych trudnych umiejętności\nSkuteczną metodą pracy z dorosłymi jest odnoszenie się do ich doświadczeń. Ten sposób nie tylko bardziej ich zaciekawia, ale ułatwia budowanie nowych kompetencji. Ludzie dorośli chcą odnosić poznawane treści do swojego życia, jeżeli więc odnosimy się do przypadków z ich życia zyskujemy ich zaangażowanie. Czasami stajemy przed problemem, gdyż dorosły nie ma doświadczenia w dziedzinie, nad którą z nim pracujemy. W takiej sytuacji szukamy podobnych doświadczeń w innych dziedzinach. Dla przykładu jeżeli chcemy kogoś przeszkolić z telemarketingu, a ta osoba nigdy nie pracowała jako telemarketer, to odwołujemy się do sytuacji w której ta osoba wykonywała różne połączenia telefoniczne w sytuacjach w czasie swojego życia. Mogły to być połączenia z zaproszeniami na randkę, połączenia do urzędów, połączenia do sklepów, połączenia do potencjalnych pracodawców itd. Odnajdujemy takie sytuacje i odnosimy do nich nową wiedzę. Można powiedzieć, że nabudowujemy wiedzę na te doświadczenia i rozwijamy umiejętności z tej dziedziny.\nOczywiście, gdy człowiek nie ma żadnych doświadczeń z dziedziny, którą poznaje to trener napotka na problemy. Szkolący się nie będzie miał perspektywy, do której mógłby odnosić nowe wiadomości i może uznać, że nauczenie się nowych rzeczy jest niemożliwe. To może rodzić opór a nawet formy ucieczkowe. To dlatego tak ważne jest by znaleźć jakiekolwiek podobne doświadczenia i do nich odnosić wiedzę. Te doświadczenia mogą być nawet najmniejsze i bardzo prozaiczne, ważne jednak by były. Odnosząc się jeszcze raz to telefonowania, jeżeli zdarzyłoby się nam szkolić kogoś kto nigdy nie telefonował i nie miał telefonu, a mielibyśmy uczyć go telemarketingu, odnosilibyśmy się do jego komunikacji z innymi ludźmi. Mając już jego doświadczenia z komunikacji z innymi ludźmi przenosilibyśmy te doświadczenia na umiejętności rozmowy telefonicznej, by mógł połączyć swoje doświadczenia z nowymi umiejętnościami. Wniosek byłby taki, ze właściwie cały czas się komunikujemy tylko różnymi kanałami. Osoba taka doszłaby do wniosku, ze właściwie potrafi się komunikować, tylko musi trochę zmodyfikować tą komunikację i dodać nowe rzeczy pod telemarketing. Dzięki takiemu podejściu nauka idzie sprawniej i trener jest skuteczniejszy.\nDobrym sposobem odnosząc się cały czas do przykładu komunikacji telefonicznej jest odnoszenie się do kilku przykładów rodzajów takiej komunikacji, tak by człowiek dorosły mógł porównywać i wyciągać wnioski. Czyli wprowadzamy dość dużo przykładów i operujemy nimi naprzemiennie, by można było znajdować podobieństwa i różnice. Będzie to bardziej angażujące i skuteczniejsze w kontekście nauki nowych umiejętności.\nDorosły człowiek ma już swoje doświadczenia i sztywne przekonania, dlatego nie jest łatwo uczyć go zupełnie nowych rzeczy. Pamiętać więc powinniśmy by odnosić nową wiedzę do jego doświadczeń. Czym więcej takich doświadczeń znajdziemy tym szybciej nauczymy go nowych umiejętności. Jeżeli trudno znaleźć doświadczenia odnoszące się konkretnie do nowej wiedzy, szukamy podobnych, najbardziej zbliżonych doświadczeń.


Będzie rozejm w Donbasie - 21.12.2017, Sputnik Polska\nBędzie rozejm w Donbasie\nGrupa kontaktowa ds. pokojowego uregulowania sytuacji na Ukrainie porozumiała się w kwestii zawieszenia broni na Donbasie od 23 grudnia - powiedział... 21.12.2017, Sputnik Polska\n© Fotolia / KonstanCentrum Mińska, Białoruś\n© Fotolia / Konstan\nGrupa kontaktowa ds. pokojowego uregulowania sytuacji na Ukrainie porozumiała się w kwestii zawieszenia broni na Donbasie od 23 grudnia - powiedział dziennikarzom stały przedstawiciel Rosji w grupie kontaktowej Boris Gryzłow.\nSzef Służby Wywiadu Zagranicznego Rosji: Demokratyzacja Ukrainy przez USA nie powiodła się\n20 Grudnia 2017, 08:58\n„Grupa kontaktowa podkreśliła konieczność zapewnienia pokoju i spokoju na Donbasie w związku z nadchodzącymi świętami bożonarodzeniowymi i noworocznymi. Kierując się osiągniętymi wcześniej ustaleniami, grupa kontaktowa zobowiązała się do zapewnienia powszechnego, stabilnego i bezterminowego zawieszenia ognia wraz z nadejściem 23 grudnia, od godziny 00:00" — powiedział Gryzłow po zakończeniu rozmów w Mińsku.\nSłowa Gryzłowa potwierdził specjalny przedstawiciel OBWE Martin Sajdik.\nStrony potwierdziły też dążenie do przeprowadzenia wymiany jeńców przed nadejściem świąt — dodał Gryzłow. Ukraina, DRL i ŁRL uzgodniły wcześniej listy jeńców. Kijów powinien przekazać 306 osób, a republiki —74 osoby.\nProklamowane w trybie jednostronnym republiki wyraziły już gotowość przestrzegania rozejmu.\nWarszawa-Kijów: To co miało być poufne zwyczajnie wyciekło\n19 Grudnia 2017, 17:10\n„Siły zbrojne DRL zawsze przestrzegały ustaleń osiągniętych w Mińsku. I tym razem jesteśmy gotowi przestrzegać rozejmu, który zacznie obowiązywać 23 grudnia. Mamy nadzieję, że doprowadzi on do długotrwałego zawieszenia broni" — powiedział przedstawiciel DRL we wspólnym centrum kontroli i koordynacji Rusłan Jakubow.\nTakie samo oświadczenie padło ze strony rzecznika milicji ludowej ŁRL Andrieja Maroczki. Wyraził on też nadzieję, że dowództwo ukraińskich sił zbrojnych nie wykorzysta rozejmu do prowokacji przed Nowym Rokiem i Bożym Narodzeniem.


Śliwowica Strykowska – alkohol, który zbliża ludzi | trendy | Trendz.pl\nJesteś tu: Strona Główna » Trendy » Śliwowica Strykowska – alkohol, który zbliża ludzi\nalkohol, alkohole, trendy 2012, Śliwowica StrykowskaŚliwowica Strykowska – alkohol, który zbliża ludzi\nPodobno zawiera w sobie trzy elementy: daje radość, częstowanie nią zbliża ludzi a tym, którzy ją produkują daje utrzymanie. Taka jest właśnie prastara śliwowica – trunek do którego korzeni przyznają się mieszkańcy Bałkanów oraz Słowianie.\nPodobno zawiera w sobie trzy elementy: daje radość, częstowanie nią zbliża ludzi a tym, którzy ją produkują daje utrzymanie. Taka jest właśnie prastara śliwowica – trunek do którego korzeni przyznają się mieszkańcy Bałkanów oraz Słowianie.Skąd nie pochodziłaby śliwowica, jedno o niej wiadomo na pewno. Wyprodukowana według starych receptur, tylko z najbardziej dojrzałych śliwek, daje niezastąpione wrażenia smakowe. O ten niepowtarzalny smak zadbała firma Plus H2O Drinki, która postanowiła wskrzesić tradycję wytwarzania tego trunku. We współpracy z Łódzką Gminą Żydowską rozpoczęła produkcję Śliwowicy Strykowskiej, jedynej w Europie „koszernej na Pesach”.Nie było to proste zadanie. Zanim w pierwszych alembikach pojawił się destylat, całą fabrykę trzeba było dostosować do rygorystycznych wymogów sądu rabinicznego. W końcu trunek tam produkowany miał mieć najwyższą klasę czystości rytualnej – „koszerność na Pesach”. Po trzech dniach rytuałów udało się. Sąd rabiniczny przyznał fabryce najwyższy możliwy certyfikat koszerności.Po przystosowaniu fabryki przyszła pora na odkurzenie ponad dwustuletniej receptury.Wszystkie składniki do produkcji śliwowicy muszą mieć akceptację sądu rabinicznego, każdy z nich musi być sprawdzony pod katem koszerności. Strykowska Śliwowica nie może być niczym zmącona, nie może być „zepsuta” chemicznymi przyspieszaczami i niepotrzebnymi dodatkami. Nastawy przygotowuje się dokładnie według XVIII- wiecznego przepisu ze śliwek oraz rodzynek. Ten macerat potem długo w ciszy i spokoju leżakuje w ogromnych beczkach… nabiera mocy, słomkowego koloru, a delikatnie oleista konsystencja klaruje się.Strykover Slivovitz rozlewany jest do smukłych butelek przypominających te, w których kiedyś trzymano okowitę. Po odkorkowaniu roztacza się aromat śliwek i delikatny migdałowy aromat – to efekt dodania miazgi z pestek śliwek.Zabutelkowany trunek trafia do sklepów w Polsce, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i oczywiście do Izraela.Strykover Slivovitz dostępny jest w pojemności 0,5 litra w rekomendowanej cenie detalicznej 80 zł. Twój nick:


