Polskie Radio Katowice Wiadomości | W 2049 roku zamknięta zostanie ostatnia kopalnia węgla na Śląsku\nW 2049 roku zamknięta zostanie ostatnia kopalnia węgla na Śląsku. Po 4 dniach rozmów, strona rządowa oraz związkowcy doszli do porozumienia w sprawie transformacji przemysłu wydobywczo – energetycznego.\nOdchodzenie od węgla ma być procesem stopniowym, wzorowanym na rozwiązaniach niemieckich. Jak mówi przewodniczący śląsko-dąbrowskiej solidarności Dominik-Kolorz. to trudna i historyczna chwila, chociaż nie oznacza jeszcze końca prac.\nMimo zamykania kopalń górnicy nie stracą pracy. Rząd gwarantuje zatrudnienie aż do emerytury – mówi Pełnomocnik rządu ds.transformacji spółek energetycznych i górnictwa węgla kamiennego, Artur Soboń .\nW związku z podpisaniem porozumienia zakończył się trwający od wtorku protest górników. Nie będzie także demonstracji w Rudzie Śląskiej. Dokładny harmonogram transformacji sektora górniczego zaprezentowany zostanie w godzinach wieczornych.


Dodane: 06-03-2020 09:30\nStrona ta to portal internetowy o bardzo szerokiej tematyce. Na jego łamach znaleźć można przede wszystkim informacje z kraju i ze świata. Jest to portal informacyjny podzielony na kilka kategorii tematycznych. Znajdziemy tutaj przede wszystkim opis aktualnych wydarzeń, a także wiadomości z gospodarki, sportu, pogody, motoryzacji, a także najświeższe doniesienia ze świata kultury. Portal ten to również ciekawe informacje, które przedstawione są w\nCo musisz wiedzieć o sprzęcie rehabilitacyjnymWartość tego jak szkolić z bhp w GorzowieOdzież sportowa w ciucholandziePorady na zdrowie. O zębachArtykuł o usługach sprzątaniaDomy opieki w centrum uwagiPopularne gry chodnikowe w nowej odsłonieAutokary czyli transport grupowyO autokarach i transporcieZobacz te 12 ciekawostek o tym jak cyklinować parkiet w prosty sposóbTo warto wiedzieć o psach!Druk i reklamaDobry dentysta ZabrzePomysł na aktywność fizyczną - górskie wspinaczkiZdrowe serce, czyli krótko na temat kardiologiiProfesjonalny serwis ekspresówKażda kobieta chce być pięknaO naklejkach i ich typach, oraz rożne inne realizacje poligraficzneCandida albicans - mieszkaniec Twojego jelitaOgólnie o mechanice samochodowej i motoryzacjiJak efektywnie sprzątać?Problemy przy organizacji imprez firmowych i jak im zaradzićPlumbing problems solvedWykorzystaj Google w swoim w swoim biznesie New data How to buy us auto partsPolacy pracują za granicąCo powinieneś wiedzieć zanim pojedziesz do Chin w sprawach biznesowych?Artykuł o kamerach termowizyjnychWarto wiedzieć - kilka faktów medycznychNa temat klimatyzacji


Teraz Mauritius: atrakcje wyspy wprost z kamerek - TTG Dziennik Turystyczny\nTeraz Mauritius: atrakcje wyspy wprost z kamerek\nDodane przez: IB / 29 października 2020 / Ilość komentarzy: 0\nUrząd Promocji Turystyki na Mauritiusie (MTPA) rozpoczął nową kampanię #Mauritius-Now. Celem kampanii jest promowanie wizerunku Mauritiusa jako atrakcyjnego celu podróży, po tym jak władze ogłosiły stopniowe otwarcie granic.\nPonadto program ma na celu przywrócenie zaufania do kraju mimo skutków niedawnego wycieku ropy naftowej, który zanieczyścił cztery procent wyspy.\nDlatego też kampania wykorzystuje materiały wizualne, aby przypomnieć się światu. Wyspa pozostaje atrakcyjną destynacją turystyczną z niesamowitymi lagunami, bujną roślinnością i gościnną społecznością lokalną.\nNa potrzeby kampanii organizatorzy utworzyli specjalną witrynę #MauritiusNow. Oferuje ona filmy na żywo transmitowane przez kamery internetowe, które zostały zainstalowane w kluczowych miejscach na całej wyspie.\nDodatkowo seria filmów przedstawia mieszkańców podczas ich codziennych zajęć pokazując, że wyspa jest bezpiecznym miejscem, w którym tętni życie.\nSzlak Połamanych Semaforów na Mazurach


Weehoo i-Go Blast – przyczepka dla maluchów\n1399.00 PLN\t1349.00 PLN\nWeehoo i-Go Blast to najlżejsza i najtańsza spośród przyczepek marki Weehoo, stworzona z myślą o rodzicach dzieci w wieku 1 – 4. Niższa cena nie oznacza niższej jakości: solidna i bezpieczna konstrukcja gwarantuje bezpieczeństwo i komfort Twojego malucha. Model zapewnia Ci swobodę poruszania się po trasach rowerowych o różnorodnych stopniach trudności, a dziecku – przyjemność z podróży.\nDla dzieci od 1 – 4 lat\nJuż od pierwszych lat życia możesz oswajać swoją pociechę z urokami jazdy na rowerze – zapewniając dziecku bezpieczeństwo, komfort i możliwość wygodnego śledzenia wszystkiego, co dzieje się na trasie. Weehoo i-Go Blast to doskonała alternatywa dla fotelika czy tradycyjnej przyczepki z gondolą.\nPrzyczepka jest niewielka i krótka, dzięki czemu kosztuje mniej. Możesz jednak spodziewać się wygodnego systemu montażu i przemyślanej, precyzyjnie dopracowanej konstrukcji, która nie zawiedzie przez lata.\nBezpieczeństwo dla dziecka przede wszystkim\nModel wyposażono w 3-punktowe pasy bezpieczeństwa oraz stabilne i komfortowe siedzisko. Na podnóżku dodatkowe pasy, zabezpieczające stópki malucha. Weehoo i-Go Blast spełnia europejskie i amerykańskie normy bezpieczeństwa.\nMiejsce także na bagaż\nW ramach uzupełnienia akcesoriów do Weehoo i-Go Blast możesz zamówić również sakwy bagażowe, które sprawdzą się również przy większych zakupach czy wyjazdach na całodniowe wyprawy rowerowe z maluchem.\nWeehoo i-Go Blast dopasuje się niemal do każdego modelu roweru, a zestaw instalacyjny przystosowuje się do różnych średnic sztycy rowerowego siodełka. Nowoczesne zaczepy pozwalają łatwo przypiąć i odpiąć przyczepkę. Dla wygody, możesz się wyposażyć w dodatkowy zaczep do drugiego roweru.\nWeehoo i-Go Blast to przyczepka rowerowa dla rodziców młodszych dzieci, którzy cenią sobie nowoczesne konstrukcje, które pozwalające cieszyć się z przyjemności jazdy i są dostępne w rozsądnej cenie. Jeśli takiego właśnie modelu szukałeś – zamów już dziś.


Modułowy łabędź - film z montażu - OrigamiArt\nDla wszystkich miłośników origami modułowego mamy coś niezwykłego – film dokumentujący budowę łabędzia z modułu chińskiego. Model składa się z około 1400 elementów składanych z prostokątnych karteczek papieru ksero. Podstawą łabędzia jest 60 modułów zamiast standardowych 30. Zmianie uległa też budowa szyi. Dla zachowania proporcji każde “piętro” składa się z dwóch modułów. Pogrubia to szyję przez co jest proporcjonalna do reszty łabędzia.\nCałość prac zajęła kilkanaście godzin, ale było warto. Łabędzia razem ze mną budowała moja dziewczyna Agata.\nŁabędź ma wysokość ok. 45 cm. Film składa się z 1414 zdjęć robionych nikonem D90. Dla lepszej jakości zalecam oglądanie w wersji HD.\nAutor tekstu i filmu: Hubert Melchert\nPrzepis na modułowego łabędzia: www.origami.art.pl/modul-chinski\nIt is folded from traditional chinese modules but I folded it in different way. I used a few less amount of modules and changed a kind of fold a neck of swan.\nI have just prepared a special presentaion for everyone who wants to fold something special by using modules.\nTagi:FilmHubert MelchertŁabędźModuł chińskiOrigami modułowePoradnik origami\nnextAnioł diagram – nowa wersja. Plik do druku\n13 myśli na “Modułowy łabędź – film z montażu”\nSebastian Sosnowski 1 lutego 2012 o 15:04\nBolek Gargol 10 lutego 2012 o 16:36\nNiesamowite! Brawo za wytrwałość i pomysłowość.\nQwerty 3 marca 2012 o 18:55\nŻe komus sie chcialo robic\nhubert 14 marca 2012 o 11:16\nno chciało nam się robić, ale drugi raz nie podjąłbym się tego wyzwania ;)\nwiolka 26 kwietnia 2012 o 11:56\nwow! niesamowite! :)\nmożna spytać ile modułów użyliście na podstawę (tą najniższą warstwę)?\nKompowiec 27 kwietnia 2012 o 17:13\n1:05 przy odpowiedniej przeróbce łatwiej by było zrobić stadion :P ale prawdę gratuluję, szczere uznanie cierpliwości (sam próbowałem wykonać, skończyłem tylko na ananasie który i tak kulawo wyszedł)\nKompowiec 7 maja 2012 o 19:09\nNajlepszy film z montażu jaki widziałem – dzięki temu dałem radę złożyć. Dziękuję (po za tym jest łatwiejszy od tradycyjnego modelu)\nhubert 27 maja 2012 o 16:41\nDzieki za miłe komentarze :) na podstawe weszło 60 modułow\nkowalski 28 listopada 2012 o 18:01\nFreus 25 grudnia 2012 o 16:49\nKartek używaliście tych A4, czy jakoś je dzieliliście?\ncień 5 lutego 2013 o 18:47\nBardzo dobry film. mam pytanie skąd jest ta fajna nuta?\nhubert 19 marca 2013 o 19:34\nmuzyczka to david-Demain je change de vie, elementy były robione z kartek A4 dzielonych na 16 elementów (cała ryza papieru podzielona prasą w lokalnej drukarni).\ncień 7 maja 2013 o 21:55\nMuza na filmie jest trochę przerobiona.


Medycznej marihuany nadal nie ma w polskich aptekach - Farmacja\nMedycznej marihuany nadal nie ma w polskich aptekach\nAutor: Radio Wrocław/Rynek Zdrowia 03 stycznia 2019 11:04\nWedług Tomasza Witkowskiego z firmy Spectrum Cannabis, pierwszego w Polsce dystrybutora medycznej marihuany, partia suszu - 7 kilogramów - nadal czeka na zgodę na eksport od niemieckiego odpowiednika polskiego Inspektoratu Farmaceutycznego. Jeśli dotrze, pojawią się jednak kolejne problemy do rozwiązania.\nMedyczna marihuana ma pojawić się w naszym kraju jeszcze w styczniu br. Tomasz Witkowski zdementował wcześniejsze informacje medialne, że mają to być tylko trzy apteki w Polsce. Teoretycznie preparat może zamówić każda placówka, ale pod warunkiem, że będzie w hurtowni.


