Wiceprezes Dospelu Włókniarza powtarza niczym mantrę: Musimy oddać dwa równe skoki, jak Adam Małysz - Sport WP SportoweFakty\nWiceprezes Dospelu Włókniarza powtarza niczym mantrę: Musimy oddać dwa równe skoki, jak Adam Małysz\nDospel Włókniarz Częstochowa po zwycięstwie nad PGE Marmą Rzeszów praktycznie zagwarantował sobie udział w rundzie play-off. Działacze częstochowskiego klubu starają się jednak studzić zapał kibiców.\nAdrian Heluszka 31 Lipca 2013, 17:19\nCzęstochowianie w minioną niedzielę wyraźnie pokonali PGE Marmę Rzeszów 57:33, co pozwoliło awansować Lwom na pozycję wicelidera rozgrywek. Biało-zieloni są ostatnimi czasy w wybornej dyspozycji, a wiceprezes klubu Łukasz Kowalski podbudowany jest atmosferą panującą wśród zawodników. - Przed meczem docenialiśmy klasę przeciwnika mimo problemów z jakimi borykają się rzeszowianie. Szczególnie kłopotów zdrowotnych krajowego lidera Grzegorza Walaska. Nicki Pedersen, Jurica Pavlic oraz Rafał Okoniewski zawsze dobrze prezentowali się jednak na torze w Częstochowie. Podchodziliśmy do tego meczu bardzo skoncentrowani i nie było hurraoptymizmu po ubiegłotygodniowym sukcesie w Lesznie. Wykonaliśmy ciężką pracę, którą koordynowali Jarek Dymek i Grzegorz Dzikowski i są jej efekty. Pokazaliśmy, że jesteśmy zespołem. Widziałem dużo sportowej złości u Rune Holty i Adama Strzelca, kiedy zostali wykluczeni. To ich dodatkowo pobudziło. Mamy prawdziwy zespół. To widać, jak się ich obserwuje w parku maszyn, jak sobie wzajemnie pomagają. Jesteśmy zbudowani atmosferą, jaka panuje wśród zespołu - podkreśla Kowalski w rozmowie ze SportoweFakty.pl.\nOstatnie pasmo zwycięstw i realne szanse na fotel lidera po rundzie zasadniczej wyraźnie rozbudziły apetyty częstochowskich kibiców. W klubie jednak nikt głośno nie mówi o medalach. - W dalszym ciągu podkreślam, że ani zarząd, ani właściciele klubu nie pompują balonu. Podchodzimy do tego na chłodno, choć widać po zawodnikach, że bardzo chcą i to jest budujące, szczególnie dla kibiców. Oni mając wiele innych opcji do wyboru w niedzielne popołudnie zdecydowali się jednak przyjść na stadion. To nas cieszy, bo chcemy promować żużel. Chcemy wyciągać ludzi sprzed komputerów i telewizorów i zapraszać na stadion. Wszyscy czujemy tutaj pewną wspólnotę, oglądając to, co dzieje się na torze - dodaje Kowalski.\nWygrana nad Żurawiami praktycznie przypieczętowała jednak obecność Lwów w rundzie play-off. Kowalski w żargonie skoczków narciarskich ocenia jednak sytuację swojego zespołu i podkreśla, że drużyna nie zamierza kalkulować, bo jak wiadomo przeważnie bierze to w łeb. - Zawsze podobało mi się, jak mawiał Adam Małysz, że trzeba oddać dwa równe skoki. My musimy właśnie dwa takie skoki oddać, by być w play-offach, a potem by wskórać w nich coś więcej. Na razie jesteśmy na pierwszej serii turnieju i siadamy na belce startowej. Być może to zwycięstwo daje nam duży handicap. Jesteśmy wiceliderem, ale nie zakładamy żadnych kalkulacji. Chcemy, by drużyna jechała jak najlepiej i bawiła kibiców tutaj w Częstochowie, jak i na stadionach w całej Polsce. Wynik, to jest wypadkowa tak naprawdę tego wszystkiego. Chcemy wszystko zdobywać małymi kroczkami - dodaje wiceprezes Dospelu Włókniarza.\nPo kilkunastodniowym rozbracie z torem począwszy od meczu w Lesznie do składu częstochowskiej ekipy powrócił Emil Sajfutdinow. U Rosjanina nie widać absolutnie żadnego śladu po problemach zdrowotnych i wraz z Grigorijem Łagutą są motorami napędowymi zespołu. - Kibice stęsknili się troszeczkę za Emilem. Mimo zwycięstwa z Unibaxem Toruń brakowało go nam w składzie. Jest ważnym elementem tej drużyny. "Rosyjskie torpedy", bo tak kibice ochrzcili Grisze i Emila zawsze gdy jadą w ostatnim biegu, to serwują nam pewien deser. Fajnie to wszystko wygląda i nie zapeszajmy. To wszystko przyjdzie z czasem. My sukcesywnie pracujemy i robimy swoje - podkreśla Łukasz Kowalski.\nW następnej serii spotkań częstochowian czeka wyjazd do Bydgoszczy, gdzie zmierzą się ze składamiwęgla.pl Polonią, która pogodzona jest już ze spadkiem z Enea Ekstraligi. W ekipie z Bydgoszczy zrezygnowano już z usług Grega Hancocka i Aleksandra Łoktajewa. Czy wobec tego również i wśród częstochowian dojdzie do zmian w składzie? - Decyzje należą do sztabu szkoleniowego. Prywatnie mogę powiedzieć, że zwycięskiego składu nie powinno się zmieniać. Powinniśmy jechać do Bydgoszczy w najsilniejszym zestawieniu. Jeśli coś idzie, to nie ma sensu tego zmieniać. O tym, czy będą zmiany przekonamy się w środę, gdy wysyłamy do Speedway Ekstraligi awizowane składy - kończy Łukasz Kowalski.\n- Emila brakowało w składzie - uważa Łukasz Kowalski\nRyan84 01-08 23:01 Zgłoś komentarz\nPo co karmicie trolla lighta ? Z dziećmi się nie rozmawia... Żeby Torunianom miny nie zrzedły jak się okaże że w niedziele Ryan w porywach wykręci max 5 oczek... Ryan to legenda i\nznakomity zawodnik ale gość miał ładną przerwę w startach, a pewnie Wrocek zrobi lekko pod koło, a z tego co mi wiadomo Ryan woli betony niż pod koło, jak jest pod koło to płacze i narzeka... chyba że postawią takiego komisarza z nadania Stępnia który zmusi ich do wyasfaltowania toru\nCzęstochowianin 31-07 21:52 Zgłoś komentarz\nTaki Light lub Night to mnie kiedyś w nogę ugryzł na ulicy i od tej pory się nie przejmuję\nKOMICZNE CZ-WA 31-07 21:19 Zgłoś komentarz\nSpokojnie .. i tak i tak finał z Zielonką\nSzak1 31-07 20:57 Zgłoś komentarz\nCiekawe czemu nas chronią ale mamy względy\nholtus 31-07 18:36 Zgłoś komentarz\nW pierwszym meczu nie było Emila i Warda,u nas pojechał Mirek u was zz,w dupe byscie dostali gdyby był Emil\nlight 31-07 18:02 Zgłoś komentarz\nPrzecież ten Włókniarz ma takiego farta że to się w głowie nie mieści. Jazda z osłabionym Gorzowem, Toruniem, Lesznem. Teraz kolejny mecz z osłabioną Bydzią, gdzie pewnie wygrają i\nznowu będzie szał i wieszanie medali. A prawda jest taka że Włókniarz jest cienki jak sik pająka, co pokazali dobitnie kiedy przyszło im się zmierzyć z rywalami w pełnych składach. Kompromitacja we Wrocławiu. Kompromitacja w Tarnowie. Przyjdą Play Offy i będzie płacz i 4 miejsce. buahahahhaha ;D\nzupa 31-07 17:45 Zgłoś komentarz\nBo tak naprawdę to wielka niewiadoma, i o to chodzi bo gdyby było "prawie pewnie" byłoby nieciekawie.\nłysy.liberał 31-07 17:26 Zgłoś komentarz\nnawet mądrze gadają te nasze krawaciarze :)\nGrigorij Łaguta Emil Sajfutdinow Łukasz Kowalski Częstochowa Polska PGE Ekstraliga Eltrox Włókniarz Częstochowa Żużel


Paradontoza to przypadłość, która może przydarzyć się już ludziom ok. trzydziestego roku życia - Trendy modowe w tym sezonie\nParadontoza to przypadłość, która może przydarzyć się już ludziom ok. trzydziestego roku życia\nParadontoza jest zapaleniem przyzębia wymagającym bezzwłocznego leczenia, albowiem można w jej wyniku utracić całe swoje uzębienie, a to bez znaczenia na wiek jest za każdym razem ciężkim przeżyciem. Powodują ją bakterie i nieustanne stany zapalne przyczyniające się do coraz bardziej rozwiniętego procesu niszczenia kości.\nAby zapoczątkować walkę z paradontoza, należy nade wszystko szybko pójść do rzetelnego stomatologa. Nie wybierajmy pierwszego lepszego dentysty, ponieważ musi być to solidny ekspert w swojej branży, który będzie w stanie nam pomóc i ocalić lub odbudować nasze zęby. Najważniejszym zadaniem jest eliminacja stanu zapalnego, które odbywa się przez sumienne wyczyszczenie zębów z nalotu bakteryjnego zapobiegając jednocześnie dalszemu postępowi dolegliwości. Niezbędne są do tego fachowe sprzęty, np. urządzenia ultradźwiękowe. Konieczna może być również antybiotykoterapia utrzymująca się nawet do 6 miesięcy oraz stymulacja laserowa.\nJeśli jednak nie wszystkie zęby (polecany stomatolog warszawa) udało się ocalić, potrzebna będzie ich odbudowa albo odbudowa ubytków razem z rekonstrukcją kości. Choć niektórzy myślą, iż implanty (www.meanderstomatologia.pl/implanty) stomatologiczne w ogóle się tutaj nie nadają, to jest to mylna opinia. Wszystko jest zależne od typu wybranych implantów oraz kompetencji kliniki, w jakiej zdecydowaliśmy się zacząć leczenie. Czasami najpierw może być konieczna odbudowa kości, do której dopiero później będą mogły być zamocowane implanty stomatologiczne. O implanty należy dbać w jednakowym stopniu, co o swoje zęby, a do tego, jeśli cierpimy na paradontozę, częściej kontrolować stan swojego uzębienia, by nie doszło do żadnych komplikacji i utraty implantu, co dla nikogo nie jest zjawiskiem pożądanym – ani dla lekarza, ani dla pacjenta.\nChoć parodontoza to choroba trudna do leczenia, to dobrze jest podjąć się największych starań, by ją pokonać i znowu cieszyć się pięknym uśmiechem. Brak zębów może być bowiem nawet powodem depresji, więc, jeżeli utraciliśmy zęby, jak najszybciej zdecydujmy się na odpowiednie zabiegi umożliwiające ich odbudowę i odzyskanie radości z życia.


Zaśpiewaj z Żyrafą, posłuchaj Słonia, spotkaj ZOO w teatrze - Teatr Polski we Wrocławiu\nFerie z Teatrem Polskim we Wrocławiu? To naprawdę doskonała propozycja dla dzieci. Zapraszamy 8 i 9 lutego do Teatru Polskiego na wyjątkowe przedstawienie pt. Cyrk bez przemocy, po którym o zwierzętach opowiedzą ich opiekunowie z wrocławskiego ZOO.\nRealizatorzy, za pomocą olbrzymich lalek teatralnych (skala 1:1), w sposób odpowiedni dla wieku dziecięcego stawiają pytania o szacunek dla istot żywych. Sygnalizują młodemu odbiorcy, że zwierzęta, tak samo jak ludzie, mają uczucia i nie należy ich krzywdzić. Momentami śmieszna i nostalgiczna historia zwierząt pracujących w cyrku uczy i bawi, dostarcza niesamowitych wrażeń. Jest to idealna propozycja dla przedszkolaków zaczynających swoją przygodę teatralną oraz dla uczniów szkół podstawowych, którzy znając tradycyjny teatr lalkowy, chcieliby poszerzyć swoje doświadczenia i zobaczyć prawdziwe nadmarionety. Głównymi lalkowymi bohaterami cyrkowego widowiska są: przystojna Żyrafa, zakochana w treserze – śpiewaczka i tancerka, potężny Lew, który ryczeć potrafi i chce pożreć tresera oraz Słoń – wirtuoz gry na trombonie, który umie stać na trąbie i potrafi latać!!! Żyrafa zaśpiewa o miłości do natury, Lew nauczy nas odwagi, a Słoń pokaże, że wszystko w życiu jest możliwe… Zwierzętom towarzyszą ludzie – treserzy, siłacze, żonglerzy, clowni.\nOprócz świetnej zabawy, podczas spektaklu Cyrk bez przemocy pragniemy najmłodszym widzom przybliżyć magię sztuki lalkarskiej, pokazać tajemnicze zakamarki zaplecza teatralnego i zachęcić do zaprzyjaźnienia się z sympatycznymi klaunami animującymi lalki.\nDodatkową atrakcją jest możliwość spotkania się po każdym przedstawieniu z opiekunami zwierzaków z Wrocławskiego Ogrodu Zoologicznego, którzy opowiedzą o swoich podopiecznych oraz o tym, dlaczego warto okazywać empatię naszym mniejszym przyjaciołom.\nCiekawie? Mamy jeszcze jedną niespodziankę\nW ramach działań edukacyjnych mają Państwo możliwość wraz z podopiecznymi zwiedzić teatr od kulis, poznać tajniki pracy nie tylko aktorów, ale także innych pracowników. Pokazać dzieciom kulisy działań artystycznych i uświadomić, jak ważna jest praca zespołowa, nie tylko na scenie teatralnej, ale w każdej innej sferze naszego życia zawodowo-społecznego. Po wycieczce po teatrze zapraszamy do wspólnej zabawy, która może być świetnym sposobem na integrację grupy dzieci.\nNa wycieczkę po teatrze zapraszamy po spektaklu Cyrk bez przemocy w dniu 8 lutego 2019.\nUwaga: maksymalna liczba dzieci w grupie wycieczkowej – 20 osób. Obowiązuje wcześniejsza rezerwacja miejsc.\nReż. Wiktor Wiktorczyk\nScena im. J. Grzegorzewskiego.\nKiedy: 8 i 9 lutego 2019\nDla kogo: dla każdej osoby posiadającej bilet na spektakl cyrk bez przemocy\nCeny biletów na spektakl: od 10 zł do 35 zł (w zależności od sektora)\nEdukacja w teatrze – teatr od kulis\nMiejsce: duża scena teatru polskiego we Wrocławiu, ul. G. Zapolskiej 3\nKiedy: 8 lutego 2019 – po spektaklu\nCzas trwania: 1,5 godz. (warsztaty teatralne) + 1 godz. zwiedzanie teatru\nKoszt: 10 zł od osoby za warsztaty i 10 zł od osoby za zwiedzanie (w przypadku grup zorganizowanych możliwość opłaty zryczałtowanej za całą grupę)\nDodatkowo istnieje możliwość zorganizowania zwiedzania zaplecza teatru w każdy roboczy dzień w godzinach od 10:00 do 14:00 po wcześniejszej rezerwacji terminu.\nSzczegółowe informację uzyskają Państwo, dzwoniąc pod numer 71 316 07 18 lub kontaktując się drogą mailową: juliusz.lichwa@teatrpolski.wroc.pl. Nasz specjalista od działań edukacyjnych jest dostępny dla Państwa od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00. Zapraszamy do kontaktu.\nZachęcamy do zapoznania się z całą ofertą repertuarową Teatru Polskiego we Wrocławiu na stronie www.teatrpolski.wroc.pl.\nW celu rezerwacji prosimy o kontakt z działem marketingu. Jesteśmy do dyspozycji od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-17:00. Dodatkowo informujemy, że współpracujemy w ramach projektu SZKOŁA W MIESCIE. Poniżej znajdą Państwo numery telefonu oraz adresy mailowe pracowników. W razie pytań zapraszamy do kontaktu.\nkierownik działu: Anna Kryzar\n(+48) 502 350 001\nzastępca kierownika: Aleksandra Książek\nspecjalista ds. marketingu: Ewa Urban\nspecjalista ds. promocji i organizacji widowni:\n: Cyrk bez przemocy • Teatr Polski we Wrocławiu • ZOO Wrocław