Chemia techniczna szkolenie BHP dla pracowników obowiązkiem pracodawcy | Chemia.eFirmowy.pl\n19 maja 2014 | Autor: Redakcja | Kategorie: Chemia gospodarcza, Chemia przemysłowa, Technologie | Opinie: 0\nPracownik nie może przystąpić do wykonywania obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska, jeśli nie ukończył szkolenia dotyczącego zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Zasady związane z BHP reguluje Kodeks pracy oraz Rozporządzanie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.\nZagadnienie bezpieczeństwa i higieny pracy wyjaśnia również Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r., w której widnieje zapis: „każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, zaś sposób realizacji tego prawa oraz obowiązki pracodawcy określa ustawa”.\nZgodnie z art. 207&2 Kodeksu pracy pracodawca jest odpowiedzialny za zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy na terenie przedsiębiorstwa i w zakresie wszystkich stanowisk. Zasada ta dotyczy każdego przedsiębiorstwa, bez względu na specyfikę zadań wykonywanych przez pracowników. Oznacza to, że pracodawca musi zgodnie z przepisami organizować właściwe warunki pracy, kontrolować przestrzeganie zasad BHP na terenie zakładu, a także reagować na każde zgłoszenie związane z ewentualnymi uchybieniami w zakresie bezpieczeństwa. Jego obowiązkiem jest również dostosowywanie warunków pracy do zmian wynikających z rozwoju przedsiębiorstwa. Ponadto pracodawca powinien poinformować pracowników o zagrożeniach związanych z wykonywaniem zadań na danym stanowisku i działaniach ochronnych podejmowanych w celu eliminacji zagrożenia.\nZnajomość przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy powinien posiadać każdy pracownik, a obowiązkiem pracodawcy jest zorganizowanie takiego szkolenia. Szkoleniom podlegają osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, umów cywilno-prawnych, stażyści i praktykanci, ale też sam pracodawca, który na bieżąco musi uaktualniać swoją wiedzę na temat zasad BHP. Pracodawca ma obowiązek organizować szkolenia dla pracowników przyjmowanych, jak i już zatrudnionych. Szkolenia BHP mają charakter kształcenia, dokształcania lub doskonalenia pracowników.\nSzkolenie dla pracowników zatrudnianych to tzw. szkolenie wstępne, na które składa się instruktaż ogólny i stanowiskowy. Szkolenie to jest niezbędne dla zapoznania pracownika z podstawowymi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zagrożeniami występującymi na stanowisku pracy. Na etapie instruktażu ogólnego pracownik zapoznaje się z Kodeksem pracy – zwłaszcza w zakresie BHP, zasadami udzielania pierwszej pomocy, a także regulaminem pracy obowiązującym w danym przedsiębiorstwie. Kolejny etap, czyli instruktaż stanowiskowy, dotyczy zasad wykonywania zadań na danym stanowisku pracy i związanych z tym zagrożeń, a także sposobów przed nimi zabezpieczających. Pracownik zapoznaje się ze specyfiką stanowiska pracy i nabywa niezbędne umiejętności dla prawidłowego, a tym samym bezpiecznego wykonywania przewidzianych w tym zakresie czynności.\nDrugi rodzaj szkolenia to tzw. okresowe, o charakterze cyklicznym, przeznaczone dla pracowników już zatrudnionych na danym stanowisku. Przepisy nakazują regularne organizowanie tego typu szkoleń przez cały okres zatrudnienia pracownika, przy czym ich ilość zależy od rodzaju pracy i warunków, w jakich jest wykonywana. Celem szkolenia okresowego jest nie tylko przypomnienie ogólnych przepisów BHP, ale też zapoznanie pracowników z nowymi zasadami z zakresu rozwiązań wprowadzonych w związku z rozwojem przedsiębiorstwa. Osoby, które posiadają aktualne zaświadczenie o ukończonym szkoleniu, a stanowisko i zakres ich obowiązków nie uległy zmianie, mogą być zwolnione z okresowego szkolenia BHP.\nZgodnie z przepisami BHP, w przypadku, gdy warunki pracy są niezgodne z obowiązującymi zasadami i stwarzają zagrożenie, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania obowiązków, a nawet opuścić stanowisko pracy – informując o fakcie przełożonego.\nAkty prawne regulujące kwestię BHP precyzują również obowiązki pracownika w zakresie przestrzegania bezpieczeństwa i higieny pracy. Przede wszystkim zobligowany jest on znać przepisy BHP, co w praktyce oznacza obowiązkowe uczestnictwo w organizowanych przez pracodawcę szkoleniach i egzaminach. Ponadto musi on wykonywać swoje zadania zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny i stosować się do poleceń przełożonych. W ramach współpracy z przełożonymi powinien stosować środki ochrony zbiorowej i indywidualnej (odzież ochronna) oraz informować o zagrożeniach występujących na terenie zakładu pracy. Pracownik, który nie zastosowuje się do zasad BHP, podlega tzw. odpowiedzialności porządkowej określonej w art. 108-113 Kodeksu pracy, który w różnych przypadkach przewiduje naganę, upomnienie, a nawet karę pieniężną.\nSzkolenie BHP prowadzi osoba posiadająca stosowne uprawnienia – może to być pracownik zakładu pracy, sam pracodawca lub specjalista z zewnętrz występujący z ramienia uprawnionej do tego instytucji. Odbywa się ono w godzinach pracy, a jeśli czas jego trwania będzie dłuższy, traktowany jest jako godziny nadliczbowe. Pracodawca jest zobowiązany prowadzić dokumentację pracowniczą, w tym potwierdzającą przeprowadzone szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. W aktach osobowych pracownika powinno znaleźć się oświadczenie o ukończeniu szkolenia i koniecznych egzaminów uprawniających do wykonywania zadań na danych stanowisku pracy w warunkach przedsiębiorstwa.\nW Kodeksie pracy oraz Rozporządzaniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy dokładnie sprecyzowano zakres szkoleń, wymagania programowe i sposób dokumentowania. Ponadto wykazano przypadki zezwalające na zwolnienie z obowiązku odbywania szkolenia tak przez pracodawcę, jak i pracownika.


Małe miseczki do serwowania 2 szt. Magisso | Born To Cover\nMałe miseczki do serwowania 2 szt. Magisso\nW miseczce można serwować cokolwiek - masło, sosy. Wszystko to, na czym Ci zależy aby nie straciło swojej temperatury. Terakota, z której wykonane są miski ma też inne zadanie – można po nich pisać. Można nanieść napis co znajduje się w miseczce. Kreda jest w zestawie!\nPiszesz opinię o: Małe miseczki do serwowania 2 szt.


Konferencja „Uwolnij rozum od barier” w Górze\nBARTŁOMIEJ SKRZYŃSKI | Liczba odsłon: 3981\nSytuacja i problemy osób niepełnosprawnych były także poruszane podczas wakacyjnej konferencji „Uwolnij rozum od barier” w Górze. – Serdecznie witam i dziękuję za przybycie gościom z Wrocławia, którzy bardzo dobrze znają problemy tej grupy społecznej - mówiła Beta Pona, starosta górowski. Na spotkaniu nie mogło zatem zabraknąć m.in. Sławomira Piechoty, przewodniczącego Rady Programowej Wrocławskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, posła na Sejm, Tadeusza Krasonia, prezesa WSON-u i przedstawiciela Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego – Andrzeja Mańkowskiego, dyrektora wydziału ds. osób niepełnosprawnych, a także przedstawicieli gmin i powiatów.\n- Czasem zdecydowanie istotniejszymi od tych architektonicznych są bariery mentalne w ludzkich głowach – mówił Sławomir Piechota, przewodniczący Rady Programowej Wrocławskiego Sejmiku Osób Niepełnosprawnych, poseł na Sejm. – Realizowanymi we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku wspólnie z Urzędami: Miejskim i Marszałkowskimi Województwa Dolnośląskiego kampaniami i programami chcemy zmieniać negatywny stereotyp postrzegania osób niepełnosprawnych – opowiadał Tadeusz Krasoń, prezes WSON.\nNależy podkreślić, że nad przebiegiem konferencji czuwała i sprawnie ją prowadziła Bożena Merta, kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Górze.\nNiepełnosprawność dotyczy każdego\n- Od trzech lat z powodzeniem we Wrocławiu realizujemy kampanię „Wrocław bez barier”, finansowaną przez Urząd Miejski naszego miasta. Teraz wiele cennych doświadczeń, rozszerzonych o nowe działania prowadzimy w województwie w ramach „Nie ma barier. Dolny Śląsk”, na który blisko 140 tysięcy złotych przekazał nam Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego – opowiadał Tadeusz Krasoń. – Robimy także inne programy, jak choćby „Trener” wspomagający szukanie i wprowadzanie na otwarty rynek pracy osoby niepełnosprawne intelektualnie. Wszystkie działania służą właśnie aktywizacji osób niepełnosprawnych w ogóle. Nie należy bowiem marnować ogromnego potencjału ludzkiego, jaki stanowi ta grupa społeczna – argumentował Krasoń.\nSławomir Piechota podkreśla od wielu lat, że niepełnosprawność dotyczy wielu osób. – Każdy przecież będzie kiedyś starszy i nie będzie mógł wykonywać tylu rzeczy co nastolatek – mówił poseł na Sejm. – Przypominam sobie sytuację bardzo dobrego, wrocławskiego architekta, który będąc młodym człowiekiem zaprojektował swój dom. Wydawało się wówczas, że piękny z ogromną ilością schodów. Kiedy stał się osobą bardziej dojrzałą wiekowo chodzenie po piętrach sprawiało już spore problemy, wtedy spytał swojej żony „kto zaprojektował takie rozwiązania?”, ta pokazała mu projekt sygnowany jego podpisem – mówił Piechota. Przewodniczący Rady Programowej z żalem opowiadał o dramatycznych statystykach dotyczących niepełnosprawności w Polsce. - W Polsce żyje 5.456 tys. osób niepełnosprawnych, co stanowi 14,3% ogółu mieszkańców kraju – przekazywał Piechota. Szczególny problem stanowi w Polsce niska aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych wynosząca ok.. 16%, podczas gry w krajach UE średnio 40-50%, a w Szwajcarii blisko 63% - wyjaśniał dolnośląski parlamentarzysta.\nTurystyka sposobem na aktywizację\nW Górze o turystyce osób niepełnosprawnych województwie opowiadał przedstawiciel marszałka Andrzeja Łosia i Urzędu Marszałkowskie Województwa Dolnośląskiego – Andrzej Mańkowski dyrektor ds. osób niepełnosprawnych UMWD: - Liczba osób niepełnosprawnych w województwie dolnośląskim wynosi 435,8 tys., co stanowi 15,1% ogółu ludności województwa. Uwzględniając ich rodziny i krewnych, a także opiekunów, ponad połowa Dolnoślązaków odczuwa skutki związane\n- Wiele pozytywnych skutków może dać dobra alternatywa spędzania wolnego czasu, jak choćby turystyka – podkreślał Mańkowski. Według niego można spodziewać się trzech rezultatów polepszenia kondycji fizycznej (a także relaks), psychicznej. – Jest to sposobność do samorealizacji, rozwoju intelektualnego, a turystyka staje się element psychoterapii i pomocą w przezwyciężaniu kompleksów i poczucia osamotnienia, dodatkowo pojawia się także walor społeczny, możliwość współpracy i współistnienia w społeczeństwie – mówił dyrektor Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego. Niestety Polskie dane statystyczne nie dają zbyt wielu powodów do radości. W Polsce ogółem jest prawie 80% osób niepełnosprawnych, które nie uprawiały w ogóle turystyki, niewiele ponad 20 wyjeżdżało gdzieś na terenie kraju, a zaledwie 1 za granicę.To, jak podkreślali uczestnicy konferencji często wynika z negatywnego postrzegania osób niepełnosprawnych, a także barier mentalnych, tkwiących także w tej grupie społecznej. Zmianie mają sprzyjać wszystkie działania w ramach „Nie ma barier. Dolny Śląsk”, o których w Górze szczegółowo opowiadał Jarosław Perduta, konsultant merytoryczny programów realizowanych przez Wrocławski Sejmik Osób Niepełnosprawnych (konkretne działania także na stronie www.niemabarier.dolnyslask.pl, a także www.wson.wroc.pl. dop. Red.). Dla ułatwienia turystyki na Dolnym Śląsku Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego wydał także przewodnik dla osób niepełnosprawnych. Znalazło się w nim ponad 100 dostępnych tras.\nPodczas konferencji opowiadano zatem o bardzo konkretnych działaniach na rzecz aktywizacji osób niepełnosprawnych w m.in. o kampanii na rzecz niepełnosprawnych realizowana przez Związek Niewidomych, rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych w powiecie górowskim, kształceniu dzieci niepełnosprawnych intelektualnie na przykładzie Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego w Wąsoszu, pomocy instytucjonalnej osobom niepełnosprawnym, a także starości w kontekście niepełnosprawności.\n- Jednym z głównych czynników powodujących ograniczenie możliwości samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie jest starzenie się. Z danych NSP wynika, że niepełnosprawność jest skorelowana z wiekiem – ponad 60% zbiorowości osób niepełnosprawnych stanowiły te w wieku 55 lat i więcej – mówił Piotr Klag, dyrektor Dolnośląskiego Ośrodka Polityki Społecznej. Osoby starsze rzadko uczestniczą w życiu publicznym i społecznym. Ma to związek z brakiem utrwalonych nawyków aktywności i uczestnictwa społecznego, pogarszającym się wraz z wiekiem stanem zdrowia oraz niejednokrotnie trudną sytuacją materialną. - Dlatego warto tworzyć i wspierać przedsięwzięcia, które mają na celu podtrzymywanie aktywności i samodzielności seniorów. Są to przede wszystkim uniwersytety trzeciego i czwartego wieku oraz kluby seniora. Jednym z celów aktywizacji społecznej osób starszych powinno być również propagowanie wśród seniorów idei wolontariatu i działalności w organizacjach pozarządowych – opowiadał Klag. Na koniec Tomasz Wilanowski z dolnośląskiego oddziału Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych mówił o programach wspierania osób niepełnosprawnych m.in. o dofinansującym zakup samochodu, czy pomocy w studiowaniu (szczegóły na stronie internetowej PFRON).\nBeta Pona, starosta górowski podkreśliła, że ma nadzieję, iż konferencja, nawiązane kontakty i konkretne działania wpłyną na zwiększoną aktywizację osób niepełnosprawnych.