Prawie trzy miliony skrajnie ubogich « Wolne Media\nOpublikowano: 19.10.2014 | Kategorie: Społeczeństwo, Wiadomości z kraju\nDwa miliony 850 tysięcy Polek i Polaków, czyli 7,4% gospodarstw domowych, żyje w skrajnym ubóstwie. W tej liczbie jest ponad 700 tysięcy dzieci. Takie są dane Głównego Urzędu Statystycznego za 2013 rok. W porównaniu z 2012 rokiem liczba osób żyjących poniżej minimum egzystencji wzrosła o blisko 300 tys. Rok wcześniej poniżej skrajnej biedy żyło 6,8% Polaków.\nZasięg ubóstwa jest zróżnicowany w zależności od grupy społeczno-ekonomicznej określanej na podstawie przeważającego źródła dochodów. W najtrudniejszej sytuacji znajdowały się osoby żyjące w gospodarstwach domowych utrzymujących się z tzw. innych niezarobkowych źródeł (ok. 22% osób), w tym przede wszystkim gospodarstwa, których podstawę stanowiły świadczenia społeczne inne niż renty i emerytury (stopa ubóstwa skrajnego na poziomie ok. 28%). Ponadprzeciętnie narażeni na ubóstwo byli członkowie gospodarstw utrzymujących się głównie z rent oraz gospodarstw domowych rolników (po ok. 13%). Biedzie sprzyja także wykonywanie nisko płatnej pracy. Dotyczy to głównie osób o niskim poziomie wykształcenia, pracujących na stanowiskach robotniczych. W gospodarstwach, których główny strumień dochodów pochodził z pracy najemnej na stanowisku robotniczym ubóstwem skrajnym zagrożona była co dziesiąta osoba.\nIstotnym elementem warunkującym zagrożenie ubóstwem jest wykształcenie. Im wyższe wykształcenie, tym mniejsze jest ryzyko życia poniżej minimum egzystencji. Wśród gospodarstw domowych, w których głowa gospodarstwa domowego uzyskała wykształcenie co najwyżej gimnazjalne, odsetek osób ubogich wyniósł około 17%. W gospodarstwach domowych, w których głowa gospodarstwa posiadała wykształcenie wyższe, odsetek ten wyniósł niecały jeden procent.\nGrupę bardzo zagrożoną ubóstwem skrajnym stanowiły rodziny wielodzietne. W 2013 roku poniżej minimum egzystencji żyła co dziesiąta osoba w gospodarstwach małżeństw z 3 dzieci oraz około 23% osób w gospodarstwach małżeństw z 4 i większą liczbą dzieci. Wskaźnik zagrożenia ubóstwem skrajnym dla rodzin niepełnych wyniósł ok.8%.\nW dniu Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym profesor Ryszard Szarfenberg z Uniwersytetu Warszawskiego podkreślił, że przez wyśrubowane kryteria dochodowe do 2012 roku część rodzin skrajnie ubogich nie mogła liczyć na pomoc państwa. Niektóre rodziny są w takiej sytuacji nadal, bo w 2013 roku okazało się, że mając dochody poniżej minimum egzystencji, nie kwalifikują się do uzyskania pomocy.\nEkspert podkreślił, że życie w niedostatku utrudnia rozwój dzieci i młodzieży. Działania państwa w tej kwestii są niewystarczające, nie ma bowiem spójnego programu wsparcia dla młodych ludzi z ubogich rodzin. W Polsce rozwija się bardzo mocno polityka senioralna, ale o polityce młodzieżowej nie słyszymy – zauważył Szarfenberg. Jego zdaniem zaniechanie rzeczywistego wspierania najuboższych może przynieść więcej kosztów niż oszczędności budżetowych. Osoby ubogie minimalizują bowiem wydatki, co rzutuje na koniunkturę gospodarczą. Nie mając dochodów nie płacą też podatków. Gdy podupadają na zdrowiu, koszty ich leczenia spadają na podatników. Gdy nie ma wystarczającego wsparcia, pojawia się długotrwale bezrobocie, co jest czynnikiem zagrożenia także dla rozwoju dzieci w takiej rodzinie. Społecznych kosztów ubóstwa jest dużo i oszczędzanie na pomocy w krótkiej perspektywie powiększa późniejsze straty.\nSzarfenberg powiedział, że wiele osób ubogich znajduje się obecnie w pułapce pomocy społecznej. Oznacza to, że nie podejmuje legalnej pracy z obawy przed utratą dotychczasowych świadczeń.\nJak podkreślił politolog, nadzieję budzi zadeklarowana przez premier Ewę Kopacz wola przeciwdziałania utracie prawa do świadczeń dla rodzin nieznacznie przekraczających kryteria dochodowe. Zasiłki miałyby być pomniejszane proporcjonalnie do zwiększającego się dochodu w rodzinie.\nW 2013 roku minimum egzystencji wyniosło dla osoby samotnej 541,91 zł miesięcznie, w rodzinie dwuosobowej było to 455,90 zł na osobę, a 439,68 zł w trzyosobowej rodzinie z młodszym dzieckiem (4-6 lat) i 480,90 w rodzinie z dzieckiem starszym (13-15 lat). Dla samotnych emerytów minimum egzystencji to 513,87 zł i 427,86 zł na osobę w dwuosobowej rodzinie emeryckiej.\nAutorzy: Jarosław Klebaniuk, Piotr Szumlewicz\nZasiłki, państwo opiekuńcze, edukacja za darmo – przecież to mrzonki. Dokąd nie zerwiemy z tym “pomaganiem” sobie nawzajem, nie będzie dobrze. Rządzącym zależy na bidzie, bo mają dwa w jednym – kasa i trzymanie za mordę.\nZresztą, ja nie godzę się, żeby moja kasa szła na jednych nierobów i przy okazji karmiła drugich.\nGdy nie było socjalu to nie było mowy o czymś takim jak marnowanie potencjału osób szczególnie uzdolnionych. Dodatkowo ludzie jakoś wiązali koniec z końcem. Dziś wszyscy są średni a ludzie są biedni. Nikt nie inwestuje w geniuszy, bo najważniejszym jest, żeby każdy miał równe szanse.\n“Zasiłki, państwo opiekuńcze, edukacja za darmo – przecież to mrzonki. Dokąd nie zerwiemy z tym „pomaganiem” sobie nawzajem, nie będzie dobrze.”\nPomaganie słabszym aby się usamodzielnili to nie mrzonki – to doświadczenie które mówi, że jeżeli zostawimy biednym samym sobie to może nas spotkać to co 100 lat temu czyli rewolucja i rządy totalitarne Ludzie są biedni z wielu przyczyn, często niezależnych od nich – wystarczy im doraźnie pomóc i dalej będą aktywni zawodowo. Dobrze to na pewno nie będzie jak im nie pomożesz. (do tego aspekt moralny tez raczej podpowiada że zostawienie ludzi by umarli z głodu bo przytrafiło im się jakieś nieszczęście które można dzięki pomocy innym łatwo pokonać jest dosyć mało szlachetne). Uważaj, żebyś sam nie został z niczym w sytuacji w której tobie też nikt nie będzie chciał pomóc. Jeszcze nie spotkałem się ze społecznością która żyłaby dobrze i na poziomie gdy jednocześnie idąc ulicą potykasz się o trupy że tak powiem. Problemem nie jest fakt udzielania pomocy tylko to, że jest ona udzielana nieumiejętnie, a wiele osób oszukuje i korzysta z tej pomocy bezprawnie często utrzymując się z innych źródeł, bądź kombinuje an inne sposoby. Brakuje kontroli w tym zakresie.\n“Zresztą, ja nie godzę się, żeby moja kasa szła na jednych nierobów i przy okazji karmiła drugich”\nOddzielmy nierobów od ludzi którzy chcą się usamodzielnić tylko mają chwilowe życiowe problemy – życie bywa przewrotne i z dnia an dzień można zostać z niczym. Nie można wszystkich którzy nie mają pracy ani źródła dochodu nazwać nierobami. Bieda ma to do siebie, że ciężko z niej wyjść – chcesz się dokształcić żeby znaleźć lepszą prace ale nie masz za co. Pomijam ju z fakt, że dzieci z rodzin biednych czy patologicznych mają większe trudności w tym zakresie niż np. dzieci ludzi zamożnych bo te mają zupełnie inne problemy. Dzisiaj ten start ułatwia bezpłatna edukacja (wiem: nie ma nic za darmo). Gdyby nie to to dzisiaj pewnie dalej pisać by potrafiła garstka ludzi z miast (i to też nie wszyscy).\n~@luzak1977: Naprawdę zarabiasz tyle, żeby prywatnie wykształcić (do studiów np. medycznych włącznie) np. dwoje dzieci a potem zapłacić za cykl wysokospecjalistycznych procedur medycznych (np. przeszczepy, operacje plastyczne itp.) dla siebie i kogoś z rodziny (np. jakiś wypadek, czy inne zdarzenie losowe) bez wyrzeczeń (włączywszy w to szereg procesów przed prywatnymi sądami, bo prywatne szpitale raczej dążyły by do zawyżania kosztów)? No to moje gratulacje! Bo w PRL-bis jest może setka (no może dwie) tobie podobnych! A co z resztą?\n~@MichalR: nie bardzo rozumiem? Co ma socjal z edukacją i inwestowaniem w rozwój najzdolniejszych? W interesie społeczeństwa demokratycznego i obywatelskiego oraz rolą nowoczesnego państwa, rozumianego jako dobro wspólne, jest dbanie o to aby nie było ludzi głodnych, niewykształconych i chorych (jeżeli nie ma w tym ich własnej winy i ŚWIADOMEGO wyboru) z jednoczesnym wspomaganiem najzdolniejszych i najpracowitszych. Nie widzę sprzeczności!\n~@bizonek: “stan psychologiczny” nie zawsze dowodzi, że został dokonany ŚWIADOMY wybór. Jak na pomoc ma sobie “zasłużyć” osoba niepełnosprawna (taka, której trzeba dopiero stworzyć specjalistyczne stanowisko pracy aby mogła pokazać, że jest przydatna społeczeństwu)? Jak odróżnić nieroba od tego, który jest zmuszany do pracy, do której się nie nadaje a nie ma czasu i środków aby się dokształcić i/lub poszukać sobie pracy odpowiedniej.\n~@Fenix: BDP tak, ale z głową, zresztą już chyba gdzieś dyskutowaliśmy na ten temat (czyli rozumiany jako podział dochodu państwa dla udziałowców – obywateli, nie jako socjal).\n~@Janekjeden: dokładnie! To w interesie społeczeństwa powinno być niedopuszczanie do istnienia ludzi, którzy niezasłużenie głodują i są odsuwani na margines.\nPisałem o socjali i dopłacaniu do kogoś, ale decyzję o tym podejmują nasi “przedstawiciele”, którzy wyprodukowali masę biurokracji i przeżerają te pieniądze. Nie godzę się z tym i koniec.\n~@Fenix: skąd 1500? Oj, poseł Kalisz był hojniejszy. Pomijam, że to rozkłada budżet (obok ew. BDP, w budżecie są inne i to niemałe wydatki np. szkolnictwo, ochrona zdrowia, armia, policja, sądownictwo itd.) to faktycznie 1500,- mogłoby wpływać destrukcyjnie na chęć szukania pracy przez niektórych (ok. 500,- na żywność + 100 – 130 jaboli (czyli minimum 3 dziennie), żyć nie umierać i po co pracować?). A podatki płacić trzeba, bo to jeden z najważniejszych dochodów państwa ale oczywiście tylko pośrednie, jako najbardziej sprawiedliwe, bo płaci więcej ten, który więcej używa.\nubóstwo tworzy kraj a nie ludzie jeśli są tak wysokie podatki to 1200 netto = 2100 brutto-brutto. a kasa jest przez banksterów wyprowadzana; zwyczajne zubażanie społeczeństwa które ma być tanią siłą roboczą i tanimi konsumentami…a rząd to marionetki kopacz obieca ci bzykanko na karaibach jeśli oddasz głos na PO\no czym wy dyskutujecie prawda wygloda tak ze ludzie zyja w polsce bardzo biednie i to jest wina politykow. I dziwie sie tym ludziom na co czekaja lub czego sie boja … a was wszystkich pytam co zrobiliscie aby to zmienic ???\nJa kupiłem starą dobrą amerykańską czterdziestkę piątkę.


Za darmo rzucić kości szczeliny smvaf\nGra fabularna autorstwa Szymona "Noobirusa" Piechy\nMożesz grać na swoim komputerze za darmo i bez rejestracji. Jak wybić i naładować warcaby w tryktraku Główną cechą tryktraka (z jego rosyjskiej odmiany) jest możliwość znokautowania warcab jednego przeciwnika z planszy. Bubble Shooter Classic HD to doskonała gra SOFTGAMES, w którą możesz zagrać na Kizi Mizi całkowicie za darmo. Została dodana na naszej stronie w dniu 10 lipca 2020 roku. Do tej pory gra była odtwarzana 14924 razy i otrzymała ocenę 66/100 z łącznej liczby 114 ocen użytkowników, 75 polubień i 39 głosów na nie. Gra video Poker (VideoPoker) online.Łaskotać nerwy jak hazard? Jeśli tak, to jest to świetna gra, która pomoże Ci w tym. Sprawdź swoje zakłady i otwórz kartę. Feb 16, 2021 · Cześć. Dostałem kościelnego aniołka-skarbonkę by rzucić okiem dlaczego nie zawsze reaguje na wrzuconą monetę. I uprzedzając pytania: nie, nie jest tak istawiony by reagował tylko na monetę 5zł Układ to jakaś samoróbka. Gra w kości online to przede wszystkim logiczne myślenie. Jeśli na przykład wyrzucisz kombinację 4, 3, 4, 4, 1, to wpisz ją do kategorii „czwórek”, bo masz ich najwięcej. Zdobędziesz wtedy 12 punktów, dlatego że wylosowałeś aż trzy czwórki. Za wybranie „trójek” zdobędziesz tylko trzy punkty. Feb 12, 2021 · powinno być ok, chłodzenie i tak montujesz wentylatorem w stronę tyłu budy, w qvl ramu na stronie producenta nie znajdziesz wszystkich kości może jest ten model i może go nie być co nie oznacza że nie będzie działał Dodano po 15 [minuty]: Zauważ że są to 2 kości czyli 2x4 a nie 1x8 będziesz miał w sumie 3 co nie jest dobrym rozwiązaniem lepiej dokup 1 kość 8 i masz z tym Roll and play dice with friends in the number 1 dice game from Hasbro! A family board game classic, the addictive Yahtzee® With Buddies connects friends for a fun, multiplayer game of dice. Call it yatzee, yatzy or even yachty, but there’s only one Yahtzee! Give it a roll and find out why millions of people have played this classic family game for over 50 years! Challenge friends to roll\nW tym rozdziale przeczytasz o wszystkich przysługach w grze God of War. Przysługi to nic innego jak zadania poboczne, które na ogół wymagają od ciebie odnalezienie jakiś przedmiotów, lub\nEbook + książka Labirynt kości, James Rollins. EPUB,MOBI. Wypróbuj 7 dni za darmo lub kup teraz do -50%! Ebook Opowieści z meekhanskiego pogranicza. Północ-Południe, Robert M. Wegner. EPUB,MOBI. Wypróbuj 7 dni za darmo lub kup teraz do -50%! A Forge of Souls (Kuźnia Dusz) Po wypełnieniu misji The Witch at Home (Wiedźma w domu) Icara zleci ci to zadanie. Będziesz mógł je wykonać dopiero w trakcie misji Follow the Wizard (Śladem czarodzieja) podczas której zdobędziesz amulet chroniący cię przed upiorami (Phantom Protection Amulet). Postać, która go posiada może bezpiecznie przejść do lasu przez drzewo z trucizną Gra w kości za darmo jest możliwa i nie jest w żaden sposób ograniczona. Gracze mogą grać na swoich urządzeniach mobilnych lub komputerach. Nie ma specjalnych sztuczek do wygrania - tylko szczęście! Można grać za darmo i zbierać wygrane z bonusami. Istnieje co najmniej 5 doskonałych witryn kasyn z darmowymi grami w kości.\nMa jedno piętro i dwa skrzydła, pośrodku jest wejście na 4-piętrową latarnię właściwą. Jak większość interesujących miejsc na wyspie – można ją za darmo zwiedzić 🙂 Wita nas pan latarnik w mundurze, opowiada głównie po portugalsku (innym turystom), czasem przełączając się na angielski.\nTo powoduje, idą za nią setki zapomnianych kobiet. Gry kasyno za darmo na telefon jego wysokość jest doliczana do kwoty pobieranej prowizji, pisarek. Chciała wiedzieć, artystek. Aby faktura mogła być podstawą odliczenia, Żydówek. Więc to jest taki paradoks, który postanowił rzucić palenie. Purpose United Project (PUP) is a free service for Causes and their Supporters. Our purpose is to provide a simple, effective and fun way for Great Causes and Caring People to spread awareness of their Chosen Causes and create a sustainable funding stream by simply using the Purpose United Project mobile app to locate local sponsoring businesses, find great deals on countless products and Gra w kości za darmo jest możliwa i nie jest w żaden sposób ograniczona. Gracze mogą grać na swoich urządzeniach mobilnych lub komputerach. Nie ma specjalnych sztuczek do wygrania - tylko szczęście! Można grać za darmo i zbierać wygrane z bonusami. Istnieje co najmniej 5 doskonałych witryn kasyn z darmowymi grami w kości. Gra Rzucić kostką (Dice Roll) online.Najprostszą grą są kości. Nie potrzebuje niczego poza kilkoma kostkami z czarnymi kropkami na krawędziach. Ale to wcale nie są zabawki dla dzieci, najczęściej gra Gra w kości online to przede wszystkim logiczne myślenie. Jeśli na przykład wyrzucisz kombinację 4, 3, 4, 4, 1, to wpisz ją do kategorii „czwórek”, bo masz ich najwięcej. Zdobędziesz wtedy 12 punktów, dlatego że wylosowałeś aż trzy czwórki. Za wybranie „trójek” zdobędziesz tylko trzy punkty.\nwitam, Chciałbym się zapytać o przebytu uraz. Miałem złamanie V kości śródstopia w kwietniu. Leczenie zakończone w sierpniu. Od tygodnia zaczęła boleć mnie noga,\nPosiedzieli tam 50 lat, znudziło się Michałowi VII Paleologowi, więc poprosił o pomoc Genuę i bez większych trudności wypędził łacinników z poprzedniej stolicy imperium. Nie ma nic za darmo, za otrzymaną pomoc musiał oddać Genui Perę, obszar dzisiejszej dzielnicy Galata, nad którym króluje jeden z symboli miasta – wieża Galata.\n3 Lut 2020 tzw. kości (np. friendów lub heksów), które wkładamy w szczeliny tak, Żadnym z przyrządów czy karabinków nie można rzucać, ani obijać\nZagraj w darmowe demo automatu 20 Diamonds. Szczegółowo opisaliśmy całą rozgrywkę, oznaczenia symboli i tabelę wypłat. Przeglądaj i wybieraj kasyna online w tej grze Sep 09, 2017 · Maszyna do gry Joker Dice slot game jest grą w kości z kombinacją gry karcianej. Maszyna do gry wygląda atrakcyjnie i jest intrygującą grą kasynową z 5 bębnami, 3 rzędami i 25 wygrywającymi liniami. Możesz rzucić kością, kiedy kręcisz bębnami, tak by cieszyć się prawidłową kombinacją i największymi wygranymi. Darmowa Gra Hazardowa Joker Dice Online By wygrać nagrody Gra w Kosci Online za Darmo i za Pieniądze. Każdy, kto chce grać w kasynie w kosci, ma do wyboru wiele rodzajów tej gry. Przede wszystkim gra kości online dzieli się na gry darmowe oraz gry na prawdziwe pieniądze. Darmowe gry kości online pl nie wymagają rejestracji, ani pobierania oprogramowania i są dostępne z poziomu przeglądarki. Najpierw grajmy za darmo, dla frajdy i nabierzmy wprawy, by później podjąć ryzyko i obstawić zakład. Polecamy wypróbować „European Roulette”. Ta wersja ruletki jest dostępna w Internecie zupełnie za darmo, a w dodatku jest super produktem od jednego z najlepszych dostawców gier kasynowych online na rynku – firmy Betsoft . rzucać - tłumaczenie na niemiecki oraz definicja. Co znaczy i jak powiedzieć "rzucać" po niemiecku? - werfen, aufgeben, verlassen, schleudern, schmeißen, zuschießen Eduardo to 33-letni Amerykanin z miasta Janesville, Wisconsin, Stany Zjednoczone. Szuka kobiety w wieku 20-40 lat do długoterminowego związku. Zobacz wszystkich Amerykanie. Tanner to 28-letni Amerykanin z miasta Marshalltown, Iowa, Stany Zjednoczone. Szuka kobiety w wieku 25-30 lat do długoterminowego związku. Zobacz wszystkich Amerykanie.\nAutomat do gier czerwony biały niebieski\nSposób na pokonanie automatów do gier\nKasyno przez vanshaw godziny wakacyjne\nCaptain jack casino 2021 kody bonusowe bez depozytu\nBonusy za rejestrację w serwisie pokerowym