Ostatnie pożegnanie – czuwanie w sali przedpogrzebowej\nChoć wiele z dawnych tradycji pogrzebowych odeszło w zapomnienie, niektóre z nich od setek lat wciąż są kultywowane. Należy do nich m.in. obrzęd czuwania, choć jego forma i znaczenie wyraźnie różnią się od oryginalnych. Współcześnie czuwanie przy zmarłym ma ograniczony wymiar magiczny, a główny nacisk kładzie się na zapewnienie bliskim możliwości ostatniego pożegnania ze zmarłym przed złożeniem trumny w grobie.\nDawny zwyczaj czuwania przy zmarłych\nW tradycji ludowej czuwanie przy zwłokach trwało trzy doby, a jego celem było przede wszystkim zabezpieczenie duszy zmarłego przez odmawiane modlitwy. Ponieważ ciało aż do pogrzebu pozostawało w domu, w tym czasie obowiązywały tu wyjątkowe zasady. Domownikom nie wolno było mącić spokoju duszy nieboszczyka, a więc wykonywać żadnych hałaśliwych czynności codziennych.\nOprócz najbliższej rodziny, zmarłego odwiedzali też sąsiedzi i znajomi. Wspólne opłakiwanie nieboszczyka odbywało się zarówno w dzień, jak i w nocy, a czuwaniu towarzyszyły rozmowy o zaletach zmarłego i zbiorowe modlitwy. Wszystko to miało ułatwić jego duszy rozstanie się z życiem doczesnym oraz przejście na drugą stronę w spokoju i zgodzie z ludźmi, których zostawił na ziemi – opowiada nasz rozmówca z domu pogrzebowego „Hades” w Lublinie.\nCzuwanie przy zmarłych współcześnie\nObecnie czuwania organizowane są nie w domu zmarłego, ale w kaplicy kościelnej lub – coraz częściej – w sali przedpogrzebowej. Takie pomieszczenia znajdują się zwykle przy zakładach pogrzebowych. Czuwanie nie trwa jednak aż 3 dni, ale zaledwie kilka godzin w dniu pochówku.\nCzuwanie przy ciele zmarłego w sali przedpogrzebowej ma bardzo duże znaczenie przede wszystkim dla jego najbliższych. W pierwszych dniach po śmierci rodzina zwykle zajmuje się organizacją pochówku, informowaniem o pogrzebie dalszej rodziny, znajomych, w związku z czym nie ma czasu na refleksję i spokojną „rozmowę” ze zmarłym. Czuwanie przy trumnie bezpośrednio przed mszą czy samym pochówkiem to dla rodziny najlepsza szansa na prawdziwe przeżycie rozstania, oddanie zmarłemu hołdu i ostatnie pożegnanie.\nCeremonia w sali przedpogrzebowej nie przebiega w oparciu o jeden, narzucony z góry schemat. Osoby wyznania katolickiego najczęściej zasiadają wokół trumny, by zmawiać wspólne modlitwy bądź śpiewać religijne pieśni. Rodziny świeckie żegnają zmarłych w ciszy lub wybierają ten moment na wygłoszenie mów pożegnalnych. Co ważne, w tym momencie trumna może, ale nie musi być otwarta.