Meyer Optik Gorlitz Lydith 30 mm f/3.5 II - klasyka w nowej odsłonie | Fotopolis.pl\nSzkło Lydith 30 mm f/3.5 II, będące współczesnym wcieleniem obiektywu z 1964 roku, mieliśmy okazję poznać już w 2017 jeszcze za sprawą starego kierownictwa firmy. Jednak w związku z problemami finansowymi, niewiele osób miało okazję ujrzeć go na oczy. Nowy zarząd obiecywał rewizję technologii i aktualizację poszczególnych obiektywów. I tak oto otrzymujemy nową wersję obiektywu, która choć nazwana tak samo, oferować ma nowy, ulepszony układ optyczny.\nJaki dokładnie? Tego niestety nie wiemy, gdyż producent nie zdecydował się udostępnić tej informacji (oryginał oferował 5 soczewek w 5 grupach). Wiadomo jedynie, że nowe szkło ma być ostrzejsze i lepiej radzić sobie z reprodukcją kolorów. Ma oferować także bardziej precyzyjne pierścienie ostrości i przysłony.\nLepsza optyka, ale brak elektroniki i wyłącznie bezstopniowa przysłona\nObiektyw umożliwia bezstopniową regulację przysłony w zakresie f/3.5-f/16 i pozwala na ostrzenie z minimalnej odległości 15 cm. Pozwoli też na nakręcenie filtrów o średnicy 52 mm. Lydith 30 mm f/3.5 II spodobać ma się również użytkownikom aparatów APS-C, którym zaoferuje ekwiwalent 45 mm.\nOtrzymujemy też metalowy, kompaktowy tubus, który jednak pozbawiony jest jakiejkolwiek elektroniki, co oznacza konieczność fotografowania w pełnym manualu, a także brak możliwości sterowania przysłoną z poziomu aparatu i zapisania pełnych danych EXIF. Pracy fotograficznej nie ułatwi też działająca wyłącznie w trybie bezstopniowym przysłona, ale ta funkcja może akurat spodobać się niektórym filmującym.\nObiektyw Meyer Optik Gorlitz Lydith 30 mm f/3.5 II dostępny jest do kupienia w wersjach z mocowaniami: Canon EF, Fujifilm X, Leica L, Leica M, M42, MFT, Nikon F, Pentax K i Sony E, w cenie 876 euro (około 3850 zł). Do tego należy jeszcze doliczyć koszty wysyłki.\nWięcej informacji znajdziecie na stronie meyer-optik-goerlitz.com.


Bake&Taste: Babka waniliowa\nMoja pierwsza, w pełni samodzielnie zrobiona. Duma mnie rozpiera i popycha do kolejnych wariacji na temat tego wdzięcznego wypieku. Tym bardziej, że w końcu upolowałam silikonową formę babek :)\nBabka (świetna nazwa!) jest wilgotna, ale jednocześnie puszysta i delikatna. Ślicznie pachnie! Najlepszą rekomendacją niech będzie fakt, że znika w szybkim tempie, zbyt szybkim :)\n200 g masła (ja robiłam ją na margarynie Kasi)\n2 budynie waniliowe po 40 g (ja dałam bez cukru o smaku Bourbon vanille)\nŻółtka utrzeć z cukrem i cukrem wanilinowym na puszysty krem, dodać miękkie masło, miksować do połączenia się składników. Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia i budyniem, białka ubić na sztywną pianę. Do utartej masy maślanej dodać ubite białka, wsypać mąkę z budyniem i za pomocą łopatki delikatnie wymieszać ciasto. Formę wysmarować masłem i obsypać mąką, przełożyć ciasto i piec w 170°C przez 40-45 minut*. Jeszcze ciepłą babkę oprószyć cukrem pudrem.\n*w moim szalonym piekarniku piekła się 1 godzinę i 15 minut\nPrzepis znaleziony na blogu Joli - Smak Mojego Domu, autorstwa Uli (Słodka Pasja).\n17 kwietnia 2011 14:25\nI zdjęcia świetne i babka pierwsza klasa!\nNo, Kochana, Tobie to tylko kulinarnie debiutować - jesteś najwyraźniej uosobieniem naturalnego talentu.:)\n17 kwietnia 2011 14:42\nBabka wygląda super... A co do silikonowych foremek.. To gdzie można je kupić?\n17 kwietnia 2011 14:47\nO tak, pyszna babka a Twoja wersja wygląda niezwykle smakowicie:)\n17 kwietnia 2011 14:52\nmmmm..wygląda obłędnie!poproszę o kawałeczek dla chorej Just:))\n17 kwietnia 2011 14:59\nJustin&Dorothy, we wszelkich sklepach z artykułami gospodarstwa domowego, na allegro, ja nawet ostatnio w media markcie widziałam :)\na babka, mmmm, ja w czwartek też będę piekła, ale w kilku wersjach - jedna z pewnością będzie czekoladowa, druga piaskowa a może i jakaś trzecia się umyśli :)\n17 kwietnia 2011 15:11\nIm więcej oglądam babek na blogach, tym większy mam dylemat, którą wybrać na Wielkanoc. Wszystkie piękne, puszyste i niezwykle smakowite. Już wiem na pewno, że upiekę co najmniej dwie, ale które?\nKusząca ta Twoja babeczka:)\nO znajoma babeczka:) Własną piersią zaświadczam, że przepyszna:)\n17 kwietnia 2011 15:18\nLekka, dzięki, choć z tym talentem bym nie przesadzała :)\nJustin&Dorothy,dziękuję. co do foremek, tak jak napisała rysz: sklepy z artykułami gospodarstwa domowego, allegro, czasem w hipermarketach się trafią. ja swoją kupiłam w selgrosie\ndorblogg, przesyłam kawałeczek, zdrowiej!\nrysz, czekoladową muszę zrobić i ja :)\nAnucha, ja dziś testuję kolejny przepis, tym razem drożdżową. na pewno ten przepis mogę Ci szczerze polecić\nAnia, :) i zachęcamy wszystkich do spróbowania :)\nCudnie się prezentuje ! Oj, zjadłabym do popołudniowej kawy :)\nJeżeli jest wilgotna,to już się częstuję...\n17 kwietnia 2011 15:42\nŚwietna baba! Od jakiegoś czasu szukam jakiegoś fajnego przepisu na wielkanocną babę i uważam, że ten jest warty rozpatrzenia :)\n17 kwietnia 2011 15:52\nPiękna babka!! Pycha!! Też babkę zrobiłam wczoraj, tylko, że kokosową.:)\n17 kwietnia 2011 16:06\nJolanta Szynd;larewicz pisze...\nKasiek wiedziałam, że Ci posmakuje:). My naprawdę mamy podobne smaki:) Piękna Ci wyszła...a ja (wstyd sie przyznać) wczoraj ukręciłam kolejne dwie baby:) .... i teraz mam juz naprawdę wielki dylemat, którą z nich wybrać na Świeta:) wielki buziak Kochana:)\nŚwietnie Ci wyszła ta baba!! :)\n17 kwietnia 2011 16:48\nfiu , fiu ,ale baba , jakie ma wnętrze , bardzo piękna\n17 kwietnia 2011 17:05\nWygląda bardzo ładnie! :) Smak i zapach mogę sobie tylko wyobrazić ale jestem przekonana że są również atrakcyjne!:)\nŚlicznie żółciutka! O tak, chyba i ja muszę w końcu odważyć się na własnoręczne babki upieczenie. :)\n17 kwietnia 2011 18:14\nUwielbiam babki. Muszę jak najszybciej wsiąść przepis od babci, bo od niej najlepsza ;)\n17 kwietnia 2011 19:58\nAle zgrabna babeczka:)\n17 kwietnia 2011 19:59\nKaś! Ależ ta babka apetycznie wygląda! Do schrupania - w całości:)\nLubię babki, może tak po kawałku jeść, jeść i jeść. ;)\n17 kwietnia 2011 21:05\nBabka idealna! Zapisałam - zmierzę się z nią :) Och, te zdjęcia :))\n17 kwietnia 2011 21:16\nwygląda tak pulchnie, mniami (:\nco za piękna baba!\n18 kwietnia 2011 08:32\nSłuszna duma, słuszna! :) kupiłam foremki na muffiny w kształcie małych bab wielkanocnych i właśnie się zastanawiam, czy z Twojego przepisu wyszłyby mi takie :)\ngrazyna, Amber, dziękuję i częstujcie się :)\nkruszyna, bardzo polecam Ci ten przepis!\nSłodziutkie Okazje, kokosowa też musi być boska :)\nJolu, to bardzo dobrze, że mamy podobne smaki, bo dzięki temu wiem, gdzie znajdę przepisy, które z pewnością przypadną mi do gustu :) szalejesz z tymi babkami!\nKucharzy Trzech, margot, dziękuję bardzo :)\nDoctor, są rewelacyjne :)\nZaytoon, dziękuję. koniecznie się odważ :)\nslyvvia, przepisy od Babć są zawsze najlepsze :)\npeggykombinera, dziękuję :)\nAnna-Maria, oj szybko została schrupana :)\nMadga, dziękuję i polecam. ja jestem debiutantem babkowym a wyszła wspaniała\ndanusia, jest bardzo pulchna :)\nEvitaa, o szukam takich foremek! myślę, że powinny wyjść. na pewno upieką się o wiele szybciej :)\n18 kwietnia 2011 10:22\nJaka puszysta! :))\n18 kwietnia 2011 14:05\nDziękuje za zgłoszenie babki do konkursu z Kasią, a babeczka cudna\nPiękna babka:) Ulubiona :)\n18 kwietnia 2011 17:49\nale ona musi obłędnie pysznie pachnieć!\n19 kwietnia 2011 08:24\nNajważniejsza jest ta wilgotność, nie lubię suchego drapiącego ciasta. Chyba się skuszę.\n19 kwietnia 2011 11:16\nKasia, judik1119, dziękuję :)\nPaula, zgadza się :)\nKasinka, skoro lubisz wilgotne babki (jak ja), polecam!\n19 kwietnia 2011 17:48\nJak ja uwielbiam babki... Piękna jest :)\n19 kwietnia 2011 20:55\nJeśli wilgotna i puszysta to taka powinna być idealna baba :) Super Ci wyszła :)\n20 kwietnia 2011 09:02\nAleż cudna baba!!!\n20 kwietnia 2011 09:59\nMhmh.. waniliowa? To musi być pyszna! ;-) Święta idą, więc będzie wiele okazji by zajadać takie smakołyki ;-D\n20 kwietnia 2011 18:07\npiekna baba! niesamowicie puszysta:)\n20 kwietnia 2011 20:24\n20 kwietnia 2011 20:27\nAsia, Monica, żenia, bardzo dziękuję!\nBiedr_ona, jest pyszna :) już się nie mogę doczekać świąt :)


Tanie loty Kijów-Boryspol - Moskwa Wnukowo od 670 zł | Porównaj oferty na Skyscanner\nTanie loty Kijów-Boryspol - Moskwa Wnukowo\nInformacje o locie z: Kijów-Boryspol do: Moskwa Wnukowo\nIle wynosi najlepsza cena lotu w obie strony z: Kijów-Boryspol do: Moskwa Wnukowo?\nNajlepsza znaleziona w serwisie Skyscanner cena lotu z: Kijów-Boryspol do: Moskwa Wnukowo wynosi 670 zł. Znaleziona została poprzez sprawdzenie ofert różnych linii lotniczych i jest najniższą ceną w całym miesiącu.\nIle linii lotniczych lata bezpośrednio z: Kijów-Boryspol do: Moskwa Wnukowo?\nŻadna linia lotnicza nie lata bezpośrednio z: Kijów-Boryspol do: Moskwa Wnukowo.\nPorównaj loty z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo i znajdź najtańsze bilety lotnicze ze Skyscanner\nSkyscanner to wyszukiwarka lotów, hoteli i wynajmu samochodów, która szybko i prosto porównuje setki ofert od linii lotniczych oraz biur podróży i znajduje najtańsze połączenia lotnicze z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.\nKiedy najlepiej kupić tanie bilety lotnicze z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo?\nSprawdź, kiedy zapłacisz najmniej za połączenie lotnicze. Znajdź najlepszy czas na tanie loty z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo korzystając z naszego narzędzia, które podpowie, kiedy najtaniej rezerwować bilety lotnicze.\nInformacje, które warto znać przed zarezerwowaniem lotu z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo\nOdległość z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.\nCzas lotu z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.\nKtóre linie lotnicze oferują najtańsze bilety lotnicze z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.\nKtóre linie lotnicze realizują bezpośrednie loty z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.\nObserwuj aktualny status lotu - sprawdzaj czas odlotów i przylotów z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo\nDostaniesz najnowsze powiadomienia o rozkładzie i aktualności dotyczące Twojego połączenia lotniczego z Kijów-Boryspol do Moskwa Wnukowo.