Powieść z Paryżem w tle - książki autorzy - Wydawnictwo Psychoskok\nWydawnictwo PSYCHOSKOKWydawnictwo PsychoskokAktualnościPowieść z Paryżem w tle\nPowieść z Paryżem w tle\n8 maja 2020 / Agnieszka\nMiejsce akcji to istotny element. Dzięki niemu każda historia może nabrać wyjątkowego wyrazu. Powieść z Paryżem w tle dowodzi, jak wiele do fabuły wnosi klimat tego niezwykłego miasta.\nParyż to miasto niezwykłe. Na jego niepowtarzalność wpływa nie tylko fakt, że jest to stolica pięknej Francji, a zarazem jedno z największych miast Europy i świata. Nie decyduje o tym również urok koncentrycznego układu zabudowań dopełnionych gwieździstymi bulwarami, czy dzieląca Paryż na dwie części Sekwana. Na niepowtarzalność Paryża wpływa jego klimat. Od zawsze na teren miasta przybywali poeci, pisarze, muzycy, czy malarze. To istotne dla światowej kultury miejsce kusi modą, sztuką i architekturą. Znajdują się tu najważniejsze muzea świata jak chociażby rozsławiony Luwr. Nie wolno zapominać, że znaczna część wielkich dzieł literatury powstała właśnie w Paryżu. Natchnienie odnajdywał tam, chociażby Juliusz Słowacki, Adam Mickiewicz, czy Cyprian Kamil Norwid.\nParyż nazywany jest również miastem zakochanych. Romantyzmem przesycone są brukowane uliczki, ogrody Wersalu i otwarte, kuszące do wypoczynku Place. Zmysły rozbudza możliwość odwiedzenia katedry Notre Dame, Pałacu Elizejskiego, Bastylii, czy paryskiego Obserwatorium. Nie maleje również popularność „Wieży Eiffla”, Łuku Triumfalnego i Panteonu. Wiele par próbuje rozszyfrować Kod Leonarda da Vinci, czy zrozumieć, co oznacza tajemniczy uśmiech Mona Lisy. Paryż jest skarbcem starożytnych i nowożytnych dzieł sztuki. Ilość atrakcji potrafi przyprawić o zawrót głowy. To dlatego po czasie zachwytu mnóstwo osób wypoczywa, rozkoszując się frykasami oferowanymi w licznych kawiarenkach.\nPowieść z Paryżem w tle dowodzi, jak wiele do fabuły wnosi klimat tego niezwykłego miasta. Zrozumiemy, że miejsce akcji potrafi mieć wpływ na losy bohaterów. Wiele niesamowitych historii nie mogłoby powstać w żadnej innej scenerii. Czas się o tym przekonać.\nPowieść z Paryżem w tle to „Pierścionek z cyrkonią”\nAutor, który przyznaje, że jest ”Paryżofilem”, w klimat tego miasta wpisał opowieść o dojrzałej miłości. Trzeba podkreślić, że nie jest to przesłodzone, nierzeczywiste romansidło, lecz historia, którą z łatwością można odnieść do prawdziwego życia. Szczęście zmącone dramatami sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Zrozumiemy, że na wyjątkowe uczucie czasem trzeba długo poczekać. Akcja rozpocznie się w Gdańsku w roku 1967. Para licealistów bez pamięci się w sobie zakocha. Niestety, plany na wspólną przyszłość będą musiały zetrzeć się z rzeczywistością. To dlatego każde z nich podąży zupełnie inną drogą. Para ponownie się spotka dopiero w 2008 roku w Paryżu. W mieście miłości będą mieli szansę pokochać się na nowo. Z pewnością nie będzie to łatwe, bo każde z nich jest już zupełnie innym człowiekiem. Przeszłość nie powinna jednak być przeszkodą w budowaniu szczęśliwej przyszłości. Spełnienie można bowiem odnaleźć tylko z jedną, jedyną przeznaczoną nam osobą.\n„Starożytni powiadali: Amor vincit – miłość wszystko zwycięży. Czy jest to stwierdzenie prawdziwe? Opisana przeze mnie miłość Piotra i Małgorzaty zdaje się potwierdzać tę tezę, ale przecież niejako po drodze jest związek Piotra i Ewy, Małgosi i Joe’ego. Czy to były miłości? A może to jest tak, że „każda miłość jest pierwsza”? Bardzo bym chciał, by ci, którzy książkę przeczytają sami znaleźli odpowiedzi na te i podobne pytania”.- Krzysztof Piotr Łabenda\nPowieść z Paryżem w tle to również „Gdyby ocean milczał”\nNad piękną paryską Sekwaną rozegra się prawdziwy dramat. Atak islamskiego terrorysty pochłonie wiele niewinnych ofiar. Ich bliscy będą musieli nauczyć się żyć na nowo. Żadnego istnienia nie da się zastąpić, ale świat nie zamierza się zatrzymać. Żałoba to trudny moment, z czasem następuje jednak ukojenie. Jest to poruszająca opowieść o bólu po stracie, tolerancji i jej braku, spełnionych i nigdy nieziszczonych marzeniach. Przekonamy się również, jak niezwykłym uczuciem jest wewnętrzna odnowa pozwalająca na rozkładanie skrzydeł. Nawet najtrudniejsze kwestie zostały poruszone z ogromną dozą delikatności. Bez niej trudno bowiem mówić o rozdzierającym duszę bólu i tęsknocie. Cierpienie z czasem ukoi miłość. Zrozumiemy, że nigdy nie wolno tracić nadziei. Ludzka dusza potrafi bowiem odrodzić się nawet po największej traumie. Doskonale podkreśla to cytat z lektury:\n„Póki szumi ocean, póki wieje wiatr, póki świeci słońce, póki każdego ranka zaczyna się nowy dzień… wszystko może się zdarzyć”. – „Gdyby ocean milczał”, Anna Wysocka-Kalkowska\nW pięknej Francji sensu życia i miłości poszukuje także Olivier, bohater powieści „W głąb lawendowych uliczek”\nAkcje rozpocznie ofiarowana mu w prezencie książka. Olivier jest znudzonym dotychczasowym życiem młodym nowojorczykiem. Pewnego dnia odwiedzi kameralną księgarnię prowadzoną przez wytrawnego znawcę europejskiej kultury. To on ofiaruję mu lekturę, która zachęci go do odbycia kształcącej podróży. Przybywając do Francji, Olivier nie będzie spodziewał się, co go czeka. Przesiadując w paryskich kawiarniach i tawernach, Olivier będzie intensywnie rozmyślał. Ten refleksyjny czas ostatecznie pozwoli mu odkryć znaczenie własnego istnienia. Nim to nastąpi, wraz z nim będziemy chłonąć francuski klimat. Rozkoszować się tamtejszymi smakami, zachwycać kulturą i sztuką. Czasem te subtelne szczegóły są potrzebne, by dostrzec to, co najważniejsze. Niektórym, tak jak Olivierowi, po prostu potrzeba nieco więcej czasu na odnalezienie własnego miejsca w świecie. Ta momentami wręcz magiczna opowieść skłoni nas do cennych refleksji. Zapowiedzią zmysłowych doznań może stać się poniższy cytat:\n„Mężczyzna przez moment patrzył w jej stronę i odtwarzał to, co wydarzyło się tego dnia – najpierw przepełniony emocjami lot samolotem, później nieco męczącą przeprawę w Paryżu, a na koniec… deserowe miasto Annecy Zastanawiał się, czy skosztował wisienki na torcie, czy dopiero nieznacznie dotknął ustami nadzienia Wiedział jednak, że jeśli każda noc w Sabaudii wygląda właśnie tak, to z pewnością zbyt szybko jej nie opuści”. – „W głąb lawendowych uliczek”, Klaudia Kopiasz\nPowieść, która zabierze nas na tereny francuskiej Prowansji to natomiast „Lucyfera”\nW zamian romantyzmu otrzymamy sensacje i wstrząsające fakty. Ten thriller, dzięki literackiej fikcji, prezentuje śmiałą hipotezę. Poddaje ona w wątpliwość podstawy chrześcijaństwa. By powstała ta niewiarygodna pozycja autorzy, jako badacze Nowego Testamentu i tropiciele herezji, zgłębili wiele źródeł. Potwierdzeniem są przypisy, które znajdziemy w lekturze. Akcja rozpocznie się, gdy polska aktorka wraz z mężem przybędzie do francuskiej Prowansji. Ma tam odegrać główną rolę w filmie francuskiego reżysera. Po poznaniu ekipy filmowej szybko jednak okaże się, że cel produkcji jest zupełnie inny. Przekonamy się, że pełna bezcennych zabytków Francja kryje wiele tajemnic. Znajdują się tam dowody na to, że Chrystus miał brata bliźniaka i wcale nie był Mesjaszem. W trakcie lektury odkryjemy niejedną tajemnicę, czy sekret Watykanu. Poznamy także dzieła sztuki i kultury, które dowodzą słuszności hipotez zaprezentowanych przez autorów. Zdradzili oni, że wielokrotnie natrafiali na trudne do wyjaśnienia komplikacje.\n„Pomyśleliśmy, że jakieś „siły” zachęcają nas do napisania książki, inne zaś „siły” usiłują nam przeszkadzać. To było dodatkowym impulsem, by jak najszybciej zabrać się do pracy. Zjeździliśmy Prowansję, przeżywając masę różnych, często ocierających się o metafizykę przygód bezpośrednio i pośrednio związanych z tematyką, która nas tam przywiodła. Po powrocie do kraju wzięliśmy się do pracy. Ale nad książką zawisło jakieś fatum, bo coś przeszkadzało nam w pracy”.- „Lucyfera”, Jerzy A. Masłowski, Wojciech M. Cegielski\nPowieść z Paryżem w tle pozwalająca odczuć niepowtarzalny francuski klimat to „Polak w krainie d’Artagnana”\nJest to przygodowa, reporterska relacja, w której nie brak intrygujących szczegółów. Prawdziwe oblicze Francji poznamy, towarzysząc Wojciechowi. Roczny zawodowy staż w jednym z francuskich czasopism pozwolił mu zgromadzić bezcenne doświadczenia. To na ich podstawie będzie tworzył niebywale ciekawe artykuły prasowe. Nie ominą nas żadne cenne informacje, bo Wojciech przetestował nawet wymiar francuskiej kochliwości. Tę pozycję można nazwać beletrystyczną kroniką różnic kulturowych, społecznych i ekonomicznych pomiędzy Polską a Francją. Przekonamy się, jak wiele łączy i dzieli Polaków z Francuzami. Stereotypy funkcjonujące w popkulturze znacząco różnią się od faktów. Nim wybierzemy się do Francji i nieświadomie zrobimy z siebie niedoświadczonych turystów, warto przeczytać tę pełną informacji książkę.\n„Nie dlatego wiem, że jesteś cudzoziemcem, bo mówisz inaczej, ale dlatego, że zamówiłeś ślimaki. Jak w restauracji ktoś je żaby albo ślimaki to na pewno nie jest Francuzem(…) Chcesz uchodzić za Francuza? Całuj wszystkich na dzień dobry, płać kartą bankową i w restauracji nie zamawiaj ślimaków”.- „Polak w krainie d’Artagnana”, Lesław Tur\nPowieść z Paryżem w tle, dzięki której, nawet młodzież odczuje wręcz mistyczny klimat tego miasta to „Renee”\nTrzymająca w napięciu historia, rozgrywać będzie się w głównym budynku Miejskiej Szkoły Artystycznej w Paryżu. Na co dzień mury przepełnia muzyka. Młodzi tancerze doskonalą swoje umiejętności, wsłuchując się w rytmiczny akompaniament. Nauczycielka tańca Barbara bacznie śledzi każdy ich ruch. Najbardziej cieszą ją bowiem efekty podopiecznych. Kobieta nie spodziewa się jednak, że za moment dojdzie do serii dziwnych zdarzeń. Mury paryskiej szkoły tańca nawiedzi zjawa. Dojdzie również do serii niewytłumaczalnych zjawisk. Dziwne odgłosy, gasnące i zapalające się światło, czy winda sama jeżdżąca z góry na dół, to jedna z wielu sytuacji, do których cyklicznie zacznie dochodzić. Uczniowie postarają się wyjaśnić tę zagadkę. Nie będzie im jednak łatwo uchwycić ducha kobiety, która dawno temu mieszkała w budynku. Przed nimi konieczność poszukiwania informacji w osiemnastowiecznej historii. Ciekawość młodych czytelników rozbudzi poniższy cytat:\n„Nauczycielka, zadowolona i z uśmiechem na twarzy skierowała się w stronę przedsionka. Tam nie było jednak nikogo. Ogarnęło ją jakieś dziwne uczucie. Jakby czyjaś obecność. Nieznane. Obok … Blisko.”.- „Renee”, Katarzyna Ducros\nZaprezentowane powyżej książki dowodzą, jak istotnym elementem jest miejsce akcji. Te historie nie mogłoby powstać bez tła, jakim stał się Paryż, czy inne tereny pięknej i tajemniczej Francji. Sięgając po te pozycje, zyskamy jedyną w swoim rodzaju okazję do odbycia literackiej podróży na teren tego pięknego kraju.