W uścisku Miłości. Sł. B. Emanuela Kalb – córka narodu żydowskiego, która rozpoznała Mesjasza | Fronda.pl\nW uścisku Miłości. Sł. B. Emanuela Kalb – córka narodu żydowskiego, która rozpoznała Mesjasza\nŚw. Faustyna opisuje w swym „Dzienniczku” pewne niezwykłe zdarzenie, które miało miejsce w pierwszych dniach lutego 1937 roku. Dzień dzisiejszy jest dla mnie tak wyjątkowy, pomimo że doznałam tyle cierpień, ale dusza moja opływa w radość wielką. W sąsiedniej separatce leżała ciężko chora Żydówka; przed trzema dniami byłam ją odwiedzić, odczułam w duszy ból, że już niedługo umrze i łaska chrztu świętego nie obmyje jej duszy. Pomówiłam z siostrą pielęgnującą, że jak będzie się zbliżać ostatnia chwila, żeby jej udzielić chrztu świętego, ale była ta trudność, że zawsze Żydzi byli przy niej. Jednak uczułam w duszy natchnienie, aby się pomodlić przed tym obrazem, który mi Jezus kazał wymalować; mam broszurkę, a na okładce jest odbitka z tego obrazu Miłosierdzia Bożego. I rzekłam do Pana: Jezu, sam mi powiedziałeś, że udzielać będziesz wiele łask przez obraz ten, więc proszę Cię o łaskę chrztu świętego dla tej Żydówki; mniejsza o to, kto ją ochrzci, byle została ochrzczona. Po tych słowach dziwnie zostałam uspokojona i mam zupełną pewność, że pomimo trudności woda chrztu świętego spłynie na jej duszę. I w nocy, kiedy była bardzo słaba, trzy razy do niej wstawałam, aby czuwać na stosowny moment, w którym by jej tej łaski udzielić. Rano czuła się jakby lepiej, po południu zaczęła się zbliżać ostatnia chwila; siostra pielęgnująca mówi, że trudno będzie jej udzielić tej łaski, ponieważ są przy niej. I nadszedł moment, że chora zaczęła tracić przytomność, a więc zaczęli biegać jedni po lekarza, inni znowuż gdzie indziej, aby chorą ratować, i tak [się stało], że pozostała sama chora, i siostra pielęgnująca udzieliła jej chrztu świętego. I nim się wszyscy zbiegli, to jej dusza była piękna, ozdobiona łaską Bożą i zaraz nastąpiło konanie; krótko trwało konanie, zupełnie jakby zasnęła. Nagle ujrzałam jej duszę wstępującą do nieba w cudnej piękności. O, jak piękna jest dusza w łasce poświęcającej; radość zapanowała w mojej duszy, że przed obrazem tym otrzymałam tak wielką łaskę dla tej duszy.\nW przeciwieństwie do Żydówki, o której wspomina św. Faustyna, Chaje Kalb – jak zwała się przed wstąpieniem do zakonu Kanoniczek Ducha Świętego siostra Emanuela – nim znalazła się na łożu śmierci, miała za sobą kilkadziesiąt lat życia w niezwykłej bliskości i zjednoczeniu miłości z Chrystusem, którego już w swej młodości rozpoznała jako Tego, na Którego czekał jej izraelski naród.\nChaje Kalb urodziła się w Jarosławiu 26 sierpnia 1899 roku w rodzinie żydowskiej, jako pierworodna z sześciorga dzieci Schie (Osiasa) Kalb i Jutte Friedwald. Cała codzienność w domu Kalbów bardzo mocno zakorzeniona była w tradycji judaistycznej. Rodzice dbają, by mała Chaje wraz z pozostałym rodzeństwem, poznawała historię i religię swego narodu. Helena, jak się do niej zwracają domownicy, zdobywa w Rzeszowie podstawowe wykształcenie. Tymczasem ojciec opuszcza rodzinny dom i w poszukiwaniu pracy (jak wielu wówczas) wyjeżdża do Ameryki. Chaje już nigdy więcej go nie zobaczy. Gdy dziewczyna ma 16 lat, umiera jej matka, zarażona tyfusem przez osoby, którymi się opiekowała. W wieku 19 lat bardzo poważnie zachoruje również sama Chaje. Krzyż zaznacza więc swą obecność niezwykle mocno i już na dobre staje na drodze jej życia. Ale na tym krzyżu i wraz z tym krzyżem przychodzi do niej sam Mesjasz, Ten przez nią Oczekiwany, Ten Upragniony. Przebywając przez pół roku na leczeniu w szpitalu, młoda Żydówka zetknęła się z pełniącymi tam swą pielęgniarską posługę siostrami zakonnymi. Doświadczając nieustannie ich dobroci, obserwuje bezinteresowność i ofiarność z jaką troszczą się o powierzonych swej opiece pacjentów. To właśnie one przekazują jej Dobrą Nowinę o Chrystusie, świadectwem nie tylko słowa, lecz przede wszystkim życia. Nie bez znaczenia jest też fakt, iż Chaje dostrzega, że ta pełna miłości bliźniego postawa zakonnic, jest bardzo mocno zakorzeniona i posiada swe źródło w ich życiu modlitwą, w ich głębokiej, żywej relacji z Bogiem. Bardzo znamienne, że w doświadczeniu łaski nawrócenia innej Żydówki, starszej od Chaje Kalb o 8 lat - Edyty Stein (znanej dziś bardziej jako św. Teresa Benedykta od Krzyża), niezwykle istotne znaczenie odegrało pewne wydarzenie sprzed 1918 roku, które opisała ona następująco: "…Gdyśmy tam pozostawały [w katedrze] w nabożnym milczeniu, weszła jakaś kobieta obarczona koszykiem i uklękła w jednej z ławek na krótką modlitwę. Było to dla mnie coś zupełnie nowego. Do synagogi i zborów protestanckich, do których chodziłam, szło się tylko na nabożeństwo. Tu ktoś oderwał się od wiru zajęć, aby wstąpić do pustego kościoła, jakby na jakąś poufną rozmowę. Nigdy tego nie zapomnę".\nPo wyjściu ze szpitala i powrocie do zdrowia Chaje Kalb, pomimo przeszkód czynionych jej ze strony rodziny, przyjmuje 18 stycznia 1919 roku Sakrament Chrztu Świętego w katedrze w Przemyślu, otrzymując wybrane przez siebie imiona Maria Magdalena. „Poznałam prawdę i poszłam za nią. (…) Dusza moja otwierała się ku Bogu, jak kwiat ku słońcu. Gdy wspominam, o Jezu, te chwile pierwszej mojej gorliwości, ogarnia mnie wzruszenie i wdzięczność głęboka. Jak wówczas kochałam Ciebie! Jak nic trudnym, nic przykrym nie było dla mnie, by Ci miłość moją okazywać” - napisze potem w swoim „Dzienniku”.\nByła cała otwarta na działanie łaski, i to właśnie dlatego nowa wiara nie napotykała oporów w tym sercu, spragnionym Boga. Chaje Kalb rozpoznała czas swego nawiedzenia, rozpoznała przechodzącego Chrystusa, Który Jest Drogą, Prawdą i Życiem. „Poznałam prawdę i poszłam za nią” - wyzna z ujmującą prostotą. Jakże pięknym i znamiennym świadectwem podobieństwa przebiegu tego wspaniałego procesu otwarcia się na prawdę, jest doświadczenie Edyty Stein: "Sięgnęłam do biblioteki po jakąś książkę, na chybił trafił. Wyciągnęłam pokaźny tom. Nosił tytuł:’ Życie św. Teresy od Jezusa' napisane przez nią samą. Zaczęłam czytać. Lektura urzekła mnie. Czytałam jednym tchem, aż do końca. Gdy ją zamknęłam, powiedziałam sobie: to jest prawda!". Niespełna 3 lata po przemyskim chrzcie Chaje Kalb, za naszą zachodnią granicą, w Bergzabern, 1 stycznia 1922 roku w Mistyczne Ciało Chrystusa, jakim jest wspólnota Kościoła, zostaje wszczepiona również inna córka narodu wybranego, 30-letnia wówczas doktor filozofii Edyta Stein. W 1933 roku wstąpi ona do kolońskiego Karmelu. Również i na tej drodze, oddania się Bogu na wyłączność wyprzedzi ją Żydówka z Jarosławia. Lektura „Wyznań” św. Augustyna wywiera na Kalb ogromne wrażenie i sprawia, że pragnie ona jeszcze ściślej zjednoczyć się ze swym Boskim Oblubieńcem. „Późno Cię umiłowałem, Piękności tak dawna, a tak nowa, późno Cię umiłowałem. (…) W głębi duszy byłaś, a ja się po świecie błąkałem i tam szukałem Ciebie. Zawołałaś, krzyknęłaś, rozdarłaś głuchotę moją. Zabłysnęłaś, zajaśniałaś jak błyskawica, rozświetliłaś ślepotę moją. (…) Przeszyłeś moje serce, jak strzałą, Twoją nadziemską miłością” – pisał w swym dziele święty Biskup z Hippony. Jakże przejmująco podobnie wybrzmi wyznanie Kalb: „Boże mój, tyle czasu traciłam szukając Ciebie tam, gdzie Ciebie nie było! Lecz od tej chwili, o Boże, dla Ciebie tylko chcę żyć! Ty jesteś Wszystkim!”. 30 kwietnia 1927 roku, w wieku 28 lat, wstępuje do Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia w Krakowie. W sierpniu 1928 roku rozpoczyna nowicjat, otrzymując habit zakonny i przyjmując imię Emanuela. 29 października 1933 roku składa śluby wieczyste. Bóg jest teraz dla niej Wszystkim. "Jedno z Jezusem. Żyję tym cała, objęta, wchłoniona cała, nic już moje nie jest. Myśli moje, uczucia, życie, to tylko Jezus. Stale we mnie, stale ze mną…(…) Jezus jest wychowawcą najlepszym i najdoskonalszym. Gdyby dusze umiały Go słuchać, doprowadziłby je do zupełnego z Sobą podobieństwa. (…) Nic innego już nie wiem, tylko że Bóg jest Miłość, że porwała i pochłonęła mnie całkowicie ta Miłość. (…) Boże mój, szukać Ciebie dla Ciebie samego, to największe szczęście. Szukając Ciebie i tylko Ciebie – znajdę wszystko: moją miłość, moje życie, moje szczęście”.\nDzięki zdobytym wcześniej kwalifikacjom s. Emanuela Kalb podejmuje pracę nauczycielki i wychowawczyni w różnych placówkach zgromadzenia. Powierzano jej również funkcje mistrzyni nowicjatu, przełożonej wspólnot, sekretarki generalnej, wikarii domu. Na drodze życia wewnętrznego, poza św. Augustynem, jej przewodnikami są wielcy mistycy karmelitańscy: św. Teresa z Avila, św. Jan od Krzyża, św. Teresa z Lisieux, bł. Elżbieta od Trójcy Świętej. Ale Najwyższy, Boski Przewodnik, Ten Który jako Jedyny Jest Drogą, i Prawdą, i Życiem pragnie osobiście prowadzić swą odnalezioną, umiłowaną córkę po duchowych ścieżkach. S. Emanuela doświadcza niezwykłej bliskości Boga, zostaje też obdarowana wieloma łaskami mistycznymi. "Cóż mogę powiedzieć o tym blasku, którego dozwalasz mi niekiedy zakosztować. Wszak to tajemnica, którą można przeżywać, ale oddać w słowach niepodobna. (...) Ujrzałam jakąś Istotę, której określić nie mogę. Niby jakieś światło, jakieś Piękno, coś tak rozkosznego, tak niewypowiedzianego! To była MIŁOŚĆ – ISTOTA. To był jednak Jezus, choć poznałam tylko Istotę Miłości – wyzna Służebnica Boża. „Patrz, miłuję cię nie jakąś ogólną, bezosobową miłością. Miłuję cię tkliwą, czułą miłością” – powie jej Chrystus. Jak Bóg nas miłuje… to nie do przeżycia – zapisze Siostra Emanuela.\nOdkupiciel towarzyszy jej wiernie, również ze swym najcenniejszym skarbem duchowym, jakim jest dar uczestnictwa w Jego krzyżu. Kalb zostaje dotknięta utratą słuchu i przez niemal 40 lat, aż do końca swej ziemskiej pielgrzymki, żyje w głuchocie. Musi zrezygnować z pracy w szkole. Przyjmuje to bardzo pokornie i z ufnością. „Znosić krzyż kalectwa i inne fizyczne dolegliwości, bez mówienia o nich. W cichości łączyć się z Ofiarą Zbawiciela” – zanotuje s. Emanuela. Zewnętrzne uciszenie sprzyja też pogłębieniu niezwykłej, żywej relacji z Oblubieńcem. „Boga znaleźć można tylko w milczeniu, w uciszeniu myśli i w uciszeniu woli, wolnej od nieumartwionych pragnień, które wnoszą niepokój, hałas i podniecenie. (…) Bez milczenia nie ma mowy o zjednoczeniu z Bogiem”. Tym bardziej, że przecież „nikt nie został święty bez wielkich cierpień. A cóż to wszystko znaczy wobec wieczności. Jedna kropla wobec oceanu. (…) Trzeba się stać Jezusem Ukrzyżowanym, Ojciec Niebieski uzna nas tylko wtedy za swoje dzieci, gdy ujrzy, gdy rozpozna w nas Jezusa Ukrzyżowanego, Swego Syna. (…) Jezu… przede wszystkim daj mi ukochać Krzyż. Bo złudzeniem jest kochać Ciebie bez Twojego Krzyża. (...) Większą łaską jest cierpieć z Jezusem w milczeniu zupełnym, niż otrzymywać najwznioślejsze dary mistyczne”.\n„Jeśli Mnie miłujesz, pomóż Mi zbawiać dusze – prosi ją Zbawiciel – Potrzeba Mi dusz, które by wynagradzały wszystkie zniewagi, potrzeba Mi dusz, które by uwierzyły w Moją Miłość.” Siostra Emanuela Kalb doskonale rozumie swoje posłannictwo. „Powołanie do Zakonu nie jest tylko dla własnego uświęcenia, lecz by wynagradzać Bogu za grzechy świata i ratować dusze od zguby wiecznej” – zapisze. Przyjmuje Boże zaproszenie do współpracy z Nim na drzewie Krzyża, w dziele rodzenia dusz dla wieczności. W swym „Dzienniku” opisze następujące zdarzenie. „Odprawiając raz Drogę Krzyżową, ujrzałam nagle Pana Jezusa. W jednej ręce trzymał życie pełne pociech i szacunku ludzkiego, czci, jaką z sobą niesie gorliwość w służbie Bożej, oraz wszelkie błogosławieństwa jakich można doznać w życiu zakonnym. W drugiej ręce trzymał bezmiar męki, cierpień, bólów wszelkich, całe morze goryczy. Pan rzekł do mnie: ‘Wybieraj! – ‘Ty sam, Jezu, wybieraj dla mnie. Daj, co chcesz, wszystko mi będzie jednakowo miłe z Twojej Ręki. Tylko łaski Twojej nie odmawiaj’. (…) – ‘Otóż przeznaczyłem ci całe to morze goryczy i cierpień, ale nie bój się, prędzej Wszechmocy by Mi zabrakło, niż biednej duszy pomocy Mojej. (...) Nie bój się. Im bardziej będziesz Mi oddana, tym więcej ogarniać cię będzie Miłość Moja".\nZasadniczą prawdą jest świadomość - wyzna Emanuela Kalb - że prowadzi nas Miłość. Ona nad nami czuwa i żywi względem nas nieskończenie łaskawe zamiary. Musimy się im poddać z uległością i całkowitą ufnością.\nCały swój ciężki krzyż, wszystkie cierpienia zarówno duchowe, jak i fizyczne, Siostra Emanuela ofiaruje Bogu w intencji swego, żydowskiego narodu, „by poznał Światło Prawdy, którą Jest Chrystus”. Czyni to już od 1935 roku. I znów, kilka lat później, w sierpniu 1942 roku, w odległym zakątku Europy, inna żydowska chrześcijanka – karmelitanka Edyta Stein, wybierając się w drogę do Domu Ojca, wiodącą przez męczeńską śmierć z rąk niemieckich oprawców, biorąc za rękę swą rodzoną siostrę, powie do niej: „Chodź, idziemy za nasz naród”. Bóg przyjmuje również ofiarę Siostry Emanueli Kalb. „Przez wiele razy okazywał mi Pan Przenajświętszą Krew Swoją płynącą daremnie dla tak wielkiej liczby dusz. Z dziwną boleścią duszy zbierałam tę Krew Przenajdroższą. Wreszcie pewnego ranka stanął przede mną Pan Jezus. W ręku trzymał Przenajświętsze Serce Swoje, a poprzez palce spływała z tego Najświętszego Serca Przenajświętsza Krew obficie. Pan rzekł do mnie: ’- Oddaję ci Moją Krew. Wylewaj Ją nieustannie na twój naród, na Mój naród, szafuj hojnie, nie żałuj (…) Czynię cię szafarką Mojej Krwi. Nie zabraknie ci teraz cierpień. Nie bój się. Im bardziej będziesz Mi oddana, tym więcej ogarniać cię będzie Miłość Moja”. A Siostra Emanuela Kalb, niczym żertwa ofiarna na ołtarzu, cała poświęca się i wyniszcza w tej upragnionej intencji. Jezu, ponad wszystkie rozkosze, jakich mogłabym zażywać, wybieram: byc całopalną ofiarą w złączeniu z Tobą. Przeżyłam – nie zmysłami lecz umysłem – złączenie z Ukrzyżowanym. Rodzić dusze w cierpieniu! Na ziemi zresztą nie pragnę innej miłości. On jest ‘Oblubieńcem Krwi’. Dusze poślubione miłości Boga – Chrystus ich Oblubieńcem. Łączą się z Nim, rodzą dusze do wieczności. Jeżeli celu tego nie osiągną przez ścisłe zjednoczenie z Bogiem, są bezpłodne; ich życie mija się z celem. Dawanie życia połączone jest z cierpieniem. (…) Cierpienie wtedy ma wielką wartość, gdy ofiarowane jest tylko Panu Jezusowi, w złaczeniu z Jego Męką, jako zupełnie czysty dar (...) Bez wielkiej ofiarności, bez wielkiego cierpienia nie ma wielkiej miłości. (...) Wycierpiałam wszystko, zdaje mi się, co człowiek może na ziemi wycierpieć. Niech będzie za to Bóg uwielbiony! (...) Tak, warto cierpieć, warto ofiarować życie dla sprawy większej niż życie samo, zasługującej przeto, by wszystkie siły dla niej wyczerpać". Jeszcze przed wstąpieniem do zakonu, lecz już po dostąpieniu łaski sakramentu Chrztu Św., Kalb intensywnie wspierała swego brata i siostrę w ich drodze ku katolicyzmowi. W czasie II wojny światowej Służebnica Boża przygotowała do chrztu 11 Żydów, którzy o to poprosili. Zdecydowanej większości z nich udało się przeżyć niemiecką okupację. „Czy zgodzisz się przyjąć pokusy niewiary, aby inni uwierzyli?” – zapytał ją kiedyś Chrystus. „Tak, Jezu, aby inni uwierzyli, aby Ciebie na wieki kochali, chcę wycierpieć te okrutne pokusy niewiary, które są mi już znane. Lecz Ty znasz moją słabość, wspieraj mnie, bym sama nigdy nie zwątpiła”.\nPod koniec życia Siostra Emanuela złożyła się Panu w ofierze, również w innej swej wielkiej intencji, za kapłanów, by wynagradzać za ich niewierności oraz wypraszać łaskę świętości dla nich. Zachęcał ją do tego Sam Odkupiciel. Naraz Pan Jezus stanął przed oczyma mej duszy. Patrzę, z oczu płyną Mu łzy. Jezu! – wołam w męce ducha. – „To kapłani zdradzają swoje kapłaństwo. To krwawe łzy Moje z Ogrójca. Za wybranie, za miłość – odrzucenie, niewiara. Pomóżcie, bo zginą! Nie przestałem ich miłować. Ratujcie ich, ofiarujcie za nich całe Moje życie, całą Moją mękę! Jestem stale we wszystkich Mszach Świętych jako Żertwa przed Ojcem. Bierzcie z tych skarbów! Łączcie się ze Mną! Ofiarujcie się, wynagradzajcie za zniewagi, módlcie się za kapłanów! (…) Chcę, byś Mi pomogła dźwigać cierpienia, bo bardzo cierpię za grzechy. Dziecko Moje, tobie powierzyłem ciężar grzechów niewiernych kapłanów. Módl się i cierp wraz ze Mną. Nie lękaj się. Nic ponad siły. Niech cię wspiera myśl, że cierpisz razem ze Mną. Jedno tylko zachowaj sumiennie: „Milczeć i cierpieć!”. Panie mój - odpowie s. Emanuela - jeżeli trzymasz mnie przy Sobie, zupełnie w Sobie, to przecież będę mogła u Ciebie wszystko uprosić, zwłaszcza, gdy proszę Cię tak stale, tak usilnie za kapłanów, którzy od Ciebie odeszli, by wrócili, przeprosili Ciebie.\nChce Pan, by dusze wierne zechciały przez żarliwą modlitwę i wynagrodzenie błagać o nawrócenie kapłanów – zapisze Służebnica Boża, by w innym miejscu dodać – Wszystko jest owocem modlitwy.\nSiostra Emanuela Kalb zawsze z otwartym sercem przyjmowała każde zaproszenie Swego Oblubieńca do podjęcia wysiłku współpracy z Nim w dziele rodzenia dusz dla Królestwa Bożego, poprzez modlitwę, ofiarę, wynagradzanie, niesienie im duchowej pomocy. – „Czy chcesz przyjąć na siebie pokusy dusz słabych, które by w nich uległy, gdyby nie twoja pomoc?” – „Jezu, chcę wszystko wycierpieć, byłeś Ty był kochany”. Uczułam, że jestem bardzo głodna. Nic nie znaczyło, że normalnie przyjmowałam posiłek w refektarzu. Głód był tak dotkliwy, że formalnie skręcał mi wnętrzności. Ach kraść, kraść w szkole, w kancelarii, gdziekolwiek i kupić coś do jedzenia, zakupić chleba, bułek, całą piekarnię wykupić, byle ten głód nasycić! Parę tygodni męczył mnie ten głód nieopisany, wraz z ciężką pokusą kradzieży. Pewnego dnia ujrzałam w duchu jakiegoś młodego człowieka, porządnie ubranego, lecz bardzo mizernie wyglądającego. – „Widzisz tego człowieka? Oto bezrobotny, którego zatrzymałaś nad brzegiem występku”. Wnet popadłam znowu w ciężkie pokusy przeciw powołaniu zakonnemu. Dręczyły mnie z taką siłą, że już powiedziałam spowiednikowi, ze opuszczę zakon. Dręczyły mnie z taką siłą (…) i nie ustawały. Przetrwałam w tym utrapieniu mniej więcej trzy tygodnie. Naraz ujrzałam jakąś pracownię krawiecką. Dziewczęta pracowały przy stołach, a wśród nich młoda i bardzo miła zakonnica. – „Widzisz tę siostrę? Gdyby nie twoje cierpienia, opuściłaby swój zakon i zgubiłaby się w świecie”. – Ach siostro – wyrzekłam mimo woli – gdybyś wiedziała, ile za ciebie cierpiałam!\nSłużebnica Boża Emanuela odznaczała się wielkim umiłowaniem Eucharystii. ‘Jak Bóg cię ukochał, niech ci powie Eucharystia” – pisała – ‘Boże mój, cóż znaczą wszystkie najwznioślejsze łaski modlitwy, najwspanialsze zachwyty, wobec jednej Komunii Eucharystycznej! Tu jest takie zjednoczenie, takie wchłonięcie naszej istoty przez Boga, że stajemy się Nim, jedno, nierozdzielne. (...) Zrozumiałam, że nasze małe wysiłki, gdy podczas Mszy św. kładziemy je na ołtarzu, gdzie Chrystus, Ofiara jest obecny, nabierają nieskończonej wartości’. "Czy nie wiesz – pouczał ją Pan - że ofiarując Mi Syna Mego, Jego życie, Jego Mękę i śmierć, ofiarujesz Mi więcej, niż którykolwiek z największych świętych Starego Testamentu mógł Mi ofiarować? Gdy ofiarujesz Mi tę Przenajświętszą Ofiarę, nie mogę wówczas powiedzieć: ‘Zostaw Mnie w spokoju (Wj 32,10).’ Kto w imię Jego prosi, nigdy nie prosi nadaremno".\nOd 1957 roku aż do końca swych ziemskich dni Siostra Emanuela przebywała w krakowskim klasztorze, włączając się, na ile mogła, w życie i pracę wspólnoty. W Zgromadzeniu Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego przeżyła 59 lat. Zmarła w opinii świętości 18 stycznia 1986 roku w Krakowie, w 67-rocznicę przyjęcia sakramentu Chrztu i włączenia we wspólnotę Kościoła. W latach 2001-2003 przeprowadzono jej proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym. Dnia 13 maja 2005 roku w Kongregacji do spraw Kanonizacyjnych rozpoczął się etap rzymski procesu. „Ty musisz zostać świętą! – powiedział jej kiedyś Pan – Chcę przypomnieć światu, że Kościół jest powszechny”. Całe życie Służebnicy Bożej, Siostry Emanueli Kalb, tej wciąż tak mało jeszcze znanej, wspaniałej córki Kościoła, a zarazem niezwykłej córki narodu żydowskiego, dla którego tak bardzo pragnęła, „by poznał on Światło Prawdy, którą jest Chrystus”, jest dla nas wszystkich wielkim wyzwaniem, ale zarazem i zaproszeniem, aby odświeżyć w sobie ducha wdzięczności za darmo nam daną łaskę wiary oraz Sakrament Chrztu Świętego, wszczepiajacy nas w Mistyczne Ciało Chrystusa, a także, by odkurzyć nieco już zapomniany, w jego nieocenzurowanej wersji, Akt Poświęcenia Rodzaju Ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusowemu (encyklika 'Annum Sacrum', napisana w roku narodzin Chaje Kalb - 1899), autorstwa wielkiego papieża Leona XIII, i modlić się do Pana wraz z nim, za wstawiennictwem Sł. B. Emanueli Kalb i św. Teresy Benedykty od Krzyża: "Wejrzyj okiem miłosierdzia swego na synów tego narodu, który niegdyś był narodem szczególnie umiłowanym. Niechaj spłynie i na nich, jako zdrój odkupienia i życia, ta Krew, której oni niegdyś wzywali na siebie. Zachowaj Kościół swój, o Panie; użycz mu bezpiecznej wolności. Użycz wszystkim narodom spokoju i ładu. Spraw aby ze wszystkiej ziemi od końca do końca jeden brzmiał głos: Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki. Amen".\n- „Czy wiesz, co cię czeka?”. Ujrzałam nagle jakąś dziwną jasność, jakieś piękno niewypowiedziane, jakąś rozkosz niepojętą, ale to było jakoby tło. Wśród tej niepojętej szczęśliwości był Bóg. I On objął, ogarnął duszę w niewypowiedzianym uścisku Miłości. To trwanie w uścisku Miłości Boga jest właściwą istotą Nieba. Tu język ludzki nic nie wypowie. Tylko słowa świętego Pawła Apostoła można zastosować: Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują...". (Sł. B. Emanuela Kalb CSS 'Dziennik')\nSiostro Emanuelo, wstawiaj się za nami!\nDziękuję z całego serca Siostrom ze Zgromadzenia Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia, z Krakowa, za umożliwienie mi zapoznania się z antologią pism Sł. B. Emanueli Kalb "Poznałam prawdę i poszłam za nią".\nWierzymy Jan. 19, 2012, 8:08 a.m.\nDziękuję. Nie znałem Tej Osoby... Serdecznie pozdrawiam!\nleaf427 Jan. 19, 2012, 4:56 p.m.\ndavenia Jan. 19, 2012, 9:08 p.m.\njak to sie stalo, ze jako Polka-Zydowka-Zakonnica przezyla Wojne...\nKawa_ Jan. 20, 2012, 1:56 a.m.\nEdith Stain nie została ochrzczona we Wrocławiu (skąd pochodziła, ale w tym okresie życia już coraz rzadziej bywała), ale w Bergzabern- miejscowości, gdzie mieszkała jej przyjaciółka Jadwiga Conrad-Martius, która została jej chrzestną.\nefvaute Jan. 20, 2012, 1:23 p.m.\nRzeczywiście, Stein została ochrzczona Bergzabern, czyli dość daleko od Wrocławia;) Poprawione - dzięki!:) Pozdrawiam serdecznie!:)