POLSKIE MARKI MODOWE x STYLISH PAPER #2 | INTO passion\nPOLSKIE MARKI MODOWE – UBRANIA\nMilya to autorska marka stworzona z pasji do mody, sztuki i designu oraz miłości do rzeczy unikatowych. Wszystkie projekty powstają w Łodzi, w małych, lokalnych pracowniach. Limitowane kolekcje są wykonane ze starannie wyselekcjonowanych jedwabi, skór naturalnych i wełen pochodzących wyłącznie od sprawdzonych europejskich producentów.\nProjektantką i założycielką marki jest Emilija Macherzyńska – absolwentka Krakowskich Szkół Artystycznych, ukończyła kierunek Artystycznego Projektowania Ubioru. Jej wcześniejsze projekty były publikowane między innymi w magazynach L’Officiel , Harper’s Bazaar, Period Mag, Papmagazine i Lśnieniemag.\n„Moim marzeniem było stworzenie wyjątkowego miejsca dla kobiet, które skupia się tylko i wyłącznie na nich, na ich potrzebach, oczekiwaniach i pragnieniach. Zależy mi na harmonii estetycznej. Tworzenie projektów na miarę, możliwość personalizacji i wyboru tkanin oraz dodatków, najwyższa jakość wykończenia pozwala moim klientkom poczuć się wyjątkowo\ni zarazem spełnić wszystkie założenia mojej marki wpisujące się w jej DNA i filozofię.”\nRzeczy są dostępne stacjonarnie w Butiku na Saskiej Kępie na ul. Zwycięzców 33 w Warszawie.\nwww.milya.eu, FB @Milya, IG @milya.eu\n„Od dzieciństwa interesowały mnie tkaniny. Rysowałam ubrania, a moja mama robiła dla mnie na drutach swetry. Miłość do mody i handmade pozostała. Po latach stworzyłam swoją markę, której głównym założeniem jest tworzenie ubrań, które są przyjemne dla ciała. Miękkich, kolorowych i pozytywnych. Pełnych niewymuszonych i kobiecych wzorów. Fasony nie są skomplikowane – całą kwintesencją są detale, takie jak unikatowe guziki i tkaniny. Wybieram te naturalne, bardzo jedwabiste i miękkie w dotyku, tak aby chciało się je nosić i czuć na sobie. Bazuję na jedwabiu, prawdziwych welurach i aksamitach oraz wełnie. Również wiskozie, bawełnie, ale tych najlepszej jakości. Staram się wybierać tkaniny niszowe, niepopularne na rynku, stąd ubrania szyte są w ilości limitowanej.\nNie podążam ślepo za trendami, tworzę to, co czuję. Szyję w małej pracowni krawieckiej w Krakowie, gdzie każda krawcowa podchodzi indywidualnie do każdej szytej rzeczy. Sama kroi, szyje, prasuje. Bardzo ważną częścią moich kolekcji są swetry i spódnice handmade – robione w całości ręcznie, na drutach. Mam trzy dziewiarki. Każda z nich ma faktycznie talent i pasję do tego, co robi. Rzeczy stacjonarnie można znaleźć na Forum Designu i Idea Fix w Krakowie”.\nZ kodem kobieco otrzymacie 15% rabatu.\nwww.sylviadara.com, FB @store.sylviadara, IG @sylviadara_com\nZałożycielki marki YOU.store – Asia i Ola to dwie energiczne babki, z dużymi chęciami, ambicjami i ogromną pasją do mody! Cel, który im przyświeca w projektowaniu kolejnych kolekcji, to tworzenie prostych, ale niebanalnych ubrań, które mają pazur, twist i nigdy nie są nudne!\nProjektują ubrania dla tych, którzy cenią sobie wygodę i komfort użytkowania, ale przede wszystkim pewną unikatowość. Każdy z pozoru prosty fason ma w sobie to coś, co sprawia, że dany produkt jest niepowtarzalny i zwraca na siebie uwagę. Dobór materiałów też nie jest przypadkowy! Dziewczyny wybierają materiały najlepszej jakości, które równocześnie są funkcjonalne oraz łatwe w pielęgnacji. Dodatkowo Asia i Ola zawsze dbają o to, żeby były one miłe w dotyku i nie podrażniały skóry!\nWszystkie projekty YOU.store powstają w małych, lokalnych zakładach krawieckich z rodzinną atmosferą, a dziewczyny same od A do Z kontrolują cały proces i dbają o każdy szczegół.\nSpecjalnie dla czytelników STYLISH PAPER przygotowały zniżkę -10% na cały asortyment z hasłem: HIYOU. Zniżka ważna do 30.09.2021 r.\nwww.youstore.pl, FB @you.youstore, IG @youstore.pl\nSerce tej polskiej marki bije w rytmie dolce vita i ulepione jest z włoskiego makaronu, który jest synonimem prostoty a zarazem wyrafinowania. Fellini mawiał, że życie to połączenie magii i makaronu. Ta idea przyświeca twórcom La Farfalla – ubrania tworzone są tak, by były proste i wygodne, ale z nutą cichej elegancji. Marka stawia na ponadczasowe kobiece kroje, które można nosić dziś, jutro, kiedyś. Takie, które bez trudu można ze sobą zestawiać, w których po pracy można wyjść do teatru lub na kolację. La Farfalla zachęca do rozważnych i nieimpulsywnych zakupów w myśl zasady mniej znaczy więcej. Bo nie chodzi tylko o to, by się ubierać, ale przede wszystkim o to, by celebrować życie.\nKolekcja ubrań lnianych LENTE w pełni oddaje przesłanie marki – z kodem STYLISHPAPER2021\ndo końca sierpnia otrzymacie 10% zniżki.\nwww.lafarfalla.pl, FB @lafarfallaofficial, IG @la_farfalla_womenswear\nGEMIZONE tworzą dwie ambitne dziewczyny – Paulina Wierzbicka oraz Magdalena Staszyńska. Połączenie nieprzeciętnej kreatywności i ogromnej determinacji pozwoliło na stworzenie marki, która pragnie oferować swoim klientkom ubrania wykonane z najwyższej jakości naturalnych materiałów. Tworząc w duchu no season, chcemy wyraźnie podkreślić nasz sprzeciw wobec masowej produkcji ubrań i bezmyślnemu podążaniu za trendami. Podczas tworzenia pierwszej kolekcji FREEDOM kierowałyśmy się ideą wolności. Chciałyśmy, aby wszystkie projekty sprawiały, że nawet najbardziej formalne wyjście będzie przyjemne i komfortowe. Nasze fasony są użytkowe, ponadczasowe i przede wszystkim wygodne. Postawiłyśmy na czerń i biel, ponieważ są to kolory, które dają nieograniczone możliwości, a także pasują na każdą okazję.\nGEMIZONE to marka stworzona przez kobiety z myślą o kobietach. To nie tylko ubrania i dodatki, to również styl życia i sposób myślenia.\nwww.gemizonestore.com, FB @gemizone, IG @gemizone\nBäckerei Bytom powstało z potrzeby tworzenia czegoś dla siebie i kobiet do nas podobnych. Szyjemy proste, kobiece ubrania w pięknych, energetycznych KOLORACH z naturalnej tkaniny jaką jest LEN. To ubrania do noszenia w MIEŚCIE. Są piękne, wygodne i swoim minimalizmem zwracają na siebie uwagę. Staramy się, żeby były uniwersalne, nie ogranicza nas rozmiar czy sylwetka – takie są nasze klasyki, do których wracamy w każdym sezonie – sukienka „uskrzydlona”, szmizjerka czy ulubione kuloty.\nLen to jedna z najcudowniejszych tkanin, po latach nieobecności wraca z przytupem do naszej garderoby. Jest miękki, delikatny w dotyku, bardzo trwały, ekologiczny i pięknie się starzeje. Te rzeczy zostaną z Wami na lata.\nBäckerei Bytom znajdziesz na Facebooku, a sklep działa w Internecie, ale uwielbiamy się spotykać. Raz w tygodniu, w czwartkowe po południa, otwieramy się stacjonarnie na Mickiewicza 16 w Bytomiu. Dla klientek, które chcą przymierzyć, dotknąć na żywo cudownej tkaniny i przyjść do nas po poradę.\nwww.backerei.eu, FB @BackereiBytom, IG @backereibytom\nW Potrzebne do mody podchodzimy inaczej. Tworząc ubrania dbamy o środowisko. Wykorzystujemy tylko tyle nowych zasobów, ile to naprawdę niezbędne. Nasze materiały mają już swoją historię. W pewnym momencie stały się komuś niepotrzebne i wtedy trafiły do nas. Z dużych kawałków szyjemy wygodne ubrania. Z mniejszych fragmentów i resztek powstają akcesoria. Nasze sesje zdjęciowe to sesje dokumentalne, w których fotograf tylko towarzyszy prawdziwym\nużytkowniczkom naszych ubrań.\nTworząc stawiamy na wygodę, uniwersalność i to, by ubrania mogły służyć jak najdłużej. W naszych spódnicach zawsze są kieszenie i regulowana gumka.\nwww.potrzebne.pl, FB @potrzebne.mk, IG @potrzebne.mk\nPOLSKIE MARKI SPORTOWE/STREETWEAROWE\nPOCKETSULU FIJI WEAR\nPocketsulu Fiji Wear to biznes organiczny. Zrodził się w Chałupach, na Półwyspie Helskim, a wszystko zaczęło się od prezentu przywiezionego z Fiji. Było to oryginalne Sulu, potocznie zwane Pocketsulu. To taki trochę Kilt, ale noszony jako strój narodowy na Fiji. Postanowiliśmy wprowadzić ulepszenia, stworzyć surferskie wzory, a przede wszystkim wprowadziliśmy unikalny system łączenia w kroku, dzięki czemu spódnica zamienia się w spodenki. Nasze rozwiązanie powoduje szereg korzyści np. Easy Access System, czyli opcja zdjęcia spodenek jednym ruchem ręki, Love Connection System, czyli możliwość połączenia dwóch Pocketsulu ze sobą, a także Adjust Mode System, czyli regulacja w pasie zapewniająca komfort noszenia przy zmianie obwodu w pasie. W tym sezonie wprowadziliśmy spodenki z mikrofibry, a także pracujemy nad rozmiarami dziecięcymi, gdzie regulacja rozmiaru jest szczególnie istotna, zwłaszcza dla oszczędnych rodziców Poczujcie wolność 100% made in Poland, zapraszamy na www.pocketsulu.com\nBula znaczy po fidżyjsku ALOHA.\nwww.pocketsulu.com, FB@pocketsulu, IG @pocketsulu\nPOLSKIE MARKI – BIELIZNA I PIŻAMY\nJesteśmy odpowiedzialną marką bielizny w duchu eko, powstałą z pasji i miłości do zwierząt, natury i minimalizmu. Nasze produkty są w pełni ekologiczne, wysokiej jakości i dopracowane w każdym detalu. Tworzymy bieliznę idealną dla każdej z nas. Ponadczasowe modele współgrają z Twoim ciałem dając poczucie komfortu i kobiecości. To na czym nam zależało, to efekt “second skin” – Zakładasz i zapominasz że ją masz. Dbanie o środowisko jest dla nas tak samo ważne, jak jakość naszych produktów, stąd korzystamy tylko z certyfikowanych materiałów. Stawiamy na współpracę z dostawcami i lokalnymi szwalniami, dla których zrównoważony rozwój ma znaczenie. Nasze produkty są dostarczane w biodegradowalnych opakowaniach, szyjemy z materiałów naturalnych jak bawełna GOTS i ekologicznych jak Tencel, zmniejszając ślad węglowy jak tylko się da.\nDla czytelników STYLISH PAPER mamy zniżkę na zakup wybranego kompletu bielizny 15% z hasłem: KOMPLET15 ważną do 16 sierpnia 2021.\nwww.youandyourbody.pl, FB @YouandYourBody, IG @youandyourbody\nSen nocy letniej. Spokojny sen jest najważniejszy. Gwarantuje dobre samopoczucie przez cały dzień. Również to w czym śpimy ma wielkie znaczenie. Marka Lafeda to nie tylko subtelne i kobiece projekty piżam, ale przede wszystkim wygodne, miękkie w dotyku i przewiewne propozycje na te letnie dni.\nPiżamy są produkowane z najwyższej jakości certyfikowanych materiałów, jak 100% bawełna czy tencel. Wszystkie modele produkowane są w Polsce. W ofercie znajdziemy topy i spodenki, koszule, a także szlafroki i zestawy do spania.\nHit lata: luźny top na cienkich ramiączkach i krótkie spodenki z bawełnianego muślinu.\nwww.lafeda.pl, FB @LAFEDA, IG @lafeda_official\nPOLSKIE MARKI – DODATKI/AKCESORIA\nBLANK BELTS to niewielka, krakowska pracownia kaletnicza, która zmienia sposób w jaki myślimy o paskach. Pokazują, że pasek może służyć latami dzięki użyciu jednego kawałka najlepszej jakości skóry licowej. Co więcej damskie jak i męskie paski tworzą na wymiar (każdy!), a to my – klienci, wybieramy jaką klamrę połączymy z konkretnym kawałkiem skóry. Twórcy marki osobiście wykonują paski przy użyciu tradycyjnych, ręcznych narzędzi. Możecie wybierać spośród nie tylko regularnej kolekcji, ale również niepowtarzalnych klamer vintage i kolekcjonerskich, jest też możliwość personalizacji. Stworzycie swój pasek online lub w ramach pop-up warsztatu, z którym pojawiają się w różnych miastach.\nwww.blankbelts.com, FB @blankbelts, IG @blank_belts\nCzym jest NO SUGAR? To nie tylko piękna biżuteria i modne akcesoria, a dodatki, które pozwolą Ci lśnić Twoim własnym blaskiem. Bez zbędnej słodyczy, lukru i koloryzowania, bo najważniejsza jesteś Ty i Twoje doznania.\nNO SUGAR to lekkość, miękkość, zabawa kolorem – wszystko, co sprawia, że czujesz się dobrze w swojej skórze i wypełnia Cię pozytywna energia. To też prawdziwa sensoryczna uczta – nasze materiały są jakościowe, miłe w dotyku i tak delikatne, że chcesz się nimi delektować bez końca.\nKażda rzecz w NO SUGAR jest handmade, produkowana lokalnie i w duchu cruelty free i fair trade. Dla mnie jakość to nie tylko najlepsze materiały, to też dobra energia włożona w każdy element – byś mogła cieszyć się nią każdego dnia.\nHasło: Hello! Ważne do 27.09.2021 da Tobie 15% rabatu w sklepie online.\nwww.no-sugar.com.pl, FB @no.sugar.accessories, IG @no_sugar_accessories\nPOLSKIE MARKI – DLA MAM I DZIECI\nNew kids to certyfikowana bielizna i piżamy dla dzieci. Bliska skórze i naturze. Troskliwie i etycznie. Dla Twojego dziecka. Wizją było stworzenie ponadczasowych, niezwykle przyjemnych w dotyku, jak najbardziej naturalnych w składzie, wygodnych produktów dla dzieci. Jednocześnie dbając o ich trwałość i nietoksyczność. Markę założyła Dominika, mama Poli i Leona, której to właśnie dzieci\nstały się inspiracją. Sedno ubrań tkwi w jakości. Nie we wzorze, kolorze czy modnym kroju.\nKluczowym aspektem w new kids jest sposób produkcji oraz warunki, w których pracują ludzie. Marka z dumą podkreśla, że wszystkie materiały zostały wyprodukowane, a modele uszyte w Polsce. Ludzie, którzy pracowali przy każdym projekcie zostali za to godnie wynagrodzeni i czerpali z tego radość. Wszystkie produkty w new kids zostały wykonane wyłącznie z naturalnych i certyfikowanych tkanin, dzięki temu są niezwykle delikatne dla skóry dziecka i jeszcze bardziej przyjazne dla środowiska. Wszystko to w oparciu o świadome rodzicielstwo, świadome wybory i naszą naturę. Bo to co dobre dla nas jest piękne i właściwe dla środowiska.\nwww.newkids.pl, FB @newkidspl, IG @newkids.pl\nMAMA’S to marka stworzona dla wszystkich Mam – niezależnie od tego, czy jeszcze oczekujesz na swoje szczęście, czy masz jej już na rękach. I przede wszystkim stworzona przez Mamę, która zna i rozumie, co daje największy komfort w tym wyjątkowym czasie.\nW MAMA’S chcemy, byś mogła w pełni cieszyć się każdym z etapów bycia Mamą. Nasze ubrania to nie tylko wysokiej jakości odzież, która doskonale sprawdzi się zarówno w czasie ciąży, jak i podczas karmienia, oraz po zakończeniu laktacji. To miękkie, otulające skórę wygodne materiały i przede wszystkim fasony, w których Twoje macierzyństwo nabierze najpiękniejszych kształtów, a karmienie będzie komfortowe w każdych warunkach. Mamy dla Ciebie unikalne zestawy, z których szybko i wygodnie stworzysz stylowy outfit. Bez godzin spędzonych przed lustrem i opróżniania całej szafy. Tak byś zawsze mogła komfortowo dzielić się miłością i pokochała siebie w tej wyjątkowej roli.\nBon Bon Kids jest marką stworzoną przez dwie mamy, które poszukiwały idealnych rozwiązań dla swoich maluchów. Autorska kolekcja mebli tapicerowanych i akcesoriów została stworzona tak, by pociechy przebywające w swoich pokojach mogły poczuć się wyjątkowo.\nBon Bon Kids to najwyższa jakość, dbałość o każdy detal, nowoczesny design i bezpieczeństwo. Nasze produkty dedykowane są osobom, które w aranżacji wnętrz szukają najlepszych materiałów i ciekawych rozwiązań. Produkty tworzone z myślą o inny mamach i potrzebach ich dzieci. Z pasji, doświadczenia i zamiłowania do pięknych wnętrz i materiałów.\nBon Bon Kids jest to marka stworzona z miłości do dzieci.\nwww.bonbonkids.pl, FB @sklepbonbonkids, IG @bok_bonkids\nOH NO to w 100% polska marka, założona przez Anię z Poznania. Wszystkie produkty wykonane są z najwyższej jakości bawełny organicznej (posiadają certyfikat GOTS na przędzę) i dobrych jakościowo dodatków. Szyte i projektowane w Polsce. PROUDLY MADE IN POLAND.\nOH NO to nie tylko odzież, to też niekończąca się przygoda dla naszych dzieciaków, które uwielbiają spędzać swój czas kreatywnie i swobodnie. Nasze ubrania tworzone są z myślą o pełnej radości zabawie, z lekką nutą oversize, by niczym nie krępować pomysłów najmłodszych.\nPierwsza kolekcja Spring/Summer nosi nazwę Rise & Shine i jest utrzymana w pastelowych kolorach ziemi. Wykorzystano także autorski print zebry OH NO. Już teraz możemy zapowiedzieć drugą odsłonę: What a mess – czyli szalone jesienne wzory, z przesłaniem nawiązującym do tego, aby dbać o środowisko. Troska o środowisko jest ważna dla samej marki, dlatego chce uczyć tego też najmłodszych. Koniecznie zobaczcie jak wygląda OH NO, a na pewno krzykniecie wtedy OH YES #ohnowear #ohno\nWięcej na stronie www.ohno.pl, FB @ohnowear, IG @ohnowear\npolskie marki dla dzieci polskie marki sportowe polskie marki bieliźniane polskie marki piżamy polskie marki sukienki Polskie Marki odzieżowe luksusowe polskie marki minimalistyczne polskie marki polskie marki premium