Wariacje za minimum - Strona 24 z 27 - czyli Blog Około Kulinarny\nOpublikowany 21 marca 2016 18 grudnia 2018 by Agatka\nTak uczciwie rzecz biorąc, to zostałam nieco sprowokowana, żeby sobie ten przepis przypomnieć, bo naprawdę bardzo dawno go nie robiłam. Przepis na dorsza duszonego z warzywami powstał kilka lat temu. Dokładnie wtedy, kiedy szukałam jakiegoś prostego i jeszcze w miarę szybkiego przepisu na rybę. Aby pokazać rodzinie, że można smacznie i delikatnie rybę zrobić, a […]\nZauważyłam, że mała przerwa w pisaniu bloga mi się niespodziewanie zrobiła. Tak jakoś wyszło – a wszystko przez to, że ostatnio działo się i to całkiem pozytywnie się działo, dlatego i czasu brakło. Przecież najpierw był 35 Międzynarodowy Festiwal piosenki żeglarskiej Shanties, gdzie czas był spędzany na ogólnie radosnym wspólnym śpiewaniu i słuchaniu szant, na […]\nOpublikowany 3 marca 2016 16 września 2017 by Agatka\nPlacuszki owsiane z czosnkiem, czyli tym razem- wariacja z zakresu śniadaniowego. Placuszki owsiane powstały jakoś wtedy, kiedy sobie pomyślałam o tym, że owsianka będzie znowu na śniadanie, a jadam ją faktycznie bardzo często (po prostu spełnia podstawowe kryteria jest dobra i tania, syci na długo ) i coś mi powiedziało “a zrób babo coś innego, […]


Ciekawostki z Hawany. Co zobaczyć i jak tanio zwiedzić Hawanę? - Podroze.se.pl\npodróże.se.pl Świat Ameryka Północna Kuba Hawana Ciekawostki z Hawany. Co zobaczyć i jak tanio zwiedzić Hawanę?\nJoanna Szyndler, 22.11.2018\nPo wodach Zatoki Hawańskiej nie pływają statki ani żaglówki. Portowe niegdyś miasto odwróciło się plecami do oceanu i do reszty świata. Wypływają tylko ryzykanci marzący o Miami albo nieliczni posiadacze paszportów. Bulwary w Hawanie tętnią za to życiem – przy rumie i w rytmie reggaetonu.\nGdy tylko zajdzie słońce, na Malecónie, bulwarze ciągnącym się wzdłuż Zatoki Hawańskiej, zaczynają gromadzić się tłumy ludzi. Przesiadują na betonowym murze, zwróceni twarzą w stronę Hawany. Za ich plecami niewiele się bowiem dzieje. Po ciemnych wodach Atlantyku rzadko pływają łodzie. Za to na samym bulwarze zawsze można spotkać kogoś znajomego. Ktoś przyniesie butelkę rumu, ktoś inny gitarę. – Lisa, czemu umówiłaś się z przyjaciółmi na drugim końcu Malecónu? Nie mogłaś gdzieś bliżej? – marudzę mojej znajomej Kubance po prawie godzinnym marszu wzdłuż zatoki. – Zawsze spotykamy się bliżej dzielnicy Vedado. Malecón lubią wszyscy i w różnych jego częściach można spotkać różnych ludzi. Choć cały bulwar wygląda niby tak samo, jedna strefa jest bardziej emerycka, inna bardziej młodzieżowa. Blisko Centro Habana natkniesz się z pewnością na dziwnych typów i prostytutki. Dlatego lepiej przejść się kawałek dalej – tłumaczy Lisa.\nDochodzimy do znaku zakazującego łowienia ryb, fotografowania; za nim Malecón nagle robi się pusty. Pojawiają się za to patrole policji i strażnicy. – Po drugiej stronie ulicy znajduje się konsulat amerykański – pokazuje mi Lisa. – Ten odcinek, aż do następnego znaku, lepiej przejść szybko. Nie ma co narażać się na niepotrzebne pytania.\nPo wieczorze z przyjaciółmi Lisy na Malecónie wracamy do centrum miasta, do mieszkania babci Mary, u której wynajmujemy pokój. – Jakie tłumy na Malecónie! – zagaduję. – Siedzą na murku, bo niby dokąd mają pójść? Przecież na piwo w barze nikogo nie stać – babcia Mary gasi mój entuzjazm.\nBabcia Mary i świnka Peppa (pseudonim, który Peppa zawdzięcza odgłosom chrumkania po każdym zdaniu), to nasze gospodynie w Hawanie. U jednej mieszkamy na początku pobytu na Kubie, u drugiej przed wyjazdem. Babcia Mary jest na emeryturze, dzieci wyprowadziły się dawno temu z domu. Rodzina świnki Peppy to artyści, ona sama maluje, syn tańczy w balecie, brat jest muzykiem i mieszka w Stanach Zjednoczonych. Obydwie panie mieszkają w Centro Habana – najbardziej niezwykłej i najbardziej zaniedbanej części Hawany. Obydwie to twarde, przedsiębiorcze kobiety, które postanowiły wynajmować jeden ze swoich pokoi turystom. Taką możliwość rząd kubański dał obywatelom ok. 2010 roku. Obok prowadzenia rodzinnej restauracji oraz taksówek, była to wówczas jedna z niewielu legalnych na Kubie prywatnych inicjatyw. Z czasem lista prac, które można wykonywać na własny rachunek, znacznie się zwiększyła.\nStara Hawana (Habana Vieja), fot. shutterstock.com\nWynajem pokoi daje babcia Mary i Peppie dostęp do peso wymiennego, czyli waluty turystycznej, tak zwanego peso convertible, funkcjonującego równolegle do peso kubańskiego. Dzięki temu stać je na więcej, mogą robić zakupy w sklepach dewizowych. Obu jednak nie żyje się łatwo. – Podatki są tak ogromne! I muszę je płacić niezależnie od tego, czy goście u mnie śpią czy nie – skarży się Mary. – Ostatnio w porze huraganów nie przyjechał prawie nikt i musiałam sprzedać telewizor i pralkę, żeby zapłacić rachunki! – opowiada. Peppa ma trochę lżej. Brat przesyła pieniądze ze Stanów. Za karierę za granicą musiał jednak drogo zapłacić. Po raz pierwszy na święta Bożego Narodzenia przyjechał do domu po 7 latach.\nStare Miasto Hawany (Habana Vieja)\nCentrum Hawany, zwłaszcza w porze huraganów, to najbardziej niebezpieczna część miasta. Wcale nie ze względu na złodziei czy bandziorów. Minimalną przestępczość, obok wysokiego poziomu edukacji i bezpłatnej służby zdrowia trzeba wpisać w poczet zasług ustroju. Gdy jednak przychodzi czas silnych wiatrów, przejście przez centrum miasta w jednym kawałku może nie być takie proste. Łatwo zarobić cegłą, kaflem a w najgorszym przypadku balkonem spadającym na głowę.\nPiękne kolonialne budynki niszczą wrastające w nie drzewa, mury rozsypują się i tracą kolor. Uważać trzeba także na jeden z kubańskich symboli – stare samochody. Mało który ma w pełni sprawne hamulce i kierowca może się nie zatrzymać nawet przy najlepszej woli.\nStare miasto, czyli Habana Vieja to już zupełnie inny świat – odnawiany i dopieszczany przez pieniądze rządowe i te płynące z UNESCO. To największe zagłębie restauracji, hoteli, muzeów. Znajduje się tu m.in. Muzeum Miejskie, Muzeum Sztuki Kolonialnej czy Muzeum Czekolady, gdzie spróbować można słodkich, gorących napojów przyrządzanych na najróżniejsze sposoby.\nW Habana Vieja peso kubańskie staje się praktycznie bezużyteczne, za wszystko płaci się w peso wymienialnym.\nStare miasto to piękna, pełna zabytków strefa turystyczna. Mieszkańców przesiedlono do innych części Hawany i poza sezonem, zwłaszcza po zmroku, robi się tu nienaturalnie cicho i pusto.\nSpacerujemy po brukowanych uliczkach od jednego placu do drugiego. Jest Plaza de Armas pełen kramów z książkami i komiksami o historii rewolucji, biografii Che Guevary i Fidela Castro. Na Plaza de la Catedral w cieniu barokowej XVIII-wiecznej katedry, z ogromnymi cygarami w dłoniach pozują do zdjęć poprzebierani Kubańczycy.\nZ placu skręcamy w ulicę Empedrado, na której znajduje się słynny bar La Bodeguita. Na Mojito i Daiquiri wpadał tu bowiem Ernest Hemingway i kubańska bohema, na ścianach lokalu każdy mógł napisać, to co przychodziło mu do głowy. Do czasu. Myśli gości La Bodeguita zaczęły biec w niepożądanym przez władze kierunku i w barze nie pojawiają się już nowe wpisy.\nWracając do domu do Centro Habana, mijamy cysternę z wodą, do której ustawiła się długa kolejka hawańczyków z baniakami. Po raz kolejny zastanawiamy się głośno: dlaczego tyle osób przychodzi tu po wodę, czy ta z kranu nawet po przegotowaniu nie nadaje się do picia? Odpowiedź znajduję dopiero w Polsce na blogu Yoani Sánchez i z wielkim wstydem wspominam swoje długie prysznice i marnowaną litrami wodę.\nCo dwa dni ci mieszkańcy dzielnicy Centro Habana przemierzają trasę wilgoci, zmęczeni czekaniem, aż w instalacjach ich łazienek i kuchni pojawi się coś więcej niż hałas i karaluchy. (…) Wielu z sąsiadów, którzy wynajmują pokoje cudzoziemcom, zainstalowało motor, znany jako »złodziej wody«. Odpalają go w nocy i wciąga on do ich zbiorników zasoby, które powinny trafić do położonych w pobliżu domów; tylko w ten sposób mogą zapewnić nocującym u nich turystom prysznic – pisze Yoani Sánchez.\nMuzeum Rewolucji w Hawanie, fot. shutterstock.com\nYoani Sánchez wpisano na listę wrogów Fidela Castro. W 2008 roku została uznana przez magazyn „Time” za jedną ze 100 najbardziej wpływowych osób świata w kategorii „Bohaterowie i pionierzy”, a jej blog „Generacja Y” (w 2014 roku przekształcony w 14ymedio.com, „pierwszą niezależną stronę newsową na Kubie”) znalazł się w gronie 25 najlepszych na świecie.\nNa liście Fidela Castro Yoani Sánchez oczywiście nie była osamotniona. Trafiali na nią zarówno wojownicy o niepodległość, jak i dawni skorumpowani politycy i przywódcy wrogich krajów świata.\nPrzy wejściu do Muzeum Rewolucji w Hawanie wita nas kolorowa loża kretynów. Dosłownie. Napis „Rincon de los Cretinos” widnieje nad karykaturami 4 osób: prezydenta, a następnie popieranego przez Stany Zjednoczone dyktatora Kuby, nieżyjącego już Fulgencia Batisty, dalej amerykańskich prezydentów Ronalda Reagana, George'a H.W. Busha i George’a W Busha.\nPrzechodzimy przez kolejne sale muzeum, oglądając pamiątki po rewolucjonistach. Zwłaszcza zdjęć i przedmiotów należących niegdyś do Che Guevary jest tu wyjątkowo dużo: nóż El Comendante, jego mundur, bandaże, którymi był opatrywany. Wizerunki Che Guevary nietrudno spotkać także poza muzeum, na murach domów i ogrodzeń. Widnieją często obok haseł o równości, jedności i wyzwoleniu. Choć ciężko spotkać tutaj kogokolwiek, kto by jeszcze w takie hasła wierzył.\nKubańczycy, słysząc że jesteśmy z Polski, wyjątkowo chętnie zaczynają opowiadać swoje historie, nikt tu nie ma wątpliwości, gdzie leży Polska i jaka jest jej historia. – A Jaruzelski to żyje jeszcze? – pyta mnie spotkany na starym mieście mężczyzna. – Niech idzie do diabła pod rękę z Fidelem! – krzyczy, po czym wybucha gromkim śmiechem. – A jak się ma Wałęsa? – pyta innym razem taksówkarz. – Zdrowy? I tak szczerze, to jak wam teraz w Polsce jest, lepiej?.\nBar w Hawanie, fot. shutterstock.com\nKobiety, rum i baseball\nPół godziny autobusem z centrum Hawany wystarczy, aby wykąpać się w błękitnej wodzie i opalać na białym piasku pod palmami. Najpiękniejsze plaże położone blisko miasta to Playas del Este, czyli plaże wschodnie. Przed powrotem do kraju chcemy jeszcze złapać trochę opalenizny.\nWieczorem czeka nas za to impreza z Lisą i jej znajomymi. Jedziemy do jednego z klubów w Vedado. Dzielnica ta dawno temu przejęła kulturalną i polityczną funkcję centrum stolicy. Tutaj oprócz hoteli biznesowych, banków i budynków ministerstw znajduje się także Uniwersytet Hawański. Jeśli habaneros idą do restauracji lub klubu, to właśnie w Vedado, praktycznie nigdy do Habana Vieja czy Centro Habana. Tutaj znajdują się też miejsca, w których można dobrze zjeść, a ceny podane są w peso kubańskim. W klubie, do którego wchodzimy, tak jak praktycznie wszędzie, króluje reggaeton. To połączenie rapu, hip-hopu i reggae, nowa miłość Kubańczyków, która strąciła z piedestału salsę i kubańską muzykę tradycyjną, znaną na świecie dzięki filmowi Wima Wendersa „Buena Vista Social Club”. W reggaetonie kochają się wszyscy młodzi Kubańczycy, a ich uczucia widać wyraźnie na parkiecie. Musi być blisko, rytmicznie i erotycznie – tak cała sala tańczy do najnowszych hitów.\nMuzyka zajmuje jednak dopiero czwarte miejsce wśród miłości Kubańczyków. Mieszkańcy śmieją się, że dla nich najważniejsze są: kobiety, rum i baseball. Zawsze w takiej kolejności.\nGdy zaczyna już świtać, przyjaciele Lisy, Daniel i Oscar, żółtym fiatem 126p z niedomykającym się bagażnikiem odwożą nas do domu. Podczas pożegnania wymieniamy maile. Na Kubie korzystanie z internetu jest utrudnione. W państwowych (płatnych 2$/godz.) hot-spotach, których od 2014 roku jest na wyspie ponad 230, sygnał jest słaby i przeciążony. Korzystają z nich tłumy ludzi, przeważnie młodych.\n„Nawet nie wiesz, jak ciężko przesłać mi do Ciebie wiadomość”, po powrocie do Polski czytam list Oscara. „Najpierw piszę tekst na kartce. Żeby potem poszło szybciej. Szukam po znajomych komputera. Przepisuję wszystko do Worda. Zgrywam na pendriva. Szukam internetu. Wysyłam”. „Nie martw się, na Kubie nauczyłam się cierpliwości”, odpisuję. Odpowiedź przychodzi po tygodniu. „To co wydaje Ci się cierpliwością u Kubańczyków, wcale nią nie jest. Tutaj z każdego problemu są tylko dwa wyjścia: albo nie godzisz się na coś, kombinujesz, ryzykujesz i zazwyczaj wplątujesz się w jeszcze większe kłopoty, albo po prostu czekasz. Niecierpliwie. Innego wyjścia nie ma”.\nJak taniej zwiedzić Hawanę?\nNa Kubie obowiązują dwie waluty: wymienialne peso (CUC$) i kubańskie peso (MN). Ceny w CUC$, od czego nie da się uciec, są wyjątkowo wysokie. Na Kubę lepiej zabrać euro niż dolary, które objęte są dodatkową prowizją przy wymianie w wysokości ok. 10%.\nNajtańszą i najlepszą opcją jest nocleg w tzw. casas particulares. Są to prywatne domy Kubańczyków, którzy mają pozwolenie na wynajem pokoi obcokrajowcom. Informacji o casas można szukać na www.casaparticularcuba.org i www.cubacasas.net. Bez oficjalnego pozwolenia i odprowadzenia podatków Kubańczycy nie mogą gościć w swoich domach obcokrajowców, nawet za darmo.\nObiad w tańszej restauracji kosztuje ok. 10$. Sposobem na przetrwanie jest peso pizza, która kosztuje ok. 1$ i jest bardzo popularna w Hawanie. Szukajcie też napisów comida criolla, w tak oznaczonych miejscach sprzedaje się na wynos niewielkie pudełka z ryżem, fasolą, warzywami i mięsem w środku. Dla oszczędności polecam też zakupy na lokalnych targach (tam można płacić w kubańskich pesos, więc jest super tanio) i gotować w swoich casas particulares.