Strażnica Łutowiec i żar w Żarkach, Joanna | PolskieSzlaki.pl\nStrażnica Łutowiec i żar w Żarkach\nSpotkanie z Jurą Krakowsko-Częstochowską zaczynamy od tego, co mamy akurat najbliżej, niemal na wyciągnięcie ręki, czyli od Strażnicy Łutowiec. W końcu nocowanie „Pod Strażnicą” do czegoś zobowiązuje (przy okazji bardzo polecam tę agroturystykę).\nWapienny ostaniec w Łutowcu wznosi się na niewielkim pagórku. Nie udaje mi się zauważyć jakichkolwiek pozostałości dawnej warowni. Widocznie fragmenty kamiennego muru dobrze wtopiły się w skałę. Z samego rana nie widać również nikogo wspinającego się po skalnej ścianie. Za to spod strażnicy podziwiamy rozległy widok w kierunku Niegowej. Drogą między ostańcami biegnie niebieski Szlak warowni jurajskich.\nwidok z okna zaraz po obudzeniu, Joanna\nPo znośnym niedzielnym poranku robi się niesamowity upał, dosłownie żar leje się z nieba. My jedziemy do Żarek. Najpierw do Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej, Patronki Rodzin, która nazywana jest też Matką Bożą Uśmiechniętą ze względu na rzadko spotykany, wyjątkowo łagodny wyraz twarzy. Podczas polowej Mszy Świętej chronimy się w cieniu drzewa. Później spędzamy jeszcze trochę czasu na terenie Sanktuarium, głównie przy cudownym źródełku. Podczas takiego upału chłodna źródlana woda jest bezcenna.\nNastępnie idziemy do Starego Młyna – Muzeum Dawnych Rzemiosł w Żarkach. Zwiedzanie z przewodnikiem rozpoczyna się o pełnej godzinie, więc czekając na wejście robimy mały odskok i oglądamy położone nieopodal zabytkowe stodoły w Żarkach.\nwidok z podwórka, Joanna\nMuzeum w Starym Młynie jest multimedialne i interaktywne, i bardzo nam się podoba. Dzieci szukają myszki „mieszkającej” w młynie, mielą zboże na żarnach, zapoznają się z pracą szewca, bednarza i kołodzieja – rzemieślników najczęściej spotykanych kiedyś w Żarkach. Na pamiątkę każdy dostaje miniaturowych rozmiarów worek wypełniony zbożem lub mąką. Dodatkowo oglądamy czasową wystawę zabawek.\nNawet sceptycznie nastawiony nastolatek daje się zainteresować i wychodzi raczej zadowolony. Córka zapytana później w agroturystyce jak było i czy pomagała młynarzowi, odpowiada, że nosiła worki z mąką. (??)\nWieczorem jeszcze raz idziemy do Strażnicy Łutowiec i w ten sposób „spacerki do skałki” stają się codziennym urlopowym zwyczajem.\n08 sierpień 2019 16:44\nSuper miejsca, byliśmy w tym Sanktuarium, i nawet piliśmy wodę z cudownego źródełka ;-)\n31 lipiec 2019 10:36\nSuper, zaczyna się Jura 🙂 Fajne miejsca, Stary Młyn ciekawy dla dzieci i dorosłych, Sanktuarium odwiedzaliśmy już 2 razy, ale jakoś w środku za bardzo nie oglądaliśmy go, nie wiem czy było zamknięte akurat. Też mamy zawsze tradycje jakiś spacerków w danym miejscu\n30 lipiec 2019 23:25\n[cytuj autor='marian'] Wspaniłe przywitanie z Jurą.Sanktuarium w Żarkach dla mnie ma szczególne znaczenie.Już dawno tam nie byłem i chyba wielki czas to zmienić. [/cytuj]\nJa byłam w Żarkach pierwszy raz, ale tak mnie to Sanktuarium oczarowało, że po tygodniu znów tam zawitaliśmy. Zwykle nie zdarza mi się w czasie urlopu być dwa razy z rzędu w tym samym kościele.\n30 lipiec 2019 21:44\nWspaniłe przywitanie z Jurą.Sanktuarium w Żarkach dla mnie ma szczególne znaczenie.Już dawno tam nie byłem i chyba wielki czas to zmienić.\n28 lipiec 2019 22:47\n[cytuj autor='tomtur'] Kolorowy ptak o poranku to bajka. [/cytuj]\nNiby zwykły wróbel, ale jak go zobaczyłam zaraz po obudzeniu, to zanim podniosłam głowę, sięgnęłam po aparat.\n27 lipiec 2019 18:00\nBardzo ciekawie. Kolorowy ptak o poranku to bajka.\nNam na Roztoczu czasem kogut skracał poranny sen. Ale to fajniejsze od budzika. Mocno zachęciłaś do wypadu w Jurę.\n27 lipiec 2019 10:54\nNam też by się podobało. Ta Jura coraz bardziej za mną chodzi i nie ma setek kilometrów :-)


BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY I ERGONOMIA - STUDIA PODYPLOMOWE⋮\nStudia podyplomowe „Bezpieczeństwo i Higiena Pracy i Ergonomia” organizowane są na Wydziale Mechanicznym Politechniki Koszalińskiej według regulaminu studiów podyplomowych Politechniki Koszalińskiej (Załącznik do Uchwały Senatu PK Nr 1/2015 z dnia 21 stycznia 2015).\nDwusemestralne studia podyplomowe mają na celu przekazanie aktualnych i praktycznych informacji o odnawialnych źródłach energii (OZE) w zakresie: rozwiązań technicznych i technologicznych stosowanych w energetyce odnawialnej, uwarunkowaniach prawnych i ekonomicznych wspierających wykorzystanie OZE, przeprowadzania studium wykonalności projektu inwestycyjnego oraz przygotowywania wniosków o dofinansowanie inwestycji.\nSłuchacze zdobędą również praktyczne umiejętności w zakresie oceny energetycznej budynków, z uwzględnieniem pokrycia potrzeb energetycznych poprzez odnawialne źródła energii, nadające im kwalifikacje zawodowe w zakresie sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynków (Art. 17, pkt. 3b. ustawy z dnia 29 sierpnia 2014r. o charakterystyce energetycznej budynków).\nPORADNICTWO ŻYWIENIOWE Z ELEMENTAMI GASTRONOMII - STUDIA PODYPLOMOWE⋮\nZARZĄDZANIE JAKOŚCIĄ W PRZEDSIĘBIORSTWIE – MENADŻER JAKOŚCI W PRZEMYŚLE SPOŻYWCZYM - STUDIA PODYPLOMOWE⋮\nStudia Podyplomowe Zarządzania Jakością organizowane są przez Katedrę Procesów i Urządzeń Przemysłu Spożywczego na Politechnice Koszalińskiej we współpracy z firmą TÜV Akademia Polska Sp. z o.o., która działa jako jedna ze spółek grupy TÜV Rheinland Berlin-Brandenburg.\nDzięki tej współpracy program studiów ma bardzo praktyczny charakter, a słuchacze mają dostęp do najnowszych rozwiązań stosowanych w procesie wdrażania Systemu Zarządzania Jakością oraz systemu HACCP. Nasi absolwenci, dzięki umiejętnościom zdobytym w trakcie zajęć oraz uzyskanym dokumentom otrzymują propozycje pracy na stanowiskach kierowniczych w branży spożywczej i instytucjach nadzorujących.


Worm.Linux.Mighty - linuksowa plaga | Kaspersky\nWorm.Linux.Mighty - linuksowa plaga\n"Mighty" jest robakiem internetowym atakującym komputery pracujące pod kontrolą systemu Linux z zainstalowanym serwerem WWW "Apache". Szkodnik wykorzystuje lukę w zabezpieczeniach SSL znajdującą się w module "mod_ssl". Luka ta została wykryta 30 lipca 2002, a jej szczegółowy opis można znaleźć pod adresem http://www.kb.cert.org/vuls/id/102795.\nNa ataki robaka podatne są konfiguracje oparte na systemie Linux przeznaczonym dla platformy Intel x86, z zainstalowanym serwerem WWW Apache wykorzystującym OpenSSL starszy niż 0.9.6e oraz 0.9.7-beta. W nowszych wersjach luka wykorzystywana przez robaka została zlikwidowana.\nGłówny komponent infekujący ma rozmiar około 19 KB i wykorzystuje część kodu popularnego wirusa "Slapper". Ponadto robak wyposażony jest w funkcję backdoor, która łączy się z serwerem IRC i przyłącza się do specjalnego kanału, poprzez który zdalny użytkownik może kontrolować zainfekowaną maszynę.\nRobak składa się z zestawu czterech plików o nazwach "devnull", "k", "sslx.c" oraz "script.sh", przechowywanych w katalogu "/tmp/.socket2".\n"devnull" jest głównym składnikiem odpowiedzialnym za rozprzestrzenianie. Szuka on komputerów, na których port 443 jest otwarty. Backdoor (plik "k") ma rozmiar 37237 bajtów i został skompilowany przy użyciu kodu popularnego bota IRC - "Age of Kaiten". Backdoor umożliwia zdalnemu użytkownikowi wykonywanie operacji takich jak pobieranie plików binarnych ze stron WWW i uruchamianie ich oraz zasypywanie zainfekowanego komputera "śmieciami".\nTrzeci składnik robaka - "sslx.c" - jest kodem wykonującym atak przepełnienia bufora OpenSSL. Jest on identyczny jak w przypadku robaka "Slapper". W kodzie można znaleźć następujący komentarz:\n* Linux Apache + OpenSSL exploit\n* created by andy^ from the bugtraq.c source\nPodczas przeprowadzania ataku składnik "sslx.c" pobiera z serwera WWW dodatkowy plik - "script.sh". Jest to skrypt odpowiedzialny za pobieranie oraz instalowanie modułu rozprzestrzeniającego i backdoora.\nW celu oznaczenia zainfekowanego komputera robak tworzy plik "/tmp/.god_you_make_me_laugh_canin-boy".


iPhone 8 i 8 Plus mają bezprzewodowe ładowanie. Jakie auta je wspierają? => Tablety.pl\n24 października 2017 24 października 2017 Katarzyna Dąbkowska 1311 odsłon 0 komentarzy Apple, bezprzewodowe ładowanie, iOS, iPhone, iPhone 8, iPhone 8 Plus, motoryzacja, Qi, samochody, smartfony, smartfony 2017, ładowanie telefonów\nTelefon to urządzenie, które potrzebuje prądu. Trudno jednak naładować go podczas podróży, kiedy nie mamy ładowarki samochodowej. Jest jednak kilka modeli aut, dzięki którym naładujemy smartfony bezprzewodowo poprzez standard ładowania Qi. Teraz Apple podaje marki samochodów, które wspierają taką technologię, dzięki czemu będziemy mogli naładować swoje telefony iPhone 8 oraz 8 Plus bez konieczności kupowania dodatkowej ładowarki samochodowej. Oto lista marek aut wspierających taką technologię:\nPowyższe marki są bardzo popularne w Europie, jednak jeśli chodzi o Chevroleta, Cadillaca czy Buicka to na liście znajdziemy konkretne modele:\nApple ostrzega – nie wszystkie auta naładują smartfona iPhone 8 Plus\nWarto jednak wspomnieć, że nie wszystkie modele będą „kompatybilne” z naszym telefonem iPhone 8 Plus. Przyczyna nie leży jednak po stronie samej technologii. Po prostu urządzenie nie zmieści się w wyznaczone dla smartfona miejsce. Przed zakupem telefonu trzeba się zatem upewnić, czy w danym samochodzie będziemy mogli naładować nasz sprzęt. Należy nadmienić również, że wcześniejsze modele Cadillaca, Chevroleta i Buicka nie wspierają bezprzewodowego ładownia w standardzie Qi. Przypomnijmy również, że swojego smartfona będziecie mogli naładować również innymi urządzeniami. Przykładem może być chociażby… lampka z IKEI.\n← Spotify wprowadza polskie playlisty\nSklep Play z kolejną listą gier i aplikacji dostępnych za darmo →