Mecz Porto vs Juventus na żywo w internecie online – 17 lutego | Mecze w internecie\nMecze w internecie Mecze dzisiaj Mecz Porto vs Juventus na żywo w internecie online – 17 lutego\nMecz Porto vs Juventus na żywo w internecie online – 17 lutego\nPierwsze swoje spotkanie w ramach 1/8 finału w fazie piłkarskiej Ligi Mistrzów rozegrają dzisiejszego wieczoru drużyny FC Porto i Juventusu. Początek tej rywalizacji zaplanowano na godzinę 21:00.\nDamrowy stream meczu Porto vs Juventus na żywo\nBukmacherzy w roli zdecydowanych faworytów tego spotkania widzą ekipę Starej Damy. Drużyna Juventusu regularnie wygrywa swoje mecze i niewątpliwie podczas tej potyczki również są faworytami. Niewątpliwie brak awansu do kolejnej rundy ekipy Juventusu będzie sporym rozczarowaniem.\nEkipa FC Porto obecnie nie prezentuj się zbyt solidnie. Brak wygranej w pięciu ostatnich pojedynkach jest tego najlepszym dowodem. W dodatku nie mieli przecież zbyt wymagających przeciwników, ponieważ mierzyli się chociażby z Boavistą, czy też Belenenses.\nJuventus można powiedzieć, że po gorszym okresie dla siebie gra coraz lepiej. Owszem piłkarze Starej Damy nie wygrali dwóch ostatnich potyczek, ale trzeb również zaznaczyć, że nie były to zbyt złe wyniki. Bowiem najpierw zremisowali z Interem, ale był to zwycięski remis, bowiem dawał awans do finału Pucharu Włoch, zaś z Napoli przegrali w weekend 1-0.\nJak obejrzeć mecz Porto – Juventus online bez żadnych opłat i reklam?\nWłączyć transmisję mecz Porto – Juventus online i oglądać za darmo\nPorto – Juventus Liga Mistrzów 21:00 Oglądaj online\ngdzie streamy meczów\nmecz Porto- Juventus onlione\nmeczyki Porto- Juventus online\nPorto- Juventus darmowy stream\nPorto- Juventus gdzie transmisja\nstream meczu Porto- Juventus\nstream Porto- Juventus online\ntransmisja meczu Porto- Juventus\ntransmisja Porto- Juventus za darmo\nPoprzedni artykułLiga Mistrzów na żywo za darmo online, m.in. Barcelona – PSG – 16 lutego\nNastępny artykułMecz Legia Warszawa – Wisła Płock online bez opłat – 20 lutego