Polityka prywatności | Inspiracje SKLEP\nSzanując Twoje prawa oraz respektując ustawę o ochronie danych osobowych, zobowiązujemy się do zachowania bezpieczeństwa i poufności pozyskanych danych osobowych. Administrator danych, obsługa sklepu, to osoby, które zostały odpowiednio przeszkolone w zakresie przetwarzania danych osobowych.\nAdministratorem Danych Osobowych jest Stanisław Stadnicki, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą Webinspiracje Agencja interaktywna, z siedzibą Zwycięstwa 85, 48-250 Racławice Śląskie. Nr rejestracji w GIODO: 22112/2015. Numer Regon: 160782790\nImię i nazwisko: o te dane prosimy podczas składania zamówienia i w trakcie rejestracji konta. Potrzebne są do wysyłki towaru, spraw rachunkowych oraz kontaktu z Tobą\nAdres zamieszkania, dostawy: potrzebujemy go do wysyłki towaru\nNr telefonu: może on ułatwić kontakt\nAdres e-mail: poprzez pocztę elektroniczną wysyłamy wiadomości związane z realizacją zamówienia. Jeśli jesteś subskrybentem serwisu co jakiś czas wysyłamy do Ciebie informację handlową. Adres e-mail umożliwia logowanie.\nAdres: ogólna informacja wynikająca z realizacji połączenia w Internecie, np. Adres IP. Wykorzystujemy go w celach statystycznych (np. do informacji demograficznych)\nCookies: nasz sklep wykorzystuje technologię cookies w celu dostosowania serwisu do Twoich indywidualnych potrzeb i prawidłowej realizacji procesu zamówienia towarów. Możesz w każdej chwili zablokować przyjmowanie cookies.\nPESEL lub Numer NIP: tylko wtedy jak wyraźnie zaznaczysz, że chcesz otrzymać fakturę VAT z tymi danymi i podasz te dane\nPodanie powyżej wymienionych danych jest konieczne w następujących przypadkach:\nJeśli chcesz dokonać zakupów w naszym sklepie poprzez dokonanie rejestracji i założenie konta\nJeśli chcesz zostać subskrybentem usługi newsletter, to jest, chcesz być informowany o nowościach w naszej ofercie.\nKażdy użytkownik naszego serwisu ma możliwość wyboru, czy i w jakim zakresie chce korzystać z usług oferowanych przez nasz serwis internetowy, a tym samym czy chce i w jakim zakresie udostępniać informacje o sobie. Jeśli z jakiś względów nie życzysz sobie pozostawienia swoich danych osobowych, masz prawo do ich usunięcia lub niekorzystania z naszego serwisu.\nŻadne z danych nie udostępniamy osobom trzecim. Nie przetwarzamy poufnych danych osobowych, jak numery Twoich kart kredytowych czy dane dostępu do Twojego konta bankowego.\nKażdorazowo, kiedy rozpoczniemy pobierane danych informujemy o tym w formularzach. Ty wyrażasz zgodę i udostępniasz swoje dane zaznaczając odpowiednie pole checkbox\nZgodnie z postanowieniami Ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 883 z późn. Zm.) masz prawo poprawiania, uzupełniania, uaktualnienia, sprostowania oraz żądania usunięcia swoich danych osobowych. W tym celu korzystaj z właściwych zakładek serwisu internetowego lub prześlij email na adres: .\nważne dokumenty: regulamin sklepu polityka cookies płatności o dostawa\nZapraszamy serdecznie do kontaktu. Chętnie pomożemy.


Pielęgnacja skóry atopowej u najmłodszych dzieci » Moje Alergie - serwis dla alergików\nUniwersalna i łagodna seria kosmetyków dla dzieci Mustela STELATOPIA® jest bezpieczna dla najmłodszych już od pierwszego dnia życia! Specjalna formuła kosmetyków została opracowana przez ekspertów pod kątem skóry atopowej. Kosmetyki skutecznie uzupełniają poziom lipidów w skórze dziecka – stymulują produkcję lipidów, których niedobór powoduje zmiany na powierzchni naskórka.\nKrem emolient natłuszczająco-nawilżający STELATOPIA®, dzięki opatentowanemu procesowi Aktywnej Relipidacji®, aktywnie odbudowuje lipidy w naskórku najmłodszych. Intensywnie odżywia powierzchnię skóry a także łagodzi dokuczliwe uczucie swędzenia oraz podrażnienia! Przeprowadzony pod kontrolą dermatologów test wykazał, że aż u 95% dzieci po zastosowaniu kremu nastąpiło zmniejszenie rumienia, a u 81% – zmniejszenie suchości skóry. Aksamitna i lekka formuła kremu szybko się wchłania oraz nie pozostawia nieprzyjemnej, tłustej warstwy. Dzięki zawartości naturalnych składników – destylatu oleju słonecznikowego oraz oleju z pestek śliwy domowej – skóra staje się wygładzona i nawilżona. Hipoalergiczna formuła nie zawiera parabenów, ftalanów, fenoksyetanolu, alkoholu, substancji zapachowych, mydła, ani substancji koloryzujących.\nOczyszczanie skóry atopowej to duże wyzwanie. Należy wybrać kosmetyk, który nie podrażni i nie przesuszy wrażliwego naskórka dziecka. Na szczęście Krem myjący STELATOPIA® dzięki łagodnej bazie myjącej bez zawartości mydła jest dostosowany specjalnie do wyjątkowych potrzeb delikatnej skóry niemowląt i małych dzieci. Dzięki łagodzącym właściwościom gliceryny znika uczucie ściągnięcia oraz przesuszenia, a naturalne składniki odżywiają podrażnioną skórę. W 100% przypadku, u których zastosowano krem myjący, potwierdzono łagodne oczyszczenie skóry, zaś u 80% – zmniejszenie podrażnień. Preparat o delikatnej formule pozwala na uniknięcie nadmiernego tarcia skóry dziecka, a hipoalergiczny skład to gwarancja najłagodniejszej pielęgnacji!\nProdukty z serii Stelatopia®\nTAGI: Aktywna Relipidacja atopowe zapalenie skóry atopowe zapalenie skóry u dzieci AZS azs u dzieci emolienty emolienty Mustela kosmetyki dla dzieci kosmetyki do skóry atopowej kosmetyki Mustela Mustela Mustela Stelatopia pielęgnacja skóry atopowej skóra atopowa\n« Alergia na psa – jak wybrać rasę dla małego alergika?\nAlergia na kota u ciężarnej »\nczy jest możliwe pomylenie azs z czymś innym?? typu pokrzywką lub świerzbem? objawy są podobne w zasadzie…\nKosmetyki Mustela dla atopików mają naprawdę ciekawe składy. Chyba się na nie skuszę, jak zużyję to, z czego teraz korzystamy:)\nOstatnio w aptece dostałam próbki Musteli dla kobiet w ciąży. Jak urodzi się mój maluszek, pomyślę o kosmetykach dla niego:)\nNie wiedziałam, że Mustela ma w swojej ofercie linię dla atopików.\nPatrzyłam na skład na blogach parentingowych – całkiem przyzwoity.\nKosmetyki Mustela widuję w DOZie, chyba sprawię sobie dwa produkty z linii dla atopików i sprawdzę, czy taka pielęgnacja posłuży mojej córce.\nNa dobry początek kupię sobie jeden kosmetyk na próbę. Sprawdzę, jak zareaguje na niego skóra maluszka i wtedy pomyślę nad skompletowaniem zestawu przedstawionego w artykule.\nMoja znajoma używa Musteli, ja też muszę sobie sprawić te emolienty, skład mają naprawdę ładny – przeanalizowałam, korzystając z Kosmopedii 🙂\nMuszę wypróbować kosmetyki do kąpieli, bo mam dobry balsam dla małej, ale nie ma w czym jej myć. Większość kosmetyków albo w ogóle nie domywa skóry, albo ją wysusza…\nNie znam tych kosmetyków, ale chętnie je wypróbuję. Moja córka ma bardzo wrażliwą i suchą skórę. Czy można kupić Mustelę w aptece?


Styropiany do izolacji termicznej Kabex - Expert Fasada Dach Podłoga EPS 70 ƛ 31\nStrona główna > Oferta > Styropian > Kabex - Expert Fasada Dach Podłoga EPS 70 ƛ 31\nOznaczenie według normy: EN 13163\nEPS- EN 13163-T(1)-L(2)-W(2)-S(5)-P(10)-BS115-CS(10)70-DS(N)2-DS(70,-)2-TR100\nPłyty styropianowe Kabex Expert Fasada Dach Podloga EPS 70 ƛ 31 produkowane są na bazie polistyrenu ekspandowanego z dodatkiem szlachetnego surowca, dodanego w trakcie procesu produkcyjnego. Uszlachetniona kompozycja grafitu, którą wzbogacony jest polistyren, poprawia właściwości izolacyjne, dzięki czemu osiągane są lepsze efekty izolacji cieplnej przy mniejszych grubościach płyt. Płyty mogą być produkowane w dwóch wersjach – zwykłej lub frezowanej. Wersja z frezem umożliwia układanie płyt „na zakładkę”. Płyty standardowo produkowane są w wymiarach: długość: 1000 mm, szerokość: 500 mm, grubość: od 10 mm, a następnie co 10 mm.\nλD = λ obl. - Deklarowany = obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła [W/(mK)] ≤ 0,031\nWymiary [mm] 1000 x 500 / 4000 x 1200 (max. wym.)\nNaprężenie ściskające przy 10% odkształceniu względnym [kPa] CS(10) 70 (≥ 70)\nKlasa reakcji na ogień E (samogasnący)\nWytrzymałość na zginanie [kPa] BS 115 (≥ 115)\nWytrzymałość na rozciąganie siłą prostopadłą do powierzchni czołowych [kPa] TR 100 (≥ 100)\nZewnętrzna izolacja termiczna wykonywana metodą ETICS (dawniej „lekką-mokrą”)\nPrzeznaczone do stosowania w miejscach, w których dopuszczalne obciążenia użytkowe nie przekraczają 21 kPa (2100 kG/m )\nWiększa izolacyjność cieplna w stosunku do białych styropianów przy tych samych grubościach płyt\nMniejsza grubość płyt daje możliwość pełniejszego wykorzystania przestrzeni użytkowych, takich jak loggie i tarasy\nPrzed przystąpieniem do montażu płyt Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 należy sprawdzić stan podłoża. Podłoże musi być nośne, czyste i odtłuszczone. Luźne fragmenty, słabo związane z podłożem należy usunąć przed przyklejaniem płyt styropianowych. Do przyklejania płyt Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 zaleca się klej uniwersalny Kabex Fasakol F2 lub Kabex Term. Przed nałożeniem kleju na płytę, powierzchnię płyty Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 zaleca się przetrzeć drobnoziarnistym papierem ściernym w celu jej „uszorstnienia”. Ułatwi to przyleganie kleju do powierzchni płyty w trakcie mocowania jej do ściany. Styropian grafitowy Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 ma podwyższoną odporność na działanie promieni UV, tym nie mniej długotrwałe, bezpośrednie działanie promieni UV na płytę może spowodować pojawienie się żółtawego nalotu. Nalot należy usunąć przed wykonaniem warstwy zbrojącej.\nDo wykonywania warstwy zbrojonej zaleca się użycie Kabex Fasakol F2 lub Kabex Term i Kabex siatka zbrojąca. W trakcie prac powinno się używać osłonowych siatek elewacyjnych. Przyklejone do elewacji płyty Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 należy chronić przed bezpośrednim działaniem słońca i innych czynników atmosferycznych stosując rusztowaniowe siatki elewacyjne. Jeżeli płyty Kabex Expert Fasada Dach Podłoga λ 31 są montowane bezpośrednio na gruncie wymagają stosowania izolacji przeciwwodnej w postaci mas uszczelniających, bitumicznych, folii PE lub podkładowej papy. W stropach między kondygnacyjnych zalecana jest warstwa rozdzielająca w postaci folii PE. Na styku stropu ze ścianą stosuje się taśmy dylatacyjne. Układanie płyt rozpoczyna się w narożniku. Pierwszy rząd płyt należy układać od ściany dociskając je do taśm dylatacyjnych. Kolejne rzędy płyt należy układać „na cegiełkę” unikając krzyżowania się styków płyt. Po ułożeniu izolacji cieplnej, płyty należy przykryć folią PE o grubości min 0,2mm. Folia zabezpiecza płyty izolacyjne przed wilgocią i przed penetrowaniem wylewki w głąb podkładu termicznego.


miĂłd,czereĹ›nie,przetwory na zimÄ™,syrop,goĹĽdziki,cukier,cynamon,czerwona porzeczka,pyszne zaprawy\nW kategorii przetwory umieszczam dzisiaj przepis na czereĹ›nie w syropie z czerwonej porzeczki. MieszaĹ‚am wczoraj w kotle i mieszaĹ‚am i tak oto powstaĹ‚ ten pyszny syrop, do ktĂłrego dodaĹ‚am rĂłwnieĹĽ miĂłd, cynamon oraz goĹĽdziki. Ĺ»ebyĹ›cie mogli tylko poczuÄ‡ ten zapach w kuchni... Co ja zresztÄ… wypisujÄ™, moĹĽecie, jeĹ›li tylko zabierzecie siÄ™ do realizacji przepisu;-). Otworzenie takie sĹ‚oiczka zimÄ… w mroĹĽny wieczĂłr: BEZCENNE;-).\n1 kg czereĹ›ni\n1/2 kg czerwonej porzeczki\n5 Ĺ‚yĹĽek miodu (uĹĽyĹ‚am lipowego)\n1/4 Ĺ‚yĹĽeczki cynamonu\nkilka ziarenek goĹĽdzikĂłw\nWypestkuj wymyte czereĹ›nie, odstaw. Do garnka (nieco wiÄ™kszego, bo w nim bÄ™dziesz wszystko mieszaÄ‡) wlej 4 Ĺ‚yĹĽki wody, dodaj cukier, cynamon oraz utarte w moĹĽdzierzu goĹĽdziki. Mieszaj czÄ™sto syrop aĹĽ do caĹ‚kowitego rozpuszczenia cukru. Umyte porzeczki przetrzyj przez sito. Dodaj uzyskany sok do garnka, mieszaj i doprowadĹĽ do wrzenia, po czym dodaj czereĹ›nie. CaĹ‚oĹ›Ä‡ pogotuj ok. 3 minut.\nPrzygotuj wymyte i wyparzone sĹ‚oiki. Porozlewaj zawartoĹ›Ä‡ garnka do sĹ‚oikĂłw, po czym pasteryzuj sĹ‚oiki ok. 20 minut. Ja preferujÄ… metodÄ™ pasteryzacji "na mokro", czyli: wĹ‚ĂłĹĽ do garnka jakiĹ› stary rÄ™czniczek, albo kawaĹ‚ek niepotrzebnego materiaĹ‚u. UĹ‚ĂłĹĽ na materiale sĹ‚oiki, wlej tyle wody, aby je przykryĹ‚a i zacznij gotowaÄ‡. Od zagotowania wody: 15-20 minut caĹ‚kowicie wystarczy, aby zapasteryzowaÄ‡ sĹ‚oiki.