Uznał, że jest naćpana, a miała wylew. Lekarz z Otwocka "nie ma sobie nic do zarzucenia" | Metro Warszawa\nas 03.05.2019 11:55\nW szpitalu w Otwocku lekarz uznał, że chora pacjentka, która zgłosiła się na izbę przyjęć, jest pod wpływem środków odurzających. Nad ranem pani Sylwia dostała wylewu i zapadła w śpiączkę. Lekarz Eugeniusz S. twierdzi, że nadal pracuje w szpitalu i "nie ma sobie nic do zarzucenia".\nHistorię pani Sylwii - pacjentki szpitala w Otwocku - opisał "Super Express". Już w zeszłym tygodniu dziennikarze pisali, że kobieta przyjechała na izbę przyjęć z dokuczliwymi dolegliwościami. Chciała, aby lekarze zajęli się silnym bólem bólem głowy i karku.\nOtwock. Lekarz uznał pacjentkę za narkomankę, teraz jest w śpiączce\nLekarz na izbie przyjęć w szpitalu przy ul. Batorego w Otwocku stwierdził, że pani Sylwia jest pod wpływem środków odurzających i nie wykonał szczegółowych badań. Wykonano tylko podstawowy zestaw i podano kroplówkę z paracetamolu, która miała pomóc na ból. Kobieta spędziła noc w szpitalu, ale nad ranem jej stan się dramatycznie pogorszył. Pani Sylwia dostała wylewu i obecnie jest w śpiączce.\nSprawą od razu zajęła się komisja, która miała zbadać, czy lekarz - Eugeniusz S., który przyjmował panią Sylwię - nie popełnił błędu. Stwierdzono, że doktor faktycznie "nie zachował szczególnej staranności przy wykonywaniu obowiązków". - Potraktowaliśmy to jako jego błąd i rozstaliśmy się z lekarzem, który pełnił wtedy dyżur - mówi w rozmowie z "SE" Tomasz Koper, dyrektor ds. medycznych szpitala w Otwocku. Okazuje się jednak, że Eugeniusz S. nie pracuje już na izbie przyjęć, ale w samym szpitalu tak. Sam potwierdza to w rozmowie z "Super Expressem". Nie chce komentować sprawy, ale dodaje, że nie ma sobie nic do zarzucenia.\nDopóki nie będzie odpowiedzialności indywidualnej za swoje czyny popełniane przez lekarzy, polityków, księży, prokuratorów, sędziów, urzędników etc. dopóty w tym kraju nigdy nie będzie dobrze.\nTrzeba pozywać takich lekarzy o wysokie odszkodowania aby poczuli finansowo skutki swojego nieodpowiedzialnego działania.\nDla dobra pacjentów oraz całego środowiska lekarskiego, takich asów bez minimalnej skruchy należy eliminować z zawodu.\nMiałem to samo,nalezy takich ludzi WYDALIC I ZDYSKWALIFIKOWAC !!!!\nNatomiast doktorowi S doskonale wychodziły akcje typu wykopywania śp. Geremka z grobu na Powązkach, uczestniczenia w sondach ulicznych jego przyjaciela od butelki Pospieszalskiego i czynne uczestnictwo w działalności "patriotów wyklętych".\nAle PIS w Otwocku ma się dobrze- pozdrowienia dla kolejnych pacjentów.\nJedno z dawnych miast wojewódzkich.\nMoja żona podczas pobytu na wczasach dorobiła sie ropnia.\nNa tyle dużego, że niezbędna dla jego usunięcia była hospitalizacja i zabieg na sali operacyjnej.\nGdy przyjechałem następnego dnia rano do szpitala okazało się, że tzw. "lekarz" tak spieprzył prosty w sumie zabieg, że doszło do ogólnego zakażenia organizmu w następstwie uszkodzenia naczyń krwionośnych w okolicach ropnia oraz w konsekwencji ogólnego zakażenia organizmu.\nŻona ledwie mówi, temperatura ca 42*+ i żona mi mówi, że jedyne co otrzymuje w ramach leczenia to aspiryna i biseptol... - powód: antybiotyki trzeba by podawać w zastrzykach a nie ma w szpitali (sic!)\nIdę do lekarza spytać co z żoną i dlaczego nie jest odpowiednio leczona.\nreakcja konowała - do przewidzenia.\n"To ja jestem lekarzem i wiem co i jak trzeba i ŻADEN IGNORANT (to ja) nie będzie mi mówił co mam robić i oceniał czy robię dobrze czy nie!"\nChwyt za poły fartucha i wrzut bydlaka w metalowo-szklaną szafę z lekarstwami, poprawka w pusty łeb oraz zapowiedź, że ma 15 minut na wdrożenie leczenia a jeżeli nie to sam będzie go wymagał jak również zapowiedź, że po zaaplikowaniu JEMU przeze mnie kuracji natychmiast idę do Prokuratury Wojewódzkiej (byłą po drugiej stronie ulicy) i składam wniosek o ściganie karne tego ch... wuja oraz pozbawienie go prawa wykonywania zawodu.\nPo 7 minutach znalazły się strzykawki [ ;-)) ], żona otrzymała lekarstwa, po 3 dniach wyszła ze szpitala no... prawie zdrowa, odpowiednio zaopatrzona w leki itd, itp.\nNależy z jednej strony szanować i doceniać ciężką pracę uczciwych lekarzy lecz zarazem bezpardonowo traktować bydło w lekarskich kitlach w ten JEDYNY sposób jaki do nich dociera.\nTreść i formę przekazu należy zawsze dostosowywać do zdolności percepcji odbiorcy...\nLekarz, ksiądz i polityk PiSu nigdy nie mają sobie nic do zarzucenia.\nTaki typ powinien zostać pozbawiony możliwości wykonywania zawodu lekarza.\nNAWET stan stan naćpania jest STANEM ZAGROŻENIA ŻYCIA,\na jeśli jest nawet 1/1.000.000 możliwość, że ten stan się pogorszy, to trzeba temu przeciwdziałac\n"pan dochtor" na wycieczce do Afryki z obtarciem skóry zostałby lepiej potraktowany przez lokalnego szamana.\nSzaman NA PEWNO mógłby powiedzieć o sobie, że NIE MA SOBIE NIC DO ZARZUCENIA


Wstawanie przed wschodem słońca. - BLIMSIEN\nWstawanie przed wschodem słońca nie należało nigdy do moich aspiracji. Zawsze uważałam się za sowę! Nie w głowie mi były magical mornings i nie widziałam sensu pozbywania się cennych, wieczornych godzin życia tylko po to, by zerwać się o świcie. Nic nie było w stanie mnie przekonać, a wstawanie o do pracy 6:30 bolało. Wszystko zmieniło się, jednak kiedy dopadło mnie wypalenie (zawodowe i życiowe), zaczęłam garściami tracić włosy i miałam epizod depresyjny (rzecz działa się latem zeszłego roku). Zrozumiałam wtedy, że jedną z najlepszych rzeczy, które mogę dla siebie zrobić (i którą muszę dla siebie zrobić) będzie wczesnej chodzenie spać. Te godziny przespane przed północą są szalenie ważne z punktu widzenia Ajurwedy czy TCM. Zgodnie z tą wiedzą organy lepiej się wtedy regenerują. Więcej przeczytasz we wpisie:\n5 lekceważonych i darmowych sposobów, które wpływają na Twój dobrostan\nKładąc się spać o 22 czy 23 nie byłam w stanie spać do 8, czy 9. Budziłam się wtedy rozbita i z uczuciem kaca. W sposób naturalny zaczęłam więc wstawać wcześniej.\nTrzeba też przyznać, że poza tym, co interesuje nas ze względów osiędbaniowych, medycznych czy życiowych, Ajurweda pełna jest subtelności, o których niezbyt często się mówi. Może dlatego, że wydają się zbyt magiczne, może dlatego, że ciężko je udowodnić. Tak czy inaczej, Ajurweda rekomenduje totalnie dzikie pory wstawania – częst 1,5 h przed świtem, a już na pewno przed 6 rano. Dla mnie to często niewykonalne na tym etapie i też wcale nie dążę, żeby tak żyć. Zimą w Polsce łatwo jest jednak doświadczyć czasu przed wschodem słońca. Kiedyś niezmiernie mnie frustrowało budzenie się w ciemności, wygrzebywanie z ciepłej pościeli i cała ta pospieszna krzątanina przed wyjściem do biura.Teraz mam znacznie więcej czasu, więc przed wschodem słońca zazwyczaj mogę ćwiczyć jogę lub medytować.\nTak właśnie w Ajurwedzie nazywa się czas na krótko przed wschodem słońca. Stare pisma wychwalają budzenie się w tym okresie i przypisują im szereg prozdrowotnych właściwości. Można rozważać działanie serotoniny i melatoniny w dobowych rytmach, ale ja nie chcę zanudzać Cię starohinduskim podejściem, przepisując je prosto z książki. Wolę Ci opowiedzieć, jak ja się czułam, wstając przed wschodem słońca. Wstawanie w brahma muhurta ponoć daje człowiekowi również pokrzepienie duchowe. W przeciwieństwie do ciemnej i gęstej energetycznie nocy nagle świat jeszcze nie jest w pełnej gotowości, jeszcze życie nie wkracza z całym swoim impetem, ale już czujemy zmianę w energii i przede wszystkim (to było najważniejsze dla mnie) możemy zaobserwować jak noc ustępuje dniu.\nNiby nic, ale poświęcając 15 minut, by w skupieniu wypić ciepłą wodę lub herbatę i patrząc za okno, mogłam doświadczać tej powolnej przemiany. Ptaki stają się ożywione, miasto, które zdaje się jeszcze spać, powoli zaczyna budzić się do życia. A przecież autobusy jeżdżą i wcześniej, ludzie przemykają w ciemności. Jednak jest jakaś nieuchwytna zmiana. Poświęcając na to poranki w grudniu i styczniu doświadczałam codziennie takiej radości i spokoju, jakiej doświadcza się podczas wiosny. Ciężko opisać to słowami, ale była we mnie radość zwierzątka, które po ciemności widzi blask, a po obcowaniu z gołą ziemią znów cieszy je kiełkująca trawa.\nZ początku zastanawiałam się, czy to nie siła sugestii. Czy naprawdę czuję się psychicznie lepiej, wstając przed świtem? Czy obserwowanie budzącego się dnia może uspokajać moją głowę? Trochę wydumane. Teraz jednak robi się jasno o wiele wcześniej i nie doświadczam już wstawania o zmroku. Co ciekawe… cała moja radość z poranków przygasła. Budzę się już w pośpiechu i myślami jestem w pracy. Teraz dostrzegam, jak dobrze mi robiło wstawanie w ciemności. Zapalałam moją lampkę solną, oddawałam się nawykom i rytuałom i powoli startowałam w dzień. Teraz jest inaczej, choć nawyki i rytuały ani ilość czasu, jaki mogę sobie poświęcić rano się nie zmieniła.\nChętnie doświadczałabym tego zjednoczenia z cyklem jeszcze, ale chwilowo z przerażeniem myślę o budzeniu się przed wschodem słońca latem 😉 na razie musi mi wystarczyć budzenie się o 6:30.\nPomóż mi tworzyć inspirujące treści i nagrywać podcasty (pierwszy ogólnodostępny odcinek TU) wspirając przestrzeń Blimsien na Patronite:\nOd października wstaję od 4:30 do 5:30, na ogół o 5:00 (zależy od dnia) i jest to dla mnie odkryciem dziesięciolecia i totalnym oświeceniem 😀\nZawsze myślałam, że jestem sową. A tu proszę, okazuje się, że zdecydowanie lepiej funkcjonuję (wydajniej, przytomniej), jak przesunę sobie dzień na „wcześniej”. Do tego doszło, że w weekendy i wolne dni (gdy mus mnie nie zmusza do wczesnego wstawania) budzę się sama z siebie najpóźniej o szóstej i jestem gotowa do wstawania.\nW przerwie świąteczno noworocznej miałam 2 tyg wolnego i wróciłam do dawnych nawyków. Masakra. Moje wszystko zastrajkowało, wróciłam przytruta, przymulona ja i z dobry tydzień zajęło mi wracanie do przytomniej egzystencji.\nUwielbiam poranną rundkę wokół domu z moją psą (mamy domek z ogródkiem, więc mogę latać w szlafroku, zwłaszcza, że zima rozpieszcza), mega magiczny rytuał. I wszystko takie niespieszne i takie najmojejsze, zanim reszta domowników wychynie z norek.\nja ostatnio wypadłam z mojej dobrej rutyny. Mam problemy z zasypianiem, a kiedy już śpię śnią mi się koszmary, więc nie mam siły budzić się o 6:00 czy nawet o 7:00. Budze się, jakbym przewaliła wywrotkę gruzu.\nAnia Autentyczny Copywriting 2 lata ago\nMnie tę energię przemiany nocy w dzień udaje się obserwować na morzu – podczas przelotu. I uwielbiam te momenty. Są dla mnie wielką nagrodą.