Nowy Apartament przy Cybernetyki, 45 m2 - Tekton Property\nNowy Apartament przy Cybernetyki, 45 m2\nID OFERTY: TC508976\nPrzed Państwem elegancki apartament znajdujący się na warszawskim Mokotowie przy ulicy Cybernetyki 7G. Lokum usytuowane na 4 piętrze w 5-piętrowym apartamentowcu z 2019 roku.\nMieszkanie cechuje wysoki standard wykończenia, lokal w pełni umeblowany. Lokum o łącznej powierzchni 45 m2 podzielone zostało na sypialnie z wygodnym łóżkiem dwuosobowym (szerokość 160 cm), komodą. Salon połączony z aneksem kuchennym, pełne wyposażenie AGD, lodówka, zmywarka, płyta indukcyjna, piekarnik elektryczny, okap, liczne szafki, pełne wyposażenie (garnki, talerze, sztućce, szklanki, miski, patelnie). W salonie ponadto znajduje się rozkładana kanapa, dwuosobowy stolik. Balkon z bezpośrednim wejściem zarówno od sypialni jak i także salonu. Hol z dwiema głęboki szafami wnękowymi służącymi za garderobę a także pomieszczenie gospodarcze. W Drugiej szafie zamontowana zostanie pralka.\nDo mieszkania dodatkowo przypisane zostało miejsce postojowe w hali podziemnej dodatkowo płatne 300 pln.\nDoskonała lokalizacja. Nieopodal liczne sklepu spożywcze, usługowe, restauracje, bary, kawiarnie, apteka, przedszkole. Doskonały węzeł komunikacyjny, Liczne przystanki autobusowe oraz tramwajowe, szybki dojazd do każdego zakątka Warszawy.\nMedia - energia elektryczna w zależności od zużycia oraz nadwyżki zużycia wody\nPodziemne miejsce postojowe - 300 pln


Koncert z okazji Narodowego Święta Niepodległości - Współpraca z organizacjami pozarządowymi - Poznan.pl\nTeatr Wielki, ul. Fredry 7, Poznań\nOrganizowany co roku przez Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego oraz Teatr Wielki w Poznaniu koncert to okazja do przypomnienia sobie jak ważnym dniem dla Polaków jest 11 listopada. Z okazji wyjątkowości setnej rocznicy przygotowany został specjalny program: Koncert fortepianowy a-moll op. 17 Ignacego Jana Paderewskiego oraz Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego. Zostanie on wykonany przez pianistę Pawła Kowalskiego oraz orkiestrę Teatru Wielkiego w Poznaniu pod batutą Gabriela Chmury.\nKoncert fortepianowy a-moll op. 17 Ignacego Jana Paderewskiego to jeden znajbardziej znanych w repertuarze artysty. Powstawał na przełomie kilku lat. Pierwsze fragmenty dzieła datuje się na 1882 rok, a więc pisane były ręka zaledwie dwudziestodwulatka. Ostateczny kształt osiągnął 6 lat później. Jak podkreślają muzykolodzy melancholia i liryzm początkowych partii dzieła znakomicie łączą się z finałowym pełnym ekspresji rondem.\nKoncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego w pewien sposób zamyka i zbiera w sobie doświadczenia z okresu, kiedy kompozytor, jeszcze wierny ideałom przedwojennym, poszukiwał sposobu na odzyskanie klasycznej dyscypliny muzycznej oraz trzymał się blisko drogi, wyznaczonej przez twórców zafascynowanych folklorem, jak Szymanowski i Bartók. Chociaż Lutosławski miał niedługo odkryć dla siebie i dla innych odmienny świat dźwiękowy, to właśnie ten utwór reprezentuje dziś w sposób najpełniejszy te wczesne ideały, które miały się przecież jeszcze odezwać echem w jego najpóźniejszych arcydziełach.\ndyrygent - Gabriel Chmura\nprowadzenie koncertu - Jaromir Trafankowski\nBilety w cenie 1 zł. do nabycia w kasach opery.


Ogłoszenia duszpasterskie 15.12.2019 r. III NIEDZIELA ADWENTU\nsobota – św. Piotra Kanizjusza\nmożna ofiarować pomoc w ramach Caritas parafialnej: w przygotowaniu świątecznych paczek dla dzieci (serduszko z imieniem dziecka można zabrać z drzewka przy chrzcielnicy) oraz pomoc w zbiórce żywności trwałej i środków czystości dla potrzebujących z naszej parafii\nJarmark Świąteczny na kórnickim rynku, zapraszamy na stoisko naszej Parafii Wszystkich Świętych\nRozpoczynamy Rekolekcje adwentowe Przyjdź po więcej, czyli Adwent 2019, które prowadzi ks. Jarosław Dąbrowski SAC, rekolekcjonista i duszpasterz z Parafii pw. św. Wawrzyńca w Poznaniu. Msza święta z naukami będzie od poniedziałku do środy o godz. 8:30 oraz w poniedziałek i środę o godz. 18:00. W Pierzchnie w poniedziałek i środę o godz. 17:00 i we wtorek o godz. 18:00 .\nRoraty z udziałem dzieci od poniedziałku do piątku o godz. 18:00, dla wszystkich w poniedziałek (w kaplicy u Sióstr) a młodzież zapraszam w sobotę o godz. 7:00\nW czwartek na Roratach harcerze przyniosą Betlejemskie światło pokoju.\nNawiedzenie Matki Bożej Częstochowskiej w kopii cudownego obrazu w kaplicy św. Stanisława biskupa i męczennika w Pierzchnie odbędzie się we wtorek 17 grudnia:\nnie będzie Mszy świętej o godz. 18:00 w Kórniku\nmieszkańców Pierzchna proszę o udekorowanie domów\nzapraszam do udziału wszystkich, szczególnie tych którzy jeszcze nie byli w tym roku na Nawiedzeniu\npoczątek Nawiedzenia w kaplicy o godz. 17:00 tajemnice radosne różańca prowadzą kobiety\npowitanie i Msza święta o godz. 18.00 a po Eucharystii Uroczyste Zawierzenie Panu Jezusowi przez ręce Maryi swojego życia\nróżaniec prowadzony przez mężczyzn o godz. 19:30\nApel Jasnogórski o godz. 21:00\npodczas Peregrynacji będzie okazja do spowiedzi świątecznej od godz. 17:00 do 18:00 i od godz. 19:30 do 20:30.\nBiuro parafialne w tym tygodniu czynne w piątek od 9:30 do 11:00.\nSpowiedź święta świąteczna\nPierzchno: we wtorek 17 grudnia\nKórniku w piątek 20 grudnia od 9:00 do 12:00 (z przerwą od 10:15 do 10:45) oraz od 15:30 do 17:30.\nw dekanacie kórnickim: Śnieciska we wtorek 17 grudnia od 15:00 do 17:30, Bnin w środę 18 grudnia od 9:30 do 11:30, od 14:00 do 15:30 i od 16:00 do 17:30, Koszuty w czwartek 19 grudnia od 15:00 do 17:30 oraz Borówiec w czwartek 19 grudnia od 9:00 do 10:00 i od 17:00 do 20:00, Zaniemyśl w sobotę 21 grudnia od 8:30 do 12:00 oraz od 14:30 do 17:30, Robakowo w poniedziałek 23 grudnia od 9:00 do 10:00 oraz od 16:00 do 20:00.\nZachęcam do nabywania prasy katolickiej jest Przewodnik Katolicki, Mały Przewodnik Katolicki oraz grudniowy Miesięcznik Parafialny.\nZapowiadam Parafialną Wigilię dla osób starszych, samotnych i chorych w piątek 20 grudnia od godz. 16:00 w domu parafialnym.\nOto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on.


Grzegorz Nizioł ◆ W Nota ◆ Tagi #Trump #Biden #USA #Cuba ◆ Opublikowano 12.12.2020 ◆ 5 komentarze\nCztery lata prezydentury Donalda Trumpa pokazały, że państwa na kontynencie amerykańskim począwszy od Meksyku kończąc na Chile i Argentynie nie mają dla prowadzonej przez niego polityki większego znaczenia poza względami gospodarczymi. Stany Zjednoczone straciły na wizerunku jako kolebka demokracji i potencjalny sojusznik.\nPrezydent Trump opowiadał się za polityką twardą i bez kompromisów wobec władz w Hawanie, tym samym administracja prezydenta wycofała się z normalizacji stosunków dyplomatycznych pomiędzy państwami do jakiej doprowadził Barack Obama, a co było przedstawiane za jego jeden z największych sukcesów. Trump przywrócił sankcje gospodarcze a także zaostrzył ograniczenia dotyczące podróżowania pomiędzy państwami. Prowadząc kampanię wyborczą nasilił sankcje wobec wyspy, aby wzmocnić swój elektorat wśród starszego pokolenia konserwatywnych amerykanów kubańskiego pochodzenia mieszkających głównie na Florydzie. Kubańskie władze dawały ewidentny wyraz swojego niezadowolenia wobec polityki Trumpa, czego przejawem były zarzuty, że rząd amerykański nadal działa jako państwo zbójeckie czy, że lekceważy prawo międzynarodowe. Kubańczycy patrzyli z nadzieją na nadchodzące wybory w Stanach Zjednoczonych licząc, że zwycięstwo Joe Bidena może przywrócić zerwane relacje.\nBiden podczas wystąpienia w ramach kampanii wyborczej w Miami na Florydzie krytykował stosunek Trumpa do Kuby. Wskazywał wtedy, że podejście administracji nie działa, a Kubie nie jest bliżej do wolności i demokracji niż cztery lata wcześniej. Dodał również, że aktualnie jest więcej więźniów politycznych, tajna policja jest brutalna jak zawsze a Rosja nadal odgrywa główną rolę na Kubie. Słowa te przypominały wystąpienie Obamy, który odwiedził Hawanę w 2016 roku. Powiedział wtedy, że to co robiły do tej pory Stany Zjednoczone nie działało. Musimy mieć odwagę przyznać się do tej prawdy. Polityka izolacji zaprojektowana na czas zimnej wojny nie ma sensu w XXI wieku.\nWyniki wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych wskazują na wygraną kandydata Demokratów - Joe Bidena. Rezultat ten zapewne nie spodoba się konserwatywnym kubańskim imigrantom dla których Biden jest synonimem socjalizmu, a słowo to jest dla nich najgorszym z możliwych. Z 95-98% przeliczonych głosów na Florydzie w trzech hrabstwach (Palm-Beach, Broward i Miami-Dade) skupionych w okolicach Miami, gdzie zamieszkuje najwięcej imigrantów z Kuby wynika, że wygrał Biden. Przewaga ta wprawdzie nie jest znacząca poza hrabstwem Broward (29,8%) i wynosi w hrabstwie Palm-Beach (12,8%) oraz Miami-Dade (7,3%) to jest to zaskakujący wynik, pomimo, że Trump wygrał na Florydzie w 20 hrabstwach (na 32) różnicą 3,4% przy 98% przeliczonych głosów i uzyskując w tym stanie 29 głosów elektorskich.\nDla kubańskich władz wygrana Bidena to powód do radości. W dniu 8 listopada 2020 roku Prezydent Kuby Miguel Díaz-Canel Bermúdez z nadzieją napisał na twiterze: zdajemy sobie sprawę, że naród amerykański wybrał nowy kierunek w wyborach prezydenckich. Wierzymy w możliwość budowania konstruktywnych stosunków dwustronnych przy jednoczesnym poszanowaniu naszych różnic. Rząd na Kubie szacuje, że stracił prawie 5,6 miliarda dolarów między kwietniem 2019 a marcem 2020 roku w wyniku sankcji amerykańskich, w porównaniu z 4,3 miliarda dolarów w poprzednim roku.\nPonowna elekcja Trumpa prawdopodobnie oznaczałaby kolejne cztery lata zaostrzonych sankcji Stanów Zjednoczonych wobec Kuby, podczas gdy wielu kubańczyków oczekiwała dalszego otwarcia relacji pomiędzy państwami jakie były za Obamy.\nZ wypowiedzi Bidena wynika, że po wygranych wyborach prezydenckich będzie chciał kontynuować politykę Obamy. Nie wiadomo jest jednak dokładnie czy i na jakich warunkach miałaby ta współpraca przebiegać.\nWygrana Bidena i jego polityka prowadzić może jedynie do tego, że cała Ameryka Łacińska odzyska silnego i strategicznego partnera, a reputacja Stanów Zjednoczonych zostanie odbudowana po zmianach, które wprowadził Trump. Amerykanie latynoskiego pochodzenia opowiadają się bardziej za polityką Demokratów a niżeli Republikanów, kubańscy imigranci stanowią wyjątek w tej grupie.\nNormalizacja stosunków dyplomatycznych oraz zdjęcie sankcji gospodarczych z Kuby, podobnie jak to miało miejsce za prezydentury Obamy powinny w szerszym zakresie zacieśnić współpracę pomiędzy państwami.\nNiewykluczone, że większa otwartość administracji nowego prezydenta w węższym zakresie w perspektywie czasu przyczyni się do poprawy warunków bytowych mieszkańców Kuby, rozwoju gospodarczego, infrastruktury i rynku turystycznego oraz pozwoli na swobodne podróżowanie pomiędzy Kubą i Stanami Zjednoczonymi.