Język Kotlin na platformie Spring. Programowanie aplikacji internetowych. Książka, ebook. Miloš Vasić. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nTwórz skalowalne i reaktywne aplikacje łączące elastyczność platformy Spring i moc języka Kotlin\nAplikacje Spring w języku Kotlin\nKotlin jest szeroko stosowanym językiem programowania, ponieważ jest czytelny, zawiera wbudowane funkcjonalności chroniące przed zerowymi wskaźnikami, jest funkcjonalny i reaktywny. Język ten posiada te same praktyczne i innowacyjne cechy, co platforma Spring, więc oba produkty doskonale ze sobą współpracują. Platforma Spring w połączeniu z Kotlinem pozwala osiągnąć wyższy poziom skutecznego programowania. Ta kombinacja umożliwia programistom tworzenie funkcjonalnych aplikacji. Z tej książki dowiesz się, jak wykorzystać zalety obu produktów i łatwo tworzyć stabilne, skalowalne i reaktywne aplikacje.\nKsiążka rozpoczyna się od wprowadzenia do platformy Spring i jej przygotowania do pracy z językiem Kotlin. Następnie poznasz zasady projektowania aplikacji. W dalszej części dowiesz się, jak wykorzystać platformę Spring (ze Spring Boot), język Kotlin i projekt Reactor do utworzenia systemu mikrousług udostępniających interfejs REST API. Nauczysz się również zabezpieczać aplikację za pomocą platformy Spring Security, testować przy użyciu biblioteki JUnit i wdrażać aplikację w chmurze AWS.\nkorzystać z funkcjonalności platformy Spring i języka Kotlin\nwstrzykiwać zależności i stosować złożone konfiguracje aplikacji\nwykorzystać platformy Spring Data, Spring Cloud i Spring Security w swoich aplikacjach\ntworzyć wydajne systemy z wykorzystaniem projektu Reactor\npisać testy jednostkowe aplikacji Spring/Kotlin\nwdrażać aplikacje w chmurze, np. AWS


2011 | numer 9 Mieszkanie i dom\nNumer 9 | 2011\nWrzesień to czas powrotów. Z wakacyjnych kurortów do domu, z urlopu do pracy, z beztroskiej zabawy do szkoły. Można odczuwać żal, że długo wyczekiwany odpoczynek właśnie dobiegł końca, ale można też spojrzeć na to inaczej...\nJa uwielbiam wracać z wakacji. Kiedy byłam dzieckiem nie mogłam się doczekać spotkania z mamą i z koleżankami, a przede wszystkim zupy pomidorowej, która zawsze na mnie czekała.\nTeraz z radością otwieram drzwi do swojego mieszkania i napawam się otwartą przestrzenią salonu, która po dłuższej nieobecności wydaje mi się strrrasznie wielka. Cieszy mnie widok roślin na parapecie, poduszek na kanapie i ubrań wiszących równo w szafie. Dlaczego? Bo udało mi się stworzyć dom, w którym lubię mieszkać.\nZawsze przed wyjazdem staram się posprzątać, żeby wracać do czystego i przytulnego mieszkania. Polecam to wszystkim udającym się na urlop - nie przytłoczy Was tak szybko szara rzeczywistość zakurzonych półek. A jeśli to za mało, warto poprawić sobie humor, przemeblowując pokój służący do pracy lub dodając chociaż kilka nowych biurowych drobiazgów - inspiracji szukajcie w Zakupowych pokusach (s. 120) i w Dekorze (s. 108). Czasem mała rzecz potrafi czynić cuda. Nawet jeśli jest to tylko... miska ulubionej zupy.\nCzerń, czerwień, brąz i biel w prostych geometrycznych relacjach - oto synteza willi w Mexico City. Na tym zdyscyplinowanym tle turkus wody w basenie lśni jeszcze mocniej... Więcej zdjęć w reportażu "Geometria Azteków" na s. 84, fot. Photofoyer\nFatalny układ, całkiem do niczego - ocenili oglądane mieszkanie. - Bierzcie je, będzie super, wystarczy tylko… wyburzyć wszystkie ściany i postawić je od nowa - podpowiedzieli architekci. I tak się stało. Dorota i Tomek do dziś się cieszą, że poszli za radą fachowców.\nHelena i Paryż\nZza okien dochodzą ptasie trele, ale nikogo by tu nie zdziwiły nawoływania szlifującego bruki gazeciarza. Paryski klimat, wyczarowany przez właścicielkę podwarszawskiego apartamentu, jest naturalny i niewymuszony.\nProsta droga do celu. Holenderski projektant Dave Kenue, mający opinię twórcy wciąż udoskonalającego swoje otoczenie.\nW poszukiwaniu równowagi. Sposoby na efektowne połączenie starego z nowym.\nBóg jest w szczególe. Rozmowy z laureatami Konkursu Vasco Integracja - Moniką Kozłowską z pracowni Mobius Architekci oraz Martą Hausman, Maciejem Dylągiem i Katarzyną Wichary z pracowni mmoa.\nŻycie na walizkach. Marcin Szczygielski o nowej roli starych walizek.\nMieszkanie inspirowane pracami Mondriana i Hundertwassera.\n44 Helena i Paryż\nApartament urządzony z paryskim szykiem, nonszalancją i fantazją.\n54 Do dwóch razy sztuka\nRodzinny dom z poddaszem przeznaczony dla córeczki.\n64 Dom z niespodzianką\nNowoczesność z kroplą klasyki, w kolorach off white.\n74 Świat kobiet\nApartament w sercu Genewy, urządzony przez kobiety.\n84 Geometria Azteków\nModernistyczna willa w reprezentacyjnej dzielnicy Mexico City.\n94 Kolor we wnętrzu\nPrzegląd lamp stojących dostępnych na polskim rynku.\nZwierzęce cętki, łaty i paski.\n108 Zakupowe pokusy\nDomowe biuro i Egzotyka pod stopami, czyli jak urządzić gabinet idealny i o czym pamiętać, wybierając parkiet z egzotycznego drewna.\nWybieramy meble do salonu, sprzęty AGD do kuchni i ogrzewanie do łazienki.\n148 U progu sław


O Big Fish | Big Fish\nOceniamy, kreujemy, przekształcamy i rozwijamy zespoły zakupowe oraz ich umiejętności zgodnie z krótkoterminowymi i długoterminowymi celami biznesowymi naszych klientów.\nOcena - Rekrutacja – Szkolenia – Doradztwo – Interim Management\nNasza ekspertyza skupia się na obszarze zakupów i logistyki. Nieustannie poszukujemy innowacyjnych i dopasowanych do wymagań Klientów rozwiązań.\nLista Klientów: ponad 500 międzynarodowych koncernów we wszystkich dziedzinach gospodarki.\n80% naszych kontraktów jest kontynuacją na podstawie wcześniejszych doświadczeń w pracy z naszą Firmą lub referencji.\nPosiadamy swoje biura w Europie, Afryce i Stanach Zjednoczonych, zatrudniające łącznie ponad 85 osób, współpracujemy również z grupą 300 wyselekcjonowanych, zewnętrznych ekspertów.\nNasze polskie biuro realizuje zarówno projekty ogólnokrajowe jak i projekty w Centralnej i Wschodniej części Europy.\nDzięki efektywnej organizacji procesu rekrutacyjnego, profesjonalnym konsultantom oraz sprawdzonej metodologii z powodzeniem zrealizowaliśmy szereg procesów rekrutacyjnych o różnym stopniu skomplikowania, wymagających niestandardowego podejścia:\nRekrutacje „green field” – rekrutacja pracowników do nowo powstałych organizacji.\nRekrutacje kandydatów o wąskiej specjalizacji (Polska, Czechy, Węgry, Rosja).\nRekrutacje kandydatów w innych krajach Europy Zachodniej.\nRekrutacje talentów – kandydatów z wysokim potencjałem.\nProcesy długo terminowe tzw. „pool search” – budowanie bazy danych potencjalnych kandydatów dla klienta, bez konkretnie zdefiniowanego stanowiska w strukturze.\nOferujemy kompleksowe programy szkoleniowe dedykowane liderom, ekspertom i osobom rozpoczynającym pracę w zakupach. Proponujemy specjalne programy szkoleniowe dla firm handlowych. Nasz program „Procurement Soft Skills Academy” wspiera rozwój umiejętności miękkich.\nOferujemy doradztwo w zakresie usprawnień zwiększających efektywność obszaru zakupowego.\nW ramach projektów „Interim Management” proponujemy współpracę z wysoko wyspecjalizowanymi ekspertami w dziedzinie zakupów. Współpraca ma charakter czasowy i nakierowany na osiągnięcie konkretnych, ustalonych rezultatów biznesowych.


Pruszków - Szpital w Tworkach - nowoczesna psychiatria w zabytkowym otoczeniu. Atrakcje turystyczne Pruszkowa. Ciekawe miejsca Pruszkowa\nStrona główna ciekawe miejsca zabytki: zabytkowe budynki Szpital w Tworkach - nowoczesna psychiatria w zabytkowym otoczeniu\nSzpital w Tworkach - nowoczesna psychiatria w zabytkowym otoczeniu\nSzpital psychiatryczny w Tworkach wybudowano w latach 1888- 1891 jako największy w Królestwie Polskim i pierwszy w układzie pawilonowym. Teren szpitala obejmuje prawie 70 ha, z czego około jedna trzecia jest zalesiona. Na terenie parku znajdują się rozlewiska i starorzecza Utraty. Większość obiektów znajdujących się na terenie szpitala wpisanych jest do rejestru zabytków.\nSzpital w Tworkach ze względu na rozległość i różnorodność terenu, a także wielofunkcyjność obiektów (przedszkole, sklepy, kościół, budynki gospodarcze) przypomina małe miasteczko. W obrębie parku, oprócz samego szpitala, znajduje się zabytkowy cmentarz z nagrobkami twórców polskiej psychiatrii, kwaterą ofiar terroru hitlerowskiego oraz kwaterą poległych żołnierzy września 1939 r. Na uwagę zasługuje także liczący ponad 100 lat kościół pw. Przemienienia Pańskiego, zbudowany w stylu ormiańskiej architektury sakralnej.\nPruszków - Kwatera ofiar terroru hitlerowskieg...Odległość: 0,13km\nPruszków - Pomnik i kwatera żołnierzy września...Odległość: 0,18km\nPruszków - Drewniany dom przy ulicy Sadowej 17...Odległość: 0,39km\nPruszków - Głaz pamięci Stefana SitarkaOdległość: 0,45km\nPruszków - Rzeźba w szpitalnym parkuOdległość: 0,46km


Bytów. Bosmanka czeka na dzierżawcę - wędkarze na przetarg | Bytów Nasze Miasto\nBytów. Bosmanka czeka na dzierżawcę - wędkarze na przetarg\nLeszek Literski 19 kwietnia 2007, 7:09\nBudynek Bosmanki od stycznia czeka na nowego dzierżawcę. Przetarg nie został jeszcze ogłoszony. Fot. Leszek Literski\nW styczniu zakończył się remont Bosmanki nad jeziorem Jeleń. Od wielu miesięcy budynek wywołuje olbrzymie spory. Najpierw był konflikt pomiędzy wędkarzami, którzy od kilkunastu lat dzierżawili Bosmankę a żeglarzami, ...\nW styczniu zakończył się remont Bosmanki nad jeziorem Jeleń. Od wielu miesięcy budynek wywołuje olbrzymie spory. Najpierw był konflikt pomiędzy wędkarzami, którzy od kilkunastu lat dzierżawili Bosmankę a żeglarzami, którzy chcieli przejąć ten obiekt. W końcu władze Bytowa podjęły decyzje o remoncie. Trwał kilka miesięcy i dotychczas kosztował 43 tysiące złotych. Od 3 miesięcy nic się tam nie dzieje. Wciąż nie ma też zapowiadanego przetargu.\n- Już raz dostaliśmy obietnicę, że Bosmanka będzie nasza na kolejne lata. Później władze zmieniły zdanie. Pogodziliśmy się z tym i chcemy wystartować w przetargu, ale niech ktoś go w końcu ogłosi. Ile można czekać - pyta Piotr Kluk, prezes bytowskiego koła PZW. - Przecież można by budynek wykańczać od wewnątrz, aby na sezon był gotowy.\nTeraz Bosmanka jest w stanie surowym. Ma być tam jeszcze położona blachodachówka, a teren wokół zostanie wybetonowany. Za te prace 15 tysięcy złotych zapłaci gmina. Obiekt został już jednak przekazany Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji.\n- Przygotowujemy projekt umowy dzierżawy i w przyszłym tygodniu ogłosimy przetarg - zapewnia Andrzej Doleciński, dyrektor MOSiR. - Myślę, że już w maju wybierzemy dzierżawcę.\nPrzetarg ma być otwarty i wygrać może każdy, niekoniecznie wędkarze.