Zwierzęta nie zarażają - Beata Błach\nZwierzęta nie zarażają\nZwierzęta nie przenoszą koronawirusa! Taką informację podała Światowa Organizacja Zdrowia.\nKoronawirus to główny temat na wszystkich portalach informacyjnych i w rozmowach prywatnych. Strach przed zakażeniem jest tak silny, że ludzie z obawy o Swoje zdrowie pozbywają się swoich podopiecznych. Strach ten jest niczym nieuzasadniony, ponieważ zwierzęta domowe nie przenoszą koronawirusa. Fałszywe lub też wprowadzające w błąd niepełne informacje, doprowadzają wielu właścicieli zwierząt do paniki.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) podała informację, że nie ma żadnych dowodów na to, że SARS-CoV-2 jest przenoszony przez psy i koty. Zachowując podstawowe zasady higieny i myjąc ręce po kontakcie z wychodzącymi na zewnątrz domowymi pupilami, nie musimy obawiać się zakażenia. Warto też pamiętać, że polskie prawo nie przewiduje eutanazji zdrowego zwierzęcia na życzenie. W innych sytuacjach (choroba, agresywne i niebezpieczne zachowanie do ludzi) każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie przez lekarza weterynarii.\nRozwiązaniem nie jest też porzucenie zwierzęcia lub oddanie go do schroniska. Zwierzęta podobnie jak ludzie mają swoje emocje i uczucia. Porzucone cierpią, chorują i w konsekwencji odchodzą. W tej trudnej i niecodziennej sytuacji warto pamiętać, że przebywanie w towarzystwie zwierząt pomaga zniwelować stres i złagodzić towarzyszące mu napięcie. Zwierzaki pozytywnie wpłyną na stan naszego zdrowia. Pomogą uchronić się przed depresją i złagodzą poczucie osamotnienia w tym trudnym czasie. Są tak samo potrzebne nam, jak my im. Dlatego nie słuchaj niesprawdzonych informacji. Ignoruj fake newsy i w razie wątpliwości skontaktuj się z przychodnią weterynaryjną. Tylko tam dostaniesz rzetelną i sprawdzoną informację jak postępować ze swoim futrzastym przyjacielem.\nMasz psa lub kota? Leży Ci na sercu dobro zwierząt? Pomóż zdementować fałszywe plotki na temat przenoszenia choroby COVID-19 przez zwierzęta domowe.


Porady na temat usuwania SquareTrace\nSquareTrace jest program reklam, które mogą mieć do czynienia z zainstalowanie oprogramowania niedbale. Podejrzanego programu zawsze jest zainstalowany w pakiecie z innymi programami, ponieważ jego dystrybucji jest odpowiedzialność osób trzecich.\nAutora, SuperWeb LLC, nie udostępnił Instalator aplikacji w SquareTrace.info, co oznacza, że musi być zainstalowany przy użyciu różnych sposobów. Niestety to jest prawdopodobne, że będziesz musiał usunąć SquareTrace z różnych innych programów. Czy można znaleźć inne adware, potencjalnie niepożądane programy, lub pozornie niezawodne oprogramowanie, trzeba zbadać wszystkie programy związane z SquareTrace, aby dowiedzieć się, czy nie trzeba je usunąć.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć SquareTrace\nPodejrzane SquareTrace może być zainstalowany na Mozilla Firefox, Internet Explorer, jak również Google Chrome przeglądarki. Warto zauważyć, że tylko starsze wersje przeglądarki Chrome może mieć wpływ reklam program. Jednakże musi utrzymywać umysłem ów ty potrzebować wobec usunąć SquareTrace z systemu operacyjnego, bez względu na to, jak przeglądarki odpowiedzieć na ten adware. Czy nie widzisz, reklamy, które są wyświetlane ze znacznikami „Świadczone przez SquareTrace” i „Reklamy przez SquareTrace”, trzeba jak najszybciej usunąć adware od systemu operacyjnego. Należy zauważyć, że SquareTrace ma wiele klonów, w tym Traxxen, rekord Swift, przydatny Program i Web Wielka. Wszystkie te programy mają tych samych interfejsów, dlatego nie powinno być trudne dla Ciebie do identyfikowania i usuwania SquareTrace klonów, jeśli można je spotkać w przyszłości. Jeśli uda im się ślizgać w, można użyć Przewodnik usuwania poniżej.\nWielu użytkowników komputerów walki z usunięciem SquareTrace, bo oni nie rozumieją, że to nie wystarczy, aby odinstalować program. Jeśli można po prostu odinstalować SquareTrace, pliki cookie i inne części program ten naszej ery dostawca może nadal kluczowe znaczenie. Jeśli chcesz, aby zapewnić, że wszystkie programy zawodne są usuwane w tym samym czasie, to najlepiej, że można zainstalować usuwania złośliwego oprogramowania automatyczne. Jeśli nie chcesz martwić się o wiarygodne oprogramowanie, trzeba zachować ten oprogramowanie zainstalowane, tak że zrobiony w złej intencji groźby i infekcji komputera może nie ślizgać w bez zgody w przyszłości.\nUsuń SquareTrace z Windows\nUsuń SquareTrace z Windows XP\nPrzesuń kursor w lewo na pasku zadań, kliknij Start, a następnie otwórz Panel sterowania.\nWyeliminować SquareTrace z Windows Vista lub Windows 7\nKliknij ikonę Windows znajduje się po lewej stronie paska zadań i wybierz Panel sterowania.\nPrzejdź do odinstalowania programu i identyfikacji aplikacji, którą chcesz usunąć.\nKliknij prawym przyciskiem myszy niepożądanych aplikacji i wybierz Odinstaluj.\nWypowiedzenia SquareTrace z Windows 8 lub Windows 8.1\nDostęp do ekranu startowego Metro UI i przenieść do prawego dolnego rogu aby otworzyć bar urok.\nKliknij Szukaj, wchodzimy w Panel sterowania i kliknij na link z taką samą nazwę, aby otworzyć narzędzie.\nPrzenieść odinstalować program, znajdź aplikację, którą chcesz usunąć, kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz Odinstaluj.


Fryderyk Chopin - Centrum Informacji - Żelazowa Wola - Polska Chopina\nOd przełomu XVIII i XIX stulecia majątek "Żelazowa Wola i Orły z przyległościami" należał do rodziny Skarbków. Zamieszkiwała tu hr. Ludwika Skarbkowa wraz z dziećmi - Fryderykiem, Anastazym-Teodorem, Michałem, Anną i Kazimierzem.\nŻelazowa Wola była miejscem, w którym prawdopodobnie poznali się rodzice Chopina: Justyna z Krzyżanowskich, zajmująca się zarządzaniem domem i Mikołaj Chopin, guwerner, przybyły z Francji. Po ślubie państwo Chopinowie zamieszkali w lewej oficynie murowanego dworku i tam 1 marca 1810 r. przyszedł na świat Fryderyk Chopin. Dzieciństwo Fryderyka nie było jednak związane z Żelazową Wolą, ponieważ już jesienią 1810 r. rodzina Chopinów przeniosła się na stałe do Warszawy.\nW późniejszych latach Chopinowie odwiedzali Skarbków w Żelazowej Woli, głównie podczas świąt oraz letnich wakacji.\nW literaturze chopinowskiej znaleźć można kilka przekazów o pobytach Fryderyka w miejscu swojego urodzenia. W Żelazowej Woli przebywał prawdopodobnie przez jakiś czas latem 1823 r. Wraz z siostrą Ludwiką spędził tu też Boże Narodzenie 1825 r. i Nowy Rok 1826 r. Latem 1830 r. odwiedził swego przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego w Poturzynie, następnie zatrzymał się na kilka dni w Warszawie, po czym udał się do Żelazowej Woli, gdzie rodzina Chopinów przebywała na letnim wypoczynku. Był to ostatni pobyt kompozytora w miejscu swego urodzenia.\nPodczas wizyt w majątku Skarbków wiele czasu spędzano na muzykowaniu. Latem fortepian wynoszono do ogrodu, gdzie pod świerkiem lub lipami Fryderyk dawał koncerty. Poza rodziną i przyjaciółmi przysłuchiwali się tym niezwykłym występom licznie zgromadzeni goście, a także zapewne przypadkowi słuchacze, mieszkańcy pobliskich wsi.\nHistoria Żelazowej Woli sięga drugiej połowy XVI w., a za najdawniejszych jej mieszkańców i gospodarzy podaje się braci Mikołaja i Piotra Żelazo. Kolejni zidentyfikowani właściciele tych dóbr pochodzą z rodziny Paprockich; za ich czasów lub za czasów ich spadkobierców, pod koniec XVIII w. zbudowany został murowany dwór. W maju 1798 r. Skarbkowie zakupili od Piotra Łuszczewskiego Żelazową Wolę. W 1801 r., po ucieczce hr. Kacpra, spowodowanej ogromnymi długami, majątek i wszelkie z nim związane niełatwe obowiązki przejęła hr. Ludwika Skarbkowa. Trudno dziś sądzić, jak dokładnie wyglądał dwór i okolica. Literatura przedmiotu dostarcza wielu rozbieżnych na ten temat opinii. Jedną z nich (bardzo rozpowszechnioną) jest wersja o zniszczeniu części budynku w pożarze, który rzekomo wybuchł w czasach wojen napoleońskich. Tak uzasadnia się wykorzystanie do celów mieszkalnych głównie prawej oficyny. W świetle nowszych badań hipotezy te należałoby jednak odrzucić, a przyjąć raczej wersje bliższe opisom zawartym w dokumentach notarialnych. Zatem przypuszczać należy, że w interesującym nas okresie, za czasów Skarbków, Żelazowa Wola składała się z 'Dworu, Officyny, Oranżeryi, Stayni i Wozowni'. Sam zaś dworek był typowym jak na owe czasy i ten region, budynkiem murowanym postawionym '[...] na planie prostokąta, z dwutraktowym układem sieni po środku, kończącym się wyjściem do ogrodu. Po obu stronach sieni znajdowały się pokoje domowników, duża sala jadalna, kuchnia, a także spiżarnia, zwana skarbcem. Budynek posiadał wysokie poddasze z facjatami, które mieściło głównie pokoje sypialne. Przypuszczalnie był nakryty typowym dla tego okresu, czterospadowym, łamanym dachem "polskim" o poszyciu gontowym' .\nPo hr. Ludwice Skarbkowej Żelazową Wolę przejęli  jej synowie, początkowo Fryderyk, a następnie w 1825 r. Michał, który zmarł w 1834 r. popełniając samobójstwo. Dalsza historia tego miejsca nie jest już związana z rodziną Skarbków. Wśród następnych właścicieli wymienia się: Franciszka Kwiatkowskiego, Józefa Wiśniewskiego do 1842 r., kiedy to majątek sprzedany został Henrykowi Peszlowi, a w 1856 r. odsprzedany Pawłowi Jaworskiemu . W latach 1859-1878  dwór zamieszkiwał Adam Towiański, syn słynnego filozofa Andrzeja Towiańskiego. To dzięki niemu obiekt poddano renowacji, wówczas także powstały plany urządzenia tu miejsca poświęconego pamięci Chopina. W 1879 r. posiadłość trafiła w ręce Aleksandra Pawłowskiego, który nie zamierzał zrealizować ambitnego planu swego poprzednika. Brak zainteresowania nowego właściciela tradycją chopinowską spowodował, iż losem miejsca urodzenia kompozytora zaczęły zajmować się warszawskie środowiska artystyczne. Od 1891 r. rozpoczęto działania mające na celu przekształcenie tego miejsca w muzeum Chopina. Do pomocy w realizacji projektu przyczyniło się Warszawskie Towarzystwo Muzyczne i kompozytor Milij Bałakiriew.\nDopiero w latach dwudziestych XX w., obiektowi oficjalnie przyznano status zabytku o wyjątkowym znaczeniu dla polskiej kultury. Dzięki staraniom powołanego w Warszawie Towarzystwa Przyjaciół Domu Chopina oraz działającego w Sochaczewie Komitetu Chopinowskiego ostatecznie udało się zakupić dworek, a także park otaczający budynek wraz z kilkoma hektarami ziemi należącej do majątku. W 1930 r. Komitet Budowy Domu Chopina zainicjował renowację i przebudowę obiektu, a profesor Franciszek Krzywda-Polkowski rozpoczął prace nad tworzeniem zaprojektowanych przez siebie ogrodów.\nDzięki ogromnemu wsparciu ze strony społeczeństwa wkrótce udało się zgromadzić kolekcję zabytkowych przedmiotów pochodzących z początku XIX w. Do Żelazowej Woli sprowadzono fortepian firmy Pleyel. Pośród licznych darów znalazły się także sadzonki roślin z różnych stron kraju i z zagranicy, przysyłane specjalnie dla wzbogacenia parku o ciekawy zbiór okazów dendrologicznych.\nWybuch II wojny światowej uniemożliwił kontynuację prac w Żelazowej Woli. Podczas wojny skradziony został zabytkowy fortepian, a wnętrze dworku, podobnie jak większość eksponatów z kolekcji, uległo poważnym zniszczeniom. Po zakończeniu wojny, już w 1945 r. powstał Tymczasowy Komitet Opieki nad Domem Chopina w Żelazowej Woli. Działalność Komitetu przejął wkrótce Instytut Fryderyka Chopina, któremu opiekę nad Żelazową Wolą powierzył w imieniu Skarbu Państwa Generalny Konserwator Zabytków.\nDo 1949 r. trwały prace nad renowacją budynku, odtworzeniem ogrodu, a także zgromadzeniem kolekcji mebli i przedmiotów z epoki. W setną rocznicę śmierci Chopina odbyła się uroczysta inauguracja ekspozycji. Od 1950 r. przez dwa lata dom Chopina pozostawał pod zarządem Muzeum Narodowego. Od 1953 r. opiekę nad majątkiem w Żelazowej Woli sprawowało Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, zaś od 1 sierpnia 2005 r. funkcje te przejął Narodowy Instytut Fryderyka Chopina.\nW domu Chopina w Żelazowej Woli stworzono klimat polskiego dworku pierwszych dekad XIX w. Nie ma w nim jednak przedmiotów, które należały do rodziny kompozytora. Zmienił się również pierwotny układ izb. Dziś dworek dzieli biegnąca przez środek sień; po jej prawej stronie znajdują się: pokój kominkowy, stołowy i salonik muzyczny, po lewej - pokój matki, pokój dzieci i gabinet ojca.\nW dworku zgromadzono m.in.: warszawski fortepian firmy Leszczyński z pierwszej połowy XIX w., pionowy klawikord zwany "żyrafą" firmy Fried, Külbors z Wrocławia z XIX w., ponadto dziewiętnastowieczne meble w stylu biedermeier oraz portrety Fryderyka Chopina i jego rodziny. W saloniku muzycznym stoi współczesny fortepian, na którym grają pianiści podczas koncertów chopinowskich, odbywających się w sezonie letnim.\nNa terenie bogatego w oryginalne gatunki roślin parku krajobrazowego, przez który przepływa rzeka Utrata, postawiono cztery pomniki Fryderyka Chopina. Pierwszy z nich to obelisk przypominający nagrobek, którego uroczyste odsłonięcie nastąpiło w 1894 r. Znajduje się na nim medalion z popiersiem Chopina oraz napis: F. Chopin 22. II. 1810, poniżej lira otoczona liśćmi. Pomnik zaprojektował Bronisław Żochowski, a wizerunek kompozytora, według medalionu J. F. A. Bovy'ego, wykonał Jan Wojdyła.\nW 1968 r. odsłonięto popiersie Chopina w piaskowcu dłuta Stanisława Sikory, a rok później, w 120. rocznicę śmierci kompozytora - pomnik z brązu autorstwa Józefa Gosławskiego.\nNajnowsze dzieło to popiersie Chopina z brązu, autorstwa Zofii Wolskiej, umieszczone na postumencie z piaskowca. Rzeźbę ufundowało Stadtmuseum w Düsseldorfie. Ponadto w 1984 r. Towarzystwo im. F. Chopina złożyło nieopodal dworku głaz upamiętniający wkład profesora Franciszka Krzywdy-Polkowskiego w tworzenie parku w Żelazowej Woli.\nOd 1954 r., rokrocznie, poczynając od pierwszej niedzieli maja do ostatniej niedzieli września, w Żelazowej Woli trwa sezon koncertów chopinowskich. Inicjatorem recitali był pianista i pedagog, Zbigniew Drzewiecki. Niezależnie, od 2006 r., w tym samym okresie (maj-wrzesień) odbywają się "Prezentacje Muzyczne" - recitale utalentowanych młodych pianistów.\nWieś Żelazowa Wola położona jest w powiecie sochaczewskim, na skraju Puszczy Kampinoskiej, w odległości 54 km od Warszawy. Stanowi najsłynniejsze w Polsce miejsce kultu kompozytora, licznie odwiedzane przez turystów i melomanów zarówno z kraju, jak i z zagranicy.\nkościół w Trojanowie w stylu późnobarokowym, zrekonstruowany po pożarze w I ćwierćwieczu XX w.\ncmentarz w Chodakowie, poświęcony żołnierzom poległym w Bitwie nad Bzurą (1939 r.)\n Wnioski i cytaty zawarte w powyższym akapicie są rezultatem badań źródłowych, a w szczególności drobiazgowej analizy dokumentów notarialnych związanych z rodziną Skarbków, dociekań przeprowadzonych przez Marka Wojtylaka: M. Wojtylak Tajemnice dworu w Żelazowej Woli, "Rocznik Mazowiecki", t. XII 2000.\n W rzeczywistości zarówno Fryderyk, jak i Michał kupowali, a nie dziedziczyli majątek.\n Nazwiska te przywołują w swej pracy P. Mysłakowski, A. Sikorski, Chopinowie. Krąg rodzinno-towarzyski, Warszawa 2005, s. 159, powołując się na wiedzę zaczerpniętą z Księgi hipotecznej dóbr Żelazowa Wola.\n Jw. Od końca grudnia 1859 r. przez około pół roku jako właściciel majątku wpisany jest Jan Kanty Kobylański.