Mur berliński, 1989 r. Fot. Wikipedia/CC BY-SA 3.0\n30 lat temu runął mur berliński. To naiwna i ślepa wiara wschodniaków, ich bezwzględna fascynacja dobrem i wspaniałością ideału zachodniej demokracji, zachwyciła tych po drugiej stronie muru. Zasiedziali w kapitalizmie, zblazowani i ironiczni, potrzebowali entuzjazmu – pisze Michał Sutowski.\n„Tak bardzo kochamy Niemców, że chcemy mieć dwa ich państwa”, pokpiwał sobie prezydent Mitterrand ze zjednoczeniowych aspiracji naszych sąsiadów. Mimo to 9 listopada 1989 roku w okolicach Bramy Brandenburskiej rozpoczął się proces, który w niecałe 11 miesięcy doprowadził do scalenia RFN i NRD. Berlińczycy obalili mur (a dokładnie wybili w nim sporą wyrwę), a „kanclerz zjednoczenia”, Helmut Kohl, z dnia na dzień wprowadził temat unifikacji państw niemieckich na agendę globalną.\nUpadające pod ciosami młotów i przecinaków bloki betonu stały się ikonami wizualnymi demokratyczno-liberalnych rewolucji 1989 roku (czego w Polsce nijak nie możemy przeżyć), a Niemcy z dnia na dzień nabrały wagi mocarstwa. Po 30 latach warto jednak spojrzeć na tamte wydarzenia z dystansem – także jako na festiwal przypadków, rozczarowań i niezamierzonych konsekwencji. A może nawet i zmarnowaną rewolucję?\nPomyłka pierwsza, czyli mniemanie sekretarza\nBo tak w ogóle cała impreza zaczęła się od pomyłki. Lider berlińskiego komitetu Socjalistycznej Partii Jedności, Günther Schabowski, odczytał na konferencji prasowej partyjny dokument zapowiadający prawo swobodnego podróżowania dla obywateli NRD. Była to rozpaczliwa reakcja partii na liczone już w dziesiątkach tysięcy osób ucieczki do RFN przez coraz mniej bratnie kraje. Polityk nie wiedział jednak, że kluczowe słowa – ab sofort, czyli „od zaraz, niezwłocznie” – dopisał do tekstu pewien wyrywny urzędnik, bez wiedzy partyjnego kierownictwa. Na pytanie włoskiego dziennikarza o termin wprowadzenia swobody wyjazdów Schabowski, lekko zmieszany, odparł, że „wedle jego wiedzy… zaraz”, i uruchomił lawinę.\nWypowiedź puściła zachodnioniemiecka telewizja i tego samego wieczora dziesiątki, a potem setki tysięcy mieszkańców stolicy NRD wybrały się na przejścia graniczne. Zdezorientowani pogranicznicy nie odważyli się stawić oporu. A potem były tańce, śpiewy, piwo i hulanki na Kurfürstendamm, sznury „mydelniczek” sunące po rozświetlonych neonami ulicach i śpiewający David Hasselhoff.\nCieszyli się w Niemczech prawie wszyscy – może z wyjątkiem imigrantów, głównie z Turcji, ale i tych z Polski. Emilia Smechowski w swej książce My, super imigranci opowiada np., jak bardzo jej rodzice, świeżo osiedleni w RFN lekarze, obawiali się fali (nowych, lepszych) imigrantów, którzy po otwarciu granicy z pewnością zjadą do krainy szczęścia i dobrobytu. Ale takich przerażonych była mniejszość. Dominował entuzjazm.\nKtoś powie, że reżim Honeckera, a potem Krenza i tak się chylił ku upadkowi – a jednak spektakularna rozwałka muru na pewno pomogła Kohlowi sprzedać światu i sąsiadom pomysł na znowu jedne Niemcy. Dodajmy, że działo się to wbrew nastrojom w Anglii, Francji, a także w Polsce.\nMało kto dziś pamięta, że rząd premiera Mazowieckiego, ze względu na kwestię granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej, nie był entuzjastycznie nastawiony do zjednoczenia.\nSierakowski: Kuroń to coś więcej\nA tak naprawdę – włączenia NRD do RFN, które zresztą odpowiadało aspiracjom większości wschodnich Niemców. Obywatele NRD dali temu wyraz w pierwszych wolnych wyborach, w marcu 1990 roku, wówczas to popularność zyskało hasło: Kommt die D-Mark, bleiben wir, kommt sie nicht, geh’n wir zu ihr!. Czyli: albo marka (zachodnio)niemiecka przyjdzie do nas, albo my wyjedziemy do niej, znaczy do pracy w RFN. Za pensjami o innej sile nabywczej. To w tedy się właśnie zaczęła…\n…pomyłka druga, albo – jak kto woli – wielki spisek\nCzyli wymiana waluty. Helmut Kohl chciał czym prędzej wcielić NRD-owców do Zachodu i przejść do historii nie jako misiowaty nudziarz, ale Zjednoczyciel Niemiec, drugi po Bismarcku. Obiecał zatem Ossim „kwitnące krajobrazy”. A konkretnie, to na dzień dobry czekał ich powitalny hajs, czyli 100 marek do wydania w zachodnim sklepie po przejściu granicy, a później konwersja marki NRD na markę zachodnioniemiecką po kursie jeden do jednego. Co to znaczyło w praktyce?\nKurs przeliczeniowy banku NRD w handlu międzynarodowym wynosił w 1988 roku 4,4:1, oczywiście na korzyść Deutsche Mark, u cinkciarzy było podobnie. Kurs ekwiwalentny (1:1) spowodował zatem, że wschodni Niemcy po 1 lipca odnotowali nawet czterokrotny wzrost płacy realnej (oszczędności i długi przedsiębiorstw przeliczano nieco bardziej rozsądnie, 1:2 lub 1:3).\nFajnie, prawda? Tylko że płace to także koszty dla firm. Koszty pracy zatem również wzrosły czterokrotnie – co ciekawe, bank NRD nalegał ponoć, żeby kurs wymiany wynosił aż 1:7. Dałoby to chwilę oddechu wschodnioniemieckim zakładom pracy, ale masy pracowników zamieniłoby w nędzarzy. I, rzecz jasna, skłoniło wielu do migracji do zachodniej części kraju, czego Kohl się wyraźnie obawiał. Podwyżka płac dała więc chwilową iluzję dobrobytu mieszkańcom landów wschodnich, ale zabiła konkurencyjność ich pracodawców. Na dłuższą metę na tej wymianie waluty dobrze więc wyszli tylko pracownicy budżetówki, opłacani z budżetu państwa – oczywiście tylko ci, których nie zwolniono z pracy za współpracę ze Stasi. Beneficjentem był również biznes zachodni, który tanią konkurencją mógł się już nie przejmować.\nZresztą, niedługo potem państwowy majątek NRD i tak wyprzedano za bezcen. Prywatyzacja zasobów produkcyjnych kraju w cztery lata inaczej się zresztą nie mogła skończyć. Nie wchodząc w statystyczne detale, warto powiedzieć, że w 12 tysiącach prywatyzowanych zakładów udało się zachować tylko 1/4 miejsc pracy – w sumie około miliona z czterech. Oczywiście, większość z nich była zacofania technologicznie względem tych z zachodu, ale ekwiwalentna wymiana pieniądza na pewno im nie pomogła. A ich upadek na pewno nie pomógł uczynić z byłych obywateli NRD szczerych demokratów.\nPomyłka trzecia albo niezamierzone konsekwencje\nUpadek berlińskiego muru to również przełom w integracji europejskiej, acz nieco paradoksalny. Niemcy nie chcieli euro – najbardziej stabilna waluta świata, marka niemiecka, za którą stał legendarnie konserwatywny (czytaj: antyinflacyjny) Bundesbank, była nie tylko ostoją siły nabywczej i źródłem statusu Niemców zachodnich w Europie, ale także symbolem powojennego sukcesu. Ikoną wielkości Niemiec, ważniejszą niż Mercedes, proste autostrady, wiertarki Boscha, Claudia Schiffer, Nena czy Franz Beckenbauer.\nAle właśnie przy okazji zjednoczenia Niemiec Francuzi wyczuli okazję – oto można skończyć z latami upokarzających dewaluacji franka i zrównoważyć nieco geopolityczny rozrost sąsiadów. Odebrać im to, co kochają najbardziej i stworzyć wspólną walutę.\nKohl nie miał wyjścia, bo przecież za zjednoczenie oddałby wszystko (Rosjanom – setki milionów marek, a Francuzom – samą markę w ofierze).\nNo i oddał. A po latach okazało się, że może i Niemcom w portfelach spadła siła nabywcza, ale za to skokowo rośnie konkurencyjność eksportu. Ergo, zamiast „eurokotwicy”, Niemcom przyczepiono „eurosilnik rakietowy”.\nStara marka była bowiem stabilizatorem europejskiej równowagi handlowej – Niemcy produkowali solidnie, ale za sprawą silnej waluty dość drogo. Kiedy rosła im nadwyżka w handlu, wzmacniała się waluta, co podrażało ich eksport i redukowało nadwyżkę.\nDo czasu, kiedy wprowadzono euro. Zorganizowane, dodajmy, bardzo po niemiecku (priorytet niskiej inflacji), tylko tańsze, bo uśrednione z koszykami innych walut. Niemieckiego eksportu nie hamowało już nic, zwłaszcza że po drodze kanclerz Schröder mocno ściął socjal i zliberalizował rynek pracy. Nadwyżka handlowa Niemiec rosła, podobnie jak deficyty krajów Południa – i długi w niemieckich bankach. Resztę historii znamy aż nadto dobrze.\nMimo upływu czasu o samym zjednoczeniu wciąż niełatwo mówić bez cudzysłowu. Nie tylko ze względu na niuanse prawne (formalnie było to wcielenie NRD jako „nowych landów” do RFN), ale przede wszystkim utrzymujący się dystans między wschodem a zachodem kraju. O dzielącej Ossich i Wessich przepaści bardzo wiele mówią statystyki bezrobocia, wysokości płac i emerytur, ceny mieszkań, kierunki migracji, wyniki wyborcze AfD, a nawet mniej lub bardziej śmieszne dowcipy („Jak podwoić wartość trabanta? Wystarczy włożyć banana do bagażnika”…).\nCo ciekawe, nawet niemiecka kanclerz, choć sama pochodzi z byłej NRD, jest na wschodzie szczególnie nielubiana; z kolei trójka najważniejszych polityków święcącej tam triumfy Alternatywy dla Niemiec pochodzi z… zachodu. Trudno to jednak uznać za przejaw „zacierania się granic”. Bo na co wskazuje fakt, że przywódczyni państwa to dla swych byłych rodaków wysferzona członkini establishmentu, a zawodowi administratorzy ich gniewu przyjeżdżają z zewnątrz? Chyba na to, że bardzo wielu Ossich czuje się, słusznie lub nie, obcymi we własnym kraju.\nOpowieści własne mieszkańców obydwu części Niemiec są nie tylko odmienne czy sprzeczne, ale często po prostu wrogie – ci z zachodu mają żal o czarną niewdzięczność ubogich krewnych, wciąż zgłaszających roszczenia mimo bilionów przelanych marek i euro; wschód czuje się kolonizowany i upokorzony pospieszną wymianą elit, wspomnianą już wymianą waluty, wyprzedażą i likwidacją państwowego majątku przez tzw. Urząd Powierniczy czy niższymi emeryturami.\nArkadia majora Putina\nŻeby było jasne: bilans zjednoczenia jest oczywiście bardziej skomplikowany, a głosy nostalgii za NRD często brzmią po prostu niestosownie. Był to przecież reżim wyjątkowo, nawet jak na warunki bloku wschodniego, opresyjny.\nNawet jeśli nieźle – jak na socjalizm – zorganizowany, to trzymał obywateli za twarz do tego stopnia, że zaimponował samemu Władimirowi Putinowi, w latach 80. oficerowi placówki KGB w Dreźnie. Do własnych obywateli, zamkniętych za pasem min i km-ów na fotokomórkę oraz drutem kolczastym, władza gotowa była strzelać aż do końca lat 80. Podsłuchiwała ich i inwigilowała z brutalnością i na skalę nieznaną na kontynencie, może poza Rumunią i Albanią. Swe największe talenty naukowe odcinała od globalnego obiegu myśli, a sportowców eksploatowała do poziomu fizycznego wyniszczenia (riposta trenera: „przyjechaliśmy tu pływać, a nie śpiewać”, na pytanie o baryton jednej z NRD-owskich pływaczek śmieszy, dopóki nie przeczytamy, co z ich organizmami robił Turinabol).\nNie ma zatem co płakać – a na pewno nie wypada – po NRD. Niemal wszystko, co dobre dla obywateli (może poza obecnością kobiet na rynku pracy), udawało się lepiej Niemcom zachodnim – i nie da się wszystkich przewag wyjaśnić planem Marshalla. Zresztą dokładny bilans zjednoczenia i kapitalistycznej transformacji wschodnich landów to temat na osobny tekst i ciekawy przyczynek do rozważań o szansach „nadganiania” oraz integracji peryferii z krajami centrum. Dziś, trzydzieści lat później, warto jednak zadać inne, krytyczne pytanie o upadek muru i jego następstwa.\nCzy rewolucję 1989 roku można było przeżyć i zrozumieć lepiej?\nNie, nie chodzi o to, że NRD-owcy cieszyli się nie tak jak trzeba. Że mieli naiwne – tak samo przecież jak Polacy – wyobrażenie o kapitalizmie. Że z demokratycznego Wir sind das Volk na pierwszych demonstracjach w Lipsku szybko zrobiło się narodowe Wir sind ein Volk. To znaczy: „jesteśmy jednym narodem” (niemieckim, razem z tymi w RFN), zamiast „to my jesteśmy narodem” (a nie partia i Honecker). Tym bardziej nie w tym rzecz, czy osobne państwo niemieckie zbudowałoby jakiś sprawiedliwszy model społeczny (trudno mi w to uwierzyć). Problem polega raczej na tym, co z wielkiego wydarzenia 9 listopada 1989 r. zapamiętali jego obserwatorzy. A czemu to takie ważne?\nA bo, jak przypomina chorwacki filozof Boris Buden w swej Strefie przejścia, „przyczyna, dla której zdarzenie staje się wydarzeniem historycznym, leży nie tyle w działaniu jego aktorów, ile raczej w identyfikacji biernych obserwatorów z ich działaniami”. W tym przypadku to nie ci rozbijający mur, lecz ci stojący z boku, „po stronie zachodniej, dzięki swej fascynacji albo – mówiąc słowami Kanta – poprzez «uczestnictwo życzeniowe graniczące z entuzjazmem», rozpoznali w upadku muru wydarzenie rangi historycznej”. I co w nim rozpoznali? No właśnie. Zafascynował ich entuzjazm obalających mur ludzi. Naiwna i ślepa wiara wschodniaków, ich bezwzględna fascynacja dobrem i wspaniałością ideału zachodniej demokracji, której realnych niedoskonałości świadomi byli ironiczni tubylcy, zblazowani obywatele świata późnego kapitalizmu.\nTo rozpoznanie – że oni tam, za murem, wierzą w cuda, które myśmy już dawno zdążyli odczarować – nie sprzyjało wcale ożywieniu demokratycznej wiary po stronie zachodu. Tak samo ćwierć wieku później fakt, że ludzie za europejskie wartości umierali na kijowskim Majdanie, nie skłonił nikogo na zachód od Bugu, by przeżył ideał Europy na nowo.\nWidok przedzierających się do Berlina Zachodniego Ossich budził autentyczną radość, ale szybko przerodziła się ona w samozadowolenie i aroganckie poczucie wyższości. „Biedacy, chcą być tacy jak my!”, myślał z dumą zwyczajny Wessi. Ale szybko przychodziła refleksja: tylko jak ich ucywilizować? Tę fryzurę „krótko z przodu, długo z tyłu” można obciąć. Człowiek może NRD opuścić, ale kiedy NRD opuści jego? A jeszcze wielki Jürgen Habermas dorobił do tego odruchu teorię „nadganiającej rewolucji”, czyli roku 1989 jako wyjścia społeczeństw socjalistycznych z modernizacyjnej zamrażarki. Z czym wiązało się wyzwanie i zadanie: nadrobić zaległości, podjąć wysiłek, zgodzić na wyrzeczenia, przyjąć postawę pokornego ucznia egzaminowanego z procesu cywilizacji.\nŻeby było jasne: Niemcy ze wschodu, tak samo jak Polacy, w ogromnej masie chcieli przede wszystkim zachodniego dobrobytu; wielu z nich także zachodnich wolności i swobód. To były sprawy przyziemne, nie wielkie ideały. Żeby autostrady były proste jak w Nadrenii, knajpy i kluby wesołe jak na Reeperbahnie, chodniki czyste jak w Bawarii i w ogóle, żeby było słodko i z orzechami jak w czekoladzie Nussbeisser. Chyba tego wszystkiego naprawdę pragnęliśmy najbardziej – my tu, w Polsce roku 1989, i setki tysięcy Niemców na lipskim Ringu czy berlińskim Alexanderplatz. Ale przecież nie o socjologiczną prawdę czasu tu chodzi, tylko wartość możliwej utopii.\nTamta wiara w koniec historii była w oczywisty sposób fałszywa, ale już nadzieja na postęp, dobrobyt i ułożenie sobie życia we „wspólnym europejskim domu” – bezcenne. Momenty powszechnego poczucia, że dla demokracji warto wyjść na ulicę (a przez moment nawet zaryzykować milicyjne kule), budowały potencjał nieobojętności na sprawy wspólne. Przekonanie, że władza musi się ze społeczeństwem liczyć, było wielkim wkładem w coraz bardziej zblazowane społeczeństwa politycznego spektaklu.\nPrzekonanie, że władza musi się ze społeczeństwem liczyć, było wielkim wkładem w coraz bardziej zblazowane społeczeństwa politycznego spektaklu.\nWreszcie idea, że Zachód to cywilizacyjny i aksjologiczny projekt, a nie tylko wspólny rynek i układ geopolityczny – pozwalała mieć nadzieję, że przyszłość istnieje i będzie lepsza niż to, co teraz. Godność, równość, prawa człowieka przez kilka listopadowych dni opuszczały sferę abstrakcji oraz karty samizdatowych esejów i wychodziły na ulicę.\nTymczasem w ostatnim „Tygodniku Powszechnym” czytam, że NRD-owskich dysydentów chwalą dziś niemal wyłącznie politycy z zachodnich landów. Oni sami, jako świadkowie zbrodni i beznadziei komuny, służą za alibi dla świata, który jest. I oczywiście do młotkowania reszty Ossich: za dawną bierność i współczesny radykalizm, za rasizm i nieróbstwo, za osobowość autorytarną itp.\nTo niemiecki filozof napisał, że narody niczego się z historii nie uczą. Ale czy w czasach, gdy mury raczej się stawia, niż obala; gdy kolejne miliony ludzi marzą o europejskim dobrobycie, a sami Europejczycy boją się go utracić; gdy nie potrafimy już nawet czerpać satysfakcji, choćby aroganckiej, z fascynacji, jaką darzą nas ubożsi sąsiedzi, a jedynie lęk i podejrzliwość – czy możemy sobie na takie nieuctwo pozwolić?