Szafki na buty mają różnie rozmieszczone półki | WPD - design i aranżacje\nTagi: AGD, akcesoria, księgarnia, sklepy online, telefon, umeblowanie\nSpore znaczenie ma również fakt, że ceny można dość szybko sprawdzić. Na przykład, karen.pl to sklep internetowy (Karen), w asortymencie jakiego sprzedawane są między innymi urządzenia AGD i RTV. Kiedy planuje się zakup konkretnego urządzenia, warto sprawdzić, ile kosztuje w tym sklepie, jak też w sklepie internetowym megamedia.pl, który proponuje identyczny asortyment. Jest to znakomite rozwiązanie, żeby zagwarantować sobie satysfakcjonujące zakupy. Co więcej, sklepy internetowe zazwyczaj oferują zróżnicowany asortyment określonych artykułów – między innymi księgarnia inbook.pl oferuje bogactwo książek z różnorodnej tematyki, toteż każda osoba będzie potrafiła odszukać coś najlepszego dla siebie, z kolei apteka internetowa nowafarmacja.pl (http://www.ceneo.pl/sklepy/nowafarmacja.pl-s10725) proponuje nie tylko leki, ale również dermokosmetyki czy produkty homeopatyczne.\nNiektóre osoby są wielbicielami swojego auta. Na temat konkretnego modelu wiedzą sporo, potrafią coś naprawić samodzielnie, o ile nie jest to poważniejsza sprawa i stale pielęgnują swój pojazd. Nie chodzi o większe zmiany, a o to, że kupują nowe pokrowce, czy wycieraczki. Mają, co jakiś czas inną zawieszkę na lusterku i zawsze mają w samochodzie bardzo czysto. Przykłady: propozycje klamek samochodowych.\nSzczególną renomą cieszą się internetowe hurtownie, gdyż mają one znacznie niższe ceny od zwyczajnych sklepów online. W hurtowniach zdołamy liczyć na hurtowe ceny, do tego mamy ewentualność oddania większego zamówienia po niższej opłacie. Niejedna hurtownia zabawek, odzieży, hurtownia obuwia bądź hurtownia mebli ma atrakcyjną ofertę i niskie ceny dla Klientów robiących zakupy za pomocą Sieci. Więcej o tych i innych produktach przeczytasz http://www.ceneo.pl/Zabawki;023135.htm. Wśród interesujących nowinek pojawiły się także najświeższe informacje na temat nowego, innowacyjnego systemu Windows 10 (http://www.ekspert.ceneo.pl/wszystko-co-nalezy-wiedziec-o-windows-10/) przeznaczonego na smartfony.\nNa pewno wszystko co nalezy wiedziec o windows 10 to to, że system ten jest o wiele prostszy w obsłudze oraz o wiele niezwyklej sprawny. Zainstalowanie nowego systemu na pewno spowoduje, że smartfon zacznie funkcjonować prędzej, dlatego jest to niezmiernie wyborne rozwiązanie dla telefonów, które regularnie się zacinają.\nDlaczego zakupy w Internecie są tak popularne? Następną zaletą jest to, że w Sieci nieraz zdołamy odszukać definitywnie inne rzeczy, aniżeli w sklepach stacjonarnych. Weźmy na przykład sklepy z umeblowaniem. Kupując umeblowanie w sklepach stacjonarnych, nierzadko napotykamy te same bądź niesłychanie podobne rodzaje umeblowania.\nW Necie możemy odnaleźć całkiem inne meble, których nie oferują sklepy stacjonarne. Zdołamy więc zamówić twórcze oraz modne umeblowanie do naszego domu albo mieszkania. W Necie możemy bezproblemowo odnaleźć artykuły proponowane przez znane oraz renomowane marki. Wśród poważanych fabrykantów znajduje się inter parts, który oferuje dystrybucję oraz sprzedaż części i akcesoriów do wozów. Marka ta znana jest z porządnych i jakościowych produktów. W oficjalnym sklepie internetowym inter parts odszukamy mnóstwo fascynujących produktów i części samochodowych, także zamiennych. W sklepach internetowych tej firmy niewątpliwie odkryjemy ciekawą ofertę. Powyższe produkty dostępne tu


Następny proszę! Fryzjer męski - Adam Szulc - epub, mobi – Ibuk.pl\nNowa książka najpopularniejszego barbera w Polsce\nW pierwszej części znajdziemy w niej barwny życiorys autora – fryzjera i muzyka, perfekcyjnie władającego brzytwą i werblem. A dalej potężny rozdział o amerykańskich barber shopach - ich powstaniu, rozkwicie, przyczynach upadku i powolnym renesansie. Opowieść ma mocny rys historyczny. Dalej: życiorysy emerytowanych (choć często wciąż pracujących) fryzjerów męskich z dziewięciu krajów z całego świata - Polski, Stanów Zjednoczonych, Włoch, Niemiec, Turcji, Anglii i innych. Poruszające historie barberów o miłości do zawodu, o tym jak było, o tym co sprawia, że ta robota to całe życie, a całe życie to ta robota…. W tym rozmowa, jaką przeprowadził ze 108-letnim maestro Antonio Mancinellim, uznanym przez księgę Guinessa na najstarszego barbera.\nZnakomity jest także rozdział o pop kulturze przenikającej się z fryzjerstwem męskim - polityka, filmy, idole.\nA w drugiej części kolejna dawka kilkudziesięciu opisanych fryzur - ich historia, pochodzenie, zastosowanie - niektóre naprawdę zadziwiają!\nKsiążka fascynująco ilustrowana. Fryzjerski komiks!\nNastępny papież. Urząd Piotra i misja...\nTo poruszająca książka, która przymusza czytelnika do przemyślenia swej wiary oraz katolickości. George Weigel sprowokował nią już debatę w kolegium kardynalskim, a teraz rozpoczyna ją w Kościele na całym świecie. To publikacja o... więcej >\nAnne Larsen pokazuje Rolandowi zdjęcie Uwego Fincha. Twarz mężczyzny kogoś śledczemu przypomina, zwłaszcza blisko osadzone oczy. Ale to niemożliwe, bo osoba, o której myśli, zginęła wiele lat wcześniej w pożarze, który wybuchł w... więcej >\nPrawdziwa złota katastrofa!Kto następny? zaprasza do świata przypadkowych milionerów, zwycięzców loterii.Wśród szczęśliwych zwycięzców wielkiej kumulacji loteryjnej znalazł się cały przekrój francuskiego społeczeństwa.... więcej >\nDwie doskonałe mikropowieści stworzone przez dojrzałego, choć przecież bardzo młodego pisarza. Wykorzystując własne doświadczenia, Hłasko zobrazował tragizm dwóch pokoleń: wojennej młodzieży poszukującej swojego miejsca w... więcej >\nBez rozwoju duchowego nie ma dostępu do najsilniejszej a zarazem najgłębszej motywacji osobistej. Odpowiada ona na pytanie: co jest ważne, co nadaje sens nawet prostym działaniom. W tych kilku słowach można by streścić główne przesłanie... więcej >\nŻycie. Następny poziom. Wydanie 2...\nWyrusz w podróż do źródeł rozwojuWyobraź sobie, że idziesz przez las. Błądzisz, szukając najlepszej drogi. Raz za razem rozglądasz się za nową ścieżką, wracasz w to samo miejsce, znowu szukasz i znowu się orientujesz, że jednak nie... więcej >\nSobotnia noc. Policja przyprowadza do domu siedemnastoletnią dziewczynę. Sophie nie ma kontaktu z rzeczywistością, powtarza coś niezrozumiałego...Rano okazuje się, że jej przyjaciółka nie wróciła do domu. A potem policja znajduje ciało... więcej >\nKontynuacja pełnej intryg i nagłych zwrotów akcji historii szpiegowskiej autorstwa asa polskiego wywiadu. W dzień Święta Dziękczynienia 1968 roku Victor Van Vert ujawnia swój genialny plan, który zamierza zrealizować, wykorzystując... więcej >\nNastępny proszę! Fryzjer męski - RECENZJE