150 20 96\nWysłany: 2018-04-10, 07:21 Cytuj\nwybieram się tutaj\nO! Jak było? Widzę że można tam zrobić pętelkę i zaliczyć 1km w górę Tłustą Zapisane "do przejścia".\nJa w sobotę zabrałem siostrzenice na Rycerzową Wielką - pogoda była jak szliśmy dolinką.. U góry już gorzej, ale i tak było na co popatrzeć Miejscami śniegu nadal dużo (po uda).\nWysłany: 2018-04-10, 07:58 Cytuj\nPszczołowaty, dało radę bez kaloszy? Bardzo wszystko płynie?\nMacioh, nie, w locie zrezygnowałem, na Słowacji zupełnie inne pogoda, sporo chmur, bez widoków, skończyło się na bliskich pagórkach. Fatra czeka na odpowiednie światło :)\nWysłany: 2018-04-10, 15:56 Cytuj\nRobert, jakie kalosze? Tyle śniegu dawno tu nie widziałem, jest grząski ale da radę, gorzej było z wiatrem , na grani potrafi przewrócić\nWysłany: 2018-04-10, 17:04 Cytuj\nTakie gumiane, wysokie, żeby się woda nie wlewała od góry ;). Wiatr, na kamerkach nic nie widać, zresztą, mnie by nie ruszył . No dobra, gdzie foty i lista zdobytych 2500+ ?\nWysłany: 2018-04-10, 18:27 Cytuj\nNa 2500plus zabrakło sił, na razie nierealne przy tym zefirku ;) ma to swoje plusy, kolejka stoi\nWysłany: 2018-04-10, 23:45 Cytuj\nJa zaś szukałem braku śniegu:\nPentak K3II, S17-50, DA 50mm f/1.8, DA L 55-300 mm f/4-5.8 ED, S10-20 mm f/3.5 EX DC, AC 50/f1,7, SMC PENTAX - M 1:3.5 135mm\nWysłany: 2018-04-12, 20:09 Cytuj\nKoskowa Góra, super tereny na rower\nwdudi Dołączył: 15.04.2009\nWysłany: 2018-04-13, 06:49 Cytuj\nZ zeszłej soboty\nz przełączy Pod Kopą\nz Kopy Kondrackiej\nK-5 II i trochę szkła\nWysłany: 2018-04-13, 11:29 Cytuj\nWysłany: 2018-04-13, 21:45 Cytuj\nMięgusz był w czapeczce\nR0003625-3 by Grzesiek T, on Flickr\nbyło całkiem lajtowo\nIMGP4147-2 by Grzesiek T, on Flickr\na nad doliną czuwał tego dnia Duch Św.\nR0003599-2 by Grzesiek T, on Flickr\nWysłany: 2018-04-13, 22:01 Cytuj\nŁadna dwójka, nawisy jak się patrzy :) daj coś jeszcze.\nWysłany: 2018-04-13, 22:06 Cytuj\nProszę , jak lubisz nawisy :) p. Świnicka\nIMGP4149-3 by Grzesiek T, on Flickr\nDaj mi troszkę czasu ;)\nWysłany: 2018-04-16, 20:18 Cytuj\nsuper tereny na rowe\nNie tylko na rower. Chodziło się całkiem przyjemnie (a przy okazji poznałem mało znane tereny).\nA i coś z nich też zobaczyłem :\nA jako, że mam już dość tego czegoś białego, to nawet z takiej odległości się dość ciekawie oglądało je\nWysłany: 2018-04-17, 09:38 Cytuj\nWysłany: 2018-04-19, 18:04 Cytuj\n[ Dodano: 2018-05-01, 16:59 ]\nChyba już tu nikt po górach nie chodzi ;)\nWysłany: 2018-05-01, 21:35 Cytuj\nooo ładnie, ale za dużo zieleni\nIMGP4194-2 by Grzesiek T, on Flickr\nGdzie byłeś, Fatra?\nWysłany: 2018-05-01, 23:00 Cytuj\nNo, dalsze tereny muszą poczekać, więc szwendam się po starych śmieciach, specjalnie dla Ciebie zepsułem jedno zdjęcie, nie tak ładnie jak Ty, no ale robione gorszą matrycą i w gorszych górach\nWysłany: 2018-05-01, 23:13 Cytuj\nKiedyś muszę tam pojechać, jesienią :) no psuć to ja lubię ;) daj coś jeszcze. Co to za górka?\nWysłany: 2018-05-02, 05:45 Cytuj\nVelky rozsutec, a dla mnie właśnie pięknie zielono, dość już białego\nJa teraz majówkuje się w Żywieckim, powiem wam, że dwa tygodnie jest przyroda w stosunku do ostatnich lal, jeśli chodzi o ilość zieleni. Nie mam nic obrobionego, więc później coś wrzucę.\nWysłany: 2018-05-06, 21:34 Cytuj\nJuż za zielono, w powietrzu wilgoć, nadchodzi ciepła i mało fotogeniczna część roku, pora opuścić niskie góry ;). Ale chodziło się dzisiaj świetnie, mocny i rześki wiatr, kapeluch chroni przed słońcem, można iść bez końca, nawet ludzi już bardzo mało.


Niedźwiedź błąkał się na stoku narciarskim\nwww.gosc.pl → Wojciech Teister → Niedźwiedź błąkał się na stoku narciarskim\nZe snu zimowego drapieżnika wyrwał huk sylwestrowych petard. Jak się zachować w przypadku spotkania z niedźwiedziem?\nWybuchy petard w noc sylwestrową w Dolomitach na północy Włoch obudziły ze snu zimowego niedźwiedzia, który całkowicie zdezorientowany błąkał się po stoku narciarskim. Nie było na nim jeszcze wtedy narciarzy.\nMedia podały, że w miejscowości San Vito di Cadore koło Belluno funkcjonariusze straży leśnej znaleźli rano w Nowy Rok na trasie narciarskiej na szczycie Antelao liczne ślady niedźwiedzia, który został obudzony przez huk odpalanych materiałów wybuchowych.\nNa podstawie odcisków łap ustalono, że zwierzę długo błąkało się po stoku. Zostawiło zresztą także inne liczne ślady swej nocnej działalności. Eksperci wyjaśnili, że niedźwiedzie mają znakomity słuch. W takich sytuacjach, jak trudny dla nich do zniesienia hałas, wychodzą z lasu, a potem poszukują oświetlonego terenu, by odzyskać orientację i powrócić do swej nory. Nic zatem dziwnego, że miś skierował się na dobrze oświetloną także w nocy trasę narciarską.\ndodane 02.01.2013 15:24


wybory 2010 > lista wpisów > wnet\nGłosuj na siebie, nie na mniejsze zło. (wybory 2010)\nTo nieprawda, że nie mamy wyboru. Nieprawda, że do wyboru są tylko dwaj, identyczni w poglądach kandydaci. Apele, aby “powstrzymać” jednego z panów K. głosem na drugiego z nich, to antydemokratyczna granda. Chciałbym, żebyśmy głosowali na innych kandydatów. Głosuję na trzeciego kandydata - Grzegorza Napieralskiego.\nApele zwolenników PO, aby w imię walki z Kaczyńskim głosować na Komorowskiego są antydemokratyczne. Tak samo jak wcześniejsze propozycje, aby “pominąć” fazę wyborów zgłaszane m.in. przez Katarzynę Kolendę-Zaleską. Wybory prezydenckie to nie plebiscyt, ani walka, karta wyborcza to nie epitafium dla ofiar lotniczej katastrofy.\nPublicyści głównych mediów po początkowym szoku katastrofy smoleńskiej, teraz grają z nami w durnia. O ile jestem w stanie zrozumieć Kolendę-Zaleską, to już Adam Szostkiewicz piszący dziś o “zatrzymywaniu Kaczyńskiego” nie ma usprawiedliwienia. Nie mówiąc już o Agnieszce Kublik z jej niewiarygodna wręcz serią paszkwili na kandydata SLD. Niektórzy jak widać dziennikarską etykę zamienili na etaty propagandzistów. Nie dajcie się nabrać.\nW pierwszej turze wyborów nie można głosować na “mniejsze zło”.\nW pierwszej turze wszyscy kandydaci mają równe szanse. Sondaże to nie wybory, a wyniki publikowane w mediach z punktu widzenia socjologa są porównywalne z plotkami z magla. Metody sondażowni są różne, uzyskiwane wyniki nieporównywalne, próby zbyt małe i wcale nie reprezentatywne. Nikt nie wie jaki będzie wynik tych wyborów. Większość wyborców nie wie jeszcze czy pójdzie głosować, ani na kogo odda głos.\nW trakcie kończącej się właśnie kampanii wyborczej wielu kandydatów pozwoliło nam poznać siebie i swoje poglądy. To Grzegorz Napieralski, Marek Jurek, Waldemar Pawlak, Andrzej Olechowski, Andrzej Lepper, Bogusław Ziętek, Janusz Korwin-Mikke, Kornel Morawiecki. Oni prowadzili kampanię i pracowali na nasze głosy. Robili to tak jak mogli i umieli, jednak niezależnie od budżetów - wszyscy poinformowali mnie o swoich planach.\nPOPiS gra inaczej\nZwolennicy PO maskują miałkość Komorowskiego nawoływaniem do konfrontacji i robieniem z Kaczyńskiego czarnego luda. PiS udaje, że Kaczyński urodził się po katastrofie w Smoleńsku. Ich kandydaci, zawsze byli do siebie podobni - zarówno biografią, jak i poglądami. Na czas tej nadzwyczajnej i krótkiej kampanii zupełnie przestali się od siebie różnić. Unikali wymiany zdań, zaś ewentualne dyskusje kierowali na sprawy zupełnie niezwiązane ze stanowiskiem Prezydenta RP.\nKaczyński i Komorowski nie powiedzieli nic o swoich prezydenckich planach. Może gardzą wyborcami, może nie mają pomysłów, może wiedzą, że ich pomysły nie są akceptowane przez Polaków. Z tego co wiemy o nich do tej pory, nie różnią się niczym, oprócz tego, że Komorowski lubi Tuska. Możemy wybrać jednego z nich na podstawie ich “wizerunku”, czyli ogólnej sympatii jaką wzbudzają. Możemy wybrać jednego z nich na podstawie towarzystwa, w jakim się obracają.\nMożemy podjąć decyzję\nMożemy jednak podjąć decyzję kierując się dobrem własnym, a więc i dobrem Polski. To proste.\nChcesz wolności światopoglądowej i europejskiej socjaldemokracji? Wybierz Napieralskiego,\nWalczysz o prawa pracownicze? Wybierz Ziętka. Jesteś rolnikiem? Możesz wybrać Pawlaka.\nDbasz o biznes? Olechowski. Kościół i rodzina? Marek Jurek. Nie lubisz rządu i podatków? Korwin-Mikke. Kochasz bazary? Andrzej Lepper. Każdy znajdzie coś dla siebie.\nGłosowanie na tych kandydatów nie jest “marnowaniem głosów”, nie jest też niczym “egzotycznym”. Na pewno nie pomoże w zwycięstwie żadnego z Panów K. Wybór mniejszego zła może nas czekać tylko jeśli teraz poprzemy jednego z nich.\nJeśli zaś koszmarnym zbiegiem okoliczności Polskę dopadnie kolejna klęska w postaci prezydenta z POPiSu, to dzięki głosom na prawdziwych kandydatów przynajmniej będzie wiadomo, który zestaw wartości jest najbliższy wyborcom.\nWysoki wynik Korwina-Mikke czy Olechowskiego każe POPiSowym pacynkom sterowanym sondażami liberalizować przepisy. Napieralski w drugiej turze każe im oddalić się od Kościoła i zająć się modernizacją.\nA jeśli uda nam się, co bardzo prawdopodobne, zaskoczyć Panow K.? Jeśli do drugiej tury wejdzie Napieralski? Kogo poparłby Jarek, a kogo Bronek?\nDla zwolenników prawicy to wielka szansa na zjednoczenie POPiSu. Dla zwolenników lewicy to szansa na nowy LiD, albo, co chyba jeszcze lepsze na sojusz postkomunistycznej lewicy z solidarnościowymi związkowcami. Dla wszystkich to oczyszczenie sceny politycznej i przerwanie duopolu POPiS.\nNie mówiąc o tym, że z tego co zobaczyłem w trakcie kampanii, Grzegorz Napieralski jest, obok Olechowskiego, najlepszym kandydatem na Prezydenta RP. Jego wejście do drugiej tury, to szansa na Prezydenta lepszego niż poprzedni. Może nawet lepszego niż Kwaśniewski?\nGrzegorz Napieralski to nie musi być Twój wybór - to tylko mój głos, oddany na mojego kandydata. W tym wpisie nie chodzi mi wcale o wygraną Napieralskiego, chodzi o wygraną dla większości Polaków.\nGłosuj na siebie\nChciałbym, żeby każdy kto dobrnął do tego akapitu po prostu zagłosował na jakiegokolwiek kandydata z programem. Zróbcie niespodziankę Panom K., sondażowniom i mediom.\nWybierzcie tych, którzy reprezentują Wasze interesy. Wybierzcie siebie. Wybierzcie demokrację.\nPaństwowa Komisja Wyborcza - tu znajdziesz wszystkie informacje o procedurach wyborczych. Latarnik Wyborczy, Test Wyborczy - tu możesz sprawdzić zgodność Twoich poglądów z kandydatami.\nTagi polityka,\tdemokracja,\twybory 2010\nBiedne Ovi Store w pajęczej sieci 7 powodów, aby nie zatrudniać...