Weavers at Park Lane (Kidderminster, Anglia) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Weavers at Park Lane\nAtrakcje w pobliżu obiektu Weavers at Park Lane\nWeavers at Park Lane opinie, Kidderminster\nNr 1 wśród 12 Lokale czynne w nocy w lokalizacji Kidderminster\n40 Park Lane, Kidderminster DY11 6TG, Anglia\nWspaniały personel super drinki\nPoszliśmy na kilka w słońcu, bardzo dobry wybór drinków owocowych cydr co lubię. Wiele innych piw ale nie mogę się wypowiedzieć bo nie piję. wyluzowane i przyjazny personel.\nHartlebury, Wielka Brytania\nsprawia, że mój niedzielne popołudnie pełne\nwędrowałem wzdłuż na szybką kufel piwa, skończyło się Super burger z grilla i słuchaliśmy n niesamowity gitarzysta się w słońcu. Personel jest bardzo przyjazny, jedzenie proste, ale dobre, duży wybór piw na spróbowanie i chociaż po południu. Piękne miejsce przy kanale.\ntkacze byli zajeci tkaniem swoich gniazd jest to idealne miejsce na prawdziwe ale. i wspaniała atmosfera! Można dostać się fantastycznym dużym wieprzowiny lub smaczne ciasto szynka / ser kolba kukurydzy która uzupełnia dobre piwo. Mój partner i ja usiąść na zewnątrz i oglądać świat z...widokiem na barki na kanale . Super miejsce.Więcej\nwspaniały pub Prawdziwe Ale.\nByliśmy tu kilka razy. Świetne piwo i cydr. Dobra lokalizacja na kanale z miejsca na zewnątrz. Robią mały wybór jedzenia wieprzowiny, bułki i ciasta, ale nie jako przykłady tych ludzi widzę, że zawsze wygląda, że korzystanie z nich.\nŚwietny mały ale House.\nWlasciciel / właściciel nie mógł być bardziej pomocny. Duży wybór piw, najwyraźniej regularnie zmieniane.\nJest to miejsce dla tych, którzy lubią prawdziwe ale. cydr lub które są pod ręką. Usiąść przy kanale i ciesz się kufel piwa. Piękny wlasciciel i gospodyni i bardzo przyjazny personel i wspaniała atmosfera. Nie łakomczuchem miejsce. Ten pub jest jednym z kilku po lewej...to przynieść wspomnienia z pubów jak kiedyś. Tak trzymać.Więcej\nŚwietne piwo, świetne wykończeniem z ciemnego drewna\nDuży wybór piw oraz konkurencyjne ceny. komfortowych wnętrzach i dobry przyjazny tłum. tam tak często, jak Pani pozwala\nFantastyczne, czyste, przyjazne miejsce. Dobry wybór browarów. Fantastyczne miejsca do siedzenia na zewnątrz okolicy z widokiem na kanał. jest bardzo zatłoczony w lecie. Najlepszy pub w Polmont zdecydowanie\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Weavers at Park Lane.