Waldemar Żyszkiewicz - Przez chleb do wolności\nstrona główna wywiady Przez chleb do wolności\nSkładek nie płacę, zrzeszony nie jestem. Niektórzy uważają, że ich zostawiłem, zdradziłem. Czas wyzwania znów nadchodzi. Także dla mnie\n– z LECHEM WAŁĘSĄ, pierwszym przewodniczącym Komisji Krajowej NSZZ Solidarność, rozmawia Waldemar Żyszkiewicz\nPrzez chleb do wolności\n–\tJest pan pierwszym historycznym przywódcą Solidarności, jednym\nz Ojców-Założycieli, a także jej legendą, bohaterem, mitem. Ale czy jest pan nadal jej członkiem?\n– Składek nie płacę, zrzeszony nie jestem, ale trzeba by się chyba zastanowić, czym właściwie była dla nas Solidarność. Otóż, w naszym rozumieniu była ona przede wszystkim metodą walki z komunizmem. Przez chleb do wolności. To był nasz główny cel. Oczywiście, gdy walka się wreszcie kończy – trzeba zagospodarować zwycięstwo. Ale wtedy nie myśleliśmy jeszcze o zwycięstwie, a gdy ono nadeszło, należało rozpocząć budowę nowego systemu. Dla nas, jak pan powiedział Ojców-Założycieli, dwa zadania były priorytetowe: pokonać komunizm i rozpocząć reformę państwa. Pierwszy cel został bez wątpienia osiągnięty. Naszego zwycięstwa nikt nie neguje.\nCo do drugiego zaś, różnie dziś na to można patrzeć. Dotychczas wszystkie rewolucje trzymały się zasady: zwyciężaj, bierz władzę i trwaj przy niej. Zgodnie z nią postępowali Lenin, Stalin, Castro i inni przywódcy. Ale oni przegrywali, przegrywały też ich rewolucje. Wiedząc o tym, postąpiłem inaczej. Wywalczone zwycięstwo, zgodnie\nz wymogami demokracji, oddałem ludziom. A dziś ludzie często mają do mnie pretensje o to, że nie potrafili tego zwycięstwa właściwie wykorzystać.\n– Kiedy naprawdę zaczęła się Solidarność? Kiedy poczuł pan, że oto zaczyna się coś naprawdę nowego i ważnego dla kraju?\n– Trzymały mnie zawsze dwie rzeczy: wiara w Boga i w to, co robię. Byłem oddany sprawie, absolutnie przeświadczony, że komunizm można pokonać, więc działałem jak w transie. Ważna była tylko cena i horyzont czasowy. Chciałem, żeby stało się to jak najszybciej i obyło bez rozlewu krwi. Te zadania, które podjęła Solidarność: odzyskanie wolności i budowa demokratycznego systemu, stały przed Polską już\nod dawna. Dążyliśmy do nich metodą prób i błędów od 1945 roku. W latach 40. była to walka z bronią w ręku, w latach 50. – demonstracje uliczne, w 60. i 70. – demonstracje i strajki połączone z wychodzeniem na ulice miast. Natomiast w latach 80. naszą podstawową bronią stały się strajki okupacyjne, prowadzone na terenie zakładów pracy. Ja zaczynałem właściwie w ’68 roku, ale dopiero rok ’70 to była moja wielka próba.\n– Właśnie: dramat Wybrzeża w 1970 roku, próby organizowania jakiejś pomocy, potem oporu, początki Wolnych Związków Zawodowych. Pytam o moment, w którym uświadomił pan sobie, że zaczyna powstawać struktura, która daje szansę na zwycięstwo.\n– Nie lubię o tym mówić, bo ludzie mają do mnie nieraz pretensje, podejrzewają albo wręcz nie wierzą. Wspomniałem o doświadczeniu Grudnia ’70:\nwielka przegrana, młody facet. Przez 10 lat zastanawiałem się potem, jak uniknąć błędów i poprowadzić walkę, gdyby coś takiego miało się zdarzyć jeszcze raz. Ponieważ jako jedyny przetrwałem w roku 70. od początku do końca w gremium kierowniczym, naprzód trzyosobowym, później chyba dziewięcioosobowym – toteż byłem niejako lepiej od innych przygotowany do działania, gdy nadszedł Sierpień. Wiedziałem, że gdy studenci, naukowcy, stoczniowcy czy inni ruszą osobno, to nigdy nie uda nam się wygrać tej walki. Należało skupić siły, połączyć różne zawody, branże, środowiska. Tego słowa jeszcze się wtedy nie używało, ale gdy spoglądam wstecz, to widzę,\nże wiele nieprzyjemnych chwil w moim życiu brało się stąd, że budowałem ponadzakładową, ponadśrodowiskową solidarność, a moi koledzy: Borusewicz, Gwiazdowie i inni mieli do mnie o to pretensje. Podam przykłady: przyjąłem takiego pisarza Bądkowskiego...\n– Lecha Bądkowskiego...\n– Przyjąłem Wojciecha Gruszeckiego, który teraz siedzi gdzieś na Zachodzie, wreszcie – Mazowieckiego i Geremka, jako doradców. Borusewicz kazał mi tylko wziąć od nich deklarację, którą przywieźli i podziękować. Tymczasem ja ich zatrzymałem. W ten sposób praktycznie rodziła się Solidarność. Były też spory o sposoby podejmowania decyzji. Gwiazdowie i inni młodzi chcieli, żeby wszystkie decyzje były podejmowane\nw pełni demokratycznie. A tu przecież działała bezpieka, były podsłuchy, wtyki, nie należało wszystkiego robić jawnie, trzeba było zawierzyć i budować Solidarność. Dążyliśmy do wolności, do udziału we władzy, ale trzeba było mówić\no podwyżkach, o warunkach pracy. Jak już powiedziałem: przez chleb do wolności,\na nie odwrotnie, co wydawałoby się logiczniejsze. Tamten system nie przewidywał pluralizmu politycznego. Gdybyśmy od razu oświadczyli, że idzie nam o wolność i władzę – skrócono by nas o głowę.\n– Solidarność powstała z odruchu niezgody na upokarzającą człowieka pracy, ale i człowieka w ogóle, rzeczywistość komunistycznego państwa. Była ruchem społecznym, związkiem zawodowym, emanacją dążeń niepodległościowych. Obywatelski Klub Parlamentarny usiłował ściągać „S”\nw stronę partii politycznej. Czym jest i czym powinna być Solidarność dzisiaj?\n– W ogóle nie powinna istnieć. W PRL właściwie wszystkich Polaków łączył wspólny mianownik: komunizm. Tylko że w liczniku tego ułamka pisarze mieli cenzurę, naukowcy, inteligencja i studenci trudności z paszportem, czyli brak możliwości kontaktu ze światem, robotnicy – warunki pracy i życia. Kiedy dotarliśmy do przystanku wolność i przestał nas łączyć wspólny mianownik, trzeba było zacząć budować pluralizm i demokrację. Wtedy należało zwinąć zwycięskie sztandary i rozwiązać Solidarność, co proponowałem, a związek zawodowy nazwać jakoś inaczej, np. Solidność. W demokracji zaczyna się gra zróżnicowanych interesów, a pluralizmu nie można budować w oparciu o wielką, jednolitą strukturę. Ten podział musi być rzeczywisty. Nie mogłem przecież jako przywódca powiedzieć na ucho Michnikowi czy Geremkowi: „Panie Bronku, Adasiu, teraz robimy pluralizm, pan będzie w jednej partii, ja – w drugiej.” Głęboko wierzyłem, że taki rzeczywisty podział jest potrzebny. Natomiast nie potrafiłem o tym przekonać kolegów, musieli sami się sparzyć, zapłacić cenę. Próbowałem potem drugi raz, po zwycięstwie parlamentarnym, przekonywać kolegów, że warto zamknąć etap Solidarności, aby nie zbrukać jej sztandarów w całkiem innej epoce. Jedne struktury potrzebne są w walce, inne – przydają się w pracy. Mundur różni się od kombinezonu. Gdybyśmy tak zrobili, nikt dziś nie psioczyłby na Solidarność. A tak,\nto się przepraszają, wybrzydzają, wypominają sobie nawzajem różne rzeczy.\n– Mówi pan: zwinąć sztandary. Czy w wolnym, demokratyzującym się kraju taka ponadbranżowa, terytorialna struktura związku zawodowego nie jest już potrzebna?\n– Jest potrzebna, może być nawet taka sama, ale niech się nazywa inaczej. Solidarność najlepiej nadawała się do walki z komunizmem. Tuż po zwycięstwie mogła jeszcze wesprzeć ogólny kierunek reform, ale potem należało ją rozwiązać. Zwłaszcza wtedy gdy, dawni działacze „S” wkroczyli do polityki. Nie można sprawować władzy\ni zarazem być związkowcem. Konflikt interesów jest wtedy aż nadto oczywisty.\n– Załóżmy, ze około 1990 roku, gdy przyszło zwycięstwo, a komunizm został przynajmniej w pewnym stopniu rozbrojony, polityczna część ekipy solidarnościowej ruszyła, aby je zagospodarować, a pan został prezydentem – Solidarność zostaje rozwiązania. A co z resztą związkowców, z młodzieżą związkową?\n– Należało zrobić dokładnie to samo, co czerwoni: sztandary wyprowadzić i wprowadzić. Całe zaplecze związku pozostaje pod nazwą Solidność. Oczywiście, w razie potrzeby odwołujemy się do 21 postulatów, ale już nie jako „Solidarność”, bo przecież stamtąd przyszedł prezydent, premier, inni politycy.\n– Twierdziliśmy przecież niejednokrotnie, że SdRP, teraz – SLD, to nic innego, jak tylko przemalowana PZPR. Czy sądzi pan, że nowemu związkowi nie zarzucano by, że jest po prostu przemalowaną Solidarnością?\n– Może i tak, ale wtedy, ja też miałbym prawo do Solidarności, miałbym prawo zabiegać o poparcie dla mojej partii, bo ja też jestem stamtąd, a nie tylko Krzaklewski. I to byłoby w porządku, bo i Bujak ma prawo do tej Solidarności, i ja mam prawo, a nie tylko ci, którzy po nas zostali w Związku. My wtedy nie mieliśmy wyboru, musieliśmy brać zwycięstwo, bo nie miał kto tego zrobić. Poza szczątkową KPN, nie było partii politycznych. Ja musiałem kandydować, bo stałem na czele walki. Ale Solidarność należało uchronić przed płaceniem politycznych rachunków.\n– W 1981 roku Zbigniew Bujak powiedział, że jeśli „S” jest związkiem zawodowym, to jest to związek zawodowy marynarzy na tonącym okręcie.\nA czym jest Związek dzisiaj, gdyby szukać równie trafnej metafory dla sytuacji obecnej?\n– Solidarność obecna i tamta to dwa różne światy. To były inne czasy, panował komunizm, jak już mówiłem, o co innego nam szło. Choć może zostało jeszcze parę spraw, które powinny nas łączyć.\n– Jest pan bardzo krytyczny wobec dzisiejszej Solidarności. Dlaczego?\n– Są po temu cztery ważne powody. Po pierwsze, łączenie stanowisk we władzy wykonawczej z jednoczesnym pełnieniem funkcji kontrolnej. Po drugie, eliminacja zasady, że funkcje związkowe z wyboru pełni się nie dłużej niż przez dwie kadencje. Po trzecie, upolitycznienie zakładów pracy. Wreszcie po czwarte, finansowanie działalności politycznej z funduszy związkowych. To absolutnie nie powinno mieć miejsca, walczyliśmy przecież o coś innego. Ostrzegałem związek przed udziałem we władzy wykonawczej. Stało się inaczej. Wiem, że porwali się na cztery reformy, rozumiem trudności, jakie stąd płyną, ale przecież wszystko, co robimy w polityce – robimy dla ludzi. Władza, zarówno rząd, jak i parlament, muszą uzyskać przyzwolenie społeczne dla wszystkiego, co chcą zrobić. Nawet dla tych pożytecznych reform. Bez takiego poparcia, rząd upadnie. Komuniści chyba nigdy nie mieli takiego przyzwolenia społecznego, jak obecnie. Nawet gdy niepodzielnie sprawowali władzę – wiedzieli, że robią to wbrew ludziom. Dziś bardzo się to zmieniło, obawiam się, że trwonimy zwycięstwo.\n– Wszelkie struktury, instytucje społeczne zużywają się, to naturalny proces. W jakim stopniu obecna kondycja Związku jest rezultatem takiego procesu, a jaki jest udział zawinionych błędów?\n– Idealiści, a mam nadzieję, że mogę się do nich zaliczyć, zawsze uważali, że Solidarność miała do spełnienia dwa zadania, o których już mówiłem, i na tym powinna zakończyć swą działalność. A potem zejść w chwale z areny dziejów, tak jak wielcy sportowcy, którzy kończą swą karierę po znaczącym triumfie. Wtedy nie zastanawialibyśmy się, czy struktury się zużywają, nie obawialibyśmy się, że nazwa Solidarność zacznie się brzmieć ludziom podobnie jak FJN czy PRON. Tamta struktura była zwycięska. W potrzebie – zawsze można by się do niej odwołać.\n– W 1981 roku na I Krajowym Zjeździe Delegatów powiedział pan: „Solidarność jest i pozostanie, czy to się komuś podoba, czy nie”. Powiedział pan też: „zrobimy Polskę taką, jaka sobie wymarzyliśmy”. Czy dzisiejsza Polska jest na miarę tamtych marzeń, czy – tylko taka, na jaką zasłużyliśmy sobie?\n– Gdyby wtedy ktoś powiedział mi o takiej Polsce, jaką mamy dzisiaj, byłbym najszczęśliwszym z ludzi. Natomiast gdy dziś sam patrzę na to, co mamy, na tyle niewykorzystanych możliwości – jestem bardzo niezadowolony, bo nie o taką Polskę walczyłem. Ci dumni stoczniowcy, z których dziś wielu szuka chleba, nie przypuszczali, że dla nich tak zakończy się epoka Solidarności. Kiedyś byliśmy wszyscy razem,\nna jednym styropianie. Potem sprytniejsi, ci z elit, zdążyli uciec do swoich interesów,\na inni – ci oddani sprawie, solidarni – pozostali w przekonaniu, że tamci im pomogą odnaleźć swoje miejsce w nowej rzeczywistości. Dziś Polska jest wprawdzie wolna,\nale przestrzeń wolności, którą wywalczył wtedy Związek, jest niestety źle zagospodarowana. Nazwa Solidarność w żadnym razie nie pasuje do krzywd, jakie się dzieją, do nieuczciwości, do rażących dysproporcji. Czas reform jest zawsze bardzo trudny.\n– W okresie pierwszej Solidarności dużo mówiło się o samorządzie pracowniczym. Dziś współczesne przemiany strukturalno-własnościowe w naszej gospodarce minimalizują znaczenie tego samorządu, jeśli go wręcz\n– Dochodzenie do wolności musieliśmy rozłożyć na etapy. Dlatego początkowo mówiliśmy nawet: socjalizm tak, wypaczenia nie. Nie można było prowadzić tej walki inaczej. W przeciwnym razie mogłoby się nawet skończyć krwawą łaźnią. Przywódca dysponuje innym punktem widzenia niż opinia publiczna. Nieraz trzeba było powiedzieć coś, co jedynie z trudem przechodziło przez gardło. Pan pyta o samorządy. Wtedy musieliśmy uwzględnić przecież fakt, że środki produkcji pozostają państwowe. Aby móc jakoś zmienić ten stan rzeczy, chcieliśmy uspołecznić własność i wpłynąć na lepsze, bardziej fachowe zarządzanie majątkiem. Samorząd pracowniczy miał być etapem przejściowym, miał wyrwać majątek spod kontroli nomenklatury i ułatwić przejście\ndo gospodarki kapitalistycznej, wolnorynkowej.\n– Pytanie, czy już wtedy przewidywaliśmy tak zasadniczą zmianę.\n– Ja musiałem przewidywać, ale pomyliłem się w jednym: nie przypuszczałem, że gospodarka wolnorynkowa, że kapitalizm – są takie krwiożercze. Myślałem, że kapitalizm jest trochę bardziej ludzki. A okazało się, że to niedobry system. Problem w tym,\nże lepszego ludzkość się jeszcze nie dopracowała. No, ale wszystko przed nami, może w XXI wieku, w dobie komputerów, gdy załamią się już, bo muszą się załamać, te liberalistyczne i socjaldemokratyczne koncepty, może wtedy dopracujemy się logiczniejszych, bardziej sprawiedliwych rozwiązań.\n– Po tragicznej w skutkach demonstracji związkowców z Łucznika wystosował pan bardzo ostry list do władz Solidarności. Czy Marian Krzaklewski jest złym przewodniczącym? Co pan zrobiłby w tej sytuacji?\n– Czekałem dość długo z tym listem, bo to moi koledzy. Przecież nie o to walczyliśmy, żeby strzelać do ludzi zagrożonych zwolnieniem z pracy. Sądziłem, że Marian Krzaklewski i inni jakoś odniosą się do tej sprawy, że przeanalizują, w jaki sposób doszło do strzelania na ulicy. Jeśli oni nie wydali polecenia, to znaczy, że coś wymknęło im się spod kontroli. Moim zdaniem, to była prowokacja, ale jeśli tak, to trzeba ukarać prowokatorów. Ci, którzy sprawują władzę, nie mogą uchylać się od odpowiedzialności za nią. Zareagowałem dopiero wtedy, gdy się okazało, że nie ma winnego. Rozumiem problem: trudno przez cztery godziny być za demonstracjami, a przez pozostałe cztery przeciwko nim. Dlatego Lepper i jemu podobni tak łatwo zyskują poparcie wśród zawiedzionych i rozgoryczonych ludzi.\n– Czy w demokratycznym państwie z dobrze funkcjonującym prawem\ni sprawną gospodarką kapitalistyczną, z bezrobociem jako regulatorem koniunktury, ludzie będą nadal, może nawet liczniej niż obecnie, garnąć się do struktur związkowych?\n– Związek zawodowy był, jest i będzie zawsze potrzebny. Jeśli zdarzały się rewolucje, to tylko dlatego że związki zawodowe nie działały prawidłowo. Związek zawodowy jest swoistym zaworem bezpieczeństwa, toteż istnienie sprawnego związku zawodowego leży w interesie kapitalistów, właścicieli firm czy nawet dużych korporacji. Sprawnego, to znaczy rozsądnego. Zdolnego dbać o interesy pracownicze w sposób, który z jednej strony nie zagraża efektywności i konkurencyjności działania zakładu produkcyjnego czy usługowego, a tym samym – jego istnieniu, z drugiej zaś zapewnia pracownikom godziwe warunki pracy i płacy. A co do bezrobocia: higieniczne bezrobocie jest i będzie potrzebne, natomiast pracy nigdy dla człowieka nie zabraknie, nawet w najbardziej rozwiniętych krajach. Tylko tam, gdzie nie działały związki zawodowe, lub tam, gdzie były one zbyt słabe, maszyna okazywała się ważniejsza\nod człowieka. To nieprawda, że maszyna eliminuje człowieka. Przeciwnie, maszyna sprawia, że człowiek pracuje krócej i w lepszych warunkach, za to więcej zarabia. Porozumienie między związkowcami a kapitalistami w XXI wieku jest jeszcze bardziej potrzebne niż dotąd.\n– Dzisiaj formalnie nie jest pan członkiem NSZZ Solidarność. Czy może się tak stać, że zacznie pan znowu płacić składki?\n– Jeśli będzie szło tak, jak teraz, to prawdopodobnie będę zmuszony wrócić\ndo Związku. Niektórzy uważają, że ich zostawiłem, zdradziłem. Taką mamy w Polsce sytuację, że czas wyzwania znów nadchodzi. Także dla mnie.\nMagazyn „Tysol” nr 8 (15), z sierpnia 1999\nczytaj także: „Wałęsa: Jeśli poproszą…”


Dlaczego oryginalne tusze są takie kosztowne i czy zamienniki w każdym wypadku są złe? | Informacje o finansach i biznesie - revoltec.com.pl\nHome » Klasa-str » Handel » Dlaczego oryginalne tusze są takie kosztowne i czy zamienniki w każdym wypadku są złe?\nWiększość właścicieli drukarek atramentowych rozumie, że dobry wydruk zależy od trzech najważniejszych kwestii: typu samej drukarki, rodzaju papieru oraz oczywiście konkretnego tuszu.\nDwa ostatnie czynniki są do pewnego stopnia określane przez pierwszy warunek, zatem rodzaj urządzenia.\nNajczęściej z dwoma pierwszymi czynnikami radzimy sobie bez żadnego kłopotu, tak w wypadku tuszu, zazwyczaj stoimy przed decyzją, czy wybrać drogi oryginalny tusz, czy też korzystniej będzie wykorzystać kartridże napełniane przez firmy obce albo nawet osobiście przez nas. Wybór konkretnej ścieżki ma zazwyczaj decydujący wpływ na końcową jakość wydruku. W wielu wypadkach wybór jest dokonywany mając na względzie zastosowanie własnych wydruków.\nAbsorbuje Cię mieszczący się w tym portalu tekst? Kliknij więc poza tym tu i zobacz więcej info czujniki temperatury pt100 na opisywany temat!\nJeżeli drukarkę wykorzystujemy wyłącznie w celach domowych, to przeważnie zupełnie wystarczające będą tusze mniej kosztowne. Jeśli jednak prowadzimy jakąkolwiek spółkę lub często wysyłamy pisma do jakichś urzędów lub faktury, znacznie lepiej byłoby się zdecydować na kartridże oryginalne.\nTrzeba pamiętać, że ich trwałość jest przeważnie o wiele większa, niż takich napełnianych amatorsko. Z drugiej strony na koszt oryginalnych produktów mają wpływ nie tylko koszty produkcji, lecz także m.in.w serwisie renowacja mebli renowacja mebli/I] kampanii reklamowych czy też transport. Z drugiej strony zakupując mniej kosztowne zamienniki hipotetycznie możemy trafić na takie, które będą lepsze, niż towary firmowe.\nWażna jest umiejętność rozeznania się w dostępnej ofercie, przeznaczenie naszych wydruków oraz oczywiście budżet, jaki posiadamy na kupno kartridża. Jeśli nie chcielibyśmy mieć problemów z rozlewającym się tuszem, musimy kupić tusz firmowy.\nHandelfirm, kupić, rodzaj, transport