1 October 2021 | Popcentrala\nNapisane przez Jarek Mikołajczyk w dniu 20 października 2021 . Opublikowano w Relacje. Leave a Comment\nW niedzielę 17 października w Kołdrąbiu odbyła się promocja nowej książki Karola Soberskiego. Zagadkowy Kolekcjoner to opowieść o fascynującym człowieku i jego tajemnicach Marian Haber – kim był naprawdę? Tego dociekał autor książki. O tym była też mowa na szczególnym spotkaniu. Niewątpliwie niezwykłe zagadki kryją w sobie dworki i pałace naszych okolic. Często tajemnice te związane są ze skarbami, sztuką, ale i sławnymi ludźmi. Co więc robił w pobliskim Kołdrąbiu Jan Kiepura? Kim był rezydujący w tym dworku kolekcjoner, ziemianin, amant – Marian Haber? Karol Soberski podpisuje...\nHistorię nekropolii oraz niektórych osób, spoczywających na cmentarzu świętego Piotra, można było poznać podczas piątkowego spaceru organizowanego przez Muzeum. W ramach kolejnej edycji oprowadzania szlakiem „100 metrów historii”, tym razem była okazja do odwiedzenia cmentarza przy ul. Kłeckoskiej. Choć świątynia wznosząca się na jego terenie nosi wezwanie świętych Piotra i Pawła, to w nazewnictwie terenowym na wzgórze przyjęło się mówić Piotrowo. Skrótowo mówi się także na sam cmentarz – św. Piotra. Dla regionalistów są to swojego rodzaju „gnieźnieńskie Powązki”,...


Nowy terminal do urządzeń automatycznych. • Portal - Informator Obywatelski Osób Niewidomych\nTeraz jest Wt sty 21, 2020 21:11\nNowy terminal do urządzeń automatycznych.\nTytuł: Nowy terminal do urządzeń automatycznych.\nNapisane: Cz paź 31, 2019 06:12\nNowy terminal do urządzeń automatycznych. Ma dotykowy ekran i może być obsługiwany przez osoby niewidome\nŹródło: cashless.pl 28.10.2019\nMowa o urządzeniu Valina wprowadzonym właśnie na rynek przez firmę Six Payment\nZ dzisiejszego komunikatu prasowego wynika, że na polskim rynku właśnie zadebiutował nowy terminal płatniczy o nazwie Valina, przeznaczony do instalacji w urządzeniach automatycznych, takich jak maszyny z przekąskami, biletomaty czy parkomaty. Terminal charakteryzuje się tym, że posiada dotykowy ekran, działa w oparciu o system Android, co stwarza możliwość instalacji na nim dodatkowych aplikacji oraz umożliwia autoryzację transakcji kodem PIN.\nKomunikat prasowy firm Worldline oraz SIX Payment Services, które wprowadzają urządzenie na polski rynek, głosi, że Valina jako pierwszy samoobsługowy terminal w historii uzyskał certyfikat PayCert, potwierdzający bezpieczeństwo operacji płatniczej, także w przypadku wpisywania PIN-u na ekranie dotykowym. Tym samym terminal spełnia też wymogi tzw. silnego uwierzytelnienia, które zakłada konieczność autoryzacji kodem PIN także wybranych transakcji zbliżeniowych na kwoty poniżej 50 zł.\nDystrybutorzy nowego terminala deklarują, że urządzenie może być bez problemu obsługiwane przez osoby niewidome i niedowidzące. Dzięki wdrożeniu funkcji głosowej, możliwości zwiększenia kontrastu oraz zastosowaniu tłoczonych dotykowych identyfikatorów replikujących standardowy układ klawiatury, osoba niewidoma bądź niedowidząca jest w stanie swobodnie zlokalizować odpowiednie numery na ekranie terminala oraz wprowadzić poprawnie i bezpiecznie kod PIN.\nTymczasem dostosowanie nowoczesnych terminali płatniczych do potrzeb osób niepełnosprawnych, w tym przede wszystkim niewidomych, staje się poważnym problemem. Coraz więcej urządzeń dysponuje wyłącznie ekranem dotykowym, który bez dodatkowych funkcji, jest bezużyteczny dla osób niewidomych lub stwarza ryzyko utraty pieniędzy.


Nowe sankcje zachwieją europejskim rynkiem gazu - Sputnik Polska\n04:41 27 Październik 2020\nNowe sankcje zachwieją europejskim rynkiem gazu\n09:35 08.08.2017 Krótki link\nRozszerzenie amerykańskich sankcji przeciwko Rosji zwiększa niepewność na europejskich rynkach gazu - uważa międzynarodowa agencja ratingowa S&P Global Ratings (S&P).\n„Najnowsza amerykańska ustawa wprowadzająca nowe sankcje przeciwko Rosji znacznie zwiększa niepewność za europejskich rynkach gazu. S&P obecnie uważa, że jeśli wskutek nowych sankcji Gazprom będzie musiał samodzielnie finansować budowę nowych gazociągów, koncern będzie mógł zneutralizować konsekwencje finansowe bez szkód dla własnej zdolności kredytowej" — pisze agencja.\nJednak jeśli sankcje doprowadzą do znacznych opóźnień lub odwołania nowych projektów w zakresie budowy rurociągów, może to doprowadzić do wzrostu ceny gazu, zwiększyć ryzyko zaprzestania dostaw z Rosji oraz zwiększyć wykorzystywanie magazynów gazowych — ostrzega S&P.\nRosja uniezależni się od dolara\n„Na razie nie wiadomo, w jaki sposób mogą zostać zastosowane sankcje. Jednak nie zapowiadamy żadnych materialnych konsekwencji dla funkcjonowania i rozwoju systemu gazociągów w Europie, ponieważ byłoby to sprzeczne z interesami wielu ważnych graczy na rynku europejskim" — podkreśla agencja.\nPolska nadal domaga się cofnięcia decyzji KE ws. dostępu Gazpromu do OPAL-u\nSkroplony gaz trafia nie do Europy, a do Azji. A transportuje go Rosja\ngaz, Standard & Poor's, Gazprom, Europa, USA, Rosja\n26/10 23:14 Wielka Brytania „odkryła” pierwszego pacjenta z COVID-19\n26/10 22:47 W Niemczech ma zostać wprowadzona „złagodzona kwarantanna”?\n26/10 22:28 Niemcy oskarżyli Nawalnego o mieszanie się w sprawy niemieckie\n26/10 22:02 Jedzenie na dobry seks. Jakie pokarmy zwiększają libido\n26/10 21:39 Watykański ekspert: „Słowa Papieża nie zmienią ani doktryny Kościoła, ani prawa małżeńskiego”


Często prowadził z sobą niesamowite dyskusje przekrzykując się nawzajem. Grał również w szachy i karty jednocześnie bardzo się denerwował, gdy przegrywał sam ze sobą.\nKiedyś, gdy przebywał w Tawernie, stracił głowę dla córki oberżysty, na szczęście dwie głowy pomogły mu się odnaleźć. Bardzo lubił pić wino gronowe, które dodawało mu energii. Najtrudniejsze dla niego było to, że po wypiciu wina widział poszóstnie, przez co do domu wracał zmęczony nad ranem, z trudem odnajdując drogę.\nJak głosi legenda, pochodził z bardzo dalekiego kraju, który zamieszkiwali wielcy podróżnicy - Wikingowie. Kiedyś, po kolejnym wieczorze spędzonym w piwnicy Tawerny przy ulicy Zamkowej, pomylił wyjścia i widząc poszóstnie, zagubił się w podziemiach miasta. Oczywiście, nigdy więcej go nie widziano, bo licznie tam zmagazynowane wino utrudniało mu wędrowanie po podziemiach.\nCzasami słyszę jego śpiew, mam nawet butelkę, po dobrym gronowym winie, którą zagubił.\nAby nie zaginęła po nim pamięć, utrwaliłem jego wizerunek w metalowej postaci smoka umieszczonej nad wejściem do Tawerny.\nBeacie, Tomkowi i nowonarodzonemu Gabrysiowi\nOberżysta i sympatyk Złotego Smoka Stanisław Jaszczyszyn\nArtykuł ukazał się w Roczniku Głogóweckim 2000.


Lampy sufitowe Producent: Shilo - morizon SHOPPING\nShilo Zama sufitowa 7048 (5903689970488)\nZama Sufitowa Shilo 7047, kolor biały;czarny\nOferowana do Państwa dyspozycji lampa sufitowa YABU wyróżnia się prostym designem, który wspaniale sprawdzi się w przestrzeni zaaranżowanej w sposób surowy. Czarny plafon będzie perfekcyjny w roli...\nZama Sufitowa Shilo 7037 (5903689970372)\nLampa wisząca YABU 5526 to niezwykle postępowy i bezkompromisowy model. Nadzwyczajnie pasuje do każdej sypialni, świetnie oświetli stół w jadalni oraz przedpokój i pomieszczenie komercyjne. Do...\nModel z kolekcji KOGA to oświetlenie natynkowe. Podwójna biała oprawa znamionuje się geometryczną formą przypominającą małe pudełko z wyciętym środkiem. Idealnie spełni oczekiwania ona jako...\nShilo dobo dohar 9035 lampa wisząca 1x60w e14 czarna\nShilo Dobo Dohar 9035 lampa wisząca 1x60W E14 czarna. Produkt fabrycznie nowy, zapakowany w oryginalne opakowanie producenta objęty 2 letnią gwarancją. Możliwość stosowania żarówek LED (brak źródła...\nModel lampy przeznaczonej do systemów szynowych prezentowany w sklepie =mlamp.pl= to ascetyczny urok połączony z wysoką funkcjonalnością. Parametry te sprawdzą się nadzwyczajnie w każdym...\nShilo Miki sufitowa 7019\nYatomi Sufitowa Shilo 1210, kolor biały;czarny\npokaźniejsza oprawa sufitowa z linii DOHA prezentowanej w sklepie =mlamp.pl= to genialny wybór, jeżeli szukasz estetycznego, a zarazem prostego rozwiązania w kwestii oświetlenia. Biała...\nOprawa sufitowa OSAKA prezentowana w sklepie =mlamp.pl= to oświetlenie natynkowe w formie podwójnej tuby. Prosta budowa, a także zarys i uniwersalnywyróżnia minimalistyczny charakter tego...\nOprawa sufitowa FUSSA to innowacyjny towar rzucający świeże spojrzenie w kwestii oświetlenia. Lampa do systemu szynowego zadziwia swoim praktycznym użyciem, przy okazji stanowiąc industrialny...\nReflektorową oprawę sufitową FUSSA utrzymano w formie tuby na wysięgniku, zwieńczonego prostokątną podstawką z metalu. Pełen kąt zakresu obrotu pozwoli wydajnie oświetlić wybrane detale...


Odległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki - ppt pobierz\nOdległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki\nOpublikowałSerafin Ejsmont Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Odległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki"— Zapis prezentacji:\n1 Odległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki\nASTRONOMIA Odległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki\n2 ze względu na odległości obiektów w przestrzeni kosmicznej stosowanie standardowych jednostek odległości jest niewygodne „najpopularniejsze” jednostki to: 1 AU (jednostka astronomiczna) 1 rok świetlny (1 ly) 1 parsek (1 pc)\n4 1 ly- odległość jaką przebywa światło z prędkością 2,997\n1 ly- odległość jaką przebywa światło z prędkością 2,997*108 m/s w czasie jednego roku. 1 ly równe jest około 9,5 biliona km, czyli 9,5*1012 km. Ciekawostki: odległości Ziemia-Księżyc: 1,3 sekundy świetlnej odległość Ziemia- Słońce: 8 min 21 sekund świetlnych Najbliższa poza Słońcem gwiazda Proxima Centauri: 4,22 ly\n5 1 pc- odległość, z której 1 AU widoczna jest pod kątem 1 sekundy łuku.\n6 Teoria geocentryczna- Ptolemeusz\n7 Teoria heliocentryczna- Kopernik\n8 Układ Słoneczny „Big Bang” – Wielki Wybuch\nczas powstania – około 5-6 mld lat temu 50 mln lat po powstaniu zaczyna „świecić” Słońce powstawanie pyłu kosmicznego, później łączenie cząstek w planety\n9 Obiekty Układu Słonecznego\nSłońce planety: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun, Pluton* ciała planetarne: planetoidy, komety pas Kuipera obłok Oorta\n21 Galaktyki Galaktyki - to skupiska układów planetarnych, gwiazd i mgławic i innych obiektów astronomicznych. Gwiazdy grupują się w galaktyki dzięki siłom grawitacji. Wszystko, co znajduje się w galaktyce krąży wokół jej środka, zwanego jądrem galaktyki.\n22 Galaktyki Wyróżniamy cztery typy galaktyk: spiralne eliptyczne\n23 Galaktyka Andromedy – galaktyka spiralna\n24 Galaktyka M 87 – galaktyka eliptyczna\n25 Galaktyki Często galaktyki tworzą tzw. Układy podwójne\n26 Szczególną galaktyką jest nasza galaktyka, czyli Droga Mleczna\nGalaktyki Szczególną galaktyką jest nasza galaktyka, czyli Droga Mleczna\n27 Komety -Komety to drobne ciała niebieskie, w Układzie Słonecznym obiegające Słońce po orbitach eliptycznych lub bardzo zbliżonych do paraboli. Centralną częścią komety jest kilkukilometrowe jądro, w skład którego wchodzą: woda, tlenek i dwutlenek węgla bądź metanu. Gdy kometa zbliża się do Słońca, promieniowanie słoneczne zaczyna uwalniać z jądra komety gazy i cząstki pyłu, w wyniku czego zachodzi proces sublimacji - proces, podczas którego ciało stałe zamienia się w gaz, bez przechodzenia przez fazę ciekłą, przekształca lód bezpośrednio w mgłę. Pod wpływem ciepła jądro zaczyna pękać i uwalniane są strugi pyłu, które wraz z gazami doskonale odbijają światło słoneczne.\n28 Kometa Hyakutake\nPobierz ppt "Odległości w astronomii Układ Słoneczny Galaktyki"\nI MY JESTEŚMY W KOSMOSIE Nasza galaktyka-Droga mleczna W bezchmurną noc na niebie można zobaczyć delikatnie świecące jasne pasmo, wyglądające jak.